PSdeG e BNG avanzan na composición do goberno de Lugo e asignan as concellerías de Benestar e Cultura - Praza Pública\nPSdeG e BNG avanzan na composición do goberno de Lugo e asignan as concellerías de Benestar e Cultura\nLara Méndez e Rubén Arroxo encabezan as comisións negociadoras de PSdeG e BNG para a coalición de goberno en Lugo CC-BY-NC-SA BNG\nAs negociacións para configurar un goberno de coalición de PSdeG e BNG no Concello de Lugo avanzan sen grandes sobresaltos e ambas forzas confían mesmo en chegar coa alianza practicamente pechada ao pleno de constitución da nova corporación, no que o vindeiro sábado a socialista Lara Méndez será reelixida como alcaldesa. Tras os dous primeiros encontros das comisións negociadoras tanto Méndez como o voceiro do Bloque, Rubén Arroxo, subliñaron que as conversas "avanzan en positivo" e mesmo xa descenderon ao concreto en dúas das áreas do goberno: Benestar e Cultura.\nO PSdeG xestionará a Concellería de Benestar e o Bloque, a de Cultura nun goberno de trece áreas, tantas como edís o sustentarán -8 socialistas e 5, nacionalistas-. Tras un mandato "complexo" e marcado, en boa medida, "pola febleza numérica" do grupo de goberno, tal e como admitira a rexedora durante a campaña, Méndez e Arroxo dispóñense a liderar un gabinete que contará con maioría absoluta no pleno e que implicará "aquilatar as funcións e servizos que conformaba 8 áreas ás 13 futuras", sinala a socialista. "Niso -explica- é no que estivemos profundando".\nO PSdeG xestionara a área de Benestar e o BNG, a de Cultura; ambas formacións aseguran estar "priorizando os acordos programáticos"\nO terceiro encontro, previsto para este martes, continuará coa redistribución de "servizos" entre as áreas municipais e "ao final destas xuntanzas" será cando cada concellería teñe nome do edil que a xestione. "Esas cuestións son menores", afirma Méndez, quen asegura que "tanto o BNG como o PSdeG estamos priorizando a cidade, os acordos programáticos". Por iso, aínda que a intención é chegar á sesión de investidura co goberno practicamente "pechado", as delegacións de ambas formacións non desbotan perfilar "algunha cuestión" que puidese "quedar" pendente nos días que transcorran ata o seguinte pleno, o de organización da nova corporación.\nCasa do Concello de Lugo © Turismo de Galicia\nPSdeG e BNG agardan ter o groso do acordo pechado antes da sesión de constitución da corporación, na que Lara Méndez será reelixida como alcaldesa\nTamén Arroxo ratifica que o "traballo" da terceira xuntanza se centrará no "reparto de tarefas e áreas para os vindeiros catro anos", concretamente, nas concellerías "que aínda non deu tempo a tocar" nos dous primeiros contactos. Entre os interrogantes que fican por dilucidar figura tamén se a nova estrutura terá unha ou varias tenencias de Alcaldía. En anteriores gobernos de coalición entre PSdeG e BNG a persoa á fronte do Bloque -Branca Rodríguez Pazos no período 1999-2003 e Antón Bao de 2011 a 2012- exerceu a primeira tenencia da Alcaldía alén da área de goberno que xestionaba.\n"A idea é pechar a negociación antes do sábado", ratifica Arroxo, nun contexto no que, afirma, o Bloque tamén procura "un goberno estable" porque "de nada serviría que o BNG colla unha concellería e o PSOE outra se despois cadaquén colle un camiño distinto". O Bloque prevé ratificar en Asemblea o acordo antes dese pleno. A suma dos trece votos de socialistas e nacionalista na constitución da corporación aseguran a elección de Lara Méndez como alcaldesa, toda vez que os 10 edís do PP sumados aos 2 de Ciudadanos non acadan a maioría absoluta.


Tarxeta Correos Prepagamento Axudas Sociais\nConfía en Correos para o que de verdade importa.\nTarxeta Correos Prepagamento Axudas Sociais ACCEDER\nRecibirás a túa Tarxeta e unha carta cos pasos que deberás seguir para activala.\nSelecciona ACCEDER para rexistrarte ou iniciar sesión.\n<b> </b>Introduce<b> </b>os datos da Tarxeta que recibiches.\nEnviarémosche unha SMS co PIN que necesitarás para realizar as túas compras.\nIntroduce os datos da Tarxeta que recibiches.\nA Tarxeta de Axudas Sociais é unha Tarxeta Pagamento Previo de Correos que se pode utilizar para cubrir unha axuda social, subsidio ou bono social en calquera comercio da rede Mastercard.\nO proceso de selección de beneficiarios non depende de Correos, é o Organismo Público quen se encarga de asignar estas Tarxetas aos cidadáns que poderán facer uso das devanditas axudas. Deste xeito, a entidade pode xestionar a prestación social dunha forma máis cómoda e eficiente.\nPódese empregar a mesma Tarxeta para distribuír distintas prestacións aos beneficiarios que proceden da mesma entidade.\nA Tarxeta de Axudas Sociais ten as seguintes tarifas:\nConsulta do Saldo web: gratis.\nPIN SMS: gratis a primeira vez que o solicitas para activar a Tarxeta (sen ter en conta o que che cobre a túa compañía polo envío dunha SMS).\nInactividade despois de 12 meses: 1€ ao mes.\nEmisión Tarxeta Reemprazo ou substitución de tarxetas (por roubo ou perda) + custo envío Carta Certificada a Código Postal do mandatario: 2,50€.\nCancelación da Tarxeta antes da súa caducidade: segundo defina a entidade.\nRedención de Fondos: segundo defina a entidade.


