Co znajdziemy na listach wyposażenia dodatkowego? – Hogas\nCo znajdziemy na listach wyposażenia dodatkowego?\nZastanawiając się nad zakupem nowego samochodu, warto zastanowić się nad tym, jakiego rodzaju dodatki będą nam potrzebne. Spośród wszystkich komponentów dodatkowego wyposażenia, które możemy zakupić do naszego samochodu, można zdecydowanie wyróżnić te części, które pełnią przede wszystkim funkcje użytkowe: są to takie rzeczy jak chociażby relingi dachowe, bagażnik dachowy, bagażnik rowerowy, czy też hak do vw caddy. To właśnie dzięki nim jesteśmy w stanie przewieźć za pomocą naszego auta znacznie więcej rzeczy, niż mieści się do fabrycznego bagażnika. Możliwość zamontowania przyczepy, zabrania ze sobą rowerów na wycieczkę za miasto, czy też wizja bezproblemowego wypadu na narty to zdecydowane plusy wspomnianego wyposażenia.\nJednak wśród różnorakich opcjonalnych elementów, znajdujących się zazwyczaj w folderach producentów samochodowych, znajdziemy także takie, które odpowiadają przede wszystkim za nasz komfort w trakcie jazdy. Wszelkiego rodzaju podgrzewane fotele, rolety przeciwsłoneczne, siatki do mocowania przewożonych rzeczy w bagażniku nie wpływają bezpośrednio na to, jak pracuje nasz samochód, ale zdecydowanie ułatwiają naszą podróż.\nW katalogach i na listach wyposażenia dodatkowego znajdziemy też takie pozycje, które odpowiadają również za działanie pojazdu. Do tej kategorii możemy zaliczyć między innymi asystenta utrzymywania pasa ruchu, system automatycznego parkowania, czy też kamerę cofania – ta ostatnia przydaje się w szczególności wtedy, gdy spośród dodatkowych elementów użytkowych wybraliśmy hak do vw caddy. Wówczas również przyda nam się system pomagający przy manewrowaniu z przymocowaną przyczepą.\nBardzo często poszczególne komponenty wyposażenia są łączone w specjalne pakiety, różniące się niekiedy liczbą zawartych udogodnień lub też ich rodzajem. Nierzadko wspomniane pakiety zawierają jakieś dodatki, których nie dałoby się dokupić osobno i są dostępne wyłącznie jako element większej całości.\nPamiętajmy jednak, aby przy wyborze dodatkowego wyposażenia do samochodu, który chcemy zakupić, kierować się rozumem zamiast sercem. Nie decydujmy się na pozycje, z których prawdopodobnie nigdy nie skorzystamy, lecz skupmy się na takich, które faktycznie będą przydatne w trakcie użytkowania samochodu. Podgrzewana przednia szyba czy lusterka boczne to jeden z tych drobiazgów, które zdecydowanie pomagają przetrwać zimowe dni, a na który nie wszyscy zwracają uwagę.\nNiezależnie jednak od tego, czy zdecydujemy się na takie bajery jak kierownica i fotele zapamiętujące kilka różnych ustawień, specjalnie chłodzony schowek czy hak do vw caddy najważniejsze jest to, aby auto było dostosowane do tego, jak będziemy je użytkować. Prawdopodobnie będziemy w nim spędzać sporo czasu, tak więc nie gódźmy się na jakieś kompromisy względem komfortu, funkcjonalności i bezpieczeństwa – nie ma nic gorszego, niż późniejsze wypominanie sobie, że mogliśmy wybrać lepiej. Wybierając samochód na lata, dokładnie przemyślmy to, czego dokładnie potrzebujemy i czego oczekujemy od wozu, którym chcemy się poruszać. Tylko wtedy będziemy w stanie przebrnąć bezproblemowo przez rozbudowane listy wyposażenia dodatkowego.\nTags: auto, motoryzacja, wyposażenie


Zawciąg nadmorski Splendens Perfecta Armeria martima sprawdź ceny sadzonki w krzewyozdobne.net\nZawciąg nadmorski Splendens Perfecta Armeria martima\nZawciąg nadmorski Splendens osiąga nieco ponad 20 cm. wysokości. Jej pędy są wyprostowane, sztywne i mocne. W okresie kwitnienia przyjmuje piękny, poduszkowaty pokrój. Bylina zakwita dwukrotnie, wiosną i później w lipcu. Stanowiska słoneczne.\nDekoracyjna, niska bylina o atrakcyjnych kwiatach. Roślina osiąga jedynie nieco ponad 20 centymetrów wysokości. Jej pędy są wyprostowane, sztywne i mocne. Zawciąg nadmorski Splendens Perfecta w okresie kwitnienia przyjmuje piękny, poduszkowaty pokrój. Łodygi otaczają długie, wąskie, trawiaste liście, których blaszka jest wyraźnie unerwiona i jaskrawozielona. Bylina jest niezwykle atrakcyjną dekoracją ogrodową, ponieważ zakwita dwukrotnie, wiosną i później w lipcu, dekorując przestrzenie do końcowych dni września. Kwiaty zbierają się w główkowate kwiatostany i wyróżniają się wyrazistym, karminowym kolorem. Zawciąg nadmorski Splendens Perfecta jest bardzo tolerancyjną rośliną. Najpiękniej kwitnie na słonecznych stanowiskach, choć znosi również niewielki cień. Nie jest wymagająca względem podłoża, które powinno być przepuszczalne i zasolone. Bylina pięknie dekoruje ogródki skalne, obwódki ogrodów i rabaty kwiatowe. Można ją też sadzić w pojemnikach, nadaje się również do cięcia i dekoracji domowych wazonów.


Szwecja: Kobieta nie ma już tak równych praw jak mężczyzna – VoxEurop (polski)\n1 stycznia 2009 przestała obowiązywać po 28 latach „ustawa o równości płci”. Decyzją szwedzkiego parlamentu dokument ten, podobnie jak sześć innych tekstów antydyskryminacyjnych, zastąpiono jedną ustawą w sprawie dyskryminacji. Szwedzki rząd zamierzał w ten sposób uprościć przepisy w dziedzinie zapobiegania dyskryminacji, w której kraj jest zapóźniony w stosunku do Stanów Zjednoczonych i reszty Europy. Jednak nowe prawo, które nie zobowiązuje już wprost do promocji społecznej kobiet, skutkuje nowym podejściem do tego zagadnienia. Ustawa o równości wyraźnie stanowiła, że jej celem jest „przede wszystkim polepszenie statusu kobiet w życiu zawodowym”. W nowym tekście nie ma już o tym mowy. Analiza wynagrodzeń [której celem było ujawnianie nierówności płacowych między kobietami i mężczyznami] nie będzie już dokonywana jak dotąd co roku, tylko co trzy lata i obejmować będzie mniejszą liczbę pracowników.\nKres jednego z największych projektów społecznych naszych czasów\nChociaż Szwecja jest pod tym względem jednym z najbardziej egalitarnych krajów na świecie – wszyscy przywódcy partii obecnych w parlamencie, z wyjątkiem Chrześcijańskiej Demokracji i Umiarkowanych – mienią się feministami, w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat niewiele było znaczących decyzji politycznych dotyczących równości płci. Podczas obecnej kampanii [poprzedzającej jesienne wybory parlamentarne i regionalne] ani prawica ani lewica nie proponują w tej materii reform na większą skalę. Czyżby oznaczało to kres jednego z ostatnich wielkich projektów społecznych naszych czasów?\nSzwecja była przez wiele lat krajem pionierskim. Lata 70. były złotym wiekiem równouprawnienia. Wprowadzono zasiłek macierzyński, potem urlop rodzicielski. Zniesiono wspólne opodatkowanie małżonków, przyjęto nową ustawę w sprawie aborcji, coraz powszechniejszym zjawiskiem stały się żłobki, a rodzice małych dzieci otrzymali prawo do sześciogodzinnego dnia pracy. Z czasem coraz mniej podejmowano w tych sprawach nowych działań, jednocześnie zmienił się charakter debaty. W latach 80. i 90. kładziono akcent na równowagę reprezentacji kobiet w życiu politycznym, organizacjach i przedsiębiorstwach. W ostatnich latach chodziło głównie o ukrócenie przemocy wobec kobiet, zwłaszcza zbrodni honorowych, ale i o zaostrzenie kar za przestępstwa seksualne. Założeniem tej polityki była w równym stopniu walka z przestępczością jak promocja równouprawnienia. Dziś można szukać z lupą decyzji, który mogłyby mieć wpływ na życie codzienne obywateli oraz na ich rolę i status w społeczeństwie.\nW trakcie obecnej debaty pojawił się pewien nietypowy pomysł: reforma systemu ubezpieczeń rodzicielskich [obejmująca zwłaszcza urlopy rodzicielskie i skrócenie czasu pracy rodziców], której celem jest zachęcenie mężczyzn do korzystania w większym stopniu z przysługujących im uprawnień. Ale sprawa jest dość kontrowersyjna. Jak wynika z badań przeprowadzonych w 2008 roku przez związek zawodowy Unionen, 40% z 4 400 pytanych o to członków związku opowiada się za utrzymaniem obecnego systemu. A większość osób popierających zmianę chce zachować „pełną swobodę” wyboru i samodzielnie decydować, kto ma zostać w domu, nie godząc się na ograniczanie tej swobody. Tematem, który od czasu do czasu powraca jest prawo do pracy w pełnym wymiarze godzin, przedstawiane dziś przez sojusz lewicy jako sprawa feministyczna – większość kobiet pracuje w niepełnym wymiarze godzin. Tyle że w tej sprawie też nie zanosi się na podjęcie inicjatywy ustawodawczej.\nDzięki równouprawnieniu można niewiele zyskać, a dużo stracić\nDlaczego nie podejmuje się większych reform? Może dlatego, że mężczyźni i kobiety mają dziś takie same możliwości, nawet jeśli nie zawsze im się zapewnia prawdziwą swobodę wyboru. A poza tym politycy wiedzą, że polityka rodzinna jest polem, na które niebezpiecznie jest wkraczać. „Równouprawnienie nie znalazło się wśród kampanijnych priorytetów, ponieważ tradycyjne partie polityczne cechuje postawa patriarchalna: uważają równouprawnienie za kwestię drugorzędną.” – twierdzi Gudrun Schyman, rzeczniczka partii Inicjatywa Feministyczna. Widzi tu pewne analogie z sytuacją partii ekologicznej, której początkowo trudno było przebić się z tematem środowiska, zaakceptowanym z czasem przez wszystkie ugrupowania reprezentowane w parlamencie.\nRóżne można by wymieniać przyczyny tego, że partie polityczne mają kłopot z włączeniem kwestii równouprawnienia do swojego programu politycznego. Jedną z nich jest z pewnością to, że łatwiej było kiedyś partii tak potężnej jak socjaldemokraci, będącej niemal partią państwową, narzucić politykę opartą na własnych przekonaniach ideologicznych, nie musząc się przejmować na krótką metę opinią publiczną. Dziś sytuacja się zmieniła, partie są z natury bardziej oportunistyczne a równouprawnienie uchodzi za temat ryzykowny: można za jego sprawą wiele stracić i niewiele zyskać. Tymczasem sojusz prawicy – nieznany dotąd od tej strony – próbuje się zmierzyć z tym tematem w nadziei, że zjedna sobie w ten sposób kobiecy elektorat, mniej liczny na prawicy niż na lewicy. Gudrun Schyman jest przekonana, że jej partia, Inicjatywa Feministyczna, przejdzie taką samą drogę jak Zieloni, i że za jakiś czas wszystkie partie będą musiały zająć stanowisko w sprawie równouprawnienia.\nFeminizm: Walczymy o niewłaściwe cele\nMiędzynarodowy Dzień Kobiet, obchodzony dziś w sto lat po jego ustanowieniu, jest okazją, aby zastanowić się nad rolą i kształtem feministycznej walki. Tym bardziej że ‒ na co zwraca uwagę europejska prasa ‒ jej cele się zmieniły i już nie wszyscy, tak jak dawniej, gotowi są się na nie godzić.\nRówność płci: Kobiety górą – International New York Times (Paryż)\nCzechy: Parlament bardziej kobiecy i mniej wulgarny – Mladá Fronta DNES (Praga)\nDania: Sąd Najwyższy wyrównuje płace – Politiken (Kopenhaga)\nIdzie młodość: Wschodnioeuropejskie dziewczyny ruszają na podbój świata – Cafébabel (Paryż)\nArtykuł źródłowy w Fokus (szw.)


Nasza szkoła, dzisiejszy Zespół Szkół Specjalnych, istniała już w 1955 roku jako Szkoła Podstawowa Nr 9 (Specjalna), a jej lokum było w Szkole Podstawowej Nr 2. W latach 60-tych XX wieku szkoła otrzymała oddzielny budynek przy ul. Dworcowej (po dawnej polsko-niemieckiej szkole ewangelickiej - dzisiaj jest tam Muzeum). Następna „przeprowadzka” miała miejsce w latach 1970-75, kiedy szkoła przyjęła budynek po Szkole Podstawowej Nr 3. Od tej pory jesteśmy przy ul. Szkolnej 13. Następne zmiany przyniosła reforma systemu szkolnego w roku 1999. Wtedy powołano do życia Gimnazjum Nr 7, które wraz ze Szkołą Podstawową Nr 9 utworzyły Zespół Szkół Specjalnych Nr 4. Następne zmiany nastąpiły w roku 2002. Wtedy Szkoła Podstawowa Nr 9 została połączona ze Szkołą Podstawową Nr 10, a w naszym budynku pozostało Gimnazjum Nr 7 (z połączenia z Gimnazjum Nr 6). Utworzono nową szkołę - Zasadniczą Szkołę Zawodową, która wraz ze wspomnianym wcześniej Gimnazjum Nr 7 i Zespołami Edukacyjno-Terapeutycznymi tworzą dzisiejszy Zespół Szkół Specjalnych.\nJeżeli absolwent gimnazjum nie będzie potrafił znaleźć praktyki, wtedy funkcjonujący w naszej szkole Kierownik Szkolenia Praktycznego dołoży wszelkich starań, by uczeń ją miał. Krótko mówiąc - nikt nie zostanie „na lodzie”. W szkole działa również świetlica, na której oprócz atrakcyjnego spędzania czasu uczniowie mogą zjeść (także atrakcyjne i dodatkowo pyszne) śniadania i obiady.\nRównocześnie trzeba wspomnieć, że nasi uczniowie mają duże osiągnięcia sportowe, zdobywają pierwsze nagrody w konkursach i olimpiadach na terenie województwa oraz całej Polski.\nOd 2014r. W nasz Zespół Szkół została włączona nowa szkoła: Szkoła Przysposabiająca do Pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym oraz zancznym ze sprzężeniami. W szkole funkcjonują klaso-pracownie: gospodarstwa domowego oraz krawiectwa.\n￼Po reformie edukacji od roku szkolnego 2017/2018 w skład Zespołu Szkół Specjalnych wchodzą:\nGimnazjum nr 7 - do wygaśnięcia


Zamek Niesytno w Płoninie - strona główna\nW chwili obecnej trwają na zamku prace archeologiczne, wycinane są samosiejki, odgruzowywane są pomieszczenia. Wraz z nowymi właścicielami pojawiła się szansa na powrót Niesytna do dawnej świetności.\nPrace remontowe na zamku i pałacu - podsumowanie 2019 roku\nW roku 2019 ponownie udało nam się posunąć prace do przodu. Dużym wsparciem było przyznanie 270 000,00 zł dotacji na pałac od Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dotacji nie dostał jednak zamek. Efekty prac w tym sezonie zobaczycie na zdjęciach.Zamek:\nPrace remontowe na zamku i pałacu - podsumowanie 2018\nRok 2018 kończymy z dużymi postępami w działaniach remontowych i konserwacyjnych na zamku i pałacu. Prowadzenie prac na taką skalę nie byłoby możliwe bez kolejnego wsparcia ze strony Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które w postaci dwóch dotacji przyznało nam 200 000,00 zł na zamek oraz 190 000,00 zł na pałac. Sami zobaczcie jak wiele się zmieniło.Zamek:\nPrace remontowe na zamku i pałacu - podsumowanie 2017\nW 2017 roku dzięki ogromnemu wsparciu w postaci dwóch dotacji od Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, udało nam się zakończyć kolejny etap prac remontowych i konserwatorskich na zamku oraz pałacu. Zamek otrzymał kwotę w wysokości 200 000,00 zł, natomiast pałac 240 000,00 zł. Efekty naszych poczynań znajdziecie poniżej. Zamek:\nPrace na zamku i pałacu - 2017\nWraz z rozpoczęciem sezonu budowlanego w 2017 roku wznowiliśmy pracę na terenie zamku i pałacu Niesytno, a dotychczasowe efekty możecie zobaczyć poniżej. Prace prowadzone są aktualnie na terenie pałacu, w obrębie murów obronnych oraz przy konserwacji elewacji wieży zamku średniowiecznego.\nDofinansowanie na 2017 r. przyznane!\nMinister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznał dotacje w ramach programu Ochrona zabytków 2017. Zamek i pałac w Płoninie otrzymał łączne wsparcie finansowe w wysokości 440 000 zł. Dzięki otrzymanej dotacji na zamku i pałacu będą kontynuowane prace konserwatorskie oraz zabezpieczające substancję zabytku.


