Wpływ eliminacji rekompensaty za ból i cierpienie na skutek roszczeń ubezpieczeniowych za uraz kręgosłupa szyjnego ad 5 – Poradnia psychologiczna divercity\nWpływ eliminacji rekompensaty za ból i cierpienie na skutek roszczeń ubezpieczeniowych za uraz kręgosłupa szyjnego ad 5\nW odniesieniu do wieku największy spadek nastąpił w młodszych grupach wiekowych (od 18 do 29 lat). Zamykanie roszczeń\nZe względu na niepewność co do powodów ponownego zgłoszenia 2064 roszczeń i brak informacji na temat pierwszego terminu zamknięcia, roszczenia te nie zostały uwzględnione w naszych analizach czasowych. W systemie deliktowym ponownie zamknięto 22 procent roszczeń typu whiplash, a w systemie bez winy ponownie otwarto 32 procent. Mediana czasu zamknięcia ponownie otwartego wniosku wyniosła 12 dni (95-procentowy przedział ufności, od 9 do 15); 37 procent ponownie otwartych wniosków zostało zamkniętych w dniu ich otwarcia. Dane te sugerują, że w większości przypadków wystąpiły powody administracyjne związane z ponownym otwarciem roszczenia, takie jak płatność rachunku. Charakterystyka linii podstawowej 2064 osób z nowo otwartymi roszczeniami i 5398 osób z roszczeniami, które pozostały zamknięte, były podobne (dane niepokazane). Z tych 5398 roszczeń 2377 dotyczyło urazów, które miały miejsce podczas okresu deliktowego, a 3021 dotyczyło urazów, które miały miejsce w okresie bezobjawowym.\nRysunek 1. Rysunek 1. Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące okresu zamknięcia dla 5398 ustaleń whiplash. Dane zostały ocenzurowane na dzień listopada 1997 r. Brak błędu oznacza pierwsze sześć miesięcy systemu bez winy, a brak błędów 2 w ciągu sześciu miesięcy systemu bez winy. Liczby otwartych roszczeń w każdym momencie są pokazane poniżej wykresu.\nTabela 3. Tabela 3. Czynniki związane z czasem do złożenia wniosku o zamknięcie. W przypadku 5398 zabiegów urazowych kręgosłupa szyjnego, które nie zostały ponownie otwarte, mediana czasu zamknięcia wyniosła 433 dni (95 procent przedziału ufności, 409 do 457) w okresie tortur i 194 dni (przedział ufności 95 procent, 182 do 206) i 203 dni (95 procent przedziału ufności, 193 do 213) podczas odpowiednio pierwszego i drugiego półrocza okresu bez uszkodzenia (rysunek 1). Ogólnie rzecz biorąc, nastąpił 54-procentowy spadek czasu zamknięcia w okresie bez awarii. W obu systemach czas zamknięcia był dłuższy dla osób starszych, kobiet i osób o wyższym poziomie wykształcenia (tabela 3). Wyższy wynik w punkcie bazowym dla intensywności bólu i większy odsetek ciała odczuwającego ból był związany z dłuższym czasem zamknięcia. Zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin, niepokój przed kolizją, zmniejszony lub bolesny ruch szczęki, problemy z koncentracją i brak winy za kolizję wiązały się z opóźnionym zamknięciem w systemie deliktowym. W systemie bez winy małżeństwo, ból lub drętwienie ręki, złamanie kości i problemy z pamięcią po kolizji wiązały się z opóźnionym zamknięciem. W obu systemach posiadanie adwokata było silnym predyktorem opóźnionego zamknięcia. W systemie deliktowym zamknięcie roszczeń trwało dłużej w przypadku osób, które początkowo skonsultowały się z lekarzem i fizjoterapeutą lub lekarzem i kręgarzem, niż z tymi, które początkowo nie konsultowały się z podmiotem świadczącym opiekę zdrowotną. W systemie bez winy zamknięcie trwało dłużej dla osób, które początkowo konsultowały się z samym kręgarzem lub kręgarzem i lekarzem.\nInformacje uzupełniające dotyczące bólu karku, funkcjonowania fizycznego i objawów depresji były dostępne dla 1200 spośród 2377 osób, które zadali kary (50,5 procent) i 1583 z osób ubiegających się o niepowodzenie 3021 (52,4 procent)\n[hasła pokrewne: bostonka jak długo trwa, porfiria skórna, kardiomiopatia niedokrwienna ]\n[podobne: neurolog szczecinek, oddychanie podczas biegu, odczyn tuberkulinowy ]\nTags: neurolog szczecinek, odczyn tuberkulinowy, oddychanie podczas biegu\nPerspektywiczne badanie związku między zaburzeniami oddechu a nadciśnieniem ad\nBadanie Cohortowe Badanie Snu jest populacyjnym, podłużnym badaniem historii naturalnej zaburzeń oddychania u osób dorosłych. Uczestnicy kończą naukę snu na cztery noce w odstępach czteroletnich. Badania te obejmują ocenę zaburzeń oddychania podczas snu (przez monitorowaną polisomnografię), ciśnienie krwi i wiele potencjalnych czynników zakłócających. Metody Przegląd Protokoły badań kohortowych w Sleep Wisconsin i dokumentów świadomej zgody […]\nKrótka historia etyki medycznej\nAlbert Jonsen, wybitny teoretyk i praktykujący bioetykę, napisał, co jest zasadniczo prehistorią tego pola. Zaczyna się od okresu greckiego i rzymskiego (od V wieku do III wieku), przechodzi na medycynę średniowieczną, wyrusza w szybką podróż po medycynie w Indiach i Chinach, powraca do europejskiej etyki medycznej, a następnie kończy na wydarzenia w Ameryce. Przez większość […]


pilota, uważając żeby nie wcisnąć znajdującego się tam przycisku. Patrzę jak szybko wszystko się dzieje. Przed nami lód, kostka, błoto, a Fiesta w rękach Maćka idzie jak po sznurku. Pomagają mu w tym założone na 18-calowe felgi, opony typu Monte Carlo. Nazwa nie jest przypadkowa, bo jest to typ ogumienia\n. głębokość rzeźby bieżnika opon - 1,6 mm, wyposażenie samochodu: trójkąt ostrzegawczy, apteczka + gumowe rękawiczki. Używanie świateł mijania w dzień jest obowiązkowe w przypadku złej widoczności oraz we wszystkich tunelach. Obowiązuje ponadto zakaz jazdy z włączonymi światłami postojowymi. Zaleca się


admin – Strona 2 – Cyfrowy Press\nJedną z chorób, która atakuje osoby bez względu na wiek i płeć jest zapalenie ucha zewnętrznego. Najczęściej stoi za nią infekcja bakteryjna, wirusowa bądź grzybicza. Choroba jest uciążliwa, wywołuje ból i bezwzględnie wymaga zastosowania odpowiedniego […]\nPomidory są jednymi z najbardziej wymagających warzyw. Wymagają dużej ilości ciepła i światła. Wyróżniają się bardzo długim okresem wegetacyjnym i nie znoszą przymrozków. Niestety uprawa pomidorów w zasadzie ogranicza się do kilku najcieplejszych miesięcy (okres […]\nMimo ogromnego postępu nadal jesteśmy narażeni na różnego rodzaju pasożyty. Obecnie mówi się o nich coraz mniej. Jest to bowiem wstydliwy problem. Kiedy słyszymy o pasożytach, to najczęściej w odniesieniu do zwierząt. Tymczasem okazuje się, […]\nNaturalnym kosmetykiem, który doskonale sprawdza się w pielęgnacji zarówno cery, jak i włosów jest woda różana. Zawiera szereg cennych substancji, które sprawiają, że tak dobrze wpływa nie tylko na skórę. Coraz chętniej sięgają po nią […]\nKobiety decydujące się na wykonanie makijażu powinny pamiętać, że ważny jest nie tylko dobór dobrego podkładu, tuszu do rzęs czy cienia do powiek, ale również właściwie wykonany demakijaż. Tylko przestrzeganie kilku zasad pozwoli uniknąć pojawienia […]\nUlewanie to zjawisko, które dotyka zdecydowaną większość niemowląt. Polega na bezbolesnym cofaniu się pokarmu. W zdecydowanej większości przypadków za ulewaniem kryje się niedojrzałość układu pokarmowego. Na ogół znika ono, kiedy dziecko uczy się siedzieć, a […]\nCzym jest antyoksydacja i dlaczego antyoksydanty są taki ważne? Należy zacząć od tego, czemu przeciwdziałają. Oksydacja to inaczej utlenianie, za które odpowiadają tzw. wolne rodniki, czyli – upraszczając – uwolnione do tkanek cząsteczki tlenu. Oddziałują […]\nNiepełnosprawny członek rodziny to spore wyzwanie dla osoby, która sprawuje opiekę i jednocześnie pomaga we wszystkich czynnościach życia codziennego. Pierwsze trudności mają charakter architektoniczny stanowiące barierę niemożliwą do pokonania. Jednak nabycie odpowiednich sprzętów i akcesoriów […]\nadmin 1 listopada, 2020\nWybór podłogi do łazienki to ważna decyzja, której efekty będziemy odczuwać przez lata. Warto więc dobrze poznać wszystkie możliwości i postawić na rozwiązanie, z którego długo będziemy zadowoleni. Który rodzaj podłogi jest najlepszy oraz jakie […]\nadmin 31 października, 2020\nLampy led sufitowe, podłogowe czy biurkowe to już niemal standard w każdym nowoczesnym domu. Jeśli liczy się dla nas dobro środowiska oraz oszczędność domowego budżetu, zapoznanie się z tym rozwiązaniem to konieczność. Sprawdź, co warto […]


Gliwicki Lew dla i3D\ngliwice.gosc.pl → Wiadomości z diecezji gliwickiej → Gliwicki Lew dla i3D\nW tym roku nagrodę Gliwickiego Lwa otrzymała firma i3D www.gliwice.eu\nJacek Jędrzejowski i Arkadius Patryas – twórcy sukcesu spółki Grupa i3D – 10 stycznia w Gliwickim Teatrze Muzycznym odebrali Gliwickiego Lwa, czyli nagrodę prezydenta miasta.\nOd kilku lat gliwicka firma i3D z powodzeniem konkuruje z dokonaniami największych światowych koncernów zajmujących się technologiami, które odwzorowują świat realny w wirtualnej rzeczywistości. Z jej usług korzystają giganci pokroju BP, Boeinga, Orange czy ExxonMobil.\nWycieczka do wnętrza pieca hutniczego, wędrówka po krętych korytarzach tankowca czy możliwość przeprowadzenia wirtualnej operacji – autorami tych nowinek są gliwiccy programiści z Grupy i3D. Firma, która działa w Parku Naukowo-Technologicznym TECHNOPARK GLIWICE od ponad 5 lat, ma na swoim koncie spore osiągnięcia. Edukacja, inżynieria przemysłowa, architektura, medycyna czy branża wojskowa – to tylko niektóre z dziedzin, w których wykorzystuje zaawansowane technologie wirtualnej rzeczywistości.\nJej najnowszy produkt to oprogramowanie Quazar3D, którego przygotowanie pochłonęło 3 mln zł. Na szeroką skalę rozwiązania oparte na oprogramowaniu Quazar3D wdrożyła Politechnika Śląska w ramach projektu Inter-Edu – Interaktywne Kształcenie Inżyniera. W ramach współpracy z gliwicką uczelnią powstała najobszerniejsza na świecie biblioteka wirtualnych aplikacji, dzięki czemu wszystkie zajęcia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej mogą być prowadzone z wykorzystaniem interaktywnych aplikacji 3D.\nGrupa i3D, oprócz głównego biura w Gliwicach, posiada również biura w Nowym Sączu. Zatrudnia 65 osób, nosi się jednak z zamiarem dodatkowej rekrutacji pracowników. W czerwcu 2011 roku zadebiutowała jako spółka na rynku NewConnect.\n„Gliwicki Lew” – miniaturowy brązowy odlew dzieła Theodora Erdmanna Kalidego – jest przyznawany efektywnym liderom firm bądź instytucji działających na terenie Gliwic. Potrafią oni osiągnąć sukces dzięki swej pasji, wiedzy i zaangażowaniu, częstokroć niezależnie od aktualnej koniunktury ekonomicznej. Zarządzane przez nich podmioty rozwijają się, nieprzerwanie inwestują i poszerzają swoją ofertę. Laureaci są wybierani przez prezydenta Gliwic osobiście. Nagroda nie ma kategorii, specjalnej kapituły ani komisji konkursowej. Przyznanie jej ma charakter wyłącznie prestiżowy.\nDotychczas „Gliwickiego Lwa” otrzymali: płk. Marian Jarosz, dyrektor 106. Szpitala Wojskowego (2005), Elwira Dziewa, prezes spółki AUTOROBOT STREFA (2006), Marian Adamek, szef gliwickiego PROFARBU (2007), dr inż. Andrzej Meder, dyrektor Centrum Mechanizacji Górnictwa KOMAG (2008), Iwona Guzicka i Elżbieta Więcław – założycielki, a obecnie prezes i dyrektor Prywatnego Centrum Edukacyjnego FILOMATA (2009), Wojciech Wajda, prezes zarządu firmy WASKO S.A. (2010), Henryk Błażusiak, prezes Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Gliwicach (2011), Grzegorz Krupa, prezes zarządu, Piotr Postawka, wiceprezes zarządu i Wojciech Szumiński, główny inżynier firmy Flytronic (2012).\ndodane 11.01.2013 12:19


Regulamin - e-ubraniarobocze\n1.Sklep internetowy, dostępny pod adresem internetowym: www.e-ubraniarobocze.pl prowadzony jest przez TPE Budownictwo Sp. z o.o., wpisaną przez Sąd Rejonowy we Wrocławiu, IX Wydział Gospodarczy do Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestr Przedsiębiorców numer KRS 0000617513. Siedziba firmy to: 56-400 Bystre, ul. Kwiatowa 6. Jesteśmy zarejestrowani pod numerem NIP: 9112014495, Regon: 364446461. Można skontaktować się z nami pod numerami telefonu: 609617512 i 530503598oraz za pośrednictwem adresu mail-owego: sklep@e-ubraniarobocze.pl\n1.Sprzedawca – TPE Budownictwo Sp. z o.o. z siedzibą w Bystre, ul. Kwiatowa 6, kod pocztowy 56 - 400, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego przez Sąd Rejonowy we Wrocławiu, IX Wydział Gospodarczy KRS pod numerem KRS 0000617513, o kapitale zakładowym 5000PLN, NIP 9112014495, REGON 364446461.\n4. Sklep - sklep internetowy prowadzony przez Sprzedawcę pod adresem internetowym www.sklep@e-ubraniarobocze.pl\n1. Adres Sprzedawcy: 56 – 400 Bystre, ul. Kwiatowa 6\n2. Adres e-mail Sprzedawcy: sklep@e-ubraniarobocze.pl\n3. Numer telefonu Sprzedawcy: 609617512 i 530503598\n4. Numer rachunku bankowego Sprzedawcy: 68 1090 2415 0000 0001 3269 5729\n6. Klient może porozumieć się telefonicznie ze Sprzedawcą w godzinach od 8.00–18.00, sobota 8.00-14.00\n1. Aby założyć Konto w Sklepie, należy wypełnić Formularz rejestracji. Niezbędne jest podanie wszystkich niezbędnych danych.\n5. kliknąć przycisk “Zamawiam i płacę” oraz potwierdzić zamówienie.\nOdbiór osobisty dostępny pod adresem: 56 – 400 Bystre, ul. Kwiatowa 6.\npłatności przelewem, płatności elektronicznych, Klient obowiązany jest do dokonania płatności w terminie 2 dni kalendarzowych od dnia zawarcia Umowy Sprzedaży - w przeciwnym razie zamówienie zostanie anulowane,\nW przypadku odstąpienia od Umowy Sprzedawca zwraca Konsumentowi niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia Konsumenta o odstąpieniu od Umowy, tylko i wyłącznie kwotę wartości zamówionego przez niego towaru, nie dokonuje zwrotów kosztów związanych z dostarczeniem zamówionego towaru,\nw której przedmiotem świadczenia jest rzecz, wyprodukowana według specyfikacji Konsumenta lub służąca zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb,\nw której przedmiotem świadczenia jest rzecz wyprodukowana na specjalne zamówienie,\n5. W reklamacji należy zawrzeć m.in. zwięzły opis wady, okoliczności (w tym datę) jej wystąpienia, dane Klienta składającego reklamację, oraz żądanie Klienta w związku z wadą towaru.\n1. Administratorem danych osobowych Klientów zbieranych za pośrednictwem Sklepu internetowego jest TPE Budownictwo Sp. z o.o. z siedzibą w 56-400 Bystre, ul. Kwiatowa 6.