Akatu son siete componentes , con la formación actual que funciona desde el pasado 2007. Durante este 2008 han dado más de 30 conciertos, siendo elegidos y ganadores de varios concursos en la geografía de Euskal Herria. Su formación, muy cañera, se distingue en la intervención de dos voces cantantes y de un djembé.\nIruñako taldearen bigarren diskoa entzuteko aukera dugu azkenean, denbora dexente itxaron ondoren kalean baita "Kateak".\nLan berri honetan soinuaren kalitatearen gorakada nabarmena izan da, baita produkzioarena ere, abestiei ikutu bortitzagoa emanez eta kolpe batetik bestera gogortasuna eta indarra handiagotuz. Diska osoa metal doinuen artean doa pausoka, behin edo behin pasarte rockero edo melodikoagoetan sartuz, baina gutxitan.\nNabarmena da ahotsen nahasketan eta produkzioan egindako lana, hainbat efektu erabiliz, hortaz aparte Ibai Iriartek ere erregistro aldaketako saiakerak egin ditu, gaur egun ohikoa den ahots melodikoaren eta ahots oihukatuaren arteko aldean; askotan ere koroetan aurkitu dezakegun aldea.\nIbai Iriarte (ahotsa)\nJon Basaguren (ahotsa)\nAritz Garzes (gitarra)\nPatxi Gonhi (gitarra)\nIker Fernandez (bateria)\nIbai Perez (baxua)\nImanol Azkona (djembe)\n2. Aurre egin\n4. Hotzez hil\n5. Izurri berria\n6. Chancho Colorado\n10. Atzo = Gaur\n11. Gu gara\nAkatu - Utopiaren Indarra (2006)\n1. Ikasitakoa ahaztu\n3. Hala ere\n5. Iluntasun honetan\n6. Muxuek erre / Hitzek ito\n7. Infernutik nator\n8. Izerdia eta odola\n9. Hil ala bizi\nAkatu - Maketa (2004)\n1. Jarraituko dugu\n3. Gezur mozorratuak\n5. Gorrotoz bustiak\n6. Ametsek ihes\nAupa. Eskertzekoa egindako kritika. Bakarrik esatea Kateak diska ez dugula GOR disketxearekin atera. Gure kabuz atera dugu "betau records" zigilupean. (Gure pedrada bat). GOR-ekin daukagun harreman bakarra diskoaren banaketarekin zerikusia dauka, ahalik eta herri gehienetara, edo gutxienez hiriburu gehienetara heltzeko asmoarekin CD batzuk eman baitdizkiegu banaketa egin dezaten. Mila esker hartutako lanagatik!!!\n2009(e)ko martxoakren 9(a) 20:16\nEn realidad yo no he escrito los textos. Solamente los he copiado de Gor y el blog Eszenarenalde. Picando en el nombre, en rojo, te lleva a la pagina.\nSi a llevado a alguien a la confusion ya lo siento, de verdad.\nCuando las cosas se hacen a gusto no es mucho trabajo.\nSolo deciros que sigais con esa pedrada que a mi me parece muy buena.\n2009(e)ko martxoakren 9(a) 21:43\nAupa! lasai!! sin mas eske lo leí y me pareció que parecía que estabamos en gor. Hoy no me parece tanto...jajajaja!!\nY agradecerte que te tomes la molestia de escribir sobre nosotros, que siempre hace mucha ilusion.\nMila esker ta agur!\n2009(e)ko martxoakren 31(a) 15:40


Trockadero, umorearen dantza — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Hemeroteka › Trockadero, umorearen dantza\nTrockadero, umorearen dantza\nTrockadero taldekoek ez dute oto-zotoan jokatzen. Dena dago aurretiaz pentsatua, dena dago kalkulatua eta leku gutxi dago inprobisaziorako. Hamalau gizaseme oholtza gainean, emakumezkoen rola bete-tzen. "Ez da erraza, jakina. Badakizue zer dan behatz gainean dan-tzatzea? Gizon batek daukan pisuarekin? Uf, zapatila aproposak bila-tzea ere ez da erraza izaten!", esaten zuen atzo prentsaurrekoan Christopher Montoya dantzari kolonbiarrak. "Baina horrek guztiak emakumeak egiten duena hobeto ulertzen laguntzen digu", zehaztu zuen.\n"Trock" taldeko dantzari gehienak konpainia klasikoetan hezitu dira, baina orain onartzen dute gustura daudela parodia munduan. "Hau gozoa da, eta publikoaren erantzuna berehala dator", zioen Raffaele Morra italiar dantzariak, "gainera, berdin jarraitzen dugu dantzatzen, fisikoki ondo prestatuta gaudenez".\nTory Dobrin zuzendari artistikoak ezagutzen du Bilbo; bere bigarren aldia da Bizkaiko hiriburuan, aurrekoan dantzari legez etorri bazen ere. "Pozik gaude. Bitxia da baina garai batean eszenatoki txikietan ematen genuen ikuskizuna, underground munduan sartuta geunden, baina azken urteotan laudorio ugari jaso dugu eta munduko opera eta antzoki onenetan jardun dugu. Horregatik, pozik gaude, eta Bilboko Arriagara gustura gatoz", zioen atzoko prentsaurrekoan Dobrinek. Hastapenetatik "trocks"-ak proportzio ikaragarriko munduko fenomeno bilakatu dira, eta, ondorioz, dantza jaialdi ospetsuetan parte hartzeko aukera izan dute, Madril, Montreal, Nueva York, Paris, Turin edo Viena bezalako hiriak bisitatuz.\nDantzari profesionalen konpainia honek ez du inolako diru-laguntzarik jasotzen, eta estilo errusiarreko errepertorio klasikoan oinarritzen dira beraien koreografiak egiteko.\nDantza eta umorea. Garai garra-tzok leuntzeko eta arimaren itoginak betetzeko proposamen egokia.\nTrockadero konpainiako dantzari guztiak gizonezkoak dira, baina emakumezkoen rolak betetzen dituzte, eta horrek egiten ditu bitxi eta bakan. (Foto: deia)


Lepoko zartada, epidemia modernoa [2tik 1. orria] | Aldizkaria | EROSKI CONSUMER\nAdineko pertsonentzako eguneko zentroak: 130 instalazio aztertu ditugu Estatu osoan\nTelebistatik Sarean nabigatzea\nFernando Lalana, idazlea\nZirkulazio-istripu batek, murgilaldi zoritxarreko batek edo kirol jakin batzuk egiteak eragin dezake lepoaldeko lesio hori\nIbilgailu bat geldi dago semaforo batean, edo abiadura txikian doa. Beste bat etorri, eta atzetik jo du. Hamaika bider ikusi izango ditugu halakoak errepideetan. Zirkulazio-istripu horiek ohiko bihurtu dira, eta eragiten duten lesioetako bat ere ohiko bihurtzeko bidean da: lepoko edo zerbikaletako zartada. Kolpearen eragina bihurdura edo zaintiratu baten gisakoa izaten da, eta istripua gertatu den unean buru-euskarria jarlekuan eramanez gero, baliteke ondorioak ez izatea hain larriak; behin kaltea eginda dagoela, tratamendu egokiak hartzea izaten da oinazea arintzeko modua.\nLepoko zartadaren sindromea sortzen da burua azelerazio-indarren eraginpean geratzen denean, eta indar horiek lepoaren gain talka egiten dutenean. Oro har, ibilgailu motordunen istripuek sortzen dute lesioa (lau gurpilekoak izaten dira gehienetan), auto batek beste bat atzetik jotzen duenean, bigarren hori mantso doala -orduko 30 kilometroren azpitik ere bai-. Talka mota horren ondorioz, kolpea eman dioten ibilgailuko gidariaren edo bidaiariaren lepoa modu zakarrean astintzen da. Hiperluzapeneko mugimendua egiten du lehenik (aurrerantz), eta hiperflexioa izaten du jarraian (atzerantz). Lepoko zartada izaten da mugimendu bortitz horren emaitza, lepoko bihurdura baten antzeko zerbait. Hezurrei egin diezaieke kalte (ornoak) eta berdin lepoaldeko zati guriei ere -giharrak, lotailuak eta zurdak edo tendoiak-, gorputzeko beste atal batzuetako bihurdurekin gertatzen den bezala (futbolariek orkatilan izaten dutena edo eskiatzaileek belaunean).\nAzken 30 urteetan nabarmen ugaritu dira kasuak\nEgoera batean baino gehiagotan sor liteke lesio mota hori, baina ohikoena izaten da ibilgailuek alboz edo aurrez aurre talka egin ondoren sortzea; igerilekuan zoritxarreko murgilaldi bat egiteagatik ere etor liteke, edo zenbait kiroletan aritzeagatik, edo jolas-parke batera joan eta norian, talka-autoetan edo errusiar mendian ibiltzeagatik. Kasu horietan guztietan, arriskua izaten da lepoa modu zakarrean astindu eta min hartzeko.\nGero eta hedatuagoa\nGero eta jende gehiagok pairatzen du lepoko zartada. Azken 30 urteetan, nabarmen ugaritu dira kasuak, eta uneotan, 100.000 biztanle bakoitzeko, 300ek izaten dute urtean. Gizarte aurreratuen epidemia bihurtzen ari da, eta lotu-lotua dago ibilgailuen zirkulazioa ugaritu izanarekin.\nEspainian ez dago berriki egindako azterketa epidemiologiko zorrotzik sindrome horren inguruan, baina badakigu, Bartzelonako Klinika Mediku-Forentsean egindako azterlan bati esker (2000. urtekoa da), gorputzeko oinazeagatik egindako kontsulten % 16 lepoko zartadaren sindromeari zegozkiola orduko hartan. Azterlan horrek eta beste batzuek erakusten dutenez, ibilgailuek atzealdetik emandako talken ondorio izaten da sindromea, atzean eserita doazenei baino gehiago eragiten die aurrean doazenei, eta gehiago jasaten dute pertsona garaiek eta 20 eta 34 urte arteko gazteek.\nHurrengo orrira joan: Buru-euskarria, segurtasun neurria >>\nPDF: Egin klik hemen honako ekintza hau burutzeko: Informazio hau PDF bertsioan jaitsi (660 Kb)\n[1. orria] Lepoko zartada, epidemia modernoa\n[2. orria] Buru-euskarria, segurtasun neurria


Eguraldia: Coria del Río (Sevilla) - 7 egunetako iragarpena - Taula - Meteorologiako Estatu Agentzia - AEMET. Espainiako Gobernua\nHasiera › Eguraldia › Iragarpena › Udalak › Coria del Río\nIragarpena udalerrika. Coria del Río (Sevilla)\nHiriburua: Coria del Río (altitudea: 7 m)\nLatitudea: 37° 17' 1'' I - Longitudea: 6° 3' 4'' M - Posizioa: Ikus kokapena\nIragarpen zehaztuaren XML-a deskargatu Coria del Río\n0% 0% 40% 100% 100% 100% 100% 80% 75% 45% 5% 55%\n10 / 21 10 / 19 11 / 19 8 / 16 6 / 18 7 / 21 8 / 21\n40 / 100 50 / 100 70 / 100 50 / 100 50 / 80 50 / 100 65 / 85\n11 11 19 14 12\nTomares, Zaudín (Udalerria: Tomares) a 8,69 km - Altitudea 84 m\nSevilla, Tablada (Udalerria: Sevilla) a 9,79 km - Altitudea 9 m\nSevilla Aeropuerto (Udalerria: Sevilla) a 21,19 km - Altitudea 34 m\nCarrión de los Céspedes (Udalerria: Carrión de los Céspedes) a 26,42 km - Altitudea 76 m


