Пілігрымка да другой вясны - Taizé\nПілігрымка да другой вясны\nНа запрашэнне мітрапалітальнай епархіі Кемерава Рускай Праваслаўнай Царквы Брат Алоіс з іншымі братамі ды групаю моладзі скіраваліся ў гэты горад у далёкай Сібіры на ўрачыстасці Ўнебаўшэсця; пілігрымка адбылася ў днях 16-19 траўня 2018 г. Большасць пілігрымаў перад тым, як наведаць Кемерава, мела магчымасць правесці час у Маскве, наведваючы парафіі, што прымалі моладзь у 2011 ды 2015 гг. падчас пілігрымак на Пасху, што былі арганізаваныя Тэзэ.\nЦягам дзясяці апошніх гадоў браты з Тэзэ наведвалі Кемераўскую епархію некалькі разоў. Моладзь ды святары з Кемерава, у сваю чаргу, былі ў Тэзэ, удзельнічаючы ў моладзевых сустрэчах. Пілігрымка стала вынікам доўгага прыгатавання, сяброўства, што будавалася праз дзясяцігоддзі. Ніжэй прамовы брата ды некаторых пілігрымаў, што дзеляцца сваім дасвядчэннем.\nДля пілігрымаў, што прыбылі, каб правесці два дні ў Маскве перад падарожжам у Кемерава, юныя масквічы арганізавалі пілігрымку гарадскім цэнтрам да розных храмаў. Гэта быў іншы спосаб на адкрыццё для сябе горада, турысты якога сцякаюцца да Чырвонай плошчы. Духоўная спадчына горада не абмяжоўваецца помнікамі. Жывыя абшчыны праваслаўных вернікаў нясуць сведчанне іх веры.\nУ першы вечар адбылася прыгожая малітва ў прыходзе Ўспення Багародзіцы, што наведвае Тэзэ са сваім святаром цягам 20 гадоў. Сябры з усёй Масквы, што змаглі прыбыць, таксама ўзялі ўдзел у малітве.\nЯкаб, Нямеччына: "Аўторкаваю раніцаю мы далучыліся да Боскае Літургіі, а потым быў пасілак, арганізаваны айцом Іаанам, прыхадскім святаром з прыходу св.св. Космы і Дам’яна. Я запытаўся ў яго, што мы можам рабіць дзеля еднасці нашых Цэркваў. Ён адказаў, што важным ёсць тое, што мы здзяйсняем крокі, каб лепей пазнаць адзін аднаго, а значыць больш палюбіць. Я цешуся, што пілігрымка, у якой мы ўдзельнічаем, можа быць й адным, й другім. Разам з усім тым, чаго я тут дасведчыў, я даведаўся болей пра Рускую Праваслаўную Царкву, а праз тое, якім чынам мы былі ўгошчаныя і прынятыя ў храмах ды нашых прымаючых сем’ях, я адчуў любоў, якою мы можам дзяліцца як хрысціянскія браты і сёстры.\nАйцец Іаан сказаў, што ў мінулым мы разглядалі "гісторыю з мінусамі", засяроджваючыся на падзелах і канфліктах. Мы ж павінны спрабаваць напісаць "гісторыю з плюсамі" праз пошукі ды стварэнне момантаў і праектаў еднасці ды супольнасці. Я спадзяюся, што гэтая пілігрымка зможа стаць часткаю гэтае "гісторыі з плюсамі"."\nУ Маскве групу ў сваім Інстытуце св.св. Кірылы і Мятода таксама прыняў мітрапаліт Іларыён (Алфееў), старшыня сінадальнага Аддзела знешніх царкоўных сувязяў Маскоўскага Патрыярхата.\nАліцыя, Польшча: "У Інстытуце св.св. Кірылы і Мятода насамрэч было цудоўна. Мы мелі цудоўнага гіда, што багата распавёў пра тутэйшыя дзве царквы. Мы даведаліся пра значэнне купалоў на храме, а таксама пра значэнне колераў. Акрамя таго, міжнародныя студэнты з Інстытуту запрасілі нас на прыгожы літургічны спеў".\nФіліп, Аўстралія: "Вечарам у аўторак усе мы скіраваліся ў адзін з двух маскоўскіх аэрапортаў, у залежнасці ад ліній, на якія набылі квіток на падарожжа да Кемерава. Абодва палёты былі позна вечарам у аўторак, і, нават нягледзячы на тое, што палёт цягнуўся чатыры гадзіны, мы прыбылі ў Кемерава раніцаю серады з-за чатырохгадзіннай розніцы паміж Кемеравам і Масквою.\nГэта не была адзіная розніца: ў Кемерава раніцаю прыбыцця было каля +3 С, у той самы час, як некалькі апошніх дзён у Маскве было каля +30 С, таму заўсёды цікава ўваходзіць на борт самалёта ды пазней выходзіць, з аднаго свету ў іншы.\nНаш падыход на пасадку ў Кемераве быў уражваючы, з краявідам горада пасярод ляснога пейзажу ды рэк заходняе Сібіры".\nІ ўсё-ткі лісце на бярозе баязліва паказвалі свой колер, з зямлі пачалі ўзнімацца крокусы. Для многіх з пілігрымаў тое было іх другою вясною ў гэтым годзе. Наступныя дні паказалі нам другую вясну таксама й у Царкве...\nЮдыт, Нідэрланды: "Зранку, пасля прыгожых краявідаў сібірскага пейзажу, мы прыбылі ў Кемерава. Разам з двума іншымі пілігрымамі я была цёпла прынятая ў чатырохасабовай сям’і. Пасля насычанага сняданку з блінамі і садавінаю, мы ўсе паснулі. А калі мы абудзіліся, на нас ужо чакаў іншы пасілак! Цудоўны момант дзеля таго, каб пазнаць адзін аднаго".\nАпоўдні мы здзейснілі паездку ў прамысловы горад Ленінск-Кузнецкі. Угошчаныя мясцовымі святарамі і сёстрамі з манастыру св. Серафіма, якія прыгатавалі для нас пасілак, пасля гэтага мы загрузіліся ў аўтобус, а святары паказалі нам розныя гарадскія цэрквы, прыадкрываючы мясцовую прыгажосць, дзе ўсё навокал круціцца вакол вугальнае прамысловасці.\nДзіна, Масква: "У Ленінску-Кузнецкім мы былі пад канец нашага першага дня ў Сібіры, пасля цёплага прыёму сем’ямі Кемерава, паездкі ў горад, наведвання манастыра, аглядальнае экскурсіі горадам, калі мы пабачылі шэсць розных цэркваў, мы ўдзельнічалі ў Няшпарах. Дзень яшчэ не скончыўся, а нас ужо цёпла павіталі ў двух гарадах людзі, што бачылі нас першы раз у жыцці. У нас не было багата часу, каб лепей пазнаць адзін адно, бо дні былі на столькі насычанымі, напоўненымі дзяленнем дасвядчэння, малітвамі, пасілкамі, але ў мяне атрымалася адчуць, што гэтая пілігрымка неяк звяла нас разам на свой кшталт.\nСібірскімі прыцемкамі мы - незвычайная кампанія з двух братоў Тэзэ, 29 маладзёнаў з усяго свету, а таксама некалькіх праваслаўных святароў, што гасцілі нас - ехалі аўтобусам па няроўнай дарозе Ленінск-Кузнецкага. Мы кіраваліся да месца нашага засялення на бліжэйшую ноч і амаль ніхто не ведаў, што канкрэтна мае быць. Для мінакоў тое, відаць, выглядала, як група людзей у аўтобусе, якія сядзелі, стаялі, размаўлялі адно з адным. Але я не магла паверыць, што ўсё тое было праўдаю, тое было чымсьці большым, чым я магла сабе ўявіць. Гэтае падарожжа і пілігрымка былі такімі незвычайнымі, што я надаль спрабую знайсці гэтаму словы. Аднак усё тое было вельмі рэальным: аўтобус, Сібір ды грудкі на дарозе. Мы адкрывалі краіну, што была настолькі іншаю ў адрозненне ад таго, да чаго я прызвычаілася. Мы разглядаліся за прыгажосцю праваслаўнае веры, а прысутнасць маіх сяброў з-за мяжы дапамагала мне атрымаць новы погляд; які ж гэта быў дар навучыцца таму, якім чынам яны бачаць тое і якія адкрыцці робяць для сябе. Там мы ўсе ехалі ў невядомае, стомленыя пасля насычанага дня, аднак поўныя даверу і радасці.\nЯ таксама разважала пра ўсе перашкоды і цяжкасці, з якімі мы сутыкнуліся перад Сустрэчаю ў Сібіры, было прыкладзена шмат намаганняў, каб усё арганізаваць, усе пагадненні, запрашэнні, візы ці іншыя віды паразуменняў. Кожны меў знайсці час для пілігрымкі і прыгатавацца да яе тым ці іншым чынам. І менавіта там мы й былі. Разам. Мы прагнулі таго вельмі моцна, а нават болей, таму што Ёе маліўся "хай будзе ўсё адзінае: як Ты, Ойча, ува Мне, і Я ў Табе".\nВа ўрачыстасць Унебаўшэсця мы ўдзельнічалі ў Боскае Літургіі ў горадзе Салаір. Пался набажэнства нашыя пілігрымы былі запрошаныя да праспявання "Богородице Дево" і праваслаўнага гімну да Панны Марыі, што часцяком гучыць у Тэзэ. Гэта выклікала асаблівыя пачуцці ў верных у часе выканання і пасля яго.\nКлаўдзія, Нямеччына: "Пасля літургіі ў царкве Салаіра: ў царкве св.св. Пятра і Паўла ў Салаіры я сустрэла цудоўную жанчыну. Яна падыйшла да нас і запыталася, адкуль мы прыехалі. Калі я прамовіла "з Нямеччыны", яна сказала, што насамрэч вельмі добра, што мы тут, і што, яна спадзяецца, ніколі больш ужо не будзе іншай вайны. Развярнуўшыся, яна адыйшла плачучы. Яна распавяла нам, што бачыла дакументальную стужку па тэлебачанні пра расейскіх і нямецкіх жаўнераў. Пра тое, як расейскія жаўнеры абаранялі маладых нямецкіх вайскоўцаў, бо тыя думалі, што былі занадта маладымі на тое, каб памерці. Жанчына сказала, што разумее, бо багата нямецкіх жаўнераў былі змушаныя ісці на вайну, не рабілі таго з уласнае вольнае волі. Казала, што плакала й па тых, й па тых. Мы ў абедзве заплакалі і абнялі адна адну. Гэтая сустрэча вельмі кранула мяне, бо мой дзядуля быў змушаны ісці жаўнерам на ўсходні фронт, маючы 19 гадоў".\nПасля літургіі мы наведалі праваслаўны дзіцячы садок "Светлячок", дзе дзеці паказалі некалькі сцэнак пра расейскія традыцыі ды жыццё св.св. Кірылы і Мятода.\nПа вяртанні тым вечарам у Кемерава ранкам пятніцы была магчымасць памаліцца падчас Боскае Літургіі ў саборнай гарадской царкве перад сустрэчаю з праваслаўнымі скаўтамі. Яны арганізуюць багата мерапрыемстваў для сваіх чальцоў, між іншым летнікі ў гарах Алтаю, не так далёка адсюль, падчас якіх служыцца літургія, а ва ўмовах прыгожых краявідаў здзяйсняюцца доўгія паходы.\nВізіт працягнуўся ў сярэдняй школе імя св.св. Кірылы і Мятода, дзе нас цёпла прынялі настаўнікі і навучэнцы, а пасля, апоўдні, мы маліліся на месцы трагедыі па пажары, што ў сакавіку забраў жыццё 70 чалавек, многія з якіх былі дзецьмі. Айцец Сяргей, праваслаўны святар, што так багата зрабіў, каб прыняць нас, расказаў аб бабулі і двух яе ўнуках з ягонага прыходу, якія загінулі на пажары. Імправізаваны мемарыял з кветак ды ікон стаў месцам роздуму і малітвы.\nВечарам пятніцы з’явілася магчымасць, каб супольна памаліцца ў каталіцкае парафіі. Нас прыйшоў адведзіць біскуп навасібірскі Юзаф Верт разам з моладдзю з ягонага горада ды з Томску і Барнаулу. У братоў была магчымасць сустрэцца з мітрапалітам Арыстархам, які й быў ласкавы запрасіць нас на гэтую пілігрымку. Ён вельмі цёпла павітаў нас і казаў пра сваё жаданне падтрымліваць нашыя кантакты.\nНашую пілігрымку завяршыў шыкоўны пасілак дома ў айца Сяргея. Усе пілігрымы дапамагалі ў гэтым прыгатаванні. Было і наразанне памідораў, нарэзка бульбы, гатаванне супу ды прыгатаванне мяса. Вялічэзнае кастрышча з бярвенняў звонку дазволіла нам сагрэцца. Які ж прыём мы атрымалі цягам тых дзён!\nКлаўдзія, Нямеччына: "Я была ўражаная і агаломшана гасціннасцю, цеплынёю і звычайным сяброўствам, якія мы дасведчылі. Многія людзі, што запрасілі нас, ніколі раней не мелі дачынення з Тэзэ. І, тым не меней, яны запрасілі нас як старых сяброў, яны верылі ў тое, што мы - "добрыя людзі", даючы нам кроў і ежу ў сваіх дамах, молячыся разам з намі і дзелячыся сваёю любоўю і спагадаю".\nАляксандра, Польшча: "Што было найбольш уражваючым ды ўзрушаючым для мяне асабіста, дык гэта стаўленне расейцаў да іншых. Некалькі разоў людзі, якіх я ледзь ведала ці нават незнаёмыя, падыходзілі да мяне ды дзяліліся вельмі асабістымі гісторыямі са свайго жыцця. Таксама нашая прымаючая сям’я была настолькі адкрытая і шчырая, што з ёй хацелася пагаварыць. Магчыма, гэта частка культуры: багата пасядзелак падчас распівання гарбаты... Тое ж самае было ў царкве пасля Боскае Літургіі. Тое кранула мяне, таму тым, за чым я буду крыху сумаваць у нашым больш лічбавым і значна больш індывідуалістычным "заходнім" грамадстве, дык гэта просты кантакт з іншае чалавечае істотаю.\nШчыра дзякую яшчэ раз за магчымасць прыняць удзел у пілігрымцы! Мне б хацелася дадаць, што для мяне гэта было насамрэч дасвядчэнне пілігрымкі даверу, калі я змусіла сябе пакінуць маё ўтульнае жыццё, каб Бог зноў мог весці мяне і паказаць пргажосць ды разнастайнасць свету, як знешняга, так й унутранага".\nЮлія, Францыя" "Я назваў вас сябрамі": і такім чынам мы звярталіся адзін да аднаго - пілігрымаў, прымаючых сем’яў, святароў і тых, хто запрасіў нас. Для многіх з нас гэтая пілігрымка была першым сутыкненнем з нашымі праваслаўнымі братамі і сёстрамі ў РФ. Цягам тых момантаў братэрскага дзялення мы пазналі іх ды іх літургію, але таксама й нашую ўласную веру. Знаёмства з маімі братам ці сястрою, нават калі спосаб цэлебрацыі нашых літургій не такі самы, вучыць мяне пакоры ў адносінах да маёй уласнай веры і дапамагае нам стаць міратворцамі, аб’ядноўваючы ўсё навокал у нашым асяроддзі вакол Хрыста, нібы Ён сам быў прысутны цягам усёй гэтай пілігрымкі".\nАпошняе абнаўленне: 18 чэрвеня 2018


