Karol Wiśniewski: Zacznijmy od tradycyjnych pytań naszego serwisu: imię, nazwisko, data urodzenia, czym się zajmujesz zawodowo oraz jakie jest twoje hobby?\nAleksander Ast: Aleksander Ast, 7.11.1971. Zawodowo zajmuję się grafiką użytkową czyli serwisy www i druk, animacjami we Flashu, trochę grafiką 3D. Hobbystycznie: tradycyjne filmy animowane (lalkowe) oraz scenografia. Ciągle jedno zjada drugie, ale niebawem, mam nadzieję, że powstaną warunki na jakieś własne studio...\nPoniżej kilka linków dla ciekawych tego co dalej porabiam:\nwww.substiutus.com - jest to strona poświęcona filmowi animowanemu „Subsitutus”, który współtworzyłem parę lat temu. Można poczytać o jego powstawaniu, obejrzeć sam film (i posłuchać bajecznej muzyki) oraz zobaczyć fragmenty kilku innych animacji tradycyjnych, przy których pracowałem razem z Anetą Ast (reżyserem) oraz Marcinem Jurkiem (scenariusz, muzyka).\nwww.schizofrania.pl - to polityczno-społeczny komiks satyryczny w odcinkach. Polecam.\nWkrótce będzie aktywna stronka z tym co robię obecnie zawodowo: www.a2design.pl.\nAA: Byłem w szkole podstawowej. Znajomy moich rodziców miał ZX Spectrum w podstawowej wersji, czyli tzw. "gumiaka". Było to w roku 1984 albo 85. Byłem namolnym dzieciakiem w tym względzie: każda wizyta "w gości" była pretekstem do zagrania w "Głodnego Horacego" albo próbą wklepania czegoś w Basic-u (połamać palce można było od ciągłego szukania odpowiedniej kombinacji klawiszy). Do dziś przypomina mi się charakterystyczny odgłos plecaka odrzutowego z "JetPaca". I ten dreszczyk emocji! Nie do podrobienia!\nKW: A jak z Atari? Kiedy i jak wszedłeś w jego posiadanie?\nAA: Rok 1986. Mój tata w zasadzie dokonał wyboru za mnie i przywiózł mi Atari z zagranicy. Chciałem bardzo mieć jakiegoś Spectruma, ale okazało się, że nie było ich w sklepie. Więc wybrał Atari 130 XE, bo wyglądało tak nowocześnie. No i klamka zapadła. Pamiętam jak po kilku dniach bezowocnych prób ładowania jakiegoś programu z magnetofonu po wpisaniu LOAD "" oddałem sprzęt do znajomego elektronika do naprawy! Ale kto mógł wiedzieć, że tylko na Atari robiło się to inaczej.\nMiecze Valdgira - najbardziej znana gra Aleksandra\nKW: Co to był za model? Czy coś w nim przerobiłeś?\nAA: Tak jak wspomniałem powyżej: Atari 130 XE. Z magnetofonem oczywiście. A przeróbek nie było w zasadzie żadnych, nie licząc jakiegoś systemu Turbo w magnetofonie. Poza tym odbyło się kilka prób podłączenia własnej konstrukcji myszki na potencjometrach (!). Jednak iskrzenie na złączu joysticka spowodowało strach przed uszkodzeniem "atarynki" i dalsze prace utknęły w martwym punkcie.\nAA: Programistą byłem marnym. Próbowałem coś pisać w Basic-u na Atari – nawet uczyłem się assemblera, niestety bezskutecznie. Zawsze wolałem bawić się w "malowanie na ekranie" niż dłubać w kodzie. Wtedy jeszcze podchodziłem do grafiki bardzo intuicyjnie, świadomość plastyczna przyszła dużo później. Wszystkie 8-bitowe mikrokomputery miały straszne ograniczenia - ale to mnie właśnie pociągało! Namalowanie szklanego naczynia zanurzonego w mroku za pomocą kilku pikseli wielkości "krowiego paznokcia" to było prawdziwe wyzwanie! Mniej znaczyło więcej.\nMiecze Valdgira II - kontynuacja przeboju\nKW: Przypomnijmy czytelnikom atarionline.pl, co stworzyłeś na Atari.\nAA: Wbrew pozorom nie było tego dużo, wspomnę o grafice do "Mieczy Valdgira" czy "Magii Kryształu" jako o naprawdę udanych grach. Z "Magii" byłem chyba bardziej zadowolony niż z "Mieczy". Tam było sporo różnych lokacji, bohater zmieniał postać. Jak na możliwości 8-bitów wycisnęliśmy chyba wszystko. Wtedy robiło się makietę w zeszycie w kratkę, szkice na papierze milimetrowym albo bezpośrednio na monitorze i próbowało wycisnąć każdy piksel. Trzeba było pracować bardzo dokładnie i takie podejście zostało mi w zasadzie do dziś. Stworzyłem też kilka okładek do gier rysowanych lub malowanych tradycyjnie. I to chyba wszystko w erze Atari.\nNatomiast pierwszym projektem jaki w ogóle okrasiłem grafiką, mając chyba lat 16, był program-gra edukacyjna napisana przez programistę Piotra Kuzorę po tytułem "Chemik" na C-64. W grze biegałeś po mrocznym zamku (żadna nowość w tamtych czasach!) i po okolicach postacią "jajka z nóżkami" i musiałeś zbierać atomy potrzebne do stworzenia konkretnej cząsteczki chemicznej. Gra została wysłana na jakiś konkurs, ale ponieważ była to pionierska produkcja i zupełnie niekomercyjna (aczkolwiek wyglądająca naprawdę atrakcyjnie) została całkowicie zapomniana.\nKW: Według Piotra Kulikiewicza wykonałeś również grafikę do "Dwóch Wież" i „Monstrum” mimo, że nie jesteś wymieniony w creditsach. Przyznaje się Pan do winy?\nAA: W przypadku „Dwóch Wież” muszę odbić piłeczkę do Piotra, gdyż po prostu nie pamiętam tego. A co do "Monstrum" to przyznaję się do zrobienia ekranu tytułowego i grafiki pomiędzy poszczególnymi etapami. Natomiast nie potrafię sobie przypomnieć, kto robił grafikę do samych leveli - chyba narysował ją również Piotr.\nKW: Jak doszło do założenia ASF-u?\nAA: Nie byłem, a przynajmniej nie czułem się ojcem-założycielem ASF (śmiech). Jarosław Łojewski potrzebował kogoś do pierwszego dema na ASF Party i zwrócił się do mnie z prośbą o narysowanie czegoś. Ale prawdziwym motorem napędowym były "Miecze..." i one ukształtowały coś w rodzaju teamu. No, ale mogę się mylić.\nKW: Czy pamiętasz jeszcze coś z tego pierwszego polskiego party?\nAA: Nie pamiętam zbyt dużo z tamtej imprezy i nie wynikało to bynajmniej ze stanu odmiennej świadomości. Po prostu dziura w RAM.\nKW: A wracając do kwestii okładek, które okładki ASF-owskich gier Pan wykonał?\nAA: Z tego co sobie przypominam to na pewno obie okładki do "Mieczy Valdgira" (w drugiej części narysowałem też krótki komiks), "Artefakt Przodków" czy "Przemytnik", "Muff-Drutt"... możliwe, że było coś więcej. Dziś patrzę na tamte dokonania trochę z przymrużeniem oka. Daleko było tym rysunkom do doskonałości, choć wtedy robiłem co mogłem!\nKW: Co się stało z grą "Szalone Miasto"? Czemu nigdy nie została wydana?\nAA: Dopiero po screenshotach rozpoznałem swoją "kreskę" (śmiech). Skąd Wy to wyciągnęliście? To było jakieś demo, nie wiem co dalej się z nim stało. Wybaczcie...\nSzalone Miasto - niestety tylko demo\nKW: Jak powstała postać słynnego Valdgira?\nAA: Chodzi Panu o główną postać, to znaczy Aldira? Została powołana do życia bardzo zwyczajnie. Dostałem kilka uwag odnośnie jego wyglądu i to wystarczyło, aby coś stworzyć. Miał to być gnomowaty karzeł o dość ciężkiej posturze i trochę złośliwej gębie. I taki powstał. Dodam, że kilka lat później chciano przywrócić Aldira w wersji 3D na PC - ale nic z tego nie wyszło. W pracach brał udział Andrzej Stiasny, doskonały modelarz i animator 3D, obecnie pracujący dla YDP, który mozolnie budował meshe i animacje według moich szkiców. Szkoda - mielibyśmy coś na kształt Nintendo.\nKW: Czy ma Pan może jeszcze jakieś pozostałości po próbach przeniesienia Aldira w 3D? Szkice, animacje? A w ogóle w którym to było roku?\nAA: Niestety nie. To była chyba połowa lat 90-tych. Ośmiobitówki przestały odgrywać taką rolę jak dekadę wcześniej. Gry tylko pozornie przypominały swoje starsze pierwowzory, zmieniła się przecież technologia, zmienił się rynek. Ja trochę obawiałem się czy jest sens odgrzewać przebój sprzed kilku lat, bo w nowej formie mógł on praktycznie nie wypalić. Prace się rozpoczęły, Aldir zaczął się nawet poruszać i wyglądał świetnie... Jednak nie został ukończony. Nie wiem co działo się dalej.\nKW: Może jeszcze jakieś tytuły z ASF-u miały być przekładane na inne platformy?\nAA: Nie wiem nic na ten temat. Ja zawsze czekałem aż ktoś zrobi coś w drugą stronę, to znaczy przełoży na przykład "Firelord” czy „Antiriad” z C-64 na Atari. No, ale to nie były przecież produkcje ASF.\nKW: Pamiętam, że „Miecze Valdgira II” oraz „Artefakt Przodków” wydane były w kartonowych pudełkach - choć ja kupiłem już wersje z firmy Mirage (niestety bez dodatków). Skąd takie pomysły?\nAA: Myślę, że ten pomysł miał tło marketingowe. Większe kartonowe pudełko lepiej prezentuje się na półce w sklepie, można umieścić w nim więcej dodatków typu karty kodowe, instrukcje, itp., itd.\nKW: Czy pracował Pan przy konwersji „Mieczy...” na Amigę i Commodore?\nAA: Nie pracowałem. Nie wiedziłem nawet że powstała na C-64! A na Amidze była chyba po prostu mechanicznie przełożona i podkolorowana, co dało dość marny efekt. Ale ja tego nie robiłem.\nNa Amidze narysowałem ekran powitalny „Mieczy Valdgira II” dobrze znany z wersji na Atari. Wtedy posiadałem już Amige i łatwiej było na niej pracować, więc rysunek został przełożony z powrotem na osiem bitów.