Nowości książkowe - w kręgu kultury łowieckiej\n"CO DARZYŁ BÓR"\nUstrzyki Dolne 2021.\n352 stron, oprawa twarda, A4\n„Co darzył bór” – przygody przyjaciół Ryszarda Napory. Część II\n(Zmodyfikowany tekst mojej przedmowy do książki)\nWytrawni, wrażliwi na uroki przyrody myśliwi uważają, że są na ziemi zaczarowane miejsca, do których wyprawy lub powroty po „myśliwskie złote runo”, zapadają w sercu najgłębiej. Dla jednych są to poleskie bagna i moczary z magicznymi pieśniami głuszca i cietrzewia, stękaniem i rżeniem łosia, dla innych bezkresne ostępy syberyjskiej tajgi, dającej możliwość poruszania się krętymi ścieżkami, jak niegdyś myśliwym nad myśliwymi: Dersu Uzale, Benedyktowi Dybowskiemu, Wiktorowi Godlewskiemu, Michałowi Jankowskiemu i jego synom. Dla wielu najpiękniejsze są polskie Bieszczady, zwłaszcza podczas rykowiskowej jesieni, w scenerii przenikających się kolorów żółci pomarańczy, czerwieni i brązu.\nGóry słynące z kapitalnych byków (jest ich niestety coraz mniej), szablistych odyńców i budzących wielkie emocje drapieżników – niedźwiedzi i wilków (jest ich coraz więcej, bez możliwości łowieckiego regulowania populacji), są miejscem życia niezwykle barwnych postaci, twórców legendy Bieszczad: artystów, koniarzy, pasterzy, budowniczych, leśników i myśliwych.\nJednym z nich, myśliwym z potrzeby ducha i wrodzonej łowieckiej pasji, jest Ryszard Napora, rodowity Ustrzykanin, od dziecka zgłębiający myśliwską sztukę, ukierunkowywany przez etycznych profesjonalistów, takich jak Gwido Strouchal czy Jan Kulczycki.\nZasłuchany w opowieści o wyczynach słynnych wilczarzy, legendarnych tropicieli rysiów i jeleni Władysława Pepery, Franciszka Kazimierczaka, Tomasza Pyrdoła, Tadeusza Misiudy i Tadeusza Zająca sam stał się skarbnicą wiedzy o bieszczadzkim myślistwie i łowiectwie, oraz spadkobiercą, krzewicielem i twórczym kontynuatorem dziedzictwa kulturowego Bieszczad.\nZ satysfakcją snując opowieści podczas biesiadnych spotkań w gościnnym domu i przy ognisku, częstując z rytualnej kulawki przednią nalewkę dla podkreślenia, że kocha Bieszczady i otaczający go świat, szanuje ludzi. Komisji egzaminacyjnej powiedział otwarcie, że chce być myśliwym by polować, różniąc się w poglądach z pozostałymi egzaminowanymi, motywującymi potrzebę wstąpienia do PZŁ miłością przyrody, chęcią dokarmiania i walką z kłusownictwem. Życie, jak zwykle, okazało się zaskakujące. Z Rysia idącego na łowy, nie do końca wiernego precyzyjnej deklaracji złożonej egzaminatorom, wyrósł Ryszard, rasowy myśliwy i animator łowieckiej kultury, w którym koledzy wypatrzyli wszechstronność zainteresowań i prawdziwy talent łowiecki, pozwalający spełniać mu młodzieńcze marzenia. Bardzo szybko zyskał w środowisku kolegów, później wśród kolekcjonerów i myśliwych z całego kraju popularność i sympatię; do wspólnych polowań zapraszali go najwytrawniejsi nemrodzi. Łowca uważa że rodzinne Ustrzyki Dolne, nie tylko są miejscem na ziemi, lecz przede wszystkim stanem ciągłej świadomości, nakazującej troskę o dziedzictwo kulturowe Bieszczad, którego znaczącą częścią jest tradycja łowiecka. Filozofia ta tłumaczy środowiskową aktywność Ryszarda, zaangażowanie w organizację imprez, uroczystości myśliwskich, spotkań kolekcjonerskich, kronikarskie dokumentowanie historii – pisanie książek, utrwalających dziedzictwo łowieckie Bieszczad, wymienionych przez Juliana Hutę, kolejnego legendarnego bieszczadzkiego łowcę i publicystę, przyjaciela Ryszarda, w przedmowie do pierwszego tomu wspomnień „Co darzył bór”.\nTroska o zachowanie i wzbogacanie tradycji łowieckich, wpisuje się w działalność Ryszarda pragnieniem zauroczenia Bieszczadami rosnącego z dnia na dzień kręgu kolegów i przyjaciół. Sprawie tej sprzyja jego niecodzienna gościnność.\nChęć i potrzeba utrzymania integracji środowiska, utrwalania więzi koleżeńskich, materialnego dziedzictwa łowieckiego oraz rozbudzenie łowieckich pasji, zmaterializowały się w postaci dwóch albumów wydanych przez Ryszarda Naporę (kolejne zapowiedziane) z tekstami kolegów i przyjaciół, bogato zilustrowanych zdjęciami jego autorstwa oraz autorów wspomnień, dopracowanymi do perfekcji przez Andrzeja Ładę, artystę fotografika, zasłużonego kulturze „Gloria Artis”. Pomysłodawca wydawnictwa pozwolił kilkunastu autorom wspomnień opuścić bieszczadzki połoniny i ostępy, by mogli pokazać uroki innych łowisk, pochwalić się zdobytymi trofeami, nie tylko w polu, kniei, stepie, tajdze, łowiskach wysokogórskich, ale również na kolekcjonerskich giełdach, w antykwariatach, pracowniach malarskich i rękodzielniczych oraz przedstawić przebytą drogę po związkowych ścieżkach w kołach łowieckich, klubach i komisjach.\nNa książkę – album składają się bogato ilustrowane wspomnienia 54 myśliwych o nienarzuconej przez Ryszarda narracji, co jest zaletą tych opowiadań, są autentyczne. Dla jednych strzelenie pierwszego szablistego odyńca, czy ciekawego selekta po długim tropieniu w rodzimej kniei jest wydarzeniem tak samo ważnym i emocjonującym, jak dla innych położenie słonia o rekordowych ciosach.\nJestem przekonany, że album sprawi, iż Bieszczady staną się nam bliższe, łowiectwo bardziej zrozumiałe dla oponentów, a dla większości myśliwych ograniczających swą aktywność do polowań, coraz częściej z nowoczesnym sprzętem noktowizyjnym, dronami ułatwiającymi wyszukiwanie zwierzyny, fotopułapkami informującymi o ruchu na nęciskach, stanie się inspiracją do głębszych przemyśleń nad ideą prawidłowego łowiectwa oraz roli, jaką odgrywa w nim kultura i etyka.\nNa przyszłość warto się zastanowić, czy nie należałoby udzielić gościnności, zapraszając na strony książki starszych myśliwych pamiętających początki łowiectwa w powojennej Polsce, przypomnieć polowania z lat czterdziestych, pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, oraz organizację powojennego łowiectwa. Literatura tego okresu jest niezwykle skąpa, przedwojennych myśliwych nie dopuszczano do pióra, a nowy robotniczo-chłopski narybek myśliwski nie chwytał się pióra ochoczo.\nSłyszałem, że istnieją w Bieszczadach magiczne uroczyska, znane nielicznym tubylcom, wyznawcom Sylwana i Diany, w których wypowiedziane życzenia się sprawdzają. Poprośmy Ryszarda, aby nam je pokazał, a do życzeń osobistych tam wyrażonych, dorzućmy prośbę o zachowanie bieszczadzkiej przyrody, reliktów przeszłości, pamięci o dawnych mieszkańcach i pionierach tworzących legendę Bieszczad, wśród nich myśliwych i leśników. Miłej lektury.\nKsiążki wydane Na Węgrzech z okazji wystawy łowieckiej "One With Nature" (Zjednoczeni z przyrodą). Po lewej katalog wystawy poświęconej 1000-letniej historii łowiectwa Kotliny Karpackiej. Opisuje zabytki ze zdobieniami łowieckimi z okresu rzymskiego i scytyjskiego, dawne polowania, przedstawia sylwetki najwybitniejszych myśliwych, pisarzy piszących o łowiectwie i przyrodników - myśliwych. Treść ozdobiona jest też preparatami zwierzyny tego rejonu, zdobiącymi salę wystawową, wykonanymi przez najlepszych taksydermistów, instalacjami z materiałów odpadowych. Tekst w języku angielskim ułatwia czytanie i zrozumienie tematu, nawet przy użyciu dostępnych translatorów\nPublikacja - album po prawej to wydawnictwo powystawowe poświęcone Wystawie Światowej Budapeszt 1971. Album wydany po 50-latach w szczegółach dokumentuje ekspozycje, udział przedstawicieli najwyższych władz krajów socjalistycznych biorących udział w wystawie, narodowe pawilony wystawowe, w tym kilkusetmetrową polską ekspozycję, na głowę bijącą współczesną wystawę trofeów, zajmującą powierzchnię 2,5 kroku x 6,5 kroku, ze stłoczonymi eksponatami. Tekst poza wstępem ograniczony do podpisów pod zdjęciami. Okładka na Węgrzech nie robiła złego wrażenia, traktowano jako dokumentację najważniejszego wydarzenia wystawy w 1971 r. Wyobrażam sobie naszych krzyk komunożerców, gdyby postąpiono w Polsce podobnie. Wystarczy, na poparcie tej tezy, przypomnieć reklamujące konkurs zdjęcie zabitego wilka, niesionego przez znanego myśliwego, tchórzliwie wycofane przez organizatorów konkursu fotograficznego, pod presją garstki "miłośników przyrody" .\nWydawnictwo Lasy Państwowe\n255 stron, oprawa twarda\nZa zgodą Wiktora Chabowskiego, zamieszczam tekst recenzji zamieszczonej w 3. numerze z 2021 r. Łowca Świętokrzyskiego\nO książkę należy pytać w Centrum Informacyjnym Lasów Państwowych w Warszawie\nWydawca ZO PZŁ w Krakowie\nKroniki Krakowskie, są publikacją dokumentującą najważniejsze wydarzenia krakowskiego (małopolskiego) łowiectwa w latach 2018-2020. Wydawnictwo towarzyszyło obchodom hubertowskim, podczas których organizacja krakowska otrzymała nowy sztandar, poświęcony w Bazylice Mariackiej 23 października 2021.\nKroniki są bogato ilustrowane fotograficznie, zapełniają lukę ("Myśliwiec" generalnie pomija tę tematykę) w dokumentowaniu jubileuszy kół łowieckich, wystaw i imprez lokalnych, udziału krakowskich myśliwych w wydarzeniach regionalnych i krajowych. Kroniki łowieckie będą ważnym dokumentem historycznym, już po kilkunastu latach, umożliwiającym odtwarzanie historii małopolskiego łowiectwa.\nNoże myśliwskie świata cz. I\nred. Tomasz Krawczyk. Wydawnictwo Atra World 2021.\n170 stron, oprawa twarda\nJerzy Utkin - dziennikarz, prozaik, poeta, a także autor wierszy oraz tekstów piosenek dla dzieci i młodzieży. Należy do Związku Literatów Polskich oraz Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczpospolitej Polskiej. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Autorów ZAIKS.\nDebiutował na początku lat 80-tych XX wieku na łamach prasy regionalnej Wielkopolski. Dziś jest autorem ponad trzydziestu publikacji książkowych\nNotka biograficzna z https://lubimyczytac.pl/autor/54483/jerzy-utkin\nzdjęcie z https://faktypilskie.pl/pl/11_wiadomosci/409_jerzy-utkin-kat-wybacza-ofiarom.html\nPolecam, szczególnie kolegom klubowym - kolekcjonerom, niezwykle interesującą część I książki Jerzego Utkina "Noże myśliwskie świata". Kolekcjonerem w pełnym tego znaczeniu jest ten, kto nie tylko zbiera, ale posiada ogromną wiedzę na temat kolekcjonowanych przedmiotów, dzieli się nią z innymi poprzez publikacje, wystawy, pokazy. Inaczej jest tylko zbieraczem. Nadarza się więc okazja okazja do uzupełnienia wiedzy, bowiem, jak napisał wydawca na ostatniej stronie okładki (patrz niżej), książka oprócz artystycznych zdjęć wykonanych przez Autora zawiera dużą porcję informacji merytorycznych związanych z technologią wykonania tego podstawowego narzędzia myśliwego.\nKsiążka dostępna w Wydawnictwie Atra World Tomasz Krawczyk, tel. 696 610 827\nLegenda o św. Hubercie - Europejski Fenomen Kulturowy\nSpecyfika polowań na niedźwiedzie w Polsce od XVIII do końca XIX w.\nMotyw Łowiecki w Heraldyce Europejskiej\nPublikacje towarzyszące mającej się odbyć w Kórniku wystawie, przygotowanej przez ZO PZŁ w Poznaniu oraz Ryszarda M. Wagnera - komisarza ekspozycji, Stefana Federa i Kazimierza Krawiarza.\nPierwsza pozycja przygotowana była na wystawę, będącą jednym z głównych punktów programu inaugurującego sezon łowiecki 2020/2021 w okręgu poznańskim. Plany, niestety, zniweczyła pandemia Covid 19. Uroczystości przeniesiono na jesień 2021, wystawę wzbogacono. W związku z tym organizatorzy wydali suplement do pierwszej publikacji, towarzyszącej kórnickiej wystawie. Tematy i autorów tekstów przedstawiono pod skanami okładek.\n10 lat malowania ze św. Hubertem. Wystawa w Muzeum Przyrodniczo-Łowieckim w Uzarzewie 2021\nWydawca: Muzeum Przyrodniczo-Łowieckie w Uzarzewie.\nOpracowanie: Anna Matuszewska-Gumięga, Bogusława Doba i Maciej Strawa\nW piątek 27 sierpnia 2021 roku o godz. 14.00 w Muzeum Przyrodniczo-Łowieckim w Uzarzewie odbędą się jednocześnie: finisaż wystawy pt. „10 lat malowania ze świętym Hubertem" czynnej od 2 lipca do 27 sierpnia 2021 roku oraz wernisaż wystawy autorskiej pt. „Bogusław Doba - malarstwo i fotografia" czynnej od 27 sierpnia do 30 września 2021 roku. Wystawie towarzyszy katalog, pod takim samym tytułem jak ekspozycja, opracowany przez Annę Matuszewską-Gumięgę, Bogusława Dobę i Macieja Strawę koordynatora plenerów i kuratora wystawy. Autorzy zaprezentowali historię plenerów oraz zaprezentowali ponad 60 obrazów blisko 40 artystów malarzy profesjonalistów i amatorów. Dziękuję za zaproszenie i katalog.\nWe wstępie katalogu dr Maciej Strawa podzielił się z czytelnikami historią spotkań artystycznych pisząc: "Inspiracją organizacji gorajskich plenerów malarskich było wspomnienie pleneru, który odbywał się w czerwcu 1985 roku w Goraju-Zamku i zorganizowany został przez prof. Andrzeja Jeziorkowskiego dla studentów pierwszego roku Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej. Z tego okresu zachowała się akwarela niestety nieznanego autorstwa, którą nabyłem jako uczeń II klasy Technikum Leśnego w Goraju. Będąc pod wrażeniem artystycznej atmosfery tego wydarzenia, widoku młodych ludzi malujących i rysujących piękno gorajskich budowli oraz ich przyrodniczego otoczenia, skorzystałem z pomysłu podsuniętego mi w 2011 roku przez Adama Hromiaka - członka Naczelnej Rady Łowieckiej.\nPlenery malarskie w Goraju-Zamku od 2012 roku otrzymały wdzięczną nazwę „Malowanie ze świętym Hubertem". Jesienią 2013 roku zgodnie z planem odbyła się gala jubileuszowa 90-lecia Polskiego Związku Łowieckiego w Studio Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Tam też odbył się wielki koncert muzyki myśliwskiej oraz wystawa prac malarskich powstałych na dwóch pierwszych plenerach w Goraju-Zamku. Dziękuję Maciejowi Strawie, niezmordowanemu pomysłodawcy i realizatorowi wielkich przedsięwzięć kulturowych, za niezwykłą aktywność na polu kultury łowieckiej, zwłaszcza muzycznej i życzę kolejnych dokonań. Mam nadzieję że centralne władze łowieckie docenią aktywność i osiągnięcia kol. Macieja i wreszcie zaczną Go wszechstronnie wspierać, bo samo obiecywanie nie jest sztuką. Darzbór!\nPo kilku latach Leszek Szewczyk "odnalazł" i obdarował mnie poszukiwaną publikacją pokonferencyjną (pamiątką uczestnictwa w seminarium) pt. "Gospodarka łowiecka jako element ochrony środowiska przyrodniczego i zrównoważonego rozwoju". Nakład 100 egzemplarzy. Zamieszczam spis treści w celu pokazania tematyki konferencji i 4 zdjęcia dokumentujące wydarzenie. Dziękuję Leszku. Darzbór!\n"Sylwan" 1820. Dziennik Nauk Leśnych i Myśliwskich.\nWydany staraniem Polskiego Towarzystwa Leśnego z okazji 200-lecia czasopisma 1820-2020.\nRocznik składa się z 4 numerów, 510 stron, oprawa twarda\nWydawnictwo Ruthens – Rafał Barski, tel.: 134365100\nNajstarszym polskim naukowym periodykiem leśnym i łowieckim, jednym z najstarszych na świecie, jest czasopismo Sylwan, założone w 1820 roku w Warszawie. Pismo utożsamiało się z łowiectwem, poprzez kolejne podtytuły: Dziennik Nauk Leśnych i Myśliwych, Dziennik Nauk Leśnych i Łowieckich, Zbiór Nauk i Urządzeń Leśnych i Łowieckich, Zbiór Nauk Leśnych i Łowieckich.\nSylwan związany był półoficjalnie z Królewskim Korpusem Leśnym nadzorującym lasy. Założycielem czasopisma był Ludwik Plater Broel generalny dyrektor lasów Królestwa Polskiego, a pierwszymi redaktorami Hipolit Cielecki i Juliusz Brincken.\nSylwan ukazywał się w Warszawie do 1858 r. Reaktywowany we Lwowie był organem Galicyjskiego (1883-1918) i Małopolskiego (1919-1939) Towarzystwa Leśnego. Po II wojnie światowej ukazuje się w Warszawie jako organ Polskiego Towarzystwa Leśnego. W pierwszych latach (okres warszawski) redaktorzy wyodrębniali dział łowiecki, później myślistwo stało się tematem drugorzędnym, publikowanym głównie w relacjach zwierzyna, las, a gospodarka łowiecka.\nW I tomie około 150 stron zajmuje tematyka łowiecka. Są w nim rozdziały: Monografia łosia, O wytępieniu wilków Juliusza Brinckena z rycinami oraz O gospodarstwie zwierzęcym.\nKsiążka dostępna w wydawnictwie, tel.: 13 43 65 100\nProfesor Ludwik Sitowski 1880-1947\nWydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu 2020\nMonografia poświęcona jest prof. dr. Ludwikowi Sitowskiemu herbu Bróg, naukowcowi, rektorowi, myśliwemu, autorowi licznych odkryć i rozpraw naukowych. Jest to już czwarta obszerna książka biograficzna, utrwalająca sylwetki poznańskich naukowców – przyrodników i leśników, autorstwa znanego duetu profesorskiego Dariusza J. Gwiazdowicza i Jerzego Wiśniewskiego. Poprzednie pozycje poświęcone były profesorom: Bohdanowi Kiełczewskiemu, Wiesławowi Szczerbińskiemu i Aleksandrowi Kozikowskiemu (dwie ostatnie prezentowałem w nowościach wydawniczych na www.kulturalowiecka.pl). Opowieść o prof. L. Sitowskim przeczytałem jednym tchem, a podstawowym bodźcem trzymającym mnie przy lekturze był wątek myśliwski, który oparli autorzy na relacjach rodzinnych i niewydanym zbiorze wspomnień naukowca: „Na początku lat 40. ubiegłego wieku, będąc w Krościenku, Profesor zaczął spisywać wspomnienia i refleksje myśliwskie. Opierał się przy tym na swoich dziennikach myśliwskich, w których podawał między innymi daty łowów oraz liczbę upolowanych osobników. Dość obszerne opracowanie liczące około 50 stron maszynopisu, napisane pod pseudonimem Bróg, ukończył 2 kwietnia 1942 roku”.\nWątek myśliwski pojawia się nie tylko w ostatnim rozdziale opracowania, zatytułowanym. „Na łowach”, poświęconym pasji łowieckiej, ale regularnie w całej biografii. Nie mogło być inaczej, skoro prof. Sitowski pochodził z wielopokoleniowej rodziny myśliwskiej, w której, wg wspomnień wnuka Stanisława, „bliskie więzy rodzinne i tradycja podyktowane obyczaje nakazywały wzajemnych wizyt, a nade wszystko wspólnych polowań na dzikiego zwierza (...). Profesor polował do ostatnich dni życia „W czerwcu nastąpił pierwszy atak sercowy. Ruchliwa jednak postać nie zniosła bezczynności chorego i już po tygodniu wykonywał swoje codzienne zajęcia. Nie oszczędzając się, nadal jeździł na polowania, forsując swoje zdrowie”.\nWątek łowiecki w prezentowanej książce jest jednym z ciekawszych dla ludzi skażonych, jak ja, bakcylem łowieckim. Ale zapewniam, że niezwykle interesująca jest też saga rodzinna szanowanych szlacheckich rodów Sitowskich, Myszkowskich, Dziewolskich, wiodących przykładny i szczęśliwy żywot w Małopolsce, w Beskidzie Wyspowym (Mordarka pow. Limanowski, Tymbark) oraz w Krościenku nad Dunajcem, gdzie rodzina szczęśliwie przetrwała okres okupacji hitlerowskiej, troszcząc się nie tylko o losy bliskich, przyjaciół, mieszkańców okolicznych wsi, ale i o zachowanie walorów przyrodniczych, zwłaszcza o ochronę przed dewastacją pienińskiego rezerwatu przyrody powołanego 23 maja 1932 r., z inicjatywy m.in. prof. Sitowskiego.\nAutorzy z pieczołowitością przedstawili drogę naukową oraz dorobek publicystyczny Ludwika Sitowskiego. Panom profesorom Dariuszowi J. Gwiazdowiczowi i Jerzemu Wiśniewskiemu dziękuję za tę niezwykle interesującą i bardzo ładnie wydaną biografię, opatrzoną cennymi dla mnie autografami. Darzbór! I miłej lektury.\nWybór Michał Bąkowski\nRedakcja i opracowanie przypisów Nina Karsov\nDzieła T. 31\nWydawnictwo Kontra. Londyn. 2021\nW londyńskim wydawnictwie „Kontra”, założonym w 1970 r. przez Ninę Karsov i Szymona Szechtera, specjalizującym się w publikowaniu książek Józefa Mackiewicza, ukazał się 31 tom dzieł zawierający artykuły i felietony pisarza, zredagowane i opatrzone przypisami przez Ninę Karsov – polską polonistkę, pisarkę, tłumaczkę i wydawczynię, laureatkę nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (2009 r.).\nJózef Mackiewicz – we wspomnieniach przyjaciół twórczości: pisarz, dziennikarz (zawód), antykomunista (narodowość), kontrrewolucjonista (przekonania) z Europy Wschodniej (kraj pochodzenia). Brat Stanisława Mackiewicza „Cata”, współzałożyciela i redaktora naczelnego wileńskiego „Słowa”, z dodatkiem „Gdzie to gdzie zagrały trąbki myśliwskie”, redagowanym przez Michała Kryspina Pawlikowskiego.\nMożna zapytać, co dzieło ma wspólnego z literaturą myśliwską? Dlaczego prezentuję je w rubryce „Książka łowiecka”. Odpowiadam – niewiele, ale ma. Józef Mackiewicz studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Warszawskim, pracował blisko rok w Muzeum Zoologicznym w Warszawie na stanowisku pomocnika kustosza zwierząt kręgowych. Nieobce były mu wówczas wędrówki z dubeltówką, z której ubijał ptaki do kolekcji muzealnej. W Białowieży pozyskał dzięcioła trójpalczastego (Picoides tridactylus). Jako wszechstronny komentator i recenzent życia nie mógł pominąć w swoich reportażach ważnych wydarzeń życia łowieckiego. W książce znalazł się felieton „Dla tych co las kochają”, w którym recenzując wydaną w Wilnie jednodniówkę „Myślistwo wschodnie”, prezentuje swój pogląd na łowiectwo. Mackiewicz pisze m.in.:\n„A mimo wszystko, przewracając kartki pięknego wydawnictwa, znów nawracamy do tradycji. Bo czołowy artykuł, J. W. Kobylańskiego poświęcony jest Św. Hubertowi, patronowi myśliwych i związanym z Nim legendom. To co p. Bolesław Świętorzecki napisał w artykule „O sentymencie myśliwskim”, nie jest rzeczą nową. Przyznam, iż czytałem o tym wiele już i wiele razy. O różnicy wrażeń myśliwskich na prawdziwym polowaniu, w prawdziwym lesie, lesie dzikim, w ostępach i na mszarach, o tej różnicy, która nawet nieudane polowanie wynosi w swej wartości moralnej i pokrzepieniu ducha w swym zetknięciu bezpośrednim z przyrodą - ponad wszelkie trofea masowych rzezi zajęcy i bażantów napędzanych pod lufy dubeltówek, jak pod karabin maszynowy. Tak, o tym wiemy wszyscy i zda się temat wydawać oklepanym, a przecież zawsze jest nowy i zawsze aktualny...”\nAle to nie wszystko. Jakże cenne są przypisy, zwłaszcza informacje biograficzne dotyczące postaci opisywanych przez Józefa Mackiewicza, zredagowane z pieczołowitością przez p. Ninę Karsov. Ucieszyłem się z informacji uzupełniających moją wiedzę o rodzinie Józefa Kobylańskiego, o Józefie Woyniłłowiczu i jego żonie, Stanisławie Wańkowiczu, Jerzym Dylewskim i innych słynnych myśliwych. Wtrącę tu nieskromnie wątek osobisty. Pani Nina Karsow poszukując informacji o Jerzym Dylewskim, Józefie Kobylańskim i Józefie Woyniłłowiczu, skontaktowała się ze mną poprzez stronę internetową www.kulturalowiecka.pl z prośbą o udzielenie informacji na temat wymienionych myśliwych. Cieszę się, że mogłem pomóc w uzupełnieniu przypisów. Imienne ślady współpracy z panią Niną Karsov, niezmiernie dla mnie cenne, znajdują się w książce.