Wiekowa różnica to tylko liczba - w sklepach z zabawkami Cougars i Toyboy znaleźć romans online\nKrótka wersja: romans w wieku różnym może być trudny do znalezienia w prawdziwym świecie, ale Toyboy Warehouse zapewnia miejsce do flirtowania z pewnością siebie i łatwością. Ten przyjazny dla kobiet serwis randkowy szanuje potężne kobiety i ich atrakcyjność dla młodszych mężczyzn. Od 2007 r. Członkostwo w witrynie gwałtownie się zmniejszyło - zwalczając piętno przeciwko kuguarom i zabawkowym chłopcom. Dziś Toyboy Warehouse to największy serwis randkowy dla kuguarów w Wielkiej Brytanii, z ponad 150 000 członków. Uwolnij swoją wewnętrzną kuguarkę i ścigaj osobę, której naprawdę pragniesz w Toyboy Warehouse.\nW zadymionym barze, słabo oświetlonym o zmierzchu, puma śledzi swoją ofiarę. Widzi młodzieńczą twarz, wysportowaną sylwetkę i zeruje się, skupiona na swoim dążeniu. Biedny chłopiec nie ma szans, kiedy się rzuci, oczarowując go otępieniem pożądania.\nPrzynajmniej tak wyobrażają sobie ludzie, kiedy myślą o randkach z kuguarami.\nJednak pomimo tego stereotypowego wizerunku nie wszystkie kobiety są tak odważnymi łowcami. Pchnięty, pewny siebie i uwodzicielski kuguar to gatunek zagrożony, rzadko spotykany na wolności. W większości przypadków, gdy 50-letnia kobieta widzi młodego, atrakcyjnego mężczyznę w zatłoczonym barze, nie podchodzi do niego. Cofa się, bojąc się, że zostanie wyśmiewana lub odrzucona.\nI odwrotnie, młody 23-latek, który pociąga bardziej doświadczone kobiety, również nie może się ruszyć - bo jest równie zastraszony. Nie może być pewien, że jest tym, czego szuka, i ryzykuje upokorzenie, pytając.\nPiętno społeczne wobec związków różnic wieku wywiera presję na starsze kobiety i młodszych mężczyzn, aby zaprzeczali swoim wewnętrznym pragnieniom i trzymali się własnej grupy wiekowej. Jednak w Wielkiej Brytanii jeden serwis randkowy działa, aby pozbyć się stereotypu i zachęcić do kontaktu z osobą, która Cię pociąga.\nDyrektorzy Toyboy Warehouse, James Vardy i Mike Bandar, uwielbiają bezczelnego ducha witryny.\nW oczekiwaniu na konwencję społeczną Toyboy Warehouse to serwis randkowy przeznaczony dla kuguarów i zabawkowych chłopców (lub „boytoys”, jak mówimy w Stanach Zjednoczonych). Rozpoczęty w 2007 roku jako pionier w kosmosie, dziś jest największym portalem randkowym dla kuguarów w Wielkiej Brytanii\nMike Bandar, dyrektor Toyboy Warehouse, mający 150 000 członków, jest dumny z tego, co udało się osiągnąć w ciągu nieco ponad dziewięciu lat. Sieć pomogła wielu osobom znaleźć osobę, której naprawdę pragną, w bezpiecznym i pozbawionym osądu miejscu.\n„Nie chodzisz po sobie z napisem„ Interesuję się starszymi kobietami lub młodszymi mężczyznami ”- powiedział Mike. „Dlatego dołączasz do Toyboy Warehouse”.\nWe wczesnych latach 50. Julia Spearheaded Online Cougar Dating w Wielkiej Brytanii\nJulia Macmillan miała ponad 50 lat, kiedy postanowiła spróbować randek online. Zawsze była bardziej pociągana fizycznie i psychicznie do młodszych mężczyzn, czując, że lepiej się z nimi dogaduje. Jednak trudno było jej połączyć się z Internetem z powodu niedopasowania oczekiwań i pragnień.\nJulia Macmillan założyła Toyboy Warehouse w 2007 roku.\nNawet jako wieczny singiel, nie szukający niczego poważnego ani długoterminowego, Julia musiała szukać długo i ciężko, aby znaleźć mężczyzn, którzy chcieliby romansu z różnicy wieku. To był rok 2007 i nie było strony internetowej, która byłaby przeznaczona wyłącznie dla randek z puma.\n„W tamtym czasie było to w dużej mierze niedoceniane jako nisza w randkach internetowych” - wyjaśnił Mike.\nJulia starała się pomagać singlom takim jak ona, tworząc pierwszą brytyjską stronę randkową z zabawkami: Toyboy Warehouse.\nOd samego początku była to przestrzeń przyjazna kobietom, z dużym szacunkiem dla kuguarów. „Przede wszystkim była to strona z zabawkami, o której wiem, że nie przekłada się również na twoją stronę stawu”, powiedział z chichotem Mike. „Boytoy, jeśli chcesz.”\nTo przykuło uwagę Mike'a. Podziwiał motywację Julii do usunięcia drapieżnych konotacji z randek z kuguarami i normalizacji związków między różnicami wieku. On i jego partner biznesowy, James Vardy, chcieli wprowadzić swoje umiejętności biznesowe, aby przenieść witrynę na wyższy poziom.\nW 2013 roku James i Mike przejęli Toyboy Warehouse i od tego czasu starają się zachować autentyczność intencji Julii, jednocześnie rozszerzając zasięg witryny na ludzi w Wielkiej Brytanii. Jest podekscytowany pracą w tak zabawnej przestrzeni, w której może naprawdę dobrze zrobić singla.\n„Tworzymy relacje między ludźmi, a ich koncepcja wyróżnia branżę randkową” - powiedział. „Korzyści płynące z branży randkowej są ogromne, a przestrzeń ciągle się zmienia”.\nZespół ma osobisty interes w profilu każdego członka\nPodczas gdy Julia nadal zajmuje się witryną w roli doradczej, James i Mike są obecnie tymi, którzy nadzorują codzienną działalność. Mike koncentruje się na marketingu i działaniach informacyjnych, podczas gdy James zajmuje się projektowaniem i rozwojem witryny.\nOczywiście ci reżyserzy nie mogą tego zrobić sami, polegając na oddanym zespole programistów, pisarzy, blogerów i innych, którzy inwestują swoją energię w przekształcanie Toyboy Warehouse w warte odwiedzenia miejsce.\nW szczególności Matthew de Noronha, Business Manager, robi wiele, aby witryna była rozwijana. „Jest w zasadzie siłą napędową wszystkiego, co wspaniałe na stronie internetowej” - powiedział Mike.\nElle Cuthbert-Edkins jest szefem działu obsługi klienta i społeczności. Ilekroć ludzie mają skargę lub komplement dla witryny, to ona z nią rozmawia. W Toyboy Warehouse dostępny jest czat, który łączy użytkowników bezpośrednio z Elle. Jej czas i energia poświęcają na rozmowę z członkami i pomoc w znalezieniu tego, czego szukają.\nZespół Toyboy Warehouse wygrał najlepszy komercyjny blog randkowy, a także przedsiębiorcę roku podczas rozdania nagród UK Dating Awards 2015.\n„Jedną z rzeczy, z których jako zespół jesteśmy dumni i na których się koncentrujemy, jest obsługa klienta” - powiedział Mike. „Mamy wiele wglądu i wciąż jesteśmy na tyle drobni, aby dbać o każdego pojedynczego członka”.\nZespół faktycznie przegląda każdy profil, aby aktywnie przeglądać zdjęcia, biografię i inne atrybuty. Jeśli ten profil ma niski poziom interakcji, Toyboy Warehouse chętnie się z Tobą skontaktuje i zaoferuje wskazówki dotyczące ulepszenia profilu i przyciągnięcia większej uwagi.\nZespół programistów lubi również wprowadzać nowe funkcje, które robią wrażenie i ułatwiają przechowywanie danych w witrynie.\n„Bardzo lubimy mieć elementy dodatkowej niespodzianki i wow” - powiedział nam Mike. „Tak więc członkowie Toyboy Warehouse nieustannie zdobywają więcej doświadczenia randkowego”.\nDzielenie się doświadczeniami jest jednym ze sposobów, w jakie Toyboy Warehouse odsuwa piętno randkowania z kuguarami. Blog Toyboy Warehouse jest pełen pozytywnych artykułów, porad i wiadomości. „Głównym celem naszego bloga - powiedział nam Mike - jest umożliwienie naszej społeczności przemawiania do naszej społeczności”.\nZespół wyhodował oddaną grupę ambasadorów, którzy poświęcają swój czas, aby rozpowszechniać informacje o całym dobru, jakie robi Toyboy Warehouse w świecie randek. Jest to zróżnicowana przestrzeń, w której wielu różnych ludzi pokazuje, co randki kuguar mogą oznaczać w kategoriach miłości, pożądania, romansu i małżeństwa.\nZaangażowani w związek małżeński James i Yet Wha znaleźli miłość dzięki Toyboy Warehouse.\n„Dość często wielu naszych ambasadorów jest bardzo głośnych” - powiedział Mike. „Uwielbiają przekazywać nam informacje zwrotne na różne tematy”.\nTe pełne pasji osoby są wielkimi orędownikami witryny, promującymi wszelkiego rodzaju relacje różnic wieku.\nMike wskazał inspirujących ekspertów, takich jak Cindy i Wendy, którzy użyczają głosu i porad na stronie. Potężne cougary i namiętni chłopcy-zabawki opowiadający się za witryną dzięki swojej historii opowiadają się za misją Toyboy Warehouse.\nNiezależnie od tego, czy chodzi o samotną kobietę w wieku 70 lat, czy szczęśliwą małżonkę w wieku rozbieżnym, ambasadorowie wnoszą swoje osobiste doświadczenia i perspektywę do randki z puma. To nadaje stygmatyzowanym relacjom twarz i głos, który jest dość przekonujący.\nNa przykład para ambasadorów, James i Yet Wha dzielą się piękną historią miłosną. Po spotkaniu na stronie oboje znaleźli prawdziwą miłość w romansie różnicy wieku. Dwadzieścia lat może ich rozdzielić, ale w ich sercach powstała więź, która przerosła wiek.\n„Na początku było podekscytowanie różnicą. Po pewnym czasie zniknęła myśl o różnicy wieku - napisał James - a teraz widzimy się tylko jako ludzie i kochamy osobę, z którą jesteśmy. Kiedy wkracza prawdziwa miłość, ty i twój partner nie widzicie już różnic. ”\nJames i Yet Wha są zaręczeni. Toyboy Warehouse zachęca do wszelkiego rodzaju relacji w wspierającej społeczności starszych kobiet i młodszych mężczyzn.\nDzięki odnowieniu pewności, Cougars są na stronie Prowl Online\nToyboy Warehouse zgromadził wiele szczęśliwych par, a nawet kilka małżeństw wśród sukcesów.\n„Uśmiecha się do wszystkich w biurze, ilekroć pojawia się kolejna historia sukcesu” - powiedział Mike - „co zdarza się coraz częściej”.\nSukces tej niszowej strony może również po prostu podnieść poziom zaufania członka.\nW comiesięcznej rundzie wywiadów z klientami jedna kobieta, 53-letnia Vanessa, powiedziała Mike'owi, że Toyboy Warehouse zmieniło jej życie. „Właściwie to wypowiedziała te słowa, które utkwiły mi w pamięci” - przypomniał sobie Mike. Wiele kobiet, takich jak Vanessa, czuje się wzmocniona i pochlebiona uwagą, jaką zwracają na Toyboy Warehouse.\n„Ponieważ nasi członkowie płci męskiej naprawdę uważają starsze kobiety za atrakcyjne - ze względu na ich pewność siebie, doświadczenie i mądrość” - wyjaśnił Mike - „kobiety zyskują dużą uwagę, gdy tylko dołączą do witryny”.\n„Po pewnym czasie myśl o różnicy wieku zniknęła, a teraz widzimy się tylko jako ludzie i kochamy osobę, z którą jesteśmy. Gdy prawdziwa miłość zapanuje w tobie, a twój partner nie widzi już różnic. ” - James, członek Toyboy Warehouse\nOtoczenie Toyboy Warehouse jest raczej przyjazne dla kobiet, które nie zawsze oczekują, że zostaną tak zalane pochlebnymi wiadomościami. Nowa członkini może otrzymywać od 50 do 100 wiadomości w ciągu pierwszego tygodnia od dołączenia.\nZaangażowana społeczność w Toyboy Warehouse może być wzmacniającym wzmocnieniem ego dla starszej kobiety wychodzącej z rozwodu lub młodszego mężczyzny niedoświadczonego w związku. Informacje zwrotne od klientów od kobiet i mężczyzn są zdecydowanie pozytywne, ponieważ łatwiej im rozmawiać z ludźmi, którzy chcą podobnego rodzaju relacji.\n„Kiedy słyszymy, że nawet profil dał członkowi ogromną pewność siebie” - powiedział Mike - „to ogromny sukces dla nas jako zespołu”.\nWitryna rośnie, ale jej integralność pozostaje taka sama\nDzięki pasji i autentyczności Toyboy Warehouse pomaga singlom w realizacji miłości, pożądania lub romansu, których naprawdę pragną.\nEkscytujące dla zespołu jest to, że ich rynek stale rośnie. W miarę jak piętno maleje, a randki online stają się coraz bardziej popularne, Toyboy Warehouse spodziewa się, że wzrośnie liczba osób szukających romantycznych różnic wieku. „Chcemy podzielić się fantastycznymi studiami przypadków, dobrymi historiami i doświadczeniami naszych pozostałych członków” - powiedział Mike - „aby podzielić się pewnością, jaką ludzie osiągnęli dzięki Toyboy Warehouse”.\nChcąc zachować przejrzystość i niezależność, Toyboy Warehouse nie poszedł drogą partnerską, ale woli rozwijać witrynę w sposób organiczny dzięki własnym zaletom i dobrej woli swoich członków.\n„Aktywnie postanowiliśmy pozostać tak autentyczni, jak to możliwe, ” powiedział Mike. „Nigdy nie przeprowadzaliśmy fałszywego profilowania lub reklamy za pomocą środków, które obniżają jakość naszych członków.”\nToyboy Warehouse dąży do znormalizowania miłości do wieku, rozwijając własny rynek otwartych danych.\nPodczas gdy Mike skoncentrował się głównie na randkach z puma w Wielkiej Brytanii, Mike powiedział nam, że Toyboy Warehouse jest również zainteresowany rozszerzeniem swojej sieci na arenie międzynarodowej. Zespół chce tylko mieć pewność, że taki wzrost będzie cenny dla członków, a nie tylko wzrost ze względu na wzrost.\n„Kluczową kwestią jest dla nas zachowanie naszej uczciwości i autentyczności” - zauważył Mike. „Zawsze chcemy zaoferować, z technicznego punktu widzenia, najlepszą usługę randkową, jaką możemy”.\nObecnie oznacza to zwiększenie mobilnej obsługi użytkowników. Większość członków Toyboy Warehouse korzysta pod pewnymi względami z urządzeń mobilnych, dlatego sprawienie, by korzystanie z nich było jak najbardziej przyjazne dla użytkownika, jest priorytetem.\nToyboy Warehouse: największy w Wielkiej Brytanii serwis randkowy z kuguarami\nToyboy Warehouse może poszczycić się największą siecią online pum. Po zalogowaniu się na stronie nie ma strachu ani piętna. W bezpiecznej przestrzeni starsze kobiety i młodsi mężczyźni mogą flirtować ze sobą i znaleźć związek, który naprawdę zaspokoi ich pragnienia.\nPonieważ wszyscy członkowie tej niszowej strony randkowej są otwarci na randki z różnicami wiekowymi, podejście i rozpoczęcie rozmowy online staje się znacznie mniej denerwujące zarówno dla kuguarów, jak i zabawkowych chłopców.\n„Brak pewności siebie jest kluczową rzeczą, która powstrzymuje ludzi” - powiedział Mike. „Naszym przesłaniem jest to, że jeśli kiedykolwiek chcesz się spotykać ze starszą kobietą lub młodszym mężczyzną, po prostu postaw się tam i spróbuj.”


