Non-Fiction - Page 5 - Γενική Λογοτεχνία - SFF.gr - Επιστημονική Φαντασία, Μυθοπλασία, Τρόμος\nMay 9, 2016 in Γενική Λογοτεχνία\nΕρίκ Βυϊγιάρ - Κονγκό (Congo, 2012)\nΤον Μάιο που μας πέρασε, διάβασα το "Ημερήσια διάταξη", ένα μικρό βιβλιαράκι πολύ ξεχωριστό και οπωσδήποτε πολυσυζητημένο και αγαπημένο στην Ελλάδα, το οποίο λάτρεψα και έφτασα πολύ κοντά στο να του βάλω πέντε αστεράκια. Οπότε, εννοείται ότι μετά την ανάγνωσή του, είχα σκοπό να διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα, αν τύχαινε και μεταφράζονταν ποτέ στα ελληνικά. Λοιπόν, το "Κονγκό" είναι της ίδιας αισθητικής και της ίδιας λογικής με το "Ημερήσια διάταξη", μιλάει για γεγονότα πολύ σοβαρά και αν μη τι άλλο καθοριστικά για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, αλλά όχι με μια στεγνή παράθεση στιγμών της ιστορίας, αλλά αντίθετα με μια ολοζώντανη αφήγηση, χρησιμοποιώντας σαρκαστικό και καυστικό χιούμορ. Ο Βυϊγιάρ αναδεικνύει με έντονο τρόπο τα σκοτεινά σημεία της Ιστορίας (εν προκειμένω της... εμπορικής επιχείρησης "Κονγκό"), και βάζει τον αναγνώστη να σκεφτεί κάποια πράγματα για το παρελθόν και εμμέσως πλην σαφώς για το παρόν. Γιατί, φυσικά, ουσιαστικά τίποτα δεν έχει αλλάξει. Βέβαια, το "Ημερήσια διάταξη" μου φάνηκε κάπως πιο δυνατό, πιο συγκροτημένο, αλλά σ'αυτό ίσως παίζει ρόλο το γεγονός ότι το "Κονγκό" γράφτηκε κάποια χρόνια πριν από αυτό. Όπως και να'χει, είναι ένα βιβλίο καλογραμμένο και ιδιαίτερο, που αξίζει πολλαπλές αναγνώσεις. Σίγουρα περιμένω πως και πως το "14η Ιουλίου".\nBladeRunner 70 posts\nΔημήτρης 40 posts\nvaggelis 18 posts\nNaroualis 7 posts\nΚάτι έπαθα τον τελευταίο καιρό και άρχισαν να με τραβάνε πολύ και τα μη μυθοπλαστικά βιβλία, κυρίως αυτά που έχουν να κάνουν με ταξιδιωτικές εμπειρίες, πολεμικές επιχειρήσεις και αληθινές περιπέτειες.\nΚώστας Μαλιάτσης Σάλας - Ήρθε το χαρτί απαραδεκτο...ο τυπος μιλαει για στρατο...λες και πηγε...αυλωνα 1 μερα μετα ΣΤΕΠ οπου δεν εκανε τιποτα και μετα 401...βυσμα οσο δεν παει ...και εχει το θρασσ\nFarley Mowat - Λύκοι, σας παρακαλώ, μην κλαίτε (Never cry wolf) Το βιβλίο αυτό το πέτυχα τυχαία στη βιβλιοθήκη της Αλεξανδρούπολης και αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον εξ αρχής ήταν ο τίτλος του\nΔιάβασα το ''Οι Πειρατές της Αμερικής'' του Αλεξάντερ Εξκέμελιν.\nΠρόκειται για χρονικό του γνωστού σε όλους μας φαινόμενου. Ωμά όμως, όχι ωραιοποιημένο όπως παρουσιάζεται στις ταινίες. Και ποιος θα μπορούσε να μιλήσει καλύτερα γι' αυτό εκτός από κάποιον που το έζησε από κοντά; Περιγράφοντας απροκάλυπτα όλες τις brutal καταστάσεις που το χαρακτηρίζουν; Γραμμένο προς τα τέλη του 17ου αιώνα, κατέκτησε το αναγνωστικό κοινό και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις.\nΣτην εισαγωγή αναφέρεται πως τον πειρατικό κόσμο αρκετές φορές αποτελούσαν ετερόκλητα σύνολα. Άτομα κατατρεγμένα για τις πολιτικές και θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Παρέα με κλέφτες, τυχοδιώκτες και εγκληματίες κάθε είδους. Και σκλάβους που αναζητούσαν σε αυτή καταφύγιο για μία λιγότερο βάναυση ζωή. Γίνεται αναφορά στις διαφορές μεταξύ πειρατών, κουρσάρων, μπουκανιέρων και φριβουστιέρων. Όπως επίσης και σε ορισμένες γνωστές προσωπικότητες που αποφάσισαν να πάρουν αυτόν τον δρόμο. Και τέλος το κυρίως μέρος με τις θηριωδίες Άγγλων και Γάλλων εναντίον Ισπανών στην Αμερική όπως λέγεται. Φρανσουά λ' Ολονναί και Χένρυ Μόργκαν μεταξύ άλλων. Βιασμοί, δολοφονίες, πλιάτσικο και βασανιστήρια, πολλές φορές χωρίς λόγο και αιτία. Έτσι, απλά επειδή μπορούσαν. Αμφότεροι ο ορισμός της λέξης απόβρασμα.\n''Καλό'' ήταν. Αν μπορεί κανείς να τα παραβλέψει, είχε ενδιαφέρον. Πέρα από την περιορισμένη βιβλιογραφία, παρέχει και μία άγνωστη οπτική γωνία της μακρινής εκείνης εποχής.\nEdited January 12, 2019 by Δημήτρης\nΤα δυο τελευταία βιβλία του 2018 ήταν από την σειρά "Στρατιωτική ιστορία" των εκδόσεων "Περισκόπιο" και αφορούσαν δύο από τις μεγαλύτερες μάχες του 20ου αιώνα.\n1. Η μάχη του Σομ, 1916\nΗ μάχη του Σομ έγινε στα πλαίσια του Α'.Π.Π. διήρκεσε περίπου πέντε μήνες (από την 1η Ιουλίου έως την 18η Νοεμβρίου 1916) και βρήκαν τον θάνατο σε αυτή περίπου 300.000 άνθρωποι, ενώ οι τραυματίες, οι αιχμάλωτοι και οι αγνοούμενοι(Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί, Καναδοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί) ήταν πάνω από 800.000, απλώς και μόνο για να προωθηθούν οι θέσεις των Βρετανών κατά 10 χιλιόμετρα και των Γάλλων για άλλα 20 χιλιόμετρα. Η μάχη του Σομ ήταν μια τυπική μάχη του Α.Π.Π. όπου οι στρατιώτες επιτίθονταν κατά κύματα εναντίον πολυβόλων και οχυρωμένων θέσεων, απλώς και μόνο για να πεθάνουν κατά χιλιάδες την ίδια στιγμή που έβγαιναν από τα δικά τους χαρακώματα και χωρίς να κερδίσουν ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο εδάφους, για να δικαιολογηθεί έστω και λίγο η θυσία τους. Με τα σημερινά δεδομένα δεν υπάρχει ούτε μια απόφαση των διοικητών των δυνάμεων και των δυο πλευρών που να μοιάζει έστω και λίγο λογική και να βγάζει κάποιο νόημα.\nΤο βιβλίο έχει μια αρκετά καλή ανάλυση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο έδαφος αλλά και στον αέρα, αρκετές αυθεντικές φωτογραφίες της μάχης και σε βάζει αρκετά στο κλίμα της εποχής.\n2. Λένινγκραντ: 900 μέρες στην κόλαση, 1941-1944\nΗ πολιορκία του Λένινγκραντ είναι μια από τις πιο διάσημες μάχες του Β'.Π.Π. και διήρκεσε περίπου δυόμιση χρόνια, (από τις 7 Σεπτεμβρίου 1941 έως τις 27 Ιανουαρίου) και ο αριθμός των θυμάτων ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό από τους βομβαρδισμούς τις ασθένειες και την πείνα υπολογίζεται σε 800.000, ενώ πολλοί κάτοικοι που επέζησαν έκαναν λόγο ακόμα και για 1.300.000 νεκρούς. Οι απώλειες του Ερυθρού Στρατού που υπεράσπιζε την πόλη ήταν επίσης τεράστιες και έφθασαν τους 1.000.000 νεκρούς και τους 2.500.000 τραυματίες.\nΣύμφωνα με το βιβλίο το σχέδιο των Γερμανών δεν ήταν να καταλάβουν την πόλη με μάχη άλλα να την πολιορκήσουν όσο πιο στενά μπορούσαν και να αφήσουν τον πληθυσμό να πεθάνει από την πείνα και τις ασθένειες, καθώς τα τρόφιμα μέσα στην πόλη δεν επαρκούσαν για όλο τον πληθυσμό, ενώ και στα περίχωρα δεν υπήρχαν αρκετές διαθέσιμες εκτάσεις για καλλιέργεια τροφίμων. Οι Γερμανοί όταν θα εξολόθρευαν τον πληθυσμό, στη συνέχεια θα ανατίναζαν με εκρηκτικά όλα τα κτήρια και θα ισοπέδωναν την πόλη, για να την σβήσουν από τον χάρτη. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν εκατοντάδες χιλιάδες θάνατοι από τον λιμό που προέκυψε, ενώ μαρτυρίες έκαναν λόγω μέχρι και για κρούσματα κανιβαλισμού μεταξύ των κατοίκων.\nΤο βιβλίο εκτός από την περιγραφή των στρατιωτικών επιχειρήσεων, δίνει αρκετές λεπτομέρειες για το δράμα του άμαχου πληθυσμού, που προσπαθούσε να βρει τρόφιμα με όποιο τρόπο μπορούσε, αλλά και για τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι σοβιετικοί για τον ανεφοδιασμό της πόλης με τρόφιμα.\nEdited January 13, 2019 by vaggelis\nΜάρκο Πόλο του Κοσμά Πολίτη.\nΟ Κοσμάς Πολίτης το 1967 έγραψε μια μελέτη για το βιβλίο "Περιγραφή του Κόσμου", το οποίο συνέγραψε ο Ιταλός συγγραφέας Ρουστικέλλο με βάση την αφήγηση που του έκανε ο Μάρκο Πόλο το 1298, όταν και οι δυο ήταν φυλακισμένοι στις φυλακές της Γένοβας για τρία χρόνια. Το κείμενο του Κοσμά Πολίτη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά την ίδια χρονιά στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" και μετά από διάφορες περιπέτειες σε μορφή βιβλίου από τις εκδόσεις "Ιωλκός" το 2001.\nΟ Πολίτης στο βιβλίο του κάνει μια περίληψη των αφηγήσεων του Μάρκου Πόλο από το ταξίδι του, που ξεκίνησε το 1271 από την Βενετία, για να καταλήξει στην Κίνα μερικά χρόνια αργότερα, και ταυτόχρονα συγκρίνει τα όσα αφηγήθηκε ο Πόλο, με τα όσα περιέγραψαν άλλοι περιηγητές που ταξίδεψαν στις ίδιες περιοχές, σε άλλες εποχές και με όσα ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι αργότερα.\nΑπό το βιβλίο του Πολίτη δεν λείπουν και οι επικρίσεις για όσα ο Μάρκο Πόλο παρέλειψε να αναφέρει ή δεν τα περιγράφει επαρκώς, αλλά στο τέλος αυτό που μένει είναι ο θαυμασμός του Πολίτη, όχι μόνο για τα ταξίδια του Μάρκο Πόλο, αλλά κυρίως για τις χώρες που περιγράφει, και κυρίως την Κίνα, καθώς οι Ευρωπαίοι για να φθάσουν στο ίδιο επίπεδο ευημερίας και του πολιτισμού, με αυτό που είχαν οι Κινέζοι τον 13ο αιώνα, έπρεπε να περιμένουν περισσότερα από εξακόσια χρόνια.\nΓενικά πολύ ωραίο και ενδιαφέρον βιβλίο με αρκετές λεπτομέρειες που κρατάει το ενδιαφέρον σου μέχρι τέλος.\nΟ Ξενοφών και η τέχνη της Διοίκησης του Γκόντφρι Χάτσινσον.\nΟ Γκόντφρι Χάτσινσον είναι Βρετανός ιστορικός με ειδικότητα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και την στρατιωτική ηγεσία στην κλασσική και ελληνιστική περίοδο και στο συγκεκριμένο βιβλίο, βασιζόμενος στα βιβλία του Ξενοφώντα (κυρίως στα "Κύρου Ανάβασις", "Κύρου Παιδεία" και "Ελληνικά"), προσπαθεί για να δείξει ποιες πρέπει να είναι οι βασικές αρχές που διέπουν την τέχνη της πολεμικής τακτικής και στρατηγικής και να αποδείξει ότι ήδη από την αρχαιότητα οι συγκεκριμένες αρχές είχαν ήδη αναπτυχθεί στο μέγιστο βαθμό. Ο Χάτσινσον με βασικό πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Ξενοφώντα, όπως ο ίδιος περιγράφει την πορεία του Ελληνικού στρατεύματος στην "Κύρου Ανάβασις", όπου είχε καθοριστικό ρόλο και με πληθώρα παραδειγμάτων, δείχνει πως αντιμετώπιζαν οι Αρχαίοι Έλληνες το θέμα του πολέμου, πως οργάνωναν το στράτευμα τους, διατηρούσαν την πειθαρχία και το ηθικό των ανδρών τους σε υψηλά επίπεδα και προέβλεπαν τις κινήσεις των αντιπάλων τους.\nΣτο βιβλίο εξετάζει διάφορες μάχες τις αρχαιότητας για δείξει το πως πρέπει να ενεργεί ένας διοικητής κατά την διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων, είτε πρέπει επιτεθεί στα αντίπαλα στρατεύματα είτε να αμυνθεί, τι κινήσεις πρέπει να κάνει για να διατηρήσει το ηθικό των αντρών του και γενικά το πως πρέπει να διοικείται ένα στράτευμα.\nΤο βιβλίο είναι αρκετά καλό και βοηθάει να κατανοηθεί το πως αντιμετώπιζαν οι Αρχαίοι 'Έλληνες το ζήτημα του πολέμου, αλλά και το πως επηρεάστηκαν οι κοινωνίες τους από αυτόν, ιδίως μετά τον καταστρεπτικό Πελοποννησιακό Πόλεμο. Συστήνεται σε όσους τους αρέσει η στρατιωτική ιστορία.\nΣημειώματα από τις μονάδες καταδρομών του Ιωάννη Κ. Μαζαράκη-Αινιάν.\nΟ Ιωάννης Κ. Μαζαράκης-Αινιάν γεννήθηκε το 1923 στην Αθήνα και κατά τα χρόνια της κατοχής κατάφερε να καταταγεί ως εθελοντής στην ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία (Ρίμινι). Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1945, εισήλθε στην Σχολή Ευελπίδων και το 1947 αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού και τοποθετήθηκε στους Λόχους Ορεινών Καταδρομών (Λ.Ο.Κ.). Το βιβλίο περιγράφει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Λ.Ο.Κ. από το 1947 έως το 1949 που τελείωσε ο εμφύλιος, όπως τις έζησε ο ίδιος ο συγγραφέας από την πρώτη γραμμή του μετώπου, είναι μικρό σε μέγεθος (μόλις 70 σελίδες) και αρκετά λιτό σε χαρακτηρισμούς, ιδίως όσον αφορά τις ιδεολογίες των δυο πλευρών, αλλά παρόλα αυτά σου δίνει μια αρκετά καλή εικόνα για το είδος των επιχειρήσεων που αναλάμβαναν οι καταδρομείς, για την κατάσταση που υπήρχε στην ελληνική επαρχία εκείνη την περίοδο και κυρίως για το πως βίωναν το εμφύλιο πόλεμο οι ίδιοι οι στρατιώτες (τουλάχιστον από την μεριά του Εθνικού στρατού).\nΓενικά αρκετά καλό βιβλίο για το είδος του, που σε βοηθά να κατανοήσεις το τι συνέβαινε στο μέτωπο εκείνον το καιρό.\nΓουίλιαμ Χ. ΜακΡέιβεν - Στρώσε το κρεβάτι σου (Make Your Bed, 2017)\nΤον Μάιο του 2014, ο ναύαρχος Γουίλιαμ Χ. ΜακΡέιβεν απεύθυνε λόγο στους απόφοιτους του Πανεπιστημίου του Τέξας, μοιράζοντας μαζί τους δέκα μαθήματα ζωής που πήρε κατά τη διάρκεια της σκληρής εκπαίδευσής του στο Ναυτικό. Ο ναύαρχος χρησιμοποίησε αυτά τα βασικά μαθήματα για να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη καριέρα του ως στρατιωτικός, αλλά και γενικά στη ζωή του. Το βιβλιαράκι αυτό βασίζεται στη συγκεκριμένη ομιλία και αποτελείται από ενδιαφέρουσες προσωπικές ιστορίες, αλλά και από ιστορίες άλλων στρατιωτικών που γνώρισε. Προσφέρει κάποιες πρακτικές συμβουλές και ορισμένα ενθαρρυντικά λόγια, που ίσως δώσουν έμπνευση στους αναγνώστες έτσι ώστε να προσπαθούν πάντα για το καλύτερο, να μην αποθαρρύνονται από τις δυσκολίες, να αναζητούν βοήθεια και να δίνουν βοήθεια. Η γραφή είναι απλή και λειτουργική, βοηθάει πολύ στην εύκολη κατανόηση των μαθημάτων και των συμβουλών, καθώς φυσικά και στη γρήγορη ανάγνωση του βιβλίου.\nΔιάβασα το συλλογικό έργο ''Το Πεπρωμένο μας είναι τα άστρα''.\nΈνα από τα πιο σαγηνευτικά μυστήρια που αναντίρρητα απασχολούν τον άνθρωπο είναι αν υπάρχει ζωή στο σύμπαν. Και το κατά πόσο θα είναι ικανός μία μέρα να κατακτήσει τα μέσα που θα του επιτρέψουν να ταξιδέψει στις εσχατιές του και να έρθει σε επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς. Με κάτι τέτοιο ασχολείται και η παρούσα πολύ καλή μελέτη καλύπτοντας διάφορες πτυχές. Μία από αυτές έχει να κάνει με την εμφάνιση όσο και νοοτροπία των εξωγήινων. Όντως είναι εύλογο και αναμενόμενο να αναζητά κανείς την ζωή βάσει μίας εκ των κυριότερων πηγών της, το νερό. Από την άλλη όμως είναι και πολύ εγωιστικό. Γιατί δηλαδή ντε και καλά αν και εφόσον υπάρχουν να πίνουν τέτοιο; Μπορεί κάλλιστα να είναι δηλητήριο γι' αυτούς και να προτιμούν την αμμωνία. Ή να μην αναπνέουν οξυγόνο αλλά διοξείδιο του άνθρακα και να αντλούν ενέργεια από ραδιενεργές ακτινοβολίες. Ένα πλάσμα από πυρίτιο του οποίου ο πλανήτης θα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στον ήλιο του απ' ότι η Γη στο δικό μας, θα αισθάνεται άνετα σε θερμοκρασίες που εμάς θα μας έκαναν κάρβουνο. Ενώ αντιθέτως κάποιο με πιθανώς κρυσταλλική δομή του οποίου θα είναι αρκετά μακρυά, οι θερμοκρασίες των Πόλων θα είναι πολύ κοντά στην έννοια που έχει για τον καύσωνα. Και φυσικά μπορεί να μην είναι ανθρωπομορφικοί, αυτό είναι στερεότυπο που δεν χρειάζεται καθόλου να ισχύει. Γιατί π.χ. όχι αέριας μορφής; Κολοσσιαίων διαστάσεων τέτοιας έκτασης, που να μην χωράει σε ανθρώπινα καλούπια. Για τον δε τρόπο σκέψης τους...Ίσως ο ανθρώπινος να έχει περισσότερες ομοιότητες με αυτόν μίας κατσαρίδας, ενός χταποδιού ή μίας αμοιβάδας. Μπορεί οι έννοιες ''σωστό- λάθος'', ''δίκαιο- άδικο'' ή ''ηθικό- ανήθικο'' να συνιστούν γι' αυτούς γελοίες ανθρώπινες επινοήσεις. Ενδέχεται όχι μόνο να μην πιστεύουν σε κάποια θρησκεία, αλλά στο λεξιλόγιο τους να μην υπάρχει καν λέξη που να υποδηλώνει αυτή την έννοια. Οι δε νευρώνες ενός εξωγήινου εγκέφαλου δεν είναι απαραίτητο να βρίσκονται σε φυσική επαφή. Μπορούν κάλλιστα να συνδέονται με ηλεκτρομαγνητικά σήματα με τέτοιο τρόπο που ένα πλάσμα να είναι κατανεμημένο σε αρκετά σώματα, ακόμη και σε διαφορετικούς πλανήτες! Και πραγματικά αυτό ήταν κάτι που με αποτελείωσε Αναμφίβολα η πιο... εξωγήινη εικασία του βιβλίου\nΓίνεται αναφορά στους τρεις διαφορετικούς πολιτισμούς που ενδεχομένως υπάρχουν αναλογικά με την δυνατότητα τους να εκμεταλλεύονται ενεργειακούς πόρους και να συνάπτουν διαστρικές, ακόμη και διαγαλαξιακές επαφές. Όπως επίσης και σε διάφορα συστήματα διαστημικής προώθησης όπου (αναμενόμενα) έχασα την μπάλα. Υπάρχει εγχειρίδιο για εξωγήινους επισκέπτες όπου καταγράφονται σκέψεις για τα πρώτα βήματα που θα έκαναν αν μας επισκέπτονταν. Μέχρι και... ποίημα. Και πολύ ωραίο μάλιστα! Και διάφορα άλλα. Οικονομικό βιβλίο, λέει πολλά για το μικρό του μέγεθος.\nΩς ένα σημείο θα έλεγα ότι μπορεί να εκληφθεί σαν εκλαϊκευμένη επιστήμη. Το ευχαριστήθηκα λοιπόν πολύ γιατί αν και μ' ενδιαφέρουν τα του σύμπαντος, δεν σκαμπάζω ωστόσο μία. Στο γνωστό ωραίο φιλοσοφικό στυλ των εκδόσεων Αρχέτυπο/Άγνωστο, μου το έκαναν δώρο όταν γράφτηκα πρώτη φορά συνδρομητής στο περιοδικό Strange. Το πρωτοδιάβασα πριν από ούτε θυμάμαι πόσα χρόνια και ήταν τόσο ωραίο όσο το θυμόμουν.\nEdited February 23, 2019 by Δημήτρης\nΓκράουτσο Μαρξ - Κρεβάτια (Beds, 1930)\nΠολύ μικρό βιβλιαράκι από τον πασίγνωστο κωμικό, το οποίο διαβάζεται χαλαρά σε είκοσι λεπτά. Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα ή ότι κατουρήθηκα στα γέλια, πάντως είχε τη φάση του και γενικά πέρασα καλά όσο κράτησε. Απλά σε αρκετά σημεία ξέφευγε από το θέμα του (όποιο κι αν ήταν αυτό), ενώ γενικά δεν κατάλαβα ποιος ακριβώς ήταν ο σκοπός του συγγραφέα. Ίσως απλώς ήθελε να κάνει την πλάκα του, τέτοιος τύπος που ήταν!\nΈτγκαρ Κέρετ - Επτά χρόνια ευτυχίας (The Seven Good Years, 2013)\nΤον Απρίλιο του 2016 διάβασα για πρώτη φορά βιβλίο του Έτγκαρ Κέρετ (και γενικά βιβλίο Ισραηλινού συγγραφέα), και πιο συγκεκριμένα το "Το κορίτσι στο ψυγείο", μια μικρή συλλογή διηγημάτων που δεν με είχε ενθουσιάσει. Η δεύτερη επαφή με το έργο του έμελλε να είναι μια συλλογή αυτοβιογραφικών ιστοριών του συγγραφέα, και μπορώ να πω ότι αυτή τη φορά τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα. Πρόκειται για ένα πραγματικά απολαυστικό βιβλίο, γεμάτο ευχάριστο και οξυδερκές χιούμορ, αλλά και με κάποιες ανησυχίες για τη σύγχρονη πραγματικότητα. Γινόμαστε μάρτυρες ορισμένων σημαντικών στιγμών από τη ζωή του συγγραφέα, οι οποίες παρουσιάζονται με έξυπνο και άμεσο τρόπο, με έντονη αυτοσαρκαστική διάθεση. Παράλληλα παίρνουμε και μια ιδέα για το σύγχρονο Ισραήλ και την καθημερινότητα των κατοίκων του. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα.\nΣτα ναζιστικά στρατόπεδα του Χρήστου Σαμουηλίδη.\nΤο βιβλίο αυτό παρότι ως συγγραφέας εμφανίζεται ο Χρήστος Σαμουηλίδης, στην πραγματικότητα, όπως αναφέρει και ο ίδιος στον πρόλογό του, το έγραψε ο Βάσος Παυλίδης, με τον Σαμουηλίδη να έχει την επιμέλειά του και αν ο ίδιος εμφανίζεται ως συγγραφέας του αυτό οφείλεται σε επιθυμία του ίδιου του Βάσου Παυλίδη.\nΤον Ιούλιο του 1944 ο 18χρονος Βάσος Παυλίδης ήταν ενταγμένος στην Ε.Π.Ο.Ν. του Κιλκίς και μέσα στα καθήκοντά του ήταν να συναντά στην Θεσσαλονίκη έναν σύνδεσμό του από την ΕΠΟΝ Θεσσαλονίκης για να μεταφέρουν όπλα, πυρομαχικά ή παράνομες προκηρύξεις. Σε μια τέτοια τακτική τους συνάντηση, συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς μετά από προδοσία και από εκείνη την στιγμή αρχίζει η οδύσσεια του σε διάφορα ναζιστικά στρατόπεδα, αρχικά στην Ελλάδα και αργότερα στην Δυτική Ευρώπη, κυρίως σε ναζιστικά στρατόπεδα εργασίας.\nΚατά την διάρκεια της κράτησής του κινδύνεψε πολλές φορές να πεθάνει, είτε λόγω της ανεπαρκούς τροφής που τους έδιναν και γενικότερα των άθλιων συνθηκών διαβίωσης που υπήρχαν σε αυτά τα στρατόπεδα, είτε από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Συμμάχων, που τότε σάρωναν όλη την κατεχόμενη Ευρώπη, είτε τέλος λόγω των Γερμανών φρουρών που εκτελούσαν τους κρατούμενους τους με την παραμικρή αφορμή. Το αποκορύφωμα όμως των δοκιμασιών του ήταν η μεγάλη πορεία με τα πόδια προς τα ανατολικά που επέβαλαν οι Γερμανοί στους κρατουμένους τους καθώς οι ίδιοι υποχωρούσαν μπροστά από τους Συμμάχους και στην οποία μέσα σε έναν μήνα από τους 280 Έλληνες που ξεκίνησαν στο τέλος της πορείας είχαν επιζήσει μόνο 84.\nΤο βιβλίο είναι απλά συγκλονιστικό και το γεγονός ότι είναι από τις λίγες μαρτυρίες Ελλήνων που βίωσαν ως αυτόπτες μάρτυρες την κόλαση των Γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης το κάνει ακόμα σημαντικότερο.\nSonderkommando του Σλόμο Βενέτσια.\nΚατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν πολλές φρικαλεότητες αλλά καμιά δεν ξεπερνά τα στρατόπεδα εξόντωσης των Γερμανών. Προκειμένου αυτά τα στρατόπεδα να γίνουν περισσότερο αποδοτικά και να δουλεύουν με τον λιγότερο δυνατό αριθμό Γερμανών, συγκροτήθηκαν κάποια "ειδικά σώματα" (sonderkommando κατά την γερμανική\nορολογία), αποτελούμενα αποκλειστικά από κρατούμενους που αναλάμβαναν τις πιο φρικαλέες δουλειές εντός του στρατοπέδου με αντάλλαγμα ότι τα μέλη αυτών των ομάδων θα ζούσαν λίγους μήνες παραπάνω από τους άλλους. Οι Γερμανοί στο τέλος τους σκότωναν και αυτούς, αλλά πρώτα τα μέλη αυτών των ομάδων ζούσαν λίγο περισσότερο από τους άλλους μελλοθανάτους.\nΤα καθήκοντα των sonderkommando περιελάμβαναν την καθοδήγηση των μελλοθάνατων προς τους θαλάμους αερίων, τη μεταφορά των πτωμάτων στα κρεματόρια, τον καθαρισμό των κρεματορίων από την στάχτη, το κούρεμα των πτωμάτων, το βγάλσιμο των χρυσών δοντιών από τους νεκρούς και άλλες τέτοιες φρικαλεότητες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι λίγοι sonderkommando που επέζησαν, προτίμησαν να σιωπήσουν για όσα βίωσαν παρά να μιλήσουν για τις εμπειρίες τους, μιας και όλοι τους προτιμούσαν να ξεχάσουν την φρίκη που βίωσαν και να έχουν μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική ζωή.\nΗ πιο ολοκληρωμένη μαρτυρία που έχουμε από έναν sonderkommando είναι του Σλόμο Βενέτσια που γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1923 με καταγωγή από την Ιταλία. Ο Βενέτσια μέλος της Εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης είχε λόγο της Ιταλικής του καταγωγής, την Ιταλική υπηκοότητα και για αυτό τον λόγο στα αρχικά στάδια του\nπολέμου δεν τον ενόχλησαν οι Γερμανοί, γιατί πρώτα ήταν Ιταλός και μετά Εβραίος με τους Ιταλούς, που τότε ήταν σύμμαχοι των Γερμανών, να τον προστατεύουν. Όταν αργότερα οι Ιταλοί συνθηκολόγησαν με τους συμμάχους, οι ρατσιστικοί νόμοι των Γερμανών εφαρμόστηκαν και στους Ιταλοεβραίους, με αποτέλεσμα ο Βενέτσια να καταλήξει στο Άουσβιτς - Μπίρκεναου. Εκεί με έναν συνδυασμό τύχης και δύναμης θέλησης θα καταφέρει να επιζήσει έως το τέλος του πολέμου.\nΤο βιβλίο έχει την μορφή συνέντευξης μεταξύ του ίδιου και της ιστορικού Μπεατρίς Πρασκιέ που δόθηκε το 2006 και ο Βενέτσια μέσα από αυτή περιγράφει αρχικά την ζωή του στην προπολεμική Θεσσαλονίκη και κυρίως την εμπειρία του στα στρατόπεδα εξόντωσης που τον σημάδεψαν σε όλη την μετέπειτα ζωή του.\nΕλεύθερος σκοπευτής στο Ανατολικό Μέτωπο, του Αλμπρέχτ Βάκερ\nΠρόκειται για την ιστορία του Αυστριακού στρατιώτη Ιωσήφ 'Ζεπ' Άλλερμπέργκερ που κατά τον Β.Π.Π. υπηρέτησε στον Γερμανικό στρατό, όπως την αφηγήθηκε στον συγγραφέα Αλμπρέχτ Βάκερ. Ο Άλλερμπέργκερ κατατάχθηκε το φθινόπωρο του 1942 στον Γερμανικό στρατό και μετά από την αρχική εκπαίδευσή του ως πεζικάριος, στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο όπου συμμετείχε σε μερικές από τις πιο άγριες μάχες του πολέμου, αρχικά ως πολυβολητής και στη συνέχεια ως ελεύθερος σκοπευτής.\nΟ Άλλερμπέργκερ περιγράφει πολύ ρεαλιστικά όλες τις κακουχίες που βίωσε, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στα χαρακώματα της πρώτης γραμμής, την εκπαίδευση του ως ελεύθερος σκοπευτής, τις τεχνικές που ανέπτυξε για να μπορεί να πυροβολεί αθέατος τους εχθρούς του, ακόμα και την σταδιακή αλλαγή της ψυχολογίας του, από έναν αφελή ιδεαλιστή δεκαοκτάχρονο, που πίστευε ότι πολεμούσε για την τιμή και την δόξα της πατρίδας του, ως έναν κυνικό πολεμιστή που το μόνο που τον ενδιέφερε στο τέλος, ήταν να βγει σώος και αβλαβής από την κόλαση του πολέμου, στηριζόμενος μόνο στην δικές του ικανότητες και στην πίστη των συντρόφων του. Ο Άλερμπέργκερ δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το πιο σημαντικό ζήτημα στο πόλεμο είναι το να καταφέρεις να βγεις ζωντανός από αυτόν και για να συμβεί αυτό πρέπει να φροντίζεις κάθε στιγμή να τηρείς τους κανόνες επιβίωσης και πάνω απ' όλα να σκοτώνεις τους αντιπάλους σου πριν σε σκοτώσουν αυτοί. Σε καμιά περίπτωση δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις που αντιμετώπισε και περιγράφει πολύ ρεαλιστικά όλες τις ωμότητες που συνάντησε στον πόλεμο, είτε διαπράχθηκαν από την πλευρά των Ρώσων είτε από αυτή των Γερμανών.\nΤο βιβλίο από τις πρώτες κιόλας σελίδες του περιλαμβάνει πολλές φρικιαστικές περιγραφές και υπάρχουν αρκετά γεγονότα που πολύ δύσκολα τα πιστεύεις, ακόμα και όταν ο συγγραφέας σε διαβεβαιώνει ότι είναι πέρα για πέρα αληθινά, στοιχεία που το κάνουν ένα από τα καλύτερα βιβλία που δείχνουν το πως οι απλοί στρατιώτες βιώνουν την κόλαση κάθε είδους πολέμου.\nΕλεύθερος σκοπευτής στο Βιετνάμ, του Τσαρλς Χέντερσον.\nΤο βιβλίο αποτελεί την βιογραφία του Κάρλος Χάθκοκ που θεωρείται από πολλούς ως ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής όλων των εποχών στον Αμερικανικό Στρατό, γραμμένη από το δημοσιογράφο Τσαρλς Χέντερσον ύστερα από πολύωρες συνεντεύξεις με τον ίδιο τον Χάθκοκ. Ο Χάθκοκ κατατάχθηκε το 1959 στο Σώμα των Πεζοναυτών και συμμετείχε στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου το όνομά του απέκτησε διαστάσεις θρύλου για τους Αμερικανούς, λόγω των φαινομενικά υπεράνθρωπων κατορθωμάτων του. Ο Χάθκοκ υπήρξε πρωταθλητής στους παναμερικανικούς διαγωνισμούς σκοποβολής στην απόσταση των 1000 γιαρδών και λόγω αυτής του της ικανότητας επιλέχθηκε για το πρόγραμμα ελεύθερων σκοπευτών των πεζοναυτών, που προορίζονταν να σταλούν στο Βιετνάμ και να αντιμετωπίσουν τους αντίστοιχους ελεύθερους σκοπευτές των Βιετκόνγκ που θέριζαν τα αμερικανικά στρατεύματα στις ζούγκλες του Βιετνάμ.\nΠολλά από τα κατορθώματα του Χάθκοκ μοιάζουν απίστευτα, όπως ότι επί τέσσερα ολόκληρα εικοσιτετράωρα σέρνονταν ανάμεσα σε ψηλά χορτάρια, σε μια περιοχή γεμάτη εχθρικούς στρατιώτες, χωρίς τροφή ή νερό, προκειμένου να πλησιάσει την κατοικία ενός στρατηγού του Βορείου Βιετνάμ και να τον σκοτώσει με μια και μοναδική βολή και στη συνέχεια να διαφύγει ενώ τον κυνηγούσαν εκατοντάδες στρατιώτες. Αυτό που χαρακτήριζε τον Χάθκοκ ήταν από την μια πλευρά, η απόλυτη προσήλωσή του στο στόχο που αναλάμβανε κάθε φόρα και από την άλλη η απόλυτη αδιαφορία για τις προσωπικές του κακουχίες που απαιτούνταν για να τον πετύχει, σε τέτοιο βαθμό που κάθε αποστολή να μοιάζει με προσωπικό βασανιστήριο. Πραγματικά απλώς διαβάζοντας τι περνούσε κάθε φορά κρυμμένος επί ώρες και μέρες, σε διάφορες κρυψώνες για να πετύχει τον σκοπό του, αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα βάσανα άξιζαν τον κόπο και ακόμα πόσα λεπτά τις ώρας θα άντεχε ένας φυσιολογικός άνθρωπος πριν αγανακτήσει και σηκωθεί και φύγει.\nΤο βιβλίο είναι πολύ καλό γιατί σου δείχνει μια μαρτυρία από την πλευρά του απλού στρατιώτη για το πως ήταν ο πόλεμος του Βιετνάμ, αλλά επίσης και τι είδους άνθρωπος είναι ένας ελεύθερος σκοπευτής, μια ειδικότητα απαραίτητη σε κάθε στρατό, που όμως αντιμετωπίζεται ως ήρωας από τους συμπολεμιστές του και ως κάθαρμα από τους εχθρούς του.\nΗ τεχνική του πραξικοπήματος, του Κούρτσιο Μαλαπάρτε.\nΗ "Τεχνική του πραξικοπήματος" γράφηκε το 1931 και σε μια πρώτη ανάγνωση είναι αυτό που λέει ο τίτλος, δηλαδή παρουσιάζει τον τρόπο και τις μεθόδους που πρέπει να ακολουθήσει μια αποφασισμένη ομάδα που επιθυμεί να καταλάβει την εξουσία, σε μια οποιαδήποτε χώρα, άσχετα με το καθεστώς που έχει. Σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τον Μαλαπάρτε, αν μια αποφασισμένη ομάδα καταλάβει όλα τα νευραλγικά σημεία του κράτους, όπως τους σταθμούς ενέργειας και ύδρευσης, τα κέντρα τηλεπικοινωνίας ή τα κτήρια της κεντρικής κυβέρνησης και τα κρατήσει με την ανάλογη χρήση βίας, αυτό και μόνο αρκεί για να υποκύψουν οι αντίπαλοί τους και να κατακτήσει την εξουσία. Δεν χρειάζονται ούτε μεγάλες διαδηλώσεις ή ξεσηκωμούς των λαϊκών μαζών, απλά πολύ αποφασισμένες ομάδες ανθρώπων, εξαιρετικά εκπαιδευμένες, με ένα πολύ καλό σχέδιο και που δεν θα διστάσουν να καταφύγουν σε οποιαδήποτε χρήση βίας χρειαστεί. Ο Μαλαπάρτε δεν κάνει απλώς θεωρητική ανάπτυξη των απόψεών του, αλλά πρώτα παρουσιάζει τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν μεγάλες προσωπικότητες της ιστορίας, όπως τον Ναπολέων Βοναπάρτη, τον Λένιν, τον Τρότσκι αλλά και τον Μπενίτο Μουσολίνι στο να καταλάβουν την εξουσία και παρουσιάζει της μεθόδους που εφάρμοσε καθένας από αυτούς, για να πάρει το κράτος, δείχνοντας παράλληλα τα κοινά σημεία των μεθόδων τους. Παράλληλα παρουσιάζει και όλες τις αποτυχημένες μεθόδους που εφάρμοσαν άλλοι επίδοξοι πραξικοπηματίες στις δικές τους προσπάθειες που έκαναν και καταδεικνύει τα λάθη τους, που δεν τους επέτρεψαν να φτάσουν στον σκοπό τους.\nΣε μια δεύτερη γνώση είναι η ιστορία των ταραγμένων δεκαετιών του Μεσοπολέμου, όταν σε πολλά κράτη της Ευρώπης δημιουργήθηκαν δικτατορικά καθεστώτα και δίνει μια πολλή ζωντανή περιγραφή τόσο των γεγονότων και των συνθηκών, που επικρατούσαν τότε στην Ευρώπη, όσο και των πρωταγωνιστών τους, όπως του Τρότσκι, του Στάλιν του Χίτλερ ή του Μουσολίνι, πολλούς από τους οποίους γνώρισε προσωπικά.\nΟ Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος Κούρτσιο Μαλαπάρτε υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα τόσο λόγω της πολλή έντονης ζωής του, όσο και λόγω των έργων του. Υπηρέτησε στον Ιταλικό στρατό κατά τον Α.Π.Π., μετά υπήρξε διπλωμάτης και στη συνέχεια δημοσιογράφος, συγγραφέας αλλά και σκηνοθέτης και ενώ εντάχθηκε στο Φασιστικό Κόμμα του Μουσολίνι το 1921, μετά τον Β.Π.Π. βρέθηκε να υποστηρίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας.Το βιβλίο το βρήκα πολύ καλό, αναπτύσσει μια πρωτότυπη άποψη για το πως εξελίχθησαν ορισμένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα της ιστορίας και σίγουρα σου δείχνει μια διαφορετική όψη της ιστορίας της Ευρώπης του Μεσοπολέμου.\nΈρικ Λάρσον - Ο διάβολος στη Λευκή Πόλη (The Devil in the White City, 2003)\nΈνα από τα (πάρα πολλά) βιβλία που ήθελα να δω μια μέρα στα ελληνικά, ήταν και το συγκεκριμένο του Έρικ Λάρσον, το οποίο θεωρείται πλέον ως ένα από τα καλύτερα true crime βιβλία εκεί έξω. Τα προηγούμενα χρόνια μεταφράστηκαν στα ελληνικά δυο βιβλία του συγγραφέα -τα "Στον κήπο με τα θηρία" και "Βουβό κύμα"-, όμως μου φαινόταν παράξενο που το πλέον πολυδιαβασμένο βιβλίο του παρέμενε τόσα χρόνια αμετάφραστο. Τελικά οι εκδόσεις Διόπτρα μας έκαναν τη χάρη και έτσι οι Έλληνες αναγνώστες έχουν την ευκαιρία να διαβάσουν στη γλώσσα τους ένα πραγματικά πολύ ενδιαφέρον, καλογραμμένο και συναρπαστικό βιβλίο.\nΟυσιαστικά πρόκειται για δυο βιβλία σε ένα:\nΑπό τη μια έχουμε την εξιστόρηση όλης της προσπάθειας δεκάδων ανθρώπων για να καταφέρουν να φτιάξουν στην ώρα της την τεράστια Διεθνή Έκθεση του Σικάγο του 1893, έτσι ώστε τόσο η πόλη όσο και ολόκληρη η χώρα να μην γίνουν ρεζίλι των σκυλιών. Μιλάμε για ένα κολοσσιαίο έργο αξίας πολλών εκατομμυρίων, για το οποίο χρειάστηκαν χιλιάδες εργάτες και κατά τη διάρκεια του οποίου προέκυψαν χιλιάδες προβλήματα κάθε είδους: Ατυχήματα και δυστυχήματα με νεκρούς και τραυματίες, καθυστερήσεις λόγω γραφειοκρατίας, οικονομικά προβλήματα, δύσκολα καιρικά φαινόμενα, και πάει λέγοντας. Όμως όταν άνθρωποι με ικανότητες, πάθος και όραμα αναλαμβάνουν κάτι, πάντα προσπαθούν για το καλύτερο και συνήθως τα καταφέρνουν. Αρχιτέκτονες, μηχανικοί, σχεδιαστές -μερικοί εκ των οποίων πρωτοπόροι στους τομείς τους-, έφτασαν στα όριά τους για να μείνουν στην ιστορία. Το αποτέλεσμα: Μια επιτυχημένη και πρωτοποριακή Διεθνής Έκθεση που σηματοδότησε την τεχνολογική εξέλιξη των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλαξε πολλά στους τομείς της αρχιτεκτονικής και της πολεοδομίας.\nΑπό την άλλη, έχουμε την εξιστόρηση της υπόθεσης του κατά συρροή δολοφόνου Χέρμαν Γουέμπστερ Μάτζετ, που είναι έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Χ. Χ. Χολμς, το οποίο είναι ένα από τα πολλά ψευδώνυμα που χρησιμοποίησε για τις απάτες και τα εγκλήματα που διέπραξε. Μιλάμε για έναν τύπο αδίστακτο και σατανικό, εξαιρετικά ευφυή και καταφερτζή, που μπορούσε να πείσει ακόμα και Εσκιμώο να αγοράσει παγάκια. Ήταν πολλοί οι άνθρωποι στους οποίους χρωστούσε χρήματα, όμως πάντα κατάφερνε να τους εξευμενίζει. Έκανε διάφορες επιχειρηματικές κινήσεις και διάφορες απάτες, όμως το βασικό του κίνητρο για τη ζωή φαίνεται ότι ήταν να παίζει με τους ανθρώπους, να χειραγωγεί τις γυναίκες και να χρησιμοποιεί τα συναισθήματά τους για να γεμίζει ένα κενό μέσα του, μέχρι τελικά να τις βαρεθεί και να τις ξεφορτωθεί οριστικά. Το ξενοδοχείο το οποίο έχτισε, ήταν ο βασικός τόπος όπου διέπραξε τα εγκλήματά του και ξεφορτώθηκε τα θύματά του, πολλά εκ των οποίων διαλύθηκαν σε οξύ ή κατέληξαν σε ιατρικές σχολές για μαθήματα ανατομίας.\nΟ Έρικ Λάρσον με την αμεσότητα και τον δυναμισμό της γραφής του, μας μεταφέρει στο Σικάγο των τελών του 19ου αιώνα, με ρεαλισμό και σεβασμό στα γεγονότα αναδεικνύει μια ολόκληρη εποχή, χαμένη πλέον στη λήθη. Ένιωσα το άγχος και την πίεση που ένιωσαν οι δημιουργοί της Έκθεσης μέχρι να καταφέρουν το ακατόρθωτο, εκνευρίστηκα με την απίστευτη ικανότητα του Χολμς να παίζει με τους γύρω του και να καταστρέφει ζωές, γενικά μεταφέρθηκα σε μια άλλη εποχή, δύσκολη μα συνάμα συναρπαστική και μοναδική. Οφείλω να πω, πάντως, ότι μπορεί να υπάρξουν κάποια κομμάτια του βιβλίου που ίσως κουράσουν τους αναγνώστες, μιας και είναι αυτά που έχουν να κάνουν με τεχνικές λεπτομέρειες της Έκθεσης και της όλης προσπάθειας για τη δημιουργία της. Προσωπικά, όμως, μου άρεσαν πολύ και τα δυο κομμάτια της αφήγησης, όπως και το όλο κλείσιμο της ιστορίας. Χωρίς αμφιβολία, είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που μου χάρισε πολλές ώρες αναγνωστικής απόλαυσης και με έκανε να ψάξω ένα κάρο πράγματα σχετικά με την Έκθεση, τους συντελεστές της, τον κατά συρροή δολοφόνο, και ούτω καθεξής. Σίγουρα ένα από τα καλύτερα non fiction βιβλία που έχω διαβάσει.\nΔιάβασα το ''Η Κρυφή ζωή της Χριστίνας Ωνάση'' του Γουίλιαμ Ράιτ.\nΜία από τις πολλές βιογραφίες του Ωνασέικου που υποθέτω ότι κυκλοφορούν, η μόνη που βρήκα στη βιβλιοθήκη της μαμάς μου. Και όπως κάθε τι που αναφέρεται σε απογόνους του, δεν γινόταν να μην υπάρχει αναφορά και στον ίδιο. Την αρχή που τον ήθελε να προέρχεται από εύπορη οικογένεια και όχι φτωχή όπως ενδεχομένως πιστεύει το ευρύ κοινό. Τα πρώτα δύσκολα βήματα καθιέρωσης στη μακρινή Αργεντινή και την οξυδέρκεια και τόλμη που χρειάστηκε για το ξεκίνημα της αυτοκρατορίας του. Το θάρρος που επέδειξε στις συγκρούσεις με τις κυβερνήσεις του Περού και της Αμερικής, και το θράσος με τον οικογενειακό του περίγυρο. Οι αποτυχημένοι του γάμοι σε συναισθηματικό τουλάχιστον επίπεδο, όχι απαραίτητα και επαγγελματικό. Γιατί σύμφωνα με τον ίδιο, τι άλλο ήταν εκτός από μπίζνες; Οι στρατιές ερωμένων του εν γνώσει -φυσικά- των εκάστοτε συζύγων του. Και η κατιούσα που πήρε ύστερα από τον πρόωρο χαμό του γιου του.\nΓια να τον διαδεχθεί η κόρη του Χριστίνα στο τιμόνι της δυναστείας του. Και τι μπορεί άραγε να πει κανείς γι' αυτή την βασανισμένη, αυτοκαταστροφική ύπαρξη; Οι Λατινοαμερικάνικες σειρές τριψήφιου αριθμού επεισοδίων που έβαζε τις περασμένες δεκαετίες η τηλεόραση, ωχριούν μπροστά στα καμώματα και τις τραγωδίες της. Αποτυχημένοι γάμοι, περισσότεροι από του πατέρα της και μικρότεροι σε διάρκεια. Σχέσεις της μίας βραδιάς και πολλές φορές ούτε καν τέτοιας. Μερικών ωρών. Σήμερα μαύρο, αύριο άσπρο. ''Φίλοι'' τους οποίους πλήρωνε αδρά για παρέα. Βασιλικές διακοπές στο Σκορπιό και σε κάθε λογής θέρετρο ανά τον κόσμο με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Ορδές όρνεων που της έπιναν το αίμα, παίζοντας σε ταμπλό δεκάδων εκατομμυρίων. Τυχοδιώκτες κάθε λογής που πολλές φορές δεν νοιάζονταν καν να κρατήσουν τα προσχήματα. Κάνοντας την να αναρωτιέται αν υπήρχε έστω και ένας που δεν την πλησίαζε για τα λεφτά. Συνδυασμός ανευθυνότητας, ανασφάλειας και ταραγμένου ψυχικού κόσμου, πραγματικά πολλά από αυτά που διάβαζα δυσκολευόμουν να τα πιστέψω. Μην μπορώντας να αποφασίσω αν ο συγγραφέας υπερέβαλε ή αν είχε όντως τόσους πολλούς δαίμονες να αντιμετωπίσει. Σε κάθε περίπτωση υπήρξε ο ορισμός του όρου δυστυχισμένη, αυτό είναι αναντίρρητο.\nΟικονομικό βιβλίο, λέει πολλά -και φευγάτα- για το μικρό του μέγεθος. (Υποθέτω όμως ότι μερικές φορές τέτοιες είναι και οι ζωές των ανθρώπων που σαλεύουν από το πολύ χρήμα). Εξαιρετικά καλογραμμένο, δεν μπορούσα να το αφήσω κάτω. Θα δω κάποια στιγμή και ένα- δύο ντοκιμαντέρ που υπάρχουν στο διαδίκτυο.\nEdited June 18, 2019 by Δημήτρης\nΕρνέστο Τσε Γκεβάρα - Ημερολόγια μοτοσικλέτας (Diarios de motocicleta)\nΠριν μείνει στην ιστορία ως ο μεγάλος Μαρξιστής επαναστάτης, ο Ερνέστο Γκεβάρα ήταν φοιτητής ιατρικής και γόνος αστικής οικογένειας, ένα ανώριμο ακόμα νεαρό παλικάρι με ανησυχίες, όπως πολλά άλλα της ηλικίας του. Αποφάσισε να ταξιδέψει στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, μαζί με τον βιοχημικό φίλο του Αλμπέρτο Γκρανάδο, καβάλα σε μια μηχανή Norton 500cc του 1939, με το όνομα Ποδερόσα ΙΙ.\nΤο ταξίδι ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1952 από το Μπουένος Άιρες και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου. Βέβαια, μεγάλο μέρος του ταξιδιού έγινε με τα πόδια, με άλογα, με φορτηγά, με λεωφορεία, με ατμόπλοια και με σχεδίες, μιας και μια μέρα η μηχανή τα έπαιξε εντελώς. Φυσικά αυτό το ατυχές γεγονός δεν πτόησε τους δυο φίλους από το να συνεχίσουν κανονικά το τρελό τους ταξίδι προς το άγνωστο. Οι δυο τους πέρασαν από πολλές περιοχές (ζούγκλες, βουνά, ερήμους, πόλεις και χωριά), συνάντησαν ανθρώπους κάθε είδους και φυράματος, έζησαν πολλές αξιοσημείωτες εμπειρίες, είδαν την άγρια ομορφιά των τοπίων και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι φτωχοί, οι άρρωστοι και οι ιθαγενείς της Χιλής, του Περού, της Κολομβίας κλπ, το μόνο σίγουρο είναι ότι το ταξίδι αυτό άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν και σκέφτονταν τα πράγματα μέχρι τότε. Και πιθανολογώ ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην πορεία του Ερνέστο Γκεβάρα προς την επαναστατική του δράση.\nΤο βιβλίο αυτό είναι γεμάτο ζωντάνια, ωραίες εικόνες, λιτές περιγραφές, με τη γραφή να είναι αρκετά απλή και ευκολοδιάβαστη, με μικρές δόσεις χιούμορ, αλλά και με λίγες πολιτικές και φιλοσοφικές ανησυχίες. Και νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή αρχή για να γνωρίσει κανείς τον άνθρωπο πίσω από τον μεγάλο επαναστάτη. Λίαν συντόμως θα δω και την ομότιτλη ταινία του 2004, ενώ μέσα στη χρονιά όλο και κάτι άλλο που έχει γράψει ο Γκεβάρα θα διαβάσω...\nEdited June 18, 2019 by BladeRunner\nΣον Μπάιτελ - Το ημερολόγιο ενός βιβλιοπώλη (The Diary of a Bookseller, 2017)\nΣαν μανιακός βιβλιοφάγος που είμαι, θα ήταν μάλλον απίθανο να μην αγοράσω και να μην διαβάσω ένα βιβλίο με τον τίτλο "Το ημερολόγιο ενός βιβλιοπώλη", ειδικά όταν ο συγγραφέας είναι ο ιδιοκτήτης ενός από τα γνωστότερα παλαιοβιβλιοπωλεία στην Ευρώπη, αυτό του The Bookshop του Ουίγκταουν της Σκωτίας (μιλάμε για ένα χωριό χιλίων κατοίκων!). Το θέμα είναι ότι μετά την ανάγνωση του βιβλίου, διέγραψα από τη λίστα μου με τα επαγγέλματα που θα με ευχαριστούσαν περισσότερο, αυτό του ιδιοκτήτη παλαιοβιβλιοπωλείου.\nΈναν μονάχα λόγο θα αναφέρω, αν και υπάρχουν πολλοί οικονομικής και γραφειοκρατικής φύσεως (ειδικά όταν μιλάμε για Ελλάδα): Οι πελάτες. Ναι, οι πελάτες των παλαιοβιβλιοπωλείων μπορεί να είναι πολύ, μα πολύ παράξενοι και αγενείς, ενίοτε αφόρητα κουραστικοί και φορτικοί, μερικές φορές απίστευτα άσχετοι. Και δεν φημίζομαι για την στωικότητά μου ή την υπομονή μου απέναντι σε εκνευριστικούς ανθρώπους. Επίσης, από ένα σημείο και μετά, χάνεται λιγάκι η μαγεία γύρω από τα βιβλία, μιας και πλέον είναι προϊόντα προς πώληση, όπως οι αποχυμωτές ή τα κλιματιστικά. Όμως, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και ιδιαίτερο επάγγελμα, με το οποίο μπορείς να μάθεις πολλά πράγματα, καθώς επίσης και να γνωρίσεις ενδιαφέροντες και απίστευτους ανθρώπους, ενώ πάντα υπάρχει η πιθανότητα να ανακαλύψεις έναν θησαυρό -όπως για παράδειγμα ένα σπάνιο βιβλίο-, κάτι που πάντα ενθουσιάζει τους λάτρεις των βιβλίων.\nΤο βιβλίο αποτελεί καθημερινή ημερολογιακή καταγραφή, από τις αρχές Φεβρουαρίου του 2014 μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου του 2015. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, μπορεί να υπάρχουν αρκετές αδιάφορες ή βαρετές καταγραφές, φαινομενικά χωρίς ουσία. Αλλά συνήθως αυτό συμβαίνει με τα ημερολόγια, ακόμα και αν μιλάμε για το ημερολόγιο ενός προέδρου των ΗΠΑ ή ενός στρατηγού σε περίοδο πολέμου. Με το ημερολόγιο αυτό, όμως, δίνεται η ευκαιρία στους αναγνώστες να δουν πώς λειτουργεί ένα παλαιοβιβλιοπωλείο, πού βρίσκει τα βιβλία ο παλαιοβιβλιοπώλης και πώς τα κοστολογεί, τι προβλήματα μπορεί να ανακύψουν ανά πάσα στιγμή. Επίσης η γραφή είναι χαλαρή και ευκολοδιάβαστη, ενώ η ατμόσφαιρα πολύ ευχάριστη.\nΥ.Γ. Στο τέλος κάθε ημέρας ο Μπάιτελ κατέγραφε τις ηλεκτρονικές παραγγελίες, τους πελάτες που αγόρασαν έστω και ένα βιβλίο, καθώς επίσης και τις εισπράξεις. Εννοείται ότι μετά μπήκα στη διαδικασία να υπολογίσω τα νούμερα, για να δω τα σύνολα!\nΔιάβασα το ''Iceman- Εξομολογήσεις ενός επαγγελματία εκτελεστή της μαφίας'' του Φίλιπ Κάρλο.\n''Iceman'' ήταν το προσωνύμιο που δόθηκε στον Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι, διαβόητου εκτελεστή της μαφίας. Από το συνήθειο του να καταψύχει τα θύματα του για να μην μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια η ημερομηνία θανάτου τους. Όποτε βρίσκονταν. Και από την παροιμιώδη ψυχραιμία που επιδείκνυε κατά την διάρκεια της ''δουλειάς''. Μεγαλωμένος σε προβληματική οικογένεια, έβλεπε τον τύραννο πατέρα του να σακατεύει συχνά- πυκνά στο ξύλο τον ίδιο και την μητέρα του. Σε σημείο που να σκοτώσει τον αδερφό του. Συνηθισμένο στοιχείο σε παιδικές ηλικίες κατά συρροήν δολοφόνων. Τόσο, που πλέον εκπλήσσομαι όταν κάποιος δεν το έχει βιώσει- μεταφέρει και στη δική του οικογένεια. Έτσι και ο Κουκλίνσκι που υπήρξε ο ορισμός του Τζέκιλ και Χάιντ για την σύζυγο και τα παιδιά του. Η γυναίκα του Μπάρμπαρα θα δήλωνε πως είχε την εντύπωση ότι είχε παντρευτεί δύο διαφορετικούς ανθρώπους. Έναν που την γέμιζε με ακριβά δώρα, έκανε μπάρμπεκιου για τους γείτονες και πήγαινε με τις κόρες του να ταΐσει τις πάπιες στη λίμνη. Και έναν άλλο που έσπαγε έπιπλα, βιαιοπραγούσε και προειδοποιούσε τα κορίτσια ότι αν μία μέρα σκότωνε την μαμά, θα έπρεπε μετά αναγκαστικά να σκοτώσει και αυτά. Και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιος θα δρασκέλιζε κάθε στιγμή το κατώφλι.\nΗ ικανότητα του να φέρνει εις πέρας -με το αζημίωτο εννοείται- τις αποστολές που του ανέθεταν ήταν εκπληκτική. Ενώ υπήρχε και έξτρα αμοιβή αν ο στόχος υπέφερε. Ήταν σε κυνήγι σε δάσος της Πενσυλβάνια που ανακάλυψε σπηλιά με αρουραίους οπότε και ο κύβος είχε ριφθεί. Τρίποδας, κάμερα και βιντεοσκόπηση του στόχου καθώς φαγωνόταν ζωντανός. Γιακ Παράδοση της κασέτας και το παραδάκι στη τσέπη. Με τον ίδιο να αναρωτιέται μετέπειτα πως μπορούσε με τόση απάθεια να προβαίνει σε τέτοιου είδους ενέργειες. Αν κατάντησε στη πορεία της ζωής του σαδιστής ή αν ήταν έτσι εξαρχής. Συνάμα μισούσε τους βιαστές και περηφανευόταν ότι δεν είχε ποτέ αποσύρει γυναίκες και παιδιά. Εργαζόμενος μάλιστα στα παρασκήνια του πορνό, είχε πολλές ευκαιρίες να κερατώσει την γυναίκα του. Και αν και την κακομεταχειριζόταν, δεν το έκανε ωστόσο ποτέ. Της έμεινε πιστός μέχρι τέλους. Τον διακατείχε πραγματικά μία πολύ στρεβλή, αλλοπρόσαλλη αντίληψη της πραγματικότητας. Όταν πιάστηκε ύστερα από ακούραστες προσπάθειες του Πατ Κέην, χαμηλόβαθμου αστυνομικού του Νιου Τζέρσεϊ, δήλωνε ότι σαφώς και σκότωνε για τα χρήματα. Κυρίως όμως τον συνάρπαζε ο όλος σχεδιασμός. Η παρακολούθηση του στόχου και η κατόπτευση του χώρου στον οποίο θα πραγματοποιούσε το χτύπημα. Το εργαλείο που θα χρησιμοποιούσε και η σαν καρχαρία υπομονή που επιδείκνυε για την κατάλληλη στιγμή. Ο φόνος αυτός καθαυτός ερχόταν δεύτερος. Παράλληλα γίνεται και κατάδυση στα άδυτα της μαφίας. Τον κώδικα τιμής μεταξύ των οικογενειών, τις πισώπλατες μαχαιριές και την απληστία. Τον βασικότερο λόγο που έκανε τα γρανάζια να γυρνούν και τον Κουκλίνσκι να αναλαμβάνει δράση. Χαίροντας μεγάλης εκτίμησης για την αποτελεσματικότητα του και για το ότι δεν έκανε ερωτήσεις.\nΈχει γράψει και άλλα εφάμιλλα που δυστυχώς δεν έχουν μεταφραστεί. Στους θαυμαστές του περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και οι Μίκι Ρουρκ, Τζο Πέσι. Ενώ το συγκεκριμένο το εκθειάζει ο πολύς Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Καθόλου άδικα θα έλεγα. Τρομερό πραγματικά χρονικό, το διάβασα με κομμένη την ανάσα. Αν έχει δει κανείς την ταινία ας μην βιαστεί να βγάλει συμπέρασμα, δεν πιάνει μπάζα μπροστά του. Πιο αντιπροσωπευτικά μάλλον πρέπει να είναι τα ''Iceman tapes'' στο youtube, συνεντεύξεις που έδωσε μέσα από την φυλακή.\nEdited July 10, 2019 by Δημήτρης\nΧάντερ Σ. Τόμσον - Hell's Angels (Hell's Angels, 1966)\nΗ κυκλοφορία του συγκεκριμένου καλτ διαμαντιού του διαβόητου Χάντερ Σ. Τόμσον στα ελληνικά, είναι σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της φετινής εκδοτικής σοδειάς. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο ξετρελάθηκα μόλις έμαθα πριν κάτι μήνες ότι θα κυκλοφορούσε στη γλώσσα μας το εν λόγω βιβλίο και πόσο ανυπόμονος ήμουν από τότε για να το πιάσω στα χέρια μου. Τελικά έπρεπε να περάσουν πάνω από δυο βδομάδες από τη στιγμή που παρέλαβα το βιβλίο, ώστε να στρώσω τον πισινό μου κάτω και να το διαβάσω επιτέλους.\nΕίναι το τρίτο βιβλίο του συγγραφέα που είχα την τύχη και την τιμή να διαβάσω, μετά το εξαιρετικό "Μεθυσμένο ημερολόγιο" που διάβασα τον Μάρτιο του 2010 και το εκπληκτικό και αξεπέραστο "Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας" που διάβασα τον Ιούλιο του 2015, και αυτό με τη σειρά του παίρνει με χαρακτηριστική άνεση πέντε αστεράκια, κερδίζοντας επάξια μια θέση στο πάνθεον με τα καλύτερα non-fiction βιβλία που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα. Φυσικά, ήταν κάτι που περίμενα. Το όλο στιλ και ύφος της γραφής του Τόμσον μου αρέσει πάρα μα πάρα πολύ, και μια ιστορία για τους διαβόητους Hell's Angels της δεκαετίας του '60 στην Καλιφόρνια, δεν μπορούσε παρά να με ενθουσιάσει.\nΜιλάμε, τώρα, για ένα τρελό ταξίδι πίσω στον χρόνο, σε μια εποχή σκληρή και συνάμα ενδιαφέρουσα, με τον Χάντερ Σ. Τόμσον να διεισδύει στην ομάδα των τρελών μηχανόβιων που ήταν για χρόνια ο φόβος και ο τρόμος για πολίτες και αστυνομικές αρχές. Ο συγγραφέας έζησε από κοντά τους παράνομους μηχανόβιους, συμμετείχε σε πορείες και εκδηλώσεις τρέλας και παράνοιας, τα ήπιε μαζί τους, μοιράστηκε τα μυστικά τους, αγόρασε και αυτός μηχανή (όχι Harley-Davidson όμως), μέχρι και ξύλο έφαγε, με σκοπό να γράψει ένα δημοσιογραφικό χρονικό των Hell's Angels και να μεταφέρει στους αναγνώστες την όσο γίνεται πιο αληθινή εικόνα αυτών των τρελών μηχανόβιων, χωρίς ψεύτικες φήμες και υπερβολές.\nΑυτά που κάνουν το βιβλίο να ξεχωρίζει, είναι η πραγματικά χειμαρρώδης αφήγηση, οι γλαφυρές περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων, το κυνικό χιούμορ, η όλη ρεαλιστική αποτύπωση της εποχής και του τόπου. Ο συγγραφέας μεταφέρει με χαρακτηριστική ευκολία τους αναγνώστες στην Καλιφόρνια της δεκαετίας του '60, ανάμεσα στα μέλη των Hell's Angels και την όλη υποκουλτούρα γύρω τους. Μην ξεχνάμε ότι οι Hell's Angels ήταν μονάχα ένα κομμάτι του παζλ της αμφισβήτησης του Αμερικάνικου Ονείρου, με τον πόλεμο του Βιετνάμ να είναι ακόμα στα ντουζένια του και τη νεολαία να είναι πιο αντιδραστική από ποτέ.\nΕπιγραμματικά, είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο, ιδιαίτερα γλαφυρό και ωμό, γραμμένο με νεύρο και ένταση, που δίνει την ευκαιρία στους αναγνώστες να "ζήσουν" μια περιπέτεια χωρίς να κουνηθούν από τη θέση τους. Υποθέτω ότι δεν είναι για όλα τα γούστα (κάτι που, φυσικά, ισχύει για όλα τα βιβλία), όμως προσωπικά με ενθουσίασε. Υπάρχουν μερικοί συγγραφείς που σε ενθουσιάζουν, που σε ξετρελαίνουν, ακόμα και αν διαβάσεις τη λίστα με τα ψώνια τους: Ε, ένας από αυτούς τους συγγραφείς που με ξετρελαίνουν, είναι και ο Χάντερ Σ. Τόμσον. Ελπίζω στο μέλλον να δούμε και άλλα κείμενά του στα ελληνικά.\nFarley Mowat - Λύκοι, σας παρακαλώ, μην κλαίτε (Never cry wolf)\nΤο βιβλίο αυτό το πέτυχα τυχαία στη βιβλιοθήκη της Αλεξανδρούπολης και αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον εξ αρχής ήταν ο τίτλος του. Αργότερα, διάβασα και κανά δυο κριτικές από δω κι από κει (μία εκ των οποίων του Bladerunner) οπότε είπα να το διαβάσω. Επίσης, είχα καταλάβει ότι τέτοια βιβλία δεν διαβάζω συχνά και θέλησα να το ρισκάρω.\nΤο βιβλίο ξεκινάει ήρεμα, διηγώντας μας ο συγγραφέας ποια γεγονότα οδήγησαν στην ανάθεση της αποστολής του, η οποία ήταν να εξερευνήσει το πώς ζουν οι λύκοι και να προσκομίσει αποδείξεις πως οι λύκοι κατασπαράσσουν τα ελάφια, το οποίο έχει ως συνέπεια οι κυνηγοί να ξεμένουν από δουλειά. Αυτό που βλέπει διά ζώσης ο συγγραφέας, όταν φτάνει στον τόπο της έρευνας, δεν έχει σχέση με αυτό που περίμενε να δει.\nΟ Φάρλευ Μόατ δεν είναι κανένας δεξιοτέχνης του λόγου. Γνωρίζει, όμως, πολύ καλά, πώς να σε βάζει «μέσα» στην ιστορία, να σε κάνει ένα με αυτήν, να νομίζεις πως εσύ είσαι εκεί και μελετάς τους λύκους αντί για αυτόν τον ίδιο. Σε αυτό βοηθάει, φυσικά, η αφήγηση που γίνεται σε 'α πρόσωπο, κι αυτό γιατί ο συγγραφέας γράφει αυτά που έζησε ο ίδιος. Όσον αφορά την ιστορία, συμπάθησα πολύ τους λύκους που παρακολουθεί ο συγγραφέας και ήθελα συνεχώς να μαθαίνω πράγματα για τον τρόπο που ζουν καθώς και για το πώς διαλέγουν τα θηράματά τους. Ο συγγραφέας φυλούσε το καλύτερο για το τέλος. Όχι ότι έχει κάποια συγκλονιστική αποκάλυψη. Αλλά δείχνει, γιατί, εκτός από εξερευνητής, είναι και ένας συγκλοντιστικός συγγραφέας. Ένα από τα πλέον αγαπημένα μου βιβλία.\nEdited October 8, 2019 by Spyrex\nΔιάβασα τρία μικρά βιβλία τις τελευταίες μέρες. Το συλλογικό έργο ''περίεργοι θάνατοι'' από το αρχείο των Fortean Times. Και είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος, περίεργοι θάνατοι. Όπως ζευγαριών που τις καυτές νύχτες του καλοκαιριού κάνουν έρωτα σε στέγες. Αποκαμωμένοι από την εξάντληση τους παίρνει ο ύπνος, τσουλάνε και..βουρ, πάρτους κάτω. Συγγενείς να ετοιμάζονται να αποχαιρετήσουν άνθρωπο τους στη τελευταία του κατοικία και να την βρίσκουν κατειλημμένη. Από τον νεκροθάφτη που είχε πάθει ανακοπή καρδιάς σκάβοντας την. Σύζυγος να σκοτώνει την γυναίκα του επειδή τοποθέτησε την μουστάρδα σε λανθασμένο σημείο στο τραπέζι. Ψαράς που προσπαθούσε να απαγκιστρώσει ψάρι που σπαρταρούσε, εκείνο έδωσε σάλτο και προσγειώθηκε στο στόμα του κλείνοντας την αεροφόρο οδό. Άλλος επίδοξος να βλέπει καβούρι με μεγάλη δαγκάνα να του γραπώνει το χέρι, αδυνατώντας να ξεφύγει. Σε ξέρα, με άμπωτη. Και όταν μετά από ώρες ήρθε η πλημμυρίδα, έχε γεια καημένε κόσμε. Και πολλά τέτοια περίεργα. Άλλα από ηλιθιότητα και άλλα από απίστευτο καπρίτσιο της τύχης. Που όλα όμως καταδεικνύουν το εφήμερο της ύπαρξης. Ότι είμαστε φτερά στον άνεμο, σήμερα ναι, αύριο όχι. Στη συνέχεια ''Τα Μυστικά του Κόσμου'' στο οποίο δεν αναφέρεται συγγραφέας. Πιο πολύ για περιοδικό μου φέρνει παρά για βιβλίο, δεν μπορώ να θυμηθώ πως έφτασε στα χέρια μου. Ωραίο σε κάθε περίπτωση, καταπιάνεται με την ενδιαφέρουσα θεωρία της Κούφιας Γης. Και με την εκδοχή που θέλει τους Ναζί να έχουν καταφύγει στην Ανταρκτική με την λήξη του Β' Π.Π. έχοντας στα χέρια τους πανίσχυρη τεχνολογία. Σε τέτοιο βαθμό, που στα μάτια του κόσμου να φαντάζει εξωγήινη. Καλογραμμένο με ωραία δομή. Η αφήγηση του γνώστη των απόκρυφων αυτών μυστικών σε παρέα που τον έχει καλέσει για πληροφόρηση λειτούργησε καλά. Οι φαν του είδους νομίζω ότι θα το βρουν ενδιαφέρουν. Τέλος, το ''Ελεύθερη ενέργεια- Το πρόβλημα της αυξανόμενης ανθρώπινης ενέργειας'' του Νίκολα Τέσλα. Όπου ο μεγάλος όσο και αδικημένος επιστήμονας, προβληματίζεται με τους τρόπους που μπορεί να γίνει αξιοποίηση της ενέργειας που υπάρχει άφθονη στο περιβάλλον. Βελτιώνοντας έτσι το βιωτικό επίπεδο του ανθρώπου. Το ύστερο μέρος με κούρασε λίγο μιας και περιλάμβανε όρους φυσικής που δεν κατέχω. Το πρώτο όμως ήταν καλό με φιλοσοφικές ανησυχίες που δυστυχώς έρχονταν σε μετωπική σύγκρουση με συμφέροντα της εποχής του. Μεγαλοκαρχαριών που δεν ήθελαν με τίποτα να τα δουν να θίγονται. Νομίζω ότι η λέξη επίκαιρο είναι ότι πρέπει. Έχω τρία- τέσσερα ακόμη εκτενέστερα για τον ίδιο και το έργο του, πρέπει να πιάσω κανένα κάποια στιγμή.\nEdited October 25, 2019 by Δημήτρης\nΗλίας Πετρόπουλος - Πτώματα, πτώματα, πτώματα...\nΤρίτο βιβλιαράκι του Ηλία Πετρόπουλου που διαβάζω, μετά τα "Παροιμίες του υποκόσμου" και "Ρεμπετολογία" που διάβασα το 2017. Εδώ τα πράγματα είναι κάπως πιο μαύρα και άραχλα, μιας και ο συγγραφέας καταθέτει την προσωπική του μαρτυρία από τα δύσκολα και αιματηρά χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου. Ο Πετρόπουλος περιγράφει με το ιδιαίτερο στιλ του κάποιες από τις αγριότητες που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '40, χωρίς να χαρίζει κάστανα σε κανέναν. Γιατί, φυσικά, αγριότητες έγιναν από όλες τις μεριές και για πολλούς και διάφορους λόγους, όμως κάποιοι θυμούνται ό,τι τους συμφέρει και ξεχνάνε όλα τα υπόλοιπα. Υποθέτω ότι κάποιος θα "εκτιμήσει" πιο πολύ το βιβλίο, αν γνωρίζει σε βάθος γεγονότα και πρόσωπα της εποχής, όπως και να'χει όμως είναι ένα σημαντικό βιβλιαράκι που λέει κάποιες σκληρές αλήθειες.\nΤόσες φορές που το έχω πει υποθέτω ότι θα το έχετε πλέον μάθει. Με ενδιαφέρουν πολύ οι βρωμοναζί, είναι το αγαπημένο μου non fiction θέμα. Για δεύτερη λοιπόν και όχι τελευταία φορά διάβασα το ''Ο Αγών μου'' του Αδόλφου Χίτλερ Ο ψυχάκιας έγραψε τον πρώτο τόμο κατά την διάρκεια κράτησης του στη φυλακή όπου εξέτιε ποινή για αποτυχημένο πραξικόπημα κατάληψης της εξουσίας. Και τον δεύτερο λίγο αργότερα όταν αποφυλακίστηκε.\nΥπάρχουν κάποια λίγα που με βρίσκουν σύμφωνο. Όπως το ότι το λιβάνι στις εκκλησίες προσδίδει μεγαλείο στα κηρύγματα των παπάδων Ξέρετε, εκείνη η θεσπέσια, βαριά, υποβλητική μυρωδιά χωρίς την οποία δεν θα έδινε κανείς την δέουσα σημασία. Το ότι μεγάλο ρόλο στην επιτυχία ή όχι μίας ομιλίας πέρα από την ρητορική δεινότητα, παίζει ο χώρος και ο χρόνος. Η υποβλητικότητα της αίθουσας. Αν φωτίζεται καλά και αν έχει καλή ακουστική. Αν γίνεται απόγευμα και όχι π.χ. στο καταμεσήμερο που κάποιος νηστικός ενδέχεται να σκέφτεται το φαγητό που τον περιμένει σπίτι. Το ότι ο ομιλητής πρέπει να προσαρμόζεται στο κοινό για να το κερδίσει, να διαβάζει τις αντιδράσεις του. Η εμμονή που δίνει ορισμένες φορές η ιστορία σε ημερομηνίες σημαντικών γεγονότων αφήνοντας στην αφάνεια σημαντικές πτυχές που τα δημιούργησαν. Για την καθοριστική σημασία της προπαγάνδας στον ψυχολογικό τομέα κατά την διάρκεια πολεμικών συρράξεων. Ναι, με αυτά θα συμφωνήσω. Και δεν διστάζω να το παραδεχτώ, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που δεν θα συμφωνήσω με τις ρατσιστικές πεποιθήσεις που βγάζουν στα γραπτά τους οι Λάβκραφτ, Ρόμπερτ Χάουαρντ, δύο από τους πολυαγαπημένους μου συγγραφείς. Από τα 1268009898038905 πράγματα που είπε αυτός ο ''άνθρωπος'' στη ζωή του, έτυχε δύο-τρία να είναι σωστά. Απίστευτο, να όμως που καμιά φορά και τα απίστευτα συμβαίνουν.\nΩς εκεί όμως. Ναι, γιατί όλο το υπόλοιπο κείμενο συνιστά ένα βάναυσο βιασμό κάθε ίχνους αξιοπρέπειας και λογικής. Όχι μόνο για το αβυσσαλέο του μίσος για τους Εβραίους, κάτι που είναι ούτως ή άλλως γνωστό. Αλλά και για Μαρξιστές, Γαλλία και την δυναστεία των Αψβούργων. Για πολιτικούς της εποχής του και προγενέστερους, βρίθει από ισοπεδωτική διάθεση προς ότι κινείται και αναπνέει. Για την συμπάθεια του για την Αγγλία, στο βαθμό δηλαδή που ήταν σε θέση να συμπαθήσει οτιδήποτε εκτός από τον εαυτό του. Για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνεται η γυμναστική στα σχολεία, για την... μόδα και το αν έχουν δικαίωμα να κάνουν παιδιά άνθρωποι πνευματικά καθυστερημένοι. Και πάνω απ' όλα για το σάπιο Εβραϊκό κατεστημένο που καταδυναστεύει τα έθνη, και το ένδοξο Γερμανικό έθνος. Ιδίως για το τελευταίο τονίζει ξεκάθαρα ότι πρέπει να κατακτηθούν καινούργια εδάφη απαραίτητα για να τραφούν οι μελλοντικές του γενιές. Και όταν γίνει αυτό, ποιον άραγε θα ενδιαφέρει μετά από χρόνια ο τρόπος που περιήλθαν στη κατοχή του; Στοχεύοντας προς ανατολή και Ρωσία. Γι' αυτό και το σχόλιο στην εισαγωγή είναι πολύ εύστοχο. Ότι ο συγγραφέας μπορεί να κατηγορηθεί για τα πάντα εκτός απ' ότι δεν είχε ενημερώσει για τις κατακτητικές του βλέψεις. Όλα υπάρχουν εκεί, με το νι και με το σίγμα. Οι πολιτικοστρατιωτικοί όμως ηγέτες της εποχής του όταν άρχισε να αποκτάει δύναμη επέλεξαν να τον αγνοήσουν, με αποτέλεσμα να λάβει χώρα το μεγαλύτερο σφαγείο στην ιστορία της ανθρωπότητας.\nΑναντίρρητα από τα σημαντικότερα βιβλία ever. Πάει πακέτο με Βίβλο, Κοράνι και άλλα ιερά τέρατα της τυπογραφίας. Προτείνεται για όποιον θέλει να διαπιστώσει τι συνέβαινε στο πειραγμένο μυαλό ενός από τους πιο μισητούς ανθρώπους που έζησαν ποτέ. Ίσως και ο πιο μισητός. Αποφύγετε το από κάθε άλλη άποψη.\nEdited November 19, 2019 by Δημήτρης