A cría da colonia de abellas: a forma natural | Revista Pan Amarelo\nHoxe, case calquera apiá maior non utiliza métodos naturais de abellas reprodutoras. Estes métodos están desactualizados, causan moitas perdas e problemas para os apicultores. Ademais, as causas e mecanismos de abejonamento de abejas aínda non se estudian en detalle e suscitan moitas preguntas de especialistas. Neste artigo, falaremos de forma máis fiable sobre os principios da cría de cría e cría dentro da familia, así como sobre o apareamento, a limpeza e o cultivo do escuadrón na colmea.\nDescrición da reprodución\nRoy e as súas características\nDesvantaxes do swarming natural\nAbetos de abella\nComo usar as colonias de abejas\nReinas de apareamento\nAbellas reprodutivas na colmea\nColonia de abellas reprodutivas\nConclusión das abellas\nEnxame de limpeza\nDesembarco enxame na colmea\nCoidar dunha familia que deixe ir do enxame\nA reprodución das abellas de maneira natural, tal e como se establece pola natureza a nivel xenético, ocorre de dous xeitos: a través do swarming e pola cría crecente dentro da familia.\nProceso de enxame implica a división da familia en dúas partes condicionais e, ademais, non sempre iguais.Unha parte voa lonxe do seu lugar de residencia permanente, leva consigo o vello útero e busca un novo paraíso onde se poidan establecer e criar a súa descendencia. A segunda parte permanece na colmea, onde se colocan ovos uterinos. Pronto aparecerá o útero, a maioría dos cales tamén voarán voando con enxames. Pero aínda se queda e traerá novos descendentes.\nFría dentro da familia Cultivado coa axuda de novas abellas obreiras. O útero fertilizado sitúa as larvas nas células preparadas polas abejas. Os drones crecen a partir de ovos non fertilizados, e de abejas fertilizadas e raíñas. Cando o útero traia fillos, as abejas obreiras constantemente alimentan-lo con xelea real, que se distingue por un alto valor calórico. Nun día, o útero pode poñer tantos ovos que o seu peso será igual ao peso do útero, precisamente porque debe consumir moito leite.\nRoy-burs créanse combinando varias familias nun só. Isto faise, na maioría dos casos, durante a saída das familias no principal suborno. É importante non conectar escuadrones sen preparación previa, xa que no 90% dos casos a hostilidade comezará e todas as abejas conectadas poden morrer. Entón tes que baleirar as colmeas para evitar unha catástrofe.\nPara evitar a hostilidade, cada familia debe ser pulverizada con auga de menta (as abejas distinguen os descoñecidos polo cheiro, porque teñen órganos de olfacto, e se todos cheiran o mesmo, a inimizade non comezará). Tamén na literatura apícola menciónase que unha colmea pode ser dividida en varios sectores coa axuda do papel. Co paso do tempo, as abellas empezarán a facer buratos no papel, fusionarase lentamente e non serán hostís.\nÉ importante! Non inspeccione as colmeas para a fertilización das femias durante o período de posible voo de apareamento.\nSwarm medoviki forma conectando varios enxames, a masa dos cales non supera os 1,5-2 kg. Obtéñense tartas de mel que pesan ata 6 kg e moitos apicultores chaman "heroicos". Eses escuadrones de mel son fortes e funcionan moito máis enerxicamente. Os enxames semellantes créanse deste xeito: varios enxertos son vertidos no colmea, colócase unha grella separadora (para atrapar drones e raíñas de idade), as abejas son pulverizadas con auga de menta. Cando os enxertos comezan a voar (a miúdo non pesan máis de 2 kg) o mesmo día, o apicultor pode formar un enxame enerxético de mel, cuxas abellas traballadoras pagarán moitos sobornos.Ademais, na nova familia non haberá drones sobre os que se desperdicia moito mel.\nHai outra forma segura de crear un enxame de mel, que no futuro traerá moita mel e non cavará. Esta manipulación pode recrearse se ten unha colmea de 20 marcos con espazos laterais. Cando a familia libera aos escuadrones, é transferida ás entradas laterales e protexida do espazo desocupado.\nUn escuadrón é plantado no escuadrón desocupado e, co paso do tempo, as abellas voadoras comezan a pegalo. No compartimento lateral, o útero activa os ovos, pero 10-14 días antes do soborno principal, os compartimentos reencóntranse de novo, deixando o mellor útero. A familia resultante recollerá moito máis mel e non cavará.\nDesde os tempos antigos, a xente notou a utilidade dos produtos da abella: cera, pole, perga, marmelada real, zabrus, própole, veneno de abella, homogeneizado, marva e submarino e todos atoparon aplicación práctica.\nA reprodución natural das colonias de abellas, en comparación coa artificial, ten varias desvantaxes:\nA reprodución artificial sempre está prevista, en oposición ao natural.Os principios de swarming aínda non se entenden completamente. As abellas poden comezar a cavar en calquera momento e, se este momento se perde, o colchón colapso financeiramente. Ademais, as abejas enxame de forma diferente en diferentes anos, tamén poden deterse de forma espontánea.\nCoa reprodución natural, o proceso de swarming pode ser inhibido, respectivamente, os procesos de recollida de mel se ralentizan. Se as colonias de abellas son propagadas polos métodos de cría artificial, entón o proceso de swarming non ocorre, e os insectos continúan a tomar sobornos activamente.\nOs procesos de swarming, é dicir, a reprodución natural, prodúcense espontáneamente e moitas veces producen as familias menos productivas. Se usamos os métodos de reprodución artificial, só se poden propagar as colonias de abejas máis produtivas.\nCoa reprodución artificial, é posible formar capas de calquera forza dada, o que é prácticamente inaceptable durante o xiro natural. Ademais, a reprodución artificial fai posible, de antemán e en condicións normais, a raza de abellas para novas colonias de abellas.\nAs facendas de abejas, que se dedican só a procesos artificiais de abellas reprodutoras, poden facilmente manter as estatísticas da colección de mel de cada familia.Cando se producen colonias de abellas por métodos naturais, tales fraudes son difíciles, porque en calquera momento as familias poden dividirse ou organizar escuadróns de vertedoiros.\nOs traballadores en apiáceos que reproducen as colonias de abellas por camiños artificiais teñen máis tempo libre para estudar plantas de mel na área e outras obras. Isto ocorre porque estes procesos están completamente controlados. A reprodución natural pode ser imprevisible, e os apicultores sempre deben estar atentos para coidar o primeiro enxame.\nNon obstante, cabo notar que a reprodución natural non só ten desvantaxes. Hai aspectos positivos de tal dilución. Os apicultores do Territorio de Krasnoyarsk e da Rexión de Oryol a miúdo cultivan con éxito as abejas utilizando métodos naturais. Como dicen, os enxames poden converterse rapidamente e de alta calidade en novas células, mentres que a súa enerxía está dirixida directamente á colección constante de mel.\nA partir das familias que pasaron, é posible formar fortes namorados, o cal traerá moita mel e calidade. E o desempeño e datos estatísticos dos apicultores non sufrirán nada e, se cadra, polo contrario, mellorarán.\nPara capturar os enxames de abejas úsanse os chamados "gatos". Os "gatos" son trampas de escuadrón peculiares que atraen ás abejas exploradoras. Nestas trampas, as colonias de abejas atopan o seu novo lugar de residencia. Entón, cando o apicultor descobre un enxame de abellas nos "gatos" realmente establecidos, a familia comeza a ser transportada ao apiario.\n¿Sabes? En Kenia, para atraer o enxame de abejas nunha trampa, use un lubricante especial baseado en albahaca. Como din os apicultores kenianos, as colmeas que están manchadas de albahaca son 10 veces máis propensas a atraer escuadrones de abejas (en comparación cos abejos cera).\nInstalan tales trampas en árbores altas ou nas ladeiras das montañas (naqueles lugares onde, segundo cálculos preliminares, enviarase un enxame). Os "gatos" están feitos con casca de carballo, tilo ou cinzas. Moitas veces están feitas en forma de cilindro, que no seu interior ten unha cruz. As cruces e o resto do interior da trampa están lubricadas cunha mestura especial para atraer insectos de mel. Esta mestura está feita con propóleo, aceite e sushi vello.\nComo suxire a experiencia, inmediatamente despois da conclusión do xiro, as familias unidas comezan a depositar as células da raíña e os procesos de xiro son repetidos. Pero isto non é beneficioso para os apicultores e estes procesos deben evitarse.\nPara facelo, use esta técnica:\nO escuadrón esquerdo é capturado e colocado no novo colmea, ao lado do cal debe situarse a colmea da familia primaria.\nRoy ten que dar 2 cadros con cría aberta, 2 marcos de mel e ámbar e un pouco de favo de mel (o favo de mel engádese nos montantes máis óptimos, o que depende do tamaño da colonia de abellas).\nDespois de 3-5 días, as abejas xa están empezando a traballar activamente, e pódese eliminar a colmea coa familia nai, e pódese colocar unha colmea coa súa familia.\nCando ocorre a recolección de abejas, desde a colmea é necesario seleccionar todos os cadros con abellas novas e crías. Debe deixar só un cadro con mel, rapariga madura ea mellor nai da raíña. Todos os cadros con crías novas colócanse no nido do escuadrón e sitúase o segundo edificio.\nA continuación, os tres marcos seleccionados colócanse nun núcleo previamente preparado. Cando o útero se acumula co drone, o núcleo únese ao enxame (o útero anterior elimínase previamente).\nSe as colonias de abejas en chamas crean condicións segundo a tecnoloxía descrita anteriormente, a familia resultante xa non cavará. Ademais, todas as abellas desa familia sacarán vigorosamente o mel.\nO apareamiento das raíñas comeza a ocorrer 3-5 días despois da súa transformación dunha pupa nun insecto adulto. Nun primeiro momento, o útero fai un ou máis voos de familiarización en torno ás colmeas. Estes voos poden durar de 5 a 20 minutos. Son necesarios para que despois do apareamento o útero poida atopar o seu camiño a casa. Durante o período do "acto matrimonial", non se recomenda examinar a colmea do útero, se non, non volverá.\nO apareamento comeza nun día cálido e sen vento. Neste punto, o sistema reprodutor da abeja da raíña xa está totalmente desenvolvido e está listo para o acto de matrimonio. Podes coñecer o inicio do proceso de vinculación cos sons característicos dos avións. As relacións sexuais entre o útero e os drones prodúcense a unha altura de polo menos 3 metros, pero non hai datos exactos, xa que ata agora ningún científico puido observar o propio proceso de fertilización do útero. No proceso de inseminación da abeja que participa de 5 a 20 drones, este método chámase "poliandría".\nÉ importante! Durante un incendio, o instinto de autoconservación funciona nas abejas e prácticamente non reaccionan ás persoas, senón que intentan almacenar activamente o mel. É por iso que as abellas poden controlarse con fume.\nO matrimonio comeza no período de 10 a 18 horas, dura entre 20 minutos e varias horas. Como apicultores expertos e científicos din que a raíña voa cos seus drones lonxe das súas colmenas, onde trata de atopar drones doutras familias. Non obstante, a tan distante distancia, a raíña Bee voa rodeada de drones da súa propia familia. Durante o voo, protexen o útero de aves rapaces e outros perigos. Se o útero non atopa outros drones nas proximidades, pode volver á súa colmea e retrasar o proceso de inseminación ata o próximo voo. Pode haber varias sorteiras deste tipo, e se non se atopan drones de outras familias, as relacións sexuais terán lugar cos seus propios machos.\nNo proceso de apareamiento, o órgano sexual do estrondo permanece no tracto xenital do útero. O drone que regalou o seu órgano permanece por vivir por moito tempo, só consegue entregar o útero ao lugar de residencia (aínda que isto non sempre é posible). Agora o útero é fecundado, e en 3-5 días comezará a poñer ovos.\nOs drones xa non son necesarios nin polo apicultor nin pola colonia de abellas. Se o propietario da facenda de abejas non os destrúe, entón a familia de abejas fará iso por el. Na natureza, todo é bastante harmonioso: na colonia de abellas, todos os que fan o traballo - se alimentan do mel e quen se queda inactivo non merece néctar e, antes de invernar,e ata antes, serán expulsados. Os drones expulsados durante un tempo na parte exterior da colmea, pero finalmente morren.\nNa colmea, as abejas reprodúcense sexualmente, e todas as persoas que aparecen son irmás na liña materna. Eses insectos que aparecen a partir de ovos fertilizados convertéronse en abejas ou abellas. Os drones aparecen a partir de ovos non fertilizados. A liña paterna das abejas é diferente, xa que se demostrou que a abeja reina copula con 5-10 drones doutros apiários durante os voos de apareamiento. Como resultado destas matrices, as abejas adquiren material xenético diferente.\nCada individuo no proceso de transformación pasa por tres etapas principais de desenvolvemento: un ovo - unha larva - unha pupa. O proceso de desenvolvemento do individuo dentro do ovo é o mesmo para todos os tipos de individuos e leva tres días (en condicións óptimas, que son observadas principalmente polos insectos). O desenvolvemento posterior das larvas será diferente para as raíñas, as abellas dos traballadores e os drones.\nNo período activo da vida da familia, o útero mantén os ovos case continuamente nas células previas polas abellas. Para descansar o útero só necesita de 15 a 25 minutos.O proceso de colocación de ovo activo pódese interromper só durante períodos de colleita intensiva de mel ou cando hai escaseza de alimentos proteicos. Cando o útero coloca ovos, os nutricionistas regularmente alimentan-lo con xelea real. Os ovos colocados polo útero convértense verticalmente nas células, pero co tempo comezan a dobrarse. Despois de tres días o ovo xa está en posición horizontal. As abellas están constantemente presentes na colmea, que se preocupan polos seus fillos menores, xa que o útero non o fai, xa que propicia ovos e come comida altamente calórica. Durante os tres primeiros días, as abejas entregan leite e larval ás células con ovos. Este leite non é só alimento, tamén é capaz de activar a apertura do ovo.\n¿Sabes? O leite larval é tan nutritivo que en só tres días o peso corporal dun individuo novo aumenta 250 veces.\nAdemais, co comezo do cuarto día, hai un proceso moi interesante no desenvolvemento. Durante os primeiros tres días, todas as larvas eran iguais e non difirieron na súa pertenza. O cuarto día as abellas mesmos deciden quen van alimentar: drones, abejas ou raíñas que traballan. Para que aparezan abellas e drones obreiros, engádese unha mestura de pan de abella e mel ás células coas larvas. Das celas que serán seladas no sexto día, aparecerán as abellas obreiras. Se as celas foron seladas no sétimo día, isto significa que as abejas decidiron sacar novos drones. A obturación prodúcese con cera e pole (o último está deseñado para a transpirabilidad). Se as abellas deciden sacar un novo útero, entón preseleccionan unha larva adecuada dun día. Isto ocorre cando a familia perde o vello útero ou cando o vello útero se fai menos fértil (hai que ter en conta que o útero, cuxa idade supera os 700 días, comeza a colocar moitos ovos de avena, o que non é beneficioso para a familia).\nA larva seleccionada é alimentada con xelea real a cinco días de idade. Neste momento, as abellas expanden a súa cela ao tamaño da raíña. Os alimentos que alimentan nesta larva contribúen a algúns cambios na morfogénesis. Así, as larvas que se alimentan con xelea real perden glándulas de cera, pequenas cestas nas pernas e unha probóscide longa no proceso de desenvolvemento, pero adquiren un sistema ben desenvolvido de órganos xenitais.\nÁs veces na familia da abella se observa cambio de útero silencioso. Este proceso ocorre cando as abellas deciden substituír o vello útero por un novo ou na fase inicial do proceso. No primeiro caso, pódese observar a creación de 5 a 7 celas raíñas, na segunda - de 10 a 20. As cárceres nai creanse a miúdo lonxe do centro do niño, xa que a hostilidade pode comezar entre o vello útero e os mozos.\nÉ importante! Se o vello útero morre e non hai larvas uterinas para substituílo na colmea, entón algunhas abejas traballadoras comezan a alimentarse activamente da marmelada real. Este proceso conduce ao feito de que as abellas obreiras desenvolven o sistema reprodutivo (así intentan prolongar a súa raza e non destruír a familia). Pero o seu sistema reprodutivo xa non pode desenvolverse a fondo, e esas abellas non producirán fillos normais. Ademais, non se fertilizan, polo que só poden poñer ovos de drones. Sen a oportuna intervención do apicultor, tal familia está condenada á extinción.\nUnha abella traballadora nunha cela selada é de 12 días. O primeiro trimestre deste período é o proceso de división. Existen tres cuartos restantes da metamorfose, durante a cal a larva perde os órganos intermedios e adquire novos e inherentes ao adulto.zumbido larvas están nun estado selado durante 14 días, 10 dos cales son separados no proceso de metamorfose. A nova raíña raíña desenvólvese no licor nai durante 8 días. O día antes de ser liberado das abellas móbiles roer parte da cera da cabeza da larva. O resto do útero progryzet si, cando sae do licor nai.\nO principal produto da apicultura é, por suposto, o mel, pero as súas propiedades son diferentes, dependendo do tipo - chernoklenovy, kipreyny, espinheiro, Maio, espartsetovy, trigo mouro, tília, acacia, trébol doce, akkuraevy, piñeiro rebentos, Rojo, violación, cabaza, fatselievy - por iso é importante saber cando e que usar.\nCalquera proceso do desenvolvemento descrito anteriormente das abellas pode ocorrer só baixo certas condicións óptimas. Violación de temperatura, falta de comida ou a falta de abellas enfermeira chumbo colmea para unha violación da niñada. Ademais, pódense observar defectos morfolóxicos durante o desenvolvemento. abellas mozos, que só viñeron para fóra das células, mesmo con discapacidade, enfraquecido e non poden picar. Teñen unha característica cor gris pálida e leve pubescencia.\nA cría das colonias de abellas dividíndoas obsérvase durante a formación natural. Con swarming, as abejas intentan expandir o seu hábitat, substituír as familias extinguidas ou simplemente aumentar o número de familias existentes.\nOs primeiros signos do proceso inicial de swarming son a desintegración das sartenes ea retirada de drones. O axuste das abejas polas abejas non sempre se converterá no primeiro sinal do inicio do xiro, mentres que a retirada dos drones significará un rápido proceso de saída da metade condicional da familia. Antes do inicio do enxerto, as abejas alimentarias adoitan comezar a alimentar activamente o útero, de xeito que poña ovos, dos cales pronto aparecerá o útero novo. Nestas familias, o proceso de recolección de néctar e polen é inhibido.\nO primeiro enxame moitas veces sae despois de que as primeiras células con larvas de útero estean seladas. Ás veces, o proceso de retirada dun grupo de abejas pode interferir coa choiva, o vento forte ou a presión fría. En calquera caso, xusto antes de que o enxame chegue, as abellas enfermeiras comezan a alimentar o útero de forma menos activa. A estas taxas minimízanse os procesos de colocación de ovos, pero, por outra banda, o útero faise máis pequeno e será máis doado para ela voar a un novo lugar de residencia. Ademais, cando o útero ten menos ovos, moitas abellas perden os seus empregos e asentan nas esquinas da colmea ou colgan na parede frontal. Estas abellas son moi fortes, novas e fisiológicamente desenvolvidas. Son os que se converterán no futuro "fundador" da nova familia, e a velocidade e calidade dos procesos de recollida de mel e axuste de novas vivendas dependerán deles.\n¿Sabes? Para obter unha culler de mel, preto de 200 abellas deben traballar intensivamente durante 15 horas.\nEn 90% dos casos, a familia comeza a enxames pola mañá, e debe esperar a partida antes do xantar. Roy-pervak moi raramente chega despois de 14 horas, aínda que isto pode depender da predisposición xeográfica e das condicións meteorolóxicas. Pouco antes da saída, todas as abejas enchen as cabras con mel por 1/4 do seu peso.\nMoitos non poden crer, pero hai unha partida frecuente de escuadrones antes do inicio dunha tempestade. As abellas senten presión atmosférica, pero aínda intentan deixar a súa vella choza. E xunto con eles o útero, que non estendeu as súas ás por moito tempo, tamén está intentando voar. Ás veces, a abeja raíña sae da colmea, pero pronto volve. Pode haber moitas razóns para iso: defectos nos órganos do propio útero, malas condicións meteorolóxicas, etc.Ademais, o regreso do útero pode ocorrer mesmo cando prácticamente todo o enjambre xa está protexido nun novo lugar de residencia. Aínda así, ese escuadrón regresará despois do útero, e o xiro continuará o día seguinte.\nPero ata que se retomou, os apicultores poderían escoitar as reinas "cantando" toda a noite. A vella raíña berrará cos novos, agora e logo intentando destruír as mozas raíñas. Pero as abejas non lles permitirán facer iso e, o próximo día claro, o primeiro escuadrón vai voar, levando consigo o vello útero.\nÁs veces pode ocorrer confusión, e o escuadrón levará consigo un novo ventre. O enxame de Pervak, que se aloxaba, estableceuse na árbore máis alta e, mentres tanto, as abejas de recoñecemento buscan un novo lugar de residencia e, apenas o atopan, realizarán unha "danza" que indique toda a dirección do voo.\nA parte da familia que permanece no antigo lugar de residencia agora está debilitada, pero ten unha cantidade suficiente de comida. É por iso que comeza a multiplicarse activamente e crear unha familia nova, grande e de pleno dereito. Pronto o xiratorio comezará de novo, e agora o escuadrón vai voar. Enxame leva consigo un útero novo e aínda non fertilizado.Polo tanto, un escuadrón pode voar en calquera momento e mesmo en tempo ventoso. Para definilo é sinxelo: moitas veces senta moito máis alto que un swarm-pervak. Despois do segundo escuadrón pode voar de terceiro e cuarto. Isto ocorre sempre que a colonia de abellas non "erosione". Cómpre sinalar que, con cada escuadrón posterior, menos abellas voan lonxe.\nAs boas fábricas de mel son: tília, pera, cereixa, viburnum, framboesa, avellana, rowan, ameixa, groselha, arandos, mazá, tomiño, cereixa de aves, palla de colza, dente de león, menta, bálsamo de limón, cornflower, trevo, phacelia, Ordinary, lungwort, tributary, heysop, catnipur feline, goatling, borage, goldenrod, espartit, cártamo, sverbig, vatochnik, derbennik.\nCando a familia termina o proceso de enxerto, na colmea todo o xene novo é destruído, excepto por un. Pronto se irá fortaleciendo, mate cos drones e comeza a poñer os ovos, entón a familia recuperará.\nComo se pode ver, os procesos de swaging están destinados a crear novas colonias de abellas. Cada escuadrón que fuxiu despois de atopar un novo lugar de residencia tamén será activamente propagado polo método de brood dentro da familia. O resultado: o aumento do número de abellas e familias por tempada por 3-5 veces.\nEn apiáros especialmente grandes, os apicultores tratan de substituír a antiga raíña cun novo cada 1-2 anos. En xeral, o ciclo de vida dunha abeja raíña pode durar 8-9 anos. Pero o útero, que ten máis de dous anos, deixa de ser tan produtivo e pouco ovos. Ademais, case todos os ovos son drone. Moitas veces, as abellas mesmas fan a educación "tranquila" das mozas raíñas, e logo destruír a antiga.\nPero o apicultor debe controlar todas as raíñas do seu apiario e, se considera que algunhas raíñas antigas xa non son axeitadas para poñer os ovos, debe actuar de inmediato.\nMoitos non saben cantos días a escotilla da raíña abella. Por suposto, este proceso leva só 16 días.\nÉ importante! As abellas que están nun enxame non son capaces de picar.\nO método antigo e universal de retirada do útero é o seguinte truco: necesitas danar a á ou a perna do vello útero, e entón as abellas levantarán unha nova raíña e as vellas serán destruídas por si mesmos. Hoxe en día, hai moitos métodos artificiais de reprodución xenética de raíñas pura e pedigree. Estes métodos son utilizados para garantir que os especímenes uterinos sexan resistentes ao inverno, productivos e resistentes a moitas enfermidades.\nPara acelerar o proceso de liquidación do enxame, as abejas nel son pulverizadas con auga. O enxame establecido colócase nunha rooevna especial. Para recolectar insectos, colócase un tanque de trampa baixo eles, e logo as abejas son sacudidas nun tanque. Non se poderá esmagar todo, polo tanto, o resto recóllense coa axuda dun coitelo ou simplemente apagado mediante ramas de folla caduca. As abellas que non se dirixiron ao roev, circularán un pouco e xuntaranse alí.\nÁs veces, a familia das abellas é difícil de recoller. Por exemplo, nos casos en que se instalan nun tronco de árbore. Entón algúns apicultores fuman. Despois de que todas as abejas son recollidas no enxame, son levadas a un lugar fresco e escuro onde se atopan antes de desembarcar na colmea.\nExiste un xeito complicado de limpar un enxame, o cal non precisa gastar moito tempo e esforzo. Para iso, cando sae un enxerto, colla o útero que aparecera, instálalo nun enxame, que debería ser suspendido na árbore máis alta próxima a un nivel de 3-4 metros. Despois dun tempo, todas as abellas xuntaranse en roevna.\nAs familias con abellas teñen que conformarse a finais da noite ou pola noite. Se o enxame está colocado nunha colmea durante a luz do día, entón existe a posibilidade de que o enxame retirado, parcial ou total, unirase ás novas abellas voladoras e deixará o apiário.\nUn enxame capturado sitúase nun novo lugar de residencia só despois da preparación preliminar. A colmea está instalada nun lugar permanente, que necesariamente debe estar á sombra, xa que as abellas poden voar lonxe dun lugar soleado. Ao preparar a colmea, instalarase un deseño artificial con favos de mel. Desde o extremo do niño, necesitas instalar un cadro con mel e perga, e máis preto do centro, un ou dous cadros con rasplod. Se non se instalan os cadros con crías, a probabilidade de que os insectos saia do novo lugar de residencia segue sendo alta, xa que non terán nada que ver.\nPara que o enjambre se poña de forma segura na colmea, necesitará usar a tenda. Se os insectos non entran ben na colmea, pódese usar unha pantalla de fume. Despois de que todo o enxame estea no colmea, debe estar cuberto. Cando leva 24 horas despois de desembarcar o enxame, as colmeas deben ser inspeccionadas por danos mecánicos á superficie artificial.\nNormalmente, cando sae o enxerto de Pervak, aínda hai algunhas raíñas na familia. Os seus ovos non foron colocados ao mesmo tempo, polo que aparecerán alternativamente.Se o apicultor non elimina os ovos da colmea a tempo, entón a familia vai enxame ata o cansazo. Constantemente sairán todos os escuadrones novos, pero moi débiles. Como resultado, prácticamente non haberá abellas deixadas na familia, será moi débil.\n¿Sabes? Para producir 1 kg de mel, as abellas teñen que voar en torno a 8 millóns de flores.\nPara evitar o esgotamento da familia, elimínase o útero. Se a familia era altamente produtiva, esas células de raíña non se eliminan. Eles están ligados a novas familias, para substituír as antigas raíñas.\nNo cinto Nonchernozem de Rusia, os primeiros enxames comezan a xurdir xa a mediados de maio. Foi entón cando comeza a tempada de reprodución activa. O útero comeza a poñer os ovos para aumentar aínda máis a familia. O período de xiro continúa 2-5 semanas, dependendo das condicións meteorolóxicas, a viabilidade familiar, a presenza dun suborno, etc.\nÁs veces, o proceso de xiro pode repetirse no outono, se na natureza haberá sobornos. Non obstante, este proceso ocorre moi raramente e case nunca ocorre na zona non Chernozem.\nNas rexións máis meridionales de Rusia, os procesos de swarming e reproducción poden comezar a comezos de maio.No sur de Rusia e Ucraína, as abejas se enxame ata o medio do primeiro suborno, ademais, o xiro pode repetirse no outono.\nEn Bielorrusia, o proceso de swarming comeza a finais de maio ou principios de xuño, dependendo da rexión (canto máis o norte sexa o apiário, máis tarde comezará o proceso de swarming). Pero os primeiros enxames para a reprodución posterior non sempre voan exactamente no tempo, xa que para tales procesos deben observarse as razóns correspondentes, que falamos por riba. Neste artigo, describimos con detalle como as abejas se reproducen de forma natural. E aínda que hoxe en día este tipo de reprodución raramente se pode ver en grandes colmenares, é o instinto natural de cada colonia de abellas e incrustado en insectos a nivel xenético.\nO uso da arugula: os beneficios e os danos\nO uso do zume de arce: propiedades útiles e contraindicacións\nRaza de vacas de Kholmogory\n¿Que facer se os asaderos estornudan, sibilancias e diarrea: como tratar enfermidades de aves de curral\nVaca de diñeiro: como alimentar a un animal\nComo construír un cuarto para porcos, estipula todos os matices\n"Tromeksin": como usar o medicamento para coellos


