Карысныя кнігі для студэнтаў ESL ў ЗША\nЛюбы студэнт ESL ведае просты факт: гаварыць па-ангельску добра, не азначае, што вы разумееце культуру. эфектыўнага зносін з носьбітамі мовы, патрабуе значна больш, чым проста добрай граматыкі, аўдыраваньня, пісьмовай і вуснай мовы. Калі вы працуеце і жывяце ў англійскай мове культуры, вы таксама павінны разумець таварыства з культурнай пункту гледжання. Гэтыя кнігі прызначаны, каб даць гэта разуменне культуры ў Злучаных Штатах Амерыкі.\nГэта вялікая кніга для тых, хто мае патрэбу, каб знайсці працу ў ЗША. Ён абмяркоўвае працоўнае месца адносіны і як гэтыя адносіны і практыка ўплываюць на выкарыстанне мовы. Гэтая кніга з'яўляецца даволі сур'ёзным, але для сур'ёзнага бізнесу знайсці працу ён робіць цуды.\nМэта гэтай кнігі заключаецца ў разуменні амерыканскай культуры праз іх звычаі. Мытня у тым ліку падзякі, пасылаючы віншавальныя паштоўкі і многае іншае. Гэтая кніга гумарыстычнага падыходу да разумення культуры ЗША праз мытню.\nПадобна 101 амерыканскіх звычаяў, гэтая кніга мае гумарыстычны падыход да разумення ЗША культуры шляхам вывучэння яго забабоны.\nКіраўніцтва для навучэнца да культуры з'яўляецца выдатнай адпраўной кропкай для вывучэння брытанскай і амерыканскай культуры. Калі вы жылі ў адной краіне, можна знайсці параўнання асабліва цікава.\nГэтая кніга не для ўсіх. Аднак, калі вы вывучаеце ЗША культуры на універсітэцкім узроўні, гэта можа быць кніга для вас. Кніга ўяўляе сабой падрабязнае кіраўніцтва для амерыканскіх даследаванняў праз чатырнаццаць міждысцыплінарнага эсэ.\nАпісанне на вокладцы гэтай кнігі абвяшчае: «Кіраўніцтва па выжыванні да мовы і культуры ЗША». Гэтая кніга асабліва карысная для тых, хто даведаўся, брытанскі англійская, як ён параўноўвае ЗША з англійскай на брытанскі англійская і тлумачыць, праз разуменне Англіі.\nУ цэнтры ўвагі ЗША па Randee Фальк дае цікавы погляд на розныя рэгіёны ў ЗША, напісаных спецыяльна для тых, хто вывучае ангельскую мову. Кожная кіраўнік даследуе частка Злучаных Штатаў такіх як Новая Англія, Поўдзень, Захад і г.д., і дае падрабязную інфармацыю аб мясцовых звычаях, ідыёматычны мове, а таксама прадастаўленне практыкаванні ў канцы кожнай кіраўніка.\nЛепшыя фільмы пра Італіі\nZuppa дзі Alfabeto: італьянскія Скарачэнні і абрэвіятуры\nВялікая Праца Дзе вы можаце выкарыстоўваць французскую мову\nНавошта вучыць кітайскую?\nГадзюкі: праславутая, Атрутныя, Long-ікластых Змеі\nГісторыя Кінг-Конг на экране\nСвяты Мікалай Мірлікійскага, біскуп і Цудатворац\nCobra выпускае тры новых набораў прасаў\nАнглійская Ці з'яўляецца «Bigger» Чым іспанскую мову - і што?


Краткие содержания по белорусской литературе (Змітрок Бядуля) :: Poznau.Net - Белорусские решебники, ГДЗ онлайн, Познай нэт\nТры крыжыкі складалі ўсю «навуку і пісьменнасць» Янкі Гарбача. Такі няхітры подпіс пакідаў непісьменны селянін на ўсіх паперах раней і пры новым часе. Свае тры крыжыкі Янка пазнаваў сярод многіх іншых...\nБольш за сто гадоў воддаль тракта стаяла невялікая вёска Такарышча. Яна «славілася на ўсю ваколіцу найлепшым збожжам — чыстым і ядраным, найлепшай жывёлай і добрым! тканінамі». Восенню, калі з поля ўж...\n«Стары Даніла славіўся на цэлую ваколіцу сваімі вырабамі: вёдрамі, начоўкамі, цабэркамі і лыжкамі, якія выходзілі з яго рук моцныя, гладкія і вельмі зграбныя». На кірмашах іх ахвотна куплялі людзі, і ...


"Золоте слово" древней Руси\n"ЗАЛАТОЕ СЛОВА" СТАРАЖЫТНАЙ РУСІ\nАмаль два стагоддзі назад у адным з рукапісаў, што захоўваліся ў Яраслаўлі ў Спаскім манастыры, вядомы аматар сівой даўніны граф А. I. Мусін-Пушкін знайшоў невядомы і незвычайны паводле свайго зместу і паэтычнасці твор на старажытнарускай мове—«Слова аб палку Ігаравым». Рукапіс загінуў у Маскве ў 1812 г., аднак помнік быў выратаваны, бо яшчэ ў пачатку 90-х гадоў XVIII ст. з гэтага спісу знялі копію для Кацярыны II, а ў 1800 г. тэкст паэмы апублікавалі асобнай кнігай.\nУнікальнасць «Слова», незвычайнасць яго лёсу спараджала і спараджае дадатковыя цяжкасці для даследчыкаў, надае яму пэўную загадкавасць, жывячы багатую фантазію скептыкаў, якія сумняваліся ў яго арыгінальнасці як сапраўднага твора XII ст. Аднак яшчэ А. Пушкін і А. Міцкевіч тонкім чуццём вялікіх мастакоў слова адчулі ўсю непадробнасць, першародную свежасць і глыбокую самабытнасць гэтай мовы. Грунтоўныя даследаванні вучоных XIX—XX ст. цалкам пацвердзілі і ўсебакова абгрунтавалі папярэднія назіранні і вывады геніяльных славянскіх паэтаў.\n«Слова аб палку Ігаравым» створана недзе ў канцы 1185 г., хутчэй за ўсё, у Кіеве. У яго аснову пакладзены сапраўдныя падзеі таго часу—няўдалы паход Ноўгарад-северскага князя Ігара на полаўцаў. Пад пяром сапраўднага мастака слова гэты расказ пра канкрэтную падзею перарос ва ўзнёслую ліра-эпічную песню пра ўсю Рускую зямлю, пра яе мінулае, сучаснае і будучае. Трывога за лес роднай зямлі, глыбокі роздум над яе гісторыяй далі магчымасць паэту-патрыёту закрануць вельмі надзённыя і балючыя пытанні грамадска-палітычнага становішча Русі і ўбачыць яе выратаванне ў павышэнні грамадзянскай адказнасці князёў перад радзімай, у згуртаванні сіл і ўмацаванні ваенна-палітычнага адзінства ўсходнеславянскіх зямель. Гнеўнае асуджэнне княскіх міжусобіц, і патрыятычны заклік да яднання перад пагрозай знешніх ворагаў вечавым звонам гучаць са старонак твора.\nГлыбока народнае па духу, патрыятычнае паводле ідэйнай накіраванасці, «Слова» моцна звязана ўсёй сваёй мастацкай сістэмай з вусна-паэтычнымі традыцыямі ўсходніх славян, з народнымі язычніцкімі ўяўленнямі і эстэтычнымі ідэаламі. Ні з чым не параўнаныя багацце, мастацкая смеласць і паэтычнасць яго вобразаў. Цяжка знайсці ў еўрапейскай літаратуры эпохі сярэдневякоўя твор, роўны яму па пластычнай выразнасці, свежасці і самабытнасці вобразна-выяўленчай мовы, паэтычнай праўдзівасці расказа, непаўторнасці жанравай формы. Не толькі ўся паэма, але і асобныя яе яркія фрагменты (уступ пра Баяна, бітва на Нямізе, плач Яраслаўны і інш.) — сапраўдныя паэтычныя шэдэўры. «Слова аб палку Ігаравым» здзіўляе і сваёй незвычайнай змястоўнасцю, гістарычнай дакладнасцю ў апісанні падзей і прыроды, у ацэнцы герояў. Яно змяшчае агромністую і неацэнную інфармацыю пра свой гераічны час, пра ўсю Русь і справядліва лічыцца выдатнейшым помнікам усходнеславянскай літаратуры XII ст., гісторыі і культуры Старажытнай Русі, каштоўнай крыніцай пазнання жыцця нашых далёкіх продкаў.\nДля беларускіх чытачоў «Слова» асабліва цікавае высокамастацкім і гістарычна праўдзівым адлюстраваннем асобных важных момантаў беларускага мінулага. Унікальныя яго звесткі пра барацьбу «грозных палачан» з літоўцамі, пра лёс невядомага па летапісах полацкага князя Ізяслава Васількавіча, які «пазваніў аб шаломы літоўскія сваім харалужным мечам» і па-геройску загінуў на ратным полі. Аўтар паэмы дапоўніў скупыя паведамленні старажытнарускіх летапісаў пра цяжкае становішча Полацкай зямлі ў XII ст. і паглыбіў наша разуменне прычын заняпаду яе ваенна-палітычнай магутнасці. Аслабелае ў выніку ўзмацнення феадальнай раздробленасці і няспынных княскіх міжусобіц Полацкае княства паўтарыла лёс усёй Кіеўскай дзяржавы.\n«Слова аб палку Ігаравым» — адзіны твор, які захаваў нам жывы і каларытны вобраз легендарнага полацкага князя XI ст. Усяслава Чарадзея. Ён намаляваны аўтарам з глыбокай сімпатыяй, гістарычна праўдзіва і паўстае перад намі чалавекам складанага лёсу, героем незвычайных прыгод, мудрым і вешчым князем-чараўніком. Як паведамляе «Аповесць мінулых гадоў», Усяслава «роди мати от волхования», ён з'явіўся на свет у сарочцы. Памяць пра яркую гістарычную асобу гэтага полацкага князя доўга жыла ў народзе. Пра яго складаліся гістарычныя песні і паданні, ён стаў героем розных вусна-паэтычных і літаратурных твораў, у тым ліку асобных былін і «Слова аб палку Ігаравым».\nУ гэтай паэме літаральна ў некалькіх радках створана незвычайнай мастацкай сілы, напоўненая глыбокім болем карціна Нямігскай бітвы ля сцен разбуранага кіеўскімі князямі Менска:\nвеюць душу ад дела.\nзасеяны косцьмі рускіх сыноў.\nУвага, аддадзеная старажытнарускім песняром Полацку і яго князям,—сведчанне важнай ролі Полацкага княства ў гісторыі ўсёй Русі. Насычанае вобразамі славянскай язычніцкай міфалогіі, «Слова аб палку Ігаравым» не карысталася асаблівай папулярнасцю ў асяроддзі духавенства і збераглося толькі дудам. Аднак яго наяўнасць, яго ўплыў на развіццё літаратур усходнеславянскіх народаў адчуваецца на працягу многіх стагоддзяў. Ужо аўтар «Задоншчыны», вядомага гістарычна-літаратурнага твора XV ст. пра Кулікоўскую бітву, шырока выкарыстаў багатую вобразную сістэму «Слова», яркія мастацкія знаходкі геніяльнага паэта XII ст. 3 гэтым творам аддалена пераклікаецца і «Песня пра зубра» Міколы Гусоўскага. 3 моманту ж першай публікацыі паэмы ў друку ў 1800 г. яна стала знамянальнай з'явай сусветнай паэзіі і фактарам літаратурнага прагрэсу.\n«Слова» перакладзена на дзясяткі моў народаў свету, найчасцей перакладалася на рускую (амаль 70 разоў) і на ўкраінскую (амаль 30 разоў) мовы. Гэтаму помніку прысвечаны тысячы спецыяльных навуковых прац. 3 паэмы, быццам з чароўнай крыніцы, чэрпалі і чэрпаюць тэмы, сюжэты, вобразы пісьменнікі, мастакі, кампазітары славянскіх народаў. Адным з першых сур'ёзных даследчыкаў «Слова» быў беларус 3. Даленга-Хадакоўскі. Тонка і пранікнёна аналізаваў паэму ў сваіх лекцыях па славянскіх літаратурах наш славуты зямляк А. Міцкевіч. Гэтым творам захапляліся У. Сыракомля і М. Багдановіч, якія нават выказвалі думку пра яго беларускае паходжанне.\nПершы поўны пераклад у прозе «Слова» на беларускую мову належыць Янку Купалу. Апублікаваны ў 1919 г., ён стаў і першым па часе савецкім перакладам славутай паэмы наогул. У 1921 г. народны паэт Беларус! пераклаў паэму вершам і зрабіў гэта творча, у свабоднай манеры, з сапраўдным паэтычным размахам, шырока выкарыстаўшы багатыя традыцыі вусна-паэтычнай творчасці беларускага народа. Зроблены вялікім майстрам беларускага мастацкага слова, гэты пераклад—выдатная з'ява ў гісторыі перакладчыцкай справы ў Беларусі. Амаль адначасова з Купалаўскім паэтычным з'явіўся ў друку (у 1922 г.) і літаратурна дасканалы празаічны пераклад М. Гарэцкага. А зусім нядаўна паэтычна і дакладна пераклаў паэму Р. Барадулін. Яго пераклад грунтуецца на багатым вопыце савецкай школы перакладу і адлюстроўвае новы ўзровень навуковых ведаў пра гэты помнік. 800-гадовы юбілей з часу ўзнікнення гэтага сапраўды залатога слова славянскай літаратуры выліўся ў нашай краіне ў вялікае свята культуры братніх рускага, украінскага і беларускага народаў. Гэты помнік неўміручага ідэйна-мастацкага гучання і значэння і сёння патрэбны людзям як узор высокай паэзіі, як яркі прыклад гуманістычнага служэння паэта-патрыёта сваёй Радзіме.\nМатэрыял сканаваны з часопіса "Помнікі гісторыі і культуры Беларусі", 1986. № 1.\nС. 21—22 Спасылкі на іншыя дакументы, выкарыстаныя аўтарам артыкула, выдалены.


