SESJA W PAŁACU SANSSOUCI - Paweł Krug Fotograf\nSESJA W PAŁACU SANSSOUCI\nZagraniczny plener ślubny Pauliny i Tomasza\nOpowiem Wam historię miłosną Pauliny i Tomasza. Przemiłych osób, którym miałem przyjemność towarzyszyć jako fotograf ślubny w dniu, kiedy powiedzieli sobie „TAK”. I później podczas sesji plenerowej. Zabiorę Was na wyprawę do historycznego miejsca poza granicami Polski. A co najważniejsze, będziecie świadkami gorącego uczucia, które połączyło tych dwoje. Jesteście gotowi? Mam nadzieję, że tak! Zapraszam na fotorelację!\nNa plener ślubny jedziemy do… Niemiec!\nFakty są takie, że lubię być przygotowany do pleneru ślubnego. Dlatego, kiedy padło hasło związane z celem naszej podróży, od razu zabrałem się za wyszukiwanie szczegółowych informacji. Możecie się śmiać, ale jako fotograf ślubny mam taką przypadłość, że w momencie, gdy ktoś rzuca mi nazwę miejsca/lokalizację, od razu wyobrażam sobie możliwe kadry. Tak było i w tym przypadku. Zapoznałem się z walorami pałacu Senssouci i jego otoczenia, i wiedziałem, że ten plener ślubny będzie szczególny.\nCóż mogę napisać? Majestatyczna, zabytkowa architektura i ogrody tarasowe Sanssouci na żywo robią ogromne wrażenie. Panna młoda odnalazła się tych przestrzeniach znakomicie! Z jaką swobodą i pewnością siebie poruszała się przed obiektywem! Że nie wspomnę już o romantycznych kadrach we dwoje… Ten ogień, namiętność i gorące uczucie widać między moimi bohaterami na pierwszy rzut oka. Przyznacie mi rację?\nPodczas sesji ślubnej w pałacu postanowiliśmy wykorzystać magiczne, naturalne światło. Gra promieni słonecznych i cieni stworzyła spektakularny efekt na zdjęciach. Zobaczcie z resztą sami! Choć na niebie w pewnym momencie pokazały się ciemne, burzowe chmury, nie mogliśmy sobie wymarzyć lepszych warunków do pamiątkowych ujęć. Te kolorystyczne kontrasty i surowe tło było idealnym tłem dla eleganckiej kreacji panny młodej i szykownego zestawu pana młodego.\nPaulino i Tomaszu! Przyjemnością dla mnie było stworzyć dla Was reportaż ślubny i uwiecznić pamiątkowy plener! Raz jeszcze na nowej drodze życia życzę Wam wszystkiego, co najlepsze! Bądźcie szczęśliwi!\nPLENER ŚLUBNY | JEZIORO COMO


Wypełnienia / leczenie zębów Wrocław | ProClinic\nWypełnienia kompozytowe (wypełnienia światłoutwardzalne) to tzw. białe plomby”, które odznaczają się bardzo dużą estetyką. Dysponujemy pełną gamą odcieni materiałów kompozytowych, co pozwala uzyskać wygląd zęba naturalnego. Obecnie używa się plomb kompozytowych do wypełnień ubytków zębów przednich jak i bocznych. Niewielkie ubytki wypełnia się również cementem glasjonomerowym lub stosuje się wypełnienia ceramiczne. O wyborze wypełnienia decyduje stomatolog, kierując się grubością ścianek, położeniem zęba oraz siły, jaka działa na ząb podczas gryzienia. Nowoczesne wypełnienia, dzięki nanotechnologii, mają też podwyższoną odporność mechaniczną, co zabezpiecza przed ścieraniem, wypłukiwaniem i odkruszaniem fragmentów wypełnień. Ważną cechą dobrych wypełnień jest bezkompromisowa estetyka, gładkość, połysk i szczelność.\nPlomby kompozytowe służą ponadto do wypełnień ubytków zębów mlecznych u starszych dzieci. Ich aplikacja jest wydłużona, jednak charakteryzują się znacznie większym poziomem trwałości. Mali pacjenci mogą dodatkowo wybierać plomby kolorowe.\nOd 119 do 199 zł\nNADBUDOWA ZĘBA KOMPOZYTEM (DUŻA POWIERZCHNIA)\nbezpłatnie do każdego zabiegu\nWYPEŁNIENIE TYMCZASOWE – FLECZER\nODBUDOWA Z UŻYCIEM WKŁADU Z WŁÓKNA SZKLANEGO


Strona główna » Akcesoria dodatkowe » Okleina PCV\nAkcesoria do Podbitek(1)\nZakończenia i łączniki do parapetów(4)\nMahoń (na zamówinie) + 6,00 zł\nDąb Bielony (na zamówinie) + 6,00 zł\nMarmurek Jasny (na zamówinie) + 6,00 zł\nMarmurek Ciemny (na zamówinie) + 6,00 zł\nFolia bez Kleju - 4,92 zł\nW TYM POLU PODAJE SIĘ WYMIAR ARKUSZY DŁUGOŚĆ / SZEROKOŚĆ\nOkleina najwyższej jakości niemieckiego producenta RENOLIT wiodącego na światowym rynku.\nNajwyższa jakość gwarantowana wieloletnią gwarancją . Okleina oprócz wzoru drewna w rożnych kolorach posiada strukturę drewna tak zwany molet dzięki czemu idealnie odwzorowuje naturalne drewno. Dzięki zwiększonej odporności na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne spełnia najwyższe wymagania również pod tym względem\nIdealnie nadaje się do renowacji Drzwi , Parapetów , Mebli oraz wielu innych projektów .\nFolia jest całkowicie odporna na warunki atmosferyczne , posiada zewnętrzną powłokę filtr UV co zapewnia jej odporność na działanie promieni słonecznych ,dzięki tej technologi Może być z powodzeniem stosowana zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynku na co również udzielamy gwarancji.\nSzerokość maksymalna 125cm, długość wedle życzenia klienta , folie tniemy na dowolne arkusze.\nFolia jest najwyższej jakości co gwarantujemy pisemną gwarancją , nie stosujemy żadnych chińskich odpowiedników tylko produkty RENOLIT. Dzięki powłoce akrylowej Anty UV co jest jedną z najważniejszych cech jakie powinny spełniać okleiny ,jest stosowana również na zewnątrz (Parapety drewnopodobne , Drzwi zewnętrzne, meble ogrodowe itd.) w przeciwieństwie do tańszych odpowiedników z dalekiego wschodu nie ma ryzyka iż pod wpływem słońca i innych czynników atmosferycznych zmieni kolor , popęka lub wyblaknie.\nFolia jest dostępna w wariantach z klejem lub bez kleju wedle życzenia klienta.\nOkleina Firmy Renolit do użytku wewnątrz jak na zewnątrz pomieszczeń\nGrubość Foli 0,22mm\nPowłoka Akrylowy Filtr UV zapewniający ochronę przed czynnikami atmosferycznymi\nNaniesiony molet (struktura drewna)\nWarstwa kleju Akrylowego zabezpieczona papierem kredowym\nSzerokość Maksymalna 125cm\nDługość Maksymalna (przy formatowaniu na arkusze 600cm)\nMaksymalna długość w jednej rolce 20mb\nDocinamy na dowolne arkusze mieszczące się w specyfikacji powyżej ,należy jednak pamiętać iż przy cięciu na odcinki o różnej długości i szerokości mogą powstać odpady które w mogą być doliczone indywidualnie do ceny podanej przez system.\nJeśli taki sytuacja nastąpi zostaną państwo poinformowani o tym prze naszego pracownika mailowo lub telefonicznie\nDostępne kolory Drewnopodobne :Złoty dąb , Orzech ,Venge , Winchester, Antracyt\nKolory na zamówienie Dąb Bielony, Marmurek Jasny ,Marmurek Ciemny ,Mahoń\nInstrukcja Montażu i Użytkowania Oklein Renolit\nStosowanie się do poniższych zasad powinno uchronić nas od błędów, jakie często przydarzają się podczas oklejania elementów folią . Jeśli wykonamy wszystkie czynności zgodnie z instrukcją, powinno to zapewnić profesjonalny efekt bez konieczności zatrudniania fachowca.\n Przygotowania rozpocząć należy od skompletowania odpowiednich narzędzi. Trzeba zaopatrzyć się w nożyk do tapet oraz klej, który musi być dostosowany do rodzaju folii. Jeśli posiadamy folie samoprzylepna, klej nie będzie potrzebny. Przydatne mogą okazać się: poziomica, która pomoże nam w równym ułożeniu elementów okleiny na powierzchni, ściereczka, szeroki wałek malarski do rozprowadzania foli oraz wałek gumowy do tapet w celu jej odpowiedniego dociśnięcia do oklejanej powierzchni. W przypadku oklein samoprzylepnych warto użyć rakiel, przydatny do dociskania folii, by nie pojawiły się na niej pęcherzyki powietrza. Potrzebna będzie również opalarka lub suszarka w celu podgrzania foli by zlikwidować załamania i odgniecenia powstałe w transporcie lub przy montażu , folia jest elastyczna i po jej podgrzaniu można ja idealnie naciągnąć.\nKolejnym krokiem powinno być przygotowanie powierzchni. Musimy usunąć z niej wszelkie nierówności, zagłębienia czy zabrudzenia, powierzchnia do której przyklejamy folie powinna być gładka i równa , następnie dokładnie odtłuścić przy użyciu odpowiedniego środka jak np. zmywacz silikonowy lub benzyna ekstrakcyjna. Gdy powierzchnia na której umieścimy okleinę jak i sam okleina jest już sucha i gładka możemy przystąpić do nanoszenia kleju (ten krok jest nie aktualny w przypadku folii samo przylepnych) .\nPrzed rozpoczęciem naklejania folii należy dokładnie sprawdzić ją pod kątem wad fabrycznych, zarysowań czy uszkodzeń mechanicznych.\nRozkładamy folię na oklejany element i sprawdzamy czy dokładnie zakrywa ona cała oklejana powierzchnie, przy zamawiani formatek okleina jest docinana zawsze z marginesem bezpieczeństwa 1-2cm który należy odciąć po przyklejeniu foli\nOdklejamy papier zabezpieczający klej z jednej strony na odcinku około 10cm i bardzo ostrożnie ustawiamy okleinę do elementu oklejanego w odpowiednim miejscu i pod odpowiednim kontem , następnie przyciskamy oklejane.\nW celu uniknięcia pęcherzów powietrza i zmarszczek powoli i stopniowo odklejamy papier zabezpieczający i przyklejamy okleinę po kawałku. Do samego przyklejenia foli przydatne są dwie osoby , gdy jedna naciąga okleinę druga osobą delikatnie ją podgrzewa i wałkiem dokładnie dociska do oklejanej powierzchni. Przy podgrzewaniu należy zwrócić szczególną uwagę by nie przepalić lub stopić foli przy korzystaniu z opalarki trzeba ja ustawić na możliwe niska temperaturę i cały czas kontrolować by folia nie zaczęła się marszczyć co jest objawem właśnie jej przegrania.\nPo dokładnym rozprowadzeniu folii po oklejanej powierzchni należy ją docisnąć mocno gumowym wałkiem by klej dokładnie złapał kontakt z klejonym materiałem, w celu poprawnego kontaktu na krawędziach przydane jest ich dociśniecie żelazkiem należy przy tym pamiętać iż nie należy dotykać rozgrzanego żelazka bezpośrednio do okleiny a za pośrednictwem panieru kredowego (można do tego użyć papieru którym jest zabezpieczany klej na samej okleinie).\nPo tej czynności zostawiamy okleina element na około 30 minut by klej się utwardził i odcinamy nadmiar okleiny nożykiem do tapet ,pełne zsieciowanie kleju jest po 24 godzinach.\nZalecana temperatura klejenia od 15 do 30 stopni Celsjusza\nBEZ WZGLĘDNIE NALEŻY UNIKAĆ MYCIA OZDOBNEJ STRONY FOLI AGRESYWNYMI ŚRODKAMI CHEMICZNYMI TAKIMI JAK ROZPUSZCZALNIKI NITRO LUB ACETONY ORAZ ŚRODKAMI ŻRĄCYMI I POWODUJĄCYMI ZARYSOWANIA.\nOKLEINĘ MOŻNA UTRZYMAĆ CZYSTOŚCI PRZY POMOCY NIE AGRESYWNYCH SUBSTANCJI JAK NP. WODA Z MYDŁEM ,ZMYWACZ SYLIKONOWY I TYM PODOBNE\nInstrukcja Instrukcja klejenia i użytkowania okleiny Renolit


