βλαχόφωνοι Έλληνες: H Εσπερίδα του Χορευτικού Ομίλου Αλμυρού για τις γυναικείες παραδοσιακές ενδυμασίες – Αποσπάσματα ομιλιών\nΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΟΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ\nΗ φορεσιά ως «Σύμβολο καταγωγής» των Αρβανιτόβλαχων\nΗ γυναικεία Αρβανιτοβλάχικη φορεσιά είναι αναμφισβήτητα μία από τις ομορφότερες φορεσιές της Ηπειρωτικής Ελλάδας.\nΗ φορεσιά αυτή, σύμφωνα με την παράδοση, είναι κληρονομιά προς τις γυναίκες της φυλής από την πρόγονο μητέρα Νεράιδα την Τζίντα.\nΣύμφωνα με την παράδοση των Αρβανιτοβλάχων, οι Ρεμένοι έλκουν την καταγωγή τους από έναν μεταφυσικό γάμο. Ο γιος ενός μεγάλου Βλάχου τσέλιγκα βόσκοντας τα πρόβατα της οικογενείας του πήρε την φλογέρα του (τζουμάρ) και άρχισε όπως όλοι οι νέοι βοσκοί να παίζει.\nΤότε εμφανίστηκε μία παρέα πανέμορφων κοριτσιών-νεράιδων (Τζίντες) οι οποίες κρατώντας ντέφια στα χέρια τους άρχισαν να συνοδεύουν τον νέο στο ρυθμό που έπαιζε και να χορεύουν ξέφρενα γύρω του. Μόλις ο νέος σταμάτησε οι νεράιδες (Τζίντες) εξαφανίστηκαν. Το γεγονός αυτό το εξιστόρησε στην γηραιά μητέρα του η οποία τον παρότρυνε να αφαιρέσει το πέπλο της πιο όμορφης. Αυτό έγινε και τότε μέσα σε σύννεφο ανέμου και στροβιλιζόμενες οι κόρες πήραν τη μορφή ανεμοστρόβιλου και εξαφανίστηκαν αφήνοντας μόνη, την ασκεπή πια νεράιδα, σε γήινη-ανθρώπινη πλέον μορφή στον χώρο που της αφαιρέθηκε το χρυσοΰφαντο μαντήλι της.\nΟ νέος την πήγε στο κονάκι του και την παντρεύτηκε. Αποτελούσαν το ομορφότερο ζευγάρι της περιοχής και απέκτησαν ένα γιό.\nΚατά την τέλεση ενός γάμου στην περιοχή η Νεράιδα (Τζίντα) παρακάλεσε τον σύζυγο της να της επιστρέψει το πέπλο της για να είναι η ομορφότερη γυναίκα στο τσελιγκάτο τη βραδιά του γάμου, ο νέος ξεγελάστηκε και της έδωσε πίσω το πέπλο, η Τζίντα τότε εξαφανίστηκε παίρνοντας την αρχική της μορφή (του ανεμοστρόβιλου).\nΚάθε βράδυ όμως επέστρεφε να θηλάζει το νεογέννητο γιο της. Ένα βράδυ ο σύζυγος παραφύλαξε και άρπαξε το πέπλο και το΄ ριξε στη φωτιά. Έτσι η Τζίντα έμεινε για πάντα στο πλευρό του και έγινε υπόδειγμα Βλάχας νύφης.\nΑπό τον γιό της νεράϊδας Τζίντας κατάγονται οι Αρβανιτόβλαχοι και γι’ αυτό μετακινούνταν ως νομάδες χωρίς μόνιμη εγκατάσταση για αιώνες γιατί έχουν «φλέβα» από τις «τζίντες» που δε μένουν σταθερές στο ίδιο μέρος..\nΜε την λέξη «ΤΖΙΝΤΑ» οι Αρβανιτόβλαχοι αναφέρονται στην νεράιδα των ανέμων και στον ανεμοστρόβιλο. Οι Κολωνιάτες (της περιοχής Κολόνιας της Βορ. Ηπείρου) και οι Αρβανιτόβλαχοι πιστεύουν ότι ο νέος άνηκε στην οικογένεια Τσαραόση (απόγονοι της οικογένειας αυτής υπάρχουν στην περιοχή μας) και ο θρύλος υπάρχει σε όλες τις περιοχές που διαμένουν Αρβανιτόβλαχοι (Αλμυρός – Σέσκλο, Αργυροπούλι, Αιτωλοακαρνανία- Β. Ήπειρος).\nΑπό τον φόβο της εκδίκησης των αδελφών της μητέρας Τζίντας οι Αρβανιτόβλαχοι έστηναν μικρό ξύλινο σταυρό στην κορυφή της καλύβας και δεν άφηνα ποτέ τα νεαρά κορίτσια και της νύφες να βγαίνουν έξω μετά τις δώδεκα το βράδυ (παραόρε) μη τυχόν τις απαγάγουν.\nΗ μητέρα Τζίντα λοιπόν σύμφωνα με την παράδοση ήταν η πρώτη που φόρεσε την ενδυμασία αυτή για την οποία θα μιλήσουμε σήμερα και την κληροδότησε στις απογόνους της. Και είναι αλήθεια ότι η Αρβανιτοβλάχικη φορεσιά δεν θυμίζει σε τίποτα την ενδυμασία φτωχών νομαδο-κτηνοτρόφων αλλά αποτελεί ένδυμα υψηλής ποιότητας και κατασκευής καθώς επίσης και στην εμφάνιση της φαντάζει ως βασιλικό ένδυμα.\nΗ φορεσιά ως ¨Σημάδι φάρας¨\nΗ Βλάχα νύφη κατά το γάμο της παίρνει από το σπίτι των γωνιών της ως προίκα, (πάϊα), όλα τα εξαρτήματα της ένδυσης της και μόνο. Κάθε οικογένεια – φάρα είχε ξεχωριστά γνωρίσματα ως σύμβολα αναγνώρισης στην γυναικεία –και μόνο- ενδυμασία με την μορφή κεντημάτων και χρωμάτων, π.χ μία οικογένεια υιοθετούσε μόνο τα έντονα κόκκινα κεντήματα και το σχέδιο του κυπαρισσιού. Για παράδειγμα η οικογένεια Καπουράνη είχε ως σύμβολο το θαλασσί χρώμα, η οικογένεια Τράσια είχε το μωβ κ.ο.κ..\nΤα σύμβολα αυτά μεταφέρονται μέσω των επιγαμιών από φάρα σε φάρα. Πάντα η Ρεμένα νύφη έως τον θάνατο της κουβαλάει τα σύμβολα της πατρικής της φάρας. Ετσι το σύμβολο μιας συγκεκριμένης οικογένειας μεταφέρεται μέσω της κόρης τους σε άλλη.\nΣτη φορεσιά της Αρβανιτόβλαχας είναι εμφανή τα αρχαϊκά στοιχεία τόσο στα κομμάτια που την αποτελούν, όσο και στα σχέδια των κεντημάτων της. Ο αρχαιοελληνικός Μαίανδρος ήταν κυρίαρχο σχέδιο της ενδυμασίας, οι Βλάχες αποκαλούσαν το σχέδιο αυτό κικότ (προσομοιάζοντας το με την ουρά του κόκορα). Τα σχέδια και ο σχεδιασμός της φορεσιάς γίνονταν από τις ίδιες τις γυναίκες και όχι από επαγγελματία ράφτη. Η συγκεκριμένη ενδυμασία φορέθηκε σε κάποιες περιοχές έως και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, με μικρές παραλλαγές λόγω των επιδράσεων της κάθε περιοχής όπου εγκαταστάθηκαν από το τέλος του 19ου αι.\nΤα στοιχεία της φορεσιάς είναι τα εξής, με τη σειρά που φοριόταν:\nΜάλλινη φανέλα, (δεν υπάρχει εικόνα), με πρόσθετα πλεχτά ολοκέντητα χειρότια (προσαρμόζονται στη φανέλα -είναι κάτι πλεχτά μανίκια σαν μανσέτες-) τα μινικούγι. Η φανέλα, μαύρου χρώματος, έκλεινε σταυρωτά μπροστά στο στήθος.\nΣτη διαφ. 15 βλέπουμε τα μινικούγι\nΉταν λευκού χρώματος (η συνέχεια του αρχαϊκού χιτώνα), μακρύ μέχρι την μέση της Kνήμης με φαρδιά μανίκια μέχρι τον αγκώνα. .Κατασκευάζονταν από βαμβακερό υφαντό ύφασμα (ντι μπουμπουκάτε). Αποτελούνταν από το μεσαίο τμήμα την ‘’μάνα’’ ενώ στα πλάγια υπήρχαν λαγγιόλια που προσέδιδαν φάρδος και ευρυχωρία. Χαρακτηριστικός ήταν ο μικρός ανασηκωμένος γιακάς και το βαθύ άνοιγμα στο στήθος μέχρι το στέρνο. Έφερε πλουσιότατη διακόσμηση στο στήθος και τα μανίκια με χρωματιστά κεντήματα σταυροβελονιάς σε γεωμετρικά σχήματα. Ιδιαίτερου κάλλους ήταν τα κεντημένα νυφιάτικα πουκάμισα ενώ οι ηλικιωμένες και οι ανύπανδρες δεν έφεραν καθόλου κεντητό διάκοσμο στα πουκάμισα τους. Τα κεντήματα αυτά κατά τον μεσοπόλεμο και με την απλούστευση της φορεσιάς αντικαταστάθηκαν από σιρίτια του εμπορίου και χρωματιστά κουμπιά.\nΔιαφ. 16 , πουκάμισο\n3. Τραχηλιά - Μπούφκα\nΤετράγωνο ή τριγωνικό κομμάτι υφάσματος (βελούδο) κεντημένο με κόπιτσες και κουμπιά καθώς μεταπολεμικά και με χάντρες κάλυπτε το στήθος πάνω από την φανέλα και μέσα από το πουκάμισο. Είχε πρακτική χρήση ιδιαίτερα κατά τον θηλασμό.\nΔιαφ. 18 – Μπούφκα\nΑμάνικος, μακρύς και ανοιχτός μπροστά επενδυτής, φοριόταν πάνω από το πουκάμισο και ήταν το βασικότερο τμήμα της φορεσιάς. Κατασκευάζονταν από μάλλινο δίμιτο χρώματος πολύ βαθύ σκούρο μπλε (βίνιτε). Κατά τον 19ο αι. αναφέρεται και η χρήση λευκού σεγκουνιού. Το μήκος έφθανε τα 10-15 εκ. πάνω από τον ποδόγυρο ώστε να φαίνονται τα σχέδια του πουκαμίσου . Το σιγκούνι είχε χαρακτηριστική κοπή με πολλά λαγγιόλια που δημιουργούσαν πτυχές στο πίσω μέρος του ρούχου ενώ η εμπρόσθια πλευρά ήταν άπτυχη. Η διακόσμηση γίνονταν με πολύχρωμα κορδόνια (μιγκόρ) τα οποία κατασκεύαζαν με την λαβή κουταλιού. Τα κορδόνια ράβονταν στο εμπρόσθιο στηθαίο τμήμα, γύρω από τις δύο τσέπες και κυρίως στην οπίσθια πλευρά στο μοναδικό τύπο κεντήματος σιγκουνιού παράλληλων γραμμών που διατρέχουν λοξά τα λαγγιόλια σχηματίζοντας το λεγόμενο ψαροκόκαλο.\nΤο σημαντικότερο κομμάτι της φορεσιάς και το στοιχείο που υποδήλωνε την καταγωγή της γυναίκας ανάλογα με τα χρώματα και τα σχέδια της.\nΤην διακρίνουμε σε δύο είδη ποδιών:\nα) την νυφιάτικη ή και επίσημη (πουδιάου) και\nβ) την καθημερινή (πόλα ή μπουραζάνα)\nΗ επίσημη ποδιά ήταν υφαντή από δίμιτο σε μαύρο ή σκούρο κόκκινο χρώμα. Αποτελούνταν από το μεσαίο τμήμα την μάνα με δύο πλαϊνά λαγγιόλια. Ολοκέντητη με πολύχρωμα κορδόνια (μιγκόρ) σε διάφορα σχέδια (φυτικού διακόσμου και γεωμετρικά). Σύνηθες σχέδιο ήταν το κυπαρίσσι, καθώς βέβαια και ο μαίανδρος (κικότ) στα διαχωριστικά μέρη των τμημάτων.\nΗ επίσημη ποδιά ήταν προσαρτημένη σε μία κεντητή ταινία υφάσματος σαν ζώνη, την τσίκα, και φοριόταν πάντα κάτω από το σημείο της μέσης (οσφύς).\nΔιαφ. 21 – πουδιάου\nΗ καθημερινή ποδιά, η πόλα-μπουραζάνα, αποτελούνταν από μάλλινη πολύπτυχη και ογκώδη φούστα (σαν τη φουστανέλα) με διάκοσμο μαιάνδρου σε πολύχρωμα σχέδια στον ποδόγυρο μόνο.\nΔιαφ. 22 - πόλα- μπουραζάνα\n6. Πισλί - ντουλμίτς κου μένιτς - (γιλέκο)\nΚοντός -μέχρι την μέση- μανικωτός επενδυτής. Φοριέται πάνω από το σεγκούνι κατασκευασμένο από το ίδιο ακριβώς υλικό, είναι ολοκέντητο με κορδόνια και έχει κοινή διακόσμηση σε όλες τις μορφές της. Κατά το θέρος τα μανίκια πέφτουν στην πλάτη ελεύθερα καθώς είναι ραμμένα μόνο στον καρπό για τον σκοπό αυτόν. Τα μανίκια πολλές φορές ήταν κατασκευασμένα ανεξάρτητα από το ύφασμα του πισλί (υφαντά, υφασμάτινα) και στο ύψος του στέρνου κουμπώνει πάντα με κόσμημα.\nΕπίσης κοσμήματα από αχάτη και χάντρες συμπληρώνουν τα στολίδια του στέρνου.\nΔιαφ. 23 – Πισλί-ντουλμίτς κου μένιτς\nΥπάρχει και η μορφή του αμάνικου τελείως γιλέκου το ‘’κερτούκ’’ ίδιας μορφής και κοπής το οποίο πρόσθετα φορούσαν μόνο οι νύφες. Επίσης τις καθημερινές φορούσαν τη σιρικούστια, έναν επενδυτή που φοριόταν πάνω από το σιγκούνι, από το ίδιο υλικό, φτάνει περίπου κάτω από τη μέση και φέρει μανίκια ή και αμάνικο και είναι πολύπτυχο με πολύ λίγα στολίσματα.\nΔιαφ. 24 – Σιρικούστια\n7. Ζώνη - Μπέρ- σιλέφι\nΤη μέση περιτρέχει υφασμάτινο ζωνάρι -συνήθως καρό σχεδίου- το μπέρου, και κάτω από αυτό δένεται η ποδιά. Πάνω από το μπέρ μπαίνει το σιλέφι (σελάχι) μία δερμάτινη ζώνη πλουμιστή με κόπιτσες και εγχάρακτα σχέδια στο δέρμα. Στο σιλέφι επικολλάται και το μεγάλο ασημένο κεμέρι με την αλυσίδα του ασημοσουγιά.\nΔιαφ. 25 – ζώνη\nΜαύρες πλεκτές με 3 βελόνες με πολλά χρωματιστά σχέδια (ρόμβοι συνήθως). Στην καθημερινή ζωή τους οι Βλάχες φορούσαν ξυπόλυτες τα υποδήματα τους.\nΤα υποδήματα που φορέθηκαν με την συγκεκριμένη ενδυμασία ήταν δερμάτινα τσαρούχια σε κόκκινο ή μαύρο χρώμα.\n10. Κεφαλόδεσμος - Τσουπάρι\nΔερμάτινο στην πρωταρχική μορφή του πίλημα. Το ύψος του ποικίλει ανάλογα με την καταγωγή. Κατασκευάζεται από κομμάτι χαρτονιού το οποίο επενδύεται με δέρμα (μαύρο ή σκούρο καφέ) διακοσμημένο με καψούλια και πρόκες ασημένιες σε γεωμετρικούς σχεδιασμούς (ζικ-ζακ). Στη μέση του πιλήματος βρίσκεται προσαρμοσμένη η ΚΟΡΩΝΑ το σημαντικότερο κόσμημα της ενδυμασίας. Η κορώνα είναι ένα ασημένιο συνήθως έλασμα, σα διάδημα, διακοσμημένο με εγχάρακτες παραστάσεις φυτικών ή ζωικών θεμάτων. Στη μέση και στα άκρα υπάρχουν πάντα τα σύμβολα της μαγείας της Τζίντας, ο Αυγερινός και η βελανιδιά τα οποία είναι φτιαγμένα συνήθως από σαβάτι (ειδικό κράμα για τη διακόσμηση ασημένιων κοσμημάτων). Η Κορώνα αποτελεί νυφικό κόσμημα και φοριέται μόνο από τις νέες ενώ οι γηραιότερες αποκολλούν την κορώνα (μετά την εμμηνόπαυση).\nΓύρω από το Τσιουπάρι δένουν, καλύπτοντας το μέτωπο για τη σταθεροποίηση του, μαντήλια και πάνω από αυτά τοποθετούν τη βουβιάτα μία κεντημένη ταινία (με χάντρες ή νομίσματα) ενώ στην κορυφή της τσουπάρας τοποθετούσαν υφασμάτινο μακρόστενο μαντήλι, κόκκινο για τις νεαρές και λευκό για τις γηραιότερες, με κεντήματα στις άκρες, την Τσιτσιρόνια το οποίο προσαρτούσαν στο πίσω μέρος του τσιουπαριού με ειδικό κόσμημα το λαπούς το οποίο ήταν σκουλαρίκια που κατέληγαν σε ασημένιες αλυσίδες.\nΤο μήκος της τσιτσιρόνιας στης νύφες έφθανε έως τα πόδια. Αποτελούσε μορφή αρχαϊκού πέπλου.\nΔιαφ. 28 και 28 – Τσιουπάρι\nΔιαφ. 30 – 31 – 32, Κορώνα\nΔιαφ. 33, Βουβιάτα\nΔιαφ. 34, Τσιτσιρόνια\nΔιαφ. 35 Μιρτζέλου κόσμημα στήθους και Σκουλαρίκια λάπους\nΠρόκειται σίγουρα για το αντιπροσωπευτικότερο τμήμα της φορεσιάς της Αρβανιτόβλαχας. Αποτελεί σύμφωνα με την παράδοση τον κεφαλόδεσμο που φορούσε η μητέρα Τζίντα και που μετά την θνητοποίηση της μετέφερε από τον κόσμο του μεταφυσικού στον κόσμο των ανθρώπων. Η παράδοση αναφέρει επίσης πώς οι Βλάχες λόγω του τσουπαριού είχαν ιδιαίτερες μαγικές ικανότητες και πίστευαν ότι ήταν ανώτερες από τις άλλες γυναίκες. Επίσης ποτέ δεν άφηναν μη Βλάχα να το αγγίξει γιατί πίστευαν ότι θα χάσουν τις μαγικές ικανότητες που είχαν (πρόκληση φυσικών φαινομένων, κατέβασμα φεγγαριού, νεκρομαντεία). Ιδιαίτερη σημασία σε όλα αυτά έχει η κορώνα και τα εγχάρακτα σχέδια της….\nΗ παράδοση επίσης λέει πως ο κεφαλόδεσμος αυτός οδήγησε κάποτε σε νίκη σε μια μεγάλη μάχη, πολύ – πολύ παλιά, όταν οι άνδρες νικήθηκαν τότε οι εχθροί οπισθοχώρησαν βλέποντας τις Βλάχες με την επιβλητική φορεσιά τους και το τσιουπάρι που το θεώρησαν ως πολεμική περιβολή (περικεφαλαία). Οι Βλάχες γυναίκες το αποδίδουν βέβαια σε μαγική ιδιότητα που προξένησε ανεμοστρόβιλο και κατατρόπωσε τους εχθρούς.\nΗ παλιά φορεσιά της Βλάχας χάνεται στα βάθη των αιώνων και η ύπαρξη της διατηρήθηκε, σε απλούστερη και μεταλλαγμένη μορφή, σε ορισμένες περιοχές έως το 1960.\nΗ φορεσιά κατά τις αρχές του 20ου αι. και μετά τις αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις των Αρβανιτοβλάχων εξελίχθηκε διαφορετικά σε κάθε μία από τις ομάδες των Βλάχων ανά την Ελλάδα.\n1. Οι Κολωνιάτες Βλάχοι\n(Θεσπρωτία, Κεφαλόβρυσο) λόγω του ότι λειτουργούσαν ως απόλυτα νομάδες…Δεν δέχτηκαν εξωτερικές επιρροές και διατήρησαν αυτούσια την ενδυμασία αυτή έως τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ήδη όμως μεσοπολεμικά είχαν αποβάλει τελείως τον πλούσιο διάκοσμο της.\n2. Φρασσαριώτες Βλάχοι\nΗ φορεσιά των Φρασσαριωτών είναι εκείνη που εγκαταλείφτηκε από εκείνους σε σύντομο χρονικό διάστημα, ήδη κατά τις αρχές του 20 αι. αμέσως μετά την μόνιμη εγκατάσταση τους στην περιοχή της Θεσσαλίας (Καρατζόλι, Αλμυρός, Σέσκλο), της Κεντρικής Μακεδονίας και της Κορυτσάς. Οι Φρασσαριώτες υιοθέτησαν ευκολότερα στοιχεία από την ενδυμασία των Πίνδιων Βλάχων με τους οποίους έρχονταν σε επαφή στον Θεσσαλικό κάμπο θέλοντας να κατοχυρώσουν την ύπαρξη και μονιμοποίηση τους στην περιοχή. Η περιοχή του Αλμυρού πριν το 1940 αστικοποίησε την φορεσιά, σε αντίθεση με το Σέσκλο το οποίο διατήρησε περισσότερο τον παλαιό τύπο.\nΧαρακτηριστικό της συνύπαρξης με μη Βλάχους είναι το γεγονός ότι οι Φρασσαριώτισσες της Θεσσαλίας από τον φόβο αγγίγματος της κορώνας από μη Βλάχες κάλυπταν με μαύρο μαντήλι αυτό το μοναδικό κόσμημα της κεφαλής τους. Επίσης σε εμάς το τσιουπάρι είχε ιδιαίτερα χαμηλή μορφή σε αντίθεση με τους νομάδες Κολωνιάτες Βλάχους.\nΔείτε το φωτογραφικό υλικό και