\nOd właścicielki wydawnictwa „Kontra” otrzymałem zgodę na opublikowanie recenzji „Myślistwa Wschodniego” Józefa Mackiewicza oraz treści przypisów z tą recenzją związanych.\nFelietony "myśliwskie" Józefa Mackiewicza zawarte w prezentowanej powyżej książce, można przeczytać klikając na linki:\nJuliusz von Brincken\n"Nota opisowa o Puszczy Cesarskiej w Białowieży na Litwie", autorstwa Juliusza von Brinckena. Niezwykle ciekawa jest historia publikacji, jej przekładu i druku. Pisze o tym prof. Chris J. Cieszewski z Uniwersytetu w Georgii (USA). Ciekawa jest też ocena merytorycznej zawartości książki i publiczna polemika prowadzona w "Dzienniku Powszechnym Krajowym" w 1830 r., między recenzentami Eugeniuszem de Ronke, prof. Feliksem Jarockim, a autorem. Szerzej o tej wymianie możemy przeczytać, już w innej książce z 2004 r. (wydawnictwo "Semper"), autorstwa Piotra Daszkiewicza, Bogumiły Jędrzejowskiej i Tomasza Samojlika, zatytułowanej "Puszcza Białowieska w pracach przyrodników 1721-1831.\nW 2017 r. Wydawnictwo Atra" wydało dwutomowe tłumaczenie książki Brickena, pt. "Rozprawa dotycząca lasu cesarskiego w Białowieży. Wydanie Lasów Państwowych jest, moim zdaniem, staranniejsze " z zachowaniem jej oryginalnego wyglądu i sztuki poligraficznej". Na porównanie tłumaczenia i układu tekstu niebawem nadejdzie czas.\nDwa wieki Puszczy Białowieskiej na łamach "Sylwana"\nred. nauk. prof. dr hab. Andrzej Grzywacz\nRarytas wydany z okazji jubileuszu najstarszego na świecie pisma branżowego "Sylwana", który do tomu 24. (1854-1858) wydawany był w Warszawie i sporo miejsca poświęcał łowiectwu. Właśnie ukończyłem studiowanie wszystkich roczników "Sylwana" tzw. warszawskich, pod kątem łowiectwa i wiele mi się rozjaśniło. W większości książek autorzy pisali, że do czasu wydania ustawy o łowiectwie, obowiązującej w Królestwie Polskim od 1871 r. nie było ono dostatecznie uregulowane, panowała anarchia, szerzyło się kłusownictwo, zwierzyna była wybita do cna. Wiele jest w tym prawdy, ale tylko w odniesieniu do gruntów włościańskich i do zaniedbanych (nie wszystkich) terenów drobnej własności szlacheckiej. Natomiast prawo leśne, w tym uregulowania łowieckie na terenach rządowych, były uchwalone i opublikowane m.in. w "Sylwanie". Cząstkowych reskryptów (zarządzeń) administracji carskiej regulujących łowiectwo było kilkadziesiąt. Zachęcam do postudiowania. "Sylwany", prawie wszystkie, można znaleźć w sieci.\nPrezentowana książka zawiera materiały dotyczące Puszczy Białowieskiej, która początkowo była własnością rządową, a następnie posiadłością prywatną cesarzy. 19 lipca 1886 r. Aleksander III powiadomił ministra dóbr państwowych że „Jego Wysokość wyraził życzenie by państwowa leśna posiadłość – Puszcza Białowieska i sąsiadująca z nią Puszcza Świsłocka były przekazane w skład Domen Carskich”. 18 września 1888 r. car zatwierdził, w zamian za tereny prywatne w guberniach orłowskiej i symbirskiej, przejęcie puszcz na terenach Królestwa Polskiego (Karcow 1903: 101). Opublikowane w książce teksty obejmują lata 1827-2018. Są one ciekawe z uwagi na wieloletni dyskurs i zainteresowanie losami puszczy leśników, ekologów, pseudoekologów, naukowców i mieszkańców Podlasia. Wczorajsze oświadczenie prezesa NIK, twierdzące że jedna z prawdziwych afer dotyczy Puszczy Białowieskiej (chodzi o ceny wyrąbanego drewna), może wzbudzić chęć dokładniejszego poznania historii tego unikatowego w skali światowej kompleksu leśnego. Pana Banasia proszę o rychłe zajęcie się aferą i życzę konkretnych i jawnych wyników tej pracy.\n2021 Atra World\nZ Jankowskim w tajdze” to zbiór opowiadań i wspomnień angielskiej pisarki Mary Linley Taylor, która w pierwszej połowie XX wieku przebywała w Korei i tam właśnie spotkała się z Jurijem Jankowskim.\nJako ciekawostkę podam, dzięki uprzejmości kol. Andrzeja Dobiecha z Łodzi, znawcy historii rodu Jankowskich, że na terenie byłego ZSRR wydano kilka książek opisujących losy rodu Jankowskich autorstwa Jurija, Michaiła, Walerija, Małgorzaty, Wiktorii, Muzy i innych autorów. Prezentuję okładki książek.\nopracował i przygotował do druku w 1948 r. Zbigniew Kowalski\nAtra World 2021\nPierwszy tom z 1947 r. (nierozcięty) kupiłem 40 lat temu u starszego dzisiaj myśliwego, na drugi oryginał "polowałem" bez rezultatu. Kupiłem więc komplet w "Atrze". Dlaczego książki są rzadkie na rynku? Opowiadał mi znajomy, że książki, leżały przez kilkanaście lat w piwnicach ZG PZŁ, aż zaczęły nieprzyjemnie pachnieć. Pewnego dnia idąc do pracy kolega zauważył, że na wózku wywożony jest cały nakład. Na pytanie do jakiego sklepu, myśliwy dowiedział się, że na makulaturę. Do teczki zmieścił tylko kilka egzemplarzy, akurat pierwszego tomu. Jeden jest właśnie u mnie. Autor spisał wspomnienia łowieckie z polowań i służby wojskowej w Kraju Ussuryjskim. Polował na zwierzynę grubą na tych samych ścieżkach co Dersu Uzała, klan Jankowskich i inni znani z książek polscy sybiracy - zesłańcy.\nKamczatka, czyli jak pozyskać ruskiego niedźwiedzia\nMarek Eustachy Wielgosz\nKaliskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa 1919'\nZO PZŁ w Kaliszu, 2021 r.\nOd Kolegi Marka Eustachego Wielgosza otrzymałem, wraz z życzeniami świątecznymi, ostanie jego dzieło. Marek niestrudzenie tropi dzieje wielkopolskiego łowiectwa. Swoimi odkryciami dzieli się z czytelnikami w kolejnej publikacji, prezentując skany nieznanych szerszemu gronu myśliwych dokumentów z okresu międzywojennego. Dziękuję Marku.\nCo darzył bór\nUstrzyki Dolne 2020\nObdarzył nas książką\nLekturę książek myśliwskich zaczynam od spisu treści, notek biograficznych, czytania wstępu, ewentualnych rekomendacji i w miarę szczegółowego przeglądu ilustracji. Czyniąc to staram się, przed szczegółową lekturą (o ile jest w niej dostateczny materiał ilustracyjny), poznać miejsca oraz warunki, w których odbywają się łowy, rozpoznać twarze bohaterów. Przeglądając pospiesznie otrzymany od Ryszarda prezent z miłą dedykacją – bogato ilustrowany album „Co darzył bór”, za który serdecznie dziękuję, natychmiast zorientowałem się, że kolejna noc będzie nieprzespana, bo jakże można zasnąć przy książce, z kart której spoglądają przyjaciele, koledzy, znajomi i wiele innych postaci poznanych z prasy i literatury łowieckiej, a wśród nich słynni bieszczadnicy.\nRekomendując książkę, gratuluję przy tym kolegom klubowym ciekawych opowiadań, zamieszczonych w albumie, zilustrowanych licznymi pamiątkowymi zdjęciami dokumentującymi ich medalowe lub ciekawe trofea. Antkowi i Marianowi Papieżom medalowych byków z Puszczy Niepołomickiej, odyńców i muflonów z Gór Sowich, Markowi Filipczykowi i Romkowi Badowskiemu mocnych czternastaków, Maćkowi Bogdańskiemu jeleni, geparda, bizona, owcy Marko Polo, głuszców, koziorożca oraz innych okazałych i rzadkich trofeów z łowisk niemal wszystkich kontynentów, Markowi P. Krzemieniowi knyszyńskich i lanckorońskich koroniastych byków, odyńców z Werchraty, gęsi i kaczek strzelonych na Litwie, Jarosławowi Piekarzowi medalowego odyńca, Andrzejowi Ładzie iłżeckich byków i odyńców, ale nade wszystko profesjonalnie przygotowanych do druku, zdjęć zdobiących album Ryszarda.\nPozdrawiam Wacka Gosztyłę stojącego między miotami w Złotym Potoku, jubilata Józefa Joba – dziewięćdziesięciolatka w otoczeniu przyjaciół klubowych oraz Juliana Hutę, który we wstępie książki, z autentyczną szczerością napisał o Ryszardzie Naporze, że „myślistwo ma we krwi, jest pasjonatem i znawcą sztuki łowieckiej w każdym calu. Żyje z tym na co dzień, zna się na ludziach. Mówi, że nie wystarczy urodzić się myśliwym, ale trzeba jeszcze nim być! Do niego lgną myśliwi... i nie tylko. Jest kontaktowy, gościnny, dobry gawędziarz – można go słuchać całymi godzinami. Pełen kultury osobistej, taktu a jednocześnie pokory, doskonały analityk różnych zdarzeń łowieckich, wytrawny i etyczny myśliwy.” Dodam, że jest doświadczonym kolekcjonerem, organizatorem myśliwskiego życia kulturalnego w rejonie bieszczadzkim, działaczem łowieckim.\nLiczne wspomnienia i opowiadania „Nieludzkiego doktora”, jak napisał o sobie Ryszard, rodowitego ustrzykanina pokazują, że wrodzoną łowiecką pasję, pogłębiał w sposób naturalny, obcując od dzieciństwa (też jako dziecko na polowaniach i wędkowaniu) z myśliwskimi gigantami, jak Gwidon Strouchal i Jan Kulczycki.\nŁowieckiego rzemiosła uczył się od zahartowanych i znających tajniki górskich łowów praktyków. Zasłuchany w opowieści o wyczynach słynnych wilczarzy, legendarnych tropicieli rysiów i jeleni Władysława Pepery, Franciszka Kazimierczaka, Tomasza Pyrdoła sam stał się skarbnicą wiedzy o magicznym bieszczadzkim myślistwie i łowiectwie, stał się spadkobiercą, krzewicielem i twórczym kontynuatorem dziedzictwa kulturowego Bieszczad.\nKsiążka „Co darzył bór” zawiera wspomnienia 47 zaproszonych przez Ryszarda Naporę myśliwych, polujących w Bieszczadach i w łowiskach niemal całego świata.\nW przerwie polowania, fot. Dariusz Burda\nRyszard z wieńcem trofealnym, fot. Andrzej Łada\nRyszard Napora i Krzysztof Mielnikiewicz w Lanckoronie na zjeździe Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ\nIch opowiadania przemawiają do wyobraźni dzięki żywej, ciekawej narracji obecnej w niezwykłych przygodach, i co ważne licznym zdjęciom obrobionym artystycznie przez Andrzeja Ładę myśliwego, fotografika zafascynowanego bieszczadzkimi klimatami. Krąg znajomych Autora jest ogromny, wystarczy ich zwierzeń na kilkanaście książek. Zatem na kolejne tomy czekamy cierpliwie. Darzbór!\nKsiążkę wydano starannie, liczy ona 284 strony, ma twardą okładkę i wymiary zbliżone do formatu A4. Autor zaopatrzył ją w pieczęć – ekslibris, pozdrowienie i podpis (informacja zaczerpnięta z „Braci Łowieckiej”). Więcej informacji na stronie www.sklep-oikos.pl\n1. Trofeistyka i kolekcjonerstwo\nprof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazowicza\nPo usilnych staraniach prof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza i przychylności łowczych okręgowych z Kalisza, Konina, Leszna, Piły i Poznania możemy wziąć do ręki i przeczytać książkę „Łowieckie spotkania. 1. Trofeistyka i kolekcjonerstwo”, która z uwagi na swój popularno-naukowy charakter może zainteresowanym dostarczyć sporo wiedzy i sprowokować do dyskusji. Jest to pierwsza z zaplanowanych przez prof. Dariusza J. Gwiazdowcza publikacja poseminaryjna z planowanego cyklu spotkań z udziałem myśliwych, naukowców, środowisk opiniotwórczych. Seminarium w Kościanie zniweczył koronawirus SARS-CoV-2, z książką mu się nie udało. Kościańskie spotkanie miało uczcić 150 rocznicą najstarszej wystawy łowieckiej, jaką zorganizowano na ziemiach polskich. Z załączonego spisu treści wyraźnie widać, że tematem przewodnim niniejszego opracowania są wystawy łowieckie, kolekcjonerstwo oraz trofeistyka. Autorami mających się odbyć prelekcji i korelujących z nimi rozdziałów książki, oprócz prof. D. J. Gwiazdowicza (Polskie wystawy łowieckie), są: prof. Roman Dziedzic (Trofea w kolekcjonerstwie), Krzysztof Mielnikiewicz (Kolekcjonerstwo łowieckie w Polsce), prof. Robert Kamieniarz (Problemy polskich myśliwych na progu XXI wieku) i Henryk Mąka (Stacja Badawcza PZŁ w Czempiniu).\nZachęcam do poszukiwania publikacji w ZO PZŁ, wymienionych na początku informacji i życzę miłej lektury.\nWydawca: Hajstra Wojciech Sobociński\nWymiary 15x21 cm, stron 208, okładka twarda, zdjęcia czarno-białe. ISBN 978-83-929165-5-8\nBiałowieża w oddali\nWymiary 15x21 cm, stron 278, okładka twarda, zdjęcia czarno-białe. ISBN 978-83-929365-9-6\nPo śladach odchodzącej Białowieży (2017) i Białowieża w oddali (2020) to kolejne pozycje książkowe autorstwa wybitnego regionalisty Piotra Bajki z Białowieży, z którym przez kilka lat miałem zaszczyt współpracować na łamach "Kultury Łowieckiej" - kwartalnika wydawanego przez Klub Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ.\nZaprezentowane pozycje tworzą serię wydawniczą z wcześniejszymi tytułami: "Z dawnej Białowieży" (2010), "Echa starej Białowieży" (2012), "Białowieża, której już nie ma" (2015). Wydawcą ww. tytułów jest oficyna Hajstra Wojciech Sobociński. Wymienione książki powinny znaleźć się na półce myśliwego, jako że Białowieża na trwale wpisała się w historię łowiectwa, a myślistwo, znalazło sie na licznych kartach prezentowanych pozycji, począwszy od polowań królewskich poprzez carskie i prezydenckie łowy w II RP, a także polowania dygnitarzy obozu socjalistycznego.\nPierwsza z prezentowanych pozycji jest bardzo bogata w wątki myśliwskie. Autor szczegółowo opisał polowania carskie, zwłaszcza Mikołaja II, zwracając uwagę na ceremoniał towarzyszący pobytowi cara oraz techniczne przygotowanie pędzeń i samego łowiska. Kilka czynności (przygotowanie stanowisk i dokumentacji, prowadzenie kroniki zdarzeń można byłoby z powodzeniem stosować i dzisiaj. Nie mniej ciekawe są charakterystyki uczestników polowań, dodam, bardziej lub mniej zapalonych myśliwych: Hermana Knotego, Jana Miklaszewskiego, Maurycego Potockiego, Adama Loreta, czy Lecha Miłkowskiego - ostatniego białowieskiego łowczego. Kolekcjonerzy znajdą też coś dla siebie. Piotr Bajko zaprezentował fragmenty unikalnych "Map Połochowskiego" z końca XVIII w., ze zbiorów Archiwów Akt Dawnych w Warszawie, z dwoma oznaczonymi do polowania ogrodami, wyszczególnił białowieskie trofea wyeksponowane na Międzynarodowej Wystawie Łowieckiej w Berlinie w 1937 r. oraz przedstawił historię białowieskiego muzeum przyrodniczego. Myśliwi podczas lektury zwrócą uwagę na ciekawą historię "Żubra Siehenia", upolowanego przez właściciela majątku Kraski w powiecie wołkowyskim oraz na opis domowego Muzeum Niedźwiedzia Tadeusza Buchalczyka, który opisał w prasie przyrodniczej pasje i zbiory kolekcjonerske Bogdana Katamaya - członka założyciela Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ, który ofiarował Tadeuszowi Buchalczykowi kilka eksponatów do wspomnianego muzeum .\nW wydanej w 2020 r. Białowieży w oddali wątki łowieckie, związane przeważnie z żubrami (ale nie tylko), przewijają się rzadziej. Autor książki zapoznaje czytelników z niezwykle ciekawymi wydarzeniami historycznymi, których świadkiem była prastara puszcza (m.in.: powstanie styczniowe, wojny i okupacja puszczy, troska o żubry), ukazuje sylwetki nietuzinkowych osobowości związanych z puszczą i Białowieżą, opisuje ciekawe miejsca i obiekty, a wśród nich Czwarte Muzeum Przyrodnicze BPN i jego upadek. Jest o czym czytać na prawie 280 stronach tej bardzo interesującej, o ile dobrze policzyłem na internetowej stronie Encyklopedii Puszczy Białowieskiej, 16 pozycji książkowej. Dziękuję p. Piotrze za miłe prezenty.\nRefleksje i fotografie\nWydawca "Fundacja Sąsiedzi"\nWymiary 23x33 cm, stron 173, okładka twarda, zdjęcia czarno-białe, opisane (1958 r.).\nAndrzej Strumiłło, zmarły w tym roku, człowiek renesansu: myśliwy, malarz, rysownik, poeta, grafik, podróżnik, autor licznych wystaw, podzielił się słowem i obrazem z czytelnikami wrażeniami z wyprawy na Syberię, odbytą w 1958 r. Książka, po promocyjnej cenie, jest do nabycia w internecie (patrz ceneo). O stronie edytorskiej dzieła pisać byłoby nietaktem, biorąc pod uwagę talenty graficze, fotograficzne i literackie Andrzeja Strumiłły. Przytaczam słowo od Autora z czwartej strony okładki.\nZebrał i opracował Henryk Leśniak\nWydawca: Wydawnictwo "Puszcza"\nFormat 29x30 cm, 196 stron, okładka twarda, fotografie czarno-białe\nStrzelce Krajeńskie 2002\nRekomenduję książkę opracowaną na podstawie tekstów Józefa Woyniłłowicza, wyszukanych z dawnej prasy myśliwskiej (międzywojennej i z okresu zaborów) przez Henryka Leśniaka - członka Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej. Henryk Leśniak jest znawcą i popularyzatorem twórczości Włodzimierza Korsaka, kolekcjonerem "korsakowianów", w swoim dorobku posiada kilka cennych opracowań dotyczących autora "Roku Myśliwsego".\nZe wstępu Henryka Leśniaka\nNa początku XX wieku rozpoczął swą przygodę pisarską Józef Woyniłłowicz, bliski i dozgonny przyjaciel Włodzimierza Korsaka. Debiutował opowiadaniem „Trzy noce" zamieszczonym na łamach „Łowca Polskiego" w roku 1907. W jego dorobku pisarskim znalazło się ponad 20 opowiadań zawierających własne wspomnienia z polowań, uwagi dotyczące monografii głuszca i łosia, gatunków w owym okresie wybitnie kresowych.\nOpowiadania Józefa Woyniłłowicza napisane są barwną staropolską polszczyzną, pięknym barwnym językiem, pełnym porównań, opisującym wiele zauważonych detali zdawałoby się nieistotnych, ale wydatnie podnoszących opisy przyrody i zdarzeń.\nAutor opisuje własne przeżycia związane z polowaniem na pospolite w owym czasie gatunki zwierzyny łownej kresów - łosie, głuszce, wilki i dziki występujące w zasięgu swych włości. Znajdziemy również opisy polowań na Białej Rusi, wspomnienia z pobytu w Anińsku u Włodzimierza Korsaka, z polowań w ordynacji nieświeskiej u Albrechta ks. Radziwiłła. Józef Woyniłłowicz opisuje także polowania na Kaukazie podczas służby w armii carskiej, przy budowie dróg wojskowych. Wszystkie opowiadania prezentowane w książce zachowują oryginalny styl i język, w jakim zostały napisane.\nJest bacznym obserwatorem zjawisk przyrody i zachodzących w niej zmian, które umiejętnie przenosi na papier. W szkicu zatytułowanym „Nieco o głuszcu" w bardzo rzeczowy sposób odnosi się do monografii Jerzego Oreńskiego „Głuszec", podaje swoje krytyczne uwagi dotyczące opisów toków głuszców na Kresach. W szkicu „Łoś", poświęconym gatunkowi zamieszkującemu świat poleskich bagien, znajdziemy całą gamę opisów starodawnych wierzeń poleskich o zachowaniu się łosi, ich zwyczajach i wyglądzie, niespotykanych w innych opisach.\nKsiążka zawiera wiele dotąd niepublikowanych fotografii z teki Józefa Woyniłłowicza przedstawiających jego polowania kresowe oraz po raz pierwszy przedstawione są fotografie Włodzimierza Korsaka związane z pobytem rodziny Korsaków w Kuncowszczyźnie.\nNa podstawie dostępnych materiałów przedstawiłem historię rodziny Józefa Woyniłłowicza do chwili tragicznej śmierci żony. Do dziś pozostaje zagadką zaginięcie i późniejsze losy autora opowiadań.\nPREZYDENCKIE ŁOWY. Polowania prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Puszczy Białowieskiej\nFormat 22x22 cm, 208 stron, okładka miękka, fotografie czarno-białe\nPiotr Bajko, leśnik, dziennikarz, historyk regionalista, kronikarz i bibliograf, z którym miałem zaszczyt od dawna współpracować, publikując na łamach "Kultury Łowieckiej" artykuły p. Piotra o polowaniach w Białowieży i ludziach związanych z łowiectwem, napisał kolejną, dwudziestą pierwszą, jak zawsze interesującą książkę, pt. "Prezydenckie łowy", wydaną kilka dni temu przez wydawnictwo "Hajstra". Autor ukazał historię rządowych i prezydenckich łowów z dwudziestolecia międzywojennego, bogato ją ilustrując i dokumentując. Zdjęcia, co zrozumiałe, biorąc pod uwagę omawiany okres dziejów, są czarno-białe, wyraźne, dostatecznie duże i opisane, co świadczy o trosce autora i wydawcy o przejrzystość przekazu. Wstępem do tekstów Piotra Bajki jest rozdział napisany przez Wojciecha Sobocińskiego "Puszcza, żubry i łowy", poświęcony restytucji "króla Puszczy Białowieskiej", obfitujący w nowe informacje na temat losów białowieskiego mocarza puszczy. Piotr Bajko poza opisem prezydenckich łowów scharakteryzował uczestników polowań reprezentacyjnych, wśród nich Polaków - dyplomatów, wysokich urzędników ALP i organizatorów (Józef Beck, Adam Loret, Maurycy Potocki, Marian Zyndram-Kościałkowski, Herman Knothe, Stefan Charczun, Maksymilian Doubrawski, Karol Nejman) oraz ich późniejszych oprawców - zbrodniarzy wojennych ( Herman Göring, Heinrich Himmler, Hans Frank). Zachęcam do nabycia tej interesującej pozycji pod linkiem www.księgarnia-puszczyk.pl\nDziękuję Panie Piotrze za miły prezent i dedykację.\nMSZA HUBERTOWSKA na naturalne rogi myśliwskie w stroju B\nWydawca: Klub Sygnalistów myśliwskich PZŁ\nOprawa miękka, A4, s. 44\nKlub Sygnalistów Myśliwskich PZŁ wydał interesującą publikację książkową z zestawem płyt CD "Mszy Hubertowskiej" wykonywanej podczas liturgii Mszy Świętej, autorstwa Krzysztofa Marcelego Kadleca. Poza nutami autor wyszczególnił kolejne części "Mszy Hubertowskiej" jako utworu muzycznego wykonywanego podczas liturgii i krótko scharakteryzował europejskie korzenie mszy hubertowskiej oraz przybliżył tradycję mszy w polskiej kulturze łowieckiej. Ciekawie opisana została historia powstania kompozycji mszy - polskiego dzieła muzycznego autorstwa Lecha Głowickiego.\nAutor książki, Krzysztof Kadlec opracował utwór L. Głowickiego na kwintet instrumentów blaszanych.\nDwaj zaprzyjaźnieni z Lechem Głowickim bydgoscy myśliwi i sygnaliści, członkowie Koła Łowieckiego „Złoty Róg" - prezes Edmund Sitek i sekretarz Krzysztof Kryk poprosili kompozytora o skomponowanie „Polskiej Mszy Myśliwskiej". Po około dwóch latach, w 1996 roku utwór na wielką orkiestrę dętą został ukończony. Dzięki olbrzymiej muzycznej wrażliwości i twórczej intuicji Lecha Głowickiego powstało dzieło daleko odbiegające od niemieckiego pierwowzoru. Partyturę orkiestrową autor przekazał do całkowitej dyspozycji Krzysztofowi Krykowi, który mimo wielu starań nie mógł doprowadzić do prawykonania. Jakiś czas później kompozytor przearanżował niektóre części mszy na znacznie mniejszy skład: na 2 trąbki, 2 waltornie, 2 puzony i tubę. Prawdopodobnie i ta wersja nie doczekała się nigdy publicznej; prezentacji, a do dzisiaj zachowały się jedynie trzy części tej partytury. Mimo upływu lat Krzysztof Kryk cały czas zabiegał, by dzieło Głowickiego nie uległo całkowitemu zapomnieniu. Zwrócił się w tej sprawie do swojego serdecznego kolegi - Krzysztofa Kadleca, przekazując kopię partytury mszy, by: utwór opracował na kwintet instrumentów blaszanych, czyli 2 trąbki, waltornie, puzon i tubę. Po szesnastu latach leżenia w szufladzie „Polska Msza Myśliwska” Lecha Głowickiego zyskała nowe brzmienie, a jej prawykonanie w takim opracowaniu miało miejsce 28 lipca 2012 r. w Sierakowicach podczas uroczystej Mszy Hubertowskiej, która miała miejsce w ramach IX Festiwalu Kultury Łowieckiej KNIEJA 2012.