серада 29 верасень 2021\n10:38, 26 ліпень 2021\nПамёр гісторык Уладзімер Гуленка, дасьледнік дзейнасьці УПА і Арміі Краёвай у Беларусі\nУладзімер Гуленка дасьледаваў парамілітарныя фармаваньні, якія дзейнічалі падчас Другой сусьветнай вайны на тэрыторыі Беларусі.\n08:36, 21 ліпень 2021\nУ ЗША вынесьлі прысуд расейскаму хакеру, які выкрадаў дадзеныя з чужых кампутараў\nМужчына прызнаў сябе вінаватым у нанясеньні наўмыснай шкоды абароненым кампутарам, змове, махлярстве з падлучэньнямі і крадзяжы асабістых дадзеных.\n17:37, 20 ліпень 2021\nСамы багаты чалавек у сьвеце зьлётаў у космас на ўласнай ракеце\nПрыватная амэрыканская кампанія Blue Origin упершыню ў сваёй гісторыі адправіла чалавека ў космас\n16:31, 20 ліпень 2021\nШпіёнская праграма Pegasus можа ўзламаць любы смартфон. Ці карыстаюцца ёю ў Беларусі\nНайбуйнейшы пастаўшчык воблачных сховішчаў Amazon Web Services (AWS) перастаў абслугоўваць кампанію NSO Group, пасьля таго як стала вядома, што яе праграмы выкарыстоўваліся для кібэратак на апазыцыйных актывістаў і журналістаў па ўсім сьвеце.\n09:46, 20 ліпень 2021\nФранцуская кампанія прадала першае штучнае сэрца\nШтучнае сэрца, створанае францускай кампаніяй Carmat, імплянтавалі пацыенту ў Італіі ў чаканьні сэрца ад донара.\n21:41, 19 ліпень 2021\nЗША афіцыйна абвінавацілі Кітай ва ўзломе паштовай сыстэмы Microsoft\nАдміністрацыя прэзыдэнта ЗША Джо Байдэна ў панядзелак афіцыйна абвінаваціла ўлады Кітаю ва ўзломе сыстэмаў электроннай пошты карпарацыі Microsoft, якія выкарыстоўваюць многія найбуйнейшыя сусьветныя кампаніі, урады і вайсковыя падрадчыкі.\n13:21, 19 ліпень 2021\nРасьсьледаваньне выявіла сусьветнае сачэньне за журналістамі і актывістамі\nПраграма Pegasus ізраільскай кампаніі NSO Group выкарыстоўвалася для ўзлому смартфонаў, якія належаць журналістам, актывістам і кіраўнікам кампаній па ўсім сьвеце. Пра гэта пішуць Washington Post, Guardian і іншыя выданьні ў сумесным расьсьледаваньні.\n22:05, 18 ліпень 2021\nСпэцслужбы сачылі за праваабаронцамі пры дапамозе шпіёнскіх праграм на тэлефонах\nЖурналісты-дасьледчыкі вывучылі сьпіс з 50 тысяч тэлефонных нумароў зь дзесяткаў краін, за ўладальнікамі якіх маглі сачыць. У сьпісе — журналісткі з Азэрбайджану.\n14:05, 15 ліпень 2021\nЗ кампаніі Hoster.by пасьля 52 дзён блякаваньня зьнялі абмежаваньні на разьлікі\nУ офіс Hoster.by сілавікі прыйшлі 18 траўня. Рахункі кампаніі тады заблякавалі, а дырэктара Сяргея Павалішава затрымалі, ён да сёньня за кратамі.\n16:21, 14 ліпень 2021\nХакерская група, западозраная ў сувязі з Крамлём, зьнікла з даркнэту пасьля размовы Байдэна з Пуціным\nСайты, зьвязаныя з хакерскай групай REvil, зьніклі з даркнэту. Вашынгтон падазраваў групоўку ў сувязях з Крамлём, яна адказная за атакі на тысячы кампаніяў у краінах Захаду\n20:01, 11 ліпень 2021\nМільярдэр Рычард Брэнсан падняўся да мяжы космасу на сваім ракетапляне\nМільярдэр Рычард Брэнсан выканаў субарбітальны палёт на борце ракетапляна VSS Unity, створанага яго кампаніяй Virgin Galactic.\n09:01, 10 ліпень 2021\n«Сёньня ПВТ — гэта проста падатковая схема». Заснавальніца Imaguru Тацяна Марыніч пра пагадненьне з Google і асабісты боль\nУ беларускім стартап-хабе Imaguru зьявіліся больш за 300 стартапаў, што стварылі 3,5 тысяч працоўных месцаў. Па словах стваральнікаў, амаль за 8 гадоў працы праект прыцягнуў у беларускую эканоміку звыш 100 млн даляраў інвэстыцый, але быў вымушаны закрыць офіс у Менску пасьля ўмяшаньня сілавікоў.


Купанне Archives – Рэгіянальная газета\n20.04.2018 AЎТАР(Ы): Аксана Ярашонак\nТры афіцыйна дазволеныя пляжы на Вілейшчыне чакаюць адпачывальнікаў сёлета, распавялі ў Вілейскай выратавальнай станцыі.\n01.08.2014 AЎТАР(Ы): Ігар МАРОЗ\nДзеці забаўляюцца ў маладзечанскім фантане (Відэа)\nЦэнтральная плошча, 15.53. Спякотны (~30 °C) летні дзень.\n03.08.2012 AЎТАР(Ы): Ігар МАРОЗ\nНа Лазневым возеры можна купацца?\nЛета. У дзяцей канікулы. А на хутары ў Вілляны столькі ўсяго цікавага... І навокал вада, хоць і брудная. Як не пакупацца!\n13.08.2011 AЎТАР(Ы): Ігар МАРОЗ\nКупанне на Віліі\nЛета. Хоць і не горача, а дзецям заўсёды хочацца купацца. Асабліва з дарогі мяркуючы па купальным касцюмам. Месца гэта ля Плёсаў, так што людзі не мясцовыя, бо да ракі на Даманава бліжэй.\n02.06.2011 AЎТАР(Ы): Міхаіл МІХАЛЕВІЧ\nНа адпачынак бярыце з сабой пітную ваду\nЗбіраючыся на адпачынак у Маладзечанскім раёне, варта захапіць з сабой пітную ваду. Такія парады дае Маладзечанскі занальны цэнтр гігіены і эпідэміялогіі.\n02.06.2011 AЎТАР(Ы): Святлана ЦІШКО\nНа Салдацкім возеры і ў Ніжнім парку лепш не купацца\nНа Салдацкім возеры і ў Ніжнім парку купацца небяспечна – такія высновы зрабіў начальнік вілейскай вадалазна-выратавальнай службы Таварыства выратавання на вадзе Аляксандр Роўда пасля аб’езду 1 чэрвеня месцаў для купання Вілейскага раёна.\nВадалазы падрыхтавалі вадаёмы да купальнага сезона\nУчора, 30 мая, у Асіпавічах вадалазы вілейскай выратавальнай станцыі падрыхтавалі да купання мясцовую сажалку – абследавалі і ачысцілі яе ад смецця. Гэта была апошняя заяўка, якая паступіла ў маі вілейскай станцыі.\n13.08.2010 AЎТАР(Ы): Святлана ЦІШКО\nНе купайцеся ў Яноўскім\nПа стане на 11 жніўня забаронена купацца ў зоне адпачынку Яноўскага вадасховішча, што непадалёк ад Астраўца.\n26.07.2010 AЎТАР(Ы): Сяргей ЗЯНЬКО\nВыцягнулі дзевяць тапельцаў\nДзевяць тапельцаў знайшлі ў рэгіёне ў пятніцу, суботу і нядзелю. У гэтыя тры дні патануўшых не было толькі ў Вілейскім і Ашмянскім раёнах.\n22.07.2010 AЎТАР(Ы): Аддзел інфармацыі\nУ спякоту на вадзе. Фотарэпартаж\nНашы карэспандэнты ў гэтыя спякотныя дні пабывалі на пляжы вадаёму непадалёк ад Вілейкі - у вёсцы Асіпавічы.\nАд пятніцы да нядзелі ў Вілейскім і Маладзечанскім раёнах патанулі чатыры чалавекі. Яшчэ адзін, якога лічылі патануўшым, нечакана вярнуўся дамоў.\n19.01.2010 AЎТАР(Ы): Марына Сліж\nНа Вадохрышча, 19 студзеня, супрацоўнікі “Рэгіянальнай газеты” акунуліся ў ледзяную ваду рэчкі Спорня. І не адзін раз.\n18.09.2009 AЎТАР(Ы): Надзея СТАНКЕВІЧ\nСёння з-за засмечанасці шкоднымі рэчамі вада ў рацэ Уша вельмі небяспечная для чалавека. І ўжо не першы год тут забаронена купацца летам. Адна з прычын - забруджванне сцёкавых водаў у ручаях (ліўнёўках), якія ўпадаюць у раку.\n01.07.2009 AЎТАР(Ы): Надзея СТАНКЕВІЧ Святлана СТАНКЕВІЧ\nДзе можна купацца?\nЗ надыходам спёкі беларусы пацягнуліся да вады. Але не ўсе вадаёмы прайшлі санітарна-эпідэміялагічны кантроль. Дзе ж можна купацца?


Летняя школа польскай мовы ў Польшчы - Адукацыя\nМяне завуць Алена, мне 19 год і я вывучаю ангельскую і нямецкую мову. Таксама вельмі падабаецца літаратура, асабліва захапляюся жанрам антыўтопіі. Але у мяне ёсць захапленне па-за межамі універсітэту. Я пачала цікавіцца польскай мовай і культурай амаль чатыры гады таму. Дакладна не памятаю, што мяне падштурхнула, але пасля сканчэння школы вырашыла, што абавязкова вывучу польскую мову.\nЯшчэ падчас здачы выпускных экзаменаў я даведалася пра існаванне Польскага Інстытута. Мэтамі яго дзейнасці з’яўляюцца спрыянне вывучэнню польскай мовы і культуры, арганізацыя цікавых мерапрыемстваў і пашырэнне ведаў пра Польшчу. Таксама Польскі Інстытут арганізуе бясплатныя курсы польскай мовы, якія доўжацца два гады і даступныя любому грамадзяніну Рэспублікі Беларусь ва ўзросце ад 18 год. Заняткі праводзяцца ў Мінску, Віцебску, Магілёве і ў Гомелі. Набор праводзіцца на конкурснай аснове. Асабліва вітаецца прысутнасць матывацыі ў кандыдатаў.\nКожны год у чэрвені на моўныя курсы набіраюць новыя групы. Заняткі адбываюцца два разы на тыдзень днём ці ўвечары. Удзельнікі павінны толькі набыць падручнік за ўласны кошт.\nРасклад заняткаў майго факультэту не вельмі спрыяў вывучэнню дадатковай замежнай мовы. Шмат часу я займалася самастойна, бо не заўсёды ўдавалася наведаць заняткі ў Польскім Інстытуце. Але навучанне на занятках было вельмі прадуктыўным! Мы вучыліся дакладна вымаўляць гукі, размаўляць у розных сітуацыях, вывучалі граматыку, якая, сапраўды, з’яўляецца адной з самых складаных у свеце.\nПа выніках першага году навучання можна было атрымаць стыпендыю на вывучэнне польскай мовы ў якім-небудзь польскім горадзе. Я падавала заяўку, але шчыра кажучы, не вельмі на нешта разлічвала. Аднак, аднойчы ліпеньскай раніцай мне патэлефанавалі з Інстытуту і прапанавалі месца ў Школе Польскай мовы і Культуры пры Універсітэце Вроцлава! Казаць, што я была здзіўленая, – нічога не казаць!\nСамы цікавы месяц\nБольш за ўсё пытанняў у мяне выклікаў даезд. Я вельмі хвалявалася, бо ўпершыню ехала адна, без бацькоў або групы. Дабіралася я цягніком Беласток – Вроцлаў без перасадак і ўжо падчас падарожжа змагла папрактыкавацца ў польскай мове з яе носьбітамі:-)\nЧыгуначны вакзал Вроцлава мае сапраўды казачны выгляд! Пясочна-жоўты палац з вежамі, унутры ўсё вельмі прыстойна.\nРаней мяне скантактавалі з агульным знаёмым, які сустрэў мяне і падвёз да акадэміка (інтэрната). Ён трохі павазіў мяне па горадзе, казаў, што я хутка тут адаптуюся. Маімі першымі уражаннямі былі словы: “Як прыгожа!” Ва Ўроцлаве існуе сапраўдны студэнцкі гарадок з усім неабходным. Усё вельмі блізка – крамы, кафэшкі, велізарны гандлёвы цэнтр – у 10 хвілінах ад акадэміку, дзе можна набыць ежу і розныя неабходныя рэчы.\nПотым мяне сустрэлі «пілоты», далі бэйдж з маім прозвішчам, картку, па якой мяне будуць упускаць у акадэмік і ключ ад майго пакою. Мая суседкі Ліза, Каця і Аліна прыехалі з Расеі. Ліза рыхтавалася да паступлення ў Вроцлаўскі Універсітэт, Каця і Аліна ўжо былі выпускніцамі. Выгляд з гаўбца быў, сапраўды, шыкоўным, і я падумала: “Пачынаецца самы цікавы месяц!” Наступнага дня на цырымоніі адкрыцця моўных курсаў з’явілася магчымасць пазнаёміцца з усімі удзельнікамі. Здаецца, тут сабраліся жыхары з амаль увесяго свету – японцы, кітайцы, індыйцы, амерыканцы, а таксама прадстаўнікі амаль з усіх краін Эўропы!\n“На занятках мы толькі размаўлялі!”\nУсіх удзельнікаў размеркавалі па групах у адпаведнасці з ўзроўнем ведання мовы. Кожны дзень мы атрымлівалі невялічкае хатняе заданне. Дзякуючы гэтым курсам я значна падняла ўзровень свайго маўлення і зараз не губляюся, калі трэба размаўляць па-польску.\nПрацэс навучання праходзіў на вельмі выскоім узроўні. Практыкаванні па граматыцы былі ў якасці хатніх. А на занятках мы толькі размаўлялі! Прычым не завучвалі шмат лексікі, а менавіта абмяркоўвалі розныя тэмы. Напэўна, мая найлепшая моўная практыка! Дарэчы, там я падгледзела некалькі прыёмаў, якія могуць мне дапамагчы на практыцы ў школе.\nПры вывучанні было задзейнічана шмат нагляднага матэрылу. Калі мы глядзелі прэзэнтацыю, нам выдавалі таксама раздрукоўкі слайдаў, каб мы маглі адзначыць важнае. Пры вывучэнні слоў і моўных канструкцый мы гулялі ў “калейку” – кожнаму выдавалася паперка з апісаннем яго ці яе, напрыклад “жанчына ў акулярах і з вялікай сумкай. Стаіць перад маладым ксёндзам і пасля бабулі з кацянём у руках”. Сэнс – даведацца ў кожнага, хто ён такі і пабудаваць “калейку” (чаргу).\nПасля моўных заняткаў былі лекцыі па гісторыі і культуры Польшчы. Палякі імкнуліся данесці нам “мэсыдж” – мы ўжо не тая камуністычная Польшча, мы рухаемся далей! Гэта вельмі інспіруе.\nАтмасфера на занятках значна адрозніваецца ад атмасферы на семінарах ва ўніверы. Калі ты тут саромеешся зрабіць памылку, бо цябе аблаюць,то на занятках у Польшчы нам часта казалі: “Вось тут, тут і тут у цябе памылкі. Але каб іх не было ў будучым, давай іх зараз выправім.”\nНастаўнікі пыталіся кожны ранак, што мы рабілі ўчора ўвечары. Калі глядзелі фільм, то абмяркоўвалі яго, калі былі якой-небудзь вечарыне ці канцэрце – таксама размаўлялі пра гэта.\nСкарыць сэрца замежніка дранікам\nПасля заняткаў увечары я гуляла па горадзе. Рынак Вроцлава – вельмі прыгожы, ёсць штосьці асаблівае ў гэтым месцы! Час быў вельмі насычаны на мерапрыемствы! Мы праводзілі вечары знаёмстваў, глядзелі разам кіно, проста добра бавілі час! Асабліва мне спадабаўся Міжнародны вечар. Кожны прадстаўляў стравы сваёй кухні. Вядома, беларусы смажылі дранікі і адразу падавалі гарачымі! Да нас ужо стварылася чарга!:-)\nТаксама мы распавялі пра нашу краіну – Беларусь, у асноўным пра тое, чым асабліва цікавіліся ўдзельнікі – да гэтага мы зрабілі невялічкую апытанку. Што цікава, пра хакей узгадаў толькі адзін чалавек – вось вам Чэмпіянат Свету па Хакеі ў Мінску! Яшчэ былі вельмі цікавыя экскурсіі па горадзе. Вроцлаў мне спадабаўся вытрыманасцю ў адным архітэктурным стылі. Нават новабуд пасуе да старых будынкаў. А якія прыгожыя паркі і асаблівая рамантыка трамваяў! Першы час я вельмі сумавала па гэтым відзе транспарта.\nМесяц жыцця ў Вроцлаве кардынальна змяніў мае погляды на жыццё. Упершыню я была абсалютна самастойнай і сама кіравала сваім жыццём – куды ісці ўвечары, як спланаваць свой бюджэт на тыдзень, што зрабіць на выходных.\nЯ пабачыла людзей з адрознымі поглядамі на жыццё, людзей розных культур, іншага веравызнання. І я зразумела, што галоўная “пілюлька” ад усіх праблемаў – уменне прыйсці да кампрамісу, шчырасць і адказнасць за свае ўчынкі.\nТаксама гэта быў мой першы вопыт жыцця ў інтэрнаце. Шчыра кажучы, я думала, што мне гэта будзе трохі цяжка, але ўсё было добра! Галоўнае – адразу пасябраваць з сваімі суседзямі і імкнуцца дапамагаць.\nІ я ніколі не забуду, як мы гулялі ноччу па вуліцах і размаўлялі аб усім… Нікога не саромеючыся…\nІ гэты месяц жыцця паказаў мне, што самая вялікая каштоўнасць – добрыя зносіны з людзьмі. Іх нідзе не набудзеш за грошы і не выйграеш. Гэта невымоўнае.


