1 τεύχος Φεβρουαρίου PROVOCATEUR Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΙΚΟΣ ΒΡΑΝΤΣΗΣ ΡΑΦΑΗΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟ ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΙΤΙΚ ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΘΩΜΑΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ Η ΠΙΣΤΙΣ ΕΑΝ ΜΗ ΕΡΓΑ ΕΧΗ ΝΕΚΡΑ ΕΣΤΙ ΚΑΘ ΕΑΥΤΗΝ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ είσαι έτοιµος να εκτεθείς? 1\n2 περιεχόµενα Εµείς dubium είναι provocateur Αλέξη Τσίπρα, πιστεύεις στον Θεό; o θεός δεν έχει ανάγκη εισαγγελέα dubium dubium Νίκος Βράντσης dubium dubium Προµήθειες υγείας: Ατέρµονες ζηµιογόνες διαδικασίες υποκρισίας; Δηµήτρης Μάρδας 11 το εγερτήριο Θωµάς Καλοκύρης 13 Συνωστισµός της Αριστεράς και της Προόδου Νώντας Λειβαδίτης 15 Η πτώση του υπαρκτού καπιταλισµού Ραφαήλ Παπαδόπουλος 16 Μια µεγάλη ευθύνη Ορέστης Μιτάκης 20 Alors, c est la guerre ο µύθος του απολιτίκ ANY REALITY IS AN OPINION YOU MAKE UP YOUR OWN REALITY Η ιστορία ενός Έλληνα Να αγαπάτε µε το µυαλό Νίκος Βράντσης Πάνος Παναγιώτου Γ.Κωνσταντινούδης Μαρία Καλίτση Αγγελική Μαυροµάτη Εγώ και ο εγώς µου Μαρία Θεοδωράκη 32 Μόνο αν µπορούσε να γυρίσει πίσω ο χρόνος Αναστασία Λαδοπούλου 33 Εσύ για εµένα, εγώ για εσένα Μάνος Μαλέσης 34 Βγάλε µια φωτογραφία Πασχάλης Ηλδικίδης 35 Θέλει, λέει, να ναι λεύτερος. Σκοτώστε τον Χαρίτων Τοµπουλίδης 36 What about the price tag? Για ένα ισορροπηµένο σύστηµα παιδείας Η ιδεολογία της ελληνικής προεδρίας Υπουργοί σε ρόλο ταχυδρόµου Κατά τ άλλα είµαστε άνθρωποι Άννα Ζάχου Κυβέλη Μάρδα Στέργιος Καλπάκης Δηµήτρης Μάρδας Θεοδώρα Δαγκαλάκου\n3 Θέλω να σε βοηθήσω να πάψεις να είσαι υπάνθρωπος και να γίνεις «ο εαυτός σου». «Ο εαυτός σου», λέω. Όχι η εφηµερίδα που διαβάζεις, µήτε η άποψη του µοχθηρού σου γείτονα, αλλά «ο εαυτός σου». 3\n4 EMEIΣ εµείς oι αµφιβάλλοντες Εμείς που κάποτε λέγαμε «Όχι», δίψως σκέψη δεύτερη Εμείς που κάποτε στεκόμασταν διστακτικοί στις προκλήσεις Εμείς που κάποτε υπήρξαμε φοβισμένοι Εμείς που κάποτε δεν πιστεύαμε στη δύναμη των ιδεών μας Εμείς που αρχίσαμε να κάνουμε το Όχι» μας «Μπορεί» Εμείς που βαρεθήκαμε με αυτούς τους δισταγμούς μας Εμείς που πάψαμε να υπακούμε στον φόβο Εμείς που είπαμε πως, ίσως, μπορούν κάτι να καταφέρουν οι ιδέες μας Εμείς που ενδώσαμε και είπαμε το «Ναι» Εμείς που ο δισταγμός αποτελεί μια κάποια ανάμνηση Εμείς που πια στην όψη μας ο φόβος, βλέπει έναν ισχυρό αντίπαλο Εμείς με αυτήν την αυτοπεποίθηση Εμείς είμαστε κάπου εκεί, σε ένα στάδιο. Ίσως του «Όχι», ίσως του «Μπορεί», ίσως του «Ναι». Είμαστε πάντως έτοιμοι να κάνουμε τα βήματα. Εσύ; Θα βηματίσεις μαζί μας; dubium 4\n6 ΙΣΤΟΡΙΕΣ Provocateur Νίκος Βράντσης Ξέρετε τι µεγάλο δυστύχηµα είναι να µη σου αρέσει η πόλη που αγαπάς; Δυστυχώς εµένα µου συνέβη. Έχει πάψει να µου αρέσει αυτή η πόλη. Δεν µου αρέσει γιατί όταν πηγαίνω στη βιβλιοθήκη της είµαι µονάχος. Δεν µου αρέσει γιατί βλέπω αποτσίγαρα στους δρόµους πεταµένα, βλέπω τα εκπληκτικά φυσικά της τοπία βεβηλωµένα, βρώµικα. Δεν µου αρέσει γιατί όποιον δηµιουργικό άνθρωπο έχω συναντήσει, µοιάζει απαρηγόρητος, περιθωριοποιηµένος και µόνος, βασανισµένος από τους ουγκολίνους, τους κανίβαλους που πίνουν, δίχως να εκτιµούν, την φαιά του ουσία. Δεν µου αρέσει γιατί βλέπω ανθρώπους υποταγµένους στα συντηρητικά βλέµµατα, µιας συντηρητικής κοινωνίας. Ανθρώπους που κυνηγούν τα λάθος πράγµατα, για να κερδίσουν την εκτίµηση λάθος ανθρώπων. Δεν µου αρέσει γιατί οι πολιτικοί µας πατριάρχες, ζήτησαν ψήφο για την αξιοπρέπεια ενός τίτλου ή µιας θέσης. Aν ξεγυµνώσεις όµως τους ανθρώπους αυτούς απ όλα τούτα τα αξιώµατα, θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία του να µην είσαι τίποτα. Δεν µου αρέσει γιατί ο πολίτης της συνδέει την πολιτική µε τους πολιτικούς. Δεν µου αρέσει γιατί δεν βλέπω ανθρώπους να ονειρεύονται. Και όσοι το έκαναν, έχασαν τη σπιρτάδα από τα µάτια τους, γιατί προτίµησαν τη σιωπή από τη µοναξιά. Δεν µου αρέσει η θλίψη, η µιζέρια που αποπνέει αυτή η πόλη. Eσύ, αλήθεια, δεν ταυτίζεσαι µαζί µου; Ίσως είσαι απλά από αυτούς που έπαψαν να µάχονται. Εκείνους τους συµβιβασµένους που από καιρό γνωρίζουν τη θλιβερή κατάσταση µα αρνούνται να τη παραδεχτούν, γιατί δεν έχουν επιλογή. Νοµίζοντας πως είναι φυλακισµένοι σε µια κόλαση που είναι αδύνατον να αλλάξει, προσπαθούν να σκαρφιστούν τρόπους για να αποσπάσουν την προσοχή τους. Αντί να παλέψουν για να αλλάξουν την πόλη αυτή, µεµψιµοιρούν ή απλά µεθούν και ταξιδεύουν σε απραγµατοποίητους πόθους και απωθηµένα θέλω. Ίσως έπαψες να νοιάζεσαι. Ίσως είσαι από εκείνους τους δειλούς που αρνούνται να αγκαλιάσουν το νέο, γιατί φοβούνται την κοινωνική κατακραυγή. Γιατί ξέρουν πως ως κοµµάτι του παλιού, ίσως δυσκολευθούν να βρουν µια θέση στο καινούριο όταν και αν αυτό εδραιωθεί. Ακόµα και η θέση του µεµψίµοιρου στην πόλη τούτη είναι µια θέση. Μια θέση, θα έλεγα, που έχει και µια αίγλη, διότι δίνει την εντύπωση πως ο αρνητισµός κρύβει και µια αντιπρόταση, η οποία όµως στην ουσία δεν υπάρχει. Στην πραγµατικότητα η θέση σου είναι µια θέση δειλίας. Η δειλία της απάθειας. Διότι αν πάψει να υπάρχει αυτό για το οποίο παραπονιέσαι, θα χάσεις την ταυτότητά σου, θα χάσεις αυτό που σου δίνει νόηµα. Εκτός αν είσαι από κείνους που γνωρίζουν το κενό τους, µα δε ξέρουν πώς να το γεµίσουν. Σε σένα χρειάζεται ένας στόχος, και µια πελώρια προσπάθεια ώστε να σε κάνουµε να πιστέψεις στον εαυτό σου, να πιστέψεις πως είσαι ικανός να αλλάξεις, έστω λίγο, τα πράγµατα. Αρκεί να προσπαθήσεις. 6\n7 Η πίστις, εάν µη έργα έχη, νεκρά εστί καθ εαυτήν (Αλέξη Τσίπρα, πιστεύεις στον Θεό;) Αλέξη Τσίπρα, πιστεύεις στον Θεό; Το ερώτηµα απευθύνθηκε στον αρχηγό της αξιωµατικής αντιπολίτευσης από τη σ υ µ π ο λ ί τ ε υ σ η και α κο λ ο ύ θ ω ς α π ό ορισµένους ιεράρχες. Οι ερωτώντες υποστηρίζουν ή υπονοούν ότι από την απάντηση του κ. Τσίπρα (ήδη δοθείσα άλλωστε σε ανύποπτο χρόνο) οι Ελληνες πολίτες θα κρίνουν αν είναι κατάλληλος για πρωθυπουργός ένα ιδιότυπο γκάλοπ, δηλαδή, για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, βασισµένο σε ερώτηση µε «παγίδες». Είναι προφανές ότι τέτοιο ερώτηµα βάζει την ήδη εύθραυστη δηµοκρατία µας σε τροχιά παραοθωµανικής θεοκρατίας, ήκιστα χριστιανικής και ήκιστα διαφωτιστικής ταυτοχρόνως. Προξενεί αλγεινή εντύπωση δε ότι τέτοιο ερώτηµα δεν ετέθη από κάποιον γραφικό ζηλωτή, αλλά από πολιτικό οργανισµό που αντλεί από τον φιλελευθερισµό. Είναι προφανές επίσης, ότι κανείς πιστός χριστιανός δεν συµµερίζεται τις ερωτήσεις του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, πολύ περισσότερο αν τίθενται για πολιτική εκµετάλλευση. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστοµος το εξέφρασε έτσι: «Κανείς δεν µπορεί να κρίνει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι οποίες είναι σεβαστές και ανεξάρτητες από την ιδιότητα που φέρει ο καθένας. Ο λαός κρίνει αν αύριο µπορεί να είναι κάποιος Πρωθυπουργός. Όµως υπάρχει ελευθερία στα πιστεύω του καθενός». Αντιθέτως ο Αλεξανδρουπόλεως Ανθιµος και ο Πειραιώς Σεραφείµ κάλεσαν τον Αλέξη Τσίπρα να οµολογήσει δηµοσίως τον αθεϊσµό του. Ο Πειραιώς µάλιστα τον κάλεσε να πάρει θέση στο ερώτηµα της Δηµιουργίας, όπως τίθεται συχνά-πυκνά από τους «δηµιουργιστές» φονταµενταλιστές στις ΗΠΑ, προκειµένου να του επιτραπεί να αναλάβει τη διακυβέρνηση, και εν συνεχεία προεξόφλησε κάθε απάντηση χρησιµοποιώντας τα λόγια του Ντοστογιέφσκι: «χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται». Περιττόν ειπείν, στην κάλπη δεν εκλέγεται γέροντας αλλά βουλευτής, ο πολιτικός ηγέτης δεν εκλέγεται βάσει της θρησκευτικής του πίστης, αλλά βάσει των πολιτικών ιδεών και ικανοτήτων του, και βεβαίως βάσει των προσδοκιών εκάστου εκλογέως. Ο Πειραιώς Σεραφείµ και οι οµοϊδεάτες του αντιλαµβάνονται την Ελλάδα ως ιδιότυπο θεοκρατούµενο κράτος συγκροτούµενο από οµοειδείς πιστούς, µέλη ενός περιούσιου λαού, ενιαίου και αµετάβλητου. Είναι εκτός πραγµατικότητας. Ναι µεν η Ορθοδοξία είναι η συνταγµατικώς αναγνωρισµένη επικρατούσα θρησκεία, αλλά όχι η υποχρεωτική. Η πίστη δεν επιβάλλεται µε νόµους και καταναγκασµό. Πολύ 7 περισσότερο, όπως λέγει ο αδελφόθεος Ιάκωβος: «Τι το όφελος αδελφοί µου, εάν πίστιν λέγη τις έχειν, έργα δε µη έχη; [...] Η πίστις, εάν µη έργα έχη, νεκρά εστί καθ εαυτήν».\n8 Ο κοσµικός ηγέτης εγκαλείται για τα έργα του και όχι για την πίστη του, για την αρετή του και όχι για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, για το πώς µπορεί να βοηθήσει τους συνανθρώπους του και όχι πώς να τους προσηλυτίσει. Ας δούµε όµως και τι λέει ο Ντοστογιέφσκι περί πίστης. Στους «Δαιµονισµένους», ο σκληροτράχηλος µηδενιστής Σταυρόγκιν αποσυναρµολογεί τον εθνικιστή Σατώφ στον µνηµειώδη διάλογο περί πίστης. Πιστεύεις στον Θεό; τον ρωτά. Ο Σατώφ: Πιστεύω στη Ρωσία, πιστεύω στην Ορθοδοξία, πιστεύω ότι η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει στη Ρωσία Επιµένει ο Σταυρόγκιν: Στον Θεό, πιστεύεις στον Θεό; Ο Σατώφ καταρρέει: Θα πιστέψω στον Θεό Ο µηδενιστής Σταυρόγκιν ξεγυµνώνει την «πίστη» του Σατώφ, την προβαλλόµενη µόνο ως δεκανίκι του πανρωσισµού του. Τέτοια χρήση της χριστιανικής πίστης έγινε στα αναµορφωτήρια του Εµφυλίου, τέτοια πίστη επεκαλούντο οι χουντικοί συνταγµατάρχες και οι βασανιστές τα έργα τους ωστόσο άλλα µαρτυρούσαν, έναν βίο κατενάντιο στη χριστιανική µαρτυρία. «Τι µε πειράζετε, υποκριταί; [...] απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.» φωτ.: Στράτος Καλαφάτης Αλέξη Τσίπρα, πιστεύεις στον Θεό; 8\n9 Ο Θεός δεν έχει ανάγκη εισαγγελέα Π ρ ι ν α π ό λ ί γ ε ς µ έ ρ ε ς καταδικάστηκε ο 27χρονος Φίλιππος Λοΐζος σε δεκάµηνη φυλάκιση για καθύβριση θρησκεύµατος κατ εξακολούθησιν µέσω της σατιρικής ιστοσελίδας του στο Facebook «Γέρων Παστίτσιος». Η δίωξη είχε ξεκινήσει µετά την καταγγελία της «βλασφηµίας» από τον φερόµενο ως υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής, νυν προφυλακισµένο για συµµετοχή σε εγκληµατική οργάνωση. Πώς τα φέρνει ο καιρός και η κρίση: οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του θρησκευτικού αισθήµατος να κατηγορούνται για εγκληµατικές πράξεις, οι δε σατιριστές να φορτώνονται µε φυλακίσεις για ειρηνικά τρολαρίσµατα στο διαδίκτυο. Δικαστική υπερθέρµανση, αφενός. Και ογκούµενη δυσανεξία στη σάτιρα, στην ετεροδοξία, στην ελευθεροστοµία, αφετέρου. Αυτά είναι τα προφανή της υπόθεσης Παστίτσιου. Ενδιαµέσως µπορούµε επίσης να µιλήσουµε για πολλαπλασιασµό του κακού γούστου και του εύκολου χάχανου, που προκαλεί την παραπληρωµατική εκδήλωση της υποκρισίας, του πουριτανισµού, την αναδίπλωση προς υπερσυντηρητικές αντιµετωπίσεις κάθε ατυπικής συµπεριφοράς, ακόµη και της πιο αβλαβούς. Λιγότερο αλλά πάντα προφανής στη δίκη και καταδίκη του φαρσέρ-σατιριστή Παστίτσιου είναι η αυξηµένη αυστηρότητα σε ό,τι προέρχεται από το διαδίκτυο. Το διαδίκτυο αντιµετωπίζεται, διωκτικά και δικαστικά, σαν φωλιά του Κακού. Μπορούµε να εικάσουµε βάσιµα ότι αν η φάρσα Παστίτσιου διαδραµατιζόταν σε έντυπο ή ραδιοτηλεοτπικό µέσο, µάλιστα ευρείας απηχήσεως, θα αντιµετωπιζόταν διαφορετικά στα ΜΜΕ αναγνωρίζεται η ελευθεροτυπία και η ελευθεροστοµία, η σάτιρα, ακόµη και η αθυροστοµία. Στο διαδίκτυο των ανωνύµων ή ψευδωνύµων χρηστών δεν αναγνωρίζονται παρόµοια δικαιώµατα. Είναι ένα από πολλά σηµεία της παράδοξης συνύπαρξης αρχαϊκών θυλάκων και υπερµοντέρνων συµπεριφορών στη δηµόσια σφαίρα. Πιθανόν διότι η σύγχρονη µηντιόσφαιρα για µέγα µέρος του πληθυσµού αλλά και των θεσµοφυλάκων δεν έχει αφοµοιωθεί κατ εύρος και κατά βάθος παραµένει ένας καινοφανής εισβολέας. Αυτά όµως συνιστούν εν πολλοίς συµπτώµατα µιας υπανάπτυξης στο επίπεδο της κουλτούρας της επικοινωνίας. Το µεγαλύτερο ενδιαφέρον βρίσκεται στην βαθύτερη ηθική και πολιτική κουλτούρα: της ανοχής, της εµπεδωµένης πίστης στην ελευθερία λόγου, στον τρόπο που αντιλαµβανόµαστε την προστασία θεσµών, αξιών, ηθών, κυρίως τι και πώς αντιλαµβανόµαστε ως θεσµούς, αξίες και ήθη. Η υπεραντίδραση εναντίον «ασεβών» ή «αντιθρησκευτικών» βιβλίων, ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, έργων τέχνης εν γένει, αλλά και δηλώσεων ή παραδειγµατικών χειρονοµιών, δεν είναι ασφαλώς σηµείο των καιρών της κρίσης. Η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος έχει αφορίσει λογοτέχνες στο παρελθόν, τον Λασκαράτο, τον Ροΐδη, τον Καζαντζάκη κι έχει πρωτοστατήσει στο «Ανάθεµα του Ελευθερίου Βενιζέλου», το 1916 του Διχασµού, µε τα λόγια του Αθηνών Θεόκλητου: «Ελευθερίω Βενιζέλω επιβουλευθέντι την Βασιλείαν και την πατρίδα και καταδιώξαντι και φυλακίσαντι Αρχιερείς, ανάθεµα έστω». 