Setembro 2021 - Recreación de la historia\nHistoria, Mundo Romano, Qué ver, Recuncho da historia, SuxestiónsPor Alberto Gómez Santos 30/09/2021 Deixa un comentario\nHistoria, Idade Media, Recuncho da historiaPor Alberto Gómez Santos 23/09/2021 Deixa un comentario\nPara entender e contextualizar canto aconteceu durante a Idade Media no occidente europeo é necesario coñecer a denominada sociedade feudal. A sociedade feudal desenvolveuse coa aparición do feudalismo, un sistema que facía que a organización social realizásese a través das relacións de vasalaxe nunha estrutura piramidal da súa poboación. Tratábase dunhas sociedades estamentais, con tres…\nHistoria, Recuncho da historiaPor Alberto Gómez Santos 17/09/2021 Deixa un comentario\nHistoria, Recuncho da historiaPor Alberto Gómez Santos 11/09/2021 Deixa un comentario\nSe quixésemos elixir un dos pintores máis controvertidos, o Greco sería un bo candidato. Este pintor, grego de berce, formación italiana e éxito en terras hispanas é, sen dúbida, un dos pintores máis orixinais do século XVI. Quen foi o Greco? O seu nome completo era Doménikos Theotokópoulos, nacido en Candía (hoxe en día:…\nHistoria, Idade Media, Recuncho da historiaPor Alberto Gómez Santos 05/09/2021 Deixa un comentario


O Rosalía visita a un dos grandes da LF2\nAs compostelás de Chiqui Barros enfrontaranse ao cuarto clasificado, o Azkoitia Azpeitia\nRosalía - Azpeitia / ROSALÍA FEDESA\nMalia que a Liga Feminina 2 está a piques de chegar á súa fin, os equipos que ocuparán os postos de descenso son aínda unha incógnita. A parte inferior da táboa está moi competida, e o Ulla Oil Rosalía precisa sumar de dous en dous para salvarse. Nesta xornada, as brancas visitan na súa casa ao Azkoitia Azpeitia o domingo, 21 de febreiro, ás 11:00 horas.\nSerá un reto difícil para un conxunto novato que aposta por loitar e defenderse na segunda mellor categoría do baloncesto español. Na súa contra non xoga só a falta de experiencia, senón un rival que se sitúa entre os máis fortes.\nO Azpeitia ocupa a cuarta posición da clasificación, con 33 puntos obtidos en 14 vitorias e 5 derrotas. Pola contra, o Rosalía só suma 25, cun balance case invertido: 5 vitorias e 15 derrotas.\nPorén, as xogadoras de Chiqui Barros están a cinco puntos do colista, pero un do penúltimo, e a tres postos do último clasificado. No club compostelán saben ben que unha vitoria pode marcar a diferenza entre o descenso ou a permanencia.\nO Rosalía case deu a sorpresa na ida\nAdemais, neste segundo enfrontamento entre galegas e vascas, as primeiras poden aproveitar o aprendido no partido de ida.\nNa oitava xornada, o Rosalía tamén chegaba con dúas derrotas, pero iso non as freou para facer tremer ao Azpeitia. Para o descanso as vascas só vencían de tres puntos e no último cuarto as galegas foron superiores, pero non o suficiente para remontar un partido que rematou 69-71.\nEtiquetas Azkoitia AzpeitiabaloncestobasketChiqui BarrosLF2liga femenina 2liga feminina 2RosalíaSantiago de CompostelaUlla Oil Rosalía


Unidos 'Baixo o mesmo paraugas' - Aspace\nAspace > Infórmate > informate > noticias ASPACE > Unidos ‘Baixo o mesmo paraugas’\n26 de Novembro de 2019 17 de Abril de 2020 comunicacion informate, noticias ASPACE, Sin categoría\nO vindeiro 3 de decembro celébrase o Día Mundial das Persoas con Discapacidade.\nUn ano máis, o vindeiro martes 3 de decembro, celebramos o Día Mundial das Persoas con Discapacidade. Por este motivo, chega “Baixo o mesmo paraugas”, unha iniciativa que reunirá nada menos que 78 entidades sociais de toda Galicia para conmemorar o Día Internacional das Persoas con Discapacidade.\nCómpre salientar que nesta cuarta edición a forza do movemento asociativo acada por primeira vez a todas as provincias galegas. Polo tanto, celebraranse eventos simultáneos ás 12 horas en A Coruña, Vigo, Santiago de Compostela, Pontevedra, Santiago, Lugo e Ourense. Dende Federación Aspace-Galicia vos animamos a participar cun paraugas de cores. O propósito? Que, todos xuntos, facemos visible unha sociedade diversa e plural, pero con iguais desexos e esperanzas.\nA acción de cooperación asociativa “Baixo ou mesmo paraugas. Galicia Pola Diversidade ”naceu en 2016, a proposta de ASPACE-Coruña e apoiada por un total de 24 asociacións co fin de organizar un evento/actividade conxunta para conmemorar o Día Internacional das Persoas con Discapacidade, que se celebra cada ano o 3 de decembro. Actualmente chegamos a todas as provincias galegas e estamos representados a 78 entidades sociais de toda Galicia.\nA continuación, detallamos a situación do evento en cada cidade. Lembrade que será ás 12:00 do mediodía.\nPouco a pouco enchearemos toda Galicia de paraugas de cores!


Aqueles días con Chato Galante | NR | Periodismo alternativo\nInicioGalizaAqueles días con Chato Galante\n29/03/2021 opinion Galiza, Memoria Antifascista 1\nPor Luís Bará / membro da Iniciativa Galega pola Memoria / Deputado do BNG\nChegou ás nosas vidas un 23 de marzo de 2019, nun encontro en Pontevedra organizado pola IGM , e veu para ficar en nós para sempre. Daquel xantar no Pazo da Cultura quedan unhas poucas imaxes e unha reveladora entrevista que lle fixo Montse Fajardo e que publicou o xornal Nós. Mais aquel día de sobremesa vizosa foi como unha divisoria no tempo, un antes e un despois, un momento fundacional.\nO limiar dunha andaina que se prolongou no tempo que ficaba por diante , que non sabiamos que ía ser tan breve. Foi un ano marabilloso, intenso e feliz, inzado de momentos únicos, de descubertas, de complicidades, de esperanzas, de certezas e de dúbidas. Mais sobre todo cheo da humanidade e da bonhomía desbordante dun ser único.\nVolveu en xullo para a homenaxe nacional en San Simón e alí selouse un pacto non escrito, unha historia de amor. O que sentía pola nosa causa, por Galiza, por nós. Chato era unha persoa extraordinariamente sensíbel e respectuosa, capaz da maior entrega, da maior xenerosidade, do meirande entusiasmo. Mobilizounos a fortaleza do seu sorriso, a enerxía contaxiosa da súa palabra, e a clareza das súas conviccións.\nO 30 de xullo de 2019 vivimos en Pontevedra un deses momentos máxicos, únicos, que non deberían acabar nunca. Vino inmensamente feliz no paseo pola cidade, na conversa, no xantar enxebre no Pulpeiro. Tecemos complicidades que irían medrando contra o tempo, en sucesivos encontros e proxectos compartidos . Arredor da Comuna, de CEAQUA, da Querela Arxentina, da IGM, de Galiza, da memoria e do futuro.\nVoltou de novo no outono, cando xa o mal lle trababa por dentro e non deixaba de sorrir, de iluminar, de mobilizar. Tiña unha forza de vontade descomunal, porque el non actuaba como unha persoa senón como un colectivo. Gozaba de cada paso, de cada pequena vitoria, celebraba cada éxito cunha vitalidade sedutora. E na admiración que profesaba polo noso labor, facíanos sentir como parte decisiva dunha causa grandiosa.\nAs xornadas contra a impunidade da Deputación de Pontevedra naceron como un froito da súa inspiración e son parte do seu legado, do seu ronsel. Aínda coa ferida da dor o consumía, tivo forzas para ir ao Val Miñor e a Ribeira, como se tivese que aproveitar cada intre antes do final que se aveciñaba.\nDesde que recibimos a noticia fatal do seu pasamento, agora fai un ano, o mundo é máis triste e a andaina semella máis difícil. É o que teñen os xigantes, que deixan un enorme baleiro cando faltan. Un sentimento de tristeza e orfandade por todo o vivido, que xa non vai volver repetirse. Mais deixan tamén un inxente legado, unha manda descomunal de experiencias, de sentimentos e de ideas. O valor da xenerosidade, do compromiso, da ética. A forza transformadora das emocións. O poder revolucionario das causas xustas. A procura incesante do que parece imposíbel para facelo realidade.\nNesas andamos, amigo, compañeiro Chato Galante, guiados pola túa luz.\n05/07/2022 opinion Memoria Antifascista 0\nes de justicia reconocer que esa actuación policial fue motivada y desatada porque había una necesidad; existía un proyecto político; una planificación orquestada para imponer un determinado estatus autonómico en Navarra costase lo que costase.


retos grandes empresas dixitais das\nParellamente, a empresa intelixente tamén é unha realidade que ningún negocio pode obviar se quere sobrevivir e competir.\nNinguén cuestiona, a día de hoxe, o papel decisivo do mundo dixital nas nosas vidas. E afirmamos, sen dubidar, que vivimos nun mundo cada vez máis dixitalizado tanto a nivel particular coma na contorna das empresas: negocios e clientes están progresivamente máis conectados e a industria será un anaco máis intelixente e sensorizada día tras día. Entramos, de cheo, na era da Intelxencia Artificial (IA) e do Big Data.\nNa nosa vida cotiá, o Big Data (referido á xeración de inxentes cantidades de datos) e o chamado Machine Learning (modalidade da IA que reproduce comportamentos por parte das máquinas a partir de algoritmos ou patróns ‘aprendidos’), están presentes nos nosos móbiles, nas buscas por internet e tamén nos coches autónomos, ou nos asistentes virtuais.\nA dixitalización é un proceso de crecemento ineludible para todas as empresas na actualidade\nProximidade para afrontar os retos globais da dixitalización\nNeste escenario, o papel dun operador de telecomunicacións vai máis aló da construción das infraestruturas que lle posibiliten a aplicación desas novas tecnoloxías. R leva anos traballando a carón das empresas galegas no seu proceso de dixitalización a todos os niveis, xerando oportunidades tanto para clientes coma para socios tecnolóxicos. A grande fortaleza de R reside na súa proximidade a eses clientes: o operador coñece as necesidades das empresas que o elixen e traballa moi preto delas. O seu lema é “preto para chegar máis lonxe”, porque o seu labor se centra en acompañalas en primeira persoa nos retos globais da dixitalización. Por iso R reforza o seu carácter de asesor e facilitador de novas solucións e tecnoloxías, para que estas poidan incorporar aos negocios melloras operacionais e competitivas, excelencia na atención ao cliente, eficiencia en custos e novas oportunidades de negocio.\nRitz pone en marcha Barreras y asegura otro crucero


A #AxendaCostadaMorte recolle as principais citas da fin de semana - Cultura - Que pasa na costa\nA #AxendaCostadaMorte recolle as principais citas da fin de semana\nCultura Costa da Morte Festas axenda cultura FSF\nAlgo máis tímida do habitual, chega unha nova #Axenda coas principais citas culturais e de ocio para esta fin de semana na Costa da Morte. Antes de repasalas máis polo miúdo, botámoslle un ollo ao parte costeiro de 4gotas.com.\nO tempo da fin de semana terá un pouco de todo. Hoxe o día virá con bastantes nubes, pero sen chuvias ata o solpor. Aí chegarán e descargarán con intensidade na noite e na madrugada do sábado. Durante o sábado irán chegando chaparróns. Na mañá e na primeira metade da tarde serán frecuentes e caerán con intensidade en calquera punto da Costa da Morte. Na noite do sábado e ata o mediodia do domingo serán máis espallados no tempo, e caerán especialmente no litoral oeste. Na tarde do domingo é moi posible que den unha tregua e non haxa chuvias.\nAs temperaturas serán frescas. Non irá moito frío nas noites porque estará o ceo moi gris, pero as máximas apenas pasarán dos 12 graos.\nPrincipais citas da fin de semana\nFestival Máxico-Solidario en Camelle. A casa do Alemán acolle este domingo, a partir das 17 horas, a gala benéfica coa que a veciñanza quere mostrarlle o seu apoio á familia do finado José Secundino.\nMonólogo en Camariñas. Mañá sábado, 13 de xaneiro, chega ao seu fin o ciclo de monólogos posto en marcha polo Concello de Camariñas. O encargado de facelo será Manuel Manquiña cun monólogo que comeza ás 21 horas. As entradas están a venta na biblioteca municipal.\nTeatro en Muros. O centro cultural de Muros acolle mañá o obra de teatro "Cincenta". Esta obra, dirixida ao público familiar, comeza ás 18 horas e o custe da entrada é de 2,5€.\n25 aniversario da Casa dos Veciños do Couto. Para celebrar esta especial dato, o domingo 14 de xaneiro, dende o medio día, haberá pinchos, música e historias de lembranzas para recuperar os 25 anos da inauguración da Casa dos Veciños da aldea do Couto.\nA Tenda Turística Stoupa acolle unha exposición que resume os Stoupidos do ano 2017, con artesáns de toda a bisbarra.\nConcerto en Vimianzo. O Celme Café acolle este sábado, a partir da media noite, o concerto do grupo "En casa del herrero".\nCarballo acolle unha campaña de reciclaxe dos residuos de aparellos eléctricos e electrodomésticos\nRemata obradoiro de acollemento lingüístico de Carballo


