Telewizja | eioba.pl\n(Źródło: google.pl) Gruby Joe siedział bez ruchu w swoim ulubionym, acz zapadniętym fotelu i oglądał telewizję. Fotel, poza tym, że był zarwany, był też stary, brzydk...\nWyświetlenia: 1.447 Zamieszczono 13/04/2013\nGruby Joe siedział bez ruchu w swoim ulubionym, acz zapadniętym fotelu i oglądał telewizję. Fotel, poza tym, że był zarwany, był też stary, brzydki, cuchnący i w ogóle do niczego – tak twierdziła Hela, małżonka mężczyzny, która co jakiś czas smęciła- bo musiała- drąc się w niebo głosy, jak na kobietę przystało, że trzeba go wymienić, bo szpeci mieszkanie, nie pasuje, jest stary, rwie się i takie tam babskie narzekania.\nJoe jednak lubił swój fotel, dlatego też te wszystkie negatywne słowa, niestety, ku rozpaczy Heli, nie ruszały go wcale. Wiedział, że ona musi się nagadać, więc pozawalał jej na te teatralne występy. Czasami tylko, gdzieś tak raz w roku, kiedy nerwy puszczały mu szczękę, rozluźniały język i udrażniały układ oddechowy, tak jej odpowiadał:\nTy też jesteś stara, szpetna i niepasująca do mnie przystojniaka, a jakoś nie drzesz się jak stare prześcieradło, żebym wymienił Cię na coś lepszego.\nTa cięta riposta, co roku wyprowadzała ją z równowagi. Na te, raniące jej serce, słowa zawsze reagował tak samo - trzaskała drzwiami i wychodziła z domu. Wówczas udawała się do fryzjera, kosmetyczki, solarium, salonu odnowy biologicznej, by narodzić się po raz kolejny i jako bóstwo wrócić do męża, by wzbudzić w nim pożądanie, po czym, w akcie zemsty, wykręcić się zmęczeniem, bólem głowy i zasnąć.\nKiedy Hela wychodziła, to Joe, dzierżąc w ręku trunek bogów zatapiał się w swoim ukochanym meblu i oddawał się ulubionej rozrywce. Robił to, co co dzień robi większa część ludzkości. To, co uwielbia, a wręcz kocha czynić większa część ludzi, trwoniąc w ten sposób cenny czas.\nA mówiono, że nie wolno kraść Bogu dnia!\nTak więc Joe, jak na statystycznego mieszkańca kuli ziemskiej przystało, gapił się beznamiętnym wzrokiem w telewizor plazmowy, kupiony ( w jego przypadku) za pieniądze uzyskane ze sprzedaży puszek.\nTelewizor zajmował niemal całą ścianę w salonie. Nieźle wyglądał na tle czerwieni. Nieźle też prezentował się w towarzystwie tandetnej klasyki. Po prawej stronie, by nadać charakteru pokojowi i rozjaśnić telewizor, Joe powiesił obraz Dalego Uporczywość pamięci, wydrukowany z internetu, po czym umieszczony w antyramie zakupionej na wyprzedaży w Auchanie.\nPo lewej stronie zaś, tak dla kontrastu, powiesił kopię obrazu Muncha, Krzyk.\nTen obraz, a dokładniej postać z tego obrazu przypominała Joemu żonę. Podobieństwo niepodważalne.\nJoe siedział w tym swoim fotelu i jak niedorozwój śledził obrazy przesuwające się na plazmówce. Oglądał wszystko po kolei, jak leci. Nic konkretnego. Zresztą kto w dzisiejszych czasach jest w stanie skupić się na jednej rzeczy. Ze wszech stron stron zalewają nas kolorowe obrazy, a człowiek, jako istota ciekawa świata, chce je wszystkie przyswoić, oglądnąć, stąd też krajoznawczo – przyrodniczo – poznawcza wycieczka po kanałach. A kanałów było milion, jak nie dwa, więc było co poznawać.\nNa kanale pierwszym migała telenowela rodzinno (małżeńsko) – edukacyjna. Poruszająca, pełna miłości, zrozumienia, zawirowań, zdrad. Tym razem lekcja z serii jak się skutecznie zdradzać, tzn. nie w tym rzecz, aby dowiedzieć się, co należy zrobić, żeby zdrada doszła do skutku, bo to w sumie żadna sztuka kogoś zdradzić. Chodziło o to, żeby dowiedzieć się, co zrobić, aby przyprawiane rogi nie wyszły na światło dzienne, czyli spod czaszki oszukiwanej osoby.\nTen program, w gruncie rzeczy bardzo pouczający nie na długo zainteresował Joego, dlatego też postanowił skierować zmieniarkę w stronę telewizora i strzelić nią, niczym kulą z pistoletu w środek tarczy, naciskając nacisk. Nie przycisk, bo przycisk się przyciska - taka krótka lekcja dla niewiedzących.\nNa drugim programie migała kolejna telenowela. Ktoś schodził ze schodów. Joe w tym momencie doznał dziwnego uczucia, coś na kształt deja vu. Wydawało mu się, że widział już tę scenę tydzień temu. Nie mylił się oczywiście. Odcinek temu. Co tam odcinek. Dwa odcinku temu. Co tam dwa odcinki. Trzy odcinki temu. Trzy, czyżby? Cztery odcinki temu ten ktoś też schodził ze schodów. Ba! Z tych samych schodów. Czy te schody są jakieś specjalne, że trzeba schodzić z nich aż tyle czasu? - zastanawiał się w duchu Joe. Wszyscy się nad tym zastanawiają do dziś. Żartowałam, kto by zastanawiał się nad problematyką takich filmów. O nich się co najwyżej mówi, tzn. o nich to najwyżej opowiada się w skrócie sąsiadce. W jednym zadaniu, czasem nawet w jednym słowie. Np. SCHODZIŁ!\nJoe zatem, zdegustowany filmem, po raz kolejny postanowił strzelił z pilota, w poszukiwaniu czegoś godnego uwagi, naciskając nacisk.\nJoe gapił się w stronę telewizora i co jakiś czas popijał piwo. Musiał to robić. Bez piwa nie mógł normalnie funkcjonować. Piwo pomagało mu w walce z dziwnymi i nie do końca uświadomionymi, lękami. Po pierwsze cierpiał na lęk przed odwodnieniem. Miewał też takie straszliwe lęki związane z nerkami. Obawiał się, że któregoś dnia przestaną mu pracować i przejdą na emeryturę, taką wcześniejszą, bo w świecie nerek wszystko było możliwe. Dlatego też regularnie uzupełniał płyny. Codziennie, jak należy, wypijał po kilka litrów piwa bezalkoholowego – proszę to potraktować z przymrużeniem oka. To coś na wzór kobiety O(KOCIM) spojrzeniu.\nNa kolejnym programie puszczali reklamę. Reklamowali krem (tłusty), który wygładzał wszelkie zmarszczki. Joe od razu pomyślał o margarynie, w końcu też była tłusta. Miał taką w lodówce. Margaryna nazywała się Delma, Joe tylko nią smarował kanapki, zresztą, od tej chwili, nie tylko kanapki. Wyjął ją z chłodziarki i zaczął wsmarowywać w twarz, w ten sam sposób, w jaki wsmarowywała krem seksowna modelka z telewizora – od środka twarzy, po czym delikatnie na zewnątrz, tak, aby wygładzić zmarszczki. Ruchy miały być wolne, acz zdecydowane. Trzeba było być pewnym tego, czy chce się pozbyć bruzd z twarzy czy nie. Nie można było pozbywać się czegoś w połowie. Trochę tak, trochę nie - Joe o tym doskonale wiedział. Był w stu procentach pewien tego, co chciał osiągnąć. W końcu był mężczyzną, a niezdecydowanie to domena kobiet. Dobrze, że Hela sobie poszła – pomyślał – ona pewnie nie wyciągnęłaby właściwych wniosków po przestudiowaniu reklamy. Nie podjęłaby też właściwych działań. Nie była tak bystra jak on.\nReklamy były ciekawe, ale ile można je oglądać. Zresztą w lodówce już mało co zostało. Była jeszcze tylko jakaś zzieleniała kiełbasa, chyba nadziewana jadem, zjełczałe masło, zsiadłe mleko i kilka puszek piwa. Także niewiele tego było, tak niewiele, że nie dałoby się z tym niewiele nawet troszkę poeksperymentować.\nJoe przełączył na inny kanał. Program, który leciał ( leciał? )wzbudził w nim nawet jakieś emocje. Współczucie, obrzydzenie? Zdawało mu się, że transmitują na żywo obraz wprost z Oświęcimia - z obozu ma się rozumieć. W tym obrazie jednak było coś nie tak. Coś nie do końca zgodnego z prawdą – z prawdą, z jaką w kontekście Oświęcimia już nieraz się zetknął. Owszem, wystąpiła chudość, nawet, rzekłabym że słychać było dzwonienie kości, ale bohaterowie, a raczej bohaterki były nad wyraz wesołe, więc to nie mógł być ten obraz obozu, który Joe znał z rozmaitych źródeł, programów emitowanych w telewizji. Tamten, zapamiętany obraz, pełen był smutku, bólu, cierpienia, a ten obecny był raczej przeciwieństwem złych emocji. Tylko ta chudość tak jakoś go zmyliła.\nNie lubił wszystkiego tego, co przypominało mu o wojnie, o wojnie znanej zaledwie z literatury, z internetu, z telewizji, z opowiadań, ale wciąż poruszającej każdą jego, a było ich trzy, strunę wrażliwości\nMijały kolejne godziny, a Joe cały czas siedział w swoim starym fotelu, tak znienawidzonym przez żonę. Siedział niemalże bez ruchu, nieustannie gapiąc się w plazmówkę zawieszoną na ścianie. Telewizor – przyjaciel człowieka, tak na pewno określiłby swoje cacko Joe. Facet trochę głupi był, więc nadał mu nawet imię – Sindy, tak na niego i do niego mówił. Trochę dziwnie, biorąc pod uwagę to, że telewizor jest rodzaju męskiego. Może po prostu zmienił jemu „telewizorną” płeć.\nPerfekcyjna pani domu, tego, skacząc po kanałach również doświadczył. Doznał nawet chwilowej paranoi. Program źle na niego wpłynął, na minut kilka wyłączył mu mózg. Co najdziwniejsze, Joe wstał z fotela. Widząc, jak jedna z panien gładzi meble ręką ubraną w białą rękawiczkę, zapragnął uczynić podobnie. Wzuł więc podobną ochronkę na ręce i zaczął biegać jak szalony po meblach, gładząc i tym samym, sprawdzając każdy ich zakamarek. Jego rękawiczka po teście nadawała się tylko do kosza. Była brudna i śmierdziała.\nJuż chciał ją wyrzucić, ale wystrzelił z pilota i przełączył na kolejny program. Grali reklamę.\nObsikałeś sobie majtki i śmierdzą? - mówił przystojny pan z Zonkiem w ręku.\nNie zdążyłeś na kibel i capią ci gacie? - kontynuował mężczyzna z zalotnym uśmiechem na botoksowych ustach\nZa dużo wypiłeś i pawia puszczonego na koszulę wciąż czujesz w nozdrzach?\nSTOP! Nie wyrzucaj ubrań – zastosuj bryzę – powiew świeżego wiatru wywieje wszystkie smrody.\nJoe podsunął rękawiczkę do nosa – śmierdziała. Na meblach oprócz kurzu znajdowało się wiele ciekawych, acz nieświeżych, niemalże rozkładających się już rzeczy. Wszystko to wchłonęła w siebie rękawiczka spacerująca po szafkach, szafeczkach, komodach i półkach.\nRękawiczka została ocalona. A co z powietrzem? Nieco stęchło.\nTelewizja czasami...Tak, czasami. Zdarza się.\nRomanse, zdrady, a więc życie.\nTrójkąty, czworokąty, a więc geometria.\nPrzepraszanie, wybaczanie, a więc miłosierdzie.\nNienawiść, złorzeczenie, a więc ludzkość.\nMordobicie, zadawanie cierpienia, a więc humanitaryzm inaczej.\nPozbywanie się smrodów, a więc dobre rady.\nWszystko to Joe odnalazł w telewizji. Telewizja dużo mu dawała, dużo takiej wewnętrznej mocy. Wiele go uczyła, uczyła jak wybaczać. Wzruszyła go kiedyś scena w pewnym programie, w którym to żona wybaczała mężowi, że podbił jej oko, wybił trzy zęby, złamał nogę i wyrwał garść włosów. To była miłość – myślał sobie wówczas Joe. Czy Hela potrafiłaby go tak kochać, kochać pomimo wszystko, wbrew wszystkiemu i na zawsze, do końca.\nTelewizja też potrafi zmęczyć. Wyprać mózg, pozbawić sił, szczególnie wówczas, gdy człowiek dzierży w ręce płynny, wyposażony w procenty usypiacz.\nJoe zasnął, a tymczasem wróciła żona. Przestraszyła się, kiedy zobaczyła męża z tym czymś – margaryną – na twarzy.\nObudź się, pijaku! - krzyknęła mu do ucha, po czym szarpnęła ile sił miała w rękach.\nJoe ani drgnął.\nNo wstawaj! – nie dawała za wygraną.\nPoszła więc do kuchni. Wlała do butelki zimnej wody i wylała całą jej zawartość na głowę męża.\nTo go nieco poruszyło, a może rozjuszyło. Poruszyło i rozjuszyło.\nWstał z fotela, zamachnął się i w tym momencie żona przełączyła na Trudne sprawy. Usiadł więc z powrotem i pogrążył się w zadumie.\nŻona przyniosła piwo, widocznie przestała się na niego gniewać za poranną awanturę. Nawet fotel już ją tak nie irytował.\nTrudne sprawy łączą, uspokajają, niosą zapomnienie i eliminują złe emocje. Człowiek nawet zapomina o zemście.\nOkej, głosuję za zdjęcie - bo kochom ci ja tę pakę z ul. Ćwiartki - a teraz sobie przeczytam. ;)\nJA to ja, 14/04/2013\n@hussair: No, no...niestety nic o Ferdku. Pozdrawiam


