Бунт кансерватараў | Новы Час\nЗаклікамі да сепаратызму, сабатажам і пагрозамі калектыўнага самаспалення кансерватыўная Амерыка адрэагавала на рашэнне Вярхоўнага суда краіны легалізаваць аднаполыя шлюбы.\n26 чэрвеня ў ЗША праз адпаведнае рашэнне Вярхоўнага суда былі цалкам легалізаваныя аднаполыя шлюбы. Вышэйшая судовая інстанцыя Злучаных Штатаў пастанавіла, што Канстытуцыя гарантуе права для аднаполых параў заключыць шлюб. Сваім рашэннем Вярхоўны суд абавязаў улады ўсіх штатаў рэгістраваць аднаполыя шлюбы, а таксама прызнаваць такія шлюбы, калі яны заключаны ў іншай юрысдыкцыі. Да рашэння Вярхоўнага суда аднаполыя шлюбы ўжо былі легалізаваныя ў 35 штатах з 50. Каментуючы рашэнне Вярхоўнага суда, амерыканскі прэзідэнт Барак Абама заявіў: «Каханне толькі што перамагло».\nАднак за акіянам хапае тых, хто далёка не ў захапленні ад вердыкту Феміды. Гутарка пра амерыканцаў кансерватыўных поглядаў. «Ні адзін суд не можа адмяніць законы прыроды. Прырода і Бог віталі падпісантаў нашай Дэкларацыі незалежнасці як асноўнай крыніцы права, якое не можа быць узурпаванае рашэннем суда, нават Вярхоўнага суда Злучаных Штатаў», — пракаментаваў сітуацыю прэзідэнт фонду «Навукова-даследчы савет сям’і», адной са шматлікіх установаў, якія прапагандуюць кансерватыўныя каштоўнасці. Яшчэ далей пайшло «Сямейнае радыё», якое назвала «26 чэрвеня новым 11 верасня»: «26 чэрвеня 2015 года — дзень, калі вежы-блізняты ісціны і праведнасці былі ўзарваныя маральнымі джыхадзістамі», — пафасна сказаў ды-джэй радыёстанцыі.\nУ выніку літаральна за тыдзень у ЗША паўстаў шырокі грамадскі фронт супраць новага закону. Гэта буйны, аднак неаднародны рух з рознымі фракцыямі. Напрыклад, тут ёсць адміністрацыі штатаў, дзе марш Мендэльсона для гомасексуалістаў забаронены на афіцыйным узроўні. «Не існуе Тэхасу, які падпарадкуецца рашэнню Вярхоўнага суда насуперак сваім рэлігійным перакананням наконт інстытуту шлюбаў», — заявіў тэхаскі губернатар Грэг Эбат. Пры гэтым каментатары адзначаюць, што рыторыка губернатара Тэхасу балансуе на мяжы сепаратызму. Эбат і яго прыхільнікі лічаць, што ў дадзеным выпадку мае месца парушэнне прававых прынцыпаў федэрацыі, паводле якіх шлюбы — гэта кампетэнцыя штатаў.\nПраўда, ваяўнічыя позы губернатараў-гомафобаў выклікаюць у грамадстве хутчэй іранічную ўсмешку. Усе памятаюць, як у 1963 годзе падобным чынам рэагаваў на рашэнне Вярхоўнага суда пра забарону расавай сегрэгацыі ў навучальных установах губернатар Алабамы Джордж Уолес. Губернатар нават спрабаваў сваім целам забарыкадаваць дзверы ўніверсітэта Алабамы, намагаючыся не дапусціць туды студэнтаў з чорнай скурай.\nЗгадваючы Уолеса, мала хто верыць, што сепаратысцкая фронда на месцах мае перспектыву. У ЗША паважаюць закон, а ён у дадзеным выпадку на іншым баку. Так, губернатар Кентукі, дзе аднаполыя шлюбы таксама забароненыя, адразу падпарадкаваўся рашэнню вышэйшай інстанцыі. «Ніхто, нават Вярхоўны суд не можа прымусіць вас адмовіцца ад вашых перакананняў, аднак як абраны орган суд мае права патрабаваць законапаслухмяных дзеянняў», — сказаў палітык.\nАле, як сведчыць гісторыя, імплементацыя таго ж закону супраць сегрэгацыі праходзіла нялёгка. Чарнаскурыя амерыканцы яшчэ доўга заставаліся людзьмі другога гатунку з-за моцных бытавых забабонаў. Сексменшасцям, падаецца, будзе патрэбна прайсці той жа шлях. У якасці рэакцыі на навіны з Вашынгтону ў некаторых штатах стыхійна пачалі фармавацца кааліцыі святароў розных рэлігій, уключаючы, дарэчы, мулаў, якія абяцаюць не абвяшчаць прадстаўнікоў секс-меншасці сужонкамі. Да «змовы» падключыліся фірмы, якія займаюцца рознымі вясельнымі паслугамі.\nДалей за ўсё ў гэтым накірунку пайшоў нехта Рык Скарбара, былы евангелісцкі святар, які абяцае спаліць сябе ў выпадку, калі геі сапраўды пачнуць заключаць шлюбы. Калі верыць выданню «The Huffington Post», ініцыятыву Рыка гатовыя падтрымаць яшчэ некалькі тузінаў рэтраградаў.\nНатуральна, не прайшлі міма апошніх падзей і кансерватыўныя палітыкі, асаблівы тыя, хто мае інтэнцыі стаць кандыдатам ад рэспубліканцаў на прэзідэнцкіх выбарах 2016 года. Напрыклад, кандыдат Бобі Джындал паабяцаў у выпадку свайго пераезду ў Белы дом не толькі адмяніць права геяў на шлюбы, аднак увогуле ліквідаваць Вышэйшы суд, які, на яго думку, марнуе сродкі падаткаплацельшчыкаў. Джэб Буш і Марка Рубіа — на думку прэсы, самыя перспектыўныя кандыдаты ад рэспубліканцаў на наступных выбарах, — гатовыя ў выпадку абрання ініцыяваць папраўку ў Канстытуцыю, якая перадае штатам права самім вырашаць, каго можна весці да алтара.\nТак ці інакш, рашэнне Вярхоўнага суда ад 26 чэрвеня — моцны ўдар па пазіцыях і шансах рэспубліканцаў на наступных прэзідэнцкіх выбарах. Каб выйграць партыйны праймерыз і ўзначаліць рэспубліканскі лагер на выбарах 2016-га, кандыдатам давядзецца абяцаць кансерватыўнаму актыву адмену ненавісных аднаполых шлюбаў. Аднак, як сведчаць апытанні, большасць амерыканцаў не бачыць тут нічога кепскага. Прычым сярод іх — большая частка (60 працэнтаў) моладзі — актыўнай часткі насельніцтва.\nСайт «Fox» адзначае з гэтай нагоды: «Каб перамагчы ў намінацыі кандыдата GOP, адзін з цяперашніх 13 прэтэндэнтаў мае публічна сказаць нешта накшталт: «О, я супраць аднаполых шлюбаў. Аднак на ўзроўні агульных выбараў гэта будзе выглядаць не так крута. Гэта таксама тычыцца і выбараў у Палату прадстаўнікоў. Тэма аднаполых шлюбаў, хутчэй за ўсё, не будзе вырашальнай на выбарах 2016 года. Аднак дакладна, што гэта не тая тэма, якая дапаможа рэспубліканцам перамагчы».\nЗША зацікаўлены ў адмене санкцый у дачыненні да Беларусі


«Зразумеў, як трапіў у пастку». Ад Фядуты прыйшоў першы ліст\n02.05.2021 / 16:08\nЗ СІЗА КДБ прыйшоў першы ліст ад Аляксандра Фядуты, яго атрымала жонка Марына Шыбко, піша Свабода.\n«Ліст пра каханне, гэта першы ліст, які я атрымала за ўвесь гэты час, хоць адправіла яму ўжо тры, — кажа Марына Шыбко. — Усё разумее, усё зразумеў, куды трапіў, якая пастка. Зразумеў, як трапіў у пастку. Астатняе — асабістае, шле прывітанні».\nСпадарыня Марына працытавала, што піша Аляксандр:\n«Сёння на шпацыры паўгадзіны глядзеў на неба. Сіняе-сіняе і белыя аблокі, прыгожа. Сёння 26 красавіка».\nНа канверце штамп ад 28 красавіка. У лісце, які займае амаль дзве старонкі сшытка, ніводнага слова не закрэслена цэнзурай.\n«Ну што ж ён не ведае, як напісаць, ужо ж, мусіць, два разы на граблі наступае», — кажа Марына.\nАляксандр нічога не піша пра тое, ці атрымаў ён лісты.\n«Я яму сёння адправіла тэлеграму, бо ў выходныя цэнзара няма, і яму ліст праляжыць да панядзелка. Я ў панядзелак адпраўлю ліст з паштамта. Тэлеграмы яму даходзяць, мая першая тэлеграма яму прыйшла», — кажа Марына.\nАляксандр Фядута напісаў таксама, што замовіў кнігі.\nМарына ўжо двойчы перадавала перадачы Аляксандру Фядуту, сярод іншага лекі і танометр.\n«У мяне ўсё прынялі. Я перадавала ўсё, што можна, бо я кажу, што я ўжо вопытны лагерны работнік, ведаю, як там і што, — кажа Марына. — Піша, што з боку медыцынскай часткі стаўленне да яго добрае, жартуе, што ціск яму мераюць часцей, чым ён мераў сам. Канечне, у яго былі праблемы з ціскам».\nПаводле Марыны, адвакатка пад падпіскай аб неразгалошванні, але па тэлевізары кажуць больш, чым можа сказаць адвакат.\n«Я не глядзела ніводзін фільм і гэта не каментую. Я бачыла яго выраз твару на застаўцы, усё разумею і, як Аляксандр напісаў, «відавочнае я не адмаўляю», — кажа Марына. — Я мяркую, што нашы спецслужбы дарэмна хлеб не ядуць: што хацелі, тое зрабілі».


