Віншаванне Міністра інфармацыі з Днём ведаў\nПрыміце шчырыя віншаванні з усенародным святам – Днём ведаў!\nПа добрай традыцыі ў гэты дзень ва ўсіх школах пройдуць урачыстыя лінейкі, адкрытыя ўрокі, святочныя мерапрыемствы.\nУ жыцці кожнага школьніка 1 верасня адкрываецца новая старонка, напоўненая цікавымі сустрэчамі, незабыўнымі ўражаннямі і бязмежнымі магчымасцямі.\nЗ асаблівым хваляваннем гэтай яркай падзеі чакаюць юныя грамадзяне нашай краіны, для якіх званок прагучыць упершыню.\nДля ўсіх педагогаў і кіраўнікоў адукацыйных устаноў 1 верасня – гэта не проста свята, а новы этап у карпатлівай, сур’ёзнай працы, ад якой залежыць будучае нашай краіны.\nСёння мадэрнізацыі адукацыі, паляпшэнню яе якасці, падрыхтоўцы таленавітых, энергічных грамадзян у краіне надаецца асаблівая ўвага. І новы навучальны год усяляе ў нас новыя надзеі, а ваш прафесіяналізм дапаможа падрастаючаму пакаленню набываць глыбокія веды і развіваць свае таленты.\nВялікае значэнне ў жыцці кожнага школьніка займае кніга – крыніца ведаў. Яна развівае светапогляд, культуру, унутраны свет кожнага школьніка, вучыць любіць сваю Радзіму, ацэньваць учынкі, разумець жыццё.\nШчыра віншую вас з пачаткам новага навучальнага года. Перад вамі – новы этап адказнай і высакароднай місіі. Новы крок на шляху да выхавання самастойнага, ініцыятыўнага і таленавітага падрастаючага пакалення.\nЖадаю, каб новы навучальны год стаў годам вашых прафесійных адкрыццяў і перамог.\n01 верасня 2019 в 09:00


Сёння – Міжнародны дзень ахвяраў гвалтоўных знікненняў\nКанвенцыю аб абароне ўсіх асобаў ад гвалтоўных знікненняў прыняла 20 снежня 2006 года Генеральная асамблея ААН. Дакумент падпісалі 57 дзяржаў. 19 краінаў ужо ратыфікавалі Канвенцыю. Беларусь дагэтуль не.\nМіжнародны дзень ахвяраў гвалтоўных знікненняў адзначаецца з ініцыятывы Міжнароднага камітэту Чырвонага Крыжа, які звярнуўся да ўсясветнай супольнасці з заклікам звярнуць больш сур’ёзную ўвагу на адну з найбольш складаных гуманітарных праблемаў, якія ўзнікаюць падчас узброеных канфліктаў. Першымі гвалтоўныя знікненні сталі ўжываць нямецкія нацысты падчас Другой усясветнай вайны. У 60-я гады ўрады такіх лацінскаамерыканскіх краінаў, як Гватэмала, Сальвадор, Гандурас, Мексіка, Калумбія, Перу, Балівія, Бразілія, Чылі, Аргентына, Уругвай і Гаіці, а пазней і тыраны некаторых афрыканскіх ды азіяцкіх краінаў перанялі страшэнную практыку выкраданняў.\nАле ў Беларусі не вядзецца войнаў, няма ўзброеных канфліктаў. Тым не менш, тэма гвалтоўных знікненняў актуальная і ў нашай краіне.\nУвосень 1999 года ў краіне бясследна зніклі адразу два вядомыя апазіцыянеры: былы міністр унутраных справаў Юрый Захаранка і віцэ-спікер Вярхоўнага Савету XIII склікання Віктар Ганчар, а таксама прадпрымальнік Анатоль Красоўскі. Летам 2000 года знік аператар расейскага тэлеканалу ОРТ, былы асабісты аператар прэзідэнта Лукашэнкі Дзмітрый Завадскі. Родным і блізкім дагэтуль нічога не вядома пра іхны лёс.\n„Раскрыццё гэтых злачынстваў магчымае, калі толькі працягнуць следства, – упэўнены былы начальнік СІЗА №1, аўтар кнігі “Расстрэльная каманда” Алег Алкаеў. – Усе неабходныя звесткі ўжо даўно вядомыя: падазраваныя, суўдзельнікі. Толькі застаецца распачаць гэтую справу. Тыя, хто вядзе гэтае следства, папросту не зацікаўленыя ў тым, каб знайсці вінаватых, бо гэта высокапастаўленыя асобы, і ніхто не ведае, якія потым могуць быць наступствы. А вырашаецца гэта цягам нават аднаго тыдня”.\n4 жніўня 2010 года лідары апазіцыі, грамадзянскай супольнасці, праваабаронцы і вядомыя беларусы звярнуліся ў Раду бяспекі ААН з просьбаю правесці міжнароднае расследаванне выкраданняў людзей у Беларусі. Зварот накіравалі міністрам замежных справаў сталых чальцоў Рады бяспекі ААН: Кітаю, Расеі, Вялікабрытаніі, Францыі ды ЗША.


Акадэмія навук афіцыйна дазволіла с[э]кс топ-5 цікавых зменаў у нормах вымаўлення слоў 57\nНацыянальная акадэмія навук выдала новы Арфаэпічны слоўнік беларускай мовы. У ім прыводзіцца правільнае вымаўленне больш чым 117 тысяч беларускіх слоў. Укладальнік — доктар філалагічных навук Валянціна Русак.\nАфіцыйнай прэзентацыі слоўніка яшчэ не было, аднак цікаўныя лінгвісты ўжо пачалі абмяркоўваць заўважаныя новаўвядзенні. У буйных кнігарнях, дарэчы, слоўнік ужо ёсць.\n«Наша Ніва» склала невялікую падборку слоў, транскрыпцыя якіх альбо змянілася, альбо да яе дадаўся яшчэ адзін варыянт.\nБеларуская мова — жывая, яе правілы могуць (і павінны) карэктавацца, асабліва што датычна запазычаных словаў. У выпадках, на якія мы звярнулі ўвагу, навукоўцы вырашылі змяніць норму вымаўлення, наблізіўшы яе да таго, як людзі гавораць насамрэч.\nЗгадзіцеся, мала хто кажа «[с']екс» з мяккім галосным — «[с]экс» гучыць нашмат больш натуральна. Магчыма, з цягам часу зменіцца не толькі норма вымаўлення, але і норма напісання. Адзначым, што «Наша Ніва» ўжо даўно выкарыстоўвае менавіта пісьмовую форму «сэкс».\nСловы накшталт «у рэшце рэшт» да нядаўняга часу мусілі вымаўляцца як «у рэ[с']це рэшт». Гэта было пастаяннае пытанне на алімпіядах па беларускай мове, каб падлавіць няўважлівых вучняў. Аднак, скажам шчыра, у рэальным жыцці так казаў мала хто. Цяпер навукоўцы ўлічылі гэта.\nСкарачаецца і колькасць слоў з выбухным «г». «Ганак» з «гузікам» яшчэ трымаюцца, а вось «агрэст» здаўся.\nВыключэнняў з правіл стала менш.\nЯкія нормы беларускага вымаўлення, на вашу думку, таксама могуць быць скарэктаваныя? Абмяркоўвайце!\nnn.by, візуалізацыя HdzGraph\n14.07.2017 / 19:10\nвось бачна, пра што вы толькі і думаеце, першая беларуская сэксуальная) што мне падабаецца)\nбывае секс, а бывае сэкс.. у каго як)\nРасійскі спявак Панаётаў назваў фэйкам паведамленне пра свой удзел у «Еўрабачанні»\nПамерла выкладчыца журфака БДУ, зацятая абаронца беларускай мовы Марыя Карповіч 7


Станказавод вінаваты амаль 124 мільёны рублёў – RH.by\nСтанказавод вінаваты амаль 124 мільёны рублёў\nМаладзечанскі міжраённы камітэт дзяржкантролю\nНа Маладзечанскім станкабудаўнічым заводзе завышаўся кошт выпушчанай прадукцыі. На прадпрыемстве не даведзеныя да канца будаўніцтва і рэканструкцыя некаторых аб’ектаў. Завод вінаваты Міністэрству прамысловасці амаль 124 мільёны рублёў.\nШэраг памылак, пралікаў і парушэнняў у дзейнасці станкабудаўнічага завода выявілі спецыялісты Маладзечанскага міжраённага камітэта дзяржаўнага кантролю.\nПаводле праведзенай праверкі, у снежні 2009 года і студзені 2010-га станказавод, які дагэтуль быў рэспубліканскім прадпрыемствам, мяняў форму ўласнасці на адкрытае акцыянернае таварыства. У працэсе змены пераацэньваўся кошт маёмасці прадпрыемства. У выніку дапушчаных памылак, кошт гэтай маёмасці быў завышаны на суму 4 мільярды 750 мільёнаў рублёў.\nУ 2002 годзе станказавод узяў у “Беларусбанка” крэдыт. Гарантам выплаты пазыкі тады выступіла Міністэрства прамысловасці. Калі завод не разлічыўся па крэдыту, Міністэрства за яго выплаціла банку 123 мільёны 800 тысяч рублёў. Грошы былі ўзятыя з інавацыйнага фонду. Да сённяшняга дня завод не вярнуў пазыку.\nАкрамя гэтага, адкрытае акцыянернае таварыства “Маладзечанскі станкабудаўнічы завод” мае запазычанасць па адлічэннях у інавацыйны фонд у памеры больш за 60 мільёнаў рублёў.\nНа працягу некалькіх гадоў, каб разлічыцца з даўгамі па падатках, зборах і крэдытах, прадпрыемства з аўкцыёна распрадавала свае збудаванні. Пры гэтым прадаваліся толькі будынкі, а не камунікацыі, якія там знаходзяцца. Новыя гаспадары будынкаў карысталіся камунікацыямі, не афармляючы на іх арэнду. А гэта з’яўляецца парушэннем.\nУ сабекошт прадукцыі, якую выпускаў завод, неабгрунтавана ўключаліся затраты, якіх насамрэч не было. У выніку павялічваўся адпускны кошт прадукцыі. А яе колькасць завышалася.\nПрадпрыемства “Маладзечанскі ліцейны завод” карысталася памяшканнямі адміністрацыйна-бытавога корпуса станказавода без заключэння дагавора арэнды. З-за парушэння заканадаўства па арэндзе нерухомасці станкабудаўнічы завод у 2009 годзе не атрымаў больш за 8 тысяч 600 еўра. У 2010 годзе неатрыманая сума за арэнду склала 25 мільёнаў 300 тысяч рублёў.\nПраверка паказала: невядома як выкарыстоўваліся грошы, патрачаныя на будаўніцтва і рэканструкцыю аб’ектаў на тэрыторыі прадпрыемства. Узвядзенне некаторых з іх пачалося яшчэ перад 1998 годам і дагэтуль не завершанае. З улікам пераацэнкі на сённяшні дзень, сума грошай, якія невядома куды і невядома навошта патрацілі, складае 3 мільярды 80 мільёнаў рублёў.\nПа выніках праверкі да адміністрацыйнай адказнасці прыцягнутыя сем службовых асоб прадпрыемства. Яны атрымалі штрафы ад 4 да 30 базавых велічынь (ад 140 тысяч да 1 мільёна 50 тысяч рублёў). 13 службовых асоб прыцягнутыя да дысцыплінарнай адказнасці. Ім вынесеныя заўвагі і вымовы.\nМатэрыялы праверкі дзейнасці адкрытага акцыянернага таварыства “Маладзечанскі станкабудаўнічы завод” перададзеныя ў Дэпартамент фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржаўнага кантролю па Мінску і Мінскай вобласці.\nПредыдущая статьяЦэны на рынку 30 сакавіка і 6 красавіка\nСледующая статьяВясельнае шоу


У Мінску асвяцілі крыж і зямлю пад будаўніцтва новага касцёла | Каталіцкі Веснік\nУ мінскім мікрараёне “Уручча” 17 чэрвеня дапаможны біскуп Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Юрый Касабуцкі ўзначаліў урачыстую літургію, падчас якой адбылося асвячэнне зямлі і крыжа пад будаўніцтва новага касцёла.\nНа асвячэнні былі прысутныя шматлікія святары і кансэкраваныя асобы, прадстаўнікі ўлады, парафіяне з Уручча і іншыя вернікі Мінска.\nБіскуп Юрый Касабуцкі выказаў вялікую радаць, што чарговая святыня будзе будавацца ў Мінску. Іерарх, звяртаючыся да вернікаў, адзначыў: «Касцёлаў у Мінску было шмат, усе яны знаходзіліся ў цэнтры, але на сённяшні дзень іх захавалася мала. Быў час разбурэння святынь… Але часы змяняюцца. І сёння касцёлы ўзводзяцца для таго, каб несці людзям Бога і маральныя каштоўнасці, на якіх будуецца хрысціянства».\nМайстар Вячаслаў Лышчык, якія зрабіў драўляны крыж для парафіі ва Уруччы расказаў «Каталіцкаму Весніку»: «З пробашчам а. Станіславам Вашкевічам мы разам вучыліся ў школе. Я ніколі не думаў, што буду рабіць такія рэлігійныя рэчы. Ад такой працы атрымліваю асалоду. Акрамя гэтага крыжа ёсць і ншыя. Першы крыж я зрабіў, калі яшчэ вучыўся. Яго падарыў маці. На скрыжаванні дарог на Гродзеншчыне стаіць таксама крыж, які мяне папрасіла зрабіць мая бабуля. У касцёле на Ангарскай у Мінску рабіў таксама спавядніцу. Такая праца для мяне вельмі прыемная».\nПасля літургіі адбыўся святочны пачастунак, які падрыхтавалі для гасцей парафіяне.\nасвячэнне Касцёл крыж Уручча\t2016-06-18


Сумная навіна — Мінскае абласное аддзяленне ГА "Саюз пісьменнікаў Беларусі"\nОпубликовано 10.05.2015 29.11.2015 автором Bazhena\nПоделиться "Сумная навіна"\nУ гэтыя святочныя дні пайшоў з жыцця ўдзельнік Вялікай Айчыннай вайны, пісьменнік Васіль Рыгоравіч Гурскі.\nВасіль Рыгоравіч нарадзіўся 11 лістапада 1922 года ў вёсцы Замосце Уздзенскага раёна. Пасля заканчэння школы год працаваў паштальёнам, потым вучыўся ў Мінскім педагагічным тэхнікуме. Але вучобу перарвала Вялікая Айчынная вайна. З 1942 года – у партызанах, атрад імя Чапаева, пасля атрад імя Дунаева на Капыльшчыне. Быў кулямётчыкам, падрыўніком, а вясной 1944 года – памочнікам камісара атрада па камсамоле.\nПасля вызвалення Беларусі аднаўляў школу ў вёсцы Міколкі Уздзенскага раёна, а потым – у армію, калясіў па Еўропе: Румынія, Венгрыя,Аўстрыя. Пасля разгрому Германіі трапіў у Запарожжа, адтуль і дэмабілізаваўся як настаўнік. Скончыў завочна Мінскі педагагічны інстытут.\nПрацаваў загадчыкам школ на Уздзеншчыне. Тут і пачаў пісаць, успаміны друкаваў у розных газетах. Першая кніга дакументальнай прозы з’явілася ў 1974 годзе – “Жывы падарунак”. Галоўная тэма яго творчасці – апавяданні пра людзей, якія праявілі мужнасць у барацьбе супраць фашыстаў. Гэтаму прысвечаны яго шырокавядомыя кнігі «Ля вытокаў Нёмана», «Хмары над Міншчынай», «Пушчы і дубровы славай шумяць» і іншыя. Усяго выйшла ў свет 31 кніга.\nУзнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны другой ступені, медалямі.\nМінскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі» глыбока смуткуюць з прычыны смерці пісьменніка Васіля Рыгоравіча Гурскага і выказваюць шчырыя спачуванні яго родным і блізкім.\nН. Голубева. А на земле сегодня снова снег идет…\nБ. Савінаў, М. Высоцкі, В. Уранаў. Памяць пра іх – у сэрцах жывых\nПамяці Рэгіны Рэўтовіч\nВіншуем са Святам абаронцы Айчыны!\nМінскае абласное аддзяленне на XXVIII Міжнароднай кніжнай выставе\nЗАПРАШАЕМ на мерапрыемствы!\nКніжная навінка пісьменнікаў Міншчыны\nХХVIII Минская Международная книжная выставка-ярмарка приглашает\nДа 125-годдзя пераезда сям’і Багдановічаў у Ніжні Ноўгарад\nДа 100-годдзя з дня нараджэння Івана МЕЛЕЖА\nДа 110-годдзя з дня нараджэння беларускага пісьменніка Уладзіміра ЛЯЎДАНСКАГА\nПайшла з жыцця РЭЎТОВІЧ Рэгіна Іосіфаўна\nСумесная акцыя “Музей і тэатр побач”\n“Ад палескіх імхоў да асвейскіх крыніц…”\nДа 100-годдзя народнага пісьменніка Івана Пятровіча Шамякіна \nШлях да прызнання\nНовая книга Александра Медельцова


