αλεπού του Ολύμπου: Ούτε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν έκανε τέτοια παρέλαση!!!\nΟύτε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν έκανε τέτοια παρέλαση!!!\nΒάζουν την Αστυνομία να φυλά το Στρατό!!!\nΜέτρα που θυμίζουν άλλες εποχές και καταρρακώνουν τη Δημοκρατία μας ...\n- Λες και φοβούνται πραξικόπημα!\nΠαρέλαση που θα την ζήλευε ακόμα κι ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, διοργανώνει η\nΟσα γίνονται και λέγονται αυτές τις μέρες σχετικά με τα μέτρα που θα ληφθούν στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, δεν έχουν προηγούμενο σε δημοκρατική χώρα της Δύσης, και μόνο το κόμμα Μπάαθ του Σαντάμ Χουσεΐν διοργάνωνε τέτοιες «μαϊμού» παρελάσεις!\nΑρχικά η κυβέρνηση πριν δύο μήνες, είχε συνεδριάσει για να αντιμετωπίσει την …\nπαρέλαση και εκεί λήφθηκαν οι πρώτες αποφάσεις!\nΠανικοβλημένοι προφανώς απ όσα συνέβησαν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, αποφάσισαν να αλλάξουν το νόημα της Εθνικής μας Επετείου δίνοντάς της μια τελείως διαφορετική Αξία από αυτή που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα!\nΕτσι, εδώ και μερικές ημέρες, εξαφάνισαν τα νεράντζια από τα δέντρα της Αθήνας!!!\nΟσοι δεν το πιστεύετε, σηκώστε τα κεφάλια σας και δείτε τις νεραντζιές γυμνές από … «καρπό» διότι κατά τους σχεδιαστές των μέτρων, τα νεράντζια αποτελούν … πολεμοφόδια!!!\nΑλλαξαν θέση στους κάδους σκουπιδιών και κάποιους τους εξαφάνισαν, διότι αποτελούν –πάλι κατά τους χαρτογιακάδες- μέσο στησίματος … οδοφραγμάτων!\nΠροχτές, απέστειλαν διαταγή στις μονάδες που συμμετέχουν στην παρέλαση κάνοντας τους γνωστό, ότι δεν θα παρελάσουν, αν δεν έχουν προστασία από περιπολικά της ΕΛ.ΑΣ.!!!\nΚαι έχουν τρελαθεί άπαντες στο Επιτελείο, γιατί ουδείς καταλαβαίνει τι μπορεί να σημαίνει αυτή η διαταγή! Θα φυλάνε οι αστυνομικοί τους φαντάρους;\nΦοβούνται μήπως τους επιτεθεί το πλήθος και τους πάρουν τα … όπλα που είναι άσφαιρα και τοποθετούν ενόπλους δίπλα τους;;;\nΚατήργησαν την παρέλαση των αρμάτων, γιατί δεν υπάρχουν χρήματα για καύσιμα λένε! Αλήθεια;\nΕμένα αυτά τα δύο μέτρα, μου μοιάζουν ως κάτι άλλο!!! Λες και η Κυβέρνηση φοβάται, μήπως ξεσηκωθούν οι φαντάροι και οι αξιωματικοί, πάρουν τα άρματα και «ταμπουρωθούν» μπροστά στη βουλή ! Αληθεύει ότι οι «χαρτογιακάδες» της Κυβέρνησης, σχεδίασαν τα μέτρα αυτά, για να αποκλείσουν ο ενδεχόμενο … πραξικοπήματος ή διαμαρτυρίας των Στρατευσίμων στην παρέλαση;\nΓιατί βάζουν αστυνομικούς να φυλάνε τον Στρατό; Υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση άραγε;\nΠέραν όλων αυτών, το στήσιμο της εξέδρας των επισήμων, αλλά και ο τρόπος που καλούνται είναι για γέλια και για κλάματα. Οι επίσημοι καλούνται με πρόσκληση! Ναι όπως το διαβάσατε!\nΟ δημοκράτης Πρωθυπουργός μας μάλιστα, έφτασε σε σημείο να … ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΣΕΙ τους δημοσιογράφους στην παρέλαση!\nΔηλαδή, δεν θα μπορεί κανένας δημοσιογράφος να πάει στην παρέλαση, αν προηγουμένως δεν έχει διαπιστευτεί από το ΜΜΕ που εργάζεται στον Επιτελάρχη που διοργανώνει την παρέλαση. Το κράτος δηλαδή, επιτρέπει την κάλυψη του υπέρτατου γεγονότος μνήμης των αγώνων της Δημοκρατίας μας σε όσους έχουν την έγκριση ενός Στρατηγού!!! Οι άλλοι, δεν μπορούν να καλύψουν την παρέλαση!!!\nΟι πολίτες, θα … «τοποθετηθούν» σε μεγάλη απόσταση από την εξέδρα των επισήμων για να μην μπορούν να τους πλησιάσουν!\nΓύρω από την παρέλαση, θα κυκλοφορούν 4.500 αστυνομικοί, λες κι αντί για παρέλαση έχουμε πόλεμο!!!\nΜάλιστα, στις ταράτσες των κτηρίων, θα ακροβολιστούν ελεύθεροι σκοπευτές, λες κι έρχεται στη χώρα ο .. Ομπάμα και φοβούνται επίθεση της … Αλ Κάιντα! Για το μέτρο αυτό υπήρξαν αντιδράσεις και είναι αμφίβολο αν θα ακροβολιστούν ελεύθεροι σκοπευτές στις στέγες!\nΕκατοντάδες Ασφαλίτες θα κυκλοφορούν με πολιτικά, και θα ελέγχουν τους πολίτες, αν στην κατοχή τους έχουν γιαούρτια, αυγά και άλλα τέτοια πολεμοφόδια!!! Οπότε, εκείνες τις ώρες αποφύγετε καλύτερα τις αγορές !!!\nΑυτά και άλλα πολλά, δείχνουν τον φόβο του πολιτικού συστήματος, ακόμη και σε μια αθώα εκδήλωση όπως η παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Φοβούνται ότι λόγω του ότι θα υπάρχει συγκεντρωμένο μεγάλο πλήθος, μπορεί να ξεκινήσει μια σπίθα αγανάκτησης που θα καταστρέψει το οικοδόμημά τους!\nΚαι φτάνουν στο σημείο, να παίρνουν μέτρα , λες και πρόκειται να αντιμετωπίσουν οργανωμένους χούλιγκαν που πάνε στο ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού και όχι παιδάκια και οικογενειάρχες που πάνε να αποδώσουν φόρο τιμής στους ήρωες της πατρίδας μας!\nΟ φόβος τους πλέον είναι πιο ορατός από ποτέ, κι αυτό γιατί γνωρίζουν καλά, ότι με όσα εγκληματικά διέπραξαν εναντίον των Ελλήνων, η ώρα της κατάρρευσης του σάπιου πολιτικού συστήματος σε τούτη εδώ τη χώρα πλησιάζει!\nΚαι φυσικά, αυτό δεν θα γίνει στην … παρέλαση, αλλά στις επόμενες εκλογές που έρχονται!


Την ανανέωση των διαταγμάτων προσωποκράτησης κατά των δύο ειδικών αστυφυλάκων σε σχέση με την υπό διερεύνηση υπόθεση αποστολής απειλητικών μηνυμάτων σε βάρος του αστυνομικού διευθυντή Πάφου διέταξε σήμερα το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Συγκεκριμένα, το διάταγμα κράτησης το ενός ανανεώθηκε για ακόμα τέσσερις ημέρες και του δεύτερου για δύο ημέρες.\nΤα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ των ημερομηνιών Απρίλιο του 2019 μέχρι τον Αύγουστο του 2021.\nΌπως αναφέρθηκε στο Δικαστήριο, ο 55χρονος ο οποίος συνελήφθη αρχικά την Παρασκευή στο αεροδρόμιο Λάρνακας και εναντίον του οποίου εκκρεμούσαν εντάλματα για απειλητικά γραπτά μηνύματα προς τον αστυνομικό διευθυντή Πάφου, σε κατάθεση του φέρεται να κατονόμασε τους δύο ειδικούς αστυφύλακες ως συνεργούς του. Ακολούθως προχώρησε η σύλληψη τους στις 15 Αυγούστου του 2021.\nΣύμφωνα με τον εξεταστή της υπόθεσης μέχρι στιγμής δεν έχουν συμπληρωθεί οι εξετάσεις για αυτό και η Αστυνομία αιτήθηκε την ανανέωση της προσωποκράτησης των δύο ειδικών αστυφυλάκων.\nΌπως λέχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στο πλαίσιο των ερευνών έχουν ληφθεί καταθέσεις, έγιναν έρευνες και υπολείπεται ανακριτικό έργο με την λήψη και άλλων καταθέσεων από το οικογενειακό, φιλικό και εργασιακό περιβάλλον των δύο υπόπτων.\nΑκόμη θα γίνουν άλλες δύο έρευνες και αναμένεται να εξεταστούν επιστημονικά τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν όπως τηλέφωνα και ηλεκτρονικοί υπολογιστές.\nΕπίσης έχει ζητηθεί έκδοση διατάγματος πρόσβασης στο καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας στις τηλεφωνικές συσκευές των δύο υπόπτων και εξέταση των δεδομένων που τυχόν θα προκύψουν.\nΤυχόν απόλυση τους ανέφερε ο εξεταστής της υπόθεσης θα επηρεάσει δυσμενώς το ανακριτικό έργο της Αστυνομίας, αφού υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο οι ύποπτοι να διαφύγουν είτε στο εξωτερικό, ή σε περιοχές μη ελεγχόμενες από την Δημοκρατία. Σύμφωνα με τον ίδιο υπάρχει επίσης μεγάλο ενδεχόμενο να επηρεάσουν μάρτυρες από τους οποίους αναμένεται να ληφθούν καταθέσεις. Αρκετοί εκ των μαρτύρων όπως σημειώθηκε στο Δικαστήριο είναι συνάδελφοι τους.\nΠαλεύει για τη ζωή του ο πατέρας του αδικοχαμένου Σταύρου - Ενώπιον δικαστηρίου σήμερα ο 58χρονος δράστης\nΣτο Δικαστήριο ο 52χρονος για τα 5 κιλά κάνναβης - Εγκρίθηκε το διάταγμα


Οδυσσέας Ελύτης: Εarly days | LiFO\n28.7.2016 | 10:21\nΚαλοκαιρινή προπολεμική φωτογραφία του Οδυσσέα Ελύτη\nΣτην αρχή ήταν οι πέντε προπολεμικές (κατά πάσα πιθανότητα) φωτογραφίες τού Οδυσσέα Ελύτη (τέσσερις από τις οποίες καλοκαιρινές), που είχαν δημοσιευτεί σε δυο παλιά περιοδικά τού Λεωνίδα Χρηστάκη, τον Κούρο (τεύχος 2, Μάης 1971) και το Panderma (τεύχος 4, Φλεβάρης 1973). Τα υπόλοιπα ήρθαν στην πορεία. Εννοώ το ποίημα Επέτειος από τη συλλογή Προσανατολισμοί [Πυρσός, Αθήναι 1940], η συνέντευξη στην εφημερίδα Το Βήμα της Κυριακής, την 31 Οκτωβρίου 1965 (ανώνυμο άρθρο και ανυπόγραφη συνέντευξη!) και, τέλος, η μελέτη τής Λιλής Ζωγράφου «ο ηλιοπότης ΕΛΥΤΗΣ» [Ερμείας, Αθήνα 1971].\nΑς ξεκινήσουμε με μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη στο Βήμα, το 1965, που σχετίζονται με το ξεκίνημα τής διαδρομής του…\n— Είναι απίστευτο, αλλά πέρασαν κιόλας 30 χρόνια από τότε που κάνατε την πρώτη σας εμφάνιση στον κόσμο των νεοελληνικών γραμμάτων. Πώς αισθάνεσθε σήμερα όταν αναλογίζεσθε αυτή την απόσταση;\nΤι να σας πω, και σε μένα τον ίδιο φαίνεται απίστευτο! Είχα τόσο πολύ εξοικειωθεί με την ιδέα ότι είμαι «νέος» και «πρωτοπόρος», που εξακολουθώ να αισθάνομαι έτσι, σα να μην πέρασε ούτ’ ένας χρόνος από τότε. Ίσως κι επειδή δεν έμαθα να θεωρώ τον εαυτό μου ενταγμένο σε μιαν από τις καθιερωμένες φιλολογικές γενεές. Ίσως πάλι, επειδή δεν δημιουργήθηκε μια πειστική –για τη δική μου αντίληψη– διάδοχη κατάσταση, που να γυρίσει τη σελίδα, και να με κάνει να συνειδητοποιήσω ότι βρίσκομαι στο προηγούμενο κεφάλαιο. Όπως και να ’ναι, και στις δύο περιπτώσεις, φαίνεται ότι παραλογίζομαι.\n— Πώς έγινε η πρώτη σας εμφάνιση;\nΉταν στο 11ο τεύχος, της πρώτης χρονιάς των «Νέων Γραμμάτων», που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1935. Ιστορικό τεύχος, όχι βέβαια επειδή παρουσίασε τα πρώτα μου ποιήματα, αλλά επειδή το περιοδικό αυτό, που ως τότε δεν είχε ξεκαθαρισμένες κατευθύνσεις, αρχίζει πια να «παίρνει θέση» και να συνειδητοποιεί την αποστολή που του έλαχε, στα κατοπινά χρόνια, να εκπληρώσει. Να γίνει δηλαδή όργανο της μοντέρνας ποίησης και γενικώτερα της μαχητικής πρωτοπορείας στον τόπο μας. Στο «Χρονικό μιας Δεκαετίας», ένα κείμενο αυτοβιογραφικό που καταχωρώ, μαζί με άλλα παλαιότερά μου δοκίμια και άρθρα στον τόμο «Ανοιχτά Χαρτιά» που θα κυκλοφορήσει σε λίγο, περιγράφω με όλες τις λεπτομέρειες την ηρωική ατμόσφαιρα που επικρατούσε τα χρόνια εκείνα, και τη θέρμη που δημιουργούσανε με την παρουσία τους γύρω από το περιοδικό ο στενώτεροι φίλοι και συνεργάτες του, ο Γιώργος Κατσίμπαλης, ο Γιώργος Σεφέρης, ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο Αντρέας Καραντώνης, ο Αντρέας Εμπειρίκος, ο Δ. Αντωνίου, ο Νίκος Γκάτσος και ο μακαρίτης Σαραντάρης, ο πρώτος άλλωστε που με «ανακάλυψε».\n— Ποια ήταν η σημασία του Γιώργου Σαραντάρη στο λογοτεχνικό αυτό κίνημα;\nΉτανε μια μορφή από τις πιο ενδιαφέρουσες της λογοτεχνίας μας, ένας αγνός ποιητής που όταν οι άνεμοι αλλάξουν, είμαι βέβαιος, θα βρει τη δικαίωσή του. Στο κάτω-κάτω ήταν ο πρώτος –και από τον Σεφέρη και από τον Εμπειρίκο και από μένα– «μοντέρνος» Έλληνας ποιητής.\n— Τι εννοούσατε όταν είπατε ότι ο Γιώργος Σαραντάρης σας «ανακάλυψε»; Πώς ακριβώς έγινε αυτό;\nΤο γεγονός ήταν μάλλον συμπτωματικό. Στον Σαραντάρη πρώτη φορά ξεθαρρεύτηκα και έδειξα χειρόγραφά μου. Φυσικά, χρειαζότανε μια ευαισθησία σαν τη δική του για να εκτιμήσει εκφραστικά πειράματα, πρωτοφανή για την εποχή εκείνη, στη γλώσσα μας. Όμως εκείνος, πρέπει να πω, που μου έδωσε την πρώτη ουσιαστική ώθηση, με τον ενθουσιασμό του, την αγάπη του, και τη γνώση του των σύγχρονων προβλημάτων της ποίησης ήταν ο Αντρέας Εμπειρίκος. Είναι άλλωστε και τα δικά του τριαντάχρονα εφέτος (το 1965), αφού η «Υψικάμινος», ένα από τα ορόσημα της νέας ποίησης, κυκλοφόρησε την άνοιξη της ίδιας χρονιάς. Το συλλογίζομαι με αληθινή συγκίνηση. Αργότερα, βέβαια, μου παραστάθηκαν και άλλοι φίλοι. Ο Γιώργος Σεφέρης και ο Νίκος Γκάτσος, με τη βαθειά τους κρίση. Ο Αντρέας Καραντώνης με τη συνεχή του, έμπρακτη εγκαρδίωση. Και ο Γιώργος Κατσίμπαλης, που αυτός κατάστρωσε ολόκληρο στρατηγικό σχέδιο για να υπερνικήσει τους δισταγμούς μου και να με πείσει να βγω στη δημοσιότητα. Θυμάμαι ακόμη πού έγιναν τα φιλολογικά μου «βαφτίσια» στην ιστορική, τα χρόνια εκείνα, ταβέρνα του Μπάρμπα-Γιάννη. Ήταν ένα γλέντι τρικούβερτο που τελείωσε τα ξημερώματα ανάμεσα σε πιάτα που τσακίζονταν, ποτήρια που εκσφενδονίζονταν, και τηγάνια που ροβολούσανε τις σκάλες και περδουκλώνονταν στα πόδια μας! Ηρωικά χρόνια!\nΠροπολεμική φωτογραφία του Οδυσσέα Ελύτη\n— Ήταν μονάχα ο νεανικός σας ενθουσιασμός που σας έκανε να βλέπετε έτσι τα πράγματα;\nΉταν πριν απ’ όλα η ιστορική στιγμή. Ένοιωθες ότι κάτι αλλάζει και μέσα και έξω απ’ την Ελλάδα. Κάθε καινούριο έντυπο που έφτανε στα χέρια μας, έκλεινε κι από μιαν έκπληξη. Γνωρίσαμε τη μαγεία της ανακάλυψης, της εξερεύνησης παρθένων περιοχών, κάτι που δεν δόθηκε στους νεώτερους να το δοκιμάσουν. Κι ύστερα ήταν το πνεύμα της αλληλεγγύης και της συνεργασίας που μας έδενε όλους στο πρώτο μας ομαδικό ξεκίνημα. Περισσότερο από κάθε άλλη βοήθεια προσωπική, εκείνο που μου έδινε, πιστεύω, μια τόσο ακατάβλητη διάθεση για δημιουργία, ήταν η συναίσθηση ενός κοινού αγώνα και μιας κοινής αποστολής. Όμως, αν υπάρχουν υπεύθυνοι που χάθηκε κάτι τέτοιο, είμαι κι εγώ ανάμεσα σ’ αυτούς.\n«Δεν λυπάμαι τους ποιητές που έμειναν χωρίς κοινόν, λυπάμαι το κοινόν που έμεινε χωρίς ποιητές».\n— Πώς βλέπετε σήμερα τον Υπερρεαλισμό, που εστάθηκε η πρώτη σας αγάπη και σας βοήθησε να βρήτε την αληθινή σας φωνή;\nΆσχετα από το βιοθεωρητικό του περιεχόμενο που με γοήτευε κι εξακολουθεί πάντοτε να με γοητεύει , ο Υπερρεαλισμός, σαν τρόπος έκφρασης, εστάθηκε για μένα δίκοπο μαχαίρι. Από το ένα μέρος με βοήθησε αφάνταστα να κατανικήσω τη φυσική συστολή που χαρακτήριζε την πρώτη μου νεότητα και ν’ αξιοποιήσω τα αποθέματα τόλμης εκφραστικής που έκλεινα μέσα μου. Από το άλλο όμως, με εμπόδισε ν’ ακριβολογήσω συναισθηματικά και ν’ αντιληφθώ το ποίημα σαν μονάδα ιδανική όπου και η πιο παραμικρή λέξη ή πρέπει να λειτουργεί οργανικά ή να εξοβελίζεται. Στον γενικό ισολογισμό, παρ’ όλα αυτά, νομίζω ότι το κέρδος υπήρξε μεγαλείτερο. Εξ άλλου εδώ στην Ελλάδα, συνέβη κάτι πολύ περίεργο. Από τον Υπερρεαλισμό φτιάξαμε «κάτι άλλο», που απέχει πολύ από την αρχική θεωρία, κάτι μοναδικό σε παγκόσμια κλίμακα, και που παρουσιάζει γι’ αυτό εξαιρετικό ενδιαφέρον. Είμαι βέβαιος ότι αν οι ξένοι μπορούσαν να διαβάσουν ελληνικά, το φαινόμενο θα είχε μελετηθεί από πολλές πλευρές. Δυστυχώς, σ’ εμάς, ούτε αντιμετωπίστηκε ποτέ από τους κριτικούς (ποιους κριτικούς; έχουμε φτάσει στο «σημείο μηδέν» της νεοελληνικής κριτικής), ούτε έγινε κατανοητό από τους νεώτερους που εκφράζονται με ειρωνεία για τον Υπερρεαλισμό, επειδή δεν γνωρίζουν γι’ αυτόν παρά όσα αναφέρουν οι Εγκυκλοπαίδειες, δηλαδή την αυτόματη γραφή, την παράλογη εικόνα, και την ονειρική αλληλουχία. Ενώ, για κάτι εντελώς διαφορετικό, βέβαια, πρόκειται.