Save the Children lanza unha campaña en liña para concienciar sobre a importancia do lugar onde se nace | Consumer\nSave the Children lanza unha campaña en liña para concienciar sobre a importancia do lugar onde se nace\nCada ano, máis de sete millóns e medio de menores perden a vida antes de cumprir cinco anos por causas prevenibles e tratables\nO lugar de nacemento “é practicamente unha lotaría, que marca as posibilidades de sobrevivir, de ir ao colexio, de vivir en condicións de pobreza ou de ser vítima de trata”. Para tratar de concienciar ás persoas sobre esta realidade, Save the Children lanzou “A lotaría da vida“, unha campaña en liña que permite saber como sería a túa vida se naceses noutro país. A iniciativa enmárcase dentro da campaña global “Todos contamos”, que pretende reducir a mortalidade infantil de nenos e menores de cinco anos. Cada ano, máis de sete millóns e medio de de menores perden a vida antes de cumprir o cinco anos e fano por causas prevenibles e tratables. A metade destas mortes ten lugar en África Subsahariana.\nSegundo o último Informe mundial sobre o estado das nais da ONG, Suecia é o mellor país para nacer e Somalia o peor, dunha lista de 168 países. Mentres que practicamente todos os nenos suecos gozan dunha boa saúde e educación, en Somalia un de cada seis menores perde a vida antes de cumprir o cinco anos, o 36% sofre desnutrición, o 70% non ten acceso á auga potable e só un de cada tres nenos en idade escolar asisten a clase. España, pola súa banda ten un índice de mortalidade infantil de catro por cada mil nenos, mentres que en Somalia 180 nenos de cada mil morren antes de cumprir o cinco anos.\n“A lotaría da vida” permite, a través dunha gran ruleta con todos os países do mundo, probar sorte e saber como sería a túa vida segundo o país onde tóqueche nacer. Unha vez que a ruleta cae nun país aparece a túa imaxe de recentemente nacido nunha páxina web con todo tipo de información do lugar: o mapa do país, datos xerais, imaxes e vídeos, etc. Todo iso a través da integración coas principais redes sociais Flickr, Youtube e Google Maps. Pero fundamentalmente, a web ofrece información sobre os problemas aos que se enfrontan os nenos do país -taxa de analfabetismo, a taxa de mortalidade infantil ou a incidencia de realidades tan preocupantes como a pobreza ou o matrimonio infantil-, explica Save the Children.\nauga potable clase desnutrición pobreza-gl saúde