Mass Effect 3 - RPG - Forum konsola.pl\nAutor Gorgonek, gru 12 2010 18:34\nWysłany 12 grudzień 2010 - 18:34\nNie wiadomo na jakie platformy, ale zakładam że na PC, Ps3 i X360\nCieszę się, bo zapowiada się na epickie zakończenie\nWysłany 13 grudzień 2010 - 17:05\nNajlepsza gra (seria) tej generacji konsol moim zdaniem, gra dla której na pewno kupię kolejną konsolę. Mogliby tylko podążyć ścieżką pierwszego Mass Effect (chodzi mi o elementy RPG, masa pancerzy, broni, upgrade'ów i statystyk), marzenie ściętej głowy\nEdytowanie przez Pelle, 13 grudzień 2010 - 17:06 .\nWysłany 14 grudzień 2010 - 10:54\nAno, jeśli na wszystkie 3 platformy [już wiadomo, że naraz wyjdzie na PC,PS3 i X360] dostaniemy tę samą jakościowo grę, to naprawdę się ucieszę Niech jeszcze ME2 Game of the Year [ME2+wszystkie dodatki] wydadzą i sobie skompletuję serię\nWysłany 15 grudzień 2010 - 13:53\nA ja kupie jak będzie all-in-one.\nWysłany 10 luty 2011 - 20:54\nClint Mansell twierdzi, że będzie autorem muzyki do Mass Effect 3 <<klik>> Mam nadzieję, że jednak w kooperacji z Wall'em, jego muzyka to bardzo mocna strona Mass Effect. Jeśłi chodzi o Mansell'a, oglądałem jedynie "Requiem For a Dream" i niedawno "Black Swan", świetna muzyka w obu ale ciężko przewidzieć jak sprawdziłby się w takim tytule jak Mass Effect imo.\nEdytowanie przez Pelle, 10 luty 2011 - 20:56 .\nWysłany 11 luty 2011 - 08:12\nNie bedzie przeciez tak ze tak bedzie nie. Link w internecie.\nWysłany 11 czerwiec 2011 - 08:07\nWe fight or we die... that's the plan!\nWysłany 11 czerwiec 2011 - 12:26\nCzyli będzie w stronę Gears of War. Lipa. Jeśli muzyka z trailera została skomponowana przez Mansell'a to już w ogóle tragedia... Mimo wszystko i tak najbardziej wyczekiwana przeze mnie gra.\nWysłany 11 czerwiec 2011 - 14:23\nPodobnie, mimo wszystko czekam. Nawet jakby spier...lili RPGa i został FPP, to chcę przejść i najwyżej nigdy więcej nie musieć przechodzić\nWysłany 12 czerwiec 2011 - 09:35\nW ME2 zagrałem tylko dlatego że wszyscy przedstawiali ją jako Gearsy z elementami RPG. Po dwukrotnym przejściu gry było mi mało i zabrałem się za jedynkę. Na początku miałem problem, bo gra jest zupełnie inna ale sobie poradziłem i przeszedłem trzy razy. Jak ktoś ma zamiar grać to niech wyłączy ziarnistość wtedy jedynka będzie wyglądała jak dwójka. Na ME3 czekam ale mogli by przed jej wydaniem zrobić GOTY dwójeczki.\nWysłany 25 grudzień 2011 - 22:02\nEdytowanie przez Gorgonek, 25 grudzień 2011 - 22:03 .\nWysłany 06 marzec 2012 - 15:39\nDoszła dziś do mnie moja kopia Mass Effect 3 na PS3, już wsiąknąłem. Gdyby nie praca, nawet z piżamy bym nie wyskoczył. Fucki dla Bioware idą za gównianego 16mb patcha, po którym o mało zawału nie dostałem, myślałem że konsola odchodzi do krainy wiecznych łowów, po odpaleniu gry zassałem ten gówniany patch na dzień dobry, większe problemy z frameratem (większe niż w demie), ogrom "przycinek" dźwięku i do tego charakterystyczne "trzaski" (kto miał wątpliwą przyjemność słuchania muzyki z porysowanej płyty wie o czym prawie). Po usunięciu update'u gra śmiga aż miło, jednak mimo wszystko przydałaby się instalacja na dysku, choć częściowa, loadingi są nieco przydługie.\nWysłany 06 marzec 2012 - 18:45\nWysłany 06 marzec 2012 - 19:35\nkidman64, o 06 marzec 2012 - 18:45 , napisał:\nWysłany 06 marzec 2012 - 22:22\nEdytowanie przez Pelle, 06 marzec 2012 - 22:23 .\nWysłany 09 marzec 2012 - 17:39\nDzizas i kiedy to ograć teraz wsiąknołem w Skyrima a jeszcze Mass w kolejce .\nPZU Życie Ubezpieczenia Ochronne i Inwestycyjne\nWysłany 09 marzec 2012 - 17:51\nDlatego tak działa ta gra na PS3\nWysłany 09 marzec 2012 - 19:45\nWysłany 09 marzec 2012 - 23:18\nGra ukończona. Podejmujemy tutaj chyba najwięcej brzemiennych w skutkach decyzji w całej trylogii, oprawa - poza nieco drewnianą animacją (postacie jak robią takie szybkie kroki w bok wyglądają nieco komicznie) i kilkoma graficznymi wpadkami (dym, jakość niektórych tekstur) na najwyższym poziomie, świetna muzyka, Clint Mansell dał radę, ale w to chyba nikt nie wątpił. Na koniec gry miałem do podjęcia trzy decyzje, od których zależało zakończenie, które w każdym z przypadków mnie niestety rozczarowało... Jestem fanem tego uniwersum, wiele razy snułem sobie przypuszczenia jak to wszystko się zakończy, no i nie tak to miało wyglądać, no ale cóż... Nie googlowałem na razie, czy można grać w nieco inny sposób, może postąpić w pewnym momencie inaczej i inaczej również skończyć tę historię (oby!), na razie nie chcę sobie psuć zabawy. Na dniach chyba kupię też premierowe 'DLC' "from ashes". Dla mnie to najlepsza gra/saga (nic nie skreślać, wszystko potrzebne) tej generacji konsol.\nTak ta gra przycina na PS3, głównie na przerywnikach filmowych, podczas gry też występują chrupnięcia, ale nie ma takiego dramatu, jaki co niektórzy chcieliby aby miał miejsce Jest grywalnie.\nDałem za ten tytuł ponad 220zł, ale miałem na drugi dzień po zamówieniu, 6 marca po godzinie 11 Gdyby kiedyś ktoś mi powiedział, że wydam na grę ponad dwie stówy, kazałbym mu się puknąć w czoło. A jednak. I nie żałuję, gra była warta każdej złotówki.\nTak nawiasem mówiąc, dzięki tej grze zainteresowałem się zespołem Faunts.\nWysłany 10 marzec 2012 - 19:35\n...co nie zmienia faktu, ze moim skromnym zdaniem ME2 byl lepszy od 3.. no chyba, ze gra nagle zrobi sie turbogenialna (16h na budziku, w ME2 spedzilem 42, wliczajac wszystkie DLC).\nWysłany 05 wrzesień 2012 - 09:44\nWłaśnie niedawno zakupiłem Mass Effect 3 na PC (przeklęty Origin...) i dokupiłem DLC Leviathan, ale zastanawiam się nad From Ashes (Z prochów) bo zostało mi jeszcze 800 BWP. Jak sądzicie, warto? Dopiero będę zaczynał grę jak skończę projekt, a w reckach czytałem że właśnie największym problemem jest, że już grę przeszli i ten dodatek przez to jest tylko godzinnym rozwinięciem i większości interesującej historii się nie da poznać nie grając od początku. Ktoś kupił i może coś poradzić?\nW międzyczasie przechodzę na nowo ME i ME2 (po jedynce) na X360\nWysłany 13 grudzień 2016 - 10:06\nJuż czekamy na następną część Mass Effect, już się nie mogę doczekać!\nWysłany 14 luty 2017 - 09:59\nInni robią, ty, nie bój się.\nWysłany 23 sierpień 2017 - 15:53\nŚwietny tytuł, bez dwóch zdań\nPo prostu czasem musisz się tego pozbyć.\nWysłany 13 listopad 2017 - 20:49\nJak dla mnie jedna ze slabszych czesci.\nWysłany 28 sierpień 2018 - 14:09


PromocjeRękawice sterylne z lateksu bez pudru - supreme, 1 para2,70 zł3,00 złRUCK® Pflegelotion - emulsja do rąk, 500ml35,10 zł39,00 złRękawice nitrylowe z aloesem - fioletowe, 200 szt.43,00 zł46,00 złCyrkonie gwiazdkiCyrkonia w kształcie gwiazdek. Dostępna w różnych kolorach - ok. 60 szt w woreczku. Stosuje się je do wtapiania w żel, akryl. Można ją też nakleić na paznokieć, po czym przemalować lakierem bezbarwnym.\nProducent: Lady's Nails Cosmetics®Kod produktu: CYR-GWI-CZA-206kolor:\nCyrkonia w kształcie gwiazdek. Dostępna w różnych kolorach - ok. 60 szt w woreczku. Stosuje sie je do wtapiania w żel, akryl. Można ją też nakleić na paznokieć, po czym przemalować lakierem bezbarwnym.Podaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyCyrkonie gwiazdkiKod produktu: CYR-GWI-CZA-206kolor: czarnyWybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\ndekoracje na paznokcie:gwiazdkiZobacz również:LNC Żel Glanz Perfect Finish z pędzelkiem, 14ml49,00 złLiquid do akrylu44,00 złRUCK® ochrona przodostopia, 1 szt.45,00 złOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Kinkiet LED "GABI" wykonany z metalu | Strefa Dobrych Lamp\n» Kinkiet LED "GABI" wykonany z metalu\nKod produktu: 20C2-573A6\nKinkiet LED "GABI" to prosta i subtelna forma oświetlenia. Kinkiet został wykonany z metalu w kolorze białym w matowym wykończeniu, co prezentuje się bardzo elegancko i efektownie.\nŹródło światła (w komplecie) : kinkiet pobiera tylko 6W uzyskując moc odpowiadającą około 50W światła, co pozwala na doskonałe oświetlenie okolicznej przestrzeni. Barwa światła 3000K to ciepłe światło, które dodaje wnętrzu niepowtarzalnego charakteru.\nDane techniczne: LED 6W / 500 Lm / 3000K / IP20\nKinkiet LED "GABI" wykonany z metalu w kolorze białym, źródło światła - LED 5,5W


Spore – GEOMETR.IT\nPublished on 07.02.2017 07.02.2017 in Conflicts 2017 · Crisis 2017 · Economics 2017 · Europe 2017 · EX-USSR · Money · Nation 2017 · Person 2017 · PL · Poland · Politics · Power 2017 · Skepticism 2017 · Ukraine 2017 · USA 2017 · World · YOUTUBE 2017 132 views / 5 comments\nYOUTUBE 2017 Tanie połączenia z Polski na Ukrainę\nYOUTUBE 2017 Play na Kartę | Najtańsze połączenia z Polski na Ukrainę/ Найдешевші дзвінки з Польщі в Україні\nSpore, jeśli nie wielkie rozczarowanie. Tak chyba najprościej można określić najnowszą promocję sieci komórkowej Play. Wszyscy spodziewali się jakieś przełomowej oferty, tymczasem klienci otrzymali tańsze połączenia na Ukrainę, choć większość naszych rodaków zdecydowanie bardziej interesują kierunki zachodnie typu Niemcy, Holandia czy Anglia” – komentował pod koniec stycznia portal Money.pl.\n„Reklama po rusku w Polsce?” To z kolei reakcja na pierwszą reklamę, jaka została wyemitowana w polskiej telewizji po ukraińsku. Zdecydowała się na to właśnie sieć komórkowa Play. Ale nie ona pierwsza zabiega o klientów ze Wschodu. To część toczącej się już wojny telekomów o klientów pochodzących z Ukrainy. Nic dziwnego, jest ich już w Polsce 1,3 mln – napisała kila dni później na tym samym portalu Agata Kołodziej.\nPlay to nie pierwszy przypadek, na ulicach miast widać też dwujęzyczne bilbordy McDonald’s, które zachęcają do pracy Ukraińców.\nO Ukraińców walczyć opłaca się również firmom oferującym przekazy pieniężne czy przewóz osób. W przyszłości mogą stać się ważną grupą klientów również dla banków, dostawców prądu, wyższych uczelni, wydawnictw publikujących słowniki czy oferujących szkolenia…


Mariusz Totoszko | wiek, wzrost, waga, zdjęcia, kontakt\nzałóż konto login: hasło: Mariusz Totoszko\nWszystko o: Mariusz Totoszko. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nOdszukane plotki: Mariusz Totoszko\nNa Instagramie pokazuje, co je i jak wygląda po metamorfozie. Justyna Tomańska, partnerka lidera grupy Volver, Mariusza Totoszki, dołączyła do gwiazd, które zdecydowały się na dietę pudełkową.\nProducentka programu Najlepsze dla dzieci schudła - i to znacząco. Jak dowiedział się Jastrząb Post, dzięki zmianie diety celebrytka schudła aż 8 ...\nOstatnio dodane fotki: Mariusz Totoszko\nOstatnio dodane filmy: Mariusz Totoszko\nMariusz Totoszko Fani: (0 - 0%)\nAktualnie brak danych Mariusz Totoszko Antyfani: (0 - 0%)


Trwała ondulacja Warszawa Wilanów • Umów się na Moment.pl\nTrwała ondulacja Warszawa Wilanów\nheadlines / trwała 160 min\nZa styling kolagenowy i strzyżenie dziękuję Zosi :-). Jestem bardzo zadowolona z efektu. Utalentowani, kreatywni styliści fryzur, profesjonalna obsługa Klienta, produkty najwyższej jakości a do tego sympatyczna atmosfera w salonie. Polecam serdecznie!\nTrwała - styling kolagenowy United Curls Perm 160 min\nZabieg Satura rosta 90 min