9 >\n10 Στα πρόσφατα χρόνια, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε ζητήσει συγγνώµη για το ανάθεµα του προκατόχου του. Ηταν όµως πια ο καιρός που οι διαµαρτυρόµενοι για το 666 και την ταινία Τελευταίος Πειρασµός του αφορισµένου Καζαντζάκη ήταν απλώς οι ζηλωτές. Η επίσηµη διοικούσα Εκκλησία σιωπούσε ή παρότρυνε, αλλά η ζώσα Εκκλησία ήταν αλλού, είχε προχωρήσει, και συµβίωνε ταπεινά και ειρηνικά µες στην εκκοσµικευµένη πολιτεία µε τους άπιστους, τους άθεους, τους ετερόδοξους, τους αγνωστικιστές. Αυτή η ζώσα Εκκλησία, το σώµα πιστών, έχει πει προ πολλού το θεολογηµένο και γενναίο «ο Θεός δεν έχει ανάγκη εισαγγελέα» αυτό το σώµα πιστών (πάντων ηµών των βαπτισθέντων), ζώντας την πίστη του ευχαριστιακά δεν έχει ανάγκη να επιστρατεύσει εισαγγελείς και αστυνόµους για να το προστατεύσουν από κακόβουλους, κακόγουστους και απνευµάτιστους σατιριστές. Στον παρόντα καιρό ωστόσο, τον καιρό της κρίσης, εξακολουθούµε να βλέπουµε ορισµένους αρχιερείς να επανέρχονται ως τιµητές και ρυθµιστές πάσης της κοινωνίας, να φιλοτεχνούν µικρούλια αναθέµατα, να φλερτάρουν µε ακροδεξιά και νεοναζιστικά µορφώµατα, να κρίνουν την καλλιτεχνική ή πνευµατική αξία έργων τέχνης, να καταριούνται συνανθρώπους για τα κουσούρια των επιλογών τους. Το ανησυχητικό είναι ότι την τέτοια ροπή προς τον αφορισµό, το ανάθεµα και την κατάρα συµµερίζεται, σιωπηρά έστω, όλο και µεγαλύτερο µέρος του πληθυσµού και, ηχηρά, κάποιοι δηµόσιοι λειτουργοί, επιφορτισµένοι κατά τα άλλα µε την προστασία των θ ε µ ε λ ι ω δ ώ ν ε λ ε υ θ ε ρ ι ώ ν κ α ι τ ο υ ανεξίθρησκου χαρακτήρα του κοσµικού κράτους. Φταίει η κρίση, που όλα τα ξ ε θ ε µ ε λ ι ώ ν ε ι κ α ι κ ά ν ε ι τ ο υ ς λαχταρισµένους ανθρώπους να αναζητούν αποκούµπι στον υπερσυντηρητισµό, σε ό,τι κουρελάκι τους παρουσιαστεί σαν παράδοση και αξιακό πλαίσιο; Ναι, ασφαλώς, η οικονοµική-κοινωνική κρίση βάθυνε την σύγχυση και την ανασφάλεια που ήδη προϋπήρχαν και ελάνθαναν στο πεδίο των πνευµατικών αξιών και των ηθικών συγκροτήσεων. Αλλά δεν δηµιούργησε η κρίση τα φαινόµενα. Επειδή µας περιµένει µακρύ άνυδρο µέλλον, επειδή η οργή και η µισαλλοδοξία πιθανόν να αβγατίσουν, επειδή η υπεραντίδραση και η υπερτιµωρία δεν λύνουν αλλά περιπλέκουν τα υπαρκτά προβλήµατα, ελπίζουµε οι δικαστές να πάψουν να ασχολούνται µε τις καταγγελίες των φαιά φορούντων για εγκλήµατα αθυροστοµίας και να ασχολούνται µε τα όντως εγκλήµατα των λευκών κολάρων. Ευχόµαστε επίσης η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος να ακούσει καθαρότερα τα µηνύµατα της ζώσας Εκκλησίας, τα µηνύµατα της αλαφιασµένης και πονεµένης κοινωνίας, τα λόγια των δικών της φωτισµένων ιερεών που δεν είναι ελάχιστοι, να ακούσει τέλος έναν άλλο ιερέα, τον Πάπα Φραγκίσκο για τη θέση της µαρτυρούσας Εκκλησίας στην παγκοσµιοποιηµένη λατρεία του χρυσού µόσχου: «Προτιµώ µια Εκκλησία µωλωπισµένη, πληγωµένη, βρώµικη επειδή ήταν έξω στους δρόµους, από µια Εκκλησία που είναι ανθυγιεινή διότι παρέµεινε περιορισµένη και προσκολληµένη στην ιδέα της δικής της ασφάλειας» (Εvangelii Gaudium Η Χαρά του Ευαγγελίου, Νοέµβριος 2013). 10\n11 Προµήθειες υγείας: Ατέρµονες ζηµιογόνες διαδικασίες υποκρισίας; ( και µια αγωγή κατά της ΕΠΥ) Δηµήτρης Μάρδας Κατατέθηκε αγωγή σε βάρος της Επιτροπής προµηθειών Υγείας (ΕΠΥ), από την Επιτροπή Ερευνών του ΑΠΘ, για αθέτηση των όρων µιας σύµβασης. Αιτία: Μια επείγουσα µελέτη, για λογαριασµό της ΕΠΥ, που εκπονήθηκε από ερευνητική οµάδα του ΑΠΘ και η οποία αν και ολοκληρώθηκε κατά τα προβλεπόµενα σε 50 περίπου ηµέρες, το Δεκέµβριο του 2011, η διαδικασία αποδοχής ή µη των λύσεων που πρότεινε, δεν έχει κλείσει ακόµη. Η ΕΠΥ είναι ο κεντρικός φορέας διοίκησης των προµηθειών υγείας. Παραθέτουµε την εµπειρία ή ορθότερα τον Γολγοθά της προαναφερθείσας οµάδας των µελετητών. Αναλυτικότερα, Μεγάλη Πέµπτη 21 Απριλίου του 2011, µελέτη (βλ. = ) αναδείκνυε τις πανάκριβες τιµές στα ορθοπεδικά υλικά, που ήταν αναρτηµένες στο παρατηρητήριο τιµών της ΕΠΥ. Οι τιµές αυτές, ήταν υπερπολλαπλάσιες από εκείνες της αγοράς ίδιων προϊόντων παραγοµένων σε παλαιά κράτη-µέλη της ΕΕ. Η οµάδα εκείνη του Αριστοτελείου Παν/µίου Θεσ/νίκης, που ανέδειξε το πρόβληµα, προσκλήθηκε, µετά από εντολή του τότε Υπουργού Υγείας, να προτείνει άµεσα λύσεις έτσι ώστε να διορθωθούν οι στρεβλώσεις του τρόπου λειτουργίας της ΕΠΥ, τόσο στο Παρατηρητήριο τιµών όσο και σε άλλους συναφείς µε τις προµήθειες υγείας χώρους αρµοδιότητας της ΕΠΥ. Από εκεί και µετά αρχίζει µια ενδιαφέρουσα περιπέτεια. Από τον Μάιο του 2011 και παρά τις πιέσεις ορισµένων µελών (µιας µειοψηφίας) του Διοικητικού Συµβουλίου (ΔΣ) της ΕΠΥ υπέρ της γρήγορης έναρξης της µελέτης, τα συµβαλλόµενα µέρη κατέληξαν αισίως σε µια πρόταση συνεργασίας (µέσω µιας σύµβασης έργου) στα µέσα του Οκτωβρίου (). Λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της έρευνας, η ολοκλήρωσή της µελέτης έλαβε χώρα στα µέσα του Δεκεµβρίου του Οι προτάσεις της έρευνας παραδόθηκαν στους χρόνους που ορίστηκαν. Μια τριµελής επιτροπή αξιολόγησης συστήθηκε από την ΕΠΥ, για να παραδώσει το πόρισµά της άµεσα κατά τα προβλεπόµενα.μετά από οκτώ ολόκληρους µήνες () στις 23 Αυγούστου 2012 από την ηµέρα κατάθεσης και του τελευταίου µέρους της (επείγουσας κατά τα άλλα) έρευνας, ταχυδροµήθηκε (µε απλή επιστολή) το εν λόγω πόρισµα στους µελετητές. Αυτό, απέρριπτε τις λύσεις της µελέτης στο σύνολό τους. Το ΔΣ της ΕΠΥ µε µια ισχνή πλειοψηφία των µελών του, αποδέχθηκε το πόρισµα της επιτροπής αξιολόγησης. Οι µελετητές, όλως παραδόξως, δεν κλήθηκαν να εκφράσουν την άποψή τους για το εν λόγω πόρισµα πριν την κατάθεσή του στο ΔΣ της ΕΠΥ. Η µη αποδοχή µέρους των αποτελεσµάτων-προτάσεων της οποιασδήποτε µελέτης είναι καταρχάς θεµιτή. Είναι µέρος ενός συστήµατος αξιολόγησης. Το ακατανόητο όµως στην προκειµένη περίπτωση, είναι το εξής:γιατί δεν κοινοποιήθηκε, όπως είθισται και όπως 11 >\n12 ρητά στη σύµβαση ΑΠΘ-ΕΠΥ, το πόρισµα της επιτροπής αξιολόγησης στους µελετητές έγκαιρα, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα απαντήσεων τόσο προς την εν λόγω επιτροπή, όσο και προς τα µέλη του ΔΣ της ΕΠΥ; Οι απόψεις της τριµελούς επιτροπής αξιολόγησης, γενικόλογες και αόριστες, θεωρήθηκαν απαράδεκτες από τους µελετητές. Έτσι, σε τετρασέλιδη επιστολή-απάντηση, δυο ηµέρες µετά τη λήψη του εν λόγω πορίσµατος µέσα στο Καλοκαίρι, οι µελετητές κατέρριπταν όλες τις θέσεις της εν λόγω επιτροπής. Όλα αυτά έλαβαν χώρα στα τέλη Αυγούστου του Έκτοτε η ΕΠΥ δεν έδωσε σηµεία ζωής. Αρχές Ιανουαρίου του 2013, η Νοµική Υπηρεσία του ΑΠΘ επικοινώνησε µε την Πρόεδρο της ΕΠΥ ζητώντας εξηγήσεις για την κατάφορη παράβαση των όρων της σχετικής σύβασης. Επίσης, ζητούσε να µάθει κατά πόσο ασχολήθηκε το ΔΣ της ΕΠΥ µε τα όσα εξέθεταν οι µελετητές µε την επιστολή τους στα τέλη του Αυγούστου.Με έκπληξη η Νοµική Σύµβουλος του Παν/µιου διαπίστωσε ότι η Πρόεδρος της ΕΠΥ, δεν είχε γνώση της επιστολής των µελετητών, η οποία είχε σταλεί προς την ίδια µε συστηµένη επιστολή στις 28 Αυγούστου. Λίγες ηµέρες αργότερα βρέθηκε τελικά η επιστολή, οπότε η Πρόεδρος της ΕΠΥ την κοινοποίησε στην επιτροπή αξιολόγησης για τα περαιτέρω, µε το διακριτικό «εξαιρετικά επείγον». Η αποστολή αυτή έγινε στις 14 Ιανουαρίου του Κατά τα τέλη του 2013, η επείγουσα µελέτη που στην ουσία άρχισε τον Μάιο του 2011 ακόµη συζητιόταν Έτσι η νοµική υπηρεσία της Επιτροπής Ερευνών του ΑΠΘ κατάθεσε αγωγή κατά της ΕΠΥ (µε κοινοποίηση στον Υπ. Υγείας) µε θέµα την κατάφορη παραβίαση των όρων της σύµβασης µιας επείγουσας µελέτης που ολοκληρώθηκε σε 50 περίπου ηµέρες και ουδέποτε έληξε ο κύκλος της τελικής αποδοχής ή της απόρριψής της. Στην δεύτερη περίπτωση περιµέναµε φυσικά να ακούσουµε εναλλακτικές λύσεις θεραπείας των προβληµάτων του συστήµατος Ο Δηµήτρης Μάρδας είναι καθηγητής στο τµήµα Οικονοµικών Επιστηµών Α.Π.Θ 12\n13 Το Εγερτήριο Θωµάς Καλοκύρης (Άλλαξε στρατόπεδο, άλλαξε ειδικότητα και τάγµα. Αυτές όµως είναι πάλι εδώ, τον ανακάλυψαν απ την πρώτη µέρα. Συνοδεύουν τις νύχτες του, επανδρώνοντας το εγώ του µε οπλισµό βαρύτερο από κάθε τυφέκιο που άνθρωπος έφτιαξε ποτέ του. Είναι παντού. Οι ιστορίες. Χαραγµένες πάνω στο άσπρο τετράδιο ενός στρατιώτη. Απαγορευµένα χαραγµένες στη στολή του, ανούσια ριγµένες στο µυαλό του, γράφονται για να γραφτούν, ως ηµερήσιες διαταγές στο άναρχο στρατόπεδο της σκέψης του.) Έχει κρύο απόψε. Η πόλη κοιµάται. Η ώρα πέντε και µισή το πρωί. Χειµώνας. Ξυπνάω και σηκώνοµαι αργά µες στο σκοτάδι. Ντύνοµαι, πλένοµαι και ζώνοµαι µες τη µιζέρια της ρουτίνας. Κλειδώνω, ανοίγω το φως του διαδρόµου, παίρνω βαθιά ανάσα µια ζωή, ψιθυρίζω, και σήµερα. Σταµατάω στη γωνία, παίρνω ένα ζεστό καφέ και µπαίνω στο αυτοκίνητο. Ανοίγω το ράδιο, βάζω µπρος, σταµατάω. Σβήνω τη µηχανή. Έχει µια περίεργη αύρα η νύχτα σήµερα. Νιώθω τον αέρα δροσερό να ψιθυρίζει αισθήµατα και µελωδίες. Ανόητε, σκέφτοµαι, άναψε τη µηχανή και ξεκίνα Θα αργήσεις Αρχίζω να οδηγώ. Έχω µια ώρα ακόµη ώσπου να φτάσω στη δουλειά µου. Και έχει κάτι το ιδιαίτερα ελεύθερο η αίσθηση της οδήγησης. Μια ώρα. Ελεύθερος. Κάνω µια λυπηρή διαπίστωση η ώρα αυτή είναι η πιο όµορφη ώρα της µέρας µου. Ανοίγω το ράδιο, δυναµώνω, κατεβάζω ταχύτητα. Μια µελωδία φθάνει στα αυτιά µου. Απ το ράδιο ή απ τη νύχτα; Για τους φίλους που θυµάµαι αυτά τα βράδια, για τα νεύρα που µου σπάσαν στο στρατό, για τα όνειρα που µας τα δώσαν άδεια.. Νιώθω καλά, νιώθω δυνατός. Κοιτάω ψηλά. Ο ουρανός έχει πάρει ένα βαθυκόκκινο χρώµα, πίσω απ τα σύννεφα, το χρώµα αυτό του αίµατος, που προµηνύει το ξηµέρωµα. Το χρώµα του αίµατος ή της ελπίδας; Αφαιρούµαι, παραµένω µε το βλέµµα να θαυµάζω. Στο µεταίχµιο της γης και του ουρανού, στον ορίζοντα, µια πόλη κοιµάται. Θεσσαλονίκη. Κοιµάται κάτω από έναν ουρανό γεµάτο από κόκκινα σύννεφα, περιτριγυρισµένη απ το βαθύ µαύρο της θάλασσας. Κοιµάται κάτω από τόση οµορφιά. Κι εµείς το µόνο που έχουµε να κάνουµε για να τη ζήσουµε είναι να την αντιληφθούµε. Να ζήσουµε µε τα µάτια ανοιχτά. Κοιτάω το ρολόι. Μισή ώρα ακόµη. Κοιτάω τον εαυτό µου. Φοράω κουστούµι, γραβάτα, Bluetooth, είµαι χτενισµένος, σενιαρισµένος, γυαλισµένος, ξυρισµένος, κουρεµένος, νέος, τυπικός, τακτοποιηµένος. Κοιτάω τον ορίζοντα ελεύθερο, ατίθασο, άναρχο, µαγεµένο. Η καρδιά µου χτυπάει δυνατά. Όχι, δε νιώθω καλά. 13 >\n14 Κλείνω το ράδιο. Ανοίγω το παράθυρο, πνίγοµαι, χαλαρώνω τη γραβάτα. Κάθε µέρα περνάω από αυτό το σηµείο. Κάθε µέρα αντικρίζω την πόλη να κοιµάται κάτω απ το υπέροχο, ζωσµένος στη µιζέρια. Κάθε µέρα θέλω να φωνάξω. Να φωνάξω δυνατά, τόσο δυνατά όσο χτυπά τώρα η καρδιά µου µέσα απ το κουστούµι. Ξύπνα Θεσσαλονίκη, ξύπνα Πόλη µου, δική µου πόλη, ξύπνα Γίνε η λαµπρότερη πόλη στον κόσµο, ξεκίνα τώρα, ξύπνα Κοίτα ψηλά, θαύµασε το υπέροχο και κάντο κτήµα σου, βίωµα σου, τροφή για τα παιδιά σου Γι αυτό ξύπνα Πόλη µαγική, πόσα χάνεις να ξερες µες στη µακαριότητα του ύπνου σου Γι αυτό ξύπνα Κι εµένα που περνάω κάθε πρωί από πάνω σου και σε βλέπω καθώς κοιµάσαι, ξύπνα και ξύπνα µε Είσαι η µόνη µου ελπίδα Σώσε µε, ξύπνα µε Πριν ανατείλει ο ήλιος και απορροφηθώ στη µίζερη ρουτίνα της µαταιότητας, ξύπνα και ξύπνα µε Δεν ακούς το εγερτήριο; 14\n15 Συνωστισµός της Αριστεράς και της Προόδου Νώντας Λειβαδίτης Όταν ένα κόµµα ανεβαίνει σε µια τριετία από το 4% στο 26%, τότε κανονικά θα πρέπει να πάθει µια «κ ρ ί σ η τ α υ τ ό τ η τ α ς», π ρ ο σ π α θ ώ ν τ α ς ν α συνειδητοποιήσει από ποιους χώρους και κυρίως για ποιους λόγους απορρόφησε ένα τόσο µεγάλο ποσοστό σε σχέση µε πριν. Ο ΣΥΡΙΖΑ µετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, αρκέστηκε, όπως είναι λογικό, στο να πανηγυρίζει, αφήνοντας κατά µέρους οποιοδήποτε σηµάδι αυτοκριτικής. Τα πράγµατα βέβαια άρχισαν να δυσκολεύουν όταν κλήθηκε να πάρει θέση, ως κόµµα της Αξιωµατικής Αντιπολίτευσης πια, σε όσα απασχολούν αυτόν εδώ τον τόπο. Εκεί φάνηκε µια διάσταση απόψεων ανάµεσα στα µέλη του, τα οποία προέρχονται από διάφορες συνιστώσες της ξεχειλωµένης Αριστεράς. Η διάσταση αυτή οδήγησε σε σύγχυση και πολλές φορές σε παρεξηγήσεις επί παρεξηγήσεων όσον αφορά θέσεις του κόµµατος που έχουν να κάνουν π.χ. µε το Μνηµόνιο ή µε την παραµονή ή όχι της Ελλάδας στην ΕΕ. Ζητήµατα στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δώσει ποτέ µέχρι τώρα ξεκάθαρη απάντηση φοβούµενος προφανώς µη δυσαρεστήσει µέρος του 26% και το χάσει από µια επόµενη εκλογική διαδικασία. Το αποτέλεσµα όλης αυτής της διαδικασίας είναι ο πόλεµος που δέχεται από τη ΝΔ (βασικό του αντίπαλο πια), αλλά και τις εσωκοµµατικές τριβές που δηµιουργούνται µέσα από «παρεξηγηµένες» δηλώσεις και οδηγούν ακόµα και σε αποχωρήσεις βουλευτών (βλ. Τατσόπουλο). Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς γιατί αυτή η κουβέντα γίνεται τώρα, κατόπιν εορτής, και όχι αµέσως µετά τις εκλογές. Μια πολιτική δύναµη για να κριθεί θα πρέπει να τεθεί µπροστά σε διλήµµατα και να κληθεί να πάρει θέσεις, οι οποίες και να είναι ουσιαστικές αλλά και να κερδίζουν τις εντυπώσεις σε σχέση µε τους αντιπάλους της. Το αν τα κόµµατα της κυβέρνησης (συν την ΔΗΜΑΡ) έχουν πείσει µε την στάση τους, νοµίζω είναι αστείο να το συζητάµε. Το αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει µείνει πιστός σε όσα έλεγε προεκλογικά και σε όσα συνεχίζει να υποστηρίζει τον τελευταίο ενάµιση χρόνο, είναι ζήτηµα που χωράει πολλή ανάλυση. Ενδιαφέρον όµως παρουσιάζει και το να αναλογιστεί κανείς γιατί το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ αυξήθηκε κατά 20 µονάδες περίπου. Προφανώς και αυτοί που το ψήφισαν στις προηγούµενες εκλογές προέρχονται από άλλα κόµµατα (όχι και τόσο «αριστερά») και βλέπουν στο ΣΥΡΙΖΑ ως λύση σε όλο αυτό που ζούµε. Αρνούµαι όµως να πιστέψω ότι ξαφνικά οι Έλληνες έγιναν αριστεροί, 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ-ΝΔ µε έχουν πείσει για τα «φιλοκεντροδεξιά» και καπιταλιστικά αισθήµατα του Έλληνα. Είναι αδύνατον λοιπόν όλοι οι δυσαρεστηµένοι πρώην ψηφοφόροι των δύο µεγάλων κοµµάτων να στράφηκαν ξαφνικά εναντίον του συστήµατος που τόσα χρόνια συντηρούν και τους συντηρεί. Μάλλον βλέπουν το ΣΥΡΙΖΑ ως µια ασφαλή λύση και συναντούν πολλά κοινά µε το ΠΑΣΟΚ του Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλα δείχνουν, στις επόµενες εκλογές θα είναι πρώτο κόµµα και θα τεθεί απέναντι στις υποσχέσεις που έχει δώσει. Το αν, και πόσες απ αυτές, θα τηρήσει θα το δούµε. Όπως επίσης θα δούµε και το αν είναι όντως το νέο ΠΑΣΟΚ, του οποίου τα πρώτα βήµατα έχει ήδη αρχίσει να ακολουθεί. Μεγάλο πρόβληµα όµως παραµένει το γεγονός ότι πολλές φορές οι ψηφοφόροι ενός κόµµατος είναι ο καθρέφτης του. Όταν οι ψηφοφόροι δεν ξέρουν τι θέλουν, αυτό έχει ως 15 αποτέλεσµα και το ίδιο το κόµµα να µην ξέρει προς τα που να κινηθεί.