Лапух і корань лапуха для росту і ўмацавання валасоў | feduter.ru\nЛапух, корань лапуха для валасоў\nЛапух або дзядоўнік - вельмі распаўсюджанае ў нашых шыротах расліна. Яго карані, лісце і верхавіны ўжо шмат стагоддзяў выкарыстоўваюцца людзьмі ў лячэбных мэтах. Не дзіва, бо ў іх, і асабліва ў каранях, ўтрымоўваецца вялікая колькасць каштоўных эфірных алеяў, дубільных і мінеральных рэчываў, вавёрка, крухмалу, вітамінаў A, C, D, E і групы B. Дзякуючы такому багатаму складу прэпараты на аснове лапуха валодаюць выдатнымі ачышчальнымі, супрацьзапаленчымі і ранозажыўляюшчае ўласцівасцямі, нармалізуюць абмен рэчываў і цалкам чысцяць арганізм ад дзындраў, паляпшаюць працу печані, нырак і падстраўнікавай залозы.\nКарысныя ўласцівасці лапуха для валасоў\nЛапух вядомы таксама як эфектыўны народны сродак для валасоў. Лапух для валасоў можна ўжываць як у чыстым выглядзе шляхам ўцірання ў іх карані соку, адвара, альбо настою, так і ў складзе розных масак , мазяў і крэмаў на яго аснове. Цяжка пераацаніць карысць лапуха і яго кораня для валасоў. Ён пышна сілкуе і за кароткі час аднаўляе пашкоджаныя валасы, перашкаджае іх заўчаснага выпадзення і стымулюе рост, умацоўвае па ўсёй даўжыні, вяртае шавялюры жывы прыродны бляск і робіць яе гладкай, пругкай і шаўкавістай, пазбаўляе ад такіх праблем скуры галавы, як перхаць і себорея.\nАдвар з лапуха ў хатніх умовах: рэцэпты\nСродкі на аснове лапуха і яго кораня можна набыць у любой аптэцы, а таксама вырабіць самастойна. Лісце і верхавіны лапуха нарыхтоўваюць у перыяд яго красавання - з чэрвеня па верасень. Корань лапуха збіраюць альбо ў канцы вясны, калі лісце расліны пачынаюць набіраць сілу, альбо ў канцы восені - пасля опадения лісця. Лепш за ўсё ў лячэбных і касметычных мэтах выкарыстоўваць корань расліны, які не перавышае узростам 1 года, характэрнай прыкметай якога з'яўляецца адсутнасць кветак. Выкапаныя з зямлі карані дбайна чысцяць ад зямлі і дробных карэньчыкаў, прамываюць у праточнай вадзе, пасля чаго альбо адразу выкарыстаюць для падрыхтоўкі соку і адвара, альбо дробна здрабняюць і высушваюць на паветры для далейшага прымянення. Супрацьпаказаннямі да выкарыстання лапуха для валасоў з'яўляецца індывідуальная непераноснасць, якая выяўляецца ў наяўнасці алергічных рэакцый пры ўжыванні сродкаў на яго аснове.\nНайбольш ужывальныя народныя рэцэпты выкарыстання лапуха для валасоў прыведзены ніжэй:\n1. Сок з кораня лапуха\nСвежавыкапанай карані лапуха прамыць халоднай праточнай вадой, хутка нацерці на дробнай тарцы і адціснуць. Атрыманы сок развесці напалову з вадой і ўціраць у карані валасоў і скуру галавы не менш за 2 разы на тыдзень. Сок лапуха можна закансерваваць са спіртам у суадносінах 1: 1 і захоўваць для далейшага выкарыстання ў халадзільніку. Гэта выдатны сродак для харчавання і ўмацавання валасоў .\n2. Адвар з лісця лапуха\nСвежыя лісце лапуха адварыць і даць настаяцца на працягу паўгадзіны. Атрыманых адварам можна мыць і паласкаць валасы на працягу 5-10 хвілін. Эфектыўнае сродак для харчавання і ўмацавання валасоў, а таксама хуткага іх росту.\n3. Адвар з кораня лапуха для валасоў\n2 ст.л. сухіх здробненых каранёў лапуха заліць шклянкай кіпеню, паставіць на слабы агонь і варыць на працягу 10 хвілін. Даць настаяцца на працягу паўгадзіны і працадзіць. Атрыманы адвар уцерці ў карані валасоў 2-3 разы на тыдзень ці апалоскваць ім валасы пасля мыцця. Выдатна дапамагае пры выпадзенне валасоў, перхаці і себарэі скуры галавы.\nРепейное алей: хатнія рэцэпты\nТаксама з кораня лапуха атрымліваюць репейное алей - лепшае сродак для паскарэння росту валасоў . Яго можна купіць у любой аптэцы або прыгатаваць самастойна.\n1. Крэм з кораня лапуха\n3 ст.л. здробненага на мясасечцы свежага кораня лапуха змясціць у невялікую рондаль, заліць 300 мл вады, паставіць на слабы агонь і давесці да кіпення. Варыць 15 мін, пасля чаго даць адвара астыць, працадзіць, дадаць 5 ст.л. облепіховым алею і старанна ўзбіць. Калі валасы сухія, то можна дадаць таксама 1 ст.л. сметанковага масла. Атрыманы крэм ўцерці ў карані валасоў, зверху на галаву надзець поліэтыленавы пакет і ахінуць ручніком. Праз 15-20 хвілін змыць цёплай вадой з шампунем. Крэм выдатна сілкуе і аднаўляе сухія, тонкія і пашкоджаныя валасы, робіць іх гладкімі, бліскучымі і шаўкавістымі.\n2. Мазь з кораня лапуха для сухіх валасоў\nУ невялікую ёмістасць пакласці 2-3 ст.л. здробненых і высушаных каранёў лапуха і заліць іх 100 мл кіпячай вады. Паставіць на слабы агонь і кіпяціць да выпарэння паловы аб'ёму, пасля чаго працадзіць і да атрыманай масе дадаць 5 ст.л. топленага свінога сала ці тлушчу. Сумесь падцяпліць на вадзяной лазні на працягу 2-3 ч, даць астыць, пасля чаго зліць рэшткі вады. Атрыманую мазь уцерці ў карані валасоў і скуру галавы 1-2 разы на тыдзень. Выдатна умацоўвае сухія і пашкоджаныя валасы, пазбаўляе ад перхаці, паскарае рост валасоў.\n3. Адвар з кораня лапуха з даданнем расліннага алею\n3 ст.л. здробненых сухіх каранёў лапуха заліць 0,5 л кіпеню і варыць на працягу 15 хвілін на слабым агні або вадзяной лазні. Далей масу працадзіць і ўліць у яе 3 ст.л. аліўкавага або сланечнікавага алею і паставіць у духоўку на 3 гадзіны. Даць астыць і астатнюю ваду зліць. Атрыманую сумесь уцерці ў карані валасоў. Цудоўны сродак для стымулявання росту валасоў.\nПачытайце яшчэ: Маскі з репейным алеем для росту валасоў\nПажыўныя маскі з кораня лапуха\nМаска для ўмацавання валасоў з адвара каранёў лапуха і цыбульнага соку\n2 ст.л. здробненых каранёў лапуха заліць шклянкай кіпеню і варыць на слабым агні 10 хвілін. Адну сярэднюю па велічыні цыбуліну здрабніць на дробнай тарцы і адціснуць сок. 1 ст.л. цыбульнага соку і 1 ч.л. гарэлкі дадаць у адвар каранёў лапуха, змяшаць і нанесці маску на валасы, уціраючы ў карані і скуру галавы. Зверху накрыць поліэтыленам і ўцяпліць ручніком. Праз 30 хвілін змыць цёплай вадой з шампунем.\nПроизводство горно шахтного оборудованиязавод производитель ООО «ТЗГШО» Завод производитель ООО «ТЗГШО предлагает услуги по производству и продаже горно- шахтного оборудования. Главная.


05.04.2018 05.04.2018 Маяк Палесся1209Комментарии on Вёска Галкі: дняпроўскіх водаў хараство\nКожны год, як толькі вясна робіць свае першыя крокі, здымаючы з зямлі белыя посцілкі, шмат пішуць і гавораць пра вялікую ваду. Будзе яна ці не? Аб гэтым, відаць, цяжка меркаваць ужо нават сіноптыкам – прырода стала настолькі непрадказальнай і капрызнай асобай, што паспрабуй, разбярыся ў яе дзівацтвах: то ў канцы сакавіка снегу шчодра падсыпле, то замест зімовых мінусаў – анамальныя плюсы. Таму нават пры прагнозах, што паводкі не прадбачыцца, адказныя службы да яе ўсё роўна рыхтуюцца. Папярэджваюць, перасцерагаюць, выступаюць у сродках масавай інфармацыі, робяць усё, каб мінімізаваць магчымыя наступствы. Ды, на маю думку, для саміх мясцовых жыхароў, добра знаёмых з характарам паўнаводнага Дняпра не па чутках, вялікая вада – з’ява прывычная, і як наладзіць сезонную жыццядзейнасць, яны ўжо добра ведаюць і без парад спецыялістаў. У падобных умовах, дарэчы, вырасла і сама. Таму асабіста для мяне шырокія і спакойныя рачныя прасторы ў веснавы час больш асацыіруюцца не са стыхіяй, а з малой радзімай. Куточкам, дзе заўсёды ішло нетаропкае, размеранае і спакойнае жыццё. Нават у перыяд паводкі.\nНікому з вяскоўцаў не патрэбна было нагадваць, калі неабходна паклапаціцца аб выцягванні са склепаў бульбы і іншых гароднінных запасаў, перамяшчэнні на ўзвышшы сена і дроў, у больш небяспечныя месцы – жывёлы. А ў выпадку нейкага нядогляду ці прамаруджвання часу людзі нікому на свае праблемы не скардзіліся, не шукалі вінаватых, не чакалі дапамогі аднекуль збоку. З любымі цяжкасцямі прывыклі спраўляцца самастойна, пры-ходзілі на выручку адзін аднаму. Яно і зразумела. Стаж паводкавы – шматгадовы.\nЗ дзяцінства добра памятаю, якімі шляхамі крочыла па Галках вялікая вада, калі магутны Днепр расхінаў свае берагі і вырываўся на волю. Спачатку яна залівала лугавыя прасторы, потым перакрывала дарогу ў нізінным месцы, дзе раней быў драўляны мост, авалодвала агародамі і, нарэшце, ціхенька падбіралася да двароў. Дзень за днём усталёўвала свае парадкі: звычайны абутак змяняўся на гумавыя боты, транспарт – на плавальныя сродкі. Бывала, раніцай ідзеш у суседнюю вёску Асарэвічы ў школу, а дамоў ужо па сушы не вярнуцца. Лепшы варыянт, вядома, калі цябе прыкмецяць ці акажуцца побач дарослыя. Пакуль можна перабрысці, дзяцей, як правіла, пераносілі на сваіх плячах. У гумавых ботах ці басанож – гэта ўжо залежала ад воднай глыбіні. Але найбольш смелыя не чакалі, адважваліся і самі ступіць у халодную красавіцкую ваду: ідзеш – а яна, яшчэ не прагрэтая вясновым сонцам, зводзіць ногі. Ды што нам, вясковым падлеткам? Нічога неверагоднага, і нават нейкая рамантыка.\nУ найбольш выгадным становішчы, вядома, знаходзіліся жыхары ўскраін, куды вада падбіралася не заўсёды, а калі і залівала, то дасягнуць сушы адтуль усё роўна было прасцей. Здараліся паводкі, што прымушалі многіх цэлымі сем’ямі ўсаджвацца ў лодкі ці чаўны прама ад фортак, каб пераправіцца праз разліў, дабрацца да школы і месца работы. Загадзя дамаўляліся, хто і калі даставіць дзяцей пасля вучобы дамоў, а ў найбольш шчодры на дняпроўскія воды сезон школьнікам даводзілася і тыдзень-другі пагасцяваць у сваякаў з Асарэвічаў. У такія хвіліны паміж мясцовымі жыхарамі назіралася асаблівая ўзаемадапамога. Людзі, можна сказаць, станавіліся адным цэлым.\nДобра памятаю, як у адну з такіх вёснаў, восем гадоў таму, з прапановай падрыхтаваць фотарэпартаж аб дняпроўскім разліве да мяне звярнуўся бацька. Калі цэнтр вёскі ўжо цалкам быў адарваны ад цывілізацыі, патэлефанаваў прама ў рэдакцыю. І паведаміў, што ўсё для нашага журналісцкага падарожжа прадумаў: і плавальны сродак на хаду, і маршрут, па якім з ім паплывём, вызначыў. Не кожны год усё-такі можна назіраць такое хараство. Як не напісаць, не зрабіць фотаздымкі для газеты?\nМенавіта так: для бацькі, чалавека спагадлівага і дабрадушнага па сваёй натуры, шчыра адданага вясковаму ўкладу жыцця, разліў ракі заў-сёды быў прыгожай стыхіяй, шчодрым падарункам прыроды. І нават нейкім асаблівым гонарам за родныя мясціны, дзе гаспадарыць царства вады. Для карэнных жыхароў такая веліч і багатырская моц Дняпра – прывычная, добра знаёмая, а для гасцей, падарожных людзей – сапраўдны цуд! Дзіўным здавалася, як можна жыць у такіх умовах, перамяшчацца, налягаючы на вёслы. А што там? У часы, калі вёска яшчэ поўнілася маладзейшымі жыхарамі і дзецьмі, майстэрствам упраўлення лодкай ці чоўнам авалодвалі нават многія дзяўчаты, не гаворачы пра хлапчукоў. Гойсалі па ціхай воднай гладзі да позняга вечара. І ні ў кога і ў думках не ўзнікала назваць гэтыя шыкоўныя краявіды “надзвычайнай сітуацыяй”.\nТады якраз, пасля працяглага перапынку, Днепр зноў паказаў свой разліў ва ўсёй красе. Яшчэ зімой стала зразумела, што з-за вялікай колькасці снегу ручайкамі і лужынкамі не абы-дзецца. І сапраўды, ужо ў першыя красавіцкія дні, запаўняючы перакаты, вада пачала прасочвацца ў Галкі. Заліла дарогу, увайшла ў двары. І дамы, якія вяскоўцы прадбачліва, з улікам прыродных умоў узводзілі на ўзгорках, красаваліся на астраўках.\nДа вызначанага месца, як і дамовіліся, прыехалі разам з Вольгай Паляшчук, у руках якой ужо быў напагатове лічбавы фотаапарат. А прастор для здымкаў – самы шырокі. Садзімся ў лодку, і бацька, узмахваючы вяслом, скіроўвае яе ў Сяло. Менавіта так яшчэ першыя жыхары Галак назвалі цэнтральную частку вёскі, адкуль пайшоў яе пачатак. Праўда, заблукаць у гэтым невялікім населеным пункце няма дзе – размясціўся толькі на адной вуліцы, але людзі ўсё роўна па-свойму раздзялілі яго на чатыры часткі. Магчыма, для больш хуткай арыентацыі на мясцовасці. Так і атрымалася: да Сяла, калі пачалі будаваць адна за адной хаты, “прыляпіліся” Ліпкі, Замосце размясцілася за мастом, якога не стала ўжо пасля пракладзенай асфальтаванай дарогі, а Хутар нібы адасобіўся, крыху аддаліўся ад іншых частак вёскі.\nЗ Сяла якраз тады, у 2010-м, нават да магазіне нельга было дабрацца і ў так званых рыбацкіх ботах. Але з боку аўтатрасы, да якой доўжацца Ліпкі, пералівы вады асаблівай перашкоды для грузавых машын не стваралі. Таму перабояў у пастаўцы прадуктаў харчавання не было. Іншая справа: як іх з прылаўкаў у адрэзаныя ад сушы дамы даставіць? Пераважная ж колькасць насельніцтва – пен-сіянеры. Таму хто вяслом спрытней рассякаў, прыходзіў на выручку іншым, нярэдка – перамяшчаючы ў лодцы з правізіяй загадчыцу магазіна. Не з рукі ўсё-такі землякоў без свежага хлеба пакідаць.\nВялікая вада ў Галках. 2010 год.\nНа тварах і ў паводзінах вяскоўцаў, якія пазіралі на нас з астраўкоў ці праплывалі міма на чоўнах, – ніякай узбударажанасці. Адзіны неспакой: калі будзем сеяць? У паводкавы перыяд гэтую справу даводзілася, безумоўна, адцягваць. Чакаць, пакуль вада цалкам сыдзе, а глеба – добра падсохне. Свой імклівы бег рака спыняла, як многія прыкмячалі, калі распускаецца вярба. Але ці ўпершыню? Пасаджанае ў канцы мая, а то і ў пачатку чэрвеня давала не менш шчодры ўраджай. Так, відаць, прырода дзякавала вяскоўцам за цярплівасць, увагу і любоў да яе. Людзі, якія засумавалі па зямельных клопатах, працавалі на сваіх прысядзібных участках з асаблівай стараннасцю і натхненнем, шчыра чакалі і радаваліся аддачы, няхай і пазнейшай, чым у іншых.\nАпошнія разлівы, дарэчы, лічыліся ў вёсцы яшчэ даволі літасцівымі, ні ў якое параўнанне з норавам Дняпра ў пачатку 70-х, калі назіралася сапраўднае мора. Каму-некаму, як добра памятаюць старэйшыя карэнныя жыхары, даводзілася насоўваць гумавыя боты на ногі прама з ложка – вада завітала ў дамы. Каб накарміць жывёлу, для якой рыхтавалі ў хлявах спецыяльныя насцілы, патрэбна было садзіцца ў човен літаральна ад парога. Справіцца з хуткай плынню, што віравала на водных прасторах, мог не кожны. Былі і трагедыі.\nДы з цягам часу прырода ўсё-такі свой запал пачала стрымліваць. Балоты асушылі, суровыя зімы сталі менш снежныя і халодныя, а затапленні адпаведна – радзейшыя і больш сціплыя, утаймаваныя. Прырода жыве па сваіх правілах і законах. А чалавек, як заўсёды, прыстасоўваецца да яе сіл, вучыцца жыць з ёй у гармоніі. Калі, вядома, здольны прыкмячаць звычайныя зямныя каштоўнасці: знаходзіць радасць у цішыні роднага наваколля, у сонечным святле над ускапанай градкай, у людзях, якія жывуць побач… І прывык аддаваць больш, чым браць.\nЯшчэ не адзін раз разальецца па вясковых вуліцах, нагадваючы аб сваёй велічы, магутны Днепр і праверыць мясцовых жыхароў на трываласць, іх уменне ладзіць з прыродай, быць з ёй адным цэлым. Але ўжо не будзе так, як раней, рассякаць водную гладзь вяслом моладзь, не кожны сустрэне чарговы разліў – колькасць людзей у нашых вёсках непрыкметна скарачаецца.\nТой вясной 2010-га не стала і майго бацькі… Гэта была яго апошняя паводка. Не паспеў нават прачытаць напісаны мной артыкул, убачыць у газеце зробленыя фотаздымкі – захоўваю іх дагэтуль. Ды ці толькі ў такіх момантах памяць? Яна – і ў шуме бяроз, што некалі бацька пасадзіў каля пабудаванага дома, і ва ўраджаі яго садовых дрэў, і ва ўсталяваным некалі на беразе Дняпра, пад цяністаю кронаю дуба, століку з лавамі, і ва ўзгадваннях іншымі яго непадробнага пачуцця гумару, і ў добрых справах, якія часта рабіў людзям, нічога не патрабуючы ўзамен.