XXVI edición do Mercado Medieval de Mondoñedo - Xornal de Lugo\nDeputación ProvincialElena CandiaMondoñedoMercado Medieval de mondoñedoMaya García\nMondoñedo volve esta fin de semana a Idade Media coa celebración dunha nova edición da súa feira medieval. Á inauguración e pregón, que leu José Ramón Montenegro, asistirón, xunto con outras autoridades, a Alcaldesa de Mondoñedo, Elena Candia e a Deputada de Economía, Maya García. Durante esta fin de semana a cidade mariñá, estará ateigada de visitantes para gozar dunha xornadas de lecer e música nunha das antigas capitais do Reino de Galicia. Nesta nova edición hai programadas máis de 70 actividades, que se desenvolven polas rúas céntricas de Mondoñedo.\nA Deputada Mayra García remarcou que “o Goberno da Deputación é o principal impulsor deste evento, pois realiza unha achega económica de 32.000 euros para a organización da cita, así como cunha exposición de artesanía”. A Deputada destacou que “dende o Executivo Provincial colaboramos con esta cita co obxectivo de promover eventos lúdico-festivos de atractivo para a provincia. Facémolo no marco do 1º Plan Estratéxico de Turismo de Lugo, que define estes obxectivos como liñas de actuación para impulsar o turismo e xerar riqueza na nosa provincia”.\nO Mercado Medieval de Mondoñedo comezou onte venres e rematará mañá domingo. Hoxe pregón, demostración de produtos artesanais, exhibicións de cetrería, títeres, espectáculos de lume, concerto medieval, cabaleiros medievais polas rúas, bufóns, verdugos, gran torneo medieval, e como cada ano, degustación gratuíta de liscos, pan, viño e cervexa. Esta xornada pechará coa tradicional gran cea na Praza da Catedral, que ten un custe de 12 euros.


O PXOM e Monteferro\nMonteferro, 19 de Abril de 2013:\nMonteferro e PXOM: divorcio á vista.\nO pasado 4 de outubro o alcalde de Nigrán entregaba ás asociacións que formamos parte do Consello Sectorial de Nigrán a documentación presentada polo equipo redactor do PXOM con data 27/09/2012 para o trámite de aprobación inicial do referido documento. Advirte que está a ser analizado polos servizos técnicos e xurídicos municipais polo que a información pode sufrir algún cambio.\nA Xunta de Galicia ten emitido informes sectoriais sobre o PXOM de Nigrán. Concretamente os seguintes:\nInforme de Augas de Galicia.\nInforme de Costas emitido pola Secretaría Xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo.\nInforme emitido pola Dirección Xeral de Sostibilidade e Paisaxe.\nE o informe emitido pola Secretaría Xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo.\nEsta Asociación, descoñece se se teñen emitidos máis informes sectoriais ou se ainda se está á espera deles.\nPor outra banda, tamén temos coñecemento dos informes municipais técnicos e xurídicos publicados na web do PSOE de Nigrán. Estos demoledores informes, poñen moi en dúbida a viabilidade do PXOM actual.\nO principal problema que temos é que descoñecemos en que punto da tramitación se atopa a documentación que se nos subministrou desde o concello.\nResumindo. Ata que punto podemos estudar e valorar esta documentación?. Non sabemos a profundidade dos cambios que ainda pode sufrir esta información que se nos subministra e polo tanto non sabemos se paga a pena ou non gastar cartos e esforzos no seu estudo.\nAinda así, e tendo en conta que o que imos expoñer en este artigo pode sufrir importantes cambios, imos a traballar coa información que temos. Non nos deron outra.\nVexamos primeiro a clasificación do solo en Monteferro segundo o plan vixente:\nPara ver a lenda preme aquí.\nE vexamos como é a calificación proposta no novo PXOM:\nA Lei de Costas\nHai moitos cambios, non si? En especial na zona costeria tanto norte como sur. Botemos un ollo á lexislación vixente en materia de costas.\nA Lei 22/1988 de Costas de 1988 (próxima a ser reformada pero ainda en vigor Cañete mediante) fai as seguintes definicións que poden ser visualizadas na seguinte gráfica:\nO obxectivo xenérico da Lei de Costas, é protexer e preservar a costa e os sistemas litorais naturais, ademais de "recuperar naturalidade" nos ámbitos degradados e urbanizados. O incesante crecemento da demanda de vivenda na costa determina, en moitos casos, a superación da capacidade de carga das praias e a caida na calidade ambiental destas áreas litorais.\nOcupación da servidume de protección por edificacións.\nA recuperación destes ámbitos, está directamente relacionada co alivio da presión edificatoria sobre a zona costeira e neste sentido é esencial o cumprimento das determinacións que a Lei 22/1988 de Costas establece, non só para o Dominio Público Marítimo Terrestre (DPMT), senon tamén para as franxas de dominio privado adxacentes (servidumes de tránsito e protección).\nEn canto á servidume de protección, según o artigo 23 da Lei de Costas, recaerá sobre unha zona de 100 metros (20 se falamos de solo urbano, clasificado así á entrada en vigor da lei , e decir en 1988), medida terra adentro desde o límite interior da ribeira do mar, ampliable ata un máximo de outros 100 metros cando sexa necesario para asegurar a efectividade da servidume, en función das peculiaridades do tramo de costa que se trate.\nÉ importante sinalar que dentro da servidume de protección, hai 6 metros de servidume de tránsito, medidos terra adentro dende o límite interior da ribeira do mar. Esta zona ten que deixarse expedita para o paso público peanil e para os vehículos de vixiancia e salvamento. (Artigo 27 da Lei 22/1988 de Costas).\nA Lei de Costas prevé no seu réxime transitorio un status urbanístico equivalente ao de "fóra de ordenación" para todas as edificacións que xa existiran na servidume de protección denantes da súa entrada en vigor e non foran axustadas aos usos admisibles nela.\nOcupación do dominio público marítimo terrestre.\nNeste sentido, a sentencia do Tribunal Constitucional 149/1991 di que a competencia que ostentan as CCAA en materia de ordenación do territorio en virtude do artigo 147.8 3º da Constitución de 1978, inclue o litoral. A competencia de ordenación do litoral é exclusiva das CCAA se o teñen atribuido no seu Estatuto de Autonomía, ainda que debe exercerse respetando as previsións da Lei de Costas en materia de servidumes demaniais.\nA tarefa de liberar as servidumes de tránsito e protección e, no seu caso, substituir as edificacións, instalacións non axustadas á Lei de Costas por outras acordes con ela, debe ser abordado conxuntamente polos municipios e CCAA a través dos instrumentos de planeamento territorial e urbanístico no exercicio das súas respectivas competencias. Non procede, pois, conformarse con aceptar resignadamente o réxime de fóra de ordenación para este tipo de fachadas litorais.\nO artigo 45.1 da Lei de Costas fala dos usos permitidos na servidume de protección:\n1.- Na zona de servidume de protección estarán prohibidos:\na) As edificacións destinadas a residencia ou habitación.\nb) A construcción ou modificación de vias de transporte interurbana e as de intensidade de tráfico superior á que se determina no apartado 3, así como das súas áreas de servizo.\nc) As actividades que impliquen a destrucción de xacementos de áridos.\nd) O tendido aéreo de liñas de alta tensión.\ne) Os vertidos de residuos sólidos, entullos e augas residuais sen depuración.\nf) A publicidade a través de carteis ou valados ou por medios acústicos ou audiovisuais.\nSe non prevemos mecanismos para acomodar estas zonas ás determinacións da Lei de Costas, estas fachadas urbanas permanecerán en situación irregular, sen ofrecer ningún beneficio para o interés xeral, sometidas a un crecente deterioro pois aparte do natural envellecemento de edificacións fóra de ordenación, habería que engadir a acción agresiva do mar e do ambiente mariño.\nComo traslada o PXOM o espíritu da Lei De Costas á nova ordenación na zona de Monteferro?\nVexamos unha animación que superpón a nova calificación proposta coa calificación de dominio público, servidumes e afeccións existentes na actualidade. Comecemos coa zona norte:\nA servidume de protección vai desde a liña de deslinde de costas (liña vermella continua estreita, non confundir coa liña vermella máis ancha que indica os límites do solo urbano na calificación proposta) ata a liña de servidume de protección (liña azul punteada). Podemos ver moitas propiedades que están fóra de ordenación na actualidade que logo do plan proposto xa son solo urbano non consolidado ou consolidado. Parece claro que a directiva que rexe este PXOM ten pocuo que ver co espírito da Lei de Costas e moito coa pretensión de legalizar todas as construccións que se atopan fóra de ordenación na actualidade.\nTodas? parece que todas non. Algunha propiedade permanece fóra de ordenación na nova calificación proposta. Por que? Esta pregunta deberian respostala os técnicos e o Alcalde.\nE que pasa na zona sur de Monteferro? Vexamos tamén unha animación:\nAquí a cousa parece moito máis grave. Case todas as propiedades fóra de ordenación pasan a ser solo urbano non consolidado, pero non todas, algunhas permañecen fóra de ordenación. Terreos non construidos pasan a ser solo urbano non consolidado, outros o son en parte. Donde está reflexado o espíritu da Lei de Costas? Nas ondas do mar...\nUn PXOM ten que respectar a lexislación vixente. Un PXOM ten que basearse en criterios lóxicos fácilmente explicables e ten que ser inflexible na aplicación deses criterios. Se o que se pretende é legalizar as propiedades que se atopan fóra de ordenación, saltándose a Lei de Costas e, polo tanto, a legalidade vixente alá eles, pero cando menos ser coherentes. Saltarse a legalidade para legalizar unhas propiedades si e outras non é algo que teñen que explicar caso por caso. De non facerse así, brotarán as dúbidas sobre os obxectivos reais que busca este PXOM.\nDe levarse a cabo esta calificación proposta, Monteferro perdería a preceptiva servidume de tránsito de 6 metros tanto no norte como no sur. Convertiríase nunha fonte de problemas como os que ten en este momento a illa de Toralla, onde os cidadáns perdemos o dereito a pasear pola servidume de tránsito. Unha fonte de pleitos, sentencias, recursos, sentencias firmes, derribos e gastos para todas e todos.\nA servidume de protección chega a ser nula en moitos puntos. As propiedades invaden toda a servidume de protección.\nChama a atención a pretensión do goberno municipal da creación dunha "senda litoral" en Monteferro. Visto o visto, esa senda non será litoral, alomenos no istmo de Monteferro, a non ser que se ocupen as praias e se fagan voladizos enriba do mar.\nNós pensamos que Monteferro non precisa de "sendas litorais" ningunhas. Monteferro está cheo de preciosos sendeiros cargados de encanto e natureza. A man do home só pode estragar a maxia que atesora. Utilicemos os cartos para outras cousas máis importantes nestes tempos de crise donde as veciñas e veciños de Nigrán están a pasar por momentos difíciles.\nMonteferro: O monte\nMonteferro e o SAU-1\nComo xa denunciamos cando se tramitou o Documento de Avance:\nA calificación como urbanizables de 20.000 m2, aparecida no documento de avance do Plan Xeral, contradí gravemente o acordo alcanzado pola Asemblea do Consello Sectorial respeto a Monteferro, acordo que foi aprobado por abrumadora maioría, cun único voto en contra. O texto final (que recollía integramente unha proposta de Salvemos Monteferro) dicía así: “Consideramos que o PXOM debe integrar e aumentar as medidas protectoras para Monteferro que conteñen as actuais normas subsidiarias, impedindo [...] intervencións que modifiquen o seu carácter de espazo natural, que é a maior riqueza que para Nigrán representa Monteferro.”\nEstes 20.000 m2, formen parte ou non do SAU-1, e dado que estamos en plena redacción do PXOM, poden ser recalificados tanto como urbanizables como solo rural de protección de Costas ou solo rural de protección de espazos naturais. O que se faga depende da vontade do equipo de goberno. Decir que o SAU-1 é así (con eses 20.000 m2 engadidos) é como decir que non poden recalificar ninghún terreo do municipio porque xa estaban calificados así. A redacción do PXOM é o momento para decidir que é o que se quere protexer e o que se quere urbanizar.\nNon é pois compatible o discurso do goberno de Nigrán sobre a protección de Monteferro, con esta recalificación urbana. Non nos enganen.\nMonteferro e o POL\nMonteferro foi clasificado no Plan de Ordenación do Litoral (POL) como espazo de interés paisaxístico, e o istmo é parte do monte como zona de mellora ambiental e paisaxística como pode verse no seguinte mapa:\nAinda así, o POL deixa a clasificación final e pormenorizada aos plans urbanísticos municipais nas diferentes zonas litorais. Neste caso o PXOM fai a súa propia interpretación do POL que é a seguinte:\nTodo Monteferro é un "espazo de interés paisaxístico" e o istmo e parte do monte está tamén catalogado como de "mellora ambiental e paisaxística".\nE se superpoñemos a calificación proposta co POL baixo a interpretación do PXOM temos:\nNon entendemos por que a zona da xermaña, fóra de ordenación urbana na nova clasificación proposta, sexa sen embargo clasificada como de "mellora ambiental e paisaxística" na ordenación do POL. A que razóns podemos atribuir esta medida? Estarán a preparar o seguinte zarpazo ao monte? Quen se beneficia? A finca denominada O Rapón que tanto deu que falar na elaboración do fallido plan xeral anterior, aparece agora cun cambio na catalogación. Esta finca sempre foi un foco de conflictividade. Fagamos un pouco de memoria:\n12/11/2005 Una tala con opción a "pelotazo"\n09/02/2006 El conflicto arrecia en Monteferro\n14/02/2006 La historia se repite en Panxón\n18/02/2006 Monteferro se queda intacto\n16/05/2006 El Plan Xeral de Nigrán amplía los espacios protegidos en Monteferro\n16/05/2006 El BNG critica la calificación distinta de O Rapón\n13/06/2006 El plan pide proteger Monte Lourido aunque aumenta su edificabilidad\nTiren vostedes as súas propias conclusións...\nPor outra banda, se vemos o mapa do POL, a zona de "mellora ambiental e paisaxística" ten forma de can (será por aquelo da mordida) e se nos fixamos na súa orella, veremos que tamén hai unha zona do monte calificada como "de interés paisaxístico" que pasa a ser zona urbana. Coma sempre as razóns de esta nova "excepción" non son explicadas.\nMonteferro e a súa conectividade ecolóxica\nMonteferro está catalogado como S.R.E.P. de protección paisaxística. A súa costa forma parte do LIC Monteferro - Illas Estelas, e polo tanto está incluido na Rede Natura 2000. Os seus cantís son importantísimas zonas de aniñamento e protección para as aves. Pola súa cercanía co Parque Nacional das Illas Atlánticas, existe unha importante conectividade ecolóxica que hai que preservar. A conectividade ecolóxica é a capacidade que ten unha poboación para relacionarse con individuos de outra poboación nun territorio fragmentado. Catalogar todo o istmo como urbano, sen respectar nin tan sequera os preceptivos espazos costeiros, pon en serio perigo esta conectividade.\nO artigo 10 da Directiva Hábitats di: "Cando o consideren necesario os Estados membros, no marco das súas políticas nacionais de ordenación do territorio de desenvolvemento e especialmente para mellorar a coherencia ecolóxica da Rede Natura 2000, esforzaranse por fomentar a xestión dos elementos da paisaxe que revistan primordial importancia para a fauna e a flora silvestres."\nParece que é vontade deste goberno ampliar o SAU-1 en 20.000 m2 urbanizables, feito contradictorio coas palabras vertidas polo goberno de Nigrán en referencia á "máxima protección para o monte". Nós entendemos que o SAU-1 xa se atopa totalmente desenvolvida na actualidade.\nEste PXOM rompe definitivamente co espírito da lei de Costas. Legaliza (sen explicación ningunha) a maior parte das construcións e propiedades que ata agora eran ilegais pero deixando algunhas delas nesa situación. Non se ten en conta o espírito da lei, e polo tanto, perséguense outros obxectivos que non están explicados racionalmente no documento.\nEn case toda a zona de Costas, desaparece a servidume de tránsito, anulando os preceptivos 6 metros e impedindo o paso de persoas e de vehículos de vixiancia e salvamento, conculcando así dita lei.\nIsto convertiría a Monteferro nunha fonte de problemas como os que ten hoxe en día a illa de Toralla, onde tampouco se respectou a servidume de tránsito que agora é reclamada insistentemente por moitos colectivos sociais\nA Salvemos Monteferro preocúpalle moito a clasificación na zona da Xermaña dentro do POL, como de mellora ambiental e paisaxística no que parece unha nova ameaza contra a figura de espazo de interés paisaxístico do monte.\nEste PXOM pon en serio risco a conectividade ecolóxica entre o Parque Nacional das Illas Atlánticas, o LIC de Monteferro e as illas Estelas e outros LICs cercanos (LIC A Ramallosa, LIC da enseada de San Simón, LIC das Gándaras de Budiño, etc, ).\n4 comentarios até agora (pon o teu)\nMinten mais que falan. Dentro de pouco haberá que traducir os discursos dos políticos. Se dicen protección é depredación, se dicen respecto é desprecio, se dicen sostible é insostible.\nAutor: Arturo Leima o Venres, 19.04.13 @ 20:44pm | #144\nQue maravilla esas superposiciones de mapas.\nComo se le ven las intenciones. Pues con la nueva ley de costas la que nos espera.\nAutor: Aurora Porto Peñas o Domingo, 21.04.13 @ 21:23pm | #145\nNo se puede consentir que hagan lo que se les antoja saltándose las leyes. La mayoría absoluta no quiere decir dictadura, las leyes hay que seguirlas cumpliendo\nAutor: Pedro Largueiro Pinto o Mércoles, 24.04.13 @ 18:17pm | #146\nE o de Rodman xa ten praia propia\nAutor: vanesa o Xoves, 2.05.13 @ 12:33pm | #147


