08 верасень 2020, 19:50\nІлюстрацыйнае фота. Затрыманьні падчас пратэстаў у Менску\nСтудэнта БДУІР Мікалая Сасева ўжо больш як тры тыдні трымаюць у розных вязьніцах Менску: спачатку ў СІЗА КДБ, цяпер у менскім ізалятары на вуліцы Валадарскага. Пра гэта Свабодзе паведаміў ягоны брат Рыгор Сасеў, якому праблемы са здароўем перашкаджаюць дапамагаць брату як мае быць.\n«Мы з братам двайняты, розныя зьнешне, але думаем падобна. Я за яго вельмі перажываю», — кажа Рыгор Сасеў.\nПаводле Рыгора, ягонага брата трымаюць як падазронага ў арганізацыі масавых беспарадкаў, хоць абвінавачаньня яшчэ ня выставілі.\n«Брат не вярнуўся дамоў 13 жніўня, ён быў у сьпісах зьніклых, потым знайшоўся ў „амэрыканцы“. А недзе з 17 жніўня ён у СІЗА на Валадарскага. Адтуль напісаў, што яго падазраюць у арганізацыі масавых беспарадкаў, хоць ён у гэтым не вінаваты», — кажа Рыгор Сасеў.\nХлопец не адмаўляе, што ягоны брат хадзіў на дэманстрацыі пратэсту, але ня бачыць у гэтым злачынства.\n«Брат нічога не арганізоўваў. Проста ён аказаўся знаёмым чалавека, такі Ярмолаў, якога трымаюць у СІЗА КДБ таксама нібыта як арганізатара пратэстаў. Мікалай вельмі добры чалавек. Мы жывём без бацькоў, нас выхавала бабуля, ёй ужо за 80. Я не працую, фактычна ў нашай сям’і ўсё трымаецца на ім. Галоўнае для нас — выцягнуць яго адтуль», — сказаў Свабодзе Рыгор Сасеў.\nКіраўніка школы танцаў Ігара Ярмолава, зь якім нібыта знаёмы Мікіта Сасеў, затрымалі ва ўласнай кватэры 12 жніўня. У выніку затрыманьня ў яго прабіта лёгкае, паламанае рабро, чэрапна-мазгавая траўма і гематомы на ўсім целе.\n12 жніўня маці Ігара Ярмолава Сьвятлана Іванаўна страціла сувязь з сынам, абодва ягоныя тэлефоны зрабіліся недасяжнымі. Ігара ўдалося знайсьці толькі празь дзень дзякуючы адвакатам. Ён значыўся ў сьпісах СІЗА КДБ, але знайшоўся ў вайсковым шпіталі ў цяжкім стане.\nІгар быў валянтэрам штабу Віктара Бабарыкі, пасьля заканчэньня БДУ мог працаваць у ІТ, але вырашыў займацца танцамі. Ён стварыў школу танцаў Dance Cafe.\nМікалаю Сасеву 25 год, ён студэнт-завочнік Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту інфарматыкі і радыёэлектронікі. Зь лістоў брата з «Валадаркі» Рыгор зрабіў выснову, што ўмовы ўтрыманьня ў яго дрэнныя.\n«Піша, што ў камэры няма чым дыхаць, там шмат кураць, а ён цыгарэтнага дыму не пераносіць», — кажа Рыгор Сасеў.\nПаводле яго, лісты ад брата зь СІЗА прыходзяць рэгулярна, да яго даходзяць перадачы.\nСвабода пагаварыла зь дзяўчынай Мікалая Сасева, якая пацьвердзіла ўсе зьвесткі пра яго, атрыманыя ад брата Рыгора. У тым ліку суразмоўца пацьвердзіла імя знаёмага, якога таксама падазраюць у арганізацыі масавых беспарадкаў і трымаюць, паводле яе, у СІЗА КДБ.\n«Гэта Ігар Ярмолаў, які быў у штабе Віктара Бабарыкі. Ён пасьля затрыманьня трапіў у шпіталь, а цяпер у „амэрыканцы“. Наколькі ведаю, яны проста былі знаёмыя. Ад адваката пра справу Мікалая нам амаль нічога не вядома, спасылаецца, што даў падпіску», — сказала дзяўчына Мікалая Сасева.


