ЯУРЭІ ЎСХОДНЯЙ БЕЛАРУСІ Ў КАНЦЫ XVIII СТ. ПАВОДЛЕ ЎРАДАВАГА ЎЛІКУ\nГлавная Статьи Научные статьи ЯУРЭІ ЎСХОДНЯЙ БЕЛАРУСІ Ў КАНЦЫ XVIII СТ. ПАВОДЛЕ ЎРАДАВАГА ЎЛІКУ\nОпубликовано: 02.07.2015 14:46\nЯУРЭІ ЎСХОДНЯЙ БЕЛАРУСІ Ў КАНЦЫ XVIII СТ. ПАВОДЛЕ ЎРАДАВАГА ЎЛІКУ (крыніцазнаўчыя аспекты)\nБез дакладных статыстычных крыніц немагчыма вызначыць фактыч- ны стан і дынаміку жыцця насельніцтва. Асабліва датычыць гэта яўрэяў, якія толькі пасля 1772 г.— далучэння беларускіх зямель да Расійскай імперыі — сталі аб’ектам перыядычнага падушнага або пагалоўнага ўліку дзяржавы.\nМногія айчынныя і замежныя даследчыкі цікавіліся праявамі царскай палітыкі ў дачыненні да яўрэяў, асабліва прычынамі і памерамі прымусовага высялення іх з вёсак у гарады. Аднак толькі X. Карабкоў зрабіў спробу колькасна вызначыць маштабы тых адміністрацыйных чыненняў урада. Пры поўным ігнараванні крыніцазнаўчага аналізу ён выкарыстаў справаздачы генерал-губернатара 3. Чарнышова за 1778 г., датуючы апошнія, разам з «Гаспадарчым апісаннем Беларуска-Віцебскай губерні» пачатку XIX ст., 1772 годам. Гісторык не мог не ведаць, што Віцебская губерня створана ў 1802 г. Да таго ж за 1815 г. ён карыстаўся няпоўнымі звесткамі. Аднак сказанае не перашкодзіла аўтару сцвярджаць, што з моманту далучэння да 1815 г. насельніцтва Полацка-Віцебскіх губернскіх гарадоў вырасла на 496%, пераважна за кошт яўрэяў.\n(стр. 60) Стан гістарыяграфіі вымушае вылучыць статыстычны ўлік яўрэяў пасля 1772 г. у спецыяльную крыніцазнаўчую праблему. Паколькі ад- паведных крыніц аказваецца шмат, то існуе пагроза памылковых аба- гульненняў з-за абсалютызацыі адной з іх. Таму аўтар ставіць сваёй задачай выявіць найбольш дасканалыя даныя, каб з іх дапамогай вызначыць галоўныя этапы і памеры дэмаграфічных рухаў сярод яўрэяў Полацкай і Магілёўскай губерняў з 1772 па 1802 г. Атрымаць жа надзейныя даныя магчыма толькі пры максімальным выкарыстанні крыніц, з вызначэннем абавязковых умоў іх крыніцазнаўчай апрацоўкі.\nУлік насельніцтва разглядаемага часу вёўся ўрадам пераважна ў душах мужчынскага полу. Толькі некаторыя крыніцы паведамляюць аб полавым складзе жыхароў. Так, паводле рэвізіі 1772—1774 гг., у беларускіх правінцыях Пскоўскай губерні (далей умоўна Полацкай губерні) лічылася 7229 мужчын і 7187 жанчын яўрэяў, а ў Магілёўскай — адпаведна 18350 і 19446 чал. Такія суадносіны характэрны і для астатніх этнасацыяльных груп. Таму аналіз уліковых даных у душах мужчынскага полу дасць дастатковае ўяўленне аб дынаміцы колькасці ўсяго яўрэйскага грамадства.\nАбавязковай умовай аналізу з’яўляецца параўнальнасць абсалютных паказчыкаў уліку ў супаставімых адміністрацыйных і саслоўна-пра- фесіянальных адзінках. Апошнія не былі ўстойлівай з’явай. На час рэвізіі 1772 г. усё падаткавае насельніцтва Полацкай губерні ўлічвалася па трох гарадах (Віцебск, Полацк, Дынабург), 17 мястэчках і іншых населеных пунктах, а па Магілёўскай губерні — па 4 гарадах (Магілёў, Орша, Мсціслаў, Рагачоў), 73 мястэчках і іншых пунктах. Пасля рэалізацыі губернскай рзформы 1775 г. і ўсталявання ў 1777 г. пастаяннага тэрытарыяльна-адміністрацыйнага падзелу, выкупам і пераводам многіх мястэчак на становішча павятовых цэнтраў адпаведны ўлік вёўся ў Магілёўскай губерні па 12 гарадах, 47 мястэчках, а ў Полацкай — па 11 гарадах, 12 мястэчках і іншых паселішчах. Абедзве губерні з 1796 па 1801 г. былі часова аб’яднаны ў Беларускую губерню, і таму зноў даводзіцца забяспечваць супаставімасць даных.\nДа 1777—1780 гг. крыніцы вылучаюць яўрэяў па мястэчках і вёсках, а надалей улік вядзецца выключна па губернска-павятовых цэнтрах. Гэта стварае ўражанне, быццам бы ўсе яўрэі былі сканцэнтраваны толькі ў гарадах. Каб высветліць сутнасць гэтай акалічнасці і забяспечыць параўнальнасць даных, адпаведныя 23 павятовыя цэнтры патрабавалася вылучыць са складу мястэчак у 1772 г. Аднак зрабіць тое аказалася магчымым поўнасцю па Полацкай губерні, а па Магілёўскай толькі па пяці (г. Магілёву,мястэчкам Орша, Копысь, Рагачоў і Мсціслаў).\nЯўрэйскае насельніцтвамястэчак пасля 1777 г. можна вылучыць па эканамічных заўвагах Генеральнага межавання 1783—1785 гг. і заўвагахда Атласа Беларускай губерні, звесткі якога былі сабраны ў 1798— 1801 гг.Аднак згаданыя крыніцы таксама маюцьсвае абмежаванні. Так, межавыя заўвагі Магілёўскай губерні паказваюцьсуадносіны хрысціян і яўрэяў у душах па трох мястэчках, а па чатырохадлюстроўваюць колькасцьяўрэйскіх сяліб.\nУ заўвагах 1801 г.па 56 мястэчках той жа губерні 8паведамленняў здзіўляюць сваёйсупярэчлівасцю. Так, у мястэчку Талачын агульнаятабліца паказвае 77 двароў,а ў тэкставым суправаджэннінапісана 89яўрэйскіх хат. У мястэчку Расасна табліца паведамляеаб 69 дварах, а ў заўвазегаворыцца аб 69 сялянскіхі 34 яўрэйскіх сялібах. Пры (стр. 61) мястэчку Дуброўна агульна запісана 809 хат, а ў заўвазе — 809 сялян скіх і 278 яўрэйскіх. Пры наяўных 24 сялібах у мястэчку Карма заўвагі адзначаюць існаванне 54 толькі яўрэйскіх двароў\nТыя ж заўвагі вылучаюць яўрэяў па колькасці душ па 3, а па колькасці двароў — па 24 або палове мястэчак губерні. У складзе апошніх яўрэйскія сялібы займалі 42% усіх двароў— 1585 з 3774. Гэты паказчык амаль адзіны, які можна выкарыстаць для аналізу дынамікі местачковага жыхарства. Але ён не з’яўляецца рэпрэзентатыўным для ўсёй усходнебеларускай тэрыторыі. Эканамічныя заўвагі 1785 і 1801 гг. па Полацкай губерні наогул не маюць належных характарыстык. Таму прасачыць рух насельнікаў мястэчак пакуль магчыма ў цэлым (табліца 1).\nЯк вынікае з прыведзеных лічбаў, за разглядаемы час самае значнае скарачэнне местачковага насельніцтва адбылося ў Полацкай губерні — у 3 разы, а ў цэлым на ўсходзе Беларусі — у 2,6 раза. Самыя рэзкія скарачэнні жыхарства полацкіх мястэчак (на 70%) адбыліся якраз пры пераўтварэнні 6 мястэчак у павятовыя цэнтры. Наадварот, па Магілёўскай губерні да 1777 г. насельніцтва мястэчак зменшылася толькі на 29%. Самыя радыкальныя змены тут адбыліся ў перыяд 1780—1784 гг., ужо пасля адзяржаўлення 8 мястэчак. Рух яўрэйскага насельніцтва паміж 1772 і 1777 гадамі не супадае з агульным скарачэннем: колькасць яўрэйскіх жыхароў мястэчак губерні скарацілася на 15,2% і яны далі толькі 28,6% усіх скарачэнцаў. У Полацкай губерні да 1777 г. яўрэі далі толькі 13% усіх скарачэнцаў. Гэта сведчыць аб тым, што да 1777 г. мястэчкі пакідала неяўрэйская частка жыхароў і што дзякуючы менавіта гэтаму працэсу мястэчкі заставаліся пераважна з яўрэйскім складам насельнікаў. Менш верагодна другое тлумачэнне — яўрэі пакідалі мястэчкі часова. Гэтая думка абапіраецца толькі на прыклады пазнейшых-крыніц — ужо згаданых межавых заўваг.\nПасля дазволенага ўказам ад 7.01.1779 г. права запісу яўрэяў у га- радское купецтва і мяшчанства статыстычны ўлік стаў адлюстроўваць па гарадах іменна такі саслоўна-прафесіянальны склад жыхароў (табліца 5). Але, як сведчаць даныя табліцы, абсалютныя паказчыкі крыніц, складзеныя нават у адзін год, вагаюцца вельмі значна. Безумоўны ўплыў на якасць даных аказалі натуральны прырост люднасці, проста механічныя недарэчнасці пры складанні справаздач, утойванне ад падаткавага (стр. 62) ўліку.У прыватнасці, Магілёўская казённая палата на час рэвізіі 1795 г. недалічылася ў губерні 25005 мужчын, з якіх 5410 (22%) былі яўрэямі. 3 недаўлічаных 6563 мяшчан яўрэі складалі большасць — 83%. Адсутнасць у рэвізскіх спісах 5 тыс. яўрэяў (або 10 тыс. чал. абодвуга полу) тлумачылася тым, што «многие помещики выслали их из деревень и они двинулись в Малороссию, где хлеб дешевле и из-за неурожаев в Могилевской губернии 1 четверть ржи продается по 7—8 рублей», а таксама тым, што «немалое число есть их и в утайке». Запіс у купецтва і заняцце гарадскіх пасад па выбарах таксама абмяжоўваліся маёмасным цэнзам і веравызнальна-нацыянальнымі крытэрыямі. Нарэзаныя ў 1777—1785 гг. гарадскія выганы надалей заставаліся ў першапачатковых межах, што стрымлівала імклівую урбанізацыю, прыводзіла да перанаселенасці гарадоў, вымушала значную частку яўрэяў заставацца ў вёсцы. У выніку яўрэі толькі фармальна прыпісваліся да гарадскіх грамадстваў і працягвалі пражываць у паветах. Па сцвярджэнню Г. Дзяржавіна, у 1800 г. гарадскую сялібу яўрэя Беларускай губерні насялялі да 20 чал., за кошт прапісных. Паводле канчатковых вынікаў рэвізіі, у гарадах і мястэчках было запісана 35304 мужчын-хрысціян і 13774 яўрэяў — апошнія, такім чынам, складалі толькі 28% насельнікаў. Розніцу паміж аб’ектамі ўліку няцяжка растлумачыць. На адзін двор у гарадах і мястэчках прыходзілася ў сярэднім 4 душы мужчын, у тым ліку на яўрэйскую сялібу 8,6 мужч., на двор мешчаніна — 3,6 муж. У секвестраваных уладаннях на хрысціянскі двор прыпадала 3,9 мужч., на яўрэйскі — 9,9, а ў цэлым — 5,1 мужчын. Яўрэйскае жыллё ў 1772 г. аказваецца самым густанаселеным.\nДля параўнання адзначу, штоў 1782—1785 гг. у разглядаемых (стр. 64) гу-\nТабліца 4. Месца яўрэяў у сацыяльнай структуры насельніцтва ўсходняй Беларусі ў 1774 г.\nМесца жыхарства Пскоўская губерня Мвгілёўс кая губерня\nМуж. --абодвуга полу Муж. --абодвуга полу муж --або двуга полу Мужч. -- абодвуга полу\nУ гарадах і мяс-\nтэчках 2422 5028 9750 19436 11352 23777 39328 78763\nУ вёсках 4807 9388 280305.549150 6988 14019 282753 351354\nу дзяржаўных 1298 н. зв. 87087 н. зв. 8066 н. зв. 70879 н. зв.\nу духавенства 328 н. зв. 27412 н. зв. 341 н. зв. 16767 н. зв.\nу памешчыцкіх 3181 н. зв. 165706 н. зв. 3591 н. зв. 192107 н. зв.\nУсяго 7229 14416 290055 568586 18340 37786 322081 630117\nТабліца складзена па: РДАСА, ф. 12, спр. 159, л. 102—103, 171—173, 192—197.\nбернях у сярэднім на двор прыпадала: у гарадах — 4,6 мужч., у мястэч- ках — 3,0, у вёсцы — 3,9 мужчын. У 1801 г. па даных Беларускай казённай палаты, местачковы двор у Полацкай губерні меў ужо 1,7 мужч., а ў Магілёўскай 2,6 мужчын. На працягу паўстагоддзя мужчынская палова местачковага двара, асабліва па Полацкай губерні, разгрузілася амаль удвая. Паколькі большасць яўрэяў пражывала ў сельскай мясцовасці, то урбанізацыйныя працэсы вызначаліся ўзаемаадносінамі яўрэяў з тымі, за кім яны былі запісаны пры рэвізіі (табл. 3).\nУвогуле секвестр даў казне маёнткі, якія насялялі 8600 мужчын-яў- рэяў (62,4% усіх улічаных рэвізіяй), з якіх 5782 (67%) пражывала па мястэчках, а 33% —у вёсках, прычым без значных адрозненняў паміж губернямі. Па абедзвюх губернях у прыватных уладаннях палова яўрэяў насялялі мястэчкі, а палова вёскі. Наадварот, .па дзяржаўных маёнтках большасць канцэнтравалася ў мястэчках. Тым не менш, і па прыватных і па дзяржаўных уладаннях яўрэі складалі меншасць — толькі 28% усіх местачковых жыхароў.\nАдрозненні паміж губернямі абумоўліваліся саслоўным падпарадка- ваннем яўрэяў. Пераважная большасць яўрэяў у Полацкай губерні (74%) падпарадкоўвалася прыватнай юрысдыкцыі латыфундыстаў, у той час як у суседняй губерні значна менш — 58%. Паколькі ў казну была адабрана фактычна палова землеўладанняў, то прадстаўленыя даныя аб месцы яўрэяў сярод жыхароў у саслоўна-тэрытарыяльных адносінах маюць прадстаўніча-паказальны характар.\nПры распрацоўцы статуса секвестраваных уладанняў урад вярнуў назад прысягнуўшым магнатам уладанні з 3046 яўрэямі (78% іх колькасці па арыштаваных маёнтках), а 1167 яўрэяў у складзе старостваў раздаў новым рускім памешчыкам. Пазней, у 1777 г., 1030 яўрэяў у складзе мястэчакНевеля, Себежа і Копысі сталі агульнадзяржаўнымі падданымі.Большасць яўрэяў, такім чынам, не змяніла сваёй папярэдняй прыватнаўласніцкайюрысдыкцыі. Больш таго, з 3413 яўрэяўу староствах, якія раней знаходзіліся падапекай караля, практычна ўсе — 90% — былі раздадзены царызмам у вечнаспадчыннуюўласнасць рускім саноўным асобам, якія, безумоўна, былі выхаванына антыяўрэйскім заканадаўстве самадзяржаўя першай паловы XVIII ст. Каля10% яўрэяў у дзяржаўныхуладаннях трапілі ў кароткатэрміновую арэнду або пажыццёвае трыманнепапярэдніх пасэсараў. Царскі ўрад захаваўіснуючыя адносіны падданства паміж беларускімі яўрэямі і дваранскім саслоўем. Першыя падараванні замацавалі наступнае размеркаванне яўрэяў у тэрытарыяльна-саслоўнай структуры насельніцтва (табл. 4)\n(стр. 65) Першыя падараванні не ўнеслі істотных змен у падаткава-залежнае становішча яўрэяў. Асноўная маса яўрэяў (66%) у Полацкай губерні падпарадкоўвалася памешчыкам. У Магілёўскай жа губерні памешчыкі і дзяржава аднолькава вызначалі лёс яўрэйства, паколькі аднолькава распараджаліся яўрэямі ў якасці налогаплацельшчыкаў --51і 44% адпаведна. Тут ужо многае вырашалася цярпімасцю ўласнікаў і дзяржаўных чыноўнікаў Аднак усялякую палітыку разладжвала захаванне за яўрэямі права вольнага пераходу да больш лаяльных уладальнікаў і на менш цяжарныя ўмовы падаткаабкладання.\nПры падушнай сістэме падаткаабкладання, зыходзячы з прыведзеных суадносін месцажыхарства і залежнасці яўрэяў, адказнымі за пла- цежаздольны стан яўрэяў рабіліся пераважна дваране. Менавіта за імі былі ў большасці зарэгістраваны пры рэвізіі яўрэі. Дваран не задавальняла магчымасць яўрэяў змяніць саслоўную юрысдыкцыю і праз перавод прыватнаўласніцкіх мястэчак у разрад гарадоў і праз звальненне ў гарадское купецтва і мяшчанства. Пры даволі пастаянных стаўках падаткаў, усталяваных асобна для яўрэяў, іх магчымасці пазбегнуць прагрэсіруючых прыватнаўладальніцкіх павіннасцяў, унясенне падаткаў за адсутных яўрэяў ускладалася дваранамі на сялянства. Да таго ж яўрэйскія таварыствы імкнуліся хутчэй сабраць сродкі на выкуп мястэчак дзеля пераводу іх пад агульнадзяржаўную апеку.\nНовая ўлада не цярпела бескантрольнай рухомасці яўрэяў.\nТакім чынам, на шляху сапраўды вольных рухаў яўрэяў стаялі розныя сацыяльныя перашкоды. Каб высветліць некаторыя асаблівасці урбанізацыйных абмежаванняў, неабходна разгледзець даныя аб эвалюцыі гарадскога насельніцтва (табл. 5).\nКалі суміраваць усе паказчыкі крыніц да сярэдніх велічынь, то ат- рымаецца, што ніводная з абсалютных лічбаў не адпапядае нават сярэднім паказчыкам Таму арыентавацца прыходзіцца на найчасцей распаўсюджаныя значэнні. Для 1784—1787 гг., калі завяршыўся запіс яўрэяў у таварыствы гарадоў, па Полацкай губерні тыповымі будуць даныя з фонду РДАСА (ф. 16, спр. 891), а па Магілёўскай губерні на той жачас — справа РДАСА (ф. 1261, воп. 12, спр. 87). У 1794 г. яўрэі былі абкладзены двайным падаткам, уведзеным, у прыватпасці, дзоля таго, каб прымусіць іх вызначыцца з месцажыхарствам. Масавае высяленне яўрэяў з вёсак у гарады актыўна распачалося пасля 1804 г Таму апраўданым будзе прыцягнуць да аналізу дынамікі гарадскога насельніцтва (стр. 66) даныя Беларускай казённай палаты за 1798—1801 гг. (НДГА Беларусі, ф. 3219, спр. 712).\nВартасці аналізу не будуць мець падстаў, калі не згадаць крыніцы папаўнення хрысціянскай часткі гарадскіх жыхароў, адносіны з якімі ў значнай ступені таксама вызначалі магчымасці перасяленняў яўрэяў. Пасля 1779 г. выбары на гарадскія судова-адміністрацыйныя пасады залежалі ад колькасці запісаных у «обывательские книги» жыхароў, якія мелі ў гарадах пастаянную аселасць. Некаторыя крыніцы выразна сведчаць, што царскі ўрад свядома праводзіў лінію на засяленне гарадоў быўшымі расійскімі ўцекачамі-стараверамі, праследуючы палітыку дэманстрацыі верацярпімасці і, безумоўна, мэты русіфікацыйна-каланізацыйныя.\nАжынцяўлялася тоепраз традыцыйныя падаткавыя льготы. Так, па- водлекнігі аб чынах і даходах Магілёўскай губерні за 1786 г. У апісанні губерні за 1815 г. адзначана, што да наяўных 162 купцоў-хрысціян былопрыпісана 90 раскольнікаў, а да7831 мяшчан —- 661 старавераў. У перыяд з 1772 па 1792 г. палову прыросту гарад- скога насельніцтва Полацкай губерні забяспечылі менавіта рускія выхадцы. Адначасовы запіс у гарадское купецтва і мяшчанства і рускіх уцекачоў і мясцовых яўрэяў праходзіў у вострым іх сутыкненні. Гэтая акалічнасць істотна ўплывала на тое, што асноўная частка яўрэяў працягвала пражываць у паветах, хаця фармальна запісвалася за магістратамі. Апошнія ж пры плацяжы дзяржаўных падаткаў адказвалі і за прыпісаных яўрэяў. Пры высяленні яўрэяў з гарадоў і захопе іх сяліб у 1782—1786 гг. улады якраз спасылаліся на скаргі магістратаў аб тым, што яўрэі пражываюць па паветах, ухіляюцца ад агульнагарадскіх павіннасцяў, з’яўляюцца непажаданымі ўтрымальнікамі і г. д.\nУявіць поўцасцю маштабы пражывання яўрэяў у паветах на рубяжы XVIII—XIX стст. немагчыма, аднак маецца шэраг даных з матэрыялаў да Атласа Беларускай губерні. Так, паводле павятовай карты Рэжыцкага павета з 1050 купцоў-яўрэяў г. Рэжыцы 637 мужчын пражывала ў павеце. 44 яўрэі Дрысы жылі асела ў горадзе, а 655—у павеце. 3 209 хрысціян горада 149 чалавек толькі фармальна лічыліся гараджанамі, бо жылі ў павеце.\nТакім чынам, было б безумоўнай памылкай цалкам даверыцца фі- скальнаму прынцыпу рэгістрацыі ўрадам колькасці яўрэяў па гарадах у перыяд пасля 1779—1782 гг., а тым больш якой-небудзь адной крыніцы без крыніцазнаўчай крытыкі. Аднак і толькі што прыведзеныя даныя па чатырох гарадах Беларускай губерні паказваюць, што каля 70% яўрэяў дадзеных гарадоў пражывалі ў паветах. Таму можна з вялікай доляй упэўненасці сцвярджаць, што на ўсім працягу 1772—1802 гг. прыблізна 70% яўрэяў усходнебеларускіх губерняў стабільна пражывала ў сельскай мясцовасці, а астатнія ў адміністрацыйных цэнтрах губерняў і паветаў.\nПраведзены аналіз урадавых крыніц уліку яўрэйскага насельніцтва канца XVIII ст. дазваляе сцвярджаць, што царызм не меў дакладных даных аб колькасці яўрэяў галоўным чынам з-за вольнасці пераходаў апошніх і магчымасці схавацца ад ападаткавання. Магчымасці ўхілення ад фіскальна-налогавага кантролю павялічваліся пратэкцыянізмам прыватных уладальнікаў, на зямлі якіх у большасці і пражывалі яўрэі.\nНаогул яўрэі складалі каля 4 % усяго рэвізскага насельніцтва ўсход- небеларускіх губерняў у апошняй чвэрці XVIII ст. Больш паловы іх пражывала ў сельскай мясцовасці — у мястэчках і па вёсках. Доля яўрэяў сярод жыхароў гарадоў і мястэчак даходзіла да 30%, але вагалася паміж губернямі ў залежнасці ад сацыяльна-палітычных і рэлігійных абставін. Урадавая адміністрацыйная статыстыка не пацвярджае распаўсюджанагаў літаратуры меркавання аб тым, што ў разглядаемы час беларускія яўрэінасяляліпераважна гарады і мястэчкі. У дэмаграфічным развіцці яўрэйскаганасельніцтва выразна вылучаюцца два этапы — да і пасля рэалізацыі губернскай рэформы1775 г., а дакладней,на момант усталявання стабільных павятовых цэнтраў(1777 г.) ідазволу яўрэямнабываць правы гарадскога купецтва і мяшчанства(1779 г.).\n3 улікам фармальнай прапіскі і абмежаваных магчымасцяў гарадоў яўрэі забяспечылі прыблізна трохразовы прырост усходнебеларускіх га- радоў у перыяд 1772—1802 гг.\nТабліца 5. Склад насельніцтва ўсходнебеларускіх гарадоў у апошняй чвэрці XVIII ст.\nгод Крыніца і яе месцазнаходжанне Душ мужчынскага полу\nхрысціян яўрэяў Усяго ў губерні\nкупцоў мяшчан усяго купцоў мяшчан усяго Хрысц. і яўр. Яўр. абс. Яўр. %\n1785 РДАСА, ф. 16, спр. 766 360 7117 7477 1456 14112 15568 331552 15568 4.7\n1778 РДАСА, ф. 248, воп. 64, спр.5636 121 6994 7065 316 2455 2771 304211 18832 6.2\n1784 РДВГА, ф. ВПА, спр. 20865 404 7496 7900 979 3867 4846 Н.зв. 4846 --\n1785 РДАСА, ф.1261, воп.12, спр.87 403 7116 7519 1543 14080 15623 Н.зв. 15623 --\n1786 РДВГА, ф. ВПА, спр. 18847 403 7116 7519 1543 14080 15623 Н.зв. 15623 --\n1787 РДВГА, ф. ВПА, спр. 20063 464 7491 7955 979 4577 5556 Н.зв. 5556 --\n1797 РДАСА, ф. 1356, спр. 71 288 7390 7955 979 9693 9756 251199 9756 3.7\n1797 РДАСА, ф. 1356, спр. 2097 404 7491 7895 979 4577 5556 Н.зв. 5556 --\n1801 НДГАБ, ф. 3219, спр. 172 217 7945 8162 450 16071 16521 375315 16521 4.4\n1817 РДАСА, ф. 1355, спр. 701 252 8492 8744 450 15324 15774 Н.зв. 15774 --\n1778 РДАСА, ф. 248, воп. 64, спр. 5636 263 5757 6020 Н.зв. 1549 Н.зв. 282019 7623 2.7\n1784 РДВГА, ф. ВПА, спр. 18356 646 7379 8025 467 6855 7322 Н.зв. 7322 --\n1784 РДВГА, ф. ВПА, спр. 20709 684 8552 9236 523 4618 5141 305688 6719 2.2\n1784 РДАСА, ф. 16, спр. 766 407 7388 7795 646 6955 7601 Н.зв. 7601 --\n1785 РДАСА, ф. 1261, воп. 12, спр. 1701 653 7432 8085 509 1677 2186 299995 9103 3.0\n1785 РДАСА, ф. 16, спр. 891 653 7432 8085 509 6917 7426 294755 7426 2.5\n1786 РДВГА, ф. ВПА, спр. 20707 735 9955 10690 537 6565 7092 305850 7092 2.3\n1787 РДВГА, ф. ВПА, спр. 20063 736 9873 10609 537 6283 6820 Н.зв. 7420 --\n1792 АРРДБ, ф. 445, спр. 32 876 9854 10730 559 7113 7672 311426 7672 2.4\n1799 РДАСА, ф.1356, спр. 5, 71 736 8873 9609 537 6883 7420 305142 7420 2.4\n1801 НДГАБ, ф. 3219, спр.712 1146 10352 11498 180 7857 8037 356186 8037 2.2\n1815 РДАСА, ф. 1355, спр. 6 1342 9531 11873 181 7120 7301 Н.зв. 7031 --\nВпервые в литературе систематизированы источники ревизского учета царизмом еврейского населения восточнобелорусских губерний в 1772—1802 гг. На основе уточнения достоверности данных показана эволюция социально-территорнальной структуры и роль евреев в заселении городов.\nВесці АН Беларусі. Сер. гуман. навук. 1993. № 4. С. 59-68\nЛеванда Л. Из новейшей истории евреев в России//Еврейская библиотека. СПб., 1872.Т. 2. С. 209\n РДВГА, ф.ВПА, спр.18356\n РДАСА, ф.248, воп. 47, спр. 4077, л. 539\nДержавин Г. Р. Сочинения. СПб 1878. Т. 7. С. 288\nКлиер Д. Значение евреев Белоруссии в истории еврейского народа Российской империи (1772—1855) // Наш радавод. Гродна, 1992, Кн. 4. Ч. 3 С. 611\n РДВГА, ф. ВПА, спр. 18847\nТам жа, спр.1355, л. 6\n РДАСА, ф. 1355, спр. 152\nТамжа. спр. 137\n РДАСА, ф 1355, спр. 2122


