Czuła ironistka – rozmowa z bydgoską pisarką Emilią Walczak | Dziennik Łódzki\nCzuła ironistka –…\nCzuła ironistka – rozmowa z bydgoską pisarką Emilią Walczak\nLena Szuster 16 sierpnia 2021, 12:55\nGdybym napisała lekką i wyłącznie zabawną książkę, nie byłabym sobą, bo staram się pozostawać realistką i widzę, że życie nie jest ani lekkie, ani zabawne w całej swej rozciągłości – mówi Emilia Walczak.\nZ Emilią Walczak rozmawia Lena Szuster\nMam wrażenie, że lubisz w pisaniu klimaty retro. Narrator „Z kluczem” jest wszechwiedzący, lubi komentować rzeczywistość, ma własne poglądy, przez co sam niejako staje się bohaterem powieści, odrębnym bytem. Taki zabieg kojarzy się bardziej z literaturą XIX-wieczną, mniej ze współczesnymi powieściami.\nWszechwiedząca metryka mojego narratora sięga – jak słusznie zauważyłaś – do literackiej klasyki. Zdaje sobie sprawę, że takie odklejenie narratora od bohatera i nadawanie mu własnej podmiotowości jest dziś czymś zgoła niecodziennym, może nawet zostać odczytane jako nieudolność autora, a w dalszej kolejności błąd redakcyjny, ale ja nie podążam za modami i robię to, co osobiście uważam za fajne. Pewnie dlatego jedna z recenzentek, Natalia Królikowska, nazwała mnie „outsiderką polskiej literatury”. Co ciekawe, ten „dziwny” narrator często zwraca uwagę odbiorców „Z kluczem”, zupełnie jak gdybym odkryła tutaj jakąś Amerykę. A ja po prostu czytam dużo staroci i to nie jest nic innowatorskiego, tylko zapomnianego. Nic na to nie poradzę, że teraz narrator równa się bohater, równa się autor.\nTwój narrator jest nie tylko wszechwiedzący, ale też trochę… ironiczny?\nNawiązując do zaproponowanej przez Olgę Tokarczuk koncepcji czułego narratora, powiedziałabym, że mój narrator jest czułym ironistą. Poza tym wydaje mi się, że narrator to w ogólności taki trochę golem ulepiony ze słów: powołujemy go do życia i nie do końca wiemy, co zrobi. Jeśli jakiś pisarz czy pisarka w pełni panują nad literacką materią, to mamy do czynienia już nie z żywą literaturą, tylko jakąś zimną matematyką, kalkulacją. Weźmy książkę eseistyczną wspomnianej noblistki – „Czułego narratora” właśnie. O ile jej wywód w pierwszych rozdziałach, czyli tych poświęconych podróżowaniu i zwierzętom, jest jasny i klarowny, o tyle ten poświęcony koncepcji czułego narratora wydaje mi się dość mgławy. Ale oczywiście nie znaczy to, że Olga Tokarczuk nie domaga intelektualnie, tylko że narrator jest takim tworem, który trudno pochwycić myślą.\nJednak „Z kluczem” swój wyjątkowy klimat zawdzięcza nie tylko narratorowi, ale też czasom, w których postanowiłaś osadzić akcję. Skąd pomysł na taki PRL-owski sztafaż?\nZawsze chciałam napisać coś, co łapałoby klimat późnego PRL-u. Automatycznie wykluczyłam jednak lata 80., ponieważ książek, których akcja osadzona jest w tzw. ejtisach, jest już dziś w Polsce całkiem sporo. Poza tym chciałam sięgnąć do czasów, których pamiętać nie mogę, tak żeby robiąc research, samej się czegoś nauczyć. Poza tym w moim domu zawsze było bardzo dużo albumów, folderów, map, przewodników turystycznych z lat 70. Bardzo mnie fascynowały. Gdy byłam mała, wyobrażałam sobie, że świat skąpany w słonecznych, jak myślałam, a w rzeczywistości po prostu zażółconych kolorach ORWO (czyli enerdowskich materiałów światłoczułych, z których korzystała ówczesna fotografia) musiał być jakiś lepszy, szczęśliwszy. I to nie jest tylko moje doświadczenie – wielu rówieśników miało podobnie. Olga Drenda – tak jak ja rocznik osiemdziesiąty czwarty – w „Duchologii polskiej” także próbuje rozwikłać zagadkę „słonecznych” fotografii z czasów PRL. I ta zagadka pozostaje nierozwiązana! Olga zostawia nas z sugestią, że w tamtych czasach naprawdę zawsze świeciło słońce.\nOczywiście nie jestem naiwna i w swojej książce chwytam ten PRL wraz ze wszystkimi jego blaskami, ale też wstydliwymi plamami na historii.\nTakimi jak na przykład antysemityzm.\nGdybym napisała lekką i wyłącznie zabawną książkę, nie byłabym sobą, bo staram się pozostawać realistką i widzę, że życie nie jest ani lekkie, ani zabawne w całej swej rozciągłości. Chciałam więc – dla kontrastu – w sielskim wakacyjnym otoczeniu umieścić postaci, z których każda ma w sobie jakąś zadrę. Te zadry pozostają w związku z mikrohistoriami bohaterów, jak śmierć bliskiej osoby, rozbita rodzina czy przemoc domowa, ale oprócz tego jest też wielka historia w tle, z milionami ofiar nazistowskiej ideologii. Dodajmy, że akcja osadzona jest ledwie dwadzieścia osiem lat po wojnie. Również nasza polska historia niewolna jest od niechlubnych momentów i trudno mi o tym nie mówić, skoro niektóre zjawiska, jak antysemityzm, wciąż trwają w najlepsze.\nSłuszność miała Małgosia Halber, pisząc w blurbie, że jest to historia przepuszczona przez współczesne filtry. Kiedyś cenzura nie pozwoliłaby na pisanie o wydarzeniach np. Marca’68. Zwłaszcza powieści młodzieżowe nieobciążone były tego typu narracją. Warto więc w ten sposób zmuszać odbiorców do namysłu nad zasadnością funkcjonowania samej instytucji cenzury, ponieważ dzisiaj powraca ona jak upiór zza grobu, chociaż w nieco bardziej zawoalowanej formie, jak np. cenzura ekonomiczna nakładana na wybrane projekty wydawnicze – głównie czasopiśmiennicze, ale również książkowe.\nTrudnych tematów nie unikałaś również w swojej poprzedniej książce, czyli „Diablicy”. Oba tytuły łączy też dość skromna jak na dzisiejsze normy wydawnicze objętość. Nie lubisz pisać molochów?\nIstotne jest dla mnie literalnie każde zastosowane słowo. Zanim je wystukam na klawiaturze, oglądam je w myślach z każdej strony, ważę i mierzę, czy pasuje do całości układanki. Na dłuższą metę jest to bardzo męczące, stąd moja „krótkodystansowość”: krótko, ale intensywnie i z dobrym – mam nadzieję – wynikiem. Nie potrafiłabym watować narracji tylko po to, żeby osiągnąć liczbę, dajmy na to, sześciuset stron. Szkoda lasów na pustosłowie. Wiem, że książki-cegły są dziś mile widziane przez wydawców i tzw. szerokiego odbiorcę, ale jestem przeciwko standaryzacji czegokolwiek i kogokolwiek. Są przecież i ludzie lubiący cienkie książki.