Санны рэйд. Як партызаны здзейснілі пераможную аперацыю на Палессі ў 1942-м | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сілавыя структуры » Санны рэйд. Як партызаны здзейснілі пераможную аперацыю на Палессі ў 1942-м\nСёлетняя зіма на снег, скажам прама, зусім небагатая. Але ў лютым і сакавіку 1942 года, калі пра глабальнае пацяпленне ніхто і не чуў, снегу было вельмі шмат. Гэтым і скарысталіся партызаны.\n78 гадоў таму на тэрыторыі 23 раёнаў Мінскай, Палескай і Пінскай абласцей БССР звыш 600 партызан Мінскага злучэння сумесна з атрадам Васіля Каржа ажыццявілі кальцавы санны рэйд па тылах нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Аперацыя аказалася ўдалай. Партызаны нанеслі адчувальны ўрон ворагу і дэзарганізавалі дзейнасць акупацыйных улад. А дзякуючы масавай агітацыйнай рабоце значна павялічылася колькасць партызанскіх фарміраванняў.\nПадрабязны план правядзення вялікага партызанскага рэйду па акупаванай ворагам беларускай тэрыторыі быў дэталёва разгледжаны і прыняты ў снежні 1941-га Мінскім падпольным абкамам Кампартыі Беларусі. Кіраваў аперацыяй аператыўны штаб партызанскага злучэння Мінскай вобласці на чале з адным з выдатных арганізатараў і кіраўнікоў партызанскага руху, выхадцам з вёскі Заграддзе Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці Васілём Казловым, які працаваў да вайны намеснікам старшыні Саўнаркама БССР, другім сакратаром\nМінскага АК КП(б)Б.\nПаўтара месяца ішла ўзмоцненая падрыхтоўка да рэйду. Неабходна было значна папоўніць атрады людзьмі, зброяй, арганізаваць добры санны транспарт. Каб размясціць на ім атрады, якія ўдзельнічалі ў рэйдзе, трэба было здабыць 600 прылад. Акрамя таго, вырашылі сфарміраваць кавалерыйскі атрад, а для яго таксама патрэбны коні, сёдлы і аброці. Усе гэтыя пытанні абмяркоўваліся разам з калгасным актывам.\nСавецкія патрыёты прыйшлі на дапамогу: аддавалі партызанскім атрадам схаваных у лесе коней, інвентар, вупраж, фураж. Нярэдка разам з коньмі ў атрады прыбывалі і мясцовыя жыхары. У пасляваенны час Васіль Казлоў падрабязна напісаў пра гэтыя падзеі ў мемуарах «Людзі адмысловага складу», выдадзеных выдавецтвам «Маладая гвардыя».\nЧастку атрадаў на Любаншчыне, у Акцябрскім, Капаткевіцкім, Асіповіцкім, Рудзенскім і некаторых іншых раёнах было вырашана пакінуць на месцы. Перад атрадамі ставілася задача стрымліваць сілы ворага і дапамагаць саннаму рэйду, які праходзіў праз іх тэрыторыю. Паводле ўспамінаў Васіля Казлова, у рэйдзе ўдзельнічалі партызанскія атрады, сфарміраваныя на тэрыторыі Любанскага, Старобінскага, Старадарожскага і Глускага раёнаў. Атрады ўзначальвалі вопытныя камандзіры.\nПерадавым ішоў Старобінскі атрад «Камарова» пад камандаваннем Васіля Каржа. Ён сфарміраваў адзін з першых у Беларусі партызанскіх атрадаў і ўжо меў баявы досвед: яшчэ ў 1920-х гадах удзельнічаў у партызанскай барацьбе ў Заходняй Беларусі ў атрадзе легендарнага Кірыла Арлоўскага, затым быў камандзірам інтэрнацыянальнага партызанскага атрада ў нацыянальна-рэвалюцыйнай вайне ў Іспаніі.