Kuchnia [odnośnik] 27.10.20 16:45\nPaństwo Morisson uwielbiali sztukę. Podzielali również obustronne umiłowanie do gromadzenia najróżniejszych staroci. W wolnym czasie, często odwiedzali pchle targi, poranne, miastowe stragany oraz prywatne wyprzedaże. W ich ręce trafiały ozdobne ramy olejnych obrazów przedstawiające malownicze krajobrazy, kwiaty, czy nieznane osobistości. Owleczone w grube, pozłacane ramy zajmowały honorowe miejsca w rozświetlonym domostwie. Niektóre z nich zdobiły górną półkę kuchni tuż nad roboczym blatem. Dolne półki zostały obstawione fikuśnymi puzderkami, rzeźbami, flakonikami, czajniczkami i ceramicznymi ozdobnikami. Pani Morisson przynosiła kolorowe lniane obrusy, tkane ręcznie bieżniki, wzorzyste zasłony przykrywające zadrapania i obdrapania mebli. Sprzęt był wysłużony, lecz działający. Duży stół stojący w centralnej części pomieszczenia mógł pomieścić około sześciu osób. Drewniana, ponadgryzana przez insekty podłoga skrzypiała pod naciskiem kroku. Wąskie okno dawało wątłą ilość światła, gdyż ulokowane od zachodu, wypuszczało słońce dopiero późnym popołudniem. Nad kuchenką zainstalowano miejsce na kiście świeżych ziół gotowych do ususzenia.\nOstatnio zmieniony przez Vincent Rineheart dnia 16.02.21 17:53, w całości zmieniany 2 razy\nRe: Kuchnia [odnośnik] 15.02.21 18:11\n| 06.10.1957, po akcjiewakuacji\nChyba mięliśmy już najbardziej szaloną część dnia za nami. W pierwszej chwili do mnie nie docierało, że już po wszystkim, zgrabnie ominęliśmy niebezpieczeństwa. Ostatnio odzwyczaiłem się od tego, że sukcesy przychodzą nam bez uiszczenia właściwej ceny.\nCo to jednak był niby za sukces, łataliśmy jedynie dziurę, którą w zakonnym statku zrobił jeden z nas! Moje zadowolenie jednak okazało się nie na miejscu, przecież tylko minimalizowaliśmy straty, redukując porażkę. Przed nami czaiło się jeszcze więcej pracy, musieliśmy odbudować co utracone, zapewnić bezpieczeństwo ocalonym, odtworzyć infrastrukturę wokół Proroka Codziennego, ogarnąć Steffena... nagle poczułem się tym wszystkim zmęczony.\nDlatego też chętnie przyjąłem zaproszenie Vincenta, nam obu przyda się chwila wytchnienia i luźnej rozmowy. Domyślałem się, że brał ostatnimi czasy wiele na swoje barki, trudno w Zakonie Feniksa uniknąć takiego losu. Tak, potrzebowaliśmy zwykłego śniadania.\nWnętrze kuchni Rinehearta powitało mnie masą dodatków z przeróżnych miejsc, owoców poszukiwań po pchlich targach. Ktoś mógłby nie tego spodziewać się po poukładanym i logicznym Vincencie, ale takie były fakty oraz pamiątki po państwie Morisson.\n- Lubię twoją kuchnię, ma w sobie coś, co pomaga nazwać to miejsce domem - zauważyłem, siadając przy stole przygotowanym na znacznie większą ilość gości. Nie dziś, nie jutro, ale mam nadzieję że kiedyś będziemy mogli się tak wszyscy bezpiecznie zbierać, pozbawieni obecnych trosk. Musimy tylko zwyciężyć. - Może pomóc? - zaoferowałem swoje mizerne umiejętności kucharskie przy przygotowaniu śniadania.\nSiedząc tak mogłem w myślach podsumować cały dzisiejszy ranek, rozpoczęty niespodziewanym wezwaniem do Irlandii.\n- Co za dzień, nie sposób się było nudzić... - zagadnąłem, chcąc jakoś to wszystko podsumować i domknąć. Lubiłem chyba takie złudne poczucie kontroli. - Jak myślisz, co czeka Steffena? - zapytałem, jak zwykle ceniąc sobie zdanie Vincenta w poważniejszych sprawach.\nJakichkolwiek intencji by nie miał Cattermole, jego lekkomyślność mogła ich wiele kosztować.\nOstatnio zmieniony przez Artur Longbottom dnia 07.03.21 23:02, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Kuchnia [odnośnik] 20.02.21 23:05\nPrzez większą część wymagającej podróży, wisząc na drewnianym trzonku podręcznej miotły, nie mógł oprzeć się wrażeniu, iż coś istotnego zostało przez nich pominięte. Jakiś kluczowy aspekt umknął zaspanej uwadze, mogąc doprowadzić do nadchodzącej zguby. Ściskało go w żołądku; chłodny wiatr smagał przydługie kosmyki, targał swobodnym materiałem narzuconego, zbyt dużego swetra; a jeśli zostawili jakieś ślady? Trop, drobne przedmioty, które mogły naprowadzić na ewakuowane ofiary? A może ktoś nie zdążył opuścić domostwa, został bezczelnie wydany prosto w ręce bezwzględnego oprawcy? Walczył ze sobą, aby nie zawrócić i jeszcze raz, dokładnie obejrzeć opuszczony teren. Myśli krążyły wokół malowniczej wyspy, restauracyjnych pomieszczeń, gdzie jeszcze kilka minut temu odnajdywali ukryte, nadrukowane numery nielegalnej gazety. Nie chciał kolejny raz mieć kogoś na sumieniu. Usta wypuściły potężny haust świeżego powietrza. Okręcił się za siebie sprawdzając, czy żadna, niepożądana jednostka nie depcze im po piętach. Bał się. Przez cały czas, jednostajnie, od początku. Niesiony dobrze znanym traktem niknął między rzadkimi obłokami. Po krótkiej chwili skręcił na wschód zniżając lot. Lecieli nad spiczastymi wierzchołkami niewielkiego, tętniącego życiem miasta. Drobny promień oświetlał główne ulice, po których poruszali się drobni jak mrówki mieszkańcy. Po chwili przywitały ich rozległe przedmieścia; pojedyncze domki wielorodzinne, dużo zachęcającej zieleni, przestrzeni do godnego, złudnie normalnego życia. Namierzył charakterystyczną, zarośniętą drużkę prowadzącą do drewnianej hacjendy. Pełen gracji, wylądował jako pierwszy opierając podeszwy butów w miękkiej, wilgotnej trawie, zapierając się wszystkimi, głębokimi mięśniami. Lekkim skinieniem nakazał, aby towarzysz podążał za nim. Otworzył drzwi za pomocą dużego, żeliwnego klucza i wolnym krokiem, zrzucając niepotrzebne rzeczy, poprowadził go do kuchni. Nie był zbytnio rozmowny. Czuł zmęczenie, pulsujące skronie, dziwne, nienaturalne osłabienie. Miał mętlik w głowie, nie tak wyobrażał sobie działania członków rebelianckiej organizacji. Niespełna tydzień temu wyślizgnęli się z objęć kościstej śmierci ratując uwięzioną Gwardzistkę. Samowolna grupa ludzi, dobrowolnie oddała się w ciasne sidła niebezpieczeństwa, odpowiadając za nie swoje błędy. I choć nie potrafił odeprzeć od siebie paraliżującego poczucia winy, dziwił się, że w takiej sytuacji, ktoś zupełnie inny naruszył cienką granicę zaufania, podkopał reputację tłamszonej rebelii. Westchnął ciężko kręcąc głową z dezaprobatą, jakby sam do siebie. Podciągnął rękawy i rozejrzał się po kuchni tak, jakby nadal nie wiedział gdzie znajdują się konkretne przedmioty. Przez moment nie zwrócił uwagi na towarzysza opierającą jedną ręką na blacie i pochylając się nad nim. Dopiero ciepły, miarowy głos wyrwał z chwilowej konsternacji; uniósł głowę, odkręcił się i utkwił zamglone spojrzenie w twarzy blondyna:\n- Przepraszam cię, ja po prostu… Cały czas mam wrażenie, że o czymś zapomnieliśmy. – wyrzucił na jednym wdechu wraz z tłumionym oddechem. Doszukiwał się w spojrzeniu, mimice partnera bardzo podobnych przemyśleń, lecz aby całkowicie nie psuć atmosfery, nawiązał do wcześniejszych sylab: – Dziękuję. Tak naprawdę to, nic w tej kuchni nie zrobiłem. Jest taka, jaką zostawili ją poprzedni właściciele. No może poza kilkoma pęczkami ziół nad kuchenką. – zaśmiał się pod nosem, odzyskując lekką swobodę. Zaraz potem zabrał się za przygotowywanie składników; nastawił wodę na kawę, wyciągnął z lodówki resztki z których mógłby przygotować coś pożywnego i smacznego. Zmarszczył brwi: - Czy może być owsianka? Z jabłkiem z podwórkowego sadu? Moje półki w lodówce, niestety wieją pustką. - zapytał wprost rzucając w stronę mężczyzny pojedyncze spojrzenie i zmykając białe skrzydło. Ściągnął z szafki dwa, gliniane, zrobione ręczne kubki i wsypał do nich po dwie łyżeczki aromatycznej kawy. – Mam nadzieję, że nie słodzisz kawy, nie dorobiłem się jeszcze cukru w tym domu. – wyjaśnił znów uśmiechając się blado. Było odrobinę zmieszany; zdobycie zaopatrzenie zdawało się coraz trudniejszym zajęciem; podstawowe składniki były na wagę złota. Wziął z koszyczka jedno z zielonych jabłek i dobywając noża, odkręcił się do towarzysza zdejmując z nich grubą skórkę. Na jego słowa ściągnął brwi w zamyśleniu mówiąc: – Nie wiem. Kompletnie nie znam tego chłopaka. – głąb organizacji był dla niego czymś nowym, niedopowiedzianym. Niewiele jeszcze wiedział, nie znał też wszystkich członków. – Gwardia zapewne będzie wiedziała jakie konsekwencje wyciągnąć. Chyba, że zaproszą do interwencji samego Sir Longbottoma. Właśnie… – zatrzymał posyłając badawcze, skupione spojrzenie. Nóż zawisł w powietrzu: – To twoja rodzina? – koligacje międzyludzkie bywały nietypowe, a świat, w którym żyli niezwykle mały. Nie zdziwiłby się, gdyby przewodnik przeciwników obecnej władzy, był spokrewniony z dawno niewidzianym arystokratą.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 07.03.21 23:38\nNie bagatelizowałem obaw Vincenta, jeszcze raz w myślach rozważając co mogliśmy pominąć.\n- Zważywszy na konieczny pośpiech, zrobiliśmy to tak skrupulatnie jak się dało - oceniłem po chwili zastanowienia. - Nie wydaje mi się, że coś istotnego pominęliśmy, a najważniejszy cel został spełniony - wszystkich uratowaliśmy. To chyba najważniejsze, prawda? - starałem się wskazać towarzyszowi jakiś pozytyw. - Mam nadzieję, że innym też udała się ta sztuka - dodałem po chwili wahania.\nNa pewno wrogowie kogoś wyślą do sprawdzenia tych miejsc, pytanie tylko jak poważnie to potraktują? Punktów wskazanych w Proroku Codziennym było wiele, może większe siły przeznaczą do zbadania angielskich miejsc, mniejszą uwagę kierując na Irlandię. Jakie są szanse, że pofatyguje się tam jakiś potężny Śmierciożerca?\nPrzywołałem na twarzy uśmiech, żeby szybko zamaskować zmartwienia krążące mi po głowie, Vincent i bez tego się martwił. Właściwie, to sobie w nim ceniłem - zawsze rozsądnie brał pod uwagę własną pomyłkę.\n- Czyli coś zrobiłeś - odpowiedziałem, mój uśmiech podparty był teraz szczerą poprawą nastroju. - Wstyd przyznać, ale kompletnie nie znam się na ziołach. Dawniej zielarstwo wydawało mi się mało pragmatyczne, ale dziś dostrzegam swoją krótkowzroczność. Nie chodzi tylko o magiczne zioła i eliksiry, ale dobór odpowiedniej herbaty... to czasem koszmar - wyłożyłem swoje "niezwykle ciekawe" przemyślenia. - Twoje jabłko jest warte więcej niż cała szarlotka Malfoy'ów - stwierdziłem, aprobując tym samym propozycję. - Wiesz, jakbyś potrzebował pomocy z zaopatrzeniem... - zacząłem, ale zaraz ugryzłem się w język, niepewny czy nie uraziłem dumy Vincenta. - Nie słodzę, kawa powinna być czarna i gorzka jak życie - zażartowałem nieco niezręcznie, chcąc tym samym zamaskować potencjalny nietakt w poprzednim zdaniu.\nPokiwałem głową ze zrozumieniem, w sumie tak to u nas najczęściej działało.\n- Tej pracy Gwardii nie zazdroszczę - przyznałem. - Zapewne dużo zależeć będzie od skutków tej nieszczęsnej pomyłki... - zacząłem gdybać, ale pytanie Vincenta wybiło mnie z rytmu. On tak serio pytał? - Tak, to mój stryj - wyjaśniłem, choć korciło mnie odpowiedzieć "Nie, on jest z tych innych Longbottomów, tych z brzydszymi zadkami". Przed Rineheartem jednak chciałem uchodzić za rozsądnego i opanowanego człowieka. - Byłem nawet obecny przy werbowaniu go - wspomniałem, zastanawiając się czy ojciec Vincenta pochwalił się przed synem, że też tam był. - Właściwie, chyba tylko dlatego, że jestem jego bratankiem... - zebrało mi się na chwilę szczerości.\nGdzieś tam głęboko czaiła się we mnie myśl, że poza nazwiskiem właściwie niewiele miałem do zaoferowania Zakonowi Feniksa. Cóż, może to i prawda, podsycana tylko kolejnymi niepowodzeniami, odsunięciem od ważnych spraw przez problemy zdrowotne. Czy zostanę w ogóle zaproszony na następne spotkanie Zakonników? Szczerze wątpiłem...