Два абліччы дзяржавы | monde-diplomatique\nДва абліччы дзяржавы\nП'ЕР БУРДЗЬЕ (Pierre Bourdieu)\nФранцузскі сацыёлаг (1930-2002)\nАпісваць генезіс дзяржавы — гэта апісваць генезіс сацыяльнага поля, адносна аўтаномнага сацыяльнага мікракосмаса ўнутры больш шырокага сацыяльнага свету, у якім гуляецца адмысловая гульня, легітымная палітычная гульня. Возьмем вынаходніцтва Парламента, месца, дзе аб супярэчлівых пытаннях, якія сутыкаюць групы інтарэсаў, дыскутуюць паводле вызначаных формаў, па правілах, публічна. Маркс убачыў толькі зваротны бок справы: зварот да мэтафары тэатра, да тэатралізацыі кансенсуса, хавае той факт, што ёсць людзі, якія дзёргаюць за вяроўкі, і што сапраўдныя пытанні, сапраўдная ўлада насамрэч знаходзяцца быццам бы ў іншым месцы. Ствараць генезіс дзяржавы — гэта ствараць генезіс поля, ў якім палітыка будзе гуляцца, сімвалізавацца, драматызавацца ў вызначаных формах.\nУступіць у гэтую канформную, легітымную палітычную гульню — гэта мець доступ да паступова назапашанага рэсурсу, якім ёсць “універсальнае”, назапашанага ва ўніверсальных словах, ва ўніверсальных пазіцыях, з якіх можна прамаўляць ад імя ўсіх, ад universum, ад суцэльнай групы. Можна выказвацца ў імя грамадскай карысці, у імя таго, што ёсць карысным для грамадства і, тым самым, прысвоіць яго сабе. Тое самае палягае і ў прынцыпе “эфекта Януса”: ёсць людзі, якія маюць прывілей універсальнага, але немагчыма валодаць універсальным і не з’яўляцца ў той самы час манапалізатарам універсальнага. Існуе капітал універсальнага. Працэс, у выніку якога ўтвараецца гэтая інстанцыя кіравання універсальным, неадлучны ад працэса ўтварэння катэгорыі агентаў, якім уласціва прысвойваць універсальнае.\nЯ вазьму прыклад у галіне культуры. Генезіс дзяржавы – гэта працэс, падчас якога адбываецца цэлая серыя канцэнтрацый розных формаў рэсурсаў: канцэнтрацыя інфармацыйных рэсурсаў (статыстыка праз даследаванні і справаздачы), лінгвістычнага капіталу (афіцыйнае прызнанне адной з гаворак, якую робяць дамінуючай мовай такім чынам, што іншыя мовы падаюцца яе распуснымі, скажонымі альбо ніжэйшымі формамі). Гэты працэс канцэнтрацыі адбываецца разам з працэсам абяздольвання: зрабіць адзін горад сталіцай (фр. la capitale), месцам, дзе канцэнтруюцца ўсе гэтыя формы капітала (1) — гэта стварыць правінцыю як пазбаўленасць капітала; стварыць афіцыйную мову — гэта зрабіць усе іншыя мовы трасянкамі (фр. patois) (2).\nАфіцыйная культура – гэта культура, гарантаваная дзяржавай, гарантаваная гэтым інстытутам, што гарантуе культурныя тытулы, што выдае дыпломы, якія гарантуюць валоданне гарантаванай культурай. Школьныя праграмы – гэта справа дзяржавы; змяніць праграму — гэта змяніць структуру размеркавання капіталу, гэта выклікаць заняпад некаторых формаў капіталу. Напрыклад, прыбраць лацінскую і грэчаскую мову з адукацыі — гэта выракчы на пужадзізм пэўную катэгорыю дробных носьбітаў лінгвістычнага капіталу. Я сам, ва ўсіх маіх ранейшых працах пра школу, я цалкам забыўся пра тое, што афіцыйная культура — гэта дзяржаўная культура…\nПераход ад мясцовага рынку да рынку нацыянальнага\nГэтая канцэнтрацыя ёсць адначасова ўніфікацыяй і формай універсалізацыі. Там, дзе мелася разнастайнае, раскіданая, тутэйшае, зараз ёсць адзінае. Разам з Жэрмэнай Цільён (Germaine Tillion) мы параўналі адзінкі вымярэння ў розных кабільскіх вёсках у радыусе трыццаці кіламетраў: мы знайшлі столькі ж адзінак меры, колькі было вёсак. Стварэнне нацыянальнага і дзяржаўнага эталону адзінак вымярэння з'яўляецца прагрэсам у сэнсе ўніверсалізацыі: метрычная сістэма – гэта ўніверсальны эталон, які прадугледжвае кансенсус, згоду аб значэнні. Гэты працэс канцэнтрацыі, уніфікацыі, інтэграцыі суправаждаецца працэсам абяздольвання, бо ўсе гэтыя веды, навыкі, звязаныя з мясцовымі адзінкамі, абясцэньваюцца.\nІншымі словамі, сам працэс, праз які мы выйграем ва ўніверсальнасці, суправаждаецца канцэнтрацыяй універсальнасці. Ёсць тыя, што жадаюць метрычную сістэму (матэматыкі) і тыя, каго асуджаюць на тутэйшае. Сам працэс утварэння агульных рэсурсаў неадлучны ад ператварэння гэтых агульных рэсурсаў у капітал, манапалізаваны тымі, хто маюць манаполію на барацьбу за манаполію ўніверсальнага. Увесь гэты працэс (утварэнне поля; аўтанамізацыя гэтага поля ў дачыненні да іншых неабходнасцяў; утварэнне спецыфічнай неабходнасці ў дачыненні да неабходнасці эканамічнай і хатняй; утварэнне спецыфічнай рэпрадукцыі бюракратычнага тыпу, спецыфічнай ў дачыненні да хатняй, семейнай рэпрадукцыі; утварэнне спецыфічнай неабходнасці ў дачыненні да рэлігійнай неабходнасці) неадлучны ад працэса канцэнтрацыі і ўтварэння новай формы рэсурсаў, якія належаць да універсальнага ці, ва ўсякім разе, маюць вышэйшую ступень універсалізацыі за тыя, што існавалі раней. Адбываецца пераход ад маленькага мясцовага рынку да нацыянальнага рынку, як на эканамічнам, так і на сімвалічным узроўні. Генезіс дзяржавы, па сутнасці, неадлучны ад утварэння манаполіі на ўніверсальнае, выдатным прыкладам якога ёсць культура.\nУсе папярэднія працы, якія мне ўдалося зрабіць, можна рэзюмаваць наступным чынам: гэтая культура ёсць легітымнай таму, што прэзентуе сябе як універсальная, прапанаваная ўсім, таму што, у імя гэтай універсальнасці, можна, не баючыся, выдаліць тых, хто яе не мае. Гэтая культура, якая, як падаецца, аб’ядноўвае, а на самой справе раз’ядноўвае, гэтая культура ўяўляе сабой адзін з магутных інструментаў дамінавання, таму што ёсць тыя, хто маюць манаполію на гэтую культуру, жудасную манаполію, бо мы не можам папракаць гэтую культуру ў тым, што яна своеасаблівая. Нават навуковая культура толькі і робіць, што штурхае парадокс да максімума. Умовы ўтварэння гэтага ўніверсальнага, яго назапашвання, неадлучныя ад умоваў утварэння асобнай касты, дзяржаўнай шляхты, “манапалізатараў” універсальнага. Зыходзячы з гэтага аналізу, мы можам паставіць перад сабой задачу універсалізаваць умовы доступу да ўніверсальнага. Але трэба ведаць, як гэта зрабіць: ці трэба дзеля гэтага абяздоліць “манапалізатараў”? Мы добра бачым, што шукаць трэба не з гэтага боку.\nЯ сканчаю байкай, каб праілюстраваць тое, што я казаў наконт метаду і наконт зместу. Трыццаць год таму, калядным вечарам, я паехаў у маленькую вёску ў глыбіні Беарна, каб паглядзець на маленькі вясковы баль (3). Некаторыя там танцавалі, іншыя не; некаторая колькасць больш сталых людзей, вясковага выгляду, не танцавалі, гутарылі паміж сабой, рабілі салідны выгляд, каб апраўдаць тое, што не танцуюць, сваю дзіўную прысутнасць тут. Яны павінны былі быць жанатымі, таму што жанатыя больш не танцуюць. Баль — гэта адно з месцаў для шлюбных абменаў: гэта рынак шлюбных сімвалічных дабротаў. Там быў вельмі вялікі працэнт нежанатых: 50% сярод 25-35-гадовых.\nЯ паспрабаваў знайсці сістэму, якая б патлумачыла гэты фэномен: справа ў тым, што раней існаваў абаронены мясцовы рынак, неўніфікаваны. А калі ўтвараецца тое, што мы называем дзяржавай, адбываецца ўніфікацыя эканамічнага рынку, якой спрыяе дзяржава праз сваю палітыку, а таксама уніфікацыя рынку сімвалічных абменаў, гэта значыць рынку паводзінаў, манераў, вопраткі, асобы, ідэнтычнасці, знешняга выгляду. Гэтыя людзі мелі абаронены рынак, утвораны на лакальнай аснове, які яны кантралявалі, што дазваляла мець нешта накшталт арганізаванай сем’ямі эндагаміі. Прадукты сялянскага спосабу рэпрадукцыі мелі шанц на гэтым рынку: яна заставаліся канкурэнтаздольнымі і знаходзілі дзяўчат.\nЯк сяляне сталі правінцыяламі\nЗгодна з логікай той мадэлі, аб якой я казаў, тое, што адбывалася на гэтым балі, вынікала з уніфікацыі рынку сімвалічных абменаў: дэсантнік з суседняга мястэчка, што прыходзіў як круты, абясцэньваў мясцовых сялян-канкурэнтаў. Інакш кажучы, уніфікацыя рынку, якую можна прадставіць як прагрэс, ва ўсялякім выпадку для тых людзей, што пакідаюць сваю мясцовасць, гэта значыць для жанчын і ўсіх дамінаваных, можа мець вызваленчы эфект. Школа надае іншую асанку, іншыя манеры апранацца і г.д. ; і студэнт мае шлюбную вартасць на гэтым новым уніфікаваным рынку, у той час, як сяляне дэкласуюцца. Тут змешчана ўся двухсэнсоўнасць працэсса ўніверсалізацыі. З пункту гледжання вясковых дзяўчат, якія сыходзяць у горад, якія бяруцца шлюбам з паштальёнам, і г.д., тут маецца доступ да ўніверсальнага.\nАле гэты ўзровень вышэйшай універсалізацыі неадлучны ад эфекта дамінавання. Нядаўна я выдаў артыкул, нешта накшталт перачытання майго аналізу шлюбных спраў у Беарне, таго, што я сказаў тады, і якое я назваў дзеля забавы “Забароненая рэпрадукцыя” (4). Я паказваю, што гэтая ўніфікацыя рынку мае наступствам фактычную забарону біялягічнай і сацыяльнай рэпрадукцыі цэлай катэгорыі людзей. У той самы час я працаваў над выпадкова знойдзеным матэрыялам – рэгістрамі сумесных паседжанняў маленькай вёскі ў дзвесце жыхароў часоў Французскай Рэвалюцыі. У гэтым рэгіёне людзі галасавалі адзінагалосна. І тут прыходзяць дэкрэты, якія кажуць, што трэба галасаваць большасцю. Яны дыскутуюць, ёсць супраціўленне, ёсць адзін лагер і ёсць другі. Пакрысе большасць выйграе: за ёй — універсальнае.\nБыло шмат дыскусій вакол гэтай праблемы, паднятай Таквілем, у сэнсе кантынуальнасці/перарывістасці Рэвалюцыі. Застаецца сапраўдная гістарычная праблема: у чым спецыфічная сіла ўніверсальнага? Палітычныя працэдуры гэтых сялянаў з вельмі слушнымі тысячагадовымі традыцыямі былі смецены сілай універсальнага, як быццам яны схіліліся перад чымсьці лагічна больш моцным: прышлым з гораду, экспліцытна выказаным, метадычным, а не практычным. Яны зрабіліся правінцыяламі, тутэйшымі. Справаздачы з паседжанняў становяцца: “Паводле рашэння прэфекта…”, “Гарадскі савет сабраўся…”. Універсалізацыя мае адваротным бокам абяздоленне і манапалізацыю. Генезіс дзяржавы — гэта генезіс месца кіравання ўніверсальным, і ў той жа час манаполіі ўніверсальнага, і сукупнасці агентаў, якія ўдзельнічаюць у фактычнай манаполіі гэтай рэчы, якая па вызначэнні адносіцца да ўніверсальнага.\nІлюстрацыя: Пауль Клее, "Маска з маленькім сцягам" (1925)\n(1) Сувязь паміж капіталам (le capital) і сталіцай (la capitale) будзе пазней падрабязна разгледжана П'ерам Бурдзье ў частцы "Effets de lieu", La Misère du monde (Галеча свету), Seuil, Парыж, 1993, с. 159-167.\n(2) Наконт легітымнай мовы і адпаведны працэс абяздольвання, гл. першую частку кнігі Langage et pouvoir symbolique (Мова і сімвалічная ўлада), Seuil, Парыж, 2002, с. 7-14.\n(3) Чыт. апісанне гэтай "першай сцэны" ў пачатку кнігі Le Bal des célibataires. Crise de la société paysanne en Béarn, Seuil, Парыж, 2002, с. 7-14.\n(4) Pierre Bourdieu, "Reproduction interdite. La dimension symbolique de la domination économique", Etudes rurales, № 113-114, Парыж, 1989, с. 15-36\n*Pierre Bourdieu, Sur l'Etat. Cours au Collège de France, 1989-1992, Raisons d'agir — Seuil, Парыж, 2012, 672 с., у продажу з 5 студзеня.\nЗапись опубликована 12.02.2012 автором admin в рубрике Пераклады.\n← Еўра: дзесяць свечак і адна катастрофа Пасля Тобіна →