Ужо сёньня, 7 верасьня: падвядзеньне вынікаў выступу беларусаў у Рыё, БАЖ прэзэнтуе маніторынг асьвятленьня выбараў\n07 верасень 2016, 00:01\nБронзавая мэдалістка алімпіяды ў Рыё Аляксандра Герасіменя\nБеларусь. Другі дзень датэрміновага галасаваньня на выбарах дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу.\nМенск. Чарговая сустрэча трохбаковай кантактнай групы па ўрэгуляваньні сытуацыі ва Украіне. Месца правядзеньня -«Прэзыдэнт-Гатэль» (вул. Кірава, 18).\nМенск. Сумеснае пасяджэньне калегіі Мінспорту i HAK Беларусі, на якім будуць падведзеныя выніку выступу беларускіх спартоўцаў на XXXI летніх Алімпійскіх гульнях у Рыё-дэ-Жанэйра. Месца правядзеньня — Штаб-кватэра HAK (вул. Радужная, 27/2). Пачатак а 10:00\nМенск. Беларуская асацыяцыя журналістаў прадставіць вынікі трэцяга этапу маніторынгу асьвятленьня Парлямэнцкіх выбараў у дзяржаўных і недзяржаўных СМІ Беларусі. Месца правядзеньня — Офіс ГА «БАЖ» (вул. Камсамольская, 7-32). Пачатак у 11:00\nМенск. Форум «Свабоду палітвязьням!». Месца правядзеньня — прафсаюз РЭП (вул. Кульман, 4). Пачатак а 18:00\nМенск, па 30 верасьня. Адкрыцьцё выставы народнага мастака Беларусі Георгія Паплаўскага і Натальлі Паплаўскай «Вехі творчасьці». Месца правядзеньня — Нацыянальны мастацкі музэй (вул. Леніна, 20). Пачатак а 17:00\nМенск, па 11 верасьня. Тыдзень беларускай кухні ва ўстановах грамадзкага харчаваньня.\n1581 — пачалася аблога Пскова войскамі Рэчы Паспалітай на чале са Стэфанам Баторыем у часе Інфлянцкай вайны.\n1667 — беларускі асьветнік Сімяон Полацкі быў афіцыйна абвешчаны настаўнікам 13-гадовага расейскага царэвіча Аляксея.\n1764 — Станіслаў Аўгуст Панятоўскі абраны каралём польскім і вялікім князем літоўскім.\n1776 — ЗПІА ўпершыню ў сьвеце выкарысталі падводную лодку ў ваенных мэтах.\n1812 — адбылася Барадзінская бітва ў часе вайны паміж Расеяй і Францыяй.\n1714 — Міхал Карыцкі, вялікалітоўскі паэт-лацініст эпохі Асьветніцтва, манах-езуіт, пэдагог, доктар філязофіі.\n1832 — Людвік Нарбут, адзін з кіраўнікоў паўстаньня 1863-1864 гадоў у Беларусі і Літве.\n1885 — Палута Бадунова, беларускі палітык, адзін зь лідэраў Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянэраў, сябра Рады і Народнага сакратарыяту Беларускай Народнай Рэспублікі.\n1919 — Алесь Асіпенка, беларускі пісьменьнік, сцэнарыст, заслужаны работнік культуры БССР (1979).\n1935 — Станіслаў Астапчык, беларускі вучоны ў галіне матэрыялазнаўства і фізыкі мэталаў.\n1939 — Уладзімер Халіп, беларускі і савецкі сцэнарыст, літаратар.\n1959 — Віктар Ганчар, беларускі палітык, зьніклы бязь вестак у 1999 годзе.\n1978 — ад рук агента Камітэту дзяржаўнай бясьпекі Баўгарыі Франчэска Гуліна ў Лёндане загінуў баўгарскі пісьменьнік-дысыдэнт Георгі Маркаў. Яго ўкалолі атручаным парасонам.\n2011 — адбылася катастрофа самалёта Як-42 пад Яраслаўлем, падчас якой загінула хакейная каманда «Лякаматыў», у складзе якой былі беларусы Руслан Салей і Сяргей Астапчук.\n3 глупствам на пару, пыха зайздрасьць плодзіць: Скарбу чужому тым нямала шкодзіць. Сэрца атрута, зайздрасьць родзіць шчасьцю Сваркі ды войны, разлады й напасьці.\nСімяон Полацкі, зь верша «Зьменлівасьць усіх спраў чалавечых»


Фальцевая дах: плюсы і мінусы | Інтэр'Ерныя Штучкі\nФальцевая дах: плюсы і мінусы\nФальцевая дах у апошні час ўвайшла ў моду. Справа ў тым, што дадзены дахавы матэрыял валодае выключнымі характарыстыкамі ў плане герметычнасці. Пры гэтым ён захоўвае выдатны вонкавы выгляд і можа выдатна ўпісацца ў дызайн практычна любога будынка.\nВіды фальцевую пакрыцця\nФальцевая дах атрымала такую назву ад шва, з дапамогай якога ажыццяўляецца злучэнне лістоў дадзенага дахавага матэрыялу. Фальц даху - гэта асаблівы від шва, сфарміраваны пры дапамозе кляймеров, якія ствараюць схаванае злучэнне, у выніку чаго дах не мае лішніх адтулін. Такое канструктыўнае рашэнне дазваляе пазбегнуць траплення вільгаці ўнутр памяшкання.\nІншыя варыянты ўладкавання даху звычайна прадугледжваюць выкарыстанне цвікоў ці саморезов. У выніку герметычнасць пакрыцця парушаецца.\nНа сённяшні дзень дахавая прамысловасць вырабляе наступныя віды фальца:\nз медным пакрыццём;\nз алюмініевым пакрыццём;\nз тытана-цынкавыя пакрыццём;\nацынкаваны матэрыял з эмаляваным пакрыццём.\nЛічыцца, што тэхналогіі вытворчасці і мантажу фальцевой даху лепш за ўсё прапрацаваны ў вытворцаў матэрыялаў з медным пакрыццём. Яно мае найвышэйшую механічную трываласць, лёгка апрацоўваецца, а таксама выдатна супрацьстаіць працэсам карозіі. У выніку фальц можа служыць як мінімум 150 гадоў.\nДругім па папулярнасці лічыцца пакрыццё, вырабленае з алюмінія. Падобная фальцевая дах (фота яе можна знайсці на сайтах адпаведнай тэматыкі) служыць прамым доказам таго, што з дапамогай фальцев алюмінія можна не толькі атрымаць цалкам герметычнае дахавае пакрыццё, але і стварыць вельмі арыгінальны дызайн самага даху.\nШто ж тычыцца тытан-цынкавага і ацынкаванай-эмаліраванага пакрыцця, то тут мы маем дзве крайнасці: першае не ўсім даступна з-за высокага кошту, а другое з'яўляецца самым простым і недаўгавечным. Пры гэтым ацынкаванае пакрыццё задавальняе мінімальным патрабаванням трываласці і даўгавечнасці. Звязана гэта з суадносінамі кошт-якасць, найлепшым у гэтым класе дахавых матэрыялаў.\nПлюсы і мінусы фальца\nСпецыялісты ў галіне дахавых матэрыялаў адзначаюць, што акрамя сваёй надзейнасці фальцевая дах валодае яшчэ цэлым шэрагам пераваг. Да іх адносяцца:\nневялікая вага ўсёй канструкцыі, у тым ліку лачання і іншых элементаў;\nпоўная пажарабяспека ўсёй даху;\nгладкая паверхня, дзякуючы якой вільгаць не затрымоўваецца на скатах;\nмагчымасць будаваць дах практычна любой формы;\nпрастата мантажу і рамонту;\nгарантыя ад 20 да 150 гадоў, а таксама наяўнасць антыкаразійнага пакрыцця.\nАкрамя таго, выкарыстанне фальцевой даху дае магчымасць стварыць практычныя любыя сістэмы снегазатрыманне, вентыляцыі і вадасцёкаў.\nШто ж тычыцца недахопаў фланца, то звычайна згадваюць наступныя:\nскладанасць ва ўсталёўцы (мантаж фальцевой даху патрабуе вызначаных ведаў і навыкаў);\nвысокая цеплаправоднасць (як вынік - паскоранае адукацыя лядзякоў);\nгладкая паверхня абумоўлівае лавінападобны сход снегу з дахаў зімой;\nнеабходнасць устаноўкі громаадводу;\nне заўсёды эстэтычны вонкавы выгляд.\nЯк бы там ні было, гэтыя недахопы не носяць катастрафічнага характару, і калі правесці мантаж фальцевой даху па ўсіх правілах, то ваша дах зможа праслужыць у складаных кліматычных умовах вельмі доўга, захоўваючы пры гэтым прывабны знешні выгляд.\nКалі ж вы жывяце ў рэгіёне з павешанай сонечнай актыўнасцю, то мае сэнс прымяніць у спалучэнні з фальцевым пакрыццём такі палімерны матэрыял як пурап.Ён зводзіць да мінімуму ўздзеянне на дах радыяцыі і ультрафіялету, што дазваляе дахаваму матэрыяле служыць максімальна доўга.\nМантаж даху з фальцем\nЯк ужо гаварылася вышэй, мантаж фальцевой даху - дастаткова цяжкі працэс, які патрабуе наяўнасці ў мантажніка пэўных навыкаў. Ўсталяваць пакрыццё такога тыпу можна двума спосабамі - класічным і рулонным.\nРулонны спосаб мантажу больш просты і мабільны, але патрабуе падрыхтоўкі лістоў неабходнай даўжыні. Пры гэтым мантаж фальцевой даху ў гэтым выпадку можа быць падвойным. Класічны жа метад патрабуе падганяння кожнага ліста і вырабу унікальных чарцяжоў для кожнай даху.\nПры гэтым уся працэдура мантажу павінна вырабляцца пры пэўнай тэмпературы і прымальным узроўні вільготнасці. Так, напрыклад, не павінны ісці дождж, снег ці град. Праводзіць мантаж фальцевой даху пры тэмпературы ніжэй -20абЗ катэгарычна не рэкамендуецца.\nКалі ж ўладкаванне даху неабходна тэрмінова, а надвор'е зрабіць гэтага не дазваляе, то мае сэнс нацягнуць над усёй плошчай даху суцэльны тэнт. Гэта дазволіць выканаць умовы герметычнасці пры мантажы фланцавага пакрыцця.\nМантаж фальцевой даху рулонным метадам ажыццяўляецца ў некалькі этапаў:\nзапраўка рулонаў пакрыцця ў спецыяльны станок;\nпракат лістоў даху на станку і іх разрэзка;\nкладка даху на лачанне і ўстаноўка кляммеров, які дазваляе мацаваць дах без цвікоў;\nафармленне фальцевую шва.\nПрацэс ўстаноўкі даху фальцевую тыпу досыць складзены, таму калі вы ў гэтай справе пачатковец, то мае сэнс звярнуцца да паслуг вопытных майстроў, якія ведаюць усе нюансы мантажу дадзенага пакрыцця. Асабліва сур'ёзна варта падысці да ўсталёўкі на даху сістэм снегоудаления. Так, напрыклад, яны павінны гарантаваць сход снегу і лёду на працягу 30 хвілін пасля пачатку працэсу яго раставання. У адваротным выпадку нават фальц можа пачаць працякаць.\nНе варта забываць, што Радзіма фальцевой даху - Еўропа. Таму МЕЕТСЯ сэнс выкарыстоўваць пры мантажы галандскія ці нямецкія праекты, так як яны з'яўляюцца найбольш надзейнымі і прывабнымі ў плане дызайну. Пры гэтым існуюць і створаныя па замежнай ліцэнзіі айчынныя праекты, у якіх вытворцы імкнуцца выконваць усе еўрапейскія патрабаванні па якасці. Але ўсё ж галоўнае перавага расійскіх праектаў - больш за даступныя кошты на іх.\nГлядзіце відэа: ПОКРІВЕЛЬНІ .\nЯк правільна выбраць басейн для дзяцей і аксэсуары для купання? →\nІнтэр'ер, як індыкатар хобі\nВыкарыстанне наліўнога воданагравальніка на дачы\nДэльфініум: вырошчванне з насення. дэталёвы інструктаж\nВырабы мастацкай коўкі: майстар-клас\nКалядныя вянкі - казка сваімі рукамі\nЗ днём 8 Марта: арганізацыя ўрачыстасці і выбар падарункаў для мамы\nСонечная батарэя для дачы - эканамічнае рашэнне энергіі\nСейфы банкаўскія: надзейная абарона вашага маёмасці


Галоўная ➠ Выбар тэхнікі для дома ➠ Чаму ў доме патрэбен іянізатар паветра\nПрычына - недахоп іёнаў, таму што ў памяшканні іёны паглынаюцца пластыкам, а ў брудным паветры да таго ж змяняецца іх змест і суадносіны. Следства - дрэннае самаадчуванне.\nУ натуральным асяроддзі крыніцай іянізацыі з'яўляюцца расліны (у галоўным, іглічныя пароды), навальніцы, рэнтгенаўскае альбо цеплавое выпраменьванне, вадаспады. У памяшканні жа ўвільгатненне і іянізацыю паветра можна праводзіць з дапамогай спецыяльна распрацаванага прылады. Ўвільгатняльнік паветра для дома з іянізатараў паслужыць найлепшым асістэнтам ў падтрыманні свежасці паветра, аднаўленні патрэбнага для добрага самаадчування колькасці станоўчых і адмоўных наначасціц.\nНавошта патрэбна іянізацыя паветра?\nІянізацыя паветра важная для ўмацавання імунітэту чалавека; наяўнасць аэроіонов ў паветры перашкаджае лішняй стамляльнасці; паляпшаецца псіхалагічны стан чалавека; паніжаецца колькасць хваробатворных мікробаў. Іянізацыя паветра ў памяшканні садзейнічае ачышчэнню паветра ад пылу і нейтралізацыі электрастатычных палёў (на адзежцы альбо на пластмасавых прадметах).\nІянізатары асабліва карысныя для астматыкаў, алергікаў і малых, ну і ў асаблівасці патрэбна іянізацыя паветра ў памяшканнях, дзе паляць, таму што іянізатары не проста раскладаюць тытунёвы дым, ды і пазбаўляюць яго пах. На сёння выбар іянізатараў паветра даволі вялікі і знаходзіцца ў залежнасці ад прад'яўляюцца да яго патрабаванняў. Раім наведаць хттп: // ВВВ. цомфорт-так. ру, дзе Вы можаце падабраць мадэль іянізатара, вельмі належную Вашым запытам.\nПлюсы і мінусы штучнай іянізацыі паветра\nТакім чынам, мы вызначыліся, што патрэбна іянізацыя паветра для ўмацавання імунітэту і паляпшэння агульнага самаадчування. Каштаваць адзначыць, што карыснасць іянізацыі паветра заключаецца і ў паляпшэнні працы ўнутраных органаў, іёны стымулююць працу нервовай сістэмы, акультурваюць кровазварот, стабілізуюць ціск і абмен рэчываў у арганізме.\nАле, акцэнтуем вашу ўвагу, што шкода іянізацыі паветра таксама верагодны, таму што штучная іянізацыя ў закрытых памяшканнях з падвышанай вільготнасцю і забруджанасць паветра, пры наяўнасці велізарнай колькасці людзей, непазбежна прывядзе да павышэння колькасці цяжкіх аэроіонов, а, азначае, пры дыханні пыл будзе затрымлівацца на 40% больш. У падобных памяшканнях варта глядзець за дастатковым узроўнем паветраабмену.


