Бясшвовыя танк Top Вытворцы | Wanzhanxing адзення\nЯно'S звычайна называецца танк зверху, кімзол, або cami.is бязласны бялізну для жанчын. Яны часта маюць мяккае шырокі плечавы рэмень. Першапачаткова зношаная як undershirt, гэта'S ідэальны варыянт падчас розных ўнутраных мерапрыемстваў і адкрытых экскурсій, такіх як ёга, спорт, бег, крос-трэніроўкі і г.д. Яны становяцца ўсё больш выкарыстаны ў якасці штодзённых вяршыняў або функцыянальных камізэлек. Яны могуць насіць у адзіночку ці ў якасці алеі. Камізол звычайна зроблена з сацін, нейлону або бавоўны.\nWZX жанчыны ёгі кашулі доўгія рукавы fittness круглага шыі пастаўшчык\nЖаночая выпадковыя тонкія ўсталяваны асноўныя доўгімі рукавом Цвёрдая ўраджай Tee Tee Доўгія рукавы ўраджаю вяршыні, гэта топ спалучае ў сабе моды, функцыі і прадукцыйнасць, гэта міла і сэксуальна. Гэтая кашуля можа трымаць рукавы ад зруху або пляскаючы на ветры, дапамагаюць трымаць рукавы на месцы і рукі цёплыя. Тканіна мяккая, скурная дружалюбная, мае 4-палоснай расцяжэнні, прапануе вам дадатковую Comfort.Crew шыі тонкі дызайн, які робіць гэты ўраджай топ міла, сэксуальна і стыльна. Забяспечыць дзіўнае бачанне. Матч выдатна з ёгай штаны, легінсы, выпадковыя штаны і шорты. Доўгія рукавы ўраджаю верхніх падыходных для многіх відаў спорту (ёга, танцы, пілатэс, трэнажорная зала, працуе ...) або паўсядзённым выкарыстанні.\nБясшвовыя foreewear з убудаваным бюстгальтарам Tummy Control Tank Top Camisole ShaperГэта жанчыны фарбавальнік бака зверху з убудаваным станіка дызайнам без пляцоўкі. V шыі і шырокія шлейкі плечавых: жывоціка дыскрэтызацыі кілізонаў з V шыйкі робіць вас сэксуальна і прывабным і ня рыць у, выдатна падыходзіць для everywear.underskirts Shapewear цела фарміравальнік, нябачным пад адзеннем, згладжваючы кантроль на ўвесь дзень камфорту і бяспекі. Бясшвовыя канструкцыі для паўсядзённага адзення, forewear вяршыні для жанчын дае супер зручную пасадку, які абдымае вашыя крывыя і не турбуе вас, насіць яго.\nЖаночая Cami Shaper Адкрыйце бюст Tummy Control Shapewear Tank Tops Фармуючы CamisoleГэта жывоціка кіравання foreewear CamiSole Tank, жаночая Shapewear Torsette забяспечвае камфорт для ўсяго дня, бясшвовыя цела фарміравальнік Cami Tank лепшага дапамагае гладкай і формы сярэднепадобнага для класічнага пясочных гадзін сілуэт. Womens Shapewear зверху з адмысловым сперадам U-тыпу Anti-Droop Design робіць грудзі больш прывабным, насіць свой уласны бюстгальтар Torsette функцыі для Fit гнуткасці. Гэта бясшвоўная зверху Shaper Tank для лепшага Tummy кіравання ніжняга бялізны.\nЖаночая Camisole Асноўнае астуджэнне Tank Top Wide Strap Stretch Shapewear Гэтыя мяккія Cami Tank вяршыні для жанчын з цвёрдымі кветкамі з'яўляюцца ідэальнымі элементамі для камфорту і мяккага штодня насіць. Гэтыя Cami Tank вяршыні для жанчын камфортныя тканіны, якія робяць гэта трэніроўкі танкавыя вяршыні для жанчын танк undershirt падыходзіць вам выдатна ў любы час. Заставайцеся свежым і дыхае ўвесь час, калі вы носіце гэтыя слізістыя жаночыя жанчыны кашулі. Нашай лэдзі бакавыя вяршыні зробленыя з нейлонам і спандэкс, які з'яўляецца лёгкім і дыхае тканіна з гладкім мяккім пачуццём забяспечвае гэтыя Cami Tank вяршыні для жанчын скуры дружалюбных і прыкметныя мяккасці.\nЖаночыя рукавоўPremium ClassicTank Tops напластаванні Танкі Undershirt Tank TopГэта жаночая ёга трэніроўкі танк зверху зроблена з нейлону і спандэкс. Дыхае і супер мяккія тканіны, якая трымае вас камфортна і сухі падчас працы. Лёгкі забяспечвае камфортнае пачуццё ў адносінах да скуры, гладкая рухаецца, вялікія фітынга, супер зручныя кімалы танкі для жанчын і дзяўчынак. Правільна доўга выгнутыя падол, зрабіць гэты рукавоў танкавыя вяршыні, пара выдатна з штанамі, легінсы, шорты, кашулі для халоднага паўсядзённага выгляду, зрабіць вас больш прыгожым. Рабрыстыя вяршыні бака можна насіць, калі вы робіце спорт у трэнажорнай зале, зрабіць ёгу практыкаванні, або большасць адкрыты або ўнутраныя мерапрыемствы, вы таксама можаце насіць яго, як піжама на хатніх асноўных колераў зрабіць гэтую бясшвоўную Undershirt Sexy і элегантны.\nWZX Аптовы Shaper Cami Tummy Control Tank Tops OEM ODM\nЖаночая кліза з убудаваным бюстгальтарам без пракладзеных - рукавоў шырокі рамяні бясшвоўнага CAMI Tank Tops Танк зверху гэтага жаночага распрацаваны з нізкім v шыі і шырокай рэмень. Гэтыя Stretch Tank Tops для жанчын падыходзяць для спорту, ёгі, фітнес, летняй выпадковай, гасцінай і г.д. Белым Cami, выдатна паказвае ваш ключы і плячо, акрэсліць чароўную фігуру, падыходзіць для восені і летняга сезону, каб зношвацца.\nWZX пахуданне TANK TOPS для жанчын Tummy Control Shapewear Вытворца OEM ODM\nЖаночая Сціск Camisole з убудаваным бюстгальтар цела Shaper Tank TopГэтыя Cami Tank вяршыні для жанчын камфортныя тканіны, якія робяць гэта трэніроўкі танкавыя вяршыні для жанчын танк undershirt падыходзіць вам выдатна ў любы час. Заставайцеся свежым і дыхае ўвесь час, калі вы носіце гэтыя слізістыя жаночыя жанчыны кашулі. Гэта Stretch Tank Top для жанчын ідэальна падыходзіць для ActiveWear або гатовыя насіць у любым выпадку. Гэтыя мяккія Cami Tank вяршыні для жанчын з цвёрдымі кветкамі з'яўляюцца ідэальнымі элементамі для камфорту і мяккага штодня насіць.\nWZX Жанчыны Высокі эластычны танк TopsShapewear Вытворца OEM ODM\nCamisoles бясшвовыя рэпартатрыCAMI з жывот фірма функцыяй фарбавальнікаГэтыя жанчыны бясшвовых летніх топ бак, рамяні дастаткова шырокімі, што яны не капаць і заставацца на месцы. Добрае пакрыццё Shapewear Tank Top Cami. Fit Perfect, камфортна, і працуе на жывоце. Дамы Tank Topered Tummy фарміраванне, якое дапамагае памер ўніз імгненна. Жаночыя кілізоны цвёрдае кантроль на жывот і таліі, святло& мяккі сціск ў падол. Essential Shapewear Tank Top з'яўляецца ключавым выпадковай часткай, каб насіць слаістай або ў адзіночку. Ідэальна падыходзіць для пад вяршынямі, курткі, сукенкі кнопкі-КБС, і swebers.a асноўных асноўных кім для ўсіх жаночых шаф.\nWZX Womens рукавоў Wide Slaps Shapewear Tank Tops завод пастаўшчык OEM ODM\nЖаночы SuperSoft Camisole Stretch выпадковыСціск базавы пласт сухое бясшвоўнае бялізну падыходзіцьTank вяршыніГэта жаночая кімала закарэння бакавыя асаблівасціЛёгкі, дыхае і працягнуць, каб насіць у паўсядзённым жыцці, як паўсядзённае адзенне летам, як ёга, спорт і піжама вяршыні на гарачым леце, вясной і падаюць дні. Гэта Stretch Camisole Shortewear Tops з выкарыстаннем лёгкі, мяккі, і зручная тканіна з'яўляецца абавязковым з'яўляецца летам выпадковыя жанчыны танкавыя вяршыні ідэальна падыходзіць для любых выпадкаў, такіх як партыя, клуб, штодзённае жыццё, праца, крамы, офіс, дом, сон, пляж і лета ў памяшканні і актыўнага адпачынку.\nWZX Жаночая бясшвовых тонкі падыходзяць Shaper Tank Top Factory Пастаўшчык OEM ODM\nПахуданне Tank Tops для жанчын Tummy Control Cami фарміравальнік з убудаваным бюстгальтарам бясшвоўнай фарміравання кімГэта супер мяккі медзізол зверху, што вы можаце насіць у адзіночку ці пад адзення. Камфортныя шырокія шлейкі схаваць бюстгальтар рамяні і зняць стрэс на плячах.Гэта таксама гладкая форма рэзервовага, ён будзе зразумець-пахвальна падыходзіць з мэтавым жывоцікам фарміравання. Убудаваны назад для згладжвання. Гэтая бясшвовых танкавы топ зрабіць нейлону і спандэкс забяспечвае вялікае аднаўленне расцерці і застаецца дыхае, вільгаці бруд можна насіць на працягу ўсяго дня.\nWZX Жаночая бясшвовыя forewear TASK TOP CAMISOLE кашулі Вытворца OEM ODM\nЖанчыны кліматыкі бясшвовыя асноўныя цягнуцца Cami з убудаваным шырокім рэмень танкавымі вяршыніЗварачальныя танк верхнія рукапашныя кашулі асаблівасць лёгкага, эластычнага сціску, вільгаць-wicking, мяккія бясшвовыя тканіны дае вам лепшы вопыт гладкай спагецці рамянёў Rockerback канструкцыя дазваляе натуральны дыяпазон руху, паліцы бюстгальтар зверху дае камфортнае адчуваць, забяспечвае падтрымку святла і coverage.This Рабрыстыя Slim Fit Workout Tank Top можа адпавядаць выдатна ёгай легінс, капрыз і шорты, ідэальна падыходзіць для ёгі, падрыхтоўкі, фітнесу і любога тыпу трэніроўкі.\nWZX Жаночая бясшвовых foreewear Camisole Базавы танк Top Вытворца OEM ODM\nCAMI фарміравальнік з убудаваным бюстгальтарам для жанчын Фармуючы кімизолского Tummy Control Shapewear Tank TopsГэты мяккі Cami Tank Tops для жанчын з цвёрдымі кветкамі з'яўляюцца ідэальнымі элементамі для камфорту і мяккага штодня насіць. Паўсядзённыя і асноўныя тыпы робяць гэтыя жаночыя танкавыя вяршыні павінны мець у гардэробе і ідэальных вострыях для ёгі, спорту, выпадковага выкарыстання, або паўсядзённага leisurewear. Гэтыя Cami Tank вяршыні для жанчын камфортныя тканіны, якія робяць гэта трэніроўкі танкавыя вяршыні для жанчын танк undershirt падыходзіць вам выдатна ў любы час. Заставайцеся свежым і дыхае ўвесь час, калі вы носіце гэтыя слізістыя жаночыя жанчыны кашулі. Гэтыя асноўныя вяршыні бака могуць быць машына можна мыюцца, рука прамывае холаду, не адбельваць, і гладзіць.


Галоўная » Прыгажосць » 3 хатнія сродкі з жаўткамі з сухімі валасамі\nУ пошуках рашэнняў для барацьбы з сухімі валасамі, ці не так? Вы спрабавалі этажэрка? Прачытайце наступныя радкі.\nВы ведаеце, што вы можаце мець справу з сухімі валасамі з хатнімі сродкамі з жаўткамі?\nЦяжка мець справу з сухімі валасамі. Ёсць прадукты , якія змяшчаюць парафін і іншыя сінтэтычныя інгрэдыенты , якія прадастаўляюць Вам часовае рашэнне. Але яны пакідаюць сляды і пашкоджанні структуры валасоў з цягам часу.\nУ сённяшнім артыкуле мы распавядзем вам пра тры жаўтках з хатнімі сродкамі для ўвільгатнення сухіх валасоў. Яечны жаўток з'яўляецца каштоўным пажыўным інгрэдыент з высокім утрыманнем вітамінаў і незаменных тлустых кіслот. Так што вашы валасы будуць ўвільготненым, мяккімі і бліскучымі , натуральна.\nЯйкі дзіўныя супер ежы. Яны ўтрымоўваюць вялікую колькасць бялкоў , тлушчаў, вугляводаў, вітамінаў і мінералаў. Нягледзячы на дрэнны рэпутацыі, якія назапасіліся ў апошнія дзесяцігоддзі з-за дрэнны халестэрын, яйкі лічацца здаровай ежай, якую вы спажываеце штодня.\nЖаўтка з'яўляецца тое , што частка яйкі багатай вітамінам Е і амега-3 тоўстых кіслот. Гэтыя злучэнні валодаюць каштоўным антыаксідантам. У той жа час, вы можаце выкарыстоўваць жаўткі як вялікае хатняе сродак для сілкуе валасы і скуру.\nЯк змагацца з сухімі валасамі\nКалі вашы валасы сухія вы павінны знайсці спосаб гідрату. Розныя знешнія (клімат, забруджванне навакольнага асяроддзя) і ўнутраныя ( стрэс , дэфіцыт пажыўных рэчываў) фактары пагаршаюць праблему. Такім чынам, мы павінны знайсці прадукты, якія сапраўды сілкуюць вашы валасы і клапаціцца пра сваё здароўе.\nГэта праўда, што генетыка гуляе важную ролю, калі справа даходзіць да валасоў. Але мы не павінны забываць , што наш спосаб харчавання і жыцця таксама істотна ўплываюць на здароўе вашых валасоў. Таму важна, каб даглядаць за валасамі, асабліва пры ліквідацыі.\nЛюдзі з сухімі валасамі часта вы стрыжка, каб надаць яму здаровы выгляд і прадухіліць з'яўленне сечная кончыкаў. Наступныя радкі раскажуць вам пра некалькі хатніх сродках з жаўткамі, якія хутка і нечакана палепшыць стан сухіх валасоў.\nТаксама чытайце: Чаму вы павінны з'есці яйкі часта\nХатнія сродкі з жаўткамі з сухімі валасамі\n1. Шампунь з яйкамі\nВельмі просты спосаб хутка увільгатняючы сухія валасы, дадаўшы адзін жаўток да звычайнага шампуню. З дапамогай гэтай сумесі процідзейнічаць сульфаты, сушыльны сябе каранёвыя валасінкі з агрэсіўнай прадукцыйнасцю мыцця.\nВы можаце шукаць і шампунь бясплатна сульфатаў. Яны з'яўляюцца больш дарагімі і не ўтвараюць пену, якая можа здацца дзіўнай, па меншай меры, на пачатковым этапе.\nГэта хатняе сродак гатова і вельмі простая ў выкарыстанні:\nАддзяліць жаўткі ў падыходным кантэйнеры.\nКалі вы мыеце валасы з шампунем , вырабіце і жаўток на скуру галавы.\nМасажаванне скуры галавы і атрыманай сумессю і затым застаюцца працаваць.\nПачакайце дзве хвіліны.\nВымыйце валасы, як звычайна,\n2. Кандыцыянер для валасоў з яйкам і воцатам\nЛюдзі выкарыстоўваюць спецыяльны шампунь для сухіх валасоў могуць ўвільгатняць яго далей, выкарыстоўваючы самаробны кандыцыянер з жаўтком і воцатам. Яйка сілкуе валасы ў глыбіню і воцат барацьбы электрыфікаваных балансу ўзровень рН і робіць валасы шаўкавістымі і бліскучымі.\n1 сталовую лыжку воцату (15 мл)\nКалі вы хочаце , вы можаце дадаць некалькі кропель эфірнага алею лаванды, апельсіна, мяты, размарына і г.д.\nСпосаб падрыхтоўкі і прымянення\nЗмяшайце два інгрэдыента з відэльцам.\nПрыгатаваць сумесь, перш чым ісці ў душ.\nПасля мыцця валасоў шампунем, вырабіце кандыцыянер па ўсёй даўжыні валасоў.\nПакіньце яго на працу 2-5 хвілін і змыць.\nАбавязкова прачытайце: Як можа густ валасы натуральна\n3. Маска з яйкам, алеем і лімонам\nГэтая маска мае працяглы эфект. Калі вы два разы на тыдзень вашы валасы будуць увлажненной і бліскучымі. Ён таксама абароніць вас ад выпадзення валасоў .\n1 сталовую лыжку алею (15 мл)\n2 сталовыя лыжкі цытрынавага соку (30 мл)\nСтаранна змяшаць усе інгрэдыенты тры разам.\nКалі вы хочаце, каб сумесь больш вадкай, дадаць трохі вады.\nНанёс сумесь на валасы і скуру галавы масажуюць.\nНадзеньце капялюш і ванную на яе - ручнік.\nТак стой паўгадзіны. Калі вы хочаце, вы можаце спаць з маскай.\nЗатым вымыйце валасы як звычайна.\nЯк мець здаровыя, прыгожыя валасы без якога - небудзь сечная\nЦі ведаеце вы, banananovata маска з'яўляецца адным з лепшых ўвільгатняюць, асабліва калі вы хочаце валасы без сечная кончыкаў. Гэта дапамагае паменшыць завівалі і робіць яе мяккай Чытаць далей »


