Атэрасклероз - Лечебные травы\nВЫКАРЫСТАННЕ ЛЕКАВЫХ РАСЛІН УНУТР I У ВЫГЛЯДЗЕ ВАННАУ\nЗАХВОРВАННІ СІСТЭМЫ КРОВАЗВАРОТУ\nГэтае хранічнае захворванне характарызуецца разрастаннем злучальнай тканкі ў сценках артэрый эластычнага і мышачна-эластычнага тыпу, што прыводзіць да звужэння прасвету сасудаў і ў канчатковым выніку да парушэння кровазвароту ў органах. Атэрасклератычным працэсам пашкоджваюцца галоўным чынам аорта, буйныя і дробныя артэрыі і ў першую чаргу артэрыі сэрца, галаўнога мозгу і нырак. У выніку пашкоджання сасудаў, што прыводзіць да гіпаксіі, парушаюцца акісляльна-аднаўленчыя працэсы ў тканках і органах. Хворыя скардзяцца на галаўны боль, галавакружэнне, шум у вушах, болі ў вобласці сэрца, паніжэнне апетыту, бяссонніцу, раздражняльнасць, пагаршэнне памяці і іншыя сімптомы. Пры атэрасклерозе магчымы ўскладненні ў выглядзе інфаркту міякарда, інсульту, пашкоджанняў артэрый ніжніх канечнасцей, што прыводзіць да інваліднасці. Парушэнне кровазабеспячэння галаўнога мозгу можа прывесці да сасудзістай дэменцыі, аж да ноўнай дэградацыі асобы. Часта склероз падстраўнікавай залозы стымулюе развіццё цукровага дыябету. Пашкоджанне нырачных артэрый вядзе да парушэння выдзялялыіай функцыі нырак.\nНа атэрасклероз хварэюць людзі пераважна пажылога ўзросту, аднак у апошнія гады адзначаецца яго значнае «амаладжэнне». Найбольш распаўсюджаны атэрасклероз у эканамічна развітых краінах, дзе інваліднасць і смяротнасць ад сардэчна-сасудзістай паталогіі, у аснове якой ляжыць развіццё атэрасклератычнага працэсу, вельмі вялікая. Патагенез захворвання вывучаны яшчэ недастаткова, аднак ужо на сённяшні дзень відавочна, што фактарамі рызыкі ў развіцці захворвання з\_’яўляюцца маларухомы спосаб жыцця, пераяданне, частыя стрэсавыя сітуацыі, курэнне і ўжыванне алкаголю. Пэўную ролю адыгрывае таксама спадчын-ная схільнасць да гэтай хваробы.\nПрафілактыку атэрасклерозу трэба праводзіць ужо з дзіцячага ўзросту. Асновай папярэджання захворвання з\_’яўляецца здаровы лад жыцця, рухальная актыўнасць, фізічная культура, правільнае харчаванне, абмежаванне спажыўнай солі і цукру, сон не менш чым 7 гадзін у суткі, адмаўленне ад алкаголю і курэння, добрыя ўзаемаадносіны ў сям\_’і і працоўным калектыве.\nЛячэнне атэрасклерозу найбольш перспектыўнае ў пачатковых стадыях захворвання. У комплексе лячэбных і прафілактычных сродкаў намі шырока выкарыстоўваліся лекавыя расліны. Пацыентамі былі асобы пераважна пажылога ўзросту з характэрнымі скаргамі на парушэнне сну, галавакружэнне, болі ў вобласці сэрца, паніжэнне слыху, запоры. Некаторыя з іх пакутавалі таксама ад захворванняў печані і жоўцевывадных шляхоў, дыябету, а ў шэрагу выпадкаў адзначалася парушэнне функцыі нырак. Вельмі часта атэрасклератычныя змены суправаджаліся павышаным артэрыяльным ціскам.\nУ многіх хворых адзначалася непераноснасць лекавых сродкаў або дрэнная рэакцыя на іх, што ўскладняла лячэнне. У лячэнні асоб маладога і сярэдняга ўзросту з выражанымі фактарамі рызыкі развіцця атэрасклерозу або яго пачатковай стадыяй намі выкарыстоўваліся лекавыя расліны, якія павышаюць абмен рэчываў, паляпшаюць дзейнасць стрававальнага тракту, валодаюць дыурэтычным, супрацьзапаленчым, болесуцішальным, гіпатэнзіўным дзеяннем і здольнасцю паніжаць пратрамбінавы індэкс (дадатак 3, зборы 42—54).\nПры павышаным артэрыяльным ціску названыя вышэй зборы чаргавалі са зборамі, якія ўжываюцца пры лячэнні гіпертанічнай хваробы (дадатак 3, зборы 55 — 59).\nПры з\_’яўленні ў хворых скаргаў на болі ў вобласці сэрца, экстрасісталы прызначалі настоі з пладоў глогу крывава-чырвонага, карэнішча валяр\_’яну лекавага, травы сардэчніку пяцілопасцевага і кветак календулы.\nАсобам раздражняльным, якія пакутуюць ад бяссонніцы, але з нармалыіым артэрыяльным ціскам прызначаліся настоі седатыўных збораў (дадатак 3, зборы 1 — 11). Станоўчае дзеянне на такіх хворых аказвалі ванны з лекавай сыравінай (дадатак 4, збо-ры 1-8).\nВельмі добры тэрапеўтычны эфект пры лячэнні хворых з глыбокімі атэрасклератычнымі зменамі атрыманы ад ужывання соку з дзьмухаўцу (200 мл на дзень) як сродку, што нармалізуе водна-салявы абмен у арганізме. Рэкамендуецца таксама ўжываць дзьмухавец у выглядзе салаты (гл. дадатак 3). Яе звычайна рыхтуюць так: маладое лісце дзьмухаўцу (збіраюць далей ад дарог і складоў з ядахімікатамі) замочваюць на 20 — 30 мін у халоднай падсоленай вадзе, затым яго прамываюць халоднай праточнай вадой, дробна крышаць, дадаюць зялёную цыбулю, кроп, маладое лісце цыкорыі, трыпутніку, настуркі, крапівы, яблыкі, соль па смаку, лімон, кефір або смятану. Салату добра ўжываць з другой стравай.\nДля прыгатавання соку лісце таксама настойваюць у халоднай падсоленай вадзе 20—30 мін, прамываюць у прэснай і прапускаюць праз мясарэзку або сокавыціскалку. Атрыманую зялёную масу адціскаюць праз марлю. Жамерыны можна зноў настаяць на вадзе, а потым адціснуць, бо там засталося яшчэ шмат біялагічна актыўных рэчываў. Сок ужываюць свежым, бо ён хутка ўкісае. У халадзільніку можна захоўваць 2 — 3 дні. Перад ужываннем яго неабходна размяшаць. Сок з дзьмухаўцу можна піць у сумесі з пладова-ягаднымі сокамі, а таксама з сокамі з іншых лекавых раслін. Сутачная доза соку ў сярэднім 150 — 200 мл. Ужываць яго лепш за ўсё за 15 — 20 мін да яды.\nУсе хворыя, якія прайшлі курс лячэння сокам дзьмухаўцу ў санаторыі-прафілакторыі і працягвалі лячэнне дома, адзначаюць значнае паляпшэнне самаадчування, аднаўленне працаздольнасці, знікненне галаўных боляў, памяншэнне сэрцабіцця, нармалізацыю сну.\nХворым пажылога ўзросту вельмі карысна прымаць кветкавы пылок. Гэта вельмі каштоўны прадукт. Ён змяшчае набор амінакіслот, ферменты, вітаміны групы В, С, Р, А,Н, Е і іншыя біялагічна актыўныя рэчывы. Амінакіслот у кветкавым пылку ў 5 — 7 разоў больш, чым у ялавічыне, яйках або ў сыру.\nШтодзённае ўжыванне пылку павышае абмен рэчываў, актывізуе акісляльна-аднаўленчыя працэсы ў арганізме, у выніку чаго паляпшаюцца працаздольнасць, асабліва разумовая, апетыт. Адзначана таксама, што пылок павялічвае колькасць эрытрацы-таў і гемаглабіну ў перыферычнай крыві.\nСтаноўчы эфект назіраецца ад прыёму пылку ў людзей з захворваннем прастаты і, як адзначаюць шведскія вучоныя, асабліва пры адэноме. Паспяхова выкарыстоўваецца кветкавы пылок пры неўрозах, імпатэнцыі. Паказальны прыём пылку і пры атэрасклерозе. Станоўчы эфект ад яго ўжывання заключаецца ў паніжэнні ўзроўню халестэрыну, паляпшэнні агульнага самаадчування хворага, аднаўленні намяці і працаздольнасці.\nЛепш за ўсё ўжываць пылок з мёдам (браць пылок трэба асобнай сухой лыжачкай, таму што нават невялікая колькасць вільгаці робіць яго непрыдатным к захоўванню). Звычайная лячэбная доза кветкавага пылку — 20 г на дзень, у выключных выпадках (пры знясіленні, ператамленні) можна ўжываць да 32 г на дзень. Дзецям ва ўзросце ад 3 да 5 гадоў ён прызначаецца па 12 г, ад 6 да 12 гадоў — па 16 г на дзень.\nПрымаюць кветкавы пылок за 15 — 20 мін да яды, двойчы на дзень. Курс лячэння — 1 месяц. Паўторны курс праводзяць праз 3—4 меснцы.\nАсаблівасцю кветкавага пылку з\_’яўляецца яго здольнасць павышаць апетыт, што неабходна ўлічваць, прызначаючы яго асобам з залішняй масай цела, і (у некаторых выпадках) выклікаць алергічную рэакцыю.\nПры фітатэрапіі хворых на атэрасклероз рэкамендуецца прытрымлівацца садавіна-агародніннай дыеты. Асабліва добры лячэбны эфект даюць разгрузачныя дні. У сутачны рацыён неабходна шырэй уводзіць кісламалочныя прадукты, тварог, ў летнія месяцы — чарніцы, суніцы ў неабмежаванай колькасці. Добры прафілактычны эфект дасягаецца ад ужывання прадуктаў, багатых на вітаміны групы В, ёд. Гэтыя рэчывы ў значнай колькасці змяшчаюцца ў марскіх прадуктах: марской капусце, кальмарах, крэветках, пасце «Акіян». Трэба абмежаваць ужыванне прадуктаў, багатых на халестэрын (яечны жаўток, тлушч, печань і інш.).\nНашы назіранні за хворымі на атэрасклероз паказалі эфектыўнасць працяглага лячэння травамі. Амаль ва ўсіх хворых зніклі многія скаргі, палепшыўся сон, стаў рэгулярным стул, паменшыліся галаўныя болі, павысілася працаздольнасць, людзі сталі болын энергічнымі і жыццялюбівымі. Прывядзём некалькі прыкладаў.\nХворы 3., 58 гадоў, начальнік будаўнічага ўчастка, скардзіўся на болі ў вобласці сэрца, сэрцабіцце, якія ўзнікаюць пасЛя фізічнай нагрузкі, галаўны боль у вобласці патыліцы, раздражняльнасць, дрэнны сон, хуткую стамляльнасць, павышаны артэрыяльны ціск (да 180/110 мм. рт. сл.). Хварэебольш чым 5 гадоў. На аснове анамнезу і даных лабараторных, рэнтгеналагічных і электра-кардыяграфічных даследаванняў у хворага дыягнаставана ішэмічная хвароба сэрца (ІХС), атэрасклератычны каранарна-кардыясклероз, гіпертанічная хвароба II А стадыі, паяснічна-крыжавы радыкуліт.\nПраведзена комплекснае лячэнне з выкарыстаннем фітатэрапіі ва ўмовах санаторыя-прафілакторыя. У комплекснае лячэнне хворага ўваходзілі супраць-атэрасклератычны, мачагонны, гіпатэнзіўны зборы. Адначасова прызначалася дыета (стол № 10), лячэбная фізічная культура. На працягу 3—4 тыдняў у хворага паступова палепшылася агульнае самаадчуванне — зніклі болі ў вобласці сэрца, нармалізаваўся сон, павысілася працаздольнасць. Страціў каля 3,5 кг масы цела, пасля чаго адзначана зніжэнне артэрыяльнага ціску да 140/80 мм. рт. сл. Рэкамендавана працягваць фітатэрапію ў хатніх умовах пад кантролем урача.\nХворы 36 гадоў. Скаргі на болі ў вобласці сэрца пры фізічнай нагрузцы, хадзьбе, на сэрцабіцце, хуткую стамляльнасць. У анамнезе — інфаркт міякарда. Пастаўлен дыягназ: ІХС, пасляінфарктны кардыясклероз, атэрасклероз. У працэсе лячэння ва ўмовах санаторыя-прафілакторыя прызначаліся ў парадку чаргавання супрацьатэрасклератычны, мачагонны, вітамінны зборы, дазіраваная нагрузка, дыета- і фізіятэрапія. Праз 3 тыдні паменшылася сэрцабіцце, знік боль у вобласці сэрца, нармалізаваўся сон. Рэкамендавана прадоўжыць фітатэрапію пад кантролем урача. Агледжаны праз год. Самаадчуванне здавальняючае, скарг няма. Адзначана станоўчая дынаміка ЭКГ.\nЯды животных: бодяга, муравьи.