\nУ рэйд адправіліся амаль усе члены Мінскага абкама КП(б)Б. Сакратар Мінскага падпольнага абкама партыі Раман Навумавіч Мачульскі ў мемуарах «Вечны агонь. Партызанскія запіскі» пісаў: «Наступіў першы дзень рэйду. Камандзіры апошні раз праверылі экіпіроўку атрадаў: байцы добра апранутыя, зброя ва ўсіх у парадку, на санях выкладзеныя скрыні з патронамі і гранатамі, ляжаць добра накрытыя медыкаменты. У гаспадарчых узводах пагружаныя на сані запасы харчавання. Іван Дзянісавіч Варвашэня яшчэ раз праглядае сваю «гаспадарку»: ці ўсё ўзята для паходнай друкарні, ці добра спакаваныя ў сене радыёпрыёмнік і батарэі». Партызанскія калоны рухаліся па начах, здзяйснялі марш на 25—30 кіламетраў. А ўдзень — адпачынак, масавая работа з насельніцтвам. Камандзіры, камісары, актывісты атрадаў выступалі з дакладамі, агітатары праводзілі гутаркі, гучную чытку лістовак. У кожнай вёсцы абавязкова ладзілі калектыўнае радыёслуханне».\nПершай аперацыяй рэйду быў разгром нямецка-паліцэйскага гарнізона на станцыі Пасталы Жыткавіцкага раёна. Васіль Казлоў паказаў камандзірам іх маршруты, яшчэ раз растлумачыў абавязкі кожнага атрада. З гарнізонам справіліся параўнальна хутка. У баі было знішчана больш за сотню гітлераўцаў, частка акупантаў і паліцаяў здалася ў палон. Сотні тон нарабаванага збожжа раздалі насельніцтву. Потым былі баі ў Доўгім, дзе стаяў вялікі нямецкі гарнізон. У Старобінскім і Ленінскім раёнах прастаялі некалькі сутак. У многіх вёсках, праз якія праязджалі, былі нямецка-паліцэйскія пункты, аднак паліцэйскія не наважваліся выступаць супраць народных мсціўцаў, якіх баяліся як агню, разбягаліся і хаваліся. Паўсюдна разляцеліся чуткі, што вялікае злучэнне Чырвонай Арміі перайшло лінію фронту, яно прасоўваецца па тылах ворага і бязлітасна знішчае фашыстаў і іх прыслужнікаў. Некаторыя гарнізоны праціўніка, пачуўшы пра набліжэнне партызанскіх калон, разбягаліся без бою, як, напрыклад, гарнізоны ў Краснай Слабадзе, Старобіне. У Капыльскім раёне доўга не затрымліваліся, дапамаглі разграміць нямецкія гарнізоны ў раённым цэнтры і на станцыі Цімкавічы, а астатнія разбегліся.\nЯк успамінаў Васіль Казлоў, у рэйдзе вазілі з сабой партатыўную паходную друкарню, некалькі пішучых машынак. На прывалах выпускалі лістоўкі, звароты абкама да насельніцтва, зводкі Саўінфармбюро. У сотнях асобнікаў разыходзіліся яны па вёсках і гарадах і клікалі людзей на барацьбу. У адной з улётак, выпушчаных у той час, гаварылася: «Набліжаецца час вызвалення беларускай зямлі ад фашысцкай нечысці, і калі беларускі народ зноў зажыве шчасліва і радасна. Усе, як адзін, на барацьбу з ворагам! Арганізуйцеся ў партызанскія атрады. Усімі спосабамі дапамагайце Чырвонай Арміі і партызанам граміць ворага. Наша справа справядлівая, мы пераможам!»