14 przepisów na zdrowie - Leki znalezione na łące /Terapia Sokami.pl\n» Leki znalezione na łące — 14 przepisów na zdrowie\nLeki znalezione na łące — 14 przepisów na zdrowie\nDodano: 15-05-2014 w kategorii: INNE\nKwiatki, bratki i stokrotki… Poznaj polne zioła, które uleczą Twój organizm.\nNa łąkę wybieramy się dla relaksu. Nie wszyscy wiemy, że łąka to naturalna apteka.\nZanim rozwinęła się medycyna, którą znamy dziś, skuteczną metodą walki z chorobami było zioła.\nDzisiaj leczymy się chemicznymi tabletkami bo współczesna medycyna akademicka leczy głównie objawy a nie przyczyny chorób.\nNasze prababki dobrze znały uzdrawiających możliwości ziół i korzystały z nich. Zioła nie leczą symptomów chorób leczą przyczynę chorób. I są dostępne na każdej łące.\nZostań zielarką. Przygotuj soki, które wyleczą Twój organizm.\nDlaczego warto pić sok z świeżo zebranych zielonych liści?\nCzy wiesz, że zielona sałata już pół godziny po ścięciu traci aż 20% witaminy C? A zanim po kilku a może kilkunastu dniach trafi do Ciebie straci ich jeszcze więcej. Jeśli nie mamy ogródka i nie możemy zjeść zielonych liści (chlorofilu z fitosubstancjami leczniczymi) od razu, warto wybrać się na łąkę i zebrać łatwo dostępne, a tak bardzo niedocenione zioła.\nCzy wiesz, że w Polsce jest aż 90 gatunków jadalnych kwiatów? To m.in fiołek, stokrotka, niebieski bez, trójbarwny bratek i nasturcja wielokwiatowa.\nCiesz się wiosną na wiele sposobów. Co jeszcze możesz znaleźć na łące?\nMniszek lekarski. Oczyszcza wątrobę i drogi żółciowe. Ma właściwości uspokajające i reguluje poziom cukru we krwi — polecana szczególnie cukrzykom.\nBabka lancetowata. Reguluje prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego i ułatwia trawienie, dzięki uaktywnianiu produkcji kwasów trawiennych. Zapobiega również skurczom mięśni i ułatwia odkrztuszanie w przypadku chorób układu oddechowego.\nKrwawnik. Oczyszcza nerki i drogi żółciowe. Wspomaga leczenie chorób układu pokarmowego, łagodzi problemy z wrzodami, żołądkiem\ni dwunastnicą. Dodatkowo hamuje krwawienia i poprawia przemianę materii.\nRumianek pospolity. Działa przeciwzapalnie, zwalcza bakterie atakujące organizm i rozszerza naczynia krwionośne. Ma również właściwości uspokajające — łagodzi stany lekowe, zmniejsza stres i napięcie, dzięki czemu zapewnia również spokojny sen. Rumianek pomaga w trawieniu i łagodzi stany zapalne układu pokarmowego. Jest również naturalnym lekiem na problemy skórne.\nBiała polna stokrotka. Przyspiesza gojenie ran i zwalcza problemy skórne. Korzystnie wpływa na leczenie chorób układu oddechowego — zalecana była gruźlikom i chorym za zapalenie płuc. Reguluje pracę całego organizmu — nerek, menstruacji, trawienia. Obniża także ciśnienie krwi.\nFiołki. Stabilizują układ nerwowy dzięki zawartości litu. Leczy problemy skórne i ma właściwości przeciwzapalne. Działa wykrztuśnie i łagodzi ostre zapalenie oskrzeli. Stabilizuje również działanie układu moczowego.\nJuż wiesz, jakie właściwości lecznicze ma pokrzywa. Pisaliśmy o tym w naszych ostatnich newsletterach (Lecznicze właściwości pokrzywy). Nie każdy jednak wie, jak przygotować soki z tej rośliny.\nPrzepisy na lecznicze soki z pokrzywą:\nłyżka kiełków czosnku\n6 łodyg pokrzywy\nopcjonalnie: pół filiżanki świeżych lub mrożonych jagód\nopcjonalnie: dosłodzić łyżeczką miodu\n2 filiżanki świeżych liści mniszka lekarskiego\n2 bardzo dojrzałe, miękkie banany\nkufel truskawek lub owoców w sezonie\n6 filiżanek babki lancetowatej\nDla prawidłowej cyrkulacji krwi\n2 łyżki. mniszka lekarskiego\n2 łyżki głogu\n2 łyżki krwawnika\npół szklanki świeżo wyciśniętego soku z marchwi\n2 filiżanki świeżych fiołków\nOminęły Cię poprzednie odcinki naszego newslettera? Przypomnij sobie:\nDlaczego wiosną czujemy się osłabieni? więcej...\n3 soki, które uratują Ci życie więcej...\nLekarstwo na raka. Poznaj najnowsze wyniki badań naukowych więcej...


