Патриот | Патрыёт | Ушачи | Ушачский район | Погода в Ушачи | Новости Ушачи | Новости Ушачского района Витебской области | Газета Ушачи - Библиотекарь Ушачской школы Л.Шкарубо умеет заинтересовать детей книгой\nСреда, 31.01.2018 10:59. Рубрика: Человек и его дело\nНе сакрэт, што сёння ў кнігі нямала “канкурэнтаў” – тэлебачанне, інтэрнэт з сацыяльнымі сеткамі… Бібліятэкарам даводзіцца ў прамым сэнсе змагацца за кожнага чытача. А ў навучальнай установе, дзе прадстаўлены пераважна творы школьнай праграмы, складаней удвая. Тым не менш, зацікавіць вучняў чытаннем – задача, з якой Лідзія Міхайлаўна Шкаруба спраўляецца “на ўра”.\nБібліятэка Ушацкай сярэдняй школы – гэта месца, дзе хапае цяпла, увагі ўсім: і дашкольніку, які трапіў у “царства кніг” упершыню, і старшакласніку, якому іншы раз не хапае зносін. Упэўніліся ў гэтым падчас нядаўняга наведання ўстановы. За непрацяглы перапынак сюды завіталі каля дзясятка школьнікаў: адны – спытаць пра наяўнасць кнігі, іншыя – проста пагутарыць, абмеркаваць прачытаны твор. А са званком на ўрок усе яны выйшлі з бібліятэкі з прыўзнятым настроем, усмешкай.\nТакі “сяброўскі” стыль зносін з чытачамі бібліятэкар практыкуе з першага дня сваёй работы ў школе – са жніўня 2017-га. Здаецца, нямнога па часе, тым не менш, у спецыяліста нямала цікавых напрацовак. Дамагаюць у гэтым вышэйшая адукацыя і дзесяцігадовы стаж работы па спецыяльнасці.\nА ўсё пачыналася з таго, як па прыкладзе мамы – настаўніцы рускай мовы і літаратуры – дзяўчына захапілася кнігай. Ідучы ў першы клас, Ліда ўжо ўмела бегла чытаць. А за гады вучобы ва Ушацкай школе адолела не толькі творы праграмы. Спрабавала сябе дзяўчына і ў бацькавым прызванні – маляванні. Праўда, гэты занятак не прынёс ёй такога захаплення, асалоды для душы. Таму пасля заканчэння 11 класаў паступіла на аддзяленне бібліятэказнаўства гістарычнага факультэта ВДУ імя П.Машэрава.\nСваю прафесійную дзейнасць Л.Шкаруба пачынала на пасадзе аператара ў цэнтральнай раённай бібліятэцы імя Е.Лось – займалася аказаннем платных паслуг. Пазней працавала ў аддзеле маркетынгу, дзе была бібліятэкарам, метадыстам, а потым і загадчыцай.\n– Вельмі ўдзячна былому дырэктару бібліятэкі Ірыне Яўгенаўне Урбан, – кажа Ліда. – Яна паверыла ў мае сілы, ва ўсім падтрымлівала. Мне, як маладому спецыялісту, было важна адчуваць такі клопат. Хацелася працаваць многа, на знос, каб даказаць, што ўсё гэта недарэмна!\nТак, за планіраваннем, напісаннем справаздач, кантролем за работай сельскіх бібліятэк і іншымі “дакументальнымі” справамі праляцела 10 гадоў. І за гэты час непасрэднага кантакту з чытачамі Лідзія Міхайлаўна практычна не мела. Напэўна таму, калі з’явілася вакансія бібліятэкара ва Ушацкай школе, яна ніколькі не сумнявалася. Пастаяннае імкненне да новага – у яе крыві.\nНаша размова з Лідзіяй пачалася на тэму, што разумнае, добрае, вечнае сёння сее школьная бібліятэка. Гэта не толькі выдача кніг і арганізацыя тэматычных выстаў, а цэлая сістэма па выхаванні моладзі, са шматлікімі сустрэчамі, мерапрыемствамі.\nЗ асаблівым натхненнем расказвае Л.Шкаруба пра сваіх актыўных чытачоў. Гэта найперш дзеці з сельскай мясцовасці, а таксама вучні 3 “Б” і 3 “Г”. Добра сябруюць з кнігай пяцікласнікі і восьмая – дзясятая “паралелі”.\nДы і для самой Ліды лепшага адпачынку, як цёплы плед, кошка побач і добрая кніга ў руках не існуе. Любіць пачытаць Віктара Пялевіна, творы замежных філосафаў. Няма яе старонкі ні ў адных сацыяльных сетках. Калі і глядзіць фільм, то толькі з цыклу “арт-хаўс” ці старую добрую камедыю.\nРаздзяляе захапленне Лідзіі і яе муж. Нягледзячы на прафесійную занятасць, ён знаходзіць час на кнігу, праўда, электронную – і па колькасці прачытанага часам можа даць фору сваёй другой палавінцы. І гэта не адзіны занятак, што аб’ядноўвае сямейную пару. У летні перыяд абое любяць пракаціцца з ветрыкам на ўласным матацыкле, прыняць удзел у байкерскіх злётах.\n– Такое не зусім жаночае хобі ў мяне з дзяцінства, – усміхаецца Ліда. – З трох гадоў тата вазіў мяне на сваім “Іжы” ў дзіцячы садок – і гэтыя паездкі выклікалі буру эмоцый. Дачакацца не магла, калі вырасту і ўрэшце перасяду з каляскі матацыкла за спіну вадзіцеля. Спачатку ім быў тата, цяпер – муж. Хачу і сама ўзяцца за руль, але пакуль пабойваюся.\nЁсць у Шкарубаў і творчыя дасягненні. Не так даўно па месцы працы мужа прымалі ўдзел у конкурсе мастацкай самадзейнасці: яна спявала, ён іграў на электрагітары. Сямейны дуэт пакарыў членаў журы – у намінацыі “вакальна-інструментальны ансамбль” яму прысуджана другое месца.\nТалентаў у гераіні нашага аповеду, сапраўды, хоць адбаўляй. Не першы год яна з’яўляецца сакратаром раённай арганізацыі Беларускага фонду міру. Без яе ўдзелу ў якасці вядучай не абыходзяцца выпускныя балі і вечары сустрэч, іншыя мерапрыемствы школьнага і раённага ўзроўню. Спрабуе сябе Лідзія і на літаратурнай ніве. За актыўны ўдзел у Міжнародным экалагічным конкурсе сацыяльных эсэ і асабісты ўклад у паляпшэнне экалогіі роднага краю нядаўна яна адзначана спецыяльным дыпломам.\nЛ.Шкаруба не любіць сядзець на месцы. Ужо зараз задумваецца аб атрыманні другой вышэйшай адукацыі, плануе паездку да сяброў у Чэхію і эстэтычнае пераафармленне школьнай бібліятэкі. У апошняй Ліда мяркуе ўлетку “асвяжыць” сцены (ужо зараз на месца прасвідраваных некалі дзірак бібліятэкар прымацавала работы свайго бацькі), змайстраваць галерэю для зменных экспанатаў. І ўсё ж галоўнае, пра што дбае Л.Шкаруба, – яшчэ больш захапіць вучняў чытаннем. Гэта патрабуе ад работніка не толькі глыбокіх ведаў літаратуры, стварэння спрыяльных умоў для зносін, але і вывучэння асаблівасцей маладзёжнай чытацкай культуры. Аднак такому прафесіяналу, як Лідзія Міхайлаўна, гэта цалкам удаецца. Бібліятэка з’яўляецца запатрабаванай. Школьнікі ведаюць: тут іх чакаюць цікавыя сустрэчы з творчай асобай, сэнс жыцця якой – дапамагчы кожнаму стаць багацейшым інтэлектуальна і духоўна, увабраць у сябе каштоўнасці нашай нацыянальнай спадчыны, стаць сапраўдным грамадзянінам і патрыётам сваёй Радзімы.\nОдин комментарий на “Библиотекарь Ушачской школы Л.Шкарубо умеет заинтересовать детей книгой”\nЛидуся, так держать! Мы в тебя верим!\n« Комиссии по делам несовершеннолетних Витебщины отметили 100-летие службы\nВ Ушачах прошёл День снега »


Гук роднага слова\nСтвараць беларускамоўнае асяроддзе, далучаць адпачываючых дзяцей да гістарычнай і літаратурнай спадчыны, да вывучэння традыцый беларускага народа – адзін з асноўных накірункаў выхаваўчай і адукацыйнай работы летніка “Барок” на працягу ўсяго сезона. Таму і тэма гэтай смены “Гук роднага слова”.\nУ гэтым годзе спаўняецца 135 гадоў з дня нараджэння класікаў беларускай літаратуры Янкі Купалы і Якуба Коласа. Дзеці і іх важатыя будуць не толькi адпачываць, але i займацца навуковай і даследчай працай (якраз 2017 год у нашай краіне лічыцца Годам навукі). Недалёка ад летніка “Барок” амаль што тры гады жыў і працаваў Якуб Колас. У гэтых мясцінах ён пісаў некаторыя главы твора “Новая зямля”. Важатыя кожнага атрада правядуць перад дзецьмі цікавыя выхаваўчыя мерапрыемства.\nПершымі сталі важатыя другога атрада, адна з іх - Аксана Пятроўна Квятко. Тэма мерапрыемства звяртала ўвагу дзяцей на славутыя імёны нашых знакамітых пісьменнікаў, і ў дадатак яшчэ дзяўчаты распавядалі пра два прыгожых горада краіны – Пінск і Брэст.\nДраматургію свайго мерапрыемства дзяўчынкі пабудавалі як чаргу віктарын, фізічных хвілінак і тлумачальных момантаў с відэапрэзентацыяй. Гэта было і цікава, і весела. А за добрыя адказы і знаходкі спрытная Аксана Пятроўна давала ўсім пачастункі – смачныя мармеладкі.\nНаперадзе будзе шмат такіх выхаваўчых гадзiн. Але ж важатая нашага педагагічнага атрада ЛІРА была першая, таму мы і вырашылі расказаць пра яе занятак. Яна задала вельмі добры ўзровень і настрой для ўсіх важатых і паказала дзецям, что выхаваўчае мерапрыемства можа быць цікавым, вясёлым i пазнавальным.


“Гэта ня сьведчыць, што мы дармаеды”. Біскуп Віцебскі – пра “няўдзел у эканоміцы” - Віцебская вясна\n“Увогуле, калі казаць пра гэтыя справы, яны блізкія нам, бо датычацца нашага жыцьця ў грамадзтве. Ёсьць тры моманты, зьвязаныя паміж сабой вельмі цесна.\nІ калі адзін з гэтых трох прынцыпаў парушаецца, гэта заўсёды вядзе да напружанасьці ў грамадзтве”, – сказаў кіраўнік Віцебскай каталіцкай дыяцэзіі.\nХрыстос не ўхіляўся ад выплаты падаткаў\n“Чалавек, які жыве ў грамадзтве, мусіць выплачваць падаткі, гэта ёсьць абавязкам. І сам Езус Хрыстус у свой час не ўхіляўся ад гэтага абавязку”, – сьцьвердзіў біскуп.\nПры тым, паводле ягоных слоў, Езус сплачваў іх мытнікам, якіх на той час у Ізраілі вельмі не любілі, бо зьбіралі мыту на карысьць Рымскай імпэрыі.\nСацыяльная рэкляма на білбордзе ля катэдральнага касьцёлу ў Віцебску\n“Больш за тое, ведаем яго знакамітае выслоўе: “Аддайце цэзарава цэзару, а Божае – Богу”. Гэта першае”, – падкрэсьліў пастыр дыяцэзіі.\nПраца – натуральнае права чалавека\n“Праца ёсьць правам і адначасова абавязкам для чалавека. Ведаем, што Бог, ствараючы чалавека, усклаў на яго абавязак быць гаспадаром на той зямлі, якую для яго стварыў. Загадаў яму клапаціцца, апрацоўваць і берагчы той эдэмскі сад, у які быў зьмешчаны. Гэта азначае абавязак працы”, – сказаў біскуп.\n“І гэта натуральнае права, закладзенае ў натуру чалавека”, – дадаў.\nПадмацаваў свае цьверджаньні выказваньнем апостала Паўла: “…каб яны, працуючы ў супакоі, елі хлеб свой уласны” (2 Фэс 3:12).\nЧалавек мусіць атрымліваць узнагароду за працу\n“І трэці момант. Працадаўца абавязаны ўзнагароджваць чалавека за ягоную працу. І “Стары Запавет” асаблівым чынам зьвяртае на гэта ўвагу: той, хто затрымлівае альбо пазбаўляе чалавека ягонага заробку, той фактычна зьяўляецца забойцам. Той, хто пазбаўляе чалавека сродкаў на існаваньне, пралівае кроў”, – сказаў біскуп.\nПатрэбныя рэформы эканамічнай сыстэмы\n“І калі адзін з гэтых трох прынцыпаў парушаецца, гэта амаль заўсёды вядзе да напружанасьці ў грамадзтве. А можа і ўвогуле прывесьці да развалу сыстэмы”, – выказаў меркаваньне кіраўнік Віцебскай дыяцэзіі, прывёўшы прыклад Савецкага Саюзу.\nПаводле Алега Буткевіча, часьцей гэта адбываецца, калі людзі не атрымліваюць заробкаў альбо калі тыя заробкі не сувымерныя з выдаткамі на жыцьцё.\n“І гэты закон – натуральны. Калі ён не выконваецца, то зьмяніць яго альбо кампэнсаваць нейкім іншым – да добрага выніку не прывядзе. Таму павінны быць больш глыбокія і грунтоўныя зьмены і рэформы ўсёй эканамічнай сыстэмы”, – сказаў біскуп Алег Буткевіч.\nЦі ёсьць у "дармаеда" маральнае апраўданьне\n“Трэба зыходзіць зь яго ўласнай жыцьцёвай сытуацыі. То бок наколькі чалавек можа ў сваёй сытуацыі знайсьці працу і наколькі гэтая праца будзе прыносіць яму той заробак, які дазволіць весьці годнае жыцьцё”, – адказаў біскуп.\n“Але паўтаруся: калі не выконваюцца названыя прынцыпы, гэта вядзе да карупцыі, да жаданьня шукаць працу па-за межамі краіны. Але ж гэта ня сьведчыць аб тым, што мы дармаеды. Мы шукаем гэтую працу, але хочам, каб гэтая праца забясьпечвала і ўтрымлівала ў жыцьці мяне і маю сям’ю”, – падсумаваў біскуп Віцебскі Алег Буткевіч.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « У Наваполацку 54-гадовага рабочага забіла выкінутымі з акна парэнчамі\tЛідэр СПБ: Каб зьнішчыць прафсаюз, ніякіх дзяржаўных грошай не шкадуюць »