Restauracje w pobliżu lokalizacji: Maidu Museum & Historic Site\nAtrakcje w pobliżu obiektu Maidu Museum & Historic Site\nNr 4 wśród 12 atrakcji w lokalizacji Roseville\nIdealne miejsce dla rodzin do odkrycia w Roseville okolicy i historii. odległości strefy, aby wyświetlić przeszłości.\nMaidu tłumaczące centrum Muzeum\nJest to dobry wybór z rezerwatami Indian artefaktów. Jest dobrze przystosowany dla rodzin. Jest pochłanianie informacji edukacyjnej.\nObciążenie aby dowiedzieć się wewnątrz i na zewnątrz!\nUdałem się tam w fieldtrip jeden opiekun dla mojego syna trzeciej klasy i spodziewałem się, że średnio zainteresowany. W rzeczywistości, to była wspaniała podróż dla dzieci i dorosłych! wewnątrz wiele aby dowiedzieć się o historii Maidu plemię. I na zewnątrz, pamiętaj, aby wybrać się na...pieszą wycieczkę po lesie i potokami zobaczyć ślady zwierząt, zabytkowej struktury, skały i więcej. Na pewno warto odwiedzić!Więcej\nByliśmy w Roseville z kilka godzin, aby zabić przed ślubem. Natknęliśmy się na to podczas jazdy. Doskonałe okazy i bardzo dobrze starannie wyselekcjonowaną artystyczną ofertę. Spacer ścieżką był bardzo zaangażowany. Jeśli pójdziesz, nie ma parkingu, więc musisz zaparkować pod boiska sportowe lub po drugiej stronie...ulicy.Więcej\nJest to prawdziwy klejnot - nie można pominąć. Zarówno personel i wolontariuszy dołożone zostają wasz odwiedzić najlepszego nauczania mogłoby być. Są szlaki gdzie można zobaczyć petroglyphs. To jest w pięknym Maidu parku, w którym znajduje się plac zabaw dla najmłodszych.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Maidu Museum & Historic Site.


Kto dziś przyjdzie do aresztu? [KOMENTARZ NIEPOLITYCZNY] - Dziennikzachodni.pl\nPrzejdź do Serwisu Rafał Musioł kup prenumeratę\nKto dziś przyjdzie do aresztu? [KOMENTARZ NIEPOLITYCZNY]\n18 grudnia 2017 18.12.2017 Aktualizacja: 18 grudnia 2017 10:39 18.12.2017 10:39\nKomentarz Rafała Musioła jak zwykle dotyczy najgorętszych wydarzeń wokółsportowych w naszym regionie. Tym razem też nie ma wyjątku od reguły.\nRuch Chorzów do 15 stycznia musi spłacić pół miliona złotych byłym piłkarzom i trenerom, a jeśli tego nie zrobi straci licencję na dalszą grę w Nice I lidze. Niebieskim znów więc zajrzał krach w oczy, ale powodów do paniki chyba tym razem nie ma, bo wspomnianą kwotę można przecież „pożyczyć” z 800.000 zł, jakie przewidziano (a więc zapewne także zabezpieczono) na premię za awans do Ekstraklasy. Co prawda złośliwcy twierdzili, że równie dobrze można było obiecać każdemu piłkarzowi po prywatnym odrzutowcu, ale trudno przecież podejrzewać szefa klubu z Cichej, że premie zostały ogłoszone tylko po to, aby zarobić odsłony w mediach społecznościowych. I że w rzeczywistości żadne pliki banknotów deklarowanych na wypadek zrealizowania misji niemożliwej tak naprawdę nie istnieją.\nRafał Musioł: Pjongczang 2018 - co wolno Januszowi?\nPytanie jak wygląda prawda na pewno jest frapujące, jednak przyznam się, że w kontekście Ruchu znacznie ciekawsza wydaje mi się inna kwestia. A mianowicie taka, kto będzie dziś czekał z kwiatami pod aresztem, z którego ma wyjść na wolność były prezes Niebieskich, Dariusz S. Od dawna przecież wiadomo, że przyjaciół poznaje się w biedzie, a trzeba przyznać, że były członek rady nadzorczej Ekstraklasy wpadł w biedę nie lada. Biorąc pod uwagę wianuszek wielbicieli z różnych środowisk - także, co tu ukrywać, medialnych - którzy towarzyszyli mu w dawnych lepszych czasach i na ziemi rodzimej, i obcej, można się dziś spodziewać pokaźnego komitetu powitalnego. W przeciwnym wypadku moja opinia o ludziach, których mam w tym wątku na myśli, z pewnością ulegnie jakościowej zmianie...\nByć może zadajecie sobie pytanie jak wstęp tego tekstu ma się do jego rozwinięcia, ale sądzę, że jest to nić bardzo logiczna. Przecież to właśnie kreatywne działania Dariusza S. wytyczyły szlak, jakim obecnie podąża Ruch. A samo niedawne ogłoszenie wysokości wspomnianej premii za awans to posunięcie, jakiego S. też by się nie powstydził.\nDariusz S areszt\n19R20 (gość) 19.12.17, 13:08:34\nRzadko się z panem zgadzam ale jeśli chodzi o Dariusza S to tekst jest trafiony w punkt.\nTy naprawdę jesteś ciulem (gość) 18.12.17, 20:18:39\nA piwo,jeśli w nocy przejedziesz przez Niemcy ci dostarczę.Zastanawiam się,czy z arszenikiem!