Uchwała Nr LI/424/09 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 24 września 2009r. w sprawie określenia warunków udzielenia pomocy de minimis dla przedsiębiorców w zakresie zwolnień w podatku od nieruchomości 2016-01-05 11:29:50\nDeklaracje i Informacje 2009-01-06 13:45:54\nUchwała Nr XVII/126/07 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 12 listopada 2007r. w sprawie ustalenia wysokości opłaty od posiadania psów oraz poboru tej opłaty 2008-12-12 14:35:47\nUchwała Nr Nr XV/98/07 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 września 2007r. w sprawie określenia warunków udzielenia pomocy de minimis dla przedsiębiorców w zakresie zwolnień w podatku od nieruchomości 2008-12-12 14:34:58\nUchwała XXXV/290/08 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 listopada 2008r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta do celów wymiaru podatku rolnego 2008-12-12 14:32:02\nUchwała Nr XXXV/289/08 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 listopada 2008r. w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości i w podatku od środków transportowych 2008-12-12 14:31:34\nUchwała Nr XXXV/288/08 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 listopada 2008r. w sprawie określenia wysokości rocznych stawek podatku od środków transportowych ciążących na osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej 2008-12-12 14:30:54\nUchwała Nr XXXV/287/08 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 listopada 2008r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości 2008-12-12 14:30:23\nUchwała Nr XXXV/286/08 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 27 listopada 2008r. w sprawie zasad polityki podatkowej Gminy Pyrzyce w podatku od nieruchomości na lata 2009 - 2010 2008-12-12 14:29:42


Test HTC Incredible S | Teleguru.pl\nStrona główna/Recenzje/Test HTC Incredible S\nNastępca popularnego w USA modelu HTC Incredible. Jego premiera miała miejsce w 2011 roku. W Polsce oba modele nie zdobyły wielkiej popularności, co nie oznacza, że są to złe telefony. Jednak z dzisiejszego punktu widzenia trudno uznać je za interesujące.\nTelefon został zrobiony z gumowanego plastiku oraz hartowanego szkła pokrywającego ekran. Trochę szkoda, że HTC nie zdecydowało się na dodanie jakichkolwiek, metalowych elementów. Tył smartfona wyróżnia się przetłoczeniami, które początkowo przeszkadzają w wygodnym chwyceniu telefonu. Ponadto ich uroda jest dosyć dyskusyjna, a całość prezentuje się raczej siermiężnie.\nNajnowszą, dostępną do ściągnięcia i ostatnią wersją systemu w przypadku Incredible S jest Android 4.0 z nakładką HTC Sense w wersji 3.6. Dzięki niezłym podzespołom telefon całkiem dobrze radzi sobie z obsługą interfejsu, chociaż wymagająca nakładka, jaką jest Sense, potrafi go czasem spowolnić. W zamian oferuje ona jednak zestaw praktycznych narzędzi i usprawnień, których nie ma w czystym Androidzie (integracja z portalami społecznościowymi, poprawiona książka adresowa, prognoza pogody itd.). Ponadto wszystkie elementy systemu są dzięki niej spójne graficznie.\nPatrząc jednak na nakładkę krytycznie, ma ona wielu przeciwników. Android od wersji 4.0 wprowadził minimalistyczny i gustowny styl Holo. Dzięki niemu wszystkie elementy interfejsu i duża część aplikacji ze sklepu Google ma jednolity wygląd. Efekt ten jest jednak zasłonięty przez nakładkę HTC, która dodatkowo znacznie obciąża podzespoły smartfona.\nZastosowany ekran typu Super LCD ma 4 cale (480 x 800 pikseli) i trudno mu cokolwiek zarzucić. Oczywiście, od jego debiutu minęło już trochę czasu, ale nadal korzystanie z niego jest przyjemne. Wyświetlane kolory są naturalne, czerń całkiem głęboka (jak na ekran LCD), a kąty widzenia szerokie. Dobra jest też jego czytelność w słońcu.\nJak we wszystkich telefonach HTC z tamtego okresu, matryca (8 Mpix) robi ładne zdjęcia przy dobrym oświetleniu. W gorszych warunkach fotografie wychodzą zaszumione (kolorowe plamy na obrazie), a lampa błyskowa rozjaśnia obszar maksymalnie 1,5 metra od obiektywu. Nagrane filmiki w rozdzielczości HD (720p) są pozbawione szczegółów i brakuje im płynności.\nIncredible S sprawdza się jako odtwarzacz wideo lub muzyki. Jego spory ekran uprzyjemnia też przeglądanie stron internetowych i komunikację dzięki wygodnej klawiaturze ekranowej. Jakość rozmów telefonicznych stoi na wysokim poziomie, z czego słyną słuchawki HTC. Telefon nadaje się też do grania w starsze gry, a jego podzespoły bez problemu powinny sobie poradzić z każdą aplikacją ze sklepu Google.\nIncredible S korzysta z jednordzeniowego procesora taktowanego 1Ghz, połączonego z chipem graficznym Adreno 205 i 768 MB RAM. Taka konfiguracja poradzi sobie z większością dostępnych na Androida gier, a spora ilość pamięci operacyjnej umożliwia wygodne korzystanie z kilku aplikacji jednocześnie. Zastosowana bateria 1450 mAh wystarcza przy średnio intensywny obciążeniu (kilkanaście minut rozmów, kilkanaście SMS-ów, 1 – 2 godziny w Internecie) na 2 dni pracy. Granie może jednak skrócić ten czas do kilku godzin.\nModel ten bardzo przypomina popularnego HTC Desire HD. Jest on jednak trochę bardziej zaawansowany technicznie i wydajniejszy. Ponadto ma pojemniejszą baterię. Jego parametry są wystarczające do komfortowej pracy i grania w starsze tytuły. Jednak należy pamiętać, że smartfon ten nie otrzyma już aktualizacji do nowszej wersji systemu, a jego wydajność szybko spadnie poniżej poziomu nowych urządzeń z najniższej półki. Dlatego lepszym wyborem może być np. Samsung Galaxy S II, Sony Xperia S, HTC One S.\nhtc htc-incredible-s telefony\nT-Mobile: Szefowie opuszczają pokład


Liga Europy. Lech Poznań powalczy o awans. Jakub Moder o nastawieniu przed meczem z Charleroi - Sport WP SportoweFakty\nW czwartek Lech Poznań stanie przed ogromną szansą. Piłkarze z Poznania zagrają w IV kolejce eliminacji do Ligi Europy. Jeden z najlepszych zawodników Kolejorza, Jakub Moder, opowiada o szansach i nastawieniu przed meczem z belgijską drużyną.\nJulia Jurek 01 Października 2020, 13:00\nPAP / Jakub Kaczmarczyk / Na zdjęciu: Jakub Moder\nLech w tym sezonie europejskich pucharów jak na razie spisuje się fenomenalnie. Trzy mecze i trzy zwycięstwa. Ani jednej bramki straconej, za to aż jedenaście strzelonych. Od awansu do fazy grupowej Kolejorza dzieli tylko jedno spotkanie.\nJakub Moder w ostatnich meczach nie tylko w Lechu, ale także w reprezentacyjnym debiucie pokazał się z bardzo dobrej strony. 21-latek zagrał w trzech kolejkach fazy eliminacyjnej i był jednym z czołowych graczy drużyny z Poznania.\nW rozmowie z ''Super Expressem'' Moder opowiada o ostatnich sukcesach klubu, szansach i nadziejach związanych z czwartkowym meczem, który rozpocznie się o godz. 19:00 (transmisja w Polsat Sport).\n- Samopoczucie dobre, przed nami duża szansa i chcemy ją wykorzystać. Ostatnie mecze w pucharach dobrze się układały i wyniki pokazują, że jesteśmy mocni. Belgowie to silny zespół, ale też na pewno nas analizują i myślę, że mogą się obawiać. Pokazaliśmy, że potrafimy grać w piłkę, strzeliliśmy 11 goli, nie tracąc żadnego.\nZawodnik Lecha chciałby, aby spotkanie IV rundy eliminacji zakończyło się identycznie jak ostatni mecz na Cyprze. Nie liczy się jednak wysokość wygranej, ale zwycięstwo, w które wierzy Moder i cała drużyna.\n- Mówi się, że nic dwa razy się nie zdarza, ale zobaczymy, zrobimy wszystko, by wygrać. Trzeba wyjść i grać swoje, to co lubimy i potrafimy, najlepiej szybko ustawić sobie to spotkanie. Ważne, żeby z tyłu znów było zero, w ofensywie mamy taki potencjał, że z pewnością stworzymy sobie sytuacje bramkowe. Jedziemy wygrać ten mecz.\nPrzypomnijmy, że ostatni raz Lech Poznań grał w Lidze Europy w 2015 roku. Wtedy poznaniacy zajęli trzecie miejsce w grupie, tuż za FC Basel i Fiorentiną. Dzisiejszy awans byłby ogromnym sukcesem, na który czekają nie tylko kibice, ale i piłkarze.\nCzy Lech Poznań awansuje do fazy grupowej?\nEuropejskie Puchary Liga Europy Piłka nożna w Belgii Jupiler League Charleroi Belgia RSC Charleroi Piłka nożna Lech Poznań Polska Poznań Piłka w Europie Jakub Moder


- Byliście na procesji Bożego Ciała?\n- Nie, wyjechaliśmy na wieś, odetchnąć świeżym powietrzem. Zresztą nie mamy takiego zwyczaju. Dzieci są małe.\n- Przecież dziewczynki lubią rzucać kwiatki, chłopcy dzwonić dzwonkami.\n- Nigdyśmy im tego nie proponowali. One i tak nie są w stanie zrozumieć, o co to chodzi.\n- Ile zrozumieją, tyle zrozumieją.\n- Traktujemy te sprawy poważnie i uważamy, że jeżeli jeszcze dziecko nie dojrzało do takiej problematyki, to nie ma co go do tego przymuszać.\n- Przymuszać w żadnym wypadku, ale czy nie można by dziecko zainteresować.\n- Co może dziecko zainteresować? Chyba ksiądz się ze mną zgodzi, że procesja to zestaw niejednokrotnie żenujących staroci. A to orkiestry dęte, wypłowiałe sztandary i chorągwie nie wiadomo po co i na co, feretrony niesione przez mocno starsze panie ubrane w jakieś ludowe stroje, a to rzędy jakichś bractw niosących zapalone świece.\n- Zgadzam się z tym, że może komuś to przeszkadzać, ale trzeba spojrzeć na istotę rzeczy.\n- Jakaż to istota rzeczy?\n- Choćby to, że Jezus ukryty pod postacią Chleba wychodzi z kościoła na ulice. Że Jezus wchodzi w naszą codzienność. I my Go witamy z radością. Każdy na swój sposób. Dzieci właśnie na przykład sypaniem kwiatków i dźwiękiem dzwonków. A w głębszym znaczeniu: żeby religijność nasza nie zamykała się w murach kościoła, ale żeby wyszła poza jego próg i weszła w nasze "świeckie" życie. Żeby nie było świeckie, ale Boże.\n- Czy dziecko jest w stanie to zrozumieć?\n- "Zrozumieć" to może niedobre słowo. Wyczuć. Odczuć. Intuicją dotknąć tej Tajemnicy, która nazywa się: Tajemnica Eucharystii.\nJakimś sposobem małej Kasi zapadła głęboko w serce procesja Bożego Ciała. I już rok w rok jej pilnowała. Mama zadbała o sukieneczkę stosowną dla niej. I Kasia przygotowywała sobie kwiatki zbierane z pomocą mamy.\nAż zdarzyło się, że Boże Ciało złapało ją na wyjeździe. Znalazła się z tatą nad morzem na wsi. Sukienki nie było. Do tego pojawiło się pytanie, czy ksiądz proboszcz się na to zgodzi, żeby mogła w zwyczajnej sukience sypać kwiatki. Ale kwiatki przygotowywała dzień wcześniej. Buszowała po łąkach, zbierała najpiękniejsze. Tata - zresztą nie bardzo praktykujący - był prawdziwie zaniepokojony, co z tego wyniknie, gdy ksiądz proboszcz nie dopuści jej do sypania kwiatków w zwyczajnej sukienczynie. Na szczęście w Boże Ciało rozpadało się. Wytłumaczył jej to zasadnie, że z procesji nici. Będzie na pewno, ale wewnątrz kościoła, a tam na nic nie ma miejsca. Kasia była niepocieszona. Wtedy tata wpadł na pomysł i zaproponował:\n- Przecież Pan Bóg jest wszędzie. Możesz Mu sypać kwiatki, gdzie chcesz.\nKasia była zachwycona. Przystroiła swoją sukienczynę jak tylko mogła najpiękniej, koszyczek pełen kwiatów zawiesiła na szyi i poszła do lasu. Szła ścieżkami leśnymi, sypała kwiatki oboma rączkami, powtarzając to, co umiała na pamięć:\n- "Święty, Święty Pan Bóg Zastępów".\nWróciła do domu. Kwiatków zostało. Wobec tego weszła do domu i sypała kwiatki w przedpokoju, pokoju, kuchni i łazience, powtarzając:\n- Kasiu, co ty wyrabiasz?\n- Przecież Pan Bóg jest wszędzie. To i tutaj także.\n- Ale z tego wynika - tata zakonkludował - w przyszłym roku nie idziesz na procesję, tylko, jak będziesz chciała, to możesz sypać kwiatki w mieszkaniu.\n- Ależ skądże - Kasia gwałtownie zaprzeczyła. - Procesja to co innego. Tam niesie ksiądz monstrancję w rękach.


