Halloween coraz bliżej! Odważysz się sprawdzić t-shirty z nadrukami?\nHalloween: imprezowe t-shirty z nadrukiem\nHalloween wywodzi się ze starożytnych obrzędów, podczas których ludność różnych nacji oddawała hołd duchom przodków. Współcześnie święto to ma już niewiele wspólnego z tamtymi zwyczajami, a tradycja obchodzenia go na dobre przeniknęła także do kultury europejskiej. Obecnie jest to po prostu doskonała okazja do urządzania imprez towarzyskich i dobrej zabawy. Dzieci przebierają się wówczas za różne straszydła, chodzą od domu do domu po najbliższej okolicy i proszą o słodycze. Dorośli z kolei stawiają na nieco inne rozrywki – byle spotkać się wieczorem w swoim gronie i miło spędzić czas z przyjaciółmi. Żeby lepiej poczuć klimat Halloween, dobrze jest ubrać się stosownie do okazji. Dlatego zapraszamy Was na przegląd tematycznych koszulek damskich i męskich, stworzonych specjalnie na tę okazję!\nFajne T-shirty na Halloween dla kobiet i mężczyzn\nWiele dorosłych osób nie ma czasu lub ochoty na wymyślanie pełnego przebrania na Halloween. Wymaga to bowiem większego wysiłku i często też wydatku. Sporo kobiet ma też opory przed rezygnacją ze stylowych ubrań na rzecz prześcieradła… Nie chcą tracić kobiecości i możliwości nałożenia atrakcyjnego make-up’u, jaki zwykle robią idąc na imprezę. Tymczasem koszulki Halloween z nadrukiem są najtańszym gotowym sposobem na uczczenie tego wieczoru. Nie wymagają wyrzeczeń i są bardzo wygodne. Z tego powodu cieszą się ogromnym powodzeniem i są najczęściej wybierane przez imprezowiczów!\nJednym z najprostszych sposobów na strój adekwatny do imprezy halloween’owej są tematyczne t-shirty z nadrukami. Motywy, które pojawiają się na takich koszulkach, nawiązują w humorystyczny sposób do komercyjnych atrybutów Halloween. Dlatego na tego typu odzieży znajdziemy z pewnością wydrążoną dynię, nietoperze czy też szkielety. Większość opatrzona jest często zabawnymi napisami, niekiedy utrzymana jest też w komiksowym lub animowanym charakterze. Takie t-shirty pokazują, że ich właściciel umie się zabawić i ma do siebie dystans! W sklepie internetowym eButik.pl znajdziecie modne t-shirty na Halloween, które zaprojektowane zostały zarówno w fasonie damskim, jak i męskim. Każdy amator rozrywki znajdzie tu z pewnością coś dla siebie.\nWarto zwrócić też szczególną uwagę na koszulki damskie z nadrukiem czarnych kotków czy bluzkę z napisem „BOO”, którego ostatnie litery są jednocześnie częścią uroczego duszka. Natraficie tam na jeszcze więcej ciekawych i oryginalnych pomysłów, które z pewnością zwrócą uwagę Waszych znajomych. Najwyższy czas stać się gwiazdą tegorocznej imprezy z duchami! Z tymi t-shirtami na pewno zrobisz wrażenie i zostaniesz okrzyknięta królową imprezy. Sprawdź już dziś dostępną ofertę i przygotuj się Halloween odpowiednio wcześniej.\nHalloween – t-shirty damskie i męskie\nZabawne koszulki na Halloween – stylizacje\nT-shirty na Halloween dzięki swojej prostocie i wygodzie noszenia świetnie sprawdzą się nie tylko na domówkach, ale także na wyjście do nocnych klubów. Ich nieskomplikowany design i forma pozwalają na łatwe łączenie z innymi częściami garderoby. Bardzo szybko wystylizujesz je z dowolnymi spodniami jeansowymi, materiałowymi cygaretkami, skórzanymi legginsami lub spódnicami z dżinsu, sztruksu czy tiulu. Do tego załóż kobiece szpilki albo seksowne botki na obcasie. Na wierzch narzuć krótki, dopasowany żakiet lub niezapinaną, cekinową marynarkę. Dobierz małą torebkę na łańcuszku lub kopertówkę do ręki, do tego subtelną biżuterię i stylizacja na Halloween gotowa. Nie zapomnij o akcencie cosplay’owym: ozdobieniu twarzy „bliznami” lub „krwią”, sztucznych zębach wampira lub świecących, diabelskich różkach LED na głowę! Dobór gadżetów zostawiamy już Twojej wyobraźni i ogólnemu zamysłowi na całe przebranie (lub ubranie).\nMęskie T-shirty i longsleeves na Halloween\nSklep internetowy eButik.pl przygotował kolekcję odzieży na Halloween także dla mężczyzn. Modni panowie, którzy również chcieliby zaakcentować swoim ubiorem fakt, że zmierzają właśnie na imprezę halloween’ową, też mają w czym wybierać. Czeka na nich seria koszulek i bluzek z długimi rękawami oraz tematycznymi nadrukami. Niektóre z nich nawiązują do klasycznych motywów kojarzących się z Halloween, a inne odnoszą się do popkultury, np. filmów grozy czy czarnych charakterów dobrze znanych z kinowych blockbusterów. Tym samym panowie mają szansę pokazać się w shirtach przedstawiających np. upiorne dynie, ludzkie żebra, maskę Scream Ghost z kultowego horroru „Krzyk” czy psychopatycznego Jokera z opowieści o Batmanie. Do wyboru krótki lub długi rękaw.\nMęskie t-shirty Halloween bardzo łatwo zestawisz z jeansami, chinosami lub innymi spodniami z tkaniny. Pamiętaj również o budzących grozę atrybutach np. ozdobnych soczekawach kontaktowych czy kłach wilkołaka oraz o pomalowaniu twarzy w „straszne” motywy jak np. blizny czy rany.\nWszystkie omawiane koszulki utrzymane są w modnym stylu oraz uniwersalnej kolorystyce, dzięki czemu łatwo dopasować je do innych ubrań. Spiesz się z zakupami, bo to już za tydzień – szykuje się mega imprezowy weekend! Jeszcze dzisiaj sprawdź tanie koszulki na Halloween w eButik.pl – szukaj w T-shirtach z nadrukiem oraz męskich t-shirtach i bluzkach.\nTags: halloween, halloween cosplay, koszulki na halloween, przebranie na halloween, t-shirty damskie halloween, t-shirty męskie halloween, t-shirty na halloween\nT-shirty basic nie tylko na co dzień


Everything from the heart: Chwyt marketingowy- czyli jak nas oszukują w sklepach\nChwyt marketingowy- czyli jak nas oszukują w sklepach\nChciałam się z Wami podzielić pewną informacją. Otóż, niedawno kupiłam sobie kurkę za 40 złotych !! Tak, tak mało. Były tylko 2 szare i z 10 pudrowo -różowch (nie dziwię się, że nikt ich nie chciał :D ) Z kurtką wszystko jest w porządku, choć nie wierzyłam w cenę i bardzo długo ją oglądałam, czy nie ma w niej żadnych defektów. Serio, kurtka skórzana za 4 dychy? Nie prawdziwa skóra, ale z sieciówki w której takie rzeczy można kupić za miniumum 100 zł. Więc nic dziwnego, że miałam wrażenie że coś jest z nią nie tak.\nNo ale mniejsza o to. Cena 39,95, biorę! A jeszcze przeceniona z 249!! Toż to okazja!! Kupiłam. W domu z ciekawości odklejam metki :D A tam co ? Moja super genialna kurtka nie była przeceniona z 250 zł na 40 :D Jej historia była nieco dłuższa :D Najpierw jej koszt z metki wynosił 159 zł, później została przeceniona na 250. Trochę nie w tę stronię, co nie ? :D Aż wreszcie przy 2 ostatnich sztukach przeceniono ją na 40 zł :) I wtedy właśnie stałam się jej szczęśliwą posiadaczką :)\nSzczerze współczuję osobom,które po zobaczeniu przeceny na 250 zł ją kupili, a w domu odkleili metkę i okazało się że tak naprawdę jest o 100 zł mniej warta... Nie wiem co bym zrobiła, gdybym coś takiego odkryła :D\nW każdym razie... ZAWSZE SPRAWDZAJCIE METKI I ZASTANÓWCIE SIĘ 2 RAZY ZANIM COŚ KUPICIE W PROMOCJI!!!\nA wy macie jakieś przygody z przecenami? :D\nAutor: Paula dodano o 19:30\nEtykiety: kurtka, promocja, sale, wpadki, zakupy\nco prawda inny sklep ale tutaj jest wyjaśnienie czemu tak sie dzieje :)\nPaula P 23 sierpnia 2015 21:57\nA gdzie tu oszustwo?\nKupujesz za tyle ile chcesz, a oni sprzedają za tyle za ile ty chcesz zapłacić i tyle.\nKurtka to nie jest pewnie warta nawet tych 40 zł, bo sklep kupuje ja za 9,90- tak czy siak, sklep nie traci,a my gdzieś ciuchy musimy kupować i tyle :)\nSimply-beauty-blog 24 sierpnia 2015 00:01\nTakie uroki sieciówek niestety :/ Chociaż ja NY bardzo lubię- niedawno kupiłam tam dwie sukienki po 9.95 :D\nGoodForYou DP 24 sierpnia 2015 13:31\nSzerokim łukiem omijam promocje, bo to tylko chwyt marketingowy. To o czym piszesz jest bardzo popularne nie tylko w sklepach z ciuchami, ale także innych.\nMona Nuko 24 sierpnia 2015 16:51\nPowiem tak, "to norma" niestety :( Bardzo często spotykam się z tym w Sinsay, dlatego coraz rzadziej tam kupuje - chyba, że jest coś za 10 zł :D Ostatnio to samo miałam w Pepco, kiedy chciałam kupić pasek..\nNY chyba słynie z tych przekrętów z cenami :)\nwww.sprzet-fryzjerski.pl 7 czerwca 2016 13:39\nJa myślę, że nie tylko ten sklep słynie z takich przekrętów. To już generalnie norma.


PKW: Liczba nieważnych głosów niesamowita - Do Rzeczy\nKrajIle było nieważnych głosów? PKW: To niesamowite\nKraj: Ile było nieważnych głosów? PKW: To niesamowite\nWiesław Kozielewicz (PKW) / Źródło: PAP / Leszek Szymański\nDodano 28 maja 2019, 11:53 214\nPełniący obowiązki szefa Państwowej Komisji Wyborczej, Wiesław Kozielewicz, poinformował na konferencji prasowej, że z urn wyjęto 13 mln 760 tys. 766 kart z czego 1065 było nieważnych, a 13 mln 759 tys. 701 – ważnych.\nPrzewodniczący PKW powiedział, że liczba nieważnych głosów osiągnęła 112 tys. 390. – To jest poniżej jednego procenta. To niesamowite, jeśli chodzi o wyniki dotychczasowych polskich wyborów – przyznał Kozielewicz.\nW poniedziałek po południu Komisja podała oficjalne wyniki wyborów do europarlamentu. PiS zdobył 45,38 proc., Koalicja Europejska – 38,47 proc., a Wiosna Roberta Biedronia – 6,06 proc. To oznacza 27 mandatów dla partii Jarosława Kaczyńskiego, 22 dla KE i 3 dla Wiosny.\nMłody IP 29 maja 2019, 01:55\nJa pójdę głosować tylko wtedy gdy będe mógł sprawdzić jak policzono mój głos\naksamitnyheniek IP 29 maja 2019, 01:09\nJak się już fałszuje wybory to i należy zadbać żeby nie było zbyt dużo nieważnych głosów bo wtedy mogłyby pojawić się podejrzenia Niestety jak jest ich za mało to też są podejrzenia.\nanaliza IP 28 maja 2019, 21:39\nJedna kartka jeden krzyżyk każdy głupi to potrfi\nANDRZEJ S LOBROW IP 28 maja 2019, 21:00\nW poniedziałek po południu Komisja podała oficjalne wyniki wyborów do europarlamentu. PiS zdobył 45,38 proc., Koalicja Europejska – 38,47 proc., a Wiosna Roberta Biedronia – 6,06 proc. To oznacza 27 mandatów dla partii Jarosława Kaczyńskiego, 22 dla KE i 3 dla Wiosny. ************\nTo POlskę reprezentuje w euro kołchozie trzech sodomitów z sodomy i gomory. Więdz gdzie jest ta część wiernych i wierzących w BOGA ?\nprosimy o precyzyjne określenie IP 28 maja 2019, 20:48\na ile sfałszowano głosów? nie tylko w mojej opinii dużo\nMundek Nizior IP 28 maja 2019, 20:43\nPrawda , że ciekawe. W poprzednich wyborach do EP było głosów nieważnych " tylko " 3.12 % przy o wiele mniejszej frekwencji. Wychodzi na to, że w tych wyborach LEPIEJ PILNOWANO, by nie doszło do kolejnych " Cudów nad urną ". No i udało się. Głosy nieważne poniżej 1 %. Rzeczywiście niebywałe.\nrealista IP 28 maja 2019, 20:03\nKart wuborczych było więcej niż głosujących ? Pisia technika\nSkrzypek na dachu IP 28 maja 2019, 19:48\nKminku IP 28 maja 2019, 19:37\nTo ile w koncu tych nieważnych? 112 tys czy 1 tysiąc?\njacki IP 28 maja 2019, 19:34\njak PO nie rządzi to jakoś ludzie umieją stawiać krzyżyki po prostu dobrze działają komisje i nie dopisują drugiego znaczku\nBertold Czubek IP 28 maja 2019, 19:30\nNiesamowite! Elektorat nagle zmądrzał i wie, jak postawić krzyżyk! Ale przecież zgłupiał, bo głosuje na tych obrzydliwych populistów i faszystów z PiSu! Tego się nie da wytłumaczyć! To musi być sprawka kosmitów! A może to przeźroczyste urny, lepsza kontrola komisji wyborczych? Może się już po prostu nie fałszuje wyników? I co teraz będzie chłopcy z PO i PSLu, jak stara mądrość, że nieważne jak się głosuje, ważne kto liczy głosy przestała obowiązywać?!\nbonzo27 IP 28 maja 2019, 19:18\nMalo glosow nieważnych bo już na szczęście nie rządzi PO z PSL-em.\nU nich było nawet 24 % głosów nieważnych !\nkapitan bomba IP 28 maja 2019, 19:06\nNie było pomyłek bo platfusy nie liczyły głosów. To chyba oczywiste.\npamiętający IP 28 maja 2019, 18:59\nA czy ktoś pamięta dlaczego raz było tak dużo głosów nieważnych. I dlaczego najwięcej w matecznikach PISu? Bo że głosowanie było skomplikowane to jedno ale cała "zasługa" była w mediach PISu. Gazeta Polska i jej mutacja Niezależna ogłosiły akcję "przekreślaj na głosowaniu nazwiska wrogów PISU". No i PISowski tłumok na listach najpierw poprzekreślał po kilka nazwisk a potem dopiero stawiał iksa przy swoim kandydacie. No i głos już był nieważny. I można było pyszczyć o sfałszowanych wyborach choć w każdej komisji był PISowski mąż zaufania który wszystkim patrzył na ręce i żaden nie stwierdził choćby jednego fałszerstwa. No więc zgoniono na ruskie serwery których nigdy nie było że źle pododawały słupki sumujące głosy. Setki PISowców ręcznie po 100 razy sumowało potem te głosy i też niczego nie wykryli. A że wygrał PSL to też zasługa PISu. Bo nazwoził do urn wyborczych tysiące osób starszych i bardzo starszych (kilka osób nawet umarło na salach do głosowania) które nie wiedząc jak głosować stawiały znak na pierwszej stronie. A listę numer jeden miało właśnie PSL.\nA ilu nie zareagowało? IP 28 maja 2019, 18:45\nSzokujący wpis o wyborach w podlaskim: „Jakim bydlakiem trzeba być, żeby wykorzystywać osoby chore umysłowo w celu dorwania się do unijnego koryta?”