\nKW: Czy trudno robiło się gry atarowskie na Amidze, czy też wręcz przeciwnie?\nAA: Nie pracowałem na Amidze przy grach atarowskich – wyjątkowo podparłem się Amigą przy „Mieczach Valdgira II” (wspomniany ekran powitalny). Amiga miała lepsze programy graficzne i oczywiście można było używać myszy. Przyznam, że przy Atari bardziej liczył się pomysł i gdybym miał dzisiaj ponownie robić jakieś gry atarowskie, to na pewno wystarczyłaby mi sama Atarynka.\nKW: Dariusz Bartoszewski był znany z zamiłowania do trybu hi-res. Ty z kolei stosowałeś bardziej kolorowe rozwiązania. Skąd taki styl?\nAA: Każdy tryb miał swoje plusy i minusy. W trybie hi-res można było skupić się na detalu oczywiście kosztem kolorów. Ale istniały bardzo piękne gry monochromatyczne ("Starquake" chociażby). Tryb multi był trudniejszy ze względu na prostokątne piksele, ale przy odpowiednim potraktowaniu dawało się uzyskać miękkie przejścia i plastyczne formy. I dla mnie było to wyzwaniem.\nKW: Interesowałeś się sceną w tamtych czasach?\nAA: Trochę dziwne wydawało mi się chociażby ciągłe wojowanie z C-64. No, ale każda "wojna" niesie nowe rozwiązania techniczne czy technologiczne, więc powstające dema były zjawiskowe, choć szybko przebrzmiewały. A ja wolałem po prostu zabawę w robienie gierek.\nKW: Teraz cięższe pytanie – jakie były przyczyny rozpadu ASF-u?\nAA: ASF się rozpadło tak jak rozpadają się kapele. Zostają miłe wspomnienia. I tyle. Ja dalej "grałem" dla Jarka Łojewskiego i Piotra Kulikiewicza w 7Stars. Ale to już inna historia...\nKW: Przejdźmy do gier stworzonych na Amigę i PC - do jakich produkcji Pan się przyznaje?\nAA: Niewiele, właściwie "Kajko i Kokosz" na Amige oraz "Wacki" na PC – obie gry w początkowej (choć najtrudniejszej) fazie. "K&K" było praktycznie całkowicie "pod dyktando”. Lokacje malował Janusz Christa, więc ciężko się było zmierzyć z mistrzem. Praktycznie zrobiłem tylko ruchomego Kajka i Kokosza oraz jakieś tam drobiazgi. Co do "Wacków" to narysowałem kilka wczesnych lokacji oraz stworzyłem główne postacie. To był czas, kiedy zmieniałem trochę kierunek swoich zainteresowań na internet czy animację tradycyjną i 3D.\nKW: Jak współpracowało się z Januszem Christą? Czy był Pan fanem „Kajka i Kokosza”?\nAA: A któż nie był fanem!!! Do dziś uważam Janusza Christę za mistrza. Współpracę oceniam bardzo dobrze - zresztą czy mogę ją oceniać? Janusz Christa to świetny rysownik.\nKW: Pamiętasz jeszcze, kto zaprojektował logo ASF i Seven Stars?\nAA: Przyznaję się tylko do logo ASF, ale to nie było żadne wielkie projektowanie, raczej działanie intuicyjnie... Dziś zrobiłbym je zupełnie inaczej.\nKW: Przesłałem ci kilka linków do najnowszych atarowskich produkcji (m.in. „Klony”, „Crowland”). Co sądzisz na ich temat, czy zaskakuje cię, co można zrobić jeszcze na Atari?\nAA: Powiem tylko: jesteście szaleni!!!! Ale kibicuję Wam!\nKW: Czyżby możliwe było, iż zakodujesz coś jeszcze na Atari?\nAA: Zakoduje, narysuje... chyba nie. Nie mam takiej potrzeby, bo to jak cofanie się w czasie. Atari było dla mnie inspirujące wiele lat temu. Dziś nie stanowi już takiego nośnika jak kiedyś - nie chciałbym urazić wszystkich pasjonatów, ale to swego rodzaju "old timer" a grono odbiorców jest dziś wąskie. Poza tym raczej nie wchodzi się dwukrotnie do tej samej rzeki ;)\nKW: Śledzisz wydarzenia w atarowskim świecie?\nAA: Niestety nie, a moje Atari prawdopodobnie uruchamia się samo gdzieś w niebie dla atarynek... Ale z zaskoczeniem odwiedziłem swego czasu kilka stron fanów Atari i C-64 i widzę, że ktoś ma ciągle sentyment do tak zwanej starej szkoły. Komputery i oprogramowanie szybko pokrywają się kurzem... ale coś w tym jest! Z żalem patrzę na dzisiejsze gry, gdzie bez pardonu wypruwa się flaki ludności małego miasta w jeden wieczór, podczas gdy rówieśnicy sprzed 20 lat potrafili się świetnie bawić fliperem albo „Pac-manem”.\nKW: A jakie były twoje ulubione gry (nie tylko na Atari), w które z przyjemnością Pan grał?\nAA: Uwielbiałem "Montezuma's Revenge" w wersji Atari. Prosta grafika, dobra grywalność i świetny klimat, nie do podrobienia na przykład na C-64. Podobnie z "PacMan-em". Muzyka była bez udziwnień - prosta, bez tuszowania braków możliwości Pokey-a. Jeśli chodzi o dźwięk, to nie znosiłem wszelkich udawanek, mających zbliżyć Atari do Commodore. Muzyczki w stylu "Amaurote" czy "Jet Set Willy" brzmiały świetnie, ale cholernie sztucznie. Lubiłem gry stosunkowo proste i nie męczące, ale atrakcyjne graficznie, dopracowane w detalu. Na przykład "Antiriad" na C-64 czy „Cauldron II” były dla mnie wzorami.\n2007-08-05 22:51 by Charlie Cherry\nDracon @2007-08-06 18:42:10\nMiły wywiad i całkiem obszerny! Tylko mam jedną uwagę techniczną, że trochę zabawnie wygląda to, iż nie mogliście się zdecydować na formę pisania adresowania, co najlepiej widać w ostatnim pytanku... :)\nA może dopytasz jeszcze przesłuchiwanego ;) o serię klipartów na Amigę, w które był zamieszany - co to było i czy można jeszcze gdzieś je podziwiać?\nI na koniec fajnie, że Aleksander dał linki do produkcji w necie, bo tego mi brakowało w innym wywiadzie (C.C. czy może luknąć tu:\nhttp://tiny.pl/5w31 na samym dole komentarze ode mnie).\nstRing @2007-08-06 20:44:54\n1. Magia Kryształu to jedna z najlepiej (poza Misją ;) dopracowanych gier na Atari.\n2. Ja także cenię twórczość Janusza Christy, ale bardziej z czasów kiedy rysował Kajtka i Koka. Te komiksy są świetnie wyważone, pięknie narysowane, humor jest porcjowany w odpowiednich dawkach a całość stanowi dzieło ponadczasowe :). Obecnie wszystko wznawia wydawnictwo Egmont - polecam.\n3. Wywiadzik pierwsza klasa.\nBwele @2007-08-07 14:16:05\nCiekawe, czy jest gdzieś w necie ten "Chemik" na c64...\nBwele @2007-08-07 14:18:27\nAha, no i brawa za wywiad, są włąściwie wszystkie pytania, które sam chciałbym zadać, a czytało mi się o tyle ciekawiej, że mieszkam w odległości jednej ulicy od dawnej siedziby ASF-u :-)\nDracon @2007-08-07 21:30:14\nBwele - naprawde? Ja tez nie mialem daleko (i gdyby dalej istnieli, to wciaz tak byloby), czasem wpadalem do nich aby kupic gierce (czasem taniej niz w sklepie) :D\nA z tego co sie orientuje to obecna firma glownego bohatera wywiadu miesci sie na sasiedniej do mojej ulicy... :)))\nBwele @2007-08-07 23:12:14\nO, nie wiedziałem nawet, że można było kupować, nigdy w ich siedzibie nie byłem, naprawdę zazdroszczę, chociaż początkowo miałem z ASF-em trauamtyczne doświadczenie ;) Kiedy miałem, zdaje się, jakieś siedem lat, facet w sklepie wcisnął mi "Skarbnika" z zapewnieniem, że na pewno mi się spodoba.\nJa oczywiście nie skumałem czego właściwie ta gra ode mnie chce (spodziewałem się platformówki z fajną grafiką, a nie jakichś statycznych brylancików) i byłem bardzo zawiedziony tudzież zły na niedobrego pana i w ogóle na ASF. Na szczęście niedługo później mama kupiła mi Turbicana i odzyskałem dobre mniemanie o tej firmie :P Piękna historia, wiem :)\nstRing @2007-08-08 00:34:13\n4. Kiedyś miałem maczać palce w muzyce do gry Wacki, ale jakoś współpraca nie wyszła. ASF mieściło się wtedy gdzieś blisko ul.Partyzantów (a może to tylko złudzenie?)...\nlarek @2007-08-08 22:42:23\n:) Grafika do MV II zawsze mnie zachwycała. Świetna robota. Szalone miasto też się całkiem nieźle zapowiadało. A o grywalności Monstrum już nie wspomnę - oj, wymęczyłem joya na tej grze.\nstRing @2007-08-09 01:28:48\n5. wygrałem kiedyś oryginał MV II, pamiętam to tekturowe zgrabne pudełko, a w środku same rarytasy. udało mi sie "przejść" szybko "Krucjatę", gdzie na końcu był podany kod jaki należało wysłać do ASF aby wziąć udział w losowaniu drugiej odsłony "Mieczy". wstyd się przyznać ale "Krucjata" się wywaliła podczas gry właściwej i ukazał się ekran końcowy z kodem do wysłania. wykorzystałem to szybko i tak samo szybko otrzymałem nagrodę. "Krucjaty" tak naprawdę nigdy nie ukończyłem...\nJurgi @2007-08-09 03:09:25\nE, a "Avalon Quiz" z Tajemnic Atari przechodziłeś, czy hackowałeś? :P Ja hackować nie umiałem, ale i tak posłużyłem się kantem (regulamin nie zabraniał ;)) przy użyciu Bug Huntera. Niestety, i tak nie wygrałem.\ngepard @2007-08-09 22:45:44\nmoduły z Kajko & Kokosz by XTD aka Lamesoft/Lamers pod linkiem: http://tiny.pl/5dzp\nps. bardzo fajny wywiadzik.\nwidmo @2007-09-02 02:00:03\naz lza sie kreci\nMeliana @2008-10-15 16:33:46\nMnie bardzo ciekawi czas konsol i mikrokmputerów Atari. Kiedyś nawet miałam taką konsolkę. Mam więc kilka pytań do was, jako że interesujecie się tą samą dziedziną. Obecnie szukam po aukcjach konsoli ,która miałam kiedyś, jednak nie jestem pewna modelu. Wydaje mi się że była to Atari 2600 ale nie wiem do końca. Więc moje pytanie: czy było kilka odmian konsol występujących pod nazwą Atari 2600? Np 2600 coś tam np a. Bo znalazłam w internecie zdjęcie pasujące raczej do mojej konsoli ale nie jestem pewna. Oto link: http://pl.wikipedia.org/wiki/Grafika:Ata... Ktoś mi może powiedzieć cóż to za model? Wiem że w wikipedii jest napisane że to właśnie 2600 ale jakoś nie ufam wikipedii i pozatym na allegro znalazłam konsole, która wygląda nieco inaczej. Jako że nieznam konsol tego samego typu ale o innym wyglądzie dlatego wolę się upewnić zanim kupie.\niak @2008-10-15 22:09:27\nTak, to Atari 2600. Tę konsolę (początkowo pod nazwą Video Computer System bodaj) produkowano przez wiele lat, zmieniając obudowy. Dodatkowo powstawało wiele jej nielegalnych klonów, może więc wyglądać przeróżnie, ale to jest zawsze to samo. Kilka informacji i wygląd najpopularniejszych odmian: http://atariki.krap.pl/index.php/2600\nMeliana @2008-10-15 22:56:01\nCzyli bez obaw że kupie coś innego mogę kupować konsole o innej obudowie. Tak też myślałam. O na tej stronie jedna z nich to właśnie moja. DZIEKUJE BARDZO ZA PORADE. To dla mnie wielka pomoc. Jestem wdzięczna. Pozdrawiam :D