Αυτή είναι η πολύτιμη ζωή σου\nΠανηγύρισε με το φαγητό που αγαπάς.\nΠροσπάθησε να μετατρέψεις το σπιτικό σου σε καταφύγιο.\nΔώσε λίγη από την καρδιά σου στη δουλειά.\nΠάρε χαρά από τα ρούχα που φοράς.\nΔημιούργησε σχέσεις με ανθρώπους που σε νοιάζονται.\nΦτιάξε μερικά μπισκότα για τους ανθρώπους.\nΜην περιμένεις ειδικές περιπτώσεις για να το γιορτάσεις.\nΚάνε πράγματα που σου θυμίζουν την ομορφιά της ζωής, συχνά.\nΜην αφήνεις ούτε μία ημέρα να περνάει χωρίς να σκέφτεσαι πόσο πολύτιμη είναι η ζωή σου και η ζωή των ανθρώπων γύρω σου. Όλοι ξέρουμε ότι το νήμα της ζωής μπορεί να κοπεί ξαφνικά, μέσα σε μια στιγμή. Να δίνεις αξία στην κάθε ημέρα. Να εκφράζεις την αγάπη σου στην οικογένεια σου και στους φίλους σου. Να συγχωρείς τον εαυτό σου και τους άλλους. Μην κάνεις την πολύτιμη ζωή σου δυσκολότερη από όσο είναι. Να ζεις την ζωή σου με πολλή αγάπη, ευγνωμοσύνη και συμπόνια για να την κάνεις πολύτιμη.\nΝα κρατήσεις την καρδιά σου ανοιχτή και να την τροφοδοτείς. Να ευχαριστήσεις τους ανθρώπους γι’αυτό που είναι, για όσα σου δίνουν. Να τους εκφράσεις θερμά την εκτίμηση σου. Να προσφέρεις καθημερινά με γενναιοδωρία. Άνοιξε την πόρτα σου στους ανθρώπους όποτε μπορείς.\nΦαντασιώσου τον εαυτό σου. Λίκνισε τους γοφούς σου και πανηγύρισε την ικανότητα σου να κινείσαι. Κούνησε τους ώμους σου, όταν αρχίζουν να κουβαλούν το φορτίο του κόσμου. Γέλασε πολύ. Όταν είσαι λυπημένος, κλάψε. Μετά γύρισε πίσω στο δώρο σου της πολύτιμης ζωής σου. Πες τη γνώμη σου και υποστήριξέ την. Ό,τι κι αν σου συμβαίνει , όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζεις , όποιοι κι αν είναι οι φόβοι και οι αμφιβολίες σου, οι ανασφάλειες σου ή η αίσθηση ανεπάρκειας, ξύπνησε κάθε πρωί και κοιμήσου κάθε βράδυ λέγοντας:\n« Αυτή είναι η πολύτιμη ζωή μου. Αυτή η ζωή μου δόθηκε. Μέσα σ’ αυτή την πολύτιμη ζωή έχω δικαίωμα να διαλέξω και να ζήσω με όποιο τρόπο θέλω. Δεν χρειάζεται να αποδείξω την αξία μου σε κανέναν. Διαλέγω τα πράγματα που με κάνουν ευτυχισμένο, που με ανεβάζουν, που έχουν νόημα για εμένα. Η ζωή αυτή μου δόθηκε για να διασκεδάσω, να μάθω, να αγαπήσω, να μοιραστώ, να πάρω και να δώσω.»\nΑυτή είναι η πολύτιμη ζωή σου και έχεις κάθε δικαίωμα να ζήσεις με τον τρόπο που σε βολεύει. Δίχως να κοιτάζεις αριστερά και δεξιά για να σου πουν οι άλλοι τι να κάνεις. Να ζεις κοιτάζοντας μέσα στον εαυτό σου, στο μέρος όπου βρίσκεις τις απαντήσεις.\nΑυτή είναι η πολύτιμη ζωή σου. Ζήσε τη. Τραγούδησε το τραγούδι σου. Πρόσφερέ της τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη σου. Γιόρτασε στο έπακρον.\nΑπόσπασμα από το βιβλίο «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΧΑΡΑ!» της Agapi Stassinopoulos.