“Формула поспеху” для пачынаючых педагогаў\nСмак педагагічнай працы\n16.09.2021 11:20 Адукацыйная прастора\nНа працягу года ў Гродзенскім абласным інстытуце развіцця адукацыі для маладых спецыялістаў стараюцца стварыць атмасферу падтрымкі. Справіцца з гэтай важнай місіяй дапамагаюць як традыцыйныя, так і новыя мерапрыемствы. Пра тое, як наладжана навукова-метадычнае і арганізацыйнае суправаджэнне маладых педагогаў, расказала старшы выкладчык кафедры адукацыйных тэхналогій Гродзенскага абласнога інстытута развіцця адукацыі магістр гуманітарных навук Ірына Аляксандраўна Мякеня.\n— Ірына Аляксандраўна, па традыцыі ў канцы жніўня пачынаючыя настаўнікі Гродзенскай вобласці былі запрошаны ў летнюю школу маладых педагогаў. Наколькі паспяхова яна прайшла сёлета і чым была адметная?\n— Школа маладых педагогаў пад яскравай назвай “Формула поспеху” ў жніўні прайшла ўжо сёмы раз. Радуе, што такое мерапрыемства прыжылося ў нас і ўсім палюбілася. Сёлета яно сабрала больш за 40 пачынаючых педагогаў з розных рэгіёнаў Гродзенскай вобласці. Цікава, што для 15 з іх гэты навучальны год стаў першым. У астатніх удзельнікаў ужо ёсць невялікі стаж працы. Мяркую, такі нефармальны пачатак новага навучальнага года настроіў усіх на цікавую, прадукцыйную і ні ў якім разе не сумную і аднастайную дзейнасць. Зносіны з вопытнымі, паспяховымі, яркімі людзьмі заўсёды натхняюць, дораць бадзёрасць і матывацыю.\nСёлета мерапрыемства прайшло непасрэдна на базе нашага Гродзенскага абласнога інстытута развіцця адукацыі. Мы мелі магчымасць не толькі расказаць, але і паказаць наш інстытут, дзе навічкі пры неабходнасці могуць атрымаць дапамогу, праявіць сябе на мерапрыемствах.\nУдзел у школе маладога педагога спрыяе павышэнню ўзроўню прафесійных кампетэнцый у адпаведнасці з патрабаваннямі сучаснага адукацыйнага працэсу. Галоўная задума была такая: даць магчымасць маладым педагогам перад тым, як у верасні прагучыць першы школьны званок і вучні сядуць за парты, атрымаць як мага больш практыкі і, адпаведна, адчуць сябе больш упэўнена. Стаўка заўсёды робіцца на максімальную актыўнасць кожнага ўдзельніка і інтэрактыў. Кожны год стараемся прыўносіць і нешта новае. Напрыклад, у 2018 годзе кожны дзень у школе быў тэматычны: панядзелак стаў днём знаёмства, аўторак — днём культуры, серада — днём малой радзімы, чацвер — днём здароўя, пятніца — днём творчасці, субота — днём уражанняў. У 2019 годзе навінкай стаў фарсайт-форум “Прафесійнае станаўленне”. На яго былі запрошаны дырэктар ліцэя № 1 Гродна лаўрэат рэспубліканскага конкурсу педагагічнага майстэрства “Настаўнік года — 2011” Ігар Сяргеевіч Маслаў і дырэктар сярэдняй школы № 34 Гродна Віталь Валянцінавіч Парманчук. Абодва госці ў крэатыўнай форме прадставілі свой шлях да педагагічнага поспеху — ад маладога педагога да вопытнага кіраўніка. У 2020 годзе школа маладога педагога ўпершыню прайшла ў дыстанцыйным фармаце.\nСёлета, як і заўсёды, адукацыйная праграма школы маладога педагога была вельмі насычанай. Ладзіўся шэраг майстар-класаў, а таксама трэнінгаў, лекцый-дыялогаў, дзелавых гульняў, эўрыстычных гутарак і індывідуальных кансультацый. Іх праводзілі супрацоўнікі нашага інстытута, удзельнікі, лаўрэаты і пераможцы конкурсу педагагічнага майстэрства “Настаўнік года”, перадавыя педагогі вобласці і краіны. Было шмат цікавых суразмоўнікаў. Так, спачатку былі праведзены трэнінг-знаёмства і трэнінг групавога згуртавання. Рэктар Гродзенскага абласнога інстытута развіцця адукацыі, кандыдат педагагічных навук, дацэнт Святлана Антонаўна Сяргейка выступіла з лекцыяй на актульную тэму “Самарэалізацыя асобы педагога ў бесперапыннай адукацыі”. Завяршылася работа школы фарсайт-форумам, дзе ўдзельнікі падзяліліся сваімі ідэямі і ўражаннямі. Парадавалі станоўчыя водгукі, словы ўдзячнасці і аптымістычны настрой маладых людзей.\nАкрамя маштабнай адукацыйнай праграмы, у другой палове дня былі прадугледжаны цікавыя культурныя мерапрыемствы. Гэта і работа ў творчых майстэрнях, і экскурсіі, і наведванне музеяў і выстаў, і інтэлектуальныя гульні, і пескатэрапія… Праграма адукацыйных і культурных мерапрыемстваў у школе маладога педагога была складзена так, каб кожны дзень быў максімальна насычаным, непаўторным, не падобным на папярэдні. Была пастаўлена задача — паказаць маладым педагогам, многім з якіх давядзецца быць яшчэ і класнымі кіраўнікамі, якімі разнастайнымі, карыснымі заняткамі можна зацікаваць вучняў у пазаўрочны час.\n— Якія яшчэ мерапрыемствы нацэлены на прафесійны рост маладых педагогаў?\n— У гэтым годзе з’явілася новаўвядзенне. Маладых спецыялістаў падчас школьных канікул сталі запрашаць яшчэ і на восеньскую, зімовую і вясновую сесіі школы маладога педагога. Для іх гэта магчымасць павысіць кваліфікацыю і пры жаданні здаць на катэгорыю раней, не чакаючы двух гадоў. Актыўныя, высокаматываваныя маладыя людзі адразу зацікавіліся такой прапановай. Сёлета работа ў гэтым кірунку будзе працягнута.\nТаксама адным з важных этапаў павышэння майстэрства маладых педагогаў стаў наш традыцыйны фестываль педагагічных ідэй “Прызванне — педагог”. На працягу трох дзён фестываль з’яўляецца прасторай для новых ведаў, адкрыццяў, ідэй, знаёмстваў… Удзел у ім таксама спрыяе росту прафесіяналізму маладых педагогаў, выяўленню і распаўсюджванню інавацыйнага вопыту, умацаванню кантактаў з калегамі. Радасна, што фестываль аказаўся настолькі запатрабаваным, што ўжо змяніў свой статус і з абласнога вырас у міжнародны. Колькасць удзельнікаў дасягае некалькіх соцень. З цікавасцю да іх далучаюцца маладыя настаўнікі не толькі з нашай краіны, але і з Расіі, Малдовы, Казахстана.\nВельмі важна, каб ініцыятыва і творчасць маладых педагогаў не заставаліся незаўважанымі. З мэтай падтрымкі маладых, творчых, грамадска актыўных педагогаў, актывізацыі дзейнасці ўстаноў адукацыі па стымуляванні прафесійнага росту маладых работнікаў Гродзенскім абласным інстытутам развіцця адукацыі, Гродзенскай абласной арганізацыяй Беларускага прафесійнага саюза работнікаў адукацыі і навукі і Гродзенскай абласной арганізацыяй рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Белая Русь” з 2018 года прадугледжана прысуджэнне прэміі “Паспяховы старт”. Удзел у конкурсе прымаюць педагогі, стаж якіх не перавышае 3-х гадоў. Пры ацэнцы журы ўлічвае не толькі вынікі практычнай дзейнасці маладых педагогаў, іх актыўнасць у прафесійных конкурсах, фестывалях, канферэнцыях і выставах, але і асобасныя, дзелавыя якасці, удзел у жыцці калектыву і грамадскіх арганізацый.\nСтворана віртуальная “Кніга гонару маладых спецыялістаў”. У ёй адзначаны лепшыя педагогі вобласці са стажам працы да двух гадоў. Яна размешчана на сайтах галоўнага ўпраўлення адукацыі і ГрАІРА. Такім чынам адзначаюцца маладыя людзі, якія за свой невялікі педагагічны шлях паказалі пэўныя вынікі: падрыхтавалі пераможцаў конкурсаў ці самі сталі ўдзельнікамі і пераможцамі раённых, абласных і рэспубліканскіх мерапрыемстваў.\n— Ці мяняюцца з году ў год запыты маладых педагогаў? Якія пытанні яны найбольш часта задаюць?\n— Па маіх назіраннях, у самым пачатку прафесійнага шляху моладзь найбольш востра хвалююць адны і тыя ж пытанні: як вучыць, як зрабіць свой урок цікавым і пры гэтым не ператаміць дзяцей, знайсці падыход да кожнага… Асабліва прыемна бачыць, як у маладых людзей, што называецца, гараць вочы, у іх ёсць жаданне актыўна развівацца ў прафесіі. Тады і вынік абавязкова будзе.\nЧаста навічкі маюць патрэбу ў своечасовай парадзе, каб аператыўна разабрацца з той ці іншай сітуацыяй. Для аказання эфектыўнай дапамогі на базе нашага інстытута функцыянуе віртуальная школа маладога педагога. Яна дае магчымасць атрымліваць кансультацыі, у якіх ёсць шэраг пераваг: яны канфідэнцыяльныя, даступныя для ўсіх, могуць праходзіць у любы зручны час і на любой тэрыторыі, наглядныя (матэрыял дэманструецца ў форме прэзентацый, мультымедыя курсаў).\nМяркую, сістэмная работа з маладымі педагогамі дапамагае ім нацэліцца на павышэнне ўзроўню агульнай і прафесійна-педагагічнай культуры, фарміруе патрэбу ў пастаянным развіцці, матывуе да саманавучання.\n— Вы часта маеце зносіны з маладымі педагогамі, не па чутках ведаеце аб іх радасцях і цяжкасцях. Што б вы параілі ім, каб яны змаглі адбыцца ў прафесіі, не спалохацца першых цяжкасцей?\n— Хочацца падзяліцца ўласным жыццёвым прынцыпам: усё, што робіш, трэба рабіць з жаданнем і любоўю. Пераканана, што ў такім выпадку ўсё атрымаецца. Была б толькі любоў да дзяцей, да сваёй справы! Хочацца пажадаць усім маладым спецыялістам, каб на іх прафесійным шляху заўсёды сустракаліся людзі, якія дапамогуць у стварэнні спрыяльных умоў для іх камунікацыі і прафесійнага росту.\nГутарыла Таццяна ШЫМКО.\nІрына Аляксандраўна Мякеня


Гурбангулы Бердымухамедаў публічна насварыўся на міністра культуры Атагелдзі Шамырадава за адсутнасць у краіне спектакляў пра «народнае шчасце» і агульны заняпад тэатральнай сферы. Аб гэтым піша ўрадавая газета «Нейтральны Туркменістан»\nПаводле яго слоў, прычына стагнацыі ў культурнай сферы краіны — дрэнная арганізацыя працы дзіцячых школ мастацтваў і мастацкіх устаноў. Ён даручыў міністру перагледзець усе навучальныя планы і скласці новыя. «Мы адсвяткавалі 25-гадовы юбілей пастаяннага нейтралітэту нашай дзяржавы, аднак не было арганізавана якіх-небудзь прыкметных культурных мерапрыемстваў», — сказаў Бердымухамедаў.\nПрэзідэнт падкрэсліў, што тэатры і іншыя культурныя ўстановы краіны перасталі апяваць у сваіх творах поспехі дзяржавы і ставіць кароткія сцэнічныя п'есы. Ён дадаў, што з прычыны гэтага ў краіне знізіўся агульны ўзровень тэатральнай рэжысуры і «мастацкасці твораў».


Гарадзенская камісія адцэнзуравала біяграфію кандыдата\n13 верасень 2012, 17:48\nЗьміцер Бандарчук (другі зьлева) падчас збору подпісаў\nУ Горадні назіральнік ад Беларускага Хэльсынскага камітэту Раман Юргель заяўляе, што выбарчая камісія Гарадзенскай Занёманскай акругі № 49 знарок не запрасіла назіральнікаў на паседжаньне, калі разглядалася скарга кандыдата ад апазыцыі Зьмітра Бандарчука.\nПа словах Рамана Юргеля, акруговая выбарчая камісія парушыла выбарчае заканадаўства, калі выкрасьліла з улёткі кандыдата Зьмітра Бандарчука інфармацыю, што дэмакратычны кандыдат быў на прэзыдэнцкіх выбарах даверанай асобай Уладзімера Някляева.\nРаман Юргель: «Камісія выступіла ў ролі цэнзара і выразала такую інфармацыю, што ён быў даверанай асобай Уладзімера Някляева ў прэзыдэнцкую кампанію 2010 году. І на гэтую камісію не запрасілі ні назіральнікаў незалежных, ні самога кандыдата. Вось так працуе акруговая камісія ў Горадні».\nПлякат са здымкамі кандыдатаў быў надрукаваны. Зьміцер Бандарчук кажа, што свае біяграфічныя зьвесткі здаў асабіста старшыні акруговай камісіі Хлябічу, ніякіх заўваг не было. Кандыдат у дэпутаты атрымаў цяпер ад спадара Хлябіча такія тлумачэньні:\n«Сабралася акруговая камісія, і яны ўсе разам вырашылі, што гэта пункт не маёй біяграфіі, а — маёй палітычнай біяграфіі. Я заўважыў, што ўсе астатнія кандыдаты напісалі: хто — сябра Лібэральнай партыі, хто — «Справядлівага сьвету».\nУ 49-й акрузе, апроч Зьмітра Бандарчука, удзельнічаюць у выбарах прадстаўнікі партыі «Справядлівы сьвет» Віктар Міхальчык і Лібэральна-дэмакратычнай — Алег Карповіч. А кандыдат ад улады — галоўны рэдактар афіцыйнай газэты «Гродзенская праўда» Алена Берасьнева.\nБандарчук: «Берасьневай можна пісаць што заўгодна: і што яна ляўрэатка, і што толькі не рабіла ў жыцьці, і біяграфія ў яе большая ў два-тры разы, чым у іншых кандыдатаў. І там яны вырашылі нічога не падчышчаць. А ў мяне гэты пункт раздражняў. Але тут нічога ня зробіш. Такі яшчэ просты факт: гэты плякат, на ім намаляваны сьцяг дзяржаўны як фон. І ён так лунае, што накрывае чырвоным і зялёным колерам біяграфію маю, Карповіча і Міхальчыка. А біяграфія Берасьневай — на чыстым белым фоне».\nНа Капыльшчыне ўлёткі за праўладнага кандыдата развозіць «хуткая»\nУ Гомелі толькі адзін агітацыйны пікет