Гродзенец 50 гадоў разводзіць галубоў: «Раней было модна, цяпер - занятак для душы»\nГродзенец 50 гадоў разводзіць галубоў: «Раней было модна, цяпер — занятак для душы»\n10 верасня 2019, 17:49\n«У дзяцінстве бацька быў супраць, але я трымаў», — кажа Аляксандр Насок, уладальнік адной з самых вялікіх калекцый галубоў у Гродне. Усяго каля сотні птушак і каля 10 відаў. Птушак ён стаў разводзіць яшчэ ў 10 гадоў і займаецца хобі ўжо паўстагоддзя.\nДля птушак яшчэ ў савецкія гады Аляксандр пабудаваў прасторную галубятню на тэрыторыі свайго прыватнага дома. На птушках мужчына даўно не зарабляе. Кажа, прайшлі тыя часы. Зараз ён разводзіць галубоў для душы.\n«Мне ўжо цяжка ўявіць жыццё без птушак, — распавядае гродзенец. — Яшчэ ў савецкія гады ледзь не ў кожным двары горада былі хлапчукі, якія трымалі галубоў. Я пачаў займацца птушкамі, калі мне было ўсяго 10 гадоў. Хобі перадалося ад брата і дзядзькі, ды і сябры многія трымалі галубоў.\nУявіце, тады ў 1970-я гады птушкі былі ў шмат каго з гродзенцаў, толькі на маёй вуліцы праз кожны дом у пацаноў былі галубы. Тады трымаць птушак было модна. Я не думаў, як пайсці паплаваць на Нёман, галоўнае было даглядаць птушак. Бацька быў супраць такога хобі, таму па дзяцінстве даводзілася складаней, часам хаваў галубоў.\nПрайшло ўжо 50 гадоў, а я дагэтуль трымаю птушак. У маладосці вельмі любіў глядзець, як галубы лятаюць над маім домам, а сёння проста атрымліваю задавальненне ад таго, што яны ў мяне ёсць".\nНа пятлю адлоўлівалі дзікіх\nАляксандр распавядае, што ў Гродне сёння некалькі дзясяткаў галубятнікаў. У яго — адна з самых вялікіх калекцый. Усе галубятнікі горада адзін аднаго ведаюць.\n«Гэта толькі ў апошнія гады я назбіраў каля 100 птушак. У Гродне ёсць яшчэ некалькі галубятнікаў з такой колькасцю. Але раней так шмат ніхто не трымаў, у сярэднім па 20−30 птушак. Амаль ва ўсіх маладых галубятнікаў калекцыя пачыналася са звычайных галубоў. Дзе-небудзь на вуліцы на пятлю адлоўлівалі дзікіх. Спачатку прыкормліваць батонам, а потым за нагу і ён ужо твой. Людзі лаяліся, калі бачылі такую карціну. Але так пачыналіся калекцыі ў савецкіх хлапчукоў. Калі ўжо маеш некалькі дзясяткаў сваіх птушак,\nтады да тваіх могуць падцягвацца і чужыя. Проста залятаюць у галубятню. А сваіх птушак галубятнікі ведаюць, так што чужынцы заўсёды прыкметныя».\nПрыляталі дадому нават з Мінска\nЗа савецкім часам у Гродна для абмену або продажу часта прывозілі галубоў з Украіны, Польшчы, Літвы і Расіі. Зараз прывезці птушку з-за мяжы амаль нерэальна, трэба рабіць прышчэпкі і афармляць шмат дакументаў.\n«Раней у Гродне прыязджала шмат замежнікаў. На нашых рынках мяняліся ці куплялі галубоў. Выбар быў вялікі. Былі ў мяне неяк паштовыя галубы. Нават з Мінска дамоў прыляталі, гэта самая вялікая адлегласць, якую пераадольвалі мае птушкі. Але каб яны так лёталі, трэба з імі займацца. Напрыклад, сёння галубы ляцяць 30 км, заўтра 50 км і г. д. Такія птушкі могуць праляцець да 1000 км. Пускаеш дасведчанага голуба — важака, а за ім ужо іншыя пруцца — трэніруюцца. Такія птушкі вельмі дарагія. Раней па маладосці спаборніцтвы ладзілі, чый голуб хутчэй даляціць. У пэўным раёне горада выпускалі птушку, а іншыя хлопцы чакалі на фінішы».\nКорміць Аляксандр сваіх галубоў раз у дзень. Птушкі ядуць збожжа, цёртую моркву і іншую зеляніну, любяць салаты з гародніны. Кожны дзень мужчына выпускае сваіх птушак на вуліцу. Вялікая рэдкасць калі хтосьці не вяртаецца ў той жа дзень.\n«Наогул галубы часта хварэюць, даводзіцца вітаміны ім купляць і розныя лекі. Без гэтага нікуды. Галубы ў сярэднім жывуць па 15 гадоў. Ёсць у мяне адзін дзядок, яму ўжо больш за дзесяць.\nКожны дзень птушак сваіх я адпускаю, а яны потым вяртаюцца ў галубятню. Бываюць, вядома, моманты, што стамляюцца і не могуць даляцець. Тады дзесьці пераначуюць у іншым раёне горада, а на раніцу ўжо вяртаюцца дадому. Раней бывала, што ўладальнікі птушак хадзілі па чужых галубятніках і шукалі сваіх. Усе, хто займаецца галубамі, ведае сваіх птушак, у іх нават ёсць любімчыкі. Мне, напрыклад, падабаюцца «чырвоныя» — вельмі сімпатычныя галубы. «Пермскія» галубы прыгожыя з незвычайнай чорнай шыйкай. Для звычайнага чалавека і белыя галубы ўсе як адзін. А калі галубятнік убачыць, то знойдзе адрозненне".\nГалубы — адданыя птушкі\nАляксандр распавядае, што моладзь сёння ўжо не цікавяцца галубамі, як гэта было 40−50 гадоў таму.\n«Адзін час я нават вучняў браў, камусьці нават даваў галубоў для пачатку, але адзінкі застаюцца ў гэтай справе. Раней была цікавасць у заробку, а цяпер ужо галубоў ніхто не купляе. На святы людзі перасталі заказваць белых птушак. А раней запусціць галубоў на вяселле было вельмі папулярнай традыцыяй. Калі на Савецкай каля ЗАГСу маладыя адпускалі галубоў, то праз пяць хвілін яны ўжо былі ў мяне дома на Гогаля. Ляцяць прамым навядзеннем да гаспадара, гэта птушкі адданыя».\nУ Гродне галубятнікі сустракаюцца па выхадных на Скідзельскім рынку. Кожную апошнюю нядзелю месяца некаторыя едуць у Мінск на кірмаш галубятнікаў. Там уладальнікі мяняюцца птушкамі, прадаюць ці купляюць новых.\nGallery image with caption: «Сабакі з катамі і побач не стаяць». У парку Жылібера знаёмілі гродзенцаў з тхарамі\n« «Тут ёсць геній месца». Як расійскі бізнесмен з беларускімі каранямі ажыўляе мястэчка Падароск