\n16 Η πτώση του υπαρκτού καπιταλισµού Ραφαήλ Παπαδόπουλος «Κοµµουνιστικά και σταλινικά απολιθώµατα», αποκάλεσε η ΝΔ τα κόµµατα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που πριν από λίγο καιρό εξέλεξαν τον α ρ χ η γ ό τ η ς α ξ ι ω µ α τ ι κ ή ς αντιπολίτευσης ως υποψήφιο του χώρου για την προεδρία της Κοµισιόν. Το ύφος της ανακοίνωσης δεν εκπλήσσει καθόλου, δεδοµένου ότι το κυβερνητικό κόµµα, ο στενός πυρήνας της κυβέρνησης και ο πρωθυπουργός, έχουν εδώ και καιρό αναδειχθεί σε πρωτεργάτες της διχόνοιας, της συκοφαντίας των πολιτικών αντιπάλων, και της κατάπτωσης και του εξευτελισµού του πολιτικού ήθους και διαλόγου στη χώρα. Ούτε εκπλήσσει η τερατώδης και σκόπιµη διαστρέβλωση της Ιστορίας, την οποία έχει κάνει άθληµα εδώ και δεκαετίες η Δεξιά στις ποικίλες εκφάνσεις της, ιδίως όταν βρίσκεται ενώπιον της απώλειας της εξουσίας, µε εξέχον παράδειγµα τη ΝΔ και την ηγεσία της, που εκούσια ξεχνάει ότι τα κόµµατα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, έχουν κύριο πολιτικό χαρακτηριστικό την κριτική στάση απέναντι στο σοβιετικό µοντέλο και την απερίφραστη καταδίκη των αυταρχικών πρακτικών του σταλινισµού, µε αιχµή την ιδεολογική ακαµψία, την καταπάτηση ατοµικών και πολιτικών δικαιωµάτων, και τις φυλακίσεις και εκτελέσεις αντιφρονούντων, που κληρονόµησαν σε µεγάλο βαθµό και τα κράτη του σοβιετικού συνασπισµού την εποχή του Ψυχρού Πολέµου. Η Αριστερά λοιπόν, στο µεγαλύτερο µέρος της, έχει κάνει γενναία αυτοκριτική και εσωτερικό διάλογο για τα αίτια της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισµού, και έχει εντοπίσει ως σηµαντικό αίτιο ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά της κληρονοµιάς του σταλινισµού, που αποξένωσαν µεγάλα κοινωνικά στρώµατα από το όραµα του σοσιαλισµού, διαστρεβλώνοντάς το µε τραγικά αποτελέσµατα, από κοινού βεβαίως µε άλλους οικονοµικούς και πολιτισµικούς παράγοντες. Δεν είναι πρόθεσή µου συνεπώς να αναπτύξω αυτήν την κριτική αποτίµηση, διότι εκτός των άλλων, δεν έχω και την απαραίτητη λεπτοµερή γνώση για κάτι τέτοιο. Ούτε πρόκειται να αναφερθώ στις ηθικές διαστάσεις και συνέπειες των ύβρεων και των ψεµάτων, που επιστρατεύει µαζικά η «φιλελεύθερη» Δεξιά, προκειµένου να ταυτίσει την Αριστερά και το σοσιαλισµό µε ανελεύθερα και καταπιεστικά καθεστώτα, όπως αυτό της Β. Κορέας ή της Αλβανίας του Ενβέρ Χότζα. Αρµόδια να κρίνει και να καταδικάσει τέτοιου είδους ταυτίσεις είναι µόνο η ιστορία και η λαϊκή βούληση. Ωστόσο, υπάρχει κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον, από πολιτική άποψη, σε αυτές τις εκρήξεις αντικοµµουνιστικής υστερίας, όσο γραφικές και γελοίες κι αν είναι. Εντασσόµενη σε µια ευρύτερη προσπάθεια ηθικής και ιδεολογικής απαξίωσης, οποιοσδήποτε φωνής αντίθετης στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισµό των τελευταίων δεκαετιών, ως συλλήβδην επικίνδυνης και ουτοπικής (µε ενδεικτικό παράδειγµα την αντιµετώπιση των οπαδών της εξόδου από το ευρώ από την κρατούσα ιδεολογία και τις δυνάµεις που την εκφράζουν, του τύπου «Αν επιστρέψουµε στη δραχµή θα γίνουµε κοµµουνιστική Αλβανία»), αυτή η προπαγάνδα µαρτυρά τον πανικό και το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται, παγκοσµίως, το κυρίαρχο κοινωνικοοικονοµικό σύστηµα. 16 >\n17 Με την κατάρρευση του σοβιετικού συστήµατος πριν από 20 χρόνια, η Δεξιά σε όλο τον κόσµο θριαµβολογούσε κοντόφθαλµα για το περίφηµο «Τέλος της Ιστορίας», και την οριστική κυριαρχία του καπιταλισµού της αγοράς, που δήθεν θα έφερνε την παγκόσµια ειρήνη, ευηµερία και ασφάλεια. Οι διαβεβαιώσεις αυτές απευθύνονταν πρωτίστως στους λαούς της Ρωσίας και των άλλων κοµµουνιστικών χωρών, που αντιµετώπιζαν τις τεράστιες ωδίνες της µετάβασης στον καπιταλισµό. Οι προσδοκίες όµως που καλλιεργήθηκαν µετά το 1989 σε αυτούς τους λαούς για ένα µέλλον δηµοκρατίας, ελευθερίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης, όχι µόνο δεν εκπληρώθηκαν, αλλά οι συνθήκες ζωής τους επιδεινώθηκαν ραγδαία. Καθώς η οικονοµία και οι κρατικές υπηρεσίες και επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν µέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστηµα µε ληστρικούς όρους, ώστε να ανοίξουν στον «ελεύθερο ανταγωνισµό», η ανεργία αυξήθηκε ταχύτατα και ιλιγγιωδώς, και οι απλοί άνθρωποι έχασαν την άµεση και καθολική πρόσβαση στα βασικά κοινωνικά αγαθά, που προηγουµένως τους παρείχε, έστω και µε µεγάλες ελλείψεις και προβλήµατα, το κράτος(στέγη, τροφή, υγεία, παιδεία), και εξαθλιώθηκαν πλήρως. Ταυτοχρόνως, το πολιτικό σύστηµα των χωρών αυτών διατήρησε στο ακέραιο τα δοµικά χαρακτηριστικά που είχε πριν τη µετάβαση(διαφθορά, παραβίαση των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωµάτων, αυταρχισµός και ακραίος συγκεντρωτισµός), µε την εξουσία να παραµένει µονοπώλιο µιας οικονοµικής και πολιτικής ολιγαρχίας που πλούτισε σκανδαλωδώς µε την αλλαγή καθεστώτος και εις βάρος της µεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών, και τον εκδηµοκρατισµό ουσιαστικά απόντα(τρανταχτό παράδειγµα η Ρωσία του Πούτιν). Με λίγα λόγια, ο καπιταλισµός στις ανατολικές χώρες κληρονόµησε όλα τα µειονεκτήµατα του κοµµουνισµού, χωρίς να διατηρήσει ούτε ένα από τα θετικά του στοιχεία. Η υπόσχεση για παγκόσµια ειρήνη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της ΕΕ, επίσης αποδείχτηκε ανεδαφική, καθώς η διάλυση του σοβιετικού µπλοκ αναβίωσε, ως υποκατάστατα κοινωνικής και πολιτικής συνοχής, τον εθνοτικό εθνικισµό και τον θρησκευτικό φονταµενταλισµό, και συνεπώς οι έριδες, οι ενδοκοινωνικές συγκρούσεις και οι πόλεµοι πλήθυναν, µε πρωτοφανή ρυθµό, στα εδάφη των πρώην κοµµουνιστικών χωρών και της Μ. Ανατολής. Λόγω της ανυπαρξίας του αντίπαλου δέους και της ψυχροπολεµικής ισορροπίας, οι δυτικές δυνάµεις που επεµβαίνουν στους πολέµους άλλων κρατών, και γενικά τα εµπλεκόµενα στον πόλεµο µέρη, δεν χρειάζονται πλέον στον ίδιο βαθµό τη νοµιµοποίηση της κοινής γνώµης για τις πράξεις και τις αποφάσεις τους. Επιπλέον, καθώς οι πόλεµοι διενεργούνται πλέον και από διεθνικούς και υπερεθνικούς δρώντες(τροµοκρατικές οργανώσεις κτλ), το διεθνές δίκαιο του πολέµου µεταξύ κρατών έχει χάσει πολλή από τη σηµασία και το κύρος του. Συνεπώς, οι σηµερινοί πόλεµοι είναι πολύ πιο άγριοι και αιµατηροί σε σχέση µε το παρελθόν, µε µαζικές σφαγές αµάχων και απάνθρωπη µεταχείριση των αιχµαλώτων πολέµου(πόλεµος στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Συρία, πόλεµος της Γιουγκοσλαβίας, πόλεµος του Λιβάνου κτλ). Η παταγώδης αυτή αποτυχία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισµού στα πεδία της ειρήνης, της ασφάλειας και της οικονοµικής ευηµερίας στην Ανατολική Ευρώπη και τη Μ. Ανατολή, επισφραγίστηκε ως οριστική αποτυχία και ανεπάρκεια, µε το ξέσπασµα της συστηµικής κρίσης του 2008, που έπληξε τις ανεπτυγµένες δυτικές χώρες, ΗΠΑ και ΕΕ, δηλαδή τον ως τότε «αµόλυντο» από µεγάλες κρίσεις καπιταλιστικό πυρήνα. Η κατάρρευση του χρηµατοπιστωτικού συστήµατος των ΗΠΑ, εξαπλώθηκε παγκοσµίως λόγω της ελευθερίας διακίνησης κεφαλαίων, και η παρέµβαση των κυβερνήσεων για να σώσουν το χρεοκοπηµένο χρηµατιστικό τραπεζικό κεφάλαιο µε τεράστιες κρατικές δαπάνες, προκάλεσε την µετακύλιση των ιδιωτικών χρεών των τραπεζιτών στις πλάτες του κοινωνικού συνόλου, και την συνακόλουθη µαζική φτωχοποίηση των λαών, και ιδιαίτερα των µεσαίων στρωµάτων, µε την περικοπή κοινωνικών παροχών στους αδύναµους και την πλήρη κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωµάτων.έτσι, οι αντιφάσεις της δανειστικής καπιταλιστικής οικονοµίας, που βασίζεται στη διόγκωση των χρεών και την οικονοµική εξάρτηση 17 >\n18 των αδύναµων κοινωνικών οµάδων και χωρών από τις ισχυρές, στο διεθνή καταµερισµό εργασίας, έχουν οξυνθεί και εξαπλωθεί στον υπέρτατο βαθµό, µαζί µε την απόσταση µεταξύ πλούτου και φτώχειας, που έχει πάρει κι αυτή εκρηκτικές διαστάσεις. Στους χιλιάδες νεόπτωχους πρώην µεσοαστούς και νυν προλετάριους των δυτικών χωρών, διαλύονται προοδευτικά οι αυταπάτες περί ευηµερίας και ατοµικού πλουτισµού µέσω της «ελεύθερης αγοράς» και του καπιταλισµού, δεδοµένης µάλιστα της δεδηλωµένης πρόθεσης του µεγάλου επιχειρηµατικού-τραπεζικού κεφαλαίου, που ελέγχει το νεοφιλελεύθερο εγχείρηµα µέσω κυβερνήσεων και υπερεθνικών θεσµών(εκτ, ΕΕ, ΔΝΤ), να εξοµοιώσει τους εργαζοµένους της Δύσης µε αυτούς των ανατολικών χωρών, σε επίπεδο µισθών και βιοτικού επιπέδου, στο όνοµα της «ανταγωνιστικότητας» και των «διεθνών αγορών». Κι αν οι εργαζόµενοι των ανατολικών χωρών, που υφίστανται εδώ και είκοσι χρόνια τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, αναπολούν την ασφάλεια και τη σιγουριά της φτωχής ζωής µε τα απολύτως απαραίτητα που ζούσαν πριν το 1989, χωρίς να έχουν γευτεί ακόµη την πολλάκις υπεσχηµένη ευηµερία και δηµοκρατία, οι εργαζόµενοι των δυτικών χωρών, που άκουγαν για δεκαετίες τις κυβερνήσεις τους να κατηγορούν τα κοµµουνιστικά καθεστώτα ως τυραννικά, και να αυτοπροβάλλονται ως «ελεύθερος κόσµος», βλέπουν ακόµη κι αυτήν την υποτυπώδη και στρεβλή αντιπροσώπευση που τους εξασφάλιζε η αστική κοινοβουλευτική δηµοκρατία, να καταργείται, µαζί µε τα οικονοµικά δικαιώµατα και την ίδια τους την ιδιοκτησία, στο όνοµα ακριβώς του φιλελευθερισµού και της δηµοκρατίας(). Ο παγκόσµιος καπιταλισµός λοιπόν βρίσκεται σε αδιέξοδο, αντιµετωπίζοντας µια δοµική οικονοµική κρίση και συνάµα κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης, αφού, µέσω του νεοφιλελευθερισµού, υπέταξε πλήρως την πολιτική στα ταξικά του οικονοµικά συµφέροντα. Με αυτό τον τρόπο καταπάτησε ο ίδιος την οικονοµική ανάπτυξη και τη φιλελεύθερη δηµοκρατία, που επικαλούνταν η κυρίαρχη τάξη ως προπαγανδιστικά όπλα για να εξασφαλίσει τη συναίνεση των κυριαρχούµενων τάξεων, και ταυτόχρονα ήρε τους ταξικούς διαχωρισµούς µεταξύ του µεγαλυτέρου µέρους των εργαζοµένων, που τον προστάτευαν από τη µαζική αµφισβήτηση, προλεταριοποιώντας και εξαθλιώνοντας τη µεσαία τάξη, που αποτελούσε το βασικό κοινωνικό του στήριγµα, χάριν της βραχυπρόθεσµης αύξησης των κερδών του. Και το αδιέξοδο αυτό επιτείνεται από δύο επιπλέον παράγοντες. Πρώτον, ο καπιταλισµός είναι το πρώτο σύστηµα στην παγκόσµια ιστορία που κατέρρευσε χωρίς να υπάρχει αντίπαλος, πράγµα που κάνει την αποτυχία του ακόµη πιο οφθαλµοφανή και αδιαµφισβήτητη. Δεύτερον, στη σηµερινή κρίση, σε αντίθεση µε αυτήν της δεκαετίας του 30, η αστική τάξη, για πολλούς λόγους που έχω αναλύσει αλλού, δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε τη δυνατότητα να δώσει µια διέξοδο κευνσιανού τύπου, τονώνοντας τη ζήτηση και την παραγωγική δραστηριότητα, και δηµιουργώντας εκ νέου τη µεσαία τάξη, που θα παίξει το ρόλο του καταναλωτή των παραγόµενων προϊόντων, µέσω αυξηµένων κοινωνικών παροχών, φιλεργατικής νοµοθεσίας, και δηµοσίων επενδύσεων για την καταπολέµηση της ανεργίας. Ετσι, στον ιδιωτικό τοµέα οι παραγωγικοί συντελεστές παραµένουν ανενεργοί, καθώς το κεφάλαιο δεν κάνει τις απαραίτητες παραχωρήσεις στην εργατική τάξη για την επανεκκίνηση του καπιταλιστικού οικονοµικού κύκλου, το ανθρώπινο δυναµικό παραµένει ανεκµετάλλευτο κι όπου απασχολείται αυτό γίνεται µε στυγνή οικονοµική εκµετάλλευση και µισθούς πείνας, και πλέον το καπιταλιστικό κέρδος προέρχεται αποκλειστικά από το χρηµατοπιστωτικό τοµέα κι όχι από την παραγωγή και την πραγµατική οικονοµία, πράγµα που το κάνει µη βιώσιµο και διατηρήσιµο, όπως και ολόκληρο τον καπιταλισµό, ο οποίος, όπως έδειξε ο Μαρξ, εξαρτά την επιβίωσή του από αυτό 18 >\n19 και κοινωνικά ο ευρισκόµενος σε κρίση καπιταλισµός. Και αφού ο κεϋνσιανισµός έχει απορριφθεί ως διέξοδος από την κρίση, δεν µένει στην αστική τάξη παρά η ένταση της εκµετάλλευσης και της καταστολής των εργαζοµένων, που φτάνει πλέον στα άκρα και χωρίς προσχήµατα, συνοδευόµενη από µια εξίσου χωρίς προσχήµατα προπαγάνδα, του είδους που περιγράψαµε στην αρχή. Στα πλαίσια αυτής της προπαγάνδας και του αδιεξόδου που υποκρύπτει, οι πολιτικοί εκπρόσωποι του αποτυχηµένου καπιταλισµού, επικαλούνται µέσα στον πανικό τους να διασωθούν, το «φόβητρο» του κοµµουνισµού, επιχειρώντας να ξυπνήσουν στους πολίτες φαντάσµατα και φοβίες άλλων εποχών. Ο «υπαρκτός καπιταλισµός» έχει εισέλθει σε φάση µη αναστρέψιµης παρακµής, όπως ο υπαρκτός σοσιαλισµός τις δεκαετίες του Είναι ζωντανός- νεκρός πολιτικά, οικονοµικά και ιδεολογικά, και διατηρείται τεχνητά στη ζωή µε τεράστιο κοινωνικό κόστος, εκµεταλλευόµενος την απουσία µιας έτοιµης και ρητά διατυπωµένης εναλλακτικής. Αποκρύπτει και ωραιοποιεί τη δική του κατάρρευση, υπενθυµίζοντας την κατάρρευση και τα ελαττώµατα του αντιπάλου συστήµατος. Με αυτόν τον τρόπο όµως πιστοποιεί µε τον πιο κατηγορηµατικό τρόπο τη δική του οριστική αποτυχία, µη µπορώντας πλέον να προσφέρει στους εργαζοµένους µια θετική προοπτική για το µέλλον, αλλά µόνο την αποφυγή αυτού που παρουσιάζει ο ίδιος ως χειρότερο. Τώρα, είναι µοναδική ιστορική ευκαιρία για την Αριστερά, να αµφισβητήσει ευθέως τον καπιταλισµό, µε επιθετική τακτική και χωρίς επιζήµιες προσπάθειες συµβιβασµού µε τις αστικές πολιτικές δυνάµεις, και να προτείνει µια σοσιαλιστική διέξοδο, άµεσα εφαρµόσιµη, που θα ενσωµατώσει τα διδάγµατα των κατακτήσεων αλλά και των λαθών του παρελθόντος. 