Miasto umrze bez drzew - Super Tydzień Chełmski\nZarząd Dróg Powiatowych planował wycięcie kilkudziesięciu drzew przy ulicy Chełmskiej. Burmistrz zgodził się na usunięcie tylko dwóch, które zagrażały podróżującym ulicą i przechodniom. Zdaniem obrońców zieleni, wycięto o dwa drzewa za dużo.\nW związku z przebudową ulicy Chełmskiej władze ZDP chciały wyciąć te drzewa, które będą utrudniały budowę parkingu zaplanowanego w projekcie inwestycyjnym. O zgodę na wycinkę wystąpiły do władz miejskich. Te, po przeanalizowaniu dokumentów oraz skontrolowaniu stanu drzew, zgodziły się na wycięcie tylko dwóch.\n- Zgodę wydaliśmy na usunięcie dwóch drzew, ponieważ były bardzo przechylone i stwarzały zagrożenie dla otoczenia. Mogły runąć na pieszych albo na zaparkowany lub przejeżdżający samochód, doprowadzając do tragedii. Co do pozostałych, uznaliśmy, że nie ma konieczności ani potrzeby ich usuwania. Mogą zostać wkomponowane w parking – wyjaśniał burmistrz Wiesław Muszyński.\nWedług lokalnych obrońców zieleni, jest to skandaliczna sytuacja. Uważają, że nawet te dwa drzewa powinny pozostać. - Ich stan nie był przez nikogo oceniany. Wycięto je, bo kolidowały z przebudową drogi. Szanowni mieszkańcy ulicy Chełmskiej, zapewne niedługo będziecie się cieszyć nową ulicą, chodnikami, ścieżką rowerową i parkingami. Nie będzie wam przeszkadzało drzewo ani jego cień. W pakiecie dostaniecie hałas, upał latem, powietrze zanieczyszczone spalinami przez cały rok i silniejsze podmuchy wiatru – napisali na portalu społecznościowym.\nPrzewodnicząca rady miejskiej Joanna Szczepańska poruszyła temat podczas ostatniej sesji. Nie krytykowała burmistrza, wręcz go pochwaliła, że zgodził się na usunięcie jedynie tych drzew, które faktycznie zagrażały ludziom. Według niej im mniej jest dużych drzew, tym bardziej zanieczyszczone jest powietrze, a w gruncie jest mniej wody. Zaapelowała do mieszkańców Włodawy, aby powstrzymali się od wycinki.\n- Zastanówcie się, czy trzeba przychodzić do burmistrza i prosić go o pozwolenie na wycięcie drzewa tylko dlatego, że liście z niego opadają i śmiecą otoczenie. Można kupić grabie za 20 zł i je pozgrabiać. Nie macie pieniędzy, to przyjdźcie do mnie, ja wam dam grabie. Od pewnego czasu prowadzimy akcję sadzenia drzew we Włodawie, ale zanim te małe klony urosną, minie 70 lat. Nas już nie będzie. Miejmy więcej rozwagi i szacunku do przyrody, bo bez drzew nasze miasto umrze – przekonywała Szczepańska.


Łużyce Górne – Wikipedia, wolna encyklopedia\n(Przekierowano z Milsko)\nTen artykuł dotyczy regionu historycznego. Zobacz też: miejscowość o tej nazwie.\nGórne Łużyce (niem. Oberlausitz, g.-łuż.. Hornja Łužica, d.-łuż.. Górna Łužyca, łac. Lusatia Superior) – kraina historyczno-geograficzna w Niemczech (kraj związkowy Saksonia, częściowo Brandenburgia), część tego obszaru leżąca na zachód od rzeki Kwisy znajduje się na terytorium Polski (województwo dolnośląskie, kilka miejscowości w województwie lubuskim). Głównym miastem jest Budziszyn. Do początku XV wieku tereny te znane były jako Milsko, od zamieszkującego je plemienia słowiańskiego Milczan. Na tych ziemiach wykształcił się język górnołużycki.\nWażniejsze miasta Görlitz, Zgorzelec, Żytawa\nVI wiek - teren Milska zasiedlają Słowianie\n971 - Otton I wprowadza nową organizację okręgów grodowych\n1002-1005 – Bolesław Chrobry zajął Milsko\n1015 - Milsko zajmuje cesarz Henryk II\n1131 - ostatnia wzmianka o Milczanach w związku z wzniesieniem lub przebudową grodu w Görlitz przez czeskiego księcia Sobiesława I\n1200 około - rozpoczęcie kolonizacji niemieckiej\n1243 – margrabia brandenburski Otton III otrzymał te ziemie jako posag księżniczki Beatrycze, córki króla czeskiego Wacława I\n1336 - wzmianka o urzędowaniu w Löbau słowiańskiej rady miejskiej\n1337 – przejście Żytawy i Lubania pod władztwo czeskie\n1362 - wzmianka o urzędowaniu w Kamenz słowiańskiego burmistrza\n1466/69-1490 – pod kontrolą króla Węgier Macieja Korwina będącego wówczas również antykrólem Czech\n1490-1526 – pod rządami Jagiellonów\n1691 - powołanie przez stany górnołużyckie komisji serbskich duchownych do stworzenia górnoserbskiego języka pisanego\n1693 - przetłumaczenie na język serbski Małego Katechizmu przez proboszcza Michała Frencla\n1697-1763 – Łużyce Górne jako część Elektoratu Saksonii w unii personalnej z Polską. Przez miasta Hoyerswerda, Königsbrück czy Lubań wiodą trasy częstych przejazdów królów Polski Augusta II i Augusta III z Drezna do Warszawy i Wschowy. Pamiątką po tym okresie są m.in. liczne pocztowe słupy dystansowe ozdobione herbami Polski i Saksonii, monogramami królów Augusta II i Augusta III i polską koroną królewską w miastach łużyckich oraz kamienie milowe ozdobione monogramami królów w pomniejszych miejscowościach i dzielnicach\nw latach 60-tych XVIII w. w Wojrowicach dzieciństwo spędza Jan Henryk Dąbrowski\n7. Bogatynia[c] 18 385 Polska województwo dolnośląskie\n8. Biała Woda (Weißwasser, Běła Woda)[e] 17 074 Niemcy Saksonia\n13. Niska (Niesky)[e] 9 526 Niemcy Saksonia\n14. Lauta (Łuty) 8 680 Niemcy Saksonia\n15. Pulsnitz (Połčnica) 7 524 Niemcy Saksonia\n↑ a b Miasto stanowiło także część Dolnego Śląska jako przynależne do piastowskiego księstwa jaworskiego w latach 1319–1337.\n↑ a b c d e f g h i Jasper von Richtohofen, Bieżuczanie - Milczanie - Serbowie, Słowiańskie osadnictwo na niemieckich i polskich Górnych Łużycach po obu stronach Nysy, [w:] Milicz. Gród na pograniczu, Wrocław 2008


Media promują kolejne zboczenie. Legitymują formikofilię, czyli współżycie z robactwem. Teraz będą wmawiać nam, że to coś normalnego [VIDEO] – M-forum A.V Live.\nMedia promują kolejne zboczenie. Legitymują formikofilię, czyli współżycie z robactwem. Teraz będą wmawiać nam, że to coś normalnego [VIDEO]\nKadr z materiału o formikofilach / Fot. YouTube/VICE\nAmerykański koncern medialny Vice promuje chore zboczenie seksualne, jakim jest formikofilia. Grupa ludzi włącza do swojego życia erotycznego gryzące i pełzające po ciele owady. Media, poprzez promocję zachowania, próbują przekonać ludzi, że to normalne.\nW filmie przesłanym przez Vice na YouTube możemy zobaczyć, jak pewne osoby lubią zabawiać się z robakami i owadami. Albo robią to sami, albo zapraszają do obrzydliwych igraszek partnerów, tworząc osobliwy trójkąt.\nJeden z „bohaterów” filmu wyjaśnia, co czuje, gdy współżyje z robakami. – Gdy owady pełzają po mnie, wywołuje to we mnie uczucie ekstazy, które przeszywa mnie z góry na dół. To czysta przyjemność. Poczucie bliskości z tymi stworzeniami sprawia, że czuję się kochanym – twierdzi.\nInną formą współżycia z robakami jest zamykanie ich w słoiku i wkładanie tam przyrodzenia.\nAutorzy materiału dosłownie legitymują ludzi współżyjących z robakami.\nTak, proszę państwa, to się dzieje naprawdę.\nŚwiatełkiem w tunelu jest fakt, że film został negatywnie zrecenzowany przez zdecydowaną większość użytkowników. Poza utrzymanymi w tonie oburzenia komentarzami, otrzymał ponad dwa razy więcej „łapek w dół” (ocena negatywna) na YouTube niż „łapek w górę”.\nCywilizacja śmierci przesuwa kolejne granice. To, co ktoś robi w zaciszu czterech ścian nie powinno nikogo interesować. Sprawa ujrzała jednak światło dzienne, media zaczynają sprawę aprobować. Na razie badają reakcje ludzi, ale niech nikogo nie zdziwi, jeśli za jakiś czas będą wmawiać nam, że to coś normalnego.\nFULL VID: https://www.youtube.com/watch?v=f2GA6o6E7hk …