Прае́кцыя: Праекцыя, праецыяванне - атрыманне выявы з аптычнага прыбора на аддаленым ад яго экране гл. Праектар. Праекцыя, геаметрыя - выява трохмернай фігуры на так званай маляўнічай праекцыйнай плоскасці. Картаграфічная праекцыя - матэматычна вызначаны спосаб адлюстравання паверхні эліпсоіда на плоскасці. Праектар, алгебра - мдэмпатэнтны лінейны аператар, адпаведна праекцыяй завуць вынік яго дзеяння. Праекцыя, рэляцыйная алгебра - адна з аперацый над адносінамі ў рэляцыйных базах даных. Праекцыя, псіхалогія - механізм псіхалагічнай абароны індывіда.\nМеханізм - сістэма узаемазвязаных тэл для пераўтварэння руху аднаго або некалькіх тэл в патрабаваныя руху іншых тэл, аснова машын, апаратаў, прыстасаванняў і тэхнічных прылад.\nКожны механізм складаецца з аднаго нерухомага звяна стойкі і аднаго ці некалькіх рухомых звёнаў. Як паказана на дуль. 3б, канструкцыя механізму можа складацца з адной або некалькіх нерухома злучаных частак. Звёны, законы руху якіх мяркуюцца зададзенымі, называюцца пачатковымі або вядучымі. Законы руху вядомых звеньняев вызначаюцца законам руху вядучых. Спалучэнне двух судатыкальных звёнаў, дапускалае іх адноснае рух, называецца кінематычнай парай. Найбольш працяглымі кинематическими парамі зяўляюцца: виархальный шарнір, паступальный паўзун і накіравальная, вінтавой шруба і гайка, сферычны шаравой шарнір. Сувязная сістэма звёнаў, якія ўтвараюць кінематычныя пары, называецца кінематычнай ланцугом. Галоўным уласцівасцю механізму зяўляецца пэўнасць яго руху звёнамі: пры зададзеных рухах аднаго або некалькіх звёнаў ўсе астатнія павінны быць звязаныя паміж сабой. два звяна маюць пэўныя руху. Звычайна механізм мае уваходнае прывадныя звяно, якая атрымлівае рух ад якога-небудзь рухавіка, і каскаднае звяно, звязанае з якім-небудзь рабочым органам.\nПа канструкцыі механізмы падзяляюцца на групы: рычажные, кулачковые, зубчастыя, клинчерные і шрубавыя, фрыкцыйныя, механізмы з гнуткімі сувязямі, механізмы з гідраўлічнымі, пнеўматычнымі і электрычнымі прыладамі. Механізмы рухавікоў і пераўтваральнікаў, перадатачныя і выканаўчыя, кіравання і рэгулявання і інш адрозніваюцца па прызначэнні. Перадатачныя механізмы-карданныя шарніры, а таксама зубчастыя, ланцужныя перадачы і інш. Трансфармуюць рулявыя механізмы, кулачковые механізмы, кулачковые механізмы, шарнірныя механізмы, мальтыйскія механізмы.\nМеханізм называецца гідраўлічным або пнеўматычным, калі ў пераўтварэнні руху удзельнічаюць вадкасці або газы, акрамя цвёрдых цел звёнаў. Існуюць таксама механізмы: плоскія траекторыі руху пунктаў усіх звёнаў ляжаць у паралельных плоскасцях, а прасторавыя-механізмы рухавікоў, пераўтваральнікаў, прылад, накіроўвалых, выканаўчых механізмаў і інш. Найбольш распаўсюджаныя механізмы з адной ступенню свабоды, у якіх для пэўнага руху ўсіх звёнаў трэба задаць закон руху аднаго вядучага звяна, існуюць таксама механізмы з двума ступенямі свабоды, напрыклад, дыферэнцыялы ў транспартных сродках.\nНавуковыя даследаванні будовы, кінематыкі і дынамікі механізмаў ажыццяўляюцца з дапамогай тэорыі механізмаў і машын. Руху механізмаў і іх звёнаў, рэакцыі элементаў кінематычных пар вывучаюцца кинематикой механізмаў, кинетикой механізмаў, дынамікай механізмаў і машын, метады даследавання і канструявання механізмаў складаюць частка тэорыі механізмаў і машын.\nСацута Ст. механізм "механізм" / / be u 18 t. T. 10. Mn., 2000. P. 321.\nБеларуская Савецкая Энцыклапедыя. У 12 т. Том 7. Мантсяки-Паддубичи / пад рэд. Пад рэд. П. у. Броўка і інш - М.: Белсе, 1973. - 608 с.: іл., карты.\nМеханізм Хігса - тэарэтычная пастраенне, тлумачыць спантаннае парушэнне сіметрыі ў квантавай тэорыі поля. У яго аснове ляжыць узаемадзеянне часціц са спецыяльным\nАнтыкітэрскі механізм грэч.: Μηχανισμός των Αντικυθήρων - механічная прылада, знойдзеная ў 1902 годзе на затанулым старажытным судне недалёка ад грэчаскага\nКрывашыпна - шатунны механізм КШМ прызначаны для пераўтварэння зваротна - паступальнага руху поршня ў вярчальны рух напрыклад, ў вярчальны рух каленчатага\nМеханізм перадачы інфекцыі - спосаб перамяшчэння ўзбуджальніка інфекцыйнай або паразітычнай хваробы з заражанага арганізма ва ўспрымальны. Уключае паслядоўную\nМаскоўскі механізм АБСЕ - метад працы АБСЕ ў сферы чалавечага вымярэння па ініцыятыве краін - удзельніц. Уключае стварэнне місій экспертаў ці дакладчыкаў\nпры сваім жыцці Механізм Хігса лічыцца супольнасцю фізікаў адным з асноўных кампанентаў Стандартнай Мадэлі. П. Хігс прыдумаў механізм Хігса падчас горнай\nРэверс: Рэверс - механізм для змены напрамку руху вярчэння машыны, рухавіка або асобных іх элементаў на адваротны Рэверс, нумізматыка Рэверс - пісьмовае\nгл. хемарэцэпцыя што знаходзяцца ў насавой поласці чалавека або жывёл. Насякомыя таксама адчуваюць пах, але механізм хемарэцэпцыі у іх некалькі іншы.\nпрынцыпы грамадскага ладу і дзяржавы, вызначыў суб екты дзяржаўнай улады, механізм яе ажыццяўлення, замацаваў ахоўныя дзяржавай правы, свабоды і абавязкі\nі вылучаюць прававыя ідэі аб магчымасці ўнясення прагрэсіўных зменаў у механізм і спосабы рэгулявання грамадства. 2.Сукупнасць ведаў аб дзяржаве, кіраванні\nчасткамі млына з яўляюцца жорны, што непасрэдна мелюць зерне і рухаючы механізм паводле якога млыны падзяляюцца на тры тыпы: вадзяныя, ветраныя ці ветракі\nдалі магчымасць глыбей раскрыць механізм парушэння нармальнага ходу метабалізму ў раслінах пры паражэнні і механізм адказу расліны на укараненне паразіту\nрэктар універсітэтаў. Навуковыя працы па генетыцы мікраарганізмаў. Адкрыў механізм генетычнай рэкамбінацыі. Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне 1958\nнекаторымі іншымі спецыялізаванымі органамі, паліцыя складае праваахоўны механізм дзяржавы гл. Праваахоўныя органы У залежнасці ад асаблівасцяў канкрэтнай\nвыпраменьвае гл. слабы нейтральны ток Стандартная мадэль Калібравальны базон Механізм Хігса Спіс базонаў J.Beringer et al. Particle Data Group Phys. Rev.\nнайбольшы дыўрэтычны эфект атрымліваецца ў выніку змяншэння рэабсорбцыі. Механізм дзеяння і паказанні да ўжывання дыўрэтыкаў Мартов В. Ю., Окороков А. Н\nШнэк ад ням.: Schnecke слімак механізм для перамяшчэння або перамешвання сыпкіх, вадкіх і цестападобных матэрыялаў, рабочы орган якога - вінтавы ротар\nпадымання цяжару лябёдка, тэльфер і інш. механізм перамяшчэння крана ці асобных яго частак механізм павароту крана ці яго стралы ў стралавых кранах\nMediaWiki МедыяВікі, не блытаць з Вікімедыяй - праграмны механізм для вэбсайтаў, якія працуюць па тэхналогіі вікі. Выкарыстоўваецца ўсімі раздзеламі\nЦыклон - не проста супрацьлегласць антыцыклону, у іх адрозніваецца механізм узнікнення. Цыклоны пастаянна і натуральным чынам з яўляюцца з - за кручэння\nасноўныя правы чалавека, яна стварыла і адмысловы механізм іх абароны. Першапачаткова гэты механізм уключаў тры арганізацыі, якія неслі адказнасць за\nАрганізацыі Варшаўскага дагавора створаны зараз існуючы трохступеньчаты механізм палітычных кансультацый: сустрэчы на вышэйшым узроўні, Савет міністраў\nякія ўлоўліваюць пахі. Вынікі яго даследаванняў дазволілі растлумачыць механізм работы органаў нюху. Richard Axel Encyclopædia Britannica Праверана\nУладзімір Шнэк - беларускі пісьменнік, дзеяч беларускай дыяспары Шнэк - механізм для перамяшчэння або перамешвання сыпкіх, вадкіх і цестападобных матэрыялаў\nякой вытворчасць і распаўсюджванне прадуктаў і паслуг выконваецца праз механізм свабоднага рынку, якім кіруе свабодная ценавая сістэма. У рыначнай эканоміцы\nІнструмент лац.: instrumentum - прылада - прадмет, прылада, механізм машына або алгарытм, якія выкарыстоўваюцца для ўздзеяння на аб ект: яго змены або\nвыпраменьвання даказаць існаванне азону ў аддаленых ад Зямлі слаях атмасферы. Механізм утварэння, а таксама расходавання азону быў прапанаваны Сідні Чэпменам\nАўтаматычная вінтоўка - вінтоўка, механізм якой дазваляе стральбу чэргамі. Былі распаўсюджаныя ў сярэдзіне XX стагоддзя, да з яўлення аўтаматаў. У цяперашні\nз XVII стагоддзя літаўры ўваходзяць у склад аркестраў. Пасля з явіўся механізм нацяжных вінтоў, які даў магчымасць перабудовы літаўраў. У ваеннай справе\nфункцый напрыклад, будова крывяносных судзін з пазіцый гемадынамікі, механізм перабудовы косткі з улікам функцый цягліц, якія ўздзейнічаюць на яе і г\nМеханізм, механізм, механізмы. механізм,\nМеханізм механізм механізмы. механізм\nЗаканадаўчы механізм адпрацаваны добра. Ала Бодак пра.\nЗаява Святланы Ціханоўскай гэта пачатак палітычнай вясны 2021 года, лічыць вядомы палітычны эксперт. Нарада аб рэалізацыі механізма давернага кіравання. Немалаважную ролю ў працэсе выбараў адыгрываюць законы, якія іх рэгулююць. Пра асаблівасці гэтай сферы МС напярэдадні. У Беларусі адкарэкціруюць механізм аказання спонсарскай. Як перакладаецца Механизм з рускай на англійскую: пераклады з транскрыпцыяй, вымаўленнем і прыкладамі ў анлайн слоўніку. Механізм адрасных жыллёвых субсідый у Беларусі набірае. У Беларусі ўводзіцца новы механізм будаўніцтва жылля для грамадзян, якія маюць права на атрыманне дзяржпадтрымкі. Адпаведны ўказ падпісаў.\nБеларусь установіць механізм абароны эканомікі ў сферы.\nМеханізм работы Фонду падтрымкі сацыяльнага прадпрымальніцтва ў Беларусі плануецца распрацаваць да канца 2019 года ў рамках праекта. Святлана Шутава: дыялогавыя пляцоўкі – своеасаблівы механізм. Механізм вылучэння дэлегатаў Усебеларускага народнага сходу лагічны і абектыўна апраўданы Кунцэвіч. Андрэй Кунцэвіч. Фота з архіва. Андрэй. Таццяна Вадалажская: Грамадзянская ідэнтычнасць галоўны. Усебеларускі народны сход важны механізм прамой дэмакратыі. Такое меркаванне ў эфіры праграмы Тыдзень на канале СТБ.\nМеханізм – Беларускi ПЭН Цэнтр.\nЛидер национального профцентра высказал мнение о ситуации на предприятиях и предложил механизм того, как урегулировать разногласия. 20.08. Механізм вылучэння дэлегатаў Усебеларускага народнага сходу. Аляксандар Лукашэнка паведаміў, што даручыў распрацаваць мэханізм, які дапамог бы вырашыць праблему адлічаных за ўдзел у.\nАБСЕ задзейнічае Маскоўскі механізм у Беларусі Амбасада.\nУ тэхніцы механізм гэта прылада, якое пераўтварае ўваходныя сілы і рух у патрэбны набор выходных сіл і руху. Механізмы звычайна складаюцца з рухомых кампанентаў, якія могуць уключаць: Зубчастыя і рэдуктарныя цягнікі Рамяні і ланцуговыя прывады. Шчоткіна: адукацыя ключавы механізм забеспячэння. Яна будзе не ніжэй 30 % ад прагнознага значэння сярэдняга заробку па краіне, які вызначае Прагноз сацыяльна эканамічнага развіцця. Будзьма беларусамі! Адыс Абеба Механизм, інтэрнэт рэліз. Беларусь прапанавала партнёрам па Еўразійскім эканамічным саюзе ЕАЭС выпрацаваць механізм сумеснага процідзеяння санкцыям,. Брэсцкі абласны выканаўчы камітэт Механизм. Адыс Абеба Механизм, інтэрнэт рэліз, 2012. Гурт, які Нельга назваць Механизм ашаламляльным альбомам. Музыку АА грае саму.\nНясвіжскі раённы выканаўчы камітэт Механізм работы Фонду.\nНовы механізм дзяржзакупак пачне працаваць у Беларусі з 1 ліпеня. Новая рэдакцыя закона Аб дзяржаўных закупках тавараў работ, паслуг уступіць у. Мінпрацы растлумачыла механізм дзеяння пенсійнага. АБСЕ задзейнічае Маскоўскі механізм у сувязі з вартымі даверу паведамленнямі аб парушэннях правоў чалавека і парушэннях на выбарах у Беларусі.\nМеханізм пераклад Беларуская Польская Слоўнік Glosbe.\nМіжнародная навукова практычная канферэнцыя Сучасны механізм функцыянавання гандлёвага бізнесу і турыстычнай індустрыі ў Рэспубліцы. Захарава: у свеце адсутнічае які небудзь механізм абароны ад. Апісаны дагэтуль невядомы механізм пошуку ежы ў кулікоў. 12.06.2019 20:16 Harrier. Вялікая каманда з розных даследчых устаноў Нідэрландаў і ЗША. Новы механізм дзяржзакупак пачне працаваць у Беларусі з 1. Міжнародная канферэнцыя Інстытут выбараў як механізм легітымацыі публічнай улады. 17.10.2019. 17−18 кастрычніка 2019 г. у г. Мінску адбылася.\nМеханизм – пераклад з рускай на англійскую – Яндекс.\nМеханізм камерцыялізацыі развіваецца, інтэрвю Аляксандра Шуміліна часопісу Навука і інавацыі. Указам Прэзідэнта Рэспублікі. Механізм камерцыялізацыі развіваецца, інтэрвю Аляксандра. З пачатку года па ўсёй краіне заключана больш як 2 з паловай тысячы крэдытных дагавораў. Нагадаем, новая форма аказання дзяржпадтрымкі пры. Механізм аказання дзяржаўнай падтрымкі. Шчоткіна: адукацыя ключавы механізм забеспячэння ўстойлівага развіцця. 25 верасня, Мінск Кар. БЕЛТА. Даступная і якасная адукацыя гэта. Вялікі калектыў адзіны механізм. Рэпартаж з ААТ Гарадзейскі. Што значыць слова механізм значэнне ў Скарніку усё, што яно азначае. ЕФЖ заклікае Савет ААН па правах чалавека стварыць механізм. Страны обсудила современный механизм функционирования торговог і спецыялістамі краіны абмеркавала сучасны механізм функцыянавання.\nАпісаны дагэтуль невядомы механізм пошуку ежы ў кулікоў.\nМінпрацы растлумачыла механізм дзеяння пенсійнага пагаднення паміж краінамі ЕАЭС. 15 студзеня, Мінск Кар. БЕЛТА. 1 студзеня 2021 года ўступіла. У ЕАЭС распрацуюць механізм процідзеяння санкцыям. Беларусь установіць механізм абароны эканомікі ў сферы дзяржзакупак пры ўступленні ў СГА. Monday, 03.09.2018. Беларусь установіць. Лепшы механізм развіцця бізнесу – выкарыстанне сістэмы. І на камбінаце ўзяўся за справу з усёй адказнасцю старанна асвойваў новае, дабіваўся бездакорнай работы ўсіх механізмаў на.\nВячаслаў Даніловіч: Усебеларускі народны сход важны.\nМеханізм пераклад у слоўніку беларуская  польская ў Glosbe, анлайн слоўнік, вольны. Агляд milions слоў і фраз на ўсіх мовах. Міжнародная канферэнцыя Інстытут выбараў як механізм. Такі механізм гэта адзін са спосабаў павышэння эфектыўнасці дзейнасці прадпрыемстваў. Новаўвядзенні будуць у першую чаргу накіраваны на. Лукашэнка даручыў выпрацаваць мэханізм аднаўленьня. 1 2 3 4 5 6. У Беларусі неабходна сфарміраваць дакладны механізм стварэння кааперацыйна інтэграцыйных структур у АПК. Аб гэтым заявіў сёння.\nБеларусь і Кітай плануюць удасканаліць палітыку і механізм.\nЭфектыўнага механізма процідзеяння фэйкавай інфармацыі на ўсёй планеце няма, як бы спецыялісты на розных канферэнцыях ні. Вельмі складаны мэханізм. Міністар замежных спраў Украіны. Паводле яго слоў, будзе створаны паўнацэнны механізм зваротнай сувязі. Плануецца, што заяўка, якую пакінуў чалавек, будзе закрыта толькі пасля. Увага! Зменены механізм выстаўлення электронных рахункаў. У нас вельмі складаны мэханізм увядзеньня санкцый. Мы цяпер распрацоўваем зьмены ў заканадаўства, каб зрабіць гэты мэханізм. Прававы механізм устойлівага развіцця 2018. Урад Беларусі прапанаваў Прэзідэнту адкарэкціраваць механізм аказання спонсарскай дапамогі сельгаспрадпрыемствам. Праект адпаведнага ўказа.\nМедыцынскі профіль санаторыяў Хваробы крыві, крывятворных органаў і асобныя парушэнні, якiя ўцягваюць імунны механізм. Краіны ЕС запусцілі механізм для збору доказаў парушэнняў. ЭканомікаІнавацыйная дзейнасцьМеханизм финансирования проектов работ за счет средств Белорусского инновационного фонда. Друкаваць. Механізм тлумачэнне слова Скарнік. Пры падтрымцы Даніі, Германіі і Вялікабрытаніі сёння запушчаны механізм для збору і захавання доказаў грубых парушэнняў правоў. Новы механізм будаўніцтва жылля для грамадзян, якія маюць. Назва дысцыпліны, Прававы механізм устойлівага развіцця. Курс навучання, Магістратура. Семестр навучання, 4. Колькасць крэдытаў, 4. Прозвішча.\nУ Беларусі плануюць змяніць механізм разліку мінімальнай.\nБеларусь і Кітай плануюць удасканаліць палітыку і механізм кіравання парка Вялікі камень. 25 ліпеня, Мінск Кар. БЕЛТА. Урад Беларусі прыняў. Хваробы крыві, крывятворных органаў і асобныя парушэнні, якiя. На сустрэчы падпісаны Механізм рэалізацыі праекта Стварэнне аўтаматызаванай сістэмы інтэлектуальнага відэакантролю ў пункце пропуску Новая. Механізм работы Фонду падтрымкі сацыяльнага. Сябар Беларускага ПЭН цэнтра Міхась Булавацкі накіраваў на наш адрас свае думкі пра механізм падліку галасоў на прэміі Кніга году. Валерый Карбалевіч: прапанова Ціханоўскай механізм. У Беларусі створаць механізм зваротнай сувязі са службай 115. Аб гэтым расказаў у інтэрвю газеце Рэспубліка міністр ЖКГ Андрэй Хмель, п.