На Вілейшчыне знайшлі сляды першабытных людзей | KREWO.BY\nAdmin чтв, 2011-09-22 15:23\nУ экспедыцыі ўдзельнічалі мясцовы краязнаўца Аляксандр Зайцаў і кіраўнік вілейскага «Таварыства аховы помнікаў» Дзяніс Канэцкі.\n- Чаму вы накіраваліся менавіта на Вулу?\n- Яшчэ ў дарэвалюцыйных публікацыях ёсць звесткі, што на возеры Вула на Вілейшчыне знаходзілі слупы. Мяркуецца, што там было паселішча на палях. А ў Літве ёсць група даследчыкаў, якія шукаюць археалагічныя рэчы пад вадой. Таму што ў вадзе ўсё цудоўна захоўваецца − скура, сеткі, вопратка. Гэта неверагодна, бо такія старажытныя рэчы не знойдзеш наверсе, у пяску парахнеюць нават жалеза і кераміка, а пад вадой захоўваецца і арганіка.\nА ў цэнтры засталася купа дрэў, якія нагадваюць востраў. Напэўна, там і было паселішча на палях. Па карце я бачыў, дзе было балота, значыць даўней там было возера. Паглядзеў, дзе ёсць сухія астравы і паўастравы, сасновы лес − там старажытны карэнны бераг. Мы тады паехалі з поўначы, прайшлі па паляўнічай дарожцы, і знайшлі на лясных выварацях даволі многа крэменю. Там была стаянка каменнага веку. А вось керамікі ці наканечнікаў стрэлаў, па якіх можна вызначыць, якая там была культура, не знайшлі, як і слупоў. Вось і вырашылі даследаваць гэты ўчастак, каб сказаць, калі тут было паселішча, расказаць пра яго і самых першых людзей, што жылі ў наваколлі Вулы.\n- Ці цяжка вызначыць, да якога перыяду адносяцца знойдзеныя вамі прадметы?\n- Да якой культуры адносяцца керамічныя вырабы, вызначаю практычна адразу. Крамянёвыя вырабы вызначаю па форме. У кожным перыядзе была свая «мода». Гэта звязана з пераменай роду дзейнасці, заняткаў.\n- Дзе яшчэ вы займаліся раскопкамі ў нашым рэгіёне?\n- Самая першая мая самастойная разведка была ў 1964 годзе. На перашыйку паміж Нараччу і возерам Мястра ёсць невялікая рэчка Скема. Паўднёвую стаянку «Скема-1» я раскопваў даволі шмат гадоў. Знайшоў цікавыя разнастайныя абломкі керамікі, добрыя наканечнікі стрэлаў, сякеркі.\n- Дасталася яму за гэта?\n- А ніхто не прызнаўся. Ну, што зробіш. А сякеру аднавілі.\nКалі адтуль даставалі жвір, то ў ім «вылоўлівалі» жалеза, дрэва, косткі. Так знайшлі сотню ўнікальных вырабаў: кінжалы, матыкі, сякеры, жазло шамана, косткі маманта, валасатага насарога, нават шаблязубага тыгра. Гэта ўнікальная калекцыя, яшчэ не апублікаваная, бо даследуецца. У Беларусі больш нічога падобнага няма.\nМезаліт − сярэдні каменны век. На Беларусі доўжыўся з 9 па 5 тысячагоддзе да нашай эры. Сапрапелі − шматвяковыя адкладанні ў прэсных вадаёмах, якія сфарміраваліся з адмерлых водных раслін, астанкаў жывых арганізмаў, частак перагною.\nФота Дзяніса КАНЭЦКАГА\nРаскопкі гарадзішча могуць перавярнуць нашы ўяўленні пра старажытную Літву


Будзьма беларусамі! » Вялікі Рымскі статут, альбо фэйсбук, які парушыў канвенцыю\n05.07.2019 | Байнэт\nВялікі Рымскі статут, альбо фэйсбук, які парушыў канвенцыю\nГэта быў цудоўны ліст. Надрукаваны на нейкай дапатопнай друкарцы, што прымушала літары скакаць уверх і ўніз, ліст паведамляў дагэтуль невядомую чалавецтву інфармацыю.\nНапрыклад, Артур Конан Дойл атрымаў вось гэты самы ліст, але не кінуўся яго перапісваць (відаць, яму было што пісаць і так) і што вы думаеце? Правільна, трапіў пад аўтобус і яму ампутавалі абедзве рукі!\nА вось Алла Барысаўна Пугачова наадварот, ліст перапісала, і атрымала дзесяць тысяч даляраў. У яе выпадку гэта дробязь, але ўсё адно прыемна.\nДалей ліст складаўся з пагрозаў і патрабаваў перапісаць яго дзесяць, а лепей — болей разоў. І намякаў, што паміж бязладнасцю Конан Дойла і стараннасцю Пугачовай лепей абраць другое, тады ў вас будуць грошы і нават рукі.\nЗдавалася б, "лісты шчасця" сталі мілымі артэфактамі часоў веры ў МММ і муміё, пакуль у наша жыццё не ўварвалася Бернская канвенцыя.\nПершымі ахвярамі канвенцыі сталі найменш сацыяльна абароненыя пласты інтэрнэт-насельніцтва: карыстальнікі сайта "Аднакласнікі" вельмі старанна распаўсюджвалі інфармацыю пра тое, што ад учорашняга дня ў кіраўніцтва сацыяльнай сеткі змянілася палітыка, і калі не надрукаваць адмысловы тэкст на сваёй старонцы, уся (УСЯ!) інтэлектуальная ўласнасць карыстальніка можа трапіць у рукі кіраўніцтва.\nНідзе ў прасціне тэкста не тлумачылася, навошта кіраўніцтву сацыяльнай сеткі могуць спатрэбіцца здымкі умоўнай Валянціны Генадзьеўны ў Анапе ў 2007 годзе, ці ўяўнага Сямёна Пятровіча з сябрамі на шашлыках, але спосаб захаваць права на карыстанне імі дапамагала Бернская канвенцыя. Размясціў тэкст — ўсё, абаронены. Калі што, спаслаўшыся на яе можна смела ісці ў суд.\nБернская канвенцыя пражыла ў сацыяльных сетках некалькі гадоў і распаўсюджвалася як эпідэмія грыпу: год пра яе нічога не чуваць, а ў пэўны момант твая стужка амаль цалкам складаецца з тэкста пра канвенцыю і ўжо неважна, у якой сетцы адбываюцца падзеі.\nАпошні, але вельмі вялы, рэцэдыў Бернскай канвенцыі адбыўся летась і ізноў пра яе забылі, пакуль 3 ліпеня не адбылося страшнае — у фэйсбуку нешта ляснула, і палову дня замет фота карыстальнікі бачылі белыя квадраты з надпісамі, кшталту "на гэтым фота хутчэй за ўсё ёсць людзі".\nІ тут выявіліся дзве цікавыя рэчы. Па-першае, фэйсбук, які заўсёды лічыўся куды больш інтэлектуальным, чым іншыя сеткі, адразу ўзброіўся тэкстам пра Бернскую канвенцыю. Па-другое, людзі пачалі здраджваць канвенцыі з таямнічым Рымскім статутам.\nТой самы стары тэкст, толькі з пазнакай пра Рымскі статут балюе ў фэйсбуку трэці дзень. Самыя хітрыя карыстальнікі размяшчаюць гэты тэкст са смайлікам, маўляў, ну мы-та разумеем, што гэта жарт, паглядзіце, што іншыя дурні посцяцць. Але на ўсялякі выпадак, лепей хай тэкст будзе, бо калі верыць (а верыць тут можна толькі самому тэксту) абараніць нашыя грамадскія, палітычныя, культурніцкія спрэчкі, нашыя каментары і асабістую перапіску можа толькі ён.\nТэксту пра Рымскі статут бракуе толькі адной, але важнай рэчы. Ніхто не дадумаўся напісаць, што цяпер гэты тэкст трэба запосціць на старонку дзесяці сябрам, інакш застанешся без рук, як Конан Дойл (Кен Кізі, Джордж Марцін — на ваш густ).\nНу і важная, выпрабаванне канвенцыяй/статутам фэйсбук не прайшоў.\nНасамрэч, дзяленне сацыяльных сетак па ўзроўню інтэлектуальнасці вельмі добра правяраецца "Бернскай канвенцыяй/Рымскім статутам" — у самай разумнай яго проста не можа быць. Таму не будзем дзяліць адзін аднаго па "сацсетачнай прыкмеце", і тады нашу інтэлектуальную маёмасць абароняць адразу Бернская канвенцыя, Рымскі Статут, Андалузскі пёс і Арлеанская дзева.


