Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў час рабочай паездкі наведаў Добрушскі фарфоравы завод і Добрушскую папяровую фабрыку “Герой працы”.\nПершапачаткова планавалася, што кіраўнік дзяржавы пабывае толькі на папяровай фабрыцы, але ён вырашыў азнаёміцца і са станам спраў на фарфоравым заводзе. Аляксандр Лукашэнка наведаў галоўную вытворчую пляцоўку, дзе яму расказалі аб відах прадукцыі, якая выпускаецца, і тэхналагічных працэсах.\n“Трэба яго захаваць і своечасова падставіць плячо: калі канчаткова даб’ём, патрэбны будуць велізарныя грошы, каб яго падняць”, — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nЯк расказаў журналістам гендырэктар завода Аляксандр Вінакураў, на прадпрыемстве працуюць больш за тысячу чалавек, сярэдняя зарплата — Br725. Больш як 75 працэнтаў прадукцыі ідзе на экспарт, прычым амаль уся — у Расію. Нешта пастаўляецца ва Украіну і Казахстан, іншыя краіны. “Калі мы, напрыклад, уступім у СГА, то знімецца пошліна ў памеры 13 працэнтаў на нашу прадукцыю на еўрапейскім рынку і мы станем больш канкурэнтаздольнымі”, — адзначыў кіраўнік завода.\nПаводле яго слоў, прадпрыемства заўсёды знаходзіцца ў стадыі перааснашчэння і пошуку новых тэхналогій, аднак мадэрнізацыя сур’ёзна ўплывае на рэнтабельнасць.\nКіраўнік дзяржавы ў Добрушы азнаёміўся, як ідзе будаўніцтва завода па выпуску мелаваных і немелаваных відаў кардону, які павінны былі ўвесці ў эксплуатацыю яшчэ ў 2015 годзе, але аб’ект закансерваваны.\n“На сённяшні дзень у чым праблема? Што засталося?” — спытаў Аляксандр Лукашэнка.\nСтаршыня канцэрна “Беллеспаперапрам” Юрый Назараў расказаў, што завод гатовы на 90 працэнтаў. Засталося запусціць машыннае абсталяванне і завяршыць невялікія будаўнічыя работы.\n“А навошта столькі грошай для гэтага (амаль $83 млн. — Заўвага БелТА.), калі ўсё ёсць?” — задаў пытанне прэзідэнт.\nЯк далажылі кіраўніку дзяржавы, палова гэтых сродкаў будзе выплачана аўстрыйскай кампаніі Andritz, якая зоймецца запускам машын. Беларускія прадпрыемствы не могуць самі зрабіць гэта, паколькі ў іх няма такіх кампетэнцый: такой вытворчасці раней не было на ўсёй постсавецкай прасторы. “Аўстрыйская кампанія — лідар у гэтай сферы. Яны гарантуюць, што мы атрымаем тое, дзеля чаго будуем завод”, — адзначыў Юрый Назараў.\n“Усё гэта мы павінны вырабляць у сябе, калі нам спатрэбіцца. У нас няма нафты, як у Расіі. Яны могуць купіць любыя запчасткі: ім не шкада валюты. Нам трэба валюту зарабляць, таму пажадана не вывозіць яе, — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка. — За імпартазамяшчэнне мы возьмемся сур’ёзна”.\nПрэзідэнт на прадпрыемстве наведаў цэх дрэвападрыхтоўкі, энергацэнтр і цэх карданаробчай машыны, азнаёміўшыся з тэхнічным перааснашчэннем завода. Прычым тэматыка імпартазамяшчэння гучала на працягу ўсяго наведвання завода. На думку кіраўніка дзяржавы, на пляцоўках добрушскай фабрыкі, якія не выкарыстоўваюцца, можна было б арганізаваць вытворчасць упакоўкі з кардону, які ў хуткім часе будзе выпускацца на заводзе. На прадпрыемстве ўжо ёсць адпаведныя планы, іх дэталёва прапрацуюць у найбліжэйшы час. Аднак пакуль тут, напрыклад, робяць сшыткі, а вокладкі да іх закупляюць на іншых прадпрыемствах.\n“Непарадак. Усё гэта трэба рабіць у сябе. Гэта імпартазамяшчэнне”, — звярнуў увагу Аляксандр Лукашэнка.\nПадчас наведвання Добрушскай папяровай фабрыкі “Герой працы” Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў, што мае намер абмеркаваць са Старшынёй КНР Сі Цзіньпінам работу кітайскіх падрадчыкаў, якія правалілі праекты ў Беларусі.\nПадрыхтаваць спіс такіх праектаў Аляксандр Лукашэнка даручыў свайму памочніку Аляксандру Косінцу. “У мяне з Сі Цзіньпінам будзе вельмі сур’ёзная размова. Я яму ўжо неяк намякаў, а цяпер мы грунтоўна аб гэтым пагаворым. І гэтым кампаніям мала не падасца”, — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nСярод праектаў, якія не былі завершаны ў Беларусі кітайскім бокам, і завод па вытворчасці кардону ў Добрушы. “Тое, што завод вельмі патрэбны і ён у найвышэйшай ступені гатоўнасці, — гэта факт. Для нас гэта чарговая навука, як трэба працаваць з іншаземцамі. Аказваецца, не ўсе яны белыя і пушыстыя. Таму ні на каго не трэба маліцца. Трэба спадзявацца толькі на сябе. А калі на кагосьці і выходзім, то трэба працаваць, як працуюць усе: няхай крыху даражэй, але гэта павінны быць фірмы з добрым імем”, — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nЁн паставіў задачу да снежня ўжо запусціць на заводзе вытворчасць кардону. “Гэта значыць верасень — пачатак вашага завяршэння работ, у снежні — усё, вы працуеце”, — сказаў прэзідэнт. Да гэтага часу, дадаў ён, на фабрыцы таксама трэба арганізаваць вытворчасць з кардону ўпаковачнага матэрыялу.\nАляксандр ЛукашэнкаДобрушПрэзідэнт Беларусірабочая паездка


11 студзень 2010, 23:53\nДракахруст: У новы год Беларусь і Расея ўвайшлі з новай нафтавай “вайной”. Бакі не прыйшлі да згоды ні напярэдадні новага году, ні пасьля. Апошні раўнд перамоваў, які адбыўся 9 студзеня, з удзелам намесьнікаў прэм'ераў двух урадаў Уладзімера Сямашкі і Ігара Сечына, таксама скончыўся безвынікова. Чаму справа дайшла менавіта да “вайны”? Пра тое, што адпаведнае пагадненьне аб умовах паставак заканчвае сваё дзеяньне 1 студзеня сёлета, было вядома ўсім. Чаму ж нельга было дамовіцца раней? Зь іншага боку, варта прыгадаць, што падчас мінулай нафтавай вайны напачатку 2007 году справа дайшла да спыненьня і транзыту, і паставак у Беларусь. Сёлета, хаця і зьявіліся чуткі пра спыненьне ці скарачэньне паставак, але так выглядае, што пакуль закручваньне крана як аргумэнт у спрэчцы не ужываецца. Таксама чаму? Віталь Сіліцкі.\nКалі стральбы няма, то і вайны няма. Ёсьць спрэчкі ў нафтавых пытаньнях\nСіліцкі: Давайце напачатку вызначымся з тэрмінамі. Што за вайна, калі не страляюць? Калі стральбы няма, то і вайны няма. Ёсьць спрэчкі ў нафтавых пытаньнях. Сапраўды прыйшоў час выконваць тую дамову, якая была заключаная ў 2007 годзе, і тут мы мусім перайсьці на новае мыта. Але тут умяшаўся Мытны саюз, які ініцыявала Расея, што дало Беларусі падставу патрабаваць перагляду таго не зусім выгаднага пагадненьня – нявыгаднага з пункту гледжаньня 2010 году. Канфлікты Беларусі з Расеяй паказваюць, што міждзяржаўныя адносіны не да канца ўрэгуляваныя, яны не да канца сувэрэнізаваліся, яны не зусім празрыстыя. І калі незразумела – па законе ці па нейкіх сардэчных правілах адбываюцца адносіны, то заўсёды будуць канфлікты такога кшталту. Гэта лягічныя наступствы таго фармату беларуска-расейскіх адносінаў, які існуе. Я ня бачу тут нічога экстраардынарнага.\nДракахруст: Валерыя, і вам тыя ж два пытаньні – чаму канфлікт выплюхнуўся ў публічную сфэру, чаму не дамовіліся раней, і чаму кран не чапаюць?\nКасьцюгова: Я згодна зь Віталём. Няма вайны. Ідзе перамоўны працэс. І кран тут наагул ні пры чым пакуль. Яшчэ не разыграныя іншыя аргумэнты.\nДракахруст: Але вось з украінцамі напрыканцы году таксама сьпеў нафтавы канфлікт, але яго хуценька, за некалькі дзён вырашылі. А тут пакуль да вырашэньня далёка.\nНашы аргумэнты недастаткова сур'ёзныя і мы хочам атрымаць значна больш, чым Украіна\nКасьцюгова: З Украінай размова ішла выключна пра транзытныя тарыфы. Украіна вырашыла ўзьняць гэтыя тарыфы і іх узьнялі на 30%. Гэта безумоўна менш аб'ёмнае пытаньне і справа сувэрэннай транзытнай дзяржавы – вызначаць тарыфы. Аргумэнты Ўкраіны былі дастаткова сур'ёзныя. Нашы аргумэнты недастаткова сур'ёзныя і мы хочам атрымаць значна больш, чым Украіна.\nДракахруст: Тацяна, а якія вашы адказы – чаму публічны канфлікт і чаму кран не чапаюць?\nМанёнак: Справа ў тым, што ня толькі Беларусь залежыць ад паставак расейскай нафты, але і расейскія кампаніі вельмі залежаць ад Беларусі. Пакуль Расея не збудавала БТС-2, акрамя таго, беларускія НПЗ – больш мадэрнізаваныя, чым расейскія. Празь Беларусь больш выгадна транспартаваць нафтапрадукты ў Эўропу. І расейскія кампаніі таксама сёньня лябіруюць хутчэйшае вырашэньне гэтага пытаньня. І праблема ўзьнікла не зьнянацку. Беларускі бок яшчэ два гады таму заклапаціўся тым, каб вызначыць правілы гульні на нафтавым рынку. На парацягу мінулага году на ўзроўні профільных чыноўнікаў пытаньне было вырашанае. Прэм'ерам заставалася толькі\nпаставіць свае подпісы пад пагадненьнем. Чыноўнікі разумелі, што ніякага лепшага выйсьця ў гэтай сытуацыі няма, чым працягнуць тыя правілы гульні, якія існавалі ў 2009 годзе. Але беларускі прэзыдэнт, які паставіў свой подпіс пад Мытным саюзам, зразумела задаў пытаньне – што ж за Мытны саюз, у якім будуць існаваць мыты на пастаўкі расейскай нафты. А з расейскага боку незадаволенае было Мінэнэрга, бо яно задало пытаньне – чаму трэба па-ранейшаму даваць Беларусі льготы ні за што? Кіраўнік гэтага міністэрства, выступаючы ў Дзярждуме, празрыста сказаў, што льготы беларускі бок атрымае толькі ў абмен на доступ да нафтавай і энэргетычнай інфраструктуры Беларусі.\nРасея ня хоча зноў наступаць на тыя ж граблі\nІ таму папярэднія дамовы былі адкладзеныя і бакі пачалі перамовы з чыстага аркуша. Віталь казаў пра няпэўнасьць адносінаў. І сапраўды Саюзная дзяржава, і згодна з саюзнымі пагадненьнямі Расея пастаўляе нафту для Беларусі для ўласных патрэбаў бяз мыта. Гэта заўсёды было і будзе, пакуль будзе існаваць саюзная дзяржава.\nАле пакуль гэтая ўмова існуе, вельмі складана вызначыць астатнія правілы гульні. Расейскі бок прапануе: пастаўкі для ўнутранага беларускага спажываньня ад мыта вызваліць, астатняе пастаўляць з поўным мытам. Але як гэта будзе адбывацца, адна расейская кампанія будзе пастаўляць нафту бяз мыта, а іншая – з мытам? Чаму Расея ня хоча ісьці на міжбюджэтны падзел выручкі ад экспарту нафтапрадуктаў? Яна перасьцерагаецца, што паўторыцца сытуацыя 1995-1996 гадоў, калі пачала дзейнічаць адпаведная дамова аб падзеле. Тады беларускі бок ухіліўся ад выкананьня сваіх абавязкаў і расейскі бюджэт не атрымліваў амаль нічога ад перапрацоўкі расейскай нафты ў Беларусі. Расея ня хоча ізноў наступаць на тыя ж граблі.\nРасея заняла такую пазыцыю яшчэ і таму, што разумее, што зь цягам крызісу эканамічнае становішча Беларусі будзе пагаршацца і выцягнуць адпаведныя грошы зь беларускага бюджэту будзе вельмі складана. Таму кожны стаіць на сваім. Беларускі бок нэрвуецца ня толькі таму, што не выконваюцца ўмовы мытнага саюзу. Але калі прыняць расейскія ўмовы, Беларусь панясе вельмі значныя фінансавыя страты. Варта мець на ўвазе, што нафтаперапрацоўка для Беларусі перастала быць донарам. У крызіснай сытуацыі нафтаперапрацоўку давялося падтрымліваць дзяржаве.\nДракахруст: Валерыя, вы сказалі, што аргумэнты беларускага боку слабыя. А чаму вы так лічыце? Створаны мытны саюз, у ім сапраўды дзіка гандляваць паміж краінамі-ўдзельніцамі з мытам.Чаму расейцы робяць выгляд, што яны нібыта ня чуюць тое, што ім кажуць зь Менску?\nПагадненьне будзе, безумоўна, дасягнута прыблізна на ўмовах 2009 году, можа зь менш сымпатычнымі для нас каэфіцыентамі\nКасьцюгова: Я не хацела сказаць, што беларускія аргумэнты слабыя наагул. Яны слабыя для таго аб'ёму даходаў, якія беларускі бок хоча атрымаць. Тацяна мае рацыю – залежнасьць Расеі ад беларускага транзыту вельмі высокая і пагадненьне будзе, безумоўна, дасягнутае прыблізна на ўмовах 2009 году, можа зь менш сымпатычнымі для нас каэфіцыентамі. А што тычыцца прынцыповай пазыцыі – хто мае рацыю ў гэтай спрэчцы, то каманды юрыстаў спрачаюцца на гэты конт да крыку, але аргумэнты тут прыкладна раўнацэнныя. Пагадненьне 2007 году, якое рэгулявала нашы стасункі да гэтага часу, ня мае тэрміну абмежаваньня пасьля 2009 году, калі ўжываўся гэты каэфіцыент. А пункт 2 пагадненьня цьвердзіць, што пастаўкі ў Беларусь ажыцьцяўляюцца са спагнаньнем экспартнага мыта ў адпаведнасьці з законам РФ.\nДракахруст: Віталь, у мяне да вас два пытаньні – пра плян Пуціна і пра помсту Пуціна. Недзе ўвесну 2006 году "Коммерсант" апублікаваў паведамленьне пра нараду ў тагачаснага прэзыдэнта Расеі, на якой быў выкладзены плян паступовага, але няўхільнага пазбаўленьня Беларусі гандлёвых і эканамічных прэфэрэнцыяў. Паводле гэтага пляну захаваньне прэфэрэнцыяў магчымае толькі пры істотных саступках беларускага боку, найперш у пытаньні продажу Расеі эканамічных актываў.\nЦі ня ёсьць цяперашні канфлікт чарговым этапам рэалізацыі таго пляну?\nНу і прыгадаем, што некалькі месяцаў таму Лукашэнка надзвычай рэзка публічна скрытыкаваў прэм'ера Расеі.\nУсе чакалі, чым адкажа Пуцін. А ён маўчаў. Пазьней на сваёй прэсавай канфэрэнцыі ў адказ на прамое пытаньне наконт словаў Лукашэнкі аджартаваўся:"А можа гэта любоў?" Дык можа цяперашні канфлікт – гэта і ёсьць адказ Пуціна?\nСіліцкі: У такіх выпадках дзейнічае прынцып: з сябрамі – па-сяброўску, зь няпрыяцелямі – па закону. Легітымная нагода перагледзіць\nУ такіх выпадках дзейнічае прынцып: з сябрамі – па-сяброўску, зь няпрыяцелямі – па закону.\nумовы нафтавага гандлю паміж Беларусьсю і Расеяй ёсьць. І яна выкарыстоўваецца. Я магу з вамі пагадзіцца, што адносна таварышча Пуціна наш кіраўнік выказваўся не зусім належным чынам. Калі б была прызнаная Абхазія ці зроблена штосьці іншае, магчыма, перамовы ішлі б крыху па-іншаму. Але тут проста ёсьць паперка –скончаная дамова. І можа трэба сыходзіць з гэтага, а не прыдумляць нейкія тэорыі кансьпірацыі.\nДракахруст: Валерыя, як вы лічыце, як доўга будзе працягвацца гэты канфлікт? Вы ўжо сказалі, што хутчэй за ўсё проста пралангуюць леташнюю дамову, але калі? Градус інфармацыйнай вайны, як мы бачым, пакрысе нарастае, пасьля зрыву перамоваў 9 студзеня з Масквы загучалі галасы ананімных экспэртаў, якія кажуць, што беларусы могуць пазбавіцца і тых ільготаў, якія ім Расея дагэтуль шчодра прапануе. А з Менску вуснамі аглядальнікаў БТ гаворыцца пра спробу рэйдэрскага захопу беларускіх НПЗ. Канфлікт будзе працягвацца ці ў хуткім часе ён будзе вырашаны?\nКасьцюгова: Мяркую, што на працягу студзеня, ў нас ёсьць кантракты на 2-3 тыдні на пастаўку нафты. Вось у гэты тэрмін і павінны быць заключаныя нейкія пагадненьні, хаця б часовыя. Мяркую, што ў цэлым пагадненьне гэтага году будзе мець часовы характар, яно будзе не такім датэрміновым, як пагадненьне 2007 году. Расея вельмі разьлічвае ўвесьці БТС-2 яшчэ да канца гэтага году і гэта будзе новым аргумэнтам у перамовах.\nДракахруст: Тацьцяна, а які ваш прагноз – як хутка будзе вырашаны гэты канфлікт пры тым, што ён даволі доўга не выплюхваўся ў інфармацыйную сфэру.\nЦі можа Эўропа выступіць пасярэднікам і беларуска-расейскім нафтавым канфлікце? Але зараз пачалі гучаць такія фармулёўкі, што Менск гуляе з агнём, нахабнічае. А з Менску – што расейцы нахабнічаюць, хочуць нашае дабро захапіць.\nМанёнак: Сытуацыя непрадказальная. З аднаго боку відавочна, што расейскія кампаніі павінны пастаўляць нафту, яны сплянавалі свае\nЗалежнасьць Расеі ад беларускага транзыту, залежнасьць расейскіх нафтавых кампаніяў ад беларускай нафтаперапрацоўкі застаецца вельмі высокай.\nбюджэты, яны маюць пэўныя абавязкі і перад эўрапейскімі кампаніямі. Калі будзе спынены транзыт, гэта адаб'ецца перш за ўсё на іміджы РФ.\nЗь іншага боку, беларускі бок абмяркоўвае варыянт падвышэньня кошту транзыту амаль у 10 разоў. Гэта відавочны шантаж. Але расейскія кампаніі будуць вымушаныя гэтыя выдаткі закласьці ў цану, і беларускія НПЗ будуць атрымліваць нафту па яшчэ большым кошце. А гэта зробіць неканкурэнтнай прадукцыю нашай нафтаперапрацоўкі на сусьветным рынку.\nАбодва бакі залежаць адзін ад аднаго.\nЯ б тут запярэчыла Валерыі. Расея сапраўды прысьпешвае будаўніцтва БТС-2, але яго дабудуюць не раней за 2013 год. Так хутка перанакіраваць свае нафтавыя патокі Расея ня зможа. Так што залежнасьць Расеі ад беларускага транзыту, залежнасьць расейскіх нафтавых кампаній ад беларускай нафтаперапрацоўкі застаецца вельмі высокай.\nІ гэта прымусіць бакі дамовіцца. Але такое зацягваньне гандлю сьведчыць пра тое, што ў перамовы ўступяць прэзыдэнты краіны і на іх узроўні пытаньне будзе вырашацца.\nДракахруст: Віталь, Тацьцяна ўжо сказала пра Эўропу. А якой будзе яе пазыцыя? Яна будзе назіраць за гэтай спрэчкай ці можа выступіць пасярэднікам?\nСіліцкі: Пакуль ніводзін бок канфлікту ня ставіць пад пытаньне транзыт нафты ў Эўропу. Эўропа можа ўмяшацца толькі тады, калі\nЭўропа можа ўмяшацца толькі тады, калі пачнецца блякада.\nпачнецца блякада. Але ў ёй прайграе той, хто яе ініцыюе. У беларускіх уладаў абмежаванае поля манэўру, бо калі гэта будзе па іх ініцыятыве, то гэта толькі надасьць легітымнасьць расейскім праектам кшталту БТС-2.\nДракахруст: Канфлікт стаў ілюстрацыяй да палкіх спрэчак у апазыцыі летась – ці існуе пагроза беларускай незалежнасьці? Дык існуе ці не? Такая пазыцыя Масквы, якая больш ня хоча даваць Менску нафтавы грант – гэта ўдар па рэжыму ці па Беларусі?\nКасьцюгава: Я ня бачу асаблівай сувязі паміж гэтым канфліктам і незалежнасьцю. Ён дэманструе ўзаемазалежнасьць нашых краін. Але гэта не адзіная сфэра, ў якой мы ўзаемна залежым. У тым сэнсе, ў якім звычайна беларуская апазыцыя ўжывае выраз "пагроза\nЯ ня бачу асаблівай сувязі паміж гэтым канфліктам і незалежнасьцю.\nнезалежнасьці" – у гэтым сэнсе пагрозы ёй няма.\nШто тычыцца пытаньня наконт рэжыму і краіны, і тое, і другое. Рэжым, паколькі ягоная эканамічная палітыка будуецца на тым, каб захаваць пэўную сыстэму гаспадараньня, абапірацца на нашу немадэрнізаваную прамысловасьць і захоўваць пэрсанал. Калі прытрымлівацца іншых эканамічных стратэгій, то падвышэньне цэнаў на нафту ня будзе такім ўжо зніштажальным для бюджэту і эканомікі ў цэлым.\nДракахруст: Віталь, а на ваш погляд – ці ёсьць пагроза незалежнасьці? Бо дылема, так выглядае, такая: ці НПЗ трэба аддаваць, што ёсьць элемэнтам незалежнасьці, ці зубы на полку класьці без таннай расейскай нафты.\nСіліцкі: У нас тут сабраліся экспэрты ў гэтай тэме – Тацьцяна, Валерыя. І мы пэўна мысьлім іншымі катэгорыямі. Ці варта трымацца за гэтую жалезку, бачучы ў ёй атрыбут незалежнасьці? Незалежнасьць – гэта канкурэнтаздольнасьць эканомікі і здольнасьць гандляваць па\nСёньняшні статус беларускага нафтахімічнага сэктару, які цалкам залежыць ад расейскіх датацыяў – гэта атрыбут залежнасьці.\nрынкавых коштах. А трымаць гэтыя жалязякі, якія залежаць толькі ад расейскіх датацыяў... Я б сказаў, што сёньняшні статус беларускага нафтахімічнага сэктару, які цалкам залежыць ад расейскіх датацыяў – гэта атрыбут залежнасьці. Трэба злазіць з расейскай іглы, пра гэта ў нас ужо ідзе гаворка больш за 10 гадоў. А кантроль замежнага капіталу ў тым ліку і над інфраструктурай – гэта ў сусьветнай практыцы нармальная справа. Які ж гэта атрыбут незалежнасьці, калі мы нічога ня можам зрабіць з гэтым прадпрыемствам, мы мусім бегаць і маліцца, каб нам далі гэтую танную нафту?\nДракахруст: Тацьцяна, я ведаю, што вы шчыльна кантактуеце з беларускімі чыноўнікамі. А яны ўспрымаюць гэты канфлікт, як пагрозу незалежнасьці?\nМанёнак: Лопаецца гэтая нафтавая бурбалка. Яна існавала дзякуючы таму, што Беларусь мела велізарны, неапраўданы нафтавы экспарт. Краіна, якая здабывае ўсяго 1,7 мільёны тон нафты, экспартавала калі 15 мільёнаў тон нафты і валютныя паступленьні ад гэтага гандлю складалі траціну бюджэту. Такога няма нідзе ў сьвеце. Дзякуючы гэтым нафтадалярам дзяржава магла акумуляваць гэтыя рэсурсы і потым\nШто да беларускіх чыноўнікаў, то многія зь іх ня вераць у тое, што Расея сур'ёзна і прынцыпова мяняе свае адносіны да Беларусі.\nпадтрымліваць аграсэктар, нафтахімію, казалі нават пра Беларусь, як пра эканамічнага "дракона". Зараз усё гэта лопаецца.\nШто да беларускіх чыноўнікаў, то многія зь іх ня вераць у тое, што Расея сур'ёзна і прынцыпова мяняе свае адносіны да Беларусі. Яны кажуць, што сябраваць мы павінны заўсёды. І ад расейскіх чыноўнікаў мне даводзілася чуць, што ні аб якай беларускай незалежнасьці ад Расеі – эканамічнай, энэргетычнай, размова ісьці не павінна. Паводле іх павінна ісьці размова пра сумесную канкурэнцыю на сусьветных рынках.


