“Бераставіцкія ўзоры” ад Марыі Кажанеўскай і Алены Барцэвіч — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n“Бераставіцкія ўзоры” ад Марыі Кажанеўскай і Алены Барцэвіч\n21.05.2019 09.08.2019 irina590Комментарии on “Бераставіцкія ўзоры” ад Марыі Кажанеўскай і Алены Барцэвіч\nПрацягам дзейнасці Бераставіцкага раённага цэнтра народнай творчасці па захаванні і трансфармацыі ў сучаснае ассяроддзе аб’ектаў матэрыяльнай культурнай спадчыны стала абласная выстава “Бераставіцкія ўзоры” членаў Беларускага саюза майстроў народнай творчасці Марыі Уладзіславаўны Кажанеўскай і Алены Адольфаўны Барцэвіч з вёскі Плябанаўцы.\nЧытачам “раёнкі” гэтыя майстрыхі ўжо вядомыя, дзякуючы артыкулу, надрукаванаму на старонках газеты ў мінулым годзе пасля этнаграфічнай вандроўкі ў вёску Плябанаўцы і знаёмства з творчасцю мясцовых ткачых.\nАдзначым толькі, што ў свой час Марыя Уладзіславаўна і Алена Адольфаўна не толькі ткалі для сябе, але і стварылі цэлую калекцыю дываноў для Бераставіцкага Дома рамёстваў, удзельнічалі з выставамі сваіх вырабаў у раённых і абласных мерапрыемствах, былі актыўнымі ўдзельніцамі аматарскай творчасці пры мясцовым сельскім клубе. Да сённяшняга часу ў жанчын захоўваецца звыш 60 узораў пераборнага і закладнога ткацтва, распаўсюджанага на тэрыторыі гродзенскага рэгіёна. Менавіта яны і сталі асновай экспазіцыі “Бераставіцкія ўзоры”, якая адкрылася 15 мая ў выставачнай зале Гродзенскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці і працягне сваю работу да 11 ліпеня.\nУрачыстае адкрыццё выставы адбылося ў прысутнасці саміх майстрых, іх родных і блізкіх, а таксама адміністрацыі Гродзенскага АМЦНТ і наведвальнікаў-аматараў народнай творчасці.\nЗ уступным словам да гасцей мерапрыемства звярнуўся вядучы метадыст па этнаграфіі і фальклору Андрэй Петрук. Ён пазнаёміў прысутных з гісторыяй развіцця ткацтва на Гродзеншчыне.\nДырэктар Бераставіцкага раённага цэнтра народнай творчасці Алена Місюля расказала аб жыццёвым і творчым шляху плябанаўскіх ткачых і той рабоце, якая праводзіцца ўстановай па захаванні мясцовай рамеснай спадчыны. Алена Аляксандраўна выказала таксама словы падзякі спецыялістам Гродзенскага АМЦНТ за арганізацыю і афармленне экспазіцыі. Дарэчы, удзел Марыі Уладзіславаўны і Алены Адольфаўны ў абласной выставе – яшчэ адна прыступка да надання ім статуса народных майстроў Рэспублікі Беларусі.\nПадчас адкрыцця дырэктар Гродзенскага АМЦНТ Ірына Дземянчук адзначыла, што на выставе вырабаў народных майстрых з Бераставіцкага раёна адчуваецца сувязь з мінулым, з Бацькаўшчынай, з традыцыямі продкаў. А самабытныя экспанаты Марыі Уладзіславаўны і Алены Адольфаўны захоўваюць цеплыню і шчырасць рук і сэрцаў гэтых таленавітых жанчын, якія нягледзячы на няпросты жыццёвы лёс, змаглі знайсці час для любімага рамяства і творчасці.\nДарэчы, пра навуку авалодання ткацтвам расказала прысутным Марыя Уладзіславаўна, успомніўшы сваё дзяцінства і юнацтва.\nМарыя Кажанеўская і Алена Барцэвіч атрымалі дыпломы за асабісты ўклад у развіццё і папулярызацыю рамяства Гродзеншчыны і ўдзел у абласной выставе народнага мастацтва.\nУ рамках адкрыцця выставы для яе гасцей быў арганізаваны таксама майстар-клас метадыста АМЦНТ Алены Шунейка – унікальнага майстра габелена і падвойнага ткацтва.\nВыявлен контрабандный канал\nФормализм в работе может привести к трагедии…\nУнучка Касакоўскіх наведала Бераставіцу


На першуюУніверсітэтСтруктура ўніверсітэтаФакультэты і ўстановы адукацыіУА "Юрыдычны каледж БДУ"\nВучэбна-метадычны аддзелБібліятэкаВучэбная лабараторыя заканадаўства, інфармацыйных тэхналогій ТСНАддзяленне на аснове агульнай базавай адукацыіАддзяленне на аснове агульнай сярэдняй адукацыі\nУА "Юрыдычны каледж БДУ"\nПерайсці на сайт каледжа\nПершапачатковае звяно адзінай сістэмы бесперапыннай юрыдычнай адукацыі ў Беларусі.\nПадрыхтоўка юрыдычных кадраў з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй для працы ў судах, органах юстыцыі, прававых і кадравых службах арганізацый краіны.\nАктыўнае выкарыстанне інтэрактыўных адукацыйных метадаў і тэхналогій, а таксама лабараторый і навучальна-метадычных баз іншых структур БДУ (юрыдычны факультэт і інш.).\nВысокі ўзровень прафесіяналізму выкладчыцкага складу (уладальнікі навуковай ступені, юрысты-практыкі).\nНавучанне замежным мовам, працы з базамі дадзеных прававой інфармацыі, афармленню кадравай і дзелавой дакументацыі, інфармацыйным тэхналогіям у юрыдычнай дзейнасці і інш.\nМагчымасць працягнуць адукацыю са скарочаным тэрмінам навучання (паступленне на 2 курс юрыдычнага факультэта БДУ і іншых УВА Рэспублікі Беларусь).\nНавукова-даследчая праца (удзел у канферэнцыях, алімпіядах, наведванне навучальных лабараторый і г. д.).\nАктыўнае грамадскае, культурнае і спартыўнае жыццё каледжа (газета “Калега”, БРСМ, традыцыйныя мерапрыемствы, конкурсы, спартакіяды).\nЮрыдычны каледж БДУ – гэта канкурэнтаздольныя спецыялісты ў галіне права, якія ўпэўнена дзейнічаюць у нестандартных сітуацыях, імкнуцца ўвесь час удасканальваць сваё прафесійнае майстэрства.\n220030, г. Мінск, вул. Камсамольская, 21\nСтаравойтаў Алег Міхайлавіч, кандыдат юрыдычных навук\nтэл.: 397 12 18\nадрас: вул. Камсамольская, 21, к. 203\nУрублеўская Ніна Генадзьеўна, кандыдат юрыдычных навук\nтэл.: 370 55 34\nадрас: вул. Камсамольская, 21, к. 311\nСуздалева Ірына Уладзіміраўна\nтэл.: 397 29 44\nадрас: вул. Камсамольская, 21, к. 202\nНамеснік дырэктара па вытворчым навучанні\nМокат Ірына Пятроўна\nтэл.: 370 50 22\nадрас: вул. Камсамольская, 21, к. 208\nСцяшанаў Сяргей Сцяпанавіч\nтэл.: 395 65 92\nадрас: вул. Камсамольская, 21, к. 103\nРудэнка Вольга Вячаславаўна\nтэл.: 397 14 90\nадрас: вул. Камсамольская, 21, к. 201\n• дзяржаўна-прававая дзейнасць\n• судова-прававая дзейнасць\n• гаспадарча-прававая і кадравая праца\nПадрабязная інфармацыя: http://lawcollege.bsu.by/abiturient/rules.html\nАснова для паступлення\nагульная базавая адукацыя (9 кл.) Правазнаўства 2 гады 10 месяцаў\nконкурс сярэдняга бала\nагульная сярэдняя адукацыя (11 кл.) Правазнаўства 1 год 10 месяцаў беларуская (руская) мова – ЦТ, грамадазнаўства – ЦТ\nЗамежнаму абітурыенту: http://lawcollege.bsu.by/abiturient/foreign.html\nОАдукацыйны працэс забяспечваюць шэсць цыклавых камісій:\nМатэматыкі і інфармацыйных тэхналогій\nПрацяг адукацыі: http://lawcollege.bsu.by/students/graduates/after-college.html\nСтаршы пракурор аддзела па наглядзе за выкананнем заканадаўства ў войсках пракуратуры Мінскай вобласці, юрыст 1 класа.\n«Яшчэ ў школе марыў паступіць у Юрыдычны каледж, таму што гэта вядучая ўстанова па падрыхтоўцы юрыстаў з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй. Атрыманы вялікі аб’ём тэарэтычных ведаў дазволіў мне адразу іх ужыць у практычнай дзейнасці. Падрабязны разбор тэм па розных дысцыплінах права як на лекцыях, так і на семінарах праходзіў заўсёды на найвышэйшым узроўні. Акрамя навучальнага працэсу ў каледжы існуе цудоўнае студэнцкае жыццё, якая дае студэнту магчымасць рэалізаваць сябе».\n«Я абраў Юрыдычны каледж БДУ, таму што ведаў, што тут я атрымаю годную адукацыю, якасныя і поўныя веды, якія мне дазволяць у далейшым паступіць у вышэйшую адукацыйную ўстанову. Каледж даў мне шмат магчымасцяў для самарэалізацыі і падарыў новых сяброў, шчаслівыя поўныя эмоцый і ўражанняў дні, таму што тут заўсёды панавала атмасфера зычлівасці і прафесіяналізму. Вялікае дзякуй выкладчыкам і супрацоўнікам каледжа, якія нястомна вялі нас, навучэнцаў, «скрозь церні да зорак». Дзякуючы іх досведу і высокаму прафесіяналізму я атрымаў неабходныя веды ў галіне юрыспрудэнцыі, якія дапамаглі мне рэалізаваць сябе ў прафесіі».\nСуддзя суда Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці.\nорганы юстыцыі і пракуратуры;\nапарат Савета Міністраў, Парламента, Прэзідэнта;\nвыканаўчыя камітэты, міністэрствы, ведамствы і іншыя органы дзяржаўнай улады і кіравання;\nюрыдычныя (прававыя), кадравыя, рэферэнцкія службы юрыдычных асоб, суб’ектаў гаспадарання, іх структурных падраздзяленняў розных арганізацыйна-прававых формаў, некамерцыйных юрыдычных асоб;\nорганы судовай улады (канцылярыя, статыстыка, архіў, забеспячэнне судовай вытворчасці і інш.);\nорганы прымусовага выканання судовых пастаноў і іншых выканаўчых дакументаў;\nорганы ўнутраных спраў (канцылярыя, пашпартна-візавыя службы, служба аховы грамадскага парадку, крымінальная міліцыя, дзяжурная частка);\nорганы пракуратуры (канцылярыя, архіў і інш.);\nорганы Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь (канцылярыя, следства і г. д.);\nорганы сацыяльнай абароны.\nТэл./факс: +375 (17) 397-12-82