\nWykonał ją Zespół Muzyki Myśliwskiej "HUBERTUS BRASS" z Gdyni pod kierownictwem Przemysława Żywickiego. W tej formie opracowanej na kwintet dęty „Polska Msza Myśliwska" została również utrwalona na płycie audio CD. Nagrania dokonał Zespół Reprezentacyjny Sygnalistów Myśliwskich „Hubertusy" przy Kole Łowieckim nr 31 „Bażant" w Świnicach Warckich pod patronatem Okręgowej Rady Łowieckiej w Łodzi.\nChristoph Gasser, Helmut Stampfer\nWydawca: Verlagsanstalt ATHESIA, Bozen\nOprawa twarda, s. 290,\nŁowiectwo odgrywało w Tyrolu zawsze ważną rolę. Znalazło ono odbicie w sztuce. Wspaniałe freski, malarstwo, plastyka, ceramika, artystyczne dywany i wyroby włókiennicze dają imponujące świadectwo kulturotwórczej roli łowiectwa. Autorzy książki Christoph Gasser i Helmut Stampfer ukazali motywy polowania na ok. 200 cennych dekoracjach znajdujących się na zamkach, w kościołach i willach, na broni, ale i na różnorakim sprzęcie i przedmiotach codziennego użytku ulokowanych w Tyrolu, gdzie znajduje się jedyne w swoim rodzaju bogactwo artefaktów z przedstawieniami sztuki łowieckiej o dużym europejskim znaczeniu. Dotychczas niewiele zabytków kultury Tyrolu inspirowanych polowaniem zostało opublikowanych. Zebrana dokumentacja ukazana w wydanym albumie wypełnia tę lukę. Autorzy dają w niej wyczerpujący i kształcący ogląd polowania wyrażony w dawnej sztuce tyrolskiej (również obszaru Trydentu) od średniowiecza do 19 wieku. Poza znanymi na całym świecie freskami z Orlej Wieży w Trydencie czy na zamku Runkelstein Bolzano Christoph Gasser i Helmut Stampfer pokazali liczne nieznane dzieła, odkryte w późniejszym czasie. Wybrali wiele przykładów z bogatego spektrum sztuki stosowanej i sztuki ludowej. Szczegółowo w chronologicznym spojrzeniu pokazali historię rozwoju łowiectwa i sztuki polowania w Tyrolu i w Trydencie na przestrzeni wielu setek lat w oparciu o bogatą w swej różnorodności sztukę. Książka w języku niemieckim dostępna na Amazonie.\nDziękuję serdecznie współautorowi książki p. Christophowi Gasserowi za pamięć i cenny dla mnie prezent. Darzbór!\nZamek Pietra w Calliano w stylu barokowym, 1469. Polowanie na jelenia, malowidło naścienne.\nŚw. Idzi. Fragment barokowego ołtarza z 1520 r. Kościół w Mitteroland (Górna Adyga) Villnöß (Południowy Tyrol), willa Ranuihof z 18 w. słynąca z fresków mysliwskich. Polowanie na jelenia\nInnsbruk, klasztor Wilten, 1712. fragment fresku naściennego Kaspara Waldmanna Zamek książęcy w Merano, 1475. Polowanie na jelenia. malowidło naścienne.\nChurburg, blat stołu, 16 w. Oberbozen (Tyrol). Tarcza strzelecka ze scenami myśliwskimi, 1718 r.\nprof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza\nWydawca: Łowiec Polski\nOprawa twarda, s. 837,\nNakłąd 300 egz., w tym 95 z pamiątkowym exlibrisem i podpisem prof. Dariusza J. Gwiazdowicza.\nUkazała się wreszcie 2 lata oczekiwana książka pokongresowa "Łowy i historia". Jej treść stanowi 32 poszerzone referaty, wygłoszone przez wybitnych naukowców, w większości nie myśliwych oraz praktyków łowiectwa, na IV Kongresie Kultury Łowieckiej w Pułtusku.\nPrelegenci naukowcy, nie będący myśliwymi, mający dostęp do rzadkich i starych dokumentów archiwalnych, przedstawili wiele nieznanych i cennych informacji o łowach i łowcach od czasów starożytnych do współczesności. Przykładem niech będzie referat prof. dr. hab. Bogumiły Jędrzejewskiej z Białowieży, która na podstawie niepublikowanych dotychczas starodruków przedstawiła Zygmunta Wazę jako zapalonego i wytrawnego myśliwego polującego ze świtą w Białowieży, obalając powielany od dawna mit o słabej pasji łowieckiej króla. Teksty większości autorów są nowatorskie, niepublikowane w dotychczasowej literaturze łowieckiej.\nNazwiska prelegentów i tematy wykładów na stronie http://www.kulturalowiecka.pl/wydarzenia/Wydarzenia_centralne_po%202016%20r..pdfDzieło jest wydane bardzo starannie, z rycinami, a w 95. egzemplarzach z okazji 95-lecia PZŁ (w roku odbywania kongresu) zamieszczono pamiątkowy, numerowany exlibris, podpisany przez prof. Dariusza J. Gwiazdowicza.\nKsiążkę będzie można nabyć w "Łowcu Polskim".\nStrona tytułowa z księgoznakiem\nPrzygotowywanie wersji bibliofilskiej książki "Łowy i historia" Prof. Dariusz J. Gwiazdowicz wręcza książkę "Łowy i historia" Pawłowi Lisiakowi - łowczemu krajowemu. Po bokach członkowie Komisji Kultury NRŁ Leszek Szewczyk i Krzysztof Mielnikiewicz (po prawej)\nAnna Kucz Edyta Gryksa\nOprawa miękka, s. 122, format A5,\nBadania dotyczące polowań antycznych stały się ostatnio atrakcyjne, a ich wyniki w ostatnich kilkunastu latach opublikowano w kilku ciekawych publikacjach książkowych. Warto przypomnieć, że na IV Kongresie Kultury Łowieckiej w Pułtusku, kilkanaście referatów poświęconych było tematyce polowań w starożytności. Miały się one ukazać w postaci książkowej, (oczekuje na druk w wydawnictwie) lecz bałagan w PZŁ, wielokrotne łamanie przez decydentów obietnic, kompromitujące lekceważenie naukowców - prelegentów oddala termin ukazania się dzieła.\nPrezentowana książka jest pracą dla myśliwych zainteresowanych kulturą łowiecką, pozycją bardzo interesującą, wymagającą skupienia przy studiowaniu (nie do poduszki) i pewnego zasobu wiedzy historycznej.\nZdaniem Autorek temat... może pasjonatów myślistwa, wielbicieli łacińskiej poezji dydaktycznej czy miłośników antycznych nowinek w zakresie hodowli koni i psów, został nieco zaniedbany na gruncie polskiej nauki. Wyniki przeprowadzonych analiz złożyły się na powstanie pierwszej w kraju monografii dotyczącej Marka Aureliusza Nemezjana i jego dzieła Cynegetica — kompendium wiedzy na temat starożytnych polowań.\nI - Prolegomena do łowiectwa antycznego 9\nII - Marcus Aurelius Olympius Nemesianus — informacje biograficzne 2.9\nIII - Struktura Cynegetica i niekonsekwencje Nemezjana 35\nIV - Termin cynegetica 43\nV - Tradycja manuskryptów i edycji tekstu Nemezjana 45\nVI - Cynegetica (O łowiectwie) 51\nProoemium (1—102) 51\nApostrofa do Diany (86—102) 71\nHodowla psów (103—236) 74\nHodowla koni (237—298) 91\nOpis ekwipunku łowieckiego (299—320) 97\nZakończenie (321—325) IOO\nKsiążkę można kupić w księgarni wydawnictwa w cenie 30 zł (przesyłka 17 zł - kurierem)\nred. prof. dr hab. Dariusz J. Gwiazdowicz, prof. UAM dr hab. Aleksandra Matulewska\nWydawca: Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie, 2019.\nOprawa twarda, s. 352, format A4, nakład 300 egz.\nKsiążka jest zbiorem referatów uznanych naukowców i praktyków, specjalizujących się w propagowaniu kultury leśnej i łowieckiej, wygłoszonych w Ośrodku Kultury Leśnej w Gołuchowie, podczas konferencji „Kulturowa wartość lasu”, w dniach 23–24 maja 2019 r. Tytuły poszerzonych wystąpień prelegentów reprezentujących kilka polskich i zagranicznych ośrodków akademickich, zamieszczone w publikacji, ukazują bogactwo poruszonej tematyki, a treści referatów są, jak w przedmowie napisał prof. Dariusz J. Gwiezdowicz, „kolejną próbą pokazania ogromnej wartości kulturowej środowiska leśnego objawiającego się w literaturze, przysłowiach, muzyce, filmie, sztuce, użytkowej, wierzeniach,, tradycjach ludowych, a także w językach obcych”. Polskich myśliwych zainteresują zapewne tradycje łowieckie kultywowane w Rumunii i w Wietnamie oraz kilka innych referatów nawiązujących do kultury łowieckiej.\nKsiążka jest jeszcze dostępna w OKL w Gołuchowie w cenie 60 zł.\nMarek Eustachy Wielgosz - redakcja\nZarys historii zorganizowanego łowiectwa okręgu kaliskiego PZŁ\nAutorzy monografii przybliżyli czytelnikom zarys historii polskich organizacji łowieckich, a na ich tle szeroko omówili działalność organizacji na ziemi kaliskiej - w zaborach pruskim i rosyjskim, następnie w II RP i w latach powojennych. W procesie badawczym oparli się na szerokiej dokumentacji (statuty, regulaminy) i materiałach książkowych (kalendarze), prasowych, starych fotografiach i kronikach kół.\nJest to kolejna monografia okręgowa, która pozwoli na ukazanie szczegółowego obrazu historii polskiego łowiectwa. Autorzy zamieścili kopie dokumentów i wycinków prasowych, w oparciu o które historia została opisana.\nKoło Łowieckie "Kuropatwa"\nw Dzierzbinie 1948-2018\nOkazją do wydania obydwu monografii był jubileusz 70-lecia kół.\nZawierają ona krótki rys historyczny, informacje\no gospodarce łowieckiej, prezentuje członków, osiągnięcia, bieżącą działalność. Informacje te zamieścił autor prezentując skany dokumentów, dyplomów, zdjęć i artykułów prasowych o kole.\nAutor podczas wyjazdów na polowania, podróży turystycznych i służbowych dokumentuje fotograficznie: przydrożne kapliczki, krzyże, obeliski i inne formy architektury religijnej. Publikacja (album) jest plonem kilkuletniego zafascynowania tymi małymi dziełami architektury. Spośród blisko setki zdjęć kilkanaście poświęconych jest kapliczkom i obeliskom związanym bezpośrednio z kultem św. Huberta.\nKsiążka wydana nakładem autora.\nMiejsca Pamięci. Zbiersk 17.12.2018\nKsięga pamięci leśników\n- nadleśnictwa Grodziec i byłego nadleśnictwa Zbiersk z lat 1918- 2018\n- członków Koła Łowieckiego "Słonka" w Dzierzbinie z lat 1948-2018.\nWydawcą książki jest Dr inż. Dominik Bażant leśniczy Leśnictwa Zbiersk.\nPublikacja dokumentuje uroczystość poświęcenia przez biskupa kaliskiego Edwarda Janiaka kapliczki św. Huberta oraz tablicy upamiętniającej leśników i myśliwych.\nUroczysko "Zbierskie Łąki", grudzień 2018 r.\nŚwięci z relikwiarza\nBrak wydawcy (najprawdopodobniej Parafia Św. Hubertaa w Miłocinie)\n2019 r., str. 28\nPoniższe słowo wstępne ks. dr. Józefa Muchy wyjaśnia cel wydawnictwa, w którym wyjaśniono istotę relikwii, ich rodzaje i podano żywoty świętych z relikwiarza.\nW 2019 roku Parafia św. Huberta w Rzeszowie-Miłocinie świętuje Złoty Jubileusz 50-lecia erygowania. Do tej uroczystości wspólnota przygotowywała się duchowo i materialnie poprzez różne inicjatywy. Wśród nich doniosłym wydarzeniem było wprowadzenie do świątyni w dniu 3 listopada relikwii św. Huberta, patrona parafii. Od dawna bowiem parafianie, myśliwi z Podkarpacia i sympatycy, marzyli i pragnęli posiadać doczesne szczątki św. bpa Huberta. Po wielomiesięcznych staraniach bp Diecezji Liege Jean-Pierre Delville ofiarował parafii nie tylko relikwie św. Huberta, ale także całą skrzyneczkę z blisko 40 cząsteczkami różnych świętych i cząstkami pochodzącymi z miejsc kultu Chrystusa i świętych Pańskich. Cenny dar został umieszczony w relikwiarzu w stylu myśliwskim ufundowany przez Bractwo Świętego Huberta działające w parafii. Jego członkami w jubileuszowym roku byli: Rektor Stanisław Migut; Krzysztof Chorzępa, Dariusz Drżał, Zbigniew Dziki, Robert Krowiak, Tadeusz Kotowicz, Witold Kozdrański, Andrzej Kuszaj, Kazimierz Kuźmiński, Zbigniew Micał, Mariusz Pankiewicz, Wojciech Pyrcz, Józef Rembisz, Grzegorz Wantrych i Piotr Wiśniowski.\nPrzyzywamy orędownictwa św. Huberta 3 dnia każdego miesiąca, w czasie Mszy świętej wotywnej ku czci naszego patrona i nabożeństwa połączonego z ucałowaniem relikwii tak wielu świadków naszej wiary.\nProboszcz Ks. dr Józef Mucha\nRoczniki Kawalerów Orderu Złotego Jelenia. Myśliwskie Intelektualia.\nPraca zbiorowa pod red. Macieja Bogdańskiego\nKsiążkę przeznaczona dla członków zakonu, prenumeratorów i instytucji. Można próbować nabyć ją u kolegów Macieja Bogdańskiego i Henryka Chwalińskiego.\nRóżnorodna tematyka tomu podana w poniższym spisie treści\n"Z sowieckiej tajgi do polskich lasów". Wspomnienia (pamiętnik) leśnika i myśliwego Tadeusza Tatary, ojca Mariana Tatary, myśliwego i działacza łowieckiego okręgu tarnobrzeskiego, członka Komisji Kultury NRŁ ubiegłej kadencji. W II części garść informacji o powojennej działalności łowieckiej autora pamiętnika.\nKolejna pozycja profesorów dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza i Jerzego Wiśniewskiego z serii portrety leśników i myśliwych. Tym razem bohaterem biografii jest prof. dr. hab. Aleksander Kozikowski (1879-1956), wybitny naukowiec, wykładowca m.in. łowiectwa w Krajowej Szkole Gospodarstwa Lasowego we Lwowie.\n"Galicyjskie łowy" to dwudziestostronicowy, ładnie wydany katalog wystawy w Niepołomicach, urządzonej ze zbiorów Leszka Szewczyka i Bogdana Kowalcze. Można kupić na zamku w Niepołomicach.\n"W służbie ludziom i przyrodzie. Działalność patriotyczna oraz społeczno-przyrodnicza leśników i myśliwych". Niezwykle interesująca pozycja pokonferencyjna pod redakcja prof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza. Zawiera 10 referatów, dobrze zilustrowanych, przedmowę i informację o wystawie, która towarzyszyła seminarium. Książka b. ładnie wydana, w twardej okładce, mocno dotowana, dlatego jest 3 razy tańsza niż powinna wynosić jej cena rynkowa. Cena 20 zł + przesyłka. Można ją zamówić w ZO PZŁ w Tarnobrzegu.\nJan Bogdan Kozyra\n5 lat Oddziału Zamojskiego Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ im. Alfreda Hałasy w Zamościu\nWydawca Oddział Zamojski KKiKŁ PZŁ\nOddział Zamojski KKiKŁ PZŁ im Alfreda Hałasy jest jednym z najmłodszych oddziałów regionalnych klubu, założonym w 2013 r. Pomimo krótkiego wieku oddziału, monografia ukazuje historię i bogatą jego działalność obejmującą m.in.: inicjatywy klubowe (fundacje pomników, konkursy, organizację zjazdów i konferencji, akademie, udział w imprezach organizowanych przez okręg zamojski), wydawnictwa (książki, medale, oznaki), ukazuje poczet członków oddziału i sylwetki zmarłych kolegów klubowych.\nPraca zbiorowa pod red. Ryszarda Wagnera\nŁowiectwo W wielu obszarach kultury i dziedzinach sztuki od XIX w. do czasów współczesnych\nWydawcy Agencja Reklamowa Baga, ZO PZŁ w Poznaniu\nWystawie w Muzeum Przyrodniczo-Łowieckim w Uzarzewie przygotowanej w oparciu o zbiory Leszka Szewczyka, Krzysztofa Kadleca, Ryszarda Wagnera, Piotra Cebernika - członków Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ towarzyszy katalog wydany pod redakcją Ryszarda Wagnera, emerytowanego leśniczego, myśliwego, artysty amatora oraz kolekcjonera rycin i rysunków o tematyce łowieckiej.\nOpracowanie zawiera oprócz przedmowy Stefana Federa wstępu i 9 artykułów zawierających podstawową wiedzę dotyczącą wystawianych przedmiotów. Tytuły opracowań i ich autorów podane są na skanach. Opracowanie zawiera także ryciny oraz wykaz eksponowanych przedmiotów z podaniem ich podstawowych danych.\nZaproponowana formuła publikacji jest atrakcyjna, spełnia w pełni wymogi dydaktyczno-edukacyjne. Zachęcam do zwiedzenia wystawy trwającej do końca grudnia. Warto się pospieszyć, gdyż nakład katalogu wynoszący tylko 99 egzemplarzy, czyniący go rarytasem kolekcjonerskim, może okazać się niedostępny.\nAgencja Fotograficzno-Wydawnicza MAZURY. Olsztyn 2019 r.\nWydanie II (pod zmienionym tytułem) rozszerzone\nKliknij na okładkę aby powiększyć\nII wydanie interesującej, niezwykle potrzebnej, pierwszej w dziejach polskiego łowiectwa książki, z kompleksowo i dokładnie omówioną wyceną trofeów łowieckich wg reguł CIC, napisał dr hab. nauk leśnych Dariusz Zalewski (patrz powyżej na notkę biograficzną).\nPodstawową zaletą książki - poradnika, jest graficzne, kolorowe, precyzyjne, zrozumiałe, pokazanie i zaktualizowanie zasad oraz techniki pomiarów parametrów wycenianych trofeów: jelenia szlachetnego, daniela, sarny europejskiej, dzika, lisa, jenota, borsuka oraz dodanej w II wydaniu oceny trofeów: jelenia sika, muflona, żubra, bobra.\nZilustrowane sposoby prowadzenia linii pomiarowych (w kilku rzutach) przy wycenie różnych form i kształtów: tyk wieńców i parostków, łopat, odnóg, szabli i fajek, czaszek, słowem wszystkich elementów podlegających mierzeniu, rozwiewają wiele wątpliwości, na jakie trafiają nie tylko indywidualni myśliwi, ale także mniej doświadczeni członkowie okręgowych komisji wstępnej wyceny trofeów.\nBardzo pomocne są też liczne przykłady przyznawania trofeom punktów dodatkowych (ubarwienie, uperlenie, zakończenie odnóg, nadoczniaki, korony, moc, kształt, regularność, róże, szlify itd.) oraz potraceń, obarczonych cechą subiektywizmu.\nNa uwagę zasługuje wysoka jakość edytorska książki, która powinna znaleźć się w biblioteczce każdego myśliwego. Publikację można zamówić internetowo lub telefonicznie w wydawnictwie AFW „Mazury” w Ol-sztynie. Za książkę serdecznie dziękuję kol. Zbyszkowi Korejwo.\nKliknij w celu powiększenia rycin\nKPT. JÓZEF WŁADYSŁAW KOBYLAŃSKI\nprekursor kolekcjonerstwa myśliwskiego Wydanie I\nZapowiadana książka mojego autorstwa ujrzała światło dzienne, a jej promocja miała miejsce podczas XIII Zjazdu KKKiKŁ w Soczewce k. Płocka 15.06.2019 r. Relacja ze zjazdu pod linkiem: http://www.kulturalowiecka.pl/aktualnosci.html\nKsiążka wydana została w nakładzie 240 egz., z czego 120 egz. jest numerowanych, z podpisem autora, wklejoną kopią ekslibrisu J. Kobylańskiego i w twardej okładce.\nPrzedstawiam poniżej słowo wstępne red. naukowego prof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza i informację autora o genezie powstania książki.\nOdnoszę wrażenie, że w dzisiejszych czasach pojęcie „autorytetu” zostało zdewaluowane, gdyż nie odczuwamy potrzeby słuchania opinii ludzi mądrych, którzy mają „coś ważnego” do powiedzenia. Dzisiejszą rzeczywistość kreują wszechobecni w mediach społecznościowych celebryci. To ich wypowiedzi są wielokrotnie przytaczane, analizowane, dyskutowane, to oni kreują opinie społeczne na wszelkie tematy w myśl zasady Stanisława Tyma „Ja się na tym nie znam, to chętnie się wypowiem”. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest powszechne przewartościowanie, inaczej mówiąc zmiana hierarchii podstawowych wartości obecnych w naszym życiu codziennym. To co było, nie ma większego znaczenia, liczy się dziś, tu i teraz. Wybitne postaci z historii zostały zastąpione przez bohaterów telewizyjnych show.\nNa przekór takiej rzeczywistości medialnej, często hałaśliwej, nijakiej, miernej, pozbawionej głębszych treści, stanął Krzysztof Mielnikiewicz. To osoba, którą podziwiam w głębi serca nie tylko za odwagę w wyrażaniu często niepopularnych opinii, ale także za Jego ogromne zaangażowanie i pracę w przywracaniu pamięci o tych, którzy sami nie mogą już o to zadbać. Z ogromną wnikliwością, skrupulatnością wyszukuje nieznane nam fakty i układa je w niezmierne interesujące opowieści. Nie robi tego dla poklasku, rozgłosu, promocji siebie, ale poświęca swój czas i pieniądze dla idei, dla poszukiwania wartości wyższych, dla promowania myśliwych i łowiec-twa.\nTa benedyktyńska praca dokumentalisty przyniosła kolejny owoc, jakim jest książka o wybitnej postaci – kpt. Józefie Władysławie Kobylańskim, pionierze polskiego kolekcjonerstwa łowieckiego. Żołnierz, bohater zmagań na polach bitewnych, archiwista, bibliotekarz, kolekcjoner, publicysta, autorytet w dziedzinie kultury łowieckiej… i tak można by wymieniać. Ciekawa historia jego życia, rozgrywająca się także w trudnych okolicznościach jakie stwarzały obozy jenieckie podczas drugiej wojny światowej, skłania do refleksji. Dziś, bardziej niż jeszcze jakiś czas temu potrzeba nam wzorców, autorytetów, potrzeba nam informacji o ludziach, którzy mogą być źródłem inspiracji, zachętą do wytężonej pracy w niesprzyjających warunkach jakie kreuje współczesność. Taką postacią był kpt. Józef Władysław Kobylański, którego możemy bliżej poznać dzięki książce Krzysztofa Mielnikiewicza. Zanurzmy się w słowa tej książki, pozwólmy odżyć historii na nowo, bądźmy bogatsi życiem wybitnego Polaka.\nNaczelnej Rady Łowieckiej PZŁ\nOddając w 2012 r. do rąk czytelników książkę „Myśliwi w Oflagach” wyraziłem przekonanie, że ukazany w niej obraz obozowej aktywności myśliwych jest niepełny. Zabrakło w publikacji obrazów, rzeźb, utworów literackich, o których wiedziałem, że istniały i zostały wysłane bądź przywiezione przez Kobylańskiego do kraju. Miałem nadzieję, że ujrzą one kiedyś światło dzienne, zawitają na wystawach oraz na łamach literatury i prasy łowieckiej.\nDwa lata po ukazaniu się książki „słowo stało się ciałem”. Leszek Szewczyk, nasz klubowy kolega, stał się właścicielem nieznanej dotychczas kolekcji pamiątek po Józefie Kobylańskim i życzliwie ją udostępnił publicystom, historykom łowiectwa oraz kilkakrotnie eksponował na wystawach towarzyszących kongresom, jubileuszom, spotkaniom myśliwskim. Niezwykle ciekawa osobowość kpt. Józefa Kobylańskiego zaczęła wzbudzać coraz większe zainteresowanie i stawać się bardziej popularna.\nPod koniec 2018 r. prof. dr hab. Dariusz J. Gwiazdowicz zaproponował mi wygłoszenie wykładu o działalności patriotycznej oraz społeczno-przyrodniczej zasłużonego myśliwego, podczas I Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej w Janowie Lubelskim i bez wahania zaakceptował wskazaną przeze mnie postać kpt. J. Kobylańskiego. Przygotowując wykład, zinwentaryzowałem znane mi dokumenty będące w rękach kolekcjonerów, przeprowadziłem kwerendy w internecie, muzeach, bibliotekach oraz w Centralnym Archiwum Wojskowym w Rembertowie, które zaowocowały, wprawdzie jeszcze niepełnym, ale nadspodziewanie bogatym materiałem na temat Kobylańskiego, nie tylko na wykład, ale i na książkę biograficzną.\nOprócz wiadomości stricte biograficznych, opracowanie przekazuje wiedzę, tylko pozornie nie dotyczącą bohatera książki, m.in. opisy obozowych uroczystości hubertowskich, w których Kobylański odgrywał rolę drugorzędną, czy różne dzieła stworzone przez jeńców wojennych z inspiracji Kobylańskiego. Uczyniłem to jednak celowo, bowiem cytując zamieszczone w aneksie, szczegółowe wspomnienia obozowe Kobylańskiego, podając bibliografię i treść niektórych publikacji poznajemy jego osobowość i wyjątkową rolę jaką odegrał w popularyzacji, wzbogaceniu i zachowaniu dóbr kultury łowieckiej.\nSerdecznie dziękuję prof. dr. hab. Dariuszowi J. Gwiazdowiczowi za wsparcie duchowe, trafne uwagi recenzenckie i bardzo ciepłe słowa o autorze i jego opracowaniu. Bardzo dziękuję Leszkowi Szewczykowi, bibliofilowi, koledze klubowemu i działaczowi łowieckiemu za bezinteresowne udostępnienie wyjątkowego zasobu kolekcjonerskiego, związanego z postacią kpt. Kobylańskiego, bez którego niemożliwe byłoby pełniejsze opracowanie książki i jej bogate zilustrowanie.