\nA do tego – dobry język. Twój dodatkowo wyróżnia stylizacja.\nPrzygotowując się do pisania „Z kluczem”, czytałam polskie książki z lat 60. i 70., w tym te o przygodach Pana Samochodzika. Przede wszystkim zaś oglądałam ówczesne filmy, na czele z Polską Kroniką Filmową. Najistotniejsza z poznawczego punktu widzenia okazała się jednak wspomniana już wcześniej kolekcja folderów i przewodników turystycznych. Tym właśnie językiem propagandy mówi w książce Roman Wilczak. Jego partie doprowadzone są do ekstremum i bardzo mnie bawiły podczas pisania. Hiperbola to zresztą jeden z moich ulubionych środków stylistycznych.\nPonadto od lat prowadzę prywatny glosariusz pod postacią małego notatnika, w którym gromadzę przestarzałe lub współcześnie rzadko używane wyrazy. On również okazał się pomocny w procesie twórczym. No i słownik synonimów – bez niego ani rusz.\nUważam, że wyrazy bliskoznaczne są jak części zamienne: trzeba umieć wybrać odpowiednie słowo, żeby całe urządzenie, jakim jest utwór literacki, działało sprawnie.\nWspomniałaś o jednym z bohaterów książki – Romanie Wilczaku. A co powiesz o Lucynie i Irenie Lisieckiej? Żadna z nich nie miała w życiu łatwo.\nBohaterów mamy czworo: dla parytetu dwie postaci męskie i dwie kobiece, a dla szerszego spektrum społecznego – osoby z różnych środowisk i w różnym wieku. Dzięki temu mogłam pokazać kilka perspektyw i światopoglądów, tak by opowieść była – mimo całej umowności tego przedsięwzięcia – prawdopodobna i w miarę obiektywna. Tak jak w życiu – każdy ma przecież swoje racje, ukształtowane przez subiektywne doświadczenie.\nW przypadku postaci kobiecych chciałam, żeby nie były oczywiste. Lucyna w pierwszej chwili może uchodzić za trzpiotkę, a tak naprawdę cierpi wewnętrznie i jest bardzo bystra. Podobnie Lisiecka – z pozoru szalona radiestetka, entuzjastka jogi i ruchu New Age, jak się później okazuje – postać boleśnie naznaczona przez historię, o mocnym kręgosłupie moralnym. To pokazuje, że w kobiecie – wbrew stereotypom pokutującym wciąż w szowinistycznych literackich światkach, jakich na prowincjach wiele, np. w Bydgoszczy – spoczywają znaczne pokłady psychologizmu, nie tylko same emocje. To jest przecież myślenie z innej epoki! Ostatnio czytałam np. „List od nieznajomej”, epistolarną nowelę Stefana Zweiga z 1922 roku. Uderzyło mnie, jak autor potraktował swoją bohaterkę: jakby kierowały nią same namiętności i sentymenty. Myślę, że sto lat później każdy powinien już być feministą, a tego typu bohaterki mogą pojawiać się w literaturze wyłącznie jako karykatury. Ja taką bohaterkę miałam w „Diablicy”.\nMamy więc niejednoznaczne bohaterki kobiece, PRL, lato w rozkwicie, przygodę, poszukiwanie skarbów, a do tego antysemityzm, wojnę i problemy rodzinne. Chyba trudno wrzucić „Z kluczem” do jakiegoś gatunkowego worka.\nPowiedziałabym, że paradoksalnie jest to literatura postmodernistyczna. Paradoksalnie, ponieważ moje zainteresowania literackie ogniskują się głównie wokół modernizmu i to właśnie on najmocniej mnie inspiruje. Literacki postmodernizm natomiast zaistniał w kontrze do niego, jako jego dufna negacja. Żyjąc w trzeciej dekadzie XXI wieku, nie da się już jednak pisać tak, jak dawniej, bez bycia posądzanym o jakiś fortel. Stylizując „Diablicę” na modernistyczną nowelę w 2019 roku, z całym jej skomplikowaniem struktury semantycznej, dorobiłam się łatki autorki postmodernistycznej. To samo dotyczy cytatów, nawiązań, remiksów czy dialogu z tym, co w literaturze „drzewiej bywało”. Sięgnięcie więc do młodzieżówek z lat 70. w roku 2021? Postmodernizm!\nMasz wrażenie, że konwencje literackie się wyczerpują?\nKonwencje, formy, także opowieści jako takie, co sygnalizuję w „Z kluczem” za pomocą refreniczności. Sekretna sieć związków i powtórzeń, jaką tam zbudowałam, miała sugerować, że następujące po sobie historie są tylko nowymi wariantami starych opowieści. Ze świadomości końca literatury wynika ponadto zauważalna umowność tego, co piszę, zakrawająca na pastisz. Nie bez przyczyny mówi się dziś przecież o tęsknocie za wielką powieścią, której na polskim gruncie przykładem mogłaby być choćby „Lalka” Bolesława Prusa. Powrót do tego typu wielkich narracji literackich nie jest już jednak, moim zdaniem, możliwy.\nDla kogo jest więc twoje postmodernistyczne „Z kluczem”? Jakim czytelnikom sprawi frajdę?\nMimo nawiązania konwencją do literatury młodzieżowej z czasów PRL, książka skierowana jest raczej do dorosłego czytelnika, ale widzę, że kwalifikuje się ją różnie.\nNie ukrywam, że jest to rzecz, którą napisałam w głównej mierze dla siebie, czyli taka, jaką sama chciałabym czytać, nie zważając na panujące na rynku literackim mody oraz trendy.\nJest to więc coś nieoczywistego, co wykracza daleko poza ramy gatunkowe i zmusza nie tylko do myślenia nad treścią, ale też formą i językiem. Powiedziałabym więc, że tzw. statystyczny czytelnik, nie do końca rozumiejąc zamysł „Z kluczem”, może nie być tym tytułem ukontentowany. Chociaż daleka jestem od besserwisserskiego sortowania odbiorców na lepszych i gorszych, ustatystyczniania kogokolwiek – po prostu ostrzegam, że to wbrew pozorom nie jest lekka, łatwa i przyjemna lektura do hamaka.\nZ tego jednak, co widziałam, zbiera dobre recenzje.\nOdbiór tej książki, jak na tytuł z praktycznie zerową promocją, jest dość szeroki. Jej recenzje pojawiają się co prawda głównie w blogosferze, ale to i tak bardzo mnie cieszy, ponieważ są to głosy entuzjastyczne. Co oznacza, że tego typu, powiedzmy, eksperymentalna propozycja była dla autorów i autorek tych recenzji czymś ożywczym, co przykuło uwagę w mętnym zalewie nowości wydawniczych. Olga Wróbel z Kurzojadów napisała nawet, że „Z kluczem” to jedna ze świeższych i ciekawszych rzeczy, które ostatnio czytała. Miło.