Dom przez większość określany jest mianem „azylu”, w którym na ogół każdy ma swój ulubiony kącik, gdzie czuje się bezpiecznie, będąc zdolnym do zregenerowania sił. Wypoczynek jest integralną częścią ludzkiej fizjologii i nie da się tej kwestii na dłuższą metę zbagatelizować. Mimo, że świat stara się w istotny sposób ograniczyć odczuwalność ludzkiego zmęczenia – nigdy do końca się to nie uda.\nCo prawda na rynku jest już wiele preparatów spowalniających zmęczenie – począwszy od napojów energetycznych, izotonicznych, regenerujących energię. Jednakże stosowanie nawet najlepszych specyfików może dać wyłącznie krótkotrwały efekt, co w późniejszym czasie odezwie się spotęgowanym znużeniem i koniecznością bardzo długiego wypoczynku. Warto zaznaczyć, iż przedawkowanie napojów zawierających duże dawki kofeiny może przyczynić się nawet do ataku serca, zatem decydując się na spożycie tego rodzaju specyfików koniecznie trzeba zachować szczególną rozwagę.\nNajrozsądniej wydaje się więc zregenerować się w zaciszu swojego domostwa, bez konieczności spożycia niezdrowych napojów. W ten sposób dbasz nie tylko o swoje zdrowie, lecz również zachowujesz najwyższą produktywność swojego organizmu.\nJak efektywnie odpoczywać, by być wypoczętym?\nWbrew pozorom niewielu ludzi radzi sobie w tej kwestii w sposób należyty, ponieważ aby odpocząć należy wziąć pod uwagę nie tylko absencję od prac fizycznych, lecz także zapewnić sobie komfort psychiczny.\nNie mniej ważne w tej kwestii jest zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa domu lub mieszkania w zakresie podmiotowym. Najważniejsze w tym wymiarze wydaje się być zabezpieczenie mieszkania przed włamaniem. Istnieje wiele sposobów na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa w każdym z wymiarów, albo najprostszym z nich wydaje się zamontowanie mini alarmu z syreną. To proste rozwiązanie skutecznie zniechęci potencjalnych złodziei.\nNie jest tajemnicą, iż światło i dźwięk najbardziej odstraszają osoby z niecnymi intencjami. Biorąc pod uwagę powyższe czynniki PROSPERSKLEP posiada w swojej ofercie mini alarm marki ORNO POLSKA o następującej specyfikacji:\nwykonanie z tworzywa sztucznego, termoplastycznego\nwychwytuje ruch z odległości 5 metrów\nkąt widzenia czujnika 360o\nzasilanie pilota 3 x bateria LR44 (w zestawie)\nzasilanie czujnika 4x 1,5V AA (brak w zestawie)\nwymiary czujnika 130x90x45mm\nwymiary pilota 35x59x19mm\nzabezpiecza dom, mieszkanie, garaż, sklep, biuro, magazyn, przyczepę kempingową\nwbudowana zintegrowana syrena oraz czujnik ruchu\n2 piloty w zestawie\nintuicyjna instalacja, montaż sufitowy\ngłośność ~ 85 dB\nwaga ~ 0,2kg\npełna zgodność z dyrektywą 2014/30/UE.\nProdukt ten doskonale uzupełni podstawowe atrybuty bezpieczeństwa w twoim domu lub mieszkaniu – sprawdź naszą ofertę i dowiedz się więcej!\nalarm marki Orno · alarmy · bezpieczeństwo · dom · hurtownia prosper · mieszkanie · mini alarm · monitoring · orno Polska · prosper · Prospersklep\nKwiaty w sypialni – pomagają czy szkodzą?\nZwiększ bezpieczeństwo w czasie podróży podczas dnia Wszystki ...\nJak odróżnić zwichnięcie od skręcenia?\nNieprzemijająca moda na baterie!


SS Obersturmführer Paul Meissner przybywa do obozu w Auschwitz wprost z frontu...\nNikt tak pięknie nie mówi o miłości jak Santa Montefiore. JOJO MOYES Autorka...\nZa zamkniętymi drzwiami od lat skrywa się prawda… Świat Antoinette...\n„Większość z nas ma tylko jedną jedyną historię do opowiedzenia. Nie...\nTrzykrotnie zekranizowana powieść obyczajowa znakomitej angielskiej pisarki...\nInspirująca opowieść o miłości i poszukiwaniu własnej drogi Eileen Chen...\nJAK DŁUGO ZDOŁASZ CHRONIĆ SWOJE SERCE? Pogłoski o Dziewczynie z Bagien...\nNic nie jest tak ulotne jak pamięć dziecka. Gdy trzyipółletni Malone...\nŻycie każdej matki składa się z trudnych wyborów… Przez osiemnaście...\nCelem tej książki jest odpowiedź na podstawowe pytanie: dlaczego to właśnie...


Uwaga ważna informacja ! - Mutrynki.pl\nposted by Marta M Czerwiec 8, 2015 9 komentarzy\nJeżeli wiesz co to są niemowlęce kolki, nie obce Ci są nieprzespane noce i długie poranki, a dodatkowo tak jak ja podgrzewasz zupki jak za króla Ćwieczka, to musisz tu zostać. Jeżeli natomiast masz to szczęście i obce Ci są te problemy, ale znasz kogoś, kto zna kogoś, kto ma ten problem, to śmiało przyprowadź go tutaj ! To miejsce jest dla niego. A to za sprawą tego, że razem z firmą Canpol Babies w czerwcowej edycji mamy dla Was coś specjalnego,ostatnia deska ratunku, rychłe rozwiązanie Waszych problemów- elektryczny podgrzewacz i najnowszą antykolkową butelkę Haberman . Zasady konkursu będą łatwe jak budowa cepa, a wygrana osoba zgarnia całą pulę nagród :).\n1. Konkurs będzie rozgrywany na blogu i facebooku. Jedna osoba może tylko RAZ wysłać swoje zgłoszenie, albo na blogu, albo na facebooku.\n2. Należy udostępnić plakat konkursowy >O TEN<\n3. Zadaniem konkursowym jest nadanie nowej nazwy dla urządzenia- elektryczny podgrzewacz. Nazwa może być zabawna, naukowa, dźwięczna, krótka, długa, jaka tylko Wam wpadnie do głowy. Mam nadzieję, że i tym razem mnie nie zawiedziecie i będę świadkiem Waszych kreatywnych zmagań :)!\n4. Konkurs będzie trwał w dniach 08.06-16.06 do 23.59, a rozwiązanie pojawi się 17.06 na blogu w tym poście i na moim facebooku.\n5. Nie trać czasu, do dzieła !\nKoooochani baaardzo, ale to baaaardzo dziękuję Wam za zgłoszenia! Zaangażowanie Waszych pociech do konkursu oraz inne formy walki jak plakaty, czy rymowanki pokazują ile drzemie w Was kreatywności!\nReguły konkursu są jednak nieubłagane i wygrać może tylko jedna osoba…\nŁatwo nie było…\nAle podjęłam decyzję…\nPrzedstawiam Wam elektryczny podgrzewacz, który od dziś zmienia nazwę na…\nZwycięzcy gratuluję i czekam na maila (mutrynki@gmail.com) z danymi do wysyłki i numerem telefonu !\nTags:blog, blog parentingowy, Canpol babies, konkurs\nSzafka Ikea i jej drugie życie\nBrak weny? Wyluzuj i napij się „kakała”\nAneTa 15 czerwca 2015 at 23:06\nMleczkootulinka – ponieważ podgrzewacz otula butelkę z mleczkiem, by smyk miał zawsze ciepłe jedzonko. A wyraz otulać kojarzy mi się z takim mega ciepłem i tuleniem, czymś przyjemnym i takim … miękkim.\nMleczkootulinka czyli dokładnie tak jak kojarzą mi się małe dzieci: z mleczkiem, ciepełkiem i tuleniem\nPatrycja Głogowska 15 czerwca 2015 at 15:12\nA moja propozycja innej nazwy to GAWEŁ, czyli\nPlakat udostępniam pod tym samym nazwiskiem:)\nKinga G 13 czerwca 2015 at 20:05\nBabygrzejniczek, butelkoocieplacz, termobutelkownica lub ciepłodawacz to nasze nowe propozycje 🙂 Pozdrawiamy 🙂\nMarta M 13 czerwca 2015 at 20:56\nA którą z nich typujecie do konkursu ;)?\nKinga G 14 czerwca 2015 at 17:32\nAnia 10 czerwca 2015 at 22:42\n„Ocieplacz smaku” – a to moja propozycja 🙂 Pozdrawiam!\nIrmina 10 czerwca 2015 at 17:37\n„Ciepły Brzuszek Łakomczuszek” – to moja propozycja 🙂\nSuper byłoby wygrać 😀\ndziubaski 10 czerwca 2015 at 13:38\nPo prostu papugrzejka\nGibonikowa mama 8 czerwca 2015 at 17:30\nPowodzenia dla wszystkich uczestników! My już mamy podobny podgrzewacz.\nPozostaw odpowiedź Ania Usuń odpowiedź


Jakie wybrać okna?, artykuł - stolarstwo, meble na zamówienie\nOkna drewniane, PCV czy aluminiowe?\nNa samym początku należy zaznaczyć, że zakup okien to inwestycja na wiele długich lat.\nWarto wziąć pod uwagę znanych i sprawdzonych producentów, którzy stosują coraz to nowsze technologie. Okna w domu mają przede wszystkim dostarczać dzienne światło, a także zapewniać doskonały przepływ powietrza. Dobre jakościowo produkty będą także chronić przed hałasem czy włamaniem. Jeśli chcesz zainwestować w okna na lata, musisz liczyć się z większymi kosztami. Finansowo mogą pomóc pożyczki pozabankowe.\nJednym z kryteriów, które brane jest pod uwagę podczas kupna okien, jest materiał wykonania. Tak naprawdę, zarówno drewno, PCV, jak i aluminium, mogą mieć doskonałe parametry techniczne. Okna plastikowe są bardzo popularne i występują w wielu kolorach czy kształtach. To także rozwiązanie uniwersalne i łatwe w utrzymaniu czystości. Okna drewniane są klasyczne i ponadczasowe, a sam materiał odporny na różne warunki atmosferyczne. Z kolei, okna aluminiowe są eleganckie i także wytrzymałe.\nWażne współczynniki, które mają wpływ na ochronę\nPierwszym ważnym parametrem technicznym jest współczynnik przenikania ciepła U w, który dotyczy zarówno ramy okiennej, jak i szyby. Jest on uregulowany prawnie i powinien wynosić maksymalnie 1,1 W/(m2K). Im mniejszy ten parametr, tym lepiej, ponieważ świadczy to o mniejszej ilości przedostawania się ciepła z budynku na zewnątrz.