Барыс Жаліба: Сярэдні заробак беларусаў завышаны долараў на сто | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларускія прадпрыемствы не маюць падставаў для роста заробкаў. Ці павысяцца заробкі напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў, і што стане з рублём пасля завяршэння выбарчай кампаніі? Пра гэта распавядае эканаміст Барыс Жаліба.\nАфіцыйная статыстыка сведчыць, што на беларускіх прадпрыемствах недастатковы тэмп росту вытворчасці працы, а значыцца, у іх няма падставаў павялічваць заробкі сваім работнікам.\nНагадаем, згодна з пастановай урада № 744 „Аб аплаце працы работнікаў”, для дзяржаўных арганізацый устаноўлена, што рост сярэднемесячнага заробку можа быць толькі пры ўмове апярэджваючага роста вытворчасці працы.\nБарыс Жаліба: Калі ўспомніць апошнія прэзідэнцкія выбары, то сярэдні заробак беларусаў тады павялічыўся з 300 да 530 долараў, пасля чаго надыйшоў глыбокі валютны крызіс 2011 года. Думаю, улады зрабілі высновы з таго сумнага вопыта, што нельга валюнтарысцкім шляхам рабіць заробкі такія, якія захочуць. Ёсць жа пэўныя магчымасці эканомікі. Для таго і выйшла пастанова ўрада, якая прывязала рост заробкаў да роста вытворчасці працы. Мы бачым, што сярэдні заробак за жнівень аказаўся меншым, чым за ліпень, хоць тут ролю адыграў і сезонны фактар. Але, думаю, палітычны чыннік у наступным годзе сваё слова скажа, і ўлады зробяць усё магчымае, каб павысіць заробкі да чарговых прэзідэнцкіх выбараў. Але з улікам негатыўнага вопыта апошніх. Вельмі моцна грошай не дабавяць, але, як кажуць, адміністратыўныя меры, прымуць.\nРР: У свой час улады абяцалі давесці сярэдні заробак да 1000 долараў. Наколькі гэта рэальна ў бліжэйшай перспектыве?\nБарыс Жаліба: Эканамісты лічаць, што гэтая мяжа пакуль недасягальная, хоць сёння заробак набліжаецца ўжо да 700 долараў. Як мне падаецца, у наступным годзе сярэдні заробак па краіне давядуць да сёняшняга сталічнага, калі не здарыцца нешта надзвычайнае. Нейкую сотню долараў накінуць.\nРР: Вы ўспаміналі сумны вопыт мінулых выбараў, пасля якіх беларусаў чакала дэвальвацыя. Ці не знізіцца рэальны заробак беларусаў і пасля гэтай выбарчай кампаніі?\nБарыс Жаліба: Гэтага можна чакаць з той простай нагоды, што кожны год заробак у студзені заўсёды ніжэйшы, чым у снежні. У апошні месяц года ідуць усялякія прэміі, бонусы і гэдак далей.\nРР: Ці суадносіцца сёняшні сярэдні заробак з рэальным становішчам спраў у эканоміцы?\nБарыс Жаліба: Думаю, не суадносіцца, хоць дысбаланс паміж ростам вытворчасці працы і заробкамі зменшыўся. Але ж зусім ад гэтага дысбаланса мы не сыйшлі. Сёняшнія заробкі завышаныя долараў на сто.


03 сакавік 2018, 10:44\nБыў сярод першых глухіх людзей, хто атрымаў правы ў СССР\nУладзімеру 62 гады. Ад нараджэньня меў праблемы са слыхам. Цяпер у яго 3-я група інваліднасьці па слыху — найцяжэйшая. Гэта значыць — поўная глухата. Ён ня можа і гаварыць. Можа паразумецца толькі на мове жэстаў ці перапісваючыся ў мэсэнджэры на тэлефоне.\nУладзімер нарадзіўся ў Расеі. У 17 год прыехаў паступаць у Менск. Тут жыла дзяўчына, да якой ён заляцаўся. Потым яны ажаніліся, і Ўладзімер застаўся жыць у Беларусі. Працаваў спартовым інструктарам на трактарным заводзе. Але пры гэтым заўсёды марыў працаваць кіроўцам. Яшчэ зь дзяцінства, калі ў бацькі быў службовы легкавік «ЗІЛ».\n«Машына была як „Чайка“, вельмі прыгожая, — словы Ўладзімера з мовы жэстаў нам перакладае Вольга Вараб'ёва, перакладніца жэставай мовы «Беларускага таварыства глухіх». — Гэта была мара дзяцінства — стаць кіроўцам».\nУ СССР да 1972 году глухім людзям было забаронена кіраваць аўтамабілем. Як толькі забарону зьнялі, Уладзімер пасьпяшаўся атрымаць правы. У 1976 годзе ён прайшоў камісію і быў прызнаны прыдатным для кіраваньня.\n«Было вельмі складана, — узгадвае ён. — Я быў у першых шэрагах, калі нам дазволілі атрымліваць правы».\nАле ўладкавацца на працу кіроўцам у савецкі час ня змог — глухім гэта было забаронена. Такая ж забарона застаецца ў Беларусі і да сёньня для дзяржаўных прадпрыемстваў. На прыватныя кампаніі закон не пашыраецца, таму Ўладзімер уладкаваўся на працу ў Uber.\n«Шкадую, што раней не пачаў працаваць у Uber»\nUber — сусьветны сэрвіс гарадзкіх перавозак. Фактычна гэта альтэрнатыва службам такcі. Адрозьненьне ад клясычнай кампаніі ў тым, што ўся сувязь ідзе праз мабільную аплікацыю. Тут няма апэратараў, і выклікаць машыну можна толькі онлайн з тэлефона. Месца пасадкі і кірунак паездкі загадзя ўводзіць кліент. Аплікацыя прывязаная да банкаўскай карткі, грошы здымаюцца аўтаматычна пасьля паездкі. Таму пасажыр ня мусіць нічога тлумачыць кіроўцу. У атрыманым запыце на паездку таксіст бачыць усе патрабаваньні.\nУладзімер ведаў пра Uber ужо даўно. Калі наведваў сына ў ЗША, яму распавялі, што ў сэрвісе там працуюць глухія людзі.\nУ 2015 годзе кампанія пачала працаваць у Беларусі. Сваякі Ўладзімера ўладкаваліся там кіроўцамі і прапанавалі зарэгістравацца яму. Пэўны час ён вагаўся, а потым падаў онлайн-заяўку.\n«Цяпер шкадую, што раней не пачаў працаваць», — кажа Ўладзімер.\nЯгоны працоўны графік два дні праз два. Паводле кантракту за суткі ён павінен быць даступным ня менш за 12 гадзінаў. Праца яму даспадобы. Уладзімер ня кажа, колькі зарабляе. Але гэта адзін з найбольшых заробкаў, які ён калісьці меў. Да таго ж ён яшчэ мае пэнсію.\n«Вельмі рады, што зьявілася такая магчымасьць для глухіх, — кажа Ўладзімер. — Такое выратаваньне — і праца, і вялікая дапамога грашыма».\nВодгукі пасажыраў, якіх вазіў Уладзімер\nМіхаіл Кузьмянкоў, старшыня праўленьня Менскай абласной арганізацыі «Беларускага таварыства глухіх», кажа, што з кожным годам уводзяць усё больш мэдычных абмежаваньняў на допуск да працы. І глухім людзям робіцца больш складана ўладкавацца.\n«Каб пайсьці на завод — там вялікая цяганіна. А тут прайшло тры дні пасьля заяўкі, як я пачаў працаваць. Усё навучаньне заняло адну гадзіну», — кажа Ўладзімер.\n1 нэгатыўны досьвед паездкі на Uber і 873 пазытыўныя\nМіхаіл Кузьмянкоў кажа, што Уладзімер не адзіны кіроўца Uber сярод людзей з парушэньне слыху\nЗа чатыры месяцы Ўладзімер меў толькі адзін нэгатыўны досьвед. Калі кліент пабачыў, што кіроўца — глухі, ён скасаваў замову.\n«Адзін раз такое было. Я быў вельмі зьдзіўлены».\n873 іншыя пасажыры паставілі Ўладзімеру 5 з 5 балаў.\n«Кіроўцы з праблемамі слыху больш уважлівыя, — кажа Міхаіл Кузьмянкоў. — Яны ўвесь час кантралююць сытуацыю на дарозе празь люстэркі задняга віду. Такі кіроўца ня будзе размаўляць праз тэлефон за стырном, як гэта робяць іншыя».\nЗа 42 гады досьведу кіроўцы Ўладзімер трапляў у аварыю чатыры разы. Але штораз гэта быў нехта, хто стукаўся ў яго ззаду.\n«Людзі „любяць“ уразацца ў мяне. Я бачу, што нехта едзе на хуткасьці, спрабую ўцячы, але ўсё адно яны ўдараюцца ў мяне», — кажа Ўладзімер.\nАдмысловых знакаў і налепак на ягонай машыне няма. Раней яны былі абавязковыя, а цяпер — на жаданьне кіроўцы.\n«Людзі ня вешаюць такіх налепак, бо на цябе глядзяць як на першабытнага чалавека. Я не хачу, каб на мяне зьвярталі ўвагу».\nЗа мяжой Уладзімер звычайна бярэ машыну ў арэнду. Кіраваў аўтамабілем у Польшчы, Чэхіі, Харватыі, Італіі. Апошні раз — у Гішпаніі летась увосень, калі быў там на адпачынку.\nМова жэстаў, дарэчы, за мяжой дапамагае. Хоць у кожнай краіне яна мае асаблівасьці, базавыя рэчы перадаюцца аднолькава. Словы «есьці», «піць», «хадзіць», «адпачываць» зразумелыя глухім з розных краінаў.\n«Пару дзён, і пачынаеш разумець, — кажа Міхаіл Кузьмянкоў. — Словаў ня ведаеш іншамоўных, а вось да жэстаў хутка звыкаеш».\n«У СССР трэба было слаць тэлеграму, калі зьбіраўся ехаць у госьці»\nКаб не сучасныя тэхналёгіі, працы кіроўцы ён бы ніколі не займеў. Уладзімер, ягоная жонка і сын — глухія. Таксама і ўсё іхняе атачэньне — толькі людзі з праблемамі слыху ці тыя, хто ведае мову жэстаў. Але дзякуючы мабільным тэлефонам яны кантактуюць з навакольным сьветам нашмат больш, чым раней.\n«У СССР, калі зьбіраўся да кагосьці ехаць у госьці, трэба было слаць тэлеграму. Ці ліст пісаць, — кажа Ўладзімер. — А цяпер тэлефон — мае вочы і вушы».\nМабільныя тэлефоны цалкам зьмянілі жыцьцё глухіх. Каб адправіць паведамленьне іншаму чалавеку, ужо ня трэба штораз хадзіць на тэлеграф. Спачатку людзі з праблемамі слыху перапісваліся праз sms. Цяпер яны карыстаюцца мэсэнджэрамі для ліставаньня. Калі трэба нешта доўга тлумачыць, робяць відэазванкі і размаўляюць жэстамі.\nКалі б ня Uber і тэлефон, Уладзімер, магчыма, не працаваў бы ўвогуле.\n«Мая праца без тэлефона была б немагчымая», — кажа Ўладзімер.\n3 сакавіка адзначаецца Міжнародны дзень аховы здароўя вуха і слыху. На 31 сьнежня 2017 года на ўліку ў «Беларускім таварыстве глухіх» знаходзяцца 9680 чалавек, сярод іх 9313 — інваліды з парушэньнем слыху.


