ПераКРЫЖаванні: Сафія Мінская – каралева Дацкая\nПераКРЫЖаванні: Сафія Мінская – каралева Дацкая\nАўтар: Аляксандра Батурына\nФота: мал. Сяргея Хареўскага\nМалавядомыя старонкі беларускай гісторыі, а таксама гіпотэза аб культурных, рэлігійных і чалавечых стасунках у сярэднявечнай Еўропе, аб уплыве беларусаў на гісторыю адной з самых магутных тады дзяржаў – Дацкага каралеўства.\nНе так даўно беларускі гід Ганна Багданава і яе італьянская калега Ларыса Цялегіна правялі сумесную анлайн-лекцыю “Забытая каралева: Сафія Мінская – каралева Дацкая”, у якой не толькі распавялі пра малавядомыя старонкі беларускай гісторыі, але і выказалі вельмі цікавую гіпотэзу пра культурныя, релігійныя і чалавечыя стасункі ў сярэднявечнай Еўропе, пра ўплыў беларусаў на гісторыю адной з магутнейшых тады дзяржаў – Дацкага каралеўства.\nПеракрыжаванне 1: Ганна і Сафія\nГанна Багданава – магістр гістарычных навук. Сама пра сябе кажа: “Мне з дзяцінства трэба было кудысьці дзяваць энергію, якой было зашмат. Таму я ўвесь час штосьці выдумляла, у чымсьці ўдзельнічала. І дагэтуль хочацца пазнаваць нешта новае. Да таго ж у беларускай гісторыі яшчэ вельмі шмат застаецца невядомым…”\nСпалучэнне характару і навуковых інтарэсаў прывялі Ганну ў турыстычную галіну.\nАдна з тэм, якая, на яе думку, зусім не дастаткова распрацавана гістарыяграфіяй, – роля жанчыны ў гісторыі Беларусі. “Спытайся на вуліцы, каго з асоб беларускай гісторыі жаночага полу ведаюць, назавуць, ну, можа, Еўфрасінню Полацкую і Анастасію Слуцкую…” – кажа Ганна.\nТак у поле яе зроку трапіла гераіня XII стагоддзя – каралева Даніі Сафія. Мяркуецца, што была яна дачкой князя менскага Валадара Глебавіча, унука Усяслава Чарадзея. Але звестак пра яе ў нас не так шмат. Як лічаць некаторыя даследчыкі, нарадзілася яна ў Менску блізу 1141 года. Калі яе маці Рыкса, польская каралеўна, у трэці раз выйшла замуж за караля Швецыі, Сафія з’ехала з ёй. У 1154 годзе князёўна была абручана з дацкім каралём Вальдэмарам I, у 1157 годзе абралася з ім шлюбам. І стала каралевай-маці, пачынальніцай каралеўскай дынастыі.\nШлюб быў удалы. Сафія нарадзіла восем дзяцей: двух сыноў і шэсць дачок. Пасля смерці мужа да дасягнення старэйшым сынам Кнудам паўналецця фактычна ўладарыла ў Даніі, што сведчыць аб яе розуме, адукаванасці, моцным характары. Абодва яе сыны былі каралямі Даніі, дзве дачкі – каралевамі Швецыі і Францыі, дзве – жонкамі радавітых еўрапейскіх вяльмож.\nУ Даніі рэканструявалі знешні воблік Сафіі Мінскай па яе чэрапе, а дацкі мастак Енс Хэе зрабіў акварэльны накід твара каралевы. На нас глядзіць уладарная, валявая жанчына з упэўненым жорсткім поглядам, пазбаўленым сумневаў.\nСафія пахавана ў некропалі дацкіх каралёў у горадзе Рынгстэдзе, у саборы Святога Бента. У Даніі ёсць павер’е, што калі нявеста пастаіць на надмагільнай пліце каралевы, шлюб будзе моцным і шчаслівым.\nХаця існуюць розныя версіі паходжання Сафіі (у тым ліку аб тым, што яна была наўгародскай князёўнай), у Даніі яна вядома як «Sophie av Minsk og Polotzk». Пра яе ведае кожны дацкі школьнік, інфармацыя ёсць у падручніках, памяць аб ёй захоўваецца ў галоўных музеях Даніі. А ў Беларусі гэта асоба амаль не вядома.\nПеракрыжаванне 2: Ларыса і Ганна\nМінчанка Ларыса Цялегіна 12 гадоў таму выйшла замуж за італьянца; жыве ў Трыесце на поўначы Італіі. З мужам, апроч іншага, яны супалі ў імкненні да падарожжаў і пазнання новага. Вандроўкі рыхтавалі грунтоўна: ехалі не “кавалерыйскім наскокам”, а як мінімум на некалькі тыдняў, вывучалі інфармацыйныя матэрыялы, прадумвалі маршрут, вызначалі ключавыя пункты і кропкі скрыжавання інтарэсаў, шукалі “правільных” гідаў…\nДзейную натуру Ларысы не задавольвала роля жонкі-хатняй гаспадыні. Аднойчы заезджыя знаёмыя папрасілі паказаць ім Трыест. Як чалавек сур’ёзны, яна пачала рыхтавацца: збіраць інфармацыю, адшукваць цікавыя факты, прадумваць зручны маршрут… Прагулка гасцям вельмі спадабалася, і яны праз колькі часу далі кантакты Ларысы сваім сябрам, якія ехалі ў Італію… Так з’явілася ідэя, куды можна прыкласці энергію, веды, захапленні, духоўныя пошукі і душэўны імпэт.