Будзьма беларусамі! » Уладзімір Някляеў: «Зямлю беларускую варожыя сілы хочуць зрабіць небеларускай…»\n«Народная Воля» пацікавілася, як справы ў знакамітага беларускага паэта Уладзіміра Някляева, што яго хвалюе, трывожыць.\n— Уладзімір Пракопавіч, як ваша здароўе? Ведаю, што вы звычайна з баявой усмешкай адказваеце: «Не дачакаюцца!» Але пытаюся, таму што некаторыя кажуць, што вы нібыта ледзь-ледзь трымаецеся, схуднелі, на таблетках і кропельніцах... Таму адкажыце шчыра, калі ласка.\n— Шчыра дык шчыра... У мяне ёсць апавяданне «Змены сувязяў», у якім апісана, як нашы так званыя праваахоўныя органы «папраўлялі» маё здароўе. 2010 год і далейшыя арышты ўсё больш даюцца ў знакі, даводзіцца паўсюль цягаць з сабой цэлы мех лекаў, але ўсё адно: не дачакаюцца!\n— Напрыканцы мінулага года вы з’ехалі ў Польшчу. І тады многія вырашылі, што бліжэйшым часам дакладна не вернецеся ў Беларусь. Але вы тут, у Мінску. Некаторыя не разумеюць, чаму Някляеў вярнуўся, калі многія, у тым ліку і добрыя пісьменнікі, з’язджаюць...\n— Як толькі я некуды ад’еду — адразу ж мяне запісваюць у эмігранты. Гэта ўжо такая завядзёнка. Калі мінулым разам ад’ехаў у Швецыю, каб спакойна дапісаць раман «Гэй Бэн Гіном», дык такі вэрхал узнялі: «Палітэмігрант! Палітэмігрант!» — што я сам ледзьве ў тое не паверыў.\nНіколі я не быў эмігрантам і не збіраюся быць.\nГэтым разам паехаў у Польшчу, бо там выдалі мой дапісаны ў Швецыі раман. І прапанавалі прэзентаваць яго ў васьмі найбуйнейшых польскіх гарадах і ў Вільні. А дома мне адмовілі ў выданні рамана ўсе выдавецтвы, у якія я звяртаўся. У тым ліку дзяржаўнае выдавецтва «Мастацкая літаратура». Усе баяліся абвінавачванняў у экстрэмізме, хоць «экстрэмісцкае» ў рамане хіба прозвішча аўтара.\nЗ Польшчы я вярнуўся ў першы дзень вайны, 24 лютага. Чаму? Бо відавочна было, што вайна не абыдзе Беларусь. А значыць, я павінен быць дома. Не буду пафасна казаць: з народам! Проста быць разам з усімі.\nЗямля, як вядома, вялікая, але, аб’ехаўшы яе амаль усю, я ўжо ведаю, што няма для мяне ніякай іншай зямлі, апроч беларускай.\n— Нядаўна вы напісалі і змясцілі ў сеціве такі верш:\nМне раптам стаў нямілы родны кут.\nІ я б забыў, што нарадзіўся тут,\nКаб даў мне Бог забыць, каб разлюбіць даў сілы\nПагорак той, дзе продкавы магілы,\nДзе хутка ўжо і мне на Божы суд.\nЯ ведаю, што я на тым судзе\nСкажу. Што я нікому і нідзе\nНе здрадзіў, што ў крыві не вінаваты...\nА Бог спытае: «Не прадаў ты брата?\nСястру сваю не кінуў ты ў бядзе?»\nЯ б адказаў, што не!.. Калі б Ён сілы даў\nЗмагчы той жах, што нада мной паўстаў,\nНянавісць, што, як пыл, любоў з зямлі змятае!..\nЁн ведае, што я не прадаваў.\nЯ ведаю, чаму Ён так спытае.\nЗразумела, што верш звязаны з падзеямі ва Украіне, з тым, што з зямлі Беларусі падтрымліваецца вайна супраць яе. Вы адчуваеце віну перад украінцамі?\n— Паэт не можа не адчуваць сябе невінаватым у сусветным зле. Маякоўскі вінаваціўся нават перад японскімі вішнямі. А тут не вішні...\nНападам на Украіну Расія стварыла ў свеце жахлівую сітуацыю. І найперш у свеце славянскім. Ужо цяпер відаць, што яна ўдарыла ў будучыню славянства. Яно і да гэтай вайны ўжо не выглядала «братняй сям’ёй», а цяпер...\nЦяпер у нас бяда. Вялікая. У Беларусі вонкава не такая страшная, як ва Украіне, але сутнасна гэткая самая. Як украінскую зямлю яе ворагі хочуць зрабіць неўкраінскай, гэтак і зямлю беларускую варожыя сілы хочуць зрабіць небеларускай.\nПа сутнасці вырашаецца пытанне: быць нам ці не быць?\nЧым і як на яго адказаць?..\nКалі мы нястомна будзем рабіць на сваёй зямлі сваю беларускую справу, зямля наша застанецца беларускай, хто б на ёй ні валадарыў, хто б яе ні акупаваў.\n— Днямі ў Мінску прайшоў кніжны кірмаш, але вас, наколькі я ведаю, на ім не было. Калі не сакрэт, чаму? Там прэзентаваўся ваш раман «Гэй Бэн Гіном», была цудоўная магчымасць паразмаўляць з людзьмі, магчыма, нават выступіць з прамовай...\n— Усё, што я мог прамовіць там, напісана ў рамане.\nУвогуле ж, паводле дамоўленасці з выдаўцом, я збіраўся быць на прэзентацыі пад закрыццё кірмашу. Але ўвесь наклад кнігі разышоўся ў першыя два дні — і на трэці ўжо проста не было чаго прэзентаваць.\nНу й была яшчэ адна прычына. Нібыта быў загад: «Если явится Некляев — брать! Нечего ему пиариться на нашем празднике!» І як бы сыходзіў загад ад высокага міліцэйскі чына, але я ў тое катэгарычна не веру. Навошта ствараць скандальную гісторыю, арыштоўваць пісьменніка на міжнародным кніжным кірмашы, калі сёння можна арыштаваць яго дзе заўгодна за нішто? Як, зрэшты, і любога іншага ні ў чым не вінаватага грамадзяніна.\n— Незалежны Саюз беларускіх пісьменнікаў ліквідаваны, а ў праўладным пісьменніцкім саюзе змянілася кіраўніцтва: замест Мікалая Чаргінца старшынёй стаў Алесь Карлюкевіч. Як вы мяркуеце: ці здольны ён дзеля беларускай справы аб’яднаць пад адным дахам і праўладных, і незалежных літаратараў?\n— Я нічога не чуў пра такія ягоныя планы... Няхай патэлефануе старшыні нашага ліквідаванага (які тым не менш ёсць!) саюза Барысу Пятровічу, запросіць на каву. Барыс — чалавек талерантны, груба не адмовіцца. Вось і будзе першы крок да нацыянальнага ўзаемаразумення, без якога нам ніяк не абысціся...\nШто ж да змены кіраўніцтва, дык Карлюкевіч, па-першае, хаця б размаўляе, як і мусіць размаўляць беларускі пісьменнік, па-беларуску, а па-другое, мяркуючы па напісаных ім літаратуразнаўчых тэкстах, усё ж мае нейкае ўяўленне пра тое, што такое літаратура. У адрозненне ад ягонага папярэдніка.\nПраўладны саюз пісьменнікаў ствараўся не як творчая, а як ідэалагічная арганізацыя для абслугоўвання рэжыму. І хоць сяброўства ў ім ад самага пачатку было падобнае да штрэйкбрэхерства, я ніколі і нікога ў тым не вінаваціў. Людзям трэба неяк жыць, самім карміцца і дзяцей карміць. Не ў АМАП жа пісьменнікам ісці. Там, як вядома, тэатралы...\nІ ўсё ж многае ў дзейнасці праўладнай пісьменніцкай суполкі мяне здзіўляла.\n— Ёсць такая рэч, якая называецца цэхавасць. Еднасць паэтаў, празаікаў, увогуле людзей літаратуры. Ці ва ўсякім разе яна была — і я праз усё жыццё ёй даражыў.\nШто гэта такое?..\nГэта калі паэт Яўген Еўтушэнка (ужо сур’ёзна хворы) ляціць з Амерыкі, каб давесці Лукашэнку, што не варта пераследаваць паэта Уладзіміра Някляева. А тут пад пераслед, пад знішчэнне патрапляе не адзін паэт ці празаік, ліквідуецца Саюз беларускіх пісьменнікаў, а ад іх калег, братоў па цэху, Саюза пісьменнікаў Беларусі хоць бы слова ў абарону. Ці проста ў падтрымку. Можна ж было напісаць: «Мы, сябры СПБ, выказваем заклапочанасць...» Але ніхто нават не заікнуўся. Дык ужо «НЕ ВАЙНЕ!» я адтуль і не чакаў. Хоць гэта прынцыпова. Літаратар, увогуле гуманітарый не можа не быць супраць вайны. Гэта нават не пазіцыя, гэта большае: сутнасць чалавека, які стварае.\n— Як вы ўспрынялі ліквідацыю Таварыства беларускай мовы, курсаў «Мова Нанова», усіх грамадскіх арганізацый, якія мелі хоць нейкае дачыненне да беларушчыны?\n— Як поўнае падпарадкаванне Мінска Маскве, з якой спіс арганізацый, што мусілі пайсці пад нож, і быў перададзены для выканання Мінску. Гэтак было, дарэчы, і ва Украіне на Данбасе — перад першым уварваннем Расіі на Данбас. Там па спісе знішчалася ўсё ўкраінскае. І ў Беларусі Масква паўтарыла той жа сцэнарый.\nНе думаю, што Лукашэнка гэтага хацеў. Усё ж, мякка кажучы, неяк няёмка знішчаць у Рэспубліцы Беларусь Таварыства беларускай мовы. Але ён аказаўся ў такіх гарачых абдымках ягонай любімай саюзнай дзяржавы, што тут хочаш не хочаш, а пацалуешся...\nЯк з майго гледзішча, дык гэта адно з найбольшых злачынстваў, здзейсненых рэжымам. Гэта ўдар у самую сарцавіну таго, што ёсць Беларусь. І нанесены ён, каб сэрца Беларусі спынілася. Але яно ў яе моцнае, загартаванае. І праз вякі, праз страты, праз увесь боль, праз усе пакуты б’ецца, б’ецца, б’ецца...\n— Вы не толькі паэт, але і грамадзянін. І чаго хаваць: некаторыя ўсё яшчэ чакаюць ад Някляева прынцыповых крокаў, моцных заяў, нават нейкіх акцый... У вас засталіся яшчэ палітычныя амбіцыі? Ці хацелася б проста спакойна пажыць — для сябе, для каханай жонкі?\n— Такой небяспечнай сітуацыі, у якой мы можам страціць Беларусь, у нашай гісторыі яшчэ не было. І я вярнуўся б у палітыку, калі б ведаў, што ў ёй рабіць. Да таго ж я бачу, што гэтага не ведае сёння ніхто. Ні на захадзе, ні на ўсходзе. Ніхто, апроч украінцаў, якія ведаюць, што яны змагаюцца за сваю Айчыну.\nНам таксама давядзецца не з кветачкамі па вуліцы хадзіць, а мужна змагацца за Беларусь. Без гэтага не абыдзецца.\n— Сёння палітыкі (і тыя, што засталіся, і тыя, якія з’ехалі) звяртаюцца да вас за парадамі?\n— Здараецца. Але зноў жа: нічога і нікому я не раю. Бо, калі б сам ведаў, што сёння ў палітыцы рэальна можна зрабіць, каб выправіць сітуацыю, у якую мы патрапілі, я б і зрабіў гэта сам.\n— Не шкадуеце, што ў 2020 годзе не ачолілі пратэст?\n— А як я мог яго ачоліць? Не будучы кандыдатам у прэзідэнты і нават не прадстаўляючы нікога з кандыдатаў?..\nЯ гатовы быў узяць на сябе арганізацыю Плошчы, без якой не бачыў шанцаў на перамогу. Прапанаваў гэта аб’яднанаму штабу. Але нашы бачанні не супалі.\n— Пішаце лісты ў турму Статкевічу ці Фядуту?\n— Так, пішу. І не толькі ім. Ведаю, што лісты мае да іх не даходзяць, але ўсё адно пішу.\n— На рэферэндум па Канстытуцыі хадзілі?\n— Не. Беларусь са статусу нейтральнай дзяржавы ў статус дзяржавы, гатовай за тры дні заваяваць Украіну, перавялі без мяне.\n— Паводле 18-га артыкула абноўленай Канстытуцыі, «Беларусь выключае ваенную агрэсію са сваёй тэрыторыі ў адносінах да іншых дзяржаў». Своеасаблівым удзелам у агрэсіі супраць Украіны Канстытуцыя наўпрост парушаецца — і ні Канстытуцыйны, ні Вярхоўны, і ніякі іншы суд не звяртае на тое ўвагі. Што вы можаце на гэта сказаць?\n— Што на гэта зверне ўвагу суд Божы.\nПарушэнне беларускімі ўладамі імі ж прыдуманай Канстытуцыі папрасіла мяне пракаментаваць адно расійскае незалежнае выданне (калі такія выданні там яшчэ існавалі). У каментарыі былі такія вершаваныя радкі:\nО, Беларусь!.. О, Божье чудо!\nСосуд хрустальный! Райский сад!..\nИ из хрустального сосуда\nРакеты к Киеву летят.\nЯк казаў адзін вядомы беларускі палітык, які і назваў Беларусь хрустальным сосудом: «Иногда не до законов...»\n— Вы верыце, што Лукашэнка сапраўды гатовы сысці са сваёй пасады?\n— Сысці ён мог толькі 9 жніўня 2020 года. Гэта быў бы ўчынак, які ўзняў бы яго на ўзровень палітыка, што ўратаваў свет ад вайны. Але цяпер гэты шанец страчаны — і сыходзіць яму няма куды.\n— Як на вас паўплывала вайна? Пытаюся, бо некаторыя дагэтуль у шоку, а ў першыя ваенныя тыдні многія не маглі ні працаваць, ні дыхаць — толькі сачылі за гэтымі жудаснымі навінамі.\n— Тут я нічым не адрозніваюся ад тых, хто не мог ні працаваць, ні дыхаць.\nСталася тое, што не магло стацца, што ўяўлялася немагчымым. Амаль усё маё жыццё, большая частка якога пражыта за савецкім часам, мне ўганялі ў галаву ідэю вечнага, крэўнага, непарыўнага братэрства рускага, беларускага і ўкраінскага народаў. Ідэя гэтая ўганялася ў мазгі з Масквы — і раптам тыя ж (ці нашчадкі тых), хто яе ўганяў, ідэю гэтую забіваюць. Засыпаюць бомбамі, заліваюць крывёй. Дык што: гэта і ёсць кроў братэрства?.. Аслупянеўшы праз гэта, нават братушкі, балгары, якія гатовы былі аб’яднацца з Расіяй у Савецкім Саюзе, перадаюць цяпер Украіне савецкія самалёты, каб яны збівалі самалёты рускія. Расія адным ударам парушыла, на друз пакрышыла ўсе «скрэпы» славянскага свету, ворагам якога абвяшчала Захад, НАТА, а рэальна ворагам ягоным стала сама. І ніяк ёй цяпер не апраўдацца — кроў нічым не апраўдаць.\n— У вас шмат сяброў, знаёмых ва Украіне. Што яны вам кажуць? Лічаць за акупанта ці разумеюць сітуацыю?\n— Разумець-то разумеюць... Але пачуцці, жарсці, эмоцыі...\nВось ты тэлефануеш, каб дазнацца, ці жывы, даўняму ўкраінскаму сябру, кажаш яму пра наша даўняе сяброўства, а ён раптам пытаецца: «Пра што ты?.. Пад маім акном забітыя бомбамі дзеці ляжаць...»\nІ што на гэта казаць?.. Якія словы знайсці, каб яны хоць прыблізна азначалі тое, што сёння адбываецца?..\nАбо вось я называю вайну ва Украіне братазабойчай — і адразу ж адзін з сяброў у адказ: «Які там брати, про що ти?..»\nДругі піша: «Ясна, што гэта не вы, а васальная, якая прадалася Крамлю, улада. Але калі мы спяваем сёння «Никогда мы не будем братьями», дык гэта і пра вас».\nТрэці, адзін з найлепшых украінскіх паэтаў, у якога пытаюся: «Ну якія ж мы, калі самі пад акупацыяй, акупанты?..», — згаджаецца, што акупанты мы ніякія. І дадае: «Але лепш бы вы былі акупантамі. Не выглядалі б заср...мі».\nНа жаль, праз удзел у вайне на баку агрэсара такімі мы выглядаем у вачах калі не ўсяго, дык найбліжэйшага да нас свету. Хоць зусім нядаўна, пасля жніўня 2020-га, выглядалі малайцамі. Але месяц люты адмяніў месяц жнівень.\nУвогуле наш хаўрус з Расіяй у яе вайне з Украінай адмяніў (не назаўсёды, але на час адмяніў) Беларусь як еўрапейскую краіну, перамясціўшы яе ў Азію.\n— Пасля выдання ў Беларусі рамана «Гэй Бэн Гіном» вы добра сказалі: «Нягледзячы ні на што, жыццё ідзе — і трэба жыць». І паведамілі, што працуеце над новай кнігай? Пра што яна?\n— Гэта зноў раман. Як і папярэдні, ён пра Беларусь і беларусаў. А канкрэтна пра тое, што адбылося з намі за трыццаць гадоў ад часу абвяшчэння незалежнасці...\nДаў бы Бог сілы гэты пласт падняць. Пішацца цяжка не толькі праз фізічныя праблемы (я ўжо казаў, што 2010 год не прайшоў бясследна), але і праз псіхалагічны стан. Калі штодня некага арыштоўваюць, у тым ліку блізкіх людзей (як нядаўна Змітра Дашкевіча), калі пад вокнамі ўдзень і ўночы міліцэйскія і вайсковыя патрулі, калі напружвае кожны званок у дзверы, калі бачыш, як развальваецца дзяржава, як руйнуецца ўсё тое, што для цябе найдарагое, дык як бы не да літаратуры. Але кожны сёння мусіць рабіць тое, што ўмее рабіць найлепш.\nУ рэжыме бясконцага гвалту не можа нармальна існаваць ні асобны чалавек, ні краіна. І калі асобны чалавек можа пакінуць краіну, дык краіне наканавана быць там, дзе яна ёсць. Калі, вядома, яна ўвогуле будзе. Але нават калі яе не стане (што пры цяперашняй спробе перадзелу свету зусім рэальна), усё адно там, дзе яна была, застанецца Айчына. Як сэрца краіны новай. Дзяржавы вольнай, незалежнай, насамрэч беларускай. З непарушнай верай у будучыню якой я і жыву, і пішу.