Магчыма, тым, хто задумаецца пра беларускую каланізацыю, будзе цікавы вопыт валійскага засялення Патагоніі ў 19 стагоддзі.\nЯк пісала амерыканская пісьменніца Шырлі Джэксан: “Ніводзін жывы арганізм не здольны доўга выносіць абсалютную рэчаіснасць і заставацца здаровым; нават птушкі і конікі, відаць, часам мараць”. І беларуская рэчаіснасць, прынамсі, з пункту погляду свядомага чалавека, не выключэнне. Таму не дзіва, што часам узнікае жаданне ад гэтай рэчаіснасці абстрагавацца і заснаваць штосьці кшталту беларускай калоніі – здаецца, калісь бачыў падобныя ідэі і ў прэсе. Такія думкі могуць быць мрояй, відам псіхалагічнай абароны. Нават дзіўна, што беларуская літаратура канца 19 – пачатку 20 стагоддзя не дала нам плеяду пісьменнікаў кшталту Жуля Верна, Майн Рыда ці Бусенара, якія б пісалі пра прыгоды выгнаннікаў-беларусаў, гэткіх ужо не-палескіх рабінзонаў, у дэкарацыях Тыбета ці Барнэа.\nСвет, вядома, мяняецца, але, магчыма, што тым, хто задумаецца пра беларускую каланізацыю, будзе цікавы вопыт яшчэ аднаго прадпрыемства – валійскага засялення Патагоніі ў 19 стагоддзі. Цікавасць да гэтай хвалі эміграцыі абумоўлена, у прыватнасці, яе матывамі. Людзі з’язджалі не столькі па эканамічных прычынах, колькі дзеля захавання сваёй мовы, культуры і рэлігійнай свабоды.\nШто неабходна для эміграцыі? У прыватнасці, незадаволенасць склаўшайся на радзіме сітуацыяй і перакананне, што рашыць праблемы на месцы нерэальна. Чаму такая сітуацыя склалася ва Уэльсе? Уэльс – гэта адзін з аскепкаў і нашчадкаў старажытнай брыцкай, даангласаксонскай і дарымскай Брытаніі. У паслярымскі перыяд на тэрыторыі сучаснага Уэльса ўтвараецца шэраг каралеўстваў, якія некалькі разоў аб’ядноўваліся пад уладай аднаго манарха. У канцы 13 стагоддзя Англія канчаткова скарае краіну, хаця Уэльс і захоўвае фармальна аўтаномны статус да 1536 года, калі афіцыйна замацоўваецца саюз з Англіяй, і на Уэльс распаўсюджваецца англійскае заканадаўства.\nВалійская мова належыць да брыцкай падгрупы кельцкіх моў і найбольш блізкая да корнскай і брэтонскай. На ёй існуе старажытная літаратура, адкрыўшая свету, у прыватнасці, караля Артура. Нягледзячы на панаванне англічан, Уэльс доўга заставаўся пераважна валійскамоўным рэгіёнам, але на пачатак 20 стагоддзя валійская ва Уэльсе стала мовай меншасці. Сёння ёй у той ці іншай ступені валодаюць 27% больш чым трохмільённага насельніцтва. Напэўна, чытач ведае словы коргі (парода сабак) і кромлех, якія паходзяць з гэтай мовы.\nКарта правінцыі Чубут. Акрамя беларускай, надпісы на карце – на валійскай і іспанскай мовах. Эліпсамі паказаны асноўныя месцы рассялення валійцаў.\nНапярэдадні эміграцыі валійцаў у Патагонію, у першай палове 19 стагоддзя, ва Уэльсе адбыліся паўстанні чартыстаў, патрабаваўшых роўных выбіральных правоў, а таксама бунты збяднелых фермераў, выкліканыя высокімі падаткамі, зборамі і невыгоднай для іх коштавай палітыкай. Апасля паўстанняў прагучала меркаванне, што прычына сацыяльнай напружанасці – у недахопе адукацыі. У 1846-ым ва Уэльс была накіравана камісія для вывучэння стану мясцовай адукацыі. Ініцыятар стварэння камісіі, дэпутат парламенту, народжаны ва Уэльсе Уільям Уільямс выказаўся наступным чынам: “маральная моц школьнага настаўніка была больш эканамічным і эфектыўным шляхам кіравання гэтымі людзьмі, чым штых”. Гэты ж парламентар назваў валійскую мову перашкодай на шляху ажыццяўлення правасуддзя ва Уэльсе, а англійскую – адзіным шляхам да цывілізацыі для беднага валійца.\nКамісія склала рэзанансную справаздачу. З аднаго боку, у справаздачы крытыкаваліся цялесныя пакаранні за выкарыстанне валійскай мовы, што практыкавалася, прынамсі, у некаторых рэгіёнах. Але з іншага боку, аўтары зняважліва выказваліся пра маральныя якасці валійцаў і нонканфармізм (нонканфармісты – прадстаўнікі пратэстанцкіх веравызнанняў, якія не падпарадкоўваліся дактрыне і практыкам англіканскай царквы: кальвінісцкія метадысты, кангрэгацыяналісты, баптысты і іншыя). Валійскую мову ў справаздачы назвалі перашкодай на шляху да маральнага прагрэсу і эканамічнага дабрабыту. Адзначаецца, што аўтары не былі цалкам самастойнымі ў сваіх сцвярджэннях, а агучвалі стэраэатыпы мясцовых землеўладальнікаў-англікан і часткі англіканскага духавенства. Аўтарамі дакумента былі тры англічаніна, якія не валодалі валійскай мовай, не былі спецыялістамі ў сферы адукацыі і належалі да англіканскай царквы.\nНа працягу 19 стагоддзя прыніжанасць нонканфармістаў у правах у параўнанні з англіканамі паступова пераадольвалася.\nТым не менш, большасць землеўладальнікаў ва Уэльсе былі англіканамі, а ад арандатараў (большасць якіх англіканамі не былі) патрабавалася плаціць дзесяціну на карысць англіканскай царквы. Хаця трэба таксама адзначыць, што многія англіканскія святары зрабілі надзвычай вялікі ўнёсак у валійскамоўную культуру і выступалі супраць антывалійскіх настрояў у сваёй царкве.\nУ сярэдзіне 19 стагоддзя да нонканфармісцкіх цэркваў належала 4/5 насельніцтва Уэльса. Гэтыя цэрквы былі ў асноўным валійскамоўнымі, а іх пастары прапагандавалі нацыянальныя каштоўнасці, выдавалі валійскую літаратуру і адкрывалі валійскамоўныя школы.\nЦікава, што валійскамоўнасці царквы і ўвогуле захаванню валійскай мовы ў свой час паспрыялі самі англічане. Хаця валійскую мову выдалілі з адміністратыўнай сферы, у 16 стагоддзі Елізавета Першая запатрабавала, каб у кожнай валійскай царкве былі Бібліі як на англійскай, так і на валійскай мовах. Меркавалася, што гэта паспрыяе распаўсюду пратэстантызму і знаёмству з англійскай мовай.\nЧастка прадстаўнікоў валійскага нацыянальнага руху лічыла, што на радзіме англізацыя зайшла ўжо занадта далёка, таму варта пакінуць яе і заснаваць валійскую дзяржаву ў іншым месцы. Трэба сказаць, што ў 19 стагоддзі эміграцыя на амерыканскі кантынент не была для валійцаў чымсці новым. Існуе легенда пра валійскага прынца Мадока, які быццам бы дасягнуў берагоў Амерыкі яшчэ ў 12 стагоддзі і заснаваў там калонію, жыхары якой урэшце асіміляваліся з індзейцамі. Публікаваліся нават сведчанні аб валійскамоўных індзейцах. Валійскія паселішчы засноўваліся ў Паўночнай Амерыцы ў 17 – 19 стагоддзях. Ёсць звесткі, што 16 з падпісантаў Дэкларацыі незалежнасці ЗША былі валійскага паходжання, у тым ліку Томас Джэферсан.\nДля заснавання калоніі патрэбныя натхняльнікі і арганізатары. Для валійцаў адным з такіх людзей стаў вялебны Майкл Дэніэл Джонс. Джонс, кангрэгацыяналісцкі пастар і загадчык тэалагічнага каледжа, марыў аб заснаванні самакіраванага валійскага паселішча, дзе будуць квітнець аўтэнтычная мова і культура. Наведаўшы ЗША ў сярэдзіне 19 стагоддзя, ён быў расчараваны асіміляцыяй тамтэйшых валійцаў у амерыканскае грамадства, у тым ліку і страту роднай мовы. Ідэя заснавання новай калоніі шырока абмяркоўвалася ў валійска-амерыканскай прэсе. Валійскія дзеячы, у тым ліку і Джонс, засноўвалі ў ЗША і Брытаніі таварыствы з мэтай прасоўвання праекту новай эміграцыі.\nУ 1861 годзе ў Ліверпулі засноўваецца каланізацыйнае (пасяленцкае) таварыства, старшынём якога робіцца Майкл Джонс. Па канцэпцыі яго стваральнікаў, у будучых перасяленцаў павінны быць псіхалагічныя і фізічныя бар’еры для асіміляцыі. Першы бар’ер павінна забяспечыць развітая нацыянальная свядомасць каланістаў, а другі – ізаляцыя калоніі ад знешняга свету. Быў разгледжаны шэраг варыянтаў: ад Каліфорніі да Брытанскай Калумбіі і ад Аўстраліі да Святой зямлі. Можна толькі здагадвацца, як склалася б гісторыя Палестыны, калі б калонію сапраўды заснавалі там.\nМожна сказаць, што калонія адбылася не дзякуючы той зямлі, якая была ёй вылучана, а насуперак ёй. Праз некалькі год, пабудаваўшы першую ў Аргентыне ірыгацыйную сістэму, каланісты дасягнулі першых высокіх ураджаяў. Пшаніца, вырашчаная ў калоніі, нават будзе ўганараваная медалямі на міжнародных сельскагаспадарчых выставах. На тле поспехаў вярнулася і шмат з’ехаўшых каланістаў.\nПасяленцы пачалі засвойваць прылеглыя тэрыторыі, засноўваючы новыя мястэчкі і даючы зямлі валійскую тапаніміку. Некаторыя з гэтых назваў замацаваліся, але большасць зараз заменена на іспанскія. У 1885 валійцы, якіх падштурхоўвала неабходнасць пошуку свабодных урадлівых земляў, распачалі засваенне тэрыторыі далёка на захадзе, у Андах, у выніку чаго паўсталі такія селішчы як Трэвелін і Эскель. Гэтыя мясціны, названыя валійцамі Прыемнай далінай, былі сапраўды падобныя да Паўночнага Уэльса, можна сказаць, што валійцы нарэшце знайшлі сваю зямлю абетаваную. Тут ім выпаў шанец абараніць інтарэсы Аргентыны ў рэгіёне. Чылійцы, што прэтэндавалі на гэту частку Патагоніі, накіравалі да іх перамоўцаў з прапановай перайсці пад іх юрысдыкцыю, спакушаючы абяцаннямі зямлі і геапалітычнымі аргументамі (рэкі там цякуць на захад, у Чылі). Але, шчыльна знітаваныя з усходняй калоніяй, валійцы адмовіліся. На рэферэндуме 1902 года яны выбралі аргентынскае, а не чылійскае падданства.\nЯк ва ўсякай прыстойнай калоніі, і там пачалася залатая ліхаманка. Адзін з каланістаў, Эдвін Робертс, знайшоў у Андах золата. Пачаліся зборы статутнага капіталу для кампаніі, але раптоўная смерць Робертса, які быў адзіным чалавекам, хто дакладна ведаў месца, паклала канец прадпрыемству. Тым не менш, чуткі пра золата зрабілі калоніі добрае паблісіці.\nАд пачатку існавання калоніі ўсё грамадскае жыццё ў ёй адбывалася на валійскай мове. Былі заснаваны валійскія газеты і валійскамоўныя школы. Спачатку адзіным падручнікам была Біблія, потым мясцовы настаўнік склаў першую чытанку на валійскай мове. Большасць дзяцей, выхаваных у калоніі з 70-х па канец 90-х, былі валійскімі манаглотамі.\nКалонія кіравалася дэмакратычна: там была канстытуцыя, рада, абраны кіраўнік і заканадаўства, зноў жа складзенае па-валійску. Пра такія рэчы у самі Уэльсе людзі тады маглі толькі марыць. У калоніі былі распаўсюджаны кааператывы для вядзення сельскагаспадарчых прац, камунальных і сацыяльных праектаў.\nАле з ростам дабрабыту і засваеннем новых тэрыторый з’явілася новая праблема. Жорсткі жарт гісторыі: каланісты пачалі ўсё глыбей пагружацца ў сітуацыю, ад якой з’ехалі з Брытаніі: падпарадкаванасць знешняй уладзе, пагарджанне гэтай уладай валійскай мовай і іміграцыя носьбітаў іншых моў і культур – толькі дзеючыя асобы на гэты раз змяніліся. Як ужо адзначалася, аргентыныскі ўрад заахвочваў эміграцыю, і ў 1895 годзе замежнікі складалі чвэрць насельніцтва краіны. Інструментамі “аргентынізацыі” мільёнаў замежнікаў павінны былі стаць школа і служба ў войску.\nНапачатку кіраўніцтва краіны асабліва не ўмешвалася ў справы калоніі. З цягам часу, аднак, Аргентына, незадаволеная ізяляцыянізмам каланістаў, усё больш распаўсюджвала на калонію сваю ўладу. Туды пачалі прызначаць камісараў, а потым, калі Чубут у 1884 стаў правінцыяй, то ў ёй з’явіўся губернатар. Некаторыя з гэтых афіцыйных асоб паважалі валійскае самакіраванне, але іншыя пярэчылі радзе і закручвалі гайкі, напрыклад, патрабавалі ўдзелу пасяленцаў у вышкалах нацыянальнай гвардыі па нядзелях, што было для іх непрымальна па рэлігійных прычынах. Толькі асабістае ўмяшальніцтва прэзідэнта краіны дазволіла вырашыць гэты канфлікт.\nУ канцы 70-х аргентынскі ўрад актывізаваў і адукацыйную палітыку. Прызначаны аргентынцамі настаўнік напісаў валійскамоўны падручнік іспанскай мовы. Многія пасяленцы пратэставалі супраць прызначэння, бо не жадалі цэнтральнага ўмяшальніцтва ў сферу адукацыі і баяліся, што іспанская ўрэшце стане асноўнай мовай навучання. Акрамя таго, гэты настаўнік быў каталіком. У калоніі пачалі засноўваць нацыянальныя (дзяржаўныя) школы. Пад канец 19 стагоддзя там было 5 школ, якія кіраваліся каланістамі і 5 нацыянальных.\nПраўда, дзве нацыянальныя школы спачатку былі ўсё ж валійскамоўнымі, а іспанская выкладалася там як прадмет. У 1896 быў прыняты закон, паводле ягога мовай навучання ва ўсіх пачатковых школах краіны павінна быць іспанская. Але ў калоніі такая палітыка спачатку пацярпела няўдачу з-за супрацьстаяння бацькоў і з-за таго, што многія настаўнікі былі валійскамоўнымі. Больш таго, ў 1906 была заснавана сярэдняя школа, дзе выкладанне вялося пераважна па-валійску. Тым не менш, у 1927 годзе ўся пачатковая адукацыя ажыццяўлялася ўжо па-іспанску.\nНа працягу існавання калоніі было некалькі буйных хваляў эміграцыі з радзімы. Лічыцца, што агулам у калонію прехала 2,3 – 3 тысячы валійцаў. Але апошнія эмігранты з Уэльса прыехалі ў 1911 годзе, а тэмпы невалійскай эміграцыі, выкліканай у асноўным эканамічнымі поспехамі калоніі, нарасталі. Усё болей шлюбаў у калоніі заключалася з невалійцамі. У канцы 19 – пачатку 20 стагоддзя гарадскія рады, раней валійскамоўныя, мяркуючы па іх складзе, пераводзяць сваю працу на іспанскую мову з-за вялікай колькасці прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцей. Праўда, андскія селішчы, куды ў пошуках зямлі і ад новай асіміляцыі перабралося шмат людзей, даўжэй захавалі валійшчыну, а адносіны з аргентынскімі ўладамі там былі лепшыя.\nУ 1899 годзе зноў здарыліся жахлівыя паводкі. Гэта падштурхнула больш за дзвесце расчараваных у іспанізацыі валійцаў з’ехаць у Канаду. Многія з перасяленцаў не мелі дастаткова сродкаў на эміграцыю, і грошы для іх збіралі ў Брытаніі, адным са спонсараў быў нават Прынц Уэльскі. Спрыяў вылучэнню зямлі для іх Дэвід Ллойд-Джордж, будучы прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі, валіец па паходжанні, які ў дзяцінстве размаўляў на валійскай мове.\nУ сярэдзіне 20 стагоддзя культурнае валійскае жыццё знаходзілася ў стагнацыі. Першай і нярэдка адзінай мовай дзяцей усё часцей рабілася іспанская. Скарацілася наведванне царквы, эканамічныя складанасці зменшылі магчымасць правядзення культурных мерапрыемстваў. Сярэдняя валійская школа зачныілася ў 1950 годзе з-за недахопу вучняў. У перыяд аргентынскай дыктатуры канца 70-х – пачатку 80-х дзецям было забаронена даваць валійскія імёны. Распаўсюджанасць валійскай мовы ў Патагоніі істотна скарацілася, у пачатку дзевяностых моладзь на ёй амаль не размаўляла.\nМагло падацца, што гэта канец новага Уэльса ў Патагоніі, але гісторыя зноў прадэманстравала свой цыклічны характар. Калі ў 50-я гады было праведзена мала традыцыйных фестываляў мастацтваў Айстэдвод, то пасля святкавання стогадовага юбілею калоніі ў 1965-ым яны ладзяцца рэгулярна (сёння – у чатырох гарадах). У 1997 годзе ў правінцыі была запушчана спецыяльная праграма адраджэння валійскай мовы. Яна фінансуецца урадам Уэльса, Валійска-аргентынскім таварыствам і Брытанскай Радай ва Уэльсе. У межах праграмы праводзяцца моўныя курсы і валійскамоўныя мерапрыемствы. Выкладчыкі мовы з Патагоніі маюць магчымасць ездзіць на стажыроўкі ва Уэльс.\nЗараз у правінцыі Чубут ёсць валійскамоўныя дашкольныя ўстановы, дзейнічаюць курсы валійскай мовы для дзяцей і дарослых, у тым ліку прафесіянальныя курсы. У 2013 іх наведала амаль тысяча чалавек. Мова як прадмет вывучаецца ў шэрагу школ, адчынілася і пачатковая школа, дзе ўсё выкладанне вядзецца па-валійску і па-іспанску. Папулярнасць валійскай мовы і культуры расце, нават сярод людзей, у якіх няма валійскіх продкаў. З’явілася валійскамоўнае знешняе афармленне некаторых гарадоў, у перспектыве – дзвюхмоўныя радыёпраграмы на мясцовай ФМ станцыі і адкрыццё яшчэ адной валійскамоўнай школы ў Андах.\nСёння насельніцтва правінцыі Чубут складае каля 550 тысяч чалаевк, з якіх, як паведамляецца, дзесь 50 тысяч маюць валійскіх продкаў. Адна з крыніц паведамляе, што колькасць валійскамоўных у Чубуце складае 5 тысяч чалавек, іншая – што ва ўсёй Аргентыне жыве каля 25 тысяч носьбітаў мовы.\nГэты гістарычны нарыс, натуральна, не меў на мэце аналіз магчымасцяў заснавання беларускай калоніі. Ды і саму неабходнасць гэтага можна, вядома, паставіць пад пытанне. Наш час, хоць і трывожны ў плане стану беларускай мовы, адначасова абяцае і пэўныя перспектывы. Так што мае рацыю той, хто падумае, што рабіць Беларусь трэба ў Беларусі. Але… той жа прыклад Валійскай калоніі вучыць, што гісторыя можа рабіць сюрпрызы, прычым не заўжды прыемныя. Ну і ўвогуле, ці не прыемна было б усведамляць, што дзесцьці далёка ёсць яшчэ адна сапраўдная беларуская тэрыторыя ці нават дзяржава? Калі б яна сапраўды існавала, то галоўнае, каб яна была насамрэч яшчэ адной, а не адзінай.