Biblioteca da EMAO: Exposición de Elena Colmeiro "Sen Título" no Museo de Pontevedra\nExposición de Elena Colmeiro "Sen Título" no Museo de Pontevedra\nEste venres, 4 de abril, ás 20:00, inauguración no Museo de Pontevedra da exposición da ceramista Elena Colmeiro (Silleda, Pontevedra, 1932), na presentación da misma participará Miguel Vázquez, o noso mestre de cerámica artística.\nEsta exposición está formada por 47 obras realizadas desde finais dos anos sesenta ata a actualidade. Nela apréciase como a artista loita por conseguir que a cerámica se converta nun máis dos materiais escultóricos, desvinculándoa do seu tradicional uso utilitario. Tamén se pode apreciar nas súas obras o papel fundamental que ten xogado a súa fascinación polas fábricas, os materiais industriais, os cemiterios de refugallos, os crisois… todo ese mundo proporciónalle formas e cores. O material refractario, o carbono de silicio ou o ladrillo sérvenlle para poder expresar as ideas que xorden na súa cabeza. A valoración do fragmento que fora rexeitado, tanto de material industrial como de pezas cerámicas súas, adquiren un novo significado ao seren introducidas en novas obras e reiteran a súa idea de acumulación constante de experiencias.\nXa temos o catálogo da exposición na biblioteca!\nPublicado por M. J. ás 2.4.14\nEtiquetas: Artistas, Cerámica, Exposicións, Museos


Baiona conciencia aos máis pequenos sobre a a importancia da reciclaxe - ValmiñorTV\nInicioBaiona conciencia aos máis pequenos sobre a a importancia da reciclaxe\nBaiona conciencia aos máis pequenos sobre a a importancia da reciclaxe\nO Alcalde de Baiona, Carlos Gómez Prado, e a concelleira de Medio Ambiente, Rosa María Domínguez Roda, acudiron xunto ao alumnado do CEIP de Belesar, CEP Sabarís e o CEIP Fontes-Baíña, a unha charla divulgativa sobre a importancia da reciclaxe de residuos para o coidado do medio ambiente. Os alumnos dos centros escolares de Baiona recibiron durante esta mañá charlas dirixidas a promover a concienciación ambiental e a coñecer o funcionamento do punto limpo municipal.\nO obxectivo destas charlas é concienciar e implicar aos máis pequenos na correcta separación dos residuos nos distintos contedores de reciclaxe. Un técnico de FCC, a empresa encargada do punto limpo e a recollida de residuos selectivos no municipio, é o encargado de impartilas en colaboración coa Concellería de Medio Ambiente. A campaña de educación ambiental apoiada desde o Concello de Baiona persegue fomentar que o municipio continúe aumentando os seus cocientes de reciclaxe e diminuíndo a cantidade de residuos do contedor da fracción resto que leva a valorizar enerxéticamente en SOGAMA, co aforro económico que isto supón.\nCos nenos, que son os cidadáns do futuro, realízanse actividades para que adquiran conciencia da importancia de separar correctamente os residuos. Explícaselles a estratexia das tres R: REDUCIR, REUTILIZAR E RECICLAR, e convídaselles a que poñan en práctica esta estratexia cos maiores do seu fogar. Por outra banda, achéganse aos estudantes conceptos como a compostaxe ou os puntos limpos, como modelo dunha correcta xestión de residuos municipais, que irán cobrando máis importancia no futuro. A iniciativa tivo unha gran acollida tanto entre o alumnado como entre a comunidade educativa.\nO Concello de Baiona aumentou considerablemente a cantidade de residuos depositados. Cada vez recíclase máis no municipio e con residuos de mellor calidade xa que non se mesturan os residuos que son coñecidos como impropios, cos consecuentes beneficios sociais, ambientais e económicos que este aumento supón. “O obxectivo desta iniciativa é a promoción da educación ambiental. Concienciar aos nenos e nenas do municipio, e grazas a eles ás familias, da importancia de separar os residuos correctamente e de como se debe usar o punto limpo municipal”, sinala o Alcalde, Carlos Gómez Prado.\nBaiona rubrica un acordo con “Meet Rural” para que as empresas locais desenvolvan a súa presenza en liña\nO alcalde do Concello de Baiona, Carlos Gómez, e a concelleira de Deportes, Miriam Costas, visitaron o Campus de Loita Olímpica. Tratouse dun encontro especial xa que hoxe como actividade complementaria os nenos e nenas […]\nO festival “Baiona Street Food” aparca na contorna da Palma\nUnha selección dos mellores food trucks ou cociña sobre rodas cunha variada, seleccionada e sorprendente oferta gastronómica pensada para todos os públicos, instalaranse por primeira vez en Baiona. Desde mañá, 24 de agosto, e ata […]\nO hospital Ribera Povisa puxo en marcha unha consulta específica para tratar as roncopatías enmarcada no servizo de Otorrinolaringoloxía (ORL) e en estreita colaboración con outros departamentos como Pneumoloxía, Neurofisioloxía, Maxilofacial, Ortodoncia e Rehabilitación. A […]


Ourense, 15.11.19 - 21:00h por O que ho! en Humor / Cómico\n15 Novembro, 2019 21:00\nGoyo Jiménez presenta ‘ Aiguantulivinamérica 2’. O monologuistaGoyo Jiménez chega a Galicia en novembro para representar a segunda parte do seu espectáculo ‘ AIGUANTULIVINAMÉRICA’, (se, se, o dos americanos), 15 anos despois da súa exitosa estrea. Unha nova oportunidade para gozar da súa desternillante comparación dos españois e americanos que non che podes perder.\n” Goyo, cando vas facer máis monólogos de americanos, cando vas facer máis monólogos de americanos…” Pois queridas e queridos, o momento que todos estabamos a esperar xa está aquí, quince anos despois da estrea do espectáculo Aiguantulivinamérica, chega a segunda entrega da saga de monólogos máis celebrada, chega… Aiguantulivinamérica 2.\nEspectáculo Non recomendado para menores de 16 anos.\nProhibida a entrada a menores de 8 anos.