\nRe: Kuchnia [odnośnik] 03.04.21 22:07\nWydawał się lekko nieobecny, zaniepokojony niedawnymi zdarzeniami. I choć z każdą minutą, pokrzepiającą myślą, starał się powrócić do porannej, realistycznej rzeczywistości, niespokojny oddech rozrywał klatkę piersiową. Wystarczył jeden niewłaściwy ruch, maleńki błąd, który zaprzepaściłby przyspieszoną ewakuację. Nie wiedział czy nieobliczalny przeciwnik miał zamiar podjąć się czynnej interwencji. Wiele grup rozsianych po obu krajach wykonywało odpowiednie obowiązki. Czy byli na tyle wszechstronni, aby odnaleźć ich wszystkich? Sprawdzić każdą z wymienionych w gazecie, spalonych lokalizacji? Dokonać dogłębnych przeszukiwań? Potworne obawy nie odstępowały go nawet o krok, gdy z ciężkim westchnięciem krzątał się po dość zagraconej kuchni. Słowa partnera dotarły do niego jakby z opóźnieniem. Odkręcił głowę w jego stronę i zogniskował na nim zmartwione spojrzenie dwóch błękitów. Skinął głową zgadzając się z wypowiedzią, lecz nadal nie wierząc w nią w stu procentach: – Tak, to prawda… – odparł ciszej i uśmiechnął się blado. Nie powinien wprowadzać tak grobowej atmosfery. Wykonali zadanie z należytą starannością. Oczyścili i zabezpieczyli teren, ocalili niewinnych mieszkańców. Mogli być z siebie dumni. – Z pewnością. – potwierdził krótko komentując wzmiankę o pozostałych działaczach. Nie wiedział kto dokładnie brał udział w tym trudnym przedsięwzięciu, lecz zdawał sobie sprawę z mocny i determinacji członków Zakonu Feniksa. Powolnie wyciągał poszczególne składniki na blat z jasnego drewna. Czajnik pohukiwał dźwięcznie, dając znać o swej gotowości. Wykładając gliniane kubki, do jednego z nich nasypał aromatycznego, czarnego proszku, do drugiego zaś mieszankę typowo uspokajających ziół. Nie przepadał za kawą – zdecydowanie częściej rozsmakowywał się w specyficznych gorzkawych naparach. Zaśmiał się lekko pod nosem, gdy blondyn podłapał jego wypowiedź: – I tak czeka mnie remont. – zakomunikował zgodnie z prawdą. Dom wymagał generalnej renowacji, odpowiedniego zabezpieczenia. Zima pod nieszczelnymi deskami nie napawała zbyt dużym optymizmem. Zalewając napoje wsłuchiwał się w wypowiadane sylaby. Na początku zmarszczył brwi, aby następnie, ponownie wypuścić coś w rodzaju chrapliwego chichotu. Brakowało mu tak normalnej swobody: - Zielarstwo potrafi być fascynujące. Każda z roślin ma tak wiele do zaoferowania, jest jak odrębne indywiduum; egzystuje, czuje i odwdzięcza się jeśli potraktujemy ją dobrze. – wyjaśnił wpadając w przedziwny rytm fanatyzmu. – Jeśli będziesz chciał przypomnieć sobie coś z tej dziedziny, wiesz gdzie mnie znaleźć. – zaproponował bez wahania. Lubił dzielić się wiedzą, wykazywać jej przydatność, skłaniać do przekraczania barier i poszerzania horyzontów. Kiwając głową w swym własnym, wyimaginowanym rytmie, rozejrzał się po pomieszczeniu w poszukiwaniu małego garnka. Chwilę wcześniej postawił przed Arturem parujące naczynie, a sam odmierzając właściwą ilość płatków owsianych, przeniósł je na kuchenkę, zalewając zimną wodą. Miał nadzieję, że postępuje właściwie, nie myli żadnego z etapów. Zabierając nóż oraz jabłko odwrócił się do szlachetnego partnera odcinając podłużną skórkę. Gdy ten zaoferował swoją pomoc uniósł głowę i zawieszając uważny wzrok powiedział łagodnie: – To bardzo miłe z twojej strony, ale na razie jakoś daje sobie radę. – nie brakowało mu żywności, klienci ochoczo dzielili się nadmiarem poszczególnych składników. Dzięki rozszerzonym, handlowym kontaktom, wiedział, którego dnia i w jakim miejscu mogą pojawić się sporadyczne dostawy. Mimo wszystko nie chciał sprawić przykrości uprzejmemu przyjacielowi: – Jeśli będę mocno czegoś potrzebować, albo będę na skraju, na pewno się odezwę. – zaśmiał się krótko, przeciągając odruch do słyszanego żartu. Garnek wydawał podejrzane dźwięki, dlatego zamieszał zawartość i bardzo powoli wkrawał kawałki wczesnojesiennego jabłka. – Ja w sumie nie mam zdania. – skomentował szczerze, zerkając z ukosa: – Nie jestem zaznajomiony z wszystkimi obowiązkami tej jednostki, jednakże w tak wąskim gronie, zapewne ciężko jest działać sprawnie. – dokończył otwarcie ścierając się ze smutną rzeczywistością. Odkąd jego ojciec zaginął podczas więziennej eskapady, Justine pozostawała niedysponowana, cała odpowiedzialność spoczywała na bardzo młodym, lecz doświadczonym uzdrowicielu. Czy uda mu się udźwignąć tak ogromne brzemię? Przemieszał potrawę, która stała się kleista, jakby rozmiękczona. Zapach gotowanego owocu rozpłynął się po całej kuchni. Ciemnowłosy wyciągnął dwie miseczki i rozlał gorącą owsiankę. Postawił ją na stole, zgarnął dwie łyżki i usiadł naprzeciwko towarzysza.\n– Próbuj. Jeśli jest z nią coś nie tak, mów śmiało. – poprosił ściągając brwi i spoglądając z nadzieją. Sam wziął do ust pierwszą porcję uważając, aby nie poparzyć języka. Płatki były nieco twardawe, lecz rozpływające się jabłko nadawało przyjemnego, słodkawego smaku; sprostał zadaniu. – Wybacz za tak otwarte pytania. Jestem tutaj niespełna pół roku, wiele oczywistych kwestii, dla mnie pozostaje czarną magią… – zażartował nie wiedząc, czy jego specyficzna dowcipność sprawdzi się przy o wiele energiczniejszym i weselszym jegomościu. – Przy werbowaniu? Czyli nie był w tej organizacji od zawsze? – zapytał nagle rozszerzając źrenice. Kolejne niepoznane tajemnice wychodziły na światło dzienne. – To, że jesteś jego bratankiem pokazuje jedynie jak silną tradycję tworzycie. Ty sam jesteś wyjątkową jednostką, która ze swoim talentem, działa dla dobra ogółu. Tak jak dziś. – był szczery, zauważył lekko zatroskaną minę młodszego kolegi. Każdy miał specyficzne chwilę słabości, lecz nie znaczy to, że tracił na wartości. Młody Longbottom był zdeterminowany i skuteczny. Potrzebował jedynie czasu, aby ponownie udowodnić swe prawdziwe, dobre intencje. Przed nim samym, zdążył już to zrobić.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 03.05.21 22:07\nNie byłem przekonany co do wypowiedzi Vincenta, niepokój ciągnął się za nim jak czarna peleryna, rzucając na jego sylwetkę cień. Byliśmy na dobrej, żeby wpędzić się w pasmo nieprzespanych nocy. Tak czysto pragmatycznie, potrzebowaliśmy trochę spokoju i beztroski, bo człowiek jak każda maszyna nie mógł pracować przez długi czas przy nadmiernym napięciu.\n- Vincent, wszystko w porządku - powiedziałem stanowczo, zupełnie jakbym chciał przekonać też samego siebie. - Cały sztab aurorów by tego lepiej nie zrobił, wiem coś o tym... - Uśmiechnąłem się przy tym nieco głupkowato.\nCzajnik zagrał pieśń zwiastującą gorący napój, który może ukoić nerwy. Powąchałem z ciekawością zioła, oczywiście nic nie rozpoznając. Przez myśli mi przeszło, że strasznie łatwo byłoby mnie otruć...\n- Polecam hurdycję nad drzwiami wejściowymi, pozwala razić nieprzyjaciół, pozostając nadal osłoniętym przy oblężeniu - podzieliłem się bezcenną radę.\nZ ciekawością słuchałem słów Vincenta o ziołach, miał w sobie iskrę pasjonaty, tak cenny skarb w szarych czasach smutku.\n- Mówisz, jakbyś dostrzegał w roślinach rozumne życie... - zagadnąłem zafascynowany, bez nawet cienia drwiny. -Będę pamiętał, zapewniam - Uśmiechnąłem się do Rinehearta.\nWolałem, żeby Vincent nie czuł się skrępowany moim wzrokiem, więc moje spojrzenie wędrowało po drobnych przedmiotach, nadających duszę tej kuchni.\n- Mogę też cię zakwaterować w spiżarni dworu Longbottomów, ale nikomu o tym nie mów... - przeszedłem na konspiracyjny szept.\nZerknąłem badawczo na Vincenta, ciekaw co tam siedziało teraz w jego głowie.\n- Możesz mieć rację, to musi być dla nich brzemię - stwierdziłem. - Jeśli mogę spytać, chciałbyś kiedyś zostać Gwardzistą? - zagadnąłem nieśmiało.\nZ nieskrywaną wdzięcznością przyjąłem miskę, bo już żołądek zaczynał przypominać o tym, że ludzie byli niewolnikami podstawowych potrzeb. Strawa może nie wyglądała jakoś szczególnie wyszukanie, ale zapach stanowił już sporą zachętę.\n- Dziękuję - powiedziałem i spróbowałem. - Nie składam reklamacji, bardzo dobre - odpowiedziałem szczerze.\nParsknąłem śmiechem, teksty o czarnej magii były już trochę żartami branżowymi u aurorów. U nas opcje zawsze były dwie - takie żarty cię śmieszą lub nie lubisz swojej pracy.\n- Czarna magia to moja specjalność - wyjaśniłem żartobliwie. - Nie, nawet ja nie byłem w Zakonie od początku. Zwerbowanie Harolda było swego czasu dla nas bardzo ważnym celem - dopowiedziałem. - Nie dziwię się, że zakładałeś jego "odwieczność" w naszych szeregach, dziś trudno sobie wyobrazić bez niego Zakonu. Zawsze tak miał, gdzie się nie zjawiał, to ludzie na nim polegali i traktowali jak weterana - wyjawiłem.\nPrzez moment zastanawiałem się, czy może zapewnienia Vincenta nie są pustymi frazesami, nieufnie podchodziłem do komplementów. Jednak wydawał się szczery, jakby rzeczywiście mówił co myśli. Wprawiło mnie to w zakłopotanie.\n- Dziękuję... wiele znaczą dla mnie takie słowa, zwłaszcza od ciebie... - oznajmiłem z wahaniem, niepewny czy powinienem aż tak szczerze odpowiadać.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 12.05.21 17:21\nNie chciał reprezentować niepokoju, snuć pesymistycznych scenariuszy dotyczących przeprowadzonej ewakuacji. Zrobili co mogli, poradzili sobie działając nienagannie pod chwiejną presją czasu oraz świadomością nadejścia rychłego niebezpieczeństwa. Starał się uspokoić oddech, wyplenić obawy obezwładniające całą sylwetkę. Obie dłonie oparł na drewnianym blacie przeczekując najgorsze. Czuł spięcie mięśni, stres ściskający okolice żołądka. Uratowali niewinnych, ostrzegli w ostatniej chwili, zakryli najbardziej newralgiczne ślady. Lecz czy aby na pewno? Spryt oraz zawzięcie przeciwnika mogło odkryć niedociągnięcia, przechylić szalę na niewłaściwą stronę. Konkretny głos towarzysza przywrócił do rzeczywistości. Odwrócił się w jego stronę wykrzywiając twarz na podobieństwo uśmiechu. Pokiwał głową, potwierdził ponownie. Chciał przekonać samego siebie, że blondyn ma całkowitą i niepodważalną rację: – Dobrze, już o tym nie myślę. – skłamał otwarcie, kamuflując zdradliwe oznaki. Miał w tym wieloletnią wprawę. W szybkim tempie zabrał się za przygotowywanie śniadania; czajnik podskakiwał na rozpalonym palniku, a zapach owocu roznosił się po całej powierzchni zagraconego pomieszczenia. Dokańczał obieranie żółtawego jabłka, po czym do glinianych naczyń nasypał odpowiednie, wonne mieszanki: – To jakiś tutejszy przesąd? – zapytał nagle unosząc jedną brew do góry. Nigdy się z tym nie spotkał, jednakże aspekt wybudowania dodatkowej konstrukcji wydawał się niezwykle ciekawy. Zaśmiał się pod nosem: – Zapytam mojego architekta, czy możemy sobie pozwolić na taką dobudówkę. – zakomunikował odwracając się plecami. Zdjął pogwizdujące naczynie i zalał obydwa napary. Przemieszał bulgoczącą owsiankę, aby po chwili podsunąć jeden z parujących kubków pod sam nos blondyna. Gdy tematyka roślin zawisła między rozmówcami, ożywił się wyraźnie, a jasne tęczówki rozbłysły blaskiem fascynacji i prawdziwej pasji: – Rośliny to poniekąd organizmy żywe. Nie wiem czy słyszałeś, ale ozdobne rośliny, hodowane dla domowej ozdoby, podobno reagują na ludzki głos, jego tembr, na puszczaną muzykę. To wszystko stymuluje ich kondycję oraz wzrost. – uśmiechnął się szerzej mówiąc całkowicie poważnie. Każdy, najdrobniejszy aspekt miał przecież znaczenie. Rośliny czuły, błyskawicznie reagowały na zmienne warunki: brak słońca, złą kondycję i wilgotność powietrza, brak odpowiedniego nawodnienia powodującego obumieranie najpiękniejszych i najsilniejszych liści. Wrócił do małej kuchenki kończąc potrawę. Z podzielną uwagą wsłuchiwał się w wypowiedź aurora. Zaśmiał się gdy ten zaproponował nietypowy kwaterunek. Czy powinien odmówić? Był naprawdę wdzięczny; partner świetnie rozładowywał napiętą atmosferę. Poczuł się o wiele swobodniej. Pojedynczy łyk rozluźniającego naparu ratował życie. Westchnął przeciągle stawiając dwie miseczki wypełnione kleistą papką. Miał ogromne nadzieję, iż będzie zjadliwa. Była to zdecydowanie forma kulinarnego eksperymentu. Zanim zanurzył łyżkę, zmarszczył brwi obruszony pytaniem młodszego kolegi. Zamyślił się na moment; faktycznie zastanawiał się nad takową opcją, jednakże nigdy nie doszedł do finalnej konkluzji: – Raczej nie. – odpowiedział wprost spuszczając wzrok i mieszając zawartość naczynia. – Po pierwsze nie wiem czy udźwignąłbym taką odpowiedzialność i poświęcenie. Nie wiem nawet czy nadawałbym się do takiej roli. A po drugie zwyczajnie niemiałbym czasu, aby oddać się sprawie całkowicie. Mam sporo pracy, która nie ma ścisłych ram czasowych. Nie mógłbym z dnia na dzień porzucić wszystkich zleceń… – wzruszył ramionami i nabrał odrobinę owsianki. Poruszona tematyka była ciężką dywagacją, jednakże był z nim całkowicie szczery: – A ty? – zagaił od razu rzucając krótkie spojrzenie. Tak wypadało; chciał poznać najbliższe plany sojusznika, zaoferować pomoc? – Cieszę się… – odpowiedział z ulgą i sam przeszedł do konsumpcji. Brakowało odrobiny słodyczy, innego owocu nadającego specyficznej wyrazistości, jednakże nie mógł narzekać. Kiwał głową miarowo układając zupełnie nowe informacje. Miał rację; Sir Longbottom sprawiał wrażenie nieustępliwego profesjonalisty, który niemalże od zawsze stał na czele rebelianckiej organizacji. Jego twarz wyrażała zdumienie, kiedy okazało się, że jest tam dopiero od niedawna: – To prawda, też miałem takie wrażenie. Widzę, że o wielu sprawach nie mam bladego pojęcia, mimo kilku miesięcy spędzonych na wspieraniu Zakonu. – zakomunikował z lekkim wyrzutem. Rozumiał priorytety, a także brak czasu poświęcanego na planowanie szerokich działań. Czuł jednak, iż jego wiedza jest niepełna, niekompletna; nie chciał przegapić pewnych istotnych kwestii, kształtujących całą organizację. – Daj spokój... – machnął ręką wyczuwając nutę zakłopotania. Mówił prawdę, podnosił na duchu motywując do dalszego, nieustępliwego działania. – Dobrze zrozumiałem, że jesteś aurorem? – chciał zmienić temat, dowiedzieć się nieco więcej o życiu dawno niewidzianego arystokraty. Nie poruszał tematu ojca, sprawującego pieczę nad całą, bojową jednostką. Nie chciał psuć nastrojów, które dzięki rozgrzewającemu posiłkowi i humorystycznej atmosferze, wracały na właściwy tor.