RAFAŁEM MAJKĄ. Jestem zadowolony z sezonu SEDNO. MAM RÓZG I PREZENTÓW BEZ LIKU czyli... rozmowa ze ŚWIĘTYM MIKOŁAJEM. str. 2,3 - PDF\nRAFAŁEM MAJKĄ. Jestem zadowolony z sezonu SEDNO. MAM RÓZG I PREZENTÓW BEZ LIKU czyli... rozmowa ze ŚWIĘTYM MIKOŁAJEM. str. 2,3\nDownload "RAFAŁEM MAJKĄ. Jestem zadowolony z sezonu SEDNO. MAM RÓZG I PREZENTÓW BEZ LIKU czyli... rozmowa ze ŚWIĘTYM MIKOŁAJEM. str. 2,3"\n1 Myślenicki Miesięcznik Powiatowy Myślenice grudzień 2013 numer 12 (73) ISSN sedno.myslenice.org.pl Z IZBĄ GOSPODARCZĄ ZIEMI MYŚLENICKIEJ str. 7,16 Jestem zadowolony z sezonu rozmowa z kolarzem RAFAŁEM MAJKĄ str. 2,3 MAM RÓZG I PREZENTÓW BEZ LIKU czyli... rozmowa ze ŚWIĘTYM MIKOŁAJEM str. 8,9\n2 od redakcji Drodzy Czytelnicy Święta Bożego Narodzenia za pasem. Większość z nas spędzi je rodzinnie w domu. Dla Rafała Majki, kolarza z Zegartowic, to jedna z niewielu chwil wytchnienia. Przez cały rok kolarz trenuje i uczestniczy w największych wyścigach świata. Eksplozja talentu młodego zawodnika pochodzącego z niewielkiej wsi w gminie Raciechowice jest pewnego rodzaju fenomenem. Rozmowa z Rafałem Majką, jaką możecie Państwo przeczytać obok jest próbą wyjaśnienia tego fenomenu. Skoro święta, to także Święty Mikołaj. Wprawdzie wizytę Świętego mamy już za sobą, to jednak nie potrafiliśmy sobie odmówić przyjemności porozmawiania z nim, tym bardziej, że nadarzyła się ku temu okazja. Co Święty wie na temat Myślenic i komu wręczył rózgę, a komu prezent dowiecie się Państwo z lektury wywiadu z Nim. W dziale sportowym dokonujemy resime trudnej dla piłkarzy Dalinu rundy jesiennej. Kopali ambitnie, ale bez wyniku. No cóż, taki bywa sport. Czytajcie nas w Internecie, czytajcie na papierze. Miłej lektury. Redakcja sedno.myslenice.org.pl DUCHOWYCH SPOKOJNYCH ZDROWYCH WESOŁYCH SYTYCH RODZINNYCH NIEZAPOMNIANYCH i BOGATYCH W PREZENTY ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA oraz DO SIEGO SZCZĘŚLIWEGO i LEPSZEGO NIŻ POPRZEDNI NOWEGO ROKU ŻYCZY SWOIM CZYTELNIKOM REDAKCJA SEDNA Myślenicki Miesięcznik Powiatowy rok założenia 2007 REDAKTOR NACZELNY karolina kmera ZESPÓŁ katarzyna ralska - staszel patrycja bujas antonina sebesta wit balicki rafał zalubowski radosław kula WYDAWCA arch - logica Myślenice Borzęta 405 ADRES REDAKCJI Myślenice ul. Pardyaka 3 KONTAKT DRUK grafipack myślenice NAKŁAD 1500 egzemplarzy ODDANO DO DRUKU 5 grudnia 2013 Rafał Majka, 24 letni kolarz rodem z Zegartowic jest przykładem sportowca, który na wyżyny wspiął się dzięki swojej uporczywej pracy i olbrzymiemu talentowi. Jest także przykładem opinii, że wielcy sportowcy tego świata mogą wywodzić się i często wywodzą z małych, lokalnych środowisk. W tym roku dzięki tytanicznej wręcz pracy Rafał Majka awansował do grona najlepszych kolarzy świata. Jego talent dosłownie eksplodował. Najpierw w maju kolarz z Zegartowic zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej jednego z najsłynniejszych wyścigów świata Giro di Italia, by w październiku zostać pierwszym Polakiem w historii, który stanął na podium jednego z najważniejszych, kolarskich klasyków Giro di Lombardia. Dzięki naszemu stałemu współpracownikowi, dziennikarzowi portalu onet.pl Tomaszowi Kalembie, możemy dzisiaj zaprezentować Państwu rozmowę z tym wielkim, skromnym i wspaniale rokującym na przyszłość kolarzem. : TO BYŁ DLA CIEBIE ZNAKOMITY SEZON, A DWA OSTATNIE WYŚCIGI, W KTÓRYCH STARTOWAŁEŚ BYŁY WSPANIAŁYM UKORONOWA- NIEM TEGO ROKU. NA MEDIO- LAN - TURYN BYŁEŚ DRUGI, ZAŚ W GIRO DI LOMBARDIA TRZECI. SZCZEGÓLNĄ WARTOŚĆ MA TEN OSTATNI WYŚCIG. JAKO PIERW- SZY POLSKI KOLARZ STANĄŁEŚ BOWIEM NA JEGO PODIUM? RAFAŁ MAJKA: Rzeczywiście. Te dwa ostatnie wyścigi były takim ukoronowaniem dobrego sezonu. Wprawdzie nie udało mi się w tym roku odnieść żadnego zwycięstwa, ale wiele razy stawałem na podium. Do tego byłem liderem klasyfi kacji młodzieżowej Giro d Italia i liderem Tour de Pologne. Zresztą w tym ostatnim wyścigu wygrałem klasyfi kację punktową. Bardzo się z tego cieszę, że właściwie od Giro d Italia podczas każdego kolejnego wyścigu znajdowałem się w ścisłej czołówce. Czy zatem czujesz jakiś niedosyt po sezonie? Nie ukrywam, że chciałem wygrać klasyfi kację młodzieżową Giro d Italia. Nie udało się. Byłem drugi, ale w klasyfi kacji generalnej wyścigu zająłem dobre, jak myślę, siódme miejsce. To naprawdę fajny rezultat. Dlatego jestem zadowolony z tego sezonu, a przede wszystkim z tego, że niemal cały rok prezentowałem równy i wysoki poziom. Szefostwo Twojej grupy musi być chyba zadowolone z takiej postawy? Tak. Szefowie grupy doceniają to, co robię i - przede wszystkim - wierzą we mnie. Zresztą już po Giro di Lombardia złożyli propozycję przedłużenia kontraktu o kolejne trzy lata, choć moja umowa z tą grupą ważna jest jeszcze przez rok. Czy przedłużysz zatem ten kontrakt? Na dzisiaj jeszcze nie wiem. Analizujemy sytuację. W tym roku dokonałeś jeszcze jednej wielkiej rzeczy. Przejechałeś w jednym sezonie dwa wielkie toury - Giro d Italia i Vuelta a Espana - a masz dopiero 24 lata. Pierwszy z tych wyścigów ukończyłeś na siódmym miejscu, drugi na 19. Gdyby nie nagłe załamanie pogody podczas wyścigu dookoła Hiszpanii, pewnie też byłbyś bardzo wysoko? Występy w Giro d Italia i Vuelta a Espana są dla mnie optymalne. Mam czas na to, aby dobrze przygotować się do obu tych wyścigów. Jestem naprawdę zadowolony z miejsca zajętego w Giro d Italia. W końcu po raz pierwszy jechałem ten wyścig i w dodatku jako lider drużyny Saxo-Tinkoff. Rzadko się zdarza, aby tak młody kolarz prowadził swój zespół. Wiele osób były zaskoczonych tym, że prezentuję tak wysoki poziom. Na Vuelcie nagle załamała się pogoda. Temperatura spadła do zaledwie dwóch, trzech stopni powyżej zera, a ja nie miałem ciepłego ubrania, podobnie zresztą, jak wielu innych kolarzy. Zmarzłem straszliwie i straciłem wiele czasu. Czy osiągnięte przez Ciebie w obu tych wyścigach wyniki będziesz w stanie poprawić w kolejnych sezonach? Oczywiście. Jeżeli pojadę Giro d Italia w przyszłym roku, to będę do niego jeszcze lepiej przygotowany. W tym roku miałem problem z kolanem, bo brałem udział w drobnej kraksie samochodowej. Walczyłem o to, aby wyleczyć uraz na czas i pojechać w wyścigu dookoła Włoch. Na mistrzostwach świata we Włoszech byłeś jednym z liderów polskiej kadry. Zająłeś ostatecznie 57. miejsce. Czy była szansa na lepszą pozycję? Istniała duża szansa na to, aby ten wyścig ukończyć w dziesiątce. Trasa była bardzo techniczna, a przy tej pogodzie (non stop padał deszcz), co zakręt miała miejsce jakaś kraksa. Nie ukrywam, że nie czuję się zbyt pewnie na zjazdach, dlatego traciłem na nich trochę czasu. To był szarpany wyścig. Traciłem i goniłem, traciłem i goniłem, dlatego na jedno okrążenie przed metą przez tą szarpaninę zabrakło mi już sił. Wyniki z końcówki sezonu udowadniają, że dobrze zniosłeś sezon pod względem fizycznym. A psychicznie? Z tym było chyba nieco gorzej, ale tak to już bywa, kiedy wskakuje się na najwyższy poziom sportowy? Bardzo trudny psychicznie był dla mnie wyścig dookoła Hiszpanii. Czułem zmęczenie presją wyniku. Nie wszyscy kibice rozumieją, jak trudną dyscypliną sportu jest kolarstwo. Wielu sądzi, że jeśli nie jadę w pierwszej grupie z faworytami wyścigu, to jestem słaby. A prawda jest taka, że nikt z nas nie jest robotem. Każdemu może przytrafi ć się słabszy dzień. Czasami są też takie wyścigi, kiedy muszę wykonać swoją pracę, a potem odpuszczam, bo takie są zalecenia szefów grupy. I tak znajduję się w uprzywilejowanej sytuacji, bo często otrzymuję podczas wyścigów wolną rękę. Sezon 2013 dobiegł co dopiero do końca, a już niebawem trzeba będzie rozpocząć przygotowania do kolejnego. Czy udało Ci się chociaż trochę odpocząć? Tak. Po Giro di Lombardia spędziłem kilka dni ze swoją narzeczoną Magdą we Włoszech. Potem odpoczywałem trochę w Polsce, a teraz zajmuję się wykończeniem domu. Cieszy mnie ta czynność bo, przy okazji jej wykonywania relaksuje się. Starty w nowym sezonie rozpocznę pewnie pod koniec lutego, albo na początku marca. Tak naprawdę dzielisz swój czas pomiędzy Polskę i Włochy. W Italii znajduje się Twój drugi dom. Lubisz spę- 2/grudzień 2013\n3 rozmowa z kolarzem RAFAŁEM MAJKĄ Jestem zadowolony z sezonu autor wywiadu jest dziennikarzem portalu Onet.pl, zapraszamy śledzenia jego bloga - kalemba.blog.onet.pl tomasz kalemba dzać w nim czas? Lubię, ale w sezonie. Tam mogę się całkowicie skupić na swojej pracy. Tam też mam więcej czasu na odpoczynek. Jednak każdą przerwę pomiędzy kolejnymi wyścigami wykorzystuję na przyjazd do Polski, bowiem uwielbiam spędzać czas z rodziną. Możemy zatem spać spokojnie i nie martwić się o to, że kiedyś opuścisz swoje rodzinne strony i wyemigrujesz na przykład do Monaco, jak uczynili to niektórzy nasi sportowcy, ot choćby Robert Kubica? Nie mam na razie takich zamiarów, podkreślam raz jeszcze, że zawsze, kiedy tylko istnieje taka możliwość wracam do Zegartowic, gdzie odpoczywa mi się najlepiej i gdzie mogę liczyć na obecność swojej rodziny. We Włoszech przebywam tylko dlatego, że panuje tam znacznie korzystniejszy dla trenującego kolarza klimat. Jest po prostu ciepło, gdy w tym samym czasie w Polsce panuje sroga zima. Kiedy jesteś w Polsce, często można spotkać Cię na treningu na naszych lokalnych drogach. Gdzie najczęściej wybierasz się na rowerze? Właściwie wszędzie. Jeżdżę w okolicach: Myślenic, Węglówki, Gdowa, Limanowej, Nowego Sącza, Starego Sącza, Świątnik. Najwięcej kilometrów, jakie pokonałem w jeden dzień na tutejszych trasach, to 220 kilometrów. Teraz mamy naprawdę bardzo dobre drogi. Jeździ się po nich znacznie lepiej niż po włoskich. Lubię tutaj trenować, ale brakuje mi długich, kilometrowych podjazdów. Czy kiedy trenujesz na drogach wokół Zegartowic ludzie poznają Cię, kojarzą, wołają: o Panie Majka, to Pan, skąd Pan się tutaj wziął? Tak zdarza się to teraz częściej, zwłaszcza po moim występie w Tour de Pologne. Ludzie kojarzą moją twarz. Czasem zatrzymują mnie na przykład w sklepie i pytają co słychać? Zatem jesteś coraz bardziej rozpoznawalny, a co za tym idzie popularny. Czy ta popularność przeszkadza Ci czy jest może dla Ciebie przyjemna? Raczej przyjemna. Natomiast coraz bardziej doskwiera mi dociekliwość dziennikarzy. Rozumiem, że to ich praca, ale czasem bywają dokuczliwi i bardzo męczący. Niewiele brakowało, a kolarstwo nie miałoby z Ciebie pożytku, bowiem rozpoczynałeś swoją przygodę ze sportem od gry w piłkę nożną w Grodzisku Raciechowice? Zgadza się. Moja przygoda ze sportem zaczynała się właśnie od piłki nożnej. Zresztą do tej pory lubię pograć w wolnych chwilach. To bardzo dobry trening, który wzmacnia mięśnie. Tyle tylko, że teraz muszę bardzo uważać, aby nie nabawić się podczas gry w piłkę jakiejś kontuzji. Czy nie żałujesz, że nie zostałeś piłkarzem? Nie. W kolarstwie już teraz przeszedłem do historii. Nie wiem czy w wieku 23 lat udałaby mi się ta sztuka w roli piłkarza? Rozumiem, że gdyby dzisiaj przyszło Ci nakłaniać młodych ludzi do uprawiania sportu przekonywałbyś ich do kolarstwa, nie do piłki nożnej? To naturalne, chociaż piłkę nożną nadal bardzo lubię. Na marginesie tej sympatii, co sądzisz o obecnej kadrze narodowej? Wolałbym się na ten temat nie wypowiadać, bowiem optowałbym za daleko idącymi zmianami personalnymi i nie tylko. Mam nadzieję, że moje sugestie w tym względzie zostaną wprowadzone w życie przez nowego trenera selekcjonera Adama Nawałkę. Wróćmy jednak do Twojej koronnej dyscypliny sportu. Czy możesz nam przypomnieć, jak trafiłeś do kolarstwa? Przecież w Zegartowicach, w których mieszkasz, ani w też w pobliżu tej miejscowości, nie ma żadnego klubu kolarskiego? Do uprawiania kolarstwa namówiła mnie Pani Teresa Łapa, była dyrektorka szkoły w Zegartowicach. Jej syn - Konrad - już wtedy był niezłym kolarzem. Bardzo im dzisiaj dziękuję za to, że przekonali mnie do treningów, choć początkowo rower, którego używałem był dla mnie za duży. Co pewien czas przyjeżdżał do Zegartowic trener Zbigniew Klęk z Krakusa Swoszowice, który przypatrywał się potencjalnym kandydatom do członkostwa w klubie. Prowadził treningi na miejscu w Zegartowicach, potem zaś przeniósł je do Krakowa. Po raz pierwszy głośniej zrobiło się o Tobie podczas wyścigu LZS o Złote Koło, który rozgrywany jest co roku na terenie powiatu myślenickiego? Tak. To był 2007 rok. Wygrałem wówczas ten wyścig z dużą przewagą nad rywalami, a mogła być ona jeszcze większa, gdyby nie straty poniesione na ostatnim etapie, na którym kilka razy przebijałem w moim rowerze oponę. Wygrałem wówczas czasówkę do Brzezowej. Zresztą rekord trasy wciąż należy do mnie. Byłem pierwszym zawodnikiem Krakusa Swoszowice, który wygrał ten wyścig, akurat w 25. rocznicę jego rozgrywania. To był pierwszy poważny sygnał, że może stać mnie na więcej. Zresztą byłem już wtedy przygotowywany do wyjazdu do Włoch, gdzie czekało na mnie miejsce w jednej z grup w orlikach. Postarał się o nie Tomek Marczyński. Kiedy byłem już we Włoszech, dotarło do mnie, że skoro otrzymałem taką szansę, muszę coś w tym sporcie osiągnąć. Sympatia do wyścigu o Złote Koło pozostała, bowiem od pewnego czasu Jestem naprawdę zadowolony z miejsca zajętego w Giro d Italia. W końcu po raz pierwszy jechałem ten wyścig i w dodatku jako lider drużyny Saxo-Tinkoff. Rzadko się zdarza, aby tak młody kolarz prowadził swój zespół - Rafał Majka jesteś fundatorem nagrody pieniężnej dla zwycięzcy jednej z górskich premii. Tak. I mam nadzieję, że tak samo będzie w kolejnych latach. Mnie też kiedyś ktoś pomógł, więc teraz ja chcę pomagać innym. Dlatego lubię sobie pojechać z młodymi zawodnikami z mojej okolicy na trening. Jak wygląda - w skrócie - dzień jednego z najlepszych obecnie kolarzy na świecie? Zazwyczaj wstaję z łóżka koło