Koszulka Clarissa - sklep z bielizną Olive.pl – sklep z bielizną Olive.pl – pokusa dla zmysłów\nOto koszulka nocna rodem z Moulin Rouge!\nOto koszulka nocna rodem z Moulin Rouge! Czarno-czerwone zestawienie kolorów i tym razem dało spektakularny efekt! Koronkowe, prześwitujące boczki i dół zestawiono z czerwoną satyną. Miseczki wyprofilowane, usztywnione są gwarancją perfekcyjnie wymodelowanego biustu! Imitacja gorsetu i haleczki w jednym!


» Opony pneumatyczne do wózków widłowych\nJak dobrać opony zimowe do wózków widłowych, widlaków. 6\nDodano: 17-01-2017 w kategorii: Opony do wózków widłowych, Opony superelastyczne ( pełne ) do wózków widłowych., Opony pneumatyczne do wózków widłowych, Kolce zimowe opony do wózków\nW asortymencie opon do widlaków, nie występują specjalne opony zimowe do wózków widłowych. Producenci opon oferują jedynie opony całoroczne do widlaków.\nSą jednak rozwiązania, które pomogą użytkownikom wózków widłowych, na uzyskanie większej przyczepności na zaśnieżonym czy oblodzonym terenie.\nAntystatyczne opony do wózków widłowych 0


Gry bez depozytu davbs\nDarmowe kody bonusowe do gry w pokera bez depozytu! Na naszych stronach poświęconych poszczególnym krajom mamy również do czynienia z Austrią, Urżądzenia mobilne do gier na pieniądze. Jak wybrać grę na pieniądze na telefon komórkowy? Nasza kolekcja maszyn hazardowych przez internet bez depozytu. Gry hazardowe hot spot na maszynach za darmo bez rejestracji. Świat gier jest bardzo obszerny i w Internecie on nadal się rozszerza. Ruletka, blackjack, poker 27 Lis 2020 bez depozytu w kasynie jest wydawany wszystkim nowym gra do gry bez bonusu od depozytu bonus bez depozytu za rejestrację online 10 Cze 2016 Kasyno online gry za darmo darmowe automaty do gier. Często zadawane jest oczywiście spędzanie nocy w wazonie symulator farmy\nNajczęściej jego właściciel sam decyduje, jakie gry będą udostępnione bez depozytu, a jakie nie, ograniczając tym samym nasze możliwości wyboru. Bonus bez depozytu nie należy mylić z bonusem od depozytu, bo są to dwie zupełnie różne formy nagród oferowanych graczom. Bonus na start bez depozytu morze pojawić się w różnych formach – spodziewaj się darmowych spinów, darmowych doładowań, a także darmowych zakładów do wykorzystania u operatorów bukmacherskich. To również daje nam duży wybór – jeśli lubisz automaty do gry, postaw na darmowe spiny. Jul 09, 2020\nMożliwości ogromnych wygranych na prawdziwe pieniądze są nieskończone w tych automatach do gry online bez depozytu dołącz do Casino Dukes teraz, aby otrzymać 50 darmowych spinów i sprawdź, jaka to zabawa - bez depozytu. Bonus powitalny bez depozytu 2021 nie jedno ma imię, a na start możesz dostać np. darmowe spiny, możliwość bezpłatnej gry lub dodatkową gotówkę do wykorzystania w kasynie. Nie zapomnij jednak przeczytać warunków. Oprócz korzystania z wersji demo, możesz otrzymywać bonusy bez depozytu: oznaczają obstawianie za prawdziwe pieniądze, bez uzupełniania salda. Decyzja o rozpoczęciu gry bez depozytu na początku jest racjonalna, ponieważ gracz otrzymuje prawdziwą wygraną z pożądanej maszyny bez inwestowania własnych pieniędzy.\nGra bez ryzyka: bonusy bez depozytu nie wymagają od graczy wpłacania żadnej kwoty na konto kasyna, dlatego podczas gry nie ma ryzyka utraty własnych środków. Nawet jeśli gra okaże się przegrana, nie wpływa to na bankroll gracza. Najlepszym krokiem do darmowej gry jest zarejestrowanie się w najlepszym wybranym przez nas kasynie online, które zaraz po procesie rejestracji nagradza gracza darmowymi spinami bez konieczności dokonywania depozytów. Kasyno online darmowe bez depozytu naprawdę potrafi sowicie wynagrodzić gracza za samą rejestrację konta. Bonusy bez depozytu. Bez depozytu z bonusem na start, darmowe spiny – to możliwe. Premie bez depozytu w przeciwieństwie do tych promocji, które wymagają pierwszej wpłaty, nie zawsze są dostępne. W końcu nie wszyscy chcą rozdawać pieniądze za darmo. Mimo wszystko bardzo łatwo jest znaleźć kasyno online darmowe spiny bez depozytu. Oprócz korzystania z wersji demo, możesz otrzymywać bonusy bez depozytu: oznaczają obstawianie za prawdziwe pieniądze, bez uzupełniania salda. Decyzja o rozpoczęciu gry bez depozytu na początku jest racjonalna, ponieważ gracz otrzymuje prawdziwą wygraną z pożądanej maszyny bez inwestowania własnych pieniędzy. Nie jest to więc rodzaj gry w wersji demo, które oferują darmowe gry hazardowe, tylko pełnowartościowa rozgrywka. Odwiedzając kasyno bez depozytu nie\nZ reguły są to następujące gry bez depozytu: Darmowe automaty bez depozytu to darmowe spiny Starburst bez depozytu. Te automaty są jedną z najpopularniejszych gier. Poker bez depozytu. W tej grze możesz zarobić określoną ilość pieniędzy bez konieczności inwestowania; Ruletka bez depozytu jest najpopularniejszą grą na całym świecie.\nGry na pieniadze bez depozytu w kasynach online. Zasady bonusu bez depozytu w


Brześć Kuj. > LPP zainwestuje 400 mln złotych w budowę nowoczesnego centrum dystrybucyjnego - Kujawski Serwis Informacyjny www.info-kujawy.pl\nśroda , 18. lipiec 2018\nGdański producent odzieży wybuduje nowe centrum dystrybucyjne na terenie gminy Brześć Kujawski (woj. kujawsko-pomorskie). Inwestycja o wartości blisko 400 mln zł pozwoli na podwojenie obecnej powierzchni magazynowej firmy. Nowe centrum ma docelowo obsługiwać sklepy stacjonarne flagowej marki Reserved. Zatrudnienie znajdzie w nim około 1000 osób.\nPrace projektowe na terenie inwestycji rozpoczną się jesienią tego roku. Zgodnie z planem centrum w Brześciu Kujawskim zostanie uruchomione na przełomie 2021 i 2022 roku. Powierzchnia obiektu wyniesie 100 tys. m2. Z nowego centrum dystrybucyjnego do salonów Reserved na całym świecie będzie wysyłane tygodniowo nawet 10 mln ubrań\nInwestycja w Brześciu Kujawskim wpisuje się w strategię rozwoju LPP w nadchodzących latach. Rozwój naszej sieci stacjonarnej w Polsce i za granicą oraz znaczący wzrost udziału sprzedaży internetowej to wyzwania, które wymagają zaawansowanego technologicznie zaplecza logistycznego – mówi Jacek Kujawa, wiceprezes zarządu LPP ds. logistyki i IT. Postawiliśmy na Brześć Kujawski ze względu na jego położenie w centralnej Polsce, świetne skomunikowanie z główną osią transportową naszego kraju oraz potencjał, jeśli chodzi\no rynek pracy. Duże znaczenie miało również pozytywne nastawienie władz samorządowych do naszej inwestycji – dodaje Jacek Kujawa.\nW nowym centrum dystrybucyjnym LPP zamierza zatrudnić około 1000 osób. Firma szukać będzie m.in.: pracowników magazynowych, specjalistów utrzymania ruchu, pracowników logistyki, inżynierów i menedżerów.\nCieszymy się, że udało nam się zachęcić dużą, polską firmę do ulokowania tak poważnej inwestycji na naszym terenie – mówi Wojciech Zawidzki, Burmistrz Brześcia Kujawskiego. Mamy nadzieję, że budowa i uruchomienie nowego centrum dystrybucyjnego wpłyną pozytywnie nie tylko na lokalny rynek pracy, ale także rozwój infrastruktury drogowej, której Brześć Kujawski i cały region tak bardzo potrzebują – komentuje Wojciech Zawidzki.\nPo uruchomieniu w Brześciu Kujawskim centrum dedykowanego salonom Reserved, obsługa sprzedaży stacjonarnej pozostałych marek LPP będzie realizowana w centrum dystrybucyjnym w Pruszczu Gdańskim. Obecnie to największy i najbardziej nowoczesny obiekt służący dystrybucji odzieży w Europie Centralnej i Wschodniej. Z tej lokalizacji LPP wysyła do swoich sklepów 8 mln sztuk odzieży tygodniowo.\nŹródło i zdjęcie: LPP\n0 #1 Karol 2018-07-19 10:30\nŚwietnie, czegoś takiego było tutaj potrzeba. Sporo inżynierów u nas nie ma gdzie znaleźć zatrudnienia.\n0 #2 Kamil 2018-07-19 12:32\nDoskonała informacja dla bezrobotnych, region odżyje i to bardzo. A specjalistów od logistyki oraz inżynierów nam nie brakuje.\n0 #3 misiek 2018-07-31 00:04\nCyfry robią wrażenie. 400 mln zarobią polskie firmy. Ponad tysiąc osób znajdzie pracę lub zmieni na lepszą, a przecież w przyszłości pewnie będzie potrzeba jeszcze większego centrum i więcej rąk do pracy. Ktoś wykonał dobrą robotę ściągając do nas jedną z największych polskich firm.


W jaki sposób zapakować kosmetyki na prezent? – Business Blog\nKosmetyki to praktyczne, bardzo popularne i naprawdę cenione prezenty. Można podarować je zarówno na urodziny, imieniny, na gwiazdkę. Co więcej, to podarunek odpowiedni dla każdego. Są bardzo dobrym upominkiem zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn w każdym wieku. Dobrym wyborem na prezent są nie tylko najdroższe kosmetyki. Istotne jest jednak, aby prezent został ładnie zapakowany. Pomysłów na estetyczne zapakowanie kosmetyków nie brakuje. Oto kilka z nich.\nPerfumy to kosmetyki, które bardzo często wybierane są na prezent. Nie są jednak jedyne kosmetyki, które można podarować. Bardzo dobrze sprawdzają się kosmetyki do pielęgnacji ciała czy do kąpieli. Jako prezent można wybrać kremy do ciała, ekskluzywne kremy czy palety do makijażu. Warto pamiętać, żel do mycia czy balsam do ciała to podarunek odpowiedni nie tylko dla kobiet, ale również mężczyzn. Bardzo dobrym pomysłem na upominek dla mężczyzny noszącego brodę są kosmetyki do jej pielęgnacji. Decydując się na kosmetyczny upominek, można wybrać gotowy zestaw, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby skomponować go samodzielnie.\nNajłatwiej i najszybciej zapakujemy kosmetyki, wkładając je do prezentowej torebki. Upominkowe torebki mają różne wielkości. Dzięki temu można z łatwością dobrać torebkę do ilości kosmetyków. Zdobią je też bardzo różnorodne wzory pasujące na różne okazje. Naprawdę dużo możliwości wyboru pojawia się w okolicy Bożego Narodzenia. Zaletą torebek upominkowych jest też to, że z łatwością można w nie zapakować kosmetyki zamknięte w opakowaniach o nieregularnych kształtach. Kosmetyki można zapakować też w tak zwany „cukierek”. Prezent wystarczy owinąć ozdobnym papierem , a następnie związać na końcach, aby powstał rulon przypominający cukierek. Kosmetyki można włożyć także do koszyka. Koszyk to świetne rozwiązanie dla osób, które chcą wręczyć własnoręcznie skomponowany zestaw prezentowy. Aby zawartość nie wypadła z koszyka, wystarczy owinąć go celofanem i zawiązać wstążkę, tworząc będącą dodatkową dekoracją kokardę. Zamiast koszyka można sięgnąć też po ozdobne pudełko. Zarówno wnętrza koszyka, jak i pudełka warto wypełnić przed włożeniem kosmetyków ozdobnym siankiem.


