Meblered-led.com.pl | red-led.com.pl\nObecnie w praktycznie całej Polsce spotkamy się z ogromnym wręcz wyborem sal konferencyjnych. Jest to naturalnie fantastyczna wiadomość dla każdego przedsiębiorcy, bo wybranie rzeczywiście dobrego miejsca tego typu jest po prostu konieczne do tego, abyśmy byli w stanie zorganizować satysfakcjonujące spotkanie biznesowe. Nie możemy jednak oczekiwać, że każda oferta związana z czymś takim będzie dla nas od razu idealna; musimy jak najdokładniej zapoznać się z interesującą nas akurat salą konferencyjną i zobaczyć, czy będzie ona w stanie spełnić nasze wymagania.\nWspółczesne sale konferencyjne zazwyczaj są wyposażone w profesjonalny sprzęt multimedialny, który faktycznie może być niezastąpiony w czasie dowolnego spotkania tego typu. To właśnie przy jego pomocy będziemy mogli sprawnie przeprowadzić jakąkolwiek prezentację i zaprezentować pozostałym uczestnikom spotkania przygotowane przez siebie materiały. Innym niesamowicie istotnym elementem takiego miejsca powinny być jak najlepsze meble konferencyjne. Nie wolno nam zapominać o tym, że w niektórych przypadkach spotkania tego typu trwają nawet wiele godzin pod rząd, w związku z czym sala konferencyjna musi być wyposażona w meble gwarantujące nam maksymalny poziom komfortu. Skoro już o tym mowa, dobrze będzie wybierać salę w której będziemy mogli także skorzystać z profesjonalnych usług cateringowych, a w przypadku takiej potrzeby – również i z dobrego noclegu. Jest to zalecane szczególnie w przypadku spotkań biznesowych, które mogą potrwać dłużej niż jeden dzień, bo dzięki temu wszyscy ich uczestnicy będą mieli zapewnione w pełni komfortowe warunki.\nNależy także zwracać uwagę na to, w jakim tak właściwie miejscu znajduje się dana sala. Idealnym rozwiązaniem jest wybranie obiektu umiejscowionego gdzieś z boku, ale które jednocześnie zapewni nam łatwy dojazd z większych miast w okolicy.\nPosted in led Biznes\t| Tagged bankietowe, meble, sale konferencyjne\t| Leave a comment\nPosted on Styczeń 5, 2015 by autor\nNa pewno zastanawiałeś się jakie drzwi przesuwne powinieneś wybrać do swojej szafy na buty kiedy zlecałeś zabudowę wnęki w lokalu lub po prostu dokonywałeś zakupu gotowe produktu w sklepie. Na rynku nie brakuje rozmaitych ofert, które przygotował nie jeden producent drzwi do szaf w związku z tym ich wybór zazwyczaj nie jest taki prosty jak mogłoby się to wydawać na początku. Sklepy w internecie jak i również stacjonarne są pełne interesujących ofert, które dobrze sprawdzą się w dowolnym domu bądź mieszkaniu. Właśnie na samym wstępie powinno się dokładnie wymierzyć oraz zorientować się które drzwi przesuwne będziesz chciał ponieważ potem może okazać się, że jednak brakuje paru centymetrów i nie wygląda to za ciekawie. Jeśli nie orientujesz się w ofertach, to wystarczy tylko podążyć do sklepu stacjonarnego z takimi artykułami i poprosić o katalog produktów gdzie na spokojne w domu będziesz mógł dokonać właściwego wyboru. Należy też zapytać doradcę w sklepie, który z pewnością służył będzie radą, gdyż przecież najlepiej wie co oferuje klientom Nieraz bowiem zdecydowanie łatwiej jest się poradzić, niż narzekać na ewentualne problemy związane z niedopasowaniem drzwi przesuwnych do naszego wnętrza. Pamiętaj również, aby dobrać do całkowitego systemu drzwi przesuwnych idealnie pasujące fronty meblowe, które to będą wyznacznikiem szafy i będą miały bezpośredni wpływ na wynik wizualny mieszkania w którym zostaną wykorzystane. Istnieją fronty fornirowane, fronty lakierowane które mogą być w setkach kolorów. Dlatego można idealnie dopasować kolor do własnego wnętrza.\nPosted in led Meble, led Wnętrze\t| Tagged drzwi, drzwi przesuwne, fronty lakierowane, fronty meblowe, meble\t| Leave a comment\nDzisiaj porobiła się moda na różnego typu siłownie na świeżym powietrzu. Jest to bardzo fajna sprawa ponieważ zazwyczaj tego rodzaju instalacje umiejscowione są w okolicach lasu bądź również na blokowiskach umożliwiając poćwiczenie każdemu zainteresowanemu. Jeśli chodzi o siłownie zewnętrzne znajdujące się w okolicach lasów to najczęściej są one połączone z innymi atrakcjami parków rozrywki. Siłownia zewnętrzna zazwyczaj wyposażona jest w kilkanaście różnych maszyn, które pozwalają na ćwiczenie różnych partii mięśni w zależności od waszych wymagań. Jednak Siłownia zewnętrzna to tak de fakto nie koniecznie musi być miejscem na profesjonalny trening, ale zazwyczaj jest to zwyczajnie ciekawa forma zabawy, która umożliwia na odprężenie się i miłe spędzenie czasu. Siłownie zewnętrzne mają przewagę nad klasycznymi ponieważ świeże powietrze służy każdemu i warto na nim przebywać możliwie jak najwięcej. Przebywanie na świeżym powietrzu w końcu na 100% służy każdemu.\nBez wątpienia można na tego rodzaju siłowniach ćwiczyć regularnie natomiast siłownia na powietrzu zazwyczaj nie jest montowana dla tego rodzaju usług. Jest to zazwyczaj miejsce przeznaczone dla ludzi okazjonalnie uprawiających różnego typu sporty, które umożliwia na odpoczynek. Siłownia na powietrzu posiada zazwyczaj zaletę, że umożliwia dobrze i mile spędzić czas. Urządzenia montowane w takich miejscach zazwyczaj muszą być profesjonalne ponieważ nie za każdym razem wiadomo jak je obsłużyć bez rozpiski obsługi. Co prawda czasem są w takich miejscach instrukcje obsługi natomiast urządzenia fitness zazwyczaj i tak są zrobione tak aby wytrzymać możliwie największe obciążenia. Jest to najważniejsze. Adekwatny wybór urządzeń jest bardzo ważny i jedynie niektóre firmy zajmują się produkcją takich urządzeń. Urządzenia fitness są ważne i warte uwagi ponieważ dają możliwość zabawy w odpowiednich ustaleniach. Jest to bardzo ciekawa metoda priorytetowo dla ludzi, które ćwiczą w mniejszości wypadków a na takich siłowniach można spędzić dużo czasu i zasadniczo bez kosztowo. Samodzielnie powinieneś sprawdzić co one oferują.\nPosted in led Sporty\t| Tagged meble, producent, siłownie, zewnętrzne\t| Leave a comment\nPolski design charakteryzuje się niesamowicie ponadstandardowym poziomem. No co jak co, ale pochodzący z Polski designerzy są ogólnie znani z tego, że do wszystkich działań zwykli podchodzić porządnie. Najzwyczajniej generalnie Polacy są bardzo utalentowani. I dlatego właśnie został otworzony sklep internetowy, który odnajdziecie Państwo na stronie PolishDesignOnly.com – zatem jak sama nazwa mówi, są sprzedawane przez nas tylko typowo polskie wzory. Naprawdę się staramy, aby polski design sklep był modny na całym świecie, to znaczy zdecydowanie nie ma żadnego kłopotu jeśli w grę wchodzi dostawa mebli poza kraj. Trzeba mieć na uwadze, że polski design sklep jest miejscem, dzięki to któremu wspaniali, ale jeszcze wcale nieodkryci designerzy mają okazję jakoś się wybić, pokazać swoją pracę całemu światu. Całymi dniami obserwujemy trendy, a to znaczy, że jeśli ktoś zdoła zaprojektować wspaniały stolik albo lampę, to błyskawicznie będą one w naszej ofercie. Proszę zwrócić uwagę, że designerskie meble i oświetlenie nie są bardzo drogie. Ogólnie nie jesteśmy sklepem dla bogatych snobów, którzy nie zakupią do mieszkania czegoś co jest piękne, niestandardowe, a na dodatek niedrogie. Nadmieniamy, iż polski design meble w szybkim tempie stara się uwijać z wysyłką – bez cienia wątpliwości żaden z klientów nie będzie czekał przesadnie długi okres czasu na nasze meble albo oświetlenie. Z ogromną chęcią zwykliśmy się dzielić własnymi opiniami z tymi ludźmi, których nie interesuje masówka, ale niezbyt wiedzą co sobie kupić. Bez paniki, przecież naprawdę poradzimy, wystarczy spytać, skontaktować się z naszym sklepem telefonicznie bądź drogą elektroniczną. Bardzo dobra informacja dla poszukujących promocji, np. przecenionych lamp – często organizujemy fajne promocje, które powodują, iż kupno czegoś wypasionego raczej nie będzie wygórowanym kosztem. Zatem Polish Design Only zaprasza do zrobienia zakupów, wspierania swoich rodaków, którzy zdecydowanie są rewelacyjnymi designerami.\nPosted in led Sklepy internetowe\t| Tagged meble, polski design, polski design poznań, polski design sklep\t| Leave a comment\nSkrzynia automatyczna wymiana oleju\t Żaluzje kraków


Praktyczne porady dotyczące spodni rowerowych – Bikeholicy\nYou are here:HomeUncategorized Praktyczne porady dotyczące spodni rowerowych\nDobór spodni do pory roku\nPodstawową sprawą jeśli chodzi o wybranie spodni rowerowych, jest to, aby dopasować je do warunków pogodowych, w których będzie się jeździło na rowerze. Mowa tu jest przede wszystkim o warunkach letnich i zimowych.\nTo, co jest ważne w przypadku takich spodni, to przede wszystkim ich długość. W przypadku, gdy pogoda jest nieco chłodniejsza, poleca się wybrać spodnie dłuższe, sięgające nawet do kostek. Jeśli natomiast temperatura jest wyższa i typowo letnia, dobrym wyjściem będą spodnie krótkie, często nawet nieprzekraczające kolan. Ciekawe modele spodni kolarskich można znaleźć tutaj.\nZ pewnością każdy rowerzysta przynajmniej raz spotkał się z sytuacją, gdy po długiej jeździe na rowerze bardzo mocno odczuwał on ból pośladków od siodełka. Nie jest to niczym niezwykłym, a klasycznym otarciem i obiciem pośladków w wyniku długotrwałej jazdy. Można oczywiście tego uniknąć, jeśli tylko będzie się miało na sobie specjalne spodnie rowerowe z dodatkową amortyzacją na pośladkach. Dzięki niej nawet bardzo długa i wymagająca jazda na rowerze nie powinna przynieść ze sobą żadnego bólu i nieprzyjemnych dolegliwości z tego rejonu ciała. Dzięki temu jazda na rowerze stanie się przyjemniejsza, lecz również bezpieczniejsza.\nPrevious Post Previous post: Rower damski miejski\nNext Post Next post: Jazda rowerem kolarskim