\nЛарыса Цялегіна здала вельмі складаны іспыт і атрымала ліцэнзію нацыянальнага гіда (трэба сказаць, нават італьянцы далёка не заўсёды гэтага дамагаюцца.) Можна вызначыць дзве галоўныя адметнасці яе дзейнасці. Першая – яна ніколі не ідзе, так бы мовіць, бітым гасцінцам; распрацоўвае індывідуальныя маршруты, глыбока даследуе артэфакты, вывучае літаратуру, знаходзіць не заўважаныя нікім сувязі паміж асобамі і гістарычнымі падзеямі, прапускае кожную тэму праз сябе. Другая – вельмі часта кліенты і калегі робяцца яе сябрамі.\nЗ Ганнай Багданавай Ларыса пазнаёмілася даўно ў тэматычным анлайн-супольніцтве. Ставілі “лайкі” і пакідалі адна адной каментарыі пад пастамі, дзяліліся інфармацыяй пра гідаў з розных краін, абмяркоўвалі цікавыя тэмы...\nВымушана седзячы дома ва ўмовах жорсткага лакдаўну і моцна засумаваўшы па ўлюбёнай рабоце, Ларыса стала цікавіцца дзейнасцю мінскіх калег. Так адбылося больш блізкае знаёмства з Ганнай Багданавай. А пасля таго, як даведалася аб падрабязнасцях яе экскурсіі па мемарыяле “Трасцянец”, прысвечанай гісторыі Халакосту ў Беларусі, Ларыса напісала: “Цаню калег, якія глыбока глядзяць у пласты гісторыі, цягнуць за тонкія нітачкі пачуццяў, вядуць цябе да эмацыйнага перажывання і самі перажываюць з табой. На такіх экскурсіях я іду па дарозе да сябе, нават калі падаецца, што прыйшла за ведамі ці ўражаннямі”.\nПеракрыжаванне 3: Ларыса і Сафія\nСталася так, што Сафія, каралева Дацкая, ужо даволі даўно зацікавіла Ларысу Цялегіну. Пра тое, як гэта атрымалася і да якіх яшчэ перакрыжаванняў прывяло, – крыху пазней, а зараз – разважанні Ларысы:\n– Сафію адправілі ў Данію ў 1154 годзе, 13-гадовай дзяўчынкай. У Мінскім княстве, відаць, лічылася, што гэты ўзрост цалкам падыходзіць для шлюбу. Але ў адной з ключавых дзяржаў сярэднявечнай Еўропы было іншае меркаванне: малая яшчэ. І вось падумайце: беларуская князёўна тры гады жыла пры каралеўскім двары, яе выхоўвалі, каб яна стала годнай каралевай. Гэта ж наколькі моцна дацкая карона хацела бачыць жонкай караля менавіта яе! На мой погляд, гэта сведчыць і аб прэстыжнасці такого шлюбу, то бок знешнепалітычным аўтарытэце Мінскага і Полацкага княстваў, і аб асабістых якасцях Сафіі. Адметна, што ў час яе знаходжання на прастоле ў Даніі чаканіліся манеты з выявай двух валадарой – караля і каралевы. Мякка кажучы, не такі ўжо часты выпадак у Сярэднявеччы.\nПеракрыжаванне 4: Сафія і Дагмар\nСафія Мінская мае дачыненне да яшчэ адной вельмі паважанай у Даніі гістарычнай асобы. Яе сын Вальдэмар II узяў у жонкі багемскую прынцэсу Дагмар (Драгаміру). Паводле завядзёнкі, пасля першай шлюбнай ночы маладая каралева выказвала “ранішнюю просьбу”, якая мусіла быць выкананай. Дагмар папрасіла не аксаміту і дыяментаў, не прывілеяў, а – вызваліць усіх вязняў і паменшыць падаткі. Што і было зроблена.\nПражыўшы на свеце ўсяго 26 гадоў і шэсць з іх будучы каралевай Даніі, Дагмар заваявала такую любоў падданых, што на ўсім яе апошнім шляху ад тагачаснай сталіцы Даніі Рыбе да месца вечнага спачыну ў Рынгстэдзе (а гэта 250 кіламетраў) сяляне ў святочных строях упрагаліся ў воз, на якім везлі свінцовую труну з целам спачылай, а падчас і неслі яе на руках.\nПамяць пра каралеву Дагмар захавалася ў народных паданнях і баладах. І зараз яе імем названы вуліцы і школы, тэатр у Капенгагене, гатэлі. Сустрэць датчанку Дагмар не цяжэй, чым беларуску Марыю.\nПеракрыжаванне 5: Лазар Богша і крыж Дагмар\nКолькі гадоў таму беларускі рэстаўратар і майстар ювелірнай справы атрымаў своеасаблівы прафесійны выклік: зрабіць рэпліку дацкай рэліквіі – крыжа Дагмар.