Catholic.by - Арцыбіскуп Кандрусевіч беларускім мусульманам: «Нягледзячы на адрозненні, мы можам быць разам»\n07.12.2019 11:37 Catholic.by\nУрачыстасці былі прысвечаны адразу тром значным датам у жыцці мусульманскай супольнасці ў нашай краіне: 25-годдзю ўтварэння Мусульманскага рэлігійнага аб’яднання ў Рэспубліцы Беларусь, 420-годдзю пабудовы ў Мінску мячэці і 80-гадоваму юбілею муфція Абу-Бекіра Шабановіча.\nУ першы дзень насычанай праграмы святкавання ў мінскай саборнай мячэці адбылося адкрыццё Музея ісламу з экспанаваннем часовай выставы «Рэліквіі прарока» з Рэспублікі Дагестан. Акрамя таго, у межах урачыстасцяў прайшло пасяджэнне круглага стала на тэму «Культурна-духоўная спадчына мусульман Беларусі. Старонкі гісторыі: традыцыі і вучэнне». У круглым стале ўзялі ўдзел сакратар Апостальскай нунцыятуры ў Беларусі ксёндз Махэр Шаммас, ксёндз прэлат Андрэй Стэцкевіч, а арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч выступіў на ім з дакладам.\nВыступ каталіцкага іерарха быў прысвечаны тэме «Міжрэлігійны дыялог — шлях да міру і згоды».\nЯк адначыў напачатку арцыбіскуп Кандрусевіч, удзел прадстаўнікоў розных веравызнанняў і грамадскасці ва ўрачыстасці ў мінскай саборнай мячэці сведчыць пра агульнае імкненне да ўзаемаразумення і супрацоўніцтва ў барацьбе за мір, у справе абвяшчэння і абароны маральных каштоўнасцяў і кансалідацыі беларускага грамадства.\n«Калі свет усё часцей сутыкаецца з вельмі небяспечнымі выклікамі часу, розныя веравызнанні павінны зрабіць усё магчымае, каб сумесна адказаць на іх. Гэта наш маральны і грамадзянскі абавязак», — падкрэсліў кіраўнік беларускага каталіцкага епіскапату.\nІерарх нагадаў, што Другі Ватыканскі Сабор у сярэдзіне мінулага стагоддзя ў Дэкларацыі пра адносіны Касцёла да нехрысціянскіх рэлігій заявіў пра сваю адкрытасць для дыялогу з прадстаўнікамі іншых рэлігій, у тым ліку ісламу. Яго падставаю, паводле вучэння Касцёла, становяцца праслаўленне Адзінага Бога, а таксама тое, што мусульмане лічаць Хрыста прарокам, ушаноўваюць Яго Маці Марыю і прызнаюць падобныя да хрысціянскіх маральныя каштоўнасці.\nЯк зазначыў арцыбіскуп, мэтаю дыялогу каталіцтва з ісламам паводле вучэння Касцёла з’яўляецца імкненне да ўзаемаразумення, сумесная абарона і падтрымка сацыяльнай справядлівасці, маральных каштоўнасцяў, міру і свабоды.\n«У наш час усё больш людзей разумее, што для пераадолення негатыўных з’яваў сучасны свет мае патрэбу ў дыялогу і талерантнасці ў адносінах як паміж дзяржавамі, эканамічнымі сістэмамі і культурамі, так і паміж сусветнымі рэлігіямі», — падкрэсліў іерарх, дадаўшы, што да супрацоўніцтва і дыялогу прадстаўнікоў розных рэлігій заклікаюць таксама сучасныя працэсы глабалізацыі.\nНа думку Старшыні ККББ, для дыялогу неабходна ўзаемная адкрытасць, павага да меркавання другога боку і адмаўленне ад манаполіі на праўду, якой валодае Стварыцель. Ён патрабуе цярплівасці, шчодрасці, добрай волі, павагі і сумленнасці ў адносінах да другога боку.\n«Дыялог — гэта шанц для стварэння новых узаемаадносінаў, якія прывядуць да пашырэння супрацоўніцтва, якога так патрабуюць як самі рэлігіі, так і свет перад абліччам выклікаў сучаснасці, каб будаваць „цывілізацыю любові“», — сцвердзіў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\nЁн з задавальненнем адзначыў, што менавіта да такога дыялогу ў духу адкрытасці і талерантнасці выказваюць сваю гатоўнасць прадстаўнікі розных веравызнанняў у Беларусі.\n«Гэта яскравае сведчанне агульнай адказнасці за лёс Бацькаўшчыны і імкнення агульнымі намаганнямі будаваць яе будучыню на прынцыпах узаемаразумення, павагі, дыялогу і талерантнасці. Гэта таксама добры прыклад для нашых вернікаў, які паказвае, што, нягледзячы на адрозненні, мы можам быць разам», — падкрэсліў на заканчэнне свайго выступу каталіцкі іерарх.\nАбноўлена 07.12.2019 15:21\n#Міжрэлігійны дыялог (10)\n#Арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч (502)\n17:15 Заснавальніцы і дырэктару выдавецтва «Pro Christo» Аліне Новікавай — 65\n16:19 Усе набажэнствы святога Пасхальнага трыдууму пакажуць па тэлебачанні\n13:39 Які запавет пакінуў Касцёлу Вялікі Папа? Узгадваем тэстамэнт святога Яна Паўла ІІ\n12:47 «Яго адыход суправаджаў малітваю ўвесь Касцёл, асабліва моладзь». 15 гадоў таму святы Ян Павел ІІ адышоў у дом Айца\n10:53 У Ерузалеме ачысцілі Сцяну Плачу і правялі яе дэзінфекцыю


Вторник, 9.07.2013 09:01. Рубрика: КАР\nАМАЛЬ УДВАЯ ўзрасла сёлета колькасць жыхароў Асіповіччыны, якія жадаюць прыватызаваць сваё жыллё. Так, калі летась па стане на сярэдзіну чэрвеня было пададзена 125 заяў, то ў бягучым годзе — ужо 242. Дарэчы, у дзяржаўным жылым фондзе раёна зараз знаходзіцца больш за 9 тысяч кватэр, 30% з якіх — непрыватызаваныя.\nРАЁННЫ ГIСТОРЫКА-КРАЯЗНАЎЧЫ МУЗЕЙ распачаў час школьных канікул выставай “Падарожжа ў краіну дзяцінства”, якая будзе дзейнічаць да 20 чэрвеня. Наведвальнікі могуць не толькі “зацаніць” мяккія цацкі, упрыгажэнні і работы з цеста, створаныя выхаванцамі Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі і аддзялення дзённага знаходжання інвалідаў пры Цэнтры сацаб-слугоўвання насельніцтва, але і пазнаёміцца з калекцыяй абгортак розных шакаладных фабрык СССР. Дарэчы, самай даўняй упакоўцы ўжо 75 гадоў.\nНе застаўся ў баку ад “салодка-пазнавальнай” справы і мясцовы вырабнік шакаладу — СТАА “Белга-Прам”.\nПЛАНАМ МАДЭРНIЗАЦЫI дзеючых і стварэння новых высокавытворчых працоўных месцаў Асіповіцкага РВПС на 2013-2015 гады прадугледжана аптымізацыя нерэнтабельнай сеткі аб’ектаў паштовай сувязі. З мэтай яго рэалізацыі ў трэцім квартале плануецца арганізаваць перасоўнае аддзяленне сувязі, якім будуць аказвацца паштовыя паслугі насельніцтву Карытнен-скага, Ясенскага і Вяззеўскага сельсаветаў.\nАСIПАЎЧАНЕ СТАЛI БОЛЬШ ЗАМОЖНЫМI I НАВУЧЫЛIСЯ ЛIЧЫЦЬ ГРОШЫ — да такога вываду можна прыйсці, прааналізаваўшы продаж пуцёвак на адпачынак нашым філіялам СТДА “Візіт-Тур”. Iх колькасць сёлета ўзрасла. Прычым, землякі ўсё часцей набываюць пуцёўкі шляхам ранняга браніравання, што дазваляе значна зэканоміць сродкі. Самае папулярнае месца ў землякоў, якія любяць арганізаваны адпачынак, — курорт “Жалезны порт” Херсонскай вобласці. Што тычыцца экскурсійных тураў па Беларусі, то жыхары раёна часцей за ўсё бываюць у Нясвіжы і Міры.\n« У райвыканкаме ўшанавалі лепшых выпускнікоў Асіповіччыны\nАсіповіцкі квас карыстаецца папулярнасцю »


Канвертаваць Ethereums (ETH) і Stellars (XLM) : Калькулятар абменнага курсу\nEthereum (ETH) і Stellar (XLM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ethereum і Stellar пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 10 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ethereum. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Stellar валюты па змаўчанні. Націсніце на Stellars або Ethereums канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ethereum гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Stellar гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ETH можа быць запісаная ETH. Сімвал XLM можа быць запісаная XLM. Абменнага курсу the Ethereum Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Stellar Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. ETH каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. XLM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Іспыт | zviazda.by\nХатняя старонка » Газета » Культура » Іспыт\nЮры Станкевіч — пісьменнік, чыё імя ўпершыню шырока загучала ў канцы 1980‑х і неўзабаве трывала «замацавалася» за паняццем «эксперыментальная літаратура». На той час яго проза сапраўды здавалася дужа нязвыклай, нечаканай (для нашай літаратуры, зразумела), таму не дзіва, што яе аўтара тут жа ўзнялі на шчыт маладыя: яны ўбачылі ў ім «свайго», бо, як вядома, менавіта ў маладосці хочацца эксперыментаваць. Праўда, Юры Станкевічу на той час было ўжо за сорак.\nЗрэшты, проза Юры Станкевіча — не заўсёды эксперымент, неабавязкова чарговая літаратурная антыўтопія альбо зварот да паранармальных з'яў і г. д. Часам гэта звычайны рэалізм, з па-майстэрску зробленым сюжэтам. Мяне вельмі ўразіла яго аповесць «Сезонныя гульні ў футбол», у нечым аўтабіяграфічная, пра пасляваеннае дзяцінства, якая ў свой час друкавалася ў «Полымі». Памятаючы пра гэта, я адразу зацікавіўся і яго новым раманам «Паўночны вецер для спелых пладоў» пра студэнцкія гады і каханне канца 60‑х гадоў, які цалкам аўтар прапануе часопісу «Полымя», а ўрыўкі з яго друкуюцца сёння ў «Звяздзе». Спадзяюся, ён спадабаецца і чытачу.\nЭкзамен па палітэканоміі здавалі з раніцы. Студэнт Ігнат Мазур, які перадусім нават не раскрываў падручніка і ведаў, што гэта бяссэнсава, бо ўсё роўна ў галаве нічога не застанецца, ён толькі страціць час на дарэмную вычытку, тым не менш прыйшоў у вучэбны корпус са слабым спадзяваннем, што выкладчык і галоўны экзаменатар Гавін захварэў альбо трапіў пад трамвай, увогуле атруціўся якім-небудзь нясвежым прадуктам ці падавіўся курынай косткай. Але яго спадзяванні аказаліся марнымі. Хоць на прыёме прысутнічаў і Пётра Мацкевіч, які сядзеў у аўдыторыі за сталом убаку, апытваў усіх, як ужо стала вядома, чамусьці выключна Гавін.\nСтудэнт Ігнат Мазур убачыў Ваню Гужына і Іосіфа Зялёнку, якія двума слупамі стаялі ў кутку, і падышоў да іх.\nЯкраз у гэты момант дзверы аўдыторыі расчыніліся і адтуль, хістаючыся, літаральна выцек Віктар Ганабец. Ігнат Мазур ведаў, што таму, родам з няблізкай Малдавіі, вучыцца тут цяжка, і не толькі з‑за экзамену па мове. Пасля выкрыцця так званых «нацыяналістаў» пытанне абавязковасці мовы ўвогуле абміналі. Затарможанаму на шляху да ведаў Віктару Ганабцу ўся навука давалася праз вялікае разумовае напружванне. Чарнавалосы, жукаваты, ён быў цяпер бледны з твару і нібы аглушаны.\n—Заваліў. На пераздачу, — вымавіў ён і папрасіў цыгарэту.\nПраз некалькі хвілін з дзвярэй уся ў слязах выслізнула выдатніца Яніна Смоліч.\n—Тры балы, — абвясціла яна ў насоўку.\nГэта ўжо было ўвогуле нешта незразумелае, бо ўсе ведалі, што выкладчык Гавін меў прыхаваны сантымент да жаночага полу, і больш-менш гарныя дзяўчаты раз-пораз праскоквалі праз яго апытанку даволі ўдала.\n—Чакаем, хлопцы, — давёў Ігнат Мазур занепакоеным Зялёнку і Гужыну. — Можа, яго, Гавіна, куды ў дэканат выклікаюць, ці ён есці захоча, ці ў прыбіральню. Вупыр.\nМіж тым іспыт працягваўся. Некалькі дзяўчат нечакана атрымалі добрыя адзнакі, а студэнтка Галіна Самаежка, даволі юрлівая і нахабная, якая змагалася з выкладчыкамі за кожны бал, — нават «выдатна». І не дзіва: у галаве ў яе было нешта кшталту камп'ютара, бо яна дакладна ведала, з кім сябраваць, з кім спаць, дзе будзе працаваць і за каго выйдзе замуж. Яна, тым не менш, умела ўтойвала гэтыя свае якасці, і Ігнату Мазуру, які інтуітыўна разгадаў яе, станавілася нават не па сабе. «Вось будзе камусьці шчасце», — падумаў ён і цяпер.\nПасля яе Гавін заваліў яшчэ пару хлопцаў, а потым зноў даў слабіну — у асноўным да дзяўчат. Але час ішоў, і чарговай яго ахвярай стаў рахманы і бяскрыўдны Міхась Байкоў — выхадзец з вёскі. Той да вучобы паспеў папрацаваць паляводам у калгасе і таму трымаўся за навуку зубамі.\nНа гэты раз — не дапамагло.\nЯк высветлілася, выкладчык Гавін спытаў у Міхася Байкова пра асноўнае ў вучэнні Рыкарда, але той не ведаў. Тады Гавін пацікавіўся, ці чытаў студэнт Байкоў хоць што з распрацовак Фрыдрыха Энгельса па тэме, а паколькі гэта ў праграму не ўваходзіла, Байкоў толькі лыпаў вачыма. Урэшце ён пачаў нешта гаварыць па пытанні ў білеце, але Гавін праз хвіліну перапыніў яго і спытаў, што еў студэнт Байкоў на сняданак. «Сала з хлебам», — шчыра адказаў той. «І часнаком?» — пацікавіўся Гавін. «Так», — кіўнуў Міхась Байкоў. «То як будзеце пераздаваць, ужывайце ўжо без часнаку», — сказаў выкладчык Гавін і на тым скончыў апытанне.\n—Ну, дык вупыры ж і не выносяць часнок, — заўважыў на тое Байкову Ігнат Мазур. — А ты, братка, натрамбаваўся ім з раніцы. Вось і атрымаў.\nАле ўрэшце выкладчык Гавін, пэўна, прытаміўся, бо пасадзіў у куце насупраць свайго калегу Пётру Мацкевіча, каб і той дапамагаў. Усё гэта даносілі тыя, хто выходзіў з аўдыторыі пасля іспыту.\nТрое змоўшчыкаў між тым адразу акрыялі. Цяпер трэба было пралічыць усё так, каб трапіць менавіта да выкладчыка Мацкевіча, што аказалася не так і проста. Першым спадобіўся трапіць да яго выкрутлівы, як Уліс, Іосіф Зялёнка. Праз хвілін пяць ён выскачыў з дзвярэй і адразу піхнуў туды Ваню Гужына.\n—Ідзі, правадыр камсамольскі, ха-ха…\n—Што? Як? — пачалі ў яго пытацца дзяўчаты.\n—Ледзь выратаваўся, — хітрыў Іосіф Зялёнка. — Джаліць, як пчала. Пытанне за пытаннем.\nАле адразу кінуўся да Ігната Мазура, зашаптаў таму ў вуха:\n—Станавіся ля дзвярэй. Нікога, акрамя сябе, да Мацкевіча не прапускай. Толькі да таго, інакш табе гамон. Урэшце, сам ведаеш.