\ndr Józef Żenczykowski\nProjekt obchodu dwudziestopięciolecia Płockiego Towarzystwa Racyonalnego Polowania i projekt Wystawy Przemysłowo-Łowieckiej w Płocku\nReprint maszynopisu z 1923 r.\nWydawca: Zarząd Okręgowy PZŁ w Płocku\nZ inicjatywy Andrzeja Głowackiego, znanego bibliofila, członka KKiKł PZŁ, ukazał się w nakładzie 200 numerowanych egzemplarzy, reprint ciekawego, historycznego maszynopisu, autorstwa dr. Józefa Żenczykowskiego, przedwojennego działacza Towarzystwa Racyonalnego Polowania w Płocku i Polskiego Związku Łowieckiego.\nDokument z 1923 r. zatytułowany "Projekt obchodu dwudziestopięciolecia Płockiego Towarzystwa Racyonalnego Polowania i projekt Wystawy Przemysłowo-Łowieckiej w Płocku", za zgodą zarządu Towarzystwa Naukowego Płockiego, wydał drukiem płocki ZO PZŁ w oficynie "Korepetytor Marian Gałczyński " (druk sponsorowany przez oficynę wydawniczą).\n(...) Jest to najprawdopodobniej jedyny zachowany do dzisiaj egzemplarz, który nigdy nie był publikowany drukiem. Odszukany dwa lata temu w zasobach Towarzystwa Naukowego Płockiego, zostaje udostępniony szerszemu ogółowi. Osobliwością tej pracy, poza piękną dedykacją skierowaną do Haliny Rutskiej, osoby wówczas znanej i wielce zasłużonej dla kultury płockiej, Matki Chrzestnej sztandaru Płockiego Towarzystwa Racyonalnego Polowania, jest sama treść Programu obchodów napisana w formie relacji uczestnika tych niebyłych uroczystości, a skierowanej do Redakcyi „Łowca". I mimo fantazyjności całej pracy, o czym wspomina autor, znajdziemy w niej całkiem realistyczne opisy komunikacji dojazdowej i samego miasta Płocka w początkach lat dwudziestych XX wieku. Również w podnoszonych niektórych kwestiach łowieckich można się dopatrzyć analogii do czasów dzisiejszych.\nLiliana Keller, Janusz Siek\nWIERSZE i OKRUCHY WSPOMNIEŃ MARIANA OZIMKA\nWydawca: Marian Ozimek\nWydanie I, Tomaszów Lubelski 2019\nZ inicjatywy Liliany Keller i Janusza Sieka powstała ciekawa książka o niezwykłym myśliwym, członku Oddziału Roztoczańskiego KKiKŁ PZŁ Marianie Ozimku i jego pasjach: łowiectwie, działalności społecznej, przebogatym życiu zawodowym i twórczości poetyckiej. Wiersze Mariana Ozimka, jak sam opowiada, powstały w jesieni życia i są wspomnieniami z minionych lat, nawiązują konsekwentnie do bliskich sercu autora miejsc: Roztocza, Beskidów, Wilanowa, Lwowa, Zamościa i innych urokliwych miejsc. Książka jest bogato ilustrowana, wydrukowana w kolorze, na dobrym papierze, co czyni ją wydawnictwem bardzo atrakcyjnym. Lilianie Keller I Januszowi Siekowi dziękuję za piękną dedykację.\nUkazał się 7 numer Bialskopodlaskiego Rocznika Łowieckiego. Czasopisma miłośników łowiectwa i przy-rody Południowego Podlasia. ISSN 2353-1916.\nRedaktorem naczelnym pisma jest Wojciech Kobylarz, a współpracownikami Zbigniew Kozioł, Roman Laszuk, Jacek Szałucha, Jacek Guz i Eugeniusz Lickiewicz\n- relacje z uroczystości jubileuszowych centralnych, okręgowych i kół łowieckich,\n- opowiadania i wspomnienia,\n- fauna i flora w wybranych herbach Południowego Podlasia,\n- sarna europejska w języku łowieckim\n- ze starych kronik,\n- ocena trofeów i inne informacje organizacyjne.\nWybór Franciszek Żaba (1906-1982)\nWybór scen myśliwski z "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza, dokonany, za życia, przez Franciszka Żabę, ziemianina, absolwenta Wydziału Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego, zilustrowany i opracowany przez Kingę Bec, wydały w 2018 r. córki autora wypisów nakładem własnym.\nPonadczasowe opisy przyrody, polowań, kresowych i sylwetek myśliwych, czyta się jednym tchem, po raz kolejny i kolejny. Liczne pastelowe obrazy pędzla Kingi Bec, ilustrujące sceny polowań i zwierzynę, wzmacniają wyobraźnię i czynią odbiór opisów bardziej emocjonalny.\n"Łowiectwo to moja religia..."\nWydawca Klub Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej - Oddział w Zielonej Górze. Lubsko 2019 r.\nBroszurka poświęcona pamięci Wiktora Szukalskiego (1925-2018) - członka honorowego Polskiego Związku Łowieckiego i Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej, organizatora dolnośląskiego łowiectwa, największego "głuszcarza" Polski powojennej.\nAutorzy wykorzystując teksty wspomnień p. Wiktora i jego opowieści, oddali hołd prawemu człowiekowi, humaniście, prawdziwemu myśliwemu.\nMiałem przyjemność znać Wiktora Szukalskiego, korespondować z nim kilkakrotnie. Listy Wiktora pisane piękną polszczyzną przepełnione były troską o łowiectwo i są warte opublikowana za lat kilka, np. przy okazji pisania kolejnych wspomnień.\nTom I. Mój pobyt w Kongo 1929-1938\nTom II. Karty pocztowe Kazimierza Zagórskiego z kolekcji Witolda Grzesiewicza w opracowaniu Małgorzaty Grzesiewicz-Sałacińskiej\nWydawca: Gondwana, Warszawa 2009\nKsiążki Witolda Grzesiwicza (1900- 1987), zapalonego myśliwego i kolekcjonera ukazały się 10 lat temu. Poszukując materiałów do opracowania "Kolekcjonerstwo łowieckie w Polsce", za namową Andrzeja Głowackiego, kupiłem dwutomowe wydanie (w internecie można je znaleźć za niewielką cenę) "Afryki utrwalonej" , z uwagi na nazwisko autora wspomnień, który w 1972 r. był członkiem założycielem Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ i pełnił w nim funkcję sekretarza.\nGłównym motywem wyjazdu p. Witolda do Afryki w okresie międzywojennym była ogromna chęć polowań w obfitujących kongijskich łowiskach i ciekawa oferta pracy na stanowisku kierownika faktorii jednej z francuskich kompanii produkcujno-handlowych. Talent łowiecki, ale i pisarski Grzesiewicza zaowocował w postaci niezwykle ciekawej, bardzo bogato ilustrowanej książki, opisującej życie tubylców i fascynujących polowań na słonie, hipopotamy, krokodyle, bawoły i ptactwo.\nDWIE AMBONY - ŁOWIECTWO I KOŚCIÓŁ. Wydanie II\nczyli o słowach i o tym co łączy myślistwo i Kościół katolicki w Polsce w historii, kulturze, języku i ceremoniach\nWydawca: Wydawnictwo PAPIRUS, Jarosław 2019\nRysunki: Tomasz Opalinski\nTomasz Nogaj SJ - autor książki\nKsiążka pt. DWIE AMBONY - ŁOWIECTWO I KOŚCIÓŁ traktuje o korzeniach języka łowieckiego w Polsce, które sięgają głęboko w historię i kulturę naszego narodu i łowiectwa. Słowa i wyrażenia przekazywane z pokolenia na pokolenie pobudzają do myślenia, zapraszają do pochylenia się nad nimi, do wprowadzania w życie, bo nadają sens i znaczenie rzeczom i sprawom, a dzięki temu zbliżają ludzi do siebie. Mają także swoją wielowiekową tradycję, rodowód i historię. Przekazują walor piękna w kunszcie opisu przeżyć myśliwskich, życia myśliwego, przyrody, czy wreszcie poszczególnych części ciała zwierzyny dziko żyjącej.\nWiara w Boga i pasja łowiecka wyraża się przede wszystkim w słowach, czego klasycznym przykładem słów występujących zarówno w języku kościelnym jak i w języku myśliwskim są takie słowa jak: ambona, pastorał, chorągwie bądź flagi, karawan, wieniec, obrączka, mnich, brać (zakonna czy łowiecka), introdukcja, kult, ceremonia i ceremoniał, organista czy Nemrod - biblijny myśliwy. Te słowa są najbardziej popularne pośród tych, które można wyróżnić w obydwu językach jako wspólne. Jest jeszcze wiele innych słów, które prawdopodobnie weszły z języka jakim posługiwało się duchowieństwo i wierni na przełomie ostatniego tysiąclecia do języka myśliwskiego.\nZaprezentowane stanowisko i słowa z języka łowieckiego i zakonno-kościelnego, są wynikiem poznawania przez autora języka i kultury myśliwskiej przez ponad 20 lat oraz życia zakonnego wraz z kulturą i językiem zakonnym Kościoła Katolickiego w Polsce.\nKsiążkę można nabyć u autora.\nTel: 516 049 653 lub tomeknogaj@gmail.com\nO.Tomasz Nogaj, SJ - absolwent Technikum Leśnego w Lesku. W 1994 r. wstąpił do zakonu jezuitów. Obecnie jest dyrektorem KOSTKI Publicznego Liceum Ogólnokształcącego Jezuitów im. św. Stanisława Kostki w Krakowie, w którym jako instruktor łucznictwa prowadzi klub łucznika. Jest katechetą, rekolekcjonistą i duszpasterzem młodzieżowym. Jest także strażakiem i kapelanem strażaków oraz myśliwym a także sygnalistą myśliwskim i przewodniczącym Komisji Kultury i Etyki w swoim macierzystym Kole Łowieckim „JELEŃ” w Brzozowie na Podkarpaciu. W latach 2010-2013 był członkiem Komisji Kultury i Etyki przy ORŁ w Krośnie. W latach 2014-2016 pracował na misjach w Sudanie Południowym, gdzie ewangelizował i szkolił miejscową ludność z agroleśnictwa. Posiada międzynarodowy patent myśliwego łucznika i promuje łowy łucznicze. Należy do Polskiego Stowarzyszenia Myślistwa Łuczniczego (PBA - Polish Bowhunting Association). Od roku 2018 jest członkiem Kolegium Redakcyjnego Kwartalnika łowiecko-przyrodniczego „Łowiec Galicyjski”. Pasjonuje się ekologią, tradycjami myśliwskimi, językiem myśliwskim, etyką i kulturą łowiecką w zakresie prawego myślistwa oraz językiem myśliwskim a także muzyką, wędrówkami górskimi, jazdą konną i sztukami survivalu. Wiąże swą pasję myśliwską z życiem zakonnym i kapłańskim w Kościele.\nW literaturze myśliwskiej, zwłaszcza w słownikach języka łowieckiego, istnieje około 200 słów, które znajdują swoje odpowiedniki w języku kościelnym (w tym także w języku zakonnym), lecz tu w zupełnie innym znaczeniu. Przetrwały one do dziś jako wspaniały świadek historii dawnych czasów oraz kultury, w której poprzez wzajemny wpływ na siebie wciąż na nowo wywierają wpływ i wnoszą bogactwo do historycznego dziedzictwa minionych wieków. Wiele starych wyrażeń wciąż pozostaje w użyciu do dziś.\nKsiążka zatytułowana DWIE AMBONY jest adresowana do myśliwych, leśników i sympatyków łowiectwa w Polsce a także dla szerszego grona odbiorców, którzy interesują się historią Kościoła i łowiectwa w szerokim znaczeniu.\nCzytelnik po przeczytaniu tej książki będzie miał możliwość zestawienia i porównania dotychczasowej wiedzy na temat łowiectwa i jej związku z Kościołem katolickim w Polsce a także wpływu języka kościelnego (w tym także zakonnego) na język łowiecki.\nPrzykłady rysunkowe wzięte z książki "Dwie ambony"\n- święci patroni łowiectwa\n- przedstawienie mnichów, chrztów, ambon, wieńców, obrączek\n"Leksykon polskiej kultury łowieckiej"\nWydawca: Ośrodek Kultury Leśnej\nw Gołuchowie, 2018\nRecenzent prof. dr hab. Dariusz J. Gwiazdowicz\nOprawa twarda, s. 214, format A4,\nMarek P. Krzemień otwiera II Kongres Kultury Łowieckiej w Niepołomicach\nW roku 95-lecia powstania Polskiego Związku Łowieckiego ukazała się kolejna pozycja książkowa, która niewątpliwie przejdzie do historii literatury łowieckiej. „Leksykon polskiej kultury łowieckiej” autorstwa Marka Piotra Krzemienia, wraz z wydanym niedawno pod red. prof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza podręcznikiem „Kultura łowiecka”, wypełniając lukę na rynku wydawniczym w zakresie szeroko pojętej kultury łowieckiej. Autor, dobierając hasła, wg własnego klucza, nie tylko je definiuje, ale też ilustruje przykładami z piśmiennictwa myśliwskiego oraz licznymi rycinami. Leksykon tak skonstruowany, staje się ciekawą do czytania księgą, przy tym niezwykle kształcącą. Jest interesującą lekturą dla szerokiego kręgu odbiorców, w tym myśliwych o różnym poziomie wiedzy. Sądzę, że szczególne zainteresowanie wywoła wśród leśników, studentów i uczniów wydziałów przyrodniczych, językoznawców oraz przyrodników.\nDopiero po szczegółowej lekturze książki (wymaga to trochę czasu), zwłaszcza po dokładnej analizie doboru i objaśnień zamieszczonych haseł, można będzie uzupełnić tę recenzję. Tymczasem z satysfakcję wpisuję leksykon na listę myśliwskich lektur obowiązkowych.\nGratuluję autorowi opracowania i wydania książki, dziękuję za hasło z moim nazwiskiem i serdecznie pozdrawiam.\nAby tradycji stało się zadość dodam, że Marek Piotr Krzemień jest „myśliwym orkiestrą”, poluje, wędkuje, fotografuje, pisze książki, artykuły w prasie nie tylko myśliwskiej, inicjuje duże i mniejsze przedsięwzięcia łowieckie - kongresy kultury, lanckorońskie spotkania z kulturą i tradycją, giełdy kolekcjonerskie, wystawy; założył i redagował w latach 1982-1990 czasopismo łowieckie - „Myśliwiec”. Popularyzuje łowiectwo na kursach i sympozjach, przyznaje, jako pomysłodawca i członek kapituły, prestiżowy medal łowiecki za działalność kulturalną - „Poloniae Culturae Venationis Bene Merenti”, reaktywował też Zakon Kawalerów Orderu Złotego Jelenia. Darzbór!\nKsiążka w bardzo atrakcyjnej cenie jest do nabycia w Ośrodku Kultury Leśnej w Gołuchowie.\nMotywy leśne na starej pocztówce\nWydawca Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2018\nRedakcja Wawrzyniec Milewski\nOprawa twarda, s. 232, format A4\nEdward Marszałek wygłasza\nwykład na IV Kongresie\nKultury Łowieckiej w Pułtusku\nDo kręgu ludzi głównie związanych z lasem, trafił album wyjątkowej urody zatytułowany „Czarowny las”.\nAutorem książki jest dr nauk leśnych Edward Marszałek, który jest człowiekiem o wszechstronnych zainteresowaniach i licznych umiejętnościach, m.in.: ratownikiem ochotnikiem GOPR, redaktorem naczelnym „Echa Połonin”, przewodnikiem beskidzkim, autorem kilkunastu publikacji książkowych, kolekcjonerem, krasomówcą, laureatem licznych nagród, „Leśnikiem Roku 2006”.\nIlustracjami zdobiącymi kartki pocztowe, podobnie jak znaczkami pocztowymi można, co udowodnił autor, opowiedzieć niemal wszystko o lesie. Kolorowe pocztówki na kartach książki informują o znaczeniu lasu w walkach narodowowyzwoleńczych, codziennym trudzie leśników, mistyce lasu, jego bajkowości. Ukazują uroczyska, ostępy leśne, zwierzynę, myśliwych i leśników na łowach oraz romantyków zachwycających się poetycznością i malowniczością lasu.\nZaprezentowane pocztówki, ze zbioru autora, wykonane są różnymi technikami. Przeważają stare, malowane ręcznie dzieła sztuki, niektóre wychodzące spod pędzla znamienitych malarzy i grafików J. i W. Kossaków, Adama Setkowicza, Józefa Chełmońskiego, Henryka Weyssenhoffa i in., a nieliczne kartki - zdjęcia, przypominają o postępie techniki wkradającym się do poligrafii.\nKsiążkę z uwagi na niski nakład, kolekcjonerski charakter i interesującą narrację, możemy zaliczyć do pozycji bibliofilskich. Jedyną jej wadą jest niski nakład i brak dostępności na komercyjnym rynku wydawniczym.\nDziękuję miłym Paniom z CILP za udostępnienie mi egzemplarza książki.\n"Ni puchu ni pierza... do rymu na zwierza"\nWydawca Piotr Gawin, Gdynia 2018\nPanie Zbyszku, dziękuję serdecznie za ciekawy zbiór wierszy, fraszek i rymowanek, okraszonych grafikami autorstwa Kingi Smardz i Michała Zubkowicza. Gratuluję Panu aktywności na niwie kultury łowieckiej. Od lat czytam roczniki - biuletyn KŁ Dąbrowa - "Z Podlaskiej Dąbrowy" i "Bialskopodlaski Biuletyn Łowiecki", które Pan współredaguje lub współpracuje. Gratuluję niedawno otrzymanego "Medalu św. Huberta", który jest odzwierciedleniem Pana aktywności. Darzbór1 w dalszej działalności.\nWydawca ZO PZŁ w Radomiu\nZespół redakcyjny: Hubert Ogar - redaktor naczelny, Jerzy Kustrzepa - zastępca red. naczelnego, Waldemar Wolszczak - sekretarz\nW roku 95-lecia PZŁ ukazał się pierwszy numer czasopisma przyrodniczo-łowieckiego „Nemrod Radom-ski”. Łowczy okręgowy Andrzej Szczypiór napisał\nw adresie do czytelników „Ogromne starania włożono, aby stworzyć to czasopismo. Wysiłek podjęty przez ludzi oddanych pasji łowieckiej, niech będzie dobrym przykładem dla całej braci myśliwskiej naszego regionu (...) Wspólnie możemy tworzyć naszą łowiecką współczesność.”\nNależy podziękować i pogratulować zespołowi redakcyjnemu, że podjął się bardzo trudnego, odpowiedzialnego zadania - opracowania niezwykle potrzebnego wydawnictwa, dokumentującego historię regionalnego łowiectwa, zwłaszcza że prasa centralna nie jest w stanie prowadzić szczegółowej kroniki wydarzeń regionalnych, przy tak rozbudowanej strukturze organizacyjnej związku i tak licznych imprezach organizowanych przez koła i okręgi.\nSam redagowałem przez 30 lat czasopisma (Echo Puszczy Kurpiowskiej i Kulturę Łowiecką) i wiem, z ja-kimi trudnościami będą borykać się członkowie zespołu redakcyjnego, a zwłaszcza redaktor naczelny.\nPierwszy numer „Nemroda Radomskiego” nie precyzuje częstotliwości wydawania pisma, mam jednak nadzieję, że niebawem dołączy do grona kwartalników.\nRedakcja, patrząc na spis treści, usystematyzowała materiał w 8 działach na 57 stronach, co daje w miarę pełny obraz bieżącego życia w okręgu. Pismo, moim zdaniem, dobrze rokuje na przyszłość. Warto jednak zadbać o lepszą korektę.\nŻyczę pełnej teki redakcyjnej materiałów do druku\nRadomskie łowiectwo wczoraj i dziś\nWydawca: ZO PZŁ w Radomiu, 2018, s.46\noprawa miękka, ISBN 978-83-948562-2-9\nopracowanie tekstu - Jerzy Kustrzepa\nnadzór projektu - Hubert Ogar\nWydawanie monografii okręgów i kół łowieckich stało się zjawiskiem powszechnym. Schemat tych publikacji jest zazwyczaj podobny i obejmuje zarysy historyczne polskiego i regionalnego łowiectwa, obszerniejszą historię współczesną i teraźniejszość okręgu lub koła łowieckiego, czasem przedstawia sylwetki zasłużonych myśliwych.\nO ile informacje dotyczące współczesności oparte\no kroniki kół, dokumenty i wywiady nie budzą zastrzeżeń, to teksty dotyczące historii polskiego łowiectwa roją się od błędów. Wynika to z bezkrytycznego przepisywania zawartych\nw innych publikacjach nieprawdziwych informacji, co niejednokrotnie prowadzi do absurdów, np. tworzenia nieistniejących organizacji łowieckich. Błędnych informacji można uniknąć, opierając się na sprawdzonych źródłach, których w ostatnim okresie ukazało się kilka, albo weryfikować dane zawarte we wcześniejszych opracowaniach, zwłaszcza publikacjach autorów amatorów.\nPrezentowana monografia jest niewątpliwie potrzebna, dokumentuje bowiem historię i teraźniejszość łowiecką regionu, utrwala tematykę ulotną, którą za kilkadziesiąt lat odtworzyć byłoby trudno.\nNiestety książka też dezinformuje, obarczona jest błędami merytorycznymi, powielanymi później\nw kronikach kół, kazaniach, oficjalnych przemówieniach.\nAby nie być gołosłownym przytoczę kilka z istotniejszych błędów:\n1. Po odzyskaniu niepodległości powstało Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie we Lwowie, które przekształciło się w Małopolskie Towarzystwo Łowieckie we Lwowie, a nie w Krakowie (s. 5).\n2. Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich powstał 6 stycznia 1923 r., a nie 9 lipca 1923 r.. Wystarczy spojrzeć na pierwszą i na ostatnią stronę I Statutu CZPSŁ, opublikowanego w internecie, aby zobaczyć że minister zatwierdził statut 28 kwietnia 1924 r. i podał w nim członków założycieli związku. Podawanie błędnej daty 9 lipca, powielane jest od lat. Szerzej na ten temat w książce „Kultura Łowiecka” wydanej w 2018 r. przez ZG PZŁ i Wydawnictwo Forest, a także pod linkiem http://www.kulturalowiecka.pl/artykuly_prasowe/zjednoczenie_PZL.pdf\n3. Tuż po wojnie, do 1952 roku, nie było wymogu uprawiania łowiectwa, przy jednoczesnej przynależności do PZŁ i do koła łowieckiego. Aby polować, wystarczyły: przynależność do PZŁ, zarejestrowanie (wydzierżawienie)\nw starostwie terenu łowieckiego i uzyskanie karty łowieckiej. Przynależność do PZŁ uzyskiwało się przez nabycie członkostwa w KŁ zrzeszonym w PZŁ lub zapisanie się bezpośrednio w strukturach powiatowych lub wojewódzkich PZŁ (s. 6 i s. 17).\n4. Warszawski Oddział Cesarskiego Towarzystwa Racjonalnego Polowanie nie działał obok Cesarskiego Towarzystwa Myślistwa w Moskwie (podano nieprawidłową nazwę), ale w ramach, o czym informuje nazwa „Oddział” s. 8).\n5. Pierwszy numer czasopisma „Łowiec Polski” wydany został przez Jana Sztolcmana w 1899 roku a nie, jak pisze autor, w 1889 (s. 8).\n6. Na stronie 11 autor powiela ww. błędy opisane w punktach pierwszym i drugim.\n7. CZPSŁ przekształcił się w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich (PZSŁ) na mocy trzeciego statutu 29 czerwca 1929 r. Zatem zapis autora, że Rozporządzenie Prezydenta RP „O prawie łowieckim” z 1927 roku ukazało się po przyjęciu przez stowarzyszenie nazwy PZSŁ jest błędny (s.11).\n8. Na stronie 12, autor błędnie podaje skróty związku: CZSŁ (prawidłowo CZPSŁ) i CZSP (prawidłowo PZSŁ).\nWatro też pamiętać, że słowniki łowieckie za prawidłową nazwę uznają określenia: zwierzyna lub zwierzęta łowne. Pojęcie zwierzyna łowna jest błędne.\n... a potem Pińsk i Sybir. Wspomnienia Sybiraka\nWydawca: Perła, 2018, s.136\nJózef Dzikowski, kolekcjoner, publicysta, syn zapalonego myśliwego, wspomina trudny okres zsyłki syberyjskiej. Opisuje beztroski pobyt na Kresach, przed wybuchem II wojny światowej, wywózkę na Sybir i 6-letni tragizm polskich rodzin na "nieludzkiej ziemi", dziesiątkowanych przez choroby, trudne warunki mieszkaniowe, zmaganie się z surowym klimatem. Pobyt w Kazachstanie zmusił chłopca do podejmowania różnych prac dających nadzieję na przetrwanie całej rodzinie. Rybołówstwo i polowanie (kłusowanie), początkowo samodzielnie, później przy boku ojca zwolnionego z Gułagu, było jednym z czynników pozwalających przetrwać katorżniczy okres niewoli sowieckiej. Dziękuję Wiktorowi Chabowskiemu za tę publikację.\nOprawa twarda, s. 275\nKolejna książka Anny Kamińskiej poruszająca tematykę białowieską. W poprzedniej pt. „Simona” z 2015 r., poświęconej Simonie Kossak, mieszkance leśniczówki na obrzeżach Białowieży, czytaliśmy o puszczy, jej domownikach (roślinach i zwierzynie) oraz ludziach okolicznych wsi, jako bohaterach widzianych przez członkinię słynnego rodu malarzy.\n„Białowieża szeptem” to biografia, wg notki wydawniczej (cytuję): jedynego takiego miejsca na Ziemi. Szeptem o najgłośniejszym lesie w Europie, o losach i tajemnicach ludzi nierozerwalnie z nim związanych.\n„Wiedźmar" był prawdziwym czarnoksiężnikiem, „Mordala" - zapalonym kłusownikiem, Filimon Waszkiewicz - ostatnim bartnikiem. Olga Nieścierowna jeździła do chorych na rowerze, Halinę Kopalińską do Białowieży rzuciły burzliwe dzieje XX wieku, Jan Potoka zaś - późniejszy karmiciel żubrów - przetrwał dziesięć lat łagru tylko dzięki nadziei, że jeszcze kiedyś wróci do Puszczy. Takich jak oni było wielu...\nWielopokoleniowe rodzinne wspomnienia, wojenne tułaczki i powroty, historie udokumentowane w kronikach kryminalnych oraz te sekretne, skrywane dotąd w czterech ścianach białowieskich chat. Teraz po raz pierwszy opowiedziane szeptem."