13 травень 2014, 22:27\nЦытаты зь лістоў, якія сабраныя ў дзьве новыя кнігі «Бібліятэкі Свабоды» і выходзяць у сьвет да 60-годзьдзя Беларускай рэдакцыі.\nЧаму пішуць лісты на Свабоду?\n«...пад час слуханьня Свабоды я адчуваю сябе па-сапраўднаму свабодным чалавекам» (Міхась Данько, Давыд-Гарадок).\n«... дзень без Свабоды — марны дзень» (Ірына Аўгуль, Астравецкі раён).\n«...гэта ўсё роўна, што пасьля лазьні выпіць кілішак гарэлкі: і сьветла, і весела, і радасна» (Васіль Завадзкі, Маладэчна).\n«...праўдзівую інфармацыю пра падзеі ў Беларусі я атрымліваю толькі ад Свабоды» (Аляксандар Пекар, Старадароскі раён).\n«...рэдакцыя не ўхіляецца ад адказаў нават на „непрычасаныя“ пытаньні» (Міхал Грамыка, Пінск).\n«...Радыё Свабода ёсьць адзінай станцыяй, якую можна рэгулярна слухаць, каб мець зьвесткі пра сваю радзіму» (Мікалай Бусел, Сьветлагорскі раён).\n«...уцякаеш ад жыцьцёвай марнасьці і панаваньня расейшчыны» (Ян Савіцкі, Баранавічы).\n«...вы заслужылі давер» (Валянціна Богуш, Менск).\n«...па той самай прычыне, па якой я пішу назву радыёстанцыі без двукосься, успрымаючы яе не як радыёстанцыю, а як форму існаваньня, як стан маёй душы» (Кастусь Сырэль, Ушачы).\n«Калі Беларуская Свабода пяройдзе на расейскую мову, палічу гэта абразаю і здрадаю»\nАлена Белахвосьцік, Рэчыцкі раён\nВашы перадачы падабаюцца мне тым, што ў іх можна пачуць пра многія падзеі, пра якія чамусьці вельмі рэдка пішуць беларускія газэты. Але я ня згодная з вашымі карэспандэнтамі, якія ўсю віну за нашы беды ўскладваюць толькі на Лукашэнку. Ён жа вельмі стараецца для людзей. Гэта на месцах удзельныя князькі не выконваюць ягоных загадаў і твораць што хочуць. Што ён адзін можа зрабіць з усімі імі? Расказвайце болей пра гэта — пра самаўладзтва раённых ды абласных начальнікаў. У іх праўды ня знойдзеш. А Лукашэнка пра гэта ня ведае.\nЯн Эмоцын, Глуск\nЯк жа вы любіце Лукашэнку. Ніводнага кепскага слова на ягоны адрас. Няма таго каб сказаць проста і даходліва: узурпатар, цыган, злодзей, зьбіраецца прадаць Беларусь Расеі толькі дзеля таго, каб потым там атрымаць пасаду. Вось цяпер у Беларусі йдзе масавы крадзеж. Калі капалі бульбу, людзі начавалі ў полі, каб яе ўначы зладзеі ня выкапалі. Усё больш кватэрных злодзеяў. А чаму так? Узурпатар уводзіць свае звычаі ў жыцьцё беларусаў. Раней цыганы кралі коней, а пры Лукашэнку ўведзены звычай красьці людзей (узгадайце Ганчара, Захаранку, Віньнікаву ды іншых). А вы не гаворыце пра гэта.\nВось вы кажаце, што ня трэба абражаць Лукашэнку. А што рабіць, калі на загад Лукашэнкі нас зьбіваюць на мітынгах, зьневажаюць? Вы зазірніце ў вёску й спытайце, хто такі Зянон Пазьняк. Вам адкажуць, што фашыст, што ў вайну паліцаем быў. (Хоць яго ў вайну й на сьвеце не было.) І спытайце, хто такі Лукашэнка. Пачуеце, што Лукашэнка, Шэйман, Латыпаў ды Чумакоў — сапраўдныя беларусы, якія хочуць далучыць Беларусь да Расеі, каб нам лепш жылося. Вось што робіць Лукашэнкава прапаганда, а вы зь ёй ейнымі ж мэтадамі ня хочаце змагацца.\nАлег Бураў, Берасьце\nВы на Свабодзе ня ўлічваеце некаторых беларускіх рэаліяў. Навіны ў інтэрнэце, можа, і цікава чытаць і слухаць дзесьці ў ЗША, Канадзе ці Аўстраліі, дзе кампутары ёсьць у кожным доме. Для нас жа гэта застаецца экзотыкаю, і колькі б вы ні гаварылі, бліжэй ня будзе. Студэнты зь Беларусі ў замежных унівэрсытэтах — гэта добра, але добра, здаецца, толькі для саміх гэтых студэнтаў. Штосьці ня чуў, каб пасьля вучобы яны вярталіся дадому й працавалі тут за мізэрныя грошы. Нашай уладзе, я лічу, такія зусім не патрэбныя, бо прыносяць з сабою дух свабоды, а гэта супярэчыць вядомаму выказваньню Лукашэнкі пра тое, што ён свой народ за цывілізаванымі краінамі не павядзе.\nІрына Барысевіч, мястэчка Парэчча, Гарадзенскі раён\nУ перадачы «Праскі акцэнт» 5 сьнежня прагучала меркаваньне, што варта весьці вяшчаньне Свабоды для Беларусі на расейскай мове. Вельмі мяне гэта ўзрушыла. Каго хвалюе лёс Радзімы — той па-беларуску зразумее, нават калі й не размаўляе на нашай мове. А тым, хто жыве ўспамінамі пра танную гарэлку й каўбасу, на якой мове ні гаварыце, слухаць ня будуць.\nЯ асабіста палічу гэта абразаю і здрадаю ў адносінах да мяне як да слухача. Кожны дзень паўтары гадзіны я слухаю інфармацыю на літаратурнай мове. Калі гучыць музыка ў перадачы «Вострая Брама», адчуваю гонар за сваіх продкаў, павагу да сваіх сучасьнікаў, якія ведаюць, хто яны і адкуль. А яшчэ адчуваю смутак і жаль. Надзея яшчэ не памерла, але жыцьцё праходзіць. Што я пакіну нашчадкам? Адумайцеся, людзі!\nДа Бога зьвяртаемся на чужых мовах і просім Божае ласкі — таму й не заўсёды разумеем, што чуем у адказ. У пагоні за лёгкім хлебам пазычаем у суседкі ейную культуру, палітыку, норавы, аддаючы ўзамен зямлю крывічоў — спадчыну сваю і будучыню дзяцей нашых. Апамятайцеся, яшчэ ня позна.\nАндрэй Кішкурнаў, вёска Судкова, Хойніцкі раён\nСам я беларус, але пішу, размаўляю і думаю па-расейску. Хоць і вельмі шкада. Слухаю Радыё Свабода ўжо сем гадоў, і пераважна беларускую праграму. Ёсьць пра што падумаць, а галоўнае — пачуць слова праўды. У вёсцы аб’ектыўную інфармацыю пра падзеі ў краіне атрымаць вельмі цяжка. Недзяржаўныя газэты да нас не даходзяць, а на беларускай дзяржаўнай тэлевізіі ды радыё час спыніўся ў 1990 годзе, толькі палітычныя пэрсанажы іншыя. Ужо адно ўзгадваньне пра гэтыя сродкі інфармацыі наганяе тугу і маркоту.\nАляксей Паўловіч, Горадня\nРадыё Свабода — незалежная радыёстанцыя, яна можа і павінна перадаваць тую інфармацыю, якую хавае ўлада. І найперш гэта зьвесткі пра злачынствы бальшавікоў. Трэба, каб штодня хвілін 10–15 была такая перадача. Нам ня так важна слухаць пра жаночае цела ці як хто страляў у ціры. Мы хочам ведаць сапраўдную гісторыю Беларусі, пра рэпрэсіі, пра тое, як бальшавікі гвалтам захоплівалі ўладу, заганялі сялян у калгаснае рабства; як Сталін рыхтаваў Другую ўсясьветную вайну...\nКалі людзі будуць ведаць праўдзівую гісторыю, яны ніколі не прагаласуюць за камуністаў ці за Лукашэнку. Ці вы ня чуеце, як хлусьлівая камуністычная прапаганда па 10–12 гадзінаў на суткі штодня цягне нас у мінулае, як расхвальвае расейскую кабалу?\nЗноў жа — пра стукачоў трэба распавядаць, якіх шмат засталося ў нас па камуністах. Няўжо вы ня чуеце, як яны хваляць цяперашняе жабрацкае жыцьцё, як убіваюць у галовы людзям, нібы ў нас цяпер усё добра і вельмі добры Лукашэнка, за якога трэба зноў галасаваць? Расейскі гісторык Валкагонаў неяк сказаў, што ў СССР было 11 мільёнаў інфарматараў КГБ. Колькі стукачоў у беларускім КГБ — таямніца. Але, паводле маіх зьвестак, — кожны пяты жыхар Беларусі. Гэтыя даносчыкі ў беларускім КГБ захаваліся, як захаваўся і сам КГБ безь якіх-небудзь зьменаў. І яны вядуць, так бы мовіць, «растлумачальную работу» сярод людзей. Колькі разоў на працы, у чарзе ў магазыне ці проста ў натоўпе на кірмашы даводзілася чуць, як падазронага выгляду асобы распачынаюць палітычную дыскусію. Яны кажуць: «Вось, Пазьняк уцёк, а без Расеі мы не пражывем. Няма ў нас ані газу, ані нафты», ці «Добра, што Лукашэнка разагнаў Вярхоўны Савет, яны ўсё роўна нічога не рабілі».\nКалі да працы сексотаў дадаць штодзённы падман, які льецца на нас з тэлевізара, дзяржаўных газэтаў ды радыё, то стануць відавочнымі сапраўдныя маштабы тае хлусьні, якой адурманьваецца народ. Гэтак і набіраецца той рэйтынг, якім хваліцца Лукашэнка. Лукашэнка абапіраецца на спэцслужбы, а спэцслужбы — на стукачоў. Прычым стукачы ёсьць і сярод начальнікаў, і сярод простых рабацяг.\nПётар Навіцкі, Рагачоў\nРаней да мяне часам заходзілі паслухаць Свабоду нават мае суседзі. Але цяпер ужо ня ходзяць. І ведаеце чаму? Бо ўсіх раздражняе і стамляе музыка ледзь не пасьля кожнага сказанага слова. Як хацелася б сесьці й спакойна паслухаць пра становішча ў нас у Беларусі, пачуць навіны сьвету. А замест гэтага штохвіліны скрыгоча гэтак званая музыка. Пішу «гэтак званая», бо на кароткіх хвалях і дыктарскі тэкст не заўсёды добра пачуеш — зь цяжкасьцю ловіш кожнае слова. Якая ўжо там музыка.\nНяўжо вы не разумееце, што ня дзеля музыкі ды іншых аздабленьняў слухаюць людзі Свабоду? Навошта ўскладняеце нам жыцьцё? Калі гэтак будзе працягвацца й далей, давядзецца мне сказаць вам «да пабачэньня».\nАляксей Калесьнікаў, Бабруйск\nДаўно слухаю вашы перадачы. Сярод усяго армейскага дэфіцыту інфармацыі ваша радыё дапамагае мне даведвацца пра падзеі ў нашай краіне. У арміі нас ідэалягічна апрацоўваюць на занятках дзяржаўна-праўнае падрыхтоўкі і прымушаюць рэгулярна глядзець выпускі навінаў Беларускае тэлевізіі. Але вядома, якога кшталту там інфармацыя. Таму вельмі ўдзячны вам за тое, што вы ёсьць. Тым больш, разумею, як нялёгка вам працаваць у сёньняшніх беларускіх умовах.\nТацяна Лебядзевіч, Заслаўе\nМне й раней пра вас распавядалі, але знайсьці патрэбную хвалю я не магла. І вось днямі прачытала абвестку ў «БДГ» пра вашы хвалі і дзякуючы гэтаму знайшла вас у эфіры. Прашу прабачыць за расейскую мову — пісаць і размаўляць на роднай мове гэтак, як гэта робіце вы, мяне, на жаль, не навучылі. Заслаўе побач зь Менскам, але чуваць беларускую Свабоду кепска, такое ўражаньне, што шумы ды іншыя перашкоды асабліва ўзмацняюцца падчас самых цікавых сюжэтаў.\nХачу сказаць вялікі дзякуй за вашу працу. Ад сябе абяцаю распавядаць усім знаёмым пра ваша існаваньне і пра тое, што вас варта слухаць, каб ведаць праўду.\nДзяніс Клямко, Баранавічы\nСумна вас слухаць, Беларуская Свабода. Што вы ўсё адным і тым жа людзям слова даяце — Лябедзька, Пазьняк, Вячорка, Грыб, Шушкевіч... І так даўно вядома, што яны думаюць і што скажуць. Няўжо вам не цікава, як пракамэнтаваў бы праблему ўціску незалежнае прэсы, да прыкладу, віцэ-прэм’ер Уладзімер Замяталін або як ставіцца да адкрыта антыбеларускіх праяваў расейскае палітыкі міністар замежных спраў Урал Латыпаў? Цікава было б таксама чуць іншых асобаў, якія рэальна кіруюць дзяржаваю — старшыняў абласных выканкамаў, міністраў. Бяз гэтага вашы перадачы выглядаюць надта аднабаковымі. Бярыце прыклад з Расейскае Свабоды.\nАлег Батурын, ЗША\nДзякуй, што вы ёсьць, бо для мяне толькі родныя галасы зь Беларусі засталіся апошняй нітачкаю, што злучае з Радзімаю. Ваша радыёстанцыя — гэта глыток свабоды ў нашай шматпакутнай Беларусі. Ведайце, што вас любяць і слухаюць многія беларусы, што ўва многіх (у тым ліку і ўва мне) вы падтрымліваеце жаданьне змагацца й перамагаць. Часам толькі інфармацыя вашага радыё не дае апускаць рукі й здацца. Заўсёды падтрымлівае тое, што ты не адзін.\n«На службе нас правакавалі, каб высьветліць, хто слухае замежныя радыёгаласы»\nІван Лях, Менск\nВедайце, што вы губляеце прыхільнікаў. Вядома, наш народ вельмі цяжка падняць на змаганьне — мы ня Чэхія і нават не Ўкраіна. Але і вы робіце шмат памылак.\nКожнае слова Лукашэнкі для вас — нібы залаты зьлітак. Як жа вы далікатна да яго ставіцеся — бясконца цытуеце, аналізуеце, надаяце яму вагі. Вы ствараеце ўражаньне, нібы ўсё ім сказанае — вельмі каштоўнае. Ну чаму вы ня хочаце бачыць, што гэта проста выпешчаная панна наровіцца, капрызіць? Што ён вечна на ўсіх пакрыўджаны, што «зацыклены» на ўласнай пэрсоне?\nЧасам думаю: ці ня вы вінаватыя, што заснуў наш народ? Ці гэта Лукашэнка вам плоціць, каб вы былі такой ляяльнай да яго апазыцыяй? Я хачу быць за вас, але для пачатку хацелася б высьветліць — за каго вы?\nШтодня а шостай гадзіне я цягнуся да свайго прыймача, настройваюся на 612 кілягерцаў — і наступныя паўтары гадзіны мяне цяжка адарваць ад гэтага занятку. Слухаю ўсё, асабліва люблю «Вострую Браму» Сяргея Дубаўца...\nСьвятлана Мацкевіч, Маладэчна\nУсё беларускае навокал нішчыцца, Беларусь рэальна ўсё больш ператвараецца ў расейскую правінцыю. Гінуць мова і культура, амаль вынішчаная нацыянальная школа. Часам апускаюцца рукі: плён твайго жыцьця, тваёй працы топчуць тыя, каму не дарагія ні гісторыя наша, ні незалежнасьць, ні будучыня.\nУ такія хвіліны ратуеш толькі ты, Радыё Свабода. Ты даеш сілы заўтра зноў ісьці на працу, вучыць дзяцей роднай мове і верыць, што гэтыя зярняты калі-небудзь узыдуць і спатрэбяцца новай Беларусі.\nМікіта Пазьняк, Наваградак\nЯ толькі-толькі закончыў дзявяты кляс, і цяпер перада мной цэлае жыцьцё. Але немагчыма пабудаваць сваё асабістае жыцьцё, калі ня будзе наша Радзіма вольнай, свабоднай і шчасьлівай. Я ўпэўнены, што калі кожны беларус будзе гатовы аддаць сваё жыцьцё за Радзіму, за свой народ, мову, культуру — мы ніколі ня зьведаем бяды.\nХачу выказаць вам вялікую падзяку за тое, што вы ёсьць. Для мяне — чалавека, які любіць сваю Радзіму, сваю мову, патрыёта — няма нічога лепш, чым чуць голас Свабоды.\nПавал Воранаў, Гомель\nСлухаю вас са студзеня 2001 году. Інфармацыя ваша тэндэнцыйная, накіраваная на падбухторваньне грамадзтва да псыхозу і рэвалюцыі. Супрацоўнікі вашай радыёстанцыі заражаныя фантазіяй прыходу да ўлады, і іхная фантазія ўжо перайшла ў фанатызм. Гэта небясьпечна, бо колькасьць вашых слухачоў вельмі шматлікая і ахоплівае ў значнай ступені ўсю Беларусь.\nЯкая вы апазыцыя — вы ж драпежнікі, небясьпечныя людзі і можаце стаць тэрарыстамі. Маладафронтаўцы дасьпяваюць да пагромшчыкаў.\nАпазыцыя — гэта вораг Беларусі. Яна задумвае нядобрае і рвецца да ўлады, што прывядзе да хаосу, бойні, разьні, разрухі. Цяпер апазыцыя ў Беларусі фанатычная і непрымірымая. Яна застанецца такой, нават калі яе перастануць фінансаваць заходнія краіны.\nДомна Лісоўская, Даўгаўпілс, Латвія\nПаважаныя журналісты Свабоды, вы — мая радасьць. Кожны дзень мой пакой напаўняецца вашымі галасамі, і для мяне гэта стала штодзённай неабходнасьцю.\nНа жаль, апошнім часам добрых навінаў мала. Слухаю вашы паведамленьні пра тое, як балюча перажывае сьвет трагедыю ў Амэрыцы — і хочацца закрычаць на цэлы сьвет: «Людзі, дзеці Божыя, што ж вы робіце! Ня помсьціце адзін аднаму, не памнажайце зла».\nНяхай бы прэзыдэнт Амэрыкі Джордж Буш, перш чым пачынаць вайну, спытаў у папы Яна Паўла ІІ, што рабіць, каб не нарабіць зла яшчэ большага. Бо можа стацца, што з гэтага зачараванага кола мы ня выберамся ніколі.\nЭдуард Клімовіч, Баранавічы\nЛукашэнка — правадыр беларускага народу і ўсяго славянскага сьвету. Яго абагаўляюць і любяць па ўсёй сьвятой Русі — у Беларусі, Украіне і Расеі. Гэта сапраўдны трыбун трыадзінай рускай нацыі — беларусаў, маларосаў і вялікаросаў. На выбарах прэзыдэнта Бацька атрымаў большасьць галасоў, бо ён плоць ад плоці беларускага народу.\nІ мы, беларусы, за свайго бацьку вам, ЦРУшным наймітам, глотку перагрызём. Вашу Свабоду слухае менш як паўадсотка насельніцтва рэспублікі — ды й тое маргінальная частка грамадзтва. Чым больш вы паліваеце брудам нашу Радзіму-Беларусь, тым страшней мы вас пакараем.\nРаз вашы нядобразычліўцы ня толькі слухаюць ненавісную ім Свабоду, але нават пішуць лісты, то гэта азначае, што вы на правільным шляху.\nПа-трэцяе, на службе нас заўсёды правакавалі, каб высьветліць, хто слухае замежныя галасы. Рабілася гэта даволі прымітыўна. Нампаліт, чытаючы нейкую лекцыю пра посьпехі ў пабудове «разьвітога сацыялізму», адрываўся ад напісанага тэксту і даверліва зьвяртаўся да нас: «Між іншым, я ўчора слухаў Радыё Свабода, дык там перадавалі цікавыя зьвесткі. Можа, яшчэ хто слухаў? Тады мне лягчэй будзе весьці размову». Але мы рабілі выгляд, што нас гэта ня тычыцца. У іншым выпадку размова са слухачом «варожага» радыё працягвалася б у кабінэтах начальнікаў.\nПа-чацьвёртае, у кожным падразьдзяленьні быў інфарматар КГБ — асобага аддзелу, сексот з нашага асяродку. Пад маёй камандай былі 24 афіцэры, і гэтага аднаго — сексота — я ведаў. Аднойчы на нарадзе афіцэраў я яго раскрыў, за што атрымаў вымову — нібыта за зрыў нейкай спэцапэрацыі КГБ.\nЗамовіць кнігу «Лісты пра Свабоду» можна тут