Dom Salazara zwariował...: Miniaturka #2 część: 2\nMiniaturka #2 część: 2\nZ dziennika Pansy: Jak zamieniłam tleniony blond na parę okularów i bliznę.\nWitam wszystkich w ten drugi dzień świąt. Poniższy tekst zawiera opis sceny „+18” więc wszystkich wrażliwych na tego typu opisy proszę o pominięcie tekstu pisanego kursywą. Jest to pierwszy mój taki opis więc nie oceniajcie mnie zbyt surowo.\n~Pani M. która nie wierzy, że dała się namówić by opisać coś takiego ;)\nDziewczyna była zmieszana i zła. Musiała go poprosić o pomoc nawet w tak prozaicznej czynności jaką jest mycie się. Wbiła wzrok w podłogę. Nie wyobrażała sobie tego.\n-Ale w czym mam ci pomóc? -Zapytał, a ślizgonka wyczuła zdziwienie i jakby wahanie w jego głosie.\n-Bo ten, nie widzę i... -Pomyślała o reakcji Draco. Pewnie by tylko rzucił jakąś uwagę w stylu "tyle to ja wiem", ale Harry nie. Harry słuchał.\n-O co chodzi Pansy?\n-Bo wiesz, ja ten... -Kręciła.\n-Możesz mi powiedzieć, miałem ci pomagać...\n-Ale na pewno nie w takich sprawach...\n-Jakich?!- Coraz bardziej chciał wiedzieć, ale również starał się nie wywierać presji na dziewczynie.\n-Bo ja nie widzę gdzie stoi szampon ani ręcznik... -Rzuciła rozdrażniona.\n-Aha... -Harry odchylił się do tyłu i spojrzał zdziwiony na dziewczynę. Oczywiście nie widziała jego spojrzenia.\n-To co, pomożesz mi? -Powiedziała powoli.\n-Tak. -Odpowiedział jakby robił to już setki razy. Nie miał pojęcia jak się zachować. Weszli do łazienki.\n-Jak ty to sobie wyobrażasz? -Zadał w końcu to uciążliwe pytanie.\n-Ymm... nie wiem. Może będziesz stał tyłem i różdżką podawał mi rzeczy? Po piętnastu minutach Harry ustawił sobie krzesło tyłem do prysznica. Ustawił również szampon i dwa białe ręczniki przed sobą. Ustalili, że Pansy będzie mówić czego potrzebuje, a on będzie jej to podawał za pomocą zaklęcia lewitacji. Dokładnie zapamiętał w którym miejscu stoi. Pansy czuła się nieswojo. Miała wrażenie, że większość chłopaków wykorzystało by tę sytuację, żeby zobaczyć ją nago. Harry tego nie zrobił. Dokładnie zadbał o to, aby ślizgonka miała jak najwięcej prywatności. Wyczuwała również jego skrępowanie. Najwyraźniej nie był jak wszyscy. Jak Draco. Umyła się bez większych problemów, a gdy szczelnie okryła się ręcznikiem, gryfon podał jej rękę, aby nie poślizgnęła się na mokrych kafelkach. Zaprowadził ją na podwyższenie gdzie znajdował się parawan i łóżka. Dziewczyna słyszała jak przesuwa coś po podłodze potem powiedział:\n-Nie ruszaj się, jesteś za parawanem, przyniosę ci piżamę i się przebierzesz.\n-Nie ma za co. -Usłyszała jak otwierał drzwi łazienki. Podał jej materiał. Ubrała się w piżamę. Koszulka była lekko pomięta. Wyszła za parawanu, ale potknęła się o to głupie podwyższenie. Harry złapał ją w samą porę.\nMinął tydzień. Mieszkało im się jako tako. Czasem się kłócili. Parę razy Hermiona i Ron wpadli odwiedzić Harry'ego. U niej raz był Malfoy i jedynie pokłócili się o to, że dziewczyna nie może z nim wyjść. Przyszła też Dafnie pogadać na chwilę. I nie działo się nic nadzwyczajnego. Aż do teraz...\nKtoś pukał do drzwi, a Pansy i Harry przebywali w łazience odprawiając ten dziwaczny rytuał z myciem się.\n-Poczekaj, pójdę otworzyć.\n-Dobra. -Powiedziała. Chwilę po tym jak Potter wyszedł, usłyszała krzyki i szamotaninę. A potem ktoś trzasnął drzwiami. Chłopak wrócił do łazienki, bez słowa podał dziewczynie ręcznik, a gdy ta się ubrała rozsiedli się na kanapie. Ślizgonka odważyła się zapytać:\n-Ale się zdenerwowałeś.-Zauważyła ślizgonka.\n-Kogo chcesz oszukać? Siebie czy mnie?\n-Ktoś ci już mówił, że jesteś męcząca?-Zapytał z ironią w głosie.\n-Tak, każdy kto przebywał ze mną w jednym pomieszczeniu dłużej niż 20 minut. -Odpowiedziała z uśmiechem.\n-Ale bez nas byłoby nudno.\n-Wiem. -Powiedział całkiem poważnie. Po chwili Pansy stwierdziła, że w sumie to ona by się już położyła. Harry pomógł jej dojść do łóżka, chociaż prawie całą trasę znała na pamięć. Położyła się w łóżku i przykryła kołdrą po sam czubek nosa. Słyszała oddech gryfona leżącego na swoim łóżku za parawanem. Szeptem zapytała:\n-Powiesz mi kto to był? –Po chwili usłyszała jego odpowiedź:\n-Ginny. –Zapadła cisza, ale ślizgonka postanowiła drążyć temat, skoro już i tak jej raz odpowiedział.\n-Trudno było nie słyszeć.\n-Trochę. O co poszło? –Nadal szeptali. To dawało im poczucie pewniej prywatności i atmosfery tajemniczości. Harry’emu lepiej się z nią gadało.\n-Bo znowu niby nie mam dla niej czasu. Poza tym dużo osób mówi, że ona spotyka się też z tym całym puchonem, jak mu tam?\n- Terry Bott? –Podpowiedziała dziewczyna. Widziała ich razem parę razy, ale stwierdziła, że nie będzie tym faktem niepokoić Pottera.\n-No właśnie. Nie wiem co o tym myśleć. –Westchnął\n-Ja raczej też ci nie pomogę. Sam musisz podjąć decyzję.\n-Wiem. –Nie odzywali się przez chwilę. Potem Pansy odwróciła się na drugi bok i szepnęła:\nNastępnego dnia jak zawsze skrzat przyniósł Pansy śniadanie. Harry podał jej ubrania o które go prosiła i przebrała się za parawanem. Gryfon wyszedł z dormitorium na lekcję. Został już tylko tydzień chodzenia do szkoły bo potem McGonagall zarządziła przerwę świąteczną. Jednak gdy chłopak był na lekcjach dziewczyna czuła się samotna. Nie miała z kim pogadać. Próbowała przekonać dyrektorkę i pani Pomfrey, że powinna iść na lekcję. Niestety skutek był mizerny. Dlatego też dziewczyna siedziała sobie na kanapie i nic nie robiła. Nagle usłyszała, że ktoś otwiera drzwi. Pomyślała o Potterze, jednak wydawało się jej za wcześnie, żeby wrócił.\n-Nie, zgaduj dalej. –Poznała głos Draco. Wstała, uważając na stolik.\n-Draco. –Chłopak podszedł do niej i przytulił, zarzuciła mu ręce na szyje. Zaczęli się całować. Trwało to może z pięć minut. Usłyszała, że drzwi znów się otwierają. Próbowała oderwać się od ślizgona, ale Malfoy mocno ją przytrzymał.\n-Sorry, że przeszkadzam. –Mruknął Harry i wyszedł trzaskając drzwiami. Wtedy Draco ją puścił.\n-Dlaczego to zrobiłeś? –Zapytała oskarżycielsko.\n-Ale co? –Malfoy udawał, że nie ma pojęcia o co jej chodzi.\n-Właśnie to. Wiesz nie mam ochoty teraz gadać. Może powinieneś już iść…\n-Bo co? Bo Potter wrócił? Co jest Pansy, lecisz na dwa fronty?\n-CO? Oczywiście, że nie. Po prostu myślę, że powinieneś iść. –Uparła się ślizgonka.\n-Skoro tak. –Wzruszył ramionami, ale dziewczyna oczywiście nie widziała tego gestu. Słyszała oddalające się kroki, a potem ktoś złapał za klamkę. Usłyszała głos Malfoy’a:\n-Tylko potem nie marudź, że nie mam dla ciebie czasu.\n-O to się nie martw. –Rzuciła, krzyżując ręce na piersiach.\n-Zobaczymy. –Wyszedł trzaskając drzwiami. Teraz dziewczyna zastanawiała się, gdzie podział się Harry. I co o tym wszystkim sobie pomyślał? Powoli podeszła do kanapy. Wymacała jej oparcie i usiadła. Nudziła się. Nie miała do kogo ust otworzyć. Chciała, żeby Potter wrócił, ale chyba na razie nic z tego… Westchnęła. Położyła się na kanapie i zasnęła.\nNad ranem ślizgonka się obudziła. Jej buty stały równo obok kanapy i była przykryta czerwonym kocem. Pomyślała, że to pewnie Harry i mimowolnie się uśmiechnęła. Właśnie takie drobne gesty jej imponowały. Draco nigdy tego nie robił. Zastanawiała się przez chwilę czemu cały czas ich porównuje? Odrzuciła tą myśl. Wstała ostrożnie, aby nie obudzić Harry’ego właściwie to nie wiedziała, czy chłopak w ogóle jest w dormitorium. Po cichu szła w kierunku łóżek. Niestety już chwilę później potknęła się o próg i poleciała do przodu. Jej głowa i ramiona wylądowały na łóżku. Harry się obudził. Dziewczyna wyczuła, że podtrzymuje ją i pomaga wstać.\n-Nic ci nie jest? –Zapytał lekko nieprzytomnym głosem.\n-Nie. Dzięki. –Usiadła na łóżku. Mówiła dalej:\n-Nie chciałam cię obudzić.\n-Prawie nie spałem. –Powiedział Harry z uśmiechem. Dziewczyna nie widziała jego uśmiechu, ale sama również się uśmiechnęła.\n-Mamy 4:30, idealna pora na spacer, nie uważasz? –Powiedział gryfon.\n-Że co? –Zapytała ze śmiechem.\n-Ja już raczej nie zasnę, a ty od tygodnia nie wychodziłaś z tego pokoju.\n-Dobra, tylko musimy znaleść moją szarą bluzę. –Powiedziała.\n-Lubisz w niej chodzić. –Zauważył. Ślizgonka wzruszyła ramionami.\n-Jest ciepła. –Wyjaśniła. Ubrała się z małą pomocą Harry’ego. Potem rozczesała włosy. Chciała spiąć je w kucyk, ale nie potrafiła. Zawsze jakiś niesforny kosmyk włosów wymykał się jej. Po chyba już dziesiątej próbie. Cisnęła gumką do włosów w lustro.\n-Tego się nie da zrobić! –Harry wbiegł do łazienki. Właśnie miał ubrać koszulkę gdy usłyszał jej krzyk. Szybko ubrał T-shirt przez głowę i zapytał:\n-Nie potrafię się poczesać! -Uniósł pytająco brwi, ale dziewczyna nie dostrzegła tego gestu. Ze śmiechem zapytał:\n-No właśnie tak. I to był powód żeby rzucać przedmiotami? –Pokiwała głową z udawaną powagą. Harry przewrócił oczami i powiedział:\n-Daj ten grzebień. –Dziewczyna zmarszczyła brwi. Nic nie powiedziała tylko podała ów przedmiot chłopakowi.\n-Dwa kroki do przodu. –Powiedział, a ślizgonka posłusznie do niego podeszła. Odwróciła się do niego tyłem, był od niej wyższy o parę centymetrów. Powoli zaczął rozczesywać jej włosy.\n-Ałł! Ciągniesz mnie. –Rozbrzmiewało co parę chwil w łazience, a po każdym „nie chciałem” wypowiedzianym przez chłopaka Pansy skrywała nieśmiały uśmiech. W końcu poczesał ją w kucyk.\n-Gotowe. –Oznajmił bardzo zadowolony z siebie. Dziewczyna odwróciła się do niego. Nie zdawała sobie sprawy, ze Harry stoi naprawdę blisko. Prawie stykali się czołami. Czuła jego oddech na policzku.\n-Dzięki. –Szepnęła. Chłopak wpatrywał się w usta dziewczyny, miał nieodpartą ochotę, żeby ją pocałować . Zbliżył się do niej, pokonując te dwa centymetry które ich dzieliły. Przytrzymał ją za biodra i pocałował. Dziewczyna w ogóle się tego nie spodziewała. Oddała pocałunek, był namiętny, a zarazem delikatny. Nieśmiało położyła ręce na jego torsie. Jednak po chwili jak za dotknięciem różdżki, przed oczami stanął jej Draco. Odrzuciła ten obraz, jakby nie był wystarczającym powodem, aby oderwać się od Harry’ego. Ale zaraz potem zobaczyła Ginny. Chciała ją wrzucić z głowy. Ale do rudej dołączył Harry. Trzymali się za ręce. Pocałował ją w policzek. Wtedy Pansy zdała sobie sprawę z tego co robi. Odsunęła się od gryfona. Spuściła głowę. Chciało jej się płakać. Tylko dlaczego?\n-Przepraszam, ja nie wiem dlaczego… -Zaczął tłumaczyć się Harry.\n-Nie ważne. Nie wracajmy do tego. –Kiwnął głową, ale zaraz sobie przypomniał, że ślizgonka nie widzi i powiedział:\n-Chodźmy na ten spacer. –Powiedziała Pansy i wyszła z łazienki powstrzymując łzy, które tak perfidnie cisnęły jej się do oczu.\n-Więc chcesz mi wmówić, że w ogóle cię nie przeraża wysokość podczas lotu na miotle? –Zapytała dziewczyna, właśnie mineli boisko do Quidditcha i temat sam się nasunął. Harry odpowiedział ze śmiechem:\n-Nie, nie przeraża mnie.\n-Ściemniasz. –Nadal droczyła się z nim Pansy.\n-Co niby mam zrobić żebyś mi uwierzyła? –Wzruszyła ramionami. Spacerowali sobie już od dobrej godziny. Zacząć padać śnieg. Pomimo ciepłej bluzy i kurtki ślizgonce było zimno. Z tęsknotą pomyślała o rękawiczkach i szaliku.\n-Zimno ci? –Zapytał gryfon, gdy dziewczyna objęła się ramionami.\n-Trochę. –Powiedziała szczękając zębami.\n-Może powinniśmy już wracać? –Zaproponował, a Pansy ochoczo przytaknęła.\n-Wprost marzę o ciepłej herbacie. –Dodała.\n-To chodźmy. –Złapał ją za rękę. Pomimo mrozu jego dłoń była ciepła. Zawrócili. Przemieszczali się w kierunku zamku. Hogwart był piękny o tej porze roku. Biały puch przykrył wieżyczki zamku. Harry pomyślał, że już niedługo Hagrid powinien znosić wielkie choinki i ustawić je w Wielkiej Sali.\n-Już niedługo święta. –Powiedział na głos.\n-Bystre spostrzeżenie. –Zaśmiała się.\n-Chyba w tym roku spędzimy święta razem.\n-Nie wracasz do... –Już chciała powiedzieć „domu”, ale zorientowała się, że nawet nie wie, gdzie on mieszka.\n-Do domu? Raczej nie. Tam to nie dom… -Powiedział z goryczom.\n-Ale chyba spędzałeś święta u Rona czy jakoś tak…\n-Nie tym razem. –Powiedział.\n-Jeśli to przez to, że musisz się mną opiekować to naprawdę śmiało jedź ja sobie poradzę. –Powiedziała, chociaż wcale nie chciała żeby jechał. Nie wyobrażała sobie mieszkania bez Harry’ego. Oczywiście dopóki nie widzi. Szybko dodała w myślach.\n-Dzięki za pozwolenie, ale nie tylko z twojego powodu zostaje. –Powiedział tajemniczo. „Nie tylko z twojego powodu” w głowie dziewczyny nadal rozbrzmiewało to zdanie. Czyli zostawał również z jej powodu! Jakoś zrobiło jej się cieplej. Gdzieś w środku. Usłyszała znajomy głos:\n-Pansy dlaczego się z nim włóczysz? – Do jej uszu dobiegł zimny głos Malfoy’a.\n-Ona może robić co chce. Nie jest twoją własnością. –Wypalił Harry.\n-Tak? Zdaje mi się, że nie mówiłem do ciebie, Potter. –Dziewczyna wyczuwała, że to się skończy kolejną kłótnią.\n-Dajcie spokój. –Powiedziała cicho. Puściła rękę Harry’ego.\n-Chodź do mnie Pansy. –Powiedział spokojnie Draco i wyciągnął rękę jak po swoją własność. Nie wiedziała jak się ma zachować.\n-No chodź. –Ponaglił ją Draco.\n-Harry zobaczymy się potem. –Powiedziała cicho i zrobiła pierwszy krok w stronę Malfoy’a. Gryfon złapał ją za nadgarstek i pociągnął w jego stronę. Znajdowali się naprzeciwko siebie. Zaczął cicho do niej mówić:\n-Nie musisz z nim iść. On cię traktuje jak rzecz. Dlaczego mu na to pozwalasz?\n-To bardziej skomplikowane niż ci się wydaje. –Odpowiedziała z goryczą w głosie.\n-Nic nie jest skomplikowane, on po prostu… -Ale wtedy znów usłyszała Malfoy’a.\n-Ja tu czekam. Pansy idziemy. –Dziewczyna rzuciła przepraszającą spojrzenie Harry’emu i odwróciła się. Szła do Malfoy’a. Nagle poczuła, że ktoś do niej podbiega. Chwyta ją w tali i całuje. Dziewczyna stała zaskoczona. Pamiętała ten zapach. Wtedy rano całował zupełnie tak samo. Harry. Tym razem nie oddawała pocałunku. Wiedziała, że gapi się na nich Draco, usłyszała jego wściekły głos:\n-No teraz wszystko jasne! Mamlasz się po kątach z tym Potterem. Nie wierze, że wolałaś tego imbecyla zamiast mnie. –Teraz dziewczyna wyrwała się gryfonowi i podbiegła do Draco. Kierowała się tym, z której strony słyszała jego głos.\n-To nie tak, Draco. –Powiedziała. Łzy znów tego ranka cisnęły jej się do oczu.\n-Nie w ogóle wiesz co i tak wolałem Astorię.\n-Co ty mówisz? –Zaczęła płakać.\n-Tylko tyle, że zrywam z tobą. Jesteś żałosna.\n-Nie, Draco proszę. –Otarła oczy ręką. Usłyszała jak ktoś odchodzi zostawiając ślady w śniegu. Na pożegnanie usłyszała jeszcze głos Malfoy’a:\n-Byłaś zwykłą zdzirą. –Potem rozległ się huk. To Harry złamał ślizgonowi nos.\n-Jesteście siebie warci. Zdzira i sławny wybraniec z wyrokiem w zawieszeniu. –Malfoy uciekł zostawiając ich przed zamkiem. Zostawiał za sobą ślady krwi na śniegu.\nGryfon podszedł do Pansy. Dziewczyna usiadła na śniegu i płakała.\n-Pansy? –Nieśmiało powiedział. Wtedy cały żal i złość w niej wybuchła:\n-Czego chcesz?! Bo jak na razie to zniszczyłeś mi życie... nie chcę cię widzieć.\n-Zniszczyłem? Zniszczyłem? Uratowałem cię przed tym idiotą! –Rzucił w jej stronę.\n-Dla ciebie jest idiotą, ale nie dla mnie! Zostaw mnie w spokoju! Wszystko zniszczyłeś! –Znów po jej policzkach pociekły łzy.\n-Nie płacz. –Powiedział spokojnie i podszedł do dziewczyny. Kucnął obok niej. Pozwoliła się objąć.\n-Nie płacz. Nie przez niego. –Wtedy dziewczyna chwyciła go za szyję i rozpłakała się na dobre.\n-Kocham go. –Powiedziała jakby do siebie.\n-Wcale nie. Nie da się pokochać takiego potwora. –Powiedział myśląc o Draco jak o najgorszym ścierwie.\n-Kochałam go. Naprawdę go kochałam. –Mówiła pomiędzy spazmami płaczu.\n-Ale już nie kochasz. Spójrz na mnie. –Posłusznie podniosła na niego wzrok, pomimo że i tak nic nie widziała.\n-On nie jest ci do niczego potrzebny. Znajdziesz kogoś lepszego. –Chciała powiedzieć, że chyba znalazła, ale wtedy usłyszała kroki.\n-Ginny? –Zapytał Harry, puszczając ślizgonkę.\nGdy potem Pansy wspominała tamte starcie nie pamiętała zbyt wiele. Harry i Ginny pokłócili się o Terry’ego Botta z którym Ruda spotykała się w tym samym czasie co z Potterem. Zerwali i Gin z płaczem zostawiła ją z Harry’m. Wrócili do dormitorium nie odzywając się do siebie. Zdjęła kurtkę i czapkę, oraz przemoknięte buty. Dżinsy w których klęczała na śniegu również były całe mokre. Zdjęła je. Stała w salonie w samej bieliźnie i szarej bluzie.\n-Ubierz się. –Rzucił Harry.\n-Nie wiem… -Chciała dokończyć, ale chłopak podał jej jakiś materiał. Sam był jedynie w bokserkach, ale dziewczyna tego nie widziała. Posłusznie ubrała spodnie. Odwróciła się, przynajmniej tak jej się zdawało, tyłem do Pottera i zdjęła bluzę przez głowę. Na swój czarny stanik narzuciła koszulkę z długim rękawem którą jej podał. Rozpuściła włosy.\n-Zejdziemy na śniadanie? –Zapytał Harry, przebierając spodnie.\n-Nie, boję się, że możemy spotkać… -Przerwał jej.\n-Dobra, wezwę skrzata. –Po chwili dodał: -Ale nie możesz się tu przed nim ukrywać do końca świata…\n-Wystarczy mi do końca szkoły. –Rzuciła.\nMijały kolejne dni, a współlokatorzy z dormitorium na pierwszym piętrze nie odzywali się do siebie oprócz momentów w których to było konieczne. Dziewczyna męczyła się strasznie. Nie miała z kim porozmawiać, a ślizgoni jakoś tajemniczo przestali ją odwiedzać po jej zerwaniu z Malfoy’em. Harry był w znacznie lepszej sytuacji. Jeszcze zostało parę dni do świąt więc normalnie chodził na lekcję. Miał małą sprzeczkę z Ronem na temat Ginny. Ale wszystko zostało wyjaśnione a spór zażegnany. Umówił się dziś na wieczór z Hermioną i Ronem, i zaraz po obiedzie postanowił zawiadomić o tym Pansy:\n-Wychodzę dziś wieczorem. –Kiwnęła głową na znak, że rozumie. O nic nie pytała. Siedziała sobie na kanapie i popijała herbatę z dużego kubka. Koło 18:00 Harry opuścił dormitorium, a dziewczyna została sama. Jednak ten stan nie trwał długo. Ktoś pukał do drzwi.\n-Cześć Pansy. –Astoria przywitała się zamykając za sobą drzwi. To była ostatnia osoba, zaraz po Draco, którą chciała gościć.\n-Po co przyszłaś? –Rzuciła.\n-Oh wiesz, pogadać. –Kłamała. Ciemnowłosa ślizgonka wyczuła to doskonale. Zapadła cisza podczas której Astoria wyraźnie przemieszczała się po sypialni.\n-A gdzie Harry? –Zapytała przymilnie.\n-Wyszedł. –Poinformowała oschle blondynkę.\n-Aha, wiesz to ja też się będę już zbierać. Nie chcę przeszkadzać…\n-Drzwi są tam. –Poinformowała Pansy, a Astoria wyszła z wrednym uśmieszkiem, którego Pansy siłą rzeczy dostrzec nie mogła. Siedziała sobie na kanapie, rozmyślając nad tym jak przebiegnie ta operacja. Już nie mogła się doczekać, aż znów zacznie widzieć. Znów ktoś otworzył drzwi, myślała, że to Harry, ale chyba jednak nie. Kroki były za ciężkie. Po tych dwóch tygodniach doskonale poznawała kiedy wchodzi Potter, a kiedy ktoś inny.\n-Kim jesteś? –Zapytała, jednak nie doczekała się żadnej odpowiedzi. Ktoś szedł w jej stronę. Nagle ten ktoś rwącym ruchem odsunął gwałtownie stolik. Mebel przejechał po posadzce i uderzył w ścianę.\n-Kim jesteś? –Powtórzyła dziewczyna teraz już naprawdę przerażona.\n-Twoim najgorszym koszmarem. – Rozpoznała głos Draco.\n-Czego chcesz? –Zapytała. Bała się, dobrze wiedziała do czego on jest zdolny. Nachylił się nad nią i powiedział:\n-Tego czego zawsze. –Poczuła, że jego oddech śmierdział dużą ilością ognistej. Chwycił ją za nadgarstki i pocałował. Usiłowała się wyrwać, ale Draco był dużo silniejszy.\n-Nie opieraj się, to ci nic nie da. –Bezczelnie wsunął język do jej ust. Uwolniła jedną rękę i odepchnęła go.\n-Astoria ci nie wystarcza? –Warknęła. Uśmiechnął się tylko kpiąco. Mocniej przytrzymał jej nadgarstek lewą ręką a prawą zaczął rozpinać jej spodnie. Szarpała się na wszystkie strony. Wtedy wymierzył jej policzek. Chwyciła się za pieczący policzek, a wtedy zdjął jej dolną część ubrania. Po jej policzku zaczęły plynąć łzy. Wiedziała, że już nic nie może zrobić. Zdjął z niej koszulkę. Podjęła ostatnią walkę. Szarpała się, a on przytrzymał jej ręce i znów nachalnie pocałował.\n-Zostaw mnie. –Szepnęła błagalnie. Zdjął z niej stanik. Wtedy usłyszała, że ktoś wchodzi. Od razu pomyślała o Harry’m. Chłopak szybko ogarnął całą sytuację. Jeszcze nigdy chyba nie był tak wkurzony jak teraz. Podszedł do Malfoy’a i wymierzył mu potężny cios w szczękę. Aż głowa arystokraty odskoczyła do tyłu. Draco zostawił ślizgonkę i całą uwagę poświęcił gryfonowi. Skoczył na niego wymierzając cios pod żebra. Przepychali się chwile na podłodze, aż w końcu Harry trzema potężnymi ciosami odurzył przeciwnika. Wstał z ziemi dysząc ciężko. Chwycił Malfoy’a za kołnierz koszuli i wlókł za sobą. Wyrzucił ślizgona za drzwi i trzasnął nimi. Dziewczyna zasłoniła się rękami i zapytała:\n-Harry? –Chciała się upewnić, że gryfon wygrał pojedynek.\n-Tak? –Pokręciła przecząco głową. Podszedł do niej. Zauważył, że nie ma nic na sobie poza majtkami. Rozejrzał się, dookoła w poszukiwaniu czegoś czym dziewczyna mogła by się okryć. Jej bluzka była trochę podarta i nie nadawała się. Jednak na swoim łóżku dostrzegł białą koszulę od mundurka. Miał ją dziś na sobie i widocznie tam ją zostawił przebierając się. Chwycił tę cześć garderoby i podał dziewczynie. Pansy założyła koszulę. Ostrożnie wstała z kanapy. Nie zapięła guzików, a przez białą koszule widocznie odznaczał się zarys jej piersi. Harry gorączkowo przełknął ślinę. Koszula sięgała dziewczynie do połowy uda. Podeszła do chłopaka, a Harry odruchowo cofną się pół kroku.\n-Dziękuje. –Szepnęła i przytuliła się do niego. Delikatnie odwzajemnił uścisk. Cieszyła się, że jest tak blisko gryfona, że przyszedł z takim wyczuciem czasu. Jeszcze pół roku temu myśląc o nim myślała jak o największym idiocie na świecie. A TERAZ? Czyżby się w nim... nie potrafiła tego powiedzieć nawet w myślach. Odsunęła się od niego i podeszła do kanapy. Usiadła ostrożnie i podciągnęła kolana pod brodę. Usiadł obok, jednak w pewnej odległości.\n-Dlaczego on to zrobił? –Zapytała, a z jej oczu znów pociekły łzy.\n-Nie wiem. –Powiedział gryfon, zły na samą myśl o Malfoy’u.\n-Nie wiem. –Powtórzył. Pansy otarła łzy ręką.\n-Mógłbyś mnie zaprowadzić do mojej szafki nocnej? –Skinął głową po czym znów zdał sobie sprawę z takich banałów jak fakt, że ślizgonka nie widzi .\n-Oczywiście. -Powiedział i wyciągnął rękę w jej stronę. Chwyciła ją pewnie. Wstała i zapięła środkowy guzik koszuli. Uklęknęła przy szafce i wyciągnęła z niej czystą bieliznę. Poprosiła jeszcze chłopaka o piżamę i pozwoliła odprowadzić się do łazienki. Wyszła przebrana i oddała mu bez słowa koszulę. Położyła się spać. Harry również się przebrał i położył w swoim łóżku. Oboje nie mogli zasnąć. W Pansy na nowo odżyły wspomnienia tego co się przed godziną stało. Znów zaczęła płakać, zastanawiała się jak mogła pokochać takiego skurwiela.\n-Pansy? Nie płacz. Nie przez niego. –Znów zaczęła płakać, po chwili powiedziała:\n-Nie potrafię się uspokoić. –Po chwili Harry był już przy niej. Usiadł na łóżku i objął jej dłoń. W końcu się uspokoiła:\n-Połóż się ze mną, inaczej nie zasnę. –Poprosiła nie otwierając oczu. Uśmiechnął się pod nosem. Wstał z łóżka, Pansy momentalnie otworzyła oczy\n-Co robisz? –Zapytała.\n-Przestawiam parawan, aby złączyć łóżka. –Wyjaśnił. Tak też zrobił. Parawan stał teraz z boku, a Harry swoje łóżko dosunął do łóżka dziewczyny. Położył się obok niej. Ta szybko przylgnęła do niego i powoli zasnęła. Chłopak objął ją ramieniem i również zasnął.\nW ten wigilijny poranek ślizgonka znów obudziła się wtulona w pewnego ciemnowłosego gryfona z blizną na czole.\n-Dzień dobry. –Powiedział zaspany Harry. Uśmiechnęła się. Odkąd dwa dni temu odwiedził ją Malfoy nie potrafiła zasnąć bez niego. Targały nią mieszane uczucia. Z jednej strony chciała całemu światu powiedzieć o Harry’m, z drugiej nie było o czym mówić. Wszystko były dokładnie tak jak wcześniej, tylko spali razem. „TYLKO”. Dziś wigilia i w końcu będzie musiała zejść do Wielkiej Sali na kolację. Trochę się denerwowała, chociaż jej współlokator zapewniał ją, że wszystko się uda. Miała taką nadzieję. Poprosiła, aby podał jej spodnie i czarną koszulę z długim rękawem. Pochwyciwszy ubrania weszła do toalety się przebrać. Jak zwykle o 8:00 skrzat przyniósł im jedzenie. Zjedli razem śniadanie rozmawiając o błahych sprawach. Następnie Harry wyszedł pożegnać się z Hermioną i Ronem. Nie zobaczą się w tym roku na święta. Pansy po raz setny zaproponowała mu żeby jechał, ale chłopak po raz setny odmówił informując, że woli zostać. Wrócił po kwadransie i poinformował ją, że Ginny już znalazła sobie kogoś nowego. Przeprosiła go za swoje zachowanie i za to, że nic mu nie powiedziała, jednak uraza pozostała. Jedynie nie chciała wyjawić imienia swojego nowego chłopaka. Ślizgonka pomyślała, że to trochę dziwne bo zazwyczaj ruda lubiła się chwalić. Usiedli przy stole i zaczęli pakować prezenty dla bliskich i przyjaciół. Właściwie to Harry wszystko pakował, a Pansy jedynie podawała adresy. Nagle w okno zapukała szarobrązowa sowa. Gryfon wpuścił drobnego ptaka. Miała do nogi przywiązany liścik. Chłopak od razu poznał niechlujne pismo Hagrida.\n-Hagdrid chcę nad dać małą choinkę do dormitorium na święta. –Powiedział Harry po odczytaniu treści listu.\n-To świetnie, podziękuj mu. Tylko gdzie ją postawimy? –Zapytała dziewczyna.\n-Może tam. –Harry pokazał palcem pustą przestrzeń między kominkiem a biurkiem.\n-Taa świetny pomysł. –Rzuciła z ironią. Po tej uwadze chłopak walną się ręką w czoło i oboje zaczęli się śmiać.\n-Mogłaś powiedzieć „raczej tego nie widzę”. –Zażartował.\n-Mogłam, ale teraz sprawy ważniejsze… -Zaczęła z poważną miną.\n-Już się boje. –Mruknął.\n-Musisz mi pomóc.\n-Tyle to się domyśliłem… -Rzucił z sarkazmem.\n-Bo wiesz dziś uroczysta wigilia więc wypadałoby ubrać się elegancko.\n-Mhm. –Przytaknął. Chyba domyślał się do czego dziewczyna zmierza.\n-Czyli pomożesz mi? –Zapytała rumieniąc się lekko.\n-Jasne. –Dalszą rozmowę przerwało pukanie do drzwi. Harry poszedł otworzyć. Okazało się, że to Dafnie przyszła złożyć im życzenia. A gdy wychodziła w drzwiach miną ją Zabini z niepewną miną.\n-Eee... cześć Pansy, Potter. –Przywitał się. Miał już ubraną kurtkę i zielono-srebrny szalik ślizgonów. W ręce miał kufer.\n-Część Blaise. –Przywitała się ślizgonka. Nie była pewna co ta wizyta miała oznaczać.\n-Przyszedłem życzyć wam wesołych świąt. –Powiedział radośnie.\n-Nam? –Wtrącił się Harry. Ślizgon pokiwał głową.\n-W sumie głupio wyszło z Ginny. Ale mam nadzieję, że się nie gniewasz… -Zaczął Zabini, ale gryfon mu przerwał:\n-Co wyszło z Ginny?\n-To ona ci nie powiedziała? –Zdziwił się ciemnowłosy ślizgon i trochę zmieszał. Podrapał się po głowie i przystąpił do wyjaśnień:\n-Bo ja i Ginny spotykamy się... – Zdenerwowany Potter mu przerwał:\n-Że co?! Od kiedy?\n-Jakiś czas. Powiedziała, że to załatwi. Ja ją naprawdę lubię. –Dodał Blaise. Harry pokiwał parę razy głową na znak, że ta wiadomość do niego dotarła. Zabini przytulił Pansy na pożegnanie i życzył im wesołych świąt. Wyszedł, a gdy tylko przekroczył próg i drzwi się za nim zamknęły, Harry opadł na kanapę, i zaczął mruczeć do siebie:\n-Niebywałe… moja Ginny ze ślizgonem… -Pokręcił parę razy głową. Pansy musiała się wtrącić i stanąć w obronie przyjaciela:\n-Blaise chyba naprawdę ją lubi, to dobry kandydat na… -Przerwał jej:\n-Skoro to taki dobry kandydat to czemu się z nim nie umówisz. –Fuknął.\n-Z tych samych powodów z których ty nie umówisz się z Hermioną. Jest dla mnie jak rodzina.\n-Niech ci już będzie. Ale muszę go nie lubić tak dla zasady… -Mruknął gryfon. Potem Hagrid przyniósł im średnich rozmiarów choinkę, a Harry ozdobił ją jednym machnięciem różdżki. Po obiedzie na którym prawie nic nie zjedli Pansy zaczęła swoje przygotowania. Najpierw umyła włosy, a Harry wysuszył je zaklęciem. Za pierwszym razem mu nie wyszło i prawie podpalił pokój, na szczęście Pansy szybko zadziałała przeciwzaklęciem. Potem poszła do łazienki ubrać stosowniejszą bieliznę. Wyszła owinięta ręcznikiem. Harry za ten czas ubrał białą koszulę i krawat w czerwono-złote pasy. Do tego Czarne spodnie zaprasowane w kant. Dziewczyna z szuflady pod szafą wyciągnęła parę czarnych pończoch z koronkowym wykończeniem. To była jej najładniejsza para. Usiadła na łóżku nadal owinięta ręcznikiem i poprosiła Harry’ego by pomógł jej je ubrać.\n-Tylko uważaj gdzie jest przód a gdzie tył. –Pouczyła go.\nMhm… -Mruknął. Powoli zaczął nasuwać pończochę na zgrabną nogę dziewczyny. Czuła jego palce przez materiał. Nasunął jej pończochę na udo, dziewczyna musiała podciągnąć trochę ręcznik. Zabrał się za drugą pończochę. Poszło mu to sprawniej. W teorii ślizgonka dobrze wiedziała, że dałaby radę sama to zrobić, jednak chciała aby zrobił to ten denerwujący gryfon. Uśmiechnęła się i podziękowała. Podał jej koszulę od mundurka. Dziewczyna ją wzięła i już miała ubrać gdy poczuła, że stanik ma zapięty tylko na jedno z dwóch oczek. Kontynuowała swoją grę:\n-Harry mógłbyś mi jeszcze w czymś pomóc? –Uśmiechnęła się.\n-Jasne. –Powiedział w roztargnieniu, jednak gdy odwrócił się w stronę ślizgonki dech mu zaparło. Stała sobie jakby nigdy nic w samej bieliźnie i pończochach.\n-Zapiął byś mi stanik? –Zapytała, jakby rozmawiali o pogodzie.\n-Mhmm! –Powiedział z wyrazem błogości na twarzy. Pomyślał, że ona robi to specjalnie. Podszedł do dziewczyny. Pansy odwróciła się tyłem do niego. Delikatnie odgarnął jej włosy z pleców i zauważył nie zapięte oczko stanika. Przełknął ślinę. Ręce mu trochę drżały. Zapiął oczko i odsunął się od ślizgonki. Ubrała koszulę i zaczęła zapinać guziki. Męczyła się trochę bo otwory na guziki były za małe. Teraz Harry wyszedł z inicjatywą i zaproponował:\n-Może ci pomogę? –Skinęła głową i skryła uśmiech. Zaczął powoli od dołu zapinać guziki. Doszedł do tego pod biustem i również go zapiął. Przy kolejnym chwilę się zawahał. Dziewczyna to wyczuła i zapytała:\n-Nie, nie. –Pokręcił głową i zapiął kolejny guzik. Otarł się ręką o jej piersi. Jak błyskawica zapią resztę guzików i odsunął się. Pansy ubrała krawat i czarną rozkloszowaną spódniczkę która była przewieszono przez parawan i czekała aż ślizgonka ją założy. Na koniec ubrała niewysokie szpilki i była gotowa. Chwyciła Harry’ego pod rękę i zeszli do Wielkiej Sali.\nZatrzymali się przed drzwiami.\n-Gotowa?-Zapytał, dziewczyna kiwnęła głową i powiedziała:\n-Tak. –Weszli do Wielkiej Sali. Środkowy stół był pięknie nakryty i wszyscy już zajęli miejsca. Czekano tylko na nich. Oprócz Harry’ego, Pansy i nauczycieli na Święta zostało tylko jeszcze piątka Puchonów dwoje krukonów i dwoje gryfonów. Zasiedli do uroczystej wieczerzy. Wszyscy jedli i pili, aż w końcu McGonagall życzyła wszystkim „Wesołych Świat”, i kazała się rozejść. Pansy i Harry wrócili do dormitorium na pierwszym piętrze. Ślizgonka opadła na kanapę. Zdjęła krawat przez głowę i odpięła dwa pierwsze guziki koszuli. Nawet nie wiedziała, że Harry zrobił to samo.\n-Nie było tak źle. –Powiedział z uśmiechem.\n-Oczywiście, że nie. Wiesz na co miałabym teraz ochotę? –Rozmarzyła się.\n-Aż się boje zapytać… -Powiedział z udawaną obawą.\n-Nie wiem co sobie pomyślałeś, ale chodziło mi o szklaneczkę ognistej. –Powiedziała z uśmiechem na ustach bo właśnie sobie wyobraziła o czy mógł pomyśleć sobie Potter.\n-Pewnie jest u mnie w szufladzie jakaś zagubiona butelka. –Uśmiechnęła się niewinnie. Harry wstał z kanapy i podszedł do szuflady pod szafą. Dziewczyna nigdy nie pozwalał mu tam zaglądać. Był pewny, że właśnie z powodu ognistej. Jednak cała ich rozmowa była nieporozumieniem. Ślizgonka miała na myśli szufladę szafki nocnej, a nie tej pod szafą w której trzymała bieliznę. Otworzył szufladę i pierwsze co mu się rzuciło w oczy była owa mityczna czarna koronka.\n-Co jest? –Zapytała nieświadoma, że chłopak trzyma jej seksową bieliznę w prawej dłoni.\n-To przynieś tutaj tą butelkę.\n-Koronkę. –Zapadła cisza. Przerwał ją chłopak podchodząc do kanapy na której siedziała lekko zdezorientowana Pansy.\n-To nie moje… -Próbowała się tłumaczyć, ale chłopak nie dał się na to nabrać.\n-Kogo chcesz oszukać? –Zapytał z pod uniesionych brwi. Wywróciła oczami i powiedziała:\n-Świetnie odłóż ją na miejsce i daj tę butelkę…\n-Mam lepsze miejsce gdzie by pasowały niż szuflada…\n-Raczej zasugerować. –Uśmiechnął się. Zarumieniła się i odwróciła wzrok.\n-Uważam, że powinnaś ją ubrać żebyśmy mogli zobaczyć czy pasuje…\n-Żebyś ty mógł zobaczyć. –Skorygowała. Harry rzucił tylko luźną propozycję. Nie spodziewał się tego co zaraz usłyszy. Pansy przewróciła oczami i powiedziała:\n-Daj już tę koronkę…\n-C.. co? –Wykrztusił, uśmiechnęła się lekko przygryzając dolą wargę i wstała z kanapy. Podeszła do chłopaka i położyła mu ręce na ramionach. Pocałowała go, a gdy był zajęty jej ustami odebrała koronkową bieliznę i odsunęła się prędko. Szła w stronę drzwi z łazienki, przy wejściu odwróciła się i rzuciła mu pytające spojrzenie. Gdy postąpił krok do przodu zamknęła za sobą drzwi. W łazience rozpięła koszulę i zdjęła ją, jakoś tym razem nie miała problemów z guzikami. Zrzuciła górną część garderoby na podłogę. Następnie zdjęła spódniczkę. Zaczęła się stresować, bo co jeśli nie spodoba się Harry’emu? Właściwie od kiedy tak się nim przejmuję. Podeszła do kranu i odkręciła zimną wodę. Opłukała sobie ręce i trochę twarz. Zrobił jej się lepiej, ale w brzuchu nadal czuła węzeł. Wszystko to było spowodowane stresem i… podnieceniem? Jakim cudem on tak na nią działa? Odgarnęła włosy do tyłu. Wymacała na podłodze kawałek koronkowego materiału. Zsunęła swoje zwykłe szare majtki i założyła te koronkowe. Dawno ich nie ubierała. Kupiła je kiedyś dla żartu, nie sądziła, że kiedyś je założy. Nie sądziła, że w ogóle ktoś ją w nich zobaczy, a tym bardziej słynny Harry Potter. Wzięła głęboki wdech. Podeszła do drzwi. Jeszcze jeden wdech zanim pociągnęła za klamkę.\nHarry pił ognistą whisky, a gdy dziewczyna wyszła z łazienki wypluł zawartość z powrotem do szklanki. Lustrował ją wzrokiem. Podziwiał jej długie zgrabne nogi okryte przeźroczystym czarnym materiałem. Przypomniał sobie, że przecież sam ją nawet w ten materiał ubierał. Przełknął ślinę, gdy podciągnął wzrok jeszcze wyżej. Strategiczne miejsce dziewczyny było zakryte przeźroczystą w niektórych miejscach koronką. Następnie jego spojrzenie zatrzymało się na ładnie zaokrąglonych piersiach zakrytych białym stanikiem. Na sam koniec spojrzał na jej twarz. Była lekko zmieszana i podniecona. Zrobiła obrót i zapytała:\n-I jak? –Nie potrafił wydobyć z siebie głosu. Po chwili lekko zachrypniętym głosem powiedział:\n-Pięknie wyglądasz. –Uśmiechnęła się i spuściła wzrok. Wstał i podszedł do dziewczyny. Chwycił ją w tali i przyciągnął do siebie. Stykali się czołami. Czuła jak jego lekko przyspieszony oddech owiewa jej policzek. Nie mogła wytrzymać już dłużej i odszukała jego usta. Wplotła ręce we włosy chłopaka. Całowali się na przemian, ich języki splatały się razem żeby za chwilę się rozłączyć. Pansy zaczęła ssać jego dolną wargę. Po chwili Harry odwdzięczył się tym samym. Przeniósł pocałunki na jej policzek, delikatnie przesuwał się po kości policzkowej aż do płatka ucha. Przygryzł je delikatnie i szepnął:\n-Jesteś taka piękna. –Jego pocałunki przesuwały się po szyi w dół. Dziewczyna odchyliła głowę do tyłu, aby miał do niej lepszy dostęp. W połowie szyi ślizgonki zaczął ssać jej skórę. Sprawiał jej tym straszną przyjemność. Zostawił w tamtym miejscu czerwony ślad, który nie miał zejść tak prędko. Pansy odszukała rękami guziki jego koszuli i energicznie zaczęła je rozpinać. Przerwał pieszczotę i wyszeptał:\n-Tak. –Nie musiała tego dwa razy powtarzać. Harry wrócił do jej ust, a jego wędrówka zaczęła się od nowa. Pocałował jej obojczyk, a potem delikatnie zsunął ramiączko śnieżnobiałego stanika. Palce miał zimne i dziewczynę przeszył przyjemny dreszcz, gdy dotknął jej rozpalonej skóry. Dzięki temu, że nie widziała maksymalnie skupiła się na zmyśle dotyku. Czuła jak chłopak zasypuje jej dekolt pocałunkami. Westchnęła cichutko. Odrzuciła jego koszulę, która znalazła się na ziemi. Chłopak znów wrócił do jej ust. Dziewczyna miała dość tego czekania i przejęła inicjatywę. Zaczęła go namiętniej całować, o ile to było jeszcze możliwe. Sięgnęła rękoma do tyłu i próbowała rozpiąć sobie stanik. Jednak nic z tego, jej ruchy były zbyt nerwowe. Harry na chwilę oderwał się od dziewczyny, choć zrobił to z trudem.\n-Nie spieszmy się. –Wymruczał jej do ucha i znów przygryzł płatek ucha ślizgonki. Dziewczyna przygryza dolną wargę. Nikt jeszcze się z nią tak nie kochał. Czuła się jak księżniczka. Całowali się jeszcze parę chwil gdy powiedziała:\n-Harry, chcę tego. –Podniecił ją samymi pocałunkami.\n-Jaka niecierpliwa. –Wychrypiał i pocałował ją w czoło. Wziął dziewczynę na ręce. Ostrożnie położył na łóżku. Uniosła się na łokciach eksponując, być może nieświadomie biust. Harry jęknął. Pochylił się nad Pansy i zaczął całować jej dekolt. Nagle zdał sobie sprawę, że biały stanik jest jej zupełnie niepotrzebny. Delikatnie go rozpiął i odrzucił na bok. Ślizgonka odchyliła głowę do tyłu. Harry przyjrzał się jej kształtnym piersią. Przyciągnęła głowę chłopaka do siebie i zaczęła go całować. Przeniosła te krótkie pocałunki na jego szczękę. Potem szyję, którą ozdobiła czerwoną malinką.\n-Pansy. –Wychrypiał jej imię. Jej zwinne ręce odnalazły guzik jego spodni. Spodni które Harry’emu od jakiś 10 minut wydawały się za ciasne. Pozbawiła go ubrania. Oboje zostali jedynie w dolnej partii bielizny. Harry po szyi w dół schodził z pocałunkami. Delikatnie pocałował pierś dziewczyny. Zatrzymał się na moment przerywając rozkosz jaką jej dawał. Dziewczyna jęknęła. „Nie znęcaj się tak!” Zdawała krzyczeć. Harry zaczął składać pocałunki na jej brzuchu a później na jej piersiach.\n-Mmmhhmm.. –Wyrwało się dziewczynie. Popatrzył na nią. Jakby to wyczuła i podniosła powieki do ty czas przymykane z przyjemności. Przyciągnęła jego twarz do swojej i wyczuła oprawki okularów. Zdjęła je i położyła na cudem wymacanej szafce nocnej. Wrócił do przerwanego zajęcia, zaraz po pocałunku otrzymanym od ślizgonki. Znów pocałował jej pierś ale szybko zaczął przesuwać swoje pocałunki w dół. Pansy zaczęła się wiercić. Nawet nie miał pojęcia jaką jej sprawia przyjemność. Przesuwał pocałunki coraz niżej i niżej po linii jej brzucha. Wzdychała raz po raz oddając się w ręce rozkoszy. Jego usta napotkały skrawek czarnego materiału. Oderwał głowę od jej rozpalonego ciała.\n-Pansy? –Szepnął. Jakby w niemym zapytaniu, nie był pewny tego co robi.\n-Harry, proszę. –Szepnęła błagalnie. To było dla niego wystarczającym pozwoleniem. Delikatnie zaczął kawałek po kawałku zsuwać z niej koronkową bieliznę.\n-Utrzymały się dłużej niż pięć sekund… -Rzuciła lekko rozbawiona przypominając sobie co jej powiedział jeszcze jakieś dwa tygodnie temu. W końcu zdjął z niej bieliznę. Znów przygryzła wargę w oczekiwaniu na kolejny jego ruch. Harry z lekką pomocą Pansy zsunął swoje bokserki. Zostali nadzy, ale wcale im to nie przeszkadzało. Wręcz przeciwnie. Harry spojrzał na rozpaloną twarz dziewczyny. Jej przymknięte oczy i to jak zagryza wargę. Powoli zbliżył członka do jej wewnętrznej stronę uda. Wyczuła to i jeszcze mocniej przygryzła wargę. Czuła, że zaraz nie wytrzyma.\n-Harry, proszę… -Jęknęła niemal błagalnie. Chłopak zlitował się nad dziewczyną i powoli się w niej zanurzył. Nie wykonywał żadnych gwałtownych ruchów. Chociaż sam był podniecony do granic wytrzymałości, chciał sprawić swojej ukochanej jak najwięcej przyjemności. Wbiła paznokcie w jego plecy. Nie potrafiła już dłużej wytrzymać, jeszcze nigdy nie była tak bardzo podniecona. Droczył się z nią. Gdy już jej się wydawało, że w końcu w nią wejdzie szybko się wycofywał. W końcu i on nie potrafił już dłużej wytrzymać i zaczął przyspieszać tępo.\nRobił to delikatnie i powoli. Dostosowywała się do tępa jakie narzucał im Harry. Czuła, że zaraz nadejdzie spełnienie. Wystarczyło im jeszcze kilka ruchów by zanurzyli się w gorącej ekstazie.\nObudziła się nad ranem wtulona w bok Harry'ego. Gdy przypomniała sobie zdarzenia z poprzedniej nocy nadal przechodziły ją dreszcze. Był taki delikatny, zupełnie inny niż Draco. Wczorajsza noc z Harry'm była najlepszą w jej osiemnastoletnim życiu. Uśmiechnęła się do siebie na te wspomnienia. Wtedy zdała sobie sprawę, że chyba go kocha. Naprawdę. Nie głupim zauroczeniem z dzieciństwa tak jak wydawało jej się, że kochała Draco. Nie, to było zupełnie coś innego. Bo było odwzajemnione.\n-Skarbie? -Usłyszała jak mruczy jej tuż nad uchem.\n-Mhm... -Mruknęła. Pocałował ją w czoło. Usiadł na łóżku i spojrzał na Pansy.\n-Chyba mamy problem... -Powiedział poważnym tonem i dziewczyna zaczęła się bać. A co jeśli jej powe, że ta noc to był błąd?\n-Jaki? -Zapytała lekko trzęsącym się głosem.\n-Chyba kocham taką jedną wredną ślizgonkę...\n-W dodatku jędze. Ale ja też mam problem...\n-Chyba kocham takiego jednego denerwującego gryfona...\nPansy siedziała w pokoju wspólnym ślizgonów i kuła na transmutację. Przez ten wypadek miała spore zaległości. Oczywiście operacja się udała i widziała nawet lepiej niż wcześniej. Ku jej zdziwieniu Hermiona zaproponowała, że pomoże nadrobić jej zaległości i od tego momentu zaczęły się tak jakby przyjaźnić. Związek Ginny i Blaisa również przetrwał różne burzę. A pani i pan Weasley o dziwo nie zeszli na zawał gdy córka powiadomiła ich z kim się spotyka. Na początku nie byli zachwyceni, ale w końcu musieli się pogodzić z tą, bolesną w pewnym stopniu, prawdą. Wszystko układało się świetnie tylko Draco chodził niezadowolony jak zawsze. Wszystkich tolerował i nawet Gin w pewnym stopniu polubił, ale jednej osoby nie potrafił strawić. Hermiony Granger. Z resztę gryfonka też unikała tego ślizgona jak ognia. A gdy już znajdowali się w jednym pomieszczeniu rzucali sobie jakieś dziwne, ukradkowe spojrzenia. Wszyscy czuli się z tym nieswojo. A najbardziej przeżywał to Harry. Pansy widziała, że coś go męczy. Ale zawsze gdy pytała go o Draco stawał się mało rozmowny. Krótko mówiąc unikał tematu. Pokłócili się o ty parę razy i temat został odsunięty na dalszy plan. Zaraz po operacji musieli na powrót zamieszkać osobno chociaż niektóre noce spędzali razem, zaraz jak tylko Pansy udało się wyrzucić Astorię za drzwi. Pomimo że nauczyciele kładli straszny nacisk na naukę przed egzaminami końcowymi Pansy była szczęśliwa. Każdą wolną chwilę spędzała z pewnym ciemnowłosym gryfonem.\n5 lat później…\n-Harry idź otwórz! –Ciemnowłosa kobieta krzyknęła z kuchni wyciągając z pieca makowiec który zamierzała podać gościom na deser. Dziś była Wigilia i Pansy Potter razem z mężem zaprosili wszystkich najbliższych przyjaciół i ich rodziny. Harry miał bardzo dobrze płatną pracę. Pracował w ministerstwie jako auror, a właściwie to szef biura Aurorów. Już po dwóch latach było ich stać na ten ogromny dom w Dolinie Godryka. W przestronnej jadalni przy magicznie powiększonym stole siedziała już cała rodzina Weasley’ów z nowo poślubioną żoną Rona, Hermioną Granger-Weasley. Uparła się, żeby zatrzymać nazwisko. Brakowało jeszcze tylko Billa i Fleur. Harry otworzył drzwi, a do środka jak burza wpadła mała dziewczynka z burzą czarnobrązowych włosów.\n-Kochanie Ginny i Blaise przyszli. –Zawołał Harry. Gdy wszyscy ze wszystkimi się przywitali znów rozległ się dzwonek do drzwi. Stali w nim państwo Longbottom.\n-Luna świetnie wyglądasz! –Uściskała Ginny przyjaciółkę.\n-Wchodźcie do środka bo zimno! –Krzyknęła z salonu pani Weasley.\n-Który to miesiąc? –Zapytała Hermiona.\n-Siódmy. –Odpowiedziała rozmarzonym głosem Luna i pogładziła się po brzuchu. Neville odebrał od swojej żony płaszcz i powiesił na, już i tak zawalonym, wieszaku. Następnie przybyli trochę spóźnieni Bill i Fleur. Wszyscy zasiedli do stołu który dosłownie uginał się od jedzenia. Zarówno mała Vanessa jak i zaledwie rok młodszy Robin domagali się otwarcia prezentów. Harry wziął syna na ręce, a Blaise swoją małą królewnę i wszyscy przenieśli się do salonu. Po otwieraniu prezentów, Pansy jako pani domu wniosła smakowity makowiec ozdobiony lukrem. Dzieci po deserze były już zmęczone więc pobawiły się jeszcze trochę dopiero co otrzymanymi zabawkami i usnęły. Pansy i Ginny zaniosły je do dziecięcego pokoju na górze, gdzie stały dwa łóżeczka. Zeszły z powrotem do gości. Wszyscy siedzieli w salonie państwa Potter jeszcze długo. Koło 20:00 Neville i Luna pożegnali się z pozostałymi i wrócili do domu. Chwilę potem również Bill, Fleur i George się pozbierali. A o 22:00 w salonie została już tylko szóstka najlepszych przyjaciół z Hogwartu. Blaise i pani Zabini zajęli jedną z kanap. Hermiona siedziała Ronowi na kolanach. A Harry i Pansy siedzieli na drugiej nieco mniejszej kanapie. Wspominali jeszcze długo czasy szkolne popijając ognistą whisky. Pansy tylko podczas takich wspomnień zastanawiała się jakim cudem zamieniła tleniony blond na parę okularów i bliznę?\nSiedzieli w salonie, gdy nagle z pokoju na górze rozległ się płacz dziecka.\n-To pewnie Robin albo Van się obudzili.-Powiedziała Ginny wstając. Zabini stwierdził, że również się przejdzie. Gdy wchodzili po schodach usłyszeli pukanie do drzwi.\n-Harry otwórz. -Powiedziała Pansy i wstała z kanapy. -Ja zajrzę do Robina. - Harry poszedł otworzyć a pozostali byli bardzo ciekawi kogo niesie o tej porze. Hermiona wstała z kolan Rona i poszła za Harry'm. W drzwiach stał ktoś kogo dobrze znali. Był to Draco Malfoy...\n-Musimy pogadać Granger… -Powiedział patrząc jej w oczy.\n(Powyższy fragment jest wprowadzeniem do kolejnej miniaturki, która trochę wyjaśni nam tajemnicze działania Draco i jego układy z Potterem. )\nAutor: Ali$hia o 13:46\nMarcelka 26 grudnia 2014 11:50\nTa miniaturka jest po prostu genialna! Pomysł świetny tak jak i wykonanie. Ciekawe o co chodzi w tej sytuacja na końcu jak Malfoy przyszedł. A i kolejna miniaturka? Nie mogę się doczekać!\nNuśka G. 26 grudnia 2014 15:56\nNie mogę doczekać się dalszej historii :D\nDravelia 27 grudnia 2014 17:56\nMiniaturka jest wręcz boska. Było parę błędów typu ,,tępo", ale każdemu się zdarzy. Czekam na kolejną miniaturkę :)\nDravelia 31 grudnia 2014 15:31\nZostałaś nominowana do Liebster Blog Award! Więcej na http://www.hermiona-riddle-po-drugiej-stronie.blogspot.com\nEdy†Δ HermionΔ MΔlfoy 27 grudnia 2014 19:26\nAnonimowy 28 grudnia 2014 02:19\nJej! Ta miniaturka jest świetna!\nMimo to, że były tam sceny nie dla dzieci (które oczywiście pominęłam, tak jak mi powiedziałaś ;-p )\nLysander di Angelo 29 grudnia 2014 10:48\nO kur*a boje sie troche tych ukłdów No ale już sie nie moge doczekać\nAli$hia 19 maja 2016 17:15\nTo pewnie Robin albo Van się obudzili xD