ЖК Maison Rouge: 4-комн. апартаменты | Клубный дом Maison Rouge на ул. Палиха 4


25 лістапад 2020, 12:26\nПратэст у Горадні, 27 верасьня 2020 г.\nБеларускі псыхоляг Ігар Лосеў, які арганізуе дапамогу пацярпелым падчас пратэстаў на валянтэрскіх пачатках, адзначае, што падзеі, якія пачаліся пасьля прэзыдэнцкіх выбараў, моцна ўплываюць на стан грамадзтва. У сілавікоў гэта праяўляецца ў зьдзеках з удзельнікаў пратэстаў, а ў дэманстрантаў — у нябачаных раней прыкладах адзінства і салідарнасьці.\nПа-першае, у сувязі з шокавай траўмай, якая цяпер ва ўсёй краіны, беларусы выбіраюць трэці від рэакцыі на небясьпеку — «замры». Усяго іх тры: бі, уцякай, замры. Хапае сьмеласьці на дзеяньні першага шэрагу (выйсьці на марш), далей усё заміраюць або разьбягаюцца. Па-другое, вось гэта слова, якім мы самі сябе называем, «памяркоўныя», на рускую яно перакладаецца як «разважлівыя, удумлівыя, ураўнаважаныя». Гэта таксама з мэнталітэту, на гэта таксама моцна ўплывае памяць пакаленьняў.\n— Дакладна, гэта і ёсьць рацыяналізацыя, ахоўная рэакцыя другога шэрагу. Першая і натуральная рэакцыя на шокавы ўдар — гэта дзеяньні ў адказ. Вельмі многія і дзейнічаюць. Яны не сядзяць склаўшы рукі, робяць хто што можа. Заклікаюць да пратэстаў, ствараюць чат-боты, займаюцца валянтэрствам, зьбіраюць грошы, шыюць сьцягі, забясьпечваюць інфармацыйную падтрымку. Мая рэакцыя «бі» — гэта валянтэрства, я прымаю вельмі шмат пацярпелых, натуральна, бясплатна. Гэта мая форма служэньня пратэсту. Супраць любога гвалту.\n— Мы ўсе супраць, таму вельмі многія людзі спрабуюць зразумець сілавікоў, якія б'юць сваіх суграмадзян. Кажуць, што яны праходзяць, магчыма, нейкую псыхалягічную апрацоўку. Што стаіць за іхнымі зьверствамі, ад чаго такая злосьць? Улетку пратэстоўцы скандавалі салдатам, якія стаяць у ачапленьні: «Мы вас абаронім!» А цяпер лёзунгі іншыя. Мы бачым нябачаную эскаляцыю гвалту, якога ўжо нават ня сьпішаш на «яны выконваюць загад, яны давалі прысягу». Цяпер сілавікі зьдзекуюцца з памяці забітага імі ж хлопца, топчуць абразкі і лямпачкі. Сьцелюць сьцягі пад ногі ў аўтазаках, каб тыя, для каго бел-чырвона-белы сьцяг — сымбаль годнасьці, прайшліся па ім. Гэта ўжо не выкананьне загаду…\n— Я больш чым упэўнены, што шараговыя выканаўцы дакладна не задумваюцца пра нейкую мэтанакіраванасьць палітыкі прыніжэньня. Што тычыцца людзей у чорным, то гэта не зялёненькія хлопчыкі, яны сваё адслужылі і прынялі рашэньне ісьці ў АМАП. Мяркую, што для таго, каб пайсьці туды служыць, яны праходзяць досыць сур’ёзны прафэсійны адбор, і там ёсьць штатныя псыхолягі. Ім сапраўды не патрэбны там людзі, якія маюць дастаткова высокі ўзровень крытычнасьці, ці людзі, схільныя да самааналізу.\n— Нянавісьць. Яны даўно хочуць выхадны і дадому. Замест гэтага ўжо тры месяцы ў рэжыме нон-стоп яны жывуць у казармах, сьпяць у абдымках з дубінкамі ў поўным абмундзіраваньні, ганяюць па ўсім горадзе. Пасьля ідэалягічнай апрацоўкі яны вельмі лягічна пераносяць гэтую злосьць на пратэстоўцаў, празь якіх яны страцілі супакой. «Ходзяць яны і ходзяць. Калі вы ўжо хадзіць перастанеце? Калі ўжо можна будзе ў штатным рэжыме несьці сваю службу?» Гэта выліваецца ў злосьць, злосьць — у біцьцё і зьдзекі. І глябальны высокаінтэнсіўны страх. Адзіны спосаб справіцца зь ім — перавесьці яго ў такую дзікую злосьць. Яна абслугоўвае гэты страх.\n— Наўрад ці такі чалавек зьвернецца да мяне. Самы прымітыўны мэханізм псыхалягічнай абароны — адмаўленьне. Калі чалавек сутыкаецца зь невыноснымі перажываньнямі, то самае першае і простае, што прыдумляе псыхіка, — гэтага няма. Чалавек ня самых выдатных інтэлектуальных здольнасьцяў жыў сабе нейкім звыклым жыцьцём, і тут пачынаецца рэвалюцыя. Яго малому сьвету прыходзіць канец. Ён жыве ў тым, што на нашым прафэсійным слэнгу завецца «расщепленка» (гэта калі я на пэрыфэрыі сьвядомасьці разумею, хто сапраўды вінаваты ў тым, што адбываецца, а другая частка мяне адмаўляецца ў гэта верыць, таму што, калі ў гэта паверыць, то ўсё, што было ў мяне старанна пабудавана, абрынецца). У гэтым месцы ўзьнікае свайго роду нэўроз як спосаб абараніць сваё ядро. Гэта робіцца абсалютна несьвядома.\n— Цяпер паглядзім на людзей, якія прымаюць актыўны ўдзел у пратэстах. Як яны ўспрымаюць расшчапленьне грамадзтва. Ёсьць мы, якіх бʼюць; значыць, ёсьць і яны, якія бʼюць нас; ёсьць тыя, хто ім вераць, а ёсьць яшчэ пасіўны пласт, людзі, якія кажуць: «Так, хлопцы, пахадзіце, пахадзіце, паглядзім, што выйдзе з вашай пратэставай актыўнасьці. Улада, вядома, так сабе, але асабіста ў мяне іншыя пляны на выходныя. Я патрываю, што няма інтэрнэту і што блякаванае мэтро. А раптам што-небудзь з гэтага дый выйдзе».\n— Ёсьць вельмі шмат людзей, якія пацярпелі ад катаваньняў, зьбіваньня, як гэта адабʼецца на грамадзтве?\n— У нас толькі-толькі пачалі нараджацца дзеці, якім гэтыя «родавыя траўмы» не былі перададзеныя, як тут жа ўлада зноў усіх траўмавала. Калі рэжым захаваецца яшчэ гадоў на 15, потым перарваць гэтую траўму будзе вельмі цяжка. Калі ж адбудзецца перамога пратэсту, то ў свабоднай дэмакратычнай краіне будуць зусім іншыя каштоўнасьці і мы хутчэй прапрацуем гэтыя траўмы.\n— Вельмі няпростыя былі моманты. Згвалтаваная дзяўчына, якая не магла расказаць пра тое, што зь ёй адбылося, ні маме, ні свайму маладому чалавеку. Маме ад страху, што ў яе здарыцца сардэчны прыступ, а хлопцу ад страху, што ён пойдзе і забʼе мянтоў, за што яго таксама забʼюць ці пасадзяць. Ці хлопец, якому ў анус засунулі дубінку. Калі адзначаць у агульным, то самым частым выглядам псыхалагічнай абароны зьяўляецца мінімізацыя. «Ну што там, мне два рабры зламалі ўсяго, вуха прастрэлілі. У іншых вунь горш, мне яшчэ пашанцавала». Чалавек мінімізуе свае страты, таму што апазнаваньне і пражываньне гэтага занадта жудаснае. Для сваякоў пацярпелых ёсьць спэцыяльныя групы. Яшчэ часта сутыкаюся з тым, што чалавек лічыць, што ён недастаткова шмат зрабіў, таму што цяпер ён сядзіць тут, а іншыя — у камэрах на вуліцы Акрэсьціна.\n— Ну так, такая вось гарбатая рэальнасьць, у якой мы жывём. Я, напрыклад, перш чым выйсьці з падʼезду, спачатку гляджу ў акно, потым гляджу ў акенца ў дзьверы. Я апранаю зручную вопратку і зручны абутак для таго, каб, калі што, можна было ўцячы. Я не падыходжу блізка да праезнай часткі, галава ўвесь час круціцца на 360 градусаў, як у савы, фіксуючы нейкія нязначныя дэталі. Я ўключаны, калі я іду па вуліцы. Калі раней я мог дазволіць сабе хадзіць з пальцам у носе і глядзець у тэлефон або думаць пра штосьці сваё, цяпер я гэтага не раблю. Я зьвяртаю ўвагу на тое, як людзі стаяць на прыпынках. Яны ўсе стаяць на прыпынку пяць-шэсьць мэтраў ад праезнай часткі, таму што мы ведаем, што ў любы момант да прыпынку могуць падʼехаць сілавікі і пачаць хапаць і запіхваць…


Галоўная ➠ Пацыент ➠ Эндаскапія сыходзіць на другі план навукоўцы стварылі разумную таблетку з фотакамерай\nУ таблеточной капсуле дзейнічае гаджэт пад назвай «Pillcam». Менавіта ён, дзякуючы свайму жидкокристаллическому выпраменьвання і успышцы, праводзіць свайго роду «фотасесію». Дадзенае сродак было прыдумана, перш за ўсё, для хуткага рэагавання на любога роду анамаліі ўнутры чалавечага цела. Нагадаем, што раней, для праходжання такіх аглядаў выкарыстоўвалася эндаскапія, пры якой пацыент глытаў спецыяльны зонд. Цяпер жа дастаткова проста выпіць невялікую таблетку.\nЛекавы прэпарат рухаецца па арганізму дакладна так жа, як і любое іншае медыцынскае сродак. Падчас свайго падарожжа капсула здзяйсняе да 18 здымкаў у секунду, а атрыманыя выявы адсылаюцца на спецыяльны пояс, прымацаваны да чалавека. Адтуль лекары здабываюць на кампутар фатаграфіі і робяць пэўныя высновы. Вага таблеткі 4 грама, а даўжыня складае 11 мм на 26 мм. Девайс унікальнага прэпарата асабліва добра падыходзіць пры дыягностыцы целиакия і хваробы Крона.\nКошт правядзення такога роду працэдуры ацэньваецца ў 500 фунтаў. Лекары брытанскіх клінік ўжо далі добрую ацэнку дадзенай прылады, бо капсула дазваляе разгледзець значныя ўчасткі арганізма без сяких нязручнасцяў для хворага.


Унесены змяненні і ўдакладненні ва ўмовы аплаты працы работнікаў сістэмы Міністэрства аховы здароўя\n22 ліпеня 2021, 11:36\n22 ліпеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Унесены змяненні і ўдакладненні ва ўмовы аплаты працы работнікаў бюджэтных арганізацый сістэмы Міністэрства аховы здароўя. Адпаведная пастанова Міністэрства аховы здароўя нумар 88 ад 6 ліпеня 2021 года апублікавана на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале, паведамляе БЕЛТА.\nДакументам устаноўлены тарыфныя разрады, а таксама стымулюючыя і кампенсуючыя выплаты медыцынскім работнікам, новыя пасады якіх уведзены пастановай Міністэрства аховы здароўя нумар 61 ад 27 мая 2021 года "Аб наменклатуры пасад служачых медыцынскіх, фармацэўтычных работнікаў і профілях медыцынскіх, фармацэўтычных спецыяльнасцей".\nПастановай уведзена норма аб тым, што стымулюючыя і кампенсуючыя выплаты ўстанаўліваюцца работнікам як па асноўнай пасадзе служачага (прафесіі рабочага), так і па пасадзе служачага (прафесіі рабочага), якую займае работнік на ўмовах сумяшчальніцтва, а таксама пры рабоце звыш устаноўленай працягласці рабочага часу.\nУстаноўлены надбаўкі за прымяненне (удзел у прымяненні) новых, складаных і ўнікальных метадаў аказання медыцынскай дапамогі па адной з падстаў, што прадугледжвае больш ільготныя ўмовы для работніка.\nУдакладнены парадак разліку і ўстанаўлення базавай даплаты з улікам фактычна адпрацаванага часу па асноўнай пасадзе служачага (прафесіі рабочага), а таксама ўведзена норма, што выплата работніку базавай даплаты не выключае ўстанаўленне яму іншых стымулюючых і кампенсуючых выплат.\nАкрамя таго, удакладнены пералік пасад урачоў-спецыялістаў, якія адносяцца да хірургічнага профілю. Актуалізаваны пералікі высокатэхналагічнай медыцынскай дапамогі і складаных медыцынскіх умяшанняў па лячэнні пацыентаў з апёкамі.


##### Гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам – Гульні онлайн спампаваць бясплатна гульнявыя аўтаматы.\nКалекцыйных картачная гульня android\nГульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна акулы\nЭксперты «Журнала» вызначылі самую важную беларускую кнігу за апошнія 500 гадоў! Адгадай, чый галасок». Сярэдняя група. На працягу мая і чэрвеня жыхары новабудоўляў Браслава назіралі, як на беразе возера Бярэжжа паступова будуецца новая дзіцячая пляцоўка ў выглядзе карабля. Падчас святочных конкурсаў і эстафет прадэманстраваць свае фізічныя дадзеныя змаглі і дзеці, і дарослыя: адныя «садзілі бульбу», другія падымалі кашы з ёй.\nДзе смачна паесці і добра адпачыць? Прэла – гарэла». гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам. 1.4 «Лясь, лясь, уцякай!» Другая малодшая група. Час быў такі, што нашы бацькі былі на вайне. Пад/час вандровак сам таго не заўважаеш як вывучаеш геграфію і мову. Вельмі спадзяюся, што калі-небудзь ты да мяне прыедзеш». У сярэдзіне — 3aiнькa. Усе спяваюць: Заінька бялюсенькі, Заінька шарусенькі! Гаспадыня і Кот. Гуж. Водгукі аб анлайн казіно grand casino агні.\nДзядуля-ражок. Реферат. Водгук на раман Iвана Шамякіна Сэрца на далоні. Гродно, ул. Советская, 8 УНП 500441301. Па інфармацыі з сацсетак, актывістаў завезлі ў Кастрычніцкі РАУС.\nБыў май, была цёплая сонечная вяс-на, і яны рашылі ў суботу выехаць на гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам.\nДадзеная вежа - адзіная ў сваім родзе ў Беларусі. На пераможным чэмпіянаце быў адным з трох прадстаўнікоў свайго клуба. Радзіма 300 балаў. Пытанне : Назавіце 3 прыказкі імгненная латарэя онлайн Радзіму. Вожык і мышы. Гарачае месца. Гарлачык. Гульневы фальклор зяўляецца надзейным захавальнікам роднай мовы, а засваенне яе ў працэсе гульні - самы хуткі і цікавы для дзяцей шлях.\nУ некаторых варыянтах гульні («Каршун», «Каршун картачная гульня сэт качкі») пададзены дыялог каршуна з маткай, якая абараняе качак. Але на вялікі жаль, творчы і выхаваўчы патэнцыял народных гульняў у сучаснай святочнай культуры Беларусі рэалізуецца не ў поўным абёме.\nЗа перыяд існавання Гомельскага гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі выдадзена 15 альманахаў «Літаратурная Гомельшчына», у тым ліку некалькі з іх выдадзена для творчай моладзі Гомельшчыны.\nГрушка. Заінька. Іванка. Курнаціна. Гавно 32 недели 1 день. не брать 34 недели 2 дня. Рэспублікі Беларусь. Тэхнічнае забеспячэнне вядзення Дзяржаўнага рэестра ўскладзена Дзяржстандартам.\nАпынуўшыся ў Жодзінскай турме № 8, гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам разгляду касацыйнай скаргі, я напісаў заяву ў турэмную бібліятэку і папрасіў якія-небудзь беларускія кніжкі. Пацярпелі бакавыя люстэркі, пярэднія і заднія шыбы, дзверы, капоты. Казімір Сапега ў 1624 г. пачаў будаваць у мястэчку касцёл Успення Багародзіцы.\nВартаўнік». 3.5 «Хворы Верабей». Патрыятычны гімн Беларусі. Аналіз творчасці Максіма Багдановіча. Тэма вёскі, тэма вайны складаюць асноўны змест творчасці многіх аўтараў. Гульнявыя аўтаматы. Стаўленне ў сучасным грамадстве да іх відавочна неадназначнае.\nУсе мы былі або малыя, або самыя зялёныя падросткі. Фільм «Лукашэнка: крымінальныя матэрыялы» блогера Сцяпана Пуцілы ўжо прызнаны экстрэмісцкім альбо будзе прызнаны ім у найбліжэйшы час. Красіла, А.І. праз літаратурную спадчыну- да авалодвання роднай мовай : дапаможнік для выхавальнікаў гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам садоў/ А.І.Красіла.\nГульні-карагоды. Агароднік. Адгадай, чый галасок. У гульнявых установах Менску выкрытая серыя махлярстваў, паведамляе прэс-служба МУС Беларусі. Гульнявыя аўтаматы сталі неадемным атрыбутам не толькі казіно, але і самі гульнявыя аўтаматы Гансалес з пошукам літаральна на вуліцу. Акрамя гульнявых аўтаматаў, да іх ставяцца карцёжныя гульні (покер, “Блэк Джэк” і іншыя), даміно і закрыццё аўтаматаў гульнявых.\nТэги: гульнявыя аўтаматы aztec gold бясплатна без рэгістрацыі Категории: онлайн казіно ў свеце\nЕўрапейскія гульні 2019 у Мінску: яркія перамогі і моцныя эмоцыі. Гульня складаецца з наступных катэгорый : Строі, Стравы, Святы, Суайчыннікі, Самыя-самыя, кожная з якіх уключае па 5 пытанняў адной тэматыкі. Гульнявы падворак Калядны фестываль гульні. На прадметы адміністрацыйнага правапарушэння. Грушка». 2.2 «Вожык і мышы». 2.3 «Надзейка». Гомель, 17 ліпеня. Работнікамі інспекцыі МПЗ па Чыгуначным раёне Гомеля праведзена праверка аднаго з прыватных прадпрыемстваў, якое ажыццяўляе дзейнасць у сферы ігравога бізнесу. Зялёны колер тэрыторыі Беларусі ў залатых промнях узыходзячага Сонца гаворыць аб тым, што ўсе свае думкі грамадзяне скіроўваюць да Айчыны: гэта наша зямля, нам чужой не трэба. Першай мовай, якой авалодваюць дзеці дашкольнага ўзросту, выступае руская. Заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь народны ансамбль песні і танца “Талака”. Тут яна нарадзілася амаль дзевяноста год таму назад і тут пражыла некалькі першых сваіх месяцаў. Ласкава цябе Беларуссю завем! Гаспадыня.\nЛитовский. Немецкий. Главная » Заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь народны ансамбль песні і танца “Талака”. Чытанка Алаізы Пашкевіч паказвае сённяшнім беларускім дзецям іншую праўду пра мінулае нашага краю, раскрывае ім вочы на тую даўнюю Беларусь, гаспадарлівую, разумную, кемную, дзе кожны працавіты чалавек мог знайсці сабе месца, мог дабіцца ў жыцці жаданай мэты. Над маім лунае лёсам Беларусь мая. Пасля вызвалення Беларусі пачалося аднаўленне народнай гаспадаркі. Наша родная зямля, Наш куточак мілы. Прыкметы наяўнай гульнявой залежнасці можна заўважыць тады, калі чалавек празмерна часта пачынае ўдзельнічаць у якой-небудзь рызыкоўнай гульні не толькі з мэтай выйгрышу, але і для таго, каб атрымаць задавальненне ад самога працэсу гульні. Ды ў яго ж і мара ёсць: стаць лётчыкам», — з горыччу думала Вера. Просмотр содержимого документа «Інтэрактыўная гульня Сцяжынкамі Беларусі». Мой край завецца Беларуссю, А сам я – хлопчык-беларус. Дыдактычная гульня з’яўляецца гульнявой фомай навучання, у якой адначасова дзейнічаюць два пачаткі: вучэбны, пазнавальны і гульнявы, займальны. БССР быў пабудаваны шэраг буйных хімічных прадпрыемстваў Сярод іх: Полацкі нафтаперанрацоўчы завод, Светлагорскі завод штучнага валакна.\nОнлайн чат рулетка без рэгістрацыі\nПраляцеўшы не раз на верталёце па-над Бацькаўшчынай, здымаючы яе краявіды на фотаапарат, ён падзяліўся найцікавейшымі кад. Падкрэсліце, што прамысловасць Заходняй Беларусі ў 1921-1939 гг. Директива президента Республики Беларусь №5. Астатняя частка неабходнай нафты, а таксама прыродны газ пастаўляліся па трубаправодах з Расіі, якія праз Беларусь ішлі ў краіны Еўропы. У той неспакойны час Беларусь часта цярпела ад крымскіх татараў, і вансковы вопыт Канстанціна Астрожскага падказаў яму, што заставы службоўцаў дапамогуць апярэдзіць раптоўны наезд крымчакоў. Алёша адгадаў. Чыя цяпер машынка?».\nКопирайт 2006—2011 Учителю.net. Администрация ресурса не несет ответственности за содержимое материалов, публикуемых пользователями. Цікавыя і захапляльныя гульні Гульнёвыя аўтаматы онлайн парадуюць кожнага наведвальніка сайта. Я адной табе належу, Беларусь мая! Share. Каталог. Звязацца. Guangzhou wantong electronic exploit co., ltd. Saint Gallen. Швейцарыя. Share. Каталог. Топ-50 славутасцей Мінска. Спіс спраў жоўтага землянога сабакі: падводзім вынікі 2018 года! Перакладчык працуе са словамі, тэкстамі, а таксама вэб-старонкамі. А над лесам, над сусветам выпрастаў крыло Залацісты човен лета, зорнае вясло. Гульцы стаяць адзін за адным, трымаючыся за пояс папярэдняга. Адзін з такіх шчасліўчыкаў — журналіст і фатограф Сяргей Плыткевіч.


Фотафакт: «Магілёўсаюздрук» адкрыта прадае ухвальную кнігу аб анэксіі Крыма | Правы чалавека ў Магілеве\nАўтар называе яе «данінай велічы расійскага салдата, які аднавіў гістарычную справядлівасьць».\n3 чэрвеня. Магілёў. Саша Мінько\nВаланцёр магілёўскай «Вясны» выявіў кнігу ў магілёўскай краме «Мысль» на праспекце Міра. Гэта гандлёвая кропка №7 ААТ «Магілёўсаюздрук», якое пазіцыянуе сябе як прадпрыемства, якое займае вядучае месца ў Магілёўскай вобласці па рэалізацыі кніжнай прадукцыі.\nКніга «Спецаперацыя Крым» коштам 26 рублёў 93 капейкі нават не змяшчаецца на паліцах крамы. Яна нестандартнага памеру – 300х225 мм – і важыць амаль два кілаграмы.\nАфіцыйна твор савецкага ваеннага журналіста і палкоўніка ў адстаўцы Віктара Баранца выйшаў у выдавецтве «Камсамольская правда» у 2019 годзе (аўтар працуе ваенным аглядальнікам «КП»).\nАле на самой справе яно было падрыхтавана да друку яшчэ ў 2014 годзе і павінна было выйсці ў выдавецтве ваеннага ведамства «Чырвоная зорка». Аднак выпуск быў прыпынены.\nПрычына ў інфармацыі, якую вырашана было дазаваць. Сам аўтар так апісвае ў адным з інтэрв’ю ідэю напісання твора:\n«У сакавіку 2014 года міністр абароны РФ Сяргей Шайгу у сваёй службовай бібліятэцы сустракаўся з групай ваенных аглядальнікаў. Распавядаў пра «ветлівых людзей». І нечакана прапанаваў: «Добра было б напісаць кнігу пра тое, як усё было, каб нашчадкі памяталі». І паглядзеў чамусьці на мяне. Я адказаў: «Гатовы».\nЦэнзура прымусіла назваць твор «дакументальна-мастацкім даследаваннем».\nУнесеныя праўкі закранулі ролі падраздзяленняў расійскай арміі і асабіста прэзідэнта Пуціна ў анэксіі Крыма. На пытанне журналістаў, навошта выпінаць ролю расійскай арміі і даваць супернікам падставы абвінаваціць Расею ў акупацыі Крыма, Віктар Баранец адказаў наступнае:\n«Было б вялікай хітрасцю з майго боку наўмысна «зарэтушаваць» ці ж прынізіць гэтую ролю па нейкіх кан’юнктурных палітычных меркаваннях. Не думаю, што мы павінны саромецца відавочнага факту: нашыя «ветлівыя людзі» згулялі гістарычную ролю ў вяртанні Крыма… Гэтая мая кніга – свайго рода даніну падзякі велічы расійскага салдата і грамадзяніна Крыма, якія аднавілі гістарычную справядлівасьць».\nІншымі словамі, аўтары ідэі напісання кнігі прызнаюць, што менавіта расійскае войска прымала ўдзел у падзеях у Крыме. Гэта можна зразумець і з анатацыі да кнігі.\nЦікава, што ААТ «Магілёўсаюздрук», якое распаўсюджвае «Спецаперацыю Крым», сярод мэтаў на сваім афіцыйным сайце пазначыла «вялікую ўвагу палітычнаму выхаванню насельніцтва, як магутнаму інструменту ідэалагічнай працы».\nНагадаем, Беларусь не прызнала пераходу Крыма пад расейскую юрысдыкцыю. На мапах, якія вырабляюцца ў нашай краіне, Крым па-ранейшаму пазначаны як тэрыторыя Украіны. Большасць краін-сябраў ААН не прызнае далучэння Крыма да Расіі, што знайшло адлюстраванне ў рэзалюцыі Генеральнай Асамблеі ААН (A/RES/68/262) аб непрызнанні крымскага рэферэндуму і змянення статусу Крыма.\nPrevious post: Міністэрства інфармацыі выявіла экстрэмізм у газеце «Вячэрні Магілёў»\nNext post: Напад сабакі на людзей у Бабруйcку. Магчыма, у горадзе спецыяльна вырошчваюць сабак для баёў


Супрацоўнікі РАНС высветлілі, якія аб’екты на Сенненшчыне з’яўляюцца самымі пажаранебяспечнымі. — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 29 июль, 2011 71 admin\nУ гаспадарках гарачая пара. Пачалася ўборка збожжавых. Галоўная задача кіраўнікоў сельгаспрадпрыемстваў заключаецца ў тым, каб здаць дзяржаве якасную прадукцыю. З гэтай мэтай асноўная ўвага павінна быць накіравана на падрыхтоўку збожжаперапрацоўчых комплексаў. Аднак у некаторых гаспадарках раёна гэта работа вядзецца на недастатковым узроўні.\nУ ААТ «Кругляны» не надаюць належнага значэння супрацьпажарнай бяспецы. Пабудовы не забяспечаны першаснымі сродкамі пажаратушэння, адсутнічае знешняе супрацьпажарнае водазабеспячэнне. Самі будынкі захламлены непатрэбнымі рэчамі. Зварачны кабель не ізаляваны, размеркавальныя каробкі не зачынены, барабанная сушылка ад пылу не ачышчана. Тэрыторыя вакол сушылак не абкошана, не абсталявана месца для курэння. Нават супрацьпажарны інструктаж з работнікамі не праводзіўся.\nАналагічная сітуацыя праслежвалася і ў КУСГП імя Гараўца. На ўсіх аб’ектах адсутнічалі вогнетушыцелі. Па словах кіраўніка Аляксея Вікторчыка, іх павезлі запраўляць у Віцебск. Ці не позна спахапіліся? На зернескладзе ў вёсцы Ског не праведзены належны прафілактычны рамонт электраправодкі. На зямлі, каля сушылкі, што працуе на вадкім паліве, лужы саляркі. Удзень электрычная лямпачка спаборнічала з сонцам. Напэўна ў гаспадарцы шмат лішніх грошай, каб выкідваць іх на вецер. А як жа патрабаванні Дырэктывы №3?\nЗдзіўляе стаўленне работнікаў да сваіх абавязкаў. Калі спыталіся, чаму да гэтага часу не падрыхтаваліся да ўборачнай кампаніі, пачулі ў адказ: з горада яшчэ нікога не прысылалі. Але ж элементарна хаця б тэрыторыю вакол сушылак можна было абкасіць, а так прывыклі на чужых плячах у рай ехаць.\nУсе гэтыя недахопы выяўляюцца з году ў год. Менавіта яны могуць стаць прычынай чалавечых ахвяр і вялізнага матэрыяльнага ўрону.\nНА ЗДЫМКАХ: «электравісюлькі» у КУСГП імя Гараўца; розным хламам загрувашчана памяшканне зернесушыльнага комплекса ў ААТ «Кругляны».\n← Сенненскія школьнікі выходзяць на аперацыю «Каласок»\nУ першыя дні жніва на сенненскім філіяле хлебапрадпрыемства «Віцебскі камбінат хлебапрадуктаў» паступіла звыш 200 тон збожжа. →