\nУ 1683 (паводле іншых крыніц – 1690) годзе пастар прыходу Святога Бента ў Рынгстэдзе Крыстэн Брычфелд рыхтаваў у некропалі дацкіх каралёў перапахаване астанкаў караля Эрыка VI і пад шумок вырашыў знайсці прэстыжнае мястэчка побач з уладнымі людзьмі для сябе і сваёй жонкі. А дзеля гэтага прадпрымальны пастар… пасунуў пахавальні каралевы Дагмар і каралевы Швецыі Рэгіцы, дачкі Сафіі Мінскай і Вальдэмара I, роднай сястры Вальдэмара II. Калі называць рэчы сваімі імёнамі, папросту іх па-варварску зруйнаваў. Сярод разбураных склепаў быў знойдзены залаты крыжык-энкалпіён – каўчэг-хованка для хрысціянскіх святыняў (мошчаў і да т.п.). Брычфелд абвясціў, што прадмет знаходзіўся ў магіле каралевы Дагмар. Паколькі любоў да гэтай асобы датчане пранеслі праз стагоддзі, версія была ахвотна падхоплена, рэліквія атрымала імя – крыж Дагмар – і стала нацыянальнай каштоўнасцю. Зараз яна захоўваецца ў Нацыянальным музеі Даніі. Больш познія рэнтгеналагічныя даследаванні паказалі, что ўнутры кавалак дрэва – мяркуецца, гэта трэска ад крыжа Ісуса Хрыста.\nДагэтуль у Даніі крыж Дагмар з’яўляецца сакральным прадметам: больш простыя яго копіі дораць маленькім дзяўчынкам, а залатыя і срэбраныя – нявестам на вяселле.\nБеларускі майстар, як прафесіянал высокага класа, перш чым узяцца за справу, глыбока вывучыў рэліквію. Гэта візантыйскі крыж, выкананы ў тэхніцы візантыйскай перагародчатай эмалі, прычым на вельмі высокім прафесійным і мастацкім узроўні.\nНа адным баку – праваслаўнае распяцце з напісаным па-грэчаску імем Хрыста, на другім у цэнтры – паясная ікона Збаўцы, справа – Маці Божая, злева – Св.Іаан Хрысціцель, уверсе – Св.Васіль Вялікі, унізе – Св.Іаан Залатавуст. Надпісы нанесены таксама грэчаскімі літарамі. Навукоўцы лічаць, што крыж быў зроблены на пачатку XII стагоддзя.\nЯкім чынам у магіле еўрапейкі Дагмар мог з’явіцца праваслаўны крыж? Для гэтага ён павінен быў знаходзіцца на целе ўладальніцы, то бок шмат для яе значыць. Аднак бацька Дагмар Пржэмысл Отакар I быў князем, а потым каралём Чэхіі, якая ўваходзіла ў Свяшчэнную Рымскую імперыю, а таму ніяк не мог вызнаваць праваслаўе, і яго дачка (з высокай доляй верагоднасці) – таксама.\nТак з’явілася меркаванне, што, магчыма, крыж быў не з магілы Дагмар, а з суседняга, таксама разбуранага, пахавання Рэгіцы, дачкі Сафіі Мінскай. Паколькі капальнікі асабліва не клапаціліся пра захаванне магіл, цяжка вызначыць, у чыёй менавіта знаходілася рэліквія.\nІмя майстра, які ў XII стагоддзі выконваў замовы полацкіх князёў на ўпрыгажэнні і рэлігійныя прадметы ў тэхніцы візантыйскай перагародчатай эмалі, шырока вядома – Лазар Богша. Гэта ён у 1161 годзе зрабіў галоўную беларускую святыню (на жаль, страчаную падчас Другой сусветнай вайны) для стрыечнай цёткі Сафіі – Еўфрасінні Полацкай. Крыж Еўфрасінні аздоблены ўстаўкамі менавіта ў тэхніцы перагародчатай эмалі. У той час Богша быў ужо чалавекам вельмі сталага веку. А Пржэмысл Отакар I прыкладна тады толькі нарадзіўся. Майстроў такога ўзроўню, як Богша, не магло быць шмат. Таму ўзнікла цікавая версія: цалкам верагодна, што дасканала выкананы праваслаўны крыж, знойдзены ў Даніі, быў зроблены на пачатку XII стагоддзя альбо Лазарам Богшам, альбо кімсьці з таленавітых вучняў пад яго кіраўніцтвам для князя Валадара Глебавіча, які перадаў яго сваёй дачцэ, можа, пры хрышчэнні, а можа, калі адпраўляў яе назаўсёды ў далёкую паўночную краіну. Тады лёгка патлумачыць знаходжанне крыжа і ў магіле Рэгіцы (маці перадала дачцэ ў спадчыну), і ў магіле Дагмар (Сафія аддала святыню сыну Вальдэмару II, а той падараваў горача каханай жонцы).\nЗроблена некалькі вельмі дакладных, высокамайстэрскіх копій крыжа Дагмар. Адну з іх Ларыса Цялегіна атрымала ў падарунак на юбілей. Падчас вандройкі па Даніі, убачыўшы ў Нацыянальным музеі аўтэнтычны крыж Дагмар, яна была ўражана яго падабенствам з падараваным.