Doskonałym ukoronowaniem mijającego sezonu i przypieczętowaniem rozwoju w Polsce niesztampowych obiektów sportowo-rekreacyjnych, jest oddanie do użytku największego w całej Unii Europejskiej, kompleksu asfaltowych, rowerowych placów zabaw PUMPTRACK…\nMijający sezon to w Polsce prawdziwy przełom w zagospodarowaniu przestrzeni publicznych rowerowymi placami zabaw typu PUMPTRACK. Miasta i gminy upodobały sobie zwłaszcza bezobsługowe obiekty wykonane w innowacyjnej technologii asfaltowej…\nNowej generacji zabawa na dwóch kółkach dla wszystkich grup wiekowych, stwarza możliwość obycia z rowerem i rozwija koordynację ruchową oraz zmysł równowagi przy maksymalnym poziomie bezpieczeństwa. Jest to prosty i bezpieczny sposób na aktywność sportową…\nRok 2012 był przełomowy pod względem zainteresowania inwestorów obiektami do uprawiania sportów rowerowych, choć władze miast\ni gmin ciągle jeszcze muszą zostać nakierowane na pomysł promocji regionu, aktywizacji sportowej młodzieży czy zapewnienia możliwości aktywnego wypoczynku przez rozwój infrastruktury do uprawiania najpopularniejszej formy aktywności sportowej, jaką jest jazda\nBMX racing jest młodą, obiecującą dyscypliną, która cieszy się ogromnym powodzeniem wśród młodzieży. Warto postawić na profesjonalnie przygotowany tor BMX, gdyż nie wiadomo czy w którejś gminie lub mieście nie marnuje się młody talent na miarę Ryszarda Szurkowskiego czy Mai Włoszczowskiej…\nSporty rowerowe są najpopularniejszym sposobem spędzania wolnego czasu. Przedstawiamy kilka propozycji doposażenia istniejących kompleksów lub zagospodarowania wolnych przestrzeni miejskich obiektami dla rowerzystów…\nWalka o klienta z kurortami zagranicznymi zmusza miejscowości górskie do podnoszenia jakości świadczonych usług i rozszerzania oferty. Chcąc zwiększyć zyski z turystyki w skali całego roku, warto szczególnie uważnie przyjrzeć się możliwościom przyciągnięcia turystów\nw okresie letnim. Niestety sam sentyment rodaków do piękna polskich gór może być niewystarczający…