Polski psycholog online PSYCHOTERAPIA PRZEZ INTERNET SKYPE - Warszawa psychoterapia przez internet - Uzależnienie od pornografii, leczenie, objawy\nKorekta 25 czerwca\nUzależnienie od pornografii, leczenie, objawy\nDodane przez psychoterapeuta Rafał Olszak 26 grudnia 2014 - 22 565 punktów - w kategorii Psychologia\nW żadnej z klasyfikacji diagnostycznych nie jest w sposób dosłowny określony problem funkcjonujący potocznie jako „uzależnienie od pornografii”. Z punktu widzenia diagnozy stanowi to w pewnej mierze problem, gdyż nie ma jasnych kryteriów, które umożliwiłyby jednoznaczne stwierdzenie zmagania się właśnie z tą trudnością. Niektórzy fachowcy mówią o tym jak o odrębnym temacie, inni jako jednym z elementów czegoś większego bądź o pewnej formie uzależnienia od seksu...\nBez wątpienia można jednak mówić o tym problemie jak o odrębnym zjawisku, z tego typu trudnością zmagają się liczni pacjenci, a co za tym idzie, stanowi on przedmiot zainteresowania psychologów i niosących pomoc specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym. Przyjrzyjmy się temu dokładniej...\nCzy to zdjęcie Cię „uruchamia”?\nCzęsto nałogowe korzystanie z pornografii / nadmierne używanie pornografii / nadużywanie pornografii określane jest jako uzależnienie behawioralne (czynnościowe). Istotą tego problemu jest silnie utrwalony, wielokrotnie powtarzany schemat postępowania, zachowanie zapoczątkowywane przez trudny lub wręcz niemożliwy do opanowania impuls, podtrzymywane przez towarzyszące mu uczucie haju oraz pragnienie rozładowania napięcia, potrzebę nieomal mechanicznego uzyskania określonych stanów emocjonalnych, w tym ulgi, uczucia zaspokojenia; wykonywanie czynności wiąże się ze swoistymi skutkami ubocznymi bądź wręcz szkodami. Cechą tego problemu jest także przymus, niemożność przerwania postępowania i to mimo usilnych prób. Okresy względnego spokoju, gdy dana osoba idzie w zaparte, by dowieść samemu sobie, że kontroluje sytuację, przeplatają się z ciągami, gdy zostaje całkowicie pochłonięta nałogiem i krańcowo eksploatuje problematyczne zachowanie niejako „nadrabiając zaległości”.\nNadmierne korzystanie z pornografii jest jednym z ośmiu czynników, które uznaje się za degradujące, niszczące współczesnego mężczyznę. Wszystkie czynniki omawia psycholog Rafał Olszak w poniższej audycji:\nW przypadku uzależnienia od pornografii negatywne konsekwencje to między innymi:\nNajbardziej katastrofalnym skutkiem uzależnienia od pornografii jest prawdopodobnie sukces w zakresie tego, do czego w przypadku nałogowego używania jest stosowana... Doraźnie daje ukojenie i pozwala uciec przed ponurą rzeczywistością oraz negatywnymi emocjami. Skutecznie uciekając przed życiem człowiek po prostu pozbawia się okazji do zwiększania swoich kompetencji w zakresie radzenia sobie z wyzwaniami codzienności, a ponadto zmniejsza własną tolerancję na przykre stany emocjonalne i pozbawia się szans na trening radzenia sobie z nimi. W perspektywie czasu taka strategie sieje spustoszenie w życiu człowieka - negatywne emocje wydają się coraz bardziej dotkliwe, problemy wydają się nie do rozwiązania, a do tego wszystkiego dochodzi jeszcze poczucie straconego czasu. Nałóg pochłania mnóstwo czasu i energii - nie tylko w trakcie praktykowania, ale zwłaszcza po, gdy człowiek dochodzi do siebie, regeneruje się, stara się wrócić do życia.\nDramat nadużywania pornografii polega na tym, że bodaj największy problem, jaki wywołuje, jest często najmniej uświadamiany przez osoby uzależnione. Pornografia dostarcza przyjemnych, podniecających bodźców, których tym bardziej się pragnie im więcej się ich doświadcza, co najczęściej stoi w coraz większej opozycji do możliwości w realnym życiu. Wychodzi się ze świata pornografii i wraca do rzeczywistości, coraz bardziej jawiącej się jako przytłaczająca, nudna, nieatrakcyjna, i wtedy doświadcza się totalnie innej wersji siebie niż oglądając porno: nie działa się tak na kobiety, nie przyciąga ich jak magnes, kobiety nie są na każde skinienie, nie ma ich tak wiele, nie mają takiej urody, nie mają takiej weny na robienie tych wszystkich rzeczy widzianych w filmie. W rezultacie ma się coraz większą ochotę częściej wracać do świata pornografii, doświadczać tam specyficznej omnipotencji, wolności od prozy życia i tych wszystkich roszczeń, które mają kobiety z krwi i kości. Błędne koło się zamyka. Im więcej zażywa się pornografii, tym bardziej się jej potrzebuje i mimochodem hoduje się coraz większe pretensje do siebie i innych ludzi, w szczególności płci przeciwnej. Innymi słowy druzgocący dla męskiego mniemania o sobie jest ten drastyczny kontrast między ja doświadczanym podczas oglądania porno a ja doświadczanym w realnym życiu, przy czym to drugie wypada po prostu banalnie, blado lub wręcz bardzo źle. Człowiek dosłownie staje się umęczony widokiem tych wszystkich kobiet i aktywności, które są poza jego zasięgiem, a głód zamiast być zaspokajany, narasta.\nPerspektywa kobieca jest inna. Im bardziej kobieta jest pochłonięta przez uzależnienie od pornografii tym mniej zdolna jest doświadczać tego, czego najbardziej w gruncie rzeczy potrzebuje: spełnienia seksualnego, któremu towarzyszy spełnienie emocjonalne. W rezultacie potrzeba coraz większych dawek, by poczuć cokolwiek. Jako że kobiecie łatwiej w realnym życiu o seks niż statystycznemu mężczyźnie, pornografia nierzadko przenoszona jest do codzienności, co bynajmniej nie rozwiązuje problemu, a wręcz go pogłębia. Przypadkowe kontakty seksualne oczywiście nie mogą dać spełnienia emocjonalnego i w rezultacie kobieta w coraz mniejszym stopniu wierzy, że to w ogóle możliwe, a skoro tak, pornografia jawi się jako optymalne rozwiązanie bez ryzyka chorób wenerycznych, złej reputacji. Błędne koło się zamyka.\nInne konsekwencje to między innymi:\n- uzależnienie wydobywa z człowieka to, co najgorsze (zwiększa tendencje do innych nałogowych czynności, wzmaga drażliwość, uwydatnia negatywne cechy charakteru, sprawia że osoba ma gorszy stosunek nie tylko do otoczenia, ale i do siebie),\n- „kac moralny” po, ciążące, dokuczliwe poczucie niepanowania nad sobą, utraty kontroli, przewlekle dający się we znaki dyskomfort wynikający z zastępczego realizowania potrzeb seksualnych, życia niejako w alternatywnej rzeczywistości nieziszczalnych lecz przytłaczających fantazji nie dających spokoju,\n- poczucie derealizacji, jakby nie przystawało się do rzeczywistości, pragnęło czegoś innego, niż oferuje normalna egzystencja i takie relacje z płcią przeciwną, jakie występują w realnym życiu... w następstwie tego stanu rzeczy przewlekle doświadczana frustracja, niezadowolenie, niechęć do codziennych spraw, które przecież nie prowadzą do spełnienia, jakiego by się oczekiwało,\n- poczucie winy ze względu na niemożność zapanowania nad sobą i zerwania z uzależnieniowym zachowaniem... poczucie winy, że nie ma się dość siły, by wyrwać się ze szponów nałogu...\n- stany przygnębienia wynikające z konfrontacji pornografii z rzeczywistością (nadmierne oglądanie pornografii ma nieomal masochistyczny charakter - do pewnego stopnia jest spojrzeniem na innych, by się zainspirować i wzbogacić własne życie seksualne, jest więc patrzeniem jak inni uprawiają seks, ale od pewnego momentu jest patrzeniem jakiego seksu samemu się nie uprawia, co może być dla danej osoby przygnębiające, jeśli oceniając jakość własnego życia seksualnego przyjmie standardy z tego rodzaju filmów),\n- wstyd, że postępuje się w sposób, z którego nic konstruktywnego nie wynika, a wręcz przeciwnie, w tym brak umiejętności do nawiązywania normalnych, udanych, satysfakcjonujących relacji... wstyd rodzący się z porównywania siebie z osobami na ekranie, które są tak sprawne, brawurowe, śmiałe, wyglądają w określony sposób i w domniemaniu mają tak atrakcyjne życie seksualne, obfitujące w spektakularne kontakty z niezwykłymi partnerami, partnerkami...\n- demotywacja lub wręcz niechęć do podejmowania jakichkolwiek działań, ciągła walka ze sobą żeby cokolwiek robić,\n- poczucie utraty panowania nad swoim życie, poczucie bezradności rozlane na różne sfery funkcjonowania,\n- spadek poczucia własnej wartości między innymi z powodu doświadczania negatywnych stanów emocjonalnych opisanych powyżej, jak również z uwagi na poczucie, że nie panuje się nad sobą, że pornografia staje się niezbędnym elementem codzienności bez którego trudno funkcjonować,\n- poczucie wiecznego niezaspokojenia, bycia niespełnionym nawet po intensywnych stymulacjach, po paru masturbacjach z rzędu, ponieważ nie zaspokaja to potrzeb emocjonalnych, które są wręcz frustrowane,\n- obniżony nastrój, trudność cieszenia się czymś innym niż kontakt z treściami pornograficznymi, czasami wręcz depresja, pogorszenie stanu zdrowia psychicznego,\n- chroniczne poczucie zmęczenia, osłabienie organizmu, niechęci do działania, senność,\n- trudności w codziennym życiu wynikające z poświęcania coraz większej ilości czasu na pornografię, częstokroć w coraz mniej odpowiednich momentach lub w sytuacjach w ogóle do tego niestosownych,\n- nadmierne zaabsorbowanie pornografią (jej poszukiwaniem i oglądaniem),\n- nadmierne zaabsorbowanie „pornograficznym fantazjowaniem”,\n- syndrom życia od dawki do dawki, odczuwanie dyskomfortu w okresach, gdy kontakt z pornografią nie jest możliwy,\n- problemy seksualne zwłaszcza w kontakcie z partnerem / partnerką, ponieważ tego typu interakcja nie daje równie intensywnej stymulacji jak masturbacja w trakcie oglądania pornografii dostarczającej krańcowo zróżnicowanych bodźców we wprost nierealistycznym tempie, czasami duży spadek lub wręcz zanik zainteresowania stosunkami z partnerem / partnerką,\n- negatywne skutki finansowe (w efekcie kupowania dostępu do materiałów erotycznych, korzystania z usług jak erotyczne kamerki internetowe, wydatków na sprzęt w technologii 3D bądź różnorakie wymyślne gadżety, a w przypadku rozwinięcia się nałogu również w rezultacie wydawania środków na urzeczywistnianie coraz bardziej nierealistycznych fantazji),\n- u mężczyzn wynikający z trudności natury seksualnej lęk towarzyszący najpierw intymnym kontaktom z kobietami, a potem kontaktom z kobietami w ogóle; u kobiet przygodny seks mający dostarczyć intensywnych bodźców ale i zniwelować złe samopoczucie oraz poczucie niskiej własnej wartości, u obu płci tendencje do pochłaniającego bez reszty romansowania przez media elektroniczne,\n- negatywne skutki prawne w przypadku przekroczenia granic związanych z pozysykiwaniem, gromadzeniem, oglądaniem treści nielegalnych,\n- rozwój pokrewnych zaburzeń jak seksoholizm czy parafilie, albo podtrzymywanie zaburzeń, gdy uzależnienie od pornografii jest tylko częścią składową / objawem / następstwem,\n- rozwój pokrewnych problematycznych i ryzykownych zachowań jak przygodne kontakty seksualne, korzystanie z usług prostytutek,\n- seksualizacja kontaktów z płcią przeciwną, która zostaje uprzedmiotowiona i w zasadzie sprowadzona do roli obiektu seksualnego, a nawet żywego obiektu do masturbacji, bo relacja zostaje pozbawiona innych wymiarów intymności i bliskości,\n- obciążające poczucie przytłoczenia seksem z uwagi na wszechobecne bodźce seksualne, chociażby w reklamach... „przeciążenie seksualnością”, poczucie, że jest się wręcz przez nią atakowanym... dostrzeganie podtekstów nawet tam, gdzie ich nie ma... żywiona złość a czasem wręcz nienawiść wobec kobiet za to, że niejako są „posiadaczkami narkotyku i tak perfidnie, z wyrachowaniem go dawkują”...\n- różnego rodzaju trudności interpersonalne, wśród których wielu mężczyzn wskazuje brak realnych interakcji z kobietami, natomiast kobiety wskazują trudność w budowaniu trwałych relacji, w których nie są wykorzystywane,\n- problemy w trwających związkach lub rozpady związków, trudności w nawiązywaniu trwałych relacji bazujących na wartościach wykraczających poza sam seks, konflikty w związkach, gdy partnerki / partnerzy nie chcą dać się nakłonić do zachowań zaczerpniętych ze świata porno,\n- krótkoterminowe podejście do związków (zaangażowanie w relację tylko dopóki trwa największe seksualne zauroczenie),\n- wstrzymywanie się przed wykonywaniem nałogowych czynności wywołuje objawy abstynencyjne (jak zawroty i bóle głowy, bezsenność, nadmierna potliwość, drżenie rąk, rozdrażnienie, przykre stany emocjonalne).\nW przypadku mężczyzn na skutek uzależnienia od pornografii, któremu towarzyszy zwykle masturbacja w trakcie oglądania, mogą pojawić się problemy z erekcją. Silny uścisk dłoni w trakcie masturbowania się podczas kontaktu z niezwykle intensywnymi materiałami erotycznymi może w ostatecznym rozrachunku doprowadzić do tego, że normalny stosunek z partnerką „z krwi i kości” zacznie się wydawać nie dość podniecający i stymulujący. Erekcja może ustępować przedwcześnie lub nie być wystarczająco silna, by w ogóle móc rozpocząć stosunek. Wskutek długiego masturbowania się podczas oglądania treści pornograficznych do wytrysków może zacząć dochodzić przy niepełnym wzwodzie. Mówiąc metaforycznie, ciało konsekwentnie, raz po raz przyzwyczajane do takiej sytuacji może w końcu przestać reagować pełnym podnieceniem (pełną erekcją) w sytuacjach intymnych, co zacznie uniemożliwiać odbywanie stosunku lub wydatnie zmniejszy satysfakcję z „normalnego” seksu.\nW przypadku kobiet może dojść do osłabienia nawilżania pochwy z uwagi na mniejsze podniecenie niż przy styczności z treściami pornograficznymi. Intensywna masturbacja przy pomocy wymyślnych gadżetów erotycznych może doprowadzić do swoistego znieczulenia okolic intymnych, które po prostu przyzwyczaiwszy się do intensywnych doznań przestaną reagować na mniej stymulujące, „zwykłe” pieszczoty. Spadek zadowolenia, mniejsza satysfakcja z „normalnego” seksu to kolejne przykre konsekwencje konsekwentnego „przestymulowywania się” pornografią.\nTak u mężczyzn, jak i u kobiet może dojść do zaabsorbowania tematyką sadomasochistyczną i pragnienia urzeczywistniania tego typu fantazji, przy czym mężczyźni zwykle wchodzą w rolę sadystów, a kobiety przyjmują role masochistyczne.\nUzależnienie jest problemem postępującym. Nałóg stale się wzmaga, jest coraz mniej kontrolowalny, przynosi większe straty, jest coraz bardziej wyniszczający. Osoba zmagająca się z nałogowym oglądaniem pornografii stopniowo staje się bardziej pochłonięta wyszukiwaniem i gromadzeniem treści, które z kolei są coraz intensywniejsze, „twarde”. Wynika to z faktu, że potrzeba większych i mocniejszych dawek „narkotyku”. Niektóre osoby przekraczają wszelkie granice i sięgają nawet po treści zakazane prawem, ponieważ materiały używane wcześniej przestają odpowiednio stymulować.\nUzależnienie od pornografii – leczenie\nSamo wstrzymywanie się przed praktykowaniem nałogowych zachowań jest niewystarczające i częstokroć przypomina walkę z samym sobą. Człowiek „idzie w zaparte”, by dowieść własnej siły i wzmocnić iluzję samokontroli, która jednakże zwykle okazuje się właśnie tylko ułudą, bo problematyczne zachowanie prędzej czy później powraca. Odstawieniu towarzyszyć musi intensywna praca nad sobą – należy rozgryźć mechanizmy uzależnienia, zmodyfikować nałogowe wzorce myślenia, odczuwania, opanować bardziej adaptacyjne sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami. Tylko wówczas odstawienie ma rzeczywiście szansę się powieść. Ważne, by nauczyć się reagować w porę, jeszcze przed zintensyfikowaniem się impulsu sięgnięcia po pornografię, oraz konieczne jest nauczenie się unikania sytuacji, które taki impuls wywołują bądź wzmagają (często chodzi o nie wchodzenia na czaty, nie używanie serwisów randkowych, nie przesiadywanie w Internecie bez celu, gospodarowanie nudy inaczej niż przeglądanie stopniowo „nakręcających” treści). Szczególnie istotne jest również, by znaleźć coś, czym będzie można wypełnić lukę, która pojawi się po zerwaniu z nałogiem. Wolny czas i energia muszą zostać konstruktywnie zagospodarowane, w przeciwnym wypadku trudno będzie utrzymać trzeźwość, a może nawet pojawić się jakiś „nałóg zastępczy” – coś, co zrekompensuje danej osobie brak kontaktu z pornografią, ale może być nie mniej szkodliwe. Proces leczenia każdorazowo musi uwzględniać indywidualne cechy danej osoby i specyficzną konstelacje jego problematycznych zachowań. Zalecana jest zatem psychoterapia indywidualna, z czasem również udział w grupach wsparcia i samopomocy. Farmakoterapia stosowana jest w zasadzie tylko wtedy, gdy dolegliwości towarzyszące odstawieniu uniemożliwiają pacjentowi pracę nad sobą. Bywa też używana do leczenia dolegliwości współwystępujących (jak np. depresja).\nOsoby, które widzą u siebie objawy uzależnienia od pornografii, ale nie potrafią same przed sobą przyznać się do tego problemu, tzn. działa u nich mechanizm iluzji i zaprzeczenia, mogą spróbować pokonać ten mechanizm odpowiadając na tzw. pytania zaradcze, które zostały postawione w tym tekście: uzależnienie od pornografii - pytania zaradcze.\nPonieważ wszelkie formy uzależnień związanych z seksualnością należą do wstydliwych, wiele osób długo zwleka z udaniem się do specjalisty, nawet do gabinetów oferujących anonimowość. W dobie Internetu możliwy jest anonimowy kontakt – psychoterapia z wykorzystaniem komunikacji tekstowej lub głosowej. Osoby zainteresowane psychoterapią związaną z leczeniem uzależnienia od pornografii mogą skorzystać na przykład z oferty naszego gabinetu, w którym pomagamy klientom wyeliminować uzależnienie / problematyczne zachowania ze swojego życia.\nCzęść osób ocenia moment przyznania, że są uzależnione, jako punkt zwrotny, etap, gdy uzmysławiają sobie spektrum swoich trudności i wreszcie rozpoczynają zmianę na lepsze, konfrontują się ze swoją ciemną stroną i zaczynają się z niej wydobywać, kształtując zdrową wersję swojej osoby. Kryzys bywa początkiem wzrostu, korzystnej przemiany. Jeśli więc pojawił się w twoim życiu i uzmysławiasz go sobie, to znaczy, że wypieranie problemu, chowanie głowy w piasek jest już za tobą i możesz poczynić kolejne kroki w drodze ku lepszemu wariantowi siebie.\nPopularne filmy / prezentacje na temat uzależnienia od pornografii:\nLeczenie uzależnienia od pornografii w gabinecie OcalSiebie.pl\nGabinet psychoterapii OcalSiebie.pl oferuje leczenie uzależnienia od pornografii w ramach terapii online. Program leczenia nałogowego oglądania pornografii ma intensywny charakter – zakłada 1-2 sesje przez Skype tygodniowo przez 4 miesiące oraz codzienny kontakt przez platformę online (pisemne prace osobiste wymagają około 20-30 minut dziennie). Realizowany program terapeutyczny różni się zależnie od tego, czy uczestnikiem leczenia jest kobieta czy mężczyzna.\nWarunkiem uczestnictwa jest, by osoba nie nadużywała ani nie była uzależniona od substancji psychoaktywnych, jak alkohol, narkotyki, dopalacze... (w takim wypadku najpierw należałoby zgłosić się do ośrodka odwykowego).\nOcalSiebie.pl lojalnie i wyraźnie sygnalizuje, że psychoterapia uzależnienia od pornografii jest trudna i wymaga dużego samozaparcia do pracy nad sobą nawet pomimo ewentualnych wpadek. Należy naprawdę bardzo poważnie i będąc szczerym z samym sobą przemyśleć, czy jest się gotowym do uznania leczenia priorytetem na danym etapie w życiu, jest się faktycznie gotowym do ciężkiej, skutkującej dyskomfortem, bolesnej pracy nad sobą na rzecz trwałej zmiany. Samo uzależnienie od pornografii to czasami wierzchołek góry lodowej – pod powierzchnią skrywają się niekiedy inne rzeczy, których nie wolno lekceważyć. Samo „przytemperowanie” wierzchołka nie burzy góry. Aby pozbyć się nałogu trzeba go „wyrwać z korzeniami”. Właśnie dlatego terapia nie skupia się jedynie na zaradzaniu niepożądanym czynnościom (co dawałoby słabe i tymczasowe efekty), ale i na eliminowaniu motywacji do praktykowania ich. Program leczenia uzależnienia od pornografii trwa, jak już wspomniano, 4 miesiące (w sumie 16-32 sesje). Informacje o psychoterapii przez Skype można znaleźć tutaj. Cennik i rezerwacja wizyt jest na tej stronie. Gwarantujemy dyskrecję i zrozumienie. Psychoterapię uzależnienia od pornografii prowadzi Rafał Olszak.\nTagi Artykułu: #uzależnienie #seks


bjj Poznań, poszukuję! - Dodaj post i szukaj odpowiedzi\nStrona główna > Sportowa turystyka > Ćwiczenia na siłowni > bjj Poznań, poszukuję!\nSzczerze przyznam, że niezwyklej wolę jakieś MMA obejrzeć w telewizji. Nie chciałbym walczyć z kimś na żywo. Oglądanie jest fajne, natomiast tylko to. Nie poradzę Wam, co wybrać i gdzie konkretnie się zgłosić, bo to nie moja bajka.\nZasadniczo to treningi sportów walki w Poznaniu są ogólnie dostępne. Można zapisywać się do klubu. Tylko, iż mało, kto ma obecnie na to czas. Dużo ludzi przyjdzie raz czy dwa razy i szybko dają sobie spokój. Podobnie jak z siłownią.\nNa pewno trenowanie jiu Jitsu w Poznaniu to super pomysł, bo jest tam klub, który ma niezmiernie wielkie doświadczenie. Kolega korzystał i rzeczywiście był w tym dobry. Teraz wyjechał poza granice to nie wiem jak to wygada.\nMusze się zorientować gdzie jest w Poznaniu klub to napisze. Ten, do jakiego chodziłem gdzieś się przeniósł, a nie mogę go znaleźć w intrenecie. Znajomy kilka miesięcy temu cos wspominał o bjj w Poznaniu. Dlatego dopytam go i dam znać. Wiem, że był zaspokojony i chyba nawet do dnia dzisiejszego trenuje.