Elikagaien ondoriozko toxiinfekzioak eta beroa | Consumer\nElikagaien ondoriozko toxiinfekzioak eta beroa\nTenperatura altuak agertzeak prebentzio eta higiene neurriak handitzera behartzen du zaharberritze kolektiboko zerbitzuetan.\nTenperatura altuak hasten direnean, urtero agertzen dira elikadura-intoxikazioak. Intoxikazio horiek, eremu geografiko desberdinetan egon arren, antzeko ezaugarriak dituzte. Aurreko astearen amaieran agerraldi garrantzitsu bat baieztatu zen Badajozko zenbait ikastetxetan. Beste urte batzuetan bezala, ezaugarri komun bat dago: kaltetutako pertsonek infekzioa hartzen dute jantoki kolektiboetan, eta horrek esan nahi du kaltetuen kopurua handia dela, eta kasu batzuetan heriotza eragiten duela.\nKasu gehienetan, elikagaien ondoriozko toxiinfekzioen prebentzioa nahiko erraza da, neurri errazak hartu behar baitira, hala nola higiene pertsonaleko neurriak, tenperaturen kontrola eta janariak eta horien hondakinak egiteko erabilitako produktuen kudeaketa. Hala ere, batzuetan ez da kontrol eraginkorrik lortzen, eta, beraz, beharrezkoa da ager daitezkeen arazoak azpimarratzea, horiek kontrolatzeko modua eta agerraldien kopuruak denborarekin murriztu arte itxarotea.\nAzken agerraldia maiatzaren 19an baieztatu zen Badajozen, eta, informazio zehatzik ez dagoen arren, osasun-agintariek berretsi dute 4 eta 11 urte bitarteko 40 haur inguruk izan dutela eragina, eta Badajozko Ama-haurren Ospitalean hartu behar izan direla. Kaltetutako haurren taldeak modu erregularrean bazkaldu du ikastetxeko jantokian, eta horrek esan nahi du zuzenean lotuta dagoela agerraldia eta elikagaiak zerbitzatzen dituen catering-a. Deskribatu diren sintoma garrantzitsuenak goragalea, oka egitea, sukarra, sabeleko mina eta moteltzea izan dira; beraz, zain barneko seruma eta antibiotikoak erabiliz hidratatu dira.\nZerbitzu medikoek eta osasun-agintariek emandako informazioaren arabera, Extremadurako agerraldia estafilokokoek eragindako intoxikazio baten edo salmonellak eragindako infekzio baten ondorio izan daiteke. Baina azaldutako sintomak kontuan hartuta (sukar handia, beherakoak eta gorakoak), eragilearen susmoa ez da zuzena. Alde handiak daude estafilokokoek eta Salmonellak sortutako prozesu baten artean. Deskribatutako prozesuaren ondorioz, Staphylococcus aureus mikroorganismoak (nerbio-sistemari eragiten dion toxina bat sortzen duen patogenoa) eragin dezake toxiinfekzioa. Inkubazio-aldia oso laburra da, toxina ez da beroaren ondorioz suntsitzen, eta pertsonengan duen eragina sukarrik gabeko intoxikazio akutua da, beherako handirik gabeko okadak dituena. Beherakoa eta sukarra bateraezinak dira mikroorganismo honekin.\nSalmonella izan liteke eragilea, batez ere sukarra, beherakoa eta gorakoak eragiten dituelako. Hala ere, agerraldi berriak infekzio batean pentsarazten du, non antzeko sintomak eragin ditzaketen mikroorganismo asko baitaude. Beharrezkoa da, beraz, lehenik emaitza analitikoak ezagutzea.\nPrebentzio- eta higiene-neurririk ez izateak eragiten ditu, nagusiki, toxiinfekzioen agerraldiak.\nElikagaiak behar bezala manipulatzea funtsezkoa da errestaurazio kolektiboko zerbitzuetan, batez ere horrelako prozesuekiko bereziki sentikorrak diren herritarrak artatzen badira, hala nola haurrak, zaharrak edo ospitaleratutako gaixoak. Agerraldi horien jatorria izan daiteke elikagai kutsatuak egotea, elikagai gordinak edo kutsatuak lehendik egindako beste batzuk kutsatzea, elikagaien manipulatzaileek mikroorganismoa izatea eta transmititzea, nahiz eta sintomarik ez izan; eta instalazioen higiene eta garbitasun falta.\nBadajoz bezalako egoeretan, kontrol-neurririk eza izaten da, batez ere prebentzioari eta higieneari dagokienez, agerraldiaren eragile nagusia. Zerbitzatzen diren elikagaiek kalterik egiten ez dutela ziurtatzeaz gain, ezinbestekoa da manipulatzaile eta instalazioen kontrola eta prestakuntza plan egokia ziurtatzea. Prestakuntza onik eta prebentzio-neurri egokirik gabe, ezinezkoa da prozesu horiek kontrolatzea.\nNormalean, Espainiako salmonelosi-kasuen kopuruaren gorakadak udako hilabeteetako tenperaturen igoerarekin lotzen dira. Urtarokotasuna eta errekurrentzia normaltzat hartu behar dira, bakterio hori hazteko tenperatura egokiena kontuan hartzen badugu. Salmonellak hazkuntza-baldintza ezin hobeak ditu mesofilia-egoeran, hau da, 30-37 °C-an. Horregatik, giro-tenperatura 30 °C-ra hurbiltzen denean, tiro egiteko arriskua dago. Beraz, higiene-neurrien zaintza muturreraino eraman behar da elikagaietarako eta populazio sentikorrarentzako ezohiko ingurumen-baldintzetan.\nAzken aste hauetako tenperaturen gorakada, seguruenik, produktu sentikorren arriskua areagotu duena baino handiagoa izango da; beraz, kontu handiz ibili behar da.\nEgoera hori bereziki arriskutsua da hotz-katea hausten denean. Hori segurtasunez gertatuko da erosketa egiten denetik helmugako hozkailuan sartzen den arte eta jakia berriro ateratzen denetik prestatzen amaitzen den arte. Zenbat eta denbora gehiago eman elikagaiak egoera horretan, orduan eta handiagoa izango da potentzial patogenoen biderketa gertatzeko probabilitatea.\nHigiene orokorra ondo ikasita dago Espainian. Ezin dugu ahaztu garbitzeko eta desinfektatzeko erabiltzen diren produktuen Europako kontsumitzaile handiena dela. Hala ere, elikagaien inguruko garbiketa- edo desinfekzio-kontzeptu horiek lotu nahi ditugunean, gauzak nabarmen aldatzen dira. Zerbait lurrera erortzen denean onena zuzenean jatea ez dela dirudien arren, ez da gauza bera pentsatzen bainua hartu ondoren eskuak garbitzeari buruz, edo jan aurretik garbitzeari buruz, adibidez.\nGaur egun, manipulatzaile gehienek ez dakite elikagaiak transmititzeko patogenoak dituzten ala ez. Bitxia da ikustea ezen, pertsona bat elikagaien manipulatzaile gisa lan egiteko kontratatzen denean, ez zaiola eskatzen azterketa bat egiteko, eramaile izan daitekeen zehazteko. Are gehiago, arrisku-egoera hori denborarekin lortzen den egiaztatzeko azterketarik ere ez da egiten. Alderdi horiek ezagutu gabe, oso zaila da elikagaiak prozesatzeko higiene baldintzak ezartzea.\nZoritxarrez, arlo horretan behar beste ekintza ez egiteak ekar dezake a posteriori baieztatzea eramaile-egoera bat, agerraldia gertatu denean, eta, beraz, prebentzio-ekintza egokirik egin gabe. Aitzitik, langile bakoitzaren egoera klinikoa egiaztatzen bada, berariazko tratamendua erraztuko da, patogenoa kentzeko. Era berean, horrelako ekintzek prebentzio neurri hobeak ezartzea erraztuko lukete.\nElikagaien sektorean eta kontsumitzaileen artean uste da beroak patogenoak ezabatzen dituela. Oro har, sinesmena egiazkoa da, beroak suntsitu egiten baititu mikroorganismoak. Baina elikagaia berotzearen ondoren birmoldatzen bada, ez dugu ezer lortuko, beroaren bidezko tratamenduak mikrobiota laguntzailearen zatirik handiena suntsitu baitu. Hori dela eta, patogeno gehienek ez dute lehiakiderik, eta, ondorioz, elikagai horiek errazago parte har dezakete elikagaien toxiinfekzio-agerraldietan.\nPrebentzio-neurririk onena, beraz, balizko kutsadura eragin dezaketen faktore guztiak mugatzea da, bai eta kozinatze egokia eta ahalik eta azkarren kontsumitzea ere, kozinatzen diren unetik hasita. Gainera, elikagaiak kozinatu ondoren kutsadura gurutzatua saihesteko moduan babestu beharko dira. Bestalde, bai familiek bai bazkari kolektiboak zerbitzatzen diren zentroetako arduradunek behar adina informazio izateaz arduratu behar dute. Badajozko agerraldia bezalako kasuetan, higiene-praktika onak aplikatu behar dira elikagaiak manipulatzean eta prestatu ondoren.\n'STAPHYLOCOCCUS AUREUS', ARAZO ERANTSIA\nSalmonella generoko mikroorganismoez gain, beste mikroorganismo bat ere badago, jarduteko moduari eta ohiko garbiketa- eta desinfekzio-kondizioekiko erresistentziari/sentsibilitateari dagokienez oso desberdina. Staphylococcus aureus mikroorganismoa gai da muturreko baldintzetan hazteko, substantzia garbitzaile eta/edo desinfektatzaile askori aurre egiteko eta garraiatzaile asintomatikoen eta gainazalen bidez hedatzeko.\nElikagaien industriaren inguruneetan presentzia izatearen arazoak esan nahi du elikagaien hazkundea exotoxinen ekoizpenarekin lotzen dela. Substantzia horiek eraso-tasa handia izaten dute, eta, beraz, pertsona askok izan dezakete eragina. Prozesua ez da larria, nahiz eta lehenengo 24 orduetan ondoez orokorra egon, neurotoxinak baitira.\nToxina horiek, gainera, termoegonkorrak dira; beraz, ekoitzi ondoren, ez dira kozinatzeko edo prestatu ondoren berotzeko ohiko tratamenduetatik kanporatzen. Horregatik, mikroorganismo horiek, nahiz eta Espainian deskribatutako agerraldi kopuru handia ez izan, ardura berezia sortzen dute.


Euskararen oroimena – Tranpaldotik\nJaurlaritzako Hizkuntza Politikaren sailburuordeak, Patxi Baztarrikak, idatzi du hiru faktore gainean bermatzen dela hizkuntza ez hegemoniko baten etorkizuna: lege babes nahikoa, euskararen sustapena ardatz hartzen duen hizkuntza politika eraginkor eta baliabidez hornitua, eta herritarren atxikimendua. Gero, jarraitzen zuen: …/… herri aginteen bulkada aitzinarazle eta jarraitua nahiz askotariko eragileen jardun etengabea tarteko, egin duen ahaleginaren emaitza: mundu zabalean eredugarri gertatzen ari den biziberritzea ezagutu du euskarak. Biziraupena hainbat belaunalditarako bederen bermatu dion biziberritzea. Baina, neurri berean bermatua ote du euskarak hizkuntza orok ezinbestekoa duen bizi-indarra?\nBaina, zer garrantzia du Hizkuntza Politikak? Alderdi politikoen programetan, hauteskunde programetan eta bestelako agirietan, hizkuntza politikari lerro batzuk edo, kasurik onenean, orrialde batzuk besterik ez zaizkio eskaintzen. Gobernuaren aurrekontu orokorretan, berriz, hizkuntza politikarena osotik %1era iristen da ozta-ozta. Jaurlaritzaren egitura begiratzen badugu, azkenik, argi ikus dezakegu hizkuntza politikari aitortzen zaion tamaina: sailburuordetza. Balio sinbolikoan agian bai, baina eguneroko politikagintzan, ostera, hizkuntza politikak ez du balio handirik.\nHizkuntza gutxituko hiztun elkartekook uste genuen, nik uste nuen, behintzat, Hizkuntza Politika, oro har, gure hizkuntzaren eta gure komunitatearen egoeraz arduratzen zela. Ez dirudi horrela denik, gurean behinik behin ez da horrela. Hizkuntza politikaren berariazko objektuak euskara eta euskalduna(k) izan beharko lirateke baina horiek baino hizkuntza ofizialak eta hiritarrak dira oraingo hizkuntza politikaren objektuak.\nJatorrizko hizkuntza politikaren objektu zehatz haietatik harago beste eremu batzuetara zabaldu eta zabaldu da politikaren jarduera-esparrua, hizkuntza politikaren jatorrizko xedea lausotzen harik eta hasierako objektua ikusezina egiteraino. Politika esparru honetan zer egiten den, nola egiten den, zeren bitartez egiten den eta nondik egiten den, ondo aztertu behar da hizkuntza politikaz zerbait ulertuko badugu. Dena nahasi da. Dagoenekoz, euskararen normalizazioaz hitz egitea jarduera arriskutsua bilakatu da. Ikuspegi murritzegia darabilzula lepora diezazuekete, kasurik onenean, eta naïf edo taliban deituko dizute legebiltzarreko ohiko eztabaidetan. Erakundeetan ez da onargarria hizkuntza gutxituaz edo hizkuntzen arteko asimetriaz hitz egitea. Termino horiek ez baitira politikoki zuzenak.\nGatoz, bada, Gasteizko Hizkuntza Politikako sailburuordeak idatzi zuenaz berba egiten. Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan 1979 urtetik gaurdaino euskararen berreskurapen prozesuak sekulako lorpenak ekarri dituela ukaezina da. Bai. Badaezpada ere, larritan idatziko dut: ARABAN, BIZKAIAN ETA GIPUZKOAN EUSKARAK SEKULAKO BERRESKURAPEN MAILA LORTU DU AZKEN 30URTEOTAN. Horretan guzti-guztiok bat gatoz. 1981 urtean hizkuntzari buruzko galderak sartu ziren zentsuan lehenbizikoz eta 1982 urtean abiatu zen euskararen erabilera normalizatzeko legea Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan.\nGalderak, ordea, hauek dira: Euskararen berreskurapena Jaurlaritzaren hizkuntza politikaren emaitza izan da? Jaurlaritzaren hizkuntza politikak diseinatu zuen euskararen estandarizazio prozesua? Jaurlaritzaren hizkuntza politikak euskararen estatusa hobetzeko diseinuak ekarri zuen euskalduntze-alfabetatze mugimendua? Jaurlaritzaren hizkuntza politikak sustatu zituen euskarazko hedabideak, Argia aldizkaria, Euskaldunon Egunkaria, tokiko aldizkariak eta irratiak? Benetan sinesgarria al da, lege babes nahikoa, euskararen sustapena ardatz hartzen duen hizkuntza politika eraginkor eta baliabidez hornitua, eta herritarren atxikimendua, hurrenkera horretan, hiru faktore horiek bakarrik izan direla euskararen berreskurapenaren giltzarriak?\nDemagun, 1982-2006 hogeita bost urteetako berreskurapenaren arrakasta oso-osorik Jaurlaritzaren hizkuntza politikari egozten diogula. Orduan, 1964-81 urteetan euskararen berreskurapen prozesuak ezagutu zuen arrakasta zeinen meritua izan zen, zerk ekarria? Francoren gobernuak? Nafarroa Garaian euskaldunen proportzioak gora jo du, zentsuen arteko (2001-2011) hazkuntza ia hiru puntukoa izan da; Foru Gobernuaren hizkuntza politikaren ekarpena izan da?\nJaurlaritzari zor genion Euskaldunon Egunkaria? Gasteizko hizkuntza politikari zor diogu AEK-k euskaldundutako eta alfabetatutako milaka hiztun? Hezkuntza sailari zor diogu euskarazko ereduetan matrikulazioaren hazkuntza herrialde guztietako ikastetxeetan? Euskal gobernuen meritua al dira herriz herriko euskararen aldeko ekimenak, aldizkariak, elkarteak eta abar? Jaurlaritzaren ideia ote zen “Bai Euskarari” kanpaina 1978an? Akaso, 1998koan?\nEuskararen berreskurapena ukaezina da, ados. Gure hizkuntzaren berreskurapena eredugarria Europan eta mundu osoan, ederto. Baina ezagutu dugun hizkuntza politikak ez zukeen deus ere lortu izango euskalgintza eta euskararen aldeko herri mugimendurik gabe. Honek ere merezi du, larritan idatziko dut: EUSKARAREN BERRESKURAPEN IKUSGARRIA ULERTZEKO EZINBESTEKOA DA HERRI MUGIMENDUAK ETA EUSKALGINTZAK EKARRI DUTENA ezagutzea. Beste era batera esan daiteke: Jaurlaritzaren hizkuntza politika beti joan da euskalgintza eta herri mugimenduaren atzetik. Ikastolen atzetik, eskola publikoko irakasle, guraso eta ikasle-mugimenduen atzetik, matrikulazio kanpaina herrikoien atzetik, hizkuntza-paisaia euskalduntzeko herri mugimenduaren atzetik, euskalduntze-alfabetatze mugimendu herrikoiaren atzetik, euskal prentsaren aldeko mugimenduaren atzetik, bai euskarari ziurtagiriaren atzetik, hizkuntza eskubideen behatokiaren atzetik, UEMAren atzetik….\nEsaten ditudan horiek ez dira hizkuntza politikako arduradunen gustukoa. Badakit. Hizkuntza politika arrakastatsuaren diskurtsoa zalantzan ipintzen dut-eta. Hizkuntza politikaren arduradunak mintzen dira eta galdetzen didate ea euskararen berreskurapen maila posible ote zitekeen aldeko hizkuntza politika izan gabe. Haiek niri galdetzen didate ea 30 urteko hizkuntza politikak ez ote duen lagundu euskararen berreskurapena. Horrek inarrosi egiten nau ni, memoria iziotu egiten dit. Orduan, gogoratzen zaizkit AEKren aldeko lan itzela Jaurlaritzaren oztopoak gainditzeko, euskararen aldeko hamaika manifestazio, korrika, ibilaldi, kilometro eta herri urrats. Gogoratzen zaizkit amaierarik gabeko batzar jendetsuak eta eztabaidatsuak AEKn, EKBn, EHEn, Egunkaria Sortzen Taldean, UEUn, Euskal Unibertsitatearen aldeko mugimenduetan, … Gogoratzen zaizkit AEKren aurkako jazarpenak, atxiloketak, Egin eta Euskaldunon Egunkariaren itxierak, atxiloketak, torturak, isunak, UEMAren aurkako salaketak eta debekuak, Kontseiluaren kontrako bazterkeria; gogoratzen zaizkit manifestazioak, kontzentrazioak eta itxialdiak. Hizkuntza Politika zuzentzen dutenek ez dute aipatzen erakunde, elkarte eta pertsona horiek egin, edo hobeto, ekarri dutena. Gutxietsi egiten den dute euskararen aldeko herri mugimendua. Horrek mintzen nau.\nHalere, ohartu naiz jende asko harritu egiten dela entzuten didanean Jaurlaritzaren hizkuntza politika ez dela euskararen berreskurapenaren giltzarria izan. Memoriaren garaiotan euskararen berreskurapenaren prozesua nolakoa izan den adostu beharko genuke. Hizkuntza politikako arduradunek, ia guztiek, ondo baino hobeto ezagutzen dituzte euskararen aldeko herri mugimenduak. Kasu askotan, beraiek parte izan dira edo dira. Badakite euskararen berreskurapena ulertzeko giltzarria izan dela, eta dela, euskararen hiztun elkartearen bizitasuna, kemena eta mobilizazioa. Gainerako faktoreak, akaso, lagungarriak izan daitezke. Gogora dezagun.\n Euskara EAEn: gaitasuna, erabilera eta iritzia. Azterketa eta gogoetak. I. Martinez de Luna Eusko Jaurlaritza Gasteiz (2013)