Галоўная / Усё па сантэхніцы / ванна, душ / Герметыкі для абароны ваннай пакоі\nГерметыкі для абароны ваннай пакоі\nВіды палімерных герметыкаў для ваннай\nГерметык для ванны, які лепш?\nЯк вырабіць герметык на ванну?\nБольш танны спосаб абароны ваннай пакоі\nВыдаленне герметыка з паверхні ванны\nЯк прадухіліць грыбок і цвіль у ваннай\nТэхналогія герметызацыі бардзюрнай стужкай\nГерметызацыя труб водазабеспячэння ў ваннай пакоі\nНельга аспрэчыць той факт, што ў ваннай заўсёды падвышаная вільготнасць, так як гэта звязана са спецыфікай дадзенага памяшкання. Цёплая і вільготнае асяроддзе ствараюць спрыяльныя ўмовы для размнажэння мікраарганізмаў, якія спрыяюць разбурэння будаўнічых матэрыялаў і прыводзяць да адукацыі цвілі. Нават добрая вентыляцыя ваннай не здольная перакрыць ўсе шляхі размнажэння мікробаў, толькі старанная ізаляцыя ўсіх швоў і стыкаў пры дапамозе герметыка, які змяшчае рэчывы што знішчаюць гэтыя мікраарганізмы, дазволіць вам зачыніць дадзеную праблему.\nВіды палімерных герметыкаў\nХороший силиконовый герметик – не боится перепада температур – от 50 да + 200 градусаў па Цэльсіі. Нядрэнная адгезія да большасці матэрыялаў, нейтральны да УФА і мае вялікі тэрмін службы да 40 гадоў.\nКіслотны сіліконавы герметык нельга выкарыстоўваць з металамі, нейтральны можна, але кошт яго даражэй.\nАкрылавы - можа быць устойлівым да вільгаці і невлагостойким, шво з гэтага герметыка недастаткова эластычны. несумненна, вільгацятрывалы больш падыходзіць да ваннай, ён канчаткова дубянее ўжо праз суткі, гэтак жа як і сіліконавы не баіцца тэмпературы і УФА.\nЛепшы герметык для ваннай - сілікон-акрылавы, аквариумный он такой же эластичный и прочный, як і палімеры з якіх ён выраблены. Больш за тое, ён як сіліконавы клей-герметык знаходзіць прымяненне ў склейванні паверхняў і не мае сабе роўных па даўгавечнасці і эластычнасці.\nПоліўрэтанавы - добрая адгезія да матэрыялаў, шво з яго эластычны і трывалы, не баіцца механічных уздзеянняў. Добра паддаецца афарбоўцы, час на высыханне герметыка складае 8 гадзін пры одномилиметровой таўшчыні пласта.\nПа водгуках пакупнікоў для ваннай больш падыходзяць герметыкі з фунгіцыднымі ўключэннямі, якія прадухіляюць цвіль і добра супрацьстаяць вільгаці і тэмпературных перападаў. падрабязна пра выбар добрага герметыка для ванны.\nВарта ўлічваць што нават спецыяльны сіліконавы герметык пры вельмі частым кантакце з вадой, примерно через год начинает чернеть.\nРашэнне праблемы. Вырезаем ножом старый состав и наполняем новым.\nАсноўных патрабаванняў да герметык для ванных пакояў :\nЎстойлівасць да цвілі:\nПастообразных нерастекающаяся кансістэнцыя;\nВысокая адгезія да розных матэрыялах.\nНе памыліцца з выбарам дастаткова проста. Для гэтага варта купіць прадукцыю нейкага знакамітага брэнда, кампаніі з сур'ёзнай рэпутацыяй або паспадзявацца на добрыя водгукі спажыўцоў\nАбарона ўсіх стыковачных паверхняў у пакоі для ваннай дае нам гарантыю ад працёку вады на падлогу і ўнутры сцен, зберажэ суседзяў знізу ад затаплення.\nНевялікія швы ў ваннай, шырынёй да 0,5 гл пры ўмове што паверхні трывала закреплины і размешчаных па перыметры рэкамендуецца латаць фугой - кафлянай заціркай. У зацірку можна папярэдне ўмяшаць фарбу, якая падыходзіць пад колер абліцоўвання. Vodostoykaya разрыў, выкарыстоўвальная для заціркі пліткі ў басейнах, падыходзіць больш за ўсё, як матэрыял для абароны ўсіх наяўных злучальных паверхняў у ванне. Каб іржа ня сапсавала колер фугі, стык дадаткова апрацоўваюць адмысловым бліскучым складам. Калі ніз ў пакоі для ваннай выкладзены кафляй, тут таксама трэба ўжыць для герметызацыі тую ж зацірку.\nЗазоры ў ваннай пакоі лепш за ўсё падыходзяць для закрыцця іх сілікон-акрылавым герметыкам стойкім да вады. Гэты герметык для акрылавай ванны дазваляе ліквідаваць шчыліны шырынёй да паўтары сантыметраў.\nПакаваннем для яго можа быць цюбік небудзь картрыдж, колер выбіраецца па вашаму густу, для картрыджа спатрэбіцца адмысловы пісталет. Герметыкі для пісталета значна якасней, чым знаходзяцца ў тубе.\nДля нанясення герметыка ўсутыч на ванну паспрабуйце прытрымлівацца наступнай інструкцыі:\nЧысцім ванну ад бруду і волкасці, затым сушым яе і сцены, размешчаныя вакол.\nабястлушчваем стыкі, якія трэба будзе герметызаваць.\nНаляпляем малярны скотч, каб вызначыць межы шва і зрабіць яго роўным.\nЗразаем кончык картрыджа або цюбіка пад вызначаным кутом, ад якога будзе залежаць шырыня шва.\nЗдушваючы пісталетны дзяржальняй або націскаючы на цюбік накладваем раўнамернымі рухамі роўнае шво па стыку ваннай са сценамі.\nКаб шво выраўнаваць, апусціўшы палец у мыльны раствор, праводзім ім па стыкоўны злучэнням.\nУ тым выпадку, калі адлегласць досыць вялікая, да 3 см, яе латаюць ліштвой з керамікі. Спосабаў для выканання гэтага існуе тры:\nкупіць спецыяльныя керамічныя бардзюры і прымяніць іх як ліштва;\nкалі ў вас застаўся матэрыял, які выкарыстоўвалі для пакрыцця сцен ваннай, то гэта будзе лепшы варыянт для керамічнай пліткі;\nсамы працаёмкі спосаб - ўласнаручна выразаць з кафлянай пліткі патрэбны ўзор.\nспачатку рэкамендуецца, калі зазор вялікі, заладзіць стык пенай з паліурэтана. потым можна, зрабіўшы цэментава-пяшчаны раствор, ўкладваць плітку, імкнучыся захаваць кут у 45 градусаў. А яшчэ лепей будзе, калі вам такім жа спосабам атрымаецца выкласці месцы злучэння сцен і падлогі ў ваннай пакоі.\nЁсць больш танны спосаб абароны ваннай пакоі - ужываючы пластмасавыя ліштва або куткі з пластыка з краямі з гумы, саджаць іх трэба на клей «вадкія цвікі». Ўласцівасць пругкасці пластыкавага матэрыялу дазваляе дыферэнцаваць зрухі падставы ванны, якія магчымыя пры яе перасоўваннях. Папярэдне апрацаваць ўсе стыкі сіліконам, затым зачыніць куткамі. У выпадку, калі куткі адыдуць, водатрывалы герметык заступіў далейшы шлях вадзе.\nМожна скарыстацца самаклейная стужкай для выканання абароны шва ў ваннай пакоі. Стужка выпускаецца рознай шырыні, але ляпіць яе трэба выконваючы рэкамендацыі, інакш яна не пратрымаецца доўга. Каб гэтага пазбегнуць, трэба выкарыстоўваць клей «вадкія цвікі» ці сіліконавы герметык.\nПластыкавы бардзюр для ванны\nКалі такую працу трэба зрабіць у ванне з драўлянымі крысамі, то можна выкарыстоўваць спецыяльны герметык для драўніны. Ён аптымальна выконвае кампенсацыйныя дзеянні за кошт высокага ўласнай каэфіцыента пашырэння.\nВыдаленне старога герметыка\nПерад працамі па абароне ваннай пакоі, часам даводзіцца выдаляць стары герметык ці чысціць ванну ад новага, але ўжо засохлага сілікону. Каб выдаліць герметык з ванны трэба скарыстацца вострым скрабком і пэндзлем. Podobrav skrebka схіл, рэзкімі і хуткімі рухамі рукі зразаем стары герметык, а пэндзлем змятаў сцёртыя кавалкі сілікону.\nАчысціць герметык з ванны можна пры дапамозе уайт-спірытаў, але ёсць небяспека пашкодзіць выраб, і калі яно было афарбавана, то разам з сіліконам здымецца і фарба.\nПена-840 яшчэ адно рэчыва, якое ўжываецца для зняцця герметыка з ваннай. З дапамогай гэтага складу сілікон цалкам руйнуецца і не пашкоджвае выраб. У выпадку, калі на вырабе застаецца плёнка, рэкамендуецца яе прыбіраць воцатнай кіслатой.\nПершая мера пры выяўленні маленькіх сырых плям - гэта апрацоўка іх перакісам вадароду ці сталовым воцатам. Калі вы выявілі грыбок на герметыку ў ваннай для збавення ад гэтай пошасці вам неабходна:\nправетрываць памяшканне, адкрываючы вокны цалкам і пажадана мець «ворныя» вокны з пластыка;\nванную пакой не зачыняць, пакідаць шчыліну для таго, каб выраўнаваць вільготнасць і тэмпературу;\nзаражаныя паверхні апрацаваць спецыяльным сродкам да самага бетону або цаглянага мура.\nКалі бачыце цвіль на герметыку ў ваннай, можна скарыстацца народнымі сродкамі:\nМесца апрацаваць креозотом або растворам з дзесяці літраў вады з адным кілаграмам меднага купарваса, альбо 1,5 кг фтарыду натрыю, таксама растворам, складаюцца з паўкілаграма меднага купарваса і двух літраў воцатнай кіслаты на дзесяць літраў вады.\nГерметызуецца стужка ваннай пакоі выпускаецца рознай шырыні і ў разнастайных каляровых рашэннях. Пры выбары істужачнага бардзюра трэба ўлічыць, што яе шырыня павінна мінімум на 10 мм перавышаць шырыню шчыліны. Лепш не эканоміць, і ўсталёўваць паласу большага памеру.\nЎшчыльняльнік прыляпляецца па наступнай тэхналогіі:\nпадрыхтоўка паверхні: чыстка, абястлушчванне і сушка.\nНарэзка стужкі на тры паласы з нахлестом на бакавыя элементы па 1,5 см.\nЗгінанне бардзюра ўздоўж даўжыні па насяканні.\nПрыціснуць стужку-самоклейку да стыку.\nГерметык для каналізацыйных труб\nПры герметызацыі самой ванны нельга забываць, аб работах па ліквідацыі працёкаў труб водазабеспячэння і каналізацыі, якія знаходзяцца ў гэтым памяшканні. У гэтым выпадку ўжываецца спецыяльныя герметыкі сіліконавыя для каналізацыйных труб двух тыпаў - кіслотныя і нейтральныя. Апошнія падыходзяць да ўсіх паверхняў і водным серадах, першыя не падыходзяць для ўзаемадзеяння з кіслотамі. Сіліконавы герметык ўжываецца не толькі для герметызацыі пластыкавых труб, але таксама выдатна зарэкамендаваў сябе каналізацыйных труб з чыгуну.\nУ ванных пакоях выкарыстоўваюцца санітарныя герметыкі, якія валодаюць высокімі адгезийными ўласцівасцямі і знаходзяць прымяненне ў абароне швоў у прамежках сантэхнікі і сценамі.\nДа гэтага ж тыпу ставіцца сантэхнічны герметык для труб, які служыць для абароны злучэнняў асобных элементаў трубаправодаў. яны распрацаваны, каб падтрымліваць высокую абарону герметычнасці, як пры нізкім, так і пры высокім ціску, а таксама добра забяспечваюць герметызацыю пры высокім тэмпературным рэжыме ў злучэннях труб.


Умацаванне імуннай сістэмы з дапамогай бiяфактараў - Wörwag Pharma\nБiяфактары - уплыў мікраэлементаў\nЗахворвання, спадарожныя цукроваму дыябету\nЗдаровая iмунная сістэма\nЗдароўе касцей, мышцаў, суставаў\nАртыкулы пра здароўе\nЗдаровая імунная сістэма\nАртыкулы і навуковыя публікацыі\nВаша здароўеАртыкулы пра здароўеЗдаровая імунная сістэмаУмацаванне імуннай сістэмы з дапамогай бiяфактараў\nУмацаванне імуннай сістэмы з дапамогай бiяфактараў\nІмунітэт - гэта натуральны механізм абароны арганізма ад узбуджальнікаў хвароб. Задача імуннай сістэмы - барацьба з прастуднымі і іншымі інфекцыямі, з якімі мы сутыкаемся ў паўсядзённым жыцці. Таму большасць вірусаў, бактэрый, грыбкоў і іншых патагенных мікраарганізмаў не выклікаюць захворванняў і застаюцца незаўважанымі. Аднак, арганізм больш схільны да інфекцый, калі імунная сістэма аслаблена з-за стрэсу, няправільнага ладу жыцця, перанесеных захворванняў або недастатковага паступлення пэўных бiяфактараў. Каб прадухіліць захворванні, асабліва ў халодную пару года, старайцеся ўмацоўваць імунітэт і здароўе!\nЎмацоўвайце імунную сістэму, асабліва ў зімовы перыяд!\nЯк бiяфактары цынк, вітамін D ўмацоўваюць імунную сістэму\nДля чаго імуннай сістэме неабходны цынкЯк забяспечыць імунную сістэму цынкам?\nФункцыі вітаміна D у імуннай сістэмеВітамін D: зарад сонцам для ўмацавання імуннай сістэмы\nУзімку арганізм асабліва ўразлівы. Па-першае, мы шмат часу праводзім у ацяпляных, закрытых памяшканнях з нізкай вільготнасцю, дзе лёгка распаўсюджваюцца паветрана-кропельныя інфекцыі. Па-другое, імунная сістэма ў зімовы перыяд аслаблена, мы менш ўжываем свежай гародніны і садавіны, такім чынам арганізм у недастатковай колькасці атрымлівае вітаміны. Акрамя таго, мы праводзім менш часу на свежым паветры.\nБліжэй да канца зімы запасы вітаміна D3 заканчваюцца, бо арганізму складана сінтэзаваць новы вітамін D3 ва ўмовах недахопу сонечнага святла. Дадайце да гэтага нізкія тэмпературы, снег і дождж, якія падвяргаюць імунную сістэму дадатковым стрэсу. Менавіта таму мы больш схільныя прастудным захворванням ў халодны перыяд года.\nЯк бiяфактары цынк, вітамін C, вітамін D ўмацоўваюць імунную сістэму\nТры бiяфактара: цынк, вітамін С і вітамін D адыгрываюць важную ролю ў рабоце імуннай сістэмы і, выконваючы розныя задачы, падтрымліваюць адзін аднаго. Добра адрэгуляваны баланс бiяфактараў дапамагае нам змагацца з прастуднымі і іншымі інфекцыямі і аднаўляцца пасля хваробы натуральным чынам. Дзякуючы гэтаму мы можам спадзявацца на моцную імунную сістэму на працягу ўсяго года.\nЎмацаванне імунітэту з дапамогай вітаміна С\nВітамін С (аскарбінавая кіслата) гуляе важную ролю і выконвае шматлікія функцыі ў нашым арганізме. Адна з іх - умацаванне імунітэту. Вітамін С стымулюе сінтэз лейкацытаў, тым самым павышаючы імунны адказ. Таксама з'яўляецца магутным антыаксідантам. Ўдзельнічае ў нейтралізацыі свабодных радыкалаў у крыві, аднаўляе ўласныя антыаксідантныя рэчывы арганізма і памяншае акісляльных стрэс на ўзроўні клетак. Так як вітамін С удзельнічае ва ўсіх гэтых працэсах, патрэба ў ім павялічваецца, калі мы захворваем.\nПяцігадовае медыцынскае даследаванне ў Такійскім універсітэце даказала, што вітамін С з'яўляецца ключавым фактарам зніжэння рызыкі прастудных захворванняў. Падыспытныя, якія прымалі вітамін С, хварэлі значна менш, у параўнанні з кантрольнай групай. Далейшыя даследаванні змаглі пацвердзіць гэты вынік як у пажылых людзей, так і ў школьнікаў.\nЯк ўмацаваць арганізм з дапамогай вітаміна С\nУ адрозненне ад іншых млекакормячых, наш арганізм не можа самастойна сінтэзаваць вітамін С і залежыць ад яго паступлення з дапамогай ежы. У вялікіх колькасцях вітамін С змяшчаецца ў цытрусавых, а таксама ў цыбулі, перцы або брокалі. Таму, задумваючыся аб калядных падарунках для дзяцей, замест шакаладу пакладзіце мандарыны і апельсіны, дзе шмат вітаміна С.\nСутачная рэкамендуемая норма спажывання вітаміна С складае 110 мг для здаровых мужчын і 95 мг для жанчын. Курцам рэкамендавана павялічыць спажыванне вітаміна С на 40% (155 мг або 135 мг у дзень адпаведна) - курэнне перашкаджае ўсмоктванню вітаміна С праз кішачнік і актывізуе свабодна-радыкальныя рэакцыі ў крыві. Вітамін С нейтралізуе свабодныя радыкалы, не даючы ім пашкодзіць сценкі крывяносных сасудаў.\nДля чаго імуннай сістэме неабходны цынк\nЦынк - важны для арганізма мікраэлемент. Акрамя таго, што цынк ўдзельнічае ў гарманальным абмене, а таксама ў росце пазногцяў і валасоў, ён спрыяе ўмацаванню імуннай сістэмы. Цынк таксама ўдзельнічае ў працэсах рэгенерацыі тканін, таму ён часта ўваходзіць у склад крэмаў. У выпадку дэфіцыту цынку ахоўныя клеткі арганізма, такія як Т-хелперы і Т-кілеры, сінтэзуюцца ў недастатковай колькасці і, як следства, імунітэт слабее. Цынк таксама прадухіляе размнажэнне рынавірусаў (ад грэч. Rhinos - нос), якія ў большасці выпадкаў з'яўляюцца ўзбуджальнікамі прастуды.\nТакім чынам, паступленне цынку ў арганізм у дастатковай колькасці дапамагае ўмацаваць імунную сістэму і падтрымліваць яе працу на належным узроўні, каб мінімізаваць рызыку прастудных захворванняў. Прымаючы дастатковую колькасць цынку, можна паменшыць рызыку прастудных захворванняў і хутчэй ачуняць, калі прастуда напаткала.\nЯк забяспечыць імунную сістэму цынкам?\nУ арганізме цынк змяшчаецца ў клетках (эрытрацыты, лейкацыты), у валасах, касцяной і мышачнай тканінах. Нашаму арганізму неабходна рэгулярнае, збалансаванае харчаванне. Сутачная рэкамендуемая норма цынку для здаровых дарослых складае 7-10 мг. Вялікая колькасць цынку змяшчаецца ў прадуктах жывёльнага паходжання, такіх як ялавічына, морапрадукты (напрыклад, крэветкі) або сыр. У раслінных прадуктах утрымліваецца менш цынку, але, напрыклад, авёс і бразільскія арэхі ўтрымліваюць 4 мг цынку на 100 г.\nНа біядаступнасть цынку ўплываюць розныя фактары. Напрыклад, фіцінавая кіслата, якія ўтрымліваюцца ў збожжы і бабовых, перашкаджаюць засваенню цынку ў арганізме. Цытрынавая кіслата (змяшчаецца ў цытрусавых), у сваю чаргу, паляпшае даступнасць цынку з прадуктаў расліннага паходжання. Асаблівая ўвага на баланс цынку ў арганізме, і не толькі ў выпадку захворванняў, павінны звярнуць вегетарыянцы і тыя, хто аддае перавагу монадыеце.\nФункцыі вітаміна D у імуннай сістэме\nВітамін D неабходны не толькі для ўмацавання касцей, але і для здаровай імуннай сістэмы. Вітамін D адыгрывае ключавую ролю ў стымуляванні імуннай сістэмы, зніжае рызыку развіцця аутаіммунных захворванняў і хранічных запаленняў. У выпадку дэфіцыту вітаміна D, Т-клеткі недастаткова актываваныя, такім чынам патагенныя мікраарганізмы не могуць быць выяўленыя ў час. Да канца года запас вітаміна D у арганізме высільваецца, гэта аслабляе імунную сістэму і мы становімся больш успрымальнымі да прастудных захворванняў.\nВітамін D: зарад сонцам для ўмацавання імуннай сістэмы\nВітамін D - гэта адзін з бiяфактараў, які арганізм можа сінтэзаваць самастойна (пры ўздзеянні сонечных прамянёў на скуру), а таксама атрымліваць з ежай. Па гэтай прычыне вітамін D па сваёй прыродзе з'яўляецца гармонам. Калі вітамін D неабходны імуннай сістэме, ён выходзіць з дэпо (тлушчавая тканіна), ператвараецца ў актыўную форму і выконвае свае функцыі.Чаму ж можа быць дэфіцыт вітаміна D? Гэта адбываецца, калі сонечных прамянёў трапляе на скуру недастаткова: мала сонечных дзён у годзе, абмежаванае знаходжанне на сонцы, выкарыстанне сонцаахоўных сродкаў. Такім чынам, сінтэз вітаміна D арганізмам практычна спыняецца ў перыяд паміж восенню і вясной. На шчасце, вітамін D3 можна атрымаць з ежай - у некаторых колькасцях ён змяшчаецца ў рыбе (селядзец, ласось), рыбіным тлушчы, печані траскі, яйках.\nТаму, асабліва ў халодныя і пахмурныя зімовыя месяцы, не забывайце аб збалансаваным харчаванні і дастатковай запасе жыццёва важных бiяфактараў вітаміна D3, цынку і вітаміна С. І ваша імунная сістэма ўзнагародзіць вас!\n© 2019 Wörwag Pharma GmbH & Co. KG - Уся інфармацыя аб асабістым здароўі, размешчаная на сайце www.woerwagpharma.by, носіць выключна інфармацыйны характар і ніякім чынам не замяняе абследаванне і кансультацыю ўрача. Змест, прадстаўлены на сайце www.woerwagpharma.by, не можа і не павінен выкарыстоўвацца для пастаноўкі дыягназу і/або самастойнага прыёму лекаў. Звярніце таксама ўвагу на тое, што змест сайта абаронен аўтарскім правам.\nЗдоровье костей, мышц и суставов Роля вітаміна D і магнію ў прафілактыцы астэапарозу\nКарта сайтаЮрыдычнае апавяшчэннеАпавяшчэнне аб канфідэнцыйных дадзеных