Канвертаваць Гібралтар фунт (GIP) і Мараканскіх дирхамов (MAD) : Калькулятар абменнага курсу\nГібралтар фунт (GIP) і Мараканскія дирхам (MAD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Гібралтар фунт і Мараканскія дирхам пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Гібралтар фунт. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Мараканскія дирхам валюты па змаўчанні. Націсніце на Мараканскіх дирхамов або Гібралтар фунт канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФунт Гібральтару гэта валюта, у Гібралтар (Г.І., GIB). Мараканскія дирхам гэта валюта, у Марока (Масачусэтс, MAR). Сімвал GIP можа быць запісаная G. Сімвал MAD можа быць запісаная DH. Фунт Гібральтару дзеліцца на 100 pence. Мараканскія дирхам дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу Фунт Гібральтару Апошняе абнаўленне 21 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Мараканскія дирхам Апошняе абнаўленне 21 люты 2020 ад Yahoo Finance. GIP каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. MAD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Як накруціць валасы утюжком - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Як накруціць валасы утюжком\nКожная дзяўчына стварае прычоску з кудряшек па-свойму. Хтосьці выкарыстоўвае для гэтага бігудзі, хто-плойку. Але па-сапраўднаму шыкоўныя кучары атрымліваюцца, калі скарыстацца прасам (выпрамніком). Наша пакрокавая інструкцыя дапаможа вам у гэтым.\nСтвараць дробныя кудзеркі або плыўныя хвалі ў наш час не складана. Шматлікія сродкі для фіксацыі, бігудзі, электрычныя прыборы для гарачай завіўкі - усё гэта прыходзіць на дапамогу сучасным модніцам ў працэсе стварэння прыгожых валасоў. Як зрабіць кучары з дапамогай плойка, ведае кожная дзяўчына, а вось як накруціць валасы утюжком - для многіх таямніца пакрытая цемрай. Давайце разбярэмся чаму.\nПа-першае гэта звязана з самім інструментам. Утюжок, часам яго называюць выпрамнік прызначаны для выпроствання валасоў. Дадаць непаслухмянай шавялюры роўную і гладкую структуру або выпрастаць самыя пераборлівыя кудзеркі - вось асноўныя функцыі гэтага прыбора. Шмат каму прадстаўніцам прыгожага полу не прыходзіць у галаву ідэя аб тым, што утюжок - гэта шматфункцыянальны сродак, якое ва ўмелых руках часам выконвае функцыі Плойка.\nПа-другое для такой завіўкі патрэбныя адмысловыя сродкі термозащиты. Без іх вялікая верагоднасць пашкоджання валасоў. Па-трэцяе, каб зрабіць паўнавартасную прычоску з дапамогай праса, патрэбныя адмысловыя навыкі і ўменні, пра якія мы распавядзем у нашым матэрыяле. Калі вас зацікавіў пытанне, як самастойна ў хатніх умовах зрабіць завіўку утюжком, чытайце далей.\nРэкамендацыі па выбары прасавання\nКалі ў вас яшчэ няма выпрамніка і раней вы ніколі не сутыкаліся з гэтым прыборам, звярніце ўвагу на такія дэталі як:\n1. Прызначэнне інструмента\nСуществует два віды прасаў: адны прызначаныя для профессионального выкарыстання, другія - для побытавага. Прафесійныя выпрамнікі больш магутныя і хутка напальваюць. Як правіла, яны больш якасныя, з-за таго што прызначаныя для працы на працягу доўгага часу.\nБытавыя выпрамнікі больш бяспечныя ў сваім звароце, маюць параўнальна невысокі магутнасць, рэжымаў і масу дадатковых функцый, якія практычна заўсёды застаюцца незапатрабаванымі. Выконваюцца такія прасавання ў самых дызайнах, што вельмі па душы многім дзяўчатам.\nКалі вы хочаце зрабіць завіўку, лепш выбіраць прафесійны прас або бытавой выпрамнік сярэдняга класа, з высокай тэмпературай напальвання.\n2. Форма пласціны\nЯна бывае рознай, асабліва ў бытавых мадэляў. Каб якасна зрабіць завіўку любой складанасці, прас павінен быць з закругленымі пласцінамі. У адваротным выпадку вы рызыкуеце атрымаць кучары з заломамі.\n3. Пакрыццё асадак\nПершыя выпрамнікі былі зробленыя з металічным пакрыццём. Асноўны плюс такога матэрыялу - нізкая цана. Галоўны мінус - вялікую шкоду валасам.\nСамыя папулярныя мадэлі маюць керамічнае пакрыццё. Шкоду, які наносіцца такімі абцугамі, мінімальны. Кошт у іх вышэй, чым у папярэдніх мадэляў, але такое павышэнне кошту цалкам апраўдвае сябе.\nВыпрамнікі з іённа-керамічным або турмалінавае пакрыццём лічацца лепшымі. З аднаго боку - гэта кераміка, ужо па-свойму добра. З іншага боку - гэта ўдасканаленая кераміка, робіць прас больш даўгавечным. З такіх матэрыялаў зроблена большасць прафесійных мадэляў.\nЯк накручваць валасы утюжком\nПасля таго як вы абралі падыходны для завіўкі, трэба выбраць адпаведныя сродкі для фіксацыі і абароны, арыентуючыся на ваш тып і якасць валасоў. І толькі на наступным этапе можна прыступіць да самай завіўкі.\nКаб не нанесці шкоду валасам, папярэдне памыйце галаву шампунем і нанёс на вільготныя валасы бальзам ці ополасківателі. Калі апошняе сродак трэба змываць, зрабіце гэта.\nДалей падсушыце валасы ручніком або фенам. Вырабіце термозащита і дачакайцеся поўнага высыхання. Пасля чаго вырабіце невялікую колькасць пены, муса або геля на вашу шавялюру для будучай фіксацыі прычоскі. Калі ў вас паслухмяныя валасы, якія добра трымаюць кладку, сродкі для стайлінгу наносіць не абавязкова.\nЯк стварыць валасы з дапамогай праса\nПершы максімальна распаўсюджаны і просты спосаб - гэта класічныя кучары.\nВазьміце невялікую пасму, зацісніце яе паміж пласцінамі прыкладна на сярэдзіне. Свабодны край абгарніце 1 раз вакол выпрамніка і павольна вядзіце прыбор паралельна падлозе ўніз. У самога краю канцы трохі Падгарніце. Чым танчэй будзе пасму, тым цікавей атрымаецца канчатковы эфект.\nДругі варыянт - шыкоўныя валасы. Ён выдатна падыдзе уладальніца рэдкіх і тонкіх валасоў, паколькі надасць ім не хапае аб’ёму. Для такой завіўкі трэба выкарыстоўваць больш шырокія прасавання.\nПадзяліце валасы на тонкія пасмы. Вазьміце першую пасму і накруціце яе на палец, закалеце невідзімкам або спакуйце комплекс у харчовую фольгу. Атрыманы завіток зацісніце паміж абцугамі і патрымаеце 15 секунд. Завітак гатовы.\nТрэці варыянт - кучары ў форме літары S\nВазьміце пасму валасоў, размесціце прас вертыкальна і зацісніце валасы максімальна блізка да каранёў. Павольна апускайце прас ўніз, круцячы яго вакол сваёй восі. Напрамак выбірайце па вашаму обличчястим жаданні. Пачынаць варта ад пасмаў ззаду і паступова пераходзіць да пасмаў спераду.\nКаб у вас усё атрымалася, тэмпература нагрэву інструмента павінна быць вышэй, чым пры выпроствання валасоў, і складаць 180-200 градусаў.\nПерад кладкай утюжком рэкамендуецца на валасы нанесці термозащита. Калі ў вас яе няма, скарыстайцеся пажыўным крэмам або алеем. Выкарыстоўвайце невялікая колькасць алею (крэму), інакш вы абцяжарыць прычоску, у выніку чаго яна будзе выглядаць тоўстай. Асабліва паклапаціцеся аб кончыках валасоў, яны падвяргаюцца моцнаму тэмпературным ўздзеяння.\nКалі ў вас густая шавялюра, падзеліце валасы на некалькі узроўняў. Спачатку накруціце ніжні ўзровень, пасля чаго паступова падымайцеся на верхавіне.\nРабіць кладку дазволена толькі на сухія валасы. Пры нанясенні термозащиты і якія фіксуюць сродкаў, абавязкова дачакайцеся поўнага высыхання вашай шавялюры. У адваротным выпадку вы рызыкуеце пашкодзіць валасы або як мінімум застацца без валасоў праз 10 хвілін пасля іх завіўкі.\nСярэдняя шырыня пасмы для аднаго кудзера вар’іруецца ў межах ад 1 да 5 гл. Чым танчэй пасму, тым цікавей эфект.\nКаб завітак меў роўную круглявую форму без папярочных ліній, рух прасаванне павінны быць бесперапыннымі.\nКалі вам не ўдалося нейкі завітак, не хвалюйцеся. Пасля таго як комплекс цалкам астыне, накруціце яе яшчэ раз.\nКаб накруціць заднюю частку валасоў выкарыстоўвайце 2 люстэрка. Так вы зможаце назіраць за сваёй шавялюрай ззаду, што дазволіць вам зрабіць кучары без перакосаў.\nКалі ваша шавялюра дрэнна паддаецца кладцы, гатовы наварочаны завітак адразу пакрапі лакам для фіксацыі.\nНе рэкамендуецца расчэсваць кучары звычайнай расчоскай, вы рызыкуеце сапсаваць зняволення. Для падзелу валасоў скарыстайцеся ўласнымі рукамі або расчоскай-відэльцам.\nКалі хочаце, каб ваша прычоска выглядала эфектна, зрабіце лёгкі начос ад каранёў, гэта надасць вашай прычосцы дадатковы аб’ём і зробіць агульны вобраз завершаным. Пры недахопе ўласнага аб’ёму проста апырскайце прычоску лакам і адпраўляйцеся пакараць свет сваёй прыгажосцю, так як ёсць.\nВідэа дапаможа вам асвоіць завіўку валасоў з дапамогай утюжка.\nКак накрутить волосы утюжком? Эффект пляжных кудряшек Відэа.\nПапярэдні Тэкст Яечныя маскі для розных тыпаў валасоў\nНаступная Артыкул Як рамонак ўплывае на жаночую прыгажосць і здароўе\nУплыў сэксу на жаночы арганізм\nЯк ўпрыгожыць вопратку вышыўкай\nЛожак - гэта не тое месца, дзе людзі гатовыя выслухоўваць голую праўду\nЯк разлічыць ідэальны вага для жанчыны


Штучны інтэлект навучылі бачыць боль\nНавукоўцы з Кэмбрыджскага ўніверсітэту распрацавалі праграму аналізу мімікі авечак.\nСёлета праца была прадстаўленая на 12-ай Міжнароднай канферэнцыі па распазнаванню твараў і жэстаў у Вашынгтоне (ЗША).\nУ 2016 годзе доктар Крыста Макленан распрацавала адмысловую шкалу болю авечак. Распазнаванне і выяўленне болю адбываецца паводле наступных параметраў: вочы авечкі звужаюцца, шчокі напружваюцца, вушы складваюцца наперад, губы выцягваюцца ўніз і назад, а ноздры мяняюць форму з літары U на V.\nТыя ж крытэры аналізуе праграма, якую разам з калегамі стварыла Макленан.\nПакуль праграма добра працуе толькі са статычнымі абʼектамі. У будучыні вынаходка можа выкарыстоўвацца ў відэаабсталяванні побач з паілкамі для жывёлін. Дзякуючы відэакамерам і праграме можна будзе хутка знайсці хворую авечку.\nТэгі: жывёліны, новыя тэхналогіі


Куды бясплатна адправіць дзіця на аздараўленне |\nКуды бясплатна адправіць дзіця на аздараўленне\nНе сакрэт, што сучасныя дзеці слабейшыя, чым былі іх равеснікі 15 гадоў таму назад. А гэта значыць, што яны больш зведваюць на сабе розных захворванняў. Тым не менш усім бацькам хочацца, каб іх сын ці дачка раслі здаровымі і дужымі. І значную дапамогу ў гэтым аказваюць беларускія дзіцячыя здраўніцы.\nЯк паведаміла вядучы спецыяліст прадстаўніцтва Віцебскага абласнога ўпраўлення рэспубліканскага цэнтра па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні насельніцтва Іна Каржэнка, сёння бацькі маюць добрую магчымасць адправіць сваіх дзяцей у шэраг санаторыяў Беларусі.\nТак, здраўніца «Радуга» спецыялізуецца на лячэнні захворванняў апорна-рухальнага апарату, органаў дыхання і алергічных захворванняў скуры. Лячэбная сіла санаторыя заключаецца ў гарманічным спалучэнні жывой прыроды Магілёўшчыны і прафесійнай каманды, у якую ўвайшлі спецыялісты І і ІІ катэгорыі.\nНепадалёку ад ракі Свіслач, таксама ў Магілёўскай вобласці, знаходзіцца аднайменны санаторый. Яго профіль — лячэнне захворванняў органаў дыхання, кровазвароту і стрававання.\nНа ўскрайку Салігорска, на беразе вадасховішча, размясцілася Рэспубліканская бальніца спелеалячэння. Ужо больш за 20 гадоў салігорскія ўрачы лечаць пацыентаў пад зямлёй. Незвычайнае аддзяленне знаходзіцца ў масіве каменнай солі на глыбіні 420 метраў. Пацыентаў размяшчаюць з улікам характару захворвання і рэакцыі арганізма на спелеаасяроддзе. Падземнае лячэнне аказвае супрацьалергічнае, -запаленчае і антыбактэрыяльнае ўздзеянні. Паляпшаецца работа лёгкіх і бронхаў, стымулюецца дзейнасць імуннай сістэмы.\nУ санаторыях створаны ўсе ўмовы, каб дзеці маглі паправіць сваё здароўе, працягнуць навучанне, цікава і з карысцю правесці час. Пуцёўкі ў дзіцячыя здраўніцы бясплатныя. На працягу 21 дня хлопчыкі і дзяўчынкі праходзяць дыягнастычнае абследаванне, атрымліваюць збалансаванае якаснае харчаванне, лячэнне па профілях захворванняў.\n— Адпачынак у санаторыях, — акцэнтуе ўвагу І. Каржэнка, — гэта ў першую чаргу прафілактыка захворванняў, якая дае магчымасць папярэдзіць хваробу. Калі бацькі хочуць бачыць сваё дзіця здаровым, няхай звяртаюцца з заявамі на пуцёўкі ў камісіі па аздараўленні па месцы сваёй працы. Усе даведкі можна атрымаць у аддзеле па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні насельніцтва райвыканкама, які знаходзіцца ў будынку аддзела па адукацыі, ці па тэлефоне 63-1-83 з 9 да 13 гадзін.\nБезумоўна, здароўе — найвялікшая каштоўнасць. Толькі, на жаль, гэтую каштоўнасць мы мала цэнім. Усё ж хочацца, каб браслаўчане скарысталі шанс, прадастаўлены дзяржавай, для паляпшэння самаадчування сваіх дзяцей. ■\nМНС предлагает «ипэшникам» с единым налогом самим выбрать систему налогообложения