INICIO Áreas temáticas Ríos\nEncoros e minicentrais\nNos últimos anos, e ao abeiro da normativa eléctrica e co beneplácito da anterior Xunta, proliferaron en Galiza as intencións de poñer ós nosos ríos ó serviz da producción de electricidade.\nA enxurrada de encoros que trouxo consigo esta política constituíu o maoir atentado para os ecosistemas fluviais e representou a definitiva sentencia, letal para a vida dos nosos ríos, despois de terlles estragado a parte baixa cos grandes encoros que tanto dano produciron aquí para levar enerxía cara fóra.\nA oposición de ADEGA ás minicentrais, fundaméntouse, entre outras, nas seguintes razóns:\nA falla de seriedade e rigor nas avaliacións dos impactos e o nulo seguimento dos efectos sobre oscursos fluviais das novas construccións.\nAs previsións de autorizar un número desorbitado de novas minicentrais, que afectarían á práctica totalidade dos nosos ríos e nas zonas de maior importancia -as partes altas- para a súa conservación.\nA situación enerxética actual de Galiza, excedentaria de enerxía eléctrica,ea evidencia de xa ter pagado, cos grandes encorose coas minicentrais existentes,un altoprezo ambiental .\nA lexislación, até o de agora totalmente permisiva que facilitou a instalación de minicentrais en todo o territorio sen limitacións de ningunha caste.\nA xordeira crónica dos organismos competentes (Augas de Galiza, Consellería de Política Territorial,...) que non escoitaron a oposición de centos (milleiros en algúns casos) de cidadáns que pretenden preservar os ríos dos muros de formigón e conservalos para esta e as futuras xeracións.\nA implícita privatización dun ben público, o río, para beneficio exclusivo das empresas productoras de electricidade.\nA política enerxética da anterior Xunta, que tivo único obxectivo aumentar a producción e non entrar a considerar o aforro enerxético,que facilmente acadaría a cantidade de enerxía que se pretende producir coas novas instalacións.\nADEGA fixo un importante esforzo para dar coñecer á poboación en xeral este atentado contra o noso medio natural. Non queremos ser cómplices das agresións contra todo o noso sistema fluvial, nin queremos que a poboación, pola falla de información, quede exenta da responsabilidade que como cidadáns e cidadás temos no uso e trato do común patrimonio natural. O labor de ADEGA consiste en:\nApoio á organización e/ ou promoción de colectivos directamente afectados. Apoio decidido, con medios materiais e humanos, a COGADER (Coordenadora Galega para a Defensa dos Rios).\nAlegacións a múltiples proxectos (que son rexeitadas sistematicamente pola Administración).\nImpulsora e promotora, xunto con outros colectivos socias, da Iniciativa Lexislativa Popular en Defensa dos Ríos\nDivulgando a importancia dos ecosistemas fluvias e creando unha rede cidadá activa no seguimento e vixianza do seu estado a través do Proxecto Ríos\nDenuncia perante a Comisión Europea da planificación hidroeléctrica.\nCharlas e conferencias sobre os efectos ambientais das minicentrais.\nParticipación, a través das canles abertas pola Administración, formulando propostas e alternativas (aínda que a práctica ten demostrado que as comisións constituídas son un mero formalismo: a composición delas garante de entrada a prevalenza das posturas previas da Administración , que en ningún momento busca o consenso)\nA urbanización descontrolada nas ribeiras supón un impacto destrutivo para os ecosistemas fluviais.\nA ILP supuxo a recollida de 40.000 sinaturas validadas diante do Parlamento conquerindo a aprobación dunha lei de protección fluvial\nO Proxecto Ríos é unha iniciativa de concienciación, educación e participación cidadá en defensa dos nosos ríos promovida por ADEGA.. Fundaméntase na realización de inspeccións do estado dos ríos galegos por parte de persoas ou grupos voluntarios a nivel local, co obxectivo final de facerse responsábeis da vixianza (adopción) do río que pasa polo seu municipio ou localidade\nFauna e Flora galega afectada pola construcción de minicentrais\nEstudio dalgunhas das especies da flora e dos hábitats naturais vulnerables ou en perigo, posiblemente afectados polas 129 minicentrais que foron construídas ou solicitadas nos últimos anos na rede hidrográfica galega. As relacións código-especie atópanse na páxina 10 . Os códigos están entre corchetes se a especie é moi probable pero non está confirmada. Sinálanse co símbolo # as especies da lista II da Directiva 92/43/CEE.\nA planificación hidrolóxica nas bacías interiores de Galiza\nFai-se unha análise crítica da planificación hidrolóxica nas bacias dos rios Miño, Sil, Límia e Cabe incluidos no ámbito do Plan Hidrolóxico Norte I, recorrendo ao contido deste plano e doutros documentos posteriores, tais como o Plano de Ordenamento (piscícola) dos Rios e o Segundo Plano de Saneamento, ambos da Xunta de Galicia. Conclue-se que a situación actual está lonxe de resolver os problemas ambientais que se manifestan nunha área de elevada densidade de aproveitamentos hidroeléctricos construídos ou en proxecto e graves problemas de contaminación.\nDocumento completo: planifichidrol.pdf (218.96 KB)\nA Contaminación Fluvial\nAs características naturais das águas superficiais varian dunha zona a outra e tamén de estación en estación, e en función das condicións climatolóxicas. Estas característicias naturais e o seu rexime de variación é un dos factores que determina o tipo de vida, a sua intensidade e diversidade nun determinado sistema fluvial. Da cabeceira á desenvocadura poden-se diferenciar diversas zonas segundo as características das águas: desde frias, oxixenadas e livres de matéria orgánica, e de elevada velocidade na cabeceira (crenon) até águas ricas en matéria orgánica e con menor contido en oxíxeno (> 4 mg/l) nas zonas mansas onde predomina a sedimentación (potamon), pasando polas zonas intermedias (> 6 mg/l de oxíxeno disolto, rhitron). As espécies que viven en cada tipo de água son mui diferentes.\nO Plano Hidroeléctrico Galiza-Costa\nVoto particular ao dictamen do COGAMA sobre o Plano Hidrolóxico Galiza\nQue os nosos ríos sigan vivos: Manifesto asinado por persoas do mundo da cultura\nAlegacións de ADEGA ao Plano Sectorial Hidroeléctrico das Concas Hidrográficas Galiza-Costa


Mulleres en acción - Mónica Camaño - Accións - Deputación de Pontevedra\n"Proxecto Aurora", Mónica Camaño\n20 de setembro, ás 12 h,\nPraza do Concello do Porriño\nTítulo: Proxecto Aurora\nAta cando calando?\nAta cando atacándonos?\nAta cando atoutiñando na sombra?\nHai palabras que feren porque enraizaron nas arestas da pedra.\nAfogadas na opacidade disfrazada de transparencia ou inxectadas de filosofía light, esquecemos construír novos camiños e teimamos no uso dos tempos pasados, cando a nosa fala, a nosa vida, naceu chea de futuros conxugados. STOP!\nConquistaremos as cores.\nDirannos guilladas cando comecemos a agatuñar polas pólas, lonxe das raíces podres, bañadas de luz. E mudaremos a pel na procura dos códigos comúns.\nPorque temos a vontade de facer nosas as palabras, para que canten os nosos soños e esquecermos a saudade.\nSi, conquistaremos as cores.\nMónica Camaño (Cangas)\nA actriz, ao tempo que estudaba Filoloxía Galego-Portuguesa, comezou a súa carreira profesional no teatro baixo a dirección de Manuel Lourenzo. No ano 2008 recibiu o Premio María Casares como mellor actriz secundaria por Emigrados, de Teatro de Ningures, compañía na que traballa con Júlio Cardoso, Roberto Vidal Bolaño, Xan Cejudo, Álvaro Lavín, Celso Parada, Cristina Domínguez ou Etelvino Vázquez .\nNo audiovisual participou en series como Serramoura, O Códice, Matalobos, Cuarto sen ascensor, As leis de Celavella, Terra de Miranda, Maridos e mulleres ou Efectos secundarios; en longametraxes como Doentes, A biblioteca da iguana, O bosque de Levas ou O club da calceta; e nos documentais Hai que botalos, Santa Liberdade, Liste pronunciado Líster e A cicatriz branca.\nNo ano 2013 recibiu o Premio Maruxa Villanueva ao labor teatral promovido polo Concello de Padrón e en 2017 o Xoglaresa de Outono do FIOT de Carballo.


Preguntas máis frecuentes - Shenzhen Hengxing Packaging Machine Co., Ltd.\nVostede é empresa comercial ou fabricante?\nSomos fábrica, todas as máquinas fabricámolas nós mesmos e podemos ofrecer un servizo personalizado segundo as súas necesidades.\nOnde está a súa fábrica? Como podo visitalo?\nA nosa fábrica está situada en Shenzhen, China. Poderías visitarnos por vía aérea. Está a só 25 minutos da nosa fábrica para o aeroporto internacional de Shenzhen. Poderíamos organizar un coche para recollelo alí.\nXeralmente son de 3-5 días se as mercadorías están en stock. ou pasan de 15 a 45 días se a mercadoría non está en stock, segundo a cantidade e as súas necesidades. Entregarémolo a tempo como data na que acordamos as dúas partes.\nComo podo instalar a miña máquina cando chega?\nProporcionaremos vídeos e tutoriais de instalación, ou tamén poderemos organizar unha videochamada ASAS a máquina está preparada no seu sitio para ensinarlle a funcionar as máquinas. E se o precisas, tamén poderíamos enviar ao noso enxeñeiro ao teu lado para axudarche a probar e adestrar aos teus técnicos.\nQue pasa se a máquina falla durante o uso?\nOs nosos produtos serán inspeccionados e asegurados coidadosamente antes da entrega e proporcionaremos as instrucións e vídeos correctos para o uso dos produtos; ademais, os nosos produtos admiten o servizo de garantía de por vida. Se hai algunha dúbida durante o uso do produto, consulte co noso persoal.\nCal é a garantía se mercamos de ti?\nTodas as máquinas encargadas de nós proporcionarán un ano de garantía desde a data de entrega. Se hai algunha parte principal que se rompa dentro da garantía e non está causada por un funcionamento incorrecto, ofreceriamos as pezas novas de balde.\nQue pago aceptas?\nXeralmente usamos T / T ou L / C á vista e podemos negociar o método de pago.\nServizos de prevenda:\n2. Envía o catálogo de produtos e o vídeo de funcionamento.\n3. Se tes algunha dúbida, PLS ponte en contacto connosco en liña ou envíanos un correo electrónico, prometemos que che daremos unha resposta por primeira vez.\n4. A chamada persoal ou a visita á fábrica son benvidas.\n1. Prometemos honesto e xusto, é un pracer servirche como consultor de compras.\n2. Garantimos a puntualidade, a calidade e as cantidades que aplican estritamente as condicións do contrato.\n3. Centrámonos en ofrecerlle unha solución dun só paso para as súas necesidades\n1. Onde mercar os nosos produtos por 1 ano de garantía e mantemento de por vida.\n2. Servizo telefónico 24 horas.\n3. Un gran stock de compoñentes e pezas, pezas de fácil desgaste.\n4. O enxeñeiro pode atender porta a porta.


Os autobuses de reforzo para ir ás praias comezarán a funcionar este venres - VigoÉ\nVitrasa pon en marcha o servicio especial este 19 de xuño, con ata nove liñas aos arenais. Os operarios apuran para ter listo o sistema de cuadrículas en Samil e O Vao\nOperarios montando o sistema de parcelación de espazos en Samil. / Foto: VIGOÉ\nVitrasa porá en marcha este 19 de xuño –e ata o 15 de setembro- o servizo especial ás praias de Vigo. A concesionaria xa anunciara a semana pasada que o reforzo comezaría a funciones nestas datas pero faltaba por coñecerse o día exacto de inicio. Finalmente, será este venres, coincidindo coa mellora da meteoroloxía.\nUn total de 9 liñas conectarán Vigo con todos os areais chegando en puntos como Samil a unha frecuencia de menos de 5 minutos. En concreto, ademais das 6 liñas que conectan a cidade coas praias: L10, L11, L12A, L15A, L15 e L15C, tamén amplían o seu percorrido outras 3 liñas: C3, L4C e L23, mantendo os seus horarios habituais.\nCon respecto aos traballadores, colocáronse separacións de metacrilato no posto do condutor de todos os vehículos. Outra medida importante é a desinfección diaria de toda a flota de buses. Vitrasa, de feito, conta co certificado de boas prácticas fronte ao Covid. Actualmente, pódese ocupar o 100% dos asentos e nas zonas de pé poden estar dúas persoas por metro cadrado.\nCuadrículas en Samil e O Vao\nEste reforzo coincidirá coa posta en marcha da parcelación en cuadrículas de Samil e O Vao. Esta medida ía entrar en funcionamento o 15 de xuño, co inicio do servizo de socorrismo, pero o Concello deu os primeiros pasos para instalar as cintas de separación este mesmo luns.\nEn todo caso, este retraso non influíu a efectos prácticos por mor do mal tempo que fixo esta semana. A situación mellorou sensiblemente este xoves e a previsión meteorolóxica apunta a un ascenso de temperaturas de cara á fin de semana, con 24 grados de máxima segundo Meteogalicia. Agárdase que o sistema sexa inaugurado durante a fin de semana.\nTags: cuadrículasO VaoPlayasSamilVitrasa