Рутэнка напісаў заяву пра звальненне з пасады намесніка старшыні БФГ з-за канфлікту | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРутэнка напісаў заяву пра звальненне з пасады намесніка старшыні БФГ з-за канфлікту\nБеларуска Марыя Мартынава на II Еўрапейскіх гульнях заняла шостае месца ў стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі стоячы на дыстанцыі 10 м. У фінале спаборніцтваў Марыя паказала вынік 163,2 ачка. Першае месца заняла Лаўра-Геаргета Коман з Румыніі. Другая пазіцыя ў прадстаўніцы Швейцарыі Ніны Крыстэн. Трэцяе месца ў Ніколы Мазуравай з Чэхіі\nЖаночая зборная Беларусі па баскетболе 3х3 стала першым удзельнікам паўфінальнай стадыі II Еўрапейскіх гульняў. Сёння ў першым чвэрцьфінальным паядынку беларускі перайгралі суперніц з Нідэрландаў з лікам 15:11. У паўфінале беларускія баскетбалісткі сустрэнуцца з пераможцам матчу Эстонія – Чэхія.\nМужчынская зборная Беларусі па баскетболе таксама прабілася ў паўфінал Еўрапейскіх гульняў. У чвэрцьфінальным супрацьстаянні з адным з галоўных фаварытаў турніру – камандай Сербіі беларусы здолелі выйграць з лікам 19:15. У паўфінале беларускія баскетбалісты згуляюць з пераможцам сустрэчы Латвія-Францыя.\nФіліп Павукоў стаў срэбным прызёрам\nБеларус Філіп Павукоў стаў срэбным прызёрам на этапе Кубка свету па акадэмічным веславанні ў Познані. У фінале лодак-адзіночак беларускі спартовец здолеў апярэдзіць на фінішы Анхеля Радрыгеса Фурнье з Кубы. Першае месца заняў датчанін Сверэ Нільсэн.\nБеларус Іван Маеўскі правёў за „Астану” соты матч\nУ мінулым туры чэмпіянату Казахстана „Ордабасы” абыграў „Астану”. Гэты паядынак стаў 100-м для беларускага паўабаронцы Івана Маеўскага ў футболцы „Астаны”. Футбаліст выступае ў складзе каманды з 2016 года. За свае 100 гульняў беларус забіў шэсць галоў і аддаў тры галявыя перадачы.\nРутэнка напісаў заяву аб сыходзе з пасады намесніка старшыні БФГ з-за канфлікту з Канаплёвым\nПаводле інфармацыі Tribuna.com, Сяргей Рутэнка напісаў заяву аб сыходзе з пасады намесніка старшыні БФГ. Гэта адбылося пасля публічнага канфлікту з Уладзімірам Канаплёвым падчас выканкама БФГ 21 чэрвеня. Рутэнка выказаўся супраць адмены ліміту на легіянераў у чэмпіянаце Беларусі. Бакі на працягу некалькіх хвілін у досыць рэзкай форме выказалі аргументы адзін аднаму. На галасаванні Рутэнка стаў адзіным, хто прагаласаваў супраць. Астатнія члены выканкама, у тым ліку галоўны трэнер зборнай Беларусі Юрый Шаўцоў, прагаласавалі за.\nСяргей Яромка можа ўзначаліць моладзевую зборную Беларусі\nВялікая верагоднасць, што моладзевую зборную Беларусі (U-21) ўзначаліць галоўны трэнер „Гарадзеі” Сяргей Яромка. Па звестках Pressball.by, у гэтым выпадку пераемнікам спецыяліста ў Гарадзейскай камандзе стане яго цяперашні асістэнт Алег Радушка. Пасада настаўніка „маладзёжкі” вызвалілася пасля таго, як Міхаіл Мархель быў прызначаны галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай Беларусі.


ГалоўнаяІнфармацыйныя рэсурсыФонды і калекцыі бібліятэкіСтарадрукаваныя і рэдкія кнігіМініятурныя выданні\nКалекцыя мініяцюрных выданняў навукова-даследчага аддзела кнігазнаўства – адна з цікавых калекцый бібліятэкі. Вітрыны з мініяцюрнай кнігай у музеі кнігі заўсёды прыцягваюць увагу як дзяцей, так і дарослых. Фонд мініяцюрных выданняў налічвае каля 2 тысяч адзінак, выдадзеных накладам ад 1 да 1 млн асобнікаў.\nМініяцюрныя кнігі, ці кніжкі-малюткі, – выданні невялікага памеру. У Беларусі, як і ў іншых краінах СНД, іх максімальны памер складае 100 на 100 мм. Першая друкаваная мініяцюрная кніга “Diurnale Magnitinum” (“Майнцкі Дыўрналій”) была створана ў перыяд зараджэння кнігадрукавання вучнем Іагана Гутэнберга Петэрам Шоферам у 1468 годзе. Яе фрагменты захоўваюцца ў Парыжы, у Нацыянальнай бібліятэцы Францыі.\nХраналагічны ахоп выданняў калекцыі – пачатак XVII – XXI стагоддзе. Адной з самых старых, выяўленых на сёння, з'яўляецца кніга італьянскага кардынала і пісьменніка Андрыяна Касталезі “De sermone Latino...”, выдадзеная ў Кёльне ў 1612 годзе. Пачэснае месца ў калекцыі аддзела займаюць мініяцюрныя кнігі вядомага выдавецкага дома Эльзевіраў. Эльзевіры друкавалі як фаліянты, так і зусім маленькія кніжкі памерам 8,8 на 4,4 см, як, напрыклад, серыя “Малыя краіны” (ці “Рэспубліка”). З дадзенай серыі ў аддзеле захоўваецца некалькі выданняў, у прыватнасці – “Respublica Sive Status Regni Poloniae, Lituaniae, Prussiae, Livoniae” (1627), “Respublica Hollandie” (1630) (24°) – прыпісваецца Эльзевірам, “Respublica et Status Regni Hungarie” (Leyden, 1634), “Portugallia” (Leyden, 1641) і інш. Акрамя Эльзевіраў, у калекцыі шырока прадстаўлена мініяцюрная кніга і іншых заходнееўрапейскіх выдавецтваў XVII–XVIII стагоддзяў.\nЗначная колькасць мініяцюрных кніг – гэта кнігі, выдадзеныя ў савецкі перыяд у Беларусі, Расіі, Украіне і інш. краінах. Адной з самых арыгінальных і маленькіх кніг, прадстаўленых у калекцыі, можна па праве назваць маскоўскае выданне “Цуд з цудаў” (1985). Памер яго складае 9 на 6 мм, наклад – 200 асобнікаў. Гэта выданне змяшчае выказванні А.С. Пушкіна і М. Горкага пра кнігу і з’яўляецца самым маленькім з мініяцюрных кніг савецкага перыяду.\nПачэснае месца ў калекцыі мініяцюрных выданняў аддзела займае беларуская кніга. Першая беларуская мініяцюрная кніга была выдадзена ў 1833 годзе ў мінскай друкарні Стэфановіча. Яна называлася “Подарок благонравным ученикам и ученицам на новый 1834 год, или Нравоучительные детские повести, служащие к образованию ума и сердца”. У Нацыянальнай бібліятэцы захоўваецца яе мікрафільм. Першай мініяцюрнай кнігай, надрукаванай у Савецкай Беларусі, доўгі час лічылася “Канстытуцыя БССР”, выдадзеная ў 1948 годзе ў Баранавічах накладам 50 асобнікаў. Памер кнігі складае 60 на 45 мм. Аднак на самой справе яшчэ ў даваенны час былі надрукаваны на беларускай мове дзве мініяцюрныя кніжкі. Адна ў 1930 годзе ў Гомелі – “XXIII Дзяржынская раённая партканферэнцыя (3–7 мая 1930 г.)” у колькасці 2 тысячы экзэмпляраў. Другая ў 1932 годзе ў Мінску – “Ударнікам бальшавіцкага друку” ў колькасці 3 тысячы экзэмпляраў. Сістэматычны выпуск мініяцюрнай кнігі ў Беларусі пачаўся толькі ў 1965 годзе, калі быў надрукаваны зборнік вершаў і песень вядомага паэта-песенніка Адама Русака “Звонкія крыніцы”. Затым выйшлі паэтычныя зборнікі Якуба Коласа і Янкі Купалы ў перакладзе на рускую мову. Двухтомнік адрозніваецца арыгінальнасцю як па афармленні, так і па памеры. Яго фармат (37 на 47 мм) нагадвае карабок запалак, а тыраж склаў 6 тысяч экзэмпляраў.\nПачынаючы з 60-х гадоў і да сённяшняга дня ўбачыла свет значная колькасць беларускіх мініяцюрных выданняў. У навукова-даследчым аддзеле кнігазнаўства захоўваецца каля 200 мініяцюрных кніг, выдадзеных у Беларусі.