Pawet: Пачобут-Адляніцкі Ян. Бітва на Басі\nПачобут-Адляніцкі Ян. Бітва на Басі\nАўтар: Пачобут-Адляніцкі Ян Уладзіслаў,\nКрыніца: Пачобут-Адляніцкі Ян Уладзіслаў. Бітва на Басі // Спадчына №3-1992. С. 95-99.\nЯн Уладзіслаў Пачобут Адляніцкі (1640-1703), ашмянскі стольнік, аўтар цікавага дыярыуша, нарадзіўся, пэўна, у вёсцы Памарнокі Вілкамірскага павета Віленскага ваяводства ў шляхецкай сям'і, продкі якой i блізкія сваякі, пачынаючы ад XV ст., жылі ў радавых вёсках Пачобуты i Чэрха на Гродзеншчыне, на заходнім беразе Свіслачы. Вайсковую службу распачаў у 1658 г. у паспалітым рушэнні пад казацкай харугвай Мікалая Шэмета, слонімскага падкаморага i тады ж прыняў баявое хрышчэнне пад Мітавай, на берагах ракі Ольсы, у бітве са шведамі. Цікава тое, што Пачобут, відаць, - адзіны, хто апісаў выправу літоўскіх войскаў 1658-1659 гг. у Курляндыю, i гэта надае яго «Мемуарам» асаблівую каштоўнасць.\nУ 1660 г. Пачобут, ужо ў гусарскай харугве, прымае ўдзел у знакамітай Басінскай бітве, быў пад Талачыном, Оршай, пазней, у 1664-1665 гг., калі ваенныя дзеянні былі перанесены на маскоўскую тэрыторыю,- пад Сеўскам, Старадубам, Ноўгарад-Северскім.\n«Мемуары» Яна Уладзіслава Пачобута ахопліваюць працяглы час - з 1640 па 1684 год. Не ўсё ён бачыў уласнымі вачыма, але ж яго запісы стварылі праўдзівы абразок старасветчыны, ярка адлюстравалі дух эпохі, трагічныя падзеі «патопу», ваеннага супрацьстаяння Рускай дзяржавы i Рэчы Паспалітай.\nАпісанне польска-маскоўскай ваеннай кампаніі 1660-1665 гг. у Пачобута найлепшае. Багатае па фактуры, ды i па мастацкасці, яно сведчыць пра літаратурны талент мемуарыста.\nЧытачам «Спадчыны» прапануюцца лічаныя старонкі «Мемуараў» Яна Пачобута. Найперш гэта ўспаміны пра ваенныя справы ў Курляндыі i пра бітву на рацэ Басі.\nЗапіскі мае i дыярыуш маёй вайсковай службы, што, калі i дзе здарылася пры маёй бытнасці, занатаваў я для памяці. Што няхай будзе Пану Богу на хвалу i на пашану Матцы Міласэрнасці, якая мяне ў розных небяспеках апекавала i з многіх маіх цяжкасцей i клопатаў вызваляла, без якіх, што ні крок, ніколі я не быў i не ёсць.\nГода 1640 die 26 junii перад вечарам, а другой з полудня, у аўторак нарадзіўся я на гэты свет мізэрны. Быў маім хросным бацькам ям.  пан Стафан Бароўскі, а хроснай маткай - пані Станіслава Пеліска, Маркунтуўна з дому. Хрысціў мяне ям. ксёндз Валенты Вінслававіч Едзык, плябан  i дэкан  купіскі, які потым быў пробашчам кроскім . Высакародны прэлат, годзен памяці за сваё вялебнае жыццё на гэтай зямной юдолі нікчэмнай.\nГода ад Нараджэння Божага 1648 die 3 mai ў Памарноках бацька, дабрадзей наш, пан Марак Адляніцкі Пачобут, цяжка хварэючы на гарачку, адышоў з гэтага свету, маючы веку свайго 63 гады. Года 1655 die 8 augusti ў нядзелю, а гадзіне дзесятай перад полуднем, Масквіцін  вераломны непрыяцель, маючы запарожскіх казакаў з гетманам Залатарэнкам дзвесце тысячаў войска самага ваеннага народу, узяў Вільню.\nУ гэтым жа годзе дня 20 octobra паддаліся мы над Кейданамі графу Магнусу  на імя шведскага караля. Дай Божа нядоўга заставацца пад гэтай пратэкцыяй.\nГода 1658 месяца augusła дня 3 выправілі мяне ix мосці Панове старэйшыя браты, з блаславення дабрадзейкі маткі нашай, на ваенную службу паспалітага рушэння пад казацкую харугву ям. пана Мікалая Шэмета, падкаморага слонімскага, на гэты час ротмістра Вілкамірскага павета, а перад гэтым зацянговага .\nЗ ім i з рознаю браццяю нашага павета застаючыся, прыйшлі мы разам з навербаваным войскам пад Коўна, а дакладней, пад Лопе, мілі ca дзве ад Коўна, супраць Даўгарукага , маскоўскага гетмана, якому навербаваныя харугвьі, што пайшлі пад камандай пана Жэроньскага, разбілі моцны атрад пад самым горадам, толькі што праз раку ад усяго маскоўскага войска. Дзе так ix, з ласкі Божай, на мост нагналі, што з мостам праваліліся i многа ix патанула. I так нашы значную вікторыю атрымалі i трыумфавалі. Аднак нядоўга гэтая шчаслівая перамога трывала, бо амаль а другой ці а трэцяй гадзіне прыскочыў на гэты шум мацнейшы кавалерыйскі атрад, з якім нашы сустрэліся мужна, але ix пяхота падтрымала, якую ўжо было нашы, разграміўшы конніцу, загналі ў двор. I тады прыйшлося нам з немалою шкодаю ўцякаць, дзе i больш пяцісот людзей страцілі, сярод якіх, як найслаўнейшыя, загінулі наступныя: ям. пан Пшыдкоўскі, райтарскі палкоўнік ЯКМ  ям. пан Пякарскі, ям. пан Прозар, ям. пан Бяганьскі - таварыства панцырнай роты князя ям. Багуслава Радзівіла, канюшага літоўскага, таксама ям. пана Ліпніцкага таварыш па зброі ям. пан Ліпніцкі, ям. пана князя Крошынскага казацкай роты адзін таварыш - ям. пан Клячкоўскі, другі - Скруйдзеўскі i іншых нямала, якіх i пералічыць цяжка, менавіта райтараў i афіцэраў, бо не маглі яны на цяжкіх конях хутка ўцякаць. I так, дзве з паловаю мілі на нашых едучы, секлі. Аж дайшла гэтая нешчаслівая вестка да войска, якое моцна затрывожылася, што так моцны атрад разгромлена, i папраўдзе, было ад чаго трывожыцца, калі з паўтары тысячы добрай кавалерыі так напалохана. Аднак авангард, што ішоў паперадзе войска, спешна сутыкнуўся з масквою, якія гналіся за нашымі, i добра ix пакалашмаціў, дзе і забіта ix некалькі дзесяткаў. Адразу ж пасля гэтага сталі войскі ў шыху , а тут i ноч паспела. Так гэты дзень, крывёю абліты, скончыўся нешчасліва. Стала тады навербаванае войска ў першую лінію шыху, а мы з паспалітым рушэннем сталі тут жа ў дапамогу на цэлую ноч i назаўтра на цэлы дзень.\nНа другую ноч выпраўлена нас дваццаццю коньмі з-пад нашай харугвы, сярод якіх прыйшлося ісці i мне, у набег да Скаруль, міль пяць назад, даведацца, Ці будуе непрыяцель на Віліі мост, бо так было даведзена перад панам гетманам. Дакуль прыйшлі мы з вялікай асцярожнасцю роўна ca днём, толькі нікога мы ўжо не засталі, бо быў атрад, але, не затрымліваючыся, вярнуўся назад. Што i мы таксама зрабілі з невялічкай нашай кампанійкай i з весткаю, што не будуе непрыяцель мост.\nПасля гэтага, трэцюю ноч пераначаваўшы, выпраўлена нас з часткаю навербаванага войска пад камандай ям. пана Самуіла Камароўскага, абознага Вялікага Княства Літоўскага, старасты вілкамірскага i моўчадскага, назад да курляндскай граніцы супраць Дукласа, гетмана шведскага войска, дай Езу шчасліва. А сам ям. пан гетман рушыў з войскам за Даўгарукім пад Вільню, на камісію, пайшоў толькі з кавалерыяй, артылерыю i пяхоту пакінуў у Вупніках, дай Езу шчасліва. А мы з панам Камароўскім сталі табарам недалёка ад Клавань, каля сядзібы пана Дробыша, над ракой Даўгівенаю, цераз якую плывучы ўтапіўся ў чацвер ям. пан Ігнацы Пеліскі, наш паветнік i мілы кампаньён, сусед па дому, якому дай Езу вечнае ззянне ў Нябесным Каралеўстве. Тут жа назаўтра пачалі мяне, як маладога, выпрабоўваць, а менавіта пан Галубіцкі, пасварыўшыся ca мной пасля прымірэння, калі я ўклаў шаблю ў похвы, прыпаў з тылу i выцяў мяне ў лапатку. Што яму, з ласкі Божай, потым адпомсцілася, бо мусіў ён выварожваць з картаў, што мяне ганебна, несумленна, па-здрадніцку выцяў.\nПа гэтым, пастаяўшы з паўтара тыдня, пайшлі мы адсюль пад Янішкі, бо атрымалі вестку, што пасля падзення Мітавы  i паланення курляндскага князя  з усімі скарбамі i жонкаю, а потым i апанавання ўсёй Курляндыі з замкамі i гарадамі, стаіць пад Загорамі, у вёсцы Стагі, мілі тры ад Янішак, з некалькімі тысячамі войска шведскі гетман Дуклас, які праз здраду захапіў Мітаву i хоча ісці далей, на Жмудзь. Але Пан Бог не дапусціў, бо ў авангардзе ішло сем нашых харугваў: ям. пана Паца, ваяводзіца троцкага, ям. пана Белазора, маршалка вупіцкага, ям. пана Аперыяша, ям. пана князя Крошынскага, ям. пана Камароўскага, як самога намесніка гетмана, наша, ям. пана Шэмета, i драгунская пана Аперыяша, даводзіў імі ям. пан Міхал Пац, ваяводзіц троцкі, які хацеў паспрабаваць шчасця ў дзень свайго патрона, бо адбывалася гэта die 29 sepłembris, у дзень святога Міхала. Таму святое прычасце прыняўшы i свайму патрону аддаўшыся ў апеку, з гэтымі памянёнымі харугвамі ішоў у конным атрадзе i я. Дзе, з ласкі Божай i за фартунаю памянёнага ям. пана ваяводзіца, нас дабравольна, не абараняючы, Панове Шведы прапусцілі, далі толькі па нас вельмі добрага агню, аднак ніякай нам шкоды не зрабілі, а мы ix зараз жа ўзялі на шаблі. А другім, што меліся падтрымаць першыя роты, i агню даць не прыйшлося, так нам Пан Езус падфартуніў, што мала мы ix упусцілі, за што няхай будзе хвала i падзяка Усявышняму. Тут i Дуклас са сваім войскам жутка адступіў з лагера пад Мітаву, а мы шчасліва сталі ў Янішках, дзе, стоячы тыдняў некалькі, часта i густа таўкліся атрадамі, водзячы шведаў, з ласкі Божай, як сабак, у лагер...\nХутка пасля гэтага перанесліся мы пад шведскі лагер, да вёскі Стагуў, бліжэй да Мітавы i рэзідэнцыі пана Дукласа. Адсюль праз некалькі тыдняў, маючы пэўнае папярэджанне ад шпегаў, што выйшаў з Мітавы моцны шведскі атрад, выслаў ям. пан рэйментар  апоўначы паўтары сотні коннікаў пад камандай пана Крыштофа Шумскага. А пасля гэтага хутка i дзень, i толькі наша харугва пакінула баявую варту, загадана нам выступаць у дапамогу высланым чатырма харугвамі пад камандай пана Шпундоўскага, паручніка казацкай харугвы пана Аперыяша; пры гэтай харугве другая - пана Крошынскага, трэцяя - наша, менавіта пана Мікалая Шэмета, чацвёртая - пана Аскірчына. Дзе, калі мы пайшлі ў Курляндыю, пад Медынмуйжу  злучыліся з тымі, што рушылі туды апоўнач. Адтуль, толькі што злучыўшыся, накіраваліся мы да Мекмуйзы, аж сустрэлі шведаў, коней з пяцьдзесят, якія ішлі рыссю недзе чвэрць мілі ад нас. Пра што, знаходзячыся ў авангардзе, далі мы знаць пану каменданту, які сам загадаў нам рыхтавацца да сечы ў імя Божае, хоць i з вялікай трывогай, бо адзін курляндзец перасцярог, што шведаў не малая сіла, а нас было мала. Пад чатырма харугвамі налічвалася пад дзве сотні людзей, а з высланымі - тры з паловай, а шведаў было тысячы. Аднак пачалі мы шыхавацца. Неўзабаве з-за гары, падзяліўшыся на тры палкі, а дакладней, на тры часткі, выйшлі шведы, а другія тры часткі пайшлі па-за ўзгор'ем, берагам ракі Олзым, нам у тыл. Хутка дайшла гэтая вестка да нас, а за ix такім бяспечным, на вачах, наступлением пачалі мы, падцягнуўшы тылы, адступаць i ўцякаць. Але на гэты раз пан рэйментар з часткаю штонайлепшага войска ўдарыў збоку, а мы, гэта ўбачыўшы, зараз жа павярнулі назад i з гэтымі палкамі, што ішлі нам у вочы, моцна схапіліся i, з ласкі Бога Усявышняга, зараз жа ўзялі ix на шаблі. Тут i мне таксама прыйшлося першы раз у маладым веку ў непрыяцельскай крыві шаблю маю ў руцэ маёй зафарбаваць, хоць мала i сам я не загінуў у паядынку ад аднаго шведа, аднак жа, з ласкі Божай, яго апярэдзіў i забіў...\nIntra parenthesim  стоячы ў баявой ахове, пасварыўся я з маім таварышам па прозвішчы Ушакоўскі, з якім, пакінуўшы ахову, выйшлі мы на паядынак, дзе, хоць i ў маладых гадах, моцна я яго стукнуў, даўшы яму, з ласкі Божай, а не p маёй мужнасці, у нос, бо не меў я болей за васемнаццаць гадоў i першы раз выпала мне хадзіць за лоб. Гэта занатаваўшы, вяртаюся я да далейшага рушэння войска...\nAnno 1660 месяца octobra, дня 4, прыйшоў да нас Даўгарукі з маскоўскім войскам у сорак пяць тысяч да бітвы - дваццаць пяць тысяч райтарыі i дваццаць тысяч пешкаў з пікамі. А нас, на алей збіўшы  было ў кампуце  не больш як дванаццаць тысяч разам з дывізіяй ям. пана Чарнецкага, ваяводы рускага, які, калі прыйшоў, стаў на правым крыле, мы - на левым, а ям. пан вялікі гетман у баталіі . Дзе, 6о было ужо над вечар, не выйшла нам з такім вялікім войскам схапіцца ў бітве з ходу, толькі вершнік вёў спрэчкі, а потым, з гармат з абодвух бакоў ударыўшы, дабранач сабе панове вершнікі пажадалі. Аднак перад прыйсцем на гэтае поле Даўгарукага ям. пан Адахоўскі, слаўны ротмістр i храбры муж, узяў добрых языкоў, маскоўскага ротмістра i паручніка, хоць i сам з-пад сваёй харугвы страціў двух з таварыства i двух пахолікаў. А за гэтым вечар наступіўшы нас з імі разлучыў, а масква крыху адступіла, недзе на чвэрць мілі, i стала лагерам паводле свайго звычаю. Толькі назаўтра, калі нашы выпалі ў поле, жадаючы паспрачацца, засталі ix стоячымі ў шыху каля самага лагера, аднак ніхто з ix не хацеў схапіцца ў паядынку, але, вядома, гаварылі, што «мы сюды прыйшлі мірыцца, а не біцца, зачым спрашываем назаютра, што б вашые старшые голавы выехалі на разгавор». Чаму нашы, паверыўшы, пакінулі поле, а яны пра размову i не думалі, а толькі пра тое, як бы ў сваім лагеры найлепш акапацца i ў абароне ўмацавацца, бо бачылі, з якой смеласцю рыхтаваліся нашы з імі біцца, i такі фокус учынілі.\nDie 6 praesentis  нашы, будучы пэўнымі на размову, выехалі, сама старшына: ям. пан вялікі гетман, ям. пан ваявода рускі, ям. пан наш рэйментар, ям. пан польны пісар i іншыя палкоўнікі, ротмістры i само таварыства, конны атрад тут жа выслалі да ix пытацца, каб адказалі, што гэта за размова маецца быць сёння. А яны, як здрадлівыя людзі, паднялі з гэтага смех, бо ўжо добра акапаліся i «нет, гавораць, мы разгавору не патрэбуем, хіба вы яго патрэбуеце». Па такой тады дэклярацыі, нашы, будучы раззлаванымі, скочылі да ix, пад самы ix лагер, некалькімі сотнямі вершнікаў, хоць ніякага нашага войска ў полі, на тым беразе Басі, не было. А масква ўшыхаваным войскам выйшла ў поле i паўмесяцы гэтую жменьку людзей хацела агарнуць, што заўважыўшы, пачалі нашы тылам адступаць. Аднак жа панцырная харугва ям. пана вялікага гетмана з ахвотнікамі i другая, пана Мікалая Шэмета, слаўнага i адважнага ротмістра, калі ішло пра саму старшыну, мусілі ўдарыць па маскве. У гэтым шуме i ў няроўнай сутычцы ўзята пана Чыжа, таварыша першай гусарскай харугвы ям. пана вялікага гетмана, штонайлепшага дарадцу ў непрыяцельскіх справах, з-за чаго быў пан вялікі гетман вельмі жалобны... Назаўтра таксама спрачаўся з імі толькі наш вершнік, а Ў старшыны была рада, якім чынам патрэбна даць бітву з гэтым непрыяцелем i як найбольш зручна з паўпікамі, бо былі яны для нас самымі шкоднымі.\nDie 8 praesenłis, апоўначы, иабажэнства выслухаўшы i Пану Усявышняму аддаўшыся ў апеку, выйшлі войскі ў поле i сталі ў шыху так, як я вышэй узгадаў, выкапаўшы перад сабою пяць шанцаў, у якіх была пасаджана артылерыя i частка пяхоты. Тут хутка i дзень пачаў асвятляць зямлю, i зараз жа ям. пан гетман, стоячы ўжо напагатове з войскам на полі, паслаў да Даўгарукага трубача, каб ішоў ён з лагера i ставіў поле крывавага бою. А тут i яны, не марудзячы, з фурорам, ганаровыя i шалёныя, выскачылі на самым паўранку пятніцкага дня i па сваім хуткім набліжэнні да нас ударылі перакрыжаваным агнём з дваццаці пяці гармат, на што i нашы, узаемна, не застаючыся віннымі, ударылі з дваццаці. Пасля такога прывітання i некаторага спалоху ў шэрагах загадана харугвам i нам у імя Божае атакаваць. Па зайгранні да вайсковага танца i рознай музыкі, па духоўным блаславенні, О gloriosa  спяваючы i Маці Божую сабе на помач заклікаючы, з вясёлым сэрцам сустрэліся мы спачатку на левым крыле. Не без вялікай для нас шкоды зрабілі мы, з ласкі Божай, добрую дзірку ў непрыяцелю, а пасля гэтага моцна біцца i ўсе войскі, а нам, хто атакаваў паўторна, прыйшлося паехаць на непрыяцелю пад лагер. Хто меў каня, той паганяў, а я, так як застаўся пяхотна, ледзьве змог уратавацца, бо падстрэлены пада мною конь, калі парываўся з зямлі, прыціснуў мне ў стрэмені нагу так, што мяне ўжо таптана коньмі як мёртвага. Аднак жа дзіўным чынам мяне ласка Божая ў такім цяжкім разе выратавала, бо мой бот з'ехаў з нагі, а я, ачнуўшыся, штохутчэй паспяшаўся назад, да сваіх. Дзе, калі мне дадана мерынка, я тут жа вярнуўся на поле бітвы, але застаў ужо каня ляжачым крыху далей i абрабаваным, праз што меў я злотых на шэсцьдзесят страты. Чаму даўшы спакой, вяртаюся я да далейшага рушэння войска, якое ў запале як насела на маскву, а пра гэта не ведала, што масква навалілася на нашу баталію i што не падфартуніла дывізі пана Сапегі.\nЯм. пан рускі ваявода з кароннымі войскамі таксама добра на маскве праехаў i на наша крыло, калі ўжо вяртаўся ад лагера, нагнаў ix, як у якую пастку, дзе таксама найболей масквы загінула. Гэтая крывавая бітва, як немалых войскаў, працягвалася да цёмнай ночы, мала паказаўшы фартуны i тым, i другім, так толькі, што мы ім разграмілі флангі і сагналі ix з поля, а ix сярэдзіна засталася цэлай i вярнулася з немалой перамогаю, моцна пакалашмаціўшы нашу пяхоту i ўзяўшы цяжкую гармату, а тэта ўсё з-за няўмельства кавалерыі, якая пры адступленні сваю ж пяхоту патаптала коньмі, з-за чаго i сябе нагубілі, i пяхоты, i гармату страцілі. Хаця i нашы ўзялі сем маскоўскіх гарматак i пятнаццаць харугваў, а нашых масква ўзяла дзве, а менавіта харугву ям. пана абознага Вялікага Княства Літоўскага, рэйментара нашага, i эскадрон другой гусарскай харугвы паручніка пана Жэроньскага. Гэты дзень, крывёю абліты, добрае грона слаўнай моладзі i сыноў мілай айчыны трупам паклаў, якіх i палічыць цяжка, бо адных я не ведаў, другіх i прозвішчаў не помню, толькі тых другаў маіх, з якімі я еў i піў. Найперш, забіта ям. пана Мікалая Шэмета, ротмістра, слаўнага кавалера, з-пад нашай харугвы забіта ям. пана Яна Ласоўскага, ям. пана Багуслава Валана паранена, ям. пану Крыштофу Шумскаму з гарматы адарвала руку, ям. пану Уздоўскаму з гарматы надарвала руку, ям. пана Хжанстоўскага паранена ў нагу пікай, ям. пана Швецкага паранена пікай, ям. пана Пакаша паранена ў руку. З-пад другой гусарскай харугвы нашага ям. пана гетмана забіта ям. пана Рыгора Неклюда, ям. пана Шаставіцкага, пана Лямніцкага, што камандаваў эскадронам, які дастаўся маскве, i ям. пана Пшыстаноўскага. З-пад гусарскай харугвы ям. пана канцлера забіта пана Рачка, пана Турчыновіча, пана Блудава i пахолікаў, якіх таксама многа загінула ў розных харугвах. З-пад харугвы ям. пана рэйментара забіта пана Чыжа, харунжага гэтай харугвы, i некалькі з кампаніі. Таксама з панцырнай харугвы нашай дывізіі забіта пана Цішкевіча i пана Рамашкевіча, якім, i з другімі, дай Езу вечнае святло, якое няхай ім свеціць. З дывізіі ям. пана віленскага ваяводы я не пералічваю (таксама i паноў каронных, 6о ix загінула мала), а менавіта ям. пана Сапегі, толькі пяхоты загінула з пяцьсот, а кавалерыі мала. Аднак многа не далічыліся мы пад вечар з тых, што сабе разам «Дзень добры» давалі ўранку, што мусіла стаць павагай да даўняй прытчы: дзе дровы сякуць, там трэскі ляцяць.\nПрадмова i переклад з польскай Віктара ТАРАНЕУСКАГА\n Яго мосць, яго міласць.\n Старэйшы свяшчэннік, які наглядаў за групай прыходаў.\n Жыхар Масковіі; тут у значэнні - маскоўскае войска.\n Гаворка ідзе пра пагадненне, падпісанае гетманам Янушам Радзівілам i пасламі шведскага караля Карла X Густава, у выніку якога Літва парывала з Польшчай i пераходзіла пад апеку Швецыі.\n Вярбоўшчык у войска.\n Даўгарукі Юры Аляксеевіч (1600-1682), ад 1654 г. ваявода рускіх войскаў у вайне з Рэччу Паспалітай.\n Яго Каралеўскай Міласці.\n Горад i сталіца Курляндыі, васальнага княства Рэчы Паспалітай.\n Гаворка ідзе пра курляндскага князя Якуба Кетлера.\n Даводца, намеснік гетмана.\n Між іншым: даслоўна - мімаходзь успомніць.\n Рэгулярнае войска ў Рэчы Паспалітай.\n Дня 6 гэтага ж месяца.\n Назва касцельнай песні, прысвечанай Маці Божай.