Βούρλα - Τρούμπα: Μια ιστορική περιήγηση στο χώρο του περιθωρίου και της πορνείας του Πειραιά | HuffPost Greece LIFE\nΤο υλικό που συνέλεξε για 10 χρόνια ο Βασίλης Πισιμίσης έγινε ένα βιβλίο - χρονικό για τα δυο πειραιώτικα τοπόσημα από τις εκδόσεις Μωβ.\n24/10/2021 08:00am EEST\nΤο εξώφυλλο του βιβλίου «Βούρλα - Τρούμπα»\n«Στην μνήμη της Σπεράντζας Βρανά, η οποία δεν πρόλαβε να δει την έκδοση αυτού του βιβλίου...»\nΓνώρισε πολλούς ο Βασίλης Πισιμίσης αποτυπώνοντας την ζωή δύο σημαντικών μνημονικών τόπων του Πειραιά, για τους οποίους η επίσημη ιστορία – μέχρι πρόσφατα και για ευνόητους λόγους – απέστρεφε το βλέμμα, τα Βούρλα και την Τρούμπα στο βιβλίο του «Βούρλα - Τρούμπα. Μια περιήγηση στον χώρο του περιθωρίου και της πορνείας του Πειραιά (1840 - 1968)». Στην διάρκεια της δεκαετούς έρευνάς του για τα κρατικά πορνεία στα Βούρλα και την Τρούμπα που δεν συνυπήρξαν, αλλά λειτούργησαν ως «συγκοινωνούντα δοχεία» όταν το τέλος των Βούρλων (κάπου εκεί στην Κατοχή όπως εικάζεται) συνέπεσε πάνω - κάτω με την λειτουργία και την ακμή της Τρούμπας στις αρχές της δεκαετίας του ’90, συνάντησε πολλούς του «υποκόσμου». Για να συγκεντρώσει υλικό για την περιοχή, η οποία συν τοις άλλοις, αποτέλεσε τόπο έμπνευσης ταινιών όπως το «Ποτέ την Κυριακή» και «Τα κόκκινα φανάρια» – από τις ελάχιστες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου που έφτασαν στα Οσκαρ - μίλησε επίσης με ρεμπέτες και συνέλεξε πληροφορίες «στο καλντερίμι» από ανθρώπους που είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με τους χώρους αυτούς. Κανένας, ωστόσο, δεν ήταν τόσο ακομπεξάριστος, όπως θυμάται, σαν την Σπεράντζα Βρανά. « Ήταν ένας χείμαρρος στον λόγο της, γεμάτη εμπειρίες και χορτασμένη από τη ζωή», μας λέει ο ίδιος. «Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, αθυρόστομο μαγκάκι και αλάνι με την καλή έννοια. Από τα πρώτα λεπτά της γνωριμίας μας ένιωθα σαν να τη γνώριζα χρόνια. Πάντα γελαστή και καλόκαρδη, έτοιμη να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Είχε μελαγχολήσει για λίγο, μόνον όταν αναφερόταν στον σύζυγό της που είχε φύγει από τη ζωή. Παρόλα τα χρόνια της και τα προβλήματα της υγείας της, ήταν μία φιλική και ευχάριστη ύπαρξη».\nΗ Σπεράντζα Βρανά δεν πρόλαβε να δει το βιβλίο, παρ′ ότι το περίμενε. Ο συγγραφέας της το αφιερώνει ως το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει για έναν «εξαιρετικό« κι «αξέχαστο» άνθρωπο με την γνωριμία του οποίου τον προίκισε μεταξύ πολλών άλλων, το ταξίδι της δημιουργίας αυτού του βιβλίου.\nΝαύτες του 6ου Αμερικανικού Στόλου έξω από το μπαρ TONY’S\n- Γιατί πιστεύετε ότι δεν υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία –μέχρι τη δική σας έρευνα– κανένα συγκεντρωτικό βιβλίο για την πορνεία κι εν γένει τον «υπόκοσμο» του Πειραιά; Γιατί η επίσημη ιστορία έχει αδιαφορήσει γι′ αυτούς τους δυο μνημονικούς τόπους, τα Βούρλα και τη Τρούμπα;\nΠριν εκδοθεί το βιβλίο μου «Βούρλα - Τρούμπα» το 2010, είχε προηγηθεί μία δεκάχρονη έρευνα για τις δύο περιοχές. Στη βιβλιοθήκη μου υπήρχε ολόκληρη σχεδόν η πειραϊκή βιβλιογραφία και δεκάδες άλλοι τίτλοι που θα μπορούσαν να φωτίσουν το θέμα που με ενδιέφερε.\nΣτην πειραϊκή τοπική ιστορία αλλά και στον τοπικό τύπο, υπήρχαν μόνο μικρές αναφορές –κυρίως για τη Τρούμπα– που λίγο ή πολύ μέμφονταν την περιοχή αυτή χαρακτηρίζοντάς την ως γειτονιά της λήθης, ή αλλιώς ως ανήθικη, άνομη και άντρο της ακολασίας.\nΊσως να μην είχε ξεπεραστεί η χρονική περίοδος που τόσοι Πειραιώτες, αξιόλογοι συγγραφείς, περιορίζονταν να εκθειάσουν τα «καλώς κείμενα» της εποχής. Ίσως να μην ήθελαν να μπουν στη διαδικασία να αιτιολογήσουν την αναγκαιότητα αυτής της γειτονιάς, θεωρώντας ότι «τσαλακώνεται» το συγγραφικό τους ήθος.\nΕγώ θα έλεγα μεταφορικά πως «αν δεν έχεις παίξει μπάλα μικρός» αποκτάς ενδοιασμούς να δεχτείς κάτι που δεν συνάδει με τις πεποιθήσεις σου. Επιπλέον, οι παλιές πόρνες της Τρούμπας έλεγαν ότι «οι πιο αυστηροί κριτές τους της ημέρας, ήταν οι πιο βιτσιόζοι πελάτες τους της νύχτας».\nΟι έγκυρες πηγές λοιπόν ήταν λιγοστές: Το βιβλίο και οι συζητήσεις της ακομπλεξάριστης, αείμνηστης φίλης Σπεράντζας Βρανά, η αποκρυπτογράφηση του υπέρμετρου εγωισμού στις βιογραφίες των ρεμπετών που είχαν άμεση σχέση με τις δυο περιοχές –εξ ου και τα βιωματικά τους τραγούδια που φωνογράφησαν– και η μαραθώνια συλλογή πληροφοριών στο καλντερίμι από ανθρώπους που είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με τους χώρους αυτούς. Εδώ να προσθέσω το σαράκι του συλλέκτη, που με τα τεκμήρια –έγγραφα, φωτογραφίες κλπ– που προσθέτει στη συλλογή του, βοηθά να ξεθολώσουν τα νερά της πραγματικότητας από τον μύθο.\nΜπαρ της Τρούμπας\n- Ως Πειραιώτης ή ως συλλέκτης «που νιώθει πώς μακραίνει η ζωή του» αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τα Βούρλα και τη Τρούμπα και την ιστορία τους; Τι ήταν αυτό πιστεύετε, που συνέβαλε στο να υπάρξουν τέσσερις εξαντλημένες εκδόσεις; Το περιθώριο ασκεί πάντα γοητεία;\nΕίναι γεγονός, ότι όταν ασχολείσαι ερευνητικά με την τοπική ιστορία και δεν το κάνεις λόγω της εργασίας σου αλλά «ερασιτεχνικά» με την έννοια του εραστή της τέχνης που σημαίνει ότι το «γουστάρεις» και το αγαπάς, τότε αλλάζουν τα συναισθήματα γιατί μπαίνεις με την ψυχή σου σε προγενέστερους χρόνους… Συναντάς γνωστούς και άγνωστους προγόνους. Κάθεσαι σε πλατείες που μυρίζουν αγριολούλουδα –χωρίς καυσαέριο και ηχορύπανση. Αισθάνεσαι την μπέσα της καλώς εννοούμενης πειραιώτικης μαγκιάς. Κάθεσαι καταμεσής του χωματόδρομου ροκανίζοντας τα ζεστά στραγάλια σου σε ξύλινο σκαμνάκι παρακολουθώντας τον καραγκιόζη πρόσφυγα του Γιώργου Χαρίδημου που έχει στήσει τον μπερντέ του στη πλάτη της προσφυγικής πολυκατοικίας και γενικότερα ζεις σε μια άλλη εποχή που έχει αλλοιωθεί βάρβαρα από τη νέα εποχή που ζούμε· της υπερανάπτυξης και των νέων δεδομένων που εμείς οι λίγο παλαιότεροι δεν προλαβαίνουμε να κατανοήσουμε.\nΕδώ εάν μου επιτρέπετε θα ήθελα να τονίσω ότι η τοπική ιστορία θα πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία. Θεωρώ ότι τα παιδιά πρέπει να γνωρίσουν και να αγαπήσουν την πόλη που ζουν και μεγαλώνουν. Μόνον έτσι δεν θα την καταστρέφουν στη πρώτη τους δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη αντίδραση. Απεναντίας θα τη προστατεύουν.\nΓια τον λόγο που ασχολήθηκα με τα Βούρλα και τη Τρούμπα, είχα ερωτηθεί επίσης από τον έτερο αείμνηστο φίλο Γιάννη Κακουλίδη, ο οποίος παρουσίασε τη πρώτη μου έκδοση. Η απάντηση λοιπόν είναι ότι επειδή από 14 χρονών –που δούλευα στον Πειραιά– λόγω της δουλειάς μου περνούσα καθημερινά από τη Τρούμπα, με έλκυε ως έφηβο η περιοχή. Αργότερα, ο χώρος διασκέδασής μας τα Σαββατόβραδα ήταν στα μαγαζιά της Τρούμπας. Ποτέ δεν αισθάνθηκα φόβο στους χώρους αυτούς· αν και ήμουν ανήλικος όταν τα επισκεπτόμαστε με τους φίλους. Η Τρούμπα ήταν αληθινή. Αυτό που έδειχνε, αυτό ήταν. Για να βρεις τον μπελά σου έπρεπε να πας γυρεύοντας.\nΑσχολήθηκα λοιπόν με αυτά τα θέματα γιατί θεώρησα ότι είχαν αδικηθεί. Αιτιολογώ στο βιβλίο την αναγκαιότητά τους για τις εποχές εκείνες. Κυρίως για τον μετακινούμενο ανδρικό πληθυσμό –λόγω του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας– και των νέων που είχαν έλθει από όλες τις ελλαδικές επαρχίες για να επανδρώσουν το εργατικό δυναμικό των βιομηχανιών της περιοχής.\nΌσο για το τι συνέβαλε για τις τέσσερις εξαντλημένες εκδόσεις και αν το περιθώριο ασκεί γοητεία, σίγουρα αυτά τα θέματα εξάπτουν λίγο τη φαντασία και συμβάλουν ως διαλύτες στον καθωσπρεπισμό και στα ταμπού. Αυτό όμως που πιστεύω ότι άρεσε στους αναγνώστες, είναι η προσπάθειά μου να καταγράψω τα γεγονότα όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα, με γλώσσα που καταλαβαίνουμε και χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα, χωρίς πολιτικά φίλτρα που αλλοιώνουν και αδικούν τα ιστορικά γεγονότα. Στη κρίση του αναγνώστη αν το εγχείρημα πέτυχε ή έχασα άδικα τον χρόνο μου.\nΤο λιμάνι της Τρούμπας σε καρτ ποστάλ\n- Πώς συγκεντρώσατε το υλικό σας; Μιλήστε μας λίγο για τις αφηγήσεις που καταγράψατε. Από ποιους και με ποιον τρόπο έγιναν;\nΤα τεκμήρια –έγγραφα, φωτογραφίες κλπ– για να συγκεντρωθούν απαιτείται χρόνος, τύχη και χρήματα. Αυτή όμως είναι η τροφή για την «πετριά» του συλλέκτη. Όλα τα χόμπι έχουν τα κόστη τους. Το δυσκολότερο κομμάτι ήταν να προσεγγίσεις ανθρώπους που είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με τους χώρους αυτούς, να κερδίσεις την εμπιστοσύνη τους, να τους πείσεις ότι δεν θα τους εκθέσεις και έτσι να μπορέσεις να τους πάρεις μια συνέντευξη. Δεν είναι καθόλου εύκολο, γιατί τα βιώματά τους –κυρίως– αλλά και η ηλικία τους, τους καθιστά λίγο δύστροπους· δεν εμπιστεύονται εύκολα τους ανθρώπους. Απόλυτα δικαιολογημένο, γι’ αυτό προσπαθούσα να τους συναντήσω συστημένος ή μαζί με κάποιον δικό τους άνθρωπο. Εντύπωση μου έκανε το γιατί στην πλειονότητα δεν ήθελαν να ξανασυναντηθούμε για να τους διαβάσω το κείμενο της αφήγησής τους. Γι’ αυτό άλλωστε οι περισσότεροι επιθυμούσαν ένα ψευδώνυμο. Έχοντας λοιπόν διανύσει πολλά χιλιόμετρα με δεκάδες συνεντεύξεις –σε μια πορεία δέκα χρόνων μέχρι το 2010 που εκδόθηκε το βιβλίο– και σε συνάρτηση με τα τεκμήρια που είναι οι κρίκοι που συνδέουν και αποδεικνύουν την εγκυρότητα του προφορικού λόγου, ο ερευνητής αποκτά τα αντανακλαστικά για να κρίνει την αλήθεια από τον μύθο και να κρατήσει τα κείμενα που πρέπει να εμπεριέχονται στο βιβλίο του.\n- Μιλήστε μας λίγο για τη Σπεράντζα Βρανά που δεν πρόλαβε να δει ολοκληρωμένη την έκδοση. Περιγράψτε μας τις εντυπώσεις και την αίσθηση που αποκομίσατε από τις συνομιλίες σας, κάποια πράγματα που σας είπε και δεν ξεχνιούνται και γενικά τι σας μένει από αυτήν τη προσωπικότητα. Γιατί αποφασίσατε να της αφιερώσετε το βιβλίο;\n- Τη Σπεράντζα Βρανά την γνώρισα από τον θεατράνθρωπο Αλέκο Χρυσοστομίδη. Έπαιζε στα πρώτα βήματά της στο θέατρό του στα Ταμπούρια. Από το πρώτο τηλεφώνημα που της έκανα, αμέσως με κάλεσε στο σπίτι της να συζητήσουμε και να με βοηθήσει σε ό,τι μπορούσε. Έτσι την είχα επισκεφτεί αρκετές φορές. Συζητώντας μαζί της ο χρόνος έφευγε πολύ γρήγορα. Ήταν ένας χείμαρρος στον λόγο της, γεμάτη εμπειρίες και χορτασμένη από τη ζωή. Τέτοιο ακομπλεξάριστο πλάσμα ίσως να μην έχω ξανασυναντήσει. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, αθυρόστομο μαγκάκι και αλάνι με την καλή έννοια. Από τα πρώτα λεπτά της γνωριμίας μας ένιωθα σαν να τη γνώριζα χρόνια. Πάντα γελαστή και καλόκαρδη, έτοιμη να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Είχε μελαγχολήσει για λίγο, μόνον όταν αναφερόταν στον σύζυγό της που είχε φύγει από τη ζωή. Παρόλα τα χρόνια της και τα προβλήματα της υγείας της, ήταν μία φιλική και ευχάριστη ύπαρξη. Με πίεζε να το τελειώσω γρήγορα το βιβλίο γιατί φοβόταν ότι δεν θα προλάβει την έκδοσή του κι εγώ της έλεγα ότι θα ήταν η πρώτη που θα το έπαιρνε στα χέρια της. Επίσης είχε ξεκινήσει να γράφει για τους «Νεγκλιζέ» όπως αποκαλούσε τους gay, τους οποίους συμπαθούσε πάρα πολύ. «Ρε Βασίλη, αν δεν προλάβω να το τελειώσω θα το συνεχίσεις» μου έλεγε. Εγώ της απαντούσα «Θα μας θάψεις όλους. Θα γράψεις πολλά βιβλία ακόμη». «Με δουλεύεις ρε μ...α;» έλεγε και γελούσε. Της αφιέρωσα το βιβλίο που δεν πρόλαβε να δει την έκδοσή του. Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω. Ήταν εξαιρετική· αξέχαστη.\nΗ μεγαλοτσατσά Ντουντού (σκίτσο του συγγραφέα) (1)\n- Στις σελίδες του «Βούρλα - Τρούμπα» παρελαύνουν θρυλικές προσωπικότητες όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης κι ο Γιώργος Ζαμπέτας αλλά και άγνωστοι ήρωες της σκληρής καθημερινότητας όπως η μεγαλοτσατσά Ντουντού, σωματέμποροι, νταβατζήδες, αγαπητικοί κ.τ.λ. Ποιες προσωπικότητες θα ξεχωρίζατε και γιατί;\nΘεώρησα σκόπιμο να χρησιμοποιήσω για τον εν λόγω χώρο τη μεθοδολογία του ιστορικού ρεπορτάζ. Σε μία σκληρή εποχή που οι κυβερνήσεις εναλλάσσονταν μέσα σε λίγους μήνες, με ελλιπή αστυνόμευση και με ένα μωσαϊκό πληθυσμού από όλες τις ελληνικές επαρχίες και τη Μικρά Ασία να συμβιώνουν στον ίδιο χώρο. Μέσα στη φτώχεια και την ανέχεια γινόταν ακόμα πιο δύσκολο. Άνθρωποι με κοινές παραδόσεις αλλά διαφορετική κουλτούρα, δεν ήταν εύκολο να επικοινωνήσουν. Γι’ αυτό συνέβαιναν έκτροπα και πολλές φορές αυτοδικίες. Έτσι προέκυψαν οι άγραφοι νόμοι της μαγκιάς για να προασπίσουν κυρίως τις αυτοδικίες. Ο υπόκοσμος και οι νοικοκυραίοι κινούνταν στους ίδιους χώρους λόγω δουλειάς και λόγω γειτονίας. Οι ρεμπέτες μπήκαν στο περιθώριο και ταυτίστηκαν με το χασίσι. Στην ουσία όμως ήταν πραγματικοί δημιουργοί – κι αυτό προσπαθούμε να αποδείξουμε σήμερα. Από τα βιωματικά τραγούδια τους ένα πολύ μικρό ποσοστό αναφερόταν στη χρήση ουσιών. Ο μεγαλύτερος όγκος είχε να κάνει με την εργασία, τη γυναίκα, την αγάπη, την αδικία, την αγανάκτηση, τη φτώχεια κλπ. Οι περισσότεροι πέθαναν φτωχοί χωρίς να γνωρίζουν την αξία τους και χωρίς να τους την αναγνωρίσουν. Κάποιοι αετονύχηδες τους εκμεταλλεύτηκαν και έβγαλαν χρήματα στη πλάτη τους αργότερα. Σε όλες τις πόστες στους χώρους σύναξης κυριαρχούσε η μαγκιά. Έχουμε διαβάσει πολλά γι’ αυτόν τον όρο. Οι πραγματικοί όμως μάγκες του Πειραιά που τους χαρακτήριζε το τρίπτυχο λόγος-μπέσα, τιμή και δίκαιο και δεν τα διαπραγματεύτηκαν, επ’ ουδενί δεν ήταν αυτοί που μέσω της μαγκιάς τους προσπαθούσαν να γίνουν αναγνωρίσιμοι και να τους φοβούνται, αλλά οι απλοί καθημερινοί οικογενειάρχες. Αυτοί δηλαδή που είχαν τη γυναίκα και την οικογένεια κορωνίδα στο μυαλό και στην καρδιά τους. Αυτοί λοιπόν ξεχωρίζουν μέσα από μία τέτοια εποχή· αυτοί που δημιούργησαν, που σπούδασαν τα παιδιά τους και εξελίχθηκαν.\nΗ αφίσα της ταινίας «Τα κόκκινα φανάρια»\n- Διαλέξτε μια από τις ιστορίες που αναφέρονται στο βιβλίο και σας συγκλόνισε να την μοιραστείτε μαζί μας.\nΗ ιστορία που νομίζω ότι ξεχωρίζει είναι αυτή του «Μεγαλέξανδρου» και του γιου του, «Γέρο-Ταρνανά». Έχει να κάνει με τη σκληρότητα της εποχής εκείνης, την οικογένεια, τα βιώματα του παιδιού, τα συναισθήματα της μάνας και την εξέλιξη του γέροντα μέσα στην πειραιώτικη κοινωνία. Με το νέο μου βιβλίο «Τρούμπα ΙΙ», που βρίσκεται στη διαδικασία της έκδοσης – και αυτό μετά από μία δεκαετία συνεχούς προσπάθειας και έρευνας – θα διαβάσετε κι άλλες ιστορίες αφήγησης πολύ πιο συγκλονιστικές για τους ίδιους χώρους.\n- Γιατί αποφασίσατε να συμπεριλάβετε στο βιβλίο την απόδραση του 1955 από το «Αλκατράζ» (δικαστικές φυλακές Πειραιώς); Σας απασχόλησε το γεγονός ότι μπορεί να μην ενταχθεί λειτουργικά στην διήγηση;\nΑν και είχαν κυκλοφορήσει αρκετά βιβλία για το γεγονός αυτό – ορισμένα γραμμένα και από τους ίδιους πολιτικούς κρατούμενους – αποφάσισα να εντάξω αυτό το κεφάλαιο στο βιβλίο μου, θεωρώντας ότι έτσι κλείνει και το μεγάλο κεφάλαιο της «Μάντρας» των Βούρλων. Δύο μήνες μετά την έκδοση το βιβλίο έφτασε στα χέρια του Βαρδή Βαρδινογιάννη, φοιτητή Νομικής το ’55 και ενός από τους καταζητούμενους της προκήρυξης της αστυνομίας. Μου τηλεφώνησε λοιπόν για να με συγχαρεί και να μου πει ότι το κείμενό μου που αναφέρεται στην απόδραση αγγίζει την αλήθεια. Όταν στο λέει ένας άνθρωπος που βίωσε τα γεγονότα αυτά, αισθάνεσαι ότι ο κόπος της έρευνάς σου δεν πήγε χαμένος. Αυτό του είπα και τον ευχαρίστησα.\n- Μιλήστε μας λίγο για τη Τρούμπα και τον κινηματογράφο. Πόσο κοντά και πόσο μακριά πιστεύετε ότι ήταν στην αληθινή Τρούμπα το «Ποτέ την Κυριακή» και «Τα κόκκινα φανάρια» –από τις ελάχιστες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου που έφτασαν στα Οσκαρ– αλλά και η «Λόλα», «Το κάθαρμα», «Καλώς ήλθε το δολάριο» κι άλλες;\nΜην ξεχνάμε ότι η Τρούμπα έκλεισε οριστικά αρχές του ’68. Οι ταινίες γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της. Αρκετές από αυτές στους ίδιους χώρους που διαδραματίζονταν και τα πραγματικά γεγονότα. Το γράψιμο του σεναρίου των ταινιών αυτών ήταν πιο άμεσο με την πραγματικότητα και ταυτίζονταν απόλυτα. Εντύπωση προκαλούν οι σωματέμποροι που ήταν η χειρότερη μορφή κακοποιού. Οι μέθοδοι και οι εκβιασμοί που χρησιμοποιούσαν ώστε να προωθήσουν μία κοπέλα στην πορνεία. Δεν μπορεί να τα συλλάβει ένας λογικός νους ανθρώπου. Τόσο κακό για το εύκολο χρήμα που κι αυτό σπαταλιόταν με τη σειρά του στη διασκέδαση, την εξάρτηση και τα πάθη.\n- Πώς και γιατί φτάσαμε στο κλείσιμο των Βούρλων και της Τρούμπας;\nΤα Βούρλα ως κρατικά πορνεία έκλεισαν γιατί τα χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί κατακτητές ως φυλακές των αντιστασιακών Ελλήνων. Οι πόρνες τότε μεταφέρθηκαν στη Τρούμπα. Μετά τον πόλεμο, τα Βούρλα συνέχισαν τη λειτουργία τους ως Δικαστικές Φυλακές Πειραιώς με δύο πτέρυγες ποινικών και μία πτέρυγα πολιτικών κρατουμένων. Τις φυλακές των Βούρλων αντικατέστησαν σταδιακά γύρω στο ’70 οι φυλακές του Κορυδαλλού. Τη Τρούμπα την έκλεισε ο διορισμένος από το καθεστώς της επταετίας δήμαρχος Πειραιά Αριστείδης Σκυλίτσης, που ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Αυγούστου 1967 με το σύνθημα καθαρός Πειραιάς. Αυτός και το ολιγομελές συμβούλιό του έδωσαν εξάμηνη προθεσμία απομάκρυνσης των οίκων ανοχής από την περιοχή της Τρούμπας. Επίσης την ίδια τύχη είχαν τα «Λαμαρινάδικα» και τα μαγαζιά που εκτείνονταν από τον Άγιο Διονύση μέχρι του Ρετσίνα, στις παράλληλες οδούς της Ακτής Κονδύλη μέχρι του Παπαστράτου. Έτσι απομακρύνθηκαν και οι πόρνες του δρόμου που χρόνια είχαν το στέκι τους εκεί.\n- Θα διαχωρίζατε - κι ως προς τι - τον «υπόκοσμο» του χθες με τον «υπόκοσμο» του σήμερα;\nΟ σημερινός υπόκοσμος είναι πιο αόρατος, πιο ύπουλος, πιο κεκαλυμμένος και συγκαλυμμένος από τον υπόκοσμο του χθες. Εκείνος ήταν πιο ορατός και αναγνωρίσιμος. Ζούσε στο περιθώριο της κοινωνίας. Σήμερα έχουμε πολύ περισσότερους «φτωχό-διαβόλους» όπως λέμε στη λαϊκή γλώσσα όσους ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Αυτό ενδεχομένως να εξυπηρετεί τον άλλον υπόκοσμο που κατοικοεδρεύει στις βίλες και τα μέγαρα. Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο, γιατί ανοίγουμε ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο.\n- Τέλος, εκτός από την πληροφορία ως προς τι ακόμα πιστεύετε ότι ο αναγνώστης γίνεται πλουσιότερος διαβάζοντας το βιβλίο σας αυτό;\nΌπως γράφω και στην εισαγωγή, το βιβλίο δεν είναι – ούτε φιλοδοξεί να είναι – επιστημονικό σύγγραμμα. Ωστόσο όμως, μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για τέτοιου είδους προσεγγίσεις. Ήδη στα χρόνια που πέρασαν, πολλοί – κυρίως κοπέλες– με προσέγγισαν για να τους δώσω περισσότερες πληροφορίες. Είχαν επιλέξει τα θέματα του βιβλίου για την πτυχιακή ή και το μεταπτυχιακό τους. Αυτό με ευχαριστεί γιατί θεωρώ ότι ο στόχος που έθεσα εξελίσσεται. Εκτός από την εξιστόρηση των γεγονότων και των συμπεριφορών εκείνης της εποχής, έχουμε και το μεγάλο θέμα της σωματεμπορίας. Γι’ αυτό το βιβλίο είναι σαν οδηγός προς ναυτιλομμένους που ακούγαμε κάποτε στο ραδιόφωνο. Πρόκειται για ένα ζήτημα που διαιωνίζεται έως σήμερα και αποφέρει πολύ μεγάλα κέρδη. Σήμερα βέβαια υπάρχει πιο μοντέρνος όρος: Trafficking· κοπέλες έρχονται από το εξωτερικό για σεξουαλική εκμετάλλευση, κοπέλες φεύγουν για το εξωτερικό για τον ίδιο λόγο...\nΕπιπλέον ο κάθε αναγνώστης ανάλογα με την ηλικία του, ταυτίζεται ή θυμάται κάτι από αυτά που έζησε μικρός.\nΛίγα λόγια για τον Βασίλη Πισιμίση\nΟ Βασίλης Πισιμίσης γεννήθηκε το 1960 στο Βλόγγο Γορτυνίας και κατοικεί στο Κερατσίνι. Είναι μανιώδης συλλέκτης και μελετητής της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά με πλούσια πολιτιστική και συλλεκτική δραστηριότητα. Το 1989 δημιούργησε το Ιστορικό Λαογραφικό Αρχείο Κερατσινίου. Το 2003 εκδόθηκε το βιβλίο του Το Ρολόι του Πειραιά: Το Παλιό Δημαρχείο, από τις εκδόσεις Συλλογές. Ασχολείται με τη λαϊκή ζωγραφική και τη γελοιογραφία. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία και λευκώματα. Σύντομα θα κυκλοφορήσει από τις ΜΩΒ Εκδόσεις το νέο του βιβλίο Τρούμπα ΙΙ.