\nWarto też wspomnieć, jak doszło do tego, że blurb do książki napisała Małgorzata Halber. Wyszło przypadkiem: blurba w ogóle nie planowaliśmy – była już nawet zaprojektowana okładka – ale podczas kręcenia materiałów do tegorocznej edycji Festiwalu Literatury „Przeczytani”, której gościnią była m.in. Małgosia, okazało się, że jest wielką fanką Borów Tucholskich, w których toczy się akcja „Z kluczem”. Krygując się, zapytałam więc, czy napisałaby ze dwa słowa na okładkę takich tam moich wypocin. Odpowiedziała, że po pierwsze zabrania mi tak mówić o własnej twórczości, a po drugie – musi najpierw książkę przeczytać. Wysłałam jej PDF, a po kilku dniach ona odesłała mi kilka słów. I muszę przyznać, że okazało się to wytrychem otwierającym parę dotąd całkowicie niedostępnych dla mnie krytycznoliterackich drzwi. No bo skoro książkę poleca sama Małgorzata Halber, trzeba na nią chociaż rzucić okiem, prawda?\nJeśli ktoś ma ochotę rzucić okiem, to gdzie najlepiej to zrobić? Innymi słowy – gdzie kupimy „Z kluczem”?\nKsiążka ukazała się w maju nakładem Miejskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy. Droga dystrybucji jest dwutorowa: książę można nabyć zarówno jako insert kwartalnika „Fabularie”, dostępnego do października w Empikach, jak i w kameralnych księgarniach. W Bydgoszczy np. w księgarni Toniebajka przy ul. Focha 2, a w Toruniu w Księgarni Sztuki CSW przy Wałach gen. Sikorskiego 13. Do czego zachęcam, bo dzięki profesjonalnej redakcji to pierwszy mój tytuł, z którego jestem naprawdę zadowolona, a kosztuje naprawdę niewiele.\nPociągnę temat wydawania książek. Jak na rynek książki wpłynęła pandemia? Czy coś się zmieniło? Wydawcy są bardziej zachowawczy?\nOpowiem losy książki, o której rozmawiałyśmy rok temu. To była dystopia. Wysłałam ją do jednego z największych wydawnictw w kraju i o dziwo bardzo prędko redaktorka inicjująca odpisała, że kolegium redakcyjne jest zainteresowane, ale muszą jeszcze przedstawić pomysł na spotkaniu zarządu. To był maj 2020 roku, trzeci miesiąc pandemii, więc redaktorka zaznaczyła, że zarząd spotyka się rzadziej i mam czekać. Ponieważ jestem osobą nielubiącą się narzucać, sześć miesięcy czekałam na informację, po czym wysłałam nieśmiało maila z pytaniem, czy coś już może wiadomo. Okazało się, że redaktorka w ogóle nie wie, o co chodzi. Wysłałam więc tekst raz jeszcze. Odpisała mniej więcej tak: niestety, czytelnik nie chce dziś czytać dystopii, pół roku temu jeszcze chciał, ale teraz dystopię ma za oknem. (To był listopad, a od października dodatkowo na ulicach polskich miast gromadził się wściekły tłum ludzi oburzonych na decyzję Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji). Mnie osobiście więc pandemia pomieszała trochę literackie szyki, bo ostatecznie na książce postawiłam krzyżyk, ale morał z tej opowieści jest inny: duże, komercyjne wydawnictwa publikują wyłącznie to, co im się w danym momencie opłaca, goniąc za czytelniczymi trendami i – niestety – często schlebiając też niewybrednym gustom. Niby nic nowego, ale mam wrażenie, że pandemia spetryfikowała ten schemat działania, bo wydawca w obliczu trudnej sytuacji gospodarczej w kraju po prostu boi się ryzykować i woli stawiać na pewniaki.\nTymczasem w maju tego roku nieduża wrocławska oficyna Afera wydała właśnie dystopię – „Krótką historię Ruchu” Petry Hůlovej – książka miała szeroki odbiór. Nie można więc w stu procentach przewidzieć, jaki tytuł chwyci, a jaki nie.\nJakie są więc według ciebie perspektywy rynku książki w Polsce?\nW dłuższej perspektywie będzie to wyglądało tak, że ambitne projekty wydawnicze zostaną całkowicie zepchnięte na wąziutki margines. Będą po nie sięgać krytycy, owszem, ale krytyka literacka już dawno temu przestała mieć wpływ na kształtowanie się czytelniczych gustów, bo masy albo nie czytają wcale, albo czytają literaturę gatunkową, jak romanse czy kryminały. Autorzy prozy artystycznej powinni więc sobie poszukać jakiejś dodatkowej pracy, zamiast snuć utopijne rojenia o życiu z pisania.\nPandemia tylko uwypukliła ten problem, ale to nie jest żadna nowa rzecz: z pisania mniej poczytnej, bo ambitnej, ponadgatunkowej czy eksperymentalnej literatury wyżyć się nie da.\nMyślisz, że pomiędzy literaturą gatunkową a prozą artystyczną jest aż taka przepaść?\nMam wrażenie, że literatura gatunkowa i beletrystyka to światy równoległe, skupiające wokół siebie rzadko się przenikające czytelnicze bańki. Kryminały czy fantastycznonaukowy fandom mają swoje festiwale, tzw. literatura piękna ma swoje, raczej nie wchodzą sobie nawzajem w drogę. Czy to dobrze, czy źle, nie wiem, bo na festiwale nie jeżdżę. Po pierwsze dlatego, że wszędzie pojawiają się te same nazwiska i wystarczy obejrzeć jedno spotkanie, by wiedzieć, co dany autor czy autorka sobą reprezentuje, po drugie – byłam raz na Warszawskich Targach Książki i tam wokół Stadionu Narodowego sprzedawano… kiełbaski z grilla! Pomijając fakt, że nie jem mięsa, to nie wydaje mi się, żeby takie otoczenie sprzyjało namysłowi nad literaturą. Kiełbasiany anturaż sprawia też, że takie święto książki niewiele różni się od np. targów rolnych w Minikowie: tutaj i tutaj chodzi o to, żeby kupować, kupować i jeszcze raz kupować. Wolę już nabyć książkę w kameralnej księgarni.\nMam wrażenie, że jest też trend publikowania, publikowania i jeszcze raz publikowania. Nowych tytułów pojawia się tyle, że pomimo dobrych chęci nie jestem w stanie być na bieżąco.\nFaktycznie, od wielu lat mamy do czynienia ze znaczną nadprodukcją tytułów. Wystarczy, że na chwilę przestaniemy śledzić, co dzieje się na rynku wydawniczym, na chwilę wypadniemy z gry, i już przestajemy być na czasie. Łatwo więc popaść w dezorientację. To powoduje jakąś czytelniczą gorączkę, bo trudno nadążyć za wszystkimi nowościami. Czytamy więc po łebkach i bez głębszej refleksji. Świat recenzji też jest z tego powodu dość powierzchowny.