Zaldibiako bokalen lehen bi formakinen araberako\nazentuaren azterketa akustikoa\nGaur egun euskal prosodiaren baranoan “euskarak ez duela azenturik”eta antzeko topikoak guztiz baztertuak dauden arren, ezin esan euskal azentuaren atze-aurreak argituak ditugunik.\nLan mornografiko eta orokorren falta nabaria da. Izan ere, salbuespenak salbuespen, mende honen lehen hamarkadetan egin izan diren azentuari buruzko azterketak gehienetan deskribapen mailan gelditu izan dira1; ez dira hipotesiak iradokitzen eta formulazioak berak ez dira garbiak. Horrezaz gain, kontzeptuak ere, nahasketa-iturri gertatu ohi dira: batetik, azentuaren fonetika eta fonologiari dagozkienak zaku berean sartu izan dira eta, bestetik, azentua eta intonazioa nahas-mahas erabili dira. Honelako ikerketetan aintzindaririk izan ez dutelako edo, laburbilduz esan daiteke (horiek eskaintzen duten informazio zabala eta harrotzen dituzten arazoak inolaz ere baztertu gabe), euskal azentuaren lehen aztertzaileak, entzumenaren laguntzaz baliaturik, azentuaren ezaugarri nabarmenaz, lekuguneaz eta beronen erabilpen-funtzioaz batipat kezkatu izan direla.\nDena den, mende honen erditik aurrera, beste zenbait eremutan bezelaxe, alor honetan ere, Mitxelena maisuaren ekarpena funtsezkoa eta ezinbestekoa izan dugu gure hizkuntzaren soinuen bilakaera nahiz prosodi alderdiak ezagutzeko2. Benetan jakingarriak dira berak eskaintzen dituen ohar argitsuak euskal azentuaren diakronia nahiz sinkronia ulertzeko, zer esanik ez, iradokizunak, hauek oso kontutan hartzekoak dira ondoko azterketa sistematikorako bide berriak irekitzen dituelako. Gure hizkuntzalari handi honi esker dugu azentuaren araberako lehendabiziko euskalki sailkapena lau azentu-eredu bereziz.\nArestian esan den moduan, gure autorearen lana bikaina eta mardula izanik ere, azterkizun ditugu oraindik azentu-desberdintasun nabarmenen ezaugarri fisikoak.\nHain zuzen ere, euskal azentua belarri bidez izan da aztertua eta ez akustikoki; hau da, euskal azentuaren ezaugarri fonetiko nagusienak zehazteko, euskal fonetikariek ez dituzte fonetika esperimentalaren azterbideak urratu3, hutsune eta atzerapen handia nabarmenduz aipatu alorrean.\nHonela, datu gaurkotu eta objetiboen faltak, egungo aurrerapen teknikoen mailakoak, alegia, edozein euskalki azpieuskalki edo hizkeretako ebakeren berri ematerakoan, aurrekoek esandakoak errepikatzera mugatzen gaitu, horiek euskal azentuaren ebakerazko egin oharrak eta xehetasunak ezin egiaztaturik eta hondarrik hondarrenean azentuaren ezagutzan aurreratu gabe betiko uste eta erizpideekin.\nHala ere, ezin ahantzi, fonetika esperimentalaren eskutik buruturiko salbuespen batzu: duela hirurogei urtetik gora Navarro Tomas-ek gipuzkeraz (1925) eta bizkaieraz (1923) eta Larrasquet-ek zubereraz (1928) egin zituzten ikerketak, batetik; eta bestetik, azken urteotan P. Salaburuk baztango euskalkiaz (1984) eta Areatzako euskaraz Txillardegik (1984) eginikoak.\nAipatu dudan hutsunea larriagoa gertatzen da, kontutan izanik euskara hizkuntza bakarraren barruan bereizten diren hainbat euskalki azpieuskalki eta hizkera ezberdin leku batetik bestera. Behar beharrezkoa deritzot euskal azentuaren oinarri fisikoen azterketa zehatza kontu handiz egiteari, euskal azentua bezain labaina den alorrean aurrerapenik egin nahi badugu.\nGorago aditzera eman dudan moduan, euskal azentuari buruzko istudio akustikoetan dagoen hutsunea dela eta, ezinbestean, Zaldibian ebakitzen diren bokalen lehen bi formakinen araberako azentuaren azterketa akustikora mugatu dut lan hau.


Gabonzahar gauean pirotekniaren erabilera saihestea eskatu du Barakaldok - Deia\nGabonzahar gauean pirotekniaren erabilera saihestea eskatu du Barakaldok\ndeia.eus | barakaldo 29.12.2021 | 18:01\nBarakaldoko Udalak Gabonzahar gauean ohikoa den pirotekniaren erabilera saihestea eskatu egin die herritarrei, urtero bezala.\n"Errotutako ohitura bat da gure herrialdean, baina eragozpenak eta kalteak eragiten ditu pertsona eta animaliengan", gogorarazi du Alba Delgado Garapen Jasangarrirako eta Ingurune Naturala Zaintzeko arloko zinegotzi ordezkariak.\nDelgadok azaldu duenez, kalte fisikoak eragiteaz gain, "zaratek negatiboki eragiten dute etxeko animaliengan eta gizakiengan, batez ere, adineko pertsonengan edo nahasmendu desberdinak pairatzen dituztenengan, adibidez, autismoa; baina baita haurrengan ere".\nBeldurra, estresa, palpitazioak, takikardia, infartuak... Suziri eta petardoek eragiten dituzten gaitzen zerrenda luzea da. Gabonetan ere ohikoa da lehergailuen manipulazioagatik kaltetutako pertsonak egotea; horietako asko kasualitatez leherketatik gertu egoteagatik.\n"Txakur eta katuen kasuan, beren entzumen-sentikortasun handia dela eta, antsietatea eta beldurra sentitzen dute soinutik ihes egin ezin dezaketenean. Gogoratu beharra dago 60 kHz-ra arte entzuten dutela, gizakiek baino hiru aldiz gehiago. Gainera, ez dakite zergatik ari den sortzen zarata jasanezin hori eta oso txarto pasatzen dute", azaldu du Alba Delgadok.\n"Barakaldarrak geroz eta errespetutsuagoak izan daitezela eta pirotekniak bereziki zaurgarriak diren kolektiboengan eragiten dituen kalteetan pentsa dezatela gustatuko litzaidake. Ohiturak ez daude osasunaren gainetik", azpimarratu du Alba Delgadok.\nBarakaldoko Garapen Jasangarrirako eta Ingurune Naturala Zaintzeko Arloak pirotekniaren erabilera masiboaren harira azaldu duen ardura ez da gauza berria. Gogorarazi beharra dago 2019aren amaieran zinegotzigoak `Tápate las orejas solo por el frío' (Hotzarengatik bakarrik estali belarriak) kanpaina sustatu zuela. Mezu horrekin eta suzirien zarata pairatzen ari diren haur bat, adineko pertsona bat eta txakur bar irudikatzen zituzten binetekin osaturiko kartel deigarri baten bidez, barakaldarrek piroteknia gehiegi ez erabiltzeko beharra ulertu zezatela bilatzen zen. Era berean, belarri-babesak oparitu ziren modu sinbolikoan. Iaz, berriro azpimarratu zen publikoki beharrezkoa zela Gabonetan pirotekniaren erabilera saihestea.\nESPAINIAKO GOBERNUAREN GOMENDIOAK\nHorrez gain, Espainiako Gobernuko Animalien Eskubideen Zuzendaritza Nagusiak pirotekniaren erabilerari buruz egun horietarako emandako gomendioen berri eman nahi du:\nZure txakur eta katuaren ondoan egon beldurtuta dagoenean\nHaginkari edo jostailuren bat eman antsietatea baretzeko\nMedikazioa emateko aukera baloratu, albaitari baten ikuskapenarekin\nEtxean bakarrik uzten baduzu, ez lotu eta ez itxi leku txiki batean. Musika edo entzumen-hesiak jartzeak lagundu egin dezake\nItxi ondo ateak eta leihoak, ihes egin ez dezan eta ez dadin galdu. Nahastuta dagoen animalia batek kontrola gal dezake eta bere kokapena galdu dezake\nZarata handia badago, deitu Poliziari. Herritarren Segurtasunaren Babesari buruzko 4/2015 Lege Organikoak arau-hauste oso larritzat jotzen du artikulu piroteknikoak erabiltzea, aplikatu beharreko araudia bete gabe edo baimendutako mugak gaindituta.


Бакалавр социальных и гуманитарных наук, специализация в Северной Америке, Реймс, Франция 2021/2022\nБакалавр социальных и гуманитарных наук, специализация в Северной Америке\nУникальный опыт в международной среде Междисциплинарное образование в области гуманитарных и социальных наук Доступный после прохождения бакалавриата (или его эквивалента за границей), Sciences Po бакалавриат предлагает степень бакалавра, которая длится три года в одном из семи кампусов учебного заведения. В сочетании с междисциплинарной программой социальных наук, общей для всего колледжа бакалавриата, студенты имеют возможность изучать политические, экономические и социальные проблемы Северной Америки. Студенты, изучающие эту англоязычную программу, исследуют трансатлантические отношения с помощью сравнительного подхода к изучению институтов, истории, права, социологии, международных отношений и гуманитарных наук. Студенты могут изучать один из языков, предлагаемых в кампусе: английский, испанский, немецкий, итальянский или арабский, а также посещать уроки французского как иностранного для студентов, не владеющих французским на уровне B1. Кампус Реймса вмещает около 1600 студентов, более половины из которых - иностранцы. Такое культурное разнообразие делает первые два года в кампусе международным опытом, который завершается третьим годом обучения за границей в одном из Sciences Po или с двойным дипломом. Жизнь в кампусе также поддерживается разнообразием предлагаемых клубов и ассоциаций, а также многочисленными мероприятиями в течение года. Студенты могут инициировать и принимать участие в дебатах, конференциях, учебных поездках, спортивных и культурных мероприятиях, что дает им сильное чувство расширения возможностей. Их также поощряют к участию в инициативах, направленных на вовлечение местного сообщества и граждан. Студенты в кампусе пользуются очень пристальным вниманием со стороны преподавателей как в учебе, так и во внеклассной деятельности. Допуск Прием в программу будет определен Sciences Po Университета Кейо. Процедура приема состоит из четырех отдельных оценок, общих для всех кандидатов. Критерии оценки: 1. Оценки, полученные на французском бакалавриате или в иностранном эквиваленте. 2. Аттестат и оценки, полученные за последние три года средней школы. 3. Письменные документы 4. Интервью\nParis , Реймс + 1 Больше Меньше


Cauda Zaldiak Sindromea Artxiboa - DavidUnthank.com\nCategory Archives: Cauda zaldi sindromea\nCauda zaldi sindromea – my personal journey.\nCauda zaldi sindromea, Desbideratzeen\nAbendua 22, 2014 David Unthank\nBere up! Ahead of time, behingoz. And this one is our best yet! Eguberri & Beato Urteberri duzun guztia.


Bideo korporatiboak Bilbon | Begira Bideoak\nErakunde bideoek eraldaketa handia bizi izan dute azken boladan. Urrundu egin dira pixkanaka itxura zurrun eta aspergarritik egungo tendentziekin bat eginik.\nIZAN ERE, GURE XEDE-PUBLIKOAREKIN KONEKTATZEKO LENGOAIA EGOKIA ERABILTZEA EZINBESTEKOA DA.\nGaur egun, asko eboluzionatu da zentzu horretan. Orain badakigu ongi aztertzen komunikatzeko aukeratu dugun kanal bakoitzaren kodigoak zeintzuk diren; eta horrela errazagoa da gure mezua modu zuzenean helaraztea. Gazteentzat zuzenduriko bideoak diren, azalpen luzeak erraz emateko bideo bat den, edota arreta berezia behar duen jendearentzat zuzenduriko bideoa den, adibidez, aldez aurretik ondo definitzeak, bideoaren kontzeptu eta estiloa definitzen lagunduko digu.\nAdibide honetan ikus daitekeen bezala, bideo batek ez du zertan aspergarria izan Aldundiaren Gardentasun Plana azaltzeko izan arren. Erakundeek gazteekin konektatzeko izan dituzten zailtasunak ere beti izan dira ezagun, baina badaude moduak, ikus-entzunezko lengoaia egokia erabiliz, beraiei ere erakargarria egingo zaien emaitza lortzeko. Tradizioa erdigunean duen bideo bat ere posible da bideo tradizionaletik urruntzea.\nDena delako mezua herritarrei helarazteko egokiena den teknika eta lengoaia aztertu eta erabakitzen lagunduko dizugu. Ondo pentsatutako proiektuak zure publikoarekin konektatuko zaitu, eta gainera, zure identitatea indartzen ere lagunduko dizu.