Хатняя старонка > Беларусь у 2020 годзе стане сустаршынёй у СНД\nА ў 2021-м узначаліць гэту арганізацыю, аб чым паведаміў старшыня Выканаўчага камітэта — выканаўчы сакратар СНД Сяргей Лебедзеў. Гэтымі днямі ў Ашгабаце (Туркменістан) праходзіць Савет кіраўнікоў дзяржаў Садружнасці Незалежных Дзяржаў.\nУчора падчас Савета міністраў замежных спраў Садружнасці кіраўнік беларускага знешнепалітычнага ведамства Уладзімір Макей выказаў пазіцыю нашай краіны ў сферы рэгіянальнай бяспекі.\nЁн адзначыў, што прыярытэтнай тэмай сёння з'яўляецца забеспячэнне інфармацыйнай бяспекі краін СНД.\n«Вы бачыце, якія прэтэнзіі вылучаюцца ў дачыненні адно аднаго шэрагам дзяржаў, — перадае словы Уладзіміра Макея БелТА. — Мы з'яўляемся сведкамі хакерскіх нападаў супраць не толькі пэўных устаноў, але і цэлых краін. Таму гэтая тэма будзе абмяркоўвацца і на пасяджэнні СМЗС, і на пасяджэнні Савета кіраўнікоў дзяржаў. І Беларусі ёсць пра што праінфармаваць калег. У нас прынята адпаведная канцэпцыя інфармацыйнай бяспекі, існуе шэраг ініцыятыў, накіраваных на ўдасканаленне гэтай дзейнасці».


14 кастрычнік 2013, 16:18\nГаладоўку лідэра пярвічкі падтрымлівае ягоны намесьнік Васіль Альхоўскі, які зараз знаходзіцца на бальнічным з пераломам нагі. Ноч яны зьбіраюцца правесьці ў аўтамабілі ля будынку адміністрацыі нафтаперапрацоўчага заводу.\nУ пярвічнай арганізацыі Беларускага незалежнага прафсаюзу на Мазырскім нафтаперапрацоўчым заводзе — звыш 700 сяброў.\nЛідэр пярвічкі Юры Швец кажа, што ўсе ягоныя намаганьні сустрэцца з генэральным дырэктарам заводу Анатолем Купрыянавым плёну ня мелі. І хоць незалежны прафсаюз аддзяляе ад дырэкцыі ў адміністрацыйным будынку ўсяго адзін паверх, трапіць да кіраўніка і абмеркаваць беспадстаўныя звальненьні чальцоў прафсаюзу пакуль не ўяўляецца магчымым. Гэта й сталася прычынай галадоўкі.\nЮры Швэц: «Ваду п’ю — ад ежы адмовіўся. Разаслаў паперы — кіраўніцтву заводу, у мясцовыя органы ўлады, пракуратуру, канцэрн „Белнафтахім“. Ад дыялёгу людзі адмаўляюцца. Прычым — наадрэз. Наагул гэта іх абавязак — сустракацца. Я не напрошваюся пра лецішча размаўляць ці яшчэ пра штосьці такое. Гэта службовыя пытаньні. Службовыя! І яны павінны абмяркоўвацца».\nУранку спадар Швец прыйшоў на працу, каб падрыхтавацца да паседжаньня камісіі па працоўных спрэчках. Галадоўку ён зьбіраецца трымаць на працоўным месцы, чакаючы сустрэчы з кіраўніком заводу:\n«У нас адміністрацыя заводу, яна паставіла сябе ўжо вышэй закону— ад таго й крайнія меры. Яна піша свае законы, свае правілы, свае нормы паводзінаў.\nУ нас адміністрацыя заводу, яна паставіла сябе ўжо вышэй закону— ад таго й крайнія меры\nА дзяржаўныя законы і правы іншых проста ігнаруюцца. Я спадзяюся, што кіраўніцтва заводу ўсё-ткі сустрэнецца з намі. Яно ўжо двойчы адмовілася сустракацца. Я афіцыйна зьвяртаўся ў дырэкцыю наконт таго, што рада нашага прафсаюзу хоча сустрэцца, каб высьветліць, чаму перасьледуюцца чальцы прафсаюзу. Дырэктар заводу адмовіўся ад такой сустрэчы. Потым кіраўніцтва БНП і Кангрэсу незалежных прафсаюзаў даслала запыт на сустрэчу — дырэктар таксама адмовіўся».\nСуразмоўца кажа, што і рада пярвічкі незалежнага прафсаюзу, і ён сам дзейнічаюць на прадпрыемстве строга ў межах закону:\n«Я не выдумляю нейкія свае прымхі: ня бегаю, не заклікаю спыняць вытворчасьць ці нешта такое. Я выконваю свае абавязкі. Зьявіліся нейкія канфлікты ці пытаньні, я прыходжу й разьбіраюся. Бягучыя справы вяду. Калектыўныя дамовы заключаем, ладзім кантроль. Усё тое, што прадугледжана законам. Я і мае калегі ні на ёту не адхіляемся ад закону. Відаць, камусьці не падабаецца, што мы самі жывём па законах і іншых заклікаем выконваць законы».\nСпадар Швец сьцьвярджае, што ўжо гадоў пяць з боку кіраўніцтва нафтаперапрацоўчага прадпрыемства ажыцьцяўляецца ўціск незалежнага прафсаюзу, парушаюцца працоўныя й грамадзянскія правы ягоных сяброў.\nАпошняй кропляй у такіх дачыненьнях стала папярэджаньне адміністрацыі пра спыненьне кантрактаў адразу зь пяцьцю чальцамі незалежнага прафсаюзу — мужам й жонкай Генадзем і Тацянай Баброўнікамі з праектна-канструктарскага аддзелу, Уладзімерам Ключнікавым, Іванам Шабаном і Аляксеем Ермакам з цэху № 12. У дачыненьні да іх, заяўляе прафсаюзны актывіст, выстаўлены абсурдныя абвінавачваньні дзеля таго, каб не працягваць зь імі працоўныя кантракты.\nПрафсаюзны кіраўнік лічыць, што вынесеныя згаданым асобам дысцыплінарныя спагнаньні не адпавядаюць важкасьці парушэньняў і супярэчаць нормам Працоўнага кодэксу Рэспублікі Беларусь.\nНамесьнік генэральнага дырэктара па сацыяльных пытаньнях і кадрах у акцыянэрным таварыстве «Мазырскі НПЗ» Генадзь Цецярук кажа, што завод звальняе парушальнікаў працоўнай дысцыпліны незалежна ад таго, да якога прафсаюзу яны належаць.\nШто да галадоўкі кіраўніка пярвічнай арганізацыі незалежнага прафсаюзу, то парадак такой формы пратэсту вызначаецца законам — і яго трэба трымацца:\n«Што такое галадоўка — гэта форма пратэсту. Ёсьць адпаведны закон, як яна павінна праводзіцца. У законе напісана, што ён павінен зьвярнуцца ў органы ўлады, атрымаць дазвол. Якія пытаньні: хочаш галадаць — атрымай дазвол і галадай. Ёсьць парадак. Ну, а калі ты, магчыма, вырашыў проста пагаладаць з карысьцю для здароўя і напісаў учора, што буду галадаць, дык галадай. Так, магчыма, і я галадаю. Можа, у мяне такая дыета — галаданьне».\nУ другой палове дня на Мазырскім НПЗ засядала пагаджальная камісія па працоўных спрэчках, на якой абмяркоўваліся й пытаньні звальненьня сяброў незалежнага прафсаюзу.