\n4. Klient ma prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania jak i też ich usunięcia.\n6. Klient ma prawo uzyskania informacji o przetwarzaniu jego danych osobowych poprzez kontakt e-mail: sklep@e-ubraniarobocze.pl lub korespondencyjnie na adres pocztowy: TPE Budownictwo Sp. z .o.o., ul. Kwiatowa 6.\n7. Gromadzenie, przetwarzanie i wykorzystanie danych osobowych użytkownika\nGromadzimy, zapisujemy i przetwarzamy dane użytkownika w ramach obsługi zakupów, łącznie z ewentualnymi późniejszymi rękojmiami, w celu realizacji naszych usług, na potrzeby administracji technicznej, dla własnych celów marketingowych oraz w celu zapobiegania czynom zabronionym i oszustwom. Dane osobowe użytkowników są przekazywane osobom trzecim jedynie wówczas, gdy jest to dozwolone przepisami, łącznie z celami związanymi z realizacją umowy lub rozliczenia, do celów marketingowych lub w razie uprzedniej zgody użytkownika.\n7a. Wykorzystanie danych użytkownika do celów reklamowych\nOprócz przetwarzania danych w ramach obsługi zakupu w sklepie internetowym wykorzystujemy dane użytkownika także do następujących celów: aby stale optymalizować zakupy użytkownika w ramach przyjaznej dla klienta i zindywidualizowanej oferty; aby móc kontaktować się z użytkownikiem w związku z zamówieniami oraz określonymi produktami i akcjami marketingowymi oraz aby polecać użytkownikowi produkty lub usługi, które mogą go zainteresować.\nUżytkownik może w każdej chwili sprzeciwić się wykorzystaniu danych osobowych użytkownika do celów reklamowych w całości lub w odniesieniu do poszczególnych działań, bez obciążania go kosztami poza kosztami przekazania informacji. Do tego celu wystarczy zawiadomienie w formie tekstowej na wymienione dane kontaktowe: e-mail, list.\nJeżeli użytkownik chciałby zrezygnować z newslettera, może w każdej chwili anulować swoją zgodę bez ponoszenia kosztów poza kosztami przekazania informacji. Do tego celu wystarczy zawiadomienie w formie tekstowej na wymienione dane kontaktowe: e-mail, list.\n7c. Wiadomości e-mail z polecanymi produktami\nJeżeli użytkownik dokonał zakupu w sklepie internetowym e-ubraniarobocze.pl, wówczas regularnie będzie otrzymywał od nas wiadomości e-mail z polecanymi produktami. Wiadomości te są przesyłane niezależnie od tego, czy użytkownik zapisał się do newslettera, czy nie. Chcemy w ten sposób udostępnić użytkownikowi informacje o produktach z naszej oferty, które mogłyby go zainteresować na podstawie jego ostatnich zakupów.\nJeżeli użytkownik chciałby zrezygnować z otrzymywania od nas informacji o polecanych produktach lub ogólnie z informacji reklamowych, może w każdej chwili anulować swoją zgodę bez ponoszenia kosztów poza kosztami przekazania informacji. Do tego celu wystarczy zawiadomienie w formie tekstowej na wymienione dane kontaktowe: e-mail, list.


Decyzja w sprawie drugiego toru na trasie Gdynia-Słupsk zapadnie do końca 2015 - WP Wiadomości\npociągkolejbiedrońpomorskiesłupsktorowiskowiadomości Gdańsktylko w wp\nRobert Biedroń poinformował o toczących się konsultacjach w sprawie linii kolejowej 202. W praktyce oznacza to, że mieszkańcy mogą przesyłać PKP swoje wnioski. Wbrew temu, co powiedział prezydent nie istnieją obecnie żadne warianty drugiego toru.\nNa ostatniej konferencji prasowej urzędnicy słupskiego magistratu zaapelowali do mieszkańców gmin leżących na trasie Słupsk-Gdynia o udział w konsultacja toczących się nad linią kolejową 202.\n- Obecnie rozpatrywane są warianty dotyczące drugiej linii kolejowej. Zostaną one we wrześniu przedstawione pani minister infrastruktury. To ona właśnie po analizach i konsultacjach z komisją europejską podejmie ostateczną decyzję w sprawie drugiej linii torów kolejowych. Będziemy walczyć - zapowiadał podczas konferencji prasowej Robert Biedroń, prezydent Słupska.\nJak dowiedzieliśmy się w PKP PLK, zarządcy linii kolejowej 202 konsultacje trwają już od maja. Studium wykonalności projektu pozwoli określić - czy istnieje potrzeba rozbudowy linii o drugi tor, czy wystarczą inne rozwiązania zapewniające w perspektywie 30 lat zakładany rozkład jazdy pociągów i krótką podróż. Studium zostanie przygotowane do końca roku, a nie do września. Co więcej nie są prowadzone obecnie żadne prace projektowe nad drugą linią torowiska i nie wiadomo, czy i którędy będzie ona przebiegać.\nBudowa drugiej nitki torowiska będzie realizowana najwcześniej za cztery lata, ale zdążyła już wzniecić wiele kontrowersji pośród mieszkańców. W czerwcu zorganizowano nawet w tej sprawie protest.\n- Wcześniej zapewniano o budowie drugiego toru na całym pomorskim odcinku linii 202 to teraz okazuje się, że PKP PLK między Słupskiem i Lęborkiem zamierza zbudować tylko kilkukilometrową mijankę, która w żaden sposób nie rozwiąże problemu zatłoczenia i przepustowości linii. Taka modernizacja sprawi, że pociągi nadal będą stać na stacjach, aby przepuścić te jadące z przeciwka, a pociągi osobowe będą oczekiwać na wyprzedzenie ich przez szybsze, kwalifikowane - mówi Wirtualnej Polsce Tomasz Ciżmowski, wiceprezes Stowarzyszenia Aktywne Pomorze.\nPropozycja kolejarzy zaskakuje tym bardziej, iż przed 1945 rokiem na odcinku Słupsk-Lębork linia nr 202 była dwutorowa. Większość mostów oraz wiaduktów nie wymaga więc przebudowy, a na nasypach jest miejsce na drugi tor. Zmodernizowanie linii jako jednotorowej na kilkadziesiąt lat pogrzebie możliwość dobrego skomunikowania Pomorza z resztą kraju, a także ograniczy lub uniemożliwi kursowanie na Pomorzu Środkowym pociągów typu Pendolino.


Zachowek dla dzieci w różnej wysokości - GOFIN.pl\nAktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna) » Prawnik radzi » Spadki i darowizny » Zachowek dla dzieci w różnej wysokości\nMój ojciec zapisał spadek swojej wieloletniej przyjaciółce. Zamierzam wraz z rodzeństwem domagać się od spadkobiercy zapłaty zachowku - nie zostaliśmy bowiem formalnie wydziedziczeni. Czy prawdą jest, że wysokość zachowku przysługującego dzieciom może być różna?\nTAK. Jeśli osoba bliska nie została w testamencie formalnie wydziedziczona, może domagać się zapłaty zachowku. W myśl przepisów, zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach - połowa wartości tego udziału. Tak stanowi art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego mu zachowku bądź w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny, bądź w postaci powołania do spadku, bądź w postaci zapisu, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia. Pamiętać należy, że w pewnych przypadkach do zapłaty zachowku może być zobowiązana osoba, na której rzecz spadkodawca uczynił zapis windykacyjny, a nawet osoba, która otrzymała od spadkodawcy darowiznę doliczaną do spadku.\nZatem może dojść do sytuacji, że dzieci otrzymają zachowek w różnej wysokości. Gdyby spadkodawca pozostawił wyłącznie dwoje dzieci, a jedno z nich było małoletnie, wówczas otrzyma ono zachowek w wysokości 2/6 spadku (2/3 z 1/2 udziału w spadku, który by dziecku przypadł, gdyby miało miejsce dziedziczenie ustawowe). Z kolei starsze rodzeństwo otrzymałoby zachowek w wysokości 1/4 spadku (1/2 z 1/2 udziału w spadku, który by dziecku przypadł, gdyby miało miejsce dziedziczenie ustawowe).\nOceny, czy w chwili otwarcia spadku uprawniony był trwale niezdolny do pracy, musi dokonać sąd orzekający w sprawie o zachowek. Kryteria, jakimi powinien się kierować, muszą przede wszystkim pochodzić z przepisów z zakresu zabezpieczenia społecznego, ale nie tylko. Sąd powinien więc rozważyć stopień niepełnosprawności organizmu i możliwości przywrócenia jego pełnej sprawności, ewentualność podjęcia innej pracy czy wiek uprawnionego. W konkretnym wypadku zaawansowany wiek uprawnionego do zachowku może przemawiać za przyjęciem, że na tle tego przepisu będzie on traktowany jako osoba trwale niezdolna do pracy. Nie oznacza to jednak automatycznie, że osoba posiadająca status emeryta uprawniona jest do zachowku w wyższej wysokości (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt V ACa 229/19).\nInstytucja zachowku służy urzeczywistnieniu obowiązków moralnych ciążących na spadkodawcy.


Buty Banana Moon WINGER SNEAKERS kolor szary - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Trampki › Buty Banana Moon WINGER SNEAKERS\nButy Banana Moon WINGER SNEAKERS kolor szary\nTe Buty Banana Moon WINGER SNEAKERS kupisz tanio w sklepie www.spartoo.pl. trampki damskie dla pań od dawien dawna opanowują modowe trendy kobiece kobiecą modę. Marka Banana Moon dostarcza kobietom trampki damskie o ciekawym wzorze, czego przejawem niewątpliwie jest obuwie Banana Moon WINGER SNEAKERS. Model ten spełni się bez zarzutu jako obuwie codzienne - nie.. więcej »\nTe Buty Banana Moon WINGER SNEAKERS kupisz tanio w sklepie www.spartoo.pl. trampki damskie dla pań od dawien dawna opanowują modowe trendy kobiece kobiecą modę. Marka Banana Moon dostarcza kobietom trampki damskie o ciekawym wzorze, czego przejawem niewątpliwie jest obuwie Banana Moon WINGER SNEAKERS. Model ten spełni się bez zarzutu jako obuwie codzienne - nie tylko bardzo dobrze wygląda, ale również zapewnia znaczną swobodę oraz wygodę użytkowania, ma to kluczowe znaczenie, jeżeli chodzi o ich używaniu każdego dnia. Zapoznaj się z opisem technicznym:\nButy Banana Moon WINGER SNEAKERS szary. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 40.\nPokazywane tutaj trampki damskie wyróżniają się nadzwyczajną trwałością, jaką osiągnięto dzięki wykorzystaniu surowców profesjonalnej jakości do ich stworzenia. Jeżeli wciąż nie masz w swej szafie trampki damskie lub obuwie Banana Moon WINGER SNEAKERS nie spełnia Twoich wymagań - zerknij na nasze inne propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Banana Moon WINGER SNEAKERS kolor szary


Wieś Rudno (mazowieckie) » mapy, nieruchomości, GUS, kod pocztowy, regon, kierunkowy, demografia, statystyki, tabele, drogi publiczne, liczba ludności\nWieś Rudno to wieś leżąca w gminie Dobre. Należy do województwa mazowieckiego, powiatu mińskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Rudno to 96 z czego 47,9% mieszkańców stanowią kobiety, a 52,1% ludności to mężczyźni. Miejscowość zamieszkuje 1,6% mieszkańców gminy. Identyfikator miejscowości Rudno w systemie SIMC to 0670545, a współrzędne GPS wsi Rudno to (21.711389, 52.301111).\nKałuszyn (12,4 km) Mrozy (16,3 km) Mińsk Mazowiecki (16,5 km) Węgrów (23,4 km) Tłuszcz (23,6 km) Halinów (25,6 km) Łochów (25,6 km) Sulejówek (30,6 km)\nWieś Rąbierz-Kolonia (1,4 km) Wieś Wólka Czarnogłowska (1,7 km) Wieś Duchów (1,8 km) Wieś Kamionka (2,2 km) Wieś Adamów (2,3 km) Wieś Antonina (2,3 km) Wieś Strzebula (2,8 km) Wieś Pokrzywnik (2,9 km) Wieś Czarnogłów (3,0 km) Wieś Dobre (3,1 km)\n21.71138952.301111 Współrzędne GPS\n0670545 Kod SIMC\nWieś Rudno ma 96 mieszkańców, z czego 47,9% stanowią kobiety, a 52,1% mężczyźni. W latach 1998-2011 liczba mieszkańców zmalała o 2,0%. Współczynnik feminizacji we wsi wynosi 92 i jest znacznie mniejszy od współczynnika feminizacji dla województwa mazowieckiego oraz znacznie mniejszy od współczynnika dla całej Polski.\n51,0% mieszkańców wsi Rudno jest w wieku produkcyjnym, 27,1% w wieku przedprodukcyjnym, a 21,9% mieszkańców jest w wieku poprodukcyjnym. Na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada we we wsi Rudno 95,9 osób w wieku nieprodukcyjnym. Ten wskaźnik obciążenia demograficznego jest więc znacznie większy od wkażnika dla województwa mazowieckiego oraz znacznie większy od wskażnika obciążenia demograficznego dla całej Polski.\nWykres - Populacja we wsi Rudno na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)\nWykres - Odsetek kobiet we wsi Rudno na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)\nWykres - Odsetek mężczyzn we wsi Rudno na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)\n2627,1% W wieku przedprodukcyjnym (<18 lat)\nW 2015 roku we wsi Rudno oddano do użytku 2 mieszkania. Na każdych 1000 mieszkańców oddano więc do użytku 20,83 nowych lokali. Jest to wartość znacznie większa od wartości dla województwa mazowieckiego oraz znacznie większa od średniej dla całej Polski.\nPrzeciętna liczba pokoi w nowo oddanych mieszkaniach we wsi Rudno to 6,00 i jest znacznie większa od przeciętnej liczby izb dla województwa mazowieckiego oraz znacznie większa od przeciętnej liczby pokoi w całej Polsce. Przeciętna powierzchnia użytkowa nieruchomości oddanej do użytkowania w 2015 roku we wsi Rudno to 118,00 m2 i jest znacznie większa od przeciętnej powierzchni użytkowej dla województwa mazowieckiego oraz znacznie większa od przeciętnej powierzchni nieruchomości w całej Polsce.\nMieszkania oddane do użytkowania we wsi Rudno\n236 m2 Łączna powierzchnia użytkowa w lokalach oddanych do użytkowania w 2015\nWe wsi Rudno w roku 2017 w rejestrze REGON zarejestrowane były 3 podmioty gospodarki narodowej, z czego 2 stanowiły osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. W tymże roku zarejestrowano 0 nowych podmiotów, a 1 podmiot został wyrejestrowany. Na przestrzeni lat 2009-2017 najwięcej (1) podmiotów zarejestrowano w roku 2014, a najmniej (0) w roku 2017. W tym samym okresie najwięcej (1) podmiotów wykreślono z rejestru REGON w 2017 roku, najmniej (0) podmiotów wyrejestrowano natomiast w 2016 roku. Analizując rejestr pod kątem liczby zatrudnionych pracowników można stwierdzić, że najwięcej (3) jest mikro-przedsiębiorstw, zatrudniających 0 - 9 pracowników.\nWszystkie podmioty we wsi Rudno jako rodzaj działalności deklarowało pozostałą działalność\nWśród osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą we wsi Rudno najczęściej deklarowanymi rodzajami przeważającej działalności są Działalność finansowa i ubezpieczeniowa (50.0%) oraz Transport i gospodarka magazynowa (50.0%).\n0 Podmioty nowo zarejestrowane we wsi Rudno w 2017 roku\n1 Podmioty wyrejestrowane we wsi Rudno w 2017 roku\nPrzez Wieś Rudno nie przechodzi żadna droga publiczna zaliczana do kategorii wojewódzkiej lub wyższej. Poniżej znajduje się lista takich dróg w promieniu 10 km wraz z ich typem i kompletnym przebiegiem (spisem miejscowości, przez które przechodzi dana trasa).