\nMoim zdaniem wyścig i rywalizacja – tak w czytaniu, jak i w pisaniu oraz wydawaniu książek – nie powinny być jednak składowymi życia literackiego. Nie ilość bowiem, a jakość. Sama od dłuższego czasu pozwalam sobie na komfort sięgania tylko po to, co mnie interesuje i co mi się podoba. Porzuciłam też marzenia o przedostaniu się do mainstreamu, bo moje siły i chęci do autokreacji i autopromocji są zerowe, a tutaj potrzebne jest nieustanne robienie z siebie małpy w społecznościówkach, znajomości, układy, minoderia i koniunkturalizm. I jeszcze łut szczęścia. A kiedy już ci się uda, twoja książką jest jak kometa: ewentualnie zaświeci przez moment i zaraz zniknie. Zaświeci, jeśli oczywiście wydawca uzna, że warto wpompować trochę kasy w jej promocję, co zdarza się niezwykle rzadko i mniej znane nazwiska bardzo szybko kończą w koszu w dyskoncie. Myślę więc, że nie warto się szarpać, bo to prowadzi tylko do frustracji.\nPowiedz więc nam jeszcze na koniec, co planujesz dalej – pisarsko? I nie tylko?\nSzczerze powiedziawszy, w lutym tego roku spadła na mnie informacja o strasznej chorobie w najbliższym mi otoczeniu. To był taki szok, że przez wiele miesięcy nie byłam w stanie nic robić – prawie niczego nie czytałam, nie mówiąc już o pisaniu. Na przełomie lutego i marca z trudem uczestniczyłam w organizowaniu tegorocznej edycji Przeczytanych. Musiałam łyknąć wtedy kilka tytułów, przygotować się do spotkań z autorkami i te spotkania poprowadzić. Wszystko to zrobiłam jak robot, na alprazolamie. Potem, w kwietniu, okazało się, że z tą moją dystopią znalazłam się w finale projektu Biura Literackiego „Książka zaangażowana społecznie”. W czerwcu trzeba było w związku z tym pojechać na Stację Literatura do Stronia Śląskiego. Nie pojechałam – po prostu wszystko odpuściłam. W tzw. międzyczasie ukazało się „Z kluczem”, ale radość była mocno przytłumiona.\nTeraz zaczęłam się trochę podnosić, czytać książki i pisać recenzje. Udało mi się też opracować trzy duże artykuły-hasła do realizowanego przez Stowarzyszenie Koloroffon projektu „Pamiętnik gapiów 2021”. To będzie poniekąd kontynuacja „Pamiętnika gapia” Zbigniewa Raszewskiego, czyli subiektywnego leksykonu Bydgoszczy, pisana ze współczesnej perspektywy przez bydgoskich literatów i literatki. Ma się to ukazać jakoś pod koniec roku. Mam też pomysł na otwierająco-zamykającą klamrę do nowej książki, ale co będzie w środku – tego jeszcze nie wiem. Póki co zaczęłam robić notatki. Na pewno nie wykorzystam jednak tematu choroby – z pewnych rzeczy nie wypada po prostu robić cyrku, jakim w ogólności jest literatura.\nProzaiczka, publicystka, redaktorka książek i czasopism („Fabularie”, „Bydgoski Informator Kulturalny”). Autorka kilku książek, m.in.: „Po drodze z Tadeuszem Nowakowskim. Spacerownik” (2017), „Diablica” (2019; finał Bydgoskiej Literackiej Nagrody Roku „Strzała Łuczniczki” 2019) i „Z kluczem”. Publikowała w „Twórczości”, „Znaku”, „Zeszytach Literackich”, „Nowych Książkach”, „Odrze”, „Miasteczku Poznań”, „artPAPIERze”. Mieszka w Bydgoszczy.\nMateriał oryginalny: Czuła ironistka – rozmowa z bydgoską pisarką Emilią Walczak - Plus Express Bydgoski\nTYLKO U NAS Historia Leszka, bohatera serialu "Daleko od szosy" 23\nJak dziś wygląda Halina z Pabianic? Co robi Władysław z Łodzi?\nTYLKO U NAS Prawdziwa historia Leszka, bohatera serialu "Daleko od szosy" 23\nLeszek pochodzi spod Szczercowa, z niewielkiej wsi Brzezie. To jego życie stało się kanwą jednego z najpopularniejszych polskich seriali „Daleko od szosy”,...\nSerial Daleko od szosy ma wciąż wiernych fanów. Serial Daleko od szosy - poznaj prawdziwe losy Leszka, Bronki i Ani 21.01.2022\nDaleko od szosy to do dziś jest jednym z najpopularniejszych polskich seriali. Daleko od szosy - serialu z PRL-u - dziś jest kultowy. Oto historia losów Leszka,...\n21 stycznia 2022, 20:07\nMaria Czubaszek i Wojciech Karolak byli ze sobą 40 lat. Ona w szale złości złamała mu dwa żebra. On poczuł się wyjątkowo, bo...\nTo było wyjątkowe małżeństwo. Równie szalone co silne i nierozerwalne. Maria Czubaszek i Wojciech Karolak przeżyli ze sobą czterdzieści lat. Choć dziś obojgu...\n7 stycznia 2022, 19:15


Zakończ dzień z WLC – 18. grudnia | WLC.PL Lepsza Strona Włocławka\nStrona główna Zakończ dzień z WLC Zakończ dzień z WLC – 18. grudnia\nZakończ dzień z WLC – 18. grudnia\nSkrzyżowanie Okrężna – Wojskowa – Kraszewskiego otwarte, więcej informacji TUTAJ.\nPunkt wymazowy przy Hali Mistrzów będzie nieczynny w święta, szczegóły TUTAJ.\n2021 – Rok Wandy Błeńskiej w województwie kujawsko-pomorskim, więcej TUTAJ.\nSP 19 zorganizowała świąteczny kiermasz, więcej TUTAJ.\n11013 nowych zakażeń koronawirusem, 426 kolejnych zgonów.\nParlament Europejski przyjął budżet na 2021 rok.\nAustria i Szwajcaria wprowadzają kolejne, ostrzejsze restrykcje związane z pandemią COVID-19.


Tak docelowo ma wyglądać Radom-Sadków. Porównanie lotnisk w Radomiu i Modlinie [PREZENTACJA] :: Radom24.pl :: Portal Radomia i regionu\nTak docelowo ma wyglądać Radom-Sadków. Porównanie lotnisk w Radomiu i Modlinie [PREZENTACJA]\nRadom on-line / 2018-04-09 09:59:00, aktualizacja: 2018-04-09 15:00:00\nPrzedstawiamy dziś prezentację, którą podczas konferencji prasowej w PPL przedstawiła firma Arup. Ta jedna z największych na świecie firm konsultingowych, na zlecenie PPL dokonała analizy porównawczej lotnisk w Radomiu i Modlinie w kontekście uruchomienia Centralnego Portu Komunikacyjnego.\nLotnisko Radom-Sadków, faza II rozbudowy. Droga startowa: 2800 m, Przepustowość: 7-9 mln pasażerów rocznie. Nakłady inwestycyjne: 467 mln zł (w fazie I: 425 mln). Na slajdach poniżej stan obecny, po I i II fazie rozbudowy lotnisk w Radomiu i Modlinie\nNajważniejsze konkluzje raportu: lotnisko w Radomiu można wybudować szybciej i taniej, ma też większy potencjał samodzielnego pozyskiwania pasażerów po uruchomieniu CPK. Opracowanie Arup to bardzo obszerny materiał, prezentacja to tylko jej wycinek, zawierający najważniejsze dane na ponad 40 kartach. Całość prezentacji dostępna TUTAJ.