Аблучыны і інаўгурацыя новага 2017/2018 навучальнага года\n23 верасня ў Вышэйшай духоўнай семінарыі ў Гродне адбыліся важныя падзеі: іматрыкуляцыя, аблучыны і інаўгурацыя новага 2017/2018 года. Сёлета двое маладых людзей пераступілі парог нашай Alma Mater, каб праз навуку і малітву далучыцца да грона тых, хто нясе людзям Супакой і Дабро ў Імя Езуса Хрыста.\nУрачыстая інаўгурацыя распачалася а 10 гадзіне ў зале імя св. Яна Паўла II, дзе напачатку адбыўся традыцыйны спеў “Bogurodzica” і з прывітальным словам да ўдзельнікаў звярнуўся кс. рэктар Раман Рачко. Працягам насычанай праграмы мерапрыемства стала выступленне кс. прэфекта Андрэя Лішко, які пазнаёміў прысутных з дзейнасцю семінарыі за 2016/2017 навучальны год.\nПасля залічэння на першы курс двух навучэнцаў у семінарыйнай капліцы распачалася Св. Імша, якую ўзначаліў Яго Эксцэленцыя кс. бп Аляксандр Кашкевіч, пастыр нашай дыяцэзіі. Падчас супольнай Эўхарыстыі семінарысты Павел Седлярэвіч, Уладзіслаў Малышко і Дзмітрый Дубай урачыста апранулі духоўнае адзенне, якое будзе сведчыць аб іх яшчэ больш шчырым і верным прагненні наследавання Хрыста ў штодзённым жыцці.\nГэты дзень стаў выключным яшчэ для дваіх членаў нашай семінарыйнай супольнасці. Навучэнцы 5-га курса Дзмітрый Малец і Уладзіслаў Мацулевіч прынялі паслугу акалітату, каб яшчэ бліжэй з’яднацца з Хрыстом у Эўхарыстыі і пранікнуцца ў духоўны сэнс дзеянняў, якія будуць выконваць.\nПане Езу, просім Цябе, дадай Тваім вучням адвагі і веры, каб, несучы цяжар уласнага крыжа, не страцілі ў сваіх вачах Аблічча Таго, Хто надае адзіны сэнс іх святарскаму пакліканню.


БЧБ-сцяг усё яшчэ пад негалоснай забаронай?\nhttps://spring96.org/be/news/90782 2018 2018-09-10T13:25:15+0300 2018-09-10T13:25:15+0300 2018-09-10T13:27:16+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/match_belarus.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа выходных у Мінску адбыліся два інцыдэнты, калі на спартыўных мерапрыемствах людзей затрымлівалі за выкарыстанне нацыянальнай сімволікі, а дакладней, за бел-чырвона-белы сцяг. Да гэтага часу ўлада спыняе ўсякае публічнае выкарыстанне нацыянальных сімвалаў Беларусі.\nУ пратаколах затрымання ўтрымліваюцца абсурдныя фармулёўкі кшталту "бег з БЧБ-сцягам", "махаў БЧБ-сцягам" і інш. Калі ў такіх выпадках супрацоўнікам міліцыі не атрымоўваецца прыцягнуць чалавека да адміністрацыйнай адказнасці за парушэнне парадку правядзення масавых мерапрыемстваў, то ўсё сканчаецца трохгадзінным затрыманнем, у лепшым выпадку.\nНа Мінскім паўмарафоне супрацоўнікі міліцыі затрымалі ўдзельніка Уладзя Сташкевіча за тое, што ён дыстанцыю прабег з бел-чырвона-белым сцягам. Яго затрымалі адразу пасля таго, як ён атрымаў медаль за прабежку на дыстанцыі 21,1 км, паведамляе tut.by.\nУладзь Сташкевіч на паўмарафоне ў Мінску, 9 верасня 2018 года. Фота: Вадзім Заміроўскі, TUT.BY\n— На фінішы, адразу пасля атрымання медалі, мяне ўзялі пад рукі людзі ў цывільным і праводзілі ў аўтазак, дзе дапытвалі ў раёне паўгадзіны. Асноўнае пытанне, які мне задавалі: «Навошта ты гэта зрабіў?». Шчыра кажучы, пытанне мяне здзівіла. Я растлумачыў, што ў паўмарафоне многія ўдзельнікі бягуць са сцягамі сваіх кампаній, спонсараў і краінаў, якія яны прадстаўляюць. Чаму я ў гадавіну стагоддзя Беларускай народнай рэспублікі не магу прабегчы з БЧБ-сцягам, які, як мне вядома, у нас у краіне не забаронены? — распавёў Уладзь Сташкевіч.\nЗатым бягуна павезлі ў РУУС Цэнтральнага раёна, дзе склалі два пратаколы — аб затрыманні і аб канфіскацыі. Прычынай затрымання было пазначана «бег з БЧБ-сцягам». У другім пратаколе ішла гаворка аб канфіскацыі сцяга.\nЯму патлумачылі, што яшчэ трэба высветліць — ці маецца ў яго дзеяннях правапарушэнне.\nПадобная сітуацыя адбылася 8 верасня на матчы Беларусь — Сан-Марына. У перапынку матчу супрацоўнікі АМАПу вывелі з фанацкай трыбуны, як мінімум, двух чалавек. Заўзятары выкарыстоўвалі нацыянальную сімволіку. Тыя ж БЧБ-сцягі. Яшчэ некалькі чалавек былі затрыманыя пасля гульні, піша naviny.by. ВК-група "Ультрас Беларусi" паведамляе пра пяць затрыманых. Прычынай затрымання называецца выкарыстанне бел-чырвона-белых сцягоў і піратэхнікі.\nМатч Беларусь - Сан-Марына. Фота: svaboda.org\nПраваабаронцы "Вясны" лічаць, што ў дадзеным выпадку мае месца парушэнні правоў на свабоду меркаванняў. Да гэтага часу яны ў Беларусі знаходзіцца пад пагрозай, і часта ўлады проста душаць права на свабоду меркаванняў.\n«Сітуацыю, якая склалася з забаронай на выкарыстанне нацыянальнай сімволікі неабходна разглядаць у святле свабоды выказвання меркаванняў. Так, сапраўды ўлады час ад часу ладзяць паказальныя дзеянні, якія даюць усім зразумець, што гістарычны бел-чырвона-белы сцяг і гістарычны герб «Пагоня» з'яўляюцца як бы пад негалоснай забаронай. Гэта безумоўна не заснавана ні на нацыянальным законе, ні на нормах міжнароднага права. Уладзе неабходна змірыцца з тым, што ёсць частка грамадзян, якія хочуць выкарыстоўваць гэты сцяг і хочуць насіць яго на нейкіх мерапрыемствах. Безумоўна, яго выкарыстанне не забаронена. У такім выпадку гэта не павінна карацца ніякімі адміністрацыйнымі мерамі», - каментуе сітуацыю юрыст ПЦ "Вясна" Павел Сапелка.\n10.09.2018 Тэгі: свабода слова, затрыманьні


Вобраз Зыгмунда Серакоўскага, парэшткі якога былі выяўленыя на гары Гедыміна ў Вільні, быў адным з найпапулярнейшых на тэрыторыі колішняй Рэчы Паспалітай у час і пасля паўстання 1863-1864 года, зрабіўшыся яго сімвалам. Нездарма выява Серакоўскага змешчана ў цэнтры карткі, дзе адлюстраваны шэраг найважнейшых паўстанцаў. Сярод іх Баляслаў Калышка, Рамуальд Траўгут, Людвік Звяждоўскі (мянушка “Тапор”), Антоній Мацкевіч, Зыгмунт Падлеўскі. Захаваліся здымкі Серакоўскага. Яны значна адрозніваюцца ад ідэалізаванага вобраза, створанага мастакамі. Менавіта такім Зыгмунд Серакоўскі паўстае ва ўспамінах жонкі – Апалоніі з Далеўскіх, “першай прыгажуні Літвы”. Пры першай сустрэчы з маладым 33-гадовым афіцэрам Генеральнага штаба яна адзначыла: “Зацікаўленая, я глядзела і думала: дзіўны твар, я выдзеліла б яго сярод тысяч самых разумных людзей. Здзіўляў выраз розуму, энергіі, рашучасці, і пры гэтым дзіўная прамяністасць вялікіх цёмна-шэра-блакітных вачэй, якія адлюстроўвалі кожную думку, кожнае пачу…\nЗапісанае роднае слова ўжо адным сваім фактам выклікала ў сялянах водгук. Аднак яно было скіравана, перш за ўсё на моладзь, гатовую да абароны ўласных правоў. Нездарма адзін з распаўсюджвальнікаў газеты, батрак з вёскі Вайнёўцы Сакольскага павета Казімір Станкевіч чытаў яе іншым «скрытна ад старых».\nВыданне, сем нумароў якога ляжаць у падмурку ўсёй беларускай дэмакратычнай прэсы, пачало распаўсюджвацца 155 гадоў таму. «Мужыцкую праўду» рэдагаваў Кастусь Каліноўскі, 180-годдзе з дня нараджэння якога будзе адзначацца ў 2018 годзе.\nТэкст першага нумару "Мужыцкай праўды"Дзецюкі! Мінула ўжо тое, калі здавалася ўсім, што мужыцкая рука здасца толька да сахі, – цяпер настаў такі час, што мы самі можам пісаці, і то пісаці такую праўду справядліву, як Бог на небе. О, загрыміць наша праўда і, як маланка, пераляціць па свеце! Няхай пазнаюць, што мы можам не толька карміць сваім хлебам, но яшчэ і ўчыць сваёй мужыцкай праўды. Пыталі і пытаюць усе, што чуваці па свеце, хто нам бед[н]ым мужыка…