Сочинение - Асноўныя матывы і вобразы дарэвалюцыйнай лірыкі Якуба Коласа. - Остальные рефераты\nСочинение: Асноўныя матывы і вобразы дарэвалюцыйнай лірыкі Якуба Коласа.\nАсноўныя матывы і вобразы дарэвалюцыйнай лірыкі Якуба Коласа.\nТворчасць Якуба Коласа — гэта цэлы свет, свет дзівосны, багаты і непаўторны, у якім месціцца родная зямля, народ, яго жыццё і гісторыя. Багатая і разнастайная спадчына песняра ўвасобіла хараство народнай фантазіі, глыбіню, мудрасць, узвышанасць мар і імкненняў адвечнага працаўніка. Песню Я. Коласа абудзіла да жыцця рэвалюцыя 1905 г., якая да самых глыбінь ускалыхнула мільённыя масы, узнёсшы на грэбені хваль і сына беларускага народа. Я. Колас, як і Я. Купала, выступае ад імя працоўных мас у якасці абаронцы і выразніка іх імкненняў, ідэалаў. Творчасць Я. Коласа — гэта прадаўжэнне дэмакратычных традыцый беларускай літаратуры мінулай эпохі. Падобна Ф. Багушэвічу, Я. Колас маляваў змрочную, прасякнутую сумам і жальбой карціну жыцця зняважанага і зняволенага мужыка. У яго першым вершы «Наш родны край», надрукаваным у 1906 г., і ў пазнейшых творах «Вёска», «Наша сяло», «Ворагам» створана праўдзівая карціна старой жабрацкай Бела-русі. Паэт заклікае бедны народ не гнуцца перад багатымі, не спадзявацца на іх дапамогу, а самому быць кавалём уласнага шчасця. У вершы-закліку «Ворагам» сялянскі бунтар заклікае да расправы над прыгнятальнікамі, абяцае ім грозны, але справядлівы суд:\nГалоўным героем паэзіі Я. Коласа з'яўляецца чалавек працы, вольналюбівы «мужык», які не хоча мірыцца з існуючым ладам, не хоча больш цярпець і пакарацца. Ён хоча карыстацца плёнам сваёй працы, хоча жыць па-чалавечы. У вершы «Мужык», напісаным у турме, Я. Колас не толькі расказвае пра цяжкае жыццё беларуса-працаўніка, але і заклікае яго да барацьбы за лепшую долю:\n«Стрэльбы, хлопчыкі, бяры!»\nРэальны вобраз беларускага селяніна створаны Я. Коласам у сатырычным вершы «Асадзі назаді». Селянін з сумнай іроніяй, нібы жартуючы, апавядае аб сваёй нялёгкай долі, аб сваім прыгнечаным становішчы. Куды б ён ні пайшоў, што б ні хацеў зрабіць, усюды ён чуе адно і тое ж: «Асадзі назаді». Рэфрэн «Асадзі назаді», якім заканчваецца кожная страфа, набывае ў вершы розныя сэнсавыя адценні: і спачування, і гневу, і іроніі, і нянавісці да ворагаў. Верш накіраваны супраць бюракратычных парадкаў Расіі, супраць гвалтоўніцтва паліцэйскіх, разгулу рэакцыі. Селянін з'яўляецца не толькі ахвярай паліцэйскіх здзёкаў, але і барацьбітом за сваю свабоду. «Узбунтаваўшы» народ, ён не адракаецца ад сваіх слоў, смела глядзіць праўдзе ў вочы, здольны на далейшую барацьбу. Верай у народ, у яго светлае будучае прасякнуты верш «Не бядуй!». Напісаны ў часы рэакцыі (пасля паражэння рэвалюцыі 1905 г.), ён заклікаў простых людзей не паддавацца роспачы, не траціць надзеі на прыход светлага дня свабоды. Я. Колас упэўнены, што на змену халоднай зіме прыйдзе сонечная вясна вызвалення, што прыгнечанне, несправядлівасць, панаванне рэакцыі хутка скончацца:\nПаэзія Я. Коласа была паэзіяй тугі і смутку. Невыпадкова свой першы зборнік вершаў паэт назваў «Песні жальбы». У ім многа лірычных, шчырых вершаў пра бацькаўшчыну, пра «забыты богам край». У вершы «Родныя вобразы» Я. Колас звяртаецца да роднага краю і да самога сябе з пытаннем-роздумам, якая сіла прываблівае яго да бацькоўскай зямлі, чаму напаўняецца яго сэрца смуткам і радасцю:\nЦудоўныя беларускія мясціны выклікаюць у паэта не толькі радасць і замілаванне, але і сум. У гомане спелай нівы, у шуме-гудзе высокага лесу, у ціхай жальбе палёў паэт чуе «песні цягучыя, песні пакутныя» простых людзей працы. Яго сэрца баліць за прыгнечаны народ, зняволеную радзіму. Тужлівы боль чуецца ў радках вершаў Я. Коласа пра родную старонку, пра жыццё вёскі і яе людзей. Сіратліва выглядаюць скрыўленыя хаткі, сумныя вербы, могілкі з пахіленымі крыжамі, вузкія сцежкі:\n(«Наш родны край»)\nСумам вее і ад верша «Маці», у якім Я. Колас расказвае пра цяжкі лёс жанчыны. Многа гора спазнала яна за сваё жыццё: смерць мужа-батрака, заключэнне ў астрог сына, беззямелле, голад і холад. У зімовую ноч, калі «вецер вые за вугламі, у коміне галосіць», «вербы плачуць», «глуха лес гамоніць», маці ўспамінае мінулае жыццё, у якім больш было гора і слёз, чым радасці. Паказваючы бязрадасную карціну сялянскага жыцця, моц мацярынскага цярпення, Я. Колас прымушае задумацца над прычынамі пакут простых людзей. У Я. Коласа нямала вершаў, прысвечаных тэме паэта і паэзіі («Песняру», «Дудка», «Родныя песні», «Не пытайце, не прасеце»). У іх аўтар патрабуе ад мастакоў слова быць выразнікамі дум і жаданняў народа, смела раскрываць праўду жыцця, пісаць узнёсла і ўсхвалявана. Паэзія, на думку Я. Коласа, — гэта зброя, якая павінна дапамагаць у барацьбе за перабудову жыцця. У вершы «Песняру» сілу і моц паэтычнага слова аўтар параўноўвае з магутнасцю прыродных сіл, з маланкай, з перуном:\nПачынальнік вялікай прозы творчасць Ядвігіна Ш.\nАповесць Васiля Быкава Знак бяды яе iдэйны змест. Вобразы Петрака i Сцепанiды\nЗнак бяды - вобразы Петрака і Сцепаніды.


EVGA GeForce GTX 650 Ti 928Mhz PCI-E 3.0 2048Mb 5400Mhz 128 bit 2xDVI Mini-HDMI HDCP — купить - Иллінці - по Убойной Цене + Отзывы и обзор\nEVGA GeForce GTX 650 Ti 928Mhz PCI-E 3.0 2048Mb 5400Mhz 128 bit 2xDVI Mini-HDMI HDCP - Иллінці\nEVGA GeForce GTX 650 Ti 928Mhz PCI-E 3.0 2048Mb 5400Mhz 128 bit 2xDVI Mini-HDMI HDCP - PCI-E видеокарта NVIDIA GeForce GTX 650 Ti, 2048 Мб видеопамяти GDDR5, частота ядра/памяти: 928/5400 МГц, разъемы DVI x2, Mini HDMI, поддержка DirectX 11, OpenGL 4.3, работа с 3 мониторами. Доставка по городу Иллінці и другим городам России.\nКупить evga geforce gtx 650 ti 928mhz pci-e 3.0 2048mb 5400mhz 128 bit 2xdvi mini-hdmi hdcp в городе Иллінці:\nУбойная Цена на evga geforce gtx 650 ti 928mhz pci-e 3.0 2048mb 5400mhz 128 bit 2xdvi mini-hdmi hdcp купить в городе Иллінці и других городах РФ, есть доставка и самовывоз из магазинов — Без Предоплаты. Город Иллінці определён автоматически, Вы можете его Изменить → Контакты - Иллінці\nEVGA GeForce GTX 650 Ti 928Mhz PCI-E 3.0 2048Mb 5400Mhz 128 bit 2xDVI Mini-HDMI HDCP БУ (Б/У) в городе Иллінці\nВидеокарты Б/У в городе Иллінці


Чаму не рэгіструюць раённую суполку БСДП? (+фота) | Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) Сайт прыхільнікаў\nЧаму не рэгіструюць раённую суполку БСДП? (+фота)\nаўторак, 18 Ліпень 2017 14:31 Aўтар: Ларыса Шчыракова Крыніца: Гомельская вясна\nСход у Рэчыцы 16 ліпеня\nУ Рэчыцы цягам трох месяцаў адбыўся ўжо трэці Устаноўчы сход раённай суполкі БСДП з мэтай надалей зарэгістравацца і атрымаць юрыдычны статус. Паводле Статуту партыі, дзеля гэтага патрэбна правесці сход, зацвердзіць рашэнне ў Прэзідыуме партыі і атрымаць рэгістрацыю ў Мінюсце. Перашкоды на шляху рэгістрацыі раёнкі ўзніклі на ўзроўні кіраўніцтва партыі, а не традыцыйна Мінюста, які, які вядома вельмі неахвотна рэгіструе партыі і грамадскія аб’яднання. Менавіта кіраўніцтва партыі – Прэзідыум ужо два разы, як мяркуюць партыйцы ў Рэчыцы, па надуманым прычынам адмаўляе прызнаваць легітымным Устаноўчы сход раённай арганізацыі БСДП. Першы сход кіраўніцтва палічыла неправамоцным, тлумачыць рэчыцкія актывісты, бо мясцовыя партыйцы паведамілі пра сход не за тры дні, а за два дні да яго правядзення, другі сход таксама не прызналі, бо, нібыта, адзін з партыйцаў, якога прызначылі на сходзе на кіруючую пасаду, афіцыйна не сябра партыі.\n“Гэта палкі ў колы з боку кіраўніцтва партыі, каб не рэгістраваць нашу арганізацыю, - каментуе сябра БСДП з Рэчыцы Алег Шабетнік. - У рэспубліцы няма прэцэдэнту каб сабралася арганізацыя, якая хоча зарэгістравацца, і ёй кіраўніцтва ўласнай партыі адмовіла. Калі мы зарэгіструем нашу арганізацыю мы станем больш абароненымі, нас не змогуць выключыць з партыі, напрыклад, бо ў Вітэбску ў нас праблема, дзе па надуманым прычынам кіраўніцтва партыі спрабуе выключаць людзей з партыі. На апошнім з’ездзе фактычна была ліквідавана абласная вітэбская арганізацыя – там зараз няма кіраўніцтва, няма нічога. Гэта было зроблена каб на з’ездзе старшыня партыі Ірына Вештард змагла выйграць выбары ў свайго суперніка Ігара Маслоўскага. 11 дэлегатаў не былі дапушчаны да з’езда, якія былі супраць Вештард, таму кіраўніцтва знішчыла цэлую арганізацыю. Мы хочам захаваць нашу партыю, людзей, якія не працуюць адцясніць і даць ахвотным магчымасць займацца актыўна палітычнай дзейнасцю.\nАлег Шабетнік і Алена Лянкевіч\nУсе мерапрыемствы, якія мы ладзім у вобласці, кіраўніцтва партыі не бачыць. Партыя ў цэлым – гэта кіраўніцтва і некалькі набліжаных да яго чалавек, яны фактычна кіруюць партыяй і робяць тое, што яны хочуць. А рабіць яны нічога не хочуць па сутнасці. Ім дастаткова правесці ЦК, З’езд, Прэзідыум і ўсё. За часамі кіраўніцтва Ірынай Вештард нічога не адбывалася, ніводнай масавай акцыі не было. Ці патрэбна такая партыя ў апазіцыі, калі яна нічога не робіць? Мы з аднапартыйцамі ў Рэчыцы на мінулых мясцовых выбарах правялі ў выканкам 39 кандыдатаў у дэпутаты на 40 акругаў. На наступныя выбары прэзідэнцкія мне ад партыі не далі аніводнага накіравання для назіральнікаў. Я лічу, што ёсць нейкая змова нашага кіраўніка партыі Ірыны Вештард з уладай. На парламенцкіх выбарах зноў такі была праблема сабраць ЦК каб вылучыць назіральнікаў на выбарчыя ўчасткі. Я сам абтэлефаноўваў усіх сваіх знаёмых - сябраў ЦК, слёзна прасіў каб яны прыехалі, правялі ЦК, каб яны далі накіраванні людзям назіраць на выбарах”.\n“У нас у партыі сітуацыя расколу: ёсць партыйцы, якія нічога не робяць, толькі выконваюць фармальныя працэдуры, - кажа сябра БСДП з Рэчыцы Алена Лянкевіч, - для іх галоўнае пратакол і коска, калі коска стаіць не там - значыць пратакол ужо не сапраўдны, а ёсць людзі, якія прагнуць дзейнасці, якія хочуць каб ідэі сацыял-дэмакратыі былі ў краіне лідуючымі, але ім не даюць. Такім чынам, партыя падзялілася на тых хто ратуе за справу і тых, хто ціха сядзіць як мышы пад мяцёлкай каб іх не чапалі”.\nКіраўнік БСДП Ірына Вештард катэгарычна адрынае ўсе абвінавачванні ў прадузятасці да партыйцаў з Рэчыцы і тлумачыць непрызнанне двух Устаноўчых сходаў раёнкі выключна парушэннем з іх боку фармальных працэдур і нормаў Статуту партыі:\n“Няма аніякай перадузятасці стасоўна рэчыцкай суполкі. Яны парушылі Статут партыі. У Гомельскай вобласці няма аніводнай зарэгістраванай суполкі, таму партыйцы падпарадкоўваюцца непасрэдна Прэзідыуму. Паводле Статуту партыі БСДП, Прэзідыум павінны прыняць рашэнні аб правядзенні Устаноўчага сходу раённай арганізацыі. Але так не здарылася, яны нам нават не\nпаведамілі, што маюць намер яго праводзіць, і кіраўніцтва партыі пра сход даведалася з сацыяльных сетак. Гэта парушэнне. Што тычыцца другой адмовы прызнаваць правамоцным сход, намеснік старшыні партыі Анатоль Сідарэвіч яшчэ пасля першага сходу паведамляў Алегу Шабетніку пра тое, што сп.Няфёдаў не сябра партыі, а яны насуперак Статуту прызначаюць яго на адну з кіруючых пасад – рэвізорам. Гэта прамое парушэнне Статуту партыі.\nЯ лічу, што Алег Шабетнік часам паводзіць сябе вельмі непрыгожа, выдае грубыя характарыстыкі: “нічым не займаюцца”, “разбураюць”. Ёсць у нас у арганізацыі людзі, якія і па поваду і без поваду кажуць нешта ганебнае пра кіраўніцтва, наўмысна ствараюць канфлікты. Я не была на сходзе ў Рэчыцы і ніхто з намеснікаў не быў, бо спачатку Шабетнік няхай набярэцца адвагі, розуму і няхай папросіць прабачэнне за свае паводзіны, бо ён не проста некарэктна выказваецца, а сапраўды апускаецца да ўзроўню абразаў - брудных і брыдкіх. Не лічыць сваім абавязкам прыкладаць факты і доказы, кажа агульныя словы”.\n“На маю думку не варта рабіць публічныя партыйныя разборкі, ці дакладней - гэта можа быць апошні спосаб вырашыць спрэчныя пытанні ў партыі, калі ўжо вычарпаны ўсе ўнутрыпартыйныя механізмы ўплыву на кіраўніцтва ці асобных сябраў, - каментуе намеснік партыі АГП з Гомля Васіль Палякоў. - Павінны быць нейкія доказы, абгрунтаванні, бо ў большасці выпадкаў атрымліваецца, што прэтэнзіі неабгрунтаваныя. Усё робіцца на падставе Статуту і закону “Аб палітычных партыях”. Калі нешта не так робіцца ў партыі, існуе рэвізійны орган, які мае паўнамоцтвы праверыць любое рашэнне на прадмет адпаведнасці Статуту, і трэба выкарыстоўваць гэту працэдуру. Але канешне ёсць такія сітуацыя, калі ў межах партыі немагчыма нешта зрабіць, і я дапускаю што ў такіх выпадках можна звярнуцца да СМІ і шырокага грамадства, але - гэта апошні крок, які варта рабіць. У нас на жаль, шмат выпадкаў, калі спачатку звярталіся са спрэчнымі пытаннямі ў СМІ і грамадскасці”.


Кітайскі каляндар — Вікіпедыя\nКіта́йскі калянда́р — месяцава-сонечны каляндар, заснаваны адначасова на фазах Месяца і вярчэнні сонца і аб’ядноўвае ў сабе элементы як месячнага, так і сонечнага календароў. У Кітаі ў шырокі ўжытак увайшоў Грэгарыянскі каляндар, але месяцавы каляндар, як і раней, выкарыстоўваецца для вызначэння датаў традыцыйных святаў, як, напрыклад, «Свята вясны» («Аджэ»), «Свята сярэдзіны восені» і іншых.\nТаксама месяцавы каляндар выкарыстоўваюць астролагі, напрыклад, для вызначэння найспрыяльнейшых дзён для вяселляў альбо для адчынення ўстаноў. Фазы Месяца вызначаюцца з дапамогай месяцавага календара, разбітага на месяцы згодна з месяцавым цыклам.\nУ Кітаі месяцавы каляндар атрымаў назву «сельскагаспадарчы» (農曆 nónglì), а грыгарыянскі каляндар называецца «звычайным» (公曆 gōnglì), «заходнім» (西曆 xīlì) альбо «сонечным» (日曆 rìlì). Пасля ўвядзення грэгарыянскага календара яго таксама называлі «новым», а месяцавы каляндар — адпаведна — старым.\nІншыя падобныя календары альбо цалкам ідэнтычная кітайскаму (напрыклад, карэйскі), альбо падобныя да кітайскага, але маюць пэўныя адрозненні (у в'етнамскім календары — Трус у задыякальным цыкле заменены на Ката; у тыбетскім календары — змененыя некалькі задыякальных назваў жывёл; у японскім календары — зменены прынцып падзялення, з-за чаго з'яўляюцца адрозненні ў гадах з іншымі календарамі).\nЭлементы кітайскага (кітайска-уйгурскага) календара дзякуючы мангольскім захопам сталі таксама здабыткам ісламскіх народаў. Назвы жывёл, перакладзеныя з мангольскай мовы на турэцкую, выкарыстоўваліся для вядзення храналагічных запісаў, чыноўніцкіх і гістарычнах дакументаў на тэрыторыях, дзе былі пашыраныя персідская і турэцкая мовы ад Малой Азіі да Індыі, пачынаючы з сярэднявечча і на найноўшага часу. У Іране месяцавы каляндар заставаўся ў побыце сялян і збіральнікаў падаткаў да часу забароны на яго выкарыстанне ў 1925 годзе.\nThe Mathematics of the Chinese Calendar (англ.) — «Матэматыка кітайскага календара».\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Кітайскі_каляндар&oldid=3592334"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:52, 12 красавіка 2020.