\nПрафесійная цікаўнасць і даследчыцкі азарт павялі гіда Цялегіну па шляху раскручвання гэтай гісторыі. Так адбылася яе “сустрэча” з Сафіяй Мінскай…\nТакім чынам, перакрыжаванне лёсаў, гістарычных падзей, шляхоў розных людзей знітавала сучасную Беларусь з Беларуссю старажытнай, з Еўропай сённяшняй і даўнішняй. Спраўдзіць гіпотэзу, выказаную беларускім майстрам і некаторымі гісторыкамі, аб тым, што дацкая святыня, звязаная з імем пашанотнай гістарычнай асобы гэтай краіны, паходзіць з беларускіх земляў, магчыма, і не ўдасца. Але не таму, што яна не мае права на існаванне, а таму, што, на жаль, захавалася вельмі мала дакументальных крыніц, якія распавядалі б пра падзеі беларускай гісторыі XII–XIII стагоддзяў. Але ці так ужо гэта патрэбна? Можа, больш важна вывучаць гісторыю сваёй краіны, на гэтым грунце будаваць успрыманне свету і мець уласны погляд на гістарычныя падзеі і асоб, як, напрыклад, беларускі гід Ганна Багданава і італьянскі Ларыса Цялегіна.\nУ абдымках вады. 10 самых легендарных беларускіх выспаў Цяпер незаселеныя, беларускія выспы захоўваюць сляды знаходжання чалавека: на іх жылі, маліліся, ратаваліся ад непрыяцеля, апрацоўвалі зямлю.\t 8 (не) выпадковых супадзенняў у біяграфіі Мінска 8 студзеня 1919 года Мінск стаў сталіцай БССР.\t Мы сябе Ордам мераем, ці Як змянілася Беларусь за паўтара стагоддзя Як змяняліся гарады Беларусі: сталіца Палесся Пінск Пінск здаўна з'яўляецца неафіцыйнай сталіцай Палесся. Па памерах, а таксама ступені захаванасці гістарычнага цэнтра ён саступае толькі Горадні.\nУ абдымках вады. 10 самых легендарных беларускіх выспаў Цяпер незаселеныя, беларускія выспы захоўваюць сляды знаходжання чалавека: на іх жылі, маліліся, ратаваліся ад непрыяцеля, апрацоўвалі зямлю.\t У краі русалак сярод герадотава мора Што б напісаў пра Палессе Герадот, калі б раптам апынуўся ў нашым часе?\t 15 сакавіка. Дзень Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, прынятай ў 1994 годзе Праекты Канстытуцыі для грамадскага абмеркавання публікаваліся ў 1991, 1992 і 1993 гадах.\t 12 марта 1613 года. Жировичи стали местечком Именно в этот день в 1613 году король Речи Посполитой Жигимонт III Ваза присвоил этому населенному пункту статус местечка.


Бешенство » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nПр 1 289\nЛетась у раёне ў 1,4 раза паменшылася колькасць выпадкаў шаленства ў жывёлы. Яны зарэгістраваны ў Павяцкім, Мікалаёўскім, Завуццеўскім і Язненскім сельсаветах, выяўлены дзве хворыя лісіцы, па адным — янотападобны сабака, кот і конь. У папярэднім годзе было 7 выпадкаў.\nЛетась за антырабічнай дапамогай звярнулася 49 чалавек, што ў 1,6 раза менш папярэдняга года. Ад шалёнай жывёлы пацярпела 5 чалавек, у 3 разы менш, прышчэпкі зроблены 29-і (у 2010-ым — 37).\nРызыка сустрэцца з хворай жывёлай застаецца, у першую чаргу для вяскоўцаў. Аб гэтым напамінае выпадак у Магілёўскай вобласці, дзе ў чэрвені мінулага года ўкус дамашняй кошкі аказаўся смяртэльным для яе гаспадыні.\nШаленства (водабаязь) — вострае інфекцыйнае захворванне, якое выклікаецца спецыфічным вірусам і з’яўляецца смяртэльным для жывёлы і чалавека. Яго распаўсюджваюць лісіцы, ваўкі, янотападобныя сабакі, дамашнія і сельскагаспадарчыя жывёлы.\nКалі здаровыя дзікія жывёлы заўсёды пазбягаюць сустрэч з чалавекам, то дружалюбнасць і агрэсія драпежнікаў павінны заўсёды насцярожваць. Ад іх шаленства перадаецца дамашнім катам і сабакам, сельскагаспадарчай жывёле, можа пацярпець і чалавек. Небяспечныя ўкусы, драпіны, асліненне скуры. Вось таму захоўвайце наступныя правілы:\n-усіх сабак і катоў трэба штогод прышчэпліваць супраць шаленства;\n-дамашняга сабаку на вуліцы трымайце на кароткім павадку і ў намордніку, не дапускайце яго да бадзячых суродзічаў, выгульвайце ў спецыяльна адведзеных месцах;\n-пры першых прыкметах неўласцівых паводзін жывёліну неадкладна пакажыце ветурачу;\n-у выпадку ўкусу любой жывёлай адразу