Przypadkowy narzeczony. Cztery wesela. Tom 1 [Denise Grover Swank] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00181 002848 20664866 na godz. na dobę w sumie\nPrzypadkowy narzeczony. Cztery wesela. Tom 1 - ebook/epub\nAutor: Denise Grover Swank Liczba stron: 448\nISBN: 978-83-66815-40-7 Data wydania: 2021-02-08\nPełna humoru i ciepła opowieść o przypadkowym spotkaniu dwojga ludzi, które wywraca ich życie do góry nogami.\nMegan rozstała się z narzeczonym, kiedy odkryła, że ukochany ją zdradził. Fakt ten ukryła przed rodziną z obawy o ich reakcję. Na kilka dni przed planowanym ślubem dziewczyna leci jednak do domu i ma nadzieję, że uda jej się wytłumaczyć bliskim, co tak naprawdę się stało. Przed podróżą zażywa tabletkę na chorobę lokomocyjną, która w połączeniu z alkoholem ścina ją z nóg.\nJosh wsiada do samolotu, żeby wypełnić misję – chce uratować rodzinną firmę przed bankructwem. Żeby to zrobić, musi udowodnić, że konkurencyjna firma ukradła jego projekt będący ich ostatnią deską ratunku. W samolocie poznaje Megan, która pod wpływem chwili i… alkoholu zwierza mu się ze swoich problemów. Dziewczyna nie jest w stanie o własnych siłach opuścić pokładu, dlatego Josh postanawia jej pomóc. Na lotnisku czeka rodzina Megan, która bierze Josha za jej narzeczonego. On nie wyjaśnia tego nieporozumienia, dostrzegając w nim szansę na realizację swego planu.\nW ten sposób oboje postanawiają udawać narzeczonych (każde z innych powodów) i zerwać ze sobą tuż przed ślubem. Wyrachowany plan zaczyna brać w łeb, gdy Megan i Josh spędzają razem więcej czasu. Czy między nimi pojawi się prawdziwe uczucie?\nRozdział 1 Nie było nawet południa, a ona miała już dość. Megan Vandemeer gapiła się na samolot stojący na płycie lotniska. Co ja, u diabła, wyprawiam? Za dwadzieścia minut znajdę się w powietrzu… Wykopała z torebki dzwoniący telefon i skrzywiła się, widząc, kto się do niej dobija. Blair, jej najlepsza przyjaciółka. Mimo to odebrała. – Jak to przyjęła? – zapytała Blair bez żadnych wstępów. Megan zerknęła na wyświetlacz wiszący nad bramką. Za pięć minut zaczną wpuszczać na pokład… Zanim zdążyła się odezwać, Blair ponownie przypuściła atak. – Czekaj! Nie mów mi, że nic jej nie powiedziałaś! – Oczywiście, że jej powiedziałam. Blair milczała przez chwilę, po czym skwitowała: – Kłamiesz. Poznaję to po twoim głosie. – Poznajesz po moim głosie, że kłamię? – Megan pokręciła głową. – Tak. Staje się piskliwy i jakby więźnie ci w gardle pod koniec zdania. – To niepokojące, że znasz mnie aż tak dobrze. – Przyjaźnimy się od przedszkola. Byłoby dziwne, gdybym nie znała cię na wylot. – Blair jęknęła. – I nie zmieniaj tematu. Twoja matka i tak zauważy, że nie pojawiłaś się na własnym ślubie. Głośniki ożyły, by nadać zgrzytliwy komunikat. Megan zakryła dłonią mikrofon telefonu. – Musisz jej powiedzieć! – krzyknęła zdesperowana Blair. – Zrobię to. Wyświetlacz nad bramką wskazywał, że wpuszczanie na pokład rozpocznie się za cztery minuty. – Kiedy? – naciskała Blair. – Dziś po południu. – Czemu nie od razu? – Gdy z głośników znów popłynął mechaniczny głos, Blair aż sapnęła. – Czy ty jesteś na lotnisku?! – Blair… – Zatem nie oddałaś biletu? Megan odgarnęła włosy z twarzy i zgarbiła się, mówiąc cicho do telefonu: – Zapomniałam. Przysięgam, Blair… – Znowu kłamiesz. Megan poczuła ukłucia łez pod powiekami. – Blair, potrzebna mi przyjaciółka, nie przeklęty wykrywacz kłamstw. – Wybacz. – Blair westchnęła. – Masz rację. Wierz mi, że rozumiem powody, dla których z tym zwlekasz. Twoja matka mnie przeraża, a nie należę przecież do osób strachliwych. Niemniej musisz jej powiedzieć. Im dłużej będziesz z tym czekać, tym trudniejsze się to okaże. – Wiem, ale chcę się z nią rozmówić osobiście. Na tym etapie to jedyne możliwe rozwiązanie. – Czyli naprawdę wracasz do domu? Megan rzuciła okiem na wyświetlacz. – Wsiądę do samolotu za dwie minuty. – W porządku. – Blair zamilkła na moment, jakby knuła jakiś plan. Megan wiedziała, że może na nią liczyć w każdych okolicznościach. Gdyby kiedykolwiek doszło do apokalipsy zombie, największe szanse przeżycia miałaby właśnie u jej boku. – Wieczorem będziesz potrzebowała ucieczki. Może uda nam się wyjść we trójkę: ty, Libby i ja… Megan przełknęła gulę w gardle. – Dziękuję. – Od czego ma się przyjaciół? Zadzwoń do mnie, kiedy już będzie po wszystkim, chociaż krzyki usłyszę pewnie aż w centrum. Na wypadek gdybyś chciała się u mnie zatrzymać, mam wolne łóżko. – A co z Neilem? – Jest w delegacji, wróci dopiero w piątek. Zresztą i tak niespecjalnie lubi spędzać ze mną noce w środku tygodnia. – Za trzy miesiące bierzecie ślub. Wtedy chyba zamieszkacie razem? – Oczywiście – odparła Blair, przybierając obronny ton. – Szczegóły będziemy dopracowywać na bieżąco. – Nic z tego nie rozumiem… – mruknęła Megan, potrząsając głową. – Powiedziała kobieta wybierająca się na własny ślub, mimo iż zerwała z narzeczonym pięć tygodni temu. – Sześć. – Czyli jest gorzej, niż myślałam. Tymczasem przy bramce pracownik obsługi naziemnej sięgnął po mikrofon. – Za chwilę rozpoczniemy wpuszczanie na pokład samolotu linii Alaska Airlines lecącego do Kansas City w stanie Missouri, lot numer trzy-sześć-pięć. Pierwszeństwo mają pasażerowie klasy biznes. – Blair, muszę kończyć. Wzywają już pasażerów klasy biznes. Biorąc pod uwagę, ile kosztował mnie bilet, powinnam chyba skorzystać z wszystkich przysługujących mi przywilejów. – Nie zapomnij o alkoholu. W klasie biznes serwują darmowe drinki. Megan przewróciła oczyma, mimo iż jej przyjaciółka nie mogła tego zobaczyć. – Jest ledwie wpół do jedenastej rano, Blair… – Mimoza, krwawa Mary, margarita… Nie brakuje przecież drinków, które można pić w środku dnia. Z głośnika popłynęły słowa: – Zapraszamy na pokład pasażerów podróżujących klasą biznes. Megan złapała torebkę i podniosła się z krzesełka w hali odlotów. – Naprawdę muszę już iść. Zadzwonię do ciebie później. – Dasz radę – pocieszyła ją Blair. – W końcu co takiego może ci zrobić? Megan się wzdrygnęła. – Wolę o tym nawet nie myśleć. Obiecuję, że wszystko ci opowiem. Rozłączyła się, włożyła telefon do torebki i popatrzyła w stronę bramki z niepokojem. Zajęcie miejsca w samolocie napawało ją obawą z jeszcze jednego powodu. W czasie turbulencji zawsze dostawała mdłości. Koleżanka z pracy poradziła jej, aby przed lotem zażyła aviomarin, i Megan, która stroniła nawet od aspiryny, posłuchała jej rady, gdyż mając wystarczająco dużo na głowie, nie chciała do tego walczyć z nudnościami. Sięgnęła po butelkę z wodą, wytrząsnęła z opakowania dwie tabletki i połknęła je szybko w nadziei, że zadziałają w porę. Stanęła za biznesmenem uczesanym na pożyczkę, który musiał być od niej starszy o dobre dwadzieścia lat. Mężczyzna się obejrzał i obrzucił ją wzrokiem od stóp do głów, po czym zapytał: – Czy myślała już pani o emeryturze? Megan uniosła brwi. – O emeryturze? – Ile ma pani lat? Trzydzieści dwa? Trzydzieści cztery? Posłała mu ostre spojrzenie. – Dwadzieścia dziewięć. Robiąc krok w stronę bramki, mężczyzna uśmiechnął się szerzej. – Na myślenie o emeryturze nigdy nie jest za wcześnie – powiedział i zaraz zaproponował: – Może pogawędzimy sobie o tym w samolocie, o ile będziemy siedzieli obok siebie? To akurat wydawało się więcej niż pewne, biorąc pod uwagę jej ostatnie koleje losu. Na szczęście mężczyzna zajął miejsce na przedzie, ona natomiast została skierowana do trzeciego rzędu. Umieściła torebkę pod siedzeniem przed sobą, po czym zapatrzyła się w okno, wspominając dzień, w którym wraz z Jayem zakupili bilety na lot do Kansas City, gdzie miał się odbyć ich ślub. Już wtedy powinno ją coś tknąć, że Jay nie jest dobrym materiałem na męża. Ten dupek się uparł, żeby każde z nich zapłaciło za swój bilet z własnych pieniędzy. – Czy mogę pani coś podać? Na dźwięk kobiecego głosu Megan się odwróciła i spojrzała prosto na stewardesę, która pochylała się nad nią z uśmiechem. Członkini personelu pokładowego była doskonała w każdym calu: od czubka głowy otoczonej chmurą blond loków po koniuszki modnych, a przy tym wygodnych czółenek. Komuś mogłoby się wydać, że stewardesa uśmiecha się szczerze, jednakże Megan spędziła wystarczająco dużo lat pod okiem matki perfekcjonistki, aby umieć rozpoznać fałsz emanujący z drugiego człowieka. To nagłe wspomnienie rodzicielki nieomal wyprowadziło ją z równowagi. – Eee – zająknęła się. – Poproszę Mimozę. Stewardesa skinęła głową. – Już się robi. Pozostali pasażerowie zajmowali swoje miejsca, aż Megan się zorientowała, że jedyne wolne siedzenie w klasie biznes znajduje się obok niej. Może Jay także zapomniał oddać bilet? Było to mało prawdopodobne, Jay bowiem zaliczał się do dusigroszy. Czego innego mogła się spodziewać po bankowcu inwestycyjnym? Kiedy Jay chciał się wyszaleć, przelewał jej środki zgromadzone na indywidualnym koncie emerytalnym na jeden z funduszy wysokiego ryzyka, zamiast zabrać ją do klubu, jak zrobiłby każdy normalny facet. Tak czy owak podstarzały biznesmen uczesany na pożyczkę spóźnił się co najmniej o rok. Gdy stewardesa przyniosła jej zamówionego drinka, Megan wypiła go szybciej, niż zamierzała, próbując uspokoić nerwy. Napięcie mięśni właśnie zaczęło ustępować z jej ciała, kiedy jeden z członków personelu pokładowego zabrał się do zamykania drzwi. Musiał przerwać w połowie, aby wpuścić do kabiny ostatniego spóźnionego pasażera, który stanął w przejściu, wzrokiem szukając swojego miejsca. Nie tylko Megan zwróciła na niego uwagę. Miał ponad sto osiemdziesiąt centymetrów wzrostu i musiał się lekko garbić, aby czubkiem głowy nie dotykać sufitu. Stewardesa obsługująca przed chwilą Megan posłała mu szacujące spojrzenie, którego nawet nie zauważył, ale w tym akurat nie było nic dziwnego. Jako uosobienie przystojniaka z pewnością przywykł do adorujących spojrzeń kobiet, jak to miało miejsce w wypadku Jaya. Stewardesa dotknęła ramienia mężczyzny, popatrzyła na niego spod mocno umalowanych rzęs i powiedziała coś cicho – tak cicho, że koniecznie musiała się do niego przy tym nachylić. Nieco poirytowany przystojniak pokazał jej bilet, ona zaś gestem wskazała ostatni pusty fotel. Megan się zorientowała, że jednak będzie miała współpasażera. Mężczyzna umieścił kabinówkę w schowku nad głową, po czym usiadł i zapiął pas. Wydawał się bardziej interesującym sąsiadem niż biznesmen z pierwszego rzędu, lecz czy na pewno? Zdaniem Megan był w zbliżonym do niej wieku i raczej nie pochodził z Seattle, którego mieszkańcy znani są ze swobodnego stylu życia. W jakimś stopniu przypominał Jaya, chociaż gęste, faliste ciemne włosy nosił nieco dłuższe niż jej eksnarzeczony. Nie to jednak absorbowało Megan. Już na wstępie zauważyła bowiem, że w oczach mężczyzny lśni błysk determinacji i że jego szczęki pozostają zaciśnięte, jakby zbierał się w sobie, aby stawić czoło czemuś nieprzyjemnemu. Sprawiał wrażenie człowieka, który postanowił ukończyć misję za wszelką cenę. Nagły strach w połączeniu z wchłoniętym pośpiesznie alkoholem spowodował, że zanim zdołała się powstrzymać, wypaliła: – Czy pan jest terrorystą? – Słucham?! – Mężczyzna zrobił wielkie oczy. Megan potrząsnęła głową, co tylko wywołało u niej mdłości. – Proszę wybaczyć. Po prostu miał pan taką szaloną minę… – Zamachała ręką w powietrzu przed własną twarzą, jakby to miało coś tłumaczyć, po czym szybko opuściła dłoń. Co, u licha, kazało jej się odezwać w ten sposób? Zaledwie moment później pojawiła się stewardesa, która sięgnęła po opróżniony kieliszek Megan, nieomal ocierając się o przystojniaka. Następnie, wciąż wygięta w pałąk, zwróciła ku niemu twarz i wyszeptała: – Proszę się o nic nie martwić, panie McMillan. Wrócę raz-dwa, żeby się panem zająć. Mężczyzna rozchylił lekko wargi i mruknął: – Dziękuję. Megan bezwiednie się zastanowiła, w jaki to sposób stewardesa zamierza „zająć się” przystojniakiem. Gdy personel pokładowy rozpoczął instruowanie pasażerów, jak zachować się w razie zagrożenia, Megan odchyliła głowę na oparcie fotela i wbiła palce w podłokietniki. Po wylądowaniu będę musiała wreszcie zrobić to, co odkładałam od miesiąca. Ale jak? Jak powiedzieć o wszystkim mamie? – Boi się pani latać? – zapytał ją sąsiad, wyraźnie zniesmaczony taką perspektywą. – Nie, boję się tylko katastrofy – odparła, świadoma, czym będzie dla niej powrót do domu.