Са святам! Славяне ўсяго свету 25 чэрвеня адзначаюць Дзень сяброўства і яднання — Жыццё Палесся. Мозырь\nДарэчы, у свеце налічваецца больш 270 мільёнаў славян.\nНайбольш шырока гэтая дата адзначаецца трыма дружалюбнымі краінамі: Расіяй, Украінай і Беларуссю. Свята з’яўляецца сапраўды народным, бо ідзе ад агульных каранёў, культурных традыцый і звычаяў. Калі зазірнуць у гісторыю, то славяне складаюць асноўную частку насельніцтва Еўропы. Гэтае свята адзначаюць рускія, украінцы, палякі, сербы, славакі, славенцы, беларусы, чэхі і балгары. Яны святкуюць яго, нават калі ў дадзены момант пражываюць у іншых краінах. Славяне складаюць большасць у такіх краінах, як Расія, Славакія, Сербія, Балгарыя, Беларусь, Боснія і Герцагавіна, Польшча, Македонія, Славенія, Украіна, Чарнагорыя, Харватыя, Чэхія.\nРасія з’яўляецца адной з найбуйнейшых дзяржаў, у якой славяне складаюць пераважную частку яе жыхароў. Абласныя нацыянальна-культурныя аб’яднанні ўносяць вялікі ўклад у яднанне славян. Дзейнасць гэтых арганізацый дазваляе захоўваць сувязь часоў. Яны дапамагаюць з пакалення ў пакаленне перадаваць самабытныя традыцыі, звычаі і абрады шматвяковай культуры славянскіх народаў. Пры гэтым адбываецца ўмацаванне грамадзянскага міру і згоды. Дзень яднання славян быў заснаваны, каб з’яднаць розныя галіны славянства і ўмацаваць сувязь пакаленняў. Ён закліканы захаваць шматвяковую дружбу і культуру славян.\nУ гэты дзень кіраўнікі дзяржаў традыцыйна віншуюць грамадзян не толькі сваёй краіны, але і ўсіх братоў-славян з гэтай знамянальнай датай. Свята прымушае славян усяго свету ўспомніць аб сваім паходжанні і каранях, моўнай і культурнай агульнасцях і адметнасцях народаў свету.\nУ славян вельмі багатая і разнастайная культура. Ёй варта ганарыцца і дэманстраваць яе іншым народам. Аднак доўгі час ёй не надавалася вялікага значэння, укаранялася ўсё заходняе. У рамках гэтага свята ў розных краінах праводзяцца культурныя мерапрыемствы, накіраваныя на адраджэнне традыцый і культур нашых продкаў.\nДарэчы, манумент Дружбы на памежжы Гомельскай і Бранскай абласцей добраўпарадкаваны ў мінулым годзе. Кіраўніцтва Гомельскага аблвыканкама звярнулася да Прэзідэнта Беларусі з ініцыятывай добраўпарадкаваць гэтае сімвалічнае месца, якое знаходзіцца на нейтральнай тэрыторыі, скрыжаванні межаў трох дзяржаў. Кіраўнік Беларусі не толькі падтрымаў ідэю, але і ўзяў яе рэалізацыю на кантроль. Таму было прынята рашэнне аб комплексным добраўпарадкаванні помніка і прылеглай да яго тэрыторыі. На гэтыя мэты былі выдзелены сродкі з абласнога бюджэту.\nГде активная работа, там и результат. Совещание у председателя Мозырского райисполкома →\n18.03.2013 Жыццё Палесся Комментарии к записи Начнем неделю с позитива! отключены


Вы здесь: Главная Музей Кондрата Крапивы\nОздоровительный лагерь с дневным пребыванием "Крепыш"\nОздоровительный лагерь с круглосуточным пребыванием "Буревестник"\nКандрат Крапіва (1896 - 1991)\nЖыццёвы шлях К Крапівы\nПрыход Крапівы ў драматургію\nУ гады Айчыннай вайны\nКандрат Крапіва (сапр.: Кандрат Кандратавіч Атраховіч) - беларускі пісьменнік, паэт, сатырык, драматург, перакладчык, грамадскі дзеяч, літаратуразнавец.\nНарадзіўся будучы пісьменнік 5 сакавіка 1896 года ў вёсцы Нізок. Потым, з уласцівым яму гумарам, Кандрат Крапіва зазначыць: “У сям’і майго бацькі, Кандрата Міхайлавіча Атраховіча, гэта была выдатная падзея: нарадзіўся наследнік...” Нягледзячы на тое, што спадчына была зусім невялікая, бацьку Кандрата ўсё ж хваляваў яе лёс, бо з васьмярых братоў і сясцёр, што нарадзіліся раней за Кандрата, у жывых засталіся толькі дзве сястры, ды і тое, адна з іх хутка памерла. Як зазначыў далей Кандрат, “...каб застрахаваць мяне ад такога ж лёсу, бабулькі параілі даць мне імя майго бацькі. Так і стаў я на ўсё жыццё Кандратам Кандратавічам...”\nДалей было самае звычайнае, тыповае для таго часу жыццё вясковага хлопчыка: спачатку яго насілі на поле ў калысцы, потым ён сам хадзіў, “учапіўшыся за матчын падол...”, затым пасвіў свіней, кароў, у чатырнаццаць год пайшоў за плугам, пачаў касіць. Ды і адукацыю ён атрымаў самую звычайную: у сем год пайшоў у царкоўнапрыходскую школу, праз чатыры гады яе скончыў, навучыўшыся чытаць, пісаць, лічыць. “Бацька вырашыў, што гэтай прамудрасці аж занадта для таго, каб кіраваць гаспадаркай, у якой і да ста лічыць няма чаго”.\nМожа, так і застаўся б будучы пісьменнік малаадукаваным чалавекам, каб не адзін трагічны выпадак: памерла яго маці. Бацька вырашыў ажаніцца другі раз. Новая сям’я, новая гаспадарка, новы нашчадак... Кандрату нічога не застаецца, як “ісці ў людзі”, працягваць далей сваю адукацыю. І вось, пасля гадовага перапынку, ён зноў у школе: апошні клас народнага вучылішча ў мястэчку Узда. У наступным годзе – другі клас чатырохкласнага вучылішча ў мястэчку Стоўбцы. Вучоба давалася даволі лёгка, але ... “на гэтым і абмяжоўваўся мой культурны рост”. І вось тут даволі характэрная, тыповая карціна парушаецца: цяга да асветы бярэ верх, і Кандрат, правучыўшыся два гады, пакідае Стоўбцы і паступае ў такое ж вучылішча ў Койданаве. Паміж гэтымі вучылішчамі было адно маленькае, але істотнае адрозненне: у Койданаве была багацейшая бібліятэка. Тут Кандрат старанна вучыцца і шмат чытае. Да гэтага ж часу адносяцца і першыя спробы пяра: шаржы на сяброў і вершы, прасякнутыя “сусветнай тугой”. Ён нават дасылае адзін з такіх вершаў у часопіс, але... Атрымаўшы адмоўны адказ, юнак пакідае займацца гэтай справай на цэлых восем гадоў.\nУ 1913 годзе Кандрат закончыў койданаўскае вучылішча, але не атрымаў ніякай спецыяльнасці. Усё лета ён працаваў на гаспадарцы, дапамагаў бацьку, сям’і. Трэба было думаць, як жыць далей: у бацькі было няшмат зямлі, няма чаго было разлічваць на ўласны куток, на свой надзел. Восенню, пазычыўшы ў суседа тры рублі, Кандрат накіраваўся ў Мінск, здаваць экстэрнам экзамены на званне народнага настаўніка. Здаў экзамены і, шчаслівы, вярнуўся дадому, але быў ужо кастрычнік, таму ён не змог уладкавацца на працу (не было свабодных месцаў). Таму зімой і вясною ён ездзіў з бацькам на заробкі. Восенню 1914 года яго накіравалі настаўнічаць у в. Мнішаны. Але працаваць тут давялося толькі адзін школьны сезон.\nЗ 1914 года пачалася першая сусветная вайна Была аб’яўлена мабілізацыя, дарослых мужчын бралі ў армію і пасылалі на фронт. Дайшла чарга і да Кандрата. Яго накіравалі ў школу прапаршчыкаў у Гатчыне, з якой, праз тры месяцы, ён выйшаў маладым афіцэрам. “Аб гэтым сведчылі не столькі мае вайсковыя веды, колькі новае абмундзіраванне, рэвальвер у кабуры і шашка пры баку, якая з непрывычкі замінала мне хадзіць”. Затым быў фронт у Румыніі. Будучы пісьменнік даслужыўся спачатку да паручніка. А потым і да капітана.


Парламент стварае спецыяльны камітэт па падатковых пастановах - EU Reporter\nПарламент у цэлым прагаласаваў у чацвер (12 лютага) за стварэнне спецыяльнага парламенцкага камітэта, які будзе разглядаць "падатковыя пастановы і іншыя меры, аналагічныя па сваёй сутнасці і эфекту" і выносіць рэкамендацыі на будучыню. Камітэт будзе налічваць 45 членаў і ствараецца на пачатковы перыяд у шэсць месяцаў.\nВынік галасавання: 612 "за", 19 "супраць" і 23 "устрымаліся". склад камітэта быў зацверджаны падняццем рук.\nКамітэт разгледзіць практыку выплаты падаткаў яшчэ 1 студзеня 1991 г., але таксама разгледзіць спосаб, якім Еўрапейская камісія разглядае дзяржаўную дапамогу ў дзяржавах-членах, і ступень празрыстасці сваіх падатковых пастаноў. Ён таксама будзе імкнуцца высветліць негатыўны ўплыў агрэсіўнага падатковага планавання на дзяржаўныя фінансы і будзе выносіць рэкамендацыі на будучыню.\nКамітэт ствараецца пасля шэрагу расследаванняў, распачатых Еўрапейскай камісіяй, наконт падатковых пастаноў транснацыянальных кампаній у Люксембургу, Ірландыі, Бельгіі і Нідэрландах.\nКамітэт па эканамічных і валютных пытаннях плануе скласці справаздачу аб "расследаванні" (незаканадаўчая, уласная ініцыятыва), якая датычыцца падатковых пастаноў, якія зараз скасоўваюцца, паколькі яго паўнамоцтвы перакрываліся б з адмысловым камітэтам. ..\nРашэнне аб стварэнні спецыяльнага камітэта, яго мандаце і складзе (націсніце 12.02.2015)\nПравілы стварэння спецыяльнага камітэта (правіла 197)\nСпіс членаў камітэта\nПадобныя тэмы:ЕўрапарламентЕўрапейскі Саюзпрыкметахпоўны вобразпадаткаабкладанне


Канвертаваць Mincoins (MNC) і Шведскіх крон (SEK) : Калькулятар абменнага курсу\nMincoin (MNC) і Шведская крона (SEK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Mincoin і Шведская крона пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 15 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Mincoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Шведская крона валюты па змаўчанні. Націсніце на Шведскіх крон або Mincoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Mincoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Шведская крона гэта валюта, у Швецыя (SE, SWE). Шведская крона таксама вядомы як Крона. Сімвал MNC можа быць запісаная MNC. Сімвал SEK можа быць запісаная kr, Sk, і Skr. Шведская крона дзеліцца на 100 ore. Абменнага курсу the Mincoin Апошняе абнаўленне 15 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Шведская крона Апошняе абнаўленне 13 верасень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. MNC каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. SEK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Галоўная ➠ Карысныя парады ➠ Як зрабіць камфартабельнай невялікую кватэру\nМіж тым, у такіх маленькіх кватэрах часта пражываюць сем'і з дзеткамі.\nВыхад, натуральна, навязваецца сам сабой - павышэнне жылплошчы, метадам куплі найноўшай. Але, на жаль, цэны, асабліва ў сталічным рэгіёне і Санкт-Пецярбургу, недасягальныя для большасці маладых сем'яў, не ратуе нават іпатэка. А таму застаецца знаходзіць метады, як зрабіць так, каб нават такая малая кватэра стала камфартабельнай для жыцця сапраўднай сям'і з дзеткамі.\nУ дадзеным выпадку, нядрэнны думкай будзе пачынаць рамонт у маленькіх кватэрах з перапланіроўкі жылля. Больш папулярнае рашэнне сцерці межы паміж кухняй і гасцінай, зрабіўшы памяшканне функцыянальным. У гэтым пакоі Вы можаце прымаць рыхтаваць ежу, абедаць, прымаць гасцей, адпачываць і спаць начамі. Па-сутнасці Вы атрымліваеце карыстаецца папулярнасцю зараз кватэру студыю. Перавага такой планіроўкі заключаецца ў тым, што прыбраўшы сценкі і сцёршы межы, Вы зэканоміце драбніцу месца, зрабіўшы яго прасторней, да таго ж узнікае магчымасць цалкам выкарыстоўваць сучасную функцыянальную мэбля, якая можа складвацца / трансфармавацца ў залежнасці ад часу сутак і Вашых патрэбаў. Такая перапланіроўка не заўсёды верагодная, але амаль заўсёды гэта рэальна, таму як кухня вельмі нярэдка падзелена ад пакоя гіпсавымі перагародкамі, і яшчэ радзей апорнымі сценкамі.\nМногіх гаспадароў бянтэжыць такое рашэнне па іншай прычыне - яны прывыклі да таго, што кухня гэта асобнае памяшканне, там рыхтавацца ежа і не хацелася б, каб пахі, дым пранікалі ў пакой. Па сутнасці гэтыя пытанні ўжо здаўна вырашальныя. Па-1-х, на рынку прадстаўлена неабмежаваная колькасць масіўных выцяжак, а па-2-х, кухню можна зрокава адгарадзіць. Да прыкладу, зрабіўшы рассоўныя дзверы альбо загарадзіўшы частка праходу элегантным шафы, серванты. Падчас рамонту мэтазгодна ў зоне кухні і гасцінай выкарыстоўваць розныя матэрыялы аздаблення (напрыклад, пакласці на падлогу кухні гліняную плітку, а ў пакоі зрабіць драўняны падлогу). Пры такой планіроўцы, кухня застаецца кухняй, толькі ўзрастае працоўнае месца і колькасць шаф, бо абедзенны стол выносіцца ў пакой. На вызваленым прасторы можна размясціць пральную машынку, паставіць прасавальную дошку і т. П.\nМы ўжо згадалі пра неабходнасць функцыянальнай мэблі ў кватэры, так што ўсё ж такі гэта можа быць? Усё вельмі проста - замест класічнай ложка выкарыстоўвайце раскладной канапа са спальным месцам альбо, як варыянт, схавайце раскладны ложак у шафу (цяпер шырока прадстаўлены і такія мадэлі мэблі). Выкарыстоўвайце раскладныя сталы. Вельмі папулярным рашэннем у апошнія гады стала модульная мэбля, якая дазваляе трансфармаваць і спалучаць элементы шаф, сцен і нават канап у залежнасці ад Вашых бягучых патрэбаў.\nУ маленькіх кватэрах часта мікраскапічныя ванныя пакоі. Паспрабуйце павялічыць іх памер, аб'яднаўшы ванную з туалетам. Задумайцеся над тым, каб адмовіцца ад ванны ў карысць душавой кабіны. І абавязкова размесціце дадатковыя прадметы мэблі. Калі няма месца для шаф, то паспрабуйце хоць бы ўсталяваць тумбу пад ракавіну і падвесныя паліцы з зачыненымі скрынямі.\nКаб глядзельна павялічыць памер кватэры падчас планавання інтэр'еру і рамонту кватэры асабліва завострыце ўвагу на колеры сценак і іх тэкстуры. Шмат каму здаецца, што шпалеры з узорам ўпрыгожаць памяшканне, але ў маленькіх кватэрах яны толькі зменшаць месца. Выбіраеце аднатонныя шпалеры светлых колераў альбо проста пафарбуйце сценкі. Падлогу і столь, таксама павінны быць светлых тонаў, а замест цяжкіх запавес выкарыстоўвайце цюль альбо жалюзі.