Carlos Pérez / BAGARA.\nUrriak 1, pertsona adinduen nazioarteko eguna.\nCarlos Pérez. 68 Urte.\nCarlos Pérez naiz, eta oso egun beteak izaten ditut. Oinez eta bizikleta elektrikoan egiteko ibilbideak antolatzen ditut, natura hobeto ezagutzeko. Kalapie elkarteko lagun batekin, 55 urtetik gorakoentzako tailer bat zuzentzen dut Donostiako Udalean (“Ingurumen sentsibilizazioa”) eta jorratzen ditugun gaiekin lotutako txangoak egiten ditugu. Kalapie elkarteko kide naizen aldetik, Donostiako Udaleko Ingurumenarekin lankidetzan, hirian oinez edo bizikletaz ibiltzean jendeak arnasten duen airearen kalitatea neurtzen dut denbora errealean, azken belaunaldiko ekipo eramangarriak baliatuta. Halaber, airearen kalitatea neurtzen dut zenbait ekitalditan, hala nola San Joan gauean.\nPartekatu istorio hau\nBAGARA adina gizarteari ekarpena egiteko muga ez dela adierazteko adibide argia da. Urteek ez gaituzte iragan bilakatu, gure orainaldia erronka eta nahiez beterik dago.\nMiren Egaña. 71 Urte.\nMiren Egaña naiz, Donostiako Zubiri-Manteo BHI ikastetxeko Euskara, Hizkuntza eta Kultura katedradun ohia. Bizitza euskara irakasten igaro ondoren, orain dela 40 urte ekindako bideari jarraipena ematen diot eta ikerketan jarduten dut. Noizean behin ere hitzaldiak eskaintzen ditut Aranzadiko Etnografia sailak, Jauzarreak eta EHU-ko Historia sailak antolatutako saioetan. Aurten, Kanadako Halifax-en egingo den kongresu batean parte hartuko dut eta Atlantikaldia jaialdian hitzaldia eskainiko dut. Era berean, 7-8 urteko gaztetxoen eskola bat egokitu nuen, eta Bagerak antolatutako Mintzodromoan ere maiz parte hartzen dut. Nire parte-hartzearekin ekarpen xumea egiten diot gizarteari, baina bada zerbait.\nGala Izaguirre. 71 Urte.\nGala Izaguirre naiz, eta gaixotasun larri samar bat izan nuen, bizitza beste era batera ikusarazi zidana. Horregatik, ospitalean zenbait hilabete igaro ondoren handik atera nintzenean, boluntario gisa parte hartzea erabaki nuen, nik pasatu nuena pasatu zuten pertsonei laguntzeko. Horretaz gainera, nire ohiko bizitzara itzultzean, izugarrizko sormena piztu zen nigan, ziur asko nire arimaren txokoren batean gordeta nuena eta nire sendabidea izan dena. Garai batean margotu nituenak baino margolan ausartagoak imajinatzen hasi nintzen. Margotzen hasi nintzen berriro, eta, orain, erakusketa bat dut Tabakaleran, eta izugarrizko ilusioa dut.\nYolanda Uranga. 63 Urte.\nYolanda Uranga naiz. Betidanik hartu dut parte auzokoei laguntzeko eta auzoa hobetzeko jardueretan. Azken urte hauetan, errefuxiatuei laguntzen ere aritu naiz. Zaporeak proiektuaren sortzaileetako bat naiz. Proiektua antolatzen parte hartu dut, bai eta ekitaldiak prestatzen eta elikagaiak biltzen eta banatzen ere; Greziako Kios uhartera joan, eta han 500.000 janari-errazio baino gehiago banatu ditugu.\nPili Perea. 72 Urte.\nPili Perea naiz, eta ahal bezainbeste inplikatzen naiz sinesten ditudan gauzetan. 63 urterekin aurretiko erretiroa hartu nuen, ahizpa zaintzeko, minbizia baitzuen. Asko kostatu zitzaidan, izugarri gustatzen baitzitzaidan nire irakasle eta orientatzaile lana, baina lehentasunezkoa zela iruditu zitzaidan. Harrezkero, zenbait ekimenekin konprometituta nago. Orain, Helduen Hitza eta Erdialde elkarteetan nago, eta, beste proiektu batzuetan artean, lanean dihardut adineko etxeek gure hirian duten eginkizunari buruz hausnartzeko. Adineko etxeen eginkizuna ezagutarazi nahi dugu, ematen duten guztia balioetsi eta, etorkizunari begira, hobekuntza batzuk proposatu, onuragarriak izango direnak, hala adineko etxeetan parte hartzen duten pertsonentzat nola Donostiarentzat.\nCharo Martínez. 66 Urte.\nCharo Martínez naiz, eta LAGAELeko kidea naiz. Elkarte horretan, modu boluntarioan eta solidarioan egiten dut lan, beste pertsona askorekin batera, emakumeak ahaldunduz haien autonomia eraikitzen. 25 emakume inguru biltzen gara, hausnarketarako, elkarrizketarako eta trukerako gune bat partekatzeko, eta horrek aukera ematen digu gutako bakoitzaz ikasteko, gure artean konplizitateak eta loturak sortuz.\nPascal Robert. 61 Urte.\nPascal Robert naiz, eta nire bizitzak hari gidari bat izan du, eta oraindik ere du: joskintza. Bere garaian, Parisera joan nintzen jostun, ametsez beteta. Nire bizitzaren hariak hiri hartan maitasuna ezagutzera eraman ninduen, eta, gero, Donostiara ekarri ninduen. Jada 43 urte igaro dira harrezkero. Baina bizitzak, mataza bateko hariak bezala, buelta asko ematen ditu. Gauzak okertu egin ziren. Asko. Orain, Emausen, nire bizitzaren bridak berreskuratzen ari naiz. Puntadaz puntada. Neure burua berreraikitzen, eta eraikitzen. Berrerabiltzen eta besteentzat sortzen. Esate baterako: baserritar jantziak egin ditut Aieteko Kultur Etxean ikusgai jartzeko, Emausek Antiguoko festetarako emandako buruhandien jantziak egin ditut, elkarrekin jositako gorbatekin sofak tapizatu ditut erakusketetarako…\nAntonio Sánchez. 80 Urte.\nAntonio Sánchez naiz, eta liburuak idazten ditut eta hitzaldiak ematen ditut eraginkortasunez eta gozatuz nola bidaiatu azaltzeko. Gaixoei indarra ematen aritzen naiz, libre bizi daitezen, beldurrik gabe eta modu aktiboan. EHUn eta eskoletan, gazteei gozatuz ikasten eta irakasteaz gozatzen irakasten diet. Nik uste zahartzaroa eta nire Parkinsona gehiago eta hobeto bizitzeko aitzakiak direla. Bitxikeria bat: 70 flexio egiten ditu minutu batean, eta, hori dela eta, «Got Talent» telebista saioan atera nintzen.\nMamen Alonso. 70 Urte.\nMamen Alonso naiz, irakaslea. Erretiroa hartu nuenean, irakaskuntzan aritutako beste pertsona batzuekin elkartuta, Hazi eta Hezi elkartea sortu genuen. Elkarte horren helburu nagusia da egoera ahulean dauden familietako haurrei eskolako lanak egiten laguntzea. Gaur egun, lau zentro ditugu Donostian, eta 140 boluntariok 7 urtetik 15 urtera bitarteko 230 haurrei laguntzen diete. Ni Amarako zentroaren arduraduna naiz, eta gurean hartzen dugu ikasle kopuru handiena, 120 haur baititugu.\nJuan Antonio Iruretagoyena. 67 Urte.\nJuan Antonio Iruretagoyena naiz. Nire lanbidean egin dudan jardueragatik, ideiak azaltzeko eta jendaurrean hitz egiteko erraztasuna dudala uste dut. Orain, esperientzia hori beste batzuentzat baliagarria izan dadin, zenbait jardueratan parte hartzen dut. Ekimen horietako bat Alaitu abesbatza da, eta adinekoentzako zentroetan egiten ditugu emanaldiak. Beste bat Plus 55 ekitaldien esparruan da: Erritmoa Naiz tailerra egiten dugu Yamel Romerorekin. Abestiak eta bideoak prestatzen ditugu, eta ikusgai daude YouTuben. Horrela erakusten dugu 55 urtetik gorakoak oraindik ere gogotik abesteko gai garela, eta parte hartzea benetan zoragarria dela.\nAgustín Irazu. 66 Urte.\nAgustín Irazu naiz. Duela 8 urtez geroztik, nire denboraren parte bat plaza publikoan dantzatzeko ohitura osasungarria berreskuratzeko erabiltzen dut. Herridantza Dantza Taldeko Zuzendaritza Batzordeko idazkari gisa egiten dut hori. Talde horretan, dantza eskolak emateaz gain, hilabete guztietako hirugarren igandean, erromeria bat antolatzen dugu, eguerdiko 12etan hasten dena, Bulebarreko kioskoan, ikasten duguna praktikan jartzeko. Horretaz gainera, denbora ematen dut aita, semea eta aitona izateko. Izugarri gozatzen dut denbora horretaz.\nPilar Iragorri. 91 Urte.\nPilar Iragorri naiz, oiartzuarra. Gaztetan hartu nuen beste pertsonekin lan egiteko erabakia eta konpromisoa, eta horrela egin dut hainbat tokitan eta garaitan; bai Hego Ameriketan, bai Espainian, baita Euskadin ere. 22 urtez Martuteneko Espetxera joan izan naiz astero presoak bisitatzera. Esan daiteke, esperientzi horiek guztiek sendotasuna eman didatela eguneroko gauza arruntak behar bezala baloratu eta eskertzeko. Era berean, Zorroaga Egoitzako kideei laguntzen diet euren egunerokoan, eta Mintzanet programan ere parte hartzen dut, euskaldun berri batekin Skype bidez euskara irakasteko.\nCasimiro Bengoetxea. 76 Urte.\nCasimiro Bengoetxea naiz. Club Vasco de Camping elkartean aritzen naiz boluntario bezela; elkarteko egutegiaren barruan txangoak antolatzen ditut, batez ere, bai irtenaldi laburrak, bai eta luzeak ere. Azken aldian, helmuga hauetan izan gara: Azoreak, Kreta, Queyras (Alpeak), Mallorca… Halaber, Errimaya aldizkariko laguntzailea naiz, eta gure mendi jarduerekin lotura duten artikuluak idazten ditut. Aitona naizen aldetik, bilobak zaintzen ditut noizean behin.\nPurificación Urretabizkaia. 77 Urte.\nPurificación Urretabizkaia naiz, eta, esaten dutenez, ipurtarina naiz. 77 ditut, baina beti ari naiz gauzak egiten. Gipuzkoan antolatzen diren bigarren eskuko merkatuetara joatea gustatzen zait, pintatu egiten dut eta hainbat gauzari buruzko ikastaroak egiten ditut. Aldizka, jarduerak aldatzea gustatzen zait, baina gehien erakartzen nauten jarduerak beti daude lotuta komunikazioarekin eta interpretazioarekin: aurkeztea, interpretatzea, abestea edo dantzatzea. Nire interesak laburbildu beharko banitu, esango nuke ikastea, irakastea eta laguntzea gustatzen zaidala.\nJosé Antonio Erdozia. 75 Urte.\nJosé Antonio Erdozia naiz, eta eskala txikiko boluntario lanak egiten ditut Chernobil Elkartean. Lokalean egoten naiz hilean arratsalde bat, kontsultei erantzuteko, dokumentazioa jasotzeko… Laguntza behar duten une jakin batzuetan ere hantxe egoten naiz. Fiare Banku Etikoan ere laguntzen dut, astean arratsalde batez finantza etikoei buruzko informazioa emanez. Bestalde, Helduen Hitzaren jardueretan parte hartzen dut, mendi ibiliak egiten ditut, hitzaldiak ematen ditut, nire euskara maila hobetzen saiatzen naiz… Ondorioztatu dut osasungarriena gozatzen duzuna egiten jarraitzea dela, jarduera sozial gisa edo zaletasun pertsonal gisa.\nAgustín Unzurrunzaga. 70 Urte.\nAgustín Unzurrunzaga naiz, eta, 1991. urtean, Gipuzkoa SOS Arrazakeria elkartearen abenturaren hasieran parte hartu nuen, immigranteen lehen erregularizazio bereziarekin. Hogeita sei urte geroago, jada erretiratua, elkarteko boluntario gisa jarraitzen dut. Hitzaldiak ematen jarraitzen dut, artikuluak idazten ditut, eta manifestazioetara eta elkarretaratzeetara joaten naiz. Ez dut egiten lehen egiten nuena, baina bildutako esperientzia oraindik ere oso baliagarria da denontzat.\nTeresa del Valle. 80 Urte.\nTeresa del Valle naiz, eta, antropologo sozial gisa, landa lana egiten jarraitzen dut Euskal Herrian eta Mexikon. Oso maite dut ikertzea, idaztea eta komunikatzea. Biltzarretan parte hartzea, ikasten jarraitzeko. Jakintzaren genealogia balioesten dut, eta feminismoak dakarren praktika. Horregatik, irmotasunez salatzen dut emakumeen eta nesken aurkako indarkeria, eta horren aurka militatzen dut. Jakiundeko akademiko gisa, diziplinarteko jakintza giro batean parte hartzea balioesten dut. Bidaiatzeaz gozatzen dut, bidaiatzea jakintza, gizatasun eta dibertsitate esperientzia bat baita. Natura eta artea oso garrantzitsuak dira nire eguneroko bizitzan. Nire zaletasunak alabekin eta bilobekin (neska bat eta bi mutil) partekatuz gozatzen dut.\nMaite Martinena. 69 Urte.\nMaite Martinena naiz, eta 20 urtez goi mailako hezkuntza zentro bateko sail ezberdinetan egin dut lan; idazkaritzan arreta-zerbitzua eskaintzen, liburutegiko laguntzaile gisa, eta abar. Lanpostu horiek guztiek adin ezberdineko pertsonekin harremanetan eroso sentitzeko behar adina baliabide eman dizkidate. Emakume baikorra naiz eta entzuteko gaitasuna daukat. Uste dut nire zeregina hirian beste pertsonei nire alaitasuna helaraztea dela, zeina izugarri handitu den 55plus programan parte hartzen dudanetik. Era berean, beste pertsonekin harremanetan jarri eta beste pertsonekiko harremana errazteko gaitasuna daukat. Bitartekari ona naiz.\nLola Arrieta. 69 Urte.\nLola Arrieta naiz. Orain dela urte batzuk literatura hizketaldi bat dinamizatzen hasi nintzen, eta gaur egun Aieteko Kultur Etxean egiten dugu jarduera hori. Hilean behin elkartzen gara, eta bilera jendetsu eta biziak izaten dira. Une atseginak bizitzen ditugu elkarrekin, eta biltzen garen guztiok ikasteko eta gozatzeko gogoa dugu. Aldez aurretik irakurri dugunari buruz hitz egitea edo besteek diotena entzutea aberasgarria da: beste modu batean irakurtzen ikasten dugu, beste ikuspegi batzuez ohartzen gara… Literaturaz gainera, zine forum saioak egiten ditugu, bai eta musikari, arteari edo historiari buruzko hitzaldiak ere. Ikasturte bakoitzaren amaieran bidaia bat egiten dugu. Apurka-apurka Europa guztia ezagutzen ari gara!\nEstrella Rodriguez. 65 Urte.\nEstrella Rodriguez naiz, eta langile nekaezina naiz. Nire denbora nire zaletasun handia –hots, pintura– lantzeko eta besteei laguntzeko banatzen dut. Nire alderdi artistikoak Donostia 2016ren «Zurekin sortzen dugu Donostia» proiektuan parte hartzera eraman ninduen, eta, orain, «Zurekin Gipuzkoa sortzen dugu» proiektuan parte hartzen jarraitzen dut. Beti nago prest Intxaurrondo Berriko Emakume Elkartean egiten diren proiektuetan elkarlanean aritzeko (duela 20 urte baino gehiagoz geroztik naiz elkarte horretako kidea). Batik bat, Emakumearen Astean eta antolatzen diren azoka solidarioetan.\nJokin Urkola. 61 Urte.\nJokin Urkola naiz, eta hamaika urte bete ditut Caritas Gipuzkoan boluntario lanak egiten. Erakunde horri ematen diot, hain zuzen, nire denboraren zati handi bat. 2016an Ekuadorren egon nintzen Caritasko nazioarteko boluntario moduan: El Oro probintzian, Santa Rosa Kantoian, misio lanetan jardun nintzen. Pertsona eta familia behartsu eta ahulei laguntzen jardun nintzen. Orain Donostian ari naiz, garapenerako proiektuetan laguntzen eta sentsibilizatzen: Ipar-Hego harremanak egiten, eta mundu justuago, solidarioago eta gizatiarrago bat lortzeko borrokan. Utopian sinesten dut: bestelako mundu bat posible da.\nGraciela Imaz. 66 Urte.\nGraciela Imaz naiz, eta, aurretiko erretiroa hartu nuenetik, SECOTeko boluntarioa naiz. Han, hirugarren adineko pertsona batzuek enpresa arloko aholkularitza ematen diegu bitartekorik izan ez arren beren negozioa abiarazi nahi duten pertsonei edo aholkularitza behar dutenei. Gure misioa enplegua mantentzea eta sortzea da, ekintzaile sena sustatuz eta, aldi berean, hirugarren adineko pertsonei beren bizitza aktiboa luzatzeko eta beren ezagutzak eta esperientzia transmititzeko aukera eskainiz. Elkarlan horrek aktibo sentiarazten nau gure gizartean, eta bete egiten nau, aurkezten dizkiguten proiektuetan laguntzen jarraitzeko.\nElixabete Garmendia. 64 Urte.\nKazetaria naiz, bokazioz, ikasketaz eta lanbidez. Euskarazko kazetaritzan aritu naiz beti eta horretan jarraitzen dut. Jendearekiko jakinminak –izan norbanakoak edo kolektiboak- gidatzen du nire lana. Jakinmin horrek eraman nau erretirorako bidean abiatu bezain azkar, unibertsitatera itzuli eta antropologiako ikasketak egitera, zehazki gizarte antropologiako masterra, Euskal Herriko Unibertsitatean. Gizakion bizimolde, sinismen eta jokabideetan sakontzea interesatzen zait, eta arreta berezia jartzen diot emakumeon ibilbide eta garapenari. Saiatzen naiz gure belaunaldikoen ondarea zama bihurtu gabe, hurrengoek dakartzaten ideia eta praktika berrietatik elikatzen.\nHiginio Otazu. 69 Urte.\nHiginio Otazu naiz, eta Kalapie Hiriko Txirrindularien Elkartean lanean ematen dut nire denboraren zati bat. Bizikletak hiritarren osasuna hobetzen du, eta ingurumena hobetzen du. Horregatik ikastaroak antolatzen ahalegintzen naiz: bizikletan ibiltzen ikastea, bizikleten mekanika ezagutzea, edo teknologia berriak aplikatzea segurtasun handiagoz mugitzeko. Azken finean, bizikleta sustatzen badugu, hiriaz gozatzeaz gainera, hiria hobetzen dugu.\nMilagros Hijarrubia. 75 Urte.\nMilagros Hijarrubia naiz, eta bizitza osoa daramat nire auzoko –hots, Antiguoko– auzokideen bizi kalitatea hobetzen saiatzen. Bonobusa, Benta Berriko saskibaloi kantxak, Ondarretako hondartzako haurrentzako jolastokia eta Antiguoko informazio panelak: badirudi bizitza oso bat daramatela hor, eta, berez, ahalegin handiz lortutako gauzak dira. Gaur egun, auzoko premiei adi-adi jarraitzeaz gain, belaunaldiarteko jardueretan parte hartzen dut auzoko neska-mutilekin. Galletak egiten irakasten diet.\nKarmele Albizu. 68 Urte.\nKarmele Albizu naiz. Erretiroa hartu nuenetik Zen meditazioa irakasten dut Donostian. Nire asmoa da jendeari meditazioa ezagutzeko aukera ematea, hainbat onura ekartzen baititu arlo pertsonalean zein sozialean. Meditazio saio batean egiten dugun guztiak arreta osoa praktikan jartzea dakar. Eserita meditatzen dugunean, oinez ibiltzen garenean, tea hartzen dugunean, edo erabilitako materialak biltzen ditugunean, arreta osoa praktikatzen dugu. Praktika hori aldizka egiteak burua lasaitzen laguntzen dit, eta kontzientzia gehiagorekin bizitzea dakarkit.\nJosé Luis Astigarraga. 65 Urte.\nJosé Luis Astigarraga naiz, eta, duela 38 urtez geroztik, Donostia Kultura Festakekin elkarlanean dihardut mota guztietako jaietan: Aste Nagusia, Estropadak, Olentzero, Inauteriak… Duela zenbait urtez geroztik, paseo kulturalak prestatzen ditut nire elkarteko –hots, Euskal Billerako– kideentzat eta lagunentzat, eta hiriaren historiaren berri ematen diet kaleen, bideen eta mendien bidez. Horrelako gauzak egitea gustatzen zait, eta, gainera, gozatu egiten dut horrelako gauzak besteekin partekatuz. Horretaz gainera, goizean goiz jaikitzen naiz, nire 91 urteko ama zaintzeko eta etxeko eguneroko zereginetan inplikatzeko. Dena den, denbora geratzen zait Errealari jarraitzeko, bai eta, familiarekin batera, Donostiarrari jarraitzeko ere.\nMª Ascensión Martínez. 73 Urte.\nMaría Ascensión Martínez naiz, eta historialaria naiz, Generoaren Historian espezializatua. Emakume biztanleriaren eginkizuna berreskuratzea, hala eguneroko bizitzan, nola gizarte eta lan bizitzan, izan da nire helburua nire karrera osoan, eta oraindik ere horretan jarraitzen dut. Beste emakume batzuekin batera, Donostiako Emakumeak eta Hiria Foroarekin elkarlanean dihardut, 1997an sortu zenetik. Foro horren helburua hiriko politikak zaintzea da, Donostiako emakumeen eginkizuna eta premiak ahaztu ez ditzaten. Foro horretan, garraio publikoa eta etxebizitzen egoera aztertu dugu, emakume izenak proposatu ditugu kaleentzat… eta, 2010eko azaroan, Emakumeen Etxea zabaldu zen, luze landutako proiektu bat.\nAngela Rodriguez. 73 Urte.\nAngela Rodriguez naiz, eta Hazi eta Ikasi elkarteko kidea naiz. Beste kide batzuekin batera, boluntarioak erakartzen aritzen naiz, gero orientatzeko eta taldean integratzeko. Eskola laguntza emateko elkarte bateko kideak diren aldetik, boluntarioak funtsezkoak dira gure lana egiteko. Horregatik, urtero hartzen dut parte herritarrak kontzientziatzeko kanpainetan: hitzaldiak ematen ditut Donostiako zenbait zentrotan, hala nola Koldo Mitxelena kultur gunean eta Seminarioan; ikastetxeetara jotzen dut, hala nola EHUra, Nazaret Fundaziora, Deustura eta Tecnunera, eta boluntariotzari buruzko azoketan hartzen dut parte.\nJosé María Soroa. 84 Urte.\nJosé María Soroa naiz. Jaiotzez, bizitzez eta bihotzez donostiarra. Duela 13 urtez geroztik, zahar etxeetan eta eguneko zentroetan ibiltzen naiz, nire kantekin eta txisteekin irribarreak pizten saiatzen. Nagusilanen boluntario gisa jardun dudan urte hauetan guztietan, 1.255 aldiz baino gehiagotan eta 123 zahar etxeetan baino gehiagotan antzeztu dut. Bitxia da: enpresa bizitza aktiboa izan ondoren eta euskal artista ezagunekin geografia osoan barrena musika emanaldi askotan jo ondoren, orain esan dezaket benetan zoriontsu sentitzen naizela.\nNina García. 64 Urte.\nNina García naiz, eta, nire lana dela eta, egunero nago kontaktuan pertsona gaixoekin. Horrek nire denbora librea ere pertsona horiei laguntzeko premia sentiarazi dit. Egun batean, norbaitek Gizakien Lurraz hitz egin zidan; elkarte horren bidez, afrikar jatorriko haurrak hona etortzen dira, ebakuntza kirurgikoak egin diezazkieten, haien herrialdean ezin dietelako horrelako ebakuntzarik egin. Harrezkero (20 urte baino gehiago igaro dira), elkarte horretan parte hartzen dut, sentsibilizazio kanpainetan eta nire auzoko ekintzetan lagunduz, bai eta gazteei ospitalean lagun eginez ere, ebakuntzaren ondoren ospitalean egoten diren bitartean. Poz-pozik egiten dudan zerbaitekin haur baten bizi kalitatea hobetzen laguntzen dudala jakiteak izugarrizko poza ematen dit.\nJuan Mari Pérez. 67 Urte.\nJuan Mari Pérez naiz. Erretiroaz gozatzen dut, bizimodu aktiboa izanez, parte hartuz eta nire familiari eta gizarteari nire harri koskorra emanez. Helduen Hitza elkarteko kidea naiz, eta, bertan, euskara sustatzen dugu. Halaber, San Telmo Museoan 55 urtetik gorakoentzako bisita gidatuak egiteaz arduratzen den 5 pertsonetako bat naiz; bisita gidatuen bidez, gure ezagutza besteen zerbitzura jartzen dugu.\nJosé Luis Ruiz. 68 Urte.\nJosé Luis Ruiz naiz, eta, ia hamar urtez geroztik, adiskidetasun, elkartasun eta sorkuntza loturak sortzen saiatzen naiz Batukadako erritmoak ikasteko eta jotzeko astean behin biltzen garen pertsona talde batean. Horretaz gainera, PATRIS elkartearekin parte hartzen dut neguan gure hondartzak garbitu eta itsasoak «botatzen» dizkigun hondakin kutsakorrenak ateratzeko. Zer ondare utziko diegu gure seme-alabei gure planeta eta, bereziki, gure ozeanoak zaintzen ez baditugu?\nRosi Garrido. 73 Urte.\nRosi Garrido naiz, eta Intxaurrondon euskaraz kantatzen hasi zen lehen taldeko partaidea naiz. Ondoren, taldeak sortu ziren Amaran, Aieten eta Parte Zaharrean, eta eurekin elkartu ginen kantuak ikasteko. Geroztik, eta Egunkaria itxi zutenean, gure kantuak kalera ateratzea erabaki genuen Parte Zaharreko kantu jira sortuz. Etengabe hazi da azken urteotan. Hilabeteko hirugarren astean elkartzen gara kaleei gure euskarazko kantuen bitartez kolorea ematen saiatzen. Gure kulturak eskaini diguna berreskuratu nahi dugu eta kantatzen gozatu.\nJose Ramón Arriaran. 64 Urte.\nJose Ramón Arriaran naiz. Alzheimerraren inguruan lan egiten duen elkarte bateko kide aktiboa naiz. Elkarteak «El Futuro es la Memoria» du izena, eta, gaur egun, neu naiz presidenteordea. Une honetan, gure helburu nagusietako bat pertsonak prestatzea da, Alzheimerrak eta zahartzaroko beste gaixotasun batzuek jotako gaixoak behar bezala artatzen jakin dezaten. Horretaz gainera, SECOTeko kidea naiz. Elkarte horretan, zuzendari eta enpresari erretiratuok enpresa kudeaketaren inguruan dugun ezagutza eskaintzen diegu, modu altruistan eskaini ere, ezagutza horren premia duten erakundeei.\nXabier Alkorta. 68 Urte.\nXabier Alkorta naiz eta Eusko Ikaskuntzak 2018. urtean beteko duen mendeurreneko ekintzen antolaketako lantaldeak kudeatzen ditut. Bost egitasmo ari gara lantzen, eta datorren urtean Oiñatin ospatuko den XVIII. Kongresuan emaitzak azalduko ditugu. Ohorea da niretzat, eta nire aldetik onena ematen saiatzen naiz. Dena dela, denbora izaten dugu itsas-zeharkaldietan parte hartzeko.\nTomas Errasti. 77 Urte.\nTomás Errasti naiz, eta, 2000. urteaz geroztik, Gipuzkoako Elikagai Bankuko kidea eta laguntzailea naiz. Elikagaiak kargatzen eta deskargatzen egiten dut lan, bai eta bulegoan ere, eta, 9 urtez, Euskadiko Elikagai Bankuen Federazioko idazkaria izan naiz. Gaur egun, batik bat elkarlanean eta boluntarioak biltzen aritzen naiz, Gipuzkoako supermerkatu eta denda guztietan urtean behin egiten den bilketa handia delakoan elikagaiak biltzeko. Ordainetan jasotzen dudan gauza ederrena beren furgonetekin behartsuenei elikagaiak banatzeko etortzen diren pertsonen zoriontasun aurpegia ikustea da. 2016an, 2.137.877 kilo elikagai bildu genituen.