«Дзякуй участковаму — ён нас добра беражэ». Як міліцыя праводзіць прафілактычны рэйд падчас сітуацыі з каранавірусам | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сілавыя структуры » «Дзякуй участковаму — ён нас добра беражэ». Як міліцыя праводзіць прафілактычны рэйд падчас сітуацыі з каранавірусам\n«Без мiлiцыi мы нiяк», — рэзюмаваў Прэзiдэнт Беларусi Аляксандр Лукашэнка падчас сустрэчы з мiнiстрам унутраных спраў Юрыем Караевым, маючы на ўвазе сiтуацыю з каранавiрусам. Кiраўнiк краiны адзначыў, што не проста так закрануў гэтую тэму: у прадухiленнi распаўсюджвання небяспечнага захворвання павiнна дапамагаць i мiлiцыя: «Трэба раiць людзям, асаблiва старым, дзесьцi дапамагчы, падказаць. Калi камусьцi трэба — хлеба i малака ў краме набыць i аднесцi. Лепш няхай яны пабудуць дома». Карэспандэнт «Звязды» паназiрала, як з улiкам гэтых рэкамендацый працуюць сёння ўчастковыя ў сельскай мясцовасцi.\nМаёр мiлiцыi Вячаслаў Агароднiкаў — старшы ўчастковы iнспектар Магiлёўскага РАУС, у яго адмiнiстрацыйны ўчастак уваходзяць пасёлак Буйнiчы, а таксама Галынец i Цiшоўка. Большасць жыхароў — пенсiянеры, а яшчэ, як i ў iншых невялiкiх населеных пунктах, тут хапае людзей, якiя любяць выпiць i не спяшаюцца працаўладкавацца. I тыя, i другiя на асаблiвым улiку. Бо пенсiянеры якраз часцей за ўсё становяцца закладнiкамi так званых асацыялаў. Каб ведаць, чым дыхае падшэфная яму тэрыторыя, участковы рэгулярна наведвае такiх людзей. Для жыхароў ён свой чалавек, з якiм можна падзялiцца любымi праблемамi. Бо акрамя таго, што Вячаслаў Агароднiкаў мiлiцыянер, ён яшчэ i дэпутат — народны абраннiк. Яму расказваюць нават такое, чым не з кожным сваяком падзеляцца.\nДарэчы, перад тым як адправiцца ў рэйд, ён дэманструе наяўнасць маскi i дэзынфектара. Маўляў, добра ведаем, у якой абстаноўцы даводзiцца працаваць. I сур'ёзна дадае, што яго задача — прапанаваць дапамогу i папярэджваць медыкаў, калi заўважыць нешта падазронае сярод сваiх падапечных.\nПершы наш клiент — Сяргей, 49-гадовы жыхар вёскi Галынец. Мужчына нiдзе не працуе, злоўжывае алкаголем. Жыве тым, што «калымiць» на паслугах для насельнiцтва — дровы коле, градкi ўскопвае, ваду носiць, калi трэба... Дом, якi ён дзелiць з братам, — на ўскрайку вулiцы. Брамка расчынена насцеж, гаспадароў няма. Але раптоўна на гарызонце з'яўляецца мужчына, якi накiроўваецца да нас. Гэта i ёсць той самы Сяргей — заўважыў машыну ўчастковага i спяшаецца яго павiтаць. Пад вокам сiняк, на галаве шрамы, але расказваць участковаму, адкуль гэтыя адзнакi «прыгажосцi», не спяшаецца. Маўляў, так, вытворчыя траўмы. Мужчына перыядычна кашляе, i я адыходжу ад яго на бяспечную адлегласць.\n— Не, гэта не каранавiрус, — супакойвае ён. — Я сябе нармальна адчуваю. У нашай вёсцы гэтай хваробы наогул няма. Якi там каранцiн? Сядзець дома не магу, трэба на хлеб зарабляць.\n— Парадак у хаце навёў? — строга пытаецца ўчастковы. Той мармыча, што часу не было, але паслухмяна вядзе нас у дом. У нос шыбае непрыемны пах, у хаце быццам пранёсся ўраган, i наступствы яго так нiхто i не паспрабаваў лiквiдаваць.\nУчастковы пагражае адправiць мужчыну на прымусовае лячэнне ад алкагалiзму, калi той не возьмецца за розум. Сяргей абяцае выправiцца, прызнаецца, што зусiм адмовiцца ад гарэлкi не можа, але не будзе злоўжываць.\nМужчына зноў кашляе, i я пытаюся, чаму ён не iдзе ў палiклiнiку.\n— Ды ён некалькi дзён таму ўжо там быў, — адказвае за яго ўчастковы. — Там яму i лёгкiя праверылi, i кроў — усё ў парадку. А яшчэ ездзiлi ў наркадыспансер, дзе прайшлi камiсiю на прадмет магчымасцi адпраўлення ў лячэбна-працоўны прафiлакторый. Урачы былi ў шоку, калi на пытанне «Колькi вы можаце выпiць бутэлек гарэлкi?» ён адказаў, што адна бутэлечка для яго — гэта ў роце папаласкаць.\n— Гэты кантынгент хварэе толькi на адно — на злоўжыванне алкаголем, — кажа Вячаслаў Агароднiкаў, калi мы едзем на наступны адрас. — Кола знаёмых Сяргея мне добра вядомае. Я ведаю, з кiм ён можа пiць i ў каго. Ён гэта таксама ведае i не падманвае. I яго брат пiтушчы. Бацькi былi добрыя, а вось сыны п'янiцы.\nУ планах участковага — наведаць яшчэ адзiн дом, дзе таксама злоўжываюць моцнымi напоямi. Там жывуць бацька з сынам. Але, як высветлiлася, у хаце iм не сядзiцца. Уваходныя дзверы падпёртыя вiламi.\n— Сын, магчыма, працуе, — мяркуе Вячаслаў Агароднiкаў. — Яму дапамаглi адкрыць IП, i цяпер ён спецыялiзуецца на нарыхтоўцы дроў. А вось бацька — пенсiянер i ўжо, напэўна, пайшоў кудысьцi ў госцi. Трэба будзе потым яшчэ раз сюды заехаць.\nПраверка схiльных да злоўжывання алкаголем асоб — адзiн са штодзённых абавязкаў старшага ўчастковага. Акрамя гэтага, трэба працаваць з матэрыяламi спраў на тых, хто парушае законы, весцi прафiлактычныя гутаркi з жыхарамi, каардынаваць работу падначаленых яму ўчастковых.\nУ Цiшоўцы мы спачатку накiроўваемся ў паштовае аддзяленне.\n— Гэта тое месца, дзе часцей за ўсё бываюць людзi, i наша паштальён добра ведае, чым дыхае насельнiцтва, — тлумачыць участковы. — Нядаўна заехаў на пошту спытацца, як справы, i тут да мяне грамадзянка звярнулася. Сказала, што знайшла патроны, якiя захоўваў яе памерлы сужэнец. З'ездзiлi да яе, факт пацвердзiўся, i я вызваў аператыўна-следчую групу, якая канфiскавала боепрыпасы.\nПершае, што трапiла на вочы, калi мы адчынiлi дзверы пошты, — памятка на шкляной перагародцы, дзе вялiкiмi лiтарамi пазначана: з мэтай прафiлактыкі вострых рэспiраторных захворванняў людзi павiнны трымаць дыстанцыю 1,5—2 метры.\nПаштальён Святлана (яна ж выконвае абавязкi начальнiцы паштовага ўчастка) адразу пачала дзялiцца апошнiмi навiнамi. Паскардзiлася на жыхарку, якая крыўдзiць старую мацi, адбiрае ў яе пенсiю. Мацi ходзiць галодная, у краме бярэ прадукты «на вэксаль». Участковы адзначае, што ў днi выплаты пенсiй на ўчастку сапраўды адбываецца ўсплёск п'яных дэбошаў. Таму iнфармацыя, якой яны абменьваюцца са Святланай, вельмi важная.\nКалi заходзiць размова пра каранавiрус, Святлана дэманструе першасныя сродкi абароны ад гэтай напасцi, але просiць яе не фатаграфаваць. Вунь лепш зварот да насельнiцтва фатаграфуйце, раiць яна.\n— Мы працуем з гэтай пошасцю калектыўна, — кажа Святлана. — I правiлы паводзiн ведаем добра. Кашляць, напрыклад, трэба ў локаць. А наогул кожны чалавек павiнен клапацiцца пра сябе i думаць пра iншых. Мае бабкi i ўсе, хто сюды прыходзiць, свядомыя. Калi прастудзiлiся, надзяваюць павязкi. Моладзь на ўсякi выпадак трымаецца далей ад старых. Раней такога не было. Некалькi дзён таму, калi пенсiю выдавала, людзей было зашмат, старыя не вельмi спяшалiся дамоў. У iх нервовы стрэс ад гэтага каранавiруса, даводзiлася супакойваць, знiжаць напружанне.\nРаптам на пошту заходзiць малады мужчына i жартаўлiва пытаецца: «Цi прыйшла мне пасылка з Iталii?» Кожны разумее, што смешнага ў тым, што адбываецца ў свеце, мала, але ж трэба неяк расслабляцца. Тым не менш, як мне здалося, на вёсцы ўсё ж такi спакайней, чым у горадзе.\nЖыхарка Цiшоўкi Юлiя Дзям'янаўна Стадольнiк (на фота), да якой мы завiталi ў гэты дзень, размяняла ўжо восьмы дзясятак, але склаўшы рукi не сядзiць. Шчыруе па гаспадарцы. Трэба курам ежу варыць, да пасяўной рыхтавацца.\n— Пра каранавiрус ужо i слухаць не хочацца, — кажа яна, адарваўшыся ад спраў. — Па тэлевiзары кожную хвiлiну пра яго кажуць. Надакучыла. Маскi? Не, не купляла. Iх жа няма ў продажы. Ад чужых трымаюся на дыстанцыi да двух метраў. Ды я нiкуды i не хаджу. Ногi баляць. А прадукты нявестка прыносiць. Мы з дзедам жывём удвух. Нiхто з чужых да нас не прыходзiць. Толькi свае. Бульба ёсць, козачка малаком забяспечвае — так што не прападзём. А зламыснiкаў у нас у вёсцы няма. Дзякуй участковаму — ён нас добра беражэ.\nБольш важна для пенсiянеркi было данесцi да мiлiцыянера iнфармацыю пра тое, што мясцовы алкаголiк пачаў бузiць. Няма ад яго нiякай рады, дапамажы, даражэнькi, прасiла яна. I ўчастковы паабяцаў разабрацца, арганiзаваць бузацёру «першую камiсiю» для накiравання ў ЛПП. Звычайна гэта дапамагае.\nДзмiтрый Iгнатовiч, афiцыйны прадстаўнiк УУС Магiлёўскага аблвыканкама:\n— Шмат увагi ўдзяляецца ўразлiвым катэгорыям насельнiцтва — пажылым, адзiнока пражываючым грамадзянам. Цяпер сацыяльныя службы, пошта, БРСМ, Чырвоны Крыж i iншыя арганiзацыi iмкнуцца дапамагчы такiм людзям з дастаўкай прадуктаў, пенсii i ўсяго неабходнага. Але пад маскай памочнiка ў дом могуць паспрабаваць пранiкнуць i зламыснiкi з мэтай абрабаваць старога чалавека. Мы гэта ведаем i трымаем на кантролi. Папярэджваем пенсiянераў, каб не былi вельмi даверлiвыя, патрабавалi ў незнаёмцаў дакументы, а калi што, не саромелiся тэлефанаваць нам. Мы аператыўна адрэагуем на кожны сiгнал. Наогул нашы супрацоўнiкi гатовы аказаць старым людзям абсалютна любую дапамогу.


Што лепш Сістэмы астуджэння? Каб знайсці найлепшую якасць Сістэмы астуджэння ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавікі, дыстрыбутара і завода\nFrenway Products Inc. з'яўляецца адным з вядомых імёнаў, якія ўдзельнічаюць у Taiwan ў вытворчасці, пастаўшчык і экспарце поўны спектр Сістэмы астуджэння. Для таго каб забяспечыць якасць нашага асартыменту, мы вырабляем гэта выкарыстанне высакаякаснага матэрыялу, які мы закупляць ад сертыфікаваных пастаўшчыкоў. Мы прапануем гэтыя прадукты з рознымі градацыямі ў памерах і спецыфікацыі наладжвальныя ў адпаведнасці з дакладным патрэбам кліентаў. Наш асартымент карыстаецца вялікім попытам у нашых кліентаў распаўсюдзілася па ўсім міжнародным рынку і можа быць узяты ў галіны цэн.\nКаб знайсці і набыць лепшае Сістэмы астуджэння, вам трэба ведаць пра найвышэйшую якасць Сістэмы астуджэння вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка і дыстрыб'ютара з завода ў Taiwan\nКампанія створана на працягу многіх гадоў і з'яўляецца прафесійным вытворцам завода, Сістэмы астуджэння. З назапашаным шматгадовым вопытам. Мы маем выдатныя паказчыкі ў гэтай галіне. Прадукцыя мае стабільнае якасць і высокаканкурэнтаздольныя цэны. Забяспечыць лепшыя прадукты і забяспечыць лепшыя паслугі. У нас ёсць лепшыя магчымасці кіравання і інавацыйнае развіццё працягваюць наладжваць доўгатэрміновыя дзелавыя адносіны з кліентамі з усяго свету.


