Kosmetyki naturalne najlepszych producentów\nNasza skóra nie jest poligonem doświadczalnym. Jest natomiast największym organem naszego ciała oraz największym organem zmysłowym i jest ona najbardziej narażona na traktowanie potencjalnie groźnymi chemikaliami, zarówno ze strony środowiska, w którym żyjemy, jak i środków czystości oraz kosmetyków.\nProducenci wykorzystają chemiczne - toksyczne składniki, ponieważ są one tańsze i łatwiej dostępne. Tymczasem mają one destrukcyjny wpływ na nasze zdrowie oraz na środowisko. Większość tych składników codziennie przez całe życie wcieramy w skórę i we włosy, a także wdychamy aerozole. Skutkuje to ciągłymi problemami skórnymi w postaci wyprysków, przewlekłych stanów trądzikowych, łupieżu, łuszczenia się małżowiny usznej, wypadania włosów, zaburzeń miesiączkowania, zaburzeń potencji, kłopotów z zajściem w ciążę, problemów z utrzymaniem ciąży, zaburzeń hormonalnych. Postępująca nadmierna chemizacja środowiska i naszego codziennego życia sukcesywnie nas zabija. Większość składników preparatów kosmetycznych przenika do krwi wywierając działanie ogólne. U kobiet ciężarnych wpływa na rozwój zarodka oraz płodu. Niektóre ze składników kosmetyków przenikają także do mleka matki karmiącej mając wpływ na zdrowie dziecka. A wszystko to przez lata odkłada się w naszym organizmie…\n„Korzystając ze środków pielęgnujących konsument ma dziś kontakt z około 4000 trujących i niebezpiecznych chemikaliów, i to w substancjach, które zapowiadają odmłodzenie, zdrowie i piękno. Nie ma części ciała, która nie byłaby wystawiona na ich szkodliwe działanie, od paznokcia u stopy po koniuszek włosa.”\n(Stephenie Faber "Kosmetyka. Moje hobby").\nMówimy STOP tym składnikom !\nZarówno kosmetyki drogeryjne jak i apteczne dostępne na naszym rynku w większości zawierają szkodliwe składniki, które mogą powodować alergię, trądzik oraz rozmaite choroby skórne. Składniki, takie jak oleje mineralne (pochodzące z przetwórstwa ropy naftowej), oleje silikonowe, barwniki, konserwanty, rozpuszczalniki, substancje zapachowe i filtry przeciwsłoneczne są głównymi składnikami kosmetyków, podczas, gdy substancja pielęgnująca stanowi tylko niewielki procent całego składu i zwykle nie ma szans dotrzeć do głębszych warstw skóry, bo olej mineralny nie jest dobrym nośnikiem (zatyka pory).\nPrzed kupnem każdego preparatu do pielęgnacji i higieny skóry warto przeczytać jego skład chemiczny, tzw. listę składników INCI (International Nomenclature of Cosmetic Ingredients), której umieszczenie wymagane jest na każdym kosmetyku dopuszczonym do obrotu. Ze względu na łacińskie i angielskie nazwy, którymi operuje INCI oraz z reguły bardzo drobny druk, jakim te informacje są zapisane na opakowaniach a także nasz brak czasu i wiedzy, rozszyfrowanie składu kosmetyków często jest wręcz niemożliwe.\nStopniowo dociera do Polski coraz więcej ekologicznych środków pielęgnacyjnych i upiększających. Noszą one u nas różne nazwy: biokosmetyki, kosmetyki organiczne, kosmetyki ekologiczne, kosmetyki biologiczne, certyfikowane kosmetyki naturalne. To jest ratunek dla naszej skóry!\nCzy istnieje pojęcie kosmetyku naturalnego?\nW Europie brakuje jednoznacznej, oficjalnej i obowiązującej regulacji prawnej dotyczącej kosmetyków naturalnych czy też kosmetyków ekologicznych lub organicznych. Oczywiście produkty te muszą spełniać wszelkie wymogi stawiane kosmetykom przez dyrektywę 76/768/WE – dokument ten nie definiuje jednak pojęcia kosmetyku naturalnego.\nUwagi na częste nadużywanie nazwy „kosmetyk naturalny” dla produktów zawierających znaczną ilość składników nienaturalnych, Komitet Ekspertów Produktów Kosmetycznych przy Komitecie Zdrowia Publicznego Rady Europy opracował w 2000 roku wytyczne dla produkcji, marketingu i oznakowania kosmetyków naturalnych. Działanie to miało na celu ujednolicenie pojęcia i zasad wytwarzania takich kosmetyków. Opracowanie to nie stanowi jednak obowiązującego prawa.\nZgodnie ze wspomnianymi wytycznymi, kosmetyk naturalny to produkt otrzymany ze składników pochodzenia naturalnego (roślinnego, zwierzęcego, mineralnego), uzyskanych metodami fizycznymi (np. tłoczenie, ekstrakcja, filtracja, destylacja, suszenie itp.), mikrobiologicznymi lub enzymatycznymi. Składniki kosmetyków naturalnych nie powinny zawierać żadnych zanieczyszczeń, mogących zagrażać zdrowiu ludzkiemu.\nWytyczne Komitetu zalecają lub dopuszczają do stosowania następujące surowce: rozpuszczalniki naturalne lub pochodzenia naturalnego, takie jak woda, alkohol etylowy, gliceryna, wyłącznie naturalne substancje zapachowe, spełniające standardy normy ISO 9235 („Aromatic natural raw materials – vocabulary”), lub substancje zapachowe wyizolowane z nich metodami fizycznymi; niedozwolone są syntetyczne olejki eteryczne, substancje modyfikowane chemicznie oraz syntetyczne reprodukcje naturalnych zapachów, emolienty i emulgatory otrzymane z substancji naturalnych drogą hydrolizy, estryfikacji czy reestryfikacji, np. oleje roślinne, estry, woski, lecytyna, lanolina, polisacharydy, proteiny, lipoproteiny, itp., konserwanty określone jako pseudo-naturalne, wymienione w załączniku VI wspomnianej dyrektywy 76/768/WE, pod warunkiem wyróżnienia ich na etykiecie stosowną adnotacją („konserwowany [nazwa substancji]”).\nWobec braku uregulowań prawnych podobnych do tych, które mają zastosowanie do żywności z kontrolowanych upraw ekologicznych, potrzebą chwili stało się ustanowienie analogicznych standardów dla kosmetyków naturalnych. Rozpoczęły więc działalność niezależne organizacje certyfikujące.\nTakich organizacji jest na świecie wiele, jednak poniżej przedstawiamy te, które certyfikują kosmetyki najczęściej docierające do Polski. UWAGA! Warto dokładnie przyglądać się logo umieszczonym na opakowaniach produktów, ponieważ niektórzy producenci kosmetyków umieszczają na opakowaniach swoich produktów znaczki wyglądające jak logo organizacji certyfikującej, w rzeczywistości nie mają one z nim nic wspólnego i wprowadzają klienta w błąd!\nCertyfikuje jedynie kosmetyki organiczne. Produkt organiczny jest opatrzony logiem organizacji i napisem „Organic Standard” i musi zawierać minimum 95 proc. surowców organicznych. Innym rodzajem certyfikowanego kosmetyku jest produkt z udziałem surowców organicznych. W takim przypadku jest on też oznaczony logiem oraz napisem: „wyprodukowany z xx% składników organicznych”, przy czym ilość tych komponentów nie może być niższa niż 70 proc.\nSurowce dopuszczone do stosowania w kosmetykach naturalnych .Zaleca się przede wszystkim stosowanie komponentów certyfikowanych w całości lub w części jako organiczne. Do ich wytworzenia można używać roślin pochodzących z certyfikowanych upraw ekologicznych lub tak zwanego kontrolowanego dzikiego zbioru. Surowce organiczne mogą być produkowane wyłącznie metodami fizycznymi, a więc przede wszystkim przez ekstrakcję, destylację (ale tylko na parze wodnej), tłoczenie, filtrację, suszenie, liofilizację, mielenie, przesiewanie itp.\nDozwolone do wykorzystania w produkcji kosmetyków naturalnych i organicznych są również: inne, niecertyfikowane jako organiczne, surowce roślinne, składniki pochodzenia morskiego, jak algi lub karagenian, nieorganiczne sole i tlenki otrzymane z minerałów, składniki pochodzenia zwierzęcego pozyskane z żywych zwierząt (mleko i jego pochodne, lanolina, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis itp.), olejki eteryczne i ich frakcje, barwniki naturalne.\nDopuszcza się również stosowanie substancji pochodzenia naturalnego, produkowanych takimi metodami chemicznymi, które nie przyczyniają się do zanieczyszczenia środowiska, i których ewentualne produkty uboczne ulegają biodegradacji. Surowcami takimi mogą być, pozyskiwane drogą estryfikacji, eteryfikacji, alkilacji, kondensacji, zmydlania, uwodornienia, hydrolizy, fermentacji, sulfatacji i amidowania grupy produktów często niezbędnych i istotnych do wytwarzania kosmetyków, jak:\nemulgatory (np. estry sacharozy, poliglicerolu, alkilowane poliglukozydy itp.),\nemolienty (estry pochodzenia naturalnego),\nczynniki regulujące reologię (np. guma ksantanowa, skrobia, celuloza itp.),\nniektóre substancje aktywne (np. hydrolizaty protein, produkty fermentacji itp.).\nOsobnym tematem jest stosowanie syntetycznych konserwantów. Wymogi bezpieczeństwa produktu stawiane kosmetykom nie pozwalają na zaniechanie ich używania. W związku z powyższym dopuszczone są tzw. konserwanty identyczne z naturalnymi, których odpowiedniki, w postaci chemicznie takich samych lub bardzo zbliżonych związków, występują w przyrodzie. Mogą to być:\nkwas sorbowy i jego sole,\nZaleca siię podanie na opakowaniu kosmetyku jednoznacznej informacji o zastosowanych konserwantach poprzez umieszczenie sformułowania: „konserwowany: [nazwa substancji]”.\nB. Surowce zabronione do stosowania.\nSurowce niedozwolone do zastosowania w kosmetykach naturalnych lub organicznych trafiają na listę negatywną z powodu ich pochodzenia bądź zabronionego procesu ich wytwarzania.\nGeneralnie nie wolno używać żadnych substancji testowanych na zwierzętach lub konserwowanych metodą napromieniowania. Oprócz tego na negatywnej liście znajdują się:\nsurowce pozyskane z martwych zwierząt (tłuszcze, proteiny, żywe komórki itp.),\nolej mineralny i inne pochodne ropy naftowej (również glikole),\nsubstancje etoksylowane (PEG),\npochodne syntetycznych kwasów lub alkoholi tłuszczowych,\nsurowce pochodzące z roślin modyfikowanych genetycznie,\nkonserwanty nie-identyczne z naturalnymi (np. parabeny).\nC. Zasady produkcji, pakowania, znakowania i przechowywania.\nProdukcja kosmetyków naturalnych lub ekologicznych powinna odbywać się w odseparowaniu od podobnych procesów wytwarzania produktów nie podlegających certyfikacji. Ma to na celu wyeliminowanie ryzyka chociażby przypadkowego domieszania zabronionych składników. Dotyczy to również przechowywania i właściwego oznakowania zarówno surowców, jak i gotowych wyrobów. Sam proces produkcyjny powinien być prosty, przyjazny dla środowiska, umożliwiający zachowanie cech i właściwości użytych surowców. Zabrania się stosowania chloru na jakimkolwiek etapie produkcji.\nRóżnice w certyfikowaniu kosmetyków naturalnych przez wiodące organizacje.\nObecnie każda z organizacji certyfikujących w Europie ma opracowane własne zasady, które w niektórych punktach różnią się między sobą.\nPrzykładowo, BDIH certyfikuje jedynie kosmetyki naturalne, nadając im opatrzony logiem znak: „Certified Natural Cosmetic”. Produkt taki musi spełniać wszystkie wymienione wcześniej kryteria, brak jest jedynie sprecyzowanych wymagań dotyczących procentowej zawartości substancji naturalnych oraz certyfikowanych surowców organicznych.\nSOIL ASSOCIATION natomiast certyfikuje jedynie kosmetyki organiczne. Produkt organiczny jest opatrzony logiem organizacji i napisem: „Organic Standard” i musi zawierać minimum 95% surowców organicznych. Innym rodzajem certyfikowanego kosmetyku jest produkt z udziałem surowców organicznych. W takim przypadku jest on też oznaczony logiem oraz napisem: ‘wyprodukowany z xx% składników organicznych”, przy czym ilość tych komponentów nie może być niższa niż 70%.\nOstatnie doniesienia na temat harmonizacji standardów dla produkcji kosmetyków naturalnych i organicznych wskazują, że wspólnie opracowywane zasady w dużej mierze bazować będą na kryteriach ECOCERT-u – niewątpliwie ostatnio najbardziej popularnego organu certyfikującego kosmetyki, o najdalej idących wymaganiach i standardach.\nOrganizacja ta certyfikuje zarówno kosmetyki naturalne, jak i organiczne. ECOCERT określił dwie kategorie produktów nazwami: „kosmetyk ekologiczny” oraz „kosmetyk ekologiczny i organiczny”. Dla obydwu minimalny udział surowców naturalnych i pochodzenia naturalnego wynosi 95%. Ponadto w przypadku kosmetyku ekologicznego i organicznego minimum 10% wszystkich surowców i minimum 95% zastosowanych substancji roślinnych muszą być certyfikowane jako organiczne. Dla kosmetyku ekologicznego wymogi te wynoszą odpowiednio minimum 5% i minimum 50%.\nNa podstawie posiadanych certyfikatów surowców organicznych, udostępnianych przez ich producentów, łatwo można tak zestawić recepturę, aby odpowiadała ona określonym standardom, wyliczając procentowy udział tych składników. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę między substancją naturalną a pochodzenia naturalnego. Pierwsza z nich to taka, która została pozyskana jedynie przy użyciu metod fizycznych, a druga wyprodukowana za pomocą dozwolonych procesów chemicznych.\nStworzenie kosmetyku naturalnego czy organicznego w praktyce może wydawać się trudne, jest jednak możliwe. Jedną z prostych i skutecznych metod spełnienia wymagań jest np. zastosowanie organicznych destylatów kwiatowych, zwanych też hydrolatami, zamiast wody lub jej części. Również coraz szersza oferta różnych substancji pomocniczych pochodzenia naturalnego, a zwłaszcza emulgatorów i zagęstników, zezwala na opracowanie receptury kosmetyku organicznego, nie tylko odpowiadającego zasadom certyfikacji, ale również o akceptowalnej konsystencji i aplikacji.