У Салігорску зноў плануецца мітынг\nhttps://spring96.org/be/news/43699 2011 2011-05-31T11:44:06+0300 2011-05-31T11:44:06+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/saligorsk-vybary.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЗаяўкі на правядзенне адразу двух мітынгаў 11 і 12 чэрвеня былі пададзены пасля сустрэчы прадстаўніка дэмакратычнай супольнасці гораду Уладзіміра Шылы з кіраўніком мясцовай “вертыкалі” Аляксандрам Рымашэўскім.\nАрганізатары мітынгаў плануюць абмеркаваць з жыхарамі гораду пытанне “Як нам жыць далей?” у цяперашняй палітыка-эканамічнай сітуацыі і знайсці адказ на адвечнае пытанне “Што рабіць?”. Мітынг, запланваны на суботу 11 чэрвеня, мусіць адбыцца з 15:00 да 17:00 на стадыёне “Будаўнік”. Меркаваная колькасць удзельнікаў - да 700 чалавек. Нядзельны мітынг 12 чэрвеня плануецца правесці з 14:30 да 16:30 з заяўленай колькасцю ў 500 удзельнікаў. Заяўнікі, аднак, спадзяюцца на задавальненьне прынамсі аднаго з мерапрыемстваў.\nНагадаем, што 25 траўня адбылася асабістая сустрэча Уладзіміра Шылы з кіраўніцтвам раёну. Пад час размовы дэмакратычны актывіст давеў салігорскім чыноўнікам інфармацыю аб сур’ёзнай напружаннасці сярод жыхароў гораду з-за значнага пагаршэння эканамічнай сітуацыі ў краіне. У гэткіх варунках, па словах У. Шылы, чарговая адмова ў правядзенні легальнай акцыі пратэсту можа справакаваць несанкцыянаваны выхад людзей на цэнтральную плошчу гораду.


Прыйшоў час сеяць травы. Аграрыі ААТ “Агра-ГЖС” аднымі з першых у раёне закончылі сяўбу яравых зерневых культур | Щучинская районная газета Дзяннiца\nГлавная » Прыйшоў час сеяць травы. Аграрыі ААТ “Агра-ГЖС” аднымі з першых у раёне закончылі сяўбу яравых зерневых культур\n– Апошнія два гады выдаліся даволі засушлівымі, таму сёлета мы зрабілі стаўку на азімыя культуры, а плошчы пад яравыя паменшылі на 70%, – зазначае галоўны аграном ААТ “Агра-ГЖС” Павел Іванавіч Адамчык. — Расліны выдатна перазімавалі, таму разлічваем атрымаць багаты ўраджай. Зараз падкормліваем пасевы КАСам. Паклапаціліся і аб яравых культурах: яшчэ з восені ўнеслі ў глебу неабходную колькасць фосфарных і калійных угнаенняў, а вясной перад сяўбой правялі культывацыю і “дадалі” азот. Выкарыстоўвалі “эліту” і насенне першай рэпрадукцыі, якое самі вырасцілі. Усе пасевы прыкаталі спецыяльнымі кольчата-зубчатымі каткамі вагой 3 тоны, каб пазбегнуць ветравой эрозіі.\nШтодзень у полі працавалі тры трактары з прычапнымі агрэгатамі. Сярод тых, хто сеяў яравыя зерневыя культуры, быў вопытны механізатар Станіслаў Вацлававіч Тумах, які, выканаўшы пастаўленую задачу, пераключыўся на аднагадовыя травы.\n– Зараз сею травасумесь “Кантры”, – гаворыць Станіслаў Вацлававіч. — Паколькі насенне дробнае, змяшчаем яго ў глебу не глыбей за 2 сантыметры. Усе работы праводзім максімальна аператыўна, каб не даць выпарыцца вільгаці з палёў. За дзень на трактары МТЗ-82 з прычапным агрэгатам СПУ-6 засяваю да 35 гектараў, рухаючыся па полі з хуткасцю прыкладна 8 кіламетраў у гадзіну. Усяго пад аднагадовыя травы ў гаспадарцы адведзена 536 гектараў, на якіх плануем правесці два ўкосы. Атрыманая зялёная маса пойдзе на корм жывёле.\nАграрыям ААТ “Агра-ГЖС” сёлета неабходна перазалужыць 800 гектараў шматгадовых траў, якія раскінуліся ў гаспадарцы на плошчы 2700 гектараў.\n– Злакавыя культуры могуць расці на працягу 5-6 гадоў, у той час як бабовыя “выпадаюць” з травастою праз 2-3 гады, – тлумачыць галоўны аграном Павел Іванавіч Адамчык. – Аднак менавіта апошнія багатыя на ўтрыманне бялку, які неабходны для павышэння надояў малака. Таму і праводзім перазалужэнне: уносім гліфасаты, дыскуем і ўзворваем глебу, а затым сеем шматгадовыя травы. Для гэтых мэт выкарыстаем насенне з уласнага насенніка плошчай 140 гектараў.\nНа падрыхтоўцы палеткаў да сяўбы задзейнічаны тры адзінкі тэхнікі, у тым ліку энерганасычаны трактар МТЗ-3025 з набытым сёлета новым агрэгатам для перадпасяўной апрацоўкі глебы “Lemken”. Гэтым жалезным волатам па чарзе кіруюць механізатары Дзяніс Антонавіч Чапля і Яўгеній Аляксеевіч Хомка, якія працуюць у дзве змены.\n– Новы агрэгат мае шырыню 9 метраў, – дзеліцца Яўгеній Аляксеевіч. — Ён адначасова ўзрыхляе глебу на глыбіню 7 сантыметраў, а таксама выраўнівае і ўкатвае поле. Калі гон добры, за працоўную змену падрыхтоўваю да 60 гектараў. Харчуюся прама ў полі, куды падвозяць гарачы абед. На гэтыя нязручнасці не звяртаю ўвагі, бо ад таго, як мы спрацуем сёння, залежыць будучы ўраджай.


Упершыню ў Беларусі за аснову дысэртацыі ўзялі матэрыялы часоў НЭПу\n"Чтобы ни у кого такой машины не было". Гомельчанин превратил старые "жигули" в кабриолет23\nСупрацоўнік Інстытуту эканомікі Віталь Бусько атрымаў дыплём доктара навук за дасьледаваньне дзейнасьці беларускіх эканамістаў 1920-х гадоў Гаўрылы Гарэцкага, Аркадзя Смоліча, Пятровіча.\nЯшчэ ў 1920-я гады Гаўрыла Гарэцкі так выказаўся адносна Беларусі: "Бяз рынкавых пераўтварэньняў будучае Беларусі цьмянае". Гэтае выказваньне актуальнае й зараз.\nДоктар эканамічных навук з Інстытуту эканомікі Віталь Бусько ўпэўнены, што многія беларускія эканамісты тае далёкае эпохі аказаліся вельмі прадбачлівымі. І захады сучасных эканамістаў яны наўрад ці ўхвалілі б. Сёньня спадар Бусько нарэшце паставіў кропку ў сваім працяглым дасьледаваньні.\n(Бусько: ) "Над гэтай дысэртацыяй я працаваў 15 гадоў. Чаму менавіта гэты кірунак? Зацікавіла гісторыя эканамічнай навукі Рэспублікі Беларусі. Як правіла, лічылася, што ў нас не было відных навукоўцаў, што мы цалкам знаходзіліся пад каўпаком Расеі. А я паказаў, што мы былі на дастойным узроўні ў галіне тэорыі й практыкі эканамічнай навукі".\nЯ запытаў у спадара Бусько, чаму ягоныя дасьледаваньні базаваліся на працах пераважна Гаўрылы Гарэцкага, якога большасьць беларусаў добра ведае як выбітнага геоляга.\n(Бусько: ) "Ён пачынаў як эканаміст і быў да арышту абраны акадэмікам па спэцыяльнасьці "эканоміка". Тое, што потым стаў геолягам, я мяркую, невыпадкова. Геалёгія — усё ж больш нэўтральная навука, асабліва ў 1930-я гады, самі разумееце".\n(Карэспандэнт: ) "Ці наша эканоміка таго часу, у 1920-я гады, была прадстаўленая дастаткова яскравымі асобамі?"\n(Бусько: ) "Яскравымі, выбітнымі асобамі. Натуральна, нельга казаць, што мы вышэй за іншых, але для такой невялікай рэспублікі — усяго 1,5–2 мільёны (а тады гэта наогул была адна Менская губэрнія — да аб'яднаньня з Гомельшчынай і Віцебшчынай) былі такія відныя манаграфіі й відныя асобы".\n(Карэспандэнт: ) "Хто яшчэ, апроч Гарэцкага, якія прозьвішчы?"\n(Бусько: ) "Пятровіч, Смоліч (гэта адзін з кіраўнікоў БНР), Гарэцкі — гэта найбольш відныя ў 1920-я гады эканамісты", — кажа навуковец Інстытуту эканомікі доктар навук Віталь Бусько.


ЧАМУ Ў ГОМЕЛІ САМЫ ДАРАГІ ХЛЕБ\nКазімер Яноўскі , Гомель\nЯк стала вядома з кампэтэнтных крыніцаў, ва ўправу барацьбы арганізаванай злачыннасьці й карупцыі выклікалі й генэральнага дырэктара "Гомельхлебпраму" Мікалая Пугачова — ён, дарэчы, былы першы сакратар гаркаму КПБ і нядаўні кіраўнік абласной арганізацыі Партыі камуністаў Беларускай.\nАкурат пасьля падтрымкі камуністамі ПКБ на прэзыдэнцкіх выбарах адзінага кандыдата ад шырокай грамадзянскай кааліцыі спадар Пугачоў заявіў, што адмаўляецца ўзначальваць рэгіянальную арганізацыю.\nЯкія пытаньні высьвятлялі міліцыянты ў генэральнага дырэктара "Хлебпраму" камуніста Пугачова, дакладна невядома. Аднак ягоных падначаленых Паўла Кундаса і Алега Елісеева антыкарупцыйная ўправа абвінавачвае ў хабарніцтве і раскраданьні дзяржаўных сродкаў. Распачалі крымінальную справу.\nЯк вядома, з падачы згаданых адказных асобаў "Гомельхлебпрам" купляў у камэрцыйных структураў за высокі кошт муку, зь якой і выпякалі дарагі хлеб. Падобныя зьдзелкі канфідэнцыйна аплочвалі камэрсанты.\nМіж тым аблвыканкам вымушаны быў прымаць адмысловыя рашэньні, каб неяк урэгуляваць цэны на хлеб. "Гомельхлебпрам" абавязаны 60% чорнага хлеба выпускаць коштам ня больш як 286 рублёў за бохан. Аднак і пасьля гэтага хлеб на радыяцыйна забруджанай Гомельшчыне на 26 рублёў даражэйшы, чымсьці, напрыклад, на Гарадзеншчыне.\nКошты на 40% так званага заварнага і подавага хлеба наогул адпушчаныя і даходзяць амаль да 500 рублёў за бохан вагою 800 грамаў.\nСёньня ж стала вядома, што блізіцца чарговае падаражэньне хлеба, але ўжо ня ў сувязі з падзеямі ў "Хлебпраме". Урад падвысіў на 20% закупачныя цэны на збожжа, і чыноўнікі ставяць пытаньне перад урадам, каб і кошты на хлеб з мукі новага ўраджаю павялічыліся прыкладна на 15%, прычым адначасна ва ўсіх рэгіёнах краіны.


