Το σερί νικών συνεχίστηκε με μια σπουδαία ανατροπή επί της Ομόνοιας. Η απόδοση του ΑΠΟΕΛ στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα δεν ήταν αυτή που έπρεπε αλλά η κλάση των παικτών ήταν αρκετή για να έρθουν τα χρυσά γκολ. Η πρώτη ανατροπή και μάλιστα σε ντέρμπι μας διατηρεί στο +3 αφού η ΑΕΚ κέρδισε την Ανόρθωση.\nΗ παραφιλολογία κάποιων οπαδών μας για εντεκάδα χωρίς τον Σωτήριου αποδείχτηκε αβάσιμη αφού ο προπονητής μας δεν άλλαξε την επιθετική διάταξη του ΑΠΟΕΛ. Το 4-2-3-1 είχε τον νεαρό επιθετικό στην κορυφή με στηρίγματα στα δυο άκρα τους Εφραίμ και Γιαννιώτα ενώ ο Ντε Βινσέτι ήταν στον κεντρικό διάδρομο.\nΗ επάνοδος των Μερκή και Μοράις στο αρχικό σχήμα ήταν δεδομένη με τον πρώτο να ζευγαρώνει στο κεντρο της άμυνας με τον Αστιθ που προτιμήθηκε αντί του Αμορίν. Στα δυο ἀκρα πήραν θεςη οι Μιλάνοφ και Καρλάο, ενώ λίγο πιο μπροστά οι Βινίσιους και Νουνο.\nΟ ΑΠΟΕΛ ηταν η ομάδα που έδειχνε από την αρχή οτι μπορούσε να δημιουργήσει πιο εύκολα τις προϋποθέσεις για το γκολ αφού μόλις στο 1′ Ο Εφραίμ έπιασε το σουτ από το ύψος της περιοχής και η μπάλα έφυγε λίγο έξω από την εστία του Παναγή. Η νευρικοτητα ηταν έντονη στις κινησεις των παικτών μας γεγονός που εκανε δύσκολη την προσπάθεια ενώ στο 23 ο Κετσπάγια αναγκάστηκε να διαφοροποιήσει το πλάνο του οταν ο Καρλάο αποχώρησε με ενοχλήσεις και στη θεση του πέρασε ο Αλεξάνδρου.\nΜε την ομάδα μας να συνεχίζει να ελέγχει αλλα να ειναι και επιπόλαιη η Ομονοια κατάφερε από το πουθενα να παρει προβάδισμα στο σκορ οταν στο 35 εκμεταλλεύτηκε το λάθος του Μοραις και ο Μπεμπέ με πλασέ νίκησε τον Παρντο και έκανε το 0-1.\nΤο γκολ έκανε ακόμα πιο δύσκολη την προσπάθεια αλλά οι παίκτες μας αντέδρασαν σωστά και στο 42 μπόρεσαν να φέρουν τον αγώνα στα ίσα. Η φάση ξεκίνησε από πλαγιά όπου ο Γιαννιώτας πέρασε την μπάλα μεσα από το βελόνι, δίνοντας την στον Μιλανοφ ο οποίος Μέντη σειρά του εκανε την παράλληλη πάσα στον Εφραιμ που πλάσαρε εύστοχα για να στείλει την μπάλα στα δίκτυα.\nΤο 1-1 πριν το ημίχρονο ηταν η καλύτερη δυνατή εξέλιξη για την ομάδα μας αφού κατάφερε να ανατρέψει τα εις βάρος της δεδομένα.\nΣτην επανάληψη τα δεδομένα στα πρωτα λεπτά δεν άλλαξαν σε ουσιαστικό βαθμό αφού η ομάδα μας είχε τον έλεγχο χωρις να μπορεί ομως να την εξαργυρώσει με γκολ. Στο 54 χάθηκε ξεκάθαρη ευκαιρια οταν ο Ντε Βινσετι βρέθηκε σε θεση βολής αλλά ο Παναγη απέκρουσε την μπάλα στο πλασέ του.\nΣτο 72 ο Κετσπάγια έκανε την πρωτη αλλαγή τακτικής με τον Βαντερ να περνά στη θεση του Εφραιμ σε μια προσπάθεια να δώσει την εκρηκτικότητα και επιθετικότητα που μας έλειπε. Οι κινήσεις ολοκληρώθηκαν στο 78 με την είσοδο του Αρτύματα στη θέση του Βινίσιους που υστέρησε.\nΣτα λεπτά που απέμειναν έγινε μία υπερπροσπάθεια που στο 84 έφερε το γκολ της νίκης όταν ο κεραυνός τους Ντε Βινσέντι σταμάτησε στο δοκάρι και στην επιστροφή της μπάλας ο Βάντερ έστειλε την μπάλα στα δίκτυα. Το 2-1 ήταν γεγονός και το τελικό σκορ αφού η Ομόνοια ήταν ανήμπορη να αντιδράσει.\nΚίτρινες: Ντε Βινσέτι, Γιαννιώτας\nΠάρντο, Μιλάνοφ, Καρλάο (23′ Αλεξάνδρου), Μερκής, Αστίθ, Μοράις, Βινίσιους (78΄ Αρτυματάς), Εφραίμ (72΄ Βάντερ), Γιαννιώτας, Ντε Βινσέντι, Σωτηρίου.\nΠροηγούμενο Η εντεκάδα του Κετσπάγια


Προορισμοί: Θεσσαλία - Ήπειρος - Μακεδονία - Θράκη\nΑρχική » Προορισμοί: Θεσσαλία - Ήπειρος - Μακεδονία - Θράκη\nΘεσσαλία- Λίμνη πλαστήρα:\nΈνα μικρό θαύμα του ανθρώπου και της φύσης θα αντικρίσετε στην Θεσσαλία Το φράγμα του Ταυρωπού. Η ιδέα του στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα για την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Ταυρωπό, όχι μόνο άλλαξε το τοπίο, αλλά όρισε και τη μοίρα των γύρω χωριών και των κατοίκων τους. Το 1959 ο αρχαίος ποταμός «Ταυρωπός», που κυλούσε αργά προς τα νότια μέχρι να συναντήσει τον Αχελώο έκλεισε και κατασκευάστηκε ένα εντυπωσιακό φράγμα μήκους 220μέτρων, που χάρη σε αυτό δημιουργήθηκε η λίμνη.\nΜετέωρα το θαύμα της φύσης:\nΤέσσερις τεράστιοι σκοτεινόχρωμοι βράχοι από ψαμμίτη, με μοναστήρια στις κορυφές τους, σε ένα γεωλογικό τοπίο που είναι πρωτόγνωρο για το μάτι και με την Καλαμπάκα να εκτείνεται σε κοντινή απόσταση στο βορειοδυτικό μέρος του Θεσσαλικού κάμπου, τα Μετέωρα αποτελούν πραγματικά έναν από τους πιο εντυπωσιακούς τόπους, όχι μόνο της Θεσσαλίας, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας.\nΣτις ανατολικές παρυφές του μυθικού βουνού των Κενταύρων που βουτούν σαν δασωμένος χείμαρρος στο πέλαγος φωλιάζει ένα από τα ομορφότερα ορεινά χωριά της Θεσσαλίας. Μαγευτικά τοπία, υπέροχες παραλίες, παραθαλάσσια χωριά με επιβλητικές κορφές και ορεινοί παραδοσιακοί οικισμοί συνθέτουν ένα μοναδικό παζλ και κάνουν την Ζαγορά του Πηλίου έναν ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές του χρόνου.\nΉπειρος - Ιωάννινα:\nΜια από τις ωραιότερες πόλεις της Ελλάδας. Εδώ είναι η λίμνη Παμβώτιδα και το περίφημο Νησί με τα βυζαντινά μοναστήρια. Ζωντανή ατμόσφαιρα, δεκάδες αξιοθέατα, πολλά στέκια για καφέ και ποτό, καλά ξενοδοχεία και φαγητό, βόλτες στην παλιά πόλη, όλες τις εποχές του χρόνου.\nΤο πιο ονομαστό Βλαχοχώρι με έντονο παραδοσιακό χρώμα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.160μ., σε εντυπωσιακό τοπίο της Πίνδου και φημίζεται για τα έργα χειροτεχνίας –τα ξυλόγλυπτα και τα υφαντά.\nΖαγοροχώρια: ο ναός των ταξιαρχών στο μικρό Παπικό\nΠέτρινα κτίσματα στην άγρια ορεινή φύση, ένας μοναδικός προορισμός. Επισκεφθείτε το Μικρό και Μεγάλο Πάπιγκο, την Αρίστη, το Μονοδένδρι.\nΜακεδονία: Ένας προορισμός, χίλια τοπία. Ο Λευκός Πύργος\nΑπό την πλανεύτρα Θεσσαλονίκη, σε δάση και παραδοσιακά χωριά, παραλίες ειδυλλιακές και χιονισμένα βουνά, η Μακεδονία προσφέρει ένα μοναδικό μωσαϊκό εμπειριών. Για τη Θεσσαλονίκη, το σήμα κατατεθέν της και σημείο αναφοράς είναι ο Λευκός Πύργος. Είναι χτισμένος στην Νοτιοανατολική πλευρά της περιοχής που αποτελεί πολιτισμικό και ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης.\nΕίναι πολύ κοντά στις Αιγές, την τοποθεσία της αρχαίας πρωτεύουσας της Μακεδονίας και με τις ανασκαφές του αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου (1976-1980) ήρθαν στο φως πολύ σημαντικά ευρήματα.Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της Βεργίνας είναι οι Βασιλικοί Τάφοι στην αρχαία νεκρόπολη των Αιγών. Εκεί έχει διαμορφωθεί ένα μουσείο με τα ευρήματα, ακριβώς δίπλα από τους τάφους, σκεπασμένο με χώμα, όπως ήταν και για τόσα χρόνια οι τάφοι. Περνώντας την είσοδο του μουσείου, σε ένα σκοτεινό περιβάλλον, ο επισκέπτης.\nH παλιά πόλη, η συνοικία της Παναγίας, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε χερσόνησο με τη θάλασσα τριγύρω. Όλο ανηφόρες και πέτρινα καλντερίμια. Τα πολύχρωμα αρχοντικά, τα στενά δρομάκια και οι αυλές με τα λουλούδια κάτω ακριβώς από το κάστρο της πόλης αξίζουν το λαχάνιασμα.\nΑλεξανδρούπολη. Το μεγαλύτερο λιμάνι της Θράκης σάς υποδέχεται με τον φάρο του, στην πρώτη ευρωπαϊκή πόλη που συναντάτε με την άφιξή σας στην Ελλάδα. Μεταξύ Ασίας, Μεσογείου και Βαλκανίων ένα κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου. Εδώ σταματούν όλοι, εδώ θα σταματήσετε και εσείς. Τίποτα πια δεν θυμίζει το γραφικό ψαροχώρι του 19ου αιώνα. Τώρα οι δρόμοι είναι φαρδείς, η ρυμοτομία άψογη, η παραλία γεμάτη ταβέρνες, εστιατόρια, μπαρ και πολυτελή ξενοδοχεία – ένας προορισμός διακοπών που μπορεί να ικανοποιήσει κάθε πιθανή ανάγκη σας.\nΗ Ορεστιάδα είναι από τις νεότερες πόλεις της Ελλάδας, καθώς ιδρύθηκε από 6000 περίπου Έλληνες, που αναγκάστηκαν το 1923, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, να εγκαταλείψουν την πόλη τους, την Αδριανούπολη και κυρίως το προάστιό της το Καραγάτς και να αναζητήσουν μια νέα περιοχή για να στεγάσουν τις ζωές και τα όνειρά τους.


Συνέντευξη του Κώστα Νικολάου στην Ιωάννα Σωτήρχου, Εφημερίδα των Συντακτών, 4.12.2017\nΗ «δημοκρατία του νερού» εκτείνεται σε χιλιάδες παραδείγματα συνεταιρισμών νερού σε όλον τον κόσμο: ΗΠΑ, Καναδάς, Λατινική Αμερική -Χιλή, Κολομβία, Βραζιλία, Αργεντινή, Μεξικό, Βολιβία- και Ευρώπη -Φινλανδία, Δανία, Αυστρία κ.α.\nΟμως αυτά τα παραδείγματα δεν απασχολούν τον δημόσιο λόγο που μονοπωλείται από άλλες επιταγές.\n«Παρά τον σημαντικό αριθμό επιτυχημένων συνεταιρισμών νερού σε παγκόσμιο επίπεδο, οι διεθνείς πολιτικές συζητήσεις τούς έχουν παρακάμψει σε μεγάλο βαθμό. Γιατί άραγε;» αναρωτιέται ο συνομιλητής μας αφήνοντας το ερώτημα να αιωρείται για να μας βάζει σε σκέψεις.\nΓια αυτή τη «σιωπηλή επανάσταση», όπως τη χαρακτηρίζει, μιλήσαμε με τον καθηγητή Κώστα Νικολάου, συνιδρυτή του Λαϊκού Πανεπιστημίου Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας και μέλος αρκετών κοινωνικών συνεταιρισμών, με αφορμή το καινούργιο του βιβλίο «Το Νερό ως Κοινό Αγαθό, πέρα από τις Εταιρίες και το Κράτος», Εκδόσεις Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας «UnivSSE Coop».\nΣτην κουβέντα μας, πέρα από το παγκόσμιο κίνημα, θίξαμε το όραμα για τη δημοκρατία του νερού αλλά και την κατάσταση στην Ελλάδα.\n• Το θεμελιώδες ερώτημα: Είναι το νερό κοινό αγαθό ή εμπόρευμα;\nΧωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή στον πλανήτη. Αυτή η διαπίστωση οδηγεί αναπόφευκτα σε μία ακόμη: όποιος ελέγχει το νερό, ελέγχει τη ζωή, ελέγχει τα πάντα.\nΤο νερό αντιμετωπίζεται ως κοινό αγαθό ανά τους αιώνες, από τα αρχαία χρόνια, σε όλους τους πολιτισμούς του κόσμου, και μέχρι σήμερα, σε αρκετά μέρη του πλανήτη.\nΤο πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση του νερού έγινε ιστορικά και σε όλο τον κόσμο όταν η ιδιοκτησία και η διαχείρισή του πέρασε σε κάποια συγκεντρωτική δομή: είτε κεντρικό κράτος είτε τοπικές και περιφερειακές αρχές.\nΑυτό σηματοδότησε τη χρησιμοποίησή του για άδικη έμμεση φορολόγηση από τις συγκεντρωτικές δομές ή το άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίησή του και την αποκόμιση κερδών από εταιρείες.\n• Στο βιβλίο σας αναφέρεστε στο δίπολο «ιδιωτική/κρατική ή αυτοδιοικητική διαχείριση». Ποια είναι η απάντηση απέναντι σε αυτό το δίπολο; Είναι, πέρα από εφικτή, αποτελεσματική η διαχείριση του νερού από τους πολίτες;\nΟλες ανεξαιρέτως οι ιδιωτικές εταιρείες νερού, παγκοσμίως, λειτουργούν με στόχο τη μέγιστη δυνατή αποκόμιση κερδών. Δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα που να μη συμβαίνει αυτό.\nΑπό την άλλη μεριά, στην Ελλάδα, είτε η διαχείριση του νερού ανήκει στο κράτος είτε στους δήμους, οι πολίτες πληρώνουν παραπάνω χρήματα απ’ ό,τι είναι το κόστος μεταφοράς νερού, συντήρησης υποδομών κ.λπ.\nΑυτό το επιπλέον κόστος, που πληρώνουν οι πολίτες, είναι έμμεσος φόρος, δηλαδή ο πιο άδικος φόρος.\nΟι συνεταιρισμοί νερού δεν είναι ένα μεμονωμένο τοπικό φαινόμενο. Είναι χιλιάδες και ευδοκιμούν σε χώρες με διάφορες περιβαλλοντικές και κοινωνικο-πολιτικο-οικονομικές συνθήκες, γεγονός που δείχνει την προσαρμοστικότητά τους.\nΟι συνεταιρισμοί νερού έχουν την υψηλότερη βαθμολογία για την ικανοποίηση των πολιτών και τις λειτουργικές επιδόσεις τους σε παγκόσμιο επίπεδο, σε σύγκριση με την ιδιωτική και την κρατική διαχείριση.\n• Ποια είναι η εμπειρία σας από το κίνημα νερού στη Θεσσαλονίκη;\nΟλες οι υπάρχουσες εμπειρίες από όλο τον κόσμο, και από την Ελλάδα, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ανάθεση της διαχείρισης του νερού σε λίγα χέρια ιδιωτικά ή κρατικά καταλήγει τελικά σε ρύπανση, υποβάθμιση, στέρηση και αυξημένα τιμολόγια νερού. Κάθε είδους αυταπάτη ανάθεσης έχει πλέον τελειώσει.\n• Πώς θα περιγράφατε τη «δημοκρατία του νερού» και ποιος είναι ο ρόλος των συνεταιρισμών κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας και άμεσης δημοκρατίας;\nΗ πιο συμβατή υπάρχουσα δομή για την υλοποίηση της κοινωνικής-κοινοτικής διαχείρισης του νερού, για την άμεση συμμετοχή των πολιτών, για τη δημοκρατία του νερού και για την επανάκτησή του ως κοινού αγαθού με σεβασμό στον φυσικό νόμο του κύκλου του νερού, είναι οι μη κερδοσκοπικοί συνεταιρισμοί.\nΗ συνεργατική διαχείριση του νερού από τους πολίτες δεν αποκλείει τη διακριτή συμμετοχή των εργαζομένων στην ύδρευση-αποχέτευση ή/και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αλλά σε κάθε περίπτωση και όποια μορφή κι αν έχει μια συνεργασία κοινωνικών φορέων, η βάση της δημοκρατίας του νερού και της κοινωνικής διαχείρισης είναι οι συνεταιρισμοί νερού των ίδιων των πολιτών της κοινότητας, οι οποίοι τελικά θα αποφασίζουν.\nΑν υπάρχει μια εγγύηση για να μην παραβιάζεται ο φυσικός νόμος του κύκλου του νερού και να μη γίνει ποτέ ιδιωτικοποίησή του, αυτό μπορεί να διασφαλιστεί μόνον με τη συνεργατική διαχείριση του νερού από τους ίδιους τους πολίτες, διότι εκεί μπορεί να γίνει συνείδηση και πράξη ότι είμαστε μέρος της φύσης και όχι κατακτητές της· εκεί μπορεί να αναπτυχθεί μια νέα κοινωνική συνείδηση για τη συλλογική διαχείριση των κοινών αγαθών και για το κοινό καλό.\nΕκεί μπορεί να αναπτυχθεί μια νέα ηθική που βάζει τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη, που η συσσώρευση χρήματος δεν είναι αυτοσκοπός.\nΕκεί μπορεί να αναπτυχθεί η σύνδεση της ηθικής με την πολιτική, γιατί αυτή η σύνδεση είναι η προϋπόθεση για την έλευση ενός καλύτερου κόσμου.\nΑρνούμενοι αυτό, σημαίνει ότι αγνοούμε την ιστορία της ανθρωπότητας.\nΠροσπάθησε να μην κλάψεις - Το συγκλονιστικό, πολυβραβευμένο animation που σε καθηλώνει\nΑστρολογική Σχολή ΚΟΣΜΟΓΡΑΜΜΑ Τσαρλς Μπουκόφσκι "Combat 18" uber Δημοκρατικό Κόμμα Κίνημα των 5 Αστέρων Φόρτσα Ιτάλια μισθωτοί Κλεάνθης Γρίβας Κωνσταντίνος Γιατζόγλου\nΚινέζοι επιστήμονες δημιούργησαν νανοσυσκευή για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού


ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ-ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ - Cahier de Français\nΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ - LE MOYEN ÂGE\nΓια τους ιστορικούς, ο Μεσαίωνας (Le Moyen Âge) είναι η χρονική περίοδος από την κατάλυση του δυτικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (476) έως την πτώση της Κωνσταντινούπολης (1453) ή και τα τέλη του 15ου αιώνα. Αυτοί οι δέκα αιώνες αποτελούν ένα «ενδιάμεσο διάστημα» ανάμεσα στην αρχαιότητα και το σύγχρονο κόσμο.\nΕξετάζοντας τα γεγονότα αυτής της ιστορικής περιόδου στη βορειοδυτική Ευρώπη, ας δούμε πώς η Γαλατία, μια ρωμαϊκή επαρχία, μεταμορφώθηκε σε ένα βασίλειο ενοποιημένο και με κοινή εθνική συνείδηση, τη Γαλλία.\nΤον 3ο αιώνα μ.Χ., καθώς εξασθενούσε η συγκρότηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Γαλατία δέχτηκε, για πρώτη φορά, τις εισβολές διάφορων γερμανικών φυλών, οι οποίες πολλαπλασιάστηκαν κατά τους δυο επόμενους αιώνες. Οι εισβολείς ήταν κυρίως Φράγκοι, Βουργουνδοί, Βησιγότθοι και Αλαμανοί και πέτυχαν, πολλές φορές, να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε ορισμένες περιοχές της Γαλατίας, εξαιτίας της εξασθενημένης αντίστασης των Γαλλο-Ρωμαίων.\nΈτσι, κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ., οι Φράγκοι έθεσαν κάτω από τον έλεγχό τους το βόρειο μέρος της Γαλατίας, οι Βισιγότθοι κατέλαβαν την Ακουϊτανία, οι Βουργούνδιοι τις κοιλάδες του Σων και του Ροδανού και οι Αλαμανοί την Αλσατία. Ένα μικρό τμήμα της περιοχής παρέμενε υπό ρωμαϊκή διακυβέρνηση.\nΗ μάχη στα Καταλαυνικά Πεδία - 451\nΓια ένα διάστημα οι Γαλατο-Ρωμαίοι και οι εισβολείς ζούσαν χωριστά, μιλώντας τη γλώσσα του ο καθένας, η αδελφοποίηση όμως ήταν αναπόφευκτη. Οι εισβολείς σιγά-σιγά αφομοιώθηκαν πολιτιστικά. Άλλωστε, οι εισβολείς ποτέ δεν ήθελαν να εξοντώσουν την Αυτοκρατορία, τον πολιτισμό της οποίας θαύμαζαν.\nΈπειτα, Φράγκοι, Βησιγότθοι, Βουργουνδοί και Γαλατο-Ρωμαίοι αναγκάστηκαν να ενωθούν για να αποκρούσουν τους Ούννους. Τους νίκησαν ενωμένοι και με αρχηγό τον στρατηγό Φλάβιο Αέτιο, τον «τελευταίο Ρωμαίο» και την πνευματική βοήθεια χριστιανών αγίων (όπως της Αγίας Γενεβιέβης, προστάτιδας του Παρισιού) στη μάχη των Εθνών στα Καταλαυνικά Πεδία (στο σημερινό Châlons-sur-Marne) το 451. Αυτή η νίκη έσωσε τη Δύση.\nΟι Ούννοι του Αττίλα\nΗ πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας - 476\nΜετά τα κύματα των βαρβαρικών εισβολών από το 250 περίπου, το δυτικό μέρος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας έχανε ταχύτατα τη μία μετά την άλλη τις επαρχίες του. Φράγκοι στη βόρειο Γαλλία, Βησιγότθοι στη νότιο Γαλλία και στην Ισπανία, Οστρογότθοι στην Ιλλυρία, Βάνδαλοι στην Αφρική, Άγγλοι, Σάξονες και Ιούτοι στη Βρετανία. Καταλύθηκε τελικά το 476 μ.Χ. από τον Οδόακρο, αρχηγό των βαρβάρων μισθοφόρων των Ρωμαίων, ενώ το ανατολικό μέρος έζησε για χίλια χρόνια ακόμη ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο τελευταίος αυτοκράτορας του δυτικού τμήματος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που η έδρα του από τη Ρώμη είχε μεταφερθεί στην πόλη Ραβένα της Ιταλίας, ήταν ο Ρωμύλος, με το υποτιμητικό παρωνύμιο Αυγουστύλος.\nΗ 4η Σεπτεμβρίου του 476, πτώση του δυτικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είναι η ημερομηνία που χρονολογείται το τέλος της Αρχαιότητας και η αρχή του δυτικού Μεσαίωνα\nΗ πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας - 476 μ. Χ.\nΗ Μεροβιγγιανή δυναστεία (447-751)\nΜετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Γαλατία (Gallia) έγινε ένα μωσαϊκό από βαρβαρικά βασίλεια. Δεν υπάρχει οργανωμένο κράτος.\nΤο 500 μ.Χ. εκχριστιανίστηκε το φραγκικό βασίλειο με επικεφαλής τον Κλοβίς τον Α’, (466-511) πρώτο χριστιανό βασιλιά των Φράγκων, του οποίου η δυναστεία, Μεροβίγγειοι, βασίλεψε για τριακόσια χρόνια. Oι Φράγκοι με βασιλιά τον Κλοβίς κυριάρχησαν πάνω στα άλλα βαρβαρικά βασίλεια, αποκατέστησαν την εδαφική ακεραιότητα της Γαλατίας και έδωσαν στη χώρα το νεότερο όνομα France. Στα ελληνικά διατηρήθηκε η παλαιά ονομασία Γαλλία από το λατινικό Gallia.\nΟι διάδοχοι του Κλοβίς όμως εμπλέκονταν διαρκώς σε πολεμικές επιχειρήσεις και οικογενειακούς και αδελφοκτόνους πολέμους. Η ρωμαϊκή ειρήνη εξαφανίστηκε. Σιγά-σιγά έκλεισαν τα σχολεία και ξέχασαν όλοι, εκτός από την Εκκλησία, τη λατινική παιδεία. Ο επίσκοπος Γρηγόριος της Τουρ μας περιγράφει ένα κόσμο φριχτό, όπου η βιαιότητα αυτών των ημι-βάρβαρων δεσποτών ξεσπάει πάνω στους γιους τους, στις γυναίκες τους, ακόμη και πάνω στους ιεράρχες. Ωστόσο ο Δαγοβέρτος (Dagobert), 629-639, είναι ακόμη βασιλιάς ισχυρός. Ύστερα από αυτόν οι Μεροβίγγιοι βρίσκονται σε πλήρη παρακμή.\nΗ εποχή αυτή είναι θλιβερή, βάναυση και συγκεχυμένη. Οι Γαλλο-Ρωμαίοι δεν κυβερνούνται πια από μια διοίκηση κατά το ρωμαϊκό σύστημα. Η ιδέα του νόμου και της κρατικής δικαιοσύνης έχει εκμηδενισθεί, καθένας επικαλείται τα έθιμα της φυλής του.\nΑυτό το τρομακτικό κενό θα καλυφθεί αργότερα από την Εκκλησία, τη Φεουδαρχία και τη Μοναρχία.\nΚάρολος Μαρτέλος (Charles Martel)\nΤο 732, ένας μουσουλμανικός στρατός ξεκίνησε από την Ισπανία και διαμέσου των Πυρηναίων προσπάθησε να καταλάβει τη Γαλλία, χωρίς επιτυχία όμως, γιατί κατατροπώθηκε από τους Φράγκους. Εμβληματική φυσιογνωμία, ήρωας των Γάλλων, ο αυλάρχης Κάρολος Μαρτέλος, ο οποίος στη μάχη του Πουατιέ το 732 εκδίωξε τους Άραβες, σώζοντας την Ευρώπη και τη Χριστιανοσύνη.\nΗ συγκεκριμένη μάχη θεωρείται μεγίστης στρατηγικής σημασίας, γιατί σταμάτησε την προέλαση των Ισλαμιστών από την Ιβηρική χερσόνησο προς το βορρά συμβάλλοντας να διατηρηθεί ο Χριστιανισμός ως κύρια θρησκεία στην Ευρώπη σε μία χρονική περίοδο όπου το Ισλάμ «λεηλατούσε» τα εναπομείναντα εδάφη της πάλαι ποτέ κραταιάς Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.\nΟι Μεροβίγγιοι είχαν εγκαταλείψει σταδιακά την εξουσία τους στα χέρια των αυλαρχών, περνώντας στο περιθώριο της ιστορίας με την ονομασία νωθροί βασιλείς (rois fainéants). \nΟ Κάρολος Μαρτέλος\nΗ δυναστεία των Καρολίδων (751 - 987)\nΟ Κάρολος Μαρτέλος, γόνος μιας ισχυρής αριστοκρατικής οικογένειας, υπήρξε ο ιδρυτής μιας νέας δυναστείας, της δυναστείας των Καρολιδών, που διαδέχθηκε τους Μεροβίγγειους υπό τις εξής συνθήκες: Ο πάπας, απειλούμενος από τους Λογγοβάρδους που ετοιμάζονταν να βαδίσουν κατά της Ρώμης, ζήτησε βοήθεια από τους Φράγκους, στέφοντας το γιο του Καρόλου Μαρτέλου, Πιπίνο, ελέω Θεού βασιλέα των Φράγκων (754). Η παπική ευλογία προσέδωσε στη φραγκική βασιλεία μεγάλο ηθικό κύρος και με τη στέψη αυτή επικράτησε στην Ευρώπη η αντίληψη της ελέω Θεού βασιλείας.\nΟ Πιπίνος Α' ο Βραχύς, ως αντάλλαγμα, εκδίωξε τους Λογγοβάρδους και δώρισε στην Αγία Έδρα την περιοχή από τη Ραβέννα μέχρι τη Ρώμη, η οποία έγινε ο πυρήνας του Παπικού Κράτους.\nΈτσι, μέσα στο χάος του 8ου αιώνα υπήρχαν δύο δυνάμεις στην Ευρώπη. Ο φραγκικός στρατός του Πεπίνου και η Παποσύνη.\nΟ Kαρλομάγνος (Charlemagne)\nΟ θρόνος του Καρλομάγνου στο Άαχεν\nΟ σημαντικότερος βασιλιάς αυτής της δυναστείας ήταν ο Κάρολος ο Μέγας (Καρλομάγνος) 742-814, γιος του Πεπίνου.\nΤην εποχή του Καρλομάγνου (Charlemagne) η ιστορία της Γαλλίας συγχέεται με την ιστορία ολόκληρης της Δυτικής Ευρώπης. Ο Καρλομάγνος με συνεχείς πολέμους κατόρθωσε να επεκτείνει το Φραγκικό κράτος δημιουργώντας ένα πανίσχυρο βασίλειο στη δυτική Ευρώπη. Τα σύνορα της χώρας είχαν επεκταθεί πολύ και περιλάμβαναν τμήματα της σημερινής Αυστρίας, Γερμανίας και Ιταλίας. Τον αποκάλεσαν "Πατέρα της Ευρώπης" (pater Europae) γιατί ένωσε το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ευρώπης, για πρώτη φορά μετά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τα Χριστούγεννα του 800 ο Καρλομάγνος στέφθηκε από τον Πάπα αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.\nΣτην πρωτεύουσά του, το Ακυίσγρανον (σημερινό Άαχεν, παλιότερα Αιξ-λα-Σαπέλ), ο αυτοκράτορας ίδρυσε ένα είδος Ακαδημίας, όπου συγκεντρώνονταν συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες, θεολόγοι και φιλόσοφοι, αρχιτέκτονες και μουσικοί, προερχόμενοι από όλη την Ευρώπη, και συζητούσαν για θέματα εκκλησιαστικά, καλλιτεχνικά και επιστημονικά. Στο αυτοκρατορικό αυτό Διδακτήριο δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην αντιγραφή βιβλίων και καθιερώθηκε ένα νέο είδος γραφής, περισσότερο ευανάγνωστης, η καρολίδεια μικρογράμματη γραφή. Εκεί ανακαλύφθηκαν τα κείμενα της λατινικής λογοτεχνίας και χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα στην ποίηση, ενώ η ρωμαϊκή τέχνη επηρέασε αποφασιστικά τους καλλιτέχνες της αυλής του Καρόλου. Εκεί ακόμη διδάσκονταν λατινικά και ελληνικά, ρητορική, γεωμετρία, γεωγραφία, μουσική κ.ά, ενώ ο αυτοκράτορας διέταξε την ίδρυση σχολείων στην επικράτειά του.\nΥπαγόρευσε νόμους, τους "Κεφαλαιώδεις" (Capitulaires) και μετέφρασε τη Βίβλο στα Λατινικά.\nΗ μικρής διάρκειας αυτή πνευματική κίνηση, η οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ευρεία αντίληψη και διορατικότητα του Καρλομάγνου, δικαιολογημένα ονομάστηκε Καρολίδεια Αναγέννηση.\nO Φράγκος βασιλιάς Καρλομάγνος ήταν αφοσιωμένος Καθολικός και διατηρούσε στενή σχέση με τον παπισμό σε όλη του τη ζωή.Το 772, όταν ο Πάπας Αδραιανός Α΄ απειλήθηκε από εισβολείς, ο βασιλιάς έσπευσε στη Ρώμη για να του παράσχει βοήθεια. Εδώ φαίνεται ο πάπας να ζητά βοήθεια από τον Καρλομάγνο σε μια συνάντησή τους κοντά στη Ρώμη.\nΗ επικράτεια του Καρλομάγνου\nΣυνθήκη του Βερντέν. 843 μ.Χ\nΜετά το θάνατο του Καρλομάγνου οι διάδοχοί του διένειμαν την αυτοκρατορία του με τη συνθήκη του Βερντέν (843) σε τρία τμήματα που αντιστοιχούσαν περίπου στη σημερινή Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία. Έτσι η συνθήκη αυτή θεωρήθηκε ότι αποτέλεσε την απαρχή της νέας Ευρώπης αλλά και της Γαλλίας, ως αυτόνομου κράτους. Το κράτος που εδαφικά αντιστοιχούσε με τη σημερινή Γαλλία έλαβε ο Κάρολος ο Φαλακρός (823 – 877).\nΔημιουργήθηκαν τρία κράτη\nΟ διαμελισμός της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου συνεχίστηκε και μετά τη συνθήκη. Νέες εισβολές τρομοκρατούν την ύπαιθρο.Οι Νορμανδοί (Βίκινγκς) έφταναν μέχρι τις εκβολές του Σηκουάνα και τελικά τους παραχωρήθηκε μια περιοχή στα βόρεια της Γαλλίας, το Δουκάτο της Νορμανδίας.\nΤο 987 πέθανε και ο τελευταίος βασιλιάς από τη δυναστεία των Καρολιδών. Στο διάστημα αυτό η Γαλλία είχε αρχίσει να διαλύεται πια σαν κράτος. Από την "παράλυση της μοναρχίας" γεννήθηκε ο φεουδαλισμός. Ο κάθε μεγάλος γαιοκτήμονας έκανε δικό του ανεξάρτητο κρατίδιο, που προσπαθούσε με τους πολέμους να το επεκτείνει σε βάρος των γειτόνων του. Οι πολεμιστές του, οι περίφημοι ιππότες, άρχισαν να αποτελούν μια νέα κοινωνική τάξη, που αργότερα θα αποτελούσε και την κυρίαρχη τάξη, την τάξη των αριστοκρατών.\nΠαντού πόλεις ξεκληρισμένες, εμπρησμοί, χωράφια παρατημένα. Επειδή δεν υπήρχαν κάτοικοι, τα δάση σκέπαζαν τα ξεχερσωμένα χωράφια. Τα αγρίμια απειλούσαν τα χωριά. Η αναρχία που κυριαρχούσε ώθησε τους ανίσχυρους να μπουν υπό την προστασία των ισχυρών. Το σύστημα, παρ'όλα τα αρνητικά του, γίνεται δεκτό από το λαό επειδή αντιπροσωπεύει μια πρόοδο από την κατάσταση της αναρχίας. Έτσι εγκαταστάθηκε σταδιακά το φεουδαρχικό σύστημα στη Δύση. Ο φεουδάρχης έχτιζε ένα οχυρωμένο κάστρο στην κορυφή ενός λόφου. Τα χωριά μαζεύονταν κάτω από το κάστρο και σε περίπτωση κινδύνου οι κάτοικοι κατέφευγαν πίσω από τα χοντρά τείχη.\nΟ φεουδάρχης απέκτησε δικαιώματα που άλλοτε ανήκαν στο κράτος: απονομή δικαιοσύνης, φορολογία, γεώμορα, δικαιώματα πάνω στις αγοραπωλησίες και τα μονοπώλια και πολλά άλλα προνόμια.\nΠολλά φρούρια και κάστρα του Μεσαίωνα έχουν διατηρηθεί έως σήμερα.\nΗ φεουδαρχία εξασθένισε ιδιαίτερα το βασίλειο της Γαλλίας, όταν τον βασιλιά Κάρολο τον Φαλακρό (843-877), που είχε υποχρεωθεί να παραχωρήσει στους μεγάλους φεουδάρχες κληρονομικό δικαίωμα των κτήσεών τους - οι οποίες αρχικά τους είχαν παραχωρηθεί μόνο εν όσω ζούσαν- διαδέχθηκαν ηγεμόνες χωρίς δύναμη και ανίκανοι να περιορίσουν τις αξιώσεις των φεουδαρχών και να αποκρούσουν τις βαρβαρικές επιδρομές.\nΌλο το 10ο αιώνα η ιστορία της Γαλλίας είναι η ιστορία των πολέμων ανάμεσα στους βασιλείς και τους φεουδάρχες, οι οποίοι κατόρθωσαν να γίνουν τόσο δυνατοί ώστε να επιβάλλουν τρεις φορές στο θρόνο έναν από τους δικούς τους.\nΗ φεουδαρχία στη Δυτική Ευρώπη-Σκηνή από την καθημερινή ζωή\nΙσχυροί βασιλιάδες του Μεσαίωνα\nΗ δυναστεία των Καπέτων (987 - 1328)\nΤο 987 στέφεται βασιλιάς ο Ούγκο Καπέτος (Hugues Capet) (987 - 996), και έτσι αρχίζει η δυναστεία των Καπέτων. Έκανε μόνιμη πρωτεύουσα το Παρίσι, η κατάσταση όμως ήταν δύσκολη και η εξουσία του ουσιαστικά σκιώδης μιας και λίγο έξω από το Παρίσι κυβερνούσαν οι φεουδάρχες. Η Γαλλία είχε γίνει ένα σύμπλεγμα από φεουδαλικά κύτταρα, που το καθένα είχε για πυρήνα ένα κάστρο. Η δυναστεία αυτή όμως υποστήριξε αλλά και υποστηρίχτηκε από την εμπορική και την αστική τάξη των πόλεων, με αποτέλεσμα την ισχυροποίηση της μοναρχίας και την αρχή της παρακμής του φεουδαρχικού συστήματος.\nΟ Ούγος Καπέτος είναι ο πρώτος Φράγγος βασιλιάς που δεν μιλούσε γερμανικό ιδίωμα αλλά "le roman", που αργότερα θα γίνει "le francien" και έπειτα "le français".\nHugues Capet, 941 - 996\nΤρία σημαντικά γεγονότα κυριαρχούν μέσα στον 11ο αιώνα.\nΗ κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς.\nΟι "άνθρωποι του Βορρά" που είχαν εγκατασταθεί στο δουκάτο της Νορμανδίας, είχαν εμποτιστεί από το λατινικό πνεύμα ταχύτατα. Διοικούσαν σοφά, διαχειρίζονταν σωστά τα οικονομικά τους, έχτιζαν ωραίες εκκλησίες και προσκαλούσαν σοφούς στα μοναστήρια τους για την ανάπτυξη των γραμμάτων. Το 1066 ο Γουλιέλμος ο Νόθος, που αργότερα ονομάσθηκε ο Κατακτητής, κατέλαβε την Αγγλία (η κατοχή διήρκεσε περίπου τρεις αιώνες) και ανακηρύχθηκε βασιλέας της Αγγλίας, παραμένοντας συγχρόνως και δούκας της Νορμανδίας. Από τότε και έπειτα, ήταν μια διαρκής απειλή για τη Γαλλία.\nΛίγο αργότερα, το 1095, αρχίζουν οι σταυροφορίες. Οι Σταυροφορίες ξεκίνησαν ως η ιδέα μίας ιερής εκστρατείας από μέρους των Δυτικών (Καθολικών) Χριστιανών, με σκοπό την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων (Παλαιστίνη, Ιερουσαλήμ) από τους μουσουλμάνους.\nΘα διαρκέσουν έως τον 13ο αιώνα, και θα εξαντλήσουν οικονομικά τους άρχοντες.\nΝέες οχυρωμένες πόλεις δημιουργήθηκαν και οι κάτοικοι αυτών των άστεων (bourgs) ονομάζονταν αστοί (bourgois).Αναπτύχθηκε το εμπόριο, δημιουργήθηκαν οι πρώτες συντεχνίες. Οι πόλεις αποκτούν κανονισμούς, διορίζονται άρχοντες. Προσπαθούν να επιτύχουν ένα καταστατικό χάρτη, ελευθερίες, προνόμια. Ο βασιλιάς ευνοεί αυτή την κίνηση επειδή οι αγορές είναι γι αυτόν μια νέα πηγή εσόδων, συνεργάζεται δηλαδή με τη νέα αστική τάξη, εις βάρος του καθεστώτος της φεουδαρχίας.\nΠολλές μεσαιωνικές πόλεις στέκουν ανέγγιχτες στο χρόνο, μια από αυτές είναι η Carcassonne, στο νότο της Γαλλίας, ωραίο παράδειγμα της ευημερίας και της άνθησης του εμπορίου του Μεσαίωνα.\nΠαρά τις Σταυροφορίες, που στοίχιζαν πανάκριβα, τον πόλεμο κατά των φεουδαρχών καθώς και τον πόλεμο εναντίον των Άγγλων που προσπαθούσαν να καταλάβουν γαλλικές περιοχές, ο Φίλιππος ο Β’, ο επονομαζόμενος Αύγουστος επειδή αύξησε εδαφικά τη Γαλλία (1180 - 1223), καθώς και οι διάδοχοί του Λουδοβίκος ο 9ος (Louis IX-ο άγιος Λουδοβίκος 1226-1270) και ο Φίλιππος ο Ωραίος, (Philippe le Bel, 1285-1314) μεταμόρφωσαν τη Γαλλία δημιουργώντας διοικητικές δομές. Η βασιλική πολιτική ήταν η ανασύσταση της ρωμαϊκής έννοιας περί κράτους. Ανασυγκροτήθηκε η κεντρική εξουσία. Τοποθετήθηκαν επαρχιακοί διοικητές, που τρεις φορές το χρόνο έπρεπε να έρχονται στο Παρίσι για να εκθέτουν τις υποθέσεις της περιφέρειάς τους και να λογοδοτούν. Όλα αυτά έδωσαν ένα δυνατό χτύπημα στη φεουδαρχία.\nΟι Καπέτοι είχαν συνδέσει τόσο στενά το Στέμμα με το εθνικό συμφέρον που κανείς δεν αμφισβητούσε την εξουσία τους.\nΑυτή την εποχή της ανάπτυξης αρχίζουν να κατασκευάζονται ο καθεδρικός ναός της Παναγίας των Παρισίων το 1163, αλλά και οι ναοί άλλων πόλεων, όπως της Chartres το 1145, Reims το 1211, Amiens το 1220 και Strasbourg to 1176.\nΤο 1190 ο Φίλιππος Αύγουστος κατασκεύασε το Λούβρο, ένα μεγάλο οχυρό, που αργότερα οι διάδοχοί του θα μετατρέψουν σταδιακά σε πολυτελή βασιλική κατοικία και αργότερα θα μετατραπεί σε μουσείο.\nΟ καθεδρικός ναός στην Amiens\nΟ Άγιος Λουδοβίκος (1214 - 1270)\nΟ 13ος αιώνας στον οποίο βασίλεψε ο Λουδοβίκος Θ' ονομάστηκε «Χρυσός αιώνας του Αγίου Λουδοβίκου». Ο Λουδοβίκος ήταν ο σημαντικότερος Ευρωπαίος ηγεμόνας του 13ου αιώνα, με το πιο ισχυρό και εύρωστο βασίλειο και τον ισχυρότερο στρατό. Ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Η τεράστια φήμη που είχε αποκτήσει σαν βασιλιάς στηριζόταν περισσότερο στην μόρφωση και στον χαρακτήρα του, στον στρατιωτικό τομέα αντίθετα δεν στάθηκε τόσο ικανός με αποτέλεσμα να ηττηθεί σε δυο Σταυροφορίες. Στήριξε την ίδρυση του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, ιδρύθηκε το 1257 από τον Ρομπέρ ντε Σορμπόν, το κορυφαίο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο μέχρι τις μέρες μας. Ο Λουδοβίκος ήταν ο πρώτος Γάλλος βασιλιάς που οργάνωσε στην αυλή του ειδικό δικαστικό σώμα, ειδικό οικονομικό σώμα και το ελεγκτικό συμβούλιο.\nΗ γεωργία της χώρας σημείωσε μεγάλη ανάπτυξη, άκμασε το εξωτερικό εμπόριο και στις συντεχνίες των πόλεων παράγονταν εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα. Μεγάλη άνθιση παρουσίασαν τα γαλλικά πανεπιστήμια, που αποτέλεσαν τα σπουδαιότερα πνευματικά κέντρα της Ευρώπης.\nΛόγω του υποδειγματικού τρόπου ζωής του ενσάρκωνε στο πρόσωπό του ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο, οι υπόλοιποι βασιλιάδες τον χρησιμοποιούσαν σαν δικαστή για να λύσουν τις διαφορές τους. Ενσάρκωνε την προσωποποίηση του χριστιανισμού και της χριστιανικής θρησκείας γι'αυτό οι προσπάθειες του να αγιοποιηθεί ξεκίνησαν από την εποχή που ζούσε.\nΤο κολέγιο της Σορβόννης\nΗ Διαμάχη με τον Πάπα - Η αιχμαλωσία της Αβινιόν\nΚατά τα τέλη των μεσαιωνικών χρόνων άρχισε μία σοβαρή φιλονικία ανάμεσα στο βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Δ' τον Ωραίο (1285-1314) και την Εκκλησία.\nΟ Φίλιππος χρειαζόταν χρήματα προκειμένου να καλύψει τα πολεμικά του έξοδα. Στράφηκε πρώτα ενάντια στους Εβραίους, που τους εξόρισε (1306) και δήμευσε τις τεράστιες περιουσίες τους.\nΌταν στράφηκε και κατά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και αποφάσισε αυθαίρετα να υψώσει περισσότερο τις τιμές στον ετήσιο φόρο των εκκλησιαστικών κτημάτων, ξέσπασε μεγάλη δυσαρέσκεια στους κόλπους της Καθολικής εκκλησίας και του Πάπα. Κατακρίθηκε λοιπόν για το σπάταλο τρόπο ζωής του και βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Πάπα.\nΜε τις ραδιουργίες του τελικά κατάφερε να ανεβάσει στον παπικό θρόνο Πάπα της αρεσκείας του, τον αρχιεπίσκοπο του Μπορντώ που εξελέγη με το όνομα Κλήμης Ε΄. Μετέφερε την παπική έδρα στην Αβινιόν της νότιας Γαλλίας, δημιουργώντας ένα ρήγμα στην Καθολική Εκκλησία, που κράτησε 68 χρόνια (1309 – 1377).\nΑυτά τα χρόνια οι πάπες αποτέλεσαν τυφλά όργανα των Γάλλων βασιλέων. Η έδρα του παπισμού μεταφέρθηκε και πάλι πίσω στη Ρώμη το 1378.\nΑβινιόν - Το παλάτι του Πάπα\nΦίλιππος ο Δ' ο Ωραίος (1285-1314)\nΣ'αυτούς τους διαπληκτισμούς μεταξύ Γαλλίας και Ρώμης το θλιβερότερο γεγονός υπήρξε η δίκη των Ναϊτών Ιπποτών. Οι Ναΐτες Ιππότες, το τάγμα των οποίων είχε ιδρυθεί επί Σταυροφοριών για την προστασία των Αγίων Τόπων, είχαν αποκτήσει μεγάλη περιουσία στη Γαλλία. Για να σφετερισθεί λοιπόν ο Φίλιππος ο Ωραίος τον πλούτο τους τους εξόντωσε καταδικάζοντάς τους στην πυρά. Ο μέγας Μάγιστρος, ο Ιάκωβος ντε Μολαί, πριν πεθάνει καταράστηκε τον βασιλιά και τον Πάπα να πεθάνουν τον ίδιο χρόνο. Ήταν η 11η Μαρτίου 1314 και ο Πάπας Κλήμης Ε' πέθανε ένα μήνα αργότερα, ο δε βασιλιάς στις 29 Νοεμβρίου 1314, κατά την διάρκεια ενός κυνηγιού, κατασπαράχτηκε από έναν αγριόχοιρο.\nΟ Jacques de Molay στην πυρά - Μινιατούρα χειρογράφου\nΗ δυναστεία των Βαλουά (1328 - 1589)\nΚατά τη διακυβέρνηση των Βαλουά και σε όλο τον 14ο και μισό 15ο αιώνα η χώρα σπαράσσεται από τον εκατονταετή πόλεμο με τους Άγγλους. Αμέσως μετά καταπιάστηκαν με πόλεμο στην Ιταλία. Εκεί ήρθαν σε πρώτη επαφή με την τέχνη της Αναγέννησης, μαγεύτηκαν και την έφεραν στη χώρα τους.\nΜε τις διαδοχικές τους προσπάθειες, οι Βαλουά βοήθησαν στη στερέωση της μοναρχίας και στη δημιουργία σύγχρονης Γαλλίας.\nΗ δυναστεία των Βαλουά\nΕκατονταετής πόλεμος ( 1337 - 1453)\nΚάρολος ο 7ος (1422-1461)\nΟι τρεις γιοί του Φιλίππου σκοτώθηκαν στους πολέμους και έτσι δημιουργήθηκε θέμα διαδοχής. Βασιλιάς ανακηρύχθηκε από τις Γενικές Τάξεις ο Φίλιππος του Βαλουά (1328-1350). Με αυτόν αρχίζει νέα δυναστεία, η δυναστεία των Βαλουά, που βασίλεψε από το 1328 έως το 1589. Όμως ο βασιλιάς της Αγγλίας πρόβαλε απαιτήσεις πάνω στο γαλλικό θρόνο, λόγω της γαλλικής καταγωγής του. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε την αρχή εχθροπραξιών ανάμεσα στις δύο χώρες, που κράτησαν περισσότερο από ένα αιώνα. Ο πόλεμος αυτός έμεινε γνωστός στην ιστορία ως «Εκατονταετής πόλεμος» και κατά τη διάρκεια του οι Άγγλοι κέρδισαν πολλές μάχες. Η Γαλλία έχασε σημαντικά εδάφη και υπέστη σοβαρή οικονομική κρίση, που επιδεινώθηκε από το Μαύρο Θάνατο, την επιδημία πανώλης (από το 1347 έως το 1350 και που επανεμφανίζονταν κατά περιοδικά διαστήματα στα επόμενα εκατό χρόνια αποδεκατίζοντας τον πληθυσμό) που έπληξε εκείνη την εποχή την Ευρώπη.\nΟι Άγγλοι όμως δεν πέτυχαν τον αντικειμενικό τους σκοπό, την κατάληψη του γαλλικού θρόνου. Κατά την περίοδο 1420-30 μία νεαρή χωριατοπούλα, η Jeanne d' Arc, (περισσότερα...) εμφανίστηκε στη γαλλική αυλή, λέγοντας πως πήρε από το Θεό τη διαταγή να μπει επικεφαλής του γαλλικού στρατού και να στεφτεί ο Κάρολος, ο νόμιμος κληρονόμος του θρόνου, στη Ρενς. Η Ζαν ντ’ Αρκ ανέλαβε πράγματι την ηγεσία του στρατού, με αποτέλεσμα να εμψυχωθούν οι Γάλλοι και να διώξουν τους Άγγλους εισβολείς. Η ίδια όμως προδόθηκε και βρήκε τραγικό θάνατο. Ο Κάρολος στέφτηκε βασιλιάς ως Κάρολος Ζ΄. Οι Γάλλοι ως το 1450 πέτυχαν την επανάκτηση του μεγαλύτερου μέρους της χώρας και το τέλος του πολέμου βρήκε ισχυροποιημένο το γαλλικό θρόνο και τη χώρα ενωμένη.\nΤο άγαλμα της Ιωάννας της Λωραίνης στο Παρίσι\nΗ λογοτεχνία του Μεσαίωνα\nΦιλόσοφοι και θεολόγοι έγραφαν στη λατινική γλώσσα αλλά από τον 11ο αιώνα υπήρχαν στη Γαλλία τροβαδούροι και τρουβέροι που εκφράζονταν στα Γαλλικά. Αυτοί πήγαιναν από πύργο σε πύργο και στις δημόσιες πλατείες, απαγγέλλοντας ηρωικά τραγούδια, αρχικά σύντομα, αργότερα μακροσκελείς ωδές με δράση (Chansons de geste).Τα επικά άσματα που μας παραδόθηκαν γραπτά εξυμνούσαν τις πολεμικές αρετές, αντλούσαν δε το θέμα τους από το παρελθόν, από την εποχή του Καρλομάγνου ή ακόμη παλιότερα. Στο "έπος του Ρολάνδου" (la chanson de Roland), από τα πρώτα έργα γραμμένα στη γαλλική γλώσσα, βρίσκουμε επίσης ένα αίσθημα πατριωτισμού, την αγάπη για τη "γλυκιά Γαλλία".\nΤο πρώτο κείμενο που γράφτηκε στην γαλλική γλώσσα θεωρείται ότι είναι οι «Όρκοι του Στρασβούργου» (Les serments de Strasbourg, 842) και σηματοδοτεί τη γέννηση της γαλλικής γλώσσας ( le français ή le francien, όπως αποκαλούνταν τότε), διότι όλα τα προγενέστερα έγγραφα ήταν γραμμένα αποκλειστικά στα λατινικά.\nΤα χειρόγραφα του Μεσαίωνα ήταν πλούσια διακοσμημένα με μινιατούρες\nΑναπτύχθηκε επίσης η μυθιστορία, έμμετρη ποίηση αρχικά και πεζό αργότερα. Ήταν μυθοπλαστικές αφηγήσεις που περιέγραφαν φανταστικές ιστορίες για να ψυχαγωγήσουν και να καταπλήξουν το κοινό και σε αντίθεση με το έπος δεν είχαν διδακτικό ή ηθικό σκοπό. Σαν επίκεντρο είχαν τη Γυναίκα και σαν θέμα τον Έρωτα. Έναν έρωτα όμως εξιδανικευμένο, υποταγμένο, αιθέριο. Στις βασιλικές και πριγκιπικές αυλές αναπτύχθηκαν τα αβρά (courtois) ήθη. Η αβρότητα αυτή είχε κι άλλες συνέπειες, που θα διαρκούσαν πολύ. Δεν παρήγαγε μόνο ερωτικά τραγούδια και μυθιστορίες, όπως το Roman de la rose, αλλά και μια αγωγή των ηθών και των τρόπων, που ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τον πολιτισμό.\nΈνα άλλο λογοτεχνικό είδος που καλλιεργήθηκε είναι η λυρική ποίηση. Αρχικά οι ποιητές είναι ανώνυμοι αλλά σταδιακά εμφανίζονται ονόματα όπως ο Ρυτμπέφ τον 13ο αιώνα ή ο Κάρολος της Ορλεάνης και ο Φρανσουά Βιγιόν τον 14-15ο αιώνα. Είναι ποιητές που η ζωή τους μας είναι γνωστή και αντανακλάται μέσα στα έργα τους.\nΤο ίδιο και οι ιστορικοί όπως ο Φρουασάρ και ο Κομμύν. Χρονικογράφοι όσο και ιστορικοί, και οι δύο, έχουν ζήσει τα γεγονότα που περιγράφουν.\nΑπό το 10ο αιώνα αναστήθηκε πάλι το θέατρο. Πήραν τη συνήθεια, στη λειτουργία του Πάσχα αρχικά, και αργότερα σε πολλές μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης, να "σκηνοθετούν" τις συνομιλίες των αγίων γυναικών μπροστά στον τάφο. Ολόκληρη η πόλη μαζευόταν να δει το Μυστήριο των Παθών.\nΑυτά τα λειτουργικά δράματα σταδιακά άρχισαν να παίζονται στα προαύλια των εκκλησιών και τέλος, στα ίδια τα χωριά και τις πόλεις. Καθιερώθηκε να μιλούν την καθομιλουμένη και όχι λατινικά και απομακρύνθηκαν από το λειτουργικό χαρακτήρα που είχαν αρχικά. Έγιναν γνωστά σαν Μυστήρια και παίζονταν από επαγγελματίες ηθοποιούς. Τα εκκλησιαστικά άμφια αντικαταστάθηκαν από ρούχα της εποχής και τα σκηνικά έγιναν πιο ρεαλιστικά. Σιγά-σιγά στο κεντρικό θρησκευτικό θέμα ενσωματώθηκαν κωμικά ιντερλούδια. Έτσι το θέατρο πήρε τον κοσμικό χαρακτήρα που είχε και κατά την κλασσική αρχαιότητα, αν και διατήρησε πάντα το χριστιανικό ήθος. Εμφανίστηκαν επίσης διάφορα είδη κωμωδίας, όπως η φάρσα, η μωρία και η διακωμώδηση των θείων κηρυγμάτων.\nΑπό την αρχή της ιστορίας της, η Γαλλία πέρασε από διάφορες καταστάσεις. Είχε αποτελέσει μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την πτώση της τεμαχίστηκε από τους εισβολείς σε βαρβαρικά βασίλεια . Δημιούργησε η ίδια μια Αυτοκρατορία, την Αυτοκρατορία του Καρλομάγνου. Διαιρέθηκε, μετά το διαμελισμό αυτής της αυτοκρατορίας, σε πολλά φέουδα. Έπειτα, ένας από τους φεουδάρχες-αυθέντες, ο βασιλιάς, συγκόλλησε ένα προς ένα τα κομμάτια της επικράτειας. Το 15ο αιώνα, στο τέλος του Μεσαίωνα, η εθνική ενότητα της Γαλλίας έχει συντελεστεί γύρω σε ένα μονάρχη.\nΈνας νέος τύπος ζωής είχε δημιουργηθεί. Ο πολιτισμός αυτός χρωστούσε πολλά στους αρχαίους πολιτισμούς, στον χριστιανικό πολιτισμό, ακόμη και σε ορισμένους βαρβαρικούς λαούς. Αλλά από τα ετερόκλητα αυτά στοιχεία, η Γαλλία είχε δημιουργήσει ένα δικό της πρωτότυπο πολιτισμό. Οι καθεδρικοί ναοί, τα επικά ποιήματα, ο ιπποτισμός, η αβρότητα των τρόπων, είναι καινούργιες και θαυμάσιες επινοήσεις που αποτέλεσαν τα θεμέλια του σύγχρονου κράτους και του ευρωπαϊκού πολιτισμού.\nΤαξιδιώτες στο Μεσαίωνα