\nKolejnym parametrem jest współczynnik przepuszczalności energii słonecznej g, czyli ilość przenikania światła do wnętrza. Im wyższy, tym więcej będzie przedostawać się energii do wnętrza. Zimą to korzystne rozwiązanie, jednak latem słońce będzie dogrzewać pomieszczenia. Można jednak zamontować rolety, które rozwiążą problem. Średnia wartość współczynnika g powinna wynosić 35-45%.\nOstatnim współczynnikiem, który jest bardzo istotny, to przepuszczalność światła L t. Nie ma na rynku takich okien, które będą przepuszczać 100% dostarczanego światła.\nIm lepsze parametry techniczne okien, tym będą one droższe. Warto jednak przemyśleć zakup, aby czuć pełen komfort podczas użytkowania oraz zaoszczędzić pieniądze np. na ogrzewaniu. Jeśli chcesz dołożyć pieniądze do swoich oszczędności, warto wziąć pod uwagę pożyczki pozabankowe.\nIlość szyb oraz izolacja akustyczna\nNa rynku istnieją okna, które mają 2 lub 3 szyby. Im większa ilość, tym lepiej wpłynie to na parametry cieplne. Okna trzyszybowe będą lepiej chronić wnętrze przed zimnym powietrzem z zewnątrz. Kolejnym aspektem, na który warto zwrócić uwagę, jest izolacyjność akustyczna okna. Im bardziej hałaśliwe otoczenie, np. przy ruchliwej ulicy, tym lepiej wybrać produkty z wyższym współczynnikiem Rw. Średnio wynosi on 30-32 dB. Jeśli mieszkasz tuż przy torach lub na zatłoczonym osiedlu, lepiej zainwestować w okna, które mają powyżej 40 dB. Wpłynie to na Twój komfort podczas mieszkania. Im większy wskaźnik Rw, tym okna są droższe, jednak warto wziąć pod uwagę, że po jakimś czasie, hałas z otoczenia może stać się uciążliwy. Przydadzą się dodatkowe środki finansowania, takie jak pożyczki pozabankowe. W oknach tarasowych i balkonowych przydadzą się także dodatkowe zaczepy antywłamaniowe. Będziesz czuć się bezpieczniej.


Haitong Bank podniósł rekomendację dla Inter Carsu - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 14-12-2017, 10:56\naktualizacja: 14-12-2017, 10:59\nCezary Bernatek, analityk Haitong Banku, podniósł z "neutralnie" do "kupuj" rekomendację dla akcji Inter Carsu. Cena docelowa została podniesiona o 12 proc. do 322,3 zł.\nZ uwagi na słabszą niż pierwotnie zakładano marżę operacyjną po dziewięciu miesiącach bieżącego roku, analityk obniżył prognozy zysku netto dla spółki za 2017 r. o 15 proc., do 240 mln zł, podwyższył natomiast szacunki sprzedaży i zysku netto na lata 2018-2020 o 4-14 proc.\nJego zdaniem, wskaźnik CAGR dla zysku netto w okresie 2016-2020 wyniesie 14 proc. (wobec 10 proc. wcześniej). Cezary Bernatek z Haitong Bank zwraca ponadto uwagę, że czwarty kwartał 2017 r. może przynieść spółce pierwszą zauważalną poprawę jeżeli chodzi o zyski i operacyjne przepływy pieniężne (OFC), związaną z uruchomieniem nowego magazynu centralnego firmy w Polsce, optymalizacja operacyjna którego zbliża się ku końcowi.\nCezary Bernatek oczekuje, że po pełnej optymalizacji nowego centrum logistycznego Inter Cars w Zakroczymiu, firma będzie w stanie wykazać wyraźne oszczędności w obszarze logistyki (ok. 10 mln zł rocznie) oraz poprawić rotację zapasów. Powinno to być widoczne już w czwartym kwartale 2017 r., kiedy analityk przewiduje, że marża EBIT firmy wzrośnie do 5 proc. wobec 4,6 proc. po dziewięciu miesiącach 2017 r., zaś zysk netto podskoczy o 48 proc. licząc r/r do 72 mln zł. Dodatkowo analityk Haitong Banku przewiduje, że OCF firmy poprawi się znacząco w czwartym kwartale 2017 r. w porównaniu do wyników zanotowanych w poprzednich trzech kwartałach.\nChoć analityk oczekuje, że OCF i zysk netto Inter Cars poprawią się wyraźnie w latach 2018-2020, to prognozuje jednocześnie, że dywidenda będzie oscylować w tym okresie wokół 0,8 zł na akcję, co implikuje relatywnie niską stopę dywidendy na poziomie 0,3 proc. W tym samym czasie spodziewa się jednak, że pozwoli to firmie w istotny sposób zmniejszyć swój poziom zadłużenia. Według Haitong Bank, wskaźnik DN/EBIDTA spadnie z 2,9-krotności w 2017 r. do 1,4-krotności w 2020 r. Zdaniem Cezarego Bernatka, pozostawia to pewne pole do dalszych potencjalnych inwestycji w aktywa logistyczne firmy.\nAkcje / Haitong Bank podniósł rekomendację dla Inter Carsu


To będzie WYJĄTKOWY ROK! | Codzienność nasza...\n13:00 Codzienność nasza 2 Comments\nPrzez ostatni czas mój blog został trochę odstawiony na boczny tor w związku z tym, iż pojawiło się w naszym życiu kilka zmian i dodatkowych tematów takich jak plamica Schoenleina - Henocha, która dopadła moją 2 letnią córkę, zmiana mojego miejsca zatrudnienia po około 15 latach. Dlatego też, chciałabym ruszyć już od dzisiaj pełną parą, aby w grudniu powiedzieć z dumą, że to był WYJĄTKOWY ROK!\nNatomiast dzisiaj chciałabym Wam króciutko opisać część moich blogowych planów na ten WYJĄTKOWY ROK! Pod tym hasłem kryje się fantastyczna akcja w której z wielką przyjemnością biorę udział. Jest to akcja dla blogerów i vlogerów, którą stworzył Michał z bloga Twoje Źródło Urody.\nW akcji udział biorą fantastyczne osoby:\nno i oczywiście JA Codzienność nasza ;)\nCała akcja polega na tym, iż przez najbliższe 12 miesięcy zarówno ja, jak i osoby, z wyżej wymienionych blogów przynajmniej raz w miesiącu stworzą jeden post lub film związany z tematem miesiąca. W tym miesiącu wszyscy uczestnicy zmierzą się z tematem made with love natomiast tematy na pozostałe miesiące przeczytacie poniżej:\nTemat danego miesiąca to tylko ogólna wskazówka do stworzenia wpisu lub filmu. Temat ten może być inspiracją do stworzenia materiału o jakiejkolwiek tematyce m.in: kulinarnej, urodowej, modowej czyli wszystko to co nam w duszy, a może w sercu gra.\nTo tylko część moich planów na ten rok natomiast kolejne plany zdradzę Wam już niebawem.\nO swoich wpisach oraz o wpisach innych uczestników akcji będę informowała Was na bieżąco!\nP.S To musi być WYJĄTKOWY ROK! ❤\nTwoje Źródło Urody 6 lutego 2018 14:58\nbardzo się cieszę, że jesteś z nami :)\nCodzienność nasza 6 lutego 2018 15:57\nTeraz wspólnie z moimi córkami zastanawiamy się nad tematem miesiąca i starsza córka mówi: mamo zróbmy sushi, które wszyscy kochamy :)\nMuszę to dobrze przemyśleć bo nigdy sama nie robiłam sushi ;)


„Rolnik szuka żony” po dwóch odcinkach schodzi z anteny - Newsy - Polki.pl\nJeśli jesteś fanką programu „Rolnik szuka żony”, to musisz uzbroić się w cierpliwość. W niedzielę, 17 września, trzeci odcinek popularnego show nie pojawi się na antenie! Co z kolejnymi i dlaczego tak zadecydowały władze stacji?\nBarbara Kurdej-Szatan rezygnuje z roli w ,,M jak miłość"?\n„Rolnik szuka żony” po dwóch odcinkach schodzi z anteny?\nDwa odcinki już czwartej edycji programu „Rolnik szuka żony” za nami. Program, który zjednał sobie tysiące fanów zwyczajowo możemy oglądać w każdą niedzielę o godzinie 21.20 na antenie TVP. Podczas dwóch pierwszych odcinków widzowie poznali już uczestników show: Małgosię, Karola, Zbyszka, Piotra i Mikołaja. Nie boją się szukać miłości w otoczeniu kamer.\n#rolnikszukazony4 #rolnikszukazony #rsz #rsz4 #tvp1 #posłaniec #listy #nowysezon #jesien2017 #zbigniew #farmerwantsawife #Poland\n3 Wrz, 2017 o 2:51 PDT\nBohaterowie spotkali się wybranymi autorami listów, by poznać ich osobiście. Po zapoznaniu się z nimi muszą zadecydować, kogo zaproszą do swoich domów. Co dalej? Teoretycznie, trzeci odcinek powinien ujrzeć światło dzienne 17 września, jednak TVP będzie emitować 54. edycję Festiwalu w Opolu, który będzie trwać od 15 do 17 września,\nFestiwalowa afera muzyczno-polityczna. Szkoda tylko Opola!\nKiedy trzeci odcinek programu „Rolnik szuka żony” pojawi się na antenie?\nFestiwal w Opolu cieszy się w tym roku szczególnym, z racji afery związanej z czarną listą artystów polskich. Festiwal miał zostać przeniesiony nawet do... Kielc, jednak ostatecznie odbędzie się w Opolu.\nTrzeci odcinek „Rolnik szuka żony” zostanie wyemitowany w kolejną niedzielę, czyli 24 września o godzinie 21:20. A gdzie obejrzeć już wyemitowane odcinki programu? Powtórki emitowane są w soboty poprzedzające premierowe odcinki o godzinie 17.30 lub na stronie internetowej programu „Rolnik szuka żony”.\nCo sądzicie o tym programie? Dajcie znać w komentarzach!\nTagi: program telewizyjny, show, Telewizja, program, Sopot\nDede/11 miesięcy temu\nWyrzucić na zbity pysk takiego autora. Schodzi z anteny naprawde? Czy po prostu odcinek tydzien pozniej bedzie wyemitowany? Co niektorzy robia bype pozyskac klika to mozna sie zalamac\nBiejna manipulacja autorki tekstu. Tytuł sugeruje zupełnie coś innego ...... żenada\nDlaczego, jedząc śniadanie z dziećmi lepiej wyłączyć radio i telewizję?