Малавядомыя вершы Ігната Дварчаніна - Czasopis\nУ свой час ён скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Пражскага ўніверсітэта са ступенню доктара філасофіі. Пражскі перыяд жыцця Ігната Дварчаніна характарызуецца актыўнай грамадскай дзейнасцю. Ён быў старшынёй Аб’яднання прагрэсіўных беларускіх студэнтаў, сябрам Беларускай Рады, якая аб’ядноўвала беларускую эміграцыю ў Чэхаславакіі.\nЗ 1926 года Ігнат Дварчанін у Вільні ўступіў у Беларускую сялянска-работніцкую Грамаду (БСРГ), быў цесна звязаны з яе кіраўніцтвам, выконваў даручэнні Цэнтральнага сакратарыята БСРГ, вёў лекцыі ў Віленскім гуртку грамады. Ён працаваў сакратаром Беларускага выдавецкага таварыства, настаўнікам Віленскай беларускай гімназіі.\nУ 1928 годзе ад Наваградскай выбарчай акругі Дварчанін быў абраны ў польскі сейм, удзельнічаў у беларускім рабоча-сялянскім пасольскім клубе «Змаганне», які фактычна працягваў дзейнасць Грамады. У 1930 годзе беларускі дзеяч быў арыштаваны польскімі ўладамі і асуджаны на 8 гадоў турмы. Праз два гады яго вызвалілі ў выніку абмену палітзняволенымі паміж СССР і Польшчай. Ігнат Дварчанін пераехаў у БССР.\n3 лістапада 1932 года беларускі дзеяч працаваў у АН БССР у камісіі па вывучэнні Заходняй Беларусі, выконваў абавязкі дырэктара Інстытута мовазнаўства. А 16 жніўня 1933 года яго беспадстаўна арыштаваюць органы НКУС па справе «Беларускага нацыянальнага цэнтра». Пастановай судовай калегіі ад 9 студзеня 1934 года ён быў прыгавораны да вышэйшай меры пакарання, якую замянілі на 10 гадоў пазбаўлення волі.\nПакаранне Ігнат Дварчані адбываў на Салавецкіх астравах і будаўніцтве Беламорска-Балтыйскага канала. Але 25 лістапада 1937 года, паводле прыгавору „тройкі”, яго расстралялі…\nІгнат Дварчанін пачаў друкавацца з 1917 года. Тады быў апублікаваны яго першы верш „Да беларусаў-інтэлігентаў” у „Беларускай радзе” і верш „Покліч” у „Вольнай Беларусі”. Вершы паэта змяшчаліся таксама ў газеце „Дзянніца”, часопісах „Родныя гоні”, „Маланка”, „Наш шлях”, „Маладое жыццё”, „Беларуская школа ў Латвіі” і ў іншых. Тэматыка яго твораў гэтага перыяду была прысвечана барацьбе за адраджэнне беларускай культуры, узняцце яе на больш якасны ўзровень, усведамленне беларускім народам сваёй гістарычнай і палітычнай значнасці, роўнасці з іншымі народамі.\nПадчас вучобы ў Пражскім універсітэце змяшчаў вершы рэвалюцыйна-рамантычнай накіраванасці ў студэнцкіх выданнях „Прамень”, „Студэнцкая думка”, „Перавясла”.\nАсобныя вершы Ігната Дварчаніна друкаваліся ў беластоцкім „Беларускім календары”, у часопісе „Беларусь”, у зборніку „Ростані волі” (Мн., 1990), які склаў Уладзімір Калеснік і ў іншых выданнях.\nУ 1995 годзе ў Гродне выйшла з друку кніга „І. С. Дварчанін. Гісторыка-біяграфічны нарыс”, над якой парупіліся Яўген Місарэвіч і Мікалай Каралёў. Гэта выданне складаецца з чатырох раздзелаў. У адзін з іх увайшлі вершы Ігната Дварчаніна і пераклад паэмы „Дванаццаць” Аляксандра Блока на беларускую мову. Усяго было апублікавана 22 вершы Ігната Дварчаніна. Адзін з іх – „З чужой стараны” апублікаваны нават у скарочаным варыянце – толькі дзве страфы. Гэтыя надрукаваныя вершы – далёка не ўся паэтычная спадчына заходнебеларускага паэта. Дзесяткі вершаў Ігната Дварчаніна раскіданы па многіх беларускіх выданнях 1920-х гадоў. Даўно іх пара сабраць пад адну вокладку і выдаць асобным выданнем.\nЧытачам „Czasopisu” прапаную малавядомыя вершы Ігната Дварчаніна, якія пасля яго смерці ніколі не друкаваліся. Яны былі напісаныя напачатку 1920-х гадоў.\nЗ чужой стараны\nО, Беларусь, о, край мой мілы,\nСтаронка родная мая.\nТут расказаць не маю сілы,\nШто адчуваю ў сэрцы я.\nЦябе я бачу ў блеску сонца,\nУ срэбных пацерках расы,\nШто красяць усё ў табе бясконца\nІ луг, і поле, і лясы.\nЦябе убраную ў шаты,\nЎ зялёны, свежы, як бы жар.\nПакроў цудоўны і багаты,\nШто робіць вобраз поўны чар.\nНарод я бачу веры поўны,\nНяволі выжыўшы кашмар.\nУсім народам свету вольны\nУ роднай хаце гаспадар.\nЛюблю цябе, о край мой родны!\nЗа што? Сказаць бы я не мог…\nШто мушу мо, як пёс нягодны\nТуляцца па чужых кутох.\nА можа быць сваю нядолю\nЎ тваім я твары палюбіў,\nСваю аддаўшы ветру волю\nСабе чужую налажыў.\nШто мне там месца не знайшлося,\nПаміж улюбленых сяліб,\nДзе гнецца і шуміць калоссе,\nПаміж галлістых груш і ліп.\nШто з дому выгнаны злым рокам,\nТабою запаўняюць сны.\nЯк птушка ў выраі далёкім\nЧакаю светлых дзён вясны.\nЧасопіс, дзе друкаваў свае вершы Ігнат Дварчанін\nПрывет вам з залатое Прагі,\nПад гоман светлае вясны.\nШто паднялі штандар адвагі\nМіж бруду, здзеку і маны.\nБалююць хай учарашнія героі\nІ стогне хай прыгнечаны народ,\nХай злыдні цешацца ва ўпоі –\nДы хай уступяць свой чарод.\nШтандар дзяржыце горда, смела\nІ верце – праўда пабядзіць.\nНа правае, святое дзела\nХай сэрца ў страху не дрыжыць.\nВясна! З чароўнаю вясною\nПрыйдзе жаданае святло.\nІ кінем крыўду за сабою,\nЯк бы яе і не было.\nВее вецер, завывае,\nГрае, свішча на прасторы.\nХмары чорныя ганяе,\nЛоміць дрэвы, крышыць горы.\nІ ў мяне на сэрцы бура,\nКаб няволі, крык адняла,\nМіж людзей адзін панура,\nЯк ачмураны блукала.\nСвет вялікі, свет шырокі,\nДля мяне на свеце цесна.\nРвусь, імкнуся ў розны бокі –\nДуху ж скалы ўсе адвесны.\nВецер буйны, дух адвагі,\nМы так родныя з табою,\nЯк бяздомныя брадзягі\nЗ цэлым зместам мы у бою.\nНе знаходзім мы спакою\nУ прыгожым людзям свеце,\nЎсё жыццё для нас маною\nПра нужду мы мусім пеці.\nЗробім сполку, брат, з табою,\nДвох палецім на прасторы.\nМо распрасцімся з нудою,\nМо разгонім разам гора.\nАб чым пяяць магу?\nДзе тоны падбяру?\nО, не звініць струна,\nСпакойна ліра спіць.\nТам на двары вясны\nЖыццё ідзе, жыццё,\nА холад на душы,\nА сэрца, як бы лёд.\nА крыллі дзе мае?\nАпалі да зямлі\nНе рвецца сэрца ўвысь,\nМаўчыць зусім душа…\nІ свет, як бы не свет,\nЖыццё, як не жыццё,\nЗбаўленне дзе найду?\nНяўжо яго няма?\nНяўжо патух агонь,\nНяўжо зацміўся свет?\nГэй, стой, маўчы душа.\nНе муч сябе, не муч, –\nЗярняты у зямлі.\nІ будзе, будзе ўсход,\nНадыйдзе красны май.\nНадыйдзе блеску час,\nІ краскі зацвітуць\nНа полі дзіўна так.\nПрыйдзе, прыйдзе яно,\nПрыйдзе, прыйдзе святло.\nІ струны зазвіняць,\nІ сэрца запяе.\nКасцёр гарыць, агонь палае,\nНясе усюды блеск і свет,\nКругом дружына маладая,\nПрыймае дзедаўскі завет.\nНе дождж ідзе, шапочуць ветры,\nПраснулісь полі і лясы\nДрыжаць, трасуцца багны, ветры,\nСтрачаюць новыя часы.\nУсе, усё ўстае на ногі,\nЗганяе прошлае як дым…\nІмкнецца, рвецца да дарогі,\nКуды? Чаго? На што? За чым?\nАгонь шыбае вышай, вышай,\nНа небе свеціць, як зара.\nЎсё прыцягае, ўсё калыша,\nПара прышла, прышла пара.\nІ словы дзедаў раздаюцца,\nЎсяляюць моц, пышаць красой.\nІ слёзы радасці ліюцца\nНа землю срэбнаю расой.\nПрага, 1 лістапада 1921 г.\nМы брыдзем ў тумане да адвечнай далі,\nСколькі ўжо ззаду, сколькі напярод.\nЧэрцім жыццёвыя мудрыя скрыжалі\nІ падаем, уступаем для другіх чарод.\nТам дзесь прамень свету задрыжыць і згасне,\nРукі працягаем, каб яго злавіць.\nАле то міражы, як бы сон ці басня\nЗноў страшная цемра ўвакол стаіць.\nА туман суровы косьці раз’ядае\nІ марозіць сэрца й душу ледзяніць.\nІ краса спадае з шчокаў маладая,\nВалімся, каб болей ні аб чым не сніць.\nДзе ж канец імкненняў, чалавецтва мэта,\nДзе збаўлення прыстань, не відна яе –\nСхована у далі, ў цемры без прасвета,\nТам дзесь у нязнана-незямным краю.\nДа якогась пункту ўсё брыдзем ў тумане,\nА яго не бачым, схованы за вал.\nІ балота месім, бродзім на дзірване\nІдэал шукаем, смешны ідэал.\nВежы адбудуем і глядзім у гору,\nЦі не там схаваны дзіўны талісман.\nАле сумна страшна ў незямным прасторы:\nУвакола цемра, увакол туман.\nХтось незразумелы, ўсемагутны вечны\nПасадзіў на землю між балот і гор.\nІ смяецца дзіка, і глядзіць бяспечна,\nЯк там мітусіцца бедны, жалкі твар.\nІаанна Чабан. Цуд.\nGavin Owings napisał(a):\nWhat i don’t understood is in truth how you’re not really a lot more neatly-preferred than you might be right now. You are so intelligent. You know thus considerably with regards to this matter, made me in my view consider it from a lot of varied angles. Its like men and women don’t seem to be interested unless it is something to do with Lady gaga! Your own stuffs excellent. All the time handle it up!\nmay check this? IE still is the marketplace chief and a huge portion of other folks will omit your\nThanks for finally writing about >Малавядомыя вершы\nІгната Дварчаніна – Czasopis <Loved it!\nlos angeles home care napisał(a):\n12 grudnia 2016 o 11:09\n19 grudnia 2016 o 23:39\npreventive pest napisał(a):\n21 grudnia 2016 o 07:44\nam a blogger, and I was wondering your situation; we have developed some nice practices and we are looking to swap solutions with others, be sure to shoot me\ndodge charger computer mount napisał(a):\ndodge stratus pcm replacement napisał(a):\n23 grudnia 2016 o 21:09\n2000 dodge durango ecm napisał(a):\n24 grudnia 2016 o 22:34\ndodge durango pcm failure problems napisał(a):\n25 grudnia 2016 o 06:17\ndodge caravan pcm update napisał(a):\n25 grudnia 2016 o 23:12\n27 grudnia 2016 o 09:04\n2001 dodge ram ecm location napisał(a):\n29 grudnia 2016 o 19:20\nHi there every one, here every person is sharing these kinds of experience, so it’s pleasant to\nHurrah! Finally I got a web site from where I be capable of actually take valuable information concerning\n13 stycznia 2017 o 01:19\n15 stycznia 2017 o 04:58\n15 stycznia 2017 o 06:09\n15 stycznia 2017 o 07:24\ntoys need lots napisał(a):\n18 stycznia 2017 o 03:45\n18 stycznia 2017 o 05:08\n18 stycznia 2017 o 06:11\n19 stycznia 2017 o 04:39\nYour web site provided us with helpful info to work on. You’ve performed an impressive task and our entire neighborhood\n19 stycznia 2017 o 07:40\nI’m taking a look ahead to your next submit, I’ll try to get the grasp of\n22 stycznia 2017 o 13:08\n22 stycznia 2017 o 15:49\n24 stycznia 2017 o 18:22\n26 stycznia 2017 o 18:40\nwedding caterers los angeles napisał(a):\n27 stycznia 2017 o 23:26\nworst case napisał(a):\nHi there, I found your blog via Google while searching for a comparable matter, your site came up, it seems to be\n29 stycznia 2017 o 08:15\n29 stycznia 2017 o 09:26