\nΤo 1971 o Οδυσσέας Ελύτης γινόταν 60 ετών. Την 25η Γενάρη εκείνης της χρονιάς η Λιλή Ζωγράφου (1922-1998) πραγματοποιεί μιαν ομιλία στο Θέατρο Κάβα του Νίκου Χατζίσκου, η οποία επαναλήφθηκε και την 14η του Φλεβάρη, πριν κυκλοφορήσει σε βιβλίο, ως «ο ηλιοπότης ΕΛΥΤΗΣ», από τις εκδόσεις Ερμείας. Επιλέγουμε ένα απόσπασμα, που μας συνδέει (και) με τη συνέντευξη τού ποιητή στο Βήμα.\nΓράφει η Λιλή Ζωγράφου:\nΌταν ο Ελύτης ήταν νεόκοπος ποιητής, γράφτηκαν κάτι λίγα γι’ αυτόν. Ο σεβαστός Τίμος Μαλάνος τού αφιέρωσε το 1943 (Κριτικά Δοκίμια, Αλεξάνδρεια) ένα δοκίμιο 12 σελίδων, από τις οποίες οι 10 αναφέρονταν στον υπερρεαλισμό, τον Ελυάρ και τον Μοντερλάν και οι 2 –και πολλές του– αφορούσαν τον Έλληνα Ελύτη. Αρκετές πάντως για να χωρέσουν το φόβο του κριτικού, πως «τα ποιήματα (του Ελύτη) παρουσιάζουν συνήθως κάτι το παραφορτωμένο και μάταιο… Αλλά αυτό το ασυγκράτητο παιχνίδι του Ελύτη πού θα πάει;». Αναρωτιέται ο κριτικός εναγώνια. «Άλλοτε, ομολογεί, διψούσα για λίγον Ελύτη στο Καβαφικό έργο. Σήμερα θα είχα να ζητήσω από το έργο τού άφθαστου αυτού φαντασιοκόπου, λίγον Καβάφη».\nΑνθρώπινα τα λάθη. Αλλά, δυστυχώς, τα λάθη παίρνουν το μέγεθος εκείνου που τα διαπράττει.\nΈτσι κάποτε και ο Μπιελίνσκι βιάστηκε! Κι έγραψε πως, ποτέ ο Ντοστογιέφσκι δεν θα γινόταν τόσο μεγάλος όσο μια Γεωργία Σάνδη! Κι ευτυχώς που δεν έγινε.\nΌχι, πως με τον παραλληλισμό αμφισβητώ το μέγεθος του Καβάφη, αλλά την όσφρηση τού κριτικού, αυτή ναι.\nΥπάρχουν ακόμη ένα-δυο κριτικά κείμενα, πάντα για την πρώτη ποιητική περίοδο του Ελύτη, και μετά Σιωπή!\nΣτο 1965 δημοσιεύεται στο περιοδικό «Εποχή» (τ.29 – Σεπτέμβριος) μια φιλολογική ανάλυση τού καθηγητή Δ. Ν. Μαρωνίτη «Πρώτα φιλολογικά προλεγόμενα στο Άξιον Εστί του Ελύτη». Όπως εξηγεί και ο ίδιος ο συγγραφέας, με το δοκίμιό του αυτό «προσπαθεί να ορίσει περισσότερο ένα πλαίσιο και λιγότερο το περιεχόμενό του».\nΟ Ελύτης χαιρετίζει με αληθινή χαρά το γεγονός, γιατί είναι ήδη βαθιά πληγωμένος από τα τείχη της σιωπής γύρω από το έργο του. Σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα Βήμα (31 Οκτωβρίου 1965) λέει (σ.σ. πρόκειται φυσικά για τη συνέντευξη, αποσπάσματα της οποίας διαβάσατε λίγο πριν):\n«Είναι περίεργο μα την αλήθεια, αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας με την κριτική.(…) Στην Ελλάδα ο αριθμός εκείνων που κάνουν κριτική ολοένα λιγοστεύει. Και πως, κι εκείνων που μας έχουν απομείνει, η εργασία παρουσιάζει μια τόσο τρομακτική ανεπάρκεια(…) Αν στην Ελλάδα συμβαίνει το φαινόμενο να ξεκινούν πολλοί και να φτάνουν λίγοι, κατά ένα μεγάλο μέρος οφείλεται, νομίζω, στον βαθμιαίο μαρασμό που παθαίνει ο καλλιτέχνης, καταδικασμένος να σβήνει, χωρίς τη χαρά μιας ανταπόδοσης ηθικής ή υλικής, μέσα στη γύρω του παγερότητα και αδιαφορία…».\nΣτην ίδια αυτή συνέντευξη ο Ελύτης θα πει και τούτο το υπέροχο, αλλά τόσο τραγικό:\nΟδυσσέας Ελύτης: Προσανατολισμοί (1940). Η Μαρίνα των Βράχων από την ενότητα Η θητεία του Καλοκαιριού\nΜουσική: Βασίλης Δημητρίου «Βαρκαρόλα» από το LP «Κυκλάδες» (1980)


Σασμός – Εξελίξεις: Ο Άγγελος ανακαλύπτει το μυστικό της Αργυρώς και η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει!Gpop.gr\nΣασμός – Εξελίξεις: Ο Άγγελος ανακαλύπτει το μυστικό της Αργυρώς και η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει!\nΟ Άγγελος ανακαλύπτει το μυστικό της Αργυρώς. Η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει!\nΜην χάσετε απόψε, Τετάρτη 1η Ιουνίου, στις 21:00\nΗ Καλλιόπη από την άλλη αρνείται να δεχτεί πως κι η τελευταία γη των Σταματάκηδων θα πέσει στα χέρια του Βρουλάκη. Καθώς ο Σταύρος πάει ανυποψίαστος να βρει την Αργυρώ στη δουλειά της, πέφτει επάνω στον Αστέρη. Θα αποκαλυφθεί ποιος είναι ο καινούριος του φίλος;\nΔείτε το sneak preview εδώ (1): https://youtu.be/AcLkA1BAQ50\nΔείτε το sneak preview εδώ (2): https://youtu.be/16tD8AUJTSw\n«Αντίστροφη Μέτρηση» στον ΣΚΑΪ : Στο παρά πέντε των εθνικών…\nΑντίστροφη Μέτρηση στον ΣΚΑΪ\nΑντίστροφη Μέτρηση σε πρώτη τηλεοπτική μετάδοση στο…\nΉλιος: Η αντίστροφη μέτρηση για τον Δημήτρη Λαϊνά ξεκίνησε\nPrevious Post: Θετικός στον κορονοϊό ο Άρης Καβατζίκης\nNext Post: Στο νοσοκομείο ο Πασχάλης Τερζής


Κυριακή 10 Νοεμβρίου 1957\nΑριθ. Φύλλου 1974\nΚωνσταντ. Ευθ. Μπόνης-Αρετή Στέργου Μαστρογιαννάκη, ετέλεσαν τους γάμους των. Θερμά συγχαρητήρια.\nΔια το εκδηλωθέν ενδιαφέρον του εξοχωτάτου Υπουργού της Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Στέλιου Κωτιάδη, υπέρ της Ιεράς Μονής, δια της εγκρίσεως της προσεγγίσεως των ατμοπλοίων “Ανδρος” “Κυκλάδες” και “Καραϊσκάκης” εις τον λιμενίσκον Πανορμίτου, θεωρούμεν επιβεβλημένον όπως εκφράσωμεν τας θερμοτάτας ευχαριστίας των κατοίκων Σύμης.\nΕκ της Εφορείας Ι.Μ. Πανορμίτου\nΠρος τους τελούντας σήμερον εις Τριάντα τους γάμους των Δερβενιώτην Τριπολίτην και Νίνα Αναστασάκη, ευχόμεθα κάθε ευτυχίαν.\nΕΝΕΚΡΙΘΗ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΣ\nΨΥΧΟΠΑΘΩΝ ΛΕΡΟΥ ΔΙ’ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ\nΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ κ. ΚΩΤΙΑΔΗ\nΟ Υπουργός Εμπ. Ναυτιλίας κ. Κωτιάδης έσχε σήμερον συνεργασίαν μετά του Υπουργού Οικονομικών κ. Αλιμπράντη, κατά την οποίαν ενεκρίθη ο Οργανισμός Αποικίας Ψυχοπαθών Λέρου, όστις και διαβιβάζεται εις την εφημερίδα της Κυβερνήσεως προς δημοσίευσιν.\nΕπίσης ενεκρίθη η μεταφορά της εγκριθείσης πιστώσεως εκ 2.000.000 δρχ., εκ του Υπουργείου Προνοίας εις τον ειδικόν προϋπολογισμών Δωδεκανήσου, ίνα καταστή ταχυτέρα και ευχερεστέρα η έναρξις λειτουργίας της Αποικίας ψυχοπαθών Λέρου.\nΟμοίως δια τον εν λόγω σκοπόν και δια την οργάνωσιν των Διοικητικών και Οικονομικών υπηρεσιών αυτής, ειδική επιτροπή αρμοδίων υπαλλήλων του Υπουργείου Προνοίας θα μεταβή συντόμως εις Ρόδον και Λέρον δια την προμήθειαν διαφόρων ειδών αναγκαιούντων δια την Αποικίαν.\nΟ ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΣΠΟΓΓΑΛΙΕΙΑΣ\nΚατά πληροφορίας εξ Αθηνών, εψηφίσθη υπό της Βουλής το σχέδιον Νόμου, περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμου περί Σπογγαλιείας.\nΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΕΙΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΝ\nΧθες οι Μητροπολίται Ρόδου και Καρπάθου επεσκέφθησαν την Ιεράν Μονήν Φανερωμένης και επεθεώρησαν τας εργασίας των εκτελουμένων έργων εις τους Ναούς των Κοινοτήτων Κρεματής και Παστίδος.\nΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ Π.Δ.Δ.Δ.Δ.\nΔι’ αποφάσεως του Υπουργείου Εργασίας καθωρίσθη η Επιτροπή του Πρωτοβαθμίου Διαιτητικού Δικαστηρίου.\nΑύτη συνεκροτήθη εκ των κ.κ. Λαμπριανού, Δημητρίου και ως Γραμματέως του κ. Χατζηνικόλα.\nΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ\nΕπέστρεψαν εκ Σύμης εις Ρόδον οι Μητροπολίται Ρόδου κ. Σπυρίδων και Καρπάθου-Κάσου κ. Απόστολος.\nΟι Μητροπολίται προέστησαν κατά την τελεσθείσαν θείαν λειτουργίαν, εις την πανηγυρίζουσαν ιεράν μονήν Πανορμίτου.\nΤΟ ΝΟΜΑΡ. ΤΑΜΕΙΟΝ\nΧθες την μεσημβρίαν συνήλθεν εις συνεδρίασιν το Συμβούλιον του Νομαρχιακού Ταμείου Δωδεκανήσου, το οποίον εξήτασε διάφορα ζητήματα τρεχούσης φύσεως της αρμοδιότητός του, λαβόν σχετικάς αποφάσεις.\nΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ\nΩς ανεκοινώθη, σήμερον την 8.30 εσπερινήν υπό του κ. Νομάρχου θα παρατεθή επίσημον δείπνον εις το ξενοδοχείον των Ρόδων, προς τιμήν του ναυάρχου Μπαρς, επικεφαλής της ναυλοχούσης εις τα ροδιακά ύδατα μοίρας Αμερικανικών πολεμικών.\nΕπέστρεψεν χθες δια του αεροπλάνου της γραμμής εις Ρόδον ο βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Χαρίτος. Ο κ. Χαρίτος είχε μετβαή προ ημερών εις Αθήνας, δια την προώθησιν διαφόρων Δωδεκανησιακών ζητημάτων.


Εκτυπωτης Canon Pixma Ts305 Wifi - Εκτυπωτες (PER.407632)\nΑρχική > Υπολογιστές > Εκτυπωτές > ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ CANON PIXMA TS305 WIFI\nΠροσιτός, μικρός εκτυπωτής Wi-Fi για εύκολη, ασύρματη εκτύπωση εγγράφων και φωτογραφιών 10x15cm χωρίς περιθώρια από έξυπνες συσκευές και υπηρεσίες cloud.\nΛειτουργίες: Εκτύπωση μέσω Wi-Fi.\nΕπίπεδα ακουστικού θορύβου: 45,0dB(A).\nΚατανάλωση ρεύματος: Απενεργοποίηση: Περίπου 0,2W, Αναμονή (σύνδεση με PC μέσω ασύρματου LAN): Περίπου 2,1W, Αναμονή (όλες οι θύρες συνδεδεμένες): Περίπου 1,7W, Χρόνος μετάβασης σε κατάσταση Αναμονής: 1 λεπτά, Εκτύπωση (σύνδεση με PC μέσω ασύρματου LAN): Περίπου 10W.\nΔιαστάσεις (Π x Β x Υ): 430 x 282 x 143mm.\nΕΚΤΥΠΩΤΗΣ CANON PIXMA TS305 WIFI (PER.407632)\n• Λειτουργίες: Εκτύπωση μέσω Wi-Fi.\n• Επίπεδα ακουστικού θορύβου: 45, 0dB(A).\n• Κατανάλωση ρεύματος: Απενεργοποίηση: Περίπου 0, 2W, Αναμονή (σύνδεση με PC μέσω ασύρματου LAN): Περίπου 2, 1W, Αναμονή (όλες οι θύρες συνδεδεμένες): Περίπου 1, 7W, Χρόνος μετάβασης σε κατάσταση Αναμονής: 1 λεπτά, Εκτύπωση (σύνδεση με PC μέσω ασύρματου LAN): Περίπου 10W.\n• Διαστάσεις (Π x Β x Υ): 430 x 282 x 143mm.\nΕΚΤΥΠΩΤΗΣ CANON PIXMA TS305 WIFI PER.407632 CANON CANON ΕΚΤΥΠΩΤΕΣ ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ CANON PIXMA TS305 WIFI


Beechcraft AT-11 Kansan FSX & P3D Λήψη\nΔημιουργήθηκε το 19-08-2017\nΓια άλλη μια φορά, ο Milton Shupe και η ομάδα του μας προσφέρουν ένα υπέροχο μητρική μοντέλο FSX / P3D. Συμβατό με Prepar3D v4. Περιλαμβάνει επαναλήψεις 10, προσαρμοσμένους ήχους, πλήρη καμπίνα 3D και πολλά άλλα. Αυτό το πακέτο περιέχει μοντέλα 4 (πυργίσκος, φούσκα παρατήρησης, πυργίσκος πυραύλων, και πολιτικό φορτίο) Το AT-11 ήταν το πρότυπο U .... Διαβάστε περισσότερα\nΣυγγραφέας Milton Shupe, Scott Thomas, Damian Radice και Sounds από τον Nigel Richards\nΌνομα αρχείου Beechcraft_at-11_kansan.zip\nBeech Expeditor Mk.III FSX & P3D Λήψη\nΤροποποιήθηκε το 02-03-2017\nΟλοκληρωμένο πακέτο Expeditor Mk.III από οξιά σε έκδοση αστικού και φορτίου με τροχούς ή πλωτήρες για βέλτιστη χρήση με FSX or FSX-Ατμός. Prepar3D σύμφωνος. Περιλαμβάνεται με τεκμηρίωση και διαδικασίες σε μορφή PDF. Λεπτομερής εικονική καμπίνα πιλοτηρίου και πλήρης καμπίνα μοντέλου 3D. Προσαρμοσμένοι ήχοι, έθιμο μετρητές. Περιλαμβάνει το 4 re ... Διαβάστε περισσότερα\nΣυγγραφέας Milton Shupe και η ομάδα του, Βλαντιμίρ Gonchar\nΌνομα αρχείου beech_expeditor_mk_iii_v2_1.zip\nHawker-Siddeley HS.748 Πολεμική Αεροπορία Βελγίου FSX & P3D Λήψη\nΤροποποιήθηκε το 01-05-2019\nΜέγεθος: 22.9. MB\nΌμορφη και κλασική Hawker Siddeley HS748 repaints για FSX & P3D στο Βέλγιο Ζωοτεχνική δύναμη περίπου 1976 / 86. Συμπεριλαμβάνεται υψηλής ποιότητας VC καθώς και μοντέλο υψηλής λεπτομέρειας. Πολλές ευχαριστίες στον Michael Pook / Dave Rocholl για τον καθορισμό του πίνακα 2D. υφές από τον Stephen Browning. Προσαρμοσμένος ήχος included.Le HS.748 est ... Διαβάστε περισσότερα\nΣυγγραφέας Ιστοσελίδα Website Μοντέλο από τον Rick Piper, ντόπιο FSX/P3D μετατροπή από Rikoooo repaint από τον Stephen Browning\nΌνομα αρχείου hawker-siddeley_hs_748_belgium_air_force.zip\nBeechcraft B1900D Περιφερειακό αεροσκάφος FSX ΚΑΥΤΌ Λήψη\nΔημιουργήθηκε το 19-08-2008\nDownloads: 31 730\nΜέγεθος: 15.55 MB\nΠολύ ωραίο πίνακα σε δύο εκδόσεις. Όλα τα όργανα είναι τα καθίσματα functional.19, δυναμική και γεμάτη κινούμενα σχέδια, λάμψη και υφή προβληματισμού. Περιλαμβάνει ένα πάνελ 2D και εικονικό πιλοτήριο με "Πλήρης καμπίνα των επιβατών, το άνοιγμα πόρτας συνοδηγού με σκάλες, πόρτα φορτίου και ένα" έθιμο ήχου. Συμβατό με επιτά ... Διαβάστε περισσότερα\nΌνομα αρχείου beechcraft_b1900d_regional_airliner_fsx.φερμουάρ


Πόσα παιδιά περιμένει η Μαράια Κάρεϊ; | κοσμικα , gossip | womenonly.gr\nΔίδυμα ή τρίδυμα τελικά για τη Μαράια και τον Νικ Κάνον;\nΤελικά το σίριαλ με την εγκυμοσύνη της 40χρονης τραγουδίστριας έχει κι άλλα επεισόδια που, όπως φαίνεται αφορούν στον... αριθμό των μωρών της.\nΤη "φωτιά" άναψε η ίδια η Μαράια Κάρεϊ (Mariah Carey) σε συνέντευξη που έδωσε πριν από λίγες μέρες σε ραδιοφωνικό σταθμό. Σε ερώτηση σχετικά με το μωράκι της και τις γιορτές, η μέλλουσα μανούλα απάντησε αυθόρμητα χρησιμοποιώντας πληθυντικό αριθμό.\n"Απλά ελπίζω να μην μεγαλώσουν και να μισούν τα Χριστούγεννα", είπε συγκεκριμένα.\nΌταν όμως της ζήτησαν να διευκρινίσει τι εννοούσε, η Κάρεϊ έκανε την "πάπια" -κατά την προσφιλή της τακτική.\nΣτη συνέχεια όμως, ανέλαβε ο σύζυγός της και ευτυχής μέλλον μπαμπάς να ξεκαθαρίσει -όχι και τελείως δηλαδή, μη φανταστείτε!- τα πράγματα.\n"Είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα αυτό, καθώς σίγουρα δεν θέλεις να πεις και πάρα πολλά πριν από την ώρα τους", είπε ο Νικ Κάνον (Nick Cannon) στο " E!".\n"Όταν η γυναίκα μου μίλησε κάποια στιγμή στον πληθυντικό αναφερόμενη στο... στομάχι της, έ, δεν έκανε λάθος", συνέχισε, αρνούμενος όμως να "δώσει" τίποτα παραπάνω!\nΗ Μαράια Κάρεϊ -με την κοιλιά της-τραγούδησε στη χριστουγεννιάτικηγιορτή της οικογένειας Ομπάμα.\nΕρμηνεύοντας λοιπόν τα μασημένα λόγια του διάσημου ζευγαριού, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά θα είναι σίγουρα περισσότερα από ένα, αλλά αν είναι δίδυμα ή τρίδυμα, αναμένεται να διευκρινιστεί στο μέλλον.\nΠρος το παρόν, η Μαράια Κάρεϊ συνεχίζει να τραγουδάει, αν και επιλεκτικά, αφού νιώθει εξαντλημένη και έχει συνέχεια ναυτία, όπως έχει ομολογήσει.\nΗ τελευταία της εμφάνιση ήταν στη γιορτή της οικογένειας Ομπάμα για τα Χριστούγεννα όπου "στρουμπουλή" και ντυμένη στα κόκκινα τραγούδησε και εντυπωσίασε. Μία μικρή γεύση από αυτή τη γιορτή μπορείτε να πάρετε στο βίντεο που ακολουθεί.