Дзяўчына з італьянскім тэмпераментам\n
"Звязда", 12 сверасня 2014 г.
Вядучая Вольга Рыжыкава лічыць, што ў кадры і за кадрам галоўнае - заставацца чалавекам.\n"Звязда", 12 сверасня 2014 г.\nВядучая Вольга Рыжыкава лічыць, што ў кадры і за кадрам галоўнае - заставацца чалавекам.\nЯна вось ужо амаль тры гады дзеліцца добрым настроем з гледачамі "Добрай раніцы, Беларусь" на тэлеканале "Беларусь 1". Не першы год вітае прыхільнікаў і гасцей фестывалю "Славянскі базар" на канцэртнай сцэне. Піша песні і спявае сама ў гурце Da Vіncі. А некалькі месяцаў таму адкрыла ўласную справу. І, як яна сама заўважае, працяг абавязкова будзе!..\n- Вольга, якімі падзеямі парадавала лета ў гэтым годзе?\n- Думаю, сёлета яно было ў мяне знакавым. Самая яркая падзея ў маёй асабістай біяграфіі - адкрыццё кавярні ў сценах Белтэлерадыёкампаніі. Я рыхтавалася да гэтага паўгода і так супала, што менавіта летам мы з камандай аказаліся гатовымі, каб прымаць людзей. Безумоўна, яскравай падзеяй застаецца "Славянскі базар". Гэтым разам мне даверылі весці канцэрт адкрыцця фестывалю... Яшчэ, як ні дзіўна, я шмат ездзіла па свеце, але ніколі не была ў Іспаніі. І вось нарэшце туды паехала. Перад паездкай крыху засмуцілася, бо гэтае лета там палічылі самым халодным за апошнія 30 гадоў, але, як высветлілася, не знайсці лепшага надвор'я для славянскага чалавека. Сонца свеціць, 30 градусаў, прачынаешся ўвесь час у добрым настроі - і цябе чакае мора. Выходзь і з асалодай бяры ад жыцця ўсё...\n- Як вам у ролі бізнесвумен?\n- Яна для мяне абсалютна новая. Усім займаюся самастойна, але ёсць добрая каманда, дзе і бармен, і кухар, і адміністратар - словам, поўны штат людзей, каб наша ўстанова жыла. Лічу, кожны павінен займацца сваёй справай, аднак у многія нюансы справы за гэты час ужо ўнікла. Зразумела, не магу, напрыклад, адсочваць усе змены ў заканадаўстве ў гэтай сферы, таму не абысціся без дапамогі юрыста. Са свайго боку, як чалавек, які шмат вандраваў, я дакладна разумею, чаго патрабаваць ад сваёй каманды, і маю ўяўленне, што спадабаецца нашым наведвальнікам. Не ўсё можна зрабіць адразу, і мы дапрацоўваем нейкія моманты.\n- Вандруючы па свеце, як ставіцеся да кухні той ці іншай мясцовасці?\n- Дзе б я ні была, не раблю з ежы культу, а ўспрымаю яе проста як сродак для падтрымання жыццядзейнасці арганізму. Знаходзячыся недзе за мяжой, зразумела адну рэч: хочаш паесці сытна - выбірай італьянскую альбо нямецкую кухню. Кажуць, для чалавека наогул найбольш карысныя тыя прадукты, якія растуць альбо вырабляюцца ў мясцовасці, дзе ён нарадзіўся. Таму ў вандроўках, напрыклад, па Азіі альбо Афрыцы іншы раз, магчыма, не варта эксперыментаваць са стравамі, каб не сапсаваць падарожжа дрэнным самаадчуваннем.\n- Тое, што ваш дзень пачынаецца з ранішніх эфіраў, неяк уплывае на яго працяг?\n- Мой працоўны дзень пачынаецца а пятай раніцы, а ў дзевяць гадзін, калі многія толькі ідуць на працу, я ўжо вяртаюся адтуль. Часам знаёмыя цікавяцца, ці адаптавалася я да такога графіку? Да такога нельга прывыкнуць, хоць і працую на праграме я ўжо амаль тры гады. Але я люблю сваю працу, мне падабаюцца прамыя эфіры. Экран - як лакмусавая паперка, дзе адразу відаць, які ты. Тут самае галоўнае, ці зможаш ты застацца перад вокам камеры самім сабой... Калі выходжу з офіса, то нейкі час яшчэ адчуваю бадзёрасць, а потым стараюся планаваць свой дзень так, каб была магчымасць некалькі гадзін паспаць. А там гадзін з дзвюх - новы рывок. Адчуванне, быццам за адзін дзень пражываеш два.\n- Працяглы час у эфіры "Добрай раніцы" вы былі з Дзянісам Дудзінскім, а з нядаўніх пор побач з вамі ў кадры Глеб Давыдаў...\n- З Глебам, як мне здаецца, мы вельмі пасябравалі. У нас няма момантаў, дзе мы б не разумелі адно аднаго. Наколькі мы гарманічна глядзімся ў кадры, лепш відаць збоку. У эфіры ён, як сапраўдны мужчына, сочыць не толькі за сабой, але ў любы момант можа выратаваць свайго партнёра. А за кадрам і каву зварыць, і заўсёды пацікавіцца, як жыццё.\n- Што патрэбна вядучаму, каб не адчуваць дыскамфорту? У прыватнасці, на сцэне?\n- Калі ў ранішнім эфіры вядучы - гэта хутчэй мадэратар, то канцэрты - зусім іншая гісторыя. На тым жа "Славянскім базары", дзе гук мікрафона разлятаецца па ўсім амфітэатры, трэба працаваць інакш. Аднак галоўнае для вядучага, незалежна ад месца працы, каб ён любіў сваю справу, жыў ёю. Бывае, канцэрт доўжыцца і тры, і чатыры гадзіны, а трэба не губляць градусу настрою і разумець: ты як гаспадар у доме, які, прымаючы гасцей, дакладна ведае, каму зрабіць чай, а каго можна ўжо спаць пакласці. Вядучы задае настрой усяму мерапрыемству, таму для поспеху патрэбен не толькі прыгожы касцюм, макіяж і ўменне правільна назваць прозвішчы артыстаў. Важна ўмець падрыхтаваць гледача да сустрэчы з артыстам, згладзіць нейкі недахоп арганізатараў альбо тэхнічную перашкоду - вось дзе праяўляецца майстэрства! Роля пастаноўшчыка, рэжысёра заканчваецца з пачаткам канцэрта. Далей сцэнарый у тваіх руках: як ты яго данясеш, такой і будзе святочная атмасфера.\n- Наколькі важная роля музыкі ў вашым жыцці?\n- Як мінімум яна - гэта адна з магчымасцяў зарабляць. Ігры на фартапіяна я прысвяціла 13 гадоў жыцця. Цяпер ужо не іграю на ім, але інструмент пераязджае са мной з месца на месца. І тут, як з людзьмі, нельга проста закрэсліць перыяд свайго жыцця і зрабіць выгляд, што яго не было. Я амаль штодня сутыкаюся з музыкай: калі пішу песні, на канцэртах... Бывае, нават гляджу рэкламу і вызначаю, якая там мелодыя выкарыстана. Таму музыка - такі багаж, які я маю і нясу з сабой па жыцці. Аднойчы здарылася са мной вось якая гісторыя. На "Славянскім базары" ўжо пасля конкурсу мы апынуліся на закрытым прыёме з членамі журы. Тады старшынёй там быў Дунаеўскі. Ён пайшоў на балкон пакурыць, а я села за раяль і пачала іграць. А калі Максім Ісаакавіч непрыкметна вярнуўся і паслухаў мяне, то мы пачалі музіцыраваць у чатыры рукі. Гэта быў адзін з тых выпадкаў, калі я падумала: варта было столькі вучыцца, каб сыграць з ім.\n- Вы ўдзельніца гурта Da Vіncі, які спявае на італьянскай мове. Музыка якіх італьянскіх выканаўцаў вам падабаецца?\n- Адрыяна Чэлентана для мяне, мабыць, лідар. У яго адчуваецца свабода ва ўсім: у голасе, у манеры апранацца, у паводзінах. Мне здаецца, што б ён ні зрабіў - гэта будзе глядзецца, бо ў яго свой адметны стыль. На сучаснай італьянскай эстрадзе, на жаль, не заўважаю яркіх выканаўцаў. Нават у "Еўрабачанні" краіна не ўдзельнічала некалькі гадоў. Італія закрытая і самадастатковая, але там умеюць цаніць сваіх і даказваць, што яны лепшыя.\n- Вам як жанчыне ўласціва нешта італьянскае?\n- Магчыма, падабенства прысутнічае ў тэмпераменце, таму што я таксама люблю жэсты, бываю вельмі эмацыянальнай і імпульсіўнай, калі распавядаю пра нешта. А пра знешнасць магу сказаць, што яна ў мяне ўніверсальная, і нават у замежных краінах (у Еўропе альбо на Усходзе) мяне часта прымаюць за мясцовую.\n- Цяга да авантурызму пры выбары спосабу адпачынку па-ранейшаму ўласціва вам?\n- Па скалах лазіць перастала пасля ўзыходжання ў Крыме, зразумела - гэта не маё. У рэальных умовах аказалася не гатовай, каб маё жыццё "вісела на вяроўцы". Пад ваду апускалася неаднаразова - люблю дайвінг. Часам задумваюся пра тое, што ў жыцці нас падсцерагае шмат нечаканасцяў, і, можа, праз гэта ў мяне спрацоўвае інстынкт самазахавання. Цяпер жыву іншымі інтарэсамі: вучуся танцаваць лаціну, хацела б працягваць развіваць бізнес, рэалізоўваць сябе ў напісанні песень. Такія рэчы вельмі захапляюць, узнікае жаданне спрабаваць увесь час нешта новае.\n- Ці верыце вы ў лёс?\n- Веру, а цяпер асабліва, бо гэты год быў дастаткова складаным у многіх момантах. У жыцці, калі нешта страчваецца ў адным месцы, дадаецца ў іншым. Сёння я адчуваю сябе абсалютна шчаслівай, таму што ёсць праца, якая мне падабаецца, магчымасць рэалізоўваць свае ідэі, нягледзячы ні на што. Побач ёсць людзі, якія заўсёды падтрымаюць. Думаю, усё гэта падарункі лёсу. Мы іх атрымліваем часцей за ўсё ў тыя моманты, калі не чакаем. І ўсё наладжваецца.


Опубликовано: 27.11.2020 14:37:00\nАб яркіх праектах, якія ўдалося ажыццявіць у мінулыя гады, і планах на будучыню гаварылі на XXXV пасяджэнні Савета па культурным супрацоўніцтве дзяржаў СНД. Прадстаўнікі Азербайджана, Арменіі, Беларусі, Казахстана, Кыргызстана, Малдовы, Расіі, Таджыкістана, Туркменістана, Узбекістана ў фармаце відэаканферэнцыі падвялі вынікі і абмеркавалі мерапрыемствы, якія будуць праведзены з 2021 па 2025 год.\nМаляўнічымі абяцаюць стаць XV маладзёжныя Дэльфійскія гульні. Да канца снежня нацыянальныя камітэты пяці краін — Беларусі, Казахстана, Расіі, Таджыкістана, Узбекістана — распрацуюць фармат іх правядзення. Па словах дырэктара Міжнароднага Дэльфійскага камітэта Уладзіміра Панявіна, магчыма, наступныя творчыя спаборніцтвы маладых талентаў пройдуць у форме чэмпіянату.\nСвоеасаблівай пляцоўкай дасягненняў краін Садружнасці ў галіне культуры і мастацтва стане Міжнародная выстава ART EXPO. Комплекснае мерапрыемства ў гуманітарнай сферы праводзіцца ў мэтах прэзентацыі значных дасягненняў, падзей, праектаў, рэалізаваных дзяржавамі — удзельніцамі СНД у галіне кіно, тэатра, музыкі, выяўленчага мастацтва, народнай творчасці. Форум павінен быў прайсці сёлета ў Лідзе па праграме «Культурная сталіца Беларусі 2020 года». Аднак з-за складанай эпідсітуацыі перанесены на 2021-ы. Эксперты прапанавалі правесці выставу ў Барысаве, які стане культурнай сталіцай нашай краіны ў наступным годзе.\nУ найбліжэйшыя гады на прасторы СНД з’явіцца віртуальны музей культурнай спадчыны. Кіраўнік групы па яго распрацоўцы, намеснік дырэктара па лічбавых тэхналогіях і сувязях з грамадскасцю Нацыянальнага гістарычнага музея Беларусі Яўгенія Іванова распавяла, што ідэю стварэння віртуальнага музея рэалізоўваюць эксперты з васьмі краін Садружнасці. Каардынаваць працэс падахвоціліся спецыялісты з Узбекістана. Віртуальны музей культурнай спадчыны будзе ўяўляць сабой глабальны інфармацыйны рэсурс з тэматычным каталогам экспанатаў, магчымасцю пошуку па зададзеных параметрах, віртуальнымі экскурсіямі па розных абъектах, у тым ліку адноўленых з дапамогай 3D-мадэліравання, экспазіцыямі з выкарыстаннем тэхналогій дапоўненай рэальнасці.\nПрадстаўнікі краін Садружнасці станоўча ацанілі рэалізацыю праграмы «Шымкент — культурная сталіца Садружнасці 2020 года». У 2021-м статус «Культурная сталіца Садружнасці» атрымае Душанбэ.


Юбілейны Men’s-фэст ў Брэсце 18 кастрычніка! - Новости Отзыв.by\nЮбілейны Men’s-фэст ў Брэсце 18 кастрычніка!\nФестываль беларускай музыкі Men’s Fest запрашае ў Брэст адсвяткаваць 5-годдзе разам з лепшымі гуртамі краіны!\nMen’s Fest і фестываль Еўрарадыё "Даём рады" запрашаюць адсвяткаваць 5-годдзе знакамітага брэсцкага фестывалю.\n"За чатыры "Men’s фэсты" мы зрабілі пэўнае імя івэнту, які ведаюць ужо і за межамі Беларусі, — кажа арганізатар Men’s Fest Зміцер Назараў. — Мне падаецца, што для нашай зацікаўленай музыкай моладзі Men’s Fest — гэта не проста чарговы фестываль, а фэст з адукацыйным накірункам. Сёлет ні лозунг івента "Men’s Fest дае рады!". 5 гадоў ён стаіць на нагах. Колькі яго не штурхалі, ён не здаваўся. Мы не апускаем рукі, а рушым далей, робім нешта важнае і годнае. І тое, што і сёлета гэта будзе якаснае мерапрыемства, я магу абяцаць.".\nУ праграме Men’s Fest — прадстаўнікі розных музычных кірункаў. Сёлета гэта будуць сэты Re1ikt, Nizkiz, Navі, "Нагуаль", Jungle X-mas. Хэдлайнерам фэста стане гурт "Крамбамбуля", які рыхтуе шмат сюрпрызаў для глядачоў.\nАпроч таго, чакаецца шмат конкурсаў і віктарын на веданне гісторыі Беларусі, Брэста, беларускага рок-н-рола і беларускай мовы.\nMen’s Fest пройдзе 18 кастрычніка ў клубе "Сфера". Пачатак у 17.00.\nКошт квіткоў складзе ад 100 000 да 150 000 рублёў.\nНабыць іх можна па ўсёй краіне праз касы kvitki.by, у Брэсце ў гарадскіх касах і ў ГЦ Нікольскі - Green Star, пав.236\nСпасылкі на сацыяльныя сеткі:\nПа пытаннях атрымання акрэдытацыі пісаць на mensfest@gmail.com\n*Статья опубликована согласно официальному пресс-релизу\nПредыдущая запись: 25 фотографий о том, что жизнь прекрасна\nСледующая запись: Otzyv.by с крупными компаниями Беларуси отдыхали на гала-вечере в усадьбе Ваньковичей (+видео)