"Звязда" высветліла, дзе паспаліты люд можа памацаць 900-гадовую сценку і пабачыць храм, які памятае Вітаўта Вялікага\n1. Полацк. Сафійскі сабор, каля 1050??г. Найстарэйшы беларускі горад, які ўпершыню згадваецца ў летапісах у 862 годзе, трымае першынство і тут. Сафійскі сабор быў збудаваны ў прамежку між 1044-66 гадамі за князем Усяславам Чарадзеем. Перажыўшы колькі пажараў ды перабудоваў, храм датрываў ажно да XVІІІ стагоддзя, пакуль у Полацк не наведаўся рускі цар Пётр І.\n4. Гродна. Барысаглебская царква (Каложа), да 1183 г. Збудаваная ў другой палове ХІІ стагоддзя, да 1183 года (першая згадка) на высокім правым беразе Нёмана побач з Замкавай гарой. Гэта і загубіла Каложу: 2 красавіка 1853 года палова храма абрынулася ў Нёман... На мяжы ХІХ і ХХ стагоддзяў царкву аднавілі: знішчаную частку выканалі з дрэва. Так храм выглядае і сёння. І гэта вельмі арыгінальна: кожны чалавек можа пабачыць на свае вочы пакручастую гісторыю гэтага ўнікальнага храма. Цяпер ідуць дэбаты, як аднаўляць Каложу: ці проста паднавіць драўляную частку, ці дабудоўваць з цэглы? Мяркую, апошні варыянт проста знішчыць гэтую непаўторную адметнасць... Між іншым, з ХІІ стагоддзя захавалася шмат мазаічных крыжоў на сценах, выкладзеных з валуноў ды каляровых маёлікавых пліт: ёсць да чаго дакрануцца!..\nЗамак вытрымаў шмат аблогаў, у выніку чаго сцены былі пашкоджаныя, а вежы і ўнутраная забудова знішчаныя цалкам. Аднак большая частка сценаў выстаяла: не дзіўна, бо яны маюць больш за 12 метраў вышыні і да 2 метраў таўшчыні!\nНават закінуты, Крэўскі замак уражвае сваімі 12-метровымі сценамі, якія маюць таўшчыню да 2,5 метра. Хочацца верыць, што разам з аднаўленнем іншых замкаў (Мір, Нясвіж, Косава, Ружаны, Наваградак, Ліда) — дойдуць рукі і сюды. Крэўскі замак мусіць быць гонарам нашай краіны!\n9. Уселюб (Навагрудскі раён). Касцёл Святога Казіміра, да 1433??г. Збудаваў касцёл ва Уселюбе Ян Няміра, канюшы Вялікага князя Вітаўта. З вядомай даты вынікае, што гэта — самы стары касцёл Беларусі. Аднак храм быў значна перабудаваны ў ХІХ стагоддзі — прынамсі вежа ў сённяшнім выглядзе з'явілася менавіта тады...\nГорода: Несвиж, Полоцк


Час публікацыі: 10-16-2020\nПластыкавыя дэталі вырабляюцца шляхам фармавання з выкарыстаннем іншых спосабаў апрацоўкі, памер і функцыя якіх адпавядаюць патрабаванням дызайнераў. Больш за 80% пластыкавых дэталей фармуецца ліццём пад ціскам, што з'яўляецца асноўным спосабам атрымання дакладнай пластыкавай дэталі. Увядзіце ...Чытаць далей »\nКаб атрымаць поспех у распрацоўцы і вытворчасці вырабаў з пластыка, мы павінны разумець віды і прымяненне пластыка. Пластык - гэта разнавіднасць высокамалекулярнага злучэння (макралекул), якое полімерызуецца шляхам дадатковай полімерызацыі альбо рэакцыі поліканденсацыі з мономерам у якасці сыравіны. Ёсць шмат сваякоў ...Чытаць далей »


Канвертаваць Бурундзійскай франкаў (BIF) і Дацкія кроны (DKK) : Калькулятар абменнага курсу\nБурундзі франк (BIF) і Дацкая Крона (DKK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бурундзі франк і Дацкая Крона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 4 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бурундзі франк. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Дацкая Крона валюты па змаўчанні. Націсніце на Дацкія кроны або Бурундзійскай франкаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБурундзі франк гэта валюта, у Бурундзі (BI, BDI). Дацкая крона гэта валюта, у Данія (Дз.К., ДНК), Фарэрскія выспы, і Грэнландыя (GL, ОСТ). Дацкая крона таксама вядомы як Krones. Сімвал BIF можа быць запісаная FBu. Сімвал DKK можа быць запісаная Dkr. Бурундзі франк дзеліцца на 100 centimes. Дацкая крона дзеліцца на 100 ore. Абменнага курсу Бурундзі франк Апошняе абнаўленне 4 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Дацкая крона Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. BIF каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. DKK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


108 дзён І начэй у засьценках кдб дзёньнік палітычнага закладніка Анатоля Лябедзькі - старонка 6\n— Дэпутаты парлямэнту, чальцы ўраду. Тут у вас яшчэ няма кадраў маіх сустрэч з прэм'ер-міністрам Грузіі і са сьпікерам парлямэнту Ніно Бурджанадзэ. І ў чым тут крымінал?\n— А што, у грузінаў сапраўды ёсьць такія грошы? — стараюся быць сур'ёзным і дзелавым. — Вы б мне гэтую інфармацыю перад паездкай у Тбілісі паведамілі.\nНаступнага дня я рушыў на пошукі свайго аўтамабіля. У РУУС Цэнтральнага раёну паведамілі, што машына на штрафстаянцы. Маўляў, яе эвакуіравалі ад пасольства Румыніі, дзе яна была прыпаркаваная пад знакам «Стаянка забаронена». Машына сапраўды знаходзілася на штрафстаянцы. Ключоў не было. Абышоў «рэно», звонку агледзеў салён і паехаў на Камсамольскую. У грамадзкай прыёмнай напісаў заяву на імя старшыні КДБ. Маўляў, вярніце крадзенае. Падтэкст такі: навошта паскудзіць і гадзіць у стылі дробных тралейбусных зладзюжак? Але гэты эмацыйны парыў не наблізіў мяне да руля майго аўто. Прыйшлося выклікаць спэцыялістаў па ўскрываньні. Пад'ехалі спэцыялісты, управіліся зь дзьвярыма за хвіліну, а ключы я знайшоў усярэдзіне салёна. Здаецца, усё было на месцы, за выключэньнем пасьведчаньня дэпутата Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня. Яно зьнікла бясьсьледна. Напэўна, камусьці з выкрадальнікаў сышло за трафэй. Дакумэнту было шкада, усё ж гэта мандат даверу дзясяткаў тысяч выбарцаў. Дый ва ўзаемаадносінах з работнікамі аўтаінспэкцыі ён быў вельмі карысны.\nАдначасова са зьнікненьнем адваката прапаў і сьледчы. Гэта таксама цалкам вытлумачальна. Пра што размаўляць? Сваё слова я ўжо сказаў на першым допыце. Дый сам “сьлядак” выдатна ведае, што я такі ж злачынец, як ён касманаўт. У мяне статус закладніка. Прышпіліць мяне да крымінальнай справы па гэтым артыкуле цяжка. Нават калі будзе рыць усё сьледчае ўпраўленьне КДБ, нарыць нічога супрацьзаконнага немагчыма. Гэта калі арыентавацца на прававы бок справы.\nТакога сапраўды выключаць нельга, а пакуль сьледзтва можа хіба што абсмоктваць інцыдэнт на плошчы з маім удзелам. Яшчэ перад Новым годам я ўбачыў нейкую тэлеперадачу, у якой дэманстраваліся кадры падзеяў 19 сьнежня. І ў тым ліку эпізод, дзе я закрываю рукой камэру нейкага чалавека ў цывільным. Дый Арлоў на адной зь першых сустрэч, салодка ўсьміхаючыся, прашыпеў: «Дык вы ж журналіста зьбілі. Камэру разьбілі. А гэта ўжо патыхае сур'ёзным артыкулам».\nТут калі чым і патыхае, то дробнай, таннай правакацыяй. Інцыдэнт на плошчы я памятаю ў дэталях. Каля Дома ўраду да мяне прыклеіўся «журналіст» зь відэакамэрай. Справа звыклая. Але калі ён нахабна пачаў ледзь ня тыкаць камэрай у твар, я проста закрыў яму аб'ектыў. Цяпер мне здаецца, што апэратары былі спэцыяльна прыстаўленыя да ўсіх лідэраў апазыцыі, хто быў на плошчы. Ужо тады зьбіраліся матэрыялы для будучай крымінальнай справы.\n7 студзеня, пятніца\nАдзіная крыніца інфармацыі — лісты, якія атрымліваюць мае сукамэрнікі. Калі з гэтай крыніцы выключыць асабістае, то ўсім астатнім (а астатнія — гэта я) дастаюцца драбніцы. Пошту прыносяць каля пятай вечара, часам пасьля вячэры. Першыя дні, як толькі адчынялася акенца і канвэрты клаліся бязладным стосам на адвалены драўляны паднос, я інстынктыўна, у два скокі, апынаўся каля дзьвярэй. І кожны раз натыкаўся на расчараваньне. Цяпер ужо не скачу. Ды што там, імкнуся не рэагаваць, а дакладней, не дэманстраваць стан свайго хваравітага чаканьня. Ні жэстамі, ні словамі. Гэта цяжкая задача, але, здаецца, я навучыўся яе вырашаць. Зрэшты, а куды падзецца? Тут увесь час барацьба. За настрой, за фізычны стан і зьнешні выгляд, за годнасьць і самапавагу. І супрацьстаяньне. З адміністрацыяй, са спакусамі, са слабасьцямі, з самім сабой. Увесь час мусіш быць напагатове. Сюрпрызы і неспадзяванкі не прывязаныя да часу і месца. Да іх трэба быць гатовым заўсёды. Круглыя суткі. Яны могуць чакаць цябе і ў кабінэце начальніка СІЗА, і ля «сьцяны катаваньняў» у спартзалі, і пры адбоі, і падчас пад'ёму.\nЗмагацца з курцамі няпроста. Апраўданьняў у іх мноства. Але галоўнае — гэта, маўляў, эфэктыўны спосаб барацьбы са стрэсам. Усе ўпэўненыя, што нікатын супакойвае, абвалакаючы ахоўным воблакам нэрвовую сыстэму. Гледзячы на тое, як трасецца Ціток, дый на тых, хто маладзейшы, я б паспрачаўся з гэтым сьцьвярджэньнем.\nКожны з нас нібыта знайшоў занятак, які павінен быў адцягнуць увагу ад непрыемных падзей і навін сёньняшняга дня. Тым часам вушы лавілі любыя гукі і шоргаты, якія даносіліся звонку. Арганізм імгненна рэагуе на зьменлівую сытуацыю. Быць напагатове, быць гатовым да ўсяго — такую ўстаноўку даваў мозг кожнаму з нас.\nСІЗА — рэч суровая. Пустэльна-арктычная. А гэта значыць, што чалавечы фактар набывае тут асаблівую значнасьць. Ад таго, хто побач з табой у гэтай экстрэмальнай, звышгранічна нэрвовай сытуацыі, залежыць калі ня ўсё, то амаль усё. Атмасфэра ў камэры нэўтральна-пазытыўная. Гэта як мінімум добра. Асабліва калі ўзяць пад увагу, што паміж палітычнымі і астатнімі спрабуюць убіць клін. Маўляў, усе праблемы і нязручнасьці — непасрэднае наступства знаходжаньня тут апанэнтаў улады. Так што ўсе прэтэнзіі да іх. Прэтэнзіі, безумоўна, ёсьць. Але не да палітычных. Клін не ўбіваецца. Прынамсі, пакуль і ў нашай камэры.