Як правільна падключыць сувязе - Блог пра рамонт\nКалі ў вашай кватэры маецца вялікая колькасць бытавой тэхнікі, тады вам у абавязковым парадку варта ўсталяваць такі апарат, як СУВЯЗЕ. Інакш уся бытавая тэхніка будзе знаходзіцца пад вялікай пагрозай. У артыкуле мы разгледзім як правільна падключыць падобнае прылада і аўтамат у кватэры і прыватным доме, прадэманструем схемы, фота і відэа інструкцыі.\nМантаж такіх прылад неабходны па некалькіх прычынах. Галоўным чынам, ён быў распрацаваны для абароны. Ад чаго? Па-першае, СУВЯЗЕ абараняе людзей ад паразы іх токам, асабліва ў тых выпадках, калі ў электраўстаноўцы існуюць няспраўнасці. Па-другое, прылада спрацоўвае і адключае ток па прычыне выпадковага ці памылковага судотыку з токаводнымі часткамі электраўстаноўкі, на выпадак калі адбываецца ўцечка току. І, па-трэцяе, прадухіляецца ўзгаранне электраправодкі ў выпадку замыкання. Як відаць з пералічанага, гэты аўтамат на самай справе выконвае найважнейшую функцыю.\nСёння можна сустрэць дыферэнцыяльныя аўтаматы, асаблівасць якіх заключаецца ў аб'яднанні аўтаматычнага выключальніка і СУВЯЗЕ. Іх перавага заключаецца ў тым, што ў шчытку яны займаюць менш месцы. Ва ўсіх выпадках пры падключэнні ўсе кантактныя злучэнні павінны падводзіцца да яго не знізу, а толькі зверху. Адна з прычын заключаецца ў больш эстэтычным выглядзе. Але існуе куды больш важкая прычына. Справа ў тым, што СУВЯЗЕ здольны зніжаць каэфіцыент карыснага дзеяння працы ўсіх бытавых прадметаў. Больш за тое, пры рамонтных працах электрык ня заблытаецца, і яму не давядзецца вывучаць складаныя, заблытаныя схемы. Такім чынам, зараз прыйшоў час разгледзець варыянты падлучэння.\nВядомыя чатыры варыянты падлучэння:\nПадключэнне двухполюснага да аднафазнай сеткі.\nПадключэнне четырехполюсной да трохфазнай сеткі з ужываннем нейтрал.\nПадключэнне четырехполюсной да трохфазнай сеткі без выкарыстання нейтрал.\nПадключэнне четырехполюсной ў аднафазнай сеткі.\nРазгледзім кожны выпадак у асобнасці.\nПадключэнне двухполюснага СУВЯЗЕ да аднафазнай сеткі\nСярод усіх пералічаных метадаў падлучэння, гэта, бадай, самая распаўсюджаная схема. Пры яе падключэнні адсутнічаюць складаныя абароты. Больш за тое, такі прыбор можна падключыць і самастойна. Для гэтага на корпусе або ў пашпарце неабходна даведацца, дзе менавіта на аўтамаце размяшчаецца нейтралы або нуль, а таксама фаза. Як правіла, на аўтамаце пазначаны такія знакі 1,2 і N. 1 - мае на ўвазе хто прыходзіць фазны правадыр, 2 - выходны фазны правадыр і N пазначае нуль або нейтралы.\nАдно з галоўных умоў падключэння такога СУВЯЗЕ заключаецца ў тым, што ён усталёўваецца ва ўсіх выпадках пасля аўтаматычнага выключальніка! Такое патрабаванне дазваляе абараняць электралічыльнік ад павелічэння току.\nБывалі выпадкі, калі прылада выходзіў з ладу. Чаму? Уся справа ў тым, што праз яго прайшоў ток, які перавышае яго намінальны працоўны ток. Каб такога не было ў вашым выпадку, купляйце прыбор з як можна з вялікім намінальным рабочым токам. Больш за тое, пры падключэнні важна выконваць правільную паслядоўнасць. Інакш у працэсе яго эксплуатацыі могуць узнікнуць праблемы. Напрыклад, калі пры падключэнні пераблытаць клемы нуль з фазай, то прыбор адразу выйдзе з ладу.\nПадключэнне четырехполюсной СУВЯЗЕ да трохфазнай сеткі з ужываннем нейтрал\nТакі метад падлучэння таксама досыць распаўсюджаны. Прынцып яго падлучэння практычна нічым не адрозніваецца ад аднафазнай сеткі. Толькі ў гэтым выпадку мантуецца четырехполюсной СУВЯЗЕ. У ім маецца чатыры прыходзяць драты, якія на аўтамаце абазначаюцца так А, У, З і нуль (N). Як правіла, схема падлучэння пазначана на корпусе аўтамата. Адзінае адрозненне можа заключацца ў тым, што на четырехполюсной прыборы нуль можа знаходзіцца з іншага боку. Самае галоўнае, правільна падключыць выхады і ўваходы.\nТакія СУВЯЗЕ выкарыстоўваюцца для абароны ад пажару электраправодкі на вялікія токі ўцечкі. Калі выкарыстоўваць яго для абароны ад паразы токам чалавека, то рэкамендуецца выкарыстоўваць кропку ўцечкі, якая складае ад 10 да 30 ма.\nДля самой жа абароны прылады непасрэдна перад ім мантуецца аўтаматычны выключальнік.\nПадключаць аднафазныя сеткі лепш за ўсё праз нулявы шынкі, якая мантуецца непасрэдна ў шчытку на DIN-рэйку.\nТаксама пры падключэнні вельмі важна выконваць каляровую маркіроўку драты, а таксама падключэнне нулявога і фазнага правадніка.\nПадключэнне четырехполюсной СУВЯЗЕ да трохфазнай сеткі без выкарыстання нейтрал\nДадзеную схему выкарыстоўваюць у большасці выпадкаў для падлучэння трохфазных электрарухавікоў. Аўтамат адключыць яго ад сеткі, як толькі ўзнікне невялікае замыканне абмотак. Для падлучэння трохфазнага рухавіка неабходна тры фазы сілкавальнай напругі, а менавіта А, В і С. Таксама спатрэбіцца ахоўны правадыр РЭ, які будзе служыць у якасці зазямлення корпуса. У выніку няма сэнсу набываць пяці жыльных провад, а дастаткова будзе чатыры жылы.\nПадключэнне четырехполюсной СУВЯЗЕ ў аднафазнай сеткі\nГэта выкарыстанне можна смела назваць нерацыянальным і мэтазгодным. Аднак у некаторых выпадках гэта адзінае правільнае рашэнне. Напрыклад, калі ў будучыні вы плануеце пашырыць электраправодку, перавядучы яе на трохфазную сетку або дадаць некалькі аднафазных сетак. Больш за тое, такую схему выкарыстоўваюць у выпадках часовага выкарыстання аварыйнай замены няспраўнага двухполюснага СУВЯЗЕ. Падключэнне праходзіць досыць проста. Для гэтага нуль і фаза падключаецца да адпаведнай клемы. Пры гэтым падлучэнне фазнага правадніка на клему выконваецца толькі ў тым выпадку, калі падключана ў дадзены момант кнопка «Тэст». Такая клема размяшчаецца побач з нулявы.\nПадключэнне ў кватэры і ў прыватным доме\nСхема падлучэння ў кватэры выконваецца толькі па аднафазнай сеткі. Па гэтай прычыне падлучэнне выконваецца ў наступным парадку:\nСувязе 30 ма.\nПраводка электрасеткі па кватэры.\nКалі ў вас у кватэры прысутнічаюць сілавыя спажыўцы электраэнергіі, напрыклад, пральная машынка або электрапечка, тады рэкамендуецца падлучацца ахоўная прылада СУВЯЗЕ дадаткова.\nШто тычыцца падлучэння аўтамата ў прыватным доме, то паслядоўнасць падлучэння наступная:\nАўтамат ад 100 да 300 ма, выбар ажыццяўляецца ў залежнасці ад колькасці спажыванага току ўсёй бытавой тэхнікі.\nАўтамат для індывідуальнага спажывання току. Як правіла, выкарыстоўваецца ад 10 да 30 ма.\nТакім чынам, мы разгледзелі з вамі некаторыя асаблівасці і адрозненні падлучэння СУВЯЗЕ ў тых ці іншых абставінах. Самае галоўнае, памятайце аб тым, што калі ў вас няма і зусім ўяўленні аб дадзенай сістэме, то лепш не эксперыментуйце.\nНекалькі слоў аб тыповых памылках пры падключэнні СУВЯЗЕ:\nКаб правільна ўсталяваць СУВЯЗЕ, прапануем вам азнаёміцца з некаторымі схемамі яго падлучэння:\nПредыдущаяШклобетонным - асаблівасці матэрыялу і рэкамендацыі па


«Калі працуеш на дзяржслужбе — павінен быць прыхільнікам дзяржаўнай улады». Міністр культуры зноў выказаўся пра палітычныя звальненні\n05.02.2022 / 15:10\n5 лютага міністр культуры Анатоль Маркевіч праводзіў тэлефонную лінію, на якой адказваў на пытанні насельніцтва. Як паведамляе ведамства, паступіла ўсяго 5 званкоў. Адна з тых, хто датэлефанаваўся — мінчанка Юлія, якая папрасіла ўдакладнення адносна нядаўняга скандальнага выказвання міністра пра тое, што з устаноў галіны звольнена больш за 300 чалавек «за палітыку». Адказ міністра надрукавала zerkalo.io.\nМінчанка Юлія запытала ў Анатоля Маркевіча, з якіх менавіта сфераў звольнілі людзей з-за іх «дэструктыўнай пазіцыі», ці чакаць яшчэ звальненняў. Той адказаў так:\n«Не ведаю, дзе вы гэта пачулі. Звальненне і ратацыя кадраў сёння ідзе, як і ў любой сферы, нічога тут не адбываецца. Людзі сыходзяць на пенсію, прыходзяць маладыя спецыялісты — гэта абсалютна заканамерны працэс.\nА калі людзі займаюць дэструктыўную пазіцыю, маё глыбокае перакананне — на працы ў дзяржслужбе яны знаходзіцца не могуць».\n«Калі працуеш на дзяржслужбе — павінен быць прыхільнікам дзяржаўнай улады», — лічыць міністр культуры. - Гэта маё перакананне. Яно не змяняецца на працягу многіх дзесяцігоддзяў».\nРаней пра больш чым 300 звольненых са сферы культуры за грамадскую пазіцыю Маркевіч казаў 20 студзеня падчас выступлення на «дыялогавай пляцоўцы» па абмеркаванні новай Канстытуцыі ў Стоўбцах. Ягоныя словы надрукавала афіцыёзнае выданне СБ-Беларусь сегодня, але пасля гэты матэрыял быў з сайта газеты чамусьці выдалены і недаступны да гэтай пары.


Галоўная ➠ Мачавыпусканне ➠ Нетрыманне мачы у жанчын - вылячэнне рознымі спосабамі\nАпублікавана 17.08.2016 12:43\nНетрыманне мачы ў жанчын сустракаецца часцей, чым у хлопцаў. Гэта звязана з анатамічнымі асаблівасцямі арганізма і функцыянаваннем перыферычных органаў.\nЎрына можа падцякаць і з-за паслаблення цягліцавага апарата мачавой бурбалкі і сфінктараў, таксама ў сувязі з цяжарнасцямі, родамі альбо перанесенымі аператыўнымі ўмяшаннямі. Не апошнюю ролю ў этыялогіі захворвання гуляе і ўзрост. Чым дама старэй, тым верагодней становіцца сіндром "мокрых плаўленняў".\nФормы нетрымання мачы\nСтрэсавая форма - мача выцякае міжвольна пры маленькім напрузе (рогат, чханне, кашаль, ўзняцце цяжараў і інш.). У галоўным пазывы на мачавыпусканне дама не адчувае. Рэзкія пад'ёмы внутрибрюшинного ціску могуць служыць стымулюючым фактарам для аслабленых цягліцавых частак тазавага дна і мачавыпускальнага канала, тым правакуючы заканчэнне мачы. Цягліцавае паслабленне і апушчэнне тазавых органаў спяцы звязваюць і з колькасцю ўтрымання калагена, якое назіраецца ў жанчын у менопаузе.\nУргентных форма - міжвольнае мачавыпусканне з'яўляецца пасля моцнага пазывы (сіндром гіперактыўнасць мачавой бурбалкі). Звычайна дама не можа трымаць пад кантролем самаадвольнае выцяканне мачы і нярэдка ня Дабегаўся да прыбіральні. Ургентных нетрыманне можа правакавацца вонкавымі фактарамі (мыццё рук, посуду, гук вады, халодны час года, нервовасць і інш.).\nЗмяшаная форма - характарызуецца моцным пазываў да мачавыпускання ў комплексе з маленькім напругай (канфігурацыяй становішча цела, чханне, кашлем альбо рогатам).\nЭнурэз - форма ўласцівая міжвольным вылучэннем мачы ў любы час сутак. Калі адзначаецца начное нетрыманне мачы ў жанчын, то ідзе гаворка пра начным энурэзе.\nНязменнае нетрыманне - звязана з паталогіяй мочэвыводзяшчіх шляхоў, анамаліяй будынка мачаточніка, безгрунтоўнасць сфінктара і інш.\nПадкопванне - адразу пасля акту мачавыпускання адбываецца нязначнае падкопванне урыны, якая застаецца і назапашваецца ў ўрэтры.\nБольш распаўсюджанымі з'яўляюцца стрэсавы і ургентных нетрыманне мачы, усе іншыя формы сустракаюцца зрэдку.\nСістэматызацыя стрэсавага нетрымання мачы\n0 - завышаная рухомасць ўрэтры без дакументальнага доказы нетрымання;\nИ - завышаная рухомасць ўрэтры з дакументальным доказам пры фізікальнай абследаванні;\nИИ - аналагічна И тыпу з адукацыяй цистоцеле;\nИИА - цистоцеле ў похву;\nИИБ - цистоцеле па-за похвы;\nИИИ - унутраная урэтральнай недастатковасць (праксімальным сфінктара), выказанае нетрыманне мачы.\nПерадумовы самаадвольнага вылучэння мачы\nПерад тым, як назваць перадумовы паталогіі, варта разабрацца ў фізіялогіі мачавыпускальнага функцыі. Увесь мочавыдзяляльнай цыкл можна падзяліць на дзве фазы: запаўнення мачавой бурбалкі і вылучэннем мачы. У перыядзе запаўнення мочевика ўся мача назапашваецца, як у рэзервуары. У гэты час сфінктар знаходзіцца ў скарочаным стане і прадухіляе вылучэнне кропель урыны. Пры акце мачавыпускання надыходзіць поўнае расслабленне сфінктараў. Гэты працэс садзейнічае лёгкаму і свабоднаму адтоку мачы, які можа гэтак жа адвольна перапыніцца. Беручы пад увагу гэты факт, нетрыманне урыны, у галоўным, адбываецца з-за парушэнні працы сфінктараў.\nНе лічыць іх, ёсць такія перадумовы міжвольнага мачавыпускання:\nАпушчэнне сцен похвы;\nАпушчэнне і выпадзенне маткі;\nХуткія альбо зацяжныя роды;\nГінекалагічныя ўмяшання (выдаленне новаўтварэнняў, экстирпация маткі і інш.);\nЗапалення жаночых палавых органаў;\nНабытыя працэсы мочапалавой сістэмы (нетрыманне мачы пры цыстыце);\nТраўмы і захворванні хрыбетніка.\nВылячэнне жаночага нетрымання мачы павінна пачынацца пасля пісьменнага і бесстаронняга абследавання. Для пастаноўкі правільнага дыягназу варта прайсці такія этапы:\nЗбор анамнезу. Крок змяшчае ў сабе апытанне дамы, у працэсе якога уролаг збірае інфармацыю пра колькасць родаў, нораве іх працягласці, наяўнасць аператыўнага ўмяшання на органах малога таза, таксама спадарожных саматычных захворваннях\nДаследаванне похвы, плот мазка\nЎзяцце агульнага аналізу мачы, бактэрыялагічнае і цітологіческое даследаванне\nУльтрагукавое даследаванне нырак і мачавой бурбалкі\nУрофлоуметрия (паказчык мачавыпускання);\nЦистометрия (паказчык ціску ў мочевике пры поўным напаўненні пры дапамозе катетера);\nПрофилометрия (вызначэнне ціску ў мачавыпускальным канале);\nЭлектраміёграф (вымярэнне скарачальнай функцыі мускул пахвіны);\nВядзенне дзённіка выдзялення мачы.\nЖаночая мочавыдзяляльнай сістэмы\nСімптомы нетрымання мачы ў жанчын у значнай меры пагаршаюць нармальнае жыццё. Прадстаўніцам слабога полу прыходзіцца заўсёды знаходзіць туалет, таму яны пазбягаюць доўгіх паездак, канцэртаў альбо іншых мерапрыемстваў. У некаторых выпадках нетрыманне мачы можа ўздзейнічаць і на інтымныя справы.\nСАВЕТ: Не хавайце паталогію і ня околпачивайте сябе ў тым, што ўсё пройдзе само па сабе! Чым раней дыягнаставаць хваробу, тым хутчэй можна вярнуць паўнавартасную жыццё, у тым ліку і асабістую!\nНярэдка спецыялістам даводзіцца сутыкацца з праблемай нетрымання мачы ў жанчын пасля выдалення маткі. Гистерэктомия - гэта суровае аператыўнае ўмяшанне, пасля якога уродинамические парушэнні назіраюцца ў большасці дам. Гэта звязана з гарманальнай перабудовай ў арганізме і рэзкім паніжэннем ўзроўню жаночых палавых гармонаў. Тое ж адбываецца ў клімактэрычным перыядзе. Многія дамы адзначаюць у сябе нетрыманне мачы пры клімаксе і ў менопаузе. Але не варта прымаць паталогію ў гэтым узросце, як прысуд. Праблема лечыцца і колькасць гадоў можа аказваць уплыў толькі на выбар стратэгіі лячэння.\nАбмежаваную вылячэнне нетрымання мачы\nУ залежнасці ад вынікаў даследчых работ і аналізаў, спецыялістамі прызначаецца курс лячэння, які можа ўключаць тэрапеўтычныя мерапрыемствы. У гэты комплекс уваходзяць:\nПрактыкаванні Кегеля (трэніроўка мускул тазавага дна);\nКарэкціроўка гарманальнага фону;\nВылячэнне набытых паталогій (завал, хвароб дыхальнай сістэмы і інш.);\nПрынцыпова! Нярэдка абмежаваных мерапрыемстваў з'яўляецца дастаткова, каб даць рады з адваротнымі сімптомамі і пачаць трымаць пад кантролем міжвольнае мачавыпусканне. Але практыкаванні альбо пілюлі ад нетрымання мачы не заўсёды могуць стаць панацэяй. У выпадку стрэсавага тыпу нетрымання адбываецца структурны недахоп у цягліцава-фасциальном апараце тазавага дна, таму хірургічнае ўмяшанне можа апынуцца немінучым.\nЦяпер можна казаць аб тым, што багацце спосабаў хірургічнага лячэння не пакідаюць ні аднаго шанцу захворванні. Большая частка з іх з'яўляюцца малаінвазіўныя і зберагалымі, што дае магчымасць пазбавіцца ад паталогіі фактычна бязбольна.\n1. Увядзенне геляў і іншых объемообразующих субстанцый ў падслізістага пласт мачавыпускальнага канала\nМетодыка заключаецца ў звужэнні прасвету мачавыпускальнага канала пры дапамозе тыповых "падушак", пры дапамозе якіх адбываецца ўтрыманне мачы. Аперацыя імклівая і падкупляе уласнай прастатой. Вырабляецца маніпуляцыя пад мясцовым абязбольваннем пры дапамозе цистоскопа без аднаго разрэзу.\n2. Пярэдняя пластыка (кольпорафія) - часта сустракаемая аперацыя\nУ працэсе ўмяшання вырабляецца сярэдні разрэз похвы, диссекция тканін у бакавых кірунках. Потым тканіны збіраюцца і сцягваюцца пры дапамозе адмысловага шовного матэрыялу. Ствараецца некаторая падтрымка мачавыпускальнага канала, якая трымае мачу. Нягледзячы на сваю распаўсюджанасць, кольпорафія мае вузенькія паказанні і шэраг ускладненняў.\n3. Кольпосуспензия па Берч\nЎмяшанне заключаецца ў падвешванні тканін вакол мачавыпускальнага канала і фіксацыі да пахвіннага звязка. Аперацыя праводзіцца праз чэраўны доступ - адкрыты альбо лапараскапічны. Гэты спосаб лічыцца дзейсным у выпадку стрэсавага нетрымання мачы. Галоўным недахопам ўмяшання з'яўляецца агульны наркоз і залежнасць выніку ад кваліфікацыі доктара.\n4. Слинговая аперацыя (ўстаноўка імплантата)\nСпосаб з'яўляецца сучасным і дзейсным у 85-90% выпадкаў. Падчас аперацыі праводзіцца пратэзаванне пакарабачанай фасциального урогенітального апарата сінтэтычным імплантатам, які прарастае сваімі тканінамі і становіцца падтрымліваюць механізмам пры павышаным ўнутрыбрушнага ціску. У працэсе імплантацыі дама знаходзіцца ў свядомасці, разрэз праводзяць у сцяне похвы.\nНетрыманне мачы - гэта праблема, якая мае даволі дзейсных і неопасных рашэнняў. Не варта адмаўляцца ад годнага жыцця і перажываць стрэс ад бясконцасці супраціўных сімптомаў. Багацце спосабаў ацаленьня дае зараз шанец кожнай даме быць сапраўднай ва ўсіх сэнсах гэтага слова.