Антыбеларускі рэжым нанёс чарговы ўдар па беларусах | НАРОДНАЯ ПЕРАМОГА\nАнтыбеларускі рэжым нанёс чарговы ўдар па беларусах\nУзброеныя баевікі на вуліцах Менску\nАкупацыя Лукашэнка Беларусь Рэжым Дзень Волі 25 сакавіка Расейскія акупанты\nЗянон Пазьняк: Трэба абудзіцца ўсёй нацыі\nЗянон Пазьняк: Вялікая Беларуская Ідэя\nРэжым адмыслова сарваў мітынг КХП-БНФ, прызначаны на 25 Сакавіка\nПрызнаньне ў “любові за грошы” (відэа)\nБяз тэмы Аўтар: Фронтаўцы 2017-03-25\nПоп Гапон Статкевіч -- саўдзельнік злачынства антыбеларускага рэжыму. Гэта ён арганізаваў гэты хаос. А сам зьнік.\nБяз тэмы Аўтар: Мікола))) 2017-03-25\nледзьве ногі ўнёс\nна гэты раз абышлося без папоў гапонаў (яны былі банальна затрыманыя).\nдалучаемся да руху "Вольная Беларусь"\nстаткевіч Аўтар: Kalinowski 2017-03-25\nА дзе наогул гэты статкевіч? Дзе яго вучань вінаградаў?) Нічога сёння ня чуў пра тых, хто заклікаў усіх прыйсці на плошчу (каб нічога там не рабіць).\nрн5 Аўтар: Менчанин 2017-03-25\nРазминка перед 26 апреля.\nБяз тэмы Аўтар: Revolution 2017-03-25\nЗгодны на 50%. Усiм ужо надакучыла гэтая псеуда-апазiцыя, што 23 гады водзiць беларусау як "Майсей па пустынi"! Гэтыя "грантасосы" нiчога добрага не у стане зрабiць. Але мы выходзiм не за iмi! Беларускi народ выходзiць сам! Толькi у супрацьстаяннi народзяцца сапраудныя новыя лiдары якiя здолеюць заваяваць Перамогу! На канапе ды пры манiторы нiчога не будзе! Я выходзiу у Гораднi 15.03, выйшау сення 25.03. Нягледзячы на той жудасны гвалт што адбыуся у Менску выйду заутра 26.03. Выйду таму што мяне хацяць запалохаць, таму што жыць так у Еуропе у XXI стагодззi нельга! Жыве Беларусь!\nПінск Аўтар: не рюські 2017-03-25\nяк лукашызм дастаў ужо!!!!\nБяз тэмы Аўтар: Евгений Максимович 2017-03-26\nХорошо что обошлось без терактов, стрельбы, крови и чрезвычайного положения, такой сценарий определённо продвигался лубянским гнездом, и даже был заранее озвучен как мы знаем, но в последний момент переиграли. Я просто думаю, что всю эту версию с белолегионовскими боевиками и складами они готовились озвучить уже после кровавого сценария, чтобы списать его на оппозицию, Запад,Украину... но слились раньше, почему сложно сказать, либо не рискнули либо потому, что поняли что слишком много вопросов бы возникло. Но Москва для подстраховки еще своих посылала, и это только те, кого перехватили\nБяз тэмы Аўтар: Revolution 2017-03-26\nСення гэтыя пачвары-"касманауты" разганяюць дручкамi жанчын, цягнуць за валасы дзяучат, хапаюць старых. А заутра яны "на выхадзе" атрымаюць радыкалау дужых хлопцау-мужчын, якiя самыя будуць трушчыць АМАЛПауцау!\nСправа не у "папах-гапонах" што самыя прэвентыуна затрыманыя. Злачынцы - 1) Вораг беларускага народа, здраднiк Беларусi, гандляр суверэнiтэтам Беларусi, аутар эканамiчных крызiсау, рабаунiк, злодзей - Лукашэнка 2) Шараговыя выканауцы, здраднiкi, што паднялi руку на беларусау - гестапауцы ды ССауцы апранутыя чамусьцi у форму з надпiсам АМАП. 3) Рознага кшталту прыкарытнiкi, якiя служаць антынароднаму рэжыму.\nБяз тэмы Аўтар: не 2017-03-26\nПравакатар знік :) спачатку казалі, што да ўчарашняга ранку ўсе былі дома ў Лошыцы, а таксама Статкевіч, толькі ўсю сувязь адключылі. А цяпер раптам прапаў раней....\nЁн пад надзейнай аховай сваіх куратараў, заданне выканаў, малойца. Лукашэнка зноўку рукапаціскальны толькі ў крамлёўскіх браткоў, нацыянальнаарыентаваные грамадзяне Беларусі спаленыя і застрашаныя.\nБяз тэмы Аўтар: Мікола))) 2017-03-26\nЛукашэнка зноўку рукапаціскальны толькі ў крамлёўскіх браткоў\nА вы хочаце, каб Эўропка, МВФ ды Амэрыка давалі грошы на канадзкія вадамёты, амэрыканскія джыпы ды нямецкія аўтаматы? Каб абучалі лукашыстоўскіх эсэсаўцаў? Каб рабілі рэжымных дзяржымордаў спэцыялістамі па правох чалавека? Каб яны бясконца кідалі заявы пра "некаторыя посьпехі ў галіне дэмакратызацыі". Каб амэрыканцы выключылі з аглядаў парушэньня правоў чалавека пытаньні этнацыду.\nеруео Аўтар: Менчанин 2017-03-26\nЧувствую за всем этим погромом стоит Москва.Ой кто-то дурит людей,ой дурит.Народ еще не осознал все, а его заранее толкают под удар.Что-то странное.Без национальных лозунгов,программы и платформы. У власти за плечами советский опыт и лозунги, а здесь стихия.Кто-то хочет на этом нажиться под горячую руку Лукашенки.\nБяз тэмы Аўтар: аутар 2017-03-27\nСтаткевіч зараз папулярна атрымлівае інструкцыі і пажаданні ад лялькаводау якія у бешанстве што народ раскусіу іхнюю правакацыю а поп гапон аказауся бездапаможны у арганізацыі маштабнага гвалту на вуліцах гарадоу беларусі.\nСпадарства майце на увазе што тое што мы бачылі гэта яшчэ кветачкі але ягадкі ужо на падыходзе.\nпоп гапон Аўтар: Марылька 2017-03-27\nНе абрыдла самім казка пра папа-гапона Статкевіча? ГОднага чалавека ў бруду пэцкаеце. Ганьба вам.\nБяз тэмы Аўтар: аўтар 2017-03-27\nНу што, хто там укрываў хероя Стукачевіча? Верагодна Суркоў?! Хто наіўны яшчэ верыць, што Статкевіч не завярбованы яшчэ ў 90-ыя і яго заўсёды выкарыстоўваюць у ролі правакатара. Штрафы і суткі арыштованых яго не цікавяць. Тым больш тое, Белалегіёнцаў падводзяць пад Статью? Такіх правакатараў берагуць і добра кормяць.


Да пачатку новага навучальнага года застаецца не так многа часу. Вядома, што сабраць дзіця ў школу – не вельмі танная справа.\nНе ва ўсіх бацькоў хапае сродкаў, каб набыць усё неабходнае для вучобы. Каб дапамагчы малазабяспечаным сем’ям, тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва праводзіць дабрачынную акцыю “Збяры дзіця ў школу”.\nРазам з раённай арганізацыяй ГА “Белая Русь” падрыхтавалі падарункі 25 дзеткам, што выхоўваюцца ў 10 сем’ях. Па адрасах накіраваліся разам з псіхолагам Людмілай Буневіч і спецыялістам па сацыяльнай рабоце Юліяй Ананчыкавай. Прыемна было бачыць шчаслівыя твары дзяцей, у іх ліку чацвёртакласніца Дашанька ТКАЧУК (на здымку). А значыць, справа, якую робіць тэрытарыяльны цэнтр, – сапраўды патрэбная.\nУ царстве кветак\nКаляндар першага круга\n23.08.2013 в 20:06\nВось каб не усе гэтыя камуняки жыли б мы у Еуропе, на ихним узроуни, и не мели б праблемау. як дзяцей у школку выправиць…


Выплаціць заработную плату да 24 верасня — такую задачу паставіла на планёрцы перад кіраўнікамі прадпрыемстваў і арганізацый намеснік старшыні райвыканкама Тамара Рудая. Пры гэтым Тамара Мікалаеўна нагадала не забываць аб росце зарплаты, што магчыма пры ўмове павелічэння аб’ёмаў вытворчасці і аб’ёмаў рэалізацыі прадукцыі. Было адзначана, што асобныя гаспадаркі з гэтай мэтай прымаюць удзел у сельскагаспадарчых кірмашах па продажы гародніны насельніцтву. Выручка ад правядзення кірмашу ў гэтую суботу, да прыкладу, склала 23 млн. рублёў. Праўда, па словах Тамары Рудой, некаторыя сельгасарганізацыі рэалізаваць сваю прадукцыю такім чынам пакуль не спяшаюцца.\nНамеснік старшыні нагадала таксама трымаць на кантролі выкананне прагнозных паказчыкаў за 9 месяцаў года. Асабліва ў гэтым плане неабходна парупіцца тым, у каго па выніках папярэдніх месяцаў меліся недапрацоўкі.\n← Справы сельскагаспадарчыя\nНа кантролі — падпіска →\nІнтарэс да бульбы не змяншаецца\nДТП — со смертельным исходом


Макіяж 2014 года: натуральнасць у модзе - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Макіяж 2014 года: натуральнасць у модзе\nАсноўныя тэндэнцыі 2012\nТрэнды зімы 2015\nУ кожным новым сезоне ў падборцы Бьюті-вобразаў любая жанчына можа знайсці для сябе стыль практычна на любы густ. Ці хоча яна стаць фатальны або кранальнай, з’яўляецца прыхільніцай натуральнасці або аддае перавагу касметычную выразнасць - усё магчыма дзякуючы ўменню вядучых візажыстаў ствараць новыя тэндэнцыі. Макіяж 2015 даказвае ісціну, кручаная ў паветры ўжо шмат сезонаў. Натуральнасць, натуральнасць, мінімалізм - гэтыя рысы павінны быць уласцівыя стыльнай дзяўчыны.\nЧыстая фарфоравая скура\nЗагар - гэта ўжо не модна, да таго ж, небяспечна, а часам і вульгарна. Усё часцей візажысты прапануюць «насіць» не толькі ўзімку, але і летам, твар, някранута сонцам. Гэтага можна дамагчыся, сочачы за харчаваннем, старанна падбіраючы мыйныя і ўвільгатняюць сродкі, якія надаюць скуры здаровы выгляд. І, зразумела, гэта варта падкрэсліваць дэкаратыўнай касметыкай\nДэкаратыўная касметыка: як зрабіць прыгожы макіяж\n, Узброіўшыся якасным тонам, консилером і шаўкавістай пудрай\nПудра ад першабытных бяліл ў бронзер\nне пакідае на скуры характэрных «мучных» слядоў. Бледная скура становіцца выдатным фонам для вытанчанага макіяжу вачэй з падоўжанымі тушшу вейкамі, макіяжу вуснаў з ледзь прыкметным бляскам або насычанай матавай чырвонай памадай. Выдатныя скура - гэта заўсёды прыгожа, а цяпер яшчэ і модна.\nМакіяж вачэй у стылі дзевяностых\nДзевяностыя ў гісторыю моды ўвайшлі як дзесяцігоддзе, у якім змяшаліся новы смак і безгустоўшчыну, таму дызайнеры, ні візажысты не маюць схільнасць звяртацца да яго часта. У 2015 годзе, тым не менш, у некаторых дэфіле праляцелі вядомыя рысы макіяжу дзевяностых, сярод якіх цені, растушевать да броваў\nБровы - рама люстэрка душы\n, Бліскаўкі на стагоддзях, кусцістыя бровы, не ведалі пінцэта, неонавыя адценні, прыдатныя хіба што для дыскатэк або стылізаваных вечарынак.\nNude захоўвае актуальнасць як у вопратцы, так і ў макіяж. Каб стварыць мейк-ап ў стылі nude, трэба вельмі пастарацца, папярэдне чысцячы скуру, ухіляючы ўсе бачныя недахопы, акуратна працуючы пяшчотнымі адценнямі з ледзь прыкметным натуральным святлом, але не тое каб добра. Макіяж ў стылі nude 2015 можа быць як цалкам бескаляровым, так і з кропляй адцення, напрыклад, ружовага на вуснах, персікавага на выліцах, ледзь адчувальнага бэжавага на стагоддзях. Ніякай падводкі - толькі лёгкая карычневая туш без дадатковых тэатральных эфектаў.\nАдценні фіялетавага ў 2015 годзе сталі неверагодна запатрабаванымі дызайнерамі, якія з радасцю выкарыстоўвалі іх у сваіх калекцыях прэ-а-партэ. Жадаючы падтрымаць тэндэнцыю, візажысты прапанавалі сваё бачанне новага моднага макіяжу з ліловымі ценямі. Гэты адценне можа ісці ў больш насычаны фіялетавы або ў мяккі ружовы з ледзь прыкметным шаўковым бляскам. У залежнасці ад стылю і выпадку можна вар’іраваць і насычанасць колеру, і спосаб нанясення ценяў. Ліловыя цені добра спалучаюцца з зялёнымі вачыма. Такі макіяж не патрабуе падводкі, што дазваляе стварыць модны і вельмі натуральны свежы вобраз.\nАдценні сіняга на стагоддзях - працягваецца не першы сезон тэндэнцыя, якая ўсё яшчэ складае магутную канкурэнцыю іншым адценняў. Насычаныя сінія цені патрабуюць вельмі асцярожнага звароту, нанясення упэўненай рукой і без падкрэслення контуру вочы подводкой. Макіяж з сінімі ценямі патрабуе пакінуць вусны незаўважнымі, але з перавагай халодных адценняў. Ідэальны выбар - малапрыкметная ружовая памада.\nЭфектная чорная падводка\nДля стварэння моднага макіяжу 2015 дзяўчатам, якія не думаюць сваіх вачэй без падводкі, можна выбраць два трэнду. Першы - абведзены чорным алоўкам за ўсё контуру вочы. Гэты варыянт падыходзіць аматаркам як незабыўнага Смокі айз, так і тым жанчынам, якія аддаюць перавагу абыходзіцца адным толькі лайнерам у макіяж вачэй. Калі вы любіце эфектны макіяж вачэй і ёсць цвёрдую руку, паспрабуйце яшчэ адзін трэнд - графічную падводку. Гэты макіяж лёгка абыдзецца без ценяў, і лепш з ім справіцца або фетровая лайнер, або чорная, Крэмавае, подводка, якая наносіцца скошанай пэндзлем з пругкай шчаціннем.\nУсё больш візажыстаў адмаўляюцца ад ценяў на верхнім стагоддзі і абводкі контуру вочы поўнасцю або часткова на карысць абазначэння абрыс вочы каляровымі ценямі. Гэты макіяж ідзе не ўсім, ён можа згуляць злы жарт пры выбары на карысць адценняў з чырвоным пігментам, робячы вочы хворымі. Калі ніякіх супрацьпаказанняў няма, можна паспрабаваць абводзіць вачэй аплікатара з ліловым, карычневым, светла-зялёным колерам ценяў, адмаўляючыся ад цёмнага лайнера і нават ад тушы. Такі прыём добры для дэманстрацыі новага драматычнага ладу, у якім натуральнасць змешваецца з падкрэсленай выразнасцю.\nАдценні памяранцавага на вуснах\nАранжавы на вуснах у 2015 годзе прысутнічаў як у вячэрнім і летнім макіяж, так і ў асенне-зімовым. Для першага можна выбіраць самыя смелыя адценні, такія як яркі маркоўны або насычаны цагляны. Для стрыманага макіяжу падыдуць прыглушаныя адценні - тэракотавы, медны, бронзавы або свежыя светлыя версіі ў выглядзе абрыкосавага або каралавага.\nЧУДО - УКРАШЕНИЯ из НАТУРАЛЬНЫХ КАМНЕЙЯ в ВОСТОРГЕ Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як правільна фарбаваць вусны\nНаступная Артыкул Вясновыя калекцыі макіяжу 2013\nЯк схуднець пры дапамозе аліўкавага алею\nПершыя прыкметы цяжарнасці. Першыя прыкметы цяжарнасці.\nЯк вызначыць эмоцыі па жэстах\nЯк паразумецца з мужчынам\nМанікюр на кароткіх пазногцях 2015\nЗвяжыцеся З Намі: [email protected]com