Барысаўскі пісьменнік Кірыл Стаселька распавёў, як стаць персанажам яго кнігі | EX-PRESS.BY\nПра досвед прамоцыі рамана “Marginalis” распавядае аўтар.\nНа сайце EX-PRESS.BY пэўны час таму было размешчана інтэрв'ю з маладым беларускім пісьменнікам Кірылам Стаселькам, які нарадзіўся і скончыў школу ў Барысаве. Тады з друку выйшла ягоная другая кніга прозы раман “Marginalis”.\nСёння зноў з’явілася нагода пагутарыць з Кірылам — у родным горадзе нарэшце адбудзецца прэзентацыя “Marginalis”. Галоўная тэма гутаркі: як прыгожае пісьменства зрабіць удалым камерцыйным праектам.\n— Як вы бачаце сёняшнію сітуацыю з літаратурай ў Беларусі?\n— Па майму меркаванню, сітуацыя крыху паляпшаецца ў параўнанні з мінулымі гадамі, прынамсі з пачаткам 2000-х. Паступова змяняецца агульнае стаўленне да беларускай мовы і культуры, і гэтыя працэсы ўзаемазвязаныя. Дзякуючы намаганням пэўных культурніцкіх ініцыятываў, беларуская мова і сімволіка становіцца ў нейкіх колах чымсьці модным. Гэта так ці інакш закранае і літаратуру.\nАле калі казаць менавіта пра літаратуру, ёсць шэраг абставінаў, якія перашкаджаюць яе развіццю. Есць суб’ектыўныя фактары, гэта тое, што выдавецтвы не зусім актыўна займаюцца прасоўваннем сваёй прадукцыі і сваіх аўтараў. Кніжкі ў асноўным друкуюцца за ўласны кошт аўтараў ці за кошт нейкіх грантаў. Таму выданне беларускіх пісьменнікаў гэта звычайна не камерцыйны праект.\nНе ўсе аўтары хочуць самі сябе прасоўваць, плюс ёсць некія эканамічныя перашкоды. Бо кніжка, якая выдадзена ў Расеі ў цвёрдай вокладцы будзе значна танней каштаваць за беларускую ў мяккай вокладцы. Уплывае на сабекошт розніца ў падатках, кошт паперы і гэтак далей. Зараз сярэдні наклад такой беларускамоўнай мастацкай літаратуры 300-500 асобнікаў. Калі наклад 1000, можна казаць пра суперпапулярнасць.\nКалі кніга не прыносіць прыбытак выдавецтву, яно не мае сродкаў рабіць рэкламную кампанію. Атрымліваецца замкнёнае кола. У рэшце чытачы не ведаюць пра наяўнасць добрых кніг, таму што няма інфармацыі, а інфармацыі няма, таму што наклады маленькія, а кнігі дарагія і мала пакупнікоў.\n— Што варта зрабіць, каб больш беларусаў чытала кнігі сучасных аўтараў?\n— На мой погляд, трэба змяніць існуючае сакральнае стаўленне да літаратуры, як да нейкага высакароднага занятку, які не залежыць ад грошай. Насамрэч літаратурны прадукт гэта таксама і камерцыйны прадукт, які купляецца і прадаецца, і таму да яго павінен быць адпаведны падыход.\nІншымі словамі, прыгожае пісьменства гэта таксама і рынкавы прадукт. Таму калі толькі казаць, што ўсё дрэнна, нічога не купляюць і па-беларуску не размаўляюць, то нічога з месца не зрушыцца. Але калі падыходзіць да літаратуры з боку сучасных трэндаў моды, рынкавых тэхналогій і гэтак далей, каб людзі захацелі гэта купляць, таму што гэта падабаецца, сітуацыя зменіцца. Але, здаецца, у Беларусі пакуль што не гатовы падыходзіць да літаратуры, як да рынкавага прадукту.\nМне здаецца, што трэба выходзіць з нашага літаратурнага гета, дзе ўсе адзін аднаго ведаюць: чытачы ўсіх аўтараў, а аўтары ўсіх сваіх чытачоў. Трэба выходзіць на людзей, якія можа ніколі ў жыцці не размаўлялі па-беларуску, але якіх можа зацікавіць беларуская літаратура.\n— Што важна — сапраўды добры тэкст, добрая кніга або добрая інфармацыйная кампанія?\n— Які бы добры тэкст ня быў, а ў Беларусі, лічу, шмат такіх тэкстаў, без інфармацыйнай працы спадзявацца на добрыя продажы нельга. Сёння, калі ў Беларусі няма шырокай аўдыторыі чытачоў беларускамоўных кніг, неабходны тытанічныя высілкі, каб зрабіць хаця б мінімальную прамоцыю.\nНават калі ўзяць аўтараў, якія лічацца ў Беларусі самымі топавымі, то яны вядомы ў досыць вузкіх колах. У гэтых аўтараў сапраўды большая аўдыторыя, але ўсё ўпіраецца ў тое, як прадаваць і як рабіць прамоцыю.\nЦі можа добрая рэклама прадаць дрэнны тэкст? З аднаго боку, у заходніх краінах такія прыклады ёсць. Але такі поспех не будзе трывалым. Калі аўтар клапаціцца пра свой імідж і рэпутацыю, не трэба рабіць асноўны акцэнт на прамоцыю.\n— З мінулай нашай размовы прайшло больш за год. Што з таго часу змянілася, як выглядае сітуацыя з вашымі кнігамі?\n— У маім выпадку, як у аўтара пачаткоўца, сітуацыя досыць добрая. З таго часу, як выйшла мая другая кніга “Marginalis”, прайшло паўтары гады. За гэты час наклад у 500 асобнікаў прадаўся. І гэта, лічу, файны паказчык. А некалькі дзён таму выдавецтва зрабіла другі наклад, таксама ў 500 асобнікаў. Дарэчы, кніга добра прадаецца на такой інтэрнет-пляцоўцы, як oz.by. На першы погляд, гэта дзіўна, бо там крыху іншая аўдыторыя, якую павінны былі б цікавіць іншыя кнігі. Мяркую, што мае намаганні па забеспячэнню інфармацыйнай падтрымкі выдання не былі марнымі і спрыялі пашырэнню патэнцыйнага кола чытачоў. Бо ведаю, здараецца, і кнігі сталых аўтараў не распрадаюцца на працягу некалькі гадоў.\n— Якім чынам вы шукаеце новага чытача?\n— У прыватнасці я спрабую выкарыстоўваць пазалітаратурную прамоцыю, якая не звязана непасрэдна з тэкстамі рэцэнзій, водгукаў, аглядаў. Усё гэта таксама было. Але было і нешта іншае. Напрыклад, засяроджванне ўвагі на рэкордзе — найбольшай канцэнтрацыі герояў аднаго рамана ў “Marginalis”.\nЯшчэ адно кропкай інфармацыйнай увагі было абвяшчэнне конкурсу сярод чытачоў: знайсці сярод мноства герояў кнігі галоўнага. Я абяцаў таму, хто здагадаецца, назваць ягоным прозвішчам персанажа наступнай кнігі. Гэта давала чытачу магчымасць пагуляцца з тэкстам, прайсці своеасаблівы літаратурны квэст, бо на самой справе структура кнігі дэцэнтралізаваная і галоўнага героя там па сутнасці няма.\nШто яшчэ? Нядаўна выйшла серыя стыкераў па матывах “Marginalis” у мэсанджары Telegram. Гэтыя стыкеры маюць універсальны характар, і імі могуць карыстацца і тыя, хто не чытаў кнігу. Але гэта адначасова і рэклама кнігі. Магчыма, некаму гэты стыкер спадабаецца і чалавек захоча даведацца і пра “Marginalis”. Паколькі я займаюся, апрача літаратуры, яшчэ і кампутарным дызайнам, рабіў гэту працу сам. І вось за адзін месяц гэтыя стыкеры спампавала некалькі соцен чалавек ужо. Гэта, на мой погляд, таксама добры паказчык.\n— Ці плануецца ўсё ж прэзентацыя вашай кнігі ў родным горадзе? Калі так, то дзе і калі?\n— У маім родным горадзе Барысаве прэзентацыя рамана “Marginalis” адбудзецца 14 сакавіка ў межах курсаў “Мова Нанова”, якія праходзяць у “Ірландзкім пабе”. Пачатак у 19 гадзін.\nТемы: Кірыл Стаселька Барысаў “Marginalis”


Горадня: “Рынак патрыманых аўтамабіляў і так ужо перанасычаны”\n17 кастрычнік 2007, 17:49\nМіхал Карневіч, Горадня Бальшыня перагоншчыкаў патрыманых аўтамабіляў у Горадні ведае пра прэзыдэнцкі ўказ №503 “Аб ільготным перамяшчэньні праз мытную мяжу тавараў для асабістага карыстаньня”. Паводле яго ўвоз у Беларусь больш як адной аўтамашыны ў год будзе лічыцца прадпрымальніцтвам. Думкі на гэты конт ва ўсіх розныя.\nУ Горадні дагэтуль самы танны аўтамабільны рынак у Беларусі. У выходныя дні на рынку да некалькіх тысяч аўто, якія дастаўляюць перагоншчыкі, — пераважна з краінаў Эўропы. Пакупнікі на рынку таксама з усіх абласьцей краіны.\nАдзін з маіх суразмоўцаў, Пётра, кажа, што ўказ нічога новага для іх не прынес, бо прыватнымі прадпрымальнікі ў Горадні ў гэтай сфэры сталі многія, але ня ўсе захацелі існаваць легальна.\nПётра кажа, што ў перагоншчыкаў усё роўна застаецца магчымасьць прыганяць машыны — у памежную Кузьніцу, што на польскім баку, і там прадаваць аўтамабілі беларускім грамадзянам:\n“Жыхары памежных раёнаў могуць дамовіцца з чалавекам, на якога можна аформіць аўтамабіль, перавезьці яго ў тую ж Кузьніцу, а там усё пойдзе паводле звычайнай тэхналёгіі — чалавек аплачвае дзяржпошліну й афармляе машыну на сябе”.\nПерагоншчык Сьцяпан кажа, што зьбіраецца рэгістраваць пасьведчаньне прыватнага прадпрымальніка, бо лічыць, што дзяржава ня дасьць працаваць інакш, ужо цяпер людзей абкладаюць вялікімі штрафамі:\n“Цяжка ўсё гэта будзе. Кажуць, там такая бугальтэрыя, што даводзіцца выбіраць: альбо ты ганяеш машыны, альбо займаесься бугальтэрыяй. А інакш нельга. Да мытнікаў паўзеш на паўсагнутых, ледзь не на карачках, бо за любую памылку могуць такі штраф... Да 30 мільёнаў адразу”.\nЗ індывідуальным прадпрымальнікам Максімам мы сустрэліся ў ягонай аўтакамісіёнцы. Ён задаволены ўказам, паколькі нарэшце гэта яго ўраўнае зь іншымі.\nУжо тры гады — адрозна ад нелегальных перагоншчыкаў — ён сплачвае ўсе падаткі, арэнду зямлі ды іншае. Праўда, перад ім паўстае новая праблема: з новага году ён павінен будзе рэгістраваць унітарнае прадпрыемства, а за гэтым пацягнуцца й новыя падаткі.\n“Я думаю, што давядзецца ўсім легалізоўвацца, паколькі сытуацыя даволі тупіковая. Рамкі звужаюцца, людзей заганяюць у такую сытуацыю, яны будуць вымушаныя гэта зрабіць”, — кажа Максім.\nНаагул, Максім ня бачыць вялікіх пэрспэктываў у гэтай сфэры бізнэсу:\n“Рынак ужо перанасычаны, пэрспэктыва зусім небязвоблачная. Цяпер, нават на думку многіх перагоншчыкаў, прадаўцоў аўтамабіляў, усе ў цяжкай сытуацыі”.\n Як прэзыдэнцкі ўказ паўплывае на кошты аўтамабіляў?, 16.10.2007


Колькі грошай вы можаце зарабіць з дапамогай Google AdSense? - Learn Expert Blogging\nВы можаце лёгка зарабіць што заўгодна 50 Даляры да 1000+ долар у дзень ад Google AdSense. Для дасягнення гэтай мэты ці больш, вы павінны мець якасны трафік з належнай рэалізацыяй стратэгіі.\nПаколькі Google AdSense - гэта прадукт Google. Шмат мільёнаў долараў прадаюць рэкламу гандляра ў Інтэрнэце праз Google. Яны плацяць Google за рэкламу, каб данесці паслугу насельніцтву.\nGoogle дазваляе выдаўцам паказваць рэкламу на сваім сайце, а Google, а таксама ўладальнік сайта зарабляюць грошы, калі хтосьці націскае на рэкламу.\nУ Інтэрнэце мільёны вэб-сайтаў. З іх, у многіх кожны дзень ёсць добры наведвальнік.\nТут Google выступае ў якасці прамежкавага. Калі ў вас ёсць самастойная платформа, як WordPress, the 30% падзел даходаў накіроўваецца ў Google, і астатняе 70% ваша.\nЗ другога боку, калі вы карыстаецеся ўласнай платформай для вядзення блога Google blogger.com, у гэтым выпадку Google захоўвае 40%.\nГрошы праз AdSense\nНе існуе жорсткага правіла, паводле якога колькасць наведванняў вашага сайта, колькі грошай вы можаце зарабіць з дапамогай AdSense? Гэта цалкам залежыць ад фактару, на якой тэме вы пішаце.\nЗрабіўшы гэта больш зразумелым, наогул, Умовы медыцынскай навукі маюць высокі кошт за клік. Пачынаецца з 1 да 2 долараў і лёгка ідзе нават 50 долараў за клік. Гэта азначае, што некаторыя наведвальнікі наведваюць ваш сайт, прачытайце свой артыкул і націсніце на рэкламу, каб скарыстацца паслугай, Вы будзеце мець 70% ад агульнага CPC, а астатнія 30% знаходзіцца ў кішэні Google.\nНапрыклад, Вы бачылі шмат людзей, якія шукаюць у Інтэрнэце “лячэнне перасадкі валасоў”. Калі вы пішаце артыкул на гэтую канкрэтную тэму. Вы ўбачыце, што CPC лёгка абыходзіць 7 да 10 долараў за клік. Калі вы атрымліваеце вялікую колькасць клікаў ад наведвальнікаў, вы можаце лёгка абысціся $50 у дзень.\nЗ другога боку, дзяліцца ўласным досведам, калі я пачаў сваё першае падарожжа без ведаў, Памятаю, гэта была самая вялікая катастрофа. The reason because I wrote articles on the topic with no CPC. Гандляры не плацілі за ключавое слова, якое я напісаў для арыентацыі на аўдыторыю. Гаворка ішла пра мясцовыя вершы. У гэты момант вы напэўна пасмяяцеся. Я ў асноўным ведаю пра гэта, але не прынясе карысці, калі вы не ператворыце гэта ў нейкія добрыя грошы.\nЯ амаль пісаў 50 плюс артыкулы пазней выявілі, што я не прыношу даходу больш за 5 долараў у месяц. Расчараванне было сапраўдным. Гэта таму, што я не ведаў, што вам трэба клапаціцца пра тое, колькі вам плацяць ключавыя словы. Калі гэта нічога, тады вы павінны пакінуць гэтае ключавое слова, бо яно не прыносіць добрых грошай ад Google AdSense.\nЯ асабіста прапаную з уласнага досведу, перад напісаннем артыкула трэба шукаць CPC па ключавых словах. Перайдзіце на даследаванне ключавых слоў, каб напісаць шмат ведаў 100 + артыкулы няўхільна. калі вы пачынаеце тэму, але не маеце шмат ведаў, гэта азначае, што вы хутка скончыце.\nПавінен прачытаць: Як стварыць вэб-сайт блога, які можа зарабляць добрыя грошы\nАўтары вэб-сайтаў і блогаў не клапоцяцца пра хуткасць вэб-сайтаў. Гэта іх памылка. Яны павінны ведаць той факт, што хуткасць вэб-сайтаў найбольш важная, зарабляючы грошы на Google AdSense.\nGoogle AdSense дапамагае вам зарабляць грошы, паказваючы на сваім сайце рэкламныя банеры рознага памеру. Гэта свайго роду код, які стаіць за вэб-сайтам, калі хтосьці наведвае ваш вэб-сайт. Код сцэнарыя запускаецца кожны раз і памяншае час адкрыцця вэб-сайта.\nНаогул, час павінен быць у межах 2 да 3 секунд, але пры ўсталёўцы кода сцэнарыя, што адбываецца, гэта пачынае прымаць 10 да 15 секунд, каб адкрыць вэб-сайт. У гэты момант, карыстальнік не хоча заставацца надоўга. Яны націскаюць кнопку "Назад", адскочыць, і перайсці на іншы вэб-сайт.\nТады, Як можна зарабіць грошы? калі наведвальнікі не наведваюць ваш сайт. На працягу прыблізнага часу яны нічога не бачаць. Гэта, безумоўна, страта даходу праз Google AdSense.\nДля гэтага, вам патрэбен хостынг з хуткай загрузкай, які мае добрую рэакцыю сервера. У гэтыя дні Bluehost прадастаўляе выдатны сэрвіс. Не толькі гэта, але і, яны прапануюць дадатковыя функцыі, такія як SSL-сертыфікат і шмат іншага, што адыгрывае жыццёва важную ролю ў рэйтынгу Google сёння і ў будучыні.\nPrevious PostЦі складана зарабляць грошы на партнёрскім маркетынгу?\nNext PostЦі можаце вы займацца партнёрскім маркетынгам разам з AdSense?\nЦі можа студэнт зарабіць грошы ў Інтэрнэце?