\nO dzikach, jeleniach, łosiach, niedźwiedziach, rysiach tarpanach, turach, wilkach i żubrach w kulturze i tradycji polskiej\nWydawnictwo astraia, Kraków 2018\nOprawa twarda, s. 103\nW książce opisał autor dziewięć gatunków zwierzyny królewskiej i książęcej, żyjącej licznie w prastarych puszczach, objętej w większości regale łowieckim. Na zwierza spojrzał autor z historycznego i kulturowego punktu widzenia, podając, poza jego krótką charakterystyką m.in.: obyczaje, historię bytowania w polskich kniejach, wizerunek zwierzyny odzwierciedlony w powiedzeniach, heraldyce, przysłowiach, nazewnictwie i legendach oraz w literaturze i sztuce. Są też liczne ciekawostki związane z wpływem opisywanych gatunków na współczesne nazewnictwo, np. wyrobów przemysłowych (pojazdy, militaria, pomniki).\nŁowiectwo w grafice europejskiej od XV do XVIII wieku\nz kolekcji Ryszarda Wagnera\nNakładem Zarządów Okręgowych PZŁ w Poznaniu, Pile, Kaliszu, Koninie i Lesznie, 2018, s. 136, oprawa twarda.\nRecenzja na podstawie Łowca Polskiego (nr 10, październik 2018)\nŁowy według Dürera, Stradanusa, Ridingera\noraz innych wybitnych grafików europejskich\nAutor książki „Łowiectwo w grafice europejskiej od XV do XVIII wieku z kolekcji Ryszarda Wagnera” Arkadiusz Wagner w oparciu o materiał ilustracyjny, nieznany większości polskim myśliwym, ukazał łowiectwo w szerokiej perspektywie, posługując się skondensowaną, poukładaną i rzetelną wiedzą historyka sztuki i znawcy realiów myśliwskich.\nWykorzystując ponad 80 grafik, w tym 50 skatalogowanych ze zbioru swego ojca, leśnika, myśliwego, artysty amatora, kolekcjonera, autora licznych artykułów i wystaw dokumentujących kulturowe dziedzictwo łowiectwa, stworzył książkę wyjątkową, która spełnia jednocześnie kryteria podręcznika, bogato ilustrowanego albumu i katalogu.\nArkadiusz Wagner nie tylko prezentuje zabytki sztuki, ale interpretuje odbite na nich obrazy przedstawiające „myśliwskie” wątki biblijne Starego Testamentu i świata antyku, niewyczerpanego zasobu artystycznych inspiracji dla twórców wszystkich epok. Mityczne sceny z udziałem antycznych łowców, niektóre ukazane wielokrotnie w wizjach artystycznych różnych mistrzów rylca, przedstawiają piękno postaci w arkadyjskiej scenerii, a mitologiczna symbolika niesie ważne ponadczasowe i uniwersalne treści życiowe. Warto poznać lub przypomnieć sobie pięknie zilustrowane mity o Dianie, Kallisto, Akteonie i Cyparysie zamienionym przez Apolla w drzewo cyprysowe po zabiciu swego ulubionego jelenia, Narcyzie oglądającym swe odbicie w lustrze wody w przerwie polowania, Meleagerze, Atalancie i innych myśliwych świata antycznego.\nMiedzioryty z chrześcijańskimi patronami myśliwych, świętymi Eustachym, Hubertem i Sebastianem, przenoszą czytelników w świat zwierzyny i polowań ziemskich, ukazanych na ponad 50 rycinach. Niosą one, oprócz walorów artystycznych, duży materiał poznawczy, bowiem przedstawiają nieznany lub zapomniany już świat łowiecki: łowy z sieciami, par force, psami (chartami, brytanami i pijawkami), bronią białą i dawną bronią palną na zwierzynę drobną i grubą. Na szczególną uwagę zasługują rzadkie polonika ze zbioru Ryszarda Wagnera, w tym Łowy na niedźwiedzia w Polsce Georga Philipa Rugedasa młodszego (1701-1774) – mezzotinta z akwafortą, Polski myśliwiec z psami nad ubitym niedźwiedziem – Johanna Eliasa Ridingera (1698-1767) - akwaforta wykończona rylcem miedziorytniczym oraz Łowy na niedźwiedzia w Polsce – miedzioryt i akwaforta (przypuszczalnie wykończona suchą igłą) Johanna Daniela Hertza (Herza) starszego (1693-1754) według Johanna Eliasa Ridingera.\nSceny myśliwskie przedstawione precyzyjną kreską ukazują nie tylko metody polowań książęcych i szlacheckich, ale ówczesne zwyczaje łowieckie, rezydencje myśliwskie z elementami architektury, broń i akcesoria, stroje, portrety myśliwych i dawne wizerunki zwierzyny.\nPrzedstawiając dawne łowiectwo w oparciu o dzieła takich mistrzów pędzla i rylca jak: Albrecht Dürer, Jost Aman, Lucas Cranach starszy, Jan van der Straet, (Stradanus) Antonio Tempesta, Stefano Della Bella, Johann Elias Ridinger i wielu innych, autor omówił rodzaje technik graficznych, ich rozwój, technologię rytowniczych. Kolekcjonerom dał wskazówki do rozpoznawania tzw. drzeworytów langowych i sztorcowych, miedziorytów - najstarszych i najszlachetniejszych technik wklęsłodrukowych pozwalających na powtarzalne ilustrowanie nowożytnych książek. Podał cechy akwaforty i często jej towarzyszącą akwatintę, mezzotintę – technikę dającą miękkie, malarskie półtony, rzadkiej i poszukiwanej dziś techniki suchej igły, charakteryzującej się subtelnym efektem rozmycia rysunku, popularnej od XV wieku oraz innych technik graficznych.\nZaprezentowane dzieła są grafikami samoistnymi lub, w przeważającej liczbie, ilustracjami inkunabułów i późniejszych ksiąg drukowanych, w tym traktatów myśliwskich udostępnionych w sieci przez najbardziej renomowane biblioteki europejskie, do których można dotrzeć dzięki podanym w książce pełnym tytułom dzieł.\nPomijając wszystkie przedstawione zalety książki, należy też zwrócić uwagę na jej stronę edytorską. Piękne wydanie, zaprojektowane przez Mariusza Jarockiego i ozdobione wyjątkowo starannymi reprodukcjami i bogatymi rysunkami winiet wykaligrafowanych w manierze barokowej, autorstwa Aleksandry Ćwikowskiej, sprawia że studiowanie albumu nie tylko poszerza wiedzę, poprawia nastrój, ale uświadamia też, jak ważną kulturotwórczą rolę spełniało niegdyś łowiectwo.\nAutorem opracowania jest dr hab. Arkadiusz Wagner leśnik, historyk sztuki i bibliolog, pracownik naukowy Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, badacz i kolekcjoner dzieł graficznych oraz starych druków, popularyzator tematyki łowieckiej w sztuce na kongresach, sympozjach i spotkaniach kolekcjonerskich.\nKsiążka wydana została z okazji dziewięćdziesięciopięciolecia Polskiego Związku Łowieckiego przez Zarządy Okręgowe PZŁ w Poznaniu, Pile, Kaliszu, Koninie i Lesznie.\nPrzykłady grafik zawartych w książce, udostępnionych przez Autora publikacji\nStefano Della Bella (1610-1664), "Łowy na dziki", akwaforta, około 1652-1654 Autor nieznany, wg Antonia Tempesty (1555-1630), "Łowy na dziki", akwaforta, po 1609\nGottfried Christian Pingeling (1688-1769), "Wasserjagd - Polowanie wodne", akwaforta, 1719 Heirich Göding starszy (1531-1606) - "Śmierć Wiricha podczas łowów na dzika", 1597-1598\nBernard Picart (1673-1733), "Śmierć Akteona", miedzioryt i akwaforta, 1731 i 1733 Jacob Andreas Fridrich (1683-1751), "Byk jelenia i rogacz", miedzioryt i akwaforta, 1732\nFotografie i pamiątki po Włodzimierzu Korsaku w 45. rocznicę śmierci. Katalog wystawy\nopracowanie: Henryk Leśniak\nWydawca: Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Zbigniewa Herberta w Gorzowie Wielkopolskim\nOd 20 września 2018 r. do 20 października 2018 r. w Bibliotece imienia Zbigniewa Herberta w Gorzowie Wielkopolskim czynna jest wystawa fotografii i pamiątek po Włodzimierzu Korsaku, myśliwym, przyrodniku, fotografiku, podróżniku i pisarzu, przez wiele lat związanym z Gorzowem. Wystawa zorganizowana została dla upamiętnienia 45. rocznicy śmierci myśliwego, z udostępnionych pamiątek, głównie przez Henryka Leśniaka - wiceprezesa gorzowskiego oddziału Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ. Spośród ponad 400 pamiątek po Łowczym II Rzeczypospolitej Polskiej są też fotografie ze zbiorów Zdzisława Korzekwy i Eugeniusza Dobaczewskiego - wnuka pisarza.\nWystawie towarzyszy prezentowany katalog autorstwa Henryka Leśniaka, który poza opisem artefaktów pokazanych na ekspozycji charakteryzuje krótko początki fotografii (w tym myśliwskiej) w Polsce, znaczenie fotografii w życiu W. Korsaka i sprzęt jakim się posługiwał, zdobyte nagrody i wyróżnienia przez autora Roku Myśliwego oraz prezentuje ok. 45 zdjęć autorstwa mistrza aparatu fotograficznego, piórka i strzelby.\nZłota księga zielonogórskich nemrodów\nWydawca: Okręgowa Rada Łowiecka i Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w Zielonej Górze, 2018 r. oprawa miękka\nWydanie tej publikacji przez ORŁ i ZO PZŁ w Zielonej Górze, jak napisał w przedmowie Andrzej Skibiński, jest wyrazem szacunku dla wyróżnionych myśliwych, którzy wnieśli co najmniej 40. letni wkład do polskiego łowiectwa, tworzyli koła, umacniali je organizacyjnie i gospodarczo. Złota Księga jest także cennym wkładem autora, zarządów kół łowieckich i samych myśliwych naszego okręgu do historii zielonogórskiego łowiectwa i obchodów 95. rocznicy powstania Polskiego Związku Łowieckiego.\nDr Jan Mielżyński, uznany kronikarz zielo-nogórskiego łowiectwa rozpoczął książkę prezentacją sylwetek najbardziej zasłużonych zielonogórskich nemrodów Bolesława Jakuba Kostkiewicza i Wło-dzimierza Korsaka, a także kilkunastu myśliwych z lat 1950-2003, których biogramy znalazły się we wcześniej wydanej monografii pt. Łowiectwo Zielonogórskie 1950-2003.\nPozostałą część monografii poświęcił Autor ok. 140 myśliwym - członkom zielonogórskich kół łowieckich, dorobek których wzbogacił regionalną, ale i krajową kronikę łowiectwa. Liczne zdjęcia, dokumenty oraz opowiadania myśliwskie wzbogaciły atrakcyjność publikacji.\nWydawnictwo Atra Word od kilku lat publikuje książki z fascynującą wielu myśliwych tematyką syberyjską. Kilka z nich autorstwa Włodzimierza Arseniewa, Bronisława Grąbczewskiego, Jurija Jankowskiego prezentowałem w nowościach wydawniczych. Dzisiaj odnotowuję dwie kolejne ciekawe pozycje z tego cyklu. Oddaję głos autorowi pierwszej z nich Stenowi Bergmanowi, który w 1928 r. w przedmowie do książki pisał: W roku 1920 wyposażono w Szwecji wyprawę naukową do Kamczatki, obliczoną na trzy lata, której zadaniem było zbadanie tego wielkiego półwyspu syberyjskiego pod względem zoologicznym, botanicznym i etnograficznym.\nWyprawę tę sfinansowało po części Szwedzkie Towarzystwo Geograficzne, a udział w niej, oprócz autora i żony jego Dagny Bergman, wzięli botanik, magister filozofii Eryk Hulten, licencjatka filozofii Elsie Hulten, jego żona, zoolog, kandydat filozofii Renę Malaise, oraz preparator Ernest Hedstroem.\nKsiążka niniejsza jest popularną opowieścią o dwu podróżach zimowych wyprawy, na nartach i sankami psimi. Pierwsza z nich, zaczęta na północnym cyplu półwyspu, zmierzała do Petropawłowska, druga zaś, czteromiesięczna, objęła mało znane szczepy koczownicze w Kamczatce środkowej i północnej. Tę ostatnią podróż odbył autor sam z żoną, w pierwszej brał udział także preparator Hedstroem.\nKultura tubylców, ich filozofia myślistwa, stosunek do zwierzyny łownej, psów używanych do polowań, a także pociągowych są godne uwagi i niezwykle interesujące.\nTłumaczenie: Andrzej Karkowski\nWg Wikipedii: Nikołaj Michajłowicz Przewalski rosyjski geograf, generał, badacz środkowej i wschodniej Azji. Członek Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego od 1864, od 1878 członek honorowy Petersburskiej Akademii Nauk. Przemierzył łącznie ponad 33 tys. km, publikując książkowe relacje ze swoich wypraw, gromadząc wraz ze współpracownikami wielką kolekcję fauny (7,5 tys. eksponatów) i flory (16 tys. eksponatów), w tym ponad 200 nowych gatunków. Jednym z ważniejszych zadań tych ekspedycji było sporządzanie map i chociaż uznano je później za niezbyt staranne, to były to pierwsze mapy tych obszarów dostępne Europie. Największe znaczenie w jego badaniach przyrodniczych miało odkrycie gatunku dzikiego konia stepowego, nazwanego koniem Przewalskiego. Za swoje zasługi odznaczony za życia honorowymi medalami naukowymi rosyjskimi i między-narodowymi, przyjęty do rosyjskiej Akademii Nauk (1878) oraz awansowany na generała – majora (1886).\nW prezentowanej relacji z podróży do Kraju Ussuryjskiego, w latach 1867-1869, autor opisał krajobraz, faunę, florę, skład etniczny i zwyczaje przodków mieszkańców dzisiejszego Kraju Nadmorskiego i Chabarowskiego. Przez całą drogę usianą trudnymi warunkami klimatycznymi Przewalski intensywnie polował, aby przeżyć ze swymi towarzyszami ekspedycji. Łowy dostarczały też podróżnikowi okazy fauny, kierowane do licznych rosyjskich placówek naukowych.\nJanusz Roman Marjański\nMyśliwskie obrachunki i nie tylko\nWydawca: Zarząd Okręgowy PZŁ w Kielcach, 2018, s. 128, oprawa twarda.\nJest to, mam nadzieję, dopiero trzeci zbiorek wierszy i fraszek Janusza Romana Mariańskiego, redaktora naczelnego „Łowca Świętokrzyskiego”, zasłużonego propagatora kultury łowieckiej, zdecydowanego obrońcy praw myśliwych, obnażającego na łamach redagowanego od 16 lat pisma niedorzeczne sądy o polskim łowiectwie ludzi, nawet z najwyższymi tytułami naukowymi.\nJanusz jest człowiekiem o artystycznej duszy wrażliwej na krzywdę zwierząt, propagatorem ochrony przyrody, a jednocześnie sympatykiem łowiectwa, jego trybunem (obrońcą) wyrażającym swe odczucia w nas-trojowych, lirycznych, a przy tym dydaktycznych wierszach. Jest zaprzeczeniem tezy głoszonej wielu pseudoekologów i populistów, że porządny i mądry człowiek nie ma prawa akceptować jakichkolwiek polowań.\nDla mnie, myśliwego, rzadko już odwiedzającego łowiska, refleksyjne wiersze Janusza Marjańskiego są pomostem ułatwiającym powroty do osobistych przeżyć w polu, kniei i na wodzie, przecież nie tak dawnych, ale, niestety, zacierających się w zakolach pamięci. Przypominają także o upływającym czasie, wymuszają dokonanie myśliwskiego rachunku sumienia. Z utworów emanuje umiłowanie rodzimej ziemi świętokrzyskiej, zafascynowanie naturą ożywioną i nieożywioną, przyjacielskim stosunkiem do ludzi.\nMam nadzieję, że niewyczerpane ciepło zaczarowane w duszy Janusza będzie się nadal uzewnętrzniać\nw działalności redaktorsko-poetyckiej. Ponieważ Autor sprecyzował na stronach książki „receptę na szczęście”, więc nie pozostaje mi nic innego, jak życzyć jej realizacji.\nDziękuję za pięknie dedykowany egzemplarz wierszy.\n22-24 czerwca 2018 r. Łężeczki\nWydawca: ZO PZŁ w Poznaniu, nakład 120 egz.\nTytuł publikacji nie odzwierciedla jej zawartości, ponieważ poza programem spotkania i historią poz-nańskiego oddziału Klubu Kolekcjonera i Kultury Ło-wieckiej PZŁ autorstwa Krzysztofa Kadleca, w publikacji zamieszczono treść wygłoszonych w Łężeczkach referatów oraz inne artykuły o tematyce kulturowej.\nSpis treści wydawnictwa obejmuje referaty dr. To-masza Sobalaka pt. "Władysław Janta-Połczyński wobec zagadnień kultury" i dr. hab. Aleksandry Matulewskiej prof. UAM pt. "Kuchnia myśliwska wczoraj i dziś".\nPonadto publikacja zawiera artykuły: Michała Mańkowskiego "Zespół Muzyki Myśliwskiej Babrzysko przy ZO PZŁ w Poznaniu", Wojciecha Matysiaka Szamotulski „Salon Hubertowski”, Krzysztofa Kadleca "Feliks Nowowiejski - twórca sygnałów myśliwskich" i Leszka Szewczyka "Literatura łowiecka częścią dzie-dzictwa narodowego Polaków".\nCezary Andruszewski - redakcja\nZeszyty Safaryjskie - nieregularnik Polskiego Klubu Safari\nWydawca: Polski Klub Safari\noprawa twarda, nakład 250 egzemplarzy numerowanych\nNr 5/2018, str.285 Nr 4/2017, str. 98\nPiąty numer Zeszytów Safaryjskich ukazał się\nz okazji jubileuszu 25-lecia Klubu. Część opisowa tomu poświecona jest wybitnym, nieżyjącym już myśliwym, członkom klubu oraz światowym legendom łowieckim: Romanowi Hubertowi Hupałowskiemu, prof. dr. Je-rzemu Krupce, Andrzejowi Janowi Kumorowi, Tonemu Sanchezowi Arino, Ernestowi Hemingwayowi oraz zdobywcom trofeów słoni i innych zwierząt afrykańskich.\nW drugiej, obszernej części, autorzy zamieścili 339 zdjęć dokumentujących polowania członków klubu, i nie tylko, na wszystkich kontynentach świata. Część zdjęć, niestety, słabej rozdzielczości. Nakład książki limitowany w dyspozycji zarządu klubu. Z okazji jubileuszu zarząd klubu wydał też oznakę jubileuszową.\nCzwarty ubiegłoroczny numer Zeszytów safaryjskich, zawiera ciekawe i nieznane szerszemu gronu myśliwych wspomnienia Krzysztofa Morowa o Sergiuszu Mikuliczu, naukowcu, dyplomacie, podróżniku jeźdźcu i myśliwym oraz rozmowę Andrzeja Jana Kumora z ambasadorem Mieczysławem Dedo, opowiadającym o łowach na dziki w Iraku w towarzystwie Ernesta Hemingwaya.\nKolejne rozdziały są tłumaczeniem ciekawych fragmentów książek "W czasach kiedy jeszcze brzmiały tam-tamy" autorstwa Tony Sancheza Arino (tłumaczenie z hiszpańskiego Stanisława Andrzeja Malca) opowiadającego fascynujące przygody o polowaniach na bawoły i „Afrykańskie wędrówki myśliwego”, pióra legendarnego łowcy Fredericka Courteneya Selousa, pt. „Afrykańskie wędrówki myśliwego (tłumaczenie z angielskiego Cezarego Andruszewskiego). Nakład książki limitowany.\nP. Daszkiewicz, D. Iwan, H. Kowalski, D. Mierzwa-Szymkowiak,\nR. Zaborowski (Praca zbiorowa)\nZ dziejów gabinetu Zoologicznego.\nIII zeszyt nowej serii Memorabilia Zoologica\nZ okazji 90 rocznicy śmierci Jana Sztolcmana redakcja Memorabiliów poświęciła 3 numer periodyku pamięci tego przyrodnika, myśliwego, pisarza i założyciela Łowca Polskiego. Publikacja ukazuje bogatą korespondencję rodzinną, z przyjaciółmi i instytucjami przyrodniczymi. Obejmuje bibliografię przyrodnika, listę prac naukowych, wybrane artykuły oraz cenne dla nas myśliwych zdjęcia rodzinne i myśliwskie oraz życiorys przyrodnika napisany przez Janusza Domaniewskiego, opublikowany w 14 numerze Wszechświata z 1928 r. W słowie od redakcji Memorabiliów czytamy: Prezentowana korespondencja Jana Sztolcmana jest nie tylko cennym dla historii nauki dokumentem, ale także dobrze odzwierciedla różne etapy życia tego uczonego. Listy do siostry Julii, po jednym z Londynu i z Paryża, napisane zostały prawdopodobnie na początku lat 80-tych, po powrocie z Peru, natomiast 18 kolejnych jest związanych w wyprawą odbytą wspólnie z Józefem Siemiradzkim (1858-1933) do Ekwadoru. Stanowią one ciekawe uzupełnienie artykułów wydrukowanych we Wszechświecie. Listy te ukazują młodego jeszcze Jana Sztolcmana jako podróżnika i ucznia Władysława Taczanowskiego (1819-1890).\nMyśliwych zainteresują zapewne listy Sztolcmana do Janusza Domaniewskiego z lat 1922-1928, a więc z okresu, w którym jednoczyło się i krzepło polskie łowiectwo, a obydwaj myśliwi czynnie w tych procesach uczestniczyli jako członkowie Polskiego Towarzystwa Łowieckiego w Warszawie.\nKoło Łowieckie „Łoś” w Mielcu\nWydawca: Koło Łowieckie „Łoś” w Mielcu, 2018, s. 230, oprawa miękka.\nWydawca: Muzeum Regionalne w Mielcu 2018, s. 230, oprawa miękka.\nMonografia łowiecka koła obchodzącego 70-lecie istnienia godna jest polecenia myśliwym interesującym się historią łowiectwa oraz miłośnikom literatury z uwagi na to, iż autor książki sięgnął do historii mieleckiego łowiectwa z okresu austro-węgierskiego, czasów działalności Galicyjskiego Towarzystwa Łowieckiego oraz II RP.\nBogaty, dokładnie opisany materiał ilustracyjny, podnosi walory monografii, a polowania: Tarnowskich, Reyów, Sękowskich, Szaferów, Szaszkiewiczów, Zamojskich, Mycielskich i wielu innych znamienitych myśliwych, udokumentowane zdjęciami, przenoszą nas w nieistniejący już czas łowiectwa ziemiańskiego.\nMyśliwskie wspomnienia z dawnych lat: płk. J. Wojnarowskiego, Juliana Fałata, Władysława Czerniejewskiego, Zdzisława Bogusza z Ziębic, Antoniego Szaszkiewicza z Rzemienia, Witołda Ziembickiego oraz Mieczysława Szafera - nestora mieleckich myśliwych, Władysława Szafera (syna autora) - współtwórcy LOP, myśliwego i działacza społecznego zamieścił autor w trzeciej części książki. Dodam, że Muzeum Ziemi Mieleckiej w 2016 roku wydało w formie książkowej wspomnienia Mieczysława Szafera, w których wiele miejsca poświęca autor swemu życiowemu hobby - łowiectwu (str. 54-173).\nAkwarele Jana Bogumiła Sokołowskiego\nKatalog wystawy 07.05-07.087. 1016\nOpracowanie katalogu Zdzisław Makarewicz, zdjęcia Piotr Pietrzak\nWydawca: Muzeum Przyrodniczo-Łowieckie w Uzarzewie\nKatalog jest cenną pozycja wydawniczą, prezentuje rozproszone w kilku miejscach obrazy wybitnego przyrodnika, ornitologa i uzdolnionego artysty malarza Jana Bogumiła Sokołowskiego.\nPrezentację rysunków i akwarel poprzedza nota biograficzna profesora Sokołowskiego oraz charakte-rystyka jego dzieł. Czytamy w niej: Artystyczna pasja Jana Bogumiła Sokołowskiego znalazła swój upust w dziedzinie rysunki i akwareli. Pozostawił po sobie tysiące prac - rysunków szkiców, akwarel. W jego spuściźnie znajdują sie obrazy przedstawiające naturę nieidealizowaną i nieupiększoną, lecz taką, która emanuje nastrojem chwili. Doskonałe odzwierciedlenie postaci zwierzęcych osiągnął dzięki profesjonalnej znajomości zoologii, zachowań i ekologii zwierząt. Przedstawiał je realistycznie w ich typowym zachowaniu.\nDo katalogu, albumu akwarel sięgałem kilkakrotnie i sięgać będę jeszcze nie raz. Obrazy: zajęcy na śniegu, łysek i kaczek na rozlewisku, walczących jeleni, dzików w lesie sosnowym, zajęcy na drodze, rudli saren, kaczek w locie, łosia na bagnie, i wiele innych nastrojowych scen ze zwierzętami przypominają niezapomniane chwile spędzone w polu, lesie i nad wodą.\nO katalog należy pytać w Muzeum Łowiecko-Przyrodniczym w Uzarzewie.\nMetaloplastyka w Kolekcjonerstwie Łowieckim\nze zbiorów Bogdana Kowalcze\nKatalog wystawy 30.06-30.09. 1018\nOpracowanie katalogu Zdzisław Makarewicz\nWystawa łowiecka uzarzewskim muzeum przygotowana w oparciu o zbiory Bogdana Kowalcze - członka klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ wzbudza zainteresowanie, fascynuje bogactwem i różnorodnością eksponatów: figur zwierząt, różnych rodzajów reliefów i plakiet zamieszczonych w prezentowanym „katalogu”, który budzi, niestety, nie tylko u mnie, spory niedosyt, mimo że jest starannie wydany edytorsko. Publikacja jest zbiorem 232 zdjęć przedmiotów podpisanych lakonicznie, np.: dzik figura nr 912, wym. 80x80x70; lis, figura nr 461, wym. 120x45x25; kozice z kałamarzem, figura nr 2050, wym. 130x200x185.\nTak skonstruowany katalog nie spełnia, poza spisem przedmiotów i prezentacją właściciela kolekcji, roli dydaktyczno-edukacyjnej, co jest podstawowym wymogiem takich publikacji i ekspozycji.