godziny dziewiątej. Jeżeli jest ciepło, to staram się pojechać na trening wcześniej. Wówczas wsiadam na rower już nawet o Na śniadanie jem płatki i sucharki z dżemem, popijając je kawą. Potem odbywam 5-6-godzinny trening. Po jego zakończeniu zjadam makaron z sałatą. Znowu wypijam kawę i odpoczywam w łóżku. Wieczorem jadę na jakieś zakupy, albo siedzę przed komputerem. Potem kolacja i do łóżka. Trochę pachnie to monotonią, bardzo zaś sporym wysiłkiem. Wspomniałeś o diecie kolarza. Makaron to jeden z ważniejszych jej składników. Nie masz go czasami dość? Nie. Lubię go, zwłaszcza jeśli jest włoski. Jest wówczas naprawdę rewelacyjny. Czy podczas wyścigu też zjadasz makaron? (Uśmiech). Nie. Kiedy się ścigamy jem ciastka. Potrafi ę ich pochłonąć podczas dwustukilometrowego etapu nawet dwa kilogramy. Do tego oczywiście napoje. W ilości około pięciu litrów. Nie obawiasz się, że przytyjesz? Nie. Wszystkie spożyte kalorie spalam natychmiast podczas wyścigu. W chwili obecnej powinienem przytyć mniej więcej dwa kilogramy. Podobno okazji do spalania nadmiaru kalorii jest w Twoim przypadku bardzo wiele, pokonujesz w ciągu roku na rowerze dystans 38 tysięcy kilometrów? Tak, to prawda. Taki dystans zostawiam w nogach rocznie. Skoro o nogach, mam pytanie, proszę wyjaśnij Czytelnikom kolarskie powiedzenie noga podaje? Kiedy noga podaje oznacza to, że kolarz znajduje się w wysokiej formie. Czy Twoja noga podaje? Myślę, że tak. Ale chciałbym, aby podawała w przyszłości jeszcze lepiej. Przez cały czas naszej rozmowy nie powiedzieliśmy ani słowa o używanym przez Ciebie sprzęcie, a jest to przecież bardzo ważna kwestia. Oczywiście sprzęt kolarza, to przede dossier RAFAŁ MAJKA urodzony 12 września 1989 roku w Myślenicach, jest wychowankiem klubu WLKS Krakus Swoszowice. W latach reprezentował barwy grupy Gragnano Petroli Florencja z przerwą na krótki staż w grupie Miche. Od 2011 roku jest zawodnikiem jednej z najlepszych drużyn kolarskich na świecie Team Saxo Bank. Od czasów juniorskich reprezentuje nasz kraj na dużych międzynarodowych imprezach. Bez wątpienia największym sukcesem Rafała Majki jest zajęcie siódmego miejsca w klasyfi kacji generalnej Giro d Italia (2013), a także trzeciej lokaty w wyścigu Giro di Lombardia (2013). Rafał mieszka w Zegartowicach (gmina Raciechowice). Jest m.in. laureatem nagrody starosty myślenickiego w dziedzinie sportu. wszystkim rower. Czy masz jeden egzemplarz czy może dysponujesz większą ilością rowerów? Mam ich aż osiem. W tym dwa przeznaczone do jazdy na czas. Czy wszystkie towarzyszą Ci w czasie wyścigu? Prawie wszystkie, bo aż sześć. Kto je obsługuje? W naszym zespole pracuje około stu osób. Trzydzieści z nich to zawodnicy. Cała reszta zajmuje się logistyką, a zatem także techniczną obsługą rowerów. Czy Twój rower budowany jest specjalnie pod Ciebie, z uwzględnieniem Twoich warunków fizycznych? Tak. Który z elementów roweru jest dla Ciebie najważniejszy? Może trudno będzie w to uwierzyć, ale niezwykle ważne jest siodełko. Jest specjalnie wykonane pod mój - mówiąc trywialnie - tyłek. Musi być wygodne i w żadnym wypadku nie powinno doprowadzić do otarcia pośladków czy wnętrza ud. Dla kolarza byłaby to katastrofa. Jesteś znakomitym reprezentantem i popularyzatorem naszego regionu. To dzięki Tobie świat usłyszał o Zegartowicach. Może dzięki temu władze regionu będą teraz bardziej doceniać wysiłek sportowców? Nie ukrywam, że od czasu do czasu jestem w kontakcie z wójtem gminy Raciechowice Markiem Gabzdylem. Szkoda tylko, że w naszym regionie brakuje pieniędzy na sport. A przecież dzięki niemu można znakomicie promować te tereny. Czesław Lang, który organizuje Tour de Pologne, fantastycznie rozreklamował w tym roku Małopolskę. Nawet znajomi z Włoch dziwili się, że są u nas tak piękne tereny. I już teraz zapowiedzieli wizytę w Małopolsce. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Jak je zazwyczaj spędzasz? Zawsze rodzinnie. Trochę jestem w rodzinnym domu w Zegartowicach, trochę u swojej narzeczonej. W czasie świąt nie dbam o dietę. Lubię sobie dobrze zjeść. Potem szybko i sprawnie podczas treningów zrzucam nadmiar nabytych w okresie świąt kilogramów. Czego moglibyśmy życzyć na finiszu obecnego, a przed początkiem kolejnego sezonu Rafałowi Majce? Myślę, że może pierwszej wygranej w ważnym wyścigu? A zatem życzymy Ci pierwszej wygranej w ważnym wyścigu, wierząc w to, że nasze życzenia spełnią się już wkrótce. grudzień 2013/3\n4 krótko Debaty nie będzie MAREK ŁATAS, POSEŁ NA SEJM RP OD KILKU TYGODNI ZABIEGA O TO, ABY W MYŚLENICACH OD- BYŁA SIĘ DEBATA DOTYCZĄ- CA SZPITALA. PROBLEMEM JEST JEDNAK WYZNACZENIE TERMINU I ZGODA NA NIĄ ZE STRONY STAROSTY MYŚLENI- CKIEGO JÓZEFA TOMALA. - Na razie nie ma zgody na debatę, jest natomiast wola zwołania nadzwyczajnej sesji Rady Powiatu, podczas której omówione byłyby aktualne problemy trapiące nasz szpital mówi poseł. Sesja jednak to nie to samo co debata. Chciałem zaprosić do stołu inne podmioty zainteresowane tematem, zaprosić Kazimierza Moskala członka sejmowej komisji zdrowia. Chwała za to, że sfi nalizowano remont bloku operacyjnego (otwarcie miało miejsce 7 grudnia przyp. W.B.), ale wiem, że w szpitalu wciąż nie dzieje się najlepiej. Chcielibyśmy zapytać dyrektora Adama Stycznia m.in. o faktyczny stan fi nansowy szpitala i o wiele innych spraw stanowiących o przyszłości tej placówki. Prawdopodobny termin zwołania nadzwyczajnej sesji Rady Powiatu poświęconej szpitalowi to połowa grudnia. (RED.) krótko Centrum Kultury nagrodzone Zrealizowany przez gminę Sułkowice projekt Utworzenie Centrum Kultury w Krzywaczce został zwycięzcą piątej edycji konkursu ogłoszonego przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Przyjazna wieś. Projekt wygrał edycję wojewódzką i w nagrodę będzie reprezentował swój region podczas etapu ogólnopolskiego. Projekt, o którym mowa zrealizowany został w 2010 roku. Wówczas to oddano do użytku wyremontowany gruntownie budynek w Krzywaczce, w którym mieszczą się dzisiaj: filia Gminnej Biblioteki Publicznej, filia Świetlicy Środowiskowej w Sułkowicach, pomieszczenie dla sołtysa Krzywaczki, sala prób dla Towarzystwa Muzyczna Parantela, w skład którego wchodzą: zespół Iver i orkiestra dęta oraz pomieszczenia dla Stowarzyszenia Gospodyń Swojskie Klimaty. Zarządcą obiektu jest Świetlica Środowiskowa w Sułkowicach. (RED.) Człowiek Miesiąca ANTONI DYCZKOWSKI WŁAŚCICIEL FIRMY DEVELOPERSKIEJ Z MYŚLENIC STOPA BEZROBOCIA NA TE- foto maciej hołuj RENIE POWIATU MYŚLENI- CKIEGO SIĘGA PRAWIE 14 PROCENT. TO WSKAŹNIK PRZE- WYŻSZAJĄCY ŚREDNIĄ KRAJOWĄ ORAZ ŚREDNIĄ ZANOTOWANĄ W MAŁOPOLSCE. TEN STAN RZECZY UTRZYMUJE SIĘ OD 2008 ROKU. W OKRESIE LETNIM STOPA BEZRO- BOCIA W POWIECIE SPADA O PO- ŁOWĘ, ALE TYLKO NA DWA, TRZY MIESIĄCE - SEZONOWO. POTEM WRACA DO NORMY. Jest niedobrze, aby nie powiedzieć źle Dlaczego przypominamy powyższe dane? Po pierwsze dlatego, że każdego z nas, mieszkańca powiatu myślenickiego kwestia bezrobocia i związane z nim problemy mogą dotknąć w każdej chwili (lub już dotykają) i jest to niewątpliwie najważniejszy powód, dla którego poruszamy ten temat na naszych łamach. Po drugie w obliczu trwającej sytuacji i jej niekorzystnego ciągu starostwo powiatowe w Myślenicach oraz Powiatowy Urząd Pracy (PUP) zorganizowały w sali lustrzanej MOKiS (notabene nie posiadającej od dawna ani jednego lustra) konferencję pod hasłem: Partnerstwo na lokalnym rynku pracy. Na spotkanie zaproszono przedsiębiorców zrzeszonych w dwóch myślenickich izbach gospodarczych: Izbie Gospodarczej Ziemi Myślenickiej i Myślenickiej Izbie Gospodarczej, przedstawicieli myślenickiego oddziału Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej, dyrektorów szkół ponadgimnazjalnych, którymi zarządza Powiat oraz włodarzy gmin (obecny był Partnerstwem w bezrobocie! burmistrz Myślenic Maciej Ostrowski, który po wygłoszeniu kilku grzecznościowych formułek... zniknął z sali oraz wójt Sieprawia Tadeusz Pitala widziany na sali obrad do samego końca trwania konferencji). O tym, że na rynku pracy jest źle nikogo z obecnych nie trzeba było przekonywać. Starosta myślenicki Józef Tomal nie mówił więc o tym, ale poruszył temat szkolenia zawodowego, które w przypadku bezrobocia odgrywa jedną z kluczowych ról. Szkolić pod potrzeby pracodawców To niewątpliwie jeden ze skuteczniejszych sposobów ograniczania bezrobocia, choć nieco odległy w czasie. Starostwo deklaruje, że w trybie przyspieszonym stworzy w swoich szkołach Czy konferencja Partnerstwo na lokalnym rynku pracy będzie w stanie zaradzić panującemu w powiecie myślenickim bezrobociu? A jeśli tak, to na ile? To pytania, na które dzisiaj nie znamy jeszcze odpowiedzi. Sama inicjatywa zorganizowania konferencji zasługuje zapewne na uwagę, ale chcielibyśmy wszyscy, aby przyniosła ona wymierne efekty, a nie okazała się li tylko kolejnym spotkaniem, podczas którego ubito litry piany. zawodowych (a ma ich pod zarządem pięć) kierunki zawodowe o profilu zasugerowanym przez pracodawców. Chodzi o to, aby dać początek dobrej formule komunikacji na linii Powiat pracodawcy dzięki której ci ostatni będą mogli podpowiedzieć urzędowi w jakich zawodach należałoby kształcić młodzież, aby zaspokoić w tym względzie potrzeby kierowych przez siebie firm. Przy okazji padł pomysł, aby uczniowie szkół zawodowych kształcili sie podczas praktyk w danym zakładzie pracy, pod warunkiem wszak, że zakład ten znajdzie dla nich zatrudnienie, kiedy zakończą już edukację. Przy okazji tego tematu wicestarosta myślenicki Tomasz Sus wyjaśnił jakich formalności powinien dopełnić pracodawca, który chce pozyskać ucznia na praktyki do swojego zakładu. Jakie pomysły na dziś? Zanim ruszą zasugerowane przez pracodawców kierunki kształcenia zawodowego miną co najmniej trzy lata, tyle bowiem trwa nauka w zawodówce. Jeśli nawet okaże się, że absolwenci tych szkół (co Boże daj!) znajdą dobrą pracę w firmach, które partycypowały w ich kształceniu, to jest to na razie pomysł na młodzież (i to zapewne nie na całą jej populację, bowiem firmy zatrudniające absolwentów nie są przecież z gumy). Rodzi się jednak pytanie: co z ludźmi dorosłymi, którzy z różnych powodów stracili pracę i nie mogą jej odzyskać? Statystki Powiatowego Urzędu Pracy w Myślenicach są zatrważające. Tylko w tym roku PUP zarejestrował 6151 bezrobotnych. Z tego zaledwie 855 osób korzysta z zasiłku. 32% z zarejestrowanych długotrwale pozostaje bez pracy. Już te dane wystarczą do tego, aby wyobrazić sobie jak wielkie są rozmiary bezrobocia na terenie powiatu myślenickiego. Dyrektorka myślenickiego PUP-u Izabela Młynarczyk zaapelowała do obecnych na sali przedstawicieli izb i pracodawców o bardziej owocną współpracę pomiędzy kierowanym przez nią urzędem, a pracodawcami, zwłaszcza tymi, których firmy zrzeszone są w izbach gospodarczych. Chodzi o to, aby mając wolne miejsca pracy przedsiębiorcy informowali o tym PUP. Ten ma bowiem nie tylko możliwość przedstawienia poszukującemu pracownika przedsiębiorcy stosownej oferty, ale może także przeszkolić takiego pracownika pod kątem zgłaszanych potrzeb. - Są na to pieniądze i żal byłoby ich nie wykorzystać przekonywała dyrektorka. W mijającym roku PUP pozyskał na swoją działalność kwotę ponad dziewięciu milionów złotych. Izabela Młynarczyk zachęcała także pracodawców do zatrudniania osób niepełnosprawnych oraz prosiła o to, aby izby zapraszały ją na swoje zebrania, podczas których mogłaby zapoznać się Na zdjęciu: dyrektorka myślenickiego PUP Izabela Młynarczyk i starosta myślenicki Józef Tomal podczas konferencji. reklama Antoni Dyczkowski, prezes myślenickiej firmy Raba nieodpłatnie przekazał jedno ze swoich mieszkań powracającej do Polski rodzinie z Kazachstanu. Przyznajemy Mu za ten wspaniały gest miano Człowieka Miesiąca grudnia. (RED.) 4/grudzień 2013\n5 konferencja poświęcona bezrobociu z trapiącymi przedsiębiorców bolączkami, a co za tym idzie dostosowywać do nich pracę PUP-u. Głosy z sali Trudno, aby obecni na spotkaniu przedsiębiorcy nie zabrali głosu w tak ważnej jak bezrobocie sprawie, tym bardziej, że kilkakrotnie wywołani zostali do tablicy. Maciej Zając, szefujący obecnie Cechowi Rzemiosł Różnych apelował o to, aby w podległych sobie szkołach zawodowych Starostwo Powiatowe zwiększyło liczbę godzin kształcenia przyszłych rzemieślników. Nie jesteśmy dzisiaj w stanie w tak krótkim czasie solidnie wyedukować ucznia i przygotować go do zawodu rzemieślnika przekonywał prezes. Rzemieślnik jest dzisiaj coraz gorzej wykształcony. Musimy coś z tym zrobić. Tadeusz Sawicki, prezes Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej zwrócił uwagę na szerszy kontekst przyczyn panującego w powiecie myślenickim bezrobocia. Kwestie edukacyjne są oczywiście ważne, a nawet bardzo ważne, ale rozmawiamy tutaj tak, jakbyśmy odczuwali defi cyt pracowników, gdy tymczasem panuje 14 procentowe bezrobocie. Skupmy się może na polskiej gospodarce, która jest dzisiaj niewydolna i stanowi jedną z głównych przyczyn tak dużego bezrobocia bowiem nie jest w stanie zagwarantować zatrudnienia mówił Sawicki. Prezes IGZM podzielił rynek przedsiębiorców na trzy zasadnicze grupy. Pierwsza grupa to budżetówka - bez względu na to czy praca jest wykonana dobrze czy źle pensja się należy. Gdyby w oparciu o tę zasadę działały nasze fi rmy 90 procent z nich nie istniałoby już dawno na rynku. Druga grupa to grupa okołobudżetowa odpowiadająca za nie przemyślane, pochłaniające olbrzymie koszty inwestycje zaś trzecia to obciążani coraz większymi kosztami pracy właściciele fi rm. Powinniśmy się zastanowić nad tym, co należy zrobić w skali globalnej, aby poprawić tę niekorzystną sytuację mówił prezes. Głos podczas konferencji zabrał także Jerzy Kosiński dyrektor myślenickiego