На Сенненщине прошёл районный туристический слёт работающей молодежи — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 5 июль, 2019 419 admin\nЧарговы турыстычны злёт рабочай моладзі прынёс перамогу камандзе Багушэўскага лясгаса. Аматары турызму прадпрыемства сталі лепшымі сярод сямі каманд, што сабраліся ў мінулыя выхадныя ў Багданаўскім бары.\nСвой намёт сенненскія турысты традыцыйна разбілі на беразе аднайменнага возера. Праграма спаборніцтваў таксама застаецца нязменнай на працягу некалькіх гадоў. Як і група пастаянных удзельнікаў спаборніцтваў. Зрэшты, сёлета была на турзлёце і каманда-навічок – аматары-турысты з саўгаса імя Машэрава прадстаўлялі ўсю сельскую гаспадарку.\nАдкрыццё турыстычнага злёту адбылося ў мінулую пятніцу. У той жа вечар быў дадзены старт праграме спаборніцтваў. Арганізатары і суддзі запрасілі прадстаўнікоў каманд на арыентаванне на мясцовасці. Яно адразу засведчыла, што барацьба будзе ўпартай. Так і здарылася, асабліва на паласе перашкод, у турыстычным трыятлоне, дзе неабходны былі чыста спартыўныя навыкі.\nКаманды маглі набіраць балы і па дадатковых паказчыках: ацэньваліся нумары мастацкай самадзейнасці, парадак у лагеры, форма адзення. У выніку другое месца было прысуджана камандзе аддзела па адукацыі райвыканкама, трэцяе – райспажыўтаварыства.\n— Каманды-прызёры аддзялілі літаральна лічаныя ачкі, — удакладніў Анатоль Гарнак, суддзя турыстычных спаборніцтваў.\nАднак на турыстычны злёт маладыя прадстаўнікі працоўных калектываў ехалі не толькі, каб паказаць свае спартыўныя навыкі. Многія скарысталі шанс, каб адпачыць на ўлонні прыроды, сярод сяброў.\n— У камандах пераважаюць прадстаўнікі маладога пакалення. Многія хлопцы і дзяўчаты – маладыя спецыялісты, якія прыехалі ў раён пасля заканчэння розных навучальных устаноў. Турзлёт – гэта яшчэ і магчымасць пазнаёміцца, наладзіць кантакты, — упэўнены Сяргей Мяцеліца, начальнік аддзела ідэалагічнай работы і па справах моладзі райвыканкама. Аддзел на працягу многіх гадоў выступае адным з арганізатараў турыстычнага злёту.\n← В Сенненском районе отменен запрет на посещение лесов\nЗавершился чемпионат г.Сенно по мини-футболу среди улиц с участием детских команд →\n«ЗОЛОТО» — У ЗЛАТЫ\nПятница, 30 окт., 2015 admin Один комментарий


7 святынь размешчаны ў адну лінію. Ці гэта гэта меч святога Арханёла Міхала? | Каталіцкі Веснік\n7 святынь размешчаны ў адну лінію. Ці гэта гэта меч святога Арханёла Міхала?\nТаямнічая лінія злучае 7 святынь, звязаныя з Арханёлам Міхалам і распасціраецца ад Ірландыі да Ізраіля. Ці гэта проста супадзенне? Гэтых 7 санктуарыяў знаходзяцца адзін ад аднаго на значнай адлегласці, але разам утвараюць адну лінію.\nПаводле легенды, лінія св. Міхала Арханёла адлюстроўвае ўзмах мяча, якім ён нанёс удар па д’яблу, каб збіць яго ў пекла.\nВа ўсякім выпадку дзіўна, што санктуарыі размешчаны на адной лініі. А тры ключавых месцы — Mont Saint Michel у Францыі, Sacra di San Michele ў даліне Суза і санктуарый Monte Sant’Angelo у Гаргано — знаходзяцца на аднолькавай адлегласці.\nВось гэтыя сем месцаў з кароткім апісаннем:\n1. Skelling Michael (Скала Міхала)\nЛінія мае свой пачатак у Ірландыі, на бязлюднай выспе, дзе Арханёл з’явіўся св. Патрыку, каб дапамагчы яму ў вызваленні гэтай краіны ад дэманаў. Там таксама з’явіўся першы санктуарый Skellig Michael.\n2. Saint Michael’s Mount (Гара Святога Міхала)\nЛінія скіравана далей на поўдзень і спыняецца ў Англіі, на востраве ля ўзбярэжжа Карнуола. Менавіта тут, Арханёл Міхаіл размаўляў з групай рыбакоў.\nЗагадкавая лінія праходзіць праз Францыю, на іншы вядомы востраў — Mont Saint Michel. Ён таксама з’яўляецца адным з тых месцаў, дзе Арханёл Міхаіл аб’явіў сябе. Прыгажосць святыні і заліў у берагоў Нармандыі робяць востраў адным з самых наведвальных турыстычных напрамкаў у Францыі. З 1979 г. санктуарый унесены ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. У 709 годзе архангел аб’явіўся св. біскупу Аўберту з наказам збудаваць касцёл на скале. Работы пачаліся, і святы Аўберт пабудаваў капліцу на скалістым пагорку. Гэта прывяло да развіцця культу св. Міхала. Тады ў гэтым месцы ў 966 годзе прыйшлі бенедыктыны, якія павінны былі развіваць і ўмацоўваць культ святога.\nПраз 1000 км, у Val de Susa (Даліна Суза) у П’емонце, знаходзіцца чацвёрты санктуарый. Прамая лінія злучае гэта святое месца з іншымі манастырамі, збудаванымі ў гонар св. Міхала. Асноўная частка абацтва была заснавана ў 1000 годзе і на працягу наступных стагоддзяў яна паступова пашыралася.\n5. Санктуарый св. Міхала Арханёла ў Гаргана\nПасля яшчэ адной тысячы кіламетраў па прамой лініі, знаходзіцца Апулі на паўвостраве Гаргана, дзе, здавалася б, цяжкадаступная пячора стала святым месцам — санктуарый св. Арханёла Міхала. Святыня было пабудавана каля 490 года, калі Арханёл аб’явіўся ўпершыню біскупу Сіпонта – святому Ларэнца Мэлары.\n6. Манастыр на востраве Сімі\nРухаючыся далей, пакідаючы Італію, Арханёл пакінуў след на месцы шостай святыні. На гэты раз, у Грэцыі, на востраве Сімі: там знаходзіцца трохметровая статуя святога анёла. Гэта адна з найбуйнейшых такіх статуй у свеце.\n7. Манастыр на гары Кармэль\nСвятая лінія завяршаецца ў сённяшнім Ізраілю, у манастыры на гары Кармэль у Хайфе. Гэта месца акружана пашанай са старажытных часоў, але як санктуарый хрысціянскі і каталіцкі пачаў функцыянаваць у 12 стагоддзі.\nлегенда меч санктуарый св. Міхал Арханёл\t2017-06-02


Гульня Rock Star Dress Up. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Rock Star Dress Up анлайн\nАпісанне гульні: Каб быць сапраўднай супер зоркай не хопіць аднаго таленту.Вам спатрэбіцца яшчэ ваша таварыскасць, незвычайная прыгажосць і стыльныя ўборы.Калі вы валодаеце ўсімі станоўчымі якасцямі, неабходнымі нам для поспеху, тады засталося толькі падабраць вам самы круты нарад рок зоркі і змяніцца.\nКаб быць сапраўднай супер зоркай не хопіць аднаго таленту.Вам спатрэбіцца яшчэ ваша таварыскасць, незвычайная прыгажосць і стыльныя ўборы.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Rock Star Dress Up ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Rock Star Dress Up бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Rock Star Dress Up і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


суд | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nШтраф "за паход у краму"\nБерасцейскі абласны суд 11 жніўня разгледзеў скаргу Тараса Бярэжнага і прызнаў яго вінаватым ва ўдзеле ў несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве і аштрафаваў на 12 базавых велічынь.\nБерасцейскі суд абвінаваціў удзельнікаў маўклівых акцыяў\n12 спраў па акцыям маўчання разглядзеў берасцейскі абласны суд. Большасць спраў судом пакінута без зменаў. Прыгавор такі ж – віноўныя ва ўдзеле ў несанкцыянаванай акцыі.\nАлесь Ляўчук супраць «Знамя юности»\nЖурналіст Алесь Ляўчук працягвае змагацца за свае канстытуцыйныя правы. 18 красавіка ў 9.30 па гэтай справе пройдзе берасцейскі абласны суд.


Здарэньні, 31 кастрычнік 2016\nпанядзелак 31 кастрычнік 2016\n12:36, 25 кастрычнік 2016\n«Ісламская дзяржава» ўзяла адказнасьць за напад на вучэльню ў Пакістане\nЭкстрэмісцкая групоўка «Ісламская дзяржава» ўзяла на сябе адказнасьць за напад на паліцэйскую вучэльню ў горадзе Квэта на захадзе Пакістану, у выніку якога загінулі 59 чалавек і больш за сто атрымалі раненьні.\n09:12, 25 кастрычнік 2016\nБольш за паўсотні чалавек загінулі падчас нападу на паліцэйскую вучэльню ў Пакістане\nСама меней 59 чалавек загінулі ў выніку нападу групы ўзброеных людзей на паліцэйскую вучэльню ў горадзе Квэта на захадзе Пакістану.\n23:41, 24 кастрычнік 2016\nGoogle ня выдаў уладам Беларусі зьвесткі пра карыстальнікаў\nАмэрыканская кампанія Google апублікавала «справаздачу аб празрыстасьці» за першае паўгодзьдзе 2016 году. Упершыню карпарацыя паведаміла аб запыце зьвестак, які паступіў з Беларусі.\n21:25, 24 кастрычнік 2016\nЖарсьці зь вяртаньнем самалёта «Белавія» ў кіеўскі аэрапорт: што гэта было\nЦі мелі рацыю ўкраінскія дыспэтчары пагражаць зьнішчальнікамі, а Служба бясьпекі Ўкраіны (СБУ) — абгрунтаваныя прычыны для вяртаньня самалёта ў аэрапорт вылету — Радыё Свабода запытала ва ўкраінскіх адмыслоўцаў авіяцыйнай галіны і палітоляга.\n15:17, 24 кастрычнік 2016\nСамалёт «Белавія» як «чорны лебедзь» у беларуска-ўкраінскіх стасунках\nЯкія наступствы будзе мець інцыдэнт зь вернутым у Кіеў беларускім «Боінгам».\n13:56, 24 кастрычнік 2016\nУ Грузіі пры спробе пранікнуць на абʼект НАТО забіты адзін чалавек\nМіністэрства ўнутраных справаў Грузіі паведаміла імя чалавека, які быў забіты ў нядзелю пры спробе пранікнуць на ахоўную тэрыторыю трэніровачнага цэнтру Грузія — НАТО ў прыгарадзе Тбілісі.\n12:15, 24 кастрычнік 2016\nМагерыні зьняпраўдзіла інфармацыю аб знаходжаньні службоўцаў ЭЗ у самалёце, які разьбіўся на Мальце\n«Службоўцы ЭЗ ня маюць дачыненьня да самалёту, які пацярпеў авіякатастрофу на Мальце. Палёт ня быў зьвязаны зь якой-небудзь дзейнасьцю ЭЗ», — заявіла Магерыні.\n11:07, 24 кастрычнік 2016\nНа Мальце разьбіўся самалёт са службоўцамі Эўразьвязу, 5 чалавек загінулі\nНевялікі вайсковы самалёт Metroliner разьбіўся на поўдні Мальты праз хвіліну пасьля ўзьлёту, сама меней пяцёра загінулі, піша Malta Today.\n14:26, 23 кастрычнік 2016\nНапярэдадні забойства Матаролы зь ягонага дому прыбралі ахову, — Informnapalm\nЗабойства палявога камандзіра «ДНР», кіраўніка батальёну «Спарта» Арсена Паўлава (пазыўны Матарола) магло быць зьвязанае зь ягоным канфліктам з расейскімі куратарамі.\n10:44, 23 кастрычнік 2016\n«Белавія» настойвае, што самалёт прымусілі вярнуцца ў Кіеў пад пагрозай зьнішчальнікаў. СБУ адмаўляе\nКамандзір экіпажу «Боінг 737-800» (бартавы нумар EW-456PA) Віктар Шышла пацьвердзіў у эфіры «Беларусь-1», што самалёт авіякампаніі «Белавія» вярнулі ў кіеўскі міжнародны аэрапорт Жуляны пад пагрозай зьнішчальнікаў.\n19:47, 22 кастрычнік 2016\nЗША выставілі абвінавачваньні хакеру з Расеі, арыштаванаму ў Празе\nУлады ЗША выставілі абвінавачваньні ва ўзломе кампутарных сетак і крадзяжы інфармацыі Яўгену Нікуліну, затрыманаму ў Празе ў пачатку гэтага месяца.\n19:08, 22 кастрычнік 2016\nКаля 1000 чалавек атруціліся газамі недалёка ад Мосула\nУ ірацкім горадзе Каяра недалёка ад Мосула каля тысячы чалавек атруціліся таксычнымі газамі. Пра гэта ў суботу паведамляе агенцтва Reuters.\n17:21, 22 кастрычнік 2016\nСьледчыя ААН выявілі яшчэ адзін факт ужываньня хімічнай зброі ў Сырыі\nПацьверджаны яшчэ адзін факт ужываньня сырыйскім рэжымам хімічнай зброі.\n17:15, 22 кастрычнік 2016\nСамалёт «Белавія» вярнулі ў Кіеў празь вядомага антымайданаўца\nСамалёт авіякампаніі «Белавія» вярнулі ў кіеўскі міжнародны аэрапорт Жуляны, каб пераканацца, што няма пагрозы бясьпецы Ўкраіны. Пра гэта паведаміў начальнік апарату кіраўніка Службы бясьпекі Ўкраіны Аляксандар Ткачук у эфіры тэлеканала «112 Украіна».\n09:25, 22 кастрычнік 2016\n19 чалавек загінула падчас «жорсткай пасадкі» верталёта на Ямале\nПаводле словаў крыніцы «Інтэрфакса», камандзір экіпажа «выйшаў на сувязь і паведаміў пра аварыйную пасадку», паведаміўшы, што сярод пасажыраў «ёсьць жывыя». Пасьля гэтага сувязь з ім зьнікла. Верталёт належыў авіякампаніі «Скол» і развозіў нафтавікоў-вахтовікоў.\n22:51, 21 кастрычнік 2016\nСамалёт «Белавія» прымусілі вярнуцца ў Кіеў пад пагрозай падняць зьнішчальнікі\nСамалёт «Белавія», які вылецеў зь Кіева ў Менск 21 кастрычніка, на патрабаваньне ўкраінскага авіядыспэтчара быў вымушаны вярнуцца ў аэрапорт вылету.\n22:41, 21 кастрычнік 2016\nНа Ямале разьбіўся верталёт з 22 пасажырамі на борце\nНа паўвостраве Ямал сёньня разьбіўся верталёт Мі-8, на борце якога знаходзіліся 22 пасажыры і 3 чалавекі экіпажу, паведамляе ТАСС. Дакладная інфармацыя аб пацярпелых пакуль не паведамляецца.\n21:29, 21 кастрычнік 2016\nМодуль Schiaparelli разьбіўся падчас пасадкі на Марс\nПасадачны модуль Schiaparelli разьбіўся падчас пасадкі на паверхню Марса. Гібель апарата, як паведамілі сёньня ў Эўрапейскім касьмічным агенцтве, пацьвердзіў спадарожнік NASA. Да атрыманьня здымкаў са спадарожнікаў навукоўцы не прызнавалі пасадку няўдалай.\n20:09, 21 кастрычнік 2016\nРасейскія вайсковыя караблі заўважылі пры перасячэньні Ля-Маншу\nГрупа расейскіх вайсковых караблёў была заўважаная, калі перасякала праліў Ля-Манш на шляху ў Сырыю. Пра гэта ў пятніцу паведамляе тэлеканал BBC.\n16:56, 21 кастрычнік 2016\nБылога расейскага віцэ-губэрнатара аштрафавалі на 200 тысяч рублёў за забойства журналіста\nЭкс-чыноўнік зь Ліпецкай вобласьці РФ замовіў зьбіцьцё карэспандэнта «Новай газэты» Ігара Домнікава, але яго вызвалілі ад пакараньня па тэрміне даўніны\n11:05, 21 кастрычнік 2016\nЛя Горадні змагаюцца з пажарам на палігоне для захоўваньня шынаў\nЖурналістам забаранілі рабіць відэа- і фотаздымкі. Напачатку плошча загараньня складала 1500 м2. Усяго палігон займае тры гектары.\n19:43, 20 кастрычнік 2016\nБылы беларускі хакер пра арыштаванага ў Празе расейца: Хачу дапамагчы з салідарнасьці\nДзьмітры Наскавец, які адседзеў чатыры з паловай гады ў амэрыканскіх турмах, кажа ў інтэрвію Радыё Свабода: «Чалавек знаходзіцца ў Празе і яго хочуць экстрадаваць у ЗША... А размовы наконт спэцслужбаў гэта надта складана і заблытана».\nСьледзтва разглядае вэрсію аб датычнасьці добраахвотнікаў да забойства Шарамета, — «Украінская праўда»\nСьледзтва па справе забойства журналіста Паўла Шарамета распрацоўвае, сярод іншых, вэрсію, згодна зь якой да забойства датычныя ўкраінскія баявыя батальёны.\n13:44, 20 кастрычнік 2016\nТрагедыя ў Рагачоўскім раёне: дзяўчынку-дзевяціклясьніцу знайшлі павешанай\nКажуць, падобны выпадак ужо здараўся ў сям’і, дзе выхоўвалася дзевяціклясьніца: раней падобным чынам загінуў яе брат.\n12:48, 20 кастрычнік 2016\n«Расейскі хакер» у Празе езьдзіў у Беларусь і мае дарагія машыны\nСвабодзе ўдалося высьветліць поўнае імя і некаторыя падрабязнасьці жыцьця грамадзяніна Расеі, якога ў пачатку кастрычніка затрымала чэская паліцыя паводле ініцыяванага ЗША запыту.\n10:40, 20 кастрычнік 2016\nНа БелАЭС распавялі, як загінулі тры будаўнікі\nЗа час будаўніцтва БелАЭС на будпляцоўцы адбылося 10 няшчасных выпадкаў, тры зь іх скончыліся сьмяротным зыходам.\n17:21, 19 кастрычнік 2016\nПа адной сьмерці ў Жодзінскай турме крымінальную справу завялі. Па другой — пакуль не\nЗ пачатку году ў Жодзінскай турме № 8 памерлі два даволі маладыя і здаровыя зьняволеныя.