\nProblem jest jeden i tylko jeden - to lotnisko nie ma racji bytu. Bylo to, jest i bedzie jedynie prototyp lotniska, na ktorym nie ma zadnej infrastruktury. Powstalo, bo pan Kosztowniak mial taki pomysl. Ludzie na Dzierzkowie i Glinicach, nie mowiac juz o Skaryszewskiej maja dosc po jednym dniu "air show" - syf, tlumy, obstawione wszystko samochodami i halas, a to jedynie kilka tysiecy osob. Juz widze te 6-7 milionow. Ciekaw rowniez jestem, kto bedzie placil odszkodowania za deprecjacje nieruchomosci i gruntow? Zaorac i nie doplacac.\nMam nadzieję że to tylko przedwyborcza propaganda .Faktem jest, że nikt nie zmusi przewożników ,by korzystali z jakiegoś lotniska ,tylko dla tego że to lotnisko gdzieś jest zbudowane za ogromne pieniądze.Tylko dobra lokalizacja jest gwarantem udanej inwestycji,a Radom nią nigdy nie był i nie będzie,gdyby było inaczej inwestorzy by się prześcigali w ofertach ,niestety brak nawet jednego ,po za państwowym czyli wydającym nasze pieniądze.\nJakoś nie widzę na tym opracowaniu drogi alternatywnej do ul. Lubelskiej,w którą wchodzi droga startowa już w I etapie rozbudowy .Drugi etap wchodzi jeszcze głębiej w tereny Sadkowa ,i tutaj również nie ma wyznaczonej nowej nitki ul. Lubelskiej .Czyżby ktoś myślał że mieszkańcy okolicznych miejscowości będą skakać o tyczce przez drogę startowa, by wydostać się ze swoich domów.Gwarantuję niekończące się protesty okolicznych mieszkańców ,gdy tylko ta droga zostanie zamknięta bez wybudowania nowej nitki,bo jej zamknięcie będzie powodowało odcięcie kilku miejscowości od świata.\ndo Paragrafa (nie chce mi się szukać tego znaku na klawiaturze). Oczywiście jesteś idiotą ale to zmartwienie twoje i lekarzy. Tym ostatnim zalecałbym raczej odizolowanie w zakładzie zamkniętym bo sądząc po zamieszczonym przez ciebie tekście środki farmakologiczne już nie spełnią swojej roli\ndo @ paragraf\nJak Amen w pacierzu , jesteś trollem. Tylko czy struzikowym czy innym ? Oto jest pytanie...\n@eko: Po pierwsze nie wiem jak można porównywać hałas samolotów występujących na air show z samolotami pasażerskimi. Po drugie już wiadomo, że nie ma być lotów cargo, właśnie ze względu na hałas. Po trzecie nie każdy samolot będzie startował wprost na Ustronie - część wyleci na wschód, a część zaraz po starcie zmieni tor lotu. Poza tym skoro pas jest budowany od nowa to może zostanie ustawiony pod trochę innym kontem, żeby być jak najmniej uciążliwym dla mieszkańców.\neko, prymityw jesteś. najlepiej nic nie robić i narzekać. Jak się nie podoba to do Kielc wyprowadź się. Mam nadzieję, że pisuary to lotnisko zrobią, z korzyścią dla miasta i jego mieszkańców.\nNic o wpływie lotniska na środowisko. Tanie wypociny porównawcze na konkretne zlecenie. Co ze strefą przewietrzania dla miasta. Komuna zabudowała blokowiskami. PiS będzie dowalał do pieców dymienia smrodem spalin z powietrza. Po dwóch dniach air show ludziom uszy puchną za dnia. A co dopiero całą dobę cargo i tanie linie. Nie tylko zastępcze ale i awaryjne. Zrzuty paliwa oby nie na miasto. jak jeszcze posadowią terytorialną to Putin zaprogramuje parę swoich ss na lotnisko i miasto. Te dwie baterie patriotów też rady nie dadzą. 123 obsadzić teren mirabelkami i zasiać szczaw będzie więcej zysku jak strat.\ndlaczego Radzio Witkkowski nie podzielił się oficjalnie na łamach prasy wynikami swojej wizyty w Min. Komunikacji w piątek w wa-wie? Coś się dzieje? Jeszcze raz mówię Wam, że z tego gówno będzie ale dowiecie się o tym po wyborach samorządowych tzn. w pażdzierniku! Znowu wygra Struzik.\nFrysztak spartoli każdą szansę rozwoju Radomia. Najpierw trzeba pogonić Frysztaka z Witkowskim na szczaw i mirabelki\nMam nadzieję,że dojdzie do realizacji obietnic,chociaż dużo będzie zależało od wyników w wyborach samorządowych. Póki co,jest to tylko wstępny projekt,czas okaże ile było tu gry politycznej,a ile prawdziwych zamierzeń aby Radom zmył z siebie posmak ironii w stylu "Sprzedam mapę z okolic Radomia"\nDecyzję o wyborze Sadkowa i tak podejmie Kaczor z Carycą. Bo nie poniosą żadnej odpowiedzialności. A jak jeszcze wpiszą parambułę do Konstytucji przewodnią rolę partii pis. To amen mamy w pacierzu


Festiwal Filmów Chrześcijańskich Arka 2018 - 4.11.2018 - MILOSIERDZIE.PL\nFestiwal Filmów Chrześcijańskich Arka 2018 - 4.11.2018\nW niedzielę - 4 listopada 2018 roku - ruszył Festiwal Filmów Chrześcijańskich Arka 2018. W Krakowie pokazy filmów odbyły się w auli św. Jana Pawła II w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Patronat honorowy nad krakowskim wydarzeniem sprawuje ks. abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski.\nW czasie pierwszego dnia festiwalu w Łagiewnikach filmy: "Z miłości do Joey" oraz "Chleb z Nieba", obejrzało ponad trzysta pięćdziesiąt osób. Zapraszając do udziału w festiwalu ks. prałat Franciszek Ślusarczyk, podkreślił, że ludzie nie chcą dziś już oglądać dobrych filmów, ale tylko najlepsze, dlatego tak licznie zebrali się w łagiewnickiej sali.\nPo ich zakończeniu odbyła się dyskusja panelowa, którą poprowadziła Małgorzata Pabis, rzecznik prasowy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach.\nW dyskusji wzięli udział zaproszeni goście: Jolanta Kaczmarczyk z Dzieła Pomocy Ojca Pio, s. Agnieszka Koteja – prezes Fundacji Po pierwsze CZŁOWIEK (albertynka) oraz ks. Mirosław Tosza – prezes Stowarzyszenia Betlejem.\nW kolejnych odsłonach festiwalu, a będą mieć miejsce w kolejne niedziele listopada, widzowie obejrzą filmy: "Kateri", "Jeździec", "Papież Franciszek - człowiek, który dotrzymuje słowa", "Ballada wojownika" oraz "Największy dar".