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 21.09.21 11:35\nNawet jeżeli Irlandia nie była obecnie tak niebezpieczna, jak Anglia, wciąż nie była najlepszym miejscem do samotnych podróży, ani też w wypadku obecnej pogody, gdzie mróz i dokuczliwe opady sprawiały, że poruszanie się po ulicy było o wiele bardziej problematyczne, jeżeli trzeba była brnąć przez zaspy, zwłaszcza jeżeli nie miało się ku temu odpowiednich ubrań. Tak jak Elizabeth, kilkuletnia dziewczynka. Nie umiała zebrać wielu rzeczy, nie od kiedy jej rodzice zaginęli, a ona musiała sobie jakoś radzić sama…teraz zaś uciekł jeszcze Pan Skoczysław i od paru dni nie wracał do domu. Płakała cicho na każdą myśl o tym, że ktoś mógł go złapać i może jeszcze nawet zjeść! Wolała nie opuszczać mieszkania, w którym znalazła schronienie, ale tęskniła za kotem – był niezwykle łagodny i często pozwalał się wtulać do siebie. Może coś mu się stało i nie mógł wrócić i był gdzieś tam zupełnie sam!\nNie znała tak dobrze okolicy, zjawiając się tu ledwie parę tygodni temu, zanim nie została sama, dlatego ostrożnie kierowała się przez te miejsca, szukając może jakiegoś przyjaznego człowieka. Kto miał być nim dokładnie, nie miała najmniejszego pojęcia – wszyscy wydawali się biec w sobie tylko znanym kierunku, a większość nie zaszczycała jej nawet spojrzeniem. Sama zaś potykała się niemal o wszystko, błądząc bez celu..a przynajmniej dopóki nie napotkała domku położonego niedaleko. Wyglądał na porządne miejsce - i takie, w którym Pan Skoczysław mógłby zastać przyjazny dom. Może tam więc wiedzieli, gdzie się podział.\nStanęła ostrożnie pod drzwiami, wyciągając swoją dziecięcą rączkę i stukając ostrożnie, tak jakby spodziewała się, że teraz otworzy jej ktoś duży i straszny, nawet jeżeli przed chwilą dom sprawiał przyjazne wrażenie. Ostrożnie też wsunęła rękę do kieszeni, dłoń zaciskając na ostrym kamieniu, tak na wszelki wypadek, do obrony, która może by niewiele dała, ale wciąż by pomogła. Gdyby jednak musiała uciekać.\n- Przepraszam! Szukam mojego kotka, taki szary z białą plamką na czole. Nie widziano go tutaj? – Odezwała się jeszcze zanim drzwi się otworzyły, wiedząc, że mogli jej po prostu odkrzyknąć, czy tak, czy nie.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 23.09.21 0:04\nDość ciepły, październikowy poranek przeistaczał się w kolejną fazę zapracowanego dnia. W jednej, tak nieuchwytnej chwili kotara bezchmurnego nieba, przybrała barwę mlecznego grafitu. Ciemność ukryła skrawek irlandzkiej ziemi ujmując pięknu gęstych, wielobarwnych liści. Wiatr zerwał się do intensywniejszego tańca, podrywając zeschnięte elementy pobliskich drzew. Rozbujał długie kikuty pozbawione gęstego, zielonego okrycia. Pierwsze krople przykleiły się do zakurzonej szyby, rozbiły się na zamszonej dachówce pozostawiając charakterystyczny dźwięk mokrej smugi. Ten przytłumił gwar męskich rozmów zwieńczonych końcówką aromatycznej kawy oraz zdrowotnego, ziołowego naparu. Opróżnione naczynia stały nieopodal; owsianka choć niezbyt wymagająca napełniła spragnione żołądki, uśmierzyła nerwowość widoczną w sztywnych ruchach ciemnowłosego gospodarza. Śnieżnobiały zwierzak podniósł zaspany łepek, zainteresowany nietypowymi odgłosami. Zawarczał w specyficzny, szczenięcy sposób, lecz dłoń przytknięta do sterczącej sierści uśmierzyła niepotrzebny niepokój. W kuchni brakowało światła. Bez zastanowienia podniósł się do góry i zapalił jedną z lampek znajdujących się na bocznym blacie. Temperatura pomieszczenia wydawała się o wiele niższa, dlatego marszcząc brwi, pocierając schłodzone kończyny, zapytał blondyna: – Nie jest ci zimno? Może rozpalę w kominku? – zaproponował nagle opierając się o framugę drzwi. Chciał wspiąć się na wyżyny gościnności, zapewnić najbardziej przytulny pobyt w nienaprawionym domostwie. Dopiero poznawał zakamarki dużych pomieszczeń, sprawdzał niedogodności, spisywał drobne usterki, które wymagały natychmiastowej naprawy. Przechodząc do salonu, zgarnął z fotela brązowawy, dziadkowy sweter i wzdychając lekko, uklęknął przed ceglaną budowlą, wkładając pozostałości sosnowych pali. Pstryknięcie palców rozpaliło pierwsze iskry. Zupełnie nic, żaden niezidentyfikowany szmer nie wzbudzał jego podejrzeń. Pies kręcił się wokół właściciela podgryzając palce, łapiąc za długi rękaw, gotowy do rozprucia zbyt luźnych nitek. Podczas gdy mężczyzna próbował uwolnić się od zębatego uścisku, delikatne pukanie rozbrzmiało w przedpokoju unosząc szyję obojga domowników. Zwierzak zaszczekał głośno, a Rineheart czekał na powtórkę; wietrzne swawole potrafiły płatać najgorsze figle. Wątły stukot rozległ się jeszcze kilkukrotnie. Zielarz podniósł się na równie nogi i łapiąc głogową różdżkę leżącą na szafce na buty, wyjrzał przez niewielką przestrzeń judasza. Nie dostrzegając żadnego, rosłego niebezpieczeństwa, uchylił wrota, napotykając nieznajomą, małą i zagubioną dziewczynkę. Jean ruszyła na przywitanie, lecz skutecznie zagrodził jej przejście. Zdziwił się na widok nieproszonej panienki; czyżby straciła rodziców? Odeszła zbyt daleko? Przemierzyła, zgubiła drogę, idąc przez obszerny las? Ręce zaplotły się na klatce piersiowej, a brew powędrowała do góry w wyrazie podejrzliwości, a także ujmującej troski: – Nie było tu twojego kota. – powiedział spokojnie, starając się nie wystraszyć niewielkiego gościa. Kącik ust powędrował do góry gdy kontynuował: – Skąd się tu wzięłaś? Jest przecież tak zimno… Skąd przyszłaś, zgubiłaś rodziców? – pytał jednym ciągiem nie wiedząc co robić. Obejrzał się za siebie sprawdzając, czy Artur również zainteresował się sprawą. Jeśli była sierotą, będzie musiał odstawić ją w bezpieczne miejsce. Pierwszym proponowanym azylem, była oczywiście Oaza. Liczył jednak, iż dziecięcy przybysz postanowił uruchomić zmysł poznawczy, odrywając się od troskliwych opiekunów.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 26.09.21 10:43\nPukanie wydawało się obudzić innego zwierzaka, który znajdował się w pomieszczeniu, bo szczekanie Jean dobiegło nawet poza dom. Wzbudziło to wątpliwości dziewczynki – nawet jeżeli zapukała ponownie, miała przez chwilę ochotę, aby odsunąć się i po prostu uciec. Czy piesek był agresywny? Wolała wierzyć, że nie, chociaż kiedy jeszcze trzymała Pana Skoczysława, często bezdomne psy bywały raczej skore to skakania na nią aby spróbować ugryźć futrzaka, który nie pozostawał dłużny, prychając i próbując drapnąć atakujące zwierzaki. Na szczęście udawało jej się uciec za każdym razem, jednak obecne szczeknięcie wzbudziło w niej jakieś wspomnienia o których nie do końca chciała myśleć.\nZanim jednak udało jej się w ogóle oddalić, drzwi otworzyły się, a w nich stanął mężczyzna, czujnym spojrzeniem obdarzając dziewczynkę, za co ona sama niemal odsunęła się, ramiona lekko opuszczając, a dłonie wciskając do kieszeni, zaraz też niepewnie spoglądając na stojącego w drzwiach Vincenta…nie wiedziała, czy ten w ogóle jest niebezpieczny i czy chciałby jej zrobić krzywdę. Ale powiedział, że kotka jej nie widział, więc chyba wypadało już pójść? W końcu nie chciała mu przeszkadzać!\n- Am, szkoda, jakby pan widział, to będzie pan na niego uważał? – Nie miała powodów, aby o to prosić, ale lepiej by było, aby piesek nie pogryzł nikogo. Kiedy zapytał o rodziców, potrząsnęła głową, nie do końca wiedząc, co teraz ma zrobić. Czy powinna mu skłamać, że rodzice na nią czekają? A co, jak będzie chciał ją odprowadzić i wcale nie będzie miły i zrobi jej rodzicom krzywdę? Nie zachowywał się niebezpiecznie, ale skąd mogła wiedzieć. Odetchnęła głęboko, odsuwając się też jeszcze bardziej, ale ostatecznie nie uciekając. Jeżeli wyjaśni sytuację, ten po prostu zamknie drzwi i nie będzie problemu, prawda?\n- Ja…nie wiem, gdzie są rodzice. Nie wiem tak od dłuższego czasu… - Od razu chciała to zastrzec, na wypadek gdyby teraz uważał, że to dobry pomysł, żeby ich szukać. – Ale to jak nie widział pan Pana Skoczysława, to ja pójde..i przepraszam za problem.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 29.09.21 1:11\nDom usytuowany na dalekich przedmieściach większego, irlandzkiego miasta, nie przyciągał nieznajomych przybyszy. Nieregularna, zarośnięta droga odstraszała potencjalnych śmiałków, pragnących rozpocząć szaloną i dziką eskapadę. Działka otoczona lasem oraz bujną roślinnością ukrywała drewnianą budowlę skąpaną w gęstym listowiu oraz wydłużonych gałęziach starych, wysłużonych akacji. Rozległy kompleks drzewny ciągnął się przez długie kilometry, tworząc pokaźne zalesienie, tak charakterystyczne dla ów kraju. Zbłąkana dusza, która w jednej chwili zakłóciła prowizoryczny spokój, była niespodziewana, niemożliwa, na pozór niepojęta? Przez krótki moment, uciszając warknięcia śnieżnobiałego towarzysza, zastanawiał się nad podejściem pod drzwi. Kilka godzin wstecz dopuścił się do jawnej, zorganizowanej akcji, chroniącej przed natarciem prawdziwego wroga. A co jeśli obawy targające męską sylwetką okazały się potwierdzone? Przeciwnik odczytał pozostawione ślady, skojarzył fakty, odnalazł drogę prowadzącą pod drzwi rebelianckich śmiałków? Jak wielkie niebezpieczeństwo dotarło do drewnianego, spękanego progu, czekając na zaniepokojonego gospodarza? Głęboki wdech uniósł klatkę piersiową. Dłoń ciaśniej zacisnęła się na głogowej broni, gdy zwolna przemieszczał się w stronę malowanych desek. Jedno, asekuracyjne spojrzenie zezwoliło na ukazanie jedynego wejścia. Przenikliwa smuga jasnych tęczówek, zawiesiła się na sylwetce małej, przestraszonej dziewczynki z wyrazistą ostrością. Widocznie zaniepokojona, odsunęła się na kilka centymetrów. Ciemnowłosy, zbity z tropu, wyszedł jej naprzeciw, nie kryjąc zdziwienia tańczącego na gęstych, zmarszczonych brwiach. Jakim cudem dotarła tak daleko? Pies próbował przecisnąć się przez szparę przeszkody; właściciel wiedział, że pozwalając na jawną samowolę, nie zaciągnie go do wnętrza domu przez kolejne, długie godziny. Odetchnął krótko, zadając podstawowe pytania. Gość, zareagował w specyficzny sposób, na który nie był gotowy. Uśmiechnął się lekko i powiedział: – Będę na niego uważać. A może zechciałabyś na niego chwilkę poczekać? – zaproponował otwarcie. Głowa pracowała z dużą intensywnością, opracowywała idealny plan działania. Młoda podróżniczka była zagubiona, może bezdomna? Włóczyła się po bezpańskich terenach bez opieki, bez odpowiednich ubrań, bez grama jedzenia. Musiał ej pomóc. – Rodzice cię zostawili, czy sama się od nich odłączyłaś? – kontynuował chcąc wydobyć najbardziej kluczowe informacje. Próbowała zmylić jego czujność, odejść w bezpiecznie miejsce, ewakuować się w nieznaną przestrzeń. W tym momencie nie mógł odpuścić: – Może podczas czekania na twojego kota, napijesz się również herbaty? Powinienem mieć gdzieś w domu kilka jabłkowych landrynek. Bardzo dobre. – proponował zachęcająco, wabiąc swojego niespodziewanego towarzysza. Wewnątrz przytulnego domu, mogli porozmawiać szczerzej, swobodniej. Jeśli była sierotą, miejsce w Oazie mogło okazać się jedynym ratunkiem. Życzliwi ludzie nie będą mieli żadnych obiekcji, aby przyjąć ją do rosnącej społeczności i należycie zaopiekować.\n| zt, dziękuję\nRe: Kuchnia [odnośnik] 16.10.21 23:39\nWidać było, jak umysł dziecka od razu wchodzi w stan rozważań, gdzie zastanawiała się, czy powinna nieznajomemu zaufać aż tak. W końcu mocno przestrzegano ją, że w tych czasach nie było to bezpieczne, aby od tak wejść sobie i siedzieć u nieznajomego w domu. Zwłaszcza, że piesek wyrywał się do tego, aby ją powitać, a ten pan mu zabraniał. Czy to była jej wina? Czy to było jednak rozważania innego typu? Nie wiedziała – chciała po trochu uciec, ale z drugiej strony…mimo wszystko, odnalezienie kota kusiło równie mocno, co ciepła herbata. Albo po prostu chwila w pomieszczeniu, gdzie mróz nie wydawał się tak dotkliwy dla dziecka, które na tę pogodę absolutnie nie było ubrane. Landrynki też brzmiały bardzo ciekawie, a może gdyby tylko delikatnie spróbować ich, to nie działoby się nic złego. Mama nie lubiła, jak brała słodycze od obcych.