МІНСК, 15 лют - Sputnik. Барысаўскі футбольны клуб БАТЭ стварыў сенсацыю, абыграўшы на сваім полі лонданскі "Арсенал", перадае карэспандэнт Sputnik.\nМатч 1/16 фіналу лігі Еўропы UEFA прайшоў у чацвер на "Барысаў-Арэне". Лонданцы у гасцях саступілі з лікам 1:0. Sputnik вёў тэкставую анлайн-трансляцыю сустрэчы.\nАдзіны гол у самым канцы першага тайма забіў Станіслаў Драгун (45-я хвіліна) з падачы Ігара Стасевіча. Ужо ў другім тайме ў лонданцаў амаль атрымалася адыграцца, аднак суддзя залічыў афсайд.\nДалей ні гасцям не ўдалося зраўняць лік, ні гаспадарам - нарасціць перавагу.\nСустрэча ў адказ пройдзе праз тыдзень у Лондане - барысаўчане згуляюць з "кананірамі" на стадыёне "Эмірэйтс".\nФутбол, Барысаў, ФК Арсенал (Лондан), ФК "БАТЭ"


Лукашэнка заклікаў губернатараў займацца спортам так, як пасяўной\n13:39 13 снежня 2018\n13:28 13.04.2018 (абноўлена 13:36 13.04.2018) Атрымаць кароткую спасылку\nАдміністрацыя прэзідэнта вызначыць крытэрыі, па якіх кожная вобласць змагла б прадэманстраваць сябе ў спорце.\nМІНСК, 13 кра — Sputnik. Губернатары павінны надаваць развіццю спорту ў рэгіёнах не менш увагі, чым пасяўной кампаніі, такое даручэнне ў пятніцу даў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы ў пятніцу праводзіць вялікую нараду па развіцці зімовых відаў спорту. Падставай для такой сустрэчы сталі вынікі беларускіх спартсменаў на зімовай Алімпіядзе ў Паўднёвай Карэі.\nПадчас свайго выступу Лукашэнка заклікаў актыўна займацца развіццём спорту не толькі спартыўных функцыянераў, але і губернатараў на месцах.\n"Гэта іх хлеб і праца. Сапраўды гэтак, як пасяўная кампанія, сапраўды гэтак і спорт, якому мы павінны надаваць сур'ёзную ўвагу", — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nУрад і Адміністрацыя прэзідэнта павінны будуць па даручэнні прэзідэнта вызначыць крытэрыі, каб кожная вобласць прадэманстравала сябе ў летніх і зімовых відах спорту.\n"І мы будзем даваць ацэнку рабоце губернатараў", — адзначыў прэзідэнт.\nПаводле слоў Лукашэнкі, кіраўнікі рэгіёнаў не праяўляюць патрэбнай ініцыятывы і не займаюцца спортам.\n"Вы што, самі не бачыце, што гэта мы павінны рабіць, гэта наша праца, здароўе людзей, у рэшце рэшт. Думаю, што гэта будзе апошняя наша размова з губернатарамі на гэтую тэму", — дадаў прэзідэнт.\nГубернатары, упэўнены прэзідэнт, павінны ствараць умовы для развіцця спорту. Напрыклад, каб у пабудаваных лядовых арэнах і катках працавалі хакейныя школы і каманды, якія будуць удзельнічаюць у чэмпіянаце Беларусі ці іншых спаборніцтвах.\nСпорт, Аляксандр Лукашэнка, Беларусь


Масква і Вашынгтон дамовіліся аб спыненні агню ў Сірыі з 27 лютага | Krynica.info\n“Ініцыятыва размовы зыходзіла ад расійскага боку, але зацікаўленасць, бясспрэчна, была ўзаемнай. Падчас гутаркі мы ўхвалілі сумесныя заявы Расіі і ЗША ў якасці сустаршыняў Міжнароднай групы падтрымкі Сірыі аб спыненні баявых дзеянняў у гэтай краіне”, – пракаментаваў дамоўленасць Пуцін, паведамляе ru.euronews.com.\nЦяпер пагадненне аб перамір’і да апоўдня 26 лютага павінныя падпісаць канфліктуючыя бакі, з ліку якіх выключаныя “Ісламская дзяржава” і “Фронт ан-Нусра”.\n“Мы ведаем, што ёсць яшчэ шмат перашкодаў; несумненна, будуць і няўдачы, – кажа прадстаўнік Белага дома Джош Эрнст. – На працягу многіх гадоў мы спрабавалі знайсці дыпламатычнае рашэнне шматлікіх праблем,аў з якімі сутыкаецца гэты народ, расколаты на часткі. І зараз з’явілася магчымасць гэта зрабіць”.\nБашар Асад прызначыў на 13 красавіка выбары ў парламент\nАдразу пасля паведамлення аб узгадненні рэжыму спынення агню прэзідэнт Сірыі Асад прызначыў чарговыя парламэнцкія выбары ў краіне на 13 красавіка.\nКалі выбары адбудуцца, то яны стануць другімі ў краіне з пачатку ўзброенага канфлікту – папярэднія ў 2012 годзе прайшлі на шматпартыйнай аснове, яўка склала 51% адсотак. Перамагла на іх прапрэзідэнцкая партыя БААС. Прэм’ерам быў прызначаны міністр сельскай гаспадаркі Рыяд Хіджаб, які пасля перайшоў на бок апазіцыйных паўстанцаў.\nКанстытуцыя Сірыі прадугледжвае правядзенне усеагульных выбараў кожныя 4 гады.\nАпошнія прэзідэнцкія выбары ў Сірыі прайшлі ў чэрвені 2014 года, на якіх, паводле афіцыйных вынікаў, на трэці 7-гадовы тэрмін быў абраны дзеючы прэзідэнт Башар Асад. Паўстанцы не прызналі вынікаў выбараў і працягнулі барацьбу з урадавымі войскамі.\n23.02.2016 У свеце| Тэгі: ЗША, ісламісты, мусульмане, Расiя, Сірыя\nДзяржсакратар ЗША: Мюнхенскае перамір’е могуць сарваць расейскія бамбардыроўкі


У замежніцы зніклі больш за $170 тысяч даляраў з ячэйкі ў «Белгазпрамбанку» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 15 лiпеня 2020, Серада, 20:40\nУ замежніцы зніклі больш за $170 тысяч даляраў з ячэйкі ў «Белгазпрамбанку»\nГрамадзянка Украіны заяўляе, што яе грошы трапілі ў сюжэт БТ.\nГрамадзянка Украіны апынулася сярод пацярпелых кліентаў «Белгазпрамбанка», у якіх пасля ператрусу ў галаўным офісе банка знікла змесціва дэпазітных ячэек. З яе слоў, у яе знаходзілася ў банку больш за 170 тысяч даляраў. Праз знікненне грошай Марына (імя змененае) напісала заяву ў міліцыю. Яна таксама пакінула электронны зварот на сайце Лукашэнкі, у якім папрасіла яго «пасадзейнічаць у вяртанні грашовых сродкаў, канфіскаваных без майго ведама і з незразумелых мне прычын», піша tut.by.\nМарына распавядае, што пра знікненне грошай з ячэйкі даведалася 26 чэрвеня, пасля таго, як прыехала ў Беларусь і наведала галаўны офіс «Белгазпрамбанка». Да гэтага яна была ў банку арыентавана ў канцы лютага - пачатку сакавіка. «Пасля гэтага быў карантын, да таго ж патрэбы не было, - удакладняе яна. - А ў мінулую пятніцу разам з жаніхом схадзілі ў галаўны офіс. Скрыня ў дэпазітнай ячэйцы, у якой захоўваліся грошы, была пустой. Адразу ж напісалі заяву на імя Надзеі Ермаковай і выклікалі міліцыю на месца здарэння».\nУ ГУУС Менгарвыканкама пацвердзілі, што атрымалі заяву.\nСа слоў Марыны, у дэпазітнай ячэйцы знаходзілася больш за 170 тысяч даляраў. Яна кажа, што можа пацвердзіць паходжанне грошай, але пра гэта яе ніхто не прасіў перад тым, як забраць іх з ячэйкі.\n- Гэта ўсё мае грошы. Гэта не тое, што злачынства, гэта крадзеж на ўзроўні дзяржавы. Мне складана зразумець, як магчыма дзяржаўным структурам зайсці ў памяшканне з ячэйкамі і ўзяць у мяне грошы без маёй прысутнасці ці хаця б папярэдняга паведамлення. Не думала, што такое беззаконне магчымае, - кажа грамадзянка Украіны. - Я ніякім чынам не звязаная ні з выбарамі ў краіне, ні з палітыкай, ні з кіраўніцтвам банка.\nМарына распавядае, што разглядала магчымасць адкрыць бізнэс у Беларусі. Магчыма, укласці грошы ў нерухомасць. Але пасля таго, што адбылося, кажа, няма жадання.\n8 ліпеня Марыне трэба вярнуцца дадому, яна спадзяецца, што дагэтуль праясніцца сітуацыя з яе зніклымі грашыма. У банку ёй сёння адказалі, што перадалі зварот у Дэпартамент фінансавых расследаванняў Дзяржкантролю, бо «зварот утрымлівае пытанні, развязанне якіх не належыць да кампетэнцыі «Белгазпрамбанка». Марына плануе звяртацца ў іншыя беларускія інстанцыі, у тым ліку пры неабходнасці ў Генпракуратуру, а калі не атрымаецца развязаць пытанне - то і ў міжнародныя арганізацыі.\nМарына пакінула электронны зварот на сайце Лукашэнкі, у якім папрасіла яго «пасадзейнічаць у вяртанні грашовых сродкаў, канфіскаваных без майго ведама і на незразумелыя мне прычыны».\nНагадаем, некаторыя кліенты «Белгазпрамбанка» напісалі заявы ў банк праз узлом дэпазітарных ячэек без іх прысутнасці і згубы змесціва. Гэта выявілася, калі яны на мінулым тыдні змаглі праверыць іх змесціва. Да гэтага трапіць у памяшканне з ячэйкамі нельга было праз следчыя дзеянні. Пры гэтым кліенты адзначаюць, што іх не апавяшчалі пра якія-небудзь дзеянні ў дачыненні да іх каштоўнасцяў, а некаторыя з іх, як мяркуецца, патрапілі ў кадр сюжэту дзяржаўнай тэлевізіі, у якім гаварылася пра «справу «Белгазпрамбанка» і паказваліся кадры ператрусу ў банку.\nУ кадр акрамя грашовых купюр, некаторыя з якіх спакаваныя ў чорныя поліэтыленавыя мяшкі і папяровыя скрынкі, таксама патрапілі памятныя манеты Нацбанку Беларусі (да прыкладу, «Беларускі балет. 2006»), невялікія залатыя зліткі, як мяркуецца, інвестыцыйныя манеты Банка Расеі, тры ўпакоўкі ад леджэраў дзвюх мадэляў - спецыяльных гаманцоў для крыптавалюты (ці былі ў іх самі леджэры - невядома).\nМарына таксама кажа, што яе грошы, якія былі моцна закручаныя гумкамі, як мяркуецца, патрапілі ў кадр у сюжэце.\n20:21 У Варшаве прайшоў пікет салідарнасці з Беларуссю\n20:12 Аўтамабілісты голасна сігналяць на праспекце Незалежнасці\n20:05 У Пінску людзі збіраюцца на вуліцы Цэнтральнай\n19:51 Беларусы выйшлі на вуліцы ў Віцебску, Бабруйску і Барысаве\n19:48 Цэнтр Менска гудзе!\n19:47 Белорусы требуют регистрации своих кандидатов в президенты\n19:36 Беларусы выйшлі да Галоўпаштамту і цэнтральнага вакзала ў Менску\n19:33 Людзі фармуюць чаргу да паштовага аддзяленню на вакзале\n19:29 Беларусы ідуць у бок вакзала, частка людзей стаіць каля Галоўпаштамта\n19:06 Аляксей Ганчарэнка апублікаваў пастанову Рады Украіны да Лукашэнкі\n14.07 Беларусы выйшлі на вуліцы ў падтрымку незарэгістраваных кандыдатаў (Онлайн) 130,468\n9.07 СМІ: У «таракана» пачынаецца істэрыка праз закрытую мяжу з Расеяй 86,265\n9.07 «Здымайце грошы з картак, забірайце з банкаў і купляйце валюту» 85,060\n14.07 ЦВК не зарэгістраваў Віктара Бабарыку кандыдатам у прэзідэнты 60,637\n10.07 Зміцер Бандарэнка: У выпадку нерэгістрацыі Святланы Ціханоўскай і Віктара Бабарыкі беларусы масава выйдуць на вуліцы 55,910\n14.07 На Немиге люди дали отпор ОМОНу 54,514\n12.07 Вольга Нікалайчык: Цягнік з Лукашэнкам і ягонай бандай ахоплены агнём 53,909


Кліп Карыны Крос «Country Dancer» у топе канала YouTube - MOSKONEWS.com\nад moskonews 10.06.2020 10.06.2020 4447\nСюжэт новай відэапрацы разгортваецца на кастынгу, дзе мы бачым выступленне таленавітых і амбіцыйных маладых людзей. Хлопцы поўныя сіл і энергіі, іх галоўная мара - слава і сцэна. Аднак ці наканавана іх планам здзейсніцца?\nЯркія лакацыі, эфектныя касцюмы, нястрымныя танцы - усё гэта чакае гледачоў у новым кліпе Instagram-зоркі.\nГэта трэк - любімая праца на дадзены момант. Мне вельмі падабаецца задумка, якую ўдалося реализовать.- дзеліцца Карына.\nВядома, што кліп здымаўся ў Падмаскоўі, а галоўнымі героямі ў ім сталі шматмільённыя блогеры Даня Милохин і Раман Каграманов.\nІдэя кліпа - паказаць, што за межамі Масквы таксама шмат яркіх, цікавых і модных людзей. Ёсць стэрэатып, што ў абласцях, рэгіёнах усё нейкія нямодныя, сумныя. Аднак гэта не так! Мне здаецца, што ўсюды дастаткова людзей з неверагоднымі талентамі, амбіцыямі і выдатным густам стылю. Менавіта гэта мне і хацелася сказаць - усё сканцэнтравана не толькі ў Маскве.\nКарына Крос - папулярная блогер, спявачка і актрыса. Яе старонка ў Instagram налічвае больш за 8,1 млн фолавераў. 4 месца TikTok ў Расіі, 2 месца сярод блогераў-дзяўчынак у Instagram. Песні зоркі інтэрнэту набіраюць велізарныя колькасці праслухваньняў, а відэапрацы рэгулярна збіраюць мільёны праглядаў і лайкаў.