Teraz jest 16 lip 2019, o 07:18\nNapisane: 12 wrz 2018, o 14:12\n"Rozpisany zostanie przetarg" (przed wyborami), w ramach którego przekroczona zostanie kwota przeznaczona przez Zamawiającego na przebudowę (po wyborach).\nJa zauważyłem jeden wielki show w wykonaniu ZIKiT-u. Codziennie bombardują nas co to Oni nie robią? Jednego dnia słyszymy o wielkiej inwestycji do Górki Narodowej (oczywiście z kłopotami) na zajutrz o remoncie do Bronowic, remoncie Klasztornej. Na następny dzień podlizują się remontem Al. 29 Listopada. Tyle, że o tych remontach słyszy się od paru lat a póki co zrobili wielkie "G". Opóźnienia w przetargach które są źle przygotowane. Nawet wybory nie są w stanie im pomóc w rozpoczęciu inwestycji. Porażka na całego.\nTylko chwalić się "niczym" medialnie potrafią. Kaplica.\nTeraz wszystko może ruszy po wyborach? Tyle, że warunkiem jest to czy wygrają?\nNapisane: 12 wrz 2018, o 14:49\nJa to słyszałem że kiełbasą wyborczą dla Huty jest wyremontowanie aż 70 ulic\nSzkoda tylko, że nie zostały sprecyzowane, bo będzie praktycznie niemożliwe aby wyegzekwować remont aż tylu ulic.\nNapisane: 12 wrz 2018, o 19:17\nDla nich remont to zalatanie kilku dziur, albo jak kiedys na Igolomskiej postawienie znaku uwaga, nierownosci na drodze i chyba znak 5km czy cos takiego\nNapisane: 12 lut 2019, o 09:24\nNapisane: 14 lut 2019, o 11:00\nNowa Huta: od lat czekają na remont ulicy Klasztornej\nW tej chwili czekamy na wydanie decyzji ZRiD. Liczymy, że będzie wydana w ciągu najbliższych tygodni. W związku z czym w drugim kwartale tego roku planujemy ogłosić przetarg na wykonanie robót budowlanych. Pieniądze na ten cel mamy zagwarantowane w budżecie. Mam nadzieję, że jesienią ruszą prace budowlane - mówi Onetowi Marcin Hanczakowski, dyrektor Zarządu Dróg Miasta Krakowa.\nI to samo w Onet.pl


Jak karmić sukę w okresie ciąży i laktacji - Czasopismo specjalistyczne Animal Expert | Zaburzenia behawioralne psów i kotów, plany treningowe i postępowanie dietetyczne\nMartyna Woszczyło , Barbara Pieczewska\nSukces hodowlany i odpowiednie prowadzenie suki oraz miotu szczeniąt zależne są od wielu czynników. Należą do nich dobry wybór zwierząt hodowlanych, troskliwe planowanie hodowli, zapewnienie psom zdrowego i stabilnego środowiska życia oraz utrzymywanie dobrej diety wszystkich zwierząt, w tym również reproduktorów oraz suk nieciężarnych.\nPrzygotowanie zwierząt do rozrodu obejmuje nie tylko sprawdzenie ich pod kątem zdrowotnym, genetycznym i behawioralnym. Żywienie ma znaczący wpływ na stan zdrowia zwierząt, ich właściwą kondycję, a także – w aspekcie rozrodu – na płodność, plenność i zdrowie szczeniąt. Zalecane jest, aby zwierzę w okresie reprodukcji miało optymalną kondycję w pięciopunktowej skali BCS (Body Condition Score)1. Zarówno niedożywienie, jak i otyłość mogą przyczynić się do niepłodności powstającej na tle żywieniowym. Udowodniono, że niedobory pokarmowe przyczyniają się do zaburzeń rozrodu: nieregularnych cykli, braku owulacji, obniżenia wskaźnika płodności i plenności2. Jeśli suka w obniżonej kondycji zajdzie w ciążę, to z dużą dozą prawdopodobieństwa wystąpią u niej zaburzenia okołoporodowe: szczenięta mogą być osłabione i wykazywać niską masę urodzeniową. Zła kondycja suki wpływa też na obniżenie mleczności, co może przekładać się na zwiększoną śmiertelność szczeniąt3. Otyłość z kolei powoduje odkładanie się tłuszczu również w narządach płciowych, co w konsekwencji prowadzi do zaburzeń w przebiegu cyklu2. Jeśli natomiast otyła suka zajdzie w ciążę, to mogą wystąpić u niej słabsze skurcze macicy, a przez to ciężkie porody3. Dodatkowym czynnikiem predysponującym do wystąpienia ciężkich porodów u suk otyłych jest zwiększona masa urodzeniowa szczeniąt4. Przy złym stanie ogólnym i niewłaściwym BCS zaleca się przesunięcie okresu krycia suki do czasu uzyskania przez nią pożądanej kondycji1.\nPodstawą prawidłowego żywienia w okresie reprodukcji jest pełna i zbilansowana dieta o odpowiednich dla okresu reprodukcji wartościach odżywczych i wysokiej strawności.\nWłaściwy stopień odżywienia suki jeszcze przed ciążą jest w stanie zapewnić optymalne warunki do zapłodnienia, rozwoju szczeniąt i pomyślnego porodu.\nSuka od początku ciąży\npowinna być karmiona\nwysoko strawnej diety Zwiększanie dawki\nrozpocząć się dopiero\nw piątym tygodniu ciąży Suka pod koniec ciąży\nnie powinna przybrać więcej\nniż 15-25% wyjściowej\nmasy ciała Suka po porodzie powinna\nważyć więcej o 5-10%\ndo masy przed ciążą\nRyc. 1. Praktyczne porady na temat żywienia w ciąży\nRodzaj i ilość karmy w czasie ciąży\nSuka powinna mieć zmienioną karmę na około dwa tygodnie przed planowanym kryciem. Dzięki takiemu postępowaniu jej organizm jest już przyzwyczajony do nowej, wysoko strawnej diety, co minimalizuje ryzyko wystąpienia negatywnych reakcji na zmianę diety w czasie ciąży4. Czas trwania ciąży u suki wynosi 63 dni od owulacji. Ciążę dzieli się na trzy trymestry, każdy po 21 dni5. W ciągu pierwszych czterech tygodni dawka pokarmowa nie powinna zostać zmieniona. Okres ten bardzo często odpowiada okresowi badania USG w celu potwierdzenia/wykluczenia ciąży1. Przyrost masy ciała szczeniąt w pierwszych dwóch trymestrach wynosi ok. 20%. Od piątego tygodnia ciąży należy zwiększać dawkę pokarmową, tak by wynosiła 125% w stosunku do dawki bytowej. W kolejnym tygodniu powinno to być już 150% dawki bytowej6. Zwiększona kaloryczność dostarczy energii, a także umożliwi wytworzenie zapasów na ostatni tydzień ciąży, kiedy to suka wykazuje już zmniejszony apetyt5. W ostatnim tygodniu ciąży płody rozwijają się na tyle, że pojemność przewodu pokarmowego matki ulega zmniejszeniu, dlatego też należy dawkę podzielić na kilka mniejszych porcji3. Należy pamiętać o tym, aby wzrost masy ciała suki pod koniec ciąży nie przekroczył 15–25% sprzed okresu ciąży7. Oznacza to, że suka, której prawidłowa masa ciała wynosi 15 kg, pod koniec ciąży powinna ważyć maksymalnie 17–19 kg.\nBiałko i węglowodany w diecie\nWażnym składnikiem w diecie suki w okresie ciąży jest białko. Zapotrzebowanie na białko u suk w okresie reprodukcji wynosi 50–63 g/1000 kcal5, 8.\nPreferowane są białka pochodzenia zwierzęcego, ponieważ dostarczają one niezbędnych dla zwierząt mięsożernych egzogennych aminokwasów6. Niedobory białka u suk mogą prowadzić do zmniejszenia masy urodzeniowej szczeniąt5. Zapotrzebowanie na białko w czasie laktacji jest jeszcze wyższe, zależnie od liczby szczeniąt karmionych przez matkę.