З сівой мінуўшчыны… - Не кожны горад можа пахваліцца 600-гадовай пісанай гісторыяй. А менавіта столькі год з часу...\nЗ сівой мінуўшчыны…\nЗвестак пра тэрыторыю Докшыцкага раёна ў старажытнарускі час не захавалася. Хутчэй за ўсё, гэтыя землі, пакрытыя лясамі і балотамі, уваходзілі ў Менскае княства, а па рацэ Бярэзіне праходзіла мяжа з Полацкім і Лукомскім княствамі. Калі са складу Менскай зямлі часова вылучалася Лагожскае (Лагойскае) княства, то ў яго павінна была ўваходзіць і сучасная Докшыччына. Гэты край быў амаль цалкам пакрыты коўдрай векавечных лясоў, сярод якіх невялікімі выспамі ляжалі сёлы з пашамі і выганамі. Пра лад жыцця ў гэты час можна меркаваць толькі ў самых агульных рысах. Асноўная частка сельскага насельніцтва з'яўлялася дзяржаўнымі падданымі. Першапачаткова князь сам аб'язджаў цэнтры падуладных тэрыторый (пагосты), куды звозілася даніна і дзе адбываўся княжы суд, пазней гэтым сталі займацца цівуны. Прыкладна з XI - ХІІ стст. узнікаюць феадальныя двары, дзе працавалі залежныя сяляне. Аднак на тэрыторыі Докшыцкага раёна не знойдзена археалагічных помнікаў, якія былі б рэшткамі такіх двароў. Магчыма, іх тут і не было, а насельніцтва края ў XI - XIII стст. цалкам складалася з дзяржаўных сялян, абавязкам якіх была выплата даніны.\nСтаражытнарускія воласці падзяляліся на тэрыторыі асобных сельскіх абшчын, якія зваліся вервямі ці мірамі. Кожная такая абшчына складалася з некалькіх дзесяткаў сялянскіх двароў, якія маглі ствараць адно буйное паселішча (сяло) ці некалькі дробных, хутарскога тыпу. Надзелы ворных земляў знаходзіліся ў карыстанні асобных сем'яў, якія плацілі падаткі ад дыма (адзінкавай сямейнай гаспадаркі) ці ад сахі (зямельнага надзела, які апрацоўваўся адной запражкай). Асабістую ўласнасць стваралі і борці, з якіх сяляне здабывалі мёд - асноўны від даніны. Астатнія землі абшчыны былі ў калектыўным карыстанні ўсіх яе членаў.\nУ ХІV ст. Менская зямля разам з Лагойскам увайшла ў склад Вялікага княства Літоўскага. На першых парах гэта мала адбілася на жыцці мясцовага насельніцтва. Толькі замест цівуноў менскага ці лагойскага князя даніну пачалі збіраць цівуны вялікага князя. Менская зямля ў складзе Вялікага княства Літоўскага падзялялася на некалькі буйных валасцей. Амаль увесь сучасны Докшыцкі раён з сумежнымі часткамі Лагойскага і Барысаўскага ўтваралі Харэцкую воласць, якая нагадваецца ў шэрагу велікакняжацкіх грамат канца XIV - пачатку ХV ст. Яна ахоплівала вярхоўі Бярэзіны ад яе вытокаў прыкладна да ўпадзення Гайны і межавала на поўдні з Лагойскай воласцю, на поўначы і ўсходзе - з Полацкай зямлей. Дзе знаходзіўся цэнтр Харэцкай воласці, невядома. Даследчыкі мяркуюць, што такім цэнтрам мог быць феадальны двор, а пазней замак Камень Харэцкі (сучасная вёска Камена ў Лагойскім раёне, на ўсход ад Плешчаніц). Да сённяшняга дня жыхары наваколляў Крулеўшчыны называюць тумілаўцаў і таргуноўцаў “харакамі”. Мабыць, гэтая мянушка звязана якраз з назвай Харэцкай воласці, межы якой маглі праходзіць па Бярэзіне.\nХарэцкая воласць падзялялася на тэрыторыі асобных сельскіх абшчын, якія ў крыніцах названы сёламі. Кожная такая абшчына займала каля 10-15 км упоперак. Велікакняжацкія прывілеі (на лацінскай мове) захавалі назвы некаторых сёлаў - цэнтраў абшчын: Berezincy (суч. Беразіно), Wolcza (Ваўча), Nezdylowicze (Гнязділава), Domaszkowicze (Дамашковічы), Doxiczane (Докшыцы). Апрача таго, на падставе крыху пазнейшых звестак рэканструіруюцца некаторыя іншыя сельскія абшчыны: Вілейка, Вольбаравічы, Тумілавічы, Порплішча.\nНапрыканцы 14 - напачатку 15 стагоддзя даннікі Харэцкай воласці былі падараваныя вялікім князем Вітаўтам розным феадалам, а таксама каталіцкай царкве. На кошт капітула (савета) пры віленскім біскупе ў 1395 г. былі запісаны сяляне-даннікі з некалькіх сёлаў, сярод іх - з Ваўчы ў Харэцкай воласці. Гэта, дарэчы, самае ранняе ўпамінанне населенага пункта Докшыччыны ў пісьмовых крыніцах. У лацінскамоўным тэксце прывілея Вітаўта прыводзіцца даволі разгорнутае апісанне новых уладанняў капітула: "сёлы з людзьмі, ... з усімі даходамі, судовымі і іншымі плацяжамі, пажыткамі, ворывам, лугамі, пашамі, лясамі, гаямі, дубровамі, сажалкамі, рыбалоўнымі ўгоддзямі, барамі, борцямі, паляўнічымі гонамі, птушынымі ловамі, усімі абшарамі і дадаткамі, так, як папярэднікі нашы і мы самі трымалі ў нашым карыстанні, даруем дарам вечным і непарушным на вечныя часы". З гэтага апісання можна вызначыць, што ваўчане займаліся не толькі (а можа, і не столькі) земляробствам, але і бортніцтвам, паляваннем, рыбалоўствам і ляснымі промысламі. Іх падаткі пайшлі з гэтага часу на ўтрыманне капітула, які складаўся ў асноўным са святароў кафедральнага касцёла Св. Станіслава ў Вільні.\nНайбольш значным прадстаўніком новага пануючага саслоўя быў Войцах (па латыні Альберт) Манівід - першы віленскі ваявода. Напачатку ён валодаў усяго дзвюма феадальнымі сялібамі, а праз некалькі дзесяцігоддзяў яго зямельныя уладанні можна было параўнаць з уладаннямі буйнога князя. Сярод іншых маёнткаў вялікі князь Вітаўт падараваў Манівіду вялікую колькасць сялянскіх сем'яў ("даннікаў мядовых, інакш бортнікаў"), што жылі ў пералічаных вышэй сёлах Харэцкай воласці: Беразіне, Гняздзілавічах, Докшыцах, Дамашкавічах. 13 студзеня 1407 г. вялікакняжацкай граматай гэтыя наданні былі замацаваны за ім і яго нашчадкамі навечна, што з'яўляецца першым непасрэдным іх упамінаннем. З гэтага моманту сяляне, якіх пажалаваў Вітаўт, ператварыліся з дзяржаўных у прыватнаўласніцкіх: яны не залежалі ўжо ад воласці, а ўсе павіннасці давалі цівуну (урадніку) новага пана. Ён жа атрымліваў права судзіць іх.\nУ 1422 г. Манівід падараваў віленскаму бікупству яму дзве роднасныя паміж сабой групы сялян - "Львовічаў і Небутавічаў з іх братамі і родзічамі", якія жылі недзе на рацэ Бярэзіне (напэўна на памежжы сёлаў Беразіно і Ваўча, і ў выніку гэтага падаравання яны перайшлі з падданства першай абшчыны ў другую). У лацінскамоўным дакуменце пазначаецца, што яны ўтваралі шэсць самастойных "фамілій, па мясцоваму сем'яў" (sex familiae vlgariter siemie). Усе разам яны павінны былі даваць даніну ў памеры шасціпяднага лукна мёду. На думку даследчыкаў, такое лукно умяшчала каля 12 пудоў мёду. На адну сям'ю ў такім выпадку прыходзілася па 2 пуды. Адначасова з імі Манівід падараваў біскупцтву тры сям'і Цярэнцьевічаў, што жылі ў іншым месцы, назва якога скажоная да непазнавальнасці. Іх даніна была крыху большай - пяціпяднае лукно, альбо каля 10 пудоў на тры сям'і.\nНа працягу канца ХІV - ХV стст. усе былыя дзяржаўныя даннікі з Харэцкай воласці былі раздадзены некалькім буйным феадальным родам і віленскаму капітулу. Пераход з дзяржаўнага ў прыватнаўласніцкае падданства спачатку мала змяніў жыццё насельнікаў Докшыччыны. Змяніўся адрасат феадальнай даніны, але не яе характар, і падданыя новых паноў яшчэ доўга называвюцца ў крыніцах даннікамі. Ніхто з новых уладальнікаў Харэцкай воласці не жыў на яе тэрыторыі. Паны Манівіды жылі ці ў Вільні, ці ў сваім галоўным маёнтку Геранёны (недалёка ад Ліды ў суч. Гродненскай вобл.).\nЯн Манівідавіч, сын Войцеха Манівіда, памёр у 1458 г., і пакінуў чатырох дзяцей: сыноў Войцаха і Яна, дачок Ядвігу і Соф'ю. Сыны памерлі бяздзетнымі. Усе ўладанні перайшлі да іх сясцёр, з якіх Соф'я была жонкай літоўскага пана Мікалая Радзівілавіча - пазнейшага ваяводы віленскага і канцлера, нашчадкі якога вядомыя пад прозвішчам "Радзівілы". Ядвіга выйшла за пана Алехну Судзімонтавіча - аддаленага родзіча Радзівілаў, які быў старэйшы за Мікалая і займаў пасады віленскага ваяводы і канцлера перад ім.\nСоф'я ў шлюбе з Мікалаем Радзівілавічам пакінула чатырох сыноў: Мікалая (таго, што быў жанаты з Альжбетай Саковіч, тытулаваўся князем на Мядзелі і Ганёндзі і пасля бацькі займаў пасаду віленскага ваяводы), Яна, Юрыя (яны паклалі пачатак адпаведна нясвіжскай і біржайскай галінам Радзівілаў) і Войцаха. З іх нежанаты Войцах, біскуп віленскі, памёр у 1519 г., а ў наступным годзе тры астатнія браты, якія былі ўжо сталымі людзмі, нанова падзялілі свае маёнткі. Сярод уладанняў згадваюцца і "всих людей данников Хорецких 316 человек". Даннікі былі падзелены пароўну паміж братамі, кожнаму з іх прыпала па 105 "чалавек" (сем'яў), адна сям'я засталася па-за падзелам. З даннікаў, што ўвайшлі ў кожную долю, належала мёду па "4 пуловицы и 14 пудов и 4 безмена". Усе даннікі, за выключэннем 27 жыхароў Тамілавічаў і часткі Докшыцаў, якія сталі належаць Мікалаю, плацілі яшчэ грашовы падатак у памеры "15 коп без 12 грошаў", гэта значыць - 888 грошаў. У разліку на адну сям'ю гэты падатак складаў каля 3 грошаў.\nМікалай Мікалаевіч Радзівіл памёр напачатку 1522 г. Трое яго сыноў і ўдава Альжбета Саковіч здейснілі новы падзел маёнткаў на чатыры часткі, падзяліўшы і 105 харэцкіх даннікаў. Яну Мікалаевічу Радзівілу, старасту жамойцкаму, дасталіся 32 сям'і з Тамілавічаў, якія выконвалі павіннасці коштам у 6,5 коп грошаў (такім чынам, у сярэднім на сям'ю прыходзілася па 12 грошаў). Яны былі прыпісаны да маёнтка Упнікі (на паўночны захад ад Вільні). Даннікі "Томиловские и Докшичцкие" ўносілі мядовую даніну ў памеры 33 пудоў і паловы бязмена, а кошт пуда мёду складаў 12 грошаў. Гэта якраз супадае з коштам павіннасцяў, якія прычыталіся з кожнага тамілавіцкага падданага. Напэўна, яны ўвесь падатак уносілі менавіта мёдам, што дазваляе пазнаць у іх тых харэцкіх даннікаў, якія пры падзеле 1520 г. згадваліся як пазбаўленыя ад грашовай выплаты. Пры гэтым на сям'ю зараз прыпадала не 2 пуды, як у 1422 г., а ўдвая менш. У 1535 г. Ян Радзівіл меў памежны канфлікт з полацкім баярынам Багданам Іванавічам Зяноўевічам-Корсакам, уладальнікам маёнтка Галубічы за ракой Бярэзінай, у сучасным Глыбоцкім раёне. Абодва яны абвінавачвалі адзін аднаго ў захопе зямлі, нападзе на маёнткі, рабаванні і збіцці сваіх падданых. У прыватнасці, Зяноўевіч-Корсак зрабіў напад на Тамілавічы. Ян памёр у 1542 г. апошнім з сыноў М.М. Радзівіла, і на ім скончылася мужчынская галіна князёў на Мядзелі і Ганёндзі.\nСпадчына Я. М. Радзівіла была падзелена паміж трыма дачкамі. Да 1565 г. дзве з іх памерлі бяздзетнымі і ўся спадчына зноў сабралася ў руках трэцяй - Ганны, удавы Станіслава Кішкі (пазней яна выйшла другім шлюбам за Крыштафа Садоўскага). Частка Докшыц, што належала Ганне Радзівілаўне-Кішчынай, у 1560 г. налічвала 48 дымоў (19 службаў). У гэты час у Докшыцах згадваецца праваслаўная царква (напэўна, заснаваная значна раней). Ганна памёрла ў 1600 г., пасля чаго манівідаўска-радзівілаўская спадчына перайшла да яе сыноў, Яна і Станіслава Кішкаў.\nДругая палова спадчыны Манівідаў наследвалася наступным чынам. Пан Алехна Судзімонтавіч памёр каля 1491 г., пакінуўшы дзвюх дачок. Адна з іх, невядомая з імя, стала ў далейшым жонкай Станіслава Барташэвіча Мантоўта. Праз яе частка харэцкіх даннікаў трапіла да Мантоўта, а затым да яго дачкі. У гэтую частку ўваходзілі жыхары сумесных з Радзівіламі Вольбаравічаў і Гняздзілава, а таксама, верагодна, сёлы Запонне і Нябышына, якія пачынаюць згадвацца ў дакументах крыху пазней. Другая дачка Алехны Судзімонтавіча, Соф'я, выйшла за князя Аляксандра Юр'евіча Гальшанскага. Частка харэцкіх даннікаў затым належала чатыром яе дачкам і сыну Паўлу Гальшанскаму, біскупу віленскаму. Да гэтай часткі належалі некалькі сем'яў з Докшыц.\nУ 1525 г. сярод маёнткаў Ядвігі Аляксандраўны Гальшанскай, дачкі Соф’і, якая на той час была ўдавой пана Яна Літавора Храбтовіча, прыгадваецца частка Вітунічаў. Ёй жа належала частка Докшыц. Гэтую частку, разам з іншымі маёнткамі, Ядвіга Гальшанская перад смерцю падаравала жонцы вялікага князя Жыгімонта - Боне, пазбавішы такім чынам законнай спадчыны сваю дачку Соф'ю Храбтовіч, якая без мацярынскай згоды выйшла ў 1531 г. замуж за польскага шляхціча Мікалая Ўралеўскага. Аднак Бона ў 1539 г. вярнула гэтыя маёнткі Ўралеўскаму, які неўзабаве прадаў іх Міхаілу Федаровічу, а той у 1551 г. перапрадаў Васілю Цішкевічу (Тышкевічу), уладальніку Лагойска пасля князёў Чартарыйскіх. Апошні, верагодна, набыў і некаторыя іншыя часткі князёў Гальшанскіх. У 1567 г. ён жа ўзяў у заклад за 2800 коп грошаў сумежныя маёнткі Мікалая Юр'евіча Радзівіла - Дзедзілавічы, Дамжэрычы, Войбаравічы і Гняздзілавічы. Гэтая частка пазней трапіла ва ўладанні глыбоцкіх кармелітаў босых.\nУ Ядвігі Гальшанскай-Храбтовічавай была яшчэ адна дачка - Ганна, жонка Юрыя Осціка. Яна сваю частку спадчыны завяшчала сыну, Мікалаю Осціку, а той у сваю чаргу падараваў яе ў 1569 г. свайму зяцю, князю Льву Сангушку-Кашырскаму. Сярод гэтых уладанняў была яшчэ адна частка Докшыцаў.\nБрат Ядвігі Павел, біскуп віленскі, быў апошнім мужчынскім прадстаўніком роду князёў Гальшанскіх. Ён памёр у 1555 г., пасля чаго яго частка судзімонтаўскай спадчыны аб'ядналася з часткай пляменнікаў і пляменніц: чатырох сыноў і дзвюх дачок Ганны Аляксандраўны Гальшанскай ад шлюбу з Мікалаем Пацам. Докшыцы і іншыя маёнткі былой Харэцкай воласці былі падзелены паміж імі на невялікія долі. Адзін з гэтых пляменнікаў, Станіслаў Пац, у 1561 г. са згоды астатніх братоў прадаў 5 службаў у Докшыцах, якія прыпалі на іх долю, Ганне Радзівілаўне-Кішчынай, якая ўжо валодала радзівілаўскай часткай таго ж маёнтка.\nАсаблівасцю лёсу харэцкіх сёлаў (як і многіх іншых паселішчаў таго часу) было драбленне іх паміж некалькімі саўладальнікамі. Гэта было вынікам таго, што феадалы пры падзеле спадчыны імкнуліся атрымаць долі, роўныя не толькі па колькасці падданых, але і па іншых акалічнасцях: аддаленасці ад небяспечных межаў дзяржавы і ад галоўнай сваёй рэзідэнцыі, якасці глебы і інш. Таму кожны браў сабе не асобнае сяло, а па пэўнай колькасці сялян у розных паселішчах. Часам жыхары дзвюх суседніх сялянскіх сяліб апыналіся падданымі розных гаспадароў, галоўныя маёнткі якіх знаходзіліся вельмі далёка і ад гэтага сяла, і адзін ад аднаго. У такіх умовах былая сялянская абшчына паспытала моцную трансфармацыю. Зараз яна ахоплівала не жыхароў спрадвечнай верві, а падданых аднаго ўладальніка, якія жылі ў тэрытарыяльна блізкіх паселішчах. Звычайна адно з іх, найбольш буйное, рабілася цэнтрам уладання. Там узнікаў феадальны двор - рэзідэнцыя самога феадала ці, часцей, урадніка. Там жа, як правіла, будавалася царква. Адно з такіх паселішчаў – з царквой і феадальным дваром - сфарміравалася ў першай палове 16 стагоддзя і на месцы сённяшніх Докшыц. Такое паселішча звалася сялом, у польскамоўных дакументах - вессю, адкуль паходзіць і сучасная беларуская назва "вёска". Больш дробныя паселішчы зваліся "засценкамі”.\nПавіннасці сялян - як цяглых, так і даннікаў - вызначаліся ад зямельнага надзела, якім яны карысталіся для ўласных патрэб. Надзел пэўнага памеру (каля 15 - 20 га) зваўся службай. Сялянская сям'я, што трымала службу, плацілі зафіксаваны падатак і выконвала іншыя павіннасці незалежна ад колькасці едакоў і працаўнікоў. Гэта прыводзіла да таго, што сем'і з цягам часу разрасталіся і дзяліліся, але працягвалі трымацца старой службы, каб выконваць менш павіннасцяў. У выніку на некаторых службах "сядзелі" да 4-5 двароў, а ў сярэднім памер службы складаў у 1560-я гг. каля двух двароў.\nЗ XVI ст. у ВКЛ пачалі набываць пашырэнне маёнткі з панскай запашкай, на якой працавалі цяглыя сяляне - фальваркі.\nПраваслаўная царква ў Докшыцах ўпершыню згадваецца ў 1514 годзе. У гэтым годзе ёй перадаў частку зямель славуты палкаводзец князь Канстанцін Астрожскі, які ў той жа год перамог расійцаў у славутай Аршанскай бітве. Царква была ўзведзена побач з феадальнай сядзібай 16 стагоддзя, што размяшчалася каля дарогі на Ушачы, за 200 метраў на ўсход ад узнікшай пазней гандлёвай плошчы. «Церковь руска, которая ся в том же именью моим ест, и с наданьем к той церкви земель пашных, лесов, сеножатей и дерева бортного» ў Докшыцах згадваецца ў 1560 годзе ў “Пацвярджэнні Жыгімонтам Аўгустам лісту пані Станіслававай Пятровіча Кішчынай - віцебскай ваяводзіны - пані Ганны Янаўны Радзівілаўны аб дараванні свайму слугу-васалу Пятру Скалдзіцкаму за адданую службу маёнтка Докшыцы”. Пасля заключэння ў 1596 годзе Берасцейскай царкоўнай уніі праваслаўная царква стала ўніяцкай. Яна згадваецца зноў у 1690 годзе. Шкада, звестак пра яе зусім мала. Толькі ў 1840 годзе, калі яна зноў стала праваслаўнай, з’яўляецца падрабязнае апісанне царквы. Але аб гэтым - пазней.\nМаёнтак Докшыцы ў дакументах 16 стагоддзя\nУ “Метрыцы Літоўскай” ёсць згадкі і пра Докшыцы. Прыводзім тут некалькі такіх дакументаў. Тут ёсць згадкі і пра царкву, і пра “двор с челядью невольной”, і прозвішчы докшыцкіх сялянаў.


Севярынец: наша нацыянальная ідэя — гэта Хрыстос, які гаворыць па-беларуску | euroradio.fm\nГалоўная / Севярынец: наша нацыянальная ідэя — гэта Хрыстос, які гаворыць па-беларуску\n28/05/2020 - 13:46\nТолькі хрысціянскія каштоўнасці дапамогуць нам пабудаваць дэмакратычную Беларусь, кажа ў праграме “Ідэя Х” Павел Севярынец.\n28 траўня госць Еўрарадыё — пісьменнік, сустаршыня аргкамітэта па стварэнні партыі "Беларуская хрысціянская дэмакратыя" Павел Севярынец.\nСёння менавіта царква больш і эфектыўней за ўсіх астатніх беларусізуе народ Беларусі. А дзякуючы такой беларусізацыі мы, выкарыстоўваючы хрысціянскія каштоўнасці, зможам пабудаваць сапраўды незалежную і дэмакратычную краіну, перакананы Павел Севярынец.\nПра тое, як нам, абапіраючыся на царкву, пабудаваць дэмакратычные грамадства і не скаціцца ў царкоўнае цемрашальства, мы і разважаем у чарговым выпуску "Ідэі Х" з Паўлам Севярынцам.\n_На нашу думку, прыспеў час распачаць дыскусію і вызначыць, сфармуляваць беларускую нацыянальную ідэю. І мы працягваем гэта рабіць у аўтарскай праграме “Ідэя Х”, якую па-ранейшаму вядуць рэдактар Еўрарадыё Зміцер Лукашук і маскоўскі філосаф Максім Гаруноў.\nПартнёр праграмы — крама з нацыянальным каларытам Symbal.by і Грамадская кампанія "Годна".