\nNotka o autorze: Maciej Siekierski, chemik-kosmetolog, prezes Provital Polska Sp. z o.o.\nAby kosmetyk mógł stać najpierw na półce w sklepie, a potem w naszej łazience, trzeba go zakonserwować.\nProducenci kosmetyków naturalnych i organicznych preferują naturalne metody konserwacji, na które składa się z reguły wiele czynników, m. in. dokładna selekcja czystych surowców, użycie olejków eterycznych, witamin, niewielkich ilości czystego alkoholu roślinnego, utrzymywanie odpowiedniego Ph kosmetyku, produkcja i pakowanie w specjalnych pomieszczeniach, spełniających standardy farmaceutyczne.\nW kosmetykach konwencjonalnych najczęściej stosowane są konserwanty syntetyczne, oficjalnie uznawane za zupełnie bezpieczne, budzące jednak u wielu naukowców zaniepokojenie. Przypuszcza się, iż mogą one powodować alergiczne stany zapalne skóry, a nawet oddziaływać na system hormonalny; bada się także ich ewentualny związek z niektórymi chorobami nowotworowymi. Oto lista najczęściej stosowanych konserwantów syntetycznych : Methylparaben, Butylparaben, Propylparaben, Ethylparaben, Methyldibromoglutaronitrile, Imidazolidinyl Urea, Diazolidinyl Urea, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Cetylpyridinium Chloride, Benzoic Acid, Chlorhexidine, Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone, Triclosan, 2-Brom-2-Nitropropane-1,3Diol, Cetrimoniumbromide.\nAby szampon czy żel się pienił i posiadał właściwości myjące, potrzebne są środki powierzchniowo czynne.\nW naturalnym szamponie czy żelu za mycie i pienienie odpowiedzialne są delikatne detergenty roślinne, oparte z reguły na oleju kokosowym.\nNajczęściej funkcję tę spełnia w kosmetykach pielęgnacyjnych Sodium Lauryl (lub Laureth) Sulfate, typowy detergent syntetyczny, czyli produkt przemysłu petrochemicznego. Jego główną zaletą jest cena i łatwość pozyskiwania. Przypisuje się mu jednak wiele działań ubocznych jak to na przykład, że powoduje przesuszenie skóry, zaburza wydzielanie łoju i potu oraz podrażnia skórę.\nOrganizacje certyfikujące zalecają stosowanie naturalnych wyciągów z roślin pochodzących z upraw ekologicznych, których użycie do produkcji kosmetyku zapewnia uzyskanie nieprzetworzonych substancji czynnych, wolnych od pozostałości nawozów sztucznych czy pestycydów, o dużej wartości biologicznej.\nReklamowane jako coraz to bardziej skuteczne, syntetyczne składniki aktywne są prawdziwym oczkiem w głowie firm kosmetycznych. Otrzymujemy surowce o koncentracjach niemożliwych do pozyskania ze źródeł naturalnych, brak im tylko jednego: witalności. Ta siła życiowa nie daje się reprodukować i zawarta jest tylko w naturalnych substancjach organicznych. Producenci kosmetyków konwencjonalnych wychwalają swoje produkty, zwracając uwagę na to, że w nich także zawarte są naturalne wyciągi roślinne i przez to mają one fenomenalne właściwości pielęgnacyjne. Kwestią sporną pozostaje jednakże rzeczywista wartość tych dodatków naturalnych dla naszej skóry czy włosów, skoro te naturalne substancje czynne występują w otoczeniu związków syntetycznych i poddane są chemicznej konserwacji.\nKażda z jednostek certyfikujących ma swoje listy negatywne (jakich składników czy procesów przetwórczych nie wolno stosować w kosmetykach naturalnych), jak też listy pozytywne (polecane surowce i metody produkcyjne).\nJednak zasadnicze wymagania stawiane producentom kosmetyków naturalnych przez wspomniane wyżej jednostki certyfikujące są zbieżne:\nstosowanie naturalnych surowców mineralnych i roślinnych (ECOCERT szczegółowo określa ich minimalną ilość na 95%);\nile to możliwe stosowanie surowców roślinnych z kontrolowanych upraw ekologicznych (ECOCERT wymaga, aby stanowiły one przynajmniej 50% wszystkich składników roślinnych);\nnie stosowanie surowców z roślin modyfikowanych genetycznie;\nnie stosowanie surowców z martwych zwierząt;\nnie stosowanie produktów petrochemicznych takich, jak oleje, silikony czy parafiny;\nnie przeprowadzanie testów na zwierzętach;\nrezygnacja z syntetycznych środków zapachowych i barwiących;\nsugerowana jest rezygnacja z syntetycznych konserwantów, a w przypadku ich zastosowania informacja ta musi być wyraźnie zaznaczona na opakowaniu; są też ograniczenia, co do tego, jakie substancje mogą być w tym zakresie ewentualnie stosowane;\nstosowanie ekologicznych opakowań.\nOto zasadnicze różnice między modelowymi kosmetykami naturalnymi i organicznymi zawierającymi 100 % składników pochodzenia naturalnego a kosmetykami konwencjonalnymi.\nCo jest źródłem kosmetyków naturalnych?\nOd wieków natura była najlepszym źródłem surowców używanych do wytwarzania kosmetyków. Również w ostatnim czasie substancje naturalne są najważniejszą i najbardziej poszukiwaną grupą substancji aktywnych. Bardzo szybki rozwój nauk chemicznych, zwłaszcza w II. połowie minionego stulecia, spowodował, że w składzie kosmetyków coraz częściej zaczęły się pojawiać zróżnicowane substancje syntetyczne, mające głównie na celu poprawę ich wyglądu, zapachu i trwałości lub też właściwości aplikacyjnych. Niestety w konsekwencji tych zmian większość współczesnych wyrobów kosmetycznych zawiera szeroką gamę różnych związków chemicznych, pozyskiwanych niejednokrotnie metodami ciężkiej syntezy chemicznej. Substancje chemiczne są dziś obecne praktycznie wszędzie, bardzo często w postaci ukrytej. Te, które bezpośrednio dotyczą naszego codziennego życia, to cała „chemia” stosowana w rolnictwie i ogrodnictwie, różne substancje wspomagające smak i zapach żywności, konserwanty i wiele innych. Odpowiedzią na wszechobecność związków chemicznych, których wpływu na organizm człowieka do końca nie znamy, jest szeroko rozumiany ruch ekologiczny. Postępująca biodegradacja środowiska naturalnego i wzrost jego zanieczyszczenia spowodowały zapotrzebowanie na zdrową, ekologiczną żywność. Trend na produkty ekologiczne i organiczne jest obecnie jednym z najsilniejszych na rynku produktów spożywczych. Już 2/3 konsumentów spożywa takie artykuły lub przynajmniej miało z nimi kontakt. Dzięki działalności edukacyjnej różnych organizacji ekologicznych, ostrzegających przed szkodliwym wpływem chemikaliów, coraz większa liczba konsumentów sięga również po naturalne kosmetyki.\nIntensywny wzrost zainteresowania kosmetykami ekologicznymi zaobserwowany został na początku XXI wieku. Ich sprzedaż, obok tradycyjnych już sklepów z produktami naturalnymi i organicznymi, prowadzona jest również w aptekach, sklepach zielarskich, a nawet centrach SPA.


Zarys Dziejów Luteranizmu na Ziemi Zgierskiej | Parafia Ewangelicko-Augsburska w Zgierzu\nPOWSTANIE I ROZWÓJ PARAFII EWANGELICKO-AUGSBURSKIEJ W ZGIERZU\nDUSZPASTERZE PARAFII EWANGELICKO – AUGSBURSKIEJ W ZGIERZU\nDZIAŁALNOŚĆ SOCJALNA I CHARYTATYWNA\nStowarzyszenie Jałmużniczek (Stowarzyszenie Dobroczynności Pań, Komitet Pań Jałmużniczek)\nEwangelickie Stowarzyszenie Pań (Ewangelickie Koło Pań)\nINNE POZAPARAFIALNE INICJATYWY CHARYTATYWNE\nŻYCIE PARAFIALNE DO WYBUCHU II WOJNY ŚWIATOWEJ\nKoła zrzeszające dorosłych parafian\nSYTUACJA ZGIERSKIEJ PARAFII EWANGELICKO-AUGSBURSKIEJ PO II WOJNIE ŚWIATOWEJ\nZorganizowanie miejsca do odprawiania nabożeństw i prowadzenia czynności administracyjnych parafii\nTERAŹNIEJSZOŚĆ PARAFII EWANGELICKO-AUGSBURSKIEJ W ZGIERZU\nDzieje luteranizmu na ziemi zgierskiej związane są z osiedleniem się na tym terenie kolonistów wyznania ewangelicko-augsburskiego pochodzących głównie z Niderlandów i Niemiec. Początkowo była to ludność rolnicza – tzw. Olędrzy , ich napływ zapoczątkowany ok. poł. XVII w, nasilił się w połowie wieku XVIII, a w latach 80 i 90 XVIII wieku objął pustkowia wokół Łodzi. Po 1815 roku nastąpił kolejny (trwający do wybuchu powstania listopadowego) okres intensywnego napływu kolonistów pochodzących z Niemiec i Czech. Osadnicy tego okresu to rzemieślnicy, tkacze i sukiennicy, zwani „fabrykantami”. Przybywając ze znacznym kapitałem przyczynili się do powstania i szybkiego rozwoju gospodarczego szeregu ośrodków przemysłu włókienniczego m. in. Zgierza. Najwięcej fabrykantów przybyło do Zgierza po podpisaniu tzw. „Umowy Zgierskiej” z 30. III. 1821 roku.\nW roku 1822 społeczność ewangelicka na terenie Zgierza była na tyle silna, iż wyraziła chęć zorganizowania w mieście Zboru ewangelickiego, zwłaszcza, że ludność ewangelicka zamieszkiwała również okoliczne wsie. Już w roku następnym (1823) została oddana do użytku drewniana plebania przy ul. Długiej 34 . Część budynku przeznaczona była na mieszkanie dla pastora, w pozostałej odbywać się miały nabożeństwa do chwili wybudowania kościoła . 20 czerwca 1824 r. władze kościelne powołały na stanowisko proboszcza parafii zgierskiej księdza Henryka Bando. Pierwszymi administratorami parafii (do czasu wyboru pierwszego Kolegium Kościelnego co nastąpiło 17 lipca 1825) byli: Samuel Grzegorzewski – ówczesny burmistrz Zgierza oraz Karol August Meissner i Jan Fryderyk Zachert – właściciele fabryk sukna. Budowa kościoła przy ulicy Długiej 36 rozpoczęła się wiosną 1825 roku a już półtora roku później – 10 września 1826 r. – nastąpiło jego uroczyste poświęcenie . Jeszcze w tym samym roku kościół został ozdobiony niewielką ośmioboczną wieżyczką, dwa lata później (1828) zakupiono organy, a w 1834 wybudowano dzwonnicę – dzwon ufundowało Zgromadzenie Fabrykantów Sukna. W 1926 roku, z okazji 100-ej rocznicy poświęcenia kościoła przeprowadzono jego remont. Sufit pokryto płótnem z malowidłami przedstawiającymi postacie 12 apostołów, wszystkie okna ozdobiono witrażami ufundowanymi przez rodziny fabrykanckie. Niestety, 3 września 1939 roku kościół został zbombardowany przez samoloty Luftwaffe i jako nie nadający się do odbudowy rozebrany jeszcze w czasie okupacji. (1974 – rozebranie dzwonnicy i ogrodzenia) Trzeba wspomnieć jeszcze o dwóch innych budynkach kościelnych, których właścicielką była parafia zgierska. Chodzi tu o kościół, który obecnie znajduje się na terenie Łodzi przy ulicy Liściastej, u zbiegu z ulicą Czereśniową. Został on wybudowany na terenie przylegającego do zgierskiej parafii kantoratu Radogoszcz i choć w 1932 r. kantorat został przemianowany na samodzielną parafię św. Michała w Łodzi – Radogoszczu, to jego hipoteczną właścicielką była parafia zgierska. Rozpoczęcie budowy kościoła nastąpiło ok. roku 1934, przez 4 lata postawiono stan surowy z prawie ukończonym dachem. Po II w. św. kościół wraz z budynkami parafialnymi i 4 morgami gruntu został przejęty przez Kościół Rzymsko – Katolicki – a dokładnie przez Zakon Karmelitów Bosych. Wyrokiem sądu (w roku 1958) parafia zgierska odzyskała prawo własności tej nieruchomości, w 1960 roku podjęto decyzję o sprzedaniu kościoła w/w Zakonowi. Kantorat Grabieniec został w 1936 r. samodzielnym filiałem, rozpoczęta w tym samym roku budowa kościoła w Grabieńcu nie została do wybuchu II w. św. zakończona. (Uroczystość położenia kamienia węgielnego – 21.05.1936 r.)\nKs. Henryk Bando był pierwszym proboszczem zgierskiej parafii i pełnił swą funkcję nieprzerwanie przez 41 lat od roku 1824 do swojej śmierci w roku 1865. Przez kolejnych 39 lat (1865 – 1904) proboszczem był ks. Ernest Bursche. Po jego śmierci w 1905 r. objął parafię ks. Karol Serini. Był duszpasterzem zgierskich ewangelików 15 lat. W 1920 r. – na skutek zaostrzających się konfliktów z parafianami o orientacji niemieckiej – opuścił Zgierz, poświęcił się karierze naukowej na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1920 r. proboszczem parafii przez 19 lat czyli do 1939 roku był ks. Aleksander Falzmann.\nW tym miejscu, muszę powiedzieć kilka zdań na temat sporów narodowościowych toczących się w Kościele Ewangelicko – Augsburskim. Jest to konieczne dla zrozumienia sytuacji, w jakiej przyszło pracować ks. Seriniemu i ks. Falzmannowi. Kościół Ewangelicki pod względem narodowościowym był mieszany, a poważny odsetek wyznawców przyznawał się do narodowości niemieckiej. Wśród mniejszości niemieckiej byli co prawda katolicy jak i ewangelicy, jednak to tych ostatnich władza niemiecka „darzyła” szczególną uwagą. Mniejszość niemiecka wyznania ewangelickiego miała posłużyć za swoiste narzędzie, którym w jakimś stopniu można by oddziaływać na wewnętrzne stosunki w Polsce. Była to zresztą praktyka już znana. Niemieckie władze okupacyjne stosowały ją już podczas I wojny światowej. Potem tendencje te osłabły, a przybrały na sile ponownie z chwilą dojścia Hitlera do władzy. W tym czasie ożywiła się w Polsce działalność niemieckich związków i zrzeszeń. Nie chodziło w niej tylko o niemieckie szkoły, pielęgnowanie niemieckiego języka i obyczajów, ale o wdrażanie narodowego socjalizmu, z jego założeniami i celami. Te dążenia ugrupowań niemieckich do rozbudzenia poczucia przynależności do narodu niemieckiego określa się w literaturze mianem „akcji budzenia niemczyzny”. Była ona prowadzona wśród ludności wiejskiej, a także wśród robotników i mieszczan (szczególnie tam gdzie część mniejszości niemieckiej uległa polonizacji) Ta akcja „budzenia niemczyzny” wtargnęła także do parafii ewangelickich. Szczególnie gorliwie zaznaczyła się w tych parafiach, w których tylko starsze pokolenie znało język niemiecki (i z tradycji uczęszczało na nabożeństwa niemieckie), zaś młode pokolenie w dużej mierze było spolszczone. Co ciekawe – atakowano zarówno księży ewangelickich narodowości polskiej, zwłaszcza tych, którzy przeciwstawiali się agitacji niemieckiej. jak i księży narodowości niemieckiej zwalczających akcję, a nawet tych, którzy po prostu się z nią nie utożsamiali. Polityce tej przeciwstawiali się ówczesny zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce biskup Juliusz Bursche i inni polscy duchowni m.in. Ks. Serini i Falzmann . Antagonizmy narodowościowe przybrały na sile szczególnie po roku 1936 do tego stopnia, że ze strony niemieckiej pojawiła się nawet propozycja podziału Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego na część polską i niemiecką.