Аляксандар І. Бацкель: квадратурынавы маёнтак | ЛітРАЖ\nу мяне маёнтак невялікі, і да гэтага часу ў ім не было асобнага працоўнага пакоя. я надумаў будаваць, але будаўніцтва — мая фобія. Сігізмунд Кржыжаноўскі падказаў мне выйсьце — мазь «Квадратурын».\nя прыгатаваў сумесь: тоўчаныя п’яўкі, чых-трава, маяран, цытрыны, журавіны, косткі абрыкосаў, попел спаленых кніг, чарніла старой асадкі, вазэлін, перапяліныя яйкі.\nзьмесьціва было адкапанае зь зямлі праз тры гады, і я ў гэты самы вечар, кульнуўшы пару кілішкаў, намазаў усе чатыры сьценкі і столь кладоўкі квадратурынавай мазьзю.\nцяпер у мяне асобны кабінэт, сьцены якога разышліся ў бакі на сорак мэтраў. я ў пакоі пасеяў траву і ірляндзкі мох, паставіў стары стол, крэсла і ноўтбук.\nспачатку я зьеў сьцірку на алоўку, потым сам аловак, а потым сшытак і закладку.\nзьеў кардонкавую пяцёрку, матузкі і гузікі з кашулі.\nзьеў палову шкарпэткі і стос фанцікаў ад жуек.\nзьеў плястыкавую лінейку, якая давяла мяне да бальніцы.\nя акрыяў і зьеў тузін дажджавых чарвякоў і стос казявак з носа.\nзьеў формачку зь пяском, і процьму травы.\nя ня мог ня есьці, бо адносіны патрабавалі ад мяне быць мужным. бо яна глядзела на мяне ў дзіцячым садочку такімі прыўкраснымі вачыма і так прыгожа прамаўляла: Ромка, калі ты мяне кахаеш, то ты зьеж гэтую асадку. — і я еў, бо кахаў.\nпамыцца без вады магчыма.\nу Афрыцы мыюцца мачою вярблюда.\nнанайцы мыюцца сваім потам, пакуль танчаць каля вогнішча ў кажухах, а потым прамоклыя кажухі скідаюць і адзяваюць сухое.\nёсьць спосаб ачысьціць скуру глінай...\nгэта ўсё прыходзіла мне да галавы, калі я назіраў, як з майго крана льецца кіпень і больш нічога.\nвярблюда ў мяне няма.\nтанчыць у кажуху — ніякага жаданьня.\nі я ня быў настроены, каб у двары шукаць гліну, таму паехаў у краму і набыў дзьве вялізарныя бутлі вады.\nпа дарозе ўзгадаў, што ў старажытныя часы эгіпецкія жанчыны наносілі на галаву кашэчыя сцакі і так сядзелі пад сонцам, асьвятляліся.\nгэта як быццам ты доўга клеіў мадэль самалёціка і засталася адна дэталь да завяршэньня.\nгэта калі ты сядзіш перад экранам кампутара і праз сэкунду пачнецца фільм любімага рэжысэра, якi ты чакаў два гады.\nгэта калі ты бяжыш зь мячом і разумееш, што ня толькі пас быў трапным, але ёсьць усе шанцы забіць вырашальны гол, і яшчэ сэкунда, галкіпер пасьлізнуўся, а наперадзе пустая брама.\nгэта калі ты атрымліваеш доўгачаканы ліст і пачынаеш ірваць капэрту, ведаючы, што ўнутры цябе чакае прыемнасьць.\nтак я сяджу аголены ўвечары на ложку, і чакаю, калі яна выйдзе з ваннага пакою, бо шуму вады больш не чуваць\nпад маім старым сталом засталіся жыць зжаваныя жуйкі\nстарыя налепкі нуль-першых “за свабоду”\nі футбалісты разам з аголенымі фота-мадэлямі\nпад сталом засталіся сьведкамі першых пякельных крананьняў толькі засохлыя соплі\nі там, пад сталом, засталіся першыя дарослыя заляцаньні і спатнелыя далоні\nрасчыненыя падручнікі, падрыхтаваныя да экзаменаў шпаргалкі\nі вусьціш, што цябе пабачаць, калі ты рукаблудзіш, бо ў суседнім пакоі бацькі\n«мы былі такія бедныя, што я вымушаная была зімою насіць кеды і спартовую чырвоную куртку. кожную раніцу я бегла на працу. так сагравалася і выдавала на спартсмэнку.\nу нас кожны дзень ежа была аднолькавая: бульба, цыбуля і шматок жоўтага сала. я на старым ровары выяжджала са сваім хлопцам за горад у лес кахацца, бо мы здымалі аднапакаёўку на пецярых.\nале дамоў, у Карэю, нават і думкі няма вяртацца, бо Менск пры любым раскладзе больш прывабны і пэрспэктыўны».\nапавядала мне мая сяброўка, а я куляў кілішкі і слухаў.\nна двары быў сьвежасьпечаны Міленіюм.\nу мяне былі грошы, каб забясьпечыць гэтае дзяўчо.\nя ведаю, як выглядае рак. ён глыбока чорны, матавы, бясконцы, і паглынае астатнія колеры. такі колер належыць чорным дзіркам у космасе.\nмама доўга хварэла, напрыканцы мы зарэгістраваліся пры хосьпісе і засталіся дома. быў жнівень.\nу сакавіку мы паехалі за горад і выкапалі тры бярозкі.\nя бегаю пад вокнамі першага паверха. мама глядзіць на мяне з пакоя і рукой паказвае, куды садзіць бярозкі, худая, стомленая, але абсалютна моцная і нязломленая.\nкалі яе ня стала, акурат на Пасху, бярозкі пачарнелі. засталіся жывымі знутры, але звонку іх ахінула вусьцішная чарната. пачарнелае лісьце апала, і яны цяпер стаяць самотнымі, бо былі патрэбныя толькі маме.\nкалі яна пачынала на яго крычаць і сварыцца апошнімі словамі, ён ціха сыходзіў у ванны пакой.\nспачатку сядаў на ўнітаз, потым прымаў душ, чысьціў зубы, галіўся і прычэсваўся.\nнадзяваў новыя майткі і саколку, потым – белую новую кашулю, далей ён апранаўся ў свой фірмовы чорны гарнітур і нацягваў лякаваныя чорныя чаравікі.\nвыходзіў на двор, сядаў перад домам і чакаў, калі ў яго ад гэтай жудаснай бабы і яе сварак спыніцца сэрца і ён памрэ, але будзе гатовы сустрэць сьмерць, каб ніхто потым не клапаціўся пра яго.\nсядзеў на лаўцы, акуратна курыў па ветры, каб попел не ляцеў на яго.\nя адрасьціў вусы\nбыло цяжка: яны мяне раздражнялі, расьлі толькі проста, і тырчалі, і лезьлі ў нос.\nцяпер у мяне вусы закручваюцца па бакох і жывуць сваім жыцьцём.\nЛюба прыехала, будзе паркавацца ў двары, пад’едзе праз тры, дзьве, адну сэкунду, і я чую, як машына запыняецца, утульна, мякка, падмінаючы пад гумовыя колы спачатку асфальт, потым маленькія каменьчыкі з пяском… вось пярэднімі коламі яна заяжджае на газон у двары маёнтка.\nвусы абдзьмувае пах сьвежай прымятай травы.\nдзесяць гадоў таму я сядзеў на дыеце: на працы грэйп і кава з зэфіркай.\nя не пакутаваў, злосным не хадзіў, працаваў сабе мірна. пакуль на працы не зьявілася дзяўчына, шалёна закаханая ў нэктарын.\nдзяўчо гэтае было непрыгожае, як на мяне, занадта поўнае, і нос мела вялікі, як у мумі-троля, з завялікімі ноздрамі, а ў іх – кароткія чорныя валаскі. і пальцы былі такія тлусьценькія, далонькі потныя.\nя плянаваў разбавіць дыету нэктарынам і гарбузом, але кожны дзень на працу гэтая дзяўчына брала кіляграм сакавітых пладоў і на працоўнай кухні трушчыла іх і прыцмоквала. носам, вуснамі і рукамі па локці пэцкалася ў салодкую вадкасьць і муркала: “я абажаю нэктарын! гэта проста аргазм!”\nведаеце, калі ў тваім дзяцінстве мандарыны толькі на новы год, а пра ікру ты нават ня чуў, то шашлыкі – гэта далікатэс, які быў дасяжны раз на паўгады, калі калолі кабана… то бок адбіралася самае смачнае мяса, якое смажылі адразу, і бацька ад таго ж мяса адкладаў сакавіты кавалак, які мы, вярнуўшыся зь вёскі ў сталіцу, марынавалі адмыслова для лецішча.\nгэта быў цэлы рытуал – марынаваньне, працэс нясьпешны, разважлівы і расьцягнуты на суткі. бацька вырашыў дадаць воцату, упершыню, надаць старому рэцэпту новага смаку…\nу нас з братам сьліна ў роце пачала назапашвацца яшчэ перад сном, за дзень да таго, як мы будзем есьці.\nспаць было цяжка, чаканьне, пакуты, прадчуваньне.\nя сур’ёзна, гэта сьвята было раз на лета, калі мы смажылі ня жоўтае сала, але ласаваліся мясной смакатою… ды і што там ужо хлусіць, гэта былі цяжкія для ўсіх часы, часы беларускай беднаты, галечы, таму для нас, дзяцей, часта абсалютна даступныя на цяперашні час рэчы радавалі неверагодна.\nі вось бацька дачакаўся вуглёў, расклаў вакол іх паламаныя цагліны, стварыў з лазы шампуры, нанізаў мяса, чаргуючы з цыбуляй…\nі нас ахінуў магічны пах…\nпраз паўгадзіны ніхто з нас і першага кавалку ня здольны быў праглынуць.\nувесь гэты марынаваны цуд быў ператвораны ў стоадсоткавы воцат, бацька наўпрост дадаў яго туды столькі, што акрамя яго больш нічога не адчувалася…\nпершым выплюнуў мяса ў пясок бацька, бо я, брат і мама ўсё яшчэ працягвалі жаваць свае кавалачкі, у спадзеве, што зараз воцат зьнікне разам зь нясмачнаю сьлінаю, і мы рассмакуем мяккі і такі жаданы шашлык… але, паглядзеўшы на бацьку, да нас пачало даходзіць, што воцат нікуды ня зьнікне, і сёньняшняе сьвята акурат скончылася яшчэ да таго, як мы прыехалі на лецішча.\nшто тут і казаць. бацька браў рукамі яшчэ цёплае мяса і кідаў яго ў розныя бакі… мама плакала, а мы з братам ладзілі пахаваньне рэшткаў шашлыка, аплакваючы яго дзіцячымі наіўнымі празрыстымі сьлязамі.\nАляксандар І. Бацкель на Літражы


Як карыстацца нашатырным спіртам ад тлі і мурашак - Мурашы - 2019\nЯк карыстацца нашатырным спіртам ад тлі і мурашак\nЧаму з тлей трэба змагацца\nТонкасці барацьбы з тлей\nАсаблівасці барацьбы з мурашкамі\nНашатырны спірт як адно з лепшых сродкаў ад тлі і мурашак\nВідэа: 84-гадовы прафэсар дае параду, як карыстацца гаджэтамі | 84-летний профессор про гаджеты (Ліпеня 2019).\nУсе дачнікі хочуць бачыць свае расліны на ўчастку здаровымі. Але часта ўзнікаюць праблемы ў выглядзе мурашак і тлі. Калі калоніі другі сілкуюцца сокам верхніх уцёкаў культур, абляпілі іх зверху данізу, то першыя - чорныя мурашкі - у перыяд актыўнага размнажэння праробліваюць дзіркі ў лісці і каранях, у выніку чаго тыя пазбаўляюцца падсілкоўвання вільгаццю, а расліны гінуць. З дадзенага матэрыялу вы даведаецеся, чаму яшчэ трэба змагацца з тлей, якія асаблівасці знішчэння мурашак, і як прымяняць супраць усіх гэтых насякомых нашатырны спірт.\nЗ'яўленне тлі магчыма нават дома на пакаёвых раслінах. Калоніі тлі распаўсюджваюцца на ўчастку, а дома іх рэальна выявіць дзякуючы адкрытаму балконе і вокнах. Яшчэ дадзены выгляд шкоднікаў пранікае да вас у жыллё адначасова з прыгожым букетам кветак. Часцей за ўсё гэта бываюць ружы і хрызантэмы. Праводзіць барацьбу дома трэба, паколькі адна самка казуркі здольная вырабіць на святло каля ста лічынак. Калі не пачаць дома своечасовую барацьбу з паразітамі, яны за кароткі прамежак часу салідарнасці і вашыя любімыя пакаёвыя расліны.\nПа той жа прычыне трэба як мага хутчэй пазбавіцца ад тлі на ўчастку - агародзе або дачы. Там шкоднікі аддаюць перавагу ёсць парасткі і лісце, маладыя бутоны кветак. Перасоўваючыся цэлымі калоніямі, яны пакідаюць пасля сябе расліны, з якіх высмактаны сок. Выяўленне яе дома - яшчэ і рызыка траплення шкодных мікробаў і бактэрый. Западозрыць з'яўленне шкоднікаў можна па жоўтых дэфармаваным лісцю, дрэнна развітым кветкавым бутоны.\nДля барацьбы супраць тлі дома, альбо на прысядзібным участку выкарыстоўваюць прафілактычныя, механічныя, тэхналагічныя, біялагічныя, хімічныя метады. Выбар метаду, які дапаможа пазбавіцца ад казурак, адбываецца з аглядкай на канкрэтны выпадак. Ўлічваецца ступень заражэння культур, іх асаблівасці, магчымая рэакцыя раслін на тое ці іншае рэчыва. Вышэйпералічаныя метады з'яўляюцца радыкальнымі, паколькі часцей за ўсё мае месца масавага заражэння раслін.\nДля прафілактыкі з'яўлення яе на хатніх культурах, варта перыядычна аглядаць iх. Забяспечыць аптымальны тэмпературны рэжым, узровень вільготнасці, асветленасці. Калі прафілактыка не аказала належнага эфекту, пазбавіцца ад насякомых можна спачатку паспрабаваць з дапамогай народных метадаў. Пэўны эфект дае ўжыванне калійнага мыла, настойкі з лісця падтынніка, лупіны апельсіна ці цытрыны. Яшчэ выкарыстоўваюць луковую настойку, шампунь ад блох, цыгарэтны дым, пеларгию духмяную (для адпужвання), газа і любое сродак для мыцця (разведзеныя ў вадзе), наяўнасць божых каровак.\nНа ўчастку пазбавіцца ад тлі можна з дапамогай інсектыцыдаў. Выдатна зарэкамендавалі сябе прэпараты "Децис", "Інта-Вір", "Актар" і іншыя. У выпадку паразы ружовых кустоў, можна паспрабаваць механічны спосаб. Гэта значыць, ачысціць кветка ўручную. Ўжываецца і мыльны раствор, якім апырскваюць кусты. Дапушчальна таксама акунуць у яго бутоны, паколькі менавіта яны часцей за ўсё пакутуюць ад нападак шкоднікаў. Добра дапамагае настойка на стрэлах часныку і таматных уцёках. Для падрыхтоўкі сродкі, іх замочваюць на ноч, далей працаджваюць і ўжываюць для апырсквання кустоў. Наземныя часткі ружовых кустоў прынята апрацоўваць настойкай цыбульнай шалупіны.\nГэта відэа раскажа вам аб розных спосабах барацьбы з тлей. А таксама распавядзе аб прафілактычных метадах вырашэння праблемы.\nАсаблівасці барацьбы з мурашкамі складаюцца ў пісьменнай апрацоўцы культур. У адваротным выпадку, матка зможа хутка аднавіць колькасць насякомых на ўчастку. У новых асобін будзе мецца ўстойлівы імунітэт да ўжывання вамі сродку, што ўскладніць далейшае знішчэнне шкоднікаў. Рэкамендаваны комплекс мерапрыемстваў, у якім спалучаюцца апрацоўка інсектыцыдамі і народнымі спосабамі.\nУ садзе ці гародзе мы бачым толькі рабочых асобін, вялікая іх частка знаходзіцца пад зямлёй. Таму яны мала ўразлівыя для хімікатаў. Пад зямлёй жыве і матка, адкладаюць яйкі. Таму спецыялістамі распрацаваны прэпараты ад садовых мурашак, якія не дапамогуць пазбавіцца ад іх імгненна, але абавязкова будуць дастаўлены заражанымі казуркамі пад зямлю.\nМурашкі сілкуюцца вылучаемай тлей медвяной расой. Таксама, чорныя мурашкі ўступаюць з гэтымі казуркамі ў сімбіёз - ахоўваюць іх калоніі ад ворагаў, разносяць яйкі.\nМожна паменшыць шкоду, якія прычыняюць раслінам мурашы, калі перакрыць ім доступ да культур, дзе вырошчваецца новае пакаленне. Для гэтага дрэвы прынята абвязваць фальгой па крузе. Ёсць яшчэ лоўчыя пояса, якія прадаюцца ў краме. Вырабіць іх рэальна і самастойна - з ліпкай стужкі ад мух або скотчу, абматаўшы дрэва ёю вонкі.\nДля ягадных кустоў і агароднінных градак ствараюць бар'ер у форме воднай перашкоды. Вакол градак робяць канаўку, на дно ўкладваюць поліэтыленавую плёнку або іншы матэрыял так, каб ён не прапускаў ваду.\nВыдатна дзейнічае ад мурашак і борная кіслата, разбуральная іх хітынавы покрыва. Дапамагаюць інсектыцыдным прэпараты "Дачнік", "Тринол", "Мурацид", "Гром", "мурашкаеда" і іншыя. Па магчымасці, выкопваюць мурашыных гняздо і выносяць за тэрыторыю ўчастка. На мурашнікі часта змяшчаюць нарэзаны часнык, адходы вэнджанай селядца, молатую карыцу, тытунёвы пыл, якія непрыемныя для насякомых. Паменшыць іх колькасць дазволяць зрэзаныя і раскладзеныя ў міжраддзях мята палявая, піжма, бацвінне памідор, пятрушка. Акрамя таго, можна заліць у мурашнік вядро цукровага сіропу. Приствольные кругі дрэў раяць пасыпаць драўнянай попелам.\nНашатырны спірт - гэта 10% раствор аміяку. Нашатырны спірт маецца амаль у кожнай аптэчцы і дапамагае эфектыўна пазбавіцца ад казурак. На яго аснове вырабляюць атручаныя растворы па розных рэцэптах.\nДля першага трэба ўзяць 1 літр кіпячонай вады, дадаць 100 мл нашатырнага спірту. Атрыманых растворам паліваюць мурашнік. Каб узмацніць эфект, можна яго першапачаткова падкапаць лапатай.\nЯшчэ адзін рэцэпт - змяшаць 1 сталовую лыжку нашатырнага спірту з 8 літрамі чыстай кіпячонай вады. Такі раствор настойваецца на працягу паўгадзіны. Пасля чаго яго ўжываюць для апырсквання раслін.\nЗ мэтай прафілактыкі з'яўлення насякомых ўжываюць раствор з 10 мл нашатырнага спірту, дададзенага ў 10 літраў кіпячонай вады. Паліваць гатовым растворам культуры трэба строга пад корань. Пасля, і ў ходзе апрацоўкі гэтых рэцэптаў на аснове нашатырнага спірту, будзе адчувацца пах аміяку. Доўжыцца гэта ўсяго нейкіх 5 - 7 хвілін, затое атрыманы вынік, у плане знішчэння насякомых, вас абавязкова уразіць.\nДва найпростых спосабу пазбавіцца ад мурашніка і, адпаведна, прадухіліць з'яўленне тлі.