Супярэчлівыя альтэрнатывы апазыцыі - Завтра твоей страны\nПрэзыдэнцкія выбары выявілі крызіс і глыбокі раскол апазыцыі. У чым прычыны гэтых працэсаў? Як ацаніць палітычныя вынікі кампаніі «Гавары праўду»? Ці варта апазыцыі ўдзельнічаць ў недэмакратычных выбарчых кампаніях?\nУдзельнікі: палітоляг Юрый Чавусаў і галоўны рэдактар часопісу «Архэ» Валерка Булгакаў.\nВалер Карбалевіч: «Крызіс апазыцыі выявіўся найперш у тым, што ёй не ўдалося дамовіцца ня толькі пра адзінага кандыдата, але і пра адзіную стратэгію падчас прэзыдэнцкіх выбараў. Здаецца, ніколі раней апазыцыя не была так расколатая, як цяпер. Ніколі раней не было такіх вострых супярэчнасьцей паміж апазыцыйнымі структурамі. Не было такога, каб падчас прэзыдэнцкіх выбараў апазыцыя вяла барацьбу ня столькі з рэжымам Лукашэнкі, колькі паміж сабой, у прыватнасьці, супраць Тацяны Караткевіч і кампаніі «Гавары праўду». У чым прычыны такога расколу?»\nЮрый Чавусаў: «Ужо на пачатку 2015 году было зразумела, што адзінага кандыдата ад усёй апазыцыйнай супольнасьці ня будзе. Але быў спадзеў, што магчыма вылучэньне кандыдатаў ад двух кааліцый: «Талака» і «Народны рэфэрэндум». Аднак у выніку ад кааліцыі «Талака» пайшлі два кандыдаты: Лябедзька і Калякін. А ад кааліцыі Народны рэфэрэндум» на фінішы засталася толькі кампанія «Гавары праўду» і яе кандыдатка Тацяна Караткевіч.\nУрок 2015 году палягае ў тым, што моцнымі могуць быць толькі кааліцыі, грунтаваныя на каштоўнасьцях. А сытуатыўныя аб’яднаньні, заснаваныя на бягучых інтарэсах, не прыводзяць нават да тактычнай еднасьці, яны распадаюцца ў самыя важныя моманты».\nКарбалевіч: «Любыя кааліцыі могуць быць толькі тактычнымі. На глебе каштоўнасьцяў людзі аб’ядноўваюцца ў партыі. А аб’яднаньне партый з рознымі каштоўнасьцямі апрыёры можа быць толькі сытуацыйным, тактычным».\nЧавусаў: «Ёсьць супольныя каштоўнасьці для дэмакратычных арганізацый, якія могуць аб’ядноўваць партыі з рознымі ідэалёгіямі. Вось, напрыклад, ідэя свабодных, дэмакратычных выбараў можа аб’яднаць розныя арганізацыі».\nКарбалевіч: «Вы лічыце, што ідэя дэмакратычных выбараў — гэта каштоўнасьць?»\nЧавусаў: «Так, гэта прынцып».\nПра крызіс апазыцыі\nВалерка Булгакаў: «Размовы пра крызіс у апазыцыі я чую гадоў 15, калі ня болей. Гэта тлумачыцца тым, што беларуская апазыцыя слабая і ўвогуле ніяк не ўплывае на палітыку.\nАле адрозьненьне цяперашніх выбараў у тым, што найбуйнейшыя гульцы не змаглі сабраць неабходныя 100 тысяч галасоў. Гэта, найперш, тлумачыцца вонкавым чыньнікам. Беларусы былі напужаныя гвалтоўнымі, крывавымі зьменамі на Ўкраіне, якія яны праектавалі на Беларусь.\nВарта пагаварыць пра кампанію «Гавары праўду», Дзьмітрыева і Караткевіч. Парадокс у тым, што апазыцыйны кандыдат ня ставіў мэту кардынальнай ломкі існага рэжыму. Ён быў гатовы інтэгравацца ў існуючыя палітычныя структуры. І пасьлявыбарная актыўнасьць Караткевіч, якая ходзіць на сустрэчы ў Палату прадстаўнікоў, гэта пацьвярджае. Я сумняваюся, што падобныя паводзіны адпавядаюць таемным чаканьням апазыцыйнага электарату.\nЯ думаю, яны сталі інструмэнтам камунікацый паміж Захадам і рэжымам Лукашэнкі. Захад цяпер ня ставіць мэтай дэмантаж аўтарытарных рэжымаў. І кампанія «Гавары праўду» ўлавіла каньюнктуру і адпрацоўвае палітычную замову».\nФэнамэн кампаніі «Гавары праўду»\nКарбалевіч: «Сапраўды, найбольшыя жарсьці ў апазыцыйным асяродзьдзі выклікала дзейнасьць кампаніі «Гавары праўду» і кандыдата ў прэзыдэнты Тацяны Караткевіч. Насамрэч, той канцэпт, які яны прапанавалі, гэта новая зьява ў апазыцыі. Гэта адмежаваньне ад іншых апазыцыйных структур, курс на «мірныя перамены», спроба дыстанцыявацца ад радыкальных лёзунгаў і дзеяньняў. Вось спадар Булгакаў лічыць, што яны імкнуцца інтэгравацца ў палітычную сыстэму.\nЗноў жа, спадар Булгакаў лічыць, што дзейнасьць кампаніі «Гавары праўду» не адпавядае чаканьням апазыцыйнага электарату. Але ж, паводле сацыялягічных апытаньняў інстытуту Гэлапа, Караткевіч набрала падчас выбараў 19% галасоў. Гэта, прыкладна, адпавядае узроўню падтрымкі апазыцыі ў Беларусі.\nІ ўвогуле, можа, цяпер гэта як раз тое, што адпавядае масавым настроям? Бо пасьля ўкраінскага Майдану вулічныя акцыі пратэсту ня надта прымаюцца грамадзтвам. Людзі хочуць пераменаў, але не рэвалюцыйных, а мірных, эвалюцыйных. Ці ёсьць пэрспэктыва ў такой тактыкі?»\nКампанія Караткевіч была ўдалай на старце. Падазраю, што значная частка тых 19% людзей, якія падтрымалі яе, галасавалі не за «мірныя перамены», а за жанчыну.\nЧавусаў: «Найперш, хацеў бы зазначыць, што тактыка «Гавары праўду» ня ёсьць нешта новае. Падобную лінію на дыялёг з уладай праводзіў у 2010 годзе кандыдат у прэзыдэнты Алесь Міхалевіч, які хадзіў па райвыканкамах і сустракаўся з чыноўнікамі. Таксама Ляўковіч прапануе ладзіць такую палітыку.\nІ ўвогуле можна спрачацца наконт абгрунтаванасьці лёзунгу «За мірныя перамены». Бо ў Беларусі няма сур’ёзных арганізацый, якія б выступалі за гвалтоўныя перамены. Але гэта ўдала трапіла на тыя настроі, якія зьявіліся ў Беларусі пасьля ўкраінскіх падзеяў».\nПэрспэктывы Тацяны Караткевіч\nЧавусаў: «Аднак падкрэсьленае адасабленьне ад іншых апазыцыйных арганізацый адыграла злы жарт з кампаніяй «Гавары праўду». Яна кансалідуе апазыцыю супраць сябе. Падаецца, што традыцыйная апазыцыя «зьесьць» Караткевіч.\nВыклікае вялікае сумненьне пэрспэктыўнасьць таго падыходу, які дэманструе Караткевіч. Яна таксама апынулася ў той сфэры, дзе пра мірныя перамены даўно кажуць бацька і сын Гайдукевічы і іншыя падобнага кшталту палітыкі».\nБулгакаў: «З аднаго боку, трэба пахваліць Дзьмітрыева і Караткевіч за тое, што яны спрабуюць, як гэта ні абсурдна гучыць, зрабіць беларускую палітыку палітычнай. Тыя інструмэнты і мэтады барацьбы, якія традыцыйна ўжывала апазыцыя, не далі выніку ў пляне прасоўваньня Беларусі на рэйкі заходніх каштоўнасьцяў. Папярэднія прэзыдэнцкія кампаніі заканчваліся масавымі арыштамі, эміграцыяй дэмакратычных актывістаў. Пазытыўны вынік сёлетніх выбараў, што гэтага не было. А зь іншага боку, за кампаніяй «Гавары праўду» ніхто не стаіць. Гэта звычайная апазыцыйная патрон-кліенцкая група.\nВось вы кажаце пра 19%, якія атрымала Караткевіч. Безумоўна, гэта дасягненьне. Але, зь іншага боку, у падтрымку Караткевіч працавала вялікая закулісная машынэрыя. І на фоне ўкладзеных рэсурсаў, прарыву не адбылося. Караткевіч атрымала столькі ж, колькі мінулымі выбарамі і іншыя апазыцыйныя кандыдаты ў прэзыдэнты: Ганчарык, Мілінкевіч, Саньнікаў».\nЧавусаў: «Паводле маіх назіраньняў, кампанія Караткевіч была вельмі мала фінансаваная, безграшовая, амаль валянтэрская. Думаю, што, як гэта адбывалася і падчас папярэдніх прэзыдэнцкіх выбараў, цяпер кіраўнікі кампаніі «Гавары праўду» ставілі задачу здабыць лідэрства ў дэмакратычных сілах. Можна казаць, што гэтую задачу яны выканалі. Іншыя апазыцыйныя структуры гэтае лідэрства аспрэчваюць. І я ня бачу, як Караткевіч і кампанія можа разьвіць тыя дасягненьні, якія здабытыя падчас гэтых выбараў».


03 сьнежань 2019, 10:56\nАўтадарога, ілюстрацыйнае фота\n«Беларусь — злучальнае зьвяно паміж Заходняй Эўропай і Расеяй, Сярэдняй Азіяй і Кітаем, Чорным і Балтыйскім морамі, — гаворыцца ў банкаўскім прэс-рэлізе. — Унутраная і рэгіянальная інтэграцыя атрымае магутны імпульс у выглядзе праграмы крэдытаваньня за кошт сродкаў ЭБРР на суму 259 млн эўра на пашырэньне дарожнай сеткі ў Беларусі».\nПакет інвэстыцый уключае ў сябе крэдыт у памеры 126 млн эўра на мадэрнізацыю 12 мастоў. Другі транш, на 133 млн эўра, прызначаны для мадэрнізацыі трасы M3 (транспартны калідор Поўнач-Поўдзень), якая злучае Менск зь Віцебскам. Гэтыя сродкі будуць накіраваныя на рэканструкцыю 50-кілямэтровага ўчастка трасы.\nЭБРР падкрэсьлівае важнасьць рэалізацыі праекту на тэрыторыі Беларусі, празь якую праходзяць транспартныя калідоры, якія злучаюць краіны Эўразьвязу з Расеяй, Сярэдняй Азіяй і Кітаем.\nАд пачатку сваёй дзейнасьці ў Беларусі ў 1992 годзе ЭБРР выдзеліў амаль 2,7 млрд эўра на рэалізацыю праектаў у розных галінах эканомікі. Фінансаваньне прыпынілася ў выніку амэрыканскіх і эўрапейскіх санкцый у дачыненьні да афіцыйнага Менску, але аднавілася ў 2016-м.


Дракахруст: Зяленскі — прэзыдэнт Украіны. Што далей? - Салiдарнасць\nПаводле вынікаў экзіт-полаў ён перамог трыюмфальна — 73% за Зяленскага, 25% — за Парашэнку. Ніколі за ўсю гісторыю незалежнай Украіны пераможца выбараў не набіраў столькі, адзначае на Радыё Свабода Юры Дракахруст.\nТолькі ў 1991-м Леанід Краўчук атрымаў 62% галасоў. Прычым, пераважна на Захадзе і ў цэнтры.