"Ναι" από την ΕΕ με πρωταγωνίστρια τη Γερμανία, στο καρκινογόνο ζιζανιοκτόνο της Monsanto | Το Κουτί της Πανδώρας\n"Ναι" από την ΕΕ με πρωταγωνίστρια τη Γερμανία, στο καρκινογόνο ζιζανιοκτόνο της Monsanto\nΝα ανανεώσει τελικά την άδεια στο καρκινογόνο ζιζανιοκτόνο της Monsanto αποφάσισε η ΕΕ με «πρωταγωνίστρια» την Γερμανία και προς όφελος φυσικά του γερμανικού κολοσσού φαρμάκων και χημικών Bayer.\nNewsRoom 28/11/2017 | 16:26\nΗ ανανέωση της άδειας χρήσης της γλυφοσάτης αποδεικνύει περίτρανα πως η ΕΕ αποφάσισε να προασπιστεί τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα αντί την υγεία των πολιτών και την προστασία του περιβάλλοντος.\nΗ αρμόδια Επιτροπή Εφέσεων -που αποτελείται από εμπειρογνώμονες των 28 χωρών-μελών της Ε.Ε. και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή- ενέκρινε με την απαιτούμενη ειδική πλειοψηφία την επέκταση της αδείας χρήσης της χημικής ουσίας στην επικράτεια της Ε.Ε. για ακόμη πέντε χρόνια αγνοώντας τις προειδοποιήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τα ψηφίσματα εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών.\nΗ γλυφοσάτη, βασικό συστατικό του μεγαλύτερου σε πωλήσεις ζιζανιοκτόνου στον κόσμο Roundup που παράγει ο αγροχημικός κολοσσός Μonsanto, είναι σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Έρευνας για τον Καρκίνο (ΙARC) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας «πιθανότατα καρικινογενής». Την ίδια άποψη, όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ της η efsyn.gr, έχουν εδώ και χρόνια αρκετοί ανεξάρτητοι επιστήμονες. Αλλά και η Monsantο γνωρίζει ήδη από τη δεκαετία του 1980 ότι το «Roundup» προκαλεί γενετικές ανωμαλίες και δυσμορφίες σε πειραματόζωα και τουλάχιστον από το 1999 ότι η ουσία αυτή είναι επικίνδυνη και για την ανθρώπινη υγεία.\nΠαρ’ όλα αυτά η Κομισιόν πρότεινε τον προηγούμενο μήνα στην Μόνιμη Επιτροπή Φυτών, Ζώων, Τροφίμων και Ζωοτροφών (PAFF) της Ε.Ε. τη δεκαετή ανανέωση της άδειας χρήσης της γλυφοσάτης. Δεν κατάφερε ωστόσο να αποσπάσει την ειδική πλειοψηφία που απαιτείτο. Επιχείρησε εκ νέου στις αρχές Νοεμβρίου προτείνοντας πενταετή ανανέωση αλλά και πάλι «έφαγε τα μούτρα της». Για την επίτευξη της απαιτούμενης ειδικής πλειοψηφίας θα έπρεπε : α. το 55% των χωρών της Ε.Ε. να ψηφίσουν υπέρ και β. η πρόταση να υποστηριχθεί από χώρες που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 65% του συνολικού πληθυσμού.\nΤη Δευτέρα, κατάφερε να περάσει την επέκταση της άδειας χρήσης της επικίνδυνης ουσίας κυρίως χάρη στην αλλαγή στάσης της Γερμανίας. Συγκεκριμένα στην αρμόδια Επιτροπή Προσφυγών όπου εκδικάστηκε τελεσίδικα η πρόταση της Κομισιόν, 18 χώρες που αντιπροσωπεύουν λίγο περισσότερο από το 65% του πληθυσμού της ΕΕ, ψήφισαν υπέρ της πενταετούς επέκταση της αδείας χρήσης της γλυφοσάτης, 9 χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) καταψήφισαν ενώ μία (Πορτογαλία) απείχε. Η πλάστιγγα υπέρ της παράτασης της χρήσης του ζιζανιοκτόνου έγειρε με την θετική, αυτή τη φορά, ψήφο της Γερμανίας, η οποία απείχε στην προηγούμενη ψηφοφορία.\nΔιαβάστε περισσότερα εδώ: Ποια είναι η Monsanto