\n—Ну то зірні на арыфметыку.\nУ графе за іспыт студэнт Ігнат Мазур убачыў лічбу «5» і подпіс Мацкевіча.\n—Дык ты ж казаў…\n—Мала што я каму казаў. Наперад, сябра. Пара.\nСтудэнт Ігнат Мазур з залікоўкай у руках стаў ля дзвярэй. Неўзабаве яны адчыніліся, але з аўдыторыі выйшла, як самнамбула, стараста курса Уразава. На яе заўсёды жыццярадасным камсамольскім твары чыталіся разгубленасць і яўнае незадавальненне. «Тры, тры балы», — загаманілі вакол яе дзяўчаты.\nЗ велічнай млявасцю выплыла ўрэшце з аўдыторыі генеральская дачка Паліна Басаргіна.\n—Пяць балаў, — абвясціла яна. — Гавін запаў на мяне, век Парыжа не бачыць.\nВарта было заходзіць менавіта Ігнату Мазуру, але той рашуча адмовіўся:\nЗамест яго, а значыць, да выкладчыка Гавіна, пайшоў вядомы на курсе зубрыла і, як хадзілі чуткі, чалавек «кума» — выдатнік Павел Слімакоў.\nУжо моцна нервуючыся, студэнт Ігнат Мазур чакаў выхаду Вані Гужына. І, як толькі той паказаўся з дзвярэй, пасунуўся ў аўдыторыю.\n«Да выкладчыка Мацкевіча, — круцілася думка. — І каб трапіць толькі да таго».\nУ аўдыторыі было чыста, светла і пахла сумессю таннай жаночай парфумы і кветак. На стале перад выкладчыкам Гавіным стаяла вазачка з букетам. Сам выкладчык — укормлены, самазадаволены, карыкатурна імпазантны — разглядваў, нібы нецікавае яму насякомае, узмакрэлага ад разумовай напругі студэнта Паўла Слімакова.\nсупрацьлеглым куце за сталом адзінока сядзеў выкладчык Пётра Мацкевіч. Спакойны, крыху іранічны твар яго з жывымі, разумнымі вачыма быў павернуты да напаўрасчыненага акна, за якім квола зелянела некалькі таполяў.\nСтудэнт Ігнат Мазур павітаўся і нерашуча спыніўся. Як паставіцца да яго выкладчык Мацкевіч? Што ён за чалавек увогуле? Ці не запамятаваў ён яго пасля іх сумеснага «пікніка» з Зялёнкам і Гужыным? Дык у іх усё прайшло тады па-сяброўску.\n— Гэта я, маё прозвішча Мазур, — урэшце выціснуў ён.\n— Заходзьце, — запрасіў той і паказаў Ігнату Мазуру на крэсла перад сабой. — Цягніце білет. Які там нумар?\nСтудэнт Ігнат Мазур назваў нумар білета і пытання. Выкладчык Мацкевіч зірнуў у бок Гавіна, які ў супрацьлеглым куце аўдыторыі ляніва дапытваў Паўла Слімакова і сказаў напаўголаса:\n— Ну, гаварыце што-небудзь. Пра дабаўленую вартасць, напрыклад. Не маўчыце.\nСтудэнт Ігнат Мазур зглынуў перасохлым горлам і, цвёрда гледзячы ў вочы экзаменатара, адказаў:\n— Так званая дабаўленая вартасць і многае іншае, пра што пісаў Маркс, — гэта ахінея. Няма аніякай дабаўленай вартасці, ёсць энергія зоркі — гэта значыць, нашага Сонца.\n— Так, так. Што яшчэ скажаце?\n— Больш няма чаго, — панізіў голас студэнт Ігнат Мазур.\n— Давайце пра футбол, — з ледзь прыкметнай усмешкай сатыра ў кутках вуснаў сказаў выкладчык Пётра Мацкевіч. — Любіце футбол? Я, прыкладам, і стадыён часам наведваю. Калі мінскае «Дынама» гуляе. А чэмпіянаты свету абажаю. Якая зборная каманда асабіста вам падабаецца?\n— Зборная Нямеччыны. І яшчэ люблю глядзець гульню італьянцаў.\n— І за што падабаюцца? Гаварыце, не маўчыце. Тым больш што нашыя погляды тут цалкам супадаюць. Трэба ж такое…\nЯшчэ хвіліны дзве-тры студэнт Ігнат Мазур называў прозвішчы вядомых гульцоў, коратка расказаў нават пра славутую «бітву пры Бёрне» і ўрэшце змоўк.\n— Якую адзнаку вы хочаце? — нечакана спытаў яго выкладчык Пётра Мацкевіч.\n— «Добра», калі можна. За чарговы траяк могуць пазбавіць стыпендыі, а пяцёрка выкліча падазрэнні.\n— Давайце залікоўку.\nВыкладчык Пётра Мацкевіч паставіў адзнаку «добра» ў ведамасць і ў залікоўку Ігната Мазура.\n— Энергія зоркі, — па-змоўніцку ўсміхнуўся ён, — вось у чым першапрычына. Тут вы правільна заўважылі. Усё астатняе — лухта.\nЮля Маракова яшчэ не здавала, і Ігнат Мазур адвёў яе ўбок і сказаў:\n— Ідзі толькі да Мацкевіча. І ўсё будзе, як у мяне.\n— А што ў цябе?\n— Чатыры балы.\n— Во як. Ды пачакай, раскажы падрабязна.\nАле студэнт Ігнат Мазур ужо не слухаў яе. Ля акна ён убачыў адзінокую постаць Святланы Конкінай і заспяшаўся туды.\nСтудэнтка Конкіна, як заўсёды някідка, нават ледзь не нядбайна апранутая ў белую кашулю і чорную спадніцу, сустрэла яго звыклай іранічнай усмешкай на пульхных вуснах. У руцэ яна трымала прыпаленую цыгарэту. Зялёныя яе вочы нічога не адлюстроўвалі: ні трывогі, ні заклапочанасці, ні якога-небудзь узбуджэння перад іспытам.\nтудэнт Ігнат Мазур закурыў і, свядома мінаючы залішнія падрабязнасці, параіў дзяўчыне здаваць іспыт толькі ў выкладчыка Мацкевіча.\n— А мне Гавін падабаецца, — сказала нібы насуперак яму Святлана Конкіна і дадала з прыхаваным здзекам:\n— Ён так глядзіць на мяне, бедны…\n— Ён жорстка прымае. Ты можаш не вытрымаць іспыт. І чаго гэта ён на цябе глядзіць? Самазадаволены індык. Па-мойму, і на галаве ў яго нешта накшталт завіўкі. Нават ты такую не зробіш.\n— А я іспыту не баюся. Я і «Капітал» Маркса неяк пачытвала.\nСтудэнт Ігнат Мазур раптам адчуў цьмянае раздражненне. «Лепш бы галаву лішні раз памыла, чым пачытваць таго Маркса», — падумаў ён, але, вядома, не сказаў уголас: дзяўчына магла адразу і назаўсёды «сесці на крыўду», а ён гэтага не хацеў.\nЗусім наадварот. Зноў нясцерпнае, неспадзяванае жаданне прыхінуцца да яе, удыхнуць пах яе адзення, цела, валасоў узнікла пажарам і цалкам ахапіла яго.\n—Паслухай, Святлана, — сказаў ён, — можна, я да цябе як-небудзь зайду?\n—Зайдзі, — са сваёй незразумелай іранічнай усмешкай паціснула тая плячыма.\nПрыбег з чытальнай залы, якая была непадалёк, заклапочаны, узнерваваны Уладлен Анціпаў. Ён да апошняга сядзеў за падручнікам і цяпер выведваў у іспытантаў: як і што? Ля Ігната Мазура ў такі момант яму няма чаго было рабіць — хіба выслухоўваць чарговыя кпіны, а вось выдатнікі маглі што і падказаць. Напрыклад, адказ на якое-небудзь асабліва небяспечнае пытанне, што часам ужываў за звычку прыцягнуты з інстытута народнай гаспадаркі выкладчык Гавін. Студэнт Ігнат Мазур паклікаў небараку-сябрука, каб папярэдзіць, увесці таго ў курс справы, але той толькі адмахнуўся. «Ну, тады на каго цябе Бог пашле, калі так», — вырашыў Ігнат Мазур. Урэшце, як ён ведаў, Уладлен Анціпаў вучыў кожны прадмет да знямогі, і клапаціцца пра яго было асабліва не варта.\nУвечары з Іосіфам Зялёнкам і Ванем Гужыным адзначалі здадзены іспыт. Абодва зноў паказалі яму залікоўкі з выдатнымі адзнакамі. Як даведаўся Ігнат Мазур, «выдатна» атрымала на іспыце і Святлана Конкіна, і яшчэ некалькі хлопцаў і дзяўчат. Большасць з іх здавалі палітэканомію выкладчыку Пётру Мацкевічу.\nПілі, як звычайна, таннае сухое віно. Зноў успомнілі добрым словам і гаварылі пра выкладчыка, нагадалі, як сутыкнуліся з ім у Аляксандраўскім скверы і як той спагадліва паставіўся да іх, нават зрабіў ласку — не пагрэбаваў з вышыні, а проста, па-мужчынску выпіў разам з імі. Гаварылі, што, адпаведна чуткам, ён выкладчыкам нядаўна, і, пэўна, яму яшчэ не зусім давяраюць, бо чаму тады запрасілі на іспыт Гавіна з інстытута народнай гаспадаркі? Ну і што, што той Гавін прачытаў ім раней некалькі лекцый? Казалі яшчэ, што, па тых жа чутках, Пётра Мацкевіч трапіў да іх на выкладанне выпадкова — проста дэкан Парэцкі разам з ім … на стадыёне за «Дынама» (іх месцы аказаліся побач) дык там яны і «зрохкаліся».\n—Чуткі, плёткі — усё гэта неістотнае, — падвёў урэшце вынік Ігнат Мазур, — а вось мужык ён варты. За яго і вып'ем.\nПраз нейкі час яго адшукала Юля Маракова. Дзяўчына была пакрыўджана, але не падавала выгляду і спытала, ці не забыў ён, Ігнат Мазур, пра тое, што абяцаў прыйсці да яе?\nСтудэнт Ігнат Мазур супакоіў яе і запэўніў: ён толькі збіраўся, але давялося затрымацца на паўгадзіны з хлопцамі.\n—А я на іспыце атрымала «добра», — пахвалілася Юля Маракова.\n—Ну, ты і трапіла да вупыра. Яшчэ пашанцавала. Гнілы дзядзька.\n—Так, — хіхікнула Юля Маракова, — сапраўды самазадаволены індык.\n—І Конкіна менавіта яму здавала? — быццам між іншым пацікавіўся Ігнат Мазур.\n—Так. Атрымала «выдатна».\nАбое стаялі ў інтэрнацкім калідоры ля акна і палілі. Са стадыёна насупраць грымеў духавы аркестр: рыхтаваліся да чарговага традыцыйнага параду вайскоўцы.\n—Паслухай, Ігнат, — пачала Юля Маракова. — Маё «крымскае» з пасылкі пачакае, бо сёння нам няма дзе прытуліцца, але ў мяне да цябе ёсць адна, магчыма, не зусім звычайная для цябе прапанова. Справа ў тым, што неўзабаве апошні іспыт, а потым вакацыі, пасля чаго практыка. Затым дзяржэкзамены, і ў нас курсы медсясцёр, а ў вас вайсковыя зборы.\n—Што з таго, Юля?\n—Паехалі на вакацыі да мяне. Да Сімферопаля на летаку, а там ужо побач. Ты, бачу, здзіўлены?\n—Вядома, здзіўлены. Дзякуй табе за ўсё, але…\n—Што так? — перапыніла дзяўчына.\n—Трэба дапамагчы маці, а па-другое — у мяне няма лішніх грошай. У якасці каго я прыеду?\n—Ну, вось твая беларускасць усплыла: як, чаму? Ды каб не назаляць… Мае старыя гасцінныя: бацька — загадчык гандлёвага аддзела ў абырвалзе, а маці…\n—Што за абырвалг?\n—Ты ж у Булгакава памятаеш?\n—А, — здагадаўся Ігнат Мазур. — Гэта ж Шарыкаў усё наадварот чытаў.\n—А маці — выкладчыца мовы і літаратуры ў школе. Ты з ёй адразу паразумеешся. Прычым тут грошы? Урэшце, я адзін раз прапанавала, а другі — не стану.\nЁн не стаў тлумачыць Юлі Мараковай, што ў маці даўняя хвароба, якая носіць назву гіпатырэёз, і што ёй штодня трэба прымаць лекі, а яна, хоць і выйшла на пенсію, змушана працаваць, бо пенсія зусім малая, а як жонку «ворага народа» яе хіба што ўзялі калісьці з невядомай літасці на нейкі занядбаны заводзік, дзе і зарплаты, па сутнасці, не было. Так што вакацыі не для яго. Вядома, ён з задавальненнем пазагараў бы на марскім пляжы і ўсё такое, але… Ды і як бы ён стаў глядзець у вочы яе бацькам, штодня аб'ядаючы іх і не маючы ў кішэні лішняга рубля?\n— Ды ты не крыўдуй, Юля, — расчуліўся ад нечаканай шчырасці дзяўчыны Ігнат Мазур, — такі я ўжо чалавек, і іншым пакуль быць не магу, а вакацыі кароткія. Пабачымся. Ёсць і іншыя праблемы, але потым, потым…\nоччу ён доўга не мог заснуць. Успомніў, што так і не пайшоў да Ані Балтас, а між тым абяцаў, і даўно варта. Прыгадалася яе старэйшая сястра — у яе словах таксама прысутнічала і даволі рэальна жыццёвая жаночая мудрасць. Жанчыне варта выбіраць сабе мужчыну ў спрыяльным узросце, каб нарадзіць здаровых дзяцей, і менавіта такога, які здольны забяспечыць сям'ю. Два гады, як яны сустракаюцца з Аняй, праўда, апошнім часам зрэдку, а яна магла б знайсці сабе, як і старэйшая сястра, паспяховага мужчыну, мінчука, а не ехаць кудысьці ў свет па размеркаванні. Даўмеліся ж нашыя памяркоўныя кіраўнікі нават да таго, каб пасылаць дзяўчат аж у аддаленыя кішлакі Кіргізстана. Што іх там чакае — падумаць страшна. Чаму прыбалты пра такое нават слухаць не хочуць, чаму сваё паважаюць і берагуць? Чаму ў нас усё так гнюсна?\nВось і Юля Маракова свядома ці падсвядома шукае сабе спадарожніка па жыцці. І жыццё тое, як казаў ім раней выкладчык Мацкевіч, вельмі, нават нечакана кароткае. Яму, Ігнату Мазуру, і яе шкада. Быў бы ён якім забяспечаным мусульманінам, усіх траіх трымаў бы пры сабе. Хоць той жа заўзяты кавэзэншчык Ваня Гужын кажа: «Бабу пашкадуеш — сам бабай акажашся». Ды хто такі Гужын? А выбар, між іншым, ужо амаль зроблены. Калі з нядаўняй пары Света Конкіна побач з ім — ён ужо шчаслівы.\nРаптам студэнт Ігнат Мазур чамусьці ўспомніў прагледжаную гады два таму вугорскую мастацкую стужку, дзе галоўны герой пакутуе ў выбары паміж дзвюма жанчынамі, і пачуццё кахання да іх абедзвюх настолькі моцнае, што ён псіхалагічна не вытрымлівае і даходзіць да суіцыду.\nЁн узняўся з ложка, бо раптам яму здалося, што на яго напалі клапы. Ад наплыву гэтых небяспечных паразітаў у інтэрнаце часта праводзілі дэзынфекцыі, але гэта мала дапамагала, а вось пах у пакойчыках быў ад таго спецыфічны і ўядаўся нават у вопратку. Калі студэнтаў станавілася менш, бо яны паступова ад'язджалі на вакацыі, насякомыя перапаўзалі ў тыя пакоі, дзе было больш народу. Урэшце, з гэтым звыкаліся.\nТолькі пад раніцу, калі ўжо світала, студэнт Ігнат Мазур раптоўна заснуў.