Dziś „okrągły stół” Lewicy, podobno będą wszyscy – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny Dziś „okrągły stół” Lewicy, podobno będą wszyscy – Polityka – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny\nDziś „okrągły stół” Lewicy, podobno będą wszyscy\nKarol KwiatkowskiKarolK197013 maja, 20203 min\nWszystkie ugrupowania parlamentarne przyjęły nasze zaproszenie do udziału w rozmowach przy okrągłym stole ws. przeprowadzenia wyborów prezydenckich – poinformował PAP szef klubu Lewicy Krzysztof Gawkowski. Spotkanie rozpocznie się w środę w Sejmie o godz. 10.\nWedług niego, z zaproszenia Lewicy skorzystają „wszyscy” – czyli – oprócz Lewicy – przedstawiciele klubów: Prawa i Sprawiedliwości, Koalicji Obywatelskiej, Koalicji Polskiej PSL-Kukiz15, oraz koła Konfederacji.\nRzeczniczka PiS Anita Czerwińska potwierdziła PAP, że przedstawiciele klubu PiS wezmą udział w spotkaniu. Również rzecznik PSL Miłosz Motyka poinformował PAP, że „przedstawiciele KP Koalicji Polskiej-PSL-Kukiz15 wezmą udział w ramach okrągłego stołu ws. wyborów”.\nZainteresowanie udziałem w spotkaniu podtrzymali we wtorek wieczorem także przedstawiciele KO – poseł Jan Grabiec i Konfederacji – poseł Jakub Kulesza, ale w rozmowie z PAP zastrzegli, że ostateczną decyzję uzależniają od przebiegu procedowania projektu ustawy PiS ws. wyborów prezydenckich. Nie wykluczyli, że ostateczna decyzja o udziale w tym spotkaniu zapadnie w środę rano.\nGawkowski mówił w niedzielę, że Lewica zaprasza zarówno opozycję jak i koalicję rządzącą do rozmowy na temat wyborów prezydenckich. „Chcemy odbyć spotkanie, które pozwoli zastanowić się, jak w Polsce przeprowadzić uczciwe, rzetelne, wolne, bezpośrednie i konstytucyjne wybory, takie które nie będą nikogo dzieliły” – powiedział wtedy szef klubu Lewicy.\nJak dodał, „nie stawiamy warunków wstępnych, chcemy, żeby głównym tematem były mądre i w sposób konstytucyjny zorganizowane wybory”. „Wyciągamy rękę do PiS, do innych partii opozycyjnych i mówimy +chodźmy razem, usiądźmy do stołu razem+” – podkreślił Gawkowski. (PAP)\nDziś będziemy wiedzieć kiedy pójdziemy do fryzjera!\nCzy Senat zablokuje prace nad ustawą dotyczącą wyborów prezydenckich?