Прэзентацыя «Віцебскіх замкаў» - Презентации - Культурная прастора VITEBSK4ME\nПрэзентацыя «Віцебскіх замкаў»\n26.04.2013 00:34, Презентации\nУ “Духаўскім кругліку” сёння збіраліся ветэраны. Змагаліся яны на больш небяспечных, але, як высветлілася, таксама заўважных франтах. Удзельнікі суполкі “Узгор’е”, якія гучна ахоўвалі віцебскую спадчыну ў 1980-х, прыгадвалі свае суботнікі, святы, дзеячоў, а таксама помнікі і месцы, што атрымалася адстаяць у віхуры правінцыйнага самадурства і жадання будаваць новы свет “з прыгожымі дзевяціпавярховікамі па беразе Дзвіны”.\nНагодай для сходу была прэзентацыя перавыдання “Віцебскіх замкаў” — невялічкай брашуры, якой калісьці былі заваленыя ўсе кнігарні горада. Нямала месцічаў пачало знаёмства з невядомым мінулым Віцебска менавіта з яе. Аўтар Ігар Цішкін, як колішні старшыня "Узгор'я", і сабраў сваіх паплечнікаў на яе прэзентацыю.\nГЦК “Віцебск” перавыдаў працу ў поўны колер на добрай паперы, з новымі здымкамі і ў перакладзе на расейскую — “па камерцыйных прычынах”. Прадавацца яна будзе толькі ў “Духаўскім кругліку” (вось такія нелагічныя “камерцыйныя прычыны”).\nПрэзентацыя кнігі не доўга трывала ў сваіх “замкавых” межах. Хутка “ўзгорцы” пусціліся ў “настальгічны тур”, згадваючы, як далучаліся да руху, як баранілі Пакроўскую царкву, як змагаліся супраць знішчэння Саляных складоў XVIII ст. (гэта на іх месцы і планавалі будаваць “прыгожыя дзевяціпавярховікі”), як выступалі супраць забудоў пляцовак былых Васкрасенскага і Ўспенскага храмаў (а там маглі паўстаць Дом мод, вар’етэ і рэстарацыя).\nЗа сваю працу, якой кожны віцьбіч сёння мусіць быць удзячны, гэтыя людзі не толькі пазбаўляліся працоўных пасадаў. Як высветлілася, у дні ГКЧП у адпаведных органах Віцебска нават быў складзены спіс з 42-х недабранадзейных, за якімі мусілі прыйсці першымі. Насупраць кожнага “ўзгорца” стаяла і адмысловая пазнака пра сяброўства ў суполцы.\nУдзельнікі сёння згадвалі, што іх грамадскай арганізацыі толькі грамадства і дапамагала — звычайныя віцебскія жыхары і шматлікія госці, якія ехалі сюды на працы нават з Ленінграду. Ані ўлады, ні нават святары не імкнуліся да спрыяння. Хаця апошнія камусьці шапатнулі, што адпусцілі “ўзгорцам” усе грахі.\nМагчыма сёння граць на камерцыных супярэчнасцях цяжэй, чым дваццаць пяць гадоў таму на ідэалагічных. Альбо папросту няма тых, хто б мог “бараніць сваё”. Пакаленне, што сонна пракручвае акенцы сацсетак, аказалася няздатным гуртавацца супраць газасілікатнай мансарды на помніку ХІХ ст. альбо экскаватарнага ўзворвання земляў бернардынскага кляштару.\nФотарэпартаж: Кірыл Лебедзеў\nФота: Кірыл Лебедзеў\nЦішкін , Замкі Віцебска , Узгор'е , Витебск , замки


Новейшее время: 1918 год — наши дни. | Выбранае (Бібліятэка Бацькаўшчыны; Спадчына: агледзіны).\nВыбранае (Бібліятэка Бацькаўшчыны; Спадчына: агледзіны).\nВітаўт Тумаш ; уклад., падрыхтоўка тэкстаў, агульнае рэдагаванне, камент. Н. Гардзіенкі, Л. Юрэвіча.\nКніга «Выбранае» Вітаўга Тумаша — пятая кніга з падсерыі «Спадчына: агледзіны» серыі «Бібліятэка Бацькаўшчыны» Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына» — складаецца з найважнейшых даследчых працаў эміграцыйнага навукоўца, шматгадовага старшыні Беларускага інстытута навукі і мастацтва (Нью-Ёрк) Вітаўта Тумаша (1910-1998). Артыкулы прысвечаныя пы- танням этнагенэзу і культурнага развіцця беларусаў, жыццю і дзейнасці Францы- ска Скарыны ды кніжнай культуры Беларусі. Сваімі скарыназнаўчымі працамі Вітаўт Тумаш шмат у чым апярэджваў метраполыіых даследчыкаў. Змешчаныя ў выданні тэксты і сёння застаюцца актуальнымі.


У Магілёве пройдзе паседжанне Савету міністраў Саюзнай дзяржавы. Кабякоў і Мядзведзеў будуць размаўляць пра газ\nНа парадку дня магілёўскай сустрэчы дваццаць сем пытанняў.\nДзмітрый Мядзведзеў і Андрэй Кабякоў плануюць падвесці вынікі гандлёва-эканамічнай супрацы Расеі і Беларусі ў студзені-лютым 2016 года, а таксама правесці перамовы, адным з галоўных пытанняў якіх будзе кошт расейскага газу для Беларусі.\nРазмовы на гэтую тэму вядуцца са студзеня. Прадстаўнікі Расеі неаднаразова заяўлялі пра немэтазгоднасць зніжаць кошт. Беларускі бок лічыць, што цана за расейскі газ для Беларусі павінна складаць $ 80 замест цяперашніх $ 142. Сваё меркаванне прэм’ер-міністр Беларусі Андрэй Кабякоў тлумачыць ваганнямі курсу расейскага рубля ў стасунку да долара.\nТэгі: Андрэй Кабякоў, Дзмітрый Мядзведзеў, Савет міністраў, Саюзная дзяржава


У Год навукі Агенцтва тэленавін Белтэлерадыёкампаніі заклікае гледачоў пазнаёміцца бліжэй з беларускімі вучонымі, навуковымі даследаваннямі і перадавымі ідэямі, народжанымі і рэалізаванымі ў нашай краіне.\nУ Год навукі Агенцтва тэленавін Белтэлерадыёкампаніі заклікае гледачоў пазнаёміцца бліжэй з беларускімі вучонымі, навуковымі даследаваннямі і перадавымі ідэямі, народжанымі і рэалізаванымі ў нашай краіне. Адбудзецца гэта знаёмства ў фармаце 12-серыйнага цыкла фільмаў "Справа жыцця", прэм'ера якога адбудзецца на "Беларусь 1" 20 сакавіка.\nЯк расказваюць стваральнікі фільма, у кожнай серыі падрабязна ідзе гаворка пра адну з яркіх навуковых ідэй, аўтары якіх вылучаны на саісканне Дзяржаўных прэмій у галіне навукі і тэхнікі 2016 года. Напрыклад, першы фільм прысвечаны дасягненням Рэспубліканскага навукова-практычнага цэнтра трансплантацыі органаў і тканак, кіраўнік якога Алег Румо некалі правёў першую ў Беларусі аперацыю па перасадцы печані, а цяпер ужо цэлы калектыў вядучых беларускіх хірургаў здзяйсняе найскладанейшыя аперацыі па комплекснай трансплантацыі, выкарыстоўваючы ўласныя распрацоўкі.\n"Часта мы радуемся выніку навуковых даследаванняў, забываючы пра канкрэтных людзей, якія за ім стаяць, — заўважае адзін з суаўтараў праекта "Справа жыцця" Руслан Туркоў. — Нашай задачай якраз было паказаць лёсы такіх людзей, улюбёных у сваю справу і аб'яднаных агульнымі памкненнямі, каб суайчыннікі ведалі сваіх герояў у твар".\nФільмы цыклу "Справа жыцця" будуць выходзіць з панядзелка па чацвер у вячэрнім эфіры.


Купить Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр. . Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр. цена . Купить Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр. оптом . - ALMIR-TOBACCO\nТабак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр.\n< Табак для кальяна Darkside Soft Torpedo (Арбуз Дыня) 100 гр. Табак для кальяна Darkside Soft Virgin peach (Персик) 100 гр. >\nСпелая и сладкая, и по-настоящему летняя, чистая дыня. Окунитесь в теплые вечера и приятные воспоминания!\nТеги: Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр.. Купить Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр. . Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр. цена . Купить Табак для кальяна Darkside Soft Virgin Melon (Чистая дыня) 100 гр. оптом . - ALMIR-TOBACCO


Нона і Ігар Баранавы 30 гадоў на варце здароўя сяльчан |\nУжо 30 гадоў стаяць на варце здароўя вяскоўцаў Нона і Ігар Баранавы. Ён загадчык, яна — урач агульнай практыкі Відзаўскай участковай бальніцы.\nЗ будучай прафесіяй абое вызначыліся яшчэ ў школьныя гады, таму мэтанакіравана ішлі ў медыцыну. А ў Віцебскім медуніверсітэце студэнты знайшлі сваё асабістае шчасце і на другім курсе згулялі вяселле. Пасля ардынатуры маладую сям’ю накіравалі тэрапеўтамі ў Відзы. Ураджэнка Браслава Нона добра ведала гэтае мястэчка, бо неаднойчы гасцявала тут у сваіх родных. Ды і Ігару прыгожы куточак адразу спадабаўся. Да таго ж кіраўніцтва мясцовага сельгаспрадпрыемства выдзеліла ім уласны дом. І Баранавы з жаданнем дапамагаць людзям акунуліся ў работу.\n— На той час, — узгадвае Ігар Міхайлавіч, — Відзаўская бальніца была разлічана на 100 чалавек і мела некалькі аддзяленняў. Таму давялося адразу прымяняць свае тэарэтычныя веды ў розных накірунках. Але менавіта гэта і захоплівала.\nТак маладым урачам з пачатку працоўнай дзейнасці давялося стаць універсальнымі спецыялістамі: весці прыём пацыентаў, прымаць роды, аперыраваць. У хуткім часе іх прафесіяналізм, міласэрнасць, уважлівыя адносіны да людзей дапамаглі заваяваць павагу і давер не толькі відзаўчан, але і жыхароў з суседняга літоўскага гарадка.\n— Наш жыццёвы дэвіз, — кажа Нона Іванаўна, — адносіцца да людзей так, як бы ты хацеў, каб яны адносіліся да цябе.\nЗа гады ўрачэбнай практыкі Баранавым прыйшлося пабачыць многае. Сярод хірургічных дасягненняў у Ігара Міхайлавіча — зашытае верхняе павека ў маладога мужчыны, а ў Ноны Іванаўны — вушная ракавіна ў дзяўчыны. І заўжды «дактарам ад Бога» прыходзілі на выручку іх глыбокія веды, майстэрства і інтуіцыя. За тры дзесяцігоддзі пад пільным наглядам урачоў вырасла многа мясцовых жыхароў. Медыкі ведаюць у твар усіх сваіх пацыентаў, памятаюць пра іх хваробы, не заглядваючы ў карткі. Гэтым і адрозніваецца сельскі ўрач агульнай практыкі ад гарадскіх калег — сапраўдны сямейны доктар. Ва ўсім урачы Баранавы ўзаемазамяняльныя. Едзе на чарговыя курсы павышаць кваліфікацыю Ігар Міхайлавіч — усё на Ноне Іванаўне. Жонцы трэба вучыцца — ён працуе за дваіх. Нават у адпачынку разам былі ўсяго некалькі разоў.\nЗа доўгі стаж работы добрасумленныя спецыялісты ўрачэбнай справы неаднойчы адзначаны ганаровымі званнямі і граматамі розных узроўняў.\nСёння насельніцтва ў відзаўскай акрузе значна паменшылася і ў бальніцы ўсяго 17 ложкаў. Тым не менш штодзённа сюды ідуць людзі са сваімі хваробамі і праблемамі. І кожны з іх упэўнены, што вопытныя і сардэчныя ўрачы Нона і Ігар Баранавы абавязкова дапамогуць, падтрымаюць і дадуць надзею на выздараўленне.


Наша марка (газета). 2013 год, номер 9, стр. 18


Левандоўскі пабіў рэкорд Мюлера – увагнаў 41-ы гол у Бундэслізе! Лічбы Герда трымалiся 49 гадоў - Футбольное поле - Блоги - BY.Tribuna.com\n23 мая 2021, 04:00\nЛевандоўскі пабіў рэкорд Мюлера – увагнаў 41-ы гол у Бундэслізе! Лічбы Герда трымалiся 49 гадоў\n1 покер, 4 хет-трыкi, 5 дубляў.\n«Баварыя» ужо даўно чэмпіён Германii, таму ў матчы з «Аўгсбургам» (5:2) заставалася галоўнае пытанне: ці зможа Роберт Левандоўскі абагнаць Герда Мюлера і стаць адзіным лідарам па галах у Бундэслізе за адзін сезон?\nЗмог, але чакаць прыйшлося да самага канца – забіў аж на 90-й хвіліне!\n«Баварыя» завяла чарговую зацяжную атаку, «Аўгсбург» абкапаўся ў сваёй штрафной. Лерой Санэ перапыніў спакой ударам з-пад частакола ног – Рафал Гiкевiч адбіў перад сабой. Роберт выскачыў з-за спін абаронцаў і дабіў у пустыя.\nГэты гол не назавеш прыгожым – але ён 41-ы!\nУ мінулым туры Левандоўскі зраўняўся з Мюлерам і адсвяткаваў, паказаўшы футболку з фатаграфіяй легендарнага форварда («Герд назаўжды»). Гэта прыгожы жэст – 75-гадовы Мюлер жыве ў доме састарэлых, пакутуе на хваробу Альцгеймера, амаль не размаўляе і нікога не пазнае. Выдатная нагода для Роберта нагадаць пра веліч пазачасавага суперніка.\nНа гэты раз Роберт сарваў з сябе футболку і паказваў у аб’ектыў сваё прозвішча – мае права. Паспрабуйце пераадолець новую планку.\nВіншаваць паляка прыбег нават Мануэль Ноер.\nРоберт біў увесь матч: 10 удараў, 6 з іх пайшлі ў створ – але зямляк Гiкевiч быў супраць. Брамнік прапусціў нават ад Камана і Кiмiха (далёка не галоўныя бамбардзіры у камандзе), але ратаваў пры кожнай пагрозе ад Роберта.\nВось рэцэпт ад рэкардсмена:\n• 1 покер («Герце»), 4 хет-трыкi («Айнтрахту», «Барусіі» Д, «Штутгарту» і «Барусіі» М), 5 дубляў.\n• Роберт сыграў у 29 матчах Бундэслігі – толькі ў чатырох гульнях застаўся без галоў. І толькі адна каманда не прапусціла ні разу – «РБ Лейпцыг», але хлопцам Нагельсмана пашанцавала – форвард прапусціў гульню другога круга.\n• У мінулым сезоне паляк забіў у Бундэслізе 34 гола і смуткаваў, што прапусціў тры матчы, бо мог замахнуцца на дасягненне Мюлера яшчэ тады. Але Хансі Флік верыў у форварда: «Калі хтосьці і зможа гэта зрабіць, то Роберт».\n• Левандоўскі чацвёрты сезон запар стаў лепшым бамбардзірам чэмпіянату. У 1970-х як раз Мюлер забіваў больш за ўсіх тры гады запар – яшчэ адзін міні-рэкорд у бясконцай скарбонцы польскага нападаючага.\nЦяпер застаўся «Залаты мяч». У гэтым годзе без поспеха ў Лізе чэмпіёнаў будзе няпроста, але з такой індывідуальнай формай магчымы сюрпрыз.\nФота: globallookpress.com/CHRISTOF STACHE, imago-images.de; twitter.com/FCBayern