ΗΠΑ: Δολοφονία ο θάνατος του 12χρονου που έπαιζε με ψεύτικο... - Flashnews.gr\nΗΠΑ: Δολοφονία ο θάνατος του 12χρονου που έπαιζε με ψεύτικο όπλο\nΕίχε προκαλέσει νέο κύμα οργής στις ΗΠΑ, όταν ο 12χρονος Ταμίρ Ράις έπεσε νεκρός από τα πυρά αστυνομικού ενώ έπαιζε σε παιδική χαρά με ψεύτικο όπλο στο Κλίβελαντ.\nΤώρα, σύμφωνα με τον ιατροδικαστή ο θάνατος του άτυχου Ταμίρ αποδίδεται σε δολοφονία, καθώς ο ανήλικος έχασε τη ζωή του από σφαίρα στην κοιλιακή χώρα.\nΣε έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή, ο γιατρός Τόμας Γκίλσον, αναφέρει πως ο θάνατός του προήλθε από τη σφαίρα του αστυνομικού που έπληξαν την κεντρική αρτηρία, το έντερο και τη λεκάνη του παιδιού.\nΣύμφωνα με τη μήνυση που άσκησε η οικογένεια του Ταμίρ, ο αστυνομικός αρνήθηκε να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στο θύμα για τουλάχιστον τέσσερα λεπτά ενώ βρισκόταν αιμόφυρτος στο έδαφος.\nΌπως αναφέρει ο συνήγορος της οικογένειας υπάρχει περίπτωση το παιδί να επιβίωνε αν κάποιος από τους δύο αστυνομικούς του παρείχε τις πρώτες βοήθειες, καθώς σύμφωνα με τον ιατροδικαστή δεν εξέπνευσε αμέσως.\nΤην ίδια ώρα, σε συνέντευξη στον Άντερσον Κούπερ του CNN η μητέρα του 12χρονου περιέγραψε τις πρώτες δραματικές στιγμές που έμαθε για το θάνατο του παιδιού της.\n«Δύο αγόρια ήρθαν στο σπίτι, χτύπησαν την πόρτα και μου είπαν ότι η αστυνομία είχε πυροβολήσει το παιδί μου στο στομάχι. Δεν το πίστευα μέχρι που τον είδα πεσμένο στο έδαφος. Η αστυνομία βρισκόταν γύρω του», δήλωσε η μητέρα συγκλονισμένη.\nΣάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014, 10:11