Τιμές ρεύματος και άλλα θηρία. - Σελίδα 4 - Περι ανέμων και υδάτων - Noiz | Forum και Αγγελίες για Μουσικούς\nΓια κάποιο λόγο εδω αποφασίσαμε σχεδόν συλλογικά να μην βάζουμε πετρελαιο στην κεντρική θέρμανση, ένεκα κρίσης.\nΑμ εδω ειναι το ωραιο...δεν "αποφασίσαμε" ουτε συλλογικα, ουτε σχεδον συλλογικα...στην περιπτωση της πολυκατοικιας που μενω, απο την πρωωωωτη πρωτη κριση, πολλοι σταματησαν να πληρωνουν κοινοχρηστα (εσφιξαν οι λώκοι), και δεν μιλαμε απλα για πετρελαιο, μιλαμε για κοινοχρηστα συνολικα.\nΣε αυτη την περιπτωση θες δεν θες δεν υπαρχει επιλογη εκτος και αν καποιος ειναι τοσο κυμπαρης και γαλαντόμος να πληρωνει το πετρελαιο για την αλλη μιση πολυκατοικια.\nΑναγκαστικα θα αναλαβεις τα της θερμανσης του διαμερισματος σου ο ιδιος (ή θα περάσεις σκληροπυρηνική εκπαιδευση ειδικών δυναμεων της Ρωσιας με βαση την Σιβηρια και θα προσπαθησεις να επιβιωσεις με ελάχιστη ή και καθολου θερμανση, οπως ο yours truly)\nΚαι μην μου πει καποιος να τους κυνηγησει, καλή τυχη...\nΥΓ: φυσικα δεν χρωσταω τιποτα απολυτως, δεν γινεται να χρωσταω πουθενα, παντα πληρωνω την ιδια ωρα που μου ερχεται το χαρτι αλλα και παλι το αποτελεσμα ειναι το ιδιο\nΕπεξεργασμένο 24 Ιανουαρίου από Freedom\nΓια μενα, πετρέλαιο (1,40 / λίτρο, με 500 ευρω έβγαλες χειμώνα) ή φυσικό αέριο (που έβαλα ιδιωτικά) είναι απαραίτητα.\nπάνε πές το αυτό στη Μελίτη στη Φλώρινα.\nΚάτι περίπου σαν αυτό που βλέπεις από το παράθυρό σου τώρα, "κάθε μέρα όλο το χειμώνα"\n2 λεπτά πριν, Miltos23 είπε\nΑγαπητέ διαφωνώ απόλυτα μαζί σου, χρησιμοποιώ δύο χρόνια τώρα a/c inverter για θέρμανση και κατά μέσο όρο έδινα 80ευρω /μήνα ΔΕΗ και δούλευαν 18ωρο λόγω τηλεργασιας.\nΑν έχεις inverter και έκανες τέτοια κατανάλωση μάλλον δεν ήξερες να τα ρυθμίσεις σωστά και εκαψες πολύ.\n24άρη inverter έχω αλλά... 30 μέρες x 24 ώρες = 720 ώρες, βγάζω καμιά 50αριά ώρες(βαριά βαριά), τόσο δούλεψε.\nΤο κακό ξεκινάει από το ότι είμαι παντρεμένος με κρυουλιάρα γυναίκα....\nΦίλε, μιλώ για τα 4 εκατομμύρια που ζουν στο λεκανοπέδιο ο ένας πάνω στον άλλο.\nΣτα ορεινά κανονίζουν αλλιώς (έχω άμεση εμπειρία) και στις παραμεθόριες και νησιά έχουν ελαφρύνσεις αν δεν κάνω λάθος.\nότι και να κανονίσουν.....δεν\nκαι δυστυχώς η χώρα διοικείται από την Αθήνα.\nΕξ ού και αυτά που βλέπουμε τώρα στην τιβί και διαρρηγνύουν ιμάτια.\nΕγώ αυτόν τον καιρό και το χιόνι το έχω κάθε δυο χρόνια, και ίσως και παραπάνω\nΔεν ξέρω τι κάνετε στη Μελίτη αλλά στα 750 υψόμετρο που ζω τις μισές μέρες, οι καυστήρες καίνε πυρήνα μέρα-νύχτα που είναι προσιτός και ξύλα στο τζάκι.\nΔυστυχώς η χώρα διοικείται απο την Αθήνα όπως λες (μακάρι να μετέφεραν την πρωτεύουσά αλλού) αλλά δεν είμαι πολύ σίγουρος πως είναι Αθηναίοι οι διοικούντες και τέλος πάντως και στην Θεσσαλονίκη ή την Ρόδο να ήταν οι ίδιοι, δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως θα άλλαζε κάτι. Δεν βρίσκω πως είναι γεωγραφικό πρόβλημα.\n3 λεπτά πριν, Yannis Methenitis είπε\nεγω δεν κάνω τίποτα στη Μελίτη. Απλά την έζησα 3-4 χειμώνες πρόσφατα και ξέρω. Εκεί καίνε χώμα. Πηγαίνουν στο χωράφι φτιαρίζουν λιγνίτη και τον φέρνουν με το ντατσουν στο σπίτι. Αλλά μην νομίζεις ότι ζεσταίνονται. Ζεσταίνεται μια μασίνα στο κέντρο του σπιτιού. Στις άκρες και τα βορεινά....γειά σας.\nΣίγουρα δεν είναι γεωγραφικό πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι στο κεφάλι μας, που όλοι λέμε σιγά μην ασχοληθούμε με τα κοινά. Και τελικά ασχολούνται κάποιοι άλλοι.\nΔεν υπάρχει χειρότερο πράγμα.....όταν το παγώσει.....συμπάσχω.\nΕγώ έχω θέμα με τον κάψωνα.\nΜε το κρύο τα πάω καλύτερα.