"> Сціслы план па ўратаванні беларускай вёскі - Цэнтр новых ідэй\nСціслы план па ўратаванні беларускай вёскі\nЗа апошнія 20 гадоў колькасць жыхароў беларускай вёскі зменшылася на мільён. Нягледзячы на ўсе намаганні, улады не знайшлі адпаведнага падыходу, як падтрымліваць вёску.\nАрцём Ткачук· 6 Красавіка 2017\nБелстат падлічыў, што ў 2017 годзе ў сельскай мясцовасці жыве амаль кожны пяты беларус, але яшчэ 20 год таму ў вёсцы жыў кожны трэці. Старэйшыя людзі паміраюць, а моладзь з’язджае. Штогод з карты Беларусі знікае сорак вёсак і трыццаць сельсаветаў. Людзі выбіраюць жыллё ў крэдыт у загазаваным горадзе замест беднага існавання з цьмянымі перспектывамі на ўлонні прыроды.\nПадтрымка вёскі ўладамі скіравана перадусім на фінансаванне калгасаў, але гэта палітыка не спраўджваецца ўжо другое дзесяцігоддзе. Будаўніцтва аграгарадкоў павінна было заахвоціць людзей працаваць перш за ўсё ў дзяржаўных гаспадарках. У выніку большасць калгасаў застаецца стратнай, а фермеры складаюць 0,6 % ад усяго прыватнага бізнесу Беларусі.\nЗ-за гэтага мясцовыя бюджэты застаюцца без прыбыткаў, а людзі без працы.\nПраз гэта вёска з’яўляецца месцам нізкаякасных сацыяльных дабротаў і слабой інфраструктуры. Для прыкладу, 10 з 70 тысяч мясцовых дарог не плануецца асфальтаваць з-за немэтазгоднасці. Апошні дзесяцігадовы план па капітальным рамонце мясцовых дарог быў выкананы толькі на 33 %. Ствараючы ж раздзельны конкурс для вясковых і гарадскіх выпускнікоў і замяняючы яго на пашырэнне мэтавай падрыхтоўкі спецыялістаў, улады толькі пацвярджаюць тэзу пра слабасць негарадскіх школ.\nВысокая ўрбанізацыя не сведчыць пра тое, што абсалютная большасць любіць гарады. Для прыкладу каля 20 % гараджан Расіі гатовыя пераехаць у вёскі, а палякі прагназуюць, што да 2035-га колькасць насельніцтва гарадоў краіны зменшыцца на 2 мільёны. Моладзь Беларусі вымушаная выбіраць горад з-за практычных магчымасцяў. Відавочна, што добрая экалогія, нізкі ўзровень крыміналу і спакойнае вясковае жыццё дазволіць значнай частцы насельніцтва лепш раскрыць свой патэнцыял і магчымасці.\nЛітва і Польшча маюць адныя з найніжэйшых узроўняў урбанізацыі ў ЕС: 65% і 61% адпаведна.\nУ заходніх суседак гэты паказнік не змяняецца ўжо другое дзесяцігоддзе.\nТаннейшае жыллё, інфраструктура і падтрымка фермераў – гэта асноўныя накірункі падтрымкі вёскі ў гэтых краінах да сёння. Пры ўступленні Польшчы ў ЕС дапамога фермерам была адным з ключавых пытанняў перамоваў. Канкурэнтаздольнасць сельскай гаспадаркі застаецца галоўнай задачай ЕС па развіцці сельскіх абшараў для Польшчы да 2020 года.\nЧатыры накірункі, па якіх могуць рухацца ўлады\nБеларускае кіраўніцтва глядзіць у правільны бок рэформаў вёскі. Але з канкрэтнымі захадамі справы ідуць нашмат горш. Падаецца, што галоўнай праблемай застаецца палітычная воля і закончанасць захадаў.\nДопуск прыватных земляробаў да дзяржаўных датацый\nПампаванне грошай у дзяржаўныя фермы можа быць куды больш эфектыўным. Не сакрэт, што каля 40 % бюджэту ЕС гэтаксама ідзе на падтрымку сельскай гаспадаркі. Але сэнс у тым, каб дапамагаць калгасам з добрымі вынікамі, а сродкі, якія выдзяляюцца стратным гаспадаркам, накіраваць фермерам.\nПрыватныя земляробы даказваюць сваю эфектыўнасць.\nКалі ў 2011-15 гадах агульны прыбытак калгасаў вырас у чатыры разы (не ўлічваючы інфляцыі), то ў фермераў – у шэсць. Магчымасць працаваць на сябе, а не на калгас – гэта тое, чаго не хапае ініцыятыўнай сельскай моладзі.\nНе сакрэт, што якасць беларускіх аграгарадковых дамоў слабая. Калі для старэйшых людзей газавае ацяпленне, цёплая вада ў кране і прыбіральня ў хаце – гэта ўжо люкс, то моладзь, відавочна, чакае іншых стандартаў. Ільготныя крэдыты ці дзяржпазыкі пад будаўніцтва свайго жытла будуць прывабнымі для гараджан, якія за кватэру ў каменных джунглях вымушаны плаціць па 18 % гадавых. Годная праца і жыллё могуць быць галоўнай перспектывай жыцця ў вёсцы.\nДаплаты за працу ў сельскай мясцовасці\nКалі бізнес можа ратаваць вёску дзякуючы месцам працы з рынкавымі заробкамі, то ў бюджэтнай сферы працы хапае, а вось заробкаў – не. Сістэма павышальных каэфіцыентаў, паводле якой, напрыклад, вясковыя настаўнікі ў аддаленых і найбольш аддаленых мясцовасцях будуць атрымоўваць у 1,2-1,3 і 1,4-1,5 разоў болей за гарадскіх, можа быць моцным аргументам. Гэту сістэму можна выкарыстоўваць і для аховы здароўя, міліцыі і іншых дзяржслужб , без якіх вёсцы не абысціся.\nВядома, што для поўнага шчасця беларусу проста неабходны добры аўтамабіль. Вяртанне дэкрэта № 6, які дазваляў прыгнаць вясковым бізнесменам іншамарку без падаткаў, будзе далёка не апошнім аргументам, каб застацца жыць у сельскай мясцовасці. Пашырэнне закона на тых, хто прапрацаваў у вёсцы больш чым, напрыклад, 5 гадоў – гэта больш, чым прыемная дробязь.\nСтварэнне перспектыўных месцаў працы ўсё ж падаецца найбольш крытычнай задачай для захавання беларускай вёскі. Для гэтага не трэба дадатковых сродкаў з бюджэту – дастаткова накіраваць сродкі, якія цяпер ідуць на падтрыманне стратных гаспадарак, прыватным земляробам. У адваротным выпадку цяжка пераканаць моладзь падымаць сяло, якое не мае відавочнай будучыні.


26 сьнежань 2013, 20:36\nПершы том поўнага збору падпісаны ў друк.\nПраект прымеркаваны да 500- годзьдзя выданьня Францыскам Скарынам першай кнігі для ўсходніх славян, якое будзе адзначацца 6 жніўня 2017 года.\nПраект будзе выконвацца цягам пяці гадоў. За гэты час мяркуецца выпусьціць факсымільнае выданьне 25 кніг у 20 тамах, надрукаваных Скарынам у Празе і Вільні. Аснову складуць электронныя копіі кніг першадрукара, якія ёсьць у бібліятэках і музэях Беларусі, Расеі, Украіны, Нямеччыны й іншых краін. У выданьні будуць захаваны структура, зьмест, асаблівасьці шрыфтоў і гравюр арыгінальных выданьняў, паведамляе БелТА.\nТэксты факсымільных выданьняў будуць суправаджацца камэнтарамі навукоўцаў, перакладамі прадмоў і пасьляслоўяў Скарыны на беларускую, расейскую і ангельскую мовы.\nНамесьнік дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Аляксандар Суша адзначыў, што пры рэалізацыі праекта забясьпечваюцца высокі навуковы ўзровень і якасьць паліграфіі, выдавецтва для праекта выбрана на конкурснай аснове. У год плянуецца выпускаць ад 2 да 5-7 кніг накладам кожная 1 тыс. асобнікаў.\nІніцыятарамі і асноўнымі выканаўцамі праекта сталі ААТ «Банк БелЗЭБ» і Нацыянальная бібліятэка Беларусі.


ЗАМЕЖНЫ ДРУК (15-17.08.2012) - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Aug 24, 2012, 11:48 AM by Адміністратар Навін [ updated Aug 24, 2012, 11:49 AM ]\n15 жніўня 2012 г. славацкая газэта “SME” напісала пра тое, як у Менск прыязджаў міністар замежных справаў Расеі Лаўроў і пацьвердзіў падтрымку Масквы рэжыму Лукашэнкі. Маецца на ўвазе цяперашні канфлікт рэжыму з Захадам пасьля “швэдзкай правакацыі”.\nНаш камэнтар: Пішуць-пішуць на гэтую тэму СМІ ва ўсім сьвеце, і ня могуць разабрацца, што сама Масква хватка разыграла гэты штучны канфлікт з мэтай далейшай ізаляцыі Беларусі і замацаваньня антыбеларускага рэжыму, які служыць інтарэсам Масквы. Цяпер вось Лаўроў “падтрымку гарантуе”.\n15 жніўня 2012 г. славацкая газэта “Pravda” апублікавала агляд расейскіх СМІ на тэму “ста дзён” Пуціна ў прэзыдэнцтве. Сярод іншага газэта напісала: “Расейскія аналітыкі згодныя, што чаканьні нейкага “новага Пуціна”, які хацеў бы адрозьнівацца ад таго папярэдняга, не спраўдзіліся”.\nНаш камэнтар: Кур'ёзна, яны хацелі нейкага “новага Пуціна”... А засьвяцілася над імпэрыяй ўсё тое ж самае лубянскае чучхэ. Яны тэарэтызуюць і так і гэтак, пра Пуціна і апазыцыю, пра пэрспэктыву Расеі. Але галоўнага няма ў гэтых тэарэтызаваньнях: Масква рыхтуецца да вайны, да маштабнага гвалту над народамі. Яе імпэрыя — гэта небясьпека для ўсяго чалавецтва. Эўрапейскія СМІ паўтараюць пустыя гукі з Масквы. Ці дойдзе да іх калі небудзь, што адбываецца на самой справе?\nУзбуджэньне вакол паскудзтва\n17 жніўня 2012 г. французкая газэта “Le Figaro” апублікавала чарговы артыкул аб працэсе над дзявочай панк-групай “Pussy Riot” у Маскве. У сувязі з днём вынясеньня прысуду газэта напісала, што асуджаныя могуць уліцца ў сучасны расейскі ГУЛАГ, дзе зьняволеныя цяпер 640 тысячаў людзей, сярод іх 52 тысячы жанчын.\nНаш камэнтар: Пайшло-паехала... У хуткім часе з гэтых разбэшчаных “пусьсі” зробяць сьвятых пакутніц. Сапраўды, журналістыка — трэцяя ўлада. Гэтая публіка з каго хочаш можа зьляпіць сэнсацыю. Тры маскоўскія распуціны і хуліганкі фатаграфаваліся голымі для сэкс-сайтаў у самых “шчырых” позах разам з маладымі хлопцамі такога ж пашыбу. Потым іх выкарысталі для стварэньня псэўдаапазыцыйнага шумавіньня. І вось мільёны людзей ва ўсім сьвеце, (падобнай арыентацыі) сочаць за “маскоўскім працэсам” супраць “правоў чалавека”...\nА папярэджвалі іх даўно\n17 жніўня 2012 г. Італьянская газэта “Corriere della Sera” паведаміла пра інтэрв'ю, якое даў амэрыканскай газэце “Daily Telegraph” Эркі Тумаёла, міністар замежных справаў Фінляндыі. Ён заявіў: “Мы рыхтуемся да распаду зоны эўра”. Газэта напісала далей: “Эўрапейскія лідары павінны падрыхтавацца да магчымага распаду зоны эўра, як гэта ўжо зрабіла Фінляндыя”.\nНаш камэнтар: Дагуляліся лібэр-сацыялісты ў “новы савецкі рубель”. Эўра-зона трашчыць і хістаецца, рацыянальныя народы рыхтуюцца да вяртаньня да паўнавартаснай нацыянальнай валюты. А папярэджвалі патрыёты-народнікі ў розных краінах, чым скончыцца гэтая брусэльская авантура.\nБеларусы памятаюць гэтую асобу\n17 жніўня 2012 г. Нямецкая газэта “Der Spiegel” апублікавала артыкул пра былога канцлера ФРГ Шродэра. Ён адпачывае ў Грэцыі, дэгустуе віно, жартуе ў турыстычным клюбе, робіць палітычныя камэнтары для нямецкай газэты.\nНаш камэнтар: Пра ўсё напісала нямецкая газэта: у якую кашулю апрануты курортнік, дзе папівае тое віно. Але “забылася” згадаць самае галоўнае пра гэтую асобу — Шродэр камфортна гуляе за крамлёўска-лубянскія ганарары, Шродэр ёсьць вечнай ганьбай нямецкай палітычнай практыкі ды і ўсяе яе гісторыі. Але беларусы памятаюць, як ён разам з Масквой пляжыў наш дзяржаўны сувэрэнітэт і падтрымліваў лукашыстоўскую хунту.\nМасква цешыць палякаў “замірэньнем”\n17 жніўня 2012 г. польская газэта “Rzeczpospolita” паведаміла пра падпісаньне ў Кракаве “пасланьня, у якім заклікаецца да згоды абодвух народаў”. Падпісалі “пасланьне” патрыярх РПЦ Кірыл і старшыня Канфэрэнцыі Япіскапату Польшчы арцыбіскуп Юзэф Міхалік. Газэта падае фрагмэнт з тэксту “пасланьня”: “Мы заклікаем нашых вернікаў, каб яны прасілі выбачыць крыўды, несправядлівасьці і любое зло, якое зроблена ўзаемна”.\nНаш камэнтар: Будзем называць рэчы сваімі імёнамі: у Кракаве падпісала дакумант службовая асоба Крамля-Лубянкі ў сутане. На розныя лады аналітыкі, палітыкі і розныя дзеячы Польшчы параўноўваюць падпісаньне “пасланьня” з польска-нямецкай згодай 1995 года і французка-нямецкай згодай 1950-60-х гадоў. Яны толькі забываюцца, што Нямеччына пакаялася была ў сваіх злачынствах перад польскім і французкім народамі. І галоўным элемэнтам пакаяньня было ўсталяваньне дэмакратычнага ладу ў Нямеччыне. Можа Масква стала дэмакратычнай, можа папрасіла прабачэньня ў народаў, можа раскрыла архівы і месцы пакутніцтва мільёнаў ахвяр народаў? Глядзіш на ўсё гэта, слухаеш і вачам-вушам сваім ня верыш... Зрэшты, усё гэта бліжэй да пакту Молатава-Рыбентропа чым “замірэньня”. Масква хоча мець разьвязаныя рукі ў Беларусі ды на Ўкраіне і цешыць палякаў “замірэньнем”


у мяне расцягнуўся экран кампутара і надпісы сталі не выразнымі. што рабіць?\nу мяне расцягнуўся экран кампутара і надпісы сталі не выразнымі. што рабіць? змяні дазвол экрана - праз Уласцівасці альбо ставь драйвера на відэакарты цісніце: Пуск-ўсё праграмы-стандартныя-службовыя-аднаўленне сістэмы. Выбірайце дату працаздольнага ...\nДзе спампаваць пробную версію фотошопа на рускай\nДзе спампаваць пробную версію фотошопа на рускай Выпрабавальную - на Adobe.com Бясплатную - tabulorasa.info/170306-photoshop-cs5-fotoshop-na-russkom-yazyke.html Кампанія Adobe сайт кампаніі: http://www.adobe.com/ Кампанія Adobe у РАСІІ сайт кампаніі: http://www.adobe.com/ru/ Нумар тэхнічнай падтрымкі на ...