Ісьціна ў піве. Але ня толькі\n21 верасень 2009, 21:21\nІніцыятар форуму Анатоль Шумчанка на сцэне саміту.\nКаля 200 прадпрымальнікаў з усіх рэгіёнаў краіны сабраліся сёньня на форум, які яны назвалі “Ўсебеларускім самітам “За права прадпрымаць!”\nДробныя прадпрымальнікі заявілі, што гатовыя прадаваць у сваіх шапіках тавары беларускай вытворчасьці, калі ім дазволяць прадаваць і беларускае піва.\nНа сход, арганізаваны аб’яднаньнем “Пэрспэктыва”, прыйшлі прадстаўнікі Мінэканомікі, Грамадзкай кансультацыйнай рады пры адміністрацыі прэзыдэнта, заводаў-вытворцаў піва, замежныя дыпляматы. Паводле палітыка Ўладзімера Нісьцюка, да яднаньня падштурхнуў эканамічны крызіс.\nСярод праблемаў, якія хвалююць прадпрымальнікаў, самай балючай выявілася ўрадавая забарона прадаваць піва ў гандлёвых шапіках, якая паступова рэалізуецца па ўсіх абласьцях краіны. Урад настойвае, што такі гандаль спрыяе алькагалізацыі насельніцтва. Аднак гэтая забарона зьнізіла агульны таваразварот у шапіках ды прывяла да банкруцтва шмат каго з дробных гандляроў.\nЛюбоў Кісялёва з Гомеля нядаўна вымушаная была закрыць два сваіх кіёскі і звольніць чатырох прадаўцоў. Цяпер яна рыхтуецца да закрыцьця іншых гандлёвых пунктаў. Яна кажа, што магчымасьці заняцца іншым бізнэсам у пэрыяд крызісу ў яе няма. Справа ня толькі ў піве, кажа яна:\n“Гэта лабіраваньне інтарэсаў, пачалі адкрывацца гіпэрмаркеты. Што да піва, то для чаго цяпер адкрыліся начныя крамы, якія кругласутачна прадаюць піва, гарэлку, віно?”\nСябра Грамадзкай кансультацыйнай рады пры адміністрацыі прэзыдэнта Ўладзімер Нісьцюк публічна падтрымаў такую думку:\n“Тое, што адбылося з кіёскамі ў Менску, сёньня любы думаючы чалавек ацэньвае проста: камусьці трэба было гэтыя гандлёвыя месцы перанесьці пад сьцягі буйнога бізнэсу, у буйныя гандлёвыя цэнтры, якія, як правіла, будуюцца з удзелам чыноўніцкага апарату”.\nДробныя прадпрымальнікі пераконвалі, што яны настойваюць на роўных умовах для вядзеньня бізнэсу, нягледзячы на ягоныя маштабы, што гатовыя пайсьці насустрач пажаданьням Аляксандра Лукашэнкі і дапамагчы дзяржаўным прадпрыемствам разгрузіць склады зь іншымі таварамі, калі ім дазволяць гандляваць і беларускім півам. Падтрымалі прадпрымальнікаў і вытворцы піва.\nКалі ў 2008 годзе кіёскі прадавалі каля 40 працэнтаў піва, то сёлета — толькі каля 20 працэнтаў. Вытворчасьць піва на “Аліварыі” скарацілася амаль на 10 працэнтаў.\nБрэнд-мэнэджэр менскай піўной кампаніі “Аліварыя” Сяргей Рубец зазначае, што калі ў 2008 годзе кіёскі прадавалі каля 40 працэнтаў піва, то сёлета — толькі каля 20 працэнтаў. Вытворчасьць піва на “Аліварыі” скарацілася амаль на 10 працэнтаў. Ва ўрадзе гэтую інфармацыю праігнаравалі, не прыслухаліся да пазыцыі вытворцаў, кажа спадар Рубец:\n“Там ня тое што супраць піва была скіраваная кампанія, яна была накіраваная супраць кіёскаў у прынцыпе. Але піва, канечне, страціла, гэты гандлёвы канал — кіёскі — цяжа хутка замяніць нейкім іншым”.\nПрадстаўнік Дэпартамэнту прадпрымальніцтва Мінэканомікі Валерый Хомчанка ня змог парадаваць удзельнікаў форуму. Ён зазначыў, што пастанова ўраду ўхваленая і выконваецца, але сытуацыя пасьля забароны на продаж піва вывучаецца, і па выніках маніторынгу ды аналізу будзе ўхваленае нейкае рашэньне. Якое і калі — прадказаць ён ня змог.\nІніцыятар форуму, кіраўнік аб’яднаньня “Пэрспэктыва” Анатоль Шумчанка зазначыў, што ад урадавай пастановы збанкрутавалі ўжо тысячы людзей, яшчэ перад тысячамі стаіць тая ж пагроза, таму маўчаць яны ня будуць:\n“Мы зробім усё, каб нас пачулі. Калі ня тут, то ў іншых месцах. „Пэрспэктыва“ ня толькі канфэрэнцыі праводзіць. Летась марш прадпрымальнікаў сабраў 3 з паловай тысячы чалавек. У нас ёсьць досьвед цывілізаваных вулічных акцыяў”.\nУ Менскай вобласьці забараняюць піва ў шапіках\nПрадпрымальнікі, займіцеся экспартам


Bmw x4 - Агляды лепшых аўтамабіляў\n25-01-2018 Легкавыя аўтамабілі\nКанцэпцыя Sports Activity Coupe, упершыню увасобленая ў кросоверы X6, дабралася і да сярэдняга сегмента.\nBMW X4 прадэманстравалі публіцы вясной 2014 года. Аўтамабіль стаў спартыўнай версіяй практычнага X3. Дарэчы, гэты кампактны кросовер грунтуецца на платформе Х3, але адрозніваецца ад свайго донара габарытамі. Даўжыня кузава дадала 14 мм, а вышыня паменшылася на 37 мм. Памеры BMW X4 атрымаліся наступнымі 4671 мм у даўжыню, 1881 мм у шырыню, 1624 мм у вышыню, 2810 мм колавай базы і 204 мм дарожнага прасвету. Таксама ў адрозненне ад BMW X3, які прапануецца і ў заднепрывадных варыянце, BMW X4 даступны выключна ў паўнапрывадным выкананні.\nУ знешнасці кроссовреа Х4 пераважае фірмовы стыль апошніх мадэляў - шырока разнесеныя паветразаборнікі ў бамперы, здвоеныя фары і высока пасаджаныя "противотуманки", якія, дарэчы, могуць быць і дыёднымі за даплату. Самая высокая кропка аўтамабіля - над кіроўцам, затым дах сыходзіць ўніз, утвараючы спусцісты купеобразный профіль. Профіль кузава характарызуюць доўгі і спусцісты капот, магутна разадзьмутыя колавыя аркі, выштамповка на паверхнях дзвярэй з высокім падваконнікам бакавога шклення і заніжаныя стойкі. Задняя частка кузава атрымала дзверы багажніка з моцна заваленай паверхняй шкла і вялікі вертыкальнай сценкай, хупавыя і ідэальна ўпісаныя L-вобразныя габарытныя ліхтары са святлодыёдамі, бампер з вялікім мноствам аэрадынамічных элементаў. Словам, экстэр'ер у X4 больш агрэсіўны, напорысты і спартыўны, чым у соплатформенных брата.\nКаэфіцыент лабавога аэрадынамічнага супраціву роўны 0,33-0,34 Cx. Маса аўтамабіля ў падрыхтаваным стане ў залежнасці ад устаноўленага рухавіка і абсталявання вагаецца ў межах паміж 1805-1935 кг. Для дадзенай мадэлі прапануюцца легкосплавные колавыя дыскі розных памераў ад сціплых па сучасных мерках R17 да R21 BMW M Performance.\nДызайн і афармленне інтэр'еру BMW Х4 практычна ў дакладнасці паўтарае салон Х3, але больш спартовая накіраванасць купэ-красовер і прыніжаны купал даху ўнеслі некаторыя карэкціроўкі. У параўнанні з BMW X3 пярэднія сядзенні ўсталяваныя на 20 міліметраў ніжэй. Намінальна Х4 - пятиместный, але задні шэраг знарочыста выкананы ў форме двух крэслаў, таму зручна размясціцца змогуць толькі 4 чалавекі. Спінка задняга сядзення раскладваецца ў прапорцыі 40:20:40. Аб'ём багажніка складае 500 літраў, што на 50 літраў менш, чым у BMW X3.\nПры складзеных задніх сядзеннях памер карыснай прасторы можа дасягаць 1400 літраў.\nБездакорная зборка, аздабленне якаснымі матэрыяламі, багатае стандартнае абсталяванне і вялікі спіс опцый красамоўна кажуць аб прыналежнасці купэ-красовер Х4 да премуим-класу. У топавых камплектацыях BMW Х4 абсталяваны медыйным экранам на цэнтральнай кансолі з убудаванай службай інфармавання аб дарожнай сітуацыі ў рэжыме рэальнага часу (RTTI), консьерж-сэрвісам або функцыяй дыстанцыйнага кіравання Remote Services. Усе мадэлі забяспечаныя каляровым праекцыйным дысплеем, а за даплату - інтэлектуальнай сістэмай кіравання далёкім святлом, асістэнтам кіравання з функцыяй сачэння за разметкай, актыўным круіз-кантролем з функцыяй StopGo і сістэмай абароны ад сутыкнення з пешаходамі, якая пры неабходнасці можа затармазіць аўтамабіль.\nТэхнічныя характарыстыкі Х4 маюць на ўвазе выкарыстанне незалежнай архітэктурай падвескі (спераду двух рычажная схема, а ззаду пятирычажная). Дэмпфіроўнымі элементы падвескі былі перенастроены, у параўнанні з X3, што ў выніку дазволіла зрабіць хадавую больш жорсткай і шчыльнай ва ўгоду спартыўнай.\nДля BMW X4 прапануюцца тры бензінавых і тры дызельных рухавіка сямейства BMW EfficientDynamics магутнасцю ад 135 кВт / 184 л. с. да 230 кВт / 313 л. с., якія адказваюць патрабаванням стандарту "Еўра-6". Топавы бензінавы рухавік BMW X4 xDrive35i карыстае да 6.9 да 10.7 літраў паліва на 100 км шляху, выдаючы пры гэтым 306 л.з. і 400 Нм крутоўнага моманту. Самая сціплая бензінавая версія xDrive20i з чатырохцыліндравым 2,0-літровым маторам магутнасцю 184 л.з. (270 Нм) разганяецца да 100 км / ч за 8,1 секунды. Сярэдняе спажыванне паліва складае 7,2-7,3 літра. І яшчэ адна бензінавая версія xDrive28i з 2,0-літровай чацвёркай магутнасцю 245 л.з. (350 Нм) здольная разагнаць купэ-кросовер да 100 км / ч за 6,4 секунд.\nТопавы дызельны рухавік трохлітровы рядный шасціцыліндравы xDrive35d магутнасцю 313 л.з. (630 Нм) разганяе BMW X4 да 100 км / ч за 5,2 секунды. Працягвае дызельную лінейку версія xDrive30d з 3,0-літровым шасціцыліндравым маторам магутнасцю 258 л.з. (560 Нм). Самы сціплы дызель xDrive20d абсталёўваецца 2,0-літровым чатырохцыліндравым рухавіком магутнасцю 190 л.з. (400 Нм).\nУсе рухавікі, акрамя пачатковага дызеля, агрэгатуюцца восьмидиапазонным аўтаматам Steptronic. Для 190-моцнага турбадызеля аўтамат даступны толькі ў якасці опцыі, а стандартна усталёўваецца шасціступеньчатая механічная скрынка перадач.\nДля эканоміі паліва BMW X4 выкарыстоўвае цэлы арсенал дапаможных сістэм, у прыватнасці: Auto Start / Stop, функцыю руху накатам (у аўтамабілях з васьміступеньчатай аўтаматычнай каробкай перадач Steptronic), рэкуперацыю энергіі тармажэння, а таксама отключаемые ад электрасілкавання дапаможныя агрэгаты. Асобным радком баварцы кажуць пра свае шынах з нізкім супрацівам качэння.\nАкрамя стандартных ABS і сістэмы курсавой устойлівасці ў "базе" BMW X4 абсталёўваецца сістэмамі кантролю тармажэння ў паваротах, аўтаматычнай прасушкай тармазоў, сістэмай дапамогі пры крананні з месца, пярэднімі, бакавымі падушкамі, а таксама надзіманымі шторак бяспекі.\nВытворчасць серыйнага BMW X4 наладзілі на амерыканскім заводзе ў Спартанбурге, дзе ўжо робяць мадэлі X3, X5 і X6. Асноўнымі канкурэнтамі баварскага красовер з'яўляюцца Audi Q5, Porsche Cajun, Range Rover Evoque і Mercedes-Benz GLK.


Калі ёсць у нашым горадзе месца, якое можа ўзляцець на паветра без усялякіх выбуховых прылад, проста ад сілы нянавісці і страху, дык гэта нават не баракі Чыжа, якія знявечылі горад, а Дразды. Жыць у такім месцы можна пагадзіцца хіба што паводле прысуду, калі ад цябе нічога не залежыць. Зрэшты, хіба гэта жыццё?\nНа мінулым тыдні калегі апублікавалі поўны спіс уладальнікаў дамоў у Драздах. Прагледзела па дыяганалі - і ледзь вытрымала, каб не пачаць шкадаваць насельнікаў гэтага гета (ніхто з іх не варты жалю, ніводная істота). Прачытала ўважліва - і ледзь вытрымала, каб не пачаць злараднічаць (але мы ж з вамі добрыя, мы не злараднічаем). Нарэшце, зразумела, што Дразды - добрае месца для даследаванняў энтамолагаў або іншых спецыялістаў. Але ніяк не для насалоджаная вечаровай гарбатай на верандзе.\nЗ нядаўніх часоў самы згадваны жыхар Драздоў, які сядзіць у СІЗА КДБ, былы начальнік службы бяспекі правадыра Андрэй Уцюрын. Там жа - пакуль не ў СІЗА, а ў Драздах - жыве і старшыня КДБ Валерый Вакульчык. І вось я ўявіла сабе гэтае іх жыццё. Выходзіць, выкажам здагадку, яшчэ не арыштаваны Уцюрын, упэўнены ў заўтрашнім дні, пагоднай раніцай у сад нарваць свежага баршчэўніку да сняданку. А тут, уявім, Вакульчык з таксай ходзіць. І вось яны абменьваюцца сяброўскімі прывітаннямі, абяцаюць адзін аднаму абавязкова заскочыць у выходныя на партыю ў падкіднога дурня - пры гэтым Вакульчык ужо ведае, што не толькі ў выходныя, але сёння ўвечары Уцюрын ужо ні да каго ў госці зайсці не зможа, а партыю ў падкіднога будзе разыгрываць хіба што з суседзямі з камеры. Пры гэтым, не выключаю, і сам Уцюрын ўжо сабраў прыстойнае дасье на Вакульчыка і чакае толькі аўдыенцыі, каб таго ўтапіць. Але не паспее, таму што Вакульчык першым падмітусіўся.\nТак усе яны і жывуць, ведаючы, што калі не ўтопіш ты - утопяць цябе. Варыянтаў няма, пытанне толькі ў хуткасці. І таму сочаць адзін за адным, збіраюць кампрамат, даносяць, зневажаюць, каб першымі выкласці свой кампрамат. Але пры гэтым - вітаюцца, усміхаюцца, носяць адзін аднаму хабары і выпіваюць разам, ненавідзячы і баючыся адзін аднаго.\nКіраўнікі дзяржаўных канцэрнаў суседнічаюць з сілавікамі, якія іх саджаюць. Суседзі-сілавікі садзяць таксама адзін аднаго. Міністры і прапагандысты суседнічаюць з адстаўнымі фаварытамі, чый прыклад так і не стаў нікому навукай. А адстаўныя фаварыты, у падсуседзях з тымі, хто іх пасадзіў, смачна плююць на іх пляцы і нашэптваюць праклёны. Усё гэта нагадвае маленькае правінцыйнае пекла. Не дантава кола, вядома, а так, смуроднае балота. Яшчэ і поп сярод жыхароў - каб ужо зусім гратэскава гэтая камунальная кватэра выглядала. Напэўна, адмыслова падсялілі, каб хабары асвячаў.\nВось, да прыкладу, адна з домаўладальніц у Драздах: былая дырэктарка цырка Таццяна Бандарчук. Спачатку яе арыштавалі за хабар, але - выкруцілася і нават вярнулася ў цырк. Другі раз не саджалі, але распачалі крымінальную справу за злоўжыванне службовымі паўнамоцтвамі і выпхнулі з цырка. Гадоў пяць назад яна казала журналістам, што поле грады на пенсіі. І вось уявіце сабе гэта букалічнае пенсійнае баўленне часу - палоць градкі ў суседстве з тымі, хто цябе саджаў. Марыць, як дзеўбанеш ім па чэрапе матыкай. І ведаць, што не дзеўбанеш, - гэта і ёсць тваё асабістае пекла.\nАбо, да прыкладу, Аляксандр Бароўскі, былы старшыня «Белнафтахіму». Арыштоўваў яго сусед з Драздоў Сцяпан Сухарэнка ў траўні 2007 года. Даслоўна праз пару месяцаў, праўда, Сухарэнка зляцеў з пасады, шчодра абсыпаны абразамі і кпінамі з боку гаспадара. Вось ужо радасці ў Драздах напэўна было ў той дзень! І нічога, дом не прадаў, не з'ехаў з гэтай камунальнай кватэры, звык быць прыніжаным, як і Вадзім Зайцаў, які рушыў за ім у глухую адстаўку. Уяўляеце, як яны абодва ненавідзяць і адзін аднаго, і цяперашняга Вакульчыка? Зрэшты, неўзабаве, думаю, Вакульчык да іх далучыцца: старшыні КДБ у нас мяняюцца хутчэй, чым матацыклісты-зухі на дарогах.\nЗ іншага боку, такое дробнае смуроднае балота - выдатнае натуральнае асяроддзе для зараджэння змовы. Усе ненавідзяць адзін аднаго. Адны адседзелі, іншыя рыхтуюцца. Каты дзейсныя сядзяць задам на градцы бок аб бок з катамі адстаўнымі і таму пакрыўджанымі. Усе разумеюць, што з гэтага балота трэба было б уцякаць, ды няма куды. А некаторыя раптам пачынаюць думаць, што калі прыбраць з балота самую тлустую жабу, то атрымаецца цалкам сімпатычны ставок з прэснай вадой з блікамі сонца на чыстай вадзе, і не трэба будзе больш баяцца і ненавідзець суседзяў. Так што, калі і шукаць змову, то не ў асобных структурах - у КДБ, у міністэрстве абароны, у МУС, - а ў Драздах. Менавіта там колькасць патэнцыйных змоўшчыкаў на квадратны метр зашкальвае. Ды і схавацца ад старонніх вачэй у зарасніках баршчэўніку там прасцей, чым каля гарадавога.\nЦяпер зразумела, чаму пасля арышту Уцюрына адусюль палілася інфармацыя пра раскрыццё змовы сілавікоў. Напэўна, надакучыла Уцюрыну і парачцы ягоных калег, памiж лапатак ад палкіх поглядаў суседзяў чухаецца ды і жахі сняцца. А хтосьці возьме і параіць: трэба папа выклікаць, змову зняць. Яны і выклікалі - свайго, суседа з Драздоў. А ён, пачуўшы «змову», пайшоў ды і паведаміў, куды трэба. Таму што пільны, як і ўсе ў Драздах.