МЗС Грэцыі: рашэньне ў справе Сівакова — канчатковае\n09 жнівень 2004, 19:24\nЮры Сьвірко, Менск Дыпляматы Эўрапейскага Зьвязу кажуць, што ніякіх новых заяваў наконт забароны на ўезд у Грэцыю для міністра спорту Беларусі ня будзе. Міжнародны алімпійскі камітэт пакуль не атрымаў ніякіх пратэстаў з боку афіцыйнага Менску, але запытаў дадатковую інфармацыю ў справе Сівакова. Аўтар справаздачы “Зьніклыя асобы ў Беларусі” Хрыстас Пургурыдэс заявіў Радыё Свабода, што Юры Сівакоў ёсьць пэрсонай нон грата ў Грэцыі, і калі ён раптам вырашыць усё ж паехаць на Алімпіяду, дык яго сілай дэпартуюць назад у Беларусь.\nПрадстаўнікі Эўрапейскага Зьвязу вырашылі не рэагаваць на пратэсты Юрыя Сівакова, якому не дазволілі ехаць на Алімпіяду ў Атэны. Амбасада Італіі ў Беларусі, якая прадстаўляе ў Менску старшынёўства Эўразьвязу — Нідэрлянды, заявіла, што ня можа нічога дадаць да ранейшай заявы, зробленай пры канцы мінулага тыдня, калі прыезд спадара Сівакова ў Грэцыю быў названы “абсалютна недапушчальным”. Часовая кіраўніца італійскай амбасады ў Менску Тыцыяна Марыні толькі праз мас-мэдыя даведалася аб пратэстах Юрыя Сівакова ды Нацыянальнага алімпійскага камітэту Беларусі.\nТое самае мне заявілі ў Атэнах прадстаўнікі Міжнароднага алімпійскага камітэту — МАК. Яго дырэктар па сувязях з грамадзкасьцю Жызэль Дэйвіс паведаміла:\n(Дэйвіс: ) “Што я магу вам сказаць на гэтай стадыі — гэта тое, што МАК запытаў больш інфармацыі ў гэтай справе, каб мы маглі вывучыць яе. Відавочна, калі гэта адбудзецца, я змагу даць вам больш інфармацыі”.\nНа пытаньне, ці адбудзецца адмысловае паседжаньне МАК у справе Сівакова, спадарыня Дэйвіс адказала, што МАК у поўным складзе знаходзіцца ў Атэнах і ладзіць паседжаньні пастаянна, але беларускае пытаньне будзе разглядацца толькі пасьля атрыманьня дадатковай інфармацыі.\nА прадстаўнік МЗС Грэцыі Стафілас Іліясэс сказаў, што ані Атэны, ані Гаага ня будуць рэагаваць на пратэсты Юрыя Сівакова ды Нацыянальнага алімпійскага камітэту Беларусі:\n(Іліясэс: ) “Няма разьвіцьця ў гэтай справе. Я не буду рабіць вам ніякіх камэнтароў. Я магу толькі сказаць, што ня маю інфармацыі пра заяву спадара Сівакова сёньня. І я ня ведаю нічога аб рэакцыі на гэтую заяву”.\nАднак у офісе намесьніка міністра замежных справаў Грэцыі спадара Скандалакіса мне сказалі неафіцыйна, што, магчыма, афіцыйны Менск хоча прыцягнуць большую ўвагу да справаў зьніклых і дакладу пра гэта Хрыстаса Пургурыдэса, таму робіць пратэсты, якімі відавочна зацікавяцца і непалітычныя спартовыя журналісты на Алімпіядзе. МЗС Грэцыі падкрэсьлівае, што мяняць сваё рашэньне не пускаць спадара Сівакова ня будзе.\nА вось што заявіў Радыё Свабода сам спадар Пургурыдэс:\n(Пургурыдэс: ) “Відавочна, гэта рашэньне ёсьць такім, як я й чакаў ад Эўрапейскага Зьвязу. Я задаволены, што Эўразьвяз яго прыняў. І я разглядаю гэтае рашэньне як першы крок да доўгага працэсу ажыцьцяўленьня ціску на прэзыдэнта Лукашэнку і рэжым у Беларусі аддаць у рукі правасудзьдзя тых, хто быў уцягнуты ў зьнікненьні”.\nЯкім жа можа быць другі крок і наступныя ў гэтым працэсе? На гэтае пытаньне Хрыстас Пургурыдэс адказаў гэтак:\n(Пургурыдэс: ) “Шмат якія крокі, я ўпэўнены, яшчэ будуць. Міжнародная супольнасьць ня можа прыняць такога тыпу паводзінаў ад рэжыму ў любой краіне. Я чакаю, што Эўрапейскі Зьвяз будзе ўсё больш жорсткім і жорсткім з кожным тыднем, і, калі ўрэшце рэжым не адрэагуе на патрабаваньні міжнароднай супольнасьці правесьці поўнае і адпаведнае расьсьледаваньне ды адпаведныя суды над тымі, хто быў далучаны да зьнікненьня, ён пойдзе далей — на ўвядзеньне санкцыяў супраць Беларусі”.\nХрыстас Пургурыдэс гэтак пракамэнтаваў паведамленьне пра тое, што 10 жніўня Аляксандар Лукашэнка прыме Юрыя Сівакова і вырашыць, ці трэба яму ехаць у Атэны:\n(Пургурыдэс: ) “Безумоўна, ён ня едзе ў Грэцыю. Усё гэта робіцца дзеля ўнутраных мэтаў. Ён ведае, што ён пэрсона нон грата ў Грэцыі. Калі ён паедзе ў Грэцыю, улады проста не дазволяць яму прызямліцца ў Грэцыі. Яго сілай пашлюць назад у Беларусь”.\nЯ папрасіў спадара Пургурыдэса пракамэнтаваць заяву Юрыя Сівакова пра тое, што Эўразьвяз парушае ягоныя правы чалавека і прынцыпы алімпійскага руху. Вось што заявіў Хрыстас Пургурыдэс:\n(Пургурыдэс: ) “Апошні чалавек, які можа казаць аб правах чалавека, — гэта спадар Сівакоў у Беларусі”.


Toyota Corolla ў 2015 годзе зноў стала самай прадаванай мадэллю ў свеце\n26.01.2016 / 14:06\nУ 2015 годзе Toyota Corolla засталася самай прадаванай мадэллю ў свеце, устанавіўшы абсалютны рэкорд продажаў. Пра гэта паведамляе аналітычнае агенцтва «Автостат» са спасылкай на дадзеныя праекта focus2move.\nСусветныя продажы Toyota Corolla ў 2015 годзе склалі 1 млн 339 тыс. адзінак, што на 4,7% перавышае паказчык гадавой даўнасці. Найбольшым попытам мадэль карыстаецца ў ЗША (363,3 тыс.), Кітаі (300,6 тыс.) і Японіі (109 тыс.).\nДругое месца па аб'ёме глабальных продажаў заняў Volkswagen Golf, продажы якога ў 2015 годзе ўпершыню перавысілі 1 млн. адзнаку і склалі 1 млн 41 тыс. адзінак (+ 8,4%).\nПікап Ford F-Series застаецца самай папулярнай мадэллю ў Амерыцы на працягу апошніх 40 гадоў, і ў леташнім сусветным рэйтынгу ён заняў трэцяе месца з вынікам 920,17 тыс. машын (+ 1,6%), з якіх 780 тыс. Былі рэалізаваны ў ЗША і 118,8 тыс. - у Канадзе.\nУ дзясятку самых прадаваных мадэляў у свеце таксама ўвайшлі Ford Focus (826,2 тыс.; -19,4%), Toyota Camry (754,2 тыс.; -1,9%), Hyundai Elantra (746,9 тыс.; -9,1%), Volkswagen Polo (698,2 тыс.; + 2,2%), Honda CR-V (696,6 тыс.; -2,5%), Chevrolet Silverado (669,7 тыс.; + 12,9%) і Toyota RAV4 (664,4 тыс.; + 5,5%).\nРасійскі журналіст пра новую кнігу Горвата: Для яго і Прудок, і Парыж — частка адзінай прасторы, а што яму можа прапанаваць Расія? 1\n«Гэта як яшчэ адно дзіцё». Як гэта — трымаць у кватэры свінню 4\n20.01.2019 / 19:05\nРэд., я ж казала, што амаль не магу нешта чытаць з гісторыі, бо …\n20.01.2019 / 19:02\nСвіння ў хаце... Трэба падумаць...\n20.01.2019 / 18:54\nРоссийские комплексы избили семь ракет... Чем? Лаптем?)…\n20.01.2019 / 18:49


Пакуль улада верыць, што народ можна перамагчы сілай, яна губляе адну пазіцыю за другой | Новы Час\nМы чулі, як Караеў наракаў, што пры падрыхтоўцы да разгону 9 жніўня арыентаваліся на 2010 год і чулі, як Карпянкоў пагражаў «паўтарыць» сілавыя меры восені, калі пратэст праявіцца 25 сакавіка. Пакуль яны ўлічвалі, як ім здавалася, свежы досвед, рэальнасць змянілася вельмі адчувальна.\nУ апошні тыдзень мы назіралі адразу некалькі узаемавыключальных хадоў улады ў публічнай сферы. З аднаго боку, у Гродне забаранілі спектакль, які асуджае фашызм. Здавалася б, маразм, але людзі ўсё зразумелі правільна: улада вельмі спалохалася наўпроставых паралелей з сабой і антыфашысцкае прадстаўленне расцаніла як пратэснае супраць сябе. Паказальна. З іншага боку: раптам актывізавалася «патрыятычная рыторыка», натуральна, накіраваная супраць прыхільнікаў перамен. Тут і распачатая крымінальная справа супраць генацыду беларусаў падчас Другой сусветнай, і Усебеларуская малітва ў Хатыні, дзе, вядома, узгадвалі БЧБ-шнікаў.\nКалі супаставіць усё гэта ў адзін шэраг, карціна атрымліваецца больш складанай і цікавай, чым проста традыцыйная прапаганда. Мяркуючы па забароне гродзенскага спектакля, улады ўсвядомілі, наколькі ў сённяшняй Беларусі паняцці «фашызм» і «генацыд» сталі моцна асацыявацца менавіта з імі. І, з аднаго боку, актывізацыяй менавіта ў гэтым кірунку, быццам бы, пайшлі ў контратаку.\nАднак прапагандысцкі спектакль, што разыгрываецца, настолькі наіўны і смешны, што, здаецца, накіраваны зусім не на шараговых беларусаў. Шараговым беларусам з тэлеэкранаў якраз пагражаюць «нямецкім парадкам» і шыбеніцамі. Мяркуючы па ўсім, мэта ўсяго гэтага — мабілізацыя сілавікоў, якім хочуць давесці, што яны сёння — нешта накшталт дзядоў, якія ваявалі, і праціўнік — адзін.\nТакія патугі зразумелыя, калі ўлічыць, што ў шэрагах сілавых служб сёння цалкам могуць быць адчувальныя хістанні. У сеціве шмат пісалі пра тое, што рэсурсаў не хапае настолькі, што супрацоўнікам не выдалі прэміі нават на Дзень міліцыі. Але гэта адно. Куды больш істотным бачыцца той факт, што 7 месяцаў працы сістэмы літаральна на мяжы не прынеслі адчувальных вынікаў: як паказвае галасаванне на «Голасе», пратэсныя настроі нікуды не дзеліся, «парадак» — толькі бачны, а гэта значыць, што ўсяму гэтаму канца-краю не відаць: да «перамогі» як мінімум вельмі далёка (калі яна ўвогуле дасягальная). І любы чалавек, у тым ліку і ўнутры сілавога блока, нехаця задумаецца: а ці ёсць той вымерны і існуючы вораг, калі яго немагчыма перамагчы, ці ўсё ж барацьба ідзе з цэлым народам і фашысты на самой справе — улада?\nВось і агрызаюцца ў стылі Карпянкова: «Не мы, а вы». Але выглядае гэта зусім непераканаўча, з улікам таго, што ніякіх інструментаў рэальнага ўплыву на сітуацыю, акрамя сілавых ( «фашысцкіх») ва ўлад не засталося. Наогул.\nТут самы час успомніць допісы і каментары перыяду «жнівень — снежань». Хтосьці спадзяваўся на змену ўлады да Новага года, але не аўтар гэтых радкоў. Казаў і пісаў неаднаразова пра тое, як улада, што страціла легітымнасць, будзе слабець паступова, губляючы адну пазіцыю за другой, да поўнага рассыпання.\nЦяпер, літаральна ў рэжыме рэальнага часу, мы гэта і назіраем. Прапаганда толькі «пенкі пускае» і нічога дамагчыся не можа. Рэсурсы адкрыта растаюць, Пуцін грошай не дае наогул з моманту таемнай інаўгурацыі (фармальнай страты легітымнасці). Кожны тыдзень ЕС перахоплівае кантрабандную фуру цыгарэт. Слушны кірунак намацаў Павел Латушка з НАУ: удары па еўрабондах на еўрапейскіх фінансавых рынках. Аглушальныя правалы з МАК, чэмпіянатам па хакеі, Еўрабачаннем — працягваць можна доўга.\nСутнасць жа застаецца ўсё той жа. Пакуль улада працягвае шчыра верыць, што цэлы народ можна перамагчы тупой сілай і спрабаваць дасягнуць гэтага, улічваючы досвед папярэдніх вулічных разгонаў, пад ціскам сіл куды вышэйшага парадку яна губляе адну пазіцыю за другой. У рэальнасці, за якой яна не ў сілах угнацца.