\nWziąłem do ręki kilka katalogów wystaw łowieckich organizowanych przed laty przez różne ośrodki muzealnicze, także w Uzarzewie, i z satysfakcją przeczytałem pod prezentowanymi pozycjami katalogowymi: nazwisko autora dzieła, rok i technikę wykonania, tworzywo, a nawet krótką notkę o twórcy, bądź pracowni artystycznej w której dzieło zostało wykonane. Zdaję sobie sprawę, że z uwagi na objętość publikacji, może to być trudne i kosztowne, ale zamiast dublowania podpisów eksponatów na końcu katalogu można było zamieścić notki o pracowniach artystycznych, czy o najznamienitszych twórcach specjalizujących się w tej dziedzinie sztuki.\nNa marginesie dodam, że taki styl katalogowy towarzyszy od kilku lat większości wystaw organizowanych przez czołowych wystawców zrzeszonych w KKiKŁ PZŁ. Co gorsze, wystawiane, w większości unikalne, eksponaty nie są opisywane (Kongres w Pułtusku, Hubertusy Expo, Sejm i in. wystawy) przez co są elementami dekoratorskimi sal wystawowych.\nO sokolnictwie ptakach myśliwskich\nReprint wydania z 1858 r .\nWydawnictwo Graf_ika Iwona Knechta, Warszawa 2018 r.\nOkładka twarda, s. 215,\nStaranny reprint, jak wszystkie pozycje tego wydawnictwa, dzieła wybitniejszego przedstawiciela kierunku naukowego w literaturze przyrodniczo łowieckiej XIX wieku Kazimierza Stanisława Michała hr. Wodzickiego z Granowa (1816-1889), który mieszkał w Olejowie na Podolu i prowadził tam działalność naukową, zwłaszcza ornitologiczną. Kazimierz Wodzicki, członek Towarzystwa Naukowego C.K. Austriackiego, Towarzystwa Cesarskiego Rolnictwa i Nauk Przyrodniczych oraz wielu innych zgromadzeń naukowych, literat, myśliwy, autor monografii różnych gatunków ptaków: Bociana (1877), Jaskółki (1878), Jastrzębia (1878), Kuropatwy (1878), Wróbla 1880), Kukułki (1884), Kruka (1927), Skowronka (1882), Orłów Polskich 1886), oraz Słonki (1929) stał się wybitnym ornitologiem znanym w kraju i za granicą.\nKazimierz hr. Wodzicki - senior (potomkowie jego, też naukowcy mieli na imię Kazimierz) w dziele swym przedstawił historię sokolnictwa, opisał łowienie, układanie i polowania z ptakami używanymi w sokolnictwie oraz szczegółowo scharakteryzował i zilustrował podstawowe gatunki ptaków łowczych. Na podstawie tej charakterystyki widzimy, jak żmudna i pełna pomyłek była droga do precyzyjnego określenia poszczególnych gatunków oraz do ustalenia ich nazewnictwa.\nBarwne opisy łowów pod pierzem w Polsce i za granicą, zaspokoją gusta nie tylko sokolników, ale i myśliwych interesujących się historią i kulturą łowiectwa.\nPrzy okazji polecam też świetną książkę prof. Eugeniusza Nowaka Ludzie nauki w czasach najtrudniejszych (patrz dwie pozycje niżej).\nPrzypomnę, że Wydawnictwo Graf_ika Iwona Knechta wydało cenne dla łowiectwa reprinty: Haura Jakuba Kazimierza Skład abo skarbiec znakomitych sekretów oekonomiey ziemianskiej, Mateusza Cygańskiego Myślistwo Ptasze, Jana Szyttlera Kuchnia myśliwska, Zygmunta Glogera Białowieża w Albumie , Bohdana Dyakowskiego Z naszej przyrody oraz Kazimierza Moszyńskiego Kultura Ludowa Słowian z opisem Łowiectwa Ludowego w tomie I.\nWydawnictwo Graf_ika wydało też reprint Stanisława Witkiewicza "Na przełęczy. Wrażenia i obrazy z Tatr" Interesująca pozycja należy do grupy klasycznych utworów opiewających Tatry oraz charakter i codzienne życie tamtejszych górali. Książka zawiera kilka stron poświęconych polowactwu, o którym opowiada gwarą słynny Jan Krzeptowski - Sabała. Barwne opowiadania autor książki zilustrował licznymi grafikami. Podpisy pod rycinami oryginalne\nKielo dole zwidzem, telo dole skocem!\nWziołek skałe, Bar! w niego Kiej nuzem brzyk ozepruł...\nBitwa z Liptakami Przy kopaniu świstaków ON\nBogucki Wydawnictwo Naukowe w Poznaniu w 2013 r. Poznań 2013 r.\nOkładka twarda, s. 460\nWspomnienia o przyrodnikach, w której autor podał ciekawe koleje losu syna i wnuka Kazimierza Wodzickiego - profesorów, przyrodników pracujących na antypodach, wydaną przez Bogucki Wydawnictwo Naukowe w Poznaniu w 2013 r. Na kartach książki możemy przeczytać też o niezwykłych losach rodu Jankowskich Michała, Walerego (Walerija), Jerzego (Jurija) - wybitnych myśliwych syberyjskich oraz o innych polujących naukowcach.\nŁowiectwo ludowe w Polsce\nz ilustrowanym słownikiem tematycznym\nnakład autora w liczbie 95 numerowanych egzemplarzy na 95-lecie PZŁ\nW ramach obchodów jubileuszu 95. lecia Polskiego Związku Łowieckiego zaplanowano w Pułtusku, w czerwcu 2018 roku, organizację IV Kongresu Kultury Łowieckiej pt. „Łowy i historia”. Zaproponowany przeze mnie referat dotyczący ludowego łowiectwa, został zaakceptowany przez przewodniczącego rady naukowej kongresu prof. dr. hab. Dariusza Gwiazdowicza i ujęty w sesji „Społeczny wymiar polowania”.\nMateriał zebrany do regulaminowego, kilkunastostronicowego opracowania, okazał się na tyle bogaty, że postanowiłem opublikować go w skromnej monografii, ujmującej historii ludowego łowiectwa, zilustrowanej rycinami podstawowych urządzeń łowieckich stosowanych przez włościan i kłusowników. Dla pełniejszego wyjaśnienia znaczenia haseł zacytowałem ich opisy z szerokiej literatury łowieckiej, począwszy od staropolskich ksiąg łowieckich, jak się okazuje, najbogatszych źródeł opisujących metody polowa pospolitych i narzędzi ku temu służących, autorstwa Piotra Krescentyna, Mateusza Cygańskiego, Tomasza Bielawskiego, ks. Krzysztofa Kluka i innych pisarzy.\nW opracowaniu zamieściłem te rozdział ukazujący związek między polowaniami, zwierzyn, lasem, a sztuk ludową, w oparciu o dokonania Kurpiów i Podhalan, dwóch uprzywilejowanych łowiecko społeczności, mogących swobodnie polować w królewskich lasach, w zamian za uiszczanie w naturze niewielkich danin. Temat ten, z uwagi na bardzo krótki okres przygotowania publikacji, został ujęty fragmentarycznie, chociaż zasługuje na szersze opracowanie.\nKsiążka wydana zostanie sumptem autora (aktualnie jest w druku), w bardzo niskim, numerowanym nakładzie, a jej inauguracja nastąpi kongresie w Pułtusku\nW zebraniu materiału ilustracyjnego pomogło mi wielu kolegów, którym podziękowałem we wstępie książki.\nOficyna Wydawnicza "Forest"\nprof. dr hab. inż. Dariusz J. Gwiazdowicz – 1.1, 1.2, 1.3, 2.5, 9.2\nJan Jerzy Jóźwiak – Mały słownik języka łowieckiego\nKrzysztof Kadlec – 3.2, 8.4\ndr hab. Aleksandra Matulewska prof. UAM – 2.4, 2.5, 4.1, 4.2\nHenryk Mąka – 6.1\nKrzysztof Mielnikiewicz – 1.5, 1.6, 2.1, 7.2\ndr Antoni Papież – 8.5\nDiana Piotrowska – 9.1\nMarek Rogoziński – 1.4\nJanusz Sielicki – 6.2\ndr inż. Maciej Strawa – 2.2, 3.1\nLeszek Szewczyk – 7.1\nKrzysztof Jan Szpetkowski – 2.3, 5.1, 5.2, 9.1\nAndrzej Wierzbieniec – 8.3\nprof. dr hab. Tadeusz J. Żuchowski – 8.1, 8.2\n"Kultura łowiecka" jest kolejną pozycją przeznaczoną dla nowo wstępujących do Polskiego Związku Łowieckiego. Jej zakres tematyczny znacznie wykracza poza minimum programowe wyznaczone w ramowym programie nauczania, określonym przez Naczelną Radę Łowiecką dla tego ważnego obszaru wiedzy. Książka stała się bogatym kompendium wiedzy obejmującym wszystkie obszary łowieckiego dziedzictwa kulturowego (patrz spis treści) i z powodzeniem zaspokoi gusty doświadczonych myśliwych oraz czytelników zainteresowanych kulturą. Bogaty i różnorodny materiał ikonograficzny znacznie podnosi walory książki. Jest to najobszerniejsze, z dotychczas wydanych książek traktujących o kulturze łowieckiej.\nAutorami "Kultury łowieckiej" są wybitni naukowcy, kolekcjonerzy oraz wieloletni praktycy łowieccy.\nProf. dr hab. Dariusz J. Gwiazdowicz - redaktor naukowy książki niezwykle trafnie napisał w przedmowie: że: Kultura jest swoistym skarbcem, w którym człowiek przez pokolenia gromadzi cenne wartości duchowe i materialne. Skarbiec ten jednak często jest zamknięty, ukryty za ogromnymi drzwiami, a ozdobny klucz, który je otwiera, gdzieś schowany.\nNajczęściej wystarczy trochę dobrych chęci, ale czasami trzeba być bardzo upartym i wytrwałym, aby dostać się do jego wnętrza. Książka, którą trzymasz w rękach, Drogi Czytelniku, jest właśnie tym kluczem do tajemnych drzwi, za którymi przez setki lat nasi przodkowie gromadzili wielkie bogactwo, jakim jest kultura łowiecka.\nDrogi Czytelniku, bez wahania otwórz „drzwi” z napisem „Kultura Łowiecka” i wejdź do środka. Pozostań w tym pasjonującym świecie tak długo, jak zechcesz i wracaj zawsze, gdy będziesz czuł taką potrzebę.\nMyślę, że zdania te są najlepszą rekomendacją i zachętą do wnikliwego przestudiowania dzieła. Książkę można kupić w Zarządach Okręgowych Polskiego Związku Łowieckiego.\nDarzbór. Miłej lektury.\nReprint książki z 1937 r., wydany nakładem Nadleśnictwa Podanin w 2017 r.\nStanisław Woszczyński (1891-1956), leśnik, poeta, myśliwy, organizator polowań dla prezydenta Ignacego Mościckiego wydał w 1938 roku niskonakładowy tomik wierszy z okazji Świąt Bożego Narodzenia i Nowego 1938 r.\nKsiążkę przesłał Autor wraz z odręcznie dedykowanymi życzeniami świątecznymi kolegom i przyjaciołom. Zaprezentowany oryginał dedykowany był Włodzimierzowi Korsakowi, który przed śmiercią przekazał tomik Kazimierzowi Piekarskiemu, naszemu klubowemu koledze, myśliwemu z Wilkowiecka, zmarłemu w ubiegłym roku kolekcjonerowi i malarzowi amatorowi. Za prezentowany egzemplarz dziękuję serdecznie Leszkowi Szewczykowi, właścicielowi oryginału.\nObok "Kantata do św. Huberta" - jeden z utworów Stanisława Woszczyńskiego.\nProfesor Wiesław Szczerbiński 1900-1972\nMonografia poświecona jest prof. dr. Wiesławowi Szczerbińskiemu, naukowcowi, myśliwemu, autorowi wielu rozpraw naukowych, niegdyś niestety niedocenianych.\nWizja łowiectwa przedstawiona przez profesora w latach 50- tych, oparta na prawach przyrody jest dziś niekwestionowana, jest wręcz podstawową teorią i praktyką łowiecką. Profesor W. Szczerbiński okres okupacji spędził w Oflagu II C Woldenberg, gdzie prowadził wykłady łowieckie, pisał podręczniki, działał w Kole Leśników.\nPo wojnie związał się Akademią Rolniczą w Poznaniu. Autorzy monografii przedstawili naukową drogę W. Szczerbińskiego, podkreślając jego zasługi w rozwoju organizacyjnym uczelni, zwłaszcza kierunku leśnego. Przedstawili bogaty dorobek naukowy profesora i jego zasługi w tworzeniu nowoczesnych podstaw gospodarki leśnej i łowieckiej. Książkę uatrakcyjniają wspomnienia kolegów i uczniów profesora oraz ciekawe zdjęcia udostępnione przez rodzinę.\nSkład abo skarbiec znakomitych sekretów oekonomiey ziemianskiej. Na polach wielkich i obszernych, w sławnym na wszytek świat Królestwie Polskim, przy miastach koronnych, przy miasteczkach gęstych i nasiadłych, przy wsiach okolicznych królewskich, szlacheckich, duchownych i miejskich. Znaleziony. A za osobliwym staraniem i pracowitą pilnością dla dobra pospolitego, i pożytku ludzi wszelkiego stanu, do używania. wykopany. [...] wydany ubogacony i do druku podany przez ... Jakuba Kazimierza Haura, [...] w Krakowie, w Drukarni Mikołaja Alexandra Schedla. I. K. M. Ord: Typ. Roku P. 1693.\nReprint 2015. Wydawnictwo Graf_Iwona Knechta: 1-539.\nW roku 1689 Haur wydał drukiem "Skład abo skarbiec znakomitych sekretów oekonomiej ziemiańskiej", zadedykowany Janowi III Sobieskiemu, który wysoko cenił sobie jego literaturę. Była to encyklopedia ziemiańska, która obejmowała tematykę agrarną, życia codziennego, zwierzęcą, a także obyczajową, przeplatana różnymi dykteryjkami, anegdotami i kuriozami, tworząc tym samym typowe dzieło doby Polski sarmackiej. (Wikipedia).\nMyślistwu poświęcił autor Traktat XIX "O myślistwie powietrznym i ziemnym", w którym w IX rozdziałach omawia myślistwo ptasze; Traktat XX "O zwierzu dzikim ziemnym" w XXI rozdziałach charakteryzuje zwierzęta łowne. Omawia "ich cnoty i naturę", oraz pożytki z nich płynące, zwłaszcza dla zdrowia. Myśliwych zainteresuje też Traktat XXI z XX rozdziałami "O zwierzu cudzoziemskim", w którym autor poświęcił nieco miejsca psom myśliwskim.Dzieło ilustrowane licznymi drzeworytami.\nTraktat Jakuba Haura z XVII wieku, o długim i szczegółowym tytule, wydany zostało w1205 roku formie reprintu przez Wydawnictwo Graf_Iwona Knechta i jest jeszcze dostępne w sklepie internetowym. Polecam go, bibliofilom i historykom łowiectwa i kolekcjonerom. Wymiary działa 21x30 cm, 540 stron.\nWydawnictwo SGGW, 2017\nWspomnienia myśliwskie – to kolejny zbiorek opowiadań prof. dr. hab. Tomasza Motyla, w którym widać, podobnie, jak w poprzednich Jego książkach, ilustrowanych impresjami pastelowymi, myśliwską pasję Autora, fascynację przyrodą, rozważania o sensie polowań, o wartościach fundamentalnych prawidłowego łowiectwa.\nO łowiectwie i jego wartościach Tomasz Motyl pisze wprost - bowiem wynika to z Jego osobistego widzenia otaczającej przyrody. Spojrzenie to podbudowane artystyczną duszą, ale i mocnymi podstawami wiedzy wybitnego naukowca, fizjologa, zajmującego się profesjonalnie zwyczajami i zachowaniem ssaków, do których należy też homo sapiens, uzmysławiającego genetyczne, morfologiczne i czynnościowe uwarunkowania łowieckich zachowań człowieka.\nOpowiadania i wspomnienia zawierają autentyczne przygody z łowisk całego kraju, polowania na różną zwierzynę, w otoczeniu wielu kolegów i przyjaciół, których obecność w myśliwskim żywocie uznaje Autor za szczęśliwe zrządzenie losu.\nKsiążki profesora, co podkreślił sam Autor na jednym ze spotkań w Klubie Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ, którego jest członkiem, są skierowane szczególnie do tych czytelników – szczególnie myśliwych, którzy myślą o przyrodzie z najwyższym szacunkiem, dla których ważne jest jej ocalenie dla następnych pokoleń.\nKsiążkę można kupić wysyłkowo w wydawnictwie SGGW.\nPo lewej okładki wcześniejszych książek Tomasza Motyla.\nU dołu spotkanie w Klubie Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ w 2006 r., na którym znajomi\ni przyjaciele prof. T. Motyla dzielili się wrażeniami po lekturze "Szeptu ciągnącej słonki".\nPo prawej od prawej: Witold Sikorski, Leszek Semaniuk, Konrad Oleszczuk, Autor podpisujący książki\ni ks. Adam Zelga – poeta, przyjaciel Autora, kapelan koła łowieckiego „Puszczyk”.\nNa spotkaniu ks. Adam Zelga recytował wiersz swego autorstwa „Pan Motyl”, dedykowany profesorowi, zamieszczony na pierwszych stronach książki "Szept ciągnącej słonki" i podziękował za wspomnienia, w których zauważył pasję przygody, za poszukiwanie sensu życia i obecności w nim ducha.\nSokolnik prawy. Zarys etyki sokolniczej\nWydawca" Polski klub Sokolników PZŁ,"Gniazdo Sokolników"\nWarszawa Kraków, 2017 r.\nBroszura okolicznościowa wydana została z okazji 45 lecia "Gniazda Sokolników" oraz wpisania, decyzją Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 12 października 2015 r., na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Sokolnictwa - żywej tradycji,\nAutorzy w zaprezentowanych tekstach określili wymogi etyczno - moralne niezbędne do bycia prawym sokolnikiem, zwłaszcza w odniesieniu do przyrody, ptaka łowczego, łowów pod pierzem, zwierzyny, sokolników\ni psa podsokolego. Kanon Sokolniczy (Kodeks Etyki Sokolniczej), jako wynik zaprezentowanych w broszurze przez autorów rozważań nad postawą etyczno - moralną sokolnika, został uchwalony uchwałą nr 31/2017 z 25.04.2017 r. przez Naczelną Radę Łowiecką, po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji Kultury .\nWłodzimierz Korsak - Co las mi powiedział\nWydawca Akademia im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wlkp.\nKsiążka jest wydaniem pokonferencyjnym, zbiorem referatów wygłoszonych na konferencji naukowej zorganizowanej przez Wydział Humanistyczny Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim, Nadleśnictwo Kłodawa i ORŁ w Gorzowie Wielkopolskim\nz okazji 160 rocznicy urodzin Włodzimierza Korsaka, humanisty\ni przyrodnika, wybitnego myśliwego, pisarza, fotografika, malarza, Wielkiego Łowczego II RP, członka honorowego PZŁ i kawalera "Złomu".\nW książce, oprócz reprintów grafik W. Korsaka z teki "Z polskiej kniei", wydanej w 1927 r. zamieszczono biogram myśliwego i 8 referatów związanych z życiem autora "Roku myśliwego. Książkę rozprowadza Wydawnictwo Naukowe Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim.\nRudolf Wacek wybitny propagator sportu, zwłaszcza kolarstwa,\nw międzywojennej Galicji był tez znanym działaczem Małopolskiego Towarzystwa Łowieckiego we Lwowie, a od 1.05.1921 r. do marca 1922 redaktorem odpowiedzialnym "Łowca Galicyjskiego", autor licznych licznych, reportaży, felietonów, i opowiadań myśliwskich.\nW 1936 roku ukazał się zbiór opowiadań R. Wacka "Darz Bór", który po niewielkich korektach i zmianie szaty graficznej, został wydany w 2017 roku przez wydawnictwo Atra World, z poniższą rekomendacją:\nOd siebie dodam, że opowiadania napisane są zręcznie, wydziera z nich łowiecka pasja autora, a realia polowań na Kresach Wschodnich zawsze budzą zaciekawienie, nie tylko z przyrodniczo-łowieckiego punktu widzenia ale i historycznego.\nSwe fascynujące przygody po kresach dzikiej i egzotycznej Azji często nietkniętej przed Grąbczewskim stopą, opisał w "Podróżach po Azji Środkowej 1885-1890". Trzyczęściową książkę czyta się jednym tchem,\na zamieszczone tam zdjęcia wykonane przez Autora doskonale dopełniają oddany klimat egzotycznej XIX-wiecznej Azji.\nW stanie spoczynku, podczas stałego pobytu w Polsce, namawiano Grąbczewskiego do odrębnego opublikowania przebogatych przygód łowieckich, częściowo opisanych już w "Podróżach po Azji". By podreperować nietęgi budżet dał się generał namówić i w 1925 roku wydał u Gebethnera i Wolffa "Wspomnienia myśliwskie" z 25 ilustracjami\ni portretem autora. Ciekawe polowania na tygrysy kaspijskie, jaki, pantery, niedźwiedzie, świstaki, dziki i ptactwo przenoszą nas w egzotyczny\ni niedostępny dziś łowiecki świat.\nSkromne wydanie przygód Grąbczewskiego przez "Atrę" jest potrzebne z uwagi na małą dostępność książki przedwojennej, jednak czytanie oryginału zilustrowanego interesującymi zdjęciami z epoki, jest jak jazda mercedesem, w porównaniu z jazdą maluchem.\nBolesław Kostur - redakcja\nKąciki łowieckie myśliwych Krośnieńskiego Okręgu PZŁ\nWydawca: Okręgowa Rada Łowiecka w Krośnie. 2016 r.\nz inicjatywy Komisji Kultury, Etyki i Tradycji Łowieckich.\nOkładka twarda, 55 stron w kolorze na papierze kredowym. Książka (album) niskonakładowa, dystrybucja limitowana.\n25 myśliwych okręgu krośnieńskiego zaprezentowało w albumie własne izby myśliwskie i podzieliło się z czytelnikami sukcesami łowieckimi oraz zainteresowaniami kolekcjonerskimi.\nОхота в Беловежский Пуще. Санкт Пэтэрбург 1861.\nIlustracje Mihaly Zichy\nSankt Peterburg, 1861\n77 stron formatu 24x34 cm\nReprint z oryginału własności Leszka Szewczyka.\nNakład 99 numerowanych egzemplarzy.\nWydawnictwo Atra World, Zawadzkie, 2017 r.\nAutor przedstawił w zarysie podstawowe informacje o Puszczy Białowieskiej (położenie, powierzchnię, przynależność własnościową, zasady zarządzania, klimat, florę i faunę). Omówił w skrócie historię białowieskiego żubra (liczebność, hodowlę, polowania) oraz zdał relację z polowań cara Aleksandra II Nikołajewicza i jego zagranicznych gości z 6 i 7 października 1860 roku. Książka zilustrowana przez nadwornego rysownika i malarza carskiego Michała Zichego, także autora rysunków w książce Georgija Karcowa "Puszcza Białowieska".\nMémoire descriptif sur la forêt impêriale de Białowieża en Lithuanie\nTłumaczenie Roman Sikora\nReprint wykonano z oryginału własności Leszka Szewczyka\nTom I - 74\nTom II - 142\nOprawa twarda płócienna,\nwymiary 24x34 cm\nOpis wydania ze strony wydawcy:http://www.atraworld.pl\nRozprawa dotycząca lasu cesarskiego w Białowieży jest pierwszą monografią Puszczy Białowieskiej. Została napisana w 1828 roku w języku francuskim przez nadleśnego Królestwa Polskiego – barona Juliusa de Brincken. Autor zadedykował ją ostatniemu królowi Polski, carowi Mikołajowi I. W książce przeczytamy\no roślinach i zwierzętach, które zamieszkiwały puszczę przed 200 laty. Zapoznamy się z historią prób reintrodukcji białowieskiego żubra, którego chciano przesiedlić do książęcych łowisk na terenie Europy. Poznamy również postulaty autora dotyczące zarządzania tym obszarem, mające na celu ochronę tego unikalnego kompleksu leśnego, za jaki już wtedy uchodziła Puszcza Białowieska.\nKsiążkę wydano w dwóch tomach o nakładzie po 99 numerowanych egzemplarzy.\nCarskie polowanie w Księstwie Łowickim (reprint)\nИмператорская охота в влaдънняхь Ловичcкaго Княжестваa\nDruk z oryginału własności Leszka Szewczyka. 2016 r.\nNakład 99 numerowanych egzemplarzy\nKsiążka obejmuje relację z pobytu cara Aleksandra III Romanowa\ni cesarzowej Marii Fiodorowny, ich dzieci i członków rodziny w domenach księstwa Łowickiego w 1884 roku.\nPłk Aleksander Małychin, wysoki urzędnik i kronikarz carski, uczestnik organizator i uczestnik polowań w lasach skierniewickich i spalskich przybliża nam historię Księstwa Łowickiego, zdaje szczegółowe sprawozdania z imperatorskich łowów, które zaszczycili w 1884 roku cesarze Niemiec i Austrii.\nKsiążka jest "Białym Krukiem", wydana w Warszawie dla uczestników polowania trzech cesarzy, nie weszła do sprzedaży. Tej rzadkości z 1886 r. nie posiada wiele największych bibliotek i muzeów, w tym Biblioteka Narodowa w Warszawie ani Muzeum - Ermitaż w Sankt Petersburgu.\nAgencja Fotograficzno-Wydawnicza MAZURY. Olsztyn 2016 r.\nInteresującą, niezwykle potrzebną, pierwszą w dziejach polskiego łowiectwa książkę, z kompleksowo i do-kładnie omówioną wyceną trofeów łowieckich wg reguł CIC, napisał dr. hab. nauk leśnych Dariusz Zalewski - adiunkt w katedrze Hodowli Zwierząt Futerkowych i Łowiectwa na Wydziale Bioinżynierii Zwierząt Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, a także Łowczy Okręgowy w Olsztynie.\nPodstawową zaletą książki - poradnika, jest graficzne, kolorowe, precyzyjne, zrozumiałe, pokazanie zasad i techniki pomiaru parametrów wycenianych trofeów (jelenia szlachetnego, daniela, sarny europejskiej, dzika, lisa, jenota, borsuka). Zilustrowane sposoby prowadzenia linii pomiarowych (w kilku rzutach) przy wycenie różnych form i kształtów: tyk wieńców i parostków, łopat, odnóg, szabli i fajek, czaszek, słowem wszystkich elementów podlegających mierzeniu, rozwiewają wiele wątpliwości, na jakie trafiają nie tylko indywidualni myśliwi, ale także mniej doświadczeni członkowie okręgowych komisji wstępnej wyceny trofeów.