\nRozdział 2 – Słucham?! – zapytał ponownie. – Nie mówię o katastrofie lotniczej – piwne oczy brunetki zamigotały od łez – tylko życiowej. Josh poczuł napływ paniki. Był w stanie stawić czoło paranoiczce cierpiącej na ciężki przypadek strachu przed lataniem, jednakże płacząca kobieta go przerastała. Po prostu nie czuł się na siłach zmierzyć z czymś takim. Właściwie nie powinno go tu w ogóle być – w tym samolocie, obok tej kobiety, w tym konkretnym momencie swego życia. Josh McMillan nie zaliczał się do ludzi, którzy działają pod wpływem impulsu. Każdy jego krok był zawsze dobrze przemyślany. To znaczy każdy z wyjątkiem tego. Od ukończenia ósmego roku życia marzył o pójściu w ślady ojca i zostaniu inżynierem. Miał zaledwie szesnaście lat, kiedy jego ojciec umarł, to jednak niczego nie zmieniło. Starszy brat Josha, także inżynier, przejął rodzinny interes, a Josh zatrudnił się w nim zaraz po studiach na politechnice. Po śmierci ojca przeżywali liczne wzloty i upadki, te ostatnie związane także z krachem państwowej gospodarki. Na szczęście Josh dokonał przełomowego wynalazku, dzięki któremu turbina wiatrowa mogła produkować więcej prądu przy tej samej sile wiatru. Wynalazek był wart miliony, dlatego czym prędzej wynajęli prawnika i nie zważając na koszty, wystąpili o patent, świadomi, że od tego zależy ich przyszłość. Nie mylili się. Wkrótce firmą zainteresował się poważny inwestor, dzięki któremu mogli nareszcie rozwinąć skrzydła. Wszystko szło dobrze do zeszłego piątku, kiedy to ich wniosek patentowy został oddalony. Jakaś firma z Kansas City ubiegła ich i opatentowała identyczny wynalazek. Josh w dalszym ciągu nie rozumiał, jak ktoś inny mógł wpaść na ten sam pomysł co on, skoro jego wynalazek był dziełem przypadku. Aby wystąpić z apelacją, musieli poświęcić na prawnika kolejne tysiące dolarów, na których wyrzucenie zwyczajnie nie było ich stać. Co więcej, inwestor wyczuł pismo nosem i zagroził, że wycofa się z umowy, jeśli sprawa nie zostanie załatwiona pozytywnie w ciągu tygodnia. Postawieni pod ścianą bracia wybrali się na drinka, aby opracować nową strategię, i po którejś kolejce Noah wyznał Joshowi, że trzy lata wcześniej przy okazji jakiejś konferencji pokazał komuś projekt nowej turbiny. – Komu? Noah zrobił zawstydzoną minę. – Kobiecie, którą poderwałem w hotelowym barze. Zabrałem ją na górę do swojego pokoju, a kiedy nazajutrz rano się obudziłem, nie było ani jej, ani mojej teczki. Tej, w której trzymałem kopię projektu. – Dlaczego nic mi nie powiedziałeś? – oburzył się Josh. Noah zgarbił się nad kontuarem, obejmując szklaneczkę obiema dłońmi. W pewnym momencie wzruszył lekko jednym ramieniem. – To była tylko kopia. Nie przejąłem się jej utratą. – Musimy walczyć o swoje! – Z tego, że krzyczy, zdał sobie sprawę na widok zaskoczonych twarzy innych gości. – Nie możemy pozwolić, by wszystko przepadło! Zbyt ciężko pracowaliśmy… Noah się wyprostował i dopił drinka. – Być może nie mamy już o co walczyć. Josh nie zamierzał poddać się tak łatwo. Przez ostatnie siedem lat robił wszystko, by postawić firmę ojca na nogi. Praktycznie nie miał życia prywatnego, a jego konto bankowe świeciło pustkami. Nie mógł się pogodzić z myślą, że właśnie teraz, gdy znalazł się tak blisko sukcesu, poniesie porażkę. Wierzył, że ma szansę na wygraną. Cały weekend spędził na wyszukiwaniu informacji o PMV, konkurencyjnej firmie z Kansas City, która złożyła wniosek patentowy dwa tygodnie przed tym, zanim uczynili to bracia McMillanowie. PMV tworzyło trzech wspólników. Jeden z nich niedawno przeszedł na emeryturę i przeniósł się do Belize, co samo w sobie wydało się Joshowi podejrzane. Drugi wspólnik, Andrew Peterman, stanął na czele firmy, przyjmując do pracy swego syna imieniem Drew. Miało to miejsce trzy lata temu – zadziwiający zbieg okoliczności, prawda? Zdjęcia, które Josh znalazł w internecie, pozwoliły mu wyrobić sobie opinię, że Drew jest zimnym draniem, zdolnym do tego, by wykręcić podobny numer Noahowi. W wyniku wielogodzinnego namysłu – sześć dni przed terminem ultimatum postawionego przez inwestora – Josh postanowił, że uda się do Kansas City, aby tam doprowadzić do osobistej konfrontacji. Tak się składało, że córka trzeciego wspólnika, niejakiego Barta Vandemeera, wychodziła za mąż. Josh uznał, że to pomoże mu wziąć mężczyznę przez zaskoczenie. Oczywiście Noah posądził go o szaleństwo, w czym nie było nic dziwnego. Choć miał czteroletnią przewagę wieku nad bratem, nigdy nie zaangażował się w rodzinną firmę tak mocno jak Josh. Pomimo swoich zastrzeżeń jednak podrzucił Josha na lotnisko. Tam się okazało, że ostatnie wolne miejsce w samolocie znajduje się w klasie biznes. Bilet kosztował fortunę, lecz Josh mógł przynajmniej liczyć na piwo czy dwa w trakcie lotu, dzięki czemu miał większe szanse na obmyślenie planu działania. To znaczy liczył na to aż do tej pory. Nie spodziewał się, że trafi mu się miejsce obok zdenerwowanej brunetki. Kobieta była ładna, miała ciemne włosy sięgające do połowy pleców i długie zgrabne nogi – zdecydowanie więc była w jego typie. Niestety ledwie usiadł, oskarżyła go o bycie terrorystą, a moment później rzuciła tę uwagę o katastrofie. Josh westchnął w duchu. Może uda mi się przekonać tę napaloną stewardesę, żeby przeniosła mnie do klasy ekonomicznej? Gdy już znaleźli się na wysokości przelotowej i stewardesa zaczęła wstawać ze swojego miejsca, Josh przechwycił jej spojrzenie, co było łatwe o tyle, że praktycznie nie spuszczała z niego oka, odkąd zaczęli kołować. Stewardesa podeszła prosto do niego i z nadzieją zapytała: – Mogę panu w czymś pomóc? – Poproszę whisky z colą – odpowiedział, rezygnując z piwa na rzecz czegoś mocniejszego. Siedząca obok niego brunetka zaczynała doprowadzać go do szału swoim podrygiwaniem. – Już się robi. Coś jeszcze? – Stewardesa posłała mu oślepiający uśmiech. Plakietka z imieniem na jej lewej piersi głosiła: „Tiffani”. Jakżeby inaczej? – Dla mnie Mimoza – wtrąciła kobieta siedząca obok przystojniaka. Stewardesa nie dała po sobie w żaden sposób poznać, że przyjęła drugie zamówienie, okręciła się na pięcie i ruszyła w stronę baru. Kiedy wróciła, nachyliła się bardziej niż to konieczne, stawiając kieliszek na tacy przed kobietą, po czym umieściła kubełek z lodem, puszkę coli i miniaturową butelkę whisky Jack Daniel’s przed nim. – Życzy pan sobie, abym przygotowała drinka? Bez wątpienia była atrakcyjna, lecz na jego gust zbyt droga w obsłudze. Poza tym wydawała się bardziej w typie Noaha. Być może w innych okolicznościach Josh wdałby się z nią we flirt, tego dnia jednak nie chciał, aby cokolwiek go rozpraszało. – Dziękuję, nie trzeba – odparł. Stewardesa zmarkotniała i odeszła, a Josh otrząsnął się szybko z wyrzutów sumienia, wiedząc, że nie powinien jej zwodzić. Miał misję do wykonania – misję, która nie przewidywała udziału osób towarzyszących. Właśnie szykował sobie drinka, gdy siedząca obok niego brunetka ni stąd, ni zowąd zapytała: – Czy układa się panu z matką? – Z matką? – powtórzył. – Tak. No wie pan… – Machnęła ręką nieskoordynowanie. – Z kobietą, która pana wychowała. Skonfundowany, przyjrzał się brunetce uważniej. Wydawała się już nieco spokojniejsza, co zapewne miało pewien związek z drinkiem, który wychyliła dwoma haustami przed startem. – Co każe pani myśleć, że nie wychowali mnie dwaj ojcowie? – zripostował z kamienną twarzą. Brunetka zrobiła wielkie oczy, po czym skinęła głową, jakby właśnie doznała olśnienia. – Aha. Zatem to tak… – Nie. – Tym razem nie udało mu się ukryć uśmieszku. Kobieta przyglądała mu się przez parę sekund, on zaś czekał na ciąg dalszy, także nie spuszczając z niej spojrzenia. Oczy miała lekko rozbiegane. Czyżby piła także na lotnisku? Nie sprawiała wrażenia alkoholiczki, ale przecież nigdy nie wiadomo. – No więc? – Uniosła wysoko cienkie brwi. – No więc co? – Zdążył zapomnieć o jej pytaniu, podczas gdy kręciła się na swoim miejscu. Błękitna spódniczka zadarła się jej aż do połowy uda, z czego chyba nie zdawała sobie nawet sprawy. – Czy układa się panu z matką? Josh się wyszczerzył, zaskakując tym siebie samego. – Tak. Uwielbiam mamę. Brunetka uniosła kieliszek, przez co jego zawartość zawirowała niebezpiecznie, grożąc rozlaniem. – To nie to samo – stwierdziła. – Uwielbienie i dobre stosunki to dwie zupełnie różne sprawy. – Każde słowo podkreślała ruchem dłoni trzymającej kieliszek. – Pewnie ma pani rację – zgodził się i przybrał zamyślony wyraz twarzy. – No więc układa mi się z mamą bardzo dobrze. Lepiej niż z bratem, bez dwóch zdań. – W takim razie jest pan wielkim szczęściarzem. – Upiła łyczek i odwróciła się do okna, aby wbić wzrok w chmury. Nie odzywała się przez dłuższą chwilę, uznał więc, że rozmowa jest skończona, sięgnął po własnego drinka i przymknął oczy. Minionej nocy nie mógł zasnąć, a teraz – znalazłszy się na pokładzie samolotu lecącego do Kansas City – uświadomił sobie, że Noah miał jednak rację. Ta wyprawa była szalona. Na miejscu nie zarezerwował sobie nawet pokoju w hotelu ani nie wynajął samochodu. Co ja najlepszego wyprawiam? Niemożliwe, żeby udało mi się wbić na wesele Vandemeerówny! – Mogę podać panu coś jeszcze? – Obok ich rzędu wyrosła znowu Tiffani. Josh otworzył oczy poirytowany. Czyż nadrzędną zasadą personelu pokładowego nie jest zostawienie śpiących pasażerów w spokoju? Nawet jeśli tylko udają, że śpią… – Nie, dziękuję. – Za to ja poproszę o odrobinę wody – odezwała się brunetka. Stewardesa posłała jej niechętne spojrzenie i zawróciła w stronę baru. Moment później z impetem postawiła szklankę na tacy przed nią, sama zaś zatrzepotała rzęsami do Josha. – W razie gdyby zmienił pan zdanie, proszę dać mi natychmiast znać. – Dziękuję, będę pamiętał – odparł. Tiffani westchnęła cicho i odeszła. – Panie McMillan – szepnęła ledwie słyszalnie brunetka obok niego – czy zechce pan być ojcem moich dzieci? Josh się roześmiał i przeniósł spojrzenie na współpasażerkę. – To aż takie oczywiste? – zapytał. Prychnęła i po chwili milczenia zapytała: – Jest pan żonaty? Pokazał goły palec serdeczny lewej dłoni. – Nie, a pani? Opuściła wzrok na pierścionek z dużym diamentem. – Ja? W żadnym razie. Nie mogłabym być bardziej samotna. – Wybuchnęła śmiechem, a następnie znów posłała mu smutne spojrzenie. – Wie pan, czemu lecę do Kansas City? – Nie mam pojęcia. – Proszę zgadywać. – Zamierza pani przyłączyć się do cyrku. – Nie. – Brunetka oparła głowę o ściankę i przymknęła oczy. – Proszę zgadywać