Культура - Чырвоная лінія Беларускага міжнароднага\nЧым адметная сёлетняя праграма вядомага форуму, што ладзіцца пры падтрымцы Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта і Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь? Якія тэатры лялек прыехалі ў Беларусь упершыню? Што на мэце ў стваральнікаў фэсту? Пра надыходзячую падзею гутарым з галоўным рэжысёрам Беларускага дзяржаўнага тэатра лялек - установы, што выступіла заснавальнікам культурнай акцыі, Аляксеем ЛЯЛЯЎСКІМ.\n- Аляксей Анатольевіч, прадказальнае пытанне "Чаго ж чакаць нам ад сёлетняга фестывалю?" хочацца задаць па-іншаму. На карце тэатральных падзей Еўропы ёсць нямала цікавых лялечных форумаў - у гэтым кантэксце можна ўзгадаць тыя ж нядаўнія гастролі ў Мінску Фестывалю тэатра лялек і анімацыйных фільмаў для дарослых "Лялька таксама Чалавек". На якіх пазіцыях у параўнанні з падобнымі фэстамі стаіць Беларускі міжнародны?\n- Калі мы ўзгадалі фестываль "Лялька таксама Чалавек", нагадаем, што гэта - форум, аўдыторыя якога - менавіта дарослыя. І пазіцыя яго куратара Марэка Хадачынскага тут зразумелая: праз падобны фэст рэжысёр змагаецца за разнастайнасць у польскім тэатры, бо лялечныя тэатры ў Польшчы маюць трывалую тэндэнцыю ператварацца ў ТЮГі.\nШто да нашага фестывалю, то з самага пачатку яго ідэя была іншай: мы стваралі гэткую "дзяржаву тэатраў", адкрытую для ўсяго свету, і прынцыповай розніцы ў тым, хто становіцца ўдзельнікам фэсту - тэатр для дзяцей або для дарослых, - для нас не было. Вядома, тая праблема, ад якой пакутуе польская лялечная сцэна, ёсць і ў нас, як, у прынцыпе, і ва Украіне, у Расіі, ды і ў іншых краінах: калі тэатры лялек іграюць вячэрнія спектаклі вельмі рэдка. Але гэта, пагадзіцеся, ужо справа, жаданне, воля саміх тэатраў, скіраваная на тое, каб змяніць падобнае становішча.\n- Такім чынам, для беларускага фэсту падобнай устаноўкі не існуе?\n- Паводле Палажэння аб фестывалі, якое існуе з 1990 года, кожны беларускі тэатр лялек мае права прыняць удзел у форуме з тым спектаклем, які палічыць метазгодным. Для дзіцячай, дарослай аўдыторыі - выбірае, падкрэслю, сам тэатр. Сёння так здарылася, што большасць спектакляў, заяўленых на форум, у прыватнасці, ад Беларусі (а гэта ўсе сем айчынных лялечных тэатраў), - вячэрнія ці разлічаны на аўдыторыю ва ўзросце пасля 15 гадоў. Толькі два тэатры - віцебскі і маладзечанскі - прадставілі дзіцячыя пастаноўкі. Але раней, узгадаю, на форуме пераважалі спектаклі для маленькага гледача.\nПа сутнасці, гэтая класіфікацыя вельмі ўмоўная. Фестываль дазваляе заўважыць нашмат больш цікавыя рэчы, чым падзел на ўзроставую групу, у тым ліку - і тыя праблемы ды працэсы, якія сёння адбываюцца не толькі ў лялечным тэатры.\n- І што ж гэта за праблемы?\n- Першая праблема, або сітуацыя, за якой будзе цікава назіраць па ходзе фестывалю, - гэта схільнасць нашых тэатраў уключаць у дзіцячы рэпертуар класічныя творы. Гэта добра? Ці дрэнна? Або тое - савецкая "спадчына" нашых лялечных тэатраў: калі лепш паставіць штосьці праверанае ды папулярнае? Або ўсяго толькі пошук моцнага матэрыялу? Сёлетні форум прапануе паразважаць, у тым ліку, і на гэтую тэму.\nМы злучылі на адной фестывальнай сцэне беларускую "Цудоўную дудку" Віталя Вольскага Мінскага абласнога тэатра лялек "Батлейка", "Прынцэсу і свінапаса" Х.К. Андэрсена Беларускага тэатра "Лялька", "Клочки по закоулочкам" Валынскага абласнога тэатра лялек паводле Р.Остэра і адначасова пастаноўку па творы галандскай пісьменніцы Ганды Шміт "Вясновая песня дразда" Рэспубліканскага тэатра лялек "Лікурыч" з Кішынёва, спектакль "Фея шчасця" Тэатра лялек Магдэрбурга паводле Карнеліі Функе, "Сямейку з вялікага гаю" Каўнаскага дзяржаўнага тэатра лялек паводле твора Дайвы Чапаўскайтэ. Мы хацелі б прадставіць гэткую палітру пастановак па класічных творах і паглядзець, дзе гэтая класіка дапамагае, а дзе, магчыма, замінае.\nШто да вячэрняй праграмы, тут пануе ідэя паказаць спектаклі таксама паводле класічных твораў, але з рознымі рэжысёрскімі падыходамі да нашумелага і, у тым ліку, не зусім вядомага матэрыялу. Мы прапануем паглядзець і паразважаць, што атрымаецца ў выніку гэткіх розных падыходаў, і як гэты разнастайны вопыт у сваёй практыцы далей могуць выкарыстоўваць тэатры.\n- Я так разумею, што, умоўна кажучы, пытанне, якое чырвонай ніткай праходзіць праз фестываль, можна звесці да наступнага тэзісу: "Класіка або новая драматургія: што лепш?"\n- Не зусім правільна. Хутчэй, мы спрабуем разабрацца, ці актуальны сёння аўтарскі тэатр: паглядзець, паразважаць, падумаць, а не вызначыць пэўнага пераможцу. Ці апраўданы аўтарскі тэатр сёння, ці прыносіць ён поспех, ці цікавы сучаснаму гледачу? І - наадварот - ці прадуктыўны адыход ад гэтага тэатра? Ці спрацоўвае ён?\nВозьмем, да прыкладу, спектакль "Вершнік cuprum" Тэатра "Лялечны фармат" з Санкт-Пецярбурга, лаўрэата тэатральнай прэміі "Залатая маска", які ўпершыню ўдзельнічае ў нашым фестывалі. Пастаноўка заснавана на творы Аляксандра Пушкіна, які ў свой час апрацаваў легенду пра меднага вершніка. Пецярбуржцы прапаноўваюць не літаральнае прачытанне, а - сваё асэнсаванне гэтай гісторыі. Як і той жа Тэатр лялек "Мерлін" з Афінаў, які зрабіў пастаноўку "Дамы клоўнаў" на аснове ўражанняў ад пэўнай кнігі, але, падкрэслю, аўтар тых "уражанняў" адсутнічае. Грэчаскі тэатр таксама з'яўляецца неафітам нашага форуму, як і тэатр лялек "Лікурыч" з Кішынёва і Магдэбурскі тэатр, што ўпершыню завіталі да нас.\nНа прыкладзе гэтых ды іншых тэатраў мы можам бачыць, як можна адысці ад аўтарскага тэатра, і, магчыма, той эксперымент, варыяцыя якога мае сваю пэўную рацыю, натхніць каго-небудзь на творчыя пошукі.\n- Такім чынам, супрацьстаяння не будзе?\n- Не трэба нікога сутыкаць ілбамі. Так, мы зацікаўлены ў дыскусіях, абмене вопытам, выказванні разнастайных думак - у праграме фестывалю прадугледжваюцца штодзённыя "чаяванні" ў "адкрытым фармаце", на якія запрашаюцца ўсе ахвотныя падзяліцца сваімі ўражаннямі. Не будзем грэбаваць і меркаваннем нашых маленькіх гледачоў, але сутыкаць тэатры ў нашы планы зусім не ўваходзіць. Высновы і абагульненні няхай робяць крытыкі і тэатразнаўцы...\nА што ў нашых?\nКарэспандэнт "К" даведаўся пра падрабязнасці фестывальнай праграмы некаторых беларускіх тэатраў - удзельнікаў форуму.\nКараткевіч з галаграфіяй\nМагілёўскі абласны тэатр лялек прадставіць на фестывалі спектакль "Дзікае паляванне караля Стаха" паводле славутай аповесці Уладзіміра Караткевіча. Праект быў рэалізаваны пры садзейнічанні спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы культуры і мастацтва ў 2010 годзе.\nРэжысёр пастаноўкі Вячаслаў Корнеў імкнуўся максімальна захаваць мову ды стылістыку пісьменніка і, адначасова, адаптаваць філасофскі матэрыял да сучаснага гледача і спецыфічнай мовы лялечнага тэатра.\nАсаблівасцю пастаноўкі лічыцца і яе разлічанасць на падлеткавую - нетыповую для лялечных тэатраў - аўдыторыю.\nСпалучэнне дыхтоўнай драматургіі з выкарыстаннем яскравай сцэнаграфіі, найноўшых тэхнічных сродкаў - тое ж задзейнічанне галаграфіі, - прафесійная ігра акцёраў робяць гэты спектакль адным з выбітных у рэпертуары магілёўскага тэатра.\n"Пікавая дама": адна на дваіх\nУ аўтарах пастаноўкі "Пікавая дама" Гродзенскага абласнога тэатра лялек пазначаны два прозвішчы: Аляксандр Пушкін і Пётр Чайкоўскі. Як тое можа быць?\nСправа ў тым, што рэжысёр спектакля Алег Жугжда вырашыў увесці ў сюжэт вядомага твора аўтара аднайменнага апавядання і кампазітара славутай оперы. Грунтуючыся на дзённікавых нататках, рэжысёр распавёў пра тое, як кожны з вядомых творцаў ствараў сваю "Пікавую даму" і якія думкі пераследавалі знакавыя постаці.\nНа прэм'еры гродзенскай пастаноўкі, якая адбылася ў 2011 годзе, прысутнічала ўнучка знанага тэатральнага дзеяча, стваральніка і кіраўніка славутага тэатра лялек, калекцыянера Сяргея Абразцова, якая прадказала новаму спектаклю вялікі поспех. І ейныя словы здзейсніліся: на сёння пушкінска-чайкоўская "Пікавая дама" стала лаўрэатам і пераможцам шматлікіх тэатральных фестываляў.\nСтары добры Андэрсен\nВіцебскі тэатр "Лялька" прывязе на фестываль вядомую казку Х.К. Андэрсена "Прынцэса і свінапас". Інсцэніроўка казачнага твора належыць пяру сучаснага балгарскага драматурга Панча Панчава, але віцебскі спектакль, як прызнаюцца самі "лялечнікі", хутчэй, больш андэрсенаўскі, чым панчаўскі.\nДля рэжысёра пастаноўкі - Віктара Клімука - было важна падкрэсліць актуальнасць і злабадзённасць класічнага твора дацкага казачніка, і таму рэжысёр спыніўся на сумнай канцоўцы. Спектакль - пра тое, што людзі, асабліва ў сучасным спажывецкім грамадстве, часта знаходзяцца ў пагоні за тым, што ім і не трэба, не заўважаючы сапраўдных пачуццяў, - так можна вызначыць галоўную думку "лялькаўскай" "Прынцэсы і свінапаса".\nЯк ні дзіўна, але вядомая канцоўка твора для многіх дарослых становіцца нечаканасцю. "Гэта ж дзіцячы спектакль, чаму ён заканчваецца так сумна?" - пытаюцца бацькі, пацвярджаючы думку пра тое, што часам сучасныя гледачы і не гатовы да такой, здавалася б, простай, але "няўтульнай" класікі.


Выстава Міколы Купавы «Айчына светлая мая»\n- Нарадзіўся 31. 01. 1946 г. у Оршы.\n- 1963 – 1968 – навучанне ў Мінскім мастацкім вучылішчы. Настаўнік – Алег Луцэвіч.\n- 1976 – скончыў навучанне на аддзяленні графікі Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута. Настаўнікі: прафесар П. Любамудраў, дацэнт В. Шаранговіч.\n- З 1972 пачынае выставачную дзейнасць.\n- З 1978 – сябар Беларускага саюза мастакоў.\n- 1976 – 1978 працуе выкладчыкам Мінскага мастацкага вучылішча.\n- 1982 – 1984 мастацкі рэдактар часопіса “Маладосць”\n- 1990 – 1996 – намеснік дырэктара Мінскага мастацкага вучылішча імя Глебава пры Беларускай акадэміі мастацтваў.\n- Адзін з заснавальнікаў суполкі “Пагоня” Беларускага саюза мастакоў.\n- 1998 – 2004 – старшыня суполкі “Пагоня”.\n- 2002 – 2006 – выкладчык малюнка і акварэлі на Архітэктурным факультэце БНТУ.\n- Працуе ў галіне кніжнай і станкавой графікі, акварэлі, жывапісу.\n- Выканаў мастацкае аздабленне 38-мі кніг і выданняў.\n- Лаўрэат прэміі Беларускага фонду Тадэвуша Касцюшкі – 1996.\n- За мастацкае аздабленне энцыклапедычнага даведніка “Францыск Скарына і яго час” (1988) узнагароджаны дыпломам і медалём імя Францыска Скарыны.\n- Пераможца конкурсу “Вечныя гарады” і ўзнагароджаны паездкай у Рым – 1996.\n- Браў удзе болей як у 90 нацыянальных, персанальных і міжнародных выставах. У тым ліку персанальная выстава ў Бруклінскай царкве імя К. Тураўскага – 2007, а таксама калектыўная выстава ў Кангрэсе ЗША ў Вашынгтоне – 2010.\n- Творы мастака захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, у Дзяржаўным музеі Вялікай Айчыннай вайны, Дзяржаўным літаратурным музеі Максіма Багдановіча, Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы, у Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа, Мінскім абласным музеі ў Маладзечне, Музеі гісторыі і культуры Аршаншчыны, Музеі-запаведніку “Заслаўе”, Беларускім музеі ў Нью Йорку, а таксама ў прыватных зборах замежжа.


★Abelardo★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Abelardo. Значэнне імя Abelardo. Abelardo значэнне імя. Паходжанне імя Abelardo. Таямніца імя Abelardo. Тлумачэнне імя Abelardo. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Abelardo\nУ імя Abelardo існуе некалькі варыянтаў:\nAbelardo - у дацкай мове, мужчынскае поўнае імя.\nAbelardo - у англійскай мове, мужчынскае поўнае імя.\nAbelardo, у дацкай мове, мужчынскае поўнае імя.\nЗначэння мужчынскага імя Abelardo пакуль няма.\nAbelardo, у англійскай мове, мужчынскае поўнае імя.\nПапулярнасць імёнаў Abelardo у usa.