Hity telewizyjne na wtorek, 1.03.2016! Sprawdź, co obejrzeć w tv! - NaszeMiasto.pl\nTelemagazyn.pl 01.03.2016 Zaktualizowano 03.03.2016\n"Powiedz TAK!" W premierowym odcinku nowego serialu Polsatu poznamy czwórkę przyjaciół: Basię, Wiktora, Justynę i Bartka, którzy wspierają się wzajemnie i planują zrobić z oszałamiającą karierę w branży ślubno-weselnej! Prym wiedzie Basia, niepoprawna romantyczka z sercem na dłoni, która kocha to, co robi i zaraża innych swoją pasją. Zdejmie z głów państwa młodych i ich rodzin wszystkie problemy organizacyjne związane z tym najważniejszym dla narzeczonych dniem! Spełni nawet najbardziej szalone marzenia, aby przeżyli najpiękniejszy dzień w życiu, wypełniony ponadczasowym czarem... czytaj więcej KTO JEST KIM W "POWIEDZ TAK!". POZNAJ BOHATERÓW NOWEGO SERIALU POLSATU [ZDJĘCIA] Emisja: Polsat, godz. 21:35 media-press.tv\nŹródło: Hity telewizyjne na wtorek, 1.03.2016! Sprawdź, co obejrzeć w tv! - Małopolskie Nasze Miasto\nKraków. Burzą budynek Telpodu. Powstanie tam akademik [ZDJĘCIA]\nZ działki, na której stoi budynek Telpodu na Zabłociu, znikają kolejne sterty betonu. Stary budynek jest rozbierany, ściana po ścianie. Ma tam powstać ekskluzywny akademik (w okolicy jest Krakowska Akademia im. Frycza Modrzewskiego). Poza pokojami mają być tam również pracownie, ...\nhity filmowe na świę...\nŚwięta Bożego Narodzenia to dla wielu czas relaksu i odpoczynku od codziennej gonitwy. Stacje telewizyjne, starając się dopasować do potrzeb widzów i tych dużych, i tych małych, przygotowały na dni 24-26 grudnia specjalne oferty filmowe. Zobaczcie wybrane propozycje w świątecznym...\nprogram tv quiz


Bartłomiej Sienkiewicz o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - Aktualności - Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji\nCelem „Forum dla Rodziny” było wypracowanie kierunków działań i kolejnych długofalowych rozwiązań wspierających rodziny. Jest to szczególnie istotne w kontekście wyzwań demograficznych stojących przed Polską w najbliższych latach.\nMinister Bartłomiej Sienkiewicz mówił m.in. o programie przeciwdziałania przemocy domowej, którego program pilotażowy niedawno zakończył się w województwie lubuskim. Program ma na celu zapewnienie skuteczniejszej ochrony osób najsłabszych – w szczególności dzieciom, kobietom oraz osobom starszym. Od 1 stycznia 2014 roku w całym kraju policjanci zostaną wyposażeni w specjalne instrukcje wyjaśniające, jak interpretować znaki świadczące o tym, że mają do czynienia z zagrożeniem wymagającym interwencji. Algorytmy i kwestionariusze mają minimalizować dowolność w podejmowaniu decyzji przez funkcjonariuszy. Ich celem jest również zapewnienie wsparcia policjantom, m.in. mają zlikwidować poczucie funkcjonariusza, że być może działa za szybko. W trwającym przez cały wrzesień w województwie lubuskim pilotażu, policjanci na podstawie kwestionariuszy zatrzymali 46 sprawców przemocy w rodzinie.\n„Forum dla Rodziny” składało się z debaty plenarnej oraz sześciu paneli tematycznych, w których udział wzięło ponad 300 zaproszonych gości, w tym organizacje pozarządowe, eksperci, samorządowcy i przedstawiciele rządu. Debaty zostały podzielone według tematyki:\nWięcej informacji o działaniach rządu na rzecz rodziny można znaleźć na stronie www.rodzina.gov.pl\nRok Rodziny, przeciwdziałanie przemocy w rodzinie, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych


PIORA JEREMIEGO PRZYBORY\nMUZYKA JERZEGO WASSOWSKIEGO\nPIOSENKI W ARANZACJI I WYKONANIU ZESPOŁU "RAZEM"\n (12 December 1915 in Warsaw – 4 March 2004) was a Polish poet, writer, actor and singer. He created the TV-series "Kabaret Starszych Panów" (Elderly Gentlemen's Cabaret) with Jerzy Wasowski and performed ballads and sung poetry, a popular music genre in Poland.\nDivertimento w Marayong i Kanberze\ni Zespół „Razem”\nmają zaszczyt zaprosic na\nDramaty Komediowe Niezapomnianego Twórcy Kabaretu Starszych Panów\nJOLANTA KOMINCZ, EWA KUBEL,BEATA RUMIANEK, JANINA RYCHCIK\nBOŻENA SZYMAŃSKA, SYLWESTER GŁADECKI,PIOTR LEMIESZEK, JACEK SAMBORSKI\nANDRZEJ ŚWITAKOWSKI, RYSZARD TECHMAŃSKI\nADAPTACJA I REŻYSERIA -JOANNA BORKOWSKA-SURUĆIĆ\nOPRACOWANIE MUZYCZNE-JOLANTA KOMINCZ\nDYREKTOR ADMINISTRACYJNY-STANISŁAW MIKOŁAJSKI\n„Spróbowałem kiedyś zdefiniować pojęcie sztuki. Sztuką jest wszystko to, bez czego można się w życiu obejść. Można, ale co to za ubogie życie”\nStwierdził niegdyś Jerzy Wasowski. Jakżeż byłoby ono ubogie, gdyby nie talent obu Starszych Panów - jak nazwali się kokieteryjnie, wszak, gdy w roku 1958 inaugurowali swój kabaret, Przybora miał 43 lata, a Wasowski o dwa więcej.\nTyle że oni byli cali przedwojenni, zanurzeni w tamtej epoce, w aurze niegdysiejszych teatrzyków, kabaretów, co podkreślali urodą języka, subtelnością dźwięku i w ogóle estetyką jakże odmienną; a i na przekór szarzyźnie tamtych lat urzekali elegancją stroju - te ich żakiety, te plastrony, sztuczkowe spodnie prążkowane. Toż to był wygląd dżentelmena sprzed wojny.\nPierwsze nasze spodnie w kabarecie były malowane ręcznie w prążki, bo nie było czegoś takiego - było to zupełnie nieosiągalne - jak materiał sztuczkowy - wspominał Przybora po latach. Ale przede wszystkim zachwycały cechy obu twórców i aktorów zarazem; ich czar, wdzięk, kultura, elegancja, ich żart i ich smuteczek - wszystko to, oprawione talentem najlepszych aktorów tworzyło wartość, która wyznaczyła wzorce po wsze czasy. ..\nJeremi Przybora (1915-2004) – współtwórca (wraz z Jerzym Wasowskim) telewizyjnego "Kabaretu Starszych Panów" (październik 1958-1970), powtórnie w telewizji "Kabaretu Jeszcze Starszych Panów" oraz radiowego Teatrzyku "Eterek" i cyklu audycji "Divertimento". Z wykształcenia anglista (przerwane studia).\nPrzez lata związany z Polskim Radiem (tuż po wojnie pracował w rozgłośni bydgoskiej), lektor Polskiej Kroniki Filmowej, autor tekstów piosenek, książek, pisał libretta teatralnych spektakli (m.in. polskiej wersji "Piotrusia Pana" z muzyką Janusza Stokłosy, w reżyserii Janusza Józefowicza), scenarzysta filmu "Upał" w reż. Kazimierza Kutza. Z Jerzym Wasowskim poznał się w radiu podczas oblężenia Warszawy w 1939 r. (był wówczas spikerem). Po wojnie spotkali się w 1948 i wówczas zaproponował mu pisanie muzyki do swych tekstów. Zmarł w 20 lat po Wasowskim.\nOto fragment recenzji Marka Baterowicza\nSydnejska premiera "Lekkomyślnej siostry" to ogromny sukces całej trupy i wyrafinowanej reżyserii i scenografii pani Joanny Borkowskiej-Surucić, znanej już z kapitalnej inscenizacji "Moralności pani Dulskiej". Stoi za tym nie tylko jej filmowy dyplom z Polski, ale i wielki smak artystyczny, troska o detal a zarazem rozmach spektaklu. "Lekkomyślną siostrę" oglądamy w pięknej scenografii i w strojach z epoki, na tle muzyki Straussa.\nNie chciałbym wyróżnić tu nikogo, cały zespół zapracował na sukces, choć nie jest to praca lukratywna, a wyłącznie ich hobby. Dla większości trupy jest to już drugie przedstawienie, nie są już więc amatorami. Grają wspaniale...\nNastepną pozycją był „Fołtaś”-komedia napisana przez Joannę Borkowską-Surućić na podstawie pomysłu do sztuki Jerzego Jurandota „ Mąż Fołtasiówny”. W spektaklu wzięła udział grupa młodzieży z zespołu „ Lajkonik”, tańcząc przy rytmach z lat sześcdziesiątych.\nW ciągu 3-letniej działalności Teatr Fantazja zaprezentował dwa programy poetyckie: w rocznicę śmierci Księdza Jerzego Popiełuszki i z okazji otrzymania 1-szej nagrody na konkursie poezji Marii Konopnickiej koleżanki teatralnej Ewy Kubeł.\n29 stycznia 2005 roku Teatr Fantazja wystapil w programie„ Przystanek Tsunami” przygotowanym przez Jana Dydusiaka. Z inicjatywy Księdza Antoniego Dudka, Joanna Borkowska-Surućić opracowała wraz z zespołem, przedstawienie słowno-muzyczne w rocznicę urodzin Jana Pawła II, wystawione 22 maja w Klubie Polskim w Bankstown. Do udziału w tym programie zaprosiła piosenkarkę Dorotę Banasiak i scenografa Witolda Skoniecznego oraz dzieci i młodzież z zespołow folklorystycznych „Kujawy” i „Lajkonik”.\nO ZESPOLE „RAZEM”\nZespół „Razem” powstał w 2004 roku. Jego członków, Sylwester Gładecki (inicjator powstania zespołu), Jolanta Komincz (kierownik muzyczny) i Bożena Szymańska (sprawy organizacyjne), wiąże fascynacja muzyką w jej różnych formach: rock and roll, muzyka popularna, country & western, ballady.\nZespół zadebiutował koncertem muzyki rozrywkowej w Klubie Polskim w Plumpton, brał udział w koncertach okolicznościowych w Marayong, w wydarzeniach muzycznych na Bielanach i w czasie Polish Christmas w Darling Harbour. Zespół przygotował: koncert z okazji Australia Day dla Polskiego Klubu w Ashfield oraz opracowanie muzyczne koncertu poezji z okazji rocznicy bitwy pod Monte Casino dla Polskiego Klubu w Asfield.\nWspółpraca z Teatrem Fantazja i praca z jeszcze inną formą muzyczną, piosenkami kabaretowymi, jest dla zespołu nowym i niesłychanie ciekawym doświadczeniem.


Wygina się - Forum 2021 - RODZICE.PL\nLeżąc na przewijaku wygina się w lewo, zawsze jakoś jej biodra tak skręcają. A na rękach ciągle robi łuk do tyłu. Czy to niedobrze? Czyżby to było to słynne wzmożone napięcie? Co robić?\nI jeszcze głowę podnosi tak słabiutko – koniec 3 m-ca, a ona ledwo ledwo oderwie od podłoża na max 10 sek i opada jej spowrotem. Za to trzymana pionie trzyma główkę ładnie.\n9 odpowiedzi na pytanie: Wygina się\nRe: Wygina się\nMoj synus tez wygina sie w ten sam sposob, wrecz jak lezy na rekach wygina plecy tak, ze sposzcza glowe w dol i patrzy na swiat do gory nogami. Jakos mnie to nie zmartwilo widac, ze sprawia mu to przyjemnosc. Myslalam, ze to mila odmiana dla jego pleckow, ktore przez tyle m-cy lezaly w jednej pozycji. Mysle, ze nie ma sie czym denerwowac.\nA co do podnoszenia glowki to trzeba cwiczyc, jak najczesciej klasc na brzuchu. Odkad nasz pediatra zwrocil nam uwage, ze slabo podnosi glowke bardzo czesto kladlam go na brzuszku, nawet jesli sie awanturowal. Postepy zauwazylismy po kilku dniach.\nTo dobrze! Po prostu już kombinuje jak się przekręcić na boczek. Zuza pierwszy raz przekręciła się w 4 miesiącu. Takie wygibasy to normalka.\nMiałam dokładnie ten sam problem ze swoją miesięczną wówczas Juleczką i zawolałam neurologa. Mała też się skręcała (i skręca nadal) na przewijaku, ale ona za to bardzo wysoko trzymała głowę leżąc na brzuchu, a także wówczas gdy ją trzymałam na rękach. Wydawało mi się to dziwne u takiego maluszka. Do tego też wyginała się w tył. I okazało się, że to wszystko jest zuełnie normalne, nie ma się czym przejmować. Po badaniu neurologicznym pani doktor stwierdziła, że Julka jest zdrowa (nie ma m. in. wzmożonego napięcia), a to wszystko świadczy o tym, że jest bardzo silnym dzieckiem (tak, jakby było co najmnie o 2 tygodnie starsza). A to fajne akurat, bo Julka urodziła się o 3 tygodnie za szybko hihihi. Silną mam babę w domku 🙂 Tak więc niczym się nie martw – to wszystko jest normalne i Twoje dziecko na pewno jest zdrowiutkie.\nA ja bym poszła do dobrego neurologa. Ćwiczyłam z KONRADEM przez ponad rok i wydaje mi się, ze coś wiem na temat rehabilitacji i prawidłowości niemowląt. Może takie objawy u niektórych dzieci są faktycznie objawem siły. ale lepiej usłyszeć to od neurologa.\nKONRAD też się skręcał na przewijaku, też długo nie dźwigał główki, ładnie ją podnosił w leżeniu na brzuszku i w pionie, często patrzył na swiat “do góry nogami”.\nTakie objawy mogą swiadczyć o zbyt silnych mięśniach karku. Asymetria zaś jest prawidłowa do 6 tyg. życia, nie dłużej.\nW każdym razie ja bym wolała pokazac dziecko u neurologa, chociażby dla spokojności sumienia.\nMam nadzieję, że wszystko bedzie dobrze i Twoja dzidzia jest zdrowa i silną dziewczynką, czzego serdecznie Wam zyczymy.\nOj, ja bym pokazala mala dobremu neurologowi. Mamy za soba kilka miesiecy rehabilitacji to teraz jestem przewrazliwiona…\nMoja mała też wyginała się mocno do tyłu, główki długo nie chciała podnosić – w efekcie poszłam do neurologa. Wszystko jest w najlepszym porządku.\nZgadzam sie w 100%.Lepiej isc do neurologa.O hubim tez mowili ze silny bo glowke trzymal jak mial tydzien,i to akurat swiadczylo o sile,ale za to jak trzymalam go na rekach wyginal sie,prezyl,i lezal w luku,ale bardzo delikatnym.\nPojsc do neurologa nic nie zaszkodzi!!!!\nRe: Wygina si?\nWiem, ze te malenstwa, ktore cierpia z powodu bolu brzuszka preza sie i wyginaja do tylu.\nZ innej jednak strony to moze to byc rowniez przypadek asymetrii i nadmiernego napieci miesni pleckow, czyli przydalaby sie gimnastyka korekcyjna. Znam to z doswidczenia, bo moj synek podobnie sie zachowywal. Nadal jestesmy w trakcie zabiegow. Rehabilitantka wyjasnila mi, ze czesto zdarza sie to w przypadku dzieci, ktore przychodza na swiat poprzez cesarckie ciecie, gdyz nie zostale zmuszone do zaokraglenia pleckow, dlatego trzeba im to pokazac podczas rehabilitacji. Dla malenstwa to naprawde ciezka praca. Nie wiem oczywiscie, czy ta teoria pasuje do przypadku Lucji, ale nie zaszkodzi udac sie do neurologa.\nO! U nas było cc!\nChyba faktycznie wybiorę się do neurologa, tak dla uspokojenia samej siebie. Dziękuję wszystkim za rady!\nZnasz odpowiedź na pytanie: Wygina się


