«Малюся я небу, зямлі і прастору…»\nОпубликовано: 07.07.2012 19:58:24\nВЫЙШЛА з цягніка на прыпынку «Вязынка», і адразу кінулася ў вочы аб’ява: «7 ліпеня а 12-й гадзіне Купалаўскі мемарыяльны запаведнік «Вязынка» запрашае на Рэспубліканскае свята паэзіі, песні і народных рамёстваў «З адною думкаю аб шчасці Беларусі…» Безумоўна, мерапрыемства прымеркавана да 130-годдзя Янкі Купалы. Пойдзем на свята!\nУ гэтыя летнія дні ў Вязынцы асабліва гожа. Вось ужо сорак гадоў у пачатку ліпеня тут збіраюць гасцей, каб адзначыць дзень народзінаў нашага знакамітага паэта.\nУ МЕСЦЫ, дзе працякае рэчка, ад імя якой пайшла назва ўсёй гэтай мясціны, а, магчыма, яшчэ і таму, што па беразе воднай артэрыі раслі вязы, можна гуляць гадзінамі і натхняцца на творчасць…\nЛюдзі спыняюцца ля помніка Купалу, каб пакланіцца паэту. Манумент — справа рук знакамітага скульптара Заіра Азгура. Помнік прыехаў сюды з Мінска ў 1972 годзе. А 7 ліпеня тут адбудзецца ўрачыстае ўскладанне кветак. У розных куточках Вязынкі — разнастайныя святочныя праграмы. На асноўнай пляцоўцы а 13-й гадзіне пачнецца канцэрт «Малюся я небу, зямлі і прастору…» У ім прымуць удзел такія знакамітыя калектывы, як Нацыянальны акадэмічны народны хор Рэспублікі Беларусь імя Г. Цітовіча, Дзяржаўны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы і Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі, салісты Андрэй Скарынкін, Дзмітрый Качароўскі, Андрэй Усанаў. А таксама Беларускі дзяржаўны ансамбль народнай музыкі «Свята», фольк-медыя гурт «Неруш» БДУ, фальклорны ансамбль «Грамніцы» і фальклорны калектыў «Талака» Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. Заяўлены калектывы, якія выступаюць на асноўных рэспубліканскіх пляцоўках! Безумоўна, не прамінуць свята ў Вязынцы і пісьменнікі Беларусі.\nПадрыхтаваны і літаратурна-музычная праграма «Адгукніся, душа!..», грамадска-культурная акцыя «Чытаем Купалу разам», выступленне фіналістаў конкурсу аматарскай песні «Купалаўскія вакацыі», аматарскіх фальклорных калектываў Мінска і Маладзечанскага раёна. Усяго не пералічыць! Госці змогуць наведаць экспазіцыю мемарыяльнага запаведніка «Вязынка», паглядзець і паўдзельнічаць у майстар-класах па ткацтве, вышыўцы, бісерапляценні, кавальстве, вырабе рэчаў з воўны і лялек-абярэгаў на кірмашы майстроў народных рамёстваў.\n— Мы чакаем да пяці тысяч гасцей! — распавядае Ірына Трутнева, загадчык філіяла Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы «Вязынка». — Чакаем усіх, хто любіць Купалу, яго творчасць. Гэта свята ў нас праходзіць дзесяцігоддзямі, і яго некалі ў вёсцы называлі фестывалем. Людзі вельмі яго чакалі. Вядома, на свяце гучаць беларуская мова і песні. Жанчыны ходзяць ў народных строях. Проста пяе ўсё навокал! Цудоўныя майстры прыязджаюць, прадаюць самыя розныя свае вырабы.\nВедаю, калі я яшчэ тут не працавала, сюды прыязджалі «Песняры» на чале з Мулявіным, калі адзначалі стагоддзе Купалы. Тры з паловай гадзіны на сцэне гучалі песні толькі на словы класіка! Уяўляеце, якое гэта было ўражанне? Былі ў Вязынцы і дзяржаўны ансамбль танцаў, «Харошкі», «Чараўніцы».\nЯ лічу, што гэта свята — асаблівае. Вядома, юбілейныя мерапрыемствы — большыя па памеры, па размаху. Многа гадоў народзіны Купалы адзначалі камерна, а тут чакаем многа наведвальнікаў і прыхільнікаў творчасці Песняра…\nРазгорнуцца тут і кніжны, і сувенірны кірмашы, і мадэлей самалётаў удзельнікаў конкурсу творчых работ «Мара», паводле верша Купалы «Хлопчык і лётчык». І выстаўка малюнка «Дзеці Дона малююць Беларусь» — твораў дзяцей з Растова-на-Доне, якія прыязджалі ў цэнтральны музей Янкі Купалы і там праводзіўся конкурс да 130-годдзя Купалы і Коласа. Павінен уразіць вялікі кірмаш народных майстроў.\nФІЛІЯЛ «Вязынка» адчыніў свае дзверы для наведвання ў 1948 годзе, а з 1972-га на тэрыторыі запаведніка да Купалаўскага свята праводзяцца Рэспубліканскія святы паэзіі, песні і народных рамёстваў. З 1976 года у Вязынцы збіраюцца ўдзельнікі традыцыйных злётаў — студэнты-філолагі БДУ.\n— Трэці год запар правялі фінальны канцэрт конкурсу аўтарскай песні «Купалаўскія вакацыі» — фестываль бардаўскай песні, — кажа Ірына Трутнева.\nУ ВЯЗЫНЦЫ пачынаўся шлях Купалы, і музей запрашае, каб людзі, хто захоча, далей прасачылі і лёс паэта, і яго творчасць. І наведалі цэнтральны музей у Мінску, і філіялы ў Яхімоўшчыне, Акопах, Ляўках.\n…Паглядзім экспазіцыю Купалаўскага мемарыяльнага запаведніка!\nДом, які стаіць на месцы, дзе нарадзіўся Купала. Уваход, сенцы, і на два бакі — хата. У першай зале — літаратурная частка. Там мы бачым бацькоў паэта, экскурсаводы распавядаюць гісторыю сям’і Луцэвічаў. Аказваецца, некалі продкі Купалы мелі зямлю, яны нават лічыліся са шляхецкага роду. Але з цягам часу зямлю страцілі. Дзед Купалы судзіўся, спрабаваў нешта даказаць, але з Пецярбурга прыйшла яму вестка, што іх шляхецтва не зацвердзілі.\n— Зямлю яны некалі мелі. Быў раней такі засценак Лазараўшчына, ці сёння Луцэвічы, на Уздзеншчыне, — кажа Ірына Уладзіміраўна.\nЭкскурсанты даведаюцца, як Луцэвічы трапілі ў Вязынку, як у бацькоў Купалы нарадзіўся хлопчык — Міколка. Ён вельмі рана памёр. Але засталіся звесткі, што хрысцілі яго ў касцёле ў Радашковічах. Як і будучага паэта.\n…Тут жа выява Купалы ў 6 гадоў, ранейшых здымкаў няма.\nУ экспазіцыі падрабязна расказваецца пра Вязынку, як яна выглядала, што належала панам Замбжыцкім, у якіх было зямлі 350 гектараў. У архівах пазнаходзілі старыя здымкі з відамі Вязынкі.\n— Зямля Замбжыцкіх не ўся была ворыўная, стаяла на ёй шмат будынкаў. І дом панскі, аж да 1952 года, і хлявы былі тут, і канюшні. І вось гэта хатка арандатараў, у якой мы знаходзімся, у якой жылі бацькі паэта і ў якой нарадзіўся Купала. Гэта хатка стаяла тут да 1972 года. Стаяла б і далей, проста ўжо згніла. І на яе месцы пабудавалі новую.\nПасля вайны прыязджала ў гэтыя мясціны жонка Купалы — Уладзіслава Францаўна. Менавіта яна стварала музей… Захаваўся на памяць фотаздымак, як у 1946-м яна сустракалася з сынам апошняга ўладальніка Вязынкі Замбжыцкім, які тут жыў. У 1946-м адчынілі мемарыяльную дошку, а ў 1948 годзе быў адчынены музей. Уладзіслава Францаўна і стала першым дырэктарам музея…\n— Калі мы стваралі экспазіцыю, хацелі паказаць, што з Вязынкі ўсё пачыналася. У такіх жа маёнтках прайшло дзяцінства паэта, таму што Вязынка — тыповы фальварак. Сям’я Купалы жыла ў розных мясцінах — у Лагойскім, Барысаўскім, Мінскім раёнах. Але фактычна бацька ўсюды працаваў на чужых людзей, — працягвае Ірына Трутнева.\n…У экспазіцыі паказаны мясціны, дзе потым жылі Луцэвічы. Тут жа выстаўлены скрыпка і дуда. Купале ж ад маці перадалася любоў да народнай песні, а яшчэ ў сваёй аўтабіяграфіі ён пісаў, што батрак Мартын навучыў яго граць на скрыпачцы. А на дудачцы і сам навучыўся. І потым, калі стаў паэтам, то многія свае вершы назваў песнямі: «Песня аб вясне», «Песня вольнага чалавека» і г. д.\n— Гэтыя музычныя інструменты як бы сімвалізуюць песеннасць яго твораў. Больш чым 200 з іх пакладзена на музыку. Гэта знакамітыя песні, кантаты, араторыі, оперы, — кажа мой экскурсавод.\nУ літаратурнай зале паказана і свята Купалле, на якое хлопчык нарадзіўся, і ад гэтага свята пайшоў як паэт, таму нездарма выбраў свой псеўданім — Купала. Тут мы бачым яго вершы: «Заклятая кветка», «На Купалле». І купальскае кола — сімвал свята, упрыгожанае зёлкамі. Таму што ў такую ноч дзяўчаты плялі вянкі з траў, а хлопцы з дубовага лісця. І радкі з верша «Мая малітва»:\nЎжо больш не шалелі\nнад роднай зямлёй…\nКупала звяртаўся, безумоўна, да творчасці народа. Ужо потым, калі стаў паэтам, многія легенды і паданні, якія ён слухаў, паэтычна перапрацаваў…\nТут жа паглядае на наведвальнікаў засяроджаны Купала. Яму 43 гады, час, калі прысвоена званне народнага паэта Беларусі.\nДРУГАЯ палова — мемарыяльная. Тут мы трапляем у ХІХ — пачатак ХХ стагоддзя, шмат рэчаў з тых часоў.\n…На печы вісяць смачныя каўбасы, вязанка часнаку. Ёсць каўбасніца, каб рабіць дамашнія каўбасы. У пакоі, дзе ў 1881—1883 гадах жыла сям’я Луцэвічаў, узноўлены тагачасны інтэр’ер. Атмасферу даўняга побыту ствараюць аўтэнтычныя рэчы, якія збіралі ў ваколіцах Вязынкі.\n— Калі ўзнаўлялі гэты пакой, то звярталіся да старажылаў. Яны расказвалі, што падлогі ў хаце не было, а ўтрамбаваная зямля. А так — тыповая беларуская хата. У асноўным у ёй самаробныя рэчы.\nА ў будынку свірна, рэканструяванага ў 1992 годзе, запрашае экспазіцыя, якая расказвае пра народныя святы ў творчасці Янкі Купалы. Хто не бачыў, можа падзівіцца на ткацкі станок, такарны станок, льномялку, льночасалку… І рэчы, зробленыя з карчоў, на якіх падчас экскурсій, як на лаве, любяць пасядзець дзеці. Тут такая прахалода!\nА творы такіх знакамітых мастакоў, як Паплаўскі, Шаранговіч, ці часта ўбачыце? А тут яны ёсць!\nМіж іншым, хто збярэцца ў Вязынку, хай ведае: уваходны білет на экспазіцыю для дарослых — 5 тысяч рублёў, дзецям — 2,5 тысячы, студэнтам — 3 тысячы. Экскурсія на групу да 20 чалавек каштуе 12 тысяч для студэнтаў і дзяцей, 16 тысяч — для дарослых. Вельмі танна!\nДавялося ў Вязынцы мне сустрэцца і з Валянцінам ЖУРКО, загадчыкам філіяла «Акопы». Ён расказаў:\n— Мы ўжо сваё свята, прысвечанае 130-годдзю Купалы, правялі напрыканцы мая. Былі ў нас і сталыя паэты, такія як Раіса Баравікова, Віктар Шніп, і юныя таленты. Бо праходзіла свята паэзіі маладых літаратараў Міншчыны. Сабраліся і мясцовыя жыхары, і госці з іншых рэгіёнаў. Наладзілі канцэрт, які паставіў Лагойскі Дом культуры. Усё прайшло на досыць высокім узроўні!\nМаці Купалы ў Акопах жыла 20 гадоў. А музей пабудавалі недалёка — у вёсцы Харужанцы Лагойскага раёна. Там побач жыла сястра Купалы — Марыя — са сваёй сям’ёй. Музей пабудавалі падобны да хаты ў Акопах. Ён вялікі. Мае пяць залаў з экспанатамі. Стаіць і помнік Купале. У Акопах засталіся сядзіба, сімвалічны зруб студні, камень, дзе паэт пісаў свае творы… Там шмат фотаздымкаў бацькоў Купалы, яго родных.\nЧаму яго адкрылі толькі ў жніўні 1992 года? Там жа, у Акопах, у 1929-м прайшла калектывізацыя. І родных Купалы раскулачвалі. Ледзь не паехалі ўсе ў Сібір. І Купала з’ехаў бы. Ён у 1929 годзе быў на допыце ў следчага, а ў 1930-м напісаў ліст члену ЦК КПБ Чарвякову. Маўляў, мы ж не ворагі. І Чарвякоў дапамог. Некаторых родных Купалы ўжо везлі на Поўнач, і ў Барысаве, па загадзе Чарвякова, іх здымалі з цягніка…\nА паколькі сям’ю раскулачвалі, то мясцовыя ўлады, напэўна, і баяліся казаць пра музей у Акопах. А пасля 1991 года ўсе паэты падняліся: «У Акопах і Купала, і яго бацькі пражылі столькі гадоў! Там шмат напісана твораў!» Тады і адкрылі філіял.\nМіж іншым, асаблівасць экспазіцыі ў Акопах — наяўнасць тэатральнай залы, бо менавіта там раскрыўся талент Купалы-драматурга.