Συνταγές με αβγά - Σε 5 λεπτά, με λίγες θερμίδες! - InKefalonia\nΔημοσιεύτηκε: Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012 09:29\nΣιγά τ΄αβγά! Όλα όσα θέλεις να ξέρεις για το αβγό!\n+ Ενδείκνυται για όσους προσέχουν το βάρος τους. Έχει λίγες θερμίδες (70-80 kcal), και προκαλεί αίσθημα κορεσμού. Ταυτόχρονα είναι προσιτό σε όλους λόγω της χαμηλής του τιμής.\n+Η υψηλή του περιεκτικότητά σε λουτεΐνη, προφυλάσσει τα μάτια από τον καταρράκτη και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση).\n+ Παρέχει πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας και είναι μία πολύ καλή πηγή σεληνίου, ιωδίου και βιταμίνης Β2, βιταμίνη Β12, παντοθενικού οξεώς και βιταμίνης D.\n+ Είναι ιδιαίτερα μαλακό και ενδείκνυται για βρέφη, παιδιά, για άτομα με προβλήματα μάσησης αλλά και για ηλικιωμένους.\n- Η μεγάλη του περιεκτικότητα σε χοληστερίνη (ο κρόκος του αυγού περιέχει 215 mg χοληστερίνης, τη στιγμή που η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη είναι τα 300 mg). Μπορείς όμως να τα καταναλώνεις άφοβα εφόσον η συνολική σου διατροφή είναι ισορροπημένη και χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά.\nΑν δεν σπάσεις αυγά ομελέτα δεν έχει!\nΣυνταγές του 5λεπτου\nΑυτές οι συνταγές είναι οι αγαπημένες των αντρών, των φοιτητών, των γυναικών που δεν ξέρουν τι να ετοιμάσουν και αυτό το μεσημέρι, αλλά και όλων των βιαστικών!\nΚαις λάδι σ' ένα τηγάνι και ρίχνεις τις ντομάτες σε συνδυασμό με λίγο αλάτι και πιπέρι\nΑυγά ότι να' ναι\nΈνα από τα αγαπημένα μας φαγητά όταν ήμασταν φοιτητές, που ακόμα δεν είχαμε βγει από το αβγό μας!\nΔε χρειάζεται γύρισμα όπως η ομελέτα, δεν σε νοιάζει που σπάνε οι κρόκοι, αν έχεις και μπαγιάτικο ψωμί που ξέμεινε από προχτές βάλτο και αυτό στο τηγάνι!\nΑνακατεύεις για λίγα λεπτάκια και σερβίρεις!!!\nΜην τους παίρνεις με τ' αβγά... Ένα αβγό σε Υπουργό κοστίζει 5 μήνες φυλακή. Με πέντε μήνες φυλακή με τριετή αναστολή καταδίκασε δικαστήριο στο Ρέθυμνο, 33χρονη μεταπτυχιακή φοιτήτρια, η οποία είχε εκτοξεύσει αβγό προς υφυπουργό....\nΑβγά και όνειρα!! Αν ονειρευτείς αβγό σημαίνει πως θα βρεις αγάπη και ευτυχία στη ζωή σου. Τα χρυσά αβγά είναι το καλύτερο! Μεγάλη επιτυχία, πλούτη αλλά και άνοδος.. Αν ονειρευτείς να τρως αβγά ψαριού (αβγοτάραχο) σημαίνει πολλά κέρδη από δουλειές.