sł. D. Gellner, muz. K. Kwiatkowska\nw ogródku przed domem na łące znajomej.\nRef: Podajmy sobie ręce w zabawie …\n3. Chociaż nas czasem dzielą nieprzebyte góry,\nZ końca świata czy zza ściany, to przyjaciel nasz kochany.\nmuzyka: E. Sielicki Słowa: J. Soliński\nZosia wyjeżdża dziś z rodzicami,\nPozbiera bursztyn, muszle, kamyki\ngdzie pod kamieniem żyją jaszczurki\nKtoś nam niebo pomalował. Poznajemy Układ Słoneczny.\nWybrać zawód- trudna sprawa, dla nas jeszcze to zabawa.\nBukiet, prezent i cukierki, dziś rodziców dzień jest wielki.\n„Walczyk dla rodziców” muz. J. Kasprzyk, sł. J. Soliński\n1. Ten walczyk jest dla rodziców,\n2. Nasz tatuś prowadzi mamę\n3. Rodzice lekko wirują,\n4. Ten walczyk jest dla rodziców,\nPobiegnę po kwiaty dla nich,\nto będą fiołki i bzy.\nNa wsi zawsze jest wesoło, tyle pól i zwierząt wkoło.\nNigdy nie bój się lekarza, gdy choroba się przydarza.\nStop! Zabraniam! Zakazuję! Śmieci w worki się szykuje.\n„Na wsi u babuni”\nmuzyka: K. Heering, słowa: J. Soliński\nNa wsi u babuni kaczki „kwa- kwa” kwaczą,\na koło sadzawki żabki sobie skaczą, żabki sobie skaczą.\nKogut wczesnym rankiem czesze się w kurniku i pobudkę robi;\npieje: ku – ku- ry -ku!”, pieje: ku-ku-ry-ku!”\nTrawkę przed obiadem szczypnie dziobem gąska, „gę-gę-gę-gę”\ngęga: „Smaczna dziś przekąska, „smaczna dziś przekąska”.\nKiedy babcia ziarna sypie ręką z góry, wtedy „ko-ko-ko-ko”\ngwarzą zgodnie kury, gwarzą zgodnie kury.\nCzasem na podwórku indyk się pokaże, „gul- gul-gul” gulgocze:\n„Ja tu trzymam straże!, ja tu trzymam straże!”\nWiosna zaraz tu przybędzie, kolorowo będzie wszędzie.\nSłychać śpiew wśród drzew i chmur- to artystów ptasich chór.\n1. Białej zimy nie ma już,\nza to wiosna jest tuż, tuż.\nwrócił do nas bocian chwat./bis\n2. Chociaż jeszcze pada deszcz,\nna przechadzkę wyszedł jeż\ni zadziera w górę nos,\nsłysząc stamtąd ptaka głos./bis\n3. Dziś w ogródku wielki ruch,\nkopie grządki chłopców dwóch,\na nad nimi muszki dwie\nw chowanego bawią się./bis\n4. Hejże, dzieci! Nadszedł czas,\nby w zielony ruszyć las\ni usłyszeć „stuku-puk”,\njak pan dzięcioł dziobie buk./bis\nZima to jest super sprawa, sporty zimowe i zabawa.\nDo sklepów wyruszamy, gdy zakupy zrobić mamy.\nPodróżować każdy może: na rowerze, na motorze.\nTaki nastrój jest w teatrze,że zachwycam się, gdy patrzę.\n„Lecimy samolotem” - wyliczanka K. Skafiriak\nDziś lecimy samolotem, ale kto będzie pilotem?\nMoże ty, może ja, już zaczyna się ta gra.\nJeden, dwa i trzy, i cztery –pilot musi siąść za stery.\nPięć i sześć, siedem, osiem – nie mów, że jesteś nie w sosie.\nDziewięć, dziesięć- już jest czas, abyś ty dziś zawiózł nas.\n„Magiczne miejsce”- piosenka\n( muzyka i słowa M. Majewski)\nI. Nowy rok się właśnie zaczął i z radości wszyscy skaczą.\nII. Cały z cegły, ma dwie wieże, w tym zamku mieszkali rycerze\nIII. Kocham babcię, kocham dziadka, bycie z nimi to jest gratka.\nIV. O zwierzętach swych pamiętaj przytul, nakarm nie od święta.\n„Dziadkowie” muz. E. Pałłasz, sł. J. Soliński\n1.Bardzo Was kocham,\nWam o tym\nRef. Gdy przychodzicie do mnie oboje,\nWtedy się nawet osy nie boję,\nWtedy się nawet osy nie boję, osy nie boję.\n2.Oddam Ci, Babciu,\nJą, choć troszeczkę?\nRef. Gdy przychodzicie …\n3.Tobie mój, Dziadku,\nJeździć Cię na niej,\nZasypało cały świat, nocą śnieżek z nieba spadł.\nPorządkami czas się zająć, zaraz goście przybywają.\nW całym domu pachnie lasem, bo już święta są za pasem.\nW tym miesiącu Jagódki nauczą się:\npiosenki pt.: „Tupu, tup, po śniegu” (muz. T. Pabisiak sł. Agnieszka Galica)\nRef.: Tupu, tup, po śniegu, dzyń, dzyń, dzyń, na sankach,\nskrzypu, skrzyp, na mrozie, lepimy bałwanka./ bis\nKraczą głośno wrony: - Marzną nam ogony.\nMamy pusto w brzuszku, dajcie nam okruszków!\nCiepłe rękawiczki i wełniany szalik.\nBiałej, ostrej zimy nie boję się wcale\nwiersza pt.: ,,Prezent dla Mikołaja” D. Gellner\nMały człowiek czy też duży dobrze, gdy pomocą służy.\nHula, psoci, hałasuje, to jesienny wiatr figluje- Zjawiska na niebie dziennym i nocnym.\nParasole czas wyciągnąć, jesień w pełni, deszcz nadciąga.\nWszyscy razem się bawimy, wszystkie strachy przegonimy.\nRef.: Nie! Nie! Nie!\n2. Wiatr zapukał w okno, leciutko\nbez Was dzieci trochę mi smutno.\nNie chce mi się gwizdać i biegać\nwolę trochę z wami pośpiewać.\nRef.: Nie! Nie! Nie!.........\n3. A ja chcę rozkręcić zabawki,\nzbudzić wasze misie i lalki.\nRef.: Nie! Nie! Nie!....\nWitaminy hop do brzuszka, i marchewka i pietruszka.\nLiście malowane, pod drzewem rozsypane.\npiosenki pt.: „Jarzynowy wóz" muz. E.Pałasz sł. M.Szypowska\nRef.: Jechał, jechał wóz, smaczne rzeczy wiózł.\n1.Tu marchew czerwona, kapusta zielona,\nrzodkiewek różowe kuleczki\n2.Tu strączki fasoli i bobu dowoli,\nszpinaku zielona tam góra\nwiersza pt.: „W spiżarni” Maria Kownacka\nPrzyjaciół poznać czas przedszkole wita nas.\nStop! Uwaga! Niebezpiecznie zasad naucz się koniecznie.\nJezdnia wolna, więc swobodnie mogą\n„Kolorowe światła” sł. i muz. D. i K. Jagiełło\nDo przedszkola, co dzień rano\nRef. Czerwone światło…\nHurra !Już wakacje!\nWiersz pt.: ,,Już lato”\nPiosenka pt.: „Bajeczki, książeczki”\nKolorowe strony i ładna okładka , przyjaciółmi dzieci pragną być.\nChcą, by o nie dbano, a to rzecz niełatwa. Pomagają dzieciom uczyć się.\na Pinokio mały , długi nos znów ma.(2x)\nRef. Bajeczki, książeczki…\nPrzyjaciel Przyrody - To Ja!\npiosenki pt.: „Kocham świat”\n1.Pojedziemy dziś do lasu Ref. Bo choć mało mamy lat,\nzaśpiewamy ptakom, drzewom, kochamy tak bardzo świat\nże kochamy je nad życie, i jeśli ma pięknie być,\nnie zabraknie im niczego! to musimy o to dbać,\n2. Posprzątamy dookoła, Ref. Bo choć mało mamy lat\nwiersza pt.: „ Dla mamy”\njesienią- liście jesienne…\nBądź szczęśliwa, mamusiu, dziś, jutro i codziennie.\n3. Już Święta\n4. Nasza planeta Ziemia\nWybiegają na dwór dzieci, Ład, porządek dobra rzecz,\nBo dokoła pełno śmieci. Ład, porządek dobra rzecz.\n2. Tu papierek od cukierka, Ref. Śmieciu precz...\nTutaj puszka po napoju,\nI pudełko może twoje?\n3.Żyć nie można w bałaganie, Ref. Śmieciu precz ...\nWięc się bierzmy za sprzątanie,\nwiersza pt.: „Gdy zamierzasz przejść ulicę” (Wanda Chotomska)\npiosenki pt.: „ Wiosenny marsz”\nTra la la, tra la, la,\nSłonko na listeczkach gra/ bis\n1. Pani żabka i pan bociek\nNa pianinie zagra kotek\nWszyscy cieszą się.\nSłonko na listeczkach gra/bis\n2. Słonko świeci już wesoło,\nTrawka już zieleni się.\nBardzo cieszą się.\nSerdecznie zapraszamy1 lutego 2017 (środa) o godz. 9:30 na Bal Karnawałowy dzieci z naszego przedszkola.\nW tym roku bal będzie pod hasłem "Fauna i flora zaprasza na bal do przedszkola".\nDzieci należy przyprowadzić o zwykłej porze w stroju karnawałowym lub jeżeli dziecko przychodzi bardzo wcześnie, a strój utrudniałby zabawę, przebranie prosimy przekazać nauczycielce.\nBądź dobry dla wszystkich\nKot i pies- nasi przyjaciele\nPiosenka pt.: „Cztery latka mam...”\n1. Cztery latka mam, 2. Cztery latka mam,\nrysuję już sam. klocki składam sam.\nLeżę jeszcze na leżaku, Pani trochę mi pomoże,\na zabawki mam w plecaku. dalej wszystko sam ułożę.\nCztery latka mam, Cztery latka mam,\nradzę sobie sam. radzę sobie sam\n3. Cztery latka mam,\ntańczę mówię wam.\nPani gra nam na pianinie,\nczas w przedszkolu miło płynie.\nMIŁY UŚMIECH DLA BABCI I DZIADKA\npiosenka :„Moja babcia”\nRef. Babciu kochana chcę powiedzieć Tobie,\nMoja babciu bardzo kocham Cię.\nwiersz pt.: "Dla Babci i Dziadka"\nwiersz pt.: "Życzenia"I. Salach\nCzekamy na Święta i Mikołaja\nNauczymy się wiersza i piosenki:\nwiersza: „Opiekun zwierząt” B. Formy\nw czasie mroźnej zimy\nkto do lasu karmę wiezie\ndla leśnej zwierzyny.\nKto wyciągnie łapę z sideł\nopatrzy nam rany\nkto pomoże przetrwać mrozy\nPrzez rok cały\ndnia każdego chodzi sam po lesie\ndba o ptaki i zwierzęta\npomoc swoją niesie.\npiosenki: „Jedzie Mikołaj”\nŚwiętemu szron biały na wąsikach siada.\nHej, leci za nim z piskiem aniołów gromada.\nObudził się niedźwiedź w zimową pogodę.\nHej listu nie pisałem, ale lubię miodek.\nCieszy się Mikołajwidać go po minie.\nHej, zaraz wyląduje na jakimś kominie.\nŚwięty Mikołaju nie wracaj do raju.\nHej, zostań tu na ziemi wszyscy Cię kochają.\n2. Spiżarnia pełna zapasów\n„Kolorowy deszcz” (muz. T. Pabisiak, sł. A. Galica)\nRef.: Na niebiesko, fioletowo, żółto i różowo.\nKredki z deszczu śmieją się\nRef.: Na niebiesko, fioletowo…..\nW tym miesiącu nauczymy się:\nwiersza pt.: Światełko I. Salach\npiosenki pt.:: „Kolorowe listki”\n(muz. T . Pabisiak; sł. A. Galica)\nJesień w sadzie i ogrodzie.\n"Do przedszkola" ( sł. i muz. Jolanta Kucharczyk )\nRef: Do przedszkola, do przedszkola,\njak cudownie tutaj co dzień mija czas,\no tym już od dawna marzy każdy z nas. /2x\n2,Pani czeka już i koledzy już są;\n21 grudnia 2016 roku o godz. 14:00 zapraszamy na Spotkanie z Mikołajem. Impreza odbędzie się w Węgrowskim Ośrodku Kultury. Rodzina dzieci przychodzi na miejsce spotkania, a dzieci z nauczycielkami przyjeżdżają z przedszkola autokarami.


Francja reaguje na wypowiedź Erdogana ws. „śmierci mózgu” Macrona - Sputnik Polska\n01:07 05 Lipiec 2020\nFrancja reaguje na wypowiedź Erdogana ws. „śmierci mózgu” Macrona\n19:11 29.11.2019 (zaktualizowano 19:15 29.11.2019) Krótki link\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych Francji wezwało ambasadora Turcji w związku z wypowiedzią prezydenta Recepa Tayyipa Erdogana na temat francuskiego prezydenta Emmanuela Macrona – poinformowała w piątek 29 listopada kancelaria Pałacu Elizejskiego.\nBądźmy szczerzy, to nie wypowiedź, a zniewaga – podkreślono w komunikacie cytowanym przez BFM TV.\n„Nie wiem, co Francja oznacza dla NATO, ale Turcja jest bardzo ważnym krajem dla NATO. Macron ogłosił śmierć mózgu NATO. Drogi Macronie, najpierw przebadaj swój mózg, ponieważ takie wypowiedzi są odpowiednie tylko dla tych, u których, jak u ciebie, mózg obumarł” - powiedział Erdogan w piątek 29 listopada, jak poinformowała telewizja NTV.\nWcześniej Macron w wywiadzie dla brytyjskiego tygodnika „The Economist” mówił o „śmierci mózgu” NATO z powodu braku koordynacji między Stanami Zjednoczonymi i Europą. Kanclerz Niemiec Angela Merkel i sekretarz generalny sojuszu Jens Stoltenberg oświadczyli, że nie podzielają ostrej oceny Paktu Północnoatlantyckiego dokonanej przez francuskiego przywódcę.\nPGNiG wynajęło stację LNG na Litwie\nNa Ukrainie brakuje mleka. Polskie krowy pomogą\nSą zarzuty ws. katastrofy MiG-29 pod Pasłękiem\nNATO, Recep Tayyip Erdogan, Emmanuel Macron, Turcja, Francja\n04/07 23:31 Miała być fotka życia, a o mały włos nie była ostatnią. Niedźwiedź dostał szału - wideo\n04/07 23:09 Już ponad 10 milionów zarażonych. Kto niechlubnym liderem rankingu?\n04/07 22:50 Lewandowski „pozamiatał” w Bundeslidze - wideo, foto\n04/07 22:38 Wkładała do buzi osobno kiełbaski i bułki, połknął 75 sztuk w 10 minut. Niewiarygodny rekord - wideo\n04/07 22:07 Powróci obowiązkowa służba wojskowa? Sąsiad Polski się do tego przymierza


PROFILAKTYKA – Szkoła Podstawowa Nr 1 w Koźminie Wielkopolskim\nPosted on 11 maja 2015 | by admin\nW środę, 29.04.2015 roku w naszej szkole odbył się apel profilaktyczny, który poruszał bardzo ważne zagadnienia, dotyczące zdrowego sposobu odżywiania, uprawiania sportu, uzależnień, używek oraz zasad ruchu drogowego.\nUczniowie recytowali wiersze, odtwarzali prezentacje multimedialne, krótkie filmy własnego autorstwa oraz śpiewali piosenki. Artyści spisali się na medal, za co zostali nagrodzeni gromkimi brawami. Wszyscy uświadomiliśmy sobie, jak ważna dla naszego zdrowia i życia jest profilaktyka. Prezentowane utwory promowały zdrowy, aktywny styl życia oraz przypominały, że w każdej sytuacji można powiedzieć „nie”, bo uzależnienia są jak droga, która prowadzi donikąd.\nDzięki apelowi jesteśmy bardziej świadomi, co się może stać, gdy przestaniemy pamiętać o zdrowym odżywianiu, uprawianiu sportu\ni o tym, jak łatwo się uzależnić. Musimy świadomie dbać o nasze zdrowie i życie! ŻYJMY ZDROWO I BEZPIECZNIE!\nAgnieszka Kieliba z redakcji gazetki „Nowinki z Jedynki”


Przekroczył prędkość o 63 km/h: stracił prawo jazdy i dostał mandat - Informacje - Życie Podkarpackie - informacje z regionu Przemyśla, Jarosławia, Lubaczowa, Przeworska\nPrzekroczył prędkość o 63 km/h: stracił prawo jazdy i dostał mandat\nKierujący hyundaiem, w miejscu, gdzie obowiązywało ograniczenie do 50 km/h, jechał z prędkością 113 km/h.\nFunkcjonariusze przeworskiej komendy systematycznie kontrolują prędkość, zwłaszcza w miejscach wskazanych przez mieszkańców na Krajowej Mapie Zagrożeń Bezpieczeństwa. Jedno z takich zgłoszeń zostało zweryfikowane w Kańczudze, gdzie policjanci zatrzymali kierującego hyundaiem. 39-letni mężczyzna jechał ul. Węgierską z prędkością 113 km/h, na odcinku, gdzie obowiązywało ograniczenie do 50 km/h.\nZ uwagi na popełnione wykroczenie i obowiązujące przepisy ruchu drogowego kierującemu zatrzymano prawo jazdy. Otrzymał również mandat.\n86-latek szedł środkiem jezdni\nDzięki szybkiej reakcji policjantów oraz czujności mieszkanki Jarosławia 86-letni ...\nPrzeworszczak 94.254.207.61 04.06.2020\nPanowie niech się panem Piotrem K. Wiejskim gangsterem rodem z GTA lepiej zajmą, który ukradł im fotoradar, uciekł a po kolejnym pościgu spowodował uszkodzenie 3 radiowozów. Podobno nic mu nie zrobią bo ma żółte papiery i oczywiście był niepoczytalny w chwili zdarzenia więc mogą go cmoknąć w tyłek\nWillis 176.113.72.44 06.06.2020\nWIELKIE ŚWIADECTWO DOTYCZĄCE JAK UZYSKAŁEM MOJĄ POŻYCZKĘ\nMam bardzo ważną wiadomość do przekazania wszystkim / każdemu, kto potrzebuje pożyczki od prawdziwego pożyczkodawcy. Z przyjemnością dzielę się tą notatką ze wszystkimi, po tym, jak ja i moja żona przeszliśmy w ręce żałosnych bandytów twierdzących, że oferują jakieś pożyczki. Bardzo trudno jest znaleźć prawdziwego pożyczkodawcę i podziękować firmie Mark Monroy Loan, która pomogła mi, moim rodzinom i przyjaciołom bez konieczności wypłacania pieniędzy za niekończące się opłaty. Skontaktuj się z sampetersoninvestment@gmail.com Lub możesz wysłać do nich SMS-a lub WhatsApp im: +1 (470) 485-4938\nPotrzebuję pilnej pożyczki Asap na Facebooku\nSPENCER WILSON 104.238.36.198 16.06.2020\nSkontaktuj się z nami w celu uzyskania natychmiastowej odpowiedzi (spencerloan.usa@gmail.com Lub możesz whatsApp je za pośrednictwem + 1-815-383-0444)\nsasaun 79.139.196.188 23.06.2020\nWiele osób pyta "Jak zarabiać w kasynie online", ale wszystko jest bardzo proste, wystarczy przejść tutaj https://kryptowaluty.expert/regulacje-dotyczace-kryptohazardu-na-swiecie/ , gdzie można przeczytać o tym bardziej szczegółowo, jeśli oczywiście jesteś zainteresowany.