Жыццё са смакам. Сакрэты дыеты ад Ірыны Яблонскай | zviazda.by\nБеларусь.Belarus » Асобы » Жыццё са смакам. Сакрэты дыеты ад Ірыны Яблонскай\nЖыццё са смакам. Сакрэты дыеты ад Ірыны Яблонскай\nПапулярны ўрач-дыетолаг Ірына Яблонская не лічыць калорыі і дазваляе есці ўсё, што хочацца. Акрамя цукру. Бо і без яго, перакананая доктар, можна быць абсалютна шчаслівай.\nА што ж такое шчасце, спытала я ў Ірыны на пачатку размовы. Бо яе шматгранная гісторыя асабістага жыцця вядомая, як гаворыцца, на ўвесь інтэрнэт.\nІрына Яблонская — у мінулым вядомы рэдактар папулярнага часопіса Pіngouіn. Гэта быў адзін з «рэдкіх беларускіх» глянцавых выданняў, як казалі пра яго ў той час. У самой свецкай ільвіцы — так называлі Ірыну ў медыясферы — за плячыма «элітная французская школа» з залатым медалём, вышэйшая медыцынская адукацыя і праца ў хуткай медыцынскай дапамозе, паспяховая кар’ера на радыё і свой медыя-бізнес.\n«Я люблю вучыцца», — расказвае пра сябе Ірына, дэманструючы ў сваім блогу, здаецца, бясконцую колькасць дыпломаў і сертыфікатаў. Урач агульнай практыкі, урач-дыетолаг, урач-псіхатэрапеўт, урач антыўзроставай медыцыны… Гэтыя шматпрофільныя веды і вялікі досвед дапамаглі Ірыне аднойчы зразумець, што актыўнае свецкае жыццё — не для яе. Высветлілася, што Ірыне куды больш важна і прыемна бачыць шчаслівыя ўсмешкі сваіх пацыентаў, якім яна дапамагла зноўку адчуць смак жыцця.\nМне захацелася пагутарыць з чалавекам, які ведае «ўсё і крыху больш» пра якаснае харчаванне і, як вынік, больш камфортнае жыццё. Пра гэтае і трохі пра асабістае — у размове з доктарам Яблонскай.\n— Шчасце — гэта калі здаровыя ўсе члены сям’і, — не задумваючыся, адказвае Ірына на мае першае пытанне.\n— А ці ёсць сувязь паміж харчаваннем і адчуваннем шчасця?\n— Вядома! Галоўнае, каб гэтае харчаванне, дакладней, рацыён быў правільным.\n— Вы маеце на ўвазе бялкі-тлушчы-вугляводы, а таксама падлік калорый?\n— Не! Ужо ўвесь свет даўно зразумеў, што падлічваць калорыі шкодна. Гэта шлях да анарэксіі, буліміі, кампульсіўнага пераядання. Мае пацыенты не лічаць калорыі і ядуць усё, што я ім скажу.\n— Але спачатку вы іх неяк дыягнастуеце?\n— Канешне. Пачынаю з біяімпедансаметрыі, які дыягнастуе склад цела. Такі апарат, на мой погляд, дае самыя дакладныя паказчыкі: працэнтнае ўтрыманне тлушчавай масы цела, цяглічнай, касцяной, мінеральнай; унутрыклеткавай вадкасці, пазаклеткавай, а таксама асноўны абмен рэчываў. Прайсці дыягностыку не складана, такія апараты ёсць у медцэнтрах усіх буйных гарадоў Беларусі. А тым, хто жыве ў райцэнтры, я раю набыць разумныя вагі. Яны, вядома, не так выразна адлюстроўваюць асаблівасці складу цела, але калі няма альтэрнатывы — падыдуць. У мяне такія таксама ёсць. Яшчэ я звяртаю ўвагу на біяхімічны аналіз крыві. Бо хтосьці пакутуе ад дэфіцыту бялку, у кагосьці ён проста не засвойваецца, хтосьці не даядае, хтосьці мала трэніруецца… Увогуле, каб зрабіць правільную выснову, мне патрэбныя вынікі поўнага абследавання.\n— Ці ёсць прадукты, якія наўпрост уплываюць на выпрацоўку гармонаў шчасця?\n— Так, ёсць шэраг прадуктаў, якія спрыяюць выпрацоўцы сератаніна. Напрыклад, індычка, шакалад, бананы… Але гэта ўсё вельмі ўмоўна. Калі ёсць парушэнні ў арганізме з захопам сератаніна, то аднымі прадуктамі не абыдзешся. Існуе яшчэ і сувязь з дэфіцытам вітаміна D, пра які цяпер усе амаль «крычаць». Тым не менш, у многіх і многіх павальна яго не хапае. Напрыклад, у мяне ледзь набярэцца тры працэнты пацыентаў з нормай гэтага вітаміна. Да таго ж ён часам і не засвойваецца.\n— Ці можна есці ўсё, што хочацца і калі хочацца, атрымліваючы ад жыцця такім чынам асалоду, і пры тым не хварэць, не адчуваць фізічнага дыскамфорту?\n— Калі казаць простай мовай, гэта называецца інтуітыўнае харчаванне. І я не падтрымліваю такі падыход да яго. Часта арганізм нас падманвае. Няправільна есці што хочацца і калі хочацца. Наадварот, часцей за ўсё гэта сігналізуе пра дэфіцытны стан з нейкімі рэчывамі або нават пра сур’ёзнае захворванне.\n— У вашым публічным акаўнце ў інстаграме я знайшла рэцэпт зялёнага смузі. Яго склад мяне збянтэжыў. Назвы некаторых прадуктаў я чую ўпершыню і мяркую, што каштуюць яны нятанна. Правільнае, якаснае харчаванне — гісторыя не для бедных?\n— Не ведаю, што вас так уразіла ў тым рэцэпце. Давайце яго прааналізуем. Кінза — вядомы прадукт. Кейл — гэта капуста. Учора я купіла цэлы мех яе на мінскім Камароўскім рынку і заплаціла за ўсё 8 рублёў. Гэта дорага? Думаю, не. З яе зраблю салату, нешта ў смузі дадам, частка пойдзе на квашанне. Далей глядзім: бок-чой — гэта таксама від прывазной капусты, адзін кілаграм каштуе 8 рублёў. Яго мне хапае на два тыдні: тушу, запякаю… Ківі, агурок вядомыя ўсім. Бэбі спаржа, магчыма, не досыць даступная, але яе і трэба няшмат. Насенне чыа прадаецца ў нас. Хларэла, згодная, нятанная, але аднаго слоіка хапае на год, а ўжываць патрэбна ўсяго па чайнай лыжцы. Матча — гэты папулярны напой, думаю, усе ведаюць. Што тычыцца эфірных алеяў: адна кропля вельмі часта замяняе кілаграм нейкага прадукту. Гэта ж канцэнтраванае выцісканне! Калі не жадаеце ўжываць алей — не страшна, можаце абысціся без яго. На самой справе, усё не так дорага, як здаецца на першы погляд. Здароўе — даражэй! Для мяне гэта наогул элементарныя рэчы. Да таго ж шмат усяго на роднай зямлі расце. Вось, напрыклад, карняплоды: іх у нас нямала. І я не пра буракі або моркву зараз кажу. А корань пятрушкі?.. А корань сельдэрэя, пастарнак? Яны даступныя на рынку круглы год. Можна харчавацца не толькі кабачкамі, але і цукіні, пацісонамі, гарбузом, брусельскай капустай… І цыбулі разнастайнай у нас шмат! А харчавацца няправільна, мне здаецца, даражэй.\n— А як жа быць з прывазнымі садавінай і гароднінай, «нашпігаванымі» хімікатамі?\n— Вось таму я і казала: купляю на рынку. І вам раю. Ёсць яшчэ фермерскія прадукты. Але не варта дужа баяцца «хімікатаў». У многіх краінах свету ўраджай збіраюць па чатыры разы на год. Вязуць іх самалётам — хутка. У Беларусі няма ні ў чым дэфіцыту. Калі хочаш харчавацца так, як хочаш, калі ёсць цікавасць пашыраць свой рацыён якаснымі прадуктамі — у нас можна купіць абсалютна ўсё.\n— Вы мяса ўжываеце?\n— Раскажыце, калі ласка, аб сваіх перавагах у ежы…\n— Мая раніца пачынаецца з рассыпістай грэцкай кашы. Вельмі яе люблю і ем кожны дзень, а бялковыя кампаненты мяняю. Пячоначны паштэт таксама люблю, сама яго гатую. Ідэальны сняданак для мяне: грэчка і паштэт!\n— А каша са сметанковым масліцам?\n— А як жа ж!..\n— Але ж нам даводзяць розныя спецыялісты, што кальцый, які змяшчаецца ў масле, і жалеза, што ў грэчцы, — яны разам не засвойваюцца як рэчывы-антаганісты…\n— Хто такое прыдумаў? Каша з маслам — гэта ж класіка! Яшчэ кажуць: кашу маслам не сапсуеш. Давярайце мудрым продкам! У масле кальцыя няма. Там ёсць вітамін D. А кальцый — у малочных прадуктах з найменшым утрыманнем тлушчу. Так што ўсё там добра спалучаецца!\n— Гэта ўжо новая для мяне інфармацыя. Так, век жыві — век вучыся. Столькі міфаў, фэйкаў — а сярод іх дзесьці заблукала і праўда — пра карысць ды шкоду тых ці іншых прадуктаў. Каму верыць, як арыентавацца: дзе інфармацыйнае смецце, а што варта прыняць да ведама?\n— Арыентавацца трэба на тое, што пішуць урачы. Напрыклад, я і калегі. Са мной у камандзе працуюць лепшыя спецыялісты. Бо, вы маеце рацыю, у інтэрнэце сапраўды шмат розных міфаў.\n— Ад чаго лепш адмовіцца ўсім без выключэння?\n— Ад цукру. У любым выглядзе, нават прыхаваным.\n— Гэта складана… Чытала, нават у абястлушчанае малако дадаюць цукар.\n— Больш таго, я была здзіўленая, але ў магазінным хрэне і гарчыцы ён таксама ёсць! Хоць гэта так сабе кансервант у дадзеным выпадку. Увогуле, уважліва чытайце этыкеткі.\n— А як жа той факт, што салодкае карысна для мозга?\n— Вы пра глюкозу? Яна ўтвараецца са складаных вугляводаў, што абавязкова павінны быць у вашым рацыёне. Гэта разнастайныя цэльназерневыя крупы, цельназерневыя макароны і гэтак далей. Выбар велізарны, дастаткова пажадаць яго ўбачыць. І, паверце, без цукру можна жыць.\n— Ірына, што такое «бодзіпазітыў» з вашага пункту гледжання: прыняцце сябе з усімі сваімі недахопамі альбо прыхаванае нежаданне займацца сабой?\n— На самой справе, гэта нелюбоў да сябе. Гэта спосаб прыцягнуць увагу, заслужыць тую самую любоў да сябе. Але яе апрыёры не трэба заслугоўваць! Ведаеце, я асабіста знаёмая з некаторымі «бодзіпазітыўшчыкамі». Іх усіх аб’ядноўвае недахоп любові да сябе, хоць знешне яны ўсяляк адмаўляюць гэты факт і дэманструюць адваротнае. У глыбіні душы кожны з іх хоча быць стройным і здаровым. Проста камусьці не хапае матывацыі, камусьці падтрымкі з боку, ёсць вялікі недахоп чагосьці важнага ў жыцці. Усім людзям, па вялікім рахунку, не ўсё роўна, як яны выглядаюць і як сябе адчуваюць.\n— Вы сышлі ў прафесійным сэнсе са свету сродкаў масавай інфармацыі, але не перастаяце быць вядомай асобай і па-ранейшаму знаходзіцеся ў фокусе ўвагі прэсы. Таму дазвольце пару пытанняў на асабістую тэму. Чаму так кардынальна вырашылі змяніць дзейнасць? Не страшна было пачынаць усё спачатку? Дайце параду тым, хто хоча, але баіцца пачынаць сваё жыццё з чыстага ліста.\n— Гэта абсалютна не страшна! Тым больш, што першапачаткова я была дыпламаваным медыкам. Калі разумееш, што «перарос» у сваёй справе, калі адчуваеш, што тое, чым займаешся, не тваё — ні ў якім узросце не страшна пачынаць усё спачатку! Але «ныраць» у новую ваду трэба рэзка. Для псіхікі вельмі карысна выходзіць з зоны камфорту. Гэта матывуе, стымулюе. А калі змяняць нешта ў жыцці плаўна, не спяшаючыся — мы проста час губляем. Нерашучасць, сумненні, асабліва, калі слухаеш не сябе, а іншых — усё гэта тармозіць развіццё. Я выходзіла з зоны камфорту і не аднойчы. Хачу сказаць, што кожны раз даволі хутка аднаўлялася ад стрэсу, падымалася. Так што ў сваім «балоце» сядзець не трэба, гэта дакладна!\n— Ці ўплывае на вас псіхалагічна эпідэміялагічная сітуацыя? І калі так, што робіце для эмацыйнай разгрузкі? Гэта ўжо пытанне да вас, як дыпламаванага псіхатэрапеўта.\n— Мы жывём за горадам, і я не адчуваю ў поўнай ступені гэтага ціску. Са сваякамі і сябрамі маем зносіны дыстанцыйна. Нікуды не ходзім. Прыёмы таксама дыстанцыйна вяду. Я не адхрысцілася ад знешняга свету, не. Проста, калі ў красавіку мяне «накрыла» з‑за празмернасці інфармацыі, якую я чытала ўсюды і ўвесь час, чула разважанні пра сусветную змову… Вось тады я зразумела, што больш не магу. Трэба ўмець пераключацца. Вось тут і прыходзіць на дапамогу ўсім «дакучлівы» і «руцінны» быт. Мы якраз рабілі рамонт у новым доме — сямейныя справы добра адцягваюць увагу ад іншых праблем. Раю ўсім супакоіцца і прытрымлівацца здаровага рацыёну. У прафілактычных мэтах можна прымаць цынк (ён падтрымлівае падстраўнікавую залозу, якая перш за ўсё рэагуе на стрэс) і вітамін D. Мы яго ўсёй сям’ёй перыядычна кантралюем.\n— Як часта трэба здаваць такія аналізы?\n— Не менш чым раз на год. Ці лепш у паўгода, але без фанатызму! Яшчэ эфірныя алеі добра дапамагаюць. І паласканні… Вядома, ад усяго не ўцячэш, не схаваешся. І ў нас некаторыя з родных цяжка хварэлі. Па тры тыдні на штучнай вентыляцыі легкіх без прытомнасці ляжалі. А мы, як высветлілася, таксама хварэлі, але бессімптомна. Выпадкова даведаліся пра гэта, калі муж стаў кантактам першага ўзроўню. Тэсты ў нас былі адмоўныя, але ж антыцелы — ёсць. І цяпер сваякі хварэюць… Дапамагаем як можам. Але навіны я не чытаю. Працую, пра сям’ю клапачуся — мне хапае.\n— Якую пару года вы любіце і чаму?\n— Раней думала, што мне ўсё роўна. Але цяпер зразумела, што люблю час з красавіка па кастрычнік. Калі цёпла.\nГутарыла Аліса Гюнгер.\nФота з асабістага архіва Ірыны Яблонскай.\nЗялёны смузі «Здаровая і прыгожая скура»:\n150 мл фільтраванай вады\n10 г кінзы\n30 г кейла\n20 г бок-чой\n20 г ківі\n20 г бэбі спаржы\n1 ч. л. насення чыа\n1 ч. л. хларэлы\n1 ч. л. матчу\n1 кропля эфірнага алею размарына\n1 кропля эфірнага алею каляндры\n1 кропля эфірнага алею чабора\nГародніну, зеляніну і садавіну вымыць і злёгку прасушыць. Насенне чыа замачыць на ноч. У блэндар уліць ваду, дадаць кейл, бок-чой, кінзу, спаржу, агурок, ківі, насенне чыа, хларэлу, матчу. Узбіць. Пасля дадаць па кроплі эфірных алеяў каляндры, размарына і чабора. Размяшчаць. Адразу выпіць.\n«Духмяныя сырныя шарыкі»\n150 г цэльназерневай мукі\n200 г сыру «Маасдам»\n10 перапяліных яек\n150 г кунжутнага насення\nСыр нацерці на дробнай тарцы, змяшаць з мукой і шасцю перапялінымі яйкамі. Замясіць цеста. Падзяліць на роўныя шарыкі. Па кансістэнцыі цеста ліпкае, таму я рэкамендую змочваць рукі ў халоднай вадзе, каб шарыкі атрымаліся прыгожымі, а іх край роўным.\n4 перапяліныя яйкі разбіць у посуд, памазаць з дапамогай пэндзліка шарыкі, затым абкачаць іх у кунжуце і раскласці на блясе, папярэдне выслаць яе пергаментнай паперай.\nВыпякаць у духоўцы 35 хвілін пры тэмпературы 200 градусаў. Падаваць можна да гарбаты, кефіру, кавы або ягаднага морсу.\nКулінарная кніга Ірыны Яблонскай «Ад перцу да сэрца» выйшла ў 2017 годзе. Праца над ёй вялася тры з паловай гады. Сукенка, у якую апранута Ірына Яблонская на вокладцы, складаецца з дзвюх тысяч перцаў чылі. Потым яна была заяўлена аўтарам кнігі ў камітэт Кнігі рэкордаў Гінеса. Аўтар убору — дызайнер Наталля Поткіна.\n«У кнізе сабраны 120 маіх аўтарскіх рэцэптаў з падлікам каларыйнасці, харчовых рэчываў — бялкоў, тлушчаў і вугляводаў, з дакладным указаннем колькасці даступных інгрэдыентаў, пакрокавымі фота і апісаннем. Увесь працэс падрыхтоўкі страў, пачынаючы ад куплі прадуктаў, фотаздымкаў і напісання рэцэптаў быў зроблены мною асабіста», — піша Ірына.


Тайвань на карце (Кітайская рэспубліка) - гэта невялікае астраўная дзяржава, распложенное паблізу мацерыковай частцы Кітая. Турыстаў яно прыцягвае прыгожай прыродай, хвалістымі раўнінамі, струменіцца горнымі рэкамі, загадкавай архітэктурай і каларытам ўсходняй культуры. Разгледзім самыя знакамітыя славутасці дзяржавы Тайвань.\nТайба - самы вялікі горад у дзяржаве, афіцыйна лічыцца сталіцай Кітайскай рэспублікі. Цудоўны клімат і багатая гісторыя робіць гэта месца прывабным для турыстаў.\nСур'ёзныя змены, якія адбыліся ў Кітаі за апошні час у галіне культуры, не закранулі выспы. Сёння Тайбэй ўяўляе сабой унікальнае спалучэнне японскай, кітайскай і еўрапейскай архітэктуры. Дзякуючы гэтаму, усё больш турыстаў штогод мараць наведаць гэтую краіну.\nСлавутасці выспы Тайвань\nСталіца Тайвань - тое месца, дзе абавязкова павінен пабываць кожны падарожнік. Горад сустракае сваіх гасцей масай славутасцяў, якія дэманструюць не толькі гісторыю, але і сучаснае жыццё выспы.\nНацыянальны музей карыстаецца сусветнай вядомасцю, бо тут сабрана самая багатая калекцыя розных твораў кітайскага мастацтва. Наведвальнікі не змогуць застацца абыякавымі, сузіраючы цудоўныя вырабы з бронзы, нефрыту і яспісу, шыкоўныя карціны вялікіх кітайскіх майстроў, дзіўнай прыгажосці Веер і многае іншае.\nЯшчэ адна багатая калекцыя вырабаў кітайскага мастацтва выстаўлена на ўсеагульны агляд у невялікім прыватным музеі Чэн. Тут можна палюбавацца найстаражытнымі вырабамі з фарфору, керамікі і каменя.\nТут можна азнаёміцца з гісторыяй кітайскай архітэктуры. Гэта старадаўні будынак пабудавана яшчэ ў 1783 годзе. Наведванне гэтага будынка ўяўляе цікавасць яшчэ і таму, што турысты атрымліваюць унікальную магчымасць даведацца, як жылі простыя сяляне даўней.\nМногія славутасці выспы дапамагаюць гасцям глыбей зразумець традыцыі кітайскай культуры і гісторыю дзяржавы Тайвань. Сталіца Тайвань - Тайбэй, між тым яшчэ малады горад. Таму нават у такіх будынках, як нацыянальны тэатр, ёсць усё неабходнае для правядзення сучасных выступаў. Тут можна трапіць на гастролі лепшых сусветных балетных труп, спевакоў, а таксама ўбачыць прадстаўлення японскага тэатра або Пекінскай оперы.\nЗабаўляльны цэнтр World Yesterday\nНаведаўшы розныя гарады Тайваня, кожны турыст будзе мець магчымасць параўнаць веліч класікі і шарм сучаснасці. Вядома, на выспе ёсць буйныя гандлёвыя цэнтры. Тут абавязкова варта пабываць ўсім гасцям дзяржавы Тайвань. Сталіца Тайвань - Тайбэй ганарыцца сучасным забаўляльным комплексам World Yesterday. Асаблівасць яго ў тым, што ў працэсе гульні дзеці знаёмяцца з традыцыямі кітайскай культуры, яе гісторыяй і міфалогіяй. Наведванне такога цэнтра будзе не толькі вельмі вясёлым, але і вельмі пазнавальным.\nМемарыяльны комплекс Чан Кайшы\nТым, хто прыехаў на востраў з мэтай азнаямлення з яго гісторыяй, абавязкова трэба тут пабываць. Чан Кайшы - першы прэзідэнт Тайваня. Ён зрабіў нямала добрага, аднаўляючы краіну пасля ваеннай разрухі. Вакол комплексу разбіты цудоўны парк, дзе можна адпачыць, сузіраючы веліч тайваньскай архітэктуры і хараство прыроды.\nРэечны столь: мантаж сваімі рукамі не зойме занадта шмат часу\nJimmy Choo. Гісторыя развіцця брэнда