звярніцеся за кваліфікаванай медыцынскай дапамогай;\n-за жывёламі, якія нанеслі вам раны, неабходна ўстанавіць 10-дзённае назіранне, калі пасля такога тэрміну яна засталася здаровай, курс пачатых антырабічных прышчэпак можна спыніць;\n-пазбягайце кантактаў з дзікімі жывёламі, якія з’явіліся ў населеным пункце, у вас у двары, аб гэтым тэрмінова паведаміце ў ветэрынарную службу;\n-пры выяўленні трупаў жывёлы не датыкайцеся да іх, паведаміце ветслужбе;\n-калі жывёла ўкусіла, неадкладна і старанна прамыйце рану мыльным растворам, краі апрацуйце спіртам ці ёднай настойкай і звярніцеся за медыцынскай дапамогай.\nПамятайце, чым раней пачнуцца прышчэпкі, тым больш надзейна яны абароняць ад шаленства.\nгалоўны санітарны ўрач;\nзагадчыца аддзела эпідэміялогіі.\n» Как предупредить бешенство?\n» "Друзья" кусаются\n» Действия против\n» Шаленства небяспечна


17:25, 29 июня 2011\nЗ 1 ліпеня 2011 года ААТ "Прыёрбанк" будзе прымаць плацяжы па крэдытах, выдадзеных раней у замежнай валюце, толькі ў замежнай валюце. Пагасіць такі крэдыт рублямі будзе пакуль немагчыма, паведамілі 28 чэрвеня ў банку. Паколькі гэта звязана з пэўнымі цяжкасцямі для кліентаў, банк распрацаваў шэраг праграм рэструктурызацыі і рэфінансавання валютных крэдытаў.\n09:29, 27 июня 2011\nБеларускія ўлады накіруюць першы транш стабілізацыйнага крэдыту Антыкрызіснага фонду ЕўрАзЭС на ўмацаванне золатавалютных рэзерваў краіны. Пра гэта 24 чэрвеня заявіў прэм'ер-міністр Міхаіл Мясніковіч. Такім чынам, гэтыя валютныя сродкі не паступяць у абменныя пункты беларускіх банкаў для наступнага продажу насельніцтву.\n10:14, 22 июня 2011\nФінансаваннем дзяржпраграм у Беларусі зоймецца Банк развіцця\nСістэма фінансавання дзяржаўных праграм, зацверджаных прэзідэнтам альбо ўрадам Беларусі, перажывае некаторыя змены. Гэта звязана са стварэннем адмысловага інстытута, у задачы якога будзе ўваходзіць крэдытаванне дзяржпраграм, - Банка развіцця. Указ аб стварэнні ААТ "Банк развіцця Рэспублікі Беларусь" 21 чэрвеня падпісаў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.\n16:49, 21 июня 2011\nМінпрацы: дзяржава дапамагае шматдзетным сем'ям з ільготнымі крэдытамі на жыллё\nБеларускія ўлады вырашылі працягнуць аказанне дапамогі шматдзетным сем'ям для пагашэння запазычанасці па льготных жыллёвых крэдытах. Пра гэта паведаміла міністр працы і сацыяльнай абароны Марыяна Шчоткіна. Паводле яе слоў, такое рашэнне змяшчаецца ў Нацыянальнай праграме дэмаграфічнай бяспекі Беларусі на 2011-2015 гады, праект якой быў ухвалены 21 чэрвеня на пасяджэнні прэзідыума Савета Міністраў.\nЛукашэнка паабяцаў скараціць аб'ёмы льготнага крэдытавання жылля\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка падчас наведвання комплексу жылой забудовы раёна Усходні ў Мінску заявіў, што льготнае крэдытаванне ў Беларусі захаваецца, але яго аб'ёмы скароцяцца. Ён таксама даручыў за паўгода стварыць новую сістэму льготнага крэдытавання насельніцтва, вызначыўшы ў ёй катэгорыі грамадзян, якім будуць падавацца такія крэдыты.\nБеларускія банкі могуць прыпыніць крэдытаванне на аўтамабілі\n"БПС-Банк", "Парытэтбанк" і "БПА Банк" перасталі прымаць дакументы на атрыманне крэдытаў з мэтай набыцця аўтамабіляў. Іншыя беларускія банкі ўжо некалькі месяцаў павышаюць стаўкі аўтакрэдытавання. Напрыклад, толькі за травень стаўкі падняліся ў сярэднім на 1-5%. Хутчэй за ўсё, яны будуць расці і далей.\n"Беларусбанк" знізіў працэнтныя стаўкі па жыллёвых крэдытах\nААТ "СБ Беларусбанк" з 13 чэрвеня ўстанавіла працэнтную стаўку ў памеры 14% гадавых па крэдытах у рублях на агульных падставах, якія выдаюцца на будаўніцтва (рэканструкцыю) або набыццё жылля шматдзетным сем'ям, што маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў і выхоўваюць трох і больш непаўналетніх дзяцей. Як адзначылі ў банку, дадзеная стаўка на 2% ніжэйшая за стаўку рэфінансавання Нацбанка.