« Widok na Tatry\nFotowarsztaty z firmą Samsung »\nMoja fotorelacja z Marszu Niepodległości 2014.\nNajpierw wybrałem się na Marsz na Krakowskim Przedmieściu, na którym wszystko odbyło się z kulturą i zgodnie z planem. Pstryknąłem kilka zdjęć i poszedłem do centrum, aby zobaczyć jak wygląda popularny co roku Marsz Niepodległości. Nigdy mnie na nim nie było, a że mieszkam od jakiegoś czasu w Warszawie postanowiłem się na niego wybrać.\nNa początku Marszu także było kulturalnie, ale pod koniec już nie było tak sympatycznie jak na początku. Pod Stadionem Narodowym zaczęły się awantury, w stronę policji leciała kostka brukowa, race i butelki. Byłem tam i robiłem zdjęcia, zobaczcie sami...\nczwartek, 13 listopada 2014, szary-burek\nIch dziadkowie, którzy za Polske walczyli przewracają się w grobie...\nBo najważniejsza jest zadyma...\nPokazali co sobą reprezentują.\nNajpierw marsz Niepodległości potem marsz debili. Przykre to.\nAle zdjęcia dobre.\nNie wiem co napisać. Napiszę tylko, że bardzo ciekawy reportaż.\nŚwietne zdjęcia! Najbardziej podobają mi się klimatyczne czerwone drzewa i policjanci pod Mostem Poniatowskiego (byłam kiedyś w tamtym tajemniczym i nieco przerażającym zakątku).\nGość: Agnieszka, *.088.068.pools.vodafone-ip.de\nNie wiem,czy zwrociles uwage,iz na fotach,gdzie jeszcze nie ma zadymy ludzie jacys niespokojni,rozgladaja sie ,sa niepewni.....czyli czekaja na cos,co przyjsc musi,w dooooopie mam takie swietowanie,skoro rzad nie zapewnia spokoju w dniu wolnym ,swiatecznym.\nbo tu,gdzie zyje swieta sie swietuje.\nTEZ NIE WIEM CO NAPISAĆ. PRZERAŻA MNIE TA LUDZKA GŁUPOTA A CO DO RELACJI TO DOBRY REPORTAŻ\nSuperowe zdjecia! Jak zwykle:)\nA oni tak maszerowali do zmroku? Dla lepszego efektu? Czy jak?\nSzkoda, ze nie spacyfikowali ich po pierwszym kamieniu!\nTo było wiadome, że coś się tam będzie działo, ludzie wiedzieli, że i tak pod koniec marszu będzie zadyma.\nale szkoda, że co roku ten sam problem\nNie biorę udziału w takich imprezach, bo się boję, że mnie uszkodzą.\nWstyd. Może kiedyś dorośniemy do prawdziwej niepodległości. Pozdrawiam :)\nTakie piękne niebo i tak je zasłonili dymem z rac : (\nWspaniała fotorelacja! Zdjęcia świetne, robią wrażenie. Tak jak i sam "marsz". Mam jednak, delikatnie mówiąc, ambiwalentny stosunek do niego, oglądałam cały jego przebieg.\nMost Poniatowskiego ma dla mnie szczególne znaczenie. W Powstaniu Warszawskim, w czasie forsowania Wisły, mój Wujek został ostrzelany przez hitlerowców i leżał ciężko ranny pod jego jednym z przęseł - 22 dni, czekając na ratunek.\nPierwszy kadr moim zdaniem najlepszy - taki typowo dokumentalistyczny, choć trochę gazetowy. Ale fajny. Czekam jeszcze na relację z FotoWarsztatów z Samsungiem.\nTo był niestety czas hołoty z Armii Wandali pod przywództwem brunecika z czarnym wąsem.\nKara dla łobuzów to nie tylko osadzenie w zakładzie karnym i dotkliwa kara pieniężna, ale i nieodpłatne prace przy porządkowaniu miasta z widoczną informacją kto i dlaczego oraz upublicznienie ich wizerunku i imienia z nazwiskiem.\nW sumie nie wiem co napisać, zdjęcia świetne\nJa za to czekam na Twoją fotorelację z Warsztatów :)\nGość: Robert, *.google.com\nZdjęcia w fazie obróbki, więc trzeba będzie poczekać.\nAparatem chyba nie rzucałeś :)\nNie, szkoda by go było.\nTakich zdjęć mi brakowało.\nGość: qqtujka, *.dynamic.chello.pl\nI dlatego właśnie nie mieszkam w Warszawie..:|\nA zdjęcia są niesamowite!!\nWidzą, że sporo ryzykowałeś....\nZdjęcia lepsze niż reporterskie w wiekszości mediów.\nGość: ABC, *.mas802.nsw.optusnet.com.au\nNie dajcie się nabierać.... Zadyme robili policyjni prowokatorzy, na zlecenie PO i poprzedniego prezydenta, przecież ta sprawę wyjaśniono, wszędzie o tym pisano. Nawet o tym, że budkę strażnika przed ambasada rosyjską spalili policyjni prowokatorzy - udowodniono im to. Na moście zaczęli bić ludzi Rosjanie. Też jest udowodnione. Pokazano na wielu filmach na YT. A takie filmy pokazuja prawdę.\nWierzenie w to co pokazuje publiczna polska TV jest naiwnością.