Вецер і туман\n18 чэрвень 2013, 00:01\n18 чэрвеня 1928 году а чацьвертай гадзіне папаўдні з нарвэскага Тромсё ў накірунку Шпіцбэргену вылецеў францускі гідрасамалёт «Лятам». Яснае надвор’е хутка скончылася, быццам хто яго выключыў. Туман над морам быў такі, што хоць пэмікан на яго намазвай. Пачынаўся шторм.\nНа борце машыны знаходзіліся чацьвёра французаў і двое нарвэжцаў — у тым ліку знакаміты палярнік, Вялікі Зануда, самотнік і аскет з дыктатарскімі замашкамі Руаль Амундсэн. Той самы Амундсэн, які першы пабываў на Паўднёвым полюсе... Ну, ды дзе ён толькі ні пабываў, апошні вікінг Нарвэгіі, як яго называлі, зь ягонай дзіўнай любоўю да мінус пяцідзесяці, ільдзінаў, таросаў, айсбэргаў і сабачаціны. А цяпер ён выправіўся ў падарожжа, каб знайсьці зьніклую экспэдыцыю Умбэрта Нобіле — гэтага «недарэчнага афіцэрчыка», гэтага «чалавека дзікай, напаўтрапічнай расы». Некалькі гадоў таму яны з Нобіле зьдзейсьнілі на цэпэліне неблагое падарожжа на Паўночны полюс, але італійцу, гэтай «бяздарнасьці», гэтаму «дылетанту», не сядзелася на месцы, і вось цяпер ён тырчыць недзе пасярод Баранцава мора — сам вінаваты.\nЗрэшты, не сядзелася на месцы і Амундсэну. Палюсоў на плянэце больш не засталося, а жыць без таго, каб прабірацца скрозь сьнежныя пустэльні, прабірацца на чым заўгодна: на сабаках, караблях, на самалётах або на сваіх дваіх, ён ужо ня мог... Машына для Амундсэна знайшлася ў апошні момант. Перад вылетам ён падараваў аднаму зь сяброў у Тромсё запальнічку — «мне яна больш не спатрэбіцца». Як заўсёды, ніхто не зьвярнуў увагі на гэты Знак.\nА васямнаццатай сорак пяць радыст «Лятама» Валет апошні раз выйшаў на сувязь зь Вялікай зямлёй. Больш Руаля Амундсэна і ягоных таварышаў ніхто ня чуў і ня бачыў.\nХаця гэта і не зусім праўда. Каханка Амундсэна Кіс Бэнэт, зь якой ён, зрэшты, парваў напярэдадні падарожжа, была ўпэўненая ў сваіх тэлепатычных здольнасьцях. Як і сам палярны дасьледнік — вера ў тое, што яны могуць кантактаваць на нейкім нябачным, астральным узроўні, доўгі час трымала іх разам. І вось неяк у гатэлі ў гарах, калі Нобіле ўжо даўно знайшлі, яна, надзяваючы панчохі, раптам пачула ў пакоі глухі, але вельмі выразны голас Амундсэна:\n«О Кіс, пачынаецца жудасная агонія».\n«Тры дні я адчувала ў пакоі яго прысутнасьць, зусім блізка, я магла б дакрануцца да яго. Потым усё скончылася. Думаю, ён памёр пакутлівай і павольнай сьмерцю», — пісала яна.\nХутчэй за ўсё «Лятам» прызямліўся на хвалі і перакуліўся. Гэта была такая машына, якая не змагла б сесьці нават на лёд.\nКажуць, калі карабель з уратаваным Нобіле дабраўся да берагоў Паўночнай Нарвэгіі, ніхто ў гавані не захацеў прымаць ягоныя швартовы. На італійца глядзелі зь непрыхаванай варожасьцю. На радзіме яго таксама чакала ня надта радасная сустрэча. Нобіле плюнуў і паехаў у СССР будаваць дырыжаблі. Насамрэч ён ні ў чым ня быў вінаваты. Ніхто не абавязаны ратаваць сваіх ворагаў. Гэта ўсё туман і вецер. Вецер і туман.


«Выбачайце, што хлусілі»: вядучыя сыходзяць з іранскага тэлебачання | Новы Час\nФота Farnaz Fassihi Twitter\n«Дзякуй гледачам за тое, што прымалі мяне. Сёння гэта скончылася. Я ніколі не вярнуся на тэлебачанне», — напісала ў сацыяльных сетках тэлевядучая Захра Хатамі. Вядучая Сааба Рад паведаміла, што пасля 21 года на тэлебачанні і радыё яна адчувае, што не можа працягваць працу.\n«Не магу паверыць у забойства маіх суайчыннікаў. Выбачайце, што я ўвесь час ашуквала вас 13 гадоў. Некалькі гадоў таму я сышла з працы і ніколі на яе не вярнуся», — паведаміла іх былая калега Джэларэ Джабары.\nУ першыя дні пасля катастрофы, якая забрала 176 чалавечых жыццяў, улады Ірана сцвярджалі, што прычынай крушэння сталі тэхнічныя непаладкі. Але затым ім давялося прызнаць, што лайнер быў збіты СПА. Згодна з цяперашняй версіяй, гаворка ідзе пра трагічную памылку, адказнасць за якую ляжыць на ЗША.


Канвертаваць Грэцкія драхмы (GRD) і Іярданскіх дынараў (JOD) : Калькулятар абменнага курсу\nГрэцкая драхмаў (GRD) і Іярданскі дынар (JOD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Грэцкая драхмаў і Іярданскі дынар пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 лістапад 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Грэцкая драхмаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Іярданскі дынар валюты па змаўчанні. Націсніце на Іярданскіх дынараў або Грэцкія драхмы канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГрэцкая драхмаў гэта валюта, у Грэцыя (GR, GRC). Іярданскі дынар гэта валюта, у Іарданія (JO, JOR). Сімвал GRD можа быць запісаная Dr. Сімвал JOD можа быць запісаная JD. Грэцкая драхмаў дзеліцца на 100 lepta. Іярданскі дынар дзеліцца на 1000 fils. Абменнага курсу Грэцкая драхмаў Апошняе абнаўленне 22 лістапад 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу іярданскі дынар Апошняе абнаўленне 22 лістапад 2020 ад Yahoo Finance. GRD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. JOD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Бацькі загінулага лейтэнанта ДАІ: Не верым у суіцыд, настойваем на эксгумацыі | Белорусский Партизан Беларускі Партызан : Бацькі загінулага лейтэнанта ДАІ: Не верым у суіцыд, настойваем на эксгумацыі\n18 мая, церемония прощания с погибшим Евгением Потаповичем\nУладзімір Патаповіч сам праслужыў у ДАІ 20 гадоў і летась сышоў у адстаўку ў званні капітана міліцыі. Яўген захацеў пайсці па слядах бацькі, таму вырашыў вывучыцца на міліцыянта ў Магілёўскім інстытуце МУС. Паводле словаў Уладзіміра, сыну вельмі падабалася ягоная праца.\n«Я не веру ў версію пра суіцыд, бо, па-першае, на фотаздымку, які апублічылі, бачныя пашкоджанні ў ніжняй частцы жывату і яўна бачна, што парэзаная бялізна і ёсць нажавая рана. Па-другое, сын быў забяспечаны фінансава, меў кватэру, жыў з дзяўчынай адэкватнай, нядаўна ездзіў знаёміцца са сваякамі – там добрая сям’я. Прычын здзяйсняць самагубства ў яго не было. Ні псіхалагічных, ні нейкіх іншых. Чалавек імкнуўся жыць», – кажа Уладзімір.\n«Я хацеў бы, каб зрабілі эксгумацыю, каб незалежныя эксперты паглядзелі, ці есць пашкоджанні ў ніжняй частцы тулава або толькі агнястрэльнае. Каб гэта зрабілі, пакуль цела не пачало раскладацца, разумееце? Я настойваю».\nНа пытанне, ці ўзнікалі ў Яўгена канфлікты на службе, бацька кажа:\n«Часам здараюцца службовыя сітуацыі, але любыя складанасці вырашаюцца на месцы. Жэня, праўда, скардзіўся, што некамплект цяпер у ДАІ, вялікая загружанасць. Часта заставаўся пасля змены разбірацца з матэрыяламі».\n«Нейкія маленькія даўгі ў сына былі, магчыма. Я працую на пенсіі, таму мог дапамагаць. Часам ён прасіў па 30, па 50 рублёў… Але нічога сурʼёзнага, тым больш крымінальнага не было», – гаворыць Уладзімір Патаповіч.\nШто датычыць дроваў і вадкасці для распальвання, якія перад смерцю набываў Яўген, бацька прыгадвае:\n«Яны збіраліся нейкага сябра з войска сустракаць, кшталту на шашлыкі паехаць за горад».\nМаці Патаповіча: «Нас не пусцілі ў морг паглядзець на сына»\nБацькі Патаповіча не жывуць разам. Але маці Вольга Паўлаўна таксама лічыць, што неабходная эксгумацыя цела Яўгена.\n«Гэта быў не суіцыд, ні ў якім разе! Ён меў усё: кватэру трохпакаёвую, машыну, лецішча вялікае, планы на будучыню. З дзяўчынай усё было выдатна, яны збіраліся распісвацца. Ну які тут можа быць суіцыд? Атрымліваецца вельмі дзіўна: пахавалі Жэню імгненна, прычым хавалі як героя, што загінуў пры выкананні. У морг нас не пусцілі паглядзець на цела. Міліцыя сказала – няма чаго там рабіць, а працаўнік моргу – што «відовішча не для слабанервных», – распавядае яна.\nШто датычыць версіяў гібелі, маці міліцыянта губляецца ў здагадках: «Магчыма, ён спыніў нейкую «няправільную» машыну, ці то з трупам, ці то з наркотыкамі…»\nВольга прыгадвае, што пыталася ў сына, ці ўзнікаюць у яго нейкія праблемы на працы, але той адмаўляў і казаў, што ўсё добра.\n«А летась у яго адзін з лепшых сяброў загінуў, Валера Калькіс, застрэліўся ў лесе пад Берасцем пасля спрэчкі з дзяўчынай. Ён Жэню як брат быў… Яны ўсе былі даішнікі, вучыліся разам. Пасля Жэня прыйшоў да мяне і засумняваўся: «Мама, можа быць гэтак, што ён праз дзяўчыну страляўся?» Не, кажу, не думаю.\nАдчула нешта няладнае і пытаюся: «Куды вы ўлезлі, дзеці?» А ён адразу замітусіўся: «Нікуды, мама, нікуды». А потым сказаў: «Я за свайго брата адпомшчу». Магчыма, гэта ўсё нейкі ланцужок»\nСёлета ў сакавіку Вольга Паўлаўна сутыкнулася з дзіўнымі паводзінамі сына. Паводле яе, ноўтбук Яўген звычайна пакідаў у сваім пакоі. Але аднойчы яна прыйшла ў кватэру, дзе сын жыў з дзяўчынай і пабачыла, што той хутка закрывае экран і сыходзіць на вуліцу, трымаючы ноутбук у руках. Праз некаторы час вярнуўся ўжо без камп’ютара. Я запытала, дзе ён, а сын толькі двума рукамі за галаву схапіўся».\nПрыкладна ў той жа перыяд Яўген запытаўся ў маці і бабулі «За што вы ўсе мяне гэтак ненавідзіце?»\n«Я дагэтуль не зразумела, што сын меў на ўвазе», – кажа Вольга.\n«На пахаванні калегі сына сказалі, што сярод рэчаў, знойдзеных побач з трупам, была абгарэлая зялёная запальнічка. Мабільны тэлефон знайшлі пазней і ён таксама быў абгарэлы», – дадае маці.\nДзяўчына Патаповіча: «Суіцыду быць не магло»\n«У версію пра суіцыд не веру, бо такога ў прынцыпе быць не магло. Не было ніякіх падставаў», – гаворыць Юлія, дзяўчына загінулага лейтэнанта.\nЯна сцвярджае, што перад смерцю Яўгена ў іхных стасунках усё было выдатна:\n«Усё стала значна лепей. Мы вырашылі жыць разам і 2 красавіка з’ехаліся».\nЮлія таксама адзначае, што ў сям’і былі добрыя адносіны – яны спадабаліся бацькам адзін аднаго.\nНа пытанне, навошта Яўген набываў дровы і вадкасць для распальвання, Юлія кажа: «Яны з сябрамі планавалі сабрацца, але яшчэ не было вядома, куды дакладна, з кім менавіта».\nПаводле яе слоў, пра праблемы на працы Патаповіч ніколі не распавядаў, але звычайна ён заўжды працаваў з напарнікамі (іх было некалькі, яны змяняліся). Чаму 16 траўня Яўген выйшаў на змену адзін і чаму апынуўся ў горадзе без аўта, дзяўчына не ведае.