Ξανά στο προσκήνιο ο Παθ | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροSuper LeagueΞανά στο προσκήνιο ο Παθ Κοινοποιήστε\nΞανά στο προσκήνιο ο Παθ\tΣυντάκτης: Onsports Team\nΔημοσίευση: Δευτέρα, 23 Μαίου 2011 16.02\nΤο όνομα του Άμπραχαμ Παθ βρίσκεται σταθερά στο μεταγραφικό στόχαστρο του Μανόλο Χιμένεθ.\tΗ περίπτωση του Άμπραχαμ Παθ σύμφωνα με δημοσίευμα του Φεβρουαρίου, της ισπανικής εφημερίδας «As», απασχολούσε έντονα τους ιθύνοντες της ΑΕΚ. Όπως φαίνεται, το γεγονός πως μένει ελεύθερος το καλοκαίρι από τη Χέρκουλες είναι αρκετό για να τον διατηρήσει στη λίστα του Χιμένεθ. Αυτή τη φορά δημοσίευμα της «Marca» επαναφέρει το όνομα του Ισπανού κεντρικού αμυντικού στην επικαιρότητα. Όπως αναφέρεται, ο 31 ετών αμυντικός ενδιαφέρει τον Χιμένεθ που εκτιμά τις ικανότητές του, ενώ είναι και προσιτός οικονομικά από τον Δικέφαλο καθότι το συμβόλαιό του λήγει τον Ιούνιο.\nΟ Παθ λοιπόν ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Καντίθ και το 2000 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα με την οποία αγωνίστηκε ως το 2008 έχοντας 218 συμμετοχές και 31 τέρματα. Στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα της Έρκουλες με την οποία μετράει 74 εμφανίσεις και 7 γκολ.\tΚατηγορία: Super League


Το έβδομο τσάκρα και οι ιδιότητες του - Astrology.gr\nΗΛΙΟΣ - 02° 04' 01" ΣΚΟΡΠΙΟΣ\nΣΕΛΗΝΗ - 22° 57' 31" ΔΙΔΥΜΟΙ\nΕΡΜΗΣ - 13° 46' 20" ΖΥΓΟΣ\nΑΦΡΟΔΙΤΗ - 18° 56' 30" ΤΟΞΟΤΗΣ\nΑΡΗΣ - 26° 26' 19" ΖΥΓΟΣ\nΟΥΡΑΝΟΣ - 13° 13' 23" ΤΑΥΡΟΣ R\nΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ 25 Νοε 2012\nΤο έβδομο τσάκρα και οι ιδιότητες του\nΣυνδέεται με το εσωτερικό ενεργειακό σύστημα μέσω του κεντρικού σημείου πάνω από την κορυφή του κεφαλιού.\nΤο έβδομο τσάκρα ή τσάκρα του στέμματος βρίσκεται σς απόσταση ίση με το φάρδος τριών δακτύλων πάνω από την κορυφή του κεφαλιού. Συνδέεται με το εσωτερικό ενεργειακό σύστημα μέσω του κεντρικού σημείου πάνω από την κορυφή του κεφαλιού. Εκπέμπει ακτινοβολία προς όλες τις κατευθύνσεις.\nΤο χρώμα του είναι το λευκό, δηλαδή όλα τα χρώματα. Στην ιδανική κατάσταση αντιπροσωπεύονται όλα τα χρώματα το ίδιο έντονα.\nΟ Αιγόκερως και ο κυβερνήτης του ο Κρόνος: Συμβολίζουν το διαλογισμό σε κατάσταση σιωπής, δηλαδή την ακρόαση από το νου των εμπνεύσεων της ψυχής.\nΟι Ιχθύες και ο κυβερνήτης τους ο Ποσειδώνας: Συμβολίζουν τη διάλυση των ορίων και τη συνειδητοποίηση ότι είμαστε μέρος του όλου.\n*Αναρωτιέστε ποιό είναι το δικό σας κάρμα; Πατήστε εδώ για να μάθετε!


ΗΟΜΕ Beauty 5 sexy ιδεες ομορφιας για να σου πιασει κουβεντα στο ρεβεγιον!\nΗ βραδιά της Πρωτοχρονιάς είναι κάτι σαν… παραμύθι! Όλες θέλουμε να εξωτερικεύσουμε την Σταχτοπούτα που κρύβουμε μέσα μας ελπίζοντας η άμαξα να μην γίνει κολοκύθα μετά τις 12! Όμως, για τον σύγχρονο πρίκιπα των ονείρων μας δεν αρκεί να γύρουμε στον ώμο του και να του πούμε με φωνή λάγνα “Με συγχωρείτε, ήταν τυχαίο” (ακόμη και η… μοντέρνα σταχτοπούτα στις μέρες μας δεν είναι τόσο μοντέρνα!). Αυτός ο πρίγκιπας μας θέλει λίγο πιο sexy! Πέρα, λοιπόν, από το άρωμα που θα του προκαλέσει λιποθυμία σου έχουμε πέντε ακόμη beauty tips που θα τον κάνουν την βραδιά του ρεβεγιόν να μην ξεκολάει τα μάτια του από πάνω σου (είναι όλα τεσταρισμένα!).\nΟ έρωτας πιάνεται από τα μάτια! Σωστά; Δημιούργησε τις κατάλληλες “συνθήκες” γεμίζοντας όλο το κινητό βλέφαρο με μια σκιά με glitter. Το μοβ είναι ένα άκρως εορταστικό χρώμα. Όσον αφορά στο υπόλοιπο πρόσωπο; Μπορείς να επιλέξεις είτε πολύ lip gloss σε nude είτε ένα φλογερό κόκκινο κραγιόν όπως έδειξαν οι Dsquared2 που κάνει και λίγο πιο rock, μας προτείνει η make up artist Μαίρη Κολιούση.\nΜπορεί ένα βαθύ ντεκολτέ να δείχνει πιο sexy; Ναι! Αρκεί να ακολουθήσεις το παρακάτω tip: με ένα πινέλο άπλωσε τερακότα πούδρα στο πάνω από το στήθος σου σχηματίζοντας ένα “V”. Αμέσως, το μπούστο σου θα δείξει πιο πλούσιο κι ελκυστικό!


ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ: ΛΑΒΡΟΣ Ο ΦΑΡΑΤΖ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕ ΤΗ… ΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ\nΛΑΒΡΟΣ Ο ΦΑΡΑΤΖ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕ ΤΗ… ΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ\nΕίναι βέβαιο ότι κάπως αλλιώς τα περίμενε ο Σαμαράς.; Ποιά; Μα τα “καθήκοντά” του, επ' αφορμή της ανάληψης εκ μέρους της χώρας μα της Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που τον καθιστά Πρόεδρο. Και ενώ στην Ελλάδα όλα ήταν καλά, αφού είχαν φροντίσει οι αστυνομικοί να αποκλείσουν ολόκληρο το κέντρο τις ημέρες που το επισκέπτονταν για τις διάφορες τελετές οι ξένοι αντιπρόσωποι των χωρών της ΕΕ στην Ευρωβουλή τα πράγματα ήταν λίγο πιο... δύσκολα.\nΣκληρές εκφράσεις με τον Νάιτζελ Φάρατζ αντήλλαξε ο Αντώνης Σαμαράς στην Ολομέλεια της Ευρωβουλής με αφορμή τις δηλώσεις του Βρετανού ευρωβουλευτή, ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ελέγχει την χώρα του και ότι θα έπρεπε να μετονομάσει τη ΝΔ σε Μη Δημοκρατία.\nΑνάμεσα στα όσα είπε όμως ο κ. Φαράτζ και τα οποία δεν ανέφεραν τα Ελληνικά ΜΜΕ ήταν μεγάλες αλήθειες. Το 30% της ανεργίας, που είναι κοντά στο 60% στους νέους ανθρώπους, η τρομοκρατική επίθεση στην Γερμανική Πρεσβεία αλλά και η άνοδος της Χρυσής Αυγής.\nEνώ αμέσως μετά την “πρόταση” για το όνομα του κόμματός του, στον Αντώνη Σαμαρά συνέχισε λέγοντας: «Έρχεστε εδώ κ. Σαμαρά και μας λέτε ότι εκπροσωπείτε την σταθερή θέληση του ελληνικού λαού. Συγγνώμη που σας το αποκαλύπτω, κ. Σαμαρά, αλλά δεν κάνετε εσείς κουμάντο στην Ελλάδα, έχετε χάσει τον έλεγχο. Και προτείνω να μετονομάσετε το κόμμα σας από Νέα Δημοκρατία σε Καθόλου Δημοκρατία. Γιατί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι υπό ξένη κατοχή. Δεν μπορείτε να πάρετε καμία απόφαση, έχετε παραδώσει τη Δημοκρατία, αυτό που η χώρα σας εφηύρε!\nΔεν μπορείτε καν να παραδεχτείτε ότι ήταν λάθος που μπήκατε στο ευρώ, γιατί ο κ. Παπανδρέου το έκανε αυτό. Μάλιστα, ζήτησε και δημοψήφισμα. Και μέσα σε 48 ώρες η ανίερη συμμαχία που κάνει κομάντο στην Ε.Ε. τον είχε απομακρύνει και τον είχε αντικαταστήσει από έναν πρώην υπάλληλο της Goldman Sachs-μαριονέτα. Τώρα σας κάνουν κουμάντο οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγάλες τράπεζες και οι μεγάλοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Οι επερχόμενες ευρωεκλογές θα καταρρίψουν τον μύθο ότι όλα αυτά ήταν αναπόφευκτα».\nΠοιός είναι όμως ο Νάιτζελ Φαράτζ;\nΠρόκειται για τον Πρόεδρο του UKIP (United Kingdom Independence Party – Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου), της κατά πολλούς ανερχόμενης δύναμης στα Βρεταννικά πολιτικά πράγματα. Παρόλο που το κόμμα του υπάρχει αρκετά χρόνια, πάντοτε οι Βρεταννοί ψηφοφόροι του έδιναν δύναμη στις ευρωεκλογές, αλλά δεν το “τιμούσαν” στις εθνικές εκλογές.\nΣε έναν τόσο ευρωσκεπτικιστικό λαό όπως οι Βρεταννοί αυτό δεν ακούγεται καθόλου παράξενο, καθώς είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος των Βρεταννών δεν επιθυμεί να ανήκει στην ΕΕ. Και ο Νάιτζελ Φάρατζ από εκεί ακριβώς αντλεί την δύναμή του. Στο παρελθόν στην ίδια ευρωομάδα με τον Νάιτζελ Φαράτζ άνηκε ο ΛΑΟΣ, και ο πρώτος\nμάλιστα είχε στείλει και χαιρετισμούς σε εκδηλώσεις της νεολαίας του. Τελευταία φαίνεται να έχει αναπτύξει ένα πολιτικό φλέρτ με τον Πάνο Καμμένο και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Πρίν από πέντε ημέρες μάλιστα οι δύο αρχηγοί συναντήθηκαν στο Λονδίνο. Όπως ενημερωθήκαμε,\nο Πάνος Καμμένος εξέθεσε τις θέσεις του κινήματος στον Νάϊτζελ Φάρατζ και αντάλλαξαν απόψεις για το μέλλον της Ευρώπης, όπου βρήκαν πολλά κοινά σημεία. Ο Νάϊτζελ Φάρατζ συμφώνησε με τις θέσεις των Ανεξάρτητων Ελλήνων στα εθνικά θέματα, στην προάσπιση των εθνών-κρατών και της χριστιανικής κληρονομιάς της Ευρώπης. Οι δύο Πρόεδροι ανανέωσαν το ραντεβού τους για την Αθήνα, όπου θα συνεχίσουν τον κύκλο επαφών τους.\nΠροφανώς εφόσον στις επερχόμενες εκλογές οι ΑΝΕΛ καταφέρουν να εκλέξουν ευρωβουλευτές θα μπούν σε αυτή την ομάδα.\nΑπό την άλλη βέβαια, ο Νάιτζελ Φαράτζ, παρόλη την δημοτικότητά του στην χώρα μας και στο διαδίκτυο, αντιμετωπίζεται εχθρικά στην χώρα του από αυτό που θα αποκαλούσαμε “πατριωτικό χώρο” εκεί. Και αυτό για αρκετούς λόγους. Όπως παραδείγματος χάριν για τις θέσεις του στο θέμα της μετανάστευσης. Όπου ενώ είναι κάθετα αντίθετος στην μετανάστευση εργατών από χώρες της Ευρώπης, καλωσορίζει τους μετανάστες από την Αφρική και την Καραϊβική.\nΚριτική τόσο από σοσιαλιστές όσο και από φιλελεύθερους\nΑπό την πλευρά του ο επικεφαλής της σοσιαλιστικής ομάδας κ. Χάνες Σβόμποντα είπε ότι θα πρέπει η ΕΕ να βοηθήσει την Ελλάδα στην αποπληρωμή του χρέους. Καταφέρθηκε εναντίον της τρόικας, λέγοντας -απευθυνόμενος προς τον κ. Μπαρόζο- ότι «υπάρχουν απαιτήσεις της Τρόικας που είναι απαράδεκτες όπως επίσης και η μέθοδος της γιατί καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό». Ο κ. Σβόμποντα επιτέθηκε και στον κ. Ρεν λέγοντας ότι ήρθε στην επιτροπή του κοινοβουλίου και είπε ότι όλα είναι τέλεια.\n«Ναι, με το πιστόλι στο κεφάλι.\nΗ Ελλάδα είχε κάνει μεταρρυθμίσεις και στο παρελθόν και σήμερα δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή αν και μπορεί αυτό να στοιχίσει πολιτικά στα κόμματα που είναι στην κυβέρνηση», είπε. Τέλος, αναφέρθηκε στην ελληνική προεδρία λέγοντας: «Εμείς πιστεύουμε στην ελληνική προεδρία. Είναι σημαντική και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη». Απευθυνόμενος προς τον Έλληνα πρωθυπουργό του ζήτησε να συνεισφέρει σε μία κοινωνική Ευρώπη.\nΕκ μέρους των φιλελευθέρων μίλησε ο κ. Γκυ Φερχόφσταντ. «Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της Ευρώπης για το καλύτερο και για το χειρότερο. Η χώρα σας εκπροσωπεί τη μεγαλύτερη κρίση χρέους που έχουμε αντιμετωπίσει.\nΗ ελληνική κρίση είναι η πεμπτουσία της ευρωπαϊκής κρίσης, έλλειψη πειθαρχίας, έλλειψη αλληλεγγύης έλλειψη υπευθυνότητας», είπε και πρόσθεσε: «Δεν θα είχαμε κρίση αν οι ελληνικές ηγεσίες είχαν αναλάβει τις ευθύνες τους από την αρχή και οι ευρωπαϊκές ήταν αλληλέγγυες. Αυτό που ζούμε στην Ευρώπη είναι τραγωδία και περιμένω περίοδο στασιμότητας. Δεν υπάρχει παγκόσμια κρίση, μόνο στην Ευρώπη. Υπάρχει συλλογική ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων.\nΟι μεταρρυθμίσεις άργησαν, υπάρχει τεράστιος δημόσιος τομέας και κλειστά επαγγέλματα. Αντί να προωθηθούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις έγιναν περικοπές ήδη χαμηλών εισοδημάτων». Από ότι φαίνεται μόνον ο... Μπαρόζο παρέμεινε μέχρι τέλους στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά, καθώς μόνον καλά λόγια είχε να πεί. Κι αυτός όμως δεν φαίνεται να έχει... λαμπρό μέλλον, καθώς ήδη αδειάστηκε από τον... υφυπουργό εξωτερικών της Γερμανίας, όσον αφορά στις δηλώσεις του κατά της Τρόικας, την οποία είχε κατακρίνει!\nΕτικέτες Επιτροπή-Ελλάδα-Βρετανία, Επιτροπή-Ευρωπαική Ενωση