Wydawnictwo Święty Wojciech w 2012 roku | wirtualnywydawca.pl\nWydawnictwo Święty Wojciech w 2012 roku\nautor: ,\t5 kwietnia 2013\nWydawnictwo Święty Wojciech (Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha Sp. z o.o.) działa od 1895 roku. Wydaje Pismo Święte, modlitewniki, książki o wierze i duchowości, słowniki, poradniki, albumy, książki dla dzieci i młodzieży, podręczniki do nauki religii, pomoce dydaktyczne, materiały do katechezy parafialnej. Oficyna zatrudnia 116 osób.\nNagrody w 2012 roku dla publikacji Wydawnictwa Święty Wojciech:\nNagroda dla książki „Ciesz się życiem” Anselma Grüna Została uznana za Najlepszą książką psychologiczną w kategorii: „Życie codzienne”. Nagrodę przyznał portal literacki Granice.pl.\nNagroda dla książki „Cuda nigdy nie ustają” Tima Downsa. Nagroda została przyznana przez Fundację Gargano – Biały Znak Gargano. Książka spełnia dwa warunki: uzyskała uznanie czytelników w konkursie Drabina oraz – zdaniem Fundacji – zawiera wartości triady Dobro, Prawda i Piękno.\nNagroda dla książki „100 sposobów, aby powiedzieć dziękuję” s. Marie de la Visitation. Została laureatką w konkursie „Najlepsza książka na lato – edycja 2012”. Nagrodę przyznał portal literacki Granice.pl.\nKsiążka Wydawnictwa Święty Wojciech „Święta Urszula Ledóchowska” autorstwa Elizy Piotrowskiej została nagrodzona Feniksem w kategorii „Książka dla dzieci”. Nagrodę przyznało Stowarzyszenie Wydawców Katolickich.\nWśród książek kierowanych do najmłodszych „Święty Mikołaj z Miry” Elizy Piotrowskiej znalazł się na liście najlepszych książek katolickich 2012 rok. Listę opracował portal Granice.pl.\nWystawa „Nieprzypadkowa obecność” Agaty Ożarowskiej-Nowickiej. Fotografie składające się na wystawę powstały podczas wywiadów do książki „Wanda Błeńska. Spełnione życie”, wydanej przez Wydawnictwo Święty Wojciech.\nWystawę można było obejrzeć :\n– na Wydziale Teologicznym UAM w Poznaniu, w dniach ul. 1-15.1.2012 r. (ul.\n– w Centrum Kongresowo-Dydaktycznym Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, w\ndniach 1-30.3.2012 r. (ul. Przybyszewskiego 27)\n– w Ogrodzie Botanicznym UAM w Poznaniu, w dniach 6.7 – 26.8 2012 r. (ul.\nDąbrowskiego 165, Pawilon Ekspozycyjno-Dydaktyczny)\n11. Ogólnopolskie Sympozjum Katechetyczne, Poznań 09-10.03.2012. Temat sympozjum skupiał się wokół „Innowacyjnych środków dydaktycznych w procesie nauczania”. Wzbudził ogromne zainteresowanie, uwagę przykuwały zwłaszcza materiały do pracy z tablicami interaktywnymi. Swoją obecność na 11. Ogólnopolskim Sympozjum Katechetycznym potwierdziło 130 osób z 35 diecezji Kościoła Rzymskokatolickiego\nMultibooki – innowacyjne materiały do tablic interaktywnych dla nauczycieli religii.\nKsiążki autorstwa Ks. Jana Twardowskiego\nW 2012 roku Wydawnictwo Święty Wojciech zanotowało przychody ze sprzedaży książek na poziomie 12,32 mln zł, co daje 7,5% wzrost w stosunku do roku 2011.\nW roku ubiegłym Wydawnictwo Święty Wojciech wydało 116 tytułów, w tym 96 nowości. Łącznie sprzedano 1 048 673 egzemplarzy książek w średniej cenie 11,75 zł.\nWikr Konsorcjum i WSiP podpisali umowę


Słuchawki Bluetooth dla dzieci Psi Patrol PW-B36VM eKids w sklepie TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 133,54 zł\nBezprzewodowe słuchawki z bohaterami Psiego Patrolu\nZ technologią Bluetooth. Miękkie i wyściełane nauszniki i pałąk (z regulacją).\nW zestawie z kablem do ładowania.\nPrzesył dźwięku do 8m.\nCzas pracy do 10h z maksymalną głośnością, czas ładowania 2h.\nOgraniczenie głośności - dostosowana do dziecięcego słuchu.\nWymiary produktu: 18 x 15,5 x 7 cm\nWymiary opakowania: 21,3 x 17 x 8 cm\nDo wszystkich trenerów Pokémon - złap JigglyPuff do swojego zespołu! Te małe dziecięce słuchawki Pokémon JigglyPuff to niezbędny element każdego trenera Pokémon! Te przyjazne słuchawki dla dzieci są przeznaczone do słuchania muzyki, oglądania filmów, grania w gry i są przede wszystkim bezpieczne...\nNasza\tcena 133,54 zł


Hotele — Grions del Torre | Hotels.com\nHotele w mieście Grions del Torre\nHotele - Grions del Torre\nWięcej informacji — Grions del Torre\nNajlepsze hotele w mieście Grions del Torre\nGrions del Torre — ogólne informacje\nGrions del Torre to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Grions del Torre — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Grions del Torre. Grions del Torre to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Grions del Torre — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Grions del Torre?\nGrions del Torre — najlepszy hotel:\nPokoje (Povoletto), gdzie goście mają do dyspozycji balkony\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Grions del Torre?\nGrions del Torre — ceny noclegów zaczynają się od 119 PLN. Skorzystaj z jednej z 357 ofert i uzyskaj rabat aż do 25%.\nGrions del Torre — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\n• 17 — noclegi 4-gwiazdkowe od 230 PLN za noc\nGrions del Torre — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Grions del Torre?\n• Triest (TRS-Friuli Venezia Giulia), 34,2 km od centrum miasta Grions del Torre\nGrions del Torre – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Grions del Torre:\n• Zamek w Udine (7,1 km od centrum miasta)\n• Katedra w Udine (7,2 km od centrum miasta)\n• Loggia del Lionello (7,2 km od centrum miasta)\n• Piazza della Liberta (Plac Wolności) (7,2 km od centrum miasta)\n• Stadio Friuli (8,6 km od centrum miasta)\nGrions del Torre — atrakcje w okolicy:\n• Winnica Aquila del Torre (7,3 km od centrum miasta)\n• Muzeum Sztuki Współczesnej (7,2 km od centrum miasta)\n• Muzeum etnograficzne regionu Friuli (7,6 km od centrum miasta)\n• Muzeum Chrześcijańskie (9,5 km od centrum miasta)\n• Narodowe Muzeum Archeologiczne w Cividale del Friuli (9,5 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Grions del Torre?


Marchewkowa - tu się szyje!: OSIEM\n8 (słownie: OSIEM!!!) lat temu zdecydowałam, że będę sobie szyć ubrania.\nWszystko zaczęło się od zestawu nici i maszyny SilverCrest. I choć obsługa maszyny nie była mi obca - nauczyłam się jej jako dziecko (oboje rodzice szyli, więc taki sprzęt zawsze był w domu; nawlekania maszyny i wykonania podstawowych szwów uczono również w 4 klasie szkoły podstawowej) - to o szyciu odzieży nie miałam bladego pojęcia. Wszycie zamka, odszycia czy lamówki było dla mnie czarną magią. Nie mówiąc już o dopasowaniu wykroju do moich wymiarów!\nBez jakiejkolwiek krawieckiej wiedzy skoczyłam na głęboką wodę i od razu wzięłam się za wyprodukowanie sukienki z Szycia krok po kroku, wiosna-lato 2009. I to była świetna decyzja, bo dzięki instrukcjom dołączonym do tego wykroju nauczyłam się szyć! Z późniejszą pomocą przyszła mi nie tylko Burda, ale i inne krawieckie wydawnictwa (na przykład pojedyncze wykroje Simplicity, McCall's czy Butterick, które zawierają bardzo szczegółowe i jasno przedstawione obrazkowe instrukcje) oraz wskazówki znalezione w sieci. Niezastąpiony okazał się również stały kontakt z rodzicielską bazą.\nA wspominam o tym wszystkim nie tylko z okazji ósmej rocznicy (co roku się dziwię, że aż tyle w tym krawieckim świecie wytrwałam), ale w związku z licznymi prośbami o polecenie kursów. Niestety, nie jestem w stanie Wam tu w ogóle pomóc, bo sama nigdy z tego typu wspomagania nie korzystałam. I naprawdę nie wiem, czy kursy w ogóle mają sens, bo wszystkich potrzebnych mi technik krawieckich nauczyłam się w domu metodą prób i błędów.\nPrzypomnę jednak to, o czym wspominałam już na blogu i staram się napisać każdej z pytających mnie o krawieckie szkolenia osób. Jeśli uczestnictwo w takim kursie wydaje się Wam niezbędne, rozglądajcie się za miejscami, które prowadzą zajęcia od lat, a w sieci i/lub wśród Waszych znajomych cieszą się dobrą opinią. Niestety, rynek wyczuł biznes w powracającym do polskich domów krawiectwie i zdarza się, że oferowane zajęcia są sposobem na wyciągnięcie pieniędzy od zainteresowanych. Dlatego uważajcie na drogie oferty, obiecujące spektakularne efekty (a szczególnie te, które promują kursy zdalne, na przykład na YouTube), wciskające dziwaczne gratisy w zamian za szybką wpłatę czy przesyłane w postaci nachalnego spamu (ja również dostaję je na Facebooku). Dobrzy nauczyciele nie muszą w agresywny sposób zabiegać o uczniów. Przed uiszczeniem jakiejkolwiek opłaty skontaktujcie się z prowadzącym i zapytajcie o jego doświadczenie oraz o szczegółowy program zajęć. Uczciwi organizatorzy nie będą mieli żadnych problemów z odpowiedzią.\nNim ostatecznie pojmiecie decyzję o kursie, zasiądźcie do maszyny, nawleczcie ją zgodnie z instrukcją i spróbujcie wykonać krótkie szwy na kawałku złożonej bawełny. Na początku będzie strasznie (każdy szyjący kiedyś miał wrażenie, że nie ma żadnej kontroli nad prędkością szycia), ale szybko okaże się, że maszyna wcale nie jest taka straszna i nie zrobi nikomu krzywdy, póki celowo nie podłoży się palca pod igłę!\nTrzymam kciuki (wielokrotnie przeszyte, choć nie celowo ;])!\nA że ten blog nie samym tekstem żyje, to poniżej zobaczycie sukienkę z łączonych materiałów na mnie. To będzie moja tegoroczna letnia miłość, bo nosi się wybornie!\nTak mi się jakoś po szafiarsku stanęło:\nI selfie na koniec:\nStay tuned, bo kolejna sukienka już się szyje!\nTorebka: prezent od rodziców, Big Star\nOkulary: prezent od pana Marchewki, Opposit\nKapelusz: przywiozłam z Malty\n60s style drese: made by me\nShopper bag: a gift from my parents, Big Star\nSunglasses: a gift from Mr Carrot, Opposit\nSun hat: bought in Malta\nLenard 21 maja 2018 17:40\nCudowna Marchewkowa ♥\nZ szyciem jak ze wszystkim innym - praktyka i zaangażowanie czyni mistrza ;-) mam nadzieję, że w końcu będę mieć czas na zaangażowane praktykowanie, bo pomysłów kilka jest, a zapotrzebowanie na kilka sztuk odzieży także (się okazało, że mam całą jedną pasującą koszulę, pffff...)\nMarchewkowa 22 maja 2018 12:03\nAno, zgadza się. Szycie to głównie praktyka. Niestety, pojawiły się osoby, którym zamarzyło się zrobić biznes na oszukiwaniu pasjonatów krawiectwa :/.\nDzięki Ci wielki i owocnego szycia, Lenny! 💋\nLenard 22 maja 2018 12:39\nKiedyś, na razie se rozrysowuję co chcę ;-)\nJ 21 maja 2018 18:05\nA czy potrafisz policzyć ile sukienek sobie uszyłaś? Ta jest świetna, noszona z paskiem czy bez :)\nMarchewkowa 22 maja 2018 12:01\nOkoło 20, ale w szafie zostało mi już tylko kilka. Część sprzedałam, część się zużyła (na początku szyłam z tanich i kiepskiej jakości materiałów).\nAnonimowy 21 maja 2018 21:18\nO, teraz to dopiero widać długość! Fajna sukienka (kciuk w górę)\nMarchewkowa 22 maja 2018 12:02\nOgromnie dziękuję! 🧡\nGranda 22 maja 2018 12:45\nWszystkiego szyciowo najlepszego z okazji jubileuszu🎈\nMarchewkowa 23 maja 2018 12:06\nDzięki przeogromne, Grando! 😘\nZOiO 23 maja 2018 09:44\nWspaniała sesja, a ten wzór spódniczki po prostu do Ciebie pasuje ;-)\nMarchewkowa 23 maja 2018 12:17\nrvdzik 24 maja 2018 21:11\njakie to szczęście, że 8 lat temu chwyciłaś za igłę (i nić. I tkaninę). Nie tylko zmieniło to polską blogosferę szyciową, ale dało mi bezpośredni bodziec do zostania kolejnym samoukiem szyciowym. Wiele Ci zawdzięczam!\nSukienka jest wyborna, szczególnie w wersji bez paska. Masz niesamowitą, dziewczęcą urodę - mieszanka młodej Mii Farrow i Audrey Hepburn - dzięki czemu styl lat 60 bardzo Ci służy (nawet bardziej niż późne lata 50). A detale (zdjęcie szlufki z Instagrama!) dosłownie zapierają dech w piersiach. Sewing porn! :D\nMarchewkowa 26 maja 2018 12:12\nDzięki Ci przeogromne za tak miłe słowa! 💋 Motywacją są dla mnie wielką.\nNataliaszyje 24 maja 2018 23:31\n8 lat ! Moje gratulacje :-) Ja jestem również szyciowym samoukiem, który podobnie jak Ty jest zdania, że jeśli tyko bardzo ci zależy na nauce szycia - to zasiądź do maszyny i po prostu zacznij szyć. Choć wiem, że są osoby które bez takiego kursu - ani rusz. Kwestia bardzo indywidualna :-)\nNiemniej - gratulacje raz jeszcze. A w sukience wyglądasz pięknie - tak letnio i radośnie. Niech się dobrze nosi :-)\nMarchewkowa 26 maja 2018 12:13\nPokłony biję w podzięce! 🙇♀\nAneta S 28 maja 2018 08:43\nTo już wszystko trwa aż od 8 lat? No to gratuluję wytrwałości, ja to bym się załamała pewnie na starcie ;p\nMarchewkowa 2 czerwca 2018 15:04\nSam blog to już prawie 10 lat! :D Serdecznie dziękuję 🙇♀.\nwww.bezbiku.info/ 20 lipca 2018 14:18\nFajna przyjemna i kolorowa sesja :)\nAdrian Masłowski 5 lipca 2019 11:00\nNa prawdę ładna, typowo letnia stylizacja, pozdrawiam!