(nie została ona zrealizowana) W tym okresie ks. Falzmann zmęczony walką z „żywiołem niemieckim” chciał opuścić parafię zgierską i przenieść się do Mikołowa na Górnym Śląsku, został jednak nakłoniony przez przychylną mu część parafian do pozostania w Zgierzu. Po wybuchu II w. św. władze niemieckie przystąpiły do oczyszczania kadr duchownych na szczeblu parafialnym zgodnie z zasadą: „w niemieckich parafiach – niemieccy pastorowie”. Za niemieckie uznawano te parafie, w których ponad 50% parafian przyznawało się do narodowości niemieckiej. Wkrótce zaczęły się aresztowania ewangelickich duchownych i działaczy kościelnych. Każdy z aresztowanych był mniej lub bardziej szczegółowo przesłuchiwany, różnie też oceniano jego „przewinienia”. Obwinionymi byli wszyscy duchowni, którzy pozytywnie ustosunkowali się do państwa polskiego, szczególnym zaś obciążeniem była przynależność do grupy zwolenników biskupa Juliusza Bursche (przedwojennego zwierzchnika Kościoła E-A w Polsce, znanego jako polonizator kościoła ewangelickiego). Duchowni, którym postawiono taki zarzut nie mogli liczyć na zwolnienie z aresztu. Do tych duchownych należał także pastor A. Falzmann. W odnalezionej po wojnie korespondencji gestapo, przy jego nazwisku znaleziono notatkę: „Nie może być pod żadnym warunkiem zwolniony”. Notatka jest datowana na listopad 1939 r. tak więc już wtedy został na ks. Falzmanna wydany wyrok śmierci. Głównym zarzutem gestapo wobec ks. Falzmanna było to, że był prawą ręką Biskupa Juliusza Bursche. Pastor Falzmann został aresztowany przez gestapo 28 września 1939 r. i osadzony w łódzkim więzieniu przy ul. Sterlinga, gdzie przebywał do czerwca (lub lipca) 1940 r. W tym czasie był poddawany ciągłym przesłuchaniom połączonym z katowaniem, kilkakrotnie przewożony do więzienia w Radogoszczu gdzie poddawano go publicznym upokarzającym torturom (m. in. zanurzanie w beczce z lodowatą wodą). Latem 1940 r. pastora Falzmanna przewieziono do obozu koncentracyjnego w Dachau. Tam był poddawany niemiłosiernym przesłuchaniom i torturom w tzw. „oddziale politycznym”. Pewne szczegóły dotyczące obozowych losów ks. Falzmanna pochodzą z relacji współwięźniów, którym udało się przeżyć obóz. Był wśród nich zgierzanin Józef Paszkowski oraz ks. Woldemar Gastpary – który swoje wspomnienia zawarł w publikacji pt. „W cieniu śmierci”. W kwietniu 1942 r. poddano ks. Falzmanna szczególnie ostrym przesłuchaniom. Po jednym z nich powiedział do pana Paszkowskiego, że następnego przesłuchania już chyba nie przetrzyma. Prosił go równocześnie aby przekazał rodzinie i zgierzanom wiadomość, że do ostatniej chwili dotrwał jako Polak i jako Polak umrze … Pastor Falzmann zmarł 4 maja 1942 r. w czasie transportu do komory gazowej. (Podzielił straszny los wielu pastorów ewangelickich, wśród których był także Biskup J. Bursche) W czasie okupacji administrację parafii sprawowali kolejno: ks. Alfred Zundel (1939-1941) i ks. Edward Kneifel (1941-1945). W 1948 roku (po 3 latach uśpienia) udało się reaktywować działalność ewangelickiej parafii. Przez kolejnych 10 lat nie miała ona jednak stałego duszpasterza (z powodu ogólnego deficytu księży ewangelickich w całym kraju) . Kolejnymi administratorami parafii w tym okresie byli kolejno: Ks. Karol Kotula (1948-1951) Ks. Ryszard Małłek (1952-1954) Ks. Woldemar Gastpary (1954-1958) Ks. Mariusz Werner (1959-1964) – w 1964 r. został on proboszczem parafii i sprawował swą funkcję przez 23 lata, do przejścia na emeryturę w roku 1987. Od 1987 do dnia dzisiejszego proboszczem zgierskiej parafii ewangelicko-augsburskiej jest ks. Marcin Undas. (od połowy 1980 r. był wikariuszem tejże parafii)\nWg Otto Heike w 1866 r. w Zgierzu mieszkały 534 rodziny ewangelickie . Blisko 80 rodzin zamieszkiwało wsie podzgierskie . Wg spisu ludności z 1921 – Spośród 2469 mieszkańców osiedli podzgierskich 80,1% stanowili katolicy, 17,2% stanowili ewangelicy co dawało im II miejsce. Dokładne ustalenie, jakie kolonie ewangelickie wchodziły w skład terytorium parafii zgierskiej przekracza ramy tego opracowania, jednakże pewne wyobrażenie o tym może dać liczba i lokalizacja cmentarzy ewangelickich należących do parafii zgierskiej. Było ich w sumie 14. Cmentarz w Radogoszczu, wraz z kościołem i budynkami parafialnymi został sprzedany w 1960 r. Z pozostałych 13 – w wykazie sporządzonym przez proboszcza Mariusza Wernera w 1973 r. (9.02.1973) – 5 cmentarzy było czynnych (i pozostało do dziś):\nZgierz ul. Spacerowa 2, Palestyna (Glinnik) pow. Łódź, Swędów pow. Brzeziny Stryków pow. Brzeziny Rosanów pow. Łódź\n– 8 nieczynnych: Proboszczewice pow. Łódź (dziś w granicach Zgierza) Anielin pow. Brzeziny Biała pow. Łódź Cesarka pow. Brzeziny Skotniki pow. Łódź Zgierz ul. Stępowizna Żabieniec m. Łódź Grabieniec m. Łódź\nDokładne dane dotyczące liczebności ewangelików w Zgierzu przedstawiono w tabeli 1 (lata 1847-1931).\nTabela 1. Struktura wyznaniowa ludności Zgierza w latach 1847-1931*\n* – na podstawie „Zgierz. Dzieje miasta do 1988 roku” Łódź – Zgierz 1995 str. 137 i 242\na – w tym również 41 grekokatolików, 1 prawosławny i 3 bezwyznaniowców\nb – w tym również 38 grekokatolików, 5 prawosławnych, 3 bezwyznaniowców\nc – W „Zgierz Dzieje miasta do 1988 roku” na stronie 243 czytamy: „Spis z 1931 roku wykazuje łącznie 2632 ewangelików, z tego 2482 należało do kościoła augsburskiego.\nPocząwszy od połowy XIX wieku ewangelicy stanowili II-gą co do wielkości grupę wyznaniową w Zgierzu (po ludności wyznania rzymsko-katolickiego a przed ludnością wyznania mojżeszowego) Wyjątkiem był rok 1888 – kiedy to ewangelicy byli najliczniejszą w mieście grupą wyznaniową (przewaga 2,3% czyli 344 osoby) Od 1921 roku liczebność ewangelików w Zgierzu spada i do wybuchu II wojny światowej utrzymuje się na miejscu III-im. Jako ciekawostkę pragnę podać kilka liczb z danych statystycznych parafii, dotyczących roku 1922. I tak w ciągu tego roku odbyło się w parafii 206 chrztów, 86 ślubów, 174 pogrzeby, 1936 osób przystąpiło do Sakramentu Wieczerzy Pańskiej a do uroczystości Konfirmacji – 212 osób. (Uroczystość Konfirmacji jest w dużym uproszczeniu odpowiednikiem uroczystości Komunii Św. w kościele rz. – kat., z tym, że przystępują do niej dzieci , a właściwie młodzież w 14 r. ż.) Po II wojnie światowej Zgierz przestał być miastem wielonarodowościowym i wielowyznaniowym. Ewangelicy zgierscy byli rozproszeni niemal po całym świecie. Niektórzy nie mieli do czego wracać, gdyż ich majątek skonfiskowano, część z tych, którzy wrócili zmuszono do opuszczenia Polski, część przetrzymywana była w obozach polskich. W 1946 roku – było w Zgierzu tylko ok. 100 ewangelików – Polaków (parafian posiadających wówczas prawa obywatelskie).Po 1948 roku (w którym wznowiono działalność parafii) liczba parafian stopniowo wzrastała. Na przełomie lat 40 i 50 ich liczbę (wraz z mieszkańcami okolicznych wsi) szacowano na ponad 400, a pod koniec lat 60-tych w samym Zgierzu na ok. 300-400 osób. Z początkiem lat 70-tych liczba parafian gwałtownie zmalała na skutek masowych wyjazdów za granicę. Obecnie zgierska parafia ewangelicko-augsburska liczy ok. 100 członków.\nW 1820 roku dzieci ewangelickie pobierały naukę wspólnie z dziećmi katolickimi w jedynej istniejącej wówczas w Zgierzu szkole elementarnej. Szkoła obejmowała nauczaniem dzieci z miasta i z miejscowości należących do zgierskiego obwodu szkolnego. W 1825 roku wynajęto odrębny budynek dla dzieci narodowości niemieckiej, będących prawie w całości wyznania ewangelicko-augsburskiego . Zatrudniono wówczas dla nich drugiego nauczyciela (Johann Samuel Schmidt). Kolejnymi nauczycielami w szkole ewangelickiej byli: August Driezner, Ida Driezner, Martin Schulz, August Förster. W 1826 r. naukę w szkole pobierało 319 dzieci obu wyznań, rok później 519 (formalnie była to jedna szkoła mająca dwie klasy). 10.03.1834 r. – oddano do użytku nowy budynek szkolny, przy ul. Strykowskiej (obecnie 3-maja) na Nowym Mieście. Miał on 3 sale lekcyjne, z których jedną przydzielono szkole ewangelickiej. 1.09.1834 r. rozpoczęła działalność oddzielna elementarna szkoła ewangelicka. W 1849 roku uczyło się w niej 247 uczniów (142 chłopców i 105 dziewcząt). W tym okresie działały też w Zgierzu tzw. szkoły rzemieślniczo-niedzielne, przeznaczone dla terminatorów nie umiejących czytać i pisać. Szkoła tego typu rozpoczęła działalność 2.12.1839 roku. W r. 1849 oddział ewangelicki tej szkoły obejmował nauczaniem 38 uczniów , nauczycielem był August Driezner. W 1870 roku parafia ewangelicka zakupiła nieruchomość przy ul. Długiej 33. Piętrowy budynek, po odpowiednich remontach przeznaczono na szkołę parafialną. Przeniesienie szkoły do nowego budynku pozwoliło na zatrudnienie kolejnych nauczycieli. Byli nimi: Ludwig Bräutigam i Julie Weber, (usunięta ze stanowiska w 1883 za sprzeciwianie się rusyfikacji szkolnictwa) a następnie Theodor Paschke, który pracował w szkole 35 lat, z tego 30 lat jako jej kierownik. Kolejnymi kierownikami szkoły byli: Jakob Sadowski, Samuel Schamul, Adolf Weigelt, Ernst Riewe, Alexander Treichel, Oskar Kotula i Oskar Auerbach. W 1913 r. szkoła zatrudniała 8 nauczycieli ( na ogólną liczbę 22 pracujących w Zgierzu ), uczęszczało do niej 480 dzieci ( na ogólną liczbę 1220 uczniów uczęszczających do wszystkich zgierskich szkół miejskich ). W czasie I w. św. do 15.03.1915 r. szkoła była zamknięta (po Bitwie pod Łodzią zorganizowano w niej szpital wojenny) W 1939 r. szkoła ewangelicka była szkołą 7-klasową (jedną z ośmiu wyżej zorganizowanych szkół działających w tym czasie w Zgierzu). Oprócz szkoły elementarnej w Zgierzu istniały także tego typu placówki w Żabieńcu i Grabieńcu. W Białej, w Swędowie i Rosanowie istniały szkoły kantorackie. Wszystkie ewangelickie szkoły przetrwały jedynie do wybuchu II wojny światowej. W budynku szkoły parafialnej (Długa 33) w listopadzie 1917 roku rozpoczęło działalność progimnazjum niemieckie. Jego dyrektorem był dr Emil Kotzian a nauczali w nim pastorzy: Karol Serini, Ferdinand Mergel, Aleksander Falzmann oraz m. in. : Albert Breyer, Margarete Ernst, Hans Kriegler, Irene Krusche, baron Alexander v. d. Ropp, Leopold Schenzel, Siegfried Schutz, Emilie Schedler, Anna Wehrmann, Hans Krpetz . Z powodu kłopotów finansowych przetrwało tylko do roku 1928.\nJeszcze za czasów ks. E Bursche (drugiego z kolei pastora) parafia zakupiła dwie nieruchomości na terenie których zorganizowane zostały Dom Starców i Dom Sierot.\nZorganizowano go w 1888 r. w zakupionym 4-pokojowym budynku przy ul. Narutowicza 16 Powstał z darowizn fabrykanta J. Bredschneidera (3000 rb) i siostry dra W. O. Bando (200 rb) Jednym z jego założycieli i wieloletnim członkiem zarządzającego nim komitetu był lekarz Franciszek Haessner, który w latach 1878-1936 miał w Zgierzu swoją praktykę. Otaczał on podopiecznych Domu Starców i Domu Sierot bezinteresowną opieką . W 1920 r. w Domu Starców przebywało 20 osób, w 1925 – 16. Tych parafian, którzy z powodu braku miejsc nie mogli w nim zamieszkać, nie pozostawiano bez pomocy. Polegała ona na częstych odwiedzinach zaangażowanych współwyznawców i kolejnych pastorów oraz na pomocy finansowej pochodzącej ze specjalnie w tym celu zbieranych ofiar.\nNa posesji zakupionej przez parafię w 1899 r., mieszczącej się przy ul. Długiej 49 (obecnie 38) w 1912 r. wybudowano Dom Parafialny. Na pierwszym piętrze tego domu, w tym samym roku, zorganizowano Dom Sierot. Na początku swego istnienia objął on opieką 12 dzieci, które do czasu zorganizowania sierocińca mieszkały u poszczególnych rodzin ewangelickich. W 1920 roku mieszkało w nim 7 dzieci. Dom Sierot prowadzony był przez siostrę diakonisę z Domu Miłosierdzia w Łodzi. Duszą komitetu zarządzającego tą placówką była pani Emma Wolff. Po tragicznej śmierci jedynego syna, działalności dla dobra osieroconych dzieci poświęciła resztę swojego życia. Wspierała w tej służbie zarówno księdza K. Seriniego, który Dom Sierot zorganizował, jak i jego następcę ks. A. Falzmanna.