MedPlaneta.pl - Mikroelementy\nWitaminy, minerały, aminokwasy, probiotyki i inne mikroelementy są ważne dla utrzymania zdrowia. Powinny być dostarczane w odpowiednich ilościach, z uwzględnieniem indywidualnego zapotrzebowania np. inne dla dzieci, kobiet w okresie menopauzy, czy osób chorych na serce.\nOrganizm sam nie potrafi ich wyprodukować, dlatego muszą być dostarczone z dietą. Odgrywają wielką rolę w przemianach metabolicznych i wielu ważnych funkcjach naszego ustroju. Chronią komórki przed uszkodzeniem przez wolne rodniki, są istotne dla układu odpornościowego i nerwowego.\nTo między innymi wapń i magnez. Regulują pracę wielu układów, metabolizm, są materiałem budulcowym np. kości i zębów.\nNiezbędne w niewielkich ilościach do rozwoju, wzrostu i prawidłowego funkcjonowania organizmu. Wchodzą w skład hormonów i enzymów.\nNp. kwasy omega-3. Chronią serce i naczynia krwionośne.\nSubstancje budulcowe białek. Dostarczane organizmowi z pożywieniem, biorą udział w przemianach metabolicznych organizmu.\nSubstancje odżywcze pochodzenia roślinnego\nKarotenoidy, fitoestrogeny, flawonoidy naturalnie występują w owocach i roślinach. Korzystnie wpływają na na układ odpornościowy, sercowy i naczynia krwionośne.\nTo kultury żywych organizmów bakteryjnych. Należą do nich m.in. inulina i niewchłanialne węglowodany. Wpływają korzystnie na stan błon śluzowych przewodu pokarmowego i na układ odpornościowy. Regulują poziom flory jelitowej, hamują wzrost szkodliwych bakterii, wspomagają wchłanianie mikroelementów.\nWspomagają wzrost pożytecznych bakterii jeltowych. Korzystnie wpływają na układ odpornościowy i stan błon śluzowych jelit.\nJak bakterie wzmacniają odporność


