Які ноўтбук павінен мы купляем для нашага дзіцяці? - Навіны Правіла\nЯкі ноўтбук павінен мы купляем для нашага дзіцяці?\nГэты артыкул пад назвай “Які ноўтбук павінен мы купляем для нашага дзіцяці?” была напісана Джэк Шофилд, для theguardian.com на 5-й чацвер лістапада 2015 09.31 Універсальны Глабальныя ЧАС\nМы думаем пра атрыманні наш сын ноўтбук або ноўтбук для яго дзевяты дзень нараджэння. Ён спатрэбіцца такая праграма, як слова, PowerPoint і Excel, і з часам ён можа патрапіць у Інтэрнэт кадавання. Я таксама думаю, што гэта будзе добрая ідэя, калі ён мог замацаваць яго так, што ён можа выкарыстоўваць асобны мышы і клавіятуры.\nМы хочам, каб пераканацца, што ён доўжыцца яго на некаторы час, але мы не можам дазволіць сабе марнаваць шмат грошай. Кэры\nНаколькі я магу сказаць ад майго штогадовага візіту ў Ложак (раней Брытанская адукацыйная падрыхтоўка і тэхналогіі Паказаць), большасць школ у цяперашні час выкарыстоўваюць спажывецкага класа Android / Apple, таблеткі і наўтбукаў Windows,. Аднак, Ложак 2015 паказалі тэндэнцыю да Windows, 2-у-1 "detachables", што тое, што я рэкамендаваў бы.\nЗдымная (Я зрабіў, што да) з'яўляецца Windows, кабрыялет, дзе сэнсарны экран планшэтнага падключаецца да док-станцыі клавіятуры. Добра вядомыя прыклады ўключаюць Asus T100TAF і ўсё Microsoft паверхняў. Падвойная функцыянальнасць азначае, што школы не павінны купляць асобныя таблеткі і наўтбукі, у той час як Вокны App Studio робіць яго лёгкім для настаўнікаў, каб стварыць просты Windows, 10 прыкладанняў без кадавання.\nСлабым звяном у наўтбуках з'яўляецца шарнір, і людзі могуць падкрэсліць шарнір, падняўшы іх ноўтбук экран. дрэнная ідэя. У detachables, экраны, як правіла, забяспечваецца моцнымі магнітамі, і петлі выглядаюць значна менш далікатнымі. Сапраўды, некаторыя здымны няма завес - напрыклад, Lenovo Miix 3 і маючы адбыцца XPS Dell 12 - Але вы не можаце лёгка змяніць кут экрана.\nТаму я чакаю здымны даўжэй, чым традыцыйны ноўтбук, ці кабрыялет з 360-градусны шарнірам.\nWindows 10 ня столькі планшэтных прыкладанняў Android як, ні якасць Ipad прыкладанняў Apple,, але ў большасці раёнаў пакрытыя, і яны па сутнасці бясплатны бонус. Калі няма прыкладанне для Windows, Вы ўсё яшчэ можаце выкарыстоўваць поўную сілу (лепш, чым таблеткі якасці) вэб-браўзэры і працуюць мільёны традыцыйных праграм Windows,. Таксама, вядома, Ёсць некалькі спосабаў запусціць Android прыкладанняў на Windows-ПК, такі як BlueStacks і AmiDuOS.\nНаўтбукі для дзяцей\nНоўтбук пачатковага ўзроўню для дзяцей з'яўляецца HP паток 11. Гэта цалкам надзейны сваёй нізкай цэны (£ 169,97 £ 199,99 ў), але ён не мае сэнсарны экран, і экран не здымны.\nЗа апошнія некалькі месяцаў, чырвоны HP Pavilion X2 10-n055na быў мой выбар з detachables ў £ 249.99. Ён адчувае сябе больш цвёрдае, чым стары Asus T100TAF, мае больш клавіятуру, і годны экран. Аднак, Asus толькі запушчаны T100HA, які паляпшае на Pavilion X2 10, калі клавіятура некалькі менш.\n, Asus T100HA з'яўляецца адным з першых рознічных наўтбукаў пастаўляюцца з АС Windows 10 прадусталяваны, Вокны і 8.1 Машыны ў цяперашні час ачышчана ад магазінаў. Свет ПК, напрыклад, прадае HP Pavilion X2 10 з АС Windows 8.1 за £ 199,97, так што я не здзіўлюся, калі ў АС Windows 10 версія з'явіцца ў бліжэйшы час.\nЯ раней ігнаруюцца камутатарам Acer 10 і 11 таму што яны стаяць больш - як правіла, £ 300 да £ 350, - але Пераключыць 10E можа быць, варта паглядзець на £ 229.95. Я таксама ігнараваў Toshiba Satellite Націсніце Mini, таму што я думаю экран 8.9in занадта малы. Але калі ўстаноўка Windows, павелічэнне ідзе досыць высока, магчыма, гэта не занадта мала для дзіцяці. Вы можаце быць у стане параўнаць абодва гэтых машын з Asus T100HA ў краме John Lewis, і Джон Люіс ўключае гарантыю на два гады.\nУсе гэтыя пачатковага ўзроўню два ў тыя маюць Atom аснове працэсараў і 2 ГБ аператыўнай памяці, з чыпам 32GB EMMC флэш-памяці, каб забяспечыць захоўванне. Яны, відавочна, будзе лепш з 4 Гб памяці і 64 Гб памяці, але такія машыны цяжка знайсці, і каштуюць даражэй,. Хуткі выправіць гэта дадаць дадатковы 32GB або больш памяці на карту MicroSD. Калі вы купляеце два-у-адным з АС Windows 8.1 і абнавіць яе да Windows, 10, дадаць карту ў першую чаргу: адна з машын 32GB я мадэрнізаваных не хапае вольнага месца, каб скончыць ўстаноўку.\nЯ мяркую, што £ 250 з'яўляецца самым вы хацелі б выдаткаваць на ноўтбуку для дзіцяці. Калі вы хочаце, каб марнаваць менш, шукаць зніжаных цэнах Lenovo Miix 3. Тры месяцы таму, Я купіў новы за £ 150, але сёння я атрымліваю 250 фунтаў стэрлінгаў Asus T100HA замест.\nКлавіятуры і докі\nБольшасць наўтбукаў будзе працаваць з "універсальнай" док-станцыі, такія як Plugable UD-3900, але я не думаю, што ён вам патрэбен. Большасць наўтбукаў дазволіць вам падключыць знешні USB або Bluetooth клавіятуры без выкарыстання док-станцыі. ёсць шмат маляўнічыя клавіятуры, распрацаваныя спецыяльна для дзяцей, і шматлікія сэнсарнага ўводу падручнікі.\nАднак, the Asus T100HA мае новы USB-порт тыпу C, так што вам спатрэбіцца невялікі перахаднік.\nЯ мяркую, што вы плануеце, каб быць сістэмны адміністратар для наўтбукаў вашага сына, і даць яму яго ўласны кошт дзіцяці. Гэта дазваляе ўсталёўваць абмежаванні па часе, блакаваць непадыходныя сайты, ўсталяваць ўзроставыя межы для гульняў, і паказаць, колькі грошай (калі) ён можа выдаткаваць онлайн. Вы можаце кіраваць гэтыя параметры выдалена з account.microsoft.com/family.\nWindows 8.1 і 10 вам па электроннай пошце штотыднёвы справаздачу аб дзейнасці вашага сына: колькі гадзін ён выкарыстаў свой кампутар, сайты ён наведаў, і як доўга ён правёў у яго любімых прыкладанняў. Вы не павінны выкарыстоўваць гэтую паслугу - гэта неабавязкова - але гэта ўключана па змаўчанні.\nІснуюць камерцыйныя варыянты, такія як Magic Desktop, але гэта сапраўды для дзяцей малодшага ўзросту.\nВы павінны ўвайсці на ноўтбуку, час ад часу, выкарыстоўваючы ваш уліковы запіс адміністратара, каб праверыць, што ўсё ў парадку. Дзіцячыя рахункаў даволі бяспечным, Вокны і 10 абнаўляецца аўтаматычна, але гэта добрая ідэя, каб трымаць вочы на рэчы,, і запусціць дадатковыя антывірусныя праверкі.\nЗаахвочвайце сына, каб выратаваць дакументы, фатаграфіі і іншыя файлы, каб вызваліць OneDrive онлайн захоўвання яго рахункі ў Microsoft, і / або на карту памяці SD. Вы можаце часова пераключыцца на карту на свой кампутар, каб падтрымаць яго і дадаваць фатаграфіі, любімыя музычныя файлы, YouTube відэа і іншы кантэнт.\nЁсць бясплатныя версіі праграм Microsoft Office у OneDrive, і вы можаце ўсталяваць некаторыя бясплатныя прыкладанні з Windows Store. Я не думаю, што гэта варта купляць або ўсталёўваць поўныя праграмы на працоўным стале для 9-гадовы, калі вы не падпісаліся на Офіс 365 Дадому. Гэта забяспечвае поўны офісны пакет для пяці чалавек на ПК, Макаў, планшэтаў і смартфонаў, плюс тэрабайт захоўвання для кожнага карыстальніка, за 79,99 £ у год. у адваротным выпадку, LibreOffice гэта бясплатная альтэрнатыва.\nАкрамя таго, можна папярэдне ўсталяваць Minecraft як праграма або дадатак, the драпаць Асяроддзе праграмавання - паглядзець на Пачатак працы з нуля першы - і Khan Academy. Вы можаце замацаваць гэтыя і іншыя праграмы на панэлі задач, або пакласці абразкі на працоўным стале, каб іх было лягчэй знайсці.\nУ вас ёсць яшчэ адно пытанне для Джэка? адправіць яго Ask.Jack@theguardian.com\n35917\t1 Артыкул, спытаеце Джэка, Вылічэнні, Рысы, джэк Шофилд, Ноўтбукі\n← Агляд Apple TV (2015) [ВІДЭА] Вашы тэхніка рабуюць вас сляпым, Супраціўляцца! →


Авацыя №2 (58) 17 сакавіка 2011 года\n«Імклівая рака нашага жыцця мае свой гістарычны выток. Усе памкненні і намаганні сучаснікаў звернуты ў будучыню. Але мы не можам не думаць аб мінулым , так як яно - аснова нашага сёння і нашай будучыні. І гэта такая неабходная і натуральная повязь часоў ніколі не павінна ні слабець, ні тым больш губляцца».\nДА 75-ГОДДЗЯ ГЕНАДЗЯ КАХАНОЎСКАГА\nI падала зерне ў раллю...\nУ яго кабінеце засталося ўсё па-ранейшаму. Манатонна адмервае час гадзіннік, чакаюць свайго гаспадара кнігі, рабочы стол і крэсла, акуратна раскладзеныя пісьмовыя прылады. 3 партрэта насупраць глядзяць вочы добрага беларуса, выдатнага вучонага і мудрага грамадзяніна. Здаецца, яшчэ хвілінка — і можна пачуць: «Здароў, браце, нешта даўно не заходзіў». Толькі, на жаль, ён нічога не скажа і не спытае. Прайшло ўжо шмат гадоў, як пакінуў ён гэты свет, сваю сям’ю, свой утульны кабінет.\nНездарма народная мудрасць гаворыць, што не той настаўнік, хто цябе вучыць, а той, у каго ты вучышся. У такім разе Генадзь Аляксандравіч быў незвычайна шчаслівы чалавек, бо, відаць, прасцей сказаць, хто не быў яго вучнем. У яго вучыліся, звярталіся па дапамогу мастакі і пісьменнікі, гісторыкі і краязнаўцы, настаўнікі і музыканты. Яго любіла і вельмі шанавала патрыятычная моладзь. Ён быў для яе духоўным бацькам, маральным сімвалам, проста сумленным чалавекам.