Ustroń naszym miastem\nMiasto Ustroń i hotel Kolejarz Best For You nadal z CST.\nRośnie grono sponsorów teamu CST. Bardzo ważnym elementem w całej układance jest miasto Ustroń, które pozostanie w 2018 roku związane z naszą grupą, z czego niezmiernie się cieszymy. Ustroń będzie związany z CST nawet podwójnie, bowiem sponsorami drużyny będą zarówno Miasto, jak i hotel Kolejarz Best For You.\nUstroń to niezwykle przyjazne miejsce, perła Beskidów, ośrodek wypoczynkowy i turystyczny, miejsce fantastyczne nie tylko na trening na rowerze.\nHotel Kolejarz to wysoki standard, jakość i niepowtarzalny klimat. Ośrodek jest fantastycznie położony w drodze na Równicę, gdzie można cieszyć się piękną przyrodą i spokojem.\nCST MTB TeamCST PolandHotel Kolejarz Best For YouKolejarzUstroń\nPoprzedniPoprzedniRazem możemy więcejNastępnyNastępnyNowy rok, nowe cele


Tagi domy energooszczędne energooszczędność projekt budowlany Video online\naktualizacja: 2020-04-29 09:27:43\nJak musi wyglądać budynek spełniający wymagania obowiązujące od 1 stycznia 2017 roku?\nIle wynoszą koszty wybudowania domu spełniającego obecne wymagania techniczne?\nJakie wymagania będzie musiał spełniać budynek po 2021 roku?\nIle wynoszą koszty wybudowania budynku pasywnego?\nJakie są wymagania techniczne dla budynku pasywnego?\nIle zapłacimy (orientacyjnie) za projekt domu energooszczędnego?\nIle zapłacimy (orientacyjnie) za wybudowanie przegród w domu energooszczędnym?\nJakie są koszty (orientacyjne) instalacji w domu energooszczędnym?\nJak wyglądają koszty eksploatacyjne dla domu energooszczędnego?\nCzy możemy liczyć na wsparcie finansowe dla budowy energooszczędnego domu?\nJakie są różnice cenowe pomiędzy budową domu energooszczędnego a tradycyjnego? - podsumowanie\nTabela 1. Izolacyjność cieplna przegród zewnętrznych - zgodna z wymaganiami WT2017.\nPrzegroda U [W/(m2·K)]\nŚciana zewnętrzna 0,22\nPodłoga na gruncie 0,30\nStrop nad pom. ogrzewanym (jako taras na piętrze) 0,18\nStrop piętra (poddasze/strych nieużytkowy, nieogrzewany) 0,18\nDach skośny 0,18\nOkno, drzwi balkonowe 1,1\nOkna połaciowe 1,3\nDrzwi wejściowe 1,5\nBudynek wyposażony jest w system wentylacji naturalnej (grawitacyjnej), szczelność powietrza n50 < 3,0 1/h. Czyli przy różnicy ciśnienia wynoszącej 50 Pa następuje 3-krotna wymiana powietrza w całej kubaturze budynku w ciągu godziny. W rzeczywistych warunkach różnica ciśnienia pomiędzy wnętrzem budynku i jego otoczeniem jest o wiele mniejsza, więc i wymiana powietrza jest znacznie mniej intensywna.\nZgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dom jednorodzinny powinien osiągnąć wartość wskaźnika EP (energii pierwotnej) na ogrzewanie, podgrzewanie powietrza wentylacyjnego i przygotowywanie c.w.u. do 95 kWh/(m2·rok).\nNiestety, dla większości źródeł ciepła najczęściej stosowanych przez Polaków, to znaczy kotła węglowego retortowego, kotła gazowego lub ogrzewania elektrycznego, tak zaprojektowany budynek nie osiągnie wymaganej wartości wskaźnika EP. Aby go uzyskać należałoby:\nzastosować kolektory słoneczne pokrywające 50% zapotrzebowania na energię do podgrzania c.w.u. - koszt około 11 000 zł,\npodwyższyć izolacyjność cieplną przegród zewnętrznych i zastosować lepszą stolarkę okienno-drzwiową - koszt około 15 000 zł.\nŁączny koszt zmiany projektu wyniesie ok. 26 000 zł, czyli względem wariantu bazowego ok. 6%.\nDomy energooszczędne - standard 2021 r.\nW tabeli 2 przedstawiono wymagania dotyczące izolacyjności cieplnej przegród zewnętrznych obowiązujące od 1 stycznia 2021 r. zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych. Nadal zakładamy, że wyposażony jest w system wentylacji naturalnej (grawitacyjnej), szczelność powietrza n50 < 3,0 1/h.\nTabela 2. Izolacyjność cieplna przegród zewnętrznych - zgodna z wymaganiami WT2021.\nŚciana zewnętrzna 0,20\nStrop nad pomieszczeniem ogrzewanym (jako taras na piętrze) 0,15\nStrop piętra (poddasze/strych nieużytkowy, nieogrzewany) 0,15\nDach skośny 0,15\nOkno, drzwi balkonowe 0,9\nOkna połaciowe 1,1\nTym razem dom powinien osiągnąć wartość wskaźnika EP na ogrzewanie, podgrzewanie powietrza wentylacyjnego i przygotowanie ciepłe j wody użytkowej poniżej 70 kWh/(m2·rok). Koszty jego wybudowania będą o około 30 000 zł wyższe, niż dla domu modelowego, wg standardu 2017 r.\nKoszty wybudowania budynku pasywnego\nW tabeli 3 przedstawiono wymagania dotyczące budynku pasywnego. Aby budynek spełniający wymagania warunków techniczne obowiązujące od stycznia 2017 roku stał się domem pasywnym należy:\nzastosować zamiast wentylacji naturalnej wentylację nawiewno-wywiewną z odzyskiem ciepła (85%) i podwyższyć szczelność budynku do poziomu n50 > 0,6 1/h, to koszt około: 30 000 zł;\nwstawić okna o bardzo wysokiej izolacyjność Uw = 0,80 W/(m2·K), ocieplić przegrody zewnętrzne do poziomu U = 0,15 W/(m2·K) oraz ograniczyć mostki cieplne, co będzie kosztować około 10 000-15 000 zł.\nW przypadku domu z wentylacją mechaniczną z odzyskiem ciepła, nie potrzeba kominów wentylacyjnych, co przyniesie oszczędności rzędu 3000-4000 zł. W przypadku domu pasywnego nie ma konieczności budowy klasycznej instalacji grzewczej, co daje oszczędności od 5000 do 10 000 złotych, w zależności od tego czy zdecydujemy się na ogrzewanie elektryczne akumulacyjne, czy elektryczną nagrzewnicę powietrza wentylacyjnego. Ostatecznie, w stosunku do wariantu bazowego WT2017, koszty wzrosną o około 35 000 zł, co daje wzrost kosztów budowy na poziomie 9%.\nZastanówmy się, jakie uzyskamy roczne oszczędności kosztów energii, wznosząc dom pasywny zamiast spełniającego jedynie wymogi WT2017. Przyjmijmy, że oba będą ogrzewane przy pomocy kotła gazowego o takiej samej sprawności. Koszt wytworzenia 1 kWh energii w takim kotle wyniesie 0,25 zł.\nPłyta fundamentowa domu pasywnego wykonana ze styropianu firmy ARBET\nRoczne oszczędności energii dla domu o powierzchni 138 m² wyniosą więc 7912 kWh, co w przeliczeniu na koszty energii wyniesie 1978 zł/rok. To znaczy, że poniesione nakłady inwestycyjne zwrócą się po 17,6 lat. Jeśli oba domy ogrzewalibyśmy urządzeniami zasilanymi energią elektryczną, w cenie 0,60 zł/kWh, to roczne oszczędności kosztów zakupu energii wyniosły by 3560 zł, a nakłady inwestycyjne na dom pasywny zwróciłyby się po niecałych 10 latach.\nTabela 3. Wymagania dla budynku pasywnego.\nZapotrzebowanie na energię do ogrzania budynku ≤ 70 kWh/(m2·rok)\nMaksymalne zapotrzebowanie na moc do ogrzewania budynku ≤ 10 W/m²\nWspółczynnik przenikania ciepła prze okna przy współczynniku przepuszczalności energii słonecznej: ≤ 0,8 W/(m²·K)\nSprawność rekuperatora przy poborze energii elektrycznej: ≥ 75%\nBrak mostków termicznych Ψ ≤ 0,01 W/(m·K)\nSkładniki kosztów domu energooszczędnego\nKoszt gotowego projektu domu energooszczędnego nie różni się od kosztów, które trzeba ponieść na zakup gotowego projektu domu według obowiązującego prawnie standardu energetycznego, i wynosi od 3000 do 5000 zł. Projekt taki zazwyczaj zawiera również projekty branżowe, łącznie z systemem wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła. Należy jednak pamiętać, że dostosowanie projektu do kształtu i położenia działki oraz wszystkie modyfikacje w projekcie katalogowym będą dość drogie. Dlatego warto się zastanowić, czy nie od razu zlecić architektowi wykonanie projektu indywidualnego. Jego średni koszt to około 15 000 zł.\nPRZEGRODY ZEWNĘTRZNE W DOMU ENERGOOSZCZĘDNYM\nWycenę wykonania przegród zewnętrznych budynku rozpoczynamy od fundamentów. Tradycyjnie w Polsce najczęściej wykonuje się ławy fundamentowe dla których koszt budowy wynosi ok. 130 zł/m2. W budynku energooszczędnym warto zastosować płytę fundamentową. Średni koszt wykonania płyty fundamentowej to wydatek rzędu 180 zł/m2. Czyli około 38% drożej niż w rozwiązaniu tradycyjnym.\nKoszty budowy ścian nośnych zewnętrznych zależą od zastosowanej technologii budowy i zastosowanych materiałów i tak koszt wykonania 1 m2 ściany zewnętrznej:\njednowarstwowej wynosi od 212 do 354 zł/m2 brutto;\ndwuwarstwowej wynosi od 203 do 330 zł/m2;\ntrójwarstwowej wynosi od 319 do 451 zł/m2;\nz izolujących elementów szalunkowych zawiera się w przedziale od 240 do 260 zł/m2;\nw technologii szkieletu drewnianego nieco ponad 210 zł/m2.\nStrop w domu parterowym z poddaszem użytkowym przeważnie wykonywany jest z prefabrykatów. Koszt takiego stropu to około 350 zł/m2. Ceny stropów będą takie same w przypadku domu tradycyjnego. Dach w budynku energooszczędnym z użytkowym poddaszem składa się z więźby dachowej, podkładu, folii izolacyjnych, pokrycia, izolacji cieplnej i płyt wykończeniowych od strony wewnętrznej (najczęściej są to płyty gipsowo-kartonowe na stalowym ruszcie). Koszt dachu to ponad 280 zł za metr kwadratowy.\nDomy energooszczędne muszą być wyposażone w okna o przenikalności ciepła poniżej 0,9 W/(m2·K). Niestety tego typu okna są dość drogie. Średni koszt 1 m2 energooszczędnego, sześciokomorowego okna PVC to ok. 600 zł. Do tego należy doliczyć ciepły montaż. W domu energooszczędnym trzeba zainwestować w drzwi zewnętrzne, które charakteryzują się wysoką szczelnością. Średni koszt takich drzwi to przynajmniej 2500 zł z montażem.