karty ewidencji czasu pracy - Strona 4 - www.reset2.pl\nDzisiaj jest wt, 29 września 2020 12:42\nPost autor: KrystianSz » pt, 20 grudnia 2019 11:14\nWitam, wchodzimy na firmę > Parametry > Karty pracy > Ustawienia podstawowe > [X] Włącz ewidencję nadgodzin do odpracowania. Po tym pojawią się godziny na rocznej KP.\nRejestracja: śr, 09 stycznia 2019 10:31\nPost autor: kant80 » czw, 02 stycznia 2020 6:09\nTak mam ustawione parametry a na rocznej karcie pracy pojawia mi się nad ikonką zegara jak i pod ikonką cyfra 8, a w ewidencji czasu pracy mam 2 zmiany wprowadzone - raz od 6 do 14, drugi raz od 14 do 22\nPost autor: maksimus » sob, 08 lutego 2020 20:29\nW firmie obowiązuje podstawowy system czasu pracy. Jest to jednostka handlowa, w której każdy pracownik w ciągu miesiąca rozpoczyna pracę w różnych godzinach, bo taka jest potrzeba pracodawcy. W jaki sposób mam wprowadzić do programu czas pracy pracowników wg załączonego zdjęcia, aby wszelkie naliczenia czasu pracy i listy płac były prawidłowe. Standardowe ustawienia kalendarza powodują naliczanie nadgodzin w tygodniu, w którym praca zaczyna się w innych godzinach niż poprzedni. Ustawiony został kalendarz dynamiczny z zaznaczeniem pracy trójzmianowej. Firma posiada kilka oddziałów, w których pracownicy nawet w ramach jednego oddziału zaczynają pracę w różnych godzinach i w różnych dniach. Do tego dochodzi praca w sobotę i odbiór dnia wolnego za pracę w sobotę na wniosek pracownika (jak to wprowadzać i rozliczać?).Czy ktoś mógłby krok po kroku opisać jak to wszystko wprowadzać, aby ewidencja czasu pracy zgadzała się z listą obecności. Jak postąpić, jeżeli praca zaczynałaby się w jeszcze innych godzinach niż na załączonym zdjęciu i żeby program nie naliczał nadgodzin w takiej sytuacji, jeżeli praca będzie trwała 8 godzin (pełny etat). Import harmonogramów z excela lub txt nie wchodzi w grę.\n2020-02-08_19h42_50.jpg (87.03 KiB) Przejrzano 2964 razy\n2020-02-08_19h42_29.jpg (91.33 KiB) Przejrzano 2964 razy\nskan_000015.jpg (129.03 KiB) Przejrzano 2964 razy\nPost autor: PiotrekJ » pn, 10 lutego 2020 9:25\nPost autor: maksimus » pn, 10 lutego 2020 12:39\nPiotrekJ pisze: ↑\nNie rozumiem - jak to opisana sprawa wykracza poza konsultacje? Posiadam program w wersji PRO, który został zakupiony w rozszerzonej wersji tylko ze względu na szerokie możliwości rozliczania czasu pracy (łącznie z tworzeniem harmonogramów). Od momentu jego zakupu ponad rok temu mam nadal problem z rozszyfrowaniem ewidencjonowania czasu pracy wg wydanej przez Reset2 instrukcji do programu. Nie dziwi więc ilość zapytań w tym poście i zdawkowych odpowiedzi ze strony Reset2 w tym zakresie. Wersja PRO chyba powinna już zawierać różne sposoby rozliczania czasu pracy (w tym sytuację jak opisana wyżej). A może w takim przypadku musimy zakupić wersję SBO\nOmówcie na forum chociaż jeden przykład praktyczny, a na pewno wielu osobom to pomoże i myślę, że w zupełności wystarczy, aby program był użyteczny, chociaż mam wrażenie, że w tym zakresie rozwiązania trochę "kuleją" i dlatego odsyłacie do indywidualnych dostosowań na potrzeby klienta.


Preludium pieśni teatralnych\nPublikacja: czerwiec 2019 r.\nPreludium przed sobotnią premierą wileńskiej wersji Halki w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej nosiło tytuł Moniuszki śpiewnik symfoniczny. Usłyszeliśmy jedynie trzy utwory instrumentalne: rozpoczynającą całość uwerturę do opery Paria, w połowie pierwszej części Mazur ze Strasznego Dworu oraz, u progu drugiej części, uwerturę Bajka.\nPozostały czas zajęło piętnaście pieśni zaaranżowanych na głos i orkiestrę przez Rafała Kłoczkę. Podzielone zostały ze względu na treść – najpierw znalazły się te, które w jakiś sposób nawiązują tematyką do miłości (Serce moje, Tęsknota, ale także Kum i kuma czy Dziad i baba), po przerwie zaś bardziej patriotyczne, odnoszące się do ojczyzny (Wyjazd na wojnę, Stary Kapral, Znasz-li ten kraj).\nMoniuszki śpiewnik symfoniczny. Foto © Teatr Narodowy\n… pozbawiając Moniuszkę Moniuszki?\nZaprezentowane podejście do Śpiewnika Moniuszki może wzbudzać kontrowersje, nawet jeśliby potraktować je z przymrużeniem oka. Zdjąć kompozytora z piedestału, pokazać bez sztucznej nabożności, podkreślić jego humor… Tak, ale dlaczego pozbawiając Moniuszkę Moniuszki? Jego pieśni to nieskomplikowana faktura i śpiewne bel canto. Obrazowość – owszem, bardzo często, ale nie kosztem owej fakturalnej delikatności. Przedstawione aranżacje wydają się dziwnie niemoniuszkowskie. Przeładowane brzmieniowo, z niepotrzebnie skomplikowaną harmonią i nadmiarem instrumentów perkusyjnych są równie dalekie od jego fortepianu, jak i rozwiązań symfonicznych. Przesyt dosłowności, choćby dźwięk dzwonu (Dzwon zapustny), pukanie śmierci (Dziad i baba) czy wielokrotnie pojawiający się tętent koni, sprawia, że taka oprawa muzyczna ociera się o kicz. Sami artyści używają określenia „aranżacje hollywoodzkie”…\n…artyści używają określenia „aranżacje hollywoodzkie”… To obrazowe, teatralne podejście do pieśni wydawało się całkowicie odpowiadać Tomaszowi Koniecznemu.\nTo obrazowe, teatralne podejście do pieśni wydawało się całkowicie odpowiadać Tomaszowi Koniecznemu. Nie należy zapominać, że to nie tylko śpiewak, ale także aktor, absolwent Szkoły Filmowej w Łodzi. W odniesieniu do nagranego z Lechem Napierałą cyklu Schuberta Winterreise do słów Barańczaka mówił wręcz o piosence aktorskiej. W czasie czwartkowego koncertu przypomniało mi się tamto określenie. Słuchałam pieśni potraktowanych mniej lirycznie, a bardziej jak scenki dramatyczne ze swobodnym użyciem środków aktorskich – mimiki, mowy ciała, szczególnego operowania głosem (pijacka Kum i kuma), częściej bardziej związanych z tekstem niż z muzyką.\nMiałam jednak nieodparte wrażenie, że orkiestra brzmiała niejako wbrew wokaliście, będąc gdzieś obok i przykrywając go. Być może wiązało się to również z pewnym „powstrzymywaniem” wolumenu głosu przez Koniecznego. Jeśli tak, nie wpłynęło to dobrze na dykcję, część pieśni była bowiem niezrozumiała. Bez znajomości melodii lub bez tekstu przed oczami (tu ukłon w stronę organizatorów za wydrukowanie w programie słów) trudno byłoby się zorientować, co właściwie śpiewa artysta.\nKoncert ten pozostawiał wiele pytań…\nZaprezentowane podejście do Śpiewnika Moniuszki może wzbudzać kontrowersje, nawet jeśliby potraktować je z przymrużeniem oka.\nUsłyszeliśmy też cztery arie operowe – jedną wplecioną w program koncertu (recytatyw i aria Janusza z I aktu Halki) i trzy, którymi artysta bisował: Rachmaninowa kawatinę Aleko z opery Aleko oraz Wagnera O du mein holder Abendstern z Tannhäusera i Leb’ wohl, du kühnes, herrliches Kind z Walkirii. W żadnej z nich nie było problemów z dykcją ani z niedosłyszeniem śpiewaka. Czuł się on swobodnie i chyba dopiero w tej końcówce – znakomitej – mogłam go w pełni docenić.\nKoncert ten pozostawiał wiele pytań, między innymi o tak wyraźne zróżnicowanie jakościowe między pieśniami i partiami operowymi czy o sam estetyczny punkt wyjścia.\nMoniuszko – pieśni w interpretacji Tomasza Koniecznego. Foto © Teatr Narodowy\nTomasz Konieczny to przede wszystkim aktor.\nJedno jest pewne: Tomasz Konieczny to przede wszystkim aktor. Teatr – jego pierwsza miłość – ma ogromny wpływ na to, jak postrzega muzykę i jak podchodzi do interpretacji. Właśnie to czyni z niego śpiewaka na wskroś operowego i powoduje, że elementy scenicznego, dramatycznego myślenia zabierze ze sobą także do innych gatunków.\nPreludium pieśni teatralnych w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej\nPieśni – Hulanka, Cyganie, Dzwon zapustny, Kum i kuma, Dziad i baba\nPieśni – Serce moje, Rozmowa II, Tęsknota\nSkąd tu przybywa mimo mej woli… – recytatyw i aria Janusza z I aktu opery „Halka”\nPieśni – Do Niemna, Rada, Wyjazd na wojnę, Trzech Budrysów, Stary kapral, Kozak, Znasz-li ten kraj\nZdjęcia © Teatr Narodowy


Magda Gessler podaje tartę z pomidorami cherry i fasolą szparagową, nadziewaną farszem serowym z dodatkiem burraty. Radzi, jak przyrządzać ciasto kruche. Przyrządza grillowane rydze z maślanym sosem.\nMagda Gessler podaje tartę z pomidorami cherry i fasolką szparagową, nadziewaną farszem serowym z dodatkiem burraty. Restauratorka wyjaśni, jak przyrządzać ciasto kruche, aby nie było zbyt twarde. Zaproponuje także grillowane rydze z maślanym sosem.