ТГ-канал і сацсеткі «Нашай Нівы» прызнаныя экстрэмісцкімі матэрыяламі. Сёння выданню споўнілася 115 гадоў\n«Падарунак» да юбілею.\nДачка галоўнага рэдактара Tut.by Марыны Золатавай: «Я вельмі шчаслівая быць дачкой такога крутога чалавека!»\n6 лістапада — дзень народзінаў галоўнай рэдактаркі самага папулярнага беларускага інтэрнэт-парталу Марыны Золатавай. Яго Марына сустрэне за кратамі, у СІЗА № 1, дзе яна ўжо паўгода. «Свабода» пагаварыла з 18-гадовай дачкой Марыны — Надзеяй Кішкурнай, якая сёлета стала студэнткай Акадэміі мастацтваў.\nУ Беларусі абмежавалі доступ да гомельскага інтэрнэт-партала «Флагшток»\nНезалежнае онлайн-выданне з Гомельшчыны цяпер адкрываецца толькі праз VPN і за мяжой, паведамляе «Свабода».\nМінюст: кваліфікацыя адваката Андрэя Пачобута «не цалкам адпавядае патрабаванням заканадаўства»\nАдвакат журналіста, палітвязня Андрэя Пачобута Аляксандр Бірылаў атрымаў паведамленне ад Мінюста, што яго кваліфікацыя з'яўляецца «не цалкам адпавядаючай патрабаванням заканадаўства», паведамляе «Наша Ніва».\nЖурналіста Дзяніса Івашына сапраўды вінавацяць у здрадзе дзяржаве. Яму пагражае да 15 гадоў зняволення\nНаш аўтар Дзяніс Івашын, які прызнаны палітвязнем, знаходзіцца за кратамі з 12 сакавіка.\nМінінфарм патлумачыў, чаму абмежаваны доступ да сайтаў «Новага Часу» і яшчэ двух СМІ\nДоступ да інтэрнэт-рэсурсаў «Новы Час», «Deutsche Welle» і «Настоящее время» абмежаваны, паколькі гэтыя медыяпляцоўкі «распаўсюджвалі гіперспасылкі на экстрэмісцкія матэрыялы», паведамляе БЕЛТА са спасылкай на першага намесніка міністра інфармацыі Андрэя Кунцэвіча.\nУжо чацвёрты месяц Ягор Марціновіч знаходзіцца ў СІЗА па абсурдным абвінавачанні, распавядае «Наша Ніва». Паводле слоў сваякоў, цяпер у камеры Ягора — 19 чалавек, камера — у падвальным памяшканні, акна няма, ёсць толькі невялікі праём пад столлю, — вось і ўся вентыляцыя. Сітуацыю ўскладняе сезон рэспіраторных захворванняў.\nУ нядзелю пасля 6-сутачнага пакарання Дзяніса Івашына не выпусцілі з карцара. Пра гэта паведаміла жонка гродненскага палітвязня Вольга.\nГалоўная рэдактарка «Новага Часу» Аксана Колб пасля ўчарашніх «следчых дзеянняў» падзякавала сябрам за падтрымку і падзялілася бліжэйшымі планамі.\nУ пракуратуры заявілі: «У асобных артыкулах дзейнасць дзяржаўных органаў прадстаўлялася як незаконная, апраўдваліся і гераізаваліся асобы, якія здзейснілі правапарушэнні і злачынствы», піша «Свабода».\nМіністр замежных спраў Расіі Сяргей Лаўроў заявіў, што Масква працягвае займацца патыннем з «КП у Беларусі». «Мы гэтае пытанне ставім перад нашымі беларускімі калегамі», — цытуе яго словы ria.ru. «Працягваем ім займацца», — дадаў ён.\n«У рэдакцыі параілі ўзяць цёплыя шкарпэткі». Журналіста «БелаПАН» Паўла Дабравольскага выклікалі на допыт\nПа якой справе журналіста выклікаюць, невядома. Пра жаданне пагутарыць з ім у міліцыі Павел паведаміў у сваіх сацсетках.\nПа справе журналіста Генадзя Мажэйкі прызначана лігвістычная экспертыза. Яна праверыць шэсць слоў\nПа справе ўзятага пад варту журналіста Генадзя Мажэйкі прызначаная лінгвістычная экспертыза. Эксперты правераць шэсць слоў з яго артыкула, паведаміў РІА «Новости» галоўны рэдактар «Комсомольской правды».\n«Нельга прад'яўляць такія абвінавачанні за тры фразы». Маскоўская «КП» будзе абараняць Генадзя Мажэйку\nУ сітуацыі з журналістам «Комсомольской правды Беларуси» Генадзем Мажэйкам, якому 11 кастрычніка прад'явілі абвінавачанні ў распальванні сацыяльнай варожасці і абразе прадстаўніка ўлады, адбываецца вялікая стратэгічная памылка. Такую заяву зрабіў галоўны рэдактар «КП» Уладзімір Сунгоркін.\nЖурналісту «Камсамолкі» Генадзю Мажэйку прад'явілі абвінавачванне\nУ справе два артыкулы — распальванне нянавісці і абразу прадстаўнікоў улады, паведамляе kp.ru.\nПётр Кузняцоў стварыў самае паспяховае рэгіянальнае СМІ ў Беларусі — гомельскі партал «Моцныя навіны», а за апошні год пачаў весці і ўласны блог, дзе выказваецца пра сённяшнюю сітуацыю. Але ж цяпер партал заблакаваны, юрасобу ліквідавалі, а любое «не тое слова» ў блогу можа стаць нагодай для крымінальнай справы. І пры ўсім гэтым Кузняцоў не здаецца — і не з’язджае. Чаму? — адказ у інтэрв'ю, якое Пётр Кузняцоў даў «Нашай Ніве».\nУ рэдакцыю газеты «Ганцавіцкі час» прыйшлі з ператрусам\nПра гэта пішуць праваабаронцы «Вясны».\nМінінфарм Беларусі — Крамлю: «Комсомольская правда в Беларуси» — беларускі СМІ\nМіністэрства інфармацыі «ў сувязі з запытамі, якія ўзніклі», нагадала, што газета «Комсомольская правда в Беларуси» — беларускі сродак масавай інфармацыі, заснаваны рэзідэнтам Беларусі ЗАТ «БелКП-Прэс», піша «Свабода».


Ангажаванасць - галоўная праблема журналістаў | Беларусь и белорусы: новости и аналитика | DW | 01.11.2007\nАнгажаванасць - галоўная праблема журналістаў\nТакі вынік быў атрыманы ў часе ананімнага анкетавання, якое праводзілася ў Гомелі сярод прадстаўнікоў дзяржаўных і недзяржаўных СМІ. Па якіх крытэрыях гомельскія калегі ацэньваюць сваю працу?\nІдэя правесці апытанне ў журналісцкай супольнасці належыць маладым сябрам гомельскай філіі Беларускай асацыяцыі журналістаў. Актывісты самі распрацавалі анкеты, абапіраючыся на досвед даследаванняў такога кшталту ў Еўропе. У анкеце ёсць пытанні, датычныя магчымасці самарэалізацыі журналістаў, іх ацэнкі ўласных прафесійных стандартаў і працы свайго СМІ.\nАдна з ініцыятарак анкетавання, маладая журналістка Таццяна падкрэслівае, што само па сабе анкетаванне – не самамэта. «Мы хацелі даведацца, што людзі думаюць пра сваю прафесію, што робіцца ў іх СМІ, з якім настроем яны там працуюць, ці адрозніваюцца крытэрыі прафесійнасці ў дзяржаўнікаў і недзяржаўнікаў», - гаворыць Таццяна.\nАсно ўныя перашкоды\nУдзельнікамі ананімнага анкетавання сталі гомельскія журналісты як дзяржаўных, так і недзяржаўных выданняў. Дарэчы, на Гомельшчыне няма мясцовых незалежных СМІ, так што апытанне праводзілася таксама сярод тых журналістаў, якія асвятляюць падзеі ў рэгіёне для рэспубліканскіх і замежных медыяў.\nБольшасць удзельнікаў апытання адзначылі, што ў Беларусі існуе толькі абмежаваная свабода слова. Пры гэтым сярод асноўных перашкодаў для журналістаў паўстаюць недастатковая гатоўнасць уладаў даваць інфармацыю і недасканаласць законаў, якія тычацца СМІ.\nУ недзяржаўных СМІ больш магчымасцей для рэалізацыі\nАдметна, што супрацоўнікі дзяржаўных выданняў засведчылі, што практычна пазбаўленыя магчымасці крытыкаваць і кантраляваць уладу. У адрозненні ад сваіх незалежных калег, дзяржаўныя журналісты надаюць значна менш увагі такім характарыстыкам, як праўдзівасць, аб’ектыўнасць, актуальнасць.\nЗыходзячы з вынікаў анкетавання, не даводзіцца здзіўляцца, што большасць журналістаў кажуць, што журналіст можа больш рэалізавацца ў СМІ недзяржаўнай формай уласнасці. «То бок мы бачым ацэнку самімі журналістамі ўмоваў працы ў сваіх выданнях”, - падсумоўвае адна з аўтарак анкетавання Таццяна.\nАктуальнасць інфармацыі не так i важная?\nІ тым не менш некаторыя вынікі даследавання ўразілі саміх даследчыкаў. І дзяржаўныя, і недзяржаўныя журналісты прызнаюцца ў сваёй ангажаванасці. Маладой журналістцы Таццяне пашчасціла ўдасканальваць сваё прафесійнае майстэрства ў Еўропе, таму яна не хавае свайго здзіўлення. Яе шакавала, што крытэрыі прафесійнага журналісцкага матэрыялу ў людзей скажоныя. «І дзяржаўнікі, і недзяржаўнікі кажуць, што ў матэрыяле павінны быць ангажаванасць і перадузятасць, а актуальнасць інфармацыі не так i важная».\nВа ўсялякім разе, працягвае Таццяна, «на аснове гэтага анкетавання мы не хацелі паказаць, што маўляў і “чэсныя”, і “нячэсныя” працуюць няправільна. Мы хацелі данесці мэсідж нашым гомельскім журналістам – людзі, вярніцеся да сваіх прафесійных прынцыпаў!»\nПостоянная ссылка http://p.dw.com/p/Bzzn


Поўнаметражная версія «Вышэй за неба» знікла з YouTube | Новы Час\n«Палітычная цэнзура ў дзеянні: Каракханаў, Хількевіч, Кузьмёнак, Маліноўская супраць гледача Рэспублікі Беларусь. Яны хочуць, каб вы глядзелі толькі іх «серыял», — менавіта так акрэслілі дзеянні ПРААН стваральнікі поўнаметражнай версіі стужкі. У сваю чаргу ПРААН зноў заявіла, што стужка не цэнзуруецца і канчатковы варыянт будзе цалкам адпавядаць сцэнару, напісаным Курэйчыкам.\nНагадаем, раней паміж здымачнай групай і ПРААН адбыўся канфлікт. Здымачную групу адхілілі ад мантажу фінальнай версіі серыялу, пасля чаго з боку сцэнарыста Андрэя Курэйчыка пачалі гучаць абвінавачванні ў палітычнай цэнзуры. Па яго меркаванні, непадцэнзурную версію не захоча паказваць беларускае тэлебачанне.\nАкрамя актуальных для Беларусі праблем СНІДу і наркаманіі ў фільме паказаныя праблемы «чорных спісаў» дзеячаў культуры, міліцэйскага тэрору і адвольных арыштаў актывістаў апазіцыі. Да таго ж, у стужцы зняліся непажаданыя для беларускага тэлебачання персоны: Алег Хаменка, Аляксандр Кулінковіч ды іншыя.


Ясэ Туомінен — Вікіпедыя\nЯсэ Туомінен (фінск.: Jasse Tuominen; нар. 12 лістапада 1995, Лахты, Фінляндыя) — фінскі футбаліст, нападнік шведскага клуба «Хекен» з Гётэбарга і нацыянальнай зборнай Фінляндыі.\nНарадзіўся 12 лістапада 1995(1995-11-12) (24 гады)\nЛахты, Пяят-Хямэ[d], Фінляндыя\n2007 — 2012 Рэйпас (Лахты)\n2013 — 2017 Лахты 34 (10)\n2013 — 2014 → Лахты Акатэмія 8 (0)\n2015 → МП (Мікелі) 19 (7)\n2017 — 2019 БАТЭ (Барысаў) 34 (2)\n2020 — Хекен (Гётэбарг)\n2013 Фінляндыя (да 19) 3 (0)\n2015 — 2016 Фінляндыя (да 21) 7 (1)\n2017 — Фінляндыя 15 (1)\nтолькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 16 снежня 2019.\nафіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 16 снежня 2019.\nВыхаванец футбольнага клуба «Рэйпас», але дарослую кар’еру пачаў у іншым клубе з роднага горада — «Лахты». У 2013—2014 выступаў у асноўным за фарм-клуб «Лахты Акатэмія» ў трэцім фінскім дывізіёне, а ў пачатку 2015 года быў аддадзены ў арэнду клубу МП з другога дывізіёна. У верасні вярнуўся ў «Лахты», дзе стаў гуляць у асноўным складзе. Паспяхова правёў сезон 2016, забіўшы 10 галоў у чэмпіянаце Фінляндыі і стаўшы найлепшым бамбардзірам каманды.\nУ лютым 2017 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб БАТЭ, і ў сакавіку клубы дамовіліся аб трансферы нападніка. У складзе БАТЭ стаў у асноўным выхадзіць на замену. З красавіка па чэрвень 2017 года не гуляў з-за траўмы, пасля вярнуўся на поле. Сезон 2018 пачынаў у дублі, аднак неўзабаве стаў трывала з’яўляцца ў асноўнай камандзе, нярэдка ў стартавым складзе. У лістападзе 2018 года атрымаў траўму і выбыў да канца года, вярнуўся на полі толькі ў маі 2019 года, калі пачаў гуляць за дубль. Пазней стаў прыцягвацца да асноўнай каманды, аднак на полі з’яўляўся нерэгулярна.\nУ снежні 2019 года перайшоў у шведскі клуб «Хекен».\nВыступаў за юніёрскую і моладзевую зборныя Фінляндыі. 9 студзеня 2017 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Фінляндыі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матча супраць Марока (1:0).\nУладальнік Кубка фінскай лігі (2): 2013, 2016\nСрэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2019\n↑ Jasse Tuominen // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Туоминен переходит в БАТЭ\n↑ Официально: Форвард БАТЭ Туоминен перешел в шведский "Хеккен"\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ясэ_Туомінен&oldid=3520025"\nАпошнія змены 16 снежня 2019 а 19:40\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:40, 16 снежня 2019.


Цёплая зіма: душэўны дыскамфорт ад камфорту\n17 студзень 2007, 20:13\nІгар Карней, Менск Анамальна цёплая зіма для эканомікі Беларусі мае больш плюсаў, чым мінусаў. Аднак тое, што добра для энэргетычнай галіны, адбываецца на псыхалягічным стане чалавека.\nПсыхоляг Міхаіл Дзярнакоўскі перакананы: зьмена біярытмаў у арганізьме чалавека, які ўнутрана падрыхтаваны да каляндарнай зімы, не спрыяе псыхалягічнаму камфорту. На думку спэцыяліста, асабліва гэта адчуваюць дзеці, якія не знайшлі альтэрнатывы зімовым забавам.\nДзярнакоўскі: “Калі зімы ўвогуле ня будзе (у тым сэнсе, што ня будзе сьнегу і ўсяго, што зіму ўвасабляе), то, натуральна, у чалавека могуць узьнікаць трывожныя чаканьні: дзесьці штосьці можа быць ня так, як звычайна. Гэтыя трывожныя засьцярогі ўнутрана штурхаюць да некантралявананых учынкаў, прыводзяць да статусных зьменаў і да нестандартных паводзінаў. Можа адбыцца рэалізацыя гэтых унутрана трывожных чаканьняў – маўляў, штосьці ня так пайшло, а значыць, мае абавязкова негатыўны падтэкст. Хоць насамрэч адчуваньня, што зімы не было, у людзей яшчэ не ўзьнікла. Унутрана, падсьвядома чакаюць: сьнег праз тыдзень-два, праз месяц урэшце выпадзе, зіма будзе. Затрымка ёсьць, але нічога страшнага”.\nПаводле спадара Дзярнакоўскага, дыскамфорт, выкліканы анамальным надвор’ем, нярэдка суправаджаюць дэпрэсіі. Перадусім, гэта тычыцца людзей, дабрабыт якіх наўпрост залежыць ад чаканьняў зімовага ачышчэньня ці спадзяваньняў сэзонна зарабіць.\nЖыхарка Менску Юля апавядае.\nЮля: “У маім жыцьці ўжо чацьвёрты месяц працягваецца кастрычнік. Я ўжо працяглы час хварэю на вегэтасасудзістую дыстанію, таму бяз сну атрымалася так, што ў мяне пачалася дэпрэсія, дрэннае адчуваньне. Кожную раніцу, калі я прачынаюся, мне нават кава не дапамагае; ня хочацца нікуды хадзіць, ня хочацца ні з кім сустракацца. Я амаль не працую і кожны дзень адсочваю зводкі надвор’я. І спадзяюся, што сапраўды пасьля 20-га, калі нарэшце, абяцаюць, выпадзе сьнег, хоць бы люты я змагу пражыць нармалёва”.\nЛюдзям, на якіз асабліва моцна дзейнічае цёплая зіма, раяць на нейкі тыдзень выправіцца ў горы. Турыстычны мэнэджэр Васіль Грынь кажа, што калі ёсьць грошы, сьнег можна пабачыць хоць заўтра.\nГрынь: “Самы танны варыянт – паехаць ва Ўкраіну. Даражэй будзе Славаччына, Чэхія, Польшча. Яшчэ, канечне, даражэй Аўстрыя, Францыя, яшчэ большых выдаткаў пацягне Швэйцарыя. Але тут ужо ўсё залежыць ад кішэні. Калі наконт “герархіі”, гэта досыць суб’ектыўныя рэчы. Пойдзеце ў адну турфірму, там скажуць, што лепей за чэскія курорты няма ўвогуле нічога ў сьвеце. Хто спэцыялізуецца на Славаччыне, тое самае будзе казаць. Зараз вось Баўгарыя зьвілася і зноў кажуць, што лепш Баўгарыі нічога няма. Па праўдзе сказаць, усе горы добрыя, і ўсюды, калі ёсьць сьнег і калі існуюць хоць мінімальныя ўмовы для катаньня – атрымліваеш задавальненьне”.