\nУ Баранавіцкай вобласці знішчылі каля дзясятка нямецка-паліцэйскіх гарнізонаў. Прайшлі праз Нясвіж, Гарадзею, каля самых Стоўбцаў. Адтуль праз Дзяржынскі і Уздзенскі раёны накіраваліся на Грэск. Разам з атрадамі Уладзіміра Зайца захапілі былы ваенны гарадок Канюхі з усім узбраеннем і маёмасцю. У палон узялі некалькі дзясяткаў гітлераўцаў і паліцэйскіх. Аўтарытэт Грэскага партызанскага атрада настолькі ўзрос, што насельніцтва, асабліва моладзь, уступала ў партызаны групамі. Праз некаторы час у Грэскім раёне былі арганізаваны дзве брыгады.\nПадчас рэйду пачалі збор сродкаў на ўзбраенне Чырвонай Арміі. Насельніцтва з энтузіязмам аддавала свае зберажэнні: грошы, аблігацыі, каштоўныя рэчы. Было прапанавана накіраваць сабраныя працаўнікамі Мінска і Мінскай вобласці, партызанамі і партызанкамі сродкі на вытворчасць самалётаў «Партызан Мінска», «Партызан Слуцка», «Партызан Барысава». Вярхоўны Галоўнакамандуючы тэлеграмай горача падзякаваў жыхарам БССР і партызанам і перадаў братэрскае прывітанне і падзяку Чырвонай Арміі. Лістоўкі з тэкстам урадавай тэлеграмы абкамам партыі былі выпушчаныя вялікім тыражом і разышліся па ўсіх абласцях краіны.\nУ раёне Слуцка партызаны разбілі некалькі варожых гарнізонаў, разбурылі амаль усе масты праз Случ, спалілі нафтабазу, прывялі ў непрыдатнасць чыгуначную лінію. Атрады партызан, якіх пераследавалі буйныя фашысцкія часці, адышлі да Старых Дарог і Асіповіч, дзе быў вялікі чыгуначны вузел. Прайшлі яшчэ праз Парычы, Шацілкі, Азарыцкі раён, пабывалі ў Капаткевічах, Петрыкаве. У сувязі з тым што пачыналася вясновая бездараж, дарогі разбухлі, у нізінах зацурчэлі ручаі, штаб злучэння 2 красавіка 1942 года аддаў партызанскім атрадам загад вяртацца на свае ранейшыя базы.\nВасіль Казлоў высока ацаніў партызанскі рэйд. У мемуарах ён напісаў: «Першы рэйд па Беларусі прынёс вялізную карысць. Ён умацаваў сувязь з масамі, узняў аўтарытэт партызанскага руху і амаль падвоіў колькасць байцоў. Мы пабывалі ў раёнах, з якімі раней падтрымлівалі сувязь толькі праз сувязных, і ўстанавілі непасрэдны кантакт з падпольнымі райкамамі, партарганізацыямі і групамі. У многіх раёнах Мінскай і сумежных абласцей мы фактычна сталі гаспадарамі».\nСанны рэйд партызан адлюстраваны ў комплексе адной з залаў Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Тут у вітрынах размешчаны: бінокль і кавалерыйская нагайка камандзіра партызанскага атрада «Камарова» Пінскай вобласці Васіля Каржа, баявыя ўзнагароды, зброя, фатаграфіі і асабістыя рэчы некаторых удзельнікаў рэйду, лістоўкі Мінскага падпольнага абкама КП(б)Б 1942 года. Вядомая аперацыя партызан адлюстравана таксама ў палатне «Перад рэйдам па тылах ворага» заслужанага дзеяча мастацтваў БССР, удзельніка партызанскага руху ў гады Вялікай Айчыннай вайны Сяргея Раманава. Сёння карціна захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.\n6339 Лета выходзіць на фінішную прамую! Чаго чакаць ад надвор'я ў жніўні? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n4948 Электрадамы становяцца ўсё больш папулярныя. А тэндэнцыя індывідуальнага будаўніцтва — сучасныя хутары\n3404 Не параўноўвайце сябе з іншымі. Як таксічныя людзі атручваюць наша жыццё?\n3299 Рэктар БДУКМ Наталля Карчэўская: Мая работа — гэта творчасць кожны дзень!\n3050 Малатком па міне: куды рушыць Літва?\n2887 У вёсцы Замосце Слуцкага раёна нашаму выданню прысвечаны мурал