“Салідарнасьць”: ідэя Саюзнай дзяржавы – “рэзэрвовы полк”\n11 красавік 2005, 11:05\nГазэта “Салідарнасьць” у сьвежым нумары аналізуе беларуска-расейскія ўзаемадачыненьні. Яна зазначае, што з прыходам да ўлады ў Расеі Ўладзімера Пуціна будаўніцтва Саюзнай дзяржавы было замарожана, і некаторыя аналітыкі ўжо лічаць неактуальнай праблему незалежнасьці Беларусі. Паводле выданьня, гэта пасьпешлівая выснова. Ідэя Саюзнай дзяржавы нагадвае “рэзэрвовы полк”, які сёньня ня адыгрывае ніякай палітычнай ролі, аднак у любы момант можа спатрэбіцца, каб уступіць у бой. Таму “Салідарнасць” ня выключае што Крэмль, які ўсур''ёз заклапочаны сэрыяй “рэвалюцыяў” у краінах СНД, можа паскорыць далучэньне Беларусі да Расеі, каб засьцерагчыся ад яшчэ адной “рэвалюцыі”. Газэта дадае да гэтага, што, паводле некаторых зьвестак, у часе нядаўняй сустрэчы лідэраў гэтых краінаў у Сочы Пуцін запатрабаваў ад Лукашэнкі фарсіраваць будаўніцтва Саюзнай дзяржавы.\nГазэта “Информ-прогулка”, якая выдаецца ў Лунінцы, распавядае пра мясцовых дзяцей-сіротаў. Летась у Лунінецкі сацыяльны прытулак паступіла 56 дзетак. Газэта ўдакладняе, што фактычна ўсе яны сталі сіротамі пры жывых бацьках, якія ёсьць алькаголікамі. Прычым, колькасьць сем’яў на Лунінеччыне, дзе дарослыя – п’яніцы, расьце. Яшчэ адна адметнасьць, як вынікае з публікацыі, у тым, што гэтыя сем’і маладзеюць. Таму і ў мясцовым прытулку няма вольных месцаў. Паведамляе “Информ-прогулка” і пра чарговую сэсію Мікашэвіцкага пасялковага савету. На ёй было разгледжана пытаньне пражываньня тут асобаў, які ня маюць беларускага грамадзянства й прапіскі. Гэта пераважным чынам таджыкі, кіргізы й узбэкі. Як гучала на сэсіі, зь іх зьяўленьнем у Мікашэвічах больш вострай стала праблема наркаманіі. Дэпутаты, паводле газэты, прапанавалі міліцыянтам узмацніць працу па выяўленьні грамадзянаў – распаўсюднікаў наркотыкаў, а ў выпадку неабходнасьці – дэпартаваць іх.\n“Кур’ер з Барысава” разважае над вынікамі нядаўняга прадпрымальніцкага страйку, мэтай якога быў пратэст супраць увядзеньня падатку на даданую вартасьць для прадстаўнікоў дробнага бізнэсу. Прэзыдэнт і ўрад праігнаравалі патрабаваньні ўдзельнікаў акцыі. Тым ня менш, як лічаць барысаўскія актывісты прадпрымальніцкага руху, у цэлым акцыю нельга лічыць безвыніковай. Найперш, дзякуючы страйку была прыцягнутая ўвага да становішча ў Беларусі дробнага бізнэсу. Яшчэ адзін істотны вынік страйку, паводле “Кур’еру з Барысава” – згуртаваньне прадпрымальнікаў дзеля абароны сваіх інтарэсаў. Таксама іх бліжэйшыя пляны, як зазначае газэта, наўрад ці спадабаюцца ўладам. Калі сытуацыя з падаткам на даданую вартасьць да 1 ліпеня ня зьменіцца і не палепшацца іншыя ўмовы працы дробных бізнэсоўцаў, то яны зьбіраюцца распачаць новыя акцыі пратэсту.


13.12.2019 / 08:55\nУ сезоне-2020 «Мінск» заняў 9-е месца, «Дынама» — 4-е, фота з сайта БелТА\nНа гэты момант уласнік мінскага «Дынама» і «Мінска» — Мінгарвыканкам. Калі дынамаўцы не знойдуць да сезона-2020 новага ўласніка, то «Мінск» можа страціць месца ў эліце, бо ў аднаго ўладальніка не можа быць больш за адзін клуб у вышэйшай лізе. Пра гэта «Прэсболу» распавёў кіраўнік Беларускай федэрацыі футбола Уладзімір Базанаў.\nШто вядома з нагоды новага ўласніка мінскага «Дынама»?\n«Дынама», як вядома, актыўна шукае інвестара, час яшчэ ёсць. Але калі нічога не зменіцца, то «Мінску» давядзецца сысці ў першую лігу — як камандзе, якая заняла больш нізкае месца», — заявіў Базанаў.\n«Прэсбол» запытаўся, ці магчыма пытанне зліцця «Мінска» і «Дынама»?\n— Думаю, што зараз так пытанне не стаіць. І, натуральна, федэрацыі не хацелася б падобнага выніку. Страціць нейкі з гэтых клубаў, зразумела, няправільна. Мне здаецца, усё будзе нармальна, зазначыў кіраўнік БФФ.


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Як павінен выглядаць прыгожы гараж\nАпублікавана 24.02.2017 19:37\nЧытаць таксама:\tЗайм под залог недвижимости\nМногія аўтааматары маюць уласны аўтамабіль. І, як любы ўладальнік аўтамабіля, вы павінны яго дзе – небудзь захоўваць. Таму частым выбарам становіцца уласны гараж.\nПерш за ўсё, неабходныя якасныя гаражныя вароты. Гаворка ідзе не зусім пра тых гаражах, якія мы прывыклі назіраць у нашых дварах. Гаворка пойдзе больш пра тых гаражах, якія мы часта назіраем у гаспадароў уласных дамоў. Але рэдка калі такі гараж сапраўды можна такім лічыць.\nСправа ў тым, што многія не хочуць занадта напружвацца і працаваць над месцам, дзе будзе прастойваць іх машына. Большасць жа проста усталёўваюць тонкія металічныя пласціны, зварыўшы іх у адзіную канструкцыю, і атрымліваюць жаданае месца для захоўвання аўтамабіля – гараж. Але такія канструкцыі часта пазбаўленыя якой – небудзь магчымасці хупава выглядаць у сілу іх занадта просты пабудове і ўстаноўкі. Часам нават вароты - прасценкі падыдуць хвацка.\nАле, таксама, ёсць людзі, якія хочуць, каб хупава выглядаў не толькі іх аўтамабіль, але і месца, дзе ён захоўваецца. Таму такія людзі месяцамі плануюць і распрацоўваюць схемы пабудовы гаража з цэглы або блокаў. Можна падумаць, што гэта толькі замена матэрыялу і ў канчатковым выніку атрымаецца чарговы гараж. Але справа ў тым, што гэта толькі ўзводзіцца матэрыял, а ўмацоўваць іх будуць спецыяльныя драўляныя пласціны і брускі, якія вельмі выдатна паддаюцца дэкарыравання. У некаторых выпадках можна выкарыстоўваць пад'ёмныя вароты.\nПасля ўстаноўкі ўсяго неабходнага, можна прыступаць да афарбоўцы гаража. Лепшым выбарам стане спалучэнне бэжавага і чырванавата – карычневага адцення, т. к. гэта выглядае вельмі стыльна і шыкоўна.\nДля напісання былі ўзятыя ідэі з сайта:\thttps://news.mail.ru/


ЛЯВОН ВАШКО: “МЫ ЖЫВЕМ У ЧАС ДЗЯРЖАЎНАГА ЗААТЭХНІЗМУ”\nРаней сталіца прываблівала значна мацней, чым сёньня. Упэўнена трымаючы манаполію на ўсё, што зьвязана з кнігавыданьнем, яна насамрэч паглядала на правінцыю звысоку. Цяпер сытуацыя зьмянілася, і ў рэгіёнах паэтычных зборнікаў выходзіць больш, чым у Менску, а часопіс “Правінцыя” па сваім мастацкім роўні не саступае сталічным літаратурным пэрыёдыкам.\nСёньня з намі ў “Вольнай студыі” пісьменьнік з Мастоў Лявон Вашко, аўтар пяці кніг прозы, тры зь якіх выдаваліся ў горадзе над Нёманам.\n(Міхась Скобла: ) “Лявон, раней людзі творчыя імкнуліся асяліцца ў буйных гарадах, дзе былі цэнтры культуры. А вось сёньня, у час Інтэрнэту, ці мае ўвогуле значэньне для пісьменьніка, дзе жыць — на Канарскіх выспах ці ў Мастах, у Нью-Ёрку ці ў Белавескай пушчы?”\n(Лявон Вашко: ) “Кожны выбірае месца на плянэце, дзе яму падабаецца, і жыве. І раней, і цяпер існуюць спробы супрацьпаставіць сталіцу правінцыі й правінцыйнае літаратурнае жыцьцё сталічнаму. Гэта штучны падыход. Розным людзям даспадобы рознае.\nІнтэрнэт, вядома ж, збліжае ўсе сталіцы й усе правінцыі. Мне часам нават з хаты ня хочацца выходзіць — сядзіш, злучаесься зь людзьмі з усяго сьвету. У мяне сёньня шмат завочных знаёмых, ведаю іх зь перапіскі ў сусьветным сеціве, а ў вочы ніколі ня бачыў. І па-мойму, гэта не адбілася на шчырасьці нашых адносінаў.\nТут яшчэ й іншае. У творчага чалавека ёсьць свой лёс. Вунь Ларыса Геніюш у канцлягеры перапісвалася з Васілём Супруном, атрымалася цэлая кніжка. А кагосьці лёс закідвае ў Нью-Ёрк ці ў Менск.\nЯ, калі прыехаў у Масты, адчуў нейкую акрыленасьць. Але я таксама не сяджу бязвылазна тут. Я мяркую штогод на месяц выяжджаць і вандраваць па гарадах Беларусі, пасустракацца зь людзьмі, папрацаваць. Але мяне ў Масты як магнітам цягне”.\n(Скобла: ) “А ў чым перавагі жыцьця “на аднасельлі” ад таго, якім жывуць твае калегі ў Менску, дзе ты вучыўся, ці ў Горадні, дзе ты нарадзіўся?”\n(Вашко: ) “Ня ведаю, як каму, а мне адзінота дапамагае ў працы. Аддаленьне патрэбнае для творцы, каб ён збоку паглядзеў на ўсё. Я дзесяць гадоў працаваў у розных сталічных рэдакцыях. Як можа тая абстаноўка натхняць да творчай працы? Там усё робіцца скопам, даводзяць кожнаму нейкія агульныя тэматычныя пляны, і ты мусіш іх выконваць. Нават задумацца няма калі!\nУ мяне была знаёмая спартоўка, працавала ў басэйне трэнэрам. Я папрасіўся пахадзіць да яе пакупацца. Пытаюся ў яе — чаму ты, Вольга, ня плаваеш разам з усімі? А яна адказвае — гэта мая работа, я сюды на работу хаджу. Так і ў рэдакцыях нашых дзяржаўных літвыданьняў. Пісьменьнікі звыклі хадзіць туды на працу. А творчым людзям трэба разьбягацца, гэта дапамагло б і ім, і літаратуры не зашкодзіла б”.\n(Скобла: ) “З рознай пэрыядычнасьцю, але пастаянна з тваёй творчай майстэрні зьяўляюцца на сьвет тры літаратурныя выданьні: “Маленькі сшытак Лявона Вашка” (прычым другі выпуск яго налічваў каля 300 (!) старонак), літаратурны агляд “Дзеячас” і “электронная ведамка” “Духахрам” (http://liavon.virtualave.net). Усё гэта — тваё, пра цябе, а часам і — тваё пра цябе. Для многіх такі від літаратурнай дзейнасьці даволі нязвыклы...”\n(Вашко: ) “У мяне не было свайго чытача, адчуваўся вакол вакуум. І я вырашыў, паколькі чытач ня йдзе да мяне, я пайду да чытача! І — зьявіліся лісты, водгукі ў прэсе, наладзілася зваротная сувязь. У сваім “Дзеячасе” я стараюся адгукнуцца на ўсе кнігі, якія да мяне трапляюць. А паколькі грошай на куплю кніг у мяне няма, то мне іх дараць, прысылаюць. А кожная кніга мае свой лёс, і мне прыемна напісаць пра яе хоць некалькі радкоў”.\n(Скобла: ) “Са сваёй мастоўскай майстэрні ты вядзеш актыўнае ліставаньне. Я ведаю, што ты пісаў і амэрыканскаму прэзыдэнту Білу Клінтану. Што ты хацеў яму патлумачыць?”\n(Вашко: ) “Я напісаў Клінтану пра праблемы з кнігавыданьнем на Беларусі”.\n(Скобла: ) “А хіба прэзыдэнт ЗША можа вырашыць гэтыя праблемы?”\n(Вашко: ) “Я не прасіў, каб ён іх вырашаў, проста зьвярнуў ягоную ўвагу. Бо гэта праблема ня толькі Беларусі, а таксама й ЗША — тое, што тут душыцца культура, зьнішчаецца нацыянальнае кнігавыданьне, топчуцца аўтарытэты, цкуюцца беларускія творцы. Калі мы гаворым пра цывілізаваны сьвет, пра глябалізацыю, то гэта таксама й праблемы амэрыканскія.\nШчыра кажучы, я не спадзяваўся, што мой ліст дойдзе да свайго адрасату. Але я нават атрымаў адказ! Клінтан напісаў, што беларускія праблемы яму сапраўды блізкія, і ён будзе разглядаць іх”.\n(Скобла: ) “А чаму ты не зьвярнуўся да прэзыдэнта, які значна бліжэй, — да Аляксандра Лукашэнкі?”\n(Вашко: ) “Я ня думаю, што Лукашэнка зразумеў бы тыя праблемы, зь якімі я зьвяртаўся да Клінтана. Кіраўніку Беларусі больш зразумелыя праблемы сельскай гаспадаркі, хоць мы бачым, у якім стане сёньня знаходзіцца беларуская сельская гаспадарка...\nУвогуле, мы зашмат надаем увагі Лукашэнку. Чым больш мы яго крытыкуем, чым больш думаем пра яго, зьвяртаемся да яго, тым больш ён пануе ў нашых думках і ў думках нашых людзей. І выбары выйграе, і ўсё астатняе... А пустата — яна й павінна заставацца пустатою.\nНаш час я б назваў часам дзяржаўнага заатэхнізму. Поўным ходам ідзе абыдлячваньне, аскаціньваньне народу, зачыняюцца школы, выданьні, душыцца асьветніцтваа. Улада грае на спрошчаных людзкіх рэфлексах, інстынктах, заціскаючы творчыя памкненьні й раздаючы налева й направа самыя простыя абяцанкі. А людзі жывуць у адчаі й таму вераць”.\n(Скобла: ) “А што сёньня гэтаму дзяржаўнаму заатэхнізму можа супрацьпаставіць чалавек творчы?”\n(Вашко: ) “Тое, дзеля чаго ён прыйшоў на зямлю, — сваю творчасьць, свой духатворчы імпэт, сваю сілу духу. Мне прыкра чытаць у беларускім друку паніхідныя артыкулы, якія проста-такі насаджаюць расчаравальныя настроі.\nЖыцьцё пасылае выпрабаваньні, трэба іх асэнсоўваць, пісаць пра іх. Творчым людзям ня трэба сябе скіроўваць на нейкі гераізм. Трэба рабіць тое, што ім даручана звыш, рэалізоўваць свой талент. Толькі ў гэтым я бачу прызначэньне беларускага й любога іншага творцы”.\n(Скобла: ) “Ты, як калісьці й Максім Гарэцкі, запісваеш сны. Іх прырода да гэтай пары тлумачыцца па-рознаму. Што сны для цябе, ці не баісься ты іх уматэрыялізоўваць на паперы, бо, пэўне ж, памятаеш словы Франсыска Гоі: “Сон розуму нараджае пачвараў”.\n(Вашко: ) “Я заняўся ўласным снапісам дзеля цікавасьці. Шмат цікавага сьніцца й застаецца па-за паперай, хоць вобраз адбываецца. І я пачаў натаваць тое, што сьнілася, а пасьля вырашыў свае запісы апублікаваць. Боязі ў мяне няма, бо жыцьцёвыя праявы бываюць нашмат страшнейшыя за сны.\nМне падабаецца мастацкая свабода снатворчасьці, калі снавобраз творыцца незалежна ад партыйнага загаду ці ад нейчага жаданьня, нават ад майго ўласнага. Снатворчасьць — гэта, магчыма, адзіная насамрэч распрыгоненая творчасьць. Вось дзе пачаткі свабоды творчасьці, свабоды мастацтва й духовага дойлідзтва!”