Детский клуб со сладким названием «Карамелька» открыл свои двери | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n21.11.2017 506 Лепельскi край Комментариев нет\nСям’я Аляксандра Ляончыка і Ірыны Арловай (жанчына ў шлюбе вырашыла захаваць сваё прозвішча) вельмі адметная. І найперш тым, што змагла зрабіць крок, на які не ўсе адважваюцца — усынавіла дваіх\n— Як вы адважыліся на такі адказны крок? — пытаюся ў Ірыны.\n— З юнацтва, гадоў з 16, прыйшла да пераканання, што ў мяне будзе вялікая сям’я і абавязкова будуць усыноўленыя дзеці. І мужа паступова прыводзіла да гэтага ж. Некалькі разоў наведваліся ў сацыяльны прытулак, прывозілі туды падарункі. Ведаеце, многія людзі любяць прымаць падарункі, аднак і дарыць таксама прыемна. Асабліва дзецям у цяжкіх жыццёвых абставінах.\n— Звычайна людзі, калі хочуць дапамагчы дзецям-сіротам, звяртаюць увагу ў першую чаргу на радню, дзяцей сваякоў, якія засталіся без апекі бацькоў. І нават у гэтым выпадку не часта адважваюцца на ўсынаўленне, часцей афармляюць апеку…\n— Можна сказаць, і мы з Сашам з гэтым сутыкнуліся. Гаварылі нам, маўляў, не спяшайцеся, будзьце асцярожнымі, невядома, як пакажуць сябе гены былых бацькоў. Нават мама мяне адгаварыць спрабавала. Аднак мы настаялі на сваім. Пры гэтым афармлялі менавіта ўсынаўленне, а не апеку ці якую іншую форму.\nЗараз у сям’і трое дзяцей. Спачатку з’явіліся ўсыноўленыя Аня і Вася, а крыху пазней нарадзіўся і Захар.\nАня і Вася — родныя сястра і брат, іх біялагічную маці пазбавілі бацькоўскіх правоў. Не будзем апісваць тых жорсткіх умоваў, у якіх былі дзеці, калі іх забіралі органы апекі. Скажам толькі, што дзяўчынка ў свае два гады амаль не вымаўляла ніводнага слоўца, не мела ніякіх навыкаў камунікацыі, узаемаадносін. Першы год сумеснага пражывання і выхавання стаў сапраўдным выпрабаваннем для сям’і. Трэба было шмат увагі і клопату ўдзяляць усыноўленым дзецям, а тут яшчэ і Захар нарадзіўся. Толькі сумеснымі намаганнямі Ірыне і Аляксандру ўдалося захаваць, а фактычна — нанава выбудаваць сваю сям’ю.\nЗатое зараз дзеці — не разлі вада, хоць і кожны са сваім характарам. Аня — жывая, няўрымслівая, спакойна сядзець на месцы не можа. Вася — процілеглы, спакойны, разважлівы. Захар жа ўдала спалучае рысы старэйшых сястры і брата. Як удалося з такіх розных па тэмпераментах дзяцей скласці шчаслівую сям’ю? Першае, безумоўна, гэта любоў і вялікая праца бацькоў, іх моцнае жаданне. Па-другое, дапамагла прафесія Ірыны. Па адукацыі яна псіхолаг, таму да тых ці іншых сітуацый і праблем падыходзіць не толькі з пункту погляду жыццёвай мудрасці, але і прыцягвае навуковыя дасягненні.\n— У водпуску па доглядзе дзіцяці амаль увесь час была нібыта ў ізаляцыі, — успамінае Ірына, — кватэра, дзеці, кухня, вопратка-бялізна — з дня ў дзень адно і тое ж. Хіба што на вуліцы, гуляючы з дзецьмі, сустракалася з такімі ж маладымі маці. Размаўлялі, дзяліліся апошнімі навінамі, давалі адна адной парады. І неяк паступова лавіла сябе на думцы, што няблага было б, калі б адчыніўся які-небудзь гурток, секцыя ці клуб, дзе маці з малымі дзеткамі маглі б пабыць разам, пагаварыць, абмяняцца досведам, а дзеці б у той час пагулялі, з імі б пазаймаліся аніматары, выхавальнікі або, скажам, лагапеды ці іншыя спецыялісты. Так праляцелі тры гады дэкрэтнага водпуску. І адначасова выкрышталізавалася ідэя па прынцыпе: хто, як не я, калі, як не цяпер.\nАляксандр зноў падтрымаў Ірыну, і жанчына з энтузіязмам узялася за працу. Дзіцячы клуб з салодкай назвай “Карамелька” адчыніў свае дзверы ў доме №90а па вуліцы Калініна ў Лепелі, побач з камерцыйнай аптэкай, і прымае першых наведвальнікаў.\n— Наш клуб разлічаны на прыём дзетак ад аднаго году з маці, — расказвае Ірына. — Праводзім гульні, ладзім святы, арганізуем заняткі з педагогамі, псіхолагамі як для дзяцей, так і для іх бацькоў. Старэйшых дзетак рыхтуем да школы.\n— Цана пытання?\n— Плануем прапаноўваць заняткі па два разы на тыдзень па адной гадзіне. Месячны абанемент — 40 рублёў.\n— Ці не занадта дорага?\n— Не думаю. На днях мы праводзілі пробныя заняткі, за чатыры дні іх наведалі 70 дзяцей з маці. Многія адразу ж афармлялі абанементы. Людзі самі разумеюць, што нельга сядзець у чатырох сценах, што абавязкова трэба і ім, і дзецям выходзіць, гуляць, развівацца. З іншага боку, і клуб нясе пэўныя расходы, якія трэба аплачваць. У першую чаргу гэта арэнда памяшкання, камунальныя плацяжы за ацяпленне, ваду, электраэнергію і інш., падаткі. Да таго ж мы набылі дываны на падлогу, дзіцячую мэблю, горкі, цацкі. Прычым, заўважу, яны не вечныя, праз пэўны час трэба будзе набываць новыя. Нанятым спецыялістам таксама трэба будзе плаціць — вось на гэтыя патрэбы ў першую чаргу і накіроўваецца абаненцкая плата.\nІдэя дзіцячага клуба бачыцца не як бізнэс-праект, сур’ёзных грошай на гэтым не заробіш, няма ў Лепелі значнага плацежаздольнага попыту на падобныя паслугі. Гэта больш праект сацыяльны, у рамках якога Ірына ажыццяўляе ідэю самарэалізацыі, самазанятасці, і разам з тым спрабуе даць магчымасць дзясяткам іншых маці і дзяцей не сядзець месяцамі дома, зрэдку выходзячы на вуліцу ці ў парк пагуляць, а таксама самарэалізавацца ў невялікіх групах і вялікіх калектывах.\nІ пры новай для сябе справе, своеасаблівым сацыяльна накіраваным бізнэсе, Ірына не забывае пра дабрачыннасць. Праўда, часу для яе становіцца ўсё менш і менш. Аднак нядаўна яна знайшла зручны спосаб.\n— Для дзіцячага клуба патрабавалася, каб быў адкрыты разліковы рахунак і аформлена пластыкавая электронная карта для разлікаў, — распавядае жанчына. — Мы традыцыйна даўно карыстаемся паслугамі лепельскага разлікова-касавага цэнтра “Белаграпрамбанка”, таму зноў звярнуліся туды. Нам параілі карту “Дакрананне”. Яе асаблівасць у тым, што пры кожным плацяжы адлічваецца 0,3 працэнта ад сумы, грошы ідуць на дабрачынныя мэты. Яшчэ 0,3 працэнта туды ж накіроўвае банк. 0,6 працэнта — не такія ўжо і вялікія грошы, аднак з кропелек складаюцца ручаі, якія разам зліваюцца ў паўнаводныя рэкі. Магчыма, камусьці для выратавання якраз не хапае некалькіх капеек…\nСацыяльны праект дзіцячага клуба “Карамелька” ўдала стартаваў, праводзяцца заняткі, арганізаваны і праведзены святы адкрыцця, модны сярод моладзі Хэлоўін, у якім прынялі ўдзел 35 дзяцей з маці, а некаторыя і татаў прывялі. Аня, Вася і Захар па меры сіл дапамагаюць маме. Захар, як сапраўдны эксперт, дапамагаў выбіраць і набываць цацкі, а старэйшыя ўпрыгожылі сцены малюнкамі. А бліжэйшым часам Ірына плануе правесці пірацкую вечарыну.\nНа здымках: Ірына Арлова атрымлівае карту “Дакрананне”; Хэлоўін у дзіцячым клубе.\n← Зеленый остров в золотом море надежд\nМужчина и девочка с травмами госпитализированы в больницу →


Што высвятляе аўтатаваразнаўчая экспертыза? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Што высвятляе аўтатаваразнаўчая экспертыза?\nШто высвятляе аўтатаваразнаўчая экспертыза?\nЯкія «падводныя камяні» ёсць у ацэнцы ўрону пасля дарожна-транспартнага здарэння? Чым можа скончыцца аварыя са, здавалася б, мінімальнымі наступствамі? Што чакае чалавека, які вырашыў не скардзіцца на няправільную паркоўку ў ДАІ, а «правучыць» кіроўцу самастойна? Жыццёвых абставін, якія прыводзяць у ангар аўтатаваразнаўчай экспертызы, вельмі шмат. І здарыцца яны могуць не абавязкова з кіроўцам, але і нават з пешаходам.\nКропкі над «і» карэспандэнт «Звязды» расставіў з дапамогай вядучага дзяржаўнага судовага эксперта аддзела аўтатаваразнаўчых экспертыз цэнтральнага апарата Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз Руслана Ліпніцкага.\nЭканомія не на карысць\n— Для чаго патрэбна аўтатаваразнаўчая экспертыза?\n— Асноўныя пытанні, на якія мусіць даць адказ эксперт, — гэта высветліць аб'ектыўны кошт транспартнага сродку, вызначыць памер шкоды пры яго пашкоджанні і суму, на якую пацягне аднаўленчы рамонт.\n— ДТЗ, як вядома, адбываюцца розныя. Але знаходзяцца і страхавыя махляры, якія спрабуюць атрымаць грошы за ДТЗ, якога не адбылося....\n— Быў у нас такі выпадак з Mеrсеdеs-Bеnz ML. Аўто было нібыта пашкоджана. Страхавая кампанія выплаціла грошы па памеры заяўленага ўрону, аднак пасля яе спецыялісты вырашылі ўсё ж звярнуцца ў следчыя органы. І, як пасля высветлілася, ні ў якім ДТЗ машына не ўдзельнічала. Таксама мы сутыкаліся з тым, што на спраўны аўтамабіль навешвалі пашкоджаныя часткі з іншай машыны.\nАле страхавое махлярства можа выглядаць і па-іншаму. Некаторыя грузаперавозчыкі, накіроўваючы аўто ў Расію, хочуць сэканоміць. Кіраўніцтва кажа кіроўцу, маўляў, едзь купі і страхоўку менавіта там, бо гэта абыдзецца танней. Кіроўца, доўга не думаючы, набывае поліс у якім-небудзь кіёску. Так праходзіць месяц, другі — і кіроўца трапляе ў ДТЗ. Пачынаецца разбор і аказваецца, што... гэты поліс наогул нідзе не фігуруе. Натуральна, ніякіх грошай па страхоўцы кампанія таксама не атрымае. Таму ці варта аўчынка вырабу?\nЯк рамонт аказаўся «залатым»\n— У Беларусі ўжо восьмы год дзейнічае магчымасць складання еўрапратакола. Скажам, калі пашкоджанні пры дробным ДТЗ не перавышаюць 400 еўра, то віноўнік здарэння і пацярпелы могуць абысціся без выкліку ДАІ. Але ці ўсё так добра?\n— Сапраўды, не заўжды відаць усе пашкоджанні пасля ДТЗ, якія можна лёгка зарэгістраваць. Скажам, утварыўся ў нас на дарозе класічны «паравозік» — машына, якая ехала ззаду, тыцнулася ў бампер аўтамабіля наперадзе. Кіроўцы думаюць, што пашкоджаны толькі бампер, крыху падрапаны перад аўто — і ўсё. А вось у сэрвісным цэнтры высвятляецца, што пашкоджанняў насамрэч значна больш. І ўжо не факт, што яны ўпішуцца ў ліміт па еўрапратаколе.\nПаказальная гісторыя здарылася некалькі гадоў таму, праўда, яна не датычыцца еўрапратакола. Муж і жонка — пенсіянеры — ехалі на даволі бюджэтным аўтамабілі, кіроўца замарудзіўся на скрыжаванні і тыцнуўся ў заднюю частку Bеntlеу. Хуткасць была невысокая, пашкоджанні аказаліся на першы погляд невялікія — падрапаны бампер, задняе крыло... Яны падумалі, што ўкладуцца ў страхавы ліміт, які складае 10 тысяч еўра. Хвалявацца не сталі. І на агляд аўтамабіля таксама не прыехалі. А дарма...\nМінула недзе каля года. Раптоўна раздаўся званок у дзверы. Паштальён прынёс заказны ліст. Аказалася, што гэта вестка са страхавой кампаніі. Яна прасіла даплаціць за рамонт таго самага Bеntlеу... прыкладна 13 тысяч еўра. У выпадку адмовы яна абяцала падаць рэгрэсны іск. Пенсіянерам стала кепска. Яны не разумелі дзве рэчы. Па-першае, дзе ўзяць такую процьму грошай? Па-другое, чаму, здавалася б, за дробны рамонт трэба плаціць так шмат?\nСам па сабе механізм страхавой выплаты просты. Гаспадар застрахаванага транспартнага сродку пасля ДТЗ законна звяртаецца ў страхавую кампанію аб забеспячэнні выплат, якія вернуць нанесеную яму шкоду. Страхавая кампанія, якая ўзяла раней на сябе абавязацельствы, павінна аплаціць патрэбную суму. Калі ДТЗ адбылося па віне застрахаванай асобы, страхавая кампанія выплачвае шкоду пацярпеламу — тут усё лагічна. Але вось тут і пачынаецца самае цікавае. Здараецца так, што сума, якую кампанія выплачвае, пакрываючы доўг, значна перавышае тую, на якую складзены дагавор з застрахаваным грамадзянінам. Для таго каб вярнуць розніцу, выплачаную звыш страхавой сумы, кампанія і падае рэгрэсны іск менавіта на віноўніка ДТЗ.\nПасля высветлілася, што той Bеntlеу рамантавалі ў Польшчы. Памянялі там бампер, накладкі, парктронікі, пафарбавалі бакавіну... Але, напрыклад, каб правесці работы над заднім крылом, трэба было выразаць шкло. Прычым назад яго паставіць нельга, патрэбна выключна\nновае. Вось так і набегла велізарная сума...\nЧым большы знос, тым меншая выплата\n— Якія памылкі дапускаюць людзі пры афармленні шкоды за наступствы аварый?\n— Часта віноўнікі і пацярпелыя ў ДТЗ проста не з'яўляюцца на экспертны агляд. Хаця, здавалася б, гэта павінна быць у іх жа інтарэсах, каб процілеглы бок «не павесіў», як кажуць, «усіх сабак». Даказаць пасля рамонту, адкуль узяліся пашкоджанні — да вас ці пасля вас, — будзе амаль немагчыма. А так ёсць магчымасць вырашыць усе пытанні, як кажуць, на месцы. Навошта ад яе адмаўляцца?\n— Ці ўплывае знос запчастак на ацэнку шкоды ад ДТЗ?\n— У любым выпадку вы зможаце спагнаць з вінаватага не поўны кошт аднаўленчага рамонту, а толькі суму за вылікам зносу запасных частак. Скажам, у ДТЗ вам разбілі бампер і шкло. І калі паставіць новыя запасныя часткі, то кошт рамонту будзе складаць умоўныя\n4000 рублёў. Але калі дэталі ўжо эксплуатаваліся шмат гадоў, то кампенсацыя будзе ўжо меншай. І не пазбаўляйцеся ад пашкоджаных запасных частак пасля рамонту. Хто ведае, можа, віноўнік ДТЗ будзе незадаволены выстаўленым рахункам і паспрабуе падаць у суд, каб высветліць сапраўдны памер нанесенай шкоды. А так рэчавы доказ дазволіць вам адстаяць ваш пункт гледжання.\nМногія аўтамабілі ў Беларусі ездзяць з пратэрмінаваным тэхнічным аглядам. Трапляліся такія і на разбор да нас. І калі, напрыклад, у аварыі цярпела моцна саржавелае крыло, з якім тэхагляд ніяк не мог быць пройдзены, то яго маглі ацаніць у такую мізэрную суму, што пацярпеламу ў ДТЗ фактычна даводзілася аплачваць значную частку выдаткаў на ліквідацыю шкоды са сваёй кішэні.\nДы і сама кампенсацыйная сума разлічваецца па-рознаму. Напрыклад, возьмем Роrsсhе Сауеnnе і Vоlkswаgеn Tоuаrеg — машыны падобныя, але кошты на запчасткі будуць розныя. Таму не заўжды можна спадзявацца на тое, што страхавога ліміту хопіць для кампенсацыі шкоды.\n«Мастацтва» з крымінальным наступствам\n— У зводках навін з зайздроснай рэгулярнасцю трапляюцца матэрыялы пра тое, што кіроўцу вырашылі «адпомсціць» за няправільную паркоўку і нешта зрабіць з яго аўтамабілем. Што чакае ў такім выпадку «народных мсціўцаў»?\n— Скажам, калі незадаволены паркоўкай чалавек вырашыў «разабрацца» з кіроўцам і правёў ключыкам драпіну па корпусе ажно да металу, то прыбраць яе будзе значна цяжэй. Быў у нас выпадак, калі адзін чалавек нападпітку падрапаў гвоздзікам тры машыны. І «намаляваў» ён у выніку на крымінальную адказнасць, якая пачынаецца ад 40 базавых велічынь.\nЦі вось згадваецца яшчэ адзін выпадак — жанчыне-кіроўцу на новым дарагім BMW намазалі на шкло сілікатны клей. І ён упітаўся так, што давялося шкло мяняць. Зноў жа, справа скончылася крымінальным пераследам. Здавалася б, што тут можа пацягнуць на 40 базавых? Хапіла б і адміністрацыйнай адказнасці... Справа ў тым, што шкло ў сучасных аўтамабілях зусім не тое, якое было два-тры дзесяцігоддзі таму. Там ёсць і дадатковыя элементы — напрыклад, вельмі тонкія ніці падагрэву. Іх няўзброеным вокам не відаць, але пры замене шкла сума атрымаецца даволі кругленькая. Так і выйшла ў той гісторыі з BMW.\nЗагаловак у газеце: «Грашовы бок» ДТЗ\nМашына не раскоша, а сродак перамяшчэння! Тэст да свята аўтамабілістаў\n3127 Беларусы расчараваліся ў доларах\n2662 Се Сяаюн: Супрацоўніцтва Кітая і Беларусі — прыклад міжнародных адносін новага тыпу\n1592 Навука голасу, дызайн лекаў і сакрэт шчаслівага бацькоўства\n1397 Сапёры рызыкуюць не толькі падчас баявых дзеянняў, але і ў штодзённай службе\n1388 Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь са змяненнямі і дапаўненнямі, якія выносяцца на рэферэндум