«Алексіяда» Веледзімовіча | Культура Важыць!\nГалоўная » Артыкулы » «Алексіяда» Веледзімовіча\nПершая фотакніжка Аляксандра Веледзімовіча ўжо бывала ў нашых руках. Перад сустрэчамі з аўтарам, якія пройдуць у Менску і Віцебску ў жніўні, карэспандэнт 34mag дзеліцца сваім уражаннем, а Саша − расповедам пра стварэнне арт-бука, натхненне і рамантызацыю вайны.\nМыю рукі і бяру ў іх прыгожую чырвоную кніжку. Не тое каб я была вялікай эксперткай у фатаграфіі і фотабуках, але трошкі шару. Дастаткова, каб зразумець, што перада мной нованароджанае дзіця, за жыццё і лёс якога ніколі не будзе сорамна.\nБелыя лісты змяняюцца чорнымі, тыя − жоўтымі і зялёнымі. Архіўныя і сучасныя здымкі, малюнкі, графіка, калажы – я бачу гісторыю аднаго чалавека, якая з перагортваннем кожнай наступнай старонкі становіцца агульнай. Яна пачынае тычыцца і мяне, і, напэўна, цябе. Гісторыя пра жыццё і смерць, пра вайну і прыгажосць, ейную і не толькі, пра мінулае, якое аб’ядноўвае мільёны людзей, пра любоў, вечнасць і каштоўнасці.\nЯк нараджаюцца гісторыі\nУ мяне ёсць вопыт здымкі рэканструктараў, якія лёгка апраналіся ў форму Верхмата ці Саветаў. Савецкая мяне не кранала, а рэканструктары ў 2014 годзе ў Віцебску ў форме нацысцкай Германіі драпнулі. Я падумаў: «Пачакайце, рабяты, як так, мой прадзядуля ваяваў супраць гэтай формы».\nУ маім дзяцінстве граць за немцаў было так сабе, усе хацелі за сваіх. І ў мяне з'явілася пытанне: што здараецца з успрыманнем часу і мінулага, куды яно знікае?\nГэтай зімой я трапіў на праграму Gaude Polonia з праектам па рамантызацыі Другой сусветнай вайны. І трэба было проста паехаць у Варшаву паздымаць там мясцовых рэканструктараў. Даведацца, як яны ставяцца да вайны і пераўвасабленняў у ворагаў. У выніку зрабіць выставу, на якой паказаць сучасныя фатаграфіі палякаў у форме Вермахта і Чырвонай арміі і архіўныя фатаграфіі іх прадзедаў у форме Арміі Краёвай ці Войска Польскага.\nАле я стаміўся ад спробаў дамовіцца з людзьмі, а пасля працы ў архіве зразумеў, што тэхнічная якасць матэрыялаў не адпавядае маім мэтам. Такі падыход да тэмы перастаў натхняць.\nЯ вырашыў шукаць іншы спосаб расповеду гісторыі пра герояў. Спачатку была думка знайсці ў інтэрнэце выявы адважных, пачынаючы з Геракла, уключыць туды Супермэна і Робіна (якраз наткнуўся на фота з нейкай тэлевізійнай пастаноўкі з імі ў ідыёцкіх касцюмах, якія сёння ніяк не асацыююцца з гераізмам) і іншых.\nСабраў я гэтую калекцыю і зразумеў, што ўсё роўна нешта не так, неяк іранічна і зусім не пра тое. Мне хацелася інтымнасці і шматслаёвасці.\nПрыйшла думка, што ў маім праекце мусіць быць мой прадзед, бо ён мой герой, адзіны герой, з кім ёсць эмацыйная сувязь. І я зуб магу даць за тое, што ён сапраўды ім з'яўляецца.\nНа руках у той момант меў здымкі з Варшаўскага паўстання. Потым у інтэрнэце знайшоў загады, арыгіналы дакументаў, якія тычыліся майго прадзеда і якіх я да гэтага ніколі не бачыў. Я даведаўся больш пра тое, дзе ён служыў, якім быў ягоны 1941-ы. Усё гэта трэба для натхнення. Потым я ўсвядоміў, што ягоная гісторыя для мяне абрываецца, дакументаў больш няма: можа быць, яшчэ не ўсе архівы рассакрэцілі. Я пачаў разумець, што змагу інтэрпрэтаваць усё па-свойму. Магу выказаць здагадку, што з ім адбывалася.\nЗнаходзячыся ў Варшаве, я заўважыў, што гісторыя вайны, якую мы вучым у школе, адрозніваецца ад польскай версіі. Напрыклад, ёсць так званыя «праклятыя салдаты», якія змагаліся супраць савецкай акупацыі ў 1944−1963, але сітуацыя занадта складаная: сярод іх былі як патрыёты, так і бандыты. Я разумею, што гэта такая палітыка, кожны ўрад пераварочвае ўсё, як выгадна. І я падумаў: окей, хлопцы, вы робіце сваіх герояў, а я лёгка магу зрабіць свайго. І з гісторыяй я магу паступаць так, як і вы. Прынамсі ў мяне ёсць падставы і перакананні для таго, каб лічыць свайго прадзеда героем.\nУ той жа час на вочы трапіў фотаздымак паляка ў пажарным шлеме, вельмі падобным да спартанскага. Усплылі міфы і героі старажытнай Грэцыі, і фраза аб тым, што гісторыя – гэта таксама міф. І Другая сусветная хутка стане тым жа, што і грэчаская міфалогія цяпер. Я наткнуўся на «Энеіду» Вергілія і верш пра тое, як Эней ідзе ў пекла. Зразумеў, што магу выкарыстоўваць гэты сюжэт як нітку, каб злучаць карцінкі ў кніжцы. Сівіла прапанавала Энею спусціцца ў тартар, а я падумаў, што таксама змагу адправіцца з дзядулем у падарожжа, але па Варшаве.\nУ Вергілія была рака Стыкс, а ў мяне – Вісла. Я думаў, што вобразы пачвараў могуць быць прадстаўлены немцамі, нявінныя белыя душы − паўстанцамі. Я ўсё гэта напісаў і ўсвядоміў, што зноў гісторыя не выбудавалася. У выніку засталіся толькі шлем на вокладцы, карцінка з Энеем і Сівілай на форзацы і назва «Алексіяда» (прадзядулю клікалі Аляксей). Але ў гісторыі з'явіўся міфалагічны ўзровень, ну і такая сувязь з антычнасцю, асновай еўрапейскай культуры. І самае галоўнае – ідэя шляху па Варшаве, з якой нарадзілася мапа.\nПотым я зразумеў, што трэба паказаць, як мой прадзед мог патрапіць у Варшаву, а значыць, ісці трэба спачатку, расказаць, хто ён, адкуль, дзе служыў. Пачаць па-сапраўднаму, з дакументаў, архіўных фота, маіх ведаў аб тым, дзе стаяла частка і як перасоўвалася кавалерыйская дывізія падчас вайны.\nНасамрэч у Польшчу яму было складана патрапіць, і ў кнізе ўважлівы глядач знойдзе малюнкі і фотаздымкі, якія падказваюць, што частка гісторыі выдуманая.\n«Алексіяда» падобная да падарожжа разам з маім прадзедам, я нібы хачу ўбачыць ягонымі вачыма Варшаву, людзей, якіх ён сустракаў, зброю, кулямёты, амерыканскія самалёты, тапаграфічныя мапы, бранявік «КUBUS» і Мадонну на Празе.\nЗ дапамогай каляровых уклеек і дзіцячых малюнкаў я хацеў падкрэсліць, што ўяўленне пра вайну змянілася: гэты час па фільмах, кнігах і камп'ютарных гульнях сёння здаецца рамантычным і страшна цікавым.\nНекаторымі фотаздымкамі імкнуся паказаць: часам тое, што мы бачым, усяго толькі дэкарацыя.\nГэтая кніга паказвае, як можна лёгка стварыць героя ў сучасным свеце. Чым далей ад нас тыя ці іншыя падзеі, тым больш яны падобныя да міфа, тым больш інтэрпрэтацый і тым лягчэй ствараць персанажаў. Калі захацець. Гэтым карыстаюцца сродкі масавай інфармацыі, дзяржаўная прапаганда. Я хачу паказаць, што да вайны цяпер ужо іншае стаўленне сярод моладзі. У нас баліць не так, як у старэйшага пакалення. Напэўна, таму, што губляецца эмацыйная сувязь з мінулым і пачуцці становяцца менш вострымі. Другая сусветная з часам пачынае казацца такой жа далёкай, як і вайна 1812 года.


Патрыятычны малітвеннік — Вікікрыніцы\nВыданне гэктаграфаванае, без азначання часу і месца друку\nНаша патрыятычна-агітацыйная пісьменнасць у параўнанні з гэтага роду пісьменнасцю другіх, суседніх нам народаў, вельмі малая, дзеля гэтага трэба вітаць кожную спробу ў гэтым кірунку, асабліва калі яна мае на мэце чыстыя крыніцы, г. зн. суверэннасць крывічанскага (беларускага) народа на крывічанскіх землях. Амаўляная брашура адпавядае вышэй пастаўленым вымогам у поўнай меры. У дадатку з’яўляецца цікавай спробай перафразоўкі штодзённых малітваў на патрыятычны лад, што для чытача з народа з’яўляецца пацягаючым аргументам. Гэткага роду спробы патрыятычнай агітацыі — не навіна. У свой час гэткага роду пісьменнасць працвітала ў палякаў (у апрацоўцы А. Міцкевіча), былі вельмі папулярны патрыятычныя малітвы і катэхізмы ў ірландцаў. Амаўленая намі брашура з’яўляецца саўсім арыгінальнай перафразоўкай малітваў. Дзеля таго, што гектаграфаванае выданне зазвычай агранічаецца некалькімі дзесяткамі адзінцоў, а сама брашура цікавая і ў поўнай меры вартая шырокага распашырання, то мы, для азнаямлення шырэйшых кругоў, у большасці яе перадрукоўваем.\n«У імя крыўскага (беларускага) народа, за яго славу, шчасце і свабоду. Станься.\nОйча наш, каторы ёсць у небе, вярні нам волю і валадарства на зямлі нашай, даўно і цяжка паярэмленай. Хай не адымаюць чужынцы хлеб штодзённы ад вусн нашых дзяцей. Адпусці грахі нашым продкам, каторыя не ўмелі абараніць сваёй і свайго патомства свабоды. Не ўводзь нас у пакусу ўлегласці тым, што паярэмілі нас, але збаў нас ад чужацкай апекі. Станься.\nВітай, Крывічанская зямелька, потам і крывёй нашаю палітая, праўда з табою. Благаслаўлена ты паміж усімі краінамі свету, і благаслаўлен плод лона твайго, Крывіч. Святая зямелька, Маці наша! табе ў ахвяру складаем мы ўсе сілы свае цяпер і ў момант смерці нашай.\nВеру ў Бацькаўшчыну нашу Крывію (Беларусь) і ў Народ наш, сына яе адзінага, каторы на свет прыйшоў свабодным, радзіўся з волі нікім не паярэмленай. Замучаны быў маскалямі і палякамі, загнаны ў прыгонную няволю, памёр як дзяржаўны народ, цяпер падзелены на часці. Але хутка ўваскрэсне з мёртвых, узойдзе на пасад свабоды і будзе, магутны, паводле заслуг судзіць сваіх ворагаў і крыўдзіцеляў. Веру ў творчасць Духа народнага, у лучнасць нашых сіл грамадскіх, у аб’яднанне ўсіх крывічанскіх зямель у адну свабодную дзяржаву і ў шчаснасць векавечную. Станься.\nСлава Крывічанскаму Народу ва ўсіх яго гістарычных імёнах — Крывіі, Літвы, Беларусі, — як была справеку, так цяпер і на векі вечныя. Станься. Святая свабода, выражаная дзяржаўнай самаістасцю Крывічанскага Народа, ты наша пацяшыцелька і надзея, адзіная Мэта і Праўда наша, прыйдзі, усяліся ў нас і ачысці нас ад усякага рабства і збаў нас ад няволі. Станься».\nДзесяць загадаў народных\n«Я, Крывічанскі народ, замучаны, распяты і падзелены, клічу да цябе:\nНе спадзявайся, што хто-колечы з чужакоў высвабадзіць мяне з няволі.\nНіякага самаўрада не называй яшчэ незалежнасцю.\nПамятай выслаўляць дзень, каторы дасць нам поўнае вызваленне.\nПаважай тых, каторыя змагаюцца за маю лепшую будучыну.\nНе забівай на славе тых, каторыя працуюць для мяне.\nНе злучай сябе звязкамі жанімства з чужынцамі.\nНе вер чужынцам.\nНе траць веры ў народную справу.\nНе перасаджай чужых культур на грунт свой народны.\nНі мовы чужой, ні паэзіі, ні грамадскіх форм, ні звычаяў, ні абычаяў, нічога, што не вырасла з народнага духу, акром тэхнічнай веды, якая з’яўляецца выразам агульначалавецкага генія.\nЛюбі народ і край свой Крывічанскі ўсім сэрцам, усёй душой, усімі мыслямі, думкамі і подумкамі сваімі!\nЛюбі свабоду і змагайся за свабоду, як за ўласнае жыццё і шчасце!»\nНапачатку была Свабода, і Свабода была ў руках Народа, і Народ быў свабодны. Свабода была напачатку ў руках Народа. Праз Народ усё сталася, і без яго нічога не сталася. Народ быў незалежны, а свабода і незалежнасць былі радасцю людзей. І памяць аб утрачанай намі свабодзе свеціць нам у паняволенні нашым, і няволя не пагасіла ў нас жадання свабоды.\nУзята з "https://be.wikisource.org/w/index.php?title=Патрыятычны_малітвеннік&oldid=33348"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:17, 15 ліпеня 2020.