Tα Βίκος Street Relays πάνε Πειραιά! - SPORTSFEED\nTα Βίκος Street Relays πάνε Πειραιά!\nMετά τον επιτυχημένο αγώνα στην Πάτρα, τα Βίκος Street Relays συνεχίζονται στον Πειραιά, στη Μαρίνα Ζέας στο Πασαλιμάνι, το Σάββατο 20 Απριλίου.\nΤον αγώνα διοργανώνουν ο Δήμος Πειραιά και ο ΟΠΑΝ Πειραιά σε συνεργασία με τον Ολυμπιακό ΣΦΠ και τον Ερμή 1877, με τα εξής αγωνίσματα:\n4x1 χιλιόμετρο σκυταλοδρομία (οικογενειακή, ανδρών, γυναικών, μικτή – 10 ετών και άνω)\n4x100μ. μικτή παιδική σκυταλοδρομία (γ’ δημοτικού, δ’ δημοτικού, ε’ δημοτικού, στ’ δημοτικού)\n4x50μ. μικτή παιδική σκυταλοδρομία (προνήπια, νήπια, α’ δημοτικού, β’ δημοτικού)\nΤα Βίκος Street Relays Πειραιά, αρχίζουν το Σάββατο 20 Απριλίου, στις 18:30 και ολοκληρώνονται στις 21:00 με μουσικό πρόγραμμα να ακολουθεί.\nΟι εγγραφές γίνονται στην ιστοσελίδα www.relays.gr., έως και τις 16 Απριλίου καθώς και στο κατάστημα του Μεγάλου Χορηγού των αγώνων Watt+Volt, στη διεύθυνση: Πέτρου Ράλλη 209, Νίκαια, ΤΚ 18450 και με το εξής ωράριο: Δευτέρα-Παρασκευή 10:00-18:00.\nΜε τον υφυπουργό αθλητισμού η εκκίνηση του No Finish Line\nΟι 98 ομάδες του No Finish Line Athens!\nΜεγάλο ρεκόρ 111.006 χιλιομέτρων στο No Finish Line Athens\nΜε νέα μορφή και live τα Βίκος Street Relays γυρίζουν όλη την Ελλάδα!\nΤρέχει για νέο ρεκόρ το No Finish Line Athens


Τα καλύτερα καλοκαιρινά εστιατόρια για το 2017! – Τα Μαυρόσκυλα\nin TOP, ΕΞΟΔΟΣ\nby Mavroskyla Team 30 Ιουλίου 2017, 11:51 πμ 318 Views\nΜία από τις υποκατηγορίες των «κορυφαίων για το 2017», είναι η «Top 10 Summer Restaurants» λίστα, η οποία και λόγω εποχής έχει τρομερό ενδιαφέρον αλλά και ένα μεγάλο μειονέκτημα, γιατί σε αυτήν συγκαταλέγονται -εξαιρετικά πράγματι- εστιατόρια από τα οποία όμως μόλις τα δύο είναι εκτός Αττικής. Δυστυχώς, πολλά ακόμα ελληνικά Restaurants δεν διαθέτουν ηλεκτρονικές σελίδες και κάποια καθόλου ενημερωμένες. Το Tamtam.news έκανε μια γρήγορη έρευνα στο internet και βρήκε κάποια από τα πιο πρόσφατα ρεπορτάζ και αναφορές και σας τα παραθέτει με τη σειρά αξιολόγησης του restaurant100.gr.\nΤα new style πιάτα του φημισμένου chef Nobu Matsuhisa καταφέρνουν με μοναδικό τρόπο να συνδυάζουν την υψηλή γαστρονομία με τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα του ξενοδοχείου. Μη χάσετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε το φημισμένο special Omakase menu που έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο Nobu Matsuhisa, αποκλειστικά για το Matsuhisa Mykonos!\nExecutive Chef του Ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία είναι ο Σωτήρης Ευαγγέλου και Chef de Cuisine του GB Roof Garden Restaurant είναι ο Αστέριος Κουστούδης. O Αστέριος Κουστούδης ένας νέος σεφ, ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη ως μαθητής του Σωτήρη Ευαγγέλου στο Μακεδονία Παλλάς και κατόπιν στο ξενοδοχείο Vardis κέρδισε αστέρι Michelin. Στο GB Roof Garden Restaurant εδώ και 4,5 χρόνια παρουσιάζει ένα μενού που υμνεί τη νέα μεσογειακή κουζίνα. [greekgastronomyguide.gr]\nΤο φαγητό του νόστιμη θαλασσινή κουζίνα με θέα αστέρων. Ξεκινώντας με μαριναρισμένο γαύρο και γεμιστά καλαμάρια και συνεχίζοντας την ψαροφαγία με σφυρίδα ή μπαρμπούνια στη σχάρα, μακαρίζεις την πλούσια ελληνική μαγειρική παράδοση αλλά και τη δεξιοτεχνία του σεφ Γιάννη Τζελέπη, που έχει βάλει τις πινελιές του στις γαρίδες προβενσάλ και μία σειρά άλλων πιάτων που γεννήθηκαν από δύο κουζίνες της ίδιας θάλασσας. Ακόμη, το τραπέζι σας θα στολίσουν ψάρια που πιάστηκαν στα πρωινά δίχτυα και φυλακίστηκαν σε κρούστα αλατιού για να κρατήσουν όλη τη γεύση και τη φρεσκάδα τους.\nΟ κήπος του Μεγάρου Μουσικής ομορφαίνει τα καλοκαίρια μας, με τις συναυλίες και τις εκθέσεις του. Έκτος, όμως από τις εκδηλώσεις που διοργανώνονται συχνά εδώ, ο υπέροχος κήπος είναι καθημερινά στη διάθεση του κοινού μέσω του εστιατορίου που φιλοξενεί στην κορυφή του. Από Fuga έχει πλέον μετονομαστεί σε Mama Fugaδηλώνοντας μια πιο απλή μαγειρική προσέγγιση. Στην ανανέωσή του συμβάλλει φέτος ο διανοούμενος της ιταλικής κουζίνας Φαμπρίτσιο Μπουλιάνι, ο οποίος ενσωματώνει στα πιάτα του το συνεχές του ιταλικού γαστρονομικού πολιτισμού και την ηδονή της γεύσης. Για τα ποτά στο μπαρ του κήπου υπεύθυνος είναι ο Xavier Μισαηλίδης από το Holy Spirit.\nΟ Αττικός δημιουργήθηκε το 1972 από τους Ευθύμιο και Ελένη Γεροντή, γνωστό στέκι της εποχής με το όνομα Greek House. H γευστική πορεία συνεχίστηκε από τον Βασίλη Γεροντή ενώ η υποδοχή γίνεται από την οικοδέσποινα της επιχείρησης Μίνα. Με γνώμονα το αίσθημα της οικογενειακής ατμόσφαιρας και το φιλόξενο περιβάλλον, σκοπός της επιχείρησης όλα αυτά τα χρόνια είναι να ευχαριστεί τον κόσμο που την τιμάει με την παρουσία του. Χωρισμένο στο κομψό εσωτερικό και την ειδυλλιακή βεράντα, προσφέρει μοναδικές στιγμές χαλάρωσης και απόλαυσης. Στον πρώτο κυριαρχεί η προσεγμένη διακόσμηση, η ζεστασιά του αναμμένου τζακιού και η ηρεμία του κήπου, στο παράθυρο που θυμίζει πίνακα.\nΟ καλοκαρινός χώρος βρίσκεται σε προνομιακή θέση, όπου μπορεί κανείς να χαθεί στη μαγευτική θέα του Παρθενώνα, το Ηρώδειο, το αστεροσκοπείο Αθηνών και το λόφο του Φιλοπάππου. Ιδανικό περιβάλλον για να συνδιάσετε φαγητό με θέα τις ημέρες του καλοκαιριού. Η κουζίνα του εστιατορίου περιλαμβάνει ελληνικά παραδοσιακά εδέσματα παρασκευασμένα με φροντίδα και αγνά υλικά.\nΤο αγαπημένο στέκι των Νοτίων προαστίων, το Café | Bar | Restaurant Moorings στον Λαιμό της Βουλιαγμένης, συνδυάζει τη πανοραμική θέα της θάλασσας με την πολυτέλεια της Μαρίνας. Η μοναδική του θέα στον όρμο της Βουλιαγμένης χαρίζει στους επισκέπτες του αίσθηση ηρεμίας και χαλάρωσης.\nΗ νέα του αισθητική αποπνέει μια οικεία και χαλαρή ατμόσφαιρα στην οποία υπερισχύουν τα γήινα χρώματα και συνδυασμοί υλικών, όπως ξύλο και πέτρα. Λειτουργώντας καθημερινά από τις 10.00 το πρωί αποτελεί τον ιδανικό χώρο για αποδράσεις από την καθημερινότητα, ενώ παραμένει ανοικτό έως αργά το βράδυ αποτελώντας την ιδανική λύση για την βραδινή σας έξοδο. Ο Chef του Moorings Ανδρέας Σχοινάς ηγείται της ομάδας στην κουζίνα και δημιουργεί πρωτότυπες γεύσεις από την Μεσόγειο πάντα σε υψηλά επίπεδα. Το τέλειο δείπνο ολοκληρώνει η πλούσια κάβα με εκλεκτές ετικέτες εγχώριων οινοπαραγωγών και από το εξωτερικό.\nTο εστιατόριο Hytra, το όνομα του οποίου προέρχεται απο το αρχαίο ελληνικό πήλινο αγγείο, αρχικά άνοιξε το 2004 στου Ψυρρή, μια από τις παλαιότερες συνοικίες της Αθήνας στο ιστορικό κέντρο της Πόλης. Το 2010, στο εστιατόριο απονεμήθηκε το πρώτο του αστέρι Michelin, το οποίο διατηρεί μέχρι και σήμερα.\nΤο 2012 βραβεύτηκε με ένα δεύτερο αστέρι Michelin, που αποτελεί το πρώτο αστέρι για το εστιατόριο Γαλάζια Hytra. Παράλληλα λαμβάνει ετησίως ενθουσιώδεις κριτικές, αξιολογήσεις και άλλες διακρίσεις. Το ίδιο έτος, το εστιατόριο μεταφέρθηκε στον 6ο όροφο της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών στη Λεωφόρο Συγγρού και επανασχεδιάστηκε πρόσφατα από το βραβευμένο αρχιτεκτονικό γραφείο Divercity\nΠροηγούμενο άρθρο Tαξίδευε για την Κοπεγχάγη ξύπνησε στην Αθήνα!\nΕπόμενο Άρθρο Λίμνη της Βουλιαγμένης. Η δική μας λίμνη!