Sexploitation, mon amour Vol. 4 - Kinomisja Pulp Zine\nSexploitation, mon amour Vol. 4\n13 lutego, 2022 Kinomisja Pulp Crew Inne teksty, Mon amour, Wyliczanki 0\nKochani pulpożercy i zwolennicy celuloidowej miłości! Już za chwilę Walentynki, a my, tak jak już trzy razy wcześniej, częstujemy Was z tej okazji specjalną edycją cyklu Mon amour, poświęconą szeroko pojmowanemu sexploitation. Tradycyjnie, opisujemy bardzo różne oblicza tego osobliwego nurtu (podgatunku? konwencji?) – od horror-podobnego, przez melodramatyczne, po przygodowe – i z rozmaitych stron świata – od Argentyny i Brazylii, przez Francję i Włochy, po Hong Kong. Niezależnie od tego, czy jesteś singlem, czy może żyjesz w hipisowskiej komunie, na pewno znajdziesz tu coś potrafiącego umilić Ci walentynkową noc. O co zadbała kinomisyjna ekipa w gościnnym towarzystwie Karoliny Graczyk (mors dicit, Final Girls). Zapraszamy do lektury, zachęcamy do seansów. Kochajcie się! I kochajcie tanie sprośne filmy!\nPS. Główne zdjęcie zdobiące niniejszy wpis to fragment plakatu do Emanuelle in Bangkok (Joe D’Amato, 1976).\n1966 – The Girls on F Street (reż. Saul Resnick) – Karolina Graczyk\nWystępujący też pod tytułem Maidens of Fetish Street, film Resnicka oferuje depresyjną przechadzkę po Los Angeles A.D. 1928. To propozycja iście antywalentynkowa: sexploitation widziane okiem mizantropa, zafiksowane na tanich podnietach i żałosnych ludzkich przedstawieniach. Na niewesołą całość składają się skąpane w noirowych cieniach – i niskobudżetowych niedoświetleniach – rozdziały w estetyce S&M, przetykane występami tancerki o bujnych kształtach. Erotyka, choć wszechobecna, jest przesycona poczuciem beznadziei (w pierwszym segmencie podstarzały stalker zarzuca pyskatej, pracującej seksualnie dziewczynie, że z uprawiania miłości usunęła całą poezję). Na pierwszy plan wysuwa się przytłaczająca samotność w wielkim mieście, którą bohaterowie desperacko próbują przepędzić fetyszowymi umowami. Nocami blokowiska rozbrzmiewają krzykami; przemoc i krótkotrwała rozkosz zlewają się w jedno.\n1968 – Carne (reż. Armando Bó) – Caligula\nIsabel „Coco” Sarli jako pracownica zakładów mięsnych zamknięta w samochodzie-chłodni i gwałcona przez grupę współpracowników… Prawdopodobnie najgłośniejszy film w dorobku Armando Bó, argentyńskiego pioniera sexploitation. Meat aka Carne to całkiem czytelny komentarz odnośnie kultury maczystowskiej i jej jednoznaczne potępienie. W momencie premiery obraz wywołał spore poruszenie w ojczyźnie reżysera, z czasem urastając do rangi pozycji kultowej, włącznie z wybranymi dialogami z filmu przenoszonymi do sfery życia codziennego. Ikoniczna jest zwłaszcza scena gwałtu na zwierzęcej tuszy (później – świadomie lub nie – sparafrazowana przez Andreę Bianchiego w Cry of a Prostitute ), stanowiąca jednocześnie główny punkt zwrotny całej historii. Pomimo jednak bulwersującej tematyki, ujęcie jej przez Bó – podobnie jak w przypadku większości filmów tego twórcy – balansuje na granicy kiczu i ostentacyjnej przesady. Deklaratywne dialogi wygłaszane z teatralną emfazą, przerysowane postaci (m.in. podstarzały macho, który okazuje się być utajonym homoseksualistą) czy wreszcie sama Sarli w roli głównej oraz sposób ukazywania jej ciała. Była Miss Argentyny, wieloletnia muza i kochanka reżysera, szczodrze obdarowuje widzów widokiem swojej posągowej figury w negliżu, przy czym sekwencje nagości są odpowiednio przeciągnięte, tak aby przypadkiem nic nam nie umknęło. Nawet więc wówczas gdy bohaterka szoruje się pod prysznicem po wielorazowym gwałcie, kamera przygląda się tej czynności lubieżnym okiem, przyjmując perspektywę kompletnie niepasującą do okoliczności. Jakby tego było mało Delicia (bo takim oto imieniem obdarzona jest nasza Wenus) to na co dzień prawdziwa „ikona stylu”: do roboty chadza w szpilkach i spódnicy mini, z wypiętą dumnie piersią, w otoczeniu koleżanek z pracy wyglądając jakby urwała się z wybiegu dla modelek. Jest tu też miejsce na zemstę (za którą odpowiadać będzie chłopak ofiary) oraz morał, sławiący miłość względem bliźnich i nawołujący do porzucenia przemocy. Słowem: eksploatacyjne licho, co się zowie. Wielokrotnie zakazywane po premierze (Bó ogółem nie miał lekko z cenzurą) i w dalszym ciągu cholernie niepoprawne.\n1968 – Inga (reż. Joseph W. Sarno) – Caligula\nJoseph W. Sarno był jednym z pionierów sexploitation w amerykańskim kinie; przecierał szlaki z takimi tytułami, jak Nude in Charcoal (1961), Sin in the Suburbs (1964) czy The Swap and How They Make It (1966). Prawdziwy przełom w jego karierze stanowiła nakręcona na szwedzkiej ziemi Inga, w której reżyser, korzystając z rozluźnienia obyczajów i wrodzonej skandynawskiej pobłażliwości (zaledwie rok wcześniej premierę miało skandalizujące, przełomowe Jestem ciekawa – w kolorze żółtym Vilgota Sjömana, rok później zaś sąsiednia Dania będzie pierwszym krajem na świecie w pełni legalizującym pornografię), jeszcze otwarciej niż dotychczas eksplorował rejony ekranowej erotyki. W rodzimych Stanach Inga dorobiła się z tego powodu kategorii wiekowej X, co w praktyce oznaczało całkowity zakaz wstępu na projekcje dla osób niepełnoletnich. Mimo tego obraz odniósł spory sukces, a imię tytułowej bohaterki na pewien czas stało się wręcz synonimem celuloidowego świntuszenia. Film przedstawia historię siedemnastoletniej dzierlatki, która trafia pod opiekę swej wyrachowanej ciotki. Cioteczka roztrwoniła pokaźny majątek na młodego kochanka o wybujałych zachciankach i teraz szuka sposobu na odkucie się. Na okazję nie trzeba długo czekać, bo wnet w okolicy zaczyna węszyć bajecznie bogaty kuzyn o specyficznych upodobaniach (wszystko wskazuje na to, że lubi towarzystwo bardzo młodych dziewcząt), który w celu podreperowania swej reputacji postanowił zmienić stan cywilny. Ciotka dobija złotego stręczycielskiego targu: comiesięczna pensja w zamian za podsunięcie lowelasowi dziewiczej Ingi na tacy… Fabułę można potraktować jako sprośną wariację na temat Niebezpiecznych związków (1782) Pierre’a Choderlosa de Laclosa, z umieszoną w centrum wydarzeń niepokalaną sierotką odkrywającą świat grzesznych przyjemności (pełnoprawny debiut baletnicy Marie Liljedahl, która później wystąpi m.in. u Massimo Dallamano w Portrecie Doriana Graya  i u Jessa Franco w Eugenii ) pod czujnymi spojrzeniami przedstawicieli lubieżnej socjety. Z dzisiejszej perspektywy dzieło Sarno prezentuje się zgoła niewinnie: seks i golizna zajmują tutaj stosunkowo mało miejsca, wciąż wiele pozostaje w gestii widza i jego wyobraźni. Trudno jednak nie docenić unoszącej się nad całością atmosfery rozpusty i amoralności (w jednej z początkowych scen jesteśmy świadkami zabawy małolatów w „sąd”: karą dla skazanej jest rozdziewiczenie przez jednego z rówieśników), jak i sixtisowego feelingu. Kapsuła czasu z pigułką koncepcyjną i swingującym hedonizmem w środku.\n1969 – Isabella, Duchess of the Devils (reż. Bruno Corbucci) – Caligula\nFilmowa adaptacja wydawanego w latach 1966-1976 fumetto autorstwa Giorgio Cavedona i Sandro Angioliniego. Jego bohaterką była Isabella de Frissac, XVII-wieczna arystokratka stawiająca czoło rozlicznym niebezpieczeństwom, wzorowana na niezwykle popularnej we Włoszech (jak i swego czasu również w Polsce) markizie Angelice z filmu Bernarda Borderie’a z Michèle Mercier w roli głównej (który to film był z kolei ekranizacją bestsellerowej powieści autorstwa Anne Golon i Serge’a Golona z 1956 roku). Tak jak w komiksowym pierwowzorze, Isabella (w tej roli Niemka Brigitte Skay, która później pojawi się m.in. u Mario Bavy w A Bay of Blood  i Four Times That Night ) jest niewiastą dzielną, niezwykle powabną i nie pozwalającą sobie w kaszę dmuchać. W dzieciństwie była świadkiem zamordowania jej rodziców przez alzackiego barona Erica von Nuttera (znany głównie z występów w filmach peplum i spagwestach Mimmo Palmara), który tym sposobem przejął jej rodzinne włości. Wychowywana przez Cyganów dziewczyna poznaje sztukę władania szpadą i skutecznego odrzucania męskich zalotów. Jej prawdziwa tożsamość zostaje odkryta po latach przez François de Bassompierre’a (Loris Gizzi), dworzanina Ludwika XIII. Isabella powraca między wyższe sfery, lecz odtąd jej jednym marzeniem jest krwawa zemsta na von Nutterze i odzyskanie należnych jej ziem… Obraz Bruno Corbucciego (brata „drugiego Sergia”) to frywolne, silnie posiłkujące się golizną kino płaszcza i szpady. Isabella co rusz pakuje się w erotyczne sytuacje, przy każdej możliwej okazji świeci pupą, a także odstawia w pewnym momencie jeden z najbardziej niezgrabnych tańców brzucha w historii kina. Komiksowy rodowód dostrzeżemy bez trudu w rozbrajających liniach dialogowych pokroju „Napiszę do ciebie list, jak tylko dowiem się jak się to robi”. I, jak przystało na Włochów, znajdzie się też miejsce na nutę szowinistycznego świntuszenia, kiedy to zły baron urządza sobie ze swym dworem zakłady o to czy dorodna dziewoja zdoła rozpalić ogień w lędźwiach postawnego Murzyna. Nagrodą za wytrwanie w stoicyzmie sakiewka dukatów, karą zaś za oznaki pożądliwości – dotkliwa chłosta. W skrócie: łotrzykowska rozróba z dekoltem tak głębokim, że bez trudu można dostrzec wszystkie niezbędne szczegóły. Co ciekawe, zakończenie pozostawia furtkę dla kontynuacji, do której realizacji niestety nigdy nie doszło.\n1969 – Zenabel (reż. Ruggero Deodato) – Karolina Graczyk\nReżyser Cannibal Holocaust (1980) zaprasza na święto miłości na łonie natury! W przeciwieństwie do niesławnego tytułu z lat 80., Zenabel jest lekką, awanturniczą historyjką przybraną w ciuszki filmu płaszcza i szpady. Tytułowa bohaterka, poznawszy prawdę o swoim arystokratycznym pochodzeniu, przywdziewa spodnie, zbiera drużynę dziarskich kobiet i wyrusza odebrać to, co jej się należy. Po drodze pakuje się w liczne tarapaty, z których ostatecznie wychodzi obronną ręką – a w finale nawet zaprowadza matriarchat. To co prawda emancypacja ujęta w duży, kpiarski nawias, ale poprowadzona z fajną energią. Miejscami przyciężką komedię równoważą liczne kąpiele w strumykach i ujęcia pięknych, roznegliżowanych panien, rozpływających się w zieloności lasu. Erotyczne przygody Zenabel, nakręcone w arkadyjskim, nieco baśniowym kluczu, tętnią frywolnym wdziękiem, który sprawia, że seans mija w mgnieniu oka, rozbudzając apetyt na więcej. Byle do wiosny.\n1970 – The Snake God (reż. Piero Vivarelli) – Caligula\nPaola (Nadia Cassini, późniejsza królowa Corelia ze Starcrash ) przybywa wraz ze swym mężem milionerem na jedną z karaibskich wysepek. Na miejscu dziewczyna zaprzyjaźnia się ze Stellą (Beryl Cunningham), która wprowadza nowicjuszkę w świat mrocznych rytuałów voodoo… Wczesny przedstawiciel włoskiego kina erotycznego szoku kulturowego, nurtu którego najbardziej bodaj przebojowym przykładem okaże się seria filmów o Czarnej Emanuelle (1975-1983). Znajdziemy tutaj łatwo wyczuwalne nuty protekcjonalizmu względem „dzikusów”, element mocno upowszechniony w makaroniarskich romansach post-kolonialnych, równoważony jednak przez humanistyczne zapędy Vivarelliego, który przytomnie i kontrkulturowo na czasie stawia znak równości między czarnym a białym, sławiąc międzyrasowe stosunki (także w rozumieniu całkiem dosłownym). Jednocześnie pod względem fabularnym rzecz nie wychodzi poza ramy doprawionego egzotyką i luksusem soft-porno: główna bohaterka o tytułowym „bogu-wężu” marzy i wzdycha doń w odpowiednio zbytkownych dekoracjach, w ekskluzywnych apartamentach, na pokładzie jachtu etc. Przez większość czasu zalatuje to więc podrzędnym harlequinem, a finałowa pochwała swingersowych obyczajów ociera się o banał. Trzeba jednak przy tym oddać, że The Snake God znaczeniową płyciznę zręcznie przykrywa okazałą stroną wizualną i dużymi ilościami erotycznego napięcia. Sceny tubylczych rytuałów charakteryzują się drapieżnym sznytem wywiedzionym z estetyki mondo (co nie dziwi, gdy zwrócić uwagę, że odpowiedzialny za zdjęcia Benito Frattari pracował również przy Pieskim świecie  i Goodbye Uncle Tom ), znalezione w Wenezueli i Kolumbii lokacje cieszą oko, a młodziutka Cassini (w momencie powstawania filmu miała zaledwie 21 lat) w każdej ze scen ze swoim udziałem – spośród których spora część kręcona była w negliżu – wygląda olśniewająco. Amatorzy tropikalnych „świerszczyków” dostaną zatem wystarczającą ilość podniet, aby skutecznie odgonić widmo prześwitującego spomiędzy pokrytych potem zakamarków ciał komentarza społecznego. Kolekcjonerzy włoszczyzny docenią z kolei przede wszystkim prekursorski charakter przedsięwzięcia – formułę sprośnego widowiska w rajskich okolicznościach przyrody po latach do perfekcji doprowadzi m.in. niestrudzony pornograf Joe D’Amato.\n1971 – Girl Slaves of Morgana Le Fay (reż. Bruno Gantillon) – Marcin Sex\n„Chciałem zrobić film, jakiego nie widzi się zbyt często” – wspominał w jednym z wywiadów reżyser. – „Tylko kobiety i karzeł”. Ten urokliwy opis na swój sposób dobrze oddaje charakter Girl Slaves of Morgana Le Fay, bodaj pierwszego francuskiego obrazu erotycznego na temat magii. Powstały, jak w książce Perverse Titillation. The Exploitation Cinema of Italy, Spain and France pisze Danny Shipka, jako rezultat kontrowersji wokół rozmaitych hipiso-podobnych sekt (z bandą Charlesa Mansona na czele), opowiada o losach dwóch 20-paroletnich przyjaciółek/kochanek, które wybierają się na wakacyjną przejażdżkę po francuskiej wsi. Gdy środkiem nocy, na drodze otoczonej lasem, psuje im się samochód, postanawiają przespać się w pobliskiej stodole. Rano jednej z nich już brakuje. Druga, imieniem Francoise, wyrusza na jej poszukiwania i szybko natyka się na tajemniczego karła, za którym podąża niczym za białym królikiem. Nie mija chwila, a dziewczyna znajduje się na łódce, która magiczną mocą sama zabiera ją na mityczną wyspę Avalon. Tam, w gotyckim zamczysku, mieszka wywodząca się z arturiańskich legend dystyngowana czarownica Morgana Le Fay oraz jej niewolnicze kochanki, których duszami się żywi, aby pozostać nieśmiertelną. „To miejsce…” – myśli głośno bohaterka – „Nie wiem, ale… Odkąd weszłyśmy do lasu, mam wrażenie, jakbym była we śnie. W jednym z tych snów, które trwają całą noc”. Avalon jawi się tutaj jako swoista Kraina Czarów, a próba ucieczki z zamczyska, w którym zniewolić próbuje bohaterkę Morgana, to jedna wielka próba wybudzenia się. Luźną fabułę dyktuje więc logika snu – o której postaci też zresztą otwarcie rozmawiają, podkreślając samoświadomość opowieści. Choć już na starcie oglądamy nagą niewolnicą mającą zostać ukaraną, a niedługo później scenę lesbijskiego seksu, Gantillon przez większość filmu unika epatowania golizną i celuje w raczej subtelne tony, by dopiero w finałowym akcie bardziej postawić na lubieżność. Rzecz jasna, w trakcie seansu natychmiast do głowy przychodzi wspaniała twórczość Jeana Rollina, z którą Girl Slaves łączą też choćby liczne obrazy odzianych w zwiewne szaty piękności przechadzających się po zamku i jego dzikich okolicach oraz marginalizacja elementów horroru sensu stricto. I podobnie jak przy filmach Rollina, widz szybko zostaje tu zahipnotyzowany. Co prawda, Gantillon okazuje się nie znać umiaru w dialogach, niepotrzebnie zwalniających i tak już leniwe tempo opowieści, jednak do samego końca częstuje nas smacznymi psychodelicjami. Te zaś, niczym tabletki spożywane przez wiadomą Alicję, sprawiają że chętnie śnimy razem z Francoise.\n1973 – Anita. Szwedzka nimfetka (reż. Torgny Wickman) – Marta Płaza\nAnita ubiera futrzaną parkę, niewinne minki i wyrusza w miasto na łowy. Nie ma preferencji ani wielkich oczekiwań. Szuka doznań, przypadkowego obciągania, seksu na szybko, żeby zaspokoić niekończącą się chuć. Bez względu na czas i miejsce, co prowadzi ją do najobskurniejszych nor. Okolica ułatwia zagłębienie się w niezobowiązujących przyjemnościach. Podczas spacerów bohaterom towarzyszą witryny sex shopów, sex-kabaretów i tym podobnych przybytków, w których wszystko jest na wyciągniecie ręki. Historia szwedzkiej nimfetki, obdarzonej anieliczną urodą Christiny Lindberg nie jest jednak tym czego moglibyśmy się spodziewać. Odważna choć wysmakowana erotyka zderza się z syfem codzienności, przyczyną dolegliwości dziewczyny jest wszak sytuacja w rodzinie. Odrzucona przez rodziców, na rzecz młodszej siostry, szuka substytutu uwagi u przypadkowych mężczyzn, funkcjonując jako seksualny symbol. Ci z jednej strony łypią na nią pożądliwie, z drugiej zaś chętnie uczestniczą w publicznych wyzwiskach i napiętnowaniu dziewczyny przez najbliższe środowisko. Zimny świat, zimnych emocji i poczucia wykluczenia – to wszystko co otacza dziewczynę. Odrobinę zrozumienia i rzeczywistej sympatii okazuje jej tylko pewien student psychologii, do którego będzie się zwracać w momentach największej samotności. Dramaturgia często jest doklejana przez Wickmana zbyt wprost, z łopatologiczną manierą, choć zyskuje dzięki emocjonalności Lindberg. Chętnie rozbierana okiem kamery (a u początków kariery również aparatem fotografów) aktorka, smutek wypisany ma na twarzy, czym uwiarygadnia drogę swojej bohaterki. Podobnie jak w Nimfomance (2013) von Triera, który zresztą słusznie inspirował się Wickmanem, rozerotyzowany świat szybkiego, mechanicznego seksu, ostatecznie zmierza w stronę anty-erotyzmu. Chociaż zaskakująco słodki jest sam finał, gdy dzięki znalezieniu zaskakującego poczucia wspólnoty, można odnaleźć w końcu tak potrzebną radość z seksualnego spełnienia.\n1973 – The Erotic Rites of Frankenstein (reż. Jesus Franco) – Marta Płaza\nNaczelny erotoman (lub jak pięknie nazywają go niektórzy – erektoman) Euro-horroru tym razem bierze na warsztat klasyczną opowieść Mary Shelley. Początek jeszcze dzielnie trzyma się tego, co możemy nazwać nawiązaniami do literackiego pierwowzoru. Doktor Frankenstein przywraca do życia monstrum, które budzi się z krzykiem. Krzykiem, który ostatecznie oddziela znane od wyobrażonego. W stateczną opowieść wkracza francowskie odjechanie w osobach półnagiej kobiety-ptaka uzbrojonej w szpony i nieartykułowane dźwięki (którymi będzie wabić potencjalne ofiary), oraz złego czarnoksiężnika Cagliostro, który potwora zamierza wykorzystać dla własnych celów – wykreowania nowej super-rasy poddanych mu niewolników. Czy może lepiej powiedzieć – niewolnic? Do swoich eksperymentów wykorzystuje oczywiście co ładniejsze młódki uprowadzane z okolicznych wiosek, których ciała łapczywe oko kamery Franco chętnie penetruje. Łona, dekolty, dekolty i łona, w końcu też biczowanie nagiej parki, która będzie musiała walczyć o życie. Biorąc pod uwagę zwyczajową lubieżność Hiszpana, film może ostatecznie zaskakiwać pruderyjnością. Nie sposób jednak oprzeć się wrażeniu, że tym razem to, co najbardziej pikantne zostało wepchnięte między wiersze. Świadomie? Pewnie nie, choć bez względu na zamysły reżysera (hiszpańskojęzyczny tytuł to po prostu Klątwa Frankensteina) efekt może być całkiem smakowity, gdy weźmiemy pod uwagę podteksty zawsze obecne w utworze Shelley. Mięsiste cielsko Potwora pokryte srebrną farbą robi wrażenie, gdy dominuje nad struchlałymi niewiastami. Cagliostro uważnie je wybiera, w odpowiednich warunkach przetrzymuje, aby w końcu jak przystało na mistrza nielichej sado-maso ceremonii panować nad nimi i zmuszać do poddania. Tak psychicznego, jak i fizycznego. Film jest bardziej uśmiechem w stronę sexploitu, niż sexploitem sensu stricto, bardziej w niedopowiedzeniach i sprośnych scenach, chociaż trzeba przyznać, że okolice i uczestnicy tych erotycznych obrzędów Frankensteina zachęcają do wiadomych myśli.\n1973 – Illicit Desire (reż. Han-Hsiang Li) – Mateusz R. Orzech\nIllicit Desire to kolejny z filmów Han-Hsianga Li, którym rozbudowywał erotyczną zawartość katalogu Shaw Brothers. Produkcja składa się z trzech nowel – dość nietypowo dla Li – niespiętych żadnym wspólnym wątkiem, lecz przedstawiających trzy osobne historie. Pierwsza z nich rozpoczyna się sporej długości wstępem, opisującym powstanie jednego z artefaktów kultury Chin – mianowicie Przedmowy do rękopisu z Altany Orchidei, będącej najwybitniejszym przykładem kaligrafii Hsi-Chih Wanga, mistrza, który w swoim dziele potrafił napisać jeden symbol na 23 sposoby, co jest poniekąd symptomatyczne dla stylu samego Li. Dzieło to było przez 7 pokoleń przekazywane kolejnym potomkom mistrza aż do momentu, gdy ostatni z nich został mnichem. Pierwsza nowela zdecydowanie odstaje tonem od dwóch późniejszych, jest pozbawiona stylistycznych ekscesów, zabawą z oświetleniem oraz – co stanowi o największej różnicy – nagości. Pozostaje jednak niezwykle interesującą historią, zwracającą uwagę przede wszystkim niezwykle żywiołowymi kreacjami aktorskimi Chin-Pinga Funga i Hua Yueha. Druga nowela pełna jest natomiast typowych dla Li scen erotycznych igraszek i wzajemnie zdradzających się postaci, wśród których nie znajdziemy ani jednej pozytywnej. Nowela rozpoczyna się krótkim wstępem, przedstawiającym dwóch mężczyzn udających przyjaciół, a w rzeczywistości będących wrogami. Jeden z nich przekazuje drugiemu powieść erotyczną ze stronami nasączonymi trucizną. I to wydarzenia ze świata książki są głównym tematem noweli. Bazuje ona luźno na słynnej powieści Jin ping mei (Złoty lotos) i dotyczy bogatego Qinga Zhimena (Peter Yang), posiadającego 6 (w większości) atrakcyjnych żon. W tej podwójnej noweli Li tworzy zaskakująco interesującą opowieść pełną zdrad i intryg, jak również prezentuje rezultaty pochopnie popełnianych czynów, prowadzących prosto do licznych tragedii i wyrzutów sumienia. Mimo że opowieść – jak można się spodziewać choćby z powodu jej długości – nie wgryza się głęboko w poruszany temat, to przedstawia go w zadowalającym stopniu, przy okazji osadzając się w ramach kina eksploatacji poprzez różnorodne sceny erotyczne. Jest nieco bondage, zbliżeń na piersi, a sam Zhimen okazuje się być fetyszystą stóp. Sceny erotyczne czy te związane z nieczystymi myślami Li akcentuje czerwonym, czasem pulsującym oświetleniem. Skutecznie dzięki temu już na poziomie wizualnym rozdziela erotyczny świat od „normalnego”, udawanego świata, charakteryzowanego zwyczajową paletą barw. Trzecia, ostatnia z nowel jest utrzymana w konwencji komedii i przedstawia trzy wątki, jeden główny i dwa poboczne. Główny dotyczy małżeństwa Zhouów (Feng Ku i Lai Wang), któremu – w wyniku dowcipu wioskowych dzieci – uciekają dwie krowy. Trafiają one na ziemię należącą do atrakcyjnej „ciotki” Feng (Ling Kong) i jej męża. Feng uznaje, że jest to łatwa okazja do zarobku i zamierza pod osłoną nocy przemycić krowy do domu swoich rodziców, a następnie je sprzedać. Brak zwierząt powoduje tymczasem u Zhouów głęboki kryzys małżeński. Aby im pomóc sąsiad podsuwa parze pomysł na rozwiązanie ich problemów: skorzystanie z usług miejscowego jasnowidza Małej Wróżki (Dean Shek). W ten sposób Li rozpoczyna dwa wątki poboczne: pierwszy dotyczy Fu-Chen Zhenga (Chung-Wan Lee), innego mężczyzny korzystającego z usług jasnowidza. Zheng podejrzewa, że zdradza go żona i planuje poćwiartować tasakiem jej kochanka, chciałby jednak wpierw dowiedzieć się czy jego misja się powiedzie. Drugi z pobocznych wątków tyczy się sklepu z ziołami, jaki stracił klientów, gdy Mała Wróżka otworzył obok swój interes. Szef sklepu (Li-Jen Hao) postanawia publicznie zapytać Wróżkę ile dzisiaj zarobi, po czym tak manipulować cenami aby dowieść braku posiadania zdolności przez „jasnowidza”. Li dość ciekawie rozwiązuje poboczne wątki, szczególnie ten z panem Zhengiem. Gdy główna historia zostaje sfinalizowana, akcja nagle przenosi się w okolice domu Zhenga, gdzie poznajemy jego młodą, ponętną żonę (Ping Chen) i jej kochanka Lao-Erha (Hsieh Wang) – sąsiada, który podczas romantycznych podbojów musi ukrywać się przed zazdrosną żoną (Lee-Sha Ma). W tym dodatkowym wątku Li podkręca zarówno komediową zawartość produkcji, jak również erotyczną, skupioną wokół ujęć nagiej Chen. Illicit Desire stanowi zatem zbiór opowieści o pragnieniu wejścia w posiadanie tego, co nie należy do nas i o niezbyt pozytywnych wynikach takich pragnień. U Li jednak nie za wszystkie złe uczynki czeka nas kara oraz – za wyjątkiem buddyjskich mnichów – ze świecą szukać naprawdę pozytywnych postaci. Delikatne moralizowanie w połączeniu z erotycznym ładunkiem, stylistycznymi wojażami i aktorami pozwalającymi sobie na szarże wykraczające daleko poza ich bardziej stonowane kreacje w innych filmach ze studia sprawiają, że Illicit Desire okazuje się być zaskakująco udanym przykładem shawowskiego erotyka.\n1974 – The Golden Lotus (reż. Han-Hsiang Li) – Mateusz R. Orzech\nThe Golden Lotus jest oparty na Jin ping mei, czyli słynnej powieści nieznanego autora napisanej w końcowym okresie dynastii Ming (czyli na początku XVII wieku); tej samej, która posłużyła za inspirację drugiej noweli w Illicit Desire. Centralną postacią jest tu ponownie Qing Zhimen (ponownie Peter Yang), młody bogacz z licznymi wpływami. Pewnego dnia uwodzi on kobietę imieniem Jinlian Pan (Chin Hu). O ich romansie dowiaduje się młody sprzedawca gruszek (Jackie Chan), który powiadamia o wszystkim jej męża i razem z nim obmyśla plan zemsty. Plan ów niezbyt się wiedzie i dwóch mężczyzn niebawem ginie, Pan wychodzi za mąż za Zhimena, a widzowie przenoszą się do jego posiadłości oraz serii historii, w jakich wykorzystuje on swoją pozycję, pieniądze oraz złoczyńców (m.in. Shen Chan) aby niszczyć mężów i rodziny kobiet, które sobie upatrzył. W ten sposób buduje prywatny harem, gdzie wszelkie nielojalności karze biczem. Film jest kolejną udaną produkcją studia Shaw Brothers osadzoną w ramach kostiumowego sexploitation. Han-Hsiang Li zdecydowanie podkręcił tu zawartości erotyki, szaleństwa i okrucieństwa względem swojej poprzedniej adaptacji powieści. I mimo że nieco zbyt częste przeskoki fabularne mogą od czasu do czasu obniżyć poziom zainteresowania widza, to Li zawsze wie, jak przykuć go z powrotem do ekranu. Pomagają mu w tym charyzmatyczni aktorzy, sceny erotyczne suto zakrapiane BDSM, a także sadystyczne zabójstwa i kary cielesne oraz surrealne sekwencje majaków niektórych postaci. Zupełnie brak tu też ludzi o dobrym sercu, co sprawia, że przebywamy ponad 111 minut w świecie pełnym moralnego zepsucia i uzależnienia od seksu. Produkcja nasuwa pewne skojarzenia z o wiele późniejszym majstersztykiem Yi-Mou Zhanga Zawieście czerwone latarnie (1991). W obu produkcjach obserwujemy społeczno-polityczną niesprawiedliwość i choć produkcja Zhanga jest zdecydowanie bardziej wyważona i zorientowana artystycznie, to seksploatacyjny The Golden Lotus prezentuje podobny los żon podległych bogatemu mężowi w świecie, niepozwalającym kobietom na bycie czymś więcej niż zabawkami w rękach mężczyzn, zabawkami których próby wyjścia poza narzucone im ograniczenia wynikają wyłącznie tragediami i moralnym upadkiem.\n1975 – Historia O (reż. Just Jaeckin) – Justyna Braszka\nHistoria O zdaje się być miksem naszych współczesnych skrajności. Z jednej strony nic odkrywczego – to, co miała nam do zaoferowania grafomania pewniej dobrze wypromowanej powieści dla niespełnionych gospodyń z liczbą 50 w tytule, nie była w żadnym przypadku odkryciem Ameryki. I nie zmienia faktu, że Historia O jest o wiele bardziej fantazyjna… Brzmi kusząco? To na deser należy dodać kilka subtelnych odwołań, które akcentują pozycję kobiet w zdominowanym przez mężczyzn świecie – z Historii O wylewa się pewna totalitarna symbolika, która mogłaby posłużyć za wzorce interpretacyjne w kontekście chociażby Opowieści podręcznej (2017-). Drugi wierzchołek tego obosiecznego miecza nie jest tak oczywisty na pierwszy rzut oka, gdyż kiczowate dzieło Justa Jaeckina czerpie z harlekina Paulina Raega (podobno żenującego). Wyżej wymienione odniesienia trafiają jednak w sedno fabuły: wpływowy i przystojny Rene (w tej roli niezastąpiony jak zawsze Udo Kier) zabiera swoją naiwną narzeczoną O (niezwykle zmysłowa Corinne Clery) do ustronnie położonego pałacu. Na miejscu O ma przejść perwersyjny sado-masochistyczny trening, po którym ma zostać oddana Sir Stephanowi – przyrodniemu bratu Rene. Jeackin idealnie manewruje między subtelną erotyką a napięciem między głównymi bohaterami. Corinne Clery i Udo Kier stworzyli wspaniały duet, a ich wspólne sceny przyprawiają o dreszcz podniecenia. Całość narracyjna, choć powolna, prowadzi do zaskakującego finału, a pomimo tego, że Historia O po latach trąci nieco myszką, tło wizualne potrafi zachwycić. Zgrabne połączenie złotego filtra z barokowymi wnętrzami pałacu i figlarną estetyką przepychu oddają klimat opowieści, nadając jej godną wiarygodność obranej konwencji – mianowicie odczucia, że my jako widzowie zostaliśmy zaproszeni do udziału w niebezpiecznej grze i zarówno dla nas, jak i dla bohaterów nie ma już odwrotu. Obraz nabiera dodatkowej mocy pod wpływem niespiesznego tempa i lajtmotywu Pierre’a Bacheleta (tego samego kompozytora, który odpowiadał za ścieżkę dźwiękową oryginalnej Emmanuelle (1974)). Co więcej, Historia O dla niewprawionego widza zdaje się być bardzo znośna (Just Jaeckin często sprowadza rozwiązania do motywów niezwykle romantycznych, odkładając zapędy BDSM na bok) i może być wiele wnoszącą propozycją dla osób zainteresowanych sexploitation.\n1981 – Tracking (reż. Pierre B. Reinhard) – Justyna Wróblewska\nPierre B. Reinhard, związany przede wszystkim z branżą porno, zaliczył mały, ale udany romans z kinem grozy. Najciekawszym owocem tej krótkiej znajomości jest niewątpliwie Tracking (aka Ghost Soldier), psycho-horror opowiadający o erotycznych halucynacjach młodych dziewczyn. Trzy nastolatki zostają same w domu podczas nieobecności rodziców jednej z nich. Opiekę nad nimi ma sprawować ciotka Christina, która zagląda do nich raz na jakiś czas. Pewnego wieczora dziewczyny otwierają szampana i zaczynają opowiadać sobie historie na temat ojca jednej z nich – weterana wojny w Algierii, który dopuścił się gwałtu podczas powrotu do ojczyzny. Gdy zapada noc jedna z nastolatek, Lisa, spotyka w kuchni postać ubraną w mundur wojskowy. Mężczyzna napada ją i gwałci butelką od szampana. Od tego momentu dziewczyny kolejno padają ofiarą przypominającego zjawę żołnierza, jednocześnie nie mając pewności czy wszystko to dzieje się naprawdę. Podobnie my, widzowie, stajemy przed dylematem – czy postać mężczyzny jest prawdziwa? Czy jest duchem? A może to jednak wytwór wyobraźni? Choć reżyser nie udziela odpowiedzi na to pytanie wprost, możemy domyślać się, że film porusza problem paranoi indukowanej (fr. folie à deux), czyli urojeń, które przenoszą się z jednej osoby na inną (lub inne), blisko z nią związaną. Pod płaszczem erotycznego horroru dostajemy więc wariacje na temat opowieści z serii coming of age, gdyż to właśnie seksualne przebudzenie i lęki które się z nim wiążą w połączeniu z alkoholem i szokującymi historiami z wojny wydają się być paliwem dla chorej wyobraźni. Tracking, choć nie tak obrazowy jak można by spodziewać się po reżyserze filmów dla dorosłych, pełen jest erotyczno-paranoicznej atmosfery. Sama idea wydaje się już wystarczająco perwersyjna, w połączeniu zaś z obskurnym obrazem i sposobem przedstawienia żołnierza otrzymujemy seans tyleż fascynujący, co niepokojący. Nasz antagonista ma w sobie wiele ze slasherowego zabójcy – nie widzimy jego twarzy, lecz sylwetkę, a reżyser często stosuje pierwszoosobowy POV (point of view) – widzimy więc napady oczami napastnika oraz słyszymy jego ciężki oddech. W jego rękach możemy zaś dostrzec brzytwę, której używa nie do zabijania, a do przecinania ubrań swoich ofiar. Obraz Reinharda jest prowokujący, oryginalny i lekko surrealistyczny. Pozostaje żałować, że reżyser tak krótko kroczył tą drogą (parę lat później nakręcił jeszcze uroczo trashowy horror The Revenge of the Living Dead Girls ), gdyż jego nazwisko mogłoby zapisać się w historii Euro-horroru tuż obok Jeana Rollina i Jessa Franco. Na koniec małe sprostowanie. Choć za rok powstania filmu przyjmuje się 1981, nie może to być prawdą ze względu na wiszące w pokoju jednej z bohaterek plakaty – m.in. z Zaginionego w Akcji, który powstał 3 lata później. Prawidłową datą jest prawdopodobnie 1984 lub 1986 r., dla porządku zostawiam jednak tę, która widnieje na popularnych serwisach filmowych.\n1982 – The Reincarnation of Sex (reż. Luiz Castellini) – Justyna Wróblewska\nPatricia, mieszkająca ze swoimi rodzicami na farmie, ma romans z pomocnikiem ojca, Antonio. Pewnej nocy małżeństwo przyłapuje parę podczas seksu, co doprowadza farmera do furii. By powstrzymać ten mezalians ojciec Patricii w tajemnicy zwabia chłopaka w ustronne miejsce i zabija. Wkrótce prawda wychodzi na jaw. Następuje mroczno-psychodeliczna scena podczas której dziewczyna, wiedziona głosem zjawy, odnajduje ciało ukochanego, zakopuje jego głowę w donicy stojącej w domu, a następnie popada w obłęd i umiera. Wiele lat później dom zostaje wystawiony na wynajem, lecz okazuje się, że ciąży na nim klątwa. Od teraz każda kobieta, która się do niego wprowadzi, będzie nawiedzana przez ducha Antonio oraz zmuszana do uwodzenia i zabijania mężczyzn. Lekko humorystyczny akcent zapewni zaś pojawienie się nowej lokatorki – lesbijki. Cóż bowiem poczną biedne upiory, gdy ich nowa marionetka nie będzie w stanie przemóc się do seksu z mężczyzną? The Reincarnation of Sex to zapomniane, brazylijskie połączenie sexploitation z horrorem. Zapomniane niesłusznie, bowiem film ma w sobie tyle uroku i erotyczno-makabrycznej atmosfery, ile tylko eksploatacja może pomieścić. Jakby tego było mało przez cały seans przygrywa nam muzyka Vangelisa! Opętania zamieniające mieszkanki farmy w nieokiełznane nimfomanki to dobry pretekst by wypełnić większość czasu ekranowego erotyką w wersji soft, wśród której znaleźć możemy scenę orgii czy seksu lesbijskiego. Po namiętnej kopulacji musi jednak nastąpić krwawy finał. Kobiety, wiedzione głosem Antonio oraz widokiem ducha Patricii, mordują swoich partnerów niczym modliszki. Co więcej, robią to bardzo widowiskowo. Jedna ze scen wygląda jak żywcem wyjęta z późniejszego NEKRomantika 2 (1991) – umazana krwią kobieta trzyma odciętą głowę kochanka w ręku, śmiejąc się przy tym obłąkańczo. Poza nożami i siekierami w ruch zostają wprawione także mniej standardowe narzędzia zbrodni pokroju…morderczego dildo. Ale nie tylko atrakcjami spod znaku XXX oraz smakowitą makabrą The Reincarnation of Sex stoi. Film ma do zaoferowania także mroczną i duszną atmosferę oraz miłą dla oka scenografię w postaci brazylijskich krajobrazów, bujnej roślinności i etnicznych elementów wystroju. Efektownie wypadają też sceny grozy, którym partneruje kakofoniczno-psychodeliczna ścieżka dźwiękowa. Wraz z pojawieniem się na ekranie upiorów film nabiera odrealnionej atmosfery, przywodząc na myśl senny koszmar. Pozycja obowiązkowa dla fanów Jesúsa Franco.\n1985 – Daughters of Eve (reż. Elwood Perez) – Caligula\nTonya (Maria Isabel Lopez) żyje w małej rybackiej wiosce, gdzie naucza lokalne dzieci katechizmu. Pewnego dnia do osady przybywa jej dawna przyjaciółka, obyta w świecie, wyzwolona seksualnie Selda (Sarsi Emmanuelle). Wraz z jej pojawieniem się powracają zadry sprzed lat: kobiety zaczynają rywalizować o względy miejscowego rzeźnika Simona (Mark Joseph), do którego Tonya potajemnie wzdycha od czasów dzieciństwa… Stojący za kamerą Elwood Perez, legenda filipińskiej kinematografii, podkreślał w swoich wypowiedziach, że Daughters of Eve (aka Silip) to przede wszystkim zaciekła krytyka patriarchalnego społeczeństwa i religijnego fundamentalizmu. Reżyser snuje więc narrację o tłumionej seksualności i samczej pogardzie dla płci pięknej, tyle że ubiera ją w ramy bezpardonowej eksploatacji. Już scena otwierająca, w której mężczyzna ubija na wydmach bawoła jest wyzwaniem rzuconym nieprzygotowanemu widzowi, łącząc bestialskie okrucieństwo z wręcz surrealistyczną atmosferą. Zwodniczo sielska, wyjęta jakby z turystycznego katalogu sceneria stanowić odtąd będzie tło dla targających postaciami namiętności: Perez kolejne sceny po brzegi wypycha seksem i golizną, z bohaterów czyniąc wiecznie napalone zwierzęta spętane okowami cywilizacyjnych norm. Rozhisteryzowana dewotka Tonya posypuje swym uczennicom krocza rozgrzanym piaskiem, co ma stanowić remedium na „nieczyste myśli”, ale sama ledwo kontroluje buzującą w jej wnętrzu chuć. Kiedy ów żar w końcu eksploduje, z mocą porównywalną do erupcji wulkanu, konsekwencje będą katastrofalne. Ostatnie pół godziny filmu to bezlitosny cios trzonkiem od siekiery wymierzony w potylicę: soft-pornograficzna egzotyka ustępuje miejsca groteskowej przemocy i ponurej wiwisekcji ludzkiej natury. Koniec końców, pod płaszczykiem erotycznej widokówki z naleciałościami z opery mydlanej otrzymujemy grecką tragedię, która pozostawia z uczuciem skonfundowania. Pięknie sfotografowaną, bardzo zmysłową i odpychającą jednocześnie. Jedyny w swoim rodzaju sexploiterski pomiot, którego powabom nie sposób się oprzeć.\n1996 – Viva Erotica (reż. Tung-shing Yee i Chi-Leung Law) – Justyna Braszka\nCo prawda, hongkońska Viva Erotica nie jest klasycznym przykładem sexploitation, o ile w ogóle nim jest, ale z całą pewnością w zawrotny sposób obrazuje, z jakimi katuszami mierzy się twórca filmów erotycznych. Niegdysiejsze bożyszcze dalekowschodniej sceny filmowej i muzycznej – nieodżałowany Leslie Cheung – wciela się tu w niespełnionego, bezrobotnego reżysera Singa. Jego kariera wisi na włosku, a jakakolwiek dzikość serca w jego życia pojawia się już jedynie w bardzo wyrazistych, namiętnych snach (scena otwarcia zawróci wam w głowach – sic!). Możliwość nakręcenia filmu o mocnym zabarwieniu erotycznym to dla niego szansa na ponowne schwytanie wiatru w żagle. Wszelkie przyjemności zostają jednak jedynie w scenariuszu. Katastrofalny początek przynosi nieoczekiwany rozwój zdarzeń, gdy Singowi obrana kanwa zaczyna się bardzo podobać. Wraz ze zmianą perspektywy głównego bohatera zmienia się cała filmowa narracja: z głupawej komedyjki film staje się ciekawą puentą na temat życia i pracy filmowej branży spod znaku trzech literek X. Viva Erotica z niej szydzi a jednocześnie ją docenia i oddaje głos tym, którzy w ogólnym odbiorze często uznawani są za “elementy dekoracji” w tego typu produkcjach. Twórcy sięgają ochoczo po komentarz w postaci burzenia czwartej ściany, bawią się także paletą inspiracji: od klasycznej dalekowschodniej erotyki po łobuzerię na miarę słynnej sceny z Mechanicznej pomarańczy (1971) w rytm – a jakże nie inaczej! – uwertury Rossiniego do Wilhelma Tella. Świetnie zmontowane sceny kręcenia erotycznego dzieła Singa idealnie wpasowują się w hongkońską werwę kolorystyczną: wszystkie odcienie tęczy zostały tu dynamicznie wystylizowane i nadają wyśmienity kontrast wielu scenom, które przyprawiają o szczery uśmiech. W pewnym stopniu Viva Erotica to udana komedia, jeszcze lepsza wizja dobrego kina erotycznego (z mocą wyobrażeń znanych ze sztandarowych dzieł sexploitation) i jedyny w swoim rodzaju list miłosny do miłośników gatunku. Dla Leslie Cheunga to nietypowa kreacja, która uplasowała się między dwoma jego najważniejszymi rolami: Żegnaj, moja konkubino (1993) i Happy Together (1997). W żadnym wypadku aktor nie żałował jednak występu w tak przewrotnej komedii. A wy nie będziecie żałować ewentualnego seansu, choć prawdopodobnie nie raz złapiecie się za głowę ze zdziwienia, szczerej radości, a ostatecznie kto wie… może ze spełnienia?\n30 lipca, 2021 Marcin Mess Inne teksty, Wyliczanki, Wysypisko 0\nPo wielu miesiącach przerwy czas powrócić do Wysypiska, czyli, przypomnijmy, zbioru krótkich tekstów wcześniej publikowanych na Facebooku, tutaj przeredagowanych i […]\nWampiry, mon amour\n2 sierpnia, 2021 Kinomisja Pulp Crew Inne teksty, Mon amour, Wyliczanki 2\nOto i one moi drodzy: wampiry, najprawdziwsza arystokracja wśród potworów. Równie dystyngowane, co mordercze towarzyszą nam w świecie kina od […]