Euskadi aposta por anular a convocatoria do 5-A para "garantir" a "igualdade"...\nEuskadi aposta por anular a convocatoria do 5-A para "garantir" a "igualdade" nas eleccións\nOs servizos xurídicos do Goberno vasco conclúen que "deixar se enfecto" as eleccións do 5 de abril é a maneira para manter "o exercicio do dereito de sufraxio en igualdade de condicións e oportunidades".\nO actual presidente vasco, Iñigo Urkullu (Imaxe: Goberno vasco)\nEuropa Press 20:12 do 17 de marzo de 2020\nOs servizos xurídicos do Goberno vasco emitiron un informe no que sosteñen que a decisión de deixar sen efecto as eleccións do 5 de abril é a "única forma" de garantir que a cidadanía e as formacións políticas poidan exercer o dereito de sufraxio en igualdade de condicións, dada a "incerteza" e as circunstancias derivadas da pandemia do coronavirus.\nOs expertos xurídicos do Executivo de Euskadi elaboraron un informe en resposta ás dúbidas que lle trasladaron o lehendakari, Iñigo Urkullu, e os partidos vascos en relación á posibilidade de anular ou aprazar as eleccións do 5 de abril, que este pasado martes acordaron suspender pola a crise da COVID-19.\nEsta terza feira Urkullu asinou o decreto que deixa sen efecto a convocatoria das devanditas eleccións, unha decisión que se adoptou sobre a base do informe dos servizos xurídicos do Executivo e que contou co aval da Xunta Electoral de Euskadi.\nO documento, elaborado pola Dirección de Réxime Xurídico e polo Servizo Xurídico Central do Goberno vasco, estabelece que "nas circunstancias actuais e coa incerteza de cando puidese darse por terminada a crise sanitaria", a decisión de deixar sen efecto a convocatoria dos comicios do 5 de abril "resulta a única forma de garantir á cidadanía e aos partidos, coalicións ou agrupacións de electores a participación e o exercicio do dereito de sufraxio en igualdade de condicións e oportunidades".\nA expresión "deixar sen efecto", engádese, "significa, efectivamente, anular a convocatoria coa obrigación de convocar unha nova". Pola contra, o informe alerta de que outros posíbeis termos, como "suspender" ou "aprazar", denotan "un grao importante de vaguidade".\nOs servizos xurídicos tamén se refiren á posibilidade de que a Deputación Permanente do Parlamento vasco, o órgano que exerce na Cámara en períodos inhábeis ou cando esta atópase disolta, como no momento actual, teña capacidade para acometer unha reforma da Lei de Eleccións ao Parlamento vasco, co fin de regular pola vía legal o procedemento para unha nova convocatoria destes comicios.\nA conclusión do informe a este respecto é clara, ao sinalar que a Deputación Permanente "non ten capacidade para lexislar, e especialmente, non ten capacidade para acometer unha reforma electoral, moito máis se nos atopamos inmersos nun proceso electoral, como é o caso".\neleccións euskadi coronavirus 5Agalegas 5Avascas\nEuskadi aposta por anular a convocatoria do 5-A para "garantir" a "igualdade" nas...


Xosé Manuel Nieto, vogal da FRUGA no Consello Regulador “Pataca de Galiza”, estima que na presente campaña o sector produtor vai perder poder adquisitivo. – Federación Rural Galega\nXosé Manuel Nieto, vogal da FRUGA no Consello Regulador “Pataca de Galiza”, estima que na presente campaña o sector produtor vai perder poder adquisitivo.\n24/09/2018 por fruga\nDemanda da Consellería do Medio Rural a convocatoria da Mesa da Pataca para tratar dos contratos homologados para evitar esta perda de ingresos.\nXinzo de Limia, 24 de setembro de 2018. Todas as previsións apuntan a que a campaña de recollida do tubérculo, deste ano, se presenta condicionada polas condicións climáticas adversas, así foi á hora da súa sementeira como agora no momento da súa recollida, o que provocara mingúas na produción de entre o 30 e o 40%.\nA Asociación Galega de Viticultores (AGV) presta un servizo de asesoramento ás persoas viticultoras da IXP Ribeiras do Morrazo


Variedade de cereixa doce "Valeriy Chkalov": característica | Revista Pan Amarelo\nVariedade de cereixa doce "Valeriy Chkalov": característica\nA cereixa doce é unha das primeiras bagas de verán que foron tan esperadas despois do inverno. Pero non en todas as rexións dá froita igual de ben. Polo tanto, debes prestar especial atención ás variedades resistentes ao inverno destas bagas. Un dos representantes desta especie é Valery Chkalov, unha cereixa doce.\nAs cerezas "Valery Chkalov" deriváronse do método de selección libre nos anos setenta do século XX. Os científicos de TSGL eles. Michurin e Melitopol OSS, que tomaron a variedade de raza caucásica como base, conseguiron desenvolver unha variedade de cerezas, caracterizada polo seu gran tamaño e resistencia á invernada. Eles chamaron unha nova variedade de bagas en honor do piloto V.P. Chkalov.\nConsulte as peculiaridades do cultivo doutras variedades de cereixas: "Regina", "Grande fruto", "Franz Joseph", "Pest's heart", "Fatezh", "Chermashnaya", "Iput", "Revna", "Red Hill", "Dybera black "," Adeline "," Ovchuzhenka "," Bryansk Pink ".\nA árbore é grande e alta. En altura a cinco metros. A casca é áspera e de cor grisácea. Crohn con follaxe media. As ramas principais crecen nun ángulo de 45-60 graos ao tronco, teñen unha cor marrón avermellada. Roda lixeiramente curva, medio centímetro de diámetro. As follas son moi grandes, ata 9 cm de lonxitude. Ampla con bordos dentados, ten unha forte transición cara á parte superior.\nA diferenza característica "Valery Chkalov" son froitas grandes. A masa de bagas - ata 8 g. As bayas maduras teñen unha cor moi escura, case negra. A carne é jugosa, con venas vermellas, así como o zume dunha cor vermella escuro. Pedra redondeada, con aproximadamente 0,37 g. As bagas están conectadas por escaques de 2-3 pezas. A lonxitude do tronco é de 45-50 mm. Crecer nas ramas bastante densamente.\n¿Sabes? Debido ao efecto diurético, a cereixa doce axuda a perder peso e aliviar a hinchazón.\nUnha vez que a variedade é samobesplod, para a cereixa "Valery Chkalov" Os polinizadores son necesarios. Os mellores son variedades como "Skorospelka", "Xuño cedo", "Dnieper", "Abril" e "Bigarro Burlat".\nVariedade "Valery Chkalov" comeza a dar froitos no quinto ano despois do cultivo.Ademais, a árbore dá froita anualmente. Moitos factores afectan a fructificación:\nsen polinizadores, só o 5% do froito estará vinculado;\na presenza de enfermidades fúngicas no xardín. Kokkomikoz e moniliosis levan ao feito de que a árbore deixa de dar froitos;\nEn clima moi seco e quente, o pole, pegando as flores, pode non producir polinización.\nDo mesmo xeito que todos os árbores frutales, o doce cereixa necesita un cultivo axeitado, alimentación, poda e outono.\nA floración cereixa comeza a finais de abril e comezos de maio. As flores son brancas, aparecen case antes da folla.\nUnha vez que "Valery Chkalov" refírese ás primeiras variedades, é posible coller na primeira década de xuño. Para comprender que as bayas están maduras, podes, cando teñen un aroma pronunciado, a cor vermella escuro e brilla aparece na pel.\nÉ importante! Con abundantes regas ou frecuentes chuvias, as bayas crackan..\nO rendemento de tal árbore é promedio e depende da rexión. No norte, menos as froitas crecen. Así, nas rexións do sur pode recolectar desde unha árbore preto de 60 kg de bagas. A colleita cereixa doce pode eliminarse en dúas etapas. As bagas nas ramas superiores cosechan máis rápido que nas máis baixas.Recoméndase primeiro recoller a froita da parte superior e despois dun par de días desde o fondo.\nAs bagas que se supoñen almacenar ou transportar son mellor eliminadas da hasta. Debido ao feito de que cando o tallo está arrancado do óso, o zume non flúe da baga tolera o transporte. Nunha sala fría, "Valery Chkalov" almacénase por ata 2 semanas.\nAo describir a variedade de cerezas "Valery Chkalov", é interesante notar que as bayas desta especie son moi propensas a enfermidades fúngicas. Na maioría das veces son afectados por coccomycosis e podremia gris. A coccicomicosis maniféstase pola aparición dunha placa gris, que gradualmente cobre toda a follaxe.\nPara combater as enfermidades das cereixas, pode utilizar os seguintes funxicidas: sulfato de cobre, Scor, Horus, Switch, Abiga-Peak.\nAs follas caen cedo e a árbore non está listo para o inverno. Os froitos mesmos tamén poden verse afectados. Para a prevención, inmediatamente despois de que a neve se derrita, en clima seco e asollado, as árbores son pulverizadas con 3% de líquido Bordeaux. A segunda vez que o procedemento se repite inmediatamente despois da floración. Pero debes usar 1% de líquido.\nÉ importante! A prevención máis importante contra as infeccións por fungos é a queima de follas caídas..\nAínda que a variedade está destinada aos territorios do sur, non se pode tolerar bastante a seca. Se en clima seco as árbores non se regan, entón o rendemento para o próximo ano pode ser reducido á metade. No caso de que a primavera sexa clima seco e calor, as follas poden incharse.\nA diferenza da maioría das variedades de cereza, "Valery Chkalov" Diferénciase no aumento da resistencia ao inverno. Con unha xeada longa ao redor de -25 ° C, a árbore aforrará ata o 30% das xemas. Isto fai posible contar cunha colleita incluso despois de invernos fríos.\nAs bagas desta variedade clasifícanse como sobremesa. É mellor sentir o seu sabor tan fresco. Pero podes usalas para mermelada, compote ou engadir a produtos horneados.\nVariedades de cereixa "Valery Chkalov" ten moitas características positivas de xardineiros. Isto débese ao feito de que as vantaxes desta árbore máis que as desvantaxes.\nTempada de madurez.\nBoa resistencia ao inverno.\n¿Sabes? Do As cereixas fan o tinte de comida, ea cor non é vermella, pero verde.\nSusceptibilidade ás enfermidades fúnxicas.\nPobre tolerancia á inundación, os froitos están craqueando.\n"Valery Chkalov" é unha variedade temprana de inverno de cereixas. Dá unha colleita rica e saborosa. Grazas ás propiedades de sobremesa, deleitará ao xardineiro fresco e compotas.\nComo cultivar a sementa de dracos Sandeira, plantación e coidado dunha herba perenne\nCultivo caseiro "Nikulinsky": cultivo, descrición da variedade, características e fotos\nTipos de ciclománs: nomes con descrición e foto\nCaracterísticas do enebro chinés en crecemento na súa casa de verán\nCoñeza os tipos e variedades máis populares de callas\nComo ocupar un neno no país?