jeszcze raz… Znowu się zastanowił, czy ta kobieta przypadkiem nie spędziła całego ranka w lotniskowym barze. Niemożliwe przecież, żeby aż tak się upiła dwiema Mimozami. – W takim razie chce pani wstąpić do klasztoru. Ponownie się zaśmiała i uniosła dłoń, aby pokazać mu pierścionek. – Wracam do domu na swój ślub. – Dopiero pani powiedziała, że jest samotna. – Bo jestem. Od niedawna. – Usiadła prosto i sięgnęła po szklankę z wodą. – Odkąd sześć tygodni temu zerwałam z kłamliwym sukinsynem, który mnie zdradzał. Josh pokręcił głową. – Nie rozumiem… Brunetka odstawiła szklankę na tacę tak energicznie, że woda się rozlała. – Moja matka o niczym nie ma pojęcia. – Zatem… powie jej pani, że narzeczony jest niewidzialny? Otworzyła szerzej oczy. – Myśli pan, że to by zadziałało? – Raczej nie. – Uśmiechnął się do niej, widząc, że opada na oparcie fotela z ciężkim westchnieniem. – Pewnie ma pan rację. – Za pozwoleniem, spróbuję to sobie poukładać… Wraca pani do domu na swój ślub, który odbędzie się… – W najbliższą sobotę – dokończyła za niego. Wyprostowała się ponownie, po czym nagle sięgnęła po jego whisky z colą i lodem. Wychyliła zawartość szklaneczki paroma haustami. Josh złapał ją za ramię i wyjął jej szklaneczkę z palców. – Hola! Lepiej niech pani zwolni! – Tiffani przyniesie panu nową kolejkę – wymamrotała, przechylając się nad podłokietnikiem w próbie odebrania mu szklaneczki. Cofnął rękę poza jej zasięg. – Kto? – Stewardesa. Przyszła pani McMillan. – Rozchichotała się znienacka i wskazując na pustą szklaneczkę, szepnęła teatralnie: – Alkohol jest darmowy w klasie biznes. – Tak słyszałem. – Ale nawet gdyby nie był, przyszła pani McMillan poczęstowałaby pana gratis. – Mówi pani? – Powiódł wzrokiem w kierunku wspomnianej kobiety. – Jak pani uważa? Powinienem się oświadczyć, zanim samolot wyląduje? Brunetka zmarszczyła nos. – Przypomina mi niektóre dziewczyny, z którymi studiowałam. – To dobrze czy źle? Chciała zrobić poważną minę, ale musiała zmrużyć oczy w szparki, aby w ogóle go widzieć. – Zdecydowanie źle. Z tych dziewczyn były prawdziwe suki. Wbrew sobie wybuchnął śmiechem. – Zdaje się, że właśnie uratowała mnie pani przed paskudnym rozwodem. – Niech pan nie zapomina o alimentach – dodała, celując w niego palcem wskazującym. – Święte słowa. Gdyby nie była pani pijana jak szewc, postawiłbym pani darmowego drinka. – Milczał przez chwilę. – Czy pani matka naprawdę jest taka straszna? Oczy brunetki rozszerzyły się z przerażenia. – Straszna, a nawet straszniejsza. – Złapała szklankę i wysączyła wodę do dna. – Co zatem pani zamierza? – Chyba będę musiała jej o wszystkim powiedzieć – odparła ze wzruszeniem ramion. – Chyba? – Czeka mnie wyjątkowo krótka podróż z lotniska. – Posłała mu konspiracyjny uśmiech. – Mama po mnie przyjedzie. Będę więc mogła jej powiedzieć, ledwie wsiądę do samochodu. Kurczę, niepotrzebnie pakowałam walizkę. – Może nie będzie tak źle – pocieszył ją. – Może pani matka zrozumie. Trudno mi uwierzyć, że jakakolwiek kobieta by chciała, aby jej córka wyszła za kłamliwego sukinsyna, który ją zdradzał. Brunetka zacisnęła wargi i potrząsnęła głową. – Ha! Żeby tylko… Dla mamy liczy się wyłącznie to, że nie odzyska pieniędzy. Dała mi to jasno do zrozumienia jeszcze na jesieni, zanim zaczęła wszystko organizować. – Podniosła na niego wzrok. – Była przeciwna moim zaręczynom. Twierdziła, że Jay powinien poprosić tatę o moją rękę, jakby chodziło o jakąś transakcję biznesową. Hm… Nie powiem też, aby była zadowolona z tego, że chodziłam z Jayem przez dwa lata, ale ani razu nie przyprowadziłam go do domu… – Czemu nie złapaliście nigdy samolotu do Kansas City, żeby mogła go pani przedstawić? – Josh potrafił sobie wyobrazić niezadowolenie własnej matki w sytuacji, gdyby zaręczył się z dziewczyną, której by nie znała. Brunetka westchnęła. – Jay nie miał na to czasu. A poza tym ja przez cztery lata widziałam rodziców tylko jeden raz. I wcale nie chciałam go im przedstawiać. – Czyli mieli go poznać dopiero w kościele? Cóż, chyba już ich rozumiem… Brunetka obdarzyła go karcącym spojrzeniem. – Serio? Właśnie zaoszczędziłam panu największego życiowego błędu – oczyma wskazała Tiffani – a pan występuje przeciwko mnie ot tak? – Spróbowała strzelić palcami, jednakże po trzeciej próbie z rzędu musiała się poddać. Josh się wyszczerzył. – Skoro tak to pani przedstawia… nadal rozumiem ich bardziej niż panią. – To nie tak miało być – zaprotestowała. – Właśnie dlatego mieliśmy przylecieć dzisiaj, kilka dni przed ślubem, żeby moi bliscy mogli lepiej poznać Jaya. – Rany. – Uniósł obie ręce. – Całe kilka dni na poznanie przyszłego zięcia… – Tak czy owak wszystko wzięło w łeb. Zerwałam zaręczyny i teraz mama będzie musiała odwołać wesele, na które wyłożyła dwadzieścia pięć tysięcy dolarów, bez cienia szansy na jakikolwiek zwrot pieniędzy. – Kiedy zaczęła łapczywie chwytać powietrze, Josh zdał sobie sprawę, że kobieta zaraz się rozpłacze. – Ejże! Może jednak uda jej się coś odzyskać. Brunetka pociągnęła nosem i schyliła się po torebkę, wszakże pas, który chronił ją przed nabiciem sobie guza w trakcie turbulencji, uniemożliwiał też dosięgnięcie czegokolwiek pod fotelem naprzeciw. – Pozwoli pani… – rzucił Josh, odpinając swój pas. Moment później kładł już torebkę na kolanach współpasażerki. Wyciągnęła paczkę chusteczek i bezskutecznie starała się oswobodzić jedną. Josh znowu musiał jej pomóc. Brunetka wysiąkała nos, hałasując przy tym niemożebnie, po czym podniosła spojrzenie na niego. – A wie pan, co jest najgorsze? W normalnych okolicznościach dążyłby do jak najszybszego zakończenia tej kuriozalnej rozmowy, toteż zdziwił się, słysząc swój własny zaciekawiony głos: – Co? – Mama powie mi: „A nie mówiłam?”. – Łzy znowu napłynęły jej do oczu. – To jej ulubione hasło. – Może jednak tego nie zrobi. Najbliżsi potrafią nas zaskoczyć od czasu do czasu. Brunetka pokręciła głową. – Nie zna pan mojej mamy. Co do tego akurat nie było żadnych wątpliwości. Nie miał pojęcia, jak zareagować, okazało się jednak, że nie musi tego robić. Brunetka zaczęła przekopywać torebkę. – No gdzie jesteście?!… – Czego pani szuka? Może będę umiał pomóc. – Tina mnie okłamała. Przysięgała, że aviomarin powstrzyma mdłości, tymczasem zaraz się porzygam jak mały kot. – Zażyła pani aviomarin? – Tak, ale chyba za mało. Tylko dwie tabletki. Josh odebrał jej torebkę gwałtownym ruchem. – Kiedy to było? – Tuż przed wejściem na pokład. Podczas ostatniego lotu turbulencje wywołały u mnie wymioty. Nie chciałam, żeby to się powtórzyło. – Ile pani wypiła? – Tylko dwa drinki – odpowiedziała obronnym tonem, po czym zrobiła głupią minę. – I trochę pańskiej whisky… – To i tak o dwa i pół drinka za dużo – skwitował. – Nie wolno mieszać aviomarinu z alkoholem. Sięgnął nad głowę, by wezwać kogoś z personelu pokładowego. Gdy Tiffani się pojawiła, mimowolnie pomyślał o niej jako o niedoszłej pani McMillan. – Czy mogę prosić o więcej wody dla… – Spojrzał na praktycznie ululaną kobietę, uświadamiając sobie, że nie zna nawet jej imienia. – Megan – podpowiedziała brunetka. – Dla Megan. Źle się poczuła. Stewardesa się skrzywiła. – Ona jest pijana? – Nie. Po prostu musi napić się wody. Stewardesa westchnęła przeciągle i okręciła się na pięcie. – Wiesz… – wymamrotała Megan, bezwiednie przechodząc na ty ze współpasażerem. – Tiffani gniewa się na ciebie. I jest zazdrosna. – Jej sprawa – mruknął. – Nie wiedziałaś, że po aviomarinie nie wolno pić? – Nie. – Zamknęła oczy i wsparła głowę o ściankę. Kiedy stewardesa przyniosła szklankę, odebrał ją od niej, nie poświęcając jej ani spojrzenia. – Megan, zanim zaśniesz, powinnaś napić się wody. – Podniósł spojrzenie na stojącą wciąż w przejściu stewardesę. – Mogłaby pani przynieść jej koc? Tiffani oddaliła się zdecydowanie i po paru minutach wróciła z kocem. W tym czasie Joshowi udało się napoić Megan wodą. Następnie odchylił jej oparcie i opatulił ją przykryciem tuż przed tym, zanim straciła przytomność. Przez moment obserwował jej unoszącą się i opadającą pierś, a kiedy doszedł do wniosku, że Megan ma oddech w normie, znacznie się uspokoił. Nic jej nie będzie, pod warunkiem że nie wystąpią komplikacje. Przez chwilę rozważał, czyby nie wyjaśnić stewardesie w czym rzecz, jednakże ostatecznie uznał, że Megan miała rację. Blond piękność była zazdrosna. Czekała go ostatnia batalia o firmę, która była dla niego wszystkim – tak samo jak wcześniej dla ojca i Noaha – jakim cudem więc priorytetem nagle stała się opieka nad siedzącą obok niego kobietą? Josh nie był pewien, wiedział za to jedno: postąpił właściwie.\nRozdział 3 Przez resztę lotu Josh tak bardzo martwił się stanem współpasażerki, że praktycznie nie miał czasu zająć się swoimi sprawami. Jak udowodni, że PMV, firma Andrew Petermana i Barta Vandemeera, wykradła jego projekt? Nie wierzył, że przyznają się do wszystkiego dobrowolnie. Musiał liczyć na łut szczęścia. Ważył się los dziesięciu pracowników, w tym Teda Murraya, inżyniera w wieku przedemerytalnym, zatrudnionego jeszcze przez ojca Josha i Noaha w czasach przed ich narodzinami, oraz Mary Dunston, ich recepcjonistki w siódmym miesiącu ciąży. W razie zamknięcia firmy obojgu groził zasiłek. Z pewnością pokładali w nim wszystkie swoje nadzieje – czy to świadomie, czy nie. Megan dalej chrapała cicho, kiedy samolot schodził do lądowania i w końcu zetknął się kołami z płytą lotniska. Josh wyjął telefon i włączywszy go, stwierdził, że przegapił dwa połączenia oraz esemesa od brata. Noah był ostatnią osobą, z którą miałby ochotę w tej chwili rozmawiać. Jakkolwiek spojrzeć, to przez niego wpadli w kłopoty. Josh włożył telefon do kieszeni energicznym ruchem, ani myśląc brać przykład z brata, który był gotów poddać się bez walki. Odwrócił się do kobiety śpiącej na fotelu obok. – Megan… Nawet się nie poruszyła. – Megan – powtórzył głośniej, potrząsając ją lekko za ramię. Obudziła się, ale oczy nadal trzymała ciasno zamknięte. – Zostaw mnie w spokoju. – Megan! – Szarpnął nią mocniej. – Wylądowaliśmy. Musisz wstać. – Jestem zmęczona – wymruczała, zakopując się głębiej pod kocem. – Wyśpisz się w domu. Oczywiście wiedział, że to nieprawda. Odebrana z lotniska przez matkę, Megan długo nie zmruży oka. Będzie musiała w kółko wyjaśniać, dlaczego przyleciała do Kansas City sama. Biedaczka, jak zdoła stawić czoło matce w takim stanie? Nie otworzyła oczu nawet wtedy, gdy samolot podpięto do rękawa. Inni pasażerowie klasy biznes zerwali się ze swoich miejsc i zaczęli sięgać do schowków nad głową po kabinówki z entuzjazmem dzieci szukających pod poduszką prezentów od Mikołaja. Josh skinął na Tiffani, która ruszyła ku niemu, odpychając stojących jej na drodze ludzi, w nadziei że będzie mogła spełnić jakieś jego życzenie. Tymczasem on pokazał śpiącą wciąż Megan. – Będzie potrzebowała pomocy przy wysiadaniu z samolotu. Stewardesa posłała brunetce zniecierpliwione spojrzenie, po czym przewróciła oczyma. – Jasne, zaraz wezwę ochronę, żeby zajęła się problemem. – Ochronę? A czy ktoś nie mógłby jej po prostu pomóc wysiąść z samolotu? Z lotniska ma ją odebrać matka. Stewardesa spojrzała na niego ostro, lecz on w jej oczach dostrzegł mściwość. – Osoby pozostające pod wpływem alkoholu obowiązują określone procedury. – Megan nie jest pijana. Doszło u niej do interakcji substancji chemicznej z alkoholem… Stewardesa uniosła brwi. – Zatem pozostaje także