Το ελληνικό πρόβλημα ως πιλότος επίλυσης χρεών παγκοσμίως | Δεξί Εξτρέμ\nΑρχική > Uncategorized\t> Το ελληνικό πρόβλημα ως πιλότος επίλυσης χρεών παγκοσμίως\nΟι θεωρίες συνωμοσίας βοούν. »Θέλουν να μας πάρουν τα λιμάνια, το ρεύμα και το νερό για πενταροδεκάρες και να δουλεύουμε με μισθούς Αφρικής» λένε διάφοροι. Είμαστε άξιοι να τα διαχειριστούμε, ρωτάνε κάποιοι; Το κράτος αποδείχτηκε ικανός επιχειρηματίας; »Οι κυβερνήσεις…» είναι η αμέσως επόμενη απάντηση.\nΟι κυβερνήσεις στην Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια, τουλάχιστον, είχαν την καθολική αποδοχή του κόσμου με ποσοστά που άγγιζαν το 50% είτε επρόκειτο για αριστερές είτε για δεξιές. Και όλοι ξέραμε τι κωλο-κράτος είχαμε και τι κωλο-κράτος ξαναψηφίζαμε. Τα έχουμε πει εκατοντάδες φορές όλοι μας, ο καθένας για το μικρό ή μεγάλο ρουσφέτι του εισχωρούσε σε μια παράταξη και γινόταν οπαδός και ψηφοφόρος.\nΤώρα που ήρθε η ώρα του λογαριασμού όλοι κάνουν τους ανήξερους. »Δεν ήξερα… δεν φανταζόμουν τέτοια χάλια… τι πράγματα είναι αυτά..» και άλλα πολλά σε αυτό το πνεύμα. Όλοι προσγειώθηκαν απότομα στον πλανήτη Ελλάδα και σοκαρίστηκαν. Δεν ήταν αυτοί που στήριξαν το άθλιο αυτό σύστημα συναλλαγής και διαφθοράς αλλά κάποιοι άλλοι. Στο 50% της εκάστοτε κυβέρνησης άντε να έβρισκες 5 ψηφοφόρους στα 100 άτομα που θα μιλούσες στο δρόμο. Απίθανο!\nΚαι ήρθε η ώρα της λύσης του ελληνικού προβλήματος. Ακόμη και στο 90+ υπάρχουν αμετανόητοι που προτιμούν την καταστροφή, ή τουλάχιστον αυτό γράφουν. Αν ερχόταν η καταστροφή πολύ πιθανόν να υποστήριζαν οποιαδήποτε άλλη λύση λόγω της έλευσης του χάους που θα ακολουθούσε, κατόπιν εορτής για άλλη μια φορά. Αλλά είπαμε σε αυτή τη χώρα δεν φταίει ποτέ κανείς. Ρωτήστε 10 άτομα γύρω σας και θα το διαπιστώσετε.\nΑνακεφαλαίωση: Η Ελλάδα είναι το κακό παιδί της ευρωζώνης αλλά δεν είναι το μόνο. Η Ελληνική Λύση ΕΑΝ αποδώσει θα αποτελέσει τον μπούσουλα της λύσης για πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Όλες οι χώρες έχουν χρέη, μόνο που κάποιες τα έφαγαν σε μισθούς, συντάξεις και μίζες και κάποιες άλλες στην παιδεία, την υγεία και την ανάπτυξη. Αλλά μικρή σημασία έχει, τα χρέη είναι χρέη όπου και αν πήγαν και κατά κάποιον τρόπο πρέπει να διαγραφούν και να γίνουν βιώσιμα. Και υπάρχει σοβαρή περίπτωση το ελληνικό πρόβλημα να γίνει πιλότος επίλυσης χρεών παγκοσμίως.\n“Σύντροφοι”, τα σπάσατε τα computerάκια! Τ. Διαμαντοπούλου (ΝΔ), σχετικά με την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου για τα ναρκωτικά και τη λήψη μέτρων