Προτάσεις για σαρωτικές αλλαγές! - inpaok.com\n12. Ιουνίου 2019 10:20 Γιάννης Σωτηρίου\nΣτις 6 Ιουνίου το Radio Marca και η εκπομπή «Partidazo» του COPE (άλλο ισπανικό ραδιόφωνο) αποκάλυψαν το πλάνο της ECA για το Champions League του 2024. Ένα πλάνο που ουσιαστικά επιβεβαίωνε τις φήμες που ήθελαν τους ισχυρούς να ζητούν ένα πιο… κλειστό Champions League.\nΚαι προφανώς δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι οι Ισπανοί αποκάλυψαν το συγκεκριμένο πλάνο στις 6 Ιουνίου. Εκείνο το διήμερο (6 και 7 Ιουνίου) έγινε στην Μάλτα η ειδική γενική συνέλευση (SGA) για να συζητήσουν το μέλλον το μέλλον των ευρωπαϊκών διοργανώσεων της UEFA. Σε αυτήν συμμετείχαν 156 μέλη-σύλλογοι (από τους συνολικά 232) της ECA από 48 διαφορετικές χώρες.\nΈτσι βγήκε στο φως της δημοσιότητας όλο το πλάνο της ECA για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις από το 2024 και μετά και τα όσα συζητήθηκαν στην Μάλτα το διήμερο 6-7 Ιουνίου, το οποίο θα παρουσιαστεί τον Σεπτέμβριο στη Νιόν.\nΌχι μόνο του Champions League και το πως θα υποβιβάζονται οι ομάδες και πως θα συμπληρώνονται οι 32 ομάδες, αλλά και του Europa League και του Europa League2.\nΟυσιαστικά η ECA έφτιαξε ένα πλάνο με το οποίο αλλάζει ΟΛΟ το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ένα πλάνο όμως με πολλές αντιρρήσεις από αρκετά (για να μην πούμε τα περισσότερα) μέλη της ECA μιας και όπως έγινε το 2018 οι ισχυροί γίνονται ισχυρότεροι και οι ανίσχυροι με ελάχιστες πιθανότητες να βρεθούν στο Champions League.\nΘα φτάσουμε και στις αντιρρήσεις και στις συγκρούσεις που υπήρξαν στην Μάλτα αλλά και στα όσα είπε ο ισχυρός άντρας της ECA, Αντρέα Ανιέλι. Ο πρόεδρος της Γιουβέντους είναι αυτός που θέλει να αλλάξει τα πάντα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, έχοντας αρκετούς ισχυρούς συμμάχους (Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν, Αγιαξ κ.α.), αλλά φυσικά κι αρκετούς «εχθρούς» στα όσα σκέφτεται και θέλει για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.\nΠριν φτάσουμε στο παρασκήνιο ας πάμε στην αποκάλυψη. Στο πως δηλαδή θέλει η ECA να είναι οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις από το 2024 και μετά.\nΈχοντας ως σύνθημα το «keep dream alive» (κράτα το όνειρο ζωντανό) η ECA παρουσίασε το πλάνο λέγοντας αρχικά ότι θα έχουμε πολλά περισσότερα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Με το νέο format και των τριών ευρωπαϊκών διοργανώσεων θα έχουμε 647 παιχνίδια αντί 407 παιχνίδια που θα έχουμε την τριετία 2021-2024 όταν και θα προστεθεί και το Εuropa League 2.\nH ECA ξεκαθάρισε πως θα υπάρχει πρόσβαση και από τα εθνικά πρωταθλήματα (θα δείτε βέβαια πόσο δύσκολη θα είναι αυτή στη συνέχεια της παρουσίασης) και στόχος θα είναι να αυξηθεί η σταθερότητα των διοργανώσεων και θα βασίζονται στο πόσο καλή είναι η κάθε ομάδα αγωνιστικά. Και φυσικά για να γίνει αυτό τα… τουρνουά θα γίνουν περισσότερο πρωταθλήματα. Δηλαδή θα έχουμε προβιβασμούς, υποβιβασμούς, playoffs, playouts!\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα για την σταθερότητα και το πόσο καλή είναι μια ομάδα είναι αυτό που είπε ο Αντρέα Ανιέλι. «Ο Αγιαξ έφτασε στα ημιτελικά του Champions League, πήρε το double στην Ολλανδία και όμως θα πρέπει να δώσει προκριματικά για να μπει σε ευρωπαϊκό όμιλο. Πόσο δίκαιο είναι αυτό;».\nΟΙ ΤΡΕΙΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ\nΠάμε λοιπόν στην παρουσίαση και των 3 ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Γιατί η μία θα επηρεάζει την άλλη μιας και όπως ξαναγράφουμε θα υπάρχουν προβιβασμοί, υποβιβασμοί, playoffs, playouts.\nΌπως βλέπετε στην πρώτη πυραμίδα οι αλλαγές είναι ξεκάθαρες. Οι όμιλοι από 8 των 4 ομάδων γίνονται 4 των 8 ομάδων.\nΠως θα συμπληρώνεται το νέο Champions League\nΟι 24 ομάδες θα είναι standard(αυτή τη στιγμή είναι 26 τα κλεισμένα εισιτήρια από τα πρωταθλήματα). Σύμφωνα με κάποιες πηγές αυτές οι 24 ομάδες θα είναι οι πρώτες στο Uefa Ranking, χωρίς όμως να έχει επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο σε ότι έχει να κάνει με το πλάνο της ECA. Εάν συνέβαινε αυτό την επόμενη σεζόν τότε θα είχαμε 6 ομάδες από την Αγγλία (Σίτι, Λίβερπουλ, Τότεναμ, Τσέλσι, Αρσεναλ, Γιουνάιτεντ), 5 ομάδες από την Ισπανία (Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Ατλέτικο, Βαλένθια, Βιγαρεαλ), 3 ομάδες από την Γερμανία (Μπάγερν, Ντόρτμουντ, Σάλκε), 3 από την Ιταλία (Γιουβέντους, Νάπολι, Ρόμα), 2 από την Πορτογαλία (Πόρτο, Μπενφίκα), 2 από την Ουκρανία (Ντιναμό, Σαχτάρ), η Παρί Σεν Ζερμέν, ο Αγιαξ και η Ζενίτ\nΆλλες 4 ομάδες θα προέρχονται από τα προκριματικά (ΜΟΝΟ πρωταθλήτριες ομάδες).\nΟι άλλες 4 ομάδες θα είναι αυτές που θα έχουν φτάσει μέχρι τα ημιτελικά του Europa League. Μέχρι το 2024 μόνο ο κάτοχος του Europa έπαιρνε εισιτήριο για το επόμενο Champions League. Με τις αλλαγές που προτείνει η ECA θα παίρνουν εισιτήριο οι τέσσερις ομάδες που θα φτάνουν μέχρι τον ημιτελικό.\nΣτους 16 θα προκρίνονται οι 4 πρώτοι από κάθε όμιλο.\nΠως θα υποβιβάζονται\nΟι 4 ομάδες που θα τερματίσουν τελευταίοι στον όμιλο θα υποβιβάζονται στα προκριματικά του Europa League.\nΟι ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 6-7 θα δώσουν playouts. Οι νικήτριες θα παραμείνουν στο Champions League, οι χαμένοι θα υποβιβαστούν στο Europa League.\nΌπως βλέπετε και στο Europa League θα προτείνει αλλαγές η ECA. Και για το πως θα μπαίνουν οι 32 ομάδες σε αυτό αλλά κι ένας ενδιάμεσος γύρος μεταξύ ομίλων και της φάσης των 16.\nΠως θα συμπληρώνονται οι 32 ομάδες του νέο Europa League\nΘα έχουμε 12 standard ομάδες. Αυτές θα είναι:\nΟι 4 που θα αποκλειστούν από τα προημιτελικά του Europa League\nΟι 4 που θα χάσουν από τα playouts του Champions League\nΟι 4 που θα φτάσουν στα ημιτελικά του Europa League 2\nΟι άλλες 20 ομάδες θα προκύψουν από τα προκριματικά. Σε αυτά θα βρεθούν και οι 4 ομάδες που θα έχουν τερματίσει στην τελευταία θέση των ομίλων του Champions League.\nΣτο Europa League ΔΕΝ θα υπάρχει υποβιβασμός ομάδας.\nΠάμε τώρα και στο Europa League 2. Μια διοργάνωση που ακόμα δεν έχουμε δει αλλά η ECA θα προτείνει αλλαγές.\nΑρχικά οι ομάδες να χωριστούν σε τέσσερις 16αδες οι οποίες θα δημιουργήσουν 4 ομίλους των 4. Ουσιαστικά τέσσερα μικρότερα τουρνουά. Οι νικητές του κάθε τουρνουά (δηλαδή θα περάσουν οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου και θα φτιάξουν προημιτελικά, ημιτελικά και τελικό) θα έχουν εξασφαλίσει το εισιτήριο για το Europa League της επόμενης σεζόν και φυσικά θα συνεχίσουν την πορεία τους μέχρι τον μεγάλο τελικό του Europa League2. Στο σχεδιάγραμμα είναι σαφώς πιο εύκολα κατανοητά τα όσα γράφουμε.\nΠως θα συμπληρώνονται οι 64 ομάδες του νέου Europa League 2\nΜέσω προκριματικών όπως προέκυψε από την γενική συνέλευση της ECA. Ουσιαστικά δεν θα υπάρχουν σίγουρες θέσεις στη νέα διοργάνωση.\nΟι μεγάλες διαφωνίες, τα «όχι», οι συγκρούσεις και η «μεγαλύτερη απειλή στην ιστορία του ποδοσφαίρου»\nΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ\nΠάμε τώρα και στις συζητήσεις που έγιναν στην Μάλτα. Συζητήσεις που έχουν αρχίσει εδώ και αρκετούς μήνες. Και μεταξύ της ECA με την UEFA (όταν είχαν βγει οι φήμες για το Super Champions League) και μεταξύ των συλλόγων με τις λίγκες. Ηδη με επίσημη ανακοίνωση η Premier League αντιτάχθηκε στις όποιες σκέψεις υπάρχουν για ένα τόσο «κλειστό» Champions League που δεν δίνει μεγάλη πρόσβαση από τα εθνικά πρωταθλήματα. Ακολούθησε και η Γαλλική λίγκα.\nΌπως αρνητικές ήταν και οι ισπανικές ομάδες που ανήκουν στην ΕCA εκτός φυσικά από την Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα. Ατλέτικο Μαδρίτης, Σεβίλλη και Μπιλμπάο ήταν κάθετα αρνητικές. Σε αυτές προστέθηκαν η Βαλένθια, η Βιγιαρεάλ και η Μάλαγα η οποία με κοινή τους επιστολή χαρακτήρισαν το νέο πλάνο ως «την μεγαλύτερη απειλή στην ιστορία του ποδοσφαίρου».\nΑνακοίνωση έβγαλαν και οι 20 σύλλογοι της Premier League (τον Μάιο όταν και υπήρξε το συνέδριο στην Νιόν και ήδη κυκλοφόρησαν τα πρώτα σενάρια) οι οποίοι μεταξύ άλλων τόνιζαν μεταξύ άλλων ότι «ομόφωνα οι σύλλογοι της Premier League είναι αντίθετοι σε οποιοδήποτε πλάνο που θα αλλάξει την δομή των εθνικών πρωταθλημάτων. Στην Αγγλία το ποδόσφαιρο παίζει σημαντικό ρόλο στην κουλτούρα μας και στην καθημερινότητά μας».\nΟι Γάλλοι ακολούθησαν λέγοντας πως «ανησυχούμε βαθύτατα για το νέο πλάνο».\nΑκόμα δεν έχει γίνει γνωστή η θέση της UEFA. Μετά το meeting που έγινε στη Νιόν στις 8 Μαΐου ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, Αλεξάντερ Τσέφεριν είχε αρκεστεί να πει πως «για την ώρα έχουμε μόνο κάποιες ιδέες και συζητάμε κάποιες απόψεις».\nΟ πρόεδρος της La Liga, Χαβιέ Τεμπάς είχε δηλώσει στους New York Times πως «δεν μπορούμε να δεχτούμε πως είναι πλάνο προς συζήτηση μας παρουσίασαν ένα συγκεκριμένο πλάνο σε συνεργασία με την UEFA από το οποίο ένα μικρό γκρουπ ισχυρών ομάδων θα αλλάξουν το format και θα διαλύσουν τα εθνικά πρωταθλήματα και την οικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη. Εμείς θέλουμε να συζητήσουμε αλλά μας άφησαν ελάχιστα περιθώρια για διαπραγματεύσεις».\nΟ λόγος του Ανιέλι\nΤι είπε ο Ανιέλι στην Μάλτα; Πως σκοπός του νέου πλάνου είναι να βοηθήσουμε όλες τις ομάδες να μπορούν να «μεγαλώσουν» μέσα από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Οπως χαρακτηριστικά είπε οι ομάδες που βρίσκονται στις θέσεις του ranking από 10 έως 50 διατρέχουν και το μεγαλύτερο ρίσκο μιας και δεν έχουν κάτι εξασφαλισμένο στην Ευρώπη.\nΕκεί ακριβώς ήρθε και η ατάκα για τον Αγιαξ. «Εφτασε ημιτελικά Champions League, πήρε double στην Ολλανδία αλλά θα πρέπει να δώσει προκριματικά!».\nΣτην τελευταία του δήλωση ο Ανιέλι (η οποία δημοσιεύτηκε και στην ιστοσελίδα της Γιουβέντους!) έριξε νερό στο κρασί του μιας και κατάλαβε ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση με τους περισσότερους συλλόγους. «Υπάρχουν αρκετά προβλήματα που πρέπει να λύσουμε. Ειμαστε στην αρχή μιας μεγάλης διαδικασίας».\nΟ αντιπρόεδρος της ECA, Εντβιν Φαν ντε Σαρ και εκπρόσωπος του Αγιαξ τόνισε πως «δεν γεννήθηκαν όλοι στο Λονδίνο ή στο Μάντσεστερ. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για τις ομάδες από την Πολωνία, την Ελλάδα, την Τουρκία και την Ολλανδία να μεγαλώσουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πριν δύο χρόνια ο Αγιαξ έφτασε στον τελικό του Europa League και δύο μήνες αποκλείστηκε από τα προκριματικά του Champions League και του Europa League. Χρειαζόμαστε σταθερότητα για να μεγαλώσουν οι σύλλογοι».\nΜένει να μάθουμε και την επίσημη θέση της UEFA κι αν υπάρξει τέτοια τον Σεπτέμβριο.\nΑπλά σας θυμίζουμε πως οι θεωρητικά μικρότεροι σύλλογοι ήταν αρνητικοί και στις αλλαγές που υπήρξαν για την τριετία που έχουμε τώρα. Ηταν στο συνέδριο της Αθήνας της ECA τον Μάρτιο του 2017 όταν συζητήθηκαν οι αλλαγές με τους περισσότερους συλλόγους να είναι αρνητικοί.\nΤο αποτέλεσμα; Πέρασαν όλες όσες ήθελαν οι ισχυροί σύλλογοι…\nΗ παρουσία του ΠΑΟΚ στην ECA


Πως θέλουν οι άντρες τις γυναίκες; – Neolaia Cyprus\nΠως θέλουν οι άντρες τις γυναίκες;\nΠολλές είναι οι γυναίκες που αφιερώνουν ώρες ετοιμασίας μπροστά από έναν καθρέφτη, προκειμένου να γίνουν όμορφες για το ραντεβού τους, και να γοητεύσουν τον σύντροφό τους. Και οι ανησυχίες που τις βασανίζουν, είναι πολλές: τι θα φορέσεις, πως θα βαφτείς, πως θα φτιάξεις τα μαλλιά σου, και άλλα τέτοια πράγματα… Μήπως όμως τελικά κορίτσια αγχώνεστε χωρίς λόγο; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πως πραγματικά σας θέλουν οι άντρες;\nΣύμφωνα με σχετική έρευνα του «The Quarterly Journal of Experimental Psychology», οι άντρες προτιμούν το φυσικό look στις γυναίκες. Σιχαίνονται το έντονο μακιγιάζ, σε αντίθεση με τις περισσότερες γυναίκες που το θεωρούν must για μία έξοδο. Λάθος αγαπητά μου κορίτσια. Ποιος σας είπε ότι για να δείχνετε ωραίες θα πρέπει να παστώνεστε πριν βγείτε έξω; Το απλό και το φυσικό είναι αυτό που ελκύει τους περισσότερους άντρες!\nΜήπως τελικά βρε κορίτσια να το πάρετε αλλιώς; Αφήστε στην άκρη τα πινέλα του μακιγιάζ και απλώς νιώστε καλά με τον εαυτό σας, όπως ακριβώς είναι! Η αυτοπεποίθηση άλλωστε είναι το παν. Φορέστε το πλατύ χαμόγελό σας, και έχοντας καλή διάθεση και φυσική ομορφιά θα γοητεύσετε το παλικάρι που θέλετε. Η αυθεντική γυναικεία γοητεία είναι αυτή που σαγηνεύει…\nΤι να της πεις για να… σε παρατήσει! [video]\nΑυτός ο χορός συνδυασμένος με προτζέκτορα θα σε συναρπάσει [video]


Ένα νέο sustainable brand μαγιό που προωθεί τη γυναικεία ενδυνάμωση θα γίνει το αγαπημένο σου φέτος - Queen.gr\nΈνα νέο sustainable brand μαγιό που προωθεί τη γυναικεία ενδυνάμωση θα γίνει το αγαπημένο σου φέτος\nΛέγεται «Say no more wear» και η αλήθεια είναι πως δεν έχεις να πεις και πολλά αφού φορέσεις τα σχέδιά του, παρά μόνο πόσο κολακευτικά είναι για όλους τους σωματότυπους.\nΤο sustainable swimwear brand δημιουργήθηκε το 2021, από δύο Ελληνίδες σχεδιάστριες και παιδικές φίλες που ήθελαν από μικρές να σχεδιάσουν μαγιό και resort wear που να είναι θηλυκά, διαχρονικά και χαρίζουν μια αίσθηση πολυτελείας στις καλοκαιρινές μέρες και νύχτες! «Όραμα μας είναι η δημιουργία ενός brand που να προωθεί το body positivity και την γυναικεία ενδυνάμωση μέσω της μόδας. Οι συλλογές μας έχουν σχεδιαστεί με στόχο την τέλεια εφαρμογή, να αναδεικνύουν το γυναικείο σώμα και οι γυναίκες που φοράνε τα μαγιό μας να νιώθουν σέξι και αυτοπεποίθηση», εξηγούν η Stacy Ράμμου και η Ελίνα Ζωϊτάκη.\n«Έχουμε μια μοναδική και αυστηρή διαδικασία σχεδιασμού και έγκρισης και στόχος μας είναι η τέλεια εφαρμογή ,η υψηλή ποιότητα και η μακροζωία των προϊόντων. Όλα τα προϊόντα μας σχεδιάζονται και παράγονται ηθικά σε μια προσεκτικά επιλεγμένη βιοτεχνία στην Αθήνα, με sustainable και ανακυκλώσιμα στην πλειοψηφία υφάσματα», τονίζουν μιλώντας για τη διαδικασία παραγωγής του και την οικολογική «σφραγίδα» του brand τους.\nΗ νέα τους συλλογή για το φετινό καλοκαίρι ονομάζεται «Glam is back» και είναι μια ωδή στο 90’s glam και sexiness!Είναι ένα κράμα , διαφορετικών μοτίβων, χρωμάτων και σχεδίων , που συνδυάζει το γήινο με την σύγχρονη πολυτέλεια. Έχουν επενδύσει σε υφάσματα που και κοψίματα που δίνουν την πολυπόθητη αίσθηση «κλεψύδρας» , και σε push up cups και ρυθμιζόμενες τιράντες για την τέλεια εφαρμογή στο στήθος.\nΗ collection περιλαμβάνει ολόσωμα που μπορούν να φορεθούν και ως κορμάκια και φούστες που μπορούν να φορεθούν από το πρωί στην παραλία μέχρι το βράδυ στο κοκτέιλ μπαρ. Μια συλλογή με άρωμα Ιταλικής Ριβιέρας , που αναδεικνύει την ομορφιά του γυναικείου σώματος χρησιμοποιώντας βιώσιμα υλικά κατασκευής; Από εμάς είναι, ναι!\nH Calzedonia διεύρυνε τους στόχους της για για τη βιωσιμότητα του brand\nΗ υποθαλάσσια τουρμπίνα της Ιαπωνίας που μπορεί να μειώσει ως και 60% το περιβαλλοντικό αποτύπωμα\nΚι όμως, η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τη διαθεσιμότητα των πηγών ωμέγα-3 και των συμπληρωμάτων\nDIY: Το οικολογικό καθαριστικό που απομακρύνει τα άλατα και θα κάνει το μπάνιο να λάμψει