03 люты 2017, 22:33\nПадчас сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі імя галоўнага рэдактара незалежнай газэты «Народная воля» Ёсіфа Сярэдзіча, свайго былога калегі па Вярхоўным Савеце 12-скліканьня Аляксандар Лукашэнка прыгадаў 19 разоў. Таксама Лукашэнка ўжо другі раз паабяцаў Сярэдзічу асабістую сустрэчу. Мы папрасілі Ёсіфа Сярэдзіча ацаніць вынікі сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі кіраўніка дзяржавы.\n— Ці атрымалі вы адказы на тыя пытаньні, якія задалі?\n— Па вялікім рахунку, я атрымаў адказы на пытаньні, якія задаваў. Але гэта ня значыць, што на ўсе мае пытаньні былі падрабязныя раздрукаваныя, расшыфраваныя адказы. Павінна быць сустрэча сам насам.\n— Вы прасілі пра гэтую сустрэчу на мінулай прэсавай канфэрэнцыі, але яна не адбылася. І цяпер вам паабяцалі. Як вы мяркуеце, ці адбудзецца такая сустрэча?\n— Я ўпэўнены, што яна павінна адбыцца, тым больш, што было сказала, што гэта адбылося не па віне таго ж прэзыдэнта, бо ён не атрымаў мой ліст, у якім я нагадваў пра гэтую сустрэчу. Будзем спадзявацца, што так і было. Чыноўнікі ёсьць чыноўнікі, іншым разам яны дзейнічаюць па сваіх нейкіх правілах.\n— Аляксандар Лукашэнка часта зьвяртаўся да вас падчас прэсавай канфэрэнцыі...\n— Мне ўжо сказалі — 19 разоў.\n— Вы задавалі пытаньне пра тое, пад якія крэдыты будуюць катэджы ў Драздах? Ці атрымалі вы адказ?\n— Я атрымаю адказ падчас сустрэчы, дзе я канкрэтна назаву прозьвішча таго высокапастаўленага чыноўніка, і тады канкрэтны будзе адказ. Я лічу, што я атрымаў доказы з дакладнай крыніцы, і той чалавек, які мне пра гэта паведаміў, мае непасрэднае дачыненьне, яго подпіс стаіць пад гэтым крэдытам. А ўжо астатняе ўсё няхай даказваюць.\n— Вы ці карэспандэнты «Народнай волі» былі на розных сустрэчах з прэзыдэнтам. Што новага прагучала на гэтай прэсавай канфэрэнцыі, з вашага пункту гледжаньня? Якая важная інфармацыя прагучала?\n— Я думаю, што многае адрозьнівалася, у тым ліку і тое, што Аляксандар Рыгоравіч добра разумее, што ён ня вечны на гэтай зямлі. Што пройдзе яшчэ некалькі гадоў і трэба будзе разьвітвацца і з уладай, і, не дай Бог, можа, і з жыцьцём. Пасьля 60 ідуць 70, 80 гадоў. А ў нас у Беларусі сярэдні ўзрост не дасягае 90 гадоў. Таму мне здаецца, гэты вопыт жыцьця дае яму падставу і магчымасьць сёньня зьвяртацца да ўсёй грамады, да ўсёй нацыі ўжо з другога пункту гледжаньня. І прыклад нашай сустрэчы выклікае станоўчыя спадзяваньні, што Аляксандар Рыгоравіч думае ня толькі пра сябе, а ён думае пра краіну, думае пра нацыю, думае пра тое, як застануцца пасьля яго яго дзеці, мае дзеці, унукі. Мяне ў прынцыпе нейкім чынам нават радуе. Так і павінен дзяржаўны, высокапастаўлены, самы галоўны чыноўнік-прэзыдэнт і думаць пра будучыню сваю і нашу агульную.\nАляксандр Лукашэнка падчас размовы з галоўным рэдактарам газэты «Народная воля» Ёсіфам Сярэдзічам на прэсавай канфэрэнцыі заявіў, што гатовы размаўляць з прадстаўнікамі недзяржаўных сродкаў масавай інфармацыі, нягледзячы на тое, што яны «фальсыфікуюць факты». Паводле слоў Лукашэнкі, якія цытуе агентва БелаПАН, у яго «закіпаюць жылы», калі ён чытае ў «Народнай волі» праблемныя матэрыялы, а потым па яго даручэньні гэтыя факты правяраюцца і аказваюцца недакладнымі. «Ну навошта ты фальсыфікуеш факты, ставіш нейкіх выдуманых людзей? У гэтай вёсцы і гэтым горадзе няма такіх прозьвішчаў. У мяне вось гэтая часам прэтэнзія», — сказаў ён.\nЛукашэнка запэўніў, што гатовы размаўляць з журналістамі, найперш «Народнай волі» і асабіста зь Сярэдзічам, таму што яны калісьці абодва «нікім былі». «Я памятаю, мы з табой цэлы разварот пісалі, — сказаў Лукашэнка, зьвяртаючыся да Сярэдзіча. — І калі ён пайшоў у апазыцыю, я ня мог ніяк зразумець. Думаю, за грошы? Не. Ці, напэўна, ён хацеў вось гэтай свабоды — стварыць сваю газэту. Я памятаю гэтую парлямэнцкую газэту, калі, ну сапраўды, аддушына».\nСярэдзіч у адказ заявіў, што на гэтым у яго адносінах з Лукашэнкам трэба «кропку паставіць». «Не трэба папракаць, што мы, як ворагі краіны, сьпім і бачым, як напісаць артыкул, каб абліць нашу краіну брудам», — дадаў галоўны рэдактар недзяржаўнай «Народнай волі».


Канвертаваць Канадскі даляр (CAD) і Суданскіх фунтаў (SDG) : Калькулятар абменнага курсу\nКанадскі даляр (CAD) і Суданскі фунт (SDG) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Канадскі даляр і Суданскі фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 9 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Канадскі даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Суданскі фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Суданскіх фунтаў або Канадскі даляр канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКанадскі даляр гэта валюта, у Канада (Каліфорнія, CAN-). Фунт Суданскі гэта валюта, у Судан (SD, SDN). Сімвал CAD можа быць запісаная Can$. Канадскі даляр дзеліцца на 100 cents. Фунт Суданскі дзеліцца на 100 qirush. Абменнага курсу Канадскі даляр Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Фунт Суданскі Апошняе абнаўленне 9 красавік 2020 ад Yahoo Finance. CAD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. SDG каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Традыцыйныя царквы ператвараюцца ў сучасныя дамы | Інтэр'Ерныя Штучкі\nБывае, што царкоўныя прыходы пакідаюць займаныя імі будынка. У адных выпадках гэта адбываецца з-за таго, што храм пачынае разбурацца, у іншых прычынай становіцца недастатковая ёмістасць будынка. Так ці інакш, час ад часу гэтыя унікальныя будынкі аказваюцца нікім не занятымі. Гэта шанец! Так, некаторым сама думка пра тое, каб жыць у царкве, здаецца блюзнерскай, але для кагосьці з вас такі варыянт можа стаць падобна выкліку. Гэты пост мы прысвяцілі лепшым праектах па пераўтварэнні старых царкоўных будынкаў у цудоўныя сучасныя дома. Дазвольце зірнуць!\nАдкрывае нашу падборку лонданская царква ў віктарыянскім стылі. Дзякуючы спецыялістам з Gianna Camilotti Interiors яна была пераўтвораная ў добраўпарадкаваны сучасны дом, не страціўшы ні кроплі свайго гістарычнага абаяння. Вонкавыя сцены з чырвонай цэглы засталіся ў спрадвечным выглядзе; ў інтэр'еры тон задаюць асляпляльна белыя сцены і падлогі, арачныя вокны і драўляныя бэлькі пад столлю.\nГэты будынак у Харрло (Нідэрланды), некалі належыла галандскай эвангеліцка-рэфармацкага царквы, было пераўтворана ў сучасны дом спецыялістамі Leijh Kappelhoff Seckel van den Dobbelsteen architecten. Новая адкрытая планіроўка была выкананая па тыпу лофта з адной спальняй і адной ваннай пакоем. Сучасную мэблю арганічна дапаўняюць элементы, якія засталіся ад арыгінальнага інтэр'еру, сярод якіх найбольшай увагі заслугоўваюць двухсхільны драўляная дах і арачныя вокны з вітражамі.\nГэты будынак старой царквы ў Чыкага (Ілінойс, ЗША) было перапрафілявана пад сучасны дом для сям'і з трыма маленькімі дзецьмі сумеснымі намаганнямі спецыялістаў дзвюх фірмаў, Linc Thelen Design і Scrafano Architects. 8-метровыя столі, белыя сцены і драўляныя падлогі ствараюць атмасферу велічы, але без залішняй пампезнасці і адчуванні маральнага дыскамфорту.\nУ гэтым лонданскім будынку, пабудаваным у 1853 году, раней размяшчалася царква Вестборн грув. Рэанімаваць аб'ект было даручана фірме DOS Architects, спецыялісты якой ператварылі два верхніх паверха былой царквы ў светлы лофт адкрытай планіроўкі. У адрозненне ад папярэдніх варыянтаў, у гэтым лофте мэбля і прадметы дэкору якія заўгодна, але толькі не белыя.\nГэтая старая каталіцкая царква ў Утрэхце (Нідэрланды) была пераўтвораная ў сучасны дом для адной сям'і спецыялістамі Zecc Architecten. У ходзе работы над праектам дызайнеры імкнуліся праявіць належную павагу да гістарычнага аблічча будынка. Царкоўныя лавы атрымалі другое жыццё, будучы выкарыстаны ў якасці мэбліроўкі сталовай. Вокны з вітражамі напаўняюць вытрыманы ў адценнях белага інтэр'ер каляровымі сонечнымі прамянямі і ў той жа час прамакаюць яго духам гісторыі.\nГэтая былая англіканская царква ў Мельбурне (Аўстралія), пабудаваная ў 1892 годзе, у выніку рэканструкцыі не толькі набыла абноўлены інтэр'ер, але і атрымала сучасную прыбудову. Новая планіроўка была выкананая па тыпу лофта, прасьціралася уверх на некалькі узроўняў. У інтэр'еры пераважаюць прыродныя матэрыялы (у асноўным дрэва, вапняк, мармур і граніт), якія ствараюць цёплую і ўтульную атмасферу.\n"Капліца на пагорку" - гэта праект па перапрафіляванне будынка былой метадысцкай капліцы каля Мідлтан-Ін-Тисдейла (Англія) з мэтай ператварэння яе ў буцік-гатэль, які любы ахвотны зможа зняць у арэнду праз Airbnb. І хоць эфектны экстэр'ер будынка XIX стагоддзя пабудовы спецыялісты Evolution Design пастараліся захаваць у першапачатковым выглядзе, знутры былая капліца з гэтага часу выглядае як раскошны катэдж, у якім могуць размясціцца сем чалавек.\n"Дом у царкве" - праект Ruud Visser Architecten па перапрафіляванне драўлянай царквы 1930 года пабудовы, размешчанай на беразе ракі Дэ Ротэн блізу Ратэрдама (Нідэрланды). У вялізным будынку магло б змясціцца да шасці сярэднестатыстычных сямейных дамоў, таму ўладальнікі вырашылі пабудаваць свой дом у выглядзе асобнай структуры, размешчанай непасрэдна пад скляпеннямі царквы. Паміж вонкавымі сценамі дома і ўнутранымі сценамі храма было пакінута пустое прастору, якое дэманструе ўзаемасувязь двух структур.\nЦарква Коббл Хіл Чез была пераўтвораная ў добраўпарадкаваную кватэру намаганнямі спецыялістаў LABLstudio. У інтэр'еры двухпавярховых апартаментаў задаюць тон чыстыя лініі і сучасная мэбля, але ў той жа час прысутнічае гармонія з арыгінальнымі архітэктурнымі элементамі, якія захоўваюць памяць аб царкоўным мінулым будынка.\nГэтая былы будынак Капліцы Свяціцеля Лукі ў Берне (Швейцарыя) функцыянавала як царква з 1924 года і да нядаўняга часу, калі яно было закінута з прычыны скарачэння колькасці прыхаджан. "Рэанімаваць" ўзялася фірма Morscher Architekten, якая ператварыла былую капліцу ў двухкватэрную жылы дом. Каб не прыйшлося перакрываць вялікія царкоўныя вокны і дадаваць дадатковыя апорныя канструкцыі, верхнюю кватэру уладкавалі ў бетоннай "скрынцы", падвешанай пад столлю. Пярэдняя бок "скрынкі" стала ідэальным месцам для размяшчэння дэкаратыўных панэляў.\n← Маляўнічы мексіканскі гатэль з класічным еўрапейскім дызайнам\n10 натхняльных дзіцячых пляцовак →


Завейная музыка беларускай дуды | Новы Час\nМузыка выканаў творы беларускай даўніны і свае ўласныя творы. Гучала беларускай дуда і дудка, лера і акарына, нават экзатычны для нас варган — інструмент паўночных шаманаў. Некаторыя з інструментаў слухачы пачулі ў жывую ўпершыню.\nПрасторная зала мінскай бібліятэкі імя Цёткі не ў стане была змясціць усіх жадаючых, што прыйшлі на канцэрт, які адбыўся пры поўным аншлагу. Яраш Малішэўскі з’яўляецца не толькі таленавітым выканаўцам і бардам, ён сапраўдны знаўца, аўтар першага ў краіне сістэматызаванага выдання для дзяцей пра народныя музычныя інструменты «Незвычайная энцыклапедыя беларускіх народных інструментаў» (у суаўтарстве з жонкай Аксанай Спрынчан).\nКанцэрт быў распачаты чароўнымі гукамі беларускай дуды, якая на Беларусі ўжо даўно паспяхова супернічае з шатландскай валынкай. Але, калі дуду ўдала выкарыстоўваюць нашыя фолк-гурты, то колавую леру пачуць і пабачыць відавоку — рэдкая і цікавая магчымасць. Хаця раней на нашых землях без гэтага інструмента не абыходзілася амаль ні воднае свята ці значная ў жыцці падзея — народзіны і пахаванні, хрэсьбіны і вяселлі. Працяглыя гукі дуды трапна спалучаліся з жаласлівымі песнямі музыкаў, якія гралі, вандруючы ад вёскі да вёскі. Песні былі разлічаны на тое, каб расчуліць слухачоў на тое, каб яны не пашкадавалі паболей грошыкаў вандроўным музыкам.\nГралі музыкі-валацугі, як вядома, не толькі на дудзе, але і на дудцы, якая таксама гучала на канцэрце ў выкананні Малішэўскага. Інструмент не лёгкі, вагой і выглядам з добрую дубінку, з чаго выступоўца пажартаваў, што ў доўгіх падарожжах дарогамі Беларусі, музыкі маглі імі і адбівацца ад разбойнікаў у выпадку чаго, а не толькі граць.\nНайбольш экзатычным з інструментаў, які прагучаў на канцэрце, быў варган. Шаманы паўночных народаў ігрой на ім маглі ўводзіць людзей у транс. Многія са слухачоў былі таксама заварожаны мелодыяй гэтага незвычайнага інструмента, пабачыўшы і пачуўшы яго ў жывую ўпершыню. Гэтым інструментам на Беларусі дакладна валодаюць толькі адзінкі і таму пачуць і адчуць яго магію шанец больш чым рэдкі.\nШто да рэпертуару — з большага гэта была, адпаведна самім інструментам — музыка беларускага сярэднявечча. Яраш Малішэўскі сам па адукацыі гісторык, і гэтая тэма яму вельмі блізка. Аднак музыка гучала не толькі аўтэнтычная, але і ў апрацоўцы самога выканаўцы. Напрыклад, цікавая гісторыя адной з песні, якую апавёў бард. Падчас экспедыцыі пры даследаванні аднаго з касцёлаў на Аршаншчыне быў знойдзены запіс шляхціца XVII стагоддзя. Яраш паклаў словы на сваю музыку. Ён і сам паходзіць са шляхецкага роду Малішэўскіх і ў яго выкананні песня гучала асабліва натхнёна і рамантычна, нібы пагружаючы вас у тыя даўнія часы.\nТэматыка песень была вельмі рознай — каханне і барацьба, фальклорныя матывы і міфалогія. Прагучалі і сучасныя песні як самога барда, так і на словы Людмілы Рублеўскай, Аксаны Спрынчан і інш.. Выканаў бард і некалькі песень, якія былі запісаны ў супрацоўніцтве з гітарыстам гурту NRM Пітам Паўлавым. Ствараць паэтычную і музычную атмасферу канцэрта дапамагалі паэты і музыкі Аксана Спрынчан, Людміла Шчэрба, Вадзім Клімовіч, Альжбэта Малішэўская-Спрынчан. Напрыканцы бард прызнаўся, што плануе зрабіць асобны канцэрт на дудзе ці леры, а таксама ў планах — запіс асобнага музычнага альбома.\nДзе тут поўны аншлаг? Няма здымкаў публікі...