\nPowstało w 1907 roku z inicjatywy kilku parafianek, które postanowiły zorganizować opiekę nad chorymi i żyjącymi w ubóstwie członkami parafii. Działalność stowarzyszenia polegała na odwiedzaniu potrzebujących w domu, opiece pielęgnacyjnej i organizowaniu pomocy rzeczowej. Fundusze pozyskiwano z comiesięcznych składek jego członkiń oraz ze sprzedaży „robótek ręcznych”, które przy różnych okazjach przeznaczane były na fanty w loteriach fantowych. Raz w roku stowarzyszenie organizowało tzw. „bazar”, na którym sprzedawano wykonane prace a dochód ze sprzedaży zasilał fundusz Domu Sierot. Działalność stowarzyszenia przerwał wybuch I wojny światowej.\nPowstało w 1916 roku na miejsce Stowarzyszenia Jałmużniczek. Za zadanie postawiło sobie odszukanie poszkodowanych przez wojnę współwyznawców i pomoc tym, których tragedia wojny najbardziej dotknęła. Już na początku 1917 roku staraniem tego stowarzyszenia otwarto tzw. „tanią kuchnię” (kuchnię dla „stanu średniego”) Ewangelickie Stowarzyszenie Pań brało także udział w pozaparafialnych akcjach charytatywnych. Przejawiało dużą aktywność w organizowaniu w Zgierzu przedstawień teatralnych, kwest ulicznych, loterii, z których dochód przeznaczano na pomoc dzieciom. Włączało się w ten sposób do ogólnej akcji pomocy dzieciom prowadzonej w Zgierzu z inicjatywy Rady Opiekuńczej\nW 1846 r. powstał w Zgierzu międzywyznaniowy (katolicko-ewangelicki) Komitet Dozoru Parafialnego, który zorganizował schronienie dla kalek, sierot i osób pozbawionych możliwości zarobkowania. Wystąpił też z inicjatywą założenia w mieście szpitala. Działalność zorganizowanego przez Komitet domu schronienia finansowana była przez zamożniejszych mieszczan, bez udziału władz miejskich i rządowych. W 1917 r. powstało Chrześcijańskie Stowarzyszenie Pań pod nazwą „Kropla Mleka”, które objęło opieką 71 niemowląt a pod koniec 1918 r. zaczęło organizować Stację Opieki nad Niemowlętami. W 1919 r. powołano Komitet Rozdzielnictwa Obiadów. Z obiadów przyrządzanych głównie z produktów żywnościowych nadsyłanych w ramach tzw. pomocy amerykańskiej korzystali podopieczni gmin wyznaniowych, placówek miejskich i organizacji ogólnospołecznych.\nByło bardzo aktywne, a jego podstawę stanowiły nabożeństwa , odbywające się po nich szkółki niedzielne dla dzieci , cotygodniowe godziny biblijne, lekcje religii i nauki konfirmacyjnej . Przede wszystkim jednak o jego aktywności świadczyła ilość działających na terenie parafii stowarzyszeń . Stowarzyszenia muzyczne\nMĘSKIE STOWARZYSZENIE ŚPIEWACZE „CONCORDIA”. Powołał je do życia kantor August Förster w 1868 roku. Początkowo liczyło 16 członków. Jubileusz 40-lecia działalności świętowało już 110 śpiewaków. EWANGELICKI MIESZANY CHÓR KOŚCIELNY. Utworzony w 1897 roku przez kantora Bertholda Schuberta. Liczebność chóru stopniowo wzrastała aż do 105 osób. W 1904 r. kantor Reinhold Krusche powołał drugi EWANGELICKI CHÓR KOŚCIELNY. Liczył on 120 członków. W repertuarze oprócz pieśni kościelnych miał poważniejsze utwory muzyczne np. oratoria, które prezentował na organizowanych w kościele koncertach. W 1911 r. – przy Związku Młodzieńców zorganizowano ORKIESTRĘ SMYCZKOWĄ, liczącą 32 członków i CHÓR CHŁOPIĘCY, liczący 40 członków, a 3 lata później (1914) CHÓR PUZONISTÓW (orkiestrę dętą). Orkiestra oprócz występów w kościele organizowała poranne koncerty w Niedzielę Wielkanocną przed kościołem i na terenie ogrodu plebanii w dniu urodzin proboszcza. Orkiestra dęta i chór prowadzony przez kantora R. Krusche działały do II wojny światowej. Działalność pozostałych stowarzyszeń przerwał wybuch I wojny światowej.\nW 1905 r. P. Friedel zorganizował CHRZEŚCIJAŃSKI ZWIĄZEK MŁODZIEŻY. W tym samym roku – wikariusz R. Paschke powołał do życia ZWIĄZEK MŁODZIEŃCÓW. Aktywna działalność tego związku zaczęła się w roku 1911, gdy jego prowadzenie przejął pastor K. Serini. Spotkania odbywały się każdego wieczoru. Wypełniały je naprzemiennie nauka śpiewu i gry na instrumentach (wykorzystywana w orkiestrze dętej, smyczkowej i chórze chłopięcym). Prowadzono również ćwiczenia gimnastyczne, naukę arytmetyki, literatury oraz ćwiczenia teatralne o charakterze dramatycznym. Związek liczył 62 członków i 24 kandydatów na członków. W 1906 r. – z inicjatywy pastora Seriniego powstał ZWIĄZEK PANIEN . Prowadzeniem tego związku zajmowała się matka, a od 1908 r. małżonka pastora Seriniego. Związek zrzeszał 80 dziewcząt.\nW 1905 r. ks. K. Serini oraz ks. J. Dietrich z Łodzi utworzyli ZWIĄZEK CHRZEŚCIJAŃSKICH PRACOWNIKÓW I PRACOWNIC. W 1907 r. powstał KOMITET JAŁMUŻNICZEK, a na jego miejsce w 1916 powołane zostało EWANGELICKIE KOŁO PAŃ – zajmujące się działalnością socjalną i charytatywną. W 1912 r. – pastor Serini zorganizował w Zgierzu ZWIĄZEK BŁĘKITNEGO KRZYŻA , zajmujący się problematyką uzależnienia od alkoholu. Cotygodniowe spotkania połączone były z odczytami, projekcją filmów i przeźroczy. Spośród wymienionych stowarzyszeń do wybuchu II wojny światowej przetrwały: Koło Pań, Panien i Młodzieńców. Pozostałe nie zdołały się reaktywować po I wojnie światowej.\nReaktywowanie działalności parafii po II w. św. było trudne z wielu powodów. Parafia nie posiadała ani duszpasterza ani kościoła, nieruchomości parafialne były zajęte przez Zarząd Miejski. Rzecznikiem parafii, osobą, wokół której w pierwszym okresie po wojnie koncentrowało się życie parafialne była Łucja Falzmann (wdowa po przedwojennym proboszczu). Tak było do momentu gdy w 1948 roku (12.02.1948) administratorem parafii został ks. Karol Kotula. Zorganizował on (28.03.1948) wybory Rady Kościelnej , a zatwierdzenie Rady przez władze kościelne (19.05.1948) oznaczało początek oficjalnej działalności parafii w okresie powojennym. Rzeczywistość powojenna, w której przyszło realizować to dzieło, nie ułatwiała tego zadania. Spory narodowościowe, toczące się w przedwojennym Kościele Ewangelickim, narodowość okupanta, jego dążenie do germanizacji ludności ewangelickiej, umacniały panujący w społeczeństwie polskim stereotyp łączący ewangelicyzm z niemieckością. Godnym podziwu i szacunku jest więc fakt, że tak niewielkiej garstce ludzi wystarczyło odwagi, zapału i hartu ducha, by pokonując tak wiele przeciwności losu, zadanie to wykonać Odrodzenie się życia religijnego zgierskich ewangelików wiązało się z koniecznością rozwiązania wielu problemów.\nChoć sprawę rewindykacji mienia parafialnego ks. K. Kotula uruchomił jeszcze przed dniem mianowania na administratora parafii, to do dnia 1.05.1951 parafia objęła w posiadanie jedynie cmentarz i połowę budynku mieszczącego kaplicę przy ul. Cmentarnej (późniejszej Spacerowej). Szereg pism ks. Kotuli wystosowanych do Zarządu Miejskiego Zgierza z prośbą o przydzielenie jednej sali w zajętych budynkach nie przyniosły rezultatów. Zbór Baptystów nie zgodził się na korzystanie ze swojej kaplicy, choć wiadomo że w czasie okupacji odbywały się w niej ewangelickie nabożeństwa. Z tych powodów przez wiele lat jedynym miejscem kultu religijnego ewangelików zgierskich była kaplica cmentarna. Nieopłacalność remontu kaplicy spowodowała podjęcie w 1968 roku decyzji o budowie kościoła. Wybudowano go w ciągu 2 lat (1970-72) przy znacznej pomocy finansowej ze strony Światowej Federacji Luterańskiej w Genewie i Funduszu Bratniej Pomocy im. Gustawa Adolfa. Dnia 18.06.1972 nastąpiło uroczyste poświęcenie kościoła (kościół p.w. Opatrzności Bożej przy ulicy Spacerowej 2) Funkcję kancelarii parafialnej pełniło początkowo mieszkanie pana Włodzimierza Ernsta (zastępcy przewodniczącego Rady Kościelnej), a następnie łódzkie mieszkania kolejnych księży administratorów. Dopiero pod koniec 1959 roku udało się uzyskać w Zgierzu długo oczekiwane mieszkanie dla ks. M. Wernera, ówczesnego administratora parafii. W urządzonej w mieszkaniu księdza kancelarii (Długa 49 – obecnie 38) odbywały się zebrania parafialne, spotkania młodzieżowe i rozmowy duszpasterskie. Z czasem odzyskano drugą połowę budynku kaplicy cmentarnej i urządzono w niej salę do lekcji religii i działalności Koła Pań oraz salę ogólnoparafialną. Kancelaria z prawdziwego zdarzenia powstała dopiero 1.10.1967 roku w części frontowej budynku przy Długiej 38 . W 1988 roku przeniesiono kancelarię do nowo wybudowanego budynku plebanii przy ul. Spacerowej 2.\nPierwsze powojenne nabożeństwo ks. K. Kotula odprawił w Niedzielę Wielkanocną 28.03.1948 r. Wcześniej, w styczniu 1948 r. zmarła matka pana Włodzimierza Ernsta (Komendanta Zgierskiej Straży Pożarnej, wiceprzewodniczącego Rady Kościelnej parafii zgierskiej) a jej pogrzeb odprawiony przez ks. Adolfa Gloca z Łodzi, był pierwszą po wojnie ceremonią z udziałem ewangelickiego duchownego. Ks. K. Kotula administrował wiele innych parafii, nie mógł więc bywać w Zgierzu zbyt często. Wizyty ks. A. Gloca były sporadyczne. Sytuację poprawiło odszukanie 3 przedwojennych kantorów , dzięki którym tzw. „nabożeństwa czytane” mogły odbywać się prawie w każdą niedzielę. Przyjazd do Zgierza któregoś z księży stwarzał możliwość zorganizowania nabożeństwa z Komunią Świętą. Takie nabożeństwa miały wtedy rangę wielkiego święta. Do Stołu Pańskiego przystępowało wówczas 50-60 osób (również ze Strykowa, Swędowa, Ozorkowa, Łęczycy). Organizowaniu nabożeństw towarzyszył mozolny trud pozyskania naczyń komunijnych, śpiewników, zbiorów kazań, materiałów do nauczania dzieci i młodzieży oraz instrumentu .\nLekcje religii i nauki przedkonfirmacyjnej rozpoczęły się jesienią 1948 roku (31.X.). Nad przebiegiem zajęć czuwał ks. K. Kotula i ks. A. Gloc. Pomocą konfirmantom służyli pan P. Riedel i pani E. Ernst. Pierwsza powojenna konfirmacja odbyła się w Niedzielę Wielkanocną 18.04.1949 roku . W 1950 roku na zajęcia Szkółki Niedzielnej uczęszczało ok. 20 dzieci (zajęcia prowadziły pani Maria Szulc i Gertruda Distercheft).\nNaturalną konsekwencją wojny było ubóstwo czy nawet nędza części ludności. Rada Kościelna starała się otoczyć opieką wszystkich będących w potrzebie współwyznawców. Załatwiano bezpłatne wizyty lekarza i środki lecznicze, sprawdzano każdą informację dotyczącą losu sierot ewangelickich. Członkinie Koła Pań w miarę możliwości dożywiały samotnych i chorych, wspomagano też materialnie tych, którzy tego potrzebowali, załatwiano przydziały darów rzeczowych z Ameryki.\nW roku 1948 zaczął się organizować chór parafialny. Ze względu na trudności ze zdobyciem nut i instrumentu, jego regularna działalność rozpoczęła się w roku 1949. Inicjatorem jego powstania i wieloletnim dyrygentem (przez 33 lata – do 1981 roku) był pan Paweł Riedel (przedwojenny kantor ze Swędowa) W 1950 r. chór liczył 18 członków, w latach 60-tych ich liczba wzrosła do 20-30. Wyjazdy emigracyjne w latach 70 – tych objęły także chórzystów, co spowodowało znaczne osłabienie chóru.\nObecnie parafia liczy około 100 osób. Mimo tak niewielkiej liczby członków przejawia znaczną aktywność. Oprócz nabożeństw, godzin biblijnych, lekcji religii i szkółek niedzielnych organizowane są wycieczki i spotkania parafialne (raz w miesiącu Koło Pań organizuje tzw. „herbatkę parafialną”, szczególnie uroczystą w okresie adwentowym. W tym czasie organizuje się również nabożeństwo „gwiazdkowe” dla dzieci z udziałem Mikołaja. W okresie przedwakacyjnym spotkanie herbatkowe połączone jest z grilowaniem).\nWspólnota ewangelicka nie jest społecznością zamkniętą. Bierze aktywny udział w nabożeństwach, spotkaniach o charakterze ekumenicznym – organizuje nabożeństwa i odbywające się po nich spotkania ekumeniczne z okazji Światowego Dnia Modlitwy Kobiet, Tygodnia Modlitwy o Jedność Chrześcijan, Dni Biblii. Bierze udział w nabożeństwach ekumenicznych w zgierskich parafiach rzymskokatolickich, spotkaniach ze wspólnotą Taizé, utrzymuje kontakty z Klubem Inteligencji Katolickiej. W nabożeństwach bierze udział mający ekumeniczny charakter chór parafialny, obecnie liczący 20 osób. Trzeba podkreślić, że nawiązanie kontaktów z parafiami rzymskokatolickimi jest zasługą obecnego proboszcza – ks. Marcina Undasa.\nProwadzona przez parafię działalność charytatywna nie ogranicza się jedynie do pomocy swoim członkom. Parafia włącza się w ogólne akcje niesienia pomocy potrzebującym (wspiera finansowo działające w Zgierzu Stowarzyszenie Niepełnosprawnych „Życie na Kółkach”, jadłodajnię „Pomocna Dłoń”, pomaga ofiarom kataklizmów w kraju i na świecie oraz osobom zbierającym fundusze na pokrycie kosztów leczenia). W parafii działa biblioteka parafialna a w kancelarii i w kościele po nabożeństwach można zakupić literaturę religijną. W budynku plebanii, w każdy piątek, odbywają się mityngi AA. Do zeszłego roku raz w miesiącu, przy wsparciu finansowym Prezydenta Miasta, w świątyni ewangelickiej odbywały się koncerty muzyki klasycznej. Parafia jest także organizatorem corocznych „Dni Skupienia”, włącza się w organizację ewangelizacyjnych przekazów satelitarnych.