Unha estrutura de madeira para que xoguen os máis pequenos | Consumer\nUnha estrutura de madeira para que xoguen os máis pequenos\nDebe de comprobarse a súa solidez e colocar baixo ela un soporte brando\nO primeiro que hai que ter en conta antes de porse a fabricar esta construción de madeira, a través da cal se colgarán, desprazarán e deslizarán os máis pequenos da casa, é que pode chegar a tratarse dun lugar de xogos non exento de perigos. Por tanto, as persoas adultas deberán avaliar os riscos de posibles caídas, así como a idade e axilidade dos nenos antes de permitirlles utilizala. No entanto, sempre se recomenda a presenza dun adulto mentres estean a utilizar este tipo de instalacións.\nPara minimizar os danos producidos por posibles caídas estas estruturas adoitan afianzarse sobre terra ou sobre materiais plásticos abrandados. A complexidade da estrutura determinarana o orzamento e o espazo dispoñibles.\nNecesitará catro vigas de madeira maciza, ben cepillada para que non produza achas, de metro e medio de altura e 50 centímetros de ancho que conformarán a estrutura central.\nDeberá fixalas ao chan cunhas escuadras de gran resistencia. Colóqueas formando un cadrado nun metro de lado. Deixando como centro este cadrado, trace dous rectángulos imaxinarios de 1 metro de ancho e 2,5 de longo que se crucen no cuadrilátero. Nas súas esquinas fixe outras vigas de 1,2 metros de altura.\nAgora deberá unir estas vigas con listóns de madeira de gran resistencia, a poder ser deforma redondeada, para que poidan agarrarse e desprazarse por eles con facilidade. Para unilos á estrutura empregar parafusos e roscas de aceiro.\nUnha vez terminada comprobe a súa solidez desprazándose a través dela. Se é sólida, só quedará decorala. Pode simplemente pintala de cor marrón ou vernizar a madeira, ou ser máis creativo e optar por diversas cores, así como aplicar madeiras ou estampados sobre a madeira. Teña en conta que será necesario empregar pinturas que resistan á intemperie.\nAo longo da presente reportaxe simplificouse a estrutura para facilitar a explicación do proceso construtivo, pero seguindo estas pautas pode realizar unha estrutura tan grande e complexa como desexe.\nelemento decorativo emprazamento madera-gl


Habilidades Prelaborais – Club de emprego FEAFES Galicia\nO “Programa de Habilidades Prelaborais para a Inclusión Sociolaboral Plena de Persoas con Discapacidade a causa de Enfermidade Mental” trata de dar resposta á situación pola que atravesan as persoas con enfermidade mental en Galicia, atendendo ás necesidades concretas de formación prelaboral e de habilidades da vida cotiá que faciliten a súa futura inserción sociolaboral.\nEste proxecto responde a unha subvención para o desenvolvemento de proxectos de asesoramento e formación de persoas con discapacidade na Comunidade Autónoma de Galicia, cofinanciada pola Consellería de Política Social e o Fondo Social Europeo no marco do Programa Operativo do FSE Galicia 2014-2020, no seu obxectivo 9: “Promover a inclusión social e loitar contra a pobreza e calquera forma de discriminación”.\nPara iso, ponse en marcha un sistema de intervención baseado na información, asesoramento, acompañamento, formación e orientación laboral de persoas con discapacidade a causa de enfermidade mental menores de 35 anos preferentemente, que sexan demandantes de emprego e estean en situación de especial vulnerabilidade ou risco social, a través da realización de itinerarios personalizados que traballen tres áreas: desenvolvemento persoal e social, área básica e área prelaboral.\nNeste marco, realízanse tamén unha serie de talleres e obradoiros nos que os usuarios aprenden psicoeducación, habilidades sociolaborais, habilidades da vida diaria e TICs aplicadas á busca activa de emprego. A partir de aí, os profesionais de FEAFES Galicia ofrecen atención individualizada presencial e non presencial aos participantes do proxecto coa fin de orientalos, asesoralos e apoialos no seu proceso de inserción sociolaboral.


Sabela Sánchez , doutora: «O que vai salvar vidas está nas mans de todos, non só dos sanitarios»\nFerrol: Sabela Sánchez , doutora: «O que vai salvar vidas está nas mans de todos, non só dos sanitarios»\nA doutora Sabela Sánchez Trigo incide nas medidas de todos coñecidas, pero non sempre se poñen en práctica, para poñer coto aos contaxios e á propagación do coronavirus. «O importante é evitar os contactos con persoas non convivintes, utilizar sempre máscaras faciais homologadas e ventilar os espazos pechados», apunta, engadindo que non se deben compartir espazos pechados. «Iso é o que vai salvar vidas, e está nas mans de todos, non só dos sanitarios», apostilla a especialista en Medicina Interna, recordando tamén a importancia do lavado e desinfección das mans e a necesidade de limitar as saídas do núcleo familiar de convivencia ao estrictamente necesario.\nComo soporte e complemento a estas medidas de autoprotección individual, en Galicia están en vigor desde o pasado 27 de xaneiro unha serie de restriccións de obrigado cumprimento, con posibilidade de ser sancionados por non respectalas, que teñen como obxectivo tratar de poñer remedio á grave situación sanitaria actual.\nConsisten, fundamentalmente, en peches perimetrais dos concellos limitando a mobilidade e os contactos entre uns e outros, o peche total da hostalería e dos locais de ocio, culturais e deportivos, así como o adianto do horario no que deben deixar de recibir clientes os establementos comerciais. O obxectivo final de todas estas medidas é o apuntado pola doutora Sabela Sánchez Trigo: evitar a socialización á que estamos afeitos, que en tempos de covid é a principal orixe dos contaxios.