FINAŁ GUBIŃSKIEJ LIGI W STRZELANIU DYNAMICZNYM\nREGULAMIN PRZEPROWADZENIA FINAŁU GUBIŃSKIEJ LIGI W STRZELANIU DYNAMICZNYM\nOrganizator: Stowarzyszenie Strzelecko – Obronne Gubiński Klub Sportowy „Pionier”\nKierownik zawodów: Jerzy Zając\nTermin i miejsce: 24 października 2021 r. (niedziela) na terenie strzelnicy "PIONIER" przy ulicy Koszarowej w Gubinie.\nCel zawodów: Podnoszenie umiejętności strzeleckich, popularyzacja sportów strzeleckich, integracja środowisk strzeleckich. Wyłonienie najlepszych zawodniczek i zawodników. Zawody rankingowe ligi strzeleckiej - dynamicznej.\nWarunki uczestnictwa: W zawodach uczestniczą członkowie SSO GKS PIONIER, zawodnicy innych klubów oraz osoby niezrzeszone po uprzedniej weryfikacji umiejętności w ramach treningu.\nMłodzież od lat 14 uczestniczy za pisemną zgodą rodziców.\nProwadzący strzelanie i sędziowie mogą brać udział w zawodach.\nDane osobowe: Administratorem danych osobowych przetwarzanych w związku z organizacją zawodów, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych\n(Dz.U. z 2016 r. poz. 922.), jest Stowarzyszenie Strzelecko - Obronne Gubiński Klub Sportowy Pionier z siedzibą w Gubinie, 66-620 Gubin, ul. Piastowska 24a.\nPodanie danych osobowych jest dobrowolne lecz niezbędne do wzięcia udziału w zawodach zgodnie z postanowieniami niniejszego Regulaminu. Osobom, które podały dane osobowe, przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania oraz odwołania zgody na ich przetwarzanie do czasu rozpoczęcia zawodów. Organizator może przetwarzać dane osobowe w związku z organizacją zawodów także we współpracy z innymi podmiotami wyłącznie w zakresie koniecznym do prawidłowej organizacji zawodów.\nZgłoszenia: O uczestnictwie w zawodach decyduje kolejność zgłoszeń, które przyjmowane będą do 23.10.2021 (sobota). W przypadku niewykorzystania limitu miejsc istnieje możliwość zgłoszenia się w dniu zawodów w biurze zawodów.\nZawodnicy chcący wziąć udział w zawodach muszą zarejestrować się w wyznaczonym terminie:\ntu możesz dokonać zgłoszenia\ni w dniu zawodów w biurze zawodów o ile będą wolne miejsca.\nBroń i amunicja: Organizator zawodów jest w posiadaniu następujących rodzajów broni.\n9x19 mm Para – (Glock 17, SIG P228, CZ P-09,)\n12/70 – (Mossberg Maverick)\n5,6 mm LR (AR-15)\nktóre w miarę możliwości będzie można użyć w trakcie zawodów.\n1. strzelba gładkolufowa pump action\n- strzelba rozładowana z suwadłem w przednim położeniu, odbezpieczona. Zawodnik ładuje 5 szt. amunicji i czeka na sygnał timera. Po sygnale biegnie do wyznaczonego stanowiska strzeleckiego\ni strzela do 5 metalowych celów, po czym doładowuje strzelbę 5 szt. amunicji i strzela do kolejnych 5 metalowych celów. Cele znajdują się w odległości 10 do 15m. Do wyniku końcowego liczy się czas przebiegu + 5 sekund karnych za każdy nietrafiony cel. Za cel trafiony uważa się obalony popper i kółko lub kwadrat zrzucone z podstawy. Dozwolone przyrządy celownicze „szczątkowe” składające się z muszki i szyny celowniczej, broń powtarzalna. Dopuszcza się używanie amunicji maksymalnie 28g.\n12/70 – 10 szt.\n- broń - pistolet centralnego zapłonu, 2 magazynki załadowane po 10 sztuk amunicji, postawa stojąca. Cele - figurki silhouette po 5 sztuk (kurczak, dzik, indyk, muflon), oddalone o 9, 12, 15, 18 m od stanowiska strzeleckiego. Na sygnał timera zawodnik podpina magazynek, przeładowuje i oddaje strzały po 5 do każdej kategorii celów, wymienia magazynek i kontynuuje strzelanie. W przypadku oddania szóstego i kolejnego strzału do danej grupy celów nawet w przypadku trafienia zawodnik otrzymuje punkty karne jak za niestrącony cel. Wynik stanowi czas strzelania +5 sekund za każdy nietrafiony cel.\n9mm para – 20 szt.\n- broń - karabin bocznego zapłonu, pistolet centralnego zapłonu i strzelba gładkolufowa pump action, przyrządy mechaniczne. Cele i przebieg zmiennie. Przebieg i poszczególne elementy zostaną omówione przed rozpoczęciem konkurencji.\n.22 LR – 10 szt.\n9 mm Para – 10 szt.\n4. Tor dynamiczny\n- broń - pistolet centralnego zapłonu, przyrządy mechaniczne. Wynik stanowi czas przebiegu i punkty karne: 3 sekundy za pole Charlie na tarczy IPSC, 5 sekund za pole Delta na tarczy IPSC, 10 sekund za nietrafiony cel IPSC, 5 sekund za niestrącony popper i metalowy cel, 5 sekund za każde przekroczenie wyznaczonej lini za przesłoną oraz 5 sekund za każde przejście nad listwą wyznaczającą trasę. 10 sekund kary za każde przemieszczanie się z palcem na spuście. Broń, niezależnie od kierunku biegu zawsze skierowana w stronę kulochwytu pod rygorem dyskwalifikacji. Trasa i poszczególne elementy zostaną omówione przed rozpoczęciem konkurencji.\n9 mm Para – 20 szt.\nKlasyfikacja obowiązująca w Gubińskiej Lidze w Strzelectwie Dynamicznym:\n• Klasyfikacja będzie prowadzona oddzielnie dla każdej konkurencji zawodów.\n• O miejscu decyduje suma czasów z trzech najlepszych edycji w poszczególnych konkurencjach. Brak startu w konkurencji +120s\n• Puchar zdobywa zawodnik, który uzyska najkrótszy czas z trzech najlepszych edycji we wszystkich czterech konkurencjach.\n• Miejsca 1-3 za konkurencje w poszczególnych edycjach: medale\n• Miejsca 1-3 za konkurencje w lidze: medale\n• Miejsca 1-3 za punktację generalną z trzech edycji: puchary\n• Opłata organizacyjna: 20 zł\n• Członkowie SSO GKS Pionier korzystający z własnej broni i amunicji nie ponoszą dodatkowych kosztów przy zgłoszeniu elektronicznym lub 5 zł za konkurencję przy zgłoszeniu w dniu zawodów.\n• Zawodnicy niezrzeszeni i członkowie innych klubów ponoszą opłatę 15 zł za każdą konkurencję zgłoszoną elektronicznie lub 20 zł przy zgłoszeniu w dniu zawodów.\n• Zawodnicy korzystający z broni i amunicji organizatora ponoszą koszty amunicji według stawek:\n- amunicja 9/19 - pcz - 1,5 zł za sztukę\n- amunicja bocznego zapłonu - 0,5 zł za sztukę\n- amunicja strzelba gładkolufowa - 1,5 zł za sztukę\nod 09:00 – Rejestracja zawodników\n10:00 – 14:00 - Przeprowadzenie konkurencji strzeleckich.\n14:30 – 15:00 – Podsumowanie zawodów\nZawody zostaną rozegrane niezależnie od panujących warunków pogodowych.\nW trakcie zawodów przewidziany jest catering.\nWszystkich uczestników obowiązuje ścisłe przestrzeganie regulaminu strzelnicy i bezwzględne podporządkowanie się komendom prowadzącego strzelanie.\nW trakcie przeprowadzania zawodów zabrania się kategorycznie, przenoszenia broni przez uczestników zawodów w inny sposób niż w walizkach transportowych, futerałach, pokrowcach itp. Dotyczy to również broni krótkiej. Ponadto każdy z zawodników obowiązkowo musi posiadać znacznik bezpieczeństwa do swojej broni w trakcie przeprowadzania konkurencji.\nW sprawach nie objętych regulaminem decydujący głos należy do organizatora\nGubińska Liga w Strzelectwie Tarczowym i Dynamicznym 2021\nLigi Strzeleckiej 2021\nStowarzyszenie Strzelecko - Obronne Gubiński Klub Sportowy "PIONIER".\nPopularyzacja strzelectwa sportowego wśród młodzieży i dorosłych.\nZawody tarczowe: 28 lutego, 17 kwietnia, 15 sierpnia, 13 listopada\nZawody dynamiczne: 20 marca, 20 czerwca, 25 września, 24 października\nStrzelnica Pionier Gubin, ul. Koszarowa\nW zawodach uczestniczą członkowie SSO GKS Pionier, zawodnicy innych klubów oraz osoby niezrzeszone po uprzedniej weryfikacji umiejętności w ramach treningu.\nW zawodach uczestniczy młodzież od 14 lat za pisemną zgodą rodziców i dorośli.\nProwadzący strzelanie mogą uczestniczyć w zawodach.\npistolet bocznego zapłonu strzelanie precyzyjne\npistolet bocznego zapłonu strzelanie szybkie\npistolet centralnego zapłonu strzelanie precyzyjne\nkarabin centralnego zapłonu standard\nkarabin centralnego zapłonu open\nkarabin centralnego zapłonu optyka\nstrzelba gładkolufowa – breneka\nstrzelba gładkolufowa – breneka szybka\nstrzelba gładkolufowa pump action\n– odległość 25m, 5 strzałów próbnych + 10 strzałów ocenianych, dozwolone strzelanie jedno i oburącz, postawa stojąca (czas na oddanie strzałów próbnych – 2 minuty, czas na oddanie strzałów ocenianych – 3 minuty. ) Dozwolone przyrządy mechaniczne . Cel – tarcza pierścieniowa TS-4.\n– odległość 25m, bez strzałów próbnych, 10 strzałów ocenianych, dozwolone strzelanie jedno i oburącz, postawa stojąca. Czas na oddanie strzałów – 2x10 sekund, z przerwą na zmianę magazynka. Dozwolone przyrządy mechaniczne . Cel - tarcza pierścieniowa TS-4.\n– odległość 25m, bez strzałów próbnych, 10 strzałów ocenianych, dozwolone strzelanie jedno i oburącz, postawa stojąca. Czas na oddanie strzałów – 20 sekund. Dozwolone przyrządy mechaniczne . Cel - tarcza pierścieniowa TS-4.\n– odległość – 50m, 5 strzałów próbnych, 10 strzałów ocenianych, postawa leżąca bez podpórki , czas na oddanie strzałów próbnych 5 minut, czas na oddanie strzałów ocenianych 10 minut. Dozwolone przyrządy mechaniczne otwarte (muszka, szczerbinka). Cel - tarcza pierścieniowa TS-1.\n– odległość – 100m, 5 strzałów próbnych, 10 strzałów ocenianych, postawa leżąca z podpórką (dozwolony jeden punkt podparcia broni, ręka wspomagająca może trzymać broń nie dalej niż na wysokości komory nabojowej), czas na oddanie strzałów próbnych 5 minut, czas na oddanie strzałów ocenianych 10 minut. Dozwolone przyrządy mechaniczne otwarte (muszka, szczerbinka). Cel - tarcza TS-4.\n– odległość – 100m, 5 strzałów próbnych, 10 strzałów ocenianych, postawa leżąca z podpórką (dozwolony jeden punkt podparcia broni, ręka wspomagająca może trzymać broń nie dalej niż na wysokości komory nabojowej), czas na oddanie strzałów próbnych 5 minut, czas na oddanie strzałów ocenianych 10 minut. Dozwolone przyrządy mechaniczne. Cel - tarcza TS-4.\n– odległość – 100m, 5 strzałów próbnych, 10 strzałów ocenianych, postawa leżąca z podpórką (dozwolony jeden punkt podparcia broni, ręka wspomagająca może trzymać broń nie dalej niż na wysokości komory nabojowej), czas na oddanie strzałów próbnych 5 minut, czas na oddanie strzałów ocenianych 10 minut. Cel - tarcza TS-1 snajper.\nstrzelba gładkolufowa - breneka\n– odległość 25m, bez strzałów próbnych, 5 strzałów ocenianych, postawa stojąca. Czas na oddanie strzałów 3 minuty. Dozwolone przyrządy celownicze mechaniczne. Cel - tarcza pierścieniowa TS-4.\n– odległość 25m, bez strzałów próbnych, 5 strzałów ocenianych, postawa stojąca. Czas na oddanie strzałów 10 sekund. Dozwolone przyrządy celownicze mechaniczne. Cel - tarcza pierścieniowa TS-4.\n- strzelba rozładowana z suwadłem w przednim położeniu, odbezpieczona. Zawodnik ładuje 5 szt. amunicji i czeka na sygnał timera. Po sygnale biegnie do wyznaczonego stanowiska strzeleckiego i strzela do 5 metalowych celów, po czym doładowuje strzelbę 5 szt. amunicji i strzela do kolejnych 5 metalowych celów. Cele znajdują się w odległości 10 do 15m. Do wyniku końcowego liczy się czas przebiegu + 5 sekund karnych za każdy nietrafiony cel. Dozwolone przyrządy celownicze mechaniczne, broń powtarzalna. Dopuszcza się używanie amunicji maksymalnie 28g.\n- broń – pistolet centralnego zapłonu, 2 magazynki załadowane po 10 sztuk amunicji, postawa stojąca. Cele - figurki silhouette po 5 sztuk (kurczak, dzik, indyk, muflon), oddalone o 9, 12, 15, 18m od stanowiska strzeleckiego. Na sygnał sędziego zawodnik podpina magazynek i przeładowuje broń. Na sygnał timera oddaje strzały po 5 do każdej kategorii celów. Wymiana magazynka wlicza się do czasu konkurencji. Wynik stanowi czas strzelania +5s za każdy nietrafiony cel.\nBroń - pistolet centralnego zapłonu, przyrządy mechaniczne. Ilość sztuk amunicji, cele i przebieg zmiennie. Opis i możliwość treningu podane na dwa tygodnie przed zawodami.\nBroń - pistolet centralnego zapłonu, karabin bocznego zapłonu i strzelba gładkolufowa pump action, przyrządy mechaniczne. Ilość sztuk amunicji, cele i przebieg zmiennie. Opis i możliwość treningu podane na dwa tygodnie przed zawodami.\nKlasyfikacja będzie prowadzona oddzielnie dla każdej konkurencji zawodów tarczowych\nO miejscu decyduje suma punktów z trzech najlepszych edycji w poszczególnych konkurencjach.\nPuchar w klasyfikacji tarczowej zdobywa zawodnik, który uzyska największą ilość punktów z trzech najlepszych edycji w konkurencjach:\nPuchar w klasyfikacji dynamicznej zdobywa zawodnik, który uzyska najkrótszy czas z trzech najlepszych edycji we wszystkich czterech konkurencjach\nMiejsca 1-3 za konkurencje w poszczególnych edycjach: medale.\nMiejsca 1-3 w klasyfikacji ogólnej puchary, medale, nagrody rzeczowe.\nBroń i amunicję zapewnia organizator z wyjątkiem karabinu centralnego zapłonu z optyką.\nMożna korzystać z własnej broni i amunicji.\nOpłata związana z zabezpieczeniem technicznym i cateringiem 20 zł.\nCzłonkowie SSO GKS Pionier korzystający z własnej broni i amunicji nie ponoszą dodatkowych kosztów przy zgłoszeniu elektronicznym lub 5 zł przy zgłoszeniu w dniu zawodów.\nZawodnicy niezrzeszeni i członkowie innych klubów ponoszą opłatę 15 zł za każdą konkurencję zgłoszoną elektronicznie lub 20 zł przy zgłoszeniu w dniu zawodów.\nZawodnicy korzystający z broni i amunicji organizatora ponoszą koszty amunicji według stawek:\namunicja 9/19 - pcz - 1,5 zł za sztukę\namunicja bocznego zapłonu - 0,5 zł za sztukę\namunicja 7,62 - kcz - 2 zł za sztukę\namunicja strzelba gładkolufowa śrut - 1,5 zł za sztukę\nbreneka - 4 zł za sztukę\nZgłoszenia przyjmowane będą elektronicznie i na miejscu w wyznaczonych terminach.\nWszelkich informacji udziela Ziemowit Patek tel. 693 32 32 70.\nW sprawach nie objętych regulaminem decydujący głos należy do organizatora.