Адам Лалана — Вікіпедыя\nЛалана ў фінале Лігі Чэмпіёнаў 2017/2018\nАдам Дэвід Лалана\n10 мая 1988(1988-05-10) (33 гады)\nСэлт Обланс, Англія\n2006—2014 Саўтгемптан 261 (59)\n2007 → Борнмут 3 (0)\n2014—2020 Ліверпул 178 (22)\n2020— Брайтан энд Хоўв Альбіён 31 (1)\n2006 Англія (да 18) 2 (1)\n2006 Англія (да 19) 2 (0)\n2008 Англія (да 21) 1 (0)\n2013— Англія 34 (3)\n↑ Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 28 ліпеня 2020.\n↑ Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 28 ліпеня 2020\nАдам Лалана на Вікісховішчы\nАдам Дэвід Лалана (англ.: Adam David Lallana; нар. 10 мая 1988, Сент-Олбанс) — англійскі футбаліст, паўабаронца клуба «Брайтан» і нерэгулярны гулец нацыянальнай зборнай Англіі.\n1.3 Брайтан энд Хоўв Альбіён\n3.1 Камандныя дасягненні\n3.2 Асабістыя дасягненні\nСаўтгемптан[правіць | правіць зыходнік]\nЛалана ў «Саўтгемптане»\nУ 2000 годзе перайшоў з акадэміі «Борнмута» ў акадэмію «Саўтгемптана» за 3000 еўра. Дэбютыраваў за «Саўтгемптан» 23 жніўня 2006 года ў матчы супраць «Ёвіл Таўна».\n28 красавіка 2008 года забіў свой першы гол за «Саўтгемптан» у матчы супраць «Вест Бромвіча», у тым жа сезоне стаў рэгулярным гульцом «святых» і 29 жніўня 2008 года падпісаў новы трохгадовы кантракт.\nУ сезоне 2009/2010 забіў 20 галоў ва ўсіх турнірах, гэта быў і застаецца рэкорд Адама па галам у сезоне, таксама стаў другім у гісторыі «Саўтгемптана» хто за сезон забіў столькі галоў як паўабаронца.\n7 студзеня 2011 года падпісаў з «Саўтгемптанам» новы кантракт да лета 2015 года.\nУ сезоне 2011/2012 мог стаць лепшым гульцом свайго клубу, але прайграў гэта званне свайму аднаклубніку Рыкі Ламберту. У тым сезоне Лалана у Чэмпіёншыпе забіў 11 галоў і аддаў 10 асістаў.\n19 жніўня 2012 года дэбютыраваў у Англійская Прэм’ер-лізе у матчы супраць «Манчэстэр Сіці» , у тым сезоне ў Англійскай Прэм’ер-лізе сыграў 30 матчаў, забіў 3 галы і аддаў 6 асістаў.\nУ сезоне 2013/2014 сыграў усе 38 матчаў у лізе, забіў 9 галоў і аддаў 8 асістаў.\nЛіверпул[правіць | правіць зыходнік]\nЛалана ў «Ліверпуле»\n1 ліпеня 2014 года перайшоў у «Ліверпул» за 25 мільёнаў еўра.\nДэбютыраваў за *мерсісайцаў* 13 верасня 2014 года ў матчы Англійская Прэм’ер-лігі супраць «Астан Вілы» \n29 снежня забіў два галы ў матчы супраць Суонсі Сіці.\nУ сваім першым сезоне сыграў у лізе 27 матчаў, забіў 5 галоў і аддаў 3 асісты.\nУ сезоне 2015/2016 стаў ключавым гульцом каманды Юргена Клопа, і выйшаў з камандай у фінал Лігі Еўропы і Кубка Англійскай футбольный лігі, абодва матча *чырвоныя* прайгралі.\nСезон 2016/2017 стаў лепшым для Лаланы ў «Ліверпуле», у ім Адам забіў 8 галоў і аддаў 7 асістаў у 31 матчы лігі.\nПрактычна ўвесь сезон 2017/2018 Адам прапусціў з-за траўмы, але змог выйсці ў фінале Лігі Чэмпіёнаў дзе выйшаў на замену на 31 хвіліне, той фінал 'чырвоныя' прайгралі.\nУ сезоне 2018/2019 зноў палучыў траўму і сыграў толькі 13 матчай у лізе, гэта хужэйшы сезон Адама ў «Ліверпуле» па статыстыцы, так як ён не забіў ніводнага галы і не аддаў ніводнага асіста, але 'мерсісайцы' упершыню за 14 гадоў выйгралі Лігу Чэмпіёнаў.\nСезон 2019/2020 Лалана прасядзеў у запасе, нярэгулярна выходзячы на замену, але выйграў Англійскую Прэм’ер лігу, Суперкубак УЕФА і Клубны чэмпіянат свету.\nБрайтан энд Хоўв Альбіён[правіць | правіць зыходнік]\n27 ліпеня 2020 году перайшоў у «Брайтан энд Хоўв Альбіён» як свабодны агент, з 'чайкамі' падпісаў кантракт на тры гады. Таксама вядома, што Лалана ўзяў 14 нумар, а не 20.\nДэбютыраваў за «Брайтан» 29 жніўня ў матчы супраць «Чэлсі».\n28 лісапада выйшаў на замену супраць Ліверпула, але быў заменены назад з-за траўмы.\nДэбютыраваў за зборную 15 лістапада 2013 года ў матчы супраць Чылі.\n12 траўня 2014 года папаў у заяўку зборнай на Чэмпіянат свету, там ён сыграў 3 матчы.\nБыў вызваны на Чэмпіянат Еўропы па футболе 2016, дзе ён сыграў 3 матчы.\nСвой першы гол за зборную забіў 4 верасня 2016 года ў матчы супраць Славакіі, гэта быў адзіны гол у той гульне.\nНе папаў у заяўку зборнай на Чэмпіянат свету па футболе 2018 з-за траўмы.\nТаксама не папаў у заяўку зборнай на Чэмпіянат Еўропы па футболе 2020.\nЧэмпіянат англіі: 2019/2020\nЛіга чэмпіёнаў УЕФА: 2018/2019\nСуперкубак УЕФА: 2019\nКлубны чэмпіянат свету па футболе: 2019\nЛепшы бамбардыр «Cаўтгемптана» 2010/2011\nГулец года ў Англіі: 2016\n↑ Adam Lallana // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Adam Lallana // As — Madrid: Grupo PRISA, 1967.\n↑ «Liverpool bid for Lallana»\n↑ «Liverpool 0-1 Aston Villa»\n↑ «England World Cup squad 2014: Ross Barkley and Raheem Sterling called up»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Адам_Лалана&oldid=3913422"\nІгракі ФК Брайтан энд Хоўв Альбіён\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:14, 8 верасня 2021.