\n- Mogę…mogę wejść. Ale potem muszę go znaleźć, nie powinien być tak długo sam gdzieś dalej. I też powinien być w cieple. – Nie wiedziała, czy powinna się przeciskać obok niego, czy też po prostu wejść do środka, ostrożnie więc czekała aż mężczyzna uchyli drzwi. Dopiero wtedy wcisnęła się do środka, niepewna co dalej, obserwując każdy ruch Vincenta, jakby to on miał decydować o tym, czy będzie jednak uciekać, czy zostanie na miejscu.\nKroki skierowała do kuchni, tak jakby poszukiwała w niej jakiejś odpowiedzi. Albo może oczekiwała, że Vincent podpowie jej, jak będzie mogła odnaleźć swojego podopiecznego, chociaż wydawało się, że ciepło bardzo szybko ją uśpi, bo z odpoczynkiem w ostatnich dniach nie było u niej najlepiej. Sama tez usiadła na krześle – widać było, że jedzenia życie jej nie dawało zbytnio, bo była jeszcze mniejsza niż inne dzieci, a nogi ostrożnie dyndały w powietrzu.\n- Nie wiem, nie widziałam rodziców od dawna. – Nie dlatego, że nie chciała! Ale to nie była jej wina, że oni gdzieś zniknęli i teraz nie miała nawet o nich pojęcia. Chyba właśnie dlatego tak bardzo pozwoliła sobie zaufać Rineheartowi, czując, że brakuje jej jakiegoś dorosłego, który mógł jej pomóc. Jednak przed wyjściem do Oazy potrzebowali znaleźć jej kota!\nRe: Kuchnia [odnośnik] 22.12.21 21:37\n| 4 luty\nOparta biodrem o blat kuchenny z nieskrywanym zainteresowaniem oglądała wywieszone i poustawiane na półkach olejne obrazy. Państwo Morrison nie mieli jednoznacznie określonego gustu, ale zdecydowanie znali się na rzeczy i wiedzieli czego szukać. Nie znała żadnego z podpisanych na pracach artystów, co więcej niektóre obrazy nie były w ogóle podpisane, ale artystyczny kunszt był widoczny już na pierwszy rzut oka. Używali oni bowiem poprawnych technik, zachowywali proporcje, kompozycje, dbali o grę światłem. Lubiła to miejsce. Dom był prosty, swojski, ale przytulny. Zaskakująco spory. Wszędzie czuła zapach znajomych jej ziół. Z okna mogła dostrzec szklarnię, pobliski sad, a dalej łąki i lasy. Czuło się tu bliskość z naturą, nie dziwiło ją więc, że Vincentowi się tu podobało. Nie miała jeszcze okazji oglądnąć domu w Walii, w którym miała zamieszkać razem z Thalią i Ronją, ale miała nadzieję, że będzie wyglądać choć nieco podobnie do tego tutaj. Ze wszystkich miejsc, które widziała i w których dane było jej mieszkać, to chyba coś w podobie właśnie domu Vincenta najbardziej by jej się podobało. Jej rodzinna posiadłość była zbyt duża, zbyt ekstrawagancka, zbyt pusta. Podobnie czuła się w jej domu rodzinnym w Anglii. Port był całkowicie inny. Skrajnie. Czuła się tam zdecydowanie lepiej, ale to wciąż nie było to. Potrzebowała spokoju, sielankowości, lepszymi zapachami też by nie wzgardziła. Miło było dla odmiany pomyśleć o tak trywialnych rzeczach. O założeniu ogródka, zakupie kur, dekoracji wnętrz. Wciąż jednak nie widziała co przyniesie jutro. Co przyniesie ono dla nich wszystkich. Upiła łyk jeszcze ciepłej herbaty zastanawiając się, czy Vi faktycznie powiesił gdzieś w domu podarowany mu przez nią szkic. Zastanawiała się długo czy mu go w ogóle dać. Wstydziła się faktu, że w ogóle wykonała ten portret, a co dopiero, że trzymała go przez tyle lat. Musiała z nim porozmawiać. Głównie o Thalii i jej klątwie, ale mieli sporo innych tematów do nadrobienia. Poza tym, stęskniła już się za nim. Oboje mieli mało wolnego czasu, więc głównie ograniczali się do listów. Cieszyła się jednak i z takiej formy kontaktu. Dobrze było mieć ich znów blisko siebie. Cała ich trójka zmieniła się na przestrzeni tych wszystkich lat. Pokusiłaby się o stwierdzenie, że raczej na lepsze. Dojrzeli. Dorośli. Żałowała, że nie mogła być świadkiem tej zmiany w Vincencie. Nie wiedziała czego się spodziewać po zobaczeniu go pierwszy raz od lat w progu jej własnej lecznicy. Zaskoczył ją jednak, bo choć według starej zasady wpadł na nią cały poobijany, doprowadzając ją tym samym do szewskiej pasji, tak on sam okazał się być innym mężczyzną. Nie do końca, ale jednak.\nMiała poczucie winy zrzuciwszy mu się na głowę z samego rana, w końcu dopiero co zaczęło świtać. Miała go jednak odwiedzić w tym tygodniu tak czy owak, a akurat dziś najbardziej pasowało jej, aby odebrać obiecane zioła, po które dopiero co wyszedł na zewnątrz do szklarni. Z tego też powodu słysząc otwierane drzwi chciała od razu zawołać z zapytaniem czy coś nie tak, że tak szybko wrócił, coś jednak jej nie pasowało. To nie były jego kroki. Przekładając z prawej dłoni do lewej trzymany kubek, sięgnęła ręką do kieszeni w sukience na wszelki wypadek zaciskając ją na drewnie różdżki. Żadne zaklęcia ochronne nie zareagowały jednak na wizytę intruza, a pojawienie się w kuchni znajomej jej twarzy wyjaśniło dlaczego.- Panna Tonks. - Przywitała się z lekkim uśmiechem wyciągając dłoń z kieszeni. - Herbaty? - Zapytała nie mogąc sobie darować kąśliwości, która niemalże sama cisnęła jej się na usta. Nie chciała być złośliwa. Wręcz przeciwnie. Vincentowi ewidentnie zależało na tej kobiecie, więc wolałaby żyć z nią w zgodzie. Listy Thalii jednak oraz wypowiedzi samego Vinniego sprawiły, że zdążyła sobie już wyrobić na temat tej kobiety zdanie. Nie było to do Yvette raczej podobne. Nie oceniała ludzi tak łatwo, a już na pewno nie, gdy nie miała wcześniej okazji kogoś bliżej poznać. Tu jednak chodziło o jej przyjaciół. O Vi. Dla niego właśnie powinna się postarać, czyż nie? Dać temu szanse. Był dorosły. Wiedział co robi, a jednak jej serce ściskał niepokój. - Obawiam się, że może mnie pani nie pamiętać. Nie zdążono nas sobie przedstawić podczas wigilii u państwa Sprout. - Wyjaśniła od razu, bo faktycznie nie miała pewności czy kobieta ją chociażby kojarzy. Odłożyła kubek na blat podchodząc bliżej i wyciągając w kierunku kobiety dłoń.- Yvette Baudelaire. Nie spodziewałam się dziś panny spotkać, ale nie ukrywam, że czekałam na tą okazję.\nOstatnio zmieniony przez Yvette Baudelaire dnia 11.01.22 10:55, w całości zmieniany 3 razy\nRe: Kuchnia [odnośnik] 01.01.22 21:56\n- Vincent? - zaanonsowała swoją obecność zostawiają kurtkę wcześniej, zsunęła buty ze stóp, żeby nie nanieść mokrego śniegu do wnętrza chwilę później wchodząc dalej, przesuwając dłonią od dołu po wilgotnych od niego włosach, strzepując jego resztki z włosów rozglądając się w poszukiwaniu tak dobrze znanej jej jednostki. Było wcześnie, ale wątpiła, żeby spał. Zdążyła wraz z mijającym czasem poznać pewne nawyki, przyzwyczajenia i schematy pracy, której się podejmował. Ale wypowiedziane słowa, właściwie określające jej jednostkę nazwisko i stan najpierw zatrzymały ją w miejscu, żeby zaraz mimowolnie cofnąć się o pół kroku spojrzeniem odnajdując właścicielkę głosu. Jasne spojrzenie zlustrowano prześliczną blondynkę, a alarm w jej głowie rozpoczął własną melodię. Zmrużyła odrobinę oczy, ledwie widocznie w końcu ponownie stawiając krok do środka.\n- Preferuję kawę. - odpowiedziała, choć wewnątrz coś w niej wykręciło się nieprzyjemnie kiedy kolejna z kobiet w jego domu. Ta chociaż miała na sobie kompletną garderobę. Co nie tłumaczyło jej obecności o takiej godzinie. Zamiast tego przesunęła się dalej. Prosto do szafki którą otworzyła i z której wciągnęła kubek. Kojarzyła kobietę, dlatego pozostawała względnie neutralna, poruszając się po pomieszczeniu bez trudności. Widziała ją na wigilii u Sproutów u boku Thalii. A jeśli te znały się lepiej, mogła wiedzieć o niej więcej. Co nadal nie tłumaczyło jej obecności w domu Vincenta. Znalazła też kawę, wsypując jej trochę do kubka. Ile jeszcze ślicznych kobiet miała spotkać w domu, który należał do niego? Nie była pewna. Milcząco odnalazła czajnik, który ustawiła na piecu. Potarła dłonie o siebie, czując że zmarznięcie nadal nie odpuszcza. Rozejrzała się wokół jakby w poszukiwaniu Vincenta, ale nadal nie dostrzegła jego obecności. Tęczówki przeniosły się na kobietę w milczeniu, kiedy zabrała głos ponownie. Pamiętała, choć faktem było, że nie zostały sobie przedstawione. Nie odpowiedziała jednak nic od razu, zachowując widoczną ostrożność do nieznanej osoby w znanym miejscu. Przeniosła wzrok najpierw na odstawiony kubek, a później na wyciągniętą ku niej dłoń. - Justine Tonks. - przedstawiała się, słysząc już w sposobie wymawiania że to nie koniec, tego co zamierzała powiedzieć. Czy naprawdę musiała spotykać tyle kobiet w domu, który należał do niego? Kolejno padające słowa prawie podciągnęły jej brwi ku górze. Prawie, bo zapanowała nad nim.\n- Wzajemnie. - odpowiedziała neutralnie - bo tak, nie spodziewała się jej tutaj dzisiaj spotkać. Nigdy, może byłoby nawet lepszym określeniem. Nie miała zielonego pojęcia co może łączyć ją z Vincentem, ale już sama myśl o tym sprawiała nieprzyjemne ukłucie. Uniosła jasne tęczówki na kobietę. Odwracając sie i opierając tyłem o jeden z kuchennych blatów. Na kolejną część wypowiedzi pozwoli by jej brew drgnęła odrobinę. - Naprawdę? - zapytała nie potrafiąc zrozumieć. Czego tak właściwie oczekiwała od spotkania z nią. I na cóż ono mogło jej być. - Dlaczego? - zapytała więc nie opuszczając niebieskich tęczówek z kobiety. Sięgnęła jedynie po kubek, by unieść do fo ust w oczekiwaniu na odpowiedź.\nRe: Kuchnia [odnośnik] 02.01.22 12:01\nWiedziała, ze ten moment pewnie w końcu nadejdzie, że staną naprzeciwko siebie, że będą miały nareszcie okazję porozmawiać, nie wiedziała jednak czego się po tym spotkaniu spodziewać. Nie była też pewna jak się z tym czuła, nawet teraz. - Ciężko o dobrą kawę. - Nawet przed wojną było w Anglii o taką trudno. Francja zdecydowanie na tej płaszczyźnie górowała. Obserwowała kobietę z ciekawością, nie mogąc się powstrzymać od porównywania się do niej. Kolor włosów, oczu, wzrost... Była piękna. Nietuzinkowa. To nie jednak jej wygląd przyciągał uwagę, a aura, którą wokół siebie roztaczała skryta w mowie ciała i w spojrzeniu. Nawet przez zdjęcie na plakacie listu gończego potrafiła ją wyczuć. Justine Tonks nie była słabą kobietą. Sięgnęła ponownie po kubek znów opierając się o blat kuchenny nie spuszczając z niej wzroku. - Przepraszam, że tak wcześnie. Przyszłam po zioła dla pacjentów, okazało się, że będę ich potrzebować szybciej niż zakładałam. - Wyjaśniła nie chcąc kobiety niepokoić swą obecnością. Zależało jej na tym, żeby doszły do porozumienia. Nie chciała w pannie Tonks mieć wroga, tym bardziej, że nie miała najmniejszego zamiaru rezygnować z przyjaźni z Vincentem z jej powodu. Była jego przyjaciółką i zawsze będzie, tak długo jak będzie chciał, żeby nią pozostała. Justine nie miała w tej kwestii za wiele do powiedzenia. - Bo Vi na pani zależy. Opowiadał mi też nieco o pani. - Raczej się wyżalił. Od tego momentu minęło już jednak trochę czasu, a oni wciąż byli razem. Czuła, że ją kocha. Nie powiedział wtedy tego na głos, ale wskazywało na to każde wypowiedziane przez niego słowo, ton głosu, mimika. Wtedy ją to zabolało. Sama nie wiedziała dlaczego będąc zagubioną w swoich własnych uczuciach. Była w nim kiedyś zakochana. To fakt. Nie miała zamiaru się tego wypierać przed samą sobą. Teraz zresztą też go kochała. Inaczej, a jednak trochę tak samo. Nie potrafiłaby o nim myśleć jak o bracie, tak jak robiła to Thalia. Nie był on też dla niej tylko przyjacielem, wciąż czując przy nim to co wtedy, wiele lat temu. Nie do końca w ten sam sposób. Daleki, nie tak intensywny. Jakby był to szum morza skryty w muszli. Nie mieli ze sobą kontaktu tyle lat, ale gdy go wtedy zobaczyła, w drzwiach swojej lecznicy, od razu poznając ten krzywy nos i blady błękit oczu, wszystko wróciło. Prawie wszystko, bo ani on, ani ona nie byli już tymi samymi ludźmi co wtedy. Ciężko było jej nazwać, czy zinterpretować to co czuła, tym bardziej, że nie miała za bardzo z czym tego porównać. Był bliski jej sercu. Był jej przyjacielem i na tym się skupiała. Yvette nie była jakimkolwiek "zagrożeniem" dla panny Tonks. To nie ten typ kobiety. Typ, który odbiera to co nie należy do niej. - Słyszałam, że poznała pani Thalię. Jeśli to cokolwiek warte mogę zapewnić, że nie miała ona złych zamiarów. Vinnie powinien panią uprzedzić, że ma się tu ona zatrzymać na jakiś czas. - Jeszcze nie zdążyła z nim poruszyć tego tematu. Naprawdę, nie wierzyła, że będzie musiała mu tłumaczyć takie rzeczy. Nie dziwiła ją reakcja Justine, którą opisywała Thalia w swoich listach. Yvette sama nie byłaby zachwycona widokiem obcej kobiety w skąpym stroju w domu swojego mężczyzny. Raczej żadna kobieta by nie była. Uważała jednak, że swój gniew panna Tonks powinna skierować na prawdziwego winowajcę, którym był Vincent, aniżeli na niczego winną Thalię.