Presentación de "A liñaxe fidalga dos Santomé"\nO Instituto de Estudos Chairegos organiza para o vindeiro venres, día 27 de febreiro de 2015, ás 20:30 horas, na Casa da Cultura de Vilalba, a presentación do libro “A liñaxe fidalga dos Santomé” de José-Luis Novo Cazón e Ana Ma Cuba Regueira. A publicación, que fai o número 24 da Colección Biblioteca Chairega, foi editada polo Iescha e financiada pola Vicepresidencia Primeira (Área de Cultura) da Deputación de Lugo dentro do convenio de colaboración correspondente ao pasado ano 2014.\nNo libro “A liñaxe fidalga dos Santomé” pódese ler como Pedro López Santomé gaña Carta Executoria de fidalguía en 1494. Logo a súa descendencia espállase por distintas localidades de Galicia. Os seus membros son un exemplo paradigmático da evolución dunha liñaxe fidalga ao longo do Antigo Réxime. Co esta publicación preténdese contribuír ao esclarecemento da mi- crohistoria da descendencia de Pedro López de Santomé e da dispersión da mesma por distintas localidades das actuais provincias de Lugo e A Coruña. O proceso heurístico seguido para ela- borala non foi certamente doado, dada a dispersión das fontes a consultar. Unhas poucas, as menos, atópanse en poder dalgúns descendentes da casa das Folgueiras; outras, a maioría, están esparexidas formando parte dos fondos de distintos arquivos: do Histórico Provincial de Lugo, do da Real Cancelaría de Valladolid, do Diocesano de Mondoñedo e mesmo do portal de internet pares.mcu.es,+do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.\nA obra que se presenta está composta pola edición clásica en papel, dunhas 150 páxinas a toda cor, e unha edición dixital –incorporada a un CD adxunto- onde se pode consultar o que os autores denominan Colectánea+documental,+conformada)por)unhas)2.000)páxinas.\nNo acto intervirán Ana Ma Cuba Regueira, Xoán Ramiro Cuba Rodríguez e Manuel Castro Santamariña. Haberá tamén un apartado musical que correrá a cargo do grupo BUXOS VERDES.\nComa colofón, levarase a cabo a entrega do Diploma de Socio de Honra a título póstumo que o Iescha acordou outorgar a José-Luis Novo Cazón na súa última Asemblea Xeral.\nEste sábado 21 de febreiro a Casa-Museo Manuel María de Outeiro de Rei acollerá desde as 17 horas a proba final do concurso escolar de recitado de poesía “Rosalía sempre viva”, que a Fundación Manuel María de Estudos Galegos convocou no presente curso por vez primeira. Trátase dunha iniciativa que busca festexar o día do aniversario de Rosalía de Castro, o vindeiro 24 de febreiro. Manuel María definíase a si mesmo como un “devoto rosaliano”.\nEn total serán 74 as alumnas e os alumnos, chegados de centros de toda Galiza -da Coruña ao Carballiño e de Viveiro a Moraña-, e de todas as etapas do ensino non universitario, os que participarán na proba final do concurso. Todas estas rapazas e rapaces foron previamente seleccionados nunha primeira fase do concurso nos seus centros.\nOs participantes no concurso divídense en catro categorías diferentes: alumnado de Educación Infantil, 1º e 2º de Primaria; alumnado de 3º, 4º, 5º e 6º de Primaria; alumnado da ESO; e alumnado de Bacharelato. Na primeira das categorías as bases permiten o recitado en grupo; no resto das categorías o recitado é individual, sempre dun poema único de entre toda a obra poética rosaliana.\nUn xurado, que vai estar composto polos escritores Paco Martín e Marica Campo e pola profesora Anxa G. Refoxo, será o encargado de avaliar a calidade dos recitados e de decidir os gañadores: valoraranse aspectos como a naturalidade no recitado, a expresividade, a memorización ou o grao de dificultade do poema escollido.\nHaberá catro premios individuais, un por categoría, e un premio especial para o centro que tiver máis participantes na fase final do concurso. Ademais, o xurado poderá conceder mencións honoríficas para os participantes que considerar oportuno.\nA proba final do concurso dará comezo ás 17 horas para o alumnado que concorre na primeira categoría (os máis pequenos) e ás 17.25 para as restantes categorías. De xeito complementario ao certame, realizaranse visitas guiadas á Casa-Museo para as familias acompañantes e para os estudantes das categorías superiores. Para os máis pequenos haberá unha sesión de contacontos e xogos e mesmo un tempo para a merenda.\nPrograma "Musiqueando..." 2015\nO responsable de Cultura e Turismo e voceiro do BNG na Deputación, Mario Outeiro, aproveitou a habitual rolda de prensa posterior á xunta de goberno para dar conta da publicación onte das bases para participar nunha nova edición do programa ‘Musiqueando pola provincia de Lugo 2015’, que volve ter como obxectivo “achegar a música popular a todos os recunchos de Lugo, potenciando a música tradicional traballada por numerosos grupos, corais e bandas nas distintas comarcas lucenses e incrementando as posibilidades de que teña un oco nas festas patronais dos nosos concellos”, sinalou Mario Outeiro.\nO responsable de Cultura do organismo provincial destacou que, pese aos recortes orzamentos, “mantemos a partida destinada para este programa, que ascende a 85.000 euros”, concretou. Entende que este é un novo exemplo “da nosa decidida aposta pola nosa cultura, nun momento no que está a verse fortemente atacada e afectada polos recortes dos gobernos do Partido Popular. Unha cultura popular e de base que está no cerne da existencia de Galiza e coa que todos e todas debemos implicarnos e comprometernos para seguir mantendo as nosas tradicións”, afirmou.\nOuteiro agarda que este programa teña tamén este ano a estupenda acollida coa que contou nas pasadas edicións dende os concellos da provincia, dende o tecido asociativo, así como por parte dos grupos tradicións, bandas e corais que cada ano se suman a participar do mesmo: “Na convocatoria de 2014, corais, bandas e grupos tradicionais ofreceron un total de 108 actuacións por toda a provincia, sendo as dos grupos tradicionais as máis demandadas polos concellos, comisións de festas e asociacións”.\nCambios nos cachés das bandas\nUn dos principais cambios desta edición con respecto ás anteriores é unha variación nos cachés das bandas, “escoitando a demanda que dende o sector fixeron chegar á Área de Cultura”, sinalou Outeiro. Inclúese un novo tramo para as bandas con máis de 25 integrantes. Deste xeito, os cachés das actuacións de ‘Musiqueando pola provincia de Lugo 2015’ serán de 1.000 euros para as bandas de ata 25 integrantes, 2.000 euros para as bandas de máis de 25 membros e 500 euros para as corais e grupos de música tradicional. O que se mantén sen cambios é o pago das actuacións. A Área de Cultura e Turismo da Deputación aboaralle aos grupos o 80%, mentres que as comisións de festas, asociacións ou concellos que soliciten actuacións comprométense a pagar o 20% restante.\nUnha vez publicadas as bases no día de onte, “os grupos que queiran participar neste programa dispoñen dun prazo de 30 días naturais para inscribirse, contados a partir da publicación. Mentres tanto, desde onte e ata o 31 de marzo poderán formalizar a súa solicitude as entidades que así o desexen”, explicou Mario Outeiro.\nPódese acceder ás bases do programa na seguinte ligazón:\nAdquisición escultura Asorey\nAsí mesmo, Mario Outeiro tamén deu conta da aprobación da compra dunha escultura de Francisco Asorey por 35.000 euros. “Trátase do ‘Cristo Redentor’, unha peza en mármore que estaba localizada no interior do panteón que ten a familia Fernández López no cemiterio de San Froilán. É unha obra dun dos mellores, senón o mellor, escultores galegos do século XX e que é de sobra coñecido polos lucenses porque no Museo Provincial de Lugo xa hai dúas fermosísimas pezas del: ‘A ofrenda a San Ramón’ e o ‘San Francisco’. A primera é propiedade da propia galería lucense, mentres que a segunda é un depósito do Museo Raíña Sofía”, explicou.\nO delegado de Cultura do organismo provincial tamén apuntou que “é unha exquisita mostra de escultura funeraria, da que Asorey deixou singulares exemplos. Neste caso, o escultor nado en Cambados, que formou parte da Xeración Nós xunto a Castelao, Otero Pedrayo ou Vicente Risco, elaborou unha figura tallada nunha única peza de mármore, que representa a Xesucristo a escala real, de corpo enteiro, de pé e que coas mans sostén sobre o peito a sagrada forma. As súas medias, aproximadas, son de 180x65x30 centímetros e conta cunha base de 41x36 cm”, apuntou.\nOuteiro tamén sinalou que “a figura está pensada para ser vista de fronte, á maneira da arte exipcia, e caracterízase pola simetría, a rixidez, o xeometrismo das formas e a inexpresividade do rostro, particularidades todas elas que nos remiten ao ‘kuros’ grego. O tratamento do cabelo e os pregamentos da túnica son un claro exemplo de inspiración arcaica”, manifestou.\nXunto á colección de Álvaro Gil enriquecemos os fondos do Museo\nFinalmente, o responsable provincial de Cultura asegurou que “coa adquisición desta obra reforzamos a presenza de Asorey no Museo Provincial, sobre todo porque esta peza é un contraste total coas outras dúas existentes, non só por ser de un material diferente senón polos seus detalles, xa que é dun estilo totalmente diferente. Con esta adquisición e coa volta da colección de Álvaro Gil temos claro que enriquecemos os fondos do Museo”, concluíu.\nVeño observando desde hai varios anos que existen nos medios dixitais auténticos especialistas da sección de comentarios que en función dos seus intereses e opinións adícan o tempo a comentar artigos de opinión, maioritariamente de tipo político.\nA súa argumentación cando están en desacordo co artigo de turno ou o seu autor, é a descalificación, a acusación sin fundamentar e o que é peor, estes opinadores actúan con pseudónimo, ocultando a súa identidade mentras "disparan".\nEstes "valentes" acusan, recusan, mesmo minten, descalifican en aras dunha suposta pureza ideolóxica.\nSon os que exercen unha política de ocultos intereses sectareos maioritariamente marxinais e nula valía democrática.\nAqueles que opinen con artigos en medios dixitais están expostos a estes francotiradores de computadora que actúan con impunidade e covardía. Eu só esixiría si de min dependera, que no exercicio libre a disentir e opinar, cando menos, tiveran a obriga de identificarse públicamente. Saberíamos así moitas cousas, a quen corresponden as palabras, intencionalidade e sobre todo, facerlle un favor a moitabxente que semella estar ociosa para que invistan mellor o seu tempo libre.\nAdemáis, recomendo a quen escribe opinión, sexa.A.que.sexa, que siga facendo, con argumentos e respeto. As guerras tamén poden ter máis limpeza.\nSábado, 14 de febreiro desde as 9:30 ata as 14:30\nR/ José Pardo y Pardo Montenegro, nº 27, 27370 Rábade, Lugo\nO xoves, asamblea de Somos Maioría\n"Somos Maioría Vilalba" convoca a todas as vilalbesas e a todos os vilalbeses a unha asemblea aberta que se celebrará o xoves 12 de febreiro, ás 20,15 h., no salón de actos da Biblioteca Municipal, coa finalidade de impulsar unha candidatura de unidade cidadá e plural.\nSegundo eles mesmos din, "apelan á cidadanía en xeral, aos diversos movementos asociativos, sociais e culturais, así como ás formacións políticas, a iniciar un dialogo necesario e urxente coa fin de conseguir unha ampla alianza social e política para configurar unha candidatura unitaria e plural que remate co despotismo e favoritismos da dereita no noso concello."\nPara eles "a cidadanía ten que ser a protagonista directa desta alianza, na que non ten cabida ningún tipo de tutelase ou control externo ao órgano de decisión que será sempre a Asemblea, onde a xente exercerá o dereito a decidir a nivel individual, para provocar un novo xeito de organizar a vida en común, honesto e transparente, construído pola cidadanía, ao servizo da cidadanía e baixo o control da cidadanía. Cómpre poñer fin a décadas de desgoberno do P.P. O concello ten que estar ao servizo de toda a veciñanza e non servir de trampolín a intereses político- profesionais duns poucos. Na actual situación de crise, de recortes económicos e sociais, o concello como administración máis próxima a cidadanía debe ter un papel fundamental para atopar solucións nas que primen os intereses comúns."\nO vicepresidente e responsábel de Benestar e Deporte da Deputación de Lugo, o nacionalista Antonio Veiga, aproveitou este mediodía a tradicional rolda de prensa posterior á xunta de goberno do organismo provincial para dar a coñecer a publicación no Boletín Oficial da Provincia de hoxe das bases que rexerán as axudas de concorrencia competitiva destinadas a cultura. Veiga sinalou que “o prazo para presentalas comeza mañá e finalizará o 7 de marzo, tanto para as asociacións como para os concellos que teñan previsto facer algunha actuación cultural”, afirmou.\nO vicepresidente provincial precisou que, ao igual que nos tres exercicios anteriores deste mandato, se destinarán 540.000 euros a este liña de axudas. “400.000 euros serán para as asociacións e colectivos culturais, tanto para realizar actividades anuais como para eventos, mentres que os 140.000 euros restantes serán para os concellos. Desta última contía, 60.000 euros serán para gasto corrente e 80.000 para pequenos equipamentos culturais que precisen os concellos que poidan realizar actividades deste tipo”, apuntou. Así mesmo, destacou que o pasado ano “foron arredor de 700 as solicitudes que se recibiron, concedéndose un total de 663 axudas, polo que chegamos a un número altísimo de asociacións”, salientou.\nMáis de 2 millóns de euros destinados á Cultura neste mandato\nO vicepresidente provincial recordou que “nestes catro anos se repartiron 2.200.000 euros entre o asociacionismo cultural” e quixo resaltar outro dato. “Estes 400.000 euros que se destinan dende a Área de Cultura da Deputación de Lugo no 2015 a todo o tecido asociativo da provincia contrasta con outra cantidade que está usando a Xunta de Galiza gobernada polo PP. Levan dende o 2011 sen sacar ningunha liña de axudas para as asociacións culturais, pero, iso si, destinan 300.000 euros para un vídeo de Enrique Iglesias. Creo que os datos falan por si mesmos”, aseverou.\nVeiga creo que “o señor Feijoo e o conselleiro de Cultura, Jesús Vázquez, deberíanlle de pedir desculpas a todo o tecido cultural do país por gastar nun vídeo clip 300.000 e ter investido, desde o 2011, 0 euros nas asociacións e colectivos do eido da cultura”, criticou.\nMenos investimento na promoción da lingua galega que no vídeo de Enrique Iglesias\nDo mesmo xeito, citou outro dato significativo. “A Xunta destina neste ano 2015 para o fomento da lingua galega nos concellos 245.000 euros, unha cifra tamén inferior aos 300.000 euros que vai levar este vídeo supostamente promocional de Enrique Iglesias. Queda patente a defensa que está facendo a Xunta gobernada polo PP do emprego e uso do noso idioma. É nulo e por iso este domingo os galegos e as galegas teremos que ir unha vez máis a manifestarnos a Compostela nunha convocatoria organizada por diversos colectivos sociais e culturais en defensa do galego”, lamentou.\nAsí mesmo, Veiga deu conta da aprobación das bases de gasto e dos modelos de solicitude do programa ‘Musiqueando pola Provincia’. “Destínanse 85.000 euros a un programa dirixido a todas aquelas asociacións culturais e comisións que organizan distintos festexos. O que tratamos é achegarlles bandas de música, corais ou grupos de gaitas ou música tradicional para que as festas galegas sigan mantendo o seu espírito e tamén para que estes grupos poidan ter actuacións pola provincia de Lugo. É unha especie de circuíto do que saen beneficiados todos, xa que se lle fai máis sinxelo o traballo a comisións de festas e asociacións culturais, mentres que eses 85.000 euros reverten neses grupos, que habitualmente tamén pertencen a algunha asociación. Cremos que é un xeito de seguir fortalecendo o tecido asociativo”, explicou Veiga, quen avanzou que este acordo será publicado nos vindeiros días no Boletín Oficial da Provincia.\nA situación do sector lácteo\nO Sindicato Labrego Galego ofrecerá o MAÑÁ, luns 9 de febreiro, unha rolda de prensa en Lugo para analizar a situación actual do sector lácteo, que vén sufrindo unha baixada de prezos inxustificada dende principios de ano até chegar aos actuais niveis insostibles, por baixo dos 30 céntimos por litro; e denunciar o fracaso absoluto das medidas impulsadas polo paquete lácteo dende a Unión Europea para evitar crises coma esta. Aproveitaremos a rolda de prensa para presentar a convocatoria da Dirección do Leite do Sindicato Labrego Galego, que se celebrará o mércores, 11 de febreiro, nas instalacións do Mercado de Castro.\nA rolda de prensa será na sede do Sindicato Labrego Galego en Lugo (rúa Miguel de Cervantes 47, Entresollado) e comparecerán a secretaria xeral do SLG, Isabel Vilalba Seivane, e o coordinador dos sectores gandeiros, Xabier Gómez Santiso.\nHoxe en Compostela, Queremos Galego!\nPolas fillas dos nosos fillos, Queremos Galego. É o lema da manifestación que esta mañá convocou a miles de persoas en Compostela organizada por Queremos Galego! Miles de persoas e colectivos representativos da ampla diversidade social que defende a nosa lingua tamén mostraron estes días, por diferentes medios, o seu apoio á convocatoria.\nA manifestación, que partiu ás 12h da Alameda de Santiago, contou coa participación de actrices e actores como Ricardo de Barreiro, Quico Cadaval, Pepe Penabade, Laura Ponte, Lucho Penabade, Pepe Penabade, Isabel Risco, Teresa Rodríguez e Iria Sobrado.\nOs datos sobre a situación do galego publicados polo Instituto Galego de Estatística que se coñeceron a primeiros de decembro revelaron unha perda de falantes xeral na última década, e que o 75% dos rapaces e adolescentes son castelanfalantes, fundamentalmente no ámbito urbano. Con este acto Queremos Galego! reclama a pervivencia do idioma para as próximas xeracións e critican a política lingüística do goberno por non garantir a normalidade do galego en todos os ámbitos:\n"A lingua galega une. É o noso máis prezado ben común e colectivo. O que temos que facer é reivindicala e a partir de hoxe comezar un proceso de mobilización e activismo todos os días do ano para que a lingua galega recupere ese espazo que lle corresponde" Reclamou Marcos Maceira, como voceiro da plataforma.\nPais e fillos amosaron a súa dificultade para poder educar ou estudar en galego con normalidade despois do decreto do ensino. E esixiron medidas normalizadoras en todos os contextos nos que se moven pequenos e maiores.\nÁ manifestación asistiron representantes de todos os partidos da oposición que concordaron en reclamar a lingua como elemento de identificación e cohesión social, por enriba de calquera sigla política.\nPresentación da novela de Manuel Olveira\nA librería Cronopios de Santiago de Compostela acolleu onte, venres 6 de febreiro, a presentación de “Todo el tiempo del mundo”, a primeira novela de Manuel Olveira, actual director do MUSAC (León). No acto, que comenzou ás 18.30 horas, o autor estivo acompañado pola diseñadora gráfica Uqui Permui.\nHoxe sábado 7 de febrero, a novela, que o propio Manuel Olveira define a obra como “unha novela de construcción” ou bildungsroman, presentaráse na librería Formatos de A Coruña, tamén ás 18.30 horas e, nesta ocasión, o autor estará acompañado pola analista social Fernanda (Rita Caoba).\nManuel Olveira naceu en Xuño (Porto do Son, Galicia). É licenciado en Historia da Arte (Santiago de Compostela, 1987) y Belas Artes (Barcelona,1994). Sempre traballou no mundo das artes visuais: foi director do Centro de Producción e Residencias Artísticas Hangar (Barcelona, 2001-2005), do Centro Galego de Arte Contemporánea (Santiago de Compostela, 2004-2009), do Ágora, Centro Cultural para o progreso social (A Coruña, 2010-2011) e, desde 2013, é director do Museo de Arte Contemporánea de Castela e León, MUSAC. A súa relación coa literatura foi constante, pero ata o de agora as súas publicacións —o proxecto editorial Complot (Ayuntamiento de Terrassa y Hangar, 2004), os libros de entrevistas que levan por título Entre-vista (CGAC, 2008) e Conferencia performativa (MUSAC, 2014), entre outras— estiveron centradas na arte contemporánea. Todo el tiempo del mundo, que comenzó a escribir en 2005 e que ve a luz tras 10 anos, é a súa primeira novela.\nPresentouse o Caderno de Estudos Chairegos\nOnte venres, día 6 de febreiro de 2015, o Instituto de Estudios Chairegos presentou o Caderno de Estudos Chairegos número Sete a partir das oito e media do serán na Casa da Cultura de Vilalba da man do presidente do colectivo Manuel Castro Santamariña, Rebeca Leal Eimil, María Crespo Vázquez e Manuel Ferreiro.\nA publicación bianual, co-financiada pola Área de Cultura da Deputación, conta con limiar de Uxío García Amor que substitúe a Bernardo García Cendán e José Luís Novo Cazón. Deste xeito, comeza unha nova xeira na que se pretende que cada edición do Caderno vaia prolongada por algún persoeiro ilustre.\nAntonio Quintela, o señor Xosé de Caurelciño, o roteiro de cruceiros por Cospeito, os camiños históricos nas Terras de Pol, a faceta tradutora de Aquilino Iglesia Alvariño e a variación dialectal do léxico referido aos xogos tradicionais na Terra Chá son os temas recollidos no apartado de investigación.\nChema Felpeto, Manuel Castro Santamariña e Carme Pernas son os encargados das recensións dos libros Cartas a Antón de Bernardo García Cendán, A Chaira de Jenaro Pérez, Poética da Viaxe de Xosé Otero Canto, Cruceiros do Concello de Vilalba de Arribas, Blanco e Saavedra e Algunhas casa fidalgas da Terra Chá de José Coira.\nE Manuel Ferreiro protagoniza o apartado de nova poesía onde se recolle unha boa escolma dos seus poemas.\nFinalmente, o caderno recolle máis de 400 fotografías correspondentes ás exposicións Tal como eramos: VII Exposición de Vilalba, III de Guitiriz e I da parroquia de Alba.\nfirmas , ramon chao\nA biografía "non autorizada" de Rouco\nRamón Chao.- O teólogo José Manuel Vidal acaba de publicar unha biografía “non autorizada” do noso paisano Antonio Rouco Varela. Empezaron a traballar a catro mans nunha biografía autorizada, ata que Rouco rompeu o acordo e a obra converteuse en “non autorizada”.\nSabemos que o vilalbés non soportaba o ton libre e ata crítico que José Manuel Vidal levaba, e este, á súa vez, negouse á censura. Da vida privada de Rouco, os vilalbeses estabamos ao tanto de todo o que figura nesas páxinas, e moito máis. Por exemplo, eu que o coñezo e tratei moito desde a nenez, non ignoraba que o seminarista era tosco, brutal e testarudo. No comedor familiar do noso Hotel Chao era, xunto con Pardeiro, o que chistes máis verdes contaba, o máis brutal e violento coas bandas rivais, polo que avisaban: Coidado, que vén o bronco Varela!. Ese carácter dúralle ata hoxe.\nO seu biógrafo di que o cardeal instaurou un clima de medo na Igrexa católica española, un clima insano, paralizante, que non permitía axuntar esforzos, que dividía e encerraba a cada cal no seu gueto. Medo que mantiña aos provinciais, aos superiores e aos propios bispos pendentes dun telefonazo e, polo tanto, sen poder ser libres nin promover a sa liberdade dos fillos de Deus entre os seus cregos, frades, monxas e fieis. Como consecuencia, estendeuse a autocensura e a néboa do medo o que recubría todo. Rouco e os seus non querían teólogos secretarios dos bispos. Querían simples papagaios do maxisterio. E estaban decididos a acabar con todos os que non se pregasen á súa santa vontade.\nO biógrafo Vidal trata de buscarlle desculpas no estreñemento que Rouco sufriu desde sempre, de orixe nerviosa, desde que xa en Salamanca os seus compañeiros facían risas das súas dificultades para evacuar, e cando vían un servizo pechado, dicían: “Xa està Rouco no labor”.\nXuízo semellante emite quen foi o seu profesor en Mondoñedo, o meu irmán Xosé Chao. Díxolle a Vidal que é “un home moi depresivo e moi estreñido, de saúde moi precaria, o cal afecta á escasa seguridade que ten en si mesmo, malia aparentar todo o contrario”. Pois aínda que xa intuísemos todo isto, recomendamos a lectura desta biografía non autorizada que tantas sombras disipa, e tantas luces ofrece.\nVidal, José Manuel: Rouco. La biografía no autorizada (ISBN: 978-84-666-5559-0)