Zdjęcie braci Kaczyńskich na wystawie o niepodległości Polski. Dodano je "po uwagach zwiedzających" - Polsat News\nZdjęcie braci Kaczyńskich na wystawie o niepodległości Polski. Dodano je "po uwagach zwiedzających"\n02.01.2019, 14:33 Kultura\nWystawa "Znaki Wolności. O trwaniu polskiej tożsamości narodowej" w Zamku Królewskim ma uczcić stulecie niepodległości. Po otwarciu uzupełniono ją m.in. o fotografię Lecha i Jarosława Kaczyńskich, którą powieszono w sali poświęconej działaniom"Solidarności" w latach 1980-81. - Napływały do nas głosy, że takiego zdjęcia brakuje - mówi wicedyrektor zamku. Fotografia pochodzi z przełomu lat 80. i 90.\nWieczór baletowy "Nasz Chopin", Festiwal Krzysztofa Pendereckiego. Przegląd kulturalny "Wydarzeń"\n"Znaki Wolności. O trwaniu polskiej tożsamości narodowej" to wystawa, która w założeniu jej twórców ma uczcić stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości.\nZamek Królewski w Warszawie we współpracy z Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, Ministerstwem Obrony Narodowej, Wojskowym Centrum Edukacji Obywatelskiej i Muzeum Wojska Polskiego stworzył ekspozycję zajmującą 30 sal, w których wystawiono niemal 500 dzieł sztuki oraz nagrania wideo, ścieżki dźwiękowe i fotografie ilustrujące etapy odzyskiwania niepodległości i ich bohaterów.\nWedług ustaleń "Gazety Wyborczej" kilka dni po otwarciu wystawy w listopadzie, ekspozycję uzupełniono o zdjęcia m.in. braci Kaczyńskich. Wicedyrektor Zamku Królewskiego Ziemowit Koźmiński wyjaśnił, że dołożono różne zdjęcia, w tym również Ignacego Daszyńskiego i gen. Józefa Hallera. Jak tłumaczył, po wernisażu i towarzyszącej mu konferencji zorganizowanej przez IPN i Kancelarię Prezydenta RP uczestnicy zgłosili swoje uwagi. A ponieważ są to historycy specjalizujący się w dziejach najnowszych, ich uwagi zostały uwzględnione.\nObok Walentynowicz i strajkujących rolników\n- Po trzech-czterech dniach funkcjonowania ekspozycji zaczęły do nas napływać głosy, że takiego zdjęcia brakuje. Nie pochodziły z Kancelarii Prezydenta ani ministerstw czy urzędów. To były prywatne uwagi zwiedzających zgłaszane w rozmowach z pracownikami Zamku, ale nie umiem powiedzieć personalnie czyje - powiedział gazecie Koźmiński. - Stwierdziliśmy, że jeśli znajdziemy takie zdjęcie, to je dodamy - dodał.\nFotografię Lecha i Jarosława Kaczyńskich umieszczona obok zdjęć przedstawiających Annę Walentynowicz szykującą posiłek dla protestujących gdańskich stoczniowców w 1980 r. oraz strajkujących rolników w Rzeszowie w 1981 . Zdjęcie Kaczyńskich nie zostało podpisane i, jak przyznaje Koźmiński, nie pochodzi z lat 80-81.\n- Nie udało nam się znaleźć zdjęcia obu braci z przełomu lat 70. i 80. Daliśmy więc późniejsze, z przełomu lat 80. i 90. Natrafiliśmy na nie w książce "Czas na zmiany. Rozmowa z Jarosławem Kaczyńskim" - powiedział wicedyrektor Zamku.\n"Nikt z nami nie konsultował"\nDr Łukasz Kossowski z Muzeum Literatury, który wspólnie z żoną prof. Ireną Kossowską stworzył scenariusz wystawy powiedział "GW", że nie słyszał, by takie głosy padały ze strony zwiedzających.\n- Były problemy z uzyskaniem praw do wykorzystania niektórych fotografii, dlatego pojawiły się na wystawie w ostatniej chwili, a czasem nawet po otwarciu. Zdjęcie braci Kaczyńskich to inna kwestia. Dyspozycję jego powieszenia wydał dyrektor Zamku. Jako komisarze nic nie wiemy na ten temat. Nikt z nami nie konsultował tego kroku - oświadczył.\nked/dro/ Gazeta Wyborcza\nFOTOGRAFIAJAROSŁAW KACZYŃSKIKULTURALECH KACZYŃSKISOLIDARNOŚĆWYSTAWAZAMEK KRÓLEWSKI\nCzytaj więcej: "Antyterrorystyczne" ławki stanęły na pl. Mickiewicza w Poznaniu\nCzytaj więcej: Nie żyje dziennikarka i pisarka Zuzanna Łapicka\nCzytaj więcej: "Sprzedał duszę", "listek figowy". W Izraelu krytykują historyka za tworzenie Muzeum Getta w Polsce


Jest prawomocne pozwolenie na budowę bydgoskiego Makrum - Handel Nowoczesny - Wiadomości\nJest prawomocne pozwolenie na budowę bydgoskiego Makrum\nAutor: www.dlahandlu.pl 21 marca 2012 11:40\n20 marca br. uprawomocniło się pozwolenie na budowę Centrum Makrum, które powstanie w Bydgoszczy przy ulicach: Kamiennej i Sułkowskiego. Centrum Makrum to wielofunkcyjny obiekt handlowo - usługowy obejmujący hipermarket, sklep DIY oraz galerię handlową z multiplexem, o zasięgu regionalnym. Pozwolenie na budowę dla Makrum jest obecnie jednym pozwoleniem wydanym na tego typu obiekt w Bydgoszczy. Planowana data otwarcia centrum to I kwartał 2014 roku.\n- Otrzymanie pozwolenia na budowę w zakładanym terminie to dowód, że Makrum Development przestrzega harmonogramu inwestycji - mówi Rafał Jerzy, prezes zarządu spółki. - Prowadzimy prace nad komercjalizacją obiektu, jesteśmy w stałym kontakcie z bankami chętnie podtrzymującymi wolę finansowania inwestycji oraz rozpoczęliśmy proces wyłaniania generalnego wykonawcy. Prowadzimy również rozmowy z potencjalnymi partnerami, które planujemy sfinalizować równolegle z wyłonieniem generalnego wykonawcy. Planujemy rozpocząć prace budowlane w przeciągu trzech miesięcy - dodaje.\nMakrum będzie największym centrum handlowo-rozrywkowym w regionie, który obejmuje catchment 600 000 mieszkańców i jedynym, które zaproponuje kompleksową ofertę galerii handlowej, rozrywki, hipermarketu spożywczego oraz hipermarketu budowlanego. Powierzchnia najmu obiektu będzie wynosić 56 tys. mkw.\n- Dotychczas w procesie najmu koncentrowaliśmy się na pozyskaniu trzech głównych operatorów wielkopowierzchniowych: hipermarketu spożywczego, DIY i multipleksu, których formaty wpływają na kształt całego projektu. - mówi Marta Machus-Burek, pełnomocnik zarządu ds. komercyjnych - Mamy to już potwierdzone. Teraz możemy przystąpić do finalizacji kolejnych umów z najemcami odzieżowymi czy serwisowymi, z którymi dokonywaliśmy wstępnych ustaleń, a w niektórych przypadkach mamy już podpisane listy intencyjne. Projekt cieszy się również dużym zainteresowaniem najemców regionalnych zwłaszcza z branż: usługowej i gastronomicznej - sami się z nami kontaktują - mówi Marta Machus- Burek.\nMakrum RSS Makrum Development RSS pozwolenie na budowę RSS centrum handlowe Bydgoszcz RSS


Pogoda w Cudowie na tydzień ⇒ Prognoza pogody w Cudowie na 7 dni <Polska> • Pogoda na najbliższy tydzień - METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Cudowie na 19 04 - 23 04\nPrognoza pogody w Cudowie na tydzień\nPogoda w Cudowie: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Cudowie: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Bezchmurnie\nPogoda w Cudowie: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Cudowie: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Arktyka - maleje zasięg lodu morskiego - NASA o zmianach klimatu - tvp.info\nO ile zmniejszył się zasięg lodu w Arktyce? Alarmujące dane NASA [WIDEO]\nłz, kf 22.09.2021, 20:58 | aktualizacja: 21:42\nZakres występowania lodu morskiego mierzony jest od 1978 roku (fot. NASA)\nNASA opublikowała dane, z których wynika, że 16 września lód morski w Arktyce osiągnął minimalny tegoroczny zasięg. Takie zmiany odbywają się cyklicznie, ale obecny wynik jest jednym z najniższych w historii.\nCzteroosobowy zespół Inspiration 4, pierwszej cywilnej misji na orbitę okołoziemską, powrócił bezpiecznie w sobotę na Ziemię, lądując na Atlantyku...\nCo roku, przez całą wiosnę i lato, w okolicach bieguna północnego zmniejsza się obszar, na którym występuje lód morski. Kurczenie się tego obszaru jest obserwowane przez sondy kosmiczne znajdujące się na orbitach biegunowych, co pozwala analizować, jak zmienia się klimat.\nCo roku najmniej lodu morskiego w Arktyce można zarejestrować we wrześniu tuż przed równonocą jesienną, później wraz z ochłodzeniem zaczyna go przybywać. W tym roku 16 września minimalny zasięg spadł do 4,72 miliona mil kwadratowych (1,82 miliona kilometrów kwadratowych), przy czym zasięg lodu morskiego definiuje się jako całkowity obszar, na którym koncentracja lodu wynosi co najmniej 15 proc.\nZakres występowania lodu morskiego mierzony jest od 1978 roku. NASA zwraca uwagę, że w ciągu ostatnich 15 lat aż 15 razy notowano najniższe wyniki. W tym roku nie był on jednak rekordowo niski, ale był 12. najniższym w historii. Najmniejszy zasięg odnotowano w 2012 roku.\nPortal „Spider's Web” zwraca uwagę, że najnowszy raport opublikowany w piątek przez Ramową Konwencję Narodów Zjednoczonych wskazuje, że jak na razie ludzkość zmierza do tego, aby pod koniec stulecia średnie temperatury na Ziemi były wyższe o 2,7 stopnie Celsjusza od czasów sprzed rewolucji przemysłowej. W ramach Porozumienia Paryskiego przywódcy ustalili, że celem będzie osiągnięcie 1,5 stopnia.\nźródło: NASA, SpidersWeb.pl\n#nasa #arktyka #klimat #zmiana klimatu\nKomórki układu odpornościowego potrzebują odpowiedniej ilości magnezu, aby zobacz więcej\nWirus z „piętą achillesową”. Naukowcy ją zidentyfikowali\nSzansa na szczepionkę działającą na różne mutacje. zobacz więcej\n„Pięć asteroid pędzi w kierunku Ziemi”. Jedna jest wielkości Big Bena\nPierwsza już w środę 5 stycznia. zobacz więcej


Nie wszyscy w PiS chcą pracować z Macierewiczem? "To nie jest bun\nNie wszyscy w PiS chcą pracować z Macierewiczem? "To nie jest bunt"\nDodano: 22 lipca 2010, 18:10 32\nW skład zespołu sejmowego badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej pod kierownictwem Antoniego Macierewicza wchodzą na razie wyłącznie posłowie i senatorowie PiS. Ale, jak się okazuje, nie wszyscy. Dlaczego? Politycy, którzy znaleźli się poza zespołem, podkreślają przede wszystkim, że nie jest to bunt przeciwko Macierewiczowi. I tłumaczą, że nie mają czasu, albo że zespół liczy już tyle osób, że oni nie są w nim potrzebni.\nDo zespołu sejmowego nie przystąpili m.in. Joanna Kluzik-Rostkowska, Elżbieta Jakubiak, Adam Hofman i Jan Ołdakowski. Wszyscy oni są kojarzeni z tzw. liberalnym, lewym skrzydłem PiS. W sumie w skład zespołu nie weszło 49 posłów i 11 senatorów PiS. - Widocznie nie mają czasu, żeby pracować razem z nami - bagatelizuje sprawę Jarosław Zieliński, wiceszef parlamentarnego zespołu.\n- To żaden bunt - mówi Jan Ołdakowski. - Ja po prostu tak postanowiłem, że się do niego nie zapiszę - tłumaczy swoją nieobecność. Elżbieta Jakubiak wskazuje z kolei, że udział w pracach zespołu jest dobrowolny. - Ja zajmuje się innymi sprawami - wyjaśnia.\nTymczasem w anonimowych rozmowach posłowie PiS przyznają, że błędem było postawienie na czele zespołu Antoniego Macierewicza. - Bo przez niego pokazujemy starą twarz. Zobaczymy, jak to się odbije na naszych wynikach. On PiS-owi nie pomoże - mówi jeden z polityków PiS.\nszczecin IP 23 lipca 2010, 15:37\nNo proszę jaki Komorowski ma Jacht , dzisiaj w Faktach pokazali , My czekamy na spełnienie obietnic Komororuska Tuska\nrotkod IP 22 lipca 2010, 23:54\nW jakim celu został napisany ten artykuł? Należy uważać, że został napisany z inspiracji jedynie obecnie słusznej partii, zwanej Platformą (Obywatelską), która widocznie boi się wyników prac zespołu sejmowego badającego przyczyny katastrofy smoleńskiej pod kierownictwem Antoniego Macierewicza!\nania IP 22 lipca 2010, 21:23\nMacierewicz,to stary oszołom o twarzy i psychice Beladena.Niektórzy powinni siedzieć w zakładzie zamkniętym/psychiatryku/i tworzyć listy....\naweb IP 22 lipca 2010, 21:00\nTakich posłów jak Pan Macierewicz potrzeba w polskim sejmie.pilkarzyki na boiska,lodziarze do lodów ,złodzieje do kryminału ,itd....\nskrzat IP 22 lipca 2010, 20:25\nCO TO JEST TAKIEGO GAZETKA POLSKA OBESZLEM W WARSZWIE WSZYSTKIE KONTENERY I NIE ZNALAZLEM MOZE TO CUDO JEST W CHORYCH UMYSLACH