Podłoże pod taras lub ścieżkę - jak wykonać odpowiednią podbudowę?\nNiezależnie od tego czy planujemy wykonanie tarasu ziemnego z kostki brukowej, płyt kamiennych czy budowę patio z betonu, odpowiednie przygotowanie podłoża zagwarantuje nam połowę sukcesu. Dobrze przygotowane podłoże pod taras lub nawierzchnię uchroni je przed uszkodzeniami i działaniem czynników atmosferycznych, zapewniając większą trwałość konstrukcji.\n# drewniane kołki\n# długą łatę murarską\n# taśmę mierniczą\n# maszynę do ubijania podłoża – zagęszczarkę (przyda się zwłaszcza w przypadku większych powierzchni; można ją wypożyczyć w wypożyczalni sprzętów budowlanych – koszt to ok. 80-160 zł za dobę w zależności od modelu)\n# ręczny ubijak zamiast zagęszczarki.\nPrzygotowanie podłoża pod taras czy ścieżkę będzie wymagało również zaopatrzenia się w materiał stanowiący podbudowę, czyli żwir lub kruszywo łamane drogowe. Materiały te łatwo przepuszczają wodę, zapewniając tym samych ochronę nawierzchni przed erozją i zniszczeniami spowodowanymi wysadzinami mrozowymi.\nPrzygotowanie podłoża – pierwsze kroki\nPodłoże pod taras lub ścieżkę wykonuje się w dwóch zasadniczych etapach: wybierając w pierwszej kolejności ziemię z wyznaczonego obszaru a następnie tworząc zwartą płaską warstwę ze żwiru lub kruszywa. Aby dokładnie wykonać te prace należy najpierw wyznaczyć starannie obszar wykonania tarasu czy ułożenia nawierzchni. W tym celu przydatne okażą się drewniane paliki oraz sznurek. Paliki wbijamy w ziemię około 30 cm poza planowanym obszarem, tak aby przecięcia rozciągniętych między nimi sznurków wyznaczały faktyczne narożniki wykonywanej nawierzchni. Jeśli nasze podłoże pod taras ma kształt prostokąta po przywiązaniu sznurków do drewnianych palików upewnijmy się czy przekątne wyznaczonego obszaru są równe (w tym celu posłużmy się taśmą mierniczą), a kąty proste. Jeśli nie są, należy zmienić położenie palików, tak aby uzyskać odpowiednie pomiary. Jeśli taras lub ścieżka będą mieć np. zaokrąglone narożniki, w wyznaczaniu łuków pomocy okaże się np. wąż ogrodowy.\nPodłoże pod taras lub ścieżkę – wykonanie wykopu\nGdy obszar prac jest już wytyczony przystępujemy do wybierania ziemi. Wykop pod podłoże pod taras lub ścieżkę wykonuje się najczęściej na głębokość około 10-20 cm. Używając szpadla rozpoczynamy wybieranie ziemi przy zewnętrznej krawędzi wyznaczonego obszaru. Jeśli planujemy wykonanie podłoża pod taras, patio czy chodnik należy wybrać ziemię z powierzchni o wymiarach około 15 cm większych niż wynosi szerokość i długość projektu – umożliwi nam to wykonanie krawężników czy obrzeży.\nUwaga. Jeśli planowany obszar pod taras czy ścieżki jest duży warto zaopatrzyć się w wycinarkę do darni (możemy ją wypożyczyć lub zamówić usługę wycinania). Urządzenie to umożliwi wycinanie równych pasów murawy, które można zwinąć w rulon i wykorzystać np. w innej części ogrodu. Jej zastosowanie przyspieszy też prace związane w wykopami na większych obszarach.\nPo wykonaniu wykopu upewnijmy się – wykorzystując w tym celu długą łatę lub deskę – czy jego dno jest równe. Ewentualne górki lub dołki należy wyrównać.\nUbijanie żwiru na podłoże pod taras lub ścieżkę\nW wykonany wykop wsypujemy warstwę żwiru lub kruszywa łamanego drogowego. Grubość warstwy powinna uwzględniać grubość planowanej nawierzchni wykonywanej na podbudowie. Żwir rozprowadzamy równomiernie w wykopie grabiami. Następnie zagęszczarką lub ubijakiem ręcznym ubijamy umieszczony w wykopie żwir, tak aby tworzył równą, zwartą i gęstą warstwę. Po wykonaniu tej czynności sprawdzamy przy użyciu łaty stopień wyrównania podłoża – tam gdzie jest to konieczne dodajemy materiał lub usuwamy nadmiar żwiru – i ubijamy ponownie podłoże.\nTeraz możemy z powodzeniem przystąpić do dalszych prac.\n← Drewniana posadzka na balkonie → 13 pomysłów na zmianę aranżacji balkonu i tarasu


Malta samochodem? - Tędy i owędy\n2 października 2015\tPatrycja Kumiszcza 4\nNa Malcie obowiązuje ruch lewostronny. Chwilę zastanawialiśmy się nad wypożyczeniem samochodu, czy damy radę, czy dojedziemy bez uszczerbku do celu – bo nie mieliśmy praktyki w ruchu „angielskim”. Ale stwierdziliśmy, że jak nie my, to kto, że zawsze dajemy radę, to i tym razem damy, że raz się żyje i takie tam – i wypożyczyliśmy samochód. Okazało się, że bardzo szybko można się „przekliknąć” na ruch lewostronny, po chwili jazdy wszystko jest już jasne. Przez parę pierwszych kilometrów trzeba być tylko bardziej czujnym i bardziej skupionym – szczególnie na rondach ;) a potem wszystko jest już logiczne. Poza tym jeździ się bardzo wolno, bo drogi są wąskie, wyspa jest zatłoczona, ruch jest duży. Każdą odległość sprawdzaną na mapie czy gpsie należy pomnożyć razy dwa – wtedy ma się rzeczywisty obraz czasu dojazdu – to dość istotna wskazówka ;)\nToteż wypożyczyliśmy auto i pojechaliśmy do fabryki Playmobil – drugiej co do wielkości na świecie. To tutaj powstają wszystkie ludziki do popularnych zestawów. Aby wejść na linię produkcyjną i z przewodnikiem obejrzeć proces powstawania zabawek należy się na taką wizytę umówić – TUTAJ . Na linię produkcyjną wejść mogą dzieci powyżej 5 lat, zwiedzanie trwa ok. 45 minut, nie można robić zdjęć. Wycieczka kończy się samodzielnym złożeniem ludzika – bardzo fajna pamiątka.\nZwiedzanie fabryki było jedną z największych atrakcji dla Amelki (dla nas również, ale trochę wstyd się przyznawać ;)). Wchodziliśmy do olbrzymich hal produkcyjnych, oglądaliśmy pracę nowoczesnych robotów – większość produkcji jest zautomatyzowana, śledziliśmy proces powstawania zabawek począwszy od formowania kształtów, farbowania plastiku, poprzez składanie gotowych figurek, a skończywszy na pakowanie w kartony.\nPrzy fabryce istnieje funpark – miejsce zabaw dla dzieci, wstęp płatny – KLIK KLIK oraz wielki sklep z wszystkimi dostępnymi zestawami Playmobil w ofercie.\nAmelka przed otwarciem sklepu zagląda przez okno…\nFunPark nas nie zachwycił. Znacznie ciekawsza była fabryka.\nPo zakończeniu zwiedzania, robimy własne ludziki.\nKolejnym przystankiem był Wied iż-Żurrieq, malutka wioska rybacka, popularna wśród turystów ze względu na bliskość Blue Grotto – Błękitnej Groty – jednaj z największych atrakcji wyspy. Tam złapał nas deszcz, który do wieczora , raz padał, raz odpuszczał… Uroki zimowych wyjazdów ;)\nJedna z wielu wież obserwacyjnych, jakie spotyka się na wyspie.\nBłękitną Grotę oglądaliśmy w deszczu i z daleka:\nNastępnie udaliśmy do miejsc dla nas najciekawszych na Malcie – stanowisk archeologicznych Hagar Qim i Mnajdra. Ich powstanie datowane jest na około 5 tys. lat temu, co czyni je jednymi z najstarszych budowli na świecie, starszymi od egipskich piramid. Oba kompleksy wpisane są na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.\nNajpierw zajrzeliśmy do muzeum, obejrzeliśmy projekcję filmu o świątyniach i udaliśmy się na ich zwiedzanie.\nPierwszym miejscem przez nas odwiedzanym była świątynia Hagar Qim. Są tu monolity ważące ok. 20 ton oraz menhiry o wysokości ponad 5 metrów. Wielkość świątyni robi wrażenie…\nAby dojść do drugiego stanowiska – Mnajdry – należało udać się w kierunku morza i malowniczą ścieżką zejść w dół…\nZachwyciła nas nazwa małej, malowniczej wysepki widocznej z południowych brzegów wyspy…\nMnajdra – ta świątynia wyróżniała się bogato zdobionymi elementami. W obu zaś zachwyciła nas precyzja wycinania bloków kamiennych…\nNaszą deszczową wycieczkę zakończyliśmy w malowniczym portowym miasteczku Marsaxlokk. Na zdjęciach zrobionych latem prezentuje się znacznie bardziej uroczo ;)\nOprócz nas, starego rybaka i mew, nie było tam żywej duszy. Ale kolorowe luzzu nawet zimą prezentują się bardzo widowiskowo.\nLuzzu – tradycyjne maltańskie łódki rybackie\nOczy Ozyrysa/Horusa – malowane na łodziach luzzu, mają zapewnić szczęście i bezpieczeństwo.\nMarsaxlokk jest ślicznym małym miasteczkiem, obowiązkowym punktem na trasie zwiedzania wyspy. Podobało nam się, pomimo paskudnej pogody i jesteśmy przekonani, że w słońcu zachwyca…\n28 marca 2018 o 1:32 pm\nCiekawy blog. Pozdro\n14 kwietnia 2021 o 1:34 pm\n17 kwietnia 2021 o 11:51 am\n20 marca 2017\t2\nOstatni dzień naszego zimowego pobytu na Malcie postanowiliśmy spędzić na zwiedzaniu Valetty – stolicy wyspy. Ale żeby sobie wycieczkę urozmaicić,…\nMalta ma wiele do zaoferowania. Nawet poza sezonem. Przepiękne krajobrazy, malownicze plaże, klifowe wybrzeże, klimatyczne miasteczka, wspaniałe zabytki, niektóre starsze…\nMalta: Popeye Village – atrakcja dla dzieciaków\nNiedaleko naszego hotelu znajdowała się Popeye Village – Wioska Popeya. W 1979 roku na potrzeby filmu Popeye z Robinem Williamsem postawiono…\nMniejsza siostra Malty – Gozo\nWybraliśmy się na wycieczkę na Gozo. Najpierw autobusem do promu, potem promem tuż obok Comino – kolejnej wysepki wchodzącej w…


Na skrzydłach jachtów - reedycja po latach | Captain Jack of the Sea\nBy Jacek Kijewski, 29 February, 2020\nBy By Jacek Kijewski, 29 February, 2020\nW końcu możemy czytać książki Zaruskiego. Generał Mariusz Zaruski został zamęczony w sowieckim więzieniu w Chersoniu w 1941 roku - 9 lat temu minęło 70 lat od Jego śmierci, przez co wygasły prawa autorskie do książek, a napisał ich kilkadziesiąt - na tematy morskie, harcerskie i żeglarskie. Z możliwości wydania tych pozycji skorzystało wydawnictwo LTW i możemy wrócić do przez długie lata niedostępnej twórczości. Dziwić się należy jedynie, że polskie państwo nie zajęło się tym wcześniej.\nLTW wydało trzy książki Zaruskiego - można nabyć je w komplecie. Pierwszą z nich jest "Na skrzydłach jachtów". Są to opowiadania Mariusza Zaruskiego, zarówno "morskie opowieści" - mocno poruszające, jak i relacje z Jego rejsów bałtyckich. Dziś możemy patrzeć na to inaczej - odwiedzenie Visby na 12-metrowym jachcie nie jest wyczynem, ale w latach 20 ubiegłego wieku, na drewnianym jachcie, bez elektroniki i prądu, z ubogimi mapami i bawełnianymi żaglami wymagało ogromnego hartu, wysiłku, optymizmu i uporu.\nTe cechy Zaruski chciał zaszczepić narodowi. Patrzył na żeglarstwo jako nie rozrywkę, a metodę wychowawczą, kształtującą charaktery i tężyznę fizyczną młodzieży - przymioty tak potrzebne odrodzonemu państwu. Domagał się odgórnego rozwijania jachtingu właśnie w tej postaci. Pisał: "Sportowe czy amatorskie żeglarstwo w dobie dzisiejszej ma zupełnie poważne i doniosłe znaczenie. Przez nie, i głównie przez nie, społeczeństwo nasze zbliży się do morza, pozna je i nauczy się je kochać. Przestanie się bać wielkiej wody. Opanuje morze faktycznie, realnie. Ostatnie zaś zagadnienie w zmienionej dziś strukturze świata łączy się nierozerwalnie z kwestią naszego bytu niepodległego. [...] Że przy tym rozwiną się wśród naszej młodzieży żeglarskiej, oprócz zdrowia, nieoszacowane zalety tężyzny fizycznej i moralnej, zbytecznie dodawać." I tej myśli podporządkowane są Jego książki.\nZa słowami szły czyny: powoływanie kolejnych organizacji, szukanie finansów, w końcu zakup Daru Pomorza i plan zakupu 11 żaglowców, z których został nam właśnie dziś s/y Generał Zaruski.\nKsiążka jednak nie ma charakteru publicystycznego - jest doskonałym a prostym opisem morskich przygód, rzeczywistości lat międzywojennych, pionierskich wysiłków ruszenia na morze, walki ze sztormami i własnymi słabościami. Zaruski, wśród licznych talentów, był doskonałym pisarzem, obserwatorem i dziś moglibyśmy go nazwać mistrzem reportażu. Weźmy książkę do ręki, przeczytajmy, porównajmy ze znaną nam dziś Skandynawią, Borhnolmem, akwenami, które opływał i opisywał Generał.\nWarto dodać, że książka jest bardzo elegancko wydana - twarda oprawa, kremowy szorstki papier, doskonała typografia. Widać, że pracował przy niej ktoś z gustem i doświadczeniem. Jedynym minusem jest brak zdjęć i ilustracji - sam Autor ich nie przewidywał, ale dla współczesnych czytelników warto byłoby dodać, nie każdy pływał na klasycznych drewnianych "jamnikach\nMariusz Zaruski "Na skrzydłach jachtów"\n150 stron 210x150 mm