19\n20 Μια µεγάλη ευθύνη Ορέστης Μητάκης Ακούµε τους γονείς µας να µας λένε πως είµαστε το µέλλον. Ακούµε τους καθηγητές µας στο πανεπιστήµιο να µας λένε το ίδιο. Βρισκόµαστε ξαφνικά λοιπόν στη θέση να πρέπει να διευθύνει η γενιά µας ένα τεράστιο όγκο ανευθυνότητας κοινωνικής και ηθικής ολόκληρων ετών. Ακρογωνιαίο λίθο για την επίτευξη αυτού πρέπει να αποτελέσει το σύγχρονο πανεπιστήµιο. Μπορεί το πανεπιστήµιο µας να µην διαθέτει και να µην µπορεί να προσφέρει όσα ένα άλλο Ευρωπαικό πανεπιστήµιο, όµως εµείς ως φοιτητές πρέπει να φανούµε δηµιουργικοί ακόµα και µε τα δεδοµένα αυτά. Αυτά τα ελάχιστα που διαθέτει το πανεπιστήµιο και που µας προσφέρει, οφείλουµε να τα αφουγκραστούµε και να τα κάνουµε κτήµα µας. Η αποφοίτηση µας θα πρέπει να σηµάνει το εναρκτήριο λάκτισµα για να προσθέσουµε µε τις γνωσεις που θα έχουµε λάβει, άλλο ένα λιθαράκι στην ποιότητα εκπαίδευσης του πανεπιστηµίου µας. Προυπόθεση για αυτό? Μα φυσικά ανοιχτό πανεπιστήµιο δίχως παρεµβολές στη λειτουργία του. Δεν αντιλέγω πως και οι κυβερνήσεις θέλουν τα πανεπιστήµιά µας κλειστά. Εµείς όµως τι κάνουµε? Τα κλείνουµε µια ώρα νωρίτερα διατυµπανίζοντας το κατόρθωµα αυτό? Η κίνηση αυτή απλά τρέφει ακόµα περισσότερο τον κρυφό διακαή πόθο των εκάστοτε κυβερνήσεων που θέλουν έναν λαό αµόρφωτο, στασιµο και απαίδευτο πνευµατικά. Ε λοιπόν ΌΧΙΣε κανέναν δεν πρέπει να κάνουµε τη χάρη να µας στερεί τη δυνατότητα να σπουδάσουµε, είτε αυτός είναι απλός πολίτης που ζητά διακαώς κλείσιµο των σχολών ως µέσω πίεσης είτε κυβέρνηση. Κανείς δεν έχει το δικαίωµα να κλείνει και να φιµώνει το Δηµόσιο Πανεπιστήµιο παρά τις ελλείψεις του. Θυµηθείτε την εντολή που έχουµε λάβει από τους γονείς και τους καθηγητές µας και η οποία µας ψιθυρίζει είστε το µέλλον Ε ναι λοιπόν Έµεινα στη χώρα που µε γέννησε και µε ανέθρεψε φτάνοντας µέσα από δυσκολίες 21 χρονών για να σπουδάσω εδώ και δεν πήγα στο εξωτερικό αν και µπορούσα Ζητώ το αυτονόητο Ανοιχτό το πανεπιστήµιο που κόπιασα για να πετύχω να κάνω το όνειρο µου πραγµατικότητα Να βγω αύριο έξω στην κοινωνία και να µπορέσω µέσω της νοµικής µου κατάρτισης να προσφέρω και να φέρω εις πέρας την εντολή που µου δόθηκε, να προσφέρω ηθικά τη γνώση του επαγγέλµατος µου Να δείξω στους γύρω µου πως κάποιες κοινωνικές αξίες δεν τις πουλάω για το χρήµα Πως ναι, υπάρχει εκεί έξω κάποιος που σπούδασε εδώ, µένει εδώ, και προπάντων πως µένει εδώ για να πει ένα µεγάλο ευχαριστώ στη χώρα που του έδωσε έστω τα στοιχειωδώς απαραίτητα για να πορευτεί ως σωστός πολίτης Σιχάθηκα να ακούω γύρω µου ανθρώπους να προσπαθούν διακαώς να βρουν τρόπους να κερδίζουν φράγκα εις βάρος της κοινωνίας, ξεφτυλίζοντας έτσι και την στοιχειώδη κοινωνική ηθική. ΌΛΑ είναι θέµα παιδείας Κλείνεις µε κάθε τρόπο ένα δηµόσιο πανεπιστήµιο? = τερµατίζεις το µέλλον και τα όνειρα ενός ολόκληρου Έθνους Ο εύκολος δρόµος είναι η τοποθέτηση λουκετων στις καγκελόπορτες της Παιδείας. Ο δύσκολος δρόµος που θέλει σθένος και αποφασιστικότητα είναι ο προσωπικός αγώνας του καθενός µας, γιατί τα αποτελέσµατα αυτού του προσωπικού αγώνα είναι που θα κληρονοµήσουν στις επόµενες γενεές Ελλήνων µια ελπιδοφόρα και βιώσιµη κοινωνία. Παιδεία και ηθική ταυτίζονται. Μην το ξεχάσεις 20\n21 dubiumn.com 2 1\n22 Alors, c est la guerre Νίκος Βράντσης Έχετε διαβάσει το Έγκληµα και Τιµωρία του Ντοστογιέβσκι; Ρωτώ γιατί ο Ντοστογιέβσκι µας δίνει εκτός των πολλών άλλων, και µια πολύ καλή περιγραφή για τον τρόπο µε τον οποίο λειτουργεί η ενοχή. Ο Ρασκόλνικωφ λοιπόν, είναι ένας νεαρός φοιτητής που διαπράττει έναν φόνο, πιστεύοντας πως είναι ικανός να τον πράξει δίχως να τον κατατρύχουν αργότερα οι αγωνίες και οι τύψεις της πράξης του. Πέφτει ωστόσο έξω. Σύντοµα οι Ερινύες αρχίζουν να τον καταδιώκουν, βλέπει ύποπτες όλες τις κινήσεις, όλες τις λέξεις του περίγυρού του, γίνεται εµµονικός. Τις προάλλες έγραψα ένα κείµενο. Το ονόµασα provocateur για να γίνει σαφές από τον τίτλο πως ο στόχος µου ήταν να προκαλέσω. Να προκαλέσω έναν βρασµό στην ψυχή των σιωπηλών, καταπιεσµένων δηµιουργικών ανθρώπων που φοβούνται να εκφράσουν τη δηµιουργικότητά τους. Να προκαλέσω δυσφορία σε όσους καταλάβουν πως ηθεληµένα ή αθελά τους συντηρούν την παρακµή. Δεν ανέφερα κανένα όνοµα. Άφησα κάποιους κενούς µανδύες σε µια κενή καρέκλα. Κάποιοι είδαν πως οι µανδύες τους ταιριάζουν και τους φόρεσαν. Μόνοι τους τους φόρεσαν. Μόνοι τους έδειξαν ποιος είναι ο κατάλληλος µανδύας γι αυτούς. Άλλοι διάλεξαν τον µανδύα των σιωπηλών δηµιουργικών, άλλοι αυτόν του κενού από στόχους, ενώ άλλοι διάλεξαν τον µανδύα των συντηρητικών ανθρώπων. Και τώρα θα σας πω γιατί αναφέρω αυτό το έργου του Ντοστογιέβσκυ. Ο ήρωάς του, ο Ρασκόλνικωφ δεν έχει καµία σχέση, φυσικά, µε τον δήµαρχό µας. Για µένα ο Ρασκόλνικωφ άλλωστε είναι αθώος. Καµία πλην µιας. Στην επίδραση που είχε µέσα τους το αίσθηµα της ενοχής. Και οι δυο προδόθηκαν µονάχοι τους. Απλά ο πρώτος γιατί είχε µια συνείδηση συντετριµµένη. Ο δεύτερος αντίθετα γιατί έχει ποτίσει από τον φόβο, που προκαλεί η γνώση της ασυµβατότητας µε την εποχή και η λατρεία της εξουσίας. Κακό πράγµα η εξουσία. Στο provocateur είπα: (Η πόλη µου)δεν µου αρέσει γιατί οι πολιτικοί µας πατριάρχες, ζήτησαν ψήφο για την αξιοπρέπεια ενός τίτλου ή µιας θέσης. Aν ξεγυµνώσεις όµως τους ανθρώπους αυτούς απ όλα τούτα τα αξιώµατα, θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία του να µην είσαι τίποτα. Δεν είχα τότε, κανέναν στο µυαλό µου. Τώρα έχω. Κακό πράγµα λοιπόν η εξουσία. Και ξέρετε γιατί; Γιατί σε φθείρει σαν άνθρωπο. Μαγεύεσαι από την ικανότητά της να σου προσδίδει χαρακτηριστικά που δεν έχεις. Είσαι ο αξιοσέβαστος δήµαρχος ή ο αξιοσέβαστος µητροπολίτης ή ο αξιοσέβαστος δηµοσιογράφος. Μετά από κάποιον καιρό, συνειδητοποιείς πως έξω από το αξίωµα χάνεις την προσωπικότητά σου. Χάνεις το όνοµά σου. Και αυτή η ανασφάλεια, που προκαλεί ο κίνδυνος να χάσεις όλα τα οφέλη που σου προσφέρει το κύρος µιας θέσης (οικονοµικά και κοινωνικά ) σε 22 κάνει πλήρως εξαρτηµένο από τη θέση και πλήρως εξαναγκασµένο να κάνεις ότι περνά από το χέρι σου για να την κρατήσεις. >\n23 Το άρθρο νοµίζω πως λειτούργησε καταλυτικά. Μπορεί παραπάνω να µίλησα για µανδύες που µπορούσαν να φορεθούν, αλλά αυτό που ουσιαστικά έκανε το άρθρο ήταν να γδύσει, να απογυµνώσει και να αποκαλύψει. Έδειξε την αντιδηµοκρατικότητα και τα σπέρµατα συγκεντρωτισµού που είχαν ντυθεί τον µανδύα της νηφαλιότητας. Έδειξε πως η ανεξαρτησία της πένας και της σκέψης είναι αδιανόητα για κάποιους, όταν µπαίνουν ζητήµατα πατριαρχίας και οικογένειας. Έδειξε πως πίσω από µια δήθεν καλοσύνη, µια εµφανή ωστόσο στα έµπειρα µάτια υποκρισία, κρύβεται ένας πολυεπίπεδος φασισµός και συντηρητισµός, µια κακία και µια κατωτερότητα. Το άρθρο λειτούργησε καταλυτικά και για έναν λόγο ακόµα. Γιατί έκανε πιο εµφανή τα στρατόπεδα. Το στρατόπεδο της εξωστρέφειας ενάντια σε αυτό της οµερτά. Το στρατόπεδο της ελευθερίας ενάντια σε αυτό της αντιδηµοκρατικότητας. Το στρατόπεδο της δηµιουργίας ενάντια στην υπάρχουσα σήψη. Και πια ο καθένας καλείται να επιλέξει στρατόπεδο. Η µάχη δεν θα συντελεστεί όµως στο προνοµιακό πεδίο τους. Δε θα συντελεστεί εκεί που θέλουν αυτοί να µας οδηγήσουν. Η µάχη θα γίνει εκεί που θέλουµε εµείς. Στο πεδίο της δηµιουργίας και της σκέψης. Εκεί που αυτοί είναι εντελώς αφοπλισµένοι. Και το πεδίο αυτό είναι η κοινωνία των πολιτών. Kαι όταν πια καταλάβουµε τι είµαστε ικανοί να κάνουµε τότε το θέµα δεν θα είναι ποιος θα µας επιτρέψει, αλλά ποιος θα µας σταµατήσει. Χρειαζονται λοιπόν µικροί καθηµερινοί ήρωες. Χρειάζονται επικίνδυνοι, ανικανοποίητοι µε την υπάρχουσα σήψη και παρακµή, ονειροπόλοι, θρασύτατοι και αλλόφρονες, των οποίων η ψυχή και η σκέψη βράζει. Αυτούς έχει ανάγκη η πόλη. Και να είστε σίγουροι πως θα νικήσουµε. Αλλά δε θα νικήσουµε µε τυµπανοκρουσίες και θόρυβο. Η νίκη θα έρθει στα απαλά φτερά ενός περιστεριού. Ανεπαίσθητα, σιωπηλά. Μπορεί και εµείς οι ίδιοι να µην την καταλάβουµε. Ώρα λοιπόν για µάχη Και τώρα οι απαντήσεις σε υστερόγραφα στον µικρό Ναπολέοντα της µικρής µας αυτοκρατορίας: ΥΓ: Ο Δήµαρχος όπως ισχυρίζεται επιζητά την κριτική και τη συµµετοχή των νέων. Αρκεί η κριτική να είναι προς άλλους και η συµµετοχή να είναι µαζί του. Ειδάλλως είναι ανίκανος να τη διαχειριστεί. ΥΓ1: Αν δεν το χει αντιληφθεί ο δήµαρχος, εγώ γράφω συνεχώς και αδιάλειπτα στον τοπικό και εθνικό τύπο, ίσως µε κάποια χρονικά κενά, εδώ και πολλά χρόνια. Δε µε ενδιαφέρει καµία προεκλογική περίοδος. Αυτή την ανασφάλεια του θα την χαρακτήριζα σύνδροµο του Ρασκόλνικωφ. ΥΓ2: Αυτός που περιστοιχίζεται µονάχα από κόλακες, είναι φυσικό να βρίσκει αδιανόητη την κριτική, ειδικά όταν έρχεται από τους οικείους του. ΥΓ3: Δε γνωρίζω πως λειτουργεί ο δήµαρχος στην οικογένειά του. Εµείς στην δική µου οικογένεια, είχαµε αποµυθοποιήσει τις αυθεντίες από νωρίς. Και φυσικά λατρεύουµε να διαφωνούµε, ώστε να βελτιώνουµε ο ένας τον άλλο. Αυτό µας ενώνει. Κανείς µας δεν αισθάνεται άβολα µε αυτό. Και εκεί διαφέρουµε µάλλον από τον δήµαρχο µας. ΥΓ4: Όσο για τις σκοπιµότητες του άρθρου µου, απαντώ το εξής: Ένας εχέφρων αναγνώστης καταλαβαίνει πως ο σκοπός του άρθρου είναι να προκαλέσει την αντίδραση των πολιτών στην παρακµή που επιβάλλεται. Όχι να προτείνει εδώ το χάσαµε τελείως- υποψηφίους σε µια εκλογική αναµέτρηση, µε όρους οικογενειοκρατίας και νεποτισµού. Όπως προανέφερα οι δικές µας µάχες θα δοθούν σε άλλο πεδίο. Εκεί που εσείς δεν µπορείτε να µας αντιµετωπίσετε. ΥΓ5 : Καταλαβαίνω τη δυσκολία του δηµάρχου να αντιληφθεί το περιεχόµενο του provocateur και τον λόγο που το διαστρεβλώνει τόσο ευθαρσώς στην επιστολή του. Το καταλαβαίνω γιατί δεν µπορούµε να επικοινωνήσουµε. Η διαφορά µας και στον τρόπο της ζωής µας και στον τρόπο της σύλληψης των πραγµάτων είναι χαοτική. 23 ΥΓ6: ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΆΘΕ ΠΟΛΗΣ. Aν δε καώ εγώ, αν δε καείς εσύ, αν δε καούµε όλοι πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάµψη;\n24 ο µύθος του απολιτίκ Πάνος Παναγιώτου Ζούµε στην εποχή που η µόδα προστάζει ξανά να µένεις ουδέτερος, αντικειµενικός. Οι νέοι φαίνεται να υιοθετούν και πάλι τούτο το νέο είδος lifestyle που σου λέει άραξε στον καναπέ σου, δες τηλεοράση, πήγαινε για καφέ, µη διαµαρτύρεσαι έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα κλπ κλπ. Είναι αυτό το απολιτίκ που ακούω όλο και περισσότερο τελευταία. Βασική µου υπόθεση στις γραµµές που ακολουθούν είναι ότι το ουδέτερο και το αντικειµενικό που θέλουν κάποιοι να φαντάζονται όχι απλώς δεν υπάρχει αλλά αποτελεί κατασκεύασµα της άρχουσας τάξης µε ξεκάθαρο πρόσηµο. Η σηµερινή απολιτίκ κατάσταση είναι διαφορετική από εκείνη που όριζε η προ-κρίσης πραγµατικότητα. Τότε εκείνο που ενδιέφερε περισσότερο µπορεί να ήταν το ποιο τραγούδι θα στείλουµε στη eurovision ή ποια θα είναι τα σχήµατα στα µπουζούκια της Αθήνας κλπ. Ανούσια κουτσοµπολιά και µπόλικη επίδειξη πλούτου συνέδεαν το σκηνικό. Ήταν η εποχή που ο καπιταλισµός σε καλούσε για όλο και µεγαλύτερη απόλαυση. Σε τούτο το όργιο καπιταλισµού η πολιτική θεωρούνταν ξενέρωτη και όποιος επιχειρούσε να µιλήσει για πολιτική στιγµατιζόταν ως κοµµατοποιηµένος ή κάτι τέτοιο. Τα πράγµατα φαίνεται να άλλαξαν µε την έλευση της κρίσης. Η πολιτική µονοπωλούσε το ενδιαφέρον στις συζητήσεις απλών ανθρώπων. Ποιος έφταιξε, ποιες οι εναλλακτικές, ποιος µπορεί να µας σώσει ήταν ερωτήµατα που ακούγονταν συχνά σε παρέες και τηλεοπτικά πάνελ. Πολλές από αυτές τις συζητήσεις είχαν έντονο οπαδικό χαρακτήρα. Ο ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ αρνούνταν τα λάθη, για να µην πω τις λαµογιές, αυτών που ψήφιζε τόσα χρόνια, ο ψηφοφόρος της ΝΔ το ίδιο. Ο ένας έριχνε το φταίξιµο στον άλλον και τελικά δεν κατέληγαν πουθενά. Πέρα από αυτού του επιπέδου τις συζητήσεις, µια µερίδα κυρίως νέων ανθρώπων ενδιαφέρθηκε να βρει ουσιαστικές απαντήσεις για ότι συνέβαινε. Παρακολουθούσε συνέδρια, διάβαζε, συζητούσε, συµµετείχε σε κινήσεις και κινήµατα, ενδιαφερόταν. Μια άλλη µερίδα του πληθυσµού µορφώθηκε από το google και διάφορες φυλλάδες ανάξιες σχολιασµού. Αυτοί πιθανόν να σου µιλούσαν για το σχέδιο των µασόνων και των ιλλουµινάτι να καταλάβουν τον κόσµο, ίσως σου έδειχναν φωτογραφίες-ντοκουµέντα µε πολιτικούς µέσα σε µασονικές στοές, άλλους να χαιρετιούνται µε τη γνωστή µασονική χειραψία κλπ κλπ. Για όλα φταίνε οι Εβραίοι και όλα τα συναφή. Υπήρχε πάντως ένα ενδιαφέρον για την πολιτική. Ο κόσµος κατέβαινε στους δρόµους, αµφισβητούσε, ζητούσε αλλαγή, διεκδικούσε. Σήµερα η νέα απολιτίκ στροφή δεν µας επιστρέφει ακριβώς στην προηγούµενη κατάσταση. Οι απολίτικοι νέοι δεν είναι, δεν ήταν και δεν θα είναι, και τόσο απολίτικοι. Το νέο απολιτίκ lifestyle προστάζει χοντρά γυαλιά ήλιου, γένια, chill out µουσική, ψαγµένα στέκια, εναλλακτικά ποτά, µπόλικα check in, απάθεια και δαιµονοποίηση κάθε είδους συµµετοχής στα κοινά. Πόσο απολιτίκ µπορεί να είναι όλο αυτό που προσπάθησα να περιγράψω; Αυτό δεν είναι που θέλει κάθε συντηρητική Δεξιά πολιτική, έναν λαό αποκινητοποιηµένο; Έναν πληθυσµό που θα ενδιαφέρεται περισσότερο για το που θα κάνει check in το βράδυ ή για το πώς θα µαζέψει χρήµατα για να πάρει το νέο µοντέλο κινητού, θα πηγαίνει στη δουλειά του (όσοι εργάζονται ακόµη) και δεν θα ασχολείται µε την πολιτική παραπέρα. 24 >


ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ - ΟΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ\nΕάν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί για αρκετό καιρό, σε λίγο θα μας “αφήνουν” να βγούμε έξω αλλά εμείς δεν θα βγαίνουμε γιατί θα λέμε:\n-Που να πάω έξω; Κι αν “ξεμυτίσει” κανένας άλλος αόρατος και άγνωστος ιός;\n-Κι αν ο “γείτονας” είναι “ασυμπτωματικός” σε κάτι που δεν ξέρω ακόμα;\n-Κάτσε μέσα για σιγουριά στην εθελοντική “ιδρυματοποίηση από χρόνια φοβία”.\nΤο “σύνδρομο της ιδρυματοποίησης”\nΑυτό που συμβαίνει είναι δραματικό. Ο χρόνος “παγώνει”, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι ειδικοί, και ο τρόφιμος σε αρκετές περιπτώσεις σταματά να εξελίσσεται ως προσωπικότητα, μένοντας “στάσιμος” λόγω των περιορισμένων ερεθισμάτων και δυνατοτήτων να έρθει σε επικοινωνία με τα μέλη και τις δράσεις της ελεύθερης κοινωνίας.\nΤο “πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ”\nΉταν ένα πείραμα πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει η μετατροπή ενός ατόμου σε φυλακισμένο ή δεσμοφύλακα. Το πείραμα διεξήχθη το 1971 από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή ψυχολογίας Φίλιπ Ζιμπάρντο του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ.\nΤο “σύνδρομο της Στοκχόλμης”\nΜπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή τραυματικής “συγκόλλησης”, η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά αφορά “ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο”. Μια συχνά χρησιμοποιούμενη υπόθεση για να εξηγηθεί το φαινόμενο του συνδρόμου της Στοκχόλμης, βασίζεται στη φροϋδική θεωρία.\nΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ “ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ” ΤΩΝ ΜΜΕ;\nΑπολύτως αντενδείκνυται σε ασθενείς με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια. Περίπου 10-20 τοις εκατό μιας δόσης κολχικίνης απεκκρίνεται αμετάβλητη από τα νεφρά. Η αθροιστική τοξικότητα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νευρομυοπάθεια με αδυναμία, αυξημένη CPK, και αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια.\nΗ τοξικότητα με κολχικίνη μπορεί να ενισχυθεί από την ταυτόχρονη χρήση στατινών και φιμπρατών. Αυτή η νευρομυϊκή πάθηση μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη (ακόμη και μετά τη διακοπή του φαρμάκου).\nΆνοια μπορεί να προκληθεί, υπερκαπνική αναπνευστική ανεπάρκεια και θάνατος.\nΟι παρενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές ενοχλήσεις και ουδετεροπενία. Οι υψηλές δόσεις μπορεί, επίσης, να βλάψουν το μυελό των οστών, οδηγούν σε αναιμία, και προκαλούν απώλεια μαλλιών. Η κολχικίνη μπορεί να προκαλέσει μια προσωρινή θόλωση του κερατοειδούς και να απορροφηθεί μέσα στο σώμα, προκαλώντας συστηματική τοξικότητα.\nΤα συμπτώματα της υπερδοσολογίας κολχικίνης αρχίζουν 2 έως 24 ώρες μετά την κατάποση με κάψιμο στο στόμα και το λαιμό, πυρετό, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει σοκ λόγω ελαττωμένου όγκου αίματος, λόγω της εξαιρετικής αγγειακής βλάβης και απώλεια υγρών μέσω της γαστρεντερικής οδού, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία.\nΕάν το προσβεβλημένο άτομο δεν ανακάμψει, μπορεί να συμβεί ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων, με βλάβες στα νεφρά, χαμηλή παραγωγή ούρων, αίμα στα ούρα, χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων που μπορεί να διαρκέσει για αρκετές ημέρες, αναιμία, μυϊκή αδυναμία, ηπατική ανεπάρκεια, ηπατομεγαλία, καταστολή του μυελού των οστών, θρομβοπενία και ανιούσα παράλυση με αναπνευστική ανεπάρκεια.\nΜπορεί, ακόμη να συμβεί σύγχυση και ντελίριο και ψευδαισθήσεις. Η ανάκαμψη αρχίζει σε έξι έως οκτώ ημέρες και αρχίζει με λευκοκυττάρωση και αλωπεκία και οι λειτουργίες των οργάνων επιστρέφουν στο φυσιολογικό.\nΗ μακροχρόνια έκθεση στην κολχικίνη μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα, ιδιαίτερα του μυελού των οστών, των νεφρών, και των νεύρων. Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας τοξικότητας με κολχικίνη περιλαμβάνουν ακοκκιοκυτταραιμία, θρομβοπενία, χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, απλαστική αναιμία, αλωπεκία, εξάνθημα, πορφύρα, φυσαλιδώδη δερματίτιδα, νεφρική βλάβη, ανουρία, περιφερική νευροπάθεια και μυοπάθεια. (Πηγή: Emedi)\nΜετά από εκτεταμένες παρατηρήσεις και αντικρουόμενες συζητήσεις μεταξύ επιστημόνων, η αμερικανική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων, αποφάσισε την αναστολή χορήγησης της, αφού διαπιστώθηκε ότι δημιουργεί ψυχικές και νευρολογικές διαταραχές στο προσωπικό. Οι τελευταίες μάλιστα, (ζαλάδες, απώλεια ισορροπίας, εμβοές) μπορούν να συνεχιστούν επί μήνες μετά την παύση λήψεως του φαρμάκου, έως και να παραμείνουν μόνιμες στον ασθενή.\nΣε αρκετές περιπτώσεις, ίσως με τη λήψη αυτού του φαρμάκου, να έγινε και απόκλιση της πραγματικής διάγνωσης, συγχέοντας την με το μετατραυματικό στρες.\nΦαντασθείτε ότι αυτό το φάρμακο κατασκευάστηκε στη 10ετία του ’70 από στρατιωτικούς γιατρούς και χρησιμοποιήθηκε επί δεκαετίες ευρέως στον αμερικανικό στρατό και φυσικά στις ειδικές δυνάμεις, για την καταπολέμηση αυτής της ασθένειας που σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Υγείας, σκοτώνει κάθε χρόνο πάνω από 600.000 ανθρώπους.\nΠρόσφατες δε έρευνες έδειξαν, ότι ο Αμερικανός στρατιώτης που σε κατάσταση αμόκ σκότωσε 16 Αφγανούς το 2012, έκανε χρήση της μεφλοκίνης, ενώ έπασχε από νευρικές διαταραχές. Ίσως αυτή να είναι και η αιτία που προκάλεσε την όλη ιστορία.\n(Ετικέτες: ΗΠΑ , Ιατρική πεδίου μάχης , Στρατιωτική Ιατρική Τεχνολογία).


Δούρου: «Στην Ελλάδα μας αρέσει το τάβλι και όχι το σκάκι» | Τι λες τώρα;\nHome \_ Ελλάδα \_ Δούρου: «Στην Ελλάδα μας αρέσει το τάβλι και όχι το σκάκι»\nΤι λες τώρα; 28 Σεπτεμβρίου, 2017 2:38 ΜΜ\n«Θα ήμασταν παρατηρητές, αν περιοριζόμασταν στο ρόλο που περιγράφει ο Καλλικράτης», δηλώνει στο «Πρακτορείο» η περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου υπογραμμίζοντας ότι η Περιφερειακή Αρχή επέλεξε να δώσει μάχες σε «δύσκολες καταστάσεις με χρόνιες στρεβλώσεις και παθογένειες». Βεβαιώνει ότι συχνά ενεργεί υπερβαίνοντας τα όρια των αρμοδιοτήτων της, είτε σε πυρκαγιές, είτε σε πλημμύρες όπως και στην περίπτωση του Σαρωνικού, όπου απαιτούνται άμεσες λύσεις χωρίς ανάληψη ευθυνών. Επισημαίνει ότι πλέον έχουν καταδειχθεί σαφή δείγματα ενός νέου τρόπου άσκησης χρηστής διοίκησης. Γιατί «από θαυματοποιούς χορτάσαμε στο παρελθόν και σήμερα ζούμε τις συνέπειες των “θαυμάτων” τους», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά. Τονίζει ότι είτε πρόκειται για το Πεδίο του Άρεως είτε για την αντιμετώπιση της πετρελαιοκηλίδας «αναλαμβάνουμε την ευθύνη και το κόστος της».\nΗ πετρελαιοκηλίδα στο Σαρωνικό ήλθε για να μείνει;\nΕκείνο που εκπλήσσει είναι το πόσο ανοχύρωτοι είμαστε, πόσο ευάλωτες είναι οι ακτές μας μπροστά στο ενδεχόμενο ενός τέτοιου οικολογικού ατυχήματος. Διεκδικούμε να είναι το λιμάνι του Πειραιά πύλη εισόδου στην Ευρώπη χωρίς να πληροί στοιχειώδεις προϋποθέσεις ασφάλειας σε περίπτωση βύθισης ενός τάνκερ! Έτσι από τη στιγμή που επήλθε το συμβάν της βύθισης του πετρελαιοφόρου, οι αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης βρεθήκαμε ξανά να ενεργούμε στην πρώτη γραμμή, στα όρια των αρμοδιοτήτων μας, όπως άλλωστε είχε γίνει και στην περίπτωση του μεταναστευτικού / προσφυγικού φαινομένου, αντιμέτωποι με ένα σπάνιο, για τα ελληνικά δεδομένα συμβάν, με ελάχιστα μέσα και χωρίς το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο. Αν μάλιστα συγκρίνει κανείς την δική μας κατάσταση με αντίστοιχες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε ό,τι αφορά στην πρόληψη και το νομοθετικό πλαίσιο, εύκολα θα αντιληφθεί το δρόμο που πρέπει να διανυθεί, τόσο σε επίπεδο θεσμικό και μεταρρυθμιστικό όσο και σε επίπεδο νοοτροπιών. Γιατί η περίπτωση της πετρελαιοκηλίδας του Σαρωνικού ανέδειξε γνωστές παθογένειες. Όπως για παράδειγμα, το να περιμένουμε κάποιου είδους θαυματουργική λύση ως μάνα εξ ουρανού. Είτε πρόκειται για κάποια λύση από την Ευρώπη είτε για κάποιο μαγικό εργαλείο ή κάποιον από μηχανής θεό που θα εξαφανίσει από τη μια μέρα στην άλλη τη θαλάσσια ρύπανση. Νομίζει κανείς ότι λειτουργούμε με όρους παρτίδας τάβλι όπου μια λάθος κίνηση διορθώνεται από μια καλή ζαριά ενώ μας χρειάζεται η στρατηγική και προετοιμασία που απαιτεί το σκάκι. Δεν μας ενδιαφέρει η ουσία και η μεθοδικότητα αλλά μας ελκύει ο θόρυβος, όπως όταν κτυπάμε δυνατά τα πούλια στο τάβλι, όταν έχουμε φέρει εξάρες. Στην Ελλάδα μας αρέσει το τάβλι και όχι το σκάκι. Όμως καταστροφές σαν αυτή του Σαρωνικού, δεν αντιμετωπίζονται με υψηλούς τόνους, μεγαλοστομίες, κατάρες, εύκολες κατηγορίες. Προλαμβάνονται και αντιμετωπίζονται με τη λογική του σκακιού και όχι της ζαριάς – αυτό ήταν άλλωστε και το επίκεντρο της σχετικής τοποθέτησης του πρωθυπουργού στο υπουργικό Συμβούλιο της Δευτέρας..\nΚαι στην περίπτωση του Σαρωνικού όπως και στις φωτιές του Ωρωπού, ακούσαμε ότι η Περιφέρεια “εξαφανίστηκε”, ότι εσείς ήσασταν απούσα…\nΑναφερθήκατε σε ένα υπόδειγμα διοίκησης: ποια η άποψή σας για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων; Υπάρχει “καλή” και “κακή” αξιολόγηση;\nΗ νίκη της Δύναμης Ζωής τον Μάιο του 2014 ήταν ήδη μια νίκη απέναντι σε όλους όσοι υποστήριζαν έναν τρόπο διοίκησης που ήθελε τους ΟΤΑ “συμπληρώματα”, χώρους ρουσφετολογικών εξυπηρετήσεων ημετέρων, ένα είδος υποδεέστερου δημοσίου στην υπηρεσία του παλαιοκομματισμού. Οι ίδιες ακριβώς ετερόκλητες δυνάμεις είναι που επιχείρησαν και εξακολουθούν να επιχειρούν να ακυρώσουν κάθε προσπάθεια της νέας Περιφερειακής Αρχής να ασκήσει διαφορετική Διοίκηση. Παρόλα αυτά, και παρά το θεσμικό έλλειμμα και τις δομικές ανεπάρκειες, έχουμε καταφέρει, πηγαίνοντας κόντρα στις κατεστημένες απόψεις περί μιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης που απλά παρακολουθεί τις εξελίξεις, να παράξουμε έργο και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ακόμη περισσότερα πράγματα. Πηγαίνοντας έτσι κόντρα στην πεπατημένη, αναλάβαμε πρωτοβουλίες και όχι μόνο διαψεύσαμε τις Κασσάνδρες, αλλά συμβάλλαμε στην επίλυση χρόνιων προβλημάτων. Πλέον, με παρεμβάσεις της Περιφέρειας Αττικής, μετακινούνται με την έναρξη της σχολικής χρονιάς πάνω από 20 χιλιάδες μαθητές. Ακούγεται απλό αλλά, πιστέψτε με, κάθε άλλο παρά απλό ήταν αφού συνεπαγόταν σειρά διαδοχικών νομοθετικών παρεμβάσεων και διεξαγωγή ανοικτών διαγωνισμών που διασφαλίζουν το αδιάβλητο της διαδικασίας. Με την ίδια λογική, κινούμενοι στα όρια των αρμοδιοτήτων μας, ενεργήσαμε και στο προσφυγικό / μεταναστευτικό: ιδρύσαμε το Κέντρο Ειδών Πρώτης Ανάγκης που στηρίζει όχι μόνο κέντρα υποδοχής προσφύγων και μεταναστών αλλά και άλλες κοινωνικές δομές. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι πλέον το Κέντρο Logistics της Αττικής έχει καταγραφεί ως καλή πρακτική σε σχετική έκθεση του Κογκρέσου των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Παράλληλα, βάλαμε τις βάσεις και προχωράμε ένα κορυφαίο αναπτυξιακό έργο υπερτοπικής σημασίας που αλλάζει την όψη συνολικά της Αττικής. Πρόκειται για την ανάπλαση του Φαληρικού όρμου που προχωράει με πρωτόγνωρα γρήγορους, για τα ελληνικά δεδομένα, ρυθμούς, με τους όρους που θέτει ο νέος νόμος. Και στο έργο αυτό λειτουργήσαμε με τη λογική του σκακιού. Προκρίναμε δηλαδή τα αντιπλημμυρικά και αναπτυξιακά του χαρακτηριστικά πριν φθάσουμε στα πιο «εντυπωσιακά» περί «ελληνικής Ριβιέρας», θερμαινόμενων πισίνων, και άλλα συναφή. Και στην περίπτωση αυτή αντιμετωπίσαμε δομικές δυσλειτουργίες ετών, παθογένειες που θα έπρεπε να είχαν εξαλειφθεί με μεταρρυθμίσεις που εκκρεμούν εδώ και χρόνια και οι οποίες δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Και προχωράμε και άλλες αποφάσεις όπως τα προσφυγικά, την αποκατάσταση των παραπηγμάτων του πρώην 401 Στρατιωτικού νοσοκομείου, αλλάζουμε το νομικό πλαίσιο της διαχείρισης των απορριμμάτων της Αττικής, σε συνεργασία με τους δήμους στην κατεύθυνση της αποκέντρωσης και της ανακύκλωσης…\nΦαντάζομαι στα σχέδιά σας είναι και το Πεδίον του Άρεως, για το οποίο σας ασκείται έντονη κριτική…\nΣτο θέμα του Πεδίου του Άρεως αποκρυσταλλώνονται αρκετές από τις δυσλειτουργίες και τις παθογένειες στις οποίες αναφέρθηκα προηγουμένως. Ξέρετε, το Πεδίο του Άρεως είναι ένας εξαιρετικά βολικός χώρος για να “καλυφθούν” αβελτηρίες και ευθύνες πολλών. Γιατί αντιλαμβάνεστε ότι για παράδειγμα δεν είναι ευθύνη της Περιφέρειας η αντιμετώπιση της κάθε είδους παραβατικότητας που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πάρκου. Ή δεν ήταν ευθύνη της Περιφέρειας Αττικής το γεγονός ότι σε κάποια φάση βρήκαν εκεί καταφύγιο πρόσφυγες και μετανάστες. Εμείς εδώ και τρία χρόνια, σε συνεργασία τόσο με το Δήμο Αθηναίων όσο και με την Ελληνική Αστυνομία, προσπαθούμε να βελτιώσουμε την κατάσταση σε επίπεδο καθαριότητας και φύλαξης. Ειδικά στο θέμα της φύλαξης, έχουμε υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας με την ΕΛ.ΑΣ από τον Απρίλιο του 2015. Είναι όμως φανερό ότι απαιτείται μεγαλύτερη και αποτελεσματικότερη δραστηριοποίηση της Αστυνομίας, καθώς η ασφάλεια των πολιτών είναι κύρια αρμοδιότητά της. Παράλληλα παρεμβαίνουμε σε επίπεδο υποδομών του Πάρκου, στις παιδικές χαρές και με την ανακαίνιση του κτιρίου Οικονομίδη. Κατά τα άλλα η υποκρισία και η αδιαφορία περισσεύουν. Εμείς, υπερβαίνοντας και στο θέμα αυτό τα όρια των αρμοδιοτήτων μας, παλεύουμε όχι μόνο με μια αντικειμενικά δύσκολη κατάσταση αλλά και με μια χρόνια ριζωμένη, βαθιά στρεβλή νοοτροπία που, όπως και στην περίπτωση του Σαρωνικού, απαιτεί άμεσες λύσεις χωρίς ανάληψη ευθυνών. Εμείς στην Περιφέρεια Αττικής, με τις μέχρι σήμερα ενέργειές μας, έχουμε πλέον δείξει σαφή δείγματα γραφής ενός άλλου τρόπου διοικείν, με τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες μας. Βάζουμε τις βάσεις ενός νέου υποδείγματος άσκησης χρηστής διοίκησης, αντιμετωπίζοντας διαρκώς το φάσμα του καταλογισμού, γιατί ο Καλλικράτης δεν προβλέπει τη μία ή την άλλη αρμοδιότητα. Είμαστε έτσι αναγκασμένοι να κινούμαστε στα όρια της νομιμότητας για να κάνουμε τα στοιχειώδη, π.χ. να δώσουμε σάντουιτς στους ανθρώπους που επιχειρούν. Δεν λέω ότι κάνουμε θαύματα. Γιατί από θαυματοποιούς χορτάσαμε στο παρελθόν και σήμερα ζούμε τις συνέπειες των “θαυμάτων” τους. Εμείς, είτε πρόκειται για το Πεδίο του Άρεως είτε για την αντιμετώπιση της πετρελαιοκηλίδας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας και το κόστος της απέναντι στους πολίτες. Αυτοί άλλωστε είναι και οι τελικοί κριτές όλων μας. Σε αυτούς λογοδοτούμε και όχι σε αυτόκλητους κριτές τηλεπαραθύρων και ιστοσελίδων.\n«Τα λέει αυτά ο Μητσοτάκης με τα 33 σπίτια! Ο αλητάμπουρας» – Με δάκρυα στα μάτια οι κάτοικοι


Xiaomi Redmi 4X: διαθέσιμο σε νέο flash sale στα 111€! [coupon] - GizChina Greece\nXiaomi Redmi 4X: διαθέσιμο σε νέο flash sale στα 111€! [coupon]\nΠρόκειται για το best seller της κινεζικής εταιρίας και η τιμή του σήμερα - για περιορισμένο αριθμό συσκευών (118 έχουν μείνει) - κρίνεται ως «must have».\nΤο Xiaomi Redmi 4X (3GB RAM/32GB ROM) μπορείτε να το αποκτήσετε στα 111€ με το κουπόνι RDM4X! Προσοχή είναι flash sale, λήγει σύντομα!\nΑποκτήστε το Xiaomi Redmi 4X (3GB RAM + 32GB ROM) στα 111€ με το κουπόνι RDM4X\nNext post Apple: στέλνει διόρθωση για το θέμα αφής του iPhone X\nPrevious post Pick Up your Phone: διάλεξε το κινητό σου για την Black Friday!