#mamyWizję – skuteczne i bezpieczne pozycjonowanie od 1995 roku.\nWizjaNet to dwie dekady doświadczenia i tysiące wypromowanych haseł dla kilkuset klientów – możesz nam zaufać. Pozycjonowanie to jeden elementów promocji w sieci. Jest niezwykle skuteczne i charakteryzuje się świetną relacją wydatków do osiąganych wyników. Usługa ta polega na osiągnięciu jak najwyższych wyników w wyszukiwarce Google dla ściśle określonych i dobranych pod kątem efektywności fraz dla strony internetowej.\nWywiad klienta i rozpoznanie potrzeb\nIndywidualna strategia, dobór narzędzi oraz kanałów promocji\nŚcisły dobór słów kluczowych: wybieramy tylko te frazy, które generują prawdziwy i wartościowy ruch na stronie www\nKompleksowy audyt strony www\nW pozycjonowaniu najważniejsze jest dla nas bezpieczeństwo naszego klienta. Skutki braku doświadczenia oraz umiejętności firmy pozycjonującej mogą być bardzo kosztowne i spowodować zniknięcie strony z indeksu Google na wiele miesięcy lub nawet lat.\nDlaczego warto pozycjonować stronę w WizjaNet?\n- rzetelne i niezależne raporty ruchu, pozycji i działań\n- bieżący monitoring strony internetowej i zmian w ruchu\n- działania bezpieczne dla Twojej witryny www\nChcesz wiedzieć ile kosztuje pozycjonowanie w WizjaNet? Skontaktuj się z nami\nZobacz więcej: AdWords (linki sponsorowane)Facebook Ads (reklama na Facebook)\nDlaczego warto pozycjonować w lokalnej firmie?\nW przypadku pozycjonowania bardzo ważna jest ciągła współpraca z firmą pozycjonującą w zakresie nie tylko modyfikacji strony, ale również przygotowania tekstów. Firmie lokalnej łatwiej zapewnić ciągły kontakt. WizjaNet pozycjonuje ponad 1000 wyrażeń dla ponad 300 klientów. Robimy to skutecznie i bezpiecznie od roku 1995.\nZajmujemy się również kompleksowymi kampaniami reklamowymi, gdzie rozliczamy się wg wykonanych precyzyjnie prac, które dobieramy precyzyjnie dla każdego klienta.


Iwona Zając, Cud ciężkiej pracy, Rozmowa z Iwoną Zając\nz Iwoną Zając\nMagda Grabowska: Jak życie pomiędzy dwoma krajami, Polską i Anglią, wpłynęło na Pani twórczość?\nIwona Zając: Z Anglii wróciłam w 2009 roku. Byłam tam przez pięć lat, a później już tylko dojeżdżałam. Można powiedzieć, że w Polsce jestem na stałe od 2012 roku. Na pewno miało to dość silny wpływ na moją twórczość. W Anglii nie miałam pracowni, mieszkałam w squatach i musiałam zredukować swój warsztat. Nauczyłam się więc malować na mniejszych formatach i wykorzystywać farby, które znajdowałam na ulicy. Wszystko też zaczęłam tworzyć w szablonach. Przewoziłam je ze sobą, dzięki czemu daną pracę mogłam namalować w Stanach, Anglii, Gdańsku czy Warszawie. Pobyt w Anglii wpłynął też na to, że w swojej twórczości podjęłam temat rodziny. Pewnie z tęsknoty za bliskimi. Zaczęłam pracować nad realizacją Mama. Wypracowałam też technikę szablonu, która pozwala mi tworzyć taką jakby ludzką skórę. To była najprostsza, najtańsza technika z wykorzystaniem przezroczystej i brązowej taśmy pakowej. Pracowałam na wydrukach przerobionych fotografii członków mojej rodziny. Po prostu robiłam z nich większe formaty i później bardzo pieczołowicie wycinałam własnymi technikami. Nie bardzo zależało mi na realizmie, tylko właśnie na wycinaniu w formie. Bardzo o te szablony dbałam, one były bardzo delikatne, takie jak skóra. Mam je zresztą do dzisiaj. Pobyt w Anglii wpłynął też na kolorystykę moich prac, ponieważ malowałam tym, co znalazłam na ulicy. Po pierwszych dwóch tygodniach spotkałam księcia Karola, zrobiłam więc cykl Iwona i Książę.\nIwona Zając, Książę Karol odwiedza kawiarnię, fot. z archiwum artystki\nŚmiałam się, że każda dziewczyna marzy o tym, żeby spotkać swojego księcia, a ja dzięki temu spotkaniu znalazłam pracę w kawiarni. Pobyt i mieszkanie w Gdańsku także miały dość radykalny wpływ na moją twórczość, mimo że wcześniej nie zdawałam sobie z tego do końca sprawy. Na pewno kluczowym momentem był rok 2002, kiedy zaczęłam korzystać z pracowni w Stoczni Gdańskiej. Realizowałam tam swoje prace, ale też warsztaty czy plenery. Dalej mam tam pracownię i Stocznia jest wciąż obecna w moim życiu, jednak staram się już mniej ją eksplorować, jeśli chodzi o twórczość. Jestem w niej bardziej na zasadzie śladów, na przykład współpracy z określoną grupą osób, z mieszkańcami, sąsiadami mojego muralu Stocznia.\nIwona Zając, Iwona i Książę, fot. Magda Małyjasiak\nRealizację tego muralu na murze Stoczni Gdańskiej poprzedziły Pani rozmowy ze stoczniowcami. Jak przygotowała się Pani do tej pracy?\nMyślę, że gdybym miała świadomość tego, za co się biorę, to bym się tego nie podjęła. Nie byłam w stanie przewidzieć, ile to mnie będzie kosztowało pracy, czasu ani jaki to w ogóle będzie rodzaj pracy. W moich przygotowaniach do projektu istotne było, że sama pracowałam na terenie Stoczni. W pracowni byłam prawie codziennie, więc moja obecność stała się po prostu naturalna. Myśl, żeby pójść do stoczniowców i z nimi porozmawiać pojawiła się w 2003 roku. Podczas międzynarodowego pleneru młodych artystów Stocznia-spojrzenie z zewnątrz/konfrontacje, którego byłam współorganizatorką, zobaczyłam stronę internetową Anny Olivier z Bristolu. Dowiedziałam się wtedy o jej realizacji Dockstories na murach okalających miejscowe doki. Pytała ludzi, co im się przydarzyło wzdłuż tego muru, zbierała historie o tym, jak na przykład znaleźli tam portmonetkę, coś zgubili albo złamali nogę. Wydrukowała ich osobiste wypowiedzi na dużych formatach i wykleiła nimi mur. Pomyślałam wtedy, że chodzi mi dokładnie o ten sam rodzaj emocji, czyli bardzo osobiste historie ludzi zderzone z ogromnym przemysłowym zakładem. W moim przypadku był to mur odgradzający Stocznię od miasta. Ważną kwestią było też to, że do 6. roku życia dużo czasu spędzałam u mojej mamy w pracy na tak zwanej budowie. Moja mama była kierownikiem budowy i w związku z tym dorastałam w świecie industrialnych maszyn i przestrzeni. Środowisko stoczniowe było więc dla mnie bardzo naturalne.\nSzukając stoczniowców, w ogóle nie myślałam o kobietach. Ten kobiecy rys herstoryczny pojawił się później i to nie ja na niego wpadłam, tylko inne artystki czy np. osoby zaangażowane w projekt Metropolitanka. Później często byłam pytana o to, czy to ja w jego ramach rozmawiałam z kobietami. Nie, ja w ogóle nawet o tym nie myślałam, bo wychowałam się na etosie mężczyzny stoczniowca. Szukałam panów, którzy spędzili całe swoje życie w tym zakładzie pracy. Często słyszałam, że Stocznia jest całym ich życiem i zastanawiałam się jak to jest, kiedy praca jest tak ważna. Gdy stwarza właściwie naszą tożsamość, naszą historię, zakładamy tam rodziny, budujemy swoją karierę. Jest to coś, co dla doświadczenia mojego i mojej generacji jest prawie zupełnie obce i wręcz niemożliwe do realizacji – doświadczenie przeżycia całego swojego życia w jednym zakładzie. Dostrzegałam to też patrząc na moich rodziców.\nNie było oczywiście łatwo znaleźć panów, bo stoczniowcy, co już wiedziałam, nie są osobami zbyt otwartymi. Często byli też wykorzystywani do różnych akcji artystycznych i politycznych. I znowu ktoś do nich przychodzi i zadaje im różne pytania. Ale bardzo mi pomogli znajomi, którzy mieli w rodzinie stoczniowców. Pomógł mi także komendant straży Zenon Grudzień, który skontaktował mnie z Czesławem Szultk, kierownikiem produkcji w Stoczni Gdańsk, który zaprosił swoich pracowników, by porozmawiali ze mną. Mogłam po prostu u niego, jak to się mówi, „na zakładzie”, nagrywać z nimi rozmowy. Rozmawiałam tam chyba z sześcioma osobami i to były bardzo ważne rozmowy. Pytałam ich o rzeczy proste, o marzenia. Ci mężczyźni, jako młodzi chłopcy, często przyjeżdżali z małych miejscowości do Gdańska. Mieli po czternaście lat, z ogromnym apetytem na życie i z marzeniami. Pytałam więc i o to, jak to jest spędzić całe życie w jednym zakładzie, o to, jak się czują, kiedy ten zakład coraz bardziej się kurczy, część miejsc jest zamykana i patrzą, jak niszczeją poszczególne budynki, które wcześniej tętniły życiem. Co myślą o nas, artystach, którzy się tam pojawili, jak wyobrażają sobie przyszłość Stoczni. Nie chciałam ich pytać o politykę, tylko o życie, uczucia i marzenia.\nIwona Zając, Stocznia, fot. Magda Małyjasiak\nI ten mural miał zostać przeniesiony z muru Stoczni. Jaką wtedy podjęła Pani decyzję i dlaczego?\nZaraz po skończeniu Stoczni wyjechałam do Anglii, ponieważ czułam, że zrobiłam coś bardzo mocnego. Po zrobieniu takiej pracy jest się bardzo bezbronnym. Musiałam też zarobić na życie, bo mimo że mural robiłam za pomocą najtańszych materiałów i ludzie mi za darmo pomagali, to i tak się zadłużyłam na jego realizację. Chciałam się też fizycznie oddzielić od Stoczni, by nie stać się stoczniowym kombatantem.\nBardzo niewiele osób wiedziało, że to ja zrobiłam tę pracę. Była wprawdzie podpisana na ostatnim, dwudziestym trzecim przęśle, ale dość szybko pojawił się tag na moim nazwisku i ja tego nie zmieniałam. Trzeba jednak przyznać, że rzadko uszkadzano ten mural. Raz pojawiło się srebro (graffiti wypełnione srebrnym kolorem – przyp.), ale jednak grafficiarze szanowali te teksty. Oczywiście robili swoje tagi, co jest naturalne, ale nie uszkadzając muralu. Co roku też go reperowałam, żeby teksty pozostawały czytelne. Widząc mnie pracującą przy murze, ludzie po prostu zaczęli się ze mną kontaktować i mówili, jak ważny jest dla nich ten mural, że wręcz zmieniają trasy, żeby tylko koło niego przejść. Dopiero po czasie zaczęło do mnie docierać, czym stała się ta praca, już kompletnie bez mojego udziału. Dla bardzo wielu osób była ważna. Ludzie mówili, że witała ich, gdy przyjeżdżali do Gdańska, że współtworzyła charakter i tożsamość miasta. To był dość duży ciężar i czułam tę odpowiedzialność. Nie naprawiałam innych swoich murali, tylko właśnie ten, ze względu właśnie na tę nośność, na wagę tego, że te teksty były dla ludzi ważne i że chcieli czytać o historii ludzi pracujących w Stoczni.\nIwona Zając, Nike Stoczniowa, fot. Michał Szlaga\nMalując ten mural miałam świadomość tego, że zostanie zniszczony. W 2008 roku powiedziano mi, że ściana zostanie definitywnie zburzona. Dotarły wtedy do mnie sygnały, że powinnam o nią walczyć, bo stanowi już dziedzictwo narodowe. Oczywiście miałam też do niej bardzo emocjonalny stosunek i trudno mi było się z nią pożegnać. Uzyskałam wsparcie od ministerstwa i miasta, stała za mną telewizja, a deweloper chciał tę pracę przechowywać. Jednak nie do końca byłam świadoma tego, jak to wszystko będzie faktycznie wyglądać. Na ostatnim organizacyjnym spotkaniu, kiedy zaczęto ustalać, w jaki sposób mur będzie przeniesiony i przechowywany, zdałam sobie sprawę, że musiałby być przechowywany wiele lat w magazynach, zanim ten wyburzany fragment miasta zostanie odbudowany. Mur mówił o etosie pracy, ludzie mówili przez niego o prostych rzeczach, że na przykład chcą dożyć do emerytury, a on ma się nagle stać jakąś dziwną relikwią, ma być przechowywany, nie wiadomo, gdzie później stanie, w jakim miejscu, czy to będzie poza Stocznią... Po tym ostatnim spotkaniu stwierdziłam, że to kompletnie nie ma sensu i po prostu poszłam na drugi dzień do władz miasta i powiedziałam, że bardzo przepraszam, że wszystkim zawracałam głowę, ale chcę, żeby ten mur odszedł, tak jak historia Stoczni powoli odchodzi z tego miejsca. Trwało to wszystko do 2013 roku. Kiedy już wiedziałam definitywnie, że mur będzie wyburzany, trafiłam na taki idealny moment, że już wróciłam z tej Anglii, żegnałam się z różnymi rzeczami, zamykałam różne sprawy w swoim życiu i byłam przygotowana na to, że nie będę go przenosić w żadne miejsce i zamaluję go na czarno. Pomysł, żeby go zamalować wziął się z tego, że widziałam wyburzanie innych budynków i to, jak ich fragmenty walały się po ziemi, zmieniały się w śmieci, w gruzy. Nie chciałam, żeby te osobiste słowa stoczniowców spotkał ten sam los. Wymieszałam więc wszystkie farby, które miałam w pracowni, aż wyszedł kolor czarny. To był też okres mojego żegnania się z malowaniem murów, ponieważ po pierwsze zmieniła mi się percepcja, bo malowanie na murach zaczęło przyjmować formę opresji i stało się koniunkturalne, a po drugie moje ciało odmówiło posłuszeństwa i nie mogłam już malować tak, jak chciałam, czyli powoli. Miałam szczęście, że mogłam przejść drogę żegnania się z tym muralem, takiego pogodzenia. Bo to jest naprawdę trudne, jak się wykona taki rodzaj pracy i później trzeba się z nią pożegnać na zawsze.\nIwona Zając, Stocznia, fot. Rafał Zabłocki\nWyjdźmy więc poza mury Stoczni. Jak ważny jest dla Pani kontekst miejsca innych prac?\nJestem wykształconą malarką, ale nie chciałam malować wyłącznie obrazów i pokazywać ich w galeriach, tylko pracować w przestrzeni miejskiej, mieć kontakt z ludźmi, a także otrzymywać żywą reakcję z ich strony. Dość szybko nauczyłam się, że jeśli robię coś w przestrzeni publicznej, to bardzo ważne jest rozpoznanie miejsca i wpisanie się w nie charakterem swojej pracy. Pierwszym krokiem jest przestudiowanie historii okolicy i zapoznanie się z ludźmi, którzy tam mieszkają. Przez to, że malując, często spędzałam przy ścianie wiele godzin, ludzie mnie rozpoznawali. Najpierw byłam obcą, ale później stawałam się częścią danego miejsca, a wręcz takim stałym elementem pejzażu. Zapoznawałam się też z właścicielami pobliskich sklepików. Jeżeli w okolicy była szkoła to poznawałam uczniów, nauczycieli i dyrekcję. Starałam się zawsze organizować jakiś rodzaj warsztatów z mieszkańcami. Z czasem nazwałam to Przenośną Szkołą Muralu, bo naprawdę można ją było „rozłożyć” na łące i przeprowadzić taki rodzaj warsztatu. To zawsze wciąga ludzi i potem nie traktują cię już jako intruza.\nJeśli chodzi właśnie o współpracę z mieszkańcami, ze społecznością lokalną, jak w przypadku Pani działań zwykle wygląda ten proces i czemu ma służyć, oprócz tego oswojenia z „intruzem”?\nZaraz po ukończeniu Akademii Sztuk Pięknych zaczęłam pracę w domu kultury, a potem w innych miejscach, gdzie edukowałam, prowadząc na przykład świetlicę środowiskową. W wyniku tych działań wyrosła wokół mnie pewna generacja młodzieży, która zaczęła razem ze mną jeździć i malować murale. Nazwali się Młodą Załogą. Moim celem było uświadamianie ich, że technika szablonu jest łatwa. Na dodatek wystarczy, że nauczę jedną osobę, a ona będzie mogła przeprowadzić już warsztat dla kolejnych osób. Takie nauczanie było mi bliskie od zawsze, bo zwykle kiedy coś malowałam, to ludzie przychodzili z dziećmi i razem ze mną odbijali szablony. Inny przykład – na Grochowie, kiedy malowałam ścianę należącą do szkoły (mural Obelisk – przyp.), poszłam do dyrektorki i powiedziałam, że mogę przeprowadzić warsztaty dla uczniów za darmo, tylko żeby szkoła zapewniła materiały. W rezultacie fragment muru wykonali uczniowie, co od razu spowodowało inne myślenie o ścianie, jako o wyniku ich pracy, a nie wizji narzuconej przez kogoś, kto przyjechał i coś namalował w ich przestrzeni.\nIwona Zając, Obelisk, fot. Piotr Jaguś\nNa Brzeskiej uczestnicy zmienili nawet tytuł pracy, chcieli, żeby to było Morze dla Brzeskiej; nie chcieli mieć Morza dla Warszawy, bo uważali, że ich ulica Brzeska jest miejscem odrębnym. Dlatego często, jeśli coś tworzę w danym miejscu, to automatycznie robię tam warsztaty. Czasami to powoduje, że trzeba zapomnieć o estetyce. Nie da się zrobić pięknego, przemyślanego muralu w cztery dni ze społecznością, którą się dopiero poznało. Ale możliwe jest samo wciągnięcie jej w ten proces. Szablon wykorzystuję podczas pracy ze studentami w Akademii Sztuk Pięknych i widzę, że to ciągle działa. Staram się również współpracować ze społecznością właśnie tutaj, koło Stoczni, kiedy nam wszystkim to pasuje. Nadal jestem zapraszana do różnych realizacji, ale teraz w ogóle nie wchodzę w żadne projekty. Ja już nawet nie lubię słowa projekt.\nIwona Zając, Morze dla Brzeskiej, fot. Irek Rek\nIwona Zając, Morze dla Warszawy, fot. Irek Rek\nWspominała Pani o etosie pracy. Mogłaby Pani opowiedzieć o wątkach stosunków pracy, które wplata Pani w swoją twórczość?\nRobię doktorat, który nazywa się „Cud ciężkiej pracy jako rytuał codziennego życia”. Wierzę w ciężką pracę, szczególnie patrząc na to, jak pracują stoczniowcy czy ludzie, których obserwowałam na budowie, której kierownikiem była moja mama. Być może dlatego wybrałam murale, bo ich tworzenie to była ciężka fizyczna praca – na zewnątrz, wiążąca się z dźwiganiem, z malowaniem dużych powierzchni. Ja po prostu lubię ścianę. To takie napracowanie się, powolne stwarzanie czegoś. Od 2012 roku haftuję. Moje prace nazywają się Cierpliwość i dokładnie jej ode mnie wymagają – takiego spokojnego, nieprzyśpieszonego, codziennego uzupełniania, wyhaftowywania elementów. W Szwecji są pokazywane w barokowym ogrodzie Blekinge Museum, więc pracuję również ze słońcem i przyrodą, która na nie wpływa. Haftując je, myślę o tym, jak później słońce wybarwi kolor kordonka i jak się ten walor koloru będzie w nich zmieniał. To naprawdę wymaga ogromnej cierpliwości i spokoju.\nIwona Zając, Cierpliwość, 2015 Gdańsk, Centrum św. Jana | ul. Świętojańska 50, fot. Magda Małyjasiak\nPo powrocie z Anglii czułam się strasznie ogołocona z języka polskiego, pisanego i mówionego. Nie byłam w stanie czytać książek, a już o pisaniu nie było mowy. Bo kiedy się realizuje dużo projektów i jeździ z jednego miasta do drugiego, to ma się taką dyskotekę w głowie, że nie ma czasu ani przestrzeni na to, aby myśleć słowem i żeby czytać. W tym przypadku cud mojej ciężkiej pracy polega na powolnym odzyskiwaniu tej przestrzeni poprzez codzienne pisanie i czytanie. Zaczynam jakby na nowo posługiwać się słowem pisanym, bo jego brak i degradacja spowodowały u mnie ból, który mnie samą zadziwił.\nElementy dotyczące pracy są również wyhaftowane na trzech płótnach w ramach projektu Cierpliwość. Wyszyłam na nich opowieści stoczniowców, którzy mówią, że się na przykład przychodzi do zakładu i pracuje, a później się wychodzi i wraca do domu, że będzie tej pracy brakowało. Tym jest właśnie dla mnie słowo „praca” i myślenie o sobie w kategoriach pracy. Swoją tożsamość budowałam na malowaniu na murach i to powolne odchodzenie od tego, szukanie nowych form, które byłyby w zgodzie ze mną, z tym co czuję, jakim głosem chcę opowiadać, to też jest taka dość trudna droga, ponieważ jestem rozpoznawalna właśnie jako muralistka. To poszukiwanie nowego języka w świecie sztuki, w swojej twórczości wymaga cierpliwości i spokoju, których potrzebuję, żeby móc tworzyć. A w świecie projektów, w którym jest się rozrzuconym między początkiem jednego, środkiem drugiego i w tym samym czasie końcówką trzeciego, gdzie nakładają się deadline'y, czas na takie zastanowienie i zatrzymanie się jest coraz trudniejszy.\nChciałam jeszcze właśnie poruszyć wątek rodziny i też mamy. Dlaczego podejmuje Pani te wątki, jak one są istotne, czy one mają tą najwyższą uwagę?\nTo dzieje się naturalnie. Kiedy wyjechałam do Londynu, dużo myślałam o mojej mamie, rodzicach, rodzeństwie, w ogóle o rodzinie. Cudzoziemka zaczęła się od mojej mamy, Mama jest w całości jej poświęcona. Często moja rodzina pozowała mi do różnych prac. Jako artysta tworzysz i uzewnętrzniasz się, wykorzystujesz do tego swoje ciało, swój wizerunek, a nawet jeśli czasem nie masz do końca świadomości czy popełnisz jakiś błąd, to dotyczy tylko ciebie i tylko ty ponosisz jego konsekwencje. Z bliskimi jest inaczej. Dla mojej mamy zainteresowanie obcych ludzi jej osobą było bardzo trudne. Publiczne zainteresowanie zupełnie nie było zgodne z jej charakterem. Musiałam się nauczyć, żeby w tych kwestiach bardzo uważać, bo wcześniej nie miałam takiej świadomości. Pomimo, że wydawało mi się, że bardzo staram się to robić nieprzemocowo, to teraz bardzo uważam na to, co i w jaki sposób opowiadam o swojej rodzinie. Teraz pracuję i szukam nowej formy opowiadania o rzeczach intymnych, ale bez obnażania się, bez tego realizmu, bez tego bezpośredniego dotyku i bezpośredniej narracji. Bardzo bym chciała stworzyć niezwykle emocjonalną opowieść, w której odbiorca będzie mógł w sobie znaleźć przestrzeń na swoją własną opowieść i na swoje własne emocje.\nIwona Zając, Cudzoziemka, fot. Michał Andrysiak\nChciałam jeszcze zapytać o projekt Idealna, który dotyka różnych aspektów kobiecości, cielesności, nagości, wyglądu, przystawania do kanonów piękna i też nawiązywania więzi z innymi kobietami, siostrzeństwa. Czy mogłaby Pani opowiedzieć o tych właśnie kobiecych doświadczeniach?\nTo stało się bardzo naturalnie. Dziewczyny, które przychodziły na moje zajęcia, były młodziutkie i dorastały trochę przy mnie. To była generacja dziewcząt, które w moim odczuciu nie miały problemu z cielesnością, własną kobiecością i seksualnością. One wręcz podkreślały swoją kobiecość, umiały się świetnie ubrać i zrobić doskonały makijaż. Przyglądałam się im z dużym zainteresowaniem. Pierwszy ruch w stronę Idealnej nastąpił w Warszawie, kiedy malowałyśmy Morze dla Warszawy i Morze dla Brzeskiej. One mnie jednego dnia po prostu umalowały. Mieszkałyśmy w Warszawskim Aktywie Artystów, siedziałyśmy w kręgu, podczas gdy one się normalnie, naturalnie szykowały na wieczorne wyjście. Mieliśmy jedną łazienkę, wszyscy byliśmy skazani na siebie i ta kobiecość była bardzo mocno dotykalna. Mi się to strasznie spodobało. I stąd zaczęła się ta myśl pojawiać, że ja bym chciała, żeby one dały mi swoje umiejętności. Przestałam być nauczycielem, a stałam się uczniem. To było bardzo ciekawe. Na pewno teraz bym takiego projektu nie zrobiła, bo bardzo unikam w swoich pracach pokazywania twarzy. A przecież Idealna jest bardzo narcystyczna, bo ja jestem na wszystkich zdjęciach, a mój autoportret jest bardzo dominujący. Było to niesamowite doświadczenie - patrzenia na siebie jako na kobietę i bycia razem. To był jednocześnie ciężki okres, bo dziewczyny odchodziły ode mnie. Okazało się, że ta Młoda Załoga, która była na początku fajną rzeczą, to kiedy dorastasz, tak jak w rodzinie, staje się stygmatem. Często dziewczyny były kojarzone ze mną, a one były przecież niezależnymi osobami, kobietami, które zawodowo zaczynały tworzyć swój świat, a nadal były traktowane jak uczennice Iwony Zając. Na Idealną nakładały się więc nasze konflikty, których nie umiałyśmy wtedy jeszcze rozwiązać, a że byłyśmy ze sobą bardzo blisko i emocjonalnie związane, to bardzo to wszystko przeżywałyśmy. Tak jak w rodzinie. To był bogaty w różne aspekty projekt, który też pozostawił po sobie ciekawe doświadczenie.\nPustynia nam się marzy