Рамкі адрознення - ФорумФорум\nЧалавек карыстаецца значна большым аўтарытэтам і дасягае лепшых вынікаў, калі не проста фармальна выконвае свае функцыянальныя абавязкі, а творча падыходзіць да любога пачынання, праяўляе ініцыятыву і хоць у малым, але спрабуе змяніць свет да лепшага.\nПагадзіцеся, усё гэта ў першую чаргу можна аднесці да нашай прафесіі — прафесіі настаўніка. А дадатковую свабоду для творчасці і самыя сапраўдныя крылы за спінай, на мой погляд, можа даць далучэнне да інавацыйнай дзейнасці.\nУ пошуку больш эфектыўных прыёмаў навучання мне заўсёды хацелася эксперыментаваць, мяняць стэрэатыпныя падыходы і нават на адзінае для ўсіх навукова-метадычнае забеспячэнне адукацыйнага працэсу глядзець крытычна. Калі ўжо прапанаванае нам каляндарна-тэматычнае планаванне суправаджаецца словам “прыкладнае”, то зразумела, што свае карэктывы ў яго ўносіць ніхто не забараняе. А значыць, не выходзячы за рамкі вучэбнай праграмы, можна, напрыклад, мяняць парадак вывучэння тэм, аб’ядноўваючы ў блокі і ў той жа час супрацьпастаўляючы і параўноўваючы адну з адной узаемазвязаныя тэмы, якія традыцыйна вывучаюцца паасобна. Яшчэ вядомы рускі вучоны Іван Пятровіч Паўлаў прыйшоў да высновы, што “супрацьпастаўленне палягчае, паскарае наша здаровае мысленне”, і калі ёсць магчымасць, улічваючы гэта, мяняць традыцыйныя падыходы, то чаму б яе не выкарыстаць. Так у аснову педагагічнага вопыту, які я назапашваю, лёг прыём навучання “Супрацьпастаўленне”, і гэта стала маёй візітнай карткай, маёй адметнай фішкай. Калі традыцыйна прамая і адваротная тэарэмы Піфагора вывучаюцца адна за адной, то мы з дзецьмі разглядаем іх адначасова, як адзіны аб’ект матэматычных ведаў. Калі згодна з рэкамендаваным каляндарна-тэматычным планаваннем спачатку цалкам вывучаюцца формулы, звязаныя з арыфметычнай прагрэсіяй, а потым усё тое ж для геаметрычнай прагрэсіі, то мы выбіраем больш эфектыўны падыход — дзве прагрэсіі вывучаем адначасова ў параўнанні са знаходжаннем агульных момантаў і істотных адрозненняў. Такіх прыкладаў можна прывесці шмат, і ўсе яны нязменна спрыяюць больш хуткаму і якаснаму засваенню матэрыялу. А я адчуваю пры гэтым радасць і задавальненне ад таго, што недарма ішла непратаптанай дарогай, недарма шукала і знайшла.\nКажуць, пакарыўшы адну вяршыню, ужо немагчыма супакоіцца — марай становіцца іншая. Нягледзячы на тое, што з гадамі выпрацаваўся індывідуальны стыль выкладання, свая методыка вывучэння тэм, мне ўсё ж здавалася, што існуючыя рамкі не дазваляюць выбраць сапраўды свой шлях. Як, напрыклад, гэта могуць зрабіць настаўнікі Фінляндыі — на аснове дзяржаўных стандартаў яны самастойна падбіраюць падручнікі, складаюць тэсты і, з’яўляючыся ўсе без выключэння магістрамі, валодаюць абсалютнай свабодай у выбары падыходаў да навучання.\nВось і мне хацелася яшчэ больш пашырыць межы свабоды, змяніць нават тое, што, здавалася б, змяніць нельга, напрыклад, паспрабаваць узяць за аснову ў навучанні вучэбны дапаможнік, які не мае грыфа Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь. І такая магчымасць у мяне з’явілася. А даў яе інавацыйны праект. 8 гадоў назад мне пашчасціла пазнаёміцца з выдатным педагогам і энтузіястам з Оршы Валерыем Дзмітрыевічам Герасімавым. Прадметам агульнага інтарэсу для нас сталі працы П.М.Эрдніева, калмыцкага матэматыка-метадыста, аўтара ідэі ўзбуйнення дыдактычных адзінак. Я вельмі рада, што на сёння з’яўляюся ўдзельнікам інавацыйнага праекта “Укараненне структурна-дынамічнай мадэлі навучання матэматыцы на аснове прынцыпу сістэмнай дыферэнцыяцыі”, распрацаванага Валерыем Дзмітрыевічам .\nІ вось яны — новыя падыходы, новыя прыёмы, новыя прынцыпы, новыя перспектывы. І… новыя рамкі: праграма інавацыйнага праекта, неабходнасць рэалізацыі задумы аўтара, выкарыстанне прапанаваных кантрольна-вымяральных матэрыялаў. Ці абмежаванні і тут адносна ўмоўныя? Кожны ўдзельнік інавацыйнага праекта, з аднаго боку, укараняе тое, што прадугледзеў аўтар, а з другога — мае ўласнае ўяўленне аб працэсе рэалізацыі праекта, якое, магчыма, істотна адрозніваецца ад меркавання аўтара. І ў гэтым заключаецца асноўная значнасць таго, што адбываецца. На самай справе свабода дзеянняў пераходзіць на больш высокі ўзровень. Любы інавацыйны праект — сістэма, якая самаразвіваецца, пакуль яшчэ нікім не зацверджаная, не прынятая як закон ці праграма. І мы павінны не баяцца ўносіць свае карэктывы, максімальна ўдасканальваючы тое, што атрымала права на жыццё. Крытыка ў гэтым выпадку ідзе выключна на карысць. Нават сам аўтар у працэсе ўкаранення, напэўна, на многія моманты глядзіць па-новаму і, адзінае, значна смялей, чым радавыя ўдзельнікі, перабудоўвае сваю дзейнасць. Хочацца ўспомніць вядомую санскрыцкую малітву: “Няхай будзе дадзена ціхамірнасць, каб прыняць непазбежнае, смеласць, каб змяніць тое, што можна змяніць, і мудрасць, каб зразумець розніцу”. Пры гэтым не важна, у выніку атрымаецца ў цябе знайсці шляхі ўдасканалення ці не, важна не заставацца абыякавым, безаблічным выканаўцам.\nЗ пераходам у інавацыйны рэжым я набыла ўпэўненасць, што для мяне раскрыліся новыя гарызонты і новыя магчымасці. “Структурна-дынамічная мадэль навучання матэматыцы на аснове прынцыпу сістэмнай дыферэнцыяцыі” прадугледжвае вылучэнне базавых матэматычных структур і наступнае забеспячэнне іх “рухомасці”, развіцця, прадугледжваючы размяшчэнне матэрыялу, які вывучаецца, так, каб усё наступнае вынікала з папярэдняга, а не ўяўляла сабой нейкае зусім новае веданне. Выдатны падыход да навучання матэматыцы і, галоўнае, эфектыўны. Але першае, у чым я не сумнявалася пасля знаёмства з асноўнай ідэяй праекта, гэта тое, што ні ў якім разе не буду слепа прытрымлівацца ўсяго таго, што прапанавана, з якой бы вялікай павагай я не ставілася да аўтара. Пасыпаліся пытанні ад сябе да сябе ж: “А ці ўсе базавыя структуры прадугледжаны? Ці нельга вылучыць што-небудзь яшчэ? Якія прыёмы навучання больш за ўсё падыдуць пры рэалізацыі праекта? Якія новыя рычагі для матывацыі дае праект?” Пошук адказаў аказаўся не беспаспяховым. Доўгія размовы з Валерыем Дзмітрыевічам, недзе спрэчкі, а ў нечым абсалютная аднадушнасць. І ўсведамленне, што ты не проста робат-выканаўца, а хоць трохі, але яшчэ і стваральнік, які дапамагае нечаму новаму і значнаму дасягнуць максімальнай дасканаласці.\nНе магу пры гэтым сказаць, што ўсё так ужо гладка атрымліваецца ва ўсіх напрамках. У інавацыйным вучэбным дапаможніку ёсць так званыя лісты самакантролю, якія змяшчаюць пытанні па тэорыі са спасылкамі на старонкі з адказамі. Трэба сказаць, што гэта відавочны козыр праекта. На сёння многія настаўнікі, у якасці прыярытэтнага напрамку, выбраўшы падрыхтоўку да цэнтралiзаванага тэсцiравання, не ўдзяляюць належнай увагі фарміраванню тэарэтычных ведаў, не ўсведамляючы, што гэта своеасаблівы бумеранг, які прывядзе ў выніку да страты ўсё тых жа балаў ЦТ. Вучэбны дапаможнік Герасімава робіць акцэнт на тэарэтычную падрыхтоўку. Пытанне толькі, як максімальна эфектыўна арганізаваць работу з гэтымі лістамі самакантролю. Сутыкаешся з праблемай: пяцікласнікі з вялікай цяжкасцю ўсведамляюць, што ў матэматыцы трэба вучыць азначэнні ў вялікай колькасці, умець задаваць пытанні па пройдзеным матэрыяле, умець перадаваць тое, што было расказана, акрамя таго, што выконваць якія-небудзь практычныя заданні. Разумееш, што кульгае сфарміраванасць інфармацыйных уменняў і навыкаў і пакуль яшчэ элементарная самаарганізацыя, паказвае сваё аблічча кліпавае мысленне. І тут вызначыцца і падабраць найбольш эфектыўны прыём навучання вельмі складана. Тэлефаную, кансультуюся з аўтарам і спрабую вызначыцца з прыёмамі работы. Прызнаюся шчыра, атрымліваецца не заўсёды. А значыць, і адрозненне ў гэтым выпадку ад іншых наватараў яўна не ў лепшы бок. Але ўнутраны голас кажа: “Я змагу, галоўнае, не страчваць упэўненасці ў тым, што ўсё ў рэшце рэшт атрымаецца”. У жыцці ж таксама праблемы загартоўваюць, прымушаюць больш думаць, больш дзейнічаць, з’яўляюцца стымулам не спыняцца. Галоўнае — не страціць веру ў свае сілы і энтузіязм, якога з гадамі становіцца ўсё менш. Як вынік — усведамленне, што сапраўды “дарогу адолее той, хто ідзе” і “вада камень точыць”.\nВялікую падзяку хачу выказаць Валерыю Дзмітрыевічу за суправаджэнне вучэбнага дапаможніка матэматычнымі трэнажорамі. Не трэба ўвесь перапынак запісваць на тыльным баку дошкі практыкаванні для вуснага лічэння — усё ўжо прадугледжана і гатова. Вопыт паказвае, што школьнікі вельмі хутка арыентуюцца пры асваенні любога гаджэта, але вельмі павольна лічаць. Нават для выканання элементарных вылічэнняў дастаюць смартфон у якасці калькулятара, як бы ты ім гэта ні забараняў. І ты разумееш глабальную значнасць трэніровачных практыкаванняў для вуснага лічэння. Тлумачу дзецям: добры вадзіцель той, хто за рулём праводзіць кожны дзень нямала часу, так і навучыцца добра лічыць можна толькі ў выніку рэгулярных трэніровак. Трэнажоры становяцца незаменнай дапамогай. Прычым нават тут ёсць магчымасць вызначыцца неардынарнасцю арганізацыі работы. Напрыклад, навучэнцу, які адказаў, можна прапанаваць вызначыць нумар задання для наступнага або парадкавы нумар таго ў журнале, хто будзе наступным адказваць, надаючы працэсу навучання большую эмацыянальнасць. Высвятляецца, школьнікі з задавальненнем могуць удзельнічаць у спаборніцтвах, эстафетах па вусным лічэнні і пры гэтым не шукаюць магчымасці націснуць на кнопкі калькулятара пад партай.\nІ лісты самакантролю, і апорныя табліцы, і трэнажоры, і наборы тэкставых задач, і, нарэшце, у цэлым асаблівая сістэма пабудовы матэматычнага зместу — усё гэта бясспрэчныя перавагі праекта, які пакуль толькі прэтэндуе атрымаць магчымасць стаць паўнацэннай альтэрнатывай таму, што мы павінны выкарыстоўваць сёння. Пакуль мая школа з’яўляецца інавацыйнай пляцоўкай, я, безумоўна, па меры з’яўлення ў мяне новых класаў падключаю іх да праекта. Так, даводзіцца тлумачыць сітуацыю бацькам, пераконваць іх набыць падручнікі, якія, дарэчы, ужо на сёння атрымалі грыф Міністэрства адукацыі. Трэба сказаць, пасля першай чвэрці бацькі згаджаюцца, што нездарма паддаліся на мае ўгаворы. Работа па новым падручніку сапраўды не стварае ніякіх праблем і дае сапраўднае задавальненне.\nІ вось ужо на гарызонце фінішная прамая — сёлета праект завяршае сваё дзеянне. Што ж далей? Няўжо тое, што прадэманстравала сваю эфектыўнасць, ляжа мёртвым грузам на нейкую паліцу? Хацелася б верыць, што не. Вось яна — новая магчымасць вызначыцца — не даць загінуць таму, што заслугоўвае ўсеагульнай увагі. Што ж рабіць? Наўрад ці ў найбліжэйшай будучыні школьныя бібліятэкі закупяць вучэбныя дапаможнікі Герасімава. Але было б жаданне — няма нічога немагчымага. Я абсалютна дакладна ведаю, што змагу пераканаць бацькоў і наступнага даверанага мне класа патраціць дадаткова невялікую суму на новую выдатную крыніцу ведаў, буду рэкамендаваць калегам да мяне далучыцца, а тут і цяпер з гэтай старонкі хачу спытаць неабыякавых настаўнікаў-матэматыкаў: а вам слабо паспрабаваць скарыстацца новымі вучэбнымі дапаможнікамі і ацаніць усе іх вартасці?\nнастаўніца матэматыкі сярэдняй школы № 1 Драгічына.\nдзеці Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь навучэнцы настаўнік прафесія сярэдняя школа № 1 Драгічына ЦТ\nЗ тегами: дзеці Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь навучэнцы настаўнік прафесія сярэдняя школа № 1 Драгічына ЦТ\nПапярэдняя: Загадны лад\nНаступная: Школа ў дамашніх тапачках