Trwa zbiórka odpadów w Galerii Sudeckiej - Jelonka.com\nTrwa zbiórka odpadów w Galerii Sudeckiej\nSobota, 19 stycznia 2019, 13:43\nAktualizacja: Niedziela, 20 stycznia 2019, 5:42\nDzisiaj (19.01) do godz. 18:00 w Galerii Sudeckiej trwa zbiórka elektronicznych i elektrycznych odpadów. Akcję zorganizował Zespół Szkół Rzemiosł Artystycznych im. Stanisława Wyspiańskiego wraz z Miejskim Przedsiębiorstwem Gospodarki Komunalnej w Jeleniej Górze oraz Galerią Sudecką.\nPodczas akcji przewidziane są konkursy dla młodszych i starszych. Dodatkowo uczniowie z kierunku technik informatyk udzielą informacji na temat konfiguracji sprzętu komputerowego.\nPrzecież jest ogłoszona żałoba to dla czego sobie MPGK. i Galeria robią jaja ,nie ma żadnych imprez\n~Gość 19-01-2019 16:04\nTo mamy siedziec w domu przed telewizorami i oglądać transmisję z mszy pogrzebowej? A na zakupy mogę pójść? Może trzeba było zamknąć wszystkie sklepy? PARANOJA!!\nHolender40 19-01-2019 15:15\nPowinny być 1 punkt gdzie przez cały rok za darmo można odwozic śmieci wielkogabarytowe, chemiczne, budowlane oraz elektroniczne.\n~ 19-01-2019 16:33\ndo 16:O4 słuchaj baran.e ogłoszono że nie będzie żadnych imprez a jak chcesz iść po nalewkę nikt Ci nie broni tylko jak zamykają Ci sklepy w niedziele to drzesz mor.ę\n~Gość 20-01-2019 11:23\nA skąd głębie wiesz, że po nalewkę?\n~śmiech na sali 19-01-2019 18:43\nTaa jasne do zbiórki odpadów metalowych to chętni bo opchną to sobie na złom i zarobią.A spróbuj człowieku oddać im odpady z remontu to za głowę się złapiesz.Przykładowo jak chcesz się pozbyć starych okien to musisz własnym transportem zap.. do nich na pszok na Wolności ,tam pokazać plik papierów że płacisz za wywóz śmieci i wtedy łaskawie może ci przyjmą ,podobnie jest z gruzem .możesz im łaskawie zawieźć ....i tu uwaga aż 100kg.Do odpadów wielkogabarytowych nie zalicza się drzwi,paneli,okien,gruzu etc.Dziwi was ,że ludzie przy takich idiotycznych przepisach śmieci do lasu wywożą?\n~Joda 20-01-2019 1:06\nBo jak się robi remont to się bierze mniejszy lub większy kontener na gruz, a nie januszuje i wywozi do lasu albo dziwi się, że w ramach standardowej opłaty 100 kg. I odpowiadając na pytanie: tak dziwi, bo to objaw skrajnego cebulactwa. Ludzie by chcieli, żeby wszystko było za darmo, ale sami chętnie za byle co złotóweczki przygarną.\n~ 20-01-2019 10:57\nZa jakie darmo januszu ???? A z jakiej racji mam brać kontener,który kosztuje 500zł, skoro regularnie miesiąc w miesiąc płacę za odbiór odpadów??? Remont robi się zaledwie kilka razy w życiu, więc jaki problem pomóc człowiekowi i odebrać mu te odpady sprzed domu,nie każdy sr...pieniędzmi na wynajem kontenera.Poza tym odbiorcy śmieci nie dość że kasują mieszkańców za ich odbiór to sprzedają jeszcze surowce wtórne za grube miliony.I kto tu jest cebulakiem cwaniaczku z kulką w nosie,pewnie wynajmujesz kontenerki i cię zabolało że ktoś pisze prawdę jak jest.\n~Ech 21-01-2019 9:15\nPlacisz za wywóz nieczystości komunalnych wytwarzanych codziennie. Jak robisz cebulaku remont to wlicz sobie w koszty te kilka stówek za kontener. Od kogo Ty żądasz pomagania? Od miasta, które jest finansowane z naszych podatków? Zresztą do kogo pisze... Twoje śmieci i tak już są pewnie w lesie...\n~ 20-01-2019 11:46\ndo 11:23 zwracam honor nie nalewka tylko denaturat to teraz na Lipowej się pije taka bida ?\n~Gość 21-01-2019 9:52\nNie mierz wszystkich swoją miarą i nie wmawiaj innym swoich upodobań (tutaj: do trunków).\n~śmieszne 20-01-2019 19:48\nStać kogoś na remont to i na kontener powinno starczyć zaledwie kilka razy w życiu.Szukać należy sponsora.\n~kilian 21-01-2019 5:45\nPolacy dzielą się na tych, którym się wszystko należy i to za darmo. I na tych którzy wiedzą że wszystko kosztuje i nic w życiu nie jest gratis. Zawsze ktoś za to płaci. Dwie Polski.


Szydełkuję bo lubię: listopada 2014\nW związku z powstaniem pasmanterii internetowej to tutaj właśnie jej klienci mogą zaprezentować prace powstałe z materiałów zakupionych na http://wydziergana.pl/\nZdjęcia prac, opis z jakiej włóczki czy kordonka zostały wykonane itd. proszę wysyłać na adres e-mail sklepu Wydziergana.pl. Będą one udostępnione tutaj, na naszym profilu Facebook oraz przy poszczególnych włóczkach na samym sklepie.\nWielkanocne koszyczki od Pani Agnieszki wykonane z dwóch sznurków wędliniarskich - bawełnianego (beżowy koszyczek) i wiskozowego (biały koszyczek).\nPani Kasia nadesłała swe najnowsze dzieło - cudowna bluzka z czerwonej włóczki Timya (mieszanka bawełny z poliestrem).\nZużycie to niecałe 5 motków dziergane szydełkiem 1,75 mm.\nLink do włóczki TIMYA\nOd Pani Julii, która z powodzeniem wprawia się w dzierganiu na drutach.\nPiękny kaptur zapinany pod brodą w misterny wzór warkoczowy z czarnej włóczki Everyday firmy Himalaya - zużycie 2,5 motka, druty nr 3 i nr 2,5mm.\nWłóczka Everyday Himalaya\nOd Pani Aliny, która pięknie włada krosnami dziewiarskimi.\nTakie wspaniałości można wydziergać z włóczki bawełnianej Camilla z dodatkiem Diva Batik Design i guzikiem ceramicznym.\nKolejna elegancka sukienka/tunika od Pani Kasi z włóczki bawełniano-poliestrowej Timya firmy Madame Tricote Paris.\nOd Pani Iwony śliczne opaski dla niedużych dziewczynek z włóczki Jeans oraz dla dużej już dziewczynki etui na telefon zapinane na drewniany guziczek.\nDziewczęcy sweterek z włóczki Diva Missisipi z ozdobami z włóczki Jeans i drewnianymi guzikami.\nKlasyka w apetycznym czekoladowym wydaniu od Izucha hand-made. Bieżnik z kordonka Aria 5 firmy Ariadna, o wymiarach 150 cm na 47 cm, na którego zużyto półtora szpuli dziergając szydełkiem Tulip nr 1,75.\nSześć motków szarej włóczki Jeans firmy Yarn Art i szydełko w prawnych rękach Pani Małgorzaty i mamy takie miękkie cudo.\nPani Małgorzata przysłała zdjęcie swej najnowszej pracy, komin z dwóch motków ciepłej włoczki Cashmere Gold (55% wełna, 5% kaszmir, 40% akryl), dziergany na drutach nr 6.\nOd Pani Kasi elegancka letnia tunika z białej włóczki Timya (50% bawełna, 50% poliester).\nPiękna czapka od Pani Ani z bawełny Camilla.\nOd Pani Dominiki opis i takie cudo dla malucha, który czeka na przyjście na świat.\nTo dzisiaj pokażę swoje dzieło, jakie powstało z włóczek z Pasmanteria Wydziergana, Pracownia Rękodzieła Agata Tobys Emotikon grin Są to dokładnie dwie włóczki - YarnArt Jeans, która jak dla mnie jest najlepsza na maskotki oraz Alize Diva Batik, która pomimo trudnego melanżu prezentuje się cudownie, a kolory pięknie się rozkładają Emotikon grin Polecam też gorąco zakupy w Pasmanterii Wydziergana, bo to sama przyjemność Emotikon grin Pani Agata cudownie doradzi a przesyłka jest szybsza niż wiatr północny Emotikon grin\nSweter od Pani Julii. Wydziergany jest z włóczki Cotton Soft firmy Yarn Art, Sweter ma rozmiar 48/50 i wyszło na niego raptem 3 motki, dziergany na drutach nr 2,0. Właścicielka jest zadowolona z miękkości i delikatności powstałego dzieła.\nLetnia czapka bawełniana dla dwulatki wydziergana przez Panią Anię. Włóczka to Almina z Madame Tricote niecały motek, szydełko nr 2,0, kwiatek z białej włóczki Bella z firmy Alize wydziergany szydełkiem nr 1,75, no i oczywiście drewniany guzik również od Wydziergana.pl.\nPani Małgorzata nadesłała zdjęcia kocyka z włóczki Jeans, zużycie 5 motków a wydziergane szydełkiem nr 2,5.\nOd Pani Kasi po raz pierwszy, taka oto misterna robota z włóczki Camilla.\nOd Pani Ani przecudny duet - sweterek i czapeczka z przeróżnych włóczek.\nPiękna chusta z jednego tylko motka Angora Active od Pani Małgorzaty.\nOd Pani Iwony, torebka dla wielbicielki Hello Kitty - biała włóczka Jeans firmy Yarn Art oraz szydełko nr 3,0. Wnętrze elegancko wykończone podszewką a całość zapinana na zamek, klapka dodatkowo na guzik.\nTaką elegancką bluzkę z włóczki Cotton Soft wydziergała szydełkiem nr 2,0 Pani Katarzyna, na którą to bluzkę zużyła dwa motki i troszkę trzeciego.\nChusta od Pani Małgorzaty tym razem w komplecie z czapką, całość z dwóch motków Angora Active tworzy uroczą parę.\nKolejna wspaniała praca, którą możemy podziwiać dzięki uprzejmości Pani Basi.\nTurkusowy sweterek z włóczki Bamboo firmy Yarn Art. Całość wydziergana szydełkiem nr 2,7, zużycie włóczki to 2,5 motka.\nPrzepiękna modelka prezentuje bluzeczkę wydzierganą przez Panią Anię. Całość wykonana z włóczki bawełnianej Camilla firmy Madame Tricote szydełkiem nr 3,5, ściągacz u dołu bluzki słupkami relifowymi szydełkiem nr 2,0. Zapięcie ozdobione drewnianymi guziczkami również z oferty Pasmanteria Wydziergana.\nPani Joanna nadesłała zdjęcia pięknych serwetek jakie wydziergała z białego kordonka Kaja 15.\nDo różowego sweterka poniżej Pani Ania dorobiła uroczy kapelutek również z włóczki Camilla 6/4, przerobiony szydełkiem 2,5, rondo szydełkiem 2,0 a biały brzeg ronda szydełkiem 1,5. Ozdobiony jest elementami wydzierganymi również z włóczki Camilla 6/4, drewnianym guzikiem i koralikami na żyłce. Całość jak z bajki.\nKolejna cudowna praca od Pani Ani zaprezentowana na wyjątkowej modelce.\nBawełniany sweterek dla 5-letniej dziewczynki. 4 motki różowej włóczki Madame Tricote Camilla 6/4 i 1/3 motka białej, szydełko nr 3,5 mm.\nCzapka od Pani Ani z beżowej włóczki Jeans firmy Yarn Art.\nPani Anna nadesłała zdjęcie czapki ze srebrnej Dora Sim do kompletu do kamizelki (praca nr 8).\nPrezentuję kolejne chusty od Pani Małgorzaty, tym razem dwie: jedna z pięciu motków szarej włóczki Jeans a druga z jednego motka Angora Active.\nPierwsza praca z włóczki bambusowej od Pani Ani.\nMięciutka i przewiewna tuniko-sukienka na okres wiosenno-letni. Włóczka Bamboo frimy Yarn Art, zużycie to 1,5 motka seledynowej i 1,5 motka turkusowej, szydełko 3,5 i 2,0.\nKolejne cudowne czapeczki z włóczki Jeans od Pani Iwony.\nDzieło Pani Iwony.\nCzapka dla 3-latki wykonana szydełkiem nr 3,5 z włóczki Jeans firmy Yarn Art. Zużycie włoczki to ok. 3/4 motka różowej i ok. 1/4 motka białej.\nZ pięciu motków różowej włóczki Jeans firmy Yarn Art oraz zdolnych rąk Pani Małgorzaty powstała ta interesująca chusta z motywem czaszek.\nKolejna chusta od Pani Małgorzaty.\nZamek ażurowy wykorzystany jako ozdobne zapięcie w torebce filcowej uszytej przez Panią Monikę.\nKomplet dla dziewczynki od Pani Magdaleny.\nCałość wykonana z włóczki Dolphin Baby firmy Himalaya. Komin na drutach nr 6,5 na brzegach wykończony szydełkiem. Czapka i rękawiczki wydziergane szydełkiem nr 5,5.\nChusta od Pani Małgorzaty wykonana grubaśnym szydełkiem z 3 motków białej włóczki ze złotą nitką Dora Sim firmy Madame Tricote.\nSrebrzysta kamizelka dla 5-cio latki jeszcze przed zblokowaniem. 1 motek włóczki Dora Sim i szydełko nr 3,5.\nPani Małgorzata dzierga jak szalona i prezentuję jej kolejną pracę.\nAngora Active i kolejna chusta do kolekcji od Pani Małgorzaty.\nPrezentujemy jedną z oryginalniejszych prac, zachwycajcie się:\nImprowizowany hełm rycerski, posłuży jako element stroju karnawałowego krasnoluda Lorda Balina. Wykonany szydełkiem nr 3,0 i 3,5 z włoczki Dora Sim 007G firmy Madame Tricote, pióropusz z włóczki Tango 033 i elementów dodatkowych z taśmy ozdobnej CT582.\nRośniemy w siłę. Kolejne prace nadesłane przez Panią Małgorzatę.\nDwie chusty wykonane z włóczki Angora Active firmy Yarn Art. Na każdą chustę zużyto po jednym motku, dziergane szydełkiem nr 10.\nKolejna praca w galerii, którą to Wy tworzycie:\nKomplet dla 5-latki z włóczki Dolphin Baby firmy Himalaya.\nPraca nadesłana przez Panią Annę.\nPrzedstawiam pierwszą pracę klientki sklepu Wydziergana.pl\nPracę nadesłała Pani Anna, która opisuje ją tak:\nCzapka chłopięca przejściowa, włóczka Himalaya Everyday Rengarenk 70309, szydełko 3 mm. Włóczka bardzo miła w dotyku, "śliska", a jednocześnie miękka. Dzieki technologii anti-pilling, nie mechaci się i nadaje się do prania i suszenia w pralce.\nGaleria się powiększa i przedstawiam kolejną pracę.\nWłóczka Dophin Baby frimy Himalaya. Szydełkowa czapka z kokardą dziergane szydełkiem nr 5,0 oraz komin na drutach 4,0 na brzegach wykończony szydełkiem. Komplet dla 5-letniej dziewczynki.\nAutor: wydziergana.pl o 04:17 3 komentarze: Linki do tego posta