\nА з’явіўся на Божы свет Генадзь Аляксандравіч Каханоўскі познім марозным вечарам 8 студзеня 1936 года, на другі дзень праваслаўных Каляд. Была серада. Маці яшчэ паспела схадзіць у царкву, каб паспавядацца і ачысціцца душой. Стаў ён у сям’і першынцам.\nЯго бацька Аляксандр Аляксеевіч хоць і меў тры класы адукацыі, але добра пісаў, па-майстэрску іграў на балалайцы і мандаліне. Быў майстравым чалавекам, любіў зямлю, трымаўся яе і толькі раз пакінуў на працяглы тэрмін свае Дамашы — калі быў мабілізаваны ў польскае войска. А маці — Наталля Мікалаеўна Капуцкая — паходзіла з Маладзечна, дзе яе бацька вёў гаспадарку і адначасова працаваў паштовым служачым. Сям’я Капуцкіх была спеўная, галасістая, за што, напэўна, і атрымала местачковую мянушку Басоны (у яе бацькі і брата былі прыгожыя басы). Жылі хоць і небагата, але дружна і сумленна.\nУ 1945 годзе Генадзь Каханоўскі становіцца вучнем Насілаўскай сямігадовай школы. Школка тая была пабудавана яшчэ за польскім часам і выглядала тады не вельмі прывабна. Тым не менш, вучыліся ўсе старанна, «усім хацелася выйсці ў людзі». Пра тую школьную пару Каханоўскі ўспамінаў: «Вучыўся я з розным поспехам. Але была мара нешта скончыць. Бацькі не пярэчылі, наадварот – спрыялі». У 52-м ён перайшоў у Лебедзеўскую сярэднюю школу. 3 педагогаў, якія там працавалі, найбольш запомніў-ся Радзішэўскі Лявон Аляксандравіч, які любіў дзяцей і выдатна ведаў свае прадметы – фізіку і нямецкую мову.\nВучыўся і адначасова працаваў у калгасе. Капаў на балоце торф, вазіў на поле. Дапамагаў бацькам па гаспадарцы. У 1955 годзе, пасля заканчэння школы, зрабіў спробу паступіць у Рыжскае рачное вучылішча, але, мусіць, на шчасце, не прайшоў па конкурсе. «Адсеяўся, але Рыгу паглядзеў». I ў тым жа годзе быў прызваны на вайсковую службу. Служыў у войсках сувязі, спачатку на Гомельшчыне, а затым у пасёлку Стуніцы Маскоўскай вобласці. Менавіта ў войску памаленьку пачало здаваць здароўе. Тым не менш ад мэты «выйсці ў людзі» стараўся не адмаўляцца. Пад канец службы з дазволу камандзіра часці ён едзе ў Маскву і паспяхова здае экзамены ў педагагічны інстытут на гістарычна-філалагічны факультэт. Пачынаўся новы этап у жыцці.\nДля яго, маладзенькага хлопца-правінцыяла з глухой заходнебеларускай вёскі, адкрыўся дагэтуль па-сапраўднаму не вядомы свет навукі, ведаў. Затаіўшы дыханне, слухаў ён лекцыі карыфеяў расійскай навукі, выкладчыкаў «літасцю Божай» А. Лосева, І. Тронскага, М. Зерчанінава. Хадзіў у тэатры, музеі, кансерваторыю. Пры зручным выпадку наведваў мемарыяльныя мясціны, звязаныя з жыццём вядомых дзеячаў расійскай культуры ў Падмаскоўі, Туле, Суздалі ды іншых гарадах Расіі. Да самага закрыцця бібліятэкі праседжваў за кнігай ва ўтульнай чытальнай зале. А летам адпраўляўся на археалагічныя раскопкі ў Крым, Керч, на Каўказ, дзе па жменьцы перабіраў «друз гісторыі», стараючыся адчуць яе трапяткі і жывы подых. Здавалася, што няма той мяжы, за якую не хацеў бы зазірнуць яго апантаны і дапытлівы розум. Менавіта тут, у Маскве, ён адчуў сябе беларусам. Беларусам не па пашпарце, не па паходжанні, а па думках, справах, спадзяваннях. I таму зусім не выпадкова, што з лёгкай рукі Генадзя Каханоўскага ўзнікае ў Маскве беларускі студэнцкі гурток. Ён быў нешматлікі. 3 дзясятак чалавек уваходзіла ў яго. Але праца кіпела. Чыталіся даклады па гісторыі і культуры Беларусі, арганізоўваліся вандроўкі па мясцінах, звязаных з жыццём выдатных лю-дзей, наладжваліся кантакты з дзеячамі беларускай культуры. У той час у Маскве жыло даволі шмат беларускіх пісьменнікаў, гісторыкаў, грамадскіх дзеячаў. Напрыклад, тыя ж Уладзімір Дубоўка, Мікола Улашчык, Канстанцыя Буйло ды шмат іншых. Аб’ядноўвала іх няўрымслівае і вернае служэнне свайму народу, сваёй зямлі. Да іх і пацягнуўся ўсёй сваёй юначай душой малады Генадзь Каханоўскі, бо бачыў у іх людзей інтэлектуальна багатых, сапраўдных і па-чалавечы шчырых. А яны адказалі яму ўзаемнасцю, бо разумелі, што перад імі іх надзея і працяг. Іх будучыня.\nАле, як у народзе кажуць, са шчасцем заўсёды гора ходзіць. Прыйшло яно і да Каханоўскага. Пачаў моцна недамагаць. Адбіліся і няўрымслівая актыўнасць, і празмерная працавітасць, ды і студэнцкае поснае харчаванне адгукнулася. Давялося пакінуць вучобу і вярнуцца на Беларусь. Уладкаваўся настаўнікам гісторыі ў Ленкаўскую школу, што на Маладзечаншчыне. Працавалася цяжка. Пражыўшы доўгі час па-за межамі Бацькаўшчыны і не ведаючы добра сітуацыі, якая склалася тут, ён з юнацкім запалам узяўся «дзяліцца назапашаным» з вучнямі ды і настаўнікамі. Але хутка прыйшло расчараванне. Стала зразумела, што яго веды, а тым больш беларускі патрыятызм былі тут непатрэбныя і непажаданыя. Такое не ўхвалялася. Ішла паўсюдная русіфікацыя, якая часта набывала формы звыроднага цынізму і хамства. Паўсюль закрываліся беларускія школы, вызваляліся ад навучання роднай мовы тысячы школьнікаў, усё нацыянальнае адкідвалася. Шмат у каго апускаліся рукі. Іншы на месцы Каханоўскага таксама знайшоў бы аб’ектыўнае тлумачэнне таму, што адбываецца, і ціхенька адышоў убок. Пры гэтым дабавіўшы: «Ілбом сцяну не праб’еш». Іншы, толькі не Каханоўскі! У гэтым фізічна кволым чалавеку была такая сіла волі, такая вера ў сваю праўду і распачатую справу, што нават вораг мог пазайздросціць гэтай мэтанакіраванасці.\nУ пачатку 60-х гадоў Каханоўскі вяртаецца ў Маскву і аднаўляецца ў інстытуце. Зноў вучоба, паездкі, знаёмствы. Іншы раз даводзілася працаваць 15 гадзін у суткі, да поўнай знямогі. Такая праца давала плён. У 1963 годзе ў ліку лепшых студэнтаў ён заканчвае Маскоўскі педагагічны інстытут імя Леніна. Адразу ж з’явілася прывабная прапанова і магчымасць застацца ў Маскве. Адмовіўся. Яго чакала Беларусь!\nВярнуўшыся на Бацькаўшчыну, ён нейкі час працаваў настаўнікам гісторыі ў сярэдняй школе №3, а затым №1 горада Мала-дзечна. Хоць апошняя і насіла імя Янкі Купалы, але беларускага там амаль нічога не засталося. Генадзь Каханоўскі збірае подпісы дзяцей і бацькоў у падтрымку беларускай мовы. Лісты накіроўваюць у Міністэрства асветы БССР. I што тут пачалося! Малады настаўнік быў у тэрміновым парадку выкліканы да нейкага клерка ад адукацыі, які «імкнуўся пераканаць, што мова не памрэ, што ў вёсцы яшчэ шмат нацыянальных школ». I калі гэта не падзейнічала, то ў канцы размовы з пагрозай сказаў: «Не мешайте естественному процессу. Иначе...» Што хавалася за тым «иначе», можна было не тлумачыць. I так было зразумела. Але рук Каханоўскі не апусціў. Стварыў школьны краязнаўчы гурток. I гэтую бяскрыўдную ініцыятыву не ўхвалілі. Пачалі плесці інтрыгі. Настаўніка абвінавацілі ў нацыяналізме. Змешвалі з брудам нават вучняў-гурткоўцаў. Прыйшлося пакінуць школу і шукаць іншую працу.\nУ красавіку 64-га, дзякуючы дапамозе добразычлівых людзей, ён уладкоўваецца ў Мінскі абласны краязнаўчы музей. Можна сказаць, што Генадзь Аляксандравіч стаяў ля вытокаў стварэння гэтай культурнай пляцоўкі нашага горада. Менавіта ў тым месяцы, калі ён пераступіў парог музея, у ім адкрылася першая экспазіцыя. Прымаў значны ўдзел у яе стварэнні. А потым многія гады яго жыцця былі звязаны з гэтым санктуарыумам нашай старасветчыны і гісторыі. Дзякуючы яго намаганням музей узбагаціўся найкаштоўнейшымі экспанатамі, якія складаюць залаты запас яго фондаў. Рукапісы і ўспаміны беларускіх пісьменнікаў, драўляныя скульптуры Апалінарыя Пупко, кнігі і арнат Адама Станкевіча, асабістыя рэчы вядомых дзеячаў нацыянальнай культуры, карціны мясцовых і рэспубліканскіх мастакоў, скрыпка Міхала Клеафаса Агінскага ды шмат іншага вернута народу стараннямі руплівага сейбіта. Усё гэта плён яго клопатаў, пошукаў, недаспаных начэй, яго жыцця. I калі гэта ўсё збіралася? У вельмі цяжкі, неспрыяльны час для беларускай культуры, для беларускай ідэі. У шэрыя дні хрушчоўшчыны, у беспрасветна нудныя гады брэжнеўшчыны. Толькі ці ўсе мы пра гэта помнім? I ці хочам помніць?\nПрыблізна ў сярэдзіне 60-х пазнаёміўся Генадзь Аляксандравіч Каханоўскі, а затым і пасябраваў яшчэ з адным апантаным чалавекам, сапраўдным беларускім падзвіжнікам Міколам Іванавічам Ермаловічам. Доўгія, змрочныя дзесяцігоддзі цемрашальства і адкрытага беларусафобства вытрымалі гэтыя людзі, заўсёды стараючыся падтрымаць адзін аднаго духоўна і маральна. Значна пазней, ужо на пачатку 80-х, у беларускім патрыятычным асяродку Маладзечна пачалі называць іх з любоўю і павагай за іх духоўную нязломнасць і тытанічную працавітасць беларускімі Кірылам і Мефодзіем. I было за што. Зроблена імі столькі, што, мусіць, не па сілах сённяшнім цэлым інстытутам ды і грамадскім арганізацыям. Умелі яны збіраць вакол сябе думаючых, не зачарсцвелых душой і сэрцам людзей. Праводзіць спакойную, не разлічаную на папулісцкі эфект працу, займацца тым, што было ім па сілах, што яны ўмелі і што дало пэўны вынік толькі праз дзесяцігоддзі. Умелі працаваць на будучыню!