Anders Petersen (1944 - )\nΘέμα: Anders Petersen (1944 - )\n02-01-2009, 17:46 #1\nΟ Anders Petersen γεννήθηκε το 1944 στη Στοκχόλμη.\nΣτα 17 του χρόνια έμεινε για λίγο καιρό στο Αμβούργο με σκοπό να μάθει γερμανικά και να ασχοληθεί με τη συγγραφή και τη ζωγραφική. Εκεί συναναστράφηκε με πόρνες, αλκοολικούς, ναρκομανείς και διάφορους άλλους περιθωριακούς τύπους που συχνάζανε σε ένα bar, στο café Lehmitz.\nΣτα 22 του χρόνια είδε αυτή τη φωτογραφία του καθηγητή φωτογραφίας Christer Strömholm και κλονίστηκε τόσο που επέστρεψε στη Σουηδία, τον γνώρισε από κοντά και έγινε μαθητής του- και έπειτα φίλος - στη Σχολή Φωτογραφίας στη Στοκχόλμη. Η φιλία του αυτή τον επηρέασε για όλη του τη ζωή.\nΣτα 1967 επιστρέφει στο Αμβούργο και αρχίζει να ξενυχτάει φωτογραφίζοντας το café Lehmitz για μια μεγάλη περίοδο που κρατάει 3 χρόνια.\nΤο έργο του γίνεται σύντομα γνωστό καθώς αποτυπώνει με μεγάλη επιτυχία την ατμόσφαιρα στο εν λόγω μπαρ.\nΗ παρακάτω φωτογραφία του γίνεται εξώφυλλο στο δίσκο του Tom Waits “Rain Dogs”\nΣύντομα και το bar γίνεται γνωστό και κόσμος συρρέει για να ζήσει την ατμόσφαιρα που κυριαρχεί μέσα από τις φωτογραφίες του Petersen, ωστόσο το bar έχει αλλάξει χαρακτήρα προς απογοήτευση του κόσμου.\nΣτο μεταξύ ο Petersen κυκλοφορεί παντού με μια μικρή Contax T3 και φωτογραφίζει συνεχώς στα πιο ασυνήθιστα μέρη (μεταξύ των οποίων και σε άσυλα και φυλακές υψίστης ασφαλείας).\nΟ Petersen περιγράφει μέσα από τις φωτογραφίες του έναν κόσμο σκληρό και σκοτεινό, και φωτογραφίζει καταστάσεις και ανθρώπους που οι περισσότεροι θα προσπαθούσαν να αποφύγουν.\nΤο σκληρό φως και το υψηλό κοντράστ που χρησιμοποιεί πολλές φορές ωθούν το θεατή σε πιο ψυχεδελικές αναγνώσεις\nΆλλες πάλι φορές τα πρόσωπα μοιάζουν να ξεπηδούν από μια πολύχρωμη ταπετσαρία\nή από έναν πολύ παράξενο κόσμο\nκάπως αναπάντεχα και μυστηριωδώς\nο Andersen φτιάχνει τη δική του φωτογραφική πραγματικότητα\n02-01-2009, 18:29 #2\nΑπάντηση: Anders Petersen (1944 - )\nΠερίεργος τύπος.... Πολύ μου άρεσε όμως\nΓια κάποιο λόγο μου φάνηκε σαν ο "Ευρωπαίος Frank" Παρόλο που δεν μοιάζει καθόλου φορμαλιστικά (εντάξει, του φέρνει κάπως θεματικά), το έργο του στο σύνολό του, ο κόσμος που έχτισε, μου θυμίζει αρκετά τους Αμερικάνους του Frank, με την εσωστρέφειά τους και την μελαγχολία τους....\nχμμμ...δεν έχεις άδικο...\nμάλιστα κάπου νομίζω ότι το είχα διαβάσει κιόλας ότι θυμίζει πολύ το Frank κατά κάποιο τρόπο.\nελπίζω να άρεσε και σε άλλους το αφιέρωμα\n04-01-2009, 04:50 #4\n04-01-2009, 09:29 #5\nπροσωπικά έχω ξετρελαθεί με αυτή\nαπό την ώρα που το ανέβασες..\n04-01-2009, 11:46 #6\nαυτες οι φωτογραφιες γενικα μου αρεσουν πολυ.Thanks Σοφια\n04-01-2009, 12:55 #7\nΌχι, χάλια ήτανε\nΝαι, κι εμένα μου άρεσε πολύ! Κάποιες φωτογραφίες του μου φάνηκαν κάπως... λίγες, αλλά γενικά μου άρεσε πολύ στο σύνολο το έργο του\nΘενξ Σοφάκι μας\n04-01-2009, 23:39 #8\n04-01-2009, 23:46 #9\nνα 'στε καλά, χαίρομαι που σας άρεσε το αφιέρωμα και btw και μένα Νικ\nείναι η αγαπημένη μου όπως και αυτή


«Θέλω αύριο στο γραφείο μου την Ελένη Μενεγάκη»\nBUZZLIFE, 03/08/2019 (τελευταία ενημέρωση 18:07)\nΟ επιχειρηματίας Νίκος Μπάμπαλης, μιλά στην Espresso, για την εποχή της παντοδυναμίας του στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης της Αθήνας με το θρυλικό club Must, το οποίο έφερε την υπογραφή του. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, αναφέρεται στην περίοδο που θαμώνας του μαγαζιού ήταν ο Μίνως Κυριακού, στον οποίο είχε προτείνει για τον Πρωινό Καφέ την Ελένη Μενεγάκη.\n«Ο Μίνως Κυριακού με αποκαλούσε «γέρο». Δεν έφευγε από το μαγαζί αν δεν πήγαινε 11 το πρωί. Ένα βράδυ, λοιπόν -ήταν τότε που είχε φύγει από τον ΑΝΤ1 η Ρούλα Κορομηλά και είχε έρθει στη θέση της η Πόπη Χατζηδημητρίου-, μου λέει: «Ρε γέρο, ποια λες να φέρω για το πρωινό»; Δεν του έκανε η Χατζηδημητρίου. Εγώ τότε ήμουν ανάμεσα σε δύο γυναίκες, τη Χριστίνα Παππά και την Ελένη Μενεγάκη. Παίρνει, θυμάμαι, εκείνη την ώρα τηλέφωνο τον Χαραμή, τον διευθυντή του καναλιού και του παραγγέλνει: «Θέλω αύριο στο γραφείο μου την Ελένη Μενεγάκη»!», λέει ο Νίκος Μπάμπαλης.\n«Οι δασικές πυρκαγιές προάγγελος νέας εποχής»Πως τα έφερε η μοίρα για Πράνιτς: Αντιμέτωπος με πολλούς παλιούς του γνώριμους στο φιλικό με την Ανόρθωση!


''ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!'': ''ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΚΡΑΤΗ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ.ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ;'' 11:39 - TA NEA TIS MIKROSPILIAS 24\n''ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!'': ''ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΚΡΑΤΗ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ.ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ;'' 11:39\n''Οι αποκαλύψεις για τις off-shore φωτίζουν έναν κόσμο που δεν αποτελείται μόνο από τις εταιρείες και τους πραγματικούς ιδιοκτήτες...\nΥπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα από δικηγορικά γραφεία, αχυρανθρώπους, επιχειρήσεις-βιτρίνες, μεσάζοντες οι οποίοι συνεργάζονται για τη σύσταση και τη λειτουργία των οff-shore, αλλά και για τη διατήρηση της ανωνυμίας των ανθρώπων πίσω από αυτές.\nΗ ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος αναγνωρίζεται και από τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε ο οποίος αναφέρθηκε στην «τρομακτικά επίπονη» ανάγκη συνεργασίας όλων των χωρών του κόσμου για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.\n- Η «δημιουργία, ξανά!» συντάσσεται στην ανάγκη αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής και της καταπολέμησης της διακίνησης «μαύρου χρήματος» με διευρωπαϊκή και διεθνή συνεργασία.\n- Δεν δεχόμαστε όμως η αυστηρότητα να εξαντλείται μόνο σε περιπτώσεις όπως η Κύπρος, ενώ σε άλλες περιπτώσεις η διεθνής κοινότητα και οι ηγέτες να αρκούνται σε ευχολόγια.\n- Για την Ευρώπη μόνο το κόστος της φοροδιαφυγής εκτιμάται σε 1 τρις ευρώ, ποσό αρκετό για να σωθούν οι οικονομίες του παραπαίοντος νότου.\n- Η Ελλάδα έχει ακόμα μια δυνατότητα πέραν των off-shore: μόνο ερευνώντας τις καταθέσεις και κυρίως τα ακίνητα ελλήνων εντός Ε.Ε. (π.χ. Λονδίνο, Παρίσι κλπ.) που δεν δικαιολογούνται από τα εισοδήματά τους, το ελληνικό κράτος μπορεί - αν υπάρχει πολιτική βούληση - να πετύχει υψηλά και άμεσα φορολογικά έσοδα''.