Як “дзікунка” сталася Валькірыяй і хадзіла з жаніхом на мядзведзяў\nУ Ягайлы была няпростая задача: атрымаць карону і “разруліць” канфлікт з князем Плоцкім\nЦымбарка Мазавецкая — дачка Аляксандры Альгердаўны\nА вось і жаніх нашай Цымбаркі. хацеў у жонкі Валькірыю? Атрымаў!\nВы можаце сабе ўявіць, што ў нашчадкаў Габсбургаў, аднаго з самых знакамітых родаў у гісторыі, цячэ беларуская кроў? А прымяшала яе туды Цэцылія Мазавецкая, якая была родапачынальніцай каралеўскага роду па мужчынскай лініі. У народзе яе празвалі Цымбаркай, хоць у розных мовах яе імя гучыць па-рознаму: па-польску Цымбарка, па-маскалёўску — Кімбурга, а па-нямецку Цымбургіс. Ці ж мог хто прадбачыць, што “ваяўнічая дзікунка”, якую ў Мазовіі ніхто не хацеў браць замуж, стане ў выніку эрцгерцагіняй?\nНа пачатку варта патлумачыць, чаму мазавецкая князёўна — “нашая”. Нашая яна, канешне, толькі на палову, дзякуючы сваёй маці Аляксандры, якая была роднай сястрой літоўскага князя Ягайлы, які пазней стаў польскім каралём.\nМы працягваем цыкл публікацыяў пра беларускіх феміністак. Зазначым, што выкарыстаны панятак “феміністкі” — умоўны і ў тэксце азначае эмансіпаваных для свайго часу жанчын, якія мелі мужнасць пайсці насуперак грамадскім стэрэатыпам і пакінуць свой след у гісторыі.\n“Сястра-кампенсацыя” ад караля\nКалі цягам некаторага часу пуставаў трон у польскай Кароне, на маладую каралеву Ядвігу паквапіўся не толькі літоўскі княжыч Ягайла. Мазавецкі князь Земовіт Плоцкі таксама марыў апынуцца на месцы караля.\nАднак, на дзіва, польская шляхта бунтоўнай Мазовіі аддала перавагу Ягайла, фармуючы моцную канфедэрацыю і забяспечваючы свае ўсходнія межы. Хітры Ягайла не мог сабе тады дазволіць канфлікт і запрасіў Земовіта “на сяброўскую чарку”. І вось раптам “воляй лёсу” або “проста цудам” на тое баляванне трапіла гожая і ўсмешлівая родная сястра Ягайлы Аляксандра, якая адразу прыпала да густу абдзеленаму мазавецкаму князю.\nУ 1388-м роке яны ўзялі шлюб, які змацаваў сяброўства караля з князем. Палітычны шлюб аказаўся на рэдкасць шчаслівым і маладая жыццярадасная князёўна адзін за другім нараджала Земовіту наследнікаў.\nПры гэтым Аляксандру Альгердаўну або Аляксандру Літоўскую нельга было назваць “хатняй курыцай”. Як згадваецца ў хроніках, яна да старасці ў адзіночку выпраўлялася паляваць на буйнога звера і зрэдку вярталася без здабычы. У Плоцку яна пабудавала шпіталь для хворых, выдзяляла вялікія ахвяраванні на патрэбы першага на той час ва Усходняй Эўропе Ягелонскага ўніверсітэту. І хутчэй за ўсё, менавіта яна пакінула ў спадчыну моцны, няўрымслівы і ваяўнічы характар сваёй дачцэ Цэцыліі, якая з’явілася на свет у 1394-м (1397) роке.\nМазавецкая Валькірыя — багіня вайны\nПакуль у княскім двары сярод зялёных пушчаў, поўных дзікай жывёлы, падрастала Цэцылія, якая сама сябе называла Цымбаркай, на эўрапейскіх рыцарскіх турнірах здабываў славу малады, статны і прыгожы рыцар Эрнэст Габсбург, якога за непераможнасць празвалі “Жалезным”.\nШматлікія прыдворныя дамы, кожная з якіх не супраць была займець мускулістага рыцара-бойфрэнда, данімалі малайца з пытаннямі, калі ўжо той у рэшце абярэ сабе спадарожніцу жыцця.\nАднак малады рыцар з выбарам не спяшаўся і жартаваў, што ажэніцца толькі з Валькірыяй — багіняй вайны, каб умела ў сядле трымацца і меч у руках трымаць.\nНасуперак агульнапрынятым тагачасным упадабанням не вабілі маладога рыцара далікатныя і ціхманыя нявесты. Пачуўшы гэта, прысутны на адным з турніраў мазавецкі рыцар параіў самотнаму сярэднявечнаму Геркулесу наведацца ў Мазовію, дзе жыве дачка Земовіта, да якой мясцовыя кавалеры баяцца сватацца.\nПрыгожая дзяўчына, паводле расповедаў, голымі рукамі ламае цвікі і падковы, далонямі выціскае з гарэхаў сок, з адной дубінай у лес ходзіць і без здабычы не вяртаецца, носіць мужчынскую вопратку і кожны дзень трэнуе свае баявыя ўмельствы.\nАкрамя таго дзяўчына была на дадатак пляменніцай польскага караля, што рабіла яе яшчэ больш прывабнай партыяй.\nЭрнэст вырашыў паспытаць шчасця. Праз некалькі месяцаў маладыя сустрэліся ў Плоцку. Паводле легендаў, яны разам уцяклі паляваць на мядзведзя, каб праверыць умельствы адзін аднаго. Прыцягнулі тушы ажно дваіх, а ў 1412-м роке ўзялі шлюб у горадзе Буда (заходняя частка сучаснага Будапешта) у палацы Сігізмунда, венгерскага імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі. Шлюб князёўны-волаткі склаўся шчасліва, пасяліліся маладыя ў Вінер-Нойштадце і Цымбарка нарадзіла Эрнэсту дзевяцёра дзяцей.\nУнучка Альгерда — прамаці Гасбургаў\nПасля таго, як яе муж прыняў тытул эрцгерцага 18 сакавіка 1414 рока, Цымбарка стала эрцгерцагіняй Габсбургскай. Пры двары яе палюбілі за весялосць і жыццярадаснасць, якую дзяўчына атрымала ў спадчыну ад маці. З дзевяцярых дзяцей пяцёра на вялікі жаль памерлі яшчэ ў маленстве. Аднак адзін з сыноў Цымбаркі стаў пазнейшым аўстрыйскім імператарам Фрыдрыхам ІІІ.\nВось так дзікая Цымбарка стала эрцгерцагіняй і родапачынальніцай усіх пазнейшых дынастыйных разгалінаванняў Габсбургаў па мужчынскай лініі. Паводле некаторых меркаванняў менавіта яна прынесла ў спадчыну наступным пакаленням Габсбургаў характэрную дэфармацыю ніжняй губы, тзв. “габсбургская губа”. Сама эрцгерцагіня перажыла мужа на 5 рокаў і памерла ў 1429-м роке. Пахаваная ў аббацтве Лільенфельд.\nЯе жыццёвая гісторыя — выдатны прыклад сапраўднай сярэднявечнай волаткі-феміністкі, якая не толькі замест сукенак апранала мужчынскія гачы, але і выдзялялася моцай, якой мог пахваліцца не кожны рыцар. І нават гэта не перашкодзіла ёй знайсці сваё шчасце. Таксама заўважым, якія ўсё ж такі гарачыя былі літоўскія князёўны. Замест багатых пакояў, яны не баяліся адправіцца на паляванне, цвёрда трымалі меч у руках, і часам нават самі кіравалі войскам і абараняліся ад ворагаў. Але гэта ўжо іншая гісторыя.\n“Белсат”, 10 сакавіка 2017 р.


20.10.2021 / 12:55\nАркадзь Добкін правёў кам'юніці-сесію ў рамках глабальнай віртуальнай Zed Conference 2021, арганізаванай EPAM.\nСамае папулярнае, па словах Добкіна, пытанне было звязана з планамі EPAM у Беларусі, піша dev.by.\n— Мы ўжо далі публічны адказ з гэтай нагоды, і я думаю, што магу толькі паўтарыць сказанае.\nПакуль у Беларусі ёсць таленты і людзі, якія хочуць вучыцца, і пакуль ёсць кліенты, гатовыя весці з намі бізнэс у Беларусі, EPAM працягне працаваць тут, а таксама будзе імкнуцца палепшыць умовы для мясцовых супрацоўнікаў і выконваць абавязацельствы перад кліентамі.\nНа пытанне аб адаптыўнасці EPAM Добкін адказаў, што 2020-2021 гады сталі для кампаніі «выдатнымі настаўнікамі», і цяпер яна падрыхтавана значна лепш, бо разумее, як на яе могуць паўплываць нечаканыя падзеі.\n«Мы не збіраліся сыходзіць з Беларусі»: кіраўнік EPAM Аркадзь Добкін пракаментаваў словы Лукашэнкі


Пятніца — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ\nРЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ Пс 33 (32), 1–2. 4–5. 12–13 (Р.: 12b)\nРэфрэн: Шчаслівы народ, які Пан сабе выбраў.\n3. Радуйцеся ў Пану, справядлівыя, *\nправедным належыць хваліць Яго.\n4. Слаўце Пана на гуслях, *\nграйце Яму на дзесяціструннай арфе.\n4. Праўдзівае слова Пана, *\nі ўсе ўчынкі Ягоныя верныя.\n5. Ён любіць справядлівасць і правасуддзе, *\nміласцю Пана поўніцца зямля.\n12. Шчаслівы народ, Богам якога ёсць Пан, *\nнарод, які Ён выбраў сабе ў спадчыну.\n13. Пан паглядае з нябёсаў, *\nбачыць усіх сыноў чалавечых.\nСПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМ Пс 33 (32), 22\nМіласэрнасць Твая, Пане, няхай будзе над намі, *\nбо мы на Цябе спадзяёмся!\nЕВАНГЕЛЛЕ Лк 12, 1–7\nУ вас і валасы ўсе на галаве палічаны\nКалі сабраліся тысячы людзей, так што цяснілі адзін аднаго, Езус пачаў гаварыць спачатку вучням сваім: Сцеражыцеся закваскі крывадушнасці фарысейскай. Няма нічога схаванага, што б не выявілася, і патаемнага, пра што б не даведаліся. Таму ўсё, што вы сказалі ў цемры, будзе пачута пры святле, і што сказалі на вуха ў пакоях, будзе абвешчана з дахаў.\nКажу ж вам, маім сябрам: не бойцеся тых, хто забівае цела, а потым не можа нічога больш зрабіць. Я пакажу вам, каго трэба баяцца: бойцеся таго, хто пасля забойства мае ўладу ўкінуць у геену; сапраўды кажу вам, яго бойцеся.\nЦі ж не пяць вераб’ёў прадаецца за два асы? І ніводзін з іх не забыты перад Богам. А ў вас і валасы ўсе на галаве палічаны. Не бойцеся: вы даражэйшыя за многіх вераб’ёў.


Прэм’ер-міністр на Лунінеччыне | Лунинец | Лунинецкий район | Лунінецкія навіны\n26.08.2015 by Александр Ковко\tin Галоўнае, Падзея, Прамысловасць: рэзервы росту\n21 жніўня прэм’ер-міністр Рэспублікі Беларусь Андрэй Кабякоў пабываў у Мікашэвічах, дзе наведаў буйнейшае ў краіне прадпрыемства па вытворчасці будаўнічага каменю — РУВП «Граніт”.\nНа мяжы Лунінецкага раёна кіраўніка ўрада сустракалі старшыні: аблвыканкама — Анатоль Ліс і райвыканкама — Аляксандр Пачко. Першым прыпынкам на маршруце прэм’ер-міністра стала пляцоўка, адкуль адкрываецца ўражваючы від на кар’ер. Сёння яго даўжыня — амаль 3 кіламетры, шырыня — 1 кіламетр 860 метраў. Здабыча граніту вядзецца на глыбіні 150 метраў.\nАдно з важнейшых пытанняў, якое цікавіла высокага госця, — перспектыва развіцця мінеральна-сыравіннай базы рэгіёна і звязаныя з гэтым магчымасці нарошчвання паставак на экспарт. Генеральны дырэктар РУВП “Граніт” Эдуард Гаўрылковіч расказаў, што магутнасці дзейнічаючага прадпрыемства дазваляюць выпускаць 16 мільёнаў тон шчэбеню ў год. Да нядаўняга часу прадукцыя з маркай мікашэвіцкага “Граніта” была вельмі запатрабаванай. Летась на ўнутраны і знешні рынкі было пастаўлена 15 мільёнаў 600 тысяч тон шчэбеню. Аднак апошнім часам назіраецца некаторы спад попыту на будаўнічы камень. У сувязі з гэтым сёлетні прагноз складае прыкладна 12-13,5 мільёна тон. I ўсё ж перспектывы ў прадпрыемства ёсць. Плануецца нарошчванне паставак не толькі ў Расію, якая з’яўляецца асноўным партнёрам, але і ў Польшчу, Літву і некаторыя іншыя краіны. Улічваючы гэта, і было распачата асваенне месцанараджэння “Сітніцкае” з узвядзеннем там горна-абагачальнага камбіната.\n“Сітніцкае” знаходзіцца на адлегласці прыкладна 3 кіламетры ад асноўнага кар’ера, дзе сёння вядзецца здабыча будаўнічага каменю. Ад мікашэвіцкага яно адрозніваецца тым, што сярод карысных выкапняў там пераважае дыярыт — каштоўная разнавіднасць граніту. Залягае ён на глыбіні ад 9 да 64 метраў. Па прагнозах геолагаў, запасаў хопіць на 58 год бесперапыннай работы. Акрамя таго, асваенне месцанараджэння дазволіць стварыць 287 новых рабочых месцаў, дадаткова забяспечыўшы працай 1230 чалавек.\nМяркуецца, што новае прадпрыемства ў агульнай складанасці будзе даваць у год не менш як 13 мільёнаў тон нярудных матэрыялаў. Асноўная прадукцыя — шчэбень са шчыльных горных парод. Таксама будзе вырабляцца напаўняльнік для бетону і шчэбень для баластнага слоя чыгункі.\nУражвае і комплекс вытворчых падраздзяленняў, куды ўваходзяць кар’ер з адвалам ускрышных парод, драбільна-сартавальны завод, новая аўтадарога, пандус для выгрузкі горнай пароды, знешнія камунікацыі і збудаванні для яе транспарціроўкі, забеспячэнне водаадводу і іншыя аб’екты і прыстасаванні, якія дапамогуць зрабіць новую вытворчасць эфектыўнай, а прадукцыю — канкурэнтаздольнай і, адпаведна, запатрабаванай.\nНа сёння агульны кошт інвестыцыйнага праекта — больш як 320 мільёнаў долараў ЗША. Ільвіную долю ў гэтай суме — больш як 250 мільёнаў долараў ЗША — складаюць крэдытныя сродкі “Банка развіцця Рэспублікі Беларусь”. Прыкладна 53 мільёны долараў мяркуецца выдаткаваць з рэспубліканскага бюджэту. Астатняе — уласныя сродкі прадпрыемства.\nЗразумела, што ў ходзе сустрэчы абмяркоўвалася магчымасць зрабіць праект больш танным. Меліся на ўвазе як будаўнічыя работы, так і прымальныя варыянты кошту абсталявання. Прычым, гэта аніякім чынам не павінна паўплываць на зніжэнне яго надзейнасці і эфектыўнасці.\nНа думку генеральнага дырэктара прадпрыемства Эдуарда Гаўрылковіча, гэта магчыма. У дачыненні да абсталявання кропкі над “і” расставяць таргі. Што датычыць будаўнічых работ, то ўлічваючы той факт, што запасы карысных выкапняў на кар’еры ў Мікашэвічах бяднеюць, і памалу вытворчасць тут будзе згортвацца, магутнасці будуць вызваляцца. I ў першую чаргу — рамонтная база, якую можна будзе задзейнічаць на “Сітніцкім” месцанараджэнні. Акрамя гэтага, першапачаткова планавалася ўзвядзенне аб’ектаў і збудаванняў, якія ёсць на дзенічаючай вытворчасці. Іх таксама можна выкарыстоўваць для мэт Сітніцкага кар’ера.\nУ дзень візіту прэм’ер-міністр Андрэй Кабякоў пабываў на пандусе, куды з мікашэвіцкага кар’ера дастаўляецца горная маса, на драбільна-сартавальным заводзе, а таксама наведаў 5-ую тэхналагічную лінію, якая была ўведзена ў строй 3 гады таму. Убачанае ўразіла маштабамі, пра што Андрэй Уладзіміравіч гаварыў на сустрэчы з калектывам РУВП “Граніт”.\nПачаў размову з аналізу сацыяльна-эканамічнага становішча ў краіне. Прэм’ер-міністр канстатаваў, што сёлета пакуль працуем горш, чым летась. Унутраны валавы прадукт па выніках 7 месяцаў у краіне склаў 96,5 працэнта да мінулагодняга ўзроўню. На сітуацыю ў дзяржаве паўплывалі крызісныя моманты як у свеце, так і ў эканоміцы асобных краін-партнёраў. Калі планавалі бюджэт краіны, зыходзілі з таго, што цана нафты за барэль будзе 100 долараў, а курс расійскага рубля — 35-37 за 1 долар. Абвал кошту нафты і выкліканая гэтым дэвальвацыя плацёжнай адзінкі суседняй Расіі, якая з’яўляецца галоўным эканамічным партнёрам Беларусі, паўплывала на наш дабрабыт. Адчулі гэта і на РУВП “Граніт” — прадпрыемстве, экспарт прадукцыі якога таксама арыентаваны на краіну-суседку.\nСтановішча спраў, аднак, далёкае ад крытычнага. Беларусь захавала золата-валютныя рэзервы. Атрыманы нядрэнны ўраджай збожжа. Не дапушчана абвальнага росту цэн. Нягледзячы на тое, што працэсы на сусветным рынку выклікалі прыкметнае ўдаражанне долара, цэны на спажывецкія тавары ў нашай краіне выраслі ў сярэднім на 7,5 працэнта. Разам з гэтым, адзначана падзенне намінальнай налічанай заработнай платы. Улічваючы тое, што заробкі не павінны перабольшваць прадукцыйнасць працы, першапрычынай гэтага стала зніжэнне аб’ёмаў выпуску прадукцыі. Зараз народна-гаспадарчы комплекс працуе на аднаўленне аб’ёмаў вытворчасці.\nСітуацыю на “Граніце” прэм’ер-міністр назваў маючай перспектывы. “Вы ўпаўне можаце паспяхова спраўляцца з задачамі, якія перад вамі стаяць, а галоўная з іх — нармальна жыць і развівацца”, — зазначыў Андрэй Уладзіміравіч.\nУ завяршэнне сустрэчы кіраўнік урада адказаў на пытанні гранітаздабытчыкаў, якіх, перш за ўсё, цікавіла ўражанне ад наведвання прадпрыемства. Не абышлі ўвагай сітуацыю ў суседняй Украіне. Тое, што адбываецца там сёння, самым пераканаўчым чынам заклікае цаніць і берагчы лад і спакой у нашай краіне.