Выкарыстанне сэрвісаў Web 0 (Blogger, LearningApps) у практычнай дзейнасці настаўніка Усціна Ірына Васільеўна\nСпампаваць 64.74 Kb.\nПамер 64.74 Kb.\nДубаўцава Наталля Мікалаеўна\nВыкарыстанне сэрвісаў Web 2.0 (Blogger, LearningApps) у практычнай дзейнасці настаўніка\nУсціна Ірына Васільеўна,\nДУА “Сярэдняя школа № 33 г.Магілёва”\nДубаўцава Наталля Мікалаеўна,\nСеліфонтава Людміла Валер’еўна,\nДУА “Сярэдняя школа № 33 г.Магілёва”,\nНа сучасным этапе развіцця грамадства, калі адной з задач адукацыі з'яўляецца стварэнне ўмоў для максімальнага развіцця асобаснага патэнцыялу кожнага вучня, сацыяльныя сэрвісы Web 2.0, асноўныя рысы якіх - інтэрактыўнасць і сацыялізацыя, могуць спрыяць аптымізацыі працэсу выкладання вучэбных прадметаў.\nПеравага Web 2.0 заключаецца ў магчымасці прыцягнення ўсіх вучняў да ўдзелу ў адукацыйным працэсе не толькі ў якасці спажыўцоў адукацыйнага кантэнту, але і як яго актыўных стваральнікаў. Web 2.0 тэхналогіі спрыяюць таму, што ў цэнтры адукацыйнага працэсу аказваецца вучань, які становіцца больш аўтаномным з пункту гледжання кіравання навучальным працэсам і больш актыўным у стварэнні вучэбнай інфармацыі і ўзаемадзеянні з іншымі ўдзельнікамі адукацыйнага працэсу.\nВылучаюць наступныя магчымасці выкарыстання Web 2.0 тэхналогій у адукацыі:\nWeb 2.0 тэхналогіі адкрываюць новыя магчымасці для дзейнасці, у якую лёгка ўключаюцца людзі, якія не валодаюць спецыяльнымі ведамі ў галіне інфармацыйных тэхналогій.\nУ выніку распаўсюджвання Web 2.0 тэхналогій у сеткавым доступе аказваецца вялікая колькасць адкрытых матэрыялаў, якія могуць быць выкарыстаны ў паўсядзённай працы.\nWeb 2.0 тэхналогіі дазваляюць арганізаваць асабістую прастору вучняў.\nПашыраюцца магчымасці для ўдзелу настаўнікаў у прафесійных сеткавых супольнасцях.\nТакім чынам, перавага Web 2.0 тэхналогій для сістэмы адукацыі заключаецца ў тым, што яны дазваляюць захоўваць дадзеныя на спецыяльна для гэтага прызначаных інтэрнэт-сэрвісах, што забяспечвае іх даступнасць. Выкарыстанне ў навучальным працэсе Web 2.0 тэхналогій таксама спрыяе засваенню такіх навыкаў, як крытычнае мысленне, вучэбная аўтаномія, творчае самаразвіццё, рэфлексіўная і камунікатыўная культуры.\nВідавочна, што сетка інтэрнэт з'яўляецца магутным сродкам стварэння сітуацыі паспеху для ўдзельнікаў адукацыйнага працэсу. На розных этапах ўрока (тлумачэнне новага матэрыялу, замацаванне, абагульненне, кантроль) рацыянальнае выкарыстанне сеткавых сацыяльных сэрвісаў Web 2.0 можа матываваць вучняў да актыўнай дзейнасці, раскрыццю творчага патэнцыялу, камунікацыі і супрацоўніцтве.\nМы раскажам аб выкарыстанні ў нашай працы магчымасцей двух сэрвісаў Web 2.0: вэб-сэрвісу для вядзення блогаў Blogger і канструктара для распрацоўкі інтэрактыўных заданняў LearningApps.\nБлог з'яўляецца адным з самых распаўсюджаных сацыяльных сэрвісаў і ўяўляе сабой вэб-прастору, арыентаваную на арганізацыю персанальнай інфармацыйнай прасторы карыстальніка ў выглядзе часопіса. Тэхналогія блогаў дазваляе публікаваць, захоўваць, апрацоўваць, перадаваць розную па выглядзе інфармацыю і ажыццяўляць яе пошук у масіве дадзеных; ствараць супольнасці, якія могуць адміністраваць некалькі чалавек, з персанальнымі настройкамі доступу для аўтараў і каментатараў. У наш час блог можна лічыць некаторай альтэрнатывай паўнавартасным сайтам.\nУ інтэрнэце прадстаўлена вялікая колькасць вэб-сэрвісаў, якія дазваляюць без асаблівых намаганняў завесці блог. У спісе найбольш папулярных блог-платформаў - Blogger, LiveJournal, WordPress.\nНаш блог «Выкарыстанне сэрвісаў Web 2.0 у практычнай дзейнасці настаўніка» (http://belmova33.blogspot.com/) задумваўся як сэрвіс для прадстаўлення аператыўнага доступу да неабходнай інфармацыі (у рамках работы майстар-класа).\nАсноўная задача блога - інфармаванне ўдзельнікаў адукацыйнага працэсу аб сучасных сэрвісах Web 2.0 і магчымасцях іх выкарыстання.\nУ блогу размешчаны спасылкі на сайты і блогі, якія найбольш поўна адлюстроўваюць інфармацыю па гэтай тэме:\n• накірункі рэалізацыі канцэпцыі інфарматызацыі сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь да 2020 года;\n• тэхналогіі, якія вызначаюць будучыню адукацыі;\n• класіфікацыі сэрвісаў Web 2.0, прыклады, інструкцыі, варыянты выкарыстання ў адукацыйным працэсе.\nТаксама ў блогу размешчаны інтэрактыўныя заданні, распрацаваныя з дапамогай сэрвісу LearningApps:\n• па беларускай мове і літаратуры;\n• па матэматыцы;\n• па інфарматыцы;\n• трэнінг "Здаровы лад жыцця".\nLearningApps - сэрвіс для распрацоўкі электронных навучальных рэсурсаў, а канкрэтна - для разнастайных тэставых заданняў. На сайце дзясяткі шаблонаў, якія дазваляюць ствараць заданні і трэнінгі любой структуры, уключаючы ў іх не толькі тэкст, але і выявы, аўдыё-і відэаролікі. Асноўная ідэя практыкаванняў заключаецца ў тым, што вучні могуць праверыць і замацаваць свае веды ў прывабнай для іх гульнёвай форме. Сэрвіс арыентаваны на школьны ўзрост. Для стварэння і захавання ўласных заданняў неабходна зарэгістравацца. Заданні можна стварыць з нуля або на аснове аднаго з існуючых гатовых варыянтаў. Умоўна ўсе разнавіднасці інтэрактыўных модуляў, даступных на дадзеным сайце, можна падзяліць на шаблоны і інструменты. Шаблоны прызначаныя для распрацоўкі практыкаванняў і гульняў. Яны прадугледжваюць наяўнасць заданняў, умоў выканання, правільных адказаў і выразна вызначаных дзеянняў з боку вучня. Шаблоны згрупаваны па структурна-функцыянальнай прыкмеце: «Выбар» - практыкаванні на выбар правільных адказаў; «Размеркаванне» - заданні на ўстанаўленне адпаведнасці; «Паслядоўнасць» - на вызначэнне правільнай паслядоўнасці; «Запаўненне» - практыкаванні, у якіх трэба ўставіць правільныя адказы ў патрэбныя месцы; «Анлайн-гульні» - практыкаванні-спаборніцтвы, пры выкананні якіх вучнь спаборнічае з камп’ютарам або іншымі вучнямі. Стварыўшы заданне, яго можна тут жа апублікаваць або захаваць для асабістага карыстання. Доступ да гатовых рэсурсаў адкрыты і для незарэгістраваных карыстальнікаў. Можна выкарыстоўваць заданні, складзеныя іншымі педагогамі, скапіраваўшы спасылку ўнізе задання. Акрамя таго, можна стварыць акаўнты для сваіх вучняў і выкарыстоўваць свае рэсурсы для праверкі іх ведаў на гэтым сайце. Сайт мультымоўны. У сэрвісе LearningApps зразумелая навігацыя, разабрацца ў ёй не складзе цяжкасцей.\nСпасылкі на распрацаваныя інтэрактыўныя заданні маюцца на сайце школы (School33.mogilev.by) ў раздзеле «Для вучняў»/«Вучэбныя матэрыялы». Вучні могуць праверыць і замацаваць свае веды ў школе на вучэбных, факультатыўных і стымулюючых занятках, пры падрыхтоўцы да цэнтралізаванага тэсціравання і прадметных алімпіяд, а таксама можна выканаць іх дома самастойна.\nСпасылка на блог «Выкарыстанне сэрвісаў Web 2.0 у практычнай дзейнасці настаўніка» размешчана на сайце школы (School33.mogilev.by) ў раздзеле «Педагогам»/«Метадычныя матэрыялы». Па меры неабходнасці блог пашыраецца і дапаўняецца інфармацыяй і інтэрактыўнымі заданнямі.\nКалектыўны вучнёўскі блог "Здаровы лад жыцця" ствараўся навучэнцамі 10 класа як комплекс мультымедыйных інтэрактыўных дадаткаў па здаровым ладзе жыцця, якія маюць практычную накіраванасць і гульнёвую форму. Былі створаны не проста артыкулы пра ЗЛЖ, а інтэрактыўныя заданні рознага зместу, якія могуць выканаць вучні самастойна, з дапамогай настаўніка ў школе, сумесна з бацькамі дома.\nІдэяй для стварэння такіх інтэрактыўных практыкаванняў стала выкарыстанне падобных заданняў на вучэбных занятках. Вучняў зацікавіла не толькі магчымасць іх прымянення, але і працэс распрацоўкі. Таксама быў выкарыстаны сэрвіс LearningApps.\nРаспрацаваныя заданні па тэме «Здаровы лад жыцця» былі падзелены на 8 катэгорый: паўнавартаснае харчаванне, асабістая гігіена, гартаванне, псіхалагічны клімат у сям'і, прафілактыка захворванняў, рухальная актыўнасць, адмова ад шкодных звычак, змена працы і адпачынку.\nДля нагляднага прадстаўлення гэтых катэгорый на сайце выкарыстаны маляўнічыя кнопкі, для стварэння якіх выкарыстоўвалі магчымасці сэрвісу http://dabuttonfactory.com/examples.\nКнопкі з'яўляюцца гіперспасылкамі на комплексы заданняў па названай тэме. Аб'яднанне заданняў у раздзелы было выканана пры дапамозе прылады «Сетка практыкаванняў». Кожная катэгорыя прадстаўлена наборам заданняў.\nЦэнтральная кнопка з'яўляецца гіперспасылкай на старонку з малюнкамі вучняў нашай школы па тэме «Здаровы лад жыцця».\nРаспрацаваны вэб-рэсурс размешчаны на сайце нашай школы па адрасе http://school33.mogilev.by/zog/, а таксама дадзены рэсурс прадстаўлены ў выглядзе блога па адрасе zoj33.blogspot.com.\nПрымяненне сэрвісаў Web2.0 ў сістэме адукацыі накіравана на ўдасканаленне існуючых тэхналогій навучання за кошт узмацнення даследчых, інфармацыйна-пошукавых і аналітычных метадаў работы з інфармацыяй. Прымяненне сэрвісаў Web2.0 ў навучальным працэсе стане эфектыўным, калі будзе забяспечана іх арганічная сувязь і спалучальнасць з традыцыйнымі метадамі і прыёмамі навучання. Такім чынам, выкарыстанне сэрвісаў Web 2.0 у навучальным працэсе можа быць накіравана на рашэнне такіх задач, як фарміраванне інфармацыйнай, камунікатыўнай, сацыякультурнай кампетэнцый вучняў, пашырэнне інфармацыйнай прасторы адукацыйнага працэсу, арганізацыя пазакласнай работы па прадмеце, публікацыя творчых работ навучэнцаў, фарміраванне культурных і бяспечных паводзін ў сетцы.\nIKT -> Роля метадычнай работы ў павышэнні эфектыўнасці выкарыстання ікт у адукацыйным працэсе балюк Святлана Сяргееўна


Як захаваць прыгажосць і маладосць скуры - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк захаваць прыгажосць і маладосць скуры\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Як захаваць прыгажосць і маладосць скуры\nЗ прыходам такой доўгачаканай вясны прачынаецца ад зімовай спячкі не толькі прырода, але і наш арганізм. Так дзякуючы дзеянню сонечнай энергіі становіцца зноў актыўнай дзейнасці нашых сальных залоз і таму менавіта ў гэты час для нашай скуры неабходны асаблівы догляд.\nПаспрабуйце хаця б некалькі дзён у тыдзень не выкарыстоўваць для мыцця вадаправодную ваду і мыла, вазьміце на ўзбраенне па догляду за вашай скурай тонікі і ласьёны. Толькі варта памятаць, што дадзеныя сродкі для сыходу не павінны ўтрымліваць ніякіх спіртавых дадаткаў.\nТаксама для эфектыўнага сыходу за скурай можна выкарыстоўваць і мінеральную ваду. Напоўніце бутэльку абсталяваную пульверызатарам звычайнай мінералкай (для гэтых мэтаў лепш падыдзе мінеральная вада баржомі), і пастаўце яе ў халадзільнік.\nКалі вы будзеце на працягу дня шчодра паліваць такой вадой ваш твар і шыю вельмі хутка вы зможаце ўбачыць цудоўны вынік, паколькі ваша скура стане не толькі пругкай і набудзе здаровы ружовы выгляд але і ўразіць вас сваёй незвычайнай аксаміцістасць.\nАкрамя гэтага старайцеся як мага менш з прыходам вясны наладжваць на скуру асобы пудры, пры гэтым варта звярнуць на яе самы зберагалы варыянт ці ж найбольш аптымальным варыянтам будзе адмовіцца ў час ад яе прымянення.\nДля таго каб ваша скура заставалася заўсёды свежай і малады можна выкарыстоўваць самыя простыя і даступныя сродкі. Напрыклад, многія жанчыны з прыходам вясны з панічным жахам чакаюць праявы вяснушак, хоць шмат каму яны як раз вельмі ідуць, тым не менш, большасць асоб прыгожага полу усімі спосабамі спрабуюць прадухіліць іх з’яўлення і пазбавіцца ад іх.\nВарта адзначыць, што тым жанчынам, якім вядомая свая схільнасць да праявы вяснушак ня варта знаходзіцца на сонца пасля дванаццаці гадзін дня. Таксама можна насіць сонцаахоўныя акуляры. Выходзячы на вуліцу ў сонечны дзень, перад тым як выйсці з дома нанёс на скуру асобы адмыслова прызначаны крэм і толькі злёгку прыпудрыла яго, як правіла, такой абароны вам цалкам хопіць на 2-3 гадзіны.\nКалі ж усё-такі вяснушкі пачалі праяўляцца вышмаруйце іх смятанай малой тлустасці.\nСамым эфектыўным сродкам для аднаўлення клетак скуры лічыцца, вядома ж, ванна. Прымаць ванну і адначасова выдатна чысціць скуру можна з дапамогай расліннага алею і крупнозерністой марской солі або ёгурта і зруш мелкодробленым міндаля.\n4 Звычкі, якія дапамогуць захаваць прыгажосць і маладосць скуры Відэа.\nНаступная Артыкул прычоска іракез