(Пасля перасылкі з Ван Гог)\nмастак, рысавальшчык, мастак-гравёр\nРашэнне стаць мастакомПравіць\nПасля першай выставы карцін у канцы 1880-х гадоў вядомасць ван Гога пастаянна расла сярод калегаў, мастацтвазнаўцаў, дылераў і калекцыянераў. Пасля яго смерці мемарыяльныя выставы былі арганізаваны ў Брусэлі, Парыжы, Гаазе і Антвэрпэне. У пачатку XX стагоддзя адбыліся рэтраспектывы ў Парыжы (1901 і 1905 гады) і Амстэрдаме (1905 года) і значныя групавыя выставы ў Кёльне (1912 год), Нью-Ёрку (1913 год) і Берліне (1914 год). Гэта аказала прыкметны ўплыў на наступныя пакаленні мастакоў. Да сярэдзіны XX стагоддзя Вінцэнт ван Гог разглядаецца як адзін з найвялікшых і самых вядомых мастакоў у гісторыі ref>(англ.) "Vincent van Gogh The Dutch Master of Modern Art has his Greatest American Show, " Life Magazine, 10 October 1949, pp. 82–87.</ref>. У 2007 годзе група галандскіх гісторыкаў склала «Канон галандскай гісторыі» для выкладання ў школах, у якім ван Гог быў змешчаны ў якасці адной з пяцідзесяці тэм, нароўні з іншымі нацыянальнымі сімваламі, такімі як Рэмбрандт і мастацкая група «Стыль».\nНайбольш вядомыя творыПравіць\nВан Гог у мастацтвеПравіць\n↑ 7,0 7,1 (англ.) Rewald, John. «The posthumous fate of Vincent van Gogh 1890—1970». Museumjournaal, August-September 1970. Republished in Rewald (1986), 248\n↑ (англ.) National Gallery of Art, Washington DC.\n↑ (гал.) The Canon of the Netherlands. De Canon van Nederland. Foundation entoen.nu (2007). Архівавана з першакрыніцы 17 жніўня 2012.\n↑ (англ.) «Top 10 Most Expensive Paintings», TipTopTens.com.\n↑ (англ.) "Glossary: Fauvism (недаступная спасылка з 14-05-2013 (2576 дзён) — гісторыя), Tate.\n↑ (англ.) The Real Van Gogh: The Artist and His Letters. Royal Academy of Arts. Архівавана з першакрыніцы 17 жніўня 2012.\n↑ Винсент ван Гог (руск.) . Архівавана з першакрыніцы 30 мая 2012. Праверана 24 красавіка 2012.\n↑ La Oreja de Van Gogh (ісп.) . Архівавана з першакрыніцы 4 жніўня 2012. Праверана 15 ліпеня 2012.\n↑ Music Van Gogh (англ.) . Архівавана з першакрыніцы 5 жніўня 2012. Праверана 15 ліпеня 2012.\n↑ Bertold Hummel's work (англ.) . Архівавана з першакрыніцы 5 жніўня 2012. Праверана 16 ліпеня 2012.\n↑ 24,0 24,1 Einojuhani Rautavaara :: List of works. Архівавана з першакрыніцы 5 жніўня 2012. Праверана 16 ліпеня 2012.\nВінцэнт Ван Гог — Інтэрнэт галерэя (2012 прац)\nТрагичнае жыцце Ван Гога(руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Вінцэнт_ван_Гог&oldid=3568137"\nАпошнія змены 13 сакавіка 2020 а 20:34