\nCzas rozrodu jest jedynym okresem w życiu psa, w którym zostało określone minimalne zapotrzebowanie na węglowodany – wynosi ono co najmniej 23% suchej masy. Bardzo ważne jest zbilansowanie stężenia białka do ilości węglowodanów. Przy diecie bezwęglowodanowej potrzeba nawet dwukrotnie większej ilości białka, aby zapewnić powstawanie glukozy5. Niedobór węglowodanów może prowadzić do zaburzeń rozrodu: ronień czy spadku przeżywalności szczeniąt. Grupę ryzyka stanowią suki niedożywione, u których pod koniec ciąży może wystąpić hipoglikemia, objawiająca się niepokojem i drgawkami. Dzieje się tak w przypadku spadku poziomu glukozy we krwi poniżej 45 mg/dl5.\nTabela 1. Skutki niedoborów mineralno-witaminowych w czasie ciąży2\nWapń Tężyczka poporodowa\nJod Zamieranie zarodków\nMangan Obniżenie płodności, cicha ruja\nMiedź Zamieranie zarodków\nWitamina A Brak rui, obumieranie zarodków, ronienia, zatrzymanie łożyska\nWitamina D Nieprawidłowości w przebiegu cyklu\nWitamina E Dystrofia nabłonków zarodka, poronienia\nRównie ważnym składnikiem diety jest tłuszcz. Za minimalną jego ilość w okresie reprodukcji uważa się 8,5% suchej masy, a optymalną od 18% do 20% suchej masy. Ilość tłuszczu, którą należy dostarczyć, zależy w dużej mierze od liczby płodów – im ich więcej, tym jedzenie powinno być bogatsze w tłuszcze. Tłuszcz zapewnia kaloryczność pokarmu oraz jest źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i kwasów tłuszczowych. Ponadto tłuszcz zwiększa smakowitość pokarmów5. Szczególnie należy zwrócić uwagę na obecność kwasów eikozapentaenowego (EPA) oraz dokozaheksaenowego (DHA), mają one bowiem wpływ na rozwój płodów oraz ograniczają ryzyko wystąpienia zaburzeń behawioralnych (w tym agresywnych) w dorosłym życiu. Niedobory w obrębie NNKT (niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych) kojarzone są z wystąpieniem przedwczesnych porodów, zmniejszoną masą urodzeniową szczeniąt, słabym rozwojem łożyska i mało licznymi miotami szczeniąt. Co więcej, suki karmione dietą bogatą w DHA miały potomstwo wykazujące się większą zdolnością uczenia się i polepszoną zdolnością widzenia. Ze względu na mechanizm wchłaniania kwasów omega-6 i omega-3 warto zwrócić uwagę na ich stosunek w preparatach suplementacyjnych. Optymalny stosunek kwasów omega-6 i omega-3 dla suk ciężarnych i karmiących to zakres od 5:1 do 10:14.\nŻywienie w czasie laktacji\nwysoko strawnej diety Należy zapewnić\nwystarczającą ilość kalorii,\nżeby zapobiec spadkowi\nmasy ciała W szczycie laktacji\nsuka powinna mieć\ndo pokarmu Porcje pokarmowe\npowoli od czwartego\nRyc. 2. Praktyczne porady na temat żywienia w czasie laktacji\nZapotrzebowanie na wapń i żelazo\nKolejnym ważnym elementem żywienia suk w okresie reprodukcji jest wapń (Ca). W tym okresie suka powinna otrzymać dawkę niezbędną do zaspokojenia swoich potrzeb, a także dodatkową – niezbędną do wykształcenia struktur kostnych płodów. Zapotrzebowanie na wapń u suk ras małych wynosi 1,25 g Ca/1000 kcal,\na u dużych 1,9 g Ca/1000 kcal5. Konsekwencje niedoborów zarówno wapnia, jak i innych składników przedstawiono w tabeli 1. Prawidłowy stosunek wapnia do fosforu u suk ciężarnych i karmiących to 1:0,88.\nZapotrzebowanie na żelazo wzrasta w ostatnich tygodniach ciąży – jest ono wówczas magazynowane w wątrobach szczeniąt. Dzieje się tak, aby zapobiec niedoborom żelaza u szczeniąt karmionych wyłącznie mlekiem matki, które zawiera niewiele tego pierwiastka5.\nNiedobór kwasu foliowego może przyczynić się do wzrostu częstości występowania rozszczepu podniebienia. Przeprowadzono badania, które wykazały, że suplementacja kwasem foliowym (5 mg dziennie) u suki w ciąży obniżyła ryzyko wystąpienia rozszczepu podniebienia u szczeniąt o 48,54%. Ważne jest, żeby rozpocząć suplementację zaraz po rozpoczęciu fazy estrus, ponieważ w ciągu pierwszego miesiąca ciąży dochodzi do zamknięcia rdzenia kręgowego9. Badania dotyczące wpływu suplemen...\nLekarz weterynarii. Ukończyła studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej we Wrocławiu w 2016 r. Po studiach rozpoczęła doktorat na Katedrze Rozrodu Kliniki Zwierząt Gospodarskich Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Szczególnie interesują ją schorzenia gruczołu mlekowego.


VLOG ENERGYLANDIA 15 BUDOWA\nSubów: 53839 ile zarabia od 264 zł do 529 zł miesięcznie\nVLOG Energylandii ENERGYLANDIA BUDOWA\nFani2K�... Jechalam ?\nPaulina... Piękna jest energilandia\nzuzia.a... 14 sierpnia jade blagam żeby to juz bylo otwarte bo ide na 100 na to XD zajebisteeee\nEwelina... Ja tam przyjade w maju\nFire... Proszę założyć kask na terenie budowy... :P\nThe Fri... Kiedy otwarcie hyperiona ? ?\nK Bebso... A który jednak będzie nadal największy? ?? ;)\nJulia O... Hyperion rośnie w siłę ? Trzymajcie tak dalej\nNowak... nie ździwie się gdy się nie wyrobią do wakacji\naqq... Nie cały miesiąc do otwarcia, cały parking zawalony elementami. Życzę powodzenia żeby się wyrobić :)\nPatryk ... będzie zawał\nZbieram... Kim pan jest? Pan tan pracuje?\nWAT... I teraz z 109 zł bilety 159\npolo508... W kontekście 2 miejsca co do wielkości mówicie o Europie ? Bo jak nie to nieładnie tak kłamać ;p\nxxAsia ... Kiedy otwarcie?\nIga Dro... Nie mogę się doczekać, tylko jedno pytanie, sezon otwieracie na początek wakacji, czy gdzieś tak we wiosnę ..?\nMr.Hams... Proszę zróbcie to na wakacje albo przynajmniej do połowy wakacji ? Bo chyba nie wytrzymie roku do kolejnych wakacji ?\n_Wixi_ ... Na pewno nim pojadę ^^\nLoncin ... Napewno nie 140 km/h pewnie będzie 120,130km/h\nBez-Problemu. pl - Budowa komputera cz.1\n#ENERGYLANDIA #BUDOWA #poland #polska #park rozrywki #energylandia #energy2000 #zator #atrakcje #attraction #amusement park dragon #mayan #formula #formuła #roller coaster #aztec #space booster #energus #energuś party #water park #bajkolandia #rodzina #rodzinn