Stosunki Międzynarodowe Chin - PDF\nDownload "Stosunki Międzynarodowe Chin"\n1 Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej TOWARZYSTWO AZJI I PACYFIKU AZJA PACYFIK ROCZNIK TOM 9 (2006) Stosunki Międzynarodowe Chin\n2 RADA PROGRAMOWA Krzysztof Gawlikowski (przewodniczący), Piotr Balcerowicz, Waldemar J. Dziak, Władysław Góralski, Teresa Halik, Romuald Huszcza, Christoph Janasiak, Marek Mejor, Krystyna Okazaki, Małgorzata Pietrasiak, Jan Rowiński, Małgorzata Religa, Beata Stoczyńska, Kazimierz Starzyk, Sławoj Szynkiewicz, Stanisław Zapaśnik. REDAKCJA NAUKOWA Krzysztof Gawlikowski redaktor naczelny, Małgorzata Ławacz z-ca redaktora naczelnego, Bogusław Zakrzewski Redakcja Joanna Jastrzębska Redaktor techniczny Robert Sankiewicz Copyright by Wydawnictwo Adam Marszałek Copyright by Towarzystwo Azji i Pacyfiku Toruń, Warszawa 2006 ISSN X ISBN Publikacja dofinansowana przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego Współpraca wydawnicza Wydawnictwa Adam Marszałek i Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej ADRES REDAKCJI CENTRUM CYWILIZACJI AZJI WSCHODNIEJ SWPS ul. Chodakowska 19/31, Warszawa, tel Prenumeratę instytucjonalną można zamawiać w oddziałach firmy Kolporter S.A. na terenie całego kraju. Informacje pod numerem infolinii lub na stronie internetowej Prenumeratę prowadzi Towarzystwo Azji i Pacyfiku. Zamówienia prosimy kierować na adres Redakcji. Prenumeratorzy otrzymują zniżkę 10% ceny katalogowej. prenumerata zagraniczna wyższa o 100% plus koszty przesyłki. Wpłaty prosimy kierować na konto Towarzystwa: KBSA O. w Toruniu The cost of annual subscription (one issue) is US $23.00, including postage. Payments should be sent to Asia-Pacific Society: Towarzystwo Azji i Pacyfiku, account: KBSA O. w Toruniu Wydawnictwo Adam Marszałek, ul. Lubicka 44, Toruń tel , Drukarnia nr 2, ul. Warszawska 52, Łysomice, tel\n3 Azja Pacyfik 3 TREŚĆ TOMU Od redakcji STOSUNKI MIĘDZYNARODOWE CHIN KARTKI Z HISTORII D. Janczewiecki Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny zapiski rosyjskiego korespondenta wojennego ARTYKUŁY T. Kamieński Miejsce Chin w polityce bezpieczeństwa Unii Europejskiej M. Wróblewska Polityka Francji wobec Chin po roku W. Łysik Stosunki niemiecko-chińskie na progu XXI wieku Chong-Pin Lin Formująca się wielka strategia Chin: Ku dominacji w Azji Wschodniej, ale bez walki K. Kupińska Wizerunek Ameryki w prasie chińskiej DEBATA Chiny Unia Europejska Stany Zjednoczone: Wyzwania w XXI wieku Zapis dyskusji na wspólnej konferencji Fundacji Polska w Europie oraz Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, w dniu 28 lutego 2006 r GOSPODARKA * * * B. Woliński Restrukturyzacja i prywatyzacja chińskich przedsiębiorstw P. Niezgódka Przestrzeganie praw własności intelektualnej w Chinach po przystąpieniu do Światowej Organizacji Handlu M. Pietrasiak Indochiny trudna integracja\n4 4 Azja Pacyfik SPOŁECZEŃSTWO I KULTURA Oyungerel Tangad Tradycje kulturowe a życie polityczne w Mongolii (na przykładzie wyborów prezydenckich 2005) Maung Than Htun Aung Klasztory buddyjskie w życiu społecznym Birmy MATERIAŁY, INFORMACJE M. Ławacz Sylwetki badaczy Azji Władysław Góralski Od Wietnamu do Japonii K. Wilkowiecka Szczyt ASEM VI w Helsinkach K. Gawlikowski Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej SWPS M. Ławacz Nowa biblioteka orientalistyczna SWPS M. Ławacz Stosunki Polski z krajami Azji i Pacyfiku (lipiec 2005 grudzień 2006) RECENZJE: B. Góralczyk Czy Chiny dokonają reform politycznych? J. Rowiński Korea i Chiny K. Gawlikowski Zgłębianie obcej kultury K. Tomala Diaspora a chińskie sukcesy gospodarcze K. Gawlikowski Ogród mało plewiony, czyli Leksykon chiński B. Woliński Chińska transformacja fenomen współczesnego świata 290 K. Gawlikowski Monografia chińskich sztuk walki K. Gawlikowski Azja Wschodnia w nowym atlasie świata Streszczenia w jęz. angielskim Nasi autorzy\n5 Azja Pacyfik 5 CONTENTS From the Editors CHINA S INTERNATIONAL RELATIONS FROM THE HISTORY D. Yanchevetski The drama of 1900: armies of foreign powers pacify China the excerpts from a Russian war correspondent s diary. 10 ARTICLES T. Kamieński China and the security policy of the European Union M. Wróblewska France s policy towards China after W. Łysik German-Chinese relations at the beginning of the 21st century Chong-Pin Li China s emerging grand strategy: dominating East Asia without fighting K. Kupińska The image of the United States of America in Chinese Press DEBATE China European Union United States: Challenges in 21st century. Record of the conference co-organized by the Poland in Europe Foundation and the Centre of East Asian Civilisations of Warsaw School of Social Psychology, Warsaw, 28 February ECONOMY B. Woliński Restructurization and privatization of Chinese enterprises 156 P. Niezgódka IPR protection in China after the accession to the WTO. 177 M. Pietrasiak Indochina an uneasy integration\n6 6 Azja Pacyfik SOCIETY AND CULTURE Oyungerel Tangad Cultural traditions and political life in Mongolia Maung Than Htun Aung Buddhist monasteries in social life in Burma MATERIALS, INFORMATION M. Ławacz Profiles of Asia scholars Wladyslaw Goralski From Vietnam to Japan K. Wilkowiecka ASEM 6th Summit in Helsinki K. Gawlikowski Centre of East Asian Civilisations in SWPS M. Ławacz New oriental library in SWPS M. Ławacz Relations of Poland with the countries of Asia Pacific region (July 2005 December 2006) BOOK REVIEWS B. Góralczyk Political reforms in China uncertain future J. Rowiński Korea and China K. Gawlikowski Deep insight in an alien culture K. Tomala Chinese diaspora K. Gawlikowski Hardly weeded garden or the Chinese lexicon B. Woliński China transformation a special case in the contemporary world K. Gawlikowski Monograph of the Chinese martial art K. Gawlikowski East Asia in the New Atlas of the World Abstracts Our authors\n7 Azja Pacyfik 2006, nr 9/2006 Od Redakcji Drodzy Czytelnicy! Oddajemy do Waszych rąk kolejny tom Azji-Pacyfi ku. Jak Państwo już pewnie zauważyliście, zaszły pewne zmiany natury organizacyjnej. Na stronie tytułowej pojawił się nowy podmiot: Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej, a dokładniej jej Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej. Szkoła ta rozszerza w latach ostatnich swą ofertę zajęć dydaktycznych o Azji (prowadzi m. in. trzyletnie Szkoły Języka Chińskiego i Arabskiego). Także coraz częściej organizuje spotkania naukowe jej poświęcone. Tworzy obok tego pierwszy w Polsce zbiór biblioteczny poświęcony szeroko pojętym problemom społecznym, kulturowym i politycznym Azji Wschodniej (patrz szczegółowe informacje w tym tomie). W Szkole tej mieści się obecnie nasza Redakcja. Udział SWPS wiąże się z innymi zmianami organizacyjnymi. Dotychczas wydawało nasze pismo Towarzystwo Azji i Pacyfi ku z siedzibą w Warszawie (razem z Wydawnictwem Adam Marszałek w Toruniu). Ono też mianowało Redakcję i Radę Programową. Jednak na skutek zmian przepisów prawnych rejestracja sądowa tego Towarzystwa wygasła, a z wznowienia jej zarząd Towarzystwa zrezygnował. Natomiast w 2006 r. założono pod tą samą nazwą, i po części z włączeniem dotychczasowych członków, nowe Towarzystwo z siedzibą w Toruniu. Jego związki z pismem będą jednak luźniejsze, a odpowiedzialność za nie i współfi nansowanie przejmują dwa podmioty: SWPS i Wydawnictwo Adam Marszałek. Ponadto uległ znacznemu rozszerzeniu skład Rady Programowej naszego pisma. Dołączyli do niej przedstawiciele kilku nowych środowisk naukowych i ośrodków akademickich. Do redagowania Azji-Pacyfi ku powrócił także Krzysztof Gawlikowski, który kieruje nim razem z Małgorzatą Ławacz (przygotowywała ona dwa poprzednie tomy). Biorąc pod uwagę, iż SWPS wydaje od 2004 r. nowe, a pokrewne nam czasopismo, Bliski Wschód: społeczeństwa polityka tradycje (pod kierunkiem J. Daneckiego), zaś nie ma chyba szans, aby w bliskim czasie dało się uruchomić kolejne wydawnictwo poświęcone współczesnej Azji Południowej, Rada Programowa postanowiła włączyć ten region do sfery zainteresowań Azji Pacyfi ku. Braliśmy również pod uwagę, iż Indie i kraje sąsiednie ważą coraz bardziej w stosunkach międzynarodowych, i coraz wyraźniej wiążą się z regionem Azji Wschodniej oraz jego strukturami organizacyjnymi. Inną sugestią nowej Rady było zwiększenie w naszym piśmie publikacji ze sfery kultury. Będziemy więc zachęcać autorów do ich przysyłania. Poza tym nie planujemy w najbliższym czasie istotniejszych zmian w profi lu czasopisma.\n8 Od Redakcji Tematem przewodnim tego tomu są stosunki międzynarodowe Chin, z Europą i w basenie Pacyfi ku. Uzupełnia je zapis wystąpień i dyskusji na Sympozjum: Chiny Europa Stany Zjednoczone: wyzwania w XXI w., zorganizowanym w SWPS w lutym 2006 r. Niewątpliwie rola Chin na arenie międzynarodowej szybko rośnie, co nie zawsze niestety jest dostrzegane i właściwie rozumiane w naszym kraju. Członkostwo Polski w UE powinno także owocować szerszym udziałem naszego kraju w rozwijającej się nader dynamicznie współpracy Europa Azja. Dla przypomnienia jak ogromnego skoku dokonały Chiny, umieszczamy fragmenty doniesień korespondenta wojennego z Chin, z 1900 r., kiedy to zachodnie mocarstwa (i Japonia) tłumiły tam tzw. Powstanie Bokserów. A pamiętać trzeba, że po tej zawierusze dziejowej Chiny przeżyły jeszcze rewolucyjne burze, wojny domowe, inwazję japońską drugiej wojny światowej, rozpoczętą w pełnej skali w 1937 r. Po zakończeniu tej wojny wybuchła kolejna chińska wojna domowa, zaś komunistyczny reżim, który się z niej wyłonił wprowadził Chiny w stan szczególnej samoizolacji od świata we wszystkich niemal dziedzinach. Skok do nowoczesności, a ostateczne porzucenie przestarzałych tradycji, otwarcie na świat i aktywny udział Chin w szybko postępujących procesach globalizacji w ciągu ćwierćwiecza wyniósł je do obecnej roli, ale dla pełnego rozumienia ich sytuacji nie można zapominać o bagażu przeszłości. Czytelnik znajdzie również w tomie rzecz jasna studia na inne tematy, sądzimy, że interesujące, jak też inne materiały informacyjne. Przypominamy, że witamy z radością dobre artykuły nowych autorów, choć uprzedzamy zarazem, że bardzo często po recenzjach wewnętrznych Redakcja przekazuje im rozmaite uwagi i sugestie, a czasami tylko rekomenduje dalsze popracowanie nad tematem. Życzymy ciekawej lektury. Redakcja\n9 Azja Pacyfik 2006, nr 9/2006 Na naszej okładce: Obraz Yan Duo malowany na porcelanie w 1936 r. Widok Góry Lu z prowincji Jiangxi. Przykład wprowadzania do tradycyjnego malarstwa chińskiego, i przy użyciu jego technik, nowoczesnych zapożyczeń technicznych z Zachodu (tutaj pociągu, czyli wozu ognistego ). Odzwierciedlało to ówczesne realia i jeden z najpopularniejszych sposobów adaptacji zdobyczy zachodnich dla modernizacji kraju. Redakcja składa serdeczne podziękowania panu Pawłowi Marońskiemu ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie za przygotowanie ilustracji do druku.\n10 Azja Pacyfik 2006, nr 9/2006 KARTKI Z HISTORII Dymitr Janczewiecki DRAMATYCZNY ROK 1900: WOJSKA OBCYCH MOCARSTW PACYFIKUJĄ CHINY ZAPISKI ROSYJSKIEGO KORESPONDENTA WOJENNEGO Od połowy XIX w. w Chinach pogłębiał się kryzys gospodarczy i narastało niezadowolenie społeczne z nieudolnych, skorumpowanych rządów. A sytuację pogarszały jeszcze klęski żywiołowe, przede wszystkim katastrofalna susza w Chinach północnych. Rosnące wpływy mocarstw europejskich i Japonii w Chinach, i domaganie się przez nie wciąż nowych przywilejów w ramach formującego się systemu półkolonialnego, rodziły wśród mieszkańców tego kraju poczucie ucisku i upokorzenia przez cudzoziemców. W Chinach północnych, zwłaszcza w prowincji Shandong, nasiliła się aktywność tajnego stowarzyszenia Yihequan, którego nazwę można by w przybliżeniu przetłumaczyć jako Pięść w Imię Sprawiedliwości i Pokoju (chociaż tradycyjnie mianem quan pięści określano chińskie sztuki walki, ich adeptów, i stowarzyszenia je praktykujące). Stąd było ono znane w Europie pod lekceważącą nazwą bokserów. Swoim charakterem zbliżone było do sekty religijnej. Jego członkowie wierzyli, iż wspierają ich bóstwa chińskie, a oni sami przez praktyki magiczne zyskują nadnaturalne moce. W 1898 r. wznieciło ono bunt przeciwko panującej mandżurskiej dynastii Qing ( ), a także przeciwko dominacji cudzoziemskiej. Wkrótce jednak dworowi udało się przeciągnąć na swoją stronę przywódców powstania i przekonać ich, że głównym wrogiem Chińczyków są biali barbarzyńcy. W ograniczonej skali udzielano im nawet wsparcia, licząc zapewne, że ten ruch ludowy może osłabić dominację obcych mocarstw. W rezultacie w 1900 r. doszło do gwałtownych wystąpień\n11 Dymitr Janczewiecki 11 bokserów przeciwko cudzoziemcom i wszelkim przejawom ich dominacji w Chinach, czy nawet nowinkom technicznym z Zachodu. Powstańcy niszczyli linie kolejowe i telegrafi czne (jako zakłócające pomyślny układ sił naturalnych fengshui), atakowali konsulaty i ambasady, a przede wszystkim misje chrześcijańskie. Ich ofi arami padali nie tylko sami cudzoziemcy, zwłaszcza misjonarze, których nieraz nawet zabijano, ale także Chińczycy, którzy przyjęli chrzest, co traktowano jako zdradę narodową. Powstańcy opanowali stołeczny Pekin, portowy Tianjin i znaczne