Гость (2011-04-05 16:31)\nСучасная беларуская проза жыве клопатамі пра час, народны лёс, які праламляецца ў лёсе асобных людзей. Яна вызначаецца пільнай ўвагай да асобы чалавека і штодзённых праяў жыцця. Рэальныя здабыткі сучаснай прозы немалыя. Пашырылася рэчышча ваеннай прозы творамі В. Быкава, І. Навуменкі, І.Чыгрынава. А. Адамовіча, А.Савіцкага і іншых пісьменнікаў. Нямала твораў прысвечана маральна-этычным і філасофскім праблемам, пасляваеннаму часу. Больш адчувальнай стала патрэба ў звароце да мінулага, да гістарычных падзей, якія ацэньваюцца з пункту гледжання сучаснікаў (творы У.Караткевіча, І.Шамякіна, У.Калесніка, В. Коўтун, А. Лойкі).\nРазам з традыцыйнымі ў сучаснай беларускай літаратуры зявіліся новыя тэмы, уласцівыя менавіта сёнешняму дню. Гэта перш за ўсё чарнобыльская тэма, а таксама сталінскія рэпрэсіі 30-х гг.. Больш абвострана ставіцца пытанне аб жыцці сёнешняй вёскі і яе праблемах,. Аб неабходнасці беражлівых адносін да прыроды, аб сэнсе чалавечага жыцця.\nАд імя таго пакалення, чыё юнацтва прыпала на гады ваенных выпрабаванняў, піша Аркадзь Марціновіч. Убачанае і перажытае на вайне паслужыла яму матэрыялам для раманаў Не шукай слядоў сваіх, , аповесці Няхай ідзе дождж. Храналагічныя рамкі рамана Груша на Голым Полі(1986) невялікія вясна восень 1942 г. Галоў-ны герой беларускі юнак Ігнат Валока. Скончыўшы ваеннае вучылішча, ён становіцца камандзірам роты супрацьтанкавых ружжаў. Часць, дзе ён пачынае новую службу, рыхтуецца на фронт. А потым\nперадавая, баі, удачы і няўдачы, горыч страт, успаміны пра родную вёску і яе людзей. Паступова прыходзіць воінсккая сталасць, якая не дазваляе герою рамана думаць толькі пра сябе. Валока клапоціцца пра сяброў, думае пра свой пачэсны абавязак перад Радзімай, у імя вызвалення якой гіне ў цяжкім 1942 гідзе. Заключны раздзел рамана\nУ беларускай прозе нямала твораў, у якіх народ і вайна разглядаюцца праз прызму ўспрыняцця мірнага жыхара. Гэта раманы Плач перапёлкі, Апраўданне крыві, Свае чужынцы(1983) І.Чыгрынава, Тартак І. Птушынава, Чужое неба Б.Сачанкі, У падзямеллі М. Аўрамчыка, Знак бяды В. Быкава. Трагедыя тут у тым, што чалавек безабаронны перад жорсткасцю, несправядлівасцю. Яго з сям ёй могуць вывесці ў чужую краіну і ператварыць у раба , прыкрыцца ім ад куль. Галгофай, напрыклад, для герояў В.Быкава, месцам здзекаў і гвалту стаў уласны хутар, што падкрэслівае асабліва трагічнае становішча чалавека на вайне.\nМногія творы пра Вялікую Айчынную вайну грунтуюцца на даку- ментальнай аснове. Кніга А. Адамовіча, Я. Брыля, У. Калесніка Я з вогненнай вёскі (1975) страсны публіцыстычны дакумент, абвінавачанне фашызму. З ваенных эпізодаў, фактаў, лічбаў, фотаздымкаў, галасоў людзей, якія цудам уратаваліся з агню, складваецца цэласны вобраз нязломнага беларускага народа. Са старонак кнігі паўстаюць маці, бацькі, дзяды, якія выжылі, каб расказаць усяму свету пра здзекі катаў-нелюдзяў, пра адну з самых трагічных старонак ў гісторыі беларусаў.\nУ дакументальнай аповесці С. Аляксевіч У вайны не жаночае аблічча (1985) сабраны вмвль дзвесце споведзяў жанчын-франтавічак, падпольшчыц і партызанак. Медыкі, сувязісткі, сапёры, лётчыцы, снайперы, стралкі, зенітчыцы, танкісты, дэсантніцы, шафёры, яны прайшлі праз усе выпрабаванні жорсткага часу. На самай страшнай вайне ХХ ст. жанчыне давялося стаць салдатам. Яна не толькі ратавала, перавязвала параненых, а і страляла са снайперкі, бамбіла, падрывала масты, хадзіла ў разведку. Жанчына забівала ворага, які з нечуванай жорсткасцю знішчаў усё жывое на сваім шляху. Не жаночая гэта доля забіваць, -- згодзімся мы з гераіняй гэтай кнігі. Але вайна, у якой зусім не жаночы твар, прымусіла ўзяцца за зброю і жанчын. Сабраныя разам расказы жанчын малююць аблічча вайны, гучаць як сведчанні абвінавачванні фашызму.\nСтрашныя факты недаверу да людзей, віна якіх была толькі ў тым, што апынуліся пад немцамі, прыводзіць С. Грахоўскі ў дакументальнай аповесці Зона маўчання.\nПра мінулую вайну шмат піша А. Савіцкі. У 80-я гг. ён апублікаваў раманы Літасці не чакай, Памерці заўсёды паспееш (разам з раней напісаным творам Верай і праўдай яны складаюць трылогію). У апошніх раманах Зямля не раскажа, Верасы, Обаль пісьменнік расказвае пра барацьбу беларускіх партызан, пра жыццё людзей горада і вёскі на акупіраванай тэрыторыі. Падзеи ў гэтых творах адбываюцца ў полацкіх лясах, на левабярэжжы Заходняй Дзвіны, у Полацку і блізкіх да яго насельных пунктах. Раман Обаль пісьменнік прысвяціў юным змагарам Падзвіння, якія загінулі ў барацьбе за волю сваёй Бацькаўшчыны. Героі твора Фруза ЗЗянькова, кіраўнік Обальскай падпольнай арганізацыі, і Зіна Партнова.\nЗначнае месца ў сучаснай беларускай прозе займаюць творы на маральна-этычныя тэмы. Праблеме хзаемаадносін бацькоў і дзяцей, адказнасці старэйшага пакалення за лёс маладзейшага прысвечаны аповесці В. Блакіта Вырай, А. Асіпенкі Рэха даўніх падзей, Т. Бондар Марыя, раман А. Карпюка Карані.\nСправамі, працай, побытам, узаемаадносінамі праходзяць людзі выпрабаванне на чалавечнасць. Праблеме адказнасці чалавека за ўсё зробленае ім у жацці прысвечан раман Л. Дайнекі Футбол на замініраваным полі. Дзеянне адбываецца ў нашы дні, хаця нямала старонак у творы адведзена падзеям вайны. Іван Памалейкінвярнуўшыся з канцлагера, прытулак для свайго сумлення шукае ў новых працах і шлюбах. Аднак у яго 53-гадовым узросце не дае яму спакойна жыць памяць вайны, на якой ён дбаў толькі пра захаванне свайго жыцця любымі сродкамі. Падслухаўшы размову фашыстаў аб тым, што палонныя будуць гуляць у футбол на замініраваным полі, Памалейкін не папярэдзіў таварышаў, Сам жа, прыкінуўшыся хворым на сэрдца, адстаяў на полі ў якасці бакавога судзі, на яго вачах загінулі сябры, якія пасля вайны ўсё часцей стануць прыходзіць ў сны, клікаць да адказнасці, І не будуць даваць спакою вочы Рыгора Невідовіча, калі той, акрываўлены, поўз праз дым і агонь з футбольнага замініраванага поля.\nДля беларускай прозы не новай зяўляецца тэма жыцця сучачнай вёскі, якая знайшла сваё адлюстраванне ў аповесцях Ціхае лета П. Місько, Раданіца А. Кудрвўца, рамане І. Шамякіна Вазьму твой боль. Запусценне вёсак, у якіх шчырыя аратыя і сейбіты дажываюць свой век у адзіноце, паказана ў аповесці С. Грахоўскага А маці не спіць. Павел Кастрыцкі галоўны герой аповесці адмовіўся ад маці, пакінуўшы яе без кута і грошай. Аглядаючася на пражытыя гады, маці ўспамінае дні калектывізацыі і раскулачвання, высылку ў Сібір бацькоў, адвечных працоўнікаў, вайну, гібель дзяцей і мужа. Гераіня шукае сваю віну ў тым, што сын стаў эгаістам, стаў цурацца ўсяго роднага, сваёй вёскі, мовы і ўрэшце старой маці. Не змаглі, значыць, бацькі прылучыць уласных дзяцей да раднай зямелькі, навучыць іх любіць яе так, як любілі яе самі. Старэйшае пакаленне адчувае віну за гэта такую думку прыводзіць С. Грахоўскі.\nШчымлівае развітанне са старой матчынай хатай і вёскай паказана ў рамане Л. Гаўрылкіна Матчына хата. Працэсы міграцыі вясковых жыхароў у горад і вяртанне іх у якасці блудных дзяцей знайшлі адлюстраванне ў аповесцях М. Гіля Тэлеграма з Кавалевіч і Дзень пачаўся.\nЗ Вёскайзвязана пераважная большасць твораў А. Жука. Галоўны герой аповесці Паляванне на Апошняга Жураўля былы партызан Сцяпан Дзямідчык. Усё сваё жыццё ён сумлена працуе на зямлі, хварэючы і за вырашчаны хлеб, і за алешнік каля вёскі, і за зайцоў, курапатак, і за сямю баброў. Гэта складаны і няпросты чалавечы характар. Герою твора да ўсяго ёсць справа. Таму і ўступае ён у перастрэлку з браканьерамі. Цяжка паранены, ён, так і не ачуняўшы на працягу трох дзён, памшрае. Перад ім як бы ў сне праходзіць усё жыццё ( вайна, праца ў вёсцы, каханне). Савечанае верай у справядлівасць і чалавечнасць. Аўтар аповесці ўзнімае праблему заўчаснага старэння вёсак, выступае супраць бяздумных і жорсткіх адносін да прыроды. Разам са старым пакаленнем, заўважае А. Жук, вымірае і лыбоў да зямлі, сялянскай працы. Апошнія прадстаунікі старэйшага пакалення сялян-працаўнікоў, як апошнія жураўлі, сумотна і тужліва углядаюцца ц сёнешні дзень, заклікаючы моладзь захаваць жураўліную радзіму, вярнуцца да вытокаў жыцця, яго першаасновы: Праміналі гады, не стала за новымі палямі тых вялікіх і родных балот, і цяпер на новыя паселішчы другая пралягла дарога.\nАб неабходнасці беражлівых адносін да прыроды сцвярджаецца ў творах В. Казько (Неруш, Выратуй ў памілуй нас, чорны бусел), І. Пташнікава (Мсціжы), В. Карамазава (Пушча), Х. Лялько (Світанне над бярозамі).\nУ апошні час у беларускай літаратуры пачынаюць гучаць трывожныя і заклапочаныя словы аб будучым нашай прыроды, аб тым, што паветра, вада і зямля аснова ўсяго жывога на планеце забруджваюцца. Атручванне прыроды звязана з безгаспадарчай дзейнасцю чалавека, якая і прывяла да самай страшнай катастрофы сучаснасці аварыі на Чарнобыльскац АЭС. Гэтай тэме прысвечаны творы І. Шамякіна (Злая зорка). І. Пташнікава (Львы), Б. Сачанкі (Родны хутар, Запіскі аб радыяцыі) і інш.\nХарктэрнай асаблівасцю сучаснай прозы зяўляецца вяртанне яе да мінулага. Увагу пісьменнікаў прыцягваюць усе эпохі і перыяды жыцця народа. Адбываецца пераасэнсаванне колішніх падзей з пазіцый сучаснасці. Падзеі пачынаюць разглядацца ў кантэксце часу мінулага і сёнешняга.\nМастацкаму ўвасабленню гістарычныхпадзей прысвяціу шэраг сваіх твораў У. Караткевіч: рамны хрыстос прызямліўся ў гародні, Каласы пад сярпом тваім, Чорны замак Альшанскі, аповесці Дзікае паляванне караля Стаха, Чэзенія. Многія творы прысвечаны гістарычным дзеячам, асветнікам, постацям далёкай мінуўшчыны, барацьбе беларускаг народа за сваю незалежнасць ( К. Тарасаў.Тры жацці Рагнеды; Л. Дайнека Меч князя Вячкі, След ваўкалака; У. Арлоў. Ефрасіня Полацкая, Дзень, калі ўпала страла; А. Лойка. Францыск Скарына і інш. Кніга В. Чаропкі Імя ў летепісе расказвае пра дзеячоў далёкага мінулага Беларусі Рагвалода, Рагнеду, Святаполка , Усяслава Чарадзея, Гедыміна, Альгерда, Кейстута і інш. Цікавай зяўляецца кніга І. Масляніцы і М. Багадзяжа Слава і няслаўе (1995), 34 аповесці якой знакомяць чытыча з Ефрасіняй Полацкай, Софяй Гальшанскай, Барбарай Радзівіл, Ганнай Кобрынскай і іншымі жанчынамі, лёсы якіх звязаны з Беларуссю.\nАпошнія гады называюць гадамі праўды, якая стала неадемнай часткай нашага жыцця. У літаратуры пачынаюць узнаўляцца падзеі 30-50-х гг., расказваецца аб Курапатах, аб массавых ахвярах таго часу. Скалечаныя таталітарнай сістэмай лёсы пісьменнікаў і іх творчасць сёння становяцца прадметам спецыяльнага даследвання. І ўжо духоўным набыткам шарокага кола чытачоў сталі дакументальныя аповесці і апавяданні С. Грахоўскага Зона маўчання, З воўчы білетам, П. Пруднікава Яжовыя рукавіцы, Пекла, Ф. Аляхновіча У капцюрох ГПУ, Б. Мікуліча Аповесць для сябе. З іх паўстаюць падрабязнасці тых страшных падзей, высвечваюцца абліччы катаў і іх шматлікіх ахвяр.\nТрагічнай старонцы нашай гісторыі, звязанай з абвяшчэннем Беларускай Народнай Рэспублікі, прысвечаны раманы Г. Далідовіча Свой дом, Пабуджаныя. У іх паказваюцца лідэры БНР, якія, на думку аўтара, не здраднікі, а змагары.\nУ беларускай літаратуры пачынаюць пастепова абжывацца дэтэктыўна-прыгодніцкі і фантастычны жанры. Аўтарамі такіх твораў зяўляюцца, як правіла, маладыя пісьменнікі Алесь Асташонак, Адам Глобус, Васіль Гілевіч, Анатоль Казлоў і інш.\nСучасная беларуская проза развіваецца ў розных жанрах, вядучым сярод якіх па-ранейшаму зяўляюцца раман, аповесць, апавя- данне. У апошні час назіраецца цікавасць да лірычных мініяцюр, абразкоў, эсэ. Беларускія пісьменнікі па-філасафску ацэньваюць грамадска-сацэальныя працэсы сённяшняга дня, удумліва ўглядаюцца ў мінулае. Агульнымі для многіх твораў зяўляюцца шырыня ахопу падзей, гуманістычна пафас, імкненне аўтара даць праўдзівую ацэнку таму, што робіцца сёння на Зямлі.\nЖыццёвы і творчы шлях Івана Навуменкі тыповы для яго пакалення. Пачатак літаратурнай дзейнасці Навуменкі прыпадае на 50-я гг. Першы зборнік апавяданняў Семнаццатай вясной выйшаў у 1957 г. Затым зявіліся творы, у якіх аўтар спрабуе адказаць на вістрыя пытанні рэчаіснасці, задумваецца над прыродай чалавечага характару, уздымае маральна этычныя праблемы сённяшняга дня (Таполі юнацтва, Вераніка, Апошняя восень, Смутак белых начэй, Летуценнік, Асеннія мелодыі).\nПачатку Вялікай Айчыннай вайны і перыяду разгортвання партызанскага руху на Беларусі прысвечана трылогія Сасна пры дарозе (1962), Вецер у соснах (1967), Сорак треці (1973). Сам аўтар назваў яе тварам аб акупацыі. Падэі разгортваюцца ў мястэчку Бацькавічы і навакольных вёсках. Аўтар паказвае, як на шлях барацьбы з чужынцамі становяцца Сцяпан Птах і яго сын Міця, Аўсяннік, Карандаш, Мацвей Шэлег, Шура Гаранка, Іван Лобік, і іншыя змагары. Навуменка ўзнауляе сцэны партызанскай вайны на Палессі, прасочвае шлях станаўлення, унутранага гартавання герояў твора, для якіх змаганне з ворагам галоўная мэта жыцця. Пісьменнік ускрывае прычыны духоўнага падзення, здрады такіх тыпаў, як Юрый Басняк, Крамер, Забела, Дзеніскевіч.\nПраз усе раманы трылогіі праходзіць сімвал адзінокай сасны. Гэта своеасаблівы вобраз, які выражае пачуцці герояў, узмацняе драматызм і напал апісваемых сітуацый. Завяршаецца трылогія сцэнай вяртання Міці да прыдарожнай сасны, якая ўвасабляе бессмяротнасць жыцця. Трылогія зяўляецца праўдзівай гісторыяй Вялікай Айчыннай вайны. Не спрашчаючы рэальных абставін, Навуменка паказаў праўду жорсткага ваеннага часу.\nАлесю Адамовічу споўнілася 15 гадоў, калі ён стаў падпольшчыкам і партызанам. Вайна пакінула глыбокі след у свядомасці юнака, і гэта звілася адной з прычын таго, што тэма вайны стала асноўнай у творчасці пісьменніка. Вопыт перажытага падчас вайны знайшоў сваё адлюстраванне ў дылогіі Партызаны ( раман Вайна пад стрэхамі і Сыны ідуць у бой ).\nВялікая Айчынная вайна закранула кожны дом, кожную сямю. Пісьменнік, імкнучыся замацаваць у народнай памяці трагедыю кожнага чалавека, абездзіў (разам з Я. Брылём і У. Калеснікам) амаль усю Беларусь, запісаў звыш 300 жахлівых маналогаўуспамінаў ад ўдзельнікаў і ахвяр фашызму. У выніку зявілася кніга Я з вогненнай вёскі (1975) публіцыстычны дакумент, абвінавачванне фашызму. Жудасным расказам пра людзей, якія ператварыліся ў катаў, здраднікаў, зяўляецца аповесць Адамавіча Капнікі (1979).