Κωνσταντίνος Δ. Βέρρος: Σεπτεμβρίου 2010\nΚωνσταντίνος Δ. Βέρρος\nΑναμνήσεις από την ιατρική μου σταδιοδρομία\nΑχ, καημένη ΣΣΑΣ !\nΘλίψη με πιάνει όταν σκέφτομαι την κατάντια των ΕΔ και ειδικότερα του πιο "high" κομματιού τους, την Στρατιωτική Ιατρική... Η Στρατιωτική Ιατρική ήταν το καμάρι του Ελληνικού Στρατού. Στρατιωτικός γιατρός έλεγε ο κόσμος και έσταζε μέλι. Ηταν ψηλά ο "αρχίατρος" είναι αλήθεια.\nΟι εποχές και τα πράγματα άλλαξαν όμως. Οι καλύτεροι Στρατιωτικοί γιατροί, φεύγουμε μόλις βρούμε ευκαιρία. Μάλλον, δεν φεύγουμε.. Μας διώχνουν με τον τρόπο τους. Κάποιοι βάλθηκαν να διαλύσουν το πιο σημαντικό και συνεκτικό κομμάτι της πατρίδας μας. Τον Στρατό.\nΟ γιός μου ο Δημοσθένης, ξεκίνησε φέτος το Λύκειο. Πως να του συστήσω να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα στα βήματα του παπού του ή του πατέρα του; ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΕΓΙΝΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ; Και μάλιστα χειρότερα απο αυτούς μιας και οι ΔΥ μπορούν να κάνουν και καμμιά ..απεργία!\nΑ ρε Στρατιωτική Ιατρική πως κατάντησες...\nPosted by Κωνσταντίνος Δ. Βέρρος at 9/21/2010 06:10:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Links to this post\nLabels: ΣΣΑΣ, Στρατός\n1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (1)\n11ο ΣΠ (1)\n411 ΓΣΝ (1)\nΑπελυθέρωση Τριπολιτσάς (1)\nΑπογραφή 2011 (1)\nΑρης Ζεπάτος (1)\nΒενιζέλος Ευάγγελος (2)\nΔημαρχιακές Εκλογές 2010 (3)\nΔημοκρατική Παρέμβαση (1)\nΔρόμος Νεστάνης-Καρυάς (2)\nΕθνική Αντίσταση '40-44 (1)\nΕορτή Αγίου Γεωργίου (1)\nεφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΝΕΑ (1)\nΕφημερίδα "ΝΕΣΤΑΝΗ" (6)\nΙ.Μ. Γοργοεπηκόου (4)\nΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ (1)\nΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ (5)\nΛιάπης Ν (2)\nΜακεδονικό Ζήτημα (1)\nΜάχη στα Κανελλάκια (1)\nΜΗΝΥΣΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ (1)\nΜπρούσαλης Κώστας (1)\nΝέα Τάξη (4)\nΝερά Νεστάνης (6)\nπ. Σουρλίγκας (1)\nΠαιδική Χαρά (1)\nΠαπαγιάννης Αλ. (1)\nΠλατεία Ν. Δημοτικής Αγοράς (2)\nΠΟΛΙΤΙΚΗ ή/και ΝΕΑ ΤΑΞΗ (5)\nΠολυτεχνείο(17 Νοέμβρη) (1)\nΣτγος Δημοσθένης Κ Βέρρος (8)\nΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (5)\nΣχολικά Βιβλία (3)\nΦΩΤΟ οικογενειακές (1)\nΧρυσή Αυγή (2)\nDermatology Quiz (1)\nTRIPOLIS, ARCADIA, Greece\nΔερματολόγος - Αφροδισιολόγος Δεληγιάννη 6Α τηλ. Ιατρείου: 2710-239475\nΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΕΣΤΑΝΗ\nΑΡΧΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ "ΝΕΣΤΑΝΗ"\nVillage of Nestani (Κεντρική Ενωση Τσιπιανιτών Σικάγο)\nΗ Νεστάνη στη Wikipedia\nΠροοδευτικός Σύλλογος Nεστάνης\nΘέμα Παράθυρο εικόνας. Εικόνες θέματος από Barcin. Από το Blogger.


κοντοτασιος νικος.com: Οι Έλληνες μαχητές των ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ Ισπανικός Εμφύλιος\nΟι Έλληνες μαχητές των ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ Ισπανικός Εμφύλιος\nΟδομαχίες στη Βαρκελώνη 1939\nΩς στα 1936 στην Ισπανία συνέβη ένα πολύ σημαντικό και προσδιοριστικό γεγονός· στις 18 Ιουλίου ο στρατηγός Φράνκο έκανε πραξικόπημα ενάντια στη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση του ισπανικού λαού, πραξικόπημα που τρία χρόνια αργότερα τον οδήγησε στην κατάληψη της εξουσίας, αφού ήδη η χώρα, στην περίοδο αυτή, λούστηκε σ’ ένα λουτρό αίματος. Αποδείχτηκε ότι ο ελεύθερος δυτικός κόσμος προτιμούσε να κάνει τα στραβά μάτια στους διάφορους φασισμούς, που εμφανίζονταν και ανδρώνονταν στο σώμα του, παρά να τα κλείσει απέναντι στα διαρκώς αυξανόμενα επαναστατικά κινήματα, που κάτω από ένα συγκεκριμένο σοσιαλιστικό πλάνο επαναστατικής εξέλιξης οδηγούσαν την Ευρώπη σε μια νέα εποχή. Στην Ιβηρική χερσόνησο, το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, ήταν προτιμότερος ο φασισμός παρά η κόκκινη παντιέρα. Εκεί, ο καλός θεός των χριστιανών, ζωγραφισμένος πάνω στα λάβαρα του παπικού απεσταλμένου, ακολουθούσε πειθήνια τα φασιστικά λάβαρα του Φράνκο ενάντια στη δημοκρατία και την ελευθερία. Εκεί οι φασίστες Χίτλερ και Μουσολίνι θα δοκιμάσουν τα καινούργια τους όπλα. Τα μαχητικά σμήνη των αεροπλάνων τους θα εκπαιδευτούν βομβαρδίζοντας τους άμαχους, εκεί στα ματωμένα χώματα των χαρακωμάτων της Μαδρίτης, θα λυτρωθεί και θα αποκτήσει συνείδηση ο δημοκρατικός και επαναστατικός ευρωπαίος αγωνιστής. Αυτός που αργότερα, στην πραγματικά μεγάλη σφαγή, θα ενταχθεί στα επαναστατικά, αντιστασιακά κινήματα στην κάθε πατρίδα του και θα θρέψει τις ελπίδες και τις προσδοκίες για μια ελεύθερη δημοκρατική Ευρώπη. Γιατί αν ο φασισμός «πέρασε» στην Ισπανία δεν καρποφόρησε στην Ευρώπη, παρά τις εκατόμβες και τις άπειρες σφαγές. Το αίμα που χύθηκε στις φλογερές πεδιάδες της Ανδαλουσίας και της Βαλένθια, στάθηκε καλό λίπασμα για το δέντρο της παγκόσμιας λευτεριάς. Εκεί θα λάμψει το φως της αντίστασης, που αντλώντας διδάγματα από τον άδικο, στην έκβαση του, αγώνα στην Ισπανία, θα φωτίσει σωστά πια τους ευρωπαϊκούς λαούς στην αντιφασιστική τους πορεία για την απελευθέρωση της Ευρώπης. Στην Ισπανία, στα χαρακώματα της Μαδρίτης, χτυπούσε η καρδιά όλου του κόσμου, του δημοκρατικού κόσμου που είχε σχηματίσει τις Διεθνείς Ταξιαρχίες, σε μια προσπάθεια συμπαράστασης στον ισπανικό δημοκρατικό λαό.\nΑπό την πρώτη στιγμή οι δημοκράτες όλου του κόσμου, σε όποια κοινωνικά στρώματα κι αν ανήκαν, έσπευσαν να βοηθήσουν την Ισπανική Δημοκρατία. Συγκεντρώσεις, τεράστιες σε αριθμό, υπογράμμιζαν τη συμπαράσταση του κόσμου στον αγώνα της. Έγιναν έρανοι και συγκεντρώθηκαν μεγάλα ποσά με τα οποία αγοράστηκαν φάρμακα, τρόφιμα, πολεμοφόδια για τους Ισπανούς δημοκράτες. Αλλά και τα εθελοντικά στρατιωτικά σώματα που δημιουργήθηκαν, στάθηκαν αντάξια των άλλων προσφορών.Όμως σε λίγο διαπιστώθηκε ότι ο ισπανικός λαός χρειαζόταν βοήθεια από εθελοντικά σώματα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που του είχε προσφερθεί. Έτσι, κάτω από την αδήριτη αυτή ανάγκη, οι δημοκράτες όλου του κόσμου αποδόθηκαν σε μια τεράστια προσπάθεια κατάρτισης εθελοντικών σωμάτων σε μεγαλύτερο αριθμό από πριν, προσπάθεια που σαν αποτέλεσμα της είχε τις περίφημες Διεθνείς Ταξιαρχίες. Χιλιάδες μαχητές θα φτάσουν στην Ισπανία προερχόμενοι από πολλές χώρες: Αγγλία, Πολωνία, Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Βέλγιο ακόμα και από τις ΗΠΑ, τον Καναδά την Αργεντινή και την Κούβα. Άνθρωποι κάθε κατηγορίας και όλων των κοινωνικών τάξεων, άντρες και γυναίκες, κάτι που έγινε για πρώτη φορά, τρέξανε στο κάλεσμα των Ισπανών μαχητών για να συμπολεμήσουν και να χύσουν το αίμα τους για την υπόθεση της ελευθερίας: εργάτες βιομηχανίας, ανθρακωρύχοι, γιατροί, ναυτεργάτες, δικηγόροι, διανοούμενοι, μηχανικοί, αξιωματικοί, και άλλοι. «Πολιτικά ανήκαν σ’ όλες τις παρατάξεις και κόμματα. Ήταν σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι, αναρχικοί, δημοκράτες. Στη μεγάλη τους όμως πλειοψηφία ήταν κομουνιστές» (βλ. Μήτσου Παλαιολογόπουλου: Έλληνες αντιφασίστες εθελοντές στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936-39 ο. 16). Από ειδική έκδοση, που κυκλοφόρησε πολύ αργότερα στη Μόσχα, μαθαίνουμε ότι γύρω στις 35.000 εθελοντές από 53 εθνικότητες πήραν μέρος στις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Μεγάλη συμμετοχή είχαν οι Γάλλοι που φτάσανε σε αριθμό τους 8.000 περίπου (βλ. «Η αλληλεγγύη των λαών προς την Ισπανική Δημοκρατία, Μόσχα», 1972).\nΣυμμετοχή Ελλήνων εθελοντών\nΑπό την αρχή του ισπανικού εμφύλιου πολέμου οι Έλληνες δημοκράτες εκδηλώθηκαν ανοιχτά υπέρ της υποστήριξης της ισπανικής δημοκρατίας, αλλά η ιστορική συγκυρία τα έφερε έτσι ώστε λίγες μέρες μετά το πραξικόπημα του Φράνκο στην Ισπανία, να γίνει στην Ελλάδα η δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το φίμωμα των λαϊκών ελευθεριών και κατά συνέπεια την καταδίωξη των δημοκρατικών κομμάτων. Φυσικό ήταν κάθε ενέργεια που στόχευε στη βοήθεια και την ενίσχυση της ισπανικής δημοκρατίας να εμποδιστεί με κάθε μέσο και όπως ήταν δυνατό, απροκάλυπτα και εσκεμμένα.\nΦραντσίσκο Φράνκο. Ηγέτης των φασιστών, στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Κυβέρνησε την Ισπανία μέχρι τα 1975\nΟ ελληνικός λαός για άλλη μια φορά είχε κληθεί να πιει το πικρό ποτήρι της καταπίεσης, της φυλάκισης, της εκτόπισης, των βασανισμών και των εκτελέσεων. Ζούσε το δικό του δράμα και ρουφούσε κάθε σταγόνα αίματος των παιδιών του, που πρόσφεραν και πάλι θυσία στο βωμό της ελευθερίας. Το ΚΚΕ βρισκόμενο σε μια περίοδο από τις πιο δύσκολες σε όλη τη μακρόχρονη περίοδο της ύπαρξης του. «Παρόλο που βρισκόταν σε βαθιά παρανομία», όπως γράφει ο Μ. Παλαιολογόπουλος (σ.21), θα βρει τη δύναμη να διακηρύξει την ανάγκη της βοήθειας που έπρεπε όλοι οι Έλληνες δημοκράτες να δώσουν για την ήττα του ισπανικού φασισμού. Οι αστικές δυνάμεις δε θα δώσουν το παρόν στο κάλεσμα, παρά το γεγονός ότι η νίκη του φασισμού στην Ισπανία θα ήταν και νίκη του φασισμού στην Ευρώπη, όπως και έγινε άλλωστε. Παρά την παρανομία του το ΚΚΕ, το Μάιο του 1937, κυκλοφορεί παράνομα προς τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις μια προκήρυξη του στην οποία επισήμαινε τον κίνδυνο μιας πανευρωπαϊκής φασιστικής πολεμικής ενέργειας και τόνιζε την ανάγκη της συσπείρωσης όλων ενάντια στο φασισμό. Από τα στοιχεία που έχουμε γίνεται αμέσως φανερό, ότι κύριο ρόλο στην πρόσκληση αυτή θα παίξουν οι Έλληνες του εξωτερικού, οι οποίοι και είχαν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες να ανταποκριθούν. Φυσικό άλλωστε, αφού στο εσωτερικό η κατάσταση των πραγμάτων ήταν απελπιστική. Λειτουργούσαν κάποιες υποτυπώδες οργανώσεις για βοήθεια προς τους Ισπανούς, οι «επιτροπές βοήθειας», οι οποίες όμως με το ανελέητο κυνηγητό είτε σταμάτησαν τη λειτουργία τους είτε ατόνησαν. Το πιο σημαντικό και αξιόλογο επεισόδιο είναι αυτό που ιστορείται από το Μ. Παλαιολογόπουλο: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειας του λαού μας για βοήθεια στου Ισπανούς αντιφασίστες, είναι και τούτο: ένα ατμόπλοιο (που ονομαζότανε «Κίμων»), φορτωμένο με πυρομαχικά που προορίζονταν για τη Δημοκρατική Ισπανία, πόδισε στο λιμάνι της Σούδας, όπου εγκαταλείφτηκε από το πλήρωμα του. Τότε η οργάνωση του ΚΚΕ των Χανίων με υπεράνθρωπες προσπάθειες στρατολόγησε καινούργιο πλήρωμα, επάνδρωσε το καράβι και το έστειλε στον προορισμό του μαζί με το πολύτιμο φορτίο του. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης η Κυβέρνηση της Ισπανικής Δημοκρατίας έστειλε τιμητικό παράσημο στην οργάνωση. Το παράσημο το φόραγε με καμάρι στο πέτο για χρόνια, όντας παράνομος, ο γραμματέας της Περιφερειακής των Χανίων Βαγγέλης Κηστάκης». Παρά τα πολλά και μεγάλα προβλήματα που υπήρχαν στην Ελλάδα, αρκετά άτομα μπόρεσαν να διαφύγουν και να πάνε στον προορισμό τους. Υπήρχε ένα διάστημα μικρό, από το πραξικόπημα του Φράνκο μέχρι τη δικτατορία του Μεταξά, κατά το οποίο προσφέρθηκαν πολλοί να πάνε να πολεμήσουν στην Ισπανία. Τους αριθμούν γύρω στις 2.000 περίπου, αριθμός που φοβάμαι ότι είναι υπερβολικός. Πάντως με τη Μεταξική δικτατορία κόπηκε κάθε ελπίδα για ελεύθερη διακίνηση και αποστολή. Έτσι το μόνο που έμεινε ήταν οι παράνομοι δρόμοι που ήταν πολύ επικίνδυνοι όμως. Έχοντας προσωπικές πληροφορίες ο Μ. Παλαιολογόπουλος γράφει: «Ωστόσο παρά τους κινδύνους υπήρξαν άνθρωποι που βρήκαν τον τρόπο να βγουν από τα σύνορα κι από κει να τραβήξουν το δρόμο για την Ισπανία. Αγωνιστής της εποχής εκείνης βεβαιώνει ότι η επιτροπή που είχε φτιάξει το ΚΚΕ γι’ αυτό αυτό το σκοπό, κατόρθωσε κι έβγαλε έξω έναν αριθμό εθελοντών αγωνιστών.\nΠροορισμός τους ήταν η Μασσαλία όπου θα πήγαιναν δήθεν να δουλέψουν σαν εργάτες στα εκεί εργοστάσια. Μόλις όμως φτάνανε εκεί τους παραλάβαινε η ελληνική οργάνωση της Μασσαλίας -που την αποτελούσαν κυρίως ναυτεργάτες, αλλά και άλλοι Έλληνες μετανάστες- και τους στέλνανε στην Ισπανία.\nΤρεις Ελληνοκύπριοι αγωνιστές των Δ. Ταξιαρχιών. Από αριστερά: Κώστας Χρυσοστόμου, (από Λάρνακα), Κώστας Λαπηδιώτης (από Λάπηδο) και Σπύρος Παντελίδης (από Βαρώσι). Ο τελευταίος σκοτώθηκε στο Μπέλσιτ στις 10 Μαρτίου 1938\nΔεν είναι γνωστό πόσοι βγήκανε μ΄αυτόν τον τρόπο. Γεγονός πάντως είναι (πάντα κατά τις ίδιες αφηγήσεις που δεν κατορθώθηκε να διασταυρωθούν) ότι στην πρώτη περίοδο του ισπανικού εμφύλιου πόλεμου υπήρξε επαφή από την Ελλάδα όχι μονάχα στην οργάνωση της Μασσαλίας, αλλά και με τους Έλληνες πολεμιστές της Ισπανίας. Στάλθηκε μάλιστα και σύνδεσμος στην Ισπανία, όπου συναντήθηκε με τους Σακαρέλλο και Βαβούδη που ήταν υπεύθυνοι για του Έλληνες». Υπήρξε ασφαλώς και ένας μικρός αριθμός ατόμων που με προσωπική πρωτοβουλία κατόρθωσαν να βγουν από την Ελλάδα, αφού δεν είχαν επισημανθεί από τα όργανα του Μανιαδάκη. Μιλώντας γενικά για τους Έλληνες αντιφασίστες που πήγαν στην Ισπανία ο Στέλιος Ντιλίντας γράφει: «Στο κάλεσμα της ισπανικής Δημοκρατίας ξεκίνησαν ομόθυμα απ’ όλες τις γωνιές της γης. Από τα καράβια, που δούλευαν σαν ναυτεργάτες, από τις χώρες που έμεναν σαν μετανάστες, από τη φασιστοκρατούμενη τότε Ελλάδα, από την Κύπρο και από τα Δωδεκάνησα. Πέρασαν από ωκεανούς, διάβηκαν βουνά και φασιστοφρουρούμενα σύνορα, ξέφυγαν από χαφιέδικους κλοιούς, έσκαψαν λαγούμια και δραπέτευσαν από φυλακές όπως οι «Οχτώ της Αίγινας» με επικεφαλής το Δημήτρη Σακαρέλο, το θρυλικό κομισάριο του λόχου των Ελλήνων εθελοντών στον Ισπανικό Δημοκρατικό στρατό» (βλ. Στ. Ντιλίντα: «Πολεμώντας στη Μαδρίτη» εφ. Ριζοσπάστης, 6/11/80. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία που παρατέθηκαν διαπιστώνουμε μια εντελώς περιορισμένη, λόγω συνθηκών, κίνηση για βοήθεια από τον κυρίως ελλαδικό χώρο, ενώ αντίθετα μεγάλη και αξιόλογη θα είναι η συμπαράσταση των Ελλήνων του εξωτερικού, οι οποίοι θα δώσουν το παρόν με όποιο τρόπο μπορούν. Μπορούμε να χωρίσουμε τους Έλληνες του εξωτερικού σε τρεις κύριες ομάδες, που από τις διάφορες εστίες τους ξεκίνησαν για να βοηθήσουν τους Ισπανούς δημοκράτες: α) τους Έλληνες ναυτεργάτες, β) τους Έλληνες του εξωτερικού γενικά, και γ) τους Κυπρίους, που αναφέρονται ξεχωριστά γιατί συγκρότησαν μια πολύ μεγάλη ομάδα. Δυστυχώς τα στοιχεία για όλους αυτούς είναι πολύ περιορισμένα, αφού όλους τους συνεπήρε η θύελλα του εμφύλιου πολέμου των Ισπανών και δε σκέφτηκε κανείς τους, ούτε ατομικά ούτε συλλογικά, εκτός του Παν. Αϊβατζή, να κρατήσουν κάποια στοιχειώδη έστω στοιχεία για τη συμμετοχή των Ελλήνων εθελοντών.\nΟι Έλληνες ναυτεργάτες\nΣοβαρό ρόλο και μάλιστα πολύ αξιόλογο θα διαδραματίσει στο όλο θέμα η Ναυτεργατική Ένωση Ελλάδας, η οποία θα εξελιχθεί στην κυριότερη πηγή στρατολογίας εθελοντών, κυρίως μετά τη μεταφορά του γραφείου της Ναυτεργατικής Ένωσης Ελλάδας στη Μασσαλία, όταν εκδηλώθηκε η δικτατορία του Μεταξά. Στη Μασσαλία, η ΝΕΕ βοηθούμενη από την ελληνική παροικία προσπαθούσε με κάθε τρόπο να ενισχύσει τους δημοκράτες Ισπανούς στέλνοντας εκεί εθελοντές ή επανδρώνοντας πλοία που μετέφεραν πολεμοφόδια και διάφορα άλλα εφόδια στη Δημοκρατική Ισπανία. «Και επειδή τα εχθρικά υποβρύχια καραδοκούσαν στις ισπανικές ακτές κι ήταν επικίνδυνο να πλησιάσουν τα καράβια με φορτίο προοριζόμενο για τους δημοκρατικούς, πόδιζαν σε λιμάνια της Αλγερίας και ιδιαίτερα του Οράν, κι από κει φόρτωναν τα εφόδια, σε δυο μικρά καραβάκια επανδρωμένα με Έλληνες ναύτες, που τα φέρνανε στο προορισμό τους. Το δρομολόγιο αυτό γινόταν πολύ συχνά κι ήταν επικίνδυνο. Γι’ αυτό κι οι περισσότεροι από τους ναύτες ήταν οπλισμένοι. Ο αντιπρόεδρος της ένωσης πολλές φορές ταξίδευε με τα καΐκια» (βλ. Μ. Παλαιολογόπουλου, ο.π. και Κ. Στεφανάτου «Ναυτεργατικό Κίνημα Ελλάδας» και «Ναυτεργάτες», Αθήνα 1981). Πρόεδρος της Ναυτεργατικής Ένωσης τότε ήταν ο Καμπούρογλου, που αργότερα, όπως λέει ο Μ.Π., εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στη Γαλλία, και αντιπρόεδρος ο Καμπούρης. Μετά τον πόλεμο η Ναυτεργατική Ένωση Ελλάδας μεταφέρθηκε στη Ν. Υόρκη και κατόπιν στο Λονδίνο. Μια εξήγηση για τη μεγάλη συμμετοχή των ναυτεργατών είναι ότι επειδή μπορούσαν να ταξιδέψουν πολύ εύκολα έξω από την Ελλάδα, έφταναν στα διάφορα λιμάνια του εξωτερικού, όπου ερχόντουσαν δε επαφή τις τοπικές επιτροπές στρατολόγησης εθελοντών, οι οποίες τους έστελναν στην Ισπανία.\nΗ συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού ήταν μεγάλη και ποικίλη, όπως πολλές ήταν και οι μειονότητες, οι ελληνικές παροικίες των συμπατριωτών μας στις διάφορες χώρες. Βασικά από τις ίδιες τις ήδη υπάρχουσες οργανώσεις των μεταναστών έγιναν προσπάθειες και συστήθηκαν σωματεία για βοήθεια προς τους Ισπανούς δημοκράτες και σχηματίστηκαν οι «επιτροπές αλληλεγγύης», στις οποίες εντάχτηκαν οι περισσότεροι πάροικοι, στη Γαλλία, Καναδά, Αγγλία, Σοβιετική Ένωση και ΗΠΑ. - Από τη Γαλλία που πήγαν οι περισσότεροι εθελοντές των Διεθνών Ταξιαρχιών, πήγαν και αρκετοί Έλληνες, κυρίως πρόσφυγες από τη Μ. Ασία και την Κωνσταντινούπολη, που είχαν φτάσει εκεί κατά τη διάρκεια των ελληνικών εθνικών περιπετειών. - Από τη Σοβιετική Ένωση: πολλά άτομα που σπούδαζαν εκεί, ή ήταν μέλη του ΚΚΕ, ή είχαν φτάσει εκεί δραπετεύοντας από τα στρατόπεδα και τις φυλακές που τους είχαν κλεισμένους. - Από τις ΗΠΑ: κυρίως έφτασαν στην Ισπανία πολλοί Έλληνες, που προέρχονταν από τις μεγάλες μάζες των μεταναστών, που έφτασαν στη χωρά αυτή από τις αρχές του 20ού αιώνα και είχαν δημιουργήσει αξιόλογες παροικίες. Πολλοί από αυτούς είχαν οργανωθεί και ενταχθεί στο εκεί κομουνιστικό κόμμα, μάλιστα την εποχή ακριβώς που ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος υπήρχαν στις ΗΠΑ δύο πολύ προοδευτικές οργανώσεις των μεταναστών, ο «Σπάρτακος», που είχε την έδρα του στη Ν. Υόρκη και η «Παγκυπριακή», των οποίων η συμβολή στάθηκε πολύ μεγάλη. Όταν οι Αμερικανοί εργάτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των Ισπανών δημοκρατών, μαζί τους αναχώρησαν για την Ισπανία και πολλοί Έλληνες, τόσοι ώστε να τους αφιερωθεί ένα κεφάλαιο σ’ ένα σημαντικό βιβλίο ντοκουμέντο, γραμμένο για τη 15η Διεθνή Ταξιαρχία, που εκδόθηκε το 1937 στη Μαδρίτη. Στο μικρό αυτό κεφάλαιο αναγνωρίζεται η διπλή σημασία της προσφοράς τους: «...η πάλη τους, λέει μεταξύ άλλων ο συγγραφέας του κεφαλαίου, δεν ήταν μονάχα πάλη για τη Δημοκρατική Ισπανία, αλλά και για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην ίδια τους τη χώρα» (Μ. Παλαιολογόπουλος, ό.π.). Άλλες χώρες από τις οποίες πήγαν Έλληνες εθελοντές ήταν η Αγγλία, ο Καναδάς, το Βέλγιο και η Αίγυπτος.\nΟι Κύπριοι εθελοντές\nΌπως γράφτηκε και προηγούμενα πολλοί ήταν οι Κύπριοι εθελοντές που ενίσχυσαν με την παρουσία τους τις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι αναλογικά, σε σύγκριση με τον πληθυσμό της, η Κύπρος έδωσε τους περισσότερους εθελοντές από όλες τις χώρες του κόσμου. Η ίδια κατάσταση που επικρατούσε στην κυρίως Ελλάδα, υπήρχε και στην Κύπρο: καταπίεση από τους Άγγλους, αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων, ανυπαρξία συνδικαλιστικών ελευθεριών και πολλά άλλα, συνέπειες της αγγλικής κατοχής. Επόμενο ήταν να ταυτιστούν με τον αγώνα των Ισπανών δημοκρατών και να θελήσουν να τους βοηθήσουν πίστευαν κι αυτοί, όπως και πολλοί άλλοι, ότι πολεμώντας στην Ισπανία πολεμούσαν για τη δική τους λευτεριά και ανεξαρτησία. «Παρόλο που οι Άγγλοι απαγόρεψαν τον έρανο για την Ισπανία στο σκλαβωμένο νησί, οι Κύπριοι, κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν από τις πόλεις και τα χωριά αρκετά χρήματα και τα ‘στειλαν στην Ισπανία. Η πρώτη δόση (που στάλθηκε το 1937) ήταν 4.000 λίρες. Αλλά ο έρανος συνεχίστηκε και μαζεύτηκαν κι άλλα ποσά» (Μ. Παλαιολογόπουλος, ό.π.).\nΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΠΡΩΪΑ» ΤΗΣ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1939\nΟ ίδιος ενθουσιασμός επικράτησε και στους εθελοντές που έφτασαν τους 60 περίπου τον αριθμό. Πήγαν στην Ισπανία από την Αγγλία και Αμερική και ανάμεσα τους συγκαταλέγεται ο Εζεκίας Παπαϊωάννου.\nΠεποιθήσεις και επάγγελμα των Ελλήνων εθελοντών\nΠεριεκτικά αυτά είναι τα στοιχεία που διαθέτουμε για την ελληνική ανταπόκριση στο κάλεσμα της Ισπανικής Δημοκρατίας. Ήταν μια ανταπόκριση κάθε άλλο παρά καθολική, αφού είχε εντελώς περιορισμένη απήχηση, αναφορικά με την τάξη που ανήκε ο κάθε εθελοντής, τις πολιτικές του πεποιθήσεις ή τα επαγγελματικά του ενδιαφέροντα. Όπως γράφει ο Μ. Παλαιολογόπουλος: «Στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι Έλληνες εθελοντές ήταν εργάτες. Κι από αυτούς πάλι ένας μεγάλος αριθμός, σχεδόν οι μισοί, ναυτεργάτες. Οι υπόλοιποι κι ιδιαίτερα οι Έλληνες του εξωτερικού ήταν εργάτες με διάφορες ειδικότητες μεταλλουργοί, ανθρακωρύχοι, εργάτες σε εργοστάσια τροφίμων, υπάλληλοι εστιατορίων, καπνεργάτες οικοδόμοι, ξυλουργοί κ.λπ. Φυσικά ήταν κι ένας αριθμός από διανοούμενους και ιδιαίτερα από φοιτητές».Αυτοί ήταν όσοι πίστεψαν ότι έπρεπε να βοηθήσουν τους Ισπανούς δημοκράτες· οι ιδεολόγοι, οι πολιτικοποιημένοι, οι εργάτες, οι διανοούμενοι. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία όλοι αυτοί ήταν κομουνιστές, τόσο του ελλαδικού χώρου όσο και του εξωτερικού. Ακόμα μια μικρή ομάδα αρχειομαρξιστών (τροτσκιστών) πήρε μέρος στον πόλεμο αυτό, της οποίας πιο γνωστό πρόσωπο ήταν ο Δημήτρης Γιωτόπουλος ή Βίτε (εξυπακούεται ότι στη μελέτη αυτή δε μας ενδιαφέρει η πολιτική τοποθέτηση του κάθε Έλληνα εθελοντή, αλλά καθαρά και μόνο το γεγονός της συμμετοχής του στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο). Για το Δημήτρη Γιωτόπουλο γνωρίζουμε μόνο όσα αναφέρονται σε πρόσφατη έκδοση: «Ο ίδιος ο Γιωτόπουλος δεν έμεινε στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο. Η δικτατορία του Μεταξά τον είχε επικηρύξει και μάλιστα με ποσό μεγαλύτερο από εκείνο με το οποίο επικήρυξε τον Ζαχαριάδη. Πήγε στη Βαρκελώνη και πήρε μέρος στον άγριο εμφύλιο πόλεμο, μέσα από τις γραμμές του POUM. Όταν το 1937, άρχισε το μεγάλο σταλινικό πογκρόμ ενάντια στο POUM, πιάστηκε. Δεν είχε την τύχη του σφαγιασμένου Άντρες Νιν. Η Ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, και προπαντός ο Μαρσό Πιβέρ από το Παρίσι, οργάνωσαν διεθνή καμπάνια που κατέληξε στην αποφυλάκιση του και στην απέλαση του στη Γαλλία» (βλ. Τα αρχεία Τρότσκι για την Ελλάδα). Θα αναρωτιέται ίσως ο αναγνώστης για τον αριθμό των Ελλήνων εθελοντών πράγματι είναι μια αναπάντητη απορία αφού οι διάφορες πηγές δεν μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους, παρά μόνο σε μια οριακή αρίθμηση. Και εδώ, ο Μ. Παλαιολογόπουλος γράφει πάλι τα εξής: «Ο αριθμός των Ελλήνων εθελοντών μαχητών δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Οι συνθήκες που επικρατούσαν τότε στη χώρα μας δεν έδιναν τη δυνατότητα για μια σχετική καταγραφή. Ούτε -πολύ περισσότερο- στο εξωτερικό, που ο καθένας ξεκινούσε από διαφορετική χώρα και πολλές φορές μετριόταν με τους εθελοντές της χώρας εκείνης. Από τα στοιχεία όμως που υπάρχουν ως αυτή τη στιγμή, μπορούμε να κάνουμε ένα προσδιορισμό κατά προσέγγιση». Ο κατά προσέγγιση αριθμός τους κυμαίνεται από 300-400, αφού και τα στοιχεία τριγυρνούν κάπου εκεί. Λ.χ. ο Π. Αϊβατζής (βλ. εφ. Αυγή 12/10/75) τους υπολογίζει σε 300 και σχεδόν τον ίδιο αριθμό (290) δίνει και ο Γιάννης Καμπίτης (εθελοντής που ζει στον Καναδά). Ο Γ. Καρανικόλας, σε άρθρο του, τους υπολογίζει στους 400 (βλ. εφ. Ριζοσπάστης 5/10/75) και τον ίδιο αριθμό παρουσιάζει σε σχετικό άρθρο της η κυπριακή εφημερίδα «Χαραυγή» (βλ. φύλλο της 2/11/75). Κάπου ανάμεσα σε αυτά τα νούμερα πρέπει να βρίσκεται κι η αλήθεια γιατί κι άλλοι που ρωτήθηκαν δε δίνουν νούμερα διαφορετικά. Πάντως είναι πολύ μεγάλη η διαφορά έστω κι αν τους υπολογίσουμε σε 400, μέχρι τους 2000 που είχαν δηλώσει την επιθυμία να πάνε στην Ισπανία, αριθμό που εξακολουθώ να θεωρώ υπερβολικό. Γράφοντας για τους εθελοντές αυτούς ο Στέλιος Ντιλίντας δίνει ενδιαφέροντα στοιχεία: «...Οι περισσότεροι ήταν νέοι. Δεν έλειπαν όμως και οι ηλικιωμένοι, ακόμα και πενηντάρηδες και πάνω, όπως φαίνεται από τις αφηγήσεις και ανταποκρίσεις εκείνης της περιόδου. Οι περισσότεροι τους δεν είχαν καμιά πολεμική πείρα και αρκετοί δεν είχαν ούτε την πείρα του στρατιώτη. Αλλά πολλοί απ’ αυτούς με την παλικαριά τους, τη νοημοσύνη και την ικανότητα τους, ανδραγάθησαν στα πεδία των μαχών και έγιναν γρήγορα αξιωματικοί διοικητές διμοιριών και λόχων. Ιδιαίτερη τιμή ανήκει στους αντιφασίστες αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού, που μαζί με τους άλλους εθελοντές πήγαν στην Ισπανία και υπηρέτησαν με τους βαθμούς τους στο Λόχο των Ελλήνων Εθελοντών ή σε άλλους σχηματισμούς της Διεθνούς Μεραρχίας. Όλοι τους πολέμησαν παλικαρίσια, τίμησαν το όνομα του Έλληνα δημοκράτη αξιωματικού και πολλοί έπεσαν στο πεδίο της τιμής» (Στ. Ντιλίντας, ό.π.). Στο ίδιο άρθρο μας παρέχεται και μια πολύ αξιόλογη πληροφορία: για συμμετοχή και Ελληνίδων αντιφασιστριών, που υπηρέτησαν στις τάξεις του ισπανικού δημοκρατικού στρατού: «Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν: η Μαρία Νικολάου, η Ελένη Νικηφόρου και η Τούλα Ιωάννου, που ξεκίνησαν από το μακρινό Καναδά και έφθασαν στην Ισπανία μαζί με άλλους εθελοντές και υπηρέτησαν σαν νοσοκόμες στον ισπανικό Δημοκρατικό Στρατό» (Στ. Ντιλίντας, ό.π.». Σχεδόν έχουν γραφτεί όσα μπορούσαν να γραφτούν μέχρι εδώ για το θέμα και μένει να δούμε τη δράση των Ελλήνων εθελοντών στην Ισπανία. Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε ότι τεράστια αξία έχουν οι αφηγήσεις διαφόρων πρωταγωνιστών, έτσι όπως παρουσιάστηκαν σε διάφορες εφημερίδες, κύρια στην «Αυγή» και στο «Ριζοσπάστη». Βασικά έχουμε δυο συνεντεύξεις του Στέφανου Τσερμέγκα, μια στην «Αυγή» (7-8-1966) και μια στο «Ριζοσπάστη» (16-11-1980), και μια συνέντευξη-αφήγηση του Παναγιώτη Αϊβατζή στην «Αυγή» (12-9-75).