Leczenie zabieg operacja nowotwór onkolog rak Łódź Poznań adwokat rad\nLeczenie onkologiczne nowotworu przez NFZ\nŚwiadczeniobiorca ma prawo do świadczeń z zakresu badań diagnostycznych, w tym medycznej diagnostyki laboratoryjnej, wykonywanych na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, felczera ubezpieczenia zdrowotnego lub skierowania pielęgniarki lub położnej, będącej pielęgniarką ubezpieczenia zdrowotnego lub położną ubezpieczenia zdrowotnego.\nŚwiadczeniobiorca, u którego lekarz stwierdził podejrzenie nowotworu złośliwego, ma prawo do diagnostyki onkologicznej na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, bez skierowania.\n- ma prawo do leczenia onkologicznego na podstawie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, bez skierowania.\nPrzepisów w/w nie stosuje się do nowotworów złośliwych skóry, z wyjątkiem czerniaka skóry.\nKartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wydaje świadczeniobiorcy odpowiednio lekarz. Lekarz udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych lub świadczeń szpitalnych, który stwierdził nowotwór złośliwy, dokonuje zgłoszenia Karty Zgłoszenia Nowotworu Złośliwego bezpośrednio do Krajowego Rejestru Nowotworów. Lekarz wpisuje w karcie diagnostyki i leczenia onkologicznego numer Karty Zgłoszenia Nowotworu Złośliwego nadawany przez Krajowy Rejestr Nowotworów. Świadczeniobiorca zamierzający skorzystać z diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego pozostawia kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego u świadczeniodawcy, u którego świadczenia te będą udzielane.\nW przypadku konieczności zmiany świadczeniodawcy karta diagnostyki i leczenia onkologicznego jest wydawana świadczeniobiorcy.\nLekarz może wydawać karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, jeżeli ustalony dla niego przez oddział wojewódzki Funduszu indywidualny wskaźnik rozpoznawania nowotworów nie jest niższy niż minimalny wskaźnik rozpoznawania nowotworów. Wskaźnika rozpoznawania nowotworów nie ustala się, jeżeli od rozpoczęcia wydawania przez lekarza kart diagnostyki i leczenia onkologicznego liczba świadczeniobiorców, którym ten lekarz wydał te karty oraz którym wykonano diagnostykę onkologiczną i postawiono rozpoznanie, nie przekroczyła 30.\nŚwiadczeniodawca sporządzający dokumentację medyczną dotyczącą diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego ma obowiązek sporządzić i przekazać nieodpłatnie świadczeniobiorcy posiadającemu kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego kopię tej dokumentacji, za której wykonanie świadczeniodawca nie pobiera opłaty. Kopia dokumentacji medycznej dotyczącej diagnostyki onkologicznej i leczenia onkologicznego stanowi załącznik do karty diagnostyki i leczenia onkologicznego.\nŚwiadczeniodawca przekazuje kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego wraz z kopią dokumentacji medycznej dotyczącej diagnostyki onkologicznej lub leczenia onkologicznego lekarzowi wskazanemu przez świadczeniobiorcę w deklaracji wyboru. Kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego dołącza się do dokumentacji medycznej.\nKarta diagnostyki i leczenia onkologicznego zawiera:\nf) w przypadku gdy świadczeniobiorcą jest osoba małoletnia, całkowicie ubezwłasnowolniona lub niezdolna do świadomego wyrażenia zgody - nazwisko i imię (imiona) przedstawiciela ustawowego albo opiekuna faktycznego oraz adres jego miejsca zamieszkania;\n14) dane lekarza wskazanego przez świadczeniobiorcę w deklaracji wyboru.\nDiagnoza leczenie onologiczne nowotwór rak adwokat radca prawny prawnik kancelaria Jarocin Gostyń Sieradz Piotrków Trybunalski Tomaszów Rawa Mazowiecki Szamotuły Pleszew Trzcianka Oborniki Wolsztyn, Diagnoza leczenie onologiczne nowotwór rak adwokat radca prawny prawnik kancelaria Konin Zielona Góra Koło Turek Słupca Nowy Tomyśl Sól Leszno Kalisz Gorzów Ostrów Środa Grodzisk Wielkopolski Gniezno, Diagnoza leczenie onologiczne nowotwór rak adwokat radca prawny prawnik kancelaria Wrocław Zielona Góra Szczecin Bydgoszcz Gdańsk Toruń Słupsk Warszawa Kościan Września Śrem Słupca Sulęcin Pabianice


W Czechach spada liczba zakażeń koronawirusem - Raciborski Portal Internetowy - raciborz.com.pl\nStrona główna Wiadomości W Czechach spada liczba zakażeń koronawirusem\nW Czechach spada liczba zakażeń koronawirusem\nW powiecie raciborskim są 34 nowe przypadki zakażenia i 32 ozdrowienia, odnotowano też dwa zgony.\nW Polsce w ciągu ostatniej doby odnotowano 19 364 nowe przypadki zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2. Najwięcej dotyczy województw: mazowieckiego – 2959, śląskiego – 2407 i wielkopolskiego – 2114. Zmarło 227 osób – z powodu COVID-19 31, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami – 196. Liczba zakażonych koronawirusem od początku epidemii to 414 844, zmarło 6102 osób. Aktualnie dla pacjentów z COVID-19 wolne pozostają 7742 łóżka i 429 respiratorów.\nLockdown w Czechach nie potrwa do 3 listopada, jak planowano wcześniej, ale do 20 listopada. Zakażeń wciąż jest dużo, jednak obostrzenia przyniosły efekt w postaci spadku liczby przypadków. W ciągu ostatniej doby wykryto 9241 zakażeń koronawirusem – to o ok. 1000 mniej niż tydzień wcześniej. Od czwartku liczba zakażeń w Czechach, porównywana tydzień do tygodnia, spada. Zmarło 108 chorych na COVID-19. Od początku epidemii w Czechach wykryto 350 tys. zakażeń koronawirusem, wyzdrowiało 170 tys. osób.\nW ciągu tygodnia liczba ofiar koronawirusa w Czechach wzrosła o 1153 – to kraj z największą liczbą zgonów na COVID-19 na 100 tys. mieszkańców w ostatnich 14 dniach na terenie Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego (dane na 2 listopada). Stwierdzono tam 18,8 zgonu na 100 tys. mieszkańców. W ostatnich tygodniach ten wskaźnik dla Czech ciągle rośnie.\nW Polsce liczba zakażeń na 100 tys. mieszkańców wyniosła 537,6, liczba zgonów na 100 tys. to 5,8. W UE i EOG są obecnie cztery państwa, w których liczba zgonów na COVID-19 na 100 tys. pacjentów jest wyższy niż w Polsce. Oprócz Czech są to Rumunia, Węgry i Belgia.\nNajmniej zgonów na COVID-19 na 100 tys. mieszkańców stwierdzono w ostatnich 14 dniach na Cyprze, w Norwegii i Finlandii – 0,1. W Finlandii dodatkowo w ciągu 14 dni stwierdzono 52 zakażenia na 100 tys. mieszkańców – to najmniej w UE i EOG.\nWkrótce do Czech dotrze transport 100 respiratorów z Niemiec, analizowana jest dalsza pomoc. W ubiegłym tygodniu do naszych południowych sąsiadów trafił już transport 60 respiratorów z rezerw NATO we Włoszech. Wcześniej rząd w Pradze skupował urządzenia z zapasów kryzysowych Austrii, Węgier i UE, była też dostawa z Holandii. Z kolei Stany Zjednoczone zaoferowały Czechom pomoc 28 lekarzy.\n– liczba osób poddanych kwarantannie domowej z powodu wszystkich przyczyn – 61 173 (było 63 924)\n– liczba osób pozostających pod nadzorem epidemiologicznym – 10 177 (8 128)\n– liczba próbek zbadanych w laboratoriach w woj. śląskim łącznie – 637 879\n– liczba przypadków potwierdzonych laboratoryjnie z wynikiem dodatnim zgłoszonych do WSSE w Katowicach – 53 016 (50 609)\n– liczba ozdrowieńców (osoby z potwierdzonym COVID-19, które wyzdrowiały) – 29 257 (28 523)\n– liczba zgonów – 974 (943)\nW powiecie raciborskim są 34 nowe przypadki zakażenia i 32 ozdrowienia. W szpitalu w Raciborzu zmarli: 82–letni mężczyzna z powiatu raciborskiego, 60–letni mężczyzna z powiatu raciborskiego i 58-letni mężczyzna z Rudy Śląskiej.\nPoprzedni temat:Trudna sytuacja w rybnickim MDPS. Braki kadrowe i zarażeni pensjonariusze\nNastępny temat:Bezpłatne badania mammograficzne w Raciborzu


Powrót do obostrzeń? Łukasz Szumowski rozważa taki scenariusz! - aju.pl\nPowrót do obostrzeń? Łukasz Szumowski rozważa taki scenariusz!\nPowrót do obostrzeń? Choć jeszcze niedawno wydawało się to niemożliwe, teraz taka ewentualność znów się pojawia. O wszystkim w radiu RMF FM mówił Minister Zdrowia, Łukasz Szumowski. Wszystko spowodowane jest rekordowymi zachorowaniami w ostatnich dniach – co zdecydowanie odbiega od wyraźnie spadkowej normy, która widoczna jest w całej Europie. Łukasz Szumowski wyraźnie podenerwowany zauważył, że „Polacy w ogóle już zapomnieli, że mamy epidemię”.\nPowrót do obostrzeń? Łukasz Szumowski rozważa taki scenariusz! Powodem rekordowe ilości zachorowań w ostatnich dniach\nEpidemia miała wyraźnie wygasać, jednakże liczby, jakie odnotowywane są w Polsce w ostatnich dniach, ni w ząb o tym nie świadczą. Tylko wczoraj w kraju nad Wisłą zanotowano rekordową, największą od początku epidemii ilość nowych przypadków zakażeń koronawirusem – aż 599 osób. Choć większość z nich to ludzie ze Śląska (przede wszystkim górnicy i ich rodziny), liczba budzi niepokój i mówi się o tym już nawet poza granicami kraju. A to dlatego, że aktualnie właśnie w Polsce statystki wyglądają najpoważniej.\nWarto zwrócić uwagę, że wszystko ma miejsce w momencie, gdy niemal wszystkie obostrzenia zostały zniesione. To rodzi pytania – czy nie stało się to zbyt szybko? Zastanawia się nad tym nawet sam Minister Zdrowia, Łukasz Szumowski. Na antenie radia RMF FM przyznał, że rozważa ich powrót.\nZOBACZ TAKŻE: REKORD ZACHOROWAŃ W POLSCE – I TO PO ZNIESIENIU NIEMAL WSZYSTKICH OBOSTRZEŃ! NAJPOWAŻNIEJSZA SYTUACJA NA ŚLĄSKU, ALE TAKŻE KILKA INNYCH WOJEWÓDZTW Z OGNISKAMI KORONAWIRUSA\n„Polacy w ogóle już zapomnieli, że mamy epidemię”\nŁukasz Szumowski w rozmowie z Robertem Mazurkiem na antenie radia RMF FM przekonywał, że do obostrzeń w każdej chwili można wrócić. Ze całej rozmowy można wywnioskować, że sztywne zasady – w razie gdyby sytuacja się nie poprawiała, a wręcz pogarszała – mogą powrócić z dnia na dzień.\nMinister przestrzegał przed tym, że zagrożenie nadal istnieje – nawet jeśli my przejdziemy zakażenie praktycznie bez żadnych objawów, narażeni na poważne konsekwencje COVID-19 mogą być nasi bliscy. Zwłaszcza ci schorowani lub starsi.\nCo z wyborami? Decyzja o ich przebiegu będzie zależeć od aktualnej sytuacji w kraju\nNa antenie RMF FM, Łukasza Szumowskiego pytano także o przebieg nadchodzących wyborów. Nie wykluczył, że w razie pogorszenia sytuacji związanej z epidemią, będzie rekomendował wybory korespondencyjne. Jednocześnie uznał, że jeszcze nie nadszedł odpowiedni moment na jakiekolwiek konkretne decyzje. Tych mianowicie można spodziewać się za tydzień.\nNajwięcej zachorowań od początku epidemii - a obostrzenia dawno zniesione! Poprzedni post\nMatury unieważnione? Tym razem przeciek z matematyki i deklaracja ministra edukacji Następny wpis


The Internet is Own Boy (Brian Knappenberger) - USA - 2014\nHistoria programowania i działacza Aarona Swartza, który odebrał sobie życie w wieku 26 lat .\nRuin (Michael Cody) – Australia – 2013\nImpresjonistyczna baśń o bólu i miłości, Opowieść o Phirunie i Sovannie, dwojgu młodych Kambodżanach. Zbliżywszy się do siebie na ulicach Phnom Pehn, Phirun i Sovanna stanowią dla siebie prawdziwe wsparcie, do czasu, gdy popełnione zostaje brutalne morderstwo w obronie własnej.\nOf Horses and Men (Benedikt Erlingsson) – Islandia – 2013\nOsadzona na wsi opowieść o człowieczeństwie u koni i cechach tych zwierząt u ludzi. Kiedy miłość i śmierć splatają się ze sobą, konsekwencje są poważne. Film przedstawia losy mieszkańców wsi widziane oczami koni. Kolbeinn kocha Solveig, a Solveig kocha Kolbeinna, ale ten jest również zakochany w swojej klaczy o imieniu Grána.\nInbetween worlds (Feo Aladag) – Niemcy – 2014\nJesper służy w niemieckiej armii. Mimo iż jego brat zginął w Afganistanie, zgłasza się na nową misję w tym ogarniętym wojną rejonie. Jego jednostka otrzymuje zadanie ochrony odległej wioski przed talibami. Jednym z towarzyszy Jespera jest młody tłumacz Tarik, którego praca polega także na prowadzeniu mediacji między żołnierzami a mieszkańcami wioski.\nThe Life After (David Pablos) – Meksyk – 2013\nSamuel i Rodrigo rozpoczynają podróż w poszukiwaniu swojej matki, która znika pozostawiając jedynie krótką notatkę: „musiałam wyjść, mama”. Relacje nastoletnich braci stają się coraz bardziej napięte, podczas podróży przyjdzie im zmierzyć się ze wspomnieniami z dzieciństwa.\nYvy Maraey - Land Without Evil (Juan Carlos Valdivia) - Boliwia - 2013