Чаму на сцэне опернага тэатра плача Парыж?\nХатняя старонка > Чаму на сцэне опернага тэатра плача Парыж?\n...А вы б хацелі пабываць у Парыжы пачатку мінулага стагоддзя? О, гэта быў горад магчымасцяў для розных творцаў, куды іх прыводзілі надзеі паказаць сваё мастацтва, знайсці аднадумцаў, якія таксама жывуць мастацтвам. І тыя, хто гатовы быў пацярпець за мастацтва, атрымалі сваю славу — своечасова, калі пашчасціла, ці ўжо пазней...\nУ атмасферу таго Парыжа, куды імкнуліся нашы Марк Шагал і Хаім Суцін, паглыбіцца проста — трэба ісці на спекталь у Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр Беларусі, дзе ў афішы ёсць опера «Багема» Джакама Пучыні ў пастаноўцы народнага артыста Расіі, лаўрэата расійскай тэатральнай прэміі «Залатая маска», прафесара Расійскай акадэміі тэатральнага мастацтва Аляксандра Цітэля. Яго пастаноўка здолела не проста ўвесці ў свет оперы Пучыні, яна перадала сапраўдны дух тагачаснай багемы. І нават больш — паказала Парыж, стварыла яго вобраз, які фактычна становіцца яшчэ адным, асобным — і нават бачным — дзейным персанажам спектакля, які жыве на сцэне, радуецца і нават пакутуе разам з героямі.\nЯны асаблівыя: бедныя, з тонкай душой, рамантычныя, натхнёныя і багатыя на пачуцці. Паэт Рудольф, мастак Марсель, філосаф Кален і музыкант Шанар. Творчыя і вельмі рамантычныя асобы. А гэта цікава. Магчыма, у тым і прычына запатрабаванасці оперы «Багема» Джакама Пучыні: прадстаўлена трэцяя яе пастаноўка на сцэне нашага опернага тэатра. Дагэтуль «Багему» ставілі ў 1968-м і 2002 гадах. Яна кранае музыкай — вельмі лірычнай, што ўводзіць у свет пачуццяў галоўных герояў Рудольфа і Мімі. Таму, відаць, «Багема» — адна з найпапулярнейшых опер, якую любяць ва ўсім свеце. І сапраўды, дагэтуль здавалася, што як бы яе ні ставілі, усё адно слухаць яе прыемна.\nАле вялікім культурным уражаннем стала магчымасць не проста слухаць яе ў новай пастаноўцы. Цяпер гэтую оперу прыемна яшчэ і разглядаць — кожны куточак сцэны, кожны сюжэт, на фоне якога разгортваюцца падзеі, кожную дэталь і кожнае імгненне хочацца ўхапіць ва ўсіх падрабязнасцях, імкнешся паспяваць за зменлівасцю і трансфармацыяй карцін на заднім плане... І разумееш: каб ацаніць увесь маштаб, прыгажосць, нават фантастычнасць гэтай пастаноўкі, на «Багему» трэба будзе хадзіць яшчэ і яшчэ, і будзе магчымасць кожны раз адкрываць у гэтым спектаклі нешта новае. Гэта ж цудоўна! Каб опера так вабіла і чапляла не толькі музыкай... Гэта той варыянт, калі сышлося ўсё: рэжысёрскае прачытанне, мастацкае адлюстраванне і спевы салістаў — аказваецца, усе нашы, усе працуюць выдатна, калі адчуваюць — дзеля чаго. І аркестр часам (здаецца!) адчувае, як дыхае спектакль, і ідзе ўслед за ім — тут менавіта гэта і трэба. Сышлося ўсё — і нарадзілася мастацтва на сцэне.\nДля Аляксандра Цітэля праца над «Багемай» не першая. Ён узначальвае оперную трупу Маскоўскага музычнага тэатра імя Станіслаўскага і Неміровіча-Данчанкі, на сцэне якога ідзе гэты твор у яго ж пастаноўцы. Чым асаблівая беларуская версія?\nОпера была створана Пучыні ў канцы ХІХ стагоддзя і расказвала пра жыццё маладых творцаў, што імкнуліся ў Парыж у надзеі рэалізавацца. Гэта бліжэй да часу імпрэсіяністаў. А ўжо на пачатку ХХ стагоддзя Парыж стаў нефармальным цэнтрам мастацтва Еўропы, дзе віравалі розныя мадэрнісцкія ідэі і плыні. Менавіта гэты часавы перыяд больш прывабіў рэжысёра: у спектаклі дзеянне адбываецца прыкладна ў 20-я гады мінулага стагоддзя.\nМадэрнісцкія настроі ХХ стагоддзя, пошукі мастацкай свабоды і чалавечай шчырасці і праз сто гадоў прыцягальныя. Пастановачная група робіць рэверанс у бок Беларусі: на сцэне творы Шагала, Суціна, Малевіча...\nЧас тут відаць не толькі як антураж — сам кантэкст існавання мастацтва і творчага асяроддзя для гэтай оперы вельмі важны. Таму праз гэтую гульню з часам праступае яшчэ вобраз самой творчасці: яна ў адмысловых і неверагодных строях артыстаў у масавых сцэнах — вы нібыта назіраеце за вуліцамі Парыжа. Творчасць увасабляе і кожны з сяброў: іх род заняткаў рэжысёр акцэнтуе ці то аркушамі паперы альбо кнігай, пэндзлем ці музычным інструментам. Кожны з чацвёркі імкнецца выжыць у гэтым горадзе, не губляе аптымізму: іх паглынаюць мары пра будучую выстаўку. І, здаецца, мы гэтыя мары «бачым» на свае вочы — карціны на заднім плане трансфармуюцца, перацякаюць адна ў адну, перадаючы настрой герояў. Яны сугучныя і каханню, падкрэсліваючы рознасць яго праяў. Мімі змагаецца з хваробай, баіцца страціць каханага. Мюзэта наадварот — нібыта гуляе пачуццямі свайго сябра.\nАўтар сцэнаграфіі Юрый Усцінаў, мастак па касцюмах Ірына Акімава згодна з рэжысёрскай канцэпцыяй стварылі мінімалістычныя дэкарацыі, якія могуць «ажываць» (дзякуючы прыёму «кінетычнага жывапісу»). Побытавы фактар мінімалізаваны: прадстаўнікі парыжскай багемы жывуць у вялікім памяшканні, знятым для правядзення выстаўкі. І ўсё на гэта працуе. Пераказваць мастацкі складнік новай «Багемы» — няўдзячная справа. Бо гэта трэба бачыць — бы мы ідзём на цікавую выстаўку.\nНаогул, у гэтым спектаклі творчасць ва ўсім: у дэталях, якія абазначаюць прастору, — ці гэта прыдуманая «чарачная» на заднім плане (які Парыж без кафэшак?), ці балкон для рамантычных прызнанняў у выглядзе туфліка на высокім абцасе, ці кранальны ложак для апошняга ўздыху галоўнай гераіні. Тут прадуманы кожны момант, кожная мізансцэна: як героі знаёмяцца і як размаўляюць, што ў іх на стале, нават калі на сцэне сметніца, то яе існаванне абгрунтаванае дзеяннямі персанажаў, а калі патрэбна, з'яўляецца прыбіральшчыца, а за ложкам Мімі, нібыта за катафалкам, ідуць верныя сябры...\n«Не, немагчыма плакаць, бо чула оперу не адзін раз», — пераконвала я сябе ў зале. Стрымацца было складана. І стала зразумела, што значыць пачуццёвасць оперы: калі за некалькі гадзін спектакля перажыў палітру адчуванняў, кожнае з якіх было рэальным, бо нараджалася ў сэрцы, а ты сам з'яўляўся часткай гэтай чароўнай атмасферы, — і тады навошта стрымлівацца? І як магчыма не крычаць «брава» выдатнай Мімі ў выкананні маладой спявачкі Марты Данусевіч, якая шмат для каго можа стаць асабістым адкрыццём (выхаванка беларускай школы, дарэчы). І Рудольф Аляксандра Міхнюка ды Марсель Уладзіміра Громава былі такімі ж пераканаўчымі (не толькі ў спевах, але і ў акцёрскай ігры). І аркестр (дырыжор-пастаноўшчык — заслужаны артыст Украіны Віктар Пласкіна) здолеў падкрэсліць ціхі момант развітання назаўсёды.\nІ карціны на сцяне перацяклі ў чорны квадрат, за якім, магчыма, нічога няма, акрамя самой містыкі мастацтва.\nЗагаловак у газеце: Невымоўная прыгажосць развітання


Журневич працягне кар'еру ў Польшчы | Афіцыйны сайт ФК «Нёман»\nЖурневич працягне кар'еру ў Польшчы\tВярнуцца да спісу\nНападнік клуба Васіль Журневіч будзе аддадзены ў арэнду да канца гэтага года.\nЛепшы бамбардзір гродзенскага дубля ў першынстве-2017 года бліжэйшыя пяць месяцаў будзе выступаць за польскую «Зніч» з горада Бяла-Піска, якая выступае ў чэмпіянаце Вармінска-Мазурскага ваяводства. У польскай сістэме футбольных ліг гэты чэмпіянат знаходзіцца на чацвёртым узроўні і носіць статус аматарскага. Дзеянне арэнднага пагаднення ўступае ў сілу з 24 ліпеня і будзе дзейнічаць па 31 снежня 2017 года.\nУ мінулым сезоне 2016/17 года клуб «Зніч» заняў другое месца ў першынстве ваяводства, а маючы адбыцца чэмпіянат стартуе 12 жніўня. Да канца года каманды згуляюць адзін круг, у якім правядуць па 15 матчаў.\nУ гэтым сезоне нападнік правёў у першынстве дублёраў 15 матчаў (1242 хвіліны), у якіх забіў 8 мячоў і аддаў адну галявую перадачу. Адыграў адзін матч у бягучым розыгрышы Кубка Беларусі супраць гомельскай СДЮШАР №8, у якім набраў 4 дзейсныя балы (2+2).\nЖадаем поспеху Васілю і хутчэйшага галявога пачыну ў новай камандзе!\nЗніч арэнда Журневіч\n«Нёман» — «Мінск»: матчдзень Перад кубкавай сустрэчай


Такарны станок з ЧПУ Апрацоўчыя\nВал, трымальнік, шпіндзель\nКольца, круг, каўнер Фланец і пракладкі\nІншыя Такарны станок з ЧПУ Апрацоўчыя\nРод, пруткі, трубы\nстанкі Такарны станок з ЧПУ Апрацоўка ЧПУ або такарны станок з ЧПУ выкарыстоўваюцца для вырабу дэталяў шляхам павароту штока абранага матэрыялу і падачы розных рэжучыя інструментаў у матэрыял на розных глыбінях і кутоў. Гэта абсталяванне дазваляе нам вырабляць вельмі дакладныя дэталі з мінімальным або наогул без другаснай апрацоўкі. Асноўныя прадукты Нашага металу Такарныя абсталявання і вопыту ў такарным станку з ЧПУ апрацоўкай дазваляюць нам задавальняць патрэбнасці шырокага круга прыкладанняў заказчыка. Рэгулярна вырабляць PRECI ...\nстанкі ЧПУ або такарны станок з ЧПУ выкарыстоўваюцца для вырабу дэталяў шляхам павароту штока абранага матэрыялу і падачы розных рэжучыя інструментаў у матэрыял на розных глыбінях і кутоў. Гэта абсталяванне дазваляе нам вырабляць вельмі дакладныя дэталі з мінімальным або наогул без другаснай апрацоўкі.\nНашага металу Такарныя абсталявання і вопыту ў такарным станку з ЧПУ апрацоўкай дазваляюць нам задавальняць патрэбнасці шырокага круга прыкладанняў заказчыка. Рэгулярна вырабляць прэцызійныя дэталі металічных з дыяметрам як малым , як 0,012 "(0,31 мм) і даўжынёй , як кароткі , як 0,032" (0,81 мм), наша абсталяванне можа таксама прыстасаваць даўжыню да 12 "(304,8 мм) і дыяметр да 12" (304,8 мм).\nМы выкарыстоўваем наш шматмэтавы станок з ЧПУ абсталяванне і вопыт праграмавання для стварэння масіва паверхневых формаў, ад простага да складанага і ў тым ліку цыліндрычнай і канічнай формы. Для зняцця дакладнасці металу, нашы вопытныя машыністы выкарыстоўваюць выдатнае разнастайнасць метадаў і наш гнуткі рэвальверны станок з нахільнай станінай з 12-пазіцыйнай рэвальверным галоўкай , каб дасягнуць шырокага дыяпазону функцый дэталяў. Яны ўключаюць у сябе (але не абмяжоўваюцца) тачэнне, растачивание, свідраванне, наразання разьбы (як унутраных , так і вонкавых), унутраны паляпванне, долбежные, кантавых канавак, бакавы паварот, прафіляванне, насупраць, накатку, святлоценявой, фаскі, адрэзкі, і radiusing.\nТакарны станок з ЧПУ Апрацоўка можа зрабілі гэтыя формы , як фатаграфіі паказалі, Акрамя таго , нашы такарныя станкі з ЧПУ Прэцызійныя была дакладнасць апрацоўкі адзінкавых дэталяў і прадастаўлення дадатковых паслуг для аэракасмічнай прамысловасці, сувязі, медыцыне, электроніцы і іншых галінах прамысловасці , як ваша.\nПапярэднія: OEM manufacturer Two-piece Shaft Collar - Block,Bar – Microvision\nДалей: Іншыя Такарны станок з ЧПУ Апрацоўчыя\nАлюміній Апрацоўчыя Частка\nАлюмініевая Фрэзерныя служба\nАлюміній Такарны станок з ЧПУ\nАнадаваны алюміній Апрацоўчыя прадукты\nТанныя запчасткі Апрацоўчыя\nCnc алюміній Апрацоўчая частка\nЧасткі Cnc Алюміній фрэзерныя\nРэжучы служба Cnc Гнуткая Laser\nЧасткі Cnc пашытага з алюмінія\nЧасткі такарны станок з ЧПУ Апрацоўчыя\nТакарны станок з ЧПУ такарны\nЧасткі станкоў з ЧПУ\nАпрацоўвае Алюміній 7075 Прадукцыі\nАпрацоўвае Алюміній Precision\nCnc Аўтамабільныя кампаненты Апрацоўчыя\nЧасткі Апрацоўчыя аўтамабіляў\nАпрацоўчыя Такарны фрэзерны\nЧасткі Апрацоўчыя малявання\nCnc Медыцынскія Часткі Апрацоўчыя\nАпрацоўчыя служба Cnc Апрацоўвае цэнтр\nЧасткі фрэзерны Алюміній\nЧасткі фрэзерны Апрацоўчыя\nCnc фармовачная машына\nАпрацоўка дэталяў ЧПУ\nCnc Дакладнасць апрацоўкі\nЧПУ прэцызійныя такарнай апрацоўкі дэталяў\nCnc Спецыяльныя Часткі\nТакарны Алюмініевыя часткі\nТакарны Апрацоўчая частка\nТакарныя Чарцёж дэталі\nТакарны такарны частка\nТакарны з нержавеючай сталі\nПрыстасаваныя фрэзерны служба Cnc\nПрыстасаваныя дакладнасці апрацоўкі Cnc Частка\nВялікі кампанент Апрацоўвае з нержавеючай сталі сейсмічнай Сумеснай вечка\nМетал і дрэва пены Працэс\nМетал такарны частка\nМіні Cnc маршрутызатар Metal Machine Part\nЧасткі дакладнасці металу такарны станок\nНержавеючая сталь Апрацоўчыя\nБудынак сорак шосты, Dayangtian прамзона, Shajing супольнасці, Bao'an раёна Шэньчжэнь 518104 CN