ZST-E proponując, aby przy corocznych Powiatowych Targach Edukacyjnych organizować targi zawodowe, podczas których przedsiębiorcy otrzymaliby możliwość zaprezentowania absolwentom gimnazjów swoich firm zachęcając ich do odbywania w nich nauki i praktyk, a w dalszej kolejności podejmowania pracy. Wnioski Pierwszy i chyba najbardziej istotny z nich to ten, że konferencja potwierdziła wysokie bezrobocie dotykające mieszkańców powiatu myślenickiego. Życzylibyśmy sobie, aby inicjatywa starostwa i PUP-u nie okazała się spektaklem z popularnego dzisiaj cyklu: jak ubić pianę, ale przyniosła wymierne owoce w postaci zmniejszenia bezrobocia. Choćby nawet o kilka procent. Te stanowiska od dawna stoją puste. foto maciej hołuj jak radzą sobie mieszkańcy powiatu po likwidacji PKS-u? OSTATNIO ZASIEDZIAŁAM SIĘ W KRAKOWIE. DO PÓŹ- NEGO WIECZORA. BYWA. CHCIAŁAM WRÓCIĆ DO DOMU DO MYŚLENIC AUTOBUSEM BOWIEM ŻADEN BUS O TEJ GODZINIE JUŻ NIE JECHAŁ. JAKIEŻ BYŁO MOJE ZDZIWIENIE (I ZDENERWOWANIE) KIEDY OKAZAŁO SIĘ, ŻE AUTOBU- SY DO MYŚLENIC NIE JEŻDŻĄ. Pozostał mi zatem nocleg w Krakowie oraz plucie sobie w brodę: - Jak mogłam nie wiedzieć, że w Myślenicach nie ma już PKS-u? Mogłam. Kiedy PKS przestawał istnieć przebywałam akurat poza granicami kraju, a więc i poza Myślenicami. Ale nie w tym rzecz. Rzecz raczej w odpowiedzi na pytanie: jak radzą sobie z tym problemem inni, jakby nie było przyzwyczajeni od lat do istnienia, a co za tym idzie do funkcjonowania PKS-u mieszkańcy miasta? Moja refleksja zbiegła się z listem, jaki nadszedł na adres redakcji Sedna. Jego autorką jest jedna z naszych Czytelniczek. Oto jego treść: My dzieci z dworca... Myślenice Budowa nowego dworca, punkt informacyjny dla podróżnych, ciepła poczekalnia, elektroniczny rozkład jazdy i galeria handlowa, WIELKIE plany i WIELKA nadzieja na komunikację z prawdziwego zdarzenia. Miało być pięknie, wyszło jak zawsze, siermiężnie. Pozostały: niesmak, rozgoryczenie i... kilka kolejnych sklepów. Jestem mieszkanką Myślenic i codziennie dojeżdżam do pracy do Krakowa. Ze względu na komfort jazdy, jako środek transportu wybrałam autobus. Zawsze miałam w nim miejsce siedzące, a uprzejmy kierowca wręczał mi bilet przy wejściu. Niestety wraz z likwidacją dworca musiałam przerzucić się na busy i natychmiast odczułam pewne niedogodności, m.in: ścisk, jazda na szybie, duchota i szalona jazda bez trzymanki z mało uprzejmym rajdowcem (kierowcą). Powrót do Myślenic po godzinie 16-tej to koszmar i walka o miejsce. Aby zaistniała jakakolwiek szansa na dojazd busem do domu muszę podjeżdżać na Krakowski Dworzec co wiąże się z dodatkowymi kosztami wydawanymi na miejską komunikację. Do autobusu mogłam wsiąść chociażby na Rondzie Matecznym, zawsze było w nim miejsce siedzące dzięki czemu po 8 godzinach pracy mogłam wracać do domu w przyzwoitych warunkach. Dzisiaj podróż autobusem do Myślenic z Krakowa jest możliwa tylko kursem do Rabki lub Szczawnicy. Kiedyś jeden z kierowców tak skomentował moją obecność w prowadzonym przez siebie autobusie: - A wy z tych Myślenic nie macie swoich Jedynie busy karolina kmera połączeń, żeby miejsca ludziom, którzy podróżują do końca kursu zabierać? Cóż można odpowiedzieć na tak postawione pytanie? - No właśnie nie mamy, zlikwidowali nam PKS. Często w sprawach służbowych jeżdżę do Zakopanego, jeszcze niedawno mogłam udać się tam bezpośrednio z Myślenic, teraz muszę najpierw... pojechać do Krakowa, aby tam wsiąść do autobusu jadącego do Zakopanego. To jakaś paranoja. Tyle nasza rozgoryczona Czytelniczka. Zapytaliśmy kilka osób, które do tej pory korzystały z usług myślenickiego PKS-u o to, jak radzą sobie dzisiaj, kiedy instytucji tej już nie ma. Na nasze pytanie o niedogodności związane z brakiem autobusów, Szymon, mieszkaniec Tokarni mówi: - Nie narzekam. W sumie jestem nawet zadowolony, bo teraz więcej zarabiają prywatni przewoźnicy, busy jeżdżą jak jeździły, a PKS i tak funkcjonował jak chciał. Taka też opinia przeważała wśród większości osób, które zapytaliśmy o problemy z dojazdem w obliczu likwidacji PKS-u, dojeżdżających z małych miejscowości. Znacznie więcej osób narzekających na niedogodności z brakiem autobusów PKS znaleźliśmy wśród dojeżdżających do Krakowa. Ania z Myślenic dojeżdża do pracy do Krakowa codziennie. Wysiada pod Galerią Krakowską. Wcześniej korzystała z autobusów, ponieważ do dworca ma bliżej z domu, poza tym godziny odjazdów tych ostatnich bardziej jej odpowiadały. Jak wygląda kwestia jej dojazdów dzisiaj, dwa, trzy miesiące po likwidacji myślenickiego PKS-u? - Niby nic się nie zmieniło. Wciąż udaję się w okolice starego dworca autobusowego, bowiem wsiadam do busa, a plac z którego odjeżdżają znajduje się w tym samym nieomal miejscu. De facto problem nie dotknął mnie aż tak bardzo, chcę jednak zwrócić uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze nie każdy bus przejeżdża trasą prowadzącą przez Aleje w Krakowie. Każdy autobus fi rmowany przez myślenicki PKS przejeżdżał tamtędy i mogłam wysiąść w dogodnym miejscu, aby dostać się do pracy. Teraz muszę dojechać do Galerii Krakowskiej i tam przesiąść się do tramwaju. To generuje dodatkowe koszty i niestety zabiera mnóstwo czasu. Wychodzę zatem z domu 2 godziny przed godziną rozpoczęcia pracy i wracam do domu także 2 godziny. Dojazd do i z pracy zabiera mi zatem 4 godziny dziennie! Druga sprawa to ta, że busy jeżdżą tak jak jeździły do tej pory, a więc co 7 minut. Nikt nie podjął próby zrewidowania tego systemu po likwidacji dworca autobusowego. Tłok zatem w busie jest niesamowity. Rano, już w momencie wyjazdu z pierwszego przystanku, busy są pełne. Kolejny przystanek znajduje się przy ulicy Słowackiego. Osoby, które wsiądą na tym przystanku muszą już stać przez całą drogę do samego Krakowa. Kolejny przystanek na Osiedlu Tysiąclecia to już dopychanie pasażerów na siłę. Ścisk jest nie do opisania, bywa, że ktoś się źle poczuje. Ani wtóruje Łukasz: - W busie ledwo domykają się drzwi, bo tyle ludzi nim jedzie. W autobusie tak nie było! Dojeżdżam od roku do Krakowa do pracy i widzę co się dzieje! No cóż, komentarz do powyższego tekstu nasuwa się sam. Jakkolwiek w czasach swojego istnienia, a mamy tu na myśli ostatnie trzy lata przed ogłoszeniem upadłości przez PKS, instytucja ta nie zawsze cieszyła się dobrą opinią (przypomnijmy tylko beztroskie zawieszanie, a potem odwieszanie kursów, obietnice wybudowania nowego dworca, które spełzły na niczym, wreszcie perturbacje finansowe, które doprowadziły do ostatecznej likwidacji) to jednak wielu mieszkańców Myślenic korzystało z usług PKS-u bo były dla nich wygodne. Ziemia nie zawaliła się po likwidacji tej instytucji, nie nastąpił także kataklizm na rynku komunikacyjnym, ale niedogodności związane z brakiem autobusów najwidoczniej istnieją, skoro skarżą się na nie nasi Czytelnicy. W większości przypadków rolę autobusów firmowanych przez PKS przejęli prywatni przewoźnicy, którzy prawdopodobnie są jedyną grupą, jakiej likwidacja PKS-u wyszła na dobre. feralny łącznik na zakopiance Czarny Punkt od zaraz! ZAKOPIANKA WCIĄŻ ZBIERA TRAGICZNE ŻNIWO. ILEŻ TO JUŻ OSÓB PONIOSŁO ŚMIERĆ PODRÓŻUJĄC KRAJOWĄ SIÓDEM- KĄ POMIĘDZY KRAKOWEM, A ZAKOPANEM? STATYSTYKI PRZERAŻAJĄ. SĄ JEDNOCZEŚNIE PRZESTROGĄ, KTÓREJ NIE DA SIĘ ZBAGATELIZOWAĆ. Od czasu, kiedy powstała obwodnica wsi Lubień, na łączniku, który spaja ją z jezdnią jednopasmową doszło do kilku groźnych wypadków. Tylko w ostatnim czasie śmierć poniosło w nich siedem osób. Jeden z wypadków miał miejsce w połowie listopada. Byliśmy na miejscu zdarzenia w godzinę po tym, jak do niego doszło (patrz zdjęcia obok). Trzy ofiary śmiertelne, czwarta w stanie ciężkim odtransportowana helikopterem do szpitala. Jakkolwiek miejsce to jest oznakowane i kierowcy nadjeżdżający od strony Myślenic wiedzą, że za chwilę pojazdy prowadzone przez nich znajdą się na drodze o jednym pasie ruchu, to jednak po serii tak tragicznych wydarzeń zarządca drogi (Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad) powinien, a nawet musi oznaczyć to miejsce w sposób szczególny, tak, aby zainstalowane znaki krzyczały ostrzegając jadących przed niebezpieczeństwem. Może dobrym wyjściem byłboby zamontowanie znaku: Czarny Punkt? Apelujemy: czym wcześniej, tym lepiej! (RED.) z miasta Podatki w... górę! RADA MIEJSKA MYŚLE- NIC ZATWIERDZIŁA STAWKI PODATKOWE OD NIERUCHOMOŚCI. OBO- WIĄZYWAĆ BĘDĄ NA TERE- NIE GMINY W 2014 ROKU. Ci, którzy spodziewali się obniżek lub pozostawienia stawek na poziomie obowiązującym w 2013 roku srodze się zawiedli. Wzrost wysokości podatków wyniesie w 2014 roku średnio 1,9%. W uzasadnieniu stosownej uchwały dotyczącej stawek podatków od nieruchomości czytamy: Stawki zostały podniesione na średnim poziomie 1,9%. Podwyżka stawek była przedmiotem konsultacji ze środowiskiem pracodawców prowadzących działalność gospodarczą na terenie gminy i otrzymała pełną akceptację (koniec cytatu). A zatem do rzeczy. Podatek od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków wyniesie 0,83 zł od 1 metra kwadratowego powierzchni (do tej pory było 0,81 zł), od gruntów związanych z prowadzeniem działalności sportowej i rekreacyjnej 0,10 zł (bez zmian w stosunku do ubiegłego roku), od gruntów pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych - 4,56 zł od 1 hektara (4,51 zł w 2013 roku), od gruntów letniskowych - 0,46 zł (do tej pory 0,45 zł), od gruntów pozostałych w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,35 zł od 1 metra kwadratowego powierzchni (do tej pory 0,34 zł). Podatki od budynków lub ich części wyniosą w 2014 roku od budynków mieszkalnych - 0,71 zł od 1 metra kwadratowego powierzchni użytkowej (było 0,70 zł), od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej 20,90 zł od 1 metra kwadratowego powierzchni (do tej pory było 20,51 zł), od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń 4,68 od 1 metra kwadratowego powierzchni użytkowej (było 4,63 zł), budynków zajętych na prowadzenie działalności sportowej i rekreacyjnej 1,09 zł (było 1,07 zł), od budynków letniskowych 7,73 od 1 metra kwadratowego powierzchni użytkowej (było 7,66 zł). Nie komentujemy wysokości stawek. Podajemy natomiast prosty przykład. Jeśli przedsiębiorca dysponujący obiektem o powierzchni 100 metrów kwadratowych musiał do tej pory zapłacić podatek w wysokości 2051 złotych miesięcznie, w przyszłym roku zgodnie z nowo obowiązującymi stawkami będzie musiał zapłacić kwotę 2090 złotych czyli w skali miesiąca o 39 złotych więcej, ale w skali roku już o 468 złotych więcej. Przedsiębiorca dysponujący lokalem tysiącmetrowym zapłaci 4680 złotych. P.S. Niedawno prasa ogólnopolska podała informację, że burmistrz gminy Michałowo w województwie podlaskim zwolnił mieszkańców tej gminy od podatków od nieruchomości w 2014 roku. (RED.) grudzień 2013/5\n6 ogłoszenie kibice kontra myśleniccy policjanci, czyli ćwiczenia na stadionie Dalinu Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej CERTUS Myślenice ul. Drogowców 5 budynek Centrum Medycznego Tele-Fonika Tel. (12) , , Tel. kom zaprasza do gabinetów : choroby wewnętrzne: lek. A Cyganek, lek. A. Homenda, chirurgia ogólna: Prof. P. Kołodziejczyk, dr.med W. Dutkiewicz, lek.med J. Pucz, lek.med R. Gdula, lek.med K. Panuś chirurgia naczyniowa: lek.med J. Radwan, dr.med J. Krzywoń chorób sutka: dr.med W Dutkiewicz, lek.med J. Pucz chorób metabolicznych: dr. med. Beata Brzezińska - Kolarz dermatologia: lek.med M. Lijowska - Bochnia endokrynologia: dr.med T. Koblik gastroenterologia: dr. med. P. Szulewski ginekologia: lek. med. Rita Tomczyk kardiologia: doc. dr. hab. J. Dropiński kardiochirurgia (gab. konsultacyjny): dr.med J. Stoliński laryngologia: prof. J. Pilch, dr.med A. Ścisławski, lek. K.Wróblewska, lek. J.Wąsowicz medycyna pracy: lek.med T. Mrowca - Kliś, lek. med A. Delikat nefrologia: lek.med. A.Wojton neurologia: lek.med. A. Magnusa, lek.med. J. Sękowska okulistyka: lek.med. W. Moczulski, lek.med. A. Łukasik - Skrzypczak ortopedia: lek. M. Święch, lek. P. Ślęczka, lek. W. Satora, lek. W.Ambroży reumatologia: lek.med. A. Murzyn urologia: dr.med P. Jakubik, lek.med. M. Rzepecki usg jamy brzusznej, tarczycy, piersi, moszny, narządu ruchu, usg naczyniowe: ocena naczyń żylnych i tętniczych usg dziecięce: jamy brzusznej, stawów biodrowych pracownie: analityczna, audiometrii, ekg, spirometrii, rtg (mammografia, urografia, cystografia) Rehabilitacja: elektroterapia, fototerapia, kinezyterapia, hydroterapia krioterapia, drenaż limfatyczny, masaż, terapia energotonowa, ESWT, Hi-Top Zapraszamy do naszej pracowni rehabilitacji na indywidualne cykle rehabilitacji przedoperacyjnej Zapraszamy do udziału w bezpłatnych badaniach kolonoskopowych: realizowanych w ramach Programu Profilaktyki Raka Jelita Grubego prowadzonego przez Ministerstwo Zdrowia dla pacjentów w wieku lat Warunkiem uczestnictwa w programie jest wypełnienie ankiety kwalifikacyjnej. Zapraszamy do korzystania z bezpłatnych badań mammograficznych W ramach Programu Profilaktyki Raka Piersi prowadzonego przez NFZ przeznaczonego dla pacjentek w wieku lat 6/grudzień 2013 MECZ, JAK MECZ. GRUPA KIBICÓW Z ANDRYCHO- WA CHCE WEJŚĆ NA STA- DION DALINU MYŚLENICE, ABY DOPINGOWAĆ SWOICH PIŁKARZY. CZĘŚCI UDAJE SIĘ TO, CZĘŚCI Z POWODU BRAKU PIENIĘDZY NA BILET NIE. CI CO WESZLI WSZCZY- NAJĄ BURDĘ. JAK TO KIBICE. KLNĄ, KRZYCZĄ, WYZYWAJĄ, SKACZĄ, PROWOKUJĄ. NIEKTÓ- RZY W NIEODŁĄCZNYCH KOMI- NIARKACH. W RĘKACH DZIERŻĄ TRANSPARENTY I... KIJE. Kiedy miarka się przebiera, a służba porządkowa stadionu nie radzi sobie z problemem, do akcji wkraczają policjanci. Jest ich spora grupa. Są uzbrojeni w kaski, tarcze, pałki i broń długolufową. Początkowo obserwują zachowanie kibiców, ale kiedy jest ono coraz bardziej