Здаровы лад жыцця можа затрымаць наступ прыдуркаватасці\nГалоўная ➠ Харчаванне ➠ Здаровы лад жыцця можа затрымаць наступ прыдуркаватасці\nАпублікавана 01.12.2011 17:03\nЗдаровы лад жыцця можа затрымаць наступ прыдуркаватасці і абараніць асоб з павышаным рызыкай развіцця дэменцыі, паведамляюць навукоўцы з Універсітэта Усходняй Фінляндыі ў Хельсінкі і навукоўцы з Каралінскі інстытута ў Стакгольме.\nРэгулярныя фізічныя практыкаванні, здаровае харчаванне, трэніроўкі мозгу і сацыяльныя мерапрыемствы могуць дапамагчы прадухіліць зніжэнне разумовых здольнасцяў, кажуць спецыялісты. Гэта першае маштабнае даследаванне ўпершыню паказала, што здаровы лад жыцця можа дапамагчы захаваць ці нават палепшыць функцыю мозгу.\nУ ходзе даследавання спецыялісты вывучылі каля 1300 чалавек ва ўзросце 60-77 гадоў. Удзельнікі былі падзеленыя на дзве групы – адна група атрымала карысныя парады, накіраваныя на паляпшэнне здароўя, а другая ўдзельнічала ў двухгадовай праграме, якая змяшчае кіруючыя ўказанні па харчаванню, практыкаванні, когнитивному навучання і сацыяльнай дзейнасці. У харчаванне гэтых людзей ўваходзіла вялікая колькасць садавіны і гародніны, прадуктаў з суцэльнага збожжа, нятлустыя малочныя прадукты і мяса, менш 50 г цукру ў дзень і рыба, па меншай меры, два разы ў тыдзень. Фізічныя практыкаванні праводзіліся ад 1 да 3 раз у тыдзень, а аэробныя нагрузкі – 4-5 раз у тыдзень. Кагнітыўнае навучанне ўключала заняткі з псіхолагамі і рэгулярныя кампутарныя практыкаванні ў хатніх умовах.\nПасля двух гадоў паказчыкі ў тэстах кагнітыўных здольнасцяў апынуліся на 25% вышэй у групы, якая ўдзельнічала ў інтэнсіўнай праграме аздараўлення.


08 чэрвень 2013, 11:00\nЖанчына ў вязьніцы: турэмныя спатканьні, турэмны сэкс, дзеці, народжаныя за кратамі.\nУ калёнію на сустрэчу з жонкай\nCяргей рыхтуецца да сустрэчы ў калёніі з жонкай Галінай. Ён ужо закупіў усё, што трэба для 30-кіляграмовай перадачы. Засталося набыць нейкіх прысмакаў на час трохдзённага спатканьня — ягадаў, садавіны, марозіва. На сустрэчы ў калёнію Сяргей езьдзіць ужо трэці год. Яшчэ праз тры гады скончыцца і тэрмін пакараньня.\nПрысуд, які атрымала Галіна, — дзевяць гадоў пазбаўленьня волі. Столькі ж атрымаў і яе першы муж, зь якім яны праходзілі па адной справе. На сёньня Галіна адседзела шэсьць гадоў. Першы яе шлюб даў расколіну яшчэ да арышту. Праз пару гадоў, калі сужонцаў ужо разьмеркавалі па розных зонах, стала ясна, што ім нават і пісаць адно аднаму няма пра што. Сяргей — другі Галінін муж. Прымудрыліся неяк пазнаёміцца на этапе. Малады мужчына атрымаў тады два гады няволі. Пачалі ліставацца. Калі лісты ідуць з зоны ў зону, гэта заўсёды праблематычна. Але наладзілі сувязь праз волю. Пасьля адседкі Сяргей прыехаў да Галіны на кароткае спатканьне. Неўзабаве расьпісаліся. Муж імкнецца ўсяляк падтрымліваць жонку, як маральна, так і матэрыяльна. «Калі нашы блізкія за кратамі адчуваюць, што яны патрэбныя на волі, то і час у няволі ляціць нашмат хутчэй», — кажа ён. У сваю чаргу, Галіна амаль у кожным лісьце да мужа піша, якая яна шчасьлівая, бо нарэшце зразумела, што значыць жыць.\nДля тых, хто далёкі ад турэмных рэаліяў, гэтая кароткая гісторыя — нібыта з сэрыялу «Санта-Барбара». Аднак кожны, хто сядзеў, скажа вам, што ў вязьніцах здараецца і не такое. Хоць і рэдка. На спатканьні з асуджанымі жанчынамі прыяжджаюць, як правіла, іх маці, радзей — бацькі. Сама рэдка — мужы, тым больш зь дзецьмі.\nПаводле апублікаванай некалькі гадоў таму статыстыкі, паказчык наведваньня сваякамі зьняволеных жанчын складае максымум 7–8%, у той час як у мужчынскіх калёніях ён разоў у 10 вышэйшы.\n«Навошта ім спатканьні, навошта?»\n«Калі жонкі часьцей за ўсё чакаюць мужоў, то мужчыны — нашмат менш цярплівыя, — шчыра кажа Сяргей. — Чым даўжэйшы тэрмін, тым менш шанцаў захаваць адносіны». Ён тлумачыць гэта тым, што мужчыны доўга бяз сэксу ня могуць, а таму, калі жонка сядзіць за кратамі, найчасьцей яны заводзяць сабе новых спадарожніц жыцьця.\nСяргей перакананы, што працяглыя турэмныя спатканьні павінны быць усё ж значна часьцей, чым раз на паўгода. Таксама ён мяркуе, што права на працяглае спатканьне з блізкімі людзьмі павінны мець і так званыя халасьцякі.\nПраваабаронца Алёна Красоўская-Касьпяровіч спасылаецца на досьвед швэдзкай пэнітэнцыярнай сыстэмы, дзе зьняволеныя, незалежна ад таго, у шлюбе яны ці не, могуць кожны тыдзень сустракацца ў турме з сваімі блізкімі.\n«Калі казаць пра нашы працяглыя спатканьні да трох сутак (адзін-два-тры разы на год), — гэта абсалютна недастаткова. Тут жа магчымасьць кожны тыдзень сустракацца са сваімі сем’ямі. Наўпрост кажучы, ёсьць магчымасьць нейкай фізіялягічнай разрадкі, што таксама важна. Чалавек такім чынам пастаянна адчувае сувязь са сваімі роднымі. Да таго ж сваякі не павінны думаць, як і за што сабраць чарговую пасылку для сядзельца. Тут, у Швэцыі, дзе вязьні забясьпечаныя літаральна ўсім, такой праблемы проста няма».\nАлёна Красоўская-Касьпяровіч, якая мае мэдычную адукацыю, мяркуе, што падобнае абмежаваньне спатканьняў, а таксама вымушаная адмова ад сэксу ў фэртыльным веку вядзе да парушэньняў гарманальнага цыклю, адбіваецца на псыхічным стане, стварае ў вязьніцах атмасфэру сэксуальнага напружаньня.\nА вось меркаваньні ўдзельнікаў апытаньняў, якія «Свабода ў турмах», правяла на вуліцах Горадні ды Магілёва, побач з будынкамі мясцовых «крытак».\nНаш гарадзенскі карэспандэнт запытаўся ў мінакоў: ці ня варта павялічыць колькасьць спатканьняў для зьняволеных? Ці ня трэба пераняць заходні досьвед, калі вязьняў, якія фармальна ня ў шлюбе, могуць наведваць сябры ці сяброўкі? Або ўсё ж ЗК трэба ізаляваць?\nЦі ня варта павялічыць колькасьць спатканьняў для зьняволеных?\nМінакам на вуліцах Магілёва было зададзена наступнае пытаньне: ці можа турма заглушыць сэксуальныя жаданьні асуджаных і ці шкодна гэта для іхнага здароўя?\nЦі можа турма заглушыць сэксуальныя жаданьні асуджаных і ці шкодна гэта для іхнага здароўя?\n«Лесьбійскім каханьнем ахоплена больш за палову сядзеліц»\nПаводле дасьледаваньняў мэдычных псыхолягаў з Маскоўскага навуковага цэнтру псыхічнага здароўя, якія праводзіліся ва ўстановах расейскай пэнітэнцыярнай сыстэмы, з-за адсутнасьці эмацыйных сувязяў ды тактыльных кантактаў з блізкімі жанчына ў турме «ламаецца» яшчэ хутчэй, чым мужчына. Жаночая псыхіка не вытрымлівае ўжо пасьля двух гадоў прымусовага адрыву ад сям’і, дому, родных, а ў мужчыны гэта здараецца пасьля трох-пяці гадоў. Нярэдка ў тых умовах замест сапраўднага пачуцьця жанчына, якая мае ў ім патрэбу, пачынае шукаць нейкі сурагат. Як лічаць расейскія дасьледчыкі, вымушаным лесьбійскім каханьнем ахоплена больш за палову сядзеліц турмаў.\nПадобная карціна характэрная і для беларускіх жаночых папраўчых устаноў, кажа былая асуджаная Марына, якая адседзела два гады ў Гомельскай калёніі.\nМарына: Мне падаецца, што многія маюць такія сувязі. Асабліва з тых, хто сядзіць паўторна ці доўга. Тыя, у каго кароткія тэрміны, могуць крыху толькі паспрабаваць падобнае каханьне. Хтосьці абыходзіцца ўвогуле бяз сэксу. Але сярод тых, хто сядзіць доўга, падобныя сувязі маюць больш за палову. Усе гэтыя стасункі ўзьнікаюць добраахвотна. Ніхто нікога ня гвалціць«.\nЯк кажа Марына, у жаночым турэмным сьвеце распаўсюджаныя два віды такога партнэрства.\nМарына: «Першы — гэта так званыя „палавінкі“, якія ідэнтыфікуюць сябе як жанчыны і, адпаведна, па-дзявочаму выглядаюць. Другі від сувязі — калі партнэркі выконваюць жаночую і мужчынскую ролю. Гэтыя апошнія вельмі падобныя да мужчын. Калі я ўпершыню ўбачыла такую жанчыну ў камэры СІЗА, яна падумала, што да іх памылкова пасадзілі нейкага хлопца.\nГэтых жанчын называюць „каблы“, яшчэ — „кавыралкі“. Твары ў іх у шрамах, валасы кароткія, голас грубы. Ня ведаю, як такое атрымліваецца, што жанчына мяняецца цалкам. Яны аказваюць знакі ўвагі той ці іншай дзяўчыне. І гэта сапраўдная сямейная пара. Яны жывуць паасобку, харчуюцца паасобку. Так званы мужчына аберагае сваю каханку, раўнуе яе. Сцэны рэўнасьці праходзяць канкрэтныя, бойкі-спрэчкі. Тыя ж „каблы“, ведаю выпадкі, пасьля вызваленьня з зоны нярэдка рабілі ўсё, каб вярнуцца на яе. Бо там заставалася так званая жонка. Такое было моцнае каханьне. Калі абедзьве на волі, я гэта ведаю, яны працягваюць жыць разам.\nНярэдка пара сумесна выхоўвае дзіця адной з жанчын. Бывае, што і народжанае ў калёніі».\n«Адкуль бяруцца дзеці?»\nПаводле словаў Марыны, характэрныя для грамадзтва дэмаграфічныя праблемы ані не закранулі жаночых зонаў. Зэчкі нараджаюць зусім нярэдка.\nАле адкуль у калёніі бяруцца дзеці, ад каго? — пытаюся ў маёй суразмоўцы. Як кажа Марына, жанчыны зацяжарваюць яшчэ на волі, акурат перад СІЗА. Некаторыя становяцца цяжарнымі яшчэ ў калёніі пасьля працяглых спатканьняў з мужамі. Бываюць і іншыя варыянты.\nМарына: «Сэксуальныя сувязі з мужчынамі таксама ў нас на зоне здараліся. Напрыклад, з вольнанаёмнымі рабочымі. Калі ішла дзесьці будоўля. Але, праўда, падобныя выпадкі найчасьцей засякаліся. У выніку тых рабочых звальнялі, жанчыны атрымлівалі розныя штрафныя спагнаньні. Самы апошні момант: калі пры мне будавалася паліклініка, то дзяўчатам забаранялася нават блізка падыходзіць да тых рабочых, надзяваць кароткія спадніцы і такім чынам правакаваць мужчын. Наколькі ведаю ад саміх дзяўчат, спрабуюць уступіць у кантакт на фабрыцы з так званымі „хімікамі“. Спрабуюць арганізаваць званок, каб сустрэцца ў нейкіх падсобных памяшканьнях. Але апошнім часам на фабрыку набралі вельмі маладых і напалоханых, якія ад гэтых дзяўчат літаральна бягуць. Раней, як мне расказвалі зэчкі са стажам, у асобнай камэры можна было сустрэцца з мужчынам-вязьнем за 50 „у.е.“. Цяпер гэта практычна немагчыма — усё пад відэаназіраньнем».\nУзгадваючы сядзеліц-«мамак», Марына кажа, што далёка ня кожнай зь іх знаёмыя мацярынскія пачуцьці. Дзяўчына лічыць, што вялікая частка гэтых асуджаных нараджае дзіця з каньюнктурных прычынаў, дзеля розных прывілеяў. Гэта прагулкі без абмежаваньняў на сьвежым паветры, палепшанае харчаваньне — малочныя прадукты, больш сьвежай гародніны і садавіны. Плюс рэгулярнае мэдычнае абслугоўваньне. Такое, праўда, можна сказаць пра зону. У СІЗА ж цяжарным нашмат складаней — яны жывуць, як і ўсе астатнія.\nМарына: «Акрамя таго, некаторыя такія жанчыны як маці малых могуць нават разьлічваць на ўмоўна-датэрміновае. Пры вызваленьні яны атрымліваюць матэрыяльную дапамогу — рэчы, грошы, цацкі. Самі ж, калі выходзяць, нярэдка проста кідаюць сваіх дзетак... Найчасьцей на вакзалах. Такое здараецца ў першыя гадзіны пасьля вызваленьня».\nЯк адзначаюць у сваіх дасьледаваньнях расейскія экспэрты-псыхолягі, вельмі рэдкія гісторыі турэмнага мацярынства маюць шчасьлівы канец. Сама сыстэма ў былых савецкіх рэспубліках пабудавана так, што для чалавека, які вызваліўся з турмы, няма аніякіх умоваў, каб знайсьці сабе хоць нейкае месца ў жыцьці. Таму звычайна былыя асуджаныя жанчыны, у якіх разьвітыя мацярынскія пачуцьці і якія нікому не зьбіраюцца аддаваць сваё народжанае ў вязьніцы дзіця, з настальгіяй узгадваюць на волі той час, праведзены разам з малым у калёніі. Няхай гэта была несвабода, але ў іх маленькай сям’і было ўсё неабходнае для існаваньня.\n...Адзіны ва ўмовах беларускай пэнітэнцыярнай сыстэмы дом для дзяцей асуджаных мацярок быў заснаваны яшчэ ў 1961 годзе. Разьлічаны ён на малых ад нуля да трох гадоў. Месьціцца ў адным з шэрых будынкаў на тэрыторыі "чацьвёркі«.За час існаваньня Дома дзіцяці празь яго прайшло больш за дзьве тысячы дзетак. Зразумела, кожны год колькасьць малых выхаванцаў бывае рознай. Часам яна дасягае паўсотні. Часам істотна меней.\nНаколькі мэтазгодна ўтрымліваць дзяцей ад самога іх нараджэньня ў турэмным «доме малюткі», ці ня лепш гэта рабіць у такой жа ўстанове на волі, пакуль ня выйдзе з-за кратаў маці? Такое апытаньне наша праграма правяла на вуліцах Гомеля.\nНаколькі мэтазгодна ўтрымліваць дзяцей ад самога іх нараджэньня ў турэмным «доме малюткі»?\nЗнаёмы журналіст, які пабываў у гомельскай жаночай калёніі некалькі гадоў таму на Дні адчыненых дзьвярэй, адзначыў, што турэмны дом нагадвае прыватны дзіцячы садок. Сьцены пакояў размаляваныя казачнымі пэрсанажамі, у пакоях — драўляныя дзіцячыя ложкі. Ёсьць музычная заля і памяшканьні для гульняў, дзіцячы дворык з альтанкамі, клюмбы з кветкамі, пляцоўка з арэлямі. Усе праблемныя дзеткі, якія атрымалі ў спадчыну ад маці тыя ці іншыя хваробы, а такіх большасьць, — пад пільнай увагай нэўроляга, пэдыятра, мэдсястры, выхавацеляў. Іх стан здароўя паціху аднаўляецца.\nТады журналісту ўдалося пагутарыць і зь некаторымі мамамі. Адна зь іх, асуджаная Ала, у размове з калегам вельмі перажывала, як ёй балюча бачыць сваё дзіця за «калючкай». Ала зацяжарала ў калёніі падчас спатканьня з мужам. Спачатку той вельмі падбадзёрваў яе, пісаў, прыяжджаў. А потым зьнік. Кажуць, у яго зьявілася новая пасія. Ані дня, казала Ала, яе не пакідалі думкі, што жыцьцё дачкі пачынаецца з зоны.\nНароджаныя ў няволі. Фота з сайту Віктара Стралкоўскага http://svsphoto.com\nЖанчына, аднак, была ўпэўненая, што ўсё ж паставіць дачку на ногі, дасьць ёй і выхаваньне, і адукацыю. Яна спадзявалася, што такога досьведу ў яе жыцьці больш ня будзе. Аднак і ўтойваць яго ад дачкі, казала, яна ня стане.\nЦікава, як склаўся лёс гэтай мамы і яе дачкі? Ці разам яны цяпер?\nПаводле мясцовай прадпрымальніцы Тацяны, якая некалькі гадоў дапамагала турэмнаму «дому малюткі» і зналася з жанчынамі з гомельскай «чацьвёркі», нічога ніколі прадказаць нельга.\nТацяна: «Зразумела, бывае па-рознаму. Ёсьць выпадкі, калі жанчыны ў калёніі дрыжаць над сваімі дзецьмі, а потым выходзяць і могуць прапіць усе дзіцячыя рэчы. Бо калі маці зь дзіцем вызваляюць з калёніі, то забясьпечваюць дзіця і вазком, і адзеньнем, і харчаваньнем на першыя тыдні. Бываюць такія маці, якія адразу прапіваюць гэта. Калі я шчыльна займалася гэтымі пытаньнямі, было два выпадкі, калі маці выйшлі на волю і кінулі сваіх дзетак дзесьці на вакзале. Аднак у асноўным, падкрэсьліваю гэтае слова, маці вельмі любяць сваіх дзетак. Дзіця вельмі стымулюе на тое, каб стаць адказнай за яго лёс, бо іншага добрага, як гэтае малое, у іх няма».\nФота з сайту Віктара Стралкоўскага http://svsphoto.com\nАднак вернемся да дасьледаваньняў мэдычных псыхолягаў з Маскоўскага навуковага цэнтру псыхічнага здароўя, якія праводзіліся ва ўстановах расейскай пэнітэнцыярнай сыстэмы.\nПаводле іхніх высноваў, пасьля двух-трох гадоў зьняволеньня ў многіх жанчын, у тым ліку жанчын-маці, у сьвядомасьці адбываюцца мэтамарфозы. Насуперак здароваму сэнсу і прыроджанай празе свабоды, адчуваньне пакараньня зьнікае, блякне — і турма ўжо здаецца домам, адзіна прымальным для існаваньня, зь якога страшна дый няма патрэбы выходзіць у сьвет, дзе цябе ніхто не чакае. Нехта, усьвядоміўшы гэта, зьміраецца і пачынае ўкараняцца ў звыклы выродлівы асяродак, хітруе, прыстасоўваецца, нехта ўпадае ў тугу, абыякавасьць, адчай, злосьць на ўсё і ўсіх ...\nАшыйнік – забойца каранавірусу: нанатэхналёгіі з Эстоніі. ВІДЭА\nГенэральны штаб Узброеных сіл Армэніі запатрабаваў адстаўкі прэм’ер-міністра Пашыньяна