Insecta Εντομοαπωθητικό - ClearNet\nΑρχική σελίδα / Εντομοαπώθηση / Insecta Εντομοαπωθητικό\nΚατηγορίες: Products, Εντομοαπώθηση Ετικέτες: Ξενοδοχείο, Χώρος Εστίασης\nΤο εντομοαπωθητικό προιόν Insecta® σας εξασφαλίζει απόλυτη προστασία από ιπτάμενα έντομα όπως μύγες, κουνούπια, αλογόμυγες, σκνίπες, σφήκες κ.λ.π. Η σύνθεση και οι προδιαγραφές του εγγυώνται για την αποτελεσματικότητα του, αλλά και για την ασφάλεια τη δική σας και των επισκεπτών σας. Απωθεί τα έντομα, αλλά αποτρέπει και την μελλοντική συγκέντρωση τους στο χώρο.\nΗ δραστική ουσία του Insecta® είναι το πύρεθρο, ενός φυσικού συστατικού το οποίο φτιάχνεται από τις αποξηραμένες ανθοκεφαλές του Χρυσάνθεμου του σταχτόφυλλου (Chrysanthemum cinerariifolium) και του Χρυσάνθεμου του κόκκινου (Chrysanthemum coccineum). Επίσης θεωρείται το πιο αποτελεσματικό συστατικό για την απώθηση εντόμων! Είναι άοσμο και φιλικό πρός το περιβάλλον. Είναι εγκεκριμένο από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, και συμμορφώνεται με όλες τις οδηγίες της Ε.Ε.\nΧρησιμοποιείται με τη ψηφιακή συσκευή ψεκασμού Airoma ή ακόμα και χειροκίνητα.


Κετογονική διατροφή - Black Latte\nΗ έλλειψη επιθέσεων πείνας, καθαρό μυαλό και γρήγορη απώλεια επιπλέον κιλών είναι όλα τα οφέλη μιας κετογονικής διατροφής. Μάθετε τι είδους δίαιτες κετο και επιλέξτε αυτό που σας ταιριάζει!\nΗ κετογονική δίαιτα δεν είναι πλέον νεοφερμένος στον κόσμο της διατροφής και της απώλειας βάρους, αλλά συνεχίζει να είναι η μέθοδος γύρω από την οποία υπάρχει η πιο διαμάχη. Και όλα αυτά επειδή οι οπαδοί του είναι πεπεισμένοι: σε τηγανητά πόδια κοτόπουλου και ζουμερά κοτολέτες, μπορείτε όχι μόνο να χάσετε βάρος, αλλά και να μην κερδίσετε ποτέ βάρος. Οι γιατροί προειδοποιούν: η δίαιτα κετο είναι δύσκολη, επικίνδυνη, δεν είναι πλήρως κατανοητή και είναι επίσης γεμάτη με πολλές παρενέργειες.\nΗ δίαιτα λίπους ήρθε σε εμάς από τον κόσμο της ιατρικής, όπου για μεγάλο χρονικό διάστημα χρησιμοποιήθηκε για την ανακούφιση των επιληπτικών κρίσεων στα παιδιά. Είναι μία από τις ποικιλίες προγραμμάτων διατροφής χαμηλών υδατανθράκων. Ωστόσο, η κύρια διαφορά μεταξύ του κετογονικού συστήματος και του συνηθισμένου είναι ότι τα λίπη είναι η κύρια θρεπτική ουσία στη διατροφή του.\nΣτη συνήθη σωστή διατροφή, η πιο ευνοϊκή αναλογία θρεπτικών συστατικών (BZHU) είναι 1: 1: 4, δηλαδή οι υδατάνθρακες αποτελούν τη βάση της διατροφής. Είναι η κύρια πηγή ενέργειας (θερμίδες) και είναι απαραίτητες για το νευρικό σύστημα ως πηγή γλυκόζης. Ωστόσο, πολλές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι αυτό δεν είναι απολύτως αλήθεια. Σουηδοί επιστήμονες έχουν δείξει ότι ως αποτέλεσμα της αύξησης του λίπους και των πρωτεϊνών, καθώς και της απόρριψης των σακχαριτών μετά την εξάντληση των δικών του αποθηκών γλυκογόνου, το σώμα μεταβαίνει σε έναν άλλο «τρόπο». Ο συνήθης μεταβολισμός ξαναχτίζεται και τα γλυκίδια παύουν να αποτελούν την κύρια πηγή ενέργειας. Το ήπαρ παράγει μια ειδική μορφή ακετόνης που ονομάζεται κετόνες (σώματα κετόνης), η οποία ταξιδεύει με την κυκλοφορία του αίματος και επηρεάζει την οξείδωση των λιπαρών οξέων. Ως αποτέλεσμα, το σώμα μας πηγαίνει σε κατάσταση κέτωσης και εξάγει ενέργεια όχι από αλυσίδες υδατανθράκων, αλλά από προϊόντα επεξεργασίας λίπους, πρώτα εξαντλώντας το υποδόριο λίπος και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας λίπη από τρόφιμα. Τα πειράματα των επιστημόνων επιβεβαίωσαν ότι οι κετόνες είναι ένα πιο φυσιολογικό καύσιμο για τον εγκέφαλο, ενώ τα σάκχαρα, αντίθετα, είναι φθηνή και γρήγορη ενέργεια, η οποία στο μέλλον θα προκαλέσει εκφυλιστικές εγκεφαλικές παθήσεις.\nΜετά από συντριπτικά αποτελέσματα έρευνας, επαγγελματίες αθλητές και bodybuilders ενδιαφέρθηκαν για αυτήν τη μέθοδο. Το Ket food άρχισε να κερδίζει δημοτικότητα και μετατράπηκε από μια διατροφή σε έναν τρόπο ζωής που υπόσχεται γρήγορη απώλεια βάρους, ενίσχυση και αύξηση της μυϊκής μάζας, την απουσία συνεχούς πείνας και, ως αποτέλεσμα, μια διαφορετική ζωή.\nΩστόσο, παρά την αποτελεσματικότητά του, οι γιατροί προειδοποιούν: η κετογενής διατροφή σχετίζεται με τον υπολογισμό των διατροφικών κανόνων, επομένως συνταγογραφείται και παρακολουθείται από έναν διατροφολόγο. Είναι σημαντικό να ξεκινήσετε, να διατηρήσετε και να ελέγξετε σωστά την κέτωση. Η σύνταξη ενός προγράμματος μενού σημαίνει ότι θέτετε την υγεία σας σε μεγάλο κίνδυνο!\nΟι επαγγελματίες αθλητές κάνουν διάκριση μεταξύ τριών βασικών τύπων κετογόνων δίαιτας:\nΤυπική (SKD - τυπική κετογονική δίαιτα)\nΠρόκειται για ένα βασικό γραμμικό πρόγραμμα με μέτρια έως υψηλή πρόσληψη πρωτεϊνών, υψηλή πρόσληψη λίπους και χαμηλή πρόσληψη σακχαριτών. Χαρακτηρίζεται από συνεχή παροχή κετογόνων θρεπτικών ουσιών χωρίς περιόδους αναπλήρωσης γλυκιδίου. Το SKD είναι ιδανικό για άτομα με χαμηλή δραστηριότητα (καθιστικός τρόπος ζωής, ακανόνιστη άσκηση).\nΠώς να υπολογίσετε την ισορροπία των θρεπτικών συστατικών; Πάρτε, για παράδειγμα, τη συνήθη κετογονική δίαιτα ενός ατόμου 75 κιλών με ένταση άσκησης 2-3 φορές την εβδομάδα.\nΑρχικά, ας υπολογίσουμε την ημερήσια πρόσληψη θερμίδων (KRday). Για παράδειγμα, αυτό θα είναι περίπου 2000 kcal / ημέρα.\nΟ απαιτούμενος αριθμός πρωτεϊνών (Bsut) είναι 2 γραμμάρια ανά 1 κιλό βάρους, δηλαδή, για παράδειγμα, Bsut = 2 * 75 = 150 γραμμάρια / ημέρα.\nΗ ημερήσια ποσότητα υδατανθράκων (Usut) είναι 0, 2-0, 4 γραμμάρια. ανά 1 κιλό βάρους, δηλαδή 15-30 γραμμάρια / ημέρα (θα λάβουμε τον κανόνα των 30 γραμμαρίων για υπολογισμούς).\nΑς υπολογίσουμε πόσες θερμίδες στην καθημερινή διατροφή προέρχονται από πρωτεΐνες και γλυκίδια. Κάθε ένα από αυτά τα θρεπτικά συστατικά είναι γνωστό ότι περιέχει 4 θερμίδες ανά γραμμάριο. Επομένως, στον υπολογισμό μας, αυτή η τιμή είναι (150 + 30) * 4 = 720 kcal.\nΌπως μπορείτε να δείτε, για παράδειγμα, ένα άτομο πρέπει να πάρει 1280 kcal (2000-720) από λίπος. Και δεδομένου ότι 1 γραμμάριο λίπους περιέχει 9 kcal, τότε η ημερήσια ποσότητα λίπους (F / ημέρα) = 1280/9 = 142 γραμμάρια.\nΩς αποτέλεσμα των υπολογισμών, διαπιστώσαμε ότι για αυτήν την περίπτωση, η δίαιτα πρέπει να αποτελείται από 150 γραμμάρια πρωτεΐνης, 30 γραμμάρια υδατανθράκων και 142 γραμμάρια λίπους, ομοιόμορφα κατανεμημένα μεταξύ των γευμάτων.\nΚυκλικό (CKD- κυκλική κετογονική δίαιτα)\nΜια επιλογή για έμπειρους bodybuilders που νιώθουν καλά για το σώμα τους και κατανοούν τη σωστή διατροφή, τις θερμίδες και τους κανόνες διατροφής. Το CKD είναι κατάλληλο για αθλητές που προπονούνται καθημερινά και αναφέρουν μείωση της αποτελεσματικότητας της προπόνησης, στο πλαίσιο των βασικών και στοχευμένων συστημάτων. Ο στόχος αυτής της μεθόδου είναι να προσδιοριστεί η σωστή περίοδος μεταξύ των ημερών φόρτωσης υδατανθράκων (τροφοδοσίες) και να υπολογιστεί η ποσότητα των γλυκιδίων που θα σας επιτρέψουν να εργαστείτε στο σώμα σας στη μέγιστη ένταση.\nΟι bodybuilders προτείνουν σταδιακά να εισαγάγετε τροφές, ξεκινώντας με μία την εβδομάδα, και να παρακολουθείτε την ευημερία σας ρυθμίζοντας το διάστημα μεταξύ φορτίων με βάση τις μεμονωμένες ανάγκες. Σημειώστε πόσους υδατάνθρακες καταναλώθηκαν από το φαγητό την ημέρα και σημειώστε τη συνολική ευημερία.\nΟ κύριος κανόνας της ημέρας φόρτωσης: μείωση της ένδειξης W / day ενώ η B / ημέρα θα πρέπει να παραμείνει αμετάβλητη (ή αυξημένη). Η ημέρα / ημέρα εξαρτάται από την ατομική ευαισθησία στην ινσουλίνη και είναι 2-3 g ανά 1 kg χαμηλά, 4-5 g ανά 1 kg στο φυσιολογικό και 6-7 g ανά 1 kg με υψηλή ευαισθησία.\nΑς υπολογίσουμε το περιεχόμενο θερμίδων του CDC με φυσιολογική ευαισθησία στην ινσουλίνη για το παράδειγμά μας.\nB / ημέρα = 2 * 75 = 150 γραμμάρια / ημέρα.\nΗ / ημέρα = 450 έως 525 γραμμάρια / ημέρα.\nΗ ημερήσια περιεκτικότητα σε θερμίδες πρωτεϊνών και σακχάρων την ημέρα του φορτίου υδατανθράκων είναι (150 + 450) * 4 = 2400 kcal.\nΌπως και στον προηγούμενο υπολογισμό, υπολογίζουμε τις υπόλοιπες θερμίδες, διαιρούμε τον αριθμό που προκύπτει με 9 και λαμβάνουμε πόσα γραμμάρια λίπους θα πρέπει να περιλαμβάνονται στη διατροφή τις ημέρες υδατάνθρακα.\nΈτσι, οι υπολογισμοί έδειξαν ότι για 6 ημέρες του CKD το μενού θα κατασκευαστεί όπως στο CKD και μια περιεκτικότητα σε θερμίδες μιας ημέρας (υδατάνθρακες) θα είναι 2500 kcal (150 g πρωτεϊνών, 300 g υδατάνθρακες και 78 g λίπους)\nTKD-στόχος κετογονικής δίαιτας\nΚατάλληλο για μακροχρόνιους αθλητές των οποίων η απόδοση μειώνεται δραματικά μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς γλυκίδια και οι οποίοι μπορούν να επωφεληθούν από τη χαμηλή πρόσληψη υδατανθράκων. Χαρακτηρίζεται από μια βραχυπρόθεσμη «ένεση» σακχαριτών κατά τη διάρκεια του επονομαζόμενου «παραθύρου προπόνησης» (δηλαδή, πριν και μετά την προπόνηση), η οποία θα αυξήσει την αντοχή, αλλά δεν θα καταστέλλει τη διαδικασία της κέτωσης. Ο στόχος της στοχευμένης κετογονικής διατροφής είναι να παρέχει βραχυπρόθεσμη αύξηση της απόδοσης και της αντοχής. Ελλείψει εκπαίδευσης, λαμβάνονται δείκτες για το SKD.\nΑς υπολογίσουμε Y / ημέρα πριν και μετά την προπόνηση για το παράδειγμά μας:\nΗ αύξηση στην Υ / ημέρα εξαρτάται από την αντίσταση στην ινσουλίνη και είναι +0, 5 g ανά 1 kg με χαμηλή ευαισθησία, +0, 75 g ανά 1 kg με φυσιολογικό και +1 g ανά 1 kg βάρους με υψηλή ευαισθησία. Συνιστάται να χωρίσετε αυτούς τους επιπλέον υδατάνθρακες σε δύο ίσα μέρη και να φάτε πριν και μετά την προπόνηση.\nΌπως και στους προηγούμενους υπολογισμούς, αφαιρούμε τις ημερήσιες θερμίδες πρωτεϊνών και υδατανθράκων από τις συνολικές θερμίδες της διατροφής. Το προκύπτον δέλτα θα είναι οι θερμίδες που αποδίδονται στο λίπος.\nΠροσοχή!Αυτός ο υπολογισμός δεν είναι κανόνας, αλλά απλώς ένα παράδειγμα. Ο υπολογισμός των δεικτών για το βασικό μενού θα πρέπει να πραγματοποιείται με βάση τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά και ο συντονισμός των τροφών στοχευμένων και κυκλικών κετογόνων δίαιτων πραγματοποιείται αποκλειστικά με δοκιμή και σφάλμα με βάση την ευημερία, τους δείκτες απόδοσης, την αντοχή, την ένταση και τη διάρκεια της περιόδου προπόνησης. Εάν δεν είστε σίγουροι για τις ικανότητες και την εμπειρία σας, σας συνιστούμε να επικοινωνήσετε με έναν διατροφολόγο.\nΓια να επιτύχετε τα επιθυμητά αποτελέσματα απώλειας βάρους, ακολουθήστε αυτές τις οδηγίες:\nΞεκινήστε με νηστεία για μία ημέρα. Επιτρέπεται μόνο νερό.\nΗ διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει: "σωστά" λίπη - 60%, πρωτεΐνες - 30%, υδατάνθρακες τουλάχιστον 10% της ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων.\nΥποχρεωτική πρόσληψη βιταμινών και μετάλλων (ασβέστιο, βιταμίνη D, φολικό οξύ).\nΠιείτε όσο το δυνατόν περισσότερο.\nΚαταναλώστε τρόφιμα από τη λίστα των επιτρεπόμενων.\nΗ έναρξη και η διατήρηση της κέτωσης διευκολύνεται από:\nζυμωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά (συμπεριλαμβανομένου του τυριού cottage).\nλαρδί, λιπαρά κρέατα, πουλερικά με δέρμα;\nλουκάνικα (jamon, balyk, βραστό χοιρινό);\nψάρια (κατά προτίμηση λιπαρά) και θαλασσινά.\nσκληρά τυριά (προσπαθήστε να επιλέξετε τυριά με ελάχιστη ποσότητα υδατανθράκων).\nλάδια (βούτυρο, ακατέργαστα φυτικά έλαια, καρύδα);\nξηροί καρποί, καρύδια;\nμαύρη, πικρή σοκολάτα με μέγιστη περιεκτικότητα σε κακάο και ελάχιστη ζάχαρη.\nωμές ρίζες, λαχανικά, φρούτα που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία.\nψημένα προϊόντα, ψωμί;\nαποβουτυρωμένο γάλα, κεφίρ, γιαούρτια;\nΚατά την κατάρτιση ενός μενού για μια εβδομάδα για μια κετογονική δίαιτα, οι ειδικοί της διατροφής συνιστούν να μην επικεντρωθούν στο βάρος της τροφής, αλλά να φτιάξουν ένα μενού με βάση τον όγκο του και να υπολογίσουν την αναλογία BJU.