Пасол Мезенцаў: Расія гатовая ў найбліжэйшы час вырашыць пытанне нафты і газу. І кампенсаваць шкоду за брудную нафту\n23.01.2020 / 09:15\nРасія і Беларусь у найбліжэйшы час могуць знайсці аптымальныя рашэнні па нафтагазавых пытаннях, нягледзячы на  адрозненні ў пазіцыях бакоў. Пра гэта паведаміў у чацвер ТАСС пасол Расіі ў Мінску Дзмітрый Мезенцаў.\n«Нягледзячы на пэўныя адрозненні ў падыходах бакоў, аптымальныя рашэнні, якія задаволяць партнёраў, павінны быць знойдзены ў найбліжэйшы час, што таксама пацвердзіць маштаб і практыку двухбаковага ўзаемадзеяння па нафце і газу», — адзначыў ён.\nМезенцаў падкрэсліў, што расійскі бок улічыць запыт Беларусі і гатовы кампенсаваць шкоду, нанесеную ў мінулым годзе беларускім нафтаперапрацоўчым прадпрыемствам у выніку паставак няякаснай сыравіны.\n«У адпаведнасці з запытам і дакументальна пацверджанымі стратамі, панесенымі беларускімі нафтаперапрацоўчымі заводамі ў сувязі з пастаўкамі няякаснай нафты у 2019 годзе, расійскі бок гатовы кампенсаваць шкоду. Такая пазіцыя і ў гэтым выпадку паказвае прыхільнасць саюзніцкім адносінам», — адзначыў ён.


Дрэваапрацоўка – без шкоды для здароўя — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nДобраўпарадкаванне Нумары Раённыя навіны\n19.03.2015 17.03.2015 Admin805Комментарии on Дрэваапрацоўка – без шкоды для здароўя\nУ Стаўбцоўскім раёне дзейнічае 31 прадпрыемства дрэваапрацоўкі, з іх – тры дзяржаўныя і 28 прыватных. У галіне працуюць 918 чалавек, у тым ліку 182 жанчыны. Гэта складае 5,2 працэнта ад занятага насельніцтва.\nНа рабочай нарадзе ў старшыні райвыканкама было разгледжана пытанне аб наглядзе за дрэваапрацоўчымі прадпрыемствамі. Абмеркаванне ішло ў прысутнасці прадстаўнікоў арганізацый дрэваапрацоўкі.\nІнтарэс да гэтай тэмы абумоўлены неабходнасцю прадаўжэння работ па прывядзенні ўмоў працы ў дрэваапрацоўцы ў адпаведнасці з гігіенічнымі нарматывамі. Неабходна далейшае ўдасканаленне культуры вытворчасці, паляпшэнне вытворчага асяроддзя, вырашэнне праблем санітарна-бытавога забеспячэння працаўнікоў.\nВынікі агляду ўсіх прадпрыемстваў дрэваапрацоўкі раёна, праведзенага ў сёлетнія студзень – люты, пацвердзілі адчувальныя змены сітуацыі ў лепшы бок. Гэта знайшло адлюстраванне ў змяненні адносін да вытворчай санітарыі, утрымання тэрыторый, саміх вытворчых участкаў, у забеспячэнні належных бытавых умоў.\nЯскравыі прыкладам гэтаму можа служыць РУП «Навасвержанскі лесазавод» (дырэктар В. С. Дзейчык). Сёння гэта экспартаарыентаваная добраўпарадкаваная вытворчасць, дзе выкарыстоўваюцца сучасныя тэхналогіі лесапілення. У рамках праграмы вытворчай мадэрнізацыі ўведзена ў эксплуатацыю сучасная фрэзерна-брусочная лінія. Прадугледжаны ўсе меры бяспекі на рабочых месцах. Для работнікаў створаны належныя санітарна-бытавыя ўмовы. Цяпер на месцы можна прыняць гарачы душ, перакусіць з калегамі ва ўтульным пакоі прыёму ежы, высушыць пры неабходнасці спецадзенне ў спецыяльна абсталяванай сушылцы і т. п.\nНа дасягнутым кіраўніцтва прадпрыемства не спыняецца. Працягваецца работа па прывядзенні ў парадак вытворчых участкаў, мадэрнізацыя якіх спачатку не прадугледжвалася.\nЗмяніўся падыход да культуры вытворчасці і з боку дрэваапрацоўчых арганізацый прыватнай формы ўласнасці. Прыкладам таму ПВГУП «Лесформінвест-плюс» у Заямным (дырэктар В. В. Жыбуль), ПВГУП «Сігда» ў Дзераўной (І. Г. Сінкевіч), ТАА «ЭкспаПрамВуд» у Літве (В. І. Канкаловіч) і іншыя. «Павеяла» чысцінёй ад выгляду такіх прадпрыемстваў як УП «Фэнсі Вок» у Слабадзе (В. В. Сачук), СТАА «Аіс-Біхест» у Ніўным (І. Л. Ваяводскі). Гэта ўсяляе пэўныя надзеі на поўнае прывядзенне названых прадпрыемстваў у належны стан.\nРазам з тым работу па паляпшэнні ўмоў працы неабходна працягваць. Так, лабараторнымі даследаваннямі ўстаноўлена, што ўдзельная вага рабочых месцаў, якія не адпавядаюць гігіенічным патрабаванням па шуме, склала 33,9 працэнта, пылу – 127, мікраклімату – 4,5, асветленасці – 1,5 працэнта. На фоне гэтага абавязковай умовай для прафілактыкі вытворчага траўматызму з’яўляецца забяспечанасць рабочых і кантроль за выкарыстаннем імі сродкаў індывідуальнай аховы і спецадзення, што на большасці дрэваапрацоўчых прадпрыемстваў ігнаруецца. Можна назваць ТАА «ПаннаСувенір» у Наваколасаве (М. М. Пяткевіч), ТАА «Сабук» у Трылесе (С. А. Сахута) і іншыя.\nНездавальняючае ўтрыманне тэрыторый вытворчых участкаў складае 20 працэнтаў у структуры парушэнняў. Негатыўны прыклад тут СТАА «ДзіСаВа» ў Вечатарове (М. Г. Шыбко). Адсутнічаюць належныя санітарна-бытавыя ўмовы на такіх прадпрыемствах як ТАА «Белсэрвісзабеспячэнне» ў г. Стоўбцы (І. В. Хадасевіч), ТДА «Дзінэз» у Наваколасаве (А. С. Мемус) і т. п.\nПа выніках рабочай нарады зацверджаны План мерапрыемстваў на 2015 год, які павінен стаць завяршальным у справе навядзення парадку на дрэваапрацоўчых прадпрыемствах раёна.\nУвогуле ж мадэрнізацыя дрэваапрацоўчай прамысловасці – пытанне, якое разглядаецца і кантралюецца на самым высокім узроўні. Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь на нарадзе, дзе разглядаўся праект указа па пытаннях удасканалення дзейнасці ў сферы лясной гаспадаркі, адзначыў: «Сёння стаіць задача забяспечыць эфектыўнае функцыянаванне ўсяго ляснога комплексу, і перш за ўсё мы маем на ўвазе глыбокую перапрацоўку лесаматэрыялаў, каб атрымаць прадукцыю з высокай дабаўленай вартасцю». Зразумела, што патрабаванні да галіны самыя сур’ёзныя.\nгалоўны дзяржаўны санітарны ўрач Стаўбцоўскага раёна\nНА ЗДЫМКАХ: 1 і 2. І на выторчасці, і ў бытавых памяшканнях Навасвержанскага лесазавода – парадак і чысціня;\nЯк належыць абсталявана кантэйнерная пляцоўка на тэрыторыі ПВГУП «Лесформінвест-плюс»;\nУП «Фэнсі Вок» – дэманстрацыя «музейнай тэхнікі»;\n«Зручнасці» для работнікаў у памяшканні ТАА «Вівалія»;\nБытавы закуток у СТАА «АіС-Біхест».\nІНФАРМАЦЫЙНАЕ ПІСЬМО. НЕ ДАПУСЦІЦЬ ТРАЎМАТЫЗМУ\nДрэваапрацоўчая вытворчасць з’яўляецца адной з самых траўманебяспечных.\nПаводле аператыўных даных Дэпартамента дзяржаўнай інспекцыі працы Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь у 2014 годзе пры эксплуатацыі дрэваапрацоўчага абсталявання ў арганізацыях Рэспублікі Беларусь зарэгістравана 43 няшчасныя выпадкі з цяжкімі наступствамі. Прычым, пяцёра пацярпелых у момант траўміравання знаходзіліся ў стане алкагольнага ап’янення.\nЗгодна з дадаткам 1 «Тыповы пералік работ з павышанай бяспекай» да інструкцыі аб парадку навучання, стажыроўкі, інструктажу і праверкі ведаў працаўнікоў па пытаннях аховы працы тыповы пералік работ з павышанай бяспекай, зацверджаны пастановай Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь ад 28 лістапада 2008 г. № 175, эксплуатацыя дрэваапрацоўчага абсталявання адносіцца да работ з павышанай небяспекай, і, адпаведна, патрабуе правядзення дадатковых мерапрыемстваў для забеспячэння выканання работ.\nРазам з тым, на практыцы прыходзіцца канстатаваць значныя недахопы пры арганізацыі і правядзенні работ па перапрацоўцы драўніны. Прычым, парушэнні патрабаванняў бяспекі працы дапускаюцца як кіруючай асобай, так і самімі пацярпелымі. З іх боку часта не ўдзяляецца ўвага тэхнічнаму стану абсталявання і выкананню тэхналогіі бяспечнага правядзення работ. Не адзінкавымі з’яўляюцца выпадкі адсутнасці кантролю з боку работадаўцаў за выкананнем работнікамі бяспечных прыёмаў работ, патрабаванняў, што запісаны ў інструкцыях па ахове працы, а таксама прымяненнем сродкаў аховы. Ёсць выпадкі, калі да работ прыцягваюцца рабочыя без адпаведнай кваліфікацыі, якія не прайшлі стажыроўку, інструктаж і праверку ведаў па ахове працы. Невыкананне кіраўнікамі і спецыялістамі абавязкаў па ахове працы носіць масавы характар. З 33 зарэгістраваных няшчасных выпадкаў на вытворчасці з цяжкімі наступствамі пры эксплуатацыі дрэваапрацоўчага абсталявання адной з прычын устаноўлена адказнасць кіруючых асоб, якія дапусцілі парушэнні патрабаванняў па ахове працы, устаноўленых нарматыўнымі прававымі актамі і тэхнічнымі нарматыўнымі прававымі актамі.\nЗ мэтай прафілактыкі і недапушчэння ў далейшым траўматызму работнікаў пры эксплуатацыі і абслугоўванні дрэваапрацоўчага абсталявання Дэпартамент дзяржінспекцыі працы Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь рэкамендуе рэспубліканскім органам дзяржаўнага кіравання, іншым дзяржаўным арганізацыям, падначаленым Ураду Рэспублікі Беларусь, мясцовым выканаўчым і распарадчым органам патрабаваць ад кіраўнікоў падначаленых (размешчаных на падведамаснай тэрыторыі) арганізацый бездакорнага выканання правіл аховы працы і прыняцця мер па рэалізацыі патрабаванняў Дэкрэта Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 15.12.2014 № 5 «Аб узмацненні патрабаванняў да кіраўнікоў і работнікаў арганізацый».\nЭлектронная версія пісьма размешчана на сайце: http://mintrud.gov.by/ru/inf_pismo_09032015.\nTagged Нумар № 20 (9969)\nКаштоўны бісер таленту\nФормула разумнага лета