«Гэта сапраўды разьдзірае душу». Вікторыя Азаранка пра падзеі ў Беларусі\n10 верасень 2020, 15:35\nБеларуская тэнісістка Вера Лапко, 2016\nБеларуская тэнісістка Вікторыя Азаранка, якая цяпер выступае на турніры U. S. Open у Нью-Ёрку, сказала 9 верасьня амэрыканскім журналістам, што цяперашнія падзеі ў Беларусі — «вельмі складаная тэма для размовы».\n«Гэта вельмі сумна, і папраўдзе, цяжка гаварыць пра гэта. Але я спадзяюся, што ўвесь гвалт неўзабаве спыніцца, рэальна спыніцца, бо гэта сапраўды разьдзірае душу. Я нават размаўляць не магу без слёз на вачах, калі пра гэта думаю», — цытуе ранейшае выказваньне Азаранкі The New York Times.\nВікторыя Азаранка стала чэмпіёнкай турніру ў Цынцынаці\nУ сёлетнім турніры U. S. Open выступаюць або выступілі пяць тэнісістак зь Беларусі: Вікторыя Азаранка, Арына Сабаленка, Вольга Гаварцова, Вера Лапко, Аляксандра Сасновіч. Працягвае выступы Вікторыя Азаранка, якая ў паўфінале згуляе супраць Сэрэны Ўільямз.\nThe New York Times адзначае, што Вера Лапко ўдзельнічала ў пасьлявыбарчым пратэсьце ў Менску перад сваім прыездам у ЗША, а ў турніры выступіла ў бела-чырвоных колерах, каб падкрэсьліць, як сказала сама тэнісістка, «што я з народам».


Брытанскія тэрыторыі ў Індыйскім акіяне: Маўрыкій быў моцна ўзброены Вялікабрытаніяй і ЗША?\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » актуальныя » Брытанскія тэрыторыі ў Індыйскім акіяне: Маўрыкій быў моцна ўзброены Вялікабрытаніяй і ЗША?\nАпошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Урадавыя навіны • інвестыцыі • Апошнія навіны Маўрыкія • турызм • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Навіны турыстычнага провада • актуальныя • Апошнія навіны Вялікабрытаніі • Апошнія навіны ЗША\nБрытанская тэрыторыя Індыйскага акіяна (БІОТ) - гэта заморская тэрыторыя Вялікабрытаніі, размешчаная ў Індыйскім акіяне на паўдарозе паміж Танзаніяй і Інданезіяй. Маўрыкій хоча кантраляваць тэрыторыю, якую нацыя выспы Індыйскага акіяна называе "незаконнай" тэрыторыяй.\n,en Брытанская тэрыторыя Індыйскага акіяна (БІОТ) - брытанская заморская тэрыторыя Злучанага Каралеўства, размешчаная ў Індыйскім акіяне на паўдарозе паміж Танзаніяй і Інданезіяй. Маўрыкій хоча кантраляваць тэрыторыю, якую нацыя выспы Індыйскага акіяна называе "незаконнай" тэрыторыяй.\nБрытанская тэрыторыя складаецца з сямі атолаў архіпелага Чагос з больш чым 1,000 асобных астравоў - шмат вельмі маленькіх - агульнай плошчай сушы 60 квадратных кіламетраў. Самы вялікі і паўднёвы востраў - Дыега Гарсія і на ім размешчаны сумесны ваенны аб'ект Злучанага Каралеўства і ЗША.\nСуддзі Міжнароднага суда пачалі разбор аргументаў наконт кансультатыўнага меркавання, якое Генеральная Асамблея ААН запытала наконт законнасці брытанскага суверэнітэту над астравамі Чагос. На найбуйнейшым востраве Дыега Гарсія з 1970-х гадоў размяшчалася амерыканская база.\nАфіцыйныя прадстаўнікі астраўной дзяржавы Маўрыкій у Індыйскім акіяне паведамілі суддзям Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, што былая каланіяльная ўлада Вялікабрытанія паўвека таму ўзброіла сваіх лідэраў адмовай ад тэрыторыі як умовай незалежнасці, заявай, якія могуць паўплываць на стратэгічна важную армію ЗША. база.\n"Працэс дэкаланізацыі Маўрыкія застаецца незавершаным у выніку незаконнага аддзялення састаўной часткі нашай тэрыторыі напярэдадні нашай незалежнасці", - заявіў суддзям міністр абароны Маўрыкія Анеруд Югнаут.\nМаўрыкій сцвярджае, што архіпелаг Чагос быў часткай яго тэрыторыі як мінімум з 18 стагоддзя і незаконна захоплены Вялікабрытаніяй у 1965 годзе, за тры гады да атрымання востравам незалежнасці. Брытанія настойвае на сваім суверэнітэце над архіпелагам, які яна называе брытанскай тэрыторыяй у Індыйскім акіяне.\nЮгнаўт засведчыў, што падчас перамоваў аб незалежнасці тагачасны прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі Гаральд Уілсан сказаў тагачаснаму лідэру Маўрыкія Сівасагуру Рамгуламу, што "ён і яго калегі могуць вярнуцца на Маўрыкій альбо з незалежнасцю, альбо без яе, і што лепшым рашэннем для ўсіх можа стаць незалежнасць і адасобленасць (астравоў Чагос) па дамоўленасці ".\nРамгулам зразумеў словы Вільсана, "каб яны мелі характар пагрозы", сказаў Югнаўт.\nБрытанскі генеральны адвакат Роберт Бакленд апісаў справу як па сутнасці двухбаковую спрэчку аб суверэнітэце і заклікаў суд не выдаваць кансультатыўнае заключэнне.\nБакленд таксама аспрэчыў прэтэнзіі Маўрыкія наконт прымусу, спасылаючыся на Рамгулама, які пасля дамовы заявіў, што аддзел астравоў Чагос быў "пытаннем, пра які вяліся перамовы".\nВялікабрытанія заключыла дамову з ЗША ў 1966 г. аб выкарыстанні тэрыторыі ў абаронных мэтах. Злучаныя Штаты падтрымліваюць там базу для авіяцыі і караблёў і падтрымліваюць Вялікабрытанію ў юрыдычнай спрэчцы з Маўрыкіем.\nАднак Югнаўт заявіў, што пазоў ягонай краіны да Брытаніі не павінен закранаць базу.\n"Маўрыкію было ясна, што запыт на кансультатыўнае заключэнне не можа ставіць пад сумнеў наяўнасць базы на Дыега Гарсія", - сказаў ён суддзям ААН. "Маўрыкій прызнае яго існаванне і неаднаразова даваў зразумець Злучаным Штатам і адміністрацыйнай уладзе, што прымае будучыню базы".\nПа справе павінны выступіць прадстаўнікі каля 20 краін, у тым ліку ЗША, і Афрыканскага саюза.\nЧакаецца, што суддзі прымуць месяцы для вынясення сваіх кансультацыйных заключэнняў па двух пытаннях: Ці законна быў завершаны працэс дэкаланізацыі Маўрыкія ў 1968 годзе і якія наступствы міжнароднага права працягвае адміністрацыя Вялікабрытаніі, у тым ліку ў сувязі з немагчымасцю перасялення жыхароў Чагоса на астравах?\nБрытанія выселіла каля 2,000 чалавек з архіпелага Чагос у 1960-х і 1970-х, каб амерыканскія вайскоўцы маглі пабудаваць авіябазу на Дыега Гарсія. Астраўчане былі адпраўлены на Сейшэльскія астравы і Маўрыкій, і ў выніку многія былі пераселены ў Вялікабрытанію\nЧагосіяне на працягу многіх гадоў змагаліся ў брытанскіх судах за вяртанне на выспы. Невялікая група чагосаўцаў пратэставала перад судом у панядзелак з транспарантамі, у тым ліку з надпісам: "Ахвяраванне Чагоса дзеля абароны свету, але наша ўзнагарода - павольная смерць"\nІншая чагосянка, Мары Лізэбі Эліс, запісала відэа, якое было паказана суддзям. У ім яна ўспомніла, як яе забралі на лодцы са свайго роднага вострава.\n"Мы былі як жывёлы і рабы на гэтым караблі", - сказала яна. "Людзі паміралі ад смутку".\nБакленд выказаў глыбокае шкадаванне Вялікабрытаніі з нагоды таго, як былі выдалены шагосы.\nБрытанія "цалкам прымае спосаб выдалення шагосаў з архіпелага Чагос і тое, як з імі абыходзіліся пасля, было ганебна і шмат іншага", - сказаў ён.\nУ іншым артыкуле апублікавана на мацерыковай Афрыцы па гэтай знакавай справе, паведамляецца наступным чынам\nСэр Anerood Jugnauth GCSK, KCMG, міністр кантролю якасці, міністр абароны, міністр Радрыгеса, учора ў Гаазе, Нідэрланды, адкрыў вусныя слуханні ў Міжнародным судзе па просьбе вынесці кансультатыўнае заключэнне аб прававых наступствах падзелу архіпелаг Чагос з Маўрыкія ў 1965 годзе.\nУ сваім уступным слове міністр Ментар падкрэсліў, што Маўрыкій - гэта мірная і стабільная дэмакратычная дзяржава, якая падтрымлівае выдатныя адносіны з усімі дзяржавамі, якія маюць дачыненне да пытанняў, перададзеных у Суд. Аднак ён нагадаў пра ўдзел у Канстытуцыйнай канферэнцыі 1965 года ў Ланкастэр-Хаўсе, Англія, падчас якой брытанскі ўрад пагражаў прадстаўнікам Маўрыкія, што ім не будзе прадастаўлена незалежнасць, калі яны не дадуць згоды на расчляненне Маўрыкія.\nЁн падкрэсліў, што падчас канферэнцыі каланіяльны сакратар у Лондане арганізаваў некалькі невялікіх прыватных сустрэч па пытаннях абароны, на якія былі запрошаны толькі пяць прадстаўнікоў, у тым ліку сэр Сэвасагур Рамгулам.\nЁн дадаў, што тагачасны брытанскі прэм'ер-міністр Гаральд Уілсан асабіста сустрэўся з апошнім, каб пераканаць яго ў аддзяленні архіпелага Чагос ад Маўрыкія. Мэтай сустрэчы было "напалохаць яго надзеяй: спадзявацца, што ён можа атрымаць незалежнасць: спалохацца, каб не мог, калі не будзе разумна ставіцца да аддзялення архіпелага Чагос", падкрэсліў міністр.\nБольш за тое, настаўнік міністра падкрэсліў, што чыноўнікі каланіяльнай дзяржавы распрацавалі стратэгію, паводле якой прадстаўнікі Маўрыкія не мелі магчымасці ўтрымліваць архіпелаг Чагос. "Гэта была незалежнасць пры ўмове дамоўленасці аб аддзяленні альбо аб адсутнасці незалежнасці ад атрада ў любым выпадку", - адзначыў ён.\nСэр Ануруд Югнаўт заявіў, што Злучанае Каралеўства незаконна выразала архіпелаг Чагос з тэрыторыі Маўрыкія да яго далучэння да незалежнасці, з-за чаго чагосаў прымусова выселілі з дому пры поўным ігнараванні іх асноўных правоў чалавека. Урад, падкрэсліў ён, цалкам падтрымлівае права на вяртанне чагосаўцаў у родныя мясціны і пацвярджае сваю рашучасць завяршыць працэс дэкаланізацыі.\nМіністр Ментар паўтарыў, што запыт на кансультатыўнае заключэнне не мае намер неяк аспрэчваць наяўнасць ваеннай базы на Дыега-Гарсія, бо Маўрыкій таксама імкнецца да аховы навакольнага асяроддзя і быў адказным ахоўнікам іншых важных абласцей. экалагічнае значэнне на яго тэрыторыі.\nВось што размешчана на Вікіпедыі:\nМальдыўскія мараплаўцы добра ведаў астравы Чагос. У Мальдыўскіх ведах яны вядомыя як Флхавахі or Холхавай (апошняя назва на бліжэйшых Паўднёвых Мальдывах). Згодна з вуснай традыцыі паўднёвага Мальдыва, гандляры і рыбакі часам губляліся ў моры і траплялі на мель на адным з астравоў Чагос. У рэшце рэшт іх выратавалі і вярнулі дадому. Аднак гэтыя астравы былі ацэнены як занадта далёкія ад месца пражывання Мальдыўская карона каб іх пастаянна пасяліць. Такім чынам, на працягу многіх стагоддзяў паўночныя суседзі ігнаравалі Чагос.\nАстравы Архіпелаг Чагос былі намечаны Васка да Гама у пачатку ХVІ ст., затым прэтэндавала ў ХVІІІ ст. Францыяй на валоданне Маўрыкій. Упершыню іх пасялілі афрыканскія рабы і індыйскія падрадчыкі, якіх прывезлі франка-маўрыкійцы для знаходжання какосавых плантацый. У 1810 г. Маўрыкій быў захоплены Злучаным Каралеўствам, і Францыя саступіла тэрыторыю ў Парыжскі дагавор.\nУ 1965 г. Злучанае Каралеўства падзяліла архіпелаг Чагос з Маўрыкій і выспы Альдабра, Фаркхар і Дэрошы (Des Roches) ад ст Seychelles сфармаваць Брытанскую тэрыторыю ў Індыйскім акіяне. Мэта складалася ў тым, каб дазволіць будаўніцтва ваенных аб'ектаў на ўзаемнай выгадзе для Вялікабрытаніі і ЗША. Астравы былі афіцыйна заснаваны як заморская тэрыторыя Злучанага Каралеўства 8 лістапада 1965 года. 23 чэрвеня 1976 г. Алдабра, Фарквар і Дэрош былі вернутыя ў Seychelles у выніку яе незалежнасці. Пасля BIOT складаўся толькі з шасці асноўных астраўных груп, якія складаліся з Архіпелаг Чагос.\nУ 1990 г. быў разгорнуты першы сцяг BIOT. Гэты сцяг, які таксама змяшчае дзяржаўны сцяг Злучанага Каралеўства, мае выявы Індыйскага акіяна, дзе размешчаны астравы, у выглядзе белых і сініх хвалістых ліній, а таксама пальмы, якая ўзвышаецца над брытанскай кронай.