Paco do Martelo: Niños primarios de vespa velutina (Asian predatory wasp)\nNiños primarios de vespa velutina (Asian predatory wasp)\nO secretario da Comunidade de Montes, Toño Calo, como fai tódolos sábados achegouse ao local social, por se algún comuneiro ou comuneira tiña a ben achegarse para pórse ao día nos temas comunitarios e atopouse con estes niños de vespa velutina, máis coñecida como vespa asiática, baixo o tellado do soportal, procedendo a balizala zona e advertindo do perigo.\nPostos en contacto co Concello, hoxe achegouse Protección Civil e os edís Antonio Romero e Joaquín García, para proceder á súa retirada que se pospuxo ao non ver á raíña dentro, cousa que farán de noite, porque é cando se recolle.\nComo se poder ver na primeira foto, xa puxo algún ovo e na outra non se lle ven, mais si o panal para a posta. Este é o mellor intre para a súa retirada.\nCampo Galego: Advirten da necesidade de retirar niños primarios de Vespa Velutina\nA retirada de niños primarios de Vespa Velutina é crucial nesta época do ano para evitar a expansión da vespa asiática e pode realizarse de forma sinxela e sen perigo. Esta foi unha das recomendacións do entomólogo e divulgador Lolo Andrade, durante a 31ª Mostra Galega de Apicultura que a Asociación Galega de Apicultura celebrou este sábado en Arzúa.\nOs niños primarios son aqueles construídos por unha raíña de Vespa Velutina tras saír do período de aletargamento invernal. Neles a raíña pon os ovos que darán lugar á primeira xeración de vespas obreiras, e que crearán un niño secundario.\nOs niños primarios de Vespa Velutina teñen as seguintes características:\n-Adoitan medir 4 centímetros de ancho por 6 de alto.\n-Teñen forma ovalada cun buraco na parte inferior. Serven para protexer ás larvas de Vespa Velutina da luz, pois estas son fotosensibles.\n-As raíñas de Vespa Velutina adóitano construír en soportais, garaxes e sobre todo nas esquinas das portas, para buscar calor e protección.\n-As raíñas adóitanse mover nun radio máximo de 200 metros ao redor do niño para capturar insectos e ter auga.\n-Os niños adoitan estar preto de camelias, rododendros ou hedras, plantas que tamén existen no seu medio orixinario en Asia e que serven ás raíñas como fontes de alimentación.\nConsellos para a retirada:\nAínda que o recomendable é chamar ao 012, segundo Lolo Andrade tamén se poden retirar sen perigo, xa que a tendencia natural da raíña é de fuxida e só picaría no caso de que se collese coa man.\nUnha vez localizado e comprobado que se trata dun niño primario de Vespa Velutina, para a súa retirada recoméndase:\n-Realizar a retirada cara ao anoitecer, de noite ou ao amencer, para asegurarnos de que a raíña está dentro do niño.\n-Para matar á vespa raíña e ás larvas utilizar unha botella de plástico de 1,5 litros de auga, cortada pola boca. Aplicar no seu interior un insecticida -Zapi Garden é un dos que mellor funciona- e colocar a botella rodeando ao niño; esperar 40 segundos para que o insecticida mate á raíña e ás larvas e retirar o niño cunha espátula.\nLolo Andrade destacou que por cada niño primario que retiremos evitaremos ata 50 niños ao ano seguinte. Neste sentido, fixo un chamamento ás administracións para que se impliquen na divulgación desta campaña de retirada de niños primarios.\nMedio Rural: vespa_velutina/\nescribíuno Arben ás 16:19


As alarmas no desenvolvemento da comunicación | Adestramento cognitivo\nCales son as situacións nas que é máis que apropiado contactar cun especialista? Aquí tes algúns indicadores divididos por grupos de idade:\n6 meses Non ri nin berra; non mira na dirección de novos sons\n9 meses Non hai balbuceos ou son limitados; non manifesta felicidade nin ira\n12 meses Non indica obxectos; non fai xestos como sacudir a cabeza\n15 meses Aínda non dixo a primeira palabra; non responde "non" nin "ola"\n18 meses Non usa polo menos 6-10 palabras de forma consistente; non escoita nin discrimina ben os sons\n20 meses Non ten un inventario de polo menos seis consoantes; non leva a cabo instrucións sinxelas\n24 meses Ten un vocabulario inferior a 50 palabras; non ten interese nas interaccións sociais\n36 meses Os estraños loitan por entender o que di; non usa frases simples\nOutras situacións a manter en observación:\nselectividade alimentaria (come só 4-5 alimentos)\nningún interese na comunicación\nperda excesiva de saliva\ntatexando durante máis de seis meses.\nalarmas, idioma, problemas de comunicación, problemas de fala, desenvolvemento atípico\nAs alarmas no desenvolvemento da comunicación2020-11-052020-12-28http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngAdestramento cognitivohttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2020/11/red-35853_1280.png200px200px


A ler a Rodeira!!!: La tête en friche ou as TARDES (falando de todo e de nada en particular) CON MARGUERITTE\nLa tête en friche ou as TARDES (falando de todo e de nada en particular) CON MARGUERITTE\nPor que un home de mediana idade decide adoptar a unha velliña? El que antes de coñecela collía unhas cheas criminais os sábados pola noite e que so traballaba na construción cando precisaba cartos?\nComo, sen querer, a aparición de Margueritte na súa vida activoulle unhas ganas tremendas de reflexión? El que ata o momento perdíase ao falar, partía dunha cousa e chegaba a outra e a outra sen idea do que estaba contando? Se alguén lle interrompía, aínda se atrapallaba máis virando cara ao caos máis absoluto...\nPertencían a mundos completamente diferentes. Ela cun doutorado e Germain cunha formación moi escasa. A ninguén lle importou cando empezou a latar cada vez máis a miúdo ás clases: nin a súa nai nin ao sistema educativo da época que so ofrecía unha clase dos pequenos e outra dos grandes, cun profesor que os consideraba mequetrefes que non sabían nada. “Francamente, para algúns a vida é unha boa estafa”\nFoi a consideración e o afecto. “Pois ben señor Chazes, encantada de coñecelo!” o día que lle foi dicindo os nomes que lle puxera ás pombas, as súas amigas comúns. Ao principio pareceulle divertida e tamén instrutiva en canto a súa conversa. E, pouco e pouco, encariñouse con ela por sorpresa.\n“O afecto medra secretamente, enraízase pesar dun mesmo e, ao final, invádete peor que se fose unha mala herba. Despois é demasiado tarde: non se lle pode botar herbicida ao corazón para arrancarlle o cariño”. Margueritte faláballe e ademais escoitábao. Se lle facía preguntas contestáballe, sempre lle aprendía algo. Era a súa fada que cun toque de variña máxica converteuno nunha horta. Gracias a ela sentía como lle brotaban flores, froitos, follas e pólas.\nFoi porque buscaba respostas a todo que lle pasaban pola cabeza e porque asimilou o que lle dixo Margueritte, aquilo de que nas preguntas está a esencia do ser humano.\nEla empezoulle a ler en voz alta pequenos textos do libro de Camus, regaloulle un dicionario-labrinto para entender as palabras difíciles e aprendeulle a utilizalo, foille anotando nun caderniño as palabras que quería comprender para facilitarlle a busca do seu significado, e despois de todo iso, foi demasiado tarde porque xa caera na trampa porque as palabras son caixas que serven para atraer pensamentos, aínda que instruírse fose como trepar ao alto dunha montaña.\nFoi porque chegou a conclusión de que ser inculto non leva implícito non ser cultivable, gracias a comparar a cultura dos libros con esa outra, a dos tubérculos, que a el tan ben se lle daba.\nEsta historia pode resultar demasiado emotiva, de cor de rosa. Aínda así, deixa unha sensación esperanzadora e lémbranos a importancia da lectura. Nós mesmos ao participar neste club estamos coidando e cultivando a nosa horta cada vez que compartimos cos demais as ideas que se nos xurdiron logo de ler un libro. Fainos pensar.\nPublicado por Bibliorodeira ás 12:46


Comprar Señuelo Tunita Clásica 21cm con anzuelos dobles Asari\n340 210 Butano Holográfico 2 anz. dobles\n340 210 Blanca Nacarada Holográfica 2 anz. dobles\n340 210 Caballa Azul Holográfica 2 anz. dobles\n340 210 Caballa Verde Azul Holográfica 2 anz. dobles\n340 210 Rojo Dorado Holográfico 2 anz. dobles\n340 210 Sardina Holográfico 2 anz. dobles\n340 210 Yampuga Holográfico 2 anz. dobles\n340 210 Butano 2 anz. dobles\n340 210 Caballa Azul 2 anz. dobles\n340 210 Fucsia Dorado Blanco 2 anz. dobles\n340 210 Fusia Fluor Blanco 2 anz. dobles\n340 210 Marrajera 2 anz. dobles\n340 210 Negro Dorado 2 anz. dobles\n340 210 Plata Lomo Azul Negro 2 anz. dobles\n340 210 Plata Lomo Negro 2 anz. dobles\n340 210 Volador 2 anz. dobles\nSeñuelo Prohunter Alitaga 110g 7057


Reducción dos residuos sólidos urbanos e aumento da reciclaxe en A Guarda | Novas do Eixo Atlántico | Novas do Eixo Atlántico\nReducción dos residuos sólidos urbanos e aumento da reciclaxe en A Guarda\nA Guarda | O concello da Guarda consegue situarse entre os concellos de Galicia que máis reciclan, este logro acádase grazas ao esforzo diario dos cidadáns que co seu xesto permiten ademais un aforro considerable para as arcas municipais.\nO concello da Guarda enviou a SOGAMA 4.417 toneladas de residuos no ano 2006. Ano a ano as cifras de lixo enviadas a planta de Sogama téñense reducido, ata acadar no ano 2014 a cifra de 3.157 toneladas. Isto supón unha reducción do 28,52% ou 1.260 toneladas menos.\nO concello implicóuse realizando campañas de concienciación na cidadanía, no instituto e nos colexios, introducindo melloras no funcionamento do Punto Limpo que a día de hoxe é un dos mellor xestionados de Galicia, ou aumentando o número de contenedores adicados á reciclaxe. A finalidade era e é enviar a menor cantidade posible de lixo a SOGAMA. Por iso, nestes momentos está en marcha unha nova campaña de concienciación dirixida á cidadanía para seguir informando da conveniencia da separación dos residuos e dos beneficios que iso lle supoñen ao conxunto da veciñanza.\nA minoración de toneladas enviadas a SOGAMA supuxo un aforro importante para as arcas municipais. O aforro só nestes últimos catro anos ronda os 300.000€, aforro que se logrou ao incrementar a reciclaxe. Isto permitiu que o concello non incrementase o recibo de lixo aos veciños a pesar da suba desproporcionada que fixo SOGAMA sobre os concellos, pasando o custe da tonelada dos 61,50euros a 82,10euros no 2014, un incremento no prezo do 35%,\nColaboración da cidadanía\nO concello da Guarda está por riba da media galega en reciclaxe de vidro, plásticos, papel-cartón, madeira, pilas e aparatos eléctricos e electrónicos. Por pór un exemplo, en vidro superamos nun 90% á media galega.\nNo 2014 recolléronse máis de 3.400litros de aceite doméstico nos nove puntos de recollida que están distribuídos na localidade, incrementándose respecto do ano pasado nun 60%.\nO concello realiza o esforzo, sen custe económico para os veciños, da recollida de voluminosos. Así no 2014 realizáronse máis de 200 saídas para recoller voluminosos que se levan ao Punto Limpo da localidade, un dos poucos que conta cun sistema de xestión sostible en Galicia.\nEstas altas porcentaxes de reciclaxe e o aforro económico que isto supón débese ao esforzo que realizan @s veciñ@s da Guarda, aos que temos que felicitar por estes altos niveis de reciclaxe que permiten colocar A Guarda no cume dos municipios que máis reciclan en toda Galicia.\nPublicado o 27 Feb 2015 en A Guarda, Medio Ambiente.\nDesinfección no parque Dr. López Suárez\nPonteareas, primeiro concello libre de herbicidas


Brión agradece a solidariedade de empresas e particulares na achega de material para loitar contra o COVID-19\nO Concello de Brión quere agradecer publicamente a solidariedade e colaboración amosada polas empresas e particulares do municipio na loita para frear a expansión do COVID-19. “A pesar de que a expansión do coronavirus provocou que moitas empresas tiveran que facer ERTEs pola freada da actividade, moitas delas están a colaborar desinteresadamente co fin de diminuír a propagación desta terrible pandemia, así como veciños e veciñas que coa súa solidariedade son un exemplo para construír un Brión mellor”, apunta o alcalde, José Luís García.\nEn concreto, o Concello de Brión amosa o seu máis fondo agradecemento pola súa axuda e colaboración a:\n- As veciñas Carmen Ferreiro Silva, Dolores Ferreiro Picado, Olivia Leis Romero e Carmen García Calviño, que a nivel particular estiveron confeccionando mascarillas para a colaboración cos Servizos Sociais no seu programa de axuda a domicilio.\n- Ao veciño José Sampedro Gandarela, quen cedeu a súa sulfatadora agrícola para a fumigación e desinfección con tractor, que foi empregada polo Concello de Brión durante a pasada semana para desinfectar as 106 aldeas do municipio\n- A empresa Ánxeles Téxtil S.C., que tamén aportou o seu gran de area confeccionando mascarillas.\n- A empresa Comercial Bastavales, que achegou hipoclorito e unha mochila sulfatadora.\n- A empresa Comercial Brión - Terras de Labranza que, coa axuda de Millasur, S.L., doou 8 mochilas sulfatadoras manuais e unha eléctrica.\n- A empresa Rodríguez & Rodríguez, que achegou lixivia, luvas e xel hidroalcohólico.\n- A farmacia Francisco Rodríguez-Segade Vázquez, que colaborou con xeles hidroalcohólicos para limpeza e hixiene de mans.\nAsí mesmo, o Concello de Brión quere agradecer de xeito moi especial aos monitores e monitoras das actividades municipais (canceladas dende o pasado día 13 de marzo) por seguir mantendo contacto co alumnado e seguir ofrecendo a través dos seus teléfonos móbiles as clases de ioga, pandeireta, ximnasia para adultos, receitas de cociña… a pesar de que en moitos dos casos están acollidos aos ERTES das súas empresas.\nFinalmente, o Concello de Brión reitera o seu agradecemento á empresa BeOne Fitness & Sport (Brión), xestora da piscina cuberta municipal, que puxo a disposición de toda a veciñanza de forma gratuíta #euadestronacasa, un programa de adestramento virtual para manterse activo e en forma dende a casa con máis de 300 clases virtuais de tonificación, baile, HIT, meditación, Ioga, Pilates...