pod wpływem niedozwolonych substancji chemicznych? – Megan nie nadużywa alkoholu ani nie bierze narkotyków. Ona po prostu… – Proszę się tak nie przejmować. – Tiffani poklepała go po ramieniu. – To bardzo ładnie z pańskiej strony, że czuje się pan za nią odpowiedzialny, ale naprawdę może pan już dać spokój. Zajmiemy się nią. Josha ogarnęła obawa. Nie był pewien, co stewardesa rozumie przez „zajmiemy się nią”. Mimo iż praktycznie nie znał siedzącej obok niego kobiety, faktycznie czuł się za nią odpowiedzialny. – To nie będzie konieczne. Sam się nią zajmę. Stewardesa pokręciła głową, ściągając wargi w ciup fałszywej troski. – Nie mogę na to pozwolić. Nie podróżowaliście razem, nie mogę więc się zgodzić, aby nieprzytomna kobieta odjechała w siną dal z obcym mężczyzną. Proszę sobie wyobrazić, jakie kłopoty miałyby z tego powodu moje linie lotnicze. – Czy jeśli Megan się ocknie i powie, że chce, abym się nią zajął, pozwoli mi pani to zrobić? Tiffani przyjrzała się brunetce, która znów chrapała w najlepsze, po czym uśmiechnęła się do Josha z wielką pewnością siebie. – Oczywiście – potwierdziła, zanim wróciła na przód samolotu. Drzwi kabiny otworzono i pasażerowie zaczęli znikać w rękawie. Głos rozsądku w głowie Josha podpowiadał mu, że także powinien wysiąść, ale coś go przed tym powstrzymywało. – Megan. – Potrząsnął ją mocno za ramię. Pasażerowie klasy ekonomicznej, którzy przy wysiadaniu musieli przejść przez klasę biznes, przyglądali się tej scenie z chorobliwą fascynacją. – Czego? – odezwała się w końcu brunetka, zwracając ku niemu twarz. – Niedoszła pani McMillan wezwie ochronę, jeśli zaraz nie wstaniesz i nie opuścisz pokładu. Zatrzepotała powiekami. – Ta suka? – Właśnie o niej mowa – potaknął z uśmiechem. Megan spróbowała usiąść prosto, ale momentalnie się zachwiała. – Dlaczego samolot wiruje? – To tobie kręci się wciąż w głowie. Przyjęła ten fakt do wiadomości i znowu przymknęła oczy. – Prześpię się jeszcze troszkę… – Megan! Poderwała się do pozycji siedzącej, z przestrachu otwierając szeroko oczy. – Co? Co się stało? – Niedoszła pani McMillan pozwoli mi wyprowadzić cię z samolotu, o ile jej powiesz, że tego właśnie chcesz. Wyszczerzyła się i pogroziła mu żartobliwie palcem. – Oj, zrobi się zielona z zazdrości. – Jakoś to przeżyję. No więc jak będzie? Powiesz jej? Choć uśmiechała się od ucha do ucha, spojrzenie miała wciąż mętne. – Co? A, tak… Josh podniósł się z miejsca. – Masz coś w schowku nad głową? – Co? Nie… Ponieważ znowu zaczynała tracić przytomność, szybko sięgnął po własną kabinówkę, umieścił ją na fotelu rząd wcześniej, następnie zaś złapał torebkę Megan i przerzucił sobie pasek przez ramię. – Wstań i chodź ze mną. Megan nie odpowiedziała, ewidentnie znów pogrążona we śnie. Josh się pochylił i zdarł z niej przykrycie. – Megan! Podskoczyła ze strachu, trafiając go ciemieniem w podbródek. – Auć! – Odruchowo się wyprostował i wyrżnął głową w panel kontrolny nad siedzeniami. Aby opanować przypływ frustracji, musiał na chwilę znieruchomieć i kilkakrotnie głęboko odetchnąć. Jak ja się w to wpakowałem, do diabła? Przez moment miał ochotę pognać do wyjścia. Bez niej. Nie mógł jednak tego zrobić. Nie mógł zostawić brunetki na pastwę Tiffani. – Hej – zagadnął go zza pleców mężczyzna. – Niektórzy chcieliby wreszcie wysiąść. – Proszę dać mi sekundkę – odwarknął Josh, opuszczając wzrok i napotykając spojrzenie zmrużonych oczu Megan. Pociągnął ją za ramię i ustawił do pionu. – Najpierw wysiądziemy z samolotu. Później zastanowimy się co dalej. – Dobrze – mruknęła. Całe ciało miała wiotkie. Josh nie był pewien, czy zdoła ją wyprowadzić do hali przylotów, jednakże Megan sięgnęła do swoich najgłębszych zapasów energii, utrzymała się na nogach i o własnych siłach wyślizgnęła się spomiędzy foteli. Josh w duchu już zacierał ręce, gdy wtem wyrosła przy nich niedoszła pani McMillan. – Czy wysiada pani z nieprzymuszonej woli, proszę pa…? Megan potrząsnęła głową, a Joshowi serce zamarło w piersi. Jeśli Megan zaprzeczy, będzie mu groziło zatrzymanie jako potencjalnemu porywaczowi. – Nie mam porsche, mam cadillaka – wybełkotała Megan, chwiejąc się na nogach. Tiffani zmarszczyła brwi. – Czy zna pani tego mężczyznę? Czy chce pani z nim wysiąść? Megan zmrużyła oczy jeszcze bardziej, usiłując przyjrzeć się dokładniej stewardesie, po czym odezwała się z przesadną powagą: – Oczywiście, że go znam. – Mrugnęła do Josha, po czym zwróciła się znów do stewardesy: – To pan McMillan, wysiadamy razem. – Nie zdoławszy się powstrzymać, pokazała język Tiffani, która na to zdębiała. – Wygląda na to, że jednak nie urodzisz mu dzieci. Chciała jeszcze postukać osłupiałą stewardesę po nosie, ale nie wycelowała i dźgnęła ją palcem w policzek. – No dobra… – stęknął Josh, popychając Megan przed sobą i równocześnie z trudem ciągnąc za sobą kabinówkę na kółkach. – Wykład o ptaszkach i pszczółkach odbędzie się kiedy indziej. Ponieważ nie zaczekał na zgodę personelu pokładowego, spodziewał się, że może zostać zatrzymany w każdej chwili. Z duszą na ramieniu pokonywał kolejne metry rękawa. Gdy byli zaledwie trzy metry od drzwi wiodących do hali przylotów, nogi ugięły się pod Megan. Josh odruchowo objął ją ramieniem i powstrzymał przed upadkiem. Spojrzeniem pobiegł ku bagażowemu, który czekał na kogoś z wózkiem inwalidzkim w gotowości. – Może mógłby pan… – zaczął. Bagażowy chwycił mocniej rączki wózka, zamaszyście kręcąc głową. – Nie, nie mógłbym. – Wielkie dzięki – sarknął Josh. Bagażowy roześmiał się w odpowiedzi. Roześmiał się! Gdyby Josh należał do osób, które piszą sążniste listy do linii lotniczych… – Megan? – Musiał znów lekko nią potrząsnąć. – Dasz radę zrobić jeszcze parę kroków? Odrzuciła głowę do tyłu, aby spojrzeć na niego zmrużonymi w szparki oczyma. – Nie, dziękuję. Nie chcę więcej kruszonki… Uznał, że taka odpowiedź musi wystarczyć. Stało przed nim zadanie dociągnięcia brunetki, jej torebki i własnej kabinówki do hali przylotów. Nie namyślając się wiele, ukucnął, wraził bark w jej brzuch, po czym wstał z Megan w strażackim chwycie. Górną połową ciała dyndała mu na plecach, dłońmi muskając jego pośladki. Zdawał sobie sprawę, jak podejrzanie to wygląda, wszakże tylko tak mogli się dostać do hali przylotów, nie porzucając po drodze bagaży. Poprawiwszy uchwyt, wolną ręką umieścił torebkę kobiety na swojej kabinówce i tak ruszył przed siebie. Nigdy wcześniej nie był w Kansas City w stanie Missouri, dlatego nie wiedział, jak małe jest tutejsze lotnisko. Musiał przeciskać się przez tłum pasażerów, w tym przesiadkowiczów, którzy nie zdążyli jeszcze przejść pod właściwą bramkę. Na szczęście wyjście było tuż-tuż. Wciąż niósł Megan przerzuconą przez plecy. Miał świadomość, że robią z siebie widowisko, co tylko potwierdzały otwarte spojrzenia podróżnych. – To moja narzeczona – mamrotał pod nosem, łamiąc najważniejszą ze swoich zasad: nigdy się nie tłumaczyć, a już zwłaszcza przed obcymi ludźmi. Zdawał sobie jednak sprawę, że w oczach niektórych jawi się porywaczem bezbronnej kobiety. – Źle się poczuła… – Pociągnął ją za stopę. – Powiedz państwu, że źle się czujesz, Megan. Brunetka wykonała gwałtowny gest, nieomal chwytając go za pośladki. – To ja wyświadczam ci przysługę. Gdyby nie ja, wpadłbyś w sidła tej okropnej kobiety – powiedziała i poklepała go po tyłku. – Ale ciacho… Nic dziwnego, że chciała mieć z tobą dzieci. Ku swojemu przerażeniu Josh poczuł, że się czerwieni. Nie pamiętał, kiedy ostatnio mu się to przytrafiło. – Megan, tu są dzieci! Jej ręka opadła bezwładnie, jednakże Josh nie wiedział, czy podziałały tak na nią jego słowa czy raczej zwyczajnie znów straciła przytomność. Megan nie była ciężka, lecz on niespecjalnie się przykładał do ćwiczeń na siłowni ostatnimi czasy i szybko poczuł zmęczenie. Udało mu się przejść przez ochronę, choć jeden z ochroniarzy obrzucił go przy tym podejrzliwym wzrokiem. Ledwie znalazł się w holu, zaczął się zastanawiać co dalej. Nieopodal w ciasnej grupce stały trzy osoby, które odwróciły się w jego stronę z oszołomieniem malującym się na twarzach. – Nic się nie dzieje – zapewnił. – To moja narzeczona. Dopiero gdy wypowiedział te słowa, uświadomił sobie, że jedna z kobiet jest wykapaną Megan, tyle że w poważniejszym wieku. O cholera. Kobieta w średnim wieku spoglądała szeroko otwartymi oczyma na młodszą wersję siebie. W pewnej chwili przykucnęła i przekręciła głowę, aby lepiej widzieć jej twarz. – Megan? Megan pomachała jej wylewnie. – Cześć, mamo. Czemu jesteś do góry nogami? Kobieta sapnęła teatralnie. – Czy ty jesteś pijana? Josh postąpił krok w jej stronę, nadaremno próbując uspokoić walące mu w piersi serce. Jak, u licha, się z tego wykaraska? – Zażyła aviomarin, na który jest chyba uczulona. Nic jej nie będzie. – Ile zażyła? Musiał wrócić pamięcią do wcześniejszej rozmowy. – Mówiła, że dwie tabletki tuż przed lotem. – Nie było cię przy tym? – Kobieta w średnim wieku nie kryła, że jest tym oburzona. Moment później obrzuciła go taksującym spojrzeniem. Josh natychmiast zrozumiał, dlaczego Megan panicznie boi się rodzonej matki. Kobieta onieśmielała tak, jak potrafią tylko stateczne damy w określonym wieku. Starszy mężczyzna podszedł do niej i położył jej dłoń na ramieniu. – Och, na miłość boską, Nicole, daj temu młodemu człowiekowi spokój. Chyba nie chcesz, żeby tak przebiegło pierwsze spotkanie z twoim przyszłym zięciem? – Właśnie, zaszło nieporozumienie – podchwycił Josh, którego zdziwiło, że rodzina Megan nie ma pojęcia, jak powinien wyglądać jej narzeczony. Zgoda, nigdy go nie poznali, ale chyba widzieli przynajmniej jakieś jego zdjęcia? Starszy mężczyzna posłał żonie znaczące spojrzenie. – Jedyne nieporozumienie polega na tym, że Nicole chce zawsze mieć kontrolę nad sytuacją – powiedział, po czym wyciągnął rękę do Josha. – Jestem Bart Vandemeer, ojciec Megan. Cieszę się, że wreszcie mam okazję poznać mężczyznę, który poślubi moją córeczkę. Jay, zgadza się? Josh z opadniętą szczęką gapił się na mężczyznę. Jeden jedyny raz w swoim życiu nie opracował planu działania, tylko poprosił opatrzność o interwencję. I co? I człowiek, z którym chciał się rozmówić, dosłownie spadł mu z nieba. Tym razem będę improwizował… Poprawił sobie Megan na ramieniu, po czym także wyciągnął dłoń, w dalszym ciągu nie znajdując słów. Ci ludzie najwyraźniej nie mieli pojęcia, że nie jest prawdziwym narzeczonym ich córki. Co złego się stanie, jeśli nie wyprowadzi ich z błędu? W końcu wyświadczy w ten sposób przysługę brunetce. W obecnym stanie nie mogła stawić czoła swoim bliskim. – Prawdę powiedziawszy, Josh. Bart Vandemeer zrobił zdziwioną minę. – Megan mówiła nam, że masz na imię Jay. – Och… Jay to moje przezwisko. Mogą państwo mówić do mnie Jay albo Josh, aczkolwiek preferuję Josh. – Co takiego?! – wybuchnęła Nicole. – Na zaproszeniach kazałam wydrukować „Jay”! I na wszystkich innych materiałach też! Josh z trudem zachował spokój. – Jay jest w porządku. Tak naprawdę to nie ma znaczenia. – Nie pojmuję, czemu Megan nic mi nigdy nie mówi – poskarżyła się Nicole cierpiętniczym tonem. Stojąca za nią kobieta w jeszcze poważniejszym wieku wyszczerzyła się niczym kot z Cheshire, całkiem jakby uważała całą tę sytuację za zabawną. Bart Vandemeer zignorował żonę. – Zatem… Josh. Witaj w Kansas City. – Uśmiechnął się promiennie. – Bardzo chcemy cię lepiej poznać. Nawet nie zdawał sobie sprawy, jak bardzo Josh pragnie poznać jego.\nPrzypadkowy narzeczony. Cztery wesela. Tom 1\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Przypadkowy_narzeczony__Cztery_wesela__Tom_1-ebookRO/p00656678i006" target="_blank" title="Przypadkowy narzeczony. Cztery wesela. Tom 1 [Denise Grover Swank] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Przypadkowy narzeczony. Cztery wesela. Tom 1 [Denise Grover Swank] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