\nНедзе ў пачатку 1962 года, калі ў маладзечанскай газеце «Сцяг Кастрычніка» з’явілася першая яго публікацыя пра вайну 1812 года, Каханоўскі пачаў актыўна выступаць на старонках перыядычнага друку. Пісаў пра тое, што балела, што лічыў галоўным, стараўся не разменьвацца на дробязі. Таму і зробленае ім важкае і змястоўнае. Хоць іншы раз, што праўда, прыходзілі ў яго душу сумненні.\nПершая кніга, якая выйшла з-пад яго пяра і ўбачыла свет, была пра Маладзечна. Адбылася гэтая знамянальная падзея ў жыцці маладога даследчыка ў самым канцы далёкага ўжо 1971 года. Адразу ж з’явіліся і рэцэнзіі. Былі яны мудрыя і тактоўныя. Гэта натхняла. І ўжо ў 1974 годзе ў выдавецтве «Беларусь» выйшла наступная кніга, якая была прысвечана гораду-суседу, гораду-спадарожніку Маладзечна — славутай Вілейцы. Затым, як з чарадзейнага куфэрка, пасыпаліся «На запаветнай зямлі» (1974), «У родным краі» (1985), «Адчыніся, таямніца часу» (1984), «Прадвесне навукі» (1990), «А сэрца ўсё імкне да бацькоўскага краю» (1991), «Археалогія і гістарычнае краязнаўства Беларусі ў ХVI-ХІХ стст.» (1984), «Повязь часоў» (1985). Былі яшчэ калектыўныя працы, дзе ім напісана амаль 90 працэнтаў матэрыялу. I таксама ўдумліва, разважна, перспектыўна. Да такіх прац трэба аднесці «Минский областной краеведческий музей» (1981), «Беларуская фалькларыстыка: эпоха феадалізму» (1981), «Руплівец нашай старасветчыны: Яўстах Тышкевіч» (1991). Апошняя напісана ў сааўтарстве з сынам, кандыдатам гістарычных навук Алесем Каханоўскім. I як на ўсё часу хапала? Пры сваёй занятасці, слабым здароўі, шматлікіх вандроўках і суцэльных перашкодах. Вось у каго трэба вучыцца, як працаваць, як ашчаджаць кожную хвіліну і як не марнаваць час на пустыя размовы і забавы. I ў кожнай з тых кніг заўсёды можна знайсці нешта новае, цікавае, важкае. Што падштурхоўвае, натхняе, дае надзею на заўтрашні дзень. Менавіта з яго кніг мы ўпершыню даведаліся пра Маладзечанскую настаўніцкую семінарыю, яе знакамітых выпускнікоў. Дзякуючы ім мы ведаем пра маленькую Ракуцёўшчыну, якая прытуліла і абагрэла слыннага Максіма Багдановіча. Разам з Каханоўскім мы праходзілі сцежкамі жыцця Янкі Купалы, Адама Гурыновіча, Фелікса Тапчэўскага, Яўстаха Тышкевіча, Адама Кіркора, Міхася Чарота, легендарных нашаніўцаў: Старога Уласа, Лявона Лобіка, Язэпа Шпэта, Юзю Шчупака ды іншых.\nПлённая музейная дзейнасць Генадзя Каханоўскага працягвалася з 1964 па 1982 год. За гэты перыяд ён прайшоў шлях ад навуковага супрацоўніка да дырэктара музея. Здолеў абараніць кандыдацкую дысертацыю на тэму «Станаўленне археалогіі і гістарычнага краязнаўства Беларусі ў эпоху феадалізму». Здавалася, што ўсё ў яго жыцці складвалася бясхмарна, але гэта было толькі вонкава. Толькі сям’я ды, напэўна, нешматлікія сябры ведалі, якіх высілкаў яму гэта каштавала. У 1982 годзе ён быў запрошаны ў Мінск, у Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Акадэміі навук БССР на пасаду старшага навуковага супрацоўніка. Доўга вагаўся, але ўсё ж прапанову прыняў. Зноў праца, шматлікія паездкі па архівах, бібліятэках, знаёмства з цікавымі людзьмі... У 1991 годзе становіцца загадчыкам аддзела ў Нацыянальным навукова-асветным Цэнтры імя Францішка Скарыны. А крыху больш чым праз год, дакладна 23 верасня 1992 года, абараніў доктарскую дысертацыю. Амаль адначасова закончыў працу над новай кнігай пад назвай «Гісторыя беларускага краязнаўства і музеязнаўства. Дарасійскі перыяд». Гэтыя радасныя падзеі супалі з не менш урачыстай, якую чакаў усё сваё свядомае жыццё. Яго Беларусь атрымала незалежнасць. Здавалася б, толькі жыві і працуй. Толькі не атрымалася. Бязлітасная і страшная хвароба веку пачынала ўжо сваё новае жудаснае жніво...\nПа асенняй зямлі ішоў сейбіт. I ўмела, зладжана кідаў жытнія зярняты ў толькі што ўзаранае поле. Ішоў упэўнена, годна, бо ведаў, што гэта зямля дадзена яму Богам. I хацелася сейбіту ўбачыць плён сваёй працы. I падала зерне ў раллю...\nПамёр Генадзь Аляксандравіч Каханоўскі 15 студзеня 1994 года, пахаваны на могілках вёскі Насілава. На помніку, зробленым па праекце скульптара Алеся Шатэрніка, высечаны словы: «А ўсё ж такі мы жывём».\nКожны край мае тых, хто яго апявае, хто сее разумнае, добрае, вечнае. І такім сейбітам на працягу ўсяго жыцця быў чалавек ласкі Божай Генадзь Аляксандравіч Каханоўскі. Доктар гістарычных навук, краязнавец, публіцыст, апантаны даследчык мінушчыны і сціплы руплівец на ніве адраджэння Бацькаўшчыны, ён нялёгкім шляхам уздымаўся ад роднай зямелькі да зораў у навуцы, да зораў жыццёвай праўды. У студзені гэтага года яму б споўнілася 75 год. Пайшоў з жыцця наш славуты зямляк Генадзь Каханоўскі таксама ў студзені 17 год таму.\nВучоны чалавек у самім сабе багацце мае, - гаворыць народная мудрасць. Багацце Генадзя Каханоўскага, як і шчасце атрымліваць веды, шчодра дарыць іх людзям, пад крывавымі мазалямі ляжала. Кожны куточак малой радзімы змераў сваімі крокамі гэты шчыры чалавек і патрыёт. Амаль аб кожным чалавеку ведаў і шмат аб кім пакінуў цёплыя успаміны у сваіх падарожных кніжках «Повязь часоў», «Маладзечна»- гісторыка эканамічны нарыс і іншых. А колькі патаемнага ён адкрыў для нашай гісторыі як вучоны-даследчык, гісторык і археолаг. Усё гэта яскрава і дакладна апісаў на старонках кнігі і навуковай манаграфіі\n«Адчыніся таямніца часу» і «Ахеалогія і гістарычнае краязнаўства Беларусі ў ХУ1-Х1Х ст.ст і іншых. Пералік назваў 15кніг, больш за тысячы навуковых артыкулаў занялі б шмат старонак. Газетныя публікацыі, радыё і тэлеперадачы, прысвечаныя Генадзю Аляксандравічу з'яўляліся да юбілейных і памятных дат. У іх распавядалася аб знаходках і адкрыццях, зробленых нашым земляком, якія не толькі узбагацілі наш край, але сталі залатым фондам айчыннай гісторыі і літаратуры. Даніна памяці земляку – вуліца, якая носіць імя Генадзя Каханоўскага. Жывым паўстае ён ва ўспамінах сяброў і вершаваных радках паэтаў-землякоў. Але гэта мізэрная даніна слаўнаму сыну нашай Бацькаўшчыны, які зрабіў незлічона шмат і ўсё без астатку пакінуў роднаму краю і людзям, якіх моцна любіў.\n…Ён праз жыццё нялёгкі крыж пранёс,\nРабіў адну, але святую справу,\nКаб мы таксама штось зрабіць змаглі\nІ мець да яго спраў хоць прыналежнасць\nІ множыць славу роднае зямлі,\nМацуйма яе лёс і незалежнасць.\nЕн так хацеў, так марыў, спадзяваўся,\nШто да сапраўднай незалежнасці Радзімы,\nДля беларуса, што губляўся, памыляўся,\nПраз дух, свядомасць, праз культуру шлях адзіны.\nАдчуць сябе гаспадаром жыцця і лёсу,\nНа матчынай, на роднае зямлі,\nБацькоў якая ўвабрала пот і слёзы\nI дзе спрадвеку прашчуры жылі.\nI ён імкнуўся кожную сцяжынку,\nКуточак кожны ўваславіць і апець,\nНе прыпыняўся ён ні на хвілінку,\nБо шмат што трэба высветліць, паспець.\nI мы яму ўдзячны, што аб краі\nЗнаць можа кожны зблізку і здаля.\nI скарб яго бясцэнны, што мы маем,\nМы для нашчадкау шчыра захаваем.


Гісторыя беларускай камсамольскай арганізацыі. Выстава “Маладосць” адкрылася ў сталічным Нацыянальным гістарычным музеі — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n18.09.2020 18.09.2020 irina595Комментарии on Гісторыя беларускай камсамольскай арганізацыі. Выстава “Маладосць” адкрылася ў сталічным Нацыянальным гістарычным музеі


ФАСАДНЫЕ КРАСКИ | Будаўніцтва і рамонт\n« на галоўную / матэрыялы / артыкул "ФАСАДНЫЕ КРАСКИ"\n13.04.2013 аўтар: адмін рубрыка: матэрыялы водгукаў няма »\nСо всех сторон нынешнего человека окружают строения и дома с различными видами фасадов. Разработка материалов для фасадов из пластика, стекла, металла, композитных материалов и пр. не может вытеснить проверенные методы отделки такие, як тынкоўка и покраска.\nАртыкул прачытана 420 раз(a).\nТут вы можаце напісаць каментар да запісу "ФАСАДНЫЕ КРАСКИ"\nкераміка Колеру ў інтэр'еры зоны спальня лоджыя паркет будаўніцтва хаты мэбля фарбы сталёвыя дзверы дызайн саду мансарда тынкоўка гідраўлічны трубогиб купля візуалізацыя газобетонные садовая мэбля канапа супрацьпажарная абарона Дзіцячая пляцоўка дызайнерскія рашэнні арматура дызайн браняваная дзверы калодзеж праводка планіроўка столь пенобетонные блокі цыкляванне паркета ложак ванныя пакоі дзверы бензінавы генератар кухня - гасцёўня каркас столі termopanely рамонт кухні "Альпийская горка" падагрэў плот прыбудова Стекломагнезитовый ліст загарадны дом папраўкі кіяў акрылавыя ванны ўстаноўка дзвярэй грунтоўка інтэр'ер плітка дэкаратыўныя аддзелачныя матэрыялы ванная пакой Шторы і гардзіны нерухомасць рамонт сажалка лесвіца уцяпленне сцен чыгунныя радыятары ванны пакой дах аздабленне столі вокны лінолеўм катэдж кухня альтанкі дом жыллё драўляны пол ванны пакой Будаўнічыя матэрыялы аздабленне сваё жыллё афарбоўка сцен тэкстыльныя шпалеры фасад дызайн сваімі рукамі электрапліта кухня арэлі камін будаўніцтва басейна бетонныя прыступкі пакрыцця для падлогі лазню шпалеры кватэра акустычныя столі матэрыял цеплаізаляцыя Печ-камін. упрыгожваем дом дзіцячая змяшальнік\nЗала для трэнінгу ў Маскве ...\nНядзеля | 16.02.2020 | няма коммент.\nНядзеля | 08.12.2019 | няма коммент.