\nΗ δράση των Ελλήνων εθελοντών\nΜε βάση τα στοιχεία που μας δίνουν οι δυο αυτοί αγωνιστές -Τσερμέγκας και Αϊβατζής- καθώς και τις πληροφορίες που έχει ο Μ. Παλαιολογόπουλος (ο οποίος στηρίχθηκε και σε αφήγηση του Καμπίτη), ας προσπαθήσουμε να ανασυστήσουμε την ιστορική δράση των συμπατριωτών μας όσο μπορούμε πιο αντικειμενικά. Η πρώτη ομάδα Ελλήνων εθελοντών έφτασε στις αρχές Οκτωβρίου 1936, από τη Γαλλία, και πήγε όπως και οι άλλοι διεθνιστές, στην πόλη Αλμπαθέτε, που ήταν το κέντρο υποδοχής, κατάταξης και εκπαίδευσης όλων των εθελοντών των διεθνών ταξιαρχιών. Η πρώτη αυτή ελληνική ομάδα ενσωματώθηκε με άλλους αγωνιστές των βαλκανικών χωρών, κυρίως Γιουγκοσλάβους, και απαρτίσανε το «Βαλκανικό λόχο». Στο λόχο εκείνο υπεύθυνος για τους Έλληνες ήταν ο Παναγιώτης Αϊβατζής με το ψευδώνυμο Μάριος. Ο λόχος αυτός εντάχθηκε στο τάγμα «Ντομπρόφσκυ» (όνομα του μεγάλου Πολωνού μαχητή της Παρισινής Κομούνας, στην οποία, υπάρχει πληροφορία ανεπιβεβαίωτη, ότι είχαν συμμετάσχει και Έλληνες), που μαζί με δύο άλλα τάγματα αποτέλεσε την 11η Διεθνή Ταξιαρχία. Μια άλλη ομάδα Ελλήνων εντάχθηκε στο «Βαλκανικό λόχο του Τάγματος Τέλμαν», που υπαγόταν στη 12η Δ. Ταξιαρχία. Ακόμα υπήρχε και μια ομάδα Ελληνοκυπρίων, που έφτασαν από το Λονδίνο και είχαν ενταχτεί στον αγγλικό λόχο (ανάμεσα τους ο Αντώνης Θεοδούλου και ο Εζεκίας Παπαϊωάννου). Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι η ιστορία της δράσης των δυο αυτών ταξιαρχιών, των πρώτων που σχηματίστηκαν άλλωστε, είναι ταυτόχρονα και ιστορία της δράσης των Ελλήνων εθελοντών μέχρι τη στιγμή της συγκρότησης τους σε ξεχωριστό λόχο. Οι άντρες της 11ης ΔΤ πήρανε το βάφτισμα του πυρός όταν στις 6 και 7 Νοεμβρίου 1936 -φτάσανε στη Μαδρίτη και προωθήθηκαν κατευθείαν για την πρώτη γραμμή, όπου έπιασαν τα πιο επικίνδυνα σημεία. Το τάγμα «Ντομπρόφσκυ» και το τάγμα «Κομούνα του Παρισίου» τοποθετήθηκαν στο δρόμο που οδηγούσε στην Πανεπιστημιούπολη. Οι μάχες ήταν σκληρές και άνισες από την άποψη των εφοδίων. Οι φρανκιστές ήταν άρτια εξοπλισμένοι ενώ οι άλλοι φτωχά, συμπλήρωναν όμως την απώλεια των εφοδίων με την αγάπη για την ελευθερία, την κοινή υπόθεση της ελευθερίας, που πολεμούσαν. Οι απώλειες και των δυο ΔΤ ήταν μεγάλες και το ανάλογο μερίδιο απωλειών είχαν και οι Έλληνες εθελοντές. Εδώ θα χάσουν τη ζωή τους οι Μανώλης Μαύρος, Αντώνης Φλώρος, Γιάννης Σταύρου, Κώστας Καλπάκας και ο φοιτητής από τη Χίο, Σπίνος. Αρκετοί άλλοι θα τραυματιστούν βαριά.\nΣιγά-σιγά καταφτάνουν όλο και περισσότεροι εθελοντές από όλα τα μέρη του κόσμου και μέσα σ’ αυτούς και αρκετοί Έλληνες. Οι νέοι εθελοντές θα ενταχτούν στις νέες ΔΤ που δημιουργούνται, στις 13η, 14η, 15η ΔΤ Στην τελευταία τη 15η ΔΤ ήταν που εντάχτηκαν, με κάποιες μικρές εξαιρέσεις, όλοι οι Έλληνες εθελοντές. Η ταξιαρχία αυτή απαρτιζόταν από τέσσερα τάγματα, το αγγλικό με 600 άντρες, το βαλκανικό, με την ονομασία «Γ. Δημητρώφ» με 800 άντρες, το γαλλοβελγικό με 800 άντρες και το αμερικανικό με την ονομασία «Αβραάμ Λίνκολν», με 550 άντρες. Στο αγγλικό υπήρχαν 60 περίπου Ελληνοκύπριοι, που 'χαν φτάσει από το Λονδίνο κυρίως, στο βαλκανικό 160 περίπου (δηλαδή το 1/5 της δύναμης του) και στο αμερικανικό 60-70, όλοι Έλληνες της Αμερικής. Η 15η ΔΤ δοκιμάστηκε και αποδεκατίστηκε στις φοβερές μάχες που έλαβαν χώρα νοτιοδυτικά της Μαδρίτης, σε μια κοιλάδα με το όνομα Χαράμα. Από τις 6 Φεβρουαρίου οι φασίστες είχαν εξαπολύσει φοβερές επιθέσεις με σκοπό να αποκόψουν το δρόμο που ενώνει τη Βαλένθια με τη Μαδρίτη και να απομονώσουν την πρωτεύουσα της Δημοκρατικής Ισπανίας. Ο Φράνκο είχε δηλώσει ότι σύντομα η Μαδρίτη θα έπεφτε στα χέρια του και λόγοι γοήτρου τον ανάγκαζαν να επιχειρεί απεγνωσμένα να την καταλάβει. Η περήφανη πρωτεύουσα όμως θα του αντισταθεί τρία ολόκληρα χρόνια και στην αντίσταση της αυτή βοηθήθηκε από τις ΔΤ που έδωσαν άφθονο αίμα για χάρη της. Τις λυσσασμένες επιθέσεις των φρανκιστών τις διαδέχονταν αντεπιθέσεις των διεθνιστών μαχητών. Στις 12 Φεβρουαρίου όμως οι φασίστες κατόρθωσαν να περάσουν το ποτάμι, που διασχίζει την κοιλάδα της Χαράμα και να προωθηθούν. Οι αντίπαλοι πολεμούν με πάθος, οι φρανκιστές όμως υπερέχουν σε πολεμικό υλικό. Οι απώλειες των ΔΤ είναι πολύ μεγάλες, ειδικά της 15ης, που πολέμησε με «άφθαστο ηρωισμό». Οι αριθμοί μιλούν καλύτερα: από τους 600 άντρες του βρετανικού τάγματος έμειναν μονάχα 225!, από τους 800 του βαλκανικού, έμειναν μόνο 215!, από τους 550 του αμερικανικού έμειναν μόνο 430 και από αυτούς οι 175 τραυματίες.\nΟ ΑΛ. ΦΛΩΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣΕ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ.\nΣτις μάχες της Χαράμα οι Έλληνες εθελοντές έδειξαν μεγάλο ηρωισμό και θαυμάστηκαν από όλους. Είχαν και πολλούς νεκρούς. Στις μάχες αυτές ο Στ. Τσερμέγκας ήταν αξιωματικός του αμερικανικού τάγματος «Λίνκολν», υπεύθυνος των μεταγωγικών και στις αναμνήσεις του αναφέρεται με θαυμασμό στον ηρωισμό των συμπατριωτών του. (β. συνέντευξη του στην «Αυγή» 7.8.1966). Για τους Έλληνες εθελοντές που έπεσαν στις μάχες της Χαράμα ο Μ. Παλαιολογόπουλος γράφει: «Ανάμεσα στους Έλληνες νεκρούς της Χαράμα είναι κι οι παρακάτω: Από το Βαλκανικό τάγμα ο Κωνσταντινουπολίτης Σταύρος Βασιλειάδης. Από το Αμερικανικό ο Γιώργος Καράτζαλης από το Γύθειο, ο Γιάννης Τσιρώνης από την Κρήτη, ο 19χρονος Φίλιππος Παππάς, στέλεχος της οργάνωσης «Σπάρτακος», της Ν. Υόρκης, που ξεψύχησε στα χέρια του πρώτου του ξάδερφου Γιάννη Χατζηλάου, ο Γιάννης Τζόνσον, κι ο Ελληνοκύπριος βετεράνος των βαλκανικών πολέμων Παναγιώτης Κατσαρώνας. Ο Κατσαρώνας ενώ υπερασπιζόταν τη θέση του με το αυτόματο περικυκλώθηκε από τους εχθρούς. Του ζήτησαν να παραδοθεί, αλλά αυτός αρνήθηκε, και κράτησε τη θέση του πολεμώντας ώσπου τον γάζωσαν οι σφαίρες τους. Τέλος από το Αγγλικό τάγμα σκοτώθηκαν ο Κύπριος Νίκος Περδίκος από το χωριό Ριζοκάρπααο, κι ο Κωνσταντινουπολίτης Κώστας Αυγερινός. Ο τελευταίος τραυματίστηκε βαριά και πέθανε από τα τραύματα του λίγες μέρες αργότερα στο νοσοκομείο «Πασιονάρια» στη Μούρθια».\nΑνάμεσα στους τραυματίες τέλος ήταν οι Ηλίας Αργίτης και οι Κύπριοι Μιχάλης Οικονομίδης και Νίκος Βασιλείου. Πρέπει να τονιστεί το γεγονός ότι οι πληροφορίες που παρουσιάζονται αφορούν φυσικά εξακριβωμένες περιπτώσεις. Επόμενο είναι να υπάρχουν πολλές άλλες πληροφορίες για περισσότερους εθελοντές που δυστυχώς διαφεύγουν της έρευνας.\nΟΙ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΟΧΟΥ ΤΩΝ Δ. ΤΑΞΙΑΡΧΙΩΝ «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ (ΣΙΓΑΝΟΣ) ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΠΑΝΤ. ΠΑΝΤΕΛΙΑΣ (ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ) ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ (ΠΕΡΡΟΣ) ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ.\nΑυτή ήταν η πρώτη φάση κατά την οποία οι Έλληνες εθελοντές πολέμαγαν διασκορπισμένοι σε διάφορα τμήματα. Θα γίνει όμως μια σημαντική αλλαγή, που θα δούμε αμέσως. Σιγά-σιγά άρχισε να ωριμάζει στο μυαλό των Ελλήνων εθελοντών η ιδέα για τη συγκρότηση όλων των Ελλήνων σε μια μονάδα, ένα λόχο με ομοιογενή εθνικότητα, ένα λόχο ο οποίος θα ήταν ενταγμένος στα βαλκανικό τάγμα.\nΗ συγκρότηση του ελληνικού λόχου\n«Ο πρώτος που συνέβαλλε στην ίδρυση του ήταν ο Νίκος Καραγιάννης. Περνώντας από το Αλμπαθέτε που ήταν τα έμπεδα της ΔΤ, συνάντησε το Γιάννη Σακαρέλλο υπεύθυνο για τους Έλληνες στη βάση και του ανάπτυξε τους λόγους για τους οποίους έπρεπε να συγκεντρωθούν σε ξεχωριστό λόχο! Η συζήτηση έγινε σε πολύ ζωηρό τόνο. Τον υποτίμησε μάλιστα γιατί καθυστερούσε σαν υπεύθυνος. Φαίνεται όμως πως στην πραγματικότητα δεν ήταν ο Σακαρέλλος που αντιδρούσε, αλλά ο αρχηγός του Επιτελείου της βάσης Γάλλος Γκεϋμάν, που στην Ισπανία είχε το ψευδώνυμο «Βιντάλ». Παρόλες τις αντιδράσεις όμως, στα μέσα του 1937 ό ελληνικός λόχος συγκροτήθηκε. Στη συγκρότηση του βοήθησε και ο Βούλγαρος ηγέτης Κίρτσεφ, που υπηρετούσε εκείνη την εποχή στη βάση σαν βοηθός του Βιντάλ. «Διοικητής του ανέλαβε ο Γιάννης Παντελιάς, που πήρε το ψευδώνυμο Γιάννης Μαργαρίτης, υποδιοικητής, ο Αναγνώστης Δεληγιάννης, που πήρε το ψευδώνυμο Γιάννης Σιγανός, και πολιτικός επίτροπος ο Κυριάκος Στεφόπουλος, που πήρε το ψευδώνυμο Δημήτρης Πέρρος» (Μ. Παλαιολογόπουλος, ο.π.). Στον ελληνικό αυτό λόχο δόθηκε η ονομασία «Ρήγας Φεραίος» ενώ για άγνωστους λόγους ένα μικρό διάστημα ονομάστηκε «Νίκος Ζαχαριάδης. Ο λόχος οργανωτικά παρέμεινε στο τάγμα «Δημητρώφ» που εκείνη την εποχή είχε διοικητή του το Βούλγαρο Χριστώφ. Ο Σ. Ντιλίντας δίνει περισσότερα στοιχεία για το θέμα. Στα πλαίσια του άρθρου του στο «Ριζοσπάστη» σε μικρότερο άρθρο με υπότιτλο «Η συγκρότηση και δράση του ελληνικού λόχου» γράφει τα εξής: «Για την ίδρυση συγκρότηση και δράση του Ελληνικού Λόχου, τα στοιχεία που διαθέτουμε είναι λιγοστά. Απ’ αυτά, όμως, τα σκόρπια και ελλιπή στοιχεία βγαίνει ότι: Ο Ελληνικός Λόχος συγκροτήθηκε σαν ξεχωριστή μονάδα από τους πρώτους κιόλας μήνες του εμφύλιου πολέμου στην Ισπανία και συγκεκριμένα μετά την άφιξη εκεί Ελλήνων αντιφασιστών αξιωματικών, ομάδας μελών και στελεχών του ΚΚΕ, που είχαν ξεφύγει από τη Μεταξική δικτατορία ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι δραπέτες της Αίγινας, με επικεφαλής το Δημήτρη Σακαρέλο. Στο μεταξύ, βρίσκονταν ήδη στην Ισπανία αρκετοί Έλληνες αντιφασίστες ναυτεργάτες και μετανάστες, κύρια, από τη Γαλλία, που ανήκαν σε διάφορες μάχιμες μονάδες. «Σχετική ανταπόκριση της εποχής εκείνης, στην εφημερίδα "Εμπρός", αναφέρει ότι στην ιδρυτική σύσκεψη, που έγινε για τη συγκρότηση του Ελληνικού Λόχου, πήραν μέρος: Το δοκιμασμένο στέλεχος του ΚΚΕ Δημήτρης Σακαρέλος από το Κροκύλι της Δωρίδας, που ανάλαβε και πολιτικός επίτροπος του Λόχου. Ο μετανάστης από τον Καναδά Δημητρίου, ο αξιωματικός Νίκος Πέτρου, οι μετανάστες: Αϊβατζής, Παπακώστας, Πρωταγόρας, Λαπαθιώτης, Καπίτης, Καίσαρης, Γ. Παππάς. Οι ναυτεργάτες: Ν. Ψηλός, Τριαντάφυλλος Δήμας, Κυπριωτάκης, Ν. Παντελίδης, Θ. Χριστόφορου, Γ. Γεωργιάδης, Διαμαντάρης, Σ. Γεωργέτης, Καράβελος, Παροσιάδης, Αθανασιάδης, Κιούκης και Ζιμπουνάκης. Οι Κύπριοι νεολαίοι αντιφασίστες: Ορφανίδης, Κωνσταντίνου, Νικολάλου και Αντωνίου. Το νεοσύστατο Ελληνικό Λόχο πλαισίωσαν οι Έλληνες αξιωματικοί: Τάκης Πλένος, που ως τότε ήταν οργανωτής της 112ης Ισπανικής Ταξιαρχίας, ο Νίκος Πέτρου, που ήταν οργανωτής της 113 ισπανικής, επίσης ταξιαρχίας, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης και ο Βέρνος Κώστας ή Βερνικιώτης Δημήτριος, που υπηρετούσαν στο τάγμα « Δημητρώφ», ο Γιάννης Μαργαρίτης ή Μπέλκος, ο Περέλης Δημήτριος και Γιάννης Σιγανός, που υπηρετούσαν στο τάγμα «Διακαβίτς». Επίσης, ο Κύπριος Ευάνθης Σ. Νικολαΐδης, που ήταν διοικητής τάγματος του Λαϊκού Στρατού της Ισπανίας. «Ο Ελληνικός Λόχος συγκροτήθηκε, συμπληρώθηκε, κι αφού εκπαιδεύτηκε με ταχύτατους ρυθμούς, ήταν έτοιμος για πολεμική δράση. Διοικητής του ήταν ο Γιάννης Μαργαρίτης (Μπέλκος). Η δύναμη τον Λόχου δεν ξεπέρασε ποτέ τους 125 άντρες. Οι πρώτες μάχες που πήρε μέρος ήταν στις 24 Αυγούστου στο μέτωπο της Αραγώνας σκοτώθηκε και ο πρώτος διοικητής του, ο Μπέλκος. «Ο Ελληνικός Λόχος πολέμησε σε όλα τα μέτωπα, πήρε μέρος σε πολλές μάχες, πέτυχε νίκες θαυμάσιες. Οι άντρες του, οπλίτες και αξιωματικοί, έδειξαν θάρρος, παλικαριά και σπάνιες ικανότητες. Πολλοί έπεσαν στα πεδία των μαχών. «Ο λόχος των Ελλήνων αντιφασιστών εθελοντών είχε τους πρώτους μήνες το όνομα του τότε Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ «Ν. Ζαχαριάδης» και ανήκε στη δύναμη του βαλκανικού τάγματος «Δημητρώφ». Μετά την αναδιοργάνωση της Διεθνούς Μεραρχίας, ο Ελληνικός Λόχος εντάχθηκε στη δύναμη της ταξιαρχίας «Αβραάμ Λίνκολν» και από τότε μετονομάστηκε σε λόχο «Ρήγα Φεραίου». Κι αυτό, γιατί όλοι οι λόχοι και τα τάγματα αυτής της ταξιαρχίας, ακόμα και η ίδια η ταξιαρχία είχαν άλλα ονόματα -εθνικών ηρώων, κι όχι κομμάτων». Παρά τη συγκρότηση όμως του λόχου πολλοί Έλληνες εθελοντές παραμείναν στις μονάδες που ήταν και προηγούμενα. Π.χ. οι Έλληνες που υπηρετούσαν στο αμερικανικό τάγμα «Λίνκολν» παρέμειναν εκεί και η αιτία ήταν η επικοινωνία μεταξύ τους. Στο τάγμα «Δημητρώφ» οι συνεννοήσεις γίνονταν στα σλαβικά, γλώσσα που οι Έλληνες της «Λίνκολν» δε γνώριζαν. Το ίδιο συνέβη άλλωστε με τους Ελληνοκύπριους του αγγλικού τάγματος. Ακόμα υπήρχαν αρκετοί Έλληνες στο βαλκανικό τάγμα «Τζάκοβιτς», το οποίο αργότερα προστέθηκε στη 15η ΔΤ Και σ’ αυτούς όλους θα πρέπει να προστεθούν διάσπαρτοι άλλοι σε βοηθητικές υπηρεσίες ή μάχιμες όπως λ.χ. στο ναυτικό. Φαίνεται όμως πως υπήρχαν μεγάλες διενέξεις με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο, αλλιώς δεν εξηγείται αυτό που γράφει ο Μ. Παλαιολογόπουλος: «Όπως είπαμε ένας από τους πρωτεργάτες για τη δημιουργία του ελληνικού λόχου, στάθηκε ο Νίκος Καραγιάννης. Για το λόγο αυτό ήρθε και σε λόγια με τους ανωτέρους του. Και δεν αποκλείεται να είναι αυτή η αιτία που λίγο αργότερα πιάστηκε κι έμεινε αρκετές μέρες κρατούμενος σαν ύποπτος. Φυσικό δεν άργησε να δικαιωθεί».