16 de maio: Día Mundial do Angioedema Hereditario - BadalNovas\nInicio Dia 16 de maio: Día Mundial do Angioedema Hereditario\n16 de maio: Día Mundial do Angioedema Hereditario\nO angioedema hereditario é unha enfermidade rara, crónica, impredicible, recorrente e potencialmente mortal. Para concienciar sobre esta enfermidade, o 16 de maio celébrase o Día Mundial do Angioedema Hereditario.\nO Angioedema Hereditario ( AEH) é un trastorno pouco frecuente causado por unha mutación no xene que controla unha proteína que regula a produción de bradicinina, cuxo papel é vital no control da dilatación e a permeabilidade dos vasos sanguíneos.\nEsta patoloxía, que ten unha prevalencia estimada en 1/100.000, adoita somatizarse a través de hinchazones que duran entre 2 e 5 días e que se repiten de forma variable. Estas hinchazones afectan tanto a extremidades como a órganos internos (cara, pescozo, xenitais, estómago, intestino, lingua, garganta, entre outros).\nDesde a Federación Española de Enfermidades Raras (FEDER) sumámonos ao HaeDay, co fin de apoiar a todo o colectivo, así como a súa sensibilización e impulsar a investigación.\n30 de agosto: Día Internacional da Quenlla Balea\nO PSOE reclama axudas directas e un plan de recuperación para os viñedos do Ribeiro afectados polas tormentas


Boeing, noruegués, celebra a entrega dos primeiros 737 MAX 8 da compañía aérea\ncasa » Noticias sobre compañías aéreas » Boeing, noruegués, celebra a entrega dos primeiros 737 MAX 8 da compañía aérea\nBoeing e Norwegian celebraron hoxe a entrega dos primeiros 737 MAX 8 da compañía aérea. Norwegian é a primeira compañía aérea europea que entrega o 737 MAX e despregará os avións en voos transatlánticos entre o norte de Europa e a costa leste dos Estados Unidos.\n"Estivemos agardando ansiosamente a entrega do noso Boeing 737 MAX e estamos moi contentos de que se unise á nosa flota hoxe", dixo Bjørn Kjos, director executivo de Noruega. "Somos a primeira compañía aérea europea en operar este flamante avión e tamén somos a primeira compañía aérea do mundo en operala desde e cara aos Estados Unidos. Este avión permítenos abrir novas rutas sen servizo e ofrecer tanto a estadounidenses como a europeos tarifas transatlánticas aínda máis asequibles. Tamén proporcionará aos nosos pasaxeiros unha experiencia a bordo máis tranquila, mentres reduce significativamente o consumo de combustible e as emisións de dióxido de carbono ".\nNorwegian é a sexta compañía aérea de baixo custo do mundo e realiza máis de 500 rutas a máis de 150 destinos de Europa, norte de África, Oriente Medio, Tailandia, o Caribe e Estados Unidos. Actualmente opera unha flota de máis de 100 737-800 de nova xeración e máis dunha ducia de 787-8 e 787-9 Dreamliners. O operador con sede en Oslo tamén ten pedidos sen cumprir para 108 737 MAX 8 e 19 787-9.\n"O 737 MAX 8 é un complemento significativo para a flota de Norwegian, permitindo á compañía aérea comezar o seguinte capítulo na súa incrible historia de crecemento de viaxes de baixo custo e longo percorrido", dixo o presidente e CEO de Boeing Commercial Airplanes, Kevin McAllister. "É unha tremenda honra que unha marca tan innovadora como a norueguesa sexa a primeira compañía europea en voar o 737 MAX e estamos seguros de que este avión xogará un papel fundamental no seu éxito continuo".\nA familia 737 MAX foi deseñada para ofrecer aos clientes un rendemento, flexibilidade e eficiencia excepcionais, con custos por asento máis baixos e unha ampla gama que abrirá novos destinos no mercado dun corredor único.\nO 737 MAX incorpora motores CFM International LEAP-1B de última tecnoloxía, aletas de tecnoloxía avanzada, Boeing Sky Interior, grandes pantallas de cubertas de voo e outras melloras para ofrecer a maior eficiencia, fiabilidade e confort dos pasaxeiros no mercado dun corredor único.\nÉ o avión máis vendido da historia de Boeing.\nHawai intensifica de novo para desafiar a "proximidade" dos novos criterios de prohibición de viaxes de Trump\nParque Selous en Tanzania con risco de perder a condición de Patrimonio da Humanidade\nAs fendas nos trens de alta velocidade provocan unha "interrupción significativa" dos servizos ferroviarios do Reino Unido\nNoticias de viaxes en Seychelles\nSeychelles permanece a salvo entre as queixas de COVID-19\nPobeda Airlines comeza un programa de voos a gran escala dende o aeroporto Sheremetyevo de Moscova\nTiros disparados contra YVR. Asasinado no aeroporto internacional de Vancouver en BC, Canadá\nConta atrás para reabrir Arabia Saudita para o turismo con condicións\nNovas viaxes sobre San Vicente e Granadinas\nMAP International segue enviando axuda ás vítimas da erupción do volcán La Soufrière en San Vicente


Diferente sorte para Carferlo Viveiro e CB Sarria nesta xornada - Lider Basket\nInicio » Júnior » Junior Feminino » 2ª División » Diferente sorte para Carferlo Viveiro e CB Sarria nesta xornada\nDiferente sorte para Carferlo Viveiro e CB Sarria nesta xornada\nCARBALLO 34 – VIVEIRO 41\nBASQUET CORUÑA 49 – CB SARRIA 48\nUnha vitoria, a de Viveiro en Carballo, e unha derrota, a de Sarria na Coruña, foron os resultados dos representantes lucenses nesta xornada na Segunda División júnior feminina, na que Porta XI Ensino e Ría de Ribadeo aprazaron os seus encontros.\nA Carballo desprazouse o Viveiro con moitas ausencias, pero o conxunto que dirixe Vicente Piñón sobrepúxose a elas cun esforzo titánico das súas xogadoras, que dominaron de principio a fin o encontro.\nA presión a toda pista e a boa circulación de balón en ataque propiciou que as mariñás tomasen o mando no marcador desde o inicio, 9-15 ao final do primeiro cuarto. No segundo, a presión sobre as liñas de pase continuou dando os seus froitos á vez que eran superiores nos un para un en ataque. Deste xeito chegouse ao descanso con máis oito para Viveiro, 17-25.\nAo comezo da segunda parte Viveiro recuperou a presión a toda pista, pero o cansazo empezou a pasar factura ao acudir á cita con tan só sete xogadoras e dous delas arrastrando problemas físicos. Pese a iso, mantiveron baixo control ás locais cun parcial de 8-9, mentres que nos últimos dez minutos Carballo, que como Viveiro, non defende en zona, vendeu cara a derrota nun atractivo encontro no que as de Vicente Piñón fixeron un desgaste físico e de ganas moi grande.\nSarria non tivo a sorte de cara na Coruña, onde as de Maísa dominaron a primeira parte con bo xogo, pero na segunda, co paso dos minutos, a defensa herculina creceu á vez que subía o desacerto das sarriás. O colmo da mala sorte chegou no último segundo cunha canastra inverosímil sobre a bucina coa que Basquet Coruña asinou a remontada final.


Panorama lexislativo para as bolsas de plástico e alimentos | Consumer\nPanorama lexislativo para as bolsas de plástico e alimentos\nA Unión Europea emprende medidas lexislativas para que as bolsas de plástico, entre as que se atopan as destinadas a alimentos, vaian desaparecendo\nO pasado 6 de maio deuse un paso máis en materia lexislativa para que as bolsas de plástico vaian desaparecendo da circulación. Coa nova lexislación, os países da Unión Europea terán que reducir de forma drástica o uso deste tipo de bolsas. Trátase de paliar un gran problema ambiental a través desta regulación, xa que miles de millóns de bolsas acaban na natureza convertidas en lixo, co consecuente prexuízo para o medio ambiente. O artigo explica cales foron as principais medidas adoptadas e cales son os obxectivos para os distintos países.\nA transcendencia do uso de bolsas de plástico é tal que, segundo estimou a Comisión Europea, é posible que coas medidas lexislativas tomadas póidanse aforrar ata 740 millóns de euros ao ano. A UE valorou os actuais niveis de consumo de bolsas de plástico e, ante a contaminación que provocan e a ameaza ambiental que supoñen, propuxo medidas concretas para as denominadas bolsas de plástico lixeiras (cun espesor de menos de 50 micras). Estas representan a inmensa maioría das bolsas de plástico empregadas na UE e convértense en residuos máis rapidamente e tenden a dispersarse como lixo con maior frecuencia debido ao seu reducido peso.\nPrincipais medidas adoptadas\nA información ao consumidor ten un papel fundamental para reducir o consumo de bolsas de plástico\nNo desenvolvemento da Directiva 2015/720 do Parlamento Europeo e do Consello, de 29 de abril de 2015, pola que se modifica a Directiva 94/62/CE no que se refire a a redución do consumo de bolsas de plástico lixeiras, algunhas das principais ideas manexadas foron:\nAs taxas actuais de reciclaxe de bolsas de plástico lixeiras son moi baixas.\nOs niveis de consumo de bolsas de plástico varían de forma notable entre unhas partes e outras da UE debido aos diferentes hábitos de consumo.\nDebe desenvolverse unha metodoloxía común para o cálculo do consumo anual de bolsas de plástico lixeiras por persoa, co fin de supervisar os avances na redución do uso deste tipo de bolsas.\nA información aos consumidores demostrou desempeñar un papel decisivo na consecución de calquera obxectivo de redución do consumo de bolsas de plástico.\nObxectivos para os Estados membros\nOs países da UE teñen dúas opcións para abordar esta cuestión: por unha banda, reducindo o número de bolsas por persoa ou, por outro, limitando o feito de que este tipo de bolsas entréguense sen custo nos puntos de venda.\nA primeira opción pasar por asegurar un nivel de consumo anual que non supere as 90 bolsas de plástico lixeiras per capita antes do 31 de decembro de 2019, e 40 bolsas de plástico lixeiras per capita antes do 31 de decembro de 2015, ou un obxectivo equivalente expresado en peso.\nA segunda opción é que, de aquí ao 21 de decembro de 2018, estas bolsas deixen de ser gratuítas para os consumidores, a menos que se apliquen instrumentos igualmente eficaces.\nTodos os Estados membros deben incorporar a Directiva como moi tarde o 27 de novembro de 2016.\nBolsas de plástico: bolsas, con ou sen asa, feitas de plástico, proporcionadas aos consumidores nos puntos de venda de bens ou produtos.\nBolsas de plástico lixeiras: bolsas de plástico cun espesor inferior a 50 micras.\nBolsas de plástico moi lixeiras: cun espesor inferior a 15 micras que son necesarias por razóns de hixiene ou fornecidas como envase primario para alimentos a granel cando o seu uso contribúe a previr o desperdicio de alimentos.\nBolsas de plástico oxodegradables: fabricadas con materiais plásticos que inclúen aditivos que catalizan a fragmentación do material plástico en microfragmentos.\nalimento bolsas plástico compra envase