Вытокі клічуць : Правда Гомель\n1637 0 06:28 / 21.09.2010/ Оксана Семенова\nПершы адкрыты фестываль этнакультурных традыцый “Покліч Полесся” гасцінна расчыніў дзверы для гасцей 17 верасня ў аграгарадку Ляскавічы Петрыкаўскага раёна.\nЯго ўдзельнікамі былі не толькі прадстаўнікі 11 рэгіёнаў Беларусі (восем раёнаў Гомельскай і тры Брэсцкай абласцей), якія знаходзяцца ў басейне Прыпяці. Шмат творчых калектываў — Нацыянальны акадэмічны народны хор імя Цітовіча, дзяржаўны ансамбль “Песняры”, гурт “Палац”, Нацыянальны заслужаны акадэмічны ўкраінскі народны хор імя Вяроўкі і многія іншыя прафесійныя калектывы — вытанчаным майстэрствам радавалі не толькі сваіх аматараў, а і ўсіх удзельнікаў фэсту. Не меншую асалоду давялося адчуць і ад выступленняў аматарскіх калектываў. Аўтэнтычная палеская музыка і спевы гучалі са сцэны і ў конкурсе падвор’яў. Тут ужо кожны раён прадстаўляў усё, чым ганарыцца і што найбольш шануе ў сваёй гісторыі і этнаграфіі: старадаўнія абрады і рамёствы, дзіўныя для сучаснага гараджаніна прысмакі. Жадаючыя маглі паспрабаваць свае сілы ў вырабе чаўноў, ганчарнай справе, пляценні кошыкаў і ткацтве. А таксама праехаць на старадаўняй брычцы, паспрабаваць шчасця ў рыбнай лоўлі і тут жа прыгатаваць смачную юшку.\nНа адкрыцці свята прэм’ер-міністр Рэспублікі Беларусь Сяргей Сідорскі адзначыў, што фестываль павінен стаць своеасаблівым магнітам, які прыцягне ўвагу людзей не толькі з Беларусі, але і з усяго свету: “Я ўпэўнены: той, хто хоць раз пабываў у гэтых мясцінах, захоча сюды вярнуцца. Форум абавязкова стане стымулам для развіцця турыстычнай інфраструктуры і актывізуе рэалізацыю сацыяльна-культурных праектаў Дзяржаўнай праграмы развіцця Прыпяцкага Палесся”.\nАрганізацыю фестывалю ўзялі на сябе Гомельскі аблвыканкам, Петрыкаўскі райвыканкам, Міністэрства культуры Беларусі, Нацыянальны парк “Прыпяцкі”. Генеральным спонсарам фэсту стаў Мазырскі НПЗ. Сярод запрошаных на свята былі старшыня Гомельскага аблвыканкама Аляксандр Якабсон, намеснік прэм’ер-міністра Іван Бамбіза, памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — галоўны інспектар па Гомельскай вобласці Ігар Пракапенка, іншыя афіцыйныя асобы.\nПа словах генеральнага дырэктара Нацыянальнага парку “Прыпяцкі” Сцяпана Бамбізы, гасцямі фэсту сталі таксама прадстаўнікі дыпламатычных місій і турыстычных фірм, патэнцыяльныя інвестары з бліжняга і дальняга замежжа.\nДва дні фестывалю былі распісаны па гадзінах. Пераможцы конкурсаў атрымалі дыпломы, каштоўныя падарункі, граматы. Гран-пры за самае арыгінальнае падвор’е прысуджаны Жыткавіцкаму раёну.\nСёння можна ўпэўнена сказаць: ідэя правядзення фестывалю знайшла водгук у сэрцах тысяч гасцей і ўдзельнікаў свята. Хочацца верыць, што Ляскавіцкі фэст стане сапраўдным брэндам Гомельшчыны, накшталт Аўцюкоўскага фестывалю гумару ці “Берагіні” ў Акцябрскім раёне. Бо менавіта на гэтай зямлі некранутай захавалася шматгранная культура палешукоў.\nЗастаецца спадзявацца, што ў наступны раз кіёскі з сімволікай фестывалю рашуча выціснуць кітайскія вырабы, а для дзетак арганізуюць сапраўдныя народныя забавы і гульні. І ўвогуле, этнакультурны фестываль стане своеасаблівым штуршком для далейшага развіцця сучаснага аматарскага мастацтва і захавання гісторыка-культурнай спадыны аднаго з самабытнейшых рэгіёнаў Беларусі.\nФота Алега Белавусава і Сяргея ХАЛАДЗіЛіНА\n«Палесскую Прыгажуню» выберут на фестивале этно-культурных традиций «Зов Полесья»\nФестиваль «Зов Полесья» в Лясковичах\nКого зовет Полесье?\nПалессе — край долі народнай, традыцый і песень


«Нармальны водгук на ненармальнасць таго, што адбываецца»: як перажыць псіхалагічны гвалт\nПадзеі апошніх месяцаў у Беларусі пакінулі шмат шнараў на нашым калектыўным целе. Цела памятае ўсё, цела не забывае. Цела ў шоку, цела сціскаецца, замірае, б’е, бяжыць, не рухаецца. Цела не можа расслабіцца, цела скурчваецца спазмай, цела нямее. Мы губляем сэнс, мы робімся звышпільнымі і рэактыўнымі, мы можам перажываць балесныя флэшбэкі, мы можам горка плакаць, мы можам злавацца, мы можам адчуваць сябе ў пастцы, траціць сон і апетыт, задавальненне ад звыклых рэчаў, працы, стасункаў. Мы можам адчуваць сябе нямымі, прыніжанымі. Мы можам адчуваць бездапаможнасць і страту кантролю, а таксама немагчымасць звярнуцца па падтрыманне і рэсурсы, нават калі яны ёсць.\nТраўма – эпізод такога ўзрушэння нервовай сістэмы, з якім чалавек не можа даць рады звычайнымі спосабамі праз нястачу адэкватнага падтрымання, рэсурсаў, часу.\nЗдымак з праекту «Нябачная траўма». Фота: Леся Пчолка / «Белсат»\nГэтая немагчымасць перажыць нейкую падзею ў выпадку беларусаў і беларусак – шэраг інтэнсіўных, нечаканых, жорсткіх, страшных падзеяў, якія паўтараюцца. Цэлы замарожаны комплекс думак, пачуццяў, рашэнняў у момант траўмавальнай сітуацыі, які немагчыма перапрацаваць або асіміляваць. Любы напамін пра сітуацыю можа актуалізаваць гэты комплекс, тады траўма баліць, і чалавек зноў і зноў перажывае эмоцыі, як падчас сітуацыі траўмы.\nТраўматычныя падзеі могуць таксама несці ў сабе дадатковы сэнс: крушэнне нашых базавых ілюзіяў – пра бессмяротнасць, справядлівасць свету, прастату ўладкавання свету, уласную недатыкальнасць і абароненасць. Траўматычны досвед робіцца не проста жыццёвым досведам. Траўма арганізуе асобу вакол сябе. Фармуе не толькі нашыя негатыўныя ўяўленні пра свет, але і пра саміх сябе.\nНават калі мы наўпрост не пацярпелі, важна памятаць: шмат хто з нас носіць у сабе траўму сведкі. Гэта падобныя змены ва ўнутраным досведзе чалавека, якія ўзнікаюць у выніку эмпатычнай уцягнутасці ў дачыненні з тымі, хто перажывае траўматычны стан, альбо ў выніку таго, што мы былі сведкамі чужога сутыкнення з гвалтам.\nПсіхіка не хоча, каб мы зламаліся, псіхіка спрабуе хоць неяк перапрацаваць тое, што адбываецца вакол, і тое, які водгук усё гэта выклікае ўнутры. Спрабуе ўбудаваць усё, што адбываецца, у карціну свету – хоць крыва, хоць наўскос, «пражаваць» нейкую надзвычайную плынь інфармацыі пра боль, пакуты, гвалт і несправядлівасць.\nКожны прыстасоўваецца, як можа: хтосьці з дапамогаю крэатыву або партызаншчыны, гумару або агрэсіі, калектыўных дзеянняў і ўзаемадапамогі, адзіноты і ізаляцыі. Маленькія акты супраціву і пераадолення сплятаюцца ў агульную канву пратэсту, нязгоды з тым, што адбываецца.\nРозныя стратэгіі выжывання не горшыя ці лепшыя за іншыя. Паспрабуйце не асуджаць уласных спосабаў спраўляцца і таго, як навакольныя спраўляюцца з тым, што адбываецца. Усё, абсалютна ўсё, што адбываецца з намі, – нармальна. Гэта нармальны водгук на ненармальнасць таго, што адбываецца.\nКалі мы не можам паўплываць на стрэсагеннае асяроддзе, усе рэсурсы асобы мусяць быць накіраваныя на паляпшэнне ўласнага стану тут і цяпер.\nМы ўжо спраўляемся, нават калі выяўляем у сабе дзіўныя і страшныя сімптомы, маркеры траўматычных перажыванняў, якія я згадвала вышэй. У кожны момант часу мы робім усё магчымае, каб заставацца жывымі.\nСкладана, але важна нагадваць сабе: тое, што адбываецца з намі апошнія месяцы, гвалт, які б’е пад дых, гнюсны, усёахопны – толькі частка нашага досведу. У самыя цёмныя моманты здаецца, што ўсё прасякнутае болем, але жыццё нашмат большае за траўму, мы і наш пачуццёвы досвед нашмат большыя. І насуперак халоднаму жаху, насуперак нявызначанасці мы выбіраем адно: жыць.\nНазавіце рэчы сваймі імёнамі. Тое, што з вамі адбывалася, або тое, чаму вы сталі сведкам, было страшным, агрэсіўным, бесчалавечным, жорсткім? Ці было гэта гвалтам? Ці было ў вас адчуванне страты кантролю?\nПаразмаўляйце з тымі, каму давяраеце, хто разумее, хто быў сведкам таго ж, што і вы, з кім бяспечна. Каб выгаварыцца. Папрасіце пра тое, што вам сапраўды неабходна ў гэтай размове: пра маўклівую прысутнасць, эмацыйную зваротную сувязь, абмен досведам, які падтрымлівае тактыльны кантакт, практычныя парады, інфармацыйнае падтрыманне, дапамогу ў звароце да профільных адмыслоўцаў.\nДазвольце сабе адчуваць. Гэта складаней, чым гучыць. Эмоцыі – гэта маркер таго, што з намі адбываецца ў кантакце з вонкавым светам, магчымасць зразумець, якія нашыя патрэбы ў гэтым кантакце не здаволеныя. Эмоцыі могуць быць інтэнсіўныя, але не разбуральныя. Плачце, калі хочацца плакаць, тупачыце нагамі, калі злуяцеся, сумуйце па страчаным пачуцці бяспекі. Якімі б ні былі пачуцці, задайце сабе пытанне: што вас цяпер магло б падтрымаць, калі вы адчуваеце (падставіць апісанне вашага эмацыйнага стану)?\nДаверцеся целу, рушце за ім. Спіце колькі трэба, ежце, рухайцеся так, як хочацца, ці не рухайцеся, ляжыце згарнуўшыся абаранкам, калі гэтага сапраўды хочацца, паспрабуйце адчуць асалоду ў тым, што можна схавацца і замерці.\nВызначце для сябе трыгеры. Якія падзеі, месцы, сюжэты, гісторыі прымушаюць вас зноў адчуваць траўматычныя перажыванні і адгукаюцца балючымі флэшбэкамі? Гэта важна разумець, каб вы не палохаліся сваіх рэакцыяў. Мінімізуйце верагоднасць сутыкнення з трыгерамі.\nАбмяжоўвайце чытанне навінаў і прагляд траўматычнага кантэнту. Інфармацыя пра гвалт, з якім сутыкаюцца людзі з рэферэнтавай групы, выклікае ў нас такі ж водгук, як і ў выпадку, калі б мы самі былі на іхным месцы.\nЗвярніцеся па псіхалагічную дапамогу. Тут некалькі карысных спасылак: база псіхолагаў, псіхалагічная дапамога «Probono», кансультацыі з ЛГБТ-фрэндлі спецыялістамі.\nЗнайдзіце свае шляхі супраціву і актыўнасці, якія могуць вас падтрымліваць, вярніце ўласную суб’ектнасць. Тут важна згадаць, што прыносіць вам задавальненне, радасць, прыемны цялесны водгук, што напаўняе і супакойвае. Пошук рэсурсаў і ўменне да іх звяртацца ў складаныя моманты – важная частка працэсу ачуньвання. Нагадайце сабе, што жыццё нашмат большае, чым траўма, чым тое, што з вамі здарылася, нават калі ў гэты момант здаецца, што ўсё згарнулася да нейкай адной падзеі.\nМіла Вядрова, псіхолаг, трэнерка, арт-актывістка\nГэты тэкст – частка праекту «Нябачная траўма» з асабістымі гісторыямі пра паўсядзённасць беларусаў і беларусак, якія пацярпелі ад псіхалагічнага гвалту з боку ўладаў або праваахоўных органаў.\n«Нябачная траўма»: асабістыя гісторыі пацярпелых ад псіхалагічнага гвалту\nТэгі: дапамога Міла Вядрова міліцэйскае бязмежжа Нябачная траўма парады псіхолага псіхалагічная траўма псіхолаг спецпраект «Белсату» траўма


«Цярпенне лопнула». Беларускія медыкі абвесцілі аб масавым зыходзе з працы | Новы Час\nМінск -6℃ -4℃ -3℃ -3℃\nБеларускія работнікі галіны аховы здароўя — урачы, медыцынскія сёстры, работнікі медыцынскіх устаноў — анансуюць калектыўнае звальненне.\nПра гэта паведамляе набліжаны да медыкаў тэлеграм-канал «Белыя Халаты».\n«Цярпенне лопнула, — адзначана з звароце. — Мы, урачы, медыцынскія сёстры і работнікі медыцынскіх устаноў Рэспублікі Беларусь аб'яўляем аб масавым, калектыўным звальненні!\nУ атмасферы беспрэцэдэнтнай хлусні, беззаконня і рэпрэсій з боку ўладаў у дачыненні да людзей, мы не маем больш маральных сіл заставацца ў ранейшым фармаце заклікаў да разважнасці ў відэазваротах і подпісах.\nМы паступаем так для народа Беларусі ў надзеі, што нас пачуюць. Пачуюць завадчане, настаўнікі, машыністы метро і цягнікоў, вадзіцелі грамадскага транспарту.\nНяма больш прыгнятальнага пачуцця, чым пачуццё бяссілля і бездапаможнасці, і ўсё што мы можам зрабіць — гэта звальненне, бо страйкаваць мы не можам.\nПрыйшоў час нашага голасу і іншага спосабу быць пачутымі ў нас не засталося! Але мы звальняемся, паколькі страйкаваць не маем права.\nТых, хто вырашыў звольніцца ўжо шмат.\nНа працягу гэтага тыдня (16.11-22.11) мы маем зносіны з калегамі, нясем заявы на звальненне і гучна заяўляем пра гэта ў сацыяльных сетках. Звальняемся па ТК праз 30 дзён. За гэты час у дзяржавы і адміністрацыі будзе час, каб так ці інакш вырашыць гэтае пытанне.\nПайсці на выкананне народных патрабаванняў, або можа таксама штрэйбрэхераў запрасіць працаваць, бо, як нам кажуць, усе мы лёгка заменныя... нават у перыяд пандэміі.\nКалегам з ліку тых, хто не можа звольніцца па аб'ектыўных прычынах і маладым спецыялістам, прапануецца італьянскі варыянт:\n1. Не працаваць без належных умоў працы (мы маем права патрабаваць ад працадаўцы рэгулярна абнаўляюцца СІЗы, штодзённую змену рабочага адзення, лімітаваны працоўны дзень, нармаванае кола пацыентаў);\n2. Пераходзіць на адну стаўку ці менш;\n3. Выдаваць бальнічныя лісты і льготныя рэцэпты, зыходзячы з патрэб пацыента, а не ілжывай статыстыкі;\n4. Лячыць пацыентаў у стацыянары столькі, колькі неабходна для яго выздараўлення, а не колькі запланавана;\n5. Падаваць для справаздачнасці толькі рэальныя дадзеныя.\nІ гэта далёка не ўсё, што мы ў сілах зрабіць!\nНашых калегаў збіваюць і затрымліваюць на вуліцах пры аказанні медыцынскай дапамогі! Саджаюць у турму за аказанне медыцынскай дапамогі! Штрафуюць і зневажаюць за праяву салідарнасці!\nНаколькі мы шануем свой «белы халат», каб гэта проста пакінуць без увагі і далей працягваць працаваць, робячы выгляд што нічога не адбываецца?\nПатрабаванні вядомыя, пад імі падпісалася амаль 5 тысяч медыкаў».\nСёння стала вядома, што вядомы дзіцячы рэаніматолаг Андрэй Вітушка будзе звольнены з РНПЦ «Маці і дзіця». Паводле слоў яго жонкі, Андрэя хацелі звольніць яшчэ ў жніўні — пасля таго, як усю іх сям'ю разам з 16-гадовым сынам затрымалі на пратэстах. Аднак калегі выступілі супраць яго звальнення. У выніку кіраўніцтва РНПЦ дачакалася заканчэння кантракту.\nСярод затрыманых 15 лістапада — вядомыя дактары-анколагі