Праект “Вялікі рэспект малой радзіме” – NG-PRESS.BY\nАздараўленчы лагер “ Зялёны патруль”, які працуе пры Валеўскім дзіцячым садзе – сярэдняй школе, жыве цікавым і насычаным жыццём. Акрамя экалагічнай накіраванасці ў лагеры праводзіцца шмат мерапрыемстваў па грамадзянска-патрыятычным выхаванні.\nНапярэдадні Дня Незалежнасці дзяўчынкі і хлопчыкі ўсклалі кветкі да помніка загінулым пры вызваленні вёскі Валеўка. Аддалі даніну павагі ўсім жыхарам Валеўскага сельскага савета, жыццё якіх спыніла жудасная вайна.\nУ залах школьнага музея прайшоў урок памяці “Дзякуй за жыццё”.\nУ ходзе лагернай змены быў рэалізаваны гісторыка-патрыятычны праект “Вялікі рэспект малой радзіме”. Яго складнікам стала гульня-падарожжа ў ХІХ стагоддзе. Дзеці наведалі былы маёнтак Чамброў, дзе жыла і выхоўвалася Барбара Маеўская, маці Адама Міцкевіча. Наведалі мы і сямейную капліцу ўладальнікаў маёнтка, а потым атрымалі заданне размясціць фотаздымкі аб’ектаў тых часоў на мясцовасці, карыстаючыся гістарычнымі выданнямі.\nЦікава прайшла квест-гульня “Праз стагоддзі” на Радагошчанскай гары. Менавіта тут было адно з першых пасяленняў славян.\nУ час “Гістарычнай рэтраспектывы” мы пазнаёміліся з гісторыяй царквы святых апосталаў Пятра і Паўла ў аграгарадку Валеўка. Гэта ўнікальны помнік гісторыі, архітэктуры і культуры не толькі Навагрудчыны, але і ўсёй Беларусі. Яна пабудавана з дрэва без адзінага цвіка 335 гадоў назад.\n8 ліпеня 1944 года быў вызвалены горад Навагрудак і наша мясцовасць. Гэтай падзеі была прысвечана акцыя “Мы памятаем…”.\nПедагогі нашай установы адукацыі бачаць сваю задачу не толькі ў тым, каб аздаравіць дзяцей у лагеры, але і каб моладзь ведала гісторыю сваёй малой Радзімы і пранясла любоў да яе праз усё дарослае жыццё.\nвыхавальнік лагера Валеўскага дзіцячага сада – сярэдняй школы Навагрудскага раёна


Пераўтварэнне Сэдзі Ганы (GHS) і ўкраінская грыўна (UAH) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nСэдзі Ганы у UAH\nGHS у UAH - Сэдзі Ганы у ўкраінская грыўна канвэртар валют\nНашы Сэдзі Ганы да ўкраінская грыўна канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 09.04.2021. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад Сэдзі Ганы. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць ўкраінская грыўна валюту па змаўчанні. Націсніце на ўкраінская грыўна або Сэдзі Ганы, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nСэдзі Ганы у ўкраінская грыўна канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 09.04.2021 10:05\nЯкі бягучы курс абмену для Сэдзі Ганы у ўкраінская грыўна?\nСэдзі Ганы курс у ўкраінская грыўна =\nКанверсія GHS у ўкраінская грыўна\nВы выбралі зыходную валюту GHS і мэтавую валюту ўкраінская грыўна з сумай 1 GHS. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nGHS у UAH канвэртар валют\nСэдзі Ганы валюта ў Гана. ўкраінская грыўна валюта ў Украіна. Сімвал GHS з'яўляецца GH¢. Сімвал UAH з'яўляецца ₴. Абменны курс для Сэдзі Ганы быў актуалізаваны Mai 06, 2021. Абменны курс валюты для ўкраінская грыўна быў актуалізаваны Mai 06, 2021. Каэфіцыент GHS мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент UAH мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс Сэдзі Ганы у ўкраінская грыўна = .\nGHS у AUDGHS у BRLGHS у CADGHS у EURGHS у IDRGHS у MXNGHS у NOKGHS у NZDGHS у RUBGHS у VND


Читаем Детям Казачная царэўна\nСпампаваць 16.75 Kb.\nДата канвертавання 09.01.2018\nПамер 16.75 Kb.\nАлік доўга стаяў ля акна. Дзве вялікія — ледзь не на ўсё неба — хмары сплывалі за раку. Дождж адразу аціх, ярка засвяціла сонейка. Алік выскачыў на вуліцу. Скрозь пеніліся, са звонам плылі ручаі і ручаінкі.\n— Гэ-гой! — радасна загойкаў Алік і з падскокам пабег па самай шырокай ручаіне. На выгане1, паўз які ішла вуліца, чуліся галасы. Там ужо сабраліся ўсе яго сябры-першакласнікі. Яны цесным гуртам стаялі на сцежцы — штосьці разглядалі на зямлі, махалі дубцамі, крычалі.\n«Што ў іх там такое?» — падумаў Алік і кінуўся да сяброў.\n— Не чапайце яе! — зазвінеў раптам тонкі галасок. — Яна добрая... Яна зачараваная царэўна, во!\nПасярод хлапечага гурту стаяла дзяўчынка. Бялявая, у зялёнай сукенцы. Алік яе ведаў. Гэта была Алёнка. Яна ўчора прыехала да дзядзькі з горада. Каля Алёнчыных ног сядзела вялікая шэрая жаба і жаласна міргала пукатымі2 вачыма.\n— Яна... зачараваная? — недаверліва пераглянуліся хлапчукі і апусцілі свае дубцы.\n— Ага, — сказала Алёнка. — Я чытала.\nАлік раптам успомніў казку, у якой злая чараўніца ператварыла прыгожую царэўну ў жабу.\n— Яе трэба ў сад занесці, — сказала Алёнка. — Мой дзядзька казаў, што ад іх сад чысцее...\n— Давай я панясу, — падышоў да дзяўчынкі Алік.\nСябры пабеглі да ракі, а Алік паклаў жабу ў шапку. Жаба была халодная і мокрая.\nУ садзе хлопчык асцярожна паклаў шапку на зямлю. Жаба скокнула пад яблыню ў высокую траву. Пасля быццам уздыхнула і ўтаропілася на дзяцей вялікімі вачыма.\n— Пайшлі, Алік, — сказала Алёнка, — хай яна адна тут гуляе.\n— Давай будзем дружыць, Алёнка, — сказаў Алік.\n— Давай, — згадзілася Алёнка.\nПраз нейкі час дзеці ўспомнілі пра сваю жабу. Агледзелі ўсю траву пад яблыняй, але там нічога не было.\n— Уцякла, — уздыхнула Алёнка.\n— А я ведаю куды, — хітра глянуў на яе Алік.\n— Ну скажы!\n— У сваю казку. Зноў стала царэўнай.\n1 Вы́ган — месца каля вёскі, дзе пасецца жывёла.\n2 Пука́тыя (вочы) — выпучаныя.


04.02.2010 / 17:03\nАсвяжылі імідж паліцэйскай дзяржавы 5\nТое, што дыяганальныя ўсіх узроўняў хочуць кантраляваць УСЁ - цалкам згодны. Чаасм некаторыя з іх гэтага нават не ўсьведамляюць - нават без адпаведных прыказаў ірвуцца ў бой. Ці здольныя такія людзі эфектыўна кіраваць краінай пасьля зьмены хунты? На мой погляд, пытаньне рытарычнае. Так што не аднаго лысага мерына трэба выводзіць пад узду, але і чысьціць аўгіевы канюшні як мае быць... Інакш мала што зьменіцца.\n05.02.2010 / 10:56\nКласкоўскі апошнім часам цікава пісаць стаў. Мабыць самога ўзяло за жывое :) А то ўсё нейкая вада была без густу і колеру. Ва ўсякім разе на старонках НН.


Як разблакаваць iPhone з дапамогай маскі і Apple Watch | Навіны пра iPhone\nЯк разблакаваць iPhone з дапамогай маскі і Apple Watch\nЛуіс Падзіла | | IOS 14, Падручнікі і дапаможнікі\nНаступнае абнаўленне да iOS 14.5 дазволіць вам разблакаваць iPhone у масцы без неабходнасці ўводзіць код бяспекі дзякуючы Apple Watch. Мы тлумачым, як гэта працуе, яго перавагі і недахопы.\nЗ пачатку пандэміі Face ID ператварыўся ў лепшую сістэму разблакоўкі для бяспекі і зручнасці і стаў сапраўднай непрыемнасцю, бо зусім бескарысны, калі ў нас закрыта палова твару. Прынамсі, да з'яўлення iOS 14.5, версія якой мы выпускаем першую бэта-версію для распрацоўшчыкаў, і гэта дазволіць вам выкарыстоўваць Apple Watch, каб разблакаваць iPhone падчас нашэння маскі. Як гэта працуе? У чым яго перавагі і недахопы? Мы растлумачым вам усё ў гэтым відэа.\n2 Зручная і хуткая сістэма\n3 Але з недахопамі\nПершае, што нам трэба, гэта тое, што наша iPhone і Apple Watch абноўлены да iOS 14.5 і watchOS 7.4 якія на момант напісання артыкула знаходзяцца ў Beta 1, даступныя толькі для распрацоўшчыкаў. Канчатковая версія гэтых абнаўленняў не павінна заняць занадта шмат часу і з'явіцца ў наладах вашай прылады, як толькі яна стане даступнай для ўсіх карыстальнікаў. Пасля абнаўлення да гэтай версіі (па меншай меры) вы зможаце выкарыстоўваць гэтую новую функцыю, якая дазваляе разблакаваць ваш iPhone нават з уключанай маскай. Але вы павінны прыняць да ўвагі яшчэ некалькі патрабаванняў:\niPhone і Apple Watch павінны мець Wi-Fi і Bluetooth.\nМы павінны актываваць опцыю "Разблакаваць з дапамогай Apple Watch" у Наладах iPhone, у меню Face ID.\nАбодва прылады павінны размяшчацца блізка адзін ад аднаго (максімум два метры).\nApple Watch павінен мець код разблакоўкі, і ён павінен быць разблакаваны і знаходзіцца на нашым запясце.\nПасля выканання ўсіх гэтых патрабаванняў, калі мы паспрабуем разблакаваць iPhone з дапамогай маскі, страшны экран кода разблакоўкі больш не з'явіцца, але Мы бачым, як iPhone кажа нам, што ён быў разблакаваны з дапамогай Apple Watch, і на наш Apple Watch мы атрымаем апавяшчэнне, якое паказвае на гэты факт. На экране нашых гадзіннікаў таксама будзе кнопка, якая дазволіць нам заблакаваць iPhone, калі разблакоўка была непажаданай.\nЗручная і хуткая сістэма\nФункцыянаванне гэтай сістэмы з'яўляецца дастаткова празрыстым для карыстальніка, як толькі мы яе актывавалі. Як я ўжо казаў, вам проста трэба паспрабаваць яго з маскай, і вы ўбачыце, як ваш iPhone разблакуецца адначасова з Apple Watch гук замка звініць, і ён вібруе на вашым запясце. Аднак ёсць сітуацыі, калі гэтая сістэма разблакоўкі не будзе працаваць, каб забяспечыць ёй большую бяспеку:\nКалі мы перазапускаем iPhone, мы павінны спачатку ўвесці код разблакоўкі, перш чым мець магчымасць выкарыстоўваць Face ID і, такім чынам, разблакаваць з дапамогай Apple Watch.\nПершы раз, калі мы спрабуем разблакаваць тэлефон з дапамогай маскі, ён папросіць у нас код разблакоўкі.\nКалі Apple Watch знаходзіцца больш чым на два метры, ён папросіць у нас код разблакоўкі і Face ID альбо разблакоўка з дапамогай Apple Watch не будзе працаваць зноў, пакуль мы не ўвядзем яго ўручную.\nКалі мы заблакуем iPhone праз апавяшчэнне, якое з'явіцца на нашым Apple Watch, нам прыйдзецца ўвесці код уручную, каб Face ID і разблакоўка з Apple Watch зноў працавалі.\nЁн не працуе з уключаным рэжымам сну.\nАле з недахопамі\nГэта далёка не ідэальнае рашэнне. Гэта палёгка для тых з нас, хто праводзіць шмат гадзін у дзень з маскай, але ёсць праблемы бяспекі, якія сама Apple прызнае. На самой справе вы не можаце выкарыстоўваць гэтую разблакоўку з Apple Watch для ажыццяўлення плацяжоў з дапамогай Apple Pay на нашым iPhone, ні для адкрыцця прыкладанняў, абароненых Face ID, ні для запаўнення пароляў з дапамогай бірулькі iCloud. Праблема, якая прыходзіць у галаву, заключаецца ў тым, што адбываецца, калі хтосьці бярэ наш тэлефон і адмыкае яго менш чым за два метры ад нашых гадзіннікаў? Адказ просты: iPhone разблакаваны. Тут шмат дробнага шрыфту, але ён разблакуецца. Іншы чалавек павінен насіць маску, мы таксама, і мы ўжо разблакавалі iPhone, калі ён быў уключаны, павінны заставацца побач з намі, і мы не павінны заўважаць гук ці вібрацыю на Apple Watch, калі iPhone разблакіраваны .\nГэта першая бэта-версія, у якой мы выпусцілі новую сістэму разблакоўкі спадзяюся, гэта палепшыцца ў наступных версіях, напрыклад, частковае прачытанне нашага твару, дастаткова, каб любы, хто бярэ яго з маскай, не мог разблакаваць яго. Нават з улікам гэтых удасканаленняў, я думаю, што рашэнне не будзе канчатковым, і Apple напэўна працягне працу над іншымі альтэрнатывамі для вырашэння праблемы з маскай, але тым часам гэтае рашэнне, на маю думку, выдатна выконвае сваю місію.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра iPhone » IOS » IOS 14 » Як разблакаваць iPhone з дапамогай маскі і Apple Watch\nУ кодзе iOS 14.5 выяўлена новая "сям'я карт Apple"\nПадкаст 12x17: iOS 14.5 і падпіска