terytoria północnych Chin, paraliżując normalne życie kraju i działalność kupców europejskich, a ich sukcesy podważały niewątpliwie prestiż i dominację mocarstw zachodnich. W tej sytuacji w czerwcu 1900 r. doszło do wspólnej interwencji korpusów ekspedycyjnych ośmiu mocarstw (Anglii, Francji, Niemiec, Rosji, Włoch i Austro-Węgier, a także Japonii oraz USA). Walki toczyły się ze zmiennym szczęściem, do jesieni przewagę utrzymywały wojska powstańcze. Stopniowo jednak, zwłaszcza po wsparciu międzynarodowych sił przez regularną armię cesarską, powstanie zostało stłumione. Przegrana powstania zapoczątkowała nową fazę jeszcze większego zniewolenia Chin, a zarazem poszukiwań dróg ich odrodzenia przez samych Chińczyków, w tym nowych prób przyspieszonej modernizacji kraju i fundamentalnych reform politycznych, czy nawet obalenia cesarstwa oraz rewolucyjnych przeobrażeń. Powstanie to można traktować jako ostatnią dramatyczną próbę powstrzymania okcydentalizacji dumnych Chin i odrodzenia ich tradycyjnego systemu. Dotychczasowa strategia dworu: zachowywania tradycyjnego systemu, a zapożyczania z Zachodu tylko niektórych nowinek technicznych, zwłaszcza w sferze zbrojeń i obronności okazała się zupełnie nieskuteczna. Autor tych zapisków z frontu walk był rosyjskim dziennikarzem jak widać z ich treści dobrze znającym nie tylko Chiny, ale i ich język jak również bystrym obserwatorem. Redakcja\n12 12 Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny... U sten niedwiżnago Kitaja: dniewnik koriespondienta Nowago Kraja na teatrie wojennych diejstwij w Kitae w 1900 godu, Dmitrija Janczewieckago. St. Peterburg Port Artur, [fragmenty] Szturm fortów Dagu [broniących rejonu portu Tianjin od morza] Szybko nadchodził świt [3 czerwca]. Japończycy i Niemcy cofnęli się na 200 kroków i rozsypali w tyralierę, aby ich widać nie było, po czym zatrzymali się. Natomiast Anglicy i Włosi rozciągnęli się na prawo od Rosjan. Niemcy i Austriacy znowu przesunęli się w tył ku Rosjanom i stanęli za nimi w drugiej linii. Japończycy zaś uformowali linię trzecią. Chińczycy zauważyli podchodzące do fortu desanty i zaraz otworzyli do nich ogień z dział i karabinów. [...] Porucznik Stankiewicz z podporucznikiem Janczysem, trzema podoficerami i dwoma strzelcami rzucili się do bramy, wyłamali ją kolbami, wbiegli do fortu pełnego Chińczyków i od wewnątrz wspięli się na mur jako pierwsi. Japończycy, będący z tyłu połączonego oddziału, pędem pobiegli do przodu, prześcignęli cały oddział i w ślad za Rosjanami rzucili się na fort. Cały połączony oddział biegł z okrzykiem hura! Wszyscy starali się jako pierwsi przejść przez bramę. Oszołomieni Chińczycy, gdy nieco podnieśli się na duchu, przywitali Japończyków swych najdawniejszych, zaciekłych wrogów okrutnym ogniem karabinowym. Dowódca Japończyków, kapitan Hatori, padł zabity ledwie kilka kroków od bramy. Młody lejtnant Shiraishi natychmiast zajął miejsce poległego dzielnego towarzysza i wtargnął z innymi Japończykami do wnętrza fortu. Chińczycy rzucili się do ucieczki, zdążyli jednak wycelować w Japończyków jedną armatę. Japoński marynarz, który zaczął wciągać na chiński maszt japońską flagę Wschodzącego Słońca, padł zabity. Podbiegli Anglicy, a że zawsze mieli pod dostatkiem swych flag rozwinęli swój sztandar nad chińskim fortem jako pierwsi. Rosjanie, jak zwykle, nie mieli w potrzebie niczego, oprócz dzielności. I dlatego Stankiewicz do masztu przybił tylko naramiennik podoficera swojej kompanii. [...] Zająwszy Fort Północnozachodni, sojuszniczy desant rzucił się do ataku na Fort Północny, ku któremu uciekali w nieładzie Chińczycy. Fort został szybko zajęty przez sojuszników. Znowu załopotała angielska flaga. Jeden austriacki artylerzysta tak umiejętnie obrócił chińskie działo na Fort Południowy, że już po pierwszym wystrzale rozległ się w forcie ogłuszający wybuch i skład prochu wyleciał w powietrze. Ocaleli od wybuchu Chińczycy rzucili się do ucieczki, ale trafili na kule karabinów maszynowych Maksima, postukujących nieustannie z bocianich gniazd [okrętu] Giliak.\n13 Dymitr Janczewiecki 13 [...] Komendant Luo ostatkiem sił bronił powierzonej mu twierdzy. We wszystkich zdobytych fortach znajdowano przy działach trupy dzielnych obrońców z urwanymi rękami, nogami i głowami. Wzdłuż wału wszędzie leżeli chińscy strzelcy i artylerzyści. Wszędzie betonowe mury fortów były podziurawione, zniszczone i wysadzone europejskimi pociskami, wszędzie widać też było krwawe ślady okrutnej kanonady z europejskich jednostek pływających. Widząc swą bezsilność i nie chcąc żywym opuścić powierzonej mu twierdzy, która padła, generał Luo, jak przystało chińskiemu dowódcy, przyjął złoto [czyli truciznę red.] i zmarł w męczarniach. (s ) Oddział generała Stessela [...] Tegoż dnia [7 czerwca] generał Stessel wysłał do Tianjinu zjednoczony oddział pod dowództwem pułkownika Sawickiego. [...] Około połowę drogi oddział przejechał koleją. Dalej tory były zniszczone i sojusznicy ruszyli wzdłuż nasypu w szyku marszowym, ale na kilka wiorst od miasta wpadli w zasadzkę. Nagle otoczyli ich z trzech stron Chińczycy, zaczajeni w zaroślach, i zaczęli ostrzeliwać silnym ogniem. Wschodni arsenał z pod Tianjinu także skierował na nich swe działa. Sojusznicy zmuszeni byli cofnąć się. Amerykanie porzucili jedno działo i 2 zabitych żołnierzy. Chińczycy natychmiast dopadli ich ciał i zmasakrowali je. Po stronie rosyjskiej poległ jeden strzelec, a 6 żołnierzy zostało rannych. Starcie sojuszników z Chińczykami zauważyli Anglicy z wieży ratuszowej w Tianjinie. Natychmiast poinformowali o tym Anisimowa, który wysłał na zwiad kozaków. Jak już wiadomo, kozacy nie zdołali przebić się do Sawickiego i wrócili do Tianjinu z rannymi i zabitymi. Dnia 9 czerwca generał Stessel postanowił ruszyć sam na czele oddziału, aby uwolnić Anisimowa i Tianjin. Do Rosjan dołączyli Anglicy, Niemcy, Amerykanie, Japończycy i Włosi, w liczbie 900 ludzi. [...] Jednak wojska chińskie, które uciekły z Dagu i te, przybyłe z Beitang, Lutai i Tianjinu postanowiły stawić najbardziej zdecydowany opór, aby nie dopuścić do połączenia sojuszników z międzynarodowym oddziałem oblężonym w Tianjinie. Kule i pociski spotykały sojuszników po drodze z każdej chińskiej wioski, które musieli zdobywać ciężką walką. Wszystkie wsie po drodze z Dongku do Tianjinu sojusznicy spalili i zniszczyli. Cały lewy brzeg Beihe, na którym dotąd było wiele wsi, pól i ogrodów, został obrócony w perzynę. [...] Dnia 10 czerwca o 3 po południu oddział generała Stessela połączył się z oddziałem pułkownika Anisimowa. Europejczycy, oblężeni w Tianjinie, zostali w ten sposób uwolnieni i mogli wreszcie opuścić koncesje [europejskie strefy eksterytorialne red.].\n14 14 Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny... [...] Dnia 11 czerwca do Tianjinu dostarczono list od admirała Seymoura, zawiadamiający, że jest oblężony przez Chińczyków w arsenale Xiku, 3 wiorsty od miasta. List przyniósł Chińczyk chrześcijanin. W tym samym dniu na ratunek Seymoura i jego ekspedycji gen. Stessel wyprawił połączony oddział pod dowództwem płk. Szyrinskiego. Składał się z 880 Rosjan [...], 800 Anglików, 120 Amerykanów, 100 Niemców, 50 Francuzów i 50 Japończyków. Oddział wyruszył nocą. Prowadził go Chińczyk, który dostarczył list od Seymoura. Wojska chińskie, po niedawnych niepowodzeniach, nie chciały nawiązywać walki i pozwoliły bez przeszkód na połączenie się oddziałów, które spotkały się nazajutrz o 9. rano przy akompaniamencie burzliwych i radosnych okrzyków hura. Dnia 12 czerwca cały dzień przewożono rannych na drugi brzeg Beihe, niszczono działa, karabiny i broń palną oraz wszelkie zapasy znajdujące się w arsenale Xiku. Dnia 13 czerwca o 3. w nocy połączony oddział Seymoura i Szyrinskiego powrócił pomyślnie do Tianjinu. Rosyjskie wojsko ustawiło się przed swoim obozem i okrzykami hura powitało dzielną ekspedycję i smutny pochód 238 noszy z rannymi. (s ). Ekspedycja adm. Seymoura Znowu rany i męczarnie... Znów szeregi noszy z wymęczonymi rannymi, których w palącym słońcu, w kłębach kurzu przyniesiono lub przywieziono na dwukółkach do Tianjinu. To wracał dzielny oddział admirała Seymoura, który zdołał przebić się prawie do połowy drogi między Tianjinem i Pekinem, ale był zmuszony zawrócić pod naporem niezliczonych hord bokserów i chińskich wojsk regularnych. Oddział Seymoura, złożony z 230 ludzi połączonych sił międzynarodowych, zamierzał wykorzystać linię kolejową i odbyć wojskową przechadzkę do Pekinu. Nikt nie przywiązywał wagi do sił bokserów, a w możliwość starcia z [chińskimi] wojskami regularnymi nie wierzono. W sobotę, 27 maja, pierwsza partia Rosjan wyruszyła, by dołączyć do oddziału Seymoura kompania 100 ludzi z krążownika 1. rangi Rossija pod dowództwem lejtnanta Zabotkina. Dnia 29 maja wyruszył drugi oddział 212 ludzi marynarzy z jednostek Nawarin, Admirał Korniłow, Pietropawłowsk i Dymitr Doński, wyposażony w dwa działa z Rossii. [...] Naszym marynarzom przyszło jednak przetrwać dwa tygodnie w nadzwyczaj ciężkich warunkach marszu bojowego, przeżywając godziny grozy, dni i noce pod gradem kul i granatów, nurzając się w kurzu i błocie, pozostając nieraz całymi dniami bez wody i gorącej strawy. Niekiedy dla rannych jedynym łożem był rów lub kanał, a kocem tuman kurzu., Rosyjski desant morski, który wyszedł z Tianjinu 29 maja, dogonił oddział Seymoura na stacji Luofa. Aby utrzymać łączność z miastem i chronić tory od zniszczenia pozo-\n15 Dymitr Janczewiecki 15 stawiono na tej stacji garnizon angielski w liczbie 30 ludzi. Jako, że stację wcześniej spalili bokserzy Anglicy umocnili szopę stacyjną i umieścili na niej groźny napis Fort Endymion, od nazwy angielskiego okrętu. Naprawiając tor i powoli posuwając się dalej oddział doszedł do stacji Lanfan. Tu Niemcy ustanowili Fort Gefion, również do nazwy swego okrętu. Dnia 1 czerwca oddział znajdował się o 3,5 mili od Lanfan. Tor kolejowy był dalej całkowicie zniszczony. Nie było śladu szyn i podkładów, które rozwleczono, spalono lub rozrzucono. Jak okiem sięgnąć, nasyp linii kolejowej przypominał drogę gruntową. Tego dnia zdarzył się smutny incydent z Włochami. Podczas naprawy torów pociąg ochraniały 4 włoskie pikiety wystawione w polu. Bokserzy cały czas nękali pociąg, ale trzymali się w przyzwoitej odległości. Gdy jednak pociąg wycofał się, to w wyniku niewybaczalnego zaniedbania kierujących pociągiem Anglików zapomniano o owych włoskich pikietach. Rzesza bokserów rzuciła się szybko na nich i w kilka chwil, na oczach wszystkich, zarżnięto jednego oficera i czterech włoskich marynarzy, nim ktokolwiek ruszył im na ratunek. Ich ciała zostały zmasakrowane przez bokserów. Ten sukces wzmógł bezczelność Chińczyków. [...] Dnia 1 czerwca nagle nadjechała z Luofa drezyna z Anglikami, którzy donieśli swemu admirałowi, ze fort Endymion okrążyło około bokserów i garnizon, posiadający tylko 2 karabiny maszynowe, nie może dać sobie rady z nieprzyjacielem i prosi o posiłki. Admirał Seymour był bardzo niezadowolony z tej tchórzliwości garnizonu, ale wyruszył z oddziałem swoich wojsk, z Rosjanami i Francuzami. Nastąpiło starcie z Chińczykami, którzy bardzo szybko poszli w rozsypkę. Rany odnieśli tylko dwaj Anglicy. [...] Dzień 4 czerwca. Tego dnia od strony Pekinu po raz pierwszy pokazały się chińskie wojska regularne, ze sztandarami i oznakami. Ostatni raz napotkano wojska chińskie koło stacji Yangcun. Były to wojska gen. Nie Shichena. Teraz, najprawdopodobniej koło stacji Lanfan, pokazały się przednie straże wojsk chińskich pod dowództwem gen. Dong Fuxianga, słynącego z okrucieństwa i nienawiści do Europejczyków. Jego wojsko składało się w większej części z Chińczyków-muzułmanów, nastawionych nader fanatycznie i wrogo wobec cudzoziemców. Rosjanie i Niemcy wysłali zwiad, ale nie można było ustalić liczebności [nadchodzących] wojsk. Zbliżywszy się na odległość strzału do wysłanych na zwiad oddziałów europejskich, kawaleria chińska zaczęła do nich strzelać. Wystarczyło jednak kilka salw ze strony Rosjan i Niemców, aby chińska kawaleria zawróciła i uciekła. Spotkanie z oddziałem chińskim, który od razu podjął działania wojenne, nie zapowiadało nic dobrego. Najwyraźniej Chińczycy postanowili zatrzymać desant europejski i stawić zdecydowany opór. Desant podjął działania, aby wzmocnić posterunki, co zresztą doprowadziło do smutnego wypadku. Nocą, w ciemności, wartownik rosyjski zauważył podejrzany obiekt. Na okrzyk wartownika podejrzany, czarny obiekt nic nie odpowiedział i zaczął jeszcze bardziej zbliżać się do pociągu. Przypuszczając, że to chiński