1. Любая творчасьць падпарадкаваная нябеснаму парыву, нябеснаму памкненьню, нябеснаму дазволу. Галоўнае, каб творчасьць не перарасла ў вытворчасьць. У беларускім жыцьці, у беларускай рэальнасьці літаратурная творчасьць якое ўжо стагоддзе стала й грамадзянскім абавязкам. Ад Францыска Скарыны да нашых дзён беларускія творцы бароняць мову, бароняць край, не даюць замоўкнуць крывіцкаму слову.\nНа шчасьце, я застаў яшчэ жывую беларускасьць, жывое ўсё навакольле, жывую крывіцкую мову, жывую песьню, жывыя язычніцкія звычаі. Усю чысьціню крывіцкай душы перадала мне мама нязмушана й шчыра. Гэта яна, так бы мовіць, хросная матка маіх першых радкоў. Літаратурным хросным бацькам з удзячнасьцю называю Анатоля Вялюгіна – майстра й рупліўца пра паэтычную зьмену.\n2. Прачынаюся й кладуся спаць з нейкім радком, нейкім словам, якое гучыць мне маміным голасам. Занатоўваю, як давядзецца. Як пачынаў пісаць першыя літары пяром, так і цяпер пішу пяром і чорным чарнілам. Раней налягаў на чорную каву, зараз болей на зялёную гарбату. Пайшоў трыццаць першы год, як ня п’ю нічога з градусамі.\nКалі слова пачынае нагадваць пра сябе, пішу. Слова натхненьне зацягалі й абясцэнілі. Я замяніў бы яго выразам – актыўны стан душы. Як неспакойна на душы – пішы!\n3. Слова для мяне – усё. Яно жывое. Стараюся пачуць і зразумець яго. З маладых гадоў люблю слоўнікі. Усе гады раблю “Вушацкі словазбор”.\n4. У рэалізацыі сваіх задумаў перашкаджаю сам сабе. Даражу думкай сяброў у першую чаргу, думкай рэдактараў і чытачоў. Іх з кожным годам меней і меней. Кожны раз хочацца нешта перапісаць, перарабіць. Толькі для каго? Пішу апошнім часам сам для сябе.\n5. Ніколі не было замілаваньня напісаным. Да сівой галавы спадзяюся напісаць свой лепшы верш. Ніколі не пакіне мяне сум па залатой паравіне жыцьця. А была гэтая залатая паравіна, калі жыла мама. Жыву толькі ўспамінамі, дакладней, памяцьцю пра сваю зязюльку баравую, якую звалі Кулінаю. Сябе не выдумляў, чым жыў, пра тое пісаў і яшчэ пішу.\n6. Такія-сякія накіды, запісы зрэдчас раблю. Шкадую, што не запісаў ад мамы болей песьняў, паданьняў, словаў. Нічога сур’ёзнага ня можа атрымацца з патугаў па заданьні: ні дня без радка. Гэта можа ў плакальшчыц нельга ні дня без радка. Лепей рэдкае, ды паўнагалосае галашэньне. Лянота – істота чулая. Яна ахоўвае ад ператамленьня й ад графаманіі. Калі “ня пішацца”, жыву канкрэтным жыцьцём. Хоць толькі тады й жыву напоўніцу, калі пішу. Замкнёнае кола.\n7. Інтэрнэт-літаратура мне далёкая, мы разьмінуліся ўзростамі. Адно ведаю, што Біблія пісалася не на кампутары. Рука й пяро (гусінае ці якое) – яны лепей чуюць і думку, і душу.\nУ першую чаргу чытаю маладзейшых творцаў – надзею нашую. Сьпіс любімых аўтараў у мяне велікаваты. Назаву толькі некаторых: Максім Багдановіч, Янка Купала, Васіль Быкаў, Уладзімер Караткевіч, Міхась Стральцоў, Федэрыка Гарсія Лорка, Амар Хаям, Сяргей Ясенін, Тарас Шаўчэнка, Адам Міцкевіч. Іх ды іншых чытаю й перачытваю.\n8. Не хапае зацікаўленага, апантанага чытача. Калі такімі тэмпамі будзе чыніцца дэнацыяналізацыя, выцясьненьне мовы тытульнай нацыі адусюль, як толькі льга, беларускую літаратуру чакае доля экзатычнай рэліквіі. Дзяржаўнасьць мусіць уратаваць беларускую мову, культуру, літаратуру.\nМаладым жадаю ўпэўненасьці й нязломнасьці духу. Хай іх натхняюць Кастусь Каліноўскі, Васіль Быкаў, Уладзімер Караткевіч!\n1. Літаратурная творчаcць, калі гаварыць пра сапраўдную, гэта прызваньне. Шчасьлівы той, у тым ліку ды ў пэўнай меры і я, хто адчувае гэта змоладу і памятае ўсё жыцьцё. Таленавітым нельга захацець ды стаць, ім трэба нарадзіцца, а тады, ужо ці шчыра паважаць гэты дар самаадданай працай, пажыцьцёвай вучобай, ці нявечыць, глушыць яго нягоднымі чалавека і творцы паводзінамі.\nНейкага «хроснага бацькі» аднаго, які ўзяў за ручку ды ўвёў у літаратуру, у мяне не было, дапамагалі, можна сказаць, многія, з каго і я стараўся браць прыклад у адносінах з маладзейшымі.\nI першы свой верш «Апошнія крыгі» ў віленскім часопісе «Шлях моладзі», і першы зборнік «Апавяданні» я памятаю, вядома, як тое, што назаўсёды.\n2. Найлепш мне працуецца зранку. Пісаў і хімічным алоўкам, і вучнёўскім пяром з абмаканьнем у чарніліцу, і адмысловымі кітайскімі ручкамі, а цяпер пішу звычайнай шарыкавай, пажадана з чорным стрыжнем, а з чарнавіка перадрукоўваю на машынцы, якой карыстаюся з канца саракавых гадоў.\nНіякімі «стымулятарамі» не падмацоўваюся. Калі часам здараецца ўвечары чарка, дык назаўтра ўраньні сядаю да пісьмовага стала нават з адчуваньнем пэўнай вінаватасьці.\nНатхненьне, або прасьцей — адпаведны настрой, вядома, патрэбен. Хоць найвялікшы і для мяне творчы аўтарытэт, Леў Талстой, ці сам пісаў гэтак, ці ў нейкім мемуарным запісе прачыталася ажно такое: «Я плюю на натхненьне, саджуся і працую, і яно прыходзіць». Няхай сабе й нячаста, але такое бывае і ў нас, пры геніях — чаляднікаў.\n3. Слова патрабуе належнай пашаны, любові да яго, — гэта знаёма і мне.\nДаведачнай літаратурай карыстаюся і чытаючы, і пішучы. Сабраныя за многія гады энцыклапедыі ды слоўнікі на мове роднай, рускай, польскай і ўкраінскай незаменна служаць у пажыцьцёвай самаадукацыі.\n4. Ацэнка, дадзеная сябрам, якога ты паважаеш, безумоўна дапамагае, як і талковыя заўвагі некаторых чытачоў, што пішуць табе, як і прыязная ўважлівасьць разумнага рэдактара.\nДа напісанага раней вяртаюся, і перачытваю, і штосьці патрэбнае праўлю, памятаючы пра галоўнае ў пачатковай задуме.\n5. Нейкай агульнай, безагаворачнай задаволенасьці ўласнымі творамі асьцерагаюся, але ж і адрозьніваць лепшае ад горшага яшчэ ўсё магу, як у іншага каго, так і ў сябе самога.\nА што да аўтабіяграфічнасьці, дык у мяне яе нямала. Бо як жа ведаць, самому не перажыўшы.\n6. Запісваць я пачаў гадоў з пятнаццаці, адчуваючы ў гэтым творчую неабходнасьць. Адно тым часам спатрэбілася, як рабочая нарыхтоўка для чагосьці большага, а нешта і само стала лірычным запісам, мініяцюрай, а то, чаго добрага, амаль і афарызмам.\nА што да славутага «ні дня без радка» або «хоць адну-дзьве старонкі, але кожны дзень», дык мне гэта нават і сьмешна. Калі няма належнага настрою, дык адкуль узяць той радок ці старонку, а калі настрой абудзіўся — навошта тады нудна-дробязная арыфметыка?..\nЁсьць у мяне і лянота, і працавітасьць, аднак калі ня пішацца, дык проста не пішу. Ёсьць жа нямала значнага, што варта прачытаць. А то і проста падыхаць свабодай, папрацаваць фізічна, калі ты ў вёсцы, у сваіх або на ўласным лецішчы. А то пайсьці, паехаць туды, куды даўно зьбіраешся.\n7. Што да інтэрнэт-літаратуры, дык я тут, няхай сабе нямодна па-маладому, але ахвотна застаюся верным яе вялікасьці кнізе – усё жыцьцё многа чытаю на чатырох, вышэйназваных, мовах – ды літаратуры сапраўднай. Нямала і перачытваю, ды ў паасобных выпадках і неаднойчы.\n«Вайну і мір» упершыню чытаў вясковым юнаком у 1935 годзе. Другі раз, вялікімі фрагментамі, праз дзесяць гадоў, прайшоўшы фронт, палон, акупацыю, партызаншчыну. А ўвосень І979-га, таксама ж з душэўнай патрэбы, з увагай ды асалодай, і ня хочацца думаць, што гэта ўжо апошні раз...\nНа «Братоў Карамазавых» за першым разам пашанцавала ў польскім перакладзе, гэта яшчэ ў Заходняй Беларусі, а значна пазьней і ў арыгінале.\nТут, бадай, дарэчы будзе сказаць, як я нядаўна перачытваў «Яўгенія Анегіна», — палажыўшы на стале абапал арыгінала два пераклады: наш, Куляшова, і польскі, Тувіма. Перачытвалася ўпрыкуску, заглядваючы то ў той, то ў іншы тэкст, перад самім сабою радуючыся таму, як яна хораша гучыць, вялікая паэзія, на розных чалавечых мовах.\nПрачытаны і перачытаны «Былое і думы», «Дон Кіхот», чатырохтомны дзёньнік Макавіцкага «У Талстога. 1904—1910 гг.», думкі Паскаля і Скаварады, афарызмы Ліхтэнберга і Леца, «Лісьце травы» Уітмана, апавяданьні Сетана-Томпсана пра тых, каго ня трэба біць па галаве...\nА ёсьць жа й тое, што чыталася па некалькі разоў,— «Мёртвыя душы», «Пан Тадэвуш», «Хаджы-Мурат», Чэхаў, Кіплінг, Прус, Кацюбінскі, Бунін, па-крынічнаму невычэрпная жыцьцядайная сьвежасьць...\nВядома ж, перачытваю і роднае,— Багдановіча, Коласа, Гарэцкага, Чорнага, Танка, Стральцова, Пысіна, Караткевіча, Пісьмянкова...\nДай Бог добрага здароўя ды выдатнага плёну жывым, чытаю ж таксама і іх, бываю шчыра задаволены ўдачамі, нават і перачытваю зрэдку. Аднак называць, пералічваць крыху рызыкоўна, — а што як каго праміну або недахвалю?..\n8. Літаратуры нашай не хапае большай глыбіні ды сталасьці. На жаль, яшчэ ўсё зашмат жангліраваньня безразьмернымі эпітэтамі, правінцыйнай самазадаволенасьці дасягнутым — прыблізна ці й зусім уяўна.\nЯ верыў і веру ў сьветлую будучыню роднага слова. Літаратура наша даможацца свайго законна-пачэснага месца ў сьвеце. Пра сілу і значнасьць яе выдатна сьведчыць дасягнутае за мінулае стагоддзе. Абнадзейвае і тое, як дружна ідзе ў літаратуру здольная моладзь, якой я ад душы жадаю сапраўдных посьпехаў у шчырай, чыстай працы — па прызваньні.\n1. Сказаць, што ўласная творчасць для мяне гэта прафесія — значыць, падмануць чытача; хобі – значыць, падмануць сябе. Не абавязкова за жыцьцё напісаць 14 тамоў, як, да прыкладу, Колас, каб лічыць сябе прафесійным пісьменьнікам, нават неабавязкова жыць з літаратуры, але абавязкова кожны Божы дзень – жыць літаратурай. Ды гэта, на жаль, як жыць на адной вадзе, няхай сабе і крынічнай. Таму пакуль шаля з тым, што ўжо зроблена, якая ўверсе, не прымусіць хоць бы здрыгануцца шалю з тым, што задумана, якая ўнізе, — мне цяжка вызначыць, чым зьяўляецца для мяне самога ўласная творчасьць. Часам толькі з лёгкай і, дзякуй Аляксандру Сяргеевічу за падказку, сьветлай журбою ўспамінаю сваё дзяцінства, калі я (пачынаючы з шостага класу) ці ня кожны тыдзень пасылаў у газету “Піянер Беларусі” (цяпер “Раніца”), а пасьля і ў “Бярозку” свае рыфмаваньні, і яны часам зьяўляліся там нават цэлымі падборкамі. Хоць першы свой вершык (у школе нярэдка нават на ўроках мы гаварылі так, а ня верш) паслаў у “Зорьку”. Яна мяне і падштурхнула да пісаньня (іншыя друкуюцца, а чаму б і мне не паспрабаваць?!), яна ж і адштурхнула ад сябе. Адказ на маю першую вершаваную спробу, якая дужа нагадвала коласаўскае: “Не сядзіцца ў хаце хлопчыку малому...” прыйшоў досыць крытычны. Пры гэтым, не напісаны ад рукі, не надрукаваны на машынцы, а адціснуты ў друкарні з казённым зваротам “Дорогой друг!”, што мяне, здаецца, больш за ўсё і пакрыўдзіла: дзіцячага розуму хапіла здагадацца, што такія лісты-адказы – слова ў слова – адпраўляюцца ў розныя куткі Беларусі розным адрасатам.\nЗ “хросным бацькам” у літаратуры ў мяне ня так усё проста, я хутчэй – “сын палка”. Калі пісаў у “Піянер Беларусі”, мне вельмі дапамог сваімі парадамі цярплівы Алесь Емяльянаў, колішні яго супрацоўнік. Калі першы раз зьявіўся ў “ЛіМе” (школьнікам, таму кожнае слова ўспрымаў як пасланае з неба), Анатоль Сідарэвіч сагрэў ня толькі цёплым словам, але і вячэрай і жытлом, паколькі бралася на вечар, і я ўжо зьбіраўся начаваць на вакзале, каб раніцай аўтобусам вяртацца ў свае Ляхавічы. Гэта было далучэньне да нечага значнага, вялікага, да сапраўднага літаратурнага жыцьця, хвалюючы пераход па тонкай кладцы з аднаго берага на другі. І калі на той момант я яшчэ не да канца верыў, што можна так вось узяць і перабрацца туды, то знаёмства ў Каралішчавічах з Рыгорам Барадуліным, які ўжо тады для мяне, школьніка, быў класікам, і які, дайце веры, пакінуў мне свой тэлефон (у сшытку з вершамі ня стаў запісваць, усклікнуўшы: “Што вы, тут жа вершы!”), канчаткова ўмацавала ўва мне гэтую веру.\n2. Лепш за ўсё пішацца з ранку да абеду, прычым, неабавязкова за сталом. Наадварот, за дзесяцігоддзі неабходнасьць штодня хадзіць то на вучобу, то на службу выпрацавала ў мяне звычку нават дома, калі абдумваю радок, хадзіць з пакою ў пакой, не заўважаючы і не чуючы нікога і нічога. Для таго, каб “расхадзіцца”, п’ю каву, але звычайна толькі раніцай. А вось моцныя напоі працы страшэнна шкодзяць, таму калі, скажам, на заўтра трэба абавязкова напісаць няхай сабе прымітыўны журналісцкі матэрыял, сёньня мяне вельмі цяжка прымусіць пасядзець за чаркай. Нярэдка натхненьне прыходзіць ад чытаньня добрай кнігі, нярэдка – само па сабе, яго сімптомы прыкладна тыя ж, як і пры прастудзе: лёгкае кружэньне галавы, ватныя ногі. Тады патрэбныя толькі папера і аўтаручка (вершы, прозу абавязкова спачатку пішу ад рукі) і, пажадана, поўная цішыня – нават нязначны гук з “іншага” сьвету можа адабраць тое, што нярэдка даводзіцца чакаць месяцамі. Хоць, на шчасьце, нават у паэзіі прысутнасьць натхненьня – не абавязковая ўмова творчасьці.\n3. У паэзіі і ў прозе для мяне вялікае значэньне мае праца над стылем. У гэтым і асноўная цяжкасьць, бо, не знайшоўшы ў першым радку патрэбнага слова, я ніколі не перайду да наступнага радка. Даведачнай літаратуры ў мяне процьма (сюды ж магу аднесьці і шматлікія выразкі з газетаў), але карыстаюся ёю ня так часта. Пэўна, таму, што пішу ў асноўным вершы, а даведачная літаратура – падручны матэрыял найперш для празаіка. Выключэньне, зразумела – тлумачальныя слоўнікі.\n4. У ацэнцы таго, што пішу, у першую чаргу разьлічваю на сяброў – хоць бы па той прычыне, што ў нас з імі, на шчасьце, адны і тыя ж літаратурныя прыярытэты. А ўвогуле, у гэтым сэнсе здараліся кур’ёзныя выпадкі: калі, напрыклад, мае вершы, якія я лічыў няўдалымі, раптам траплялі ў якія-небудзь анталогіі. І наадварот. Раней напісаныя вершы стараюся не чапаць, калі нешта і праўлю, дык часьцей за ўсё з-за русізмаў.\n5. Звычайна патрэбна некалькі месяцаў, каб ува мне пачало расьці незадавальненьне сваёй новаю кнігай. Цяпер вось, каб была такая магчымасьць, сёе-тое паправіў бы ў “Маланкавым посаху”. А папярэднюю, “За ценем самотнага сонца”, дык, і ўвогуле, значна перапрацаваў бы. Больш “лаяльна” стаўлюся да сваёй дзіцячай творчасьці – як вершаванай, так і празаічнай. Зрэшты, можа, таму, што пакуль мяне хапіла толькі на тое, каб у той жа кнізе аповесьцяў-казак “Незвычайнае падарожжа ў Краіну Ведзьмаў” прагледзець малюнкі. Калі б можна было вярнуцца ў сваё дзяцінства – я, зразумела, не адмовіўся б. Усё зьбіраюся напісаць невялікую аповесьць пра школу, пра каханьне – вучня да настаўніцы. Але аповесьць мяркуецца быць аўтабіяграфічнай – гэта мяне і пакуль стрымлівае: аўтабіяграфічнасьць замінае паглядзець на сюжэт збоку, наколькі ён сам па сабе цікавы. Тым больш, Рамэн Гары са сваім “Абяцаньнем на досьвітку” (дзе невядома чаго больш – праўды ці міфаў), які ня першы дзень ляжыць на стале, увесь час папярэджвае, што голая аўтабіяграфія – як аголеная жанчына: вельмі часта выклікае ў прысутных неадэкватную рэакцыю. Ну, прынамсі, ня тую, на якую яна спадзяецца.\nНя думаю, што ў маіх вершах шмат аўтабіяграфічнага, хоць, безумоўна, у іх вельмі шмат асабістага, унутранага, але гэта не зусім адно і тое ж.\n6. Некалькі старонак запісаў зрабіў, калі быў студэнтам, на большае не хапіла. Па ўсім відаць, гэта і ёсьць першая прыкмета ляноты, якая не ў апошнюю чаргу паўплывала на колькасьць пакуль зробленага ў літаратуры. Змаганьне з лянотай для сябе лічу справай амаль безнадзейнай, паколькі ў асноўным даводзіцца абараняцца, а не наступаць. Але і адступаць, як таму панфілаўцу, няма куды: калі крутануцца на маім рабочым крэсьле на 180 градусаў, уткнешся вачыма ў вялікую шафу з любімымі кнігамі. Яны, у асноўным, і натхняюць, прынамсі, утрымліваюць у крэсьле-“акопе”.\n7. Колькасць электронных варыянтаў кніг, выцягнутых мною з інтэрнэту, даўно перавысіла колькасьць кніг, што ёсьць у маёй хатняй бібліятэцы (а ў ёй, як-ніяк, некалькі тысячаў). Зразумела, цягаю найперш даведачную літаратуру і творы малых жанраў (чытаць на маніторы раман – марная справа). І хоць, зразумела, як чытач, аддаю перавагу папяроваму варыянту, суцяшаю сябе тым, што ў большасьці выпадкаў выбар у мяне невялікі: альбо мець кнігу ў кампутары, або ня мець яе зусім. Чытаю шмат, са свайго пакаленьня – амаль што ўсіх. Пакаленьне вельмі моцнае, але, на жаль, недаацэненае (баюся толькі, што так лічаць пра сябе ці не ўсе астатнія пакаленьні). Вершы магу ўвогуле пад настрой браць навобмацак – што трапіцца, тое і перачытваю. Але калі б спыталі, якая вершаваная кніга апошняга часу зрабіла найбольшае ўражаньне, адказаў бы не задумваючыся: “Так” Някляева. З замежных вельмі люблю Юрыя Кузьняцова. А ўвогуле, усю паэзію дзялю на тую, якую магу чытаць у арыгінале, і якую, на жаль, не магу. Перавагу аддаю першай. З празаікаў па шмат разоў перачытваў і перачытваю Буніна, Набокава, цяпер вось зачытваюся Павічам (апавяданьнямі). Часам нават злуюся: ён павінен быў нарадзіцца ў нас. Яго вобразнае мысьленьне – вельмі беларускае.\n8. Беларускай літаратуры не хапае добрай крытыкі як жанру. Крытыкі, у першую чаргу разьлічанай на шырокага чытача, а не на наш Інстытут літаратуры. Усё астатняе ў яе ёсьць, у тым ліку, і вялікія персьпектывы. Мяркую гэтак хоць бы па творах маладзейшых. У маладых сёньня адна небясьпека: шлях да кніжкі цяпер бывае вельмі кароткім і нярэдка вымяраецца колькасьцю грошай у кішэні, таму і творы часта выходзяць сырыя, без сур’ёзнай і адказнай рэдактарскай працы. Увогуле, школа рэдактарства зараз імкліва разбураецца. Але да паслугаў цяперашніх маладых – цэлая армія настаўнікаў: уся сусветная літаратура, якая перастала быць недаступнай. У свае дваццаць гадоў мы пра такое не маглі і марыць.Таму маладым застаецца пажадаць аднаго: быць добрымі вучнямі.


Патрэбны дровы? Нарыхтоўвайце » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nАб тым, як развязаць гэты “гордзіеў вузел”, вялі размову з прадстаўнікамі прыродаахоўных органаў, землеўпарадкавальнай службы і лясгаса, кіраўнікамі сельскіх Саветаў старшыні райвыканкама І. В. Кузняцоў і раённага Савета Р. В. Парфёненка 22 верасня. Улічаны меркаванні ўсіх бакоў, каб без парушэння заканадаўства скіраваць у карыснае рэчышча мясцовую ініцыятыву. У бліжэйшы час будзе рэалізоўвацца наступная схема: райвыканкам прыме рашэнне, у якім вызначыць усе ўгоддзі хмызнякоў і “тапарняку” ўздоўж дарог, ля каналаў, на сельгасугоддзях і ў іншых месцах, якія належаць высечцы. Землекарыстальнікі павінны атрымаць у лясгасе лесасечныя білеты. Копіі гэтых дакументаў будуць перададзены ў Браслаўскую міжраённую інспекцыю па ахове жывёльнага і расліннага свету і ўручацца людзям, што зоймуцца высечкай хмызнякоў з мэтай нарыхтоўкі дроў асабіста для сябе. Адначасова гэтай справай будуць займацца гаспадаркі, якім неабходна абаграваць майстэрні, фермы, зернесушылкі і іншыя аб’екты.\nЛясгас не толькі выпіша лесасечны білет, але і зробіць адвод угоддзяў. Землеўпарадкавальная служба вызначае землеўладальніка кожнага ўчастка. А каардынуюць усю работу старшыні сельскіх Саветаў. Да іх і неабходна звяртацца насельніцтву.\nЗемлекарыстальнікі, а ў першую чаргу гэта дарожная служба і гаспадаркі, выдзяляюць хмызнякі для высечкі сваім работнікам і пенсіянерам, усім жадаючым з мінімальнай аплатай ці нават без яе. А задача жадаючых нарыхтаваць для сябе дровы—спілаваць і спарадкаваць усю драўніну, якая падыходзіць да гэтых мэт, аформіць яе таварна-транспартнай накладной, а рэшткі спаліць. Адным словам, навесці належны парадак.\nГэтую работу ўжо распачало ДРБУ-203. Дарожнікі выпісалі 6 лесасечных білетаў. Нарыхтоўку драўніны можна весці ўздоўж дарог Дзісна-Празарокі і на Шаркаўшчыну, Друя-Міёры, Міёры-Рускае Сяло, Каралеўскія-Лужкі, Апанасёнкі-Гваздова, Махіроўка-Наўгароды, Міёры-Вазаўнікі, Волкаўшчына-Снегі, Тычкі-Пераброддзе, Ідолта-Казакова, Паташня-Даўгінава, Барсукі-Новыя Крукі, Павяцце-Станулева, Чамяры-Вята, Латышы-Даўгінава, Старыя Крукі-Панізнікі і некаторых іншых. Больш таго, яны гатовы выдзеліць спецыялістаў з бензапіламі, каб спілаваць тоўстыя дрэвы. Да іх трэба звяртацца і ў тых выпадках, калі нарыхтоўка драўніны будзе ўяўляць небяспеку рухаючамуся транспарту.\nДля ўсіх, хто мае патрэбу і сілы для самастойнай нарыхтоўкі паліва, з’явілася магчымасць на законных падставах і з мінімальнымі выдаткамі зрабіць гэта. Скарыстайцеся ёй.\n» Топливо: нормы и цены\n» Вместе — сможем


Калонка рэдактара. Прыпынак не прадбачыцца? — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n22.01.2021 22.01.2021 administrator261\nКалі ёсць велізарны скарб, на шляху да яго ёсць шмат пастак.\nГэтыя пасткі пераадолее толькі той, хто варты. І ніяк інакш.\nНа працягу жыцця чалавек праходзіць шмат прыступак свайго развіцця. Самыя яркія вынікі бачныя ў дзіцячым узросце: першая ўсмешка, першае слова, першыя крокі… Школьныя гады і студэнцкія – прыступкі да атрымання ведаў і набыцця прафесіі, далей – дарослае самастойнае жыццё, этап станаўлення ў прафесійнай дзейнасці, стварэнне сям’і, выхаванне дзяцей…\nПраходзяць гады. Жыццё становіцца стабільным, зразумелым, і чалавек адчувае сябе добра і камфортна, калі і ўзнікаюць праблемы ў працы і сям’і, то яны часовыя і папраўныя, як і ва ўсіх. Я пра іншае…\nЗнаходзячыся доўгі час у стане камфорту, мне здаецца, чалавек злёгку самазаспакойваецца, яго ўсё задавальняе, бо жыццё ідзе сваёй чаргой. Але ў той жа час усё становіцца нейкім вельмі звычайным і прыземленым. Узгадайце, што звычайна адказваюць на пытанне “Як твае справы?”. Чуем у адказ: “Нічога новага, усё як заўсёды, праца – дом, дом – праца, усё добра”. І хто захоча напружвацца і ўсё псаваць, калі ў яго і так “усё добра”. А ці добра?\nМне здаецца, менавіта ў той момант, калі становіцца ўсё добра і камфортна і нічога не хочацца мяняць, варта задумацца пра змены. Змены, якія звязаны з ростам “сябе”, сваёй асобы, як кажа моладзь, “выйсці на новы ўзровень”.\nНе ведаю, як вы, а я ў сваім жыцці заўважыла такую заканамернасць: калі ўсё добра і стабільна, праз некаторы час абавязкова нешта адбудзецца, што парушыць уклад твайго штодзённага жыцця, як быццам нейкі “чарвячок” грызе цябе знутры – так добра доўга быць не можа!\nІ гэта “нешта” прыходзіць і можа быць розным, нават трагічным. Адразу зразумець, што здарылася, немагчыма. У цяжкі час жыццёвых крызісаў адбываецца ўнутраная рэвалюцыя. Але пасля ты разумееш, што як быццам вышэйшыя сілы пасылаюць табе гэтыя выпрабаванні і ўмешваюцца ў тваё жыццё, кажучы: “Не стой на месцы, не сядзі, трэба рухацца далей”.\nТрэба рухацца наперад, развівацца, працягваць вучыцца і пазнаваць гэты свет, колькі б табе гадоў ні было, а ўсе пасланыя звыш выпрабаванні прымаць як урокі жыцця, працаваць над памылкамі і рабіць высновы. І нават калі рух наперад будзе цалкам новым, не трэба баяцца.\nЗрэшты, кожны свой выбар зробіць сам. А варыянтаў два: змірыцца глыбока і шчыра са сваім узроўнем і пражыць годнае жыццё або развівацца і прыйсці на новы ўзровень. Другі шлях не самы просты. Яго загадка заключаецца ў тым, што, як толькі чалавек дасягае новага ўзроўню, перад ім адразу адкрываюцца новыя магчымасці для наступнага і прыпынак не прадбачыцца!\nТак спыняцца ці не? Вырашаць вам!