prowokujące wkraczają do akcji. Robi się gorąco. W ruch idą fruwające w powietrzu butelki z wodą mineralną, policja używa pałek, oddaje ostrzegawczą salwę z broni palnej i szturmuje na kibiców. Dochodzi do walki wręcz. Słychać krzyki i przekleństwa. Po kilku chwilach najbardziej krewcy kibice znajdują się w Tematyka związana z edukacją i trapiącymi ją dzisiaj problemami zdominowała spotkanie przedstawicieli Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej ze starostą myślenickim Józefem Tomalem. Omawiano między innymi zagadnienia związane z kształceniem zawodowym w szkołach zarządzanych przez Powiat. Zdaniem przedstawicieli izby dobrze byłoby podjąć współpracę polegającą na przepływie informacji dotyczącej kształcenia w tych zawodach, w jakich młodzież mogłaby podjąć potem pracę w firmach należących do Izby. Kilka postulatów pod adresem polityki edukacyjnej starostwa zgłosił wiceprezes Izby Jarosław Bochenek. Znalazły się między nimi zagadnienia związane z: lepszym przepływem informacji do uczniów drugich i trzecich klas gimnazjów o możliwości kształcenia zawodowego prowadzonego w zakładach pracy, ze zwiększeniem liczby klas wieloprofilowych, w których nauka w pierwszym i drugim roku odbywałaby się w szkole, natomiast w trzecim już w Niby na... niby spotkanie Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej ze starostą Józefem Tomalem Ze starostą o edukacji konkretnym zakładzie pracy oraz z powołaniem wieczorowych techników, w których zajęcia prowadziliby nauczyciele, dla których zabrakło etatów w szkołach. Jeśli otrzymamy szansę kształcenia uczniów u siebie, będziemy mogli najlepszych i najbardziej zdolnych z nich zatrzymać w swoich zakładach pracy argumentował wiceprezes Izby. Taki uczeń będzie mógł poznać przez okres nauki fi lozofi ę fi rmy, poza tym stanie się dla nas znacznie tańszy, niż pracownik pozyskany z rynku pracy. Starosta myślenicki Józef Tomal przyznał, że przepływ informacji do gimnazjów dotyczących możliwości kształcenia zawodowego nie jest najlepszy, ale stan rzeczy poprawi się, bowiem starostwo zaapeluje w najbliższym czasie do burmistrzów i wójtów gmin, aby umoż- rękach policjantów i są odprowadzani poza obręb stadionu. Tymczasem w pobliskim parku miejskim inna grupa wyrostków atakuje młodego mężczyznę. Jeden z nich zadaje mu cios nożem, poczym grupa rozbiega sie po okolicy. Policja rozpoczyna pościg. Po kilku minutach złapany zostaje jeden z bandytów, następnie dwóch kolejnych. Tak wyglądają... ćwiczenia odbywane przez myślenickich policjantów. Aspirant Szymon Sala mówi, że tego typu ćwiczenia myślenicka policja powinna odbywać przynajmniej raz w roku. Za każdym razem inny jest charakter zajścia, a co za tym idzie także inny charakter policyjnych działań. Ćwiczenia mają na celu oswojenie policjantów ze zjawiskami, w jakich muszą niejednokrotnie uczestniczyć podczas pełnienia swoich obowiązków w roli stróżów porządku i prawa. Scenariusz ćwiczeń był z grubsza tylko ustalony, rozwój wydarzeń zawsze w takich przypadkach jest bowiem nieprzewidywalny. Zwłaszcza, jeśli rzecz dzieje się w tak zwanym realu. Te ćwiczenia akurat udały się i przyniosły ze sobą oczekiwane efekty. Banda chuligańskich kibiców została storpedowana zaś jej działania zminimalizowane nieomal do zera, znaleziono także i ujęto sprawców pobicia w parku miejskim. Nie zawsze jednak policja może być tak skuteczna. To czy rzeczywiście jest zależy bowiem od wielu czynników. Życzyć sobie należy zatem, abyśmy mieli jak najmniej okazji do weryfikowania umiejętności i możliwości naszej policji, a jeśli już, aby weryfikacja ta zawsze wypadała na korzyść stróżów prawa, jak miało to miejsce podczas ostatnich ćwiczeń. (W.B.) liwili promocję szkół ponadgimnazjalnych w zarządzanych przez siebie szkołach. Ważna jest informacja płynąca do samych uczniów, ale także do ich rodziców, bowiem często to oni doradzają młodemu człowiekowi gdzie ma się dalej kształcić mówił starosta Józef Tomal dodając, że Powiat robi wszystko, aby zarządzane przez niego szkoły prezentowały wysoki poziom zarówno nauczania, jak i wyposażenia i aby były przez to konkurencyjne dla szkół działających poza obszarem powiatu myślenickiego. Obie strony spotkania zadeklarowały chęć dalszej współpracy nie tylko w obszarze zagadnień edukacyjnych, ale także w kwestiach zatrudnienia i obniżenia stopnia bezrobocia umawiając się na kolejne, regularne spotkania i konsultacje. (W.B.) Tym razem starcie policji z kibolami zostało upozorowane, ale...\n7 nowi członkowie LICZBA NALEŻĄCYCH DO IZBY GOSPODARCZEJ ZIE- MI MYŚLENICKIEJ POD- MIOTÓW SUKCESYWNIE ROŚNIE. W OSTATNIM CZASIE W SZEREGI IZBY WSTĄPIŁY CZTERY ZUPEŁ- NIE NOWE FIRMY. Są to: Zakład Instalatorstwa Elektrycznego Krzysztofa Leśniaka mieszczący się w Kornatce (gmina Dobczyce), myślenicka restauracja El Camono zapraszająca do lokalu przy ulicy Kasprowicza (w kompleksie Centrum Handlowego Stara Cegielnia ), firma Horyzont Małopolska Agencja Ubezpieczeń oraz Biuro Podróży prowadzone przez Artura Łotockiego (siedziba w Myślenicach przy ulicy Kazimierza Wielkiego 27) oraz Szkoła Rysunku i Malarstwa Rafała Zalubowskiego z siedzibą przy ulicy Pardyaka 3 oraz z filią szkoły w Krakowie. Izba w Szlachetnej Paczce PO RAZ PIERWSZY W SWOJEJ HISTORII IZBA GOSPODARCZA ZIE- MI MYŚLENICKIEJ WŁĄCZYŁA SIĘ DO AKCJI SZLACHETNA PACZKA. PRZEDSIĘBIORCY ZRZESZENI W IZBIE POSTANOWILI SPORZĄDZIĆ PACZKĘ I OBDAROWAĆ NIĄ JEDNĄ Z MYŚLENICKICH RODZIN. Jest to myślenicka rodzina składająca się z rodziców i pięciorga dzieci w wieku od 5 do 17 roku życia. Rodzina ta znalazła się w trudnej sytuacji po tym, jak ojciec w maju tego roku spadł z wysokości 6 metrów na ziemię doznając złamania kręgosłupa i uszkodzenia jego rdzenia kręgowego, czego konsekwencją stał się niedowład kończyn dolnych mężczyzny. Przeszedł on dwie operacje i obecnie znajduje się w trakcie rehabilitacji przebywając w szpitalu. Sytuacji nie poprawia fakt, że jedna z córek jest osobą niepełnosprawną. Miesięczny dochód na jedną osobę w rodzinie wynosi 144 złote. - Chcemy włączyć się do akcji Szlachetna Paczka bowiem wiemy jaki jest rozmiar niedostatków trapiących dzisiaj niektóre rodziny powiedział prezes IGZM Tadeusz Sawicki. Przedsiębiorcy fi rm zrzeszonych w Izbie natychmiast odpowiedzieli na apel zarządu. Bardzo im za tą solidarność dziękuję. Mam jednoczesnie nadzieję, że nasz udział w akcji Szlachetna Paczka nie jest jednorazowy. W sporządzonej przez IGZM paczce znalazły się m.in. odzież zimowa dla całej piątki dzieci oraz rodziców, środki czystości, pomoce szkolne, wersalka do spania oraz wyposażenie mieszkania (kołdra, koce, poduszka, pościel, ręczniki). Paczka przekazana została rodzinie 7 grudnia podczas trwania ogólnopolskiej akcji. kolejne szkolenie W PRZEDOSTATNI DZIEŃ LISTOPADA ODBYŁO SIĘ W SIEDZIBIE IZBY GOSPODARCZEJ ZIEMI MYŚLENICKIEJ W OSIECZA- NACH SPOTKANIE INFORMACYJNE (SZKOLENIE), PODCZAS KTÓREGO OMÓWIONE ZOSTAŁY WYCZERPUJĄCO NAJWAŻNIEJSZE STRATEGIE, PROGRAMY, PRIORYTETY ORAZ WSKAZANE POTEN- CJALNE ŹRÓDŁA FINANSOWANIA PROJEKTÓW DLA FIRM Z MAŁO- POLSKI W LATACH Spotkanie zorganizowała Izba Gospodarcza Ziemi Myślenickiej wraz z firmą FLOW Projekty, Szkolenia reprezentowaną przez Beatę Piątek. Wzięli w nim udział przedsiębiorcy zrzeszeni we wspomnianej izbie. Zajęcia poprowadziła sama Beata Piątek (której firma notabene także należy do IGZM). Poinformowała ona, że w okresie programowania Polska otrzyma z nowego budżetu Unii Europejskiej ponad 82,5 mld euro. Środki będą dostępne w ramach sześciu krajowych programów operacyjnych i szesnastu programów regionalnych. W naszym województwie będzie realizowany Małopolski Regionalny Program Operacyjny na lata Kwota przeznaczona na jego realizację to 2 875,5 mln euro. Jest zatem o co się bić. Od 2014 roku będą obowiązywały nowe programy operacyjne i kryteria przyznawania dofinansowania. Priorytetowo traktowane będą przedsięwzięcia zwiększające innowacyjność i konkurencyjność gospodarki, poprawę spójności społecznej i terytorialnej oraz podnoszenie sprawności i efektywności państwa. Zatem ubiegające się o środki unijne firmy powinny zadbać o spełnienie tych wszystkich kryteriów, bowiem zwiększy to znacznie szanse przyznania im dotacji. poznajmy się Na zdjęciu: Anna i Artur Deptowie. MYŚLENICKA FIRMA TRANSPORTO- WA ARTURA DEPTY TRANS VID OBCHODZIĆ BĘDZIE W PRZYSZŁYM ROKU JUBILEUSZ 20 LECIA ISTNIENIA NA RYNKU. OD DWUDZIESTU LAT SAMOCHODY Z LOGO TEJ FIRMY ROZWOŻĄ TOWAR PO CAŁEJ POLSCE I EUROPIE, GŁÓWNIE PO KRAJACH NALEŻĄCYCH DO UNII EUROPEJSKIEJ. Dzisiaj tabor firmy Trans vid liczy dziewięć samochodów, ale początki były bardzo skromne. Wspomina żona pana Artura Anna, która pomaga mu wydatnie w prowadzeniu firmy: - Na początku był zwykły żuk i zlecenia przewozu warzyw i jarzyn dla pani prowadzącej jarzyniak w naszej okolicy, potem w 1997 roku sprowadziliśmy zza granicy większy samochód marki iveco, bowiem zleceń było coraz więcej i nie mogliśmy ich już realizować przy pomocy tak przestarzałego sprzętu jakim był żuk. Trans vid to klasyczny przykład firmy rodzinnej. Pan Artur sam zajmuje się przeglądem samochodów, na początku istnienia firmy sam też zasiadał za kierownicą samochodu dostawczego, sam fakturował zlecenia i sam nawiązywał kontakty z potencjalnymi klientami. Pomoc żony była i nadal jest niezastąpiona. Z osób z zewnątrz firma zatrudnia dzisiaj sześciu kierowców. Jesteśmy w stanie sprostać każdemu wyzwaniu, przewozimy maszyny, urządzenia oraz cały wachlarz innych towarów mówi pan Artur. Wysoka jakość usług jest dla nas priorytetem. Nie możemy pozwolić sobie na to, aby ucierpiał nasz autorytet w oczach klientów, dlatego bardzo dużą wagę przywiązujemy do rzetelności, staranności i terminowości wykonywania powierzonych nam zleceń, nietypowe ładunki są dla nas wyzwaniem, któremu zawsze chcemy sprostać i pośrednio również pewną formą reklamy. Firma chce się rozwijać. W jej planach widnieją: wymiana sprzętu i taboru na nowszy i bardziej nowoczesny, rozbudowa parkingu, budowa nowoczesnego budynku biurowo socjalnego oraz powstanie strony internetowej, która jest już prawie gotowa i powinna lada moment ruszyć. Trans vid jest członkiem Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej od początku jej powstania. HALINA ŚWIĘCH WRAZ Z SYNEM KRZYSZTOFEM SĄ LEKARZAMI STO- MATOLOGAMI, WŁAŚCICIELAMI NIE- PUBLICZNEGO ZAKŁADU OPIEKI ZDROWOT- NEJ OPTIMADENT S.C. ZNAJDUJĄCEGO SIĘ PRZY UL. NIEPODLEGŁOŚCI 38 W MYŚLENI- CACH. Ten przestronny i nowocześnie wyposażony gabinet o powierzchni 140 metrów kwadratowych, dysponuje pięcioma stanowiskami (unitami) oraz radiowizjografią umożliwiającą natychmiastowy podgląd i ocenę zdjęcia rtg na monitorze. Zespół pracujących w nim 6 lekarzy dentystów jest w stanie elastycznie dopasować się do potrzeb Pacjentów oferując im pełny zakres usług (NFZ i prywatnych) od chirurgicznego usuwania zębów, poprzez leczenie zachowawcze (bezwiertłowe - abrazja powietrzna), endodontyczne, protetyczne aż do implantów. Firma należy do Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej od początku jej powstania. Halina Święch - specjalista II stopnia stomatologii zachowawczej z olbrzymim doświadczeniem zawodowym i rzeszą zadowolonych i wiernych Pacjentów zdobytych w ciągu nieprzerwanych 40 lat pracy w Myślenicach jest otwarta na nowinki techniczne, np. obrazowanie przebiegu leczenia kamerą wewnątrzustną na 40 - calowym monitorze. Pani doktor nie boi się wyzwań i wręcz lubi trudne przypadki zarówno w chirurgii, endodoncji jak i protetyce - szczególną satysfakcję czuje odmładzając Pacjenta, wykonując duże prace protetyczne (korony lub mosty) i inne protezy włącznie z zatrzaskowymi i nylonowymi. Krzysztof Święch praktykując od 2002 roku szczególną uwagę poświęca zabiegom z zakresu endodoncji pozwalającym ocalić zęba wraz z jego estetyczną odbudową protetyczną (korony i mosty porcelanowe na podbudowie z tlenku cyrkonu) umożliwiając Pacjentowi odzyskanie pełnego i pięknego uśmiechu. Niezwykle dużą satysfakcję dają doktorowi podziękowania z ust rodziców najmłodszych pacjentów (lakujemy - zabezpieczamy mleczaki już od 15 miesiąca życia dziecka), których nie udało się wcześniej przekonać do otwarcia buzi i leczenia w kilku innych gabinetach. Rejestracja tel. 12/ od poniedziałku do piątku w godzinach od 8 do 21, w soboty od 9 do 12. Na zdjęciu: Halina i Krzysztof Święchowie. Na zdjęciu: Scyz - Gum to setki opon i felg. TRUDNO OBOK MYŚLENICKIEJ FIRMY SCYZ GUM MIESZCZĄCEJ SIĘ PRZY ULICY 3 GO MAJA PRZEJŚĆ CZY TYM BARDZIEJ PRZEJECHAĆ OBOJĘTNIE. JUŻ Z DALEKA, Z ODLEGŁOŚCI KILKUSET METRÓW WIDAĆ WYSOKI NA KILKA METRÓW, STALOWY STELAŻ Z DZIESIĄTKAMI UŁOŻONYCH NA NIM OPON. NA OGRODZONYM SIATKĄ PODWÓRKU ZA- WSZE STOJĄ SAMOCHODY, TĘTNI ŻYCIE, KRĘCĄ SIE PRACOWNICY OBSŁUGUJĄCY KLIENTÓW. Firma Scyz Gum powstała w 2000 roku. Początkowo jej siedziba mieściła się przy ulicy Piłsudskiego (na przeciwko marketu Carrefour). Od 2003 siedzibą firmy są budynki stojące nad Bysinką i ciągnące się wzdłuż ulicy 3 go Maja. Właścicielami firmy są: Robert Brzyski i Janusz Matelowski. - Specjalizujemy się w tym wszystkim co związane jest z ogumieniem w samochodzie mówi Robert Brzyski. W zasadzie nie ma takiej usługi w tym zakresie, której nie bylibyśmy w stanie zaoferować naszym klientom. W ofercie Scyz Gumu znajduje się: sprzedaż opon nowych i używanych (w bardzo dobrym stanie) wielu marek (polskich i zagranicznych), sprzedaż felg, prostowanie felg, wyważanie kół, naprawa zdefektowanych opon (wulkanizacja). Poza tym firma świadczy także usługi w zakresie spawania aluminium oraz spawanie konstrukcji stalowych (w tym usługi montażu stelaży i konstrukcji pod reklamę), jak również usługi w zakresie przeglądów, serwisowania i odgrzybiania