Concordia University Chicago, Chicago, Злучаныя Штаты Амерыкі\nДля Concordia University Online Degree праграмы , калі ласка , націсніце тут\nЧаму Concordia University Chicago ?\nConcordia University Chicago з'яўляецца лідэрам у галіне вышэйшай і вышэйшую адукацыю. Наша акрэдытаваны, высокі рэйтынг, на кампусе, кагорты і онлайн бакалаўра, магістра і доктара праграмы могуць дапамагчы вам дасягнуць вашых адукацыйных і кар'ерных мэтаў:\nЗаснаваная ў 1864 годзе, Канкордыя-Чыкага святкуе сваё 150-годдзе прывядзення вышэйшай адукацыі ў свеце.\nБольш за 3500 студэнтаў навучаюцца ў нашым інтэрнэт, кагорты і на кампусе кандыдацкіх і доктарскіх праграм.\nМы другі хутка які расце гарадок сярод прадстаўляюць ступень устаноў некамерцыйнай магістра ў ЗША за 2004-2009 гады (Хроніка вышэйшай адукацыі 2011 Альманах Edition).\nНавучанне Камісія Вышэйшай атрымала акрэдытацыю для Concordia-Chicago прапанаваць доктар філасофіі (Ph.D.) у кіраўніцтве. У выніку Канкордыя дададзены Ph.D. да свайго лекара адукацыі (ЭДД) у кіраўніцтве з васьмю спецыялізацыямі.\nУ 2010 годзе Нацыянальны савет па акрэдытацыі педагагічнага адукацыі прысвоіў яго прэстыжную «Працяг акрэдытацыі ўсіх адукацыйных праграм без умоваў» на адукацыйныя праграмы Канкордыі.\nВыхавацеля Падрыхтоўка Праграмы на CUC былі акрэдытаваныя з 1962 года Нацыянальным саветам па педагагічнай адукацыі (NCATE) і пераемнік NCATE ў Савет для адукацыйных праграм па акрэдытацыі (CAEP). Абодва Прасунутыя Адабрэнне Праграмы і пачатковыя Licensure праграмы былі ўдастоены гэтай высокай просіцца прызнанне перавагі які прадаставіў для выбару праграм па ўсёй краіне. CAEP з'яўляецца адзіным нацыянальным органам па акрэдытацыі для падрыхтоўкі педагога, які прызнае гэтыя праграмы адрозненні, якія рыхтуюць педагогаў супраць самых строгіх стандартаў. На ўзроўні магістратуры, нацыянальна прызнаных праграм перавагі ўключаюць магістра мастацтваў у навучальных і інструктаж з ESL адабрэння, Чытанне Адукацыя, магістр мастацтваў у навучанні на пачатковым і сярэднім узроўні, а таксама па пытаннях адукацыі Лідэрства (прынцыпалам).\nПрагляд Health MA » Прагляд Certificates » Прагляд BAs » Прагляд BScs » Прагляд MA » Прагляд MSc » Прагляд PhD » Прагляд Master » Прагляд MBA »\nBAs (5) BACHELORSTUDIES.BY\nPhD (8) PHDSTUDIES.COM\nLink to and share "Concordia University Chicago, Chicago, Злучаныя Штаты Амерыкі"


Будслаўскі фэст | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа фэст у гонар Маці Божай Будслаўскай з’ехаліся тысячы пілігрымаў. Вернікі дабіраліся да санктуарыя рознымі спосабамі – у пешых пілігрымках, на роварах ды аўтобусах. Мітрапаліт Менска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч адзначае, што сёлета Будслаўскі фэст наведала надзвычай шмат людзей:\n– Сапраўды, у гэтым годзе людзей больш, чым было ў юбілейны. З’явілася таксама пілігрымка з Берасця, а гэта больш за 500 км, а людзі ішлі. Гэта такі паказнік адносін людзей да рэлігіі, да касцёла, да Божай Маці. На набажэнствах многа людзей. Я вельмі ўдзячны ўсім тым, хто ішоў, бо гэта насамрэч ахвяра. Удзячны тым, хто вёў гэтыя пілігрымкі, хто спавядаў, фармаваў, такім чынам, народ. Удзячны вельмі і тым, хто прымаў гэтых людзей, бо трэба было пакласці недзе спаць гэтых людзей, кубак вады даць, пакарміць. Так, усе сталі адной сям’ёй.\nТаксама сёлетні фэст у Будславе адзначыўся вялікай колькасцю вышыванак: значная частка пілігрымаў, святароў ды манахаў былі апранутыя ў так званыя “вышымайкі” або ў вышытыя кашулі. Многія начапілі стужкі з нацыянальнымі ўзорамі.\nПілігрымка ў Славакію