\nNajwiększe różnice w kosztach inwestycyjnych między budynkiem standardowym a energooszczędnym występują na etapie wykonania instalacji. Podstawowe, czyli wodno-kanalizacyjna, elektryczna, które montujemy w każdym domu jednorodzinnym, kosztują tyle samo co w standardowym budynku. Koszt instalacji centralnego ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej zawierający instalację c.o., zbiornik na ciepłą wodę użytkową, kocioł gazowy oraz osprzęt dodatkowy to ok. 38 000 zł. Natomiast elektryczna instalacja grzewcza to w zależności od mocy systemu koszt od 5000 do 15 000 złotych.\nW domach energooszczędnych niezbędna jest wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła, a rekomendowane są również systemy zarządzania energią.\nKoszt całego systemu wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej z odzyskiwaniem ciepła zawierającego certyfikowany rekuperator z wymiennikiem przeciwprądowym oraz kompletny osprzęt wynosi około 23 000 zł. Montaż takiego systemu w domu energooszczędnym jest niezbędny, aby spełnić wymogi prawne obowiązujące od 2021 roku.\nDobre sterowanie intensywnością wymiany powietrza to nie tylko kwestia komfortu ale i kosztów eksploatacji domu. (fot. Ventia)\nCentrala wentylacyjna z odzyskiem ciepła to po prostu standard w energooszczędnym budynku. (fot. Klima-Therm)\nKoszt systemu zarządzania energią, w ramach systemu tzw. inteligentnego budynku, waha się od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych i pozwala zaoszczędzić nawet 30% energii.\nJeśli inwestor zdecyduje się wykorzystać również, przynajmniej w części odnawialne źródła energii, to koszty budowy dom u wzrosną. I tak cena kompletnego zestawu montażowego instalacji kolektorów słonecznych dla 2-4 osób (2 lub 3 kolektory płaskie o powierzchni 4-5 m2, grupa pompowa, zasobnik solarny 250 litrów, automatyka i wyposażenie montażowe) kształtują się dziś na poziomie od 7000 do 9000 zł netto za zestaw. Koszt montażu to ok. 1500 zł. W przypadku adekwatnego zestawu z rurowymi kolektorami próżniowymi, koszty będą większe o około 2000 zł.\nNatomiast koszt instalacji fotowoltaicznej o mocy 3 kW to około 20 000 zł, ale instalacja o mocy 10 kW kosztuje około 55 000 zł. Zaleca się, aby moc szczytowa instalacji fotowoltaicznej dla domu jednorodzinnego nie przekraczała 5 kW.\nCeny pomp ciepła zależą od rodzaju dolnego źródła, automatyki itp. Najtańsze są urządzenia typu powietrze/woda. Dobrej klasy urządzenie o mocy ok. 10 kW można kupić już za 20 000 zł. System, gdzie dolnym źródłem ciepła jest grunt, to już większy wydatek, od 30 000 zł (z kolektorem poziomym) do ponad 50 000 złotych (z odwiertami pionowymi jako dolnym źródłem).\nŚredni koszt wykonania całej instalacji przydomowej elektrowni wiatrowej o mocy 5 kW wynosi 42 000 zł. Orientacyjna cena budowy mini elektrowni wiatrowej o mocy 3 kW to 22 000 zł. Czyli niemal 2-krotnie mniej niż w przypadku turbin o mocy 5 kW.\nKoszty w cyklu życia budynku\nW przypadku budynków energooszczędnych, wielkość kosztów inwestycyjnych jest w sposób bezpośredni powiązana z kosztami eksploatacyjnymi. Czasami niewielki wzrost kosztów inwestycyjnych spowoduje znaczne obniżenie kosztów eksploatacyjnych.\nDlatego w przypadku budynków energooszczędnych tych najwyższych klas (budynki pasywne, zeroenergetyczne), warto stosować do wyboru konkretnych rozwiązań technicznych analizę kosztów w cyklu życia budynku (LCC). Główna różnica pomiędzy tradycyjnym rachunkiem inwestycyjnym i LCC polega na rozszerzeniu perspektywy cyklu życia w LCC, co oznacza, że obejmuje nie tylko koszty inwestycyjne, ale także operacyjne podczas szacowanego cyklu życia budynku. W obliczeniach kosztów inwestycyjnych można dla uproszczenia pominąć pozycje, które są takie same w rozpatrywanych wariantach oraz te, które nie mają wpływu na poziom charakterystyki energetycznej.\nW analizach aspektu energetycznego i jego wpływu na koszty w cyklu życia budynku powinno się przyjmować pełen okres eksploatacji (np. 50 lat dla budynków mieszkalnych). W praktyce przyjęto, że wystarczająco dobry pogląd na kwestię optymalizacji standardu energetycznego dają okresy krótsze, pomiędzy koniecznymi do wykonania generalnymi remontami i przebudowami, zarówno budynku jako takiego, jak i jego instalacji oraz urządzeń technicznych. Przyjęło się uważać, że jest to okres 30 lat dla jednorodzinnych budynków mieszkalnych.\nAby wybrać optymalny wariant standardu energetycznego budynku w danych warunkach ekonomicznych należy policzyć dla każdego wariantu inwestycyjnego sumę kosztów inwestycyjnych i zdyskontowanych kosztów eksploatacyjnych w okresie 30 lat, a następnie wybrać ten wariant, który ma najniższa wartość takiej sumy kosztów. Jednak to już zadanie dla specjalisty.\nWsparcie finansowe budowy energooszczędnych domów\nW tej chwili nie ma żadnego programu ogólnopolskiego wsparcia budownictwa energooszczędnego. Podobno Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pracuje nad takim projektem. Istnieją lokalne programy wsparcia budownictwa energooszczędnego - na poziomie gmin i województw. Nie sposób opisać ich szczegółowo, ponieważ bardzo często się zmieniają. Warto jednak przeanalizować jaka powinna być dotacja, aby koszt naszego modelowego budynku o powierzchni 138 m² zbudowanego w standardzie pasywnym był taki sam jak koszt budynku wybudowanego według aktualnie obowiązujących przepisów (WT2017).\nPrzypomnijmy, że koszty osiągnięcia standardu pasywnego to około 35 000 zł. Do tego należy dodać koszty przygotowania dodatkowej dokumentacji projektowej i wniosku o dotację - około 5000 zł i 18% podatek dochodowy. Czyli dotacja powinna wynosić 47 200 zł. W przybliżeniu ok. 50 000 zł.\nNatomiast wiele gmin stosuje na swoim terenie wsparcie finansowe inwestorów instalacji OZE, wówczas można uzyskać dotację nawet do 85% kosztów całkowitych. W Warszawie taka dotacja wynosi obecnie 40%. Przyznawana jest ona na zakup zarówno zestawów kolektorów słonecznych, paneli fotowoltaicznych, jak i na wymianę starych kotłów na paliwo stałe na nowoczesne ekologiczne źródła ciepła, np. gazowe kotły kondensacyjne.\nZakładając kolektory słoneczne i panele fotowoltaiczne możemy liczyć na rozmaite dotacje na poziomie lokalnym. Ogólnokrajowego programu wsparcia dla budownictwa energooszczędnego obecnie nie ma. (fot. Hewalex)\nAnaliza kosztów budowy domów energooszczędnych - podsumowanie\nJeszcze kilka lat temu różnice cenowe pomiędzy budową domu energooszczędnego, a tradycyjnego wynosiły nawet 40%. Wraz ze zmianą wymagań zawartych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, różnice cenowe między domem standardowym, a energooszczędnym znacznie zmalały i sięgają kilku procent.\nBudowa domu energooszczędnego niesie za sobą koszty w postaci dobrej jakości materiałów budowlanych i większej izolacyjności termicznej. Domy energooszczędne powstają z różnych materiałów o różnych cenach w poszczególnych częściach kraju. Różnice w kosztach robocizny zależnie od regionu Polski sięgają nawet 50%. Wszystko to wpływa na końcowe koszty budowy domu. Na przykład koszt budowy domu szkieletowego energooszczędnego z drewna, w porównaniu ze standardowym domem z innego materiału może być wyższy tylko o 5%.\nAle decydując się na przykład na prefabrykowany dom szkieletowy, możemy obniżyć koszty budowy domu energooszczędnego do ceny zwykłego domu murowanego. Wykonywane w zakładach produkcyjnych elementy prefabrykowane w lekkim szkielecie drewnianym lub stalowym są dobrej jakości. Budowa takiego domu do stanu deweloperskiego trwa nie więcej niż 2 miesiące. Ponadto koszt budowy domu energooszczędnego jest podobny lub nawet niższy niż domu w tradycyjnej technologii.\nZadając sobie pytanie ile kosztuje dom energooszczędny nie możemy ograniczać się do standardowych kosztów inwestycyjnych. Należy przeanalizować również koszty eksploatacyjne i trwałość urządzeń technicznych w takim domu. Wydanie niewielkich kwot na zwiększenie grubości izolacji termicznej może przynieść znaczne obniżenie kosztów eksploatacyjnych. Czasami warto wziąć większy kredyt w banku, a zwiększone raty kredytu pokryć z oszczędności kosztów zakupu energii.\nWybudowałem taki dom 8 lat temu - energooszczędny, ale nie pasywny - i wyszło mi mniej niż innym, którzy budowali w tym czasie tradycyjny dom. Dom energooszczędny jest prostszy w architekturze i w konstrukcji, więc dużo na tym się oszczędza. Za oszczędności na konstrukcji budynku ...\nAutor tego artykułu to chyba jest budowlany ignorant i nie bardzo wie o czym pisze A1. nie komentuję wartości cen ale jeżeli widzę jak ktoś podaje że" koszt wykonania 1 m2 ściany zewnętrznej: jednowarstwowej wynosi od 212 do 354 zł/m2 brutto;" tj z dokładnością do jednej złotówki ...\n30 Sie 2020, 15:50\nTe ceny to chyba wzięte są z kosmosu. A marża na robotach to wynosi gdzieś blisko 100%. Koszty budowy domu energooszczędnego wcale nie są wyższe niż w przypadku domu tradycyjnego. Wiem, bo zbudowałem taki dom energooszczędny ok.140m2 w ubiegłym roku w standardzie WT2021r. i z wentylacją ...\nPoprzedni materiał WSZYSTKO o przegrodach w domu energooszczędnym\nNastępny materiał Kiedy okno jest energooszczędne?