\nPilar Romea. 75 Urte.\nPilar Romea naiz, eta nire bizitzan hartu dudan erabaki onenetako bat Dandain (Egiako emakumeen elkartean) sartzea izan da. Han, konturatu nintzen nigan beste emakume bat zegoela, etxeko andreaz eta helduak eta haurrak zaintzen dituen emakumeaz gain. Asko kezkatzen naute indarkeria pairatzen duten emakumeek eta haien seme-alabek, intolerantziak eta injustiziak, errespeturik ezak eta balioen galerak. Hortaz, ahal dudan heinean, emakumeei laguntzen aritzen naiz, autonomoagoak eta jantziagoak izan daitezen. Horretarako, orobat naiz Emakumea eta Hiria Foroko kidea, lankidetzan jarduten dut Giza Liburutegian, Plus 55ekin, Gipuzkoa Solidarioa elkargunearekin… eta erronka berriei aurre egiteko prest nago!\nJesús Otxoa. 71 Urte.\nJesús Otxoa naiz, eta gizarteari egiten diodan ekarpena da ekonomia justuago baten alde lan eginez nire harri koskorra ekartzea. Horixe dio Mugarik Gabeko Ekonomistak garapenerako gobernuz kanpoko erakundearen goiburuak, eta talde horretako kide boluntarioa naiz. 2003an Euskadiko ordezkaritza sortzeko lanetan parte hartu nuen, eta ordezkaria eta zuzendaritza batzordeko kidea izan naiz sei urtez. Orain Gipuzkoako boluntario taldeko kidea naiz, eta Mugarik Gabeko Ekonomistak erakundea ordezkatzen dut Euskadiko GGKEen Koordinakundean eta Zero Pobrezia plataforman. Ekonomian eta enpresan jarduteko beste modu bati buruz sentsibilizatzeko zenbait ekintzatan parte hartzen dut, batez ere lanbide heziketan eta unibertsitatean.\nCristina Quilez. 70 Urte.\nCristina Quilez naiz, eta oso emakume aktiboa naiz sozialki. 2010. urtera arte, Esperientziaren Eskolako kide izan nintzen, eta, gerora, Helduen Hitza elkartekoa. 2007. urteaz geroztik, Amara Zaharreko zahar etxeko kidea naiz. Han, gimnasia eskolak jasotzen ditut, lankidetzarako beste ate batzuk zabaldu dizkidatenak. Esku hartze komunitarioaren esparruan, Matia Fundazioaren Bermingham Zentroan boluntario gisa aritzen naiz, nire interes pertsonal handienetako batean; alegia, pertsonarteko harremanetan. Hortaz, 2008. urteaz geroztik, jarduera fisikoa eta gimnasia eramaten dizkiet zentro horretan bizi diren pertsonei.\nJuani Idiakez, Feli Arizmendi, Esther Inchaurraga, Juani Loigorri, Maite Arzak. 82, 81, 73, 70, 70 Urte.\nJuani, Feli, Esther, Juani eta Maite gara. Asteazkenero biltzen gara, beste pertsona batzuekin batera, eskulanak egiteko Añorgako zahar etxean. Elkarrekin une ederrak pasatzeaz gain, oso pozik gaude gure sorkuntzetako asko modu batera edo bestera gure auzoa hobetzen duten elkarte eta taldeetarako direlako. Azken urteetan, lau erraldoiren jantziak, Jolas Etxea Kluberako bandera eta ikurrina batzuk, dantza taldearentzako soinekoak eta mantalak eta danborradarako jantziak egin ditugu, bai eta Errege Magoen desfilerako jantziak ere.\nCarlos Saiz. 65 Urte.\nCarlos Saiz naiz. Zenbait hamarkada sendagile gisa lan egin ondoren, orain, erretiratu ondoren, inoiz baino denbora gehiago dut naturaz, kulturaz eta arteaz gozatzeko. UNEDen Historian eta Artean lizentziatu nintzen, eta ikastaroak eginez, museoak bisitatuz, graffitiak deskubrituz eta hirigintza ezagutuz gozatzeaz gain, gehien gustatzen zaidana beste pertsona batzuk jarduera horietaz gozaraztea eta haiekin nire ezagutzak partekatzea da. Esate baterako, duela gutxi bisita bat egin genuen Errenteriako gune historikoan, eta beste bat Bilbo Zaharrako “La Palanka”n.\nAlicia Ardanaz. 83 Urte.\nAlicia Ardanaz naiz, eta nire pasioa, gaur egun, ipuinak kontatzea da, edozein forotan eta edozein pertsona motari. 70 urterekin ikasi nuen ipuinak kontatzen, eta 13 urte daramatzat horretan. Nazioarteko enpresa handi bateko idazkari gisa egindako ibilbidean, oso gauza interesgarriak bizi izan nituen, eta oso pertsona interesgarriak ezagutu nituen. Jakingura handikoa izaki, denbora guztian nengoen ez nekiena xurgatzen, eta horrela pilatu nituen istorioak nire maletan. Orain, ipuinak kontatzen gozatzen dut, ipuinak kontatzea baliagarria den lekuetan.\nBibi Atutxa. 103 Urte.\nBibi Atutxa naiz, Igorren jaioa. Familiako baserrian pasatu nuen haurtzaroa: eskolara joaten nintzen, eta gurasoei laguntzen nien, neba-arrebez arduratuz (13 neba-arreben artean hirugarrena nintzen ni). 20 urte betetzean, zerbitzari joan nintzen Bilboko etxe batera. Zenbait urte geroago, ezkondu, eta Zubietara joan nintzen. Han sortu nuen nire familia. Etxeko andrea izateaz gain, bagenuen lursail bat, eta, bertan, barazkiak landatzen nituen, gero Lasarteko denda batean saltzeko. Orain, Matia Fundazioaren Bermingham zentroan bizi naiz, eta, mende batez bizi izan ondoren, oraindik ere berdin-berdin laguntzen jarraitzen dut. Eguneroko bizitzako zereginetan parte hartzen dut, janaria prestatuz eta landareak zainduz. Bizitzan zehar egin dudana orain bizi naizen etxean egiten dut.\nVirginia Vera. 69 Urte.\nVirginia Vera naiz, eta literatur jardueren bidez komunikatzen ahalegintzen naiz: hizketaldietan eta topaketetan parte hartzen dut, eta orain kontakizun laburren sariketa bat sustatzen ari naiz. Aztarnak. Batez ere, literatura gaur egun ere etorkizun handiko arma dela uste dudalako (Gabriel Celaya / Paco Ibáñez). Ideia horiek indarrean daude, bestelakorik nahiko genukeen arren:\nKolpeka bizi garelako, ia ez digutelako uzten\nnor garen esaten\ngure kantuak ezin dira pekaturik gabe apaingarri izan.\nHondoa ukitzen ari gara.\nÁngel María Calvo. 68 Urte.\nÁngel María Calvo naiz, eta, biloba zoragarri baten aitona harroa izateaz gain, Altzako Historia Mintegiko kidea naiz. Han, beste pertsona askorekin batera, garai batean Altza herria izandakoaren alderdi historikoa, soziala eta ondarezkoa (besteak beste) biltzen, kontserbatzen eta zabaltzen aritzen naiz. Halaber, gidari gisa jarduten dut Casares Kultur Etxeak hiriko Ekialdeko Barrutian eta inguruan antolatzen dituen ibilaldietan, eta Aranzadi elkartearen Etnografia Sailean parte hartzen dut.\nEmi García. 73 Urte.\nEmi Garcia naiz, eta Altzakoa naiz. Nire filosofia neure burua fisikoki, mentalki eta espiritualki zaintzea da, ondo egoteko eta nire ingurukoei laguntzeko. Gimnasia egiten dut astean bi aldiz, eta, gorputz ariketak egiteaz gain, taldearekin sozializatzen gara. Etxetik irteteko eta ondo pasatzeko modu ona da. Taldean, bat eginik sentitzen gara, eta elkarri laguntzen diogu. Hori dela eta, kiroldegiaren jarraipen plataformako kidea naiz. Kiroldegia elkargune bat zen auzoko pertsona askorentzat, eta pertsona horietako asko adinekoak ziren; horregatik, beharrezkoa dugu amiantoaren inguruan agertu diren arazoak konpontzea eta kiroldegi berria lehenbailehen eraikitzea, arazo horiek gure bizi kalitateari eragiteari utz diezaioten.\nDaniel Alkorta. 74 Urte.\nDaniel Alkorta naiz, eta, urte batzuez geroztik, publizitate spotetan hartzen dut parte, eta estra gisa aritzen naiz zineman. Giro hori oso atsegin dut, eta asko gustatzen zait barrutik bizitzea, filmaketa lekuetara bidaiatzea… Orain arte, abokatuaren, notarioaren eta aitonaren papera egin dut. Baita Intxaurrondoko Olentzerorena ere! Izan ere, Eguberri guztietan, Donostia Kulturaren «Gabonak Zuretzat» programan hartzen dut parte. Fokuetatik kanpo nagoenean, boluntario zeregin ugari egiten ditut, hala nola kartzelan dauden pertsonak bisitatzea eta kirol ekitaldiak antolatzen parte hartzea.\nMaite Álvarez. 69 Urte.\nMaite Álvarez naiz, eta, 5 urtez geroztik, Kalapie Hiriko Txirrindularien Elkarteko idazkaria naiz. Betiere hirian bizikletaren erabilera sustatzeko helburuarekin, nire lankidetza bulegoan astelehen eta asteazken arratsaldeetan harrera egitean, tailerrak antolatzean eta bide berdeetan eta beste paraje batzuetan barrena bizikleta ibilaldiak antolatzean datza (ibilbide horiek webgunera igotzen ditut). «Cycling without age» proiektuaz hitz egin nahiko nuke, berria da eta. Iaztik, 4 triziklo ditugu, Danimarkatik ekarriak, zahar egoitzetan dauden pertsonek ere bizikletan ibiltzeaz goza dezaten. Horretarako, ikastaro bat egin behar izan nuen.\nCarmelo Moreno. 77 Urte.\nCarmelo Moreno naiz, Nagusilan Antzerki Taldeko zuzendaria. Nik aukeratu eta egokitu ditudan hainbat egile klasiko zein garaikideren obrak prestatu eta entseguak egiten ditugu. Izugarri gozatzen dut taldekideekin ikuskizuna sortzeko prozesuan, eta gero 15 egunean behin gogo handiz antzezten dugu Donostiako eta Gipuzkoako adinduentzako egoitzetan eta inguruko kultur etxeetan. Horrez gainera, denbora asko ematen dut bilobekin; egunero joaten naiz haien bila ikastolara, eta etxera ekartzen ditut bazkaltzera, edo eskolaz kanpoko jardueretara eramaten ditut, gurasoak iristen diren arte.\nIñaki Murua. 79 Urte.\nIñaki Murua naiz, eta Egiako Txoko-Berri Jubilatuen Elkarteko burua naiz. Han, denetatik egiten dut, bai eta barran zerbitzatu eta baliabide gutxi dituzten adinekoei ilea moztu ere. Mahai jokoak asko gustatzen zaizkidanez, noizbehinka musean edo xakean jokatzen irakasten diet beste adineko batzuei. Horretaz gainera, hitzaldiak antolatzen ditut elkartea ezagutarazteko, eta denon artean elkarte jator bat sortzea bultzatzen dut. Eredugarri izanez sustatzen dut hori: elkarteko inoren urtebetetzea ez ahazten saiatzen naiz, eta zorion gutun bat eramaten diet etxera elkarteko kideei.\nRamón Martínez. 61 Urte.\nRamón Martínez naiz. GEHITUko (lesbiana, gay, transexual eta bisexualen elkarteko) eta Asociación de Familias contra la Intolerancia X Género elkarteko kidea eta boluntarioa naiz. Elkarte horietan, elkartera iristen diren aita-ama berriei lagunduz lan egiten dut: entzun egiten diet, eta beren sentimenduak ez mututzen laguntzen diet. Halaber, nire denboraren parte handi bat erabiltzen dut haurtzaroan eta nerabezaroan X generoaren intolerantzia lantzeko.\nJose Manuel Lángara. 62 Urte.\nJose Manuel Langara naiz, eta harro nago nire bikotearekin batera nire etxeko “etxekoandrea” izateaz. Adineko pertsonen hezitzaile eta antzerki zuzendari gisa jarduten dut, eta nire lantaldearekin batera, ametsak egi bihurtzen jarraitzen dugu.\nConchi Palomo. 67 Urte.\nConchi Palomo naiz, eta parte hartzea gehiago atsegin dut begira egotea baino. Bilobarik ez daukadanez, nire inguruko aitona-amona askok baino denbora gehiago dut niretzat. Gaur egun, antzerkia egiten dut; aktore eta zuzendari boluntarioa naiz Sopeña Zentroko Antzerki Taldean. Bestalde, hainbat ikastarotan parte hartzen dut (pilates, sevillanak, kriskitinak eta musikala) arte eszenikoekin izugarri gozatzen baitut.\nVictor Ayala. 79 Urte.\nVictor Ayala naiz, eta gizarte lan dezente egindakoa naiz: 40 urtez borrokatu naiz Ikastolak aurrera ateratzeko, eta Antiguoko erretiratuen presidentea izan naiz 5 urtez. Gaur egun, beste eremu batzuetan jarduten dut. Batetik, baratze bat lantzen dut, lagun batek uzten didana, eta fruituak familiakoen (4 seme-alaba eta 5 biloba), lagunen eta auzokoen artean banatzen ditut. Bestetik, elkarte gastronomiko bateko kide aktiboa naiz. Bertan, bi otordu antolatzen ditut hilean gure adineko jendearentzat: biltzen garenon kuadrillan beti daude aurpegi berriak eta dibertsitate handia. Horretaz gainera, bazkariak egiten ditut haurtzaroko lagunen kuadrillentzat, Ikastolako gurasoentzat, kintoentzat…\nJosé Manuel Susperregi. 76 Urte.\nJosé Manuel Susperregi naiz, eta, duela 14 urtez geroztik, Helduen Hitza elkarteko kidea naiz. Han, beste pertsona askorekin batera, hainbat jarduera garatzen lan egiten dut, adinekoen partaidetza soziala errealitate bilaka dadin. Hitzaldiak eta biltzarrak antolatzen ditugu, bai eta ostegunetako foroa deritzoguna ere. Foro horretan, astero, 20-24 lagun biltzen gara, gure eguneroko bizitzarekin lotutako gaiez, hala nola gai sozialez, ekonomikoez, politikoez eta elkartearekin lotutako gaiez, jarduteko, hitz egiteko eta iritzia emateko.\nIzaskun Mendikute. 67 Urte.\nIzaskun Mendikute naiz eta hamabi urte igaro dira dagoeneko erretiroa hartu nuenetik. Geroztik, adineko pertsonentzako bi elkarteekin jarduten dut elkarlanean. Lehenengo elkartean, euskara taldeko arduraduna naiz eta zuzendaritza-taldeko kidea, eta besten, bazkideei zuzendutako idazkiak euskaratzen ditut, eta zuzendaritza-batzordeko kidea naiz ere. Txirrindulari amorratua naiz eta uda garaian bidegorriak behin eta berriz erabiltzen ditut.\nAurora Pérez. 70 Urte.\nAurora Pérez naiz. Duela 7 urtez geroztik, zeregin asko egiten ditut Nagusilaneko boluntario gisa. Zeregin horiek, besteei laguntzeaz gain, niri laguntzen didate. Astea hitzorduz josia izaten dut. Astearteetan, bingoan jokatzen dut Aldakonea egoitzako adinekoekin; duela Eguberri batzuez geroztik, erregina magoa ere izaten naiz egoitza horretan. Asteazkenetan, paseatzera irteten naiz Alta Etxe egoitzako pertsonekin, eta amaieran beti hartzen dugu aperitibo atsegin bat. Ostegunetan, ibiltzera joaten naiz Goyeneche Fundazioaren eguneko zentroko emakume batekin. Eta, jakina, denbora ateratzen dut biloba zaintzeko, behar denean.\nFélix Juez. 71 Urte.\nFélix Juez naiz, eta, bizitza erdia baino gehiago lanean igaro ondoren, orain gozatzeko, partekatzeko eta elkarlanean aritzeko garaia iritsi zait. Itsasoa gustatzen zait, bai eta irakurtzea, musika entzutea eta jendearekin bizipenak eta istoriotxoak partekatzea ere. Bi zaletasun horiek bi esperientzia zoragarritan –bi proiektu polit eta interesgarritan– parte hartzera eraman naute; alegia, Amarauna proiektuan eta Giza Liburutegian. Ahal dudan eta uzten didaten bitartean, halaxe jarraituko dut, partekatzen, nire ekarpena egiten, irakasten, ikasten…\nJoxe Arce. 78 Urte.\nJoxe Arce naiz, Uliako Auzo Elkarteko zuzendaritza batzordeko kidea. Elkarte horri ematen diot nire denboraren zati handi bat, zura tailatzen irakasten. Orain dela urtebete, Ategorrietako Mintegietako parkera bisitaldiak antolatzen ere hasi nintzen, bisitariek parke zoragarri horri buruzko xehetasunak ezagut ditzaten (historia, zuhaitzak, mintegiak…). Horrez gainera, irmo defendatzen ditut gure guneak: parkea babesteko sinadurak biltzen ditut, bai eta Rodilen etxebizitzak egiteko proiektua dela eta prestatu ditugun alegazioen alde egiteko sinadurak ere.\nFermin Leizaola. 73 Urte.\nFermin Leizaola naiz, eta Aranzadi Zientzia Elkartearen Etnografia Saileko zuzendaria naiz. Hitzaldiak eta ikastaroak ematen ditut kultura materialari buruz eta Euskal Herriko bizimodu tradizionalei buruz. Artzaintzari buruzko modulu bat ematen dut EHUko Antropologiako masterrean. Manuel Lekuona Saria eman berri didate, egiten ari naizen lan etnografikoengatik. Duela 38 urtez geroztik, etnografia jardunaldiak antolatzen ditut (gaur egun, San Telmo Museoan egiten dira). Aranzadiko bulegoan, egiten dizkidaten kontsultei erantzuten diet. Eta ilusio handiena ematen didana: bilobekin esperimentu fisiko eta kimiko batzuk egiten ditut. Haiekin, gauak pasatu ditut Gipuzkoako mendietako leizeetan, naturarekin kontaktuan eta gure herrialdea ezagutarazten.\nJuana Aranguren. 65 Urte.\nJuana Aranguren naiz, eta abokatu lanetan dihardut, orain dela 39 urte hasita. Plazandreok plataforma feministako kidea naiz. Nire ahaleginen ardatza emakumeen ikuspegia udal bizitzan aintzat hartzea da; izan ere, gure iritziz, arlo politikoan emakumeen interesak bigarren mailakoak dira gaur egun ere. Halaber, Donostiako Emakumeen Etxean Emakumeak eta Hiria Foroan parte hartzen dut, eta ekipamendu hori gizonen eta emakumeen arteko berdintasunaren aldeko borroka bultzatzeko funtsezkoa dela deritzot.\nJoaquín Gutierrez “Guti”. 77 Urte.\nJoaquín Gutierrez naiz, baina jendeak Guti ezizenarekin ezagutzen nau. Zorroaga egoitzan bizi naiz, duela 11 urtez geroztik. Han, egoitzan dugun Elizara etortzen diren pertsonak eta taldeak artatzeaz arduratzen naiz, ekintza kulturalak eta erlijiosoak entseatzeko eta egiteko. Horrek aukera ematen dit askotariko jendearekin harremanetan egoteko, eta, hain zuzen ere, hori da gehien gustatzen zaidan gauzetako bat.\nEva Esnal. 63 Urte.\nEva Esnal naiz, eta erretiroa hartu nuenetik denbora gehiago daukat gizarteari eskaini, eta gizartea aldatu eta hobetzeko. Astean behin Mintzalagun egitasmoan parte hartzen dut lau emakumerekin euskaraz hitz egin eta erakusteko; izan ere, niretzat harremanak egitea onuragarria da. Bestalde, elkarte berri bat sortu dugu Donostian, hurrengo urtean hiri kontsulta egiteko. Erronka handia da, baina ez zaizkigu indarra eta ilusioa falta.\nMarisa Sarriá. 66 Urte.\nMarisa Sarriá naiz, eta, Donostiako Emakumeen Etxearen bidez, emakumeak xake kirolean sartzeko bideak zabaltzen dihardut. Ikasle gisa, urte hauetan zehar sortu diren ikaskuntza mailetan hartzen dut parte. Adin guztietako emakumeak joaten dira ikaskuntza maila horietara. Nire helburua, bai eta nire kideena ere, ikastea eta antolatzen diren banakako eta taldekako lehiaketa eta txapelketetan parte hartzea da. Halaber, emakumeentzako Donostia Hiria Nazioarteko Xake Txapelketa antolatzen laguntzen dut. Txapelketa hori urtero egiten da, azaroko lehen igandean.\nTxaro de la Horra. 73 Urte.\nTxaro de la Horra naiz. Zaintzea eta laguntzea, nire familiatik hasita: horra gehien betetzen nauen gauzetako bat. Denetarako nago prest: maitasuna emateko eta ahalik eta gehien laguntzeko. 40 urteko seme bat dut, bere pisuan bizi dena baina asteburuak nirekin igarotzen dituena, bai eta alaba bat ere, zailtasunak dituzten haurrak integratzeko lan egiten duena eta 9 urteko mutiko autista bat harreran hartu duena. Erdialde eta Helduen Hitza elkarteko kide naiz, eta sustatzen dituzten jardueretako askotan hartzen dut parte. Nire azken erronka handia: euskara hobetzea.\nJesús Mª Alquézar. 70 Urte.\nJesús Mª Alquézar naiz, eta, 99 urteko amari egunero bisita egiteko zoriona izateaz gainera, bete-betean erabiltzen dut nire denbora. Club Vasco de Camping elkartean jarduera hauek dinamizatzen ditut: nordic walking-a, mendi-ibiliak, eski alpetarra eta bidaiak. Oso ezagunak ez diren mendi ibilbideen berri idazten dut zenbait komunikabideetan. Mendi ibiliak eta BTT ibilbideak egiten ditut astero, eta haien berri ematen dut sare sozialetan. Donostiari buruzko hainbat gairen inguruko berriketaldian parte hartzen dut Radio San Sebastián irratian. Horrez gainera, futbola (Erreala), musika, zinema eta irakurtzea gustuko ditudanez, liburuak eta filmak aurkezteko deitzen didate.\nJose Ramón Elizondo. 74 Urte.\nJosé Ramón Elizondo naiz. Beste lagun batzuekin batera, Bidean deritzon proiektua martxan jartzen ari gara. Proiektu horren bidez, 15 urte nituenetik 68 urte nituenera arte ostalaritzan egindako lanarekin ikasi dudan guztia partekatu nahi dut, gure kultura gastronomikoaren alderdi batzuk berreskuratzeko eta zabaltzeko, ahazten ari garenak eta gure ustez galdu behar ez ditugunak. Horretarako, hainbat motatako ekimenak sustatzen ditugu eskoletan, zahar etxeetan, bai eta Donostiako jaietan ere. Esate baterako, aurten, Aste Nagusian, Hakuma Patata gazteentzako lehiaketa antolatu dugu. Horretaz gainera, aquagym egiten dut, paseo osasungarriak ematen ditut eta north walking egiten dut, eta garrantzitsuena: nire familiarekin denbora pasatzen dut.\nJosé Ignacio Negruela. 61 Urte.\nJose Ignacio Negruela naiz, eta nire afizio handia txoriak heztea da. Afizio horren bidez lortzen dut haur askok (eta jada haur ez diren batzuk ere) hegazti horiek hobeto ezagutzea, txoriengana hurbiltzeko, ukitzeko eta jaten emateko aukera ematen baitiet. Nire beste zaletasun bat da tamaina handiko joko tradizionalak egitea. Joko horiek zenbait ekitalditara eta gazteekin egiten ditudan tailerretara eramaten ditut. Bestalde, Caritasko boluntarioa naiz, eta defentsa pertsonala eta eskulanak irakasten dizkiet emakume etorkinei.\nMª Luisa Arza. 71 Urte.\nMaría Luisa Arza naiz. Duela 6 urtez geroztik, Zorroaga egoitzan bizi naiz, eta, nahiz eta noizbehinka ajeren bat izan, arin eta energiaz beteta nago. Horregatik, ahal dudan guztia egiten saiatzen naiz egoitzan bizi diren pertsonei, beren kabuz mugitu ezin direnei, laguntzeko. Normalean, goizetan, gimnasiara, ile apaindegira eta beste leku batzuetara eramaten ditut, eta, dena delako lekura eramateaz gain, nire konpainiarekin animatzen saiatzen naiz. Pazientzia izatea eta psikologia pixka bat jakitea, hor dago koska!\nAlfredo Cocho. 60 Urte.\nAlfredo Cocho naiz, eta musika da nire zaletasun handiena. Bizitza osoa musika jotzen aritu naiz, eta oraindik ere egunero jotzen dut. Batzuetan, Loiolako Erriberako parrokiako koruari laguntzen diot entseguak egiten dituenean. Beste batzuetan, organoa jotzen dut ekitaldi erlijiosoetan, eskatzen didatenean. Eta, egokitzean denean, pianista ofizial gisa aritzen naiz Zorroagako egoitzan egiten den edozein ekitaldi edo jaietan; izan ere, duela 4 urtez geroztik, egoitza horretako pertsona autonomoentzako bizikidetza unitateetan bizi naiz. Notak alde batera uzten ditudanean, ibili ezin duten bi adiskideri paseo bat ematen laguntzen diet, eta maiz joaten naiz amarekin partxisean jolastera; ama adindua da, eta bakarrik bizi da.\nMatilde Urra. 84 Urte.\nMatilde Urra naiz, eta Lamourous egoitzan bizi naiz. Goiz jaikitzea atsegin dut, eta irakurtzen, letra zopak egiten eta josten ematen dut goiza. Nire lanbide jardueran josten aritu naiz, batez ere: osagarriak sortzen, konponketak egiten… Beti gustukoa izan dut lan hori, eta horrek entretenitzen nau gehienbat. Orain, egoitzan, zaletasun hori nire ingurukoen artean hedatzeko ahaleginak egiten ditut. Horixe da egoitzari eta gizarteari egiten diodan ekarpen nagusia.\nFernando Aranburu. 67 Urte.\nFernando Aranburu naiz, eta inguruko lagunekin elkartzen saiatzen naiz zahartzaroa elkarrekin bizi dezagun. Elkarte bat sortu nahi dugu auzoan laguntza eskaini, eta auzokideak harremanetan jar daitezen antolatutako ekintzetan parte hartu eta gozatu dezaten. Horretarako, maiz biltzen gara eta guztion artean adosten ditugu eman beharreko pausuak.\nMaría Sánchez. 61 Urte.\nMaría Sánchez naiz, eta irakaslea naiz. Hortaz, partekatzea gustatzen zait. Ezagutzak, bizipenak, ideiak, zaletasunak eta abar partekatzea. Eta, halaber, nire hiriarekin maiteminduta nago. Hortaz, jakin nuenean gure San Telmon gidari boluntarioa izateko aukera zegoela, nire denboraren parte bat aurreko belaunaldiek han utzi diguten ondarea ezagutarazten laguntze aldera erabiltzeko aukera ikusi nuen. 55 urtetik gorakoentzako bisita gidatuen programaren taldeko kidea izateak aukera ematen dit nire bi zaletasunak batzeko. Poz-pozik nago elkarlan horrekin. Iruditzen zait, nolabait, hiriari berak ematen didanaren parte bat itzultzen diodala.\nCarmen Monreal. 75 Urte.\nCarmen Monreal naiz, eta hezkuntza arloan egin dut lan bizitza osoan. Erretiratu nintzenetik, «hutsuneak» betetzen ditut, modu altruistan, nire beharra dagoenean. Gaur egun, esate baterako, irakurmena (ulermena eta gramatika) hobetu nahi duten 65 eta 72 urteko bi pertsonari laguntzen diet. Biek 9 eta 12 urte zituztenean utzi zioten eskolara joateari. Era berean, Batxilergoko ikasle bati laguntzen diot, mendialdekoa dena eta euskaraz bizi dena, bere Espainiar Literaturako programan. Eta, tira… hori guztia doan egiten dudan arren, denak poz-pozik etortzen dira saioetara beren baratzeko produktuekin.\nLagundu iezaguzu ekimen hau zabaltzen.