16:29 13.07.2015 (абноўлена 17:24 13.07.2015)\nЗа тры фестывальныя дні быў састаўлены толькі адзін адміністрацыйны пратакол.\nМІНСК, 13 ліп — Sputnik. На фестывалі прысутнічала каля 2000 чалавек, ахову грамадскага парадку ажыццяўлялі супрацоўнікі Чавускага РАУС і АМАП УУС, паведамляецца на афіцыным сайце ўпраўлення ўнутраных спраў Магілёўскага аблвыканкама.\n"За час правядзення фестывалю рок-музыкі складзены адзін адміністрацыйны пратакол — у дачыненні да непрацуючага жыхара г. Мінска, 1983 г.н., па арт. 17.3 ч. 1 КаАП Рэспублікі Беларусь (распіццё алкагольных, слабаалкагольных напояў ці піва ў грамадскім месцы або з'яўленне ў грамадскім месцы або на працы ў стане ап'янення)", — паведамляе Магілёўскі аблвыканкам.\nПадчас правядзення фестывалю "ДнеПроРок" супрацоўнікі аховы і міліцыі ставіліся да наведвальнікаў дэмакратычна — ветліва і з паразуменнем. Моцна выпіўшых на фестываль не пускалі, каб забяспечыць нармальны адпачынак другім наведвальнікам.\nВялікі трохдзённы міжнародны фестываль "ДнеПроРок" упершыню праходзіў у Магілёўскай вобласці Чавускага раёна. У фестывалі ўзяло ўдзел каля 30 калектываў з Беларусі, Расіі і Украіны.\nАктыўны адпачынак, Грамадства, Фестываль, Стыль жыцця, "ДнеПроРок", Магілёўскі аблвыканкам, Чавускі раён, Магілёўская вобласць, Беларусь, Еўропа


Будзьма беларусамі! » Бясплатныя візы на Вайцюшкевіча і Някляева да 23 лютага\n08.02.2017 | Афіша Музыка\nБясплатныя візы на Вайцюшкевіча і Някляева да 23 лютага\nБольш як на тыдзень працягнуты тэрмін падачы дакументаў на бясплатныя візы на юбілейны канцэрт Змітра Вайцюшкевіча, Уладзіміра Някляева і WZ–Orkiestra ў Вільні. Выступ з праграмай «Нашы каханыя» мае адбыцца ў Польскім доме.\nУдакладнённы тэрмін – да 23 лютага ўключна – мае дачыненне да падачы ў амбасадзе Літвы ў Мінску і ў візавых цэнтрах па ўсёй краіне: Мінску, Брэсце, Гродна, Магілёве, Гомелі, Пінску, Баранавічах, Лідзе. Падача ў візавых цэнтрах платная, каштуе 20 еўра.\n– Мы ўдзячныя МЗС Літвы за візавую патрымку канцэрта. Дадатковы тыдзень быў папярэдне ўзгоднены у якасці рэзервовага на выпадак, калі частка гледачоў не паспее падаць да 15 лютага. Зараз мы бачым неабходнасць ім скарыстацца, – адзначае арганізатар канцэрта Алена Бутурля.\nСупольны канцэрт Вайцюшкевіча, Някляева і WZ-Orkiestra прысвечаны 10-гадоваму юбілею творчага супрацоўніцтва, якое пачалося з альбома «Танга з ружай», выдадзенага напрыканцы 2006 года. У праграме песні і вершы – лепшае, новае і нечаканае.\nКвіткі на канцэрт каштуюць ад 31,5 да 47,5 рублёў. Апошняя частка квіткоў толькі ў «Тэатральнай касе» (Мінск, вул. Калініна 5, працоўныя дні з 10.00 да 19.00). Даведка: (017) 395 05 65, (033) 6 5555 96. Пакрокавая інструкцыя па візах – http://www.zagranicy.lt/vizy-oformlenie.


Культура - Музейная прастора сярод кніг\nБарыс Цітовіч робіць адбіткі афортаў.\nСвае работы дэманструе ўкраінец Юрый Храпай.\nФаліянт Карана, які можна яшчэ і слухаць.\nІ, варта адзначыць, прыязджаюць не дарэмна! Так, на адным са стэндаў увагу карэспандэнта “К” прыцягнулі кнігі ў скураным пераплёце. Як аказалася — ідэнтычныя арыгіналам копіі рукапісных помнікаў усходнеславянскай літаратуры. Праект ажыццяўляе юрыст па адукацыі з Украіны Юрый Храпай — вялікі аматар старажытнай пісьмовай спадчыны Кіеўскай Русі і Вялікага Княства Літоўскага. Стваральнік рукапіснай майстэрні ўжо чвэрць стагоддзя займаецца каліграфіяй. А адной з ягоных першых работ стала ўзнаўленне старонкі рукапісу “Слова пра паход Ігаравы” на сапраўднай бяросце.\nПа словах спадара Юрыя, ягоная юрыдычная адукацыя адбіваецца і на кніжнай дзейнасці. Так, дасягненнямі перапісчыка з’яўляюцца “Руская праўда”, на ўзнаўленне якой пайшло тры гады, а таксама Статут Вялікага Княства Літоўскага 1529 года, напісаны скорапісам. Пры гэтым копіі пішуцца дакладнымі аналагамі старадаўніх чарніл, выкарыстоўваецца папера ручной работы, якую цяжка адрозніць ад аўтэнтычнай. Мініяцюры ж Юрый Храпай робіць яечнай тэмперай — тэхналогіяй, што выкарыстоўвалася стагоддзі таму. Да слова, перапісчык з Украіны гатовы да супрацоўніцтва з беларускімі музеямі, а таму справа за апошнімі.\nСтэнд з турэцкай кніжнай прадукцыяй заваблівае гасцей выстаўкі смачным лукумам, але не толькі. Маюцца ў гэтага экспанента і свае кніжныя ноу-хау. Да прыкладу, выданне Карана на арабскай, якое можна чытаць, а дакладней — слухаць… адмысловай ручкай. Прыстасаванне агучвае той радок, да якога дакранаецца ручка. Пры гэтым можна яшчэ выбіраць і мову агучвання свяшчэнных для мусульман тэкстаў.\nНельга не закрануць і калякніжныя цікавосткі. Да прыкладу, на другім паверсе БелЭКСПА была створана сапраўдная музейная прастора. Так, у рамках праекта “У пошуках страчанага” можна паглядзець старыя паштоўкі, прысвечаныя гарадам, мястэчкам, розным мясцінам нашай краіны, — з калекцыі Уладзіміра Ліхадзедава. А дзякуючы Барысу Цітовічу, мастаку і стваральніку мемарыяла Першай сусветнай вайны ў Вілейскім раёне, кожны можа ўбачыць і працэс друку афортаў. Між іншым, побач з друкарскім станком размясцілася і экспазіцыя будучага вілейскага Музея Першай сусветнай з арыгінальнымі артэфактамі.


30 студзень 2015, 11:40\nПадчас учорашняй прэсавай канфэрэнцыі Аляксандар Лукашэнка, гаворачы пра стан беларускай эканомікі, заявіў, што мае «цьвёрдыя дамоўленасьці з прэзыдэнтам і прэм’ер-міністрам Расеі»: маўляў, калі будзе вельмі цяжка, то Масква падставіць плячо.\nСёньня міністар фінансаў Расейскай Фэдэрацыі Антон Сілуанаў у інтэрвію амэрыканскай тэлекампаніі CNBC сказаў, што ў выпадку неабходнасьці магчымасьць фінансавай дапамогі Беларусі будзе разглядацца. Але ўдакладніў, што дзеля гэтага запатрабуюцца важкія прычыны:\n«У выпадку крайняй неабходнасьці мы гатовыя разгледзець іх просьбу аб дапамозе», — заявіў Сілуанаў, дадаўшы, што эканоміка Беларусі шчыльна ўвязаная з расейскай.\nПа словах чыноўніка, разам зь беларускімі калегамі экспэрты ведамства вывучаюць сытуацыю, якая цяпер складаецца на ўсясьветных рынках: «Мы аналізуем усе фактары, якія аказваюць уплыў на эканамічную сытуацыю ў абедзьвюх краінах — у прыватнасьці, санкцыі і падзеньне цэнаў на нафту. Такія перамовы сапраўды вядуцца».\nЦыганкоў: Рэформ ня будзе, а вінаваты ў гэтым народ\nМарголін: Замежныя візыты Лукашэнкі ня маюць плёну