132-е месца ў сьвеце\n141 месца ў сьвеце\nДа XIV стагодзьдзя тэрыторыя сучаснай Малдовы была часткаю валоданьняў розных пляменных зьвязаў (гета-дакі, готы, анты) і дзяржаўных утварэньняў (Кіеўская Русь, Галіцкае княства, Залатая Арда). З другой паловы XIV стагодзьдзя - у складзе Малдаўскага княства, у XVI-XVIII стагодзьдзях - пад падпарадкаваньнем Асманскай імпэрыі. Польскі гісторык XVI стагодзьдзя Леанарда Гарэцкі, кажучы аб Малдове і малдаванах, адзначаў:\nУ 1711 годзе малдаўскі гаспадар Дзьмітры Кантэмір у Ясах прысягнуў на вернасьць Расеі. У выніку няўдачнага для Расейскай арміі Прутскага пахода ён са сваёй сям'ёй і прыдворнымі перасяліўся ў Расею, дзе стаў адным з прыбліжных Пятра І.\nУ канцы XVIII стагодзьдзя ў выніку расейска-турэцкай вайны да Расейскай імпэрыі адышло левабярэжжа Днястра, у 1812 - Бэсарабія. У 1858-1861 гадах Малдова і Валахія аб'ядналіся ў дзяржаву, якая пасьля атрымала назву Румынія.\nУ чэрвені 1940 году ў выніку падпісаньня Пакту Молатава-Рыбэнтропа Румынія была прымушана саступіць Бэсарабію і Паўночную Буковіну СССР. У выніку ўтворана Малдоўская ССР. У час Другой сусьветнай вайны, у 1941-1944, был


Калі ў Лідзе з'явіліся першая тэлефонная лінія і тэлефонная станцыя\nГлавнаяНовостиКультураКалі ў Лідзе з'явіліся першая тэлефонная лінія і тэлефонная станцыя\n20 Мая 2019 111\n20 Мая 2019 113\n20 Мая 2019 104\n19 Мая 2019 722\n07 Сентября 2018 4865\nМікрараён Ферма. На скрыжаванні, дзе тэлефонная лінія зварочвала на поўнач, да замка, стаяла канструкцыя з трох слупоў.\nПравадны тэлефон – гэта сёння рэч не проста банальная. Як сродак сувязі ён на нашых вачах імкліва становіцца ўстарэлым. А некаторыя наогул цудоўна абыходзяцца без яго. І цяжка паверыць, што не так даўно, яшчэ гадоў 20 назад, нямала людзей стаялі ў чарзе на ўстаноўку хатняга праваднога тэлефона, бо мабільнікаў у шырокім ужытку яшчэ не было.\nНу а ў канцы ХІХ стагоддзя тэлефонная сувязь была амаль цудам. «Тэлеграфнае ўстройства, пры дапамозе якога можна перадаваць чалавечую гутарку», было запатэнтавана ў 1876 годзе ў Вашынгтоне. У першыя гады існавання «говорящего телеграфа» адлегласць яго дзеяння не перавышала 500 метраў. Але ўжо ў 1891 годзе ў ЗША быў атрыманы патэнт на аўтаматычную тэлефонную станцыю. Тэлефонныя сеткі хутка выйшлі за межы гарадоў. У першым дзесяцігоддзі ХХ стагоддзя ў шэрагу еўрапейскіх краін і Расіі колькасць абанентаў лічылася ўжо ў сотнях тысяч.\nНа тэрыторыі Беларусі першыя тэлефоны з’явіліся ў 1890 годзе – на мінскіх паліцэйскіх участках. А 14 лістапада 1896 года ў Мінску была здадзена ў эксплуатацыю першая ў гісторыі нашай краіны дзяржаўная тэлефонная станцыя – на 100 нумароў. У пачатку ХХ стагоддзя тэлефонныя станцыі таксама з’явіліся ў найбольш буйных і важных гарадах – у Пінску (1904 г.), Магілёве (1904 г.), Віцебску (1905 г.), Брэсце (1907 г.), Гродне (1907 г.), у тым ліку і ў Лідзе (1909 г).\nЦікава, што самая першая тэлефонная лінія з’явілася ў Лідзе яшчэ да будаўніцтва станцыі. У 1907 годзе паміж піўнымі заводамі Мейлаха і Абрама Пупко і нашчадкаў Янкеля Папірмейстра была праведзена зусім кароткая лінія даўжынёй 200 метраў.\n28 верасня 1909 года камандзір 172-га Лідскага пяхотнага палка палкоўнік Уладзімір Раманаў звярнуўся да віленскага губернатара Дзмітрыя Любімава: «Ввиду разбросанности частей полка, расположенных в городе Лиде, прошу разрешения Вашего на проведение между ними телефона, по прилагаемому при сем плану, с обозначением телефонной линии». Губернатар і губернскае будаўнічае ўпраўленне далі на гэта згоду, Віленская паштова-тэлеграфная акруга выдала дазвол.\nПаўночны гарадок у той час яшчэ толькі будаваўся, тры батальёны пяхотнага палка размяшчаліся ў горадзе на пастоі.\nУвесну 1910 года паветраная тэлефонная сетка аб’яднала падраздзяленні палка. Канструкцыя тэлефоннай сеткі ўяўляла сабой устаноўленыя ўздоўж вуліц драўляныя слупы, на якія былі падвешаны стальныя правады дыяметрам 2,2 міліметра. Усяго, у адпаведнасці з планам, было пастаўлена 38 слупоў. Адлегласць паміж імі складала да 70 метраў. Агульная даўжыня тэлефоннай лініі склала 2,3 кіламетра.\nТэлефонны слуп з ізалятарамі на вуліцы Каменскай (зараз Ленінская).\nПачыналася тэлефонная сетка 172-га пяхотнага палка ад каталіцкіх могілак (зараз – старыя могілкі па праспекце Перамогі) і ішла ў напрамку замка. На скрыжаванні (прыкладна там, дзе сёння скрыжаванне вуліц Радзюка і Камсамольскай), дзе лінія збочвала на поўнач, да крэпасці, стаяла цікавая канструкцыя з трох слупоў. Далей лінія перасякала мікрараён Ферма (сёння гэта тэрыторыя прыкладна паміж замкам і могілкамі па пр. Перамогі, чыгункай і Лідзейкай) і выходзіла на вуліцу Замкавую. За крэпасцю тэлефонная лінія працягвалася па вуліцы Крывой, перасякала вуліцу Каменскую (зараз Ленінская) і выходзіла на Садовую (сёння – прыкладна раён хімчысткі). З Садовай лінія зварочвала на Школьную (сёння – Кірава), перасякала ўсходнюю ўскраіну Выгана (сёння на месцы гэтага раёна – гарадскі парк) і даходзіла да вуліцы Крупаўскай (сёння – 8 Сакавіка). Адтуль тэлефонная лінія разгаліноўвалася. Асобнымі трыма адгалінаваннямі яна выходзіла на вуліцу Віленскую (зараз Савецкая) – да штаба палка (сёння на гэтым месцы – музвучылішча), месцазнаходжання 3-га батальёна і дома камандзіра 172-га пяхотнага палка (сёння ў ім месціцца аддзел садзейнічання занятасці).\n«Мозг» гэтага аб’екта – тэлефонная станцыя – размясціўся ў штабе палка. Кожнае падраздзяленне палка было злучана са станцыяй асобным провадам. На тэлефоннай станцыі сядзеў салдат, які злучаў на камутатары два правады. Каб здзейсніць званок, трэба было паслядоўна зрабіць шэраг дзеянняў. Вось што гаворыцца ў інструкцыі таго часу: «Абонент, желающий вести разговор, должен вызвать центральную станцию с помощью индуктивного звонка, но не снимая рецептора с аппарата. Не ожидая ответа звонком от центральной станции, следует указать номер требуемого абонента, и когда станция ответит «Готово», повторить вызов звонком. После окончания разговора следует повесить рецептор и дать три отрывистых звонка, уведомляя таким образом центральную станцию, что разговор окончен».\nПлан тэлефоннай лініі 172-га пяхотнага палка ў горадзе Лідзе (пачатак ХХ стагоддзя)\nМоей стране – почет и слава!\nЖители и гости Лиды присоединились к областной акции «В шесть часов вечера после войны»\n«У нашай памяці жывыя Перамогі шчаслівыя гукі»


Навошта Дзьмітрый Мядзьведзеў запрасіў беларускіх журналістаў?\n24 лістапад 2009, 21:46\nПрэзыдэнт Расеі Дзьмітрый Мядзьведзеў правёў прэсавую канфэрэнцыю для беларускіх журналістаў. Чым патлумачыць гэтую сустрэчу? Ці зьбіраўся Дзьмітрый Мядзьведзеў перавыхаваць Аляксандра Лукашэнку? Якое пасланьне адрасаваў прэзыдэнт Расеі беларускаму грамадзтву?\nУдзельнікі: намесьнік галоўнага рэдактара газэты “Товарищ” Анатоль Гуляеў зь Менску і дацэнт Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту міжнародных дачыненьняў Кірыл Коктыш з Масквы.\nДзеля чаго ладзілася прэсавая канфэрэнцыя?\nВалер Карбалевіч: “Пасьля азнаямленьня з стэнаграмай прэсавай канфэрэнцыі прэзыдэнта Расеі зь беларускімі журналістамі складаецца ўражаньне, што сам факт гэтага мерапрыемства больш цікавы, чым зьмест адказаў Мядзьведзева. Чаго раптам захацелася расейскаму прэзыдэнту паразмаўляць з прадстаўнікамі беларускіх мэдыяў? Навошта іх запрасілі ў рэзыдэнцыю “Барвіха”?”\nАнатоль Гуляеў: “У мяне і маіх калегаў — самыя лепшыя ўражаньні ад гэтай прэсавай канфэрэнцыі. Я згодзен, што сам факт гэтага мерапрыемства больш цікавы, чым зьмест адказаў Мядзьведзева. Бо тое, што было сказана, гучала і раней.\nІснуе некалькі прычынаў правядзеньня гэтай прэсавай канфэрэнцыі. Мядзьведзеў адзначыў, што Лукашэнка даўно выкарыстоўвае практыку камунікацыі з расейскімі журналістамі. Таму цяпер і ён будзе ладзіць такія мерапрыемствы.\nПасланьне Мядзьведзева мае некалькі адрасатаў. Напрыклад, расейскаму грамадзтву. Невыпадкова ў расейскіх інтэрнэт-сайтах ёсьць загаловак кшталту: “Мядзьведзеў паўшчуваў Лукашэнку”.\nАдказваючы на маё пытаньне наконт лёсу саюзнай дзяржавы, Мядзьведзеў перайшоў да эканамічных аргумэнтаў. Ён казаў, што нельга разбураць тое, што ёсьць”.\nКірыл Коктыш: “У кіраўніцтва Расеі бракуе наўпроставых кантактаў зь беларускім грамадзтвам. І ў Расеі, і ў Беларусі існуюць стэрэатыпы пра палітыку хаўрусьніка, якія ня вельмі адпавядаюць рэальнасьці. Таму Мядзьведзеў хацеў паглядзець на рэакцыю беларускага грамадзтва на гэтую прэсавую канфэрэнцыю.\nЗ 2003 году кіраўніцтва Расеі прытрымлівалася пазыцыі ў дачыненьнях зь дзяржавамі СНД: размаўляць толькі з афіцыйнымі асобамі. Цяпер Крэмль мяняе сваю пазыцыю і дэманструе, што гатовы размаўляць з усімі грамадзкімі плынямі”.\nЦі ўдасца перавыхаваць Лукашэнку?\nКарбалевіч: “Самае цікавае ў гэтай прэсавай канфэрэнцыі — гэта ацэнка выказваньняў Лукашэнкі. Можа, у гэтым і быў асноўны сэнс падзеі — паўзьдзейнічаць на беларускага лідэра, перавыхаваць яго. Бо тон Мядзьведзева ў гэтым сюжэце быў мэнтарскі, як настаўнік вучыць вучня: ”Я лічу гэта недапушчальным”. Ці будзе эфэкт ад гэтага выхаваньня?”\nГуляеў: “Ня думаю, што гэта было асноўным матывам. Ня думаю, што ад гэтага “выхаваньня” будзе нейкі толк. Зьвяртаю ўвагу, што беларускія ўлады вельмі хваравіта сустрэлі гэтую падзею. Напярэдадні, па маёй інфармацыі, у беларускіх кіроўных колах было абмеркаваньне: ці варта ўвогуле ехаць на гэтую прэсавую канфэрэнцыю прадстаўнікам дзяржаўных мэдыяў.\nІ зьвярніце ўвагу: ад недзяржаўных мэдыяў паехалі галоўныя рэдактары, а ад дзяржаўных — шараговыя журналісты. І апошнія задавалі вострыя пытаньні. Напрыклад: тое, што ў Маскву запрашаюцца апазыцыйныя палітыкі, ці ня ёсьць гэта ўмяшаньнем ва ўнутраныя справы Беларусі? Прадстаўніца газэты “Рэспубліка” спыталася: ці ня страціць Расея праз сваю палітыку апошніх сяброў? Журналістка газэты “Советская Белоруссия” абуралася, што расейскія мэдыі дрэнна пішуць пра Беларусь”.\nКарбалевіч: “Цікавая сытуацыя: пытаньні прадстаўнікоў дзяржаўных мэдыяў выявіліся вастрэйшымі, чым пытаньні недзяржаўных мэдыяў”.\nГуляеў: “Напярэдадні падзеі прадстаўнікі недзяржаўных мэдыяў прыйшлі да высновы, што ня варта задаваць пытаньні з нэгатывам, што на першай такой прэсавай канфэрэнцыі трэба захоўваць паліткарэктнасьць. Хоць вострыя пытаньні былі. Напрыклад, Сярэдзіч казаў, што Расея паўтарае шлях Беларусі ў пляне адступленьня ад дэмакратыі. А што тычыцца дзяржаўных мэдыяў, то вельмі адчувалася рэжысура”.\nКарбалевіч: “Зьвяртае на сябе ўвагу, што ў нядзелю, напярэдадні гэтай прэсавай канфэрэнцыі, на БТ у “Панараме” было тры сюжэты, якія ўмоўна можна назваць “антырасейскімі”. І ў панядзелак таксама пасьля інфармацыі пра гэтую падзею быў такі ж “антырасейскі” сюжэт”.\nКоктыш: “Мядзьведзеў прывёў прыклад дачыненьняў паміж Расеяй і ЗША. У часы Дж. Буша дачыненьні паміж кіраўнікамі былі цёплымі, а паміж дзяржавамі — дрэннымі.\nУ беларуска-расейскіх дачыненьнях — усё наадварот. Непаразуменьні паміж краінамі носяць структурны характар. Бо Беларусь і Расея рэалізуюць процілеглыя стратэгіі адносна транзытнага чыньніка”.\nКарбалевіч: “Яшчэ адзін важны момант. Мядзьведзеў акцэнтаваў увагу на расейскіх субсыдыях беларускай эканоміцы. І ўзамен патрабаваў выконваць абавязкі ў рамках АДКБ і Мытнага зьвязу. Можа, гэта таксама важнае пасланьне ня толькі Лукашэнку, але і беларускаму грамадзтву? Маўляў, за субсыдыі трэба расплачвацца”.\nГуляеў: “Гэта адна з падставаў. Мядзьведзеў казаў пра неабходнасьць выконваць абавязаньні”.\nКоктыш: “Быў такі намёк, але не наўпроставы. Вядома, што ў палітыцы аказаная паслуга ўжо нічога ня вартая. Але Расея працягвае субсыдыяваньне Беларусі, таму хвалюецца за тое, каб гэта было не дарма”.