Vouche ensinar unha foto – Alex Ghalpon\nVouche ensinar unha foto\nHai algo de maxia en facer unha foto, en captar un instante e fixar esa imaxe, non só no cartafol da memoria, senón tamén nas carpetiñas do ordenador. A maxia é maior se a imaxe é compartida. Daquela ás veces xorden os sorrisos, as lembranzas, as palabras que agroman, a rede que nos une.\nAgosto 24, 2011 by alexghalpon\tfotos,relousando\n2 thoughts on “Vouche ensinar unha foto”\nAgosto 24, 2011 ás 14:24\nque acolledora a sombra da viña,\na parella en atmósfera protectora,\no ar onde a paz vive [ ou parece ]\nlindo instante para apreixar, alex, (boas vacacións?)\nSetembro 1, 2011 ás 13:43\nA sombra da viña… esa que eu case non uso, case a descoñezo, un día poderiamos teorizar sobre as sombras, cales son as mellores (dependendo pra que, claro). Si que parece haber paz, paz e conversa, paz e confianza. Foron boas vacacións, si, con algúns lindos instantes 😉


Escoitabebés: A maior prezo máis funcións [Páx. 1 de 3] | Revista | EROSKI CONSUMER\nEscoitabebés: A maior prezo máis funcións\nEn todos a calidade de transmisión é boa a 35 metros, pero os máis caros ofrecen útiles funcións engadidas non dispoñibles nos máis baratos\nÉ habitual que pais e nais, sobre todo se son primeirizos, eviten deixar só o seu bebé: teñen medo a non escoitar o seu choro ante calquera continxencia. Isto fai que non se afasten do seu lado e que, cando o fan, necesiten comprobar constantemente se todo segue en orde. A solución tecnolóxica que resolve esta angustia son os escoitabebés. Estes equipos están compostos por un emisor que capta e envía por radio calquera son que se produza nun cuarto e por un receptor que reproduce estes sons a varias decenas de metros de distancia. Evidentemente, ademais de para controlar o descanso dos bebés, tamén son de utilidade para persoas maiores ou enfermas que teñen así un medio directo e sinxelo de comunicarse cos seus coidadores. Hai interfonos para bebés moi sofisticados que incorporan sensores de movemento e cámaras de videovixilancia, pero esta análise estudou nove interfonos para bebés que tiñan como única función a de transmitir son, por seren os máis utilizados. Os seus prezos son moi distintos: desde os 50 euros de Saro Visual Phone 4865, ata os 114 euros de Supernova FD-D3.\nA mellor relación calidade-prezo é Bebé Due, o máis barato (costa 67 euros) dos que ofrecen unha aceptable calidade de son a 50 metros. Outra boa opción é Miniland Radio Baby, o segundo máis caro (100 euros), por ser o máis completo e o mellor valorado polos usuarios.\nA proba de compatibilidade electromagnética indica se estes equipos están convenientemente illados fronte a interferencias doutros aparellos. Para isto, son sometidos a unha forte interferencia eléctrica, fronte á que Philips demostrou un moi bo comportamento (só perde un 1,4% de calidade de sinal, lonxe do 25% que permite a norma), e de maneira máis pobre Chico, Bebé Due e Supernova (os tres o 8%). Tras esta proba ningún interfono sufriu danos permanentes e todos eles seguiron funcionando con normalidade.\nMoi diferentes en volume\nUn dos aspectos nos que máis difiren é no tamaño. Os de menos volume e peso son Saro (o emisor e o receptor teñen 140x58x30 mm) e Supernova (ambos 140x58x32 mm), seguidos de Jané e Miniland (case o dobre de grandes ca os dous anteriores). Philips (sete veces máis grande que o máis pequeno) e Chicco (cinco veces máis grande) son os máis voluminosos.\nEstes aparellos non teñen un gran consumo eléctrico: a súa demanda de electricidade está por debaixo dos 10W, aínda que hai diferenzas entre eles: o que máis gasta é Philips, con 6W e o máis austero no consumo eléctrico é Prenatal, con 2,4W. A pesar de que todos funcionan tamén con baterías ou pilas, o máis habitual é que cando están quedos se enchufen á rede eléctrica, de aí a conveniencia de que os seus cables de rede sexan o máis longos posibles para que resulten máis cómodos de utilizar. Supernova, cun cable de máis de tres metros é o único que se distingue do resto, que orbitan entre os 182 cm e 193 cm.\nOs nove pódense apagar aínda que estean conectados á rede eléctrica. Supernova e Miniland son os únicos con pantalla (a do primeiro é significativamente máis grande ca a do segundo), o que non significa que emitan vídeo, senón que contan cun 'display' no que aparece o estado do escoitabebés. Nos nove pódese alternar entre varias canles de emisión (normalmente dúas, agás Miniland que ofrece oito e Supernova trinta): así, se algunha das frecuencias sofre interferencias (producidas por aparellos similares dos veciños ou outros equipos eléctricos) é posible cambiar a unha canle libre.\nSupernova, Pinpon e Miniland ofrecen o maior número de funcións: pódense levar colgados do cinto, permiten axustar a soleira de ruído a partir do cal o emisor transmite, o que evita que o equipo transmita ruído constante e molesto. os tres contan tamén cun indicador visual de son no receptor, isto é, canto maior sexa o nivel de ruído máis luces se acenden. Tamén dispoñen de aviso visual de fin de batería (en Supernova e Miniland este aviso é ademais sonoro), e alertan cando o receptor sae da área de recepción. Saro e Jané son case tan completos coma Supernova, Pinpon e Miniland, pero non contan coa posibilidade de axustaren a soleira de sensibilidade do son, pero si cunha luz nocturna no receptor. O máis austero é Philips, que carece de todas estas funcións.\nMiniland é o único no que a parella de dispositivos son á vez emisor e receptor (bidireccional), algo que non parece que teña demasiada utilidade con bebés, pero que si resulta moi práctico no coidado de persoas adultas. No resto de equipos un dos aparellos limítase a emitir, e o outro a recibir o son.\nSupernova e Miniland inclúen un xogo de pilas recargables co seu correspondente cargador (pinpon só inclúe pilas para o receptor). Miniland trae auriculares que se conectan ao receptor: útil para controlar o bebé sen molestar os que estean ao redor. O resto non só non inclúe auriculares, senón que tampouco dispón do conector que permitiría ao usuario enchufar uns comprados por el.\nComo é moi probable que estes equipos caian ao chan, comprobouse a súa resistencia tirándoos tres veces desde un metro de altura sobre unha táboa de carballo (que simula o chan convencional dun fogar). Aínda que todos seguiron funcionando tras a proba, en Prenatal e Saro as tapas do emisor e do receptor abríronse (caéronlles as baterías). En Pinpon ocorreu o mesmo, pero só co emisor.\nTransmisión de calidade\nA distancia de separación entre o emisor e o receptor á que supostamente poden funcionar estes transmisores e que vén indicada nos manuais refírese a condicións ideais de transmisión: isto é, espazos abertos e sen obstáculos nos que rara vez van ser utilizados. Por iso, seis usuarios avaliaron a calidade de transmisión do son a diferentes distancias: 16, 35 e 50 metros, nun contorno real con tabiques entre o emisor e o receptor (a configuración habitual dunha casa). A calidade de transmisión foi aceptable a 16 metros e 35 metros, sen diferenzas significativas entre os equipos.\nA 50 metros o comportamento duns equipos e outros si que variou notablemente: a transmisión foi pésima en Supernova e Pinpon e mala en Prenatal, Saro e Jané. Bebé Due e Chicco quedan en aceptable e Philips acada o "ben". A mellor con diferenza é Miniland, a única cunha transmisión clara e libre de interferencias a esta distancia.\nCoa fin de obter unha impresión real dos interfonos, realizouse unha avaliación subxectiva por seis usuarios habituais deste tipo de equipos. Cada consumidor valorou distintos aspectos e funcións do 1 ao 10. Os equipos mellor valorados polos seis usuarios foron Supernova e Miniland, os dous con 7,3 puntos sobre 10. Destacan pola calidade do son, o seu pequeno tamaña e peso e as súas funcionais prestacións. Miniland gusta polo deseño, é moi fácil de levar, ten un grande alcance e permite o seu uso en ámbolos sentidos (é bidireccional). Pinpon é o que consegue unha menor puntuación (6 puntos): non gustou o seu deseño e acabado (a súa carcasa é transparente). Ademais, os usuarios criticaron que o seu manual estivese unicamente en inglés. Philips, o segundo peor con 6,1 puntos, fallou polo seu gran peso e volume, ao contrario que Supernova, Jané e Miniland que destacaron positivamente neste punto.\nOs nove son fáciles de usar e transportar e a súa calidade de son en distancias curtas (35 metros reais, isto é, entre tabiques) é satisfactoria. Pinpon, Saro e Miniland non inclúen garantía, a pesar do cal os consumidores que os adquiran están cubertos polos dous anos de protección que fixa a lei. As instrucións de Pinpon, ao igual que as súas indicacións de seguridade, veñen en inglés, e non en castelán como é preceptivo.\nCuestión de seguridade\nAo ser un produto que vai estar preto dos bebés (moitas veces, mesmo dentro do berce) convértese en esencial que cumpran escrupulosamente todas as normas de seguridade. As probas realizadas polo laboratorio son rigorosas e inclúen a comprobación de que un funcionamento anormal non cause lume, que soportan os picos de electricidade, que os seu recubrimento é illante, e que os mandos e tapa son resistentes. Os nove son seguros, aínda que Pinpon suspende porque as súas advertencias de seguridade están redactadas unicamente en inglés.\n[Páx. 1] A maior prezo máis funcións


En que se diferencia o azucre libre do azucre intrínseco? | Consumer\nAzucre libre, intrínseco, engadido… Explicamos que significa cada un e como interpretar as etiquetas dalgúns produtos que parecen non conter azucre (pero teñen)\nPor Miguel Ángel Lurueña Martínez 8 de Febreiro de 2022\nNos últimos anos aumentou a preocupación polos azucres que consumimos e polos seus posibles efectos adversos. Este é un dos motivos polos que algunhas persoas pensan que a froita non é saudable, dado o seu contido en azucres, que adoita ser significativo. Una laranxa contén de forma natural ao redor dun 10 % de azucres, que é a mesma proporción que podemos achar nun zume. Agora ben, non só conta a proporción, senón tamén o tipo, a cantidade total e, sobre todo, a forma na que se atopan.\nAzucre libre ou intrínseco?\nBreve guía paira saber que é que:\nMóstranse na información nutricional e refírense á totalidade dos azucres que contén un alimento. Son hidratos de carbono de pequeno tamaño e sabor doce que poden estar formados por:\nUna molécula. Son os chamados monosacáridos, como a glicosa, a galactosa ou a fructosa. Este último é o azucre da froita.\nDúas moléculas. Denominados disacáridos, son combinacións dos anteriores. Un exemplo é a maltosa, a lactosa –o do leite– e a sacarosa, o azucre branco de mesa.\nAlgúns deses azucres poden atopar no alimento de forma natural, tal e como ocorre coa fructosa dunha mazá. Outros son engadidos polo fabricante, como sucede nun refresco.\nPero o verdadeiramente relevante é a forma na que se atopan eses azucres, xa que iso determina o seu comportamento no noso organismo. Desde ese punto de vista, adóitanse clasificar en intrínsecos e libres.\nNunha laranxa enteira, os azucres que forman parte da súa composición de maneira natural atópanse incorporados na súa estrutura, no interior das células. Por iso chámanse intrínsecos.\nNun zume de laranxa, os azucres xa non se atopan no interior das células, senón que están disoltos. Por esta razón coñécense como azucres libres. É o que ocorre tamén noutros alimentos como o mel e os siropes. No grupo dos azucres libres inclúense, ademais, os que engaden os fabricantes aos alimentos, é dicir, os azucres engadidos. Os azucres libres son precisamente os que causan preocupación debido aos seus posibles efectos adversos sobre a saúde.\nCal é a diferenza entre un zume e un néctar de froitas?\nEtiquetas que nos fan dubidar\nCando facemos a compra, as mensaxes de moitos envases pódennos facer pensar que un produto non leva azucre ou que é saudable. En realidade, moitos fabricantes despístannos con palabras e imaxes que nos fan crer que un alimento é saudable cando non o é. Estes son algúns exemplos:\nNéctar “sen azucres engadidos”\nEste produto elabórase a partir de zume procedente de concentrado, ao que se engadiron edulcorantes. Por esta razón só contén un 4,7 % de azucres, una cantidade que non parece moi alta, aínda que iso significa que un vaso de 250 ml contén case 12 g de azucres, que ademais se atopan en forma libre. En calquera caso, o uso de edulcorantes non o converte en saudable.\nZumes con pulpa\nAlgunhas marcas engaden pulpa aos seus produtos. Hai persoas que o prefiren así porque lles parece “máis natural” ou mesmo porque pensan que contén máis fibra e así é máis saudable. Con todo, un vaso de 250 ml deste zume contén 23 gramos de azucres libres. Aínda que a fibra retarda a metabolización dos azucres e é saciante, segue sen ser equiparable a masticar a froita.\nConfitura “sen azucres engadidos”\nNunha confitura ou nunha marmelada sen azucres engadidos, atoparemos só os azucres presentes na froita de maneira natural. Neste caso, 3,9 g/100 g, que corresponden aos arándanos e a frambuesa. É una cantidade menor que na versión convencional, á que se engade gran cantidade de azucre e rolda os 50 g. Pero iso non fai que sexa recomendable paira un consumo frecuente.\nFroita paira untar\nNo produto Purafruta retorcer a linguaxe de tal forma que, se non prestamos atención, podemos chegar a pensar que é similar á froita. Por exemplo, utiliza como denominación de venda a expresión “froita paira untar” e indica que só contén azucres procedentes da froita. En realidade trátase dun produto parecido a unha marmelada, elaborado a partir de froitas e ao que se engadiu fructosa. Se nos fixamos na información nutricional veremos que contén un 30 % de azucres, que ademais se atopan en forma libre. É dicir, trátase dun produto que non é recomendable paira un consumo habitual.\nIogures con sabor a fresa\nNeste tipo de produtos lácteos o único que hai de froita é a imaxe do envase. O detalle está nunhas poucas palabras: se se trata dun iogur “sabor a fresa” ou si pola contra é un iogur “con fresas”, é dicir, se contén anacos de froita. En calquera dos casos, debemos prestar atención á lista de ingredientes porque normalmente estes produtos conteñen azucres engadidos ou edulcorantes. Sempre é preferible optar polo iogur natural.\nDátiles paira endulzar\nSe os dátiles utilízanse co fin de endulzar, non se pode destacar no envase que o produto non contén azucres engadidos. O problema é que non é fácil demostrar que os dátiles foron empregados polo fabricante paira desempeñar esa función.