Coco Chanel. Legenda i życie - Picardie Justine | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nCoco Chanel. Legenda i życie (okładka twarda)\nPicardie Justine Książki | okładka twarda\nTytuł oryginalny: Coco Chanel. The Legend and the life\nWłaśnie zrecenzowałem Coco Chanel. Legenda i życie\nMisternie skonstruowany portret Coco Chanel obejmuje nie tylko burzliwe związki, z których była sławna, także fascynujące okoliczności powstania „małej czarnej”, słynnych perfum Chanel No 5, a także ...\n21-12-2018 o godz 23:34 Agnieszka Kostaniak dodał recenzję:\n13-05-2018 o godz 08:29 Kasia Makowiec dodał recenzję:\n25-12-2016 o godz 22:25 luczijka dodał recenzję:\nJedna z lepszych płyt Davida! Wszystkie utwory zachwycają, warto obejrzec i usłyszeć też na żywo, ale plyta NAJLEPSZA!\n16-12-2016 o godz 18:55 Magdalena Kwiatkowska dodał recenzję:\nCóż, spodziewałam się czegoś lepszego. Nie powala...\n24-03-2016 o godz 00:00 rhenera dodał recenzję:\nCoco Chanel to jedna z ikon mody, która zmieniał postrzeganie mody kobiecej w czasach dwudziestolecia międzywojennego. Jej projekty są na tyle uniwersalne i ponadczasowe, że prztrwały do dnia dzisiejszego i niejedna kobieta wzoruje się na Coco Chanel. Prezentowana książka jest rzetelną i merytorycznie doskonałą biografią projektanki. Poznajemy w niej Chanel z zupełnie innej strony. Jej zycie rodzinne, dramaty oraz liczne decyzje, które wpłynęły na jej życie nie są już dla nas żadną tajemnicą. Do tego książka napisana jest świetnym językiem. Polecam!\n26-12-2015 o godz 13:24 kostrzew_wiz dodał recenzję:\nDobra biografia,natomiast jak dla mnie zbyt dużo niepotrzebnych szcegółów bez znaczenia.\n29-08-2014 o godz 00:00 EwaIwant dodał recenzję:\nMyśląc Coco Chanel ma się wrażenie, że Coco od dzieciństwa było osobą piękną sławną i bogatą. Nic bardziej mylnego. Historia małej Coco była bardzo smutna i przerażająca, a droga do kariery długa i wyboista. Gdyby nie przypadek być może nigdy nie uświadczylibyśmy Channel5. Biografia bardzo ciekawi napisana, fajnie się czytało a ogrom informacji o Coco wręcz przytłaczający. Polecam!\n19-01-2013 o godz 00:29 morawinka dodał recenzję:\nMnie sie podobała, dużo informacji usytuowanych chronologicznie, to nie sensacja tylko biografia, więc brak w niej akcji :) Dużo prawdziwych informacji i różnych opowieści tego samego wydarzenia - zależy komu Coco coś opowiadała. Intrygująca z niej postać! Warto przeczytać.\n05-01-2013 o godz 15:57 Ewelina dodał recenzję:\nZgodzę się z poprzednikami, książka dość nudna i chaotycznie napisana :( Przeczytałam ją do końca tylko dlatego, że nie lubię odstawić książki w połowie. Na pewno nie polecam.\n14-12-2012 o godz 22:05 aneam dodał recenzję:\nKsiążkę kupiłam, bo myślałam, że będzie na prawdę ciekawa, opowie o geniuszu Coco Chanel i jej poniekąd tajemniczym życiu. A tu rozczarowanie, wszystko napisane nudnie, monotonnie, nie przeczytałam nawet połowy. Teksty jakby odbiegają od głównego tematu, nie polecam.\n13-11-2012 o godz 17:11 Kaśka dodał recenzję:\nZgadzam się z pierwszą recenzją. Nic dodać, nic ująć...\nPo tym jak oglądałam film, myślałam, że "połknę" tę książkę w jeden wieczór. A tu wielkie rozczarowanie, leży na półce miesiąc czasu i nie mogę jej skończyć.\n26-12-2011 o godz 21:53 Wioletta Holak dodał recenzję:\nWg mnie książka przereklamowana, lekko mnie rozczarowała. Napisana dość chaotycznie, łącznie ze zdjęciami, które nie odpowiadają treściom, przy których zostały umieszczone. Książka wydaje się być zlepkiem przedruków z innych publikacji.\nSama Coco Chanel jawi się w niej jako kobieta samotna, na dodatek kłamczucha. Gdzieś na daleki plan odsunięty został jej geniusz i pasja, którą realizowania, a wyeksponowane niezrównoważenie psychiczne, a także to, że swój sukces/start zawdzięcza jedynie mężczyznom, z którymi sypiała. Tak naprawdę nic pewnego nie dowiadujemy sie o Coco, wszystko pozostaje w sferze domysłów. Być może dlatego, że taka była Coco.\nNie polecam, nie wciągnęła mnie, nie zafascynowała, była po prostu nudna.\n02-12-2011 o godz 09:29 Łukasz Dobosz dodał recenzję:\nJest to druga najleprza książka opowiadająca o życiu wilekiej projektantki , krolowej mody .\nO autorze: Picardie Justine


Osobiste za zwycięstwo - MKS Nysa Kłodzko - oficjalny serwis klubu.\nOsobiste za zwycięstwo\nUtworzono: niedziela, 03, luty 2019 09:14\nMarcin Kowalski swoimi rzutami osobistymi w końcówce wyrównanego pojedynku zapewnił zwycięstwo w Rawiczu. Doralowcy dzięki temu mogli cieszyć się z trzynastego zwycięstwa w II lidze.\nRAWIA RAWICZ- DORAL NYSA KŁODZKO 76:77 (19:16, 21:24, 21:21, 16:17)\nRawia: Mciołek 21, Zając 12 (1x3), Muskała 11(1x3), Wiśniewski 10, Rodak 9, Staśkowiak 6, Kurkowiak 4, Styła 2, Olejniczak 2. Nysa: Kowalski 25 (4×3), Wojciechowski 21 (1×3), Krajniewski 11 (2×3), Kutta 11 (2×3), Bartkowiak 5, Zubik 2, Mishchenko 2, Weiss 0,\nDoralowców w miniony weekend czekał wyjazd do Rawicza na mecz z tamtejszą Rawią. Mimo, że rywale plasowali się na dwunastym miejscu (cztery wygrane) w tabeli II ligi, to Nysę czekała ciężka potyczka.\nPokazały to już pierwsze minuty spotkania. Zmagania ze sporym animuszem rozpoczęli gospodarze, którzy po siedmiu minutach wygrywali 17:9. Ostatecznie pierwsza ćwiartka zakończyła się wygraną 19:16 na korzyść koszykarzy z Rawicza. Do przerwy żadnej z drużyn nie udało się wypracować przewagi i po 20. minutach na tablicy był remis 40:40.\nRawia bardzo dobrze spisywała się w obronie. To sprawiało spoty kłopot doralowcom, którzy w tym meczu mieli też sporo przestrzelonych rzutów. W trzeciej kwarcie udało się podopiecznym Jerzego Chudeusza odskoczyć na kilku punktów, ale miejscowi szybko zniwelowali tą stratę i przed ostatnią odsłoną meczu ponownie był remis, po 61.\nNa 32. sekundy przed końcem spotkania bliżej wygranej była drużyna z Rawicza, która prowadziła 76:74. Piłka była po stronie przyjezdnych i przy rzucie za trzy punkty faulowany był Marcin Kowalski. Doświadczony gracz Nysy nie pomylił się przy trzech rzutach osobistych i na osiem sekund przed końcową syreną to podopieczni Jerzego Chudeusza byli na prowadzeniu 77:76.\nGospodarze wzięli czas, aby przeprowadzić ostatnią akcję, ale nie zdołali oddać rzutu i ze zwycięstwa mogli cieszyć się doralowcy. To była trzynasta wygrana Nysy w drugoligowych rozgrywkach. Za tydzień (09.02.) kłodzczanie we własnej hali zmierzą się z Intermarche II Zielona Góra, a wcześniej, bo w środę (06.02.), rozegrają zaległe spotkanie w Nysie z tamtejszym AZS.


Numer zlecenia CESO762\n950 000 PLN 4 750 za m2\nDom zlokalizowany na działce o powierzchni 1022m.\nPoddasze zostało urządzone w nowoczesnym stylu. Poza sypialnią z garderobą, łazienkami i suszarnią, znajduje się tu otwarta przestrzeń o powierzchni ponad 60m. Oczywiście całe poddasze o powierzchni ponad 110m, można przeprojektować i niewielkim kosztem podzielić na pokoje według własnego uznania.\nDojazd samochodem do centrum Warszawy zajmuje zaledwie 17 minut.\nSalon 32.0 m2 zachód\nAneks kuchenny 16.8 m2 południe, zachód\nKomunikacja 10.6 m2\nPokój 63.0 m2 zachód\nSuszarnia 6.8 m2 południe\nSypialnia 21.3 m2 południe\nGarderoba 10.1 m2 północ\nNumer zlecenia: CESO762


TV - Łuków24.pl - Jesteśmy dla Ciebie, mówimy o Tobie!\nPiotr Struczyk L.F. i Bartosz Leśkiewicz dodane: 04-03-2017 08:00\nSprawdź jak pracuje Wydział Promocji Powiatu - prowokacja (WIDEO)\nCzasami warto sprawdzić czy urzędnicy pracują tak dobrze, jak ich się chwali. Nasza redakcja postanowiła zweryfikować kompetencje Wydziału Promocji Powiatu ...\nArkadiusz Pogonowski i Piotr Struczyk L.F. dodane: 28-02-2017 18:02\nZapaśniczy Memoriał - WIDEO\nŁuków odwiedziły uznane marki w świecie polskich zapasów, na czele z najlepszym zespołem z Lubelszczyzny Cement-Gryf Chełm. Byli również reprezentanci ...\ndodane: 27-02-2017 16:08\nZapaśniczy Memoriał - srebrne Armaty, złote Orlęta (VIDEO)\nW miniony weekend odbył się piąty Memoriał Grzegorza Miszty i Edyty Smolińskiej. W zawodach wystąpiło 124 zapaśniczek i zapaśników z ...\nWioletta Ekielska dodane: 27-02-2017 12:43\nPonad 80 mandatów, zatrzymane prawa jazdy i punkty karne\nPonad 80 kierujących zostało ukaranych mandatami za przekroczenie dozwolonej prędkości. Trzech z nich straciło prawa jazdy za prędkość powyżej 100 ...\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: 26-02-2017 10:49\nOstra dyskusja radnych o rejonizacji szkół - WIDEO\nDariusz Szustek: "Zanim sądy rozpatrzą wnioski, dziecko skończy szkołę...; Jeśli panu powiem, ludzie się dowiedzą... więc nie powiem". Takich odpowiedzi ...\nasp. sztab. Marcin Józwik dodane: 25-02-2017 11:40\nPotrącenie 92-latki. Zobacz nagranie z monitoringu (VIDEO)\nDo groźnie wyglądającego zdarzenia doszło wczoraj w Łukowie. Kierująca oplem 29-latka potrąciła przechodzącą przez jezdnię pieszą. Pokrzywdzona kobieta z obrażeniami ...\nRedakcja dodane: 25-02-2017 08:37\nEverest Run 2017 na wesoło (VIDEO)\nSztafeta Biegaczy-Pomagaczy zdobyła szczyt Mount Everest, pokonując 101 razy 42-piętrowy wieżowiec hotelu Marriott. Tuż za nimi biegli reporterzy Łuków24. ...\nRedakcja dodane: 24-02-2017 16:09\nBiegacze-Pomagacze pokonali wysokość 4242 pięter! VIDEO\nSztafeta Biegaczy-Pomagaczy pierwszy raz drużynowo zdobyła szczyt Mount Everest, pokonując 101 razy 42-piętrowy wieżowiec hotelu Marriott. Trzecia edycja Everest Run ...\nWioletta Ekielska dodane: 24-02-2017 13:30\nTymczasowy areszt na okres trzech miesięcy to środek zapobiegawczy jaki zastosował Sąd wobec czworga mieszkańców Łukowa. W ubiegłym tygodniu kobieta ...\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: 22-02-2017 13:00\nKażda pamiątka posiada własną duszę (VIDEO)\nPamiątki po Sienkiewiczu wzbogacą muzeum w Woli Okrzejskiej. Dzięki sprzedaży numizmatów uda się także przeprowadzić badania archeologiczne w odkrytym grodzisku. ...\nRedakcja dodane: 22-02-2017 11:44\nZderzenie trzech samochodów na Żelechowskiej (VIDEO)\nDziś około godziny 11 na ul. Żelechowskiej w Łukowie doszło do zderzenia trzech samochodów osobowych. Jedna osoba została przetransportowana do ...\ndodane: 21-02-2017 11:00\nRadny Gałach jak prezydent Obama? Kasznia skarży do Starostwa\nW piątek 17 lutego odbyło się Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków ŁKS Orlęta Łuków, które dokonało wyboru prezesa i uzupełniła skład ...\nRedakcja dodane: 20-02-2017 20:00\nZdrowo i owocowo z Robertem Celińskim – wideo\nDzisiaj w Gimnazjum nr 2 w Łukowie odbyły się nietypowe zajęcia sportowe. Uczniów odwiedził znany ultramaratończyk Robert Celiński. ...\nWioletta Ekielska dodane: 19-02-2017 19:16\nWypadek. Kierowca uderzył w drzewo - VIDEO\nDziś po godzinie 18.00 na łuku drogi między Wólką Świątkową a Krynką doszło do groźnego wypadku. Kierowca został zabrany do ...\nRedakcja dodane: 18-02-2017 13:00\nKulik prezesem Orląt. Kasznia widzi nieprawidłowości (VIDEO)\nW piątek 17 lutego odbyło się Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków Łukowskiego Klubu Sportowego Orlęta Łuków. Na spotkaniu wybrano prezesa i ...\nPiotr Struczyk L. F. dodane: 16-02-2017 13:06\nCzy ktoś rozpoznaje złodzieja? Zobacz nagranie z monitoringu\nDo naszej redakcji wpłynęło nagranie z monitoringu ze stacji paliw w Świdrach, gdzie wczorajszego wieczoru doszło do kradzieży paliwa. Czy ...\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: dziś / 13:31\nPierwsze awanse młodych mundurowych - WIDEO\nUczniowie klas mundurowych wczoraj otrzymali swoje pierwsze 'belki'. To sposób docenienia ich pracy.\nRedakcja dodane: 14-02-2017 17:24\nNiecodzienne strażackie zaręczyny - WIDEO\nTakich zaręczyn może pozazdrościć każda łukowianka. Paweł tak bardzo zaimponował swojej Joli, że powiedziała "Tak".\ndodane: 14-02-2017 16:30\nBieg "Grzmią pod Stoczkiem armaty" (video)\nW sobotę 11 lutego Stoczek Łukowski zamienił się w regionalną stolicę biegania. Wszystko za sprawą 17. edycji biegu ulicznego "Grzmią ...\nRedakcja Joanna Woźniak i Piotr Struczyk L.F. dodane: 12-02-2017 09:00\nOkiem przedszkolaka - miłość (WIDEO)\nCzy przedszkolak może się zakochać? Zobacz w jaki sposób nasze dzieci przeżywają swoją pierwszą miłość.\nRedakcja Piotr Struczyk L.F. dodane: 11-02-2017 15:22\nŻenujące zachowanie radnego Krzysztofa Fornala! Porównał starostę do...\nPodczas lutowej XXII Sesji Rady Powiatu spokojna polemika przeobraziła się w burzliwą wymianę zdań. Radny Krzysztof Fornal porównał starostę do ...\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: 11-02-2017 09:01\nMedal dla byłego dyrektora szkoły w Adamowie\nStanisław Woś był dyrektorem szkoły w Adamowie przez 24 lata. Podczas ostatniej sesji Rady Powiatu odebrał Medal Pamiątkowy Województwa Lubelskiego. ...\nWioletta Ekielska dodane: 10-02-2017 11:47\nSzpital - kolejna dawka zagadek i tajemnic\nCzy bank utajnił swoją nazwę? Co to za osoba rozmawia z bankami w imieniu szpitala? Te i wiele innych pytań ...\nWioletta Ekielska dodane: 10-02-2017 10:43\nŁukPasz - to już końcówka drogi, czy zaklinanie rzeczywistości?\nPrzedsiębiorca jest na etapie pozwolenia na budowę - tak o tym, że w sprawie inwestycji w łukowskiej podstrefie nic złego ...\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: 06-02-2017 12:22\nPamiątki po dawnych czasach - czasami unikatowe, budzące wspomnienia z młodości lub, po prostu, przedmioty o dużej wartości historycznej można ...