Maska tretinoinowa Skinfit Poznań Szczepankowo • Moment.pl\nMaska tretinoinowa Skinfit Poznań Szczepankowo\nWizyta u Pani Doroty (strzyżenie i koloryzacja) odbyła się w atmosferze wzajemnej komunikacji. Kolor został niezwykle trafnie dobrany, a przy strzyżeniu Pani Dorota uwzględniła moje prośby. Generalnie bardzo polecam Panią Dorotę, ponieważ posiada niezwykłe wyczucie stylistyczne poparte rzemiosłem fryzjerskim😘\nWszystkie Panie to wspaniałe specjalistki w swojej dziedzinie! Pani Kasia potrafi pomóc z każdym problemem skórnym, również z problemem skóry głowy! Dzięki Zuzi można leżeć i pozbyć się cellulitu, co więcej wykonuje naturalne opalanie natryskowe :) Karolina specjalistka od stóp, dzięki usunięciu modzeli, mogę wygodnie chodzić :)\nTerapia skóry trądzikowej PCA 45 min\nBEWEI CENTER centrum profilaktyki zdrowia\nOstrowska 354, 61-312 Poznań\nPolecam bardzo :))) zarówno sam zabieg jest super (dobre efekty!), jak i właścicielka - przemiła i przeurocza p. Ewa. Wspaniale spędzam tam czas, wypoczywam i zapominam o wszystkich problemach. I za każdym razem nie mogę się doczekać następnej wizyty.\nBEWEI sesja (2 zabiegi) 90 min\nElektrosymujacja mięśni (EMS)- czyli ćwiczenia bez wysiłku 60 min\nBEWEI sesja próbna (2 zabiegi) 120 min


Podstawowym urządzeniem dla Irydodiagnostyki jest Irydoskop lub Lampa szczelinowa z zamontowaną kamerą cyfrową "CCD", jak np. na zdjęciu poniżej.\nZdjęcie nr. 1 Irydoskop z zamontowaną kamerą CCD.\nNa zdjęciu nr. 1 prezentuję mój irydoskop z zamontowaną kamerą CCD. Jest to irydoskop optyczny, do którego w miejsce lewego okularu została zamontowana kamera CCD. Kamerę zamontowała Firma PRECOPTIC Co. Medical & Instruments w Warszawie. Na zdjęciu tym widać też miernik natężenia prądu, który umożliwia wykonanie zdjęć zawsze w tych samych warunkach oświetlenia tęczówki.\nMyślę, że jeszcze w tym miejscu należy poświęcić kilka słów tzw. karcie akwizycji. Karta akwizycji - jest to ("urządzenie elektroniczne"), karta za pomocą, której istnieje możliwość podłączenie kamery CCD do komputera. Umożliwia ona wczytanie kolorowego obrazu do pamięci komputera i wyświetlenie go na monitorze, jest jednocześnie kartą grafiki dlatego nie potrzebuje dodatkowych układów, w postaci karty graficznej. U nas w kraju Firma PRECOPTIC Co. Medical & Instruments z Warszawy, proponuje do tego celu kartę akwizycji obrazu i grafiki PCI MATROX COMET. Karta te,być może jest doskonałą, lecz ja jej nie posiadam z uwagi na wysoki jej koszt, ( cena z 1997 roku = 2000,- DM ). Zamiast tej w moim komputerze mam zainstalowaną kartę TV Tritan Technology CPH033. Jest to karta telewizyjna, jedna z nielicznych wyposażona w cyfrowe wejście dla kamery CCD. Co prawda w/g testów czasopisma CHIP z czerwca 1999 r. nie jest to karta najlepsza, ale dostępna cenowo, gdyż kosztuje około 400 zł.\nMiejsce irydoskopu może zastąpić doskonała do tego celu "Lampa szczelinowa" np. FS-3 Firmy Nikon, ( zdjęcie poniżej ) lecz koszt jej przekracza jak na razie moje możliwości finansowe. W lampie tej możliwe jest nie tylko oglądanie całej powierzchni tęczówki, ale także poszczególne jej fragmenty, co ma wielkie znaczenie przy ocenie morfologicznej spoistości tkanki.\nZdjęcie nr. 2 Lampa szczelinowa FS-3\nDysponując zatem takim zestawem urządzeń możemy przystąpić teraz do zapisywania obrazu tęczówki oka. Jednak przy wykonywaniu zdjęć tęczówek za pomocą irydoskopu, by zdjęcia były porównywalne wskazane jest bezwzględnie przestrzeganie następujących zasad:\n1. zachowanie zawsze tej samej wartości numerycznej przesłony, lub zawsze tej samej wartości natężenia światła. Ponieważ mój irydoskop nie posiada przesłony, dlatego byłem zmuszony zainstalować miernik natężenia prądu.\n2. zachowanie zawsze tej samej długości fali światła oświetlającego tęczówkę, jeśli lampa oświetlająca tęczówkę posiada filtr, należy już stale używać tego samego filtru.\n3. pouczenie pacjenta, by ten podczas wykonywania zdjęcia, zawsze spoglądał w ten sam punkt odpowiednio zaznaczony na irydoskopie.\nPrzestrzeganie tych zasad sprawia, że każde zdjęcie wykonane w dowolnym czasie staje się zdjęciem porównywalnym, a błąd pomiaru przy zastosowaniu densytometru wg moich obliczeń wynosi od 3 do 5 %.