20:27, 30 чэрвень 2021\nАд 1 ліпеня Белтэлерадыёкампанія больш не зможа атрымаць доступ да шэрагу паслуг для членаў зьвязу.\n16:06, 30 чэрвень 2021\nСэктаральныя санкцыі закранулі, сярод іншага, і тытунёвы бізнэс у Беларусі. Глядзім, як гэта на ім адаб’ецца.\n10:34, 30 чэрвень 2021\nЛідэр Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ заявіў у інтэрвію польскай штодзённай газэце Rzeczpospolita, што яго атачэньне спрабавала летась выйсьці на сувязь са Сьвятланай Ціханоўскай. Але гэтым спробам перашкодзілі неназваныя прадстаўнікі яе штабу.


За апошняе дзесяцігоддзе наша грамадства стала грунтавацца выключна на здольнасць перамяшчаць вялікія аб'ёмы інфармацыі на вялікія адлегласці за вельмі кароткі прамежак часу і пры вельмі нізкіх затратах. Эвалюцыя камп'ютэрнай эры і нашай расце патрэбай для звышхуткасныя камунікацый прывяло да глабальнай сеткі узаемазвязаных кампутараў для распрацоўкі, як правіла, называюць у Інтэрнэце або ў World Wide Web. Інтэрнэт паўплываў на жыццё практычна кожнага ў некаторым родзе. Ці гэта было зроблена прама ці ўскосна. Нашы дзеці схільныя да Інтэрнэту ў школе, і мы схільныя Інтэрнэце простым проста назіраючы за нашымі тэлевізарамі. Інтэрнэт стаў асноўным ключом да будучыні сувязі ў нашым грамадстве сёння. З-за гэтага, урад лічыць, што ён мае права на рэгуляванне і кантроль за зместам інфармацыі, якая распаўсюджваецца праз Сусветную павуціну, насуперак думку большасці карыстальнікаў Інтэрнэту, у тым ліку і мяне. Свабода слова ў Інтэрнет на сайце цяперашні час гэтая сетка з'яўляецца увасабленнем першая папраўка, свабода слова. Гэта месца, дзе людзі могуць выказваць сваё меркаванне без вымову за тое, што яны гавораць, або як яны аддаюць перавагу гаварыць. Ключом да поспеху ў Інтэрнэце з'яўляецца абарона свабоды слова, а не толькі ў Амерыцы, але і ў іншых краінах, дзе свабода слова не абаронена Канстытуцыяй. Таму што няма ніякіх законаў, якія рэгулююць матэрыяльныя інтэрнэт, людзі могуць знайсці некаторыя свае матэрыялы, якія абражаюць, ад парнаграфіі, ненавідзець-групы форумаў, для незьлічонае мноства іншых відаў інфармацыі. З больш чым 30 мільёнаў карыстальнікаў Інтэрнэту ў ЗША ў адзіночку, некаторыя матэрыялы абавязкова быць растлумачаны як абразлівыя для іншых карыстальнікаў Інтэрнэту. Мой савет для гэтых людзей з'яўляецца "старонка станцыі, калі вам не падабаецца, што вы бачыце". Законы і інтэрнэт найноўшых хваль законы прабіраюцца праз Кангрэс пагражае прыдушыць спантаннасць ў Інтэрнэце. У апошні час Кангрэс разглядае прыняцце законаў, якія зробяць гэта злачынства адправіць вульгарных мовай або крыптаграфічнай праграмнага забеспячэння праз Інтэрнет. Гэтыя злачынствы могуць прывесці да крымінальнай пераследу карацца турэмным заключэннем. Няважна, наколькі нязначная, любыя спробы дзяржаўнага ўмяшальніцтва ў Інтэрнэце будзе прыдушыць інавацыі найбольшую сувязь гэтага стагоддзя. Ўрад хоча, каб захаваць кантроль над гэтай новай формай зносін, і ён спрабуе выкарыстаць абароны дзяцей у якасьці дымавой заслоны, каб гэтыя законы накладаюць на нас. Цэнзура ў Інтэрнэце пагражае разбурыць яе незалежны атмасферу, у той час шырокае распаўсюджанне шыфравання могуць дапамагчы ліквідаваць неабходнасць у дзяржаўным умяшанні. Як мы интерпретируем інтэрнэт бягучага звод законаў, якія існуюць сёння ў Амерыцы не прымяняецца таксама да Інтэрнэту. Ці з'яўляецца інтэрнэт вяшчанне, як сераду, у якой ўрад маніторах транслюецца Што? Гэта, як кніжны магазін, дзе серверы нельга чакаць, каб разгледзець кожнае назву? Гэта як тэлефонная кампанія, якая павінна ігнараваць тое, што яно нясе з-за канфідэнцыяльнасць? Праблема заключаецца ў тым, што Інтэрнэт можа быць усё, альбо ніхто з гэтых рэчаў у залежнасці ад таго, як яно выкарыстоўваецца. Інтэрнэт не можа разглядацца як адзін тып цепланосьбіта ў адпаведнасці з існуючымі азначэннямі вяшчання. Інтэрнэт адрозніваецца ад вяшчання ў СМІ, што не можа адбыцца толькі на сайце, без вульгарного першы Увод складаны адрас, або па спасылцы з іншага крыніцы. "Інтэрнэт з'яўляецца значна больш як пайсці ў кніжны магазін і выбраць зірнуць на часопісы для дарослых" (Мілер, 75). Таму што нашы выкарыстання Інтэрнэту вар'іруецца ад чалавека да чалавека, яго значэнне можа інтэрпрэтавацца рознымі спосабамі. Галізна ў Інтэрнэце Джым Exon, сенатар-дэмакрат ад штата Штат Небраска, хоча прайсці прыстойнасць законапраект, які рэгулюе дзейнасць сэксуальнага кантэнту ў Інтэрнэце. У выпадку прыняцця законапраекта, некаторыя камерцыйныя серверы, пасада фатаграфіі ню, як і тых, якімі кіруюць катэдж або Playgirl, зразумела, будзе зачынена адразу ж або рызыка судовага пераследу. Тое ж самае тычыцца любых аматарскіх вэб-сайце, функцыя аголеных людзей, секс казаць, або сэксуальна адкрытых слоў. Posting любых сэксуальных слоў у групу Usenet абмеркаванне, якое адбываецца на рэгулярнай аснове, можа прывесці чалавека быць адказным за $ 50000 штрафу і шасці месяцаў турэмнага зняволення. Чаму яна раптам стала незаконнай на пост што стала прававой працягу многіх гадоў у друку? Законапраект Экзон-відаць таксама будзе "крымінальную адказнасць за асабістую пошту, ... "Я магу патэлефанаваць брату па тэлефоне і казаць што заўгодна - але калі я кажу гэта ў інтэрнэце, то гэта незаконна" (Леві 56). Інтэрнэт доступ у іншыя краіны Кангрэсу, у іх імкненні да правілах, па-відаць, выпусціў з ўвазе той факт, што большасць дарослага артыкул па Інтэрнеце даслаў з-за мяжы. Многія з новых Інтэрнэт-тэхналогій, у тым ліку World Wide Web, распрацаваныя за мяжой. Існуе няма дакладнай мяжы паміж інфармацыяй, якія існуюць у ЗША і інфармацыі, якія існуюць у іншых краінах. Дадзеныя, якія захоўваюцца на замежных кампутары так жа даступныя, як дадзеныя ў Амерыцы. Усё, што патрабуецца гэта пстрычкай мышы атрымаць да яго доступ. Нават калі наш урад спрабавала рэгуляваць інтэрнэт, мы не маем ніякага кантролю над тым, што апублікавана ў іншых краінах ці адпраўленыя з іншых краін, і мы не маем практычны спосаб спыніць яе. Інтэрнэт быў першапачаткова распрацаваны, каб падтрымліваць сувязь пасля ядзернага нападу адбыліся змены маршруту па дадзеных кампенсацыі за разбураныя тэлефонныя лініі і сервераў. Інтэрнэт сёння па-ранейшаму працуе над аналагічным дызайнам. Будаўнічыя блокі з Iнтэрнэта былі накіраваныя на пераадоленне любых бар'ераў у зносінах пакласці ў сваім родзе. Напрыклад, калі адрэзаць асноўныя лініі паміж двума серверамі, Інтэрнэт-карыстальнікі знойдуць іншы спосаб абысці гэта перашкода, будзь то серверы знаходзяцца ў розных гарадах, абласцях або краінах. Гэтая асаблівасць Інтэрнэту робіць практычна немагчымым падзяліць цэлую нацыю ад непрыстойнай інфармацыі ў іншых краінах (Wilson 33). Рэгуляванне Інтэрнэту Gone Bad Нядаўна буйнога універсітэта спрабавалі рэалізаваць абмежаванні на доступ у Інтэрнет даступныя для сваіх студэнтаў, вынікі якога нагадваюць пратэсту 1960-х. Універсітэт стаў занепакоены тым, што ён можа несці адказнасць за прадастаўленне студэнтам доступ да шчыра сэксуальнага характару, пасля навуковы супрацоўнік знайшлі даволі вялікая калекцыя парнаграфічныя выявы (малюнка 917410 калі быць дакладным), што некалькі студэнтаў было загружана. Спалохаўшыся мясцовых судовых справаў, якія нядаўна абвясцілі фатаграфіямі аналагічнага зместу непрыстойныя, адміністрацыя школы хуткага аддаленага доступу на ўсе гэтыя выявы, а таксама групы навін, дзе большая частка гэтай непрыстойнасьці susceptibly быў родам. Былі канфіскаваныя ў агульнай складанасці 80 навін, выклікала вялікае абурэнне сярод студэнтаў, і неўзабаве пасля гэтага стаў удзел Амерыканскі саюз грамадзянскіх свабодаў і Electronic Frontier Foundation, прычым усё гэта адчуваў, з'яўляецца неканстытуцыйным. Пасля ўсяго толькі палову тыдня, каледж быў адступіць і аднавіць навін. Гэта маленькі прыклад таго, што можа адбыцца, калі ўрад спрабуе ўвесці цэнзуру (Элмер-Дэ Вітэ 102). Дзеці і Інтэрнэт У цяперашні час праграмнае забеспячэнне, якое выпусцілі, які абяцае блакаваць доступ дзяцей да вядомым X-Rated інтэрнэт навін і сайтаў. Тым не менш, большасць дарослых спадзявацца на іх камп'ютэрнай пісьменнасці дзяцей, усталяваць і наладзіць гэтыя праграмы уверх, якія непазбежныя паражэння мэты за childproofing праграмнага забеспячэння. Нават калі гэтая праграма ўсталяваная дарослага, хто скажа, што дзіця не можа хадзіць у госці і падарожнічаць у Інтэрнэце без якіх-небудзь абмежаванняў або кантролю? Дзеці знойдуць спосабы, каб абыйсці гэтыя абмежаванні. Незалежна ад таго, якія тыпы праграмнага забеспячэння або гарантый выкарыстоўваюцца для абароны гэтых дзяцей, заўсёды знойдуцца спосабы абысці іх. Гэта абумоўлівае неабходнасць выхавання дзяцей, мець справу з рэальнасцю. Змененыя праглядаў электронных свет пераклад лёгка зменены прагляду ў рэальным свеце. Калі гаворка заходзіць пра нашых дзецях, цэнзура з'яўляецца значна менш важнай праблемай, чым добрае выхаванне дзяцей. Мы павінны вучыць нашых дзяцей, што Інтэрнэт з'яўляецца працягам і адлюстраваннем рэальнага свету. Мы павінны паказаць ім, як карыстацца дабротамі і пазбягаць дрэнных рэчаў. Гэта не ўваходзіць у абавязкі ўрада. Гэта як нашы бацькі. (Мілер, 76) самастойнае рэгуляванне Інтэрнэту Некаторыя абмежаванні на электронныя мовы, якая выкарыстоўваецца буйнымі кампаніямі-лайн кампаній не так ужо дрэнна. Большасць з гэтых кампаній сувязі маюць абмежаванні на тым, што іх карыстальнікі могуць "гаварыць у грамадскіх месцах Forum" (Мессмер). Яны павінны, аднак, паважаем канфідэнцыяльнасць сваіх кліентаў. Прыватныя ўтрымання электроннай пошты з'яўляецца запретной для іх, але яны могуць дзейнічаць аператыўна пры хто загрузчыкі ненарматыўную лексіку ў грамадскім форуме. самарэгулявання карыстальнікаў і сервераў з'яўляецца ключавым элементам для папярэджання ўрад ўвяло ўмяшальніцтва. Шмат он-лайн сайты, такія як Playgirl і катэдж пачалі рэгуляваць самі. Абодва гэтых сайтаў размешчаныя недвусмысленными папярэджаннямі, што дарослыя ўтрыманне наперадзе і спісы краін, дзе гэта з'яўляецца незаконным. фільмаў і відэа гульняў прамысловасць падпарадкоўвацца адзнак, а так жа, калі карыстальнікі Інтэрнэту хочуць, каб пазбегнуць ўрад ўвяло правілы, можа быць, гэта час яны пачалі рэгуляваць самі. шыфраваныя Спробы ўрада рэгуляванне Інтэрнэту не абмяжоўваецца толькі непрыстойныя і вульгарных мову. Гэтыя спробы таксама трапляюць у іншых галінах, такіх як шыфраваныя даных. Па сваёй прыродзе Інтэрнэт з'яўляецца небясьпечны метад перадачы даных. адным электроннай пошце пакет можа прайсці сотні кампутары ад свайго крыніцы да канчатковага пункта прызначэння. На кожным кампутары, існуе верагоднасць таго, што дадзеныя будуць захоўвацца і кто-то можа перахапіць гэтыя дадзеныя. шыфраваныя з'яўляецца сродкам кадавання даных, так что кто-то толькі з адпаведным "ключ" можа яго декодировать. "Навошта вам патрэбен" шыфраваныя? "Гэта асабістае. Гэта прыватны. І гэта не бізнес, але адно тваё "(Laberis). Вы, магчыма, плануе палітычную кампанію, абмяркоўваць нашы падаткі, альбо якія маюць незаконнае справа. Або вы можаце рабіць тое, што вы адчуваеце, не павінна быць незаконным, але яно ёсць. Бы то ні было, вы не хочаце, каб ваша прыватнае ці электроннай пошце канфідэнцыйныя дакументы, чытаць кім-то іншым. Там нічога дрэннага сцвярджаючы вашай прыватнасці. Магчыма, вы не вельмі занепакоеныя шыфравання электроннай пошты, таму што вы верыце, што вам няма чаго хаваць. А я табе кажу, што не парушаў закон у любым выпадку, ці не так? Ну тады чаму б проста не напісаць лісты на паштоўках, а не супраць у запечатанным канвертах? Чаму б не ўявіць наркалагічнай экспертызы па патрабаванню? Чаму патрабуецца ордэр на ператрусы ў вашым доме? Ці законапаслухмяныя грамадзяне маюць ніякай неабходнасці шыфраваныя сваю электронную пошту? Што рабіць, калі ўсе лічылі, што гэтыя законапаслухмяныя грамадзяне павінны выкарыстоўваць паштоўкі для сваёй пошты, па той простай прычыне, што вам няма чаго хаваць? Проста таму, што вы не зрабілі нічога дрэннага, не азначае, што вы хочаце, каб увесь свет мець доступ да вашых пісьмах або па электроннай пошце. Аналагічна, было б нядрэнна, калі б усе рэгулярна выкарыстоўваецца шыфраваныя для ўсіх іх электроннай пошты, нявінныя ці няма, так што ніхто не звярнуў падазрэнні, сцвярджаючы сваю электронную пошту Абарона з шыфравання. "Думайце аб ім як адна з формаў салідарнасьці" (Zimmerman). Да развіцця Інтэрнэту, амэрыканскі ўрад кантралявала большасць новых метадаў шыфравання. З хуткім