Libertas (gwiazda) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWspółrzędne: 19h54m14,88s; +08°27′41,23″\nRektascensja 19h 54m 14,882s\nDeklinacja +08° 27′ 41,23″\nOdległość 204 ± 13 ly\n62,7 ± 3,9 pc\nWielkość obserwowana 4,72m\nTyp widmowy G9IIIb\nMetaliczność [Fe/H] –0,205 ± 0,039\nOkres obrotu 32 dni\nTemperatura 4780 ± 30 K\nOznaczenie Flamsteeda: 59 Aquilae\nBonner Durchmusterung: BD +08°4261\nBoss General Catalogue: GC 27558\nKatalog Henry’ego Drapera: HD 188310\nKatalog Hipparcosa: HIP 97938\nKatalog jasnych gwiazd: HR 7595\nSAO Star Catalog: SAO 125210\nLibertas (Ksi Aquilae, ξ Aql) – gwiazda znajdująca się w gwiazdozbiorze Orła. Odległa od Słońca o 204 lata świetlne. Jest olbrzymem typu widmowego G, jej obserwowana wielkość gwiazdowa wynosi +4,72m. 19 lutego 2008 roku odkryto orbitującą wokół niej planetę Fortitudo (Ksi Aquilae b).\nNazwa gwiazdy nie jest nazwą tradycyjną, ale została wyłoniona w publicznym konkursie w 2015 roku. Pochodzi ona z łaciny i oznacza „wolność”. Jest to nawiązanie do symboliki orła (gwiazda i jej planeta znajdują się w gwiazdozbiorze Orła). Nazwę tę zaproponował klub studencki Libertyer z Uniwersytetu Hosei (Japonia).\nWokół gwiazdy krąży planeta Ksi Aquilae b (Fortitudo), będąca gazowym olbrzymem.\nb (Fortitudo) 2,02 ± 0,2 136,75 ± 0,25 0,58 +0,02−0,03 0,0\n↑ a b c Libertas (gwiazda) w bazie SIMBAD (ang.)\n↑ a b c d e f g Libertas (gwiazda) w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)\nTę stronę ostatnio edytowano 3 gru 2018, 10:06.


Najdroższe obrazy świata - Ranking TOP5 - 2017\nNajdroższe obrazy na świecie - Top 5\nInwestycja w sztukę się opłaca. Patrząc ile kosztują najdroższe obrazy świata, to stwierdzenie wydaje się w 100-procentach prawdziwe. Przedstawiamy pięć wyjątkowych dzieł, które łączy jedno - dużo kosztują...\n"Gracze w karty", Paul Cézanne – 250 milionów dolarów\nDokładna cena, jaką zapłacił szczęśliwy nabywca obrazu, nie jest znana, jednak szacuje się ją na około 250 milionów dolarów do nawet 320 milionów. Obraz trafił do rodziny królewskiej z Kataru. Wchodzi w skład serii 5 obrazów tego artysty.\n"Le Rêve" ("Sen"), Pablo Picasso – 155 milionów dolarów.\nMalarz Picasso należy do artystów, których nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Większość jego twórczości cieszy się ogromnym zainteresowaniem oraz szacunkiem. Namalowany w 1932 roku obraz należy do najbardziej znanych dzieł Picasso oraz okrzyknięty został najbardziej zmysłowym w twórczości artysty. Obraz Pablo Picasso "Sen" - oczywiście w postaci kopii jest dostępny w naszym sklepie internetowym, podobnie jak inne obrazy artysty.\n"Trzy studia do portretu Luciana Freuda", Francis Bacon – 142,4 milionów dolarów\nDzieło należy do najdroższych obrazów współczesnych. Obraz powstał w 1969 roku, a sprzedany został na aukcji w 2013 roku. Technika wykonania: olej na płótnie.\n"Nr.5,", Jackson Pollock - 140 milionów dolarów.\nJackson Pollock namalował "Nr.5" w 1948 roku. Podobno trafił do rąk Davida Martineza, jednak w komunikacie opublikowanym w prasie zaprzecza on tym pogłoskom. Tajemniczy nabywca obrazu najwidoczniej nie chce się ujawniać.\n"Kobieta III", Willem de Kooning - 137,5 milionów dolarów\nJest to obraz, który powstał w 1953 roku, więc jest to stosunkowo świeża twórczość. Należy do składającej się z 6 części serii obrazów przedstawiających kobiety. Prawdopodobnie jest też jedynym obrazem z tej serii w prywatnych rękach. W 2006 roku trafił do rąk miliardera Steven A. Cohena.\nCzytaj też: Jak działają domy aukcyjne?\nPablo Picasso - Głowa czytającej kobiety - 60x90 cm - G00785\nPablo Picasso - La Reve - 60x90 cm - G00790\nPablo Picasso - Niebieski akt - 50x70 cm - G05513


Szkatułka Cook : Wojna z mikrobami … czyli koktajl z kiwi, pomarańczy, bananów i pietruszki\nWojna z mikrobami … czyli koktajl z kiwi, pomarańczy, bananów i pietruszki\nWiosna za oknem, wiosna we włosach, wiosna w sercu,\na w domu … pomór. Obaj panowie mego serca biedni, chorzy, rozgorączkowani, smutno…\nSynio to nawet poszedł do szkoły z temperaturą pisać test szóstoklasisty … Stanęliśmy, jako rodzice oniemieli jak dwa słupy soli, gdy dowiedzieliśmy się, jakie stawia się wymagania\n(w realiach polskiej służby zdrowia) rodzicom, dzieciom, lekarzom (by przychodzili przed 8.00 do pracy i przyjmowali pacjentów, bo szanowna komisja chce do 8.00 godziny być powiadomiona, że uczeń piszący test nie przyjdzie i ma usprawiedliwienie lekarskie, ha, ha, ha). Uważam, że to jawne celowe, a przede wszystkim bezmyślne działanie na szkodę dziecka i jego zdrowia, a urzędnik, który wymyślił taki przepis zapewne nie ma dzieci i nie wie, że dzieci potrafią rozchorować się w ciągu kilku godzin i nie sposób zaplanować wizyty lekarskiej z wyprzedzeniem tak jak by sobie wyobrażał to pan urzędnik – przynajmniej z jednodniowym wyprzedzeniem!\nPoszedł, więc ten mój biedak do szkoły, napisał, wrócił i zniknął na następne 24 godziny męczony gorączką, katarem i kaszelkiem jak rzadko, kiedy.\nLubię naturalne metody leczenia i kiedy tylko się da stosujemy takie w domu. Ponieważ dzisiaj moi faceci nie mieli jeszcze zbyt wielkiego apetytu wiec nie nalegałam zbytnio i nie przekarmiałam ich nadto (uważam, że organizm sam reguluje swoje potrzeby podczas takich infekcji). Zrobiłam im tylko małą „bombeczkę” witaminową na bazie kiwi. Tym razem nie rozcieńczałam owoców wodą by chłopaki moje otrzymały jak najwięcej zdrowych witamin no i przy okazji coś „zjedli”. No\ni udało się, koktajl bardzo smakował – Synio nawet poprosił o dokładeczkę, a to się zdarza bardzo rzadko:-)\nWojna z mikrobami nadal trwa. Jutro przygotuję im bardzo aromatyczny rosół. W sekrecie powiem, że nie pożałuję w nim ani czosnku ani cebuli.\nDo zrobienia tego pysznego i pełnego witamin koktajlu\n1 pęczek natki pietruszki (same listki)\nOwoce myjemy, obieramy ze skórki (pomarańczę z białych osłonek), kroimy na cząstki i wrzucamy do blendera. Wszystko blendujemy na jednolitą masę do momentu połączenia się owoców w jedną całość. Wychodzi bardzo gęsty. Można jeść łyżką. Nie słodziłam ale jeśli ktoś chce może dosłodzić – proponuję dodać do blendera 2-3 łyżki miodu.\nAutor: Szkatułka Cook o 4/03/2014 02:15:00 AM\nEtykiety: koktajl, koktajl owocowo-warzywny, koktajl owocowy\nGocha gotuje! 4 kwietnia 2014 11:11


Worek problemów przed twarzą… - Dziennik.pl\nAirbag ratuje życie, jednak nie w każdym przypadku. Podstawowy warunek to zapięcie pasów, ale trzeba wiedzieć też, jak ustawić fotel.\nZadanie airbagu: wyhamować ciało człowieka, aby nie uderzył głową lub klatką piersiową w kierownicę czy deskę rozdzielczą. Czasu jest mało: airbag musi być całkowicie napełniony, zanim "spotka się" z człowiekiem wpadającym na niego siłą bezwładu. Jeśli zderzą się przed całkowitym napełnieniem poduszki, człowiek otrzyma uderzenie w głowę twardym przedmiotem pędzącym z prędkością ponad 200 km/h.\nJak działa airbag? Auto uderza w przeszkodę. Jeśli opóźnienie przekroczy wartość krytyczną, uruchamiane są napinacze pasów, a następnie włącza się generator gazu. Poduszka rozrywa osłony i rozwija się w kierunku człowieka. Po napełnieniu gaz uchodzi przez otwory w tylnej części nylonowego worka. W chwili gdy gaz zaczyna uchodzić, powinno nastąpić "spotkanie".\nPierwsze porządne airbagi wprowadził do produkcji seryjnej Mercedes w 1980 r. w klasie S. Tak narodził się system SRS (Supplemental Restraint System), czyli uzupełniający system bezpieczeństwa. Poduszki miały współpracować z pasami, a nie jako osobny system. Pierwsze airbagi wybuchały jednak z ogromną siłą, co szczególnie w małych autach było niebezpieczne. Zagrożone były dzieci i osoby siedzące nieprawidłowo. Dlatego konstruktorzy zaczęli prace nad poduszkami, które wybuchałyby ze zmniejszoną siłą.\nKolejnym stopniem rozwoju były systemy, które uzależniały swoje działanie od tego, czy pasażer nie był za niski, czy siedział prawidłowo, itp. I znów pojawiły się problemy. Superczułe systemy potrafiły wyłączyć się w czasie wypadku, bo pasażer przesunął się na fotelu pod wpływem nagłego opóźnienia samochodu. Obecne systemy są bardziej doskonałe, ale wciąż niebezpieczne, jeśli zachowujemy się w aucie bezmyślnie.\nBezpieczna jazda z poduszką powietrzną\nW aucie z airbagiem należy bezwzględnie zapinać pasy. Minimalna odległość twarzy i szyi od poduszki powietrznej to ok. 25 cm. Zaleca się, aby odległość ta była większa.\nPasażer nie powinien opierać nóg na desce rozdzielczej. Wybuch airbagu w takiej sytuacji grozi kalectwem lub śmiercią.\nW aucie z poduszką nie wolno palić fajki. Można nosić okulary i palić papierosy, choć możliwe są niewielkie obrażenia z tego powodu.\nKobiety w ciąży powinny mieć zapięte pasy i nie muszą się bać airbagów, o ile lekarz nie widzi przeciwwskazań.\nNa obudowie airbagu nie wolno umieszczać naklejek, podstawek pod telefony komórkowe i innych przedmiotów.\nRęce na kierownicy należy trzymać za 10 druga lub za 15 trzecia. Trzymanie stale rąk w górnej części kierownicy grozi poparzeniem w razie wybuchu airbagu!\nNa fotele z poduszkami bocznymi nie nakłada się pokrowców, z wyjątkiem uszytych do danego modelu fotela i auta.\nDzieci mogą siedzieć obok kierowcy w foteliku tyłem do kierunku jazdy tylko wtedy, gdy airbag jest wyłączony. W aucie z aktywnym airbagiem dzieci mogą siedzieć obok kierowcy w foteliku przodem do kierunku jazdy, ale siedzenie należy odsunąć maksymalnie do tyłu.\nNie wolno montować w aucie airbagów i ich części pochodzących z innych aut. Po wypadku, jeśli nie zadziałały airbagi, należy zachować szczególną ostrożność (także podczas akcji ratunkowej). Airbagi mogą wystrzelić z opóźnieniem!\nMasz 10-letnie auto z wystrzelonymi poduszkami? Odbudowanie systemu może być nieopłacalne! Użycie elementów używanych jest absolutnie niedopuszczalne, a kupno nowych kosztuje zwykle bardzo dużo.\nKoszty wymiany (citroen xsara 1.4, z 1999 roku): poduszka kierowcy (1600 zł), sterownik (615 zł), napinacze (1400 zł/2 szt.). W autach z dwoma poduszkami dochodzi cena poduszki pasażera, deski rozdzielczej i szyby przedniej!\n1953 - w USA John W. Hetrick opatentował pierwszy samochodowy airbag. Konstrukcja ta była jednak dalece niedoskonała i nie nadawała się do seryjnych\n1967 - firma Chrysler kupiła od inżyniera Allena Breeda pomysł na czujnik opóźnienia - ważny element systemu poduszki powietrznej\n1971 - Ford wyprodukował eksperymentalną serię aut wyposażonych w airbagi, mające w intencji konstruktorów całkowicie zastąpić nielubiane pasy bezpieczeństwa\n1974 - w wybranych modelach koncernu GM (sprzedawanych pod markami Buick, Cadillac i Oldsmobile) poduszki powietrzne były dostępne za dopłatą\n1976 - z powodu licznych wątpliwości dotyczących skuteczności airbagów, a także śmiertelnych wypadków w autach z airbagami, amerykańskie firmy wstrzymują produkcję poduszek powietrznych\n1980 - Mercedes jako pierwszy w modelu W126 (klasa S) zaoferował w opcji airbag mający współdziałać z pasami bezpieczeństwa (SRS). W aucie tym znalazły się także napinacze pasów bezpieczeństwa\n1994 - poduszka napełniająca się ze stopniowaną siłą (w zależności od siły uderzenia), wyprodukowana przez firmę TRW\n1995 - do Volvo 850 trafiły boczne poduszki powietrzne\n2000 - pojawiają się zaawansowane systemy poduszek powietrznych, dobierających siłę i wielkość wybuchu do pozycji i rozmiarów kierowcy i pasażera.