Капітанская дачка/X. Аблога горада — Вікікрыніцы\nКапітанская дачка/X. Аблога горада\n← IX. Разлука Раздзел X. Аблога горада\nПераклад: Кузьма Чорны XI. Мяцежная слабада →\n"Заняв луга и горы,\nИ в нем перуны скрыв, в нощи привесть под град."\nНабліжаючыся да Орэнбурга, убачылі мы натоўп калоднікаў з абрытымі галовамі, з тварамі, знявечанымі клешчамі ката. Яны працавалі каля ўмацаванняў, пад наглядам гарнізонных інвалідаў. Некаторыя вывозілі на каламажках смецце, якім быў завалены роў; другія рыдлёўкамі капалі зямлю; на вале муляры цягалі цэглу і правілі гарадскую сцяну. Каля варот вартавыя спынілі нас і патрабавалі нашы пашпарты. Як толькі сержант пачуў, што я еду з Белагорскай крэпасці, дык і павёў мяне проста ў дом генерала.\nЯ застаў яго ў садзе. Ён аглядаў яблыні, аголеныя дыханнем восені, і, з дапамогаю садоўніка, беражна іх ухутваў цёплай саломай. На твары яго быў спакой, здароўе і добрадушнасць. Ён мне ўзрадваўся і пачаў распытваць пра жахлівыя падзеі, якім я быў сведка. Я расказаў яму ўсё. Стары слухаў мяне з увагаю і між тым адразаў сухое голле.\n— Бедны Міронаў! — сказаў ён, калі кончыў я сваю сумную аповесць. — Шкода яго: добры быў афіцэр. I мадам Міронаў добрая была дама, і як умела грыбы саліць! А што Маша, капітанская дачка? — Я адказаў, што яна засталася ў крэпасці на руках у пападдзі.\n— Ай, ай, ай! — заўважыў генерал. — Гэта дрэнна, вельмі дрэнна. На дысцыпліну разбойнікаў ніяк нельга спакласціся. Што будзе з беднай дзяўчынкаю? — Я адказаў, што да Белагорскай крэпасці недалёка і што напэўна яго прэвасхадзіцельства не затрымаецца выслаць войска для вызвалення бедных яе жыхароў. Генерал паківаў галавою з выглядам недаверлівасці.\n— Паглядзім, паглядзім, — сказаў ён. — Пра гэта мы яшчэ паспеем пагаварыць. Прашу да мяне зайсці на кубак чаю: сягоння ў мяне будзе ваенны совет. Ты можаш нам даць пэўныя весткі пра нягодніка Пугачова і пра яго войска. Зараз пакуль ідзі адпачні.\nЯ пайшоў на кватэру, мне адведзеную, дзе Савельіч ужо гаспадарнічаў, і з нецярплівасцю пачаў чакаць прызначанага часу. Чытач лёгка сабе ўявіць, што я не прамінуў з'явіцца на совет, які павінен быў мець такі ўплыў на лес мой. У прызначаны час я ўжо быў у генерала.\nЯ застаў у яго аднаго з гарадскіх чыноўнікаў, помніцца, дырэктара тамажні, тоўстага і румянага старога ў глазетавым жупане. Ён пачаў распытваць мяне пра лёс Івана Кузьміча, якога называў кумам, і часта перапыняў маю гутарку дадатковымі пытаннямі і павучальнымі заўвагамі, якія, калі і не выкрывалі ў ім чалавека дасведчанага ў ваеннай справе, дык прынамсі паказвалі кемлівасць і прыродны розум. Між тым сабраліся і іншыя запрошаныя. Калі ўсе ўселіся і ўсім разнеслі па кубачку чаю, генерал выклаў вельмі ясна і шырока, у чым была справа:\n— Цяпер, панове, — казаў ён далей, — належыць вырашыць, як нам дзейнічаць супроць мяцежнікаў: наступленнем ці абаронаю? Кожны з гэных спосабаў мае сваю выгоду і невыгоду. Дзеянне наступленнем мае больш надзеі на хутчэйшае знішчэнне непрыяцеля; дзеянне абаронаю больш пэўна і бяспечнае... Значыцца пачнем збіраць галасы паводле законнага парадку, гэта значыць, пачынаючы з малодшых па чыну. П. прапаршчык! — казаў ён далей, звяртаючыся да мяне. — Будзьце ласкавы выказаць нам вашу думку.\nЯ ўстаў і, у кароткіх словах апісаўшы спярша Пугачова і шайку яго, сказаў сцвярджаючы, што самазванцу спосабу не было ўстояць супроць правільнай зброі.\nДумка мая была прынята чыноўнікамі з яўнаю непрыхільнасцю. Яны бачылі ў ёй безгаловасць і дзёрзкасць маладога чалавека. Узнялося нараканне, і я пачуў выразна слова: блазнюк, вымаўленае некім упоўголас. Генерал звярнуўся да мяне і сказаў з усмешкаю:\n— П. прапаршчык! Першыя галасы на ваенных советах падаюцца звычайна ў карысць наступлення: гэта законны парадак. Цяпер пачнем весці далей збіранне галасоў. П. калежскі советнік! Скажыце нам вашу думку!\nСтарычок у глазетавым жупане спешна дапіў трэці свой кубак, значна разбаўлены ромам, і адказаў генералу:\n— Я думаю, ваша прэвасхадзіцельства, што не трэба дзейнічаць ні наступленнем ні абаронаю.\n— Як-жа так, пан калежскі советнік? — запярэчыў здзіўлены генерал. — Другіх спосабаў тактыка не ўяўляе: абарона або наступленне...\n— Ваша прэвасхадзіцельства, дзейнічайце подкупам.\n— Э-хе-хе! думка ваша вельмі трапная. Подкупы тактыкаю дапускаюцца, і мы скарыстаем вашу параду. Можна будзе абяцаць за галаву нягодніка... рублёў семдзесят або нават сто... з сакрэтнай сумы...\n— І тады, — перапыніў дырэктар тамажні, — будзь я кіргізскі баран, а не калежскі советнік, калі гэтыя зладзеі не выдадуць нам свайго атамана, скованага па руках і па нагах.\n— Мы яшчэ пра гэта падумаем і пагаворым, — адказаў генерал. — Аднак належыць ва ўсякім выпадку распачаць і ваенныя захады. Панове, падайце галасы вашы паводле законнага парадку.\nУсе думкі аказаліся адваротнымі маёй. Усе чыноўнікі гаварылі пра ненадзейнасць войск, пра няпэўнасць удачы, пра асцярожнасць і да таго падобнае. Усе думалі, што больш разумным будзе заставацца пад прыкрыццем гармат за моцнай каменнай сцяною, як на адкрытым полі выспрабоўваць шчасце зброі. Нарэшце генерал, выслухаўшы думкі ўсіх, вытрас попел з люлькі і сказаў наступную прамову:\n— Гасудары мае! павінен я вам абвясціць, што з майго боку я цалкам з думкаю пана прапаршчыка згодзен: бо думка гэта пабудавана на ўсіх правілах разважнай тактыкі, якая заусёды амаль наступленню перад абаронаю аддае перавагу.\nТут ён спыніўся і стаў набіваць сваю люльку. Гонар мой быў на сваім месцы. Я горда паглядзеў на чыноўнікаў, якія між сабою перашэптваліся з выглядам назадаволенасці і непакою.\n— Але, гасудары мае, — казаў ён далей, выпусціўшы, разам з глыбокім уздыхам, густы струмень табачнага дыму, — я не магу ўзяць на сябе такую вялікую адказнасць, калі справа ідзе аб бяспецы давераных мне правінцый яе імператарскай вялікасцю, усеміласцівейшай маёю гасударыняй. Ітак, я згаджаюся з большасцю галасоў, якая вырашыла, што за ўсё разважней і бяспечней унутры горада чакаць аблогі, а напады непрыяцеля сілаю артылерыі і (калі будзе магчымым) вылазкамі адбіваць.\nЧыноўнікі ў сваю чаргу кпліва паглядзелі на мяне. Совет разышоўся. Я не мог не шкадаваць аб слабасці шаноўнага воіна, які, насуперак уласнаму пераконанню, вырашыў рабіць па думцы людзей недасведчаных і неспрактыкаваных.\nПраз некалькі дзён пасля гэтага славутага совета даведаліся мы, што Пугачоў, пэўны свайму абяцанню, набліжаўся да Орэнбурга. Я ўбачыў войска мяцежнікаў з вышыні гарадской сцяны. Мне здалося, што лік іх у дзесяць разоў павялічыўся з часу апошняга прыступу, якому быў я сведкай. Пры іх была і артылерыя, узятая Пугачовым у малых крэпасцях, ужо ім пераможаных. Успомніўшы пастанову совета, я прадбачыў доўгачасовае зняволенне ў сценах орэнбургскіх і ледзь не плакаў ад злосці.\nНе стану апісваць орэнбургскую аблогу, якая належыць гісторыі, а не сямейным запіскам. Скажу каротка, што гэтая аблога па неасцярожнасці мясцовага начальства была згубнаю для жыхароў, якія прынялі голад і ўсякае ліха. Лёгка можна сабе ўявіць, што жыццё ў Орэнбургу было самае нясцерпнае. Усе з сумам чакалі вырашэння свайго лесу, усе вохалі ад дарагоўлі, якая сапраўды была жудасная. Жыхары прывыклі да ядраў, якія заляталі на іх двары: нават прыступы Пугачова ўжо не закраналі агульнай цікаўлівасці. Я паміраў з нуды. Час ішоў. Лістоў з Белагорскай крэпасці я не атрымліваў. Усе дарогі былі адрэзаны. Разлука з Мар'яй Іванаўнай рабілася нясцерпнай. Невядомасць пра яе лёс мяне мучыла. Адзіная забаўка мая была ў наезніцтве. З ласкі Пугачова, я меў добрага каня, з якім дзяліўся беднай ядою, і на якім штодня выязджаў за горад перастрэльвацца з Пугачоўскімі наезнікамі. У гэтых перастрэлках перавага была звычайна на баку ліхадзеяў, сытых, п'яных і добраконных. Худая гарадавая конніца не магла іх адолець. Часам выходзіла ў поле і наша галодная пяхота; але глыбокі снег перашкаджаў ёй дзейнічаць удала супроць рассыпаных наезнікаў. Артылерыя марна грымела з вышыні вала, а ў полі грузла і не рухалася з прычыны змардаванасці коней. Гэткія былі нашы ваенныя дзеянні! І вось што орэнбургскія чыноўнікі называлі асцярожнасцю і разважнацю!\nАднойчы калі ўдалося нам неяк размесці і прагнаць даволі густы натоўп, наехаў я на казака, які адстаў ад сваіх таварышаў; я гатоў быў ужо ўдарыць яго сваёй турэцкай шабляю, як раптам ён зняў шапку і закрычаў:\n— Добры дзень, Пётр Андрэіч! Як вас бог мілуе?\nЯ глянуў і пазнаў нашага ўрадніка. Я вельмі яму ўзрадваўся.\n— Добры дзень, Максімыч, — сказаў я яму. — Ці даўно з Белагорскай?\n— Нядаўна, бацюхна Пётр Андрэіч; толькі ўчора вярнуўся. У мяне ёсць да вас пісямко.\n— Дзе-ж яно? — ускрыкнуў я, увесь так і ўзгарэўшыся.\n—Са мной, — адказаў Максіміч, паклаўшы руку за пазуху. — Я абяцаўся Палашы ўжо як-небудзь да вас даставіць. — Тут ён падаў мне складзеную паперку і зараз-жа памчаў прэч. Я разгарнуў яе і з дрыготкай прачытаў наступныя радкі:\n"Бог захацеў пазбавіць мяне раптам бацькі і маткі: не маю на зямлі ні радні, ні заступнікаў. Зварачаюся да вас, ведаючы, што вы заўсёды зычылі мне дабра і што вы ўсякаму чалавеку гатовы дапамагчы. Малю бога, каб гэты ліст як-небудзь да вас дайшоў! Максімыч абяцаў вам яго даставіць. Палаша чула таксама ад Максімыча, што вас ён часта здалёк бачыць на вылазках і што вы зусім сябе не беражэце і не думаеце пра тых, якія за вас са слязмі бога моляць. Я доўга была хворая, а калі ачуняла, Аляксей Іванавіч, які камандуе ў нас на месцы нябожчыка бацюхны, прымусіў айца Герасіма выдаць мяне яму, запудзіўшы Пугачовым. Я жыву ў нашым доме пад вартаю. Аляксей Іванавіч прымушае мяне выйсці за яго замуж. Ён кажа, што выратаваў мне жыццё, таму што стаіў абман Акуліны Памфілаўны, якая сказала ліхадзеям, быццам я яе пляменніца. А мне лягчэй было-б памерці, як зрабіцца жонкаю такога чалавека, як Аляксей Іванавіч. Ён абыходзіцца са мною вельмі люта і пагражае, калі не абдумаюся і не згаджуся, дык прывязе мяне ў лагер да ліхадзея, і з вамі моў тое-ж будзе, што з Лізаветай Харловай. Я прасіла Аляксея Іванавіча даць мне падумаць. Ён згадзіўся чакаць яшчэ тры дні; а калі праз тры дні за яго не выйду, дык ужо ніякай літасці не будзе. Бацюхна Пётр Андрэіч! вы адзін у мяне абаронца; заступіцеся за мяне, бедную. Упрасіце генерала і ўсіх камандзіраў прыслаць да нас хутчэй сікурсу, ды прыязджайце самі, калі можаце. Застаюся вам пакорная бедная сірата\nПрачытаўшы гэты ліст, я ледзь не звар'яцеў. Я пусціўся ў горад, без літасці прышпорваючы беднага майго каня. Дарогаю прыдумваў я і тое, і другое для вызвалення беднай дзяўчыны і нічога не мог выдумаць. Прыскакаўшы ў горад, я адправіўся проста да генерала і кулём да яго ўбег.\nГенерал хадзіў узад і ўперад па пакоі, курачы сваю пенковую люльку. Убачыўшы мяне, ён спыніўся. Напэўна, выгляд мой здзівіў яго; ён клапатліва запытаўся аб прычыне майго спешнага прыходу.\n— Ваша прэвасхадзіцельства, — сказаў я яму, — зварачаюся да вас, як да бацькі роднага; богам прашу, не адмоўце мне ў маёй просьбе; справа аб шчасці ўсяго майго жыцця.\n— Што такое, бацюхна? — спытаўся здзіўлены старык. — Што я магу для цябе зрабіць? Кажы.\n— Ваша прэвасхадзіцельства, загадайце ўзяць мне роту салдат і поўсотні казакаў і пусціце мяне ачысціць Белагорскую крэпасць.\nГенерал глядзёў на мяне пільна, думаючы, напэўна, што я звар'яцеў (у чым амаль і не памыляўся).\n— Як гэта? Ачысціць Белагорскую крэпасць? — сказаў ён нарэшце.\n— Ручаюся вам за поспех, — адказаў я з жарам. — Толькі адпусціце мяне.\n— Не, малады чалавек, — сказаў ён, ківаючы галавой. — На такой вялікай адлегласці непрыяцелю лёгка будзе адрэзаць вас ад камунікацыі з галоўным стратэгічным пунктам і атрымаць над вамі поўную перамогу. Адрэзаная камунікацыя...\nЯ спалохаўся, убачыўшы яго рынутага ў ваенныя разважанні, і спяшаўся яго перапыніць.\n— Дачка капітана Міронава, — сказаў я яму, — піша да мяне ліст; яна просіць дапамогі; Швабрын прымушае яе выйсці за яго замуж.\n— Няўжо? О, гэты Швабрын вялікі Schelm, і калі трапіць да мяне ў рукі, дык я загадаю яго судзіць у 24 гадзіны, і мы расстраляем яго на парапеце крэпасці! Але пакуль трэба мець цярпенне...\n— Мець цярпенне! — ускрыкнуў я без памяці, — А ён між тым ажэніцца на Мар'і Іванаўне.\n— О! — сказаў на гэта генерал. — Гэта яшчэ не бяда: лепш ёй быць пакуль жонкаю Швабрына; ён цяпер можа зрабіць ёй пратэкцыю; а калі яго расстраляем, тады, бог дасць, знойдуцца ёй і жанішкі. Прыгожанькія ўдовачкі ў дзеўках не сядзяць; гэта значыць, хацеў я сказаць, што ўдовачка хутчэй знойдзе сабе мужа, як дзяўчына.\n— Хутчэй згаджуся памерці, — сказаў я ў шаленстве, — як пераступіць яе Швабрыну!\n— Ба, ба, ба, ба! — сказаў старык. — Цяпер разумею: ты, відаць, у Мар'ю Іванаўну закаханы. О, справа іншая! Бедны хлапчына! Але ўсё-ж я ніяк не магу даць табе роту салдат і поўсотні казакоў. Гэта экспедыцыя была-б неразумная - я не магу ўзяць яе на сваю адказнасць!\nЯ панурыў галаву; роспач мяне апанавала. Раптам думка мільгнула ў галаве маёй: у чым яна складалася, чытач убачыць з наступнага раздзелу, як кажуць старыя раманісты.\n↑ Раскат – памост для ўстаноўкі гарматы\n↑ Перуны – удары грому – у дадзеным выпадку гарматы\n↑ Глазет – гатунак парчы з вытканымі на ёй залатымі і срэбнымі ўзорамі\n↑ Калежскі советнік – цывільны чын, які адпавядае чыну палкоўніка\n↑ Лізавета Харлова – дачка каменданта Тацішчаўскай крэпасці і жонка каменданта Ніжнеазёрнай крэпасці. Абедзве крэпасці былі ўзяты Пугачовым; бацька, маці і муж Харловай пакараны смерцю, а сама Харлова, якая адзначалася надзвычайнай прыгожасцю, зроблена наложніцай Пугачова, і праз некаторы час таксама забіта\n↑ Камунікацыя – зносіны\n↑ Schelm(ням.) – шэльма\n↑ Парапет – каменная або земляная сценка крэпасці\nУзята з "https://be.wikisource.org/w/index.php?title=Капітанская_дачка/X._Аблога_горада&oldid=26890"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:37, 1 ліпеня 2018.


DELLA™ Грузаперавозкі з Украіны ў Іспанію (знайсці спадарожны транспарт для перавозкі грузаў Украіна - Іспанія)\n29.01–29.03 Свабодны і спадарожны транспарт. Грузаперавозкі Украіна — Іспанія\nЧарнаўцы (UA) — Мадрыд (ES) ~ 3414 км тэнт 0,8 т 22 м³\nзмян. 29.01 19:17\nпам. 22.12 19:56\nЧарнаўцы (UA) — Мадрыд (ES), Барселона (ES) тэнт 0,8 т 22 м³\nпам. 29.12 21:29\nКіеў (UA), Луцк (UA), Жытомір (UA) — Мадрыд (ES) тэнт 22 т 90 м³\nпам. 27.01 10:37\nКіеў (UA), Харкаў (UA), Адэса (UA) — Памплона (ES) тэнт 22 т 90 м³\nпам. 08.01 11:16\nЛьвоў (UA), Кіеў (UA) — Мадрыд (ES) рэфрыжэратар 22 т 86 м³\nзмян. 29.01 18:01\nКіеў (UA), Харкаў (UA), Адэса (UA) — Іспанія (ES) тэнт 1,2 т 20 м³\nCMR, T1, EKMT, растэнтовка, пнеўмаход, кольк. палет: 8, рамяні (даўж=4,2м шыр=2,1м выш=2,2м)\nпам. 24.11 08:24\nУжгарад (UA), Кіеў (UA), Днипро (UA) — Іспанія (ES) суцэльнамет. 1,3 т 13 м³\nCMR, T1, EKMT, задняя, кольк. палет: 5, рамяні (даўж=4,2м шыр=1,6м выш=1,8м)\nпам. 06.02 09:27\nпам. 06.09 23:35\nКіеў (UA) — Мадрыд (ES) ~ 3681 км тэнт 22 т 96 м³\nCMR, TIR, ADR, EKMT, растэнтовка, пагрузка ў любым горадзе рэгіёну ПДВ\nзмян. 29.01 16:07\nпам. 31.12 15:47\nКіеў (UA) — Барселона (ES) ~ 3116 км тэнт 22 т 96 м³\nпам. 31.12 15:46\nКіеў (UA) — Валенсія (ES) ~ 3455 км тэнт 22 т 96 м³\nкольк. машын: 3 CMR, TIR, ADR, EKMT, растэнтовка, пагрузка ў любым горадзе рэгіёну ПДВ\nпам. 31.12 15:45\nРоўна (UA), Кіеў (UA) — Барселона (ES), Мадрыд (ES), Валенсія (ES) тэнт 22 т 88 м³\nпам. 16.01 12:13\nКіеўская вобл. (UA) — Еўропа (EU) суцэльнамет. 1 т\nTIR, без дагруза (асобнае аўто) (даўж=4м шыр=1,8м выш=2м)\nзмян. 29.01 14:37\nпам. 28.01 15:41\nЛьвоў (UA), Луцк (UA) — Еўропа (EU) суцэльнамет. 1 т\nTIR, без дагруза (асобнае аўто) (даўж=4,65м шыр=1,7м выш=1,85м)\nпам. 29.01 14:33\nАдэса (UA) — Еўропа (EU) тэнт 3,5 т 30 м³\nTIR, без дагруза (асобнае аўто) (даўж=5,3м шыр=2,3м выш=2,5м)\nпам. 29.01 14:31\nКіеўская вобл. (UA) — Еўропа (EU) тэнт 3,5 т 38 м³\nTIR, без дагруза (асобнае аўто) (даўж=6,2м шыр=2,5м выш=2,5м)\nДнипро (UA), Палтава (UA) — Іспанія (ES) тэнт 22 т 103 м³\nзмян. 29.01 14:12\nпам. 25.01 12:55\nХаркаў (UA), Сумы (UA), Палтава (UA) — Іспанія (ES) тэнт 20 т 103 м³\nпам. 22.01 11:38\nХаркаў (UA), Палтава (UA), Днипро (UA) — Іспанія (ES) тэнт 22 т 103 м³\nХаркаў (UA) — Іспанія (ES) тэнт 20 т 103 м³\nпам. 27.01 13:48\nКіеў (UA), Белая Царква (UA), Чаркасы (UA) — Іспанія (ES) рэфрыжэратар 20 т 86 м³\nпам. 21.01 10:42\nКіеўская вобл. (UA) — Іспанія (ES) рэфрыжэратар 22 т 92 м³\nпам. 25.01 11:44\nЗахад Украіны (UA), Цэнтр Украіны (UA) — Барселона (ES) рэфрыжэратар 5 т 25 м³\nCMR, TIR, ADR: 1-9 (даўж=4,97м шыр=2,3м выш=2,15м)\nзмян. 29.01 13:41\nпам. 03.01 18:31\nРаздзел «Спадарожны транспарт / Транспарт для грузаперавозкі Украіна — Іспанія». Кампанія DELLA™ Грузаперавозкі заснавана ў лютым 1995 года. Наша місія — зручны і якасны інфармацыйны сэрвіс у сферы аўтамабільных грузаперавозак Беларусь — Беларусь і міжнародных грузаперавозак. Наш галоўны прыярытэт — актуальнасць інфармацыі. Дзякуем за цікавасць да нашага сэрвісу, заўсёды рады быць карыснымі для Вас!