TAG Heuer мае разумны гадзіннік NFT: інфармацыйны бюлетэнь Nifty, 15–21 чэрвеня - BitcoinEthereumNews.com\nTAG Heuer мае разумны гадзіннік NFT: інфармацыйны бюлетэнь Nifty, 15–21 чэрвеня\nБюлетэнь на гэтым тыдні асвятляе планы Yahoo прыняць удзел несумяшчальныя токены (NFT) і праекты на аснове метавселенной. Акрамя таго, вытворца гадзіннікаў TAG Heuer апускае свае пальцы ў NFT, а лічбавых калекцыйных платформаў у Кітаі павялічылася колькасць, нягледзячы на папярэджанні ўрада.\nШто да пазітыўнай ноты, то CryptoPunk, які быў ахвяраваны ў фонд Aid For Ukraine, прададзены больш чым за 100,000 XNUMX долараў. І не забудзьцеся на гэтым тыдні пра падборку Nifty News, у якой будзе паказаны новы брэнд CryptoPunks і фішынг-атака на праект на базе Solana.\nYahoo запускае метавселенныя падзеі для жыхароў Ганконга пад абмежаваннямі\nІнтэрнэт-медыйная кампанія Yahoo нядаўна абвясціла аб сваіх планах прыняць удзел у серыі NFT і метавселенных праектаў у Ганконгу. Гэта ўключае ў сябе правядзенне віртуальных мерапрыемстваў і канцэртаў у метаверсах у азіяцкай краіне.\nПа словах Лорэйн Чун, кіраўніка Yahoo Hong Kong, жыхары Ганконга разглядаюць дзейнасць у Metaverse як добрую альтэрнатыву сацыяльнаму ўзаемадзеянню, паколькі абмежаванні пандэміі па-ранейшаму выконваюцца вельмі строга, і людзі павінны прадстаўляць адмоўны тэст на COVID-19. перад уваходам у бары ці рэстараны.\nYahoo таксама будзе супрацоўнічаць з мясцовымі мастакамі, каб запусціць выставу NFT пад назвай The Abyss of Kwun Tong.\nШвейцарскі вытворца раскошных гадзіннікаў TAG Heuer прадстаўляе смарт-гадзіннік з падтрымкай NFT\nTAG Heuer, вытворца раскошных гадзіннікаў, заключыў партнёрскія адносіны з ключавымі членамі супольнасці NFT, каб стварыць разумныя гадзіны, якія могуць адлюстроўваць NFT. Гадзіннік дазволіць карыстальнікам падключацца да крыпта-кашалькоў, такіх як MetaMask і Ledger Live, каб выбраць, якія NFT будуць адлюстроўвацца на экране смарт-гадзінніка.\nУладальнікі гадзіннікаў таксама змогуць змяніць памер малюнкаў у адпаведнасці з дысплеем і падключыцца да блокчейна, каб пацвердзіць права ўласнасці на NFT і паказаць шасцікутную версію твораў мастацтва. Кампанія таксама заявіла, што ў дадатак да падтрымкі малюнкаў, яна таксама будзе падтрымліваць GIF-файлы і бясконцы цыкл анімацыі.\nПлатформы NFT у Кітаі растуць у 5 разоў за чатыры месяцы, нягледзячы на папярэджанні ўрада\nНягледзячы на папярэджанні ўрада Кітая аб рызыках інвеставання ў NFT, колькасць платформаў, якія сканцэнтраваны на лічбавых прадметах калекцыянавання, вырасла да больш чым 500, што ў пяць разоў больш, чым у лютым. Мясцовыя кітайскія справаздачы звязваюць рост з ростам ажыятажу вакол NFT у краіне. Тэхнічныя буйныя, такія як Tencent і Alibaba, таксама праявілі цікавасць да прасторы NFT і нядаўна падалі ўласныя патэнты на гандлёвыя маркі.\nПа тэме: ААЭ выпусцілі самую дарагую сучасную паштовую марку ў свеце\nУкраіна прадае ахвяраванне CryptoPunk NFT за 90 ETH на суму больш за 100,000 XNUMX долараў\nCryptoPunk #5364, NFT, які быў ахвяраваны для падтрымкі кампаніі «Дапамога Украіне», быў прададзены за 90 эфіраў (ETH), коштам 102,640 16.19 долараў на момант продажу. У панядзелак намеснік міністра лічбавай трансфармацыі Украіны Аляксей Барнякоў абвясціў аб продажы CryptoPunk. Цана NFT вырасла з першапачатковага кошту 31,722 ETH, або XNUMX XNUMX долара, столькі ён каштаваў, калі яго набыў донар.\nВыдатныя навіны: эксперт Christie's NFT узначаліць CryptoPunks, фальшывая спадчынніца запускае калекцыю NFT\nСпецыяліст NFT Ной Дэвіс абвясціў, што пакідае пасаду ў брытанскім аўкцыённым доме Christie's. У твітары Дэвіс адзначыў, што далучыцца да Yuga Labs, каб стаць брэндам праекта CryptoPunks. Між тым, праект Duppies NFT на базе Саланы стаў мішэнню фішынгавай афёры. Карыстальнікі паведамлялі аб стратах у Інтэрнэце, прычым адзін карыстальнік сцвярджаў, што страціў 650 SOL, коштам 18,850 XNUMX даляраў на момант нападу.\nДзякуй, што прачыталі гэты дайджэст самых прыкметных падзей тыдня ў прасторы NFT. Прыходзьце зноў у наступную сераду, каб атрымаць дадатковыя справаздачы і разуменне гэтай актыўна развіваецца прасторы.\nКлючавыя словы: Heuer, чэрвень, бюлетэнь, NFT, франтаваты, SmartWatch, тэг\nЗорка футбола Крышціяну Раналду падпісвае эксклюзіўнае партнёрства NFT з Binance


Чаму Сенніцу перайменавалі ў Сеніцу?\n29.04.2017 / 21:03\nЧаму Сенніцу перайменавалі ў Сеніцу? 28\nНеяк незаўважна з назвы аграгарадка пад Мінскам выпала адна літара «н». Чаму ад яе вырашылі пазбавіцца, распавяла доктар філалагічных навук, прафесарка Валянціна Лемцюгова.\nАказваецца, дзве літары «н» правільна было б пісаць, калі б назва аграгарадка паходзіла ад слова «сена». Тут жа зусім іншы выпадак. Аграгарадок стаіць на невялічкай рацэ Сеніца, адкуль і пайшла назва. Аднак, імаверна, праз уплыў рускай мовы яе сталі пісаць з дзвюма літарамі «н».\n«Суфікс «іца» ў нас часта маюць рачныя назвы. Там якраз ёсць невялікая рака Сеніца, на якой і стаіць аграгарадок, — кажа Валянціна Лемцюгова. — Гэта вялікая праблема — вярнуць беларускія назвы. Раз яна тут рачная, то не трэба блытаць. Сувязь з рэчкай вытворная, яе нельга разрываць».\nЦяпер пра тое, як памылку выявілі і выправілі. Калі пачалася праца над нарматыўным тапанімічным даведнікам «Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь», навуковым рэдактарам і адным з сааўтараў якога з’яўляецца якраз спадарыня Валянціна, многія назвы крыху змянілі сваё гучанне.\n«Гэта не адзіны выпадак, калі мы выправілі памылку. Маса прыкладаў, калі пісалі абы-як: то па-польску, то па-руску. Калі мы рабілі даведнік, мы ўсё гэта вывяралі. На месцах у нас былі створаныя спецыяльныя групы, якія разведвалі, як населеныя пункты называлі ў народзе, якія назвы былі першапачаткова, — тлумачыць Валянціна Лемцюгова. — Мы дабіліся таго, што на першым месцы ў даведніку стаіць беларускі варыянт, пасля якога даецца беларуская лацінка, а далей ідзе напісанне па-руску».\nПры гэтым, як заўважае прафесарка, руская назва адрозніваецца толькі алфавітам, а наша гучанне захоўваецца.\nСаліст сеніцкага гурту «СССР», які вывесіў сцяг «ДНР»: Хто нас крытыкуе, той на баку фашыстаў\nДырэктарка Сеніцкага дома культуры, дзе вісіць сцяг «ДНР»: У нас і партрэт Пуціна вісіць, і што?\nПа краіне поўна прыкладаў павальнай русіфікацыі тапонімаў. Напрыклад, назвы "Ляскавічы", "Лясы" чытаюць з ціскам на "я", і ніхто не разумее, ці там нехта ляснуў, ці гэта ад расейскага "лясы", якія точаць. Але варта толькі пераставіць ціск - "Лясковічы", ціск на "о", "Лясы", ціск на "ы", як усё становіцца на свае месцы, і мы бачым, што гэта самыя што ні на ёсць беларускія тапонімы.\nПочему не изменили Иванова на Яново - как и именовалось спрадвек? В Несвижском районе есть веска Саска Липка. Что за "саска" ? Но если понять что российские окупанты читали латинское " с " как русское "с" , становится ясно что веска носила название Цацка Липка, то есть маленькая , игрушечная веска рядом с большой вескрй Вяликая Липа. Почему не вернули белорусское название ?\n29.04.2017 / 21:50\nБелаўтадар усе Забалоцці перайменаваў у Забалацці. Пры гэтым Заполлі ў Запаллі чамусці перамудроўваць не сталі. Увогуле, праехаўшы 200-300 кіламетраў па любой трасе Беларусі, можна налічыць з дзясятак памылковых тапанімічных самадурстваў.


Развіццё мыслення ў дзяцей рознага ўзросту\nЯкі расце ў сям'і дзіця ўжо ў раннім узросце адлюстроўвае ў сваёй свядомасці даступныя яго разуменню адносіны і сувязі паміж з'явамі грамадскага жыцця і прыроды. Дадзеная здольнасць развіваецца і бесперапынна расце разам з набываюцца жыццёвым вопытам, выхаваннем у школе і сям'і. Этапы развіцця разумовых працэсаў маюць наступныя асаблівасці.\nРазвіццё мыслення ў дзяцей-дашкольнікаў\nНа пачатковых этапах мысленне дзяцей мае наглядна-дзейсны характар. У першую чаргу яно звязана з канкрэтным успрыманнем знешніх прадметаў і дзеяннямі практычнага характару. Ужо з першага года жыцця маляня можа дакрануцца да бліскучаму гарачаму прасу і адчуць апёк. У выніку ў наступны раз атрыманы вопыт абудзіць у ім асцярожнасць, і ён не стане дакранацца да бліскучым прадметах. Асновай такіх паводзін стане думка, якая ўтварылася ў свядомасці малога, пра тое, што дакрананне да бліскучым прадметах можа быць балючым. Гэта і будзе з'яўляцца актам мыслення, якое выявілася ў наглядна-дзейснай форме. У працэсе атрымання далейшага жыццёвага вопыту дзіця навучыцца дакладней вызначаць дадзеныя сувязі. Ужо дакрануўшыся да бліскучаму, але халоднага прадмеце, ён зразумее, што атрыманы апёк залежаў, не ад самога прадмета, а ад нечага іншага. Наглядна-дзейсны мысленне ў хлопцаў гэтага ўзросту звязана ў першую чаргу з непасрэдным ўзаемадзеяннем з прадметамі.\nРазвіццё мыслення ў дзяцей малодшых класаў\nНа дадзеным этапе разумовая дзейнасць дзяцей шмат у чым паўтарае мысленне дашкольніка. Аналіз навучальнага матэрыялу выконваецца тут пераважна ў наглядна-дзейсным плане. Аднак дзіця, пачынаючы наведваць школу, набывае практыку апасродкаванага мыслення, у якім істотнае значэнне мае гаворка. Дзякуючы прамовы першапачатковыя вобразы рэчаў (прадметаў) у яго свядомасці замяняюцца славеснымі пазначэннямі. Дзеці вучацца прымяняць мысленне сувязі - не вонкавыя вобразы прадметаў, а канкрэтныя паняцці пра іх. З дапамогай прамовы школьнікі могуць пазначыць не толькі прадметы самі па сабе, але і розныя адносіны, якія існуюць паміж імі. На дадзеным этапе развіцця дзіцяці велізарную ролю адыгрывае дакладнае слоўнае апісанне прадметаў і правільнае тлумачэнне існуючых паміж імі сувязяў.\nРазвіццё мыслення ў хлопцаў сярэдніх класаў\nВучоба ў школе, у сярэдніх класах, дае вялікую колькасць матэрыялу для развіцця мыслення і гаворкі. Дадзеныя працэсы пры вывучэнні розных прадметаў працякаюць па-рознаму і маюць свае асаблівасці на ўроках літаратуры, гісторыі, рускай мовы ці матэматыкі. Дзякуючы гэтаму разнастайнасці ўдасканальваецца развіццё творчага мыслення, выяўляюцца здольнасці да абстрактнага ўспрымання. Яго прадметам выступаюць больш абагульненыя заканамернасці паміж з'явамі грамадскага жыцця і прыроды.\nРазвіццё мыслення ў старшакласнікаў\nДзеці дадзенай узроставай катэгорыі, як правіла, ўжо маюць вялікі вопыт разумовай працы і ў сваім мысленні пачынаюць абапірацца на раней засвоеныя і выяўленыя веды аб агульных правілах рэчаіснасці. У старэйшых класах у дзяцей мысленне працуе на аснове набытых у працэсе школьнага навучання навуковых паняццяў. У адрозненне ад вучняў малодшых класаў, яны ўжо не проста запамінаюць, завучваць прапанаваны матэрыял, а імкнуцца пракрасціся ў самую сутнасць вывучаемых імі з'яў. Старшакласнікі вучацца надаваць сваім разумовым працэсам лагічную, строгую форму, у іх развіваецца здольнасць да аналізавання атрыманага матэрыялу, які яны асэнсоўваюць, робячы неабходныя высновы. На дадзеным этапе развіцця мыслення важную ролю набываюць здольнасці дзяцей лагічна правільна і дакладна выказваць у словах свае думкі.\nПрэзентацыя: вітаміны і карысныя рэчывы ў жыцці чалавека\nЯк знайсці плошчу трохвугольніка\nСпецыяльная педагогіка як навука\nЧастата абнаўлення экрана - якая лепш? Якую частату экрана ставіць\nБагажнік веласіпедны: апісанне, віды, характарыстыкі і водгукі\n«Любімы» (рэстаран). Рэстаран «Любімы» на індустрыяльным: водгукі\nЛазерная ліпасакцыя: водгукі пацвярджаюць высокую эфектыўнасць працэдуры\nЗаправа сацебели: рэцэпт на зіму\nВечназялёная діффенбахія. Ўплыў на чалавека\nСтруктура дыпломнай працы і асноўныя патрабаванні. Правілы напісання курсавой работы (для студэнтаў псіхолага-педагагічных спецыяльнасцяў)\nКалі тэчкі сталі цэтлікамі


Ухіляўся ад выплаты аліментаў – RH.by\nУхіляўся ад выплаты аліментаў\nУ панядзелак, 8 кастрычніка, суд Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці разгледзеў справу жыхара вёскі Мількаўшчына Валожынскага раёна па ўхіленні ад папраўчых работ.\nЖыхар Валожыншчыны, якому 28 гадоў, мае сярэднюю адукацыю, разведзены, нідзе не працуе, раней быў асуджаны за кіраванне машынай у нецвярозым стане і прыгавораны да года і шасці месяцаў папраўчых работ з утрыманнем 15 працэнтаў заработнай платы.\nДругую судзімасць атрымаў за тое, што не плаціў аліменты. За гэта яго прыгаварылі да двух гадоў папраўчых работ з частковым утрыманнем заработнай платы.\nНе адбыў ён і васьмі месяцаў пакарання, як учыніў яшчэ адно злачынства, прадугледжанае артыкулам 416 “Ухіленне ад адбывання пакарання ў выглядзе папраўчых работ”.\nНа працу ён некалькі разоў не прыходзіў без уважлівых прычын. Яго адтуль звольнілі. Новую працу не знайшоў і ў Крымінальна-выканаўчую інспекцыю не прыйшоў, хаця за 15 дзён павінны быў гэта зрабіць. Увесь час яго пад подпіс папярэджвалі аб тым, што ён можа быць асуджаны за ўхіленне ад папраўчых работ.\nШостага чэрвеня жыхар Валожыншчыны і наогул знік, такім чынам ухіляючыся ад пакарання. Але ў жніўні быў затрыманы.\nАбвінавачаны прызнаў сваю віну цалкам.\nСуд вынес пакаранне па артыкуле 416 “Ухіленне ад адбывання пакарання ў выглядзе папраўчых работ” Крымінальнага кодэкса Беларусі ў выглядзе аднаго года абмяжоўвання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.\nАле з-за таго, што абвінавачаны не адбыў пакаранне па нявыплаце аліментаў, яму дадалі яшчэ чатыры месяцы абмежавання волі.\nПрыгавор можа быць абскарджаны і апратэставаны ў Мінскім абласным судзе праз суд Маладзечанскага раёна на працягу 10 сутак з дня абвяшчэння.\nпамочнік пракурора Маладзечанскага раёна.\nПредыдущая статьяСхадзіў у госці\nСледующая статьяПаспрабаваў скрасці


Больш як 30 буйных мерапрыемстваў пройдзе ў Мінску да Дня Незалежнасці | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\nБольш як 30 буйных мерапрыемстваў пройдзе ў Мінску да Дня Незалежнасці\n25 чэрвеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Больш як 30 буйных культурна-масавых мерапрыемстваў, прысвечаных Дню Незалежнасці, пройдзе ў Мінску 2-3 ліпеня, паведаміў сёння на аператыўнай нарадзе ў Мінгарвыканкаме начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі Мінгарвыканкама Павел Скалабан, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nТак, 2 ліпеня каля Палаца спорту адбудзецца "Дзень вышыванкі" і фізкультурна-спартыўнае свята, у Палацы Рэспублікі ўрачысты сход і канцэрт майстроў мастацтваў "Васiльковае неба".\n3 ліпеня цэнтральнай падзеяй стане парад войскаў Мінскага гарнізона і масавы тэатралізаваны паказ "Мой родны кут" (пачатак у 10.00) ля стэлы "Мінск - горад-герой". У 21.00 пачнецца гала-канцэрт "Беларусь - адзіная Радзіма", кульмінацыяй стане стадыцыйная акцыя "Спяём гімн разам" (22.55).\nАсноўнымі канцэртнымі пляцоўкамі ў Дзень Незалежнасці будзе тэрыторыя ля Палаца спорту і Верхні горад. Канцэрты творчых калектываў і святочныя гулянні будуць арганізаваны ва ўсіх раёнах горада. Завершыцца вечар святочным салютам.\nНаземны грамадскі транспарт будзе хадзіць да 2 гадзін ночы, уваход у метро закрыецца ў 1.30.\nЯк паведамлялася, усяго план мерапрыемстваў уключае звыш 100 мерапрыемстваў. Святочная афіша размешчана на сайце Мінгарвыканкама. Святкаванне Дня Незалежнасці ўключае ў тым ліку цыкл спартыўных і спартыўна-забаўляльных мерапрыемстваў. Так, адбудуцца міжнародны турнір па сілавым экстрыме, пяршынствы па парусным спорце, лёгкай атлетыцы, спартыўных адзінаборствах. У парку імя 900-годдзя Мінска пройдзе дзіцячы велаквест, каля "Чыжоўка-Арэны" - вулічныя гонкі. Таксама ў праграме ёсць велапрабег па памятных месцах Мінска, квест-гульні, майстар-класы, мотапарад "Перамога", фестываль гіравога спорту і інш.