Крымінальная справа, пагрозы і затрыманні. Расея рыхтуецца да суботніх пратэстаў\nАляксей Навальны на акцыі «Адпускай!» 29 верасня ў Маскве. Фота – Антон Карлінэр для Belsat.eu\nУ суботу, 23 студзеня, у дзясятках гарадоў Расеі павінны прайсці акцыі пратэсту, удзельнікі якіх запатрабуюць вызваліць палітыка Аляксея Навальнага, затрыманага пасля вяртання ў Расею з Нямеччыны.\nАкцыі запланаваныя ў дзясятках гарадоў Расеі. У многіх гарадах, у тым ліку ў Маскве, актывістам і журналістам вынеслі засцярогі аб тым, што маючыя адбыцца акцыі незаконныя. Тых, хто плануе пайсці на мітынгі, затрымліваюць і адпраўляюць пад адміністрацыйны арышт, у некаторых выпадках актывістаў збіваюць, паведамляе «Вот Так».\nТаксама Следчы камітэт пачаў крымінальную справу за распаўсюд у сацсетках заклікаў ісці на мітынгі ў падтрымку Аляксея Навальнага 23 студзеня. Справа пачатая ў дачыненні да нявыяўленых асобаў за нібыта ўцягванне няпоўнагадовых «здзяйсненне супрацьпраўных дзеянняў, якія загадзя ўяўляюць небяспеку для іх жыцця, праз інтэрнэт».\nГенпракуратура і ГУ МУС Расеі ў Маскве апублікавалі засцярогі, у якіх нагадалі пра адказнасць за ўдзел у няўзгодненых акцыях. МУС таксама пачаў даследчую праверку «ў сувязі з арганізацыяй кіраўнікамі штабоў Навальнага правакацыяў і гвалтоўных дзеянняў».\nАпроч таго, пад пагрозай штрафаў улады патрабуюць ад соцсетей выдаляць групы, у якіх утрымліваюцца заклікі прыходзіць на мітынгі. Мінасветы заклікала бацькоў школьнікаў ахаваць іх ад акцый.\nАляксея Навальнага арыштавалі на 30 дзён\nСам Аляксей Навальны, якога затрымалі пасля прылёту з Берліну ў Маскву, застанецца за кратамі да 15 лютага. Хімкінскі суд Маскоўскай вобласці, паседжанне якога адбывалася проста ў Хімкінскім аддзеле паліцыі, пакараў палітыка 30-дзённым арыштам.\nАляксея Навальнага затрымалі, бо ён у вышуку за «шматразовыя парушэнні выпрабавальнага тэрміну». Акрамя таго, Следчы камітэт Расеі распачаў у дачыненні Навальнага крымінальную справу аб махлярстве ў асабліва буйным памеры.\nСа жніўня палітык быў на лячэнні ў Нямеччыне пасля атручвання рэчывам з групы «Навічок». Па вяртанні ў Маскву палітыка затрымалі проста ў аэрапорце.\nУжо пасля затрымання на Youtube-канале Навальнага выйшла відэарасследаванне пра таемны палац прэзідэнта Расеі Уладзіміра Пуціна.\nПалац размешчаны на беразе Чорнага мора ў сяле Праскавееўка Краснадарскага краю. Заяўляецца, што ў рэзідэнцыі Пуціна ёсць падземны лядовы палац, уласнае казіно, тэатр, вялікія вінаграднікі, некалькі верталётных пляцовак ды шмат іншага.\nЗа 16 гадзінаў відэа Навальнага пра палац Пуціна набрала 16 млн праглядаў\nВідэа паглядзелі ўжо амаль 60 млн разоў.\nТэгі: Аляксей Навальны затрыманні пратэсты Расея\n02:45 Перапынак у трансляцыі цяпер


10 cm Gebirgshaubitze M. 8 — Вікіпедыя\n10 cm горная гаўбіца M 8 усталяваная на ваенных могілках, Італія\n10 cm Gebirgshaubitze M 8 (10 cm горная гаўбіца M 8) — горная гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гэта была першая аўстрыйская гаўбіца, якая ужывала сучасную гідраўлічную сістэму са зменнай аддачай. Да яе ўжываліся тыя ж боепрыпасы, што і для 10-см Gebirgshaubitze M 99. Гаўбіца мела гарматны шчыт. Яна была усталявана на спецыяльным лафеце, прызначаным для забеспячэння высокага вуглу абстрэлу між +43° і 70°. Падчас стральбы колы на лафеце здымаліся.\n10 cm горная гаўбіца M 8 у Палесціне\n10 cm Gebirgshaubitze M 8. (англ.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=10_cm_Gebirgshaubitze_M._8&oldid=3802082"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:50, 28 лютага 2021.


За хуткасць галасавання – у Кнігу рэкордаў Гінэса\nНазіральнік кампаніі “За справядлівыя выбары” Станіслаў Яленскі плануе хадайнічаць аб уключэнні ў Кнігу рэкордаў Гінэса ўчастковай камісіі – за хуткасць галасавання выбарцаў у хатах.\nЯк растлумачыў Яленскі, 23 верасня на ўчастку № 27 Гомельскай-Савецкай акругі ён удзельнічаў у назіранні і зафіксаваў “незвычайныя сітуацыі”: чальцы ўчастковай камісіі накіраваліся са скрыняю для галасавання па хатах, адсутнічалі паўтары гадзіны, і за гэты час прагаласавалі дома 385 выбарцаў.\n“Груба кажучы, за 100 хвілінаў прагаласавалі 385 выбарцаў, гэта значыць адзін чалавек за 15 секунд. А калі ўлічыць, што яшчэ патрэбны час на дарогу, пад’ём па лесвіцы і гэтак далей, гэта проста неверагодная хуткасць”, – сказаў Яленскі.\nЁн прадэманстраваў копію выніковага пратаколу і звярнуў увагу на тое, што старшыня ўчастковай камісіі ды ягоны намеснік дакументу не падпісалі, там стаяць аўтографы толькі членаў камісіі. “У кіраўніцтва камісіі хапіла розуму не падпісваць пратаколу. Гэтымі подпісамі члены камісіі распісаліся пад крымінальным артыкулам. Бо і яўка ў дзень галасавання, паводле нашых звестак і звестак камісіі, адрозніваліся. Я заўсёды ведаў, што выбары – гэта “дурыбары”, але ўсё ж першы раз удзельнічаў у назіранні. І скажу, што агіднае адчуванне засталося”, – заявіў назіральнік.\nЯленскі адзначыў, што ўчастак для галасавання месціўся ў інтэрнаце Гомельскага тэхнічнага ўніверсітэту імя Сухога, а камісія складалася з працаўнікоў гэтай ВНУ. Паводле Яленскага, вахцёры інтэрнату таксама былі задзеяныя ў выбарах — арганізоўвалі датэрміновае галасаванне студэнтаў.


Беларусь у СНД апынулася сярод бедных\n14 люты 2012, 14:55\nВынікі 2011 году для многіх краін СНД аказаліся вельмі спрыяльнымі: інфляцыя зьнізілася, нацыянальная валюта стала мацнейшай. Выключэньне — Беларусь.\nВысокія інфляцыйныя і дэвальвацыйныя працэсы сапсавалі пазыцыі Беларусі ў СНД і леглі цяжарам на насельніцтва. Калі ў канцы 2010-га беларусы былі самымі высокааплатнымі (пасьля расейцаў) на тэрыторыі постсавецкай прасторы, то ў канцы мінулага году Беларусь апынулася ў кагорты бедных краін СНД.\nМінулы год краіны СНД, як паказвае статыстыка, закончылі нядрэнна. Асноўныя макраэканамічныя паказчыкі (ВУП, аб’ёмы вытворчасьці, інвэстыцыі ў асноўны капітал, абарот розьнічнага гандлю) расьлі. З другога боку, паказчыкі, рост якіх непажаданы (у прыватнасьці, інфляцыя), у многіх краінах СНД зьніжаліся.\nТак, у Азербайджане цэны ў 2011 годзе штомесяц павышаліся ў сярэднім на 0,5%. У Арменіі сярэднямесячная інфляцыя ў мінулым годзе зьнізілася да 0,4%. Прыкметна прыпыніліся інфляцыйныя працэсы летась у Кіргізстане, у Казахстане інфляцыя ў 2011-м захавалася на нізкім узроўні. А ў Расеі летась удалося дабіцца рэкордна нізкай інфляцыі за апошнія 20 гадоў (у 2011-м яна там склала 6,1%).\nБеларусь летась таксама дасягнула інфляцыйнага рэкорду — рост цэнаў аказаўся самым высокім, пачынаючы з 2000 году. Таму заканамерна, што па выніках 2011-га Беларусь узначаліла сьпіс краін з самай высокай інфляцыяй.\nІнфляцыя ў 2011 годзе ў краінах СНД (крыніца - Статкамітэт СНД)\nВысокі рост цэнаў быў зьвязаны з дэвальвацыяй, якіх у Беларусі летась было дзьве. Таму натуральна, што Беларусь летась «зарабіла» ў СНД першае месца ня толькі па ўзроўні інфляцыі, але і па велічыні дэвальвацыі нацыянальнай валюты. Хоць у іншых краінах СНД назіраўся зваротны працэс — нацыянальная валюта станавілася мацнейшай.


Дэпутаты прынялі закон аб персанальных даных. А што ў ім? | euroradio.fm\nГалоўная / Дэпутаты прынялі закон аб персанальных даных. А што ў ім?\n13/06/2019 - 10:57\nТэлефонных спамераў за перадачу даных будуць штрафаваць. І са здымкамі катэджа Лідзіі Ярмошынай давядзецца быць больш асцярожнымі.\n13 чэрвеня ў Палаце прадстаўнікоў прынялі у першым чытанні закон аб персанальных даных (супраць прагаласавалі толькі 6 дэпутатаў). Аналагічны дакумент, які запрацаваў у траўні гэтага года ў Еўрасаюзе, выклікаў нямала спрэчак. Людзей здзівілі і спалохалі гіганцкія штрафы за парушэнні — да 20 млн еўра! Чаго чакаць ад беларускага закона і як ён зменіць наша жыццё? Пра гэта перад пасяджэннем у Авальнай зале журналістам расказаў Вадзім Іпатаў, дырэктар Нацыянальнага цэнтра заканадаўства і прававых даследаванняў.\nЗгода ў электронным выглядзе\nСёння персанальныя даныя ў Беларусі могуць перадавацца са згоды фiзiчнай асобы, прычым маецца на ўвазе пісьмовая згода. Часта гэта стварае сур'ёзныя бар'еры для бізнесу. Праект закона прадугледжвае атрыманне такой згоды ў электронным выглядзе.\nЯкія сітуацыі будзе рэгуляваць новы закон?\nКалі, напрыклад, вы запоўнілі анкету аб атрыманні дысконтнай карткі, а вам раптам тэлефануюць з зусім іншай крамы і прапануюць паўдзельнічаць у акцыі. Вы ўдакладняеце, адкуль у іх вашы даныя, а вам адказваюць: "Перадалі!" Без вашай згоды "перадаць" даныя будзе немагчыма. Выключэнне — даныя, размешчаныя ў адкрытым доступе.\nЦі можна пасля прыняцця закона будзе апублікаваць фота дома, які належыць Лідзіі Ярмошынай? Кіраўніка Цэнтрвыбаркама публікацыя абурыла. Па словах Вадзіма Іпатава, гэта будзе лічыцца распаўсюдам персанальных даных: "Калі зыходзіць з азначэння, якое змяшчае закон, гэта даныя, якія альбо дазваляюць ідэнтыфікаваць асобу, альбо з дастатковай імавернасцю ідэнтыфікаваць, гэта значыць ускосная ідэнтыфікацыя. Тут трэба быць акуратным".\nОрган па абароне персанальных даных\nПраект закона вызначае паўнамоцтвы органа па абароне персанальных даных. У адказ на пытанне журналіста: "Гэта будзе ААЦ [Аператыўна-аналітычны цэнтр пры Аляксандру Лукашэнку. — Еўрарадыё]?" — Вадзім Іпатаў папрасіў не забягаць наперад: "Гэта павінен быць незалежны ўпаўнаважаны орган. Незалежнасць можа быць забяспечана двума спосабамі. З аднаго боку, орган фізічна можа знаходзіцца не ў структуры ўрада ці галін улады. З іншага, яго паўнамоцтвы могуць быць замацаваныя і прапісаныя так, каб замацаваць яго незалежнасць".\nШто чакае беларускіх парушальнікаў закона аб персанальных даных?\nКанкрэтныя санкцыі ў законе не прапісаны. Ён уступіць у сілу толькі праз год пасля прыняцця, і гэта якраз той час, калі будзе ўсталяваны памер адміністрацыйнай і крымінальнай адказнасці.\nІпатаў нагадаў, што ў Еўрапейскім саюзе за парушэнне GDPR — рэгламенту па абароне персанальных даных — уведзены велізарныя штрафы. Аднак, паводле яго слоў, мэта гэтых штрафаў — прафілактыка. Парушальнікаў практычна ніколі не штрафуюць адразу — спачатку папярэджваюць: "Гэта адпавядае і нашай палітыцы. Не адразу прыцягваць да адказнасці, таму што гэта сфера вельмі складаная".\nРазгон гей-парада ў Мінску / kpax.livejournal.com\nЗа апублікаваны непраўдзівы прагноз надвор'я нехта адкажа / Reuters\nМіністр юстыцыі: у Беларусі з'явіцца тры новыя віды адміністрацыйных парушэнняў\nДавыдзька хоча замяніць рэкламу ў замежных ТБ-каналах на сацыяльныя ролікі\nУ парыжскай бальніцы / Reuters\nКолькасць ахвяр каранавіруса перавысіла 50 тысяч, заражаных ужо мільён\nФота выкарыстоўваецца ў якасці ілюстрацыі / neg.by