2019-12-03 2021-02-22 Międzynarodowe doradztwo biznesowe Artykuły Szybkie linki\nTekst natychmiast przetłumaczony na 104 języki dzięki usłudze Instant Good Translate otwartej w Microsoft Excel jako CSV\nNatychmiastowa usługa dobrego tłumaczenia dla 104 języków Google Translate\nJakie są standardowe stawki za tłumaczenie stron internetowych?\nJak zarabiać w Internecie dzięki tłumaczeniu?\nJak tłumaczyć na wszystkie języki?\nW jakim języku najlepiej tłumaczyć Tłumacz Google?\nKorzystając z możliwości Google Cloud Platform, natychmiast tłumacz dowolny tekst na wszystkie pozostałe Tłumacze Google 104 języki za opłatą tylko za tłumaczenie wysokiej jakości w jednym języku, 0,003 USD za znak lub 0,02 USD za słowo i USA 10 USD za 500 słów, za tłumaczenie na wszystkie 103 inne języki Google.\nIle kosztuje natychmiastowe tłumaczenie na wszystkie języki? 10 USD za 500 słów w 103 językach\nMożna również poprosić o zdefiniowaną listę języków do tłumaczenia, w którym to przypadku cena spadnie do 0,0003 USD za znak lub 0,002 USD za słowo i 1 USD za 500 słów.\nIle kosztuje natychmiastowe tłumaczenie na jeden język? 1 USD za 500 słów w jednym języku\nAby uzyskać dobre natychmiastowe tłumaczenie z naszego serwisu, dostarczone w pliku CSV, który można otworzyć w programie Microsoft Excel lub innym programie do obsługi arkuszy kalkulacyjnych, a następnie wykorzystać do przetłumaczenia witryny na inne języki i zarabiania pieniędzy w witrynie.\nWszystkie dostępne języki tłumaczeń Google: angielski, francuski, niemiecki, afrykanerski, amharski, arabski, azerbejdżański, białoruski, bułgarski, bengalski, bośniacki, kataloński, cebuański, korsykański, czeski, walijski, duński, grecki, esperanto, hiszpański, estoński, baskijski, Perski, fiński, fryzyjski, irlandzki, szkocki gaelicki, galicyjski, gudżaracki, hausa, hindi, hmong, chorwacki, haitański kreolski, węgierski, hawajski, armeński, indonezyjski, igbo, islandzki, włoski, hebrajski, japoński, jawajski, gruziński, kazachski, Khmerski, kannada, koreański, kurdyjski (kurmandżi), kirgiski, łaciński, luksemburski, laotański, litewski, łotewski, malgaski, maoryski, macedoński, malajalam, mongolski, marathi, malajski, maltański, myanmar (birmański), nepalski, holenderski, norweski, Chichewa, pendżabski, polski, paszto, portugalski, rumuński, rosyjski, sindhi, syngaleski, słowacki, słoweński, samoański, shona, somalijski, albański, serbski, seesotho, sundajski, szwedzki, suahili, tamilski, telugu, tadżycki, tajski, filipiński, Turecki, ukraiński, urdu, uzbecki, wietnamski, khosa, jidysz, joruba, chiński (Simplif ied), chiński (tradycyjny), zulu\nMiędzynarodowe doradztwo błyskawiczne dobre tłumaczenie szczegółów usługi i kontakt\nWidok strony internetowej według języka\nŚredni współczynnik tłumaczenia zaobserwowany w Internecie wynosi około 0,1 USD za słowo, co oznacza, że prze tłumaczenie dokumentu zawierającego 1000 słów kosztuje około 100 USD.\nPrze tłumaczenie 500 słów zajmuje około godziny, co oczywiście zależy od złożoności tekstu i techniki.\nKurs tłumaczenia na 1000 słów: średnio 100 USD - 2 USD dzięki naszej natychmiastowej dobrej usłudze tłumaczenia dla jednego języka\nWspółczynnik tłumaczenia witryny uwzględnia następnie dodatkowe czynniki, które będą miały wpływ na cenę tłumaczenia, ale warto zarabiać na witrynie, ponieważ będziesz otwarty na nowe rynki. Pomyśl także o sprawdzeniu najlepszej sieci wymiany reklam, aby zwiększyć swoje zarobki.\n7 prostych kroków do ustawienia szybkości tłumaczenia - Smartcat\nNa przykład tłumaczenie sklepu internetowego Prestashop spowoduje dodatkowe koszty związane z eksportem danych, formatem danych i importem danych, chyba że zechcesz poświęcić czas na wykonanie wszystkich tych operacji, które mogą być czasochłonne.\nCena tłumaczenia, aby promować się online w innych językach, jest w każdym razie tego warta, ale weź również pod uwagę cenę niezbędną do zatrudnienia freelancera, który wykona tłumaczenie, a ostatecznie również freelancera, aby zaktualizować twoją stronę internetową, taką jak blog WordPress.\nStawki za tłumaczenia - Koszt tłumaczenia - Przetłumaczone\nPrzychody ze strony według języka\nStawki tłumaczenia tekstu standardowego mogą wynosić od 0,02 USD za słowo w przypadku nietechnicznego prostego tekstu z jednego języka do drugiego, do 0,4 USD za wysoce techniczny tekst.\ncena tłumaczenia strony internetowej jest bardzo podobna do tych cen, ale może również uwzględniać dodatkowe koszty związane z tworzeniem tekstu, eksportem danych, importem danych lub dostosowywaniem strony internetowej w celu wyświetlenia dodanego języka lub aktualizacji istniejącego tekstu.\nJednak dzięki natychmiastowej dobrej usłudze tłumaczenia dla jednego języka cena spada do 0,002 USD za słowo z natychmiastowym tłumaczeniem.\nStawki tłumaczeń za słowo - tłumaczenia Straker\nCeny za słowo za tłumaczenie strony internetowej - ICanLocalize\nRPM witryny według języka\nAby zarabiać w Internecie dzięki tłumaczeniu, najlepszym sposobem jest zarejestrowanie się jako freelancer na stronie freelancera. Jeśli sprawisz, że to zadziała, możesz nawet zostać koczownikiem finansowym, jeśli uda ci się w ten sposób zarabiać pieniądze w Internecie.\nNastępnie zaproponuj swoje usługi, ustalając cenę odpowiadającą kwocie, jaką możesz zarobić, i negocjuj z klientami, kiedy tylko je dostaniesz.\nAby zarabiać w Internecie dzięki tłumaczeniu i żyć z tej działalności, należy wziąć pod uwagę, że oprócz czasu poświęcanego na tłumaczenie, około 500 słów na godzinę, będziesz również potrzebował czasu na znalezienie klientów i komunikację z nimi - może to prowadzić do zupełnie innych obliczeń, ponieważ nie można uniknąć tych działań.\nZostań tłumaczem zewnętrznym lub zatrudnij go\nJak zarabiać w Internecie dzięki tłumaczeniu? By becoming an online freelancer and a digital nomad\nAby przetłumaczyć tekst na wszystkie języki jednocześnie, istnieje usługa online Translatr, która pozwala przetłumaczyć jeden fragment tekstu na maksymalnie 89 języków w jednej operacji.\nWynik może być wyświetlany jako tekst do wklejenia lub eksportowany jako JSON.\nPrzetłumacz tekst lub krótki akapit na różne języki\nInnym rozwiązaniem do tłumaczenia tekstu na wszystkie języki, bez względu na to, jak długo jest on dostępny we wszystkich 104 językach Tłumacza Google, jest skorzystanie z naszej usługi natychmiastowego dobrego tłumaczenia International Consulting.\nWysyłając nam tylko dokument tekstowy zawierający tyle znaków, ile chcesz, i korzystając z możliwości Google Cloud Platform, twój tekst zostanie natychmiast przetłumaczony na maksymalnie 103 języki, za cenę niższą niż tłumaczenie twojego dokumentu za pomocą freelancera, który będzie przetłumaczyć dokument na co najmniej godzinę na 500 słów, i najprawdopodobniej będzie zarządzał tylko jednym językiem.\nCena tłumaczeń w Google Cloud wynosi 20 USD za milion znaków, co daje około 20 USD za 160 000 słów dla jednego języka, ponieważ jest średnio 5 znaków na słowo, plus spacje i interpunkcje.\nCena usługi Google Cloud Translate wynosiłaby zatem około 13 USD za prze tłumaczenie tekstu zawierającego 1000 słów w 103 innych dostępnych językach, nie licząc innych kosztów związanych z założeniem konta osobistego.\nIle średnio znaków na słowo? Około 5 znaków na słowo\nDlatego w przypadku długiego tekstu konieczne jest policzenie średnio 6 znaków na słowo.\nIle znaków na 1000 słów? Około 6000 znaków na 1000 słów\nAby jednak wykorzystać zalety zalet Google Cloud do potrzeb związanych z tłumaczeniem, musisz skonfigurować cały system, aby uzyskać dostęp do usług Google Cloud, które pozwolą Ci przetłumaczyć tekst.\nLepszym rozwiązaniem tego wszystkiego jest skontaktowanie się z nami w celu skorzystania z natychmiastowej usługi tłumaczenia, która obniży koszty.\nGdzie mogę przetłumaczyć jedno słowo / wyrażenie na wiele języków jednocześnie?\nTekst przetłumaczony na 104 języki z usługą International Consulting Instant Good Translate uruchomioną w LibreOffice jako CSV\nTłumacz Google najlepiej sprawdza się w tłumaczeniu na angielski, afrykanerski, niemiecki, portugalski, hiszpański, polski, chiński, chorwacki, holenderski, galicyjski, grecki, włoski i łotewski.\nNajgorsze języki, które można uzyskać z Tłumacza Google to bengalski, kreolski haitański i tadżycki.\nPublikowanie treści witryny na wszystkich tych stronach pozwoli jednak zwiększyć przychody we wszystkich tych językach.\nPamiętaj również o ustawieniu odpowiednich metatagów tłumaczenia witryny na swojej stronie i wyraźnym zidentyfikowaniu oryginalnej treści jako strony kanonicznej, a także innych przetłumaczonych stron o prawidłowych wartościach hreflang, aby poinformować wyszukiwarki, która jest główna i oryginalna treść (strona kanoniczna ) i które strony są tłumaczeniem tej strony (strony hreflang).\nW których językach najlepiej tłumaczyć Tłumacz Google? - Quora\nWyniki oceny Tłumacza Google w 102 językach\nTekst przetłumaczony na 104 języki za pomocą usługi Instant Consulting International Consulting otwartej w Notepad ++ jako CSV\nZasób użycia cPanel ponad limit: zatrzymaj crona WordpressTłumaczenie strony internetowej: powinieneś to zrobić? 11 porad ekspertów\nile kosztuje tłumaczenie, współczynnik tłumaczenia, website współczynnik tłumaczenia, cena tłumaczenia, w którym języku najlepiej tłumaczyć google, współczynnik tłumaczenias, website cena tłumaczenia, Jak tłumaczyć na wszystkie języki, jak zarabiać w Internecie dzięki tłumaczeniu,\nProces rekrutacji stał się wyzwaniem dla pracodawców, ponieważ pracownicy techniczni są bardzo poszukiwani. W rezultacie firmy musiały zmienić swoje strategie zatrudniania, a organizacje walczyły ze sobą, aby składać najlepsze oferty pracy.\nTłumaczenie strony internetowej: powinieneś to zrobić? 11 porad ekspertów\nJakie Są Podstawowe Usługi Biznesowe?\nTrendy zadania, które były na żądanie od początku pandemii Covid-19


Obraz | premiumhg.com\nPosts tagged obraz\nCzego tak naprawdę dziś szukamy, gdy chcemy jakoś sprawić, by nasze cztery kąty dobrze wyglądały? Myślimy o tym, czy nie przydałby się totalny remont. Jednak, jeśli całkiem niedawno wszystko wyremontowaliśmy, to pewni brak odpowiednich dodatków doprowadził do tego, że mieszkanie jest najzwyczajniej w świecie nudne. Dlatego dobrze pomyśleć o nowoczesne obrazy na ścianę. To świetna opcja, kiedy chcielibyśmy sprawić, by nasze m4 odmieniło swój charakter.\nKiedy posiadamy już własne cztery kąty to chcemy, żeby wszystko w nim wyglądało w taki sposób w jaki lubimy. Wiadomo, że zawsze znajdzie się ktoś ze znajomych, kto inaczej by wszystko urządził. Jednak rzeczywistość jest taka, że najważniejsze jest to byśmy my sami dobrze się czuli w swoim mieszkaniu. A jeżeli jakiejś osobie coś nie pasuje to nie musi się u nas pojawiać.\nThis entry is filed under Jak wybrać solidne garnki kuchenne? and tagged aranżacja, obraz, pieniędzy, salonu.