На поўначы Грэцыі ў суботу, 6 красавіка, працягнуліся сутыкненні паміж паліцыяй і мігрантамі, якія спрабавалі трапіць на тэрыторыю суседняй Паўночнай Македоніі. Сітуацыя на мяжы ўскладнілася яшчэ ў чацвер. У гэты дзень сотні бежанцаў, у тым ліку з дзецьмі, прыбылі да лагеру мігрантаў Дзіавата, недалёка ад мяжы з Паўночнай Македоніяй, і пачалі разбіваць намёты на полі побач з ім.\nПрычынай з’яўлення мігрантаў стала распаўсюджанне ў сацыяльных сетках інфармацыі пра адкрыццё памежнага пераходу для мігрантаў, піша dw.com. Заявы міністра міграцыі Дзімітрыса Вітсаса пра тое, што гэта хлусня, і мяжа не адкрыецца, не былі пачутыя. Мігранты адмаўляліся сыходзіць, нягледзячы на заклікі чыноўнікаў вярнуцца ў афіцыйныя цэнтры размяшчэння. Уцекачы незадаволеныя павольнай працэдурай прадстаўлення прытулку ў Грэцыі, а таксама ўмовамі ў перапоўненых цэнтрах часовага размяшчэння.\nМігранты неаднаразова спрабавалі прарваць паліцэйскія кардоны вакол лагеру і прарвацца да дарогі, якая вядзе да мяжы. Мігранты кідалі ў супрацоўнікаў органаў правапарадку камяні і бутэлькі, а паліцыя выкарыстала ў адказ слезацечны газ.\nБалканскі маршрут зачынены\nЦяпер Грэцыі ў спецыяльных цэнтрах і лагерах знаходзяцца дзясяткі тысячаў уцекачоў, у асноўным з Сірыі, Іраку і Афганістана. У 2016 годзе балканскія краіны зачынілі свае межы. Згодна з дублінскім пагадненнем, разглядаць заяўку на прадстаўленне прытулку ўцекачам павінна першая краіна ЕЗ, у якую трапляе прэтэндэнт.\nНелегальныя мігранты абіраюць шлях праз Беларусь\nТэгі: Bałkany Афіны бойкі Грэцыя дублінскае пагадненне закалоты з паліцыяў закатолы мігранты мяжа сірыйскія бежанцы сутыкненні уцекачы


БСДП (Грамада) распачне ў кастрычніку масавы прыём новых сябраў\n29 верасень 2007, 16:19\nПаводле БелаПАН Менскі гаркам Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) 28 верасьня прыняў рашэньне распачаць з кастрычніка кампанію масавага прыёму грамадзянаў у шэрагі партыі. Пра гэта ў інтэрвію агенцтву БелаПАН паведаміў намесьнік старшыні партыі Ігар Рынкевіч.\nПаводле яго, ідэя шырокага закліку ў БСДП (Грамада) прыхільнікаў сацыял-дэмакратычных ідэй належыць Аляксандру Казуліну.\n"Пачацца гэтая кампанія павінна была з красавіка 2006 году пасьля гэтак званых прэзыдэнцкіх выбараў, але арышт партыйнага лідэра яе сарваў. Пасьля судовага працэсу над Казуліным да гэтай ідэі вярнуліся. І вось у верасьні 2007 году Цэнтральны камітэт БСДП вырашыў, што актуальнасьць закліку да грамадзян аб уступленьні ў партыю яшчэ больш узрасла", — зазначыў І.Рынкевіч.\nБСДП (Грамада) спадзяецца, што "многія з тых, хто падтрымаў вылучэньне А.Казуліна кандыдатам у прэзыдэнты, падпісаў пэтыцыі за яго вызваленьне, а цяпер салідарызуецца зь яго палітычнымі поглядамі, могуць уступіць у партыю, якую ўзначальвае Казулін".\nКампаніяй прыёму грамадзян у БСДП будзе кіраваць старшыня сталічнай арганізацыі партыі Валер Фралоў, паведаміў І.Рынкевіч.


16 кастрычнік 2014, 15:10\nКіраўніцтва Беларускай фэдэрацыі футболу вядзе перамовы з колішнім форвардам менскага і кіеўскага «Дынама» і зборнай Беларусі Аляксандрам Хацкевічам.\nПасьля сэрыі няўдачаў беларускай каманды на старце адборачнага цыклю да Эўра-2016 галоўнага трэнэр Георгій Кандрацьеў сышоў у адстаўку, і з панядзелка гэтае месца вакантнае.\nСпартовыя чыноўнікі заклапочаныя тым, каб як найхутчэй знайсьці годнага пераемніка. Аляксандар Хацкевіч працуе цяпер з другім складам кіеўскага «Дынама». Ён пацьвердзіў, што прапанова ўзначаліць зборную Беларусі сапраўды паступіла.\nСпартовы аналітык, рэдактар сайту by.tribuna.com Максім Беразінскі так ацэньвае кандыдатуру Аляксандра Хацкевіча і спробы выратаваць беларускі футбол:\n«Што тычыцца Аляксандра Хацкевіча і таго, ці рэальна яшчэ нешта лячыць, то зборная ў любым разе ня можа быць бяз трэнэра, правільна? Нейкае рашэньне трэба прымаць у любым выпадку, таму фэдэрацыя і шукае гэтага трэнэра. Вось Хацкевіч — якраз адзін з галоўных кандыдатаў, паводле нашай інфармацыі таксама. Мне здаецца, гэта нядрэнны варыянт менавіта ў тым пляне, што зборная цяпер на пэрыфэрыі ўвагі. З боку Кандрацьева вельмі мала мэдыйнасьці было ў прынцыпе, таму прыход такога трэнэра эўрапейскай фармацыі, як Хацкевіч, які і ў вачах заўзятараў быў дастаткова добрым футбалістам, а па беларускіх мерках нават і легендарным, можа прынесьці відавочную карысьць, даць штуршок да таго, каб зборная зноў стала цікавая людзям. Бо 4,5 тысячы гледачоў на матчы са Славаччынай — гэта проста ганьба.\nЗ гэтага пункту гледжаньня мне падаецца, што запрашэньне Хацкевіча — цалкам нармальнае. Ну, а што ў яго ня вельмі шмат досьведу на дадзены момант, — дык трэба памятаць, што зборную ня трэба трэніраваць у штодзённым рэжыме. А што тычыцца разуменьня футболу, то пасьля працы з Лабаноўскім у Кіеве, упэўнены, з гэтым кампанэнтам у Хацкевіча ўсё ў парадку».\nПраз сваіх агентаў заяўкі на тое, каб прэтэндаваць на пасаду галоўнага трэнэра борнай Беларусі, даслалі яшчэ адзін легендарны ўкраінскі футбаліст — Алег Блахін і італьянскі спэцыяліст Джавані Трапатоні.


Лекцыі Тыдня Даступнасці (Відэа)\nУ рамках падзеі "Тыдзень Даступнасці" прайшлі публічныя лекцыі і майстар-класы. Мы прапануем Вашай увазе online-версіі мерапрыемстваў.\nМайстар - клас "Як зрабіць даступны сайт". Спікер: Аляксандр Севярын (Беларусь).\nЭксперт Тыдня Даступнасці: Марына Хадзіна - кіраўнік кар'ерных сэрвісаў кампаніі Head Hunter\nСёння на постсавецкай прасторы вельмі востра стаіць праблема працаўладкавання інвалідаў, і Беларусь не з'яўляецца выключэннем. Каб праблема не заставалася такой, а вырашалася ў максімальна сціснутыя тэрміны, патрэбныя зацікаўленыя ў гэтым людзі. Напрыклад, як кіраўнік кар’ерных сэрвісаў кампаніі Head Hunter Марына Хадзіна, якая прыехала ў Мінск, каб прачытаць лекцыю аб наяўнай праблеме.\n“Лекцыя атрымалася насычанай па змесце і па ўцягнутасці публікі. Госці актыўна ўдзельнічалі ў гутарцы і, не саромеючыся, задавалі хвалюючыя іх пытанні. Падабраўся цікавы склад спікераў: партал працы, цэнтр занятасці насельніцтва і прадстаўнік, які з’яўляецца якасным экспертам у метадалогіі і крытэрах ІПР, што дазволіла абмеркаваць праблему з розных гледзішчаў.\nПублічная лекцыя "Даступнасць навакольнага свету і шляхі адвакатавання заканадаўства аб даступнасці"\nСпікер: Капка Панаётава (Балгарыя)\nПублічную лекцыю "Даступнасць навакольнага свету і шляхі адвакатавання заканадаўства аб даступнасці" правядзе вядомая балгарская праваабаронца і актывістка руху за незалежнае жыццё людзей з інваліднасцю, Капка Панаётава (Балгарыя). Лекцыя будзе прысвечана таму, як ад тэорыі даступнасці перайсці да практычнага замацавання ў заканадаўстве прынцыпаў даступнасці, як абараніць свае правы ў пытаннях даступнасці.\nМерапрыемства адбудзецца 21 мая. Пачатак у 16.00. Уваход вольны. Адрас: Мінск, праспект Пераможцаў, дом 51, галерэя «PRезентацыя».\nПрактычны майстар-клас "Маніторынг безбар'ернага асяроддзя"\nСпікеры: Галіна Крот, Яўген Шаўко (Беларусь)\nПытанні архітэктурнай Даступнасці вельмі востра стаяць у нашай краіне. Маніторынгі безбар'ернага асяроддзя, якія праводзяцца грамадскімі арганізацыямі, паказваюць, што агульная даступнасць інфраструктуры не перавышае 35%, а 9 з 10 чалавек з інваліднасцю не могуць паўнавартасна карыстацца ўласным жыллём, бесперашкодна выходзіць і вяртацца дадому, што з'яўляецца прамым парушэнне правоў чалавека. Офіс па правах людзей з інваліднасцю сумесна з удзельнікамі кааліцыі "Даступнасць" у рамках праекта "Маніторынг безбар'ернага асяроддзя" распрацавалі і выдалі "Дапаможнік дзеля маніторынгу даступнасці архітэктурных аб'ектаў, будынкаў і збудаванняў для людзей з інваліднасцю" і "Інструмент для абследавання даступнасці аб'ектаў для людзей з інваліднасцю і іншых катэгорыяў фізічна аслабленых асобаў".


Будзьма беларусамі! » Прэзентацыя пяці тамоў дзённікаў Рыгора Барадуліна — 1 сакавіка\n22.02.2019 | Літаратура\nУ першы выпуск дзённікаў і запісаў (1951—1969) народнага паэта Беларусі Рыгора Барадуліна ўвайшлі вершы, якія не друкаваліся ў ранейшых зборніках, сяброўскія эпіграмы, віншаванні, дарчыя надпісы, а таксама малюнкі і аўтографы яго сяброў і знаёмых. Упершыню была надрукаваная самая першая невядомая раней паэма “Зацвітаюць купавы” (1958—1959), прысвечаная лёсу бацькоў паэта. Асобныя спасылкі на творы аўтара дапамогуць асабліва ўважлівым да яго жыцця, асобы і творчасці чытачам арыентавацца ў вялікай творчай спадчыне паэта. У другім выпуску (нататнікі за 1970—1978 гг.) сабраныя рабочыя штодзённікі, запісы шматлікіх паездак па гарадах і вёсках Беларусі, па рэспубліках Савецкага Саюза, а таксама зацемкі аб пабачаным ў падарожжы ў Фінляндыю, Швецыю і Данію. Трэці выпуск “Дзённікаў і запісаў.\nПаводле прэс-службы Саюза беларускіх пісьменнікаў


Пуцін анансаваў палёт рускіх на Марс ужо ў наступным годзе\n15.03.2018 / 19:54\nПуцін анансаваў палёт рускіх на Марс ужо ў наступным годзе верыце? 106\nУладзімір Пуцін заявіў, што у 2019 годзе Расія запусціць місію ў бок Марса. Ён расказаў пра гэта ў дакументальным фільме Андрэя Кандрашова.\n«Мы зараз будзем там ажыццяўляць беспілотныя, а потым і пілатаваныя пускі для даследавання далёкага космасу, і месяцовую праграму, затым даследаванне Марса. Першае — гэта зусім хутка, у 2019 годзе. Мы збіраемся запусціць у бок Марса місію», — распавёў Пуцін.\nТаксама ён анансаваў новыя даследаванні Месяца, адрозныя ад тых, што праводзіліся ў СССР. Паводле слоў Пуціна, на спадарожніку «ёсць чым займацца», і менавіта адтуль пачнуцца даследаванні іншых планет і «далёкага» космасу.\n«Нашы спецыялісты паспрабуюць зрабіць высадкі на полюсе, бо ёсць падставы меркаваць, што там можа быць вада», — заявіў кіраўнік Расіі.\nЛатвія збіраецца вярнуцца да вайсковага прызыву 1\nПаўла Вінаградава этапавалі ў ваўкавыскую калонію\nПалітвязня Мікалая Дзядка перавялі ў гродзенскую турму\n«Гэта можа казаць пра недаверлівасць і фобіі Пуціна, напрыклад, боязь біялагічнай зброі». Як ахоўваюць здароўе прэзідэнта Расіі 1\nЖурналістку Кацярыну Андрэеву зноў судзяць. Ёй пагражае да 15 гадоў 2\nБеларусам, якія ляцяць у Расію, больш не патрэбны ПЛР-тэст\nШто парнаграфія робіць з дзіцячым мозгам, і як зрабіць, каб яна да не трапляла да падлеткаў\nБылая кіраўніца МЗС Аўстрыі, на вяселлі якой гуляў Пуцін, пакінула краіну 2\nСвятлана Ціханоўская сустрэлася з прэзідэнтам Польшчы\nМаеце вакансію? Румас вярнуўся з Расіі і шукае працу ў Мінску 2\nЧалы на стрыме з Ціханоўскай падказаў беларусам пытанне, роўнае па значнасці ўкраінскаму «Чый Крым?» 42