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Ўладкаванне падлог з выкарыстаннем палавых дошак\nАпублікавана 01.03.2017 13:47\nЧытаць таксама:\tОсциллограф купить\nПалавая дошка лічыцца досыць старым пиломатериалом на рынку сучасных будаўнічых матэрыялаў. Яна знаходзіць прымяненне не толькі для ўладкавання падлог загараднага дома і дачы, але і гарадской кватэры.\nДошка гэтага віду адрозніваецца лепшымі эксплуатацыйнымі характарыстыкамі, у параўнанні з ламінатам і паркетам. Сучасную высакаякасную палавую дошку можна выбраць тут.\nГалоўны крытэрый, па якім палавую дошку адрозніваюць ад паркета і ламінату заключаецца ў тым, што для яе вытворчасці выкарыстоўваецца масіў драўніны. З аднаго боку падобны выгляд дошкі абсталяваны шыпом, а з другога – пазай, дзякуючы чаму матэрыял можна лёгка счапіўшыся паміж сабой. Яшчэ адна адметная асаблівасць дошкі – наяўнасць адной або многіх выманняў, якія прызначаны для таго, каб здымаць напружанне з матэрыялу і абараняць ад тэмпературных уздзеянняў і залішняй вільгаці.\nПалавая дошка: плюсы і мінусы\nЗ вартасцяў гэтага будаўнічага матэрыялу адзначаюць такія:\n• працяглы эксплуатацыйны тэрмін. Калі правільна даглядаць за матэрыялам, то такі падлогу здольны праслужыць вам некалькі дзесяцігоддзяў;\n• калі адна з дошак прыйдзе ў непрыдатнасць, пры жаданні, рамонт можна ажыццявіць хутка, беспраблемна і якасна;\n• адрозніваецца прыгажосцю і непаўторным знешнім выглядам;\n• экалагічная бяспека вырабы, так як для вытворчасці такіх дошак выкарыстоўваюцца натуральныя матэрыялы;\n• высокія трывальныя паказчыкі, у следстве чаго матэрыял можна назваць надзейным;\n• нізкі паказчык цеплаправоднасці, з-за якога падлогу з гэтага матэрыялу здольны доўга захоўваць цяпло;\n• калі не прадугледжваецца пакрыцце дошак лакам, то яны будуць адрознівацца антыстатычным і антыалергенным уласцівасцю.\nПры гэтым, ёсць і шэраг недахоп дадзенага матэрыялу:\n• дрэнна шумоизолируют памяшканне;\n• драўніна – натуральны матэрыял, таму непажадана часта падвяргаць яе ўздзеянню вільгаці;\n• калі не пакрыць матэрыял лакам, то паверхня дошак хутка сатрэцца. Па гэтай прычыне апрацоўка лакафарбавым пакрыццём неабходна ў абавязковым парадку, калі вы жадаеце, каб падлогу служыў вам нямала гадоў. Тут важна адзначыць, што такое пакрыццё час ад часу трэба абнаўляць;\n• дошку лёгка падрапаць. А цяжкая мэбля і зусім пакіне на ёй характэрныя сляды;\n• дошка, як піламатэрыял, гарыць;\n• пры няправільнай эксплуатацыі падвяргаецца ўздзеянню насякомых і пачынае гніць;\n• рассыхается, набракае і трэскаецца.\nПалавая дошка і яе асноўныя характарыстыкі\nТаўшчыня падобных дошак можа быць пачынаючы ад 1.8 і заканчваючы 4.2 см. Што тычыцца шырыні – ад 8.5 да 11.5 см, А даўжыня матэрыялу бывае ад 90 да 600 см. У асноўным для вытворчасці палавой дошкі выкарыстоўваюцца наступныя драўняныя пароды: дуб або лістоўніца. Дзякуючы іх высокай трываласці, матэрыял здольны вытрымаць немалую нагрузку. Таксама лістоўніца можа быць выкарыстана ў тых месцах, дзе прадугледжваюцца высокія паказчыкі вільготнасці, да прыкладу, у лазнях, саунах або ванных пакоях. У любым памяшканні ёсць малопроходимые пакоя, напрыклад, спальня або дзіцячая, дзе мантуюць палавыя дошкі з алешыны або асіны. Дошка, вырабленая з хвойнай пароды, ўжываецца ў якасці чарнавога падлогі.\nМногія па памылцы дапускаюць наступнае: набываюць максімальна тоўстую (каля 40 мм) дошку, у надзеі, што яна будзе вельмі трываласць, але не звяртаюць увагу на тое, што яна сырая. Гэта можа быць недаравальнай памылкай, бо калі дошку не высушыць належным чынам, яна моцна карабаціцца, чаго могуць не вытрымаць нават саморезы.\nУ гэтым матэрыяле былі ўзятыя ідэі з сайта:\thttps://twitter.com/