Шынкарэнка В. АБ НЕКАТОРЫХ АСАБЛІВАСЦЯХ ПАЭТЫКІ ГІСТАРЫЧНАГА ЖАНРУ Ў БЕЛАРУСКАЙ І РУСКАЙ ЛІТАРАТУРАХ | Мовазнаўства\nПаэтыка як навука аб законах унутранай сувязі. І суадносінах розных узноўнаў мастацкага цэлага, як праунальна новая аналітычна- сінтэтычная галіна філалагічных відаў, дзе рактар і функцыі ўзаемадачыненняў разглядаюцца ў атпаведнасці з агульнай ідэяй, что яднае, арганізуе ўсю складаную пабудаву твора, — пакуль недастаткова часта трапляе ў кола самастойных літатратуразнаўчых даследаванняў. «Аналізу паэтыкі... — аналізу жанравага, аналізу зрухаў стылістычных і моўных- практычна ў нас ў крытыцы няма, і гэта звязана яшчэ і з крызісам, які наогул перажівае сёння літатарурная крытыка. Яна толькі пераходзіць са стадыі шаманства (ці „публіцыстічнай“ стадыі) у стадыю прафесійнага разбору эстэтычнай сітуацыі», — з палемічным запалам і наўмысным перабольшаннем сцвярджае Н.Іванова. Але ў целым можна пагадзіцца з прыведзеным выказваннем.\nУ літаратуры апошніх дзесяцігоддзяў назіраецца прыметная тэндэнцыя да разнастайнасці жанравых пошукаў. Асаблівую цікавасць тут уяўляюць празаічныя формы з іх рухомасцю структуры, жанравай эвалюцыяй, новаўтварэннямі, з аднаго боку, і з крышталізацыяй, вяртаннем да традыцыйнай формы, з другога. А, як вядома, праблема жанру, які разумеецца намі як змястоўная орма, як цэласная сістэма структурна і функцыянальна звязаных паміж сабой сэнсавых элементаўносьбітаў адпаведнага задуманай форме жыццёвага матэрыялу, стаіць у цэнтры паэтыкі. Тым больш аьгрунтавана выглядае наша цікавасць да гэтага актуальнагп і надзвычай складнага літаратуразнаўчага пытання.\nГістарычны празаічны жанр у беларускай літаратуры ў адрозненне ад суседняй рускай толькі-толькі пачынае сваё развіцце. Доўгі час у нашай прозе пасля першых і незавершаных спроб рэпрэсаваных Б.Мікуліча («Адвечанае») і Я.Дылы («На шляху з варягаў в грэкі») аж да шчаслівага і наканаванага з'яўлення «па-беларуску шчырых і па-картакевічаўску рамантычна -незамутнёных» твораў аршанскага аўтара гістарычны жанр як самастойная мастацкая з'ява амаль не развіваўся. Суцяшжнне ад такога незайдроснага факта можна знайсці толькі ў тым, што айчыннай прозе не спатрэбіцца прыкладаць шматлікія намаганні, каб пазбавіцца ці пераадолець тыя сацыялагізатарскія стэрэатыпы ў распрацоўцы гістарычнай тэматыкі, якія шмат у чым нашкодзілі рускай савецквй літаратуры.\nАле трэба сумленна прызнацца, што прыведзены аргумент не асабліва радуе. Бо стрымліванне нарутальнага ходу літаратурнага ходу літаратурнага развіцця, хай і з памылкамі, з хваробамі росту, адсутнасць таго ж колькаснага фактара ні ў якой ступені не спрыялі якасным зрухам. Таму, здаецца, няма чым аспржчыць горкую і небеспадстаўную заўвагу К.Тарасава пра тое, што «... у нас ёсць паасобные творы, але мы ніколі не мелі (і сёння не маем) пэўнай школы гістарычнай мастацкай літаратуры». І ужо зусім бязлітасна пісьменнік дадае: «Тое ж можна сказаць і пра гістарычную навуковую літаратуру».\nНягледзячы на сур'ёзнасць выказанай заўвагі, нельга не ўлічіваць тое, што ўжо стала мастацкай з'явай, трывала ўвайшло ў духоўнае жыццё сучасніка, напісанае У.Караткевічам, Л. Дайнекам, В.Іпатавай, самім К.Тарасавым і іншымі. Надзвычай абнадзейвае ўпэўненасць у карысці ад распачатай справы маладзейшых аўтараў- У.Арлова, В.Чаропкі.\nУ агульным плане задачы гістарычнага жанру, вызначенныя яшчэ Лукіянам, гучаць так: «...навучыць, захапіць, прынесці асалоду з перавагай то адной з іх, то другой у залежнасці ад зместу і характару сачынення». Дасягнуць пастаўленыя задачы магчыма толькі пры ўмове, калі пісьменнік будзе прытрымлівацца прынцыпа дакладнай адпаведнасці праўдзе жыцця, разумных суадносін рэальнага факта і мастацкай выдумкі.\nБо адным мы вінны, пакуль жівы,\nПраўдай абавязаны мы ёй,\nГэтыя словы У. Караткевіча цалкам адпавядаюць творчай канцэпцыі Д.Балашова, рускага фалькларыста, гісторыка, аўтара цыкла раманаў «Гасудары маскоўскія». Іх аўтар заўседы гранічна ўважлівы да фактаў, да самых маленькіх дробязей эпохі, што надзвычай дапамагае яму ў паказе вядомых дзяржаўных асоб рускай гісторыі XIII-XIV стст. Падкрэслім: мастака непакоіць не толькі праўдзівасць той ці іншай падзеі, канфлікту, псіхалагічная выверанасць учынкаў і паводзін герояў, але і іх мова. «Павінен сказаць пры гэтым, — дзедіцца сваімі думкамі раманіст, — што сама пабудова фразы часам больш дае адчування старажытнасці, чым асобныя выказванні».\nТакія ашчадныя адоносны пісьменніка до моўнай спадчыны, да гістрачнага матэрыялу сведчаць пра яго жаданне аднавіць загубленыя часам ці ўпарадкаваць адкінутыя ўбок цагаглінкі з падмурка свайго этнасу, дакладна перадаць цяжкасці станаўлення маладой дзяржавы, фармавання яе з асобных княстваў. Можна прымаць або не прымаць аўтарскую канцэпцыю гісторыі. яго разуменне асобы, яе ролі ў гістарычным працэсе, але нельга не пагалазіцца з яго думкай пра тое, што «лёсы людзей існуюць у гісторыі, і гісторыяй, дадзенымі спрадвеку законамі вызнаюцца беды і радасці, поспехі і скрухі кожнага з нас, кожнага тленнага і часовага чалавечага жыцця».\nАд падзейнай эпічнасці твораў Д.Балашова, яго цалкам аб'ектывізаваннай манеры пісьма істотна адрозніваюцца аповесці і раманы Ю.Давыдава, хоць ён таксама абапіраецца ў асноўным на дакументальную аснову, пераканаўчы псіхалагізм, натуральныя размоўныя інтанацыі. Найперш вылучае творы гэтага празаіка формы падачы матэрыялаў. У яго «Дзвюх звязках пісем» няма пасрэднікаў, размова вядзецца ад імя першай асобы. Жывым аповядам сведкі, які павінен быць данесене да іншых, успрымаецца твор «Завяшчаю вам, браты...» А "Лёс Усольцава паўстае як прыклад удала імітавных мемуараў. Часта да спраўды існуючых гістарічных матэрыялаў пісьменнік дадае сфальсіфікаваныя дакументы, запісы сказанага выдуманымі героямі, дазваляе сабя вызначыць жанр рамана як пісьмы і пры гэтым настойліва сцвярджаць, што «гісторыя не прадмет самазадаволенасці, а прадмет самапазнання».\nЯшчэ больш яскравы прыклад свабоды выўлення аўтарскага «я» ўяўляе сабой творчасць У.Караткевіча, які ўвесь час імкнуўся да стварэння універсальнага гістарычна-рамантычнага жанру, дзе на роўных уладараць канкрэтны факт і мастацкая выдумка, звесткі летапісаў і этнаграфічны матэрыял, дакладная падзея і неверагоныя сюжетныя хады, дзе назіраецца дыфузія розных паэтычных формаў і шмастылявое ўзаемадапаўненне, а герой жывя высокай нацыянальнай ідэяй. Яшчэ Ф.Шылер пісаў: «Прывучаючы чалавека разглядаць сябе ў сувязі з усім мінулым і падрыхтоўваючы яго да вывадаў у адносінах да самай далёкай будучыні, вывучэнне гісторыі здымае межы паміж нараджэннем і смерцю, якія заключаюць у такія цесныя і такія прыгнятаючыя рамкі індывідуальнае чалавечае жыццё і сваёй аптычнай ілюзіяй падаўжаюць яго кароткае існаванне да бясконцасці, робячы непрыкметным пераход ад індывідуума да роду».\nЯк вядома, кожная эпоха нараджае сваіх герояў. Асоба праяўляецца ў канкрэтных гістрарычных абставінах, яна нібы адгукаецца на запатрабаванні часу. Трэба гаварыць пра ўплыў абставін на фармаванне асобы і, наадварот, ролю асобы і яе ўплыў на развіццё абставін, гэтаксама як і пра спецыфіку героя гістарычнага жанру, сацыяьна-гістарычную дэтэрмінаванасць яго характару. І не мае значэння, рэальная, канкрэтна існуючая гэта асоба ці плён мастацкай выдумкі, творчай фантазіі пісьменніка. У Караткевіча ідуць побач Андрэй Беларэцкі і Раман Ракута, медыкус і Гервасій Выліваха, Юрась Братчык і Іуда, Загорскі і Каліноўскі... У В.Іпатавай- Алекса і Прадслава, Чорная княгіня і князь Наваградскі. Л.Дайнека выбірае князёў Вячку, Уладзіміра, Усяслава Чарадзея і Міндоўга. (Пералік можа быць працягнуты.)\nВельмі істортнуюролю адыгрывае духоўная сутнасць названых герояў, адстойванне імі гуманістычных ідэалаў, заваёў розуму і культуры, а пра гэта ні дакументы, ні летапісы не паведмаляюць. І тады на дапамогу пісьменніку-гысторыку прыходзіць ўяўленне, «... настрой, той стан душы, асаблівы, напяты, гатовы на ўсё, той настрой, калі здаецца, што няма немагчымага, той настрой адпаведнасці сябе- свету, які бацькі крыху велікапышна, але ўвогуле правільна звалі натхненнем». Б.Акуджава, аўтар «Глытка свабоды», «Падарожжа дылетантаў», «Спаткання з Банапартам», гэты ўнутраны стан, як і ўласную далучанасць да зместу, падзейнасці твора, перадаў у вершы «Я пішугістарычны раман» наступным чынам:\nВымысел- не есть обман.\nВарта будзе сказаць, што менавіта Б.Акуджаву (да яшчэ хіба В.Пікуля) найбольш дакарабць за адвольнае абыходжанне з гістарычным матэрыялам, крыткуюць за некананічнасць жанраў, «рэтраспектыўнасць» прозы. Тым не менш, няма перабольшання ў вершаваным прызнанні творцы. Лёсы герояў заўсёды ў той ці іншай ступені пераплятаюцца, судакранаюцца з лёсам аўтара праз мноства рэалій, асацыяцый, аналогій. Нельга адмовіць пісьменніку і ва ўменні разгарнуць захапляючае дзеянне, пабудаваць адметную шматгаліновую апавядальную структуру з элементамі сюжэта ў сюжеце, прыватнымі і ананімнымі пісьмамі, дзённікавымі запісамі, аформленнымі па законах драматургіі дыялогамі, неаднаразовымі пасляслоўямі, як, скажам, у «Падарожжы дылетантаў»; або выбраць нетрадыцыйны, часцей за ўсё- перыферыйны, а не непасрэдна з самога цэнтра гістарычнай падзей, пункт асвятлення яе (да прыкладу, вайны 1812 г. у «Спатаканні з Банапартам»). Гэта не павінна здзіўляць, бо раманіста найперш цікавяць не ваенныя баталіі, а маральны, духоўны аспект гістарычнай з'явы. І гэты яго права.\nВядома, пісьменнік-гісторык павінен шмат ведаць, але не ў меншай ступені інтуітыўна здагадвацца, не трымаючы скутай фантазію, будаваць і выкладаць версіі. І тады змест і форма яго твора разам з аналітызмам, дакладнасцю фактаў і дэталей, дакументальнасцю ўзбагацяцца ўласнымі гіпотэзамі, схільнасцю да значных адкрыццяў праз «маленькага» чалавека, асобныя дэталі. Развіццё гістарычнай белетрыстыкіў акрэсленным кірунку абаяцае даць плённыя вынікі, асабліва ў беларускай літаратуры, дзе пісьменніку часта даводзіцца адштурхоўацца ад легенды, падання і дзе гістарычны жанр сінтэтычна ўвабараў у сябе адзнакі філасофскага, інтэлектуальнага (да прыкладу «Хрыстос прызумліўся ў Гародні», «Чорны замак Альшанскі» У.Караткевіча). С.Дангулаў, якому надлежаць раманы «Дыпламаты», «Кузнецкі мост», «Ютрань у Рапала», настойваючы на гарманічнай суаднесенасці кампанентаў гістарычнага твора, асабліва падкрэслівае неабходнасць у ім сутнасных абагульненняў пададўенага матэрыялу, бо «гэта... раман думкі».\nУвогуле ж цяжка гаварыць пра жанравую чысціню сучаснай гістарычнай прозы. Аповесць А.Мальдзіса «Восень пасярод вясны», паводле ўласнага выўначэння пісьменніка, «сатканная з гыстарычных матэрыялаў і мясцовых паданняў». Цікя формы падачы гістарычнага матэрыялу назіраюцца ў В.Іпатавай. Скажам, элементы жанру хаджэння ў аповесці «за морам Хвалынскім», прыгодгніцкія матывы ў гэтым і іншых творах. Арыгінальна вырашае праблему апавядальніка У.Арлоў у апавяданнях «Пішу вам у Масковію», «Маналог святога Пётры». Ён актыўна нагружае сюжэт снамі-мроямі, выключнымі здарэннямі. З другога боку, гэты ж аўтар надзвычай плённа працуе ў жанры гістарычнага трактата, навукова-публіцыстычнай эсэістыкі, якая на сёння вельмі гучна заяўляе пра сваю прысутнасць. Маюццы на ўвазе даследаванні «Еўфрасіння Полацкая», «Таямніцы старажытнага Полацка» У.Арлова, «Імя ў летапісе» В.Чаропкі, кніга Ф.Несцерава «Сувязь часоў», работы Я.Гродзіна і многіх іншых аўтараў. Нельга змяншаць значэнне такога тыпу літаратуры ў параўнанні з гістарычнай мастацкай прозай, бо вельмі часта менавіта гэтая высокомастацкая публіцыстыка выконвае функцыі падручнікаў, своеасаблівых даведнікаў, а значыць, вельмі спрыяе папулярызацыі гістарычных ведаў.\nПамятуючы пра тое, што ўзаемадачыненні, узаемаўплывы культур розных этнасаў уяўляюць сабой вельмі скаданы працэс, які пры ўмове асабліва значных запазычанняў пагражае небяспекай, можа закончыцца трагічным паглынаннем, раствареннем пасіўных, менш дзейсных культур больш моцнай з іх або стварэннем нейкай хімернай квазіэтнакультуры, што нісколько не лепей, беларускія пісьменнікі павінны дбаць пра ўласныя шляхі развіцця гістарычнай прозы, стварэнне дасканалых у эстетычных адносінах твораў- тым больш, што «наша неагляднае эпічнае поле гісторыі працягвае чакаць сваіх рупліўцаў».\nЦэтлікі: гістарычны раман\nмовы света гісторыя мовы стылістыка глотагенез Беларуская мова тэонімы фразеалагізм лексіка гiсторыя беларускай мовы фразеалагізмы слоўнік арфаграфія фразеалогія паэзiя пунктуацыя