ΥΠΑΡΞΗ και ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ: 2008\nΟ έρωτας παίζει ένα εξαιρετικά σπουδαίο ρόλο στη ζωή, γιατί είναι ίσως η μόνη βαθειά από πρώτο χέρι εμπειρία. Για εκείνη την ώρα, εκείνη τη στιγμή, ξεχνάς τον εαυτό σου. Σ’ αυτή την πράξη, εκείνα τα μερικά δευτερόλεπτα που είναι τόσο όμορφα, αφήνεσαι, παραδίδεσαι, κυριεύεσαι, προσκολλάσαι και η προσκόλληση γίνεται σκλαβιά. Η σκλαβιά είναι η απαίτηση της συνέχισης της, καθώς είναι η μόνη εμπειρία στην οποία υπάρχει ελευθερία και ένταση.\nΟ άνθρωπος γνωρίζει το σεξ της σκέψης, που είναι το αναμάσημα της ευχαρίστησης και της επανάληψης της. Η γενετήσια ορμή δε γεννάει τη σκέψη, είναι η σκέψη που την αιχμαλωτίζει, την χρησιμοποιεί και πλάθει εικόνες απ’ αυτή την ορμή και τότε η βιολογική ορμή γίνεται σκλάβα στη σκέψη. Είναι η σκέψη που γεννά την ορμή πολλές φορές. Η σκέψη παράγει την απόλαυση. Το να σκέπτεσαι γύρω από το σεξ γίνεται λαγνεία, πόθος πριν και μετά το σεξ είναι λαγνεία. Το συνεχές κυνήγι της ευχαρίστησης και της απόλαυσης, ή η καταστολή τους, φθείρουν την ποιότητα του νου. Πρέπει να κοιτάζεις το σεξ, όπως και κάθε τι, με καθαρά μάτια, χωρίς τη μνήμη του χθες και τότε το σεξ δεν γίνεται πρόβλημα.\nΕίμαστε όλοι πιασμένοι βαθιά στην αναζήτηση της ευχαρίστησης. Η ευχαρίστηση είναι η δομή της κοινωνίας. Δεν καταδικάζεται η ευχαρίστηση, ούτε λέμε ότι είναι σωστή, ή λάθος, αλλά όταν την επιζητείς, ας το κάνεις ξέροντας ότι ψάχνοντας την ευχαρίστηση θα βρίσκεις αναπόφευκτα και τη σκιά της, τον πόνο. Είναι ο αγώνας να επαναλάβεις και να παρατείνεις την ευχαρίστηση που τη μετατρέπει σε πόνο. Αν θέλεις να τελειώσεις με την ευχαρίστηση, που σημαίνει να τελειώσεις και με τον πόνο, πρέπει να δείξεις ολοκληρωτική προσοχή σ’ ολόκληρο το οικοδόμημα της ευχαρίστησης, να δεις όλο το νόημα και τη σημασία της ευχαρίστησης. Τότε θα έχεις μια ζωή γεμάτη χαρά. Η ευτυχία δεν ανήκει στο χθες, δεν είναι προϊόν χρόνου. Ευτυχία υπάρχει, όχι στο παρελθόν ή στο μέλλον, αλλά μόνο στην κίνηση του παρόντος, μια άχρονη κατάσταση.\nΕπιλογή από τη διδασκαλία του Κρισαναμούρτι.\nΕτικέτες ΣΕΞ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 7.10.08\nΗ αγάπη δεν μπορεί να αναπτυχθεί μέσα από τη σκέψη. Η αγάπη δεν είναι πείρα, δεν είναι μνήμη, δεν είναι το να σκέπτεσαι το πρόσωπο που αγαπάς, γιατί τότε δεν είναι παρά σκέψη. Δεν μπορείς να σκεφτείς την αγάπη. Η ζήλεια δεν είναι αγάπη, η εξάρτηση δεν είναι αγάπη, η κτητική σχέση δεν είναι αγάπη, η αγωνία και ο φόβος να μη μας αγαπούν δεν είναι αγάπη. Η αγάπη δεν είναι κατοχή, δεν είναι συναισθηματικότητα, δεν είναι συγκίνηση, γενικά δεν είναι αισθησιακές εντυπώσεις.\nΗ ζήλεια είναι ένας από τους τρόπους για να κρατήσεις τον άνθρωπο σου και όσο περισσότερο ζηλεύεις, τόσο μεγαλύτερο είναι το αίσθημα κατοχής. Το να κατέχεις σε κάνει ευτυχισμένο και αυτό σου δίνει βεβαιότητα και ασφάλεια, σε κάνει σπουδαίο και σ’ αυτή τη σπουδαιότητα προσκολλάσαι. Η ζήλεια δεν προκαλείται από τον άλλο, αλλά από την αξία και τη σημασία που δίνεις στον εαυτό σου. Αλλά λες, «εγώ δεν έχω καμιά σημασία, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, είναι το παν για μένα». Όλοι έχουν ένα πράγμα από το οποίο γαντζώνονται, μολονότι παίρνει διαφορετικές μορφές. Χρησιμοποιείς τη γυναίκα σου, όπως σε χρησιμοποιεί κι αυτή για να είστε «ευτυχισμένοι» για να έχεις ένα σύντροφο και να μη νοιώθεις μοναξιά. Αυτή την αμοιβαία ανάγκη την ονομάζομε αγάπη. Αν έβλεπες κάποιον άλλο άνδρα δε θα ζήλευες πια τον άνδρα σου, αλλά θα προσκολλιόσουν στον άλλο και θα ζήλευες μετά αυτόν κοκ. Όταν ενσυνείδητα δεν «κατέχεις» και δε σε απασχολεί ηβεβαιότητα, τότε δεν υπάρχει ζήλεια.\nΓια τους περισσότερους η αγάπη είναι επιθυμία με σεξουαλική ευχαρίστηση, ή γενικότερα ευχαρίστηση που βγαίνει μέσα από τις αισθήσεις. Σου έχει δώσει το σώμα της, τα συναισθήματα της, ένα κάποιο είδος ασφάλειας και καλοπερασιάς και κάποτε φεύγει μακριά σου με κάποιον άλλο και τα πάντα γκρεμίζονται γύρω σου και μένει μόνο ζήλεια, θλίψη, πόνος, μίσος και βία. Έτσι αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι, «όσο μου ανήκεις σ’ αγαπώ, αλλά τη στιγμή που δε μου ανήκεις αρχίζω να σε μισώ». «Όσο μπορώ να στηρίζομαι σε σένα για να ικανοποιώ τις απαιτήσεις μου, σεξουαλικές, συναισθηματικές και άλλες, σε αγαπώ, αλλά αν σταματήσεις να μου δίνεις αυτά που θέλω σε μισώ και θέλω να σε εκδικηθώ». Όσο περισσότερο βασανίζεσαι εσωτερικά, τόσο μεγαλύτερη είναι η ώθηση να είσαι βίαιος εξωτερικά.\nΌταν χάνεις κάποιον που αγαπάς, είσαι δυστυχισμένος και χύνεις δάκρυα. Είναι τα δάκρυα σου γι’ αυτόν που έφυγε, ή για σένα τον ίδιο; Κλαις για τις μορφές, για τις εικόνες του ανθρώπου που είχες ταυτιστεί μαζί του. Έχεις αγάπη ή ταύτιση; Όταν σπάει η σχέση, η ταύτιση, που πάντοτε σπάει, γιατί οι μορφές είναι πρόσκαιρες, τότε πονάς και κλαις. Και αυτό γίνεται ώσπου να διαλυθεί η ταύτιση, που κι αυτή διαλύεται, γιατί είναι ένα φαινόμενο ψυχολογικό, πρόσκαιρο, μηχανικό και μετά ν’ αρχίσει μια άλλη κοκ\nΣτην πραγματικότητα είναι το εγώ, που με τις επιθυμίες και τα «συμφέροντα» του, καθορίζει την ποιότητα και το μέγεθος της υποτιθέμενης αγάπης. Το εγώ είναι το δηλητήριο της ζωής, το σκουλήκι που καταστρέφει τις σχέσεις. Η αγάπη δεν πηγάζει από το εγώ. Το εγώ δεν μπορεί να αναγνωρίσει την αγάπη. Όταν υπάρχει αγάπη, ο εαυτός, το εγώ, δεν υπάρχει. Ο μόνος τρόπος για να βρεις την αγάπη είναι να φτάσεις σ’ αυτή χωρίς να την αναζητάς.\nΌταν δεν επιζητάς, δε θέλεις, δεν επιδιώκεις, δεν υπάρχει κέντρο, δεν υπάρχει εγώ, τότε υπάρχει αγάπη. Η αγάπη είναι μια πραγματικότητα, που υπάρχει στο τώρα και είναι κραταιά και τελική σαν το θάνατο.\nΕτικέτες ΑΓΑΠΗ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 7.10.08\nΟ νεότερος πολιτισμός στηρίζεται πάνω στη βία, επομένως ερωτοτροπεί με το θάνατο. Εφόσον λατρεύομε τη δύναμη, η βία θα αποτελεί τον τρόπο της ζωής μας. Οι αιτίες πολέμου είναι η επιθυμία για απόκτηση δύναμης, θέσης, γοήτρου, χρημάτων, η αρρώστια του εθνικισμού, η λατρεία της οργανωμένης θρησκείας και δόγματος. Ο πόλεμος είναι μια οργανωμένη μαζική δολοφονία και αποτελεί μια θεαματική αιματηρή προβολή της καθημερινής μας ζωής. Είναι πιο θεαματικός, πιο αιματηρός και πιο καταστρεπτικός, γιατί είναι το ομαδικό αποτέλεσμα της ατομικής μας δράσης. Είμαστε υπεύθυνοι ο καθένας μας για κάθε πόλεμο, λόγω της δικιάς μας επιθετικότητας, του εθνικισμού μας, του εγωισμού μας, των θεών μας, των προκαταλήψεων μας, των ιδανικών μας, όλων όσων μας κάνουν να είμαστε διχασμένοι. Μια Αμερικανίδα, που έχασε τον ένα της γιό στον πόλεμο, ρωτά τι μπορεί να κάνει για να σώσει τον άλλο της γιό. Προφανώς θα έπρεπε να πάψει να είναι «Αμερικανίδα», να είναι άπληστη, να συσσωρεύει πλούτη, να αναζητά δύναμη, και να γίνει απλή ηθικά, όχι μόνο στο ντύσιμο, στα εξωτερικά πράγματα, αλλά και στη σκέψη, στα αισθήματα της και στις σχέσεις της. Ήταν πολύ βαρύ γι’ αυτήν να αλλάξει και να τα τηρήσει αυτά, έτσι ήταν υπεύθυνη για την καταστροφή του γιου της.\nΕτικέτες ΕΞΟΥΣΙΑ - ΒΙΑ - ΠΟΛΕΜΟΣ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 17.6.08\nΑυτό που είναι σημαντικό δεν είναι τι πιστεύεις, αλλά μόνο γιατί το πιστεύεις. Ποια είναι η βάση της πίστης; Είναι ο φόβος του αγνώστου, η αβεβαιότητα της ζωής, η έλλειψη ασφάλειας σ’ αυτό τον αέναα μεταβαλλόμενο κόσμο, η ανασφάλεια των σχέσεων. Εάν ψυχολογικά δε φοβόσουν καθόλου, αν δεν είχες κανένα φόβο, τότε δε θα είχες θεούς, δε θα είχες σύμβολα να λατρεύεις, ούτε προσωπικότητες να θαυμάζεις και τότε θα ήσουνα ψυχολογικά ελεύθερος.\nΗ πίστη διαιρεί τους ανθρώπους, τους κάνει σκληρούς, τους κάνει να μισούν ο ένας τον άλλο και καλλιεργεί τον πόλεμο. Οι πολιτικές, θρησκευτικές, εθνικές και τα διάφορα άλλα είδη πεποιθήσεων, διαιρούν τους ανθρώπους και δημιουργούν σύγχυση και ανταγωνισμό. Υπάρχει η ινδουιστική, η χριστιανική, η μουσουλμανική πίστη και αμέτρητες άλλες αιρετικές και εθνικές πεποιθήσεις, πολιτικές ιδεολογίες, όλες σε πόλεμο μεταξύ τους, προσπαθώντας να προσηλυτίσουν η μια την άλλη. Ο προσηλυτισμός είναι μια αλλαγή από τη μία πίστη στην άλλη, από το ένα δόγμα στο άλλο. Αυτό που προσφέρεται είναι ένα, υποτίθεται, καλύτερο κλουβί. Είναι δυνατό να ζήσεις χωρίς πίστεις; Όχι να αλλάξεις πίστη, όχι να αντικαταστήσεις τη μια πίστη με μια άλλη, αλλά να είσαι εντελώς ελεύθερος από κάθε πίστη. Μια πίστη ενεργεί σαν χρωματιστά γυαλιά μέσα από τα οποία κοιτάζεις τον εαυτό σου.\nΌλα όσα ονομάζονται θρησκεία, συμπεριλαμβάνοντας πίστεις, πεποιθήσεις, ελπίδες, φόβους και την επιθυμία της ασφάλειας σ’ αυτό ή στον άλλο κόσμο κλπ, είναι αποτέλεσμα της σκέψης. Οι ονομαζόμενοι θρησκευόμενοι, ή ευσεβείς άνθρωποι ανά τους αιώνες, σε μοναστήρι, ή στην έρημο, σε μια σπηλιά, μετά από τυραννία του μυαλού και του σώματος τους για να «σωθούν», εξαναγκάζουν τη σκέψη τους να συμμορφώνεται σ’ ένα καθορισμένο πρότυπο. Αλλά ένα βασανισμένο μυαλό, ένα διαλυμένο μυαλό που έχει αρνηθεί τον έξω κόσμο και έχει γίνει ηλίθιο από την πειθαρχία και την υπακοή, όσο και αν ψάχνει, θα ανακαλύπτει μόνο αυτά που έχει διαμορφώσει στο μυαλό του. Είναι εκπληκτικό το ότι, αν και οι περισσότεροι είναι αντίθετοι στην πολιτική τυραννία και τη δικτατορία, δέχονται μέσα τους την εξουσία κάποιου άλλου, που παραμορφώνει το πνεύμα τους και τον τρόπο ζωής τους.\nΤα θρησκευτικά βιβλία περιγράφουν πολύ προσεχτικά τι να κάνεις, ποιος είναι ο σκοπός σου, πώς να πετύχεις το σκοπό σου και τι είναι ο Θεός. Τα μαθαίνεις αυτά απ’ έξω και τα ακολουθείς. Επειδή ορισμένοι δάσκαλοι, ιερείς και λεγόμενοι σωτήρες είπαν ότι υπάρχει Θεός και τον περιέγραψαν, ο νους μπορεί να φανταστεί το Θεό σύμφωνα μ’ αυτούς τους όρους. Η πίστη σου στο Θεό σου προσφέρει την εμπειρία αυτού που ονομάζεις Θεό. Όταν ζητάς κάτι, λαμβάνεις αυτό που εσύ ο ίδιος προβάλλεις. Ο νους έχει την ικανότητα να δημιουργεί την εικόνα που εκείνος θέλει. Ο νους μπορεί να φανταστεί το Θεό με μια γενειάδα, ή με ένα μάτι κλπ. Αλλά είναι αυτό η πραγματικότητα; Δεν είναι η προβολή των δικών σου εμπειριών και γνώσεων; Μπορεί να έχεις θαυμάσιες εμπειρίες, του Χριστού, του Βούδα, ή όποιου άλλου πιστεύεις. Ο κομμουνιστής αν έχει οράματα θα δει το τέλειο κράτος!\nΌσο πιο δυνατά πιστεύεις, τόσο πιο δυνατά θα είναι τα οράματα και οι προβολές των επιθυμιών και ορμών σου. Όμως βρίσκεσαι σε πλάνη, γιατί τα οράματα και οι οπτασίες είναι δικές σου προβολές και επομένως δεν έχουν καμία αξία. Ο Θεός δεν είναι ένα πράγμα του νου, δεν γεννιέται δια της αυτοπροβολής. Δυστυχώς οι περισσότεροι αναζητητές πιάνονται στο δίχτυ της δικής τους σκέψης κι επιθυμίας, ακόμα και μερικοί από τους μεγαλύτερους ερμηνευτές της αλήθειας. Έχοντας τη δύναμη να θεραπεύουν και το χάρισμα του λόγου, γίνονται αιχμάλωτοι των ικανοτήτων και των εμπειριών τους.\nΗ αλήθεια δε βρίσκεται σε κανένα ναό, σε κανένα τζαμί, σε καμιά εκκλησία, που είναι ίσως σύμβολα, αλλά τα σύμβολα δεν είναι η πραγματικότητα. Λατρεύοντας ένα σύμβολο χάνεις το πραγματικό, την αλήθεια, αλλά δυστυχώς στο σύμβολο έχει δοθεί μεγαλύτερη σημασία από την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ένας τόπος που δεν υπάρχει μονοπάτι για να πας, αλλά μπορεί να έλθει εκείνη, όταν υπάρχει απόλυτη ελευθερία από τη διαμόρφωση. Λέγεται, ότι όλα τα μονοπάτια οδηγούν στην αλήθεια, το μονοπάτι του χριστιανού, του μουσουλμάνου του ινδουιστή. Δεν υπάρχει δρόμος για την αλήθεια, άλλος από την ίδια την αλήθεια. Η αλήθεια δεν έχει μονοπάτι κι αυτή είναι η ομορφιά της αλήθειας. Για να βρεις την αλήθεια πρέπει να είσαι ελεύθερος από κάθε είδους προπαγάνδα, που σημαίνει να ατενίζεις τα πάντα ανεξάρτητα από γνώμες.\nΥπάρχει η θεωρία ότι ο Θεός κατεβαίνει στον άνθρωπο και τον βοηθά να ωριμάσει, να εξελιχθεί και να ζήσει ανώτερα. Αυτή είναι μια παλιά παράδοση των χωρών της ανατολής και της δύσης. Η πίστη σε τέτοιες θεωρίες φέρνει μεγάλη παρηγοριά, γιατί υπάρχει κάποιος που φροντίζει εσένα και τον κόσμο και δίδει ένα είδος ελπίδας σε μια ουτοπία στο μέλλον. Το Υπέρτατο δεν έχει καμιά σχέση με τη δικιά σου, η οποιουδήποτε άλλου πίστη, γνώμη, ή συμπέρασμα. Πως είναι δυνατό το Απροσμέτρητο, το Άρρητο να ασχολείται με τις στενοχώριες, την αθλιότητα και τη σύγχυση που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε; Ζητάμε προστασία από Θεούς που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε!\nΟ νους που πιστεύει ότι υπάρχει Θεός, ή ότι δεν υπάρχει, είναι εξίσου ένας οριοθετημένος, προκατειλημμένος νους. Η αλήθεια, ο Θεός είναι ένα βίωμα που δε βασίζεται σε καμία πίστη, σε κανένα δόγμα και σε καμία προηγούμενη πείρα. Οι ιεροτελεστίες, οι επαναλήψεις ψαλμών, φράσεων κλπ, αποκοιμίζουν το νου και αποκτώνται ορισμένες εμπειρίες, αλλά αυτές έχουν προβληθεί από τον εαυτό και είναι ψευδαίσθηση. Αυτό που απαντά όταν προσεύχεσαι είναι το υποσυνείδητο.\nΗ μεγάλη δύναμη δεν έρχεται μέσα από την προσευχή, την πίστη, την ψευδαίσθηση. Έρχεται μέσα από τη διαύγεια, μέσα από το νου που μπορεί να δει ξεκάθαρα. Αν είσαι πλήρως ελεύθερος από κάθε προσκόλληση, αυτό σου δίνει τη δύναμη της αγάπης κι αυτή μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα απ’ όλες τις προσευχές. Όταν υπάρχει αγάπη, που είναι η ίδια η αιωνιότης, τότε δεν υπάρχει αναζήτηση για το Θεό, γιατί αγάπη είναι ο Θεός.\nΕπιλογή από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι\nΕτικέτες ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 17.6.08\nΟ φόβος σε κάνει να ταυτίζεσαι με κάποιον άλλο, με μια ομάδα, με μια ιδεολογία, είτε κοσμική, είτε πνευματική, για να είσαι ασφαλής. Η ταύτιση είναι ένα καταφύγιο, είναι η εξωτερική έκφραση και προβολή εσωτερικών αιτημάτων. Ο φόβος γεννιέται από την επιθυμία της ασφάλειας. Δεν μπορεί όμως ποτέ να υπάρξει ψυχολογική ασφάλεια, αν πάντα κάτι θέλεις, επιθυμείς, αναζητάς, ή προσπαθείς να γίνεις κάτι. Υπάρχει πλήρης ασφάλεια, όταν δεν είσαι τίποτα, που σημαίνει να μην είσαι κάτι που η σκέψη έχει δημιουργήσει. Βέβαια, το να είσαι απολύτως τίποτα, σημαίνει μια πλήρη αντίφαση με όλα όσα έχεις μάθει. Όταν βρεις ότι δεν υπάρχει σιγουριά σε τίποτα, δεν υπάρχει σιγουριά στη ζωή, στο θάνατο, δεν υπάρχει ασφάλεια σε καμία αυθεντία, όταν το δεις αυτό πραγματικά, αυτή η νοημοσύνη δίδει απόλυτη σιγουριά.\nΤι είναι η ζωή μας; Γεννιόμαστε, πηγαίνομε σχολείο, πανεπιστήμιο, γάμος, παιδιά, δουλειά για 50 χρόνια, χαρές, λύπες, αγωνίες, άγχη κλπ και θέλομε να ξέρομε τι υπάρχει μετά το θάνατο. Αν πετάξεις όλα αυτά που έχεις συγκεντρώσει μέσα σου, τότε αντιμετωπίζεις το πραγματικό γεγονός, ότι ο εαυτός σου τελειώνει, πεθαίνει. Ο εαυτός σου που είναι φτιαγμένος από τη σκέψη σου, όλες σου τις αγωνίες, τα άγχη και τους πόθους τελειώνει. Το τελείωμα αυτής της προσκόλλησης είναι θάνατος. Κάποιος είναι άπληστος, και όταν πεθαίνει, δεν μπορεί να πάρει μαζί του τη απληστία του. Γι’ αυτό τελείωσε τη απληστία σου τώρα κι αυτό είναι θάνατος. Ώστε να ζεις πριν το θάνατο σημαίνει να ζεις με το θάνατο κι έτσι ζεις σ’ ένα άχρονο κόσμο, γιατί καθετί που αποχτάς τελειώνει αδιάκοπα. Αυτό σημαίνει το άδειασμα του περιεχομένου της συνείδησης σου, ώστε δεν υπάρχει πια χρόνος, ο χρόνος παύει, σταματά κι αυτό είναι θάνατος.\nΕτικέτες ΘΑΝΑΤΟΣ - ΦΟΒΟΣ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 12.6.08\nΘιβετανική Βίβλος Των Νεκρών\nΗ ζωή αποκτά την αληθινή της σημασία, μόνο όταν συνειδητοποιηθεί η ύπαρξη, όχι σαν πιθανότητα αλλά σαν βεβαιότητα, της μετά θάνατο ζωής. Η θεωρία της επαναγέννησης συνεπάγεται μια επιστημονική επέκταση και διόρθωση της δαρβινικής αντίληψης περί εξέλιξης, ότι δηλαδή μόνο με το πέρασμα από τον κύκλο της ζωής και του θανάτου, ο άνθρωπος φθάνει στην ψυχική και πνευματική εκείνη σφαίρα της προορισμένης τελειότητας.\nΗ γήινη παρουσία αποτελεί ένα μέρος και όχι την αρχή και το τέλος της ζωής. Ο Σωκράτης είχε ενορατικά αντιληφθεί ότι οι ζωντανοί έρχονται από τους νεκρούς. Η πλάνη του θανάτου προέρχεται από την ταύτιση του ατόμου με την προσωρινή μεταβατική του μορφή, φυσική, συναισθηματική, νοητική απ’ όπου πηγάζει η λανθασμένη ιδέα ότι υπάρχει ένα προσωπικό, ξεχωριστό εγώ, που του ανήκει και φοβάται να μην το χάσει.\nΗ ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ ζωής και επαναγέννησης ονομάζεται από τους ανθρώπους θάνατος. Η διαδικασία του θανάτου είναι η αντίστροφη της διαδικασίας της γέννησης, αφού η γέννηση είναι η ενσάρκωση και ο θάνατος η αποσάρκωση του στοιχείου συνείδηση. Και στα δύο υπάρχει το πέρασμα από τη μια κατάσταση συνείδησης στην άλλη. Όπως ένα μωρό πρέπει να ξυπνήσει στον κόσμο και να μάθει, έτσι και με το θάνατο ξυπνά και μαθαίνει στο Μπάρντο, (ενδιάμεση κατάσταση = η μετά θάνατο ονειρική κατάσταση, που ακολουθεί την κατάσταση της ζωής στη γη). Το στοιχείο της συνείδησης, αμέσως μόλις εγκαταλείψει το γήινο σώμα με το θάνατο, φθάνει στην υψηλότερη πνευματική «αναπήδηση», όπως ένα τόπι, στη συνέχεια η «αναπήδηση» είναι χαμηλότερη και τελικά η δύναμη του κάρμα, (κάρμα = αιτία και αιτιατό = σκέψεις-πράξεις και τα αποτελέσματα τους), φέρνει το στοιχείο της συνείδησης μέσα σε μια μήτρα και έρχεται η επαναγέννηση στον κόσμο αυτό.\nΕίναι αφάνταστα πολύτιμο να γνωρίζει κανείς πώς να συναπαντήσει σωστά το θάνατο, όταν αυτός έλθει. Η ΘΒΤΝ, ή Μπάρντο Τοντόλ είναι μια μυητική διαδικασία, που σκοπεύει ν’ αποκαταστήσει την ψυχή στη θεότητα που έχασε με τη γέννηση. Έχει σκοπό να αφυπνίσει το νεκρό στην πραγματικότητα, δηλαδή στην υπερκόσμια κατάσταση συνείδησης, (Φώτιση), κατά την περίοδο υπάρξεως του στο Μπάρντο. Συμβολικά περιγράφεται σαν μια ενδιάμεση κατάσταση διαρκείας 49 ημερών, μεταξύ ζωής και επαναγέννησης. Διακρίνεται σε 3 μέρη:\nα. Τσικχάι Μπάρντο, περιγράφει τα ψυχικά γεγονότα τη στιγμή του θανάτου. Ο νεκρός βρίσκεται σε μια κατάσταση χωρίς συνείδηση του γεγονότος ότι έχει αποχωριστεί από το ανθρώπινο σώμα. Εκεί ανατέλλει το Καθαρό Φως, (η πραγματικότητα, η υπερκόσμια κατάσταση συνείδησης), αλλά ο νεκρός δεν είναι σε θέση να το αναγνωρίσει γιατί το αντιλαμβάνεται συσκοτισμένο από τις δικές του σκέψεις.\nβ. Τσογίντ Μπάρντο, περιγράφει την ονειρική κατάσταση που επέρχεται αμέσως μετά το θάνατο. Ο νεκρός βρίσκεται κάτω από την πλάνη, ότι αν και έχει πεθάνει, κατέχει ακόμη ένα σώμα από σάρκα και αίμα. Εκεί βλέπει συμβολικά οράματα, αυταπάτες που τις δημιουργούν οι πράξεις που έκανε κατά τη διάρκεια μέσα στο γήινο σώμα του. Ότι είχε σκεφθεί, ή είχε κάνει, τώρα γίνονται ένα μεγαλόπρεπο πανόραμα, σαν περιεχόμενο της συνείδησης του.\nγ. Σίντπα Μπάρντο, περιγράφει την εμφάνιση του ενστίκτου για γέννηση και τα γεγονότα προ της γέννησης. Εδώ ο νεκρός αντιλαμβάνεται ότι στην πραγματικότητα δεν έχει σώμα κι έτσι αναπτύσσει μια φλογερή επιθυμία να το αποκτήσει. Αναζητώντας ένα σώμα, οι προηγούμενες προτιμήσεις του στη γήινη ύπαρξη γίνονται αποφασιστικές και οδηγούν στην επαναγέννηση του.\nΌπως στην εμβρυακή κατάσταση του ανθρώπου το έμβρυο περνάει απ’ όλες τις μορφές της οργανικής δομής, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, έτσι και στη μεταθανάτιο κατάσταση, την εμβρυακή του ψυχικού κόσμου, ο άνθρωπος πριν επανέλθει στην πυκνή ύλη, ζει εμπειρίες καθαρά ψυχικών καταστάσεων. Αυτή είναι η φυσιολογική διαδικασία για τους κοινούς ανθρώπους. Οι εξαιρετικές διάνοιες που κατέχουν εξαιρετική γνώση και φώτιση δοκιμάζουν μόνο τα πνευματικώτερα στάδια του Μπάρντο στις πρώτες λίγες μέρες. Οι πιο φωτισμένοι ξεφεύγουν εντελώς από το Μπάρντο, περνώντας στην υπερκόσμια κατάσταση συνείδησης, ή ενσαρκώνονται πάλι στον κόσμο, αμέσως μόλις απορρίψουν το ανθρώπινο σώμα, διατηρώντας πάντα την αδιάσπαστη συνέχεια της συνείδησης τους.\nΌπως σκέπτονται οι άνθρωποι, τέτοιοι είναι και εδώ και στο μετέπειτα, γιατί οι σκέψεις είναι οι γεννήτορες όλων των δράσεων, καλών και κακών και όπως έσπειρε κανείς θα θερίσει. Τα οράματα που βλέπει ο νεκρός στην ενδιάμεση κατάσταση δεν είναι οράματα της πραγματικότητας, αλλά μόνο απατηλές ενσωματώσεις των μορφών – σκέψεων, που γεννά το νοητικό περιεχόμενο του νεκρού. Τα οράματα αυτά, (πνεύματα, θεοί, δαίμονες, κόλαση, παράδεισος), αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες ανθρώπινες σκέψεις, πάθη και παρορμήσεις, που αποτελούν το περιεχόμενο της συνείδησης του νεκρού, ή αποτελούν την προσωπικότητα του. Ο χριστιανός, ο μουσουλμάνος, ο ινδουιστής, ο υλιστής, όπως στα όνειρα, θα βλέπουν αντίστοιχα οράματα, σύμφωνα με τις σκέψεις και εμπειρίες τους. Όλα αυτά είναι φαινόμενα που εξαρτώνται από μια αιτία. Η αιτία αυτή είναι η δίψα για αίσθηση, για την ασταθή γήινη ύπαρξη. Όσο καιρό η δίψα αυτή δεν υπερνικάται από τη φώτιση, ο θάνατος ακολουθεί τη γέννηση και η γέννηση το θάνατο ασταμάτητα, όπως πίστευε και ο Σωκράτης.\nΟδηγίες προς το νεκρό\nΟ σκοπός των οδηγιών είναι η εξήγηση των οραμάτων στο νεκρό και η απελευθέρωση του από τον κόσμο της γέννησης και του θανάτου. Η ανάγνωση της ΘΒΤΝ στον κοινό άνθρωπο έχει σκοπό την απελευθέρωση του ζωικού ρευστού από το σώμα του που πεθαίνει, ώστε να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή μετά θάνατο συνείδηση και συνεπώς η ευτυχισμένη επαναγέννηση:\n«- Μην αρπαχτείς από τούτη τη ζωή με αγάπη και αδυναμία, γιατί δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα, παρά την περιπλάνηση σου στη σαμσάρα, (ο κόσμος της γέννησης και του θανάτου, ο κόσμος που ζούμε, ο φαινομενικός κόσμος).\n- Το σώμα που τώρα κατέχεις ονομάζεται νοητικό σώμα των ροπών, (σκέψεων) και καθώς δεν έχεις υλικό σώμα από σάρκα και αίμα, οτιδήποτε και αν έλθει, ήχοι, φώτα ή ακτίνες είναι ανίκανα να σε βλάψουν.\n- Δεν μπορείς να πεθάνεις, αρκεί μόνο να γνωρίζεις ότι αυτές, είναι δικές σου μορφές – σκέψεις.\n- Περιπλανιέσαι, (ακόμα), στη σαμσάρα, λόγω της πλάνης, του βίαιου θυμού, της έντονης υπερηφάνειας, της μεγάλης προσκόλλησης, της έντονης ζήλειας και της έντονης ανοησίας. Τα μαρτύρια συμβολίζουν τον έλεγχο της συνείδησης σου.\n- Τα αγαθά που άφησες δεν μπορείς να τα κατέχεις και δεν σου χρειάζονται καθόλου. Γι’ αυτό εγκατάλειψε την αδυναμία και την προσκόλληση σ’ αυτά, απόρριψε τα ολοκληρωτικά. Μείνε με το αίσθημα της μη προσκόλλησης, χωρίς αδυναμία ή επιθυμία.\n- Αν ταυτιστείς με το Αιώνιο, το Άφθαρτο φως, τότε ο φόβος του θανάτου διαλύεται σαν σύννεφο μπροστά στον ήλιο που ανατέλλει, τότε γνωρίζεις πως οτιδήποτε και αν δεις, ακούσεις, ή αισθανθείς την ώρα της αναχώρησης απ’ αυτή τη ζωή δεν είναι παρά μια αντανάκλαση του δικού σου συνειδητού και ασυνείδητου νοητικού περιεχομένου.\n- Τώρα γνωρίζεις. Ο φόβος και ο τρόμος διαλύονται και καθώς συγχωνεύεσαι στην κατάσταση της ένωσης, η κατάσταση του Φωτισμένου αποκτάται ».\nΔεν πρέπει να ξοδέψεις σε άχρηστα έργα του κόσμου αυτού την υπέρτατη ευκαιρία, που σου δόθηκε με την ανθρώπινη γέννηση και να φύγεις από τη ζωή αυτή με άδεια τα πνευματικά σου χέρια.\nΟ υπέρτατος στόχος του ανθρώπου είναι η υπέρβαση του παροδικού.\nΒούδας Γκαουτάμα:«Υπάρχει ένα Αγέννητο, Ακατασκεύαστο, Αμορφοποίητο και υπάρχει διαφυγή από το γεννημένο, το κατασκευασμένο και το μορφοποιημένο».\nΣτην παρούσα σύνοψη της Θιβετανικής Βίβλου των Νεκρών, επιχειρήθηκε με λίγα λόγια, να παρουσιαστεί το αρχαίο κείμενο μαζί με τα σχόλια των παλαιότερων και νεότερων στοχαστών.\nΕτικέτες ΘΙΒΕΤΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 9.5.08\nΟ άνθρωπος ζει συγχρόνως σε δύο κόσμους, σ’ εκείνον που υπάρχει και σ’ εκείνον που κατασκευάζει μόνος του, τον κόσμο των συμβόλων. Οι μεγαλύτεροι ανά τους αιώνες φιλόσοφοι και θεολόγοι έπεσαν στο λάθος να ταυτίσουν τα καθαρώς λεκτικά τους οικοδομήματα σε γεγονότα, ή ακόμα χειρότερα να φανταστούν ότι τα σύμβολα είναι πιο πραγματικά από εκείνα που συμβολίζουν. Με τη γνώση του εαυτού και όχι με την πίστη στα σύμβολα κάποιου άλλου, μπορείς να φθάσεις στην αιώνια πραγματικότητα, στην οποία έχει τα θεμέλια της η ύπαρξη.\nΔεν μπορείς να εξαρτιέσαι από κανένα. Δεν υπάρχει οδηγός, δάσκαλος, δεν υπάρχει αυθεντία. Δεν μπορείς να βασίζεσαι σε σωτήρες. Δεν μπορείς να καταλάβεις τον εαυτό σου σύμφωνα με τον Φρόυντ, τον Γιούγκ, ή τον Κρισναμούρτι. Οι θεωρίες των άλλων ανθρώπων δεν έχουν καμιά σημασία. Όλα τα συστήματα είναι άχρηστα και ο γκουρού γίνεται επιβλαβής. Όλες οι ιδεολογίες είναι πέρα για πέρα ηλίθιες, γιατί πάντοτε λειτουργούν μέσα στα όρια κάποιου προτύπου και το πρότυπο γίνεται ιδεολογία και αυθεντία. Γιατί ταυτίζεσαι με κάποιον άλλο, με μια ομάδα, με μια χώρα; Η ταύτιση σταματά κάθε δημιουργική κατανόηση και μετά γίνεσαι ένα απλό όργανο στα χέρια του αρχηγού του κόμματος, του ηγέτη, του παπά κλπ. Όταν απορρίψεις τελείως τις ιδεολογίες, τις φιλοσοφίες, τους αγίους, τους αναρχικούς και ότι άλλο έχεις μάθει από άλλους, μένεις πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό σου, έτσι όπως είσαι.\nΕίμαστε άνθρωποι από «δεύτερο χέρι». Ζούμε πάνω σ’ αυτό που μας έχουν πει, είτε οδηγημένοι από τις κλήσεις και τις διαθέσεις μας, είτε υποχρεωμένοι να το δεχτούμε από τις περιστάσεις και το περιβάλλον. Για αιώνες είμαστε διαμορφωμένοι, εξαρτημένοι από την εθνικότητα, την κοινωνική τάξη, τις παραδόσεις, τη θρησκεία, τη γλώσσα, τη μόρφωση, τα έθιμα, τους κανόνες, τις προπαγάνδες όλων των ειδών, και κάθε επιρροή που μπορεί να φανταστεί κανείς. Έτσι πάντοτε οι αντιδράσεις μας σε κάθε κατάσταση είναι διαμορφωμένες. Για την πνευματικότητα μας εξαρτιόμαστε από κάποιον, για την ευτυχία μας από κάποιον άλλο, για τη φώτιση μας από κάποιον άλλο… Είναι εκπληκτικό το ότι αν και οι περισσότεροι είμαστε αντίθετοι στην πολιτική τυραννία και δικτατορία, δεχόμαστε μέσα μας την εξουσία κάποιου άλλου, που παραμορφώνει το πνεύμα και τον τρόπο ζωής μας. Μας έχουν υπνωτίσει, αλλά δεν έχομε επίγνωση ότι είμαστε υπνωτισμένοι, νομίζομε ότι έτσι πρέπει να είναι. Έχεις επίγνωση ότι είσαι διαμορφωμένος; Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναρωτηθείς και όχι πως θα απελευθερωθείς από τη διαμόρφωση σου.\nΠως συμβαίνει να προσκολλάσαι στην αποκλειστικότητα του ονόματος σου, της κοινωνικής σου θέσης, των αποκτημάτων σου; Γιατί επιδιώκεις τη φήμη; Είμαστε άδειοι μέσα μας και προσπαθούμε να γεμίσομε αυτό το κενό με τα πράγματα που κατέχομε. Είμαστε εκείνο στο οποίο προσκολλιόμαστε. Η προσκόλληση είναι μια αυταπάτη του εαυτού, είναι μια διαφυγή από το κούφιο του εαυτού. Τα πράγματα στα οποία είμαστε προσκολλημένοι, περιουσία, άνθρωποι, ιδέες κλπ, αποκτούν μεγάλη σημασία, γιατί χωρίς αυτά τα πράγματα που γεμίζουν το κενό, ο εαυτός, το εγώ δεν υπάρχει. Όσο μεγαλύτερη είναι η εξωτερική επίδειξη, τόσο μεγαλύτερη είναι η εσωτερική φτώχεια.\nΗ σκέψη δημιουργεί την όλη δομή του εγώ. Το εγώ, το ατομικό και το συλλογικό, που ενεργεί ατομικά ή συλλογικά, δημιουργεί τον παράδεισο και την κόλαση. Δίνομε σπουδαιότητα στον εαυτό, στο εμένα και το δικό μου και γι’ αυτό υπάρχει μια αυξάνουσα σύγκρουση μέσα μας και μέσα στον κόσμο. Ο κόσμος βρίσκεται σε αταξία, γιατί ο καθένας από εμάς βρίσκεται σε αταξία. Το άτομο είναι μια τοπική οντότητα, που ζει σε συγκεκριμένη χώρα, πολιτισμό, κοινωνία και θρησκεία. Το ανθρώπινο ον, το είναι, δεν καθορίζεται τοπικά, είναι παντού. Το εγώ, το άτομο, είναι ένα κουβάρι από διάφορες οντότητες, που εκφράζονται με επιθυμίες και η κάθε μια αντιτάσσεται την άλλη. Είναι ένα πεδίο μάχης συγκρουόμενων επιθυμιών, ένα κέντρο συνεχούς αγώνα ανάμεσα στο δικό μου και το μη δικό μου. Είμαστε πολλοί και όχι ένας, το όνομα του ανθρώπου είναι λεγεώνα. Ο ένας δε γεννιέται παρά μόνο όταν παύσουν να υπάρχουν οι πολλοί.\nΥπάρχει το εγώ, ο εαυτός, όταν του αφαιρεθούν οι ιδιότητες του; Ο φόβος του να μην είσαι τίποτα είναι που σπρώχνει τον εαυτό σε δραστηριότητα. Αλλά το είναι, χωρίς το εγώ δεν είναι τίποτα, είναι ένα κενό. Αν μπορέσεις να αντικρίσεις αυτό το κενό και ζήσεις τη μηδενικότητα, τότε ο φόβος εξαφανίζεται και έρχεται η ελευθερία. Το να είσαι τίποτα, σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος από την ιδέα να είσαι κάτι. Όταν είσαι τίποτα, είσαι τα πάντα, όχι μέσα από το δυνάμωμα της θέσης σου, ή την αύξηση του πλούτου και της δύναμης σου, όχι μέσα από την έμφαση που δίνεται στο εγώ, στην προσωπικότητα, αλλά με τη διάλυση της συνείδησης που δημιουργεί τη δύναμη, την απληστία, τη ζηλοφθονία, την κτητική φροντίδα, το φόβο και το πάθος.\nΗ κατανόηση του εαυτού είναι η αρχή της σοφίας. Η αλήθεια, η ευτυχία, δεν μπορεί να έλθει χωρίς να κάνεις το ταξίδι μέσα στον εαυτό σου. Δε μπορείς να ταξιδέψεις μακριά αν είσαι αγκυροβολημένος. Ο εαυτός πρέπει να κατανοηθεί στην καθημερινή ομιλία, στον τρόπο που σκέπτεσαι και αισθάνεσαι. Αν μπορέσεις να έχεις επίγνωση της κάθε σκέψης, του κάθε αισθήματος, την κάθε στιγμή, τότε θα κατανοήσεις τους τρόπους λειτουργίας του εαυτού σου. Για να δεις ποιος πραγματικά είσαι, πρέπει να υπάρχει ελευθερία απ’ όλο το περιεχόμενο της συνείδησης σου, όλα όσα έχει μαζέψει και συναρμολογήσει η σκέψη, που σημαίνει να ελευθερώνεσαι από τους θυμούς, τις κτηνωδίες, τις ματαιοδοξίες και τις αλαζονείες σου, απ’ όλα τα πράγματα στα οποία είσαι παγιδευμένος. Το να απελευθερωθείς απ’ όλες τις αυθεντίες, τη δική σου και των άλλων, είναι ταυτόσημο με το να πεθάνει κάθε τι από το χτες, έτσι που το πνεύμα σου να είναι συνεχώς φρέσκο, πάντα νέο, αθώο, γεμάτο δύναμη και πάθος. Μόνο σ’ αυτή την κατάσταση μπορείς να μαθαίνεις και να παρατηρείς. Αν μπορείς να το δεις αυτό, τότε ο νους είναι ελεύθερος, τότε είσαι το φως του εαυτού σου.\nΗ αυτογνωσία δεν έχει τέλος, δε φθάνει σε μια επίτευξη, σ’ ένα συμπέρασμα. Είναι άχρηστο να λες «θα προσπαθήσω ν’ αλλάξω», ή «αύριο θα είμαι διαφορετικός», γιατί αυτό που είσαι σήμερα θα είσαι και αύριο. Μέσα στο τώρα βρίσκεται η αιωνιότητα και όταν κατανοήσεις το τώρα, είσαι ελεύθερος από το χρόνο. Το μέλλον είναι τώρα. Καθώς μελετάς τον εαυτό σου, καθώς εισχωρείς όλο και πιο βαθιά, βρίσκεις τη γαλήνη. Ο κόσμος ολόκληρος βρίσκεται μέσα σου. Η πόρτα είναι εκεί και το κλειδί στο χέρι σου. Κανείς στον κόσμο δε μπορεί να σου δώσει ούτε το κλειδί, ούτε να σου δείξει την πόρτα που θ’ ανοίξεις, εκτός από σένα τον ίδιο. Αξίζει να αφοσιώσεις του νου και την καρδιά σου, στην ανακάλυψη του βασιλείου της ευδαιμονίας που βρίσκεται μέσα σου και όταν θα βρεθείς στην πηγή της αιώνιας ευδαιμονίας, δε θα δεσμεύεσαι πλέον από τίποτα επί της γης.\nΗ Αυτογνωσία αποτελεί την πρώτη μου προσπάθεια να προσεγγίσω τη διδασκαλία του μεγάλου Ινδού φιλόσοφου και μύστη Κρισναμούρτι. Το γραπτό αυτό, όπως και άλλα που θα ακολουθήσουν, είναι το αποτέλεσμα, μέσα από την προσωπική μου οπτική, μελέτης των πάνω από τριάντα βιβλίων που αναφέρονται σε μαγνητοφωνημένες ομιλίες του Κρισναμούρτι, σε διάφορα μέρη του κόσμου κατά τη διάρκεια της ζωής του.\nΕτικέτες ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ Αναρτήθηκε από Ερμής στις 9.5.08