Opracowanie redakcyjne: Urszula Hollanek\n© Teresa Monika Rudzka, 2014\nPamięci mojej kochanej Żywii, Żywenki, Żywusi\nKsiążkę dedykuję pisarce Isabel Allende i jej córce Pauli oraz wszystkim rodzicom, którzy stracili swoje dzieci.\nW grudniu 2012 roku moja córka Żywena (Żywia) Wiktoria H., od pół roku szczęśliwa mężatka, piękna, zdrowa i zadowolona z życia kobieta, zaczęła niedomagać. Zdiagnozowano nieoperacyjnego guza mózgu znanego jako glejak wielopostaciowy, czwarty stopień złośliwości. Sprawy potoczyły się błyskawicznie; osiemnastego lutego 2013 roku Żywia zmarła, otoczona do końca miłością, czułością i opieką. Ta książka jest portretem jej życia i osobowości. Pragnęłam w ten sposób oddać hołd córce i zachować ją na zawsze zarówno w mojej pamięci, jak i w pamięci jej rodziny oraz licznych przyjaciół. Chciałam jak najwierniej opisać moją niesamowitą, wspaniałą córkę, o ile w ogóle jest możliwe oddanie złożonego ludzkiego charakteru w tej formie… Żywio, dziękuję, że byłaś ze mną przez tyle lat. To najlepsze, co mi się przytrafiło w życiu. Dziękuję, że gdzieś tam jesteś i czuwasz nade mną. Kocham Cię.\nŻywia, czyli powieściowa Anastazja Bojanowa-Montgomery to realna postać, podobnie jak jej losy. Prawdziwe są e-maile, które do niej pisałam i nadal piszę. Dodałam tylko kilka zmyślonych historii, starając się, aby były kompatybilne z fabułą. Każdy pisarz czerpie inspirację z otoczenia, lecz inni bohaterowie i wydarzenia należą do obszaru zwanego fikcją literacką, a wszelkie podobieństwa do rzeczywistych są przypadkowe. To wytwory mojej wyobraźni, powstałe w celu dobrego i ciekawego opowiedzenia niniejszej historii. Jeśli jednak przypadkiem kogoś niechcący uraziłam, to z góry przepraszam. :-)\nDziękuję gorąco Annie Hsiao za wzruszające wspomnienia o mojej córce, za wsparcie i wiele podnoszących na duchu rozmów. Aniu, niewiele ludzi głosi otwarcie swoje przekonania i nie obawia się konsekwencji. Jesteś wielka!\nTo samo mogę powiedzieć o innej przyjaciółce Żywii, Janie Marsovej oraz Agacie Hofman. Jana, opisałaś Żywenę wspaniale i bardzo trafnie. Dziękuję Wam za nieustające wsparcie, pomoc i namawianie, aby napisać książkę. Jak widzicie – zrobiłam to!\nOgromnie dziękuję mężowi mojej córki i jego rodzinie, szczególnie Cheryl. Nie wiem, jak bym przetrwała, gdyby nie Twoje e-maile.\nDziękuję Magdzie, Milenie i Caz… byłyście bardzo dobrymi przyjaciółkami Żyweny.\nCzuję ogromną wdzięczność wobec Ewy H., Izabeli S., Misi, Reni, Edyty, obu Hanek, Krzysztofa, Piotra i wielu innych. Bardzo mi pomagacie, naprawdę.\nSpecjalne podziękowania składam Ałbenie Grabowskiej, świetnej lekarce neurolożce, jednocześnie znakomitej pisarce. Szczera przyjaźń, wsparcie medyczne i literackie – czegóż chcieć więcej?\nPrzepraszam Magdalenę Kawkę, koleżankę po piórze za to, że zakończyłam powieść cytatem z tej samej piosenki Abby. Pasowała do jej powieści Rzeka zimna (gorąco polecam, jest wspaniała!) i pasuje do mojej. Magdo, mam nadzieję, że Cię nie uraziłam!\nW książce wykorzystałam wspomnienia Anny Hsiao, Jany Marsovej oraz zapis uroczystości pogrzebowej prowadzonej przez Christinę Brand.\n„Nie ma nieba i ziemi, otchłani, ni piekła,\nCo można powiedzieć o dwudziestopięcioletniej dziewczynie, która umarła? Że była śliczna. I piekielnie inteligentna. Że kochała Mozarta i mnie.\nErica do tej pory nie zadzwoniła. Skończyłem oglądać Minionki rozrabiają i zalogowałem się na Facebooku. Nie miałem żadnej wiadomości, a dziewczyna, która pragnęła mnie uratować przede mną samym i przed moim smutkiem, była aktywna dwie godziny temu. Na jej profilu ujrzałem zdjęcie rozkwitłej róży, więc od razu zacząłem się zastanawiać, co, u diabła, Erica chce przez to powiedzieć? W co ona gra, czy istotnie gra i dlaczego mam odgadywać jej zamiary przez internet? Moja Anastazja spojrzałaby ironicznie swoimi zielonymi oczami… przez szkła kontaktowe albo przez okulary w najmodniejszych oprawkach… i natychmiast ustawiłaby mnie do pionu. A gdybym nadal nie rozumiał wymowy jej oczu, prychnęłaby tylko, dodając, że nie ma sensu silić się na zrozumienie głupstw, które zresztą przystoją jedynie uczniom przed maturą. Anastazja funkcjonowała na Facebooku od kilku lat, w czasach, gdy pogardliwie odrzucałem coś, co określałem jako wirtualną egzystencję, czyli nędzną namiastkę tej prawdziwej. Portale społecznościowe traktowałem z dystansem, nieprzechodzącym we wzgardę tylko dlatego, że moja ukochana założyła sobie profil na Facebooku. Taka mądra dziewczyna jak Nastia nie robiła niczego bez powodu… Zdaje się, że traktowała fejsa jako kolejny przyczółek do wykazania się swoim sarkastycznym poczuciem humoru. Razem z Agatą, przyjaciółką ze studiów w Polsce, wymieniały się dowcipami i wrzucały sobie linki do różnych scen z filmów polskiego reżysera Stanisława Barei. Często pytałem, na czym polega fenomen faceta dokumentującego absurdy życia w komunistycznym kraju? Przecież nawet matka Anastazji długo się odżegnywała od oglądania tych komedii.\n– Matka większą część życia spędziła wśród tych absurdów i powiedziała: „Witaj wolności, nie wracam do starych czasów”. Potrzebowała czasu, aby się z nich śmiać. Wiesz, teraz ma perspektywę. – Mniej więcej tymi słowami odpowiadała Nastia i łapała za komórkę. „Mamo, mamusiu, kto jest najmądrzejszy na świecie? Miś, mój miś!”\nZaczynały wykrzykiwać powiedzonka głównie z Misia. Wprawdzie nie znałem polskiego w stopniu, w jakim powinien znać mąż polskiej dziewczyny, ale Barejowskie zwroty udało mi się szybko zapamiętać. Renata, matka Nastii była bardzo związana z córką, a ja często zazdrościłem im tej przyjaźni.\nWciąż pamiętam, wciąż mam przed oczami dwudziesty czwarty listopada 2005 roku. Ściślej mówiąc, jego drugą połowę, od przerwy na lunch. Poprzedniego wieczora odbyłem niezbyt miłą rozmowę z ojcem, zdegustowanym, że porzuciłem wydział filozofii. Staruszek klarował, jak to on, syn skromnego rzeźnika, który mógł liczyć jedynie na siebie, że chcieć to móc i dlatego jest obecnie uznanym naukowcem, kocha swoją pracę i dużo zarabia…\n– Czy zdajesz sobie w ogóle sprawę, że niewielu ludzi żyje na takim poziomie jak nasza rodzina? – pytał. – Jim, mój jedyny synu, wprawdzie to tylko filozofia, lecz od czegoś trzeba zacząć. Każda rezygnacja to krok do tyłu…\n– Tato, czasem trzeba się cofnąć, zatrzymać i zastanowić, czego się chce od życia – odparłem poirytowany, na co ojciec znowu zaczął gadkę, że w moim przypadku sprawy przedstawiają się inaczej, mam po prostu za dobrze i grymaszę.\n– Tim, daj mu spokój. Nie wiemy, co się dzieje w duszy człowieka, a nasz Jim jest taki mądry! Przekonasz się, że będzie tak, jak mówi. Daj mu czas. – Anne Carrie, moja matka jak zwykle czujnie stała na posterunku, gotowa wydrapać oczy każdemu, kto dokucza jej ukochanemu synkowi. Zapaliła nerwowo papierosa i ojciec przerwał w pół słowa.\nWiedziałem, że ma na końcu języka słowa o paskudnym, niszczącym zdrowie i kieszeń nałogu… Że prośby żony o zakupy tytoniowe w strefach bezcłowych przyprawiają go o zawał serca, a co powiedzieć o pierworodnej córce Caroline, która wprawdzie skończyła studia, lecz nie mogła zagrzać miejsca w żadnej pracy. Z kolei młodsza Joy wiecznie choruje i wszyscy siedzimy w kieszeni profesora chemii przed emeryturą, który przecież nie jest wieczny…\nCóż, po tylu latach małżeństwa matka czytała w duszy ojca lepiej niż we własnej. Przypomniała nam o kolacji i wkrótce wszyscy zasiedliśmy w salonie na kanapie przed telewizorem. Na kolanach ułożyliśmy specjalne poduszki, a na nich talerze z niedopieczonym kurczakiem. Samo jedzenie z supermarketu i telewizyjne reklamy nie poprawiłyby atmosfery, ale nasza Carrie nalała nam po dużej lampce chardonnay. W dodatku Caroline upiekła doskonałe ciasto.\nRanek dwudziestego czwartego listopada był mglisty, na domiar złego przez kilka godzin odbierałem telefony od idiotów, żądających wyjaśnienia, dlaczego przysłany stół jest krótszy o sześć centymetrów? Ech, kto powiedział, że John Lewis to ekskluzywna firma? Chyba dla kretynów. Tuż przed lunchem usłyszałem w słuchawce dyszenie na przemian z płaczem pochodzące od jakiejś laski, proszącej o natychmiastową interwencję. Nie spłacała w terminie rat kredytu i groził jej komornik.\n– Proszę zadzwonić do banku – rzekłem, ocierając pot z czoła.\nPomyślałem, że może warto było zostać na wydziale filozofii, nie szkodzi, że idiota poganiał tam idiotę. Za to przynajmniej nie wydzwaniali do ludzi, których praca polegała na wysłuchiwaniu prawdziwych i wymyślonych bzdur. Nadwerężało to mój system nerwowy, lecz na szczęście zarządzono przerwę na lunch. Wybór w barku był skromny, zatem kupiłem sobie fish and chips i skierowałem się w kierunku szerokiej wnęki okiennej. Nie znoszę ryb, owoców morza i temu podobnych, ale klasyczna brytyjska fish w panierce ma na szczęście bardzo niewiele wspólnego z prawdziwą rybą. Z wnęki wystawały czyjeś nogi i dobiegało ciche, zadowolone mlaskanie. Moje ulubione miejsce zajął jakiś cham, zatem mogłem zapomnieć o relaksie. Zanim pomyślałem, co powinienem zrobić, długie nogi poderwały się z parapetu.\n– A ty co tutaj robisz? – spytała mocnym głosem wysoka dziewczyna, strząsając na bok długie, rudawe włosy. Do granatowych dżinsów i surowych martensów założyła obcisłą, zieloną bluzkę z dekoltem, którego zawartość przedstawiała się bardzo, bardzo apetycznie. O niebo lepiej niż moje zapyziałe fish and chips. Znacznie później wyśmiewaliśmy się ze stereotypów; kto powiedział, że mężczyźni nie odróżniają kolorów i nie pamiętają szczegółów? Stanowię dowód na coś wręcz przeciwnego, gdy tymczasem Nastia…\n– Zajęłaś moje miejsce – wykrztusiłem o wiele grzeczniej, niż zamierzałem. Rudowłosa znowu mlasnęła i spojrzała z nieukrywanym rozbawieniem.\n– Czyżby? Nie wiedziałam, że je kupiłeś. Usiądź i nie gadaj, daj mi zjeść.\nJestem w stanie wiele ludziom wybaczyć poza odrywaniem mnie od posiłków.\nDziewczyna zajęła się talerzem.\n– Nazywam się Anastazja Bojanowa.\n– James Montgomery. Okropna praca, nie sądzisz?\n– Niby dlaczego? Idioci dzwonią, mówisz? No, trochę ich jest, ale wiesz? Mnie to bawi. Tyle charakterów, tyle postaw i wymagań. Uwielbiam rozmawiać z ludźmi. W sumie są kochani. Lubię call center, od czegoś trzeba zacząć po studiach. Przy okazji wyćwiczę sobie angielski akcent.\n– Właśnie, jesteś Amerykanką czy Francuzką?\n– Polką. Najzwyklejszą Polką, choć z bałkańskimi korzeniami. – Anastazja wrzuciła kolejny kęs do ust i zamlaskała. Nie mogłem oderwać od niej oczu.\n– Czy ty zawsze tak głośno jesz? – spytałem przekornie, na co nowa znajoma powiedziała, że jest po prostu sobą, a skoro mi to przeszkadza… miejsca jest dosyć, mogę się wynieść już, w tym momencie.\n– Nie, to nie tak, jak myślisz. Ja… No… jesteś cudowna. Czy pójdziesz ze mną na kolację? Tak, dziś wieczór. Na pewno nie znasz tej nowej restauracji zrobionej w budynku starego kościoła? Coś niesamowitego.\n– Żarcie mają dobre? – zapytała rzeczowo Anastazja. – Co prawda odchudzam się, ale nie wytrzymam do wieczora…\nNie musiała się odchudzać. Nie musiała absolutnie nic robić. Mogła być ubrana w worek po ziemniakach i łapcie z łyka oraz ważyć sto kilogramów. Od tej chwili całkowicie akceptowałem wszystko, co łączyło się z Anastazją Bojanową. Urok jej bezpośredniości i spojrzenie zielonych oczu sprawiły, że byłem załatwiony na amen.\n– To rodzinne. Uświadomiłam sobie, że moja matka też mlaszcze. Od czasu do czasu obiecujemy sobie jeść kulturalnie i na tym się kończy. Wiesz? Gdyby ona tu była, wzięłaby białe wino. Albo ajerkoniak. Zamiłowania do tego słodkiego świństwa akurat nie podzielam – mówiła wesoło, czytając SMS-a. – Mama pyta, czy wszystko w porządku, jakie jedzenie i życzy nam dobrej zabawy.\n– Coś ty! – oburzyła się ruda Anastazja, gdy delikatnie napomknęłam o dużych dziewczynkach, które od dawna nie potrzebują mamy. – Oczywiście, że kocham i szanuję matkę, ale przede wszystkim jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami. Nie siedziałabym tu z tobą, gdyby nie ona.\nAnne Carrie także była oddana dzieciom, ale przyjaźnić się? Zwierzać rodzonej matce? Z doświadczeń moich i wielu znajomych wynikało, że lepiej trzymać je w bezpiecznej odległości. W przeciwnym wypadku zawłaszczą człowieka, zamęczą dobrymi radami, a każde niepowodzenie urośnie w ich oczach do rozmiarów antycznej tragedii i oczywiście omówią je ze wszystkimi przyjaciółkami. Przetarłem okulary, gdy tymczasem Anastazja jadła i tłumaczyła, że w jej przypadku wygląda to inaczej.\n– Chociaż tak, czasem się wkurzam. Moja mama uważa, że jestem zdolna, wspaniała i nie mogła sobie wymarzyć lepszej córki. Jej zdaniem nie umiem nawet zrobić nic złego, chyba że nieświadomie. Nieraz fantazjuję, że tarzam się w niegodziwości i rozpuście. Dlaczego mam poznać tylko jedną stronę egzystencji? Jim, jesteś krótkowidzem? To tak jak ja. Noszę szkła kontaktowe, bo okulary mnie postarzają – rzekła z prostotą Nastia.\nPatrząc na jej powabną pozę, na obcisłą sukienkę i nogi obute tym razem w szpilki, stwierdziłem w duchu, że dziewczyna z Polski jest nie tylko rozpieszczona, ale także próżna. Mając dwie starsze siostry, a za sobą burzliwą znajomość z Japonką Kumiko, oczywiście również jedynaczką, wiedziałem to i owo o kobietach. Tymczasem Anastazja poprosiła, abyśmy już poszli. Biega każdego wieczora, a dziś musi jeszcze spalić ten pyszny posiłek. W dodatku niedługo się przeprowadza i tak, przyda jej się pomoc. Współlokatorki to świetne dziewczyny, znają się od dwóch lat, ale pragnie mieć nareszcie mieszkanie tylko dla siebie. Jako Anglik chyba to rozumiem? My home is my castle i tak dalej.\n– Jesteś w Devon tyle czasu? To dlaczego wcześniej się nie spotkaliśmy?\n– Byłam na stypendium Erasmusa, pracowałam w trzech miejscach, głównie w cateringu, jeździłam do Polski, bo mama chorowała…\nA ja zastanawiałem się nad sensem życia, usiłując studiować filozofię i niańcząc Kumiko, pomyślałem. Sprawa przeprowadzki została załatwiona. Byłem ciekaw, czy mogę liczyć na wspólne święta Bożego Narodzenia, ale okazało się, że Anastazja ma już kupiony bilet do Polski, święta spędzi z mamą i babcią.\n– Mam tylko je, a one mają mnie jedną. Dobrze, przyjmuję zaproszenie na kolację w sobotę u twoich rodziców. Aaa… Mieszkasz z nimi? Rozumiem – powiedziała Nastia, choć jej mina wyrażała lekką dezaprobatę.\nZa to ucieszyliśmy się ze wspólnego upodobania do pisarstwa Harukiego Murakamiego. Dowiedziałem się jeszcze, że Anastazja w kwietniu skończyła dwadzieścia cztery lata, a ona przyjęła do wiadomości, że w sierpniu były moje dwudzieste trzecie urodziny. Powiedziałem, że przyjdę po nią w sobotę, i tak, dziewczyno z Polski, obiecuję ci wspaniałą wyżerkę. Prawie się oblizała na te słowa, zatem musiałem potraktować kwestię kolacji poważnie. Po mamie Anne Carrie można było się spodziewać, że zamówi jakieś droższe dania z firmy cateringowej. Nie chcąc na wejściu dopuścić do kompromitacji, postanowiłem poprosić Caroline o jej popisowy numer: pieczeń jagnięcą otoczoną wianuszkiem jarzyn. Upieczenie ciasta wziąłem na siebie.\n– W sobotę chciałam zobaczyć mecz tenisa – rzekła kwaśno Carrie, gdy ją zawiadomiłem o swoich planach.\n– Tenis w listopadzie? Niech będzie, w hali… Lepiej powiedz od razu, że to wykręt. Nie znasz dziewczyny, ale od razu się do niej uprzedzasz.\n– Znowu jakaś cudzoziemka? Nie pamiętasz, co było z Kumiko? I co nam nagadał jej zarozumiały ojciec? Ta Polka nie zna angielskiego, tak samo jak Kumiko! Najlepsze szkoły, pobyt w Szwajcarii, no i nie dało się zrozumieć, co mówiła. Takim teraz dają dyplomy! Cóż, nie można oczekiwać zbyt wiele od obcokrajowców.\n– Anastazja mówi świetnie po angielsku. I proszę, nie mieszaj w to Kumiko! Przyznaję, że problem z językiem był początkiem naszych kłopotów, ale wyluzuj, mamo. Nie, nie chcę żadnego kurczaka! Zastanów się, polska kuchnia uchodzi za jedną z najlepszych. Nastia i tak jest przekonana, że nasze żarcie jest podłe. Nie w naszym domu!\nMama Carrie zamilkła, ojciec wyjrzał ze swojego pokoju. Tak, weźmie udział w kolacji, przywita się z dziewczyną i wróci do wzorów chemicznych. Taka Kumiko nie dość, że mówiła z trudem po angielsku, to w dodatku tylko o sobie.\nKiedy jednak w sobotni wieczór przywiozłem Anastazję do domu rodziców, modląc się w duchu, żeby obyło się bez większych wpadek, ona przywitała się z każdym, po czym podeszła do taty Tima z pytaniem, czym się zajmuje. Opracowanie zastosowań chemii w przemyśle? W rolnictwie też? Ona z chemii ledwo sobie dawała radę w szkole, ale to takie interesujące. Na czym dokładnie polega jego praca? I tyle podróży służbowych, Boże, nawet do Islandii? Do Australii? A gdzie konkretnie? Czy ojcu podobało się w Sydney?\nWyrzucała z siebie pytania z prędkością karabinu maszynowego, chłonęła odpowiedzi, zadawała kolejne pytania, oczy jej błyszczały. To cudowne kochać swój zawód, w dodatku te wyjazdy! Marzy o podróżach, chciałaby zjeździć całą kulę ziemską… W ferworze rozmowy złapała tatę za rękaw i mój staruszek był zawojowany. No cóż, my od dawna nie rozmawialiśmy o jego pracy, za to matka regularnie sprawdzała stan konta, ciesząc się, że z powodu większej ilości zleceń Tim zarobił dużo, dużo pieniędzy.\n– Jasne, traktowaliście ojca jak bankomat, nie obchodziło was, że on też ma jakieś marzenia i chciałby czasem o nich pogadać – mawiała później Nastia podczas naszych nielicznych kłótni.\nCaroline podała pieczeń, a zdumiona rozwojem sytuacji Joy zapomniała zademonstrować Anastazji, któryś ze swoich licznych tatuaży, czego zresztą obawiałem się w duchu. Nastia pochłonęła kawał jagnięciny, prawie nie mlaszcząc, a przy tiramisu wdała się z matką w rozmowę o tenisie.\n– Marzyłam, że zostanę sławną zawodniczką, zawsze kochałam ten sport. Mama mnie wspierała, więc trenowałam od ósmego roku życia. Ale kiedy skończyłam czternaście lat, zaczęłam mieć problemy z kręgosłupem i lekarz zabronił mi wyczynowej gry. Od czasu do czasu gram dla relaksu. Jasne, można zorganizować turniej amatorów na wiosnę, piszę się na to. Wiesz, Carrie, moja mama wracała z pracy, a ja nic, tylko siedziałam przed telewizorem i oglądałam mecze tenisowe. Przełączałam z kanału na kanał. Mama pytała wtedy, czy na świecie nic się nie dzieje poza grą w tenisa? Na zakupy? Jasne Carrie, czemu nie? Uwielbiam shopping! Caroline, Joy, musicie pójść z nami, proszę! Okay?\n– No właśnie, co to było z tą Japonką? Twoja mama coś zdawkowo bąknęła. Co zrobiłeś Kumiko-san? – spytała niedługo potem Anastazja.\nWestchnąłem, gdyż znajomość z Kumiko wymykała się wszelkim definicjom. Kumiko-san, córka pewnego bogatego biznesmena, przyjechała na nasz uniwersytet z zamiarem studiowania literatury, kultury i sztuki angielskiej. Szybko się okazało, że co prawda, znajomość języka ma udokumentowaną na papierze, ale prawie nie rozumie ludzkiej mowy. Nie wspominając o tym, że boi się otworzyć usta, jeśli cokolwiek trzeba powiedzieć. Choćby yes. Poznałem ją na korytarzu uczelni w chwili, gdy z płaczem wychodziła z zajęć. Trzasnęła drzwiami, spojrzała mi w oczy… Nie mogłem jej zostawić. Była taka smutna i zagubiona. Egzotyczna i oryginalna.\n– A dalej? – drążyła Anastazja, na co odpowiadałem, że dalej było jak w Norwegian Wood, a Kumiko…\n– Wiem, Kumiko to Naoko.\n– No właśnie… Nie mogłem jej nie pokochać. Zaopiekowałem się nią, wyprowadziwszy się przedtem z rodzinnego domu. Kumiko przez całe dnie nie wstawała z łóżka i tonęła we łzach. Życie było bez sensu, studia bez sensu, rodzice jej nie rozumieli. Utyskiwała na angielskie deszcze i wilgoć, zupełnie jakby w Japonii się z nimi nie zetknęła. Przynosiłem jej notatki z wykładów, robiłem zakupy, w końcu płakaliśmy razem. U moich rodziców Kumiko narzekała na angielską kuchnię i wyniosłych Anglików.\n– Hm… Gdzie ta słynna japońska uprzejmość i powściągliwość? Wiesz, Jim, jestem podobna do Naoko z powieści w jednym: lubię mieć wszystko pod kontrolą. Tracę poczucie bezpieczeństwa, jeśli tak nie jest, wydaje mi się wtedy, że świat się rozpadnie. To też mam po matce. Ale jeśli mi coś nie odpowiada, nieważne czy praca, czy otoczenie, staram się to zmienić. I co się stało z twoją Kumiko?\n– Ni stąd, ni zowąd przyjechał jej ojciec, zwymyślał mnie od najgorszych, moim starym nagadał, że wychowali lenia i pasożyta, którego jedynym zadaniem życiowym jest sprowadzanie niewinnych dziewcząt na manowce. Zagroził zabiciem całej rodziny, jeśli spróbuję kontaktować się z jego córką. Na drugi dzień odlecieli do Tokio. I tyle.\nWstydziłem się powiedzieć Anastazji, że leżenie w łóżku z Kumiko, wspólne picie sake albo szkockiej whisky i rozpamiętywanie niegodziwości świata miało zwodniczy urok, któremu nie mogło dorównać studiowanie filozofii. Nic dziwnego, że rzuciłem to w diabły. Nie wspomniałem, że bezpośrednim powodem interwencji japońskiego biznesmana były zdjęcia nagiej Kumiko umieszczone w internecie, a podesłane mu przez usłużnych znajomych. Nie udało mi się zgłębić pokrętnej osobowości tej dziewczyny, która nie dość, że sama wrzuciła swoje fotografie do powszechnego obiegu, to pod koniec naszej znajomości wyrywała facetów w pubach i hotelowych restauracjach, aby oddawać im się za pieniądze, co skrupulatnie rejestrowała wysokiej klasy kamera, jej własność.