16 сьнежань 2004, 11:44\nНяўжо ёсьць шанец, што, нарэшце, будзе вырашана пытаньне аб увядзеньні альтэрнатыўнай службы ў Беларусі? Гісторыя з гэтым законапраектам даволі цікавая. Яго ўнёс у камісію дэпутат апазыцыйнай групы “Рэспубліка” Ўладзімер Навасяд яшчэ ў мінулым складзе Палаты. Праект доўга ляжаў у камісіі. Цяпер гэты законапраект уносяць на разгляд сэсіі, але ж няма суб’екта заканадаўчай ініцыятывы, які павінен прэзэнтаваць праект. Нагадаю, што Ўладзімера Навасяда не абралі ў дэпутаты. У гэтай сувязі камісія па нацыянальнай бясьпецы будзе рэкамэндаваць адхіліць гэты законапраект і тлумачыць, што ён быццам бы не гатовы.\nАднак аўтар законапраекта аб альтэрнатыўнай службе Ўладзімер Навасяд цьвердзіць, што гэты законапраект абсалютна гатовы. Толькі вайскоўцаў не задавальняе сама ідэя альтэрнатыўнай службы і тое, што прапануецца ўвесьці яе працягласьць на 27 месяцаў, прычым ня толькі па прычыне рэлігійных, але і пацыфісцкіх перакананьняў. Гаворыць старшыня моладзевай арганізацыі “Грамадзянскі форум” спадар Навасяд:\n(Навасяд: ) “У мяне ў акрузе, калі я быў дэпутатам Палаты прадстаўнікоў, каля 10 адсоткаў былі студэнты. Таму гэты законапраект – гэта была ініцыятыва зь іх боку – распрацаваць і падрыхтаваць для пленарных паседжаньняў. У мяне ёсьць дзьве-тры пратэстанцкія царквы, якія таксама ініцыявалі гэтае пытаньне. Гэтае пытаньне ішло ад грамадзянаў нашай краіны, і яно вельмі актуальнае для моладзі ўвогуле”.\nАле дэпутат Віктар Гумінскі, які прадставіць сёньня законапраект, лічыць, што ў альтэрнатыўнай службе няма патрэбы.\n(Гумінскі: ) “На сёньняшні дзень у нас такой неабходнасьці вострай, каб вось заўтра прыняць гэты закон, яе проста не існуе. Гэта надуманае”.\nВернемся да законапраекта ў пытаньні ўстанаўленьня адказнасьці за непадачу дэклярацыі аб прыбытках. Гэты законапраект унесены ўрадам па даручэньні прэзыдэнта Лукашэнкі. Яго будзе прэзэнтаваць дэпутатам у другім чытаньні камісія па нацыянальнай бясьпецы. Дэпутаты мяркуюць зрабіць больш жорсткім пакараньне грамадзянаў, якія не падалі дэклярацыі аб прыбытках ці ўхіліліся ад выплаты падаткаў.Старшыня камісіі Анатоль Белашэўскі тлумачыць неабходнасьць такога закону:\n(Белашэўскі: ) “Таму што насьпела такая неабходнасьць разгляду – ухіляюцца ад уплаты падаткаў, таму трэба зрабіць адказнасьць больш жорсткай”.\nПаводле дэпутата Белашэўскага, больш за 20 чалавек адбываюць цяпер пакараньне ў месцах пазбаўленьня волі за ўхіленьне ад выплаты падаткаў. Парушальнікам дэпутаты плянуюць павялічыць крымінальную адказнасьць да аднаго году. У выпадку ўхіленьня ад уплаты падаткаў у асабліва вялікіх памерах будзе, безумоўна, без рашэньня суда праводзіцца канфіскацыя маёмасьці.


Снежань 28, 2021 by Джон Сміт\nХаця раней мы падзяліліся мноствам іншых ролевых гульняў для гульцоў Android. Але на гэты раз мы прынеслі нешта новае і ўнікальнае для геймераў пад назвай Daily Lives of My CountrySide. Дзе гульцы прапанавалі падрабязныя функцыі.\nАднак стыль гульні, здаецца, адрозніваецца ад іншых гульняў. Тыя, хто зацікаўлены ў гульні ў глыбокае сюжэтнае гульнявое прыкладанне. Дзе персанажы, уключаючы анімацыю, былі выкарыстаныя ўнутры, выдатныя і гладкія.\nТады мы рэкамендуем гэтым гульцам Android усталяваць канкрэтны Ролевая гульня. Дзе некалькі персанажаў анімэ, уключаючы анімэ, выкарыстоўваюцца для гульцоў. Такім чынам, вы зацікаўлены ў гульні ў такія гульні, а затым спампуйце іх адсюль.\nШто такое Daily Lives of My CountrySide Apk\nAndroid Daily Lives of My CountrySide - гэта гульнявая платформа на аснове онлайн-сімуляцыі. Дзе розныя персанажы анімэ, уключаючы рэсурсы, распрацаваны факусіроўка гісторыі. Нават гульцы прапаноўвалі гэтыя розныя захапляльныя падзеі, каб атрымаць асалоду ад момантаў.\nКанкрэтны геймплэй прызначаны як для падлеткаў, так і для дарослых людзей. Дзеці павінны пазбягаць гуляць у пэўны геймплэй. Таму што некаторыя анімацыі, уключаючы гісторыю, трохі складаныя.\nГэта азначае, што дзеці не могуць зразумець гісторыю. Так што ў такой сітуацыі мы рэкамендуем геймерам з добрым гумарам і пачуццём удзельнічаць і выконваць сваю ролю. Дапусцім, калі ў вас узніклі праблемы з удзелам.\nЗатым мы рэкамендуем гульцам праверыць іх падключэнне да Інтэрнэту. Таму што для гульні онлайн патрабуецца стабільнае падключэнне да Інтэрнэту. Тыя, хто адчувае праблемы з пошукам стабільнага інтэрнэт-злучэння, цяпер могуць атрымліваць асалоду ад гульні ў аўтаномным рэжыме.\nІмя Штодзённае жыццё маёй вёскі\nпамер 169 MB\nІмя пакета org.lives.countryside.the66\nКалі мы даследуем асноўную гісторыю геймплэя, то выявілі, што хлопчык па імі Каллум наведвае сваю цётку. Цётка ведала пра візіт хлопчыка. Але яна не ведала часу, таму доўга чакала хлопчыка.\nПасля таго, як яна ўбачыла Калум на дзвярах свайго дома, яна пачала адчуваць сябе расслабленай. Тым не менш, Калум, здаецца, знаёмы з гэтым месцам і памятае свае былыя часы. Тым не менш цётка прымае Каллума з вялікім цёплым словам і моцна абдымае яго.\nХлопчык здаецца камфортным пасля сустрэчы з цёткай і вырашыў застацца з ёй. Як толькі ён увайшоў у хату, жанчыны прапанавалі яму паесці. Потым ён раптам убачыў яе дачку. Хлопчык запомніў дзяўчыну і яе твар.\nХаця ён не змог праігнараваць яе і пачаць добра размаўляць. Тым не менш дзяўчыне таксама прыемна пазнаёміцца з хлопцам і здаецца прывабнай. Цётка паказала Калуму яго пакой і прапанавала кароткае ўвядзенне адносна правілаў.\nКалі яна скончыла са знаёмствам, цяпер Калум застаўся адзін у пакоі. Хлопчык вырашыў дапамагчы цётцы і лёгка прыстасавацца да сітуацыі. Такім чынам, вы лічыце, што гульнявыя навыкі могуць дапамагчы Калуму, а затым усталюйце Daily Lives of My CountrySide Download.\nУся гісторыя разблакіравана для чытання.\nВыкарыстоўваецца некалькі персанажаў анімэ.\nДля геймераў выкарыстоўваецца гладкая HD-графіка.\nСітуацыя гісторыі можа змяняцца з часам.\nГеймплэй просты і 2D.\nЯк спампаваць Daily Lives of My CountrySide Apk\nМногія вэб-сайты сцвярджаюць, што прапануюць аператыўную версію гульнявога прыкладання для карыстальнікаў Android. Тым не менш большасць даступных гульнявых файлаў падробленыя і пашкоджаныя. Дык што ж рабіць геймерам Android у такой сітуацыі, калі яны не могуць знайсці сапраўдную крыніцу?\nТакім чынам, вам цяжка знайсці аўтэнтычную крыніцу ў Інтэрнэце для загрузкі файла Apk. Мы рэкамендуем гэтым гульцам Android наведаць наш вэб-сайт. Лёгка спампуйце апошнюю версію файла Apk для гульняў адным пстрычкай мышы.\nГульнявое прыкладанне, якое мы прадстаўляем тут, з'яўляецца выключна арыгінальным. Яшчэ перш чым прапанаваць Apk у раздзеле загрузкі, мы ўсталёўваем гульнявое прыкладанне на розныя смартфоны Android. Пасля ўстаноўкі гульні мы не выявілі ніякіх сур'ёзных праблем унутры.\nМы ўжо апублікавалі мноства іншых гульнявых прыкладанняў для Android. Якія адносяцца да ролевых гульняў і ў іх прыемна гуляць у вольны час. Каб вывучыць гэтыя іншыя адносныя гульні, перайдзіце па спасылках. Якія ёсць Amor Doce Apk і SparkLite Apk.\nКалі вы вялікі прыхільнік ролевых гульняў і шукаеце сапраўдную платформу ў Інтэрнэце. Для загрузкі апошняй версіі Daily Lives of My CountrySide. Тады мы рэкамендуем гэтым гульцам Android наведаць наш вэб-сайт і лёгка загрузіць яго.\nкатэгорыі Ролевыя, Гульні тэгі Штодзённае жыццё маёй вёскі, Штодзённае жыццё маёй краіны для Android, Штодзённае жыццё маёй краіны Apk, Штодзённае жыццё маёй вёскі спампаваць, Ролевая гульня паведамленне навігацыі\nСпампаваць Zefoy Apk для Android [TikTok Liker]