18 верасень 2021, 11:45\n«Згодна з нашымі зьвесткамі, у Беларусі больш за 10 000, а можа і больш асобаў, якія перамешчаныя з Блізкага Ўсходу, пераважна — з Іраку, а таксама з Сырыі, каб праводзіць гібрыдную атаку», — сказаў прэмʼер-міністар Польшчы Матэвуш Маравецкі на сумеснай прэс-канфэрэнцыі з прэмʼерам Літвы Інгрыдай Шыманіце ў Варшаве.\nПаводле Delfi, Маравецкі заявіў, што менскі рэжым ажыцьцяўляе супраць Літвы і Польшчы «правакацыю, якая была інсьпіраваная ў Маскве».\nМаравецкі сказаў пра важнасьць барацьбы з прапагандай афіцыйнага Менску, каб не дапусьціць «эфэктыўнасьць палітыкі Аляксандра Лукашэнкі... Таму мы ў Брусэлі кажам ва ўнісон, ва ўнісон кажам і ў ААН, у Вашынгтоне».\nКіраўніца польскага ўраду Шыманіце падкрэсьліла, што краіны ахоўваюць мяжу, якая зьяўляецца не толькі мяжой Літвы ці Польшчы, а мяжой усяго ЭЗ. Пры гэтым, заўважыла яна, Літве даводзіцца ахоўваць даволі доўгі ўчастак мяжы ў параўнаньні з памерам краіны, так што гэта «даволі сурʼёзны выклік».\n«На жаль, нам даводзіцца прымаць меры па ўзьвядзеньні фізычнага барʼера на мяжы. Відавочна, што адны толькі разумныя сыстэмы, якія вельмі падыходзяць лавіць кантрабандыстаў, не зусім падыходзяць у выпадку такой гібрыднай атакі», — сказала яна.\nТаксама Шыманіце выказалася адносна важнасьці супрацьдзеяньня прапагандзе.\n«Я хачу зьвярнуць увагу на тое, што ўсходнія суседзі адрозьніваюцца адной якасьцю, якую мы назіралі шмат разоў. Яны схільныя вінаваціць іншыя дзяржавы ў тым, што робяць самі. Напрыклад, абвінавачваюць Эўропу ў перапісваньні гісторыі, хоць самі перапісваюць гісторыю да такой ступені, што спрабуюць забыцца пра пакт Молатава-Рыбэнтропа», — разважала Шыманіце.\n«Прыкладна гэтак і цяпер, калі краіны, якія абараняюць усходнюю мяжу ЭЗ, абвінавачваюцца прапагандай у парушэньнях правоў чалавека ці невыкананьні міжнародных канвэнцый. Таму вельмі важна, што мы разам з самага пачатку змаглі раскрыць увесь мэханізм гэтага крызісу», — дадала яна.\nШыманіце сказала, што працэс нелегальнай міграцыі ў Літву і Польшчу зьяўляецца створаным «па злой волі» менскага рэжыму.\n«Вельмі важна, што ведамствы ЭЗ па сутнасьці расцэньваюць гэта як гібрыдную атаку», — сказала прэмʼер Літвы.


Новая тэхналогія WPC каменная пластыкавая падлога, новы тып падлогі, папулярны ў Еўропе і Амерыцы, з'яўляецца воданепранікальным, вогнетрывалым і высокатрывалым. Экалагічна чысты воданепранікальны падлогу WPC, падмацаваны ультрафіялетам пласт і падлога з ультрафіялетавай фарбай эфектыўна палепшаць зносаўстойлівасць падлогі, высокую тэмпературу, ўстойлівасць да плям і іншыя ўласцівасці; празрысты знос, непасрэдна ўплывае на асноўны ахоўны пласт тэрміну службы пластыкавай падлогі, высокі каэфіцыент Зносаўстойлівы пласт можа палепшыць тэрмін службы падлогі;\nДраўляна-пластыкавая кампазітная дошка-гэта разнавіднасць драўніны (драўняная цэлюлоза, раслінная цэлюлоза) у якасці асноўнага матэрыялу, тэрмапластычныя палімерныя матэрыялы (пластмасы) і дапаможныя сродкі для апрацоўкі і г.д. Высокатэхналагічныя зялёныя і экалагічна чыстыя матэрыялы ў спалучэнні з эксплуатацыйнымі характарыстыкамі і характарыстыкамі дрэва і пластыка-гэта новыя экалагічна чыстыя высокатэхналагічныя матэрыялы, якія могуць замяніць дрэва і пластык. Англійская абрэвіятура Wood Plastic Composites - WPC.