"Лестэр" упершыню стаў чэмпіёнам Англіі (відэа) | Народная Воля\n"Лестэр" упершыню стаў чэмпіёнам Англіі (відэа)\nГаспадары поля прайгравалі з лікам 0:2 (галы забілі Гары Кейн на 35-й хвіліне і Сон Хын Мін на 44-й), але здолелі звесці гульню да нічыі — 2:2 (Гары Кэхіл на 58-й і Эдэн Азар на 83-й). Такім чынам, перадае Еўрарадыё, за два тура да фінішу ў “Лестэра” 77 ачкоў, у “Татэнхэма” — 70, у “Арсенала” — 67 ачкоў.\nАдзначым, што найлепшым дасягненнем “Лестэра” ў англійскай прэм’ер-лізе было другое месца ў сезоне 1928-1929 гадоў. У мінулым годзе каманда заняла толькі 14-е месца.\n“Ніхто не верыў, але мы — чэмпіёны! Заслужана. — цытуе словы капітана “Лестэра” Уэстлі Моргана sport-express.ru. — Я ніколі не бачыў такой згуртаванасці, як у нас. Мы як браты. У мінулым годзе ўсе чакалі, што мы выляцім, але мы даказалі, што яны памыляліся”.\nНа першым відэа можна пабачыць, як гульцы “Лестэра” святкуюць чэмпіёнства ў доме Джэймі Вардзі.


Ад рукапісу да тыражу або Як ствараюцца кнігі ў БДУ — Унiверсiтэт\nПятнаццаць гадоў адзначыла ў чэрвені ўпраўленне рэдакцыйна-выдавецкай работы. Пра асноўную задачу гэтай структуры – стварэнне арыгінал-макетаў вучэбных і навуковых выданняў БДУ, пра штодзённыя клопаты і святочныя радасці мы пагутарылі з начальнікам УРВР Наталляй ГЕРАСІМОВІЧ.\n– Ва ўмовах эканамічнага крызісу, які ўдарыў і па кнігавыдавецкай справе, што змянілася ў рабоце УРВР? Ці стала менш кніг вышэйшай якасці?\n– Якасць заўсёды аднолькавая. Мы дасканала рыхтуем тое, што выдаём. Але цяпер больш уважліва разглядаюцца праекты планаў да выдання. Наколькі запланаванае неабходна для навучальнага працэсу, колькі студэнтаў рыхтуюць па дадзеным кірунку, што ўжо выдадзена па гэтай дысцыпліне… Такім чынам колькасць выданняў памяншаецца. З’явілася і альтэрнатыва традыцыйнай кнізе – электроннае выданне. Грошай на яго падрыхтоўку трэба менш, прытым гэта таксама якасна падрыхтаваны дапаможнік, з грыфам. Між іншым, усе нашы папяровыя выданні маюць электронныя версіі, якія мы ў вызначаным парадку штомесяц перадаём у Электронную бібліятэку БДУ.\n– Як ацэньваецца кніжная прадукцыя БДУ па-за межамі ўніверсітэта?\n– Часта нашы кнігі адзначаюцца граматамі на Нацыянальным конкурсе «Мастацтва кнігі», а два выданні ўзялі дыплом першай ступені. У 2013 г. перамог дапаможнік па англійскай мове, а сёлета навучальны дапаможнік Deutsch прызнаны найлепшым у намінацыі «Падручнік новага стагоддзя». Здаецца, журы аддае перавагу еўрапейскай вёрстцы, афармленню і напаўненню – а гэтым якраз вылучаецца літаратура на замежных мовах. Прадстаўлялі мы нашы кнігі і на прасторы СНД, напрыклад, на конкурсах «Універсітэцкая кніга Еўразіі» (2015 г.), «Універсітэцкая кніга – 2014: сацыяльна-гуманітарныя навукі» (Казань), там многія выданні БДУ былі адзначаны дыпломамі. Прыемна, што наша ўніверсітэцкая кніга на фоне літаратуры з усёй СНД выглядае вельмі годна, і па якасці, і па разнастайнасці.\nЗроблена ў СССР\nЛітаратура БДУ на рускай і беларускай мовах, здаецца, больш адпавядае таму, як было прынята бачыць падручнік за савецкім часам.\nПра нашу кнігу можна сказаць: «Зроблена ў СССР». Значыць, зроблена якасна, добрасумленна. Значыць, кожны спецыяліст са свайго боку адпрацаваў кнігу. Усе коскі, усе старонкі на сваіх месцах…\nБывае, аўтар прыходзіць з рукапісам і здзіўляецца – маўляў, ну што тут яшчэ рабіць, я ўжо ўсё вычытаў, трэба друкаваць. Аўтар звычайна не здагадваецца, які вытворчы цыкл павінен прайсці яго твор, каб на выхадзе атрымалася якаснае выданне. Бывае вельмі крыўдна разгарнуць кнігу вядомага аўтара – і пабачыць элементарныя памылкі, якія з’явіліся там не таму, што аўтар непісьменны, а таму, што людзі, адказныя за падрыхтоўку кнігі, не зрабілі яе як належыць. Скарысталі знакамітае імя, патрэбу мець выданне пэўнага кірунку – і зарабілі грошай, не прыклаўшы асабліва намаганняў, каб кнігу адрэдагаваць.\nВыйсці ў тыраж\n– А што ўяўляе сабой цыкл падрыхтоўкі кнігі – ад аўтарскай задумы да здачы ў тыраж?\n– Працэс выдання кніг павінен быць упарадкаваны, адладжаны. Каб не атрымалася, што сёння ў нас няма над чым працаваць, а назаўтра ўсе адразу прыбягуць з рукапісамі. Зрэшты, і такое здараецца… Але ў рэдактараў заўсёды мусіць быць праца, для гэтага ствараецца так званы рэдакцыйны партфель. Існуе план выдання на год – ён разглядаецца на Рэдакцыйна-выдавецкім савеце БДУ, зацвярджаецца рэктарам. Аўтары, якім пашчасціла трапіць у Перспектыўны план, прадстаўляюць ва УРВР свае рукапісы з абавязковым камплектам дакументаў як сведчанне, што аўтарскі арыгінал разглядаўся на кафедры і на факультэце, што на рукапіс маюцца рэцэнзіі спецыялістаў у адпаведнай галіне, прытым не з БДУ. Вучэбнаму выданню абавязкова патрэбна рэцэнзія адпаведнай кафедры і грыф – усе выданні вучэбнага кірунку ў БДУ выходзяць толькі з грыфам Міністэрства адукацыі або вучэбна-метадычнага аб’яднання па сваім кірунку. Гэта знак якасці – рукапіс кампетэнтнымі ўстановамі рэкамендаваны да выкарыстання ў навучальным працэсе розных ВНУ.\nУсе такія аўтарскія арыгіналы з патрэбнымі дакументамі мы збіраем, разглядаем, складаем праект плана. Тыраж фарміруем з улікам запытаў нашай бібліятэкі, якая па факультэтах высвятляе патрэбу ў тым ці іншым выданні. Які планаваць аб’ём выдання, вырашаецца з дапамогай Галоўнага ўпраўлення вучэбнай і навукова-метадычнай работы, дзе высвятляецца, якая колькасць гадзін на якую дысцыпліну адведзена. Вядома, не можа быць кніга ў 500 старонак, калі дысцыпліна прадугледжвае мала гадзін. Тэхнічны рэдактар вызначае колькасць старонак адпаведна тэхнічным патрабаванням – каб атрымліваліся пэўныя сшыткі ўнутры кнігі. Затым выстаўляюцца такія параметры, як фармат, каляровасць. Потым кнігу вычытваюць рэдактар, карэктар, праглядаюць тэхнічны і мастацкі рэдактары, нарэшце адбываецца вёрстка. Усе гэтыя працэсы могуць шматкроць паўтарацца, з унясеннем правак ледзь не да поўнага перапісання аўтарам свайго твора. Бо часам, пакуль аўтар уносіць праўкі рэдактараў, яму хочацца нешта перарабіць, прыходзіць нейкая ідэя – і потым перад рэдактарам фактычна новы тэкст. А колькі на вёрстцы ўсяго пабачыш… Няма межаў удасканаленню, і гэта вельмі цікавы працэс.\n«Проста так грошы БДУ не трацім»\nЁсць кнігі, якія ў чорна-белым выкананні не маюць сэнсу: выданні з картамі, касмічнымі здымкамі і г. д. Каляровасць патрабуе дадатковых сродкаў. Штогод выходзяць святочныя выданні – да юбілею кафедры, факультэта, універсітэта, яны прадугледжваюць крэйдаваную паперу, вялікую колькасць фотаздымкаў, нестандартны фармат. Бывае, наш мастак забракоўвае большасць прадстаўленых фотаздымкаў як непрыдатныя для паліграфічнага выканання, даводзіцца пераздымаць. Усё гэта зацягвае працэс падрыхтоўкі такіх выданняў. Шмат залежыць ад таго, наколькі імпэтна працуюць адказныя за кнігу – ёсць такія, што ўсё хутка пераробяць, мы з імі працуем камандай; трапляюцца і такія, якія лічаць, што лепей ведаюць, як нам рабіць нашу працу… У любым выпадку, проста так грошы БДУ не трацяцца. Мы падыходзім да выдаткаў разумна і з папярэднім аналізам.\n– Ці рыхтуюцца зараз адмысловыя выданні да юбілею БДУ?\n– Так, у серыі «Памяць і слава», прысвечанай асобам БДУ, значным для ўсёй беларускай навукі, сёлета выйшла кніга «Л. М. Шакун. Да 90-годдзя з дня нараджэння». Рыхтуецца і яшчэ адно падобнае выданне. Упершыню прадставім літаратурна-мастацкае выданне «Кветкавыя ветразі», змест якога складуць вершы сяброў клуба аматараў мастацкага слова «КЛУмБа» БДУ, гэта праект фундаментальнай бібліятэкі. Думаю, атрымаецца цікавай кніга пра дынастыі вучоных БДУ – яшчэ адзін падарунак да юбілею альма-матар.\n– Надоечы УРВР падрыхтавала надзвычай цікавы слоўнік-мінімум лінгвістычнай тэрміналогіі на рускай, беларускай і кітайскай мовах. Як робяцца падобныя, іншамоўныя і шматмоўныя, выданні? Хто іх карэктуе?\n– На кітайскай мове часта рыхтуюцца кнігі. У такіх выпадках уся надзея на аўтарскі калектыў, бо ў нас няма спецыялістаў, каб рэдагаваць і карэктаваць такія выданні. Мы займаемся іх тэхнічным афармленнем – скажам, каб практыкаванні былі аформлены ў адным ключы, каб пералікі стаялі ўсе з аднолькавымі «зорачкамі», а не абы-як.\nНа прастор, на шырокі прастор\n– У навуковых часопісах «Веснік БДУ» і «Сацыялогія», за выпуск якіх адказвае УРВР, таксама наспявае патрэба ў «іншамоўных» спецыялістах – апошнія рэкамендацыі для гэтых выданняў прадугледжваюць шырэйшае выкарыстанне англійскай мовы, стварэнне англамоўнай версіі сайта… Хто тут будзе займацца рэдактурай і карэктурай?