\n– Skoro mowa o Norwegian Wood, to ty jesteś Midori. Moją Midori. Energiczną, kochającą życie Midori – Anastazją. Kocham Cię – powiedziałem wkrótce po kolacji u rodziców, na co Nastia wcale niespeszona odparła, że bardzo mnie lubi, ale dopiero co się poznaliśmy i chce być wolna. Tak, mogę jej towarzyszyć, będziemy się spotykać, tylko żadnych zobowiązań! Dopiero zaczyna poznawać życie i nie ma zamiaru wplątać się w jakiś układ, nie mając pewności, że jej odpowiada. Pomoc w przeprowadzce przyjmuje, to już ustalone. Jasne, mogę z nią biegać wieczorami, możemy chodzić do siłowni…\n– Ale proszę cię, Jim, nie osaczaj mnie, nie w ten sposób, nie teraz!\n– Jesteś najpiękniejszą dziewczyną na świecie. Wzrost, figura, twoje rude włosy, oczy – rzekłem żałośnie i wyzwolona Nastia połknęła zarzucony w szczerych zamiarach haczyk.\n– Chciałabym żeby było tak, jak mówisz. Startowałam do modellingu, ale mi powiedziano, że na wybiegu trzeba mieć więcej, niż te moje sto siedemdziesiąt pięć centymetrów wzrostu. I że łydki mam trochę za pełne, nos ciut przydługi… a w ogóle to muszę jeszcze schudnąć.\n– Anastazja, oni są głupi. Tam liczy się jeden szablon, chyba nie chcesz dołączyć do sztampy? Ty, taka oryginalna i niezależna?\nNie wytrzymałem, nalałem sobie wina i ponownie zajrzałem na Facebooka. Ani śladu Eriki. Pomyślałem chwilę i wybrałem jej numer. Odpowiedziała mi poczta głosowa. Dammitt, co ja zrobię?\nWielkanoc była smutna, a w domu panowała niedobra atmosfera. Upiekłam ciasto drożdżowe i czekoladowego mazurka. Dawno już przestałam produkować z okazji świąt wypieki, których ilość mogłaby zapełnić niewielką cukiernię. Często wspominałaś moje pierniczki i rożki drożdżowe. Szczególny sentyment miałaś do tych ostatnich. Podane proporcje mnożyłam przez cztery; dopiero wtedy ilość tych lukrowanych ciastek o listkującej się konsystencji, wypełnionych kwaskowatą marmoladą, dawała Ci satysfakcję. Układałam je na dużej tacy, która następnie wędrowała na szafę. Wstawałaś o świcie, gramoliłaś się na stojący obok stół, sięgałaś ręką i pożerałaś kolejne rożki. Często spadały Ci na głowę, wokoło było mnóstwo okruchów, robiłaś sporo hałasu przy tej złodziejskiej konsumpcji. Zwracałam Ci uwagę: „Nie żałuję ciastek, są dla Ciebie, ale czy musisz podjadać je w taki sposób?”. To nie tylko sprawa bałaganu, możesz przy okazji potłuc się, złamać sobie rękę lub nogę. Patrzyłaś mi łobuzersko w oczy i wybuchałaś śmiechem, który udzielał mi się po chwili. Owszem, smakowały Ci rożki jedzone z talerza, ale nic nie mogło się równać z ich własnoręcznym zdobywaniem. Chodziło zapewne o powstającą wtedy adrenalinę, dającą Ci niezłego kopa z rana. :-) Jednak potem zasiadałyśmy przy stole i pożerałyśmy rożki „jak ludzie”. Wciąż czuję ich smak na podniebieniu. Wciąż widzę, jak wchodzisz po stole na szafę. Masz może pięć lat…\nMyślę o Tobie w każdej sekundzie. Gdzie jesteś, przecież niemożliwe, abyś Ty, właśnie Ty odeszła jak inni? Byłaś niezniszczalna, niezatapialna… Po prostu Titanic. Zmiotła go pierwsza góra lodowa, Ciebie też. Obiecałaś, że nigdy mnie nie zostawisz…\nNa początku marca Twój mąż James założył sobie profil na Facebooku i od razu zaprosił mnie do znajomych. W swoim czasie zarzekał się, że tego nie zrobi i nabijał się z portali społecznościowych oraz wirtualnego życia, a tu proszę! :-) Napisał, że skoro jego życie prywatne legło w gruzach, to może warto spróbować integracji ze światem. Strasznie tęskni za tobą, miewa w nocy ataki paniki, parę razy siedział, trzymając w ręce Twoją skarpetkę i płakał.\nMy obie nie dałyśmy się zwariować na punkcie Facebooka. Ja na początku ponad dwa lata grałam w Farmville, Ty czasem wrzucałaś jakieś neutralne zdjęcie bądź cytat. Teraz jak tylko odpalam komputer, to momentalnie loguję się na fejsie i łażę po profilach bliskich. Zachowuję się jak nastolatka. A może chodzi o coś innego? Ty zawsze miałaś dar jasnego widzenia i stawiania spraw… Na pewno wiesz.\nDawno nie byłam w kinie; pomijając moją niechęć do wychodzenia z domu, nie grali nic ciekawego. Chciałam jeszcze raz przeczytać Paulę Isabel Allende, ale nie znalazłam jej ani w Empiku, ani w bibliotece. Za to pożyczyłam dalszy ciąg jej wspomnień pod tytułem Suma wszystkich dni. To jest coś, czego teraz bardzo potrzebuję. Ta książka by Ci się spodobała, uwielbiałaś Allende.\nKończę na dzisiaj, dobranoc, moje kochanie!\nKochana córeczko, zapomniałam Ci napisać, że wczoraj kupiłam najnowszą powieść Isabel Allende Dziennik Mai i będę ją czytać po Sumie wszystkich dni. Upłynęło wiele lat od śmierci Pauli, a jej matka wciąż za nią tęskni i nosi smutek w sercu. To jest i będzie również moim udziałem, choć nigdy się nie spodziewałam czegoś podobnego. Wciąż nie mogę uwierzyć, że odeszłaś, że w tym wymiarze Cię już nie spotkam.\nNadal mam przed oczami scenę z dwunastego lutego. Pożegnałyśmy się, Twój mąż wyniósł moje bagaże na parking, gdzie czekała Marta. Idąc za nim, zajrzałam jeszcze przez okno do Waszego mieszkania. Siedziałaś taka biedna i smutna na krześle pod ścianą. Pomachałam ręką, Ty odmachałaś. Po raz kolejny ścisnęło mi się serce, gdy pomyślałam, że moja zawsze tak aktywna córka przesiaduje godzinami bez ruchu. To było bardzo nie w Twoim stylu i byłaś z tego powodu zła. Mimo to nadrabiałaś miną, pocieszałaś nas, powtarzając często, że wszystko będzie dobrze. Jim i jego rodzice byli tego samego zdania.\nW ostatnich dniach Twoja prawa noga odzyskała większą sprawność, miałaś w perspektywie kurację w Marbelli, w klinice doktora Pedra. Kupiliście już bilety lotnicze na trzeciego marca. Nikt, łącznie z Tobą, nie mógł uwierzyć w diagnozę, przekazaną Ci w szpitalu w Plymouth. „Lekarze nie są bogami” – mówiłaś ze złością. W sobotę dziewiątego lutego zaczęłaś mieć kłopoty z mówieniem. Plus zmienny nastrój, ale James twierdził, że tak samo było z jego siostrą, gdy kończyła brać sterydy. Tymczasem to guz uszkodził aparat mowy… Nie przyjmowaliśmy tego do wiadomości; w głębi duszy coś mi świtało, lecz odganiałam od siebie najgorsze myśli. Chyba wszyscy oszukiwaliśmy się i zaklinaliśmy rzeczywistość. Przebywałam w Anglii ponad tydzień, gdy z właściwą sobie bezpośredniością zapytałaś, ile jeszcze czasu mam zamiar siedzieć u Was. „Skoro hotel jest zapłacony do dwunastego, to równie dobrze możesz wrócić tego dnia do Polski, mamo. Kupimy ci bilet, mamo. Jim powinien zająć się studiami, życie musi się toczyć dalej. Wszystko jest na dobrej drodze, mamo. Jeśli coś się, nie daj Boże, wydarzy, przyjedziesz znowu”.\nPosłuchałam Cię, a gdy wróciłam do Polski, zdążyłyśmy kilka razy porozmawiać przez telefon. Przekazałam Ci różne nowiny, w tym tę, że kamienicę w sąsiedztwie kupił jakiś Ukrainiec i nasza babcia jest tym faktem zbulwersowana. Przypomniałam Ci, że w czasach zaborów człowiek, który wyzbywał się majątku na rzecz obcych, był przez otoczenie uważany za zdrajcę i bojkotowany towarzysko. Przyznałaś mi rację, pośmiałyśmy się i powydziwiałyśmy.\nSiedemnastego lutego w niedzielę poszłaś z mężem na zakupy, a w poniedziałek nad ranem znalazł Cię nieprzytomną w łazience. W szpitalu zrobiono tomografię komputerową, stwierdzono wylew krwi do mózgu i dano Ci kilka godzin życia. Odeszłaś we śnie, wyglądając jak królewna z bajki. Marta powiedziała, że ślicznie wyglądałaś. Mąż i jego rodzina byli cały czas przy Tobie, a wszyscy przyjaciele przyszli się pożegnać. A ja wyjechałam kilka dni wcześniej…\nKochana Anastazjo, zawsze miałaś silny charakter i byłaś cholernie niezależna. Nowotwór Cię zaskoczył (skąd w ogóle guz mózgu u Ciebie?), lecz skoro tak, postanowiłaś odejść na swoich warunkach. Nie cierpiałaś, nie zbrzydłaś, nie stałaś się warzywem… Strasznie się tego obawiałaś i proszę – udało Ci się uniknąć okropności związanych z chorobą. Ale Ty powinnaś żyć, mieć dzieci… Co Ci będę mówić. Jesteśmy, jak to ujął Twój teść: devastated.\nJim jest mi bardzo bliski i jakby automatycznie zajmuje miejsce opuszczone przez Ciebie. Zarzucałaś mi nieraz nadopiekuńczość i zaborczość, stawiałaś mnie do pionu, a ja starałam się powściągać swoje zapędy. Muszę uważać, aby nie traktować podobnie Twojego męża. Choć to niemożliwe; nie jest moim rodzonym dzieckiem, nie znamy się dobrze, poza tym to facet. :-) Mimo wszystko mam nadzieję, że będziemy w kontakcie.\nPrzed chwilą przyjechała Malinka, córka pani Aldony z goframi własnego wyrobu, upieczonym w domu chlebem, kiszonymi ogórkami i fasolką szparagową w sosie pomidorowym. To bardzo miłe, prawda?\nTeraz skoczę na tego nieszczęsnego Facebooka. Spokojnie, nie zostanę stalkerką! :-)\nKocham Cię, Nastusiu!\nTak sobie myślę, kochana córeczko, czy nie miałabyś nic przeciwko zamieszczaniu Twoich zdjęć na Facebooku? Na moim profilu, na Twoim, u Carrie i Jima. Obiektywnie rzecz biorąc, strasznie chamsko rozporządzać cudzymi fotografiami i ot tak, wrzucać je na tablice innych. Ty nigdy nie czułaś potrzeby, aby się lansować i żyć na pokaz. Pamiętam, jak się nabijałaś z Tatiany, z jej zwyczaju fotografowania każdej sekundy życia i zamieszczania tego na Facebooku. Kiedy jednak oglądam Cię na niezliczonych zdjęciach, cieszę się, że je zrobiono. Chyba mi wybaczysz, bo nie kieruje mną chęć pokazania się, tylko upamiętnienia Ciebie, mojej jedynej i ukochanej córki. Szczerze mówiąc, gdy patrzę na Twoją piękną i wyrazistą buzię, na Twój figlarny albo kpiący uśmiech, nie wierzę, że odeszłaś. Zawsze byłaś narysowana mocną kreską, nawet cień rzucany przez Ciebie był cieniem mocnym i konkretnym. Wprawdzie dopiero teraz widzę, że na każdym zdjęciu masz smutne oczy, ale Ty przecież jesteś, istniejesz, nie może być inaczej. Chodzisz po High Street w zielonym mieście, stolicy hrabstwa Devon, potem skręcasz w boczną uliczkę w kierunku Waszego mieszkania…\nNastusiu, najgorsze są poranki. O dziwo, śpię dość dobrze – zasługa prochów. Budzę się z żalem po ósmej i uświadamiam sobie, co się niedawno stało. Parzy się kawa w ekspresie (prezent od Ciebie), a mnie wszystko w środku ściska, łzy spływają mi po twarzy i wołam: „Anastazjo, Anastazjo!”. Po godzinie dziewiątej naszego czasu nasłuchuję, czy nie zadzwoni telefon. O tej porze szłaś do pracy i często telefonowałaś po drodze. „Tećka, co tam?” – pytałaś, a ja słysząc Twój jasny i mocny głos, już wiedziałam, że dzień można zaliczyć do udanych. Twoja babcia śpi o tej porze, więc chcąc porozmawiać z nią, dzwoniłaś również, wracając z pracy. „No, kończę, wchodzę właśnie do Tesco, muszę kupić parę rzeczy. Odezwę się podczas weekendu, mamo”.\nMoje SMS-y dochodzą na Twój telefon, dostaję raporty doręczenia, więc może zadzwonisz?\nDziś rano zmarła Margaret Thatcher. Miała osiemdziesiąt siedem lat. Oczywiście, dowiedziałam się o tym z Facebooka. :-) Mnóstwo Anglików się cieszy. Twój mąż nie znosił Thatcher, twierdził, że doprowadziła Anglię do upadku, dziadostwa i tak dalej. Podobał mi się film Iron Lady, w którym rolę premier Thatcher zagrała genialnie jak zwykle Meryl Streep. Chciałaś go obejrzeć, a Jim rozzłościł się i nie wyraził zgody.\nŚroda, 9 kwietnia 2013\nNa blacie oddzielającym kuchnię od pokoju, stoi oparta o samowar kartka pocztowa, przedstawiająca dwie owce, mniejszą i większą. Rozmawiają ze sobą na tle charakterystycznego angielskiego muru, przetykanego zielenią. Duża owca ma głowę skierowaną w stronę małej. Odwracam i czytam:\n„Teciuchna! Bardzo spodobała mi się ta kartka. Przypomina mi Ciebie i mnie. :-) Składam Ci serdeczne życzenia imieninowe.\nPS Ucałowania dla Babci i kota!\nDziś jechałam autobusem i płakałam, coś krzyczało we mnie: „Anastazjo, Anastazjo!”. To jest całkowicie irracjonalne, lecz nadal czuję pretensję, że odeszłaś. Że mnie zostawiłaś. Zostawiłaś również swoje życie, które tak kochałaś i swojego męża.\nRok temu szukałaś sukni ślubnej i odetchnęłaś, kiedy wreszcie znalazłaś odpowiednią, a my razem z Tobą. W końcu się wykłóciłam z firmą krawiecką, w której zamówiłam jedwabną sukienkę na Twój ślub. Przypomniały mi się przestrogi, że czego, jak czego, ale ciuchów nie należy kupować przez internet.\nCóż, podawszy firmie swoje dokładne wymiary, mocno się zdziwiłam, gdy przyszła sukienka jak z młodszej siostry, za krótka, za wąska. Gdyby nie wielki dekolt, w ogóle bym jej nie włożyła. Uczyniwszy to, zrobiłam sobie zdjęcie i wysłałam na komórkę właścicielki firmy. Stropiła się, po czym zaproponowała albo zwrot pieniędzy, albo uszycie nowej sukni. Niebacznie wybrałam drugą możliwość i za kilka dni przyszedł wielki namiot. Na tamten moment kosztowało mnie to ponad dwieście złotych i byłam już gotowa odpuścić sprawę, ale za namową koleżanki zdecydowałam się jeszcze trochę powalczyć. Przy okazji wyrobiłam sobie pewnie opinię osoby, która nie wie, czego chce, lecz dzięki determinacji udało mi się odzyskać krakowskim targiem sto trzydzieści złotych. Pewnie ta kobieta solidnie mnie przeklęła.\nMając w pamięci moje perypetie, czekałaś cała w nerwach na swoją suknię, zamówioną w amerykańskiej firmie. Tym razem trafiony, zatopiony! Pasowała jak ulał, ślicznie wyglądałaś w kremowej satynie. A ja całkiem przypadkowo kupiłam wymarzoną kreację dla siebie w Quiosque. Uzgadniałam menu weselne w restauracji, rezerwowałam samochody, dowiadywałam się o kwiaty, fryzjera… To był zaiste piękny czas.\nPamiętasz, jak James przysłał niewłaściwy akt urodzenia? Panie w USC mruknęły, że ojca i matki nie ma w dokumencie, a do ślubu się rwie. Twój ukochany poleciał galopem do ratusza, ja zabrałam dobry akt osobiście z Anglii i następnego dnia po podróży pognałam do urzędu. Termin był wcześniej zaklepany i wpisany ołówkiem w kalendarzu. :-)\nWłaśnie, rok temu miałam kupiony bilet z Rzeszowa do Bristolu, na dwudziestego trzeciego kwietnia. Spędziłam u Was wspaniały tydzień. Chodziłyśmy po sklepach, a Ty ciągle chciałaś mi coś kupować z myślą, bym się ładnie prezentowała na weselu. Nadal mam większość tych kosmetyków firmy Revlon. Było zimno i deszczowo, ale czułam się po prostu szampańsko. Tak jak zawsze. Nastia… Gdzie jesteś?!\nJim organizuje dwudziestego kwietnia urodzinowe party na Twoją cześć. Chciałam pojechać, jednakże posłuchałam głosu rozsądku i zrezygnowałam. Od mojego wypadku nie minęły jeszcze dwa miesiące, jeszcze za wcześnie na podróże i długie spacery. Chcemy z babcią posłać kwiaty i może sękacz podlaski na samą imprezę? Czekam na odpowiedź Twojego męża.\nWedług kalendarza Majów, koniec świata miał nastąpić dwudziestego pierwszego grudnia 2012 roku i obie, zaśmiewając się, stwierdziłyśmy, że nie wierzymy w te bzdury. Cóż, dla mnie koniec świata zaczął się właśnie w piątek dwudziestego pierwszego, około południa. Byłam w ferworze zakupów i przedświątecznych przygotowań, związanych z Twoim planowanym przyjazdem, gdy zadzwonił telefon, a na wyświetlaczu ujrzałam Twój numer. Zdziwiłam się, bo o tej porze byłaś zwykle w pracy, skąd nie miałaś zwyczaju telefonowania. Jeszcze niczego nie podejrzewając, sięgnęłam po słuchawkę. „Co, moje kochanie?”\nMoja najmilsza, wczoraj długo rozmawiałam na facebookowym czacie z Twoją przyjaciółką Magdą. Przebywa teraz w Horyńcu, gdzie leczy stare kości. :-) W niedzielę wraca do Londynu, a pod koniec tygodnia pojedzie do Devon na wspomnianą imprezę. Obiecała zapalić znicz i położyć jakieś kwiaty – gdziekolwiek. Cóż, jest Polką, zna i czuje nasze tradycje. Dowiedziałam się, że wypełniono Twoją wolę co do joty. Nieraz o tym rozmawiałyśmy, pamiętasz? Nie chciałaś zostać pochowana w klasycznym grobie. Jim przywiezie w lecie urnę z prochami. Sękacz odpada, gdyż party odbywa się w pubie i nie można przynosić tam swojego jedzenia. Stanęło na tym, że poślemy kwiaty dla Ciebie, będą stały w mieszkaniu.\nTwoja babcia jest starej daty, co bywa szalenie irytujące. Ona i matka Magdy mogą sobie podać ręce! Zdenerwowała się, że jej inicjatywa nie została doceniona. Jak zwykle uważa swoje racje za „najmojsze”. Pokrakała: Jim już się wyrywa na imprezy i pewnie szybko zapomni o Tobie. Mnie się pomysł Twojego męża szalenie podoba, nienawidzę tej polskiej ponurej smuty i cierpiętnictwa. Babcia natomiast pogoniłaby towarzystwo najpierw do kościoła na mszę, potem na cmentarz. Magda obiecała zdać mi relację oraz zrobić zdjęcia. Powiedziała, że nikt o Tobie nie zapomni, to po prostu niemożliwe. Jim kiedyś pewnie ułoży sobie życie, ale zawsze będzie pamiętać o Tobie. Pragnę być w kontakcie z nim i jego rodziną, bo odruchowo garnę się do wszystkich i wszystkiego, co jest związane z Tobą. Moja sytuacja jest najgorsza, gdyż to ja zostałam bez perspektyw, zupełnie sama.\nWczoraj trochę się zdenerwowałam, bo do grona znajomych Twojego męża na Facebooku dołączyła pewna Łotyszka, robiąca doktorat z matematyki na miejscowym uniwersytecie. Jestem po matczynemu zazdrosna w Twoim imieniu, niepotrzebnie. Kto ma coś zrobić, i tak to zrobi, żadne wirtualne śledztwo nic tu nie da. Wiedząc, że Jim nie przepada za Angielkami, że jego pierwsza dziewczyna była Japonką, zaniepokoiłam się. Jeszcze Łotyszki brakowało… Obejrzałam jej zdjęcia; młoda, dość przystojna. Ma arogancką, dumną minę zdobywczyni nowego świata. Niska, nieco wulgarny typ urody… Ty miałaś, masz sto siedemdziesiąt pięć centymetrów wzrostu. Cóż, Japonki też nie są wysokie. Nie znam bliżej historii tego związku, ale z tego, co mi opowiadałaś widzę, że był wzorcową ilustracją Norwegian Wood. Różnymi drogami chodzą ludzkie uczucia. Pamiętasz Hankę G.? Kiedy zmarła nagle na wiosnę 2007 roku, jej mąż szlochał na pogrzebie, sama ocierałam mu łzy. Po roku z niewielkim okładem, ożenił się z koleżanką z pracy, rozwódką z synem, czego mu jego dwie córki bardzo długo nie mogły darować. Kochana, kończę na razie. Muszę coś zjeść. Widzę, jak kiwasz aprobująco głową: byłaś chodzącą ilustracją porzekadła, że głodny Polak to zły Polak i nigdy nie żałowałaś czasu na jedzenie. :-)\nKochana córeczko, wczoraj na prośbę Twojego męża zatelefonował Robert i oznajmił, że miałaś w pracy polisę ubezpieczeniową na życie. Połowę pieniędzy dostanie Jim, połowę ja. Prosił o przysłanie adresu i numeru konta w banku. Nawet nie zapytałam, ile to wynosi. Po co? Pomyślałaś o wszystkim, kochanie. Martwiłam się, czy zdołam spłacić kredyt, martwiłam się o wiele rzeczy. To jest Twoja odpowiedź i znak, że się mną opiekujesz. Dziękuję, Nastusiu. Z jednej strony czuję wdzięczność i ulgę, z drugiej palą mnie policzki ze wstydu, bo słyszę, jak mówisz, że nie warto, nie trzeba robić z życia pogoni za pieniędzmi, nie ma sensu przejmować się finansowymi kłopotami.\nZawsze jakoś to jest, zawsze życie samo przynosi rozwiązania. Twierdziłaś słusznie, że moje samopoczucie, samoocena i nastrój są związane ze stanem konta w banku. Im było zasobniejsze, tym czułam się bezpieczniejsza. Odpowiadałam, że tak mnie ukształtowały lata mojej biednej młodości, a potem samotne macierzyństwo. Rozumiałaś, choć nie byłaś do końca przekonana. Mówiłaś, że jestem skąpa i to prawda. Tylko czasem… „Tećka, ty jesteś mistrzynią oszczędzania!” – krzyczałaś z uznaniem, co dla mnie brzmiało niczym najpiękniejsza muzyka. Patrzysz na mnie i pytasz, czy wolę pieniądze z polisy, czy wolałabym Ciebie? Wiesz, jak brzmi odpowiedź, choć prawdą jest również to, że starego psa ciężko nauczyć nowych sztuczek. Uważałaś, że przyjemniej dawać niż brać; każdy, kto Cię zna, mówi, że nie spotkał bardziej hojnej i szczodrej osoby niż Ty. Nie chodzi jedynie o pomoc materialną, lecz czas, uwagę, rozmowę…\nDwudziestego pierwszego grudnia bigos był już ugotowany przez panią Krysię, zakupy świąteczne zrobione, a pierogi ruskie „w trakcie”. Odebrałam telefon zdziwiona, że dzwonisz o tej porze.\n– Musimy porozmawiać, mamo.\n– Co się stało, kochanie? – Poczułam, że krew mi się ścina w żyłach, ogarnęły mnie złe przeczucia, choć sobie jednocześnie tłumaczyłam: to nic, to nic, pewno jest w ciąży, źle się czuje.\n– Mamo, przygotujcie się na to, że może nie dam rady przyjechać. Źle się czuję. Spędziłam dwie doby w szpitalu, zrobili mi wszystkie badania…\n– Co się stało? – Podświadomie wiedziałam, że najgorsze, ale…\n– Mam częściowo bezwładną prawą nogę, a prawej ręki w ogóle nie mogę podnieść… Jim myje mnie i ubiera… Mamo, ale nie denerwuj się, jestem pod bardzo dobrą opieką, a do dwudziestego siódmego jeszcze wiele rzeczy może się zmienić.\nNajpierw myślałaś, że się przetrenowałaś podczas biegania. Ale gdy na początku grudnia przestałaś władać prawą ręką i nie mogłaś wstać z krzesła, teść zawiózł cię do szpitala, gdzie zrobiono Ci między innymi punkcję lędźwiową i rezonans magnetyczny. Wyniki badań były świetne, tylko rezonans wykazał niewielką zmianę w lewej półkuli mózgowej.\n– To nic, głupstwo, mamo, czuję się świetnie. Ci durni lekarze są wprawdzie bardzo mili, ale sami nie wiedzą, co mi jest. Wspomnieli, że to może być glejak. Poszłam na kilka sesji do chińskiego lekarza, on też nie wie, podejrzewa kręgosłup. Jim nie wierzył własnym oczom, gdy już po pierwszym masażu sama wstałam. Chińczyk kazał wyrzucić poduszkę, mam spać na specjalnym wałku, cholernie niewygodnie, ale można się przyzwyczaić. Nic nie mówiłam, nie chciałam cię martwić. Bałam się, że będziesz zła, jeśli nie przyjadę. Mam badania kontrolne w szpitalu dwudziestego siódmego grudnia, ale może wyzdrowieję do tego czasu.\n– Siedź na tyłku, jak ci dobrze! Zdrowie jest najważniejsze!\n– Nie przesądzajmy sprawy, mamo.\nAle następnego dnia nie byłaś już taka pewna i powiedziałaś, że proces leczenia trochę potrwa, na razie nie jesteś w stanie podróżować.\n– Jestem dobrej myśli, mamo. Niczego mi nie brakuje. Nie płacz, nie wariuj, niedługo się zobaczymy. Kocham cię.