Camariñas Directo: Unha breve entrevista ao Alcalde de Camariñas sobre o PXOM\nUnha breve entrevista ao Alcalde de Camariñas sobre o PXOM\nD.Manuel Valeriano Alonso de León-Pichurri\nSi existen tarefas complicadas e necesarias para calquer rexidor de calquer concello, o PXOM seguramente é unha delas. En varias ocasións escoitouse e púdose ler nos principais medios informativos galegos que, Camariñas entre outras poucas vilas, eran un claro exemplo de feísmo. Son poucos os alcaldes que queiran sacar do caixón o Plan para Ordear o terreo dun Concello porque entre outras cousas poden perder o bastión, o que sí está claro é que o alcalde Manuel Valeriano Alonso de León, máis coñecido como Pichurri, recibíu no seu despacho moi cordialmente e con un trato familiar a esta redacción e aclarou punto por punto o que se lle preguntou, principalmente si un Concello é mellor que teña Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) ou non. << Miguel, sabes que eu nas miñas profesións sempre traballei e vin ao Concello tamén a traballar >>\nD. Manuel Valeriano Alonso de León " Pichurri ", actual alcalde e próximo candidato polas filas do Partido Socialista no Concello de Camariñas por segunda vez consecutiva, respondía á batería de preguntas que se lle formularon... apretón de mans, con planos e ducias de follas\nMikel: Resumidamente ¿ Qué é un PXOM ?\nAlcalde: É un plan para ordear o terreo en todo un Concello. A construcción ten que estar ordeada senón cos anos esto convertiríase no que estaba sucedendo, un caos urbanístico, feísmo etc.\nMikel: Se non se aprobase dito Plan, ¿ poderíase obrar no noso Concello ? ¿ Por qué ?\nAlcalde: Hai que adaptarse aos mundos que corren, imagínate que ti obras só coa palabra, gastas unha pila de cartos que tanto che costou gañar e de súpeto venche unha orde de derribo ou multa por infrinxir no aspecto medioambiental, ou que esa zona verde pentencía a Costas ou simplemente que o veciño che denuncie a Seprona e todo se vaia ao traste. Sería cousa de pensalo moito, hai moitas denuncias por obras ilegais que nalgúns casos e Concellos veremos como poden rematar. Con un plan e unhas normas cumpridas é mellor para todos.\nMikel: A verdade sea dita, en Camariñas quedaban poucos terreos urbanos, ¿ o Plan perxudica a uns e favorece a outros?\nAlcalde: O PXOM favorece a todos. Moitas casas ilegais pasarían a ser legais, aumentaría a superficie en solo urbano e os únicos que se poderían sentir perxudicados provisionalmente serían unhas zonas que tocarían Costas por exemplo, pero que punto por punto se traballou para que nadie quedase excluido. Pola nosa parte ,nunca teríamos inconvinte en legalizar todo o territorio e deixar o márxen que nos piden,desta maneira prácticamente sí quedaría . Zonas como a do Castelo, Camelle e Area da Vila por exemplo tiveron máis contratempos pero a realidade actual é que están ilegais, desvívínme para que entraran. Traballo polo mellor para o ben común dos habitantes. Cos anos e segundo as condicións económicas de cada familia, a nosa fachada estará anivelada e co mínimo feísmo posible.\nMikel: O que queda claro é que moitas zonas ilegais pasarán a ser legais, eso é un avance pero poucos alcaldes teñen a súa osadía. ¿ Qué opina deso ?\nAlcalde: Miguel, eu vin para o Concello a traballar, non só a esperar que corra o mes para cobrar. Co Plan Xeral, as constructoras por fin poderán ver a final do túnel no cal tiñan que estar inmersas porque así non se podía obrar. Co tempo verase que era o mellor, as zonas segundo as súas características poderíase darlle máis dos actuais 7 metros de alto (baixo, unha pranta e tellado). O que sí está claro que casas de 4 ou 5 pisos nun núcleo urbano como o noso é unha animalada para legalizar.\nMikel: ¿ Por qué tivo tanta controversia o pleno onde se aprobou o PXOM ?\nAlcalde: Non o entendo, eu ao igual que a oposición, sabíamos que o POL (Plan de Ordenación do Litoral) iba cambiar e habería que voltar a facer outros planos onde serían definitivamente excluidas zonas importantes como en Camelle, Rúa do Castelo e Area da Vila en Camariñas. As liñas de demarcación de Costas excluían moitas casas e eso a min partíame a alma por dentro. Aquí do que se trata é de facer o mellor para Camariñas, partidismos aparte, eu loitei polo que creín xusto e necesario para o bo desenrolo de todos e todas cos polígonos industriais incluídos, todo canto estibera da miña man endexamáis habería problemas.\nMikel: Pois nada máis Pichurri, que che agradezo o tan escaso tempo do que dispós para atender e tan detalladamente a este servidor. Gracias por todo.\nAlcalde: Gracias a tí Miguel, sabes que estón aquí á disposición de quen queira aclarar o que sexa.\nFin da entrevista\nPublicado por Camariñas Directo ás 17:30\nubaldinho 3 de marzo de 2011, 20:00\nque boa entrevista!!!\nAupa Mikel, gran fichaxe para a rede costeira!!!!\nRespondinche dende QPC ao correo que nos enviaches o outro día pero veume de volta varias veces...\nUnha aperta e xa sabes onde estamos\nRedacción Camariñas Directo 3 de marzo de 2011, 21:37\nUbaldo era para agradecer ao voso diario dixital" Qué pasa na costa " a vosa entrada onde mencionástedes Camariñas directo.\nOs correos citados non me chegaron, non sei por qué...Un abrazo e gracias polas palabras....Mikel.\nmagia 3 de marzo de 2011, 23:49\nsiempre con cousas que interesan.\nmikel sije asi.mui ben.\nAnónimo 4 de marzo de 2011, 11:00\nentereime de algo por que antes non sabia muito de esto,gracias mikel


Redacción | Venres, 22 de Febreiro de 2019, 16:10\nSilva hoxe en Rolda de prensa en Pontevedra\nAsí, o vindeiro venres 1 de marzo a Deputación pontevedresa ten previsto colgar unha pancarta na fachada principal das sedes da institución en Pontevedra e Vigo para "animar ás mulleres da provincia" a que secunden este paro feminino de 24 horas e demostrar así que "se as mulleres paramos, para o mundo".\nCHAMAMENTO AOS HOMES\nTamén convidou aos "homes igualitarios" a que acudan ás concentracións e manifestacións programadas para esa xornada, pero non á folga, á que só están chamadas as mulleres.\nNesta mesma rolda de prensa Carmela Silva tamén se referiu á polémica xerada polo anuncio de la Xunta para atraer mulleres inmigrantes "en idade fértil".\nA presidenta foi moi crítica con esta medida contemplada na nova Lei de Impulso Demográfico que "converte ás mulleres inmigrantes en vasillas" e en persoas "con data de caducidade", lamentou.\n"Indígname que a Xunta vaia a dar incentivos ás mulleres inmigrantes en idade fértil, converténdoas en personaxes da serie O conto da criada", dixo a mandataria provincial para quen esta noticia "é un escándalo e un motivo suficiente para que a persoa que o expuxo dimita". "É unha vergoña, espero que saian a dar explicacións", dixo.