Дары прыроды: маем больш, чым спажываем | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Экалогія » Дары прыроды: маем больш, чым спажываем\nАўтар: Аксана Яноўская, Алена Стэльмах\nПрыродны патэнцыял, якім валодае наша краіна, значна пераўзыходзіць яго выкарыстанне. З аднаго боку, гэта сведчыць пра багацце нашых дароў прыроды, з іншага — настройвае на больш актыўную нарыхтоўку і эфектыўнае выкарыстанне прыродных рэсурсаў. Біяразнастайнасць беларускай флоры і фаўны з'яўляецца істотным рэзервам для эканамічнага развіцця дзяржавы. Акрамя таго, натуральныя айчынныя прадукты здольныя значна палепшыць якасць жыцця беларусаў.\nМіністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Рэспублікі Беларусь усё больш настойліва праводзіць палітыку, арыентаваную на павелічэнне спажывання рэсурсаў жывёльнага і расліннага свету, пры абавязковай умове беражлівых адносін да багаццяў нашай прыроды. Аб тым, якія запасы мы маем, як яны выкарыстоўваюцца, разважалі спецыялісты — прадстаўнікі Мінпрыроды, Белкаапсаюза, навукоўцы, практыкі за «круглым сталом», арганізаваным часопісам «Родная прырода».\nКарысных раслін і грыбоў у нас мільён тон!\nІрына Сысой, навуковы супрацоўнік сектара кадастру расліннага свету ІЭБ НАН Беларусі:\n— Штогод мы даследуем запасы, стан, структуру, карысных раслін, а сумесна з Інстытутам лесу НАН Беларусі — і грыбоў. Вызначаны прагнозныя запасы карысных раслін і грыбоў па ўсёй краіне — амаль мільён тон. Рэкамендаваны аб'ём нарыхтовак — больш за 200 тысяч тон. Аб'ёмы закупак 2015 года сведчаць аб тым, што грыбоў выкарыстоўваецца 5% ад рэкамендаваных аб'ёмаў, ягад — 11 %, лекавых раслін — менш за 1%.\nАналіз дзейнасці нарыхтоўчых арганізацый паказвае, што шмат сыравіны закупляецца за мяжой. Напрыклад, бруснічны ліст у Беларусі нарыхтоўваюць у невялікіх аб'ёмах. А сыравіну можна выкарыстоўваць і на экспарт. Гэта тычыцца і іншых лясных ягад: чарніц, брусніц, журавін балотных. Іх запасы ў нас — велізарныя.\nНавукоўцы вывучылі прыродны патэнцыял усіх раёнаў Беларусі, таму нарыхтоўчым арганізацыям лёгка зарыентавацца ў тым, дзе ім найбольш спрыяльна працаваць. Напрыклад, да нас звярнулася «Беласептыка» за парадай на гэты конт. Прадпрыемству было рэкамендавана абраць у фармацэўтычных мэтах Мядзельскі раён. Цяпер там ёсць «Аптэкарскі сад», дзе пасаджаны плантацыі лекавых раслін. Такім чынам, прадпрыемства пакрывае свае выдаткі на імпарт уласнай вытворчасцю. Вырошчваюць тут эхінацэю — тую самую, якую яшчэ нядаўна закуплялі за мяжой. У аптэках з'явіліся беларускія лекі, вырабленыя на яе аснове.\nТаксама ёсць магчымасць павялічыць колькасць гатовых прэпаратаў на аснове тых раслін, якія дазволены для выкарыстання ў фармакапеі. Вельмі важна развіць яшчэ адзін не менш перспектыўны напрамак: заняцца тымі відамі, якія пакуль не зацверджаны для фармакапеі. Як, напрыклад, ліст чарніц. Вядома, што параснікі чарніц выкарыстоўваюцца як сродак супраць дыябету. А менавіта чарніцы па сваіх аб'ёмах з'яўляюцца лідарам сярод дзікарослых лекавых раслін.\nКаб збіраць,трэба ведаць правілы\nТаццяна Жалязнова, кансультант аддзела біялагічнай разнастайнасці Мінпрыроды:\n— Перш за ўсё, варта сказаць аб тым, што грамадзяне маюць права свабодна знаходзіцца на тэрыторыі ляснога фонду і бясплатна збіраць ягады, арэхі, грыбы, лекавыя расліны для ўласных патрэб.\nІрына Стэх-Санкевіч, прэс-сакратар Мінпрыроды:\n— Як без шкоды для прыроды збіраць грыбы, ягады, арэхі і іншае, прапісана ў правілах нарыхтоўкі дзікарослых раслін. Напрыклад, грыб збіраецца толькі ручным спосабам шляхам выкручвання або зразаецца нажом ля кораня, не парушаючы грыбніцу. Дарэчы, нельга разграбаць мох у пошуку грыбоў, у прыватнасці, лісічак.\nЯгады збіраюцца ў вызначаныя тэрміны, якія ўстанаўліваюцца мясцовымі распарадчымі і выканаўчым органам па ўзгадненні з тэрытарыяльнымі органамі профільных міністэрстваў. Напрыклад, нельга збіраць ягады брусніцы з утрыманнем недаспелых ягад больш за 1 % ад сабранай масы, а таксама ягады журавін з утрыманнем недаспелых ягад больш за 5 % ад сабранай масы.\nЗбіранне арэхаў, ягад механічнымі прыстасаваннямі, такімі, як грэбень, савок — забараняецца. Гэта пашкоджвае расліны і ў канчатковым выніку прыводзіць да таго, што ягаднікі драбнеюць, зніжаецца іх ураджайнасць.\nЛюдміла Паўлоўская, начальнік аддзела тэхналогій кансервавання харчовых прадуктаў НПЦ НАН Беларусі па харчаванні:\n— Скажыце, якімі спосабамі вы даводзіце гэтую інфармацыю да насельніцтва?\n— Гэтая інфармацыя знаходзіцца ў пастаянным доступе на сайце Мінпрыроды. А таксама тыражуецца ў сродках масавай інфармацыі, такім чынам даходзіць да ўсіх жыхароў. Асаблівы інтарэс у насельніцтва выклікаюць тэрміны збору ягад. Пасля таго, як прымаецца рашэнне мясцовымі выканаўчымі і распарадчымі органамі аб пачатку сезона нарыхтовак, насельніцтва апавяшчаецца аб гэтым па радыё, праз мясцовы друк. Прычым у розных рэгіёнах гэтая інфармацыя можа змяняцца па часе, паколькі кліматычныя ўмовы ўплываюць на тэрміны паспявання ляснога ўраджаю.\n— Таццяна Уладзіміраўна, удакладніце, як закон абараняе прыроду? І пра што кажа статыстыка — грамадства становіцца больш свядомым?\n— Ёсць нашы тэрытарыяльныя органы, Дзяржінспекцыя пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Яны сочаць за тым, каб не было парушэнняў, выяўляюць браканьераў, прыцягваюць іх да адказнасці згодна з адпаведным заканадаўствам.\nЦяпер гэтаму пытанню надаецца больш увагі. Выпадкі затрымання парушальнікаў маюць шырокую агалоску. На мой погляд, грамадства стала больш законапаслухмяным. Хоць, на жаль, не так хутка ў людзей «спее» разуменне таго, што яны шкодзяць не толькі лесу, а наносяць шкоду перш за ўсё сабе. Заўтра яны не знойдуць на тым жа месцы грыбоў, і ўраджай ягад будзе значна бяднейшым.\nСучасныя тэхналогіі на карысць здароўю\n— Як змяніліся тэхналогіі перапрацоўкі дароў прыроды з пункту гледжання карыснасці для арганізма чалавека? Якія з'явіліся навінкі? За кошт чаго пашырыўся асартымент прадукцыі?\n— У апошнія гады наша кансервавая галіна грунтоўна аднавіла абсталяванне — ад старых заводаў мала што засталося. Змяніліся падыходы да самога працэсу кансервавання. Цяпер ніхто бяздумна не выкарыстоўвае высокую тэмпературу там, дзе ў гэтым няма патрэбы. Адпаведна, пры такім падыходзе карысныя рэчывы, якія раней разбураліся з-за тэрмічнай апрацоўкі, цяпер лепш захоўваюцца ў кансервах.\nАксана Скіндар, начальнік упраўлення нарыхтовак «Белкаапсаюза»:\n— Цяпер найбольш запатрабаваны і папулярны метад нарыхтоўкі — замарозка. Мы былі першымі, хто адкрыў лініі шокавай замарозкі. Мы пастаянна пашыраем асартымент і лінейку прадукцыі, асвоілі і шматкампанентныя сумесі, напрыклад, для падрыхтоўкі ўзвараў.\nНе бойцеся слова «канцэнтрат»\n— На паліцах нашых крам пераважна прадстаўлены нектары. Не так карысна, як сокі, затое ўсім «па кішэні». Цікава пачуць ад спецыялістаў, што такое адноўлены сок. Меркаванні спажыўцоў аб яго натуральнасці разыходзяцца.\n— Да 2006 года, пакуль нацыянальную базу на сокавую прадукцыю не прывялі ў адпаведнасць з асноўнымі міжнароднымі патрабаваннямі, у нас сокамі лічылася прадукцыя з некаторым утрыманнем цукру і вады. Цяпер тэрмін «сок» азначае, што гэты прадукт не ўтрымлівае ў сваім складзе ніякіх дабавак, у тым ліку ваду і цукар, за выключэннем магчымага дадання не больш за 1,5% цукру для карэкцыі густу прадукту. Сокі выпускаюць як прамога адціскання — непасрэдна здабываючы яго са свежых пладоў, так і адноўленыя — прыгатаваныя ў прамысловых умовах з канцэнтраваных сокаў. Безумоўна, у соку прамога адціскання захоўваецца больш прыродных рэчываў, чым у соку, які прайшоў шматразовую тэрмаапрацоўку. Каб атрымаць сокавы канцэнтрат, з яго выпарваюць ваду. Затым пры вытворчасці адноўленага соку дабаўляюць тую самую ваду ў патрэбнай колькасці ў сокавы канцэнтрат.\nВа ўсім свеце выкарыстоўваецца гэтая тэхналогія, яна спрыяе захаванню якасці соку на працягу пэўнага часу. Дадзены прыём дазваляе ажыццяўляць разліў адноўленых сокаў круглы год і транспартаваць іх на вялікія адлегласці. Так у нас з'явіліся сокі з цытрусавых і экзатычных фруктаў.\nШто тычыцца беларускіх сокаў прамога адціскання, у тым ліку і з лясных ягад, гэта вельмі карысныя напоі, але трэба мець на ўвазе, што сыравіна ў нас высокакіслотная з-за прыродных умоў. Адпаведна, да ўжывання сокаў трэба ставіцца асцярожна, з улікам стану свайго здароўя. У прыватнасці, рэкамендуецца піць сок, разведзены вадой, асабліва на пусты страўнік.\nУ нарыхтоўчыя пункты зарастае сцежка?\n— У нас вялікія запасы грыбоў, але ў гандлі пераважаюць імпартныя кансерваваныя. Хіба ў нас няма сваіх рэцэптаў?\n— Тэхналогій перапрацоўкі і рэцэптур кансерваў з грыбоў у нас дастаткова! Але для добрай загрузкі высокапрадукцыйных ліній неабходна ад 1 да 5 тон падрыхтаванай сыравіны ў гадзіну, у залежнасці ад рэцэптуры. Мяркую, што яе няма ў такім аб'ёме, тым больш, што працэс падрыхтоўкі і збору грыбоў даволі працаёмкі. Тут не пусціш камбайн для збору. Прадпрыемствы самі вырашаюць, калі і ў якім аб'ёме вырабляць тую ці іншую прадукцыю.\nВельмі многія жыхары нашай краіны займаюцца хатняй нарыхтоўкай грыбоў. Хачу яшчэ раз нагадаць, што грыб — складаны прадукт, да яго трэба ставіцца з вялікай асцярогай. Акрамя таго, што неабходна перапрацоўваць толькі ядомыя грыбы, вельмі важна прытрымлівацца рэжыму цеплавой апрацоўку грыбоў і кансерваў з іх. Вядомы выпадкі, калі пасля ўжывання ў ежу хатніх кансерваваных грыбоў людзі атрымлівалі цяжкія атручванні, а то і лятальны зыход... Пры прамысловай перапрацоўцы кансервы з грыбоў стэрылізуюцца пры тэмпературы звыш 120 градусаў, пры залішнім ціску на працягу разлічанага часу, дома такіх умоў практычна няма. Але ёсць альтэрнатыва — сушыць, замарожваць грыбы або выкарыстоўваць рэцэпт нашых бабуль: звараныя грыбы засаліць і трымаць пад гнётам.\n— Няўжо нарыхтоўшчыкі не могуць загрузіць магутнасці ўмоўнага прадпрыемства па кансерваванні грыбоў?\n— Рэсурс вялікі — збіраюць дрэнна. У гэтым годзе мы закуплялі лісічкі па 7 рублёў за кілаграм, цана белага грыба даходзіла да 10 рублёў. Мяркую, гэта добры кошт, але актыўнасці з боку нарыхтоўшчыкаў сыравіны не было. Нашы людзі ідуць у лес, каб забяспечыць ягадамі і грыбамі сваю сям'ю, магчыма, частка сабранага прадаецца на рынку. Нам трэба прыкладаць намаганні для таго, каб людзі масава здавалі сыравіну ў нашы нарыхтоўчыя пункты. Дарэчы, наша закупачная цана прывабней, чым у Расіі і Украіне. Акрамя «Белкаапсаюза» ў Беларусі яшчэ шэраг арганізацый ажыццяўляе закупку сыравіны ў насельніцтва.\nШто беларусу нясмачна, для француза — далікатэс\n— Вырабіць прадукцыю — палова справы, важна, каб яна дайшла да спажыўца як на ўнутраным, так і на знешнім рынках.\n— Сёння мы закупляем усе грыбы, і вялікая іх частка ідзе на экспарт. Нашы спажыўцы коса глядзяць у бок смаржкоў і страчкоў, а ў Францыі, куды мы экспартуем іх, гэтыя грыбы надта папулярныя. Лісічка — вельмі запатрабаваны грыб у Польшчы, Германіі, краінах Балтыі. Чырвонагаловікі, баравікі, грузды мы рэалізуем больш на ўнутраным рынку. На восеньскіх кірмашах мы прапануем насельніцтву таксама салёна-адварныя грузды. Робім захады, каб зацікавіць людзей нашай прадукцыяй: у гандлёвай сетцы «Родны кут» заўсёды ёсць у продажы замарожаны белы грыб у кантэйнеры. Сёння мы спрабуем дамаўляцца з айчыннымі гандлёвымі сеткамі, але пакуль безвынікова. Але ў Расіі наша прадукцыя добра ідзе, у тым ліку пад гандлёвымі маркамі сетак. Парадокс, але часам расіяне ведаюць наш асартымент лепш, чым мы самі.\nУ нас усе прадукты эка?\n— Магчыма, айчынную прадукцыю не ўсе ахвотна купляюць, бо ў людзей ёсць радыяцыйная насцярожанасць: не буду есці гомельскі ёгурт...\n— Як вядома, нашы нормы па ўтрыманні радыенуклідаў значна больш жорсткія, чым у ЕС. Ягады з Гомельскай вобласці экспартуюцца ў Еўропу і адпавядаюць яе стандартам.\n— Зараз у насельніцтва мода на эка-прадукты. На нашым рынку яны прысутнічаюць?\n— Эка-прадукты — гэта маркетынгавы ход. У нас усе прадукты высокай якасці — такія стандарты. У Беларусі ёсць асабліва экалагічна чыстыя раёны. Сыравіна з гэтых рэгіёнаў цікавіць нават замежныя фармкампаніі. У нас яна ідзе толькі на выраб дзіцячага харчавання.\nЛекавыя расліны — толькі з аптэкарскіх садоў\n— На тэрыторыі нашай краіны расце шмат відаў лекавых траў. Што можна сказаць пра іх нарыхтоўку?\n— Яшчэ не так даўно можна было закупляць у насельніцтва 68 відаў лекавых траў. Аднак цяпер краіна пайшла па шляху стварэння аптэкарскіх садоў. І вось чаму: патрабаванні да лекавых траў вельмі высокія. Ніхто не можа кантраляваць працэс збору сыравіны, сушкі яе ў хатніх умовах. Ва ўмовах аптэкарскага саду ўсе працэсы можна адсачыць.\nАла Дзежамесава, кансультант упраўлення арганізацыі вытворчасці і перспектыўнага развіцця Дэпартамента фармацэўтычнай прамысловасці Міністэрства аховы здароўя Беларусі:\n— Айчынныя фармацэўтычныя арганізацыі не могуць набываць лекавую сыравіну ў насельніцтва і выкарыстоўваюць у вытворчасці лекавых сродкаў тую лекавую раслінную сыравіну, якая адказвае запатрабаванням фармакапеі Рэспублікі Беларусь. Нарыхтоўка, апрацоўка, стандартызацыя, захаванне лекавай расліннай сыравіны павінна ажыццяўляцца падрыхтаваным персаналам па вызначаных нарматыўнымі дакументамі правілах. Павінен праводзіцца рэгулярны аўдыт пастаўшчыка дадзенай сыравіны. Лекавай расліннай сыравіны, вырашчанай у Рэспубліцы Беларусь, дастаткова для нашых прадпрыемстваў, якія вырабляюць вялікую колькасць лекавых сродкаў расліннага паходжання.\nАлена СТЭЛЬМАХ, Аксана ЯНОЎСКАЯ\nбеларуская флора і фаўна