linka i mój problem - Kosz - Nerwica.com\nlinka i mój problem\nPrzez Adaś2222, 19 Listopad 2009 w Kosz\nChciałbym poruszyć temat linki, która ciągle z wszystkimi się sprzecza, jest chłodna jak lód i chyba ciągle uważa się za moderatora. Napisałem jej pw (bo małych sprzeczkach) żeby się pogodzić, ale nie odpisała nic. Nie raz dostawałem PW od osób, ze skargami na linkę, że uważa się za najmądrzejszą i to co ona robi mają robić wszyscy bo to jest dobra droga.\nEdytowane 19 Listopad 2009 przez Gość\nPozwole sobie nie zgodzic sie z Twoja opinia, jest naprawde fajna i fajnie sie z nia gada, nie wiem na czym ten chlod linki wobec Twojej osoby ma polegac, czy sadzisz moze ze linka powinna jakos mocniej zwracac uwage na Ciebie, albo ze powinienes byc jakos specjalnie traktowany???\nNie nie wrecz przeciwnie, nawet w moich tematach może się nie wypowiadać. Tu nie chodzi tylko o mnie, dostawałem PW , że ludzie ze mną się zgadzają bo też odczuwają to samo co ja. A jak chciałem wyciągnąć rękę i napisałem symaptycznego PW to nie odpisała NIC!\nAdaś2222, a Ty jestes bogiem ?? Czemu ludzie pisza do Ciebie skoro mamy moderatorow i adminow wiec jesli maja skargi na uzytkowniczke Linke niech pisza do nich ...\nWogole zauwazylam mode na to ze jesli sie ktos z kims nie zgadza to najlepiej odwrocic kota ogonem zalozyc nowy temat i sie podniecac...\nAdaś2222, masz nierowno po sufitem chyba?myslè ze to jakies twoje urojone problemy,problemy ktorych nie ma!\ni lepiej bylo napisac "Linka i Twoj problem" bo nie dotyczy to wszystkich ...\nAdaś2222, już skończ swoje wywody, bo maksymalnie przynudzasz. To, że dostawałeś na mnie skargi to już bardzo mi przykro, napisz temu tłumowi żeby pisał do Admina, a on najwyżej wyciągnie konsekwencje.\nTakie rzeczy załatwia sie przez wiadomości prywatne a nie zakładając temat na forum, nie odpisałam - widocznie nie miałam chęci - pogódź się z tym, poprostu, ignoruj mnie, nie czytaj moich postów, ja nie będę się wypowiadać w twoich tematach i wszyscy będą szczęsliwi - ok?\nAdaś2222, to obsesja jakas..zajmij siè czyms czy jak?pracujesz uczysz siè?\nMoim zdaniem to adas szukasz wymyslonych problemow, ciagle zakladasz jakeis posty na forum by Toba sie ludzie glownie interesoiwali, chyba jestes naprawde niedowartsciowanym czlowiekiem, bo ciagle potrzebujesz aby ktos zwracal na Ciebie uwage tym samym wzbudzasz niechcec, i jestes denerwujacy. Moze zajmij sie czyms w realu zamiast wysmyslac nieistniejace problemy, zauwaz ze oprocz Ciebie nikt nic nie napisal negatywnego na linke - przemysl to. Pozdrawiam\nAdaś trochę luzu,na prawdę chyba jesteś przewrażliwiony...Nie lubisz kogoś,ktoś Cię irytuje,nie czytaj jego postów,nie odpisuj mu itp...To forum to nie towarzystwo wzajemnej adoracji.Są tu różni ludzi i nigdy nie będzie tak,że każdy będzie lubił każdego.Wiekszość ludzi jest tu bo ma problemy a nie pomoże szukanie nowych i wprowadzanie zamętu.Troszkę dystansu\nJa gdy kogoś nie lubię,gdy mnie denerwuje poprostu go ignoruję i Tobie radzę to samo,bo takie tematy nic dobrego Ci nie dadzą,a wręcz przeciwnie.\nAgusia 100% racji\nJa sie zgodzę z tym że Linka jest raczej chłodną dziewczyną, napewno nie wylewną, bardzo poważną i momentami za sztywną.\nAle cóż, taka jej 'uroda', ludzie są różni. Ja osobiście do Linki nic nie mam personalnie, bo sama bywam niemiła więc nie mogę sie o to czepiać ludzi. Zresztą ciężko kogokolwiek oceniać (i nie powinno sie) tylko na podstawie znajomości z forum.\nAdaś, szkoda czasu i siły na takie tematy. Kłótnie są bezsensowne. Jeśli Linka nie ma ochoty sie pogodzić i ma Cie gdzieś to też miej ją gdzieś i będzie kwita. Poprostu sie ignorujcie. Niepotrzebne jest robienie dymu na forum bo w sumie to nie jest problem.\nMamy przecież inne problemy, chociażby z nerwicą, więc po co szargać nerwy takimi głupotami?\nWyciągnałeś rękę do zgody, ktoś to odrzucił no i trudno, olej.\nAdas2222 widze ze po tym jak twoj temat zostal zamkniety zmieniles nastawienie i juz nie ty czujesz sie niewygodny na forum tylko linka jest dla ciebie niewygodna\ntutaj kazdy ma prawo do wyrazania siebie w kazdej formie o ile jest zgodna z regulaminem\nrozumiem ze mozesz sie czuc urazony niektorymi postami linki tak samo inni jednak nie sa one wulgarne i nie obrazaja etc a jesli tak faktycznie jest wystarczy zglosic konkrety i sprawiedliwosci stanie sie zadosc\nno i nie wiem co ma na celu ten temat bo o ile pewne aspekty zachowania maja znaczenie w pelnieniu funkcji moderatora nie licza sie juz one tak bardzo jesli chodzi o pozostalych uzytkownikow\nnawet jesli bardzo chcialbys prawdopodobnie nie wplyniesz na takie czy inne zachowania linki chocbys zakladal tysiac podobnych tematow\npozostaje sie z nimi pogodzic/ignorowac co zreszta sama proponuje wiec nie ma co robic zamieszania tylko zajac sie soba\nNie wiem po co w ogole powstal ten głupi temat.\nAdas- przestan wariowac i dreczyc na forum ludzi swoja obecnoscia i brakiem inteligencji.\nLinka jest fajna osoba,fajnie sie z nia gada i nie zgadzam sie z opiniami pani z zielonym bmw oraz wyżej wymienionego osobnika Adasia.\nO panią z bmw to o mnie chodzi? Mam imię chyba...?\nA to ja wogóle mam jakąś jednostronną opinię w tym temacie? Ja jej nie lubie? Kurde, dobrze wiedzieć..\nP.s. Cieszę się również że "szanujesz" moje zdanie. Pamiętaj tylko że z racją jest jak z dupą -każdy ma swoją.\nJedni myślą tak, inni inaczej. To, że ktoś myśli inaczej niż TY, nie daje Ci prawa do wyzywania tej osoby.\npozdro i wiecej luzu bo na zawał padniecie\nMagdabmw tu nie chodzi o to kto ma racje,a kto nie.Dobrze wiesz,że ten temat zostal stworzony tylko po to,żeby Adas mogl sobie nawrzucac na użytkowniczke tego forum....\nLinka jest raczej chłodną dziewczyną, napewno nie wylewną, bardzo poważną i momentami za sztywną.\n.Ty tez wykorzystujesz ten temat do nawrzucania jej a wydaje mi sie ze takie sprawy zalatwia sie na PW albo swoje wynurzenia zostawia sie dla siebie.\nPoza tym nikogo nie obrazilem w tym temacie:)\nA ja WAS wszystkich lubie, nawet jak jestescie upierdliwi, Buziaczki\nNo właśnie zaczynasz najeżdżać na mnie, i niewiem dlaczego\nNapisałam, ze Linka jest dziewczyną chłodną, poważną i czasem za sztywną wg mnie -ale taka jej uroda. Czy to jest obrażanie kogoś?\nNawet nie napisałam czy ją lubię czy nie, bo nie potrafię tego stwierdzić na podstawie pobieżnej znajomości z forum.\nMi personalnie Linka nic nie zrobiła, chociaż czasem lubi sie poczepiać (może niekoniecznie mnie, piszę ogólnikowo), ale trudno, taka już jest.\nWg mnie temat też jest bez sensu. Jak mnie ktoś olewa to nie skarżę się w tematach, bo szkoda nerwów i tak naprawdę to nie jest powód do zmartwien.\nnapisze tu jako zwykły użytkownik w pierwszej części a w drugiej zrobię porządek\ncz.1 Czy kurwa wam się w dupach przewraca ja rozumiem nerwice depresje itp no ale ja pierdole kurwa mać jakim prawem kogoś publicznie oceniać jak dziewczyna ma coś do powiedzenia mówi to od tego jest forum chyba co nie nie pasuje pisze na priv nie odpowiada znaczy nie ma ochoty ,mam taki straszny problem pisze do admina @ i staram się rozwiązać problem a nie publicznie opierdalam kogoś ,że się nie zgadzam z jego poglądami i jeszcze do tego w specjalnym temacie sprawa druga widzieliście Linke ,że twierdzicie że jest zimna ja osobiście się nie zgodzę gorąca laseczka i tyle a jedyny problem jaki może mieć i to męska część forum ,że kobita zajęta\ncz2 drogi Adaś2222, ja wiem ,że starasz się być centrum kosmosu powiadasz ludzie listy piszą pewnie poczuli ,że jesteś tym epicentrum forum ja powoli zbieram gadżety bo jako moderator nie będę już nic miał o roboty adminom też zaproponuje no bo co tu tak będziemy siedzieć i tylko świecić na czerwono lub zielono . nie wiem jaki jest cel Twojego tematu usuniecie Linki z forum czy jak ale jest to bardzo nieładne zachowanie dlatego dostajesz ostrzeżenie z powodu publicznego wprowadzania zamieszania na forum jeśli się z tym nie zgadzasz prosze o kontakt z administratorem forum ,przykro mi jest ale takimi prawami się rządzi forum nie mogę robić wyjątków wczoraj za takie wprowadzanie sianie zamętu musiałem wykluczyć użytkownika ale ,że nie jesteś łobuzem to otrzymujesz tylko w nagrodę ostrzeżenie .\nPs. prosił bym również o bardziej cywilizowane określanie Adasia w postach ponieważ zasób nagród jest niewyczerpalny\nPss. no to jeszcze doczytałem Agus buziolek\nKażdy pisze, żeby informować mnie lub Scrata o wszelkich problemach i konfliktach a rzeczywistość jest taka, że łatwiej nawrzucać na kogoś publicznie i dowartościowywać się tym, że ktoś nas poprze.\nNie raz dostawałem PW od osób, ze skargami na linkę\nNie chcę mi się wierzyć, że osoby, które mają coś do Eweliny piszą najpierw do Ciebie a Ty w natłoku tych wiadomości postanawiasz załączyć je jako argumenty swojej racji. No ale ok, może tak było - nie wnikam.\nAdam - zwracam się tak, bo jak piszę do Ciebie per Adaś to widocznie nie traktujesz tego poważnie: Założyłeś w ostatnim czasie kilka tematów. Najpierw o tym, że Ciebie nie lubią, teraz, że Ty kogoś nie lubisz.\nNie czujesz się tu dobrze? Denerwują Cie Użytkownicy forum? Nikt na siłę Cię tu nie trzyma. Rejestracja nie jest jednoznaczna z koniecznością przebywania tutaj.\nJeżeli jednak zależy Ci na odwiedzaniu forum i czerpania z niego jakichkolwiek korzyści - dostosuj się do zasad tu panujących, oraz zaakceptuj, że Twoja opinia nie jest tu najważniejsza.\nLinka jest na forum postacią wokół której wiele się dzieje, nie raz byłem świadkiem lepszych jak i gorszych momentów które przekładały się na posty z którymi nie do końca się zgadzałem. Ale wszelkie konflikty starałem się rozwiązywać wewnątrz zainteresowanych osób. Tobie polecam to samo.\nNie narobisz smrodu sobie i nam.\nHaha dobre, Linka chłodna i taki jej urok ;] Dzięki za poprawienie humoru. Czemu wypowiadacie się o innych trochę samodystansu, a już szczególnie Adaś222 ...., zachowanie małego dziecka, widać wyraźnie problem pretensjonalnej osobowości, popracuj nad tym. Linka jest ozdobą tego forum a wy szczekacze jesteście błaznami.\nA może TY jesteś błaznem szczekaczu?\nWiesz co, już od jakiegoś czasu przyglądam sie Twoim postom. Jeśli już sie gdzieś wypowiadasz w jakimś temacie to tylko po to, aby kogoś pocisnąć.\nNo chyba, ze to tylko ja żle odbieram Twoje słowa.\nHaha dobre :} wiesz widocznie znam te osoby i im to nie przeszkadza :}\nAlbo boją sie napisać że im sie to nie podoba, bo mają świadomość tego, że naskoczysz na nich jeszcze bardziej.\nCzemu jesteś taka agresywna i prześmiewcza w stosunku do ludzi? Sprawia Ci to przyjemność? Wiesz, jesli inni dają Ci zgodę na obrażanie ich to okej, obrażaj, ale ja Ci takiej zgody nie daję na obrażanie mnie.\nWięc jeśli możesz i umiesz to uszanuj moją opinię i nie wyzywaj mnie od błaznów bo po pierwsze -mi to przeszkadza, a po drugie- jesli Ty mnie obrazisz to ja obrażę Ciebie. Proste prawda?\nHaha ale ja Cie nie obraziłam szczekacz to akurat nie tyczyło się Ciebie, jeśli tak to odebrałać to musi być coś na rzeczy, może za dużo się udzielasz na forum :) Nie rób zamieszania. Powiedz mi kogo ja obrażam ? Jakieś przykłady?\nmagdalenabmw,skończ już naprawdę, robisz tu za adwokata a nikt cię o to nie prosił.....jak dobrze, że bronisz poobrażanych przez Mo ludzi inaczej byłoby krucho z forum...a nie....czekaj.....ojej bez ciebie jakoś się obyliśmy ten rok i nikt obrażony się nie czuł, to jak to jest?\nNaucz się odróżniać złośliwą inteligentną ironię (za którą uwielbiam Mo) z obrażaniem ludzi.


NRA złożyła zażalenie na decyzje TK - Z życia NRA - Naczelna Rada Adwokacka - Warszawa\nW tym tygodniu Trybunał Konstytucyjny częściowo odmówił nadania dalszego biegu skardze w sprawie tzw. taksy adwokackiej. Naczelna Rada Adwokacka złożyła zażalenie w tej sprawie.\nNRA złożyła 3 lipca 2013 r. w Trybunale Konstytucyjnym wniosek o zbadanie zgodności z Konstytucją oraz z przepisami ustawy Poa niektórych przepisów rozporządzenia Ministerstwa Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 9 maja 2014 r. Trybunał przekazał pismo do NRA w którym częściowo odmówił nadania dalszego biegu skardze w sprawie tzw. taksy adwokackiej. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wnioskodawca - NRA - nie jest podmiotem posiadającym w tej sprawie legitymację wnioskową w pełnym zakresie wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że zrzeszenia przedstawicieli określonego zawodu (np. zaufania publicznego) mogą się domagać kontroli wyłącznie tych aktów normatywnych, które są bezpośrednio związane z wykonywaniem danej profesji. Trybunał stwierdza zaś, że część zaskarżonych przez NRA przepisów dotyczy bezpośrednio praw konstytucyjnych jedynie potencjalnych klientów adwokatów. Wynagrodzenie adwokata z wyboru określa umowa z klientem, nie rozporządzenie. Uregulowana w zaskarżonych przepisach wysokość opłat za czynności adwokackie stanowi podstawę do zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich dla strony postępowania a nie dla adwokata. Tak ustalona opłata za czynności adwokackie, zasądzana przez sąd na rzecz strony postępowania, nie prowadzi zatem - a przynajmniej nie bezpośrednio - do naruszenia prawa do sądu ani żadnego prawa majątkowego adwokatów. NRA nie może zaś występować z wnioskiem o zbadanie zgodności norma w interesie ogólnospołecznym (tzn. potencjalnych klientów adwokatów).\nW zażaleniu jakie samorząd adwokacki złożył 15 maja w Trybunale Konstytucyjnym NRA podniosła, że Trybunał błędnie przyjął, iż NRA złożyła skargę konstytucyjną a nie wniosek. Błędnie też przyjęto, że NRA musi wykazać, iż doszło do naruszenia konstytucyjnych praw członków samorządu adwokackiego, ponieważ NRA jako podmiot posiadający szczególną kompetencję wnioskową, musi wykazać jedynie, iż zaskarżony akt normatywny "dotyczy spraw objętych jej zakresem". - W ocenie NRA nie sposób wyobrazić sobie regulacji, która w mniejszym stopniu dotyczyłaby spraw objętych zakresem działania organów samorządu adwokackiego niż kwestia wynagrodzenia adwokackiego. Są to w oczywisty sposób przepisy wpływające na interes Adwokatury i adwokatów związany z wykonywaniem tego zawodu. Powyższe sprzeciwia się nieuzasadnionemu zawężaniu Wnioskodawcy potencjalnych wzorców konstytucyjnych, a zwłaszcza stosowania w drodze analogii regulacji mającej zastosowanie w przypadku skarg konstytucyjnych. - czytamy w piśmie do TK.\nCzytaj zażalenie NRA\nczytaj też: TK odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi NRA ws. taksy adwokackiej


inwalidzi w serwisie Polska Niezwykła\nKalisz - Pamięci poległym za wolną Polskę oraz inwalidom wojennym\nNa ścianie kolegium jezuickiego znajduje się tablica upamiętniająca poległych za wolną Polskę oraz inwalidów wojennych wszystkich frontów I i II wojny światowej. Ufundowana została 1 wrze... zabytki: miejsca pamięci i pomniki\nPiła - Tablica pamiątkowa\nTablica poświęcona twórcom i członkom związku Inwalidów Wojennych R.P. Wykute w betonie daty i nazwy miejscowości informują o utworzeniu i działalności ogniw Organizacji na terenie p&oacu... zabytki: miejsca pamięci i pomniki\nSkierniewice - Pomnik na Skwerze Inwalidów Wojennych\nPrzy ulicy Jana III Sobieskiego znajduje się jeden z zieleńców Skierniewic. Niewielki teren do 1963 r. był cmentarzem ewangelicko-augsburskim. Po ekshumacji i przeniesieniu szczątków na c... zabytki: miejsca pamięci i pomniki