Palaestra - Club Lectura Brigantium: INICIO A ESTIRPE DE CAÍN TINA ROSENBERG\nINICIO A ESTIRPE DE CAÍN\nTrece anos máis tarde séguense reunindo, cada xoves ao tres e media da tarde, algúns centos de persoas congregadas para camiñar lentamente en círculo en Praza de Maio ao redor dunha estatua da liberdade, coa súa espada e a súa lanza. Levan panos brancos cruzados coas lendas "Irene Krichmar, Miguel Angel Butrón, Desaparecidos, 18/6/76, Arxentina" ou "José Valeriano Quiroga, Desaparecido, 28/6/76". Cos anos, a medida que foron andando, a palabra "desaparecido" transformouse nun verbo transitivo no vocabulario global, e as expresións "ser desaparecido" e "facer desaparecer a alguén se asentaban na conciencia do mundo, situadas alí polos seus fillos. As Nais de Praza de Maio estaban cada semana mais grises, máis gordas e camiñaban máis lentamente, pero estaban decididas a camiñar na praza cada xoves ata que os seus fillos aparecesen de novo, o que significa que camiñarían para sempre.\nNon todas eran nais. Algunhas eran avoas, maridos ou esposas dos desaparecidos, pais, irmáns, parentes de todas clase, e xente que chegaba simplemente para mostrar o seu apoio ás Nais de Praza de Maio. Nos primeiros meses eran todas nais. Logo, a fins da primavera de 1977, cando a Xunta Militar tiña un ano e medio e fixera desaparecer a máis de 6500 arxentinos no que logo se coñeceu como a guerra sucia, apareceu na praza un mozo louro con cara anxelical de neno de cinco anos e sorriso ao Kennedy. Explicou que o seu nome era Gustavo Neno, que tiña 26 anos e que era estudante, que viña de Mar da Prata -unha cidade a seis horas en auto de Buenos Aires- e que o seu irmán desaparecera. Durante ese tempo, había 60 mulleres de 40 e 50 anos e un mozo. Gustavo era, obviamente, de boa familia. María do Rosario Caballero, unha das nais, contoumo cando a coñecín en 1988. Pero estaba lonxe da súa casa e a súa vida de estudante era dura.\nLevaba o mesmo suéter azul case todos os días. "Sempre parecía un pouco aterrorizado, e nós coidabamos del. Rapidamente converteuse no favorito de Azucena Villaflor, a nosa fundadora. A xente nova que se unía ao grupo ás veces pensaba que era o seu fillo", dixo Caballero. As Nais elixiran\ncamiñar na praza fronte ao palacio presidencial, de maneira que os membros da Xunta puidesen velas desde as súas oficinas. Era perigoso, e aínda máis perigoso para un mozo, especialmente para alguén tan apaixonado como Gustavo. Unha vez, pelexouse a golpe de puños cun policía que trataba de desbandar unha manifestación.


Como afectará a tecnoloxía Deepfake ao marketing? | Martech Zone\nComo afectará Deepfake Technology ao marketing?\nMércores, decembro 30, 2020 Mércores, decembro 30, 2020 Douglas Karr\nSe aínda non o probaches, quizais sexa a aplicación móbil coa que máis me divertín este ano Refacer. A aplicación móbil permítelle tomar a cara e substituír a cara de calquera outra foto ou vídeo dentro da súa base de datos.\nPor que se chama Deepfake?\nDeepfake é unha combinación dos termos Aprendizaxe profunda falsificación. Deepfakes aproveita a aprendizaxe automática e a intelixencia artificial para manipular ou xerar contido visual e audio cun alto potencial para enganar.\no Refacer a aplicación móbil é sinxela de usar e os resultados poden ser bastante divertidos. Aquí compartirei algúns dos meus resultados. Nota lateral ... non son moi enganosos, simplemente vergoñentos, arrepiantes e divertidos.\nDescarga a aplicación Reface\nOs Deepfakes son máis aterradores que divertidos?\nPor desgraza, vivimos nun mundo onde a desinformación é frecuente. Como resultado, a tecnoloxía deepfake non sempre se pode empregar en algo tan inocente como facerme bailar ou protagonizar unha película ... tamén se poderían usar para difundir a desinformación.\nImaxina, por exemplo, imaxes, audio ou imaxes de vídeo que empregan tecnoloxía deepfake para configurar un político. Aínda que se identifique como deepfake, o resultado podería viaxar á velocidade das redes sociais para manipular a opinión dos votantes. E, por desgraza, unha porcentaxe importante de votantes, aínda que mínima, podería crelo.\nAquí tes un gran vídeo de CNBC sobre o tema:\nComo se pode entender, os reguladores e a tecnoloxía de detección están a ser bastante populares para tratar de loitar contra tecnoloxía deepfake. Sen dúbida, vai ser interesante ...\nComo se pode usar Deepfakes para a comercialización?\no tecnoloxía para xerar soportes deepfake é de código aberto e está dispoñible en toda a web. Mentres o vemos no cine moderno (as imaxes de Carrie Fisher dos anos 1970 empregáronse nun deepfake en Rogue One), non as vimos na mercadotecnia ... pero si.\nA confianza é fundamental en calquera relación entre o consumidor e a marca. Ademais das ramificacións legais, calquera empresa que busque despregar tecnoloxía deepfake nos seus esforzos de vendas e mercadotecnia terá que dar un paso lixeiro ... pero vexo oportunidades:\nMedios de comunicación personalizados - as marcas poderían xerar medios co único propósito de que os seus clientes se inseriran. Imaxina aos deseñadores de moda, por exemplo, que permitan a unha persoa inserir o seu rostro e o seu corpo nun vídeo de pista. Podían ver como a moda se ve visualmente (en movemento) sen ter que probar nunca a roupa.\nMedios segmentados - A gravación e edición de vídeos pode resultar especialmente cara e as marcas están a prestar cada vez máis atención á representación da demografía e das culturas que se representan. Nun futuro próximo, unha marca podería gravar un vídeo, pero empregar unha tecnoloxía deepfake para segmentar a mensaxe e representar diferentes grupos demográficos e culturas.\nCombinación de video - as marcas poderían ter aos seus representantes de vendas ou líderes protagonistas de vídeos que son falsos pero que son personalizados para comunicarse directamente cun cliente potencial ou cliente. Este tipo de tecnoloxía xa está dispoñible cunha plataforma Sintesia. Aínda que creo que as marcas deben revelar o profundo falso, este é un método atractivo para falar directamente con cada persoa persoalmente.\nMedios traducidos - as marcas poden empregar influencers en diferentes idiomas. Aquí tes un fantástico exemplo de David Beckham, onde a súa semellanza chamará a atención, pero a mensaxe está correctamente traducida. Neste caso, usan outras voces e tecnoloxía deepfake para o movemento da boca ... pero tamén poderían ter usado deepfake para substituír o audio.\nEn todos estes exemplos, o deepfake non está para enganar senón para mellorar a comunicación. É unha liña delgada ... e as empresas terán que ter coidado camiñando.\nImos rematar isto cunha boa nota ...\nDivulgación: estou a usar a miña ligazón de afiliado para o Aplicación Reface. Recomendo encarecidamente a versión de pago que ofrece unha chea de soportes adicionais para xogar.\ntags: afiliaraprendizaxe profundaprofundotecnoloxía deepfakerefacer


10 de julio de 2016, 13:38\nCada vez que había que escribir unha carta ós meus pais, daquela na Alemaña, a miña tía Irene Moca usaba a expresión “poñer unhas letras”. Mais isto que escribo non vai ser unha carta, senón a expresión dunha ledicia, creo que compartida por moita xente. Por fin a Academia vén de designar o 2017 como o ano de Carlos Casares.\nHai pouco máis de dous anos, concretamente o dous de xuño de 2015, saíu neste xornal o meu artigo “Letras Galegas” que remataba así:\n“Con todo, agardemos que algún ano destes, máis axiña que tarde, a Academia acorde de dedicarlle o día ao noso Carlos Casares, que, de seguires a este paso, vai polo mesmo camiño que o de don Ricardo Carballo Calero, igualmente merecente de tal honra e parece que esquecido sempre á hora da escolla do elixido.”\nDesta volta, no cuarteto final de propostos, figuraban xunto a Casares, tamén don Ricardo, Plácido Castro e Antonio Fernández Morales. Sen desmerecer os outros candidatos, coido que este debía ser o ano para Carlos. No vindeiro ano, serán xa quince dende aquel en que nos deixou inesperadamente, sen avisar da súa marcha, que nos colleu a todos co pé cambiado. Tamén, nese 2017 que se achega pouco a pouco, unha obra súa, Vento ferido, estará de aniversario: nada menos que cincuenta anos da publicación deste seu primeiro libro, onde ó longo dunha ducia de relatos amosa as inquedanzas do seu universo literario, que bebe das augas do cotián. Esas augas que se amosaban diariamente a modo de pingas literarias nesa columna diaria que baixo o título “Á marxe” publicou durante moitos anos en La Voz de Galicia. Cónstame que moita xente que nunca lía en galego, comezaba a ler o xornal pola columna do Casares. Sei do seu apoio na defensa no noso idioma, as súas peregrinacións por colexios ó longo de toda a nosa xeografía. Galicia tiña unha débeda con Carlos e vén de ser saldada pola Academia. Carlos, con sona de gran conversador, deixou amigos espallados por todo o mundo. Toca conseguir agora un grande ano 2017, para que, o mesmo que a súa obra, a súa figura permaneza na memoria.\nParabéns a Academia pola elección, mais dende aquí o desexo de que para o ano, a hora da escolla haxa tamén escritoras na lista. Aínda que algunha máis me quedará, velaí agardando Pura Vázquez, Xela Arias, Luísa Villalta ou xa algo máis lonxe no tempo Clara Corral Aller.\nxinzo Rafael Laso Carlos Casares letras galegas 2017\nAdeus ó mestre Agustín.


ESPAÑA SAGRADA TOMO XIX – SANTIAGO 27,88 € × 1\nVer cesta “ESPAÑA SAGRADA TOMO XIX – SANTIAGO” foi engadido a túa cesta.\nMostrando tódolos 15 resultados\nLibretas lorquianas 12\nLibros do Sarela 46\nAno 1ª edición: 1775\nLimiar: Eligio Rivas Quintas\nMartín Sarmiento é unha das grandes persoalidades de Galicia. A obra que editamos en facsímile (encadernada en tapa dura e en edición de luxo) foi publicada orixinariamente por Ibarra en Madrid en 1775, tres anos despois do falecemento deste ilustrado nacido en Villafranca del Bierzo (León).\nEstas Memorias para la historia de la poesía, y poetas españoles son todo un tratado completo das letras hispanas. Como afirma, no Prólogo, o doutor en Filoloxía Románica Eligio Rivas Quintas, “o Padre Sarmiento vai dereito ás fontes, a miúdo aos propios orixinais. É un dos primeiros en abrir roteiros, tanto na literatura castelá como galega. Analiza o Cantar del Mío Cid e o seu significado na épica, a súa antigüidade e a métrica, logo de ler todo o manuscrito. Magóase de que non haxa quen dé ao prelo a poesía de Gonzalo de Berceo e ofrécese, se tal sucedese, a comentala el mesmo. Axiña se dá conta dos valores que agocha o Arcipreste de Hita na peculiar miscelánea do Libro del Buen Amor. E adivina toda a dimensión da nosa Escola lírica galego-portuguesa cando aínda non apareran os Cancioneiros”.