Дзямчук Міхаіл Іванавіч — Людзі навукі нашага краю\nВядомы дзяржаўны грамадскі дзеяч, член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар, заслужаны дзеяч навукі Рзспублікі Беларусь, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР. Беларускі вучоны, спецыяліст у галіне навуковага прыборабудавання і квантавай радыёфізікі. Рэктар Беларускай дзяржаўнай політэхнічнай акадэміі, дэпутат Вярхоўнага Савета БССР, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР. За ўсім гэтым — адзін чалавек, наш зямляк Міхаіл Іванавіч ДЗЯМЧУК (1946–2016).\nМіхаіл Іванавіч Дзямчук нарадзіўся 28 мая 1946 года ў вёсцы Дзевяткі Закросніцкага сельсавета Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці ў сялянскай сям’і. Бацька Іван Іосіфавіч сам быў здольным да вучобы чалавекам і марыў, каб сын атрымаў вышэйшую адукацыю. Міхаіл закончыў сем класаў у школе ў вёсцы Рынкі. Потым вучыўся ў сярэдняй школе № 2 горада Кобрына. Яшчэ ў школьныя гады Міхаіл праяўляў цікавасць да вучобы: вучыўся на «выдатна», меў глыбокія веды. Велізарнае жаданне дасягнуць поспеху пры пастаяннай і карпатлівай працы, мэтанакіраванасці дазволілі юнаку закончыць школу з залатым медалём і паступіць у вышэйшую навучальную ўстанову.\nУ 1963 годзе Міхаіл паступіў на фізічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У. І. Леніна, па заканчэнні якога ў 1968 годзе атрымаў дыплом з адзнакай, была прысвоена кваліфікацыя «фізік са спецыялізацыяй па ядзернай фізіцы».\nПасля паспяховай абароны кандыдацкай дысертацыі ў 1970 годзе Міхаіл Дзямчук 15 гадоў працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце. У 1970–1976 гадах быў малодшым, пазней старшым навуковым супрацоўнікам. З 1976-га па 1984 год ён узначальваў лабараторыю паўправадніковай электронікі Навукова-даследчага інстытута прыкладных фізічных праблем, а затым у 1983–1985 гадах быў загадчыкам кафедры аўтаматызацыі навуковых даследаванняў факультэта радыёфізікі і электронікі і сакратаром парткама Белдзяржуніверсітэта. Доктар фізіка-матэматычных навук (1983), прафесар (1985).\nТворчы талент М. І. Дземчука праявіўся ў навуковых даследаваннях. Ён развіў новы напрамак у эксперыментальнай і тэхнічнай фізіцы, у аснове якога стварэнне сістэмы арыгінальных метадаў і прэцызійных оптаэлект-ронных сродкаў часава-імпульснага аналізу інтэнсіўнасці светлавога выпраменьвання. На аснове тэхналогій новага пакалення навуковец распрацаваў і стварыў лазеры ўльтракароткіх імпульсаў субпікасекунднага часавага дыяпазону з параметрамі выпраменьвання, якія праграмуюцца.\nАрганізацыйная дзейнасць М. І. Дземчука выйшла на новы ўзровень, калі ў 1991 годзе ён быў прызначаны намеснікам Старшыні Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, курыраваў пытанні адукацыі, навукі, культуры, аховы здароўя. Міхаіл Іванавіч прымаў самы непасрэдны ўдзел у стварэнні новых органаў дзяржаўнага кіравання — Камітэта па навуцы і тэхналогіях, Вышэйшай атэстацыйнай камісіі, Дэпартамента патэнтазнаўства, Агенцтва па аўтарскіх правах і інш. Усё гэта садзейнічала стварэнню ўмоў для больш эфектыўнага развіцця інтэлектуальнага патэнцыялу краіны.\nУ 2000 годзе М. І. Дзямчук прызначаны намеснікам Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь. На гэтай дзяржаўнай пасадзе ён працягваў стратэгічную лінію распрацоўкі навукова-тэхналагічнага і кадравага забеспячэння працэсу сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь\nЗ ліпеня 1994 года прафесар Дзямчук узначаліў адну з буйнейшых вышэйшых навучальных устаноў рэспублікі — Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію (сёння — Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт) і паспеў шмат зрабіць для таго, каб працэс навучання адпавядаў патрабаванням часу. Назапашаны вопыт арганізатара навукі і адукацыі Міхаіл Іванавіч у поўнай меры рэалізаваў на пасадзе рэктара БДПА, якую ён узначальваў па 2000 год. У гэты перыяд кіраўнік ініцыяваў мадэрнізацыю вышэйшай тэхнічнай адукацыі ў адпаведнасці з сучаснымі міжнароднымі нормамі, выступаў распрацоўшчыкам шэрага праектаў і праграм, накіраваных на стварэнне новых эфектыўных навукова-вытворчых комплексаў, фарміраванне ў рэспубліцы высокаэфектыўнай сістэмы трансфера тэхналогій (тэхнаполісаў і тэхнапаркаў), арганізацыю эканамічных зон інавацыйнай актыўнасці і прадпрыемстваў высокай тэхналагічнай культуры.\nНа працягу 2002 — 2014 гадоў М. І. Дзямчук працаваў рэктарам Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы. Пад яго кіраўніцтвам ажыццяўлялася дзейнасць па мадэрнізацыі нацыянальнай сістэмы вышэйшай адукацыі Рэспублікі Беларусь у адпаведнасці з сусветным вопытам і задачамі фарміравання інавацыйнай эканомікі і інфармацыйнага грамадства.\nСваю дзейнасць у Республіканскім інстытуце вышэйшай школы М. І. Дзямчук працягваў да канца сваіх дзён. У якасці прарэктара па інфармацыйна-аналітычнай рабоце ўзначальваў групу спецыялістаў, якая ажыццяўляла прафесійную ацэнку вопыту мадэрнізацыі сістэм адукацыі краін свету і распрацоўвала адпаведныя стратэгіі і палітыку пераўтварэнняў, адпавядаючую нацыянальным інтарэсам нашай краіны.\nУ апошнія гады ў сферы навуковых інтарэсаў М. І. Дземчука былі праблемы адукацыі і развіцця навукі ў рэспубліцы, тэорыя і практыка стварэння сучасных навукаёмістых, канкурэнтаздольных вытворчасцей і тэхналогій. Прафесар Дзямчук кіраваў шэрагам праектаў і праграм па ўдасканаленні нацыянальнай сістэмы адукацыі, распрацоўцы новых адукацыйных тэхналогій і фарміраванні навучальных устаноў інтэграванага тыпу — сучасных ліцэяў, гімназій, каледжаў.\n26 ліпеня 2016 года Міхаіл Іванавіч Дзямчук пайшоў з жыцця. Ён пражыў 70 гадоў. Пахаваны на ўсходніх могілках у Мінску.\nНавуковая і грамадская дзейнасць прафесара М. І. Дземчука высока адзначана дзяржавай. Ён лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі ў галіне навукі і тэхнікі 1979 года і лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР у галіне навукі і тэхнікі 1986 года. За шатгадовую плённую навукова-педагагічную дзейнасць, шырокае ўкараненне сучасных тэхнічных сродкаў навучання, вынікаў навуковых даследаванняў М. І. Дзямчук узнагароджаны значком «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь». У 1996 годзе за значны ўклад у развіццё беларускай навукі, падрыхтоўку навуковых і інжынерных кадраў Міхаілу Іванавічу Дземчуку прысвоена ганаровае званне «Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь». Узнагароджаны Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР і Урада Рэспублікі Беларусь. М. І. Дзямчук выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР (1986-1990) і Народным дэпутатам СССР (1989-1994).\nМіхаіл Іванавіч Дзямчук — член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1986), акадэмік Міжнароднай акадэміі арганізацыйных і кіраўнічых навук (1994), Міжнароднай акадэміі навук вышэйшай школы (1993), Беларускай інжынернай тэхналагічнай акадэміі (1995), старшыня Прэзідыума Міжнароднай акадэміі тэхнічнай адукацыі (1995).\nПрафесар Дзямчук з’яўляўся арганізатарам і кіраўніком Навукова-педагагічнай школы сістэмнага аналізу, заснаванай у 1998 годзе. За час існавання навуковай школы абаронены дзясяткі кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый. Вучні М. І. Дземчука працуюць выкладчыкамі ўніверсітэтаў Рэспублікі Беларусь і Расійскай Федэрацыі, супрацоўнікамі розных навуковых лабараторый і цэнтраў. Падрыхтаваў 10 кандыдатаў і дактароў навук.\nМ. І. Дзямчук — аўтар больш за 400 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій і 40 вынаходстваў.\nНавуковыя і прафесійныя дасягненні прафесара М. І. Дземчука высока ацэнены землякамі. Рашэннем Кобрынскага савета раённых дэпутатаў № 167 ад 19 чэрвеня 2013 года адной з вуліц г. Кобрына прысвоена найменне — вуліца Дземчука.\nПрацы М. І. Дземчука\nДемчук, М. И. Высшая школа в стратегии инновационного развития Республики Беларусь / М. И. Демчук. – Минск : РИВШ, 2006. – 300 с.\nДемчук, М. И. Импульсная спектрометрия / М. И. Демчук, М. А. Иванов. – Минск : Университетское, 1986. – 205 с.\nДемчук, М. И. Интернационализация высшего образования в контексте зарубежного опыта / Министерство образования Республики Беларусь, Государственное учреждение образования «Республиканский институт высшей школы» ; [М. И. Демчук и др.]. — Минск : РИВШ, 2012. — 123 с. : ил., табл. — (Серия «Экономика, менеджмент, маркетинг современного вуза»).\nДемчук, М. И. Прикладная физика и электронные средства обеспечения эксперимента / М. И. Демчук [и др.]. — Минск : Изд-во БГУ им. В. И. Ленина, 1982.\nДемчук, М. И. Республика Беларусь: системные принципы устойчивого развития / М. И. Демчук, А. Т. Юркевич. – Минск : РИВШ БГУ, 2003. – 342 с.\nДемчук, М. И. Системная методология инновационной деятельности : учебное пособие / М. И. Демчук, А. Т. Юркевич. – Минск : РИВШ, 2007. – 303 с.\nДемчук, М. И. Статистический одноквантовый метод в оптико-физическом эксперименте / М. И. Демчук, М. А. Иванов. – Минск : Изд-во БГУ, 1981. – 176 с.\nДемчук, М. И. Республиканскому институту высшей школы 40 лет / М. И. Демчук // Вышэйшая школа. — 2013. — № 5. — С. 13-17.\nДемчук, М. И. Болонский процесс и его перспективы для Беларуси / М. И. Демчук // Вышэйшая школа. — 2012. — № 1. — С. 20–26.\n12 января 2012 г. состоялась онлайн-конференция, посвящённая вопросам присоединения Беларуси к Болонскому процессу. На вопросы посетителей сайта БЕЛТА отвечал ректор РИВШ, доктор физико-математических наук, профессор М. И. Демчук.\nДемчук, М. И. Проектирование стандартов высшего образования третьего поколения: преемственность и новации / М. И. Демчук, А. В. Макаров // Вышэйшая школа. — 2012. — № 5. -С. 3–9.\nДемчук, М. И О приложении к диплому для белорусских и иностранных граждан, завершивших обучение в высших учебных заведениях Республики Беларусь / М. И. Демчук // Вышэйшая школа. — 2010. — № 6. — С. 30–34.\nДемчук, М. И Болонский процесс: истоки, направленность и перспективы для Республики Беларусь / М. И. Демчук // Вышэйшая школа. — 2009. — № 4. — С. 11–16.\nДемчук, М. И Особенности модернизации системы университетского образования в условиях становления общества знаний / М. И. Демчук // Вышэйшая школа. — 2009. — № 6. — С. 17–21.\nДемчук, М. И Научно-методическое обеспечение идеологической работы в вузе: некоторые итоги и уроки / М. И. Демчук // Вышэйшая школа. — 2007. — № 4. — С. 25–27.


Галоўная ➠ Будаўніцтва і рамонт ➠ Падмена праводкі ў доме сваімі рукамі\nІ даволі нярэдка бывае так, што праводка прыходзіць у непрыдатнасць па любых прычынах - кароткі замыканне, скачок напругі і г.д .. Акрамя гэтага праводку даводзіцца памяняць, калі старажытная не разлічана на велізарную энергаспажыванне, а яно вырастае з павышэннем колькасці і магутнасці бытавой электратэхнікі.\nПраца па падмене праводкі просіць пэўнага вопыту і паслугі кваліфікаванага электрыка абыдуцца дорага, але з іншага боку, калі вы маеце ўяўленне пра тое, як гэта працуе, то можна выпрабаваць памяняць праводку самастойна. Для пачатку неабходна намаляваць схему праводкі з улікам таго, дзе і які прылада будзе стаяць, дзе будуць знаходзіцца разеткі і выключальнікі. Далей неабходна набыць патрэбную колькасць кабеля, аўтаматы, і, калі спатрэбіцца, размеркавальныя скрынкі, скрынкі пад разеткі, інструменты. Хоць якой вэб краму электрычнага абсталявання напэўна здолее прапанаваць дастатковы асартымент усяго патрэбнага для такіх работ.\nКаб абраць кабель, неабходна вылічыць яго патрэбнае перасек, для гэтага неабходна скласці электронныя магутнасці за ўсё, што будзе ўключацца ў разеткі, дадаць адна тысяча Вт і набытае лік падзяліць на 220. Звычайна, вынік выходзіць у межах 16-20 Ампер, тады і неабходна браць кабель з перасекам 1.5 мм2. Калі ж вынік выходзіць велізарным, то лепш пракласці некалькі паралельных ліній ад шчытка. Не лічыць іх, можа быць будзе трэба пракладваць новыя альбо паглыбляць старыя каналы пад праводку, навошта ўжываюць балгарку і перфаратар са адмысловымі асадкамі. Гэта досыць гулкая і пыльная праца - больш пажаданы варыянт - пракладка праводкі пад гіпса-кардонныя лістамі. Памятаеце, што электрычнасць - гэта сур'ёзна ў абавязковым парадку азнаёмцеся з правіламі правядзення электрамантажных работ і праектавання электронных сетак.


Абэртын — Вікіпедыя\n48°41′22″ пн. ш. 25°10′12″ у. д.HGЯO\n3 034 чал. (1 студзеня 2019)\nАбэртын на карце Украіны ±\nАбярцін ці Абэртын (укр.: Обертин) — пасёлак гарадскога тыпу ў Тлумацкім раёне Івана-Франкоўскай вобласці Украіны. У студзені 1989 года колькасць насельніцтва складала 3584 чалавек. На 1 студзеня 2013 года колькасць насельніцтва складала 3191 чалавек.\nНаселеныя пункты Тлумацкага раёна\nАнтоніўка · Бортныкы · Братышыў · Будзын · Букіўна · Бушкалык · Вікняны · Вільнэ · Гаўрыляк · Гарасыміў · Ганчарыў · Ганчарыўка · Госціў · Грабычанка · Грыніўці · Грушка · Дэлэва · Дзіброва · Далына · Жабокрукы · Жывачыў · Жукіў · Загір’я · Залата Лыпа · Ісакіў · Калінці · Караліўка · Купэліў · Кутышчэ · Лыса Гора · Лакітка · Луг · Мэльныкы · Мастышчэ · Надарожна · Ныжніў · Навасілка · Адаіў · Азэраны · Алэша · Алэшыў · Алэшчын · Астрыня · Палагычы · Пэтрыліў · Пэтрыў · Підвэрбці · Папэліў · Прыбыліў · Пужныкы · Смэркліў · Сакырчын · Сакаліўка · Сухадзіл · Тарасіўка · Хатымыр · Якіўка\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Абэртын&oldid=3558391"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:24, 23 лютага 2020.