klimatyzacji samochodowych. - Staramy się, aby nasza usługa była szybka i solidna mówi Robert Brzyski. Firma zatrudnia dwunastu pracowników, dodatkowo także praktykantów. Dysponujemy trzema stanowiskami z podnośnikami hydraulicznymi. Firma Scyz Gum jest członkiem Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej od początku powstania tej instytucji. W najlepszych czasach w magazynach Scyz Gumu znajdowało się niejednokrotnie jednorazowo 10 tysięcy opon! Dzisiaj jest ich nieco mniej, ale nie oznacza to, że spada jakość usług i wachlarz ofert. Po prostu: takie czasy. FIRMA EURO-GROUP Z GŁOGOCZO- WA POWSTAŁA W 2005 ROKU JAKO SPÓŁKA CYWILNA I DO DZISIAJ DZIA- ŁA W TAKIEJ WŁAŚNIE FORMIE. Obecnie jej współwłaścicielami są: Zbigniew Wilk i jego brat Robert oraz Bożena Hebda. Początki firmy to sprzedaż nowych i używanych części do samochodów osobowych i dostawczych. Po roku działalności firma została rozbudowana. Do działającego sklepu i magazynu dobudowano stanowiska do szybkiego serwisu pojazdów samochodowych. W 2011 roku firma stała się stacją demontażu pojazdów i działalność ta zdominowała jej ofertę. Otrzymaliśmy, jako bodaj jedna z dwóch tego rodzaju stacji na terenie powiatu myślenickiego, specjalne uprawnienia od Marszałka Województwa Małopolskiego mówi jeden z właścicieli spółki Zbigniew Wilk. Oznacza to, że możemy wydawać zaświadczenia stanowiące dokument przekazania pojazdu do legalnego demontażu. Wszystkie nasze działania w tym względzie zgodne są z prawem i przepisami środowiskowymi. W 2012 roku fi rma zastrzegła w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej nazwę DEMOT i pod jej brzmieniem jest znana w powiecie. W ciągu roku stacja demontuje i utylizuje około 600 pojazdów. Klient, który przywozi do Głogoczowa swój pojazd może liczyć na zapłatę, której wysokość uwarunkowana jest rodzajem samochodu przekazanego do utylizacji. W 2011 roku głogoczowska firma poszerzyła zakres swoich usług o komis samochodowy. Powstał wówczas usytuowany przy drodze z Krakowa do Bielska Białej parking z budynkiem biurowym. W ciągłej ofercie Demotu znajduje się około 80 do 100 samochodów używanych. Każdy z tych pojazdów znajduje się na stronie internetowej firmy pod adresem Firma korzysta z dotacji unijnych. Ostatnio pozytywnie oceniono jej wniosek w projekcie Paszport do eksportu i dzięki dotacji, w przyszłym roku ma możliwość rozszerzyć sprzedaż części do Ukrainy i Mołdawii, a w dalszej kolejności także do Armenii. Demot jest członkiem Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej od momentu, w którym ta instytucja rozpoczęła swoją działalność. Zbigniew Wilk, jeden z trójki współwłaścicieli Demotu przed swoim biurem w Głogoczowie. grudzień 2013/7\n8 rozmowa z... podróże Marka Kosiby (1) Wulkan Pacaya w Gwatemali. Na szczycie widoczne są dwa wgłębienia po wybuchach, które rozerwały szczyt. Foto: autor... ANTONINĄ SEBESTĄ PRACOWNIKIEM NAUKOWYM PUBLICYSTKĄ I POETKĄ : JEST PANI PRACOWNIKIEM NAUKO- WYM Z TYTUŁEM DOKTORA, PANI PUB- LIKACJE POJAWIAJĄ SIĘ W WIELU GAZE- TACH W TYM OD KILKU LAT REGULARNIE W SEDNIE, ALE MYŚLENICZANIE I CHYBA NIE TYLKO ONI ZNAJĄ PANIĄ TAKŻE OD INNEJ STRONY. PISZE PANI WIERSZE, WYDAJE TOMI- KI. SKĄD WZIĘŁA SIĘ TA PASJA I JAKIE BYŁY JEJ POCZĄTKI? ANTONINA SEBESTA: Publikuję w specjalistycznych miesięcznikach i kwartalnikach dostępnych w wybranych Empikach oraz tradycyjnie w roczniku Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, czasem zamieści coś prasa ogólnopolska. Tomik wydałam jeden w 2012 roku, gdyż wcześniejszy i arkusz poetycki wydano mi, co oznacza, że nie ja ponosiłam koszty publikacji. Nie potrafi ę podać liczby antologii poetyckich chyba jest ich około 50, łącznie z rumuńską. Ołówek czy raczej kredkę trzymałam w łapce od trzeciego roku życia, pierwszy wierszyk napisałam w szóstej klasie. W połowie winę za ten stan rzeczy ponosi mój nauczyciel Pan dr Emil Biela, a w połowie mama, która czytała mi niestrudzenie od kołyski. Jakie tematy porusza Pani głównie w swojej poezji? Uprawiam bardzo niemodną poezję obywatelską, czyli pisuję wiersze zaangażowane społecznie, ekologicznie, które uzupełniają moją eseistykę i publicystykę. Unikam tematów intymnych i okolicznościowego wierszowania. Konkursy staram się traktować sportowo, ostatnio zarobiłam na opłacenie wpisowego na dwie konferencje naukowe, oczywiście nie pojechałam na nie z pustymi rękami tylko z referatami. Jestem próżna, bo kocham przemawiać w ładnych salach i bardzo lubię, jak ludzie mnie słuchają. Proszę przypomnieć ile tomików z Pani poezją ukazało się na rynku wydawniczym i czy będą kolejne? Wiersze, tak jak prace naukowe, to nie tania odzież na kilogramy, nie wolno mierzyć ich na metry, na słowa znaki i spacje. To co powiedziałam sprzeczne jest z praktyką Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Związku Literatów Polskich i rozporządzeniem mojego ministerstwa z dnia 13 lipca 2012 roku, dlatego mam problemy. W moich tomikach są wyłącznie wiersze z nagrodzonych zestawów czyli takie, które zwróciły uwagę jurorów. Jeśli wiersz w trzech konkursach przepadnie, to znaczy że nadaje się tylko do kosza. Jako wieloletnia członkini Myślenickiej Grupy Poetyckiej Tilia i jako poetka pisząca od lat ma Pani zapewne pewien pogląd na temat tego, co dzieje się dzisiaj w myślenickiej poezji. A zatem jaka jest dzisiaj kondycja poetów działających na terenie Myślenic, czy widzi Pani wśród nich jakiś talent? Nie odbiegamy od reszty kraju, stanowczo więcej osób pisze niż czyta, co mnie jako nauczycielkę z powołania dobija. Bez wątpienia dużym talentem jest Agnieszka Zięba. Czekamy na jej tomik, pięknie że sponsorem jest powiat. Polska jest potęgą w himalaizmie zimowym i w poezji. Pamiętajmy, że inwestowanie w poezję jest tańsze i bezpieczniejsze. Nie ma zresztą tańszej i trwalszej rzeczy, niż promowanie się przez sztukę, literaturę, fi lozofi ę. A jakie są Pani plany wydawnicze? Muszę wydać (mającą bardzo dobre recenzję wydawnicze) Etykę i ethos ludzi gór, jest to rzecz między innymi o wspomnianym himalaizmie, o honorze i przyjaźni ujęta w ramy dwóch stwierdzeń poetów J. W. Goethego i poetki taterniczki Marii Kaloty-Szymańskiej. Takiego opracowania nie było, choć alpinizm od początku swoich narodzin w opinii publicznej wiąże się z etyką. Marzy mi się zmontowanie wspomnień, które zaczynają się od inwazji na Czechosłowację, jest tam wiele o Myślenicach, bardzo subiektywna historia, oparta o przebogate dokumenty rodzinne. Jak wygram w totolotka to będą na to pieniądze, tylko że ja nie gram... Od wydania stokroć ważniejsze jest zauważenie rzeczy wydanej. Nie chcę pisać dla dwóch osób, a dokładnie tyle nabyło mój tomik w księgarni Pod Arkadami. Może lepiej wydać przepisy Babuni, są takie słodkie i kuszące...? rozmawiał: W.B. Koniem marek na kosiba... wulkan W lutym 2009 roku wybrałem się w podróż do Ameryki Środkowej, której głównym celem były wulkany. Z Krakowa przez Frankfurt i Houston dotarłem do stolicy Kostaryki - San Jose. W pobliżu tego miasta znajdują się dwa czynne wulkany: Irazu oraz Poas. Irazu jest najwyższą górą w Kostaryce i przy dobrej pogodzie widać z jej szczytu jednocześnie dwa oceany: Pacyfik i Atlantyk. Aktualnie wulkan jest uśpiony, ostatnia erupcja miała miejsce w 1963 roku i trwała 2 lata, ale może wybuchnąć w każdej chwili, na co wskazują coraz częstsze trzęsienia ziemi w okolicy, świadczące o przemieszczaniu się magmy wewnątrz wulkanu. Drugim czynnym wulkanem w tym rejonie jest Poas. Cały czas wydobywają się z niego chmury gazów wulkanicznych i pary wodnej. Oba wulkany stanowią atrakcję turystyczną i można na ich szczyty dojechać... autobusem, jednak droga na wulkan Poas od czasu do czasu jest zamykana z powodu jego zwiększonej aktywności. Z Kostaryki przez Nikaraguę, Honduras i Salvador dotarłem do gwatemalskiego miasta Antigua, w którym znajdują się agencje organizujące wyprawy na czynny wulkan Pacaya. Jest to mój ulubiony wulkan, w ciągu kilku lat wchodziłem na niego około 6-7 razy. W tym miejscu można się przekonać, że nasza planeta żyje. Za każdym razem wulkan wygląda inaczej, wchodzi się na niego inną trasą. Wylewająca się z krateru lawa zalewa istniejące ścieżki i trzeba wytyczać nowe. Od czasu do czasu wulkan wybucha, zmienia swój wygląd, okolica usłana jest wówczas odłamkami skał. Tym razem udało mi się zobaczyć potok płynącej lawy z odległości około 2 metrów. Bliżej nie dało się podejść, płynna lawa ma bowiem temperaturę około stopni C. Następnego dnia wybrałem się do miasta Quetzaltenango. W jego pobliżu znajduje się wysoki na 3772 metry czynny wulkan Santa Maria. Dostać się na jego szczyt jest o wiele trudniej niż na Pacayę. Samochodem można dojechać na wysokość około 2200 metrów, a dalej na 3772 metrów trzeba się już wspinać po dość stromym zboczu. Trudy wspinaczki zostają jednak wynagrodzone niesamowitym widokiem na inne gwatemalskie wulkany. Zejście z wulkanu okazało się bardziej męczące, niż wyjście na szczyt, ale skala zmęczenia uwidoczniła się dopiero kiedy dotarłem do hotelu. Mój pokój znajdował się na I piętrze, doszedłem do schodów i okazało się, że nie jestem w stanie wyjść nawet na pierwszy stopień. Po kilku minutach, trzymając się mocno poręczy, udało mi się krok po kroku dotrzeć na miejsce. Po 2 dniach odpoczynku postanowiłem jeszcze raz zobaczyć wulkan Pacaya. Ponieważ nadal odczuwałem zmęczenie po poprzednich wspinaczkach, postanowiłem zdobyć wulkan... konno. Przy ścieżce czekało kilku przewodników z końmi, wynegocjowałem dobrą cenę i pojechałem w góry. Jednak kilka dni wcześniej lawa zalała starą ścieżkę, więc wytyczono nową, przebiegającą przez niewielki lasek. Dla idących piechotą nie było problemu, jednak na jeźdźca czekały niemiłe niespodzianki - gałęzie drzew. Początkowo udawało mi się je omijać, jednak w pewnym momencie zbyt późno zauważyłem jedną z nich, gwałtownie przechyliłem się w prawo, koń dla utrzymania równowagi przechylił się w lewo i niestety poszybowałem około 3 metry w dół zbocza. Szczęśliwie wpadłem w zarośla, które zamortyzowały upadek, ale nieszczęśliwie upadłem na plecy, na których taszczyłem plecak, w plecaku zaś aparat fotograficzny wykonany z magnezowego stopu, który wbił mi się boleśnie w ciało. Aparat przeżył upadek bez żadnego uszczerbku w przeciwieństwie do moich pleców. Na szczęście był to przedostatni dzień mojego pobytu w Gwatemali. Po powrocie do Polski lekarz wypisał mi 5 tygodni zwolnienia chorobowego. Dopiero 2 miesiące zabiegów laserowoultradźwiękowych postawiło mnie na nogi. Byłem gotów do zdobycia kolejnego wulkanu. CDN. 8/grudzień 2013\n9 : JAK TO MIŁO SPOT- KAĆ ŚWIĘTEGO MIKOŁA- JA PO RAZ KOLEJNY! JAK ZWYKLE ŚWIĘTY NIE ZAPOMI- NA O MYŚLENICACH. TO WSPA- NIAŁE. ŚWIĘTY MIKOŁAJ: Staram się nie zaniedbywać swoich obowiązków, także wobec Myślenic. Ale o mało co nie pobłądziłem. Tyle u was nowych rond. Trochę pogubiłem się jadąc z Dobczyc do śródmieścia Myślenic. Ronda wspaniałe, czyż nie? Jeszcze jedno spotka Mikołaj jadąc na Zarabie, a kiedy przyjedzie w przyszłym roku może ich byś jeszcze więcej. Owszem, ronda wspaniałe, ale ich nazwy jakieś mało swojskie. Czy nie macie tutaj swoich bohaterów? Słyszałem coś o zmarłym niedawno strażaku myślenickim. Położył sporo zasług dla miasta, czyż nie należy mu się pamięć? Zapewne ma Święty na myśli Andrzeja Burzawę? Racja, tak trudno radnym myślenickim podjąć inicjatywę zmierzającą do tego, aby nadać jednemu z miejskich rond jego imię. Myślę, że społeczność Myślenic czeka na to od dawna. Wciąż bezskutecznie. Mam tu kilka rózg, dla radnych wystarczy. Radziłbym nie szafować tak rózgami, będzie ich Święty sporo potrzebował. Racja. Jest w tym mieście wielu kandydatów do rózgi. Choćby takie związki zawodowe w szpitalu powiatowym? Toż to wichrzyciele, mąciciele i Bóg wie jeden kto jeszcze? Dyrektor szpitala nie może się od nich opędzić. Nic tylko kłody kładliby pod nogi. To darmozjady. Tymczasem pan dyrektor radzi sobie tak wspaniale. Wcale się nie dziwię tym nagrodom i pochwałom, których nie szczędzą mu zwierzchnicy. Należą mu się z całą pewnością. Chłopina tyra od rana Nie ma chłop wstydu... Istotnie, jak tu takiemu nie dać rózgi? Zresztą krnąbrnych w mieście nie brakuje. Sztabkowski to nie odosobniony przypadek. Ot, jest taki jeden co z uporem maniaka sprzedaje chleb i bułki z... przyczep. Poustawiał te przyczepy gdzie się da i dalej, handlować. Gmina ogrodziła nawet jedną z takich przyczep płotem, ale on ma to w nosie. Mówi, że daje ludziom pracę zaś gminie podatki. Może i daje, ale nie słucha urzędu. A ten do przyczep czuje wstręt. I słusznie. Co to za pomysł, aby pieczywo sprzedawać z przyczepy? Nie tłumaczy tego nawet fakt, że w Paryżu, takim mieście we Francji, tuż pod wieżą Eiffl a bagietki sprzedaje się także wprost z... przyczepy. Ale przecież Myślenice to nie Paryż, nieprawdaż? A oto inny przykład. Jakieś Stowarzyszenie pieni się, bo na Rabie rozpoczęto prace mające na celu regulację rzeki. Nie podoba się im to, że budowla powstaje bez stosownego zezwolenia i że kiedy już powstanie ryby nie będą mogły się należycie rozmnażać. Straszą przy tym karami jakie może nałożyć na inwestorów Unia Europejska. Dam im rózgę na opamiętanie. No oczywiście - rózgę takim! Popieram Świętego! Rózgę! Jasne. I po krzyku! A czy zdaniem Świętego rózga nie należy się także komuś, kto odpowiada za fatalną sytuację myślenickich przedsiębiorców, zwłaszcza tych drobnych? Zapewne kiedy Święty przejeżdżał swoimi saniami przez miasto, nie uszły Jego uwadze wiszące w witrynach kartki z napisem lokal do wynajęcia lub wyprzedaż, likwidacja sklepu. Jest ich ostatnio coraz więcej. Jakaś przyczyna takiego stanu rzeczy musi przecież być? Nie zwróciłem uwagi, przybyłem do mia- No tak, widzę, że Święty