развіццём хатніх кампутарах і сусветнай Сеткі, урад не мае кантролю над шыфравання. Новыя алгарытмы было выяўлена, што, як паведамляецца, не могуць быць ўзламаныя, нават з боку ФБР і КНБ. Гэта з'яўляецца сур'ёзнай праблемай для ўрада, паколькі яны хочуць захаваць здольнасць весці праслухоўванне тэлефонных размоў і іншых формаў электроннага назірання ў лічбавы век. Pretty Good Privacy, каб спыніць распаўсюд праграмнага забеспячэння для шыфравання даных, урад ЗША ўведзеныя вельмі строгія законы аб яго вывазе. Адзін вельмі добра вядомым прыкладам гэтага з'яўляецца PGP (Pretty Good Privacy) скандал. PGP была напісаная Філ Цімермана, і заснаваная на "адкрытых ключоў шыфравання". Гэтая сістэма выкарыстоўвае складаныя алгарытмы для атрымання двух кодаў, па аднаму для кадаваньня і дэкадаваньня аднаго. Каб адправіць закадаваным паведамленне для кого-то, копія "грамадскасць, што асобы" ключа неабходна. Адпраўнік выкарыстоўвае гэты адкрыты ключ для шыфравання даных, а атрымальнік выкарыстоўвае свой "прыватны" ключавымі для дэкадаваньня паведамленняў. Як Цімермана заканчваў сваю праграму, ён пачуў аб прапанаваным законапраекце Сенат забараніць Крыптаграфія. Гэта заахвоціла яго выпусціць сваю праграму бясплатна, у надзеі, што яна стане настолькі папулярнай, што яе выкарыстанне не можа быць спынены. Адным з першых карыстальнікаў PGP Напісаў яе інтэрнэт-сайт, дзе любы з любой краіны можа спампаваць яго, у выніку чаго федэральныя следчыя пачаць расследаванне Філ за парушэнне гэтага новага закона. Як і з любым новым тэхналогіях, гэтая праграма нібыта выкарыстоўваліся для незаконных мэт, а таксама ФБР і КНБ, як мяркуюць, не зможа знайсці адказ на гэты код. Калі распавялі аб незаконным выкарыстанні яго праграму, Zimmerman адказаў: "Калі бы я быў прыдуманы аўтамабіль, і сказалі, што злачынцы выкарыстоўвалі яго для рабаваць банкі, я буду адчуваць сябе дрэнна, таксама. Але большасць людзей пагодзіцца выгады для грамадства, якія прыходзяць з аўтамабілі - прымаючы дзяцей у школы, прадуктовыя крамы і такія - перевешивают іх недахопы ". Data Encryption Standard ўрада не былі цалкам сьляпыя да неабходнасці шыфравання. На працягу амаль двух дзесяцігоддзяў, пад эгідай ўрада алгарытм Data Encryption Standard (DES), былі выкарыстаны перш за ўсё ў банках. Урад заўсёды падтрымліваў здольнасць расшыфраваць гэты код з іх магутных суперкамп'ютэраў. Цяпер, калі новыя формы шыфравання былі распрацаваны, што ўрад не можа расшыфраваць, яны прапануюць новы стандарт для замены DES. "Кліпер" фішкі Гэты новы стандарт называецца "Кліпер", і заснаваны на "публічны ключ" вылічэнняў. Замест таго, праграмнае забеспячэнне, Clipper з'яўляецца мікрачып, якія могуць быць уключаныя практычна ўсе (тэлебачанне, тэлефон і г.д.). Гэты алгарытм выкарыстоўвае значна больш доўгі ключ, што складае 16 мільёнаў разоў больш магутны, чым DES. Мяркуецца, што хутчэй сучасных кампутараў зойме "400 мільярдаў гадоў, каб разарваць гэты код, выкарыстоўваючы ўсе магчымыя Key" (Lehrer 378). Злавіць: На час вырабу, кожны чып "Кліпер" будзе загружана са сваім уласным унікальным ключом, і ўрад не атрымлівае копіі, размешчаныя ў Escrow. Не беспокойтесь, хоць, урад абяцае, што яны будуць выкарыстоўваць гэтыя клавішы, каб чытаць ваш трафік толькі тады, калі належным чынам ўпаўнаважанымі законам. Вядома, каб зрабіць "Кліпер" цалкам эфектыўным, наступным лагічным крокам было б забараніць іншыя формы Крыптаграфія. Калі па-за закона прыватную жыццё, толькі па-за законам будзе мець асабістае жыццё. Выведкі ўстановы маюць доступ да добрай крыптаграфічнай тэхналогіі. Так што вялікіх зброяй і наркотыкамі. Так што ваенныя падрадчыкі, нафтавыя кампаніі і іншыя карпаратыўныя гіганты. Але простыя людзі, а таксама нізавых палітычных арганізацый галоўным чынам не маюць доступу да недарагім 'ваеннае званне "Public-Key крыптаграфічнай тэхналогій. Да гэтага часу. PGP дае людзям магчымасць узяць сваю канфідэнцыяльнасць ў свае рукі. Там's растуць сацыяльныя патрэбы. Вось чаму я напісаў. (Цімермана) подпісаў з найбольш важных пераваг шыфравання было зручней увагі з боку ўрада. Калі б усе выкарыстоўвалі шыфраваныя, то было б цалкам немагчыма, каб нявінны назіральнік можа адбыцца на матэрыялы, якія яны знаходзяць абразьлівым. Толькі прызначана атрымальніку дадзеных можа расшыфраваць яго (з дапамогай Крыптаграфія з адкрытым ключом, нават не адпраўнік можа расшыфраваць яго), і праглядзець яго змесціва. Кожнае закадаваным паведамленне таксама зашыфраваны праверкі ідэнтычнасці подпісы адпраўніка. Сакрэтны ключ адпраўшчыка можа быць выкарыстаны для шыфравання прыкладаюцца подпісы паведамленні, што "падпісанне" яго. Гэта стварае лічбавую подпіс паведамленні, якую атрымальнік (ці хто-небудзь іншы) можна праверыць з дапамогай публічнага ключа адпраўшчыка для расшыфроўкі. Гэта даказвае, што адпраўнік з'яўляецца сапраўдным аўтарам паведамленні, і што паведамленне не было пасля зменена кім-то іншым, таму што толькі адпраўнік валодае сакрэтным ключом, які зрабіў такі подпісы. "Падробка падпісанага паведамленні немагчыма, і адпраўнік не можа пасля дэзавуяваў сваю подпіс" (Цімермана). Gone б гнеўныя лісты, што выклікае шмат праблем, і пайшоў бы магчымасці для фарміравання дакумента з чужога адрасу. Урадзе , калі яно не мае скрытыя матывы, варта даручыць шыфравання, а не забараніць яго. Заключэнне Як Інтэрнэт працягвае расці ва ўсім свеце, усё больш урадаў могуць паспрабаваць навязаць свой пункт гледжання на астатняй свет з дапамогай правілаў і цэнзуры. Гэта будзе сумны дзень, калі свет павінна скарэктаваць свае погляды ў адпаведнасць з гэтым з самых чапурыстым нарматыўна ўрада ў існаванні. Калі прынята занадта шмат правілаў, а затым Інтэрнэту ў якасці інструмента стане амаль бесполезным, і Інтэрнэту ў якасці сродку масавай камунікацыі і прылады месцы для свабоды духу і думкі, стануць неіснуючых. Там існуе вельмі тонкая грань паміж абаронай дзяцей ад парнаграфічных матэрыялаў, у той жа час абараніць нашы правы на свабоду слова. карыстальнікамі, серверамі і бацькоў свет павінен рэгуляваць саміх , з тым каб не прымушаць ўрада правілы, якія могуць прыдушыць лепшым інструментам сувязі ў гісторыі. Калі шыфраваныя уловов на і становіцца так шырока, як Цімермана прагназуе ён будзе, то не будзе неабходнасці для ўрада ўмешвацца ў пытанні інтэрнэту, і самыя вялікія проблемы будуць працаваць самі. Ураду варта перагледзець свой падыход да цэнзуры і пытанні шыфравання, што дазваляе Інтэрнэту працягвае расці і развітой па сваёй уласнай.\nСвет пасля першай кампутар быў зроблены ў канцы пяцідзесятых гадоў, тэхналогія распрацавана надзвычай. Кампутары, якія былі памерам з гасцінай затым, у цяперашні час робяцца ў невообразимых памераў. Усё больш і больш абласцей прымаюцца над камп'ютэрам. Так як кампутары здольныя апрацоўваць вялікія аб'ёмы дадзеных на вельмі кароткі час, яны добра падыходзяць для апрацоўкі тэкстаў. Я думаю, што яно не прымусіць сябе чакаць магнітных стужках і дыскета замяніць усе папяровыя архівы. Дыскеты можа ўтрымліваць нашмат больш інфармацыі, чым у пісьмовай старонку, і яна займае менш месца можна атрымаць тэлефонную кнігу Нью-Ёрку толькі на адной дыскеце. У найбліжэйшай будучыні новыя вобласці, будуць перададзеныя з дапамогай кампутараў, а менавіта карты. Розныя маршруты захоўваюцца на адным кампакт-дыску. Уявіце сабе, дастаткова проста ўставіць кампакт-дыск у CD-вадзіцеля ў аўтамабілі, і скажыце кампутары, куды ісці. Ўсё астатняе будзе зроблена аўтаматычна. Гэта стане больш бяспечным, хутчэй і больш зручны спосаб падарожнічаць. Яшчэ адна новая вобласць, званая "віртуальная рэальнасць" у цяперашні час выпрабаванні. Гэта спосаб мадэлявання рэальнасці на маніторы. Для таго, каб адчуць гэта так званыя рэальнасці вы павінны насіць спецыяльныя электронныя акуляры і электронных касцюм. Мацуецца на касцюме ёсць датчыкі, якія пасылаюць інфармацыю ў галаўны кампутар. Гэты кампутар працуе з дадзенымі, і адлюстроўвае іх на электронныя акуляры. Гэта метад, які выкарыстоўваюць тры-мерны думкі, таму дэкарацыі здаецца неверагодна рэалістычным. Калі вы хочаце быць баксёрам, проста мяняць дэкарацыі на галоўным кампутары, і вы ў коле, выбары з'яўляюцца бясконцымі. Сёння многія дзеці маюць уласныя адна форма какого-то відэа-гульню. Можна сказаць, што гэтыя гульні адказу сапраўднаму да манаполіі. У некаторым сэнсе, гэта вялікая перавага, што дзеці з ліку прадстаўленых на кампутарах ў раннім узросце, таму што яны, безумоўна, павінны выкарыстоўваць іх пазней у сваёй кар'еры. У будучыні тут будзе некалькі прафесій, якія не будуць выкарыстоўваць камп'ютэры, так ці інакш. Але відэагульні часта ўяўляецца як нешта адмоўнае, якія перашкаджаюць дзецям рабіць хатнія заданні і іншыя, больш карыснай дзейнасцю. Гэта часткова праўда, калі яны робяць шмат. Але ў цэлым, я думаю, звязацца з маладым людзям з кампутарамі з'яўляецца станоўчым. Сёння ў Амерыцы, яна становіцца ўсё больш агульнымі мець кампутар у сябе дома. Вы можаце выкарыстоўваць персанальны камп'ютэр, каб захаваць бытавой бюджэтаў або па іншых асабістых прычынах. Акрамя таго, можна звязацца з вашым банкам, і пераводзіць грошы ў той час як вы знаходзіцеся ў гасцінай. Можна звярнуцца да іншых баз даных і атрымліваць інфармацыю ад іх. Выкарыстанне кампутараў прывяло да іншых злачынным дзеянням. "Взлома" з'яўляецца адным з іх. "Хакер" крадзе і маніпулюе інфармацыяй з іншых баз даных. Гэтыя злачынствы могуць быць вельмі шкодныя. У ЗША хакерам атрымалася пранікнуць у прыватных баз дадзеных. Камп'ютэрныя праграмы, праграмнае забеспячэнне, з'яўляюцца вельмі высокімі цэнамі, а часам яны нават даражэй, чым абсталяванне. Таму яна не з'яўляецца незвычайным, каб зрабіць копіі гэтых праграм. Гэта абсалютна незаконна, але ніхто, падобна на дапамогу, таму што цяжка яго кантраляваць. Вытворцаў праграмнага забеспячэння свабодных мільярдаў даляраў кожны год з-за гэтага. Многія метады, якія былі вынайдзены, каб прадухіліць гэта, але паколькі "хакераў", часта умнее, чым тыя, хто робіць, я сумняваюся, што там ніколі не будзе паспяховым спосабам перашкодзіць гэтаму.\nЗа апошняе дзесяцігоддзе наша грамадства стала грунтавацца выключна на здольнасць перамяшчаць вялікія аб'ёмы інфармацыі на вялікія адлегласці хутка. Камп'ютэрызацыя паўплывала на жыццё кожнага чалавека. Натуральная эвалюцыя кампутары, і гэта неабходна для звышхуткасныя камунікацый прывяло да глабальнай сеткі узаемазвязаных кампутараў развівацца. Гэтая глабальная сетка дазваляе чалавеку для адпраўкі электроннай пошты па ўсім свеце ў лічаныя долі секунды, і дазваляе атрымаць доступ да інфармацыі па ўсім свеце. Праграмнае забеспячэнне, якое дазваляе карыстальнікам са гукавой картай, каб выкарыстоўваць Інтэрнет у якасці перавозчыка за міжгародныя званкі і відэаканферэнцыі з'яўляецца ключом да будучыні нашага грамадства. Наша дэмакратычны ўрад зандзіравання растуць магчымасці Інтэрнэту, якія не так лёгка кантраляваць робіць усё магчымае, каб патрапіць на вяршыню дзікія коні. Урад марыць мець кантроль: для прагляду ўсёй інфармацыі ходзяць у Інтэрнэце, азнаёміцца з нашымі прыватнымі электронную пошту, зазірнуць у чатах, і абмежаваць нас, Інтэрнэту людзі, у любой магчымай форме. Ўрад хацеў бы быць наступным вялікім братам, які будзе назіраць вас! Няважна, наколькі малы, любыя спробы дзяржаўнага ўмяшальніцтва ў Інтэрнэце будзе прыдушыць інавацыі найбольшую сувязь гэтага стагоддзя. У цяперашні час Інтэрнет з'яўляецца увасабленнем першай папраўкай да Канстытуцыі: свабода слова і права на недатыкальнасць прыватнай жыцця. Кожны амерыканскі свабоду значэнняў слова і іх прыватнай жыцця что-то істотнае. "Свабода слова з'яўляецца адным з нашых самых каштоўных правоў чалавека" (356 пар). Ключом да поспеху ва ўсім свеце Інтэрнэт з'яўляецца тое, што яна не будзе абмяжоўваць яе карыстальнікаў. Сетка з'яўляецца месцам, дзе людзі могуць гаварыць на сваім уме, не будучы вымову за тое, што яны гавораць, або як яны аддаюць перавагу гаварыць. Джым Exon, сенатар-дэмакрат ад штата Штат Небраска, хоча прайсці прыстойнасць законапраекта, якое рэгулюе інтэрнэт. Законапраект Экзон-відаць ўвядзе крымінальную адказнасць прыватнай электроннай пошты. Чаму ж урад не мае неабходнасці азнаёміцца з нашай прыватнай электроннай пошты? Калі я кого-то па тэлефоне я магу гаварыць што заўгодна, але калі я кажу гэта ў інтэрнэце, гэта незаконна. Цэнзура пагражае знішчыць незалежны атмасферу Інтэрнэту, што большасць з нас так шмат скарбаў. Калі мы дазволім ўраду ўмешвацца ў нашу жыццё так, рана ці позна яно ператворыцца ў камунізм або дыктатуры. Наш урад хоча захаваць кантроль над новым, найбольшая формы зносін: Інтэрнэт. Яны спрабуюць выкарыстоўваць абароны дзяцей у якасьці дымавой заслоны для прыняцця законаў, якія дазволяць ім для рэгулявання і цэнзуры ў інтэрнэце. У цяперашні час праграмнае забеспячэнне, якое выпусцілі, які абяцае блакаваць доступ дзяцей да вядомым X-Rated інтэрнэт навін і сайтаў. Аднак, паколькі большасць дарослых спадзявацца на іх камп'ютэрнай пісьменнасці дзяцей да ўстаноўцы гэтых праграм, дзеці змогуць знайсці спосабы абысці іх. Гэта імітуюць рэальную жыццё, дзе гэтыя дзеці, безумоўна, зможа атрымаць у свае рукі часопісы для дарослых, алкаголь, наркотыкі, цыгарэты і г.