Nowelizacja rozporządzenia RM w sprawie stanu epidemii – szczepienia dla osób zapewniających funkcjonowanie podstawowej działalności państwa – Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej\nBy gblaszczak Aktualności prawne 29 marca 2021\n27 marca 2021 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. W nowelizacji rozporządzenia znalazł się zapis dodający: „osoby bezpośrednio zapewniające funkcjonowanie podstawowej działalności państwa” do kategorii osób, dla których „podmioty przeprowadzające szczepienia ochronne przeciwko COVID-19 mają obowiązek stosowania tych szczepień” w etapie „I”.\nZgodnie z Narodowym Programem Szczepień „osoby bezpośrednio zapewniające funkcjonowanie podstawowej działalności państwa i narażone na zakażenie ze względu na częste kontakty społeczne” to m.in. pracownicy transportu publicznego (na podstawie: https://www.gov.pl/web/szczepimysie/od-kiedy-moge-sie-zaszczepic).\nSzczegółowe zmiany zapisów rozporządzenia dotyczą m.in. Rozdziału 4: Szczepienia ochronne przeciwko COVID-19\n• „§ 27. 1. Podmioty przeprowadzające szczepienia ochronne przeciwko COVID-19 mają obowiązek stosowania tych szczepień w następującej kolejności:\nw §27:a) w ust. 1 w pkt 15 dodaje się przecinek i pkt 16 w brzmieniu:\n„16) osoby bezpośrednio zapewniające funkcjonowanie podstawowej działalności państwa oraz osoby wykonujące czynności pozostające w bezpośrednim związku z przeciwdziałaniem COVID-19”.\n• Po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Pełnomocnika Rządu do spraw narodowego programu szczepień ochronnych przeciwko wirusowi SARS-CoV-2, informuje podmioty, w których są zatrudnione, pełnią służbę lub wykonują czynności osoby, o których mowa w ust.1 pkt 16, lub te osoby o możliwości wystawienia skierowania na szczepienie ochronne przeciwko COVID-19.”.\nZachęcamy do śledzenia stron rządowych.\nObrazek wyróżniający: Pixaby/Nehmed Nurrohmad