\nΚατά προσέγγιση κετογόνο μενού για μια εβδομάδα, λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις.\nΠρωινό: ομελέτα από 2 αυγά. σκληρό τυρίμπέικον; μία κούπα καφέ.\nΜεσημεριανό: σαλάτα λαχανικών (φυλλώδες "παγόβουνο" + αγγούρι + σέλινο) καρυκευμένο με μαγιονέζα. τηγανητό κοτόπουλο με δέρμασκληρό τυρί.\nΔείπνο: μπριζόλα; κουνουπίδι βρασμένο με μανιτάρια. καφές με κρέμα.\nΠρωινό: παϊδάκι; σκληρό τυρίφλιτζάνι αμερικάνικο με γάλα.\nΜεσημεριανό: μπριζόλα σολομού με κρεμώδη σάλτσα; μπρόκολο στον ατμόσαλάτα μαρούλι με τυρί και αυγά, ντυμένη με μαγιονέζα.\nΔείπνο: χοιρινή μπριζόλα; βρασμένο λάχανοσαλάτα λαχανικών; τσάι.\nΠρωινό: ομελέτα 6 αυγών με τριμμένο τυρί (μπορεί να αντικατασταθεί με πρωτεϊνικό ανακίνηση). γάλα σόγιας - 0, 5 λίτρα.\nΜεσημεριανό: καπνιστό στήθος; τηγανητά κολοκυθάκια με τυρί.\nΔείπνο: κόκκινο ψάρι με σάλτσα κρέμαςσαλάτα λαχανικών με μαγιονέζαγιαούρτι.\nΠρωινό: αυγά μαγειρεμένα - 4-5 κομμάτια. οποιαδήποτε σάλτσα - 2-3 κουταλιές της σούπας. κουτάλιασαλάτα λαχανικών με τυρί.\nΜεσημεριανό: μανιτάρια βρασμένα σε ξινή κρέμα; σαλάτα σπανακιούΤηγανητά ψάρια.\nΔείπνο: μπριζόλα κρέατος; τοστ με μέλιγάλα.\nΠρωινό: ομελέτα (3-4 αυγά); ρόφημα πρωτείνης; σκληρό τυρί.\nΜεσημεριανό: ομελέτατηγανητό στήθος κοτόπουλουσκληρό τυρί.\nΔείπνο: σολομός; μη ψημένα αμύγδαλασαλάτα.\nΠρωινό: σολομός; φράπα; σαλάτα.\nΜεσημεριανό: ψάρι; λαχανικό στιφάδο; μείγμα ξηρών καρπών.\nΔείπνο: σαλάτα λαχανικών; μερικά λουκάνικα? τυρί.\nΠρωινό: αυγά σε μια τσάντα; τυρί; σαλάτα λαχανικών.\nΜεσημεριανό: γαλοπούλα; ντοματοσαλάτα με μαγιονέζατυρί.\nΔείπνο: τυρί cottage; φράπα.\nΦροντίστε να ακολουθήσετε το καθεστώς κατανάλωσης αλκοόλ. Πίνετε τουλάχιστον 1, 5 λίτρα νερό όλη την ημέρα.\nΓια αρκετές ημέρες μετά την έναρξη της κετογονικής δίαιτας, μπορεί να αισθάνεστε αδύναμοι, λήθαργοι και κατάθλιψη. Αυτή η διατροφή δεν είναι φυσική και επομένως ιδιαίτερα επικίνδυνη για έναν αναπτυσσόμενο οργανισμό. Για τους εφήβους, αυτό το φαγητό αντενδείκνυται κατηγορηματικά. Με μακροχρόνια ή ακατάλληλη κετογονική δίαιτα, ενδέχεται να εμφανιστούν οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες:\nπαραβίαση της περισταλτικότητας, λειτουργική κατάσταση του γαστρεντερικού σωλήνα (γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση).\nαφυδάτωση (καθώς οι υδατάνθρακες απομακρύνουν την περίσσεια νερού).\nαναστατωμένη ανάπτυξη (σε εφήβους) λόγω έλλειψης πρωτεϊνών.\nέλλειψη ανόργανων συστατικών και, ως αποτέλεσμα, επαναμετανομή των οστών, οστεοπόρωση.\nορμονική ανισορροπία και αποτυχία του εμμηνορροϊκού κύκλου.\nΑυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, για να αποφευχθεί η ανάπτυξη παθολογικών ασθενειών και η επιδείνωση των υπαρχόντων, η διατροφή ελέγχεται από έναν ειδικό. Κατά την απώλεια βάρους, συνιστάται μηνιαία παρακολούθηση της κατάστασης, η παράδοση βασικών εξετάσεων (αίμα, ούρα). Η διόρθωση της κετογονικής δίαιτας ή η ακύρωσή της πραγματοποιείται από τον γιατρό με βάση τα αποτελέσματα της εξέτασης.


Τη Δευτέρα 25 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί η Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση της Συντεχνίας Κουρέων - Κομμωτών Αλεξανδρούπολης και Έβρου.\nΗ Συντεχνία Κουρέων - Κομμωτών Αλεξανδρούπολης και Έβρου προσκαλεί τα μέλη της στη Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση που θα γίνει τη Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2021 και ώρα 10:30 π.μ. στο Επιμελητήριο Έβρου στον 4ο όροφο, στην Αλεξανδρούπολη, όπου θα διεξαχθούν αρχαιρεσίες για την εκλογή:\nΑντιπροσώπων στην Ο.Ε.Β.Ε.Σ.Ε.\nΚαλούνται όλα τα μέλη να παραστούν την ημέρα των εκλογών, έχοντας το δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα για την εκλογή οργάνων αλλά και Ελεγκτικής Επιτροπής, και να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στα τηλέφωνα: 25510-32606 και 25510-38018.\nΗ Συντεχνία Κουρέων - Κομμωτών Αλεξανδρούπολης και Έβρου είναι μια πρωτοβάθμια επαγγελματική οργάνωση που λειτουργεί αδιαλείπτως από το 1945. Σκοπός της, σύμφωνα με το καταστατικό, είναι η διαφύλαξη, η μελέτη και η προαγωγή των κοινών οικονομικών, κοινωνικών, τεχνικών - καλλιτεχνικών, ηθικών και επαγγελματικών συμφερόντων των μελών της, της συναδελφικής αλληλεγγύης καθώς και της πνευματικής προβολής και εξύψωσης του κλάδου, στα πλαίσια της εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου.\nΣε όλα αυτά τα χρόνια της λειτουργίας της μελετά τα προβλήματα του κλάδου και με διάφορες δραστηριότητες και κινητοποιήσεις διεκδικεί την επίλυσή τους και την περιφρούρηση των συμφερόντων των μελών της. Ενημερώνει τα μέλη της για όλες τις εξελίξεις πάνω στα θέματα που ενδιαφέρουν τον κλάδο. Υλοποιεί πλήθος προγραμμάτων όπως:\nΠρογράμματα ΛΑΕΚ - επιδοτούμενα σεμινάρια εργαζομένων.\nΕπιμορφωτικά Σεμινάρια για τους επαγγελματίες.\nΕκπροσωπεί τη Συντεχνία στις δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις:\nΟμοσπονδία Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Έβρου.\nΟμοσπονδία Κομμωτών Ελλάδας.\nΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΣ - ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ\nΣε μια εποχή που δοκιμάζονται όλα λόγω πανδημίας (η χώρα μας, η κοινωνία μας, η πολιτική ζωή του τόπου, οι οικογένειές μας, η συναδελφικότητα), είναι λογικό να επηρεάζεται και ο συνδικαλισμός, τόσο του δημοσίου τομέα, όσο και του ιδιωτικού. Γιατί εμείς οι ελεύθεροι επαγγελματίες κάνουμε συνδικαλισμό με κόστος ατομικό. Εγκαταλείπουμε τη δουλειά μας, τα μαγαζιά μας, τη προσωπική μας ζωή. Είμαστε μπροστάρηδες, συμμετέχουμε σε όλα τα όργανα για να αναδείξουμε το επάγγελμά μας και να διεκδικήσουμε την επίλυση των προβλημάτων του κλάδου μας και παράλληλα κρινόμαστε αυστηρά κυρίως από συναδέλφους που δε συμμετέχουν.\nΌμως, δυστυχώς, τα δέντρα που βγάζουνε καρπούς τα πετροβολούν…\nΓια όλους αυτούς που κάθονται στον καναπέ και κάνουνε κριτική, τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να βγούνε μπροστά και να αναλάβουν τις ευθύνες του Σωματείου. Όσο περισσότεροι είμαστε τόσο περισσότερη δύναμη έχουμε.\nΤα προηγούμενα Διοικητικά Συμβούλια και οι Πρόεδροι κράτησαν τη Συντεχνία, αναλάβαμε κι εμείς και κάναμε ότι μπορούσαμε. Στο συνδικαλισμό έχεις επιτυχίες έχεις και δυσκολίες. Συνάδελφοι, δεν νομοθετούμε, δεν είμαστε εκτελεστικά όργανα. Διεκδικούμε από την πολιτεία για να πετύχουμε ότι καλύτερο για τον κλάδο μας. Μόνο αυτοί που δεν δουλεύουν δεν κάνουν λάθη.\nΣε ότι με αφορά στα 13 χρόνια που ήμουν Γεν. Γραμματέας και μετά στα 20 χρόνια ως Πρόεδρος ο ίδιος, συνεργάστηκα με όλους για το καλύτερο.\nΕλάτε λοιπόν όσοι θέλετε να συνεχίσετε το έργο της Συντεχνίας να ενώσουμε τα χέρια μας και τη φωνή μας και να δείξουμε τη δύναμή μας.\nΣτη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Συντεχνίας που έγινε την Τετάρτη 30 Αυγούστου, με αντικείμενο την διεξαγωγή εκλογών, με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. ορίστηκε ως ημερομηνία διεξαγωγής Γενικής Εκλογοαπολογιστικής Συνέλευσης η 25η Οκτωβρίου 2021, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:30 π.μ. στο Επιμελητήριο Έβρου στον 4ο όροφο.\nΜετά τη Γενική Συνέλευση θα διεξαχθούν αρχαιρεσίες για την εκλογή:\nΓια το λόγο αυτό παρακαλούμε όλα τα μέλη να παραστούν την ημέρα των εκλογών, έχοντας το δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα για την εκλογή οργάνων αλλά και Ελεγκτικής Επιτροπής, και να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στα τηλέφωνα: 25510-32606 και 25510-38018.\nΕπίσης, θα τηρηθούν όλα τα μέτρα προστασίας από τον COVID-19 που προβλέπουν οι υγειονομικές αρχές.\nΘα σας περιμένουμε όλους, διότι η παρουσία σας μας είναι απαραίτητη.\nΜΙΑ ΦΩΝΗ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΛΛΑ.


FIFA Best: Κορυφαίος του κόσμου ο Λιονέλ Μέσι | ZOX.gr\nzox.gr / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / FIFA Best: Κορυφαίος του κόσμου ο Λιονέλ Μέσι\nFIFA Best: Κορυφαίος του κόσμου ο Λιονέλ Μέσι\nFIFA Best: Ο σταρ της Μπαρτσελόνα Λιονέλ Μέσι, έλαβε το βραβείο της FIFA για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του 2019.\nZOX TEAM | 25.09.2019 | 14:19\nFIFA Best: Όπως γίνεται και στα βραβεία της UEFA, τον τίτλο διεκδίκησε ο σούπερ σταρ της Μπαρτσελόνα μαζί με τους Βιρτζίλ Φαν Ντάικ και Κριστιάνο Ρονάλντο, όμως αυτή τη φορά δεν ήταν νικητής ο Ολλανδός αμυντικός και κάτοχος του Champions League με την Λίβερπουλ αλλά ο Λιονέλ Μέσι. Ο επιθετικός των μπλαουγκράνα μέσα στο 2019 κέρδισε τη La Liga και έφτασε ως τα ημιτελικά του Champions League με την Μπαρτσελόνα. Με το βραβείο αυτό, έγινε ο πρώτος παίκτης μετά το 2013 που πήρε το βραβείο χωρίς να έχει κατακτήσει τον μεγαλύτερο τίτλο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου την ίδια χρονιά.\nΟ πρωταθλητής Ιταλίας με την Γιουβέντους, Κριστιάνο Ρονάλντο, έλαμψε με την απουσία του από το γκαλά που έγινε στην Σκάλα του Μιλάνου. «Θέλω να ευχαριστήσω όλους εκείνους που μου έδωσαν αυτό το βραβείο. Τα ατομικά βραβεία έρχονται δεύτερα για μένα, το βραβείο πρέπει να είναι συλλογικό. Αυτή είναι μία ξεχωριστή βραδιά για μένα επειδή βλέπω εδώ τη γυναίκα μου και τα τρία παιδιά μου, επειδή είναι η πρώτη φορά που είναι εδώ με μένα και συμμετέχουν σε μία τέτοια βραδιά.\nΤις άλλες φορές ήταν πολύ μικρά τα παιδιά μου. Θα ήθελαν λοιπόν να γιορτάσω αυτή την εκπληκτική στιγμή μαζί τους. Είναι μία μοναδική και ανεκτίμητη στιγμή. Είναι όλοι ερωτευμένοι με το ποδόσφαιρο και θα ήθελα να τους ευχαριστήσω όλους. Είμαι πολύ ευτυχισμένος που σας έχω όλους εδώ», δήλωσε περιχαρής ο νικητής. Καλύτερος προπονητής\nΚαλύτερος προπονητής αναδείχτηκε ο Γιούργκεν Κλοπ, που οδήγησε τη Λίβερπουλ στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά έπειτα από 14 χρόνια, αφήνοντας πίσω του τον Πεπ Γκουαρντιόλα και τον Μαουρίσιο Ποτσετίνο. Η ομάδα του έχασε το τρόπαιο της Πρέμιερ Λιγκ για έναν πόντο, όμως έσπασε όλα τα ρεκόρ. Μεταξύ άλλων, συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς στην ιστορία της, σε μια αγωνιστική περίοδο, πετυχαίνοντας τις περισσότερες νίκες, ever, και διανύοντας το μεγαλύτερο αήττητο σερί.\nΟ Γερμανός τεχνικός πηγαίνοντας στο βάθρο, ήταν αδύνατο να μη δώσει την παράστασή του. Το ακούμπησε με θόρυβο πάνω στο πόντιουμ, ζητώντας συγγνώμη που… δεν είχε καταλάβει πόσο βαρύ ήταν. Έπειτα μίλησε με απεριόριστο σεβασμό για τους μεγάλους του αντιπάλους: «Είμαι εδώ γιατί σε νίκησα στον τελικό, Ποτς (Ποτσετίνο). Γι’ αυτό είμαι εγώ εδώ πάνω, κι όχι εσύ. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Όλοι γνωρίζουμε πόσο καταπληκτική δουλειά έκανες, κι εσύ και ο Πεπ (Γκουαρντιόλα), και πολλοί άλλοι εξαιρετικοί προπονητές. Θέλω να ευχαριστήσω και την τρομερή ομάδα μου, τη Λίβερπουλ. Οποιος δεν την αγαπά, δεν έχει καρδιά! Οχι, προφανώς όχι. Μπορείτε να υποστηρίζετε όποια ομάδα θέλετε… Θέλω να ευχαριστήσω τη Λίβερπουλ, γιατί είσαι τόσο καλός προπονητής, όσο καλή είναι η ομάδα σου». Απίθανος.\nΚαλύτερος τερματοφύλακας αναδείχτηκε ο Αλισον Μπέκερ, που κατέκτησε το Champions League με τη Λίβερπουλ και το Κόπα Αμέρικα με τη Βραζιλία. Ο 18χρονος ούγγρος φορ, Ντάνιελ Ζόρι, πήρε το βραβείο «Φέρεντς Πούσκας», για το εκπληκτικό του γκολ με ανάποδο ψαλίδι κόντρα στη Φερεντσβάρος, στο ντεμπούτο του με τη φανέλα της Ντέμπρετσεν.\nThe Final Four: Στις 6 Οκτώβριου κάνει πρεμιέρα – Τρέχει να προλάβει με το Voice ο ΣΚΑΙ\nThe Final Four: Μάχη ανάμεσα στα δύο κανάλια για το ποιος θα φέρει πρώτος το μουσικό του σόου.\nZOX TEAM 25.09.2019\nΜέγκαν Μαρκλ – Πρίγκιπας Harry: Η εμφάνιση με τον Archie που έκλεψε τις εντυπώσεις (pic)\nMeghan Markle-Πρίγκιπας Harry: Το ζευγάρι μας έδειξε τον μικρό Archie.