ma doskonałych informatorów. Regularnie zapewne ślą maile do Laponii? Jest w tym sporo prawdy. Ostatnio poinformowano mnie i zasugerowano wręczenie kilku rózg tym, którzy przyczynili się do likwidacji myślenickiego PKS-u i upadku stacji narciarskiej. Jestem zniesmaczony tymi donosami. Skoro coś nie przynosi dochodu i korzyści, to po co to utrzymywać? Ludzie przecież zawsze jakoś dojadą do celu, bo muszą. A narciarze to snoby. Mogą pojechać kilka kilometrów dalej, na przykład do Białki, Kasiny czy do Skomielnej Czarnej, albo do Sieprawia. Szkoda tylko tych wyrąbanych lasów. Ale las ma to do siebie, że... odrasta. Kilkadziesiąt lat... I co z tego? Jak przyjadę do Myślenic za już poniósł karę. Radni odebrali mu dwa tysiące złotych brutto z pensji właśnie za owe lampy. Dam mu prezent. Co do radnych zastanowię się jeszcze. Tym co obiecywali współpracę z burmistrzem, a potem zredukowali jego pensję należy się nagroda za twórcze zrewidowanie swoich deklaracji. Nie każdego stać na taki ruch. Owszem. Nie każdego. Czy zamierza rozmowa ze... ŚWIĘTYM MIKOŁAJEM Mam rózg i prezentów wit balicki Kiedy sześć lat temu proponowaliśmy Państwu naszą gazetę redagując jej pierwszy numer na jej okładce pojawił się wizerunek Świętego Mikołaja. Był akurat grudzień 2006 roku, zbliżało się, jak dzisiaj, Boże Narodzenie i rozmowa ze Świętym wydawała nam się jak najbardziej na miejscu. Dzisiaj, po sześciu latach ponownie udało nam się namówić Świętego na rozmowę. Trochę inną, niż przed sześciu laty. Ale przecież czasy dzisiaj też... inne, nieprawdaż? bez liku brze? Przecież to nonsens? Czasy Don Kiszotów i niepoprawnych dobroczyńców dawno odeszły w niepamięć. A Święty? Czyż Święty nie wydaje swoich własnych pieniędzy po to, aby innym ludziom zrobić dobrze? Ja to co innego. Wszak jestem Świętym Mikołajem! P.S. Już po rozmowie ze Świętym Mikołajem, którą przeprowadziliśmy w naszej redakcji 5 grudnia wieczorem, Święty widziany był w wielu miejscach miasta. Między innymi w domu parafialnym im. księdza prałata ŚWIĘTY MIKOŁAJ postać starszego mężczyzny z brodą ubranego w czerwony strój, który w okresie świąt Bożego Narodzenia rozwozi dzieciom prezenty saniami ciągniętymi przez zaprzęg reniferów. Według różnych wersji Święty Mikołaj zamieszkuje wraz z grupą elfów Laponię lub biegun północny. Podobno Święty Mikołaj pochodził z Miry. Po bogatych rodzicach otrzymał w spadku znaczny majątek, którym chętnie dzielił się z ubogimi. Wyróżniał się pobożnością i miłosierdziem. Mieszkańcy Miry wybrali go na swojego biskupa. Znana jest historia o trzech niesprawiedliwie uwięzionych ofi cerach uwolnionych za jego wstawiennictwem; opowieść o trzech ubogich pannach wydanych za mąż dzięki posagom, których Święty dyskretnie im dostarczył; o trzech młodzieńcach uratowanych przez niego od wyroku śmierci; o żeglarzach wybawionych z katastrofy morskiej. Jeden z utopców statku wiozącego Świętego na pielgrzymkę do Jerozolimy miał podobno zostać przez niego wskrzeszonym. Święty Mikołaj wskrzesił też trzech młodzieńców zabitych za nieuregulowanie rachunku za nocleg w gospodzie. Gdy Mirę opanowali Arabowie, kupcom włoskim udało się zabrać relikwie Świętego i przewieźć do Bari w południowych Włoszech. Święty Mikołaj zmarł w starości. Jego ciało, które zaczęło wydzielać leczniczą mirrę, pochowano w Mirze Licyjskiej. W 1087 roku relikwie przeniesiono do włoskiego miasta Bari, gdzie znajdują się do dnia dzisiejszego w specjalnie zbudowanym ku Jego czci soborze. Pomimo niewielu wiadomości na temat życia Świętego, Jego postać jest jedną z najbardziej barwnych w hagiografi i. Do dziś utrzymuje się zwyczaj składania podarunków w formie niespodzianki oraz pisania przez dzieci listów do Świętego Mikołaja z listą prezentów, jakie chciałyby od Niego otrzymać. Listy z życzeniami do Świętego Mikołaja dzieci mogą wysyłać na adresy trzech urzędów pocztowych: do Drøbak w południowej Norwegii: Julenissen s Postkontor, Torget 4, 1440 Drøbak, Norwegia, do Rovaniemi w Finlandii: Santa Claus, Arctic Circle, Rovaniemi, Finlandia i do Kanady: Santa Claus, North Pole, Canada, H0H 0H0. dossier do nocy. A, że dług szpitala idzie w miliony? Cóż, takie czasy. Odnoszę wrażenie, że zwierzchnicy pana dyrektora nie są chyba zbyt krytyczni wobec niego? Wiem coś na ten temat, plotki docierają nawet do odległej Laponii. Słyszałem, że podobno gdyby nie niespodziewane pieniądze od premiera remont bloku operacyjnego mógłby zostać nie zapłacony. To chyba opatrzność Najwyższego, że stało się inaczej. Opatrzność czuwała w tym roku w tym mieście nie tylko nad dyrektorem szpitala. Ale interesuje mnie komu jeszcze Święty zamierza wręczyć rózgę zamiast prezentu? No cóż, jest tu kilku wichrzycieli, którym spokojne życie najwyraźniej przeszkadza.?????? Ot, choćby taki Sztabkowski. Zawsze szuka dziury w całym, choć to ani radny, ani żaden urzędnik tylko zwykły szary obywatel i powinien siedzieć cicho. Tymczasem nie. A to znajdzie kabel wysokiego napięcia nie tam, gdzie wskazują na to ofi cjalne mapy Urzędu Gminy, a to skrytykuje uchwałę śmieciową bo nie podoba mu się to, że prowadzący własną działalność musi płacić dwukrotnie w miesiącu za odbiór śmieci mimo że generuje ich garstkę, a to domaga się ścieżek rowerowych w centrum miasta, gdzie nad podziw urodziwe rondo, itd, itd. Nie dość tego, smaży pisma, potem tup, tup, tup do urzędu i dalejże niepokoić Bogu ducha winnych urzędników. sta już po zmierzchu, a poza tym moje reny są jak burza. Powiem tak: tu z wręczaniem rózgi byłbym ostrożny. Gmina musi przecież prosperować, ma wydatki i to duże. Budżet pęka w szwach, podatki od nieruchomości muszą zatem zostać podniesione. Przedsiębiorca to przecież bogacz, zapłaci i nie odezwie się słowem. A dla tych co podskoczą -... rózga! I już. Rozumiem. Skoro rozpędziliśmy się już tymi rózgami, to może jeszcze kilka dla tych, co działają w sporcie? Czy zdaniem Świętego nie należałoby się kilka rózg tym, którzy doprowadzili do upadku myślenickiej siatkówki? Na sporcie nie znam się najlepiej, jeśli już to raczej na zimowym, od czasu do czasu urządzamy u siebie między sezonami wyścigi reniferów, ale i tutaj też byłbym ostrożny z nominacjami. Komu w takim małym miasteczku jak Myślenice potrzebna grająca w wyższej klasie rozgrywek drużyna siatkarek? Toż to same kłopoty. Koszty olbrzymie, a korzyści niewielkie. Co? Że tradycje wspaniałe i promocja miasta doskonała? E tam! Kto dzisiaj liczy się z tradycjami? A promować miasto lepiej poprzez strzelnicę lub budowę boisk i obiektów dla drużyny spoza Myślenic. Albo poprzez nowoczesny, kosztujący miliony złotych... śmietnik. Któremu notabene zajrzało w oczy... bankructwo? Mam inne informacje na ten temat. Śmieci będzie dość. Przecież zwożą je do Myślenic z terenu pięciu powiatów. trzydzieści lat, las będzie jak nowy! No chyba, że zbudują tu tor bobslejowy, wówczas trzeba bedzie wyrąbać jeszcze więcej drzew. Ale może dość tych rózg? Czy informatorzy Świętego donieśli Mu także o czymś pozytywnym, o czymś co zasługuje na prezent, a nie na naganę? Jestem tutaj po to, aby rozdawać głównie prezenty, nie zaś same rózgi. Jadąc do Myślenic zawiozłem po drodze kilka paczek do Dobczyc. Między innymi dla KAT-a. To fajni ludzie i organizują fajne imprezy, tylko ta nazwa? KAT? Kto ją wymyślił? Czy nie lepiej brzmiałoby - TAK? Wręczyłem paczkę z prezentem także burmistrzowi Dobczyc, choć zamknął most na czas remontu czym wkurzył obywateli i na złość miejscowym strażakom dofi nansował nowy samochód bojowy. To jednak drobne uchybienia. Przymknąłem na nie oko. Podobnie nie zauważę przywar burmistrza Sułkowic, przez którego w tym mieście nie świecą podobno lampy uliczne. I tak Święty Mikołaj nagrodzić jakoś tych, którzy nie patrząc na innych, za własne pieniądze, z własnej inicjatywy, a co najważniejsze bez pomocy urzędników różnej maści robią wspaniałą robotę? A są jeszcze tacy? Owszem, są. Myślałem, że ten gatunek dawno wyginął. Ale skoro nie, przyjrzymy mu się bliżej. Proszę o kilka nazwisk. A choćby Mikołaj Wincenciak czy Mariusz Pustuła. Zaraz, zaraz... Coś chyba obiło mi się o uszy. Wincenciak to ten, co to sam z grupą przyjaciół zbudował na Zarabiu na swojej działce tor pumptrackowy i dzięki Kto to widział w dzisiejszych czasach wydawać swoje własne pieniądze po to, aby innym zrobić dobrze? Przecież to nonsens? Czasy Don Kiszotów i niepoprawnych darczyńców dawno odeszły w niepamięć. Ja to co innego. Ja jestem Świętym Mikołajem - Święty Mikołaj. temu ożywił tę dzielnicę miasta? Tak, to ten właśnie. A Pustuła to koniarz, organizuje w Jaworniku rajdy konne? Zgadza się. Nieszczęśni. Kto to widział w dzisiejszych czasach wydawać swoje własne pieniądze po to, aby innym zrobić do- Józefa Bylicy, gdzie rozdawał prezenty dzieciom wspomagany w tym zbożnym dziele przez aniołki z pcimskiej Fundacji Radosne dziecko, w szpitalu powiatowym gdzie wręczał prezenty wszystkim pacjentom, widziano go również w domach i na ulicach. Mówił, że u Was też był? Z prezentem czy z rózgą? Późnym wieczorem 6 grudnia napoiwszy i nakarmiwszy swoje renifery Święty odjechał na północ obiecując, że w Myślenicach pojawi się znowu za rok. Pozostawił po sobie mnóstwo radości, uśmiechów i... całkiem pokaźny pęczek rózg. Wiemy kto je dostał... Ale... sza! grudzień 2013/9\n10 reklama Informujemy niniejszym naszych Czytelników o możliwości bezpłatnego wydrukowania ogłoszenia drobnego na łamach Sedna. Każdy, kto zechce umieścić takie ogłoszenie w naszej gazecie proszony jest o przesłanie jego treści na adres mailowy: Liczba znaków w ogłoszeniu nie może przekraczać 70-ciu. ZAPRASZAMY! 10/grudzień 2013\n11 J TWARZE SEDNA 2013 ak co roku o tej porze prezentujemy naszym Czytelnikom Twarze Sedna. Są to osoby, które w danym roku (w tym przypadku w 2013) zaistniały na łamach naszej gazety. Znajdują się wśród nich ludzie sportu, kultury, przedsiębiorcy, czasem ludzie polityki. Zawsze są to osoby postrzegane pozytywnie, mające wiele do powiedzenia w swoim środowisku, działające w nim i czyniące wiele dobrego. Tradycyjnie proponujemy Państwu mini quiz: zanim odwrócicie gazetę i przeczytacie kto jest kto? spróbujcie odgadnąć nazwiska osób, które znalazły się w naszej galerii zdjęć. grudzień 2013/11 Od góry rzędami od lewej: 1.MARTA GA- JEK radna Rady Powiatu Myślenickiego 2.KRYSTIAN STOPKA twarz akcji Szlachetna Paczka z Jasienicy. 3.SYLWIA MI- CHALEC JĘKOT - koordynatorka myślenickiego Ośrodka Interwencji Kryzysowej i Poradnictwa. 4.JAN STANKIEWICZ pracownik starostwa myślenickiego (Wydział Edukacji, Kultury i Sportu). 5.TADEUSZ SA- WICKI przedsiębiorca z Poręby, prezes Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej. 6.JA- ROSŁAW GOWIN polityk, poseł na Sejm RP (w chwili obecnej niezrzeszony), były Minister Sprawiedliwości. 7.TADEUSZ PYTLIK kombatant, porucznik w stanie spoczynku, więziony za czasów PRL. 8.ZIEMOWIT KA- LINOWSKI pracownik starostwa myślenickiego, autor książki: Bohaterowie wyklęci na ziemi myślenickiej TE- RESA CHŁOSTA dyrektorka myślenickiego Ośrodka Rehabilitacyjno Edukacyjno Wychowawczego. 10.KRZYSZTOF BUKALSKI od tego sezonu trener piłkarzy myślenickiego Dalinu, były reprezentant kraju. 11.KATA- RZYNA SOSENKO krakowska kolekcjonerka i koneserka sztuki. 12.PAWEŁ STOŻEK członek powstałego przed rokiem dobczyckiego Stowarzyszenia KAT. 13.MACIEJ KO- ZIEŁ sportowiec amator, wielki propagator badmintona. 14.JAN DZIADKOWIEC założyciel i sponsor III-ligowego, żeńskiego klubu piłkarskiego Respekt. 15.OJCIEC LEON KNABIT benedyktyn, fi lozof. 16.FRANCI- SZEK WOŁEK właściciel autoryzowanego serwisu samochodowego, kolekcjoner starych samochodów, zbiera także nakrycia głowy i pisze wiersze. 17.ARTUR ŚWIĘCH młodszy inspektor, Komendant Powiatowy Policji w Myślenicach. 18.NIKOLA SZLACHTA młoda judoczka z Borzęty. 19.PAULINA SZLACHTA starsza o rok siostra Nikoli. 20.MARIUSZ PUSTUŁA strażak i hodowca koni arabskich z Jawornika. 21.MIKOŁAJ WINCENCIAK kolarz górski, budowniczy własnego toru pumptrackowego na myślenickim Zarabiu. 22.JAN KANTY PAWLUŚKIEWICZ kompozytor, malarz. 23.MAREK KOSIBA podróżnik fotograf z Myślenic. 24.ROBERT KASPRZYCKI bard, piosenkarz rodem z Myślenic. 25.RENATA LEŚNIAK łuczniczka z Dobczyc, mistrzyni Polski. 26.RAFAŁ ALICKI założyciel i lider zespołu Noro Lim. 27.KAZIMIERZ ZACHWIEJA dyrektor DPS-u w Harbutowicach. 28.NATALIA HODUREK wielce utalentowana piosenkarka z Myślenic. 29.AGNIESZKA WĘGRZYN radna Rady Miejskiej w Myślenicach, autorka projektu Głogoczów - wieś jak Dzwon. 30.MAGDALENA SOKOŁOWSKA GA- WROŃSKA aktorka krakowska związana z Dobczycami. 31.MAŁGORZATA DOBRZAŃ- SKA opiekunka przystuliska dla psów w Harbutowicach. 32.STANISŁAW WINTER dyrektor GOKiS w Tokarni, rzeźbiarz ludowy. 33.JAN PODMOKŁY prezes Powiatowego Oddziału ZOSP RP w Myślenicach. 34.EWA KMERA aktorka amatorka z Myślenic. 35.STANISŁAW BISZTYGA były senator, obecnie wiceprezes krakowskiej Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego. 36.JAKUB RĄPAŁA dyrektor Izby Gospodarczej Ziemi Myślenickiej. 37.MICHAŁ PANEK aktor teatru wiejskiego z Wiśniowej. 38.KONRAD WOJEWODZIC młody, ale już utytułowany wioślarz ze Stróży. 39.DARIA KĘDZIORA nowa siatkarka w zespole Dalinu Myślenice. 