Як правільна апранацца жанчыне з маленькім ростам - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк правільна апранацца жанчыне з маленькім ростам\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Як правільна апранацца жанчыне з маленькім ростам\nМода пераменлівая і разнастайная. Кожны сезон нам прапануюцца новыя фасоны, тканіны і аксэсуары. Але часцей за ўсё сукенкі з модных паказаў глядзяцца добра толькі на мадэлях, чый рост перавышае 170 сантыметраў. Мініяцюрныя ж дзяўчаты ад 160 і ніжэй вымушаныя ўхітраюцца ў падборы адзення, каб выглядаць не горш за іншых. Вядома, кожная жанчына мае свой непаўторны стыль, але ёсць агульныя прынцыпы, якія дазваляюць папоўніць гардэроб моднымі і правільнымі рэчамі.\nЖанчынам невысокага росту варта выбіраць вопратку з прамым, вузкім, абліпальныя або А-вобразным сілуэтам. Не захапляйцеся многослойность і мадэлямі з празмерным колькасцю зморшчын і зборак. Пры выбары касцюма звярніце ўвагу на даўжыню: пры доўгім пінжаку спадніца не павінна быць занадта кароткай. Выдатна падыдуць спадніцы з разрэзам збоку ці ззаду - такі сілуэт глядзельна падаўжаючы ногі і постаць у цэлым.\nУ адзежы маленькай жанчыны пажаданыя вертыкальныя лініі: зашпількі, V-вобразныя выразы, элементы аздаблення. Невысокім жанчынам вельмі ідуць цёмныя тоны і класічныя спалучэння. Не рэкамендуюцца гарызантальныя ўзоры і буйныя прынты, якія кароцяць постаць і робяць яе прысадзістай. Варта пазбягаць яркіх, якія крычаць кветак, багацці дэталяў і малюнкаў, аптычна падзяляюць цела на зоны.\nЗвярніце увагі на аксэсуары, бо часам менавіта яны робяць вобраз. Мініяцюрным жанчынам варта выкарыстоўваць дробныя дэталі ў адзенні - гузікі, кішэні, тонкія паясы, фальбоны, каўняры і г.д. Шырокія ж паясы, шалікі, якія падкрэсліваюць талію, насупраць, кароцяць фігуру. Не варта выкарыстоўваць ва ўпрыгожванні адзення мех, бо ён глядзельна дадае кілаграмы. Лепшай дэталлю ладу, падаўжаюць постаць, лічыцца абцас. Ён ідзе і поўным, і худым, і падкрэслівае ўсе вартасці жанчыны. Але не варта перагружаць вобраз ўпрыгожваннямі і рознымі атрыбутамі. Нягледзячы на тое, што ў модзе вялікія сумкі і буйныя каралі, такія дэталі падыходзяць толькі высокім дзяўчатам з ідэальнай фігурай.\nХудзенькім жанчынам невысокага росту падыходзяць спадніцы шырокага крою, балеро і вузкія абліпальныя джынсы і штаны. Добра глядзіцца адзенне, падабраная ў тон абутку. Не варта набываць доўгія жакеты і паліто, ідэальная даўжыня - крыху вышэй калена.\nПоўным жанчынам рэкамендуецца пазбягаць доўгіх цельпукаваты спадніц, фасону клеш, адзення з тоўстай тканіны. Лепш за ўсё падаўжаючы постаць вертыкальны малюнак, але паспрабуйце не перашчыраваць. Падыдзе строгі сілуэт з падоўжаным лифом і тонкім поясам.\nПапярэдні Тэкст норковая камізэлька\nНаступная Артыкул сіні купальнік\nГалоўныя памылкі бізнес-лэдзі\nЖаночыя зімовыя красоўкі з мехам\nПатрэбен бандаж пасля родаў\nПадарунак для сапраўднага мужчыны\nМодныя курткі зімой 2015-2016?\nЯк дамагчыся лідэрства


Цыгарэты і гарэлка падаражэлі, на чарзе – мяса\n20 сьнежань 2009, 16:07\nАдпаведныя пастановы прыняты Міністэрствам эканомікі. Цэны на тытунёвую і алькагольную прадукцыю павышаны 19 сьнежня. Пастанова аб павелічэнні адпускных цэн на мяса набудзе моц пасьля афіцыйнага апублікаваньня.\nЯк паведамляе Белапан, межавыя адпускныя цэны на ялавічыну падвышаны на 5%, сьвініну — на 3%. "Эканамічна абгрунтаванае павелічэньне адпускных цэн на мяса будзе ажыцьцяўляцца мясаперапрацоўчымі арганізацыямі, не перавышаючы межавыя адпускныя цэны", — гаворыцца ў паведамленьні.\nЦэны на гарэлку і іншыя віды алькагольнай прадукцыі мацункам больш за 28% павялічаны ў сярэднім на 5%. У прыватнасьці, новая прэйскурантная розьнічная цана на такія масавыя віды гарэлак, як "Аквадзіў", "Белая Русь сярэбраная", "Бярозавая", "Афіцэр" і інш., складзе ад 7.860 да 7.950 рублёў за бутэльку 0,5 літра.\nПастанова прынята "з улікам прапаноў канцэрн "Белдзяржхарчпрам" у мэтах кампенсацыі павелічэньня ставак акцызаў на гарэлку і іншую алькагольную прадукцыю", тлумачыць Мінэканомікі.\nРозьнічныя цэны таксама падвышаны на цыгарэты, што выпускаюцца ў Беларусі паводле праграмы імпартазамяшчэньня (Pall Mall, Pall Mall Superslims), а таксама на імпартныя — Glamour (Pinks, Menthol), Sobranie (Black Russian, Cocktail) і R1 — "на ўзроўні, прапанаваным вытворцамі і імпарцтэрам".\nАкрамя таго, падаражэлі цыгарэты "Карона", вытворчасць якіх аднаўляецца на Гродзенскай тытунёвай фабрыцы "Нёман", паведамляе Мінэканомікі.


11:56 05.12.2019 (абноўлена 12:05 05.12.2019)\nМІНСК, 5 сне - Sputnik. Арганізатары назвалі кошты на квіткі на шоу ў рамках конкурсу песні "Еўрабачанне-2020", паведамілі ў чацвер у Еўрапейскім вяшчальным саюзе (ЕВС).\nКонкурс песні "Еўрабачанне-2020" пройдзе ў маі ў галандскім Ратэрдаме.\nПершая хваля квіткоў будзе выстаўлена на продаж ужо 12 снежня. Як правіла "размятаюць" квіткі хутка, таму будуць даступныя яны нядоўга. Пазней партыі квіткоў будуць выстаўлены на продаж у студзені і сярэдзіне сакавіка.\nПрадаваць квіткі арганізатары будуць як на паўфіналы, так і на фінал. Традыцыйна, можна будзе набыць білеты на рэпетыцыю ("Family Show") або генеральны прагон ("Jury show"), а таксама непасрэдна на жывое шоу.\nМенш за ўсё квіткі будуць каштаваць на рэпетыцыю паўфіналу на месцах з абмежаваным аглядам - 18,5 еўра. Максімальны для паўфінальнага шоу кошт - 158,5 еўра за сядзячае месца на першым узроўні ў рамках жывога шоу.\nНа фінал кошт квіткоў дасягае 248,50 еўра, мінімальны пры гэтым складае 48,5 - зноў жа, у залежнасці ад таго, рэпетыцыя гэта ці непасрэдна жывое шоу, таксама ад размяшчэння месцаў.\nУдзельнічаць у "Еўрабачанні-2020" будзе 41 краіна свету, у тым ліку і Беларусь. Хто прадставіць рэспубліку на шоў і ці будзе для гэтага арганізоўвацца адкрыты адбор, пакуль не вядома.


Дзісенскі замак — Гісторыя Беларусі\nГалоўная » Рэгіёны » Дзісенскі замак\nДзісна – адзін з самых маленькіх гарадоў Беларусі. Але нават у яго ёсць свае легенды і гістарычная слава. Напрыклад, астраўны Дзісенскі замак, які доўгі час ахоўваў Княства Літоўскае спачатку ад рыцараў-тэўтонцаў, потым ад армій рускага цара, і ўпаў пад націскам шведскіх войскаў.\nДаведка аб Дзісенскім замку:\nМесцазнаходжанне: на востраве ля зліцця рэк Заходняя Дзвіна і Дзісна, каля горада Дзісна (Віцебская вобл.)\nГод будаўніцтва: XIV стагоддзе\nСтруктура: 9-вежавы (пазней – 14-вежавы) астраўны замак\nДакладныя гады пабудовы замка на гэтым месцы невядомыя. Упершыню Дзісенскі замак, як Копец-гарадок, згадваецца ў нямецкіх хроніках у 1374 годзе. А ў 1377 годзе яго ўжо спрабавалі беспаспяхова штурмаваць нямецкія рыцары. У XIV стагоддзі замак служыў фарпостам на подступах да Полацка, кантраляваў увесь рух па рацэ. Аднак горада ў той час тут яшчэ не існавала.\nЗрэшты, наўрад ці гэтыя гады варта лічыць кропкай адліку. Хутчэй за ўсё, Копец-гарадок уяўляў з сябе звычайныя земляныя ўмацаванні з нязначным выкарыстаннем драўляных збудаванняў. Прычым пасля перамогі над крыжакамі ў Грунвальдскай бітве (1410 г.) нават гэтыя нязначныя збудаванні былі пакінутыя арміяй з-за адсутнасці пагрозы на гэтым кірунку.\nАле ўсё змянілася праз 100 гадоў. Падчас Лівонскай вайны вялікі князь літоўскі і кароль польскі Жыгімонт Аўгуст загадаў узвесці на востраве ўмацаванні, а побач з замкам заснаваць горад. Усім жыхарам горада на 8 гадоў даваліся розныя падатковыя льготы. Характэрна, што загад аб заснаванні Дзісны кароль аддаў у 1566 годзе, а ў 1567 ён ужо і надаў гораду герб (тры каменныя вежы). А яшчэ праз 2 гады (у 1569 годзе) – Магдэбургскае права і новы герб (ладдзя на блакітным полі).\nПершы гарнізон замка складаўся з ваяроў і гараджан Полацка, якія здолелі выратавацца пасля яго захопу войскамі Івана Жахлівага.\nАдзначым удалае размяшчэнне выспы – у месцы зліцця рэк Дзісна і Заходняя Дзвіна. Акружаная з усіх бакоў воднай перашкодай выспа была надзейнай абаронай ад непрыяцельскіх войскаў.\nНовы замак, пабудаваны на месцы старых умацаванняў у 1563 годзе, майстраваў італьянскі архітэктар С.Генг. Усімі ваенна-фартыфікацыйнымі працамі кіравалі Б.Корсак і пан Р.Хадкевіч.\nЗамак займаў плошчу 5 гектараў. Вышыня земляных валоў дасягала 5 метраў. Спачатку на іх быў драўляны частакол, які пазней замянілі больш сучасныя сцены-гародні. Асобна адзначым і водную перашкоду. У той час шырыня ракі Заходняя Дзвіна дасягала 100 метраў, а Дзісны – 90 метраў.\nПа інвентарызацыі 1654 года ў замка было 9 вежаў, з іх 3 брамныя – 2 дзвінскія (размяшчаліся з боку Заходняй Дзвіны) і 1 Дзісенская (з боку ракі Дзісна). Да гэтага моманту замкавыя валы, якія пастаянна ўмацоўваліся, дасягалі вышыні 10 метраў, а іх шырыня ў аснове – 19 метраў.\nВежы былі прастакутныя, памерам 8,5 на 8,5 метры. Яны мелі 2 яруса, а іх вышыня дасягала 9 метраў. Пакрытыя былі дранкай. Ўзбраенне замка складалася больш чым з 40 гармат.\nУ 1654 годзе, з-за вайны з Маскоўскім царствам, жыхары захопленага гарадка таксама перасяляюцца на востраў, дзе побач з замкам будуюць драўляныя ўмацаванні. Гэтыя ўмацавання атрымалі назву Ніжні Дзісенскі замак. У той час як сам замак стаў называцца Верхнім Дзісенскім замкам. Але дзеля справядлівасці адзначым, што гэта не зусім дакладна. Хутчэй ужо драўляныя ўмацаванні, пабудаваныя гараджанамі, былі падзамком. А абодва будынкі ўяўлялі з сябе адзінае абарончае збудаванне. Разам два замкі налічвалі ўжо 14 вежаў.\nДзісенскі замак неаднаразова служыў месцам для сустрэч дзяржаўных дзеячаў розных краін, а таксама месцам збору апалчэння для паходаў. Не раз тут спыняліся каралі Рэчы Паспалітай.\nЯк ужо згадвалася раней, упершыню ў ваенныя хронікі замак трапіў у 1377 годзе, калі яго беспаспяхова штурмавалі нямецкія рыцары.\nПадчас Лівонскай вайны ў 1579 г. Дзісенскі замак стаў месцам збору войскаў для вызвольнага паходу Стэфана Баторыя на Полацк.\nПадчас «крывавага патопу» ў 1654 годзе бурмістр Дзісны здаў горад без бою Маскоўскаму войску пад кіраўніцтвам B.Шараметава і С.Стрэшнева. Аднак замак, які быў незалежнай структурай, не здаўся ворагу. Частка гараджан таксама пераправілася на лодках на востраў, не жадаючы падпарадкоўвацца рускай арміі. І праз 7 гадоў, у 1661 годзе, гарнізон замка таемна пераправіўся на бераг і захапіў усе варожыя войскі. А бурмістра, які здаў горад, павесілі на замкавай браме.\nЗагінуў замак падчас Паўночнай вайны. У гэты ж час ён двойчы быў захоплены і перажыў два моцных пажары – у 1700 і 1720 гадах. Разбурэнні былі такімі моцнымі, што ўлады вырашылі не аднаўляць ўмацаванні.\nПасля Паўночнай вайны на востраве засталіся толькі замкавыя валы, якія з часам, пад дзеяннем рачной плыні, паводак, дажджоў і снягоў абвальваліся ў раку. Хоць раней востраў быў самым высокім месцам у Дзісне.\nДа гэтага часу часткова захаваліся толькі замкавыя валы. Час ад часу на востраве праводзяцца археалагічныя раскопкі.\nМясцовыя жыхары выкарыстоўваюць востраў як месца для пашы быдла. З аднаго боку там няма драпежнікаў, з другога, жывёлы нікуды не ўцякуць.\nЛегенды Дзісенскага замка\nІснуе легенда, што раней Дзісненскі замак не быў востравам – а звычайным выступам на зліцці рэк Дзісна і Заходняя Дзвіна. Але Стэфан Баторый, жадаючы ўмацаваць абарону замка, загадаў выкапаць роў, каб злучыць рэчышча рэк. Так замак і стаў астраўным. А гэты праліў паміж востравам і зямлёй дагэтуль мясцовыя жыхары называюць «Баторыя Перакоп».\nГомельскі замак існаваў у XIV-ХІХ ст. Размяшчаўся на высокім правым беразе р. Сож пры ўпадзенні ў яе ручая Гомій (Гамяюк). Ад гарадской […]