Instalacja TWRP Recovery w Samsung Galaxy S Plus I9001 - Android Stuff\nTWRP Recovery współpracuje wyłącznie z Galaxy S Plus I9001. Sprawdź wcześniej jaki posiadasz model telefonu\nWłącz tryb debugowania: Ustawienia> Aplikacje> Ustaw. Developerskie\nUpewnij się, że masz zainstalowane odpowiednie sterowniki USB . Jeżeli nie, możesz pobrać je TUTAJ. Następnie po zakończeniu pobierania zainstaluj je.\nNaładuj baterię do min 70%\nWykonaj kopię zapasową danych takich jak zdjęcia, SMS, MMSy, kontakty etc.\nWszelkie zmiany wykonujesz na swoją odpowiedzialność. Nie ponoszę, żadnej odpowiedzialności za powstałe uszkodzenia oraz utratę danych.\nInstrukcja Instalacji TWRP Recovery:\nPobierz TWRP Recovery TUTAJ.\nPobierz narzędzie I9001 Quick Flasher które znajduje się TUTAJ. Wypakuj zawartość pliku rar do jednego folderu na swoim komputerze.\nPo rozpakowaniu Quick Flasher, należy dwukrotnie kliknąć „sgsflasher_x86.exe” dla 32-bitowego Windows lub „sgsflasher_x64.exe” dla 64-bitowego systemu.\nPodepnij swojego Galaxy S Plus I9001 do komputera przy pomocy kabla USB. Pamiętaj, żeby w telefonie była włączona opcja debugowania USB\nPrzejdź do okna z Quick Flasher. Zaznacz w menu Flash a new recovery\nNastępnie kliknij Browse i znajdź plik Recovery TWRP i załaduj go do programu.\nTeraz kliknij w przycisk START a Quick Flasher rozpocznie instalacje TWRP Recovery.\nGdy Galaxy S Plus uruchomi się ponownie, będzie to oznaczać, że TWRP zostało zainstalowane.\nTeraz możesz sprawdzić czy wszystko działa. Wyłącz swój telefon a następnie jednocześnie przyciśnij i przytrzymaj klawisz podgłaśniania oraz zasilania, do czasu aż pojawi się logo Samsung. Naciśnij przycisk Menu, aby przejść w tryb recovery.\nTeraz możesz używać TWRP recovery w telefonie. Aby uruchomi system ponownie wybierz z menu Reboot.\nGalaxy S, Galaxy S Plus I9001, instalacja, Samsung, TWRP Recovery\n29 lipca 2013 o 18:23\nLink do sterowników USB nie działa ;)\n30 lipca 2013 o 09:37\nDzięki za info link do sterowników został zaktualizowany :)\n26 września 2013 o 15:19\nLink do sterowników USB znów nie działa :)\n27 września 2013 o 00:58\nSprawdzone :) Działa, pewnie chwilowe problemy serwera.\n7 października 2013 o 11:56\nPamiętaj, żeby w telefonie była włączona opcja debugowania USB\nA co wówczas jeśli sięnie ma włączonej opcji debugowania? ja chyba nie mam bo nie wyskakuje mi okienko start\n15 października 2013 o 14:35\nto wtedy niczego nie zainstalujesz przez komputer :P\n20 października 2013 o 17:14\npo włączeniu debugowania nie moge znaleźć telefonu w komputerze..\ngdzie moge znaleźć??\nHmmm wszystko fajnie, ale gdy włączam telefon przy pomocy vol+ i power i próbuje nacisnąć menu to nic sie nie dzieje i telefon dalej se włącza..\n24 października 2013 o 12:23\nu mnie wszystko fajnie, tylko często się sam restartuje. Nawet podczas wgrywania ROMu\nlepiej pobrany twrp wrzucić nierozpakowany do telefonu i ze stockowego recovery wgrać.\nwitam panowie jestem bardzo zdesperowany mam GT-I9001 i aktualizacje w nim do 4.2.2 ale 1 poważny problem bateria z 3 dni (bez zabawy ) wytrzymuje 1 niecały dzien prosze o instrukcję krok po kroku jak powrócić do 2.3.6 linki do romuw i programów próbowałem wszystkiego i nic każda próba instalacji niepowodzeniem sie kończyła i zostałem z 4.22 fakt jest super 2 tygodnie bez 1 zwiehy śmiga jak torpeda ale 1 minus bateria – ewentualnie może ktoś wie co ustawic w telefonie żeby wydłużyć czas baterii\n27 listopada 2013 o 22:55\nListę oryginalnych ROM-ów znajdziesz pod tym adresem. http://forum.xda-developers.com/wiki/Samsung_Galaxy_S_Plus/GT-I9001#Stock_ROMs\nWgranie jest bardzo proste. Pobierasz paczkę z ROM-em. Zazwyczaj jest to instalacyjny plik spakowany zip-em. Wrzucasz do wewnętrznej pamięci telefonu. Uruchamiasz tel w trybie recovery, a następnie wybierasz install form sdcard i wybierasz plik z ROM-em, który wcześniej wgrałeś. Restartujesz telefon i jeżeli wszystko poszło dobrze to telefon się uruchomi bez problemu.\nNa twoim miejscu poeksperymentowałbym z innymi modami systemu np. CM 9\n6 grudnia 2013 o 11:40\nWitam, zrobiłem wszystko pięknie zaczeło wstawać ale telefon umiera mi na kręcącym się logo CyanogenMod, tzn może się tak kręcić do usranej śmierci – co teraz ?\n6 grudnia 2013 o 12:02\n1. Uruchom telefon w trybie recovery\n2. Wykonaj Wipe dalvik-cache , Wipe /cache\n3. Zrestartuje telefon.\nJeżeli to nie pomoże, to zainstaluj jeszcze raz ROM\n31 stycznia 2014 o 19:39\nNie wyświetl się Start. Wybieram recovery i zaznaczm co trzeba i nic. Po prawej wyświetla się: Running checks, please wait…\n31 stycznia 2014 o 19:42\nDzieła. Trzeba włączyć Quick Flasher przy już podłączonym telefonie. Nie odwrotnie jak to jest napisane.\n25 lutego 2014 o 22:20\nWitam. A ja stanołem na samym starcie. A mianowicie Zainstalowałem stery od usb, pościągałem wszystko na kompa co trzeba,zainstalowałem roota i..utknełem na instalacji TWRP recovery.. Poprostu jak włanczam Debugowanie usb komp nie widzi fona a jak wyłącze to widzi i pamiec fona i sd.. Jakieś sugestie?\n27 lutego 2014 o 14:13\nZa mało informacji aby dokładnie stwierdzić gdzie jest problem i podać ci precyzyjne rozwiązanie. Mogę zasugerować:\n– odinstalowanie sterowników i ponowną ich instalację\n– używać kabla USB dostarczonego wraz z telefonem (brzmi śmiesznie, ale rodzaj wykorzystywanego kabelka ma znaczenie)\n– postępować tak jak napisał to we wcześniejszym komentarzu „koraz”\n– postępować zgodnie z instrukcją. Sprawdziłem ją osobiście i u mnie zadziałało od kopa :)\n27 lutego 2014 o 16:30\nOK mam jeszcze inny pomysł. Nie sprawdziłem go osobiście, ale jest szansa, że zadziała. Wykonaj wszystko tak jak jest to opisane na stronie\nz tą różnicą, że zamiast pliku Root-i9001-Signed.zip wgraj paczkę z TWRP.\nMam problem. Podczas instalacji TWRP Recovery, proces zatrzymuje mi się na ok 70%. Zarówno przy podłączonej pamięci jak odłączonej. Może ktoś pomoże?\n17 czerwca 2014 o 16:37\nMożliwe, że coś z paczką instalacyjną jest coś nie tak. Spróbuj zainstalować najnowsza wersję TWRP dla twojego telefonu\n24 czerwca 2014 o 23:20\nMiałem ten sam problem. Upewnij się że folder z programem Quick Flasher jak i plik recovery który flashujesz nie znajduje się w podkatalogu twojego katalogu użytkownika (nie w „moje dokumenty”, „pobrane”, itp.). U mnie początkowo tam się znajdowały i flashowanie zatrzymywało się na 70%, ale gdy przeniosłem QF i plik recovery do katalogu utworzonego bezpośrednio na innym dysku, wszystko poszło sprawnie.\n25 czerwca 2014 o 13:10\nPomyłka, jednak nie o to chodziło o czym wcześniej pisałem. Wcześniej zatrzymywał mi się na 70% dlatego, ponieważ po włączeniu trybu debugowania i podłączeniu telefonu do komputera, włączałem „podłącz pamięć do komputera” tak, że mogłem kopiować pliki między komputerem a telefonem. Nie należy tego robić – telefon powinien być na kablu, ale nie w trybie „podłącz pamięć do komputera”. Gdy zatrzyma się na 70% w telefonie pojawi się pytanie czy zezwolić na dostęp superuser czy jakoś tak. po wyrażeniu zgody, flashowanie pójdzie do końca.\n4 lipca 2014 o 18:45\nmam to samo, ale nic się na telefonie nie pojawia przy tych 70% :/\nDziała. tak jak napisał koraz. Trzeba włączyć Quick Flasher przy już podłączonym telefonie. Nie odwrotnie jak to jest napisane.\n5 lipca 2014 o 23:27\nMam problem z recovery jeśli włączam trzymając pow.+home+vol+ wyskakuje mi\nRAMDUMP MODE Couse:Force Upload\nJeśli natomiast włączam pow.+home+vol-\npojawia się duży zielony android i napis dowloading…Do not turn off target\n9 lipca 2014 o 14:05\nWidzę że to jakiś nowy problem :/ Prawdopodobnie recovery jest źle wywoływane. Spróbuj poniższego sposobu\nWyłącz telefon a następnie wciśnij Power i VOL +\nPuść przycisk Power po włączeniu telefonu, ale nadal trzymaj wciśnięty VOL+ aż do przejścia do recovery.\nJeżeli to nie pomoże to poniżej w komentarzach są podane inne sposoby.\n9 lipca 2014 o 11:22\nPo zrootowaniu mojego samsunga galaxy S+ i wgraniu TWP Recovery wyłączyłem telefon. Teraz kiedy chcę wejść w tryb recovery lub po prostu włączyć telefon smartphone zawiesza mi się na logo samsunga i nie mogę nic zrobić. Próbowałem wielu rzeczy ale jedyne co daje mój wyświetlacz to logo samsung, chwila czarnego ekranu i logo samsung(itd.).\n9 lipca 2014 o 11:33\nNaprawdę proszę o pomoc nie wiem co zrobić z moim telefonem!!!\n9 lipca 2014 o 11:46\nNapisz dokładnie jak próbujesz przejść do recovery. Jakiej kombinacji klawiszy używasz? Jaki czas trzymasz? itp\n9 lipca 2014 o 12:40\nWchodziłem już tam nie raz.\nTrzymam Power i Volume (+).\nAle nawet kiedy po prostu próbuję włęczyć mój telefon wyświetla mi się tylko samsung i dalej się blokuje.\n9 lipca 2014 o 12:48\nMam nadzieje, że poniższe rozwiązanie ci pomorze:\n– pobierz plik Easy_Reboot_Recovery.zip z adresu http://forum.xda-developers.com/attachment.php?attachmentid=713695&d=1315490753\n– podłącz telefon przez USB i uruchom plik plik RebootRecovery.bat (telefon musi mieć włączony tryb debugowania USB)\n9 lipca 2014 o 12:46\nKiedy do kombinacji dodam przycisk start wyskakuje mi napis\nCouse: Force Upload\n9 lipca 2014 o 12:54\nRamdump Mode włącza się w przypadku gdy używasz klawisza Home podczas próby przejścia do Recovery.\nWyłącz telefon (możesz wyciągnąć na chwilę baterię;)) a następnie wciśnij Power i VOL +\n9 lipca 2014 o 12:53\nRzecz w tym, że nie mogę podłączyć pamięci do komputera ponieważ nie mogę włączyć telefonu.. To wygląda tak jakby chciał się włączać ale coś go blokowało po 3 sekundach i próbował od nowa..\n9 lipca 2014 o 12:56\nTen plik który podałem ci wcześniej wypakowujesz i odpalasz na swoim komputerze. Nie wgrywasz go do pamięci wew. telefonu.\n9 lipca 2014 o 12:57\nNie zadziałało cały czas widzę tylko i wyłącznie napis samsung.\n9 lipca 2014 o 13:06\nRozumiem tylko, że komputer nie widzi telefonu bo on się co chwile restartuje. Istnieje jakaś opcja zrobienia hard resetu z zewnątrz telefonu nie wchodząc w recovery bo chyba bez hard resetu tego nie naprawię a w tradycyjny sposób go nie zrobię.\n9 lipca 2014 o 13:14\nMasz jakiś pomysł w jaki sposób można to naprawić??\n9 lipca 2014 o 13:49\nPytanie czy możesz włączyć tryb DOWNLOAD kombinacją klawiszy Home, Vol – i POWER ?\nJeżeli tak to możesz wgrać przy pomocy Odin np. firmware od Samsunga, który powinien przywrócić standardowe recovery.\n9 lipca 2014 o 13:59\nNie wiem co jeszcze może ci pomóc, w sumie podałem ci praktycznie wszystkie sposoby, które zostały opisane na XDA w wątku http://forum.xda-developers.com/showthread.php?t=1384935\nPrzeczytaj jeszcze raz, sprawdź wszystkie sposoby. Któryś musi zadziałać.\n9 lipca 2014 o 14:01\nMogę wejść w ten tryb. Ale jeżeli mój komputer nie widzi telefonu to Odin go wykryje?\nI czy mógłbyś dać mi linki do Odina i do firmware bo nie chce wrzucać nie sprawdzonych??\n9 lipca 2014 o 14:10\nNa wstępie zainstaluj / zaktualizuj sterowniki na komputerze.\nProces przywracania standardowego ROMu na opisany został w poście „Galaxy S Plus GT I9001: dwa sposoby na przywrócenie fabrycznego oprogramowania”\n9 lipca 2014 o 14:08\nWszystkie sprawdziłem oprócz ostatniego.\nDasz mi jeszcze te linki do Odina i firmware?\n10 listopada 2014 o 16:45\nZrobilem wszystko tu z instrukcja i nie dziala mi tryb recovery. Jak juz probuje wejsc w ten tryb to pokazuje sie logo naciskam przycisk „home” i wlacza sie od nowa telefon. Wie ktos o co chodzi?\n10 listopada 2014 o 21:32\nOpisz dokładnie jak próbujesz wejść w tryb recovery\nZainstalowalem recovery zgodnie z instrukcja podana na tej stronie. Wszystko zainstalowalo sie pomyslnie. Wylaczam tel i wlaczam trzymajac przycisk POWER i VOLUME+, pojawia sie logo (mniej wiecej takie tylko zamiast tego urzadzenia jest ten zielony „robot” androida ) http://www21.zippyshare.com/v/90934536/file.html naciskam przycisk HOME i telefon sie resetuje, wlacza sie od nowa. Nie wiem w czym moze tkwic problem..\n28 listopada 2014 o 10:32\nTo badziewne recovery nie działa,po wgraniu nawet drugi raz nie wyświetlają się żadne opcje wyboru jedynie telefon się sam reebootuje.\nJa nie miałem z tym recovery żadnych problemów. Możesz spróbować zainstalować inne recobery korzystając z aplikacji, które znajdziesz w Google Play.\n* Flashify (for root users)\n* TWRP Manager (ROOT)\njak skasować twrp\n6 września 2016 o 13:00\nSkasować się nie da, można je zastąpić stockowym lub innym dedykowanym dla danego modelu.\nTylko własnie,że ja po to zmieniam to recovery,bo chciałem wgrać roota a na fabrycznym nie ma takiej możliwości bo nie można poprzez zip.\nJak mam teraz wgrać nowe oprogramowanie nie mając sprawnego recovery?\nTelefon jest z orange i ma to ohydne menu od orange dlatego chcę zmienić…\n28 listopada 2014 o 17:44\n[…] z wgraniem niebrandowanego androida na galaxy s plus aktualnie jest z orange i jest ohydny… Stąd Instalacja TWRP Recovery w Samsung Galaxy S Plus I9001 – Android Stuff chciałem zrootować telefon bo najpierw chciałem wgrać nieoficjalnego jelly bean 4,niestety w […]\n20 grudnia 2014 o 17:49\nMam problem ponieważ gdy włączam telefon (samsung galaxy S Plus oczywiście :) ) to się kręci kółko a w nim cyanogenMod. Mija 30 min i nic.\nNiechcący, mam zły wzrok i nie zauważyłem punktu z Romem i tego punktu nie zrobiłem. Jak usunąć ten mod żebym mógł jeszcze raz mieć androida ?\n12 sierpnia 2015 o 02:27\nKiedy naciskam power i vol+ kiedy trzymam te 2 przyciski włańcza mi sie te; nastepnie pokazuje mi sie zdj z recovery a nastepnie sie tel wyłańcza i urachamia sie ponownie POMOCY\n12 sierpnia 2015 o 02:34\nMoja sistra zablokowała mi tel po raz 2 gdy mailem ustawienie hasło ze symbolem. Za pierwszym razem dałem rade ponieważ nacisnąłem POWER + VOL+ +Home i wtedy moglem zrestowec tel. Ale teraz jak naciskam te 3 same przyciski pojawia mi sie takie coś Ramdump mode Cause : Force Upload . Ale gdy nacisnę power + Vol+ pojawia mi się samo zdjęcie po czym się wyłącza. Proszę o pomoc.\na jeśli mam uwalone oryginalne recovery to moge to wgrać i czy trzeba mieć dostęp do roota ?\n14 marca 2016 o 15:53\nnaciskam włacznik i volume na górę a nic mi się nie otwiera