kremowy śluz - Aplikacja - interpretacja cykli i wykresów - Forum OvuFriend\nForum › Aplikacja - interpretacja cykli i wykresów › kremowy śluz\nWysłany: 9 sierpnia 2014, 11:04\nWitam, mam problem, teoretycznie mam dni płodne co potwierdza ovu. Wczoraj miałam śluz wodnisty, dzisiaj już jest kremowy. Biały o konsystencji balsamu, nierozciągliwy. CO to może oznaczać? Prosze o pomoc\nWysłany: 10 sierpnia 2014, 21:54\nMoże jest to śluz mniej płodny;)\nWysłany: 11 sierpnia 2014, 08:17\n"Śluz bardzo dobrej jakości (najbardziej płodny) - wystarczy jedna opisana cecha:\n- rozciągliwy na co najmniej 2 cm\n- jak jajko białka kurzego\n- szklisty "\nczyli masz cechę wodnistą. wodnisty-płodny\nz googli: "Śluz bardzo dobrej jakości (najbardziej płodny) - wystarczy jedna opisana cecha: - rozciągliwy na co najmniej 2 cm - jak jajko białka kurzego - wodnisty - przejrzysty - płynny - szklisty " czyli masz cechę wodnistą. wodnisty-płodny\nBiały, mętnawy śluz jest raczej śluzem typu mniej płodnego, ale to nie oznacza że nie może pojawić się lepszy śluz. Może dni płodne Ci się później zaczną?\nWysłany: 11 sierpnia 2014, 13:47\nDziękuję za odpowiedzi, kłuje mnie jajnik od 2 dni, ogólnie mam że tak powiem mokro, tego śluzu jest dużo tyle, że jest taki przezroczysto biały. Być może się opóźniają, sama już nie wiem co myśleć.\nWysłany: 16 sierpnia 2014, 22:24\nNo ja słyszałam że są to pierwsze objawy wczesnej ciąży,lecz na 100% tego nie potwierdzę bo też tak miałam a okazało się że po tym przyszedł okres...\nNo ja słyszałam że są to pierwsze objawy wczesnej ciąży,lecz na 100% tego nie potwierdzę bo też tak miałam a okazało się że po tym przyszedł okres... :/\nWysłany: 24 sierpnia 2014, 12:55\nCzesc dziewczyny, od wczoraj zastanawiam sie co to moze oznaczać. Wczoraj bolały mnie jajniki i miałam białawy śluz a owulacje miałam kilka dni wcześiej. Serduszkowaliśmy zaraz po okresie to wątpie żebym była w ciazy. Czytam na roznych forach, jedne pisza ze sa objawami ciazy a inne ze brak. Nienastawiam sie juz jak kiedys i nie panikuje. Tylko sie martwie co to moze oznaczac. Poczekam do @ i się zobaczy.\nśluz nie jest zadnym wyznacznikiem ciąży, jeśli o to pytasz nie da się jednoznacznie określić, jaki występuje po zaplodnieniu, każda kobieta jest inna.\na na jakiej podstawie masz pewność, że do owulacji doszło?\nśluz nie jest zadnym wyznacznikiem ciąży, jeśli o to pytasz ;) nie da się jednoznacznie określić, jaki występuje po zaplodnieniu, każda kobieta jest inna. a na jakiej podstawie masz pewność, że do owulacji doszło?\nDziewczyny, nie wiem, czy w dobrym temacie piszę, ale nie chcę zasmiecać. Jeśli możecie odp. na moje pytania byłoby super. Zawsze miałam cykle 32 dniowe - owulacja występowała 18, 19 dc. W lipcu poroniłam. Lekarka kazała starać się o ciążę od pierwszego cyklu. Miesiączka pojawiła się dokładnie 28 dni po poronieniu - 14 sierpnia. Od ok 8 dnia cyklu pojawiło się bardzo dużo wilgotnego śluzu. Tak było do 12 dnia cyklu. zaczęłam robić testy owu - negatywne. Od 13 dnia odczuwam suchość. Wczoraj 14 dnia cyklu z trudem wydobyłam trochę za to mocno rozciągliwego śluzu. Dziś jest 15 dzień cyklu, testy nadal negatywne, śluzu brak. W związku z tym mam pytanie. Czy sądzicie, że owulacja mogła wystąpić przed 12 dniem cyklu, gdy tego śluzu było tak dużo? Spodziewałam się jej miedzy 14 a 20 dniem (tak mąż zaplanował powrót z delegacji). A jeśli owulacji jednak nie było, czy normalne jest to, że śluz płodny tak po prostu zanika wraz ze zbliżającą się owulacją? Przepraszam jeśli moje pytania są idiotyczne, ale naprawdę nie wiem, co myśleć\nDziewczyny, nie wiem, czy w dobrym temacie piszę, ale nie chcę zasmiecać. Jeśli możecie odp. na moje pytania byłoby super. Zawsze miałam cykle 32 dniowe - owulacja występowała 18, 19 dc. W lipcu poroniłam. Lekarka kazała starać się o ciążę od pierwszego cyklu. Miesiączka pojawiła się dokładnie 28 dni po poronieniu - 14 sierpnia. Od ok 8 dnia cyklu pojawiło się bardzo dużo wilgotnego śluzu. Tak było do 12 dnia cyklu. zaczęłam robić testy owu - negatywne. Od 13 dnia odczuwam suchość. Wczoraj 14 dnia cyklu z trudem wydobyłam trochę za to mocno rozciągliwego śluzu. Dziś jest 15 dzień cyklu, testy nadal negatywne, śluzu brak. W związku z tym mam pytanie. Czy sądzicie, że owulacja mogła wystąpić przed 12 dniem cyklu, gdy tego śluzu było tak dużo? Spodziewałam się jej miedzy 14 a 20 dniem (tak mąż zaplanował powrót z delegacji). A jeśli owulacji jednak nie było, czy normalne jest to, że śluz płodny tak po prostu zanika wraz ze zbliżającą się owulacją? Przepraszam jeśli moje pytania są idiotyczne, ale naprawdę nie wiem, co myśleć :)\nWysłany: 5 stycznia 2018, 11:51\nNo właśnie.. ja monitorowalam owulacji był pęcherzyki dość sporawy po dwóch dniach było pęknięcie Ale śluz mam cały czas biały kremowy..co to oznacza?\nWysłany: 5 stycznia 2018, 16:34\nZ tego co widziałam to 12dc miałaś śluz wodnisty i skoro 11 dc był pęcherzyk, a 13 już nie to może właśnie miałaś ovu wcześnie i śluz płodny 1 dzień.


Twórz z dzieckiem. 30 inspirujących pomysłów na eko zabawki - Agnieszka Placha\nZestaw 30 kart z pomysłami na unikalne eko zabawki dla dzieci w każdym wieku. Książeczka jest dowodem na to, że z niepotrzebnych przedmiotów da się stworzyć interesujące zabawki. Wystarczy tylko uruchomić wyobraźnię i chcieć! Recyklinguj, twórz, baw się!


Rehabilitacja w ZAZ-ach - pod lupą – Razem z Tobą\nRehabilitacja w ZAZ-ach – pod lupą\nRehabilitacja w ZAZ-ach - pod lupą\n28 października 2005 at 00:00\n6 i 7 października br. w Giżycku odbyło się szkolenie na temat działalności obsługowo-rehabilitacyjnej zakładów aktywności zawodowej w świetle obowiązujących przepisów. W szkoleniu uczestniczyły reprezentacje ZAZ-ów z Elbląga, Kamienicy Elbląskiej, Olsztyna i Giżycka, oraz przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego w Olsztynie i Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z Warszawy.\nTematyka szkolenia obejmowała trzy bloki zagadnień.\nPierwszy z nich dotyczył zakresu rehabilitacji leczniczej osób niepełnosprawnych zatrudnianych w zakładach aktywności zawodowej. Poprowadziła go dr Joanna Białkowska, ordynator oddziału rehabilitacyjnego szpitala MSWiA w Olsztynie. Koncentrował się na pożądanej dla tego celu dokumentacji medycznej, zakresie badań lekarskich, celach rehabilitacji i jej metodach, wskazaniach i przeciwwskazaniach, oraz potrzebach organizacyjnych i wyposażeniu niezbędnym do jej prawidłowego przebiegu.\nDużo uwagi poświęcono także profilaktyce zdrowotnej związanej z właściwą dietą i prawidłową postawą ciała podczas pracy i wypoczynku.\nDrugi blok zagadnień poświęcony był projektowaniu indywidualnych programów rehabilitacji, etapom pracy nad nimi oraz ich ocenie. Prowadziła go Gizela Zawadzka, kierownik Poradni Terapii Uzależnień w Giżycku. Odbywał się w formie wykładów i warsztatów, które stały się polem wymiany doświadczeń pracowników i kierowników ZAZ-ów z całego województwa i płaszczyzną ścierania się rozmaitych koncepcji w tej materii.\nCzęść szkoleniową zakończył trzeci prelegent, Bogdan Królikowski, kierownik sekcji Wydziału Realizacji Programów PFRON w Warszawie. Omawiał on koszty działalności obsługowo-rehabilitacyjnej ZAZ-ów, finansowane ze środków PFRON, różnicował ich kategorie, określał zasady ich kwalifikowania, dokumentowania i rozliczania. Odpowiadał również na dużą liczbę pytań kierowników i księgowych, zrodzonych z wątpliwości interpretacyjnych nieprecyzyjnych przepisów prawnych. Odpowiedzi na pytania udzielali także przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego.\nOprócz zajęć wykładowych i warsztatowych bardzo ciekawie wypadła prezentacja giżyckiego ZAZ-u, przygotowana przez jej dyrektora, Wojciecha Chodakowskiego. Uczestnicy szkolenia zwiedzili pracownię stolarską, metaloplastyczną, krawiecką i wikliniarską, pralnię i magiel, pomieszczenia rehabilitacyjne, socjalne i administracyjne zakładu.\nKrótkiej prezentacji swojej działalności w zakładzie dokonali również pracujący tam rehabilitant, psycholog i instruktor zawodu jednej z pracowni. Pokazano jeszcze dwie prezentacje multimedialne, z których jedna była relacją z uroczystego otwarcia placówki z udziałem lokalnych i regionalnych władz, druga zaś miała charakter promocyjny, przedstawiający ofertę handlową zakładu.\nDrugiego dnia, wypracowano wspólne wnioski, określono listę kluczowych zagadnień do rozstrzygnięcia w najbliższej przyszłości, wymieniono się doświadczeniami i zapatrywaniami na rozmaite kwestie organizacyjne, finansowe i prawne.\nSzkolenie podsumowała i zakończyła Hanna Zygnerska, kierownik biura ds. rehabilitacji osób niepełnosprawnych Urzędu Marszałkowskiego w Olsztynie. Zwracając się do uczestników postulowała zacieśnienie współpracy między ZAZ-ami województwa, deklarując pomoc w rozstrzyganiu wątpliwości związanych z bieżącym i przyszłym funkcjonowaniem tych placówek.\nDodam, że gospodarz spotkania zadbał również o ciało; było wspólne ognisko i smaczne jedzenie. Uczestnicy szkolenia zwiedzili z przewodnikiem muzeum, mieszczące się w jednym z budynków dawnych koszar Twierdzy Boyen, mieli także możliwość samodzielnego obejrzenia fortyfikacji i zakupu publikacji traktujących o geografii, historii i kulturze regionu Wielkich Jezior.\nUznając szkolenie za udane, uczestnicy życzyli sobie częstszych spotkań w tym gronie i rozstali w zgodnym przekonaniu, że wspólnota pomaga zawsze i każdemu.\nOrganizatorami szkolenia były: Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie i Zakład Aktywności Zawodowej w Giżycku. Maciej Wajnert Wersja archiwalna wpisu dostępna pod adresem: http://razemztoba.pl/beta/index.php?NS=srodek_new_&nrartyk= 630\nPoprzedni artykułNiepełnosprawni już zintegrowani nad jeziorem Dadaj\nNastępny artykułWszystkie barwy października


Tadeusz Kowalski - artykuły | Gazeta Pomorska\nAbsolutorium i wotum zaufania dla włodarza Tucholi niemal jednomyślne\nBurmistrz Tucholi Tadeusz Kowalski wygrał wybory. Nie będzie drugiej tury!\nBurmistrz Tucholi Tadeusz Kowalski dostał 56,12 proc. Jego kontrkandydaci: Jarosław Słoma - 22, 45 proc., Krzysztof Szulczyk - 15,59 proc., a Ryszard Wojciechowski - 4,99 proc.\n22 października 2018, 13:24\nWybory Samorządowe 2018 w Tucholi. Są już pierwsi kandydaci na burmistrza [sonda] 36\nPrzedsiębiorca Jarosław Słoma potwierdza swój udział, Andrzej Jerosławski - nieoficjalnie. Burmistrz Tadeusz Kowalski będzie startował. Kto jeszcze? To się okaże wkrótce.\nWybory w Tucholi 2018\nBurmistrz Tucholi: - Po nawałnicy trzeba wyciągnąć wnioski\nMimo że minęło już ponad półtora miesiąca od czasu, jak przeszła nawałnica, ciągle temat wraca. Mówi się o pomocy i nie tylko.\nBurmistrz Tucholi zainicjował pomoc, potrzebny jest nowy dach\nMinęło pięć tygodni od nawałnicy, która przeszła nad Borami, a ludzie potrzebują pomocy.\n15 września 2017, 7:10\nPLUS Burmistrz Tucholi był u marszałka. Opłacało się\nTadeusz Kowalski był u marszałka. Jak zapewnia burmistrz, szkoły w gminie Tuchola są gotowe na przyjęcie uczniów.\n31 sierpnia 2017, 17:21\nBurmistrz Tucholi: - Trzeba być w każdym zakątku, aby ocenić skalę zniszczeń\n- Trzeba być w każdym zakątku gminy, aby ocenić skalę zniszczeń w naszej gminie - mówił Tadeusz Kowalski, burmistrz Tucholi.\n25 sierpnia 2017, 15:03\nRadni oceniali pracę burmistrza Tucholi [sonda]\nDwunastu radnych było za udzieleniem absolutorium burmistrzowi, jeden wstrzymał się od głosu.\n29 maja 2017, 8:10\nBurmistrz Tucholi spotkał się z nauczycielami z gimnazjów\nW związku z zapowiedziami zmian w systemie oświaty, burmistrz Tadeusz Kowalski spotkał się z nauczycielami z gimnazjów.\nOceń Władzę: Tadeusz Kowalski ma dar przekonywania 18\n10 października 2016, 7:53\nPostawcie plus lub minus Kowalskiemu. Pamiętacie, co obiecał?\nTadeusz Kowalski już trzecią kadencję jest burmistrzem Tucholi. W czasie ostatnich wyborów miał tylko jednego kontrkandydata.\nBurmistrz Tadeusz Kowalski jednogłośnie dostał absolutorium\nNa piątkowej sesji w porządku obrad znalazło się m.in. podjęcie uchwały w sprawie udzielenia burmistrzowi Tucholi absolutorium z tytułu wykonania budżetu gminy Tuchola za ubiegły rok.\nBurmistrz Tucholi Tadeusz Kowalski: Podejmuję trudne decyzje\nRozmowa z Tadeuszem Kowalskim, burmistrzem Tucholi\n8 października 2012, 14:27\nObwodnica Tucholi znów się oddaliła\nMieszkańcy dopytują, co z tucholską obwodnicą. Do końca września miała być podpisana wstępna umowa z marszałkiem. Burmistrz Tadeusz Kowalski podpisu nie złoży, dopóki województwo nie da konkretów na piśmie.\nTuchola. Jak tanio naprawić miejską fontannę?\nCzęść radnych uważa, że można było naprawić tucholską fontannę tańszym kosztem, niż zakładały to wcześniejsze wyliczenia. Jakie mają propozycje?\n29 września 2009, 10:45