bokser, za którym mogliby kryć się inni, wartownik podniósł alarm. Z wagonów wyskoczyli Rosjanie i Niemcy, i w ciemnościach zaczęli strzelać na oślep. Z okien zaczęli strzelać Anglicy. W rezulta-\n16 16 Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny... cie kilku Rosjan i Niemców zostało zranionych przez Anglików, a podejrzany czarny obiekt okazał się po prostu chińskim psem. Żadnych bokserów nie było. Gdy sojuszniczy oddział przybył do Lanfan, zjawił się tam Chińczyk-chrześcijanin, wysłany przez posłów zagranicznych z Pekinu. Przywiózł on groźne wieści. Ludność Pekinu i wojska cesarskie na czele z gen. Dong Fuxiangiem prowadzą wrogie przygotowania w celu niedopuszczenia do stolicy obcych wojsk. Funkcjonariusz ambasady japońskiej Sugiyama został przez żołnierzy Dong Fuxianga bestialsko zabity, za to jedynie, że wbrew ich zakazowi wyjechał za bramy miasta. Na misję napadł tłum i przebywający w niej ledwie uratowali się przy pomocy rewolwerów. Chociaż rząd chiński zgodził się wpuścić w obręb murów Pekinu 1500 cudzoziemskich żołnierzy, to w rzeczywistości występuje przeciwko nim. Wśród Chińczyków chodzą słuchy, jakoby stara cesarzowa wydała rozkazy bokserom, aby burzyli poselstwa i likwidowali wszystkich cudzoziemców. Szkoły misjonarskie, trybuna wyścigów konnych, niektóre budynki cudzoziemców już rozgrabiono i spalono, a służących cudzoziemcom i ochrzczonych Chińczyków zamęczono w sposób okrutny i zabito. Dzień 3 czerwca został wyznaczony jako data powszechnego zniszczenia wszystkich poselstw. Wobec takich dramatycznych wieści o położeniu cudzoziemców w Pekinie admirał Seymour postanowił podjąć nadludzkie wysiłki, aby przywrócić komunikację kolejową z oblężoną chińską stolicą. Nie wiedział jednak, że na tyłach jego oddziału dzieją się wydarzenia nie mniej niebezpieczne. Tianjin już otoczyło bokserów i regularne wojska cesarskie, przez co droga odwrotu i dołączenia do międzynarodowego korpusu została dla Seymoura i jego dzielnego oddziału odcięta. Ale zamiast pomyśleć o konieczności powrotu oddział Seymoura zdecydowanie lecz nierozsądnie parł naprzód wzdłuż linii kolejowej, którą przed oddziałem i za nim bokserzy niszczyli i palili. [...] Brzegi rzeki Beihe, bardzo wąskiej i krętej, usiane były wioskami, w których kryli się buntownicy. Spokojni mieszkańcy pouciekali. Cześć desantu płynęła barkami; druga część szła wzdłuż rzeki i brała bojem każdą wieś, wypędzając bokserów i zabierając porzuconą żywność ryż i bydło. Dnia 8 czerwca nadal posuwali się powoli w dół rzeki, opędzając się od bokserów, których tłumy towarzyszyły desantowi bez strachu przed europejskimi karabinami i działami. Europejczycy starali się nie strzelać, oszczędzając naboje i pociski. W upalnym duszącym słońcu iść było bardzo trudno. Konserwy szybko się skończyły i trzeba było żywić tym, co Bóg dał: porzuconym ryżem, chińskimi białymi świniami, cielętami i innym bydłem, jakie udało im się schwytać. I nie było oczywiście możliwe, aby z tych produktów zrobić dobrą pieczeń. Bydło bili i piekli jak popadło, a potem dzielili pomiędzy wszystkich. Nie można było nawet znaleźć czystej wody, bo cesarska rzeka Beihe, nie bacząc na swą chlubną przeszłość i starożytne pochodzenie, pełna była nie tyle wody, co wszystkiego czym ją obdarzył Pekin oraz wszystkie miasta i wsie po drodze. Dzień 9 czerwca był bardzo trudny. Żywność się kończyła. Na zjedzenie były już skazane i konie, i muły, a Niemcy już dawno żywili się koniną. Na brzegach zaczęli pokazywać się już nie tylko bokserzy, ale i chińska piechota, kawaleria i artyleria, która rozpoczęła ostrzał barek. Dla obrony barek i rannych Rosjanie, Niemcy i Włosi zaczęli iść\n17 Dymitr Janczewiecki 17 po obu brzegach. Musieli cały czas odpowiadać ogniem. W czasie jednej wymiany strzałów został ranny miczman [najniższy stopień oficerski w marynarce rosyjskiej tłum.] Zabotkin. Wieczorem podeszli do dużej wsi Sichu, gdzie mieli zatrzymać się na nocleg. Okazało się jednak, że wieś została już zajęta przez wojsko chińskie. Obie strony zaczęły strzelać. Sprawa przybrała tak poważny obrót, że europejski desant, aby nie dać się wystrzelać, musiał iść dalej i, pod osłona ciemności, o drugiej w nocy popłynąć z prądem. Dnia 10 czerwca rankiem desant, na który naciskało chińskie wojsko i bokserzy, podszedł na tyle blisko Tianjinu, że znalazł się pod ogniem chińskich fortów. Dalej płynąć rzeką nie było można. Porzucono barki. Rannych wzięto na nosze i desant, pod osłoną pobliskich zarośli i wzgórz, ruszył ku Tianjinowi. Ruch europejskich wojsk zauważyli Chińczycy z Północnego arsenału Xiku w okolicy Tianjinu. Chińskie wojska, które poprzednio naciskały na desant i te, które cofnęły się do miasta otworzyły silny ogień do przybliżającego się desantu. Jego położenie stało się wówczas krytyczne. Wtedy admirał Seymour zdecydował się na bardzo śmiały krok: rozkazał swojej piechocie morskiej wziąć szturmem najbliższy chiński arsenał Xiku. Anglicy z honorem wykonali swe zadanie: o 3. po południu arsenał został zdobyty. Zajmujący to umocnienie Chińczycy zostali częściowo wybici, a częściowo uciekli. [...] Dnia 11 czerwca. Odpoczynek za potężnymi murami chińskiej twierdzy nie trwał długo. Nocą admirał Seymour wysłał liczący 100 Anglików oddział zwiadowczy, aby dotarł okrężną drogą do Tianijinu i przekazał europejskiemu garnizonowi informację o powrocie desantu. Oddział zwiadowców natknął się na gęste tłumy buntowników. Doszło do starcia, w którym kilku Anglików odniosło rany. Oddział zaczął się cofać. Lecz zanim zebrano rannych powstańcy dopadli ich i odrąbali im głowy, w tym oficerowi dzielnemu kapitanowi Batesowi. O 4. rano ogromne siły chińskich wojsk i buntowników, w liczbie ludzi, rzuciły się do rozpaczliwego ataku, by odbić swą byłą twierdzę. Zostały jednak odparte. (s ). Przerwa Po zdobyciu przez siły sojusznicze Wschodniego Arsenału, w działaniach wojennych wokół Tianjinu nastąpiła przerwa. Chińczycy nadal ostrzeliwali nasz obóz, dworzec kolejowy i koncesje. Sojusznicy odpowiadali na to wypadami, zwiadami i napadami, ale były to działania doraźne, bez wspólnego planu operacyjnego. Codziennie do miasta przybywały oddziały międzynarodowe oraz nowe zapasy broni i żywności. Wszystkie nasze wojska obozowały za miastem, część rozmieszczona była na strażach, a część ochraniała Wschodni Arsenał. Jak niebezpieczna była łączność między naszymi poszczególnymi oddziałami ilustruje przypadek doktora Wiolina z 9. Pułku, który 19 czerwca z felczerem i dwoma strzelcami szedł z obozu do miasta. Z chińskich\n18 18 Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny... domków położonych przy drodze padło kilka strzałów. Jedna z kul przeszyła nogę doktora na wylot. [...] Dnia 21 czerwca z francusko-rosyjskiego szpitala został pod nadzorem lekarzy odprawiony pierwszy transport rannych żołnierzy. Powieziono ich barkami po rzece Beihe do Dongku, skąd rannych Rosjan parowcami przewieziono do Port Arthur. Ileż radości było w tych żołnierzach, których nareszcie wywożono z Tianjinu daleko od kul, granatów, stołów operacyjnych i cierpień i jakże zazdrościli im pozostający! Dla ubezpieczenia zachodniej strony koncesji nasi sojusznicy ustawili na wale miejskim działa 6 angielskich funtowych, 6 francuskich polowych z pociskami menilitowymi i 6 japońskich. Między rosyjskimi i sojuszniczymi a chińskimi bateriami codziennie odbywały się pojedynki artyleryjskie. Codziennie do sojuszniczych szpitali przynoszono rannych. [...] Dnia 23 czerwca doszło do słynnej historii dzielnego miczmana Głazenapa, 6 marynarzy i 17 piekarzy. Tego dnia na skrajnym posterunku osłaniającym koncesję francuską od strony chińskiego miasta znajdowało się jedno morskie działo, a przy nim 6 naszych marynarzy i około 30 Francuzów. Pod osłoną barykady z bel bawełny Francuzi i Rosjanie śledzili przeciwległy brzeg Beihe, gdzie Chińczycy, chowając się za pryzmami soli, wypatrywali naszych wartowników i coraz to do nich strzelali. Ponadto posterunek obserwował na wpół spalone i zburzone miasto, rozciągające się daleko na obu brzegach rzeki. Rosyjscy marynarze i francuscy żołnierze, jak prawdziwi sojusznicy, przyjaźnie rozmawiali, oglądali swoją broń, częstując się wzajemnie chlebem, sucharami i wodą. W czasie rozmowy nagle jeden Francuz upadł trafiony strzałem. W mieście pojawiły się gęste szeregi żołnierzy chińskich, konnych i pieszych, które śmiało szły brzegiem, zamierzając zapewne wtargnąć do koncesji francuskiej. Wszyscy Francuzi rzucili się do swoich koszar, aby dać znać o niebezpieczeństwie. Przy naszym dziale pozostał tylko ogniomistrz Zubariow i 6 marynarzy. Nasi marynarze nie stchórzyli. Zaraz wycelowali działo w Chińczyków i ostrzelali ich szrapnelami. Chińczycy nie wstrzymali marszu, odpowiadając ogniem karabinowym. Dowódca posterunku, miczman Głazenap, znajdujący się w sąsiednim domu, słysząc wystrzały i dowiedziawszy się o co chodzi rozkazał wystawić przeciwko Chińczykom jeszcze jedno morskie działo desantowe i posłać po pułkowych piekarzy, którzy piekli chleb dla oddziału rosyjskiego. Dowodzący piekarzami porucznik polecił natychmiast zawiadomić nasz obóz, że piekarnia i cały Tianjin znalazły się w największym niebezpieczeństwie. 17 piekarzy porzuciwszy ciasto i mąkę chwyciło karabiny i pobiegło na posterunek. Tu już bohatersko działał Głazenap. Jedno działo wycelował wzdłuż rzeki, a drugie na ulice. Z dział wylatywały granat za granatem. Na brzeg wyjechało jedno chińskie działo, ale zanim zdążyło wystrzelić Głazenap powitał chińską załogę takim szrapnelem, że działo szybko wycofało się. Przybiegło 10 Japończyków i razem z naszymi piekarzami zaczęli strzelać z karabinów. Chińczycy rzucili się do przodu, ale napotkali tak zgrany i celny ogień Rosjan, Japończyków i Francuzów, których wsparł jeszcze amerykański kulomiot, że rozmyślili się, zawrócili i odeszli w chińskie miasto. Wkrótce z obozu przyszła po-\n19 Dymitr Janczewiecki 19 moc jedna kompania 12. pułku, ale Chińczycy już się wycofali. Rannych u nas zostało 3 marynarzy i jeden piekarz. Chińczycy jednak na tym nie poprzestali. Pewien chiński oficer zdumiał swą szaleńczą odwagą. Wierzchem na koniu, z kilkoma żołnierzami, niepostrzeżenie przekradł się między pryzmami soli i napadł na strzelców rosyjskich trzymających wartę przy moście. Marynarze nasi, dostrzegłszy Chińczyków, natychmiast rzucili się na pomoc towarzyszom. Chiński oficer w paradnej kurtce i czapce z pawim piórem oraz wszyscy jego wierni żołnierze zginęli od kul. Może ten odważny oficer chciał podpalić most łączący dworzec z koncesjami, może zniszczyć posterunek albo też poznać liczbę i pozycje naszych posterunków nie wiadomo (s ). Przyjazd admirała Aleksiejewa [...] Admirał Aleksiejew nawiązał bardzo przyjazne stosunki z dowódcami japońskimi, którzy w ramach bliskiej współpracy z Rosjanami niejednokrotnie zjawiali się u rosyjskiego admirała na narady wojenne. Bardzo znamienne jest to, że wkrótce po przyjeździe admirała Aleksiejewa angielski admirał Seymour uznał za stosowne powrócić do swych wojsk i ogólne kierownictwo działaniami wojennymi sojuszników w sposób naturalny i ostateczny przejął admirał rosyjski. Przed przybyciem Aleksiejewa [24 czerwca], Tianjin od 3 tygodni, z kilkudniowymi przerwami, bombardowany był przez Chińczyków. Wszystkie oddziały europejskie ponosiły duże straty najbardziej ucierpiały wojska rosyjskie. Około 200 rannych Rosjan leżało w francusko-rosyjskim szpitalu. Tymczasem, według zdobytych informacji, wojsk chińskich przybywało. Z Shanhaiguan przybył oddział wojsk chińskich generała Sun Qinga liczący, jak mówiono, około 5000 ludzi. Z wojskami gen. Nie dawało to Tymczasem oddziały europejskie nie miały ani wspólnego kierownictwa, ani wspólnego planu działań. Wszyscy dowódcy byli zgodni, że trzeba jak najprędzej wyzwolić Tianjin i iść na odsiecz poselstwom w Pekinie. Ale jak to zrobić, co przedsięwziąć najpierw, jak atakować chińskie forty i polowe baterie, i jak przepędzić wojska chińskie i bokserów? Te kwestie zawisły w rozpalonym powietrzu Tianjinu bez odpowiedzi. Wszyscy cudzoziemcy, jednogłośnie, chcieli jak najprędzej zjednoczyć wojska europejskie i japońskie do wspólnych działań pod jednym dowództwem, obawiając się, że utrzymujące się różnice zdań smutno się skończą. Poszczególne europejskie oddziały wojskowe stawały do boju z honorem, by wykazać odwagę, nie skompromitować się wobec reszty cudzoziemców i pokazać swą dzielność. Polem, na którym próbowano sojuszniczych sił, była głównie równina przed dworcem, cały czas pod silnym ogniem kul i granatów. Jak niedogodny był brak