\nΗ μάχη στο Μπρουνέτ\nΗ περίφημη μάχη στο Μπρουνέτ έχει μείνει στην ιστορία του ισπανικού εμφύλιου πολέμου σαν ένας από τους ωραιότερους στρατιωτικούς ελιγμούς που έκανε ο ισπανικός δημοκρατικός στρατός σε μια προσπάθεια του να ανακουφίσει την πολιορκημένη Μαδρίτη, που το αμυντικό της σύστημα στα βόρεια κινδύνευε να υπερφαλαγγιστεί. Παράλληλα, επιδιώκοντας να αποκόψουν και να απομονώσουν τους φασίστες οι δημοκρατικοί επιχείρησαν έναν πετυχημένο αντιπερισπασμό, εξαπολύοντας μεγάλης έκτασης αντεπίθεση στα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας, προς την κωμόπολη Μπρουνέτ. Για το σκοπό αυτό είχαν συγκεντρωθεί επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες, τόσο των δημοκρατικών όσο και των Διεθνών Ταξιαρχιών, στις οποίες περιλήφθηκε και η 15η όπου ανήκαν όλοι οι Έλληνες εθελοντές. Η επίθεση άρχισε στις 6 Ιουλίου του 1937 και γρήγορα κάτω από την πίεση και ορμή των δημοκρατικών δυνάμεων οι δυνάμεις του Φράνκο, φασίστες φαλαγγίτες και Μαροκινοί υποχώρησαν και οι δημοκράτες κυρίεψαν το Μπρουνέτ και το κράτησαν πάνω από 15 ημέρες, κάτω από τα συνεχή πυρά και το βομβαρδισμό του εχθρού, οπότε υποχώρησαν στις παλιές τους θέσεις. Ο μεγάλος αυτός ελιγμός, που όπως φάνηκε αιφνιδίασε τους φασίστες, θα μπορούσε να δώσει διαφορετική τροπή στον πόλεμο, αν δεν μεσολαβούσε σαμποτάζ (προδοσία) κατά του δημοκρατικού στρατού από τον αρχηγό του επιτελείου Κασάδο και τον υπουργό των στρατιωτικών. Ο Κασάδο 22 μήνες αργότερα θα παραδώσει τη Μαδρίτη στο Φράνκο.\nΑφίσα των Δ. Ταξιαρχιών\nΗ 15η ΔΤ βρέθηκε μέσα στην κόλαση της φωτιάς., αφού χρησιμοποιήθηκε σα δύναμη κρούσης, της οποίας και τα 6 τάγματα το ένα μετά το άλλο μπήκαν στη μάχη γρήγορα, γι’ αυτό και οι απώλειες της σε έμψυχο υλικό ήταν μεγάλες. Το τάγμα «Δημητρώφ» από την πρώτη μέρα χτυπήθηκε με τον εχθρό, κατέλαβε τη μικρή πόλη Βιλιανουέβα ντε λα Κανιάντα, δίπλα στο Μπρουνέτ και επί τρεις συνεχείς εβδομάδες δεν σταμάτησε να αγωνίζεται προξενώντας μεγάλες απώλειες στον εχθρό. Το Τάγμα «Τζάκοβιτς» μεταφέρθηκε στο Μπρουνέτ στις 14 Ιουλίου, όταν είχε σταματήσει η δημοκρατική προέλαση και είχε αρχίσει η φασιστική αντεπίθεση. Συχνά περνούσε από την άμυνα στην αντεπίθεση και έδωσε ηρωικές μάχες. Τα ίδια ισχύουν και για τα δυο αμερικανικά τάγματα Λίνκολν και Ουάσιγκτον καθώς και το αγγλικό. Φυσικό ήταν να υπάρχουν μεγάλες απώλειες: οι μισοί άντρες από το τάγμα «Τζάκοβιτς», από το βρετανικό γλίτωσαν μόνο 80, από τους 455 του «Δημητρώφ» μείνανε 143 και τέλος τα δύο αμερικανικά τάγματα αναγκάστηκαν να ενωθούν σένα για να καλύψουν τα κενά που δημιουργήθηκαν από τη μεγάλη αιματοχυσία. «Οι απώλειες των Ελλήνων, γράφει ο Μ.Π. δεν κατορθώθηκε να εξακριβωθούν στην φοβερή εκείνη μάχη. Αν λάβουμε όμως υπόψη μας γενικά εκείνες της ταξιαρχίας θα πρέπει να ήταν αρκετές. Μερικοί υποστηρίζουν ότι ο ελληνικός λόχος αποδεκατίστηκε και διαλύθηκε στο Μπρουνέτ. Εκεί σκοτώθηκαν και οι αξιωματικοί του. Δε φαίνεται όμως να αληθεύει. Η μεγάλη φθορά του ελληνικού λόχου πρέπει να έγινε λίγο αργότερα στο Μπελσίτ» (Μ. Παλαιολογόπουλος ο.π.). Ανάμεσα στους νεκρούς Έλληνες εθελοντές του Μπρουνέτ ανήκουν οι Αχιλλέας Κανάρης Τσιτσεκλής του βρετανικού τάγματος, Ελληνοκύπριος και ο Δημήτριος Ραπίτης από τη Χίο που «...σε μια εχθρική επίθεση οι άντρες της μονάδας του άρχισαν να υποχωρούν, αλλά αυτός εξακολουθούσε να αμύνεται. Σε πρόταση του συμπολεμιστή του Κώστα Μακρινού ν’ ακολουθήσει τους άλλους, ο ηρωικός ναυτεργάτης απάντησε «πως δεν θα εγκαταλείψει τη θέση του» κι έπεσε μαχόμενος πάνω στο πολυβόλο του» (Μ. Παλαιολογόπουλος ο.π.). Στην ίδια μάχη ο Μηνάς Θωμαΐδης από τον Πόντο, μέλος του «Σπάρτακου» της Ν. Υόρκης, τανκίστας στη «Λίνκολν» ανδραγάθησε. Το τανκ που οδηγούσε είχε αχρηστευθεί από τα πυρά των φασιστών, τότε πετάχτηκε έξω με το πολυβόλο στο χέρι και άρχισε να πολυβολεί τον εχθρό. Τους σκόρπισε και έσωσε τη ζωή του τραυματισμένου του συντρόφου. Ο Θωμαΐδης θα διακριθεί και στη μάχη του Τερουέλ αργότερα.\nΠανωλεθρία του ελληνικού λόχου στο Μπέλσιτ\nΈνα μήνα σχεδόν μετά την αιματηρή μάχη του Μπρουνέτ η μοίρα του πολέμου έφερε στο προσκήνιο, στο κέντρο της φονικής μάχης, τη 15η ΔΤ της οποίας τμήμα αποτελούσε ο ελληνικός λόχος. Η δημοκρατική κυβέρνηση της Ισπανίας θέλοντας και πάλι να ανακουφίσει το μέτωπο του βορά έριξε το βάρος της στο μέτωπο της Αραγονίας, της μεγάλης επαρχίας που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Μαδρίτης. Πρώτος στόχος ήταν η κατάληψη της Σαραγόσα, μεγάλης πόλης που κατείχαν οι φαλαγγίτες. Όπως είπαμε, η 15η ΔΤ έπαιξε κι εδώ αποφασιστικό ρόλο.Η επίθεση άρχισε στις 24 Αυγούστου 1937 με αντικειμενικό στόχο την κατάληψη του Μπελσίτ, μιας μικρής, αλλά καλά οχυρωμένης πόλης πάνω στο δρόμο που οδηγεί από τη Μαδρίτη στη Σαραγόσα. Οι εχθροπραξίες χαρακτηρίζονταν κι εδώ από το ίδιο πάθος και τη σκληρότητα που είχαν σ’ όλη τη διάρκεια του ισπανικού εμφύλιου πολέμου. Τη γενναιότητα των δημοκρατικών δυνάμεων αντιστάθμιζε η λυσσασμένη άμυνα των φασιστών που πολύ συχνά περνούσαν σ’ αντεπίθεση. Κατά τη διάρκεια μιας από τις αντεπιθέσεις αυτές ήταν που το τάγμα «Δημητρώφ» και ιδιαίτερα ο ελληνικός λόχος του έπαθαν πανωλεθρία, παρά τον ηρωισμό των μαχητών του. «Σ’ αυτό φαίνεται να φταίει κι ο βούλγαρος διοικητής του τάγματος «Χριστώφ», που δεν έκανε σωστή διάταξη της μάχης. Η πληροφορία αυτή προέρχεται από προφορική αφήγηση, που δεν κατορθώθηκε να διασταυρωθεί. Κατά την ίδια αφήγηση ο βούλγαρος ταγματάρχης δεν πολυσυμπαθούσε τους Έλληνες. Γι’ αυτό και τοποθέτησε το λόχο του Ρήγα Φεραίου σ’ ένα λόφο φαλακρό, ή εκτεθειμένο από παντού» (Μ. Παλαιολογόπουλος ο.π.). Ήταν η 26 Αυγούστου του 1937 όταν άρχισε η μεγάλη εκείνη σφαγή του ελληνικού λόχου με την επίθεση που έκαναν οι φασίστες με όλες τους τις δυνάμεις. Το τάγμα «Δημητρώφ» έπαθε μεγάλες απώλειες σε άντρες αλλά παρόλα αυτά άντεχε· κοντά και ο ελληνικός λόχος που κάποια στιγμή βρίσκεται περικυκλωμένος από τον εχθρό. Σκηνές επικές, ηρωικές, ματωμένες κάτω από τον καυτερό ήλιο της Μαδρίτης. Τα παιδιά της Ελλάδας, της γης της ελευθερίας, αποδείχνουν και πάλι αυτό που ο Τσώρτσιλ θα πει αργότερα: «από σήμερα δε θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες». Σώμα με σώμα μάχονται τα παιδιά της Ελλάδας για τη Δημοκρατία: «No πασαράν» (δε θα περάσουν) παρά μόνο πάνω από τα πτώματα μας. Οι φαλαγγίτες στις μάχες εκείνες κατάλαβαν γιατί άντεξε τόσο καιρό πριν να πέσει η Μαδρίτη. Πάνω στην κρίσιμη στιγμή της μάχης χτυπιέται βαριά ο πολυβολητής του λόχου (άγνωστο το όνομα του). Ο διοικητής του λόχου Παντελιάς (Γιάννης Μαργαρίτης) αρπάζει το πολυβόλο και συνεχίζει να χτυπά τους εχθρούς που πλησιάζουν... γρήγορα όμως τραυματίζεται θανάσιμα και σε λίγο πάνω στο πολυβόλο του ξεψυχά... ο πολιτικός επίτροπος Στεφόπουλος (Δημήτρης Πέρρος) βλέπει το σκοτωμένο συναγωνιστή του, ορμάει, αρπάζει το πολυβόλο και συνεχίζει να θερίζει τον εχθρό... που σε λίγο φτάνει στο χαράκωμα και τον αποτελειώνει με τις ξιφολόγχες του... «Όχι δεν θέλω να το βλέπω» όπως έγραφε και ο Λόρκα στο θρήνο του Ιγνάθιο Μεχίας! «Για τον ηρωικό θάνατο των δυο αξιωματικών του ελληνικού λόχου που ήταν στελέχη του ΚΚΕ, ο ένας στην Αθήνα, κι ο άλλος στον Πειραιά, όλες σχεδόν οι πηγές, γραφτές και προφορικές, συμφωνούν με μερικές παραλλαγές: λένε ότι δώσανε τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι τη δημοκρατία της Ισπανίας με την πεποίθηση ότι υπεράσπιζαν τη δημοκρατία όλου του κόσμου μα πιο πολύ της πατρίδας τους. Τους θάψανε δίπλα-δίπλα» (Μ. Παλαιολογόπουλος ο.π.). Στη συνέχεια τη διοίκηση του λόχου ανέλαβε ο υποδιοικητής Αναγνώστης Δεληγιάννης (Γιάννης Σιγανός), που μαζί με τους υπόλοιπους άντρες που γλίτωσαν συνέχισε τη μάχη της ημέρας εκείνης όπως και την επόμενη, όταν ανάμεσα στους άλλους σκοτώθηκε και ο διοικητής της πυροβολαρχίας του τάγματος Μήτσος Κατσικιώτης και τραυματίστηκε ο Ευάνθης Νικολαΐδης. Άλλος αξιωματικός που σκοτώθηκε ήταν ο Γιάννης Ζιάγκος από την Αμερική, ο Χρήστος Μουγιάννης από την Ικαρία και ο Ελληνοκύπριος Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Πάντως οι Έλληνες νεκροί μαχητές στις μάχες του Μπελσίτ ήταν αρκετοί, τα ονόματα των οποίων όμως δεν είναι γνωστά.\nΝέος ελληνικός λόχος και νέες μάχες στο ανατολικό μέτωπο\nΣτους επόμενους μήνες η 15η ΔΤ θα πάρει μέρος σε μια νέα προσπάθεια αντιπερισπασμού των δημοκρατικών στην περιοχή της Τερουέλ. Η Τερουέλ, μια μικρή επαρχιακή πόλη πάνω στον κεντρικό άξονα που ενώνει τη Βαλένθια με τη Σαραγόσα, διαλέχτηκε γιατί εκεί οι φασίστες είχαν κάνει μια μεγάλη σφήνα στο σώμα του δημοκρατικού στρατού. Οι μάχες στην Τερουέλ ήταν από τις φοβερότερες του πολέμου και η 15η ΔΤ μπήκε σ’ αυτές στις αρχές του Ιανουαρίου του 1938 και πολεμούσε ηρωικά. Από κοντά βέβαια και ο ελληνικός λόχος. Ο Μ. Παλαιολογόπουλος αναφέρει ότι «...ένας από τους πρώτους που μπήκαν στην πόλη της Τερουέλ ήταν ο Έλληνας αξιωματικός τανκίστας Μηνάς Θωμαΐδης από τον Πόντο».\nΟ Έλληνας εθελοντής στις Δ. Ταξιαρχίες Π. Μιχαηλίδης μαζί με παιδιά ισπανών μαχητών.\nΤην ίδια περίπου περίοδο, λίγο πριν τη λήξη του 1937, σύμφωνα με σχέδιο που καταρτίστηκε για την αναδιοργάνωση της η 15η ΔΤ χωρίστηκε σε δυο ΔΤ. Στη μια έμειναν όλοι οι αγγλόφωνοι εθελοντές (Αμερικανοί, Άγγλοι, Καναδοί, Αυστραλοί κλπ), που εξακολούθησε να ονομάζεται 15η ΔΤ και σε μια νέα, που βαφτίστηκε 129η. Η 129 Διεθνής Ταξιαρχία των εθελοντών της Κεντρικής Ευρώπης περιλάμβανε τα τάγματα «Δημητρώφ», «Τζάκοβιτς» και «Μάσαρη» και σ’ αυτή μετείχαν οι εθελοντές του «Ρήγα Φεραίου» κι ακόμα όλοι οι Έλληνες εθελοντές των υπόλοιπων βαλκανικών ταγμάτων. Όμως ταυτόχρονα σχεδόν με τις ανάγκες αυτές δημιουργήθηκε κι ένας νέος ελληνικός λόχος, εκτός του Ρήγα Φεραίου, που απαρτίστηκε από ελληνοκύπριους του Λονδίνου και Έλληνες της Αμερικής. Έχουμε λοιπόν τώρα δυο ελληνικούς λόχους: ο «Ρήγας Φεραίος» στη 129η ΔΤ και στη 15η ΔΤ (δίχως όνομα) που εντάχτηκε στη δύναμη του αμερικανικού τάγματος της ταξιαρχίας αυτής. Φαίνεται όμως πως η συγκέντρωση των ανδρών του δεύτερου αυτού ελληνικού λόχου της 15ης ΔΤ στάθηκε προβληματική κι ίσως δε θα 'πρεπε να μιλάμε για λόχο (κανονική δύναμη λόχου από 60-70 άντρες), αλλά για ομάδα. Τον αποκαλούσαν όμως λόχο και η βάση συγκέντρωσης και εκπαίδευσης των μαχητών του ήταν το χωριό Ταραζόντα Ντε Λα Μάντσα δίπλα στο Αλμπαθέτε, βάση της 15ης ΔΤ Υπεύθυνος των Ελλήνων μαχητών ήταν ο Κύπριος Μιχάλης Οικονομίδης που είχε τοποθετηθεί εκεί, μετά τον τραυματισμό του στη μάχη της Χαράμα σαν πολιτικός επίτροπος των Άγγλων εθελοντών. Στη βάση αυτή έφταναν όσοι Έλληνες τραυματίες γυρνούσαν στο πεδίο της μάχης και όσοι νέοι Έλληνες εθελοντές έφταναν στην Ισπανία για να καταταχτούν. Έτσι σε διάστημα 4-5 μηνών είχαν μαζευτεί 33 άτομα (20 Κύπριοι και 13 Ελλαδίτες). Τα άτομα αυτά στάλθηκαν στο μέτωπο της Αραγώνας, που βρισκόταν η 15η ΔΤ Στην ομάδα αυτή σιγά-σιγά θα προστεθούν κι άλλοι Έλληνες εθελοντές, που τους απέσπασαν από διάφορες άλλες μονάδες και θα δημιουργηθεί ο καινούργιος ελληνικός λόχος, που είχε κι αυτός ηρωική πορεία στο ισπανικό μέτωπο. Φαίνεται πως το Μπελσίτ στάθηκε για τους Έλληνες εθελοντές το καταραμένο σημείο, αφού τόσο στην κατάληψη του από τους δημοκρατικούς, όσο και στην εγκατάλειψη και υποχώρηση τους από εκεί, η ταξιαρχία στην οποία ανήκαν έδωσε τις χειρότερες και πιο άγριες μάχες της και πλήθος νεκρών της κάλυψαν την περιοχή. Στις αρχές Μαρτίου 1938 μετά από σφοδρό αεροπορικό βομβαρδισμό οι φρανκικοί επιτέθηκαν στο μέτωπο της Αραγώνας και μετά από σφοδρές μάχες με τα δημοκρατικά στρατεύματα, που ήταν κατάκοπα από τις συνεχείς μάχες και δίχως εφόδια, τα ανάγκασαν να υποχωρήσουν, και στις 10 Μαρτίου κατέλαβαν το Μπελσίτ μετά από σκληρή μάχη. Η 15η ΔΤ εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης τελευταία από όλες τις δημοκρατικές μονάδες και μέσα στην ερειπωμένη πολιτεία άφησε δεκάδες κι εκατοντάδες νεκρούς. Μεγάλες απώλειες είχε εκεί ο ελληνικός λόχος, κυρίως μεταξύ των Κυπρίων, που ξεπερνούν τους 11 σε αριθμό: οι Γιάννης Καράβαλος, ναυτεργάτης, Μανώλης Φωτεινάκης από την Κρήτη, Γιώργος Κουζής, ο νοσοκόμος του λόχου, Γιώργος Γεωργιάδης (που το φώναζαν με το παρατσούκλι, «κόκαλο»), Σπύρος Παντελίδης, Λουκάς Ορφανίδης, Δημήτρης Νικολάου, Παναγιώτης Ανθηρός, Βασίλης Παταίχης. «Απ’ αυτούς ο Σπύρος Παντελίδης κι ο Παναγιώτης Ανθηρός είχαν σταλεί με μερικούς άλλους σαν ανιχνευτές και πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Εκτελέστηκαν επί τόπου από τους φασίστες, γιατί αρνήθηκαν να φωνάξουν «ζήτω ο στρατηγός Φράνκο»....» (Μ. Παλαιολογόπουλος, ο.