Іўчанкаў, В. Калі словы выбіраюць чалавека… : да 80-годдзя з дня нараджэння Аркадзя Наркевіча // Роднае слова. – 2009. — № 3. – С. 59-60. — Людзі навукі нашага краю\nІўчанкаў, В. Калі словы выбіраюць чалавека… : да 80-годдзя з дня нараджэння Аркадзя Наркевіча // Роднае слова. – 2009. — № 3. – С. 59-60.\nКАЛI СЛОВЫ ВЫБІРАЮЦЬ ЧАЛАВЕКА…\nДА 80 ГОДДЗЯ 3 ДНЯ НАРАДЖЭННЯ АРКАДЗЯ НАРКЕВІЧА\nСловы выбірае чалавек, але часам і словы выбіраюць чалавека. Таму так лёгка падбіраць іх, спалучаць. Нібы ідзеш па жытнёвым полі, дзе кожны каласок спявае сваю песню пад пяшчотным подыхам лёгкага ветрыку. Дзе наталяешся водарам рамонкаў і лунаеш у ласкавых промнях сонца, якое так і хочацца назваць жыццём. У жыццёвых промнях не прамінеш сонца, калі яно грэе і будзіць да дабра.\nКнігі, артыкулы, дзесяткі аўтарэфератаў… Акуратныя сшыткі, дзе запісаны прозвішчы былых студэнтаў, адзнакі, пазначэнні аб пропусках і пераздачах. Цёплая ўсмешка на твары, разважлівы погляд, жаданне быць патрэбным\nі заўсёдная прыветлівасць, якая выяўлялася ў толькі яму ўласцівых словах-зваротах.\nЗнаёмства з Аркадзем Іосіфавічам Наркевічам прыносіла ўдачу маладым вучоным, дысертацыі якіх ён апаніраваў, студэнтам давала бацькоўскую, крыху паблажлівую апеку. Не адзін раз даводзілася чуць пра легендарныя наркевічаўскія сшыткі. Пра іх і сёння гавораць журналісты.\nНа адным з юбілейных мерапрыемстваў прафесар дастаў запісы і зрабіў пераклічку студэнтаў, якія закончылі журфак… трыццаць гадоў таму. Трэба\nбыло бачыць твары былых выпястоўцаў, што рынулі да спіса, каб упэўніцца: няўжо гэта той самы, першага курса? У Аркадзя Іосіфавіча захоўвалася ўсё, што было звязана з універсітэтам. Захоўвалася і свята аберагалася, як самы дарагі ўспамін.\nУ адной з апошніх прац Аркадзь Іосіфавіч напісаў: «Здымаюцца “белыя плямы” з нашай гісторыі, звужаецца кола “закрытых тэм”, “ведамасных сакрэтаў” і “тайнаў”. Дэмакратызм, адкрытасць трывала ўваходзяць у наш побыт,\nстановяцца рэаліямі нашых дзён, эпохі». Прадчуваючы неабходнасць змен у мове СМІ, вучоны выступіў з крытыкай неабдуманага і нічым не апраўданага выкарыстання запазычанняў. 3 жалем канстатаваў: бярэ моду “свайго роду\nбум, які ахапіў нашу прэсу, лексічны выбух, што праяўляецца звычайна, калі прасачыць перадгісторыю развіцця моў, у пераломныя, пераходныя перыяды гісторыі народа, грамадства”. Навучаў, папярэджваў і рабіў парады аб “разумнай неабходнасці ў запазычанні слоў, іх мэтазгоднасці, абумоўленай пераважна прычынамі адсутнасці ў лексічным запасе роднай мовы пэўнага слова для абазначэння таго або іншага паняцця, прадмета”. Тэма надзвычай актуальная і сёння…\nБеларускі мовазнаўца Аркадзь Наркевіч (10.03.1929 — 13.10.2002) нарадзіўся ў вёсцы Вараноўшчына Капыльскага раёна. Родныя мясціны і бацькі шчодра надзялілі талентам свайго сына. Аркадзь Іосіфавіч стаў дбайным знаўцам і руплівым абаронцам мовы.\nСлужэнню Слову А. Наркевіч прысвяціў сваё жыццё. У прафесара быў свой стыль — строгі і акадэмічны. Гаваркімі словамі ён не раскідваўся,\nвыкарыстоўваў зрэдку. Часцей за ўсё з яго вуснаў гучала — даражэнькая, міленькая, браток.\nТак ён звяртаўся да сваіх калег. У гэтым праглядалася сутнасць добрага чалавека, лагоднага і добразычлівага. Як быццам яго вочы, вусны гаварылі: “Будзь спагадлівым, ніколі не рабі зла”. Якія простыя і якія мудрыя словы!\nДумаю, калі хоць невялікая частка яго вучняў зрабіла гэтыя словы сваімі, то ён ужо здзейсніў задуманае, а калі гэтыя словы паўтараюць калегі, то\nён памножыў гэтую мудрасць у сотню разоў…\nНавуковыя зацікаўленні доктара філалагічных навук прафесара Аркадзя Іосіфавіча Наркевіча асноўным чынам былі звязаны з падмуркам беларускага мовазнаўства — марфалогіяй і сінтаксісам, а пазней — з культурай маўлення журналіста.\nЯго кандыдацкая дысертацыя прысвечана характарыстыцы асаблівасцей дапасавання беларускіх азначэнняў, аналітычнаму апісанню прыназоўнікава-іменных канструкцый з атрыбутыўнай сінтаксічнай функцыяй, што дазволіла ў будучым выйсці на доктарскае дысертацыйнае даследаванне “Сістэма словазлучэнняў у сучаснай беларускай мове”, у якім былі вылучаны структурна-семантычныя тыпы словазлучэнняў.\nНа матэрыяле мастацкай літаратуры, публіцыстыкі, навукова-папулярных і перыядычных выданняў прааналізаваны існуючыя ў сучаснай граматычнай сістэме беспрыназоўнікавыя і прыназоўнікавыя канструкцыі, апісаны\nсінанімічныя і стылістычныя асаблівасці, паказана прадуктыўнасць і тыповасць іх для пэўных разнавіднасцей літаратурнай мовы. Аналіз праводзіўся не толькі ў плане вызначэння нарматыўнасці тых ці іншых канструкцый, але і з мэтай паказаць тэндэнцыі развіцця самой сістэмы словазлучэнняў. Манаграфія па тэме дысертацыі адкрыла навуковыя далягляды для далейшага вывучэння словазлучэння як моўнай адзінкі і сінтаксічнай навукі ў цэлым.\nМанаграфія А. Наркевіча “Назоўнік. Граматычныя катэгорыі і формы” — працяг навуковых разважанняў вучонага пра сістэмнае ўладкаванне роднай мовы, прыярытэтам якіх стала вылучэнне назоўніка ў якасці выключна прадуктыўнага і разнастайнага ў семантычных і структурных адносінах лексіка-граматычнага разраду знамянальных слоў. У полі зроку даследчыка апынулася шматстайнасць праяў назоўніка, ярка выражаная адметнасць уласцівых яму агульных катэгарыяльных і семантычных адзнак, граматычных\nзначэнняў і сінтаксічных функцый у сказе.\nМожна меркаваць, што пільная ўвага прафесара А. Наркевіча да гэтай часціны мовы была выклікана яе функцыянальнай актыўнасцю, асабліва ў публіцыстычным маўленні. Семантычны аб’ём назоўніка на працягу XX ст. эвалюцыянаваў, а сам назоўнік і сёння набывае поліфункцыянальнасць,\nактыўную распаўсюджанасць. Праведзены разгляд катэгорый і форм назоўнікаў з усёй сукупнасцю ўласцівых ім дыферэнцыяльных адзнак і своеасаблівасцей паказаў, што назоўнік як граматычны пласт знамянальных слоў з прадметным\nзначэннем належыць да ліку найбольш багатых і разнастайных па сваёй змястоўнай структуры і форме часцін мовы. Паводле вызначэння акадэміка\nВ. Вінаградава, назоўнік у агульнай сістэме граматычных і лексіка-семантычных разрадаў слоў займае “цэнтральнае становішча”.\nАркадзь Наркевіч паказаў здольнасць беларускага назоўніка выступаць у якасці своеасаблівага моўнага сродку апрадмечвання разнастайных паняццяў і з’яў рэчаіснасці. “У назоўніку, — пісаў вучоны, — як у фокусе, сыходзяцца,\nаб’ядноўваюцца, цесна пераплятаюцца і ўзаемадзейнічаюць шматлікія катэгорыі ўласна-марфалагічнага, лексіка-семантычнага і функцыянальнага плану”. Менавіта з гэтым і звязвалася ідэя вучонага пра цэнтрычнасць назоўніка\nў беларускім публіцыстычным маўленні.\nПлён працы Аркадзя Іосіфавіча прарос добрым зернем: сваім спадчыннікам ён пакінуў амаль чатырыста прац. Яны знітоўваюцца ў адну вялікую кнігу, што паўстае перад пакаленнямі велічным гмахам вучонасці, навуковай руплівасці і дбайнасці, але зайсці ў які наканавана не кожнаму. Толькі таму, хто мае ўлюбёнасць у слова, хто дасягнуў адчування сваёй Айчыны, мовы,\nраскрыецца гэтая скарбніца Наркевічавых думак і памкненняў. А значыць, ён працаваў на сёння і на будучыню. Як клапатлівы бацька, люляў сваё немаўля, спадзеючыся, што хутка вырасце яно, загаворыць на поўны голас…\nАркадзь Іосіфавіч заўсёды падкрэсліваў асаблівасць журналісцкай працы — аператыўнасць, пры якой павінна захавацца тонкае адчуванне слова, яго ўплывовая сіла, загартаваная моц. Аберагаў журналісцкае слова, пеставаў у ім асобу таго, хто тварыў і жыў сваёй прафесіяй. Бо лічыў журналіста чалавекам адораным ад природы. I давяраў журналісту. Пераконваў, што тэкст, створаны журналістам, дынамічна зменлівы, экстралінгвістычна структурыраваны,\nпрыцягвае ўвагу сваёй складанасцю і рознабаковасцю, вымушае ўлічваць і размытасць, і няпэўнасць, і стахастычнасць у працэсе вызначэння тых ці іншых яго сістэмных, анталагічных і функцыянальных уласцівасцей.\nПубліцыстычнае маўленне вызначаецца высокай частотнасцю лексічнай практыкі і тэкстаўтваральнай актыўнасцю журналіста — правадніка грамадскай камунікацыі, інтэнсіўнага носьбіта мовы, які стыхійна выражае моўны густ эпохі, а таксама… фарміруе яго. Такім чынам, творчасць СМІ выступае ў ролі прадвесніка, а далей і выразніка ўзнікнення пэўных маўленчых тэндэнцый, замацавання заканамернасцей развіцця мовы.\nТаму і не асабліва любіў Аркадзь Іосіфавіч крытыканства ў бок журналістаў. А калі ўшчуваў сам, то рабіў гэта з добрай усмешкай і вясёлай задорынкай у вачах — маўляў, паглядзі да чаго дапісаўся. I рабілася ніякавата, сорамна нават самаму задзірліваму…\nМіжнародная канферэнцыя “Слова ў кантэксце часу” ў гонар юбілею доктара філалагічных навук, прафесара, члена Саюза журналістаў Рэспублікі Беларусь, выдатніка адукацыі Рэспублікі Беларусь Аркадзя Іосіфавіча Наркевіча, якая адбылася 10 сакавіка 2009 г., сімвалічна акрэсліла набыткі беларускага мовазнаўства, журналісцкай школы, методыкі выкладання ў ВНУ.\nНавуковая спадчына Аркадзя Наркевіча яскрава сведчыць: створанае вучоным павінна мець працяг. Бо кнігі, артыкулы ў адрозненне ад людзей не паміраюць, а становяцца ўсё больш і больш запатрабаванымі наступным пакаленнем. Ды і часу яны не падуладныя…\nБеларускага дзяржаўнага універсітэта,\nдоктар філалагічных навук, прафесар.


Ліпавыя «лісты шчасця» атрымалі менскія пенсіянеры\nМенскія пенсіянеры атрымалі ліпавыя «лісты шчасця»\nЖыхары вуліцаў Ангарскай і Несцерава сталіцы 13 студзеня атрымалі дзіўныя паштовыя паведамленні. Фота sb.by\nЖыхары вуліцаў Ангарскай і Несцерава ў Менску атрымалі паштовыя паведамленні «з падаткавай». Пенсіянерак залічылі да дармаедаў.\nГэтак, 78-гадовая пенсіянерка з Ніна Курловіч атрымала паведамленне на бланку аб заказным адпраўленні пісьмовай карэспандэнцыі. На ім былі ўказаныя яе адрас, імя з ініцыяламі. У графе «ад каго» значылася: падаткі.\n«Я самлела нават. Ні лецішча, ні машыны, ніякай маёмасці ў мяне няма. А таму падумала – гэта, напэўна, падатак на дармаедства, пра які казалі ўчора ў навінах і паведамлялі пра нейкія змены», – кажа карэспандэнту пенсіянерка.\nСпадарыня Курловіч патэлефанавала ў падатковую інспекцыю Заводскага раёну, дзе яе пытанню вельмі здзівіліся, бо ніякіх паведамленняў не дасылалі. Далей жанчына дазванілася ў паштовае аддзяленне №47, якое абслугоўвае яе дом, і папрасіла прынесці дасланую карэспандэнцыю дадому. Працаўнікі пошты адказалі, што ёй нічога не мелася прыходзіць.\nУ аддзяленні РУП «Белпошта» №47 кажуць, што да іх звяртаюцца расхваляваныя пенсіянеры яшчэ з мінулай пятніцы. Усе яны атрымалі падобныя паведамленні.\n«Чатыры асобы прыйшлі за заказным лістом з такімі паперкамі. Глядзім, у сістэме сачэння названай карэспандэнцыі няма. Тут жа канфіскавалі паведамленні і далажылі кіраўніцтву. Я з такім цудам увогуле ўпершыню сутыкнулася. Прапрацавала ўсё жыццё ў Берасцейскай вобласці, нідзе такога не бачыла», – каментуе начальнік аддзялення Любоў Шыняўская.\nАтрыманыя асобнікі фальшывых паведамленняў паштавікі даслалі ў цэнтральны апарат РУП «Белпошта» для правядзення службовага расследавання.\nШто рабіць, калі атрымалі «ліст шчасця» ад падаткавай?\nРаспачалася агульнанацыянальная кампанія па скасаванні дэкрэту «аб дармаедстве»\nВД, паводле sb.by\nТэгі: падаткавая, падаткі


Пераказ Славуты акадэмік на беларускай мове | Кароткі змест\nВёска Збляны назаўсёды ўвайшла ў гісторыю нашай Беларусі як радзіма Антона Раманавіча Жэбрака. Сялянскі хлопец вельмі прагнуў вучыцца. А як вядома, хто добрае жаданне мае, таму сам Бог дапамагае. I Антон Жэбрак пасля заканчэння школы паступіў у знакамітую Маскоўскую сельскагаспадарчую акадэмію імя Ціміразева.\nПройдуць гады, і выхадзец з зэльвенскай вёскі Антон Раманавіч Жэбрак стане акадэмікам, прэзідэнтам Акадэміі навук Беларусі. Ён уздымецца на такую вышыню ў навуцы, што з ім будуць лічыцца ўсе генетыкі свету.\nА што за навука генетыка? Яна вывучае спадчыну раслін, арганізмаў, паходжанне і змены, якія адбываюцца з імі. Быў час, калі гэту навуку лічылі шкоднай, непатрэбнай. I можаце ўявіць, што перажыў акадэмік-генетык Антон Раманавіч Жэбрак.\nНавуковыя адкрыцці акадэміка Жэбрака цяпер увасабляюцца ў жыцці яго прадаўжальнікамі. У акадэмічным гарадку ў Мінску стаіць бюст славутага вучонага. У Зэльве ёсць вуліца з яго імем.


У ноч на 12 красавіка дэпутаты былі збітыя людзьмі ў чорных масках і выкінутыя з парламенту. Адбыўся сілавы пераварот. У аперацыі бралі ўдзел больш як 600 байцоў і афіцэраў.\nСяргей Навумчык, дэпутат Вярхоўнага Савета ХІІ склікання ўзгадвае пра гэтыя падзеі ў сваёй кнізе «Дзевяноста пяты».\n"11 красавіка, пасьля заканчэньня вечаровага пасяджэньня Вярхоўнага Савету, мы пачалі рыхтавацца да ночы.\nАпошнімі — па тым часе — былі выбары 1994 году, на якіх прэзыдэнтам краіны быў абраны Аляксандар Лукашэнка".\nВідэа Сяргея Чырыка\nСяргей Навумчык: "11 красавіка, пасьля заканчэньня вечаровага пасяджэньня Вярхоўнага Савету, мы пачалі рыхтавацца да ночы. Афіцыйная прэса толькі назаўтра апублікуе інфармацыю пра нашую галадоўку."\nВъехали, бел-чырвона-белыя спадары? Еще вчера мы кушали шашлык, пили вино хванчкара, пели и скакали пад Сьвятым Бел-Чырвона-Белым Сьцягам, а сёння стамилися и галадаем... Дзякуй Богу, нехта з бдительных беларуских грамадзян сваечасова пазваніў тады куда надо, і прыйшлі маскі-шоў ды спаслі ад галоднай смерці нашых гадалоўшчыкаў-змагароў. Хто-небудзь лічыў, спадары, КОЛЬКІ СЕКУНД ГАЛАДАЛІ Б-Ч-Б ЗМАГАРЫ ў красавіку 1995 года? Я не лічыў, але часам ў мяне бывала, што так закруцішся за дзень, што пасля сытнага снедання цэлы дзень галадаеш і толькі ўвечары дома як дам копаці - ПЕРШАЕ, ДРУГОЕ, ТРЭЦЦЯЕ і КАМПОТ, дык назаўтра ізноў цэлы дзень галадаю. Бо не лезе нічога - ни шашлык, ни хванчкара. Мо таму, што я не змагар?\nМиф о голодовке-1995 - это один из мифов так званага адраджэння.\nВаш міф яшчэ менш пераканаўчы. Асабліва пра галадоўку і кампот. Паспрабуйце пагаладаць хаця б тыдзень. Добра ачышчае магзі ад лішніх думак. Мо і "адраджэньне" нават перажывеце яшчэ раз. Хоць для гэтага тыдня будзе мала...\nВ моем сказе все ясно как в бел-чырвона-белы дзень:\nРабяты зарэгілі Фронт (1989), а праз паўгода пацягуліся ў Вярхоўны Савет (1990) і прастялі там ля мікрафонаў усім Генеральным штабам разам з Камандуючым Фронтам пяць лят (1990-95). Што ў гэты час рабіў Фронт? Глядзеў на іх па БТ і такім чынам момант ісціны адраджэння праляцеў, як фанера над Парыжам і таму наступны раз адраджэнне будзе лётаць над Беларусьсю праз мільён лят.\nХто вінаваты? Зразумела Я. Бо я першы сказаў вам дзевяць лят таму, што ВАША адзіная памылка ў так зв адраджэнні была тая, што вы прызначылі Камандуючым Фронтам чэла, які не кіраўнік, не арганізатар, не менеджар, які нават не глядзеў савецкую фільму ЧАПАЕЎ, у якой Василий Иванович рассказывал Петьке, где должен быть командир в тот или иной момент боя. І нават пасля майго сказу вам не захацелася думаць. Бо вы запісалі мяне ў КГБ ў ФСБ і да Лукашэнкі і тд і тп.\nФсё, рабяты, адраджэнне -2 не будзе. Балдзейце ад адраджэнскіх баяк пра пяціхвіліннае галаданне і інш.