Blade fajerwerki, czyli wakacje z Gretkowską (Agent) - Splot\nStrona główna » Artykuły » Książka » Blade fajerwerki, czyli wakacje z Gretkowską (Agent)\nDokładnie rok temu, czytając Trans, zapewniłam sobie nie tylko całkiem niezłą rozrywkę, ale (zaskoczenie, choć też zastrzeżenia do najmniejszych nie należały) nie najgorszą literaturę. Zachęcona tą zwyżką formy Gretkowskiej, po Agenta (tytuł nieco osłabił mój entuzjazm, ale nie poddawałam się) sięgnęłam nie bez ochoty. Na plażę biorę raczej pewniaki, nie dźwigam (twarda oprawa!) książek, podczas czytania których chętniej będę rozważać rozmaite nadmorskie trendy – i bynajmniej nie dobór lektur mam na myśli. A mówię o tym wszystkim nie dlatego, że zamarzyłam o małym wakacyjnym dzienniku. Mówię o tym dlatego, że z jednej strony podeszłam do tej książki z nieczęstym (źródła nie są ostatecznie rozpoznane) u siebie entuzjazmem, z drugiej zaś, że nie zawiesiłam przed nią zbyt wysokiej poprzeczki – nie oczekiwałam cudów, nie oczekiwałam przełomów, głębi ani wysublimowanych refleksji. Nic z tych rzeczy, żadnych wariactw, chciałam się tylko czymś przyjemnie zająć. Byłam też na tyle zdecydowana na Agenta, że po pierwszym podejściu (sen długi a przyjemny po pierwszych 40 stronach), a nawet po drugim (irytacja z powodu koszmarków językowych po pierwszych…), nie poddałam się.\nPodwójne życie Szymona – domniemanego (jedno życie) członka Mosadu i skomplikowanego (drugie życie) biznesmena po przejściach – i jego wybranek, zmagających się z ciężarami dnia codziennego i nie tylko, stanowi centrum opowieści. Szymon jest Żydem i ateistą zarazem, cierpi na depresję, kocha kochankę (sic!) i małego syna, zdradza żonę i niewyraźnie złorzeczy na świat, który jego córkę oddał w ręce żydowskich ortodoksów i zabrał mu starszego syna. Mężczyzna (wyobrażam sobie jego nieustannie zmarszczone czoło), któremu albo powinnam współczuć (bardzo się staram – nie udaje się), albo wygrażać (nie ma szans), nie wzbudza jednak we mnie cienia emocji.\nJest jak na tego kalibru szalbierza kompletnie bezbarwny, nieinteresujący i nieprzekonujący nawet wtedy, gdy ma wybierać ciemne okulary.\nW tle przewijają się jeszcze Karina – sprzątaczka-inżynier czy odgrywający ostatecznie ważną rolę współpracownicy Szymona. Między tymi figurkami dzieje się wiele, a jednak nie dzieje się nic. Ich dramaty nudzą okrutnie, emocje wytracają się w niefortunnie konstruowanych akapitach. Każda z głównych postaci mogłaby skłonić mnie co najwyżej do prostego pytania: ale o co ci właściwie chodzi? Nie chodzi im prawdopodobnie o nic poza tym, że o Szymona. Każdemu chodzi o Szymona, każdy pragnie jego uwagi, dobra, zdrowia i czasu na wyłączność. Zwierzęcy magnetyzm? Urok à la Hank Moody? Czarny i pociągający charakter? Straumatyzowany mężczyzna, którym nie sposób przestać się zajmować? Nie ma szans, nic z tego. Niedawno zaczął siwieć. Mroźne igiełki na skroniach zapowiadające chłód śmierci dodały mu straceńczego uroku. Przez wiele kobiet mylonego ze smutkiem. Dzięki niemu mogły wreszcie być pożyteczne. Męskość jest przecież rodzajem schorzenia, trzeba się o nią troszczyć. Na boku pozostawiam rozmaite zastrzeżenia – poczynając od tych, które dotyczą modelu męskości, przez te obejmujące modele kobiecości, skończywszy na modelach międzyludzkich relacji – jakie można wystosować nie tylko wobec tego fragmentu, ale także całej książki (daleka jestem od tego, aby Gretkowskiej zarzucać konserwatyzm, ale coś tu jednak w Agencie nie gra). Jeżeli nawet autorka Europejki kpi z polskich i izraelskich rzeczywistości społecznych, z zaściankowego katolicyzmu, powierzchniowych przemian czy krytykuje antysemityzm, to tylnymi drzwiami wchodzą postaci, które nie dość, że są niechlujnie naszkicowane, to jeszcze mają niewiele do powiedzenia. Wiele natomiast do powiedzenia ma prawdopodobnie Gretkowska, po raz kolejny próbująca opisać świat i światu wyjawić tajemnicę, jak to jest między ludźmi.\nObok kipiących pretensjonalnością zdań mamy tu też serie nieśmiesznych dowcipów, które nawet jeśli miały takie być, powtarzane zbyt często, są przede wszystkim denerwujące, a co gorsze – nic nie wnoszą: – Kur… – Gugel powstrzymał się i zamienił „kurwa” na „kurde” złagodzone inteligenckim „de facto”. – Kurde…de facto. Agent jest tak (przeciw)skuteczny, że będę źle reagować w najbliższym czasie prawdopodobnie nawet na uzasadnione użycie de facto. Wszystko to nie byłoby aż tak złe, wszystko to bym może nawet przebolała, udając, że bohaterowie wcale nie są tak nieciekawi, gdyby nie język. Język, któremu brakuje dystansu do siebie samego, dla którego istnieją tylko dramatyczne konstrukcje. Był tajnym agentem, specjalistą od informatyki. Firma Santa to przykrywka. Udawał biznesmena. Nie udawał uczucia. Nie miało prawa się pojawić, przeznaczenie. Kiedy zaszła w ciążę, kupił apartament. Albo (nie chcę przesadnie manipulować tekstem; wybieram niemal losowe cytaty): Tarasowe balkony wychodziły na sad. Developer oszczędził stare jabłonie. Gatunek z gałęziami rosnącymi w dół. Liście i zielone owoce dotykały trawy. Nieznośny styl tej książki, męczący swoim nieustającym wysokim c, odklejający się od płaskich postaci – zarówno wiecznie czekającej i egzaltowanej Doroty, chłodnej (i chyba jako jedynej – do pewnego stopnia zajmującej) Hanny, jak nie budzącego cienia emocji Szymona.\nGretkowska męczy nudząc i nudzi męcząc. Swoich bohaterów, których nie wymyśliła do końca, swój język, któremu dała się ponieść, pojedyncze niezłe refleksje (Polański przeszedł wszystkie plagi i pokusy – getto, faszyzm, komunizm, Hollywood i pedofilia), których nie wykorzystała zbyt dobrze. Fabuła trochę się nie klei, zdarzają się większe potknięcia, nie brak też błędów, jak sądzę, redaktora czy korektora. Ja z moim planem przyjemnej lektury na plaży (otwarta na ewentualną zmianę na pożywną a ciekawą lekturę o większym ciężarze) potykałam się, po przebrnięciu najgorszych pierwszych 50 stron, co chwilę – i o kosmopolityczne refleksje, i o niemal refrenicznie powracające zdania w rodzaju: Zdała się na instynkt: walcząc o męża, walczy o własne życie. Nie było niespodzianki, której zresztą nie wypatrywałam – świat znów nie został opisany, relacje międzyludzkie wciąż są niezwykłą zagadką, przytaczane stereotypy ani trochę nie ucierpiały, schematy pozostały nierozbite, językowi też nic się nie przydarzyło. A, przecież na początku miała być rozrywka. Rozrywki też nie było.\nManuela Gretkowska, Agent\nPRZECZYTAJ TEŻ TEKST OLGI SZMIDT O TRANSIE MANUELI GRETKOWSKIEJ\nMAREK OLSZEWSKI O JEJ MIŁOŚCI PO POLSKU\nWerner Kofler Rainer Werner Fassbinder Jan Prociak Hugo Mat Johnson Planeta samych chłopców Urszula Czyszczoń Bazyl. Człowiek z kulą w głowie Kwiat wiśni i czerwona fasola Wilk z Wall Street galeria F.A.I.T Oresteja Michalina Wawrzyczek-Klasik Noise Alpy Chińczyk Prawdziwa historia morderstw Mansona Good For Cows Dwunastu gniewnych ludzi Grzegorz Jarzyna