8. kotłownia/pralnia 3,17 m²\n9. sypialnia 11,44 m²\n10. sypialnia 9,89 m²\nNiezapominajka - Elewacja przednia.\nNiezapominajka - Elewacja tylna.\nNiezapominajka - Elewacja lewa.\nNiezapominajka - Elewacja prawa.\nOpis projektu Niezapominajka\nProjekt Niezapominajka jest dowodem na to, że dom parterowy nie musi być nudny i niefunkcjonalny. Prosta bryła o nieskomplikowanej konstrukcji zaprojektowana na planie prostokąta zwieńczona dwuspadowym dachem będzie szybka i niedroga w realizacji. Wejście frontowe podkreślone zostało trójkątnym niewielkim zadaszeniem podtrzymywanym masywnymi kolumnami. Jasną kolorystykę elewacji zdobi klinkierowa okładzina barwą korespondująca z pokryciem dachu. Drewniane okiennice pełniące funkcję dekoracyjną dodają domowi przytulnego, gościnnego charakteru. Okap nad tarasem od strony ogrodu stanowiący przedłużenie dachu pozwoli wypoczywać na świeżym powietrzu również podczas deszczu, osłaniając domowników.\nDom jednorodzinny Niezapominajka kryje w sobie dobrze pomyślany układ pomieszczeń oraz maksymalnie zagospodarowaną przestrzeń. Do holu głównego prowadzi niewielka sień, która chroni dom przed utratą ciepła. Obok wejścia zlokalizowano WC dla gości. Strefę dzienną rozlokowano w lewej części domu. Znajduje się tu przestronny salon wypoczynkowy połączony z jadalnią z dużym stołem oraz częściowo otwartą kuchnią. Kominek ozdabiający wnętrze salonu będzie także dogrzewał w chłodniejsze dni. Duże dwuskrzydłowe przeszklone drzwi doświetlające salon otwierają latem dom, zbliżając go do natury. W prawej części domu Niezapominajka rozmieszczono pomieszczenia części nocnej. Taki układ zapewni prywatność domownikom. Trzy wygodne sypialnie pozwolą na spokojny wypoczynek, a wspólna dla mieszkańców łazienka umożliwi stworzenie w niej własnego domowego spa. Dużą zaletą projektu domu Niezapominajka jest oddzielenie pomieszczenia gospodarczego przeznaczonego na kotłownię i pralnię.\nKoszty budowy domu Niezapominajka\nTreść pytania do projektu Niezapominajka\nDedykowane gratisy do projektu Niezapominajka! Do zamówienia możesz wybrać do 5 dowolnych gratisów z poniższej listy.\nPow. użytkowa:94,76 m²\nMin. wymiary działki:19,16 x 22,98 m\nMin. wymiary działki:19,16 x 25,28 m\nCzy istnieje możliwość wydłużenia domu o 1 m, powiększając tym samym powierzchnię sypialni?\nMimo że taka modyfikacja wiąże się ze zmianami w obrysie budynku, nie będzie trudna do wykonania na etapie adaptacji projektu. Sprzyja temu fakt, że budynek będzie poszerzony zgodnie z kierunkiem kalenicy, w związku z tym konstrukcja dachu nie ulegnie zmianie.\nBardzo podoba mi się projekt domu Niezapominajka, ale chciałabym mieć kotłownię w piwnicy. Czy jest możliwość zmiany?\nOczywiście, istnieje możliwość doprojektowania częściowego lub całkowitego podpiwniczenia domu i umieszczenia tam kotłowni. Dodatkową kondygnację dorysuje architekt adaptujący.\nCzy jest dostępny projekt domu Niezapominajka w wersji z garażem?\nW reakcji na wiele zapytań o wariant z garażem architekt przygotował projekt domu Niezapominajka z garażem. Dostępny jest on na naszej stronie internetowej, dlatego zapraszamy do bliższego zapoznania się z tym projektem.\nProjekt TRZ-686 3750 zł\nParametry projektu Niezapominajka\nPowierzchnia dachu: 188,22 m²


W Zielonych Arkadach grasował złodziej. Ukradł perfumy warte tysiąc złotych [WIDEO] | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaBydgoszczNa sygnaleW Zielonych Arkadach grasował złodziej. Ukradł perfumy warte tysiąc złotych [WIDEO]\nBydgoscy policjanci poszukują kolejnego złodzieja, który okradł jeden ze sklepów na terenie galerii Zielone Arkady.\nFunkcjonariusze z Komisariatu Policji Bydgoszcz-Szwederowo zwracają się z prośbą o pomoc w identyfikacji osoby przedstawionej na zdjęciach oraz filmie. Uwieczniony mężczyzna ukradł perfumy o łącznej wartości niemal 1000 złotych. Zdarzenie miało miejsce w galerii handlowej Zielone Arkady przy ul. Wojska Polskiego 1 w Bydgoszczy.\nCZYTAJ TAKŻE: Tragiczny wypadek na S5 pod Bydgoszczą. Znamy jego okoliczności\nWszyscy, którzy rozpoznają mężczyznę, bądź posiadają jakiekolwiek informacje o osobie mogącej mieć związek z przestępstwem, proszeni są o kontakt osobisty lub telefoniczny z policjantami. Informacje można przekazać osobiście w Komisariacie Policji Bydgoszcz-Szwederowo przy ul. Toruńskiej 19 lub telefonicznie pod numerem telefonu 47 751 53 32, a także całodobowo pod numerami 47 751 52 69 lub 112 powołując się na znak sprawy L.dz. II-Kr 1462/21.\nZaginęła 83-letnia bydgoszczanka. Policja szuka pani Teresy


Jak serwisy przechowują twoje hasło? - StartHere.pl\nNie mieszaj jedzenia!\nWyższe podatki, mniejsze wpływy z podatków?\n2020-08-29\t 2020-11-27 Inne / IT\nJak serwisy przechowują twoje hasło?\nKażda usługa z której korzystasz musi mieć możliwość sprawdzenia, czy to to ty.\nZazwyczaj wykorzystuje się do tego celu hasła.\nZakładając, że skoro znasz hasło, to musisz być ty.\nNajprostrzym sposobem, byłoby gdyby przy rejestracji zapisywać twoje hasło.\nWtedy przy logowaniu można sprawdzić, czy te hasła są te same.\nJednak w takim przypadku każdy kto uzyskałby dostęp do takich danych (np. haker) poznał by twoje hasło.\nBez twojego hasła\nDlatego serwisy internetowe (zazwyczaj) nie przechowują twojego hasła, przynajmniej nie w takiej formie w której wpisujesz!\nSerwisy internetowe nie widzą jakie masz hasło.\nNajlepiej nie mieć nic do ukrycia.\nSerwisy nie wiedzą jakie masz hasło, ale mogą je sprawdzić.\nZamiast tego przechowuje się odpowiednio matematycznie przekształcone twoje hasło.\nGdy się logujesz, to serwis również wykona takie same matematyczne przekształcenie i porówna z tym zapamiętanym.\nIdeą takich przekształceń polega na tym, że łatwo można wykonać takie przekształcenie, ale trudno wykonać je „w drugą stronę”. Trudno określić dla jakich danych można otrzymać wartość docelową.\nInaczej – nie wiadomo jakie użytkownik wpisał hasło.\nBy to sobie wyobrazić,\nZastanów się jakie liczy całkowite, należy pomnożyć by uzyskać wynik 187? 🙂\nAle gdyby dał ci dwie liczby 11 i 17, to z pewnością szybko obliczysz, że wynik to 187.\nTen przykład bardziej przypomina tzw. kryptografię asymetryczną :D.\nAle dobrze obrazuje, że pewne operacje matematyczne wykonuje się trudniej w drugą stronę.\nFunkcje kryptograficzne (matematyczne) o których pisałem, nazywamy funkcjami skrótu / funkcjami mieszającymi lub po angielsku: „hash function„, a otrzymany nich wynik nazywamy hashem.\nSzybko można obliczyć „hash”, ale trudno zgadnąć dla jakich danych (hasła) można otrzymać taki wynik (hash).\nZatem gdy wpisujesz np hasło „123456” i serwis używa funkcji starej znanej funkcji jako „MD5”, to otrzymamy wynik:\nFunkcje mieszające (funkcje skrótu) mają to do siebie, że zmiana choćby jednego znaku powinna znacząco zmienić wynik.\nDlatego gdyby użytkownik zamiast: „123456” poda „123457”, to aplikując MD5 otrzymamy:\nWynik wygląda zupełnie inaczej.\nE10ADC3949BA59ABBE56E057F20F883E (zakodowane "123456")\nF1887D3F9E6EE7A32FE5E76F4AB80D63 (zakodowane "1234567")\nW przykładzie powyżej użyłem MD5, jednak współcześnie użycie tej metody do zabezpieczania danych jest niedpouszczalne (niebezpieczne)!! Użyłem bo jest to znana funkcja, która generuje całkiem króki wynik (hash).\nWyobraź sobie, że haker posiada ściągawkę dla popularnych haseł i ich zakodowanych odpowiednikach.\nW polsce popularne hasła to m.in:\nWystarczy, że haker policzy hashe raz i już będzie miał ściągawkę.\nGdy zauważy, zakodowane hasło jako: E10ADC3949BA59ABBE56E057F20F883E to od razu – bez liczenia będzie wiedział, że to hasło „123456”.\nTęczowe tablice (ang. rainbow tables) – baza skrótów wykorzystywana w łamaniu haseł zakodowanych jednokierunkową funkcją skrótu. Pozwala na zaoszczędzenie mocy obliczeniowej koniecznej do złamania hasła metodą brute force.\nCzas łamania hasła skraca się przez to do kilkudziesięciu sekund na potężnych komputerach.\nTęczowe tablice pozwalają na złamanie większości popularnych funkcji skrótu, w tym MD5, SHA-1, NTLM czy Cisco Pix.\nNie dla ściągawek!\nBy uniemożliwić korzystanie z takich ściągawek, używa się tak zwanej „soli” (ang salt).\nDo zupy, dań dodajemy soli.\nPodobnie można dodać „coś” (sól) do twojego hasła i potem je zakodować.\nW takiej sytuacji zamiast kodować „123456”, to\nbędziemy kodowali wymyśloną ciąg znaków (sól) np. „sC&sxHy%N” i twoje hasło „123456”.\nCiąg znaków: sC&sxHy%N123456 po przekształceniu md5 daje: 6731a1d12d75417197bb8b22df7fd827 (zupełnie inną wartość niż wcześniej).\nOczywiście hasło: „sC&sxHy%N123456” nie najduje się na liście najpopularniejszych haseł.\nDlatego ściągawka w niczym nie pomoże!!\nSól (ang. salt) lub ciąg zaburzający – dane losowe dodawane do hasła podczas obliczania funkcji skrótu przechowywanej w systemach informatycznych.\nCelem soli jest ochrona systemowej bazy haseł przed atakami słownikowymi.\nJako że sól jest przechowywana jawnie, nie ma ona znaczenia względem ataków brute-force. Podobne znaczenie i zastosowanie ma wektor inicjujący.\n„Sól” chroni przed atakami słownikowymi\nZ takimi algorytmami jest jak z kłudkami z kodem.\nJeśli twoja kłudka ma 3 cyfry od 0 do 9, i nie pamiętasz kodu.\nTo możesz spróbować sprawdzić wszystkie możliwe opcje.\nW najgorszym wypadku będziesz musiał sprawdzić 10*10*10, czyli 1000 kombinacji.\nTaką próbę złamania hasła nazywamy atakiem siłowym (brute force).\nMamy dużo siły (w tym przypadku moc obliceniową) i komputer może sprawdzać różne opcje po kolei.\nAtakujący nie wie jakie hasło może wygenerować dany hash, ale może próbować różnych kombinacji liter, cyfr aż znajdzie.\nMoże Ci się wydawać to niewykonalne.\nJednak współczesne procesory są bardzo szybkie. Karty graficzne w tego typu obliczeniach mogą je obliczać jeszcze szybciej np. 50-100x razy szybciej niż procesor.\nDla przykładu karta graficzna „Nvidia GTX 1080 Ti” – może obliczać 30 963 500 000 skrótów MD5 na sekundę!\nW przypadku bezpieczniejszych skrótów SHA256 może obliczać nawet 4 453 200 000 na sekundę (źródło: Nvidia GTX 1080 Ti Hashcat Benchmarks)!\nPowyższe dane dotyczą popularnego programu hashcat (służącego do łamania (odzyskiwania) haseł).\nWiele kryptowalut (np. Bitcoin) wymaga znalezienie odpowiedniego hasha.\nA do tego używa się specjalnie zbudowanych ukłądów ASIC, lub kart graficznych!\nZatem odgadywanie haseł nie musi być czasochłonne!\nWydajne karty graficzne mogą być drogie. Ale haker wcale nie musi jej kupować!\nWystarczy, że ’wypożyczy komputer’ wyposażony w taką kartę.\nTakie komputery (’instancje’) można wykupywać na minuty!\nCentrum danych Nvidia\nnp. 8 GPU NVIDIA Tesla V100 (instancja p3.16xlarge) jest za $26.44/godzinę\nCentrum danych Microsoft Azure\nnp. 4 GPU Tesla V100 w serii NCv3 / instancja NC24s_v3 kosztuje $6.12 za godzinę\nCentrum danych OVH\nnp. serwery dedykowane 1 GPU z Tesla V100 daje radę z 52 729,6 MH/s, a instancja z * GPU podobno daje radę nawet z 421,8 GH/s (!!!)\nSą za szybcy!\nKomputery są coraz szybsze. Zabezpieczenie, które było silne kilka lat temu, dziś może nie dawać rady!\nPrawa Moore (które wynika z obserwacji) zakłąda, że co 18 miesięcy podwaja się ilość tranzystorów, co możemy przetłumaczyć: „Podwaja się moc obliczeniowa (szybkość) komputerów”.\nWzrost liczby tranzystorów w procesorach w latach 1971–2011 [wiki media]\nUwaga: skala logarytmiczna!!\nDlatego dobrą praktyką jest zapisywanie haseł, tak by móc zwiększać wymaganą pracę jaką musi wykonać haker.\nJeśli serwis używa np. BCRYPTa, to można podać parametr zwany kosztem (cost factor / work factor).\nPolega to na tym, że dla większych wartości, algorytm po prostu wielokrotnie powtarza operację.\nTo znaczy wyliczona wartość zostaje zakodowana i ponownie zakodowana i tak dalej.\nW przypadku BCRYPTA, koszt: 10, oznacza 210 czyli 1024 dodatkowych przeliczeń.\nKoszt 20 oznacza 220 czyli 1048576 dodatkowych przeliczeń.\nTo duża ilość przliczeń, a ile czasu to zajmuje?