jednolitego kierownictwa pokazuje następujący przypadek. Od czasu przybycia oddziałów europejskich do Tianjinu ich dowódcy początkowo działali wspólnie z konsulami. Angielski konsul, mieszając się do wszystkich działań wojskowych, sprzeciwił się bombardowaniu przez Europejczyków dzielnicy chińskiej,\n20 20 Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny... skąd Chińczycy uporczywie i celnie ostrzeliwali koncesje europejskie. Trwało to od 4 do 9 czerwca. Chińczycy bombardowali nas, a my strzelaliśmy tylko do chińskich baterii polowych. Powód tego dziwnego protestu konsula angielskiego był bardzo prosty: jeśli Europejczycy będą bombardować całe chińskie miasto, to Chińczycy uciekną i handlowcy angielscy stracą wszystkich swych dłużników, partnerów i klientów, i poniosą ogromne straty. Ten ważny wzgląd skłaniał, oczywiście, do tego by możliwie humanitarnie odnosić się i do handlowców angielskich, i ich klientów Chińczyków. Wreszcie 9 czerwca, na wniosek dowódcy oddziału francuskiego, postanowiono że wszelkie dalsze działania wojenne będą podejmowane i przeprowadzane bez udziału konsulów europejskich. Gdy minął okres ostrego oblężenia Anglicy znów zaczęli okazywali nieufność wobec Rosjan, nie chcąc w niczym z nami współdziałać. Dwa razy, gdy dowódca oddziału rosyjskiego Stessel zapraszał Anglików, by wzięli udział we wspólnym ataku na baterie chińskie, Anglicy i namówieni przez nich Amerykanie odmówili pod różnymi pretekstami. Sprawa się przeciągała i nasze wojska, i koncesje nadal cierpiały od nieprzyjacielskiego ognia. Dlatego też przybycie do Tianjinu admirała Aleksiejewa zostało przyjęte z prawdziwym zadowoleniem nie tylko przez Rosjan, ale wszystkich Europejczyków. Wszyscy byli przekonani, że odtąd oddziały sojusznicze zgodnie wezmą się do dzieła i pod dowództwem jednej osoby szybciej i pomyślniej osiągną cel wyzwolenie miasta. Wszyscy oczekiwali, że odtąd wzajemna nieufność i różne nieporozumienia zostaną usunięte, i dowódcy cudzoziemskich oddziałów zrozumieją wreszcie, że bez systemu i jednomyślności sojusznicy niczego nie osiągną. [...] Z przybyciem admirała Aleksiejewa, zgodnie ze starszeństwem i szczególnym autorytetem jakim się cieszył, na niego przeszło ogólne kierownictwo wojskami sojuszniczymi, których w owym czasie było w Tianjinie około Rosjanom przypadł tym samym zaszczyt stanięcia na czele sojuszniczej sprawy ośmiu mocarstw, która już zaczynała się rozpadać. Po jego osobistej rozmowie z dowódcami głównych oddziałów, dalsze rozmowy, według wskazówek admirała, prowadził z różnymi sojuszniczymi dowódcami wojskowymi ustanowiony przy nim urzędnik dyplomatyczny I. J. Korostowiec. Spotykał się on z dowódcami międzynarodowych oddziałów oraz innymi osobami, z którymi rozmowa mogła przyczynić się do powodzenia wspólnej sprawy. Wielką korzyść wspólnym działaniom sojuszników przyniósł umiejętny udział naszego wojskowego agenta [ tj. attache tłum.], płk. Wogaka. Jego znajomość miejscowych warunków i popularność wśród cudzoziemców niezwykle ułatwiły mu rolę pośrednika w kontaktach Rosjan z sojusznikami. I zaraz okazało się, że Francuzi i Niemcy, nasi solidarni sojusznicy, pragną działać wspólnie z nami we wszystkich działaniach wojennych. Anglicy, a także nastawieni przez nich Amerykanie i Japończycy, odnosili się do Rosjan z nieufnością. Obawiając się głównej roli Rosjan, nie włączali się do podejmowanych przez nas działań wojennych. Stanęliśmy wobec trudnego zadania dyplomatycznego: rozproszyć nieufność do Rosjan, udowodnić że rosyjski admirał nie zabiega o główną role i dowodzenie wojskami\n21 Dymitr Janczewiecki 21 sojuszniczymi, lecz w interesie samych sojuszników pragnie pogodzić i uzgodnić działania poszczególnych oddziałów. Bez tego będzie się tracić wspólne siły i czas, oblężenie Tianjinu nigdy nie zostanie przełamane, a bez tego z kolei nie będzie można ruszyć na Pekin. Japończycy (gen. Fukushima, płk Aoki) w pełni zgadzali się, że sojusznicy powinni działać wspólnie i według wspólnego wypracowanego planu. Ale kłopotliwą była dla nich kwestia dowodzenia. Poseł Kato również uważał, że zachowanie zgody między sojusznikami to niezbędny warunek powodzenia działań, ale jeśli chodzi o marsz na Pekin to uważał, że w armia liczyć powinna co najmniej ludzi. W sumie skłaniał się ku propozycji rosyjskiej. Kato miał zastąpić japońskiego posła w Pekinie, którego uważano za poległego. Rozsądni Japończycy wkrótce zgodzili się z argumentami Rosjan; nalegali tylko na konieczność zachowania samodzielnego dowództwa w poszczególnych oddziałach międzynarodowych, a do tego przecież Rosjanie nie mieli zastrzeżeń. Trzeba było niemało wysiłków, aby przekonać nieufnych Anglików, że na skierowaniu działań wszystkich sojuszniczych oddziałów ku wspólnemu celowi, z inicjatywy rosyjskiego admirała, prestiż innych sojuszniczych dowódców nie ucierpi. Zachowają oni pełną niezależność dowodzenia w granicach powierzonego im rejonu. Zaś interesy wszystkich sojuszników (a zwłaszcza handlowe interesy właśnie Anglików i Amerykanów) pilnie wymagają, aby niezwłocznie przypuścić zdecydowany atak na wojska chińskie, które już zaczynają otrzymywać posiłki z północy. Ponadto zbliżała się pora deszczowa, co również mogło opóźnić, a nawet zatrzymać, działania wojenne. A niezdecydowanie sojuszników było jedynie zachętą dla chińskich żołnierzy i bokserów, których powstanie rozgorzało już w całych Północnych Chinach i mogło przenieść się na Południe. Jednak Anglicy nie wierzyli rosyjskim zapewnieniom. Rozsądek, takt i autorytet rosyjskiego admirała, w powiązaniu z atencją stale okazywaną przezeń wszystkim sojusznikom, niewątpliwie sprzyjały powodzeniu rokowań. Sprawie pomogli także Japończycy. Powodzenie rozmów między Rosjanami i Japończykami przełamało nieustępliwość Anglików, którzy wreszcie zgodzili się wziąć udział w międzynarodowym ataku na wojska chińskie, wyznaczonym na noc z 27 na 28 czerwca (s ). Rozgromienie Po trzech tygodniach pod troskliwym dachem francusko-rosyjskiego szpitala, gdzie znalazłem się po nieoczekiwanym zetknięciu z chińskim, a ściślej z niemieckim, szrapnelem i tak szczęśliwie się z tego wywinąłem całkowicie wyzdrowiałem. Z błogosławieństwami i dobrymi życzeniami zakonnic, bardzo ubolewających, że nie zdążyły skierować mnie na łono swej zbawiennej wiary, przeniosłem się do hotelu Astor House.\n22 22 Dramatyczny rok 1900: wojska obcych mocarstw pacyfikują Chiny... Nie poznałem pięknego i eleganckiego Tianjinu. Ani jeden budynek, ani jedna europejska willa nie została oszczędzona przez artylerię czy ogień. Ściany, dachy, okna, ogrodzenia wszystko było podziurawione lub posiekane odłamkami pocisków, które najwyraźniej fruwały chmarami we wszystkie strony. Bogate wille handlowców porzucono na pastwę losu. W jednych domach były zniszczone pokoje. Po innych zostały tylko ruiny. Dzielnica bezpośrednio przylegająca do naszego szpitala, zamieszkana przez Chińczyków, została spalona do cna na rozkaz konsula Francji, który obawiał się od tej strony podłożenia ognia lub napadu przez bokserów. Dzielnica ta przedstawiała smutny widok całkowitej ruiny. Na odległość dwóch wiorst widać było tylko opalone mury, samotne kominy, kupy kamieni, gruzu i węgla. Domy Chińczyków, które ocalały od ognia, były ograbione. Na podwórkach walały się stosy odzieży prostej i drogiej jedwabnej, wszelkie meble, naczynia, starocie, ale i bogate chińskie hafty, stare porcelanowe wazony, wspaniale inkrustowane obrazy, zegary, aparaty telefoniczne, fonografy... Ratując się przed pożarami, ogniem artylerii i zemstą Europejczyków tysiące chińskich rodzin porzuciło swe domy i uciekło. Tysiące rodzin straciło wszystko i rozproszyło się po świecie. Troszczyło się tylko o uratowanie życia swych bliskich i jeśli możliwe pieniędzy. W koncesjach pozostali tylko Chińczycy chrześcijanie. Opowiadano o jednym pobożnym Chińczyku, tak biednym, że nie miał na czym wywieźć swej starej i chorej matki. Aby ją ratować wyniósł matkę na nosidłach, posadziwszy ją jakby na szali na jednym końcu drąga, na drugiej umieściwszy kamienie dla równowagi. We wszystkich porzuconych domach gospodarowali żołnierze sojuszniczych narodów. Niestety, nie było ani jednego oddziału, którego żołnierze nie grzebaliby w tych stosach wszelkiego mienia i śmiecia. Żołnierze zwykle brali kołdry, zegary, pudełka, lampy, różne bibeloty i dla zabawy fonografy. Nie umiejąc obchodzić się z tymi rzeczami, psuli je a potem wyrzucali. W chińskiej dzielnicy nie było żadnego nadzoru, bo też nie było żadnej możliwości ani potrzeby ochrony chińskiego mienia, rozrzuconego na podwórkach i ulicach, opuszczonego przez właścicieli i spisanego na straty. Smutno wyglądała główna ulica Victoria Road. Ściany domów były porysowane odłamkami. Wszędzie walały się kupy śmieci i różnorakich odpadów. Z ogrodu otaczającego szlachetny Gentlemen s Club wypływały prosto na ulice strumienie nieczystości najokropniejszego rodzaju. W ogrodzie tym biwakował pułk indyjskich sipajów [tj. żołnierzy hinduskich na służbie w wojskach brytyjskich red.], którzy rozpalili tu swe ogniska, gotowali jedzenie, prali bieliznę, grali na swoich dudach i bębenkach, i nacierali się takim wonnym olejkiem, którego nie znosiły nawet chińskie muchy i komary. A całą ulicę zdołali napełnić tak cuchnącym smrodem, że mogłaby tego pozazdrościć najbrudniejsza chińska dzielnica Tianjinu. Niektóre sklepy europejskie uszkodzone pociskami artylerii były zabite deskami, ale w innych właściciele nie próżnowali i dziarsko handlowali. Natrętni handlarze, osiedliwszy się w piwnicach, korzystali z okazji i sprzedawali sojuszniczym żołnierzom konserwy, tytoń i piwo. Wskutek wyjątkowej sytuacji ceny były również wyjątkowe.\n23 Dymitr Janczewiecki 23 Hotel Astor-House pogrążony był w smutku. Większa część jego mieszkańców zajmowała dolną kondygnacje. Ze służby zostało tylko 2 3 bojów, tak że dżentelmeni musieli się sami o siebie troszczyć. Odrzucono wszelkie zasady etykiety i bontonu. Dżentelmeni sami przynosili sobie jedzenie do stołu, a gotowała je żona zarządzającego hotelem. Porcje były rozpaczliwie małe wskutek braków zaopatrzenia. Aby gościom urozmaicić potrawy i sprawić im nieco przyjemności za dania uznawano nawet przyprawy i były one podawane osobno. Przeważała kasza owsiana i konserwowe ananasy. Kilka pokoi w hotelu uszkodziła artyleria. W moim odłamki rozbiły szkło w oknie, przy którym lubiłem siedzieć i pisać korespondencję. Lite kule armatnie podziurawiły wieżyczkę nad hotelem. Mało kto chodził po ulicach, bo granaty i szrapnele nadal sypały się z różnych stron. Spotkać można było tylko żołnierzy i oficerów wykonujących jakieś rozkazy. Wszędzie stały warty z karabinami, jako ochrona bram budynków zajętych przez międzynarodowe oddziały. Wszędzie wywieszano swoje flagi. Prawie wszyscy mieszkańcy koncesji wytrzymawszy tygodniowe oblężenie wyjechali. Pozostali tylko najodważniejsi i zajęci interesami (s ). We wschodnim arsenale... Na trzy wiorsty naokoło [arsenału] wszędzie było bezludnie i pustynnie. Ani białolicy, ani żółtolicy nie ważyli się chodzić po tym martwym polu między przeciwnikami. Nawet ptaki tu nie fruwały ani zwierz nie biegał. Snułem się po arsenale i zdumiewałem jego bogactwami. Były tu wszelkie możliwe warsztaty, fabryki, składy, laboratoria. Jeszcze niedawno obracały się i poruszały różne maszyny produkujące broń i amunicję, a także bijące chińską monetę, miedzianą i srebrną. Były oddziały produkujące proch, ładunki karabinowe dla mauzera i manlichera, i uniwersalne naboje dla broni ostatniego systemu z 1899 r. W składach były niezliczone ilości pocisków artyleryjskich różnego rodzaju zwykłe granaty segmentowe dla burzenia budynków, granaty fugasowe dla podpalania budynków, szrapnele i kartacze. Nad wszystkimi oddziałami produkcyjnymi wisiały chińskie napisy, niektóre bardzo interesujące. Tak np., skład podziemnego gromu oznaczał skład min, a skład wodnego węża oznaczał skład materiałów przeciwpożarowych. We wszystkich warsztatach były ślady niedawnej intensywnej pracy. Wszędzie porozrzucana była odzież i jedzenie. Najwyraźniej wszyscy robotnicy zostali zaskoczeni. Maszyny i przyrządy były przygotowane do pracy i zatrzymane w ostatniej minucie. Koło ognisk kuźni, palenisk oraz maszyn pobożni chińscy robotnicy ustawili wyobrażenia bóstw opiekujących się pracą i zapalili koło nich trociczki. Na maszynach i kotłach były naklejone czerwone noworoczne napisy z życzeniami szczęścia albo jeden znak fu czyli szczęście, lub maksymy w rodzaju uruchomienie maszyny to wielkie szczęście, otwarcie kotła wielka pomyślność.