07 жнівень 2020, 20:00\nУ часе сёлетняй выбарчай кампаніі зьяўляюцца ўсё новыя песьні з рэакцыяй на палітычныя падзеі і стан грамадзтва. Мы сабралі 14 песень, розных стылем і настроем, якія зьявіліся ў апошнія дні перад выбарамі.\n1) Гурт Tor Band з Рагачова Гомельскай вобласьці быў на чале і нашага мінулага сьпісу песень пратэставага лета. Жорсткія палітычныя песьні Tor Band апошнімі месяцамі набіралі дзясяткі, а часам сотні тысяч праглядаў. А 31 ліпеня на Youtube-канале гурту зьявіўся першы кліп па-беларуску — «Жыве».\n«Жыве Беларусь у маім вялізным сэрцы,\nЖыве Беларусь — ёй ніколі не памерці».\n2) 7 жніўня гурт Rostany з удзелам Naka выпусьцілі ў сьвет сваю вэрсію рэлігійнага гімну «Магутны Божа» на словы Натальлі Арсеньневай і мэлёдыю Міколы Равенскага. Музыкі пішуць:\n«Наш "Магутны Божа" — гэта летапіс сучаснасьці. Гэты трэк не падобны на ўсе іншыя яго рэінкарнацыі, бо ён менавіта пра час, у якім жывем мы цяпер, пра 2020, калі ўсё затаілася ў чаканьні змены гісторыі і мы ўсе маем магчымасьць стаць часткай гэтых пераменаў».\n3) Рэпэр Vinsent пасьля доўгага перапынку 3 жніўня разам з Сашай Захарык выпусьціў новую песьню «Не пакіну».\n«І ня мае сэнсу, якім і калі будзе фініш,\nМне б толькі ведаць, што я зрабіў усё.\nКалі яны казалі маўчы ці, мажліва, загінеш,\nЯ ведаў, што лепей свабода ці сьмерць, чым забыцьцё».\n4) Песьня «Перемен» Віктара Цоя стала фактычна адным з гімнаў сёлетніх пратэстаў. Але заснаваны ў Магілёве гурт «Грязь» 29 ліпеня выпусьціў іншую песьню пад такой назвай — яна наўпрост тычыцца беларускай палітыкі.\n«Ты сказал: не допустишь войны\nТы сказал: не видать им страны\nНо ведь они — это мы».\n5) Лявон Вольскі звычайна рэагуе на бягучыя падзеі ў сваім сатырычным праекце «Саўка ды Грышка» на Радыё Свабода. А 31 ліпеня ён выдаў ужо ад свайго імя на Youtube-канале «Годна» новую песьню, «Іржавая дзяржава». «Шмат людзей апошнім часам прасілі мяне выказацца з нагоды падзеяў, што адбываюцца вакол нас, і я вырашыў выказацца такім чынам, — патлумачыў Вольскі.\n«Пад ветрам задрыжала\nЁй дыхае ў сьпіну\n6) 5 жніўня на Youtube-канале рок-гурту J: морс апублікавалі кліп на песьню «Дыхаем зноў», якую выканалі дуэтам вакаліст гэтага гурту Ўладзімер Пугач і Лявон Вольскі.\nУ камэнтары Tut.by Ўладзімер Пугач расказаў, што падзеі апошніх месяцаў не маглі не адбіцца на творчасьці, а песьня была напісаная «практычна на адным дыханьні».\n«Спалоханыя, бяскрылыя —\nЦі вартыя гэтай долі мы?\nДыхай свабодна, мілая,\nПрагна, глыткамі доўгімі,\nДыхай на поўныя грудзі, нам\nВетразі да аблокаў — дом.\nЛяці, не глядзі ў мінулае,\nНібы матылёк на свае сьвятло».\nПесьні сувэрэнітэту. Што сьпявалі беларусы 30 гадоў таму\n7) 1 жніўня на YouTube адбылася прэм’ера песьні-звароту да беларусаў «Слухай праўду». Песьню выконваюць Ларыса Грыбалёва, Андрэй Маркуц, Вікторыя Расолька, Рыгор Лайкоў, Алег Хаменка, аўтарка словаў Тацьцяна Булаўкіна, і Яўген Чалышаў, які, апрача сьпеву, заняўся і студыйнай вытворчасьцю.\nТэкст песьні Тацьцяна Булаўкіна напісала амаль 2 гады таму, менавіта яна і стала ініцыятаркай запісу. У песьні сьпяваецца пра тое, што «толькі слабы баіцца зьмены».\n8) А 7 жніўня зьявілася яшчэ адна песьня салідарнасьці ў супольным выкананьні. Гэтую песьню напісала Ганна Шаркунова, запісаўшы яе з удзелам тых, хто страціў працу ці меў праблемы за сваю пазіцыю і перакананьні. Сярод удзельнікаў запісу Ўладзімер Пугач, Вадзім Галыгін, Дзяніс Дудзінскі, Кацярына Раецкая, Андрэй Скараход, NAVIBAND, Вольга Хіжынкова, Уладзімер Цэсьлер, Валер Дайнэка, Іскуі Абалян, Сьвятлана Зелянкоўская, Дзьмітры Кахно, Каця Пытлева, Віталь Гуркоў, NIZKIZ, KANAPLEV+LEYDIK, Антон Мартыненка, Уладзімер Кубышкін, Зьмiцер Вайцюшкевiч, Павал Касьцевіч, Кацярына Галкіна, Андрэй Бонд, Сяргей Маліноўскі, Сяргей Андрыянаў.\n9) 5 жніўня міжнародны музычны праект Slavalaсhia выпусьціў сваю вэрсію клясычнай песьні-пратэсту амэрыканскіх страйкоўцаў Which side are you on? («На чыім ты баку?»). Флёрэнс Рыс напісала гэтую песьню ў 1931 годзе.\nУ праекце Slavalachia ўдзельнічаюць беларус Сяргей Доўгушаў, а таксама музыкі амэрыканскага гурту Hill Spirits і ўкраінскага гурту Torban, таму песьня гучыць на трох мовах — ангельскай, беларускай і ўкраінскай. Беларускі і ўкраінскі тэксты напісаў Алесь Плотка.\n10) 5 жніўня гурт Rise in Rage выпусьціў песьню «Крылы». Музыкі пішуць, што ўсе грошы ад продажу будуць пераведзеныя на дапамогу рэпрэсаваным і іхным сем’ям у Беларусі.\n«У шэры асфальт закаталі твой голас,\nпад цягам агіды апусьцяцца рукі,\nіржавае зуб’е пакорлівых колаў\nкрышыцца ў пыл, замінае дыханьню.\nБездапаможнасьць усім авалодае,\nчорным смаўжом захіне небасхіл,\nп’яўкай упілася ў сэрцы халодныя,\nдзе вывяргае атруту і цьвіль.\nЦі зараз ня час, каб узьняць галаву\nі выпрастаць плечы, нібы тыя крылы?\nЗашмат мы трывалі, ідучы ка дну,\nзашмат марнавалі мы сілы».\n11) Вядомы блюз-рок-музыка, аранжыроўшчык, краязнаўца, пісьменьнік Юры Несьцярэнка прысьвяціў адну зь нявыдадзеных раней спартовых песень камандзе Сьвятланы Ціханоўскай і ўсім вязьням сёлетняй выбарнай кампаніі.\n«Нам перамога як паветра патрэбна!\nУ гэтым упэўнены мы, адпаведна,\nРазам чакаем лепшай сваёй гульні!»\n12) 3 жніўня на Youtube-канале #изкомы зьявіўся жорсткі палітычны рэп пад назвай «Ветер перемен — 2020». На відэа — кадры сучаснай Беларусі.\n«26 лет беспросветной лжи.\nПаши за еду, бате сапоги лижи».\n13) 5 жніўня гурт Inomarki прэзэнтаваў свой першы беларускамоўны сынгл LOVE зь відэакліпам, прысьвечаным усім беларусам, у тым ліку палітзьняволеным.\n14) 28 ліпеня зьявіўся парадыйны кліп «Александр» выканаўцы пад іранічным псэўданімам Лэдзі Гаага.\n«Страну ани не палучат» — аркуш паперы з такім надпісам вісіць на вакне вясковай хаты ў відэа.