\nNa uwagę zasługuje wysoka jakość edytorska książki, która powinna znaleźć się w biblioteczce każdego myśliwego. Publikację można zamówić internetowo lub telefonicznie w wydawnictwie AFW „Mazury” w Ol-sztynie.\nSokolnictwo w Prusach Krzyżackich i Książęcych od XIV do XVI wieku\nWydawnictwo Pruthenia. Olsztyn 2015 r.\nPo dwóch latach oczekiwania ukazała się książka (tytuł obok na skanie okładki) dr. Cezarego Tryka , dziennikarza, historyka, nauczyciela i myśliwego, autora licznych artykułów i recenzji dotyczących historii łowiectwa i leśnictwa w dawnych Prusach.\nBibliofilskie, niskonakładowe dzieło ma charakter naukowy (praca doktorska Autora), co uzasadnia zakres i szczegółowość opracowania tematu. Cezary Tryk dokładnie odtworzył dzieje, wyróżniającego się na tle Europy, sokolnictwa w Prusach Krzyżackich i Książęcych, opisał szczegółowo m.in. rolę ptaków łowczych i łowów pod pierzem w dyplomacji. Sokoły z Prus trafiały na rękawice najbardziej wpływowych monarchów niemal całej Europy, w tym Władysława Jagiełły, a liczba 1796 ptaków wysłanych w latach 1533-1569 na kilkadziesiąt europejskich dworów, świadczy o aktywności polityczno-gospodarczej władców pruskich. Autor analizując obszerny materiał źródłowy (listy, księgi rachunkowe, nadania, glejty i itp. dokumenty), literaturę, zwłaszcza w języku niemieckim, ale też pomnikowe dzieła literatury łowieckiej, wydane w Polsce autorstwa: Mateusza Cygańskiego, Jakuba Haura, Piotra Crescentyna, Krzysztofa Kluka, omówił ptaki łowcze używane do łowów w Prusach, sposoby ich pozyskiwania, układanie, akcesoria sokolnicze, służbę sokolniczą, transport i in. interesujące tematy.\nZ uwagi na moje zainteresowania kulturą łowiecką, szczególną uwagę zwróciłem na rozdział dotyczący kulturotwórczej roli sokolnictwa, ukazanej głównie w kręgu państw niemieckich (materiał ikonograficzny dotyczący terenów pruskich i polskich jest niestety bardzo szczupły). Na czoło wysuwają się opisy miniatur o tematyce sokolniczej z Kodeksu Manesse - zbioru średniowiecznej poezji niemieckiej z połowy XIV w. (kilka z nich pokazałem na znaczkach pocztowych pod linkiem file:///E:/strona_web_nowa/polowanie_z_sokolami.html. Tematyka sokolnicza na pieczęciach i monetach zebrana przez Autora, zaciekawi zapewne sfragistyków (badaczy pieczęci) i numizmatyków.\nŻyczę cierpliwości przy uważnej lekturze książki. 380 stronicowe dzieło wydała oficyna Towarzystwa Naukowego Pruthenia z Olsztyna. Książkę można zamówić mailowo pod adresem: ow.pruthenia@gmail.com\n"Drzemiąca tajga - wspomnienia"\nWydawnictwo Wektory, Sadków, 2006 r.\nO pierwszej książce Hieronima Żygadły "Drzemiąca tajga" pisałem 4 pozycje niżej. "Syberyjska spiekota" napisana jest w tym samym klimacie i takiej konwencji jak poprzednia. Jest to pozycja dla myśliwych i wędkarzy interesujących się syberyjską przyrodą, łowami, życiem pełnym przygód współczesnych Sybiraków, którzy mimo trudów codziennego życia nigdy nie opuściliby ukochanej tajgi. "Syberyjską spiekotę" czyta się jednym tchem. Więcej o książce w zamieszczonej powyżej notce wydawcy, na ostatniej stronie okładki.\nV lat Galicyjskiego Oddziału KKiKŁ PZŁ\nBrak wydawcy, roku wydania i ISBN\nOddział Galicyjski Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ z siedzibą w Lanckoronie jest wydawcą okolicznościowego albumu autorstwa Marka Piotra Krzemienia, ukazującego przebogatą działalność oddziału kierowanego przez Bogdana Kowalcze.\nW książce autor udokumentował fotograficznie i opisowo dwadzieścia Lanckorońskich Spotkań z Kulturą Łowiecką - bardzo ciekawych, cyklicznych wydarzeń, podczas których znani z całej Polski myśliwi dzielili się ze słuchaczami swą wiedzą, śpiewano kolędy, recytowano wiersze, prezentowano zbiory kolekcjonerskie, degustowano potrawy i nalewki.\nPrelegentami - gośćmi wieczorów - byli m.in.: Marek P. Krzemień, Krzysztof Kadlec, Wojciech Plewiński, Jarosław Janicki, Magdalena Langer, Bogdan Kowalcze, Tadeusz Mirczewski, Krzysztof Mielnikiewicz, Zespół „Kwiczoły”, Andrzej Łepkowski, Wojciech Gąsiennica-Byrcyn, Krzy-sztof Wnęczak, Zbigniew Bonczar, Krzysztof Lechowski.\nTradycyjnymi imprezami organizowanymi przez oddział stały się już udokumentowane w publikacji Galicyjskie Giełdy Kolekcjonerskie (odbyło się ich 5), Festiwale Pieśni Myśliwskiej współorganizowane przez oddział, Galicyjskie Polowania Noworoczne, Spotkania Wigilijne, Spacery drogą wspomnień o Wielkich Myśliwych i inne wydarzenia klubowe.\nOsobnym, obszernie opisanym wydarzeniem, jest Jubileusz 5-lecia Galicyjskiego Oddziału KKiKŁ PZŁ z sie-dzibą w Lanckoronie.\nKoło Łowieckie "Mykita" w Ostrowi Mazowieckiej 1947-2017. Kalendarium\nWydawca KŁ "Mykita", 2017 r.\nKŁ "Mykita" w Ostrowi Mazowieckiej z okazji jubileuszu siedemdziesięciolecia wydało broszurę - kalendarium, dokumentującą najważniejsze wydarzenia z życia koła. Książka jest bogato ilustrowana zdjęciami (ok. 150), grafikami i rysunkami, zamieszcza tableau ze zdjęciami myśliwych i stażystów koła oraz kilka tabel informacyjnych (odznaczeni, publikacje o kole, członkowie koła w organach związku).\nPublikacja została napisana w oparciu o wcześniej wydaną monografię "Łowy w Puszczy Białej i w Kole Łowieckim MYKITA w Ostrowi Mazowieckiej", uzupeł-nioną o wydarzenia z ostatnich 10 lat.\nKsiążkę można przeczytać pod linkiem\nŚcieżki kulturowe/Książki i czasopisma\nTłumaczenie S. Saliński\nWładimir Kławdijewicz Arsienjew (1872-1930) oficer, naukowiec, etnograf, topograf, zawołany myśliwy, podróżnik i niezwykle popularny w Rosji pisarz, autor dwunastu (wg Wikipedii) książek powstałych w oparciu o syberyjskie doświadczenia, z których najbardziej znane to Po Kraju Ussuryjskim (1921), Dersu Uzała (1923), Na bezdrożach tajgi (1927) W górach Sichote-Aliń (1937). Jest także autorem zbiorku 30 opowiadań Spotkania w tajdze, wydanych w bieżącym roku przez oficynę Atra World, w których kontynuuje opowieści o swoich syberyjskich przygodach, ale już bez towarzystwa niezwykłego myśliwego i „samorodnego filozofa natury” starego Golda Dersu Uzały, jednak z wyczuwalną jego duchową obecnością. razem z autorem przemierzamy stepy, lasy i rzeki, i góry pełne niebezpieczeństw i dzikiego zwierza. Łowy na niedźwiedzie, łosie, tygrysy, rysie, jelenie, kabargi i rosomaki, połowy ryb są codzienną koniecznością, warunkiem przeżycia.\nPodróżujmy oczami wyobraźni przez bezkresną Syberię, jeszcze dziką i tajemniczą, poznajmy jej mieszkańców nieskażonych cywilizacją, niezdemoralizowanych i niezasymilowanych z obcą kulturą, „zapolujmy” na egzotyczną dla nas zwierzynę.\n„Drzemiąca tajga” Hieronima Żygadły nie jest nowością wydawniczą, ale prawie nieznaną wśród myśliwych pozycją książkową, którą z pewnością zaliczyć należy do literatury o tematyce łowieckiej. Książka uszła uwadze myśliwych, gdyż w krótkich recenzjach wydawniczych wątek łowiecki nie jest podnoszony, bądź jest marginalizowany, a przecież celem syberyjskiej wyprawy Hieronima Żygadły i Jacka Seniowa - członka Naczelnej Rady Łowieckiej obecnej kadencji, było polowanie w przepastnej, drzemiącej tajdze, w obwodzie irkuckim, nad rzeką Angarą wypływającą z Bajkału. Pobyt w rozpadającym się Związku Radzieckim, ogarniętym chaosem, korupcją, mafijną przestępczością, spotkania z zagubionymi i pozostawionymi sobie zwykłymi ludźmi, licznymi na Syberii „zekami” (więzień gułagów w ZSRR) lub ich potomkami, żyjącymi w trudnych warunkach, wyzyskiwanymi przez firmy eksploatujące bezlitośnie tajgę, dzielącymi zarobki na połowę (dla rodziny i na wódkę) skłoniły zapewne autora „Drzemiącej tajgi” do rozbudowania, i słusznie, wątku społeczno - politycznego i ukazania tragicznej doli ludzi dotkniętych zwątpieniem, bezsensem życia, wiążących swą przyszłość z życiem na odludziu, nieakceptowanych przez „starych” komunistów i nowych „reformatorów”.\nTaką tragiczną postacią jest Stiepan, były oficer służby bezpieczeństwa, pracujący w łagrze, następnie skazany na kilkanaście lat tegoż obozu za pomoc łagiernikom.\nCzytając książkę przywołujemy sceny z życia osadzonych w gułagach i łagrach, opisane przez Aleksandra Sołżenicyna Archpelag GUŁag, Gustawa Herling-Grudzińskiego Inny świat, ale i wcześniejszych zesłańców Benedykta Dybowskiego i Wiktora Godlewskiego (znakomitego myśliwego).\nFascynujące są opisy pobytu myśliwych mieszkających pod gołym niebem lub w zimowlu (skrzynia na płozach z wystającym kominem), wyciąganym w tajgę tylko po zimnikach, zamarzniętych błotnistych drogach leśnych, odciętych w głuszy kilkadziesiąt kilometrów od najbliższych posiołków. Polowania na łosie, sobole, jarząbki, wiewiórki i głuszce z niezawodnymi łajkami, podlodowe połowy ryb, a także różne niebezpieczeństwa i perypetie związane z grasującymi kłusownikami i złodziejami zawartości kapkanów (żelaz zastawianych przez miejscowych myśliwych) opowiedziane ciekawie, zasługują na szersze rozpowszechnienie.\nKsiążkę można jeszcze wytropić w księgarniach internetowych.\nZygmunt hr. Plater\n"Wspomnienia, anegdoty i doświadczenia myśliwskie 1931 r."\nWstęp, opracowanie i redakcja tekstu Monika i Tomasz Panfilowie\nWydawca Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Kolbuszowej, 2013 r.\nMyśliwych zajmujących się historią łowiectwa, w szczególności historyków regionalistów, powinna zainteresować, niemal nieznana na myśliwskim rynku wydawniczym, książka pt. „Wspomnienia, anegdoty i do-świadczenia myśliwskie 1931 r.”, autorstwa Zygmunta Broel Platera ze znanej ziemiańskiej rodziny przemysłowców, działaczy społecznych, publicystów, a nade wszystko leśników i myśliwych. Autor, gruntownie wykształcony doktor filozofii po uniwersytecie w Heidelbergu, student leśnictwa na Królewsko-Saksońskim Instytucie Technicznym w Dreźnie, prowadził skrupulatnie ilustrowaną księgę łowiecką, zainspirowany prowadzonymi przez swego teścia Jana Brzozowskiego z Popieluch (obecnie Ukraina) pamiętnikami myśliwskimi. Zachęcony przez Stefana Krzywoszewskiego, autora „Wspomnień i wrażeń myśliwskich” do wydania drukiem tomiku opowiadań, podjął się tego zadania. Niestety na przeszkodzie realizacji jego zamierzenia niespodziewana stanęła śmierć. Księga pamiątkowa zaginęła w zawierusze wojennej, zachował się na szczęście maszynopis przepisany z oryginału przez żonę hr. Zygmunta Annę Plater.\nOpracowania maszynopisu podjęli się Monika i Tomasz Panfilowie, którzy książkę opatrzyli interesującym wstępem, zaś Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Kolbuszowej wydała wspomnienia w serii „Varia Kolbuszowskie 39” redagowane przez Andrzeja Dominika Jagodzińskiego.\nSynowie hr. Ludwika Platera i Zofii z Dzierżykraj-Morawskich Zygmunt (autor książki), Józef, Edward i Kon-stanty osiedli w majątkach Białczów (łódzkie, dawniej kieleckie), Niekłań (świętokrzyskie), Osuchowa (mazowieckie) i Chlewiska (mazowieckie, dawniej kieleckie). Tereny te, zasobne w zwierzynę, stały się miejscem planowej gospodarki łowieckiej i polowań dworskich. Wspomnienia obejmują też polowania w Popieluchach, w Spale i u rodziny w Wielkopolskiem.\nKsiążka jest interesująca z kilku względów.\nUkazuje łowiecką pasją Zygmunta Platera, jego brata Józefa i teścia Jana Brzozowskiego oraz ich podejście do gospodarowania zwierzyną, troskę o zasobność łowisk, walkę z kłusownictwem oraz pogląd na różne aspekty ówczesnego łowiectwa.\nCzytamy o różnych sposobach polowań, zwłaszcza na zwierzynę drobną, np. króliki, wielu współczesnych myśliwym nieznane o zwierzętach łownych pod kątem ich znaczenia. Autor dzieli się swoimi doświadczeniami i prze-życiami myśliwskimi ze spotkań z różnymi gatunkami zwierząt.\nKsiążka jest cennym źródłem informacji na temat ewolucji etyki, wywołanej zmianami w prawie łowieckim, statusem własnościowym zwierzyny, jej liczebnością, stosunkami społecznymi i uwarunkowaniami historycznymi (zabory).\nDaje pogląd na inne aspekty łowieckiej kultury. Czytelnika znającego język łowiecki razić może wąski zasób słownictwa łowieckiego autora (przyjmując za punkt odniesienia ówczesne i dzisiejsze polskie słowniki łowieckie), posługiwanie się zwrotami niemieckimi i rosyjskimi. Lektura potwierdza też moje wcześniejsze spostrzeżenia dotyczące historii tradycji łowieckich. Pokot, złom, ostatni kęs, chrzest, ślubowanie, stosowanie sygnałów łowieckich, tradycje hubertowskie, były podczas zaborów i w pier-wszych latach niepodległości kultywowane sporadyczne.\nKilkanaście zdjęć, dotychczas niepublikowanych, wprowadza w klimat ziemiańskich łowów.\nWyd. Editions Spotkania, Warszawa 2017\nW kwietniu 2017 r. ukazała się długo oczekiwana książka - album Łańcut i Antoniny Polowania\nu Potockich autorstwa Aldony Cholewianki-Kruszyńskiej, historyka sztuki, kustosza zamku\nw Łańcucie. Pozycja ta miała się ukazać w 2013 roku\nz okazji III Międzynarodowego Kongresu Kultury Łowieckiej w Jachrance, gdzie autorka w referacie zatytułowanym Wielokulturowy obraz polowań par force w Łańcucie i Antoninach. Wpływ polowań par force na funkcjonowanie i obraz obu rezydencji przedstawiła jeden z najbardziej widowiskowych sposobów polowania, przeniesiony w 1841 z Anglii do Łańcuta, później do Antonin na Wołyniu.\nW ilustrowanym albumie zamieszczono unikatowe, niepublikowane dotąd archiwalne fotografie, ukazujące polowania, sprzęt i akcesoria myśliwskie, trofea, służbę leśną i łowiecką, łowiska oraz znamienitych gości - uczestników polowań. Książka jest zebranym\ni rozbudowanym zbiorem tekstów licznych referatów wygłaszanych przez autorkę na sympozjach, kongresach i spotkaniach, w tym podczas kozłowieckich „Intelektualiów myśliwskich” oraz w ar-\ntykułach zamieszczanych w odrębnych opracowaniach i publikacjach prasowych.\nNiemal 500. stronicowe dzieło opisujące myśliwski żywot ordynatów łańcuckich Alfreda (1786-1862), Alfreda Józefa (1882-1889), Romana (1851-1915), Alfreda Antoniego (1886-1959) oraz pana na Antoninach Józefa Mikołaja Potockiego (1862-1922) ukazuje miniony świat łowów, wpisanych w codzienne życie polskich elit. Nie mniej ciekawe są bogato ilustrowane opisy polowań w majątkach licznych krewnych właścicieli łańcuckich i antonińskich majątków.\nKsiążka powinna być egzemplarzem obowiązkowym w bibliotece myśliwych interesujących się kulturą historią łowiectwa.\nPraca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Mirczewskiego\nW krainie pstrąga i niedźwiedzia. wspomnienia bieszczadzkich leśników, myśliwych, wędkarzy, budowniczych i zbieraczy\nWydawnictwo Mirczumet, Koszęcin, 2017\nOpisy bieszczadzkiej przyrody, ukazanie historii Bojków, Łemków oraz Polaków przed w trakcie i po II wojnie światowej w ostatnim dziesięcioleciu przeżywają renesans. Krzysztof Potaczała, Edward Marszałek, Józef Pawłusiewicz Wojomir Wojciechowski i inni autorzy\nopisują dzieje Bieszczad, nie pomijając ciekawych tematów myśliwskich: polowań PRL-owskich dygnitarzy, słynnych dewizówek czy imperium myśliwskiego płk. Doskoczyńskiego.\nWydawnictwo „Mirczumet” z Koszęcina prowadzone przez myśliwego Tadeusza Mirczewskiego wpisało się\nw ten niezwykle interesujący bieszczadzki nurt wydawniczy, opisując Bieszczady widziane oczami nie tylko wyznawców św. Huberta.\nWarto przypomnieć wcześniejsze tytuły niektórych pozycji tego wydawnictwa: Bieszczadzkie łowy, Galicyjskie łowy, Wilki Franciszka Kazimierczyka, Wśród lasów i zwierząt Bieszczad Juliana Huty\ni Władysława Pepery, Opowieści z wilczej jamy Andrzeja Pawlaka, Gwidon Strouhal, wielki myśliwy i leśnik oraz inne wspomnienia myśliwych Juliana Huty i Ryszarda Napory, Spotkałem myśliwych Tadeusza Mirczewskiego, Pułkownik z dna jeziora - opowieść o płk. Józefie\nPawłusiewiczu, legendarnym żołnierzu, bieszczadzkim partyzancie, myśliwym i hodowcy psów (jedno z wydań zaopatrzone jest w płyty DVD).\nKilka miesięcy temu ukazała się kolejna pozycja W krainie pstrąga i niedźwiedzia autorstwa 21 myśliwych, budowniczych Bieszczadów, wędkarzy, zbieraczy zrzutów, leśników, księży, będąca w swej konwencji kontynuacją Bieszczadzkich łowów.\nRedaktor książki Tadeusz Mirczewski, słusznie moim zdaniem, konwersuje z bieszczadnikami o różnych profesjach i zainteresowaniach, unikając tym samym myśliwskiej monotoniczności. Łowiectwo, myślistwo\ni przyroda w Bieszczadach są na tyle mocno wrośnięte w codzienność, że mimo woli pojawia się w opowieściach mieszkańców gór, nie tylko myśliwych. Zachęcam do lektury wspomnianych książek.\nAfrykańskie szlaki łowieckie. Tom I i II\nPrzełożył Roman Sikora\nWyd. Atra World, Zawadzkie 2017\nW reklamie wydawniczej książki czytamy: Wyprawa przyrodniczo-myśliwska Theodore'a Roosvelta trwała blisko rok. Przemierzyła w sumie przeszło cztery tysiące kilometrów Brytyjskiej Afryki Wschodniej. Ekspedycja miała charakter badawczy, a jej celem było zdobycie typowych dla tamtych obszarów okazów fauny i flory na potrzeby Instytutu Smithsona oraz Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku. Patronował jej m.in. Frederick Selous - słynny myśliwy i odkrywca. Afrykańska wyprawa była największym safari jakie kiedykolwiek zorganizowano. Obfitowała w liczne przygody opisane przez autora - zapalonego myśliwego i obrońcę przyrody. Autor był dwudziestym szóstym prezydentem Stanów Zjednoczonych.\nW roku 1906 został laureatem Nagrody Nobla. Za jego prezydentury utworzono wiele parków narodowych, rezerwatów przyrody i obszarów chronionych. Jego książki dokumentujące wyprawy badawcze i przygody łowieckie doczekały się licznych wydań na całym świecie.\nCzekałem polskojęzyczne wydanie książki od dawna, a do jej czytania zasiadłem z zaciekawieniem. Niestety, po kolejnych karkach opowiadań moje zainteresowanie wyczynami prezydenta -myśliwego i jego syna Kermita zmalało niemal do zera. Skończyłem lekturę zawiedziony z uwagi na: monotonię opisów (wyszedłem na polowanie, strzeliłem, tragarze i preparatorzy zrobili swoje, wróciłem do bazy itd.), trudne do zaakceptowania z dzisiejszego widzenia pojmowanie zasad etyki łowieckiej, tj. strzelanie na niebotyczne odległości i ranienie zwierzyny, wybijanie stada i zostawianie jednej lub dwóch sztuk "ze względów etycznych", eksperymentowanie skuteczności różnych kalibrów pocisków na zwierzynie, itp. zdarzenia.\nZ dużo większym zainteresowaniem śledziłem: zwyczaje tubylców, polowania, warunki egzystencji rdzennych mieszkańców Afryki, procesy gospodarcze i polityczne w kolonizowanej Afryce oraz klimat tamtych lat. Strona graficzna książki też nie zachwyca. Zdjęcia i reprodukcje słabej jakości.\nDe gustibus non est disputandum (gust nie podlega dyskusji), wedle znanej łacińskiej sentencji. Dlatego nie zniechęcam czytelników do lektury, zwłaszcza uczestników współczesnych safari. Porównanie afrykańskich łowów dawniej i dziś może okazać się interesujące i pouczające.\nWyd. Muza Sport i Turystyka, Warszawa 2016\nAutorzy Maria i Przemysław Pilichowie wyselekcjonowali z długiej listy polskich podróżników 33 nazwiska znanych lub niezasłużenie zapomnianych wybitnych odkrywców plemion, gór, rzek, minerałów, zwierząt i roślin oraz wielu innych nieznanych rzeczy\ni zjawisk. Autorzy w interesujący sposób opisali ich burzliwe, pełne przygód i niebezpieczeństw, zazwyczaj krótkie życie.\nWątek łowiecki, tak istotny w życiu wielu z nich, został całkowicie pominięty (poza Janem Sztolcmanem, Czesławem Centkiewiczem i Konstantym Jelskim), o co nie można mieć żalu do autorów. Należy jednak pamiętać, że dla wielu badaczy, zwłaszcza Syberii\ni Afryki, polowanie stanowiło niejednokrotnie jedyny sposób na zdobycie pożywienia oraz okazów fauny do opisu zoologicznego i preparacji. Klasycznym przykładem jest tu Benedykt Dybowski i polujący z nim niemal zawodowo Ignacy Godlewski z Bogut, pełniący także rolę preparatora okazów wysyłanych do Warszawy. Łowy dla wielu bohaterów książki było pasją ale i koniecznością.\nZ wielu innych źródeł znamy łowieckie pasje opisanych na stronach książki globtroterów - myśliwych, m.in. takich jak: Jan Potocki (1761-1815) podróżnik, pisarz, uczony właściciel Łańcuta,\nWacław Seweryn Rzewuski (1784-1831) podróżnik, orientalista, pisarz, powstaniec, miłośnik koni, Paweł Edmund Strzelecki (1797-1873) - etnograf, geolog, podróżnik, Hieronim Stebnicki (1832-1897) - badacz Kaukazu, topograf, generał armii rosyjskiej, Aleksander Czekanowski (1833-1876) - paleontolog, geolog, badacz Syberii, zesłaniec, Konstanty Jelski (1837-1896) - przyrodnik, badacz fauny Peru, odkrywca wielu nieznanych zwierząt, Jan Czerski (1845-1892) - jeden z najwybitniejszych badaczy Syberii, Jan Sztocman (1854-1928) - wybitny myśliwy, założyciel „Łowca Polskiego”, Bronisław Grąbczewski (1855-1926) - badacz Azji Środkowej, autor „Wspomnień myśliwskich” z 1925 r., Stefan Szolc-Rogoziński (1861-1896) - odkrywca Kamerunu, Benedykt Dybowski (1833-1930) - zoolog, badacz Bajkału, etnograf, Czesław Centkiewicz polarnik i pisarz, Włodzimierz Puchalski (1909-1979) legenda polskiej i arktycznej przyrody, fotografik, o którego pasji myśliwskiej przemilczają niemal wszyscy biografowie.\nZnawcy historii łowiectwa, po lekturze książki Wielcy polscy podróżnicy, którzy odkrywali świat, przeczytanej przeze mnie jednym tchem, będą mogli uzupełnić swą wiedzę o postaciach myśliwych opisanych przez Marię i Przemysława Pilichów. Przyjemnej lektury.\nWydawnictwo LTW Łomianki 2013 r., na podstawie pierwszego przedwojennego wydania Towarzystwa Wydawniczego „Rój” z 1939 r.\nAleksander Piskor (1910-1972) nie powrócił do Polski po zakończeniu II wojny światowej, osiadł\nw Anglii, gdzie publikował, prowadził księgarnię\ni wydawnictwo. Urodzony koło Kijowa chętnie wracał na łamach swych publikacji do ciekawej i barwnej tematyki kresowej.\nKsiążka „Siedem ekscelencji i jedna dama” poświęcona jest znanym postaciom z wyższych sfer, dla których uroki bujnego żywota były wpisane w niemal codzienną egzystencję. Galicja XVIII i XIX wieku, pomimo zaborczej okupacji, umożliwiała obywatelom\nz wyższych sfer podróżowanie, balowanie, polowania, uczestnictwo w życiu kulturalnym i w polityce. Widać to na łamach książki.