StrinitaS - На ўсё жыццё застаемся вучнямі, вучнямі Хрыста\nВы тут:Запрашаем на фотамайстэрню з Аляксандрам Зянковым\nНа ўсё жыццё застаемся вучнямі, вучнямі Хрыста\nАпублікавана 01.09.2013 19:41\n1 верасня асаблівае свята – добрае, светлае, аптымістычнае. З яго пачынаецца дарога ў цудоўны свет, які дорыць радасць пазнання і бескарыслівага сяброўства. Гэтае свята аб'ядноўвае людзей, абуджае добрыя пачуцці і светлыя ўспаміны.\nМенавіта ў гэты дзень, у глыбоцкай парафіі святой Тройцы адбылася ўрачыстая св.Імша з нагоды распачацця новага навучальнага і катэхетычнага года. Дзеці і моладзь, бацькі і настаўнікі вырашылі даверыць гэты час Богу, каб разам з Ім крочыць ў навуцы і працы.\n“Вучоба ў школе, ва ўніверсітэце не павінна служыць нашаму ўзвышэнню над бліжнімі, над нашымі братамі, а тым больш над настаўнікамі (…) Настаўнік не павінен характарызавацца ў першую чаргу сваёй узнеслай паставай, а больш чалавечнасцю”, - у гаміліі прамовіў дк. Ян Кароткін. І таксама звярнуў увагу на тое, што нават пасля заканчэння школы, універсітэта, мы надалей застаемся “вучнямі, вучнямі Настаўніка – Хрыста, які прагне, каб мы былі пакорнымі, як Ён; каб мы любілі, як Ён; каб мы служылі, як Ён”.\nНа заканчэнне св. Імшы а.Станіслаў Памыкала ўдзяліў спецыяльнае благаслаўленне навучэнцаў на пачатак новага навучальнага года, а дк.Ян асвяціў школьныя прылады і падручнікі.\nЗараз 12 гасцей і ніводнага зарэгістраванага карыстальніка на сайце


АЙЦУ ІВАНУ СПАСЮКУ ЗНОЎ НЕ ДАЮЦЬ СЛУЖЫЦЬ\nСяргей Астрайцоў, Горадня\nАйцец Спасюк належыць да Беларускай Народнай Праваслаўнай Царквы, таму яго ўвесь час цкуюць улады. Летась ён адседзеў пяць сутак арышту за тое, што вёў набажэнства ў сваёй царкве. Яна знаходзіцца ў пасёлку Пагранічны ў брэзентавым намёце. 17 траўня ў вёсцы Рудаўляны айцец Іван адпяваў нябожчыцу, і жыхары вёскі запрасілі яго прыехаць у панядзелак, каб правесьці набажэнства з нагоды сьвята Яна Багаслова. 21 траўня ў Рудаўляны першымі прыехалі адразу тры сьвятары афіцыйнай царквы – Рускай Праваслаўнай. Прычым яны прывезьлі сваіх вернікаў, зламалі замок і трапілі ў капліцу. Івану Спасюку яны не дазволілі правіць службу, але яго сталі абараняць вернікі. Тады яго дапусьцілі, каб праводзіў службу ў царкве. Вось што кажуць самі верніцы:\n(Ніна Андрушэвіч: ) “Мы ходзім у царкву беларускую, да айца Яна, а сьвяшчэньнікі распаўсюджваюць чуткі, што мы ходзім толькі з-за таго, што нам плоцяць даляры. І ўсе людзі ў Пагранічным, якія ходзяць туды, да Сергія, кажуць, што нам плоцяць даляры. Мы кажам: прыдзеце вы, і вам заплоцяць. Але яны ня йдуць чамусьці. Ну і хай ня йдуць”.\n(Тацяна Каскевіч: ) “Людзі абураліся, сталі гаварыць, каб яны пусьцілі сьвятара. Тады айцец Сергі са злосьцю сказаў: “Калі хоча служыць, хай ідзе,” – і паказаў на сярэдзіну каплічкі, а потым пачалася служба і за царскаю брамай, і ўсярэдзіне”.\nМіліцыя склала чатыры пратаколы – два на адміністрацыйную камісію, два – у суд. Івана Спасюка перш за ўсё абвінавачваюць у тым, што ня меў быццам бы права хаваць нябожчыка і весьці набажэнства. Яго ж абвінавачваюць у тым, што сарваў службу ў капліцы тром прыезжым сьвятарам, а яго жонку – што яна нецэнзурна выказвалася адносна іх за тое, што не даюць спакою ейнаму мужу.


Перанос пачатку шэсця на Дзень Волі абурыў сябраў аргкамітэта свята | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРашэнне гарадскіх уладаў перанесці час правядзення Дня Волі ў Менску абурыла сябраў аргкамітэта па арганізацыі яго святкавання. Мерапрыемства планавалася пачаць зборам удзельнікаў каля кінатэатра „Кастрычнік” 25 сакавіка ў 17 гадзін. Улады адсунулі гэты тэрмін на 2 гадзіны, даўшы дазвол на збор у 15 гадзін. Калі ўлічыць, што 25 сакавіка – будзёны дзень, гэта можа моцна паўплываць на яўку, – кажа старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька.\n– Шкада, што новапрызначаны кіраўнік горада Менска фактычна пачынае сваю дзейнасць такім чынам. Гэты крок скіраваны на канфрантацыю, гэты крок не скіраваны ў бок лібералізацыі гэтай сітуацыі ўнутры краіны, і з гэтай нагоды мы выказваем шкадаванні.\nАднак, як адзначыў Анатоль Лябедьзка, арганізатары мерапрыемства на Дзень Волі не жадаюць ісці па шляху правакацыі і сілавога супрацьстаяння, які навязваюць ім улады. Арганізатары Дня Волі заявілі, што маюць намер абскардзіць незаконнае рашэнне ўладаў у судзе ці пракуратуры.