Kawały o informatykach\nWchodzi mężczyzna do kawiarenki internetowej i pyta: - Czy są wolne komputery? - Nie, mamy same szybkie.\n- Cześć tato - mówi syn do ojca informatyka, wchodząc do mieszkania. Wróciłem. - Cześć synu. Gdzie byłeś? - mówi ojciec, nie odrywając oczu od komputera. - W wojsku tato.\nMówi informatyk do informatyka: - Dość już tego grania, dość programowania, dość już komputera na dziś. Czas coś poczytać. I zaczął czytać e-booka.\nInżynierowie: mechanik, chemik i informatyk jadą jednym samochodem. Nagle silnik prycha, buczy, silnik gaśnie, auto staje. - To coś z silnikiem - mówi mechanik. - Myślę, że paliwo jest złej jakosci - stwierdza chemik. - Wysiądźmy i wsiądźmy, może to pomoże - mówi informatyk.\nTabliczka w dziale komputerowego wsparcia: Teoria - to kiedy wiecie wszystko, lecz nic nie pracuje. Praktyka - to kiedy wszystko pracuje, lecz nikt nie wie dlaczego. W tym miejscu łączymy teorię i praktykę - nic nie pracuje i nikt nie wie dlaczego!\nRozmawia dwóch informatyków, jeden mówi do drugiego: - Słuchaj, może pożyczysz mi 500 PLN, no powiedzmy 512 tak dla równego rachunku.\nBył sobie kiedyś człowiek, który już w bardzo wczesnej młodości marzył, by zostać "wielkim" pisarzem. Gdy spytano go, co dla niego oznacza "wielki" odpowiedział: - Chciałbym pisać teksty, które cały świat będzie czytał, teksty, na które ludzie będą reagować czysto emocjonalnie, które będą doprowadzać ich do łez, bólu, gniewu, krzyku i desperacji! Człowiek ten zrealizował swoje dziecięce marzenie. Obecnie pracuje w Microsoft i pisze komunikaty o błędach.\nKącik porad w magazynie komputerowym "Wszyscy gadają, że Windows się wykrzacza... a u mnie się nie wykrzacza! Może coś nie tak robię?"\nNałogowcowi komputerowemu spadła na ulicy na głowę cegła. - Tetris..(pomyślał)\nCuda się zdarzają. Co potwierdzi każdy programista.\nJak zająć programistę? - Przeczytaj zdanie poniżej. - Przeczytaj zdanie powyżej.\n- Ludzie! Oderwijcie się od tego komputera, tam też jest świat, ptaszki ćwierkające, piwo, dziewczyny... - Gdzie? Za firewall`em? - Co mówi informatyk do żony na zakończenie kłótni? - a href="do kuchni"\nŻona programisty: - Ciągle jesteś zajęty i siedzisz przy komputerze. Żebym choć miała dziecko... - Kładź się, będziemy instalować...\n- No jak, czaisz bazę? - Tylko MySQLa...\nSpotkało się kilku informatyków i jak to zwykle bywa, rozmowy szybko zeszły na tematy komputerowe. Wreszcie któryś z nich zaproponował: - Panowie, porozmawiajmy o czymś normalnym, np. o dupach. Nastąpiła bardzo długa cisza, a po niej jeszcze więcej krępującego milczenia. Wreszcie któryś odpowiada: - Słuchajcie, moja karta graficzna jest do dupy... 5.19 Admin Podchodzi informatyk do fortepianu i ogląda wnikliwie: -Hmm, tylko 84 klawisze, z czego 1/3 funkcyjnych, wszystkie nieopisane, chociaż... shift naciskany nogą. Oryginalnie.\nKomputerowiec podrywa dziewczynę: - Chcesz herbaty? - Nie. - Kawy? - Nie! - Hm, może wódki? - NIE!!! - Dziwne, standardowe sterowniki nie pasują...\nPoranek. Ponury jak chmura gradowa programista wchodzi do kuchni na śniadanie po nocy spędzonej przy komputerze. Żona jak to żona, natychmiast zauważyła, że coś nie w porządku: - Co się stało Maniuś, program nie zadziałał? - Zadziałał. - No to może się wieszał? - Chodził jak burza! - Więc czemu jesteś taki ponury? - Zdrzemnąłem się na Backspace.\nUżytkownik komputera dzwoni do pomocy technicznej: - Jaka to usterka?- pyta technik. - Z zasilacza wydobywa się dym. - Trzeba wymienić zasilacz. Nie! Muszę tylko zmienić pliki startup. - Proszę pana, zasilacz jest uszkodzony. Musi pan go wymienić. - W żadnym razie! Jeden facet powiedział mi, że muszę tylko zmienić pliki startup i to usunie problem! Wszystko czego potrzebuję, to znać polecenie. - Przepraszam. Normalnie nie informujemy o tym klientów, ale istnieje nie udokumentowane polecenie DOS-u, które usuwa problem. - Wiedziałem! - Proszę dodać linię LOAD NOSMOKE.COM na końcu pliku CONFIG.SYS. Proszę mi powiedzieć, czy się udało. Kilka minut później: - To nie działa. Mój zasilacz wciąż dymi. - No tak, jakiej wersji DOS-u pan używa? - MS-DOS 6.22. - Tu jest pana problem. Ta wersja DOS-u nie zawiera NOSMOKE. Proszę skontaktować się z Microsoftem i poprosić o nakładkę, która będzie zawierała ten plik. Proszę mi powiedzieć, czy się udało. Godzinę później: - Potrzebuję nowego zasilacza. - Jak pan do tego doszedł? - Zadzwoniłem do Microsoftu i zapytałem o NOSMOKE. Wtedy oni zaczęli mi zadawać pytania na temat typu mojego zasilacza. - I co panu powiedzieli? - Powiedzieli mi, że mój zasilacz nie jest kompatybilny z poleceniem NOSMOKE.\n45-letnia mama tłumaczy 19-letniemu synowi, informatykowi: - Ile razy mam Ci powtarzać, że ja Cię urodziłam, a nie ściągnęłam z Internetu!\nPo czym poznać, że twoja kobieta/twój mężczyzna ma kogoś w sieci: 1. Ostatnio zwykł/a siedzieć nago przed komputerem. 2. Po wylogowaniu się, zawsze pali papierosa. 3. Zaczęła upiększać Twoje stanowisko komputerowe kwiatkami, wstążeczkami i kolorowymi miśkami. 4. Każdego ranka monitor jest zaparowany. 5. Doszła do perfekcji w pisaniu na klawiaturze jedną ręką. 6. Czyni sarkastyczne uwagi, że Twój "sprzęt" potrzebuje upgrade'u. 7. Widoczne ślady szminki na joysticku lub myszce. 8. Kiedy się kochacie, bębni Ci palcami po plecach. 9. Coś, co zapchało drukarkę, to nie kartka, tylko stringi lub prezerwatywa. 10. Ilekroć wchodzisz do pokoju, na ekranie widzisz główną stronę jakiegoś serwisu dla kucharek lub samochodziarzy.\nFacet pisze z blondynką na czacie. - Piszemy do siebie już od 2 tygodni, moglibyśmy spotkać się w realu? - pyta mężczyzna - Ale u mnie nie ma Reala, moglibyśmy się spotkać w Biedronce?\nMała dziewczynka stoi na ulicy i płacze, ludzie ją pytają: - Dlaczego płaczesz? - Bo się zgubiłam! - A jak się nazywasz? - Nie wiem! - A jak się nazywa twoja mama? - Nie wiem! - A swój adres znasz? - Tak: wu-wu-wu-kropka-basia-kropka-pe-el