Беларуса падазраюць у гучных заказных забойствах ва Украіне\n13.01.2020 / 16:06\nСледчыя Нацыянальнай паліцыі Украіны падазраюць грамадзяніна Беларусі Антона А. у датычнасці да ўдзелу ў злачыннай групоўцы, якая выконвала заказныя забойствы, паведамляе Радыё Свабода.\nМяркуючы зь некалькіх судовых рашэньняў, беларус Антон А. падазраецца ў датычнасьці да забойства дырэктара ўкраінскай кампаніі нямецкага канцэрну Сaparol Паўла Зможнага, якога расстралялі ў 2016 годзе пад Кіевам у час ранішняй прабежкі, і начальніка аддзелу рэклямы Кіеўскага мэтрапалітэну Паўла Міленькага. У 2019 годзе яму нанесьлі тры нажавыя раненьні ў сьпіну, ад якіх ён памёр на месцы нападу.\nУ нядзелю, 12 студзеня, Міністэрства ўнутраных справаў Украіны заявіла, што гэтая ж групоўка датычная да арганізацыі і забойства ў 2017 годзе Аміны Акуевай, якая ваявала на ўсходзе Ўкраіны ў складзе чачэнскага добраахвотніцкага батальёну імя Джахара Дудаева.\nЯк паведаміла Свабодзе адвакатка беларуса Вольга Міралюбава, пакуль што яе падабароннаму інкрымінуюць два эпізоды — забойствы Паўла Зможнага і Паўла Міленькага: «Учора я зь ім размаўляла, яго не затрымлівалі ў справе Акуевай».\n«Антон быў затрыманы ў верасьні мінулага году — спачатку яго трымалі пад хатнім арыштам, потым пэўны час — у сьледчым ізалятары, але зноў вызвалілі, цяпер ужо пад так званы «начны арышт». Ён у шоку ад гэтай сытуацыі і не прызнае сваёй віны. Я таксама ня бачу пакуль цьвёрдых доказаў з тых матэрыялаў, якія нам далі на азнаямленьне. Але пакуль адбываецца дасудовае расьсьледаваньне мы ня маем доступу да ўсіх матэрыялаў справы», — паведаміла Вольга Міралюбава.\nПаводле адвакаткі, прынамсі ў адным эпізодзе яе падабаронны мае алібі, і праваахоўныя органы павінны яго праверыць.\n«Сьледзтва не дае дакладнага азначэньня ролі Антона ў інкрымінаваных эпізодах. Апроч таго, у адной справе (пра забойства дырэктара ўкраінскай кампаніі нямецкага канцэрну Сaparol. — РС) адзначаецца, што ён разам зь іншаю асобаю страляў у ахвяру. На курок націскалі адразу два чалавекі? Гэта магчыма?», — дадала юрыст.\nВольга Міралюбава таксама паведаміла, што грамадзянін Беларусі знаходзіцца на тэрыторыі Ўкраіны легальна — ён мае від на часовае жыхарства, жонку і дачку. Адвакатка дадала, што пакуль што Антон А. не зьвяртаўся ў амбасаду Беларусі ва Ўкраіне па консульскую дапамогу.\nПаводле паліцыі, у злачынную групоўку ўваходзіла сем асобаў. Яна была створаная ў жніўні 2016 году і праіснавала да верасьня 2019-га, калі большасьць яе ўдзельнікаў былі затрыманыя. Сьледчыя сьцьвярджаюць, што асаблівасьцю арганізацыі была «спэцыялізацыя» на выкананьні наўмысных забойстваў на заказ, якія яны грунтоўна рыхтавалі. Паводле сьледзтва, Антон А. быў нібыта выканаўцам забойстваў.\nУ выпадку, калі сьледчыя давядуць у судзе датычнасьць беларуса да гэтай групоўкі і забойстваў, яму пагражае пазбаўленьне волі на тэрмін ад 10 да 15 гадоў альбо пажыцьцёвае зьняволеньне.