"Płakałem na swoim filmie" - Kultura i Sztuka - Kultura wysoka i masowa dziennik.pl\n"Płakałem na swoim filmie"\n04.03.2008, 23:41 | Aktualizacja: 07.06.2010, 18:18\nAnton Corbijn, reżyser filmu "Control" o zespole Joy Division, opowiada DZIENNIKOWI o Ianie Curtisie, legendarnym liderze grupy, który popełnił samobójstwo w 1980 roku.\nELŻBIETA CIAPARA: Dlaczego Joy Division? Skąd fascynacja tym właśnie zespołem? Robił pan zdjęcia Ianowi Curtisowi, jeździł pan w trasy...\nANTON CORBIJN: Tak, wyjechałem z Holandii z ich powodu. Byłem na koncercie i spodobała mi się ich muzyka. To wystarczyło. Byłem impulsywnym nastolatkiem. Zresztą chciałem zmienić swoje życie, chciałem się wyprowadzić z Holandii, bo wydawało mi się, że do niczego tam nie dojdę, niczego nie osiągnę. Ponadto, w Holandii moje zdjęcia się nie podobały. Po przyjeździe do Anglii próbowałem dotrzeć do Joy Division. Zajęło mi to niecałe dwa tygodnie. O dziwo, muzycy zgodzili się na sesję zdjęciową, a reszta to już historia. Te zdjęcia stały się niejako symbolem ich muzyki. Brzmi to jak hollywoodzki scenariusz, ale tak było naprawdę.\nCzy filmem „Control” rozlicza się pan ze swoją przeszłością?\nRaczej zamykam bardzo ważny etap. Etap, który de facto przesądził o moim życiu. Moja fascynacja Joy Division wywarła wpływ na każdy element mojego życia – poczynając od spraw zawodowych, a na prywatnych kończąc. Poczułem, że nadszedł wreszcie czas, żeby zacząć życie, w którym Joy Division nie będzie już takie ważne.\n„Control” to pana reżyserski debiut. Miał pan jakichś mistrzów?\nNajwiększy wpływ wywarli na mnie reżyserzy europejscy – Tarkowski, Godard, Bergman, Fellini. Nie przepadam za kinem amerykańskim, bo nie lubię filmów, w których wszystko dzieje się szybko. Lubię obrazy, w których jest miejsce na drobne, z pozoru nieistotne gesty, ruchy. Sprawia mi przyjemność obserwowanie, jak ludzie się poruszają, jak siadają, jak składają ręce. To takie fotograficzne zboczenie. Próbowałem te drobne ruchy rejestrować także w „Control”. W efekcie wyszedł mi czterogodzinny film. Połowę musiałem wyciąć, co nie było łatwe, bo byłem debiutantem i pewnie jak każdy debiutant byłem przywiązany do każdego ujęcia. Wolałem wycinać całe sceny, niż je po prostu skracać. Wydawało mi się, że w ten sposób zachowam niespieszny rytm, jaki sobie do tego filmu wymarzyłem.\nChyba bardzo wierzył pan w ten film, skoro w dużej mierze sfinansował pan jego powstanie…\nPieniądze od sponsorów skończyły się, zanim zaczęliśmy zdjęcia. Stanąłem więc przed wyborem. Mogłem zaczekać jeszcze kilka miesięcy, aż znalazłbym kolejnych, ale takie czekanie zawsze wiąże się z ryzykiem, że część aktorów odejdzie do innych filmów. Mogłem też wyłożyć kasę z własnej kieszeni. Postanowiłem zaryzykować, bo czułem, że albo zrobię ten film teraz, albo nigdy. Zadziałał instynkt. Często się nim kieruję. Kiedy postanowiłem wyjechać do Anglii, też nie miałem pewności, że mi się powiedzie. Ale instynkt mnie tam pchał.\nW jakiej mierze oparł pan film na swoich wspomnieniach?\nZdjęcia, które zrobiłem Ianowi, mogą sugerować, że łączyła nas bliska przyjaźń. W rzeczywistości nie znałem go dobrze. Ian był raczej skryty. Film w głównej mierze opiera się na wspomnieniach żony Iana – Debbie. Bardzo mi pomogła. Przede wszystkim odpowiadając na wszystkie moje pytania, nawet te najbardziej banalne, co Ian jadł na śniadanie, w co się ubierał do biura. Bardzo mi zależało na maksymalnym realizmie. Z pieczołowitością odtworzyliśmy na przykład dom Iana i Debbie. Myślę, że to przywiązanie do szczegółów zrobiło na Debbie pozytywne wrażenie.\nSam Riley bardzo przypomina Iana Curtisa…\nŁatwo jest znaleźć nowego Toma Cruise’a, ale znaleźć nowego Iana – to właściwie niemożliwe. Miałem ogromne szczęście, że trafiłem na Sama Rileya. On nie tylko przypomina fizycznie Iana. Podczas kręcenia filmu on po prostu był Ianem. Nikt na planie nie mówił do niego po imieniu, wszyscy wołali na niego Ian.\nJak go pan znalazł?\nZgłosił się na zdjęcia próbne w Londynie. Sam, zanim został aktorem, był muzykiem. Kilka lat temu próbował podpisać kontrakt z wytwórnią Warner Bros, ale został odrzucony. Potem był barmanem, sprzedawcą, ale cały czas komponował. Wreszcie doszedł do wniosku, że powinien poświęcić się swojej drugiej pasji – aktorstwu. „Control” dało mu szansę połączyć obie te pasje. Ale muszę zrobić jedno zastrzeżenie – nie wybrałem Sama dlatego, że jest aktorem i muzykiem. Wybrałem go ze względu na jego osobowość.\nDlaczego nie wykorzystał pan w filmie oryginalnych nagrań Joy Division?\nPoczątkowo miałem taki zamiar, ale aktorzy nie chcieli poruszać ustami pod playback. Ubłagali mnie, żebym pozwolił im naprawdę grać i śpiewać. Ostro trenowali kilka miesięcy. Tydzień przed rozpoczęciem zdjęć zaprosili mnie na mały koncert. Byli tak dobrzy, że postanowiłem zaryzykować.\nNie bał się pan reakcji fanów Joy Division?\nNie, bo robiłem ten film przede wszystkim dla siebie. O publiczności pomyślałem właściwie tylko raz – kiedy kręciliśmy sceny koncertów. Bardzo starałem się, żeby przypominały prawdziwe występy Joy Division, bo wiedziałem, że ludzie dobrze znają archiwalne nagrania tych koncertów. Miałem świadomość, że jeżeli coś schrzanimy, publiczność odwróci się od filmu. Na szczęście niczego nie schrzaniliśmy. Jestem dumny i szczęśliwy, że ludziom mój film się podoba, że na nim płaczą.\nPodobno pan też płakał na premierze?\nTo prawda. Płakałem, chociaż znałem zakończenie, chociaż ten film powstawał na moich oczach, nie potrafiłem jednak zapanować nad wzruszeniem. Ładunek emocji był ponad moje siły.\nOscarowa opowieść o zakazanej miłości przeczytaj »


Super oferta! Zestaw Przetwory z jagód, 5 sadzonek from Dom i Sad\nZestaw Przetwory z jagód składa się aż z pięciu sadzonek, w skład których wchodzą Borówka Brusznica Koralle, Jagoda Kamczacka Duet, Żurawina Wielkoowocowa Early Black, Jagoda Goji Big Berry oraz Borówka Amerykańska XLL. Największym atutem zestawu jest jego niebywała plenność, dzięki której możemy cieszyć się obfitymi zbiorami. Dodatkowo cechuje się wysoką mrozoodpornością, wytrzymuje nawet w temperaturach do minus 25 stopni celsjusza. Najlepszym okresem sadzenia zestawu Przetwory z jagód jest marzecczerwiec lub wrzesień-listopad. Zbiory następują w czerwcu albo październiku.\nRozstawa, która jest wymagany do prawidłowego wzrostu sadzonek wynosi od 0,5 do 2 metrów. Optymalna głębokość dla rośliny to 20-30 centymetrów. Należy pamiętać, że odmiany te lubią nasłonecznione tereny, jednak dobrze rosną również na stanowiskach półcienistych. Rośliny, które wchodzą w skład zestawu Przetwory z jagód dorastają od 0,3 do 2 metrów wysokości. Niewątpliwe będą stanowiły ciekawy element ogrodu. Dzięki jego obfitym plonom i możliwości wykonania przetworów, będziemy cieszyć się smakiem przez okrągły rok.\n- zestaw 5 sadzonek: Borówka Brusznica Koralle, Jagoda Kamczacka Duet, Żurawina Wielkoowocowa Early Black, Jagoda Goji Big Berry, Borówka Amerykańska XLL


Szykuje się skandal na MŚ 2018? Bezpieczeństwo kibiców zagrożone Piłka nożna - Sport.pl\nSzykuje się skandal na MŚ 2018? Bezpieczeństwo kibiców zagrożone\nBR 19.04.2018 07:32\nPodczas fazy grupowej największe ryzyko starć pseudokibiców najprawdopodobniej wystąpi w Niżnym Nowogrodze. Właśnie tam 21 czerwca swój mecz z Chorwacją zagrają Argentyńczycy. Trzy dni później w tym samym miejscu Anglia zmierzy się z Panamą


Rozliczenie Podatkowe Belgia Zwrot Podatku z Zagranicy\nRozliczenie podatkowe w Belgii\nKażda osoba, która pracuje lub mieszka na terenie Belgii, ma obowiązek do rozliczenia podatku w tym kraju. Belgijski Urząd Podatkowy (Federale Overheidsdienst) wymaga, by osoba rozliczająca się z podatku wykazała wszystkie swoje dochody, w tym również i zagraniczne, np. z Polski. Procedurę ubiegania się o zwrot nadpłaty podatkowej można rozpocząć po zakończeniu roku podatkowego. Pracodawca na przełomie styczeń/luty wydaje kartę podatkową tzw. Loonfische. Rozliczenia podatku można dokonać tylko na podstawie karty podatkowej. Na wydawanych odcinkach płacy nie są ujęte wszystkie składniki płacowe. W Belgii rozliczać się z podatku można w dwóch terminach, tj. do końca czerwca lub października. Termin do rozliczenia jest uzależniony od sytuacji danej osoby. Ta, która ma meldunek na terenie Belgii, musi rozliczyć się w terminie szybszym, to jest do 30 czerwca roku następnego. Natomiast osoba nie będąca zameldowana do 31 października roku następnego.\nBelgia Loonfische zwrot podatku


Królowa rzek przyciąga! - ekstramagazyn.pl\nKrólowa rzek przyciąga!\nPrzemysław Zieliński p.zielinski@prasa.gda.pl\nPotencjał turystyczny Wisły jest równie ogromny, co skala zaniedbań blokująca rozwój żeglugi. Samorządy robią wiele, aby przyciągnąć wodniaków, ale nie idzie za tym wsparcie państwa\nWisła przepływa przez najatrakcyjniejsze turystycznie miejsca województwa pomorskiego i kujawsko-pomorskiego. Przyciąga nie tylko miłośników historii, ale i przyrody, ale powinna wreszcie zacząć przyciągać także miłośników aktywnego spędzania wolnego czasu na wodzie.\nŻuławy stoją otworem\nSztandarowym projektem na Pomorzu, który miał przywrócić Wisłę i jej dopływy żeglarzom, jest Pętla Żuławska. Trzysta kilometrów drogi wodnej łączy Wisłę z Martwą Wisłą, Szkarpawą, Wisłą Królewiecką, Nogatem, Wisłą Śmiałą, Tugą, Motławą, Kanałem Jagiellońskim, rzekami Elbląg i Pasłęką, a także z wodami Zalewu Wiślanego. W ramach Międzynarodowej Drogi Wodnej E 70 można dopłynąć do Kaliningradu, Kłajpedy, a nawet Rotterdamu. Pętla Żuławska to przede wszystkim sieć czterech nowych portów żeglarskich, siedmiu przystani i dwóch pomostów cumowniczych. Realizowana w latach 2010-2014 inwestycja kosztowała prawie 85 mln zł, z czego połowa pochodziła ze środków unijnych. Dzięki realizacji Pętli otworem przed turystami stoją Żuławy.\n- Po powstaniu infrastruktury do uprawiania turystyki wodnej poświęcamy coraz większą uwagę temu, co stanowi przeszkodę w rozwoju żeglugi śródlądowej na Pomorzu - mówi Michał Górski, prezes Pętli Żuławskiej. - Staramy się ingerować w proces decyzyjny, dotyczący rozwoju żeglugi śródlądowej.


Simone Mole, Giertych i HIV | Staszek Cieślicki blog\nSimone Mole, Giertych i HIV\nNo Comments on Simone Mole, Giertych i HIV\nWłaśnie rozpoczął się proces Kameruńczyka oskarżonego o to, że kilkanaście kobiet świadomie zaraził wirusem HIV. Linia obrony podejrzanego jest śmieszna: „to sprawa polityczna, nie zaraziłem tych kobiet…”\nJeszcze tylko brakowało by powiedział, że jest to „prześladowanie rasistowskie, bo jest murzynem”…\nJeśli tylko wiedział, że jest nosicielem HIV, to musiał sobie zdawać sprawę że będzie zarażał (wg naszych standardów myślenia i postępowania, a może on rzeczywiście wierzył że „wirus to efekt np. złych czarów”…)\nObrońcą poszkodowanych kobiet jest Roman Giertych, który postanowił „powozić się” na tej sprawie, na jej rozgłosie, bo z jego radykalnymi poglądami będzie wnioskował o zmianę kwalifikacji czynu na „usiłowanie zabójstwa”, zagrożone dożywociem.\nAle gdzie się podziały jego katolicko-radiomaryjne przekonania? Każdy powinien odpowiadać za swoje czyny, kobiety też, przecież nikt nie kazał im „spać z murzynem”, nikt ich siłą tam nie zaciągał, same poszły, same podjęły decyzję (pewnie podyktowaną ciekawością, bo ponoć murzyni są obficie obdarzeni przez naturę; nasi przodkowie dawno już powiedzieli: „Ciekawość to pierwszy stopień do piekła”).\nJest to dla nich wielka tragedia, „świat się zawalił”, ale same są sobie winne, a radykałowie dodadzą „bo puściły się”.\nMogły przewidzieć że seks bez zabezpieczeń z nieznajomym, szczególnie pochodzącym z kraju wysokiego ryzyka, gdzie panuje epidemia HIV, może być niebezpieczny.\nI tu się zgodzę z wieloma światłymi, bądź mniej ludźmi, że wielu zakażeniom HIV można by zapobiec dzięki wierności swojemu obecnemu partnerowi!\nEwa Sowińska za „puszczanie się” chciała karać nastolatków, bo to seks „pozamałżeński” jest „be”. Bo wiernośc, bo rodzina, bo wiara… A Giertych zawiesił swoje przekonania „prorodzinne” by bronić poszkodowanych.\nOj chyba nigdy nie zrozumiem motywów i sposobów działania polityków…\nZa szybko zmieniają swoje poglądy. 🙁\n„Bo białe nie może być białe…”\n← Dać siebie innym w całości… Serce do wymiany → Wall-e