Да вучняў, як да родных | Настаўніцкая газета\n09.12.2017 11.12.2017 - 10:29Людзі адукацыі\nНастаўніца пачатковых класаў сярэдняй школы № 1 Кіраўска Святлана Марозава ў педагогіку прыйшла па закліку сэрца. Яна проста не магла не стаць настаўніцай. Да гэтай прафесіі Святлана Карпаўна імкнулася з самага ранняга дзяцінства. Паспрыяла такому імкненню бабуля — цудоўны педагог, якая стала для яе прыкладам ва ўсім.\n— Менавіта гледзячы на бабулю, я цвёрда вырашыла таксама, як і яна, выкладаць у пачатковых класах. Пасля атрымання школьнага атэстата, не раздумваючы, адправілася ў Магілёўскае педагагічнае вучылішча. Потым працягнула адукацыю ў Мазырскім педагагічным універсітэце, — расказала Святлана Марозава.\nЗ запаветным дыпломам настаўніка маладым спецыялістам яна вярнулася на малую радзіму — у Кіраўскі раён. Педагагічная дзейнасць Святланы Карпаўны пачалася ў Жыліцкай сярэдняй школе.\n— Працоўныя гады ў Жылічах і цяпер успамінаю з цеплынёй. Але і ў першай гарадской школе створаны не менш камфортныя ўмовы для працы. У сукупнасці з належнай падтрымкай кіраўніцтва гэта дапамагае раскрыць педагагічны патэнцыял, — адзначыла Святлана Карпаўна.\nСёння за яе плячыма васямнаццаць гадоў прафесійнай дзейнасці і дзясяткі маленькіх выпускнікоў. За гэты час Cвятлана Марозава выпрацавала ўласную методыку навучання, якая грунтуецца не толькі на прывіцці дзецям першасных ведаў, уменняў вучыцца самастойна, але і на ўсебаковым духоўна-маральным выхаванні. Да кожнага дзіцяці ў яе свой індывідуальны падыход, які спрыяе максімальнай паспяховасці па ўсіх напрамках.\n— Дзеці павінны ісці ў школу з задавальненнем, а вучыцца з радасцю. Дасягнуць гэтага магчыма, толькі падабраўшы ключык да кожнага маленькага сэрца, — упэўнена Святлана Карпаўна.\nЯна лічыць, што жаданне дзяцей вучыцца напрамую залежыць ад іх узаемаадносін з настаўнікам. Таму стараецца ставіцца да вучняў як да родных дзяцей. Акрамя ведаў, Святлана Карпаўна штодня дорыць навучэнцам любоў, дабрыню, усмешку. А яшчэ фарміруе ў дзяцей упэўненасць ва ўласных сілах і магчымасцях. На яе думку, менавіта цёплыя, шчырыя адносіны забяспечваюць максімальнае развіццё дзіцячай асобы.\nДа арганізацыі заняткаў гэтая настаўніца, нягледзячы на свой салідны працоўны стаж, і цяпер падыходзіць з поўнай самааддачай. І хвалюецца не менш, чым у першыя настаўніцкія гады.\n— Вядома, гэта хваляванне крыху іншае, — усміхаецца Святлана Марозава. — У першыя гады працы хвалявалася, ці атрымаецца ў мяне, ці спраўлюся. Зараз зусім не тое: з вопытам патрабавальнасць да сябе ўзрастае. Я не магу дазволіць сабе паўтарыцца, быць нецікавай. Кожны ўрок для дзяцей павінен стаць адкрыццём. Акрамя гэтага, стараюся заўсёды быць для сваіх вучняў прыкладам, бо толькі так можна найлепшым чынам перадаць ім веды. Напрыклад, калі настаўнік паважае культуру, традыцыі і гісторыю свайго народа, то гэтак жа будуць паступаць і яго навучэнцы, — пераконвае педагог.\nУрокі Святланы Марозавай — сукупнасць дыферэнцыраванага падыходу, сучасных адукацыйных методык і пошукавай актыўнасці.\n— Улічыць інтарэсы і схільнасці кожнага вучня дазваляе прымяненне на ўроках элементаў тэхналогіі праблемнага навучання. Набытыя падчас вырашэння праблем уменні і навыкі дапамагаюць дзецям лепш спраўляцца з патрабаваннямі праграмы, развіваюць іх лагічнае мысленне. Падабаюцца навучэнцам таксама заняткі з гульнявымі тэхналогіямі. Гульня абуджае цікавасць да перамогі, дзеці імкнуцца быць арганізаванымі, знаходлівымі. Вельмі ажыўляе ўрокі і выкарыстанне ІКТ. Камп’ютарная падтрымка робіць заняткі займальнымі, дазваляе сарыентаваць вучняў у інфармацыйных плынях навакольнага свету, актывізаваць іх пазнавальныя здольнасці. Аднак тут важна не перашчыраваць, бо галоўнае ўсё ж жывыя зносіны, — мяркуе Святлана Карпаўна.\nНе менш важным Святлана Марозава лічыць захаванне ў навучэнцаў цікавасці да вучобы. У першым класе дзеці дапытлівыя, матываваныя на атрыманне ведаў. Аднак калі педагог не будзе падтрымліваць гэтыя імкненні, ужо ў другім класе ў навучанні з’явяцца праблемы.\n— Каб гэтага не адбылося, увесь час заахвочваю інтарэсы кожнага дзіцяці. А яшчэ стымулюю вучняў на самастойны пошук новых ведаў. Ды і ў цэлым перакананая, што не трэба падаваць вучэбны матэрыял у гатовым выглядзе. Калі на ўроку сістэматычна і мэтанакіравана выкарыстоўваць практыка-арыентаваныя заданні, то ў навучэнцаў павышаецца цікавасць да прадмета і агульная падрыхтоўка, — кажа Святлана Карпаўна.\nЗначнае месца ў сваёй дзейнасці настаўніца аддае рабоце з адоранымі дзецьмі. Выяўляючы такіх навучэнцаў, Святлана Марозава ўсімі сіламі імкнецца развіць іх таленты. Яе навучэнцы ўжо могуць пахваліцца першымі вучэбнымі дасягненнямі — пераможнымі дыпломамі на раённых “малышковых” алімпіядах.\nПлённая праца Святланы Карпаўны неаднаразова адзначалася ганаровымі граматамі. А нястомнае ўдасканаленне прафесійнага майстэрства прывяло яе сёлета да шэрага перамог у рэгіянальных этапах конкурсу “Настаўнік года”. Асабістыя дасягненні для яе важныя. Але галоўнае задавальненне ад педагагічнай працы прыносіць Святлане Карпаўне ўсведамленне таго, што ў поспехах вучняў ёсць і яе маленькая заслуга.\nФота з архіва Святланы МАРОЗАВАЙ.


23 кастрычнік 2019, 15:00\nУ Менскім гарадзкім судзе аднавіўся працэс над былым палітвязьнем анархістам Зьмітром Паліенкам. Пракурор запатрабаваў, каб Паліенку пакаралі 5 гадамі калёніі строгага рэжыму. Пацярпелы прасіў «не ўжываць строгага пакараньня»: «Ён малады члавек, ужо ўсё асэнсаваў».\nНа мінулым тыдні на працэсе дапыталі пацярпелага Аляксея Юрына і сьведак ды вывучалі матэрыялы справы. Сёньня дайшла чарга да паказаньняў Зьмітра Паліенкі. Паводле сьледзтва, ён напаў на Аляксея Юрына, калі той зрабіў яму заўвагу пра курэньне ў падʼезьдзе, і пырснуў яму ў твар з газавага балёнчыка. Але Паліенка апісвае пачатак канфлікту зусім інакш.\nХто ударыў і за што?\nЗьміцер Паліенка пачаў свае паказаньні заявай, што ўсе доказы супраць яго грунтуюцца на паказаньнях аднаго чалавека — пацярпелага Аляксея Юрына, а пярэчаньні абвінавачанага сьледчыя ня бралі да ўвагі. Між тым з расповедам пацярпелага пра інцыдэнт у падʼезьдзе падсудны ня згодны.\nПаводле Зьмітра Паліенкі, Аляксей Юрын першым ўдарыў яго, прычым нематывавана.\n«Я стаяў у падʼезьдзе, чакаў знаёмага Андрэя Войніча. Тут у падʼезд зайшоў мужчына ў чорным паліто, яўна нецьвярозы, і пайшоў міма мяне да ліфта. Перад ліфтам ён абярнуўся і запытаў мяне, ці еду я наверх. А адказаў, што не.\nТады ён вярнуўся да мяне і раптам ўдарыў, пацэліўшы ў левае вуха. У мяне нават ўпала з галавы шапка. Калі я яе падымаў, то дастаў з кішэні балёнчык з газам — спрацаваў інстынкт самазахаваньня і я пырснуў яму ў вочы з балёнчыка. Але гэта быў сродак абароны, бо мне не было куды бегчы. Пасьля гэтага ён мяне яшчэ абражаў і пагражаў, але я выйшаў з падʼезду. Калі спусьціўся Войніч, я расказаў яму пра інцыдэнт. Мы вярнуліся ў падʼезд, і Войніч спытаў у мужчыны: „Лёша, ты што на людзей кідаесься?“»\n«Мяне перасьледуюць супрацоўнікі ГУБАЗіК за анархісцкія погляды»\nЗьміцер Паліенка сьцьвярджаў, што не ўжываў да пацярпелага фізычнай сілы і не зьневажаў яго. «Я пацыфісцкіх поглядаў і ні на кога б першым не напаў», — сказаў Паліенка. Таксама ён нагадаў, што на допыце папрасіў прабачэньня ў Юрына і пры гэтым заявіў яму, штоня меў іншага выйсьця, бо той напаў на яго.\nЦі курыў у падʼезьдзе?\nСловы Юрына пра тое, што Паліенка нібыта курыў у падʼезьдзе, падсудны назваў хлусьнёй. «Я ў той момант не курыў, бо мяне папярэдзіў знаёмы Войніч, што курыць там нельга».\nПаліенка выказаў меркаваньне, адкуль узялася вэрсія пра курэньне. Паводле падсуднага, так казаць пацярпелага падвучылі міліцыянты з галоўнай управы барацьбы з арганізаванай злачыннасьцю і карупцыяй МУС.\n«Я на свае вочы бачыў, як адзін з супрацоўнікаў ГУБАЗіК паціскаў Юрыну руку і казаў яму: „Мы яго, шчанюка, пасадзім, а ты яшчэ кампэнсацыю адхопіш“», — успомніў Паліенка.\nПасудны назваў імёны пэўных супрацоўнікаў ГУБАЗіК (было добра чуваць прозьвішча «Лапацін») і абвінаваціў іх у перасьледзе «за анархісцкія погляды і за грамадзка-палітычную дзейнасьць».\nПасьля допыту Паліенкі былі зачытаныя ягоныя паказаньні на сьледзтве. Пракурор матываваў гэта тым, што ёсьць істотныя разыходжаньні. Але фактычныя паказаньні ў судзе і на сьледзтва супалі. Разыходжаньне было хіба ў тым, што на сьледзтве Паліенка на пытаньне, ці курыў ён у падʼезьдзе, адказаў «ня памятаю», а цяпер, у судзе, катэгарычна адмаўляе курэньне. Падсудны патлумачыў, што тады не надаў значэньня гэтаму пытаньню.\nЦі пакутуе Палінка ад алкагалізму?\nПерад тым, як даць паказаньні, Паліенка хадайнічаў пра запыт у Бабруйскі раённы суд. Паводле Паліенкі, ў жніўні 2018 году, адбываючы пакараньне ў Бабруйскай калёніі, ён прайшоў курс лячэньня ад алкагалізму, пра што ёсьць адпаведныя дакумэнты ў судзе. Гэтыя дакумэнты Зьмітру Паліенку патрэбныя, каб аспрэчыць намер сьледзтва прыцягнуць яго да прымусовага лячэньня.\nСудзьдзя Пётар Арлоў хадайніцтва Паліенкі не задаволіў, але на просьбу адваката далучыў да матэрыялаў справы зьвесткі пра тое, што падсудны вылечыўся ад алкагалізму.\n«Я не пакутую ад алкагольнай залежнасьці і за апошнія 5 гадоў не прыцягваўся да адказнасьці за пʼянства», — падсумаваў Зьміцер Паліенка.


Більба Торбінс — Вікіпэдыя\n(Перанакіравана з «Більба Бэгінс»)\nШыр, потым Долы Яр\nБі́льба То́рбінс (па-ангельску: Bilbo Baggins) — хобіт у творчасьці Толкіна. Дзядзя Фрода Торбінса.\nНарадзіўся і жыў Більба ў даволі паважанай хобіцкай сям’і Торбінсаў. Але аднойчы, у «Хобіце» аб гэтым расказваецца, да яго падыйшоў Гэндальф, і прапанаваў прыняць удзел у вялікім падарожжы. На наступны дзень да Більба прыйшло трынаццаць гномаў, якія распавялі яму пра дракона, які засеў у Адзінокай гары (Эрэбары), і што ён павінен ім дапамагчы, як узломшчык. На гэтым добрае меркаваньне іншых хобітаў пра Більба Торбінса зьнікла. На наступную раніцу ён, забыўшыся на ўсё, пайшоў у падарожжа. Там ён прайшоў праз вялікую колькасьць прыгодаў, дапамог перамагчы дракона Смога, і прыняў удзел у бітве Пяці Воінстваў. Па дарозе да гары ён знайшоў Пярсьцёнак Усеўладзьдзя, які «зьбег» ад Глыкса. Вярнуўшыся ў Шыр, ён напісаў кнігу пра свае прыгоды.\nПярсьцёнак працягнуў яго жыцьцё, і праз 60 гадоў, калі яму ўжо было 111, Більба перадаў яго свайму пляменьніку Фрода Торбінсу, а сам вырашыў пайсьці яшчэ раз паглядзець на Адзінокую гару, і назаўжды пасьля гэтага застацца ў Рывэндэле. Свой 111-ы дзень нараджэньня ён адзначыў самым пышным чынам, запрасіў ня толькі ўсіх сваіх бясконцых родзічаў, але і практычна ўвесь Шыр. Нават тыя, каму не былі прысланыя запрашэньні, прыйшоўшы, атрымалі цёплы прыём.\nПраз 17 гадоў, калі Фрода праходзіў праз Рывэндэл, па дарозе ў Мордар, Більба перадаў яму свой меч Джала і мітрылявую кальчугу. У гэты час ён сачыняў шматлікія вершы і песьні, што слухаліся ў Рывэндэле Эльрандам і іншымі эльфамі.\nПрайшоў яшчэ некаторы час, і ён пачаў старэць. Пасьля знішчэньня Пярсьцёнка эльфы, якія сплывалі з Шэрай Гавані за мора, узялі яго як свайго сябра з сабой, і ён разам з Фрода паплыў у Валінор…\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Більба_Торбінс&oldid=1836526»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 4 сакавіка 2016 году ў 12:53.