Δρομείς από όλο τον κόσμο μοιράζονται μαζί σου τι τρώνε μετά την προπόνησή τους - Reebok Greece\nΔρομείς από όλο τον κόσμο μοιράζονται μαζί σου τι τρώνε μετά την προπόνησή τους\nΔουλεύεις σκληρά. «Γράφεις» πολλά χιλιόμετρα, ξυπνάς χαράματα, τρέχεις με ήλιο και βροχή, ξεπερνάς τα όριά σου, ενώ, έχεις φορέσει τα sneakers σου τόσο πολύ που τα αισθάνεσαι πια σαν προέκταση του ποδιού σου. Αυτή είναι, με λίγα λόγια, η καθημερινότητά σου εάν προπονείσαι για να τρέξεις Μαραθώνιο.\nΔρομείς από ολόκληρο τον κόσμο προπονούνται για πολλούς μήνες μόνο και μόνο για να νιώσουν την αδρεναλίνη τους να ανεβαίνει την ώρα που περνάνε την γραμμή του τερματισμού. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της προπόνησής τους δεν γίνεται στο στάδιο ή το δρόμο· γίνεται στην κουζίνα. Εκεί διαλέγουν το «καύσιμο» που θα δώσουν στον οργανισμό τους προκειμένου να αποδώσει όσο το δυνατόν καλύτερα.\nΚαθώς, όποιος σκοπεύει να συμμετάσχει στο Μαραθώνιο έχει ήδη ξεκινήσει την προετοιμασία του, η Reebok ήρθε σε επαφή με έντεκα δρομείς από όλο τον κόσμο, προκειμένου να μάθει τις μοναδικές συνταγές τους. Οι συνταγές είναι πολύ διαφορετικές η μια από την άλλη, έχουν όμως ένα κοινό: θα σε βοηθήσουν να παραμείνεις δυνατός παρά τον πόνο, τους τραυματισμούς και την κούραση των προπονήσεων.\nΑπό αυγά και αβοκάντο μέχρι burgers και λουκάνικα, το σίγουρο είναι ότι αυτοί οι δρομείς γνωρίζουν καλά πώς να διατηρούν την ενέργειά τους σε υψηλό επίπεδο!\nΚάνε ένα διάλειμμα από τις βαρετές μπάρες πρωτεΐνης και εμπνεύσου από τις συνταγές που ακολουθούν.\nMina Guli, Ultrarunner, activist, και CEO του Thirst\n«Το τρέξιμο με βοήθησε να συνειδητοποιήσω τη σημασία του να έχει κανείς ένα υγιές σώμα αλλά και πνεύμα. Άλλαξε τον τρόπο που αντιμετωπίζω το φαγητό καθώς πλέον δεν τρώω μόνο τροφές που απλά φαίνονται καλές».\n-2 αυγά ποσέ\n-2 κομμάτια ψωμί με αβοκάντο και λίγες πιπεριές από πάνω\n-Smoothie φρούτων με μπανάνα, γάλα, σκόνη πρωτεΐνης και μούρα\n-Τσάι English breakfast\nValerie Nossar Vukovic, Ultrarunner, Triathlete και Reebok Ambassador\n«Πρέπει να τρώμε καλά για να αποδίδουμε σωστά και για να βοηθάμε το σώμα μας να ανακάμψει μετά από την κάθε προπόνηση. Το φαγητό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο όχι μόνο για να προπονούμαστε αλλά και για να αγωνιζόμαστε σωστά».\n-Κινόα στο wok με καρότα, μανιτάρια, σπανάκι και σάλτσα σόγιας.\nVera Lucia Saporito, Ultrarunner και Reebok ambassador\n«Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας καταναλώνω πρωτεΐνες και υδατάνθρακες. Η προπόνηση για το Μαραθώνιο απαιτεί υψηλά επίπεδα ενέργειας προκειμένου να πετύχω την ιδανική απόδοση».\n-Νερό με σκόνη για την αναδόμηση των μυών\n-Crepoica με φυστικοβούτυρο: 1 αυγό και 2 κουταλιές tapioca με φυστικοβούτυρο\n-Μix από αποξηραμένα φρούτα, σταφίδες, κάσιους και αμύγδαλα\n«Το να είσαι δρομέας σε βοηθά να συνειδητοποιήσεις την ποιότητα των τροφών που καταναλώνεις. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πάντα τρώω τα πιο σωστά φαγητά. Μερικές φορές απλά σημαίνει ότι δικαιολογείσαι όταν τρως κάτι ανθυγιεινό: κεμπάπ με μπύρα είναι ο αγαπημένος μου συνδυασμός».\n-Παραδοσιακό από τη Βαυαρία:\n4-5 λευκά λουκάνικα με 3 κουταλάκια του γλυκού γλυκιά μουστάρδα και 2 πρέτσελ\n-Μπρόκολα στον ατμό\n-Κόκκινες καραμέλες gummy bears\nMichael Oyac, Ultrarunner και Fitness Coach\n«Προσπαθώ να μένω πειθαρχημένος έτσι ώστε να μην νιώθω βαρύς και νυσταγμένος όταν προπονούμαι. Ο μεταβολισμός μου χρειάζεται πολλά καύσιμα οπότε τρώω πολύ. Πρέπει επίσης να παραδεχτώ ότι μου αρέσει πολύ το φαγητό».\n-Ψητό φιλέτο μοσχάρι\n-Ζυμαρικά χωρίς σάλτσα\n-Φρέσκος πράσινος χυμός: Celery, Kale, αγγούρι, μήλο, σπανάκι, τζίντζερ\nΕπιδόρπιο: μους σοκολάτας\nJody Bragger, Midnight Runners\n«Το σώμα σου είναι σαν μηχανή αυτοκινήτου-αν δεν το γεμίσεις με τη σωστή ‘ποιότητα καυσίμου’ δεν θα αποδίδει σωστά. Μία είναι η συμβουλή μου για τους ανθρώπους που προπονούνται: Αναζητήστε απλά και υγιεινά φαγητά».\n-Ψητό στήθος κοτόπουλο με χυμό λεμόνι και κρέμα γάλακτος\n-Μεγάλη μερίδα ζυμαρικών με τοματίνια και pesto\n-Γιαούρτι με μούρα και μέλι\nBrandon Doughty, ZAP Fitness\n«Οι διατροφικές συνήθειες των δρομέων θυμίζουν περισσότερο αυτές των αλόγων κούρσας παρά των αρκούδων που πέφτουν σε χειμερία νάρκη».\n-Ψητό χοιρινό φιλέτο, παντζάρια, λίγο λεμόνι και βασιλικός\n-Λαχανάκια Βρυξελλών με ηλιόσπορο\n-Ψητές πατάτες με δενδρολίβανο και σκόρδο\n-Ντομάτες με λάδι και αλάτι\n-Φρούτα εποχής: μούρα και πεπόνι\nTakenori Torimitsu, Πρώην δρομέας και προπονητής\n«Τρώω αυτό το πρωινό από τότε που ήμουν ενεργός αθλητής προκειμένου να έχω αντοχή σε κάθε μου προπόνηση».\n-Γάλα χαμηλό σε θερμίδες\n-Ζυμαρικά με ψάρι\n-Σαλάτα από μπρόκολα και ντομάτες με στήθος κοτόπουλο\n-Παραδοσιακό ιαπωνικό γλυκό “Anko”\nLovisa ”Lofsan” Sandstrom, Δρομέας και προπονητής\n«Σίγουρα πεινάω περισσότερο όταν τρέχω ενώ προσέχω ιδιαίτερα τα γεύματά μου την ημέρα ΠΡΙΝ κάθε αγώνα. Τρέχω συχνά, οπότε το ίδιο το τρέξιμο με βοηθά να κρατάω σωστές διατροφικές συνήθειες όλη την εβδομάδα».\n-Σαλάτα ζυμαρικών με ψητά λαχανικά, τυρί και φασόλια\n-Ανθρακούχο νερό με λεμόνι\nLoong Chan, Δρομέας αποστάσεων\n«Τρέχω 30-40 χιλιόμετρα την εβδομάδα και προπονούμαι για τον Μαραθώνιο του Τόκιο και τον αγώνα Ultra-Trail Mt. Fuji (UTMF). Αυτές οι τροφές μου παρέχουν αρκετούς υδατάνθρακες και πρωτεΐνες για να αποδίδω καλύτερα».\nYakov Strazdin, Ultrarunner και Reebok Ambassador\n«Για μένα, είναι το καλύτερο φαγητό για μετά την προπόνηση. Μου δίνει δύναμη και ενέργεια».\n-Σούπα με noodles & κοτόπουλο\n-“Black Mamba” Burger: Μαύρο ψωμί με μελάνι σουπιάς & τυρί τσένταρ\n-Ψητή πατάτα με βότανα\nΕσύ τι τρως μετά το τρέξιμο; Πες μας κάνοντάς μας tag στο Facebook (@Reebok) και στο instagram (@reebokgreece)!