Μορικόνε - Ξενοδοχεία\nΜάθετε περισσότερα για: Μορικόνε\nΜορικόνε: Εξερευνήστε την πόλη\nΜορικόνε: Πώς είναι αυτό το μέρος;\nΜορικόνε: Αυτό το μέρος είναι ιδανικό για εσάς που θέλετε να αποδράσετε. Είτε σχεδιάζετε να μείνετε για μια νύχτα είτε για ολόκληρη την εβδομάδα, στη γύρω περιοχή (Μορικόνε) θα βρείτε καταλύματα που ικανοποιούν τις ανάγκες όλων των ταξιδιωτών. Μορικόνε: Ρίξτε μια ματιά στον online χάρτη μας στη Hotels.com και βρείτε ξενοδοχεία. Ο χάρτης μας δείχνει όλες τα ξενοδοχεία στις περιοχές και στις γειτονιές γύρω από αυτό το μέρος (Μορικόνε), επομένως μπορείτε να δείτε πόσο κοντά είστε σε σημεία ενδιαφέροντος και αξιοθέατα. Στη συνέχεια, θα μπορέσετε να κάνετε πιο συγκεκριμένη την αναζήτησή σας στην ευρύτερη περιοχή. Οι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων (Μορικόνε) είναι εδώ με την εγγύηση χαμηλότερης τιμής μας.\nΜορικόνε: Ποια είναι τα καλύτερα μέρη για τη διαμονή σας εδώ;\nΜορικόνε - Το κορυφαίο ξενοδοχείο:\n• Δωρεάν πρωινό • Δωρεάν στάθμευση • Δωρεάν WiFi • Εστιατόριο • 9 μπαρ\nΜορικόνε: Σε αυτό το μέρος θα βρείτε καταλύματα με τιμές που ξεκινούν από 15 EUR. Διαλέξτε μία από τις 15070 προσφορές μας και επωφεληθείτε από εκπτώσεις έως και 65%.\nΠαρακάτω θα βρείτε καταλύματα με βάση την κατάταξη σε αστέρια σε αυτό το μέρος (Μορικόνε) και στη γύρω περιοχή:\n• 280 καταλύματα 4 αστέρων από 61 EUR ανά διανυκτέρευση\n• 330 καταλύματα 3 αστέρων από 55 EUR ανά διανυκτέρευση\n• 116 καταλύματα 2 αστέρων από 51 EUR ανά διανυκτέρευση\nΜορικόνε: Τρόποι μετάβασης σε αυτό το μέρος\nΜορικόνε: Ποιο είναι το πλησιέστερο αεροδρόμιο;\n• 38,2 χλμ. από το κέντρο του προορισμού (Μορικόνε)\n>Μορικόνε: Ποια είναι η καλύτερη περίοδος για να επισκεφτείτε αυτό το μέρος;


Η Παροικιά θα αποκτήσει το δικό της κλειστό γυμναστήριο. – ParosNews\n23 Νοεμβρίου, 2019 23 Νοεμβρίου, 2019 ParosNews\t592 Views 0 Σχόλια\nΤο όνειρο πολλών ετών η Παρικοιά να αποκτήσει το δικό της κλειστό γυμναστήριο φαίνεται να μπαίνει στο στάδιο της υλοποίησης σύμφωνα με δήλωση της βουλευτή Κυκλάδων κ. Κατερίνας Μονογυιού.\nΤην υπογραφή εκτέλεσης του έργου έβαλε ο υπουργός εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος.\nΗ δήλωση της κ. Κατερίνας Μονογυιού\nΗ Παροικιά της Πάρου θα έχει πλέον το δικό της κλειστό γυμναστήριο.\nΕυχαριστώ τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Τάκη Θεοδωρικάκο για την υπογραφή εκτέλεσης του έργου κατασκευής κλειστού γυμναστηρίου στο Ζευλάκι Παροικιάς Πάρου. Δρομολογήθηκε η εκτέλεση ενός αιτήματος του Α.Ο. Πάρου και του Δήμου Πάρου που εκκρεμούσε εδώ και χρόνια. Οι νέοι της Πάρου θα έχουν πλέον το δικό τους σύγχρονο κλειστό γυμναστήριο.\nΗ πολιτεία καθώς και όλοι μας είμαστε δίπλα στους νέους για να τους προσφέρουμε ιδανικά πρότυπα και δημιουργική ενασχόληση στον αντίποδα των εύκολων λύσεων ή της αδράνειας που οι νέοι συναντούν συχνά γύρω τους.\n← Previous Το “τραγικό” ευχαριστώ του Μητσοτάκη στους εφοπλιστές για τη δωρεά ταχύπλοων στο Λιμενικό\nNext → Άγιο Όρος: Η πολυτιμότερη εικόνα της Παναγίας κι η απίστευτη ιστορία της\n“Hellenic Seaways” και “Μικρές Κυκλάδες” αλλάζουν δρομολόγια για την μεταφορά των νεφροπαθών της Πάρου.


gerontakos: Οι επίγονοι του υπερρεαλισμού\nH Colette Calascione γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1971 και και πήρε το B.F.A. της από το Ινστιτούτο Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο. Κατοικεί στην Καλιφόρνια. Εμπνεόμενη από τα βιβλία και τις εικόνες των προηγούμενων εποχών, ιδιαίτερα της βικτοριανής εποχής, η Calascione εφευρίσκει έναν κόσμο που είναι ολότελα δικός της. Οι εικόνες των γυναικών και των παιδιών σε παλιές φωτογραφίες μεταμορφώνονται στα χέρια της καλλιτέχνιδας και παίρνουν άλλη διάσταση .\nΗ Calascione ποτέ δεν αντιγράφει πιστά μια φωτογραφία και το περιβάλλον της . Όταν βλέπει μια φιγούρα που της αρέσει, διαμορφώνει το όραμά της γύρω από αυτό. Ντυμένες φιγούρες στις φωτογραφίες μερικές φορές απογυμνώνονται αστους πίνακές της και τοποθετούνται στο κέντρο μίας σκηνής που η ίδια δημιουργεί. Σπάνια κάνει το περιβάλλον γύρω από την εικόνα να προέρχεται απευθείας από τη φωτογραφία ενός βιβλίου .\nΑντιμετωπίζοντας το ζήτημα της ταυτότητας του φύλου και ιδιαίτερα εκείνο της «γυναικείας ταυτότητας», η φαντασία της Calascione την απογειώνει σε πτήσεις ονειρικές . Ζωγραφίζει γυναίκες σε όλες τις μορφές, ως επί το πλείστον χωρίς ενδύματα , καθισμένες σε ντιβάνια χρυσοποίκιλτα με σατέν, να στέκονται προκλητικά κοιτάζοντας τον θεατή, μισοξαπλωμένες σε ένα κρεβάτι που περιβάλλεται από υλικά του ονείρου και της φαντασίας, όπως γάτες που γουργουρίζουν, ψάρια παραμυθένια και στρατιώτες παιδικών παιχνιδιών.\nΟ πίνακάς της "Ο ερημίτης ταξιδευτής», δίνει την εμφάνιση ενός αριστουργήματος, με ένα κλασικό «πορτρέτο» μιας στητής κομψής γυναίκας, ντυμένης με βελούδο και δαντέλα και φορώντας ένα εξωτικό καπέλο.Το φανταστικό καπέλο, σε σχήμα πλαγιασμένων φτερών, υποχρεώνει την εστίαση της προσοχής του θεατή πάνω στα μάτια της γυναίκας .


Megalos Adelfos - ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ\nΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ\n(28-30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014)\nΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ\nΠατριαρχική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, Κωνσταντινούπολη\nΠαναγιώτατε, αγαπητέ αδελφέ Βαρθολομαίε,\nΌταν ήμουν Αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, λάμβανα συχνά μέρος στην τέλεση της Θείας Λειτουργίας των Ορθόδοξων κοινοτήτων της περιοχής. Σήμερα, ο Κύριος μου προσέφερε τη μοναδική χάρη να είμαι παρών σ’ αυτή την Πατριαρχική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για την τέλεση του εορτασμού του αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του πρωτόκλητου, του αδερφού του Αγίου Πέτρου, και Προστάτη Αγίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.\nΣυναντώντας ο ένας τον άλλον, κοιτώντας ο ένας τον άλλον πρόσωπο με πρόσωπο, ανταλλάσοντας τον εναγκαλισμό της ειρήνης, και προσευχόμενοι ο ένας για τον άλλον, όλα αυτά είναι ουσιώδη στοιχεία της πορείας μας προς την αποκατάσταση πλήρους κοινωνίας. Όλα αυτά προηγούνται και συνοδεύουν πάντα εκείνο το άλλο σημαντικό στοιχείο αυτής της πορείας, δηλαδή, τον θεολογικό διάλογο. Ένας αυθεντικός διάλογος είναι, σε κάθε περίπτωση, μία συνάντηση μεταξύ προσώπων με ένα όνομα, ένα πρόσωπο, ένα παρελθόν, και όχι απλώς μία αντιπαράθεση ιδεών.\nΑυτό είναι αλήθεια ειδικά για μας τους Χριστιανούς, επειδή για εμάς η αλήθεια είναι το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Το παράδειγμα του Αγίου Ανδρέα, ο οποίος μαζί με έναν άλλο μαθητή αποδέχθηκε την πρόσκληση του Θείου Δασκάλου, «Έλα και δες», και «έμειναν με αυτόν εκείνη την ημέρα» (Ιωάννης 1:39), μας δείχνει ξεκάθαρα ότι η χριστιανική ζωή είναι μια προσωπική εμπειρία, μια μεταμορφωτική συνάντηση με τον Έναν που μας αγαπάει και που θέλει να μας σώσει. Επιπρόσθετα, το χριστιανικό μήνυμα εξαπλώνεται χάρη στους άντρες και στις γυναίκες που αγαπούν τον Χριστό, και που δεν μπορούν να κάνουν τρόπο αλλιώς παρά να διαδίδουν τη χαρά από το γεγονός ότι ο Χριστός τους αγάπησε και τους έσωσε. Εδώ πάλι, το παράδειγμα του Αποστόλου Ανδρέα είναι διαφωτιστικό. Αφού ακολούθησε τον Ιησού στο σπίτι του και πέρασε κάποιο χρόνο μαζί του, ο Ανδρέας «πρώτα συνάντησε τον αδερφό του τον Σίμωνα, και του είπε, ‘Βρήκαμε τον Μεσσία’ (που σημαίνει Χριστός). Τον έφερε στον Ιησού» (Ιωάννης 1:40-42). Είναι ξεκάθαρο, άρα, ότι ούτε ο ίδιος ο διάλογος μεταξύ Χριστιανών δεν μπορεί να εξαιρεθεί από αυτή τη λογική της προσωπικής συνάντησης.\nΔεν είναι συμπτωματικό ότι το μονοπάτι της συμφιλίωσης και της ειρήνης μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων είχε, κατά κάποιο τρόπο, ξεκινήσει με μία συνάντηση, με έναν εναγκαλισμό μεταξύ των σεβαστών προκατόχων μας, του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου του 6ου, που έλαβε χώρα 50 χρόνια πριν στην Ιερουσαλήμ. Η Αγιότητά σου και εγώ ευχηθήκαμε να γιορτάσουμε την επέτειο εκείνης της στιγμής όταν συναντηθήκαμε πρόσφατα στην ίδια πόλη, όπου ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πέθανε και αναστήθηκε.\nΑπό ευτυχή συγκυρία, η επίσκεψή μου πέφτει μερικές μέρες ύστερα από την πεντηκονταετή επέτειο της δημοσίευσης του Unitatis Redinte gratio , Διατάγματος της Δεύτερης Βατικανής περί Χριστιανικής Ενότητας. Αυτό είναι ένα θεμελιώδες έγγραφο, το οποίο άνοιξε νέες λεωφόρους για την συνάντηση μεταξύ Καθολικών και των αδερφών τους από τις άλλες Εκκλησίες και τις εκκλησιαστικές κοινότητες.\nΠιο συγκεκριμένα, σ’ αυτό το Διάταγμα η Καθολική Εκκλησία αναγνωρίζει ότι οι Ορθόδοξες Εκκλησίες «κατέχουν αληθινά μυστήρια, και πάνω από όλα – λόγω αποστολικής διαδοχής – την ιεροσύνη και την Ευχαριστία, και γι’ αυτό εξακολουθούν να είναι ενωμένες μαζί μας με την πιο στενή οικειότητα» (15). Το Διάταγμα συνεχίζει δηλώνοντας ότι για να διαφυλάξουμε πιστά την πληρότητα της Χριστιανικής παράδοσης και για να φέρουμε σε ολοκλήρωση την συμφιλίωση Ανατολικών και Δυτικών Χριστιανών, είναι μέγιστης σημασίας να διατηρήσουμε και να υποστηρίξουμε την πλούσια κληρονομιά των Ανατολικών Εκκλησιών. Αυτό δεν αφορά μόνο τις λειτουργικές και πνευματικές παραδόσεις, αλλά επίσης τις κανονικές διατάξεις, όπως είναι καθιερωμένες από τους Πατέρες και τις Συνόδους, που ρυθμίζουν τη ζωή αυτών των Εκκλησιών (cf 15-16).\nΠιστεύω ότι είναι σημαντικό να επαναδιαβεβαιώσουμε τον σεβασμό σε αυτή την αρχή ως ουσιώδη, αμοιβαία αποδεκτό όρο, για την αποκατάσταση την πλήρους κοινωνίας, η οποία δεν σημαίνει την υποταγή της μίας στην άλλη, ή την αφομοίωση. Περισσότερο, δηλώνει το ευπρόσδεκτο όλων των δώρων που ο Θεός έχει προσφέρει στην καθεμιά, καταδεικνύοντας έτσι στον κόσμο ολόκληρο το μεγάλο μυστήριο της σωτηρίας που πραγματοποιήθηκε από τον Χριστό, τον Κύριο, δια του Αγίου Πνεύματος. Θέλω να διαβεβαιώσω καθέναν από εσάς εδώ ότι, για να επιτευχθεί ο επιθυμητός στόχος της πλήρους ενότητας, η Καθολική Εκκλησία δεν σκοπεύει να θέσει κανέναν όρο εκτός του όρου της κοινής ομολογίας πίστεως. Επιπλέον, θα ήθελα να προσθέσω ότι είμαστε έτοιμοι να αναζητήσουμε από κοινού, υπό το φως της Βιβλικής διδασκαλίας και της εμπειρίας της πρώτης χιλιετίας, τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εγγυηθούμε την απαιτούμενη ενότητα της Εκκλησίας στις παρούσες περιστάσεις. Το μόνο πράγμα που η Καθολική Εκκλησία επιθυμεί, και που εγώ επιδιώκω ως Επίσκοπος Ρώμης , « της Εκκλησίας που προΐσταται σε έργα αγάπης», είναι η κοινωνία με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Μια τέτοια κοινωνία θα είναι πάντοτε ο καρπός εκείνης της αγάπης, που «έχει διεισδύσει στις καρδιές μας διά του Αγίου Πνεύματος που μας έχει δοθεί» ( Ρωμαίους 5:5), μία αδελφική αγάπη που εκφράζει τον πνευματικό και υπερβατικό δεσμό που μας ενώνει ως μαθητές του Κυρίου.\nΣτον σημερινό κόσμο, υψώνονται φωνές, που δεν μπορούμε να τις αγνοούμε και οι οποίες εκλιπαρούν τις Εκκλησίες μας να βιώσουμε βαθιά την ταυτότητά μας ως μαθητών του Κυρίου Ιησού Χριστού.\nΗ πρώτη από αυτές τις φωνές είναι η φωνή των φτωχών. Στην υφήλιο, υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες και άντρες που υποφέρουν από σοβαρό υποσιτισμό ,από την αυξανόμενη ανεργία, τον ανοδικό αριθμό άνεργης νεολαίας, και από αυξανόμενο κοινωνικό αποκλεισμό. Αυτά μπορούν να ανεβάσουν την εγκληματική δραστηριότητα ακόμα και την στρατολόγηση τρομοκρατών. Δεν μας επιτρέπεται να παραμένουμε αδιάφοροι μπροστά στις κραυγές των αδερφών μας. Εκείνοι μας ζητάνε όχι μόνο υλική βοήθεια – απαραίτητη σε τόσο πολλές περιπτώσεις – αλλά πάνω από όλα, την βοήθειά μας να υπερασπιστούν την αξιοπρέπειά τους ως ανθρώπινα πρόσωπα, έτσι ώστε να μπορέσουν να βρουν την πνευματική ενέργεια να γίνουν και πάλι πρωταγωνιστές της ζωής τους. Μας ζητούν να πολεμήσουμε, κάτω από το φως του Ευαγγελίου, τις δομικές αιτίες της φτώχειας: την ανισότητα, την έλλειψη αξιοπρεπούς εργασίας και διαμονής, και την άρνηση άσκησης των δικαιωμάτων τους ως μελών της κοινωνίας και ως εργαζομένων. Ως Χριστιανοί καλούμαστε από κοινού να εξαλείψουμε εκείνη την παγκοσμιοποίηση της αδιαφορίας, που σήμερα μοιάζει να ασκεί την ύψιστη κυριαρχία, και ταυτόχρονα να χτίσουμε ένα νέο πολιτισμό αγάπης και αλληλεγγύης.\nΜία δεύτερη έκκληση έρχεται από τα θύματα των συγκρούσεων σε τόσο πολλά σημεία του πλανήτη μας . Ακούμε αυτόν τον απόηχο κι εδώ , επειδή ορισμένα γειτονικά κράτη φοβούνται έναν απάνθρωπο και βάναυσο πόλεμο. Αναλογίζομαι ιδιαίτερα τα πολυάριθμα θύματα της τερατώδους και παράλογης επίθεσης που πρόσφατα σκότωσε και τραυμάτισε τόσο πολλούς Μουσουλμάνους, που προσεύχονταν σε ένα Τέμενος στο Κάνο της Νιγηρίας. Η στέρηση της ειρήνης από ένα λαό, η διενέργεια κάθε πράξης βίας – ή η συναίνεση σε τέτοιες πράξεις – ειδικά όταν κατευθύνονται ενάντια στους πιο αδύναμους και ανυπεράσπιστους, είναι μία ιδιαιτέρως βαριά αμαρτία έναντι του Θεού, καθώς εκδηλώνει περιφρόνηση για την εικόνα του Θεού, που βρίσκεται στον άνθρωπο. Το κλάμα των θυμάτων των συγκρούσεων μας ωθεί να κινηθούμε επειγόντως πάνω στο μονοπάτι της συμφιλίωσης και της κοινωνίας μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων. Πράγματι, πώς μπορούμε αξιόπιστα να διακηρύττουμε το Ευαγγέλιο της ειρήνης που πηγάζει από τον Χριστό, αν εξακολουθεί να υφίσταται αντιπαλότητα και διαφωνία μεταξύ μας; (Παύλος 6ος, Evangelii Nuntiandi, 77)\nΜια τρίτη κραυγή που μας προκαλεί είναι η κραυγή των νέων ανθρώπων. Σήμερα, τραγικά, υπάρχουν πολλοί νέοι και νέες που ζουν δίχως ελπίδα, νικημένοι από την δυσπιστία και την παραίτηση. Πολλοί από τους νέους, επηρεασμένοι από την επικρατούσα κουλτούρα, αναζητούν την ευτυχία μόνο στην απόκτηση υλικών αγαθών και στην ικανοποίηση των πρόσκαιρων συγκινήσεών τους. Οι νέες γενιές δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν πραγματική σοφία και να διατηρήσουν την ελπίδα ζωντανή αν δεν καταφέρουμε να εκτιμήσουμε και να μεταδώσουμε τον πραγματικό ανθρωπισμό που πηγάζει από το Ευαγγέλιο και από την μακρόχρονη εμπειρία της Εκκλησίας. Είναι ειδικά η νεολαία που μας εκλιπαρεί σήμερα να επιτελέσουμε πρόοδο προς την πλήρη κοινωνία. Σκέπτομαι για παράδειγμα τους πολλούς Ορθόδοξους, Καθολικούς και Προτεστάντες νέους που μαζεύονται σε συναθροίσεις οργανωμένες από την κοινότητα του Ταιζέ (στη Γαλλία). Το κάνουν όχι επειδή αγνοούν τις διαφορές που εξακολουθούν να μας χωρίζουν, αλλά επειδή μπορούν να δουν πέρα από αυτές , επειδή μπορούν να δεχτούν αυτό που είναι ουσιώδες και που ήδη μας ενώνει.\nΑγαπητέ αδελφέ, πολυαγαπημένε αδελφέ, είμαστε ήδη στον δρόμο, στο μονοπάτι προς την πλήρη κοινωνία και ήδη μπορούμε να αισθανθούμε τα εύγλωττα σημάδια μιας αυθεντικής αν και ημιτελούς, ένωσης. Αυτό μας προσφέρει μια εκ νέου διαβεβαίωση και μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε αυτή την πορεία. Είμαστε βέβαιοι ότι στην διάρκεια αυτού του ταξιδιού βοηθιόμαστε από την μεσολάβηση του Αποστόλου Ανδρέα και του αδερφού του Πέτρου, που προκύπτει από την παράδοση ότι είναι οι ιδρυτές των Εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης και της Ρώμης. Παρακαλούμε τον Θεό για το ύψιστο δώρο της πλήρους ενότητας, και για την ικανότητα να το δεχτούμε στη ζωή μας. Ας μην λησμονούμε ποτέ να προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλον.