д. Незалежна ад таго, якія тыпы праграмнага забеспячэння або гарантый выкарыстоўваюцца для абароны дзяцей у інфармацыйную эпоху, будуць шляхоў вакол іх. Гэта абумоўлівае неабходнасць выхавання дзяцей, мець справу з рэальнасцю. Змененыя праглядаў электронных свет пераклад лёгка зменены прагляду ў рэальным свеце. Бацькі павінны навучыць сваіх дзяцей, што ў Інтэрнэце так жа, як у рэальным свеце, і паказаць ім, як карыстацца станоўчым і пазбегнуць негатыўных. Цэнзура менш важным пытаннем, чым добрае выхаванне дзяцей. Павышэнне добра дысцыплінаваных і разумных дзяцей не з'яўляецца адказнасць ўрада, гэта нашы бацькі. Кангрэс, у іх імкненні да правілах, па-відаць, выпусціў з ўвазе той факт, што большасць дарослага матэрыялаў у Інтэрнэце адбываецца з-за мяжы. Хаця многія ўрада ЗША крыніцамі дапамагла фонду Arpanet, папярэдніцы да Інтэрнэту, яны больш не кантралююць яго. Многія з новых Інтэрнэт-тэхналогій, у тым ліку World Wide Web, прыйшлі з-за мяжы. Існуе няма дакладнай мяжы паміж інфармацыяй, праведзеных у ЗША і інфармацыя, якая захоўваецца ў іншых краінах. Дадзеныя, якія захоўваюцца на замежных кампутары так жа даступныя, як дадзеныя ў Амерыцы, усё што патрабуецца гэта пстрычкай мышы атрымаць доступ. Нават калі наш урад спрабавала рэгуляваць ў Інтэрнэце, яна не мае ніякага кантролю над тым, што апублікавана ў іншых краінах, і гэта не мае ніякага практычнага спосабу спыніць яго. Папярэднікам Інтэрнэту была першапачаткова распрацавана для падтрымліваць сувязь пасля ядзернай атакі маршрутаў дадзеныя кампенсацыі за разбураныя тэлефонныя лініі і сервераў. Інтэрнэт сёння па-ранейшаму працуе над аналагічным дызайнам. Гэта дазваляе Інтэрнэту для пераадолення любых бар'ераў паклаў у сваім родзе. Калі асноўная лінія паміж двума серверамі гаварыць у дзвюх краінах, режет, то інтэрнэт-карыстальнікаў будзе шукаць іншы спосаб абысці гэтую перашкоду. Гэта перашкода пазбяганні робіць практычна немагчымым падзяліць цэлую нацыю ад непрыстойнай інфармацыі ў іншых краінах. Нават калі б гэта было магчыма, каб ізаляваць кампутары Амерыку ад астатняга свету, яна будзе мець разбуральныя наступствы для нашай эканомікі. Толькі некалькі гадоў таму адзін з вядучых універсітэтаў спрабавалі рэгуляваць якія віды доступу ў Інтэрнэт сваім студэнтам было. Вынікі яшчэ раз даказалі, што Інтэрнэт з'яўляецца тое, што павінна быць пакінутае ў спакоі. Навуковы супрацоўнік у Універсітэце Карнегі-Меллона правялі даследаванне парнаграфіі на школьнага кампутара сеткі. Марціна Rimm сабраў вялікую калекцыю фотаздымкаў (917410 малюнкаў), і ён таксама адсочваецца, як часта кожнага выявы былі загружаныя (у агульнай складанасці 6,4 млн. даляраў ЗША). Так здарылася, што мясцовы суд нядаўна аб'явіў фатаграфіямі аналагічнага зместу непрыстойныя, у выніку чаго школа баяліся, што яны могуць несці адказнасць за ўтрыманне сваёй сеткі. Адміністрацыя школы хуткага аддаленага доступу для ўсіх гэтых карцінах і "перакрыў кісларод" на падлозе навін, дзе большая частка гэтай непрыстойнасьці было як мяркуецца, родам. Былі канфіскаваныя ў агульнай складанасці 80 навін, выклікала вялікае абурэнне сярод студэнтаў. Амерыканскі саюз абароны грамадзянскіх свабодаў і Electronic Frontier Foundation лічыць, што дзеянні адміністрацыі з'яўляюцца неканстытуцыйнымі. Студэнты выпусцілі назад шляхам арганізацыі "Пратэст на свабодзе ў кібэрпрасторы". Пасля ўсяго толькі палову тыдня, каледж быў адступіць і аднавіць навiн (Элмер-Дэ Вітэ 102). Гэта маленькі прыклад таго, што можа адбыцца, калі ўрад спрабуе ўвесці цэнзуру. Не ўсе абмежаванні на электронныя гаворка дрэнна. Большасць буйных кампаній па лініі сувязі маюць абмежаванні на тым, што іх карыстальнікі могуць "сказаць". Разам з тым яны павінны захоўваць канфідэнцыяльнасць сваіх кліентаў, і яны робяць. Прыватныя ўтрымання электроннай пошты з'яўляецца запретной для іх, але яны могуць дзейнічаць аператыўна на тых, хто загрузчыкі ненарматыўную лексіку ў грамадскім форуме. Самарэгулявання карыстальнікаў і сервераў з'яўляецца ключавым элементам для папярэджання ўрад ўвяло ўмяшальніцтва. Шмат он-лайн сайтаў, такіх як Playboy і Penthouse пачалі рэгуляваць самі. Абодва пост недвусмысленными папярэджаннямі, што дарослым зместам наперадзе і спісы краін, дзе гэта з'яўляецца незаконным. Кіно і відэа гульні галіны ў адносінах да сябе, а таксама ацэнак. Калі мы, карыстальнікі Інтэрнэту, хочуць, каб пазбегнуць навязанай дзяржавай правілаў то гэты час мы пачынаем рэгуляваць самі. Цалкам натуральна, што мужчыны хочуць ведаць усё і быць інфармаваны пра ўсё, што адбываецца вакол нас. Ўрада ва ўсім свеце, здаецца, маюць аднолькавыя інтарэсы. Адзінай праблемай з'яўляецца тое, што яна адчувае, што гэта чалавечая цікаўнасць можа быць прыменена да ўрада больш, чым індывідуальнае. У рэшце рэшт, адзінае, што мы хочам ведаць, як нашы кампутары працуюць, таму мы можам атрымаць максімальную аддачу ад іх і выкарыстоўваць іх больш эфектыўна. На жаль, недастаткова, мэта ўрада заключаецца ў тым, каб выкарыстоўваць вас больш эфектыўна. Няма, наша ўяўленне не пайшоў з-пад кантролю. Гэтыя вялізныя камп'ютэрныя сеткі шпіёнам не фантастыка і не справа прыходзяць, яны сабраліся тут сёння для збору інфармацыі аб практычна кожнага грамадзяніна кожнай сучаснай краіны. Ўрадаў развіваць самыя тэхналогіі, і ў выпадку з кампутарамі і сувязь гэтая не можа быць больш справядліва. Шпіёнскай праграмы "халоднай вайны" і тэхналогія яго вытворчасці атрымалі тое, што нас туды, дзе мы знаходзімся. Дзе гэта спытаеце вы? Здаецца, што ўрад дазволіла нам мець свае астатнія тэхналогію, таму што мы можам пакласці нашу прыватную жыццё на ўсеагульны агляд, дзе яны кантралююць яе з іх зараз больш перадавой тэхналогіяй, і мы заплацілі за ўсё. Адным з прыкладаў арганізацыі, якія нядаўна былі сакрэт Menwith Хіл. Гэта найбуйнейшая электронная станцыя маніторынгу ў свеце. Ён знаходзіцца ў падпарадкаванні Агенцтва нацыянальнай бяспекі ЗША (КНБ), якая сочыць за сувязь у свеце для амерыканскай выведкі. КНБ было магчымасці зрабіць выступленне перакладу тэксту з дапамогай камп'ютэра на працягу доўгага часу, дзе яго галоўнае выкарыстанне тым, каб сачыць міжнародныя і ўнутраныя тэлефонныя званкі і раздрукаваць размовы, якія іх цікавяць. Зараз гэта быў пашыраны і ўключае электронную пошту, факсы і агульныя вэб-сёрфінгу. Спадарожнікаў-шпіёнаў, кабелі, радыёрэлейнае станцыі радыё прадаставіць неабходную інфармацыю. Эшалон другая тайная арганізацыя, якая працуе на той жа аснове, што і Menwith Хіл робіць. Маргарэт Newsham, якія дапамаглі праектаванні сістэмы эшалона, заявіла: "Мы шпіянажы на нашых уласных грамадзян і астатняга свету - нават нашы еўрапейскія саюзнікі. Калі я кажу:" Амністыя "ці" Маргарэт Newsham ', перехватывать яе, аналізаваць, скаардынаванай, перадаваныя і зарэгістраваныя - калі яна ўяўляе цікавасць для разведкі "(кампанію па закрыцьця Menwith Hill). Урад пабудавала сеткі для маніторынгу намі, і яна не хоча, каб мець магчымасць перашкодзіць гэтаму маніторынгу. Калі мы спытаем аб гэтым, урад будзе адмаўляць гэта, а мы, у сваю чаргу, будзе выдых з вялікім палёгкай, глытаючы кожную хлусня, якую ён кідае на нас. Або ён проста робіць яго злачынствам спытаць, а адзін будзе знаходзіцца пад рызыкай быць пазначаныя як анархісты, камуніст антыўрадавых або тэрарыста. Мы знаходзімся ў цяжкім становішчы. У рэшце рэшт, можа быць, наш урад будзе атрымаць задавальненне ад язды, што конь. Что-то павінна быць зроблена хутка. Не спадзявацца на ўрад, каб выправіць, таму што яны проста будуць вам для іх фінансавання, з тым каб яны маглі лепш схаваць яго ад нас. Паколькі Інтэрнэт працягвае расці ва ўсім свеце, усё больш урадаў могуць паспрабаваць навязаць свой пункт гледжання на астатняй свет з дапамогай правілаў і цэнзуры. Гэта будзе сумны дзень, калі свет павінна скарэктаваць свае погляды ў адпаведнасць з гэтым з самых чапурыстым нарматыўна ўрада. Калі занадта шмат правілаў выйдуць у Інтэрнэт, як інструмент, стане амаль бесполезным, і Інтэрнэту ў якасці сродку масавай прылада сувязі, і месца для свабоды духу і думкі, стануць не існуе. Усе карыстальнікі, сэрвэры, а людзі, якія любяць Інтэрнэце павінны рэгуляваць самастойна, такім чынам, каб не сілы ўрадавых пастаноў, якія могуць прыдушыць лепшым інструментам сувязі ў гісторыі. Урад павінна перагледзець свой падыход да цэнзуры і свае абмежаванні, якія дазваляюць Інтэрнэту працягвае расці і пажылыя самі па сабе.\nКампутар ўяўляе сабой электроннае прыстасаванне, якое можа атрымліваць набор інструкцый, або праграму, а затым ажыццяўляць гэтую праграму шляхам правядзення разлікаў па лікава дадзеных або шляхам абагульнення і супастаўлення іншыя віды інфармацыі. У сучасным свеце высокіх тэхналогій, не магло адбыцца за выключэннем развіцця кампутара. Розныя тыпы і памеры кампутараў знайсці прымяненне ў маштабах усяго грамадства ў захоўванні і апрацоўцы даных, з тайнай урадавай файлы банкаўскіх аперацый прыватных рахункаў хатніх гаспадарак. Кампутары маюць адкрылі новую эру ў вытворчасці праз метады аўтаматызацыі, і яны ўзмацнілі сучасных сістэм сувязі. Яны з'яўляюцца важнымі інструментамі амаль у кожнай вобласці даследаванняў і прыкладных тэхналогій, ад пабудовы мадэлі Сусвету да вытворчасці надвор'е на заўтра дакладаў і іх выкарыстанне, само па сабе адкрыла новыя вобласці гіпотэзы. Абслугоўванне баз даных і камп'ютэрных сетак прадастаўляць самыя разнастайныя крыніцы інфармацыі. Тое ж перадавыя метады таксама дазваляюць ўварванне ў прыватную жыццё і закрытых крыніц інфармацыі, але кампутар злачыннасць стала адной з шматлікіх рызык, што грамадства павінна твар, калі яно будзе карыстацца перавагамі сучасных тэхналогій. (Гулівер 12-15) Уявіце сабе свет без камп'ютэраў. Гэта будзе азначаць адсутнасць належных сродкаў сувязі, ні інтэрнэту, ні камп'ютэрных гульняў. Жыццё была б надзвычай складана. Дарослыя б, каб захоўваць усе свае службы працы з дакументамі і, такім чынам, займаюць цэлы пакой. Падлеткі павінны будуць прадстаўляць ход работ і праектаў, рукапісныя. Усе графікі і дыяграмы павінны быць звернута акуратна і асцярожна. Маладыя людзі ніколі не чулі пра 'відэа-гульняў, і ім давядзецца марнаваць свой вольны час альбо чытаў або гуляў на вуліцы з сябрамі. Але дзякуючы брытанскім матэматыкам, жнівень Ада Байрон і Чарльза Бэббиджа, наша жыццё зрабіў значна прасцей. Аналагавыя кампутары выкарыстоўваць матэматычныя падабенства паміж фізічнымі узаемасувязяў ў пэўных задач, і выкарыстоўваць электронныя або гідраўлічнай схемы мадэляваць фізічныя праблемы. Лічбавыя ЭВМ вырашыць праблему шляхам выканання сумамі і вырашаючы кожны нумар лічба за лічбай. Яны звычайна выкарыстоўваюцца для задач, у якіх вялікая колькасць складаных ураўненняў, вядомая як час інтэгралы, павінны быць вылічаная. Дадзеныя ў аналягавай форме таксама можа быць выкарыстаная ў лічбавы камп'ютэр з дапамогай анал-лічбавага пераўтваральніка, тое ж самае адносіцца і да зваротнай сітуацыі.\n● Интернет семинары лекции трансляции [ВИДЕО]\n● Бяляеў пра кантроль у інтэрнэце [ВИДЕО]\n● Как Настроить Родительский Контроль в Windows 8 [ВИДЕО]\n● Как установить родительский контроль на видео в Youtube [ВИДЕО]\n● Байнэт бай бай 20 11 2013 [ВИДЕО]\n● Smart thermometer Vipose iFever temperature control of the child on the smartphone [ВИДЕО]\n● Татальны кантроль 12 03 2014 [ВИДЕО]\n● Прэс канферэнцыя Медыяландшафт краін Усходняга партнёрства [ВИДЕО]\n● Взлом удаленного ПК и полный контроль над ним [ВИДЕО]\n● VULKAN CASINO CAN NOT BE SO Win 6 million rubles in the online casino [ВИДЕО]\n● Спрэчны відэанагляд [ВИДЕО]\n● Анлайн канферэнцыя Сёння і заўтра беларускага інтэрнэту [ВИДЕО]\n● Культура Беларусі 1930-х гг.