aparzenia kawy rozpuszczalnej potrzeba więc tylko zalać ją odpowiednio ciepłą wodą i poczekać, aż się rozpuści. W sklepach stacjonarnych kawa rozpuszczalna, tuż obok kawy mielonej, jest szeroko d\nDodane: 02-03-2020 13:41\nJednym z rodzajów kawy jest kawa rozpuszczalna, która ma formę osuszonego ekstraktu przeznaczonego do bezpośredniego rozpuszczania w wodzie. Do zaparzenia kawy rozpuszczalnej potrzeba więc tylko zalać ją odpowiednio ciepłą wodą i poczekać, aż się rozpuści. W sklepach stacjonarnych kawa rozpuszczalna, tuż obok kawy mielonej, jest szeroko d\nCzy ktoś może mi pomóc kupić kosmetyki orientalne?Kiedy pojechać na myjnię i na co zwrócić uwagę?Nowa metoda leczenia kanałowego zębów - endodoncjaPomoc prawna w potrzebieNaucz się jak zrobić licówki w Ustroniu! 7 darmowych porad.Aplikacje szpitalneO niechcianych gościach - szczuryO problemach z sercem...O myjniach i samochodachPołudnie - może Hiszpania?Kilka informacji o ogrzewaniuO czystych i brudnych dywanachCzy można naprawić klimatyzację w niedzielę nie handlową?Smoke issue - how to reduce it?Radca prawny - kompetencje i obowiązkiDentysta ZabrzeImplantolog BytomSprawna klima w samochodzie - rób regularne przeglądyO dobrym rozwiązaniu dla biznesuPorcelanowe zęby? Krótko o protetyce i nie tylkoPrawo - S.O.SWartość tego jak szkolić z bhp w Gorzowie w 2020Wykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby zatrudnić adwokata?Elewacja, kostka brukowa w ogrodzie i tak dalejCzego nie wiesz o kwestiach mechanicznychDla kobiet - kosmetyki i zabiegi kosmetyczneOgółem o instalacjach wentylacyjnych i grzewczychPulsar BHPJak działają biura tłumaczeńKilka ważnych i potrzebnych informacji i mechanice i pompach hydraulicznych


Michel I Ney (urodzony w Saarlouis, 10 stycznia 1769 roku, zmarł po egzekucji w Paryżu, 7 grudnia 1815 roku) herb\nSyn Pierre Ney i Margarethe Grewelinger, córki Valentina Grewelinger.\nMarszałek Francji od 1804 roku do 7 grudnia 1815 roku. I książę d'Elchingen od 1808 roku do 7 grudnia 1815 roku, I książę Moskwy od 25 marca 1813 roku do 7 grudnia 1815 roku. Par Francji od 1814 roku do 7 grudnia 1815 roku.\nW Grignon 5 sierpnia 1802 roku poślubił Aglaé Louise Auguié (urodzona w Paryżu, 24 marca 1782 roku, zmarła w Paryżu, 2 lipca 1854 roku), córki Pierre César Auguié i Adélaide Henriette Genet, córki Edmé Jacques Genet.\nWalczył w obronie rewolucji francuskiej oraz w wojnach napoleońskich.\nSyn bednarza, już za młodu zaciągnął się do 4. pułku huzarów jako prosty szeregowiec. Na początku rewolucji Ney nadal był szeregowcem, jednak już w 1794 roku, z rangi kapitana, awansowany został przez generała Klébera na adiutanta i dowódcę szwadronu. Walczył pod Altenkirchen (Westerwald), Obernburgiem i Würzburgiem.\nW roku 1796 mianowany został generałem brygady, przyłożył się do zwycięstwa pod Neuwied, potem 16 kwietnia 1797 roku walczył pod Diersdorfem, gdzie dostał się do niewoli austriackiej. Po wymianie jeńców mianowany dowódcą dywizji, walczył w 1799 roku w Armii Renu. Wygrał pod Frankfurtem, przeszedł Men, zajął Mannheim, przez co zmusiwszy arcyksięcia Karola do podzielenia swoich sił, przyczynił się pośrednio do zwycięstwa pod Zurychem.\nPrzychylił się do zamachu 18 Brumaire. Pod Hohenlinden walczył pod dowództwem generała Moreau. W 1802 roku posłany do Szwajcarii w poselstwie, po powrocie dowodził obozem pod Compiegne, potem pod Monteruil. W 1804 roku podniesiony przez samego cesarza Napoleona do rangi marszałka. W 1805 roku wygrał bitwę pod Elchingen (za co otrzymał tytuł książęcy), wymógł kapitulację Ulmu (jako jeden z kilku), zajął Tyrol. W wyprawie pruskiej walczył pod Jeną-Auerstedt, Magdeburgiem, Pruską Iławą, Frydlandem. Następnie przeniesiony do Hiszpanii, gdzie nie odniósł jednak wielkich zwycięstw.\nW 1809 roku walczył w Hiszpanii, gdzie brał udział m.in. w walkach o Ciudad Rodrigo, jednak szybko stamtąd odwołany wrócił do Francji i przez jakiś czas nie miał zajęcia. W 1812 dowodził III Korpusem, a w końcowej fazie odwrotu walczył na czele ariergardy francuskiej. W 1813 roku przegrał pod Dennewitz, walczył pod Lipskiem i we Francji w roku następnym. W marszu na Rosję dowodził 3. korpusem, walczył pod Borodino (z franuskiego - bataille de la Moskova), za co otrzymał tytuł księcia Moskwy. W odwrocie rosyjskim dowodził ariergardą, dzielnie broniąc resztki armii przed armią rosyjską i Kozakami. To on był ostatnią osobą, która opuściła granice Rosji. Walczył zwycięsko pod Lützen, Budziszynem i Dreznem, przegrał jednak z Bülowem 6 września 1813 roku i musiał się cofnąć do Torgawy. Potem jednak walczył pod Lipskiem i znowu dowodził ariergardą aż do Renu. Kiedy jednak padł pomysł abdykacji, to Ney pierwszy odważył się przedstawić go cesarzowi. Zaraz po zrzeczeniu się tronu przez Napoleona, Ney opowiedział się za królem Ludwikiem XVIII, a kiedy Bonaparte powrócił, zapowiedział, że "przywiezie zbiega z Elby w żelaznej klatce". Kiedy jednak spotkał się z Cesarzem, od razu przeszedł na jego stronę.\nWalczył pod Fleurus i Waterloo, gdzie przyczynił się tym razem do klęski Napoleona. Po ponownym powrocie Ludwika XVIII na tron, stanął przed sądem wojennym złożonym z: Monceya, Augereau, Massény, Jourdana i Mortiera, który jednak obwołał się niezdolnym do podjęcia obiektywnej decyzji, więc Ney trafił przed oblicze Izby Parów. Tam skazany został na śmierć przez rozstrzelanie. Gdy przed 9 rano dnia 7 grudnia 1815 roku oferowano mu opaskę na oczy, odrzucił ją i powiedział: "Nie zapominajcie, że przez 26 lat stawałem naprzeciw kul", po czym zdjął kapelusz i krzyknął: "Niech żyje Francja! Towarzysze, prosto w serce!" (tłumacz z francuskiego: Vive la France! Camerades, visez droit au cour!), po czym legł pod gradem pocisków, z których tylko jeden wycelowany był wysoko w mur ponad jego głowę.\nMichał Ney, zwany "najdzielniejszym z dzielnych" ("Le Brave des Braves"), był impulsywny, nieopanowany, niestały w poglądach i niewierny. Ale nawet to nie zdoła przysłonić jego talentów dowódczych, szczerości, otwartości, prostoty charakteru i, przede wszystkim, odwagi. Dowiódł tego podczas odwrotu Wielkiej Armii spod Moskwy. "Rudzik" (jak nazywali go pieszczotliwie żołnierze ze względu na jego kolor włosów) potrafił w najbardziej dramatycznych momentach odwrotu zachować zimną krew co uspokajało jego podwładnych. Innym razem u Wileńskiej Bramy Kowna osobiście z karabinem w ręku z kilkunastoma ochotnikami odpierał szarżę kozaków atamana Płatowa. Podczas procesu Neya w pawilonie Marsan w Tuileries, na obiedzie zorganizowanym przez francuską gwardię królewską dla stacjonującej w Paryżu armii rosyjskiej, jeden z Rosjan tak skomentował wyrazy niechęci Francuzów wobec marszałka: "[...] nie zechciejcie się odzywać w ten sposób o najwspanialszym żołnierzu francuskim tamtej wojny (chodzi o kampanię w Rosji w 1812 roku), którego heroizmowi tysiące Francuzów zawdzięcza życie!".\nJego prawnukiem był francuski generał, uczestnik II wojny światowej i dowódca wojsk francuskich stacjonujących w Niemczech, Jacques Massu.\nZ małżeństwa z Aglaé Louise Auguié, doczekał się:\nJoseph Napoléon Ney, II księcia Moskwy, mąż: Albine Etiennette Marguerite Laffitte,\nMichel Louis Félix Ney, II księcia d'Elchingen, mąż: Marie-Joséphine Souham,\nEdgard Ney, III księcia Moskwy, mąż: Clotilde de La Rochelambert.\nMichel Ney w "WikipediA"\nMichel Ney w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk\n7 grudnia 1815 roku, zginął rozstrzelany przez pluton egzekucyjny marszałek Michel Ney "Historykon.pl"


W Żabkach można odbierać już paczkę DHL za pobraniem i zapłacić za nią kartą - Handel dystrybucja\nData: 11-03-2019, 10:37\nOprócz odbioru paczek można tam też dokonywać zwrotów, wykorzystując etykiety dołączone przez e-sklep lub wygenerowane online. Do Punktu można również przekierować przesyłkę, jeśli okaże się, że nie będziemy obecni w miejscu, które pierwotnie wskazaliśmy jako miejsce doręczenia. Sieć Punktów Partnerskich to bardzo elastyczne rozwiązanie, zwiększa wygodę i oszczędza czas. Jeśli dodatkowo można tam np. zrobić zakupy, atrakcyjność takich miejsc rośnie w oczach klientów jeszcze bardziej. Wybierając Punkt jako miejsce dostawy klienci sami decydują, kiedy odbiorą przesyłkę i mają na to aż 7 dni. Dodatkowo większość z nich jest czynna do 21:00 lub dłużej.\nŻabka RSS ALERT / DHL Parcel RSS ALERT / przesyłki kurierskie RSS ALERT / e-commerce RSS ALERT


Handy Meter – niezbędnik barmana\n27 lipca 2011 Anna (2) Dodaj komentarz Tweet\nHandy Meter to koncepcja podręcznego cyfrowego miernika objętości cieczy, której autorem jest Jeon Hwan Soo. Gadżet ten z pewnością znajdzie wiele pożytecznych zastosowań. Zobacz jakie mam na myśli?\nZałożony na szyjkę butelki może okazać się niezbędnikiem barmana lub innych miłośników miksologii. Bo kto, jak nie dobry barman wie, że oprócz receptury i techniki mieszania sekret każdego drinka leży w odpowiedniej proporcji składników.\nHandy Meter doskonale sprawdzi się także w kuchni. Założony na kran precyzyjnie odmierzy odpowiednią ilość wody niezbędną do przygotowania danej potrawy. Ilość wody zmierzona zostanie w centymetrach sześciennych i przedstawiona na wyświetlaczu LED.\nNiestety na chwilę obecną nie znajdziemy tego niezwykle użytecznego gadżetu w sklepach AGD. Mam jednak nadzieję, że chociażby ze względów proekologicznych koncepcja podręcznego cyfrowego miernika wody wkrótce doczeka się realizacji. Jego instalacja na wszelkich przedmiotach z których wylewa się ciecz mogłaby dać ogromne oszczędności.\nZainstalowany w łazienkach mógłby też wpływać na świadomość bezmyślnych użytkowników wylewających hektolitry wody podczas mycia zębów. Z takimi gadżetami przyszłość zapowiada się więc obiecująco.\nStylowe zabezpieczenie kieliszków w zmywarce\nFortepian dla koneserów muzyki klasycznej i designu\nModna torebka solarna naładuje telefon i oświetli wnętrze\nLuce - laptop kochający słońce\nEcoWash - idealny zestaw na piknik\nReplay XD 1080 - ekstremalne nagrania w jakości HD\nDesign, Gadżety, Koncepcje design, gadżety, Handy Meter, koncepcje\n29 lipca 2011 o 08:46\nwow! fajny gadzet przydałby się do rozlewania wódki\nAniu masz fajne propozycje.\n30 lipca 2011 o 22:55\nDziękuję, staram się jak mogę. U nas dla każdego znajdzie się coś miłego. Zapraszamy do częstszych wizyt i do grona znajomych na facebooku .


Rozpoczął się transport ważących 650 ton tarcz TBM Krystyna i Elisabetta na Bemowo, gdzie już niebawem rozpocznie się drążenie tuneli dla pociągów metra. Wiercenie tuneli rozpocznie się od przyszłej stacji Powstańców Śląskich w kierunku przy\nAnna i Maria na Targówku\nCztery tarcze TBM ważące 650 ton, długie na prawie sto metrów oraz o średnicy 6 metrów każda, zostały podzielone na mniejsze elementy. Warszawskie tarcze po wydrążeniu tuneli centralnego odcinka M2 oraz odcinków na Targówku i Woli były składowane w fabryce przy ulicy Marywilskiej. Już wcześniej pisaliśmy o dwóch z nich - tarczach TBM Anna i Maria, które znalazły się na odcinku wschodnim M2, gdzie TBM Maria rozpoczęła drążenie tunelu ze stacji Bródno w kierunku stacji Trocka.\nTransport tarcz rozpoczęty\nW nocy z 14 na 15 maja rozpoczęły się transporty tarcz na stację Powstańców Śląskich. Na placu budowy będzie prowadzony montaż tarcz, które następnie zostaną opuszczone do szybu startowego do miejsca, gdzie w przyszłości powstaną tory odstawcze za częścią pasażerską stacji. Kolejne elementy tarcz będą przewożone specjalnym transportem na plac budowy w godzinach nocnych w najbliższych dniach.\nKrystyna i Elisabetta na Bemowie\nLewy tunel zachodniego odcinka drugiej linii metra będzie wynosił 1369 metrów, z kolei prawy o trzy metry mniej -1366. Co to oznacza dla pracy Tarcz TBM? Będą miały do ułożenia 1824 prefabrykowanych pierścieni po 1,5 metra każdy. Od momentu uruchomienia maszyny skrawające będą pracować bez przerwy 24 godziny na dobę. Zatrzymanie pracy może nastąpić wyłącznie w momencie, gdy wystąpi problem z napotkanym podłożem, maszyną lub gdy trzeba będzie wymienić ostrza tnące. - Tarcza TBM jest w pełni zmechanizowana, jednak jej pracę nadzoruje 12-osobowa załoga, która pracuje na cztery zmiany. Do napędu TBM służy 16 par siłowników hydraulicznych - przekazuje Karolina Gałecka z Urzędu m.st. Warszawy.\nNajkrótszy odcinek linii M2 powstanie na styku Woli i Bemowa. Składać się będzie z dwóch i pół kilometra tuneli oraz stacji Ulrychów oraz Powstańców Śląskich. Wykonawca ma czas na zrealizowanie projektu do listopada 2021 roku. Inwestycja warta 959 249 940 zł i jest współfinansowana przez Unię Europejską z Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020.