Кітайская фабрыка і пастаўшчыкі сістэм аўтаматычных маркіровак трубкі | Кан Вайшы медыцынскі інструмент\nАўтаматычная сістэма маркіроўкі труб выкарыстоўваецца ў асноўным у пунктах збору крыві, такіх як палаты бальніцы, амбулаторыі або фізічныя агляды. Гэта аўтаматызаваная сістэма збору пробаў крыві, якая аб'ядноўвае чэргі, інтэлектуальны выбар трубак, друк этыкетак, клей і раздачу.\nАўтаматычная сістэма маркіроўкі труб выкарыстоўваецца ў асноўным у пунктах збору крыві, такіх як палаты бальніцы, амбулаторыі або фізічныя агляды. Гэта аўтаматызаваная сістэма збору пробаў крыві, якая аб'ядноўвае чэргі, інтэлектуальны выбар трубак, друк этыкетак, клей і раздачу. Сістэма і бальнічная сетка LIS / HIS, чытанне медыцынскай карткі пацыента, аўтаматычнае атрыманне інфармацыі пра пацыентаў і прадметы тэсціравання, аўтаматычны выбар прабіркі розных колераў і тэхнічных характарыстык, раздрукоўка інфармацыі пра пацыентаў і тэставанне, аўтаматычнае абклейванне прабіркі, забеспячэнне медыцынскага парадку, пацыента інфармацыя, збор крыві і змесціва ўзору цалкам паслядоўныя і бяспечныя.\nІнтэлектуальная сістэма кіравання зборам крыві складаецца з чатырох частак:\nСістэма чэргі і нумарацыя, аўтаматычная сістэма маркіроўкі прабіркі, сістэма транспарціроўкі прабірак і аўтаматычная сістэма сартавання прабіркі.\nКожная падсістэма мае функцыю выкарыстання асобна або ў спалучэнні. Сістэма выкарыстоўваецца ў асноўным у амбулаторна-паліклінічных установах, бальніцах медыцынскага агляду і іншых месцах збору крыві.\n1. Пацыенты выстройваюцца ў шэраг, каб патэлефанаваць на нумар.\n2. Пацыент чакае званка\n3. Медсястра заклікае пацыента падысці да акна, каб узяць кроў для ідэнтыфікацыі.\n4. Сістэма аўтаматычнага маркіравання прабіркі ажыццяўляе ўзяцце, друк, склейванне, агляд, разгрузку і непасрэдна выкарыстоўваецца медсястрамі для збору крыві.\n5. Медсястра кладзе сабраную прабірку крыві на канвеер і пераносіць яе ў прабірку аўтаматычнай сістэмы сартавання.\n6. Сістэма аўтаматычнага сартавання прабіркі аўтаматычна сартуецца ў адпаведнасці з усталяванымі прабіркамі і аўтаматычна дастаўляецца ў кожны кабінет інспекцыі.\n1. Модульная канструкцыя чатырох падсістэм інтэлектуальнай сістэмы кіравання зборам крыві, кожная падсістэма можа складацца альбо выкарыстоўвацца асобна.\n2. Акно збору крыві абсталявана аўтаматычнай маркіроўкай незалежнай прабіркі, кожная прылада працуе паралельна, не ўплывае адно на адно і можа быць пашырана па меры неабходнасці.\n3. Хуткасць сартавання прабіркі хутка, ёсць шмат катэгорый сартавання.\n4. Некалькі прылад для маркіроўкі працуюць адначасова, і хуткасць апрацоўкі аднаго блока хутка (≤4 секунды / аддзяленне), каб забяспечыць максімальныя патрэбы ў бальніцы па зборы крыві.\n5. Сістэму маркіроўкі не трэба спыняць, і прабіркі можна дадаваць у любы момант.\nПапярэдняя: Цэнтрабежная 4 трубкі OEM / ODM Remi - трубы VTM аднаразовыя - Kang Weishi\nДалей: Ручкі іголкі для збору крыві\nРучкі іголкі для збору крыві


Мюнхенская групоўка на плакаце патрабуе: “Гееўскія парады - выключыць!” - GayPress\nПраваэкстрэмісцкая “Грамадзянская ініцыятыва” з адкрытымі гомаваражнечымі лозунгамі спрабуе зноў патрапіць у гарадскую раду.\nПраваэкстрэмісцкая групоўка “Грамадзянская ініцыятыва “Стоп замежнікі” (ГІСЗ) зноў удзельнічае ў камунальных выбарах у Мюнхене пад лозунгамі нянавісці да геяў. Квір-група “Ружовы ліст”, што як і ГІСЗ прадстаўленая ў гарадской радзе адным дэпутатам, распаўсюдзіла фотаздымак гомаваражнечага плаката ГІСЗ, які быў выстаўлены акурат насупраць уваходу ў офіс гееўскага цэнтра Sub. “Ружовы ліст” назвала гэта на фэйсбуку “брыдкай правакацыяй”. Маўляў, гэтая акцыя дэманструе, што “мы маем справу з узмацненнем сіл, якія выступаюць супраць ЛГБТІ”.\nНа плакаце намаляваны вясёлкавы плакат перад Мюнхенскай ратушай, на якім напісана: “Гееўскія парады – выключыць!”. Унізе праваэкстрэмісты напісалі: “Ніякіх гарадскіх грошай для гееўскай прапаганды і гендарнага вар’яцтва!” У рэчаіснасці Мюнхенскі прайд, які сёлета мае лозунг “Супраць нянавісці. Стракатыя, разам, моцныя!”, фінансуе фактычна сам сябе.\nАкурат на мінулых камунальных выбарах у 2014-м годзе ГІСЗ зрабіла стаўку на гамафобію: тады яна на адным з плакатаў паказала стылізаваную гееўскую пару падчас анальнага сэксу, над якой намаляваная шыльда з забаронай. Тут жа быў і надпіс: “Спыніць перавыхаванне ў мюнхенскіх школах і дзіцячых садках!” ГІСЗ з 0,7% галасоў апынулася на 13-м месцы – колькасці галасоў аднак хапіла, каб атрымаць адно дэпутацкае месца ў гарадскім парламенце, у якім 81 месца.\nНа хатняй старонцы ГІСЗ цяпер сцвярджаецца, што групоўка, маўляў, нічога не мае супраць “геяў”. Тым не менш, “аднабаковае прасоўванне гееўска-лесбійскай актыўнасці і іх прапаганда ёю адмаўляюцца як альтэрнатыва “жыццёвым праектам”. Апроч таго, планаваныя “Індыкрынацыйныя мерапрыемствы” у школах крытыкуюцца як “мярзотныя”. “Гэта шкодзіць разуменню меншасцей і іх праблем”, — гаворыцца далей.\nГІСЗ паўстала на арбіце Нацыянал-дэмакратычнай партыі Германіі. Яна ў 2014-м годзе таксама супрацоўнічала з “Заклапочанымі бацькамі” у Баварыі, якія хацелі арганізаваць “Маніфест для ўсіх”. Гэта прывяло да спрэчак сярод гома-праціўнікаў, бо некаторыя лічылі, што не вельмі стрыманыя актывісты вельмі далёка зайшлі ў праваэкстрэмісцкім кірунку дзейнасці ГІСЗ.\nКамунальныя выбары ў Мюнхене адбудуцца 15-га сакавіка. Адначасова наўпрост будзе абраны і бургамістр: дзеючы галава гораду ад СДПГ Дзітэр Райтэр лічыцца фаварытам, у другі тур могуць выйсці таксама Крысціна Франк (ХДС) і Катрын Хабэншадэн (“Зялёныя”).\nМетки:геи, Гей, Германия, Германия геи, дискриминация, ЛГБТ


Часопіс "НАША ВЕРА" :: 4(38)/2006 ::БІБЛЕЙСКІЯ АСПЕКТЫ БЕЛАРУСКАЙ ЛІТАРАТУРЫ СЯРЭДНЯВЕЧЧА\nКс. Андрэй ЗАЙЧЫК\nСтаражытная беларуская літаратура як частка культурнай спадчыны нашага народа ўсё яшчэ чакае свайго глыбокага даследавання. Гісторыкі-медыявісты, лінгвісты, палеографы звярнулі на яе сваю асаблівую ўвагу ўжо ў першай палове XIX ст. У гэты час яны пачалі збор, сістэматызацыю, ідэнтыфікацыю, тэксталагічную апрацоўку і публікацыю твораў, якія можна далучыць да беларускай літаратуры Сярэднявечча.\nУ сувязі з падзеямі мінулага стагоддзя сістэматычная праца над тэалагічнаю спадчынаю нашай літаратуры не вялася. Пачатак перыяду рэлігійнага адраджэння ў нашай краіне напрыканцы XX ст. таксама амаль не закрануў гэтай галіны навукі, а між тым варта звярнуць увагу на тое «забытае», што пакінула нам беларуская літаратура XI–XV стст. У дадзенай працы мы абмяжуемся толькі аглядам тэалагічнай творчасці нашых выдатных пісьменнікаў, звяртаючы ўвагу на біблейскія аспекты асобных твораў.\nСпецыфіка беларускай літаратуры Сярэднявечча непасрэдна звязана і з агульнаеўрапейскімі падзеямі, і з асаблівасцямі развіцця нашага рэгіёну. На землях Беларусі адбываўся паскораны пераход ад абшчынна-радавога да раннефеадальнага жыцця, мінуючы рабаўладальніцкі. Адначасова адбываўся вялікі ўплыў культуры Візантыі і ўсходнеславянскіх народаў, ад якіх да нас прыйшлі Святое Пісанне і базавае разуменне кніжнасці, але найперш быў важным прыход на нашы землі хрысціянства, галоўнага рухавіка Сярэднявечча. Усе гэтыя фактары прывялі да ўзнікнення ў даволі кароткім часе вялікай колькасці адметных літаратурных твораў.\nНаша старажытная літаратура, якая была вымушана развівацца хутка, «праглынула» тое, што ёй прапанавала сярэднявечнае асяроддзе, дадаючы да яго здабыткаў свае погляды і своеасаблівы славянскі дух. Таму наша літаратура набрала рысаў сінтэтычнасці (шматжанравасці, універсальнасці, тэматычнага багацця). Аўтары пранікліся ідэямі ідэалізму (хрысціянскага, грамадскага, часам рыцарскага), дыдактызму (аб гэтым сведчыць вялікая колькасць казанняў, «Словаў» і павучэнняў) і элітарнасці (падкрэслівалася выключная роля князёў, епіскапаў і святых). Акрамя таго, нашу літаратуру характарызавалі сімвалічнасць (напрыклад — гісторыі), манументалізацыя вобразаў (зямлі, князёў), кананічнасць (клопат пра вернае захаванне хрысціянскай традыцыі) і прызначанасць (існавала канкрэтная мэта ўзнікнення твора, як, напрыклад, стварэнне гістарычнага дакумента ці развіццё культу святога).\nЛітаратуру XI–XV стст. паводле зместу можна падзяліць на рэлігійную і свецкую. Апошняя займае нашмат менш месца і, па большасці, таксама пранікнута рэлігійным духам, што знаходзіць сваё адлюстраванне ў змесце. Паводле паходжання, можна гаварыць пра літаратуру арыгінальную і перакладную. Рэлігійная літаратура беларускага Сярэднявечча падзяляецца на прапаведніцкую, агіяграфічную (інакш — жыційную) і апакрыфічную.\nБіблія як помнік перакладной рэлігійнай літаратуры займае, зразумела, галоўнае месца ў жыцці беларускага сярэднявечнага грамадства. Яна стала настольнай кнігай хрысціянства, яшчэ вельмі маладога на нашых землях. Святое Пісанне надавала свой тон усёй літаратуры гэтага перыяду гісторыі. Адным з прыкладаў перакладу часткі Новага Запавету на нашай зямлі з’яўляецца Астрамірава Евангелле з XI ст.\nДа прапаведніцкай літаратуры належаць перадусім творы Іларыёна, Клімента Смаляціча і Кірылы Тураўскага.\nУ гісторыі нашай культуры Іларыён вядомы як аратар, пісьменнік і рэлігійна-палітычны дзеяч. Пра ягонае жыццё захавалася вельмі мала звестак. Дакладна вядома, што ён быў аднадумцам князя Яраслава і першым мітрапалітам Кіеўскай Русі (1051–1055 гг.). З яго тэалагічнай спадчыны захаваліся «Слова пра Закон і ласку», «Спавяданне веры», «Малітва», «Павучэнне да ўсіх хрысціян» і «Слова да брата-слупніка».\n«Слова пра Закон і ласку» было створана ў 40-я гады XI ст., што сведчыць пра хуткае пашырэнне на нашай зямлі візантыйскай адукаванасці. «Слова...» падзяляецца на тры часткі: 1. Узаемаадносіны Старога і Новага Запаветаў; 2. Пахвала князю Уладзіміру — хрысціцелю нашых земляў; 3. Малітва за краіну. Аўтар падае ўласную канцэпцыю сусветнай гісторыі, згодна з якой хрысціянства, з Божага намеру, пашыраецца на ўсе народы, у тым ліку і на наш. У першай частцы твора Іларыён паказаны як смелы і адукаваны тэолаг. Ён, жыва выкарыстоўваючы тэксты Старога Запавету (Стварэнне свету, гісторыя Абрагама, Агар і Сарры, Майсея, Гедэона, Якава і ягоных сыноў, а таксама прадказанні прарокаў, асабліва Ісаі і Ераміі), пераводзіць увагу чытача да Новага Запавету, дзе цытаты з Евангелістаў Мацвея і Яна, а таксама тэксты з Пасланняў апостала Паўла пераплятаюцца з уласнымі роздумамі пра змену эпохаў, якая адбываецца на вачах ягоных сучаснікаў. Так ён паказвае неабходнасць пераходу з язычніцтва да хрысціянства, своеасаблівае пераўтварэнне «старога» чалавека ў «новага», што вельмі характэрна для вучэння Апостала народаў — св. Паўла. Нават тады, калі Іларыён піша пахвалу князю Уладзіміру, ён звяртае ўвагу не столькі на ягонае мудрае кіраванне краінай, сколькі на тое, што ён першы стаў «пераўтвораным» чалавекам, прыняўшы хрост, што пазней прывяло да хрышчэння ўсяго народу і адыходу ад згубнага пакланення ідалам. У сваім творы Іларыён зусім звычайна выкарыстоўвае рытарычныя фігуры, паўтарэнні, экспрэсію, кантрастнасць, градацыю і іншыя метады, што сведчыць пра яго пісьменніцкае майстэрства.\nКлімент Смаляціч (пам. пасля 1164 г.) паходзіў са Смаленскай зямлі, быў манахам, а з 1147 г. па 1155 г., з перапынкамі, — мітрапалітам Кіева. Вызначаўся як кніжнік і філосаф. Па сваіх поглядах быў супраць засілля грэчаскіх іерархаў на зямлі Кіеўскай Русі і кананічнага падпарадкавання Канстанцінопалю. Сваю вялікую адукаванасць, вытанчанасць (нават да вычварнасці) дэманструе гэты аўтар новай «інтэлектуальнай» плыні ва ўсходнеславянскай культуры.\nЗ усіх твораў Клімента захаваўся толькі ліст да смаленскага святара Фамы, які абвінавачваў Смаляціча ў ганарлівасці і схільнасці да разумовага метаду вытлумачэння Святога Пісання, што было, паводле Фамы, недапушчальным для традыцыйнай кніжнасці. Клімент, адказваючы яму, дэманструе і сваю выдатную адукаванасць, і тэалагічную эрудыцыю. Выкарыстоўваючы аргументы з Бібліі, а менавіта Прамудрасць Саламона, Псалмы і Кнігу Эклезіяста, аўтар запрашае Фаму да іншага погляду на Святое Пісанне, хоць стыль ягонага ліста нельга назваць пакорлівым.\nАдным з найбольш папулярных і выдатных кніжнікаў перадскарынаўскай эпохі з’яўляецца Кірыла Тураўскі (1110–1113 гг. — прыбл. 1183 г.). Вядома, што ён нарадзіўся ў сям’і багатых і знатных жыхароў Турава, атрымаў вельмі высокую, па тых часах, візантыйскую адукацыю, рана прыняў манаства, стаў святаром, галавою манастыра, а пра нейкі час прыняў радыкальнае рашэнне — замураваў сябе ў манастырскай вежы, дзе ў адзіноце распачаў сваю фактычную працу над Святым Пісаннем. Хутка ён стаў вядомым як аскет і пісьменнік, што прывяло яго да епіскапскага пасаду. Творчая спадчына Кірылы надзвычай вялікая. Бясспрэчна Кірылавымі лічацца 70 твораў, у тым ліку 8 урачыстых «Словаў», 3 прытчы, 30 малітваў, 12 моваў. «Златавусным Настаўнікам» назвалі Кірылу сучаснікі, якія параўноўвалі яго з Янам Хрызастомам і іншымі вялікімі красамоўцамі.\nСярод асаблівасцяў творчасці гэтага кніжніка варта адзначыць аўтарства (у адрозненне ад псеўданіміі ці ананімнасці іншых тагачасных аўтараў), шматпланавасць твораў (падзеі адбываюцца на некалькіх паралельных планах, найчасцей двух: прадметным і сімвалічным), пафаснасць і сінтэтычнасць (выкарыстанне традыцыйных метадаў разам з арыгінальнымі творамі аўтара). Кірыла свабодна валодаў і рытарычнай базай (метафарычнасць, параўнанні, сентэнцыі, змена тонаў, суперажыванні з чытачом), і лёгка выкарыстоўваў для абгрунтавання біблейскія тэксты і традыцыю хрысціянства.\nПрыкладам пералічаных адметнасцяў з’яўляецца «Слова на Пасху», дзе пісьменнік вядзе сваю навуку на двух узроўнях. Першы — пейзажны (сонца, прырода), другі — чалавечы. Кірылава «сёння», якое гучыць мноства разоў, параўноўваецца з «учора», «новае» са «старым». Зразумела, аўтар стараўся такім чынам паказаць перамогу Хрыста праз Уваскрасенне. Роздумы аўтара пераплятаюцца ў гэтым творы з паралелямі са Святога Пісання. У «Слове на Узнясенне» красамоўца ідзе іншым шляхам. Кніжнік малюе розныя станы людзей, якія славяць Бога ў гэты дзень, ствараючы «люстраную» кампазіцыю «іерархія — народ». Логіка «Слова на Антыпасху» (на другую нядзелю пасля Пасхі) наступная: Кірыла спачатку ў пафаснай форме апісвае тое, што адбылося праз Уваскрасенне Хрыста, далей — Божыя дары, якія атрымаў кожны чалавек і ўвесь сусвет. Пасля гэтага пісьменнік апісвае розныя станы людзей (ад рыбакоў да патрыярхаў) і тое, што яны могуць атрымаць, калі павераць. Потым аўтар пераходзіць да апостала Фамы, малюючы яго як вучня, які захацеў больш за ўсіх спазнаць Хрыста. І ў гэтым месцы Кірыла падае шматлікія прыклады з Бібліі, асабліва вылучаючы Прарока Ісаю і евангеліста Яна, звяртаючыся пры іх дапамозе да Фамы і чытачоў.\nНе толькі прапаведніцкая творчасць з’яўляецца характэрнай для Кірылы Тураўскага. «Прытча пра душу і цела» належыць да перлінаў сярэднявечнай літаратуры. Сэнс твора наступны: гаспадар пакідае на нейкі час вінаграднік і вызначае людзей, каб яго сцераглі, але не абакралі. Ён не знаходзіць нікога лепшага, як кульгавага і сляпога (кульгавы далёка не ўцячэ, бо не можа хутка бегчы, і сляпы не здолее нічога ўкрасці, бо не бачыць). Але яны вырашаюцьабрабаваць вінграднік, а для гэтага кульгавы (ён жа бачыць!) залазіць на плечы сляпому (ён жа можа хадзіць!), і такім чынам яны робяць сваю дрэнную справу. Як можна здагадацца, потым вяртаецца гаспадар і карае іх. Зразумела, што і сама структура тэксту, і змест апавядання непасрэдна звязаны са Святым Пісаннем.\nНатуральна, што пісьменнік зноў прапануе ў тэксце некалькі ўзроўняў. Сама павучальная гісторыя — першы план апавядання. Другі мае маральны падтэкст: «кульгавым» аўтар называе слабое цела чалавека, а «сляпой» — душу, якая не ведае Бога. Такім чынам, прытча набывае дадатковы сэнс. Але ж ёсць яшчэ і трэці план! Прытча абапіраецца на канкрэтныя гістарычныя падзеі, што адбываліся ў часы жыцця Кірылы, а дакладней, яна датычыць дзвюх ерасяў: Лявонція, які за падтрымкаю князя Андрэя Багалюбскага выказваўся супраць Боскай прыроды Хрыста, і Фядоркі (інакш — Федарца), епіскапа, які разам з Палікарпам, адным з іерархаў Царквы, выступаў з падобнымі поглядамі. Фядорка стаў прататыпам сляпца, а князь Андрэй — кульгавага. А ён і насамрэч быў кульгавы. Гэта значыць, што Кірыла скіраваў свой твор да канкрэтных адрасатаў!\nДа літаратуры агіяграфічнай можна далучыць наступныя творы: «Сказанне пра Барыса і Глеба» (другая палова XI ст.), «Жыціе Феадосія Пячорскага» (пач. XII ст.) славутага Нестара, «Жыціе Еўфрасінні Полацкай» (кан. XII – пач. XIII ст.), «Жыціе Кірылы Тураўскага» (XIII ст.), «Жыціе Аўрамія Смаленскага» (першая пал. XIII ст.), «Хаджэнне ігумена Данііла», аўтабіяграфія з пач. XII ст.\nДадзеныя творы адназначна рэлігійныя, хоць кожны з аўтараў мае сваю спецыфіку ў выкарыстанні тэкстаў Бібліі. Як прыклад такога тыпу літаратуры мы затрымаемся на «Жыціі Еўфрасінні Полацкай», якое ўзнікла ў канцы XII ст. ці ў першай палове XIII ст. Стыль гэтага помніка акрэсліваецца як манументальна-гістарычны, а належыць ён да жанравага тыпу «жыціяў-біясаў» (нескарочаных, поўных апавяданняў аб жыцці нейкага чалавека). Літаратурны «іканапіс» — так называюць даследчыкі гэтую працу аўтара. Абапіраючыся на рэальную гісторыю, ананім малюе ідэалізаваную партрэтную выяву святой. Падзеі разгортваюцца па трафарэтнай агіяграфічнай схеме. Асаблівасцю твора з’яўляецца спроба аўтара стварыць эмацыянальную напружанасць пры дапамозе драматычных дыялогаў.\nІншым прыкладам агіяграфічнай творчасці з’яўляюцца перакладныя творы, такія як «Жыціе Аляксея, чалавека Божага», класічны ўзор перакладной рэлігійнай біяграфіі з XV ст., альбо «Жыціе трох віленскіх пакутнікаў», якое трапіла ў нашую краіну таксама ў XV ст. У гэтых невялікіх апавяданнях біблійныя тэксты амаль не выкарыстоўваюцца.\nУ XI ст. — першай палове XII ст. на нашыя землі трапілі не толькі кананічныя тэксты, але і так званыя апокрыфы. Гэтая літаратура дайшла да нас альбо непасрэдна з Візантыі, альбо праз падарожнікаў-пілігрымаў, якія, вяртаючыся са святых месцаў, прыносілі гэтыя творы з сабою. З рэлігійнай часткі перакладной літаратуры нас могуць цікавіць наступныя: «Блуканне Багародзіцы па пакутах» (арыгінал з V ст., у нас — з XII ст.), «Аповесць пра трох каралёў» (арыгінал з XIV ст., у нас — з другой паловы XV ст.), «Пакуты Хрыста» (XV ст.). Хоць у гэтых творах часта выкарыстоўваюцца біблейскія персанажы, самі тэксты Бібліі падаюцца вельмі рэдка.\nПраведзены агляд беларускай старажытнай літаратуры дазваляе зрабіць некаторыя высновы. Наша тэалагічная літаратура (і арыгінальная, і перакладная) за кароткі час дасягнула значных поспехаў. Яе аўтараў характарызуе добрае веданне Святога Пісання і хрысціянскай традыцыі, біблейскія тэксты ўжываюцца жыва і свабодна, што сведчыць пра выдатную адукаванасць пісьменнікаў і іх тэалагічную эрудыцыю.\nБыло б шкада, калі б тэолагі, у адрозненне ад вучоных, якія займаюцца свецкімі дысцыплінамі, не заняліся вывучэннем, аналізам і распрацоўкай тае тэалагічнай спадчыны, якую пакінулі нам і вялікія красамоўцы, і агіёграфы, і ўсе тыя, хто адшукваў і перакладаў на беларускую мову класічныя творы Сярэднявечча.