\n– Як будзе наладжана праца ў гэтым рэчышчы, пакуль дакладна не ведаю. Але мяркую, што многія аўтары і іх рэцэнзенты добра ведаюць англійскую мову, з улікам спецыфікі сваёй галіны навукі. Вялікая роля рэдкалегій, якія могуць мець аднаго англамоўнага спецыяліста… Пра гэта трэба гаварыць і думаць. Бо сёння часта маем фармальны, літаральны пераклад рускай або беларускай анатацыі на англійскую мову. Але ж англамоўная анатацыя вельмі важная: калі ў ёй замежны навуковец знойдзе тое, што яму трэба, то можа заказаць пераклад усяго артыкула. Таму англамоўная анатацыя павінна быць значна большага аб’ёму, чым сёння; у ёй павінна быць пэўная структура. А хто яе павінен рабіць – тут трэба абмяркоўваць, вырашаць супольна. З таго часу, як пастаўлена задача павысіць міжнародны рэйтынг нашых навуковых часопісаў, у аддзела навуковых перыядычных выданняў значна дадалося працы. Трэба ўлічваць міжнародныя выдавецкія стандарты. Адно руплівае афармленне бібліяграфічных спасылак чаго вартае! Бывае, не разбярэш, дзе заканчваецца назва часопіса і пачынаецца назва артыкула, на якія спаслаўся аўтар. Рэдактару даводзіцца разбірацца, шукаць у інтэрнэце, зацвярджаць праўкі з аўтарам, а тых аўтараў вялікая колькасць… Задача ўступіць у Scopus або Web of Science сур’ёзная, патрабуе ўдумлівага аналізу: а што мы, уласна, друкуем у нашых часопісах? Якаснае напаўненне артыкула не выправіш «міжнародным» афармленнем. Некаторыя аўтары кажуць – вой, ды я зляпіў артыкул за вечар. Гэта крыўдна, гэта зневажае. А яшчэ нашым часопісам пільна патрэбна рэцэнзаванне, пажадана сляпое. Рэцэнзіі, якія прыносяць аўтары – цудоўна, але мы ведаем, як яны пішуцца, часам самімі аўтарамі. Не, часопіс павінен адпраўляць артыкулы, якія плануюцца ў нумар, на рэцэнзію спецыялістам у адпаведных сферах. Ёсць рэцэнзаванне – ёсць навуковы часопіс. Гэта доўгі шлях, але ён пасільны, калі будзе жаданне абодвух бакоў, і аўтараў, і рэдкалегіі. А мы, УРВР, толькі выканаўцы.\nНаталля Герасімовіч на 5-й Міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі “Навуковае выданне міжнароднага ўзроўню” у Маскве\nЗадача УРВР – якасная падрыхтоўка арыгінал-макета, які потым, стаўшы кнігай, будзе служыць студэнтам, прытым не толькі ў БДУ. Мы робім макет з таго, што нам прадставілі. Але нашы супрацоўнікі не раўнадушныя да таго, што робяць. Не проста заганяюць артыкул ці кнігу ў фармальныя рамкі, а сапраўды цікавяцца, задаюць аўтарам пытанні, калі бачаць, што нешта не стыкуецца.\n– Гонар упраўлення складаюць, вядома, заслужаныя работнікі. А як з маладымі? Калі падбіраеце рэдактараў, якія якасці найперш улічваеце? Ці можна «давыхаваць» рэдактара ў працэсе работы?\n– Рэдактара выхаваць складана. Лічу: або чалавеку дадзена бачыць тэкст, адразу ўвесь, і разумець, што ў ім не так ці што можа быць палепшана, або гэтага не дадзена. Калі падбіраю рэдактараў, вызначальным бывае, ці можа кандыдат рэдагаваць тэксты на беларускай мове, ці заўважае «злёту» непатрэбныя словы, нагрувашчванні і велягурыстасці, якія часта вылучаюць псеўданавуковы стыль, ці можа выправіць шматлікія паўторы, ці бачыць структуру главы, артыкула, усёй кнігі. Яшчэ важна, каб чалавек быў ветлівы, уважлівы, уседлівы, руплівы – усё гэта бачна на першым жа сумоўі.\n– Ці маецца «цякучка» кадраў?\n– Ёсць людзі, якія вельмі доўга працуюць у нашым упраўленні. А моладзь, адпрацаваўшы два гады, сыходзіць шукаць вялікія заробкі. Як правіла, рэдка хто знаходзіць… Былі выпадкі, калі людзі, сышоўшы, праз некаторы час вярталіся да нас – гэта прыемна. Значыць, у нас ёсць нейкая стабільнасць. Бо і сама паспрабавала працаваць у іншым выдавецтве – але мне спадабалася, што ў БДУ якасці работы, якасці кнігі надаецца такая вялікая ўвага.\n– УРВР налічвае каля 40 чалавек – ці робяцца нейкія захады, каб здружыць супрацоўнікаў? Зразумела, у сяброўскай супольнасці лепей працуецца…\n– Мы заўсёды ўсе дні народзін адзначаем разам. Купляем для імянінніка торт, цукеркі і невялічкі падарунак, ладзім гарбату. Натуральна, святы з’ядноўваюць. Нядаўняе святкаванне юбілею нашага ўпраўлення аб’яднала ўсіх – нават тых, хто спярша не дужа хацеў «аб’ядноўвацца». У нас атрымалася сяброўская сустрэча, падчас якой кожны супрацоўнік атрымаў сваю арыгінальную падзяку. Людзі розныя, людзі цікавыя, добрасумленныя і, да таго, з пачуццём гумару – без яго рэдактару немагчыма.\nНаступны Сяргей Маскевіч: “МДЭІ ведаюць у свеце” (+відэа)\nРанейшы С бляскам у вачах і вераю ў душы… «Студэнцкі лідар: жыццё навідавоку»: кульмінацыя школы актыву (+відэа)


Асацыяцыя мясцовых Саветаў дэпутатаў плануе ўвайсці ў трансгранічны праект | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэгіёны » Асацыяцыя мясцовых Саветаў дэпутатаў плануе ўвайсці ў трансгранічны праект\nАсацыяцыя мясцовых Саветаў дэпутатаў плануе ўвайсці ў трансгранічны праект\nСувязі з суседзямі-палякамі ў Гродзенскага рэгіёна заўсёды былі цесныя. Пра гэта сведчыць вялікая колькасць сумесных праектаў у рамках праграмы «Польшча — Беларусь — Украіна». Уключыцца ў работу плануе і маладая асацыяцыя мясцовых Саветаў дэпутатаў Гродзеншчыны. Намеснік старшыні асацыяцыі Сяргей Каляда расказаў пра тое, якія захады тут ужо зроблены.\nАдна з самых выйгрышных сфер дзейнасці — турызм. Ён цікавы для абодвух бакоў. Дарэчы, самога Сяргея Каляду можна вылучыць у ліку першапраходцаў праектнай дзейнасці. Ён займаецца гэтай справай больш за 10 гадоў і, можна сказаць, значна дапамог раскрыць перад замежнымі турыстамі, у тым ліку палякамі, турыстычны патэнцыял рэгіёна. Паколькі Сяргей Каляда з'яўляецца адным з кіраўнікоў Гродзенскага аддзялення Рэспубліканскага турыстычна-спартыўнага саюза, ён прапагандуе актыўны турызм — на байдарках, веласіпедах ці проста пешшу. Гэтаму кірунку быў прысвечаны першы праект «Невядомая Еўропа». Услед рушылі праекты «Планета ідэй», «Камунікацыі без межаў» — з польскім бокам і некалькі — з літоўцамі. На сродкі, якія выдзяляліся для іх ажыццяўлення, праводзіліся сустрэчы, семінары, закуплялася абсталяванне і ўдасканальвалася турыстычная інфраструктура. Дарэчы, у рамках праектаў у Гродне і яшчэ ў шасці гарадах вобласці адкрыты турыстычна-інфармацыйныя цэнтры.\nКаб убачыць, як можна працаваць у гэтым кірунку, члены асацыяцыі праехалі па Навагрудскім раёне. Тут цяпер рэалізуецца чатыры трансгранічныя праекты. Усе яны звязаны з турыстычным патэнцыялам рэгіёна — знакавымі аб'ектамі і цікавымі фактамі. Падчас праектнай работы будуць створаны і турыстычныя маршруты.\n— Важна, каб дэпутаты самі ўбачылі, як гэта працуе. Не ўсе ўяўляюць рэальную карысць ад праектаў. Для многіх дэпутатаў гэта новая справа, — падкрэслівае Сяргей Каляда. — Таму знаёмім членаў асацыяцыі з тымі, хто выйграў такія праекты, каб дэпутаты бачылі, якія вынікі з гэтага атрымаюцца.\nЁсць чым падзяліцца і самому Сяргею Іванавічу. Сёлета яго турыстычна-спартыўны саюз і абласное ўпраўленне спорту і турызму сталі партнёрамі гарадскога самакіравання польскага гарадка Сакулка.\n— Мы ствараем турыстычны маршрут ад Гродна да Сакулкі, які называецца «Шляхам Тызенгаўза», — паведаміў Сяргей Каляда. — У рамках праекта адбудзецца рэканструкцыя былога дома віцэ-адміністратара ў Гродне і падобнага будынка на польскім баку. Абодва аб'екты адносяцца да адной эпохі — другой паловы ХVІІІ стагоддзя, гэта перыяд праўлення гродзенскага старасты Антонія Тызенгаўза. Кожны бок будзе рамантаваць свой аб'ект.\nГістарычны будынак у Гродне знаходзіцца ў цэнтры горада, раней тут размяшчаўся дзяржаўны архіў. Пасля рэканструкцыі гэта будзе культурна-асветніцкі цэнтр з прадстаўнічымі функцыямі. Тут будуць сустракаць дэлегацыі, падпісваць дагаворы, праводзіць канферэнцыі, бізнес-сустрэчы, пленэры, у тым ліку і дзіцячыя, а таксама музычныя вечарыны і розныя іншыя імпрэзы. Плануецца стварыць адпаведную атмасферу тых часоў з дапамогай тэатралізаваных пастановак.\nНа гэта, згодна з праектам, выдзелена 700 тысяч еўра. Для гарадскога бюджэту добрая перспектыва, бо пацягнуць рамонт будынка, якому 250 гадоў, і яшчэ аздобіць яго такой «начынкай» даволі складана. Магчыма, удзел у праектах можа дапамагчы ў аднаўленні іншых гістарычных аб'ектаў, якіх яшчэ даволі шмат на тэрыторыі Гродзенскай вобласці. І членам асацыяцыі, і ўвогуле дэпутатам варта звярнуць на гэта ўвагу, лічыць Сяргей Каляда.\nЁн, як намеснік Гродзенскай абласной асацыяцыі мясцовых Саветаў, плануе падключыць да гэтай справы сваіх калег — асацыяцыю дэпутатаў з суседняга Падляскага ваяводства Польшчы. Сферай агульных інтарэсаў беларусаў і палякаў стаў Аўгустоўскі канал, які праходзіць па тэрыторыях абедзвюх краін. Ужо здзейснена некалькі сумесных праектаў па яго «раскручванні». Нядаўна польская дэлегацыя пабывала ў Гродне, дзе прайшло пасяджэнне рабочых груп па развіцці канала. Прадстаўнікі самакіравання Падляскага ваяводства гатовы ўдзельнічаць у новых турыстычных ініцыятывах, адзначыў Сяргей Каляда. Напрыклад, цяпер з дэпутатамі польскай асацыяцыі ўжо ажыццяўляе веласіпедны праект Гродзенскае абласное ўпраўленне спорту і турызму. Новы міжнародны маршрут «Аўгуст Вела» пройдзе па тэрыторыі дзвюх краін, яго працяг па Гродзенскай вобласці складзе 60 кіламетраў. Тут будуць і станцыі па рамонце, і месцы адпачынку, і іншы сэрвіс. Адкрыццё маршруту запланавана на будучы год.\n— Гэта таксама прыярытэтны кірунак для праектаў, — падкрэсліў Сяргей Каляда. — З наступнага года Аўгустоўскі канал увойдзе ў водную сістэму Беларусі. Гэта значыць, што ёсць неабходнасць у стварэнні адпаведнай інфраструктуры турызму і адпачынку. З такімі прапановамі наша абласная асацыяцыя мясцовых Саветаў дэпутатаў магла б увайсці ў так званыя малыя праекты трансгранічнай праграмы «Польшча — Беларусь — Украіна».\nМожна сказаць, што Гродзенская абласная асацыяцыя мясцовых Саветаў даволі шчыльна падступіла да міжнароднай праектнай дзейнасці. Новы імпульс забяспечвае і бязвізавы рэжым, які сёлета пашырыў рамкі дзеяння і тэрмін знаходжання замежных турыстаў. Дарэчы, з пачатку года Гродзеншчыну наведалі ў рэжыме «бязвіз» 55 тысяч чалавек з 60 краін свету.\nЗагаловак у газеце: Як гэта працуе?