Кастусь Жукоўскі. Фота spring96.org\nЖурналіста-фрылансера абвінавацілі ў незаконным вырабе і распаўсюдзе медыйнай прадукцыі (ч. 2 ст. 22.9 Кодэксу адміністрацыйных парушэнняў), фактычна – у працы для замежных медыяў без акрэдытацыі.\nПадставай для завядзення справы стаў тэлесюжэт пра збіццё калінкавіцкімі футбольнымі заўзятарамі маладзёна з Жыткавічаў, які выйшаў у эфір незалежнага тэлебачання «Белсат».\nСпадар Кастусь не змог прыбыць у Калінкавіцкі суд 14-га студзеня, бо толькі напярэдадні вечарам атрымаў смс-паведамленне пра працэс. Суддзя Людміла Савасцянава без прысутнасці журналіста вынесла вырак: пакараць фрылансера штрафам у Br 7 млн 350 тыс (35 базавых велічыняў). Пастанову суда Канстанцін Жукоўскі атрымаў 18-га студзеня па пошце.\n«Вырак чаканы – улады давялі краіну да банкруцтва і спрабуюць адцягнуць агонію, а я з калегамі (ды і ўвесь «Белсат») паказваем тое, што ёсць па праўдзе, а не тое, што хочуць пачуць улады», – адзначыў журналіст-фрылансер.\nСпадар Кастусь збіраецца абскарджваць пастанову суда ў ААН.\nРаней для складання пратаколу журналіста выклікалі ў пастарунак святам – на Каляды.\n20-га студзеня журналіста выклікаюць на чарговы суд у Карму. Спадара Кастуся зноў вінавацяць у незаконным вырабе медыйнай прадукцыі (ч. 2 ст. 22.9 Кодэксу адміністрацыйных парушэнняў). Фрылансер зняў відэа, як людзі праз пашкоджаны водаправод цягам доўгага часу заставаліся без вады.\nПратакол на журналіста паводле таго ж артыкулу склалі таксама міліцыянты з Веткі.\nСёлета суд за нібыта незаконны выраб медыйнай прадукцыі пакараў штрафам у Br 4 млн 620 тыс. (22 базавыя велічыні) гомельскую журналістку Ларысу Шчыракову.\nТэгі: Белсат, незалежныя журналісты, суды, ціск на журналістаў


Значнае паляпшэнне часу аўтаномнай працы Android Wear | Androidsis\nГэта робіць адносна мала Android Wear Lollipop o Android Wear 5.0.1 Ён паступіў для ўсіх разумных гадзін, якія выкарыстоўваюць гэтую версію Android, спецыяльна распрацаваную для гэтых прылад Wareables. Некаторыя версіі пра тое, што тут, у Androidsis, я ўжо паказваў вам усе іх навіны ў двух відэа. Адзін на Moto 360 і яшчэ адзін у LG G Watch, які стаў першым Android Wear, які атрымаў гэта абнаўленне для Android Wear Lollipop.\nУ сённяшнім відэа, далучаным да загалоўка гэтага артыкула, я паказваю вам дадзеныя, бо асноўнае паляпшэнне, якое мы можам знайсці ў Android Wear Lollipop, можна знайсці непасрэдна ў тэрмін службы батарэі гэтых разумных гадзін Android. Значнае паляпшэнне тэрміну службы батарэі, што, па меншай меры, у тэрміналах, якія мы змаглі праверыць асабіста, павялічвае да 100% аўтаномнасці.\nУ гэтым канкрэтным выпадку адна з няспраўнасцей, якую мы маглі знайсці ў Moto 360, несумненна дрэнны тэрмін службы батарэі прылады. Батарэя, якая з вялікай працай збіралася ўтрымаць верх 16/18 гадзін выкарыстання, заўсёды выкарыстоўваючы гадзіннік умерана і не перашчыруючы з выкарыстаннем датчыка сардэчнага рытму.\n36 гадзін аўтаномнасці на Moto 360 з Android Wear Lollipop. Неймаверна на Android 4.4W2\nНаколькі добра вы можаце бачыць на прыкладзеным відэа альбо на скрыншоце, які я далучаю да дадзеных спажывання Акумулятар Moto 360, гэта цяпер было палепшана больш чым выдатна з тых часоў Moto 360 з новай версіяй лядзяша Android Wear 5.0.1, палепшыў тэрмін службы батарэі гадзін да 100%, у дадзеным канкрэтным выпадку дасягае 36 гадзін выкарыстання, што практычна немагчыма ў версіі Android 4.4W2, якую мы наўрад ці маглі скончыць цэлы дзень без неабходнасці насіць з сабой бесправадное зарадная прылада.\nСамо сабой зразумела, што гэта, несумненна, вялікае паляпшэнне Android Wear, настолькі, што мы можам разгледзець яго, як я паведамляю ў назве гэтага паведамлення вялікае паляпшэнне Android Wear.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » SmartWatch » Вялікім паляпшэннем Android Wear Lollipop, несумненна, з'яўляецца аптымізацыя батарэі\nУ мяне Nexus 5, і батарэі хапае значна менш.\nСамае страшнае, што я купіў Defender соку, і новае абнаўленне робіць яго бескарысным.\nХто-небудзь можа парэкамендаваць прыкладанне, якое разрывае злучэнне для перадачы дадзеных, калі я адключаю экран?\nГэта недахоп лядзяша ў большасці смартфонаў і планшэтаў Android, якія былі абноўлены да новай версіі Android, і, спадзяюся, іх хутка вырашыць. Хоць тут гаворка ідзе пра павелічэнне або аптымізацыю батарэі ў разумных гадзінніках Android Wear.\nВітаю сябра і са святам.