Telegraficzny skrót :) | loveblueeyeann\nTelegraficzny skrót :)\nOpublikowano 14 lipca 2016 Autor: Ania\nw ostatnich miesiącach, tyle się dzieje, że czasami zapominam o tym jak się nazywam. Postaram się streścić w telegraficznym skrócie, jakie zmiany zachodzą właśnie w moim życiu. Po pierwsze i jak dla mnie najważniejsze, skończyłam studia i już oficjalnie jestem MAGISTREM z Dziennikarstwa i komunikacji społecznej. Ostatnie dwa miesiące to była gonitwa za czasem. Pisanie pracy, tworzenie projektów na zaliczenie, sesja i w końcu … OBRONA! Na nic nie miałam czasu. Dodatkowo, 13 czerwca zaczęłam pracę, już nie taką dorywczą, ale mam nadzieję – na dłużej, więc totalnie musiałam przeorganizować swoje życie.\nKolejna sprawa – przygotowania do ślubu. Wiecie lub nie, moje perturbacje miłosne z tamtego roku mają swój happy end. 30 lipca (jeśli wszystko będzie dobrze) skończę raz na zawsze ze stanem panieńskim. Z jednej strony jestem bardzo podekscytowana, a z drugiej, z racji kumulacji wszystkiego, nie umiem się tym do końca cieszyć. Ciągła bieganina, brak czasu dla samej siebie, bliskich powoduje, że jestem bardziej zestresowana niż szczęśliwa. W dodatku, dzisiaj uświadomiłam sobie, że ta moja fryzura ślubna to nie wiem czy to jest to…także zaczyna być coraz bardziej gorąco. Niby najważniejsze sprawy załatwione, ale mnóstwo pierdółek zaprząta mi głowę dzień i noc.\nW międzyczasie byłam z przyjaciółkami na Sycylii (pisałam o tym we wcześniejszych postach), remontujemy nasze nowe gniazdko i uczymy się powoli życia RAZEM, a nie OBOK. -> to taki bardzo telegraficzny skrót, ale mam nadzieję, że już teraz będę tu zaglądać regularniej. :))\nKategorie: START. Autor: Ania. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Sprawy do załatwienia | BIP UMWP\nLiczba odwiedzin: 5896816\nW Urzędzie Marszałkowskim Województwa Pomorskiego istnieje możliwość skorzystania z pomocy tłumacza języka migowego. Zgodnie z ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz. U. Nr 209 poz. 1243) osoba doświadczająca trwale lub okresowo trudności w komunikowaniu się ma możliwość skorzystania z pomocy tłumacza języka migowego przy załatwianiu spraw w urzędzie. Zamiar skorzystania z pomocy należy zgłosić najpóźniej na 3 dni robocze przed dniem zamierzonego załatwienia sprawy: mailowo na adres do@pomorskie.eu lub telefonicznie pod numerem (58) 32 68 730 w sekretariacie Departamentu Organizacji.\nKorzystanie z pomocy tłumacza jest w urzędzie bezpłatne dla osoby uprawnionej, będącej osobą niepełnosprawną w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 i Nr 171, poz. 1016).\nWszystkie poniższe sprawy można rozpocząć poprzez złożenie wniosku do Urzędu, wykorzystując Elektroniczną Skrzynkę Podawczą (ESP). Aby można było złożyć wniosek poprzez ESP, wymagane jest posiadanie konta użytkownika na platformie ePUAP (konto jest bezpłatne).\nJeśli nie posiadasz jeszcze konta - załóż je - ePUAP - elektroniczna platforma usług administracji publicznej\n* Dyskietka 1,44 MB,\n* Pamięć masowa USB 1.1 lub 2.0.\nDostarczone dokumenty muszą spełniać nastepujące warunki:\nWielkość łączna załączników dołączonych do jednego formularza (dokumentu elektronicznego) nie może przekroczyć 5 MB.\nZ dniem 9 czerwca 2011 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie zasad potwierdzania, przedłużania ważności, wykorzystania i unieważniania profilu zaufanego elektronicznej platformy usług administracji publicznej (Dz. U. Nr 93, poz. 547).\nwięcej informacji na temat profilu zaufanego\nZezwolenia na obrót hurtowy alkoholem\nSprawy do załatwienia: Edukacja i sport\nSprawy i informacje na temat Europejskiego Funduszu Społecznego\nSprawy do załatwienia w Kancelarii Sejmiku Województwa Pomorskiego\nSprawy do załatwienia: Kultura\nSprawy do załatwienia: Majątek Województwa\nSprawy do załatwienia: Geodezja\nSprawy i informacje dotyczące Regionalnego Programu Województwa Pomorskiego\nSprawy oraz informacje Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej\nSprawy do załatwienia w Departamencie Rozwoju Gospodarczego\nSprawy do załatwienia: Środowisko, Rolnictwo, Zasoby Naturalne\nSprawy do załatwienia: Turystyka\nSprawy do załatwienia: Zdrowie\nSprawy do załatwienia w Oddziale Zamiejscowym w Słupsku\nSprawy do załatwienia u Inspektora Ochrony Danych\nLiczba odwiedzin : 52051\nCzas wytworzenia: 2015-04-22 11:59:01\nCzas publikacji: 2019-02-14 13:56:50