Паўтары гады назад блогер wouk зьвярнуў увагу, што рэканструкцыя Старога замка часу Вітаўта, выкананая Я. Вайцяхоўскім, з цяжкасьцю стасуецца са знакамітай выявай замка на гравюры Адэльгаўзэра (тут і тут). Тады ўзьнікла ідэя, што брамай магла быць вежа, рэшткі якой захаваліся над стромам Нёмана. Аднак, адной “гульні ў 3D” не хапала, каб больш-менш упэўнена выступіць з гэтай ідэяй.\nНядаўна з дапамогай спадарыні Н. Сьліж ён натрапіў на апісанне Старога замка 1578 года, зробленае літаральна за колькі год да яго грунтоўнай перабудовы на загад Стэфана Баторыя. Гэты інвентар быў знойдзены Ю. Ядкоўскім і ў 1923 годзе апублікаваны ў кнізе “Grodno” (кніга ў pdf ёсьць тут). Гэтае апісаньне, шэраг іншых пісьмовых, іканаграфічных крыніц, а таксама вынікі археалагічных дасьледваньняў прымусілі мяне яшчэ больш крытычна паставіцца да канцэпцыі Вайцяхоўскага, якая на цяперашні час з’яўляецца амаль кананічнай.\nНа пачатку шэраг рэканструкцый Старога замку. Ю. Ядкоўскі, 1923:\n“Кананічны” варыянт Т. Андрэячыка на аснове дасьледваньняў Я. Вайцяхоўскага, 1938:\nРэканструкцыя, апублікаваная ў кнізе А. Краўцэвіча, 1993 (напэўна, на аснове археалагічных даследваньняў А. Трусава):\nІнвентар 1578 года:\n“Інвентар прыёму двару гарадзенскага староства і іншага мною, Станіславам Лакніцкім, сакратаром Яго Мосці Караля, учынёны у 1578 годзе.\nЗамкавыя будынкі. Найперш мураваны гарадзенскі замак на гары, у якім чатыры вежы, а вакол апаўшыя бланкі.\nНайперш вялікія падвойныя вароты на завесах ад Нёмана. Пры тых варотах узвод. Пад тымі варотамі турма для саджання злачынцаў, у якой акной з зашчэпкай. Там жа грамада цэглы. Над гэтымі варотамі вежа. У той вежы святліца. Апаўшыя жалезныя дзверы, што на зямлі ляжаць. З той ізбы усходы ў склеп. Усходы на гару драўляныя. Каля той вежы апаўшы гнілы ганак. Ад той вежы, ідучы па правым баку навокал, другая вежа ад ракі Нёмана, пад якой пограб. Дзверы на завесах. Над ім склеп, у якім дзверы на завесах з зашчэпкай, калодкай . Над тым склепам другі склеп. Дзверы на завесах. З яго драўляныя ўсходы на гару. Каля той вежы муру выпала на стаю , якая задылявана тарчыцамі у сем праслаў. Трэцяя вежа ад места. У ёй склеп. На доле дзверы на завесах. Над тым склепам другі склеп. У гэтай вежы апаўшыя дряўляныя усходы. Чацвёртая вежа круглая, у якой усходы высокія аж да верху, каля якіх фортка да двара. Дзверы на завесах з вялікай калодкай для замыкання. Там ля тых дзвярэй дзве вялікія куны для замыкання дзвярэй.\nНаперадзе замка пры муры апаўшы драўляны свіран . Двое дзвярэй на завесах з зашчэпкамі, ўсходы два. Пад імі два мураваныя паграбы. У адным пограбе драўляная крата. Там жа дзве драўляныя ізбы без верху.”\nГалоўнай памылкай Я. Вайцяхоўскага, як нам падаецца, было перакананьне, што гатычная брама разьмяшчалася недзе паблізу ад пазьнейшай брамы баторыевага замку. Гэта прымусіла яго адсунуць круглую вежу-бергфрыд на поўнач, а ў вежы, рэшткі якой захаваліся над стромам Нёмана, бачыць крайнюю левую вежу, што бачна ў Адэльгаўзэера. Ніжэй – план замку з абазначэннем рэшткаў муроў розных часоў, выяўленых Я. Вайцяхоўскім і ягоная рэканструкцыя:\nМы ў сваю чаргу адштурхоўваліся ад дапушчэння, што брама размяшчалася над стромам Нёмана, а круглую вежу разьмясьцілі там, дзе Вайцяхоўскі лакалізаваў браму.\nСлабаабгрунтаваным з’яўляецца сьцьвярджэньне Вайцяхоўскага аб існаваньні гатычнага палацу на месцы пазьнейшага баторыяевага палацу. Інвентар 1578 года пра яго не згадвае, а археалагічныя дасьледваньні пад кіарўніцтвам А. Трусава не выявілі будаўнічага слою, які можна было б зьвязаць з палацам. Падмуркі ж з часу Вітаўта, што Вайцяхоўскі знайшоў пад палацам Баторыя, больш слушна зьвязваць з “драўляным сьвірнам, які стаяў на двух мураваных паграбах”.\nПалац Вітаўта, на нашу думку, месьціўся ў “другой вежы ад Нёмана”, пра якую згадвае інветнар 1578 года. Сама ж вежа стаяла не на рагу замкавых муроў, а на т.зв. “казематах”, адкапаных яшчэ Ядкоўскім. Гэтыя “казематы” з’язляліся пограбам палацу, над якім узвышалася яшчэ два паверхі. Другі паверх узвышаўся над сценамі і бачны ў Адэльгазера. У сваю чаргу сьцьвярджэньне аб існаваньні вежы на заходнім рагу замкавых муроў не пацьвярджаецца археалогіяй.\nСвае думкі наконт архітэктуры Старога замку ўвасобіў у 3D мадэлі, шэраг рэндэраў зь якой прапаную ніжэй. Больш грунтоўна свой варыянт рэканструкцыі замка зьбіраюся прадставіць на канферэнцыі ў Міры ў канцы красавіка, а затым у асобным артыкуле. Гэтым жа допісам хацеў зьвярнуць увагу неабыякавых да гэтай тэмы. Каментары, заўвагі і крытыка былі б мне вельмі карыснай.\nСама 3D мадэль апроч рэканструкцыі віду замка дала магчымасьць зрабіць пэўнае дапушчэньне адносна таго, як М. Цюнт выканаў малюнак замка. Сам сілуэт замка мастак зрабіў з кропкі, зь якой ён рыхтаваў агульную панараму Горадні, а скончыў маляваць з іншай кропкі, бліжэй да Каложы. У дадзеным выпадку, апроч уласнага аналізу архітэктуры замку я сьледую меркаваньню Н. Сьліж, якая прыйшла да такой высновы на аснове аналізу выявы Каложскай царквы. Дамалёўваючы замак з іншага боку Цюнт літаральна “павярнуў” фасады ўсіх будынкаў. У выпадку царквы і брамы Ніжняга замку (у канцы драўлянага маста) – гэта відавочна, бо мастак проста не мог бачыць іх фасады з першай кропкі. У выпадку ж палацу і брамы Старога замку гэта вынікае з параўнаньня з характарам падмуркаў будынкаў: брама была выцягнута па лініі поўнач-поўдзень, ад палац – па лініі ўсход-захад.\nМадэль (шэрым абазначаны некаторы дамінанты, якія можна лакалізаваць з дапамогай шведскай мапы 1655 года):\nПры параўненьні гэтых малюнкаў варта ўлічваць, што сьцяна за “другой вежай над Нёманам”, ці палацам на час падрыхтоўкі малюнка абвалілася, што адзначна ў інвентары 1578 года.\nПрыкладна адсюль Цюнт дамалёўваў замак:\nЯшчэ колькі больш-менш удалых рэндэраў:


На Винничине ратавальнікі знялі з дрэва 75-гадовага мужчыны\n23 сакавіка Вінніцкай выратавальнікам паступіла паведамленне аб тым, што ў абласным цэнтры на вул.Бучмы на дрэве працяглы час знаходзіцца чалавек, які не можа самастойна злезці. Як з ’ высветлілася, 75-гадовы пенсіянер вырашыў ачысціць сад ад сухіх галінак. Забраўшыся ў адзін з фруктовыхдрэў, мужчына не змог самастойна злезці ўніз. На месца здарэння адразу прыбылі ратавальнікі, якія знялі дзядулі з вышыні. ГУДСНС Украіны ў Вінніцкай вобласці\n← У Івана-Франкоўскай вобласці... Хмяльніцкая вобласць:... →


Сагрэлі цеплынёй душы - ЛЕПЕЛЬ -ВСЁ ПРО ЛЕПЕЛЬ\nМіжнародны Дзень абароны дзяцей –- гэта светлае, сонечнае свята. Зусім не выпадкова яно адзначаецца ў самы першы дзень лета, першы дзень школьных канікулаў.\nНа жаль, нам, дарослым, ужо немагчыма вярнуцца ў гэтую шчаслівую пару. А як усё ж такі хочацца застацца дзіцяці ў бесклапотнай і такой цудоўнай краіне –- “Дзяцінства”.\nАднак не ва ўсіх хлопчыкаў і дзяўчынак дзяцінства светлае і радаснае. Няшчасныя малышы ёсць і ў нашым раёне. Для дзетак, якія засталіся без апекі бацькоў, -- “сацыяльных сірот” -- у Лепелі адкрыты сацыяльна-педагагічны цэнтр. Тут хлопчыкам і дзяўчынкам аказваюцца ўсебаковая дапамога, падтрымка. Дзецям, пазбаўленым бацькоўскіх цеплыні і клопату, падтрымкі блізкіх людзей, неабходна адчуць, што яны камусьці патрэбны, яны дарагія і любімыя. Усё гэта змаглі падарыць выхаванцам сацыяльна-педагагічнага цэнтра госці, сябры, якія першага чэрвеня наведалі сацыяльна-педагагічны цэнтр з музычна-гульнёвай праграмай і падарункамі.\nНавучэнцы ўстановы адукацыі “Лепельскі дзяржаўны прафесійны ліцэй” адразу падарылі ўсім цудоўны настрой. Ні адзін з прысутных не застаўся раўнадушным. На некаторы момант усе госці вярнуліся ў дзяцінства. Усе разам спявалі, ігралі, весяліліся, дарылі адзін аднаму цёплыя ўсмешкі і выдатны настрой. А якія ж радасныя былі выхаванцы сацыяльна-педагагічнага цэнтра! У іх вачах гарэў цёплы агеньчык, малышы проста скакалі ад шчасця.\nХочацца выказаць шчырую ўдзячнасць за падоранае свята, выдатны настрой, атмасферу дабрыні кіраўніцтву і навучэнцам Лепельскага дзяржаўнага прафесійнага ліцэя, настаяцелю храма Праабражэння Гасподня Сергію Ляшкевічу, кіраўніцтву суда Лепельскага раёна, аддзела ЗАГС райвыканкама, КУВП ЖКГ “Лепель”, начальніку Лепельскага РАУС, дырэктару раённага вытворчага ўпраўлення “Лепельрайгаз”, а таксама індывідуальнаму прадпрымальніку Мікалаю Лебедзеву. Вельмі прыемна, што гэтыя людзі не шкадуюць для дзяцей-сірот цеплыні свайго сэрца, ласкі і пяшчоты.


05 ліпень 2018, 13:23\nУладзімер Рудзеў стала жыве ў мястэчку Наваельня Дзятлаўскага раёну. Былы інжынэр-цеплатэхнік, але працуе і на пэнсіі — езьдзіць вахтавым мэтадам за мяжу.\nЕзьдзіць ён не ў Расею ці Польшчу, як многія суайчыньнікі, а за акіян. Рудзеў працуе тэхнічным работнікам у гатэлі гораду Чарльстану, што ў Паўднёвай Караліне.\nПаездкі і праца ў ЗША пачаліся з выйгрышу ў лятарэі Green Card, у якой Уладзімер нават не зьбіраўся ўдзельнічаць. Анкету запоўніў пляменьнік. І закон лятарэі (навічкам шанцуе) спрацаваў. Цяпер Рудзеў паўгода праводзіць у ЗША, а з красавіка па кастрычнік адпачывае на радзіме. З-за акіяну прывозіць, акрамя добрай зарплаты, новыя ўражаньні, з кожным годам разьвейваючы старыя савецкія стэрэатыпы.\nПра некаторыя зь іх Уладзімер Рудзеў расказаў Свабодзе.\nПра «тупых» амэрыканцаў\nАмэрыканец з вышэйшай адукацыяй, які мае працу, ведае, дзе знаходзіцца Афрыка, а дзе Аўстралія. І ня трэба думаць, што яны ўсе «такія тупыя». Амэрыканец ведае, што ёсьць дзьве Карэі, але ён мае права ня ведаць, хто там прэзыдэнт. Яму гэта абсалютна ня трэба. Ён робіць сваю працу, ён плаціць падаткі, ён жыве для сябе. А гэтым хай займаецца Кангрэс і Дзярждэпартамэнт. У старажытным Рыме была такая прымаўка: «Хто паўсюль, той нідзе». Мы ўсё ведаем. Мы ведаем астраномію, палітыку, эканоміку. Але чамусьці цягнемся ў хвасьце. Яны «тупыя і абмежаваныя», але чамусьці ў іх эканоміка на першым месцы.\nУладзімер Рудзеў у Амэрыцы, ля гатэля, дзе ён працуе\nПра «няшчырыя» амэрыканскія ўсьмешкі\nНайбольш уразіла амэрыканская добразычлівасьць. Яны нашмат дабрэйшыя за нас. Гэта праяўляецца ў тым, што на працы яны цябе падтрымліваюць. Які б ты касяк не дапусьціў, ён ніколі на цябе не павысяць голас. Ці фарбу ты разьліў, ці нешта сапсаваў. Амэрыканцы вельмі стрыманыя. Яны цябе паважаюць як асобу. Любога. Нават работнікі аэрапорту цябе за руку прывядуць туды, куды табе патрэбна. У адрозьненьне ад нашых супрацоўнікаў у аэрапорце Менск. Па-другое, яны спачуваюць табе. Што вось, ты прыехаў працаваць за акіян, ты пакінуў сям’ю, табе цяжка. Сустракаюцца такія амэрыканцы, якія гатовыя табе даць даляраў пяцьдзясят. Прычым кажуць: «Мне не аддавай. Пабагацееш — аддай таму, хто прыедзе пасьля цябе». Я сустракаў такіх на працы сваёй.\nПра «закрытасьць» амэрыканскага грамадзтва\nБеларусы ў ЗША працуюць праграмістамі, дальнабойшчыкамі. Я ня бачыў ніводнага беларуса, каб ён сядзеў з працягнутай рукой. Беларусы там падымаюцца вельмі высока. Беларус у Амэрыцы падымаецца вышэй, чым у Беларусі. Там цэняць тваю працу. Амэрыканцы за цябе радуюцца. Яны вельмі камунікабэльныя. Больш кампанейскія за эўрапейцаў. І за беларусаў. Але, калі ты ня ведаеш іхнай мовы, як ты завядзеш дружбу? А калі ты ведаеш мову, 90 адсоткаў тваіх праблем зьнікае. З мовай у цябе і сябры будуць. І запросяць цябе на ўік-энд, і на акіян, і на рыбалку. А бяз мовы каму ты патрэбен? Уявіце, што да нас прыяжджае чалавек зь якой Афрыкі, ня ведаючы нашай мовы. Хто ў яго сябар будзе?\nПра Амэрыку як «сусьветнага жандара»\nЯ лічу, што мусіць у гэтым сьвеце быць паліцыянт. Пастух, жандар. Я лічу, што гэта не павінен быць камуністычны Кітай, і не Расея. Амэрыканцы памяшаныя на законах. Для іх законы вышэйшыя за Біблію. Закон павінны выконваць усе. Ад валацугі, які абколаты валяецца на вуліцы, і да прэзыдэнта. Я не зьдзіўляўся, калі ў асабістага кіроўцы Абамы, калі той заехаў на пешаходны пераход, забралі правы. Дарэчы, там за п’янку лепш не пападацца. Загадаеш ня толькі ўнукам, але і прапраўнукам, каб не пілі. Мала таго, што забяруць правы. Але ты яшчэ будзеш хадзіць тры месяцы на курсы, дзе табе мэдыкі будуць чытаць лекцыі пра шкоду алькаголю. І ты за гэтыя курсы заплаціш 800 даляраў. І паспрабуй іх прапусьці! Забяруць правы пажыцьцёва. Я бачыў былых савецкіх хлопцаў, якія папаліся. «Лепей бы я ў той час кіслату піў, а не гарэлку», — казалі.\nПра фэрмэра, які замяняе цэлы калгас\nУ мяне ёсьць знаёмы фэрмэр у Паўднёвай Караліне. Дык вось у гэтага фэрмэра пасяўныя плошчы складаюць 3,5 тысячы гектараў. Апрацоўвае адна фэрмэрская сям’я. Ён наймае на ўборачную і на пасяўную тры-чатыры чалавекі. Колькі ў нас у калгасах эканамістаў абслугоўваюць тры з паловай тысячы гектараў?.. Там абслугоўвае адна сям’я. Ён, амэрыканец, жонка-расейка, якая там ужо 25 гадоў, сын і дачка. Яны і бухгальтары, і эканамісты. Як мага менш «рукавадзяшчых» (ад слова «рукой вадзіць»).