А вы ўжо прыбралі ялінку? Каталікі адсвяткавалі Стрэчанне (Грамніцы) - Hrodna.life\nА вы ўжо прыбралі ялінку? Каталікі адсвяткавалі Стрэчанне (Грамніцы)\n2 лютага 2019, 20:52\nСвяточная служба ў гонар Стрэчання прайшла ў Гродзенскім Кафедральным саборы Святога Францыска Ксаверыя. В народзе гэтае свята таксама называюць Грамніцамі.\nУ свята Стрэчання Госпадавага ўва ўсіх храмах Беларусі праводзяцца святочныя набажэнствы і асвячаюцца свечкі. Вернікі захоўваюць іх напрацягу ўсяго года і запальваюць, калі звяртаюцца з малітвай у цяжкія ці важныя для сябе хвіліны, нагадвае БелТА.\nСвечкі са Стрэчання называюць яшчэ і грамнічнымі, іх запальваюць падчас навальніцы, што суправаджаецца моцным ветрам, маланкамі і грымотамі. Дзякуючы гэтаму свята Стрэчання атрымала сваю другую назву — Грамніцы. Паводле іншай версіі, назва паходзіць ад таго, што у старажытныя часы у гэты дзень нашы продкі ўшаноўвалі бога грому, Грамоўніка. На Грамніцы часам можна было пачуць першы гром. В народзе кажуць, што на Стрэчанні зіма сустракаецца з летам.\nРазам з каталікамі Грамніцы сёння святкавалі і ўніяты. Настаяцель парафіі Маці Божай Фацімскай а. Андрэй Крот расказаў, што цяпер галоўным чынам свечкі купляюць на месцы, хоць абмежаванняў, з чаго рабіць ці дзе купляць грамнічныя свечкі, няма.\nРаней жа, паводле традыцыі, грамнічную свечку сукалі з кавалачкаў воску, вялікую, каб хапіла на год, рабілі ўсёй сям’ёй. Пасля асвячэння ў царкве яе прыносілі дахаты, гаспадар дома запальваў і абносіў усе памяшканні, крыж-накрыж кранаўся полымем валасоў дамачадцаў, каб забяспечыць здароўе і абарону ад ліха.\n«Традыцыйная хрысціянская царква да матэрыяльных сімвалаў ставіцца станоўча. Сэнс ў тым, што мы асвячаем тое, чым карыстаемся, каб гэтыя рэчы былі дабраславёныя Богам».\nТаксама паводле даўняй традыцыі на Грамніцы, саракавы дзень пасля Каляд, прыбіраюць святочную ялінку, калі не паспелі гэта зрабіць раней. У праваслаўных застаецца яшчэ два тыдні, каб пацешыцца навагоднім упрыгожанням.\nСтала цёпла — гэта Hrodna. life у пушчы гукаў вясну! Глядзіце фотарэпартаж\n« Мінак паспрачаўся з гарадскім мастаком праз карціны з Пуціным


Піянеры Дзятлаўшчыны – адзіныя і непераможныя — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nПіянеры Дзятлаўшчыны – адзіныя і непераможныя\n20.05.2021 20.05.2021 administrator487\nПад такой назвай з 18 па 21 мая ў нашым раёне праходзіць тэматычная чатырохдзёнка, прымеркаваная да Дня піянерскага сяброўства і Года народнага адзінства.\nЯе дэвіз – “Мы папулярызуем, спрабуем, ідзём, за сабой жадаючых вядзём!”. Стартавала чатырохдзёнка ўрачыстымі лінейкамі ў школах. Першы яе дзень меў сімвалічную назву “Піянерская дружына – гэта крута!”: саветы піянерскіх дружын раёна і ўдзельнікі аб’яднання “Лідар” прыступілі да стварэння білбордаў пра жыццё сваіх арганізацый “Піянерыя: учора, сёння, заўтра”.\nДругі дзень “Зробім свет чысцейшым” актывізаваў удзельнікаў валанцёрскага руху БРПА. Піянеры раёна арганізавалі дэсанты па зборы смецця з фотасправаздачамі, а цімураўцы і валанцёры клуба “Мы разам” і раённага савета ГА “БРПА” на чале са старшынёй савета Ірынай Мішчанка наведалі асаблівых дзяцей. Сумесна з педагогамі Дзятлаўскага раённага цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі госці правялі раённы конкурс “Усе разам” па развіцці рухальнай актыўнасці дзяцей з цяжкімі і множнымі парушэннямі.\nТрэці дзень чатырохдзёнкі праходзіць пад назвай “Піянер – прыклад для ўсіх!”. Актывісты руху дзеляцца цікавай інфармацыяй аб піянерскім жыцці: запланаваны рэкламна-агітацыйны брыфінг “Будзь з намі!” з творчымі справаздачамі аб дзейнасці піянерскіх дружын.\nЗавершыць чатырохдзёнку раённае піянерскае свята “Піянеры Дзятлаўшчыны – адзіныя і непераможныя”, якое пройдзе ў Цэнтры творчасці дзяцей і моладзі горада Дзятлава 21 мая ў 14 гадзін.\n“На старт! З гумарам! Марш!”


Надвор'е ў аэрапорце Сірас - РП5\nУсе краіны Грэцыя Паўднёвыя Эгейскія астравы Кіклады Сірас (аэрапорт)\nНадвор'е ў аэрапорце Сірас\nАрхіў надвор'я на метэастанцыі ( +11.6 °C+53 °F )\n52 хвіліны таму ў аэрапорце было +13 °C+55 °F, невялікая воблачнасць, вельмі высокі атмасферны ціск, лёгкі вецер (3 м/с) (11 км/г) (7 міляў/гадзіну) (6 вузлоў) (2 Бфрт), што дзьме з захаду-паўднёва-захаду.\n21 гадзіну таму тэмпература мора была +16.8 °C+62 °F.\nСёння чакаецца +14..+12 °C°F, +57..+54 °C°F, без ападкаў, слабы вецер. Заўтра: +15..+13 °C°F, +59..+55 °C°F, без ападкаў, свежы вецер.\nТэмпература мора (0 км, ў аэрапорце Сірас) +16.8 °C+62 °F\nнапрамак Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд Пд З Пд-З Пд-З Пд Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З З З Пн-З Пн-З\n64 55 68 61 65 64 64 62 63 61 74 61 63 67 72 77 71 68 73 55 55 44 45\n07:30 17:32 07:30 17:33 07:29 17:34 07:29 17:35 07:28 17:36 07:27 17:37 07:27\n12:08 00:49 12:36 01:46 13:07 02:44 13:43 03:43 14:25 04:42 15:15 05:40 16:12\nнапрамак Пд Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд Пд Пд Пд Пд-З З З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд Пд Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З Пд-З З З З З З Пн-З Пн-З Пн-З напрамак\n68 67 64 64 62 61 57 56 56 55 57 58 62 65 66 68 67 67 65 64 63 61 62 61 63 65 65 65 64 65 63 62 64 64 65 68 67 67 65 64 60 62 60 63 60 61 63 74 68 61 62 63 65 67 70 72 75 77 74 71 70 68 71 73 64 55 55 55 50 44 45 45 Вільготнасць,\n07:30 17:32 07:30 17:33 07:29 17:34 07:29 17:35 07:28 17:36 07:27 17:37 07:27 Сонца:\n12:08 00:49 12:36 01:46 13:07 02:44 13:43 03:43 14:25 04:42 15:15 05:40 16:12 Месяц:\nЗа апошнія 12 гадзін мінімальная тэмпература паветра назіралася на архіпелагу Кіклады ў аэрапорце Сірас: +6 oC +43 oF .\n22 хвіліны таму максімальная тэмпература паветра назіралася ў Karpathos (airport): +15 oC +59 oF .


Першая паласа свежага нумара «Нашай Нівы»\n31.03.2015 / 21:40\nВыйшаў з друку свежы нумар (№13) штотыднёвіка «Наша Ніва». Падпісчыкам ён прыйдзе ўжо заўтра, у газетных шапіках будзе з раніцы чацвярга.\nНа «Нашу Ніву» цяпер можна лёгка і выгадна падпісацца праз «Белпошту». Кошт падпіскі на месяц — 36 850 рублёў для фізічных асоб (індэкс 63125), 44 214 — для юрыдычных (індэкс 631252). Прычым аплаціць падпіску можна і не ўстаючы з крэсла.\nПадрабязную інструкцыю падпіскі праз інтэрнэт крок за крокам можна знайсці тут.\nРаней, чым у кіёсках, «НН» з'яўляецца ў кнігарні «Логвінаў» (Мінск, пр. Незалежнасці, 37а, ст.м. «Плошча Перамогі»), этнакраме «Рагна» (Мінск, вул. Сухая, 4, ст. м. «Фрунзенская»), на сядзібе БНФ (вул. Чарнышэўскага, 3).\nПамятайце, што Наша Ніва / NN.BY – незалежная газета. Яна існуе на ахвяраванні і грошы з продажаў. Таму яна адлюстроўвае інтарэсы беларускага грамадства, а не дзяржавы. Наша Ніва была заснаваная ў 1906, адноўленая ў 1991. Ахвяраваць грошы на НН можна ў любым банку. Дзякуй за падтрымку!


Міклаш Харасьці: “Беларусь: праваабаронца Алесь Бяляцкі вызвалены, але іншыя палітычныя зняволеныя застаюцца ў турме” | Беларускі Праўны Партал\nЗаканадаўства аб адвакатуры: што патрабуе зменаў? На сакавік 2015 года прызначаны разгляд дакладу Беларусі ў Камітэце па правах чалавека ААН\nБяляцкі, заснавальнік Праваабарончага цэнтру “Вясна”, ляўрэат розных прэміяў у галіне правоў чалавека й намінант на Нобэлеўскую прэмію міру, быў прысуджаны ў лістападзе 2011 году за ўхіленьне ад выплаты падаткаў да чатырох з паловай гадоў турэмнага зьняволеньня й канфіскацыі маёмасьці.\n“На самой справе, сфабрыкаваныя абвінавачваньні супраць Бяляцкага былі наўпрост зьвязаныя з тым, што дзейнасьць НДА ў значнай ступені абмежаваная праз перашкоды ў доступе да фінансаваньня”, — сказаў незалежны экспэрт.\n“Вясна”, якая аказвала юрыдычную дапамогу беларусам, затрыманым альбо зьняволеным у выніку рэпрэсій супраць актывістаў і журналістаў пасьля прэзыдэнскіх выбараў 2010 году, неаднаразова спрабавала перарэгістравацца пасьля ліквідацыі рашэньнем Вярхоўнага суду ў 2003 годзе. У выніку, “Вясьне” не было дазволена мець рахунак у банку ў Беларусі, і Бяляцкі быў вымушаны трымаць рахункі за мяжой. Менавіта гэта было выкарыстана ўладамі, каб абвінаваціць яго ва ўхіленьні ад выплаты падаткаў.\nСпэцыяльны дакладчык зьвярнуў увагу на сыстэмныя парушэньні права на свабоду аб’яднаньняў, у прыватнасьці, абмежавальныя законы, якія датычацца рэгістрацыі й дзейнасьці няўрадавых арганізацыяў (НДА) і крымінальнае пакараньне за сяброўства ў незарэгістраваных НДА.\n“Беларусь павінна выконваць свае міжнародныя абавязальніцтвы ў дачыненьні да свабоды аб’яднаньняў і стварыць умовы, каб гарантаваць праваабаронцам магчымасьць выконваць сваю працу ў спакойнай і бясьпечнай абстаноўцы”, — сказаў Харасьці, выказваючы занепакоенасьць тым, што “Вясьне”, адной з найбуйнейшых няўрадавых арганізацыяў у краіне, пасьлядоўна адмаўлялі ў рэгістрацыі.\nБеларускае заканадаўства ў сфэры НДА прадугледжвае працяглую й складаную працэдуру рэгістрацыі, забараняе дзейнасьць незарэгістраваных аб’яднаньняў і прадугледжвае крымінальную адказнасьць за сяброўства ў такіх арганізацыях.\n“Сыстэматычныя абмежавальныя законы Беларусі, зьвязаныя з рэгістрацыяй і дзейнасьцю арганізацыяў грамадзянскай супольнасьці, павінны быць неадкладна перагледжаныя”, — сказаў Спэцыяльны дакладчык.\nЁн таксама зьвярнуў увагу на становішча тых, хто застаецца ў зьняволеньні. “Як і шэраг іншых апанэнтаў рэжыму й актывістаў, прысуды якім, як аказалася, былі палітычна матываванымі, Бяляцкі зазнаў псыхалягічны й фізычны ўціск, знаходзячыся ў зьняволеньні, і некалькі разоў стаў ахваряю адвольных дысцыплінарных пакараньняў за нібыта парушэньне правілаў рэжыму папраўчай калёніі”, — адзначыў Спэцыяльны дакладчык.\n“Сярод гэтых пакараньняў былі абмежаваньні на спатканьні з роднымі, адвакатам, на перапіску й сувязь, і яны могуць разглядацца як жорсткае абыходжаньне альбо нават катаваньне”, — падкрэсьліў Харасьці.\nНа дадзены момант некалькі палітычных зьняволеных застаюцца ў зьняволеньні ў Беларусі, у тым ліку кандыдат у прэзыдэнты на выбарах 2010 года Мікола Статкевіч, які адбывае пакараньне тэрмінам у шэсьць гадоў у турме па абвінавачваньні ў арганізацыі масавых беспарадкаў, “гвалце над асобай” і супраціве прадстаўнікам улады.\nСпэцыяльны дакладчык адзначыў, што беларускі ўрад атрымаў і прыняў рэкамэндацыі іншых дзяржаваў-сяброў ААН па паляпшэньні сытуацыі з правамі чалавека ў краіне і выкананьні сваіх абавязальніцтваў у галіне правоў чалавека ў межах Унівэрсальнага пэрыядычнага агляду (УПА). Тым ня менш, ён падкрэсліў, што Беларусь да гэтага часу не выканала рэкамэндацыю зрабіць неабходныя захады для забеспячэньня свабоды выказваньня меркаваньняў і свабоды асацыяцыяў і, у прыватнасьці, спрасьціць працэдуру рэгістрацыі грамадзкіх аб’яднаньняў, у тым ліку НДА, палітычных партыяў і прафсаюзаў, скасаваць забарону на любую дзейнасьць незарэгістраваных аб’яднаньняў, а таксама адмяніць артыкул 193-1 Крымінальнага кодэксу, які прадугледжвае крымінальную адказнасьць за ажыцьцяўленьне дзейнасьці ў межах такой незарэгістраванай арганізацыі.\nМиклош Харашти: “Беларусь: правозащитник Алесь Беляцкий освобожден, но другие политические заключенные остаются в тюрьме”\nЖенева, 24 июня 2014 года\nБеляцкий, основатель правозащитного центра “Весна”, лауреат различных премий в области прав человека и номинант на Нобелевскую премию мира, был приговорен в ноябре 2011 года за уклонение от уплаты налогов к четырем с половиной годам тюремного заключения и конфискации имущества.\n“На самом деле, сфабрикованные обвинения против Беляцкого были напрямую связаны с тем, что деятельность НПО в значительной степени ограничена через препятствия в доступе к финансированию”, – сказал независимый эксперт.\n“Весна”, которая оказывала юридическую помощь белорусам, задержанным или заключённым в результате репрессий против активистов и журналистов после президентских выборов 2010 года, неоднократно пыталась перерегистрироваться после ликвидации решением Верховного суда в 2003 году. В результате, “Весне” не было разрешено иметь счёт в банке в Беларуси, и Беляцкий был вынужден держать счета за рубежом. Именно это было использовано властями, чтобы обвинить его в уклонении от уплаты налогов.\nСпециальный докладчик обратил внимание на системные нарушения права на свободу объединений, в частности, ограничительные законы, касающиеся регистрации и деятельности неправительственных организаций (НПО) и уголовное наказание за членство в незарегистрированных НПО.\n“Беларусь должна выполнять свои международные обязательства в отношении свободы объединений и создать условия, чтобы гарантировать правозащитникам возможность выполнять свою работу в спокойной и безопасной обстановке”, – сказал Харашти, выражая обеспокоенность тем, что “Весне”, одной из крупнейших неправительственных организаций в стране, последовательно отказывали в регистрации.\nБелорусское законодательство в сфере НПО предполагает длительную и сложную процедуру регистрации, запрещает деятельность незарегистрированных объединений и предусматривает уголовную ответственность за членство в таких организациях.\n“Систематические ограничительные законы Беларуси, связанные с регистрацией и деятельностью организаций гражданского общества, должны быть немедленно пересмотрены”, – отметил Специальный докладчик.\nОн также обратил внимание на положение тех, кто остается в заключении. “Как и ряд других оппонентов режима и активистов, приговоры которым, как оказалось, были политически мотивированными, Беляцкий претерпел психологическое и физическое давление, находясь в заключении, и несколько раз стал жертвой произвольных дисциплинарных наказаний за якобы нарушение правил режима исправительной колонии”, – сказал Специальный докладчик.\n“Среди этих наказаний были ограничения на свидания с родными, адвокатом, на переписку и связь, и они могут рассматриваться как жестокое обращение или даже пытка”, – подчеркнул Харашти.\nНа данный момент несколько политических заключенных остаются в заключении в Беларуси, в том числе кандидата в президенты на выборах 2010 года Николай Статкевич, отбывающий наказание сроком в шесть лет в тюрьме по обвинению в организации массовых беспорядков, “насилии над личностью” и сопротивлении представителям власти.\nСпециальный докладчик отметил, что белорусское правительство получило и приняло рекомендации других государств-членов ООН по улучшению ситуации с правами человека в стране и выполнению своих обязательств в области прав человека в рамках Универсального периодического обзора (УПО). Тем не менее, он подчеркнул, что Беларусь до сих пор не выполнила рекомендацию принять необходимые меры для обеспечения свободы выражения мнений и свободы ассоциаций и, в частности, упростить процедуру регистрации общественных объединений, в том числе НПО, политических партий и профсоюзов, упразднить запрет на любую деятельность незарегистрированных объединений, а также отменить статью 193-1 Уголовного кодекса, которая предусматривает уголовную ответственность за осуществление деятельности в рамках такой незарегистрированной организации.\nOne thought on “Міклаш Харасьці: “Беларусь: праваабаронца Алесь Бяляцкі вызвалены, але іншыя палітычныя зняволеныя застаюцца ў турме””\nНАРЭШЦЕ ЗНАЙШОЎСЯ Б ТОЙ, ХТО ЗМОГ БЫ НЯ ПРОСТА ПАСЛУХАЦЬ…, АЛЕ Й НАРЭШЦЕ ПАЧУЦЬ УСЁ ГЭТА…, зразумець і пачаць даганяць цывілізаваны сьвет. Бо цягнік уходзіць, але ём можа й пачакаць, калі “прыстойная грамада” ўбачыць, што мы тут усе … ня поўныя ўжо АЗеОПЫ…!\nСпэцдакладчык ААН па Беларусі чарговы раз нагадаў беларускім уладам пра цэлы спэктар сыстэматычна парушаемых у Беларусі канстытуцыйных правоў і свабодаў грамадзянаў, адлюстраваных у такіх фундамэнтальных міжнародных дакумэнтах, як Міжнародны Пакт аб грамадзянскіх і палітычных правах (МПГіПП). Гэта – права на свабоду асацыяцыяў, мірных сходаў, на свабоду выказваньня меркаваньняў (артыкулы 22, 21 і 19 МПГіПП адпаведна) і г.д.\nУ сувязі з гэтым застаецца вялікі шэраг патрабуемых сёньня зьменаў у заканадаўстве й судовавытворчай практыцы Беларусі як краіны-удзельніцы МПГіПП, якая абавязана сумленна выконваць усе падпісаныя ёй міжнародныя дамовы, канстытуцыйныя нормы й міжнародныя стандарты права датычныя правоў чалавека на ўласнай нацыянальнай тэрыторыі…