\nХатынская аповесць, як і многія іншыя творы А. Адамовіча, аснована на дакументальных фактах. Твор як бы сатканы з успамінаў жывых сведак спаленых беларускіх вёсак, партызанаў, падпольшчыкаў. Галоўным героем аповесці зяўляецца Фларыян Пятровіч Гайшун, ветэран вайны, выкладчык псіхалогіі. Ён разам з былымі партызанамі Касачом, Косцем, Сталетавым, Лапцёнкам едзе ў Хатынь. Перад вачымі Гайшуна, сляпога чалавека, як бы ажывае ваеннае ліхалецце. Ён падлеткам ваяваў ў партызанскім атрадзе, цудам вырваўся з вогненнай вескі, бачыў смерць блізкіх людзей, сяброў. Ніколі не можа сцерціся зрамяці героя твора жудасная справа карнікаў над мірнымі жыхарамі вёскі Пераходы, смерць маці, дзвюх сястрычакблізнятак, лепшага сябра Аповесць гучыць як мастацкі дакумент, абвінавачванне фашызму, як заклік да абяднання ў барацьбе з карычнневай чумой. Важнае месца ў Хатынскай аповесці займае палеміка Гайшчуна з яго аспірантам Бокіем, праз якую аўтар спрабуе асэнсаваць складаныя і супярэчлівыя пытанні сучаснасці, абараніць вечныя гуманістычныя каштоўнасці чалавека.\nПа матывах Хатынскай аповесці ў Дзяржаўным рускім драматычным тэатры Беларусі пастаўлена песа Вяртанне ў Хатынь. Кінарэжысёрам Э. Клімавым у 1985 г. знята мастацкая кінастужка Ідзі і глядзі, у аснову якой пакладзена Хатынская аповесць. Фільм атрымаў першую прэмію на Сусветным кінафестывалі і ўзнагароджаны залатым медалём.\nВячаслаў Адамчык зяўляецца адным з вядучых беларускіх пісьменнікаў, аўтарам шырока вядомай тэтралогіі Чужая бацькаўшчына (1978), Год нулявы (1983), І скажа той хто народзіцца (1987), Голас крыві брата твайго (1990). У цэнтры ўвагі пісьменніка заходнебеларуская вёска Верасава. Аўтар прасочвае жыццё герояў на працягу даволі вялікага перыяду. Тут і часы даваеннай польскай дзяржавы, і першыя гады савецкай улады, і перыяд фашысцкай акупацыі.\nУ рамане Чужая бацькаўшчына В. Адамчык выкрывае меркантыльнасць, уласніцтва, прагу нажывы, бездухоўнасць. Твор прысвечаны паказу жыцця былой Заходняй Беларусі напярэдадні яе вызвалення. У центры яго сямя Уласа Корсака. Жыццё самога Уласа, здаецца, не заслугоўвае папрокаў : не краў, не падманваў, не рабіў зла людзям, не быў гультаём і абібокам. Але ж жыў па прынцыпу мая хата з краю. Нікому ён асабліва не дапамог, зўсёды застаючыся ў цяні. Пражыў жыццё Улас, пры гэтым не страуіўшы сябе як чалавека. Але пакаранне за жыццё ў сваёй нары, толькі дзеля сябе не мінула яго, паламаўіы лёс дачкі Алесі. Жыла яна хціва, зайздросна, з бабскімі забабонамі і сваркамі. Алеся страчвае чалавечую годнасць, пераступае праз народную мараль і этыку і а здольнай на злачынства, здраду. Яна выходзіць замуж за парабка Імполя, затым атручвае атручвае свякруху і нямую залоўку, перапісваючы на сваё імя зямлю. Але не прыносіць шчасця чужая бацькаўшчына Алесі, яна ператвараецца ў рабыню зямлі, маёмасці і бытавых абставін. Няўтульна становіцца і Імполю, для якога шырокі свет закрыўся вузкаэгаістычнымі, дробнымі інтарэсамі.\nУ другі рамане В. Адамчыка Год нулявы прасочваецца далейшы лёс герояў. Падзеі адбываюцца ў 1939 г., каді Заходняя Беларусь воінаў Чырвонай Арміі. З тымі, хто выйшаў насустрач воінам, быў і Імполь.\nЗаключны твор тэтралогіі раман Голас крыві брата твайго прысвечаны падзеям Вялікай Айчыннай вайны. Героі яго (Алеся, Імполь, Міця Корсак, Хрысця) прайшлі праз цяжкія ваенныя выпрабаванні. Раман заканчваецца сцэна гібелі Міці Корсака. Алеся і Імполь вязуць нябозчыка на могілкі. Жыць трэба, жыць !, -- усклікае Алеся, убачыўшы бягучага насустрач ёй шасцігадовага сына. Так, жыццё нельга спыніць, перарваць. Яно прадаўжаецца ў нашых дзецях і ўнуках.\nВіктар Казько, аўтар раманаў Неруш, Хроніка дзетдомаўскага саду, аповесцей Суд у Слабадзе, Но пасаран, Выратуй і памілуй нас, чорны бусел, адносіцца да сярэдняга пакалення пісьменнікаў. У полі зроку яго знаходзіцца тэма вайны, пасляваеннае аднаўленне гаспадаркі, узаемаадносіны чалавека з прыродай.\nУ аповесці Суд у Слабадзе аўтар паказаў жорсткае аблічча фашысцкіх вылюдкаў вампіраў, якія ў гады вайны ператварылі палонных дзяцей у донараў для сваіх салдат і афіцэраў.\nГероямі аповесці Выратуй і памілуй пас, чорны бусел зяўляюцца звычайныя палешукі, якія многа чаго зведалі ў сваім нялёгкім жыцці. Жывучы надзённымі клопатамі аб ежы, кураве, адзенні, яны як бы змірыліся са сваім лёсам і бесперспектыўным становішчам, адышлі ад грамадскай дзейнасці. Калі ж паўстала пытанне аб знісчэнні парадзелай пасля шматлікіх вырубак дубровы, дзе жыў занесены ў Чырвоную кнігу чорны бусел, людзі прачнуліся. Яны нарэшце зразумелі, што іх раўнадушша, абыякавасць да навакольнага могуць прывесці да бездані, забыцця, самазнішчэння. Аўтар сцвярджае, што кожны чалавек павінен заныць актыўную жыццёвую пазіцыю ў адносінах да прыроды і жывёльнага свету, грамадства наогул.\nЦэментуючай асновай у рамане Хроніка дзетдомаўскага саду, дзе спалучыліся падзеі мінулай вайны і сённяшняга дня, зяўляецца сад. Калісці яго пасадзіў Трахім Трубецкі, які верыў, што дрэвы гэта працяг чалавечага жыцця, сувязь пакаленняў. Чалавек, на думку героя твора, жыве, пакуль яго не забыліся : Пасаджанае табою дрэва гэта ты сам, гэта чалавек, працяг яго ў вяках Людзі пра яго не забудуцца, сад будзе расці. Аднак у гады вайны сад быў знішчаны фашыстамі. Але зноў зашапацелі маладой лістотай дрэвы сада, які паслы вайны аднавіў дырэктар дзіцячага дома Марян Знавец са сваімі выхаванцамі. Клопаты пра сад абядналі герояў твора, зблізілі іх духоўна. У барацьбе з Сідарам Місцюком, які на месцы саду пабудаваў сваю хату, маральную перамогу атрымалі дырэктар і яго выхаванцы. Сад для іх, як і прырода наогул,-- гэта аснова чалавечага жыцця, яго будучыні.\nРаман В. Казько Неруш прысвечаны Палессю, асушэнню балот. Галоўны герой Мацвей Роўда сумленна працуе на пасадах начальніка будаўнічамантажнага ўпраўлення і старшыні калгаса, безадказна выконваючы інструкцыі і распаражэнні начальства, не дбаючы пра сістэму вадасховішчаў. Задумаўшыся аб выніках сваёй дзейнасці, Роўда разумее, што ён спрыяў парушэнню раўнавагі ў прыродзе і таму павінен несці адказнасць за здзейсненнае. Жалезны Чалавек, яго двайнік, судзіць галоўнага героя : Ты ўзяў зямлю ў першароднасці і квецені, дез смецця і паскудства. Чыстымі білі туманы, вольнымі птушкі, пладзіліся жывёлы твае, пладаносілі дрэвы, яшчэ Княжбор дастаўся табе ў першароднасці і першастворанасці лясоў, рэк і крыніц, верхавых і нізавых балот, але ты кінуўся, улёг перарабляць яго, муляла вока табе першастворанасць, крануў ты неруш, крануў і сябе. І цяпер ужо тваё ўласнае дзіця, машына, створаная табой жа, і шкодзіць табе ж. Хутка ты сам будзеш шкодзіць, ужо шкодзіш, ужо лішні сам сабе, імкнешся пераступіць і цераз сябе. Але я табе не дазваляю, не даю. І тваё шчасце, што ў цябе ёсць я, што пакуль яшчэ існую. Роўда прыходзіць да канчатковай высновы, што здрадзіць сваёй зямлі нельга, што неабходна змагацца за Княжбор, шукаць разумных узаемаадносін з прыродай і навакольным светам, што трэба процістаяць прагматыкам Шахраю і Рачэўскаму, якія знішчэнне прыроды апраўдваюць утылітарнымі мэтамі.\nАсноўнай тэмай у творчасці Віктара Карамазава зяўляецца прырода, псіхалагічныя і сацыяльныя ўзаемаадносіны чалавека з навакольным асяродзем. Раман Пушча (1978) пра веліч і прыгажосць ляснога царства. Ён прасякнуты гуманістычным пафасам, думкамі аб сэнсе чалавечага жыцця, верай у добрыя справы добрых людзей. Героі твора Міхаіл Пятровіч Валошка, Макар Курнопа, Андрэй Старапольны, дзед Гарох зрадніліся з лесам, без яго не ўяўляюць свайго існавання. Адчуваючы грозны наступ цывілізацыі на прыроду, героі твора выступаюць супраць высячэння лясоў, знішчэння флоры і фауны, спрабуюць дапамагчы пушчы абараніцца ад практычнабяздушных людзей тыпу дырэктара лясгаса Зімаўца, лесніка Рысева. Асабліва ўражвае сцэна, калі ляснік у зімовую сцюжу выводзіць ласіную сямю з месца, дзе павінна было адбыцца паляванне. Выратаванне звяроў гэта і выратаванне надзеі на тое, што пушчу не чакае трагічны лёс.\nАповесць Карамазава Краем Белага Шляху прысвечана чарнобыльскай тэме. Галоўны герой твора Васіль Валетаў, абыходзячы забруджаныя радыяцыяй месцы, бачыці, як пусцеюць навакольныя вёскі, паміраюць людзі. Шкадуючы вяскоўцаў, ён спрабуе іх суцешыць, абнадзеіць. Але людзям патрэбна праўда, няхай горкая і суровая. Хлусня, нават самая пышнаслоўная, прыносіць толькі шкоду. Валетаў, адчуваючы кроўную сювязь з роднай зямлёй, змагаецца (у межах сваіх сіл і здольнасцей) за яе выратаванне, за яе будучыню.\nУладзімір Арлоў, аўтар кніг Еўфрасіння Полацкая(1992) і Рандэву на манеўрах(1992), гістарычнага эсэ У пошуках украдзенага скарбу(1993), засведчыў сваю адданасць ісціне пра мінулае беларусаў яшчэ на пачатку 80-х гг., калі ў мясцовым і тагачасным саюзным друку публікаваў артыкулы, у якіх рэзка крытычна адгукаўся на 5-томную акадэмічную Гісторыю БССР і аднаіменны школьны падручнік, называючы прама асноўную іх загану -- свядомую фальсіфікацію мінулага ваўгоду афіцыйнай гісторыяграфіі. У заснаванай на дакументальных фактах гісторыі першага вядомага Еўропе беларускага горада Полацка, сталіцы Полацкага княства, у якім жыла ў той час патранеса і заступніца\nУ апавяданні Каля дзікага поля, дзе ўзнаўляюцца апошнія хвіліны жыцця безыменнага аўтара слыннага Слова аб палку Ігаравым, адчуваецца, напрыклад , цяперашняя павышаная цікаўнасць да нашай гісторыі, імкненне пераасэнсаваць многія яе старонкі ў сучасным інфармацыйным полі. Як вядома, існуе некалькі версій аб аўтарстве гэтага твора. Казахскі пісьменнік Алжас Сулейманаў адшукаў у тэксце Слова аргументы, якія сведчаць на карысць якраз казахскага паходжання аўтара : асобныя словы і паняцці, на яго думку, мог ведаць толькі усходні чалавек, жыхар степаў. У. Арлоў, таксама грунтуючыся на тэксце слыннага помніка, знаходзіць доказы полацкай версіі : сімпатыі невядомага аўтара, геніяльнага старажытнага песняра да Усяслава Чарадзея, які збіраў крывічаў пад сваё крыло, у адну дзяржаву, відавочныя, а невялікая рачулка Ула, якую ён прыгадвае, знаходзцца за пяць попрышчаў ад Дзвіны. Магчыма, менавіта на гэтай рачулцы і знаходзілася родавая вотчына аўтара Слова. Што да службы яго ў ноўгарад-северскага князя Ігара, подзьвігі якога ён уславіў, то і на гэта ёсць тлумачэнне : выпалі Чарадзеевы ўнукі з дзедавай славы, сталі каваць крамолы на брацію сваю, і пясняр, які гаварыў ім у вочы праўду, стаў ім непатрэбным . Менавіта ва ўнікальным культурным ася-\nроддзі, якое так старанна стварала ў свой час Еўфрасіння, пра што У. Арлоў апавядае ў прысвечаным яе дзейнасці эсэ, і мог зявіцца такі высокаадукаваны і адухоўлены талентам ад Бога чалавек, як аўтар Слова.\nПра падзеі падчас вайны Івана Жахлівага з Літвой і захоп маскоўцамі Полацка, які быў бязлітасна зруйнаваны, а яго жыхары люта знішчаны, напрыклад, апавядае ў лісце да сваіх родных стралец Аляксей, чалавек, як можна зразумець, з чулым сэрцам і светлай галавой, па-свойму праніклівы і мудры ( апавяданне Пішу вам у Масковію ). А пра князя Гераніма Радзівіла, падчашага ВКЛ, які хацеў застацца ў памяці людской не як душыцель сялянскага паўстання Вашчылы, а як мудры і справядлівы валадар Крычаўскага магістрата і дзеля гэтага прымушаў мясцовага летапісца Карпача фальсіфікаваць гісторыю, апавядае сам Карпач. Просты летапісец выбірае пакутлівую смерць на кале, але не згаджаецца на тое, каб абылгаць сваіх пабрацімаў, адабраць у іх, жывых і мёртвых, не толькі славу, але і гонар (Міласць князя Гераніма). У лістах з турмы, адрасаваных сыну Ежы, вядомы беларускі літаратар Аляксандр Незабытоўскі апавядае пра свой удзел у паўстанні супраць царскага самаўладдзя і пра сваё разуменне падзей (Пакуль не згасла свечка). Ужывае празаік і такі прыём, калі пра гістарычныя падзеі апавядае чалавек з варожымі да беларускай ідэі адносінамі, як гэта мы бачым у апавяданні Рандэву на манеўрах.\nГероі гістарычных твораў У. Арлова -- людзі незвычайныя. Слабыя фізічна, яны затое моцныя духам. Пераможаныя суседзямі, яны не адчу-ваюць сябе знішчанымі, бо ведаюць : апошняе слова ўрэшце будзе за імі, а калі ўжо не будзе іх саміх, то за іх дзецьмі. Менавіта ў гэтым трэба бачыць сэнс эпіграфа да апавядання Пяць мужчын у леснічоўцы : Gloria victis (Слава пераможным ). Пяцёра беларусаў-інсургентаў, што засталіся пасля паражэння паўстання 1863 г., не лічаць сваю справу безнадзейнай. Так лічыць кіраўнік паўстанцкага атрада Тапор, адзін з паплечнікаў К. Каліноўскага, вядомы у гісторыі вызваленчага руху пад імем Людовіка Звяждоўскага. Так лічыць і беларускі філосаф Лышчын-скі, спалены за сваю ерась на кастры паводле загаду папскага нуцыя (Місія папскага нуцыя). Чалавека фізічна можна знішчыць, але пера-магчы ідэю нельга, бо ідэя неўміручая.\nУ выніку варожых інтрыг тэўтонцаў гіне апошні полацкі князь Уладзімір, а з ім разам знікае ў хвалях часу дынастыя Рагвалодаў (Дзень, калі ўпала страла). Аднак збыліся не толькі горшыя прадба-чанні князя, але і лепшыя : праз два гады посля яго смерці полацкія ратнікі сталі плячо да пляча з наўгародцамі і пскавічамі на Чудскім возеры, дзе адбылося Лядовае пабоішча і крыжакі пацярпелі сакрушаль-ны разгром, што на некалькі стагодзеў адвучыла іх ад паходаў на Усход.\nУ.Арлоў, як і іншыя нашы аўтары гістарычных твораў, шмкнецца знайсці адказ на пытанне, якое ў свой час вельмі захапляла Ф.Дастаеў-скага : у чым прычына таго, што беларусы, як нацыя, здольныя былі выжыць ва ўмовах жорсткага націску з боку агрэсіўных суседзяў на працягу стагоддзяў? Мабыць, было нешта такое ў іх нацыянальным характары, што дазваляла народу не толькі жыць, схіліўшы голаў перад рознага роду акупантамі, паланізатарамі і русіфікатарамі, але і зберагаць сваю жывую душу, не аддаваць яе на глум і здзек. У самым агульным выглядзе гэты погляд на беларуса выяўляецца ў славутай Пагоні. Грозны ваяка, які ўзняў свой меч і ўздыбіў каня, абараняе сваю нацыянальную незалежнасць і чалавечую годнасць ад любых замахаў.