ZARRAKAMALDA | UZTA ERRADIOAKTIBOA\nEuskal komikiaren alorrean labetik atera berri-berria dugu Iñaki Martiarena “Mattin”en Zarrakamalda komiki liburua, Txalaparta argitaletxearen eskutik argia ikusi duena.\nKomikiko pertsonaia gidaria Lokatza da, gauzak ondoegi ez dihoazkion gaztea. Iluna da izatez. Are gauzak ilun ari zaizkio ateratzen. Gizartearen joko arauen arabera ez da pertsona arrakastatsua. Ez da puntuatzen ari. Ez da produktiboa. Eta horrek ito egiten du. Antsietatearen armiarma sarean kateatuta dago. Baina betiko bidea hartzeak hanka betiko putzuan sartzea dakarrenez, Lokatzak zerbait berriari ekitea erabakiko du: baratze bat sortzea du xede orain. Bere zeregin berriak pertsonaiari bizitza zelan bueltatzen dion kontatzean datza istorioaren trama.\nHorrek gogora dakarkit azken aldian buruan darabilkidan kontzeptu bat: Amalurrarekiko konexioaren bertute sakona. Zein dago lurrarengandik gertuago gure betiko baserritarrak baino? Xorieri mintzo zirenak, lanak ilgoraren eta ilbeheraren arabera antolatzen zituztenak, gau eta goiz gorrien irakurle finak. Gure amonaren ama. Gure aitona bera. Libururik irakurri beharrik gabe zientzia oso bat maisuki zerabilten nekazariak. Ingurunearekiko kontzientzia izateari esker. Begiekin begiratu eta belarriekin entzuten bazekitelako.\nEta zer dakarte garai berriek? Eskuak lurrez zikintzea, gerria makurtzea, kontenplazioaren artea… ez dira gure ohiko jarduerak egun. Garaiotako biztanleok belarriak aurikularrekin tapatzen ditugu. Begirada pantaila batera mugatu ohi dugu. Kriterio handiz aukeratuko dugu, jakina, eskaintza globalizatuaren barruan, entzun nahi dugun doinua edo bistaratu nahi dugun irudia. Baina gero ez dakigu desberdintzen zein den karnabaren kantua eta zein enararen txorrotxioa, ez gara begiratu batean Txindokiko tontorra eta Anbotoko haitza bereizteko gai. Gizakiak lurrarekin duen harreman estua kaltetzen dihardugu kez eta porlanez. Eta ez gara horrek dakarkigun galeraz ohartzen. Amaren etxeari harrika ari garen subjektu patetikoak gara.\nLokatzak edonorenak bezalako kezkak ditu: langabezia, bikotekidea bilatzeko presa, gurasoen zahartzaroa eraman ezina… Bere itolarriak ez du oxigenorik aurkitzen hiriaren abiaduran. Dena da azkarregia. Hormigoizkoegia. Begiak irekitzea lortuko du ordea, bere xumean, gure aurrekoen bidea hartuz parez pare duen aldapa malkarrari aurre egiteko. Lurraren logikara itzulera. Aurrerantzean euriak bustiko dio azala, begirada paisaiaren zabalean deskantsatuko du, haize fina sentituko du aurpegian. Lurrak bere beharra du berak lurrarena bezainbeste. Naturaren presentziaren jabe egingo da berriro. Gure aurrekoen gisara. Mozkorraldi kolektibo normalizatutik esnatzeko modu sinplea aurkituz.\nSentsazio basa utzi du nigan liburuaren atze-azala ixteak. Eta mezu bat jaso izanaren asetasunarekin geratu naiz, liburu batek ekar lezakeen gauzarik ederrenetariko bat zure buruan ideia berri bat landatu izana baita.\nKategoria Sailkatu gabea 2016-11-01 egilea Iraitz Ugalde Pikabea.\n← ZURE NOBELA DEJABU PANPIN LABORATEGIAREN ARRASTOAK →\nIraitz Ugalde Pikabea\nIrudimena dut aterpe. Abentura eta bidaiak arnasaldi. Bizkorregi doan jendartearen mareatik salbatuko nauen kortxo zati baten bila dihardut azkenaldian. Egunaren erdia bata txuriz mozorrotuta pasatzen dut Las Palmas de Gran Canariako ospitale batean. Beste erdian artearen espresio ezberdinetatik edaten dut gizaki gisa ditudan beharrak asetzeko.\nEA: POESIAREN HERRIA.\nGURE LIBURUAK PANTALLA HANDIAN\nDEJABU PANPIN LABORATEGIAREN ARRASTOAK