Гуга Вялікі — Вікіпедыя\n29 чэрвеня 922 — 16 чэрвеня 956\n25 ліпеня 936 — 16 чэрвеня 956\n16 чэрвеня 956\nЭдвіга Саксонская[d], Eadhild[d] і unnamed daughter of Roger, count of Maine[d]\nГуга Капет, Beatrice of France[d], Эма Парыжская[d], Otto, Duke of Burgundy[d], Henry I, Duke of Burgundy[d] і Erberto d'Auxerre[d]\nmarkgraf of Neustria, Count of Auxerre\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Гуга Вялікі (значэнні).\nГуга Вялікі (таксама Белы ці Абат, фр.: Hugues le Grand, каля 897 — 16 чэрвеня 956, Дурдан, каля Парыжа) — герцаг франкаў з 25 ліпеня 936, маркіз Нейстрыі, граф Парыжа і Арлеана з 922, герцаг Аквітаніі ў 955, сын караля Роберта I і Беатрыс дэ Вермандуа.\nПасля таго, як яго бацька, Роберт I, быў у 922 годзе выбраны каралём Францыі, Гуга атрымаў у кіраванне яго ўладанні — маркграфства Нейстрыя.\nУ 936 годзе памёр бяздзетным кароль Рауль. Гуга Вялікі не стаў сам займаць трон, а ўзвёў на прастол Людовіка IV Заморскага, сына караля Карла III Дурнаватага, які жыў на радзіме маці — у Англіі. 25 ліпеня 936 новы кароль дараваў Гуга тытул Герцага франкаў (dux francorum). І фактычна кіраванне Францыяй апынулася ў руках Гуга. У непасрэдным кіраванні караля знаходзіўся горад Лаон з наваколлямі.\nУ першую чаргу Гуга паспрабаваў прыбраць да сваіх рук герцагства Бургундыя, у якім кіраваў брат памерлага караля Рауля, Гуга Чорны, які адмовіўся прызнаць новага караля. У выніку Гуга Вялікі і кароль Людовік захапілі Лангр і Паўночную Бургундыю. Позняй восенню Гуга Чорны заключыў мір з каралём, паводле якога шэраг графстваў у Паўночнай Бургундыі (Асер, Труа, Сенс) адышлі да Гуга Вялікага, а Паўднёвая Бургундыя з Ланграм, Дыжонам і абацтвам Сен-Жэрменаў засталіся ў руках у Гуга Чорнага. Фактычна ў руках Гуга Вялікага апынулася палова герцагства Бургундыя.\nАле ўжо ў 937 годзе кароль вырашыў дзейнічаць самастойна паспрабаваўшы вырвацца з пад апекі Гуга Вялікага. У выніку паміж каралём Людовікам, якога падтрымаў шэраг буйных феадалаў (граф Арнульф I Фландрскі, граф Гільём I дэ Пуацье, граф Раймунд III Понс Тулузскі, герцаг Гуга Бургундскі), занепакоеных усё большай і большай моцай герцага Францыі, і Гуга Вялікім, якія заключылі саюз з графам Гербертам II дэ Вермандуа і Вільгельмам I Нармандскім, а таксама зблізіўся з каралём Германіі Атонам I, ажаніўшыся з яго сястрой. У выніку вайны Гуга захапіў астатнюю частку Бургундыі (лістапад 942). Але неўзабаве Гуга пазбавіўся двух галоўных саюзнікаў. 17 снежня 942 года ў Пікіньі Арнульфам Фландрскім быў забіты герцаг Нармандыі Вільгельм, які пакінуў малалетняга сына Рычарда, той апынуўся пад апекай Людовіка. У наступным, 943 годзе, Людовіку ўдалося схапіць і павесіць Герберта II дэ Вермандуа, а яго сыны заняліся дзяльбой бацькаўскіх уладанняў. Акрамя таго ў 942 годзе Людовік заключыў мір з каралём Атонам, ажаніўшыся з яго сястрой Гербергай, удавой герцага Гізельберта Латарынгскага.\nУ 945 годзе нарманы заманілі ў пастку і захапілі ў палон караля Людовіка, а Гуга дамогся перадачы караля яму. Пазней Гуга захапіў і Лаон. Выпусціў ён Людовіка толькі ў 946 годзе, той адразу ж звярнуўся па дапамогу да караля Атона, пасля чаго вайна працягнулася. І толькі ў 950 годзе быў заключаны мір паміж каралём Людовікам і герцагам Гуга. Паводле яго ўмоў Гуга вярнуў каралю Лаон.\nПасля раптоўнай смерці Людовіка 10 верасня 954 года Гуга апынуўся рэгентам каралеўства пры сваім малалетнім пляменніку Лотары. Перш за ўсё Гуга прымусіў караля дараваць яму тытул герцагаў Бургундыі і Аквітаніі. У 955 годзе Гуга дамовіўся з герцагам Бургундыі Жыльберам пра шлюб свайго другога сына, Атона, на старэйшай дачцы Жыльбера, спадчынніцы большай часткі яго ўладанняў, забяспечыўшы далучэнне Бургундыі пасля смерці Жыльбера. Годам раней Гуга выдаў замуж сваю дачку Беатрыс за магутнага графа Фрыдрыха I дэ Бар, іншая яго дачка была заручана з герцагам Нармандыі Рычардам.\nУ маі 955 года Гуга выступіў супраць графа Пуацье Гільёма, імкнучыся заваяваць Аквітанію. Яму ўдалося разбіць армію Гільёма, але яго ўласная армія панесла пры гэтым сур’ёзныя страты. У выніку чаго Гуга быў вымушаны адступіць. Такім чынам спроба заваявання Аквітаніі правалілася.\n8 красавіка 956 года нечакана памёр герцаг Бургундыі Жыльбер, пакінуўшы герцагства Гуга Вялікаму. Але сам Гуга неўзабаве захварэў і памёр у Дурдане 16 чэрвеня, магчыма ад чумы, якая лютавала ў Германіі. Пахаваны ён быў у абацтве Сен-Дэні.\n1-я жонка: з каля 914 Юдыт Мэнская (каля 895—925), дачка графа Ражэ дзю Мэн.\n2-я жонка: з каля 926 Эдхільда Уэсэкская (907/910 — 26 студзеня 937), прынцэса Англійская, дачка караля Эдуарда Старэйшага.\n3-я жонка: з 938, Майнц, Гедвіга (Гатуіда) Саксонская (каля 922 — 10 мая 965), дачка караля Генрыха I Птушкалова. Мелі 5 дзяцей:\nБеатрыс (938/942 — пасля 987); муж: з 954 Фрыдрых I (каля 912—978/981), граф дэ Бар і герцаг Верхняй Латарынгіі;\nГуга Капет (каля 940 — 24 кастрычніка 996), кароль Францыі;\nЭма (каля 943 — пасля 968); муж: з каля956 Рычард I Бясстрашны (каля 932 — 10 лістапада 996), герцаг Нармандыі;\nАтон (да 944 — 23 лютага 965), герцаг Бургундыі;\nЭд Генрых (каля 946 — 15 кастрычніка 1002), герцаг Бургундыі.\nТаксама Гуга Вялікі меў прынамсі аднаго незаконнага сына:\nГерберт (пам.995), біскуп Асера з 971\nГуга Вялікі на «Радаводзе». Дрэва продкаў і нашчадкаў\nГуга Вялікі — продкі\nРоберт III Вормскі[d] Роберт II[d]\nВільтруда Арлеанская[d] Адрыян Арлеанскі[d]\nГуга Баязлівы Турскі[d] Ліўтфрыд II[d]\nБеатрыса дэ Вермандуа Герберт I дэ Вермандуа[d] Cunigunde[d]\nGND: 138772053 · ISNI: 0000 0000 3481 7183 · LCCN: n97101718 · VIAF: 9136221 · WorldCat VIAF: 9136221\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гуга_Вялікі&oldid=3831471"\nНарадзіліся ў 898 годзе\nПамерлі ў 956 годзе\nНарадзіліся ў 897 годзе\nПамерлі ў Дурдане\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:52, 12 красавіка 2021.


Фотарэпартаж: аматары рэтраматацыклаў – аб унікальных набытках, сакрэтах і цяжкасцях вяртння тэніцы новага жыцця\nМэтры ў стылі рэтра\nОпубликовано: 13.05.2018 09:45:45\nСкарбы не заўсёды хаваюцца ў зямлі і неабавязкова ўяўляюць сабой збанок з золатам і каштоўнасцямі. Нярэдка іх можна знайсці закінутымі ў гаражах, на гарышчах, звалках і нават па аб’явах. Ва ўсякім разе, там трапляліся яны братам Гапановічам, аматарам рэтраматацыклаў. Яны паказалі карэспандэнту «Р» свае ўнікальныя набыткі і расказалі аб сакрэтах і цяжкасцях вяртання матацыклам новага жыцця.\nСямігадовы Уладзік раздзяляе бацькоўскае захапленне матацыкламі.\n— Сярод матацыклаў мы раслі, — расказвае аб каранях захаплення рэтратэхнікай Алег Гапановіч. – Бацька меў «Яву» 1967 года выпуску, сваякі — хто «Днепр», хто «Іж». Я быў на сёмым небе ад шчасця, калі атрымаў свой першы мапед «Рыга-16». Дарэчы, ён і зараз на хаду, хоць адслужыў пяці гаспадарам.\nБезумоўнымі фаварытамі братоў сталі матацыклы «Ява». Па аб’явах, распытваючы знаёмых, знайшлі «Яву-360» і «Яву-559» 1960-х гадоў выпуску.\nАпошняя знаходка «Іж-Юпітэр» 1980 года знаходзіцца ў нядрэнным стане.\n— Рэстаўравалі тут жа, у гаражы, — згадвае Віталь. – Запчасткі шукалі праз сарафаннае радыё. Зрэшты, гэтыя матацыклы і самі сабе дэталі знаходзяць. Варта кудысьці выехаць, як яны адразу прыцягваюць увагу. Падыходзяць дзядзькі ва ўзросце нашых бацькоў, радуюцца, як дзеці, матацыкл гладзяць. Маўляў, гэта ж маладосць наша. Ну і, бывае, прапануюць дэталі, што ў іх засталіся.\nСёння набыць рэтратэхніку стала больш складана: матацыклы перажылі сваіх гаспадароў, а ў нашчадкаў няма дакументаў. З-за гэтага транспарт цяжка перааформіць. А для рэстаўратаў важна, каб ён быў на хаду, мог выехаць на дарогу.\nУстарэлую італьянскую «Джылеру» давялося поўнасцю разабраць.\nВіталь дэманструе сваю любімую «Яву-350» з каляскай або, дакладней, з бакавым прычэпам:\n— Студэнтам купіў у чалавека, які паўжыцця на ім праездзіў. Ужо на той час гэта быў рэдкі матацыкл 1973 года выпуску – апошняга, калі выраблялі такую арыгінальную мадэль з плаўнымі лініямі, храміраванымі накладкамі. Матацыкл быў зусім у дрэнным стане: каляска валялася ў гаражнай яме, сама «Ява» была завалена нейкім хламам, іржавая... Каб аднавіць прычэп, давялося набыць тры «донары». На адным захаваліся арыгінальныя ліхтарыкі, на другім – рэдкі замок багажніка, на трэцім – скураное «роднае» сядзенне. Бак з храміраванымі накладкамі ўдалося нават новы купіць: у тыя часы людзі былі запаслівыя.\n«Ява-350» уражвае гарманічнымі плаўнымі лініямі.\nГанаровае месца ў гаражы братоў займае чорны «Мінск М1М» 1959 года, вялікая цяпер ужо рэдкасць для нашай краіны. Зараз ён стрымана зіхаціць чорнай фарбай, а яшчэ нядаўна...\n— Каб вы бачылі! Ён быў проста ў жахлівым стане! – бярэцца за галаву Алег. – Усё разбітае, іржавае, стаяў пад дахам, адкуль на яго вада капала...\nГэты транспарт мае выдатны радавод. Нямецкі завод DKW, вядомы ў Еўропе першым лёгкім даваенным матацыклам, пасля вайны вывезлі па рэпарацыях у Маскву, а ў 1951 годзе пераправілі ў Мінск. Канструкцыя матацыкла была вельмі ўдалая, яе капіравалі 9 краін. Гісторыя брэнда «Ямаха» пачалася з такога матацыкла.\nАлега Гапановіча здзіўляе, што ў нас няма таварыства аматараў мінскіх рэтраматацыклаў.\n—Якасны, надзейны, даступны, эканомны, рамонтапрыгодны, — пералічвае Алег перавагі матацыкла. – А ў Мінску значна ўдасканалілі гэту мадэль. Па-першае, адмовіліся ад акумулятара і паставілі генератар пераменнага току. Акрамя таго, колы закрылі глыбокімі крыламі. Уяўляеце, якія былі тады дорогі? Крылы абаранялі седака ад гразі і выдзялялі «Мінск» сярод яму падобных.\nУ напаўразабраным стане на варштаце стаіць нешта неапазнавальнае, але ўжо прыгожае, серабрыста-каралавае.\n— Гэта «Джылера», матацыкл старэйшай італьянскай фірмы, — прадстаўляе Віталь. – Набылі яе дзякуючы сябрам з Італіі. Матацыкл быў на хаду, але надта ўстарэлы. Давялося поўнасцю разабраць, перебраць рухавік, перафарбаваць, дзе трэба – падварыць, адшліфаваць.\n«Мінск» архаічны ў добрым сэнсе слова: убачыўшы яго, адразу разумееш, якога матацыкл узросту.\nБраты спадзяюцца, што паставяць далікатнага італьянскага прыгажуна на колы недзе праз месяц. Нагода ёсць: яны ўжо ў шосты раз арганізуюць фестываль старадаўніх матацыклаў у Беларусі «Кола часу», які з першай жа спробы стаў міжнародным. У самай маштабнай сустрэчы аматараў рэтраматацыклаў прынялі ўдзел больш за 200 рарытэтаў, якія везлі з Расіі, Чэхіі, Літвы, Латвіі, Эстоніі, Польшчы і іншых краін.\n— У гэтым годзе збіраліся ўзяць паўзу, — прызнаецца Алег. – А скончылася тым, што плануем «Крывіцкае падарожжа» – вялікі праезд рэтраматацыклаў з культурнай праграмай у населеных пунктах Вілейшчыны, Мядзельшчыны. Заадно бліжэй пазнаёмім замежных гасцей з нашай краінай.


Калі дома не ўсе цвярозыя | Могилевский областной исполнительный комитет\nКалі дома не ўсе цвярозыя\nОпубликовано вт, 11/08/2015 - 13:20 пользователем Maxim\nАмаль год аўтар гэтых радкоў займаецца падрыхтоўкай матэрыялаў супрацоўнікаў РАУС да друку на старонках раёнкі. Аналізуючы міліцэйскія паведамленні, дзе фразы кшталту “ў стане алкагольнага ап’янення” ці “ў п’яным выглядзе” не паспяваюць змяняць адна адну, карэспандэнт робіць выснову, што найчасцей здараюцца няшчасці менавіта ў тых сем’ях, дзе не заўсёды ўсе цвярозыя.\nТак, напрыклад, на наступны дзень пасля бурнага святкавання 9 мая адна з бялыніцкіх сям’яў, яшчэ не ў поўнай меры аправіўшыся ад алкагольнага чаду, вырашыла ў рэшце рэшт вызначыць для сябе курс выхавання непаўналетняй дачкі. Грамадзянін Д., галава сям’і, быў прыхільнікам жорсткіх метадаў і накіраваўся з суровым выглядам да яе, каб адразу ж прадэманстраваць, як трэба абыходзіцца з падлеткам. Мужчына, аднак, не прыняў ва ўвагу меркаванне жонкі, якая была супраць такога павароту падзей. Як паведаміў начальнік ААПП Бялыніцкага РАУС подпалкоўнік міліцыі Аляксандр Манікайла, грамадзянка Д. “у стане алкагольнага ап’янення ў ходзе сваркі нанесла мужу 2 удары нажом у жывот”, чым пашкодзіла печань і іншыя ўнутраныя органы, а значыць - наўмысна нанесла яму цяжкае цялеснае пашкоджанне. Грамадзянцы Д. цяпер давядзецца адказваць перад судом, бо была ўзбуджана крымінальная справа па ч.1 арт. 147 КК Беларусі. Ці зрабіла б яна гэты ўчынак на цвярозую галаву? Любоў да спіртаўтрымліваючай вадкасці выльецца жанчыне ў 3-5 гадоў абмежавання волі або 4-8 гадоў пазбаўлення волі.\nЗусім нядаўна адбыўся яшчэ адзін канфлікт, “герой” якога нанёс траўмы жанчыне, пашкодзіў маёмасць і напалохаў яе малалетніх дзяцей. 12 ліпеня а поўдні супрацоўнікаў РАУС выклікалі ў аграгарадок Ланькаў. Грамадзянін М., якога часова пусціла пажыць у сваю хату яго родная сястра, прыйшоў дадому п’яны і забурыўся спаць. Аднак ці то дзеці шумелі, ці то тэлевізар занадта гучна гаварыў, але нядбайнаму брату не спалася. Ён раптам, як ашалелы, стаў граміць усю тэхніку ў хаце. Па словах Аляксандра Манікайлы, які выязджаў у той дзень па выкліку, уся падлога ў хаце была ўсланая бітым шклом і ламаччам. Але гэта не самае жахлівае. На вачах у дзяцей грамадзянін М. з пагрозамі паваліў сястру на канапу і пачаў душыць з такой сілай, што жанчына, як кажуць, ледзь Богу душу не аддала. Добра, што суседка пачула лямант малых, прыбегла на дапамогу і выклікала супрацоўнікаў міліцыі. За пагрозу забойствам мужчыну чакае пакаранне. Гэта могуць быць грамадскія работы, штраф, папраўчыя работы на тэрмін да аднаго года, арышт, абмежаванне\nабо пазбаўленне волі на тэрмін да двух гадоў. Крымінальная справа ўзбуджана па арт. 186 КК Беларусі.\nІ такіх прыкладаў, нажаль, шмат. “Зялёны змій” як найлепшы каталізатар гвалту працуе ў няўдалых сем’ях. І гэта зразумела, бо гарачая галава гараздая ўзгадаць усе крыўды блізкаму чалавеку. Аднак няўжо шкляная бутэлька даражэй за дабрабыт? Ці не важна зберагчы спакой у сям’і? Напэўна, лепш купіць дзецям цукерак, чым сабе пуцёўку ў турму ці бальніцу.