15.04.2016 15.04.2016 Маяк Палесся2128Комментарии on У студыю «Пушкіна, 8» запрасілі брагінчан\nНа наступным тыдні на канале “Беларусь 3” у эфір выйдзе тэлеперадача, гасцямі якой сталі прадстаўнікі Брагінскага раёна. Чарговая тэма ток-шоу “Пушкіна, 8” датычылася 30-й гадавіны аварыі на Чарнобыльскай АЭС, таму тое, што ў запісе праграмы прынялі ўдзел нашы землякі, сімвалічна.\nУ пачатку сустрэчы вядучы Аляксандр Гавенка адзначыў, што аварыя на Чарнобыльскай атамнай станцыі з’яўляецца буйнейшай тэхнагеннай катастрофай сучаснасці. 30 гадоў назад радыяцыйнае воблака накрыла большую еўрапейскую частку былога Савецкага Саюза, часткова – іншыя дзяржавы. Як сёння жывуць пацярпелыя рэгіёны? Дакладней – як навучыліся жыць па-новаму? Аб гэтым і не толькі ішла размова з гасцямі студыі, сярод якіх – намеснік начальніка ўпраўлення па праблемах ліквідацыі наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС Людміла Лісюк, дырэктар рэспубліканскага навукова-даследчага ўнітарнага прадпрыемства “Інстытут радыялогіі”, кандыдат тэхнічных навук Аляксандр Зайцаў, начальнік адміністрацыі зон адчужэння і адсялення МНС Васіль Шаблоўскі, дырэктар рэспубліканскага спе-цыялізаванага ўнітарнага прадпрыемства “Палессе” Яўген Белаш.\nЯк разгортваліся падзеі ў красавіку 1986-га, успомніла і старшыня райкама прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі Вера Мялешка. На той момант яна, настаўніца Брагінскай СШ, займалася эвакуацыяй школьнікаў з райцэнтра. Успамінамі аб сваім дзяцінстве падзялілася таксама каардынатар праграм ГА “Беларускі зялёны крыж” Жанна Чубса, якой тады было ўсяго 11 гадоў.\nДалей вядучы звярнуўся да старшыні Брагінскага раённага аб’яднання прафсаюзаў Ганны Бабрынёвай, у мінулым – намесніка старшыні райвыканкама. Ганна Мікалаеўна распавяла, якімі былі гэтыя 30 год для яе, чалавека, неабыякавага да роднага краю. Адказваючы на пытанні, яна таксама адзначыла, што Брагіншчына ўзяла курс на адраджэнне і ўпэўнена па ім рухаецца з надзеямі на лепшае.\nСлова было дадзена і кіраўніку фермерскай гаспа-даркі, дырэктару фонда па падтрымцы прадпрымальніцтва і развіцці сельскіх тэрыторый Кірылу Залаціліну, які ахвотна расказаў, чаму вырашыў стаць фермерам. Некалі Кірыл Аляксандравіч паставіў перад сабой задачу атрымаць экалагічна чыстую прадукцыю на сваім прысядзібным участку, і паспяхова з ёй справіўся. Сёння зеляніну фермера можна знайсці на прылаўках гандлёвых кропак не толькі Гомельшчыны, але і ў Мінску, Маскве і інш.\nДзякуючы фонду па падтрымцы сельскіх тэрыторый у жыхароў Брагінскага раёна з’явілася магчымасць ажыццявіць і іншыя прадпрымальніцкія ідэі. Напрыклад, ужо некалькі год паспяхова дзейнічае праект па вырошчванні маліны, якім займаецца Аляксандр Чубса.\nАб рабоце з моладдзю, аб мерапрыемствах да 30-й гадавіны аварыі на ЧАЭС, у якіх задзейнічаны юнакі і дзяўчаты Брагіншчыны, гаварыла першы сакратар РК ГА “БРСМ” Наталля Фурс. У прыватнасці, яна ўзгадала новы парк па вуліцы Савецкай райцэнтра, які закладзены актывістамі саюза моладзі да трагічнай даты. Акрамя гэтага, як дапоўніла лідара БРСМ Ганна Мікалаеўна, брагінчане ахвотна прынялі ўдзел у раённым суботніку, сабраныя сродкі накіраваны ў фонд 30-й гадавіны чарнобыльскай катастрофы. Зараз абнаўляецца помнік Васілю Ігнаценку, які быў у ліку пажарных, што ў тую страшную ноч самааддана кінуліся тушыць агонь на станцыі.\nПа ініцыятыве Брагінскага гістарычнага музея з карціннай галерэяй пачаліся здымкі тэматычнага відэафільма, прымеркаванага да гадавіны аварыі. Як паведаміла старшы навуковы супрацоўнік Надзея Мялешка, яго героямі сталі людзі, лёсы якіх цесна перапляліся з чарнобыльскімі падзеямі. Надзея Іванаўна крыху расказала і аб экспазіцыі музея: чым яна ўнікальная і можа зацікавіць турыстаў. Але не будзем сёння раскрываць усе карты…\nЭфір ток-шоу “Пушкіна, 8”\nз удзелам брагінчан глядзіце\nна канале “Беларусь 3”\n18 і 25 красавіка,


Наводзіць парадак на зямлі — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n21.05.2015 20.05.2015 Admin666Комментарии on Наводзіць парадак на зямлі\nСтаршыня Мінскага абласнога Савета дэпутатаў Іван Ліпніцкі нядаўна наведаў наш раён з мэтай правядзення прыёму грамадзян. Аднак насельніцтва тут не праявіла актыўнасці.\n– З аднаго боку гэта сведчанне таго, што работа са зваротамі грамадзян у раёне вядзецца і пытанні вырашаюцца, – сказаў Іван Эдуардавіч. – Але не думаю, што ў людзей не існуе праблем. Жыццё не стаіць на месцы, і зваротаў ад насельніцтва ў вышэйстаячыя інстанцыі не змяншаецца.\nПадчас размовы з журналістамі старшыня аблсавета згадаў на якіх праблемах старшыням сельвыканкамаў трэба акцэнтаваць асаблівую ўвагу. І менавіта цяпер, калі напружанне пасяўной кампаніі ўляглося, і ёсць невялікая перадышка напярэдадні нарыхтоўкі кармоў.\n– Не толькі старшыням сельвыканкамаў, а і дэпутатам усіх узроўняў неабходна сустрэцца ў сваіх акругах з насельніцтвам і выслухаць праблемы людзей. Вырашыць пры гэтым у першую чаргу пытанні жыццезабеспячэння. Працягваць наводзіць парадак на зямлі, выказаўшы свае патрабаванні і ўлічыўшы прапановы насельніцтва, якое пражывае ў вёсках. Нямала на тэрыторыях сельсаветаў налічваецца пустуючых дамоў, вакол якіх расце пустазелле. Непрывабны выгляд маюць перакошаныя і разламаныя платы. Мясцовым органам улады трэба ўзяць на ўлік землі, якія не запатрабаваны, з далейшым увядзеннем іх у севазварот. А таксама разабрацца з пустуючымі дамамі. Калі няма спадчыннікаў, а дом яшчэ прыгодны для пражывання, прадаваць жадаючым. А калі трухлявы, то зносіць, а зямельны ўчастак выдзеліць таму, хто мае ў гэтым патрэбу. Але дзейнічаць пры гэтым у адпаведнасці з законам. Хачу падкрэсліць, што ў вашым раёне, першым у вобласці, праведзена вялікая работа па выяўленні пустуючых і зносе трухлявых дамоў.\n– Згодна з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 100 ад 23 лютага 2012 года «Аб мерах па ўдасканаленні ўліку і змяншэння колькасці пустуючых і трухлявых дамоў у сельскай мясцовасці», у сельсаветах раёна летась знесена 10 жылых дамоў, якія былі прызнаны судом нічыйнымі, – уключыўся ў размову старшыня райсавета Аркадзь Казякоўскі. – Акрамя гэтага чатыры дамы прададзены: два ў Літвенскім сельсавеце, па адным у Навасвержанскім і Дзераўнянскім. Сёлета аб’яўлены аўкцыёны па продажу пяці дамоў: трох у Літвенскім сельсавеце, Дзераўнянскім, рыхтуецца дакументацыя ў Навасвержанскім. А ўсяго па сельсаветах выяўлена больш за сто дамоў, якія не выкарыстоўваюцца для пражывання. Сёлета прынята рашэнне райвыканкама і ўключана ў рэгістр яшчэ 13 пустуючых дамоў. У сельвыканкамах рыхтуецца дакументацыя для перадачы ў суд аб прызнанні іх нічыйнымі і перадачы на баланс сельвыканкамаў. У далейшым дом зносіцца, а пустуючы ўчастак прадаецца па заяве або, калі гэта аўкцыённая зона, рэалізуецца з аўкцыёну. А калі побач знаходзяцца землі сельскагаспадарчага прызначэння, то яны уцягваюцца ў севазварот.\nУ гэтым годзе плануецца знесці не менш за 30 пустуючых дамоў. Цяпер у сельвыканкамах працуюць над тым, каб стварыць новы рэгістр, у які будуць уключаны яшчэ 15-20 дамоў. У кожным сельвыканкаме ёсць спіс такіх дамоў і вядзецца мэтанакіраваная работа па адшукванні родных або спадчыннікаў.\nПаважаныя ўласнікі, майце на ўвазе, калі вы не будзеце займацца спадчыннымі дамамі, то ў адпаведнасці з вышэйназваным Указам па рашэнні суда яны будуць адабраны і ў далейшым прададзены або знесены.


Размова з Правым Сектарам | Малады Фронт\nУчора ў Кіеве пазнаёміўся з удзельнікамі Правага Сектара – ведаеце пасля гэтага знаёмства я ўпэўнены што ва Ўкраіне ўсё будзе добра. Ня можа панаваць беззаконьне банды ў краіне, дзе жывуць такія выдатныя людзі. У сваім інтэрв’ю я не буду называць іх прозвішчы – гэта не таму што яны баяцца за свой лёс. Яны баяцца што не змогуць прыехаць у Беларусь і падтрымаць нас у барацьбе з дыктатарам. Ну а больш падрабязна пра ўсё ніжэй.\n-Ты адкуль такі палахлівы? – Менавіта з гэтай фразы і пачалося наша знаёмства. І сапраўды, я выглядаў на барыкадзе абсалютна іншародным элементам – гэтакі прышэлец ў чалавечым мурашніку. Мурашніку дзе я адзін быў без шлема, адзін быў у белых красоўках (якія вельмі баяўся выпацкаць) – я адзін не ведаў што мне рабіць і куды ісці. На сваё шчасце я не раздумваючы доўга адказаў:\nМяне спыталі калі я прыехаў, і даведаўшыся што ўчора тут жа пацікавіліся абедаў ці я, і дзе уладкаваўся на начлег. Калі даведаліся што я снедаў у кафэ (не таму што не прапаноўвалі – проста не хацелася абмяжоўваць людзей) дружна пасмяяліся і пасадзілі абедаць. За абедам мне знайшлі начлег і арганізавалі экскурсію ў Межыгор’е. Вось так чалавек які нікога не ведаў – за паўгадзіны здабыў сяброў, начлег і відовішчы з хлебам ў дадатак! За абедам я расказаў прысутным аб Маладым Фронце, Беларусі і нашай падтрымцы. Хлопцы паабяцалі расказаць пра сябе і Правым Сектары. І вось сёння я ўзяў інтэрв’ю! Яўген і Аляксандр адказалі на мае пытанні.\nЦі даўно вы з’яўляецеся ўдзельнікамі Правага Сектара і што гэта за арганізацыя?\nЯ ў ПС са снежня, а Жэня нядаўна – тыдні тры. ПС гэта арганізацыя, якая абараняе людзей ад самавольства сілавікоў і палітыкаў, якія гатовыя прадаць Майдан і людзей на ім за крэслы ў парламенце і міністэрскія партфелі. Мы выступаем за поўную змену ўлады і пакаранне ўсіх вінаватых чыноўнікаў, сілавікоў і прадажных палітыкаў.\nЧаму вы перайшлі да сілавых метадаў барацьбы?\nСтаянне на Майдане на працягу двух месяцаў не прынесла вынікаў. Мы нікога не забівалі – проста паспрабавалі прарвацца да ўрадавых будынкаў, каб агучыць свой пратэст. Нам кожны дзень абяцалі што заўтра Рада вырашыць усе пытанні, што дэпутаты разбяруцца – але на справе ішоў не дыялёг народа з уладай, а дзяльба пасад паміж палітыкамі. Мы нагадалі ім усім што народ – гэта мы, а ня вярхушка апазіцыі.\nЯк вы ацэньваеце дзеянні сілавых структур у супрацьстаянні?\nЯны не толькі выконвалі злачынныя загады, але і многія паводзілі сябе як бандыты. Збівалі палонных, стралялі ў людзей баявымі патронамі, ўжывалі забароненыя сродкі і метады барацьбы. На іх рахунку сотня жыццяў і тысячы скалечаных людзей. Яны не шкадавалі нават медыкаў, жанчын і старых. Пасля дадзеных дзеянняў праваахоўнікі сталі бандытамі якія павінны быць пакараныя.\nЯкія страты панёс ПС?\nПрабач, на гэта мы адказаць не можам.\nВы ведаеце што Лукашэнка хутка ПС пачне дзяцей палохаць? Якi толькі бруд на вас не льюць СМІ …\nІ як страшна з намі размаўляць? Мы простыя людзі, проста нас дастала жыць у крымінальным гета. Мы не хацелі ваяваць – але дабром банда ўлада не аддавала. Мы не экстрэмісты, ня фашысты – мы вольныя людзі якія хочуць жыць у вольнай краіне.\nАб структуры ПС распавядзеце?\nЯк доўга вы яшчэ будзеце на Майдане?\nПакуль не будзе сфарміравана новая народная ўлада і ўсе вінаватыя не панясуць пакаранне.\nХлопцы, чым вы ў жыцці займаецеся?\nПраграмісты, працуем у прыватных кампаніях.\nБез каментароў. Давай пра асабістае жыццё пісаць не будзем.\nЯк ставіцеся да замежнікаў на Майдане?\nВыдатна. Асобнае дзякуй вам Беларусы – такой падтрымкі нам не аказваў ніхто. Вы сапраўдны братэрскі народ.\nМожаце што-небудзь пажадаць беларусам?\nНiводны забяспечаны бандыт з януковiчскай кодлы не ўзяў з сабой ў самалёт нiводнага беркутаўца, цiтушку або прадажнага журналiста. Нiхто з былой ўлады не даў iм магчымасцей для адступлення або гарантый бяспекi. Зараз ўсе хто рабiў злачынствы вымушаны шукаць шляхi для бегства за мяжу дзеля таго каб пазбегнуць пакарання. Рэжым кiдае сваiх псоў, прадалi ва Украiне – прададуць i ў Беларусi. Пераходзьце на бок народу пакуль рукi не ў крывi свайго народу, пераходзьце пакуль ёсць шанец выратаваць сваю душу i будучыню. Пераходзьце, бо хутка будзе позна. Дзякуем ўсiм Беларусам за падтрымку. Вы падтрымалi нас ў барацьбе як сапраўдныя браты, былi з Украiнcкiм народам ад пачатку барацьбы да перамогi. Мы не забудземся пра гэта. Правы Сектар, як i ўсе свядомыя Украiнцы падтрымлiваюць вашую барацьбу за свабоду. Калi прыйдзе час мы будзем з вамi ў Менску, як i вы былi з намi ў Кiеве. Пакуй клумкi Лукашэнка – ты наступны!\nЯк эмацыйна – гэта ваша пазіцыя, або пазіцыя ПС?\nГэта пазіцыя ўсяго Украінскага народа.\nДзякуй за інтэрв’ю. Што-небудзь скажаце беларусам яшчэ?\nЗмагайцеся – пераможаце. Мы з вамі. Цяпер мы ведаем пра тое што дзеецца ў вас у краіне, бачым што вы не гародніна якія церпiць бацьку. Вы нашы браты – мы вас не кінем. Не сядзіце па дамах, не бойцеся – свабоду трэба здабываць, правы трэба адстойваць! Дзякуй вам, браты.\n25.01.2016 На дапамогу беларускім добраахвотнікам за пару гадзін сабралі 1165$