Прымусовае высяленне цыганоў пад Гомелем\nhttp://spring96.org/be/news/64746 2013 2013-07-30T12:29:29+0300 2013-07-30T12:29:29+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nУ мястэчку Бальшавік, які знаходзіцца ў Гомельскім раёне, мясцовыя ўлады прымусова высяляюць цыганоў з аварыйных дамоў. Цыганскія сем'і застаюцца без даху над галавой. Шматдзетная маці Хрысціна пазбавілася свайго жытла некалькі месяцаў таму.\n"Прыехаў неяк дэпутат Юрый Беланожка, выгнаў мяне з малымі дзецьмі з хаты на вуліцу. А потым хаціну зруйнавалі", -- распавядае Хрысціна. Цяпер шматдзетная маці са сваёй сям'ёй знайшла прытулак у сваякоў.\nПрадстаўнік грамады народа рома Мікалай Ануфрыеў заўважае, што жыллёвыя праблемы цыганоў пачаліся з прызначэннем новага старшыні пасялковага савета.\n- З прызначэннем новага старшыні пасялковага савета пачаўся ціск на нашых людзей. У адным з дамоў жылі муж з жонкай, у якіх было чацвёра дзяцей. Праўда, дакументы на гэты дом адсутнічалі. Але яны набылі гэты дом за грошы. Чыноўнікі разам з міліцыяй увесну проста выгналі сям'ю на вуліцу, дзеці стаялі басанож на снезе.\nСябра Беларускага Хельсінкскага Камітэту з Гомеля Алесь Яўсеянка звяртае ўвагу на тое, што гвалтоўныя высяленні цыганоў з жылля - гэта грубае парушэнне правоў чалавека.\n- Каб вырашыць сітуацыю, трэба мясцовым уладам выявіць добрую волю. У прыватнасці, варта дапамагчы цыганам аформіць дакументы на маёмасць. Мы бачылі квіткі за аплату электраэнергіі. Гэта значыць, што ў нейкіх дзяржорганах дамы ўсё-такі зарэгістраваныя. Карацейшы шлях абароны правоў цыганскай грамады -- гэта зварот у пракуратуру, каб яна абавязала мясцовыя ўлады забяспечыць правы дзіцяці. Там практычна ў кожным доме -- па некалькі непаўналетніх дзяцей.\nПаводле праваабаронцы Алеся Яўсеянкі, асноўная праблема цыганоў -- гэта іх усеагульная непісьменнасць. "Вы звярніце ўвагу на тое, што часта гэтыя людзі заключаюць маёмасныя здзелкі без пасярэдніцтва натарыюсаў. Часта яны ўвогуле не маюць аніякіх дакументаў, таму і пастаянна трапляюць у розныя непрыемнасці", -- падсумоўвае праваабаронца.\nУ пасёлку Бальшавік кампактна пражывае каля дванаццаці сем'яў народу рома, то бок болей за сто чалавек. Цыганы жывуць у гэтым месцы цягам трыццаці-сарака гадоў.\n30.07.2013 Тэгі: дыскрымінацыя


Названы найлепшыя спецыялісты пагранічнага кантролю Беларусі\nСёння, 25 мая, у сталіцы адбыліся спаборніцтвы найлепшых спецыялістаў пагранкантролю з усёй краіны.\nУ іспытах прынялі ўдзел 27 прадстаўнікоў тэрытарыяльных органаў і 2 курсанты трэцяга курса Інстытута пагранічнай службы.\nУдзельнікі спаборніцтваў прадэманстравалі свае веды і навыкі ў праверцы дакументаў пры дапамозе прыбораў пагранічнага кантролю, ідэнтыфікацыі знешнасці, а таксама ўзровень валодання іншаземнымі мовамі.\nКамандны прыз - пераходзячы кубак - уручаны ваеннаслужачым Атрада пагранічнага кантролю "Мінск". Другое месца заняла каманда Гомельскай пагранічнай групы, трэцяе - прадстаўнікі Гродзенскай пагранічнай групы.\nПераможцам сярод начальнікаў зменаў пагранкантролю прызнаны прадстаўнік Атраду пагранічнага кантролю «Мінск» - маёр Алег Кучынскі. Лепшым старшым кантралёрам стаў малодшы лейтэнант Аляксей Кебікаў з Гомельскай пагранічнай групы, а прадстаўнік Смаргонскай пагранічнай групы прапаршчык Ліяна Балахомская - лепшым кантралёрам.\nШтогадовае першынство спецыялістаў пагранічнага кантролю дае магчымасць вызначыць узровень прафесіяналізму супрацоўнікаў і напрамкі далейшага ўдасканалення метадаў, спосабаў, а таксама тэхнічных сродкаў.


Макіяж Мілыя Куніс - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Макіяж Мілыя Куніс\nМілена Маркаўна Куніс, усім вядомая як Міла Куніс - адна з самых сэксуальных зорак Галівуду. Магчыма, дзякуючы ўкраінскаму карані, у дзяўчыны вельмі выразная і запамінальная знешнасць. У актрысы пранізлівы погляд, дзякуючы яе вялікім і чароўным вачам. Колер вачэй у Мілыя Куніс унікальны, так як адно вока ў яе зялёны, іншы карычневы. Такое сустракаецца вельмі рэдка, і ў навуцы гэта называецца гетерохромия. У дзяўчыны сапраўды выдатныя прыродныя дадзеныя, але дзякуючы правільна падабранага макіяжу яна падкрэслівае сваю прывабнасць.\nМакіяж ў стылі Мілыя Куніс\nТакі макіяж як у Мілыя падыдзе дзяўчатам з цёмнымі валасамі чорнымі, цёмна-русымі ці каштанавымі. Актрыса ўладальніца смуглай скуры, таму выкарыстоўвае танальным аснову цёмных адценняў. Таксама яна карыстаецца консилером для праблемных участкаў скуры, і прыбірае цёмныя кругі пад вачыма. Замест пудры Міла карыстаецца бронзер, каб надаць скуры зіхатлівы выгляд. У Мілыя Куніс вельмі прыгожыя і правільнай формы бровы. Ім выдзелена асаблівая роля ў макіяж, так як яны эфектна падкрэсліваюць вялікія вочы. У дзяўчыны шырокія бровы, і яна не хоча зрабіць іх танчэй. А даглядае іх з дапамогай спецыяльнага геля і насадкі пэндзлікі. Колер алоўка яна выбірае ў тон валасоў.\nАсноўны акцэнт у макіяж, вядома ж, робіцца на шыкоўных вачах Мілыя Куніс. Актрыса аддае перавагу цёмныя тоны, але таксама можа выкарыстоўваць залацістыя або серабрыстыя цені, далікатна-бэзавыя ці блакітныя. Часцей за ўсё мы бачым яе з эфектам «цёмных вачэй». Для гэтага ёй трэба паверх шэрых ценяў нанесці чорны аловак не толькі верхнюю, але і ніжняе павека і старанна растушевать. Можна намаляваць стрэлкі з дапамогай вадкай падводкі. Прырода надзяліла дзяўчыну пышнымі вейкамі, таму ёй дастаткова нанесці туш ў некалькі слаёў, і эфект накладных павек гатовы. З дапамогай Smokey eyes вы зробіце свой погляд глыбокім і незвычайным, таму не бойцеся эксперыментаваць.\nВы ніколі не ўбачыце акторку з яркай памадай. Каб падкрэсліць прыгажосць сваіх вуснаў, Мілі дастаткова нанесці персікавы бляск або памаду бледна-ружовага колеру з лёгкім перламутрам. Тым самым, яна візуальна павялічвае вусны і надае ім аб’ём. Запомніце, што на фоне яркага макіяжу вачэй, вусны павінны выглядаць пяшчотна і лёгка. Яркія бляскі або памады могуць зрабіць ваш вобраз вульгарным.\nЗрабіць макіяж ў стылі Мілыя Куніс, аказваецца, даволі проста. Галоўнае - акцэнтаваць увагу на вочы, і толькі лёгкай пяшчотай падкрэсліваць вусны.\nСвой зачароўвае вобраз Міла Куніс дапаўняе шыкоўнымі, пышнымі і бліскучымі валасамі. Многія сцвярджаюць, што знакамітасць выкарыстоўвае накладныя пасмы, але гэта яшчэ ні кім дакладна не даказана. Яе фірмовая прычоска - гэта падзелена на прабор доўгія валасы, пераўтвораныя ў вялікія і мякка спадальныя валасам. У хатніх умовах такую прычоску лёгка паўтарыць. Дастаткова мець укладочных сродкі, шчыпцы для валасоў, плойку і назапасіцца цярпеннем.\nСпакуслівая і чароўная прыгажуня зусім ня пераборлівая да выбару адзення. Натуральна, што на «чырвоных дарожках» мы бачым яе ў элегантных, раскошных і рамантычных сукенках. Але вось у паўсядзённым жыцці акторка аддае перавагу джынсы, простыя футболкі і зручны абутак на нізкім хаду. Яе любімы аксэсуар - гэта вялікія сонцаахоўныя акуляры. Таксама, Міла не фанат упрыгожванняў. Яе часцей можна сустрэць з провадам ад плэера на шыі, чым з якім-небудзь каралямі.\nЗнешнасць Мілыя Куніс заўсёды будзе пад пільнай увагай. Бо яна ўмее быць рознай, і не баіцца эксперыментаваць са сваімі вобразамі і ролямі.\nВось такая вось яна - неардынарная Міла Куніс!\nМакияж Милы Кунис / Mila Kunis Make Up Відэа.\nНаступная Артыкул Эфект выгаралых валасоў: як зрабіць у хатніх умовах, фота\nПершае спатканне: сігналы да адступлення