Politika > Euskal gatazka > Euskal preso politikoak > Amnistiaren Aldeko Mugimendua\nAtxilotuak askatzeko eskatuz eta gose greban den Iñaki Bilbao presoarekin elkartasunez aste honetan Bilbon egindako manifestazioa (argazkia: Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren Aurkako Mugimendua).\nEspainiako Auzitegi Nazionaleko José de la Mata epaileak espetxera bidali ditu joan den astelehenean atxilotutako Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren Aurkako Mugimenduko (AAEAM) bi kideak. Usansolon (Galdakao, Bizkaia) eta Ibarrangelun (Bizkaia) egin zituen atxiloketak Ertzaintzak, eta Auzitegi Nazionalaren esku utzi zituen ondoren. Haien etxebizitzak ere miatu zituen Ertzaintzak.\nBerri agentziek jakinarazi dutenez, hainbat delitu leporatu dizkiete AAEAMko bi kideei: kalteak eragitea, "terrorismoa goratzea" eta "talde armatuarekin kolaboratzea".\nKanal hauetan artxibatua: Amnistiaren Aldeko Mugimendua | Euskal preso politikoak | Galdakao | Ibarrangelu\nAmnistiaren Aldeko Mugimendua kanaletik interesatuko zaizu...


2014ko Sydneyko bahiketa - Wikipedia, entziklopedia askea.\n2014ko Sydneyko bahiketa\nKoordenatuak: 33° 52′ 4.66″ S, 151° 12′ 40.07″ E / 33.8679611°S,151.2111306°E / -33.8679611; 151.2111306 2014ko Sydneyko bahiketa 2014ko abenduaren 15ean Sydneyn gertatu zen bahiketa izan zen.\nGertaera hau ez zen izan, Estatu Islamikoarekin lotura duen lehen gertaera. Irailean Poliziak 18 urteko gazte bat hil zuen tiroz Melbourneko polizia etxe bateko kanpoaldean poliziei labana batekin eraso zielako. Gainera, 2014an Poliziak sarekada handiak egin zituen ustez EIrekin harremana zuten herritarrak atxilotzeko.\nGoizean, bahitzailea Lindt Chocolate Cafe kafetegian sartu zen hiriko finantza gunean, eta hainbat lagun bahitu zituen. Bahiketa Martin Placeko txokolategi batean gertatu zen, hau da, hiriko merkataritzagune handienetako batean, eta bertan daude hiriko finantza-erakunde garrantzitsuenen egoitzak. Bahitutako pertsona kopurua ezezaguna zen, baina Poliziaren ustez, ez 30 baino gehiago.\nHasieran, IS Estatu Islamikoaren bandera bat bahitzaileak kafetegian jarri zuela zabaldu bazen ere, ondoren ISena ez zela baieztatu zuten. Mezuak hauxe zion: "Ala da Jainko bakarra, eta Mahoma da Jainkoaren mezularia".\nPoliziak bahitzailearekin hitz egin zuen eta honek ISen bandera bat eta Australiako lehen ministroarekin telefonoz hitz egitea eskatu zuen. Lau lehergailu jarri zituela (bi kafetegian eta bi inguruetan) ere esan zuen. Bahitutako bost pertsona aske geratu ziren, hiruk ihes eginda eta beste biek ihes eginda edo bahitzaileak askatuta.\nBahitzaileak bideo bat eman zien hedabideei, bere eskaerak zeintzuk ziren zabaltzeko, baina Poliziak bideoa ez zuen baimenik eman horretarako.\nAzkenik, agenteak lokalean sartu eta bahituak askatu egin zituzte. Hori egitean, hiru pertsona hil ziren erreskate operazioan eta beste lau zauritu ziren.\nPoliziak bahitzailea Man Haron Monis bezala identifikatu zuen. Iranen jaioa zen baina 1996tik Australian bizi zen. Berezko izena Manteghi Bujerdi zuen, baina Australian izenez aldatu zuen.\nTony Abbott lehen ministroak bahiketa "arrazoi politikoengatik" egin zela adierazi zuen.\n↑ Mikel Rodriguez, «Australiara iritsi dira zipriztinak», Berria, 2014-12-16\n↑ a b c d e «Hiru pertsona hil dira Sydneyn, Poliziaren erreskate operazioan», EiTB, 2014-12-15\n↑ a b c d «Sydneyko bahitzailea iraniarra da jaiotzez eta 1996tik bizi da Australian», Berria, 2014-12-15