Работнікі нафтавай, газавай і паліўнай прамысловасці 2 верасня адзначылі сваё прафесійнае свята |\nРаботнікі нафтавай, газавай і паліўнай прамысловасці 2 верасня адзначылі сваё прафесійнае свята\nДзень работнікаў нафтавай, газавай і паліўнай прамысловасці — гэта свята мужных духам людзей, праца якіх карыстаецца заслужанай павагай у грамадстве. Яна патрабуе высокай кваліфікацыі, адказнасці і вытрымкі. Газаўшчыкамі называюць сябе людзі самых розных прафесій, якіх яднае агульная мэта — забеспячэнне энергетычнай бяспекі краіны, бесперабойная і безаварыйная дастаўка спажыўцам прыроднага ці звадкаванага газу.\nНа думку дырэктара ВУ «Браслаўгаз» Андрэя Гаганава, у сваё прафесійнае свята работнікам філіяла ёсць чым ганарыцца. Працягваецца мэтанакіраваная газіфікацыя Браслаўскага, Мёрскага і Шаркаўшчынскага раёнаў. Удасканальваецца азеляненне і добраўпарадкаванне тэрыторый і адміністрацыйных будынкаў філіяла. Захоўваюцца традыцыі мінулага пакалення супрацоўнікаў газавай службы. Пацвярджаюць гэта вынікі вытворчай і грамадскай дзейнасці.\nТак, па стане на 1 жніўня на абслугоўванні ўпраўлення знаходзілася 28 358 кватэр, з іх газіфікаваных ад сетак прыроднага газу — 9 413, у тым ліку 4 578 індывідуальных жылых дамоў, 18 778 кватэр — ад індывідуальных газабалонных установак і 167 — ад ёмістых.\nЗа мінулы перыяд 2018 года ВУ «Браслаўгаз» газіфікаваў 62 кватэры, у тым ліку 5 — прыродным газам, 57 — звадкаваным. Па гэтым паказчыку даведзены план перавыкананы ў 1,8 разу. Таксама сёлета 50 індывідуальных жылых дамоў пераведзены са звадкаванага газу на прыродны, актыўна праводзілася інвентарызацыя газабалонных установак у абанентаў. На 13,9 км прыраслі сеткі прыроднага газу, агульная працягласць якіх складае 422 км.\nГалоўнай каштоўнасцю прадпрыемства, упэўнена сцвярджае яго дырэктар, з’яўляюцца людзі: працоўны калектыў налічвае 146 работнікаў, з іх 37 % маюць вышэйшую адукацыю. Увогуле трэба сказаць, што пытанні, звязаныя з прафесійнай падрыхтоўкай і перападрыхтоўкай спецыялістаў і рабочых, займаюць у філіяле асаблівае месца. Сёлета, напрыклад, курсы павышэння кваліфікацыі прайшлі ўжо 87 чалавек.\nМіж іншым, нягледзячы на напружаную працоўную дзейнасць, работнікі ВУ «Браслаўгаз» заўжды знаходзяць час, каб плённа прымаць удзел у творчых конкурсах і прафесійнага майстэрства, спартыўных спаборніцтвах, аглядах-конкурсах вытворчых баз.\nЗразумела, што поспехі ў вытворчай, грамадскай, спартыўнай ці творчай дзейнасці, якімі сёння могуць ганарыцца многія работнікі філіяла, дасягнуты найперш упартай працай, але дырэктар заўважае, што нельга знімаць з рахунку і намаганні ветэранаў працы, якія па крупінках стваралі ўсё тое, што і цяпер дапамагае выконваць асноўную задачу — бесперабойнае і безаварыйнае газазабеспячэнне спажыўцоў. Дарэчы, у бягучым годзе ў ВУ «Браслаўгаз» створана і пярвічная арганізацыя грамадскага аб’яднання ветэранаў. ■\nНа здымку: Вадзіцель аўтамабіля 4 разраду Юрый Брылевіч не толькі высокапрадукцыйна і эканамічна эксплуатуе замацаваны за ім аўтамабіль, але і як слесар абслугоўвае ў дамах грамадзян газавае абсталяванне. За добрасумленную працу і высокую выканаўчую дысцыпліну неаднаразова быў узнагароджаны ганаровымі граматамі і падзякамі. У 2013 г. яму прысвоена званне «Чалавек года газавай гаспадаркі Віцебшчыны», а сёлета Юрый атрымаў падзяку і ад кіраўніцтва «Белпалівагаза».