Αρχική»Επιχειρήσεις»Συνεργεία Αυτοκινήτων»Συνεργείο Peugeot Renault Citroen αυτοκινήτων Γκουτζαμάνης στην Αθήνα\nBy lena on\t 28 Μαΐου 2019 Συνεργεία Αυτοκινήτων\nΈχετε αυτοκίνητο Peugeot, Renault ή Citroen και θέλετε ένα οργανωμένο συνεργείο να φροντίζει το αυτοκίνητό σας;\nΤο συνεργείο αυτοκινήτων Γκουτζαμάνης στην Αθήνα στους Αγ. Αναργύρους είναι ένα οργανωμένο και σύγχρονο συνεργείο για αυτοκίνητα Peugeot, Renault & Citroen.\nΣτο συνεργείο μας διαθέτουμε ειδικευμένο προσωπικό με άρτια κατάρτιση και τεχνογνωσία στο χώρο των γαλλικών αυτοκινήτων.\nΤο συνεργείο αυτοκινήτων Γκουτζαμάνης στην Αθήνα, συνδυάζει την άριστη ποιότητα υπηρεσιών, γνώση και λογικές τιμές. Είναι εξοπλισμένο με μηχανήματα που σας εξασφαλίζουν επισκευή και συντήρηση σε αρίστη ποιότητα εργασία.\nΣε εμάς θα βρείτε τον καλύτερο σύμβουλο που θα ακούσει το πρόβλημά σας. Με υπευθυνότητα, εμπειρία και αξιοπιστία θα φροντίσουμε για το αυτοκίνητό σας τον διαγνωστικό έλεγχο, προετοιμασία Κ.Τ.Ε.Ο., service και αποκατάσταση της πιο δύσκολης βλάβης.\nΕμπιστευθείτε το αυτοκίνητό σας Peugeot, Renault & Citroen και σίγουρα θα νιώσετε τη διαφορά στη λειτουργία και απόδοση του κινητήρα σας.\nΕπικοινωνήστε μαζί μας στο συνεργείο Peugeot Renault Citroen, αυτοκινήτων Γκουτζαμάνης στην Αθήνα. Κλείστε το ραντεβού σας και αναλαμβάνουμε το Service, επισκευές, Μπουζί , πλατίνες, αντικατάσταση δίσκο πλατό, κινητήρα, φίλτρο αέρος, βενζίνης και λαδιού. Φανοποιείο με βαφές υψηλών προδιαγραφών, κλιματισμός – φρέον .\nΝέα Εθνική Οδός 14, Άγ. Ανάργυροι\nΤ.: 210 8327 449\nΠροηγούμενη καταχώρησηΚαταστήματα Τηλέφωνα στην Πατησίων Αχαρνών Σεπόλια\nΕπόμενη καταχώρηση Φροντιστήριο Διδασκαλείον Αγγλικής Γλώσσας στη Λιβαδειά


Αλβανία: Τραυματίες και ζημιές από τον ισχυρότερο σεισμό της 20ετίας – Μαλεβιζιώτης\nΑλβανία: Τραυματίες και ζημιές από τον ισχυρότερο σεισμό της 20ετίας\nDestroyed cars stand next to a damaged building after an earthquake in Tirana, Albania, September 21, 2019. REUTERS/Florion Goga\nΚύπρος: Δύο θάνατοι ασθενών χωρίς υποκείμενα νοσήματα και 126 νέα κρούσματα\nΠαραιτείται ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζουζέπε Κόντε\nΜπάιντεν: Και τα διεμφυλικά άτομα μπορούν να καταταχθούν στο στρατό\nΕμβόλιο Moderna: Αποτελεσματικό και στις μεταλλάξεις του covid-19\nΔύο ισχυρές σεισμικές δονήσεις ταρακούνησαν το απόγευμα του Σαββάτου την Αλβανία, προκαλώντας πανικό στους πολίτες και ζημιές σε κτήρια.\nΗ πρώτη σεισμική δόνηση έγινε αισθητή στις 17:04 ώρα Ελλάδος και είχε μέγεθος 5,6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σύμφωνα με τη μέτρηση του Ευρωμεσογειακού Ινστιτούτου.\nΤο επίκεντρο της δόνησης ήταν ένα χιλιόμετρο δυτικά του Δυρραχίου, ενώ το εστιακό της βάθος ήταν δέκα χιλιόμετρα.\nΔεύτερη δόνηση έπειτα από 11 λεπτά\nΈντεκα λεπτά αργότερα σημειώθηκε νέα δόνηση, μεγέθους 5,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, την οποία οι επιστήμονες εκτιμούν -με τις πρώτες ενδείξεις ότι πρόκειται για μετασεισμό.\nΚαι οι δύο σεισμικές δονήσεις έγιναν αισθητές σε πολλές περιοχές της Αλβανία αλλά και της Ελλάδας και κυρίως σε Κέρκυρα, Ήπειρο και Μακεδονία.\nΜέχρι στιγμής οι αρχές δεν έχει ανακοινωθεί το μέγεθος των καταστροφών και αν υπάρχουν τραυματίες, ωστόσο τοπικά μέσα ενημέρωσης έκαναν αναφορά για δύο ελαφρά τραυματίες στην κοινότητα Χελμές, όπου κατέρρευσαν δέκα κτίρια.\nΟ ισχυρότερος σεισμός τα τελευταία 20 χρόνια\nΜάλιστα, σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας της Αλβανίας, θεωρείται ο ισχυρότερος τα τελευταία 20-30 χρόνια.\nΤρομοκρατημένοι στους δρόμους οι κάτοικοι\nΟι εικόνες και οι μαρτυρίες των ανθρώπων που ένιωσαν τον ισχυρότατο σεισμό είναι συγκλονιστικές.\n«Ήταν πολύ τρομακτικό! Όχι μόνο η γη έτρεμε, αλλά οι τοίχοι ακούγονταν σαν να »σπάνε» και κομμάτια τους έπεφταν στο πάτωμα. Άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Είμαστε ακόμη έξω. Είναι η πρώτη φορά που τρόμαξα τόσο πολύ στην ζωή μου από έναν σεισμό» έγραψε κάποιος.\nΟι κάτοικοι των περιοχών που έγινε πολύ αισθητός ο σεισμός έχουν βγει έξω από τα σπίτια τους και έχουν συγκεντρωθεί σε ανοιχτούς χώρους.\nΕτικέτες: σεισμός Αλβανία\nΝεκρός εντοπίστηκε ο ορειβάτης που αναζητούνταν στον Όλυμπο\nΣεισμική δραστηριότητα στην Κρήτη – Τι συνέβη μετά τα 6,4 ρίχτερ στην Αλβανία\nΑλβανία: Συνεχίζονται οι ισχυροί μετασεισμοί\nΑλβανία: Στους 51 οι νεκροί – Σταματούν οι έρευνες – Ευχαριστώ του Ράμα στην ΕΜΑΚ\nΤραγωδία δίχως τέλος στην Αλβανία – Τουλάχιστον 46 οι νεκροί\n"Ανάσα" ελπίδας: Δίδυμα γεννήθηκαν αμέσως μετά το σεισμό στην Αλβανία (βίντεο)\nΑλβανία: Θρήνος στα χαλάσματα-Πάνω από 30 οι νεκροί και συνεχίζονται οι έρευνες\nΉταν "φορτωμένοι" με 400 πακέτα λαθραία τσιγάρα\nΌραση: Τα πέντε καλύτερα τρόφιμα για να την προστατέψετε\nΟ Παύλος Συνοδινός στο ψηφιακό κανάλι του Δήμου Ηρακλείου


Κολικοί | Babylino\nΤα μωράκια συνήθως αναπτύσσουν κολικούς μεταξύ της δεύτερης και της τέταρτης εβδομάδας της ζωής τους. Στη περίπτωση αυτή κλαίνε απαρηγόρητα, εκτείνοντας ή μαζεύοντας τα ποδαράκια τους και αφήνοντας αέρια. Οι κρίσεις κλάματος μπορεί να επανέρχονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και να επιδεινώνονται τις πρώτες απογευματινές ώρες.\nΑν θηλάζετε το μωράκι σας μπορεί να προκαλούνται λόγω της υπερευαισθησίας του σε κάποια υγρή ή στερεή τροφή που καταναλώνετε. Το πρόβλημα των κολικών, λοιπόν, έχει ημερομηνία λήξης, δεν θα πρέπει όμως απλώς να περιμένετε να περάσει, υπάρχουν μερικά πράγματα που ίσως αξίζει να δοκιμάσετε να κάνετε...\nΑν θηλάζετε, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι τροφές όπως το λάχανο, η καφεΐνη, τα μπαχαρικά και κυρίως τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν στομαχική διαταραχή στο βρέφος. Αν ταΐζετε το μωρό σας με ξένο γάλα, δοκιμάστε κάποιο που να μην έχει βάση το αγελαδινό γάλα ή που να έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη, ανάλογα με τις οδηγίες του παιδιάτρου. Αν οι κολικοί έχουν προέλθει από ευαισθησία σε κάποια τροφή θα πρέπει να υποχωρήσουν σε μια με δύο μέρες μετά την αλλαγή του γάλατος.\nΠάρτε το μωρό σας αγκαλιά ή βάλτε το σε ένα μάρσιπο και κάντε βόλτες μέσα στο σπίτι. Η κίνηση και η σωματική επαφή θα το καθησυχάσουν.\nΞαπλώστε το μωρό σας μπρούμυτα πάνω στα γόνατα σας και τρίψτε του την πλάτη μαλακά. Η πίεση που ασκείται στο στήθος του μπορεί να το ανακουφίσει από τον πόνο.\nΤυλίξτε το καλά μέσα σε μια απαλή κουβέρτα για να νιώσει ζεστασιά στην κοιλιά.\nΜε την ευγενική συμβολή του παιδιάτρου κ. Μιχάλη Σαρρή.


Γλωσσικές πλάκες: χαρακτηριστικά και τιμές\nΣυγγραφέας Agni symvoulos ΑΝΑΓΝΩΣΗ 22 min Δημοσιεύτηκε από 10 Νοεμβρίου, 2020\nΜιλήσαμε λεπτομερώς για το πώς να φτιάξετε ένα διαμέρισμα από πλάκες γλώσσας και αυλακιού (GWP), οπότε δεν θα ασχοληθούμε ξανά με αυτό το ζήτημα. Θα επικεντρωθούμε στις ποικιλίες αυτού του υλικού για εσωτερικούς τοίχους, τα χαρακτηριστικά του και το στοιχείο της τιμής. Η κύρια διαφορά και η πιο αξιοσημείωτη εξωτερική παράμετρος των πλακών είναι το σύστημα κλειδώματος της γλώσσας και της αυλάκωσης.\nΥπάρχουν δύο κύριοι τύποι πλακών γλωσσών και αυλακώσεων:\nΓύψος. Είναι κατασκευασμένο από τσιμέντο και γύψο βαθμούς G-4 και G-5. Μπορεί επίσης να περιέχει πρόσθετα που αυξάνουν την αντοχή και την αντοχή στην υγρασία.\nΠυριτικό άλας. Παράγεται παρόμοια με τα δημοφιλή τούβλα ασβέστη από ασβέστη και άμμο χαλαζία.\nΟι διαστάσεις όλων των γυψοσανίδων γλωσσών και αυλακώσεων είναι στάνταρ – το ύψος είναι 500 mm, το πλάτος είναι 667 mm, αλλά το πάχος μπορεί να είναι είτε 80 είτε 100 mm.\nΑς συγκρίνουμε τις ιδιότητες των γυψοσανίδων και των πυριτικών πλακών γλώσσας και αυλακιού χρησιμοποιώντας τον πίνακα:\nΔείκτες Gypsum GWP Πυριτικό GWP\nΑπορρόφηση νερού,% 26–32 13.6\nΠυκνότητα, kg / m3 1350 1870\nΣυντελεστής θερμικής αγωγιμότητας, W / (m K) 0,29 0,45\nΣυντελεστής μόνωσης θορύβου, dB 34 38\nΑναφλεξιμότητα Μην καίτε Μην καίτε\nΑντοχή σε θλίψη, MPa πέντε 15\nΒάρος, kg 24-30 20 με διαστάσεις 500x250x88 mm\nΞεχωριστά, είναι απαραίτητο να μιλήσουμε για τα χαρακτηριστικά του ανθεκτικού στην υγρασία γύψου GWP. Το ποσοστό απορρόφησης νερού είναι μόνο 5%. Η πυκνότητα των ανθεκτικών στην υγρασία γυψοσανίδων είναι 1100 kg / m3, δηλαδή, ελαφρώς χαμηλότερο από αυτό των συνηθισμένων. Οι τυπικές σανίδες αντοχής στην υγρασία ζυγίζουν περισσότερο από το συνηθισμένο – 29-40 kg. Διακρίνονται, όπως στην περίπτωση γυψοσανίδας, με πράσινο χρώμα. Οι συνηθισμένες σανίδες γύψου είναι λευκές.\nΔεν παράγονται σανίδες πυριτικής υγρασίας, ο ρυθμός απορρόφησης νερού είναι ήδη χαμηλός.\nΌπως μπορείτε να δείτε, τα πυριτικά GWP είναι πιο ανθεκτικά, πυκνά, αλλά ζυγίζουν περισσότερο με ίσες διαστάσεις και διατηρούν τη θερμότητα χειρότερη. Ωστόσο, οι πλάκες γλωττίδας και αυλακιού χρησιμοποιούνται μόνο για εσωτερικά χωρίσματα, επομένως ο δείκτης ηχομόνωσης είναι πιο σημαντικός για αυτούς, και εδώ τα πυριτικά GWPs ωφελούνται σαφώς.\nΕκτός από το κύριο υλικό κατασκευής, οι πλάκες γλωττίδας και αυλακιού χωρίζονται σε ολόκληρο το σώμα και με κενά. Ο πρώτος τύπος έχει περισσότερο βάρος, ο δεύτερος είναι ελαφρύτερος · στο εσωτερικό του διαμερίσματος, οι επικοινωνίες μπορούν να κρυφτούν σε κενά-σωλήνες. Επιπλέον, η παρουσία κενών μέσα στις πλάκες βελτιώνει την απόδοση της ηχομόνωσης και της κατακράτησης θερμότητας..\nΗ τιμή μιας πλάκας γλωσσικού και αυλακιού γύψου τυπικού μεγέθους πάχους 80 mm είναι περίπου 190 ρούβλια. Πάχος 100 χιλιοστών – 235 ρούβλια. Το ανθεκτικό στην υγρασία γύψο GWP κοστίζει περίπου 220-250 ρούβλια, ανάλογα με το πάχος. Οι κοίλες γυψοσανίδες είναι φθηνότερες – από 140 ρούβλια.\nΗ τιμή μιας πλάκας πυριτικής γλώσσας και αυλακιού με πλήρες σώμα θα είναι περίπου 56 ρούβλια, αλλά οι διαστάσεις θα είναι μικρότερες – 498x115x248 mm. Γενικά, το κόστος του πυριτικού GWP είναι χαμηλότερο λόγω της διαθεσιμότητας των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται..\nΠλεονεκτήματα των πλακών γλωσσών και αυλακώσεων:\nδεν φοβάστε το μούχλα και το ωίδιο?\nάκαυστο υλικό ·\nΕίναι δυνατή η κατασκευή ενός διαμερίσματος γρηγορότερα από ένα τούβλο λόγω του μεγάλου μεγέθους και της ευκολίας πρόσφυσης των πλακών.\nη ραφή μεταξύ των πλακών λόγω της παρουσίας αυλακώσεων και κορυφογραμμών είναι ελάχιστη.\nΑπαιτείται πολύ λιγότερο κονίαμα ή κόλλα για συγκόλληση.\nφιλικές προς το περιβάλλον πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ·\nΟι πλάκες μπορούν να κοπούν με ένα συνηθισμένο πριόνι.\nΛόγω του μικρού πάχους των ραφών, είναι πιθανό να μην επιχρίσετε το διαμέρισμα από PGP πριν από την ταπετσαρία ή τη ζωγραφική, αρκεί να το γεμίσετε.\nΜειονεκτήματα των πλακών γλώσσας και αυλακιού:\nΕίναι απαραίτητο να τηρείτε αυστηρά την τεχνολογία εγκατάστασης του διαμερίσματος, να στερεώνετε με το δάπεδο, την οροφή, τους φέροντες τοίχους, διαφορετικά ο σχεδιασμός θα αποδειχθεί πολύ αναξιόπιστος.\nΗ απόδοση της ηχομόνωσης είναι χαμηλότερη από εκείνη ενός διαμερίσματος δύο φύλλων γυψοσανίδας με ενδιάμεσο στρώμα ηχομονωτικού υλικού ή τούβλου τοίχου.\nΔεν συνιστάται η στερέωση αντικειμένων βάρους άνω των 30 κιλών σε τοίχους κατασκευασμένους από γύψο GWP. Σε αυτήν την περίπτωση, θα χρειαστείτε ειδικούς συνδετήρες.\nΠαρά την φαινομενική απλότητα της εγκατάστασης, πρέπει να χρησιμοποιήσετε ένα επίπεδο, να παρακολουθείτε την ομαλότητα της τοιχοποιίας.\nΟι πλάκες γλωττίδας και αυλακιού είναι αρκετά βαριές, θα είναι πιο δύσκολο να τις τοποθετήσετε μόνες τους καθώς η τοιχοποιία ανεβαίνει.\nΧωρίσματα μήκους άνω των 6 μέτρων και ύψους 3,6 μέτρων δεν μπορούν να κατασκευαστούν από το GWP.\nΌσο για τους δημοφιλείς κατασκευαστές πλακών γλωσσών και αυλακώσεων, μεταξύ των οποίων μπορούν να σημειωθούν οι Knauf, Volma και Gifas..\nΤο αγγλικό όνομα για ένα τούβλο Lego ακούγεται σαν τούβλο που αλληλοσυνδέεται, δηλαδή τούβλο που μπορεί να μπλοκαριστεί