Alchornea cordifolia liść - Borelioza i koinfekcje - Plantago Sklep\nSurowiec: liść alchornea cały\nAlchornea cordifolia to niewielkie drzewo lub krzew z rodziny wilczomleczowatych. Ma duże, sercowate liście oraz owoce zebrane w charakterystyczne grona. Alchornea to roślina pochodząca z Afryki, przede wszystkim występuje w jej centralnej części. W medycynie tradycyjnej wykorzystuje się zarówno liście, jak i korzenie, korę oraz owoce krzewu alchornea. Zawierają substancje – alkaloidy, flawonoidy, sterole, saponiny, taniny, glikozydy i kwasy.\nWłaściwości i tradycyjne zastosowanie alchornea cardifolia:\nLudność afrykańska od stuleci stosowała wyciągi z rośliny alchornea ze względu na jej właściwości. Napar z suszonych liści stanowi stały element diety wielu mieszkańców Afryki. Afrykańczycy cenią to ziele ze względu na wielokierunkowe właściwości. Znajdują w nim przede wszystkim działanie podnoszące sprawność organizmu w zmniejszaniu stanów zapalnych i w walce z drobnoustrojami. Afrykańczycy uważają, że przyczynia się do wzmocnienia układu odpornościowego i przyspiesza czas rekonwalescencji w trakcie różnych infekcji, a także wywiera bardzo dobry wpływ na krew. Napar jest również wykorzystywany do przemywania ran i owrzodzeń, a suszone sproszkowane liście są stosowane jako zasypka.\nZastosowanie Alchornea cordifolia:\nZewnętrznie, pomocniczo w celu łagodzenia ran i owrzodzeń.\nPrzeciwwskazania do stosowania alchornea cardifolia:\nZe względu na brak odpowiednich badań produkt nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią.\nWięcej informacji o Alchornea cordifoliato znajdziesz na blogu:


prostolinijnosc: maja 2012\nMało mam ostatnio czasu. Zjazdy co tydzień, jakieś prace do pisania, już niedługo wyjazd na Słowację. I tak zleci mi dzień i nawet nie zdążę nic konkretnego zrobić. Przygotowuję również dziewczynki do egzaminu z angielskiego i to chyba najwięcej pochłania mi czasu. Wręcz podziwiam ludzi którzy do granic możliwości potrafią wyciągną swój dzień i robią dużo rzeczy.\nA tutaj książki o psychologii pracy.\nZa niedługo będę ekspertem w dziedzinie wypalenia zawodowego.\nTutaj przepyszna czekolada z pomarańczą. Jeśli będziecie miały okazję wypróbować to polecam jeszcze z morelą i mango. Palce lizać :)\nCoś jednak czuję, że po tej sesji trzeba będzie zastosować drastyczne środki w odchudzaniu ;)\nTytułowe kolczyki zrobiłam w tamtym tygodniu pomiędzy Kermitem a Guciem. Poszło ekspresowo.\nNa dzisiaj to tyle. Ja wracam do pracy naukowej.\nAutor: AsziWanuhi o 17:22 10 komentarzy:\nEtykiety: filc, kolczyki, kolory, koraliki, kółka, srebro\nZ moją pamięcią bywa różnie. A dobrym przykładem jest fakt, że przypomniałam sobie o wyróżnieniu od Gosi, a było to 16 maja. No nic mały poślizg jest - ale to się powinno wybaczać.\nWyróżnienie od tak utalentowanej osoby to dla mnie zaszczyt. Cieszę się, że ktoś docenia to co robię.\nIdeą jest żeby mianować kolejne blogi. Więc czujcie się wyróżnione wszystkie z osobna. Ponieważ każda z osobna jest wyjątkowa i za każdym razem z ciekawością czekam na wasze posty.\nAutor: AsziWanuhi o 16:01 1 komentarz:\nEtykiety: blog, wyróżnienie\nGUCIO....kolejny brelok. Słodki, kochany również na prezent.\nAutor: AsziWanuhi o 13:55 12 komentarzy:\nEtykiety: brelok, filc, gucio, pszczółka\nWstyd się przyznać ale bardzo dawno temu już nie dodawałam nowości. Czas to zmienić. Dzisiaj więcej zdjęć niż treści. Kermit powstał na specjalne zamówienie na prezent. Ja sama bym w życiu nie wpadła że można coś takiego zrobić, popatrzcie same.\nW następnym poście będzie coś żółtego.\nAutor: AsziWanuhi o 12:05 5 komentarzy:\nEtykiety: brelok, filc, kermit\nJakiś czas temu zapisałam się na zabawę podaj dalej. Ponieważ czas nie ubłagalnie mija, powoli zaczynam spełniać warunki.\nOh, sprawdziłam....już prawie miesiąc minie. Dokładniej 26 maja.\n1. Pierwsze dwie (2) osoby które w komentarzu pod tym postem napiszą, że w ramach zabawy "Podaj dalej" chcą otrzymać ode mnie drobne upominki, dostaną je ciągu miesiąca.\n2. Osoby te powinny ogłosić taką samą zabawę u siebie na blogu, od razu lub dopiero po otrzymaniu prezentu.\n3. Następnie wysłać swoje upominki dwóm (2) osobom w ciągu wyznaczonego czasu.\n4. W takiej zabawie można brać udział nieograniczoną ilość razu.\nP.S Fajnie by było gdyby zapisał się ktoś kto jeszcze nie otrzymał ode mnie żadnego prezentu. Oczywiście nie jest to żaden warunek zabawy.\nAutor: AsziWanuhi o 18:49 2 komentarze:\nNie wiem jak to się stało, ale nie zrobiłam sobie zdjęć wszystkich kolczyków, które udało mi się ukończyć ostatnio. Dlatego też pokażę Wam jedynie jedną parę sówek oraz dużą broszkę i dwie mniejsze.\nJa siedzę sobie dzisiaj i robię dwa prezenty. Dwa projekty: jeden żółty a drugi zielony.\nW następnym poście ujawnię jeden.\nAutor: AsziWanuhi o 14:50 3 komentarze:\nEtykiety: broszka, filc, kolczyki, kwiaty, sowa\nOstatnio jakoś nie mam weny żeby coś sensownego napisać. Nawet w komentarzach niezbyt stylistycznie piszę. Więc dzisiaj większy tekst sobie daruje. Za to zdjęcia kompletu broszka i kolczyki w kształcie sowy.\nAutor: AsziWanuhi o 20:47 7 komentarzy:\nEtykiety: broszka, kolczyki, sowa\nKoleżanka w niedzielę wieczorem napisała wiadomość, że potrzebuje broszkę sowę, kolczyki do tego a najlepiej bransoletkę. Plus jeszcze z dwie, trzy pary innych kolczyków. Plus zaległe broszki, które obiecałam. Ufff....same przyjemności. Ale....nikt chyba nie wie ile trzeba kółeczek z filcu wyciąć na jedną bransoletkę. Wczoraj siedziałam pół dnia i wycinałam. Ale jak na razie jestem zadowolona. Pozwolicie, że pokażę Wam fragment, a jak skończę to pokażę Wam efekt końcowy.\nDużo pracy przede mną. Zakończenie bransoletki muszę zrobić. Plus wyrównać kółka.\nWersja robocza sowich broszek. Tak wyglądały wczoraj. A dosłownie pół godziny temu skończyłam je robić. Te małe to na kolczyki. Mam nadzieje, że wyjdą ładnie.\nOd niedzieli nic tylko zamawiam. To jedna z paczek, która do mnie przyszła dzisiaj ze sklepu Pasart.\nTak wyglądało to jeszcze dzisiaj rano :)\nA tu prawie zrobione kolczyki.\nNa dzisiaj to już tyle. Zabieram się do pracy. Bo jeszcze zostało mi kilka zaczętych broszek.\nAutor: AsziWanuhi o 21:03 4 komentarze:\nEtykiety: bransoletka, broszka, filc, kolczyki\nDługi weekend majowy powoli dobiega końca. Akurat ten dla mnie nie był laskawy. Miałam w planach wycieczki rowerowe - ale skończyło się na leżeniu w łóżku, czytanie książek i poprzez zrobieniu dwóch sów dla koleżanki.\nA taki widok cieszył mnie każdego dnia...\nMam nadzieję, że wy spędzilyście weekend majowy lepiej i bardziej aktywnie.\nA teraz sowy.\nAutor: AsziWanuhi o 12:08 5 komentarzy:\nEtykiety: broszki, filc, sowy\nAutor: AsziWanuhi o 17:56 5 komentarzy:


Badanie DNA na celiakię Pruszków, Żyrardów, Grodzisk Mazowiecki, Piaseczno, Mińsk Mazowiecki, Płońsk.\nBadanie na trwałą nietolerancję glutenu (celiakię) Warszawa\nPewny test na celiakię (trwałą nietolerancję glutenu) mogą Państwo wykonać na miejscu w naszej przychodni w Warszawie. Wystarczy do nas zadzwonić i umówić się na badanie w dogodnym dla Państwa terminie. Badanie często może odbyć się nawet w tym samym dniu roboczym. Nie trzeba być do niego na czczo.\nBadanie na celiakię – Warszawa\n(22) 100 32 65 kom: 665 761 161\nWarszawa, Pruszków, Żyrardów, Grodzisk Mazowiecki,Otwock, Piaseczno, Mińsk Mazowiecki, Płońsk\nData publikacji: 06/04/2016, Data aktualizacji: 29/06/2018


Pomoc drogowa w Niemczech – Lancs\nSieć drogowa w Niemczech i jest w odpowiednim stanie, niemniej jednak wcale nie oznacza to, że nie zdarzają się tam wypadki. Mając na uwadze na wysokie dopuszczalne prędkości, wypadki mają miejsce w Niemczech i wówczas pojawiają się sytuacje, w których potrzebna jest laweta Niemcy. W Niemczech funkcjonuje sporo firm zajmujących się pomocą drogową, więc można zadzwonić akurat do tej, która działa najbliżej.\nSą również sieci ogólnokrajowe, które mają własne siedziby blisko największych autostrad i dróg szybkiego ruchu takie wielkie firmy są zwykle bardzo cenione, bo przez lata wyrobiły sobie już dobrą opinię pomiędzy klientów i wiedzą, jak postępować w konkretnych przypadkach.\nPomoc drogowa Niemcy świadczona jest na bardzo wysokim poziomie, ale tym, co oczywiście przemawia na jej niekorzyść, są też dość wysokie ceny. Trzeba się liczyć z tym, że pomoc drogowa w Polsce będzie tańsza przy takiej samej usłudze, niż w Niemczech. Na przykład holowanie Niemcy Polska jest jedynie droższe, im bardziej długa jest trasa holowania. Jeśli jest to tylko kilkanaście kilometrów przez granicę, to wydatek nie jest duży, ale gdy w grę wchodzi kilkaset kilometrów, to klient musi się przygotować na faktycznie duży wydatek. Pomimo że samochód będzie holowany w bardzo bezpiecznych warunkach, to i tak ta wysoka cena i jest dla niektórych osób zwyczajnie nie do przeskoczenia i osoby te wolałyby zapłacić o wiele w dodatku. Niestety negocjowanie cen w takiej okoliczności raczej nie jest możliwe. Powinno się się albo zgodzić na obowiązujące ceny, albo poszukiwać innego wykonawcy, ale to także nie nie większego rezultatu, dlatego że ceny w różnorakich firmach są bardzo podobne. Pomoc drogowa Niemcy mając na uwadze na bardzo wysoki poziom działania jest w stanie nas obsłużyć w dużej liczbie przypadków szybciej niż ma to miejsce w Polsce. Na nieszczęście Polska sieć drogowa jest w wielu przypadkach niewystarczająca dobra, ażeby można było mówić o sprawnym działaniu. Zdecydowanie lepiej jest w Niemczech, bo na przykład laweta Niemcy jest nowoczesna i dojedzie na miejsce wypadku szybciej. Wręcz wówczas, gdy warunki drogowe będą złe, średni czas dojazdu lawety na miejsce zdarzenia będzie z całą pewnością krótszy, niż u nas. W Polsce na lawety czeka się z całą pewnością dłużej, zdarza się, że nawet godzinę czy 2.\nZobacz więcej: laweta niemcy.\n← Słubice i pomoc drogowa\nPopularny sklep internetowy z butami →