ЕС асуджае дыскрымінацыю ЛГБТ +, паколькі Венгрыя прымае новы супярэчлівы закон\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Апошнія навіны Венгрыі » ЕС асуджае дыскрымінацыю ЛГБТ +, паколькі Венгрыя прымае новы супярэчлівы закон\nАпошнія навіны Еўропы • Апошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • культура • Урадавыя навіны • індустрыя гасціннасці • Апошнія навіны Венгрыі • LGBTQ • навіны • Людзі • Адказны • турызм • Размова пра турызм • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Падарожныя сакрэты • Навіны турыстычнага провада • актуальныя • Розныя навіны\nУ лісце гаворыцца, што "павага і талерантнасць з'яўляюцца асновай еўрапейскага праекта", і абавязваецца "працягваць барацьбу з дыскрымінацыяй у адносінах да ЛГБТІ-супольнасці".\nПавага і памяркоўнасць - аснова еўрапейскага праекта.\nЛіст адрасаваны вышэйшым кіраўнікам ЕС і прыходзіць напярэдадні Міжнароднага дня ЛГБТ + гонару 28 чэрвеня.\nУ лісце 16 імёнаў, але канцлер Аўстрыі Себасцьян Курц таксама дадаў свой подпіс пасля вызвалення ліста, павялічыўшы колькасць падпісантаў да 17.\nКіраўнікі 17 Еўрапейскі саюз (ЕС) дзяржавы апублікавалі сумесны ліст, які пацвярджае сваю прыхільнасць барацьбе з дыскрымінацыяй ЛГБТ +.\nЛіст быў апублікаваны на наступны дзень пасля таго, як Камісія ЕС паабяцала судовыя працэсы супраць Венгрыі ў сувязі з новым заканадаўствам аб барацьбе з ЛГБТ +, і яго апублікаваў прэм'ер-міністр Люксембурга Ксавэры Бетэль у Twitter.\nУ лісце гаворыцца, што "павага і памяркоўнасць з'яўляюцца асновай еўрапейскага праекта", і абавязваецца "працягваць барацьбу з дыскрымінацыяй у адносінах да ЛГБТІ-супольнасці".\nСярод падпісантаў - прэзідэнт Францыі Эмануэль Макрон, канцлер Германіі Ангела Меркель, прэм'ер-міністры Італіі і Іспаніі, а таксама кіраўнікі краін Скандынавіі і Балтыі, сярод іншых.\nЛіст адрасаваны вышэйшай латуні EU і надыходзіць напярэдадні Міжнароднага дня ЛГБТ + гонару 28 чэрвеня. Венгрыя дакладна не называецца, але на наступны дзень пасля таго, як Еўрапейская камісія паабяцала юрыдычныя працэдуры супраць Венгрыі, а прэзідэнт камісіі Урсула фон дэр Ляен назвала новую барацьбу з Венгрыяй. ЛГБТ + заканадаўства "ганьба".\nДакумент быў апублікаваны, калі кіраўнікі ЕС збіраюцца ў Бруселі на саміт, на якім абмяркоўваюцца "глабальныя выклікі і геапалітычныя праблемы". Па прыбыцці на мерапрыемства прэм'ер-міністр Венгрыі Віктар Орбан абараніў супярэчлівы закон, прыняты парламентам краіны на мінулым тыдні, які забараняе школьным матэрыялам уключаць змесціва ЛГБТ + для дзяцей.\nПарламент Венгрыі прыняў законапраект на мінулым тыдні, але для ўступлення ў сілу яго павінен ухваліць прэзідэнт. Ён забараняе абменьвацца змесцівам, прысвечаным гомасэксуалізму альбо змене полу, людзям да 18 гадоў у школьных праграмах сэксуальнага выхавання, фільмах або рэкламе. Урад заяўляе, што ён прызначаны абараняць дзяцей, але крытыкі закона кажуць, што ён звязвае гомасэксуалізм з педафіліяй.\nКанцлер Германіі Ангела Меркель заявіла, што лічыць "гэты закон няправільны і несумяшчальны з маім уяўленнем пра палітыку - калі вы дазваляеце гомасэксуальным аднаполым партнёрствам, але абмежаваць інфармацыю пра іх у іншым месцы, гэта таксама звязана са свабодай адукацыі і як ".\n«Закон прыняты. Гаворка ідзе не пра гомасэксуалізм, а пра тое, каб адукацыя была справай бацькоў », - сказаў Орбан СМІ.\nЗаканадаўства з'яўляецца часткай больш шырокага законапраекта, які праводзіць рэпрэсіі супраць сэксуальных злачынстваў супраць непаўналетніх, і выклікала моцную крытыку з боку Бруселя як пагрозу фундаментальным еўрапейскім каштоўнасцям. Крытыкі адзначаюць, што законапраект дыскрымінуе і стыгматызуе ЛГБТ + супольнасць. Венгрыя абараніла палажэнні, якія падтрымалі і кіруючая партыя, і апазіцыя. Ён настойвае на тым, што закон "абараняе правы дзяцей", і адмаўляе, што ён з'яўляецца дыскрымінацыйным.\nУрад прэм'ер-міністра Віктара Орбана абвінаваціў фон дэр Ляена ў "ілжывых абвінавачваннях" і заявіў, што законапраект "не ўтрымлівае ніякіх дыскрымінацыйных элементаў", паколькі "не распаўсюджваецца на правы на сэксуальную арыентацыю людзей старэйшыя за 18 гадоў".\nСаміт ЕС збіраецца ў Бруселі ў гэты чацвер і пятніцу, каб абмеркаваць COVID-19, аднаўленне эканомікі, міграцыю і знешнія адносіны, згодна з афіцыйным парадкам дня.


Міліцыянты затрымалі нафтавікоў у Мазыры\nВядучыя інжынеры «Мазырскага НПЗ» апынуліся за кратамі. Міліцыянты затрымалі васьмярых працаўнікоў заводу, якія зрабілі фота каля заводу. Інжынеры сталі з плакатамі, на якіх напісалі сваю пасаду. Твары на фоты схавалі, але кіраўніцтва НПЗ дапамагло міліцыянтам ідэнтыфікаваць працаўнікоў. Цяпер інжынерам пагражае адміністрацыйная адказнасць, распавёў «Белсату» былы працаўнік НПЗ Юры Чаранкоў.\nВосем вядучых інжынераў «Мазырскага НПЗ» пакараюць за ўдзел у несанкцыянаванай акцыі. Працаўнікі зрабілі фота каля прахадной заводу яшчэ 27 кастрычніка. Гэта не спадабалася міліцыянтам, якія выклікалі ў РАУС і затрымалі інжынераў.\nНафтавікі на акцыі салідарнасці. Фота: чытачы «Белсату»\n«У пятніцу ўсіх выклікалі ў РАУС і затрымалі шэсць чалавек. У суботу ранкам затрымалі таксама яшчэ адну асобу. І восьмага могуць затрымаць у панядзелак, бо ён пакуль на бальнічным. Падставай для затрымання стала тое, людзі 27 кастрычніка зрабілі агульнае фота каля прахадной заводу, а ў руках трымалі невялікія плакаты з назвай сваёй спецыяльнасці. Хто машыніст, хто аператар і гэтак далей. І цяпер міліцыянты вырашылі людзей затрымаць. Маўляў, людзі зладзілі недазволены мазырскім райвыканкамам пікет», – распавёў «Белсату» Юрый Чаранкоў.\n– У спісе затрыманых адмыслоўцы, сярод якіх інжынеры, тэхнолагі. Ці можа затрыманне адмыслоўцаў ударыць па прадпрыемству, якое застанецца без прафесіяналаў?\n– Канечне, бо гэта выдатныя прафесіяналы, якіх проста немагчыма адразу ж узяць і замяніць. Трэба год, каб навучыць адмыслоўца, бо ў кожнага свая кваліфікацыя, з вуліцы ніхто не пацягне, нават звычайны працаўнік не здолее зрабіць такую працу. Кіраўніцтва кажа, што нібыта чарга ахвочых на працу стаіць, але гэта лухта, бо год трэба, каб навучыць чалавека працаваць.\nЮры Чаранкоў. Фота прадстаўленае рэдакцыі Белсат\n– Кіраўніцтва гэта не хвалюе?\n– Не. Кіраўніцтва запалоханае і думаюць толькі пра тое, як спыніць пратэст на прадпрыемстве. Я думаю, што яны выдатна разумеюць, што завод развальваецца праз такія захады. Калі нас першы раз затрымалі, то дырэктар абяцаў, што нікога за асабістыя погляды не пакараюць. Маўляў, гэта нашае права і мы можам яго агучваць па-за тэрыторыяй заводу. Але цяпер усё перакруцілі з ног на галаву і пачалі прэсаваць.\n– Як часта палітычныя тэмы абмяркоўваюць працаўнікі на заводзе і наколькі людзі гатовыя адстойваць свае правы?\n– З тых, каго я ведаю, а гэта інжынеры, то яны ўвесь час пра гэта гавораць і гатовыя нават сыходзіць у стачку. Сярод працаўнікоў – на вялікі жаль, толькі некалькі асобаў гатовыя бараніць свае погляды, але астатнія баяцца. Для Мазыра ў нас добрыя заробкі, многія маюць крэдыты, мусяць выплочваць штомесяц.\nТэгі: адмністрацыйная справа арышт выбары-2020 затрыманне інжынеры нпз Мазырскі НПЗ нафтавікі несанкцыянаваная акцыя юрый чаранкоў