Чаму не ўсе хрысціяне ўшаноўваюць Маці Божую? - Часопіс «Ave Maria»\nАднойчы мой сябар пратэстант, наведаўшы касцёл, дзяліўся са мною сваімі ўражаннямі. «Усё ў вас так добра, хораша, па-Божаму, — казаў ён. — Адно толькі мяне насцярожвае: чаму вы — католікі — пакланяецеся Марыі?» На маё пярэчанне, што католікі пакланяюцца толькі аднаму Богу і больш нікому, ён пачаў гаварыць, што бачыў у касцёле вернікаў, якія кленчылі перад абразом Маці Божай і маліліся. Калі я пачаў тлумачыць, што гэтыя людзі маліліся не Марыі, а Богу, а ў Марыі яны прасілі малітоўнай падтрымкі, то мой сябар быў вельмі здзіўлены. Пазней ён прызнаўся, што пасля той нашай размовы ўпершыню задумаўся над тым, што існуе розніца паміж рэлігійным пакланеннем, ушанаваннем і мальбой аб падтрымцы. Для яго стала сапраўдным адкрыццём, што просьба аб дапамозе і пашана да кагосьці — гэта не пакланенне.\nПытанне аб значнасці ролі Марыі — Маці Божага Сына — стала для майго сябра пратэстанта пачаткам адкрыцця сапраўднага аблічча веры Касцёла, якога ён раней не ведаў. Гэта таксама дапамагло яму зусім па-іншаму паглядзець на веру супольнасці, да якой ён дагэтуль належаў.\nНа чым жа грунтуецца такая папулярнасць Марыі ў малітоўным жыцці католікаў і праваслаўных? І чаму гэтую веру не падзяляюць нашы браты пратэстанты?\nПершае, што варта адзначыць, — гэта распаўсюджанасць ушанавання Марыі ад самага пачатку існавання хрысціянства. Пра гэта сведчаць, між іншым, разнастайныя выявы Маці Божай з німбам над галавой на сценах старажытных катакомбаў, у якіх пакрыёма збіраліся на малітвы першыя хрысціяне, хаваючыся ад крывавых пераследаў. Пра ўшанаванне Марыі сведчаць шматлікія рукапісы аўтарытэтных старажытных хрысціянскіх аўтараў (св. Юстын, св. Ірэнэй, св. Яфрэм і інш.), а таксама апокрыфы (псеўдабіблійныя творы).\nПаўтары тысячы гадоў (да XVI ст.) у хрысціянстве ніхто ўсур’ёз не сумняваўся ў слушнасці ўшанавання Марыі як Божай Маці і Заступніцы. Толькі ў V ст. прадстаўнікі руху нестарыянцаў паставілі пад сумнеў тытулы «Багародзіца» і «Маці Божая». Паводле меркавання нестарыянцаў, Марыя нарадзіла Езуса не як Сына Божага, а толькі як чалавека. Разважанне над гэтым пытаннем у кантэксце даследаванняў прыроды Хрыста (наколькі Ён — Бог, а наколькі — чалавек?) прывяло ў выніку да афіцыйнага тлумачэння Паўсюднага Эфескага Сабору (431 г.), які пацвердзіў слушнасць веры хрысціянаў у тое, што Езус ва ўсёй паўнаце Бог і Чалавек адначасова, непадзельна, і такім Ён нарадзіўся ад Марыі. У сувязі з гэтым Сабор прызнаў слушнасць традыцыйнага (ужо тады — у IV–V стст.!) тытулу Марыі — «Багародзіца» (пар. Дакументы Эфескага Сабору, № 250–251).\nКалі ў XV–XVI стст. узнік пратэстанцкі рух, яго тагачасныя лідары выступілі з ідэяй «новага» хрысціянства. Не жадаючы разумець розніцу паміж ушанаваннем і пакланеннем, яны прыраўнялі культ святых (разам з імі і Марыі) да язычніцкага ідалапаклонства. Але асноўнай прычынай непрымання культу святых і Марыі было поўнасцю перавернутае (фактычна адкінутае) разуменне святасці, замененае на вучэнне аб прабачэнні (апраўданні).\nПаводле традыцыйнай хрысціянскай веры (каталіцкай і праваслаўнай), святасць — гэта дасканаласць, дасягнутая ў працэсе ўзрастання ў адносінах з Богам, у выніку чаго адбываецца якасная перамена чалавека на глыбінным узроўні, які закранае асновы яго быцця. Пры ўзнікненні пратэстанцкага руху ў аснову яго веры быў закладзены своеасаблівы «юрыдычны падыход» у адносінах з Богам. Была адкінутая неабходнасць узрастання ў святасці. Замест яе была абвешчана неабходнасць апраўдання ў вачах Бога праз акт індывідуальнага прыняцця Божага прабачэння. У такой дактрыне не патрэбныя святыя, няма патрэбы ў памочніках ці пасрэдніках, бо ўсё зводзіцца толькі да акту прыняцця прабачэння на ўзроўні «я — Бог» (вінаваты — Суддзя). Той, хто прабачаны, больш нічога не патрабуе, бо мэта — апраўданне. Той, хто апраўданы, «святы», дасягнуў нейкага аптымальна неабходнага ўзроўню. Ён не мае неабходнасці ў працы над адносінамі з Богам, у нейкіх намаганнях дзеля глыбіннай перамены свайго «я», пошуку дадатковай успамогі ад найдасканалейшых душаў (святых) з па-за зямнога жыцця.\nМенавіта разуменне вучэння аб святасці (дасканаласці) і прабачэнні (апраўданні) закранае сутнасць праблемы: чаму пратэстанцкія супольнасці адкідваюць неабходнасць у заступніцтве святых, у тым ліку Марыі? Усе іншыя аргументы, асабліва біблійныя, накшталт: «Святое Пісанне прамым тэкстам не гаворыць пра Марыю як Багародзіцу, Заступніцу, Беззаганна Зачатую або Унебаўзятую» — гэта псеўдааргументы для недасведчаных, бо Біблія шмат пра што не гаворыць прамым тэкстам, але гэта не значыць, што яно не існуе. Дактрынальнае вучэнне пра Марыю — гэта лагічныя высновы з Пісання, як і вучэнне аб Найсвяцейшай Тройцы. Цікава, што першае вучэнне заснавальнікі пратэстанцтва адкінулі, а другое — пакінулі. Чаму? Бо праблема не ў разуменні Бібліі, а ва ўспрыняцці дактрыны.\nХочацца таксама заўважыць, што глыбокая каталіцка-праваслаўная пашана да Марыі — гэта вынік не столькі нейкага інтэлектуальнага роздуму над Бібліяй, але перадусім канкрэтнага жыццёвага досведу Яе Матчынага заступніцтва і апекі. А неразуменне гэтага з боку братоў пратэстантаў па сутнасці вынікае з прынятай імі дактрыны аб дастатковасці апраўдання, а не ўзрастання ў святасці.\nКсёндз Андрэй Рылка — рэктар Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі імя св. Тамаша Аквінскага ў Пінску, канцлер Курыі Пінскй дыяцэзіі, магістр тэалогіі і філасофіі, дактарант філасофскага факультэта Люблінскага каталіцкага ўніверсітэта імя Яна Паўла ІІ.


Biorecin - крэм для амаладжэння скуры ад маршчын\nСродак у выглядзе крэму Biorecin - гэта амінакіслотны паслядоўнасць з пункту гледжання складу, якая спрыяе транспартоўцы бялку з наступным адшчапленнем сігнальнага пептыда. Гэтак сур'ёзная фармулёўка дзеянні крэму можа быць растлумачаная значна прасцей: амаладжэнне скуры і барацьба з яе старэннем. Пры гэтым вытворца гарантуе бяспеку свайго прадукта\nПаводле статыстыкі, 80% дзяўчат незадаволеныя сваім бюстам. Сярод галоўных прэтэнзій - памер, бо мала каму шанцуе нарадзіцца з пышнай грудзьмі. Што рабіць, калі не хочацца класціся пад нож, але сукенкі з раскошным дэкальтэ так і вабяць з прылаўкаў? Рашэннем праблемы стане крэм для павелічэння грудзей\nУ вас праз пару гадзін спатканне з хлопцам вашай мары або важная дзелавая сустрэча, а ўвесь твар абсыпана больщущими чырвонымі вуграмі? Замучылі пачырванення і высыпанні? Марыце аб ідэальна гладкай скуры? Самы хуткі спосаб дасягнуць жаданага - тоніруют касметыка! Як выбраць танальны сродак? Перад купляй варта\nРэдкія бровы - распаўсюджаны касметычны недахоп. Каб зрабіць погляд выразным, даводзіцца звяртацца да прафесіяналаў-бровистам, якія па-майстэрску падмалёўвала адсутнічаюць волосинки. Але пастаянна карыстацца паслугамі спецыяліста можа дазволіць сабе не кожная - на гэта не хапае ні часу, ні грошай. На шчасце, зараз з'явіўся альтэрнатыўны варыянт. гаворка\nКожная жанчына хоча, каб яе скура заўсёды заставалася пругкай, пяшчотнай і шаўкавістай, як у юнацтве. Сучасны касметалагічны рынак прапануе нямала сродкаў, прызначаных для барацьбы з узроставымі зменамі. Пры такой разнастайнасці цяжка не разгубіцца і адразу зрабіць правільны выбар. Бо амаладжальныя прэпараты павінны быць не толькі\nНаша скура - гэта бар'ер, які аддзяляе арганізм ад агрэсіўнай знешняй асяроддзя. Штодня на яе «асядае» пыл, хімікаты і іншыя забруджвання. Не кажучы пра тое, што мы самі кожную раніцу наносяць на скуру дэкаратыўную касметыку. Каб у такіх умовах захаваць здароўе, маладосць і прыгажосць скуры,\nУгревая сып і закаркаваных пары ўяўляюць сабой вялізную праблему для мноства людзей. На шчасце, пазбавіцца ад прыкрых касметычных дэфектаў сёння стала прасцей. Бо спецыяльна для гэтай мэты было распрацавана інавацыйнае сродак пад назвай Кристалайн. Гэты натуральны крэм спот Crystaline робіць скуру гладкай, спрыяе знікнення вугроў\nУ гэтым артыкуле пойдзе гаворка пра спосабы амаладжэння скуры асобы ад маршчын у хатніх умовах. Для гэтага спатрэбіцца трохі часу і цярпення, калі Вы не хочаце звяртацца да дарагіх працэдурах у салонах прыгажосці. Усім вядома, што заняткі спортам дораць маладосць. Амаладзіцца можна не толькі звярнуўшыся\nСіла Кумкумади - гэта ўнікальны касметычны комплекс, які складаецца з раслінных экстрактаў і натуральных алеяў. Па сваёй эфектыўнасці сродак супастаўна з апаратнымі салоннымі працэдурамі і рэкамендавана для ўсіх жанчын, якія хочуць заставацца маладымі і прывабнымі ў любым узросце. З дапамогай алею Кумкумади лёгка вырашаюцца такія праблемы\nГрупай амерыканскіх навукоўцаў была распрацавана унікальная касметычная навінка - эліксір Farsali Rose Gold. Гэта сродак прызначана для амаладжэння скуры і яе інтэнсіўнага ўвільгатнення і можа прымяняцца для ўсіх тыпаў дермы. Ўвільгатняе алей-эліксір дазваляе дамагчыся выяўленага антивозрастного эфекту дзякуючы унікальнай формуле з маслам шыпшынніка, вітамінамі А\nСённяшні агляд, які адносіцца да цыклу артыкулаў па відах боды-арта, мы вырашылі прысвяціць мехенди і яе перайначаным адгалінаванне. Нагадаем, што ў першай агляднай артыкуле мы ўспомнілі гісторыю ўзнікнення мастацтва ўпрыгожвання цела і пералічылі самыя распаўсюджаныя віды. З гэтага артыкула вы зможаце даведацца, як вырабляецца хна, мы\nКалі вы моцна жадаеце павялічыць грудзі на пару памераў, а ісці ў клініку або спецыяльны салон не дазваляюць фінансы, то скарыстайцеся нескладанымі рэкамендацыямі дадзенага артыкула і ваша жаданне збудзецца. Для павелічэння грудзей выкарыстоўваюць Bust Salon Spa, Які валодае такімі дзеяннямі: павялічвае бюст; дапамагае прыбраць расцяжкі; значна\nВельмі часта здараецца так, што жанчына вельмі шмат увагі надае скуры свайго твару і зусім не звяртае ўвагі на скуру цела. А чаму? Адказ просты: тое, што схавана пад адзеннем, на думку многіх, можа абысціся і без належнай увагі. Але ж кожная жанчына - багіня,\nсыроватка Mabel Meg Lumilixir - найноўшае адкрыццё ў свеце касметалогіі, пры дапамозе якога можна пазбавіцца ад мяшкоў пад вачыма, ацёкаў ўсяго за некалькі хвілін. Вы назаўжды забудзецеся пра пластыцы і ботокс, так як Mabel + Meg дапаможа надоўга забыцца вам пра старэнне Вашай скуры. Безинвазивный метад ліквідацыі\nВодарасці пад назвай «ламінарыі» валодаюць масай карысных для скуры уласцівасцяў і таму вельмі запатрабаваны ў касметалогіі. Зусім нядаўна на іх аснове быў распрацаваны ўнікальны прэпарат з адбельвае эфектам - маска Laminary. Яе інавацыйная формула хутка дапамагае справіцца з парушэннямі пігментацыі, надае скуры роўны адценне і