Frankfurt 2013: Nowa generacja Audi A3 Cabriolet - WIDEO - SE.pl\nSuperAuto nowości superauto nowości Frankfurt 2013: Nowa generacja Audi A3 Cabriolet - WIDEO\nFrankfurt 2013: Nowa generacja Audi A3 Cabriolet - WIDEO\nNa motoryzacyjnych targach we Frankfurcie Audi prezentuje nowe A3 Cabriolet. W porównaniu do poprzednika auto jest większe i szersze, co pozwala czuć się pewniej na drodze. Zamontowano w nim również szereg systemów wspomagających kierowcę podczas jazdy. Do salonów samochód trafi na początku 2014 roku.\nCałkiem odnowiona rodzina modelowa Audi A3 powiększyła się o ostatniego członka. Marka z Ingolstadt dołączyła do grona kilku wersji nadwoziowych kompaktu, odmianę A3 Cabriolet. Nazwa ta oznacza zdejmowany materiałowy dach i rozkosz podróży z niebem nad głową. Stylistyka opiera się niemal w niezmienionej formie o tradycyjne A3. Przód ma to samo sportowe zacięcie z wielkim, sześciokątnym wlotem powietrza do silnika, nowocześnie wyprofilowanym zderzaku i reflektorach układających się w kształt klina. Inaczej prezentują się błotniki, które przeprojektowano po to, by pomieścić w nadkolach opcjonalne 19-calowe obręcze.\n>>> Audi nanuk quattro concept - debiutu super crossovera we Frankfurcie <<<\n4-osobowy kabriolet powstał na nowoczesnej płycie podłogowej MQB, charakteryzującej się zredukowaną wagą o 50 kg w stosunku do poprzedniej generacji, która teraz wynosi 1365 kg. Istotna zmiana dotyczy też powiększonego rozstawu osi, który teraz liczy 2600 mm. Dzięki temu wygospodarowano więcej miejsca w tylnym przedziale przeznaczonym dla dwóch pasażerów. Poza tym we wnętrzu panuje ten sam styl i klimat półki premium, znany z obecnych A-trójek.\ntagi: A3 Cabriolet Audi audi a3 Audi A3 Cabrio Audi A3 Cabriolet 2014 WIDEO Frankfurt 2013 NOWE Audi A3 nowe Audi A3 Cabriolet nowe Audi A3 Cabriolet 2014 Salon Samochodowy Frankfurt 2013\nNowe Audi A3 Cabriolet: rodzinka w komplecie - WIDEO


Trudny powrót do pracy - DobryCoach.pl\nPewne przygnębienie po powrocie z wakacji jest naturalne. Z trybu luzu i beztroski musimy się przestawić na tryb pracy i dyscypliny. Jeśli nasza praca nie sprawia nam szczególnego bólu, wystarczy się do powrotu do pracy trochę przygotować. Nie pędzić do niej niemal z samolotu, tylko dać sobie dzień, dwa na rozpakowanie bagaży,poleniuchowanie i nacieszenie się wakacyjnymi wspomnieniami. Dobrze zrobi spotkanie z przyjaciółmi i zaplanowanie działań na najbliższy czas.\nCo jednak robić, jeśli przygnębienie spowodowane powrotem do pracy się przeciąga? Nie lekceważyć go. Wyrwani z codzienności mieliśmy podczas wakacji możliwość przyjrzenia się naszemu życiu z oddali. Lepiej wtedy widzimy, co jest w nim dobre, a z czym trudno się pogodzić. Jeśli to już któryś trudny powrót do pracy, któremu towarzyszą stres, niepokój i bezsenne noce - mimo że to trudne - warto odważnie przyjrzeć się temu, co się za tym kryje. Nie zaciskać zębów, nie liczyć na to, że codzienny kierat nas znieczuli. Bo nawet jeśli tak będzie - pomyśl, jakim kosztem. Co w tej pracy jest takiego, że czujesz się w niej źle? Czego nie możesz w niej realizować? Czego ci brakuje? Za czym tęsknisz w głębi serca?\nCo w ciągu wakacji sprawiło, że czułeś się świetnie? Być może sprawdziłeś się w roli organizatora, przyjemność sprawiła ci duża odpowiedzialność. A może zaskoczyłeś sam siebie tym, że lubisz ryzyko, że świetnie się sprawdzasz w nowych, nieznanych warunkach, instynktownie wiesz, co robić. To nie była tylko wakacyjna przygoda, którą jak zdjęcie trzeba odłożyć do albumu i raz po raz wzychać tęsknie na jej wspomnienie.\nTo ważna informacja o tobie. Wskazuje na twój potencjał. To nic, że nie realizowałeś go dotąd. On w tobie jest i tylko czeka na odpowiednie warunki, by zaistnieć. A te warunki możesz stworzyć sam. Wychodząc poza stare ścieżki i kierując się w życiu taką samą ciekawością jak podczas wakacji.\nJedną z możliwości jest coaching, który pozwoli ci na spokojnie przeanalizować twoją sytuację i zastanowić się, co możesz zrobić, aby twoje życie było bardziej satysfakcjonujące. To dobry moment na pracę nad zmianą - masz naładowane po wakacjach akumulatory, a twoja niezgoda na to, co jest, jest jeszcze bardzo silna. Następny taki głód zmian i wytyczania celów odczujesz pewnie w okolicach Nowego Roku.\nA zatem jak zawsze - twój los w twoich rękach.\nŻyczę ci pięknego, spełnionego życia.


Kwiaty na Dzień Babci i Dziadka Nowogród\nJesteś tutaj: Strona głównaKwiaty na Dzień Babci i Dziadka Nowogród\nWyślij kwiaty dla Babci i Dziadka - 21 styczeń już blisko! Kwiaciarnia Internetowa Nowogród - Zamów kwiaty przez internet w naszej kwiaciarni online z okazji Dnia Babci i Dziadka - Dowieziemy tanio piękny bukiet pocztą lub kurierem - Nasza Kwiaciarnia w Nowogrodzie to najlepszy sposób na doręczenie kwiatów - jeżeli nie możesz tego zrobić osobiście. Wysyłamy kwiaty prosto z kwiaciarni - zawsze świeże i pachnące. Oferujemy tanią dostawę kwiatów i bukietów na każdą okazję: urodziny, imieniny, chrzciny, ślub, pogrzeb, Dzień Babci, Walentynki, Dzień Kobiet, Dzień Matki.\nWyślij kwiaty na Dzień Babci i Dziadka. Nasza kwiaciarnia w Nowogrodzie współpracuje z siecią ponad 700 kwiaciarni w całej Polsce. Realizujemy zamówienia na dostawę kwiatów pod każdy adres w Polsce w ciągu 24 godzin. W większych miastach dostawa bukietów i roślin doniczkowych może być zrealizowana nawet w ciągu 2 godzin. Wysyłamy także kwiaty dla Babć i Dziadków przebywających za granicą - do domu, hotelu, firmy. Najczęściej wysyłamy kwiaty do Niemiec, Wielkiej Brytanii, USA. Kompozycje kwiatowe za granicą doręczamy następnego dnia roboczego po złożeniu zamówienia.\nMieszkasz w Anglii, Niemczech lub Holandii - to nie jest dla nas kłopot - Od osób przebywających poza granicami Polski przyjmujemy zamówienia na dostawę kwiatów do Nowogrodu lub sąsiednich miejscowości. Przyjmujemy zapłatę kartą kredytową lub przez system PayPal. Na specjalne okazje układamy kompozycje kwiatowe w koszach. Można także zamówić drobny upominek, słodycze lub wazon do kwiatów.\nNasi Klienci w rejonie Nowogrodu wysyłali bukiety róż na ulice Miastkowska, Generała Władysława Sikorskiego, Marszałka Józefa Piłsudskiego, Cmentarna, Łomżyńska, Grunwaldzka, Zielona, Wesoła, Poległych, Spokojna.\nKwiaty dla Babci Nowogród Bobrzański\nKwiaty dla Dziadka Nowy Staw\nKwiaciarnia z dowozem Olesno\nKwiaty z dowozem Opalenica\nKwiaty kurierem z dostawą do domu Ostrołęka\nKwiaciarnia - wysyłamy kwiaty pocztą Otmuchów\nKwiaciarnia Kurierska Kwiaty na Dzień Matki róże Orneta\nKwiaciarnia z dowozem kwiatów na Dzień Babci Rogoźno\nJak wysłać kwiaty pocztą Swarzędz