Ілан Маск абагнаў Уорэна Бафета ў спісе найбагацейшых людзей свету - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 27 лiстапада 2020, Пятніца, 3:15\nІлан Маск абагнаў Уорэна Бафета ў спісе найбагацейшых людзей свету\nЗаснавальнік SpaceX і гендырэктар Tesla пакінуў за сабою яшчэ чатырох мільярдэраў.\nЗаснавальнік касмічнай кампаніі SpaceX і генеральны дырэктар Tesla Ілан Маск стаў багацейшым за старшыню рады дырэктараў Berkshire Hathaway Уорэна Бафета. Пра гэта піша Bloomberg (пераклад - РБК).\nПаводле звестак рэйтынгу Bloomberg Billionaires Index, багацце Маска ў пятніцу, 10 ліпеня, павялічылася на $6,1 млрд, пасля таго як акцыі Tesla выраслі на 11%. Цяпер багацце Маска ацэньваецца ў $70,5 млрд.\nМаск перамясціўся ў рэйтынгу на сёмую пазіцыю, абагнаўшы адразу некалькіх мільярдэраў. Акрамя Бафета, кіраўнік Tesla абышоў аднаго з уладальнікаў L'Oreal Франсуаза Бетанкур-Маерс, аднаго з уладальнікаў Oracle Лары Элісан, уладальніка Reliance Industires і найбагацейшага чалавека Азіі Мукеш Амбані, а таксама сузаснавальніка Google Сяргея Брына.\nЯк адзначае Bloomberg, 49-гадовы Маск валодае прыкладна пятай часткай акцый Tesla, што складае асноўную частку яго багацця. Акцыі вытворцы электрамабіляў сёлета выраслі на 269%. Таксама ён з'яўляецца мажарытарным акцыянерам SpaceX, кошт каштоўных папер кампаніі, што належаць Маску, ацэньваецца ў $15 млрд.\nБагацце Бафета зменшылася на пачатку гэтага тыдня, пасля таго як ён ахвяраваў $2,9 млрд на дабрачыннасць. 89-гадовы Бафета з 2006 года раздаў больш за $37 млрд на дабрачынныя мэты, удакладняе агенцтва.\nНа мінулым тыдні Ілан Маск наважыў прадаць чатыры дамы ў Лос-Анджэлесе. Раней прадпрымальнік заяўляў, што не будзе мець уласнага дома, бо «маёмасць цягне яго ўніз». «Мне не патрэбныя грошы. Прысвячаю сябе Марсу і Зямлі. Маёмасць проста цягне цябе ўніз», - казаў ён.\n22.11 Апазнаная большасць удзельнікаў банды Эйсмант-Баскава 129,696\n20.11 Расшыфроўка размоў бандытаў з атачэння Лукашэнкі 117,572\n21.11 «Пачалася барацьба за выжыванне»: тры версіі тэлефонных зліваў ад адстаўнога палкоўніка КДБ Валерыя Косткі 100,876\n23.11 Праваслаўны арцыбіскуп адлучыў Лукашэнку ад царквы і аддаў яго анафеме 95,859\n21.11 «Ъ»: Перад Лаўровым пастаўленая задача вярнуць да розуму Лукашэнку 81,138\n20.11 Выкрыццё АЗГ Лукашэнкі: Эйсмант і Баскаў абмяркоўваюць праз тэлефон напад на беларусаў 80,234


Кадарэ Ісмаіль. Хроніка ў камені > Кнігарня "Галіяфы"\nКадарэ Ісмаіль. Хроніка ў камені\nУ рамане сусветна вядомага албанскага пісьменніка вачыма хлопца-падлетка паказаны родны горад пісьменніка Дзіракастра за часамі італьянскай і нямецкай акупацыі. Крытыкі ў адзін голас адзначаюць, што гэта не толькі самы асабісты, але і самы лірычны твор жывога класіка албанскай літаратуры.\nТэгі: Замежная літаратура, Ісмаіль Кадарэ, Пераклады, проза, раман.Катэгорыі: Выдавецтвы, Замежная літаратура, Проза, Раманы, апавяданні, Усе кнігі, Янушкевіч.\nТворчасць албанскага пісьменніка Ісмаіля Кадарэ, лаўрэата адной з самых прэстыжных літаратурных узнагарод — Міжнароднай Букераўскай прэміі 2005 года, шырока вядомая ва ўсім свеце. У рамане «Хроніка ў камені», які непасрэдна спрычыніўся да сусветнай славы аўтара паўстагоддзі назад, вачыма хлопца-падлетка паказаны яго родны горад Дзіракастра за часамі італьянскай і нямецкай акупацыі ў Другую сусветную вайну. Гэта не толькі самы асабісты, але і самы лірычны твор жывога класіка албанскай і еўрапейскай літаратуры.\nРаман І. Кадарэ «Хроніка ў камені» ніколі не выдаваўся на рускай мове, як і на мовах нашых іншых суседніх народаў.\nІмя албанскага пісьменніка і паэта Ісмаіля Кадарэ, правадзейнага сябра Французскай акадэміі, кавалера ордэна Ганаровага легіёна і лаўрэата шматлікіх прэстыжных літаратурных прэмій, бадай, адно з самых вядомых у сучасным еўрапейскім прыгожым пісьменстве.\nНарадзіўся пісьменнік у 1936 годзе, а ягонай калыскай стала старажытная Дзіракастра — горад, дзе з’явіўся на свет і камуністычны дыктатар Энвер Ходжа.\nЯшчэ ў юнацтве будучы лаўрэат Міжнароднай Букераўскай прэміі выявіў літаратурны талент і быў накіраваны ў Маскву, у Літаратурны інстытут. Ужо ў той час малады аўтар з мала каму вядомай краіны быў заўважаны, і ў Савецкім Саюзе выйшаў яго паэтычны зборнік у перакладзе Давыда Самойлава. А першым празаічным творам, які займеў сусветную вядомасць, стаў раман «Генерал мёртвага войска» (выйшаў у 1963 годзе).\nВыдавацца на Захадзе за часамі камуністычнай дыктатуры пісьменнікам Краіны горных арлоў не выпадала, ды і не было ў Еўропе кваліфікаваных перакладчыкаў з албанскай мовы. Але творам Ісмаіля Кадарэ пашанцавала: іх пачаў перакладаць на французскую мову, седзячы ў вязніцы, вядомы ў Албаніі інтэлектуал Юсуф Урыёні. Пераклад «Генерала мёртвага войска» быў тайна перапраўлены ў Францыю, дзе яго адразу ж пусцілі ў набор. Неўзабаве згаданы раман пераклалі на асноўныя еўрапейскія мовы, а італьянцы знялі паводле яго мастацкую стужку з Марчэла Мастраяні ў галоўнай ролі. Перапраўляць рукапісы за мяжу было справай рызыкоўнай, і пісьменнік мог лёгка патрапіць туды, дзе знаходзіўся перакладчык, аднак розгалас, які атрымаў раман, уратаваў Ісмаіля Кадарэ ад вязніцы. Нават дыктатары зацікаўлены ў адпаведным рэнамэ сваёй краіны, а таму Энвер Ходжа дазволіў пісьменніку друкавацца на Захадзе.\nПотым, літаральна адзін за адным, з-пад пяра пісьменніка — камп’ютараў тады яшчэ не было — выйшлі раманы «Вяселле», «Замак», «Вялікая зіма», «Змарнаваны красавік», «Палац сноў», «Канцэрт у канцы зімы», якія займелі не меншы поспех у еўрапейскіх чытачоў.\nНапісаны ў 1971 годзе раман «Хроніка ў камені», які прадстаўлены ў кнізе, самы аўтабіяграфічны ва ўсёй творчасці Ісмаіля Кадарэ. У ім вачыма хлопца-падлетка паказаны родны горад пісьменніка Дзіракастра за часамі італьянскай і нямецкай акупацыі. Крытыкі ў адзін голас адзначаюць, што гэта не толькі самы асабісты, але і самы лірычны твор жывога класіка албанскай літаратуры.\nРаманы Ісмаіля Кадарэ перакладзены практычнана ўсе асноўныя мовы свету. І вось, нарэшце, знакаміты творца загаварыў з чытачом па-беларуску.\nУрывак перадрукаваны з крыніцы


10:52 14.04.2021 (абноўлена 10:16 14.04.2021)\nДаследчыкі пакінулі антарктычную станцыю на Гары Вячэрняя і на судне "Акадэмік Фёдараў" накіроўваюцца ў порт Кейптаўна.\nМІНСК, 14 кра - Sputnik. Удзельнікі 13-й экспедыцыі ў Антарктыду ў сярэдзіне траўня вернуцца на радзіму, пра гэта карэспандэнту Sputnik паведаміў начальнік даследчай місіі Аляксей Гайдашоў.\nНа шляху дадому\nЛагістыка па вяртанні дзесяці беларускіх вучоных выбудавана сумесна з расійскімі спецыялістамі. Так, пасля пагрузкі на навукова-даследчае судна "Акадэмік Фёдараў" удзельнікі экспедыцыі з Беларусі спачатку зойдуць у раён станцыі Новалазараўская і Белінсгаузен, дзе базіруюцца вучоныя з Расіі. Адтуль карабель адправіцца ў паўднёваафрыканскі порт Кейптаўн.\nПа словах начальніка беларускай антарктычнай экспедыцыі, усе члены каманды авіярэйсам прыбудуць у Мінск у сярэдзіне траўня 2021 года.\n"Карэктывы ў далейшы маршрут 13 БАЭ можа ўнесці толькі змена эпідэміялагічнай сітуацыі ў ПАР па COVID-19. Спадзяемся, што да моманту прыбыцця супрацоўнікаў 13 БАЭ ў Кейптаўн у сярэдзіне траўня, сітуацыя будзе заставацца спрыяльнай для вылету ў Беларусь", - распавёў Аляксей Гайдашоў.\nАбышлося без здарэнняў\nПадчас экспедыцыі беларускіх палярнікаў, нягледзячы на складаныя кліматычныя ўмовы знаходжання на станцыі, вучоныя пазбеглі захворванняў і траўм.\n"Эпідэміялагічная сітуацыя на беларускай антарктычнай станцыі была стабільна нармальнай. Асабісты склад здаровы", - праінфармаваў кіраўнік экспедыцыі.\nДарэчы, у сезоне 2020-2021 гадоў станцыя на Гары Вячэрняя папоўнілася новым модулем. Каманда зманціравала дадатковы блок. Гэта медыцынскі адсек, які афіцыйна атрымаў назву хірургічнай аперацыйнай і амбулаторыя. Памяшканне абсталявана ўсім неабходным, каб праводзіць складаныя ўмяшанні, дыягностыку і лячэнне ўдзельнікаў экспедыцыі, а таксама аказваць медыцынскія паслугі.\nПраца ў інтарэсах навукі\nУся прызначаная на цяперашні сезон праграма даследаванняў у Антарктыдзе выканана цалкам. У тым ліку, работы па нацыянальнай касмічнай праграме. У чэрвені з порта Санкт-Пецярбургу ў Мінск аўтатранспартам будзе накіраваны груз.\n"Навуковыя матэрыялы, пробы, узоры, атрыманыя ў перыяд правядзення 13. БАЭ для далейшых даследаванняў у профільных інстытутах Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. А таксама іншых беларускіх і замежных навуковых арганізацыях", - распавёў Аляксей Гайдашоў.\n"Паспяховая рэалізацыя ў сезоне 2020-2021 пастаўленых навуковых і тэхнічных задач у максімальнай ступені будзе спрыяць працэсу падрыхтоўкі беларускай антарктычнай станцыі да пераходу ў рэжым круглагадовай працы", - паведаміў начальнік Беларускай антарктычнай экспедыцыі.\nНагадаем, што беларускія палярнікі пачалі даследчую місію на Паўднёвым полюсе Зямлі ў снежні 2020 года. У склад увайшлі 10 беларусаў: лекары, біёлагі, IT-спецыялісты і механікі.\nБеларускія палярнікі ў Антарктыдзе павіншавалі навукоўцаў з Днём навукі\nпорт, Антарктыда, экспедыцыя, палярнікі