Мыйкі з штучнага каменя для кухні (50 фота)\nМыйкі з исскуственого каменя, як альтэрнатыва металічным\nВынаходніцтва полифункциональной бытавой тэхнікі (электрапечкі, мікрахвалевая печ, мультиварки і аэрогриль) прымусіла гаспадыню звяртацца без ўкараніліся да гэтага пліт і духавых шафкай. Дызайн некаторых сучасных кухняў не прадугледжвае адвядзенне апошнім нават месцы.\nШто за звер - штучны камень?\nСыравіну і трэнды\nГандлёвая марка «GranFest»\nУ адрозненне ад традыцыйнага кухоннага термооборудования альтэрнатыву мыйным ракавінам пакуль вынайсці не пашэнціла. І посудамыйная машына не заменіць яе, паколькі акрамя мыцця посуду трэба яшчэ мыць і многае іншае: прадукты, адкідваць макаронныя вырабы, прамываць іншыя кухонныя паверхні і пр. Усё гэта немагчыма і негігіенічно праводзіць у ракавіне ваннай пакоі.\nУ дадатак да гэтага, ракавіны мадэрнізуюцца, ім надаюць камфортныя формы і дадатковыя функцыянальныя ўласцівасці. Кухонная мыйка са штучнага каменя - адно інавацыя, сямімільнымі крокамі якая дамагаецца папулярнасці ў спажыўца.\nКампаній-вытворцаў каменных мыек мала, яны заваявалі добразычлівасць гаспадынь. Гэтыя гандлёвыя брэнды выкарыстоўваюць пры вырабе прадукцыі кухоннага прызначэння выключна сваім спецыяльна запатэнтаваным сыравінай. значыць, штучны камень - зборнае паняцце, а склад сыравіны залежыць ад тэхналогіі прадпрыемства, выраблялі гэтую прадукцыю.\nГэта - кампазітнае хімічнае злучэнне, вырабленае з гранітнай крошкі і злучаюць палімераў у прапорцыі 8 да 2. таму робяць штучны камень Nа 80% з крошкі натуральнага каменя і толькі на 20% з акрылавых высокамалекулярных смол. Па вонкавым выглядзе гэта сыравіна падобна на прыродны камень, аднак адметнай рысай выступае добрая згодлівасць. Па гэтай прычыне мыйкі на кухню са штучнага каменя маюць ніжэйпералічаных набор мадэляў:\nПа функцыянальнасці мыйкі падзяляюцца на ракавіны з аднаго і з розным колькасцю чараў (падвойная мыйка для кухні) і з даданнем функцыянальных элементаў.\nУ дадатак да апісанага перавазе гэты матэрыял стаў па вазе больш лёгкі, і ў яго паменшылася сітаватасць з-за запаўнення апошніх смалой. Па гэтай прычыне ён стаў воданепранікальным (вільгаценепрымальным) і з гладкай плоскасцю.\nКожная трэндавымі кампанія, якой выпускаецца ракавіна са штучнага каменя для кухні, мае сваё спецыфічнае сыравіну з уласнай запатэнтаванай тэхналогіяй. З самых вядомых на рынку кухоннага абсталявання варта назваць наступныя: белы (Германія) - cilgranit, мыйка для кухні Franke (Германія) - fragranit, Benthor (Францыя) - novokvarts і Керман, шок (Германія) - кристалайт, «Гран-Party» (РФ) - lityevoy мармур, мыйкі з штучнага каменя Полигран (РФ).\nПігментныя складнікі ўносяцца ў сумесь, таму мыйка са штучнага каменя мае ўстойлівую афарбоўку з разнастайным дыяпазонам каляровай гамы.\nТакія мыйкі з штучнага каменя для кухні, якія маюць шырокі спектр тонаў добра ўпішуцца ў любы вытанчанае дызайнерскае рашэнне.\nРакавіны з каменя адпавядаюць патрабаванням, якія прад'яўляюцца да падобнага роду вырабаў:\nІнертнасць да бытавых хімічным рэчывам на аснове кіслаты, шчолачы і з наяўнасцю абразіўных і якія фарбуюць кампанентаў, што дазваляе часцей выкарыстоўваць дэзінфікуючыя сродкі.\nЛёгкае ачышчэнне ад тлушчавага забруджвання.\nІнертнасць да тэрмічных перападам.\nШырокі дыяпазон каляровай гамы, які дазваляе надаць вырабу стыльнасць. Яны добра спалучаюцца з колерам стальніцы, кухонных фасадаў ці іншых значных элементаў інтэр'еру.\nМатэрыял заглушае гук патоку вады.\nПластычнасць матэрыялу дазваляе вырабіць выраб у рознай форме і з рознай глыбінёй.\nАдзінкавы недахоп мыек - высокая цана. аднак, вытворцы запэўніваюць, што металічная мыйка не зможа праслужыць такі працяглы тэрмін, як каменная.\nБрэнд «GranFest» прапануе на рынку РФ мыйкі з штучнага каменя, змяшальнікі «ГранФест» для кухні і аксэсуары. Сертыфікацыйныя пасведчання міжнароднага ўзроўню сведчаць, што вырабляюцца каменныя мыйкі для кухні на аснове экалагічнага і бясшкоднага сыравіны. Ім прадстаўлены шырокі выбар прадукцыі з дванаццаці каляровых варыянтаў пад прыродны камень. Габарыты ракавін прыведзены ў адпаведнасці са дзеючымі стандартнымі патрабаваннямі.\nПрадукцыя «ГранФест» падвяргаецца трохузроўневай кантролі:\nКантроль адпаведнасці патрабаванням Тэхнічных Умоваў.\nКантроль адпаведнасці формаў да вырабу.\nСтэндавы кантроль гатовай прадукцыі.\nМыйкі расійскага вытворцы валодаюць побач добрых якасцяў:\n1. дызайнерская эксклюзіўнасць. Разнастайны выбар каляровага падбору, асартыменту ракавін (ўразны, накладная і інтэграваная мыйка са штучнага каменя) і змяшальнікаў задаволяць пажаданні разнастайнага спажыўца.\n2. Поўнае захаванне гігіены: дзякуючы інавацыйнаму сыравіне (гелькоута) на паверхні ракавіны адсутнічаюць пары, і яна становіцца таму цалкам гладкай. Протекционный пласт, які перавышае 0,2 см, дазваляе чысціць мыйку са штучнага каменя мыйных-чысцяць сродкамі, не баючыся ўзнікнення дробных дэфектаў.\n3. Інертнасць да ўздзеяння хімічных злучэнняў, якія выкарыстоўваюцца ў побыце.\n4. абсалютная зручнасць. Дзякуючы вільгаценепрымальным паверхні мыць мыйку са штучнага каменя досыць губкай з некалькімі кроплямі сродкі.\n5. Стойкасць да высокіх механічных нагрузак і вібрацыі. Цвёрдасць ліццёвага мармуру супастаўляецца з гранітным матэрыялам, і на некалькі парадкаў пераўзыходзіць трываласць прыроднага мармуру.\n6. Тактыльна цёплая паверхню (сыравіне характэрны нізкі каэфіцыент цеплаправоднасці)\n7. Бяспеку для чалавека і навакольнага асяроддзя: Вадкі мармур - экалагічнае і бясшкоднае сыравіну, у аснове якога прыродная дробка з мармуру.\n8. Універсальнасць форм і памераў. Мыйка пад камень на кухню, не мае прарэз для змяшальніка, таму ставіцца да рэверсіўным. такім чынам, апошні можа мець лева- і правабаковы размяшчэнне.\n9. асаблівая камплектацыя: зліўная сантехарматура з сеткаватым выпускам з нержавеючага матэрыялу. Камплектацыя рэверсіўных мадэляў прадугледжвае фрэзу для выканання праёму для змяшальніка.\nПа выніках 15-гадзіннага тэставання з ужываннем вялікай колькасці харчовых прадуктаў, касметычных сродкаў і бытавой хіміі нязначныя сляды ўзніклі толькі ад соку цытрыны, ацэтону і ваксы ў вадкім стане.\nАбавязкова зацікавяць мыйкамі з каменя, вырабленага ў штучных умовах, і пры наяўнасці індывідуальных магчымасцяў памяняйце адну з усталяваных на хатняй кухні старых металічных мыйных ваннаў. Адрозненне вы вызначыце маментальна, і назаўсёды застанецеся сапраўдным прыхільнікамі гэтага рэдкага інавацыйнага сыравіны.


03 верасня гімназічная субота прайшла пад дэвізам “З новым настроем у новы навучальны год!”. – Гімназія г. Дзяржынска\nHome » Навiны » 03 верасня гімназічная субота прайшла пад дэвізам “З новым настроем у новы навучальны год!”.\n03 верасня гімназічная субота прайшла пад дэвізам “З новым настроем у новы навучальны год!”.\nBy gemma in Навiны on 07.09.2016 .\nУ першую суботу верасня навучэнцы 4 класаў, бацькі сталі ўдзельнікамі спартландыі “Вясёлыя старты”, навучэнцы 7-8 класаў – Свята здароўя і спорту, прымеркаванага да пачатку новага навучальнага года.\nУ суботні дзень працавалі секцыі і аб’яднанні па інтарэсах спартыўнай накіраванасці – “Спартыўныя гульні”, “Таеквандо”. Прайшлі заняткі міжшкольнага педагагічнага класа, факультатыўныя заняткі музычнай накіраванасці – “Хор”, “Танец”, “Тэатр”, “Інструментальны ансамбль”, “Вакальны ансамбль” і інш.\nГімназісты, якія наведалі ў суботні дзень бібліятэку, змаглі пазнаёміцца з літаратурай і выданнямі, прадстаўленымі на кніжных выставах “Новыя кнігі”, “Пра цябе, мой родны горад, я з любоўю раскажу!”, “Нам далі запавет мір берагчы”, “У. Ліпскі: жыццё і творчасць”.\nАктывісты піянерскай дружыны “Спадчына” мелі магчымасць наведаць 3D-планетарый, а затым – ЦТДіМ у рамках Тыдня ўстаноў дадатковай адукацыі.\nЯрка і запамінальна прайшла сусрэча навучэнцаў гімназіі з удзельнікамі міжнароднага прабега міру і гармоніі. Госці гімназіі расказалі дзецям аб узнікненні звышмарафона “Бег міра”, аб яго ідэях і сэнсе. Пасля вучні паказалі ўдзельнікам прабегу канцэртную праграму, прысвечанаю міру і ўзаемаразуменню паміж народамі.\nпа выхаваўчай рабоце Новік А.А.,\nпедагог-арганізатар Будаеў М.С.\n← Аб раскладзе вучэбных заняткаў\tРасписание занятий межшкольного педагогического класса 10 сентября →


21 красавік 2017, 15:00\nПры цяперашнім кіраўніцтве Беларусь не зазнае рэформаў — такую выснову робіць палітоляг Аляксандар Класкоўскі зь сёньняшняга выступу Аляксандра Лукашэнкі. Чаму сёньня было адно з самых сумных пасланьняў, якое не разьбіраюць на цытаты, Аляксандар Класкоўскі адказаў Свабодзе.\n«Гэта выступ кансэрватара, — кажа Аляксандар Класкоўскі. — Лукашэнка паўстаў у сваім звыклым абліччы».\nСьпічрайтэры прэзыдэнта ўставілі ў прамову ўсе патрэбныя прагрэсіўныя тэзы: што трэба разьняволіць бізнэс, зьменшыць колькасьць праверак, стварыць электронны ўрад і нават ператварыць Беларусь у ІТ-аазіс. Але ўсё гэта Лукашэнка прамаўляў дзяжурна і скорагаворкай.\nПа словах палітоляга, Беларусі цяпер патрэбныя сьмелыя эканамічныя рэформы. Але замест рэформаў Лукашэнка абяцае вярнуцца да савецкіх мэтадаў. У прыватнасьці, кажучы пра дэкрэт № 3, ён наўпрост прыгадаў савецкі досьвед, да якога варта зьвярнуцца. А гэта, між іншым, нават крымінальны перасьлед людзей, якія не хацелі працаваць.\n«Пры цяперашнім кіраўніцтве Беларусь не зазнае рэформаў, — робіць выснову Класкоўскі. — Калі і будзе нешта рабіцца, то гэта пераўтварэньні па прынцыпе адсяканьня хваста за некалькі разоў. Пэрыяд стагнацыі, а то і пэрыяд дэградацыі можа расьцягнуцца яшчэ надоўга».\nГэты выступ як ніколі быў вельмі кароткі і сухі. Лукашэнка толькі некалькі разоў дазволіў сабе гаварыць не з паперкі. На думку палітоляга, ён наўмысна трымаў сябе даволі фармальна.\n«Лукашэнка сам сябе настроіў, каб было як мага меней імправізацый, — кажа Класкоўскі. — Таму што абстаноўка выбухованебясьпечная. Відавочна, ён атрымаў вялікую псыхалягічную траўму ад пратэстаў у лютым і сакавіку. І Лукашэнка вырашыў лепей збольшага па паперцы прачытаць гэты зварот. Выступ быў даволі вялы і невыразны».\nІ хоць беларускаму кіраўніцтву трэба залагодзіць дачыненьні з Захадам на тле арыштаў, рэпрэсій і разгону на Дзень Волі, Лукашэнка сарваўся, калі дайшоў да тэмы стасункаў з Захадам: пачаў абвінавачваць Эўропу ў тым, што там труцяць газам маніфэстантаў.\n«У выніку гэтая частка выступу стала самай агрэсіўнай, — кажа Класкоўскі. — Хоць жыцьцё прымушае беларускае кіраўніцтва рабіць геапалітычныя манэўры, насамрэч Эўропа, Захад, лібэральныя каштоўнасьці — усё гэта для цяперашняга беларускага кіраўніка чужое, далёкае, небясьпечнае. І, відаць, такім застанецца».


26 жнівень 2017, 20:03\nМіністар замежных справаў Нямеччыны Зыгмар Габрыэль заклікаў не разглядаць міжнароднае супрацоўніцтва як «арэну для правядзеньня спаборніцтваў». «Мы знаходзімся ў цэнтры» халоднай вайны 2.0 «, - заявіў нямецкі сацыял-дэмакрат у інтэрвію газэце Bild, апублікаваным у суботу, 26 жніўня. На думку Габрыэля, сьвет стаіць на парозе новай гонкі ўзбраеньняў як на Ўсходзе, так і на Захадзе, паведамляе Deutsche Welle.\nДля прэзыдэнтаў Расеі і ЗША Уладзіміра Пуціна і Дональда Трампа важная, перш за ўсё, барацьба, лічыць кіраўнік нямецкага вонкавапалітычнага ведамства. Галоўны прыярытэт для іх — не справядлівасьць і сіла закону, а права моцнага, зазначыў ён далей. «Сьвет — як арэна для правядзеньня спаборніцтваў^; на ёй паважаюць толькі таго, хто дэманструе сілу. Гэта небясьпечная тэндэнцыя», — дадаў віцэ-канцлер Нямеччыны.\nГаворачы аб блізкіх выбарах у бундэстаг, прадстаўнік Сацыял-дэмакратычнай партыі Нямеччыны абвінаваціў канцлера ФРГ Ангелу Мэркель у саступках Трампу ў пытаньні павелічэньня выдаткаў на абарону і ўзбраеньне. «Я лічу, гэта вялікая памылка», — падкрэсьліў ён.\nПарлямэнцкія выбары ў Германіі пройдуць 24 верасьня. Асноўная барацьба разгорнецца паміж сацыял-дэмакратамі і блёкам кансэрватыўных партый ХДС/ХСС, які прадстаўляе Мэркель. Перадвыбарчыя апытаньні сьведчаць аб значнай перавазе кансэрватараў.