Ostroroga- komfortowe mieszkanie\nID ogłoszenia: 202514\nData publikacji: 2019-06-26 14:12:22\nLokal do wynajęcia w bardzo atrakcyjnej lokalizacji, przy jednej z głównych ulic Leszna. Lokal znajduje się w nowoczesnym budynku przy ul. 55 Pułku Piechoty 2. Przed budynkiem znajdują się miejsca parkingowe dla klientów. Na budynku znajduj się podświetlone miejsca na reklamę, sam lokal wyposażony jest w duże przeszklone witryny, w których można umieścić własne reklamy. Lokal składa się z czterech pomieszczeń o łącznej powierzchni około 70 m2.\nDo końca emisji ogłoszenia pozostało: 5 dni 11 godzin 59 minut Udostępnij


Steel Alive przenosi strzelectwo do XXI wieku. Już nie musisz mierzyć swojej szybkości oraz umiejętności manualnie. Zestaw Inteligentnych Celów wraz z wielokolorowymi diodami LED przymocowanymi do zwykłej stalowej płyty uczyni trening przyjemniejszym i korzystniejszym. Wystarczy, że do tarczy przypniesz za pomocą taśmy "rzep" urządzenie "Target" połączone z diodami LED. Uruchomisz urządznie sterujące "Master" i korzystając z aplikacji Steel Alive dokonasz wyboru scenariusza/zadania strzeleckiego. Dalej już wszystko zależy od Twojej kondycji i umiejętności strzeleckich. Wynik poznasz zaraz po zakończeniu zadania. W przyapdku korzystania z zestawu Steel Alive skłądającego się z minimum 5. "Targetów", aplikacja oferuje możliwość organizacji zawodów pomiędzy strzelcami. Nie ma wówczas konieczności zapisywania poszczególnych wyników!


Dodano: 27-04-2011 18:07\nWojewoda śląski Zygmunt Łukaszczyk, który był gospodarzem spotkania, wyraził nadzieję, że dojdzie do zbliżenia stanowisk podczas kolejnej, czwartkowej rundy rozmów. "Miejmy nadzieję, że zdrowy rozsądek zawsze weźmie górę dla dobra firmy, obecnych i przyszłych pracowników" - podsumował.\nWiceminister Strzelec-Łobodzińska zapewniła w środę, że Skarb Państwa zachowa uprawnienia właścicielskie w JSW, nawet gdyby w przyszłości (na razie Skarb Państwa na pewno zachowa 50 proc. plus jedną akcję - PAP) pozostał mniejszościowym akcjonariuszem.\n"Nie ma takiej intencji, by tę barierę przy upublicznieniu czy prywatyzacji przekraczać, ale tak na przyszłość, żeby wszelkie wątpliwości zostały rozwiane. Myślimy, że to będzie kolejny argument, żeby uspokoić nastroje" - podkreśliła wiceminister jeszcze przed spotkaniem.\nZwiązkowcy domagają się m.in. gwarancji zatrudnienia dla pracowników JSW na 10 lat (zarząd proponuje 5 lat) oraz utrzymanie wszystkich dotychczasowych regulacji pracowniczych do czasu wynegocjowania i wejścia w życie nowego, jednolitego układu zbiorowego pracy - prace nad nim mają być kontynuowane. Częścią porozumienia miałyby być również zapisy dotyczące uprawnień związków zawodowych w JSW.\nMinister gospodarki, Waldemar Pawlak powiedział w środę, że potrzebne jest porozumienie społeczne przed wprowadzeniem Jastrzębskiej Spółki Węglowej na giełdę. - Nie praktykuje się prywatyzacji firm, w których są napięcia i konflikt społeczny, bo to by obniżało wartość firmy - mówił Pawlak. Czytaj więcej: Wicepremier Pawlak: potrzebne porozumienie przed wprowadzeniem JSW na giełdę\nDebata niezależnych ekspertów w kopalni Budryk w trakcie strajku\nDo artykułu: Środowe rozmowy związkowców z zarządem JSW bez rozstrzygnięcia


W dniu 04.06.2019r. w naszym Ośrodku obchodziliśmy Dzień Dziecka. Dla wszystkich dzieciaków, tych dużych i małych przygotowano wiele atrakcji. Były tańce - połamańce, zabawy z chustą animacyjną, kącik plastyczny, kącik z tatuażami oraz kącik ze zdrową żywnością. Dla aktywnych przygotowano zabawy sportowe. Nie mogło zabraknąć również smakołyków. Były kruche ciasteczka, naturalnie wyciskane soki owocowe, owocowa galaretka, kiełbaska z grilla. Gościnnie wystąpił dla nas Dziecięco-Młodzieżowy Zespół Taneczny KLEKS z RCKP Krosno.\nWyjście do Piwnicy PodCieniami\nW dniu 29.05.2019r wychowankowie naszego Ośrodka wraz z opiekunami udali się do Piwnicy PodCieniami w Krośnie na wystawę z serii "Od ucznia do mistrza" Fotografia. Na miejscu obejrzeli wnętrze dawnego zakładu fotograficznego, atelier, ciemnię fotograficzną, jak również dawne fotografie pochodzące ze zbiorów muzeum.\nW ramach innowacji pedagogicznej "Nasz ogród" wychowankowie placówki pod opieką swoich nauczycieli rozpoczęli prace w ogrodzie. W dniu 28.05.2019r przygotowywali podłoże w drewnianych skrzyniach. Następnie sadzili kwiaty i zioła.\nW dniu 24.05.2019r obchodziliśmy w naszym Ośrodku Dzień Rodziny. Ten wyjątkowy czas rozpoczęliśmy częścią artystyczną. Zebrani na sali gimnastycznej rodzice, wychowankowie i pracownicy obejrzeli przedstawienie przygotowane przez uczestników grupy teatralnej Mała Scena.\nW dniu 20.05.2019 r wychowankowie Ośrodka wraz opiekunami wybrali się na autokarową wycieczkę do Edukacyjnej Zagrody Szmer koło Lutczy. Będąc na miejscu mieli możliwość kontaktu ze zwierzętami mieszkającymi w gospodarstwie. W stajni obejrzeli konie, kucyki i króliki. Spacerując po ogrodzie napotkali na świnki, kozę i kaczki.\nŚwięto Ziemi w Przedszkolu Miejskim nr 1 w Krośnie\nW dniu 16.05.2019r gościliśmy w Przedszkolu Miejskim nr 1 w Krośnie na spotkaniu integracyjnym dotyczącym dbałości o naszą planetę Ziemię. Na wstępie dzieci przedszkolne zaprezentowały spektakl pt. "Święto Ziemi". Później wszyscy uczestnicy spotkania uczyli się segregowania śmieci i uczestniczyli w eksperymencie filtrowania wody przez gazę.


Skandal! Ambasador RP w Belgii bawi się z wydaloną z Polski Ludmiłą Kozłowską - WIDEO | Niezależna\nSkandal! Ambasador RP w Belgii bawi się z…\nPILNE POLSKA / WIADOMOŚĆ / 05.12.2018, godz. 22:13\nSkandal! Ambasador RP w Belgii bawi się z wydaloną z Polski Ludmiłą Kozłowską - WIDEO\n/ Twitter/Ludmiła Kozłowska\nArtur Orzechowski, od sierpnia 2016 r. ambasador RP w Belgii, bawił się w Brukseli z... Ludmiłą Kozłowską, wydaloną z Polski prezes fundacji Otwarty Dialog. Zdjęciami ze wspólnej biesiady pochwaliła się sama Kozłowska. Jest też film ze wspólnego śpiewania kolęd...\nBardzo miło poznać JE [Jego Eminencję] Ambasadora RP przy Belgii p. Artura Orzechowskiego i wspólnie śpiewać kolędy! Dołączam się do życzeń p. Ambasadora, aby Polska była bezpieczna. Mam nadzieję, że bez zagrożenia, jakie ewidentnie stanowię, jest już o krok bliżej. Wesołych Świąt, rządowi RP również!\n- napisała Kozłowska na Twitterze. I umieściła stosowne zdjęcie:\nB. miło poznać JE Ambasadora RP przy Belgii p Artura Orzechowskiego i wspólnie śpiewać kolędy! Dołączam się do życzeń p Ambasadora, aby Polska była bezpieczna. Mam nadzieję, że bez zagrożenia, jakie ewidentnie stanowię, jest już o krok bliżej? Wesołych Świąt, rządowi RP również! pic.twitter.com/dHi7uzJYeN\n— Lyudmyla Kozlovska ?? (@LyudaKozlovska) 5 grudnia 2018\nKozlovska WYDALONA z Polski, gościnnie w Ambasadzie RP w Brukseli.\nCzy to nie jest terytorium Polski @MSZ_RP?! ????\nTo jest skandal! pic.twitter.com/F66o2aMnRo\n— Pᴀɴɪ Bʟᴏɴᴅʏɴᴋᴀ ✝??? (@Monika_Lind) 5 grudnia 2018\nImpreza miała miejsce nie w ambasadzie RP (która jest terytorium Polski), lecz w Domu Polski Wschodniej w Brukseli. Nie zmienia to faktu, że postawa ambasadora jest skandaliczna... Trudno przypuszczać, by nie wiedział, kto to jest Kozłowska.\nPrzypomnijmy: Ludmiła Kozłowska jest objęta zakazem wjazdu do RP. Ta obywatelka Ukrainy i prezes Fundacji Otwarty Dialog została deportowana z terytorium Unii Europejskiej do Kijowa 14 sierpnia przez alert, jaki polskie władze zamieściły w Systemie Informacyjnym Schengen (SIS).\nOstatnio Urząd Celno-Skarbowy w Łodzi sprawdził, jak fundacja Kozłowskiej płaciła podatki w latach 2014-16. W wyniku kontroli okazało się środki wpłacane do fundacji przez firmę Kramka - przewodniczącego rady fundacji - Silk Road Biuro Analiz i Informacji mogą pochodzić z innych źródeł niż oficjalnie deklarowane.\nZgodnie z oficjalnymi dokumentami fundacji większość środków wpłacanych do niej miała pochodzić od osób zasiadających we władzach Otwartego Dialogu lub od powiązanych z nimi osób i podmiotów. Kontrola wykazała, że lista darczyńców fundacji zawarta w oficjalnej dokumentacji nie odpowiadała rzeczywistości. Służby skarbowe ustaliły, że należąca do Kramka Silk Road, która wpłacała środki do fundacji, sama otrzymywała je od podmiotów gospodarczych zarejestrowanych w wirtualnych biurach w Wielkiej Brytanii.\nKrajowa Administracja Skarbowa sprawdziła te wpłaty na łącznie 1,27 mln dolarów i 64 tys. euro i ustaliła, że właścicielami przekazujących te środki firm były spółki zarejestrowane na Seszelach, Belize i w Panamie. Wśród nich są podmioty znajdujące się w dokumentacji dotyczącej tzw. afery Panama Papers – wynika z kontroli łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego.\nKrajowa Administracja Skarbowa jest zdania, że charakter transferów pieniężnych wskazuje, iż przekazywane środki pieniężne, których ostatecznym adresatem była fundacja, mogą mieć przestępcze pochodzenie.\nPo wynikach kontroli skarbowej śledztwo wobec fundacji Otwarty Dialog podjęła ABW.\nA teraz z prezes Otwartego Dialogu - niemogącej wjechać na Polski - bawi się uśmiechnięty ambasador RP w Belgii... Kim jest Marek Orzechowski? Pracuje w Ministerstwie Spraw Zagranicznych od 1994 r. Przeszedł przez wszystkie szczeble kariery, przez naczelnika Wydziału, po dyrektora (Departamentu Ameryki w latach 2008-2009 i Departamentu Polityki Europejskiej – od 2013 r.). Pracował na placówkach zagranicznych RP w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych (szef sekcji politycznej Ambasady RP w Waszyngtonie w latach 2005-2007) i Brukseli (Zastępca Stałego Przedstawiciela RP przy NATO i Unii Zachodnioeuropejskiej od 2007 do 2008 r.). Był również wykładowcą Akademii Dyplomatycznej, aktywnie uczestnicząc w szkoleniu nowych kadr dyplomatycznych.