Канвертаваць Швейцарскіх франкаў (CHF) і Карэйская Вона (KRW) : Калькулятар абменнага курсу\nШвейцарскі франк (CHF) і Карэйская Вона (KRW) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Швейцарскі франк і Карэйская Вона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Швейцарскі франк. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Карэйская Вона валюты па змаўчанні. Націсніце на Карэйская Вона або Швейцарскіх франкаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nШвейцарскі франк гэта валюта, у Швейцарыя (CH, CHE), і Ліхтэнштэйн (Л.І., ХЛУСНЯ). Карэйскіх прэч гэта валюта, у Паўднёвая Карэя (Рэспубліка Карэя, КР, KOR). Сімвал CHF можа быць запісаная SwF, і SFr. Сімвал KRW можа быць запісаная W. Швейцарскі франк дзеліцца на 100 rappen (centimes). Карэйскіх прэч дзеліцца на 100 chon. Абменнага курсу Швейцарскі франк Апошняе абнаўленне 6 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу карэйскіх прэч Апошняе абнаўленне 6 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. CHF каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. KRW каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Будзьма беларусамі! » Мецэнат Скарыны і пазашлюбны сын караля\n07.08.2017 | Гісторыя\nМецэнат Скарыны і пазашлюбны сын караля\nУ дзень юбілея беларускай кнігі варта згадаць і біскупа Яна, дзякуючы якому Скарына заснаваў у Вільні першую ў ВКЛ друкарню.\nБіскуп Ян. Выява XVII ст.\n«Ян з князёў літоўскіх» — пад такім імем ён застаўся ў гісторыі. Плён працы гэтага сына сваёй эпохі, які пражыў усяго каля сарака гадоў, недаацэнены нашчадкамі. Каб не біскуп Ян, невядома, ці мелі б беларусы Скарынаў «Апостал», а Вільня — Казюка.\nЯн нарадзіўся ў Кракаве 8 студзеня 1499 года. Яго маці была мараўская арыстакратка, Кацярына Охстат з Цельніцаў. А бацькам — і ні для каго гэта не было сакрэтам — Жыгімонт, сын караля і вялікага князя Казіміра. Той Жыгімонт, як сам стане каралём і вялікім князем ды атрымае мянушку Стары. Яго сувязь з Кацярынай была працяглай — апроч Яна, будучы кароль прыжыў з ёй дзвюх дачок. Пляткарылі, што і трэцяя дачка, якая нарадзілася скора па смерці законнага мужа, таксама была ад караля.\nЯн нарадзіўся, калі бацьку было за трыццаць. Законных спадкаемцаў Жыгімонт яшчэ не меў.\nЖыгімонт Стары — вялікі князь, кароль і бацька Яна.\nТаму Ян ніколі не заставаўся без бацькавай апекі. Па просьбе Жыгімонта Папа Леў Х прызначыў Яна, 20-гадовага студэнта Балонскага ўніверсітэта, кіраваць віленскім біскупствам. (Праўда, усю паўнату ўлады ён атрымаў толькі праз сем гадоў, прыняўшы святарскае пасвячэнне.)\nЯн быў адным з рухавікоў кананізацыі каралевіча Казіміра, які памёр у маладым веку. У гэтай справе сышліся інтарэсы дынастыі і краіны.\nЯгелоны хацелі мець у родзе святога — гэта падвышала прэстыж. Мець уласнага святога апекуна Вялікаму Княству было неабходна з палітычных меркаванняў, каб процістаяць польскім уплывам.\nПапа Леў Х абвясціў Казіміра святым у 1521 г. Вільня гучна святкавала гэта. У той самы год з Прагі ў сталіцу ВКЛ пераязджае Францішак Скарына. Ці запрашаў яго Ян, ці пасля звярнуў увагу на інтэлектуала з еўрапейскай адукацыяй — невядома.\nСучасная Вільня. Месца, дзе стаяла Скарынава друкарня.\nАле ў хуткім часе з дапамогай Яна Скарына заснаваў у Вільні друкарню, у якой выйшлі першыя на тэрыторыі Усходняй Еўропы друкаваныя кнігі — «Малая падарожная кніжыца» (1522) і «Апостал» (1525). Захавалася апісанне выгляду Яна, пакінутае сучаснікамі.\nБіскуп быў падобны да бацькі, гэткі ж высокі, асілак на выгляд. Бровы і бараду меў густыя і чорныя. Гэтае апісанне трохі не супадае з пасмяротнай выявай XVII стагоддзя.\nПасталеўшы, біскуп Ян стаў фактычным намеснікам бацькі ў Вялікім Княстве. Прадстаўнік сярэднявечнай палітычнай эліты,\nЯн мысліў інтарэсамі дынастыі, да якой належаў. Буйным магнатам, асабліва Гаштольдам і Радзівілам, якія прывыклі, што кароль займаецца польскімі справамі, а яны — сваімі, гэта не падабалася.\nДзеля таго каб захаваць за Ягелонамі Вялікае Княства, Ян змусіў літоўскую арыстакратыю прысягнуць маладому Жыгімонту Аўгусту (свайму малодшаму зводнаму брату).\nДзеля прэстыжу дынастыі нават хацелі рэалізаваць мару Вітаўта Вялікага — зрабіць Літву каралеўствам.\nБіскуп Ян разам з Юрыем Радзівілам, Геркулесам Літоўскім, спрабавалі дабіцца на гэта згоды на варшаўскім сойме 1526 г., аднак польскія паны заблакавалі рашэнне.\nНа Яну ляжалі і дыпламатычныя абавязкі — ён меў адносіны з прускім герцагам Альбрэхтам Гагенцолернам (у 1530 Скарына ездзіў да яго з місіяй ад біскупа),\nФердынандам Габсбургам, малдаўскім гаспадаром… Ян рабіў спробы ўмацаваць паўднёвыя межы ВКЛ ад татараў, паспяхова гаспадарыў у сваіх маёнтках, быў стваральнікам І Статута ВКЛ 1529 года.\nАле атмасфера магнацкае варожасці, у якой даводзілася жыць Яну, вымотвала яго.\nУ 1536 г. ён папрасіў у караля пераводу і быў прызначаны біскупам у Познань. Страціўшы апекуна, з’язджае з Вільні і Скарына.\nУ дарозе Ян захварэў, у яго пачылася ліхаманка, і 18 лютага 1538 года сканаў. Выконваючы перадсмяротную волю, біскупа Яна пахавалі ў Вільні, у Катэдры.\nВіленская Катэдра, месца апошняга спачыну біскупа Яна.\nЗ гэтай кароткай нататкі бачны маштаб асобы біскупа Яна і ўплыў, які ён зрабіў на гісторыю нашага краю. Яго жыццё і дзейнасць вартыя і гістарычнай манаграфіі, і захапляльнага прыгодніцкага рамана.\nБіяграфія вялікалітоўскага Рышэльё яшчэ чакае свайго Дзюма.


А Рыгор, глыбока-ўражлівы, чулы сэрцам, лавіў нутром цёплае пачуццё блізкіх і любых сабе людзей і адзываўся іх бурным хваляваннем аб утраце цёплае, зжытае еднасці. Кожная вярста, аддаляючы яго ад Сілцоў, мяняла настрой, і паціху сум пакідаў, надыходзіла бадзёрасць, тупілася вострасць перажытку на развітанні. Ужо ён сам, свядома, а не мімаволі, для цікавасці, варочаўся ў думках назад, прабягаючы ўсцяж мінулых перажыткаў. Сілцы, дзе ён рос, дзе пасвіў каровы, дзе служыў балаголам — бач, браў навуку для чарствога жорсткага жыцця, дзе загартоўваўся,— гэтыя Сілцы ўжо далёка адыходзілі ад яго, пакрываліся плеўкаю даўнасці. Часова, у пабыўку, крыху расплылася гэтая плевачка і выразней выявіла мінучасць, падкрасіўшы яе адноўленым пачуццём спаткання з таварышамі, з Зосяю... Так, гэта цешыла яго з асалодаю рэдкіх хвілін. Ну, а што дагычыць маці, Рыгор адчуваў — яе любасць да сына, як і сынава любасць да яе — ніколі не ўбавіцца, не астыне. Ён магчыме прыязджаць дамоў, сустракаць яе, горача вітацца; а мо здарыцца магчымасць, і ён перавязе яе да сябе, у горад. 3 Зосяю — іначай: перажытыя хвіліны могуць не вярнуцца. I паколькі адчуванне неўзваротнасці шчаслівых хвілін кратала яго сэрца, Рыгор меў прыемнасць аглядацца на Сілцы і адчуваць утрату іх... Але і гэта пакрысе забывалася і траціла сваю вострасць у параўнанні з блізкім наступным: перад Рыгорам адчыняліся іншыя небасхілы; з-пад Ліцка, з-за Ліцка глядзелі на яго здані разнастайнага шумлівага жыцця горада, жыцця, якое таіла ў сабе многа нечаканага і таму цікавага для яго. А вось з яго віру выплывае раптоўна зусім нядуманае і нечаканае здарэнне і прынясе яму ў многа разоў глыбейшае сутрасенне. Зося, маці... Яе плач, яе трывога, яе жаль... Усё гэта нязначна і дробна перад мажлівасцямі наступнага!\nСёмка сядзеў побач таварыша, пашлёгваў пужкаю каня і не перашкаджаў яго думкам. Рухавая палавая кабылка, кругленькая, як яблычка, дагледжаная гаспадарным Сёмкам, несупынна трухала дробным няспорным бегам, раз-поразу звякаючы падковамі па каменнях. У двух каляінках, у мяккіх мясцінах — глыбокіх, а на цвёрдых — чуць выбітых, каціліся ўподскак добра ашыненыя калёсы, нямерна трасучы лёгкі возік. То пералескі, то пасекі, то выбітыя стадам выганы, то сенажапапаплавы, то рознакалёрныя ніўкі мігаліся паабапал. Сёмка цікавіўся росквітам летняй расліннасці, пары разбухання жыцця, кіпепня яго сокаў, і з гаспадарскай цікавасцю падмячаў болын старанную апрацоўку тае ці іншае нівы — скутак дбайнасці земляроба. Вынікала ўнутры чуць прыкметная незадаволенасць к таму, што ў яго бацькі так скупа зямлі, такое мізэрнае гаспадарства, што нельга развярнуцца для выявы іх земляробскіх здольнасцей... На міжвольнае выяўленне гэтага пачуцця Сёмка адказваў самапапрокам, чаму ён ніяк не можа канчаткова вызваліцца ад уласніцкіх нахілаў, і пужліва правяраў сваю ўстойнасць у сацыял-дэмакрацтве. Каб не выдаць свае таямніцы Рыгору, ён чуць-чуць паварочваў голаў направа і акідаў лёгкім позіркам твар таварыша. I бачачы, што Рыгор сядзіць у роздуме ды зусім бесцікаўна прапускае між сябе ўсё тое, што яго, Сёмку, цікавіць, дзівіўся і думаў. Пасля мяняў пагляд і разважаў так:\n«То зразумела; Рыгор не гаспадар поля, не земляроб... Машыны, молат, абцугі — вось што прызначана яму. Аднаму — адно, другому — другое. Рыгор едзе ў горад і думае пра сваю машыну, пра фабрыку, пра напільнік, а я яго вязу і аглядаю палеткі, збожжа. У гэтым мы пайшлі па розных дарогах. Я прывязан да зямлі, а яго носіць жыццё з канца ў канец. Адрывае ад дому і гоніць дзесьці за сотні вёрст у горад. Напэўна, трывожыць яго разлука і з маткай і з Зосяю; я ведаю Рыгора. Такі людны, такі зжыўны чалавек: на ім адбіваецца найменшае здарэнне, найменшы выпадак з самотнага жыцця кладзе на ім вельмі выразную адметку. Шкода яму і Сілцоў, шкода і мацеры, таварышоў, шкода і Зосі. Але іначай нічога нельга зрабіць, і Рыгор мусіць ехаць».\nУ сваіх разважаннях аб таварышавым жыцці Сёмка даходзіў да спагады к Рыгору і пачынаў шкадаваць яго. Але гэткі напрамак сваіх думак ён хутка перайначваў і, прымаючы іх за сваю слабасць, мяняў свой узрок на Рыгора. «Не,— выводзіў Сёмка,— дарэмна я кажу, што Рыгору цяжка расставацца з Сілцамі, ён не такі чалавек. Ён створаны не для Сілцоў,— жыццё адчыніла перад ім шырокую дарогу. Сілцы — то ж яны нам, прывязаным да загонаў, да сахі, а Рыгору — на ўсе чатыры бакі».\nI Сёмку цешыла тое, што ён мае гэткага таварыша, як Рыгор, што ён такі блізкі к яму чалавек, так зжыты з ім на працягу доўгіх гадоў шчырага таварышкавання. Цешыўся і гардзіўся. I чым мацней разгаралася гэта пачуццё ў яго нутры, тым выразней прабівалася жаллівая спагада наконт яго ад'езду з Сілцоў. Сёмку напрашваліся пытанні — ці ўдасца, сапраўды, яшчэ калі-небудзь спаткацца ім, ці мо зложацца ўжо так умовы, што іх сённяшняе расстанне будзе астатнім і пахавае сабою ўсе багатыя ўспаміны аб разам пражытым мінулым.\nУсё можа здарыцца. Дык хоць цяпер успомніць перажытае, абгаварыць сёе-тое адзін на адзін».\nI Сёмка рашыў перабіць Рыгоравы думкі.\n— Ты ўсё, мабыць, Рыгор, знаходзішся дагэтуль пад уражаннем перажытага расстання?\nРыгор крыху памаўчаў, пасля цвёрда загаварыў:\n— Не вельмі, ведаеш, каб гэта так глыбока. Ты сам разумееш, што ў Сілцах мне няма месца. Няма — ужо так прыйшлося. I я ні на што за гэта не сярдую. Але вось тут другая закавыка — гэта пытанне з мацераю. Адна, старая, бязмоцная. Ды...\n— Яно, праўду кажучы, ты патрэбен для Сілцоў і паміма таго, што гэта цікава мацеры. Ты патрэбен нам для нашай арганізацыі. Паглядзі, у нас, бадай, няма гэткага чалавека, які б мог добра пакіраваць справаю. Ты пабыў у горадзе, пацёрся ў адпаведных колах і сумеў дасканала пазнаць, як і што ладзіць падобную працу. Бо што ж мы — Пятрусь ці я: таўкомся ўвесь час у гэтых Сілцах і ні з месца. Куды ж нам размахнуцца! 3 плугам, з касою — то і мы мэты, а ўжо да гаворкі, чаго ад нас пытаць. Гэтыя ж Якавы ды Сролі таксама недалёка ад нас адышлі... А ты — зусім інакшае. Паглядзі, пабыў у нас нейкі час, а колькі сілы нам уліў, колькі пасобіў у арганізацыйнай працы! А паедзеш, у нас зноў пацішае... Праўда, я ведаю, што там, у горадзе, табе болын размаху, і працы таксама болып, ды, пэўна, і працаваць сярод рабочых куды цікавей, як з нашым мяшчанствам, але... і ў нас патрэбна праца мо яшчэ болып, як дзе... Скажы, браток, ці ты не задумоўваўся часамі аб гэтым?


12.02.2019 / 21:50\nРасійскім навукоўцам прапанавалі абмежаваць выезд з краіны 14\nМаладым расійскім навукоўцам, на спецыяльнасць якіх ёсць попыт у іншых краінах, неабходна абмежаваць свабодную эміграцыю, каб знізіць адток «таленавітай моладзі» за мяжу. З такой ініцыятывай выступіў савецкі і расійскі навукоўца-біяхімік і малекулярны біёлаг Георгій Георгіеў ў матэрыяле, апублікаваным у газеце «Поиск»\nНа думку акадэміка РАН, замест бясплатнай вышэйшай адукацыі варта ўвесці так званую крэдытную. У такім фармаце дзяржава па-ранейшаму будзе пакрываць усе выдаткі студэнта на навучанне, аднак пасля яе заканчэння ён павінен будзе не менш за 15 гадоў прапрацаваць у расійскай навуцы. Пасля гэтага крэдыт аўтаматычна пагасіцца, у адваротным выпадку навуковец будзе абавязаны вярнуць яго ў поўным аб'ёме.\nСпецыяліст будзе мець права выязджаць за межы краіны для ўдзелу ў навуковых канферэнцыях і сумесных даследаваннях з замежнымі калегамі.\n«Але ўсе гэтыя выезды за мяжу павінны ўзгадняцца з дырэкцыяй інстытута і не ператварацца ў пастаянную працу за мяжой. За 15 гадоў моцны вучоны, несумненна, атрымае ў Расіі выдатную пазіцыю і, верагодна, ужо не захоча з'язджаць», — адзначае Георгіеў.\nНеабмежаванае ж права на свабодную эміграцыю будуць атрымліваць толькі тыя, хто аплаціў цалкам навучанне і не атрымліваў стыпендыю.\nВучоны падкрэсліў, што дадзенае новаўвядзенне павінна тычыцца толькі тых абласцей навукі, якія інтэнсіўна развіваюцца, у прыватнасці такіх, як малекулярная і клеткавая біялогія, інфармацыйныя тэхналогіі, многія раздзелы фізікі.\nУ якасці іншых метадаў барацьбы з адтокам маладых навукоўцаў з краіны Георгіеў прапануе таксама павышэнне заробкаў у дадзенай галіне, стварэнне фондаў для фінансавай падтрымкі навукі, выдачу беспрацэнтных крэдытаў на куплю жылля, а таксама фарміраванне спецыяльнага экспертнага органа для працы з праблемамі ў дадзенай сферы.\nУ лесе з'явіліся першыя грыбы. І гэта не смаржкі ФОТАФАКТ 1\nАдгадайце, які горад БелТА абвясціла беларускай Ібіцай 2\nЗяленскі станцаваў на «Лізе смеху». Гледачы былі ў захапленні ВІДЭА 15