π.). Οι φαλαγγίτες πιέζουν συνεχώς τη 15η ΔΤ που υποχωρεί πάντα αμυνόμενη. Στις 17 Μαρτίου, μετά από σκληρές μάχες, εγκαταλείπει στα χέρια των φασιστών την πόλη Κάσπε. Στις μάχες αυτές υπάρχουν κι άλλοι Έλληνες εθελοντές νεκροί, από τους οποίους γνωρίζουμε μόνο τον Κύπριο Στάση (Ανάσταση) Αντωνίου, 23 χρονών (με το ψευδώνυμο Μαυρής) από την Αμμόχωστο, που σκοτώθηκε από τις σφαίρες των τανκς. Η υποχώρηση των δημοκρατικών συνεχίζεται και στις 3 Απριλίου οι φασίστες καταλαμβάνουν τις πόλεις Λέριδα και Καντέσα, όπου και αιχμαλωτίζονται κάπου 140 Άγγλοι και Αμερικανοί της ταλαιπωρημένης 15ης ΔΤ, η οποία είχε εκτελέσει τον αντικειμενικό της στόχο, δηλ. την αναχαίτιση της προέλασης του αντίπαλου ώστε να μπορέσει να συγκεντρωθεί και να φυγαδευτεί το υλικό της Ταξιαρχίας. Η υποχώρηση όμως γίνεται κάτω από το συνεχές σφυροκόπημα του εχθρού και στα πεδία των μαχών οι άντρες της 15ης ΔΤ αφήνουν τα κόκαλα τους, μνημεία της ηρωικής τους παρουσίας, μνημεία και ελληνικά αφού οι Έλληνες εθελοντές αγωνίζονται με μεγάλο ηρωισμό, όπως θα παραδεχτούν ακόμα και οι αντίπαλοι τους. Στις 1 Απριλίου ο ελληνικός λόχος διατάχτηκε να υπερασπίσει μερικά υψώματα βόρεια της πόλης Καντέσα και μετά δυο ημέρες παίρνει διαταγή να υποχωρήσει ώστε να μην αιχμαλωτιστεί. Δυστυχώς, παρά την οδυνηρή και δραματική υποχώρηση, την επόμενη το πρωί βρέθηκε περικυκλωμένος από τον εχθρό, στα περίχωρα της πόλης. Αμέσως οι δυο λόχοι, ο αμερικανικός και ο ελληνικός επιτίθενται για να σπάσουν τον κλοιό και να ενωθούν με την κύρια δύναμη τους. Ο Μ. Π. δίνει μια δραματική περιγραφή: «Σ’ εκείνη την επίθεση σκοτώθηκε μαζί με άλλους κι ένα 18χρονο παλικάρι από την Κύπρο, ο Γιώργος Ρωσσίδης. Τα τελευταία του λόγια, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αγωνιστή Κώστα Λαπιθιώτη, από τα στελέχη του ελληνικού λόχου, που κάνει και την περιγραφή όλης αυτής της δραματικής πορείας ήταν: «Εμπρός σύντροφοι ν’ ανοίξουμε το δρόμο να ενωθούμε με τις δυνάμεις μας κι όσοι βγουν ζωντανοί να συνεχίσουν τον αγώνα κατά του φασισμού». Ήταν μοναχογιός. Πριν από λίγους μήνες είχε τραυματιστεί σε άλλη μάχη. »Όλη μέρα δίνανε σκληρές μάχες. Πριν από τη δύση του ήλιου ξανάρχισαν την πορεία της υποχώρησης πάντα σε έδαφος κυκλωμένο από τον εχθρό. Αργά το βράδυ δέχτηκαν μια άγρια επίθεση ιππικού. Αφού την απέκρουσαν, ξανασυνέχισαν όλη τη νύχτα την πορεία τους, για να ξαναβρεθούν το πρωί αντιμέτωποι με μεγάλες φασιστικές δυνάμεις. Στη φοβερή μάχη που ακολούθησε, το αμερικανικό τάγμα έπαθε πανωλεθρία. Εκεί πιάστηκε και το μεγαλύτερο μέρος των αιχμαλώτων. Παρόλα αυτά όμως ένα μέρος κατόρθωσε να σπάσει τον κλοιό, να περάσει τον ποταμό Έβρο και να ενωθεί με τις δυνάμεις της Δημοκρατίας». Εδώ θα πέσουν νεκροί πολλοί Έλληνες μαχητές, που ξεπερνούν τους 20 σε αριθμό· μεταξύ των άλλων είναι οι Κώστας Σαμαράς, Γιώργος Καββαδίας, Γιώργος Παπακώστας, Γιάννης Ουλκώφ, Ιάκωβος Κούμουλος, Δημήτρης Δημητρίου, Δημήτρης Ταραζανάκης, Λευτέρης Ζαμπούκης, Χρήστος Μωρτάκης, Γιώργος Ρωσσίδης, Τριαντάφυλλος Δήμας. »Όλη μέρα δίνανε σκληρές μάχες. Πριν από τη δύση του ήλιου ξανάρχισαν την πορεία της υποχώρησης πάντα σε έδαφος κυκλωμένο από τον εχθρό. Αργό το βράδυ δέχτηκαν μια άγρια επίθεση ιππικού. Αφού την απέκρουσαν, ξανασυνέχισαν όλη τη νύχτα την πορεία τους, για να ξαναβρεθούν το πρωί αντιμέτωποι με μεγάλες φασιστικές δυνάμεις. Στη φοβερή μάχη που ακολούθησε, το αμερικανικό τάγμα έπαθε πανωλεθρία. Εκεί πιάστηκε και το μεγαλύτερο μέρος των αιχμαλώτων. Παρόλα αυτά όμως ένα μερος κατόρθωσε να σπάσει τον κλοιό, να περάσει τον ποταμό Έβρο και να ενωθεί με τις δυνάμεις της Δημοκρατίας». Εδώ θα πέσουν νεκροί πολλοί Έλληνες μαχητές, που ξεπερνούν τους 20 σε αριθμό• μεταξύ των άλλων είναι οι Κώστας Σαμαράς, Γιώργος Καββαδίας, Γιώργος Παπακώστας, Γιάννης Ουλκώφ, Ιάκωβος Κούμουλος, Δημήτρης Δημητρίου, Δημήτρης Ταραζανάκης, Λευτέρης Ζαμπούκης, Χρήστος Μωρτάκης, Γιώργος Ρωσσίδης, Τριαντάφυλλος Δήμας, Βρεττός και Παναγιώτης Πρώϊος. Υπήρχαν επίσης και πολλοί τραυματίες μεταξύ των οποίων οι Γιάννης Καραγιάννης, Γιάννης Βώκος, Κώστας Χρυσοστόμου και Αντώνης Θωμάς. Αιχμαλωτίστηκαν οι Γιάννης Καμπίτης, Νίκος Ψηλός και Παν. Πάνου. Ήδη τα πράγματα για τη Δημοκρατική Ισπανία χειροτερεύουν. Στις 15 Απριλίου 1938 ύστερα από νίκη στρατηγικής σημασίας των φασιστών κόπηκε στα δύο. Έτσι από τις δύο διεθνείς ταξιαρχίες που μας ενδιαφέρουν η 129 με τους Βαλκανίους μαχητές έμεινε στην κεντρική Ισπανία, ενώ οι άλλες πήγαν στα βόρεια στην περιοχή της Καταλονίας. «Οι εθελοντές των Βαλκανικών χωρών πολέμησαν δίπλα στα άλλα δημοκρατικά στρατεύματα στην περιοχή του Λεβάντε ως τα τέλη του Σεπτέμβρη. Κι όταν υπογράφηκε το σύμφωνο της αποχώρησης των ΔΤ τους φόρτωσαν σε καράβια και τους φέρανε κι αυτούς στην Καταλονία, κοντά στα ισπανογαλλικά σύνορα. Ήταν από τους εθελοντές, που στις πατρίδες τους κυβέρναγε ο φασισμός και δεν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω». (Μ. Παλαιολογόπουλος οπ.)\nΥποχώρηση και αποχώρηση\nΗ τελευταία μάχη των ΔΤ ήταν η μάχη του Έβρου ποταμού στις 24 Ιουλίου 1983, που αποτελεί και την τελευταία νίκη των δημοκρατικών δυνάμεων, που είχαν ήδη εξαντληθεί. Έτσι η νίκη του Έβρου έδωσε λίγους μήνες ζωής στην ετοιμοθάνατη δημοκρατία ενώ είχε ταυτόχρονα ιδιαίτερη απήχηση στο εξωτερικό. Και στη μάχη αυτή πήρε μέρος η 15 η ΔΤ και οι απώλειες εδώ των Ελλήνων ήταν αρκετές. Ανάμεσα στους νεκρούς συγκαταλέγεται και ο τότε διοικητής του ελληνικού λόχου Νίκος Κουρκουλιώτης, ναυτεργάτης το επάγγελμα. Ο Παλαιολόπουλος παρέχει δύο δείγματα αναγνώρισης του ηρωισμού των Ελλήνων, όπως του τα μετέφεραν εκείνοι που του έδωσαν τις ανάλογες πληροφορίες. Στο πρώτο από αυτά, στηριγμένο πάνω στις αναμνήσεις του αγωνιστή Γιάννη Καμπίτη γίνεται αναφορά στην πειθαρχία του ελληνικού λόχου «Ρήγας Φεραίος» για την οποία ήταν γνωστός και λέει ότι μία στρατιωτική εφημεριδούλα, που λεγόταν «Λαϊκό μέτωπο», είχε πάντα στην προμετωπίδα της τη φωτογραφία του Ρήγα κι από κάτω τις λέξεις: «Ελληνικό Στρατιωτικό Παράδειγμα». Το άλλο αναφέρεται στο μαχητή, δημοσιογράφο το επάγγελμα, Κώστα Βιδάλη, για τον οποίο ένας Ισπανός συμμαχητής του πολλά χρόνια αργότερα έλεγε τα εξής: «...Τον γνώρισα κι εγώ το Βιδάλη στη Μαδρίτη. Η ψυχραιμία του, η αφοβία του, είχαν προκαλέσει την κατάπληξη των συναδέλφων του. Ο Βιδάλης τραβούσε στα όλα, πήγαινε στα πιο επικίνδυνα στα πιο εκτεθειμένα σημεία του μετώπου αψηφώντας το θάνατο. Ήταν γενναίο παλικάρι ο Βιδάλης, (βλ. περιοδικό «Ενότητα», Βουκουρέστι, Νοέμβρης, 1958). Λίγο αργότερα από όλα αυτά, τον Οκτώβριο του 1938, με απόφαση της ισπανικής κυβέρνησης οι Δ. Ταξιαρχίες άρχισαν να αποχωρούν από την Ισπανία. Η σκηνή της αποχώρησης ήταν συγκινητική. Συγκεντρώνονταν στη Βαρκελώνη κι έμπαιναν στα καράβια, αφού πρώτα κάνανε την τελευταία τους παρέλαση στους δρόμους της πρωτεύουσας της Καταλονίας, μέσα από πλήθος κόσμου που τους χειροκροτούσε έντονα. Ένα μικρό απόσπασμα απο τα μνημονεύματα της Πασιονάρια δίνει όλο το κλίμα της αποχώρησης και προδιαγράφει το μέλλον τους... «Ο αποχαιρετισμός στους ήρωες των Δ. Ταξιαρχών παρά τη γιορτινή ατμόσφαιρα στην οποία έγινε ήταν ψυχρός και μελαγχολικός. Η καρδιά γέμιζε πίκρα βλέποντας εκείνους τους ήρωες να παρελαύνουν στη μεγάλη «αβενιάδα» της Βαρκελώνης, που είχε οργανωθεί ο λαϊκός αποχαιρετισμός. Σκεφτόμαστε την τύχη μας και την τύχη αυτών των ανθρώπων, που πολλοί δεν μπορούσαν να γυρίσουν στις χώρες τους, γιατί εκεί επικρατούσε ο φασισμός. Ήταν ήρωες σημαδεμένοι με τη συμμετοχή τους στον πόλεμο της Ισπανίας που η διπλωματία της μη επέμβασης τους έβαζε υπό κατηγορία σαν λεπρούς, τους καταδίωκε, τους παρέδιδε στην αστυνομική παραφροσύνη, τους έκλεινε σε ειδικά στρατόπεδα παραδίδοντας τους τελικά στον Χίτλερ και τον Μουσολίνι», (βλ. περιοδικό «Ενότητα», Βουκουρέστι, Νοέμβρης, 1958). Πράγματι η τύχη των Ελλήνων εθελοντών ήταν οδυνηρή για τη μεγάλη πλειοψηφία τους. Όσοι είχαν έρθει στην Ισπανία από την Αγγλία ή την Αμερική ξαναγύρισαν εκεί, ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν που να πάνε και έμειναν στην Ισπανία ταυτίζοντας την ύπαρξη τους με τη ζωή της Ισπανικής Δημοκρατίας. Έμειναν εκεί, πολέμησαν μέχρι την κατάρρευση της και τελικά πέρασαν στη Γαλλία, όπου τους κλείσανε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκεί υπήρχαν δύο οργανωμένες ομάδες. Η μια αποτελείτο από 18 άτομα που βρίσκονταν στην περιοχή των Κάτω Πυρηναίων. Υπεύθυνος της ομάδας ήταν ο Πέτρος Μαυρόπουλος από τον Πειραιά, που αργότερα πήρε μέρος στη γαλλική αντίσταση. Μαζί του ήταν ο Σάββας Σγουρός, Κώστας Μακρόπουλος και άλλοι. Η άλλη ομάδα, πιο πολυάριθμη, ήταν σε στρατόπεδο της περιοχής του Περπινιάν.\nΑναρτήθηκε από ακρη ελασσονας μανιταρια ελασσονας κοντοτασιος νικος στις 6:53 μ.μ.\nΕτικέτες αναρχια, βιβλια, ιστορια, Κοινωνική Επανάσταση στην Ισπανία, Ντουρρούτι


ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ: Αν βλέπετε την Εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού είναι σαν να μελετάτε το Ευαγγέλιο...\nΑν βλέπετε την Εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού είναι σαν να μελετάτε το Ευαγγέλιο...\nΔείτε μία ορθόδοξη Εικόνα Γέννησης του Χριστού μας και ταυτόχρονα θαυμάστε τα Ορθόδοξα Δόγματα, ζωγραφισμένα σε αυτήν!\nΗ παρουσία συγκεκριμένων ζώων, "του βοδιού και του όνου", δίπλα στη φάτνη, παραπέμπει στην Προφητεία του Ησαϊα, πριν την Ενσάρκωση του Χριστού, "το βόδι και ο όνος γνώρισαν την φάτνη του κυρίου, ο Ισραήλ δε και ο λαός, δεν με γνώρισαν" (Ησ.1,3).\nΤο λάθος των Εβραίων είναι πως ακόμη περιμένουν τον "Χριστό" και οι Παπικοί θεωρούν την εορτή των Χριστουγέννων εσωτερική, της "Αγίας Οικογένειας", πολύ διαδεδομένη στη Δύση και άγνωστη στην αγιογραφία μας, τα Χριστούγεννα παίρνουν ένα χαρακτήρα πιο γραφικό υπό την λαϊκή μορφή της φάτνης. Η ευσέβεια συγκινείται και αναχωρεί από την ανθρώπινη πλευρά του μυστηρίου, ο Άνθρωπος - Θεός περισσότερο, από τον Θεό - Άνθρωπο.\nΣτην Ελληνική αγιογραφία διϋλίζεται αυστηρά κάθε συγκινητικότητα και με σχεδόν αυστηρή κλίση, στην δογματική παράδοση, έχουμε την Ορθόδοξη Ερμηνεία του Μυστηρίου των Χριστουγέννων.\nΤο φως της εικόνας τοποθετείται σε σημείο προοπτικής, για να κατευθύνει όλη τη σύνθεση. Η μοναδική ακτίνα, που εξέρχεται από το τρίγωνο ψηλά σημαίνει τη μία ουσία του Θεού, αλλά βγαίνοντας από το άστρο, χωρίζεται σε τρεις λάμψεις για να προσδιορίσει τη συμμετοχή των τριών προσώπων στην οικονομία της σωτηρίας, του Τριαδικού Θεού.\nΤο σκοτεινό σπήλαιο είναι ο άδης. Ο Χριστός τοποθετεί μυστικά τη γέννησή του στο βάθος του χάσματος όπου το κακό ζεί, στην τελευταία του πυκνότητα. Ο Χριστός γεννήθηκε στη σκιά του θανάτου, η γέννηση κλίνει του ουρανούς μέχρι τον Άδη. Το φως λάμπει στα σκοτάδια, στα καταχθόνια. Ο Θεός μέσα στην ιστορία. Η πιο αγωνιώδης συνύπαρξη Φωτός και σκότους. Θεού και Σατανά.\nΤο σύμβολο με την εικόνα του Σταυρού σε σχέση με τα σπάργανα του βρέφους που έχουν ακριβώς την μορφή των νεκρικών ταινιών, μας δείχνει την εικόνα της Αναστάσεως. Ο σπαργανωμένος Χριστός λύνει τις αλυσίδες που είναι ισχυρά δεμένες με την αμαρτία. Τα νεκρικά οθόνια, προφητεύουν το θάνατο που νικήθηκε από το θάνατο.\nΕξω από το σπήλαιο, ντυμένη με βασιλική πορφύρα, είναι η Βασίλισσα - Θεοτόκος. Γεννώντας αντίθετα προς τους νόμους της φύσεως και παραμένοντας σφραγισμένη, φέρει στην εικόνα τρία άστρα στο κεφάλι και στους ώμους, σημείο της παρθενίας πρό, κατά και μετά τη γέννηση του Χριστού.\nΟι Άγγελοι αριστερά είναι γυρισμένοι προς τα άνω, προς την Πηγή του Φωτός, σε ακατάπαυστο ύμνο στο Θεό. Ο δε Άγγελος προς τα δεξιά κλίνει προς τον άνθρωπο σε αγγελική τρυφερότητα προστασίας, σε ακατάπαυστη αγρύπνια μαζί μας.\nΣτην αριστερή πλευρά της εικόνας, παριστάνεται ο Ιωσήφ βυθισμένος σ΄ ένα μεγάλο συλλογισμό. Βλέπει ότι δεν είναι ο πατέρας του βρέφους. Μπροστά του παριστάνεται ο διάβολος μετασχηματισμένος στον ποιμένα Θύρσο και του βάζει άσχημες σκέψεις. Ένας γέρος, που δεν μπορεί πλέον να αποκτήσει παιδιά και από το άλλο μέρος μια παρθένος δεν μπορεί να γεννήσει, αλλά η ράβδος του αμέσως ανθίζει. Στο πρόσωπο του απελπισμένου Ιωσήφ εκφράζεται η αγωνία του ειλικρινούς αθεϊσμού, να πιστεύσει.\nΠάνω αριστερά βλέπουμε τους μάγους, η θεία Φιλανθρωπία δέχεται τους σοφούς όλων των χρόνων και Εθνών.\nΑυτή είναι η Θεολογία της Ωραιότητος της Ορθοδοξίας μας, Χριστιανοί αδερφοί μου...\nΚαι εγώ τώρα τα μαθαίνω και τα θαυμάζω και απορώ τι ήξερα τόσο καιρό... τίποτε... και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας...\nΕτικέτες ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ, Γέννηση Χριστού, Δόγματα, ΕΙΚΟΝΑ, ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ\nGEORGE PAP 17/12/16\nΤο ν’ αρκεστούμε από φόβο στη σιωπή, που είναι κάτι ακίνδυνο, είναι πιο εύκολο για μας, ενώ το να συνθέτουμε για Σένα, Παρθένε, ύμνους τεχνουργημένους αρμονικά, παρασυρμένοι από τον πόθο για Σένα, είναι επίπονο και επικίνδυνο. Αλλά Εσύ, Μητέρα, δίνε μας τόση δύναμη όση είναι η προαίρεσή μας (για να σε υμνήσουμε)...\nΠόσα θα δούμε πως γνωρίζαμε και δεν αλλάξαμε ζωή... μετά τον σωματικό θάνατό μας....\nΠΑΝΕΜΟΡΦΗ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ...