40.BEYONCE piosenkarka amerykańska. kolejność prezentacji losowa. (RED.) foto. maciej hołuj + archiwum (11,38) + internet (40)\n12 rozmowa z... wystawa fotografi i w Muzeum Regionalnym Dom Grecki Czy wiecie Drodzy Czytelnicy jakie to zwierzę?... JAKUBEM PODMOKŁYM i KRZYSZTOFEM MICHALIKIEM LAUREATAMI XI EDYCJI MIĘDZYGIMNAZJALNYCH ZAWODÓW MATEMATYCZNYCH KRZYSZTOF MICHA- LIK Z LIPNIKA ORAZ JAKUB PODMOKŁY Z MYŚLENIC, UCZNIOWIE TEJ SAMEJ, III KLASY GIMNAZJUM NR 1 W MYŚLENICACH ZOSTA- LI ZWYCIĘZCAMI XI EDYCJI MIĘDZYGIMNAZJALNYCH ZAWODÓW MATEMATYCZ- NYCH ZORGANIZOWANYCH PRZEZ JERZEGO CACHLA, DY- REKTORA ZS IM. ANDRZEJA ŚREDNIAWSKIEGO W MYŚLE- NICACH. ICH NAUCZYCIEL- KĄ JEST PANI KATARZYNA TWARDOSZ. OBAJ UZYSKALI W ZAWODACH MAKSYMALNĄ LICZBĘ 25 PUNKTÓW. ZADALI- ŚMY KUBIE I KRZYSZTOFOWI PIĘĆ TYCH SAMYCH PYTAŃ PROSZĄC ICH O UDZIELENIE NA NIE ODPOWIEDZI. : Ile czasu poświęcasz na naukę matematyki? JAKUB: Najważniejsza jest lekcja w szkole, to średnio godzina dziennie, poza tym uczęszczam na kółko matematyczne. Nauka w domu polega tylko na odrabianiu zadania. KRZYSZTOF: Myślę, że u mnie jest bardzo podobnie jak u Kuby. Trudno jednoznacznie określić ile czasu poświęcam matematyce. Który dział matematyki jest Twoim ulubionym, a którego nie lubisz? JAKUB: Moimi ulubionymi działami matematyki są: logika i geometria. Nie przepadam natomiast za algebrą. KRZYSZTOF: Lubię matematykę taką jaka jest, choć nie podchodzi mi licznie dużych liczb. Jak Waszym zdaniem należy uczyć się matematyki? Co w przyswajaniu wiedzy matematycznej jest najważniejsze? JAKUB: Uważam, że najważniejsze jest jej zrozumienie, a nie wkuwanie. KRZYSZTOF: Moim zdaniem ważna jest regularna obecność na lekcjach, które dają najwięcej wiadomości. Czy wiążecie swoją przyszłość z matematyką? Chcielibyście kiedyś uczyć się w klasach matematycznych, a potem studiować na studiach o kierunku matematyucznym? JAKUB: Osobiście jeszcze nie wiem. KRZYSZTOF: Myślę, że trzeba będzie zrobić coś w tym kierunku. I na koniec mały test: ile jest 367 razy 73? JAKUB: (śmiech) Pewnie ponad tysiąc? KRZYSZTOF: Nie chce mi się liczyć? No to Wam powiem: na zdjęciu powyżej: Krzysztof i Kuba (po lewej) (RED.) 12/grudzień 2013 BYŁOBY FOTOGRAFICZNYM ŚWIĘTOKRADZTWEM NIE ZOBA- CZYĆ TEJ WYSTAWY. PO RAZ KOLEJNY MUZEUM REGIONALNE DOM GRECKI RACZY SWOICH BYWALCÓW I SYMPATYKÓW ZNAKOMITĄ EKSPOZYCJĄ NA ŚWIATOWYM POZIOMIE. DLA MIŁOŚ- NIKÓW FOTOGRAFII TO NIE TYLKO SPORA GRATKA, TO WIELKA, FO- TOGRAFICZNA UCZTA. Wystawa Fotografia dzikiej przyrody. Wildlife Photographer of the Year to siedemdziesiąt wielkoformatowych, kolorowych zdjęć przedstawiających głównie świat zwierząt. Zdjęcia te zwyciężały w poszczególnych edycjach konkursu organizowanego przez BBC Worldwide oraz Natural History Museum w Londynie na przestrzeni lat Są to zatem zdjęcia najlepsze z najlepszych. Nie może być inaczej, skoro wybrano je spośród 50 tysięcy innych fotografii! W myślenickim muzeum możemy oglądać (używamy czasu teraźniejszego, ale wystawa czynna będzie do pierwszych dni stycznia przyszłego roku) prace 68 autorów z 22 krajów całego świata (w tym tak egzotycznych jak: Armenia, Bermudy, Boliwia, Kuba, Liban, Nowa Kaledonia, Wyspy Salomona czy Zambia). Percepcję kolejnych zdjęć ułatwiają umieszczone na specjalnych płytkach opisy. Ale i bez nich widz szybko orientuje się, że ma do czynienia z fotografią niecodzienną. Co powoduje ową niecodzienność, by nie rzec zjawiskowość prezentowanych na wystawie zdjęć? Po pierwsze sposób ujęcia. Zwierzęta uwiecznione są na zdjęciach w niecodziennych sytuacjach (na przykład walczące ze sobą słonie, słoń... nurkujący, siedząca na skraju dachu w tle olbrzymiego miasta i zdająca się kontemplować... małpa, mieszkająca w we wraku samochodu wiewiórka, stojące w grupie niczym na szczudłach na swoich różowych nogach flamingi czy sfotografowana obiektywem rybie oko... ryba). Po drugie światło jakie znajdujemy na zdjęciach. Momentami absolutnie magiczne, nieziemskie, innym razem dynamiczne, podkreślające ruch, a znów za chwilę nastrojowe, prawie że nostalgiczne, przyprawiające o ciarki skórę oglądającego. - Zdjęcia nadsyłane na konkurs Wildlife Photographer of the Year są nie tylko bezbłędne pod względem technicznym, ale także twórcze, świeże, nowatorskie i zaskakujące czytamy w folderze z 2008 roku towarzyszącym myślenickiej ekspozycji. Folder nie kłamie. Zdjęcia są po prostu rewelacyjne. Trzeba koniecznie stanąć z nimi twarzą w twarz! Innego wyjścia po prostu nie ma. Pierwszy konkurs Photographer of the Year odbył sie w 1964 roku. Nadesłano wówczas na niego prac. W tym roku zdjęć było już ! Od 11 lat konkursowi towarzyszy wystawa prezentująca najlepsze zdjęcia. Odkąd istnieje konkurs ekspozycja pokazywana jest w kilkudziesięciu krajach całego świata w tym także w Polsce. W tym roku trafiła do Myślenic. To kolejny sukces muzeum. Brawo! P.S. Na zdjęciu u góry... pelikan kędzierzawy. Marek Kosiba na tle swoich zdjęć. Zjawiskowość wit balicki Rzadko trafia do Myślenic wystawa takich zdjęć, jak te, które oglądać można w chwili obecnej w myślenickim Muzeum Regionalnym Dom Grecki. Raz na kilka lat. To niepowtarzalna okazja do tego, aby je obejrzeć. C mówi myślenicki fotograf Mieczysław Nowak udowne, magiczne zdjęcia. Natura, zwłaszcza ta dzika, daje nam niesamowite możliwości podziwiania jej piękna. Zdjęcia, które oglądamy na myślenickiej wystawie są jedyne w swoim rodzaju, bo praktycznie nieosiągalne dla zwykłego śmiertelnika. Być tam w ekstremalnych warunkach, widzieć i fotografować... A jest co podziwiać, tym bardziej, że są to zdjęcia bez obróbki bowiem z tego co wiem przed zakwalifi kowaniem na wystawy sprawdzane są materiały pierwotne, albo diapozyty, albo nienaruszone pliki cyfrowe. Urzekły mnie fotografi e o minimalnej treści, a zwłaszcza zdjęcie brytyjskiego fotografa Miguela Lasa ukazujące polarny wschód słońca podkreślający kontury niedźwiedzia. Genialna fotografi a. Właściwie przy każdym zdjęciu można stać i długo, długo, długo... podziwiać. Wielkie podziękowania dla załogi Domu Greckiego. wystawa zdjęć Marka Kosiby w galerii mgfoto Kolorowo i panoramicznie PRZEZ OKRES KILKU MIESIĘCY PUBLIKOWALIŚMY NA NASZYCH ŁAMACH WSPANIAŁE, PANORAMICZNE ZDJĘCIA MARKA KOSI- BY, MYŚLENICKIEGO FOTOGRAFA, CZŁONKA GRUPY MGFOTO. TERAZ ZDJĘCIA TEGO AUTORA MOŻNA OGLĄDAĆ W GALERII MY- ŚLENICKIEJ GRUPY FOTOGRAFICZNEJ MIESZCZĄCEJ SIĘ W MURACH MIEJSKIEJ BIBLIOTEKI PUBLICZNEJ. Kosiba to nie tylko autor kilku ciekawych patentów w zakresie fotografii, ale także, o czym nasi Czytelnicy wiedzą doskonale, zapalony podróżnik. Z dziesiątek (a może i setek?) wypraw odbytych w najdalsze zakątki świata Marek przywozi setki tysięcy zdjęć. Te, które obecnie można oglądać w bibliotece pochodzą z wyjazdów do USA i prezentują tamtejsze, dzikie zakątki stanów: Utah, Arizona, Nevada i Kalifornia. Zdjęcia są wspaniałe, tak pod względem technicznym, jak i kolorystycznym. Marek jest nie tylko mistrzem koloru, ale także autorem własnej techniki wykonywania zdjęć panoramicznych, w których się ostatnio specjalizuje. Autor mówił zresztą na ten temat podczas wernisażu wystawy. Uzupełnieniem fotogramów wiszących na ścianie galerii były fotogramy umieszczone na stronach internetowych. Każdy z uczestników wernisażu mógł zajrzeć do komputera i podziwiać zdjęcia także na ekranie monitora. (RED.)\n13 IX Powiatowy Przegląd Orkiestr Dętych historyczne wędrówki Marka Stoszka Wielkie zadęcie radosław kula Żuawi Śmierci w akcji. JAKA JEST DZISIAJ STATY- STYCZNA ORKIESTRA DĘTA DZIAŁAJĄCA NA TERENIE POWIATU MYŚLENICKIEGO? LI- CZY ŚREDNIO 20 MUZYKÓW I NAJCZĘŚCIEJ OPIEKUJE SIĘ NIĄ JEDNOSTKA OSP LUB MIEJSCOWY OŚRODEK KULTURY Nasze spostrzeżenia opieramy na tym co działo się w murach MOKiS podczas dziewiątej już edycji Powiatowego Przeglądu Orkiestr Dętych. Na starcie przeglądu stanęło ich trzynaście. Zabrakło tylko (nie wiedzieć czemu) orkiestr z terenu gmin: Raciechowice i Sułkowice. Wszystkie inne gminy w liczbie siedmiu przysłały do Myślenic swoich reprezentantów. Natomiast tylko dwie: Siepraw i Tokarnia reprezentowane były także przez swoich wójtów: Tadeusza Pitalę i Władysława Piaściaka. Widać inni włodarze gustują w... popie. Kilka wniosków nasuwa się po prezentacji orkiestr. Pierwszy dotyczy repertuaru granego przez dęte. Skoczne, patetyczne marsze pod nogę stanowiące kiedyś żelazny repertuar każdej orkiestry to dzisiaj rzadkość. Sam nie wiem czy to dobrze czy źle? Orkiestry dęte najchętniej grają dzisiaj Michaela Jacksona, Steve Wondera czy kawałki zespołu Emej. Owszem, zdarzają się od czasu do czasu klasyczne marsze, ale są w mniejszości, jak John Godson w polskim sejmie. Oto na przykład Góralska Orkiestra Dęta, skąd inąd szanowana i mająca na swoim koncie wiele sukcesów formacja, poza strojami górali kliszczackich nic góralskiego podczas Co radził botanik? W JEDEN antonina sebesta Biorąc pod uwagę statystykę czyli fakt, że średnio każda orkiestra liczyła 20 muzyków, a było ich wszystkich trzynaście przez scenę MOKiS podczas przeglądu przewinęło się prawie trzystu muzyków. Puzonów, saksofonów, trąb, tub, fletów, klarnetów i rogów nie zdążyliśmy policzyć. Orkiestry, które wystąpiły w tegorocznym przeglądzie (w nawiasach imiona i nazwiska kapelmistrzów): OSP Węglówka (Janusz Paluch), ORMiG Myślenice (Joanna Niechaj - II m.), Barka Nowa Wieś (Janusz Paluch), Orzeł Trzebunia (Tomasz Stronias - III m.), Sieprawianka Siepraw (Dezyderiusz Boroni), Góralska Orkiestra Dęta Skomielna Czarna Bogdanówka (Andrzej Jędrysek - wyróżnienie), OSP Jasienica (Tomasz Półtorak), OSP Głogoczów (Józef Maniecki), OSP Zawada (Tomasz Stępień), OSP Tenczyn (Andrzej Stojewski), OSP Dobczyce (Józef Maniecki) zwycięzca przeglądu, OSP Tokarnia (Janusz Jędrocha), OSP Lipnik (Janusz Paluch). O przyznaniu miejsc decydowali w głosowaniu sami kapelmistrzowie uczestniczących w przeglądzie orkiestr. Z LISTOPADO- WYCH DNI DO MYŚLE- NICKIEJ GALERII 30 KI- LOMETR PRAKTYCZNIE NIE DAŁO SIĘ WEJŚĆ. FREKWENCJA BYŁA WYŚMIENITA, NA JEDNYM ME- TRZE KWADRATOWYM MIEŚCIŁA SIĘ ŚREDNIO TRZYPOKOLENIOWA RODZINA. BYŁO BARDZO KOLO- ROWO, BARDZO WESOŁO. POWÓD SZALENIE PROSTY - WERNISAŻ TWÓRCZOŚCI NAJMŁODSZYCH. Walory edukacyjne wernisażu są nie do przecenienia. Stare i mądre przysłowie głosi: czym skorupka za młodu nasiąknie... Bardzo zapracowany botanik, profesor PAN, znany ekolog, kiedyś radził nam członkom organizacji ekologicznej: nigdy nie odmawiajcie nauczycielom przedszkola i młodszych klas edukując bowiem dzieciarnię macie dostęp do dziadków, a czasem i rodziców... Dziadek i babcia najczęściej słuchają ukochanych wnuków, w ten sposób uratujecie wiele drzew, wiele ptaków... Podobnie jest ze sztuką. Ambasadorami sztuk plastycznych w Myślenicach i okolicy będą panienki w wieku lat 8-10 i kilku młodzieńców, którym już nie są obce zarówno tradycyjne jak i nowe techniki. Dostrzegają kolor, kształt, fakturę, świetnie się bawią, na pewno jest to zasługa prowadzącej zajęcia doktorantki ASP Natalii Nowackiej. Pozostaje tylko cieszyć się z tego, iż dla tej wesołej gromadki słowo galeria nie będzie wyłącznie kojarzyło się z handlem, a słowo salon z samochodami, o ileż bogatsze i piękniejsze będą miały także dzieciństwo. Na zdjęciu: Natalia Siwak, akordeonistka ORMiG w Myślenicach. przeglądu nie zaprezentowała. Mało tego, wiodącym utworem, jaki zagrała to wiązanka piosenek szwedzkiego zespołu Abba. Gdzie Szwecja, gdzie Skomielna Czarna? można by zapytać. Tylko po co? Cieszy fakt, że w szeregach orkiestr pojawia się dużo dzieci i młodzieży. O tyle mniej będzie jej pod budkami z piwem. W niektórych orkiestrach mieliśmy do czynienia z klasyczną sztafetą pokoleń. Obok ponad osiemdziesięcioletnich muzyków zasiadały w nich ośmiolatki. Zgrzytów i dysonansów pokoleniowych nikt się nie dosłuchał. Pozytywnym zjawiskiem jest także to, że gminy dbają o swoje orkiestry wspomagając je na miarę swoich możliwości. Instrumenty i stroje są dzisiaj bardzo drogie i pewnie bez pomocy samorządowej wiele orkiestr musiałoby ulec likwidacji. Ale nie tylko samorządy dbają o to, aby orkiestra mogła grać i rozwijać się. W Zawadzie od lat orkiestrę OSP wspomaga lokalny przedsiębiorca, członek OSP Piotr Sikora. Generalnie podobały nam sie wszystkie występujące orkiestry, ale najbardziej Orkiestra Reprezentacyjna Miasta i Gminy Myślenice prowadzona przez Joannę Niechaj (jedyna kobieta wśród trzynastu kapelmistrzów!), w niej zaś młoda akordeonistka (zdjęcia górne). A tak a propos, akordeon (jedyny w całym przeglądzie znalazł się właśnie w myślenickiej orkiestrze) to także instrument dęty (z rodziny ideofonów), tyle, że nikt w niego nie dmucha. Nie ma takiej potrzeby. Instrument ten posiada bowiem swój własny... miech. wystawa prac dziecięcych w galerii 30 kilometr Dzieci, których prace można oglądać na wystawie w 30 kilometrze : Julka Kasprzyk, Oliwka Skałka, Emilka Żądło, Zuzia Sołtys, Ola Sołtys, Małgosia Kuczyńska, Gabrysia Kobiałka, Sara Suder, Bartosz Głowacki, Krzyś Głowacki, Julka Sala, Julka Szarek, Marysia Dziadek, Zosia Dziadek, Amelka Grandys, Iza Cieniuch, Kasia Suder, Ania Mierzwa, Michał Mierzwa. Na zdjęciu powyżej: jedna z dziecięcych prac eksponowanych na wystawie. Żuawi Śmierci w Domu Greckim NASZA GRUDNIOWA PO- DRÓŻ NIE BĘDZIE OD- LEGŁA, UDAMY SIĘ BOWIEM DO DOBRZE ZNA- NEGO MYŚLENICZANOM MU- ZEUM REGIONALNEGO DOM GRECKI. WŁAŚNIE TAM W POŁOWIE LISTOPADA MIAŁ MIEJSCE FINAŁ PROJEKTU O POWSTANIU STYCZNIOWYM DLA MIESZKAŃCÓW MY- ŚLENIC SŁOWEM, MUZYKĄ, OBRAZEM.... Myślenickie Towarzystwo Kultury, Muzeum Regionalne Dom Grecki, Myślenickie Towarzystwo Historyczne, Warsztat Twórczy oraz Gimnazjum nr 1 w Myślenicach zrealizowały projekt związany ze 150 rocznicą Powstania Styczniowego. W ramach programu Patriotyzm Jutra Myślenickie Towarzystwo Kultury otrzymało grant na ten cel od Muzeum Historii Polski w wysokości 5000 złotych. Przez cały 2013 rok odbywały się prelekcje, wystawy, warsztaty oraz widowiska słowno - muzyczne, wszystko to miało za zadanie upamiętnienie 150-tej rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego. Końcowy akcent programu miał miejsce właśnie w Muzeum Regionalnym. W sobotnie popołudnie zaprezentowała się myśleniczanom elitarna grupa rekonstrukcyjna Żuawi Śmierci. Rekonstruktorzy przedstawili historię