Οι κοινωνίες πάντα διαδήλωναν, διαδηλώνουν και θα διαδηλώνουν... - Kavos News Ειδήσεις και απόψεις...\nΟι κοινωνίες πάντα διαδήλωναν, διαδηλώνουν και θα διαδηλώνουν…\nΟι άνθρωποι πάντα διαδήλωναν, διαδηλώνουν και θα διαδηλώνουν. Για τα δικαιώματά τους (πολλά από αυτά που σήμερα θεωρούνται αυτονόητα), για την ανεξαρτησία τους, για να ασκήσουν πίεση στην εξουσία.\nΜέσα στα χρόνια εξέφρασαν την οργή και την αγανάκτησή τους κάποιες φορές ειρηνικά και κάποιες όχι και τόσο. Κι αν ορισμένοι από τους αγώνες του πλήθους βάφτηκαν με αίμα, μέσα από τους κάδους που φλέγονταν, πάντα έλαμπε μία σπίθα ελπίδας. Από την Τουρκία μέχρι την Νέα Υόρκη και από την Ινδία μέχρι την Αθήνα, ο λαός βγήκε στους δρόμους και αντιστάθηκε σε ό,τι τον αδικούσε, τον υποβίβαζε ή του στερούσε την ελευθερία του. Με τις διαδηλώσεις.\nΜερικές από αυτές πήραν τη μορφή εξέγερσης, μερικές έμειναν στην ιστορία γιατί άλλαξαν τον κόσμο.\nΧειμώνας του 1773 στη Βοστόνη. Ένα κρύο απόγευμα του Δεκεμβρίου πλήθος διαδηλωτών συγκεντρώθηκε στο λιμάνι της πόλης για να εμποδίσει την έλευση του πλοίου που μετέφερε τσάι από την Ανατολική Ινδία. Στόχος ήταν η κατάργηση του μονοπωλίου του εμπορίου τσαγιού, το οποίο μέχρι τότε ανήκε αποκλειστικά στην East India Company. Αυτή η μικρή επανάσταση ήταν σημαντική, γιατί πρόκειται για ένα από τα γεγονότα που οδήγησαν, τελικά, στην Αμερικάνικη Ανεξαρτησία.\nΤην 1η Μαΐου γιορτάζεται η ημέρα των εργατών. Εκείνη τη μέρα το 1886, τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν, διεκδικώντας 8ωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στην πλατεία Haymarket. Τελικά, ο απολογισμός ήταν θλιβερός, αφού συνελήφθησαν οκτώ διαδηλωτές που δικάστηκαν, τέσσερις από αυτούς καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος του τη ζωή του στη φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως εργατικής γιορτής.\nΕίναι η πιο σημαντική κίνηση για την ανεξαρτησία της Ινδίας από την Βρετανία. Οι Ινδοί δεν είχαν το δικαίωμα να εξάγουν το αλάτι τους, αλλά ήταν υποχρεωμένοι να το αγοράζουν επεξεργασμένο από την Αγγλία σε πολύ υψηλότερη τιμή. Τον Μάρτιο του 1930 ο Μαχάτμα Γκάντι ξεκίνησε μια πορεία 24 ημερών από το Ahmedabad στο Dandi, μαζεύοντας κόσμο στη διαδρομή. Όλοι μαζί βούτηξαν στη θάλασσα για να βγάλουν αλάτι. Περισσότεροι από 80.000 άνθρωποι κατέληξαν στη φυλακή για αυτή τους την πράξη.\nΕδώ ακούστηκε ο θρυλικός «I Have a Dream» λόγος του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Πρόκειται για την ειρηνική συγκέντρωση περισσότερων από 200.000 ανθρώπων στην Ουάσινγκτον στις 28 Αυγούστου του 1963. Στόχος τους ήταν να συναντήσουν τον πρόεδρο Τζον Φ. Κένεντι και να διεκδικήσουν ίσα δικαιώματα για τους έγχρωμους πολίτες και για όλες τις μειονότητες. Η πορεία αυτή έμεινε γνωστή ως το γεγονός που οδήγησε στην ψήφιση του Civil Rights Act του 1964, που αναγνώριζε ίσα δικαιώματα σε όλους.\nΟι φασαρίες που ακολούθησαν την εισβολή της αστυνομίας στο Stonewall Inn στις 28 Ιουνίου 1969 στη Νέα Υόρκη επηρέασαν πολύ την κοινή γνώμη σχετικά με τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Όταν το bar που ανήκε στη μαφία και όπου διασκέδαζαν gay άνδρες και γυναίκες έκλεισε, έγινε η αρχή για μια μεγάλη συζήτηση περί διακρίσεων.\nΗ Κορασόν Ακίνο, που αποκαλούσε τον εαυτό της «απλή νοικοκυρά», ήταν εξόριστη στη Βοστόνη. Όταν επέστρεψε στις Φιλιππίνες, προσπάθησε να ρίξει το δικτάτορα Μάρκος από την εξουσία. Μετά από μήνες διαμαρτυριών και διενέργεια εκλογών με αποτέλεσμα που τον ευνοούσε και πάλι, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Μανίλα και ανάγκασαν τον ηγέτη να φύγει. Έτσι η Ακίνο ηγήθηκε μιας νέας, δημοκρατικής χώρας.\nΈνας πολίτης στέκεται μπροστά από παρατεταγμένα τανκς. Στην Κίνα, στην πλατεία Tiananmen το 1989 τα γεγονότα απαθανατίστηκαν από τις κάμερες και ήταν σκληρά. Τα τανκς και ο στρατός είχαν εντολή να πυροβολήσουν και ο ακριβής αριθμός των νεκρών δεν έγινε ποτέ γνωστός. Η θυσία αυτών των ανθρώπων έκανε όλο τον κόσμο να αντιμετωπίσει την Κίνα και τη διακυβέρνησή της με άλλο μάτι.\nΝότια Αφρική, Purple Rain διαμαρτυρία, 1989\nΗ «Μωβ Βροχή» δεν είναι διάσημη μόνο για το χρώμα της μπογιάς με την οποία γέμισαν οι δρόμοι του Κέιπ Τάουν, αλλά και για το ότι ήταν μία από τις κυριότερες αιτίες που οδήγησαν στο να σταματήσει το απαρτχάιντ στην Αφρική. Τέσσερις μέρες πριν από τις εκλογές η αστυνομία άνοιξε τις κάνουλες και έρανε όσους διαδήλωναν με μωβ μπογιά για να τους «μαρκάρει» και να ξεχωρίζουν για τις πεποιθήσεις τους. Το σχέδιο των αρχών όμως απέτυχε, γιατί οι διαδηλωτές κατάφεραν να αποσπάσουν μία από τις κάνουλες και να γεμίσουν με τη μπογιά τα δημόσια κτίρια και τα γραφεία του National Party, του κόμματος που βρισκόταν τότε στην εξουσία.\nΑθήνα, Δεκεμβριανά του 2008\nΔεκέμβριος 2008. Πορείες διαμαρτυρίας, καταστροφές κτιρίων, γεγονότα που συντάραξαν την Αθήνα αλλά και όλη την Ελλάδα. Έλαβαν χώρα, αμέσως μετά από τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, που διεπράχθη στα Εξάρχεια από τον 37χρονο αστυνομικό Επαμεινώνδα Κορκονέα . Ονομάστηκαν αλλιώς και δεύτερα Δεκεμβριανά, ενώ η έκταση που πήραν ήταν τόσο μεγάλη, που κάποιοι έκαναν λόγο για εξέγερση. Ο πραγματικός χαρακτήρας των γεγονότων έγινε αντικείμενο πολιτικής και κοινωνικής τριβής και διχογνωμιών σχετικά με τη φύση και τα αίτιά τους.\nΜετά από 30 χρόνια στην εξουσία ο Χόσνι Μουμπάρακ βρέθηκε αντιμέτωπος με την πρώτη σοβαρή αντίδραση του αιγυπτιακού λαού. Για την ακρίβεια περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι μαζεύτηκαν στην πλατεία Tahrir για να εκφράσουν τον θυμό τους για την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα τους. Για τις επόμενες δύο εβδομάδες οι δυνάμεις του Μουμπάρακ τους επιτίθεντο με πέτρες, δακρυγόνα και ό,τι άλλο είχαν στη διάθεσή τους. Στις 11 Φεβρουαρίου του 2011 ο πρώην πρόεδρος ανετράπη.\nΤουρκία, Πλατεία Ταξιμ, 2013\nΗ πλατεία Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη, έγινε το σκηνικό όπου διαδραματίστηκαν οι μεγαλειώδεις τουρκικές διαδηλώσεις του 2013. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από τις 28 Μαΐου, όταν οι πολίτες (υπό την ηγεσία των οικολόγων) αντέδρασαν στη δημιουργία εμπορικού κέντρου στο πάρκο Γκεζί. Οι κινητοποιήσεις εξελίχθηκαν σε ταραχές σε όλη τη χώρα, όταν μια ομάδα που κατέβαλε το πάρκο δέχθηκε επίθεση από την αστυνομία. Η αντίδρασή αυτή μεταμορφώθηκε σε κίνημα εναντίον της καθεστωτικής καταπίεσης.\nPrevious Post«Υπήκοοι δίχως βασιλιά» του Αργύρη Χιόνη\nNext PostRosa Parks: «Η ηρωίδα του λεωφορείου»