Όταν ο παραλογισμός γίνεται δόγμα | HuffPost Greece\n26/11/2015 10:23 EET | Updated 26/11/2016 07:12 EET\nΌταν ο παραλογισμός γίνεται δόγμα\nΗ Τουρκία στέκεται πάνω σε πήλινα πόδια τα οποία κινδυνεύουν από πολλές και διαφορετικές μεριές. Κούρδοι, Ιράκ, Συρία ήταν έως τώρα μερικοί από αυτούς τους κινδύνους. Τώρα, προστέθηκε και η Ρωσία, με την ευθύνη για αυτή την εξέλιξη να βαραίνει αποκλειστικά την ίδια την τουρκική ηγεσία. Ο ρόλος της στην υπόγεια χρηματοδότηση του ISIS είναι γνωστός εδώ και αρκετά χρόνια, μέσω της διευκόλυνσης από το έδαφός της του παραεμπορίου πετρελαίου, που αποφέρει δισεκατομμύρια στους αδίστακτους παράφρονες του Ισλαμικού Χαλιφάτου.\nΤουρκία. Ένα έθνος με μεγάλη και βαθιά πορεία στις παρυφές του ευρωπαϊκού χώρου, μια πορεία όμως γεμάτη εντάσεις, προκλήσεις, συγκρούσεις και αίμα. Αίμα αθώων που χύθηκε στο όνομα της κυριαρχίας επι των αλλόθρησκων αρχικά και στο όνομα της προσαρμογής της χώρας στα πρότυπα και τις αρχές της Ευρωπαϊκής ηπείρου, αργότερα.\nΜακρύς ο κατάλογος των εθνών που βίωσαν τον επεκτατισμό, τον πόλεμο και την επιθετικότητα των Τούρκων κατά την πάροδο των χρόνων. Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Ρώσοι, Αρμένιοι, Έλληνες, Κούρδοι, Μαγιάροι, ακόμα και οι Αυστριακοί, ήρθαν αντιμέτωποι κατά καιρούς με τον Οθωμανικό πόθο για επέκταση και κυριαρχία. Άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Άλλοι με απλές μάχες και συγκρούσεις, κάποιοι όμως με βαθιές πληγές από γενοκτονίες κι εθνοκαθάρσεις, όπως οι Αρμένιοι και οι Έλληνες.\nΌλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, θα μπορούσε να πει κανείς. Είναι ιστορίες περασμένων αιώνων, που χάθηκαν με την έλευση των νεότουρκων του Κεμάλ και του κοσμικού του Κράτους - πρότυπο για τη Δύση. Είναι όμως έτσι; Έχουμε πραγματικά απέναντί μας μια Τουρκία που εμπνέεται από τις αρχές της διαλλακτικότητας και της διπλωματίας όπως η ίδια διακυρήσσει ή έχουμε να κάνουμε με ένα Έθνος που κυβερνάται από τύποις φιλειρηνιστές αλλά στην πράξη βαθιά πολεμοχαρείς κι αδίστακτους Ηγέτες;\nΗ γειτονική μας χώρα βρίσκεται σε διαδικασία βαθιάς μετάλλαξης κι αυτό το αναγνωρίζουν πλέον όλοι. Αναζητά την παλιά αίγλη των εποχών της Υψηλής Πύλης, μετερχόμενη σύγχρονες μεθόδους ισλαμικού επεκτατισμού. Και αυτό είναι εμφανές τόσο από την ίδια της την εσωτερική πολιτική, όπου άντρα Κεμαλισμού αλώνονται μέσω της αμφισβητησης της κοσμικότητας του Κράτους, όσο και μέσω των υπόγειων διαδρομών και συναλλαγών που λαμβάνουν χώρα με το Ισλαμικό Κράτος τα τελευταία χρόνια.\nΗ Τουρκία του 2005 δεν έχει καμία σχέση με την Τουρκία του 2015.\nΈχουν γραφτεί αναρίθμητα άρθρα που προσπαθούν να ρίξουν φως στη νέα αυτή φάση και φύση της Τουρκίας, η οποία από τη μία επιχειρεί να διατηρήσει τον Κεμαλικό της μανδύα, επιδιώκει από την άλλη όμως εναγωνίως την κατάκτηση μιας νέας, νεοοθωμανικής εμπνεύσεως θέσης της στον κόσμο. Ο Ερντογάν ξεκίνησε την πολιτική του διαδρομή ως πρωθυπουργός στις αρχές της περασμένης δεκαετίας ευαγγελιζόμενος τον εξευρωπαϊσμό, την περαιτέρω προσκόλληση στη Δύση και την πλήρη προσαρμογή της χώρας του στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο.\nΗ αλήθεια είναι πως πέτυχε μια άνευ προηγουμένου οικονομική ευημερία για τη χώρα, που την οδήγησε στην ανάληψη ενός ρόλου περιφερειακής υπερδύναμης τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Αυτός ο πολιτικοοικονομικός μικρομεγαλισμός της Τουρκίας όμως, έφερε και τις αναπόφευκτες προστριβές με την Ευρώπη. Η κωλυσιεργία των ευρωπαίων στην ενταξιακή πορεία της χώρας, για πολλούς και αντικρουόμενους λόγους, είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή γεωπολιτική αλλαγή προσανατολισμού μέσω του νεοοθωμανικού δόγματος του Αχμέτ Νταβούτογλου. Η Τουρκία θεωρεί εαυτόν ικανή να πορευτεί μόνη, ονειρευόμενη μια νέα αυτοκρατορία του 21ου αιώνα, όπου θα αποτελεί ισότιμο εταίρο της Ε.Ε. και της Ρωσίας στην περιοχή. Κάτι τέτοιο όμως πόρρω απέχει από την πραγματικότητα.\nΜε την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού, η Τουρκία τίθεται πια απέναντι στη μάχη κατά του ISIS. Θα μπορούσε να κατηγορήσει κανείς τη Ρωσία για ίδια συμφέροντα στην περιοχή της Συρίας και της Μέσης Ανατολής, αλλά όχι και για κωλυσιεργία ως προς τον πόλεμο απέναντι στους Τζιχαντιστές. Ανερυθρίαστα πια, η τουρκική ηγεσία, εκμεταλλευόμενη το αντιρωσικό κλίμα στη Δύση, επιχειρεί να τραβήξει το ΝΑΤΟ (και την Ε.Ε. δευτερευόντως) σε μια δίχως λογική πολεμική εναντίον της Ρωσίας, για ένα ζήτημα που θα έπρεπε να ενώνει και όχι να διχάζει.\nΤο Ισλαμικό Χαλιφάτο δεν είναι Ουκρανία. Είναι μια ανοιχτή πληγή που απειλεί την ίδια την υπόσταση του σύγχρονου κόσμου με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Ας ελπίσουμε πως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, έστω και αργά, θα δουν πως χωρίς τη Ρωσία, η μάχη ενάντια στο μεσαιωνικό δολοφονικό σκοτάδι των Τζιχαντιστών δεν είναι δυνατόν να είναι νικηφόρα.\nΗ Τουρκία παίζει τα δικά της, αλυτρωτικά και αυτοκρατορικής έμπνευσης παιχνίδια. Δεν πρέπει να παρασύρει σε αυτά και εμάς.\nPLUS: Τουρκία Ρωσία Ερντογάν αεροπλάνο Συρία τζιχαντιστές Ευρώπη ΝΑΤΟ Ε.Ε. Πούτιν ΔΙΕΘΝΕΣ


Hotel Entardecer, Σάντα Ρόσα | Hotels.com\nΌλα τα καταλύματα σε Σάντα Ρόσα, Ρίο Γκράντε ντο Σουλ (πολιτεία), Βραζιλία\nΞενοδοχείο 3 αστέρων με μπαρ/lounge - Σάντα Ρόσα\nStandard Δωμάτιο - Δωμάτιο επισκεπτών. Εικόνα 1 από 13.\n1 / 13Standard Δωμάτιο - Δωμάτιο επισκεπτών\nR. Fernando Ferrari, 563, Σάντα Ρόσα, 98900-000, RS, Βραζιλία\nΔημοτικό Μουσείο της Ζιρούα - 25,9 χλμ.\nΣάντα Ρόσα (SRA-Αεροδρόμιο Luis Alberto Lehr) - 8 λεπτά με αμάξι\nHotel Entardecer Hotel\nHotel Entardecer Santa Rosa\nHotel Entardecer Hotel Santa Rosa\nΠροσφέρει το Hotel Entardecer δωρεάν ακύρωση και πλήρη επιστροφή χρημάτων;\nΝαι, το κατάλυμα (Hotel Entardecer) έχει διαθέσιμα δωμάτια με πλήρη επιστροφή χρημάτων για κράτηση στη σελίδα μας. Αν έχετε κάνει κράτηση για δωμάτιο με πλήρως επιστρέψιμη τιμή, μπορείτε να το ακυρώσετε έως και λίγες ημέρες πριν το check in ανάλογα με την πολιτική ακύρωσης του καταλύματος. Απλώς βεβαιωθείτε ότι έχετε διαβάσει την πολιτική ακύρωσης αυτού του καταλύματος, για να ενημερωθείτε για τους ακριβείς όρους και τις προϋποθέσεις.\nΠοια μέτρα καθαρισμού και υγιεινής ισχύουν αυτήν την περίοδο στο Hotel Entardecer;\nΠροσφέρεται στάθμευση στον χώρο του καταλύματος (Hotel Entardecer);\nΕπιτρέπονται κατοικίδια σε αυτό το κατάλυμα (Hotel Entardecer);\nΠοιες ώρες πραγματοποιείται το check-in και το check-out σε αυτό το κατάλυμα (Hotel Entardecer);\nΥπάρχουν εστιατόρια σε αυτό το κατάλυμα (Hotel Entardecer) ή στη γύρω περιοχή;\nΝαι. Μερικά κοντινά εστιατόρια είναι τα εξής: Coliseu (10 λεπτά με τα πόδια), Arizona Burger Club (10 λεπτά με τα πόδια) και Confeitaria Dona Ella (12 λεπτά με τα πόδια).


Ζώδια σήμερα 16/1: Προβλέψεις για την Κυριακή | Alphafreepress.gr\nalphafreepress.gr / PLUS / Ζώδια σήμερα 16/1: Προβλέψεις για την Κυριακή\nΖώδια σήμερα 16/1: Προβλέψεις για την Κυριακή\nΖώδια σήμερα 16/1: Τι λένε τα άστρα για σήμερα;\nΜε τον Ήλιο και τον Πλούτωνα σε ευθυγράμμιση στον ηλιακό 10ο οίκο σου τα συναισθήματα είναι έντονα, ίσως και οι φόβοι σου να έρθουν έντονα στην επιφάνεια. Αυτά τείνουν να σχετίζονται με την πορεία της ζωής σου, τις φιλοδοξίες, την καριέρα ή και τη φήμη σου. Αργότερα σήμερα πρόσεξε τα βιαστικά λόγια απέναντι στον αγαπημένο σου ή το πρόσωπο που διεκδικείς.\nΜε τη σύνοδο Ήλιου – Πλούτωνα σήμερα μαθαίνεις ότι η πιο έντονη προσκόλληση στις ιδέες σου μπορεί να περιορίσει την ανάπτυξή σου. Η απελευθέρωση του εαυτού σου από περιοριστικές συμπεριφορές είναι μια διαδικασία που ξετυλίγεται και είναι ενδυναμωτική. Οι όποιοι φόβοι τείνουν να σχετίζονται με τον δρόμο μπροστά, τα μακροπρόθεσμα σχέδια, τις δεξιότητες, τις γνώσεις και την πίστη σου στο μέλλον. Η συναισθηματική σου ζωή έχει ευαισθησίες και αναθεώρηση.\nΜε τον Ήλιο και τον Πλούτωνα ευθυγραμμισμένους στον ηλιακό 8ο οίκο σου μπορεί να επωφεληθείς πολύ από την έρευνα στο βάθος, τη διερεύνηση ή το σκάψιμο. Αργότερα σήμερα οι αλληλεπιδράσεις είναι τεταμένες και θα πρέπει να προστατεύσεις τις σχέσεις σου με αγαπημένα πρόσωπα ή τον ερωτικό σύντροφο σου, για αυτό επίλεξε ευχάριστες δραστηριότητες. Εάν είσαι μόνη, τα γρήγορα συμπεράσματα ίσως να σε απομακρύνουν από πρόσωπα που έχουν ενδιαφέρον.\nΣτόχος σου είναι να εξετάσεις όλες τις πτυχές καθώς τα συναισθήματα ξεχειλίζουν με τη Σελήνη στο ζώδιό σου όλη τη μέρα. Με τη διέλευση του Ήλιου με τον Πλούτωνα είναι πιο εύκολο να δεις στους άλλους τι προσπαθείς να αποφύγεις και να μάθεις τον εαυτό σου. Αργότερα σήμερα θα πρέπει να είσαι προσεκτική με τα λόγια σου και να αποφύγεις βιαστικές κινήσεις κυρίως σε θέματα που αφορούν στη συναισθηματική σου ζωή.\nΜε τον Ήλιο και τον Πλούτωνα σε ευθυγράμμιση αξιοποιείς τις βαθύτερες φιλοδοξίες σου. Μπορεί να σε απασχολήσει ένα πρόβλημα πριν φτάσεις σε μια ενδυνάμωση και είναι σημαντικό να γνωρίζεις πότε θα πρέπει να κάνεις πίσω. Η επιθυμία για ασυνήθιστες εμπειρίες και συνδέσεις είναι έντονη όμως θα πρέπει να προσέξεις τα όρια. Πρόσεξε τον τρόπο που εκφράζεσαι στον αγαπημένο σου και τον τρόπο που διεκδικείς το πρόσωπο που σε ενδιαφέρει.\nΗ σημερινή διέλευση Ήλιου – Πλούτωνα σε φέρνει σε επαφή με τις βαθύτερες ορμές και επιθυμίες σου. Είτε πρόκειται για αναγνώριση, είτε για την προσοχή από ένα ερωτικό ενδιαφέρον είναι δύσκολο να αντισταθείς. Μπορεί να νιώσεις ζήλια ή δυσαρέσκεια που όμως θα πρέπει να προσπαθήσεις να χαλιναγωγήσεις. Όσο κυλούν οι ώρες το μυαλό και το ενδιαφέρον σου εστιάζεται σε εργασιακά θέματα που ομολογουμένως σου δημιουργούν άγχος.\nΜε τη σημερινή όψη Ήλιου – Πλούτωνα μπορείς να αναγνωρίσεις με μεγαλύτερη σαφήνεια τομείς της ζωής σου που χρειάζονται μια σοβαρή ενημέρωση ή επανεκκίνηση. Είναι μια καλή στιγμή να εστιάσεις σε ό,τι πρέπει να μείνει πίσω ή να αναβαθμιστεί και να μεταμορφωθεί. Η ενέργεια του Πλούτωνα προτιμά να βελτιώσει αυτό που ήδη έχεις. Μπορείς επίσης να διοχετεύσεις την ενέργειά σου με μεγάλη επιτυχία σε μια επιδίωξη που σχετίζεται με το σπίτι.\nΕίσαι σε καλή κατάσταση για να έρθεις σε επαφή με αυτό που σε οδηγεί σήμερα καθώς ο Ήλιος και ο Πλούτωνας ενώνουν τις δυνάμεις τους. Αν και αυτό θα μπορούσε να είναι λίγο ενοχλητικό ή άβολο αυτή η διαδικασία σε εξυπηρετεί καλά, εάν εργαστείς μαζί της για να αναπτυχθείς και να βελτιωθείς. Οι επικοινωνίες έχουν ιδιαίτερη επίδραση ή μπορεί να υπάρξει μια νέα εξέλιξη, μνήμη ή ανησυχία που σχετίζεται με ένα έργο ή επιδίωξη. Στη συναισθηματική σου ζωή κράτα τα πράγματα απλά και παραμέρισε τις μεγάλες προσδοκίες.\nΜε τη σημερινή σύνοδο Ήλιου – Πλούτωνα θα μπορούσες να εστιάσεις στο να απαλλαγείς από τα περιττά βάρη. Αυτό το ισχυρό δίδυμο μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα για τα όρια, το εισόδημα ή τις αξίες σου. Αν φοβάσαι ή ανησυχείς για θέματα ασφάλειας ή οικονομικά μην επιτρέψεις να σου χαλάσουν τη διάθεση. Απόφυγε την ένταση που επηρεάζει τη συναισθηματική, ερωτική σου ζωή.\nΕίσαι σε εξαιρετικό σημείο για να τακτοποιήσεις τις υποθέσεις σου αν και μπορεί να χρειαστεί να καταπολεμήσεις την ανυπομονησία. Η ευθυγράμμιση Ήλου – Πλούτωνα ρίχνει φως σε προσωπικές φιλοδοξίες και φόβους οι οποίοι μπορεί να είναι ελαφρώς άβολοι, αν δεν έχεις επαφή μαζί τους και δεν τους αναγνωρίσεις. Οι εντάσεις όσο κυλούν οι ώρες ανεβαίνουν και δεν θα πρέπει να επηρεάσουν στη συναισθηματική σου ζωή.\nΟι σημερινές ενέργειες είναι καλές για ανανέωση σε συναισθηματικό επίπεδο και σου δίνουν τη δυνατότητα να προσδιορίσεις τις πηγές των ανασφαλειών και των ενοχών σου. Η ευθυγράμμιση Ήλιου – Πλούτωνα σε βοηθά να δεις τις στάσεις ή τις καταστάσεις στη ζωή σου που μπορεί να σε έχουν οδηγήσει σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές ή να είναι η ρίζα των συναισθηματικών αδυναμιών σου. Όσο κυλούν οι ώρες απόφυγε ή έλεγξε τις εντάσεις.\nΗ σημερινή ευθυγράμμιση του Ήλιου – Πλούτωνα που είσαι σε ισχύ από χθες, σου προσφέρει μια ειλικρινή ματιά σε προβληματικές περιοχές και εξαρτάται από εσένα αν θα χρησιμοποιήσεις αυτήν την ενέργεια για να σταθεροποιήσεις ή να διορθώσεις. Αυτή η επιρροή μπορεί να προκαλέσει την ανάγκη να αφαιρέσεις από τη ζωή σου κάποιους περισπασμούς ή λιγότερο ουσιαστικά έργα. Απόφυγε τις ζογκλερικές κινήσεις στα ερωτικά, συναισθηματικά.\nΤι συμβαίνει όταν ερωτευόμαστε: 6 σημάδια πως την… πάτησες\n22.05.2022 | 17:26\nΚλιματιστικό στο αυτοκίνητο: Το λάθος που κάνουμε όλοι και το “καταστρέφουμε”\n22.05.2022 | 14:55