У студзені ў Клічаўскім раёне на свет з’явіліся 8 маленькіх грамадзян. — Новости Кличевщины\nУ студзені ў Клічаўскім раёне на свет з’явіліся 8 маленькіх грамадзян.\nRedaction 26.02.2013\tNo Comments\nПершымі ў гэтым годзе, а дакладней, 3 студзеня, радасную вестку атрымала шматлікая радня Аляксандра і Веранікі Коўрыкаў: іх род папоўніўся дзяўчынкай, якой далі імя Ксенія. У пяці сем’ях нованароджаныя сталі першым, а ў трох – другім дзіцем.\nУсяго ў студзені зарэгістравана 8 малышоў: два Арцёмкі, Данік, Ксюша, Дар’я, Вікторыя, Анастасія і Аляксандра. Сярэдні узрост матуль – 25 гадоў, а бацькоў – 27. На вялікі жаль, у рэгістрацыйных дакументах двух немаўлятак у графе “бацька” запіс адсутнічае.\nначальнік аддзела ЗАГС.\nPrevious Previous post: Спартыўнае жыццё раёна\nNext Next post: Клічаўскі раён: да ўрачыстага схода перадавікоў народнай гаспадаркі


Онлайн гульня: Ultima Online 2\nАльтэрнатыўныя назвы: Ultima Online 2\nСвет _____ павінен быў быць усталяваны ў Sosaria але ў альтэрнатыўнай рэальнасці, дзе пры няўдалай спробы Лорда Брытанскага, паўторна аб'яднаць аскепкі каменя неўміручасці ў выніку прывялі да катаклізмаў, які сапхнуў у адным свеце ў мінулае, сучаснасць і будучыню, такім чынам, аб'яднаўшы прамысловую рэвалюцыю і элементы сярэднявечнага свету ў адзін свет фантазіі. Гульцы змогуць абраць адзін з трох гульнявых рас: * Juka - воінаў з логасу, зямля тэхналогій рэгулюецца Блэкторн * Меер - чароўна адэпт істот з старажытных Sosaria * Людзі - з Брытаніі\nСвет _____ павінен быў быць усталяваны ў Sosaria але ў альтэрнатыўнай рэальнасці, дзе пры няўдалай спробы Лорда Брытанскага, паўторна аб'яднаць аскепкі каменя неўміручасці ў выніку прывялі да катаклізмаў, які сапхнуў у адным свеце ў мінулае, сучаснасць і будучыню, такім чынам, аб'яднаўшы прамысловую рэвалюцыю і элементы сярэднявечнага свету ў адзін свет фантазіі. Гульцы змогуць абраць адзін з трох гульнявых рас: * Juka - воінаў з логасу, зямля тэхналогій рэгулюецца Блэкторн * Меер - чароўна адэпт істот з старажытных Sosaria * Людзі - з Брытаніі Гуляць уUltima Online 2\nВідэа і скрыншоты да гульні Ultima Online 2


ЕЗЭКІІЛЯ 32 - Біблія (пераклад В.Сёмухі)\n1У дванаццатым годзе, у дванаццатым месяцы, у першы дзень месяца, было мне слова Гасподняе:\n2сыне чалавечы! узьнясі плач па фараоне, цары Егіпецкім, і скажы яму: ты, як малады леў сярод народаў і як пачварына ў морах, кідаешся ў рэках тваіх і каламуціш нагамі тваімі воды, і топчаш патокі іх.\n3Так кажа Гасподзь Бог: Я закіну на цябе сетку Маю на сходзе многіх народаў, і яны выцягнуць цябе Маёю мярэжаю.\n4І выкіну цябе на зямлю, у чыстым полі кіну цябе, і будуць садзіцца на цябе ўсякія нябесныя птушкі і насычацца табою зьвяры ўсёй зямлі.\n5І раскідаю мяса тваё па горах, і даліны напоўню тваімі трупамі.\n6І зямлю плаваньня твайго напаю крывёю тваёю да самых гор: і калдобіны будуць напоўнены табою.\n7І калі ты патухнеш, зачыню нябёсы і зоркі на іх зацьмлю, сонца засланю хмараю, і месяц ня будзе сьвяціцца сьвятлом сваім.\n8Усе сьвяцілы, што сьвецяцца на нябёсах, запамрочу над табою і на зямлю тваю навяду цемру, кажа Гасподзь Бог.\n9Зьбянтэжу сэрца многіх народаў, калі агалашу пра падзеньне тваё паміж народаў па землях, якіх ты ня ведаў.\n10І зжахну табою многія народы, і цары іхнія скалануцца па табе ад страху, калі мечам Маім страсяну перад абліччам іхнім, і штохвіліны будуць трымцець кожны за душу сваю ў дзень падзеньня твайго.\n11Бо так кажа Гасподзь Бог: меч цара Вавілонскага прыйдзе на цябе.\n12Ад мечаў дужых загіне народ твой; усе яны - самыя лютыя з народаў, і зьнішчаць гонар Егіпта, і загіне ўсё мноства ягонае.\n13І вынішчу ўсё быдла яго каля вялікіх водаў, і наперад ня будзе каламуціць іх нага чалавечая, і капыты быдла ня будуць каламуціць іх.\n14Тады дам спакой водам іхнім, і зраблю, што рэкі іхнія пацякуць, як алей, кажа Гасподзь Бог.\n15Калі зраблю зямлю Егіпецкую пустыняю, і калі пазбудзецца зямля ўсяго, што напаўняе яе; калі паб'ю ўсіх, хто жыве на ёй, тады ўведаюць, што Я - Гасподзь.\n16Вось сьлёзная песьня, якую будуць сьпяваць; дочкі народаў будуць сьпяваць яе; па Егіпце і па ўсім мностве яго будуць сьпяваць яе, кажа Гасподзь Бог.\n17У дванаццатым годзе, у пятнаццаты дзень таго самага месяца, было мне слова Гасподняе:\n18сыне чалавечы! аплач народ Егіпецкі, і скінь яго, яго і дочак славутых народаў у апраметную, з тымі, што адыходзяць у магілу.\n19Каго ты пераўзыходзіш? сыдзі, і ляжы зь неабрэзанымі.\n20Тыя ўпадуць сярод забітых мечам, і ён аддадзены мечу; цягнеце яго і ўсё мноства яго.\n21Сярод апраметнай будуць гаварыць пра яго і пра спрымірэнцаў ягоных першыя з герояў; яны загінулі і ляжаць там сярод неабрэзаных, пабітыя мечам.\n22Там Асур і ўсё полчышча ягонае, вакол яго труны іхнія, усе пабітыя, зваяваныя мечам.\n23Труны яго пастаўлены ў самай глыбіні апраметнай, і полчышча яго вакол грабніцы ягонай, усе пабітыя, што загінулі ад меча, тыя, якія пашыралі жудасьць на зямлі жывых.\n24Там Элам з усім мноствам сваім вакол магільніцы ягонай, усе яны - пабітыя, што загінулі ад меча, якія неабрэзанымі сышлі ў апраметную, якія распаўсюдзілі сабою жах на землі жывых і нясуць ганьбу сваю з тымі, што адышлі ў магілу.\n25Сярод пабітых далі ложак яму з усім мноствам ягоным; вакол яго - труны іхнія, усе неабрэзаныя, пабітыя мечам: і як ён пашыраў жах на зямлі жывых, дык і нясуць на сабе ганьбу нароўні з тымі, што адышлі ў магілу і пакладзены сярод пабітых.\n26Там Мэшэх і Тувал з усім мноствам сваім; вакол яго - труны іхнія, усе неабрэзаныя, пабітыя мечам, бо яны разносілі жах па зямлі жывых.\n27Ці не павінны і яны ляжаць зь мёртвымі неабрэзанымі героямі, якія з вайсковай зброяй сваёю сышлі ў апраметную і мечы свае паклалі сабе пад галовы, і засталася пахібнасьць іхняя на касьцях іхніх, бо яны, як дужыя, былі жудасьцю на зямлі жывых.\n28І ты будзеш зламаны сярод неабрэзаных і ляжаць з пабітымі мечам.\n29Там - Эдом і цары яго і ўсе князі яго, якія пры ўсёй сваёй адвазе пакладзены сярод пабітых мечам; яны ляжаць зь неабрэзанымі, што сышлі ў магілу.\n30Там уладары поўначы, усе яны і ўсе Сіданяне, якія сышлі туды з пабітымі, бо былі пасаромленыя ў магутнасьці сваёй, што наводзіла жах, - і ляжаць яны зь неабрэзанымі, пабітымі мечам, і нясуць ганьбу сваю з тымі, што адышлі ў магілу.\n31Убачыць іх фараон і суцешыцца ўсім мноствам сваім, пабітым мечам, фараон і ўсё войска ягонае, кажа Гасподзь Бог.\n32Бо Я пашыру страх Мой на зямлі жывых, і пакладзены будзе фараон і ўсё мноства ягонае сярод неабрэзаных з пабітымі мечам, кажа Гасподзь Бог.\n< ЕЗЭКІІЛЯ 31\nЕЗЭКІІЛЯ 33 >


Дзесяцігадовая Yasiah назірала яе маці, каб вымыць падлогу, прыгатаванне ежы, пастаўце рондаль з вадой на плячо і пайшоў у вясковы калодзеж для вады. Ён так хацеў ён мог бы дапамагчы з гэтым, як і іншыя дзеці, але ён не мог. Ён пакутаваў з дзяцінства поліяміэліт. "Мама, я ўсё роўна, якія пацярпелі ад гэтага", спытаў Yasiah. "Так, калі Бог не робіць цуд у вашай жыцця", сказала маці. Ён ведаў пра яго, як няшчасныя, як ён. "Але цяпер вы павінны здавольвацца тым, што, як у вас". "Вы сказалі, што Бог можа зрабіць цуд для мяне", сказаў Yasiah з надзеяй. "Мы просім прапаведніка, каб маліцца разам з намі за цуд Бога?" "Так як тое, што місіянеры пакінулі нашу вёску, у нас няма прапаведнік, які будзе маліцца разам з намі", сказала маці.\nПраз некалькі дзён прыйшоў Yasiah бацька дадому з поля і прынёс добрыя навіны. Адзін прапаведнік наведаў суседнюю вёску, што складае прыкладна толькі 16 км. Некаторыя мужчыны ўжо няма для яго і папрасіў яго прыехаць і таксама наведаў нашу вёску. Яны сказалі належаць адвентыстаў сёмага дня Царква, але гэта добры чалавек. Yasiahovi вочы загарэліся. "Можа быць прапаведнікам прыходзіць да нас, а таксама дома і буду маліцца за мяне, каб быць здаровым зноў," сказаў ён. Эклезіяст Yasiah фактычна наведаў дом і маліліся за хлопчыкам. Ён сказаў бацьку: "Вазьміце ваш сын у горад, дзе ў нас ёсць адмысловая зборка Уключыце прапаведнік і прасіць іх маліцца за вашага сына.".\nБацька і некаторыя мужчыны з вёскі ажыццяўляецца хлопчыка да аўтобуснага прыпынку, каб атрымаць яго ў горад. Затым шукаць адвентыстаў пастараў і папрасіў іх памаліцца за Yasiaha. Прапаведнікі падрыхтавана спецыяльнае час малітвы і просяць здароўя для Yasiaha. Пасля малітвы ён сказаў адзін з прапаведнікаў: "Верце ў сілу Ісуса Хрыста і верым, што вы здаровыя Yasiah быў вельмі шчаслівы, ён быў упэўнены, што Ісус ацаліў яго і будуць хадзіць, як іншыя!.". Калі цуд адбылося? "Спытаў свайго бацькі па дарозе дадому." Гэта будзе заўтра? "" Я не ведаю, сын мой ", адказаў яго бацька." Мы верым у Ісуса Хрыста. Ён ведае лепш. "\nНаступным раніцай, калі ён прачнуўся Yasiah, паспрабаваў устаць на ногі. І гэта спрацавала! Можа здарыцца! "Так, Гасподзь Ісус, дзякуй, я спадзяюся, што вы вылечыць мае ногі." Yasiah ўсталі шмат разоў на працягу дня. Ён адчуваў, што яго ногі становяцца мацней, а затым далучыўся першыя крокі. "Тата, глядзі!" называюць яго бацькі, калі ён вярнуўся ўвечары з поля. "Я магу стаяць і хадзіць!" і паказаў яго свайму бацьку. "Так, Бог адказаў на нашы малітвы", сказаў бацька. Неўзабаве Yasiah маглі б дапамагчы ў яе маці, каб прынесці ваду з калодзежаў, а таксама пайшоў, каб дапамагчы свайму бацьку на полі.\nКалі людзі ў вёсцы, каб убачыць, як ён быў цудоўна вылечаны Yasiah, адвентыстаў спытаў прапаведніка прыйсці ў сваю вёску і сустрэўся. Яны былі галодныя ў слова Божае. Цяпер кожную суботу збіраецца вялікая частка насельніцтва гэтай вёскі. Сярод іх Ёсць таксама шчаслівыя і здаровыя Yasiah і ўдзячных бацькоў.\nІсус сказаў: Мат 7,7 - "Прасіце, і вам будзе прадастаўлена, шукаць і знаходзіць, стукайцеся, і адчыняць". Ужо хутка адкрые вароты Новага Ерусаліма і чуў самыя прыгожыя песні, каб адсвяткаваць заваёва Хто сядзіць на троне, і Ягняці.\nВаш брат ў Хрысце Ісусе Мілан Moskala\nШмат іншых падзей, такіх як гэтыя перажыванні Moskala М. місіянерам ў Бангладэш. Калі чалавек працуе для Бога ўсім сэрцам тваім, і Бог адкрывае такія выдатныя дзейнічае як лячэнне гэтага хлопчыка. Тут вы можаце ўбачыць на іх сайце, дзе ў Вас таксама ёсць магчымасць дапамагчы ў іх важнай працы. http://www.helpforlife.cz/\nВызваленне адвентыстаў сёмага дня ў Хірасіме ў 1945 годзеУ канцы Другой сусветнай вайны прыйшлі ў японскім горадзе Хірасіма адмысловай замове. Адвентысты Сёмага Дня, які жыў у гэтым горадзе былі абвінавачаныя ў ...\nBe.AmazingHope.net - Вопыт ацаліў хлопчыка з Бангладэш