Ομιλία του Μακαριωτάτου στο πρώτο Πανελλήνιο συνέδριο υπερήχων στη Μαιευτική και Γυναικολογία\nΣΤΟ 1o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΥΠΕΡΗΧΩΝ ΣΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑ\n«ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ.\nΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ»\nΚύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Εταιρείας Υπερήχων στη Μαιευτική και Γυναικολογία,\nΣτο προσκλητήριο γράμμα σας, που έγινε αφορμή για την αποψινή μου παρουσία στο κορυφαίο αυτό επιστημονικό συνέδριο, προκειμένου ν’ απευθύνω λόγους προερχομένους από την εμπειρία της Εκκλησίας επί ζητημάτων βιοηθικών, αναφέρετε χαρακτηριστικά: «Αν η ταχύτατα εξελισσόμενη εφαρμογή των υπερήχων στην ιατρική, καθοριστικά και καταλυτικά επηρέασε την πρόοδο όλων σχεδόν των ιατρικών ειδικοτήτων, στα τελευταία 30 χρόνια, στην Μαιευτική και Γυναικολογία υπήρξε αναμφίβολα τόσο η αιτία εκπληκτικών εξελίξεων, οι οποίες οδήγησαν στην άμεση επίλυση σοβαρών καθημερινών διαγνωστικών και θεραπευτικών προβλημάτων, όσο και η αφορμή ανάπτυξης νέων ιατρικών υπο-ειδικοτήτων, όπως αυτές της ιατρικής του εμβρύου, του προγεννητικού ελέγχου και της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Όλα δε αυτά σίγουρα όχι χωρίς ευρύτερους νομικούς, βιοηθικούς, Θεολογικούς και κοινωνικούς προβληματισμούς και κλυδωνισμούς…»\nΣας ευχαριστώ γιατί διευκολύνετε τη σκέψη μου, καθώς, ως εκπρόσωπος της επιστημονικής κοινότητας, αναγνωρίζετε στη διαδικασία του προγεννητικού ελέγχου «θεολογικούς και κοινωνικούς προβληματισμούς και κλυδωνισμούς», οι οποίοι καλόν είναι να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν από τους υποκειμένους στον έλεγχο αυτό παράγοντες. Και αυτοί είναι η μητέρα, ως η κυοφορούσα το έμβρυο, ο πατέρας, ως συνεργός στο έργο της δημιουργίας, ο ιατρός, που έχει την ευθύνη της παρακολούθησης μητέρας και εμβρύου και το ιατρικό λειτούργημα, αυτό καθεαυτό, που καλείται να δοκιμάσει τις αντοχές και τα όριά του. Στο επίκεντρο της όλης διαδικασίας το έμβρυο, που, ενώ είναι τόσο αδύναμο φαινομενικά και ανίσχυρο να εκφράσει τη βούλησή του, έχει τεράστια δικαιώματα τα οποία οφείλουν όλοι οι παράγοντες που το περιβάλλουν, να αναγνωρίζουν και να σέβονται.\nΕπιδίωξη του υπερηχογραφικού προγεννητικού ελέγχου είναι ο έλεγχος της κατάστασης στην οποία βρίσκεται το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της μητέρας του και η ανάλογη με την κατάσταση αυτή ιατρική επέμβαση. «Η Εκκλησία μας θαυμάζει το επίτευγμα, επικροτεί την κατάκτηση της νέας γνώσεως, ανακουφίζεται φιλάνθρωπα από την προσδοκία μιας επαναστάσεως στη διαγνωστική, προληπτική και θεραπευτική ιατρική, δοξάζει τον πάνσοφο Θεό για το δώρο και εύχεται και ελπίζει πως η βαθύτερη γνώση της βιολογικής και γενετικής ταυτότητός μας θα διευκολύνει την πορεία προς την πνευματική αυτογνωσία και θεογνωσία. Αντιλαμβάνεται, όμως, ότι, παράλληλα με τις μεγάλες υποσχέσεις, η γενετική επανάσταση εμπερικλείει και τους κινδύνους που εδράζονται στο γεγονός ότι η γνώση μας είναι λιγότερη της άγνοιας, η σύνεση πιο σπάνια από την αλόγιστη επιθυμία και οι αξίες ασθενέστερες από τα συμφέροντα.\nΓια τους λόγους αυτούς εφιστά την προσοχή όλων μας ώστε, με κάθε τρόπο, να προστατευθεί το ανθρώπινο γονιδίωμα από κάθε μορφής συμφέροντα, οικονομική εκμετάλλευση, ευγονικό προσανατολισμό, αλαζονική κυριαρχία. Το γονιδίωμα δεν είναι αυτό που δίνει αξία στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δίδει αξία στο γονιδίωμά του…» (Δελτίο Τύπου Ιεράς Συνόδου, 28/6/2000).\nΔε θα σας κουράσω παραθέτοντας τα επιστημονικά και όχι μόνο πλεονεκτήματα του προγεννητικού ελέγχου, ούτε θα αναλωθώ σε πεδία ιατρικής φύσεως, τα οποία είναι βέβαιο ότι θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν εκτενώς στην πορεία του συνεδρίου, από ανθρώπους ειδικούς επί του θέματος. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να καταγράψω, εν συντομία την άποψη της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας επί του ζητήματος αυτού, παραπέμποντας και στο σπουδαίο, κατά κοινή ομολογία, έργο που επιτελεί η Επιτροπή Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία, με συνέπεια, ευθύνη και συνδυασμό επιστημονικής γνώσης και εκκλησιαστικής εμπειρίας, τοποθετείται επί αναλόγων σύγχρονων και καυτών, επιτρέψτε μου να πω, ζητημάτων.\nΗ Ορθόδοξη Εκκλησία προέβαλε πάντοτε ως απόλυτο αξιολογικό και ηθικό κριτήριο για κάθε πολιτισμική πραγματικότητα το σεβασμό στη μοναδικότητα του Δημιουργού Θεού και την ανεκτίμητη αξία του ανθρωπίνου προσώπου. Το ανθρώπινο πρόσωπο κρίνεται μέσα στα πλαίσια της τριαδολογικής σύλληψης της εννοίας του, δηλ. εν αναφορά προς την Αγία Τριάδα. Ο άνθρωπος αυτονομημένος και χειραφετημένος από το Θεό δεν έχει καμία αξία. Την αξία την προσλαμβάνει από τη στιγμή που είναι εικόνα του Θεού και η διάκριση μεταξύ «φύσεως και προσώπου» επιτρέπει την αναφορά του ανθρώπου προς τον Θεό, με ταυτόχρονη αποφυγή κάθε προσπάθειας ανύψωσής του σε θέση απόλυτου όντος. Κάθε απόφαση του ανθρώπου δέον να λαμβάνεται στα πλαίσια της συμμετοχής του στην εκκλησιαστική ζωή, εν αναφορά προς τις εντολές του Θεού, σε σχέση με τον Δημιουργό της ζωής. Το «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα» της Εκκλησίας αυτό το σκοπό έχει, να δείξει δηλ. ότι η εξάρτησή μας από τον Θεό είναι κατάφαση της οντότητάς μας. Γι’ αυτό και «οποιαδήποτε αυτονόμηση από το απόλυτο αυτό κριτήριο αξιολογήθηκε ως εκτροπή από τις αρχές της Ορθοδόξου παραδόσεως και εμπειρίας, γιατί οδηγεί άμεσα ή έμμεσα σε αποσύνδεση από το λόγο της δημιουργίας. Η απειλή εισβολής της γενετικής τεχνολογίας στον άνθρωπο και στις βουλητικές λειτουργίες του, πηγάζει, σε τελευταία ανάλυση, από τις γενικότερες πολιτικο-κοινωνικές, ιδεολογικο-οικονομικές και πνευματικές τάσεις για την υποβάθμιση της ιερότητας και της αξίας του ανθρωπίνου προσώπου οι οποίες απέρρευσαν από το νέο σύστημα αξιών, όπως διαμορφώθηκε τον 19ο και 20ό αιώνα» (Μητρ. πρ. Ελβετίας Δαμασκηνός, «Επίσκεψις», 10/4/1987). Η προβολή, κατά ταύτα, εκ επόψεως Ορθοδόξου, του ανθρωπίνου προσώπου ως απολύτου αξιολογικού κριτηρίου των καρπών του σύγχρονου πολιτισμού και των γενετικών παρεμβάσεων, προσδιορίζει και τα πλαίσια μέσα στα οποία υποχρεούται να κινείται και η ευγονική, καθώς και το περιορισμένο «δικαίωμα» του ανθρώπου να επιλαμβάνεται όλων των γενετικών ζητημάτων αδιακρίτως.\nΜε βάση την ανωτέρω αρχή, επιβάλλεται όπως ο σκοπός των ερευνών και των εφαρμογών του προγεννητικού ελέγχου να μη προσδιορίζεται ούτε να περιορίζεται σε χρησιμοθηρικούς και μόνο στόχους, αλλά να υπηρετεί μόνο θεραπευτικούς σκοπούς ή επιστημονικούς. Κατά συνέπεια, είναι ανάγκη να προσδιορισθούν με σαφή τρόπο τα όρια των επιτρεπομένων επεμβάσεων. Εδώ τα προβλήματα είναι πελώρια, εμπρός στις κολοσσιαίες συνέπειες των πιθανών εφαρμογών. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι κρίσιμα: επιτρέπεται η θανάτωση του εμβρύου όταν η μη θανάτωσή του πρόκειται να οδηγήσει στη γέννηση ανάπηρου παιδιού; Και ποιος θα πάρει, στην περίπτωση αυτή, την απόφαση για την διακοπή της κύησης; Και τι σημαίνει να γεννηθεί ένα παιδί ανάπηρο; Αν αυτό είναι το θέλημα του Θεού, ποιος έχει το δικαίωμα να Του αντισταθεί; «Φοβόμαστε μήπως γεννηθεί ένα παιδί ανάπηρο. Μα ήδη γεννάται ανάπηρο, φορτωμένο με τις συνέπειες της τραγικής κληρονομιάς του θανάτου. Η βασική αναπηρία είναι ο θάνατος, όχι η ασθένεια. Γι’ αυτό, εκείνο που αξίζει και αποτελεί κυρίως δώρο είναι το αθάνατο στον άνθρωπο» (Μητρ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος, «Πνευματικά και ηθικά όρια της σύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας»).\n«Η μη αναγνώριση της ιερότητας της ζωής οδηγεί σε δυσάρεστες καταστάσεις. Διότι τότε κυριαρχεί ο εγωισμός, η λογική του ισχυρού, τότε δεσμεύεται ο νους από τα πάθη και η επιστήμη και τεχνολογία μπορούν να καταλήξουν μάστιγα για την ανθρωπότητα. Χωρίς αγάπη στο Θεό και σεβασμό στην ιερότητα της ζωής κυριαρχεί πολλές φορές η απανθρωπιά. Σήμερα και με τα μέσα που διαθέτουν η επιστήμη και η τεχνολογία, έχει αρχίσει να κυριαρχεί η ευγονική αντίληψη για τη ζωή και την κοινωνία. Η άποψη του νομπελίστα ιατρικής Φράνσις Κρίκ, σύμφωνα με την οποία «κανένα νεογέννητο παιδί δε θα έπρεπε να αναγνωρίζεται ως ανθρώπινο πριν περάσει ορισμένα τεστ για τα γενετικά του χαρίσματα… Αν αποτύχει αυτά τα τεστ, χάνει το δικαίωμα στη ζωή», είναι χαρακτηριστική. Δυστυχώς, γυρίζουμε στην εποχή του Καιάδα της αρχαίας Σπάρτης… Δηλ. κατά την άποψη του διακεκριμένου επιστήμονα, κανένα από τα παιδιά των παραολυμπιακών αγώνων, που, εκ γενετής, είχαν κάποιο πρόβλημα υγείας, δε θα έπρεπε να είναι στη ζωή. Σήμερα μάλλον φαίνεται μακρινό αυτή η άποψη να καθιερωθεί επισήμως, δόξα τω Θεώ. Αλλά και συνεχώς γενικεύονται οι προγεννητικοί έλεγχοι και νέα στοιχεία προκύπτουν για την πορεία της ζωής της κοινωνίας και η τάση είναι προς τα εκεί. Τα πράγματα γίνονται περιπλοκότερα αν η γονιδιακή εξέταση λ.χ. δείξει ότι το έμβρυο μπορεί να εξελιχθεί σε άνθρωπο με κληρονομική επιβάρυνση ως προς μιαν ασθένεια, αλλά που δεν είναι γνωστό αν και πότε θα εμφανιστεί.\nΘα ρωτήσει κάποιος: είναι κακό να γνωρίζουν οι γονείς ότι το παιδί που θα γεννηθεί θα έχει το σύνδρομο ντάουν ή μεσογειακή αναιμία; Όχι, θα απαντούσε κανείς λογικά. Αλλά η ίδια η κοινωνία θα έπρεπε να έχει βιώσει έτσι τη ζωή ώστε οι γονείς, στην ελεύθερή τους επιλογή, να μπορούν να επιλέξουν τη δοκιμασία και το σταυρό από την απαλλαγή. Να έχει διδάξει η κοινωνία – δεν εξαιρώ την ευθύνη της Εκκλησίας – ότι ο Σταυρός δίνει νόημα στη ζωή και όχι η προσπάθεια να απαλλαγούμε από κάθε τι που μας στεναχωρεί και το θεωρούμε βάρος σε μια ανέμελη ζωή» (Ομιλία στην ετήσια γενική σύνοδο της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας, 18/12/2004).\n«Η Εκκλησία που βλέπει με απέραντη συμπάθεια τον αδύναμο άνθρωπο, που περνά το μήνυμά Της μέσα από τη στενωπό του πόνου – η αγάπη, η υπομονή, η ταπείνωση δε νοούνται χωρίς πόνο – που ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα μέσα από τον ηθμό της φυσικής αδυναμίας και ανεπάρκειας και αναγνωρίζει το μεγαλείο του ανθρώπου μόνο μέσα από την ατέλεια και την αδικία, η Εκκλησία που συναντά τον άνθρωπο εκεί που η κοινωνία τον ξεχνά, πώς αυτή η Εκκλησία μπορεί να δεχθεί τη θυσία του ανθρώπου στον βωμό της νομιμοποιημένης ευγονικής αδικίας;» (Μητρ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος, «Ελεύθεροι από το γονιδίωμα», σελ. 101).\nΕκτός κι αν δεχθούμε ότι το έμβρυο δεν έχει δικαιώματα και ότι είναι έρμαιο στις επιλογές των «νοημόνων και ισχυρών» παραγόντων της υπόθεσης. Αλλά, ακριβώς μέσα από το γεγονός ότι το έμβρυο είναι άνθρωπος και πρόσωπο, εν εξελίξει, ζωή εξαρτημένη που προέκυψε από τη θέληση τρίτων, ανήμπορο να συντηρηθεί και να αμυνθεί από μόνο του, προκύπτουν ασφαλώς και τα δικαιώματά του.\n«Το πρώτο είναι το δικαίωμα της ανθρώπινης ταυτότητος. Το έμβρυο έχει ηθικώς αναφαίρετο το δικαίωμα να φανερώσει το ίδιο την ταυτότητα και να αναπτύξει την προσωπικότητά του. Αντί εμείς να αποφασίζουμε τί είναι και ποιο είναι, πρέπει να του δώσουμε τη δυνατότητα να μας το αποκαλύψει το ίδιο. Να αποδείξει ότι είναι άνθρωπος και να φανερώσει τα φυσικά και ψυχικά του γνωρίσματα, που το διαφοροποιούν και το ξεχωρίζουν από όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους. Αυτό το δικαίωμα πρέπει να το προστατεύσει η επιστήμη και η κοινωνία.\nΤο δεύτερο δικαίωμα είναι αυτό της ζωής. Η φυσική πορεία του εμβρύου είναι αυτή του κάθε ανθρώπου. Το δικαίωμα να ζήσει πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, να το προστατεύσουμε και να το φροντίσουμε. Το έμβρυο πρέπει να φθάσει στη δική του κατάσταση αυτόνομης ζωής, με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Αλλά και ο σκοπός της ύπαρξής του πρέπει να είναι μόνον η ζωή και ποτέ ο πειραματισμός (πειραματικά έμβρυα), το περίσσευμα (πλεονάζοντα έμβρυα) ή η αναμονή σε συνθήκες κατάψυξης (κατεψυγμένα έμβρυα). Το γεγονός ότι για χιλιάδες έμβρυα ο ζεστός μητρικός χώρος ανάπτυξης έχει αντικατασταθεί από το παγερό περιβάλλον ενός καταψύκτη και η δυνατότητα της ζωής από την προοπτική του πειραματισμού και του θανάτου, αποτελεί υποβιβασμό της αξίας του ανθρώπου και προσβολή του δικαιώματος στη ζωή.\nΤο τρίτο δικαίωμα είναι αυτό της αιωνιότητος. Το έμβρυο έχει προοπτική αθανασίας, είναι προορισμένο, από τη στιγμή της συλλήψεώς του, να περάσει στη ζωή της αιωνιότητος. Αυτό φανερώνει το δικαίωμα του Θεού να επαναλαμβάνει την εικόνα Του εν τω ανθρώπω» (Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, «Ορθόδοξη θεώρηση της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής»)\nΤο πρόβλημα χρειάζεται πνευματική αντιμετώπιση. Η διακοπή της κύησης είναι διακοπή της ζωής. Και η διακοπή της ζωής αποφασίζεται αναρμοδίως με κριτήρια ωφελιμιστικά. Η Χριστιανική ηθική αντίληψη για τη ζωή και το θάνατο διαφέρει από τη λεγόμενη «κοινωνική ηθική». Η πνευματική ηθική μιλάει για θυσία, για υπομονή, για σταυρό, για Γολγοθά, για πόνο, για στέρηση, για άσκηση, για ανάσταση, για δικαίωση, για αγώνα, για θέωση. Πού πάνε όλα αυτά, ενώπιον της αποφάσεως για διακοπή της κύησης επειδή το παιδί που έρχεται είναι προβληματικό; Τελικά, ποιος μπορεί να μας πείσει πως το θέλημα του Θεού δεν είναι για μας ευλογία;\n«Όποιες δύσκολες περιπτώσεις παρουσιάζονται στο ανδρόγυνο, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τις αντιμετωπίζει με πίστη στην Πρόνοια του Θεού, προσευχή και με συζήτηση με έμπειρο πνευματικό πατέρα. Υπάρχουν μερικοί γονείς που αποφεύγουν να προβούν σε προγεννητικό έλεγχο, διότι αυτό δημιουργεί πολλά ηθικά και πνευματικά διλήμματα που δεν μπορούν να αντέξουν, εκτός κι αν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, τον οποίο θα επισημάνει ο Χριστιανός επιστήμονας ιατρός» (Μητρ. Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου Ιερόθεος, «Βιοηθική και βιοθεολογία).\nΗ δυνατότητα προσυμπτωματικής διάγνωσης είναι κατ’ αρχήν θετική, διότι θα προειδοποιεί τον συγκεκριμένο άνθρωπο για την προδιάθεση που έχει για ορισμένη νόσο, ώστε να αποφύγει την έκθεσή του σε κινδύνους που συμβάλουν στην εκδήλωση της νόσου αυτής. «Η Εκκλησία στέκεται με δέος και θαυμασμό μπροστά στο επίτευγμα αυτό. Δεν εννοώ την εξυπνάδα του αλλά τη χρηστική εφαρμοσιμότητά του. Η ανάγκη για ποιότητα ζωής και η επιθυμία για καλύτερη υγεία είναι τόσο ανθρώπινες και τόσο φυσικές. Γι’ αυτό και κάθε τι που ανακουφίζει τον πόνο και αναχαιτίζει την ασθένεια, η Εκκλησία το αντιλαμβάνεται με ιδιαίτερη φιλανθρωπία και το αντικρίζει ως δώρο του Θεού και νίκη του ανθρώπου επί του μεγάλου εχθρού που είναι η πτώση, η κυριαρχία της ασθένειας και της αδυναμίας» (Μητρ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος, «Ελεύθεροι από το γονιδίωμα»)\nΌμως, η πρώιμη αυτή διάγνωση ενδεχομένως να είναι καταστρεπτική για το άτομο, από ψυχολογικής πλευράς, ιδίως όταν η νόσος για την οποία έχει προδιάθεση δεν είναι ιάσιμη. Στην περίπτωση αυτή, το δικαίωμα του ανθρώπου να γνωρίζει μήπως θα πρέπει να υποχωρήσει μπρος στο αντίθετο δικαίωμά του να μη γνωρίζει; Το θέμα, όμως, δεν είναι τόσο απλό. Η γενετική διάγνωση επηρεάζει και τους στενούς συγγενείς του ατόμου. Και αυτοί μπορεί να έχουν συμφέρον να γνωρίζουν. Έτσι το δικαίωμα του ενός να μη γνωρίζει συγκρούεται με το δικαίωμα των συγγενών του ή τρίτων να γνωρίζουν, όπως στην περίπτωση συνάψεως γάμου ή επί ήδη συναφθέντος γάμου, το δικαίωμα της συζύγου να πληροφορηθεί την κατάσταση της υγείας του συζύγου της, ενόψει τεκνοποιήσεως. Τίνος το δικαίωμα υπερισχύει; Και το ιατρικό απόρρητο ποιος θα αποφασίσει αν πρέπει να παραβιαστεί; Η δυσκολία είναι προφανής και έχει οδηγήσει πολλούς γενετιστές να αρνούνται να χρησιμοποιήσουν την προγεννητική διαγνωστική μέθοδο, ενώ αυτή είναι διαθέσιμη.\nΤο ίδιο δίλημμα υπάρχει και στις σχέσεις εργαζομένου και εργοδότου, ασφαλισμένου και ασφαλιστού. «Στην πάλη των κοινωνικών ευαισθησιών με τις εταιρείες είναι κοινή πλέον αίσθηση πως καμία επιτροπή δεν καταφέρνει να αναχαιτίσει την ορμή του οικονομικού παράγοντος. Η εμπορευματοποίηση και πατεντοποίηση των προϊόντων οδηγεί σε αυτή των γενετικών ιδιοτήτων και ιδιωμάτων και φυσικά στην οικονομική θεώρηση των πάντων. Η σύγχρονη εξέλιξη προχωρεί σιγά-σιγά στην εμπορευματοποίηση των επιτευγμάτων σε βαθμό τέτοιο που να ελέγχονται και τα γενετικά μυστικά του καθενός μας. Έτσι, σε λίγα χρόνια, ο καθένας μας θα φέρνει ένα πλήθος χαρακτηριστικών για κάθε ένα από τα οποία την πατέντα θα διεκδικεί κάποια εταιρεία. Με τον τρόπο αυτόν, διενεργείται μια μετατόπιση από το πρόσωπο στο απρόσωπο, από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά στην εταιρεία» (Μητρ. Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος, «Ελεύθεροι από το γονιδίωμα).\nΗ κακή χρήση των νέων μεθόδων γενετικής είναι αλήθεια ότι συγκεντρώνει, κατά κανόνα, την προσοχή των θεολόγων, των κοινωνιολόγων και των θεωρητικών της ηθικής. Αλλά, πριν από τη χρήση ή τις χρήσεις της επιστημονικής έρευνας, υπάρχει η φύση της γενετικής γνώσεως, που δε φαίνεται να απασχολεί όσο θα έπρεπε τους επιστήμονες. Το πρόβλημα μπορεί να φαίνεται φιλοσοφικό και άρα χωρίς πρακτικές προεκτάσεις, όμως, είναι βασικό να δώσει κανείς απάντηση στο ερώτημα ποια μπορεί ή πρέπει να είναι η φύση αυτής της γνώσεως. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα τίθεται στη βάση του και στην αρχή του, στο αν δηλ. η γνώση αυτή, τελικά, μπορεί να καθορίζει την πνευματική υπόσταση του ανθρώπου, μετακινώντας την από το επίπεδο της Θεϊκής προέλευσης στη μηχανιστική σύλληψη. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το κεφαλαιώδες ερώτημα: αν ο άνθρωπος τελικά «κατασκευάζεται» με τις δικές του πρωτοβουλίες. Ο «άνθρωπος κατά παραγγελίαν» δεν είναι πια υπόθεση επιστημονικής φαντασίας. Θα φθάσουμε κάποτε, όπως δείχνουν τα πράγματα, στη δημιουργία «υπερανθρώπων». Αλλά, αν αυτή είναι η επιδίωξη της ευγονικής, τότε πρόκειται για μια, σε όλη την έκτασή της, υποκατάσταση της φύσεως, είναι μια ανίερη και ιερόσυλη κυριαρχία επ’ αυτής. Και είναι αυτό καλό ή κακό;\nΑπό τα προεκτεθέντα, συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι πολύ σοβαρά ηθικά, κυρίως, προβλήματα προέρχονται από την ανεξέλεγκτη διασπορά των μεθόδων της Ευγονικής και από τους επιστήμονες, κατά βάσιν, εξαρτάται η διατήρηση της επιστήμης αυτής μέσα στα ηθικώς παραδεκτά πλαίσια. Προς τούτο, πρέπει όλοι οι δυνάμενοι να βοηθήσουν. Και ο ρόλος της Εκκλησίας μπορεί και πρέπει να είναι καταλυτικός. Οφείλει δηλ. η Ορθόδοξη Εκκλησία να επισημάνει τα όρια μέσα στα οποία πρέπει να παραμείνουν οι ευγονικές πρακτικές. Διαφορετικά, θα θρηνήσει η ανθρωπότητα επί των ερειπίων των ανθρώπινων όντων που θα σωρεύσει η άκρατη εγωκεντρική τακτική του ανθρώπου, που, από εικόνα του Θεού, μετατρέπεται σε αυτοείδωλο που ναρκισσεύεται, επ’ ολίγον, μέχρις ότου συνειδητοποιήσει την έκπτωσή του.


ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ & ΣΚΕΨΕΙΣ: ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ ΤΗ ΜΕΡΑ\nΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ ΤΗ ΜΕΡΑ\nTουλάχιστον 200 παιδιά πέθαναν στην επικίνδυνη μεταναστευτική διαδρομή της Κεντρικής Μεσογείου από τη Βόρεια Αφρική προς την Ιταλία μέχρι στιγμής τη χρονιά αυτή- πάνω από ένα παιδί τη μέρα- σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της UNICEF.\nΤα επικαιροποιημένα στοιχεία για τους θανάτους παιδιών εμφανίζονται καθώς οι ηγέτες των χωρών της G7 συνέρχονται στη Σικελία, μια σημαντική τοποθεσία για την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση στην Ευρώπη.\nΤα δεδομένα για το 2017 δείχνουν ότι όλο και περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, παίρνουν την επικίνδυνη διαδρομή της Κεντρικής Μεσογείου για να φτάσουν στην Ευρώπη, παρά τους εγγενείς κινδύνους του ταξιδιού.\n«Περισσότερα παιδιά τολμούν να κάνουν τη διαδρομή της Κεντρικής Μεσογείου για να φτάσουν στην Ιταλία, πράγμα που σημαίνει ότι περισσότερα παιδιά κυριολεκτικά πεθαίνουν για να φτάσουν εκεί», δήλωσε ο αναπληρωτής εκτελεστικός διευθυντής της UNICEF, Justin Forsyth.\n«Ένας αριθμός ρεκόρ 26.000 ασυνόδευτων και χωρισμένων από τις οικογένειές τους παιδιών έφτασε στην Ιταλία το περασμένο έτος, αλλά εάν διατηρηθούν οι τρέχουσες τάσεις, αυτό το ρεκόρ θα ξεπεραστεί κατά πολύ το 2017.\nΑυτό δεν είναι ένα ρεκόρ για το οποίο πρέπει να είμαστε υπερήφανοι, αλλά μια υπενθύμιση της συλλογικής μας αποτυχίας να διασφαλίσουμε την ασφάλεια και την ευημερία των παιδιών προσφύγων και μεταναστών».\n«Η Σικελία στέκεται ως σύμβολο ελπίδας για τα ξεριζωμένα παιδιά που αναζητούν μια καλύτερη ζωή, αλλά είναι επίσης και ο τελικός προορισμός ενός εξαιρετικά επικίνδυνου ταξιδιού που έχει κοστίσει τη ζωή σε πολλά παιδιά στην διαδρομή αυτή», δήλωσε ο Forsyth.\n«Αρμόζει λοιπόν οι ηγέτες της G7 να συναντώνται σε ένα τόπο γεμάτο συμβολισμό και νόημα για μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της εποχής μας.\nΑυτή είναι η στιγμή τους να επιδείξουν αληθινή ηγεσία με την υιοθέτηση ενός συγκεκριμένου σχεδίου πολιτικής που θα κρατήσει ασφαλή τα παιδιά πρόσφυγες και μετανάστες».\nΣτο πλαίσιο της διάσκεψης κορυφής της G7, η UNICEF συναντήθηκε με τους εκπροσώπους της G7 στις πρωτεύουσες τους, προτρέποντάς τους να υιοθετήσουν την Ατζέντα των έξι σημείων για Δράση της UNICEF για την προστασία των παιδιών προσφύγων και μεταναστών.\nΤερματισμός της κράτησης των παιδιών που ζητούν διεθνή προστασία ή μεταναστεύουν. Διατήρηση των οικογενειών ενωμένων ως τον καλύτερο τρόπο για την προστασία των παιδιών και παροχή στα παιδιά νομικού καθεστώτος.\nΕξασφάλιση της εκπαίδευσης όλων των παιδιών προσφύγων και μεταναστών και πρόσβαση στην υγεία και σε άλλες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.Άσκηση πίεσης για δράση σχετικά με τα βαθύτερα αίτια των μετακινήσεων ευρείας κλίμακας προσφύγων και μεταναστών.\nΕκτός από την Ατζέντα Δράσης, η UNICEF ξεκίνησε επίσης μια εκστρατεία που προτρέπει το κοινό να σταθεί αλληλέγγυο με τα παιδιά των προσφύγων και μεταναστών που ξεριζώνονται από τον πόλεμο, τη βία και τη φτώχεια.\nΗ καμπάνια "#AChildIsAChild", που με μια μεγάλη πινακίδα στο κέντρο της Ταορμίνα με το μήνυμα "Ηγέτες της G7, προστατέψτε τα παιδιά πρόσφυγες και μετανάστες", έχει μέχρι στιγμής υποστηριχθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από περισσότερους από 2 εκατομμύρια ανθρώπους. Τη σχετική εκστρατεία υποστηρίζει και η UNICEF Ελλάδος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.