Trzeci dziedzic. Dziedzictwo. Tom 3 (Monika Skabara) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nMafijne porachunki, prywatna vendetta i zakazane uczucie. To wszystko znajdziesz na kartach najnowszej powieści Moniki Skabary - "Trzeci Dziedzic"!\n"Trzeci Dziedzic" to trzeci tom sagi "Dziedzictwo" opowiadającej o losach mafijnej rodziny Morinello pochodzącej z Sycylii. Tym razem poznajemy postać Vincenza, najmłodszego z braci, który w rodzinie pełni funkcję tak zwanego człowieka od mokrej roboty. Vincenzo jednak nie godzi się na swoją sytuację, pragnie od życia czegoś więcej, chce w końcu dostać szansę, by udowodnić swoją wartość. Pewnego dnia nadarza się ku temu okazja, bohater zostaje wysłany do Los Angeles, by znaleźć człowieka o pseudonimie Wilk. Jego celem będzie wyjaśnienie pogłosek mówiących o tym, że Wilk okrada transporty wysyłane przez rodzinę.\nDrugą bohaterką powieści jest Mona, silna, zdeterminowana i pełna gniewu kobieta. Razem z grupą przyjaciół rozpoczyna prywatną vendettę przeciwko rodzinie Morinellich, planuje zniszczyć ich od środka, na celownik obiera więc najmłodszego z braci - Vincenza. Czy najmłodszy z braci Morinello ulegnie urokom zabójczo pięknej kobiety? Jakie są motywacje Mony? Na te i inne pytania czytelnicy znajdą odpowiedź, zapoznając się z kolejnym tomem fascynującej serii "Dziedzictwo".\nMonika Skabara - polska pisarka, autorka poczytnych powieści z nurtu prozy kobiecej. Jej książki słyną z silnych postaci kobiecych, wartkiej akcji i nieprzewidywalnych zwrotów akcji. Największy sukces odniosła seria "Dziedzictwo", jednak w jej dorobku znajdują się również książki, takie jak np. "Odzyskana Korona".\nDodana przez Kasia S. w dniu 2021-09-20\n„Przez moje ciało przepłynął prąd, ale po raz pierwszy nie chciałam się wyrwać i uciekać. Chciałam czerpać siłę i opanowanie od stojącego przy mnie mężczyzny.”\nŁzy w oczach, emocję w strzępach i uśmiech na ustach. Tak mogę określić swój stan po przeczytaniu „Trzeci dziedzic” Moniki Skabara. Obok serii „Dziedzictwo” nie można przejść obojętnie, „Rosyjska księżniczka” podbiła moje serce, a z każdą kolejną książką jest coraz cudowniej i ciekawiej.\nW tym tomie do gry wkracza Vincenzo Morinello, najmłodszy z braci, spec od brudnej roboty. Zaczyna mieć już dość takiego życia. Gdy nie spodziewanie zostaje wysłany do Los Angeles, by wyjaśnić co tam się dzieje i zrobić porządek. Nie spodziewa się jak bardzo zmieni się jego życie gdy pozna pewną kobietę i zostanie mu złożona propozycja nie do odrzucenia.\nMona została bardzo skrzywdzona i przeszła przez piekło, teraz jako dorosła kobieta pała chęcią zemsty do rodziny Morinello, a w szczególności do Antonia. Zamierza w tym celu wykorzystać Vincenzo. Nikt nie spodziewał się że ta seksowna kobieta jest tak niebezpieczna i tak poraniona. Czy arogancki, pewny siebie Vin okaże się lekiem na jej traumę? Czy Mona odnajdzie to co jej brutalnie odebrano?\nJak zawsze doskonała fabuła. A pojawienie się wszystkich postaci z poprzednich części było cudowne. Nie zmienia to faktu, że czytając w niektórych momentach byłam przerażona tym co tam się działo. Znowu zostałam wbita w fotel i zbierałam szczękę z ziemi, a to co spotkało Mone i resztę sprawiało, że ryczałam jak bóbr. Ta książka wciągnie was i nie przestaniecie jej czytać póki nie dobrniecie do końca tej historii. Do tego zapewni wam wachlarz emocji który przejdzie przez was jak tornado i zostawi was no właśnie z czym...hmm..o już wiem zostawi was z dużym niedosytem. Wiem coś o tym bo sama czuje niedosyt i chcę więcej. Oprócz łez, strachu, bólu znajdziecie tu również miłość, przyjaźń, oddanie rodzinie, pożądanie i humor. Bardzo Gorąco Polecam tą książkę jak i całą serię.\nDodana przez Martyna B. w dniu 2021-07-16\nCała seria Dziedzictwo jest świetną propozycją dla czytelnika, który odnajduję się w świecie mafii, uwielbia napięcie i zwartą akcje. W każdej części dostaniecie silną kobietę, która przeszła trudny czas w swoim życiu. Można powiedzieć, że przeszła piekło, a nawet w nim była. Mimo to stała się silna, waleczna. Te historie, które otrzymaliśmy od autorki pokazują siłę kobiet, ich niezależność ale z jednej strony kruchość.\n"Byliśmy źli. Chorzy, skrzywieni i wypaczeni. Każde z nas, które uciekło i przeżyło piekło zgotowane przez Juliusa, pragnęło zemsty. Krwawej, bolesnej zemsty."\nPolecam Wam przeczytać całą serie, która odda wszystkie emocje, zafunduje napięcie, namiętność, walkę, siłę, czasami bezsilność a czasami pokaże jak niewiele potrzeba by czuć się bezpiecznym. Bliskość drugiej osoby jest fundamentem istnienia.\n"Trzeci dziedzic" poświęcony jest najmłodszemu z braci Morinello oraz kobiecie, która była krzywdzona przez lata na rozkaz Antonia Morinello. Mona za wszelką cenę chce się odegrać na rodzinie mafijnej. Każdy krok jest zaplanowany, aż do czasu, w którym wróg staje się sprzymierzeńcem.\nW tej części nie zabraknie niczego, co było w poprzednich historiach, oczywiście zmieni się wątek i postacie. Ale dostaniemy duża dawkę adrenaliny i emocji.\nJeśli szukasz w książce:\nTo jest to książka dla Ciebie, zresztą jeśli twoje serce przepadło przy pozostałych częściach to tym razem będzie dokładnie tak samo.\nDodana przez Wiesława B. w dniu 2021-06-22\nMona i Vincenzo ich drogi krzyżują się, razem tworzą wybuchową mieszankę, są niebezpieczni i nie do okiełzania. Do obojga poczułam ogromną sympatię. Między nimi aż kipi od nadmiaru emocji. Jak potoczy się ich relacja? Czy Vincenzo stanie na równi z braćmi w szeregach mafii, czy Mona dokona zemsty? Koniecznie sprawdźcie, mega emocje gwarantowane! Handel żywym towarem, pedofilia. Czerpanie korzyści i własnej chorej satysfakcji z bezdusznego wykorzystywania dzieci. Silne więzi rodzinne, rodzina stawiana na pierwszym miejscu, zawsze i wszędzie mogą na siebie liczyć.\nWciągająca opowieść, która przeczytała się jakby sama, intryguje i wzbudza emocje. Zakończenie dość przewidywalne, podobało mi się. Przyjemnie spędzony czas. Polecam całą serię, Tatiasza i jej książki :)\nUwielbiam tę serię. A wiecie dlaczego?\nBo w tych książkach kobiety to twarde babki! Ooo one nie dają sobą pomiatać, są jak istne maszyny do zabijania. Mocne, silne charaktery, które w parze są mieszanka wybuchowa. Tak też było i w tej części. Kobieta petarda, no i oczywiście nie zabrakło Saszy! Ahh jak ja tę kobietę uwielbiam ❤\nW tej części poznajmy historię brata Antonia, Vincenzo Morinello. Jest najmłodszym z braci i ciągle musi sprzątać po swoich braciach czego ma już serdecznie dość. Kolejną podróż przenosi go do Los Angeles, gdzieś ktoś kradnie im towar. Nie daje sobie jednak sprawy z jakim poświęceniem musi się zmierzyć aby uratować rodzinny biznes.\nMona Mendez kobieta, która przeszła bardzo wiele. Ona wie co to ból i fizyczny i psychiczny, przez co staje się kobietą bez skrupułów. Jaka cenę musi zapłacić, aby wypełnić swoją zemstę.\nŚwietna, wciągająca historia, która wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu aż do ostatniej. Aura tajemniczości, nietuzinkowa akcja sprawiają, że historię się pochłania praktycznie na raz. Ohh a ile autorka zeserwowala emocji, ja na prawdę przeżywałam te historie. Uroniłam parę łez, aby na końcu się uśmiechnąć. Ta seria to zdecydowanie jedna z najlepszych książek mafijnych.\nDodana przez Ewelina W. w dniu 2021-06-10\nZ romansami mafijnymi to u mnie skomplikowana sprawa, lecz postanowiłam spróbować "Rosyjskiej księżniczki" i zostałam pozytywnie zaskoczona. Było parę rzeczy, które mi nie podpasowały, np. relacja głównych bohaterów, dla mnie, była po prostu tłem książki, a akcja w pewnych momentach za bardzo przyśpieszała, ale trzeba też przyznać, że to akcja jest największym plusem tej książki. Akcja zawierała w sobie wszystko, czego spodziewa się po mafii: rodziny mafijne, układy, zemsty, porwania, ucieczki, walki, śmierć, miłość, nienawiść, dużo akcji przeplatanej z romansem. Tu nie było się w stanie nudzić, bo autorka co rusz wyskakiwała z nową akcją (dwa razy był to minus i głównie zaważyło na mojej ocenie). Dużym plusem również była główna bohaterka, Aleksandra. To bohaterka z wielkimi jajami, którą żadko spotykam w romansach (a na pewno nie spotykam w romansie mafijnym), a której od dawna szukałam. Jej przeszłość ukształtowała ją na chłodnego, nieustępliwego, skutecznego żołnierza, mordercę, żadną tam księżniczkę. A jej przyszłość nie pozostawiła mojej szczęki na miejscu. W skrócie: zostałam jej fanką ;)\nKsiążka ma plusy i minusy, ale całokształt oraz klimat bardzo mnie wciągnął i cieszę się, że po nią sięgnęłam. Nawet tak troszeczkę żałuję, że nie przeczytałam tego w formie papierowej ;p\nDodana przez Joanna M. w dniu 2021-06-09\nNajlpeszy tom z calej trójki. Czyta się jednym tchem. Bardzo wiele ciekawych wątków. Gratulacje dla autorki. Oczywiście polecam gorąco!!!\nDodana przez Agnieszka Ś. w dniu 2021-06-05\nMona jest kobietą pełną gniewu i chęci zemsty. Zrobi wszystko by zemścić się za krzywdę wyrządzoną jej przyjaciołom, jak i niej samej. Co więcej, nie spocznie póki nie odnajdzie pewnej osoby. Będąc pewną, że to rodzina Morinello jest winna temu co ich spotkało, postanawia rozpocząć vendettę wykorzystując do niej najmłodszego z braci, Vincenzo. Nie sądziła, że mężczyzna okaże się tak trudny w obyciu. Kobieta sama narobiła sobie problemu, gdyż Vin nie da sobą manipulować, a tym bardziej nie pozwoli by wydawano mu rozkazy. Ma dość bycia ciągłym pachołkiem od wiecznego sprzątania brudu po braciach, teraz czas wziąć sprawy w swoje ręce i podjąć własne decyzje.\nDlaczego to już koniec? Bardzo trudno będzie mi się rozstać z braćmi Morinello i ich kobietami. Trzeci tom pochłonęłam na raz, a do bohaterów od samego początku zapałałam sympatią. Coś czuję, że w wolnej chwili jeszcze wrócę do tej serii.\nPodobało mi się, jak wykreowana została Mona. Z jednej strony pewna siebie, twarda, przepełniona chęcią zemsty, aczkolwiek pod powierzchnią ukryła się skrzywdzona, potrzebująca oparcia i przede wszystkim miłości, której nie dano jej było zaznać, kobieta. Do momentu spotkania Vincenzo nie sądziła, że jeszcze będzie w stanie cokolwiek czuć.\nHistoria może i przewidywalna, ale za to pochłaniająca i momentami rozczulająca. Nie powiem, zakręciła mi się łza pod koniec książki, ale to dlatego, że zawsze ciężko pogodzić się z jakąś stratą. Właśnie tego przyszło doświadczyć głównej bohaterce. Zaciekawieni? To teraz zamiast zastanawiać się, czy ta historia będzie miała szczęśliwe zakończenie, polecam sięgnąć po lekturę i szybko przekonać się samemu.\nTytuł: Trzeci dziedzic Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece Premiera: 2021-05-19\nMona skrywa niejedną tajemnicę. Jest zdeterminowana, silna i pełna gniewu – to mieszanka, która sprawia, że lepiej schodzić jej z drogi. Wraz z przyjaciółmi rozpoczyna vendettę przeciwko rodzinie\nMorinellich, a najlepszym sposobem, aby dorwać głowę rodu, jest najmłodszy z braci. Vincenzo\nokazuje się jednak wielkim zaskoczeniem. Nie mogłam doczekać się, kiedy w końcu będę mogła przeczytać tę książkę. Muszę przyznać, że podeszłam w ciemno do niej, nie czytałam opisu, ponieważ chciałam zrobi sobie niespodziankę. Czytałam już książki autorki, więc znam jej pismo i wiedziałam czego się spodziewać. Czytało mi się ją płynnie, nie ma mowy o pogubieniu się w niej. Wciągnęłam się w nią tak bardzo, że żałowałam, kiedy się skończyła. Czytałam ją jednym tchem. Kolejny raz autorka zadziwiła mnie faktami występującymi w niej. Nie spodziewałam się niektórych z nich. Ma ona w sobie mnóstwo emocji, które odczuwałam cały czas. W pewnym momencie byłam bardzo wzruszona. Owszem niekiedy dało się przewidzieć kilka sytuacji, lecz były one potrzebne i mi to nie przeszkadzało. Opowiem teraz trochę o głównych bohaterach. Vincenzo jest pewnym siebie i egoistyczny. Nie przejmuje się nikim. Zawsze mówi to, czego chce. Nie stara się o to, by go polubiono. Miałam wrażenie, że zachowuje się w taki sposób na pokaz. Miałam nadzieje, że pokaże swoją prawdziwą twarz i nie będzie aż taki bezczelny. Całe szczęście po pewnym czasie zmienił się, albo można powiedzieć ściągnął maskę. Spodobało mi się, że był taki pomocny. Aż zaczęło mi to imponować. W pewnej sytuacji bardzo się przeraziłam o niego i zastanawiałam się co z nim będzie. Wtedy siedziałam jak na szpilkach. Mona też jest pewna siebie i wie czego chce. Nie chce dać nikomu za wygraną i zawsze ma coś do powiedzenia. Spodobało mi się to, że oboje mają swoje racje i nie zwracają uwagi na to, czy drugiemu się to podoba. Jest ona zmobilizowana do osiągnięcia celu, jak się później dowiedziałam bardzo cennego. Byłam w szoku, gdy poznałam prawdę. Nie spodziewałam się tego. Jednak życie nie pozwoliło jej na dłużej odpocząć. Zaczęła się pogoń za normalnością. Czy bohaterom uda się pokonać przeciwności? Tego możecie dowiedzieć się podczas czytania. Muszę przyznać, że na końcówce zaczęły mi płynąć łzy. To było dla mnie bardzo mocne. Lubię tę serię i będę ją dobrze wspominać. Uważam, że jest to idealne dopełnienie. Ocena 9/10\nDodana przez Karolina H. w dniu 2021-05-31\n“Powiedz mi, mała. Powiedz wszystko, żebym mógł Ci pomóc”\nVincenzo jest najmłodszym bratem w mafijnej rodzinie. Zwykle na niego spada najgorsza robota, to ON musi sprzątać po starszych braciach i mało kto liczy się z jego zdaniem. Wyjazd do Los Angeles może być dla niego szansą, żeby w końcu zapracować na odpowiednią pozycję. Musi tylko odnaleźć tajemniczego Wilka, który okrada ich transporty.\nMona jest pełna tajemnic, zdeterminowana i rozgniewana. Wszyscy wiedzą, że lepiej schodzić jej z drogi. Wraz z przyjaciółmi rozpoczyna vendettę przeciwko rodzinie Morinellich. Najlepszym sposobem aby dorwać głowę rodu jest jest najmłodszy z braci, Vincenzo, który dla Mony okazuje się wielkim zaskoczenie.\nDla mnie ogromnym zaskoczeniem jest cykl Dziedzictwo MS od Moniki Skabary. Nie przepadam za seriami mafijnymi, ta jest wyjątkiem. “Trzeci dziedzic” to już niestety ostatnia część tego cyklu. Monika Skabara znów zapewniła mi emocjonalny rollercoster i doprowadziła mnie nawet do łez. To zdecydowanie najlepsza część. Było tu wszystko co lubię w romansach: miłość, problemy, napięcie i zaskakujące, chociaż troszkę przewidywalne, zakończenie, które w niczym mi nie przeszkadzało. Od pierwszej strony polubiłam Monę, a Vincenzo bardzo mnie zaskoczył. Autorka nie zapomniała o bohaterach wcześniejszych części, dzięki temu możemy się dowiedzieć co u nich nowego. Szkoda, że to już koniec, zżyłam się z bohaterami. Czekam na kolejne książki autorki.