Σύνολο φόρμας από φανέλα με τη Μίνι της Disney - Orchestra GR\nΣύνολο φόρμας από φανέλα με τη Μίνι της Disney\nΣύνολο φόρμας από φανέλα με τη Μίνι της Disney - Orchestra\nΚΩΔ. : NF2909\nΓια κοριτσίστικο και αθλητικό λουκ επιλέξτε αυτό το αθλητικό σύνολο με τη Μίνι!\nΣύνολο φόρμας από φανέλα.\nΜονόχρωμο κοραλί φούτερ. Κρουαζέ λαιμόκοψη μπροστά. Εμπριμέ πουά φόδρα. Διακοσμητική στάμπα με τη Μίνι και φιόγκους μπροστά και λεπτομέρειες με παγιέτες. Ασύμμετρο άνοιγμα με σούστες ψηλά. Ριμπ ύφανση στις μανσέτες και στο κάτω μέρος του φούτερ.\nΠαντελόνι σε γκρι μελανζέ μονόχρωμο. Ελαστική μέση σε ριμπ ύφανση με ρίγες. Κορδόνι που σφίγγει σε χρώμα που κάνει αντίθεση. 2 πλάγιες τσέπες με ασημί εξώγαζα. Στάμπα με τη Μίνι στο αριστερό μπατζάκι.\n65% βαμβάκι και 35% πολυεστέρας


Τελευταία στιγμή - Βουλγαρία\nΗ Βουλγαρία, τελευταία στιγμή, να προσφέρει, φθηνότερη, αεροπλάνο, τρένο, λεωφορείο, Super προσφορά, εκδρομές, διακοπές, προσφορές της τελευταίας στιγμής από τα φθηνότερα στην Βουλγαρία τελευταία στιγμή γιατί;.\nΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ\nπου σημαίνει τελευταία στιγμή; - Γιατί την τελευταία στιγμή;\nSunny Beach 2009 - Ξενοδοχείο Glarus\nΤι κάνει την τελευταία στιγμή;.\nΤελευταία στιγμή - κυριολεκτικά σημαίνει: την τελευταία στιγμή. Ο όρος αυτός συνδέεται με χαμηλού κόστους εκδρομές και ταξίδια με λεωφορείο, τρένο και αεροπλάνο για ευκαιρίες τελευταίας στιγμής διαφημίζονται από τα ταξιδιωτικά γραφεία και ταξιδιωτικούς πράκτορες. Πρόκειται για μια τελευταία προσφορά λεπτό, το οποίο έχει ως αποστολή να πάρετε μια σειρά των πελατών για ένα συγκεκριμένο ταξίδι.\nΓιατί τελευταία στιγμή;\nΦαίνεται ότι την τελευταία στιγμή προσφέρει ταξιδιωτικοί πράκτορες δεν κερδίζουν, ακόμη και να τα χάσουν. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Τα ταξιδιωτικά γραφεία όλα έχουν υπολογισθεί έτσι ώστε, κερδίζοντας μέχρι και προσφορές της τελευταίας στιγμής. Προσέλευση στις κάλπες σε ποσοστό 50% είναι ήδη όφελος για το γραφείο ταξιδίων, δεδομένου ότι οι εν λόγω υπολογισμοί γενικά θεωρείται. Μερικές φορές, εξαιτίας των λόγων της τύχης και άλλα σημαντικά κάποιος λόγος δίνει μια περιήγηση ή διακοπών που αγοράζονται. Για το λόγο αυτό, δεν θα λάβουν επιστροφή το πλήρες ποσό που καταβάλλεται για ένα ταξίδι, και μόνο ένα μέρος του ποσού αυτού. Η περιοδεία που είχαν προηγουμένως ληφθεί από ένα pay πραγματικά μεγάλο περιθώριο. Από ό, τι δείχνει;. Λοιπόν, κυρίως ότι σε εκδρομές μας είναι πολύ ακριβό, εν μέρει λόγω της μακράς αλυσίδας των μεσαζόντων.\nSuper προσφορά της τελευταίας στιγμής\nΤελευταίας στιγμής, που πηγαίνουν συχνά φθηνότερα έως και 50%. Και έτσι, αντί να πληρώνουν για την περιοδεία 2500 zł στην αρχή της σεζόν, μπορούμε για λίγες μέρες πριν την αναχώρηση για να πληρώσει για 1300 zł της - Όταν οι κενές θέσεις. Και αν προσθέσουμε και τις γνώσεις μας και θα έχουμε την εμπιστοσύνη και τη συμπαράστασή του την κυρία με το ταξιδιωτικό γραφείο - μπορούμε να το αγοράσει για 1100 zł.I έτσι ο ταξιδιωτικός πράκτορας κερδίζει. Σκάφος που αγοράστηκαν την τελευταία στιγμή το σύστημα είναι μια πλήρης προσφορά. Προσφορά της τελευταίας στιγμής περιλαμβάνει τα ίδια προνόμια και τα αξιοθέατα - όπως ένα ταξίδι αγοραστεί εκ των προτέρων. Με την εξαγορά της τελευταίας στιγμής ταξίδια έχουν τα ίδια δικαιώματα - όπως το πρόσωπο που αγόρασε ένα ταξίδι στο παρελθόν. Πριν αγοράσετε ένα ταξίδι τελευταία στιγμή, όμως, οφείλει να διαβάσει προσεκτικά τους κανόνες και να τους ζητήσετε να υπολογίσουν με ακρίβεια το πλήρες κόστος, και να ρωτήσω σχετικά με όλες τις λεπτομέρειες που μας ενδιαφέρουν τελευταία στιγμή.


Darkly Noon [Art of Life]: Ελάτε να γίνουμε πολύχρωμοι!\nΕλάτε να γίνουμε πολύχρωμοι!\nΗ αγαπημένη μας SFINA (δείτε ΕΔΩ και ΕΔΩ) μας καλεί για μια ακόμα μέρα με τα χρώματα, ντυμένους στα ...λευκά! Παραλάβετε την πρόσκληση σας ΕΔΩ κι ελάτε να γίνουμε πολύχρωμοι!\nLabels: Εκδηλώσεις, Θεσσαλονίκη, ΤΕΧΝΗ, Activism


Σεμινάριο στη Διαχείριση Ακίνητης Περιουσίας - Korelko\nΣεμινάριο στη Διαχείριση Ακίνητης ΠεριουσίαςKorelko Korelko2020-04-26T22:36:39+00:00\nΤο σεμινάριο έχει σαν στόχο την επιμέρους εκπαίδευση σε θέματα διαχείρισης περιουσίας, αλλά και διαχείρισης ανθρώπινων σχέσεων.\nΟι ενότητες που θα καλύψετε αφορούν:\nΔιαχείριση εμπορικών συναλλαγών με κύριο αντικείμενο την ακίνητη περιουσία.\nΑπόκτηση εξειδικευμένων γνώσεων και τεχνικών πωλήσεων.\nΓνώση της νομοθεσίας που διέπει την Ελληνική κτηματαγορά.\nΕνημέρωση σχετικά με τις νέες τάσεις τις αγοράς.


Ημέρα της Γυναίκας: 12 αλήθειες για την πραγματική δύναμη των γυναικών - ΜΕΛΛΟΝΤΟΛΟΓΟΣ\nΠρος τιμήν όλων των γυναικών που ζουν ολοκληρωμένες ζωές\nΜητέρα, αδελφή, σύζυγος, φίλη και ερωμένη... Αλήθεια τι θα έκανες χωρίς αυτές; Κανείς δεν μπορεί ειλικρινά να πει ότι δεν οφείλει ένα τεράστιο «ευχαριστώ» στις γυναίκες της ζωής του, όπως στις μητέρες που μας έκαναν κοτόσουπα όταν ήμασταν άρρωστοι, τις αδελφές που μας βοήθησαν να αποφασίσουμε τι να φορέσουμε στο πρώτο ραντεβού μέχρι τις γυναίκες που σχεδόν καθημερινά κάνουν ταχυδακτυλουργικά, τόσο στην καριέρα, όσο και στην οικογένεια. Η Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου, είναι αφιερωμένη...\nσε όλες αυτές τις απίστευτες γυναίκες για να δείξει πόσο πολύ τις αγαπάμε, τις σεβόμαστε και αναγνωρίζουμε την αξία τους.\nΑυτός πάντως, είναι ο δικός μου τρόπος να τιμήσω τα μικρά κατορθώματα που κάνουν οι γυναίκες του ζωδιακού σε καθημερινή βάση, αναλόγως τα χαρακτηριστικά τους, κάτι που θα πρέπει να εκτιμάται βαθιά και κανείς δεν θα πρέπει να θεωρεί ως δεδομένο.\nΜε εκτίμηση, λοιπόν, προς κάθε γυναίκα που έχει ξεπεράσει τα εμπόδια και με βοηθά, σε βοηθά, μας βοηθά να ανακαλύψουμε πολύ περισσότερα για τη δική μας ανοχή, τη δυνατότητα και το δυναμικό, έχοντας παίξει τον δικό της ρόλο!\nΑυτή είναι η ίδια, πρωταθλήτρια του εαυτού της: Ναι, αισθάνεται ανασφαλής και φοβισμένη κατά καιρούς, αλλά αφήνει πάντα τον εαυτό της να την καθοδηγήσει. Παίρνει καθημερινά αποφάσεις να κάνει ό, τι χρειάζεται για να γεμίσει την ψυχή της με αρκετή αυτό-επιβεβαίωση και την πεποίθηση πως θα σταθεί στα δικά της πόδια, ενώ ποτέ δεν θα επιτρέψει σε κανένα άτομο ή κατάσταση να την βάλει σε δεύτερη μοίρα.\nΗ γυναίκα που συνηθίζει να εφαρμόζει πρωινό τελετουργικό: Αντί να πηδήξει άκομψα έξω από το κρεβάτι την στιγμή που ξυπνά, χουζουρεύει εκεί για πέντε λεπτά καθώς είναι ευγνώμων για την ευκαιρία να βιώσει μια νέα ημέρα. Στη συνέχεια, τεντώνει όλο της το σώμα από το κεφάλι μέχρι τα νύχια, σηκώνεται και πίνει ένα τεράστιο ποτήρι νερό με λεμόνι, ενώ παίρνει ένα λουκούλλειο πρωινό. Αυτό θέτει τον τόνο της αυτό-φροντίδας που αυτή θα κουβαλά μαζί της για το υπόλοιπο της ημέρας.\nΜια γυναίκα που ξέρει πως να χρησιμοποιεί τα λόγια της με σύνεση. Γνωρίζει πάνω απ' όλα ότι αυτό που λέει ξεσηκώνει την ενέργεια του καθενός και δημιουργεί δονήσεις στον κόσμο γύρω της.\nΕίναι η γυναίκα που ξέρει πώς να κάνει τουλάχιστον ένα ορεκτικό, ένα επιδόρπιο, ένα εκπληκτικό κοκτέιλ και ένα γεύμα που θα το θυμούνται καιρό. Πάντα είναι προετοιμασμένη για τις γιορτές και τα πάρτι, για τους φίλους που θα έρθουν απρόσκλητοι, χωρίς να διακόπτεται η προσοχή της από κανένα και τίποτα.\nΑυτή η γυναίκα πληρώνει τους λογαριασμούς της στην ώρα τους. Ελέγχει την πιστωτική της δύο φορές το χρόνο και παίρνει παραγωγικές οικονομικές αποφάσεις με το μυαλό της στο μέλλον της.\nΕίναι από τις γυναίκες που έχει μάθει πως να παίρνει μια φιλοφρόνηση ευγενικά, εκτιμώντας την ότι ως δώρο. Είναι μεν νάρκισσος, αλλά πάνω απ' όλα γνωρίζει ότι δεν πρέπει να απαντήσει με αγένεια σε κάποιον, που του πήρε χρόνο για να μπορέσει να εκδηλώσει την εκτίμησή του.\nΕίναι μια κύρια που γνωρίζει την διαφορά του «προσποιούμαι ένα οργασμό» με τις τσιρίδες, όταν βλέπει μια κατσαρίδα να διασχίζει την κρεβατοκάμαρά της.\nΗ γυναίκα που έχει μάθει να συγχωρεί τον εαυτό της για τα λάθη που έχει κάνει και είναι ευγνώμων για τα μαθήματα που της πρόσφεραν. Είναι το αποτέλεσμα αυτού που είναι τώρα σε σχέση με αυτό που ήταν κάποτε, ακόμη κι αν η ζωή της ήταν μια κόλαση!\nΜια από τις γυναίκες που προνοεί πάντα οικονομικά: Είτε πρόκειται για τις διακοπές των ονείρων της, είτε το δικό της σπίτι ή ένα δείπνο σε ένα πανάκριβο εστιατόριο, ανοίγει έναν αποταμιευτικό λογαριασμό για ό, τι την ανησυχεί και δεν θα είναι ποτέ σε θέση να αντέξει οικονομικά. Στη συνέχεια κι ευλαβικά, βάζει έστω και 20 € το μήνα.\nΗ γυναίκα αυτή δεν περιμένει από τους άνδρες να αλλάξουν ή να σώσουν τη ζωή της (και αυτή δεν επιδιώκει να σώσει τις δίκες τους). Αγοράζει μόνη της τα δικά ποτά της στο μπαρ... και είναι έκπληκτη και συγκινημένη όταν κάποιος την καλεί σε δείπνο. Το κάνει αυτό επειδή συνειδητοποιεί ότι είναι ίση με έναν άνθρωπο - όχι καλύτερη ή χειρότερη από κάποιον, ενώ δεν χρώστα τίποτα σε κανέναν. Είναι η τύπισσα που δεν θα βάλει τη ζωή ή τα σχέδια ταξιδιού της σε αναμονή μέχρι να βρει τον ένα και αν τα πράγματα δεν λειτουργούν, δεν σπαταλά το χρόνο της δυσφημίζοντας τον, αλλά το δέχεται ως ένδειξη ότι απλά δεν της ταιριάζει.\nΕίναι μια κυρία που έχει ένα πραγματικό και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τη ζωή της και τη ζωή των γύρω της. Σβήνει την τηλεόραση όταν είναι στο τηλέφωνο και βάζει το τηλέφωνο μακριά όταν κάθεται απέναντι από κάποιον. Ρωτά τους γύρω της τι κάνουν και περιμένει την απάντηση. Όταν πρόκειται για την ίδια τη ζωή της, κάθεται με τον εαυτό της για να δει πώς αισθάνεται για την κατεύθυνση που αυτή κινείται και τις επιλογές που κάνει.


Παιδικό δωμάτιο-fe-mail.gr\n1 Δεκεμβρίου 2008 | 08:09 π.μ.\nΤο παιδικό δωμάτιο πρέπει να είναι πάνω απ' όλα λειτουργικό και να εξασφαλίζει στο παιδί άνεση, χαρούμενη διάθεση , ασφάλεια και σιγουριά.\nΠεριβάλλον, το οποίο θα είναι ιδανικό για να μοιράζεται ώρες παιχνιδιού, διαβάσματος, κοινωνικών συναναστροφών και φυσικά ήρεμων στιγμών. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να τον σέβεται, να τον προσέχει και να τον τακτοποιεί.\nΒάψτε τους τοίχους με τα χρώματα που το ηρεμούν ή το κάνουν χαρούμενο.Ντύστε το πάτωμα με μοκέτα ή χαλιά, με παιδικά σχέδια και κατάλληλα χρώματα.\nΈνα χαλί δεν πρέπει να είναι καθαρά μία παρουσίαση και ένα σύμβολο status , αλλά θα πρέπει να ταιριάζει στο καθημερινό περιβάλλον πολύ διακριτικά και ευγενικά. Φροντίστε τα υλικά να είναι υγιεινά και κυρίως οικολογικά, ατοξικά και να μπορούν εύκολα να καθαριστούν.\nΟι απλές λύσεις στα έπιλα, είναι πάντα οι καλύτερες. Όχι πολύπλοκα και «δύσκολα» σετ επίπλωσης. Απλά και όμορφα πρακτικά κομμάτια αποτελούν την ιδανική λύση.\nΠροσέχετε πάντα την ποιότητα κατασκευής τους και φυσικά την πρόνοια του κατασκευαστή για ατυχήματα επικίνδυνες γωνίες ή εξοχές κ.λ.π.\nΦροντίστε το παιδικό στρώμα να είναι ανατομικό, βασικός παραγοντας για την σωστή ανάπτυξη του παιδιού.\nΜεγάλη επίσης προσοχή χρειάζεται και για το γραφείο και το κάθισμα του γραφείου, που θα εξασφαλίζουν σωστή θέση του παιδικού σώματος, κατά την διάρκεια της μελέτης, βοηθόντας έτσι το παιδί σας να μελετάει ξεκούραστα.\nΕμπιστευθείτε την γνώμη κάποιου ειδικού για τον φωτισμό, τόσο του δωματίου όσο και του χώρου μελέτης. Και οι δύο αυτοί παράγοντες είναι εξαιρετικά σημαντικοί τόσο για την ελεύθερη ώρα του παιδιού, όσο και για την ώρα της μελέτης του.\nO χώρος όπου παίζουν, διαβάζουν και κοιμούνται τα παιδιά μας, είναι πολύ σημαντικός για την ανάπτυξή τους.\nΑνανεώστε το δωμάτιο του παιδιού σας με μοντέρνα και λειτουργικά έπιπλα, χρωματιστά αντικείμενα ή αποθηκευτικούς χώρους, για να παίζει και να δημιουργεί σ' ένα ονειρεμένο περιβάλλον, έχοντας πάντα χαρούμενη διάθεση!\nΤους αξίζει και το δικαιούνται!\nΤο female-shop βρίσκεται στο πλευρό των μαμάδων, κάνοντας τα πράγματα λίγο πιο εύκολα και προσφέροντας καλόγουστα και εξαιρετικά χρήσιμα ειδη σε ελκυστικές τιμές.\nΔεν χρειάζονται παρά μόνο μερικά "κλικ" και το δωμάτιο του μικρού σας θα στολιστεί με χαρούμενα διακοσμητικά, ποιοτικά λευκά είδη και υπέροχα παιχνίδια.\nΑπό αριστερά: Ζιπουνάκι ολόσωμο με κοντό μανίκι € 8.20, ολόσωμο εσωρουχάκι με κοντά μανικάκια και απλικέ κέντημα € 8.40, νυχτικάκι ύπνου με κορδονάκι στο κάτω μέρος με κοντό μανικάκι € 11.40 και φορμάκι μακό με κλειστά πατουσάκια για μωρά 0-18 μηνών € 11.50.\nΑπό αριστερά: Ροζ κορνίζα για φωτογραφίες € 18,40, η γλυκιά παρέα του Φωτεινού Αγκαλίτσα € 5.00, νυχτερινό φωτιστικό χελωνάκι € 30.50 και ρολόι τοίχου σε κόκκινο χρώμα με χαρούμενο παιδικό σχέδιο € 27.20.