Ko Da Herbs з'яўляецца вядучым Taiwan вытворца, пастаўшчык і экспарцёр Жэньшэнь Астрагал. Вырабляюцца з выкарыстаннем высакаякаснага сыравіны нашай прадукцыі высока надзейныя і даўгавечныя і абслугоўвае шырокі спектр разнастайных патрабаванняў заказчыка. Мы прапануем гэтыя прадукты з рознымі градацыямі ў памерах і спецыфікацыі наладжвальныя ў адпаведнасці з дакладным патрэбам кліентаў. Наш асартымент карыстаецца вялікім попытам у нашых кліентаў распаўсюдзілася па ўсім міжнародным рынку і можа быць узяты ў галіны цэн.\nНазва прадукту:Бу Чжун І Цы Тан\nНавуковае імя:Жэньшэнь&ампер;Спалучэнне астрагал\nІнгрэдыенты:Хуан Ці,Рэн Шэн,Бай Чжу,Чжы Ган Цао,Дан Гуй,Чэнь Пі,Шэн Ма,Чай Ху,Шэн Цзян,Да Зао.\nСтомленасць,страта апетыту і бледны мова,Ци селязёнкі і страўніка недахопы./Танізуе сярэдні Цзяо і выгады Ці,умацаваць селязёнку і страўнік.\nКірунак для выкарыстання:Дарослы прымае 12г цёплай вадой,3 разы на дзень.\nЛіцэнзія нумар шрыфта:DOH Вытворчасць №.028494\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.herbalmedicine.com.tw/be/ginseng-astragalus.html\nЖэньшэнь Астрагал вытворца і Жэньшэнь Астрагал Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 30,382 пакупнікоў ва ўсім свеце herbalmedicine.com.tw\nHoelen Пяць формулы травы\nШэнь Лін Бай Чжу Сан\nDu Huo Джы Шэн Тан\nСанг Ху Інь\nСян Шэнь Лю Чэрвень Цзы Тан\nСяо Яо Сан\nЧай Ху Гуй Чжы Тан\nПан Ся Хоу По Тан\nВэнь Цзін Тан\nВэнь Дан Тан\nСяо Цын Доўгія Тан\nЖэньшэнь Zizyphus Формула


10 снежня 2019, 13:40\n10 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Беларусі вывучаюць магчымасць стварэння холдынга на базе кандытарскай фабрыкі "Камунарка", паведаміў генеральны дырэктар прадпрыемства Іван Данчанка, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nНа думку гендырэктара, для забеспячэння канкурэнтаздольнасці прадпрыемствам трэба адпавядаць сусветным тэндэнцыям для ўмацавання, росту аб'ёмаў вытворчасці. У прыватнасці, "Камунарка" плануе пашыраць вытворчыя плошчы. "Патрэбна новая пляцоўка або новы корпус на дзеючай пляцоўцы, каб было куды развівацца ў наступнай пяцігодцы. Цяпер мы ўваходзім у план дэталёвага планавання разам з "Мотавела", будзе развівацца прамысловая зона. Уздоўж вуліцы Трасцянецкай нам даюць магчымасць правесці рэканструкцыю плошчаў", - адзначыў ён. У перспектыве таксама плануецца будаўніцтва лагістычнага цэнтра.\nКандытарская фабрыка спецыялізуецца на выпуску шакаладу, цукерак, какава-парашку, вафель. Прадпрыемства мае больш чым стагадовую гісторыю. Вытворчыя магутнасці складаюць 30 тыс. т салодкай прадукцыі ў год (больш за 250 найменняў).-0-


Уборка завяршаецца — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n06.11.2013 41 Новае Палессе 0 Comment\nПарадаваў сёлета аграрыяў раёна грамадскі кукурузны палетак сваёй аддачай. Уборка каралевы палёў набліжаецца да свайго фінішу. Засталося ўбраць яе 2 працэнты плошчаў на сілас і 6 — на зерне.\nЗ убраных гектараў назапашана 228597 тон кукурузнай масы і 14294 тоны зерня. Асабліва высокай ураджайнасцю вызначаюцца ў гэтым годзе кукурузныя палеткі адкрытага акцыянернага таварыства “Тураўшчына”, дзе з кожнага гектара збіраюць па 339,9 цэнтнера масы і па 109,2 цэнтнера зерня.\n← Перспектыўная дзейнасць\nГандаль удаўся →


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Ангеліна Бароўка\nПрадастаўляла кватэру для нелегальных зборышчаў…Зьбірала ў арганізацыі сяброўскія складкі… Намервалася набыць друкавальную машынку… Дзеля кансьпірацыі мела мянушку Таполя… Захоўвала антысавецкую літаратуру…”\nУ Менску ішоў працэс над сябрамі Саюзу беларускіх патрыётаў, створанага глыбоцкай і пастаўскай моладзьдзю ў адказ на палітыку русыфікацыі. 16-гадовая Ліна была скарбнікам саюзу. Знойдзеная ў яе гэтак званая антысавецкая літаратура ўяўляла сабой граматыку беларускай мовы Браніслава Тарашкевіча.\n16-гадовую Таполю засудзілі на дзесяць гадоў канцлягераў. Але ў параўнаньні зь пякельнымі месяцамі сьледзтва гэта здавалася палёгкай. Цяпер, прынамсі, ня білі рукамі й нагамі. У камэры ў чаканьні этапу можна было сядзець, а не ляжаць не варушачыся пры сьцяне, як пасьля арышту ім загадвалі ў халодных і сырых сутарэньнях пастаўскай плябаніі. Пэрсанажамі вусьцішнага сну здаваліся цяпер сьледчы, які на кожным допыце торкаў пальцамі ў вочы, і ягоны падручны старшына Авілаў, які на допыты вёў. А назад ужо прыносіў.\nСпачатку Ліну трымалі ў Менскай дзіцячай калёніі, затым этапавалі ў мардоўскія канцлягеры. Ставячы свой подпіс у паперах на вызваленьне лягерны доктар толькі спачувальна пахітаў галавой: савецкая карная сыстэма выканала сваю ролю, ушчэнт падарваўшы здароўе яшчэ зусім маладой жанчыны.\nНа радзіме Ліна сустрэла пільную ўвагу “органаў” і савецкіх актывістаў, ды страх або ў лепшым разе насьцярожанасьць абываталяў. Ратуючыся ад штодзённага псыхалягічнага ціску. Яна пераехала ў Рыгу, дзе вельмі рана абарваўся жыцьцёвы шлях патрыёткі.\nЛіну і яе сяброў, большасьць зь якіх ужо адышлі ў Вечнасьць, выдаў правакатар Алег Стахоўскі, укаранёны ў СБП афіцэр МГБ. Ён ня зьведаў нечалавечых пакутаў ГУЛагу, а таму, магчыма, і сёньня ходзіць па вуліцах, сядзіць у прэзыдыюмах і вучыць моладзь любіць Беларусь, не захапляючыся такімі небясьпечнымі рэчамі як беларуская граматыка і наогул беларушчына.\nУладзімер Арлоў, радыё “Свабода”, серада, 3 траўня 2006


Дзённік «філосафа» Рыбалтоўскага - Исследование - Старый город - Песочница - городской журнал\nУ 1914 годзе пачынаецца Першая сусветная вайна. Юзаф Антонавіч ізноў паступае на службу ўРускую імператарскую армію. Дома засталіся жонка і трое сыноў, якім было 7, 5 і 2 гады. У 1916 годзе Рыбалтоўскага накіравалі на Румынскі фронт у артылерыю, дзе ён удзельнічаў у баявых дзеяннях на рацэ Сірэт. Падчас баявых дзеянняў Юзаф Антонавіч быў паранены ў нагу, і гэтая рана пазней часта нагадвала пра сябе.\n«16 сакавіка 1919 года бальшавікі зачынілі наш, ужо аднавіўшы сваю працу пасля забароны царскіх улад, касцёл, аксёндз Латарэвіч быў арыштаваны і адпраўлены ў Мір», — успамінаў сведка часу Юзаф Рыбалтоўскі.\nРазам з братам Жыгімонтам ён едзе да бальшавікоў, каб дамовіцца пра вызваленне святара. «Хадакоў» арыштоўваюць як контррэвалюцыянераў і разам з ксяндзом накіроўваюць у Навагрудак. Там гэтых людзей трымалі тры дні. Уночы з 18 на 19 сакавіка Рыбалтоўскіх адправілі ў распараджэннеНадзвычайнай камісіі ў Мінск, а ксяндза з Ішкалдзі і яшчэ аднаго чалавека па прозвішчы Карнутоўскі адвезлі ў Мірскі замак і… расстралялі. У турме ў Мінску браты Рыбалтоўскія знаходзіліся 10 тыдняў. Пасля гэтага іх нечакана адпусцілі. Жыгімонт адразу збег у Баранавічы, таму што там знаходзіліся падраздзяленні Войска Польскага, а яго сям’я працягвала жыць у дамах Кастуся і Юзафа.\n1 верасня 1939 года пачалася Другая сусветная вайна, а праз 17 дзён на тэрыторыю Заходняй Беларусі прыходзіць Чырвоная Армія, і пачынаюцца «Першыя Саветы». Аднак ужо праз два гадыТрэці рэйх нападае на Савецкі Саюз, і яшчэ не паспеўшая стаць савецкай Заходняя Беларусь апынулася пад нямецкай акупацыяй. Юзаф Рыбалтоўскі працягваў жыць як звычайны селянін. Працаваў на сваёй зямлі, плаціў падаткі.


03.09.2015 12:38 Сацыяльны ракурс\nНовая школа адкрылася ў Гродне 1 верасня. Школа, разлічаная на 1600 вучняў, у гэты дзень павялічыла сваё “насельніцтва” ў некалькі разоў: удзельнікамі ўрачыстасці сталі ганаровыя госці, настаўнікі і вучні, мамы і таты, бабулі і дзядулі.\nГэта не проста сучасная школа, абсталяваная ўсім неабходным для паспяховай вучобы і развіцця дзяцей аднаго з самых буйных жылых мікрараёнаў абласнога цэнтра — Вішняўца-7. Для звыш 50 тысяч жыхароў школа стане сапраўдным культурна-спартыўным цэнтрам. Тут ёсць бібліятэчна-інфармацыйны цэнтр, два басейны, вялікая спартзала, валейбольныя і баскетбольныя пляцоўкі, два тэнісныя корты з якасным пакрыццём, бегавыя дарожкі. Уся гэтая інфраструктура будзе даступная па вечарах жыхарам мікрараёна. А яны таксама паўдзельнічалі ў стварэнні сваёй школы: у жнівеньскія дні тут працавалі валанцёрскія брыгады будучых навучэнцаў, а іх бацькі дапамагалі ў добраўпарадкаванні будынка і тэрыторыі. Навучэнцаў і настаўнікаў з адкрыццём школы і Днём ведаў павіншавалі ганаровыя госці: старшыня Гродзенскага аблвыканкама Уладзімір Краўцоў, памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь галоўны інспектар па Гродзенскай вобласці Сяргей Раўнейка, намеснік старшыні Гродзенскага аблвыканкама Віктар Лісковіч, дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Алена Бераснева і Васіль Міхно, начальнік упраўлення адукацыі Гродзенскага аблвыканкама Аляксандр Сонгін, старшыня Гродзенскага гарвыканкама Мечыслаў Гой, ветэран Вялікай Айчыннай вайны Мікалай Кісялёў.\n— Вы прыйшлі сюды па веды, — звярнуўся да вучняў новай школы старшыня Гродзенскага аблвыканкама У.В.Краўцоў. — Веды — гэта менавіта тое, што дапамагае пераадолець усе задачы ў далейшым жыцці і з’яўляецца залогам свабоды чалавека.\nУладзімір Васільевіч пажадаў настаўнікам, каб іх вучні сталі дастойнымі людзьмі, бацькам — міру і дабрабыту ў сем’ях.\nЗрабілі для школы ў гэты дзень і падарункі: ад імя Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта Уладзімір Краўцоў перадаў сертыфікат на 500 млн беларускіх рублёў для развіцця матэрыяльна-тэхнічнай базы школы. Лінгафонны кабінет атрымала навучальная ўстанова ад Гродзенскага гарвыканкама. Сімвалічны ключ дырэктару школы Яўгену Карпуку ўручыў генеральны дырэктар ААТ “Гроднапрамбуд” Абдулвагаб Вагабаў. Будаўнікі за кароткі тэрмін — 10 месяцаў — якасна выканалі даручэнне Урада Рэспублікі Беларусь і пабудавалі прыгожую сучасную школу. А самы першы званок у новай навучальнай установе далі вучаніца 1 класа Ксенія Богдзель і настаўнік Аляксандр Нікалаеў, які сваю працоўную біяграфію пачынае ў новай школе.\nУ год 70-годдзя Вялікай Перамогі ва ўсіх школах Гродзенскай вобласці 1 верасня дадзены старт марафону ведаў гісторыі вайны. Падтрымліваючы гэтую ініцыятыву, савет школы № 40 прыняў рашэнне змагацца за прысваенне навучальнай установе імя Героя Савецкага Саюза ганаровага грамадзяніна Гродна Івана Данілавіча Лебедзева.\nПрава першымі ўвайсці ў школу атрымалі першакласнікі. Тут будуць вучыцца 416 вучняў у 15 1-х класах. На першым у сваім жыцці ўроку яны атрымалі падарункі ад Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — кнігу “Беларусь — наша Радзіма”.\n1 верасняВішняўца-7Гроднадзецінавучэнцыновая школа