Αρτέμης Σώρρας: “ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΟΡΕΑΣ” – ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ\nΑρτέμης Σώρρας: “ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΟΡΕΑΣ”\n24 Απριλίου, 2014 24 Απριλίου, 2014 Αλφειός Ποταμός1 σχόλιο στο Αρτέμης Σώρρας: “ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΟΡΕΑΣ”\nΑρτέμης Σώρρας : Εγώ θέλω να πω σε όλους τους συν-Έλληνες οι δήμαρχοι όσοι έχουν σκελετούς στις ντουλάπες τους δεν θα έρθουνε ποτέ. Μην ασχοληθείτε με αυτούς είναι τόσο κομματοποιημένοι ή τουλάχιστον έχουν και πολύ φυλακή πάνω από το κεφάλι τους γιατί οι μισοί δήμαρχοι είναι για φυλακή και οι άλλοι μισοί είναι ήδη μέσα. Απλά δεν έχει τεθεί η ημερομηνία πότε θα μπούνε. Οι δήμαρχοι είναι όλοι για φυλακή. Έχουνε καταστρέψει όλη την Ελλάδα οι δήμαρχοι .\nΑρτέμης Σώρρας : Έχουμε θέμα σοβαρό στην Ελλάδα, όλοι οι δήμαρχοι είναι χρεωμένοι και κοιτάνε τώρα να πάρουν την κυριαρχία της Ελλάδας μέσα από τους δήμους. Δεν θα τους επιτρέψουμε. Δηλώνω και λέω στον Ελληνικό λαό να πάρει τους δήμους στα χέρια του. Εμείς θα στηρίξουμε οποιονδήποτε δήμαρχο, Έλληνα δηλαδή που θέλει το καλό του τόπου του να ανέβει στον τόπο του να μην νομίσει ότι αυτοί οι δήμαρχοι είναι εκεί πέρα που έχουνε βγει είναι τίποτα εξειδικευμένοι άνθρωποι από αμόρφωτοι μέχρι σκελετωμένοι. Δεν υπάρχει θέμα μόρφωσης έτσι όπως το δίνουν οι Χαζάροι ή τα Σιωνόπαιδα με κάτι πτυχία τα οποία βγαίνουν απ’ τα δικά τους πανεπιστήμια.\nΗ μόρφωση στον άνθρωπο είναι τελείως διαφορετική και όχι μόνο με την ιδιότητα που θέλει να δουλέψει. Να πάρει τους δήμους στα χέρια του. Να βγούνε και να κατέβουνε στις δημοτικές εκλογές και να σαρώσουνε. Να πάρουν την Ελλάδα. Εγώ χρειάζομαι 50 δήμους να πάω να σπάσω όλο το παγκόσμιο καταπίστευμα και να σπάσω και τα μούτρα ολωνών.\nΜε 50 δήμους δεσμεύομαι να ανατινάξω όλο το παγκόσμιο καταπίστευμα και οι λαοί να πάρουν τα λεφτά στα χέρια τους και να έχουνε μία πολύ καλή ζωή με τα δικά τους λεφτά ή να έρθουνε οι δήμοι που δεν είναι σκελετωμένοι και να τρέξουν γρήγορα πριν τις εκλογές, μπορούνε να ρθούνε να υπογράψουνε, θα υπογράψουνε για την Ελλάδα τους. Είναι θεσμοί έχουνε θέση, έχουνε βήμα. Ας κάνουν αυτό που πρέπει γιατί εμείς θα το κάνουμε με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο. Εμείς μπορούμε να το κάνουμε και με την Αθηνά και με τον Άρη. Δεν θα σταματήσουμε πουθενά, ξέρουμε τι θέλουμε, ξέρουμε τι έχουμε, ξέρουμε που θα πάμε και μη μας αναγκάσετε ποτέ να γίνουμε φορέας. Ελπίζω.\nΔημοσιογράφος : Αυτό ήτανε καλό που ακούστηκε. Θα το ρωτήσω στην επόμενη εκπομπή. Αν σκέφτεστε να κάνετε κάτι περισσότερο.\nΔημοσιογράφος : Γελάει και ο κύριος Καλογερόπουλος. Αρτέμη Σώρρα σε ευχαριστώ πολύ, Γιάννη Καλογερόπουλε σε ευχαριστώ πολύ.\nΓιάννης Καλογερόπουλος : Κι εγώ ευχαριστώ\nΑρτέμης Σώρρας : Και εγώ ευχαριστώ και σε όλους τους συν-Έλληνες αγωνιστικούς χαιρετισμούς και σε όλη την Ελλάδα. Έλληνες η Ελλάδα είναι δικιά μας και θα μείνει δικιά μας. Δεν θα την ακουμπήσει κανένας.\nΓιάννης Καλογερόπουλος : Και ενωμένοι θα την πάρουμε στα χέρια μας.\n28 Μαΐου, 2018 28 Μαΐου, 2018 Αλφειός Ποταμός\nΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ: ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ TEΡΑΣΤΙΑ Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ Ε.ΣΥ. 27/10/2901 βίντεο


Στοίχημα: Ντέρμπι Κάουντι εναντίον Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς - πρόβλεψη, νέα της ομάδας, ενδεκάδες - Bet Score\nΚουίνς Παρκ Ρέιντζερς τετράγωνο κατά Ντέρμπι Κάουντι το απόγευμα της Δευτέρας αναζητώντας τη νίκη που θα τους κρατήσει στις θέσεις των πλέι οφ του Πρωταθλήματος.\nΕνώ οι Κριοί κατευθύνονται στη σύγκρουση στο Pride Park παρασύρονται στο κάτω μέρος του τραπεζιού, Ο Γουέιν ΡούνεϊΗ ομάδα του πρόσφατα συγκέντρωσε τέσσερις βαθμούς από τις δύο πρώτες ομάδες της κατηγορίας.\nΜετά από μια δυνητικά σημαντική αφαίρεση βαθμών, ένα διπλό γκολ της Μπόρνμουθ και της Φούλαμ σε διάστημα τριών ημερών δεν θα μπορούσε να φαινόταν πιο τρομακτικό για τη Ντέρμπι.\nΩστόσο, παρά τις πιθανότητες που υπήρχαν εναντίον τους τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου, οι Rams ήρθαν από πίσω για να νικήσουν την Bournemouth πριν καταγράψουν μια υπέροχη ισοπαλία χωρίς γκολ στη Fulham που σκοράρει ελεύθερα.\nΟ Ρούνεϊ ήταν κατανοητό περήφανος για τις προσπάθειες της ομάδας του, ιδιαίτερα στο Craven Cottage, αλλά ο θρύλος της Αγγλίας γνωρίζει ότι η δουλειά πρέπει να συνεχιστεί εάν θέλουν να δώσουν στον εαυτό τους οποιαδήποτε πιθανότητα για την πιο θαυματουργή επιβίωση στη δεύτερη κατηγορία.\nΗ διαφορά ανέρχεται πλέον στους 16 πόντους, με τη βοήθεια της Ρέντινγκ που έχει αγκυροβολήσει δικούς της πόντους, και ανεξάρτητα από το μέγεθος της αποστολής που έχει μπροστά της τη Δευτέρα, ο Ρούνεϊ θα απαιτήσει άλλους τρεις βαθμούς.\nΗ Ντέρμπι έχει τώρα μόλις δύο ήττες σε 10 αγώνες, αμφότερες με σκορ 2-1, και η αυτοπεποίθηση θα είναι υψηλή καθώς θα φιλοξενήσει μία από τις ομάδες της κατηγορίας.\nΜετά από πέντε ήττες σε οκτώ αγώνες, η QPR θα μπορούσε να είχε παραμείνει στις μεσαίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, αλλά Mark WarburtonΗ ομάδα του ήταν εξαιρετική σε κάθε πλευρά της διεθνούς διακοπής.\nΕνώ τα γκολ άρχισαν να ξεραίνονται ως ένα βαθμό, η συλλογή 11 βαθμών από πέντε αγώνες αποδείχθηκε αρκετός για να μεταφέρει τους Hoops στην τέταρτη θέση πριν από την επόμενη παρτίδα των αγώνων.\nΗ αυτόματη άνοδος δεν θα είναι στο μυαλό του Warburton αυτή τη στιγμή, καθώς το αφεντικό της QPR έχει την αποκλειστική προτεραιότητα να δημιουργήσει λίγο χώρο στην πρώτη εξάδα.\nΩστόσο, εάν μπορέσουν να συνεχίσουν να επεκτείνουν το τρέχον αήττητο σερί τους, υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας να περάσουν στην τρίτη θέση, διατηρώντας την πίεση στην παραπαίουσα Μπόρνμουθ.\nΠαρά το γεγονός ότι σημείωσε μόλις οκτώ γκολ σε επτά εκδρομές, η QPR θα είναι περήφανη που δέχθηκε μόνο μία φορά σε τέσσερα παιχνίδια, αυτό το χτύπημα εναντίον της Μπλάκπουλ προερχόμενο από το σημείο του πέναλτι.\nΦόρμα πρωταθλήματος Derby County:\nΦόρμα Πρωταθλήματος Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς:\nΟ Ρούνεϊ πρέπει να αποφασίσει αν θα δώσει ανάκληση Κόλιν Καζίμ-Ρίτσαρντς, που ξεκίνησε την ισοπαλία χωρίς τέρματα στη Φούλαμ στον πάγκο των αναπληρωματικών.\nΟ βετεράνος είναι πιθανό να πάρει το νεύμα, αντικαθιστώντας ενδεχομένως τον μέσο Λίαμ Τόμσον ή πλατύμαν Γιορτινός Ebosele.\nΚρεγκ Φορσάιθ θα εμφανιστεί μπροστά από Λίαμ Μπιούκαναν αν ο τελευταίος δεν έχει συνέλθει από το χτύπημα που υπέστη κόντρα στην Μπόρνμουθ.\nΛουκ Άμος πιέζει για ένα ξεκίνημα στην ομάδα της QPR αφού πέτυχε το καθοριστικό γκολ κόντρα στη Χάντερσφιλντ την τελευταία φορά.\nΑυτή πιθανότατα θα αποδειχτεί η μόνη αλλαγή στην ομάδα, με Λίντον Ντάικς Επιλέγεται μεταξύ των αντικαταστατών μόνο εάν αποτινάξει τον τραυματισμό που τον έχει βάλει εκτός δράσης για τα πρόσφατα ματς.\nΠιθανή ενδεκάδα της Derby County:\nΗ πιθανή αρχική ενδεκάδα των Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς:\nDieng; Dickie, Dunne, Barbet; Adomah, Amos, Johansen, Wallace; Chair, Willock; Όστιν\nΛέμε: Ντέρμπι Κάουντι 1-1 Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς\nΕνώ η Ντέρμπι ήταν αποτελεσματική στην αποφυγή της ήττας αυτή τη σεζόν, έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου μόνο νίκες μπορούν να κάνουν. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο απέναντι σε μια ομάδα ποιοτικής QPR στο μέλλον, οδηγώντας μας να προβλέψουμε ένα μερίδιο από τα λάφυρα στα East Midlands.\n← Στοίχημα: FC Utrecht vs. Heracles – πρόβλεψη, νέα της ομάδας, ενδεκάδες\nΣτοίχημα: Οσασούνα εναντίον Έλτσε – πρόβλεψη, νέα της ομάδας, ενδεκάδες →


Το νέο Gmail για IOS γίνεται κατάλευκο! | Techingreek.com\nΈναν ριζικό επανασχεδιασμό ξέραμε εδώ και εβδομάδες πως θα “υποστεί” το Gmail με στόχο να έρθει το Material Theme και στην εφαρμογή για κινητά. Λιγότερο από μια εβδομάδα πριν, η νέα αυτή μορφή της εφαρμογής ενσωματώθηκε στην εφαρμογή για Android, αλλά οι χρήστες του iOS αναρωτήθηκαν πότε ακριβώς uθα δουν αυτές τις αλλαγές.\nΛοιπόν, εάν χρησιμοποιείτε ένα iPhone ή iPad, θα χαρείτε να μάθετε ότι η Google αναπτύσσει τώρα την αναμενόμενη ενημέρωση για το Theme Material της Google σε όλους όσους χρησιμοποιούν το Gmail για iOS. Η ενημερωμένη έκδοση δεν έχει επισημανθεί στο App Store, καθώς πρόκειται για μια ενημέρωση από την πλευρά του διακομιστή, επομένως θα τη βρείτε αυτόματα στη συσκευή σας κάποια στιγμή μέσα στις επόμενες ημέρες.\nΤο πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι ότι το Gmail είναι τώρα … φωτεινότερο. Οι κόκκινες κουκίδες προειδοποιήσεων που υπήρξαν σύμβολο του Gmail για τόσα χρόνια, τώρα αντικαθίστανται από ένα λευκό χρώμα. Εφόσον η εφαρμογή υιοθετεί το νέο σχεδιασμό, έχουν αλλάξει τα εικονίδια και υπάρχει ένα νέο εικονίδιο hamburger που σας δίνει πρόσβαση στο συρτάρι πλοήγησης.\nΤην πρώτη φορά που θα ανοίξετε το Gmail αφού ενημερωθεί, θα σας ζητηθεί να επιλέξετε μεταξύ τριών προβολών: Προεπιλογή, Άνετο και Συμπαγές.\nΧάρη στον λευκό σχεδιασμό, θα είναι ευκολότερο να εντοπίσετε διάφορες ετικέτες στα “Εισερχόμενα”. Από την άλλη πλευρά, η εφαρμογή φαίνεται ανησυχητικά φωτεινή σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.\nΟι ιδιοκτήτες Google Pixel 3 και 3 XL αντιμετωπίζουν προβλήματα με τηλεφωνικές κλήσεις\nApple: Ετοιμάζει iPad 12,9 ιντσών;


Το νέο Hyundai i20 βασίζεται σε νέο πάτωμα και αυτό αποτυπώνεται στην συμπεριφορά του στο δρόμο, η οποία είναι αναβαθμισμένη σε σχέση με το παρελθόν.\nΤο νέο Hyundai i20 έχει αναβαθμιστεί αισθητά. Με νέα εμφάνιση, εσωτερικό και πλατφόρμα έχει γερές βάσεις.\n125.828 Επισκέψεις στο άρθρο - Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/7/2015\nΤο νέο Hyundai i20 βασίζεται σε νέο πάτωμα και αυτό αποτυπώνεται στην συμπεριφορά του στο δρόμο, η οποία είναι αναβαθμισμένη σε σχέση με το παρελθόν. Η ανάρτηση με γόνατα ΜακΦέρσον μπροστά και ημιάκαμπτο άξονα πίσω απορροφά τις ανωμαλίες του δρόμου και προσφέρει πολύ καλή ποιότητα κύλισης. Υπό πίεση, τώρα, οι κλίσεις είναι περιορισμένες και γενικά το πάτημά του i20 στο δρόμο σε ικανοποιεί. Ωστόσο, θα θέλαμε καλύτερη αίσθηση από το τιμόνι. Αυτό είναι μεν γρήγορο (2,7 στροφές από άκρη σε άκρη) όμως αρκετά βαρύ ειδικά γύρω από την ευθεία. Από την άλλη, θα αρέσει σε κάποιους όταν ανεβαίνουν οι οδηγικοί ρυθμοί. Τέλος, καλή είναι η ηχομόνωση της καμπίνας και αυτό που ακούγεται περισσότερο μετά τα 140 είναι ο κινητήρας, παρά οι αεροδυναμικοί θόρυβοι.