Ці варта палітычнай апазыцыі браць удзел у наступных мясцовых выбарах?\nУдзельнічаюць: Міхась Пліска, Віктар Ярашук\n(Дракахруст: ) “Наступнай вясною ў Беларусі адбудуцца выбары ў мясцовыя Саветы. Мінулыя мясцовыя выбары ў красавіку 1999 году апазыцыя дружна байкатавала. З таго часу палітычная сыстэма краіны нібыта не зьмянілася, на чале дзяржавы – тая ж асоба. Але зараз апазыцыя гаворыць пра гатоўнасьць, пра неабходнасьць ісьці на мясцовыя выбары. Чаму? Ці правільна яна рабіла тады і ці правільна яна робіць зараз? Сп. Ярашук, вам пытаньне”.\n(Ярашук: ) “Калі ў 1999 годзе былі выбары ў мясцовыя Саветы, я таксама заклікаў сваіх сяброў ня ўдзельнічаць у іх і абвесьціць байкот. Але прайшоў пэўны час, і я разумею, што мы зрабілі вялікую памылку. Мы страцілі магчымасьць хоць неяк уплываць на людзей, працаваць зь людзьмі. Мы спрабавалі выправіць гэтую памылку падчас выбараў у палату прадстаўнікоў, мы балятаваліся, але ж вы памятаеце рашэньне палітычных партыяў ня ўдзельнічаць у выбарах. А кандыдаты, якія вылучаліся шляхам збору подпісаў, былі “зарубленыя” ўладамі на этапе рэгістрацыі. Зараз мы ізноў рыхтуемся да мясцовых выбараў і спадзяемся, што нашыя людзі пройдуць і мы здолеем уплываць на сытуацыю і шмат што зьмяніць у нашай краіне”.\n(Дракахруст: ) “Сп. Пліска, ці правільна рабіла апазыцыя 3 гады таму, байкатуючы выбары, і ці правільна робіць зараз, выказваючы гатоўнасьць ісьці на тыя ж самыя выбары ў тыя ж самыя Саветы?”\n(Пліска: ) “Ёсьць такая расейская прымаўка: “Заднім умом все крепкі”. Цяжка сказаць адназначна, ці была то памылка. Нагадаю, што 1999 год адрозьніваўся ад 2003 году, тады быў год завяршэньня першага тэрміну прэзыдэнцтва сп. Лукашэнкі. І тады краіна, апазыцыя рыхтаваліся да магчымага правядзеньня прэзыдэнцкіх выбараў. Была надзея на ўздым грамадзкасьці, на масавы рух. Можа, у тых варунках тое, што апазыцыя не брала ўдзелу ў мясцовых выбарах, і не было такой вялікай памылкаю, як гэта зараз бачыцца.\nМне цяжка самому адказваць на гэтае пытаньне, бо я тады таксама быў прыхільнікам байкоту, хаця і непасьлядоўным. Але зараз відавочна, што ў выбарах трэба прымаць удзел. І хаця відавочна, што выбары ў нашым грамадзтве ня могуць быць вольныя і справядлівыя, але нават калі гэта ёсьць проста палітычная кампанія, якая завецца выбарамі, то тая апазыцыя, якая хоча прыйсьці да ўлады , якая ўдзельнічае ў палітыцы, яна мусіць прымаць удзел нават у такіх палітычных кампаніях. Гэта ёсьць барацьба за ўладу, і ад гэтага нельга адмаўляцца”.\n(Дракахруст: ) “Добра, пакінем мінулае ў мінулым. Але варта прыгадаць, што калі ў 1999 годзе апазыцыя праводзіла кампанію байкоту, на карысьць яго вылучалася некалькі аргумэнтаў. І акрамя таго, што ўдзел у выбарах легітымізуе ўлады, вылучаліся і досыць практычныя аргумэнты: гаварылася, што выбары ў любым выпадку будуць сфальсыфікаваныя, і кандыдаты, непажаданыя для ўлады, у Саветы ўсё роўна не патрапяць. Ці ня можа так адбыцца на мясцовых выбарах 2003 году?\nЯ хачу прыгадаць, што калі ў 1999 годзе шэраг апазыцыйных і паўапазыцыйных кандыдатаў, якія, насуперак афіцыйнай лініі на байкот, усё ж пайшлі на выбары – яны ўсе былі “зарубленыя” яшчэ на стадыі рэгістрацыі, а дакладней, нерэгістрацыі. Тут можна прыгадаць і сацыял-дэмакратаў Статкевіча, і камуністаў Калякіна і лібэрал-дэмакратаў. Ці не адбудзецца ў 2003 годзе тое ж самае? Сп. Пліска, як Вы мяркуеце?”\n(Пліска: ) “З уладаю мы мусім весьці барацьбу па ўсіх напрамках. І нават калі нашыя кандыдаты ня будуць абраныя, а будуць толькі прымаць удзел у недэмакратычных выбарах у мясцовыя Саветы паводле недэмакратычнага закону, гэта ўсё роўна барацьба, гэта магчымасьць, легальная, афіцыйна дазволеная магчымасьць працаваць з насельніцтвам. І гэтую магчымасьць мы ня мусім губляць, нельга паўтараць тое, што было ў 1999 годзе. Зараз у апазыцыі засталося надзвычай мала магчымасьцяў, каб данесьці свае думкі, свае погляды да людзей. А калі ўлада будзе паводзіць сябе брутальна: ці не зарэгіструе кандыдатаў, ці сфальсыфікуе выбары, то людзі, да якіх мы зьвяртаемся, нашыя выбаршчыкі лішні раз упэўняцца ў тым, што дэмакраты гавораць праўду, што трэба мяняць гэтую ўладу. Я мяркую, што сьвядомасьць людзей зрушыцца і людзі павернуцца да апазыцыі. А седзячы ў кабінэтах і разважаючы пра недэмакратычны рэжым – гэтым няшмат дасягнеш”.\n(Дракахруст: ) “Сп. Ярашук, на ваш погляд, ці існуе пагроза фальсыфікацыі выбараў, нерэгістрацыі кандыдатаў? Вы самі распавялі, што калі Вашыя калегі спрабавалі зарэгістравацца кандыдатамі ў дэпутаты палаты прадстаўнікоў, то іх выбарчая кампанія скончылася на этапе рэгістрацыі”.\n(Ярашук: ) “Я з вамі згодны, але хачу падкрэсьліць, што маіх сяброў спынілі менавіта на этапе рэгістрацыі, калі былі ануляваныя падпісныя лісты. Але калі б іх вылучылі партыі, то такой магчымасьці ўлада б ня мела, і яна была б вымушаная дапусьціць да выбараў кандыдатаў ад дэмакратычных сілаў.\nБезумоўна, улада будзе рабіць усё, каб не дапусьціць нашых кандыдатаў нават у дэпутаты мясцовых Саветаў. Але ўсіх заблякаваць яны ня ў стане. Да таго ж на мясцовых выбарах – невялікія акругі, якія вельмі проста пракантраляваць. Усё ж ёсьць магчымасьці, ёсьць сілы, ёсьць людзі, нарэшце, ёсьць пэўны досьвед, і мы можам пракантраляваць гэтыя выбары і пэўная частка нашых людзей пройдзе. А гэта вельмі важна.\nПраўда, што ў дэпутатаў цяперашніх Саветаў вельмі мала паўнамоцтваў. Але яны маюць права сустракацца з людзьмі ў сваіх акругах, на прадпрыемствах у сваіх акругах. Пэўная частка нашых людзей пройдзе. Тым больш, наколькі я разумею, ня толькі ў Пінску, але і ў іншых гарадох падбіраюцца людзі, якіх ведаюць, якія маюць неблагія шанцы прайсьці”.\n(Дракахруст: ) “Вы, сп. Ярашук – былы дэпутат Пінскага гарсавету, Вы, сп. Пліска – былы дэпутат Менскага гарсавету. Давайце разгледзім іншае меркаваньне, якое у 1999 годзе таксама выказвалася на карысьць байкоту. Добра, прайшлі дэмакратычныя кандыдаты ў Савет, а што яны там будуць рабіць, якімі магчымасьцямі валодаць? Давайце пачнем з простага: ці будзе ў іх доступ да нейкіх памяшканьняў, каб сход правесьці, бо зараз гэта ёсьць праблемай, асабліва ў рэгіёнах? Ці будзе ў іх доступ да мясцовага друку, шмат дзе Савет ёсьць заснавальнікам мясцовай газэты? Сп. Ярашук, вам пытаньне”.\n(Ярашук: ) “Паўнамоцтвы сапраўды невялікія, але тым ня менш. Зараз у Пінску праходзяць сэсіі, і людзі проста ня ведаюць, хто з дэпутатаў за што выказаўся. Незалежны друк туды не дапускаюць. Але калі будзе значная група дэмакратычных дэпутатаў, то можна будзе дамагчыся, як мы дамагліся ў свой час, каб ішла трансьляцыя сэсіяў гарсавету на горад. І людзі добра ведалі, хто з дэпутатаў што думае, як выказваецца і як галасуе.\nВы правільна сказалі, што дэпутат можа атрымаць памяшканьне для сустрэчы, паводле закону яму абавязаныя яго даць. Дэпутат можа прайсьці на прадпрыемства, якое знаходзіцца ў яго акрузе.\nЗараз у Пінску правесьці мітынг – гарвыканкам патрабуе вялікія грошы. А калі мы былі дэпутатамі, мы рабілі вельмі проста: кожны праводзіў сустрэчу ў сваёй акрузе. На самой справе гэта былі звычайныя мітынгі. На іх мы выказвалі погляды на розныя праблемы, слухалі людзей, запісвалі іх скаргі, спрабавалі іх вырашаць. І на такія сустрэчы прыходзіла па некалькі соцень чалавек – гэта вельмі шмат для такога гораду, як Пінск. І калі такія сустрэчы праводзяць 5-6 дэпутатаў кожны тыдзень у кожнай акрузе, раскідваюць улёткі па ўсім горадзе – гэта вялікая моц.\nЗ мэдыямі сытуацыя складанейшая. Я быў дэпутатам з 1991 да 1999 году, але ў апошнія гады дэпутацтва мяне мясцовая газэта не друкавала. Але я мог выступаць як дэпутат гарсавету на нашым незалежным тэлебачаньні. І ў такім выпадку я ня надта падстаўляў дырэкцыю незалежнай тэлекампаніі. Зараз ім даць мне слова – у іх будуць непрыемнасьці, а дэпутат – гэта дзяржаўная асоба, яму мусяць даць слова. І ўжо ціск на гэтых людзей будзе не такі моцны. Так што магчымасьцяў у дэпутатаў значна больш, чым у звычайных актывістаў партыяў і грамадзкіх арганізацыяў”.\n(Пліска: ) “Уся справа ў тым, што апазыцыя ўжо ня ёсьць сыстэмнаю, якой яна была ў першай палове 1990-х гадоў. І таму людзі дэмакратычных поглядаў страцілі досьвед удзелу ва ўладзе. І калі я зараз, як былы дэпутат, кантактую з моладзьдзю, якая рвецца ў палітыку, хоча жыць паводле дэмакратычных правілаў, я бачу, што яны ўвогуле не арыентуюцца – што такое Савет, як будуюцца зносіны Савету з выканкамам, што такое бюджэт. Так што нават калі вялікіх паўнамоцтваў у Савету няма і паўплываць на выканаўчую уладу надзвычай цяжка, нават на мясцовым узроўні, усё ж калі ты станеш дэпутатам, ты будзеш мець досьвед таго, як працуе Савет, выканкам, як арганізаваная мясцовая гаспадарка.\nЯ, калі прыйшоў у гарсавет у 1990 годзе, ня меў аніякага ўяўленьня аб тым, як функцыянуе ўлада. Але, папрацаваўшы ў Савеце 6 гадоў, я набыў пэўны досьвед. І гэта вельмі важна. Бо калі адбудуцца дэмакратычныя зьмены ў краіне, камусьці ж трэба будзе кампэтэнтна кіраваць ёю, і ня толькі наверсе, але і на месцах”.\n(Дракахруст: ) “Зразумела, што рэальная ўлада на месцах знаходзіцца ў выканкаму, у “вэртыкалі”. Але паводле вашага досьведу, ці могуць нейкім чынам Савет, фракцыя, асобныя дэпутаты ўплываць на рашэньні “вэртыкалі”? Сп. Пліска, якое Вашае меркаваньне?”\n(Пліска: ) “Зараз менш магчымасьцяў паўплываць на выканаўчую ўладу, чым то было да 1996 году. Але я лічу, што такія магчымасьці ўсё роўна ёсьць. Хаця бы фармальна Савет зацьвярджае на пасадзе старшыні выканкаму таго чалавека, які прапануецца зьверху. І калі ён ня будзе зацьверджаны, гэта будзе падзея на мясцовым узроўні. Яшчэ адна магчымасьць уплываць – празь бюджэт, праз зацьверджаньне пляну сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця. І можна не мэханічна падняць руку за той бюджэт, які прапануе выканаўчая ўлада, а паспрабаваць нешта зьмяніць. Я не ідэаліст і разумею, што гэта вельмі складана зрабіць. Але, нарэшце, можна зьвярнуцца да выбаршчыкаў, паведаміць сваю пазыцыю. Гэта стварае дадатковыя магчымасьці працаваць з насельніцтвам. А гэтая праца вельмі важная для далейшага, калі адбудуцца парлямэнцкія і прэзыдэнцкія выбары”.\n(Дракахруст: ) “Сп. Ярашук, а на ваш погляд, ці можа Савет, фракцыя, асобныя дэпутаты ўплываць нейкім чынам на рашэньні “вэртыкалі”?\n(Ярашук: ) “Я лічу, што так. Калі гэта сумленыя людзі, якія не баяцца выказваць свае думкі і прыйшлі працаваць дзеля сваіх выбаршчыкаў, то яны маюць такую магчымасьць. Зараз прымаецца шмат рашэньняў, вельмі непапулярных у народзе, але мясцовая ўлада ўпэўненая, што ніхто ня будзе ведаць аўтараў і мэханізмы прыняцьця гэтых рашэньняў, іх можна будзе сьпісаць на вышэйшыя ўлады ці ўвогуле прамаўчаць, быццам яны тут ні пры чым. А калі ёсьць дэпутаты, яны ж увесь час будуць ставіць гэтыя пытаньні, уздымаць іх, даносіць да людзей і тут ужо не схаваешся.\nУ свой час мы ў Пінскім гарсавеце здолелі не прапусьціць новых мясцовых падаткаў. І ня толькі дэмакратычныя дэпутаты, але і большасьць, прыхільнікі ўлады – калі ім добра растлумачыш, людзі ж разумеюць. Тым больш, што мы настойвалі на тым, каб вынікі пайменнага галасаваньня па падатках друкаваліся ў газэтах. Гэта таксама вельмі моцны рычаг. Калі мы сышлі, гэтыя падаткі былі прынятыя.\nКалі я размаўляў са старшынём Пінскага гарвыканкаму, які адзіны па ўсёй Беларусі ня быў зацьверджаны дэпутатамі і быў прызначаны ўказам Лукашэнкі, я яму задаў пытаньне: “Колькі разоў вы зьвярталіся да прэзыдэнта краіны з пытаньнямі, якія неабходныя для гораду?” Ён мне адказаў: “Аніводнага разу. Ты што …”\nАле ж зварот да ўраду, да нацыянальнага сходу, да прэзыдэнта можа зрабіць і мясцовы Савет. Трэба падрыхтаваць добрую паперу, і не абавязкова з палітычнымі патрабаваньнямі – з чыста эканамічнымі. І калі мы будзем зьвяртацца да вышэйшай улады, гэта прымусіць і выканкам лепей працаваць.\nВось прыклад. Ніхто ж ня будзе спрачацца наконт пабудовы помніка партызанам. Але калі не хапае грошай на пэнсіі, калі разьбітыя дарогі, а тут велізарныя грошы “ўбухалі” ў помнік партызанам, то я ня думаю, што гэта найлепшая памяць аб гэтых людзях.\nСёе-тое могуць зрабіць дэпутаты і падчас справаздачы аб прагнозных паказчыках. У нас жа як? Быццам бы ўсё добра, усё перавыконваецца, а на самой справе ўсё горш і горш. Трэба прымусіць іх казаць праўду, і я лічу, што гэта магчыма.\nІ – што трапна падкрэсьліў Міхась – калі нешта не атрымаецца зрабіць у Савеце, мы можам данесьці гэта да людзей. Бо ведаеце, што людзі гавораць пра апазыцыю? “Гэта тыя, што выходзяць на вуліцу, канкрэтна нічога ня могуць вырашыць”. А дэпутат, калі ён камусьці дапаможа паставіць тэлефон, камусьці палепшыць жытловыя ўмовы – гэта будзе аўтарытэт. Скажуць: “Гэта ж апазыцыя, гэта ж яны зрабілі”.\n(Дракахруст: ) “Сп. Ярашук, ці правільна я вас зразумеў, што калі вы так красамоўна распавядалі пра вашую размову зь пінскім “вэртыкальшчыкам”, вы мелі на ўвазе, што нягледзячы на розьніцу палітычных поглядаў, на тое, што “вэртыкальшчык” фактычна прызначаны кіраўніком дзяржавы, у яго і дэпутатаў ёсьць агульны інтарэс – хаця б інтэрэс адстойваньня патрэбаў тэрыторыі перад цэнтральнай уладаю?”\n(Ярашук: ) “Ну безумоўна. Старшыня выканкаму ж жыве ў гэтым горадзе, у яго тут жонка працуе, дзеці вучацца, яму ж таксама хочацца, каб жыцьцё паляпшалася. Але часам сам ён нешта ня можа зрабіць. Але гэта можна было б зрабіць праз Савет, каб ён абгрунтаваў і выйшаў ініцыятарам. Гарадзкі Савет мог бы прыняць рашэньне, якое было б ня надта да спадобы вышэйшым уладам, але вельмі неабходнае гораду. А той жа старшыня гарвыканкаму мог бы сказаць: “А я тут ні пры чым, гэта ж дэпутаты прынялі”. Ёсьць эканамічныя і сацыяльныя моманты, і іх вельмі шмат, па якіх мы б маглі разам працаваць. Бо гэта праца для людзей. Як мы б ні казалі дрэнна пра ўладу, але яна павінная глядзець на тое, што людзі скажуць і як яны скажуць”.\n(Дракахруст: ) “Сп. Пліска, паводле Вашага досьведу сталічнага гарсавету, наколькі можна выкарыстоўваць гэтае аб’ектыўнае супадзеньне інтарэсаў мясцовай выканаўчай і прадстаўнічай уладаў?”\n(Пліска: ) “Я падтрымліваю сп. Ярашука і лічу, што ёсьць моманты, у якіх гарадзкі выканкам і гарацкі Савет могуць супрацоўнічаць. Напрыклад, гэта добраўпарадкаваньне гораду, гэта экалягічныя пытаньні, гэта сацыяльная сфэра. І сапраўды, ёсьць моманты, калі “вэртыкальшчыку”, прызначанаму прэзыдэнтам, няёмка ставіць нейкія пытаньні перад прэзыдэнтам ці ўрадам краіны. Тут якраз могуць быць разьмеркаваныя ролі, і гэта можа зрабіць дэпутацкая камісія, старшыня гарсавету, фракцыя, нават асобны дэпутат. Савет можа мэтанакіравана працаваць з вышэйшай уладаю, каб вырашыць тыя ці іншыя пытаньні, што тычацца гораду. І сярод мясцовых бізнэсоўцаў, і сярод шэраговых чыноўнікаў ёсьць цьвярозыя людзі, зь якімі можна і трэба працаваць. Нарэшце, улада існуе для таго, каб паляпшаць жыцьцё людзей, але і апазыцыя таксама да гэтага імкнецца. І таму тут можна знайсьці паразуменьне з тымі ж “вэртыкальшчыкамі”.