Грынявічы Малыя — Вікіпэдыя\nпольск. Hryniewicze Małe\nМясцовая назва: Małyje Hrynevičy\nГеаграфічныя каардынаты: 52°50′48.6″ пн. ш. 23°13′21.6″ у. д. / 52.846833° пн. ш. 23.222667° у. д. / 52.846833; 23.222667Каардынаты: 52°50′48.6″ пн. ш. 23°13′21.6″ у. д. / 52.846833° пн. ш. 23.222667° у. д. / 52.846833; 23.222667\nГрынявічы Малыя на мапе Польшчы\nГрыняві́чы Малы́я (па-польску: Hryniewicze Małe, па-падляску: Małýje Hrynevíčy) — вёска ў Бельскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Бельск-Падляскі.\nЖыхары вёскі ў большасьці каталікі (парафія Божай Маці з Гары Кармэль ў Бельску-Падляскім) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская. Невялікая колькасьць жыхароў Малых Грыневічаў этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (Усьпенскі прыход ў Бельску).\nМалыя Грынявічы разам з суседнімі Вялікімі Грынявічамі былі праўдападобна засаваныя ўжо ў 15 ст., так як з 1528 годам датуецца зьвестка пра больш як 20 рыцараў з гэтых вёсак. Паводле дакумэнтаў зь першай паловы 16 ст. Грыневічы былі заселяныя баярамі праваслаўнага веравызнаньня. Баяры хутка палянізаваліся і ў 17 ст. амаль усе носілі ўжо польскія імёны і былі вернікамі каталікага касьцёлу ў Бельску. Праўдападобна яшчэ ў 16 ст. грынявіцкія шляхціцы прынялі герб Пжэгіня(pl) ды прозьвішча Грынявіцкі. З 17 ст. Грынявіцкія набываюць значэньня ў бельскай зямлі, але таксама разьяжджаюцца па ўсёй Рэчы Паспалітай (вядомыя іхнія маёнткі ў Вялікай Польшчы і ва Ўкраіне). У другай палове 17 ст. наступіў падзел на Вялікія і Малыя Грынявічы, пры чым апошнія зьяўляліся болей шляхоцкім пасёлкам, чым вёскай. У міжваенны пэрыяд Грынявічы Малыя прыналежалі да гміны Вышкі Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывалі тут 158 жыхароў (155 каталікоў ды 3 правасалаўныя, акрамя 1 жыхара ўсе запісаныя былі палякамі). Пасьля Другай сусьветнай вайны Дзяніскі былі да гміны Бельск-Падляскі. У 1946 годзе жыхары вёскі пабудавалі невялікую капліцу ў падзяку за ацаленьне вёскі ад пажараў вайны. Новая Сьвятадухаўская капліца была пабудаваная ў 1997—2000 гадах.\nКаятан Грынявіцкі(pl) (пам. 1796) — апошні ваявода люблінскі(pl), сябра Станіслава Аўгуста Панятоўскага\n^ Pudlaśki nazvy. Małyje Hrynevičy svoja.org Праверана 15 красавіка 2015 г.\n^ а б Грынявічы Малыя(пол.) Gmina Bielsk Podlaski. Historia miejscowości Праверана 15 красавіка 2015 г.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Грынявічы_Малыя&oldid=1818562»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 5 кастрычніка 2015 году ў 13:13.


Журналы скачать бесплатно без регистрации, журналы для женщин, мужские журналы, авто, кулинария\nfree-war.net » Журналы\nЖурналы → (Сегодня, 20:29).\nPetite - Issue 294, 2020\nЖурналы → (Сегодня, 20:14).\nHigh Society - Issue 295, 2020\nЖурналы → (Сегодня, 18:39).\nЖурналы → (Сегодня, 15:09).\nЖурналы → (Сегодня, 14:50).\nMidweek Sport – December 1, 2020\nЖурналы → (Сегодня, 11:28).\nЖурналы → (Сегодня, 00:26).\nЖурналы → (Вчера, 23:58).\nЖурналы → (Вчера, 22:26).\nЖурналы → (Вчера, 21:33).\nЖурналы → (Вчера, 21:27).\nHomes & Gardens UK - January 2021\nЖурналы → (Вчера, 21:15).\nЖурналы → (Вчера, 20:47).\nPlayboy's Sexy Girls in Sports - October 2000\nСпециальный выпуск Playboy's Sexy Girls in Sports. Playboy - самый успешный мужской журнал и самый узнаваемый бренд во всём мире. Из месяца в месяц вы можете найти на страницах журнала эротические фотографии самых привлекательных и сексуальных дам от лучших фотографов. Также в журнале Playboy новейшая мужская мода, тенденции, самые эксклюзивные автомобили, самые известные места для путешествий ... и многое другое!\nЖурналы → (Вчера, 19:33).\nЖурналы → (Вчера, 18:37).\n← Вперед 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 1330 Назад →


У Германіі новы максімум: за суткі выявілі 52 826 выпадкаў заражэння каранавірусам\n17 лістапада 2021, 10:08\n17 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Колькасць пацверджаных новых выпадкаў заражэння каранавірусам у Германіі ўзрасла за суткі да 52 826, што стала новым максімумам за ўвесь час пандэміі. Аб гэтым сведчаць апублікаваныя сёння даныя Інстытута Роберта Коха (падпарадкоўваецца Міністэрству аховы здароўя ФРГ), паведамляе ТАСС.\nПапярэдні антырэкорд зафіксаваны 11 лістапада, калі за суткі было выяўлена 50 196 выпадкаў заражэння. З пачатку эпідэміі інфекцыя выяўлена ў 5 129 950 жыхароў ФРГ. Ад наступстваў захворвання, выкліканага каранавірусам, за 24 гадзіны ў краіне памерлі 294 пацыенты. Агульная колькасць лятальных канцоў за ўвесь час пандэміі ў Германіі дасягнула 98 274.\nСямідзённы паказчык распаўсюджвання каранавіруса ў ФРГ (колькасць заражэнняў на працягу тыдня на 100 тыс. чалавек) цяпер складае 319,5. 16 лістапада ён дасягаў значэння 312,4, тыдзень таму - 232,1, а месяц таму знаходзіўся на ўзроўні 66,1. Сямідзённы паказчык распаўсюджвання інфекцыі да гэтага часу быў асноўным крытэрыем пры выбары абмежавальных мер у Германіі. Цяпер уважліва ўлічваюцца і іншыя фактары, у тым ліку запоўненасць аддзяленняў інтэнсіўнай тэрапіі і працэнт прышчэпленых грамадзян.\nАпошнія тыдні ўзровень захваральнасці на каранавірус у Германіі імкліва расце. Старшыня бундэстага (парламента ФРГ) Бербель Бас заклікала адмовіцца ад удзелу ў буйных святкаваннях, а в.а. кіраўніка МУС ФРГ Хорст Зеехофер - уніфікаваць абмежаванні па ўсёй краіне. Узброеныя Сілы Германіі, паводле даных часопіса Der Spiegel, плануюць мабілізаваць да канца года 12 тыс. ваеннаслужачых для аказання грамадзянскай дапамогі на фоне чацвёртай хвалі пандэміі. Цяпер ключавая мэта палітыкаў - увядзенне так званага правіла 2G, згодна з якім наведваць музеі, рэстараны, кінатэатры і басейны могуць толькі прышчэпленыя і перахварэлыя.-0-


Дні культуры Беларусі і Купалаўскія чытанні плануецца правесці ў Ізраілі ў 2017 годзе | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\nДні культуры Беларусі і Купалаўскія чытанні плануецца правесці ў Ізраілі ў 2017 годзе\n7 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Праекты па развіцці беларуска-ізраільскага супрацоўніцтва ў культурнай сферы абмяркоўваліся сёння на сустрэчы намесніка міністра культуры Беларусі Васіля Чэрніка і дырэктара Нацыянальнага гістарычнага музея Алега Рыжкова з віцэ-мэрам горада Ашдод Барысам Гітэрманам.\nЯк паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў беларускай дыпмісіі, удзельнікамі сустрэчы таксама сталі Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Беларусі ў Ізраілі Уладзімір Скварцоў і кіраўнік ашдодскага аддзялення Усеізраільскага аб'яднання выхадцаў з Беларусі Ісаак Цфасман.\n"Бакі абмеркавалі пытанні, якія датычацца супрацоўніцтва з муніцыпалітэтам Ашдода ў культурнай сферы, у тым ліку планы правесці ў 2017 годзе Дні культуры Беларусі ў Ізраілі і Купалаўскія чытанні, прысвечаныя 135-годдзю паэта", - адзначылі ў беларускім пасольстве.\nКіраўнік дыпмісіі ва ўрачыстай абстаноўцы перадаў старшыні беларускага зямляцтва горада зборнік літаратурных твораў выдатнага песняра.\nУ гэты ж дзень Васіль Чэрнік і Алег Рыжкоў наведалі плошчу імя Янкі Купалы ў Ашдодзе і ўсклалі кветкі да помніка знаку, устаноўленаму ў гонар класіка беларускай літаратуры ў 2015 годзе.


Унебаўзяцьце Найсвяцейшай Панны Марыі – Маці Божай Зельнай - Парафія Маці Божай Ружанцовай у Мінску\n15 жніўня вернікі парафіі Маці Божай Ружанцовай адзначылі адно з найвялікшых марыйных святаў, які адзначае каталіцкі касцёл, Унебаўзяцце Найсвяцейшай Панны Марыі. Падчас святой Імшы пробашч парафіі, кс. Генадзь Кухарэвіч нагадаў, што паводле веры касцёла, Маці Божая, якая з даверам ахвяравала Богу сваё жыцьцё, з душой і целам была ўзятая на неба. Яна ёсць апякунка зямлі і яе плёнаў. З гэтай нагоды ў свята Унебаўзяцця ў касцёле асвячаецца зеляніна і кветкі, плады садоў і палёў, як сымбаль плёну жыцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі, да якога закліканыя імкнуцца і ўсе хрысціяне. Гэтак паводле даўняй народнай традыцыі свята Унебаўзяцце Найсвяцейшай Панны Марыі таксама называюць святам Маці Божай Зельнай.\nДа свята Унебаўзяцце Найсвяцейшай Панны Марыі парафіяне традыцыйна падрыхтавалі дэкарацыю з пладоў, якія ўласнаручна вырасьцілі на сваіх лецішчах. Дэкарацыю асьвяціў ксёндз-пробашч разам з кветкамі, зёлкамі, слівамі, ігрушамі і яблыкамі, якія вернікі прынеслі ў гэты дзень з сабой. Усе разам яны таксама памаліліся да Марыі, каб Маці Божая ахоўвала дамы вернікаў, іх працу на палях ад розных небясьпекаў і пагрозаў, была апякункай у паўсядзённым жыцці.\n05.11.2012 redactor Навiны, Навіны парафіяльныя


Бацька Андрэя Бандарэнкі: Сына збіраюцца паставіць на прафілактычны ўлік – Свабоду палітвязьням!\nБацька Андрэя Бандарэнкі: Сына збіраюцца паставіць на прафілактычны ўлік\n27.01.2017 Апублікавана ў Навіны\nБылы кіраўнік праваабарончай арганізацыі «Платформ Іннавэйшн» Андрэй Бандарэнка , які зараз адбывае пакаранне ў магілёўскай турме №4, распавёў у тэлефоннай гутарцы з бацькам, што да яго з’явіліся новыя прэтэнзіі.\n“Аказваецца ў нейкіх лістах Андрэя цэнзура знайшла моманты, у якіх ён быццам бы зневажае дзяржаву. Сын, калі піша дадому, безумоўна, апісвае парадкі, якія творацца ў беларускіх турмах, але хіба гэта зневажэнне? Гэта рэальнасць”, – распавёў сайту palitviazni.info Валерый Бандарэнка.\n“Раз на месяц сыну дазваляецца тэлефанаванне, – распавядае Валерый Бандарэнка, бацька праваабаронцы. – Учора ўвечары ў мяне і адбылася кароткая (хвіліны на тры) размова. Сын паспеў паведаміць, што ў Магілёўскай турме яго збіраюцца паставіць на прафліктычны ўлік, як гэты было ў Шклове. Аказваецца ў нейкіх лістах Андрэя цэнзура знайшлі момант, у якіх ён быццам бы зневажае дзяржаву. Сын, калі піша дадому, безумоўна, апісвае парадкі, якія творацца ў беларускіх турмах, але хіба гэта зневажэнне? Гэта рэальнасць. Але ж знайшлі да чаго дачапіцца”.\nСа слоў Валерыя Бандарэнкі, новая крымінальная справа ў адносінах да яго сына таксама не вытрымлівае ніякай крытыкі.\n“Судзіць чалавека, як крымінальшчыка, за тое, што ў яго нейкую шпільку знайшлі, гэта поўны абсурд, – кажа ён. – Што, вялікая складанасць гэтую самую шпільку падкінуць, каб затым вынесці спагнанне? Ды і шпілька – гэта ж не пісталет. Злачынцу знайшлі… Відавочна, што Андрэя адмыслова пераследуюць, таму ў мяне з нагоды будучага суда вялікіх спадзеваў няма. Хаця ўсе хочацца верыць у лепшае. Дарэчы, на наступным тыдні павінна вызначыцца дата суда”.


1 комнатные апартаменты на Абая 138, Kokshetau – Updated 2021 Prices\n1 комнатные апартаменты на Абая 138 (Apartment), Kokshetau (Kazakhstan) Deals\nShare 1 комнатные апартаменты на Абая 138\nApartment 1 комнатные апартаменты на Абая 138\n138 улица Абая, 020000 Kokshetau, Kazakhstan – Great location - show map\nLocated in Kokshetau in the Akmola Region region, 1 комнатные апартаменты на Абая 138 has a balcony and city views. This apartment features a 24-hour front desk and free WiFi.\nThe nearest airport is Kokshetau Airport, 8.1 mi from the apartment.\n1 комнатные апартаменты на Абая 138 has been welcoming Booking.com guests since Feb 2, 2020\nWhen would you like to stay at 1 комнатные апартаменты на Абая 138?\nAmenities of 1 комнатные апартаменты на Абая 138\nHouse rules 1 комнатные апартаменты на Абая 138 takes special requests – add in the next step!\n1 комнатные апартаменты на Абая 138 accepts these cards and reserves the right to temporarily hold an amount prior to arrival.\nPlease inform 1 комнатные апартаменты на Абая 138 of your expected arrival time in advance. You can use the Special Requests box when booking, or contact the property directly using the contact details in your confirmation.\nFAQs about 1 комнатные апартаменты на Абая 138\nCan I park a car at 1 комнатные апартаменты на Абая 138?\nThe following parking options are available to guests staying at 1 комнатные апартаменты на Абая 138 (subject to availability):\nHow many guests can sleep at 1 комнатные апартаменты на Абая 138?\n1 комнатные апартаменты на Абая 138 can accommodate this group size:\nHow do I get to 1 комнатные апартаменты на Абая 138 from the nearest airport?\nFrom the nearest airport, you can get to 1 комнатные апартаменты на Абая 138 by:\nWhat are the check-in and check-out times at 1 комнатные апартаменты на Абая 138?\nCheck-in at 1 комнатные апартаменты на Абая 138 is from 2:00 PM, and check-out is until 12:00 PM.\nIs 1 комнатные апартаменты на Абая 138 popular with families?\nYes, 1 комнатные апартаменты на Абая 138 is popular with guests booking family stays.\nDoes 1 комнатные апартаменты на Абая 138 have a balcony?\nYes, there are options at this property that have a balcony. You can find out more about this and the other facilities at 1 комнатные апартаменты на Абая 138 on this page.\nHow many bedrooms does have 1 комнатные апартаменты на Абая 138 have?\n1 комнатные апартаменты на Абая 138 has the following number of bedrooms:\nHow far is 1 комнатные апартаменты на Абая 138 from the center of Kokshetau?\n1 комнатные апартаменты на Абая 138 is 1 miles from the center of Kokshetau.\nHow much does it cost to stay at 1 комнатные апартаменты на Абая 138?\nThe prices at 1 комнатные апартаменты на Абая 138 may vary depending on your stay (e.g. dates, hotel's policy etc.). To see prices, enter your dates.\nHow to get to 1 комнатные апартаменты на Абая 138 from Kokshetau Airport