Αλεξάνδρα Παναγιώταρου - Αριστομένης Γιαννόπουλος: Ο οριστικός χωρισμός και η σχέση τους σήμερα - Sportlive.gr\nΑλεξάνδρα Παναγιώταρου – Αριστομένης Γιαννόπουλος: Ο οριστικός χωρισμός και η σχέση τους σήμερα\nΣτην κάμερα του Happy Day και την Ευάννα Ζουμπούρογλου παραχώρησε συνέντευξη ο Αριστομένης Γιαννόπουλος. Ο ίδιος αποκάλυψε πως ο χωρισμός του από την Αλεξάνδρα Παναγιώταρου είναι οριστικός, ενώ ανέφερε πως οι δυο τους διατηρούν ακόμη πολύ καλές σχέσεις.\n«Με την Αλεξάνδρα κάναμε ένα διάλειμμα από το γάμο μας για να δούμε τι θέλει ο καθένας. Αυτό το διάλειμμα συνεχίζεται και μάλλον θα γίνει μόνιμο. Έχουμε πολύ καλές σχέσεις με την Αλεξάνδρα, συζητάμε για να βγει το διαζύγιο και ίσως η σχέση μας περάσει σε άλλο επίπεδο και γίνει πιο φιλική. Δε ξέρω πως θα εξελιχθεί. Τρίτα πρόσωπα δεν υπήρξαν ανάμεσά μας. Νομίζω ότι ήταν περισσότερο οι προτεραιότητες που έχει βάλει ο καθένας.\nΜπήκαμε σε διαδικασία και είδαμε ότι οι προτεραιότητές μας δεν συμπίπτουν και δεν συνάδουν τόσο πολύ σε αυτή τη φάση και είπαμε να το αφήσουμε. Με ενοχλούν κάποια πράγματα που ακούγονται περί συμβολαίου στο γάμο, όλα αυτά είναι ψέματα. Είχαμε μια απλή και φυσιολογική σχέση που έκανε τον κύκλο της και τελείωσε. Απλά πράγματα. Στόχος μου ήταν η απόκτηση παιδιού από τη στιγμή που παντρεύτηκα. Η Αλεξάνδρα είναι κομμάτι της ζωής μου και αυτό δεν αλλάζει» είπε χαρακτηριστικά ο Αριστομένης Γιαννόπουλος.\nΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΑΖΥΓΙΟ


Μέγαρο Χορού: Έληξε η παράταση της παράτασης στην παράταση της αναδόχου… - Kalamata Journal\nΔευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017 13:12\nΜέγαρο Χορού: Έληξε η παράταση της παράτασης στην παράταση της αναδόχου…\nΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ Δ.Σ.;\nΤρεις συνεδριάσεις έχει αυτή την εβδομάδα το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας, δύο την Τετάρτη και μία την Πέμπτη. Όμως σε καμία από αυτές δεν υπάρχει θέμα για το Μέγαρο Χορού Καλαμάτας. Στις 10 του Νοέμβρη έληξε η παράταση της παράτασης στην παράταση… της έκπτωσης της αναδόχου κοινοπραξίας…\nΗ έκπτωση της κοινοπραξίας στην οποία έχει ανατεθεί η μελέτη και κατασκευή του Μεγάρου Χορού έχει καταντήσει αστείο ανέκδοτο, παρότι αφορά έργο που μέχρι τώρα έχει κοστίσει περίπου 13.000.000 ευρώ και που ξεκίνησε πριν από ενιά χρόνια σχεδόν.\nΤο θέμα της έκπτωσης λόγω τεχνικών «παραλείψεων και ελαττωμάτων» επανέρχεται, αποσύρεται ή παρατείνεται επί χρόνια. Τελευταία φορά ήταν στις 12 Οκτώβρη 2017, όταν το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας αποφάσισε κατά πλειοψηφία να δώσει άλλη μια παράταση, μέχρι τις 10/11/2017, στην ανάδοχο κοινοπραξία, προκειμένου να αποκαταστήσει τα προβλήματα που έχουν πιστοποιηθεί στο έργο και να μην οριστικοποιηθεί η έκπτωσή της.\nΣε αυτή τη συνεδρίαση ο δήμαρχος Καλαμάτας, Παναγιώτης Νίκας, επιχειρηματολόγησε κατά της έκπτωσης σημειώνοντας μεταξύ άλλων τα εξής: «Να τους κάνουμε έκπτωτους; Γίνεται έκπτωτος; Ακούστε. Γίνεται, μπορούμε να τον κάνουμε. Έχει ολοκληρώσει αντικειμενικά, πιστοποιημένα το 97% του έργου. Σε ποιο δικαστήριο θα πας με ολοκληρωμένο το 97% του έργου και πράγματι θα πας με ισχυρά επιχειρήματα για να κερδίσεις μία διαδικασία που θα είναι μακρόχρονη; Με την έκπτωση πότε θα τελειώναμε; Μετά από 3-4 χρόνια. Αν θα τελειώναμε. Ξέρετε πόσα έργα είναι μισά στην Ελλάδα, σε κάθε περιφέρεια και σχεδόν σε κάθε δήμο, από τις διενέξεις οι οποίες υπάρχουν, ιδιαίτερα σε δικαστικό επίπεδο; Πόσα έργα είναι κολλημένα, με πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτή που έχει το Μέγαρο Χορού; Κακά τα ψέματα, δεν έχουμε καμία άλλη λύση. Να τον κάνουμε λέει τώρα έκπτωτο. Σας βάζω ένα βασικό ερώτημα: Δουλεύει ή δεν δουλεύει; Προσπαθεί ή δεν προσπαθεί στο χρόνο τον οποίο του δώσαμε; Κάνει ότι είναι δυνατόν ή δεν κάνει αυτή τη στιγμή; Εγώ έχω πιστοποίηση από παντού και όσες φορές πήγα να δω και μακροσκοπικά ότι μπορώ να δω και να καταλάβω, είδα μέσα συνεργεία και δούλευαν. Να πεις «ρε παιδί μου ότι δεν προσπάθησε, μας κορόιδεψε, έφαγε έτσι τις 40 ημέρες, 2 μήνες, δεν υπάρχει καμία εξέλιξη, τίποτα», να κουβεντιάσουμε σε μία βάση να σηκωθεί να φύγει. Τώρα που το 97% έχει φτάσει στο 99% σχεδόν του έργου, το αποτέλεσμα ποιο θα είναι; Μα θα το πει η εταιρεία πιστοποίησης. Δεν πρόκειται να παραληφθεί κανένα έργο αν η εταιρεία πιστοποίησης, η οποία είναι γερμανική, δεν βεβαιώσει ότι αυτά που λέει εν πάση περιπτώσει η μελέτη - κατασκευή και αυτό ήταν πρωτοφανές για τον Δήμο μας, «εντάξει», αν δεν το πιστοποιήσει, δεν πρόκειται να παραληφθεί αυτό από κανέναν».\nMiltos Gotsis να το δώσουν σε νονό της νύχτας, Αυτός ξέρει πως θα το δουλέψει μια χαρά\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « «Παλεύεται» η νίκη θεωρούν οι υποστηρικτές του Νίκου Ανδρουλάκη στη Μεσσηνία Ευελπιστούν στο Δήμο για αποκατάσταση των «ελαττωμάτων» στο Μέγαρο Χορού »


Γ΄ Εθνική: Τα αποτελέσματα του 1ου Νότιου Ομίλου | ebasket.gr\nΚεντρική Γ' Εθνική Γ΄ Εθνική: Τα αποτελέσματα του 1ου Νότιου Ομίλου\nΜία σπουδαία νίκη πανηγύρισε ο Ηλυσιακός στην Πάτρα. Η ομάδα του Καυκή πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση κόντρα στην Αχαγιά και πήρε τη νίκη με 89-74, με την οποία έμεινε στην κορυφή του 1ου νότιου ομίλου της Γ΄Εθνικής Κατηγορίας.\nΜε νίκη συνέχισε τις υποχρεώσεις του και ο ΝΕΟΛ, ο οποίος δυσκολεύτηκε κόντρα στο Κορωπί αλλά πήρε τη νίκη με 77-71. Σπουδαία εντός έδρας νίκη πανηγύρισε και ο Άρης Νίκαιας, καθώς κέρδισε με 79-75 τον ΚΑΟ Κορίνθου. Μεγάλο διπλό πήρε η ΑΕΝ Κηφισιάς, η οποία κέρδισε την Παναχαϊκή με 77-73.\nΜεγάλη βαθμολογική ανάσα πήρε ο Γλαύκος, που κέρδισε με 76-69 την Ερμιόνη στην έδρα της. Με το ροζ φύλλο αγώνα έφυγε από την έδρα της Τρίπολης και η Ακράτα, η οποία επικράτησε με 78-74.\nΠροηγούμενο Α1 Γυναικών: Τα αποτελέσματα της 12ης αγωνιστικής


Τρίτη 16/02/2021 - 20:33\nαύξηση κεφαλαίου ΤΧΣ Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας Χρήστος Μεγάλου Πειραιώς tags :\nΑπό ότι φαίνεται η Πειραιώς θα έχει χρηματιστηριακή αξία μετά την αύξηση κεφαλαίου και μετά τις τιτλοποιήσεις περίπου 2 δισεκ. ευρώ εξέλιξη θετική θα την επανατοποθετήσει στο χρηματιστηριακό επίκεντρο ως επενδύσιμη μετοχή.\nΈκπληξη Μεγάλου στην Πειραιώς – Μέσα Μαρτίου η ανακοίνωση της ΑΜΚ 1,1 δισ με τιμή προ RS 0,30 ευρώ – Το ΤΧΣ 33% με 40%\n10/02/2021 - 06:26\n14/01/2021 - 06:25\nGoldman, UBS «πιέζουν» για ΑΜΚ 800 εκατ Απρίλιο 2021 στην Πειραιώς και οι τράπεζες αποκλείουν bad bank - Προνομιούχες\nΜετά την πτώση που σημειώθηκε στην μετοχή της Πειραιώς, εσχάτως καταγράφεται μια αξιοσημείωτη καλή εικόνα στον τίτλο της τράπεζας, με την μετοχή να βρίσκεται στα 0,84 ευρώ και την κεφαλαιοποίηση στα 700 εκατ ευρώ.\nΠάντως είναι γεγονός ότι κάποιοι επενδυτές αρχίζουν να βλέπουν την Πειραιώς ως επενδυτική ευκαιρία γιατί η τράπεζα μετά την αύξηση θα είναι διαφορετική, με θετικότερο πρόσημο και μεταξύ πολλών άλλων καλύτερη σχέση DTC δηλαδή αναβαλλόμενη φορολογική απαίτηση προς ίδια κεφάλαια από 57% σε 47%.\nΌπως έχει αναλυθεί πολλές φορές από το bankingnews η Πειραιώς θα προχωρήσει σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.\nΤα βασικά στοιχεία της αύξησης θα είναι\nΎψος αύξηση 1,1 δισεκ. μπορεί να φθάσει έως τα 1,3 δισεκ.\nReverse split 100 προς 1 με μείωση της ονομαστικής αξίας από 6 στα 0,06 ευρώ και ακολούθως αύξηση της ονομαστικής αξίας στα 0,30 ευρώ.\nΤιμή αύξησης πριν τα reverse split περίπου 0,30 ευρώ με 0,40 ευρώ αλλά προσοχή, μετά τα reverse split θα υπάρχουν αισθητές διαφοροποιήσεις.\nΧρόνος αύξησης θα ανακοινωθεί τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου για να υλοποιηθεί έως τέλη Απριλίου 2021\nΤο ΤΧΣ από 61,35% θα υποχωρήσει στο 30% με 40% στο ένα σενάριο ή θα εξασκήσει πλήρως τα δικαιώματα του δηλαδή κατά 61,35% και σε επόμενη φάση θα διαθέσει ένα μεγάλο ποσοστό π.χ. 30% σε διεθνείς επενδυτές μέσω placement. Το θέμα αυτό είναι ανοικτό δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη.\nΚανείς μέτοχος πλην ΤΧΣ δεν θα έχει στρατηγικό ποσοστό, ανώτερο ποσοστό 6% με 7%.\nΟι επενδυτές Paulson, Μυστακίδης κ.α. θα συμμετάσχουν αν και αναφέρεται ότι θα μπορούσαν με φίλα προσκείμενους μετόχους να καλύψουν έως 250 εκατ\nΗ Κυβέρνηση δεν θέλει ο έλεγχος της Πειραιώς να περάσει στον Paulson.\nΠάνω από 20 επενδυτές και funds έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον\nΗ κάλυψη της αύξησης θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.\nΗ κυβέρνηση αντιμετωπίζει θετικά την διοίκηση Χρήστου Μεγάλου και της δείχνει εμπιστοσύνη.\nΗ Πειραιώς διαθέτει 831 εκατ μετοχές.\nΗ Πειραιώς διαθέτει 7 δισεκ. κεφάλαια και θα προσθέσει 1,2 δισεκ. ευρώ όπερ σημαίνει 8,2 δισεκ. κεφάλαια ή τιμή προς λογιστική αξία 0,23 από 0,10 της τρέχουσας περιόδου.\nΕίναι προφανές ότι αύξηση κεφαλαίου είναι credit positive για την Πειραιώς.\nΌλα αυτά έχουν γραφεί ήδη από το bankingnews, το ερώτημα όμως παραμένει γιατί αγοράζουν την μετοχή;\nΤι συμβαίνει με την μετοχή;\nΓια να αποτυπωθεί η στρατηγική των επενδυτών στην μετοχή της Πειραιώς θα πρέπει να δούμε\n-Τις κινήσεις arbitrage που συντελείται μεταξύ ομολόγων της Πειραιώς και της μετοχής.\nΠ.χ. στο ομόλογο με κουπόνι 9,75% η τιμή έχει αναρριχηθεί στις 101,59 μονάδες βάσης και στο ομόλογο με κουπόνι 5,5% η τιμή κινείται στις 86,61 μονάδες βάσης, οι τιμές έχουν ανακάμψει.\n-Κινήσεων που σχετίζονται με τοποθετήσεις για να πάρουν το βραχυπρόθεσμο upside αλλά και χαρτοφυλάκια που τοποθετούνται νωρίς πριν την αύξηση, ποντάροντας σε καλή χρηματιστηριακή εικόνα μεσοπρόθεσμα.\nΚάποια στιγμή - δεν θα είναι μακριά αυτή η κάποια στιγμή - η χρηματιστηριακή εικόνα της Πειραιώς θα σταθεροποιηθεί και η αγορά θα αποτιμήσει τα reverse split και την τελική τιμή της αυξήσεως κεφαλαίου.\nΑπό ότι φαίνεται η Πειραιώς θα έχει χρηματιστηριακή αξία μετά την αύξηση κεφαλαίου και μετά τις τιτλοποιήσεις περίπου 2 δισεκ. ευρώ εξέλιξη θετική θα την ξαναθέσει στο χρηματιστηριακό επίκεντρο ως επενδύσιμη μετοχή.


Ο Θανάσης Οικονόμου, εμβολιάστηκε στο Σικάγο και μας προτρέπει: "Μην πιστεύετε κανέναν που μιλάνε για δήθεν κινδύνους" ... - STAR FM 933\n23 Απρίλιος 2021 13:27\nΦεβ 6, 2021 ΘΑΝΑΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, ΚΟΣΜΟΣ\nΟ διακεκριμένος Γρεβενιώτης επιστήμονας, Ιδρυτής του συλλόγου μας “ΦΙΛΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΟΡΛΙΑΚΑ” από το μακρινό Σικάγο, μας μιλά για το εμβόλιο και μας προτρέπει να προχωρήσουμε στον εμβολιασμο:\nΤο να είσαι υπερήλικος έχει και τα προνόμια του. Ένα ωραίο πρωί πριν τρεις εβδομάδες χτύπησε το κινητό μου και από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο θέλανε να ξέρουν πότε είμαι διαθέσιμος να πάρω την πρώτη δόση του εμβολίου κορωνοιού. ‘’Σε μισή ώρα μπορώ να είμαι εκεί’’ τους απάντησα. ‘’Στις 1:30 είναι εντάξει’’; μου απάντησαν αυτοί.\nΣήμερα πήρα και τη δεύτερη δόση και μέχρι τώρα όλα καλά- καμιά εντελώς παραενέργια δεν με ενόχλησε. Αν όλα πάνε επίσης καλά με την υπόλοιπη οικογένειά μου, καιρός είναι αυτό το καλοκαίρι να το περάσουμε στην Ελλάδα. Για μένα αυτό το lockdown ήταν πραγματικά μεγάλο βάσανο – από τα τόσα ταξίδια κάθε χρόνο, για ένα ολόκληρο χρόνο αναγκαστικά κλισμένος μέσα στο σπίτι. Ας ευχηθούμε αυτό να τελειώσει πια. Συνιστώ σε όλους, όταν τους δοθεί η ευκαιρία, να το πάρουν αυτό το εμβόλιο. Είναι ο μόνος τρόπος να νικήσουμε αυτόν τον Covid-19 μια για πάντα. Μην πιστεύετε κανέναν που μιλάνε για δήθεν κινδύνους. Συνιστώ σε όλους, όταν τους δοθεί η ευκαιρία, να το πάρουν αυτό το εμβόλιο. Είναι ο μόνος τρόπος να νικήσουμε αυτόν τον Covid-19 μια για πάντα. Μην πιστεύετε κανέναν που μιλάνε για δήθεν κινδύνους.\nΟ μεγάλος κίνδυνος είναι ο κορωνοιός


.:BiblioNet : Όταν ακούς ποίηση να βγαίνεις / Συλλογικό έργο\nΒέρα Βασιλείου-Πέτσα, Γιώργος Δάγλας, Κατερίνα Θανοπούλου, Τάσος Λέρτας, Κωνσταντίνος Μπούρας, Ηλίας Δ. Παπακωνσταντίνου, Εύα Παυλίδου, Πέτρος Στεφανέας, Γιάννης Φιλιππάκης, Βασίλειος Ρ. Φλώρος, Παντολέων Φλωρόπουλος, Αγγελική Ψαχή-Κωβαίου\nISBN 978-618-84269-6-2, [Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή]\nΤον προορισμό του επιθυμούμε να κοινωνήσουμε, για να προσεγγίσει ο αναγνώστης με τους δικούς του όρους - τη ζωή που αναπαρα-στήσαμε λεκτικά, εκθέτοντας την ψυχή μας στους πέντε ανέμους, εμείς, οι δώδεκα ποιητές, οι οποίοι συνιστούμε το "όταν σου λέω ποίηση να βγαίνεις"*, σε ευαισθητοποιημένους αποδέκτες. Άρα τα ποιήματα δεν είναι ψυχρά εννοιολογικά κατασκευάσματα σε μια προσωπική και αυτοαναφορική διάσταση. Είναι πνευματικά ηλεκτρόνια του βαθύτερου πυρήνα της Ζωής, που αντιστοιχούν σε κοινές πανανθρώπινες αξίες, σε κοινά συναισθήματα και βιώματα.\nΤότε μεταβάλλεται αυτή η "ποιητική ιδιοκτησία" και περνάει στα όρια μιας "κοινοκτημοσύνης", εκεί όπου οι ρόλοι μπορούν και αλλάζουν και αποκτούν την ποιητική τους διάσταση, εκεί όπου οι ποιητές γίνονται αναγνώστες και οι αναγνώστες ποιητές. Παρόντες πια όλοι σε μια "διευρυμένη οντότητα" συν-κίνησης, συναισθηματικής εγρήγορσης και σιωπηλής επικοινωνίας με το "Είναι" του Εαυτού μας και του Κόσμου.