П'еса-казка ў трох дзеях\nЯсная летняя ноч. На галінах дрэў гушкаюцца Мятлушка - танклявая дзяўчына ў лёгкай шэрай сукенцы, з пушыстымі попельнымі валасамі і празрыстымі крыламі за спіной, і яе сябры - Лесавічок і Жытнічак.\nЖытнічак. І жыта ўжо зарунела... Калі яно вырасце вышэй за мяне, пойдзем зноў гуляць у хованкі!\nЖытнічак. Ён зусім малады - і адзін! Зараз настрашым!\nКаб ратаваць людзей.\nАх вы, подлыя нападнікі! Я - высакародны шляхціц і ніколі не адступаю! Вось я вас!..\nЯнук ганяецца за жартаўнікамі, але дзе дагоніш гарэзлівых юных духаў! Нарэшце ўсе стамляюцца.\nМятлушка (крычыць). Перастаньце! (З добрай усмешкай падыходзіць да Янука.) Глядзіце, ён зусім не спалохаўся!\nМятлушка. Я - Мятлушка, дачка Поўні.\nЛесавічок. Я - Лесавічок, сын лесу.\nЖытнічак. А я - іх сябрук, Жытнічак. Мая маці - русалка, а дом - жытнёвае поле. А як завуць цябе?\nЛесавічок. Чаму ж такі высакародны пан - ды без каня?\nЯнук (не паднімаючы вачэй, паўтарае завучаную байку). Дарогай здарылася са мною страшнае няшчасце. Быў у мяне цудоўны конь з каралеўскае стайні. Але яго з'елі ваўкі...\n...прываблены бляскам, кінуўся на гэты дыямент і знёс... разам з капелюшом...\nМятлушка. Ну нашто ты маніш? Вось дзіўныя вы, людзі! Хочаце здавацца не такімі, якія вы ёсць.\nЯнук (жадаючы апраўдацца). Мой род высакародны. Мой прадзед, дзед і бацька ваявалі за караля...\nЛесавічок. Вар'ят! Ніхто з людзей не можа прайсці ў палац да Кадука!\nЖытнічак. Кадук з'яўляецца толькі ў адну хвіліну - апоўдні, і толькі тады, калі яго паклічуць.\nЛесавічок. Як пажадае хто-небудзь каму: «Кадук цябе забяры...», то Кадук з'явіцца... і забярэ...\nЖытнічак. Князёўна Даратэя гэтаксама апынулася ў Кадука! Я чуў, што яе бацька, вялікі князь, так моцна на яе раззлаваўся, што і сказаў гэтыя словы... І якраз трапіў на страшную хвіліну. Пасля, канешне, шукаць кінуўся, узнагароду абвясціў таму, хто верне дачку...\nЯнук. Вядома, ніхто не мог сказаць такое цудоўнай панне Даратэі! Я знайду гэтага подлага Кадука і заб'ю яго!\nЛесавічок. Але ісці трэба праз Чорнае балота...\nЖытнічак. Але палац Кадука вартуюць Начніцы і Страхі...\nЗліецца неба з зямлёй -\nЯнук. Калі хочаш служыць сваёй Даме - нельга баяцца нічога. Каб вы ведалі, якая панна Даратэя прыгожая! Аднойчы яна скінула мне з балкона кветачку... (Беражліва дастае схаваную на грудзях кветку.)\nМятлушка бярэ яе, каб разгледзець, і палохаецца.\nЛесавічок. Ды ён проста хоча зрабіцца князем! Ведаем мы такіх выратавальнікаў! Здзейсніць подзвіг, а пасля яму - паўкняства давай і князёўну ў дадатак!\nЯнук (мройна). Я мару толькі пра адно... Я выратую яе, стану перад ёй на калена... (паказвае), а яна пакладзе сваю белую ручку мне на плячо і скажа: «Высакародны Янук Шукайла-Залескі, ты добра служыў мне, і я пасвячаю цябе ў свае рыцары!»\nМятлушка. Паслухай, не хадзі да Кадука... Ты загінеш!\nЛесавічок. Акрамя таго, твой меч - бяссілы. Кадука можа забіць толькі месячны прамень - нездарма ж Кадук з'яўляецца толькі ўдзень, а ў яго палацы заўсёды свеціць сонца.\nЯнук. Як жа можна прынесці туды прамень? Яго не зловіш...\nМятлушка. Чаму? Гэта вельмі проста! Глядзі! (Бярэ ў рукі месячны прамень.)\nЯнук, уражаны, спрабуе зрабіць тое самае, але ў яго не атрымліваецца.\nЖытнічак. Яна - дачка Поўні! Толькі Мятлушка можа ўзяць у рукі месячны прамень!\nА я ўсё-ткі прыгледжу за гэтым рыцарам...(Накіроўваецца ўслед за Януком.)\nЯнук. Хай... сонца паліць... Хай... дождж імжыць... Зліецца... неба з зямлёй... А рыцар... О халера! (Ледзь не падае.) Мусіць заўжды... служыць...Чароўнай Даме сваёй... О халера! (Правальваецца ў дрыгву.)\nЯнук (адчувае сябе прыніжаным). Дзякуй табе... Але я б і сам выбраўся...\nМятлушка. Ты б выбраўся! Недарэка! Ты ж зусім не ўмееш хадзіць па балоце. Глядзі, бачыш - высокая белая трава? Гэта сівец. Трэба ступаць толькі там, дзе ён расце. А ты палез проста ў багну!\nЯнук. Калі-небудзь я пастараюся таксама выратаваць цябе...\nМятлушка. Ну чаму ты ўвесь час задаешся? Трэба быць простым, як гэтыя зоры, як кветкі, тады зробішся мудрым.\nМятлушка. Падкажу, калі пан Янук такі ўпарты...\nЯнук (узнёсла). Яна - прыгожая, як сонца! Не, ты, канешне, таксама прыгожая... Толькі... нейкая шэрая.\nМятлушка (з уздыхам). Я - начны матылёк, дух месячнага лесу. Мае колеры спяць. А вось і балота скончылася. Ой, глядзі! Сюды ідуць Начніцы! Яны вартуюць шлях да палаца!\nНабліжаюцца Начніцы - прыгожыя дзяўчаты ў цёмна-сініх туніках, густа ўсыпаных зоркамі-блішчынкамі.\nПершая Начніца. О рыцар! Хадзі са мною - я зраблю цябе самым багатым у свеце! Я аддам табе сто патаемных скарбаў - ты купіш сэрцы першых прыгажунь і мячы найлепшых вояў! (Перасыпае з рукі ў руку золата.)\nДругая Начніца. Хадзі са мною, рыцар! Я дапамагу табе здабыць славу! У мяне ёсць зачараваныя даспехі і зброя, ты будзеш пераможцам на ўсіх рыцарскіх турнірах! (Паказвае залаты лаўровы вянок.)\nТрэцяя Начніца. Са мною! Толькі са мною, рыцар! Ты разумны і адважны, табе павінна належаць улада! Я зраблю цябе каралём вялікай дзяржавы, ты будзеш караць і літаваць, аб'яўляць вайну і заключаць мір. Вялікія дзеянні чакаюць цябе, рыцар! (Працягвае Януку карону.)\nЯнук. Шаноўныя пані, дазвольце мне прайсці, бо я - верны рыцар панны Даратэі і магу служыць толькі ёй.\nНачніцы круцяцца вакол Янука, нашэптваюць сваё: «Улада!», «Слава!», «Багацце!».\n(Спрабуе вырвацца з іх кола, нарэшце выхоплівае меч.) Прэч адсюль, морак начны!\nМятлушка. Малайчына, Янук! Начніцы служаць Кадуку, бо зло аднолькавае і ўдзень, і ўначы. Але гэта яшчэ не перамога! Сюды набліжаюцца Страхі - слугі Кадука. Мне страшна, Янук!\nМятлушка хаваецца за Янука. Падыходзяць Страхі - пачварныя істоты. Яны стараюцца напалохаць Янука, прымусіць яго адступіць.\nСтрах - не ўначы.\nСтрах - у сэрцы тваім.\n(Крычаць адзін за адным.)\nЛесавічок. Пачакай! Не адчыняй вароты, пакуль не адыдзе Мятлушка!\nЛесавічок. Хіба ты не ведаеш, што ёй нельга паказвацца на сонцы? Сонца спаліць яе крылы! Сонца заб'е яе! А там, у палацы Кадука, увесь час - поўдзень!\nМятлушка. Праўда... А я нібыта і забылася...\nЯнук. Ну што ж, калі так - дзякуй табе, Мятлушка... (Падыходзіць, паціскае ёй руку.) Ляці, хавайся! Толькі хутчэй!\nМятлушка. Жытнічак, міленькі! Я пайду, схаваюся... Ты залацісты, як сонечны прамень, ты зможаш прайсці незаўважна ў Кадукоў палац... Прыгледзь за Януком, каб не здарылася з ім бяда. Тады раскажаш мне.\nЖытнічак. Добра, Мятлушка... Толькі дзеля цябе!\nПалац Кадука. Вельмі светла. Але святло нейкае нежывое, сляпучае. Кругом блішчыць пазалота. На вялікім шыкоўным ложку спіць князёўна Даратэя, багата і ярка апранутая. Каля ложка - накрыты на дваіх столік, прыгожыя крэслы з высокімі спінкамі, трумо з усялякай парфумай. На падлозе - пушысты кілім-самалёт, прыкаваны залатым ланцугом да спецыяльнага слупка. Янук падыходзіць да Даратэі.\nЯнук. Ты спіш, мая панна! Я ведаю, пракляты Кадук зачараваў цябе. Але я ведаю, як цябе пабудзіць - пра гэта напісана столькі казак! Прабачце, мая дарагая, што вымушаны скрасці пацалунак з вашых чароўных вуснаў! (Схіляецца над князёўнай, хоча яе пацалаваць.)\nЯнук (становіцца на калена). Шаноўная панна Даратэя, няўжо вы не пазнаяце вашага адданага рыцара? Ваша кветка заўсёды каля майго сэрца (дастае кветку, паказвае), а ваша імя - на маіх вуснах! Я прыйшоў вызваліць вас!\nДаратэя. А, помню... Юнак пад балконам... Значыцца, ты прыйшоў вызваліць мяне? Гэта прыемна. (Устае з ложка, садзіцца перад люстэркам, прыхарошваецца.)\nЯнук. (разгублена). Па праўдзе кажучы, я... (Глядзіць на ганарлівы твар князёўны і паныла паўтарае сваю легенду.) Дарогай здарылася са мною страшнае няшчасце. У мяне была цудоўная залатая карэта, запрэжаная коньмі з каралеўскае стайні... Але іх з'елі ваўкі...\nЯнук. Карэта, пазбаўленая такім подлым чынам коней, пакацілася пад адхон і, упаўшы ў глыбокае возера, затанула...\nЯнук (адчуваючы, што князёўна з яго насміхаецца, спрабуе змяніць тэму размовы). Але я не смею больш займаць каштоўны час высакароднай паненкі аповедамі пра свае няшчасці. Даратэя, прашу вас, хутчэй пойдзем адсюль!\nУ пакой заходзіць Кадук. Ён зусім нястрашны. Таўшчэзны стары, які маладзіцца. Апрануты ў чорны сурдут і капялюш-цыліндр, відавочна з іншай эпохі. Белая кашуля, лакіраваныя чаравікі, у пятлічцы - кветка. У руках - вялікі прыгожы букет штучных кветак і куфэрачак.\nКадук (здзіўлены з'яўленнем Янука). Вось нечаканыя госці!\nЯнук (выхоплівае меч). Абараняйся, подлы выкрадальнік паненак! Я, Янук Шукайла-Залескі, выклікаю цябе на смяротны бой!\nКнязёўна Даратэя ўскрыквае і падае ў непрытомнасці на ложак, што не перашкаджае ёй час ад часу прыўзнімаць галаву, каб сачыць за падзеямі.\nКадук (спакойна і лагодна). Ай-яй-яй, малады чалавек! Як не сорамна! Толькі ўвайшоў у чужую хату, адразу з мячом на безабароннага старога гаспадара... А яшчэ шляхціц!\nКадук (павучальна). Якія неспакойныя маладыя людзі ў наш час... Толькі ўсадзіш іх на ўтульнае месца - адразу кудысьці імкнуцца, то князёўнаў ратаваць, то Кадукоў забіваць...\nТым часам прыбягаюць Кадуковы слугі - Страхі, звязваюць юнака, адбіраюць у яго меч. Кадук са смехам кладзе букет і куфэрак на ложак, каля князёўны Даратэі. Ён скідвае цыліндр і сурдут, слугі падаюць яму чорны, з залатой аздобай плашч, карону і меч. Цяпер Кадук сапраўды падобны на злога чараўніка. Ён падымае меч і падыходзіць да Янука.\nДаратэя (прыўзнімае галаву). Кадучок, няўжо ты так жорстка абыдзешся з гэтым прыгожым маладым чалавекам?\nДаратэя. Але ж ён такі бескарыслівы, такі адданы... (Капрызна.) Мне яго шкада!\nДаратэя кажа сваё штучнае «Ах!» - і зноў падае на ложак.\nЖытнічак. Хутчэй пабягу па дапамогу! Мятлушка павінна нешта прыдумаць! (Выбягае.)\nА не ўздыханні, мой ты рыцар бедны...\nПадымае меч, але раптам чуюцца крыкі: «Мятлушка, стой, ты загінеш!»\nУлятае Мятлушка. Яркае святло асляпляе яе, яна прыкрываецца рукою. Кадук адступае, бачачы, што Мятлушка трымае ў другой руцэ месячны прамень. Страхі таксама адступаюцца, з бояззю паглядаючы на чароўную зброю ў руцэ дзяўчыны.\nНе падыходзь! Табе тут не месца, дзіця ночы! Калі ты наблізішся да майго святла, загінеш! Пашкадуй сябе! Ляці назад!\nМятлушка. Мне ўсё роўна!\nІмгненні ёсць - калі нішто\n(Хістаючыся, набліжаецца да Кадука, з-за спіны якога зіхаціць яркае бязлітаснае святло.)\nМятлушка. Жыві і помні, любы! (Кідае ў Кадука месячны прамень.)\nЗацямненне. Кадук падае. Сцены палаца разбураюцца. Страхі разбягаюцца. Мятлушка на хвіліну апраменьваецца яркім святлом і падае...\nЗноў святло. Але не такое сляпучае, як раней. На месцы палаца застаўся толькі прыкаваны да слупка кілім-самалёт. Вакол - лес. Над ім узыходзіць сонца. Над Мятлушкаю схіліліся Жытнічак і Лесавічок.\nЛесавічок (стрымлівае слёзы). Мятлушачка!\nДаратэя (азіраецца вакол). Ну вось! Нічога не засталося! (Глядзіць на свае пальцы, шукаючы пярсцёнкі, намацвае завушніцы.) Ніколі, ніколі ў жыцці ў мяне не будзе больш такіх скарбаў! Гэй ты, мой рыцар!\nТы вызваліў мяне. Цяпер можаш правесці мяне дадому. Па меншай меры, кілім-самалёт застаўся... Не ісці ж мне пешкі! (Змяняе тон на какетлівы.) Урэшце, ты ж дзеля мяне столькі перанёс, праявіў такую мужнасць і вернасць! Дарогаю раскажаш мне пра свае подзвігі - ты так цудоўна расказваеш! Ну, доўга цябе чакаць? (Сама адчэплівае кілім-самалёт ад слупка.)\nАле Янук праходзіць паўз яе да Мятлушкі, схіляецца над ёю разам з Лесавічком і Жытнічкам, становіцца на калена.\nЯнук. Мая Чароўная Дама! Прысягаю табе ў вернасці і любові! Клянуся, што ніколі не забуду цябе і ні на кога не прамяняю. З тваім імем на вуснах, у тваю светлую памяць я здзейсню мноства слаўных подзвігаў! (Схіляецца над Мятлушкаю і цалуе яе.)\nРаптам зноў гасне святло, а калі яно ўспыхвае, Мятлушка павольна падымаецца. З ёй адбылася дзіўная змена: адзенне праменіцца яркімі колерамі, вочы ззяюць, валасы зрабіліся залацістымі, вусны - яркімі, як маліны. Толькі крылы зніклі назаўсёды.\nЛесавічок. Якая ты прыгожая!\nЖытнічак. У яе больш няма крылаў...\nМятлушка (кладзе руку на плячо Янука). Высакародны рыцар Янук Шукайла-Залескі! Ты верна служыў дабру, а значыць - мне. Я пасвячаю цябе ў свае рыцары!\nЯнук. Ад сёння - назаўсёды!\nДаратэя. Ды што ж гэта такое - апошняе адбіраюць! Янук! Ты ж мой рыцар!\nЯнук не звяртае на яе словы ўвагі, бярэ Мятлушку за руку. Мятлушка і Янук глядзяць адно аднаму ў вочы так, што Лесавічок і Жытнічак дружна ўздыхаюць.\nЛесавічок. Эх, Мятлушка... А я думаў: будзеш ты некалі гаспадыняй майго ляснога маёнтка...\nЖытнічак. А я марыў, што падару табе сваё залатое поле...\nМятлушка. Дурненькі! У нас будзе ўсё зорнае неба, усё сонечнае святло, усе кветкі і крынічная вада! У нас будуць дні і ночы, песні і казкі, каханне і згода! Мы - самыя багатыя ў свеце!\nДаратэя (стоячы на кіліме-самалёце, тупае нагой). Здаецца, пра мяне забыліся? Я не магу больш заставацца ў гэтым дзікім і пустэльным - па вашай міласці - месцы. Хачу дадому! У свой палац! (Тупае нагою.)\nЯнук. Хай сонца паліць...\nЛесавічок. Хай дождж імжыць...


Культура - Птушынае пер’е ў нафтавай лужыне\nПтушынае пер’е ў нафтавай лужыне\nУ Нацыянальным цэнтры сучасных мастацтваў (пляцоўка на Някрасава) адначасова праходзіць некалькі выстаў. Як па мне, усе яны вартыя глядацкай увагі. Але калі вы настроены выключна на станоўчыя эмоцыі, дык, можа, вам і не варта туды наведвацца.\nНа першым паверсе — дзве выставы паводле праграмы “Аўтсайдэр —Арт”. Фактычна гэта мастацкая самадзейнасць. Тут прадстаўлены работы тых, каму ў жыцці не пашчасціла. Так склаліся жыццёвыя варункі, што яны трапілі ў катэгорыю “людзі з абмежаванымі магчымасцямі”. Першая выстава — групавая. Яна мае назву “Зоркі жывуць у кожным”. Гэта жывапісныя вопыты пацыентаў псіханеўралагічнага дома-інтэрната для людзей састарэлага ўзросту і інвалідаў. Другая персаналія — “Аскепкі”. Яе аўтар Аляксей Ляпін мае сярэднюю мастацкую адукацыю, пэўны час працаваў у творчай сферы. Падобна на тое, што ўсё жыццё яму даводзілася быць зашпіленым на ўсе гузікі, і толькі цяпер надышоў час напоўніцу выявіць свае эмоцыі.\nЗ мастацтвазнаўчых пазіцый разглядаць такія творы наўрад ці мае сэнс. Бо гаворка ідзе найперш пра арт-тэрапію. Пра лекаванне мастацтвам. Хоць шкала жыццёвых каштоўнасцей у кожнага свая, ды ўсё ж такі ёсць тое, што патрэбна ўсім — найперш здароўе, фізічнае і псіхічнае. Калі ж самотны чалавек па той бок жыцця, якое мы называем паўнавартасным, бярэцца за пэндзаль і фарбы, дык робіць ён гэта не дзеля таго, каб здзівіць свет, а каб здабыць супакой ва ўласнай душы.\nГэтыя карціны часам вонкава маюць агульныя рысы з узорамі дзіцячай творчасці, але адрозніваюцца ад іх сутнасна. Калі малюе дзіця — гэта адкрыццё свету і адаптацыя да ягоных рэалій. А на выставах “аўтсайдэраў” мы счытваем настальгічныя ўспаміны і няздзейсненыя мары — пры ўсведамленні, што другой спробы ўжо не будзе.\nКалісьці ў брытанскага пісьменніка Самерсэта Моэма я прачытаў, што якія б мэты ні ставіў перад сабою чалавек, ён памыляецца. Бо не можа быць у яго іншых мэтаў, акрамя ўласнага задавальнення. І яшчэ: усе чалавечыя шляхі вядуць да расчаравання. Не вазьму на сябе смеласць спрачацца з мэтрам сусветнай літаратуры, але людзі, пазбаўленыя многіх радасцяў жыцця, чамусьці бываюць больш аптымістычнымі за тых, хто, так бы мовіць, усё мае. І гэты аптымізм я знаходжу ў некаторых работах згаданых выстаў.\nНа другім паверсе выстава-дыптых NEFT_Ь & THE ROOT. Першая частка — экспазіцыя, створаная Аленай Толабавай, другая — іспанскай мастачкай Аіксай Партэра. Творамі ў дадзеным выпадку трэба лічыць не асобныя рэчы, прадстаўленыя ў экспазіцыях, а самі экспазіцыі. Алена Толабава распавядае пра нафту. На першы погляд, чорныя плямы, розных памераў і канфігурацый, на белым тле выклікаюць не надта станоўчыя эмоцыі. Прынамсі, у мяне. Першая думка: дурыць мастак гледача. А як прыгледзішся больш уважліва ды анатацыю выставы прачытаеш, дык прызнаеш права аўтара быць менавіта такім і карыстацца менавіта такой выяўленчай мовай. Рэч ў тым, што ў святле глабальных праблем тую нафту можна далучаць пятым чыннікам да класічнага квартэту стыхій, якія складаюць наш сусвет. Вада, зямля, паветра, агонь і… нафта. Можа, і не гэта мела на ўвазе спадарыня Алена, але мне на яе выставе прыйшла на розум такая думка.\nПраект Аіксы Партэра я назваў бы паэтычным і адначасова брутальным. Гэта спалучэнні птушынага пер’я і каранёў нейкіх раслін. З якіх птушак тое пер’е павыдзіраныя, і якім раслінам карані належаць, не ведаю. Я не батанік. Але само спалучэнне двух чыннікаў, якія сімвалізуюць неба і зямлю, не пазбаўлена філасафічнасці і здольна вярэдзіць розум, будаваць у думках асацыятыўныя шэрагі.\nЯшчэ адна выстава (пра яе мы ўжо пісалі) у НЦСМ прысвечана таму беларускаму вяселлю — якім яно было, пакуль урбанізацыя не з’ела традыцыйную вёску. Вясельныя песні гучаць у няспынным рэжыме, ствараючы аудыяфон пры праглядзе ўсіх экспазіцый і надаючы шматаблічнай мастацкай прасторы сюррэалістычныя ноты.