Швайцарцы на рэфэрэндуме дазволілі спэцслужбам чытаць пошту і праслухоўваць тэлефоны\n25 верасень 2016, 20:51\nУ Швайцарыі прайшоў рэфэрэндум аб пашырэньні паўнамоцтваў службы выведкі. Большасьць швайцарцаў аддалі перавагу бясьпецы і дазволілі спэцслужбам чытаць пошту і праслухоўваць тэлефоны. Гэтае рашэньне падтрымалі больш за 65% удзельнікаў рэфэрэндуму.\nАпанэнтам закону — сацыял-дэмакратам і Партыі «зялёных» — не ўдалося заручыцца большасьцю ні ў водным з 26 швайцарскіх кантонаў і паўкантонаў. Апанэнты закону папярэджвалі аб рызыцы татальнага сачэньня на падставе забесьпячэньня бясьпекі і грамадзкага парадку, аднак гэтыя аргумэнты не пераканалі бальшыню суграмадзянаў.\nПрыхільнікі новага закону на чале з урадам зазначалі, што арсэнал спэцслужбаў варта ўзмацніць з увагі на небясьпеку тэрарызму. Новы закон аб Службе выведкі Канфэдэрацыі дасьць спэцслужбам дадатковыя правы, у тым ліку права сачыць за паштовай карэспандэнцыяй, праслухоўваць тэлефоны, весьці назіраньне або відэазапіс на прыватнай тэрыторыі — як у Швайцарыі, так і за мяжой.\nКамэнтуючы вынікі галасаваньня, начальнік Фэдэральнага дэпартамэнту абароны, абароны насельніцтва і спорту Гі Пармэлен заявіў, што «вельмі задаволены гэтак яснай падтрымкай, аказанай праекту ўраду». Ён адзначыў, што новы закон аб выведцы «дазволіць Швайцарыі здабыць сучасныя сродкі» для дзейнасьці ў гэтай сфэры.\nАкрамя таго, на рэфэрэндуме ў нядзелю швайцарцы адкінулі дзьве грамадзкія ініцыятывы — аб павышэньні пэнсіяў (59,4% галасоў «супраць») і аб пераходзе да 2050 году да «зялёнай эканомікі», заснаванай на рэсурсазьберажэньні (63,4% — «супраць» ).


Прэстыж (фільм) — Вікіпэдыя\nпа-ангельску: The Prestige\nмістэрыйны фільм[d], трылер[d], экранізацыя раману[d], фэнтэзійны фільм[d] і драматычны фільм[d]\nЎільям Морган Шэпард[d]\nДжодзі Б’янка Ўайз[d]\nWarner Brothers[d], Touchstone Pictures[d], Newmarket Films[d] і Syncopy Inc.[d]\n17 кастрычніка 2006 і 4 студзеня 2007\n«Прэсты́ж» (па-ангельску: The Prestige) — навукова-фантастычны трылер 2006 году рэжысэра Крыстафэра Нолана. Сцэнар быў падрыхтаваны ўласна Ноланам і ягоным братам Джонатанам Ноланам паводле аднайменнага раману Крыстафэра Прыста 1995 году. У фільме здымаліся Г’ю Джэкман у ролі Робэрта Анж’ера і Крыстыян Бэйл у ролі Альфрэда Бордэна. Акрамя таго, у лік выканаўцаў роляў увайшлі Скарлет Ёгансан, Майкл Кейн, Пайпэр Пэраба, Эндзі Сэркіс, Рэбэка Гол і Дэйвід Боўі ў ролі Ніколы Тэслы. «Прэстыж» быў выпушчаны 20 кастрычніка 2006 году, адразу атрымаўшы станоўчыя водгукі. Кінастужка зарабіла 109 мільёнаў даляраў па ўсім сьвеце ў той час, як бюджэт вытворчасьці твору склаў 40 мільёнаў даляраў. «Прэстыж» атрымаў намінацыі на Оскар за найлепшую рэжысуру і найлепшую кінэматаграфію.\nУ 1890-х гадах у Лёндане Робэрт Анж’ер (Г’ю Джэкман) і Альфрэд Бордэн (Крыстыян Бэйл) працуюць памочнікамі чараўніка Джона Катэра (Майкл Кейн), інжынэра, які ладзіць відовішча з сцэнічнай магіяй. Падчас трука зь ёмістасьцю, дзе ўтрымліваецца памагаты, жонка Анж’ера, Джулія (Пайпэр Пэраба), не пасьпявае вызваліцца з пасудзіны і тоне. Спустошаны Анж’ер абвінавачвае Бордэна ў выкарыстаньні больш рызыкоўнага вузла, што прывяло да сьмерці жанчыны. Мужчыны робяцца лютымі ворагамі.\nАнж’ер і Бордэн пачынаюць уласныя магічныя кар’еры, прычым Анж’ер супрацоўнічае з Катэрам, а Бордэн — з загадкавым Фэланам. Анж’ер сабатуе адно з выступленьняў Бордэна, калі ён падсоўвае сапраўдную кулю ў пісталет Бордэна падчас трука з лоўлей кулі, у выніку чаго Бордэн губляе два пальцы. Бордэн адказвае ўзаемнасьцю, сабатуючы фокус Анж’еры зь зьніклай птушкай, забіваючы птушку на сцэне і ранячы добраахвотніка ад гледачоў. Бордэн распрацоўвае трук, які базуецца на транспартаваньні чалавека, у якім ён імгненна падарожнічае паміж двума шафамі на супрацьлеглых канцах сцэны. Не маючы магчымасьці вызначыць мэтад Бордэна, Анж’ер наймае двайніка Джэральда Рута дзеля выкананьня ўласнай вэрсіі трука. Такая імітацыя, аднак, не задавальняе Анж’ера, бо ён незадаволены тым, што Рут атрымоўвае авацыі на заканчэньні выступу, у той час як ён сам хаваецца пад сцэнай. Анж’ер дасылае сваю памочніцу Алівію (Скарлет Ёгансан) да Бордэна, каб тая выявіла сакрэт трука з транспартаваным чалавекам. Алівія, аднак, пранікае каханьнем да Бордэна і пачынае працаваць на Бордэна, аддаючы Анж’еру несапраўдную копію дзёньніка Бордэна. Дзёньнік прыводзіць Анж’ера ў ЗША да Ніколы Тэслы (Дэйвід Боўі), які стварыў машыну дзеля Бордэна, як мяркуе Анж’ер. Анж’ер выяўляе, што дзёньнік ёсьць ашуканскім, і створаны толькі дзеля адцягненьня ягонай увагі. Тым ня менш, Тэсла стварае машыну, але замест тэлепартацыі аб’ектаў яна дублюе ўсё, што знаходзіцца ўнутры яе на невялікай адлегласьці. Тэсла раіць Анж’еру зьнішчыць яе, кажучы, што гэта прынясе яму толькі няшчасьце.\nЖонка Бордэна, Сара (Рэбэка Гол), зьдзяйсьняе самагубства праз супярэчлівую асобу сваго мужа. Бордэн прызнаецца Алівіі, што ніколі не кахаў Сару і што кахае толькі яе. Стаміўшыся ад варожасьці Бордэна і Анж’ера, Алівія сыходзіць. У Лёндане Анж’ер дэбютуе з адноўленым трукам транспартаваньня чалавека з дапамогай машыны Тэслы. Бордэн крадзецца за кулісы і становіцца сьведкам таго, як Анж’ер праваліўся празь люк і патануў у чопе. У памяшканьні зьявіўся Катэр, які выклікаў паліцыю. Не маючы магчымасьці даказаць сваю невінаватасьць, Бордэн прызнаны вінаватым у забойстве і прыгавораны да сьмерці. Машына Тэслы прадаецца заможнаму лорду Калдлоў, сапраўднай асобай якога, здаецца, ёсьць яшчэ жывы Анж’ер. Анж’ер наведвае Бордэна ў турме ў суправаджэньні дачкі Бордэна Джэс (Саманта Маг’юрын). У абмен на інфармацыю аб сваім мэтадзе транспартаваньня чалавека Бордэн просіць Анж’ера адпусціць дачку, але той сыходзіць з Джэс. Бордэна вешаюць за забойства ілюзіяніста. Анж’ер вяртаецца ў тэатар, дзе ў яго страляе невядомы чалавек, які, у выніку, выяўляецца Бордэнам. Становіцца зразумела, што Бордэнам ёсьць два браты-блізьнюкі, якія выконвалі трук з транспартаваньнем чалавека. Калі адзін зь іх быў Бордэнам, другі маскаваўся памочнікам Фэланам. Бордэн, які застаўся жывы, кахаў Сару, а ягоны забіты брат — Алівію. Анж’ер памірае і кідае ліхтар, запальваючы тэатар. Бордэн сыходзіць і забірае Джэс у майстэрні Катэра. У палаючым тэатры бачны шэрагі чопаў, у якіх месьцяцца мёртвыя Анж’еры.\nНа агрэгатары рэцэнзіяў Rotten Tomatoes, фільм мае рэйтынг ухваленьня 76%, базуючыся на 202 аглядах, зь сярэднім рэйтынгам 7,1/10. На думку крытыкаў, фільм мае мноства сюжэтных паваротаў, што робіць яго асьляпляльным творам, які не перастае кідаць выклік гледачам. Metacritic прысвоіў фільму 66 сярэднеўзважаныж балаў з 100 магчымых, заснаваных на 36 крытычных рэцэнзіях, што паказвае на ў цэлым спрыяльных водгуках. Гледачы, апытаныя CinemaScore, паставілі фільму сярэднюю ацэнку B паводле шкалы ад A+ да F.\n^ а б http://www.imdb.com/title/tt0482571/\n^ а б в г д http://www.metacritic.com/movie/the-prestige\n^ а б в г д е http://www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=108998.html\n^ а б http://www.sinemalar.com/film/233/prestij\n^ а б в г д е ё ж з і к л м н http://www.imdb.com/title/tt0482571/fullcredits\n^ а б в г д е ё ж з і к л IMDb (анг.) — 1990.\n^ «The Prestige (2006)». Box Office Mojo.\n^ «The Prestige (2006)». Rotten Tomatoes.\n^ «The Prestige (2006)». Metacritic.\nПрэстыж(анг.) на сайце IMDb\nПрэстыж на сайце «Rotten Tomatoes» (анг.)\nПрэстыж на Metacritic\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Прэстыж_(фільм)&oldid=2269292»\nФільмы пра кланаваньне\nФільмы пра чараўнікоў\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 5 лістапада 2021 году ў 15:01.