\nDodana przez Jolanta J. w dniu 2021-05-30\nMonika Skabara zyskała moją sympatię już od pierwszego tomu serii "Dziedzictwo". "Rosyjska księżniczka" to była pierwsza historia czytana przeze mnie, która pokazała siłę kobiet i to, że nie trzeba podążać utartymi schematami. Sięgając po kolejne tomy bałam się, że coś może zaburzyć moje odczucia, ale teraz mogę już odetchnąć, ponieważ autorka utrzymała wysoki poziom w kolejnych książkach, a "Trzeci dziedzic" jest idealnym zwieńczeniem całej trylogii.\nMona to kolejna bohaterka, która została bardzo mocno skrzywdzona. W tej chwili jedynie czego pragnie to zemsta na wszystkich osobach, które ją skrzywdziły. Kobieta wraz ze swoim przyjacielem obmyśla plan, by pogrążyć wszystkich, którzy dopuścili się krzywdzenia niewinnych, a na celownik ma pójść rodzina Morinello.\nVincenzo jako najmłodszy z braci włoskiej mafii, czuję się jak popychadło od brudnej roboty. Ma ON nadzieję, że wyjazd do LA wszystko zmieni i starsi bracia zaczną się liczyć z jego zdaniem.\nCzy mężczyzna chcąc bronić swojej rodziny zgodzi się, na nietypowe żądania, które zażąda Wilk - człowiek zagadka? Czy Monie uda się zemścić na wrogu i czy będzie jej dane zaznać prawdziwego szczęścia?\nTo było genialne! Monika z pewnością ma przepiękny dar tworzenia mocnych, silnych i charakternych postaci. Fabuła jest rewelacyjna. Nie ma w niej zbędnych opisów, a akcja goni akcję. Tutaj nic nie dzieje się przypadkowo i wszystko jest dopracowane w każdym calu.\nJeżeli szukacie nieszablonowej historii, w której są łzy, cierpienie, ale też niezwykła odwaga, silne emocje i odrobina pikanterii, to ta książka jest dla Was idealna. Myślę, że autorka z każdą nową historią szlifuje coraz lepiej swój warsztat i z przyjemnością będę wypatrywać kolejnych perełek spod jej pióra❤\nUwielbiam tą serię‼\nDodana przez Paula C. w dniu 2021-05-30\nSkończyłam ją czytać dawno a nie mogę przestać o niej myśleć…\nZacznę od tego, że autorka wzięła sobie rady czytelników do serca, chociażby z tego względu, że w końcu mamy adnotacje, który rozdział jest pisany z perspektywy danego bohatera.\nOczywiście klasycznie- nie mogę się napatrzeć na grafiki, które rozpoczynają rozdziały. Wszystko jest dopracowane, jest przejrzyście, cieszy oko.\nMało scen seksu, ale jak już w końcu do tego doszło to… dzieje się! Napięta i namiętna atmosfera między bohaterami, a pożądanie wisi w powietrzu… W ogóle te sceny są bardzo fajnie i subtelnie opisane, nie są wulgarne- a to ważne. Jest to najlepsza część ze wszystkich trzech, i jako jedyna dostaje mocne 5/5.\nPojawiają się oczywiście bohaterowie z poprzednich części, Aleksandra jak zawsze rozwala system. Polubiłam tych bohaterów, Vincenzo jest zdecydowanie moim numer 1. Szkoda, że ta historia się już skończyła bo zaczęłam się jeszcze bardziej w nią wkręcać!\nBardzo dużo się tutaj działo, było sporo zwrotów akcji, a końcowe rozdziały czytałam z taką prędkością, że głowa mała! Bałam się, że zakończy się ta historia zupełnie inaczej niż bym chciała, naprawdę stresowałam się jak nigdy! Ogółem książki nie da się odłożyć, ani zaplanować sobie na dany dzień kilka rozdziałów- ją się pożera. Wszystko mi się tu podobało, dostałam dokładnie to czego chciałam i czego potrzebowałam. Warto przeczytać trylogię chociażby ze względu na ostatni tom.\nPoznajemy w tym tomie najmłodszego brata Morinello. Który czuje się jak popychadło od brudnej roboty. Wyjeżdża do Los Angeles dostaje szanse od brata tylko musi znałeś tajemniczego Wilka który ich okrada.\nMona za sobą ma ciężka przeszłość i nie jedną tajemnice. Kobieta pragnie zemsty .\nPragnie pogrążyć rodzinę Morinello. Wpadnie na plan w którym główną rolę gra najmłodszy brat. Ale relacje między nimi każdego z nich zaskoczy.\nMoim zdaniem najlepszy tom ze wszystkich.\nBohaterów polubiłam od razu ❤\nSilne osobowości i twarde charaktery. Vincenzo pragnie uchronić rodzinę. A Mona walczy o najważniejszą osobę w swoim życiu. I nie cofnie się przed niczym. Relacja między nimi jest powoli rozwijana nie ma nagle bum i miłość. Wszystko przychodzi w swoim czasie. Jest brutalnie co lubię. Oraz momenty bardzo smutne gdzie pojawiają się łzy. Niektóre sceny były dla mnie wielkim zaskoczeniem na plus i z wielkim zaciekawieniem czytałam książkę .\nJak dla mnie książka mega dobra i warta każdej godziny. Ja usiadłam i przeczytałam całą na raz. Oderwać się od tej historii nie mogłam. Pojawiają się bohaterowie z poprzednich części więc kto ich lubi będzie zadowolony dodatkowo. :)\nDodana przez Sabina K. w dniu 2021-05-20\n"TRZECI DZIEDZIC" Monika Skabara- grupa dla patronów i recenzentów Wydawnictwo Kobiece #trzecidziedzic #monikaskabara #wydawnictwokobiece\nJeśli myślicie, że autorka niczym Was już nie zaskoczy to jesteście w dużym błędzie, pokazuje, że historia zatacza krąg i lubi się powtarzać, a błędy z przeszłości wychodzą na wierz i trzeba za nie płacić wysoką cenę. Często jest tak, że kolejne części są naciągane i ciągnięte na siłę - nie w tym wypadku! To barwna opowieść o przetrwaniu, walce ze swoimi słabościami, zemście i niespodziewanej miłości.\nVincenzo - wolny, frywolny i nieokiełznany, pragnie szacunku swoich starszych braci dlatego godzi się na sprzątanie najgorszej roboty. Los płata mu figla i stawia na swojej drodze tajemniczą Mone Mandez. Czy wspólna przeszłość połączy tych dwoje niepokornych, dążących do upragnionego celu?\nMam wrażenie, że w tej części było więcej bólu, uniesień i tajemniczych wydarzeń, więcej uszczypliwości, mniej namiętności. Jednak po raz kolejny pokazuje, że rodzina jest ponad wszystko, mogą w niej istnieć niedociągnięcia, kłótnie, nieporozumienia, ale lojalność, wierność i oddanie jest stawiane na pierwszym miejscu, a dzięki temu można osiągnąć w życiu bardzo wiele, nawet to co było skrywane od bardzo dawna.\nWątki sensacyjno - kryminalne zostaną tak połączone, że rodzina Morinello znowu połączą się w całość by walczyć wszyscy przeciwko światu, nie zabraknie starych bohaterów i powiązań do przeszłości. Tu każda postać jest jakaś, odmienna i pełna wigoru. Będziecie płakać i ocierać łzy ze wzruszenia, ale nie zabraknie też ulotnych chwil, zabawnych perypetii i dużo śmiechu. Polecam :)\nSeria "Dziedzictwo" Moniki Skabary, jest jedną z moich ulubionych mafijnych polskich serii i z niecierpliwością czekałm na ten trzeci tom. Jesteście ciekawi?\n"Gniewni, zdesperowani, pełni sprzeczności - mogą stać się dla siebie przekleństwem kub wybawieniem."\nVincenzo ma dość, że jako najmłodszy z braci zawsze ma najgorsze zadania do wykonania. Liczy, że tym razem uda mu się to zmienić. Odnalezienie tajemniczego Wilka, który okrada ich transport w Los Angleses może być szansą, aby zaczał być postrzegany na równi z braćmi.\nMona jest zdeterminowana, gniewna i tajemnicza, lepiej z nią nie zadzieradzać. Gdy obierze sobie jakiś cel nic jej nie powstrzymam. Teraz jej celem jest właśnie Vincenzo, najmłodszy z rodziny, którą chce zniszczyć.\nOd początku mamy dużo tajemnic, które sprawiają, że gdy tylko zacznie się czytać nie da się oderwać. Podoba mi się się przedstawienie postaci, że choć Vincenzo jest mafiozem nie jest tym najstarszym, najlepszym, za to Mona wydaje się być tą, która rozdaje karty w tej grze.\nPiękna okładka i oprawa graficzna, nietpowe imiona i niebanalne wątki. Dużo akcji, mrocznych sekretów, niebezpieczeństw i oczywiście aranżowane małżeństwo.\nOto namiętny i mroczny romans mafijny, który pokochają fanki tego gatunku. Jak w całej tej serii, kobiety nie są tutaj bezbronne i wystraszone, a silne i gotowe do walki, bardzo mi się się podoba. Uwielbiam cała serię i mam wielki sentyment do "Rosyjska księżniczka", jednak przyznać, że ta część jest najlepsza, najbardziej emocjonująca i trzymającą w napięciu. Nie mogłam się od niej oderwać. Naprawdę wow, nie da się opisać tych emocji. Genialne.\nDodana przez Ewa Z. w dniu 2021-05-19\nPo świetnym pierwszym tomie, drugi mnie trochę rozczarował, dlatego byłam bardzo ciekawa, czy tym razem autorka mnie zaskoczy. I z uśmiechem na twarzy przyznaję, że "udobruchała" mnie całkowicie. Jakie to było dobre... Dostałam wszystko to czego oczekuję od romansów mafijnych: sekrety, dramaty, akcję, miłość i pożądanie.\nPani Monika zabrała nas w sam środek brutalnych porachunków gangsterskich, do niebezpiecznego świata mafii pełnego przemocy.\nVincenzo to najmłodszy z braci Morinello i to ON właśnie zajmuje się "brudną robotą" w rodzinnym biznesie. Ma jednak dość takiego traktowania, zgadza się załatwić jeszcze jedną nie cierpiąca zwłoki sprawę w Los Angeles. Musi zająć się niejakim "Wilkiem", nie spodziewając się, że wpadnie w zasadzkę, a czeka na niego Wilczyca.\nMona Mendez, co ta dziewczyna przeszła, łzy same cisną się do oczu. Teraz już dorosła kobieta żyje chęcią zemsty na Antonio Morinello, a posłuży się w tym celu jego młodszym bratem Vincenzo. Składa mu propozycję nie do odrzucenia. Wreszcie nadszedł czas, żeby wszyscy którzy przyczynili się do tragedii wielu dzieci ponieśli karę. Mona i wspierający ją Julius nie cofną się przed niczym, by osiągnąć swój cel. Kobieta ma jeszcze jeden ważny powód i nie spocznie dopóki kogoś nie odnajdzie.\nMężczyzna od początku jest zaintrygowany Moną, pomimo że nie należy do osób cierpliwych, daje dziewczynie czas, bo zdaje sobie sprawę, że musi poradzić sobie ona z ogromną traumą. Obserwujemy rodzącą się pomiędzy nimi namiętność i uczucie. Spotykamy się ponownie ze wszystkimi bohaterami poprzednich części.\nTo była chyba najbardziej wzruszająca i emocjonująca dla mnie część tej serii. Naprawdę dużo się dzieje, a dynamiczna akcja sprawia, że nie możemy oderwać się od lektury. Końcówka szokująca i wyciskająca łzy, dlatego radzę mieć chusteczki w pogotowiu.\nTo już niestety nasze pożegnanie z bohaterami, a ja ze swojej strony polecam ogromnie całą trylogię. Na uwagę zasługuje również piękne wydanie całej serii, każdy rozdział zaczyna się grafiką z wizerunkiem bohatera z perspektywy, którego jest ON opowiadany.\nRomans mafijny w dobrym wydaniu. Rodzina Morinello powraca, aby znowu zachwycić kobiece serca. Mówię kobiece, ponieważ doskonale wiem, że żaden facet nie będzie chwalił się tym, iż czyta romans. Tak, są tu wątki mafijne, ale to nie powód, żeby czytać, jeżeli główny temat to miłość - to nie moja opinia, ale mojego męża. W każdym razie ja jestem bardzo zadowolona z tego, że trzecia część serii trafiła w moje ręce i z całą pewnością powiem, iż w tej książce niczego nie brakuje. Jest tajemnica, jest wendetta (!!). Jest piękna kobieta i niebezpieczny mężczyzna. Czy można chcieć czegoś więcej? Polecam!\nDodana przez Katarzyna S. w dniu 2021-05-16\nTom 3, seria Dziedzictwo\nNiebezpieczni mężczyźni i niepokorne kobiety to… seria DZIEDZICTWO. Monika Skabara zadebiutowała w 2020 roku książką ROSYJSKA KSIĘŻNICZA, która rozpoczęła cykl. W pierwszej części poznaliśmy Saszę i Antonio. Na początku roku 2021 ukazała się kontynuacja serii książka ODZYSKANA KORONA, była to historia Elizy i Jurija. Teraz Czytelnicy poznają kolejną parę Monę i Vincenzo. Jak finałowy tom serii wypadł na tle wcześniejszych tytułów? Co słychać u dobrze już znanych nam bohaterów? Mafia, miłość, tajemnice, przeszłość, mrok, namiętności… Będzie się działo!\nGNIEWNI, ZDESPEROWANI, PEŁNI SPRZECZNOŚCI – MOGĄ STAĆ SIĘ DLA SIEBIE PRZEKLEŃSTWEM LUB WYBAWIENIEM.\nAutorce już po raz trzeci udało się świetnie wykreować bohaterów. Mona Mendez bardzo tajemnicza dziewczyna, ma za sobą trudną przeszłości i nie jedno traumatyczne wydarzenie. Pomimo tego co przeszła jest silna, zdeterminowana i nastawiona na zwycięstwo. Vincenzo Morinello to najmłodszy z braci w rodzinie mafijnej. To na niego zawsze spadają najgorsze zadania, musi sprzątać po swoich braciach, nikt nie liczy się z jego zdaniem. Wyjazd do Los Angeles ma zmienić jego pozycję. Jeśli uda mu się odnaleźć tajemniczego Wilka, bracia będą musieli zaakceptować go jako równego sobie. Kto okaże się być Wilkiem? Jaka relacja połączony Monę i Vincenzo? Czy połączą siły w walce z wrogiem? Jaką tajemnicę skrywa dziewczyna?\nTRZECI DZIEDZIC to dla mnie połączenie mocnych stron pierwszego i drugiego tomu, w tej części nie zabraknie brutalności, ostrego języka, rozlewu krwi, przemocy, kłopotów, traumy, ale też determinacji, walki, poszukiwań, emocji, przezwyciężania własnych słabości i bitwy z demonami przeszłości. Akcja rozkręca się dość szybko, wciąż coś się dzieje, główni bohaterowie nie zaznają spokoju, przed nimi trudne decyzje i wybory. Już od pierwszej części bardzo lubię styl Autorki, lekkość pióra, poruszanie trudnych tematów, wywoływanie emocji u Czytelników, przemycanie kwestii do przemyślenia. Bardzo serdecznie polecam Wam serię Dziedzictwo. Szkoda, że to już ostatnia kropka i pożegnanie z bohaterami, ale jestem pewna, że Monika Skabara jeszcze nie raz nas zaskoczy. Czy będzie znów mafijny klimat, a może zupełnie coś innego? – o tym z pewnością przekonamy się wkrótce.\nPodtytuł: Dziedzictwo Tom 3\nPowiązane tematy: Książka na wakacje, Książki gratis, Promocja na książki, Niegrzeczne książki, Last Minute, Wyprzedaż magazynowa, Bestsellery książkowe na prezent, Książki o mafii, Książki z motywem romansu z bogaczem, milionerem, Książki z motywem dark, Książki z motywem hate to love, Książki kryminalne z motywem romansu, Książki z motywami romansu i mafii, Polskie książki z motywem romansu\n77,61 zł 119,70 zł Do koszyka dodaj do schowka\nDominic, brat Katji, postanawia zostać w rodzinnym domu na czas rekonwalescencji ojca. Nie chce przyłączyć się do mafii i nie popiera prowadzonego przez ojca biznesu. Jednak słabość do pewnej kobiety wplątuje go w nieoczekiwane wydarzenia, które wymagają radykalnych i siłowych rozwiązań. Główny...\n51,72 zł 79,80 zł Do koszyka dodaj do schowka\n40,00 zł 71,80 zł Do koszyka dodaj do schowka