\nRedakcja dodane: 05-02-2017 18:54\nAŻ CZTERY WYPADKI na trasie z Łukowa do Siedlec. Kierowco, zdejmij nogę z gazu!\nMarznące opady deszczu i najprawdopodobniej niedostosowanie prędkości do warunków na drodze to bezpośrednie przyczyny AŻ CZTERECH WYPADKÓW drogowych, do których ...\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: 01-02-2017 08:31\nOpuszczone i te uratowane przed ruiną - WIDEO\nTu niegdyś mieszkańcy południowo-wschodniej Polski zanosili modły. Dziś połowa z tych budynków nie istnieje.\nWioletta Ekielska Piotr Struczyk L.F. dodane: 31-01-2017 08:27\nAnioły zagrały po raz pierwszy - WIDEO\nWczoraj aula łukowskiej szkoły zapełniła się aniołami. Zgromadziły się w jednym miejscu, by z dziećmi z domu dziecka podzielić się ...\nasp. sztab. Marcin Józwik dodane: 30-01-2017 10:50\nWjechał w kobietę na przejściu dla pieszych. Zobacz nagranie z monitoringu!\nNiespełna ćwierć promila alkoholu w wydychanym powietrzu miał 23-latek, który potrącił wczoraj na przejściu dla pieszych 29-letnią łukowiankę. Zdarzenie zarejestrowały ...\nPiotr Struczyk L.F. dodane: 29-01-2017 08:00\nWiele osób marzy o hollywoodzkiej karierze lecz niechętnie się do tego przyznaje. Inaczej jest w przypadku dzieci z Gręzówki, które ...\nPiotr Struczyk L.F. dodane: 28-01-2017 10:00\nSTOP na własne życzenie - WIDEO\nZobacz w jaki sposób dochodzi do wypadków na niestrzeżonym przejeździe kolejowym w Łukowie. Aż strach pomyśleć ilu kierowców ignoruje znak ...\nWioletta Ekielska dodane: 27-01-2017 14:17\nOkliński do Przymierza, Skwarek do PiS\nRadni Rady Miasta zmienili swoje barwy. Na wczorajszej sesji zmiany zostały oficjalnie ogłoszone.\nPiotr Struczyk LF dodane: 20-01-2017 12:56\nWystawa małych fotografików - WIDEO\nWczoraj w Łukowskim Ośrodku Kultury miało miejsce otwarcie wystawy fotograficznej pt. "Cztery pory roku w obiektywie". Autorami zdjęć są uczniowie ...\ndodane: 19-01-2017 09:03\nForum Wnętrz za nami - VIDEO\nPaulina Smyk-Kaczor i Monika Syryjczyk to łukowianki, które połączyła pasją, jaką jest projektowanie i aranżacja wnętrz. Panie przy pomocy swoich ...\nWioletta Ekielska i Piotr Struczyk L.F. dodane: 16-01-2017 16:18\nRada Miasta przeciwna upamiętnieniu Żołnierzy Wyklętych?\nTo dobra inicjatywa - powtarzali radni Rady Miasta podczas dzisiejszej sesji nadzwyczajnej. Gdy przyszło do głosowania, wyrazili swój sprzeciw. ...\nWioletta Ekielska dodane: dziś / 21:44\nWielka Orkiestra zagrała i zebrała… - VIDEO\nChoć nie było gwiazdy znanej z pierwszych stron gazet, a frekwencja początkowo nie była zbyt duża, Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy ...\nWioletta Ekielska dodane: 12-01-2017 09:19\nDzień Babci i Dziadka z bajką i tańcem - VIDEO\nDzień Babci i Dziadka już wkrótce. Jednak już w tym tygodniu dzieci w Przedszkolu Miejskim nr 2 w Łukowie wystąpiły ...\nRedakcja dodane: 08-01-2017 21:20\nZderzenie na skrzyżowaniu Przemysłowej z Międzyrzecką. Powodem śliskie ulice?\nDo groźnie wyglądającego zdarzenia drogowego doszło kilkanaście minut temu na skrzyżowaniu ulicy Międzyrzeckiej z Przemysłową. Samochód osobowy po uderzeniu w ...\nRedakcja dodane: 08-01-2017 18:56\nŚwiąteczny koncert Kropelek Rosy - VIDEO\nDziś o godzinie 16.00 Kropelki Rosy zadbały o oprawę muzyczną podczas sprawowanej w ich intencji mszy świętej. A po liturgii ...\nRedakcja dodane: 06-01-2017 20:59\nSpalił się dom w Jeziorach\nNieszczęśliwie skończył się 6 stycznia w Jeziorach w gminie Łuków. W miejscowości tej doszło do pożaru domu jednorodzinnego. Na szczęście ...\nWioletta Ekielska dodane: 06-01-2017 14:52\nKrólowie dotarli do Dzieciątka - VIDEO\nMimo pokus, mimo zachęt do zejścia z drogi prowadzącej do Dzieciątka, Królowie dotarli do żłóbka. Ulicami Łukowa po raz trzeci ...\nWioletta Ekielska dodane: 04-01-2017 18:45\nPierwsze plany nowego dyrektora ŁOK\nModyfikacje w programie Dni Łukowa, organizacja wydarzeń kulturalnych na wysokim poziomie, intensywniejsze wykorzystanie Galerii Prowizorium i amfiteatru. Jakie są plany ...\ndodane: 30-12-2016 15:31\nRozmowa z Pauliną Grochowską\nRedakcja portalu Lukow24.pl postanowiła porozmawiać z Pauliną Grochowską, łukowianką odnoszącą coraz większe sukcesy na polskiej scenie muzycznej. Zapraszamy do obejrzenia ...\nWioletta Ekielska dodane: 23-12-2016 08:00\nNajbliższe dni to czas spotkań rodzinnych. Policja prezentuje nagranie, które przekonuje, że to od nas zależy jak będą wyglądały nasze ...\nPiotr Struczyk LF dodane: 21-12-2016 09:23\nMercedes nagrodą za wyniki w pracy\nJedni za swoje wyniki w pracy otrzymują premie finansowe, innym wystarczyć musi jedynie pochwała. Czy można jednak za osiągnięte wyniki ...\ndodane: 10-12-2016 10:27\nSpłonął samochód na ul. Siedleckiej\nDziś w godzinach porannych na ul. Siedleckiej spłonął jeden z zaparkowanych samochodów osobowych. Na miejscu jest straż pożarna, która na ...\nWioletta Ekielska dodane: 05-12-2016 08:41\nPobiegli dla dzieci po raz czwarty\nW śnieżnej aurze, z sercami przepełnionymi radością, którą widać było na twarzach - pobiegli dla Dominiki i Kuby. Fundacja Cegiełkowo ...\ndodane: 12-11-2016 12:08\n11 listopada: koncert pieśni patriotycznych\n"Przybyli Ułani" i "Pierwsza Brygada" to tylko część utworów jakie rozbrzmiały w Święto Niepodległości w I Liceum Ogólnokształcącym im. T. ...\nMarcin Józwik dodane: 04-11-2016 13:47\nZłodziej głośników poszukiwany. Ktoś rozpoznaje mężczyznę?\nPolicjanci z Łukowa poszukują mężczyzny, który pod koniec sierpnia skradł dwa głośniki bezprzewodowe. Sprawcę przestępstw nagrały kamery sklepowe. Ktokolwiek rozpoznaję ...\ndodane: 28-10-2016 10:46\nLewa rozlewnia alkoholu w Łukowie. Zatrzymania w ramach ogólnopolskiej akcji\nNielegalną linię do rozlewu alkoholu w Łukowie zlikwidowali policjanci CBŚP we współpracy z funkcjonariuszami Straży Granicznej. Zatrzymania dokonano w ramach ...


EISERNES VERDIENSTKREUZ mit... w VIRIBUS UNITIS czyli muzeum użytkownika Shluka w MyViMu.com\nEISERNES VERDIENSTKREUZ mit KRONE...\nEISERNES VERDIENSTKREUZ mit KRONE\nŻelazny Krzyż Zasługi z Koroną (na wstążce za zasługi wojenne)\nWymiary krzyża 35-36 mm, a korony 20x18 mm. W centralnym medalionie (o wymiarach 17-18 mm) na awersie krzyża umieszczono cesarski monogram „FJ” (taki jak na „Krzyżu Zasługi”) i cesarską dewizę "VIRIBUS UNITIS" (Wspólnymi Siłami). Na rewersie rok ustanowienia odznaczenia – 1916 – w obramowaniu stylizowanego wieńca laurowego.\nNa zdjęciach odznaczenie bite jako jednoczęściowe (korona nie stanowi oddzielnego elementu w tym wypadku). Jest to wersja z tak zwaną "dużą koroną". Odznaczenia te były produkowane masowo na potrzeby wojenne, stąd niejednokrotnie ich dość niestaranne wykonanie (w porównaniu z innymi odznaczeniami Cesarsko - Królewskiej Armii).\nPudełko: Josef Zimbler, Wiedeń.\nWięcej informacji na temat Krzyży Zasługi:\nOsobom zainteresowanym tematem polecam również artykuł autorstwa Piotra Galika, zamieszczony w magazynie "Odkrywca" nr 1 (132) ze stycznia 2010 roku pt. "Złoty, srebrny, żelazny ... Cesarsko-królewski krzyż zasługi 1850 - 1918" z którego pochodzą informacje zamieszczone pod podanym linkiem.\nDatowanie przedmiotu: 1916 - 1918\nEksponat został odwiedzony łącznie 505 razy od 23 marca 2012


Inne Światy: marca 2019\nPatrzcie, jaki news... (właściwie, to sprzed 2 tygodni). BBC Studios pracuje nad ekranizacją cyklu o Runestaffie Michaela Moorcocka. Nieźle, co?\nScenariusz pisze Steve Thompson (Sherlock, Dr Who). Produkcją zajmą się zaś Richard Stokes (Broadchurch, Torchwood) i John Yorke (Life on Mars). Reżysera, obsady, ani terminu jeszcze nie znam. Zekranizowane mają być ponoć wszystkie cztery książeczki serii. Ciekawe, co to z tego wyjdzie...\nWięcej informacji znajdziecie tutaj: https://www.bbc.co.uk/mediacentre/bbcstudios/2019/Michael-Moorcock-Runestaff\nKtoś czytał i podzieli się opinią? Ja to ostatnio chyba jeszcze w podstawówce... Niewiele pamiętam, ale na kolana mnie raczej wtedy nie rzuciło.\nAutor: Oel o 03:26:00 7 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Appendix N, Moorcock, Newsy, Nie-dziennik\nAutor: Oel o 23:59:00 12 komentarzy: Linki do tego posta\nJedynie słuszne OD&D - Papieże sandboxa często zalecają, aby podejść do OD&D "na świeżo", tzn. odcinając się od późniejszych naleciałości i całej tradycji RPG. Należy zagrać w t...\nDwie skrzynie - *22 dzień Przypływu Lata, Rok Szkarłatnej Wiedźmy (1491 RD)* Po spotkaniu z Agathą i łowach na świnię imć Schwera, drużyna z CMF udała się na spoczyn...\nCzarne Wybrzeże – kampania OD&D - Czytam sporo blogów (zwłaszcza anglojęzycznych) związanych ze staroszkolnym graniem. Prowadziłem kampanię hekscrawlową i trochę przygód z tego kręgu, choć...\nAwanturnicy z Czarnego Wybrzeża, odcinek 4. Finał. - Koniec i bomba, kampania Awanturników z Czarnego Wybrzeża spełniła swoją rolę i została zakończona. Co ciekawe – skończyła się w tonie zupełnie innym niż ...


KLAAUDINESS: haul Dresslink\nUnknown 14:30 19\nWczoraj przyszła do mnie pięknie zapakowana paczka ze sklepu Dresslink. Czekałam na nią dość długo w porównaniu z pierwszą przesyłką, bo było to siedemnaście dni roboczych.\nPierwszą rzeczą, którą postanowiłam zamówić to czarny kardigan w białe wzory. Od dawna na niego polowałam, jednak nigdy nie było okazji, żeby kupić go w sieciówkach. Znalazłam na stronie - idealny z dość dobrego wymiaru. Gdy tylko go rozpakowałam - szczęka mi opadła! Wydawał się o kilka rozmiarów większy. Gdzieniegdzie - jak zwykle - zauważyłam wystające nitki. Po przymierzeniu okazało się, że "leży" na mnie całkiem nieźle. Prezentuje się następująco :\nKolejną rzeczą zamówioną przeze mnie tym razem to biała sukienka w czarne paski, lecz muszę przyznać, że powinno to się raczej nazywać bluzką. "Sukienka" ledwo zakrywa pupę, ale myślę, że będzie idealnie pasować do czarnych legginsów. Szczególnie podoba mi się zakończenie rękawów, które po odwinięciu dodadzą stylizacji nieco koloru. Jeżeli chodzi o materiał, nie ma się zbytnio, do czego przyczepić - jest miękki i całkiem wygodny w noszeniu.\nOstatnią już rzeczą z ubrań jest czarno-biała bluzka. Gdy tylko ją zobaczyłam - nieco się przestraszyłam, bo widocznie były w kilku miejscach nitki, nie było tego mało. Jednak po ich obcięciu, bluzka wyglądała lepiej... Jest bardzo krótka, liczyłam, że będzie trochę dłuższa, jednak znowu zamierzałam się tym nie przejmować. Na pewno w lecie będzie się cieszyła większym powodzeniem niż w zimie, bo jest naprawdę okropnie cienka i przezroczysta.\nNastępnie dostałam jeszcze dwie rzeczy z działu "biżuteria". Moją uwagę od razu przykuła "złota" zawieszka z łańcuszkiem, który pomimo, że niewielki - jest bardzo elegancki. Jedyny minus jest taki, że gdy próbowałam go założyć - od razu popsuło się zapięcie. Nie jest to koniec świata, mam sporo łańcuszków, więc jakiś się na pewno znajdzie.\nDrugim elementem mojej nowej biżuterii jest również zawieszka - tym razem "srebrna" z elementami fioletowych klejnocików. Zawieszka przypomina czterolistną koniczynkę. Byłam przekonana, że jest podobnych rozmiarów - co poprzednie cudeńko, jednak myliłam się. Dosyć spore, dlatego mniej eleganckie. Jednak w prostych stylizacjach letnich coś takiego na pewno znajdzie zastosowanie.\nSprawdźcie, jak wyglądało to na stronie :) Klikajcie w linki!\n1. KARDIGAN - KLIK\n2. SUKIENKA- KLIK\n3. BLUZKA - KLIK\n4. ZAWIESZKA ZŁOTA - KLIK\n5. ZAWIESZKA SREBRNA - KLIK\nSandra P 3 listopada 2015 15:10\nTak to już chyba jest w tych chińskich stronach, że nie wszystko wygląda zawsze tak jak na zdjęciu :D ale kardian mi się spodobał i tu chyba zbytnio nie przeszkadza, że jest za wielki :3 http://sandraahey.blogspot.com\nSiostry Kuchcewicz 6 listopada 2015 22:01\nMuszę przyznać, że po "wypraniu" wygląda całkiem nieźle! Niczym nie różni się od tego, którego widziałam w Reserved. Naprawdę polecam! ;)\nNika ;P 3 listopada 2015 15:30\nFajne wyglądają ;)\nDługie Włosy 3 listopada 2015 23:27\nSiostry Kuchcewicz 6 listopada 2015 22:03\nklaudmen 4 listopada 2015 13:48\nbluzka jest bardzo ciekAWAWA ;)\nOliwia Jamroziewicz 4 listopada 2015 21:52\nSiostry Kuchcewicz 6 listopada 2015 22:04\nTeż tak myślę! ;3\nStroutfitter 5 listopada 2015 00:36\nKardigan bardzo fajny ;)\nWpadaj do mnie ! :)\nJulia 5 listopada 2015 15:49\nMillkeyshake 01 6 listopada 2015 21:40\nBardzo podoba mi się ta czarno-biała bluzka, pomimo jej wad, jestem pewna że świetnie się na Tobie prezentuje! :)\nSiostry Kuchcewicz 6 listopada 2015 22:02\nHaha, jak na razie przywłaszczyła sobie ją siostra :) Aczkolwiek wygląda świetnie :)\nInternational Directory Blogspot 6 listopada 2015 23:36\nwith number: 1512\nJulia 7 listopada 2015 15:09\nKarolina Harasimowicz 8 listopada 2015 13:30\nKardigan bardzo ładny!:)\ndwieperspektywy 10 listopada 2015 16:05\nKardigan najbardziej mi się podoba :)/K\nEwelina B 11 listopada 2015 22:51\nKardigan jest cudowny :)\nHerbaciany Lis 20 listopada 2015 19:42\nMimo niezgodności, o których wspominasz(nitki, itp) ubranka są śliczne. Najbardziej podoba mi się kardigan ♥\nCo się tu dzieje. . .\nnieśmiertelność | wishlist Cndirect