“Праўду не схаваеш за кратамі!” | Малады Фронт\nУ цэнтры Менску зьявіліся партрэты палітычна зьняволеных маладафронтаўцаў. На фотаздымках Эдуарда Лобава, Уладзімера Яроменка, Алеся Кіркевіча, Паўла Севярынца, Зьмітра Дашкевіча выйўлены надпіс “Праўду не схаваеш за кратамі!”\nНагадаем, 2 жніўня ў Горках затрымалі 14 удзельнікаў малітвы ў падтрымку палітычна зьняволенага лідэра МФ Зьмітра Дашкевіча. Маладафронтаўцы патрабавалі прапусьціць да Зьмітра Дашкевіча адваката. Над затрыманымі сёньня адбываецца суд. Іх вінавацяць у несанкцыянаваным мерапрыемстве.


Vilnius cup: Хто са смаргонскіх дзюдаістаў вярнуўся з медалямі? – RH.by\nVilnius cup: Хто са смаргонскіх дзюдаістаў вярнуўся з медалямі?\nshliah.by, Паводле shliah.by\n4 студзеня 2019 г.\nПерал Калядамі, 22 снежня, у Вільнюсе прайшоў міжнародны турнір па дзюдо «Vilnius cup», удзел у якім прынялі выхаванцы Смаргонскай СДЮШАР.\n– Па ходзе спаборніцтваў было ясна, што нашы спартсмены знаходзяцца на высокім узроўні падрыхтоўкі як у фізічным, так і ў тэхнічных планах, – пракаментаваў выступленне смаргонскіх спартсменаў трэнер СДЮШАР Юры Гулецкі.\nПераможцамі сярод юнакоў 2007 – 2012 гадоў нараджэння ў сваіх вагавых катэгорыях сталі Мікіта Жабінскі, Максім Крапеўніцкі, Іван Шыманоўскі, Цімафей Залескі. З срэбрам вярнуўся дадому Захар Рапацэвіч. Бронзавымі медалістамі сталі Кірыл Жабінскі, Максім Грышан і Арцём Новаш.\n– Сярод юнакоў старэйшага ўзросту барацьба апынулася яшчэ больш напружанай. Нашы хлопцы ўсёй камандай падтрымлівалі адзін аднаго, настройвалі на паядынкі і заўзелі як адзіны калектыў, – адзначыў трэнер.\nФінал у вагавой катэгорыі да 81 кг аспрэчвалі абодва спартсмены – Арцём Буйвід і Цімафей Серада. Перамогу святкаваў больш дасведчаны Арцём. У вагавой катэгорыі да 60 кг Яраслаў Захараў прывёз у Смаргонь сярэбраны медаль, саступіўшы ў фінале ў дадатковы час спартсмену, старэйшаму на чатыры гады. Бронзавыя медалі заваявалі Яўгенія Гайдукевіч і Дыяна Нядужка.\nПа словах Юрыя Гулецкага, трэнеры і спартсмены засталіся задаволеныя вынікамі гэтых спаборніцтваў. У канцы турніру ўсе ўдзельнікі атрымалі каштоўныя прызы і салодкія калядныя падарункі.\nПапярэдні артыкулПрогулка по Риму\nНаступны артыкулГрамадзянін Літвы перакуліўся на машыне ў Валожынскім раёне\n«Смаргонь» згуляе супраць «Нёмана»\nМаладзечанскія футбалісты могуць прапусціць кубкавы матч. «Астравец» у такой жа сітуацыі\n15-гадовая атлетка з Ашмянаў пабіла два сусветныя рэкорды\n«Маладзечна» супраць чэрвеньскага «Коласа» і іншыя вынікі лёсавання Кубка Беларусі па футболе


ЖАНЧЫН ЗАКЛІКАЮЦЬ ВЫЙСЬЦІ НА МЕНСКІЯ ВУЛІЦЫ\nНа прэсавай канфэрэнцыі Людміла Гразнова, Зінаіда Бандарэнка, Ірына Красоўская, Таццяна Логінава і Ірына Тоўсьцік заклікалі жанчын выйсьці 12 сакавіка на менскія вуліцы з парожнімі рондлямі. Акцыя мусіць адбыцца пад сацыяльнымі лёзунгамі, супраць зьбядненьня народу.\nСтудэнтка Ірына Тоўсьцік заклікала моладзь выйсьці пратэставаць супраць нізкіх стыпэндыяў і цяжкіх умоваў жыцьця ў студэнцкіх інтэрнатах. Зінаіда Бандарэнка будзе браць актыўны ўдзел у маршы і заклікае ўсіх грамадзянаў да яе далучыцца:\n(Бандарэнка: ) “Калі каму-небудзь дрэнна, то людзі ідуць і дапамагаюць. Якуб Колас пісаў: “Я запрашаю сьвядомых беларусаў, лепшых сыноў народу да нашай талакі”. Шаноўныя спадары беларусы, да талакі! Ніхто нашае жыцьцё не палепшыць. Толькі мы самі”.\nЖанчыны паведамілі, што не баяцца ў выпадку разгону акцыі апынуцца за кратамі. БНФ, “Народная грамада”, ЛДПБ і БПС акцыю не падтрымліваюць і лічаць правядзеньне яе 12 сакавіка нямэтазгодным. Намесьнік лідэра Маладога Фронту Аляксей Шэін паведаміў Радыё Свабода:\n(Шэін: ) “Мы не выступаем супраць самой акцыі, аднак мы ня ўдзельнічаем. Увогуле, напярэдадні правядзеньня масавых акцыяў правядзеньне акцыі напярэдадні 25 сакавіка, Дня Волі, папросту распыляе сілы апазыцыі, не дазваляе правесьці нармальна ні адну, ні другую ўлёткавую кампанію. Няма чаго драбіцца. Варта праводзіць нешта адно. Гэта наша перакананьне. Акцыя, якую трэба цяпер праводзіць, гэта акцыю ў абарону незалежнасьці”.\nЛідэр сацыял-дэмакратаў Мікалай Статкевіч патлумачыў сваю пазыцыю:\n(Статкевіч: ) “Для нас падтрымаць акцыю — гэта ўзяць акцыўны ўдзел у яе падрыхтоўцы і актыўна ўдзельнічаць у самой акцыі. Мы 12 сакавіка гэтага зрабіць ня можам, таму што гэта акурат за некалькі дзён да другога туру мясцовых выбараў, у якім, мы спадзяемся, будуць нашы кандыдаты. Другая прычына — напалову круглая дата Дня Волі. А ў гэтай акцыі мы, безумоўна, будзем браць удзел”.\nСяргей Гайдукевіч паведаміў, што лібэрал-дэмакраты ўвогуле пра акцыю нічога ня ведаюць:\n(Гайдукевіч: ) “Як так можна праводзіць акцыю? Трэба ж узгадніць зь іншымі палітычнымі партыямі... Я нічога ня ведаў. Сур’ёзна!”\nЛетась, 19 красавіка, напярэдадні Чарнобыльскага шляху падчас аналягічнай акцыі “Так жыць нельга” некалькі дзясяткаў чалавек былі жорстка зьбітыя амонаўцамі. Каля двух дзясяткаў чалавек былі арыштаваныя. Арганізатары тады правялі за кратамі ад 10 да 15 сутак.


У спісах выбаршчыкаў амаль 7 мільёнаў чалавек\nЕўрапейскі тыдзень мабільнасці: Вена, Лондан, Мадрыд… А сёлета яшчэ і Полацк\n29.09.2015 10:32 Людзі адукацыі\nПрацаваць з дзецьмі — справа няпростая, працаваць з дзецьмі асаблівымі — няпростая ўдвая. І калі мы гаворым, што кожны кіраўнік сёння павінен быць перш за ўсё менеджарам, то гэта не тычыцца дырэктара ўстановы, якую наведваюць дзеці з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця. Без любові, перажыванняў і адчування чужога болю тут не абысціся.\nТаццяна Міхайлаўна Усава на пасадзе дырэктара Гомельскага абласнога цэнтра карэкцыйна-развіццёвага навучання і рэабілітацыі больш за дзесяць гадоў. Яна з тых, пра каго гавораць “на сваім месцы”. Яна паспявае ўсюды: адказна працаваць з дакументамі, наведваць падначаленыя ёй цэнтры ў раёнах, праводзіць сустрэчы і вучобу, а галоўнае — зазірнуць у кожны клас, у кожны пакой, дзе займаюцца яе падапечныя. Сёння цэнтр наведваюць сто дзяцей, і Таццяна Міхайлаўна ведае праблемы кожнага з іх, ведае іх імёны і заўсёды сочыць за поспехамі гэтых дзетак. Неаднойчы даводзілася назіраць, як свецяцца радасцю вочы дырэктара, калі яна слухае, як спявае песню ці чытае верш выхаванец цэнтра: нядаўна гэты хлопчык ці дзяўчынка з цяжкасцю вымаўлялі слова, а зараз выступаюць перад гасцямі на святочным канцэрце. Гэта і ёсць вынік работы ўсёй каманды ГАЦКРНіР. Здзівілася, калі даведалася, што па першай адукацыі Таццяна Усава — матэматык, а шлях да яе цяперашняй пасады пачынаўся з работы інжынерам-праграмістам у Гомельскім дыягностыка-рэабілітацыйным цэнтры. Дзякуй тым людзям, хто разгледзеў у гэтай жанчыне задаткі добрага педагога і чалавека з вялікім сэрцам, што сёння дазволіла нам мець высакакласнага кіраўніка.\nТаццяна Міхайлаўна атрымала спецыяльнасць дэфектолага ў БДПУ імя Максіма Танка і прайшла ўсе ступені складанай работы з дзецьмі з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця: сацыяльнага педагога, метадыста, настаўніка-дэфектолага, намесніка дырэктара. Гэта ёй вельмі дапамагае цяпер, на кіруючай пасадзе. Яна ведае ўсю работу знутры, разумее, якія праблемы і пытанні могуць узнікаць у яе падначаленых, і заўсёды дапаможа ў іх вырашэнні.\nГомельскі абласны цэнтр карэкцыйна-развіццёвага навучаннядырэктарТаццяна Міхайлаўна Усава