РУСКІЯ СТУДЭНТЫ Ў ФІНЛЯНДЫІ: А ЦІ БЫЎ КРЫЗІС? - ІНФАРМАЦЫЯ - 2019\nФінляндыя - гэта адна з самых папулярных краін сярод рускіх студэнтаў, якія выберуць навучанне за мяжой. На сённяшні дзень тут вучацца каля 3 тысяч студэнтаў з Расіі. Плюсаў маса: ВНУ Суомі маюць добрую рэпутацыю, ездзіць дадому студэнтам недалёка і нядорага. З 2017 года англамоўным абітурыентам паступіць у фінскі ВНУ можна будзе толькі на платнай аснове, але тым 3 тысячам, якія ўжо атрымліваюць адукацыю, пашанцавала: хоць і без стыпендыі, але вучацца яны бясплатна.\nСтудэнты Лахтинского універсітэта. Фота: flickr.com\nАднак з нядаўніх часоў жыццё за мяжой для шмат каго з расейцаў стала адчувальна дарога, а стаўленне да нашых суайчыннікаў у Еўропе нярэдка здаецца прадузятым. Мы задалі студэнтам Лахтинского універсітэта (Lahden ammattikorkeakoulu) некалькі пытанняў.\nРускія студэнты Лахтинского універсітэта\nКірыл ВаронаКірыл Варона\nДзмітрый ГалавінДзмітрый Галавін\nДзмітрый НечипуренкоДзмітрый Нечипуренко\nМікіта РакавецМікіта Ракавец\nІрына ВалошынаІрына Валошына\n- Чаму Вы вырашылі вучыцца менавіта ў Фінляндыі?\nКірыл Варона: Вырашыў паступаць у Фінляндыю даволі спантанна: мой сябар, які з дзяцінства жыў тут і ўжо паступіў ва ўніверсітэт, напісаў, што пачынаецца перыяд паступлення і параіў падаць дакументы. На наступны дзень я абмеркаваў гэта з бацькамі, а яшчэ праз дзень пачаў збіраць дакументы. Асноўнымі довадамі для паступлення былі бясплатную адукацыю, магчымасць вучыцца на англійскай і магчымасць пачаць кар'еру ў Еўропе.\nДзмітрый Галавін: Заўсёды марыў з'ехаць з Расіі, таму і паступіў у ВНУ Фінляндыі.\nДзмітрый Нечипуренко: У Расіі, хутчэй за ўсё, прайшоў бы толькі на платнае. Таму, разумеючы, што жыццё ў Фінляндыі і навучанне на бюджэце абыйдзецца танней, а толку будзе больш, вырашыў паступаць сюды.\nМікіта Ракавец: Мне хацелася атрымаць больш якасную адукацыю, таму вырашыў паступаць у Фінляндыі, а не ў Расеі.\nІрына Валошына: Калі зайшоў пытанне пра паступленне, я адразу вырашыла падаваць дакументы ў Фінляндыю. У адзінаццатым класе вучыла фінскі мову. Лічу, што якасную адукацыю па маёй спецыяльнасці (Business Information Technology) у Расеі атрымаць складаней. Наогул рускіх студэнтаў у Фінляндыі шмат, я б нават сказала, што занадта. На праграме з дваццаці чалавек бывае прыкладна ад шасці да трынаццаці рускіх.\nБібліятэка кампуса Лахтинского універсітэта\n- Як паўплывала на ваша навучанне і пражыванне ў Фінляндыі падзенне рубля?\nКірыл Варона: Улічваючы, што курс еўра быў каля 50 рублёў, калі я пачынаў вучыцца, і гэты ўздым з 40 здаваўся ўжо значным, то ў снежня 2014 пры скоку да 100 рублёў за еўра стала вельмі нават сумна. Калі ёсць магчымасць паехаць дадому ў Пецярбург на вакацыях, то так, цалкам можна закупляцца прадуктамі, якія ў Фінляндыі будуць даражэй. Фіны ірванулі ў Расію скупляць усё запар з крамаў: электроніку, адзенне і нават мэбля з IKEA, калі курс адчувальна падняўся, а індэксацыю коштаў не правялі. Хутчэй за ўсё, цяпер ужо няма такога ажыятажу. Хоць паездкі за бензінам да бліжэйшай прымежнай запраўкі здзяйсняюцца вельмі часта. Ну і турызм у Піцеры стаў нашмат прывабней, таму што цэны ў рэстаранах, барах і кафэ па еўрапейскіх мерках вельмі нават нічога.\nДзмітрый Галавін: Я крызіс на сабе асабліва не адчуў. І не ведаю тых, хто б скардзіўся, як ім цяжка жыць стала. І стаўленне ў цэлым да мяне і іншым студэнтам не змянілася (ды і з чаго б?). Можа, у мяне круг зносін недастаткова вялікі, каб заўважыць нейкія змены.\nЯкі аб'ём прадуктаў трэба купляць у Расіі, каб зэканоміць, я сабе слаба ўяўляю. Фіны, як мне здаецца, ездзяць у Расію піць, але гэта заўсёды так было, ад курсу гэта слаба залежыць, ды і Расія - гэта не адзінае іх кірунак алкотуризма.\nДзмітрый Нечипуренко: Крызіс, вядома, адчуваецца: еўра - 75 рублёў каштуе, як-ніяк. Эканоміць прыходзіцца. Сам я дадому езджу раз у месяц. Максімум, што прыводжу з Расіі - гэта крыху дазволеных прадуктаў. Вопратку рэдка там купляю. Што тычыцца фінаў, то для іх прыехаць цяпер у Расею - проста рай. Для іх нашы цэны - капейкі. Але, тым не менш, па маіх назіраннях, далёка не ўсе з іх калі-небудзь былі ў Расіі. У іх такі менталітэт - навошта кудысьці ехаць далёка, калі хаты ўсё роўна лепш.\nМікіта Ракавец: Чуў, што фіны сталі ездзіць да нас за прадуктамі і бензінам. Але я за прадуктамі ў Расею не ездзіў, памежнікі могуць не прапусціць: толькі за грэчкай, у Фінляндыі я яе не знайшоў.\nІрына Валошына: Мне пашанцавала, што закон аб плаце за вучобу прынялі, калі я ўжо заканчвала ўніверсітэт. (Цяпер замежнікі змогуць бясплатна вучыцца ў Фінляндыі толькі на фінскім і шведскім мове - заўв. Аўтара). Так што крызіс на мяне не паўплываў. Сэнсу ездзіць у Расею за пакупкамі я не бачу: - усё зэканомленае па вялікім рахунку траціцца на дарогу туды-зваротна. Часам разумна з'ездзіць па медыцынскія паслугі, напрыклад, або татальна закупляцца. Хоць фіны актыўна ездзілі тады, калі рубель моцна ўпаў, асабліва за бензінам, але цяпер ужо такога патоку няма.\nПадарункавы набор для студэнтаў Лахтинского універсітэта\n- Колькі каштуе жыццё ў Фінляндыі для студэнта родам з Расеі?\nКірыл Варона: Цэны на жыллё пачынаюцца ад 250 еўра. За час вучобы я змяніў тры розных кватэры, усё ў адным інтэрнаце. У мінулым годзе за гэтую суму нас засялілі ў кватэру з абсалютна свежым рамонтам. У мяне было два суседа, свая пакой, а кухню і санвузел мы дзялілі. Плюс у інтэрнаце ёсць пральня і сауна.\nНа ежу мы ў мэтах эксперыменту з суседам скідаліся па 100 еўра на месяц з кожнага, а харчаванне ў універсітэцкай сталовай аплачвалі кожны сабе сам. Такім чынам, нядрэнна эканомілі, сілкуючыся пры гэтым выдатна. І ў нас нават заставаліся грошы з гэтай агульнай сумы. Харчавацца ў сталовай вельмі выгадна - 2,6 еўра за просты ланч, 5 за спецыяльны, раз на тыдзень. За гэтыя грошы набіраеш колькі душы заўгодна (салаты, другое, выпечка, малако Валио).\nАўтобусамі карыстаемся рэдка, перасоўваемся альбо пешшу, альбо на роварах. Забавы дарагія, ды і іх не так шмат. Часам можна з'ездзіць у Хельсінкі, пагуляць па музеях. Калі груба падлічыць, то на месяц з жыллём цалкам хопіць 500 еўра, калі жыць без вынаходстваў кожны дзень. Але пры жаданні можна ўкладвацца і ў суму паменш.\nДзмітрый Галавін: Я жыву на рэнту, здаю трохпакаёвую кватэру ў Маскве. Такім чынам, адну кватэру здымаю (фіксаваная цана ў еўра), іншую здаю (фіксаваная кошт у рублях). Колькасць лішніх грошай залежыць ад курсу валют. Выдаткі ў месяц у мяне звычайна каля 1000 еўра.\nДзмітрый Нечипуренко: Інтэрнат 245 еўра плюс прадукты 60 еўра ў тыдзень. Разам за год сыходзіць каля 4500-5000 еўра.\nМікіта Ракавец: Калі эканомна марнаваць грошы, то можна пражыць у Фінляндыі прыкладна на 450-500 еўра ў месяц разам з платай за інтэрнат. Стыпендыі ў прыезджых няма, толькі ў фінаў.\nІрына Валошына: З'ем кватэры плюс усе неабходныя выдаткі - каля 800 еўра ў месяц. Але пры жаданні можна і ў меншую суму ўкласціся.\nВыпускны ў Лахтинском універсітэце\n- Ці плануеце вяртацца на радзіму з-за падаражэння еўра?\nКірыл Варона: Зараз я на стажыроўцы ў Германіі, па вяртанні хачу знайсці працу ў Хельсінкі. Калі будзе магчымасць працаўладкавацца ў Фінляндыі, то цалкам верагодна, што застануся. У Расію вяртацца моцнага жадання няма, бо ў мяне амаль няма кантактаў у дзелавой сферы Пецярбурга, Масквы ці Казані.\nДзмітрый Галавін: А навошта мне ў Расію? У войска я не хачу. Перспектыў адмысловых не бачу. Фінскі вучыў цяжка, гадоў пяць сышло, але тры гады таму я здаў моўнай экзамен, дастатковы для атрымання грамадзянства.\nДзмітрый Нечипуренко: У Расію вяртацца не хацелася б, хачу знайсці працу ў Фінляндыі.\nМікіта Ракавец: Пра вяртанне ў Расею пакуль нічога не магу сказаць, вучоба каля чатырох гадоў доўжыцца, час падумаць ёсць.\nІрына Валошына: У Расею я вяртацца не планую і раней не планавала. Зараз працую на выпрабавальным тэрміне вэб-распрацоўшчыкам. Збіраюся працягваць працаваць у ІТ-кірунку.\nГлядзіце відэа: Беларускі цэмент за мяжой танней, чым дома. Беларуский цемент за границей дешевле, чам дома (Лістапада 2019).\nCopyright 2019 \_ Зялёны Гатэль \_ Рускія студэнты ў Фінляндыі: а ці быў крызіс?


Старшыня Берасцейскага аблвыканкама спалохаўся блогераў і журналістаў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nСтаршыня Берасцейскага аблвыканкама спалохаўся блогераў і журналістаў\nУ берасцейцаў узнікла шмат пытанняў да мясцовых уладаў.\n24 акрэдытаваных - менавіта столькі чалавек пусцілі на сустрэчу са старшынём Берасцейскага аблвыканкама Анатолем Лісам, пачатак якой анансавалі на 11:00 14 сакавіка, паведамляе «Радыё Рацыя».\nАдпаведная інфармацыя з'явілася ў сацсетках праціўнікаў будаўніцтва акумулятарнага завода пад Берасцем, якія разам з незалежнымі журналістамі хацелі скарыстацца магчымасцю сустрэчы. «Мы хацелі задаць хвалюючыя пытанні да кіраўніцтва вобласці», - паведаміў вядомы берасцейскі блогер Сяргей Пятрухін:\n- Ліс не хоча мяне бачыць, хоць ён пусціў іншых неакрэдытаваных блогераў. Я бачыў з трансляцыі, што яны там. Гэта незразумела. Такія вось падвойныя стандарты. Мяне безумоўна цікавіць акумулятарны завод. Чаму таварыш Ліс падпісаў дамову з інвестарам на будаўніцтва гэтага завода з такімі парушэннямі?\nУсяго на прыступках аблвыканкама сабралася блізу 10-ці чалавек з ліку праціўнікаў будаўніцтва завода АКБ і незалежных журналістаў, якім так і не ўдалося патрапіць на сустрэчу. «Паводле ж Канстытуцыі Беларусі грамадзяне маюць права на поўны доступ і распаўсюд інфармацыі аб дзейнасці дзяржаўных органаў», - абурыліся прысутныя.\n17.07 Якія нечаканкі для працаўнікоў рыхтуе новы Працоўны кодэкс? 26,940


У сталіцы ліквідуюць незаконную рэкламу на асфальце\nЯркія аб'явы ўсё часцей мільгаюць пад нагамі, прычым большасць з іх - гэта так званы тратуарны спам. Як адзначаюць спецыялісты, такія надпісы фарбай па трафарэце пачалі наносіць на мінскіх вуліцах не так даўно і часта нелегальна.\nУжо распачалі пяць адміністрацыйных спраў у дачыненні да мінскіх суб'ектаў гаспадарання. Максімальны штраф за размяшчэнне нелегальнай рэкламы на тратуары - дзевяць мільёнаў рублёў. Пры гэтым яе аўтары абавязаны выдаліць надпісы. Зрэшты, ёсць і легальныя спосабы размяшчэння аб’яў на асфальце.\nІрына Летняк, начальнік аддзела ўпраўлення гандлю і паслуг Мінгарвыканкама: "Усё залежыць ад таго, што за месца, дзе ён хоча гэтую рэкламу нанесці. Можна звяртацца як у ЖРЭА, так і архітэктурна-будаўнічую службу адміністрацыі раёна, для таго каб высветліць, хто ўладальнік. Затым узяць ва ўладальніка тэрыторыі пісьмова згоду. Можна таксама скласці дамову, каб прадугледзець выдаленне малюнка з гэтай зямлі".\nВытворчасцю тэкстылю ў краіне займаюцца 8 буйных прадпрыемстваў\nБеларусь і Італія маюць намер падвоіць двухмільярдны тавараабарот\nНоу-хау дзеля бяспекі


Каму не дагадзіў дзьмухавец? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Менску хочуць распачаць барацьбу супраць дзьмухаўцоў: маўляў, пустазеллю на газонах не месца. Каб вытруціць кветкі, збіраюцца ўжыць гербіцыд, які называюць бясшкодным для навакольнага асяроддзя. Але, бадай, пры гэтым забываюць, што часткай гэтага асяроддзя ёсць і птушкі, для многіх з якіх дзьмухаўцы – асноўны корм.\nЗелянушка ласуецца дзьмухаўцом. Фота Дзмітрыя Вінчэўскага, birdwatch.by\nГербіцыд распрацавалі навукоўцы з Інстытута эксперыментальнай батанікі імя. В. Ф. Купрэвіча НАН Беларусі — ён ужо даўно ўжываецца на пасевах некаторых сельскагаспадарчых культур і для барацьбы з баршчэўнікам Сасноўскага. Цяпер навукоўцы падрыхтавалі рэкамендацыі па яго ўжыванні на гарадскіх газонах. УП «Мінскзеленбуд» збіраецца апрацаваць ім газоны ад «пустазелля» уздоўж праспекта Незалежнасці, каб тыя «мелі прыгожы выгляд», а 22 траўня — «акурат» у Сусветны дзень біяразнастайнасці — гербіцыдам апрацавалі плошчу Незалежнасці. На жаль, каментаваць штосьці па тэлефоне на прадпрыемстве адмовіліся.\nМіж тым, дзьмухавец не толькі прыгожая кветка, якая ўпрыгожвае гарадскія газоны, але і самы масавы корм, напрыклад, для юрковых птушак. Насеннем дзьмухаўца сілкуюцца берасцянкі, шчыглы, зелянушкі, канаплянкі, вераб’і і іншыя віды. Гэтая крыніца ежы важная і для птушанят. Акрамя таго, дзьмухавец — нектараносная расліна, якая падтрымлівае многіх насякомых-апыляльнікаў. Але гербіцыд ударыць не толькі па адным відзе: на газонах ён павінен пакінуць толькі злакавыя расліны. Вось такі прыцэльны ўдар па гарадской біяразнастайнасці.\nУ Менску адбылася ўстаноўчая сустрэча “Камітэту салдацкіх маці”\nМенск: дынаміка выяўлення захварэўшых на COVID-19 не змяншаецца