\nAutor, poza piękną, ale i trochę rozpustną Katarzyną Starzeńską ukazał postaci znanych myśliwych: Jana Aleksandra Fredrę (Focio), Leopolda Starzeńskiego (Azor), Włodzimierza Dzieduszyckiego (Gielfi), Juliusza Kossaka, Juliusza Dzieduszyckiego (miłośnika koni, polowań) i Wacława Rzewuskiego (orientalistę-emira, hodowcę koni, jeźdźca), Wacława Zaleskiego (z Oleska) folklorystę, poetę, pisarza, krytyka literackiego\ni działacza społecznego, któremu zawdzięczamy najwcześniejszy zapis „Pojedziemy na łów...” z 1833 r.,\nzawarty w zbiorze Pieśni polskie i ruskie ludu galicyjskiego, w muzycznym opracowaniu Józefa Lipińskiego.\nPonieważ w biografiach przedstawionych w książce autor pominął zainteresowania łowieckie bohaterów, warto przypomnieć, że wcześniej ukazały się publikacje: Pieskie sprawy, czyli listy Jana Aleksandra Fredry (syna autora „Zemsty”) i Leopolda Starzeńskiego oraz Muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie i jego twórca autorstwa Gabriela Brzęka, z których (prezentuję poniżej ich okładki) dowiadujemy się o pasjach łowieckich „psów melpomeny”, bywalców niemal wszystkich łowisk Galicji.\n„Siedem ekscelencji i jedna dama” jest ciekawym uzupełnieniem barwnych życiorysów znanych postaci galicyjskich myśliwych.\nopracowanie Danuta Kamolowa\nBiblioteka Narodowa, Warszawa 2004 r.\ni jego twórca\nWydawnictwo Lubelskie Nowe, Lublin 1994\nWiersze na pokot\nMojemu Bratu Zygmuntowi\nStanąłeś obok wielkich, a nikt nie wymierza\nWielkości miarą czasu, ani apanaży,\nW dzwon srebrzysty języka słowami uderza\nCoś stworzył i wpisałeś w pergamin ołtarzy.\nDziś, gdy słowa tak łatwo wybiegają z myśli,\nO twoich nie zapomnieć, rzuciłeś przed siebie\nJak wzór niedościgniony tym, co teraz przyszli\nZbierać plony wyrosłe na dostatniej glebie.\nPo tobie dziedziczę je w prozie, także w pieśni,\nUkładam w twym porządku od lat wykształcony\nJak chciałeś język łowców, któremu ówcześni\nPrzez wielkość twoją winni byli słać pokłony.\nWiersze na pokot” (2017) są piątym zbiorkiem wierszy Jana Jerzego Jóźwiaka, myśliwego, przewodniczącego Klubu Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej PZŁ. Wcześniejsze tomiki zatytułowane: „Być myśliwym”, „Ja, myśliwy”, „Łowy polskie”, „Łowy i fortepian” ukazały się w latach 2012-2015.\nJak ocenia w posłowiu Maciej Doryk, „nie jest trudno w tych i poprzednich wierszach zauważyć wyraźnych odniesień do historii i dorobku naszej cywilizacji, do wielkich tego świata, ale tych naprawę wielkich, którzy niezłomnie walczyli o swoje przekonania.”\nTomik rozpoczyna wiersz „Myśliwskie słowo” dedykowany nieżyjącemu bratu - Zygmuntowi Jóźwiakowi, napisany w 85. rocznicę jego urodzin. Poczytajmy zatem i wspomnijmy niezwykle pogodnego, mądrego i życzliwego Zygmunta, założyciela Klubu Miłośników Języka i Literatury Łowieckiej PZŁ, autora książek i licznych artykułów, głównie o języku łowieckim.\nRedaktor naczelny Jacek Seniów\nWydawca: ZO PZŁ we Wrocławiu. email: zo.wroclaw@pzlow.pl; pasje.pzl@gmail.com\nWrocławscy działacze łowieccy w 1951 r., jako jedni z pierwszych myśliwych, rozpoczęli wydawanie Wrocławskiego Biuletynu Łowieckiego, który ukazywał się w 1951 r. Ambicje wydawcy - Sekcji Propagandy i Oświaty Łowieckiej Wrocławskiej Wojewódzkiej Rady Łowieckiej były duże, skoro nakład pisma wynosił 1500 egzemplarzy, a objętość jednego z numerów ponad 100 stron. Wydano niestety tylko 3 zeszyty.\nW drugiej połowie lat 60. ubiegłego wieku ZW PZŁ we Wrocławiu podjął próbę reaktywowania pisma. W latach 1996 - 1970 udało się zredagować i wydać 6 numerów w nakładzie po 250 egzemplarzy.\nPo kilku latach dyskusji w prężnym wrocławskim środowisku myśliwskim postanowiono po raz kolejny podjąć próbę stworzenia pisma regionalnego, które byłoby miejscem prezentacji zagadnień gospodarki łowieckiej metod i sposobów jej prowadzenia, w szczególności wynikających z najnowszych badań naukowych. Twórcy pisma chcieliby budować pozytywny wizerunek łowiectwa poprzez pokazywanie osiągnięć myśliwych i kół łowieckich, także kolekcjonerskich, naukowych i zawodowych. Jest to bardzo realne życzenie, bowiem „Pasje” wspierają Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych, ZO PZŁ i inne instytucje, a w Radzie Programowej półrocznika zasiadają ludzie z dużym dorobkiem naukowym i zawodowym: prof. dr hab. Roman Kołacz - przewodniczący, prof. dr hab. Tadeusz Trziszka, prof. dr hab. Józef Nicpoń, mgr inż. Adam Płaskiej, dr Stanisław Han, mgr inż. Grzegorz Pietruńko, i mgr Roman Rycombel.\nRedaktorem naczelnym „Pasji” jest Jacek Seniów - członek Naczelnej Rady Łowieckiej, prezes Okręgowej Rady Łowieckiej we Wrocławiu, z zawodu artysta plastyk, co gwarantuje wysoką jakość edytorską czasopisma.\nRóżnorodność tematyczna pierwszych dwóch numerów (wywiady, prezentacje sylwetek wybitnych myśliwych, reportaże, współpraca z młodzieżą, hodowla, kultura łowiecka, dyskusje) czynią "Pasje" atrakcyjne także merytorycznie. Życzę wytrwałości w redagowaniu i wydawaniu kolejnego, już cenionego periodyku.\nKwartalnik Kynologiczny Zarządu Okręgowego PZŁ Rzeszów\nRedakcja: Komisja Kynologiczna ORŁ w Rzeszowie. redaktor naczelny Tomasz Kliś.\nWydawca: ZO PZŁ w Rzeszowie. email: kynologia_pzlrzeszow@interia.pl; www.pzlrzeszow.pl\nPsiarze Galicji to czasopismo wydawane przez ZO PZŁ w Rzeszowie, redagowane przez Komisję Kynologiczną ORŁ w Rzeszowie, skierowane do psiarzy, pisane przez psiarzy dla psiarzy. Obecnie jest to jedyne w Polsce czasopismo o kynologii łowieckiej.\nMateriał dostarczają pragmatycy i ludzie, dla których praca z psem jest codziennością. Mamy ambicje być pismem o zasięgu ogólnopolskim, poruszać problemy dotyczące wszystkich polskich miłośników psów myśliwskich. Na kolorowych 64 stronach dotykamy zagadnień historycznych, psich problemów behawioralnych, opisów przydatności ras myśliwskich, przeglądu ogólnopolskich najważniejszych wydarzeń kynologicznych i wielu innych tematów bliskich myśliwym. Piszemy o psach, menerach, sędziach, konkursach nie tylko galicyjskich.\nDo tej pory ukazały się 2 numery, a trzeci trafił do drukarni (zaplanowany nakład 1500 egzemplarzy). Z punktu wiedzenia kultywowania tradycji i kultury łowieckiej „Psiarze Galicji” zapisały się już w kronikach łowieckich, jako czasopismo ogólnopolskie. Została skomponowana fanfara kynologiczna „Psiarzy Galicji”, która oficjalnie znalazła swoje miejsce na liście sygnałów łowieckich granych przez zespoły sygnalistów PZŁ obok takich znakomitych utworów jak fanfara kynologiczna Erwina Dembinioka, czy Reinholda Stiefa. Fanfara Psiarzy Galicji jest 3. utworem na świecie poświeconym kynologii łowieckiej.\nWraz z kolejnym numerem czasopisma pojawi się ekskluzywna limitowana edycja kartek i spersonalizowanych znaczków pocztowych dla zbieraczy i kolekcjonerów sygnowana „psiarzami Galicji”. Darz Bór!\nWydawnictwo WIN GERT, Wydawnictwo Bellona\nISBN 978-83-60682-53-1; ISBN 978-83-11-14258-9\nAdrian Carton de Wiart (Wikipedia)\nW Indiach na przełomie XIX i XX wieku polował konno z oszczepem na dziki, spadając wielokrotnie z wierzchowca, łamiąc obojczyk. W Anglii fascynowały go polowania par force na lisy, w Afryce w przerwach między atakami na derwiszów wypuszczał się za mury koszar na drobną i grubą zwierzynę. W okresie międzywojennym na kilkanaście lat zadomowił się w Polsce, zakochując się w poleskiej przyrodzie.\nCarton de Wiart był wielokrotnie ranny. O niektórych jego kontuzjach pisał Norman Daves w książce „Orzeł biały, czerwona gwiazda: „Ten niezniszczalny wojownik – (...) stracił oko w Somalii w 1898 roku i rękę pod Ypres, miał przestrzelone płuco w Afryce Południowej, czaszkę i nogę w kostce nad Sommą, dostał postrzał w biodro pod Passchendaele i w nogę w Cambrai.”\nKsiążę Karol Radziwiłł, ordynat dawidgródecki, umożliwił generałowi osiedlenie się w Prostyniu na poleskim odludziu, gdzie w wyremontowanej chacie spędzał większość roku. Na łamach książki gen. Wiart wspomina: „W Prostyniu powitano mnie serdecznie. Od razu się tam zadomowiłem i z pewnością nie ruszyłbym się stamtąd, gdyby nie zmusił mnie do tego Hitler. Wiodłem życie samotnika, ale nigdy nie czułem się tam samotny. Okolice oferowały niemal wszystko, o czym wcześniej marzyłem: polowania bez końca, piękne dzikie tereny i odcięcie od cywilizacji. Nic nie mąciło mi panującej tam ciszy i spokoju, co najwyżej śpiew ptaków.” Carton de Wiart przez piętnaście lat polował codziennie, efektem czego był pokot liczący ponad 20 tysięcy kaczek.\n„Polowania były wspaniałe, łowiectwo budowało więzi, a myśliwi tworzyli międzynarodowe bractwo, skrajnie dalekie od politycznych waśni.” - pisał.\nW 1946 r. 66-letniemu generałowi i dyplomacie, wracającemu po wojnie z Chin do Anglii, pracę doradcy zaproponował generalissimus Czang Kaj-szek. Najważniejszym argumentem do przyjęcia tej funkcji, jak wspomina autor "Mojej Odysei", była możliwość nieograniczonych polowań. Niestety, w hotelu w Rangunie, schodząc po schodach złamał kręgosłup, co wykluczyło Wiartowi przeżycie myśliwskiej przygody w Chinach.\nZachęcam do lektury, informując przy tym, że na blisko 400 stronach o łowiectwie gen. Wiart nie rozpisuje się zbyt obszernie. Dominuje wojna i polityka. W tłumaczeniu tekstów „myśliwskich” znalazły się też nieliczne błędy, dotyczące np. kalibrów broni śrutowej.\nDiana - Bogini Łowów\nBrak wydawcy i roku wydania.\nAlicja Milewska - myśliwa, dziennikarka, założycielka i prezes Podlaskiego Klubu Dian, działaczka łowiecka (m.in.: członek ORŁ w Białymstoku, przewodnicząca Komisji Kultury i Promocji Łowiectwa, sekretarz KŁ „Jedność” w Białymstoku) pisząc książkę poświęconą mitycznej łowczyni przypomniała nam, że kobiece łowy są stare jak cywilizacja, przebogate, godne zainteresowania, wspierania i propagowania. Uczyniła to ukazując żywot Artemidy (Diany) najsłynniejszej łuczniczki, władczyni gajów i lasów arkadyjskich.\nWyrazisty i udokumentowany literacko i artystycznie kult Diany, niezwykle urozmaicony i obejmujący prawie całą Europę zachodnią i południową, trwał do końca wczesnego średniowiecza, a później inspirował artystów do tworzenia wybitnych dzieł dokumentujących dokonania bogini. Fascynacja mitologią Artemidy, jak się okazuje, trwa do dzisiaj, a przebogaty materiał jej poświęcony świadczy o niezwykłej popularności urodziwej patronki łowów.\nKilkanaście końcowych kart książki poświęciła Autorka współczesnym Dianom, Artemidom i Dziewannom, organizacjom i stowarzyszeniom je zrzeszającym oraz bogatemu dorobkowi organizacyjnemu, nastawionemu głównie na popularyzację łowieckiej kultury.\nAutorkę zachęcam do pracy nad kolejnym, rozszerzonym wydaniem „Diany”, w dużo większym nakładzie, dostępnej na szerokim rynku myśliwskim. Darzbór!\nSzerzej o Podlaskim Klubie Dian na stronie:\nStudia i materiały Ośrodka Kultury Leśnej w Gołuchowie. Tom 15\nRedakcja tomu : prof. dr hab. Dariusz Gwiazdowicz\nWydawca Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie\nNakład 750+50 egz.\nGołuchów 2016 r.\nOśrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie w Gołuchowie jako samodzielna jednostka funkcjonuje od 1978 r. w ramach Lasów Państwowych. Od początku istnienia wydaje interesujące i różnorodne publikacje (cykliczne i okazjonalne) z zakresu leśnictwa i nierzadko z łowiectwa. Jednym z periodyków jest rocznik „Studia i Materiały Ośrodka Kultury Leśnej”, w którym prezentowany jest dorobek kulturowy leśnictwa i jego przebogata historia. Numer 15. „Studiów i materiałów...” zawiera kilkanaście artykułów, będących pokłosiem III konferencji naukowej „Las i historia”. Spośród nich na szczególną uwagę myśliwych zasługuje referat wygłoszony przez Zuzannę Benincasę „Polowanie na dzikie zwierzęta jako jeden ze sposobów wykonywania służebności użytkowania w prawie rzymskim” oraz artykuł M. P. Krzemienia „Zakon Kawalerów Orderu Złotego Jelenia dawniej i dziś”.\nOKL w Gołuchowie w latach ubiegłych wydał kilka pozycji o wyraźnym profilu łowieckim. Są nimi (informacje przeniesione ze strony internetowej www.okl.lasy.gov.pl/wydawnictwa-i-biblioteka):\nLas i myślistwo w muzyce polskiej – szerokie spektrum wiedzy dotyczącej bogatego polskiego dorobku muzycznego związanego z lasem i łowiectwem. W książce zawarto liczne zapisy nutowe, bogatą ikonografię oraz opowieści autora tworzące rys historyczny muzyki łowieckiej. Całość, opatrzona słowem wstępnym prof. dr. hab. Dariusza J. Gwiazdowicza, została podzielona na 13 rozdziałów. Autor książki: Krzysztof Kadlec; Rok wydania: 2015; Liczba stron: 316; Liczba rycin: 396; Oprawa twarda.\nEstetyka lasu – publikacja ukazująca estetyczne walory lasów. Zawiera liczne ilustracje przedstawiające uroki środowiska leśnego, ale również przykłady oddziaływania na las czynników niekorzystnych. Odnosi się do definicji i zakresu estetyki jako nauki oraz przedstawia jej historię. Wydanie II poszerzone. Autorzy: Dariusz J. Gwiazdowicz, Jerzy Wiśniewski. Rok wydania: 2014. Liczba stron: 436. Liczba rycin: 369. Oprawa twarda.\nPolskie ekspozycje łowieckie. Bogato ilustrowana publikacja, w której są prezentowane wystawy krajowe i zagraniczne o tematyce łowieckiej. Przegląd wystaw nie ogranicza się wyłącznie do trofeów, lecz obejmuje również prezentację ekspozycji z dziedziny malarstwa, grafiki, rzeźby i fotografii myśliwskiej. Autorzy: Dariusz J. Gwiazdowicz, Jerzy Wiśniewski; Rok wydania: 2013; Liczba stron: 448; Liczba rycin: 305; Oprawa sztywna.\nŚwiętemu Hubertowi Cześć! Bogato ilustrowana ikonografia kultu św. Huberta w naszym kraju. Zawiera zdjęcia kapliczek oraz pochodzących z nich detali, takich jak: rzeźby, płaskorzeźby, obrazy i witraże. Ukazuje różnorodność form architektonicznych dedykowanych św. Hubertowi na obszarze 133 nadleśnictw. Wydanie drugie uzupełnione. Redakcja: Jerzy Adamczewski. Rok wydania: 2012. Liczba stron: 416.\nKulturotwórcza rola lasu. Publikacja ukazująca las jako źródło inspiracji twórczej. Zawiera liczne przykłady wpływu lasu i jego mieszkańców na kulturę europejską. Stanowi podręcznik dla studentów kształcących się na wydziałach leśnych. Wydanie piąte poszerzone. Autorzy: Jerzy Wiśniewski, Bohdan Kiełczewski. Rok wydania: 2012. Liczba stron: 412. Liczba rycin: 711. Oprawa sztywna.\nŚwiętemu Hubertowi Cześć! Zbiór artykułów znawców historii kultu świętego Huberta i jego roli w tradycji łowieckiej. Znajdują się w niej informacje poświęcone ikonografii świętego Huberta. Redakcja: Jerzy Adamczewski. Rok wydania: 2008. Liczba stron: 161. Liczba rycin: 155. Oprawa miękka. Informacje o korespondencyjnym zakupie książek na stronie http://www.okl.lasy.gov.pl/\nMoje przemyślenia z ambony\nWydawca: Koło "Podwawelskie" w Krakowie\nWybitny kardiochirurg transplantolog kliniczny prof. dr hab. nauk medycznych Antoni Jan Dziatkowiak, współautor pierwszego w Polsce przeszczepu serca (1969), wykonanego z prof. Janem Mollem w Łodzi jest także, o czym pisze z dumą i satysfakcją myśliwym. Lektura jego książki pt. „Moje przemyślenia z ambony” pozwala stwierdzić że, myśliwym etycznym i humanistą, miłośnikiem przyrody, zwłaszcza lasu, który ceni na równi z życiem. Autor doskonale rozumie prawa rządzące przyrodą i umie z przekonaniem o nich pisać, podobnie jak o łowiectwie, które odgrywa ważną rolę w jego życiu.\nW rozdziale „Znaczenie lasu w życiu człowieka” ustosunkowuje się rzeczowo do wielu drażliwych spraw współczesnego leśnictwa i łowiectwa: populacji wilka i lisa, współpracy z ekologami i „zielonymi”, chemizacji rolnictwa i lasów; omawia wpływ sieci dróg i autostrad na systemy ekologiczne, stosowanie śrutu stalowego i ołowianego, szkody łowieckie w kontekście populacji dzików, selekcję, kłusownictwo. Porusza wiele innych problemów współczesnego łowiectwa i świata przyrody.\nDbałość o ludzkie zdrowie towarzyszy prof. A. Dziatkowiakowi przez całe życie. Dlatego czytelnik znajdzie odpowiedź na pytanie: jak postępować w nagłym i niespodziewanym zagrożeniu życia na polowaniu indywidualnym, zwłaszcza podczas objawów zawału mięśnia sercowego? Aby zbytnio nie zrazić się do polowań indywidualnych, z obawy przed nieszczęśliwymi zdarzeniami, autor życzy dożywotniego zdrowia, pogody ducha, zaś do życzeń „darzbór” dołącza przepis myśliwskiej miodówki 3x1 wg Antoniego Dziatkowiaka. Zapewniam, że jest ona lekarstwem na serce, o czym przekonałem się na biesiadzie pokongresowej w Pszczynie. Dodam, że w książce zamieścił autor treść wykładu wygłoszonego na Kongresie Kultury Łowieckiej w Pszczynie zatytułowanego „Rola kultury łowieckiej myśliwego w kształtowaniu jego wizerunku.”\nWzruszające są też rozdziały o psach profesora, uważanych za członków rodziny, wspomnienia z bieszczadzkich łowisk oraz opisy harmonijnego i koleżeńskiego uczestnictwa w życiu koła „Podwawelskie”, w którym autor „czuje się komfortowo”. Atmosfera koleżeńskości, jak sądzę, stała się jednym z motywów powstania książki „Moje przemyślenia z ambony”, wydanej a okazji przypadającego w 2016 roku 70-lecia koła i poświęcenia sztandaru.\nRoczniki Kawalerów Orderu Złotego Jelenia. Myśliwskie Intelektualia. Rok XII\nPraca zbiorowa pod red. Marka Piotra Krzemienia\nPierwszy z ukazujących się regularnie „Roczników Zakonu Kawalerów Złotego Jelenia” wydany został w 2005 r. z inicjatywy Marka P. Krzemienia i pod jego redakcją. Książki o tematyce bardzo różnorodnej, o wyraźnym jednak ukierunkowaniu kulturowo-przyrodniczo-łowieckim trafiają głównie do subskrybentów, których liczba oscyluje wokół 100 osób, głównie myśliwych. Ponieważ roczniki są pozycjami niskonakładowymi już po kilku latach stają się „rarytasami wydawniczymi”. Wadą takiej koncepcji wydawniczej jest, niestety, niewielka siła popularyzatorska i dydaktyczna książek, bowiem trafiają do nielicznej grupy odbiorców i to przeważnie znawców łowieckiej kultury.\nOstatni XII numer roczników jest interesujący i różnorodny w treści. Szczególnie cenię materiały publikowane bardzo rzadko lub niepublikowane, które zebrane w całość z artykułów prasowych, rozproszonej literatury specjalistycznej i wydawnictw lokalnych, z podaniem źródeł, są niezwykle przydatne w poznawaniu i wzbogacaniu łowieckiej kultury. Kryteria te spełniają autorzy kilku tytułów XII "Rocznika..."\nSądzę, że, prenumeratorów zainteresowały: „Śpiewki góralskie o zwierzynie i polowactwie” Wojciecha Gąsiennicy-Byrcyna, „Geneza częstochowskiej organizacji łowieckiej” Miłosza Kościelniaka-Marszała, „Sokolnictwo - żywa tradycja” Zbigniewa Bonczara, „Łowiectwo czy myślistwo” Andrzeja Tomka, „Święty Jan Gwalbert” Marka. P. Krzemienia.\nWszystkich uprawiających łowiectwo i zainteresowanych omawianą tematyką się tą tematyką zachęcam do kontaktu z redaktorem wydawnictwa w sprawie subskrybowania książek.\nPUSZCZA Ze strzelbą i obiektywem w kniejach Rzeczypospolitej\nWydawca: Lasy Państwowe. Ośrodek Rozwojowo-Wdrożeniowy Lasów Państwowych w Bedoniu, przy współudziale Okręgowej Rady Łowieckiej w Gorzowie Wielkopolskim.\nWłodzimierz Korsak w okresie sprawowania stanowiska łowczego II RP 1923-1925. Zbiory Muzeum Lubuskiego im. J. Dekerta w Gorzowie Wielkopolskim.\nPuszcza Rudnicka, fot. Włodzimierz Korsak. Ze zbiorów Krzysztofa Mielnikiewicza.\nWłodzimierz Korsak w spuściźnie literackiej pozostawił kilka rękopisów niewydanych książek. Spośród nich czytałem: „Minione lata. Notatki z przeszłości”, Żnin 1971 r., „Myślistwo”, Wilno 1932, „Łowiectwo polskie”, Wilno 1938 r.\nHenryk Leśniak na podstawie kolejnego maszynopisu Korsaka „Z mojej włóczęgi” opracował tekst, dobrał zdjęcia ze zborów muzealnych i archiwów prywatnych, a „Lasy Państwowe” wydały książkę zatytułowaną „Puszcza”. Opracowanie okazało się interesujące, bowiem dopełnia i wzbogaca życiorys Włodzimierza Korsaka, opisany przez samego pisarza i przyrodnika w „Minionych latach”, prezentowany też w innych książkach poświęconych Korsakowi. „Kultura Łowiecka” organ Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej wielokrotnie zamieszczała też obszerne fragmenty życiorysu W. Korsaka.\n„Puszcza”, bogato ilustrowana książka, pozwala zrozumieć filozofię przyrodniczo - łowiecką Włodzimierza Korsaka, który zachwycając się kresową, dziewiczą wówczas przyrodą, potrafił podczas wielodniowych samotnych wędrówek i wielogodzinnych zasiadek, utrwalać jej piękno na kliszy fotograficznej, a jednocześnie, bez zahamowań moralnych, strzelać te gatunki, które uważano wówczas za szkodniki lub te, które dostarczały wiele myśliwskiej emocji, nie naruszając przy tym najmniejszej równowagi biologicznej. Na podstawie tekstów Korsaka można bez trudu dowodzić, że znając prawa rządzące przyrodą, rozumiejąc jej potrzeby, dostrzegając jej piękno nie można być myśliwym nieetycznym.\nZadziwił mnie Korsak swą skrupulatnością i pamięcią, a może konsekwentnym wypełnianiem notatnika po fotograficznych łowach lub polowaniach z ulubionym drylingiem „bronką”. Dzięki tej skrupulatności możemy zobaczyć wygrzewającego się zaskrońca przy drodze z Chotynicz do Rozdziałowcz we wrześniu 1930 r., albo koguta na tokowisku w Rzepichowie o godzinie 3.35, 12 kwietnia 1929 r.\nTEKA RYSUNKÓW WŁODZIMIERZA KORSAKA\nPod koniec 2016 r. ukazała się „Teka rysunków Włodzimierza Korsaka” zawierająca komplet kopii rysunków piórkowych autora „Roku myśliwego”, wydanych po raz pierwszy w 1927 r. przez firmę „Gebethnera i Wolffa”. Szkoda, że wydawcy wymienieni na tylnej okładce teki, nie opracowali dzieła w formie reprintu, a jedynie jako zbiór rycin w okładce odbiegającej znacznie od oryginału.\nWłodzimierz Korsak tekę grafik otrzymał od wydawców pracując w Kuncowszczyźnie u przyjaciela Józia Woyniłowicza, po utracie posady łowczego krajowego. Rysował od lat szkolnych, tworzył różnymi technikami. Zachęcony w młodości przez Stanisława Lenza - malarza, portrecistę, ilustratora, profesora warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych do nauki rysunku, do utrzymania stylu i interesującej kolorystyki, uczynił to, zachowując rozpoznawalny styl swych kolorowanych grafik do późnych lat życia. W 1971 roku wspominał, „rysunek kreską musiałem zarzucić z powodu osłabienia wzroku”. Przez cały okres twórczy „zawsze słyszałem pochwały czystych barw zarówno w akwarelach, jak i późniejszych pracach piórkiem kolorowymi tuszami, a także i ostatnich, robionych barwnymi kredkami” - pisał w pamiętniku artysta\nKopie grafik zamieszczonych w "Tece rysunków Włodzimierza Korsaka"