2 лістапада быў падпісаны ўказ №427 «Аб удасканаленні сістэмы абыходжання з радыеактыўнымі адходамі», паведамляе БелТА.\nЗгодна з дакументам, МНС будзе каардынаваць дзейнасць дзяржорганаў, сачыць за выкананнем міжнародных абавязацельстваў, а таксама ўносіць у Савет Міністраў стратэгіі абыходжання з радыеактыўнымі адходамі.\nСаму стратэгію будзе распрацоўваць Дэпартамент па ядзернай і радыяцыйнай бяспецы МНС. За ім таксама замацаваны абавязкі па арганізацыі і каардынацыі навукова-метадычнага забеспячэння, забеспячэнні распрацоўкі патрабаванняў да аб'ектаў захоўвання радыеактыўных адходаў, фарміраванні і вядзенні рэестра аб'ектаў захоўвання радыеактыўных адходаў.


Школьников из города Ветка и деревни Хальч учили быть белорусами - СМИ о нас - О нас пишут - Клуб общения "Живое слово"\nГлавная | Регистрация | Вход | RSS Понедельник, 19.11.2018, 07:43\nМатериалы из средств массовой информации о работе клуба общения "Живое слово"\n22 лістапада ў гімназіі г. Веткі, 23 лістапада ў Хальчанскай базавай школе ў межах кампаніі «Будзьма беларусамі» адбыліся літаратурныя святы «Разбітае сэрца» — …жывая мая душа», прысвечаныя 82-й гадавіне з дня нараджэння класіка беларускай літаратуры Уладзіміра Караткевіча.\nУ бездарожжа для тых, каму шчасціць, дагарае ўначы маё сэрца… — на гэтых ды на шматлікіх іншых радках вершаў, паэм, аповесцяў, раманаў, створаных Уладзімірам Караткевічам, выхоўваюцца тыя беларусы, хто «ўзводзіць — нясцерпна далёкі — храм наш агульны і светлы».\n«Разбітае сэрца» — верш у прозе, напісаны пісьменнікам у красавіку 1956 г.: «…Я нідзе больш не сустракаў цябе, маленькая кветка, і таму для мяне ты такі ж самы сімвал бацькаўшчыны, зямлі майго кахання і труны маіх дзядоў, як бусел, як зубр, як сінія вейкі пралескі-любкі…»\n«Разьбітае сэрца», «вольная паласа», «драбнічкі», «вульлейкі накрытыя» ды інш. — у 1920-1940 гг. такія назвы давалі ўзорам тканых ручнікоў жанчыны в. Нісімкавічы Чачэрскага раёна. Менавіта тут недзе ў 1880-1890 гг. сустракаліся Васіль Юльянавіч Грынкевіч (нар. у 1861 г.) і Ганна Францаўна Пашкевіч, дзядуля і бабуля Уладзіміра Караткевіча. У лісце да Максіма Танка за 27 мая 1956 г. Уладзімір Караткевіч, згадваючы, што ад свайго дзеда ён пачуў легенду «Маці Ветру» пра Крычаўскае паўстанне 1743-1744 гг., так пісаў далей пра яго: «Які гэта быў цікавы чалавек!.. Менавіта ад яго я палюбіў прыроду, гісторыю (ён калісь рабіў раскопкі курганоў і шмат чаго іншага распавядаў), навучыўся лавіць самоў на «квок»… А якія ён распавядаў легенды!..»\nГісторыю Беларусі Уладзімір Сямёнавіч Караткевіч узнаўляў не толькі дзякуючы працы ў архівах. Ён адкрываў яе сучаснікам паводле легендаў, паданняў, казак, якія зберагаліся ў народнай памяці. У выкананні школьнікаў падчас святаў прагучалі вершы, фрагменты казак, створаных пісьменнікам. Пра звычаі, легенды нашага далёкага мінулага (пра тое, як даўней па вёсках, па гасцінцах вадзілі мядзьведзяў, як пазбаўляліся ад старых бацькоў, як маліліся ў скітах, пра існаванне «дабраходжых» ды інш.), апісаных вядомымі беларускімі этнографамі Чэславам Пяткевічам (аўтарам кнігі «Рэчыцкае Палессе»), Еўдакімам Раманавым, добра ведаў Уладзімір Караткевіч. Гэтыя аповеды былі пакладзены ім у аснову казак «Чортаў скарб», «Лебядзіны скіт», «Нямоглы бацька» ды інш.\nНа святах былі прадстаўлены кнігі Уладзіміра Караткевіча, а таксама — выданні аб яго жыцці і творчасці.\nБыў прэзентаваны дыск «Галасы» — сумесны праект паэта Сяргея Панізьніка і Блога Глеба Лабадзенкі. Вучні слухалі песню «Ой, косю мой, косю», верш «О якое цёплае, цёплае, цёплае мора…» (З цыклу «Таўрыда») у выкананні Уладіміра Караткевіча (запіс быў зроблены 26 лістапада 1968 г.).\nАдбылася выстава тканых ручнікоў в. Нісімкавічы, Бабічы Чачэрскага раёна (з фондаў Веткаўскага музея народнай творчасці імя Ф.Р. Шклярава), экспанаваўся адметны бела-чырвоны жаночы фартух, нядаўна набыты музеем у в. Рудня-Нісімкавіцкая.\nАб жыцці і творчасці Уладзіміра Караткевіча, аб духоўных і гістарычных сувязях, якія паядноўваюць нас, сучаснікаў, з вялікім паэтам беларускай зямлі, якога называюць гонарам і сумленнем нацыі,распавядала паэт, фалькларыст, вядучы навуковы супрацоўнік Веткаўскага музея народнай творчасці імя Ф.Р. Шклярава Ларыса Раманава. Так, у 1685 г. (год заснавання Веткі) горад ўваходзіў у склад Рэчыцкага павета. На той час дзяржаўным сімвалам для тутэйшых людзей, як і для жыхароў Рэчыцы, быў старажытны герб «Пагоня». Гэты горад, як вядома, ўпершыню згадваецца пад 1213 г. З 1566 г. Рэчыца — цэнтр Рэчыцкага павета Мінскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Гэтыя звесткі ёсць у Статуце ВКЛ 1588 г. У артыкуле 12 гэтага Статута «Аб пячаці нашай гаспадарскай, земскай і тож аб пячацях урадавых» гаворыцца пра тое, што кожнаму павету была дадзена пячатка з выявай герба «Пагоні». Выява вершніка ці «Пагоні» з’яўлялася элементам усіх павятовых гербаў у якасці агульнадзяржаўнага сімвала. Рэчыца атрымала свой герб значна раней. Ягонае паходжанне легенда звязвае з падзеямі Грундвальдскай бітвы 1410 г. Па звестках храністаў Папроцкага і Гваньіні, менавіта «Пагоня» была на харугвах Мінскага, Навагрудскага, Мсціслаўскага, Полацкага і Рэчыцкага палкоў, якія змагаліся пад камандаваннем вялікага князя літоўскага Вітаўта. Даследчыкі мяркуюць, што, згодна традыцыях тых часоў, падараваннем «Пагоні» у якасці гарадскога герба магла быць услаўлена мужнасць Рэчыцкага палка, які, згодна з легендай, ахоўваў знамёны аб’яднаных польска-літоўскіх войскаў (Паводле: В.И. Адамушко, М.М. Елинская. Гербы и флаги Беларуси. Минск, 2006).\nВучні пазнаёміліся з цікавым тэкстам — «К истории Ветки» (друкаваўся ў ХIХ ст. увыданні «Могилёвская старина», у якім згадваюцца Ветка, в. Хальч): «Предлагаемый документ переносит нас на два столетия назад, к началу 1690 года: он совершён 18 февраля и явлен в градском суде в Речице 21 февраля 1690 года. Белоруссия тогда жила под польским владычеством после «вечного мира» (1686 г.). Местом, где происходит действие, является наша Ветка, которая была тогда не нынешним большим местечком и выдающимся торговым центром, но лишь простою деревнею… Официально Ветка называется wies(деревня), хотя ей уже усвояли и наименование «слободы». Деревня Ветка принадлежала владельцам м. Хальча и находилась в речицком повете. В конце ХVII в. между крупными владельцами могилёвской Белоруссии — Карлом Казимировичем Халецким и Фомою Красинским — шёл судебный процесс касательно земельных границ. Фамилии Халецких принадлежало родовое имение Хальч речицкого повета. Дом Красинских владел гомельским староством, также входившим в состав названного староства. Спорное дело дошло до высшаго — «трибунального» суда. Для окончательного решения спора польский король Ян Собесский в начале 1690 года, назначил комиссию, во главе которой стал его секретарь Пётр Михайлович Полтев. Главною задачей его было — разграничить староство гомельское с им. Хальч… Но П.М. Полтеву, вместе с тем, было дано от ассесорского суда другое поручение: «произвести разследование касательно новой веры, появившейся среди людей московской нации, осевших на слободах».\nНа святах «Разбітае сэрца» — …жывая мая душа» урачыста стаяў гліняны куфаль для піва (паходзіць з Рэчыцы) з выявай старажытнай «Пагоні» — у якасці вазы для жытніх каласоў.\nМногія вершы Уладзіміра Караткевіча варта ведаць напамяць, як, да прыкладу, гэты:\nВорагі хмарай смяротнай знішчыць ішлі.\nнаша зямля бараніла знямоглых сыноў:\nу нетры яе адыходзілі храмы і гарады,\nбілі крыніцы адтуль і даносіла водгук званоў.\nУ кожнай крапліне жыццё незгасальна звініць.\nДушы забітых — аблокі — вітаюць зару.\nДзе мірыяды чужынцаў? — Спытай у слабенькіх крыніц,\nі ў акіяна, якому імя — Беларусь.\nЗ цемрай, са сталлю, з хлуснёй крывадушнай ішлі,\nАле Зямля і Вада, і Дабро скаранялі той зброд…\nБудуць давеку крыніцы на гэтай зямлі,\nбудзе давеку наш мужны і мудры, вялікі народ.\nКатегория: СМИ о нас | Добавил: valoshka (24.05.2013)\nПросмотров: 1016 | Теги: Новости, встречи, СМИ о нас | Рейтинг: 5.0/9


Конкурс прыгажосці "Міс Іншаземка БДУ–2012" упершыню пройдзе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце 21 сакавіка (актавая зала Інстытута журналістыкі, вул. Кальварыйская, 9). Пачатак у 18.00. У конкурсе прымуць удзел студэнткі-прадстаўніцы Кітая, Туркменістана, Турцыі і Нігерыі з сямі факультэтаў БДУ.\nАрганізатары мерапрыемства: савет зямляцтваў, упраўленне міжнароднага супрацоўніцтва, выхаваўчай работы з моладдзю і культуры БДУ.