20:39 09 декабря\nЧетверг, 13.06.2019 12:38 | Рубрика: Сельское хозяйство\nПа дарозе да патрэбнага ўрочышча ў Галях, куды едзем разам з галоўным аграномам гаспадаркі Андрэем Гушчам, звяртаем увагу на поле з пяшчотна-фіялетавымі званочкамі, сабранымі ў адно суквецце. Поле роўнае, прыгожае – залюбуешся. Гэта цвіце галега. “На рост вымахала добрая, больш за метр будзе, – кажа механізатар Андрэй Смоляр, які працуе з ротарнай дыскавай касілкай “Крона”. – На касьбе травы я многа гадоў запар, і кожны раз багаты ўраджай. Самы ранні зялёны корм менавіта з гэтай культуры. Яна добра пераносіць маразы і бясснежныя зімы, непераборлівая да глебы і не патрабуе азотных угнаенняў, а сама іх выпрацоўвае. Гэтым і выгадна сеяць галегу – ніякіх табе выдаткаў на тукі. Пры касьбе галоўнае не патрапіць на камень, інакш касілку трэба будзе рамантаваць”.\nЗа дзень Андрэй Смоляр паспявае скасіць да дзесяці гектараў палеткаў. Галега роўна кладзецца ў пракосы, пад якімі ходзіць ветрык, а зверху прыпякае сонейка. Падвяленую масу варушаць граблямі. Дзень-другі – і прыедзе Дзмітрый Базар з прэс-падборшчыкам, каб круціць сена ў рулоны. Яго нарыхтоўваць з галегі выгадна, бо лісты пры сушцы не асыпаюцца, а корм для жывёлы атрымліваецца каштоўны – з мікраэлементамі і вітамінамі. Захоўваюцца яны і ў сенажы – траншэі (галегу ўперамешку са злакавымі травамі) будуць класці ля ферм Макаўе і Мішкавічы.\n“Усяго ў гаспадарцы расце 140 гектараў галегі, – кажа Андрэй Гушча. – Яе сеялі ў розныя гады. Культура патрабуе строгага захавання тэхналогіі, напрыклад, насенне перад сяўбой трэба падрапаць, каб садраць цвёрдую абалонку, інакш не ўзыйдзе. Дзеля гэтага выкарыстоўваем звычайную бетонамяшалку, у якую разам з насеннем сыплем яшчэ і пясок. Працэс цяжкі, але гэта таго каштуе. Галега марудна расце толькі першае лета, затое потым сябе апраўдвае: на працягу 10-15 гадоў атрымліваем па два-тры ўкосы сакавітай карыснай травы для жывёлы”.\nДарэчы, сёлета ў СФГ “Раднік” мяркуюць пакінуць 10 гектараў галегі (гатунак “несцерка” і “палескі”) на насенне. Яно добра разыходзіцца па розных сельгаспрадпрыемствах вобласці.\n#экономика #сельское хозяйство #корма #уборочная #Шумилино


Уладзімір Пятрочук: У Белавежскай пушчы павінен быць адзін гаспадар | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПадляшскія дэпутаты заклікаюць да кампрамісу ў справе сітуацыі ў раёне Белавежскай пушчы. Польскае Міністэрства асяроддзя нібыта выдала дазвол на высечку 180-ці тысяч кубаметраў дрэваў у пушчы. Паволе міністэрства, высечка звязаная з тым, што шматлікія хвоі – пашкодажныя караедам. Паводле ваяводскага дэпутата ад левых дэмакратаў Уладзіміра Пятрочука, дыскусіі на гэтую тэму цягнуцца 20 гадоў. Пакутуе ад гэтага як сама пушча, так і людзі:\n– У пушчы павінен быць адзін гаспадар. У дарозе кампрамісу вызначаны спосаб, якім будзем ахоўваць пушчу, і якім будзем тут гаспадарыць. Гэта павінна быць павязана з праграмімі, якія ўжо гатовыя і служаць для развіцця рэгіёну вакол Белавежскай пушчы, таму я запрапанаваў прапанову, якую, маю надзею, прыме Соймік ваяводства.\nНе выключана, што на сённяшняй сесіі Соймік ваяводства выступіць з прапановай, каб урад Польшчы як мага ў больш кароткі тэрміны вырашыў праблему пушчы. Прапанова мае трапіць да прэм’ера Беаты Шыдла і міністра навакольнага асяроддзя Яна Шышкі.\nБудучыню Белавежскай пушчы не можна абмяркоўваць толькі ў кабінетах міністэрства асяроддзя Польшчы. Так лічаць падляшскія сябры партыі „Разам” і прапануюць дэбаты ўсіх зацікаўленых лёсам Пушчы. Паводле прадстаўніка „Разам” Караля Высоцкага, трэба як мага хутчэй супольна з рознымі асяроддзямі вырашыць найлепшы сцэнарый для пушчы.\n– Хацелі мы запрасіць леснікоў, прадстаўнікоў мясцовага самакіравання, міністэрства, эколагаў, навукоўцаў і жыхароў прылеглых па пушчы населеных пунктаў, якія таксама павінны мець свой голас у гэтай справе.\nДэбата “Разам для пушчы” пройдзе ў пятніцу 26 лютага ў 18 гадзін у памяшканнях жыллёвага кааператыва па вуліцы святага Роха 11/1.\nЗаняткі пра тое, як трэба ахоўваць Белавежскую пушчу\nНа Гайнаўшчыне пратэстуюць супраць звалак\nАнлайн-назіранне за зубрамі ў Белавежы\nБелавежская Пушча з польскага боку мяжы


Мільярдэр Брэнсан зладзіў канцэрт на мяжы з Венесуэлай - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 25 траўня 2019, Субота, 23:35\nМільярдэр Брэнсан зладзіў канцэрт на мяжы з Венесуэлай\nФОТА: ERNESTO GUZMAN JR / EPA / ТАСС\nУ Калумбіі на мяжы з Венесуэлай адбыўся маштабны дабрачынны канцэрт.\nАдным з ягоных арганізатараў стаў брытанскі бізнэсовец Рычард Брэнсан (маёмасць, паводле часопіса Forbes – $4,1 млрд). Мэта мерапрыемства – сабраць сродкі для гуманітарнай дапамогі венесуэльцам. Як прайшоў канцэрт – у фотарэпартажы РБК.\nДабрачынны канцэрт з удзелам мясцовых выканаўцаў і сусветных знакамітасцяў праходзіць у калумбійскім горадзе Кукута на мяжы з Венесуэлай. «Людзі паміраюць у Венесуэле кожны дзень праз адсутнасць базавых медыкаментаў... кожны дзень тысячы людзей прыходзяць сюды праз мяжу», – заявіў адзін з арганізатараў мерапрыемства мільярдэр Рычард Брэнсан.\nУдзельнікамі канцэрту Venezuela Aid Live сталі сама меней 32 артысты з дзясятка краінаў.\nАрганізатары канцэрта мяркуюць сабраць $10 млн і накіраваць іх на набыццё медыцынскай і гуманітарнай дапамогі жыхарам Венесуэлы, якія пацярпелі ад крызісу ў іхняй краіне.\nУдзельнічаць у канцэрце ў Кукуце таксама пагадзіліся калумбійскія выканаўцы Хуанэс і Карлас Вівес, бразільская спявачка Аніта і пуэртарыканец Луіс Фансі, чыя песня Despacito стала хітом у 2017 годзе.\nПляцоўку для мерапрыемства размесцілі побач з пунктам збору гуманітарнай дапамогі, якую ў апошнія тыдні пасылалі ў Венесуэлу ЗША. Улады Венесуэлы адмовіліся прымаць гэтую гуманітарную дапамогу. У Каракасе назвалі груз ад Штатаў правакацыяй, накіраванай на падрыхтоўку інтэрвенцыі.\nНа дабрачынным канцэрце з'явіўся лідар венесуэльскай апазіцыі Хуан Гуайдо, якому пастановай Вярхоўнага суда Венесуэлы забаронена пакідаць краіну.\nНедалёка ад канцэрту ў Кукуце пройдзе другі канцэрт – арганізаваны Венесуэлай. Прэзідэнт Нікалас Мадура заявіў, што гэта будзе адказам на дзеянні Калумбіі, і заклікаў размеркаваць сабраную гуманітарную дапамогу сярод «мільёнаў бедных у Калумбіі».\nЧакалася, што канцэрт наведаюць блізу 250 тыс. чалавек. Сам канцэрт бясплатны, на сайце мерапрыемства праводзіцца збор ахвяраванняў.\nАналагічны фестываль Live Aid прайшоў у ліпені 1985 года для збору сродкаў у дапамогу пацярпелым ад голаду ў Эфіопіі. Пляцоўкі былі размешчаныя на стадыёне «Уэмблі» ў Лондане і на стадыёне Кэнэдзі ў Філадэльфіі.\n20.05 «У надзетых кайданках стрэліў сабе ў галаву, а перад гэтым зняў штаны» 37,168\n20.05 У Кіеве прайшла інаўгурацыя Уладзіміра Зяленскага: онлайн-трансляцыя 35,365


Уладзімір Вялічкін: Кажуць мне: “Вас не затрымлівалі, а прывезлі ў ізалятар на ўтрыманне…” – Свабоду палітвязьням!\nУладзімір Вялічкін: Кажуць мне: “Вас не затрымлівалі, а прывезлі ў ізалятар на ўтрыманне…”\n15.05.2020 Апублікавана ў Навіны\nПраваабаронца з Брэста Уладзімір Вялічкін, які з 10 мая знаходзіўся ў ізалятары часовага ўтрымання і быў вызвалены сёння, распавёў сайту palitviazni.info пра сваё затрыманне, таемнае ўтрыманне і “добрых” суддзяў.\n“Суддзя – добры чалавек – вынес мне сёння максімальна лагоднае пакаранне за тое, чаго я не здзяйсняў”, – кажа праваабаронца.\nПраваабаронца “Вясны” Уладзімір Вялічікн быў затрыманы 10 траўня падчас свайго маніторынгу акцыі і шэсця “кармлення галубоў”, паведамляе spring96.org.\nЯго змясцілі ў Кобрынскі ІЧУ, а затым перавезлі ў Брэст. З 10-га мая праваабаронца працягваў знаходзіцца ў ІЧУ.\n12 мая над Вялічкіным прайшоў суд, дзе яго прыцягнулі да адміністрацыйнай адказнасці ў выглядзе штрафа ў 50 б.в. (1350 бел.руб.) па частцы 3 арт. 23.34 КаАП — за ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве 10 мая.\nАдразу пасля судовага паседжання Уладзіміра Вялічкіна затрымалі ізноў і адправілі ў ІЧУ да наступнага суда.\n15 мая праваабаронцу асудзілі яшчэ раз – на 30 б.в. (810 бел.руб.) за “удзел” у акцыі і шэсці 3 мая. Пасля судовага паседжання яго адпусцілі.\n– 10 мая я праводзіў маніторынг акцыі, якая праходзіла ў Брэсце, і пасля шэсця ўжо ішоў дахаты, — распавядае Уладзімір Вялічкін. – Іду па вуліцы, патэфанаваў блізкім і кажу: “Максімум праз паўгадзіны буду”.\nАле заўважыў, што за мной ідуць “клінам” нейкія людзі ў цывільным. Упёрліся ў мяне, зацягнулі ў міліцэйскі аўтамабіль. Пры гэтым ніхто нічога не казаў. Пытаюся: “Хто такія?” Маўчаць. Усе – у масках.\nАдзін “калабок у акулярах” пачаў нават рукі выкручваць, тэлефон забіраць. Паводзілі сябе вельмі неадэкватна, як нейкія бандыты. Кажу: “Дайце хаця б дахаты патэлефанаваць, каб людзі не хваляваліся”.\nА затым я пазнаў аднаго па голасу – гэта быў намеснік начальніка Ленінскага РУУС Брэста Мікалай Самасюк. Ён, дарэчы, таксама не прадстаўляўся, пра падставы затрымання не казаў. Толькі коратка загадаў свайму паплечніку: “Вязі”.\n— Не ведалі, куды вас адпраўляюць?\n— Абсалютна не ведаў. Калі накіраваліся за горад, падумаў, што ў Брэсце ў ізалятарах ужо камер не хапае, перапоўнілі.\nПраехалі Жабінку, прывезлі ў Кобрынскі РУУС. А яшчэ раней сюды яшчэ некалькі бусаў з затрыманымі прыбылі. Адзін прывез Рамана Кісляка, а другі хлопца, які на акцыі махаў афіцыйным сцягам.\nНа падворку ізалятара мы доўга чакалі, пакуль не падрыхтуюць камеры, каб прыняць новых вязняў. Падчас “прыёмкі” яшчэ раз папрасіў, каб далі магчымасць патэлефанаваць блізкім і паведаміць пра сваё месцазнаходжанне і затрыманне. Мне адказалі так: “А мы вас не затрымлівалі. Вас сюды прывезлі на ўтрыманне”.\n– Каля сутак ніхто не ведаў, дзе вы знаходзіцеся, а ваша жонка нават звярнулася ў міліцыю з заявай аб знікненні чалавека…\n– Мне тэлефон не давалі, а казалі, што дзяжурны патэлефануе блізкім і ўсё скажа. Атрымліваецца, што хлусілі.\n…Трэба сказаць, што ў Кобрыне ізалятар адносна новы, вокны вялікія. Далі кнігі пачытаць. Сядзеў адзін у камеры на 10 квадратных метраў\nА праз два дні выклікалі ў калідор, павезлі на суд. Першы раз далі 50 базавых велічынь. На судовым працэсе я прыводзіў аргументы, што не прымаў удзел у акцыі, а займаўся маніторынгам правоў чалавека, але гэта, відаць, мала каго хвалявала.\nКалі пасля вынясення прысуда не аддалі рэчы, я зразумеў, што ў гэты дзень дадому я, хутчэй за ўсё, не патраплю, а адпраўлюся назад у ізалятар.. Ітак і адбылося. Нягледзячы на тое, што далі штраф, міліцыянеры мяне не выпусцілі і ветліва паведамілі: “Вам трэба прайсці з намі, каб забраць свае рэчы”. Тры дні забіраў. Ізноў камера – ізноў суд.\n– Сёння вам далі меншы штраф – 30 базавых велічынь. Лібералізацыя?\n– Гэтую справу таксама высмакталі з пальца. Суддзя Дзмітрый Шурын – добры чалавек – вынес мне максімальна лагоднае пакаранне за тое, чаго я не здзяйсняў. І тут нічога новага няма. Як заўсёды з ног на галаву перавярнулі сутнасць беларускага заканадаўства і таго, што адбываецца ў краіне.