Przepis Na Zurawinę Do Mięsa - Smaker\nPrzepisy na temat: przepis na zurawinę do mięsa\nSkładniki: - 0,75 dag mięsa z indyka, - 1 cebula, - 1 słoik żurawiny do mięs, - 1 szklanka śmietanki 30 proc., - sól, pieprz, - olej do smażenia, - 2 łyżki mąki Przygotowanie: Mięso(...). Gotować do miękkości, na koniec dodać żurawinę i zabielić śmietaną wymieszaną z mąką. Gotować jeszcze ok. 5 minut. Podawać z makaronem lub ryżem. Czas przygotowania 1 h 20 min. Przepis na 4 osoby.\n.... Na usmażone jabłka nakładać ryż żurawinowy, podawać. Czas przygotowania 1 h. Przepis na 4 osoby.\nArtykuły na temat: przepis na zurawinę do mięsa\nnalewka z dyni z spirytusem


« Kluczowe czynniki sukcesu w trakcie jedzenia\nOzdoby kuchenne »\nMięso jest podstawowym składnikiem wielu potraw, jakie zwykliśmy jadać. Wiele osób zupełnie nie wyobraża sobie codziennych posiłków bez mięsa oraz produktów jemu pochodnych, takich jak wędliny czy pasztety. Okazuje się jednak, że przy odrobinie wyobraźni można przyrządzić naprawdę wartościowy oraz smaczny posiłek bez używania jakichkolwiek ilości mięsa. Zamiast niego można używać nabiału, w tym serów różnego rodzaju, warzyw oraz roślin strączkowych, które poddane odpowiedniej obróbce oraz przygotowane we właściwy sposób z powodzeniem mogą zastąpić mięso, stając się najważniejszym składnikiem kotletów czy parówek. Zwolennicy żywienia się bez mięsa twierdzą, że wegetarianizm jest nie tylko dobry z powodów etycznych, ale także o wiele zdrowszy dla naszego organizmu, nie powodujący żadnego ryzyka chorób, będących pośrednim wynikiem jedzenia mięsa, wśród których wymienić można na przykład otyłość czy nadwagę oraz nadciśnienie – te schorzenia znacznie rzadziej dopadają wegetarian, których dieta bogata jest w warzywa.\nBardzo nietypowe potrawy\nBardzo nietypowe potrawy Wiele jest potraw, które przez składniki użyte do ich sporządzenia...\nPopularne polskie potrawy Wpływ na rozwój kuchni polskiej miały uwarunkowania geograficzne i historyczne....\nPosted in Kuchnia polska | Tags: dieta\nOzdoby kuchenne 21 listopada 2013\nByłam niedawno u znajomej z wizytą. Byłam tam pierwszy raz, bo niedawno wprowadziła się do nowego mieszkania. Jakież było moje zdziwienie, gdy zobaczyłam liczne ozdoby na szafkach, zarówno tych stojących …


Nauka skuteczna i przyjemna – holard.net\nNauka skuteczna i przyjemna\nPaweł Jaworski 8 listopada, 2017, 11:29 am 8 listopada, 2017 1264\nPytanie o metody nauczania to również pytanie o rzeczywistość społeczną i zmieniające się realia. Dawniej zdobywanie wiedzy kojarzyło się z przebywaniem godzinami na sali wykładowej, na słuchaniu wykładów i robieniu notatek, na spędzaniu wieczorów w bibliotece lub na czytaniu kilkusetstronicowych podręczników. Teoria, teoria i jeszcze raz teoria – niewątpliwie tradycyjne nauczanie na niej właśnie się opiera. Dzisiaj najzwyczajniej w świecie brakuje nam na to wszystko czasu. Staramy się dostosować również edukację do nas samych, a nie na odwrót.\nCzas na naukę – kiedy chcesz!\nNauka może sprawiać przyjemność i dawać satysfakcję, kiedy uczymy się tego, na czym naprawdę nam zależy. Kiedy w dodatku mamy możliwość zdobywania wiedzy, kiedy chcemy i gdzie chcemy. Kursy online to naprawdę wygodny sposób poznawania interesujących nas zagadnień. Na przykład na stronie cgwisdom.pl znajdziemy takie kursy, które dają nam swobodę nauki online.\nW dodatku proponuje nam się opanowanie najnowocześniejszych narzędzi, czyli programów, które wykorzystamy w codziennej pracy, udoskonalając swój warsztat w niesłychany sposób. CG Wisdom oferuje na przykład: kurs Python, kurs Android, kurs Sketchup, Java, After Effects, Archicad, Autocad, Marvelous Designer, Substance Painter, Blender, Inventor, Illustrator.\nUczysz się tego, czego naprawdę chcesz\nNauka w nowoczesnym wydaniu polega bardziej na opanowywaniu umiejętności niż na gromadzeniu wiadomości, które przecież są powszechnie dostępne. Chcemy uczyć się z sensem tego, co dla nas ważne. Dla naszego rozwoju i codziennej pracy. Dla planów zawodowych i projektów.\nUnowocześnić swój warsztat pracy. W dzisiejszych czasach oznacza to właśnie opanowanie programów, które pomagają i udoskonalają realizowanie działań z różnych obszarów. Architekci, projektanci, artyści, konstruktorzy, designerzy – to tylko wybrane przykłady zawodów, w których umiejętność korzystania z programów może się przydać.\nkursykursy internetowekursy on-lineszkolenia\nPrevious ArticleJak leczyć niepłodność?Next ArticleSzczoteczki do zębów czyli zdrowie przede wszystkim


szpic miniaturowy - początek - forum miłośników rasy\nszpic miniaturowy - początek\nWysłany: Sob 12:36, 22 Kwi 2017 Temat postu: szpic miniaturowy - początek\nHej jestem bardzo szczęśliwa gdyż już za tydzień będę posiadaczką suczki pomeraniana (szpica miniaturowego). Wiele czytałam już o opiece, pielęgnacji, karmieniu itd. jednak mam jeszcze kilka wątpliwości\n* Co jaki czas szczenię szpica powinno być kąpane?\n* Czym można karmić te zwierzątka oprócz specjalnej karmy?\n* Jakie produktu polecacie do pielęgnacji sierści?\n* Jak należy przygotować mieszkanie na przybycie suczki?\n* Co warto kupić (zabawki, produkty do pielęgnacji, akcesoria)?\n* Jak długo mała suczka może zostać sama w domu? ( kupuje ją akurat na początku tygodnia który będę miała cały wolny, więc będę mogła poświęcić większość czasu na opiekę i zabawę ze szczeniaczkiem. Jednak po weekendzie majowym (tygodniu wolnym) wracam znów do szkoły i nie będzie mnie przez ok. 7-8 godzin dziennie. Lecz w domu codziennie zostaje mój dziadek lub babcia, którzy mogą doglądać pupila jednak może zdarzyć się tak że nikogo nie będzie w domu.)\nWiem, że zadałam dużo pytań, ale to dlatego, że chcę się dobrze przygotować na przybycie psa i pragnę aby niczego mu nie brakowało. Dlatego proszę hodowców, posiadaczy psa tej rasy czy kogoś kto zna się na tych przecudownych zwierzętach o odpowiedź na te pytania i kilka porad dotyczących pomeraianów.[/list][/list]\nWysłany: Sob 23:20, 22 Kwi 2017 Temat postu:\nJesli piesek jest z naprawde dobrej hodowli, oczywiscie zerejestrowanej w Zwiazku Kynologicznym w Polsce, jedynej polskiej organizacji naelżacej do FCI, a hodowca odpowiedzialny to wszelklkich porad udzieli pani o kazdej porze dnia i chetnie bedzie utrzymywal z pania kontakt. My uzupelnimy chetnie ta wiedze


Chiny Chongqing Little Swan Fish Seasoning Producenci\nPrzepisy na sos rybny,Fish Spice Mix,Owoce sezonowe przyprawowe\nChongQing Baifu Foods Co., Ltd. [Chongqing,China] Typ firmy: Producent Główne rynki: Ameryka , Azja , Europa Wschodnia , Europa , Europa Północna , Europa Zachodnia , Na calym swiecie Eksporter: 1% - 10% Opis: Przepisy na sos rybny,Fish Spice Mix,Owoce sezonowe przyprawowe\nStart > Products > Przyprawa ryb > Chongqing Little Swan Fish Seasoning\nSkładniki: olej roślinny, pasta z fasoli , pieprz, sól, imbir, czosnek, pieprz niebieski, cukier biały, przyprawa do kurczaka, przyprawy, mączka sojowa, pieprz, pieprz, skrobia i tak dalej.\nTradycyjne słynne dania pikantne ryby, pikantne i smaczne, bardzo orzeźwiające.\nJego kolor, bez żadnego pigmentu, ale kolor różowy jasny kryształ. To jest podlewanie, aby zobaczyć. Jego zapach, jedzenie pachną, zapach i Sheng Jin, posmak jest długi, apetyt jest szeroko otwarty. Jego smak, olej i nie tłuste, pikantne, nie dźgają gardła, konopie nie ranią żołądka, łagodne, bogate, długi posmak, to impreza przyjacielska, rodzinny obiad to idealny wybór.\nKrok 1: Umyć rybę o wadze około 1000 gramów, pokroić na kawałki lub kawałki umieszczone w pojemniku, dodać marynaty i około 10 gramów wina do gotowania lub niewielką ilość białego wina i przytrzymaj.\nKrok 2: Dodaj wodę (więcej zupy jest lepsza) w garnku i dodaj 700 g do torebki sezonowej (170g). Po ugotowaniu dodaj przygotowane filety lub kawałki i gotuj przez 3-5 minut. Ugotuj garnek do miski i rozłóż rybę. Na powierzchni ryby.\nKrok 3: Umyj garnek i pozbądź się go. Dodaj 150 g oleju roślinnego, aż dojrzeje. Gdy olej się nagrzeje, wrzuć garnek i polej rybę w misce.\nZapach przepyszny, dusza kuchni syczuańskiej, każda chwila, która dotyka kubków smakowych, moja firma ponownie się trzyma. Tradycyjne rzemiosło, starannie wyselekcjonowane materiały, aromat i aromat, pyszne zdrowie. Zapach jest łagodny, kolor jest jasny, usta są łagodne, posmak nie ma końca.\nLista powiązanych produktów: Przepisy na sos rybny , Fish Spice Mix , Owoce sezonowe przyprawowe , Przepis na sos rybny , Przepis na sos Satay , Przepis na filet z ryby , Pyszny sos rybny , Marynowany sos rybny


Zaproszenie do udziału polskiej młodzieży w Światowych Dniach Młodzieży – Archidiecezja Lubelska\nStr. głównaAktualnościZaproszenie do udziału polskiej młodzieży w Światowych Dniach Młodzieży\nZaproszenie do udziału polskiej młodzieży w Światowych Dniach Młodzieży\nDO UDZIAŁU W ŚWIATOWYCH DNIACH MŁODZIEŻY\n?Jezus spojrzał z miłością na niego? (Mk 10,21). Tak mówi Ewangelia o spotkaniu Chrystusa z młodym człowiekiem. Tak samo Jezus patrzy dziś na każdego z Was. Patrzy na Was z miłością i czeka na odwzajemnienie tej miłości.\nInicjator Światowych Dni Młodzieży, Ojciec Święty Jan Paweł II, mówił, że ?rzesza młodych ludzi wierzących w Chrystusa, idących za Krzyżem Roku Świętego, stanie się (?) żywą ikoną Kościoła pielgrzymującego po drogach świata?. Drodzy Młodzi, każdy z Was jest dziś obrazem współczesnego Kościoła. Tak patrzy na Was Jezus, tak patrzy na Was Polska, tak patrzą na Was wasi rówieśnicy, którzy już w lipcu przyjadą do Polski z całego świata. Także i Wy nie bójcie się spojrzeć w ten sposób na siebie samych.\nPonawiamy serdeczne zaproszenie do udziału we wszystkich spotkaniach w ramach Światowych Dni Młodzieży. Towarzyszymy Wam teraz, na etapie przygotowań. Będziemy z Wami podczas spotkań w naszych diecezjach. Wspólnie będziemy modlić się także w Krakowie. Zachęcamy, by wspólny udział w Światowych Dniach Młodzieży był także wyrazem naszego szacunku i wdzięczności wobec Ojca Świętego Jana Pawła II, który mówił do młodych: ?Szukałem Was?.\nDrodzy Rodzice i Duszpasterze, zachęcamy Was do pomocy młodzieży, aby mogła wziąć udział w tym niepowtarzalnym spotkaniu. Do wszystkich kierujemy słowa Św. Jana Pawła II, który mówił do nas: ?Nie lękajcie się?.\nobecni na 373. Zebraniu Plenarnym Konferencji\nEpiskopatu Polski w Warszawie, w dniu 8 czerwca 2016 r.