chcesz wiedzieć, jak zarejestrować działalność polegającą na udzielaniu korepetycji\nWejdź na stronę: Jak udzielać korepetycji\nChcesz poczytać o wszystkich możliwych formach opodatkowania korepetycji jako działalności gospodarczej?\nWejdź na stronę: Formy opodatkowania dochodów z korepetycji jako działalności gospodarczej\nJeśli chcesz udzielać korepetycji na małą skalę, możesz prowadzić tzw. działalność nieewidencjonowaną. Dzięki temu unikniesz obowiązku rejestracji działalności gospodarczej. Potrzebujesz więcej informacji na ten temat? Przeczytaj: Działalność nierejestrowa oraz inne sytuacje, w których nie trzeba rejestrować firmy.\nJeżeli udzielisz korepetycji jednorazowo (okazjonalnie) to możesz przyjąć, że nie robisz tego w ramach działalności gospodarczej. Przeczytaj: Opodatkowanie dochodów z korepetycji udzielanych okazjonalnie


Hotele Gorzów Wielkopolski - Codziennie tanie noclegi!\nHotele Gorzów Wielkopolski - Codziennie tanie hotele!\nGorzów Wielkopolski zdołał zachować swój charakter i nadal wyróżnia się spośród innych miast Polski mnogością terenów zielonych i tradycyjną zabudową. Do najbardziej popularnych zabytków należy Katedra na Rynku, świetnie zachowane mury miejsce oraz Fontanna Pauckscha. Odwiedzając Gorzów Wielkopolski, trzeba pamiętać, aby zawczasu zarezerwować tani nocleg. Pomożemy Ci porównać najlepsze hotele, apartamenty i motele, a następnie możesz dokonać rezerwacji. W ten sposób możesz zaoszczędzić aż do 80% na swojej rezerwacji noclegu. Dzięki temu Twój nocleg w Gorzowie Wielkopolskim będzie tani i komfortowy! Czytaj więcej