Proste kroki, aby Usunąć W32/Sysin.AZR!tr | Jaki Do Odinstaluj Malware\nPomoc Dla Usuwanie W32/Sysin.AZR!tr from Windows 2000\nNastępujących przeglądarek są zainfekowane przez W32/Sysin.AZR!tr\nChrome Versions Chrome 55.0.2883, Chrome 58.0.3026.0, Chrome 51.0.2704, Chrome 50.0.2661, Chrome 58.0, Chrome 52.0.2743, Chrome 49.0.2623, Chrome 56.0.2924, Chrome 54.0.2840, Chrome 53.0.2785\nMozilla Versions Mozilla:45.3.0, Mozilla Firefox:38.5.1, Mozilla Firefox:41, Mozilla Firefox:45.6.0, Mozilla Firefox:48.0.1, Mozilla Firefox:41.0.1, Mozilla:46, Mozilla Firefox:44.0.2, Mozilla:39, Mozilla:45.4.0, Mozilla:43.0.2, Mozilla:43.0.1, Mozilla Firefox:38.2.1\nInternet Explorer Versions Internet Explorer 7-7.00.6000.16386, Internet Explorer 8-8.00.7000.00000, Internet Explorer 10-10.0.8250.00000, IE 7:7.00.6000.16441, IE 8:8.00.6001.18241, IE 7:7.00.6000.16386, IE 9:9.0.8080.16413, IE 7:7.00.6000.16441, Internet Explorer 10:10.0.9200.16384, Internet Explorer 8-8.00.6001.18702, IE 7:7.00.6001.1800, IE 10:10.0.8250.00000, Internet Explorer 8-8.00.7600.16385, Internet Explorer 8-8.00.6001.17184, IE 10:10.0.9200.16384, Internet Explorer 7-7.00.6001.1800, Internet Explorer 10-10.0.8400.00000, Internet Explorer 8-8.00.6001.18241, Internet Explorer 9-9.0.8112.16421\nW32/Sysin.AZR!tr Usuwanie Przewodnik dla przeglądarek Internet Explorer\nW32/Sysin.AZR!tr : Analiza szczegółowa\nW32/Sysin.AZR!tr Jest groźną infekcją komputerową, która została zaprojektowana głównie przez oszustów do rozprzestrzeniania się z hosta do hosta. Ten wirus został powiadomiony, w tym możliwość replikacji poprzez samo odtwarzanie lub kompromitację innych programów systemowych przez modyfikowanie ich. Victimizing programy systemowe mogą zawierać pliki danych, a nawet sektor rozruchowy na dysku twardym komputera. Wspomniana infekcja komputerowa zwykle atakuje uruchamiane komputery Windows 2000. W32/Sysin.AZR!tr Identyczne z kilkoma innymi złośliwymi infekcjami, uzyskują cichą infiltrację wewnątrz OS Bez powiadomienia przez użytkowników. To na perforację z powodzeniem, powoduje na niej wiele niebezpiecznych problemów.\nW32/Sysin.AZR!tr : Taktyka pracy\nW32/Sysin.AZR!tr Inicjuje przewodzenie złych praktyk poprzez przede wszystkim uzyskanie pełnej kontroli nad OS A następnie ponowne zajęcie ustawień wstępnych. To ponowne pobieranie skutkuje automatyczną aktywacją szczególnego zagrożenia za każdym razem, gdy jest ono ponownie uruchamiane. Poza tym malware atakuje istniejącą przeglądarkę i zmienia to ustawienia domyślne. Powodzi ekran całego przeze mnie winy z niekończącymi się reklamami, które choć na pierwszy rzut oka wydają się autentyczne, ale mimo to analitycy zachęcają do tego, aby nigdy ich nie ufać, ponieważ badania wyraźnie udowodniły, że zostały celowo wykonane w sposób, który powoduje przekierowanie na kilka domen phishingowych Uzyskiwanie dostępu do użytkowników. Reklamy te wraz z rozwijającym się irytacją również sprawia, że OS Szybkość bardzo powolna i powolna poprzez zużywające mnóstwo dostępnych zasobów.\nco więcej, W32/Sysin.AZR!tr Śledzi sesję surfingową online użytkownika i nagrywa swoje osobiste materiały, które następnie są udostępniane agentom marketingu internetowego w celach komercyjnych. Poza tym wszystko to instaluje liczne dodatkowe infekcje w Kaspersky Anti-Virus OS Poprzez degradujący potencjał roboczy w znacznym stopniu. To infekowanie złośliwego oprogramowania szkodliwego jest również źródłem danych przechowywanych na dysku twardym systemu lub na urządzeniach peryferyjnych połączonych z nimi przez szyfrowanie ich. To szyfrowanie sprawia, że pliki są całkowicie niedostępne dla użytkowników. Tak więc, aby chronić pliki systemu, a także chronić system, bardzo ważne jest, aby Wymazać W32/Sysin.AZR!tr Całkowicie Od OS.\nW32/Sysin.AZR!tr : Tryb dystrybucji\nW32/Sysin.AZR!tr Często perforuje się przez zanieczyszczone urządzenia peryferyjne.\nW32/Sysin.AZR!tr Może wejść w OS Z powodu oglądania witryn pornograficznych i surfowania w błędnych domenach.\nSzybkie kroki do Wymazać W32/Sysin.AZR!tr\nKliknij tutaj, aby skanować, wykrywać & Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr\nSzybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Całkowicie\nPostępowanie 2 : W32/Sysin.AZR!tr Uruchomiony proces Usuwanie od Windows Menadżer zadań\nPostępowanie 3 : Pozbyć się Złe pliki W32/Sysin.AZR!tr Z Rejestru\nPostępowanie 4 : Szybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Z Panelu sterowania\nPostępowanie 5 : Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Od Internet Explorer\nZnajdowanie i usuwanie plików rejestru wygenerowanych przez W32/Sysin.AZR!tr I kilka innych podobnych infekcji.\nHKEY_CURRENT_USER\_Software\_Microsoft\_Windows NT\_CurrentVersion\_Winlogon “Shell” = “%AppData%\_<W32/Sysin.AZR!tr>.exe”\nSzybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Od Windows 7 / Vista\nWybierz W32/Sysin.AZR!tr Z listy, a następnie wybierz opcję “Odinstaluj / Zmień”.\nSzybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Od Windows 8/8.1\nSzybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Od Windows 10\nDokonaj wyboru W32/Sysin.AZR!tr I kilka innych nieznanych lub podejrzanych aplikacji, które mają zostać usunięte z listy.\nSzybkie kroki do W32/Sysin.AZR!tr Usuwanie Od Mozilla Firefox:41.0.2\nDokonaj wyboru W32/Sysin.AZR!tr Lub kilku innych dodatków, które mają zostać usunięte. Kliknij przycisk Usuń.\nSzybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Od Internet Explorer 7-7.00.6000.16386\nSzybkie kroki do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Od Chrome 49.0.2623\nDalej, na W32/Sysin.AZR!tr I inne złe rozszerzenia, które mają zostać usunięte, kliknij przycisk “Usuń” z Chrome.\nZresetuj wszystkie istniejące przeglądarki w razie, jeśli W32/Sysin.AZR!tr Nadal pojawia się\nNastawić Mozilla Firefox:41.0.2 Ustawienia do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr\nNastawić Internet Explorer 7-7.00.6000.16386 Ustawienia do Wymazać W32/Sysin.AZR!tr\nNastawić Chrome 49.0.2623 Ustawienia do Pozbyć się W32/Sysin.AZR!tr Całkowicie\nUwaga: zresetowanie Chrome nie usunięło ważnych prywatnych danych użytkownika, takich jak ich zakładki i hasła. Zamiast tego usuwa tylko rozszerzenia Chrome, historię, pliki cookie, ustawienia, stronę główną, domyślnego dostawcy wyszukiwania, aby usunąć / usunąć złe pliki W32/Sysin.AZR!tr infekcja.\nThis entry was posted in Trojan and tagged Jak usunąć W32/Sysin.AZR!tr, Kroki aby odinstalować W32/Sysin.AZR!tr, Kroki aby pozbyć W32/Sysin.AZR!tr, Odinstaluj W32/Sysin.AZR!tr z Windows 10, Odinstaluj W32/Sysin.AZR!tr z Windows 8, Usuń W32/Sysin.AZR!tr on 10 December 2018 by admin.\n← kroki w celu Usunąć MSIL/Agent.FFE!tr Kasować 888-297-0336 Pop-up z Internet Explorer →


Czym kierować się przy zakupie drona z kamerą? - Blog przedsiębiorcy, pomysły na biznes i informacje ze świata biznesu | ePrzedsiebiorca.pl\nCzym kierować się przy zakupie drona z kamerą?\nJeszcze kilka lat temu zarezerwowany jedynie dla branży militarnej dron z kamerą, można było obserwować jedynie w filmach. Obecnie na naszym rynku jest dostępnych kilkaset modeli tych latających urządzeń. Przystępne ceny zachęcają do kupna, ale czy opłaca się dokonać zakupu sprzętu z marketu, którego ceny zaczynają się od kilkuset złotych?\nO czym należy wiedzieć przed zakupem?\nWbrew pozorom cena nie jest głównym kryterium do rozpatrzenia przez zakupem. Przed dokonaniem wyboru wymarzonego urządzenia, należy sprawdzić stan prawny, który reguluje jego używanie. Od przyszłego roku w życie wejdzie szereg nowych regulacji, najistotniejszą z nich będzie obowiązek rejestracji każdego drona z kamerą. Taki stan prawny będzie dotyczył urządzeń wyposażonych w kamerę, która w myśl prawa jest traktowana jako rejestrator wizerunku. Rejestracja nie jest jedyną nowelizacją. Ustawodawcy planują wprowadzić obowiązkowe szkolenia i certyfikaty dla sterujących dronami. Według informacji publikowanych przez magazyny branżowe, każdy dron z kamerą, który zostanie wyprodukowany po 2022 roku będzie podlegał pod nowe prawo, niezależnie od jego wagi i rozmiaru. Do tej pory specjalnych pozwoleń wymagały jedynie drony, które służyły do profesjonalnych lotów.\nNa co zwrócić uwagę przed rozpoczęciem przygody z lataniem?\nSame zapewnienia producenta o tym, że jego dron z kamerą jest warty uwagi kupującego nie wystarczą. Przy dokonaniu wyboru dobrze kierować się renomą producenta sprzętu i opiniami na specjalistycznych forach. Wybór modelu jest uzależniony od jakości filmów, które mają być kręcone przy jego pomocy. Amatorskie drony z kamerami można kupić za 100 złotych, a profesjonalny sprzęt to koszt rzędu równowartości małego samochodu. Przede wszystkim należy zastanowić się nad tym w jaki sposób sterować dronem, przy pomocy kontrolera czy aplikacji w smartfonie. Sterowanie to indywidualna sprawa i najlepiej przetestować samemu, który sposób jest wygodniejszy. Istotną kwestią jest pojemność baterii, od której jest uzależniony czas filmowania oraz zasięg lotu. Kolejnym ważnym kryterium wyboru jest rozdzielczość. Obecnie standardem są drony z kamerami, które pracują w rozdzielczości 4K. Najlepsza jakość obrazu może okazać się bezwartościowa bez odpowiedniej stabilizacji obrazu, dlatego trzeba zwracać uwagę również na ten parametr. Dobrze zaprojektowany dron jest skonstruowany przy użyciu mocnych materiałów, które ochronią drogie komponenty przy upadku. Dron z kamerą, który ma duży zasięg powinien być wyposażony w moduł GPS, dzięki temu będzie można odnaleźć urządzenie.\n29 października 2020 29 października 2020 Wiesław PodgórnyNarzędzia\nPoprzedni wpis Zalety korzystania ze skupu samochodów\nNastępny wpis W jakich branżach stosuje się prowadnice liniowe?


szara strefa | Obserwator Finansowy: ekonomia, debata, Polska, świat\nWyniki wyszukiwania dla wybranego tagu: szara strefa\nMichał Kozak 07.04.2020\nKwarantanna i wprowadzony przez rząd stan nadzwyczajny druzgocą i tak ledwie stojącą na nogach gospodarkę Ukrainy. Pod koniec marca ukraiński premier Denis Szmyhal przedstawił nową prognozę makroekonomiczną na ten rok...\nczytaj dalej o Koronawirusowe tsunami uderza w gospodarkę Ukrainy\nObserwator Finansowy 03.07.2019\nBohdan Wyżnikiewicz 16.04.2019\nJedna szósta polskiego PKB jest wytwarzana w szarej strefie gospodarki. Sprzyjają jej m.in. nadmierne regulacje państwa, słabnąca koniunktura w niektórych branżach czy niska moralność podatkowa. W ostatnich 5 latach...\nczytaj dalej o Szara strefa kurczy się i ewoluuje\nWojciech Klewiec 19.03.2018\nObszar szarej strefy zmniejsza się, ale wciąż wytwarza ona bez mała jedną piątą PKB. Należy ją ograniczać, lecz nie unicestwiać, ponieważ ma także dobroczynny wpływ na gospodarkę, argumentują autorzy sprawozdania...\nczytaj dalej o Szara strefa się kurczy\nRobert Szklarz 01.08.2017\nWojna w Syrii w istotny sposób wpłynęła na gospodarkę sąsiedniej Turcji. Jednym z jej efektów była masowa migracja, której skutki nie ominęły tureckiego rynku pracy, choć do 2016 roku uciekinierzy nie mieli...\nczytaj dalej o Syryjscy uchodźcy zabierają pracę Turkom, głównie w szarej strefie\nFiskus zasadza się na złodziei podatków\nJan Cipiur 14.06.2016\nMinister finansów zapowiada zmasowane działania przeciw szarej i czarnej strefie. Wychodzi z tym naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców, choć trudno byłoby powiedzieć, że całego sektora firm mikro i mini. Jeszcze ich nie...\nczytaj dalej o Fiskus zasadza się na złodziei podatków\nMilena Harzyńska 30.03.2016\nMinisterstwo Finansów ma aspiracje utrzymania deficytu budżetowego w 2017 roku na poziomie do 3 proc. PKB. By udało się osiągnąć ten cel, ściągalność podatków musi wzrosnąć minimum o 12 mld zł – powiedział...\nczytaj dalej o Preferowanie „dobrych” podatników w zamówieniach publicznych skuteczniejsze niż uszczelnianie prawa\nOddłużanie nie dla najbardziej potrzebujących\nJacek Ramotowski 07.03.2016\nOd 2015 roku obowiązują przepisy o upadłości konsumenckiej, ale mało kto z nich korzysta. Nie jest pewne, czy prawo, które powstało w celu oddłużenia gospodarstw domowych, będzie temu sprzyjać, zwłaszcza jeśli chodzi...\nczytaj dalej o Oddłużanie nie dla najbardziej potrzebujących