Skate parkea egokitzea eta tirolina jartzea, Ibarra hirigunerako hurrengo egitasmoak - Oñati - Goiena.eus\nSkate parkea egokitzea eta tirolina jartzea, Ibarra hirigunerako hurrengo egitasmoak\nIker Oñate 2017-04-11 11:23\nSkate parkearen egokitze proposamena jasotzen duen planoa.\nIbarra hiriguneak aisialdirako eskaintzen duen espazioa osatu guran, skate parkea egokitzea eta tirolina jartzea onartu du Oñatiko Udalak. Aurreikuspenen arabera, obrak udako oporretarako leudeke amaituta.\nBatetik, 2013an eraikitako skate instalazioak egokituko dira. Egitura osatu gura da, erabiltzaileei skatean ibiltzeko espazio handiagoa eskainiz; horretarako, egungo instalazioari loturik egongo den pasarela eraikiko dute: 51,66 metroko luzera eta 6-8 metro arteko zabalera izango du. Bere aldetik, skate parkearen alboan dagoen bidegorria babesteko neurriak ere hartuko dira.\nFer Skateparks enpresak egingo du skate parkearen obra, eta 43.282,10 euroko (BEZa kanpo) aurrekontua izango du horretarako.\nBestetik, tirolina jarriko dute Gipuzkoako Lurralde Historikoko artxiboaren eraikinaren alboan; 20 metroko luzera eta 50 zentimetroko desnibela izango du. Gunea osatu nahian, hiru mahai eta 50 metroko egurrezko itxitura ere jarriko dira.\nManufacturas Deportivas enpresak du tirolina egiteko ardura; 8.339 euroko (BEZa kanpo) aurrekontua du horretarako.\nIon Lopez gazteria teknikariaren esanetan, onarturiko egokitzeak "onuragarriak" dira herriarentzat: "Obra hauekin erabat osaturik geldituko da Ibarra hiriguneko aisialdi eskaintza". Gaineratu du, “haur eta gazteek sarri darabilten" espazioa dela.\nApaturiko egokitzeak, haur eta gazteek udal aurrekontuei begira eginiko ekarpenen emaitza dira.


Oasiko Kronikak 7: Duterte eta Bukele putinkumeak en ARGIAREN PODCASTAK en mp3(03/05 a las 20:24:37) 51:41 50672367 - iVoox\nA continuación: Oasiko Kronikak 8: Juanitoren deseskalada Cancelar 10\nDescripción de Oasiko Kronikak 7: Duterte eta Bukele putinkumeak\nLaja eta Landakandaren ordezkoak topatzeaz gain, Duterte eta Bukele bikote berria, nazioarteari begirada sakon eta objektibo bat eman diogu aste honetako tertulian. Trumpengandik hasi eta Putineraino, nola ez, Ipar Koreatik igarota.\numorea argia nazioartea Geopolitika koronabirusa\n24/05/2020 | 52:06


Albisteak archivos - Page 2 of 6 - Hartu Hitza Irun\nElena Berazadi eta Xabier Martinez de Antoñana, Irungo Herri Galdeketa prestatzen ari den elkartearen ordezkariak, Jose Antonio Santano alkatearekin bildu diru galdeketaren berme guztiak aurkezteko Bi aste soilik geratzen dira Irungo Herri Galdeketa egi bihurtzeko eta...\nREAL UNIONEK IRUNGO HERRI GALDEKETAREKIN BAT EGITEN DU\nReal Unionek argi utzi zuen igandean Irungo Herri Galdeketa babestu eta era berean, prozesuarekin bat egiten duela. Talde txuribeltzak Racing Santanderren aurka jokatu zuen norgehiagokaren hasieran, azaroaren 18an ospatuko den Irungo Herri Galdeketa babesten duen...\nZATOZ BERTSO BAZKARIRA!\nUrr 30, 2018 | Albisteak\nHartu Hitza Irunek EKT elkartearen eta Irunabar Irungo Bertso Bilgunearen laguntzarekin batera, bertso bazkaria antolatu du, azaroaren 10ean 14:00tan EKTn. Hartu Hitza Irun elkartea bere kanpainan murgilduta jarraitzen du eta bertso bazkaria bezalako ekitaldi kultural...\nIRUNGO HERRI GALDEKETAKO BERME BATZORDEA AURKEZTU DA\nBerme Batzordea legeak ondo ezagutzen dituzten pertsonen multzoak dira, edota politologoenak, Gure Esku Dagok eta udalerriek bultzatutako Galdeketa guztietan sortu direnak. Irunen 4 pertsona dira, 2 emakume eta 2 gizon, eta guztiek lan egiten dute legeen eta...\nUrr 29, 2018 | Albisteak\nIrunek baditu jada azaroaren 18an Irungo Herri Galdeketan botoak jasoko dituzten hautesontziak. Sinbolismoz beteriko ekitaldian, euriari gailenduz irundarrek harrera bero bat eskeini zieten hautesontziei Irundarrak ez ziren eguraldiarekin kokildu eta Irungo erdiguneko...\nLarunbateko ekitaldiaren ostean, 2018ko azaroaren 18an Herri Galdeketa antolatuko duen elkarteak, Hartu Hitza Irunek, zera adierazi izan nahi du: Irundar gisa, nolako etorkizun politikoa nahi duzu gure herriarentzat? 1- Euskal estatu burujabea eta independientea. 2-...


Yenka -k 1200 baino doako baliabide gehiago eskaintzen ditu (animazio eta grafikoak) , oso egokiak ADI-n aritzeko . Aurkitu ahal ditugu Teknologia , Fisika , Kimika eta Matematikako baliabideak . Topatu daitezke helbide honetan : http://www.yenka.com/freecontent/\nADI baliabideak fisika kimika matematika teknologia\nEtiquetas: ADI baliabideak fisika kimika matematika teknologia


DADDARIO EHR350 | Struny .012" | muzikant.cz Eshop\nocelové struny na el. kytaru, polohlazené sada Jazz light (.012, .016, .024, .032, .042, .052)\nPokud máte zájem o zboží: DADDARIO EHR350 a je uvedena cena NA DOTAZ nebo jste jej našli na jiném českém e-shopu, který má toto zboží reálně skladem za velmi zajímavou cenu, neváhejte nás kontaktovat. Pokusíme se Vám nabídnout ještě výhodnější cenu.\nMáte zájem o zboží DADDARIO EHR350 a nechcete jej rovnou objednávat ale nejdříve si jej na prodejně odzkoušet a teprve tam se rozhodnout?\nBohužel neznáme dostupnost zboží DADDARIO EHR350, ale pokusíme se tuto informaci zjistit. Stačí odeslat tento formulář\nDobrý den, mám zájem o zboží: DADDARIO EHR350. Můžete mi prosím zjistit kdy bude zboží dostupné?\nPřejete si najít DADDARIO EHR350 pod vánočním stromečkem?


Azaroaren 9an ekingo zaio Bertsoaroa Iruñeko bertso zikloari. Noticias de Navarra\nAzaroaren 9an ekingo zaio Bertsoaroa Iruñeko bertso zikloari\nBertso saioak eta emanaldi bereziak eskainiko dira zikloaren 27. edizio honetan\nMiren Mindegia | Mikel Saiz - Martes, 31 de Octubre de 2017 - Actualizado a las 06:10h\nMaider Beloki (Iruñeko Udala) eta Ander Perez (Nafarroako Bertsozale Elkartea), ekitaldiaren aurkezpenean. (MIKEL SAIZ)\niruñea- Azaroaren 9tik abenduaren 2ra bitartean, bertsozaleek hitzordu berezia izanen dute Iruñean. Bere 27. edizioan, Iruñeko Udalak eta Nafarroako Bertsozale Elkarteak elkarlaenan antolatzen duten Bertsoaroa zikloak zazpi emanaldi berezi ekarriko ditu hiriburura, tartean bertso saioak, diziplina desberdinak uztar-tzen dituen emanaldi berezi bat, bideo emanaldi bat, haurrentzako ikuskizun bat eta kontzertu bat. Aurten gainera, ziklotik kanpo egon arren honekin harreman estua duen saio batekin emanen zaio amaiera programazioari: Bertsolari Txapelketa Nagusiko azken finalaurrekoa, Anaitasunan ospatuko dena.\nHilabete aberasgarria izanen da, beraz, bertsoaz gozatu nahi duen ororentzat. Atzo Maider Beloki Iruñeko Udaleko kultura zinegotziak adierazi zuen bezalaxe, “hitzordu preziatua da Bertsoaroa zaleentzat”, eta hala izateko helburuarekin dator aurten ere. Ander Perez Nafarroako Bertsozale Elkarteko arduradunak, Udalaren eta elkartearen arteko lankidetza honek eman dituen fruituak goraipatu zituen. “1991ean abaitu zen Iruñean bertsolaritza sustatzeko helburuarekin, eta horri heusten diogu”.\nAskotariko emanaldiak ekarriko ditu Bertsoaroak aurten, Iruñean izango dituen hiru eszenatoki desberdinetara. Alde batetik, punta-puntako bertsolarien bi saio eskainiko dira Gurutze Plazako Insitutuan, azaroaren 9an (heldu den asteko ostegunean) eta 23an. Besteak beste, Euskal Herri mailan gorenean kokatzen diren Maialen Lujanbio, Amets Arzallus, Julio Soto, Unai Iturriaga eta Sustrai Colina arituko dira saio horietan.\nBertsoaroak eskaintzen duen beste hitzordu ezinbesteko batekin jarraituz, azaroaren 16an bertsolari gazteen txanda izanen da, kasu honetan Kondestableko Civivoxean. Bertan, Aroa Arrizubieta, Joanes Illarregi, Patxi Castillo, Eli Pagola, Maialren Akizu eta Josu Sanjurjo arituko dira.\nEmanaldi bereziak ere ekarriko ditu Bertsoaroak bere programazioaren baitan. Hala, azaroaren 14an, Andoni Egaña eta Uxue Alberdi bertsolariek Iñigo Astiz idazleak sortutako errelato bati erantzunen diote, Kafkaren aulkia izendatu duten ikuskizun musikatuan. Bestalde, haurrek euren tartea edukiko dute azaroaren 18an Iturramako Civivoxean, Amaia Elizagoien aktore eta bertsolariak eta Olaia Inziarte musikariak aurkeztuko duten Itoiz. Urpeko ipuinakkontaketa musikatuan. Bukatzeko, azaroaren 21ean Beñat Gaztelumendi bertsolariak zuzendutako Mundu bat ahoz aho, munduko kantagintza inprobisatu desberdinak aztertzen dituen dokumentala emanen da Kondestablean.\n9 de noviembre, actuación de bertsolaris. A las 20.00 en la sala del Instituto de la Plaza de la Cruz. Bertsolaris: Maialen Lujanbio, Unai Iturriaga, Eneko Lazkoz, Ander Fuentes ‘Itturri’, Sustrai Colina y Onintza Enbeita. Presenta: Alaitz Rekondo.\n14 de noviembre, actuación especial. ‘Kafkaren aulkia’ (En la silla de Kafka). A las 19.00, en el patio de civivox Condestable. Los bertsolaris Andoni Egaña y Uxue Alberdi serán los encargados de responder con versos al relato creado para la ocasión por el escritor Iñigo Astiz. Músico: Pello Ramírez.\n16 de noviembre, actuación de bertsolaris jóvenes. A las 19.00 en el patio del civivox Condestable. Bertsolaris: Aroa Arrizubieta, Joanes Illarregi, Patxi Castillo, Eli Pagola, Maialen Akizu y Josu Sanjurjo. Presenta: Fernando Anbustegi.\n18 de noviembre, Bertsoaroa infantil. A las 12.00 y a las 18.00 en civivox Iturrama. ‘Itoitz. Urpeko ipuinak’, relato musicado. Actriz: Amaia Elizagoien. Música: Olaia Inziarte.\n21 de noviembre, proyección de ‘Mundu bat ahoz aho’. A las 19.00 en el salón de actos del civivox Condestable. Documental dirigido por Beñat Gaztelumendi, que presentará la proyección.\n23 de noviembre, actuación de bertsolaris. A las 20.00 en la sala del Instituto de la Plaza de la Cruz. Bertsolaris: Amets Arzallus, Igor Elortza, Julio Soto, Alaia Martin, Xabi Maia y Saioa Alkaiza. Presenta: Maider Ansa.\n28 de noviembre, concierto. A las 20.00 en el bar Terminal. Grupo: ‘Bi bala’.\n2 de diciembre, última semifinal del Campeonato Absoluto de Bertsolaris. A las 17.00 en el Anaitasuna.