\nWedług Auth0, wymagany czas w zależności od kosztu bcrypta może wyglądać tak:\nkoszt: 10, wymagany czas:    65.683 ms\nkoszt: 11, wymagany czas:   129.227 ms\nkoszt: 12, wymagany czas:   254.624 ms\nkoszt: 13, wymagany czas:   511.969 ms\nkoszt: 14, wymagany czas:  1015.073 ms\nkoszt: 15, wymagany czas:  2043.034 ms\nkoszt: 16, wymagany czas:  4088.721 ms\nkoszt: 17, wymagany czas:  8162.788 ms\nkoszt: 18, wymagany czas: 16315.459 ms\nkoszt: 19, wymagany czas: 32682.622 ms\nkoszt: 20, wymagany czas: 66779.182 ms\nZalecenia są taki by wybrać możliwie największy koszt w zależności od naszego sprzętu, tak by nie przezkadzać użytkownikowi.\nZwróć uwagę, że koszt 20 z powyższego przykładu wymagałby od użytkownika czekania ponad minutę po kliknięciu zaloguj (bezpieczne, ale niedopuszczalne). Dopuki serwis nie sprawdziłby hasła, nie mógłby pokazać np. panelu.\nCzasem zakłada się, że obliczenia nie powinne zajmować mniej niż 250 ms (1/4 sekundy) dla zwykłego użytkownika oraz nie mniej niż 1000 ms (1 sekunda) dla administratora!\nJeśli ktoś zna się na zamkach, to może się okazać, że gdy jedna z cyfr będzie na odpowiedniej pozycji, to można np. poczuć np. mniejszy opór, albo kliknięcie, albo.. co kolwiek to jest – będziesz wiedziec, że jedna z cyfr jest dobra – a to drastycznie zmiania ilość opcji które trzeba sprawdzić by złamać szyfr (zatem, zajmie Ci to znacznie mniej czasu!).\nTak samo jest z algorytmami, naukowcy analizujący algorytmy w przypadku niektórych z nich znaleźli sposób, dzięki któremu nie muszą sprawdzać wszystkich opcji.\nDlatego niektóre algorytmy uznaje się za niebezpieczne.\nTaką kłudkę możesz odblokować probując wszystkich możliwych kombinacj.\nKanał Go Experimental\nNiestety czasem (żadko) hasła są zapisywane tak jak je wpisujesz.\nPani w okienku może Ci je nawet podać, albo sama użyć 😀\nDla przestępców jest to duże ułatwienie. Prawdopodobnie używasz tego samego hasła w innym serwisie.\nNawet jeśli nie masz tam ważnego, to mogą być tam informacje, które pozwolą na inny atak.\nHasła zazwyczaj są szyfrowane jednak nieraz nie są najlepiej zabezpieczone.\nNiektóre serwisy używają mało bezpiecznych metod „kodowania” hasła (np. słaby algorytm np md5, sha1, …, mała ilość powtórzeń, brak tak zwanej „soli”).\nWpadki mieli nawet „najwięksi” np. swego czasu chodziły memy z wycieku z adobe.\nAdobe używało m.in starego, niezbyt bezpiecznego „szyfrowania” (funkcji skrótu): MD5, które dziś są łatwe do złamania.\nKrzyżówka inspirowana hasłami i podpowiedziamy z wycieku Adobe.\nTaką krzyżówki można rozwiązywać na zed0.co.uk/crossword/.\nCzy jesteś w stanie zgadnąć jakie było hasło na podstawie podpowiedzi?\nZ Adobe wyciekło 38 mln danych kont.\nJeden serwis: różne zabezpieczenia!\nWarto wiedzieć, że serwisy wprowadzają czasem lepsze zabezpieczenia.\nNowi użytkownicy zapisują hasła przy pomocy nowej (bezpieczniejszej) metody.\nJednak „stare konta” nadal będą miały zapisane hasła po staremu (mniej bezpiczne).\nWynika to z tego, że skoro serwis nie wie jakie masz hasło, to nie może go „przepisać” na nowo.\nDzień w dzień wyciekają dane z różnych serwisów.\nNie ma czegoś takiego jak bezpieczny serwis, serwer, czy nawet komputer.\nMoże być jedynie bardziej zabezpieczony 🙂 niż mniej zabezpieczony.\nPoniżej analizuję dane z wycieku z benchmark.pl (w chwili aktualizacji artykułu wybrałem w miarę ostatni z końcówką ’.pl’).\nZatem bez hejtu, to tylko analiza 🙂\nPlanuję rozszerzyć tą część.\nW tym wycieku znalazło się tylko 183794 kont.\nSerwis zgodnie z dobrymi praktykami nie przechowywał haseł w sposób jawny, czyli tak jak wpisuje je klient.\nTo znaczy każde hasło wpisane przez klienta było przekształcane kryptograficznie na tak zwany hash.\nIdeą takich przekształceń jest to, że łatwo można wykonać pewne obliczenia matematyczne, by uzyskać wynik (hash), ale mając wynik, trudno stwierdzić dla jakich danych (tutaj hasła) można otrzymać taki wynik.\nDodatkowo, zmiana choćby jednego znaku powinna niemal całkowicie zmienić uzyskany hash (wynik – ciąg znaków)\nTak się składa, że we wspomnianym wycieku niektórzy mieli zabezpieczone hasła przy pomocy MD5, a część klientów przy pomocy silniejszego BCRYPTa.\nHasła zabezpieczone MD5 współcześnie dość szybko można odgadnąć.\nDlatego wiele haseł zabezpieczonych przez MD5 zostało złamane – nie wszyskie, ale większość.\nKilka silnych haseł się obroniło.\nPrzykładowy wyciek z rozkodowanymi hasłami dostępny na hashes.org.\n„Złamane hasla” – to te zabezpieczone MD5\nFormat danych <nazwa algorytmu> <hash>:<hasło>.\nHasła zabezpieczone BCRYPTem, nie zostały złamane (na razie ruszone), poza kilkoma banalnymi hasłami.\nTzn, jeśli ktoś będzie chciał to je złamie, ale wymaga to więcej czasu (mocy obliczeniowealgorytmalgorytmalgorytmj).\nCiąg znaków zaczyna się od $2v$10$, oznacza to że użyto poprawiony Blowfish-based crypt\nPo kilku dniach 50% haseł zostało 'odkodowane’.\nUwaga: poniżej będzie trochę bardziej technicznie.\nJuż wiesz, że dobrą praktyką jest przechowywanie haseł tak by nie można było ich bezpiśrednio odczytania (w sposób jawny).\nNie szyfruje się ich, ale wykonuje pewne operacje matematyczne uzyskując zupełnie inną wartość.\nGdy się logujesz, to również wykonuje się te same operacje matematyczne i porównuje się czy otrzymana wartość jest taka sama.\nJeśli tak, to użytkownik wpisał prawidłowe hasło.\nIdea jest taka, że łatwo można obliczyć tą wartość docelową (hash), ale trudno zgadnąć / obliczyć, jaką wartość trzeba podać by otrzymać tą wartość.\nNiektóre takie obliczenia mają nazwy (technicznie: funkcje skrótu / hash function) np. MD5, SHA, ..\nKomputery mamy coraz szybsze, tak, że niektóre takie zabezpieczenia można szybko złamać. Dla niektórych metod naukowcy znaleźli sposób jak przyśpieszyć obliczenia.\nTak jest w przpadku MD5.\nDlatego hasła użytkowników, których kasła był zabezpieczone przez MD5 zostały złamane.\nCzęść haseł użytkowników, było lepiej zabezpieczone – tzw. BCRYPTem.\nRóżne zabezpieczenia w tym samym serwisie?\nPo prostu serwis w pewnym momencie wprowadził lepsze zabezpieczenie – i wszyscy nowi klienci byli już nim objęci zabezpieczani.\nCzy serwis nie dba o „starych klientów”?\nProblem, polega na tym, że z technicznego punktu widzenia serwis nie wie jakie masz hasło.\nDlatego też nie może „przeliczyć go”, na bezpieczniejszą formę (zabezpieczyć).\nUnieważnić hasła zabezpieczone MD5\nKlient musiałby zresetować hasło by dostać się do serwisu.\nW czasie resetowania, system zapisałby hasło w nowej bezpieczniejszej formie.\nTakie działania irytują użytkowników. Klient ma hasło, ale nie może się zalogować – musi je zresetować.\nDodatkow może to nienajlepiej wyglądać wizerunkowo.\nAktualizować hasło w czasie logowania\nW momencie gdy system sprawdzi poprawność hasla, mógłby zapisać hasło w nowej bezpieczniejszej formie.\nWdrożenie takiego rozwiązanie może być bardzo skomplikowane i kosztowne.\nJeśli użytkownik się nie zaloguje, bo np. już nie korzysta już z serwisu, to jego hasło nie będzie zabezpieczone.\nGdy dojdzie do wycieku (a w tym przypadku doszło), to jego hasło zostanie ujawnione. Problem w tym, że wiele osób używa tych samych haseł do różnych serwisów.\nDlaczego hasła nie zosta\nDla jasności nie oznacza to, że ze kilka dni zala baza zostanie zdekodowana.\nHasła zostały „zaszyfrowane” na dwa sposoby: z wykoryzstaniem starego MD5 (współcześnie łatwe do złamania) i nowszego bezpieczniejszego BCRYPTA.\nDlaczego serwis przechowuje hasła częściowo w MD5, a cześć w BCRYPT?\nSerwis zaczął używać bezpieczniejszych szyfrów. Dlatego nowi klienci mają lepiej zabezpieczone hasła.\nSerwis nie wie z jakiego hasła korzystasz, dlatego nie może zmienić sposobu jego kodowania bez twojej pomocy (np. resetu hasła)!\nZ technicznego punktu widzenia można w trakcie logowania sprawdzić czy\nNie używaj tego samego hasła!\nBiznes IT StartHere bepieczeństwo haslo it\nJaki menedżer haseł wybrać?\nTwoje dane zostały skradzione! Mogę się założyć. Co chwilę doczhodzi do jakiegoś wycieku. Jeśli używasz tego samego/prostego hasła – przegrałeś. Mają już dostęp do wielu innych twoich usług. Gdybyś używał menadzera haseł…\nNiektóre serwisy zapisują np. twoje działania.\nKiedy się rejestrujesz, logujesz, klikasz coś w interfejsie.\nW 2020 zauważono niezabezpieczoną bazę danych jednego z systemów VPN, który obsługiwał m.in aplikacje: UFO VPN, FAST VPN, Free VPN, Super VPN, Flash VPN, Secure VPN, Rabbit VPN.\nCo ciekawsze można tam było znaleźć np. informacje że ktoś zmieniał hasło.\nA by było ciekawiej byo podane z jakiego hasła ktoś zmienił na jakie!!!\nOba hasła były dostępne całkowicie bez zabezpieczenia!\nTutaj nawet nie trzeba było „łamać” hasła, jeśli użytkownik używał tego samego hasła w innym serwisie (jego email również był dostępny).\nTo wystarczyłoby się spróbować zalogować na różne inne serwisy tym hasłem i adresem email!\nRaport na VPNMentor.\nJaki VPN wybrać? 🙂\nByć może nie potrzebujesz VPNa. W czym pomoże a w czym nie. Nie wszystko działa jak w reklamie! Poznasz polecane VPNy darmowe i płatne oraz inne substytuty.\nBiznes IT StartHere\nbepieczeństwo / haslo / it


Mała obudowa Lian Li na duże chłodzenie – ITPC – Nasze spojrzenie na nowe technologie\nMałe obudowy komputerowe typu Mini-ITX zazwyczaj mają niewiele miejsca na chłodzenie procesora, zatem by komputer chodził cicho, to musimy w nim zainstalować mało wydajny procesor. Firma Lian Li znana z wysokiej jakości wykończenia i wręcz prestiżowego wyglądu postanowiła zmienić ten status rzeczy. Producent wypuszcza dzisiaj na nasz rynek obudowę komputerową Lian Li Q33, dostępną w kolorach – czarnym lub srebrnym.\nModel Q33 mimo niewielkich rozmiarów pozwala zamontować w środku chłodzenie na procesor o maksymalnej wysokości 180mm. Daje to nam bardzo dużo miejsca na konkretny i przede wszystkim cichy radiator, który ze spokojem obsłuży najbardziej wymagające ośmio-, a nawet dwunasto-rdzeniowe procesory. Wewnątrz znajdziemy także miejsce na dwuslotową kartę graficzną, mocny zasilacz typu ATX oraz trzy dyski twarde (jeden pojemny HDD 3.5 cala oraz dwa szybkie dyski SSD 2.5 cala). Dodatkowo producent zrobił też w środku miejsce na montaż chłodzenia wodnego typu 120mm na tylnej ściance wylotowe oraz także dwa ogumowane otwory do zewnętrznego zestawu chłodzenia wodnego.\nObudowa Lian Li Q33 jest oczywiście zrobiona w całości z wysokiej klasy aluminium, które na przednim panelu było dodatkowo szczotkowane, co nadaje naszemu komputerowi bardzo elegancki wygląd. Cicha praca, kompaktowe rozmiary oraz highendowy design pozwala nam w tym momencie postawić komputer w łatwo dostępnym miejscu na biurku, a nie chować go w krainie kurzu za szafą.\nNazwa: Lian Li PC-Q33 – Mini-ITX – USB 3.0\nKod producenta: PC-Q33B / PC-Q33A\nWymiary: 229 x 328 x 240 mm (szerokość x wysokość x głębokość)\nMateriał: w całości z aluminium\n2x 3.5 cala (wewnętrzne, lub 1x 3.5" + 2x 2.5")\n3x 2.5 cala (wewnętrzne, lub 1x 3.5" + 2x 2.5")\nGniazda na karty PCI/PCIe: 2 sztuki\nBardzo elegancka obudowa komputerowa, zrobiona w pełni z aluminium\nDuża maksymalna wysokość chłodzenia na procesor – umożliwia zamontowanie cichych i wysokich CPU coolerów\nDwa ogumowane wyjścia na zewnętrzny zestaw chłodzenia wodnego\nAntydrganiowe nogi na spodzie obudowy


Nicorette - palenie będzie tylko wspomnieniem. - SK Projekt\nHome » Kondycja » Leczenie » Nicorette - palenie będzie tylko wspomnieniem.\n2016-11-23|Kategoria: Kondycja / Leczenie\nDzisiejsze czasy przyniosły m.in. modę na zdrowy tryb życia. Wiele osób stara się, by jeść zdrowo, czy też regularnie uprawiać sport. Jednocześnie jednak niestety cały czas truje ich dym tytoniowy. Czy można wobec tego powiedzieć, że żyją zdrowo? Z całą pewnością nie! Jeśli i Ty masz podobny problem, nie ma się co zastanawiać, rzuć palenie, a korzyści z tego odniesiesz naprawdę ogromne. Twój organizm pozbędzie się niechcianych toksyn, zaoszczędzisz mnóstwo pieniędzy i co najważniejsze, nie będziesz szkodził swojemu otoczeniu: rodzinie, przyjaciołom, czy kolegom w pracy. Niekiedy jednak by pozbyć się tego nałogu, potrzeba wielu wysiłków. Nie ma się co przejmować, jeśli tylko chcesz, rzuć palenie już dziś, pomoże ci Nicorette. Dzięki plastrom, gumie do żucia, czy pastylkom w bardzo krótkim czasie palenie może zostać tylko wspomnieniem. Skuteczność tych środków mogą potwierdzić osoby, które spróbowały i dzisiaj są już wolne od nałogu. Wypróbuj więc i Ty, a zyskasz naprawdę wiele!