Голас Любаншчыны » Паўстаюць яркія абразкі мінулага\nШчыміць сэрца і плывуць успаміны: перад вачамі, нібыта было ўчора, працоўныя дні ў Малагарадзячыцкай школе Любанскага раёна.\nУжо цяпер «гартаю» ў думках «кнігу» ўспамінаў, і на душы крыху лягчэе, пакрысе ўтаймоўваецца хваляванне, паўстаюць найбольш яркія абразкі мінулага, вобразы былых калег, тады маладых, энергічных, працаздольных, і вучняў гэтай школы.\nУ Малагарадзячыцкую сярэднюю школу я прыйшла ў красавіку 1966 года ў якасці настаўніцы матэматыкі. Любая праца ў школе пачынаецца са знаёмства з дырэктарам. Сустрэла мяне прыгожая жанчына Лізавета Мікалаеўна Сініцкая, як здалося, хоць патрабавальная, але добрая, душэўная, разважлівая. У яе можна было атрымаць мудрую параду не толькі па асноўнай рабоце, але і па бытавых, жыццёвых пытаннях. У школе працавала шмат маладых настаўнікаў. З цеплынёй у сэрцы ўспамінаю маладую сям’ю Віктара Іванавіча Карпіевіча (ён працаваў завучам школы), чалавека сумленнага. Вельмі ўдзячна Віктару Іванавічу за яго ўвагу да кожнага настаўніка, уменне дапамагчы, даць карысную параду. У памяці па сёння настаўніцы Марыя Сцяпанаўна Статкевіч, Валянціна Міхайлаўна Семяновіч, Валянціна Пятроўна Трубчык. Калектыў настаўнікаў дружны. Колькі экскурсій з вучнямі было праведзена ў горад Мінск, Брэсцкую крэпасць, Белавежскую пушчу, Хатынь, на Курган Славы! Цікава мы бавілі вольны час, хаця ў кожнага былі маленькія дзеці, гаспадарка. Выязджалі з канцэртамі мастацкай самадзейнасці ў суседнія вёскі, наведвалі тэатр, цырк у горадзе Мінску. І зараз успамінаю беларускую народную песню «Чабарок» у выкананні Валянціны Пятроўны Трубчык.\nПерада мною ляжаць паштоўкі, якімі віншавалі мяне вучні гэтай школы са святамі, і паўстаюць партрэты кожнага з іх. Галя Міцько. Сумленная, старанная дзяўчынка, добрая, вучылася выдатна. Шкада, што рана пайшла з жыцця. Ліда Лагун і яе брат Коля. Мае суседзі па пад’ездзе. Выхоўвала іх мама. Коля ў гульнях навучыў майго чатырохгадовага сыночка чытаць. Ліда наведвала мяне, запрашала на вяселле. Ніна Трубчык. Працавітая. На ўборцы бульбы выконвала норму за траіх. Вольга Сініцкая і яе сястра Віялета. Да заняткаў у школе паспявалі дапамагчы маме на ферме.\nВыбачайце, мае былыя вучні, што не магу напісаць пра кожнага, але я памятаю ўсіх вас і часта ўспамінаю паслухмяных, даверлівых, а бывала, гарэзлівых.\nАсаблівы ўспамін пра сям’ю Ксеніі Лапцік і яе дзяцей: Ніну, Алену, Колю, Паўліка. Яны для мяне блізкія і родныя людзі, якія ніколі не пакідалі ў бядзе. Сярод гэтай сям’і я не адчувала сябе ў адзіноце.\nЯ ўдзячна лёсу за тое, што падарыў мне светлы перыяд жыцця і працы (1966-1971 гады) у гэтай далёкай ад райцэнтра, але цудоўнай вёсцы з яе добрымі, памяркоўнымі людзьмі.\nДзякуй вам, жыхары Малых Гарадзяціч, за ўвагу, дабрыню і чуласць. Дабрабыту ўсім, здароўя, а вучням гэтай школы поспехаў у вучобе!\nБуду ўдзячна, калі хто-небудзь патэлефануе ці напіша. Хочацца ведаць пра лёс вучняў, настаўнікаў, знаёмых.\nЗ павагай Вольга Буднік.\nТэлефоны: 2-16-51 (код 8 01646), 8-029-906-11-81 (Вэлком).\nАдрас: 225432, Брэсцкая вобласць, г. Ганцавічы, вул. Кастрычніцкая, д. 3, кв. 6. Вользе Уладзіміраўне Буднік.


Аб'ектыў\t28.06.2018 Смерць Купалы – самая загадкавая ў гісторыі беларускае культуры\n<iframe src="https://www.tvp.pl/sess/tvplayer.php?object_id=38196170&autoplay=false" width="640" height="360" frameborder="0" scrolling="no" marginwidth="0" marginheight="0" name="bel_tvp" allowfullscreen></iframe>\n28-га чэрвеня 1942-га года ў лесвічны пралёт гатэлю «Масква» з 10-га паверху сарваўся народны паэт Беларусі Янка Купала. Ён пражыў роўна 60 гадоў.\nКаму магла быць выгадная смерць класіка? Адзінага гледзішча няма. З аднаго боку, тагачасным уладам не было сэнсу забіваць лаўрэата Сталінскай прэміі, паэта-ардэнаносца, які прысягаў: «Табе, правадыр, мае песні і думы…», а з іншага – Купала заставаўся адным з лідараў беларускага адраджэння.\n«Я думаю, што ён зашмат ведаў», – кажа літаратуразнаўца і філолаг Вячаслаў Рагойша.\nНа думку даследчыкаў, галоўную ролю ў знішчэнні Купалы сыграў вядомы пагромшчык беларускае літаратуры Айзік Кучар. Ён нібыта данёс на тое, што ўвесну 42-га адную з вуліцаў акупаванага Менску назвалі імем Івана Луцэвіча. І хоць насамрэч тая вуліца называлася ў гонар іншага Івана – Луцкевіча, у ваенны час ніхто асабліва разбірацца не стаў, і першы сакратар партыі Панцеляймон Панамарэнка даў хаду фальшыўцы.\n«Я думаю, што гэта забойства – тое, што яго скінулі ў пралёт лесвіцы. Хто непасрэдна гэтым займаўся, хто садзейнічаў, пакуль невядома», – працягвае Рагойша.\nДа версіі ж самагубства гісторыкі ставяцца крытычна. Купала не пакінуў ніякай запіскі, як гэта было ў 30-ым перад няўдалаю спробаю пайсці з жыцця, і меў шмат планаў.\nСёння аднак найбольш важны той унёсак, які Купала пакінуў у беларускай культуры. Яго немагчыма пераацаніць – нездарма народнага паэта называюць адным з духоўных сімвалаў Беларусі, які спрычыніўся да выжывання і захавання ўсяе беларускае нацыі.\nТэгі: Вячаслаў Рагойша, Панцеляймон Панамарэнка, Янка Купала


Беларуска Анастасія Іванова стала лепшай на марафоне ў Варшаве\nСпартсменка на чатыры секунды апярэдзіла эфіопку, якая ў выніку стала другой. 23.04.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , галоўнае, спорт, у свеце, беларусь, польшча, варшава\n08:59 23.04.2018 (абноўлена: 09:01 23.04.2018)\n© Sputnik / Виктор ТолочкоБеларуска Анастасія Іванова з сынам, архіўнае фота\nСпартсменка на чатыры секунды апярэдзіла эфіопку, якая ў выніку стала другой.\nМІНСК, 23 кра — Sputnik. Беларуская спартсменка Анастасія Іванова заняла першае месца на прэстыжным марафоне ў Варшаве, паведамілі ў Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі (БФЛА).\n22 красавіка ў польскай сталіцы прайшоў Orlen Warsaw Marathon, які мае срэбны лэйбл. На самай доўгай дыстанцыі другі год запар атрымала перамогу беларуска Анастасія Іванова. Яна пераадолела дыстанцыю ў 42 кіламетры 195 метраў за 2 гадзіны 28 хвілін 03 секунды.\nПубликация от ORLEN Warsaw Marathon (@orlenmarathon) 22 Апр 2018 в 6:18 PDT\n"Віншуем нашу спартсменку з выдатным вынікам і жадаем новых дасягненняў на далейшых стартах!" — гаворыцца ў паведамленні БФЛА.\nПубликация от ORLEN Warsaw Marathon (@orlenmarathon) 22 Апр 2018 в 4:43 PDT\nАнастасія Іванова пераадолела дыстанцыю хутчэй, чым у мінулым годзе. Раней у Валенсіі ў рамках чэмпіянату свету па паўмарафоне беларуска абнавіла свой асабісты рэкорд.


“Начная аБЛОГа” – 16 лістапада\n17 лістапад 2006, 01:00\nЗьміцер Падбярэскі, Менск Агляд беларускага Інтэрнэту.\nУ разьдзеле “Палітыка” на форумах парталу tut.by на паведамленьне аб тым, што Аляксандр Мілінкевіч пайшоў па кватэрах зьбіраць подпісы для вылучэньня ў кандыдаты на дэпутатаў, адгукнуўся нехта Добры Санта: “Як толькі чалавек, магчыма, зразумеўшы беcпэрспэктыўнасьць і бесхрыбетнасьць палітыкі, якую ён праводзіў у мінулым, пайшоў у просты народ, каб патлумачыць сваю пазыцыю, так вы тут як тут са сваімі зьедлівымі выпадамі. Нешта вас не зразумець. Можа, усё-такі зь сябе пачынаць трэба, а не з таго, каб зь местачковай мэнтальнасьці зьдзекавацца? Ды няхай хоць нягегла, хоць непрафэсійна, але хоць нешта робіць апазыцыя, гэта па-свойму таксама крок наперад, а ганіць лягчэй за ўсё”. А вось карыстальнік пад псэўданімам Прахожы сярэдніх гадоў зьвяртаецца да Аляксандра Мілінкевіча з прапановай: “Заходзьце да нас на аганёк. Наш адрас:\nг. Менск, пр. Незалежнасьці, 17. Чакаем”.\nУ суполцы “Жывога журналу” minsk_by us_capone адзначае: “Зь некаторага часу пачаў заўважаць, што з паліцаў крамаў пачалі магічным чынам зьнікаць некаторыя віды прадукцыі Расеі, Эўропы, Украіны. Гэта ў асноўным датычыць прадуктаў харчаваньня і касмэтыкі. Што адбываецца?” Papandos гэта камэнтуе так: “Усё дастаткова проста: урад выдатна разумее, што ад першага студзеня давядзецца плаціць за газ. А таму патрэбныя грошы, і гэтыя грошы трэба не замежнікам аддаваць, а пакідаць у краіне. Гэта нармальны працэс. Летась падобнае было і на Ўкраіне, дзе народу радзілі купляць сваё. Рыхтуйцеся, і ў нас хутка адновяць кампанію “Купляй сваё”.\nНа інфармацыйным партале www.studenty.by зьявілася нататка @ptymistа, азагалоўленая “Толькі 1% Інтэрнэту — гэта порна і эротыка”. У ёй пазначана: “Насуперак стэрэатыпам людзей, якія не карыстаюцца Інтэрнэтам, порна- і эратычны кантэнт у Сеціве складае адносна невялікую частку, прыблізна 1%. Такая лічба была атрымана ў выніку адмысловага дасьледаваньня, праведзенага на замову ўраду ЗША. Дасьледаваньне праводзілася сярод сайтаў, якія праіндэксаваныя пошукавымі сыстэмамі ад Google і Microsoft”.\nНа сайце гісторыі Наваградка і Наваградчыны можна прачытаць наступнае: “Беларускі гісторык Ігар Пушкін дасьледаваў тэму паходжаньня гэтага прозьвішча. Ён піша, што Аляксандр Сяргеевіч Пушкін выводзіў сваё прозьвішча ад “Рыгора Пушкі, які ў 13 ст. прыйшоў з Навугародка”. Некаторыя дасьледчыкі паходжаньне прозьвішча зьвязваюць са словам “пушка” як пазначэньнем артылерыйскай зброі. Але ў 13 ст. такой зброі тут яшчэ не было. Значыць, напачатку слова “пушка” мела іншы сэнс. І ён ёсьць у беларускай і польскай мовах. У беларуска-расейскім слоўніку напісана: “пушка, пушачка — каробка, каробачка”.\nСайт “За кубкам капучына ў Менску” знаёміць з кавярнямі сталіцы Беларусі, з тым, які яны маюць інтэр''ер, якая там абслуга і якасьць ежы і напояў. Сваімі ўражаньнямі ад наведваньня кавярняў дзеляцца дзьве аўтаркі сайту — Хайдзі Сьміт і Натальля Булва. Так, пасьля вячэры ў рэстаране “Поющие фонтаны” яны напісалі: “Гэта адно з нашых улюбёных месцаў у Менску. Будзьце ўважлівыя: тут можна заплаціць 12 тысяч беларускіх рублёў за звычайны кубак гарбаты”. А вось яшчэ адно ўражаньне: “У кавярні пад назвай “Куток Парыжу” нам хацелася пачуць Эдыт Піяф, Патрысію Каас і Кала Бруні. Але, на вялікі жаль, мы вымушаныя былі цярпець Аўрыл Лавін і Дайдо”. Дарэчы, сайт “За кубкам капучына ў Менску” заняў другое месца ў конкурсе беларускіх кантэнт-праектаў 2006 году.\nСтваральнікі сайту GlobalMixing.com прапануюць кожнаму музыканту, не выходзячы з дому, атрымаць гатовую песьню. “Цяпер дзе б вы ні былі — у Гомелі, Кіеве ці Рэйк''явіку — вы зможаце паслухаць работы, пачытаць водгукі кліентаў, зрабіць заказ, перадаць матэрыял... і атрымаць песьню!” Сярод кліентаў студыі й такія групы, як “Індыга” і “Нэйра Дзюбэль”.\n* * * Не забывайцеся дасылаць свае ідэі для “Начной аБЛОГі”, а таксама любыя іншыя прапановы, тэксты і гукі на электронны адрас NSvaboda@tut.by. Тэлефануйце на менскі аўтаадказьнік 266-39-52 і дасылайце смс-паведамленьні на нумар 391-22-24.


2013: Што зруйнавалі і што збудавалі? Поўнае відэа\nАпошняе абнаўленьне: 19 сьнежань 2013, 15:04\nЯкім 2013 год быў для беларускай архітэктурнай спадчыны — выратавальным ці разбуральным? Якія помнікі архітэктуры сёлета зьніклі назаўсёды?\nЯкія гарады, мястэчкі найболей пацярпелі? Якія страты панесла сталіца? Чаму зносяцца гістарычныя будынкі, а на іх месцы будуюцца гатэлі, офісныя і элітныя жылыя будынкі, гандлёвыя і забаўляльныя цэнтры, паркінгі? Прычынаю — неадукаванасьць чыноўнікаў ці карупцыя? Хто і як можа спыніць бясконцы працэс разбурэньня гістарычнага архітэктурнага аблічча Беларусі?\nШто збудавалі сёлета на гэтых руінах? Ці адпавядаюць новабудоўлі сучасным перадавым тэндэнцыям у архітэктуры і ці маюць яны шанцы ў будучыні стаць спадчынай? Што будуць рабіць нашчадкі з будынкамі, якія ўжо на момант узьвядзеньня спэцыялісты называюць пачварнымі?\nІ ці можна спадзявацца, што стаўленьне дзяржавы да архітэктурнай спадчыны ў 2014 годзе зьменіцца на лепшае?\nУ перадачы бяруць удзел старшыня Таварыства аховы помнікаў Антон Астаповіч і мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі. Вядзе перадачу Вячаслаў Ракіцкі.\nДом архітэктурнага разладу