Un libro que garda os segredos da Galicia máxica | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nUn libro que garda os segredos da Galicia máxica\n16 de Marzo, 2010 - 12:00 h. | Publicada por Radio Fene\n“Un mar de leyendas” supón o último achegamento dos investigadores e etnógrafos Esperanza Piñeiro de San Miguel e Andrés Gómez, ao universo mítico das comarcas de Ferrolterra, Eume e Ortegal. O libro, publicado a comezos deste ano, recolle cincuenta e sete lendas ou ritos da zona, procedentes de fontes orais e acompañados con ilustracións do pintor González Collado.\n“O imaxinario popular da nosa zona é amplísimo e moi rico”, afirma Esperanza Piñeiro de San Miguel. A autora de “Un mar de leyendas” asegurou a Radiofusión que todas as historias recollidas neste libro teñen en común o feito de que “se ubican nun lugar concreto e sempre teñen algunha finalidade ou agochan algunha ensinanza”. Engadiu, asemade, que “nestas lendas -que corrían o risco de desaparecer- se amosa en realidade a alma e o saber popular galego”.\nDas cincuenta e sete lendas compiladas neste libro, algunhas xa foran publicadas nun traballo anterior dos investigadores, titulado “De lenda en lenda”, un volume que acadou moito éxito e do que se esgotaron todas a edicións. Segundo Esperanza Piñeiro, éste foi o motivo polo que se fixo “Un mar de leyendas”.\nNeste novo achegamento dos investigadores á Galicia máxica, os mouros, as serpes aladas, as augas que curan e os lugares onde os desexos se poden facer realidade, son algúns dos protagonistas.


Presentación de 'A poeta analfabeta' : avozdevilalba.gal\nPresentación de 'A poeta analfabeta'\nO Instituto de Estudos Chairegos (IESCHA), en colaboración coa Academia Galega do Audiovisual, coa Área de Cultura Vicepresidencia da Deputación de Lugo e co Concello de Vilalba, continúa coas proxeccións correspondentes ás películas finalistas dos XX PREMIOS MESTRE MATEO (documentais e longametraxes). Nesta ocasión, tócalle o turno a outro documental, A POETA ANALFABETA, dirixido por Sonia Méndez. A proxección terá lugar no Auditorio Municipal de Vilalba o domingo 15 de maio de 2022, ás 20:00 horas. SINOPSE: Retrato dunha muller fascinante: Luz Fandiño, poeta, activista, feminista, nacionalista e revolucionaria. Aos seus 88 anos é unha das voces vivas da emigración galega, da que voltou pobre pero cunha fonda consciencia da súa identidade, a súa lingua e o seu xénero. Luz é testimonio vivo das realidades máis duras so século XX. Por ser muller, por ser emigrante, por ser pobre, por ser roxa.\nCANDIDATURAS XX PREMIOS MESTRE MATEO Documental Finalista\nProdutora Executiva: Nati Juncal Portas\nProdutora: Cósmica Producións\nDirectora de Fotografía: Lucía C. Pan\nMontaxe: Víctor H. Seoane\nSon Directo: Javi Pato\nPosprodución de son: Javi Pato\nMestura de son: David Machado\nPosprodución imaxe: Alfonso Merino, Alfonsín Digital Lab\nMúsicas: Habelas Hainas, Laura Lamontagne\nDeseño de cartel: Lara Lars


A nosa historia - EMALCSA\nRecollemos o relevo da historia para preservar un servizo básico para os cidadáns da Coruña\nO crecemento de EMALCSA é paralelo á evolución da propia cidade da Coruña. Dende hai máis de 100 anos, o servizo público de abastecemento de auga creceu e desenvolveuse ao ritmo dunha cidade puxante e que mira ao futuro.\nNon hai referencias sobre o abastecemento de auga da cidade romana, identificada en torno ás rúas Real e Rego de Auga e tamén na zona da Mariña e Porta Real. É moi posible que se utilizaran pozos individuais, traídas de auga dalgún manancial próximo ou alxibes de recollida de auga de chuvia.\nA viaxe de auga de Vioño (século XVI)\nCo crecemento da poboación, concentrada no istmo e na parte alta da cidade por motivos defensivos, a auga de pozos e alxibes comeza a ser insuficiente. Non obstante, os mananciais de auga potable atópanse terra dentro. No século XVI, Felipe II accede a custear a viaxe de auga dos mananciais de Vioño á fonte do Mercado, localizada xunto á Porta Real, na actual praza de María Pita. Outras dúas fontes importantes eran entón as das prazas das igrexas de San Andrés e San Xurxo.\nO auxe comercial da cidade no século XVIII\nO desenvolvemento económico da Coruña como urbe comercial e manufactureira fai necesaria unha condución para abastecer a unha poboación case dez veces superior á existente ao construírse a viaxe de Vioño. O proxecto realízao o enxeñeiro militar Francisco Montaigú e permite traer a auga a través do acueduto de Santa Margarita dende San Pedro de Visma. A viaxe de Vioño conectouse a esta nova traída para sumar os caudais de ambos mananciais.\nOs usos da auga no século XIX\nA Coruña afronta o novo século co mesmo sistema de abastecemento pero adaptado ás novas necesidades mediante un complexo sistema de conducións, depósitos e fontes públicas cos que as autoridades municipais tentaban incrementar os caudais e levar a auga ás zonas máis altas da cidade. Se ben os obxectivos lográronse en maior ou menor medida, o sistema fracasou no seu conxunto ao apoiarse en acuíferos que se esgotaban nas épocas de seca. Ademais, a contaminación da auga dos mananciais e as fontes provocaba a aparición cíclica de brotes de tifo.\nA Primeira Concesión do río Barcés (século XIX)\nDecidido a mellorar a calidade de vida dos coruñeses, o Concello encarga ao enxeñeiro de camiños Juan Manuel Fernández Yáñez a redacción dun proxecto de abastecemento que consistía na captación e transporte ata a cidade de 100 litros/segundo, tomados no río Barcés. As obras iniciáronse en 1893 e houbo que agardar a 1908 a que se iniciase o servizo, que incluía a distribución de auga a presión ás vivendas da cidade. Durante o proceso, non exento de dificultades, nace a Sociedade de Augas da Coruña SA.\nModernización (século XX)\nA cidade medra. En xaneiro de 1912 anexiónase o veciño termo municipal de Oza e o dinamismo do porto e as novas industrias fan necesario que se poña en marcha un filtro lento na toma do río Barcés en Cañás, filtro que no momento da súa posta en funcionamento en 1915 era o segundo que se instalaba en España. Só catro anos despois faise necesario abordar a construción dun filtro rápido. A estación de tratamento de Cañás, rematada en 1925, segue en funcionamento actualmente.\nA Segunda Concesión do río Mero. Os anos 30\nEn 1935 redáctase o proxecto de aproveitamento de augas do río Mero para a ampliación do abastecemento de auga á Coruña que da lugar á segunda concesión, tamén de 100 litros/segundo, e á construción da nova estación de tratamento de auga no lugar da Telva. A planta da Telva, terminada en 1941, e a estación Cañás, cubrirán o abastecemento da cidade ata que en 1963 se remata a ampliación da Telva, resultante da Terceira Concesión.\nA Terceira Concesión (1953-1967)\nPese a que o proxecto da nova concesión de 375 litros/segundo se aproba en 1953, as obras non se acometen ata 1960 debido ás dificultades económicas polas que atravesaba a Sociedade de Augas da Coruña, derivadas do baixo custo das tarifas, a falta de capacidade legal para acceder a subvencións do Estado e o encarecemento do prezo dos materiais e a man de obra. Todas estas circunstancias obrigan aos xestores da Sociedade de Augas a ceder a Terceira Concesión ao Concello en 1967.\nO crecemento da rede na década dos 70\nA extensión da rede de distribución á cidade foi paralela ás sucesivas ampliacións da estación de tratamento da Telva. Tras abranger nos 40 e 50 os barrios altos dos arredores, Cidade Xardín e o Ensanche, estendeuse a partir dos anos 60 aos novos barrios e aos polígonos residenciais e industriais promovidos nos anos 60 e 70, de tal xeito que nunha década a rede duplicou a súa lonxitude. Os barrios altos da cidade resolvéronse con bombeos particulares ata que se construíron os novos depósitos de Penamoa, Eirías e o Vixía, elevados sobre o ceo da cidade.\n1970, nacemento de EMALCSA\nAínda que a Sociedade de Augas da Coruña pasara ao control municipal dende 1967, o cambio á titularidade pública non se fixo ata 1978 coa constitución da Empresa Municipal de Aguas de La Coruña (EMALCSA), cuxo Consello de Administración preside a partir dese momento o alcalde. A revisión anual das tarifas e a mellora na xestión permite á empresa recuperar as perdas e estender a rede de distribución aos novos crecementos urbanos, ao tempo que se inicia a substitución das canalizacións de fibrocemento por canalizacións de fundición.\nA presa de Cecebre\nA partir de 1970 todos os concellos situados na cunca dos ríos Mero e Barcés demandaron auga tratada para as súas propias distribucións. En épocas de seca non podía garantirse o caudal suficiente sen regulación, polo que foi necesaria a construción, na confluencia dos ríos Mero e Barcés, da presa de Cecebre, cuxas obras comezaron en 1974. A presa de 20 m. de altura, crearía un encoro de 22 hm3, inundando unha superficie aproximada de 350 hectáreas. Dende ese momento, a presa convertiuse na obra emblemática da ampliación e de todo o abastecemento da Coruña.\nO peche do ciclo da auga (1997)\nEMALCSA participa na xestión de todas as etapas do ciclo da auga. Un proceso chave do ciclo é o tratamento e depuración das augas residuais da Coruña e a súa área metropolitana na Edar de Bens, cuxa construción se iniciou en 1997. Dende 2013, a xestión da planta de tratamento é compartida polos Concellos da Coruña (a través de EMALCSA), Arteixo, Cambre, Culleredo e Oleiros.\nActualmente, está en marcha o proxecto de conexión do encoro de Cecebre e o lago artificial de Meirama. A Consellería de Medio Ambiente, EMALCSA e o Concello promoven a comunicación entre as dúas masas de auga, que fará posible que a comarca multiplique por sete a reserva que agora supón o encoro de Cecebre, que abastece non só ao municipio da Coruña, senón tamén aos de Oleiros, Arteixo, Cambre, Culleredo, Sada e Bergondo, polo que a poboación que verá garantida a súa subministración superará as 400.000 persoas.\nSomos unha empresa municipal comprometida coa eficacia e a calidade do servizo.