Многія людзі працуюць у амерыканскіх школах. Ёсць супрацоўнікі школы, акрамя настаўнікаў, якія там, каб дапамагчы вашаму дзіцяці. Даведацца пра некаторыя з людзей, якіх вы сустрэнеце ў школе вашага дзіцяці.\nСупрацоўнікі школы з'яўляюцца людзьмі, якія працуюць у школе. Ёсць выкладчыцкі склад, Ёсць і іншыя непреподавательские рабочыя, таксама. Усе члены школьнага персаналу робяць важныя працоўныя месцы для навучання вашага дзіцяці.\nНастаўнікі людзі непасрэдна адказныя за навучанне студэнтаў. Яны вядуць вучэбную дзейнасць у класах. Настаўнікі малодшых студэнтаў вучаць многія тэмы. Для старэйшых школьнікаў, ёсць настаўнікі па кожным прадмеце. У ЗША, сям'і праяўляюць павагу да настаўнікаў, працуючы з настаўнікамі, каб навучаць і падтрымліваць свае дзіця. Настаўнікі адказваюць сем'ям некалькі разоў на год, каб гаварыць аб сваіх студэнтах. Гэта нармальна і не азначае, што існуе праблема з вашым дзіцём.\nESL выступае за ангельскую мову як другі мова. У некаторых школах ёсць настаўнікі ESL, каб дапамагчы прышлых дзяцей, якія вучацца гаварыць па-ангельску. настаўнікі ESL звычайна маюць спецыяльныя класы некалькі разоў на тыдзень толькі для тых, хто вывучае ангельскую мову. Або настаўніка ESL часам прыходзяць у звычайныя класы і дапамогу вывучаюць ангельскую мову ёсць. Як і іншыя настаўнікі, настаўнікі ESL будзе гаварыць з вамі аб навучанні вашага дзіцяці.\nУ многіх школах, памочнікі дапамагаюць настаўнікам у сваіх класах. Некаторыя класы маюць некалькі памочнікаў і некаторыя з іх не маюць ні аднаго, у залежнасці ад патрэбаў студэнтаў у класе. Памочнікі часта дапамагаюць студэнту, які мае асаблівыя патрэбы. Памочнікі таксама дапамагаюць невялікія групы студэнтаў завяршыць сваю працу. Напрыклад, яны могуць дапамагчы вашаму дзіцяці вывучыць англійскую мову, як настаўнік ESL.\nАсноўны з'яўляецца адміністратарам кіраўніка ў школе. Прынцыповае адказвае за кантроль ўсіх настаўнікаў у будынку школы. Галоўным з'яўляецца лідэрам настаўнікаў. Прынцыповае не вучаць студэнтаў. замест, асноўныя дапамагаюць настаўнікам, дапамагае з дысцыплінай, і вядзе школу. У вялікіх школах, Ёсць таксама намеснікі дырэктараў школ. Намеснікі дырэктара дапамагаюць дырэктару. У ЗША, калі адзін з бацькоў мае праблемы з настаўнікам, бацька звычайна размаўляе з прынцыпалам.\nШкольныя кансультанты дапамагаюць акадэмічным студэнтам, асабісты, сацыяльнага, і патрэба ў развіцці кар'еры. Школьныя кансультанты вядуць праграмы, якія дапамагаюць студэнтам дабіцца поспеху ў школе. Дарадцы могуць быць вельмі карысныя для сем'яў бежанцаў. Дарадцы могуць дапамагчы студэнту адаптавацца да сваёй новай школе. Дарадцы маглі б ведаць аб спецыяльных праграмах для студэнтаў-уцекачоў. Дарадцы часам таксама дапамагчы з разумовым і фізічным аховай здароўя. Кансультант добры чалавек, каб гаварыць у школе, калі вы думаеце, што ваш студэнт можа спатрэбіцца дадатковая дапамогу.\nМедсёстры працуюць у школах, каб трымаць студэнтаў бяспечнай і здаровай. Калі студэнт адчувае сябе хворым, настаўнік мог бы паслаць іх да медсястры. Калі вучань хворы, медсястра вырашае адправіць іх дадому, пакуль яны не адчуваюць сябе лепш. У ЗША, клопат аб псіхічным здароўе студэнтаў з'яўляецца важнай часткай хадзіць у школу. часам, студэнты маюць цяжкі час у класе, таму што яны з цяжкасцю прыстасоўваецца да жыцця ў ЗША. Яны, магчыма, спатрэбіцца дадатковая дапамогу, таму што прыход у ЗША з іншай краіны, вельмі цяжка. Медсёстры могуць дапамагчы студэнтам падтрымкі, якія маюць цяжкасці наладцы.\nСакратар школы дапамагае прынцыпалам і часта працуе ў галоўным офісе ў будынку школы. Часам сакратары называюць фронт-офіс персанал. Калі вы прыходзіце ў школу вашага дзіцяці, Вам, магчыма, прыйдзецца падпісаць дакумент, каб праверыць у. Гэта дапамагае студэнтам сачыць за захаванасцю. Сакратар дапаможа вам падпісаць у. Сакратар можа паказаць вам, куды ісці. Калі вам патрэбна дапамога, падпісаўшыся школы, сакратар дапамагае. Некаторыя школы патрабуюць, каб падпісаць паперу, каб узяць дзіця дадому з школы рана. Сакратар дапаможа вам падпісаць свой дзіця. Гэта трымаць бяспеку дзіцяці. Яны могуць толькі пайсці дадому з даверанай дарослым.\nНаглядчык прыводзіць многіх дырэктараў школ і школ. Прарабы прымаць рашэнні па пытаннях палітыкі, навучальны план (што студэнты вучацца ў класах), і правілы р. Паколькі прарабы працуюць для многіх школ, яны не могуць быць у тым жа будынку школы, як ваш дзіця.


У менскіх школах усталявалі дамафоны: Ці стала больш складана туды ўвайсці? — Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі — Беларускія навіны — Рэспубліка Беларусь — Мінск|Новости Московского региона\nУ менскіх школах усталявалі дамафоны: Ці стала больш складана туды ўвайсці? — Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі — Беларускія навіны — Рэспубліка Беларусь — Мінск\nАвтор adminGWP 25 Август 2019 Рубрика Без рубрики\nУ менскіх школах усталявалі дамафоны: Ці стала больш складана туды ўвайсці?\nЖурналісты праверылі, як ахоўваюцца сталічныя ўстановы адукацыі.\nПрайшоў месяц пасля трагедыі ў Стоўбцах, Дзе школьнік з нажом забіў настаўніцу і старшакласніка. Ці сталі беларускія дзеці абаронены лепш? Размоў пра меры бяспекі ў школах было шмат, а што ў выніку?\nЕўрарадыё наважыла правесці эксперымент: журналісты выбралі раён у цэнтры Менска, у межах вуліц Маякоўскага, Аэрадромная і Чкалава, і паспрабавалі ўвайсці ў размешчаныя тут установы адукацыі. Тут іх шмат: СШ №55, СШ №30, гімназія №74, СШ №168, гімназія №56, СШ №90 і СШ №1.\nШкола, як і амаль усе іншыя ў сталіцы, абгароджана высокім плотам. Бацькі чакаюць сваіх дзяцей ля ўваходу. На першы погляд, унутр лёгка можна трапіць праз звычайныя пластыкавыя дзверы. Але не ўсё так проста. На дзвярной ручцы вісіць папярэджанне аб тым, што ўвайсці можна або націснуўшы на кнопку званка дамафона, або прыклаўшы «электронны ключ». Журналісты націскаюць кнопку і чакаем пытанняў. Але дзверы проста адчыняюцца. Заходзіць.\nУ школьным холе іх спыняе вахцёр. Лагодны мужчына перадпенсійнага ўзросту здзіўляецца нашаму пытанню аб сістэме бяспекі:\n«Гэты [дамафон. — Прыма.] ужо даўно ў нас быў, другі год як стаіць. Як і камеры, якія таксама працуюць. У кожнага вучня ёсць чып, якім ён карыстаецца, каб патрапіць на заняткі. Такія «ключы» ёсць таксама і ў бацькоў вучняў малодшых класаў. Так што я б не сказаў, што нешта моцна за апошні час змянілася».\nСШ №30 і гімназія №74\nНа ўваходах у гэтыя навучальныя ўстановы дамафонаў няма. Затое ёсць камеры відэаназірання і папярэджання пра іх. У гімназіі проста за дзвярыма можна ўбачыць, што ідзе рамонт.\nНа погляд журналістаў, школа з самым сур’ёзным кантролем. На ўваходзе вісіць ужо знаёмы ім дамафон. Націскаем на званок і чакаем. Але замест гуку, з якім адчыняюцца дзверы, чуюць пытанні: хто прыйшоў і навошта? Адказваюць і праходзяць.\nЖанчына на вахце, якая знаходзіцца прама насупраць дзвярэй, адразу бярэ журналісцкую акрэдытацыю і перапісвае ўсе звесткі ў журнал наведвальнікаў. Тым часам да вахты падыходзіць высокі мужчына, які аказваецца дырэктарам школы. Ён коратка адказвае, што іх сістэма бяспекі працуе даўно і эфектыўна, а «людзі з вуліцы» да іх не заходзяць.\nНа ўваходзе ў гімназію журналісты заўважаюць прапускную сістэму з картамі і некалькімі відэакамерамі. Аднак патрапіць унутр няцяжка: дзверы не заблакаваныя і адкрываюцца як звычайныя.\nАле вахцёрка не прапускае нас далей хола. Яна кажа, што кантроль у гімназіі жорсткі, і так было заўсёды. Бацькі нават не могуць зайсці за дзецьмі і павінны іх чакаць «на дыване» каля дзвярэй. Таксама жанчына дадае, што ўсё бачыць па камерах і пры неабходнасці можа заблакаваць уваход у гімназію. Што тычыцца відэакамеры, то і ў гэтай навучальнай установе яна стаіць ужо другі год.\nГэтая школа не адрозніваецца ад суседніх – тая ж сістэма бяспекі з карткамі для вучняў і камерамі відэаназірання. Папера на шкле паведамляе, што «ўваход у школу ажыццяўляецца толькі па картках навучэнцаў і пропусках супрацоўнікаў». На самай справе, дзверы адчыняюцца без карткі: дамафон або спецыяльна адключаны, ці не працуе.\n«Ведаеце, я звычайная пенсіянерка і працую тут зусім нядаўна, так што падрабязна вам адказаць на пытанні наўрад ці змагу, прабачце», — нешматслоўна адказвае на пытанні вахцёрка.\nДзверы школы, якія выходзяць на вялікую і шумную вуліцу Чкалава, знаходзяцца пад аховай усё той жа сістэмы з дамафонам. Даводзіцца журналістамтэлефанаваць і распавядаць, навошта трэба зайсці ўнутр. Ад жанчыны на вахце не чуюць нічога новага-сістэма працуе ўжо другі год, а ў кожнага вучня ёсць асабістая картка для ўваходу ў школу.\nКолькі каштуе «Электронная школа»\nУсе дамафоны і камеры выглядаюць аднолькава і былі ўсталяваныя прыблізна адначасова, таму можна зрабіць выснову, што гэта было зроблена цэнтралізавана. У камітэце адукацыі аднаго з раёнаў Менска журналісты даведаліся, што такая сістэма бяспекі называецца комплексам «Электронная школа».\nНа сайце дзяржзакупак яны знайшлі некалькі тэндэраў са словазлучэннем «Электронная школа». Сістэма кантролю доступу на ўваходзе ў Менскую гімназію №4 (дамафон, счытвальнікі карт, турнікет, кампутар для вахты, праграмнае забеспячэнне і іншае) ацэньвалася ў 17,7 тысячы рублёў. Такую ж закупку (17,5 тысячы) збіралася правесці і Гімназія №13 горада Менска. Абодва тэндэры былі абвешчаныя ў снежні 2016 года. У кошт гэтых сістэм кантролю доступу не ўваходзіць відэаназіранне.\nСпецыялісты Менскага гарадскога інстытута развіцця адукацыі, якія бралі ўдзел у распрацоўцы «электроннай школы», у ліпені 2018 года распавядалі агенцтву «Минск-Новости», што да праекта ўжо падлучаныя 104 установы адукацыі. У планах да 2020 года ахапіць сістэмай усе сталічныя школы і гімназіі, а таксама 80% усіх устаноў сярэдняй адукацыі ў краіне.\nБеларусь патрабуе ад Туркменістана больш за $150 мільёна даляраў за ГАК у Гарлыку — Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі — Беларускія навіны — Рэспубліка Беларусь — Мінск\nУ Новай Зеландыі абяцаюць зрабіць больш жорсткімі правілы звароту зброі пасля тэракту — Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі — Беларускія навіны — Рэспубліка Беларусь — Мінск\nУ Менску ў Чырвоны касцёл выклікалі ратавальнікаў — Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі — Беларускія навіны — Рэспубліка Беларусь — Мінск