Ні для каго не сакрэт, што паветра вялікіх гарадоў насычаны кіслародам удвая менш за норму. Гэта зрабіла запатрабаванай кислородотерапию, якая ўзбагачае наш арганізм дадатковым кіслародам. Сёння вядома некалькі спосабаў, якія пазбавяць ад недахопу кіслароду. У гэтым артыкуле пагаворым аб некаторых з іх.\nЕсливы абсалютна здаровыя, усё роўна гэты метад будзе вам карысны для прафілактыкі, асабліва, калі вы жывяце ў вялікім горадзе. Ён дапаможа падтрымліваць тонус, паспрыяе таму, каб вонкава вы выглядалі лепш, а таксама здыме стрэс иусталость, павысіць працаздольнасць.\nНов першую чаргу, інгаляцыі трэба рабіць людзям, у якіх ёсць парушэнні ворганах дыхання, напрыклад, астма, пнеўманія, ацёк лёгкіх і сухоты, а таксама, калі ёсць праблемы з сэрцам і сасудамі. Такія інгаляцыі выдатна действуютпри атручваннях газам, удушша, інтаксікацыі, парушанай працы нырак, шоковыхсостояниях. Яшчэ іх рэкамендуюць людзям з нервовым высільваннем, атлусценнем, пры непрытомнасцях.\nСамапроцедура выглядае так: апранаецца кіслародная маска, альбо спецыяльныя трубкі, працякае сама працэдура не менш за дзесяць хвілін, у цяжкіх выпадках гэта времяувеличивается.\nТакиепроцедуры можна рабіць і ў медыцынскіх установах, і дома. Трэба купіць ваптеке кіслародны балон, ёмістасцю ад пяці да чатырнаццаці літраў, асодержание кіслароду ад трыццаці да дзевяноста пяці адсоткаў. Балоны имеютраспылители, іх можна ўводзіць у нос або рот. Калі рабіць такую процедурудва-тры разы на дзень, аднаго пятилитровогобаллона хопіць дзён на пяць.\nНе рэкамендуецца праводзіць інгаляцыі часцей, чым вам прапісаў лекар, вы рискуетевысокой канцэнтрацыяй кіслароду выклікаць памутненне крышталіка вочы, паталогія лёгкіх, а некаторыя навукоўцы лічаць, што можна выклікаць нават развіццё раковыхклеток.\nТакойприбор можна выкарыстоўваць індывідуальна, з дапамогай маскі, і для таго, чтобынасытить кіслародам паветра памяшкання. Яго ўжываюць у лазні, офісе, кабинетеозонотерапии, кіслародных барах ці проста ў жылым памяшканні. Концентраторимеет эфектыўную сістэму бяспекі і функцыю самодіагностікі.\nКислородныйконцентратор мае таймер і рэгулятар - ён паказвае канцэнтрацыю кислорода.Это важна, бо перадазіроўка кіслародам вельмі небяспечная, у паветры не должносодержаться больш за дваццаць процентовкислорода. Калі ўзровень кіслароду стане павышаным, могуць пачацца сутаргі, кашаль, болі ў грудзіне, сухасць у роце і парушэнне терморегуляцииорганизма.\nЧтобыболее сапраўды адсачыць ўзровень кіслароду ў крыві, можна выкарыстоўваць такойприбор, як пульсоксиметр, яго вельмі зручна выкарыстоўваць, ён мае компактныйразмер і дапаможа вам пазбегнуць непрыемнасцяў.\nЭтотметод вельмі папулярны ў касметалогіі, ён заснаваны на увядзенні пад кожупрепаратов, якія абагачаны кіслародам, ўводзяць іх у самыя глыбокія пласты кожи.В выніку падобнага харчавання кіслародам клеткі арганізма амалоджваецца, так як паскараецца працэс іх абнаўлення, колер асобы паляпшаецца, а самае важнае -кислородная мезотерапія дазволіць вам пазбавіцца ад целлюліта на жываце, бедрахи ягадзіцах.\nБаратэрапіі, як выгляд кислородотерапии\nКіслароднае лячэнне - адзін з відаў баратэрапіі, онопроходит пад падвышаным ціскам. Еслииспользовать баракамеру, то кісларод лепш пракрадзецца ў крывяносныя пасудзіны прямоиз лёгкіх, што дазволіць максімальна насыціць гемаглабін кіслародам.\nПодачакислорода пад ціскам спрыяе здыманню стомленасці, умацаванню імунітэту, павышэнню працаздольнасці, а таксама паскарэнню гаення ран, справіцца схроническими захворваннямі, напрыклад, з такимикак ішэмічная хвароба сэрца, язва страўніка і дванаццаціперснай кішкі, эндартэрыіт, ішэмія сятчаткі і многімі іншымі.\nТакаяванна здольная палепшыць самаадчуванне, нармалізаваць сон і ціск, метабалізм, дапаможа ад галаўнога болю, а таксама паўплывае на стан скуры. Действиекислородной ванны грунтуецца на паступленні кіслароду праз скуру ў самыеглубокие пласты, там ён каардынуе ўсе сістэмы арганізма і актыўна воздействуетна працу нервовых канчаткаў.\nПриниматьтакую ванну вельмі прыемна, яна дзейнічае расслабляльна, тэмпература околотридцати пяці-трыццаці сямі градусаў.\nЭтококтейль, які напоўнены пенкай з бурбалкамі, якія змяшчаюць медицинскийкислород - канцэнтрацыя кіслароду дзевяноста пяць працэнтаў. Основакоктейля - сокі, настоі травы, витаминныесоставы, якія і надаюць смак такому кактэйлю.\nУпотреблятькислородный кактэйль рэкамендуюць людзям, у якіх язвы, гастрыты, колиты.Кислородный кактэйль аказвае пазітыўны ўплыў на страўнік і кішачнік, дапамагае пазбавіцца ад залішняй вагі, ад хранічнай стомленасці, улучшаетсон, нармалізуе ціск, паляпшае працаздольнасць, выводзіць з организматоксины і умацоўвае імунную сістэму.\nКислородныйкоктейль можна зрабіць самастойна, для гэтага набудзьце у аптэцы баллончикс кіслародам і набор патрэбных элементаў. Пасля таго, як вы прыгатуеце кактэйль, развядзіце яго якой-небудзь вадкасцю, напрыклад, сокам, травяной гарбатай і г.д\nТакоеактивное ўздзеянне кіслародам на арганізм усё-такі мае абмежаванні. Этиограничения тычацца тых людзей, якія маюць якія-небудзь праблемы са страўнікам.\nИспользуякакой-небудзь з пералічаных вышэй варыянтаў кислородотерапии, вы сможетезначительно падоўжыць сваё жыццё, палепшыць ўстойлівасць да фізічных нагрузак, зменшыце частату абвастрэнняў хранічных хвароб, а гэтым павялічыце якасць своейжизни. Вам будзе лягчэй працягваць сваю актыўную працоўную дзейнасць, делатькакую-небудзь хатнюю працу, без працы падарожнічаць і паўнавартасна адпачываць.\nПомнитеоб абмежаваннях, калі такія маюцца, пракансультуйцеся з урачом, каб непереусердствовать з кислородотерапией. Усё трэба рабіць толькі соответственнопредписаниям лекара.\nЯк прыбраць перхаць\n10 "нельга" для патэнцыйнага алергіка\nПрычыны для растання з каханым мужчынам


Як выправіць Outlook, які затрымаўся пры загрузцы профілю - techking.by\nЯк выправіць Outlook, які затрымаўся пры загрузцы профілю\nOutlook працуе з любымі службамі электроннай пошты. Вы можаце дадаць некалькі ўліковых запісаў і праверыць паштовую скрыню для любога з іх. Outlook можа захоўваць паштовыя скрыні для кожнага ўліковага запісу асобна, і вы можаце наладзіць розныя правілы для кожнага з іх.\nOutlook таксама можа ствараць розныя профілі. Профіль можа складацца з зусім розных уліковых запісаў і налад. Гэта выдатны спосаб падзяліць працоўную і асабістую электронную пошту.\nВыпраўце Outlook, які затрымаўся пры загрузцы профілю\n1. Рамонт Outlook\n2. Адрамантаваць паштовую скрыню\n3. Запуск у рэжыме сумяшчальнасці\n4. Адключыць апаратнае паскарэнне\n5. Запусціце Outlook у аўтаномным рэжыме\n6. Усталяваць адкладзеныя абнаўлення\n7. Стварыце новы профіль\nOutlook створыць профіль па змаўчанні пры першай яго ўсталёўцы і адкрыцці. Дададзеныя вамі ўліковыя запісы дадаюцца ў гэты профіль. Вы заўсёды можаце стварыць іншыя профілі і наладзіць для іх іншыя ўліковыя запісы.\nКожны раз, калі вы адкрываеце Outlook, загружаецца профіль па змаўчанні. Звычайна гэта бесперашкодны працэс, але Outlook можа затрымацца пры загрузцы профілю, калі з профілем, які загружаецца, нешта не так. Вось некалькі рэчаў, якія вы можаце паспрабаваць вырашыць праблему.\nПершае, што трэба паспрабаваць, калі Outlook захрасае ў любы момант, – гэта адрамантаваць прыкладанне. Гэта просты працэс, які часта дзейнічае як рашэнне многіх праблем.\nВыберыце Microsoft 365 і націсніце кнопку Выдаліць.\nДазвольце прылажэнню аднаўляць і адкрываць Outlook.\nПраверце гэта: Як адключыць iPad Pro\nOutlook пастаўляецца з убудаваным інструментам рамонту, які можа ліквідаваць праблемы з профілем і паштовай скрыняй. Гэты інструмент асобны ад інструмента рамонту Microsoft 365 і прызначаны спецыяльна для Outlook.\nВыйдзіце з Outlook (пераканайцеся, што ён не працуе ў сістэмным трэі).\nПерайдзіце ў C: Program Files.\nЗнайдзіце тэчку Microsoft Office і адкрыйце тэчку для вашай версіі Office або Microsoft 365.\nУнутры запусціце файл Scanpst.exe.\nЗнайдзіце і выберыце файл PST для вашага профілю.\nДазвольце інструменту аднавіць файл PST.\nКалі вы выкарыстоўваеце старэйшую версію Office, магчыма, спатрэбіцца запусціць Outlook у рэжыме сумяшчальнасці.\nЗнайдзіце EXE для Outlook або стварыце для яго ярлык на працоўным стале.\nПстрыкніце правай кнопкай мышы EXE/ярлык і абярыце Уласцівасці з кантэкстнага меню.\nПерайдзіце на ўкладку Сумяшчальнасць.\nУключыце Запуск гэтай праграмы ў рэжыме сумяшчальнасці для.\nВыберыце Windows 7 з выпадальнага меню.\nПстрыкніце правай кнопкай мышы ярлык/EXE і абярыце Запуск ад імя адміністратара.\nOutlook падтрымлівае апаратнае паскарэнне, але на самай справе гэта не той тып прыкладання, якім гэта будзе карысна. Адключыце яго, і профіль загрузіцца.\nУ поле запуску ўвядзіце Outlook /safe і націсніце клавішу Enter.\nOutlook запусціцца ў бяспечным рэжыме.\nАбярыце ўкладку Дадаткова.\nУ раздзеле Дысплей уключыце опцыю Адключыць апаратнае паскарэнне графікі.\nНацісніце ОК і выйдзіце з Outlook.\nАдкрыйце Outlook у звычайным карыстальніцкім рэжыме.\nЗаўвага: Калі вы не бачыце опцыю Адключыць апаратнае паскарэнне графікі, адкрыйце іншыя прыкладанні Microsoft 365, усталяваныя ў вашай сістэме, і праверце яго параметры. Змяненне, якое вы ўносіце ў адно прыкладанне, будзе прымяняцца да ўсіх праграм Microsoft 365.\nПраверце гэта: Як уставіць малюнак або іншы аб'ект у Microsoft Office\nПаспрабуйце запусціць Outlook з вашай сістэмай у аўтаномным рэжыме. Магчыма, праграма спрабуе атрымаць новыя паведамленні падчас загрузкі, і гэта можа выклікаць канфлікт.\nПстрыкніце значок WiFi у сістэмным трэі і націсніце пераключальнік рэжыму палёту на панэлі, якая адкрылася.\nКалі ў вас ёсць абнаўленні, якія чакаюцца, незалежна ад таго, для Windows 10 або для Microsoft 365, усталюйце іх. Яны могуць ліквідаваць праблемы з Outlook.\nАбярыце ўкладку абнаўлення Windows.\nВы заўсёды можаце стварыць новы профіль Outlook, калі нічога не атрымаецца. Гэта проста, але вам трэба будзе наладзіць яго з дапамогай уліковых запісаў электроннай пошты, правілаў і іншых налад.\nУ поле запуску ўвядзіце Outlook /safe і націсніце Enter.\nПасля таго, як Outlook адкрыецца ў бяспечным рэжыме, перайдзіце ў меню Файл>Настройкі ўліковага запісу>Кіраванне профілямі.\nВыберыце Выбраць профіль>Новы.\nСтварыце новы профіль.\nКалі адкрыецца Outlook, абярыце новы профіль, і Outlook запусціцца.\nФайлы профіляў Outlook могуць быць пашкоджаны, калі праграма закрываецца няправільна, калі ўсталявана састарэлая надбудова або існуе праблема з канфігурацыямі ўліковага запісу. Калі нічога не дапамагае, стварыце новы профіль.\nЯк выправіць Firestick не падключаецца да Wi-Fi\nЯк змяніць арыентацыю старонкі ў Google Docs


Тамару Шчапёткіну дапыталі ў Бярозаўскім РАУС | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТамару Шчапёткіну дапыталі ў Бярозаўскім РАУС (абноўлена)\nУ Бярозаўскім РАУС сёння, 10 жніўня, дапыталі па адміністрацыйнай справе журналістку-фрылансерку Тамару Шчапёткіну. Справа тычыцца аўдыёсюжэту, апублікаванага Радыё Рацыя, пра закрыццё фермы ў Іванаўскім раёне, дзе 270 чалавек засталіся бяз працы.\nЖурналістка пракаментавала пераслед калегаў па ўсёй Беларусі і так званую «справу БелТА», па якой праходзяць супрацоўнікі партала TUT.BY і інфармагенцыі БелаПАН.\n– Нешта павінна адбыцца, нейкая вялікая падзея, таму што мяне караюць. Але караюць звычайна раз на год, раз на два гады. А тут на мяне заведзены ўжо 4 пратаколы. І мяне чакае Баранавіцкі суд. З баравіцкай міліцыі мне ўжо званілі. Відаць, трэба журналіцкую супольнасць застрашваць і ўвагу адцягваць ад таго, што хутка мы пабачым, або пачуем.\nРазгляд справы Тамары Шчапёткінай адбудзецца 15 жніўня. У гэты ж дзень журналіста з Берасця Яўгена Скрабца будуць судзіць у Лунінцы таксама за супрацу з Радыё Рацыя без акрэдытацыі МЗС.\nЖурналістку-фрылансера Тамару Шчапёткіну выклікалі чарговы раз у Бярозаўскі РАУС. Шчапёткіну азнаёмілі з пратаколам, які паступіў з Іванаўскага РАУС.\nУ пратаколе паведамлялася, што Шчапёткіна 2-га ліпеня ў 13.30 парушыла заканадаўства аб сродках масавай інфармацыі, а менавіта: здзейсніла незаконны выраб і ў далейшым распаўсюд у інтэрнэт-сетцы інтэрв’ю, не маючы акрэдытацыі на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, кажа Тамара Шчапёткіна:\n– І толькі ў самой справе было напісана, што начальнік аддзела аховы правапарадку Іванаўскага РАУС маёр Міхаіл Сацута выявіў на сайце Беларускага Радыё Рацыя матэрыял пра закрыццё свінафермы Сухое. А таксама відэасюжэт на Ютубе “Свиней под топор, людей под забор”. Ён даведаўся з паказанняў сведкаў, што гэтыя матэрыялы журналісткі Беларускага Радыё Рацыя Тамары Шчапёткінай.\nСведкамі сталі шматдзетная разведзеная былая работніца фермы Ларыса Кузьміна, прыхільніца бахуса, маючая праблемы з законам. І інспектар па кадрах Таццяна Мазырчук. Яны па партрэце пазналі Тамару Шчапёткіну, якая брала ў работнікаў фермы інтэрв’ю.\nШчапёткіна з пратаколам не згодна. Яна прад’явіла хадайніцтва аб пераносе судовага працэсу 15 жніўня з Іванава ў Бярозу.\nСМІ Беларусі – закладнікі палітыкі ўладаў


“Папскія” аўтамаблі выставяць на дабрачынны аўкцыён\nАўтамабілі, якімі папа Францішак перамяшчаўся па Польшчы падчас Сусветных дзён моладзі, у верасні апынуцца на дабрачынным аўкцыёне. Перад гэтым іх прадставяць у некалькіх польскіх гарадах, паведаміў дырэктар “Caritas” Кракаўскай архідыяцэзіі, кс. Богдан Кардула.\n“Ужо ёсць вялікая зацікаўленасць. Аўто будуць прэзентаваны ў чатырох розных гарадах разам з адпаведнай інфармацыяй, на якія мэты пойдуць сродкі. У гэтых аўтамабілях можна будзе пасядзець, зрабіць фотаздымак на месцы, дзе сядзеў Папа, вядома, гаворка ідзе пра задняе правае сядзенне”, - сказаў кіраўнік дабрачыннай арганізацыі. Ён дадаў, што дэталі акцыі ў цяперашні час узгадняюцца з польскім прадстаўніком канцэрну “Volkswagen”.\nНе вядома, ці на аўкцыён будуць выстаўлены ўсе чатыры аўтамабілі “Golf”, падораныя кракаўскай “Caritas” да папскай пілігрымкі. Магчыма, адзін застанецца ў распараджэнні касцёльнай арганізацыі. У цяперашні час яны знаходзяцца перад Святыняй Божай Міласэрнасці ў Лагеўніках.\n“Папскія” аўтамабілі выкананы ў версіі “Sportsvan” з вышэйшым варыянтам кузава, больш прасторным салонам і стандартным пакетам абсталявання. Іх можна будзе набыць разам з польскімі нумарнымі знакамі, але на іх застунуцца адзнакі з ватыканскіх нумароў, з якімі аўтамабілі рухаліся па Польшчы, перавозячы Пантыфіка.\n“Ахвяраванне гэтых аўтамабіляў на папскую пілігрымку было ўзгоднена з Ватыканам. Мы пра гэта даведаліся ў пачатку ліпеня. Гэта серыйныя версіі, з нямецкім абсталяваннем. Як адзначылі службы, яны добра зарэкамендавалі сябе ў картэжы, былі хуткімі і манеўранымі”, - сказаў кс. Кардула.\nАўкцыён з'яўляецца часткай ініцыятывы “Misericordes”, у рамках якой збіраюцца сродкі на абсталяванне Дому Міласэрнасці і Дому Хлеба ля Кракава, а таксама на набыццё мабільнай клінікі для лагеру бежанцаў у Ліване.