Legislacja ROK 2004 NR 363 POZ 1 - Strona 20 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\nLegislacja ROK 2004 NR 363 POZ 1 - Strona 20\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2004 NR 363 POZ 1 - Strona 20\nUtratę wartości może raczej spowodować złożony efekt kilku zdarzeń. Nie ujmuje się strat oczekiwanych w wyniku przyszłych zdarzeń, bez względu na stopień prawdopodobieństwa ich zajścia. Do obiektywnych dowodów utraty wartości składnika aktywów finansowych lub grupy aktywów zalicza się uzyskane przez posiadacza składnika aktywów informacje, dotyczące następujących zdarzeń powodujących stratę: (a) znaczące trudności finansowe emitenta lub dłużnika;\n(b) niedotrzymanie warunków umowy, np. niespłacenia albo zalegania ze spłacaniem odsetek lub nominału; (c) przyznanie pożyczkobiorcy przez pożyczkodawcę, ze względów ekonomicznych lub prawnych wynikających z trudności finansowych pożyczkobiorcy, udogodnienia, którego w innym wypadku pożyczkodawca by nie udzielił;\n(d) wysokiego prawdopodobieństwa upadłości lub innej reorganizacji finansowej pożyczkobiorcy; (e) zanik aktywnego rynku na dany składnik aktywów finansowych ze względu na trudności finansowe; lub (f) obserwowane dane wskazujące na możliwy do zmierzenia spadek oszacowanych przyszłych przepływów pieniężnych związanych z grupą aktywów finansowych od momentu początkowego ich ujęcia, mimo że nie można jeszcze ustalić spadku dotyczącego pojedynczego składnika grupy aktywów finansowych, w tym: (i) negatywne zmiany dotyczące statusu płatności pożyczkobiorców w grupie (np. zwiększona ilość opóźnionych płatności lub zwiększona liczba posiadaczy kart kredytowych, którzy osiągnęli limit kredytowy i spłacają miesięczną kwotę minimalną); lub (ii) krajowa lub lokalna sytuacja gospodarcza, która ma związek z niespłacaniem aktywów w grupie (np. wzrost wskaźnika bezrobocia w obszarze geograficznym pożyczkobiorcy, spadek cen nieruchomości w przypadku kredytów hipotecznych w danym regionie, spadek cen ropy naftowej w przypadku pożyczek udzielonych producentom ropy naftowej, niekorzystne zmiany w kondycji branży, która dotyczy pożyczkobiorców w grupie). 60. Zanik aktywnego rynku z powodu wycofania instrumentów finansowego jednostki z publicznego rynku nie jest dowodem utraty wartości. Spadek ratingu kredytowego jednostki nie jest sam w sobie dowodem utraty wartości, jednakże może być potwierdzeniem utraty wartości, jeśli jest analizowany wraz z innymi dostępnymi informacjami. Spadek wartości godziwej składnika aktywów finansowych poniżej kosztu lub zamortyzowanego kosztu nie koniecznie jest potwierdzeniem utraty wartości (np. spadek wartości godziwej inwestycji w instrument dłużny, który wynika ze wzrostu stopy procentowej wolnej od ryzyka).\n61. Dodatkowo, oprócz zdarzeń, o których mowa w paragrafie 59, obiektywnymi dowodami utraty wartości inwestycji w instrument kapitałowy są informacje na temat znaczących negatywnych zmian mających miejsce w środowisku technologicznym, rynkowym, gospodarczym, prawnym lub innym, w którym działa emitent, wskazujące, że koszty inwestycji w instrument kapitałowy mogą nie zostać odzyskane. Znaczący i przedłużający się spadek wartości godziwej inwestycji w instrument kapitałowy poniżej kosztu również stanowi obiektywny dowód utraty wartości. 62. W niektórych przypadkach, dostępne dane wymagane do oszacowania wartości straty z tytułu utraty wartości składnika aktywów finansowych mogą być ograniczone lub nie być w pełni odpowiednie w obecnej sytuacji. Na przykład, może to być przypadek, kiedy sytuacja finansowa pożyczkobiorcy jest trudna, a dostępne są tylko nieliczne dane historyczne dotyczące podobnych pożyczkobiorców. W takich przypadkach jednostka, kierując się własnym osądem opartym na doświadczeniu, dokonuje oszacowania kwoty strat z tytułu utraty wartości. Podobnie, jednostka na podstawie własnego osądu opartego na doświadczeniu koryguje dostępne dane dotyczące grupy aktywów finansowych, aby odzwierciedlić bieżącą sytuację (zob.\nLegislacja ROK 2004 NR 363 POZ 1 - Strona 20 - pozostałe dokumenty


WYGRANY SPÓR Z PRACODAWCĄ O ROSZCZENIA Z TYTUŁU WYPADKU PRZY PRACY WSKUTEK SKUTECZNEGO OBALENIA ZARZUTU WYŁĄCZNEJ WINY POSZKODOWANEGO | Kancelaria Adwokacka Łódź\nWYGRANY SPÓR Z PRACODAWCĄ O ROSZCZENIA Z TYTUŁU WYPADKU PRZY PRACY WSKUTEK SKUTECZNEGO OBALENIA ZARZUTU WYŁĄCZNEJ WINY POSZKODOWANEGO\nWypadki przy pracy to wciąż jedna z najczęstszych przyczyn dochodzenia roszczeń odszkodowawczych przez poszkodowanych. W 2020 r. zgłoszono ponad 62 tys. tego rodzaju zdarzeń. Za wypadek przy pracy należy uznać nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą. Takiego wypadku doznał klient Naszej Kancelarii, któremu pomogliśmy\nw dochodzeniu należnych mu wskutek następstw wypadku świadczeń.\nPodczas wykonywania przez mężczyznę prac ślusarskich polegających na demontażu pokrywy króćca rurociągu nastąpił gwałtowny wybuch środków chemicznych pod dużym ciśnieniem znajdujących się w rurze. Wskutek wypadku mężczyzna doznał oparzenia chemicznego rogówki, spojówek i powiek obu oczu. Mimo długotrwałego leczenia poszkodowany nie widzi na prawe oko, zaś w lewym widzenie jest znacznie ograniczone,\nw wyniku czego codzienne funkcjonowanie mężczyzny stało się niezwykle utrudnione.\nW imieniu poszkodowanego wnieśliśmy pozew przeciwko cementowni, w której zatrudniony był poszkodowany oraz PZU S.A., gdzie ubezpieczona była spółka zatrudniająca mężczyznę, dochodząc zadośćuczynienia, odszkodowania, renty na zwiększone potrzeby oraz renty wyrównawczej. Strona pozwana próbowała uchylić się od odpowiedzialności obciążając winą za szkody poniesione przez poszkodowanego jego samego, zarzucając mu nieprzestrzeganie zasad BHP i brak organizacji pracy z jego strony.\nW postępowaniu przed Sądem pełnomocnik powoda wykazał, iż w przedmiotowej sprawie nie można mówić o jakiejkolwiek winie po stronie poszkodowanego. Wskazał, iż brak organizacji można zarzucić jedynie pracodawcy powoda, który skierował powoda do wykonania pracy, której wcześniej mężczyzna nigdy nie wykonywał, nie zapewniając mu wystarczającego bezpieczeństwa. Wskazał także, że następstwami doznanego wypadku po stronie powoda są nie tylko cierpienia fizyczne, ale również psychiczne, które są tym większe, że rokowania co do poprawy zdrowia i odzyskania wzroku są nikłe. W związku\nz niemożnością poradzenia sobie przez mężczyznę z tą sytuacją koniecznym stało się skorzystanie przez niego z pomocy psychologa i psychiatry.\nSąd przyznał rację stronie powodowej, przyjmując brak jakiejkolwiek winy po stronie powoda. Wskazał, że brak właściwej organizacji pracy zarzucić można pracodawcy z uwagi na brak odpowiedniego instruktażu co do wykonania pracy, którą zlecono powodowi. W związku\nz powyższym, opowiadając się za odpowiedzialnością pozwanych Sąd zasądził na rzecz powoda zadośćuczynienie w kwocie 300.000 złotych, a także rentę na zwiększone potrzeby po 1.000 złotych miesięcznie oraz rentę wyrównawczą z związku z utratą zarobków przez poszkodowanego na skutek będącej następstwem wypadku utraty zdolności do pracy.\nStrona powodowa wniosła od powyższego wyroku apelację, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi zaniżenie kwoty dochodzonego zadośćuczynienia oraz renty na zwiększone potrzeby w stosunku do rzeczywistej krzywdy i potrzeb powoda. Na skutek aktywnej postawy pełnomocnika powoda Sąd Apelacyjny podwyższył kwotę należnego powodowi zadośćuczynienia o 50.000 złotych, a także rentę o 118 złotych miesięcznie.\nPowyższa sprawa wskazuje, iż w przypadku doznania wypadku przy pracy warto dochodzić swoich roszczeń należnych w związku z następstwami doznanego wypadku, zwłaszcza jeśli następstwa te są tak poważne, jak w omawianej sprawie. W tego typu sprawach często pracodawcy będą podnosili zarzut wyłącznej winy poszkodowanych lub znacznego przyczynienia się poszkodowanego pracownika do wypadku, jednakże najczęściej tego typu zarzuty mają na celu jedynie niesłuszne zwolnienie się z odpowiedzialności, wobec czego należy im się przeciwstawiać. Niejednokrotnie może to być jednak trudne i wymaga ustalenia właściwej strategii działania w procesie sądowym, dlatego w razie potrzeby Prawnicy z Naszej Kancelarii, którzy posiadają wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu tego typu spraw\nz pewnością skutecznie Ci pomogą.\n(wyrok Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego z 2020 r.)


Senefol, 300 mg tabletki, 20 szt. - Zaparcia - Przewód pokarmowy i trawienie - Bez recepty - Apteka internetowa MEDEST\nochrona przed słońcem, wypadanie włosów, fluidy intensywnie kryjące, zestawy, pharmaceris f, żywienie specjalistyczne, driniki odżywcze, makijaż, siwienie włosów, witaminy, łupież, pharmaceris e, rzuć palenie, drinki odżywcze, pharmaceris h, pharmaceris a, resource\nSkład Senefol, 300 mg tabletki, 20 szt.\nDziałanie Senefol, 300 mg tabletki, 20 szt.\nWskazania Senefol, 300 mg tabletki, 20 szt.\nDawkowanie Senefol, 300 mg tabletki, 20 szt.\nInformacje dodatkowe Senefol, 300 mg tabletki, 20 szt.


Obowiązek podatkowy w imporcie usług opłaconych przed ich wykonaniem – www.rozliczeniapodatkowe.pl\nAktualnie jesteś: Strona główna » Rozliczenie podatku VAT » Obowiązek podatkowy w imporcie usług opłaconych przed ich wykonaniem\nOtrzymaliśmy w styczniu br. fakturę od brytyjskiego kontrahenta wystawioną 30 listopada 2015 r., za usługi elektroniczne, które obejmują okres od października 2015 r. do września 2016 r. Termin płatności został ustalony na 14 grudnia 2015 r., ale zapłaty dokonaliśmy dopiero 11 stycznia br. Kiedy powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych usług?\nUsługa opisana w pytaniu świadczona będzie przez okres 12 miesięcy, tj. od października 2015 r. do września 2016 r. (czyli przez okres nieprzekraczający roku). Jest to usługa o charakterze ciągłym, która zostanie wykonana dopiero we wrześniu br. Jednak termin płatności został ustalony na 14 grudnia 2015 r., czyli przez zakończeniem świadczenia tej usługi. Przy czym płatności dokonano 11 stycznia br. Datę powstania obowiązku podatkowego będzie więc wyznaczał dzień uiszczenia zapłaty, który jest wcześniejszy niż data wykonania tych usług.\nW sytuacji opisanej przez Czytelnika należy przyjąć, że obowiązek podatkowy powstał z chwilą dokonania zapłaty, tj. 11 stycznia 2016 r., czyli z chwilą uiszczenia należności przez polskiego usługobiorcę.\nRozłożenie płatności na raty a obowiązek podatkowy w VAT - wyrok TSUE\nJeżeli podatnik rozłoży na raty zapłatę wynagrodzenia za usługę wykonaną jednorazowo, nie odroczy z tego powodu terminu zapłaty podatku ani nie obniży podstawy opodatkowania VAT. (...)\nObowiązek podatkowy w VAT przy wynajmie sprzętu\nRozpocząłem działalność gospodarczą, w ramach której wypożyczam różnego rodzaju sprzęt budowlany, a także oznakowanie informujące o przejściu inną stroną drogi, o pracach na wysokościach itp. (...)\nWykonałem usługę budowlaną w dniu 26 maja 2022 r. Faktura powinna zostać wystawiona nie później niż 30 dni od wykonania usługi i wówczas powstanie obowiązek (...)