Ни дня безо льда. Пружанская фигуристка Татьяна Мигиц рассказала о тренировках, учебе и мотивации — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nНи дня безо льда. Пружанская фигуристка Татьяна Мигиц рассказала о тренировках, учебе и мотивации\n12.01.2016 Автор: Katrin\nЦырымонія ўзнагароджання таленавітых дзяцей раёна “Дарование” стала добрай традыцыяй на Пружаншчыне. Яна збірае на адной сцэне лепшых з лепшых – пераможцаў шматлікіх алімпіяд, конкурсаў, спартыўных спаборніцтваў розных узроўняў. І вельмі добра, што з кожным годам колькасць адзначаных дзяцей расце, у тым ліку і тых, хто праслаўляе Пружанскі раён на міжнародным узроўні. У 2015 годзе такіх было чатырнаццаць. Сярод іх – фігурыстка Таццяна Мігіц.\n— Таня, скажы, калі ласка, як даўно пачалося тваё захапленне фігурным катаннем?\n— Займацца я пачала ў 2007-м, калі мне было шэсць гадоў. Мой першы трэнер – Вольга Анатольеўна Уважаная. Яна трэніруе мяне і цяпер.\nПа-праўдзе кажучы, спачатку я хацела займацца танцамі на паркеце, а не на лёдзе. Але аказалася, што ў харэаграфічную групу не было набору, а сяброўкі запісаліся на фігурнае катанне. Разам з імі і я, і вось амаль 9 гадоў не расстаюся з канькамі.\n— Не памылюся, калі скажу, што ў кожнага фігурыста ёсць такія элементы, якія даюцца даволі цяжка. Які элемент найбольш складаны для цябе?\n— Найбольш цяжкімі для мяне з’яўляюцца трайныя скачкі. Помню, калі мы развучвалі такі элемент, як звычайны крок, у мяне ўсё атрымалася з першага разу.\n— Але каб і іншыя элементы атрымліваліся на выдатна, трэба пастаянна ўдасканальваць сваё майстэрства, трэніравацца. Колькі разоў на тыдзень праходзяць твае трэніроўкі і з чаго яны складаюцца?\n— Трэніруемся мы 6 разоў на тыдзень. Звычайна трэніроўка доўжыцца каля трох гадзін і складаецца з розных этапаў. Спачатку размінаемся (так званая “сухая” трэніроўка), потым выходзім на лёд, дзе таксама праходзіць размінка. Пасля адпрацоўваюцца скачкі, катаецца праграма. Завяршаецца трэніроўка на лёдзе адпрацоўкай вярчэнняў, пасля чаго можа яшчэ па-за лёдам быць гімнастыка, харэаграфія ці агульная фізічная падрыхтоўка.\nВытрымаць такі рытм даволі складана, таму былі ў маім спартыўным жыцці моманты адчаю, калі хацелася проста здаць канькі.\n— Якія самыя значныя дасягненні падчас заняткаў спортам ты можаш назваць?\n— Самым значным і ўдалым дасягненнем мінулага 2015 года, за якое я атрымала прэмію “Дарование”, стала перамога ў міжнародным конкурсе “Міні Еўропа”, які праходзіў у Варшаве і ў якім пружанскія фігурысты ўдзельнічаюць штогод.\nА вось самае вялікае дасягненне ў спартыўным жыцці, безумоўна, тое, што я з’яўляюся кандыдатам у майстры спорту, а яшчэ залічана ў Нацыянальную зборную па фігурным катанні.\nУвогуле, за час удзелу ў розных спартыўных спаборніцтвах узнагарод назбіралася столькі, што дома ёсць спецыяльная палічка для кубкаў, але і на ёй ужо няма месца, медалі ж вісяць асобна.\n— Ты кажаш, што шмат часу адбіраюць трэніроўкі, а ці хапае табе яго на вучобу?\n— Так, абсалютна! Зараз я вучуся ў 9-м класе СШ №5 г. Пружаны і амаль выдатніца. Бывае, што нават з’яўляецца вольны час, яго трачу на тое, каб паглядзець у інтэрнэце відэа выступленняў прафесійных фігурыстаў.\nЗдавалася б, пастаяннае знаходжанне на лёдзе магло б і надакучыць, але Таня кажа, што не можа ўявіць сабе і дня без яго, і, акрамя трэніровак, наведвае разам з сябрамі і масавыя катанні. А ўсім, хто хоча займацца фігурным катаннем ці хакеем або ўжо робіць гэта, жадае смела крочыць да сваёй мары і ніколі не адчайвацца, не здавацца, нягледзячы на нейкія няўдачы і расчараванні, каб потым не шкадаваць аб нерэалізаваных магчымасцях і неатрыманых узнагародах.\nГутарыў Уладзіслаў Шпарла, вучань 11 класа СШ №3.\nНа здымку: Таня Мігіц (справа) з сяброўкай па камандзе Марыяй Салдакаевай. Маша кожны дзень прыязджае на трэніроўкі з Брэста (яна і пачынала ў Брэсце, пасля перавялася ў Пружаны да Руфіны Ганчарук, цяпер трэніруецца ў Вольгі Уважанай). Маша, як і Таня, кандыдат у майстры спорту. У мінулым годзе выйграла міжнародны турнір у Каўнасе. Напрыканцы года на чэмпіянаце Рэспублікі Беларусь сярод дарослых спартсменаў заняла трэцяе месца.\nПредыдущая записьБрат, сестра и я — спортивная семья. Сёстры и брат Бойдичи из Шеней занимаются таэквандо и уже побеждают на серьезных турнирах\nСледующая записьУ Гарадзечанскай школе вывучылі і інсцэніравалі Калядны абрад


Не перавяліся яшчэ рыцары на Беларусі - Шосты дзеньШосты дзень\nНе перавяліся яшчэ рыцары на Беларусі\nКлуб гістарычнай рэканструкцыі “Ордэн паўночнага храма” Мінскага дзяржаўнага палаца дзяцей і моладзі сёння з’яўляецца адным з самых вядомых у Беларусі. Менавіта члены гэтага клуба з’яўляюцца арганізатарамі такога вядомага фестывалю, як “Спадчына стагоддзяў” у Мірскім замку, а таксама Міжнароднага турніру па гістарычным сярэдневяковым баі “Кубак выкліку”. Што прыцягвае маладых людзей і дзяўчат да падзей тых слаўных часоў? Думаецца, не памылюся, калі скажу, што рамантыка…\nУ пакоях клуба пахне даўніной, стрымана пазіраюць на гасцей куфры, у якіх тутэйшыя прыгажуні захоўваюць свой няхітры скарб, пабліскваюць да люстранога бляску нацёртыя даспехі. Цікава, што першая ў Беларусі кальчуга была сплецена менавіта ў сценах ордэна, яна і сёння беражліва захоўваецца тут як сімвал адраджэння беларускага рыцарства. Стальная зброя, баявыя шчыты, дзіды… Абсалютна ўсё ў клубе ствараецца сваімі рукамі. Як жартуюць члены клуба, іншым разам з-за недахопу спецыяльнай тэхнікі яго членам прыходзіцца асвойваць сярэдневяковыя тэхналогіі.\n“Пачыналася ўсё з рэканструкцыі касцюмаў XIII стагоддзя, якія ў той час насілі ў Францыі і Германіі, — расказвае культарганізатар клуба Ірына Міхайлаўна Салавей. — Асноўнай гістарычнай крыніцай для нас служыў Манэскі кодэкс. Гэта кніга, у якой адлюстраваны адзенне і побыт заходнееўрапейскага рыцарства гэтага перыяду.\nРэканструкцыя — гэта спроба ўкаранення ў той час. Зразумела, што мы не можам мысліць такімі ж катэгорыямі, як сярэдневяковыя людзі, але для нас у гэтым перыядзе ёсць шмат цікавага. Лад жыцця і філасофія бедных рыцараў Храма Саламона, або, як іх яшчэ называюць, тампліераў, на дастаткова доўгі перыяд сталі для нас крыніцай натхнення ў гістарычных даследаваннях. Цяпер мы змяняем кірунак рэканструкцыі і будзем займацца швейцарскімі ваеннымі касцюмамі другой паловы XVI стагоддзя”.\nШтуршком да выбару стала цікавасць членаў ордэна да гістарычнага сярэдневяковага бою. Сёння ён набывае ўсё большую папулярнасць у свеце. Ужо ў чацвёрты раз (сёлета на тэрыторыі Францыі) пройдзе адпаведны чэмпіянат, які збярэ парадку 26 каманд. Беларусь будзе прадстаўляць зборная каманда рыцараў.\n“Наш сённяшні кірунак — рэканструкцыя касцюма швейцарскай пяхоты, — расказвае рыцар ордэна Югард, ён жа Павел Падліскіх. — Гістарычнымі крыніцамі служыць літаральна ўсё: мініяцюры, надмагільныя помнікі, фрэскі, барэльефы, статуі, карціны… На аснове іх комплекснага даследавання і ствараецца касцюм, што дазваляе дасягнуць найбольшай гістарычнай дакладнасці.\nЧаму менавіта гэты перыяд гісторыі? Мы час ад часу мяняем кірунак рэканструкцыі, і не ў апошнюю чаргу на гэта ўплываюць сусветныя трэнды. Напрыклад, цяпер у Еўропе вельмі папулярная гістарычная рэканструкцыя 1812 года, мае сваіх прыхільнікаў такі перыяд, як XVIII стагоддзе, ну, і, канечне, рэканструкцыя сярэдневякоўя, эпохі рыцарства.\nВыраб ваенных даспехаў развіваўся, пачынаючы дзесьці з XII стагоддзя. Тыя клубы, якія сёння займаюцца рэканструкцыяй даспехаў да XIV стагоддзя, не могуць удзельнічаць у поўнакантактных баях, паколькі яны не вельмі добра абаронены. Таму мы абралі другую палову XIV стагоддзя, каб у нас быў належны ўзровень экіпіроўкі”.\nЯк сцвярджаюць члены клуба, даспехі яны вырабляюць на самым высокім тэхнічным і гістарычным узроўнях. Інакш кажучы, даспехі максімальна набліжаны да арыгіналаў.\nПачынаючы з XV стагоддзя рыцарскі касцюм дасягае такога ўзроўню, што нават сёння зрабіць яго вельмі складана.\nАдзін такі камплект даспехаў — сапраўдны твор мастацтва, і работа над ім займае не адзін год. Да слова, рыцары “Ордэна паўночнага храма” таксама выкарыстоўваюць латныя даспехі, але крыху больш простыя ў выкананні.\nЛюдзі, якія цікавяцца жывой гісторыяй, сярэдневяковым боем, дзякуючы клубам гістарычнай рэканструкцыі трапляюць у асаблівае субкультурнае асяроддзе. На пытанне, што гэта дае ў плане асобаснага росту, аматары даўніны могуць толькі ўсміхнуцца: іх захапленне ніяк не параўнаеш з баўленнем часу ў дваровых кампаніях або за камп’ютарнымі гульнямі. У клуб “Ордэн паўночнага храма” прыходзяць пачынаючы з 14 гадоў і застаюцца, пакуль дазваляюць магчымасці.\nПершае, ад чаго прыходзіцца пазбавіцца новым членам клуба, дык гэта ад агульнапрынятых стэрэатыпаў. І гэтага патрабуе яе вялікасць гісторыя!\n“Мы, як і сярэдневяковыя рыцары, жывём па прынцыпах паняційнасці, у нас ёсць разуменне таго, што добра, а што дрэнна, — адзначае Павел Падліскіх. — Знакамітага кодэкса рыцара не існавала ў прынцыпе, як, дарэчы, і нейкага асаблівага рыцарскага служэння даме. Гэтая культура, якая набыла такую сусветную вядомасць і заняпад якой мы можам бачыць у героі Сервантэса Доне Кіхоце, увогуле была прыдумана толькі ў часы Рэнесансу.\nНа самай справе рыцар — гэта прафесійны воін. Здаецца, толькі ў трувераў у першай палове XIII стагоддзя было папулярна пісаць вершы і выступаць з імі пры двары. Але гэта кропля ў моры… Усё, што мы ведаем пра рыцараў, не што іншае, як прыгожая казка.\nКалі гаварыць пра пакланенне дамам, то яно не адрознівалася ад таго, што існуе ў нашы дні. Сцвярджаць, што рыцары прысвячалі свае перамогі на турнірах дамам, гістарычна неправамерна.\nКанечне, рыцары адрозніваліся ад сялян, якія аралі зямлю, яны маглі быць адукаванымі і нават чытаць кнігі. Рыцары падтрымлівалі зносіны з роўнымі сабе па статусе. Менавіта гэта ўзнімала іх на адпаведны ўзровень у тагачасным грамадстве. Крыжовыя паходы — гэта паходы малодшых сыноў на тэрыторыі суседніх дзяржаў з мэтай набыць зямлю. У аснове ўсяго часта ляжаў непасрэдна матэрыяльны інтарэс”.\nАндрэй Фралоў (рыцар Энджэл), культарганізатар клуба “Ордэн паўночнага храма”, дапамагае тым, хто робіць першыя крокі да рыцарства, у стварэнні ўласных даспехаў. Як ужо адзначалася, абсалютна ўсё ствараецца сваімі рукамі: ад шына-брыгантных даспехаў і браміцы шлема да складаных у выкананні пальчатак і шлемаў. Рэзанне металу, зачыстка, выгіб… Рыцарства пачынаецца з цяжкай мужчынскай работы. Выратоўвае невялікая майстэрня, якая знаходзіцца тут жа, у палацы.\nКанечне, стварыць касцюм дамы значна прасцей, але і сёння ў Беларусі ёсць унікальныя майстрыхі, якія ўзнаўляюць гістарычныя касцюмы, пачынаючы з прадзення пражы і ткання палатна. Цікавы факт: раней палоскі тканіны былі не вельмі шырокімі, і каб зрабіць, скажам, верхняе жаночае адзенне, прыходзілася сшываць разам некалькі палос. Сучасныя дамы іншым разам робяць падобныя рэчы наўмысна, каб іх строі цалкам адпавядалі сярэдневяковым.\nАднак жаночыя касцюмы не заўсёды рэканструююцца з такой гістарычнай дакладнасцю. Сярод сукенак сённяшніх лэдзі можна сустрэць і рэчы эклектычныя, крыніцамі ідэй для якіх паслужылі касцюмы Францыі і Германіі.\nАле чаму ні дамы, ні рыцары не ўзнаўляюць тыя строі, якія ў сярэдневякоўі насілі на тэрыторыі сённяшняй Беларусі?\n“Калі мы ў чарговы раз выбіралі для сябе перыяд для рэканструкцыі, у нас было вялікае жаданне заняцца гістарычнай рэканструкцыяй касцюмаў і побыту перыяду Вялікага Княства Літоўскага да ХІV стагоддзя, — расказвае Павел Падліскіх. — На жаль, мы не знайшлі дастатковай колькасці крыніц, каб заняцца гэтай справай. Паколькі наш клуб займаецца рэканструкцыяй на вельмі высокім узроўні, то мы не сталі “падганяць” гістарычныя крыніцы пад уласнае жаданне. Значных дэталяў касцюма ў помніках гісторыі не захавалася, а займацца іх перайманнем — справа не для рэканструктараў”.\nЦікава, што сённяшняя гістарычная рэканструкцыя пранікла і на прасторы інтэрнэту. Такі свайго роду парадокс: рыцары і дамы ў сусветнай павуціне. І, тым не менш, значная колькасць тэматычных парталаў, дзе людзей з усяго свету аб’ядноўвае агульны інтарэс, дапамагае абменьвацца вопытам, назапашваць унікальны гістарычны матэрыял.\nАдным з цікавых кірункаў гістарычнай рэканструкцыі з’яўляецца “жывая гісторыя”. Адна справа — прачытаць пра лад жыцця сярэдневяковых рыцараў і зусім іншая — пажыць так на самай справе, прыгатаваць страву па старым рэцэпце на адкрытым вогнішчы, патанчыць пад музыку сярэдневякоўя… Нават самы яскравы аповед пра падзеі тых часоў нельга параўнаць з рэальнымі чалавечымі адчуваннямі. Гэта і ёсць соль “жывой гісторыі”.\nРыцарскія баі — таксама ў пэўным сэнсе яе неад’емная частка. І трэба сказаць, што клуб гістарычнай рэканструкцыі “Ордэн паўночнага храма” вядомы ў краіне тым, што ўжо шмат гадоў не мае канкурэнтаў у групавых баях. Будзем спадзявацца, што гэтае майстэрства дапаможа беларускім рыцарам паказаць сябе на чэмпіянаце свету па гістарычным сярэдневяковым баі. І няхай ніякія гістарычныя крыніцы не перашкодзяць ім высакародна прысвяціць свае будучыя перамогі дамам.\nгістарычная рэканструкцыя Міжнародны турнір "Кубак выкліку" Мінскі дзяржаўны палац дзяцей і моладзі фестываль "Спадчына стагоддзяў"\nЗ тегами: гістарычная рэканструкцыя Міжнародны турнір "Кубак выкліку" Мінскі дзяржаўны палац дзяцей і моладзі фестываль "Спадчына стагоддзяў"\nПапярэдняя: “Залатая шайба” у “Партызан”\nНаступная: Справа пра закінутыя магілы