Салодкае слова «байкот» | Новы Час\nБольшасць лідараў апазіцыі зараз схіляецца да таго, што адзіным кандыдатам ад дэмсілаў на выбарах павінен быць Мікалай Статкевіч. Тое, што ён знаходзіцца ў вязніцы, па іх меркаванні, не павінна перашкаджаць яму быць кандыдатам на пасаду прэзідэнта Беларусі. І размова ідзе не пра сімвалічнае кандыдацтва, з падрыхтаваным дублёрам Статкевіча.\nАле па існуючых беларускіх законах наўрад ці гэта магчыма. Кандыдат на прэзідэнта павінен не толькі стварыць ініцыятыўную групу (з гэтым якраз праблемаў не будзе), але і асабіста зарэгістраваць групу ў ЦВК для збору подпісаў. Да таго ж, ён павінен прадставіць і пэўны пакет дакументаў, напрыклад, падатковую дэкларацыю. Як Статкевіч можа сабраць гэтыя дакументы і падаць іх у ЦВК — не вядома.\nУвесь разлік грунтуецца на тым, што Статкевіча павінны вызваліць. Як мяркуе паплечнік Статкевіча Сяргей Скрабец, стварэнне ініцыятыўнай групы можа ісці пад лозунгам: «Мы, грамадзяне Рэспублікі Беларусь, патрабуем вызвалення палітычных зняволеных Статкевіча, Аліневіча, Дзядка, Васьковіча, Пракапенку, Рубцова і далучаемся да ініцыятыўнай групы па вылучэнні Мікалая Статкевіча кандыдатам у прэзідэнты Рэспублікі Беларусь». І суправаджацца шырокай грамадскай кампаніяй «Свабоду Статкевічу і ўсім палітвязням».\nЭкс-кандыдат у прэзідэнты, лідар «Еўрапейскай Беларусі» Андрэй Саннікаў падтрымаў Скрабца. Ён заявіў: «Найбольш разумным на сёння з’яўляецца тая прапанова, якую агучыў Скрабец: стварыць ініцыятыўную групу па вылучэнні Статкевіча кандыдатам у прэзідэнты, патрабаваць яго рэгістрацыі і адначасова вызвалення яго і ўсіх астатніх палітвязняў». Прычым Саннікаў прапануе вылучаць Статкевіча ўсур’ёз: «Толькі без адгаворак, якіхсьці запасных варыянтаў і дублёраў».\nЛічыць такі варыянт рэальным і кіраўнік зарэгістраванага ў Чэхіі «Маладога фронту» Зміцер Дашкевіч: «Вылучэнне Мікалая Статкевіча адзіным кандыдатам — самая прымальная, зразумелая, ясная і лагічная стратэгія з тых, якія могуць быць… Я ўпэўнены, што калі дэмакраты вылучаць Мікалая Статкевіча ў якасці адзінага кандыдата, то ён выйдзе на волю ўжо ў бліжэйшы час. Зарэгіструюць яго ў якасці кандыдата ці не — гэта ўжо больш складанае пытанне. Але ўлады вымушаны будуць вызваліць Статкевіча і іншых палітвязняў».\nБезумоўна, вылучэнне Статкевіча кандыдатам у прэзідэнты як форма змагання за ягоную свабоду — гэта вельмі моцны крок. Але нават калі ўлада вызваліць Статкевіча і зарэгіструе ініцыятыўную групу, у яго будзе не знятая на той час судзімасць, а «такіх не бяруць у прэзідэнты».\nУ выпадку нерэгістрацыі Статкевіча апазіцыя пагражае байкотам выбараў. «Павінна быць прынцыповая лінія: альбо Статкевіч становіцца адзіным кандыдатам і вылучаецца патрабаванне аб яго вызваленні, рэабілітацыі і рэгістрацыі, альбо байкот», — мяркуе Саннікаў. «Калі Статкевіча не зарэгіструюць, то ўдзельнічаць у гэтых выбарах нельга. У сітуацыі наяўнасці ў Беларусі палітвязняў адзінай формай удзелу ў выбарчай кампаніі можа быць толькі байкот», — кажа Дашкевіч.\nЦі ёсць байкот выйсцем для апазіцыі? Палітолаг Аляксандр Класкоўскі з гэтым не згодны катэгарычна: «Найперш, пра байкот кажуць тыя сілы і структуры, якія не маюць вялікага рэальнага патэнцыялу і актыву. Хаця тут усё адносна: увогуле апазіцыя зараз, мякка кажучы, не ў лепшай форме. Але структуры, у якіх ёсць пэўная сетка актывістаў: напрыклад, кампанія «Гавары праўду!», Рух «За Свабоду!», якія, пры тым, што ўсе салідарныя ў тым, што выбараў у Беларусі няма, абмяркоўваюць удзел у кампаніі, як магчымасць кантакту з электаратам і прасоўванне сваіх ідэй».\n«Іншыя структуры становяцца на максімалісцкія пазіцыі. Гэта гучыць прыгожа, але іншым разам складаецца ўражанне, што імя Статкевіча, ягоны статус палітвязня — гэта проста прыкрыццё, каб прыгожа выйсці з гульні», — наракае палітолаг.\nПа словах Класкоўскага, палітолагі напісалі ўжо стосы працаў па тым, што байкот у Беларусі немагчымы. «Для сапраўднага байкоту трэба мець яшчэ большы ўплыў на масы, чым дзеля ўдзелу ў выбарах, каб паралізаваць выбарчы працэс. Аднак у апазіцыі зараз не тыя магчымасці і не той уплыў, не той аўтарытэт», — заўважае ён.\nНяма ніводнага прыкладу, калі байкотам абвалілі дыктатуру. «Затое ёсць прыклады ашаламляльных выбараў, калі апазіцыя ўступала ў барацьбу на абсалютна не роўных умовах, і раптам пад ціскам форс-мажорных абставінаў рэжым абвальваўся. І сёння якраз такая сітуацыя: і ў плане фінансавым, і знешнепалітычным, калі ў маленькай Беларусі пад уплывам магутных знешніх чыннікаў сітуацыя можа змяніцца самым непрадказальным чынам за некалькі месяцаў. І, магчыма, больш мудрым ёсць прынцып Напалеона: «Увяжамся ў бойку, а там будзе бачна». Гэты ж прынцып, дарэчы, скарыстоўваў і Уладзімір Ленін, які з купкай бальшавікоў перакуліў магутны царскі рэжым», — лічыць Класкоўскі.\nПавел Севярынец: Вылучэнне Мікалая Статкевіча — адзіны варыянт


На «Нафтане» звальняюць актывістку Вольгу Брыцікаву - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nНавапалачанка стала актыўнай удзельніцай пратэставага руху і яшчэ ў жніўні агучыла патрабаванні да рэспубліканскіх і мясцовых уладаў ад імя калектыву.\nВольга БрыцікаваФота: "Вестник Нафтана"\nНа «Нафтане» звальняюць начальніка аддзела рэалізацыі нафтапрадуктаў Вольгу Брыцікаву. 3 снежня яе азнаёмілі з загадам пра звальненне ў сувязі з пазбаўленнем доступу да дзяржаўнай таямніцы. Менавіта Вольга 17 жніўня на сустрэчы з Іванам Церцелем агучвала патрабаванні да рэспубліканскіх і мясцовых уладаў, а таксама да кіраўніцтва прадпрыемства ад калектыву.\nНагадаем, што пад канец кастрычніка на «Нафтане» змяніўся генеральны дырэктар. У лістападзе на прадпрыемстве ў калектыўную дамову былі ўнесены змены. Зараз наймальнік можа звольніць працаўніка без згоды прафсаюза за прагул альбо дзве вымовы.


УЧОРА ВА ЎКРАІНЕ АДБЫЛІСЯ ПАРЛЯМЭНЦКІЯ ВЫБАРЫ\nАфіцыйныя вынікі выбараў яшчэ не аб’яўленыя, але і папярэднія падлікі, агучаныя цэнтарвыбаркамам, даюць падставы для пэўных высноваў. Фактычна яснай сталася карціна адносна галасаваньня па партыйных сьпісах. Бар’ер 4% пераадолелі 6 партыйных блёкаў: “Наша Ўкраіна” на чале з былым прэм’ерам Віктарам Юшчанкам – 21% галасоў, кампартыя – 20%, прапрэзыдэнцкі блёк “За Едыну Ўкраіну”, ачолены кіраўніком прэзыдэнцкай адміністрацыі Ўладзімерам Літвіным – 14%, сацыялістычная партыя на чале з былым сьпікерам парлямэнту Александрам Марозам – каля 8%, блёк былога віцэ-прэм’ера Юліі Цімашэнкі – каля 6% і нарэшце аб’яднаная сацыял-дэмакратычная партыя – крыху менш за 6%.\nПаводле дадзеных апытаньняў на выхадзе з выбарчых участкаў (exit poll) карціна выглядае крыху інакш: асабліва істотныя адрозьненьні тычацца вынікаў галасаваньня за “Нашу Ўкраіну” і за прапрэзыдэнцкі блёк “За Едыну Ўкраіну”. Паводле зьвестак трох экзыт-полаў, што праводзіліся рознымі дасьледнымі цэнтрамі, блёк на чале зь Віктарам Юшчанкам набраў прыкладна чвэрць галасоў, а не 21%, як заяўляе цэнтарвыбаркам. Адпаведна за “Едыну Ўкраіну” галасаваў, паводле зьвестак экзыт-полаў, толькі кожны дзясяты выбаршчыка, а не 14%, як цьвердзіць ЦВК. Адрозьненьні, як бачым, на 4%. Праўда, прадстаўнікі блёку “Наша Ўкраіна” мяркуюць, што фальсыфікацыя склала 8-12%.\nЛідэр блёку Віктар Юшчанка заявіў:\n(Юшчанка: ) “Парушэньні ў некаторых акругах настолькі істотныя, што можна казаць пра тое, што выбары несапраўдныя. Падчас выбараў былі зарэгістраваныя больш за 10 тысяч парушэньняў. Нам трэба крыху часу, каб прыняць рашэньне пра магчымыя дзеяньні адносна гэтых парушэньняў”.\nУ той жа час лідэр прапрэзыдэнцкага блёку Ўладзімер Літвін выказаў пэўнае задавальненьне вынікамі.\n(Літвін: ) “Я мяркую, што канфігурацыя парлямэнту будзе вызначацца блёкам “За Едыну Ўкраіну”.\nАднак нават аб’яўленыя цэнтарвыбаркамам вынікі не даюць падстваў для такога аптымізму. Ня здолелі пераадолець бар’ер 4% праўрадавыя блёкі “Жынкі за майбутне” і партыя зялёных, а таксама блізкі да камуністаў блёк Натальлі Вітрэнкі. З другога боку, дамагліся посьпеху апазыцыйныя Сацыялістычная партыя Ўкраіны і блёк Юліі Цімашэнкі.\nУжо вядомыя і дадзеныя па мажарытарных акругах: каля 100 дэпутатаў абраных па гэтых акругах не належаць ні да якіх партыяў, 70 дэпутатаў прадстаўляюць блёк “За Едыну Ўкраіну”, 33 – блёк “Наша Ўкраіна”.\nЗа хадою выбараў ва Ўкраіне сачылі каля тысячы замежных назіральнікаў. Паводле іх папярэдніх заяваў, яшчэ рана казаць, што выбары адпавядалі міжнародным стандартам, але эўрапейскія назіральнікі не зафіксавалі парушэньняў, якія маглі сур’ёзна паўплываць на вынікі галасаваньня.\nПаводле прагнозу кіеўскага Інстытуту палітычнага мадэляваньня, у выніку выбараў у Вярхоўнай Радзе ўтворацца тры цэнтры вагі: “Наша Ўкраіна” і яе спадарожнікі будуць кантраляваць прыкладна траціну парлямэнцкіх месцаў, прыкладна столькі ж будуць мець прапрэзыдэнцкія дэпутаты, згуртаваныя вакол блёку “За Едыну Ўкраіну”, і яшчэ каля 20% месцаў будзе ў камуністаў.\nЯк вынік, стварэньне ўстойлівай парлямэнцкай большасьці будзе немагчымае, прапрэзыдэнцкі блёк будзе вымушаны манэўраваць паміж камуністамі і Юшчанкам, што на думку Інстытуту будзе спрыяць узмацненьню пазыцыяў лідэра “Нашай Украіны” у наступныя два гады, што засталіся да прэзыдэнцкіх выбараў.


Лукашэнка — пра Каардынацыйную раду: гэта спроба захопу ўлады! | euroradio.fm\nГалоўная / Лукашэнка — пра Каардынацыйную раду: гэта спроба захопу ўлады!\nЛукашэнка — пра Каардынацыйную раду: гэта спроба захопу ўлады!\n18/08/2020 - 17:24\nЁн паабяцаў удзельнікам гэтай структуры прыняццё "адэкватных мер"...\n18 жніўня Аляксандр Лукашэнка сабраў на нараду Савет бяспекі. Адна з галоўных тэмаў абмеркавання — дзеянні штабу Святланы Ціханоўскай, які стварыў Каардынацыйную раду, у якую ўвайшлі самыя розныя людзі — палітыкі, палітолагі, эканамісты, грамадскія дзеячы, бізнесмены. Мусяць далучыцца і прадстаўнікі страйкамаў. Мяркуецца, што гэтая структура дапаможа "забяспечыць мірны і стабільны трансфер улады".\nЛукашэнка перакананы, што мірнымі акцыямі і ініцыятывамі апазіцыянеры спрабуюць заспакоіць ўладу і сілавікоў, а самі ствараюць "апазіцыйны штаб". "Гэта шырма! — цытуе яго словы БЕЛТА. — ...Яны... патрабуюць ні многа ні мала — перадаць ім уладу. Значыць, мы гэта расцэньваем адназначна: гэта спроба захопу ўлады з усімі выцякаючымі наступствамі".\nЛукашэнка папярэдзіў удзельнікаў Каардынацыйнай рады, што ўлада будзе прымаць "адэкватныя меры... выключна па Канстытуцыі і законе". "У нас дастаткова гэтых мер, каб астудзіць некаторыя гарачыя галовы", — заявіў Аляксандр Лукашэнка. Відаць, ён ужо азнаёміўся са складам Каардынацыйнай рады, паколькі знайшоў там "былых", "пакрыўджаных" і нават... "адкрытых нацыстаў".\nМарыя Калеснікава — у жывым эфіры Еўрарадыё!


Тысяча тон збожжа братоў Арцёма і Аляксандра\nГлавная » Новости » 03. 08. 2018\nЭстафету жніўных перамог гервяцкіх хлебаробаў сёння прадоўжылі браты Арцём Бабойць і Аляксандр Маркун, якія першымі ў раёне сярод маладзёжных экіпажаў намалацілі тысячу тон збожжа.\nЗ кветкамі, падарункамі і грашовымі прэміямі да іх у поле завіталі прадстаўнікі мясцовай улады і гаспадаркі, райкама прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу і прафсаюзнай пярвічкі сельгаспрадпрыемства, Беларускага рэспубліканскага саюзу моладзі.\nВіншуючы маладых хлебаробаў КСУП “Гервяты” з першай намалочанай тысячай тон збожжа, старшыня Астравецкага райвыканкама Ігар Яраслававіч Шалудзін адзначыў, што сустрэчы на гервяцкіх нівах сталі добрай традыцыяй і пажадаў братам не растраціць імпэт і стараннасць да канца ўборкі.\nНягледзячы на свае маладыя гады, Арцём і Саша з дзяцінства ведаюць сапраўдны смак і кошт хлеба. Дзед Генрых, які ўсё жыццё адпрацаваў у калгасе трактарыстам, а кожнае лета з трактара перасаджваўся на збожжаўборачны камбайн “Дон”, неаднойчы браў з сабой унукаў у поле.\n– Мы даўно марылі ўбіраць разам, – за дваіх расказвае Арцём. – І я, і брат не раз працавалі памочнікамі камбайнераў – а сёлета наша мара збылася…\n– Ды яшчэ як! – падхоплівае Саша. – У першую чаргу хацелі даказаць сабе, што мы гэтак жа, як і камбайнеры са стажам, можам і ўмеем убіраць ураджай. У нас атрымалася.\nВіншуем маладых хлебаробаў з перамогай!


Людвік Тэадор НАРБУТ (31 жніўня 1832, в. Шаўры, Лідскі павет — 4 мая 1863, вайсковец, адзін з кіраўнікоў паўстання 1863-64 на Беларусі і ў Літве, сын Тэадора Нарбута. Людвік Нарбут нарадзіўся ў сям'і архітэктара, інжынера і вядомага гісторыка Літвы Тэадора Нарбута. Вучыўся ў Лідскім павятовым вучылішчы, потым у Віленскай гімназіі, дзе ў канцы 1850 быў арыштаваны за спробу стварыць «общество патрнотов с целью пронзвести восстание». У сак... Więcej »\n23 жніўня споўнілася 95 гадоў з дня нараджэння народнага паэта Беларусі, лаўрэата дзяржаўных прэмій СССР і БССР, ганаровага акадэміка НАН Беларусі Пімена Емяльянавіча Панчанкі (1917-1995). Па ўспамінах паэта, яго бацькі, якія паходзілі з вёскі Гядэйкі Ашмянскага павету Віленскай губерні, як і многія тагачасныя беларускія сяляне яшчэ задоўга да Першай Сусветнай вайны з'ехалі ў Прыбалтыку ў пошуках заробку. Пасяліліся ў Рэвелі (зараз Та... Więcej »\nПятрусь МАКАЛЬ (25 жніўня 1932, в. Крушыняны, цяпер Беластоцкае ваяв. Польшча — 1996) — беларускі паэт, драматург, перакладчык. Нарадзіўся у сялянскай сям'і. З 1944 разам з сям'ёй жыў вёсцы ў Саратаўскай вобл., у 1946 разам з маці пераехаў у Гродзенскую вобл., дзе скончыў сямігодку. У 1947 паступіў у Гродзенскі будаўнічы тэхнікум, але правучыўся 2 гады. Скончыў Гродзенскі педагагічны інстытут (1953). Працаваў супрацоўнікам абласной газе... Więcej »\nУ Зэльве ўшанавалі Ларысу Геніюш. 11 жніўня ў Зэльву з’ехаліся людзі з розных гарадоў і мястэчак Беларусі. Побач са Свята-Траецкай царквой нязвыкла шматлюдна. Пасля літургіі адбываецца малебен па памерлых. У храме людзі ў жалобных строях, а таксама тыя, хто прыехаў сёння памаліцца за Ларысу Геніюш. Святар чытае малебен па-беларуску і ў самым канцы пераліку імёнаў гучыць: “Ларыса”. Пазней айцец Аляксандар скажа, што наўмысна чытаў гэтае ... Więcej »\nІгнат Іпалітавіч Дамейка (польск. Ignacy Domeyko; гішп. Ignacio Domeyko; 31 ліпеня 1802, Мядзьведка — 23 студзеня 1889, Сант’яга, Чылі) — беларускі, польскі і чылійскі навуковец-дасьледнік, геоляг, мінэроляг. Займае важнае месца ў гісторыі навукі і культуры Беларусі, Чылі, Польшчы і Летувы. Нацыянальны герой Чылі. Więcej »