oddziału, umundurowanie, broń i zwyczaje panujące na polu walki. Następnie w ogrodach Domu Greckiego odbył się pokaz musztry Żuawów Śmierci oraz pozorowany atak przy wtórze huku wystrzałów karabinowych. Na zakończenie najbardziej odważni widzowie mogli oddać strzał z karabinu z okresu Powstania Styczniowego. Na przestrzeni roku prowadzone działania każdorazowo spotykały się z dużym zainteresowaniem mieszkańców i przyczyniły się pogłębienia wiedzy na temat Powstania Styczniowego. Należy mieć nadzieję że współpraca która zaowocowała udanym programem w 2013 roku będzie kontynuowana w roku 2014 przy okazji obchodów 100 rocznicy I wojny światowej. foto: marek stoszek grudzień 2013/13\n14 Słownik O/błędnej Polszczyzny Jana Koczwary cz. XXIII za(dymki) Sedna razbójnik rozbójnik jednorazowego wyczynu, razczarowanie jednorazowe czarowanie rozczarowanego czarownika, razmowa jednorazowa rozmowa, razprawa jednorazowa rozprawa sądowa, razputin Pan Putin na jednorazowej wizycie gospodarskiej w Rasputinogrodzie, razwódka raz bimber raz wódka rozwodowa, rebus zagadkowy kurs busa, regóła niepoprawna reguła, renkawica rękawica żartownika, rentkawka kawka na rencie, rentoczyny rękoczyny rencistów, rentodzieło rękodzieło rencisty artysty, retroryt pierwszy w dziejach ludzkości ryk jelenia na rykowisku, ręta renta z tytułu niesprawności intelektualnej, rondo idealnie zaokrąglone rondo komunikacyjne, rondolek niewielkie rondo w kształcie rondla, rondołek rondo z dołkiem pośrodku, ropotnik - robotnik pracujący w pocie czoła, rosiczka poranna rosa z czkawką po nocnej libacji, rozjusznik rozrusznik serca rozjuszonego pacjenta, rozkosz kosz jednorazowego użytku, róra rura o dużym przekroju, rumda kolejna runda biesiady z rumem, rumjanek zarumieniony Janek z kieliszkiem rumu, ru. a dziurawa rura, rurza dzika róża, ryjestr - rejestr stanu trzody chlewnej, ryjopis anatomiczny opis świńskiego ryja, ryklama krzykliwa reklama z ryczącą lamą, rykord rekord w konkursie ryku na rykowisku. (CDN.), podpis: rafał zalubowski krótko pies jaki jest każdy widzi Rysuje Marzec foto: archiwum Fragment wyróżnionego obrazu. Jądro nagrodzone JAN KOCZWARA MYŚLE- NICKI ANIMATOR KUL- TURY, KOLEKCJONER, AUTOR PUBLIKOWANEGO PRZEZ NASZ MIESIĘCZNIK OD PRAWIE DWÓCH LAT SŁOWNI- KA O/BŁĘDNEJ POLSZCZYZNY ZNANY JEST TAKŻE JAKO AR- TYSTA MALUJĄCY. JEDNĄ Z JEGO KORONNYCH TECHNIK MALARSKICH JEST COLLA- GE. To właśnie w tej technice wykonane zostało Jądro bełkotu, jedna z czterech prac nadesłanych przez Jana Koczwarę na konkurs Czarno białe biało czarne organizowany przez bocheński Miejski Dom Kultury. Jądro bełkotu jako jedyna praca z wszystkich nadesłanych otrzymało nagrodę specjalną konkursu. Wysłałem na konkurs swoje cztery prace wykonane ulubioną techniką collage u mówi Jan Koczwara. To szczególne prace, bowiem wykonane tylko w dwóch kolorach. Technika collage u jest bardzo absorbująca i czasochłonna. Musiałem wszystkie elementy wyciąć i nakleić, a to wymagało sporo pracy i precyzji. Jądro bełkotu wraz z innymi nagrodzonymi pracami można oglądać do 15 grudnia w sali wystawowej bocheńskiego MDK (ulica Regis 1) gdzie eksponowana jest wystawa pokonkursowa. (RED) 14/grudzień 2013 W tym miesiącu swojego psa narysował dla Sedna PIOTR MAGIERA, dyrektor Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w Myślenicach. I... gitara Dokładnie rok temu, w numerze grudniowym opublikowaliśmy tekst zatytułowany Na skraju przepaści autorstwa Radosława Kuli mówiący o rychłej likwidacji myślenickiego PKS-u. Nie byliśmy wówczas pewni na sto procent czy likwidacja owa dojdzie do skutku, choć wszystkie przesłanki zdawały się o tym przekonywać. Przestrzegaliśmy jednak przed nią przytaczając przy okazji historię upadku tej instytucji. Dzisiaj wiemy już, że PKS w Myślenicach przestał istnieć. Świat się przez to nie zawalił, ale życie niektórych myśleniczan, zwłaszcza tych dojeżdżających do pracy w różne zakątki czy to powiatu czy Krakowa stało się nieco bardziej skomplikowane. Artykuł sprzed roku kończył się sekwencją: Czy roztrząsanie kwestii kto najbardziej przyczynił się do upadku PKS-u jest dzisiaj zasadne? Zapewne tak. Winni bowiem powinni zostać ogłoszeni, choćby po to, aby obywatele mieli świadomość personalnych odpowiedzialności. Nikt do dzisiaj nie wskazał winnych, nikt nie podjął nawet takiej próby i nikt już chyba jej nie podejmie. Był PKS, nie ma PKS-u. Obywatele zaś jak nie mieli świadomości personalnych odpowiedzialności, tak do dziś nie mają. I gitara jak mówi popularny Ferdek Kiepski. (RED) pisaliśmy o tym przed rokiem Po myślenickim PKS-ie pozostały tylko puste stanowiska. WŁODZIMIERZ JUSZCZAK, RADNY RADY MIEJSKIEJ DOBCZYC\n15 piłkarze III - ligowego Dalinu Myślenice zakończyli rundę jesienną felieton Jesień nie nasza wit balicki Do... rozbiórki J akie będą losy toru bobslejowego w Myślenicach, jeśli kiedykolwiek powstanie? Najprawdopodobniej zostanie... rozebrany. Rafał Majka przy swoim DS5. RUNDA JESIENNA W PIŁKAR- SKICH ROZGRYWKACH III LIGI DOBIEGŁA KOŃCA. DO MARCA KIBICE PIŁKARSKIEJ DRUŻYNY DALINU MYŚLENICE (A JEST ICH DOPRAWDY GARST- KA, O CZYM PÓŹNIEJ) MAJĄ SPO- KÓJ Z KOPANĄ I MOGĄ ZAJĄĆ SIĘ KIBICOWANIEM DYSCYPLI- NOM HALOWYM. ICH DRUŻYNA ZAJMUJE PO RUNDZIE JESIENNEJ PRZEDOSTATNIE MIEJSCE W TA- BELI, ALE Z CZYSTYM SUMIENIEM MOŻNA STWIERDZIĆ, ŻE NIE DO KOŃCA JEST TO ODZWIERCIEDLE- NIE POSTAWY SAMYCH PIŁKARZY I ICH TRENERA. Bezlitosna statystyka Wszyscy znamy trudności, z jakimi borykała się sekcja piłki nożnej. Chodzi tu głównie o problemy kadrowe. Zespół klecony był naprędce, by nie rzec w ostatniej chwili przed startem ligi, zatem trudno sie dziwić, że pewnych umiejętności i zgrania nabywał dopiero w trakcie trwania rozgrywek. Statystki nie są dla Dalinu korzystne. Drużyna rozegrała 17 spotkań zdobywając w nich zaledwie 15 punktów (na 51 możliwych). To nawet nie jedna czwarta. Trzykrotnie Dalin zwyciężał, sześć razy remisował i osiem razy schodził z murawy pokonany, futboliści Dalinu zdobyli 14 bramek, dwa razy tyle (28) stracili (wyniki poszczególnych meczów patrz w tabelce). Najbardziej dotkliwą porażkę ponieśli na własnym boisku przegrywając z Wisłą Sandomierz 4:1, najbardziej błyskotliwe zwycięstwo zanotowali na foto: archiwum wyjeździe z Wisłą II Kraków wygrywając 2:1. Kadra Jak już wspomnieliśmy wcześniej zwołana w ostatniej chwili na zasadzie pali się!. Dzięki operatywności trenera Krzysztofa Bukalskiego (też poproszony o prowadzenie zespołu na dwa tygodnie przed rozpoczęciem ligi) udało sie ściągnąć do drużyny kilku piłkarzy. Ostatecznie drużyna ruszyła (i zakończyła rozgrywki) w składzie: Martin Szwiec, Tomasz Gniadek, Damian Lepiarz, Kamil Calik, Szymon Tokarz, Marek Mizia, Daniel Żmudka, Kamil Mistarz, Andrzej Biel, Michał Górecki (kapitan zespołu, najlepszy bodaj piłkarz Dalinu w przekroju tej rundy rozgrywek), Krzysztof Kozieł, Piotr Tomaszewski, Michał Wojtan, Adrian Jastrzębski, Artur Mistarz, Adrian Bartoszewicz, Jakub Madej (także pełniący rolę masażysty), Adrian Sosin. Funkcję kierownika drużyny piastował Krzysztof Kmiecik, człowiek który pełni ją (z niewielkimi przerwami) od... zawsze. Trener Miłośnikom futbolu, zwłaszcza tym dorosłym, Krzysztofa Bukalskiego specjalnie przedstawiać nie trzeba. 17 krotny reprezentant kraju, doskonały nie tak dawno jeszcze piłkarz, od kilku lat trener z mocnymi papierami. Szkoleniowiec nie miał łatwego zadania. Przyszło mu budować drużynę już w trakcie rozgrywek. Z konieczności w trybie przyspieszonym wpajał w nią tajniki opracowanej przez siebie taktyki i motywował piłkarzy do gry. Powtarzał często (także w wywiadzie, który Sedno zamieściło w październikowym numerze) że drużyna ma potencjał i że będzie z meczu na mecz grała lepiej. W zasadzie z perspektywy czasu możemy trenerowi przyznać rację. Z tą tylko poprawką, że nie zawsze na murawie założenia taktyczne pokrywały się z grą, a sam trener zdzierał gardło przy linii autowej przypominając swoim piłkarzom o tym co wspólnie ustalono podczas treningów i Łysica Bodzentyn Dalin 1:1, Dalin KSZO Ostrowiec 0:2, Soła Oświęcim Dalin 3:0, Dalin Korona Kielce II 1:1, Unia Tarnów Dalin 1:0, Wisła II Kraków Dalin 1:2, Dalin Wisła Sandomierz 1:4, Przebój Wolbrom Dalin 3:0, Dalin - Hutnik Nowa Huta 1:1, Granat Skarżysko Kamienna Dalin 1:2, Dalin BKS Bochnia 1:0, Beskid Andrychów Dalin 3:1, Dalin Wierna Małogoszcz 0:0, Dalin Nida Pińczów 1:1, Poroniec Poronin Dalin 3:2, Dalin Poprad Muszyna 1:1. Majka z Citroenem tomasz kalemba (DS5) RAFAŁ MAJKA, ZNAKOMITY KOLARZ Z ZEGARTOWIC, Z KTÓRYM WYWIAD MOGLI- ŚCIE PAŃSTWO PRZECZYTAĆ NA 2 i 3 STRONIE TEGO NUMERU SED- NA ODNOSI SUKCESY NIE TYL- KO NA TRASACH WYŚCIGÓW. NIE- DAWNO JEGO ŚWIETNA POSTAWA ZOSTAŁA DOSTRZEŻONA PRZEZ MARKĘ CITROEN. 24-LATEK ZO- STAŁ JEJ AMBASADOREM. W ramach współpracy Rafał Majka będzie użytkownikiem modelu Citroena DS5. - Współpraca z Rafałem jest częścią strategii biznesowej, realizowanej z powodzeniem na rynkach, na których Citroen jest obecny. Wynika ona z systemu wartości marki. Od lat poszukujemy i z sukcesem współpracujemy z osobami wytrwałymi, energicznymi, takimi, które nie boją się stawiać przed sobą ambitnych celów i konsekwentnie je realizują, a Rafał, jestem o tym przekonany, jest przedmeczowych odpraw. Ambicja głównym atutem Często bywało tak, że Dalin posiadał na boisku przewagę, ale nie potrafił jej udokumentować zdobytymi bramkami, lub tracił gole prowadząc w spotkaniu. Tak było w Poroninie, gdzie podopieczni Krzysztofa Bukalskiego wygrywali 2:0 i ostatecznie przegrali 3:2, tak było podczas ostatniego w tej rundzie meczu z Popradem Muszyna, kiedy rywal zdobył wyrównującego gola w ostatniej sekundzie spotkania. Zapewne Dalin nie zajmowałby dzisiaj, na finiszu jesiennej rundy rozgrywek przedostatniego miejsca w tabeli, gdyby jego piłkarze mieli lepiej wyregulowane celowniki, słowem gdyby byli bardziej skuteczni. Natomiast tego czego nie można odmówić futbolistom trenera Krzysztofa Bukalskiego to ambicja. Nie oszczędzali się na murawie, zawsze dążyli do uzyskania korzystnego rezultatu, ale jak to w sporcie często bywa ambicja to jeszcze nie wszystko. Kibice Stara piłkarska prawda mówi, że jeśli drużyna nie wygrywa, to maleje liczba kibiców. Z drugiej strony to właśnie w trudnych momentach dla zespołu kibice są mu najbardziej potrzebni. Byliśmy na wszystkich meczach Dalinu rozgrywanych na boisku przy ulicy Piłsudskiego. Ani raz nie zauważyliśmy na nim choćby zalążków zorganizowanej grupy kibiców dopingujących swoich piłkarzy. Nie było ich zresztą i nie ma (a jeśli nawet to garstka) także na meczach siatkarek. I co o tym sądzić? Rafał Majka twarzą Citroena właśnie taką osobą - powiedział Jacek Trojanowski, dyrektor generalny Citroen Polska. Majka będzie podróżował najbogatszą wersją Citroena DS5, a jego narzeczona - Magdalena - Citroenem DS3. - Dziękuję marce Citroen za zaufanie. Mam nadzieję, że czeka nas wieloletnia i owocna współpraca. Citroen DS5 to dla mnie idealne wręcz auto. Ma bardzo ładną, sportową linię, jest bogato wyposażone. I chociaż nie widać tego na pierwszy rzut oka, to bagażnik ma na tyle przestronny, że zmieszczę w nim nawet dwa rowery - powiedział Rafał. Kolarz spędza wiele czasu na rowerze, ale także dużo podróżuje samochodem, więc wygodne, bezpieczne, szybkie i przestronne auto jest dla niego ważne. MYŚLENICE MAJĄ ASPIRACJE, ABY STAĆ SIĘ JEDNYM Z MIAST GOSZCZĄCYCH ZI- MOWE IGRZYSKA OLIMPIJ- SKIE W 2022 ROKU. GDYBY W 2015 ROKU MIĘDZYNARODO- WY KOMITET OLIMPIJSKI PO- WIERZYŁ ORGANIZACJĘ TEJ IMPREZY MIASTU KRAKÓW, WÓWCZAS NA ZBOCZU GÓRY CHEŁM ODBYWAŁYBY SIĘ ZA- WODY W SANECZKARSTWIE, BOBSLEJACH I SKELETONIE. To właśnie w Myśleniach miałby zostać zlokalizowany tor bobslejowo-saneczkowy. To jeden z najdroższych obiektów, jaki ma powstać przy okazji tej imprezy i zarazem jeden z najbardziej znienawidzonych przez organizatorów, bo bardzo kosztowny w utrzymaniu. Zresztą w Cesanie, gdzie odbywały się zawody podczas igrzysk w Turynie, takiego toru już nie ma. Wszystko wskazuje na to, że jeżeli takowy powstanie w Myślenicach, czekać go będzie podobny los. - Taki tor to oczywiście najtrudniejsza inwestycja. Dlatego, jeżeli chodzi o ten obiekt, to rozważamy opcję częściowej jego rozbiórki po zakończeniu igrzysk. Taka opcja jest brana pod uwagę, ale nie chcę mówić, że jest to decyzja ostateczna - przyznała w rozmowie ze mną na początku listopada wówczas jeszcze Minister Sportu i Turystyki Joanna Mucha. Identyczne pytanie o losy ewentualnego toru bobslejowego w Myślenicach zadałem Jagnie Marczułajtis - Walczak, posłance Platformy Obywatelskiej, szefowej komitetu konkursowego Kraków 2022, byłej reprezentantce kraju w snowboardzie. Przy okazji zasugerowałem, że można byłoby podjąć próbę zbudowania tras biegowych, które służyłyby wielu osobom, kiedy tor zostanie już rozebrany. Nie będzie to raczej możliwe, aby na stokach góry Chełm wybudować przy okazji trasy biegowe. Jest to zbyt strome zbocze, aby mogło służyć takiej roli. Zresztą istnieje tam stacja narciarska. Liczymy jednak na pomoc ekspertów. Chcemy, aby fi r- my, które znają się na tego rodzaju infrastrukturze doradziły nam, co należy zrobić z takim torem, kiedy będzie już po igrzyskach - powiedziała była snowboardzistka. Budowa toru w Myślenicach (jeżeli do niej dojdzie) wiązać się będzie zapewne z wycinką dużej ilości drzew. Konieczne okaże się wybudowanie drogi dojazdowej, aby sprzęt mógł dojechać do punktu startowego. A wszystko po to, aby po inwestycji pozostała spalona ziemia. Jakoś nie wierzę w to, że gdyby tor został zachowany choćby w niewielkim fragmencie, byłby w stanie przyciągnąć turystów i stać się jedną z atrakcji myślenickiego Zarabia. tomasz kalemba fo grudzień 2013/15\n16 reklama 16/grudzień 2013