МЗС выказала паслу Францыі „рашучы пратэст” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМЗС выказала паслу Францыі „рашучы пратэст”\nПасол Францыі Дзідзье Канес 4 мая быў выкліканы ў Міністэрства замежных спраў Беларусі ў сувязі з інцыдэнтам з беларускай зборнай па хакеі, паведамляе прэс-служба МЗС.\nУ ходзе сустрэчы намеснік міністра замежных спраў Алег Краўчанка выказаў „рашучы пратэст беларускага боку ў сувязі з праведзеным у форме, што прыніжае чалавечую годнасць”, даглядам беларускіх спартсменаў, якія ўдзельнічаюць у чэмпіянаце свету па хакеі з шайбай, прадстаўнікамі праваахоўных органаў Францыі 3 мая на чыгуначным вакзале Парыж-Манпарнас.\nБеларусь патрабуе правесці расследаванне гэтага інцыдэнту, даць тлумачэнні, выказаць прабачэнні, а таксама прыняць усе неабходныя меры для недапушчэння такіх інцыдэнтаў у будучыні, гаворыцца ў паведамленні.\nМіністэрства замежных спраў Беларусі запытала тлумачэнні ў французскага боку ў сувязі з вобыскам хакейнай зборнай у Парыжы.\nПра вобыск каманды паведаміў 3 мая спартыўны партал by.tribuna.com. Зборная прыбыла ў Парыж з Бардо, дзе 30 красавіка і 1 мая праводзіла спарынгі з французамі, якія разам з немцамі з’яўляюцца гаспадарамі 81-га чэмпіянату свету па хакеі, які стартуе 5 мая. На выхадзе з цягніка быў дагледжаны багаж трох трэнераў (Дэйва Льюіса, Крэйга Вудкрафта і Алега Антоненкі), двух гульцоў (Ягора Шаранговіча і Андрэя Касціцына), а таксама ўрача. Нічога забароненага знойдзена не было.\nМакей правёў шэраг рабочых сустрэч у Гамбургу\nУ Варшаве адзначылі гадавіну выбараў 1989 года


Энтані і Джо Руса\nКрыстафэр Маркус, Стывэн Макфілі, Джэк Кэрбі і Стэн Лі\nКрыс Гэмсўарт, Марк Руфала, Крыс Эванз, Джош Бролін, Том Гідэлстан, Робэрт Даўні-малодшы, Сэм’юэл Л. Джэксан, Крыс Прат, Элізабэт Олсэн, Эванджэлін Лілі, Бэнэдыкт Камбэрбэтч, Джэрэмі Рэнэр, Карэн Гілан, Гўінэт Пэлтраў, Сэбастыян Стэн, Бры Ларсан, Джон Фаўро, Скарлет Ёгансан, Дон Чыдл, Том Голанд, Чэдўік Боўзман, Энтані Макі, Пом Кляменьцеў, Дэйв Баўтыста, Зоі Салдана, Пол Рад, Стэн Лі, Тай Сымпкінз, Данай Гурыра, Тылда Сўінтан, Робэрт Рэдфард, Тэса Томпсан, Джон Слэтэры, Фрэнк Грыла, Майкл Дуглас, Мішэль Пфайфэр, Том Вон-Лолар, Майкл Джэймз Шоў, Тэры Нотары, Рэнэ Русо, Гэйлі Этўэл, Ўінстан Д’юк, Наталі Портман, Анджэла Басэт, Ўільям Гэрт, Рос Маркуанд, Джэймз Д’Арсі, Бэнэдыкт Вон, Максіміліяна Эрнандэс, Летыцыя Райт, Кобі Смолдэрз, Марыса Тамэй, Тайка Вайтыці, Шон Ган, Лінда Кардэліні, Хіраюкі Санада, Джэйкаб Баталан, Лексі Рэйб, Джо Руса, Эма Фурман, Бэн Сакамота, Ава Руса, Кэйд Ўудўард, Івэт Ніколь Браўн, Калан Малвэй, Лія Марыела Руса, Джуліян Руса, Тэйлар Патэрсан, Агастына Разаліна, Кен Джон, Джэксан А. Дан, Лі Мур, Базла Леклэр, Лоэн Леклэр, Мэт’ю Бэры, Джой Макэвай, Джон Майкл Морыс, Майкл А. Кук, Брэнт Макгі, Браян Шэфэр, Джэймі Ўэдэл, Энтані Дж. Брыд, Эрыка Рыблі, Манік Гандэртан, Джым Старлін, Джымі Рэй Пікенз, Чан Хэ-Джын, Расэл Бобіт, Джэк Чэмпіён, Сэм Гаргрэйв, Патрык Горман, Ааран Лазар, Робэрт Пралга, Том Ўіздам, Джон Позі, Джэймз Лін, Аміна Каплан, Аланьян Тэрман, Джэніфэр Элмар і Майк Люц\nДжэфры Форд і Мэт’ю Шміт\nMarvel Studios і Walt Disney Studios Motion Pictures\n26 красавіка 2019, 23 красавіка 2019, 24 красавіка 2019, 22 красавіка 2019, 25 красавіка 2019 і 29 красавіка 2019\n«Мсьці́ўцы: Кане́ц гульні́» (па-ангельску: Avengers: Endgame) — амэрыканскі супэргеройскі фільм 2019 року, сфільмаваны студыяй «Marvel» пра аднайменную групу супэргерояў. Гэта 22-і фільм у кінасусьвеце Marvel. Рэжысэры — Энтані і Джо Руса, аўтары сцэнару — Крыстафэр Маркус і Стывэн МакФілі. У галоўных ролях: Робэрт Даўні (малодшы), Крыс Эванз, Марк Руфала, Крыс Гэмсўарт, Скарлет Ёгансан, Джэрэмі Рэнэр, Дон Чыдл, Пол Рад, Бры Ларсан, Карэн Гілан, Данай Гурыра, Брэдлі Купэр і Джош Бролін. У фільме ацалелыя ўдзельнікі каманды «Мсьціўцаў» намагаюцца выправіць страты, спрычыненыя Танасам у «Вайне бясконцасьці».\nМарк Руфала — Брус Банэр / Халк, геніяльны навуковец, які з-за апраменьваньня гама-радыяцыяй пры раззлаваньні ці хваляваньні ператвараўся ў монстра. У гэтым фільме экспэрымэнтамі ён дабіўся стабілізацыі свайго выгляду, узяўшы сілу і постаць ад Халка ды розум ад чалавека.\nСкарлет Ёгансан — Наташа Раманаф / Чорная ўдава, шпіёнка, былая высокакваліфікаваная агент Ш. Ч. Ы. Т. у.\nГўінэт Пэлтраў — Вірджынія «Пэпэр» Потс, жонка Старка, кіраўніца Stark Industries, дапрацавала пад сябе Старкаў электрамэханічны бронекасьцюм.\nЧэдўік Боўзман — Т’Чала / Чорная пантэра\nЭлізабэт Олсэн — Ванда Максімаф / Пунсовая ведзьма\nКобі Смолдэрз — Марыя Гіл\nТом Вон-Лолар — Эбанітавы Мо\nСэм’юэл Л. Джэксан — Нік Ф’юры\nПра намер зрабіць працяг «Эры Ультрона» ў двух частках «Marvel» паведаміла яшчэ ў кастрычніку 2014. У красавіку 2015 Marvel назвала рэжысэрамі абодвух частак Энтані і Джо Руса. У траўні 2015 сцэнарыстамі фільму сталі Крыстафэр Маркус і Стывэн МакФілі.\n^ Strom M. Joe & Anthony Russo to Direct 2-Part Marvel's 'Avengers: Infinity War' Event: The directors of Marvel's 'Captain America: The Winter Soldier' sign on for Phase 3's dramatic climax! // marvel.com — 2015.\n^ а б в г д е ё ж з і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я аа аб ав аг ад ае аё аж аз аі ак ал ам ан ао ап ар ас ат ау аф Avengers: Endgame Press Kit — The Walt Disney Company. — P. I.\n^ а б Strom M. Christopher Markus & Stephen McFeely to Write Marvel's 2-Part 'Avengers: Infinity War' Event: The writing team behind all 3 Captain America films to join the Avengers! // marvel.com — 2015.\n^ а б Chitwood A. Chris Hemsworth Reveals the 3 Marvel Movies Left on His Contract // Collider — 2015.\n^ Sciretta P. Watch: All Of Your Marvel Phase 3 Questions Answered By Marvel Head Kevin Feige // /Film — 2014.\n^ Butler T. Mark Ruffalo Promises Epic Arc For Hulk Across Thor 3 and Infinity War // Yahoo — 2016.\n^ Josh Brolin Joins Marvel’s ‘Avengers’ Sequels as Villain Thanos // TheWrap — 2014.\n^ а б Strom M. Marvel's The Avengers Head Into an Infinity War // marvel.com — 2016.\n^ а б в г д е ё ж з і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я аа аб ав аг ад ае аё аж аз аі ак ал ам ан ао ап ар ас ат ау Avengers: Endgame Press Kit — The Walt Disney Company. — P. II.\n^ Babbage R. Loki to appear in Thor: Ragnarok and both parts of Avengers: Infinity War // Digital Spy — 2014.\n^ Robert Downey Jr. To Return As Marvel's Iron Man: RDJ inks new Marvel deal // marvel.com — 2013.\n^ Kit B. Robert Downey Jr. Joins 'Spider-Man: Homecoming' // The Hollywood Reporter / J. Min — LA: Prometheus Global Media, 2016. — ISSN 0018-3660\n^ Goldberg M. Samuel L. Jackson on How He Factors into ‘xXx 3’ and Nick Fury’s Return for the ‘Avengers’ Sequels // Collider — 2016.\n^ а б Lincoln R. A. Marvel’s ‘Avengers 3’ Gets Official Title With Temp Name Hung On ‘Avengers 4’ // Deadline Hollywood — 2016.\n^ Avila M. Watch: Evangeline Lilly on introducing the Wasp, when she'll join The Avengers // blastr.com — 2016.\n^ Collis C. Doctor Strange will play a 'very, very important' role in the MCU, Marvel Studios president says // Entertainment Weekly — NYC: Meredith Corporation, 2016. — ISSN 1049-0434; 2169-3188\n^ Avengers: Endgame Press Kit — The Walt Disney Company. — P. 3.\n^ Ricwulf D. Jeremy Renner & Michael Douglas Hint At Marvel Team-Up // Screen Rant — 2016.\n^ McLean P. Karen Gillan on Tupperware Party, Inverness and Avengers // BBC News — 2017.\n^ а б в Avengers: Endgame — 2019. — P. I.\n^ а б в Avengers: Endgame — 2019. — P. II.\n^ Burlingame R. Avengers Composer Alan Silvestri To Return For Infinity War // ComicBook — 2016.\n^ а б в г д е Person Profile // Avengers: Endgame (2019): Release Info — 1990.\n^ Person Profile // Avengers: Endgame (2019): Technical Specifications — 1990.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Мсьціўцы:_Канец_гульні&oldid=2257318»\nФільмы Энтані і Джо Руса\nФільмы пра квантавую мэханіку\nФільмы з чалавекападобнымі пэрсанажамі\nФільмы пра выдуманыя плянэты\nФільмы з захопам руху\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 22 верасьня 2021 году ў 23:48.