Птушкі шчасця — Techkrait . "",\n04.01.2011 118 Анжелика 0 Comment\nНе ведаючы нават дакладнага адрасу, пад’езд, дзе знаходзіцца кватэра Ганны Сергіевіч, знайшоў адразу і беспамылкова. Зразумеў па чысціні, парадку на лесвічнай пляцоўцы і намаляваных лебедзях на сценах. Прыгожыя, грацыёзныя, бы жывыя.\nЯ пазваніў. Дзверы адчыніць праз некаторы час выйшла сама гаспадыня.\n— Трошкі затрымалася, даруйце, што прымусіла чакаць, — стала апраўдвацца Ганна Фёдараўна. – Булачкі якраз падаспелі. З духоўкі вымала.\nЖанчына гасцінна запрасіла ў кватэру. Мы прайшлі ў пакой. Адразу склалася ўражанне, што трапіў у казку, апынуўся на беразе невялічкага чароўнага возера, дзе плаваюць 8 незвычайных лебедзяў.\n— Гэта не ўсё з таго, што паспела зрабіць, — не чакаючы майго пытання, тлумачыла Ганна Сергіевіч. – Іх, вялікіх, у мяне ужо 23. Праўда, сабраць сёння ўсіх разам, на жаль, немагчыма, таму што некалькі птушак падарыла родным і блізкім з Расіі. Некалькі пар лебедзяў у якасці сувеніраў паехалі ў Польшчу і Германію.\nГанна Сергіевіч – швачка па адукацыі. У свой час закончыла Брэсцкае ГПТВ №26. Аднак абставіны склаліся так, што па атрыманай спецыяльнасці давялося працаваць зусім мала. Дзе б ні знаходзілася, заўжды і ва ўсім жанчына імкнулася да таго, каб хоць трошкі змяніць да лепшага навакольны свет сваімі рукамі. Спрабуе яго і да гэтага часу прыхарошыць, упрыгожыць. Робіць тое, што пад сілу. Летам у Ганны Фёдараўны асноўны занятак на дачы. Там адводзіць душу. Яна не адзін год вырошчвае кветкі. Гэта – яе хобі. Адных толькі вяргінь налічваецца ажно 40 відаў, а таксама многа лілей, хрызантэм… У цёплую пару года не зблытаеш з іншым і балкон кватэры жанчыны, бо на ім у вялікай колькасці радуюць вока герані, петуніі, сульфініі.\nТалент майстра лебедзяў Ганна Сергіевіч у сабе адкрыла параўнальна нядаўна. Дапамог выпадак. У навукова-даследчым інстытуце траўматалогіі і артапедыі (г. Мінск) у адной палаце яна ляжала разам з жанчынай, якая ў вольны час рабіла прыгожых птушак. Ганна Фёдараўна добра запомніла гэты працэс: як, што за чым і ў якой паслядоўнасці неабходна змацоўваць, каб атрымаўся лебедзь. Аднак гэты занятак у яе асаблівага захаплення не выклікаў, таму што работа, здавалася тады, была марудная, манатонная і нецікавая. Вярнуўшыся дадому, пра гэта нават і забылася. Але калі не прайшла вадзіцельскую камісію, стала думаць, чым бы заняцца карысным і патрэбным. Тут і ўспомніла рамяство, якому навучылася ў сталіцы. Вырашыла паспрабаваць. Спачатку ўбачылі свет маленькія лебедзі са звычайнай белай паперы. Атрымалася. Нават самой стала падабацца. Зробленых птушак дома ў сябе не захоўвала, а адразу дарыла знаёмым. Проста так. За шчыры дзякуй, за ласкавае і сардэчнае слова.\n— Люблю людзям прыносіць нешта добрае, прыемнае, — прызнаецца мая субяседніца. – Ці то радасць, хоць маленькую, хоць нязначную, ці то прыемнае слова. Гэтым і жыву. З гэтага чэрпаю жыццёвыя сілы. Маладзею душою, калі побач нехта адчуе хоць на імгненне сябе шчаслівым.\nА нядаўна Ганна Сергіевіч пачала рабіць лебедзяў з вінілавых шпалер. З-пад умелых рук жанчыны яны атрымліваюцца як сапраўдныя, як жывыя. Вялікія, прыгожыя, пушыстыя і гордыя. Так і хочацца як мага хутчэй дакрануцца да лебедзяў. Здаецца, адно імгненне – і знікнуць яны. Расправяць свае крылы, узмахнуць імі і схаваюцца за акном.\n— Каб зрабіць аднаго лебедзя, патрабуецца не так і многа часу, — кажа Ганна Сергіевіч.- Спачатку ў магазінах шукаю адпаведнага колеру шпалеры. Затым разразаю іх на прамавугольнікі памерам 10х15 см, складаю кожны так, каб атрымаўся невялікі трохвугольнік. А потым іх па пэўнай схеме змацоўваю. Клей, ніткі ў працэсе не выкарыстоўваю. Трохвугольнікі самі па сабе ўстойліва з’ядноўваюцца. На адну птушку іх траціцца 410 штук. Наогул, з трох стандартных ролек вінілавых шпалер атрымліваецца 2 лебедзі.\nГанна Фёдараўна – чалавек творчы. Прыгожую рэч яна можа “змайстраваць” сваёй фантазіяй з таго, што знаходзіцца побач. Як, напрыклад, ружы, зробленыя з лістоў клёну. Між іншым, вазу для іх таксама прыдумала сама з таго, што было пад рукою.\nУ жанчыны ёсць яшчэ адна, пакуль што не здзейсненая мара. Яна плануе стварыць папяровага паўліна. Спачатку – аднаго, а калі атрымаецца прыгожа і спадабаецца, то і больш. Над гэтым зараз жанчына якраз і працуе.\nХутка праляцеў час за размовай з Ганнай Фёдараўнай. Здалося, што яна любіць і ўмее расказаць пра жыццё. Прыгожа, цікава, пераканаўча і незвычайна. Не пераслухаць жанчыну. Аднак час прыспешваў. На развітанне яна падарыла свайго лебедзя, з надзеяй, што птушка прынясе і мне шчасце.\nНА ЗДЫМКУ: Ганна СЕРГІЕВІЧ: “Хочацца, каб кожны мой лебедзь прынёс шчасце таму, да каго ён трапіць”.\n← ЗА ЦЯБЕ, БЕЛАРУСЬ!\nДыплом за лепшы падворак →


«Жыццё на гэтым не заканчваецца». Гісторыя сям'і, якая гадуе дзіця з інваліднасцю |\nНараджэнне дзіцяці заўсёды суправаджаецца радасцю чакання. Бацькі мараць, што іх сын ці дачка будуць самымі-самымі. Але, на жаль, бывае так, што малому ставяць страшны дыягназ і ён набывае статус дзіцяці-інваліда.\nЯк змірыцца мацярынскаму сэрцу з тым, што ў сям’і асаблівае дзіця? Дзе ўзяць сілы, каб жыць далей з думкай, што нічога нельга змяніць?\nПачуццё шчасця і нецярпення ахоплівала браслаўчан Любоў і Юрыя Талстовых трынаццаць гадоў таму назад, пакуль яны чакалі нараджэння свайго першынца. І вось светлы дзень настаў: нарадзілася дачушка. Маладыя бацькі радаваліся сваёй крывіначцы, песцілі Дашу, марылі пра яе будучыню…\n— Калі дачцэ споўнілася чатыры гады, — узгадвае Любоў, — мы сталі заўважаць нядобрае ў яе паводзінах. Кінуліся да ўрачоў. У мінскай спецыялізаванай клініцы Дашы паставілі страшны дыягназ.\nПерадаць словамі тыя пачуцці, якія перажылі бацькі, проста немагчыма. Роспач, жах і неразуменне ахапілі ўсіх родных. У думках роіліся пытанні, на якія ніхто не мог адказаць: «За што?», «Чаму мы?», «Як жыць далей?».\nЛюбоў і Юрый з цягам часу прынялі дыягназ дачкі як непазбежнае, але пры гэтым не дазволілі роспачы праглынуць цвярозыя думкі. Зразумела, сямейны ўклад давялося памяняць. У дзіцячы садзік дзяўчынку адправіць было нельга. Таму спачатку яе даглядала бабуля, потым маці: кіраўніцтва тады яшчэ мясцовага малаказавода пайшло насустрач і прапанавала перайсці на няпоўны працоўны дзень.\nЖанчына перачытала нямала профільнай літаратуры, якая дапамагла родным выпрацаваць патрэбны стыль паводзін з дзяўчынкай. Галоўнае, упэўнена Любоў, што надзвычайнае апякунства шкодна для такіх дзяцей, бо гэта робіць іх бездапаможнымі і залежнымі ад іншых. Яшчэ адзін важны момант — нельга закрываць іх у хаце, трэба зрабіць жыццё дзяцей разнастайным і цікавым. І найлепш у гэтым дапамогуць супрацоўнікі цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі.\nМенавіта ў гэтай установе адукацыі, адзначае маці, Даша навучылася спакойна гуляць з іншымі дзецьмі, стала больш адаптаванай да зносін у грамадстве. Сёння яна вучыцца ў сёмым класе, з задавальненнем удзельнічае ў розных мерапрыемствах, прыгожа малюе.\nДасягненні дзяўчынкі падтрымліваюцца ў хаце, дзе для яе створаны выдатныя ўмовы: прыгожы пакой з сучаснай дзявоцкай мэбляй, шматлікія развіваючыя цацкі, а, галоўнае, побач любячыя бацькі.\n— Нельга зацыклівацца на сваім горы, — кажа Любоў, — як бы ні было цяжка, але жыццё на гэтым не заканчваецца. Бацькоўскі абавязак — навучыць сваіх дзяцей элементарным бытавым навыкам, падрыхтаваць іх да зносін з людзьмі і да жыцця ўвогуле.\nЦяпер у сям’і гадуецца яшчэ і двухгадовы Ягор. Старэйшая сястра ахвотна гуляе са сваім брацікам. А калі той падрасце, то абавязкова стане надзейным абаронцам і памочнікам для сваёй любай сястры. ■\n— У цэнтры карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі, — кажа яго дырэктар Ірына Угарэнка, — створаны ўсе належныя ўмовы для развіцця і сацыялізацыі «асаблівых» дзяцей. Іх знаходжанне ў нашай установе дае магчымасць бацькам спакойна займацца сваімі хатнімі справамі, удзяліць увагу іншым дзецям ці сабе.\nГалоўнае ў выхаванні такіх дзяцей — дзейнічаць з бацькамі ў адным накірунку, прад’яўляць ім адны і тыя ж патрабаванні. Толькі ў такім выпадку могуць быць станоўчыя вынікі.\nІ яшчэ адзін важны момант: не заставацца са сваім горам сам-насам, а даверыцца спецыялістам.\nТропинками малой родины, или Как ученики Дрисвятской школы изучают достопримечательности Браславщины


Беларусы Беластока: Наша мара – адкрыць Беларускі дом | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАктыўны ўдзел у працы Сусветнага кангрэсу беларусаў-2020 прынялі жыхары Беластока.\nУ сваім вітальным слове яны агучылі сваю галоўную мэту – стварыць у Беластоку месца, дзе кожны беларус зможа атрымаць дапамогу:\n– Мы пазнаёміліся і пасябравалі гэтым летам. Мы арганізоўвалі акцыі пратэстаў, маршы і пікеты. Наша дыяспара дапамагае беларусам, якія прыбылі сюды нядаўна. Мы дапамагаем не толькі парадай, але і справай – шукаем жыллё, дапамагаем з працай, купляем ежу і адзенне. Але зараз наша вострая патрэба – арганізаваць беларускі “шэлдар” – часовы прытулак для тых, хто прыехаў ні з чым, для тых, хто патрабуе дапамогі. Мы просім беларусаў свету падтрымаць нашую ініцыятыву.\nПрамежкавыя вынікі і перспектывы працы дыяспары беларусаў у Беластоку можна будзе абмеркаваць у тэматычных анлайн-секцыях Сусветнага кангрэсу беларусаў, пачынаючы з 22-20 па беларускім часе, у Польшчы на дзве гадзіны раней.\nБеларусы Беластока актывізуюць працу ў сацсетках


Палоўкі. Сезон 3 Выпуск 7 2017/10/10 Новы канал Украіна\nЯк схуднець на працы - пытанне, якое хвалюе шматлікіх жанчын. Схуднець на працы рэальна, гэта нават лягчэй, чым проста сядзець дома і прытрымлівацца пэўных дыет, думаючы толькі пра адну думкі: як хутчэй скінуць лішнія кілаграмы.\nПэўныя правілы, якія, несумненна, дапамогуць пазбавіцца ад лішніх кілаграм, быўшы на працы:\n1. Імкніцеся менш думаць аб лішнім вазе. Думка пра пахуданні не павiнна быць дакучлівай, адцягніцеся, займіцеся любімай працай, акажыце дапамогу пры уступленні ў СРО, ці ж дапамажыце калегу па працы з справаздачамі. Псіхалагічны настрой адзін з найважнейшых элементаў пры пахуданні.\n2. Раніцай абавязкова неабходна снедаць, нават калі гэта неабходна рабіць праз сілу. На сняданак лепш ужываць аўсяную, грачаную кашы, агародніннай салата, зялёны чай, стравы з нятлустага мяса ялавічыны і птушкі.\n3. дабірацца на працу і з працы пешшу, старайцеся больш траціць фізічных сіл, спальваючы калорыі.\n4. Павялічце колькасць перакусаў на працы, значыць трэба павольна і часта. Выдатна калі будзеце з'ядаць адзін раз у дзень палоўку грэйпфрута, ён вельмі добра спальвае тлушчы. Старайцеся больш піць, ежьте гародніна, садавіна, нятлустае мяса, птушку, рыбу.\n5. Не ўжывайце ежу пасля 18 гадзін вечара або за 3 гадзіны да сну. Раніцай тады з апетытам будзеце з'ядаць свой сняданак.\n6. Не заседжвацца на працы на адным месцы, часцей уставайце, рабіце расцяжкі, нахілы тулава, прысяданні.\n7. Каб схуднець на працы, на вячэру можна з'есці агародніннай салата, вараную птушку, нятлусты ялавічыну, марскую рыбу. Памятаеце, Вы павінны марнаваць больш калорый, чым ўжываць. Пазбягайце мучнога, тоўстага, вострага, вэнджаная, газаваныя напоі, алкаголь, чыпсы, арэшкі. На ноч можна выпіваць шклянку кефіру - гэта дапаможа ачысціць кішачнік.\nГлядзі яшчэ: Узважаныя і шчаслівыя. Сезон 7. Выпуск 7 ад 12.10.17 СТБ Украіна\n8. Не забывайце рабіць масаж для пахудання пасля цяжкага працоўнага дня. Калі паход у салон атрымліваецца накладна па грошах, масаж можна рабіць самому з дапамогай спецыяльных масажор або ў ванне з дапамогай масажнай рукавічкі, альбо папрасіце каго-небудзь з блізкіх дапамагчы. Масаж дасць магчымасць павысіць крывацёк, праца ўсіх органаў і сістэм палепшыцца. Гэта спрыяе больш эфектыўна спальваць тлушчы, выводзіць таксіны, соль.\n9. Таксама памятайце пра лазню, сауне або гарачай ванне, хоць бы раз у тыдзень, пасля працы, лепш па пятніцах. Ачышчайце цела скрабом з марской солі або з кавы буйнога памолу. Гэта дазволіць ачысціць поры скуры, што палегчыць выснову солі і вады з тканін. Добры сродак у працэсе прыняцця гарачых ваннаў - сумесь 0,5 шклянкі вінаграднага соку і 1 лыжкі мёду. Неабходна нанесці на разгарачанае цела гэта сродак і праз хвілін 15 змыць. Вінаград - выдатнае дрэнажнае сродак, мёд забяспечыць больш глыбокае спальванне тлушчу.\n10. На выходных рабіце зарадку, танчыце, прыбірайце, і пабольш добрага настрою.\nофісе схуднець працы\nСкідкі да 70% на жаночыя сумкі! Ад інтэрнэт крамы Бутик.ру\nЯк падключыць кампутар да тэлевізары SAMSUNG SMART TV ПРАЗ WIFI