«Δραπέτευσε» απ’ το Μενίδι η Επισκοπή - Onsports.gr\nΓιώργος Κυριακόπουλος\t13 Οκτωβρίου 2013, 18:53\nFOOTBALL LEAGUE / Αχαρναϊκός\t/ Επισκοπή\n«Δραπέτευσε» απ’ το Μενίδι η Επισκοπή\nΤη δεύτερη νίκη της πανηγύρισε η Επισκοπή το απόγευμα της Κυριακής (13/10) επικρατώντας 1-0 του Αχαρναϊκού στο Μενίδι.\nΤο παιχνίδι ήταν ντέρμπι, με καλό ρυθμό, κυρίως από τους γηπεδούχους, αλλά και πολλά νεύρα και έντονα μαρκαρίσματα. Ωστόσο, οι Κρητικοί ευτύχησαν να εκμεταλλευτούν τις ελάχιστες ευκαιρίες που δημιούργησαν στο 68’ με τον Δελήμπαση.\nΣτο πρώτο μέρος, ο Αχαρναϊκός ήταν αυτός που μπήκε δυνατά και πίεσε για ένα γρήγορο τέρμα, ωστόσο, δεν κατάφερε να βρει τους διαδρόμους προς την εστία του Καλογεράκη, ενώ στη φάση που το… κατάφερε, το πλασέ του Σάνον στο 22’ πέρασε άουτ, δίπλα από το δοκάρι του πορτιέρο της Επισκοπής.\nΣτο δεύτερο ημίχρονο, το σκηνικό δεν άλλαξε, με τους «πράσινους» να πιέζουν και να έχουν δοκάρι στο 58’ σε σέντρα σουτ του Ντάλλα και άσχημο υπολογισμό του Καλογεράκη, ενώ στο 68’ ο Δελήμπασης με σουτ μέσα από την περιοχή των γηπεδούχων, άνοιξε το σκορ για τους φιλοξενούμενους. Όμως, στο επόμενο λεπτό, ο Βιδάλης αντίκρισε τη δεύτερη κίτρινη, κόκκινη, κάρτα και άφησε τους νησιώτες με παίκτη λιγότερο.\nΑυτό έφερε… όλο τον Αχαρναϊκό στην περιοχή του Καλογεράκη, όμως στο 80’ η κεφαλιά του Σάνον, έπειτα από σέντρα του Προβατίδη πέρασε άουτ, στην τελευταία καλή στιγμή των γηπεδούχων στο δεύτερο μέρος.\nΔιαιτητής του αγώνα ήταν ο Τζοβάρας (Φθιώτιδας), ο οποίος απέβαλε στο 69’ τον Βιδάλη και έδειξε την κίτρινη κάρτα στους Μάναλη, Ντάλλα, Προβατίδη, Μιρτσέτα, Σάνον, Καλογεράκη, Βουρβαχάκη, Ντάρκο, Ντακούντο.\nΑχαρναϊκός: Βασιλειάδης, Μάναλης, Μωυσιάδης, Νιάρος, Ανδράλας, Ντάλλας (68’ Ογκουνσότο), Προβατίδης, Νεόφυτος (57’ Καλογερόπουλος), Δημόπουλος (71’ Μακρυγιάννης), Μιρτσέτα, Σάνον.\nΕπισκοπή: Καλογεράκης, Βιδάλης, Δελήμπασης, Μαρτσάκης (38’ λ.τρ. Σουμπασάκης), Τάντιτς (74’ Μποτωνάκης), Σπαθάρας, Βουρβαχάκης, Γκονζάλες, Σεληνιωτάκης, Μανουσάκης, Ντάρκο (60’ Ντακούντο).\n9 λεπτά πριν Παναθηναϊκός: Εκτίει με Λάρισα ο Κολοβέτσιος


Μπουρίτος με λαχανικά (burritos de verdures) - KomotiniPressKomotiniPressΜπουρίτος με λαχανικά (burritos de verdures) - KomotiniPress\n27 Μαρτίου 201110:01\nΠάμε μια βόλτα στο Mexico με πεντανόστιμα και υγιεινά μπουρίτος χωρίς κρέας μονάχα με λαχανικά. Το μυστικό είναι να τα τυλίξουμε σφιχτά σαν πούρα. Απο κει εξάλλου έχουν πάρει και τ’ όνομα τους.\n·1 κρεμμύδι τριμμένο\n·1 καρότο τριμμένο\n·2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες\n·1 κολοκυθάκι κομμένο σε μικρούς κύβους\n·1 πιπεριά φλωρίνης φρέσκια κομμένη σε κυβάκια\n·1 κονσέρβα κόκκινα φασόλια\n·1 κονσέρβα καλαμπόκι\n·1 κουταλάκι τσίλι σε σκόνη\n·1 κουταλάκι κύμινο\n·ηλιέλαιο για το τηγάνισμα\n·4 φλιτζάνια ψιλοκομμένο μαρούλι για γαρνίρισμα\nΞεπλένουμε και στραγγίζουμε τις κονσέρβες. Σ’ ένα τηγάνι σοτάρουμε στο ηλιέλαιο το κρεμμύδι με το σκόρδο. Προσθέτουμε στο τηγάνι το καρότο και στη συνέχεια ένα ένα τα υπόλοιπα λαχανικά. Προσθέτουμε τα μπαχαρικά και τα αφήνουμε να μαγειρευθούν το πολύ για 5 λεπτά. Παίρνουμε τη γέμιση με κουτάλι τη μοιράζουμε στι τορτίγιες, τυλίγουμε σφιχτά και σερβίρουμε, σε πιάτα που έχουν σαν συνοδευτικό δροσερό μαρούλι.


Επ Ανάσταση: ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ . ΕΧΟΥΜΕ....ΧΟΥΝΤΑ !!!\nΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ . ΕΧΟΥΜΕ....ΧΟΥΝΤΑ !!!\n[ ΕΛΑΣ: Προπόνηση σύγκρουσης, με αστυνομικούς ντυμένους αναρχικούς !!! ]\nΤον τελευταίο καιρό το σενάριο παίζεται καθημερινά όχι στην πλατεία Συντάγματος και στα πέριξ, αλλά στο εκπαιδευτικό κέντρο της Αστυνομίας στο Μαρκόπουλο. Σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο αστυνομικοί συγκρούονται για ώρες μεταξύ τους με... άγριες διαθέσεις. Η ΕΛ.ΑΣ. μετά τα τελευταία καταστροφικά επεισόδια στην Αθήνα αποφάσισε να προχωρήσει σε προσημείωση των συγκρούσεων με τους ταραξίες, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίζει αποτελεσματικότερα τους κουκουλοφόρους.\nΗ ηγεσία της ΕΛΑΣ έχει διαπιστώσει τεράστιο κενό στον τρόπο αντιμετώπισης από τους αξιωματικούς της δράσης ομάδων αντιεξουσιαστών στην Αθήνα και έτσι έχει οργανώσει ταχύρρυθμα φροντιστήρια για τον «χειρισμό ταραχών».\nΜάλιστα την ερχόμενη Τετάρτη 4 Απριλίου στις εγκαταστάσεις της Αστυνομικής Ακαδημίας στην Αμυγδαλέζα θα γίνει άσκηση - «πρόβα τζενεράλε» για την εκπαίδευση των αστυνομικών σε διάφορα σενάρια εγκληματικών ενεργειών, με κύριο την αντιμετώπιση διαδηλωτών και την πρόκληση επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας.\nΤον ρόλο των κουκουλοφόρων θα αναλάβουν και πάλι εκπαιδευόμενοι αστυνομικοί προκειμένου, όπως λένε οι αξιωματικοί, «να μπουν στην ψυχολογία των ταραξιών». Το παρόν στο «θέατρο των συγκρούσεων» θα δώσει και η ηγεσία της ΕΛΑΣ.\nΤα προγράμματα πρακτικής εκπαίδευσης των αστυνομικών στην αντιμετώπιση επεισοδίων οργανώνονται από τους υπευθύνους της Σχολής Αξιωματικών της ΕΛΑΣ, που έχει έδρα στις εγκαταστάσεις της Αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα, μετά τη διαπίστωση ότι πολλοί αστυνομικοί υστερούν στην «πρακτική αντιμετώπιση» κρίσιμων περιστατικών. Στο κέντρο εκπαίδευσης του Μαρκόπουλου μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν διάφορα σενάρια με καταδιώξεις κακοποιών που επιβαίνουν σε ΙΧ, με προσομοίωση της αιματηρής συμπλοκής στου Ρέντη πριν από έναν χρόνο, με ομηρείες πολιτών κλπ.\nΙδιαίτερο βάρος ωστόσο δίνεται τις τελευταίες ημέρες στην «ανάλυση των επεισοδίων» στο κέντρο της Αθήνας. Οι εικονικές «ταραχές» στο Μαρκόπουλο διαρκούν περίπου δέκα ώρες κάθε ημέρα εκπαίδευσης και χωρίζονται σε 20 φάσεις, προκειμένου να εκπαιδευθούν συνολικά περίπου 100 αξιωματικοί.\nΤο σενάριο τοποθετεί αντιμέτωπες δύο πραγματικές διμοιρίες των ΜΑΤ, που προσκαλούνται για αυτόν τον λόγο από την έδρα της υπηρεσίας στου Γουδή, απέναντι σε 150 αστυνομικούς που υποδύονται αναρχικούς, κουκουλοφόρους και χούλιγκαν. Οι «ταραξίες» πετροβολούν διαρκώς τους συναδέλφους τους των ΜΑΤ.\nΤέσσερις αξιωματικοί αναλαμβάνουν ανά δύο ως υπεύθυνοι διμοιρίας και δίνουν εντολές για την καταστολή των... ταραχών που προκαλούν συνάδελφοι τους. Ετσι, στο «στίβο» του Μαρκοπούλου ακολουθεί άγρια σύγκρουση με τους άνδρες των ΜΑΤ υπό τις εντολές των εκπαιδευόμενων αξιωματικών να υποχωρούν, να αντεπιτίθενται και να κάνουν κυκλωτικές κινήσεις για την σύλληψη των «κουκουλοφόρων» συναδέλφων τους.\nΣτόχος τους είναι να μην εγκλωβισθούν από τους επιτιθέμενους, αλλά και να συλλάβουν όσο το δυνατόν περισσότερους «ταραξίες» μπορούν. Ακολουθεί βαθμολόγηση των υπευθύνων των διμοιριών για την διοικητική απόδοση τους με κριτήριο τον αριθμό των συλλήψεων, αλλά και την ασφάλεια των διμοιριών των ΜΑΤ. Από την άλλη ωστόσο πλευρά δίνονται «αρνητικοί βαθμοί» και ασκείται ανάλογη κριτική σε όσους αστυνομικούς - «κουκουλοφόρους» συλληφθούν, αφού θεωρείται ότι δεν έχουν τα ρεφλέξ και την ετοιμότητα να αντιδράσουν σε τέτοιου είδους κρίσιμες περιστάσεις. ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ\nΕτικέτες Αστυνομία, Νέα Χούντα


Αρχική Ελλάδα Λούσιος, το ποτάμι που έλουζε τον Δία\nΟ Λούσιος παρότι είναι μικρός ποταμός, μήκους είκοσι τριών χιλιομέτρων, στην Αρκαδία, με πηγές στο οροπέδιο της Καρκαλούς και εκβολές στην περιοχή της Καρύταινας συνθέτει κατά μήκος του ένα περιβάλλον εξαιρετικής ομορφιάς και γαλήνης.\nΧειμώνα καλοκαίρι η θερμοκρασία των νερών του είναι ίδια και η παράδοση λέει πως στον ποταμό αυτό «έλουσαν» οι νύμφες τον Δία, όταν γεννήθηκε, εξ ου και το όνομά του.\nΠαρά το μικρό του μέγεθος, με τα νερά του ο Λούσιος ποτίζει εκτάσεις καλλιεργειών, σχηματίζει καταρράκτες και δημιουργεί συνθήκες ιδανικές για τη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής. Η άγρια ομορφιά του φαραγγιού με τα απόκρημνα βράχια συνδυάζεται με πλούσια βλάστηση που γοητεύει τον επισκέπτη- το ποτάμι ενδείκνυται για διάφορα σπορ στο νερό ή στις όχθες του. Ανατολικά και βόρεια, τα έλατα αποτελούν απόληξη του δάσους του Μαινάλου.\nΑνθρώπινη πινελιά εξαιρετικής ομορφιάς και αρμονικής συνύπαρξης ανθρώπου και περιβάλλοντος είναι τα δεκαέξι πετρόχτιστα τοξωτά γεφύρια του Λούσιου.


ΕΥΚΟΛΑ Ο ΠΟΨ, 2-0 ΤΟΝ ΔΟΥΡΕΙΟ (VIDEO HIGHLIGHTS) - Erasitexnes 365\nΕΥΚΟΛΑ Ο ΠΟΨ, 2-0 ΤΟΝ ΔΟΥΡΕΙΟ (VIDEO HIGHLIGHTS)\nΣε μια ακόμη άνετη επικράτηση – και δεύτερη συνεχόμενη – έφτασε ο ΠΟΨ, που νίκησε με 2-0 τον Δούρειο.\nΟι γηπεδούχοι έχοντας τον έλεγχο του αγώνα καθ’ όλη τη διάρκεια με όμορφο ποδόσφαιρο, καθάρισε το ματς από το πρώτο ημίχρονο. Ωστόσο, μόλις στο 3′ ο Λιέρος έκλεψε τη μπάλα από τους παίκτες του ΠΟΨ, μη μπορώντας όμως να νικήσει τον Κοντογεώργο.\nΣτο 9’ η κεφαλιά του Συκά κατέληξε άουτ, με τον ίδιο να ανοίγει το σκορ στο 14′ με ασίστ από τον Μαρβελάκη. Στο 30’ μετά από βαθιά μπαλιά ο Λαμπρίδης με λόμπα πέρασε τον Τσιάρο, αλλά η μπάλα κατέληξε άουτ.\nΣτο 39’ μετά από κόρνερ ο Συκάς γύρισε την μπάλα στη σημείο του πέναλτι όπου ο Λαμπρίδης σημείωσε το 2-0. Στο 44′ ο ΠΟΨ έφτασε κοντά στο 3-0, με το σουτ που επιχείρησε ο Λεοντίου να καταλήγει ψηλά, άουτ.\nΣτο δεύτερο ημίχρονο οι γηπεδούχοι και πάλι είχαν τον έλεγχο του αγώνα αλλά δεν έκαναν μεγάλες ευκαιρίες, εκτός από το δοκάρι του Κέφη στο 85’ με σουτ έξω από τη μεγάλη περιοχή.\nΠρωτύτερα στο 82’ ο Δούρειος κέρδισε πέναλτι με τον Μαυρίκο, που πρόλαβε μέσα στην περιοχή να τσιμπήσει την μπάλα από τον Τσελίκα που στη συνέχεια τον ανέτρεψε. Το πέναλτι εκτέλεσε ο Παναγιώτου στέλνοντας όμως την μπάλα στο δοκάρι του Κοντογεώργου.\nΈτσι ο ΠΟΨ ανέβηκε στη 10η θέση με 15 βαθμούς, με τον Δούρειο να μένει μόνος τελευταίος με 4 βαθμούς.\nΠΟΨ: Κοντογιώργος, Αρτσάνος, Γκότζος, Τσελίκας, Κύτρι, Μπαχιμάι (59’ Παπαδόπουλος) , Λαμπρίδης (55’ Καπανταής), Μαραβελάκης, Συκάς, Λεοντίου (86’ Ρουφαγάλας), Φουκούλης (65’ Κέφης)\nΔΟΥΡΕΙΟΣ: Α. Τσιάρος (19’ Νικητέας), Περιφεράκης, Μπαμέ, Μικελόπουλος (87’ Αλ. Τσιάρος), Ες Σουραϊφί, Παναγιώτου, Μαυρίκος, Κοκόλης, Χοτζάι, Ντούκα (46’ Κονιτόπουλος)(76’ Λαζαρίδης), Λίερος\nRelated Topicsfeatured-1VIDEO HIGHLIGHTSΔΟΥΡΕΙΟΣΠΟΨ\nΑνώτερη στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα η Αγία Ελεούσα νίκησε εκτός έδρας τα Βριλήσσια...\nΜε πρωταγωνιστές τους Τσαβαλιά και Πορτάλιο που σημείωσαν από δύο γκολ ο Βύρωνας επικράτησε...\nΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΚΕΛΑ ΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, 1-1 ΜΕ ΤΗΝ ΑΕ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ (VIDEO HIGHLIGHTS)\nΣε μια πολύ μεγάλη και οδυνηρή εντός έδρας απώλεια υπέπεσε το Χαλάνδρι, που υποχρεώθηκε...\nΣπουδαία εκτός έδρας νίκη με 2-1 σημείωσε ο ΠΟΨ στο Γουδί με αντίπαλο τον...\nΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΚΟΡΥΦΗ Η ΑΓ. ΕΛΕΟΥΣΑ, 3-0 ΕΚΤΟΣ ΤΟΝ ΚΕΡΑΥΝΟ ΓΛΥΦΑΔΑΣ\nΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗ Η ΔΑΦΝΗ ΠΑΛ. ΦΑΛΗΡΟΥ, 2-0 ΕΚΤΟΣ ΤΟΝ ΝΕΟΠΕΝΤΕΛΙΚΟ