Чарговы форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі вырашана прысвяціць гістарычнай спадчыне Вялікай Перамогі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэгіёны » Чарговы форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі вырашана прысвяціць гістарычнай спадчыне Вялікай Перамогі\nПершае пасяджэнне арганізацыйнага камітэта па падрыхтоўцы і правядзенні VІІ Форуму рэгіёнаў Беларусі і Расіі прайшло пад кіраўніцтвам старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Наталлі Качанавай.\nЯна паведаміла, што чарговы форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі вырашана прысвяціць гістарычнай спадчыне Вялікай Перамогі. Заява ў пэўнай ступені нечаканая, бо самі форумы былі задуманы як маштабныя, але ўсё ж як гаспадарчыя мерапрыемствы. Нагадаем, асноўнай мэтай першага форуму было аб'яднанне намаганяў рэгіёнаў Беларусі і Расіі дзеля гарантавання харчовай бяспекі абедзвюх краін. Мэта, як бачым, чыста эканамічная, хоць і, вядома, з палітычным падтэкстам. Адным з вынікаў форуму тады сталі рэкамендацыі па ўдасканаленні нарматыўна-прававой базы для паскарэння развіцця аграпрамысловых комплексаў Беларусі і Расіі ва ўмовах стварэння Еўразійскага эканамічнага саюза.\nГэтыя дакументы, накіраваныя на гарманізацыю і ўніфікацыю нацыянальных заканадаўстваў, і сёння спрыяюць правядзенню ўзгодненай аграрнай палітыкі, распрацоўцы перспектыўных рэсурсазберагальных тэхналогій і абсталявання для вытворчасці экалагічна чыстых відаў сельскагаспадарчай прадукцыі, нарошчванню экспартнага патэнцыялу, выпуску біялагічна паўнавартасных камбікармоў, абмену актуальнай інфармацыяй.\nДругі форум рэгіёнаў ужо быў прысвечаны прамысловай палітыцы Саюзнай дзяржавы, удзелу ў яе выпрацоўцы і ажыццяўленні органамі мясцовага самакіравання. Тэма трэцяга форуму: «Рэалізацыя ўзгодненай сацыяльна-эканамічнай палітыкі ў Саюзнай дзяржаве: дасягненні, праблемы, шляхі вырашэння і перспектывы».\nУсе наступныя форумы так ці інакш садзейнічалі ўзмацненню інтэграцыйнага патэнцыялу рэгіёнаў Расіі і Беларусі ў самых розных сферах. Увогуле гэтыя сустрэчы прадэманстравалі даволі высокую эканамічную эфектыўнасць: па выніках шасці форумаў было падпісана 302 пагадненні аб супрацоўніцтве, заключана камерцыйных кантрактаў на суму каля 2 млрд долараў ЗША.\nVІІ Форум рэгіёнаў запланаваны на восень і пройдзе на тэрыторыі Мінска і Мінскай вобласці. Мяркуецца, што яго ўдзельнікі засяродзяцца на абмеркаванні вынікаў святкавання ў свеце 75-годдзя заканчэння самай страшнай за ўсю гісторыю чалавецтва вайны. Таму ўзгодненая з Саветам Федэрацыі Расіі тэма форуму гучыць так: «Гістарычная спадчына Вялікай Перамогі як аснова развіцця сацыяльна-эканамічных і духоўных сувязяў народаў Беларусі і Расіі».\nУ размове з журналістамі Наталля Качанава падкрэсліла: Савет Рэспублікі разлічвае, што форум пройдзе на высокім арганізацыйным узроўні. Паводле яе слоў, гэта будзе вельмі маштабнае мерапрыемства, якое дазволіць рэгіёнам выйсці на новы ўзровень супрацоўніцтва па ўсіх напрамках. А каб яно атрымалася і плённым, і запамінальным, старшыня Савета Рэспублікі ў ходзе пасяджэння аргкамітэта заклікала яго ўдзельнікаў зрабіць трохдзённую праграму маючага адбыцца форуму насычанай і цікавай. Яго работа разгорнецца ў пяці секцыях. Напрыклад, у адной з іх будзе абмеркавана тэма: «Подзвіг савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне — аснова выхавання патрыятызму і грамадзянскай адказнасці». Сугучная парадку дня форуму і тэма іншай секцыі: «Беларусь і Расія: пашырэнне сумесных намаганняў па супрацьдзеянні гераізацыі нацызму на міжнародных пляцоўках».\nАдзначым, што на форуме абмяркуюць супрацоўніцтва не толькі ў кантэксце захавання гістарычнай спадчыны і патрыятычнага выхавання, але і сумесныя эканамічныя праекты. Таксама будуць падпісаны новыя пагадненні аб супрацоўніцтве і камерцыйныя кантракты.\nЗапланавана пасяджэнне міжпарламенцкай камісіі Савета Рэспублікі Беларусі і Савета Федэрацыі Расіі па міжрэгіянальным супрацоўніцтве. Намечана таксама сустрэча спікераў верхніх палат беларускага і расійскага парламентаў з кіраўнікамі рэгіёнаў краін.\nТаксама ў праграме VІІ Форуму значыцца наведванне гасцямі гісторыка-культурных аб'ектаў, якія звязаны з апошняй вайной. Напрыклад, музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, «Лініі Сталіна», Хатыні, Кургана Славы і ншых.\n1985 На Гродзеншчыне некалькі гадоў існаваў эксклаў Літвы. Але незразумела, што было потым\n873 Пад Мінскам імкліва разбураецца сядзіба Хмараў\nШто рабіць з нядобрасумленнай канкурэнцыяй?


Гурт «Крама» прэзентаваў канцэртную версію «Стэфкі праз 30 год» / Мой BY — Информационный портал Беларуси. Новости Беларуси\nГурт «Крама» прэзентаваў канцэртную версію «Стэфкі праз 30 год»\nУпершыню яна прагучала на апошнім выступе гурта ў канцы 2016 года.\nГурт «Крама» прэзентуе на Еўрарадыё канцэртную версію новай песні «Стэфка праз 30 год». Упершыню яна прагучала на апошнім выступе гурта ў канцы 2016 года.\nУвогуле, «Стэфка» — адна з песень гурта «Бонда», аўтарамі якой з'яўляюцца бубнач Сяргей Кныш і спявак Ігар Варашкевіч. Пасля таго, як музыкі сышлі з «Бонды», яны сталі граць у «Краме», адпаведна, некаторыя песні іх аўтарства — «Мама», «Стэфка», «Слуцкая брама»сталі выконвацца новым гуртом. Пазней Сяргей Кныш перастаў пісаць тэксты і цалкам адышоў ад музыкі. «Стэфка»ж стала хітом не толькі гурта «Бонда», але і «Крама», а яе прыхільнікі задумаліся пра лёс самой дзяўчыны, ды і музыкі падумалі: чаму б не?\n«Сяргей знайшоў вельмі ўдалы вобраз — рамантычнае каханне звычайных беларускіх хлопца і дзяўчыны з невялікага мястэчка ці вёскі, — распавядае цяперашні тэкставік «Крамы» Зміцер Лукашук, які ўзяўся прыдумаць працяг гісторыі пасля таго, як Ігар Варашкевіч напісаў мелодыю ў духу першай «Стэфкі». — У аснову наступнай "серыі" я паклаў лёс нашай рок-н-рольнай тусоўкі, удзельнікаў гурта «Крама». Як мы жылі? Зразумела, не зусім у стылі сэкс-драгз-рок-н-рол, але без алкаголю, музыкі і вясёлых прыхільніц не абыходзілася. Не склалася жыццё ў герояў «Стэфкі», бо хлопец палюбіў алкаголь, больш думаў пра «гулі», чым пра сур'ёзныя адносіны. Стэфка ж — нармальная беларуская дзяўчына, якая хацела светлага кахання і адказнага мужа, а не раздзяўбая рок-н-рольшчыка. Ён разумее, што ён вінаваты ў тым, што ў іх не атрымалася, ён яе дагэтуль кахае, але не можа змяніць свой лад жыцця».\nПесня "Стэфка праз 20 гадоў" увайшла ў альбом "Крамы" 2007 года "Усё жыццё — дзіўны сон". Але музыкі вырашылі на гэтым не спыняцца і зрабіць з гісторыі трылогію. Прайшло яшчэ 10 гадоў, героі наблізіліся да перадпенсійнага ўзросту. І вось яны выпадкова сустракаюцца.\n«Яна ўжо бабуля, у яе ёсць унукі, у яго жыццё ў плане сямейным не склалася. І што далей? — працягвае Зміцер Лукашук, які ўзяўся і за трэцюю «Стэфку». — У нас было шмат ваганняў. Бо, з аднаго боку, хацелася напісаць баладу кшталту Стэфка «пайшла ўгару», зрабіла кар'еру, стала чыноўніцай, жартавалі нават, што гастролькі на канцэрты выдае».\nАле, кажа Лукашук, вырашылі ў выніку спыніцца на простым варыянце песні: маўляў, жыццё прайшло, але ўсё добрае ў ім застаецца. Хаця думаць над лёсам Стэфкі Змітру даводзілася нават па начах:\n«Тры разы я перапісваў тэкст, у выніку канчатковыя праўкі я ўносіў на рэпетыцыі непасрэдна перад прэзентацыяй... Ёсць у Ігара песні, якія не «кладуцца»мне, не магу напісаць тэкст, і ўсё. А некаторыя, калі музыка падабаецца, нараджаюцца адразу. Так і тут было, першы баладны тэкст ўначы прыйшоў у галаву, хаця, разумеў, што ён не пойдзе, бо не клаўся на музыку Ігара».\nШто думае пра працяг гісторыі аўтар першай «Стэфкі»Сяргей Кныш?\n«Лёс Стэфкі мог скласціся па-рознаму, — кажа былы бубнач «Крамы». — Але тое, што атрымалася ў Лукашука, мне падабаецца. Што будзе са Стэфкай далей — не ведаю».\nАле, кажа Зміцер Лукашук, «крамчукі»вырашылі на трылогіі скончыць гісторыю Стэфкі, хоць сам Зміцер спадзяецца, што аднойчы гурт перадумае.\n«Троица» начала сбор средств на издание нового альбома\nВ Орше представили песни Макаревича по-белорусски\n«Ленинград» феерично выступил на переполненной «Минск-Арене»\nИгорь Ворошкевич: Белорусскому музыканту лучше петь на родном языке\nЛявон Вольский выступает на выставке картин «Музыка без границ»\nБелорусская группа Agata сорвала овации в Варшаве\nБелорус Егор Шаранков покорил украинский «Голос»\n«Твоя музыка всегда будет внутри нас»: Не стало одного из отцов рок-н-ролла Чака Берри\nИгорь Ворошкевич раскрыл секрет молодости «Крамы»\n19.11.2018 Евро подорожал на первых торгах недели\n19.11.2018 Андрей Шарендо: Надо настаивать на полном закрытии аккумуляторного завода под Брестом\n19.11.2018 Евродепутат призвала страны ЕС выйти из Интерпола, если его возглавит россиянин\n19.11.2018 Алиев отметил конкретные результаты по всем направлениям белорусско-азербайджанского сотрудничества\n19.11.2018 Лукашенко - Алиеву: Мы с вами очень близкие люди\n19.11.2018 Ямочный ремонт по-бобруйски: дыру в тротуаре заткнули... пнем\n19.11.2018 Как на российских шоу работают проплаченные украинские эксперты\n19.11.2018 Брестский активист: Власти пытаются уйти от ответственности за АКБ\n19.11.2018 Переиграть Москву\n19.11.2018 Максим Володько перейдет в «Оренбург» по окончании сезона


У 12-ы раз Міжнародны ўніверсітэт МІПСА арганізаваў юрыдычную алімпіяду "Моладзь за мір". 26.09.2017, Sputnik Беларусь\n15:31 26.09.2017 (абноўлена: 13:06 27.09.2017)\nУ 12-ы раз Міжнародны ўніверсітэт МІПСА арганізаваў юрыдычную алімпіяду "Моладзь за мір".\nКаманды з сямі краін узялі ўдзел у міжнароднай юрыдычнай алімпіядзе "Моладзь за мір". Студэнты прыехалі з Расіі, Украіны, Вялікабрытаніі, Малдовы, Арменіі, Казахстана, а МІПСА выставіў уласную каманду ад Беларусі.\n"У 2006 годзе ўдзельнікі алімпіяды прынялі зварот з заклікам адмовіцца ад выкарыстання зброі як сродка дасягнення палітычных мэтаў да ўрадаў 191 краіны свету і ўручылі яго прадстаўнікоў акрэдытаваных у Беларусі пасольстваў", — распавялі арганізатары алімпіяды.\nСёлета ўдзельнікі будуць працаваць над іх вырашэннем канфліктаў у міфічнай краіне, падобнай на сусвет рамана "Уладара пярсцёнкаў" Джона Ранальда Руэла Толкіна, але ў гэтых выдуманых канфліктах можна будзе ўбачыць элементы рэальна існуючых. Як праходзіла адкрыццё алімпіяды, глядзіце на відэа.


Кухни итальянские в москве\nГалоўная ➠ Усякае ➠ Кухни итальянские в москве\nКалі вы шануеце камфорт, вытанчанасць стылю і шматфункцыянальнасць, то вам неабходна купіць італьянскую кухню. Тут кожная палка, скрыню і выступ нясуць сваю функцыянальную нагрузку. Дызайнеры, распрацоўваючы такую мэблю, імкнуцца ўсё размясціць такім чынам, каб нічога лішняга не кідалася ў вочы.\nЕсли вас интересуют кухни итальянские в москве, стоит заглянуть на этот сайт zetta.ru вы найдете кухни итальянские в москве отличного качества и по доступной цене.\nКухні і Італія - гэтыя два словы ўжо даўно па праву стаяць побач. Італьянскія майстры захоўваюць векавыя традыцыі вытворчасці, якія ідэальна спалучаюцца з сучаснымі стылямі і тэхналогіямі. Ствараючы італьянскія элітныя кухні, вытворцы дапамагаюць вам адчуць непаўторную атмасферу, якая натхняе на стварэнне кулінарных шэдэўраў.\nІтальянскія кухні - гэта разнастайнасць стыляў і выдатную якасць\nУ нашай краіне вельмі шмат прыхільнікаў італьянскай прадукцыі і культуры: моды, кухні, мэблі. Напэўна, дзякуючы італьянскім страў, а менавіта, працэсу іх падрыхтоўкі, і былі распрацаваны элегантныя, якасныя і шматфункцыянальныя італьянскія кухні. Тут усё размешчана максімальна зручна, нішто не стварае дыскамфорту і не адцягвае ад працэсу падрыхтоўкі. Прымаць ежу ў асяроддзі такой мэблі - адно задавальненне. Вы нібы апыняецеся ў Італіі, атрымліваеце асалоду ад яе прыгажосцю і пышнасцю.\nЗвычайна, кухні з Італіі вырабляюць у двух стылях: класіка і мадэрн. Класіка адрозніваецца вытанчанасцю і практычнасцю, а мадэрн - плыўнасцю ліній і сучаснымі тэхналогіямі. Радзей сустракаюцца кухні ў стылях арт-дэко або барока. Дзякуючы разнастайнасці стыляў і выдатную якасць італьянская мэбля для кухні з'яўляецца самай папулярнай на спажывецкім рынку ўсяго свету.\nВытанчаная мэбля для раскошнага інтэр'еру кухні\nІтальянскія кухні дапоўнены элементамі ручной працы, вытанчанай інкрустацыяй і вытанчанай разьбой. Усё гэта надае мэблі непаўторнае аблічча, які не пакіне абыякавым нават самага патрабавальнага пакупніка.\nКупіць італьянскую кухню нядорага пад заказ можна ў салонах мэблі "Тэатр інтэр'ер" ў дызайн-студыі "Італія Кухні". Мы на працягу многіх гадоў працуем з самымі вядомымі фабрыкамі Італіі, забяспечваючы нашым пакупнікам самыя выгадныя ўмовы і самыя кароткія тэрміны дастаўкі кухні з Італіі. А нашы дызайнеры-кансультанты дапамогуць Вам у стварэнні праекта.\nКупіць італьянскую кухню ў Маскве зручней за ўсё на Расторгуевском. Тут прадстаўлена вялікая экспазіцыя выставачных узораў італьянскіх кухняў, таму ўсю мэблю можна падрабязна паглядзець і па вартасці ацаніць якасць мэблі ад італьянскіх майстроў.\nЗвяртайцеся да нас, калі хочаце купіць кухню! Цудоўная Італія ўжо заўтра стане часткай вашага дома!\nЗаузятары варонежскага Бурана далі камандзе ляшчоу за правальны выезд\nПутевки в петербург\nВаронежская спартсменка заваявала бронзу на першынстве Расіі па кулявой стральбе