Ва ўсіх раёнах Беларусі ўпалі заробкі, у некаторых — больш чым на 300 рублёў | Новы Час\nСярэдні заробак у студзені ўпаў амаль на 185 рублёў — да 1290 рублёў (гэта сумы да выплаты падаткаў). Калі паглядзець, як змяніліся заробкі па раёнах і буйных гарадах, то ў мінулым месяцы яны ўпалі ўсюды. Гэта вынікае з дадзеных Белстата. Пры гэтым у некаторых раёнах і гарадах падзенне перавысіла суму ў 300 рублёў.\nУ якіх раёнах і гарадах прыкметней за ўсё ўпалі заробкі\nЛідарам па падзенні ў студзені апынуўся Салігорскі раён, у якім падзенне склала 378 рублёў - да 1877 рублёў. На другім месцы - Брэст (мінус 335 рублёў - да 1265 рублёў), а на трэцім - Бярозаўскі раён (мінус 320 рублёў - да 1081 рублёў).\nУ топ-5 па падзенняў заробкаў у студзені таксама ўвайшлі Лунінецкі раён і Наваполацк.\nПры гэтым менш за ўсё студзеньскія заробкі ўпалі ў Клічаўскім (-11 рублёў), Шаркаўшчынскім (-17 рублёў) і Слаўгарадскім раёнах (-18 рублёў).\nЯкія раёны апынуліся ў аўтсайдарах, а якія - у лідарах\nНіжэйшы за ўсё ў студзені сярэдні заробак быў Шаркаўшчынскім раёне - 753 рубля, Кармянскім - 795 рублёў, Мсціслаўскім - 826 рублёў.\nСярэдні студзеньскі заробак быў ніжэй за адзнаку ў 1000 рублёў у 75 раёнах. Прычым трэба ўлічваць, што гаворка пра сумы да выплаты падаткаў. Дадзеныя пра сярэдні заробак, нагадаем, публікуюцца да выліку падаходнага падатку (13%) і абавязковых страхавых узносаў у Фонд сацыяльнай абароны (1% з заробкаў работнікаў).\nУ лідарах па памеры заробкаў у студзені з раёнаў апынуліся - Салігорскі (1877 рублёў), Мінскі (1536 рублёў), Астравецкі (1399 рубля), Рэчыцкі (1399 рубля), Дзяржынскі (1317 рублёў). З гарадоў лідзіруюць па ўзроўні заробкаў Мінск (1849 рублёў) і Наваполацк (1489 рублёў).\nНа якія заробкі шукаюць работнікаў\nУ агульнарэспубліканскім банку вакансій зараз значыцца амаль 74,2 тысячы прапаноў ад наймальнікаў. Амаль па 29,4 тысячы вакансій заробак абяцаюць да 500 рублёў. Пры гэтым трэба ўлічваць, што наймальнікі, як правіла, у вакансіі паказваюць заробак да выплаты падаткаў, гэта значыць на рукі выйдзе менш.\nЗаробак ад 1000 рублёў абяцаюць амаль па 8,8 тысячы вакансіях.