ПБ Дакладнасць MAS403 BT40-TER32-100 трымальнікі інструмента China Manufacturer\nHome > прадукты > Трымальнікі для інструментаў > BT інструмент Трымальнікі MAS403 > ПБ Дакладнасць MAS403 BT40-TER32-100 трымальнікі інструмента\nмадэль №: BT40-TER32-100\nName: MAS403 BT40-TER32-100 TOOL HOLDERS\nSize: MAS403 BT40-TER32-100\nMAS403 BT40-TER32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ, падыходзіць для выкарыстання восевага або радыяльнага прывада пазы фрэзы , такіх як: вертыкальнага дыскавай нажа, наборы тыпу фрэзы, фрэзы асобы, фрэзы, тры грані фрэзы .Mechanical шпіндзеля і рэжучыя інструментаў і іншых прыладаў. высокая дакладнасць BT хваставік трымальнік інструмента, збалансаваны G6.3 або G2.5 Для выбару.\nНазва прадукту: MAS403 BT TER ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ\nМатэрыял: высокую якасць сінтэзу карбанізацыі сталі Ачарненне і тонкае драбненне\nКанічны хваставік: узровень талерантнасці <АТ3\nЦвёрдасць: 56-58 HRC\nкатэгорыі прадуктаў : Трымальнікі для інструментаў > BT інструмент Трымальнікі MAS403\nBT40-TER32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ PB Precision MAS403 BT ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ ПБ Дакладнасць BT40-TER32-100 трымальнікі інструмента BT40-ETP32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ MAS403 BT40-ETP32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ С40-ER32-100L С-ER Бар падаўжальная HSK100A-ER32-100 Цанга Патронаў CAT40-C32-105L Прамыя Цанга Патроны\nBT40-TER32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ\nPB Precision MAS403 BT ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ\nПБ Дакладнасць BT40-TER32-100 трымальнікі інструмента\nBT40-ETP32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ\nMAS403 BT40-ETP32-100 ІНСТРУМЕНТЫ ТРЫМАЛЬНІКІ\nHSK100A-ER32-100 Цанга Патронаў


Catholic.by - На Унебаўшэсце арцыбіскуп Кандрусевіч маліўся за ахвяраў трагедыі на Нямізе і благаславіў мемарыяльную шыльду ў гонар Манюшкі\n31.05.2019 11:05 Тэкст: Мікола Гракаў / Фота: Кс. Аляксандр Улас / Catholic.by\nТрагедыя на Нямізе адбылася 30 мая 1999 года пад канец масавага мерапрыемства ў Мінску, калі людзі, хаваючыся ад дажджу, запоўнілі падземны пераход да станцыі метро «Няміга». Ва ўзніклай цісканіне загінула 53 чалавекі, а яшчэ звыш 250 пацярпелі. Большасць загінулых былі маладымі людзьмі ва ўзросце ад 14 да 20 гадоў.\nМітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч нагадаў, што ў той дзень 20 гадоў таму, калі і католікі, і праваслаўныя адзначалі ўрачыстасць Святой Тройцы, многія пайшлі не ў касцёл і не ў царкву, а на «свята піва». Іерарх заклікаў маліцца за ахвяраў той жудаснай трагедыі і заўсёды памятаць пра іх, каб падобнае больш ніколі не паўтарылася.\nУ гамiлii арцыбіскуп звярнуў увагу на тое, што Унебаўшэсце Езуса завяршае Яго зямны шлях. Пасля выканання даручанага Яму задання збаўлення чалавецтва Ён вяртаецца ў дом нябеснага Айца.\n«Езус узнёсся на неба не толькi як Сын Божы, але як i чалавек. Гэтым Ён паказаў, што ўвесь чалавек збаўлены i ўвесь, з душой i целам, прызначаны да шчаслiвай вечнасцi», — нагадаў іерарх.\nЁн таксама падкрэсліў, што кожны хрысціянін павінен сваім жыццём сведчыць пра Хрыста і непрамінальныя, вечныя каштоўнасці.\nТакiм сведкам, паводле пастыра Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, і быў сусветнай славы музыкант Станiслаў Манюшка — наш славуты зямляк.\n«Станiслава Манюшку смела можна назваць чалавекам, якi музыкай i сведчаннем сваёй веры аб’ядноўвае Беларусь, Лiтву i Польшчу,\n— сказаў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч. — Сёння, калi ў мiнскай катэдры благаслаўляецца Яго выява, мы просiм Бога, каб прыняў яго ў сваё Валадарства, каб ён, як выдатны музыкант і кампазiтар, далучыўся да анёльскіх хораў i каб яго прыклад заахвочваў нас памятаць пра мэту нашага жыцця — неба — i iмкнуцца да яе праз жыццё ў Божай ласцы i евангельскае сведчанне».\nІніцыятарам ушанавання ў мінскай катэдры памяці Станіслава Манюшкі — кампазітара, арганіста і дырыжора — выступіў Віктар Скорабагатаў, заслужаны артыст Беларусі, даследчык старадаўняй беларускай музыкі і мастацкі кіраўнік створанай ім «Беларускай капэлы».\nПадчас Імшы ў мінскім катэдральным касцёле гучалі духоўныя творы Станіслава Манюшкі. Пад іх узнёслыя гукі сэрцы вернікаў узносіліся ўгору, туды, куды ўзышоў Езус Хрыстус і куды імнецца кожная душа, якая славіць Бога.\nАбноўлена 31.05.2019 12:26


У Дзятлаўскім райаддзеле міліцыі — новы кіраўнік — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nУ Дзятлаўскім райаддзеле міліцыі — новы кіраўнік\n13.05.2015 09.07.2018 administrator511Комментарии on У Дзятлаўскім райаддзеле міліцыі — новы кіраўнік\nЗагадам МУС Рэспублікі Беларусь ад 29 красавіка 2015 года №104 л/с на пасаду начальніка Дзятлаўскага райаддзела міліцыі назначаны падпалкоўнік міліцыі Аляксандр Францавіч Біль, які раней займаў пасаду першага намесніка начальніка аддзела ўнутраных спраў Воранаўскага райвыканкама.\nУ зале пасяджэнняў аддзела ўнутраных спраў Дзятлаўскага райвыканкама ў час аператыўнай нарады новага кіраўніка асабоваму саставу прадставіў начальнік УУС Гродзенскага аблвыканкама Вадзім Іванавіч Сіняўскі.\nАляксандр Францавіч Біль нарадзіўся ў 1972 годзе ў вёсцы Залессе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. З 1991 па 1993 гады служыў ва Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь. Яго міліцэйская кар’ера пачалася ў маі 1994 года з пасады міліцыянера роты патрульна-паставой службы Лідскага раённага аддзела ўнутраных спраў. З сакавіка 1995-га Аляксандр Францавіч прадоўжыў службу ўчастковым інспектарам міліцыі. У 2001 годзе быў назначаны начальнікам участка міліцыі грамадскай бяспекі ў мікрараёне «Слабада» аддзела ўнутраных спраў Лідскага райвыканкама. У 2003-ім скончыў Акадэмію МУС Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «правазнаўства». З чэрвеня 2004-га працаваў на пасадзе начальніка аддзялення міліцыі па ахове мікрараёна «Слабада» АУС Лідскага райвыканкама. У кастрычніку 2005-га назначаны намеснікам начальніка аддзялення аховы правапарадку і прафілактыкі, з 2007 года — начальнік штаба. Пазней займаў пасады памочніка начальніка аддзела па арганізацыйна-аналітычным забеспячэнні, оперупаўнаважанага аддзела крымінальнага вышуку крымінальнай міліцыі, начальніка аддзела аховы правапарадку і прафілактыкі міліцыі грамадскай бяспекі АУС Лідскага райвыканкама. У лютым 2012 года назначаны першым намеснікам начальніка аддзела ўнутраных спраў Воранаўскага райвыканкама, дзе і служыў да нядаўняга часу. За гады службы ў міліцыі Аляксандр Францавіч Біль паказаў сябе адукаваным і ўмелым кіраўніком, сапраўдным прафесіяналам сваёй справы.\nНачальнік УУС Гродзенскага аблвыканкама В. І. Сіняўскі зазначыў:\n— Выбар на карысць Аляксандра Біля быў зроблены таму, што ён вопытны, падрыхтаваны супрацоўнік, доўгі час служыў у важных падраздзяленнях Лідскага райаддзела міліцыі. Лідскі раён — адзін з найбольш крымінагенных на Гродзеншчыне. Звычайна на Лідчыне, а таксама ў Кастрычніцкім і Ленінскім раёнах горада Гродна рэгіструецца найбольшая колькасць злачынстваў. Варта спадзявацца, што атрыманы вопыт дапаможа Аляксандру Францавічу справіцца з новымі службовымі абавязкамі на Дзятлаўшчыне.\nСёлетні год для міліцыі складаны і напружаны, краіна святкуе 70-годдзе Перамогі, рыхтуецца да выбараў, а ў Дзятлаўскім раёне пройдуць абласныя «Дажынкі». У час усіх масавых мерапрыемстваў праваахоўнікам давядзецца сачыць за бяспекай грамадзян і правапарадкам.\nСтаршыня Дзятлаўскага райвыканкама І. І. Крахмальчык выказаў спадзяванні на плённае, выніковае супрацоўніцтва. Ён зазначыў, што сёння для краіны, і нашага рэгіёна ў прыватнасці, галоўнае — эканоміка. Эканоміку складаюць прадпрыемствы раёна. Летась у сельскай гаспадарцы атрымана прадукцыі на суму каля 600 мільярдаў рублёў, а ў прамысловасці на суму каля трыльёна рублёў. Сёлета Дзятлаўшчына сур’ёзна рыхтуецца да абласнога свята «Дажынкі», і старшыня райвыканкама спадзяецца на разуменне і падтрымку ўсіх службаў.\nНовы кіраўнік Дзятлаўскага райаддзела міліцыі Аляксандр Францавіч Біль толькі заступіў на пасаду. Цяпер ён актыўна знаёміцца з суб’ектамі прафілактыкі і службовымі абавязкамі, але згадзіўся падзяліцца сваімі ўражаннямі з карэспандэнткай газеты:\n— Згодна са статыстыкай, Дзятлаўскі райаддзел міліцыі працуе стабільна, але ёсць пэўныя пытанні, вырашэню якіх надам асаблівую ўвагу. З вопыту ведаю, што ўсё пачынаецца з прафілактыкі. Калі міліцыя не змагла папярэдзіць якія-небудзь негатыўныя з’явы, у далейшым давядзецца раскрываць злачынствы і правапарушэнні, адшукваць вінаватых. Таму на Дзятлаўшчыне найперш займаюся вывучэннем абстаноўкі, каб у далейшым вырашыць, якія менавіта прафілактычныя меры выкарыстоўваць і дзе.\nАд калектыву Дзятлаўскага райаддзела міліцыі чакаю зладжанасці і працаздольнасці, адказнасці за агульную справу. Спадзяюся, ён стане адзінай камандай, якой па сілах вырашаць любыя задачы.\nПершае маё ўражанне аб Дзятлаўшчыне станоўчае. Я праехаў па раёне, убачыў, што ён развіваецца, рухаецца наперад, жыве. Тут праходзіць шэраг мерапрыемстваў, скіраваных на перспектыву, і гэта асабліва радуе.\nЗа 25 дней текущего года на пожарах в области погибли десять пенсионеров