Podział majątku brak spłaty - jakie konsekwencje? • Jakwyjsczdlugow.pl\nPodział majątku brak spłaty – jakie konsekwencje?\n› Kategoria: Długi › Podział majątku brak spłaty – jakie konsekwencje?\nPaweł S. zapytał 2 lata temu\nchodzi o podział majątku i brak spłaty. Około 15. może 17 lat temu matka założyła sprawę w sądzie związaną z podziałem majątku. Chciała pozbawić ojca praw własności domu, gdyż on nie włożył tak zwanej przysłowiowej złotówki w jego budowę.\nPoza tym zostawił rodzinę, wyjeżdżając z kraju. Nie utrzymywał kontaktu, jak też nie łożył na dzieci. Matka przez wiele lat pobierała pieniądze z funduszu alimentacyjnego. W ten sposób ojciec stał się sporym dłużnikiem alimentacyjnym.\nPrzy podziale majątku sąd przyznał go w całości matce, z tym że musi spłacić połowę należącą do ojca na rzecz jego zadłużenia. Sąd rozłożył jej na raty, mimo to matka nie była w stanie ich spłacać. Nie pracowała, była zarejestrowana w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku. Do tej pory nie została wpłacona ani jedna rata.\nCzy da się uniknąć konsekwencji? co robić?\nwydaje mi się, że jeśli sąd orzekł o podziale majątku wspólnego, przekazując go mamie z jednoczesnym nałożeniem na nią obowiązku spłaty ojca jakieś 15, czy nawet 17 lat temu, to roszczenie o spłatę uległo przedawnieniu.\nOczywiście samo roszczenie o podział majątku wspólnego nie ulega przedawnieniu i podziału można żądać nawet wiele lat po rozwodzie.\nNatomiast jeśli sprawa podziałowa miała miejsce i sąd wydał orzeczenie nakazujące zapłatę, to termin przedawnienia biorąc pod uwagę wcześniej obowiązujące regulacje (te sprzed 2018 roku), wynosi 10 lat i rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.\nPrzez dzień wymagalności roszczenia należy rozumieć dzień, w którym dłużnik powinien spełnić świadczenie w sposób zgodny z treścią zobowiązania, a jeśli obowiązek zapłaty wynika z orzeczenia sądowego, termin przedawnienia biegnie od dnia uprawomocnienia się tego orzeczenia.\nZatem tak jak napisałem, jeśli przez ostatnie lata ojciec pozostawał bierny i nie założył sprawy egzekucyjnej mamie, to mogło dojść do przedawnienia roszczenia. Mama więc może skutecznie uchylić się od obowiązku spłaty zarówno ojca, jak i jego spadkobierców, czy wierzycieli.\nCo więcej, tak naprawdę tylko ojciec i mama wiedzą, czy do spłaty w ogóle doszło. Więc dopóki ojciec żyje, nikt inny nie może domagać się spłaty od mamy. Natomiast po śmierci ojca wątpię, by ktoś z zewnątrz np. Fundusz Alimentacyjny dotarł do mamy, żądając od niej, by spłaciła długi męża.\nAle przyjmując nawet, że tak by się stało, to po pierwsze mama może podtrzymywać, że ojca spłaciła, jednocześnie podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia.\nNie martw się więc na zapas, a gdyby coś wynikło, napisz do nas.\nPodział majątku wspólnego na wniosek wierzyciela\nGreg odpowiedział 1 miesiąc temu\nChcę zapytać o przedawnienie spłaty po podziale majątku – ile wynosi termin?


Informatyka | Ekologia | Page 3\nJeśli masz firmę oraz chcesz wznieść ją na wyższy poziom pod kątem usług, zyskać nowych konsumentów, zwrócić uwagę na siebie czy również dopiero otwierasz prywatną działalność i pragniesz się jakoś zareklamować, to najprawidłowiej, jeżeli zrobisz to przez Internet. Niewątpliwie nie eliminuje to reklamowania się również poprzez inne formy reklamy, przede wszystkim te najbardziej nam kultowe, […]\nReklama internetowa rozwijała się głównie to naturalnie dzięki aktywności Agencji Reklamowej. Kiedy tak właściwie Agencje rozpoczęły adaptację na rynku, reklama internetowa przyjęła w owym czasie po raz pierwszy formę baneru. Baner umożliwia przekazanie w sposób graficzny informacji a równolegle jest odnośnikiem do witryny promującej dany produkt, czy usługę. Tutaj przyda się też Tworzenie sklepów internetowych. […]\nNawet jeśli nie jesteś fachowym maniakiem, z pewnością ciekawisz się czasami tym, jak coś funkcjonuje. Taka podstawowa wiedza przydaje się na pewno wówczas, gdy sprzęt, jakiego używasz, przestaje działać czy też nie działa, tak jak powinien. Jeśli korzystasz z drukarki, zetknąłeś się zapewne z kłopotami podczas wydruku, takimi jak rozmazane, niewyraźne cyfry lub zanikający tekst. […]\nDo prowadzenia dowolnej działalności w internecie niebezużyteczna jest witryna przedsięwzięcia. Strony internetowe stanowią wizytówkę firmy, reklamę, ofertę dla odwiedzających je ludzi. Internet jest dzisiaj bardzo rozpowszechnionym narzędziem do aktywności korporacji. Każdy ewentualny kontrahent w pierwszej kolejności zagląda do internetu, zapoznaje się z propozycją przedstawioną na witrynie internetowej, dopiero następnie dochodzi do kontaktów bezpośrednich. Tak w […]\nW dzisiejszych czasach dużo osób zakłada osobistą witrynę internetową. Są to nie tylko osoby prywatne, ale również przedsiębiorstwa, instytucje. Co mają na celu? Przede wszystkim zdobycie jak najwięcej ewentualnych klientów. Żeby jednakże zaistnieć w internecie witryna ma obowiązek być porządnie zbudowana oraz uzyskać wysoką pozycję w wyszukiwarce, co gwarantuje strony internetowe świdnica. Tworzenie witryn internetowych […]


APELWOJEWODY: UWAŻAJMY NAD WODĄ\nAPELWOJEWODY: UWAŻAJMY NAD WODĄ\nZamiast znaku zakazu kąpieli przydałoby się strzeżone kąpielisko\nJuż 30 osób utonęło w tym roku w mazowieckich rzekach, jeziorach, stawach i wyrobiskach. To smutny rekord ostatnich lat. – Apeluję o mądrość i rozwagę oraz by nie wchodzić do wody po alkoholu – mówi Jacek Kozłowski, wojewoda mazowiecki.\nWedług statystyk, od 2011 r. prawie dwukrotnie wzrosła liczba utonięć w województwie mazowieckim. W rekordowym ubiegłym roku było ich 90. Tymczasem tylko od początku tego roku na Mazowszu utopiło się już 30 osób (dane na 25 czerwca 2014 r.). Aby zapobiegać rosnącej liczbie wypadków nad wodą, wojewoda mazowiecki powołał w 2011 r. Zespół ds. Utonięć, koordynujący działania służb. W jego skład wchodzą przedstawiciele policji, straży pożarnej, wojewody i marszałka, kuratora oświaty, Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i straży rybackiej. Według raportu zespołu, najbardziej niebezpiecznymi miejscami dla kąpiących się są rzeki – w ubiegłym roku straciło w nich życie aż 37 osób. W jeziorach utonęło 31 osób, a w stawach – 11.\nCo ważne, w miejscach, gdzie służbę pełnili ratownicy WOPR, w godzinach otwarcia kąpielisk nie odnotowano przypadków utonięć. Również miejsca patrolowane przez policję wodną czy straż miejską były pod tym względem bezpieczne. Wypadki śmiertelne odnotowywano głównie na obszarach niestrzeżonych.\n– Wydaje się więc, że problem leży w zachowaniu osób kąpiących się oraz ich świadomości o zagrożeniach, jakie niesie woda. Apeluję więc o mądrość, rozwagę i by nie wchodzić do wody po alkoholu, bo to wciąż jest najczęstszą przyczyną utonięć – mówi wojewoda Kozłowski.\nJak mówią statystyki, poza kąpaniem się w stanie nietrzeźwości, częstymi przyczynami tragedii związanych z wodą są również: przecenianie swoich możliwości, nieznajomość akwenu, łamanie zakazu kąpieli oraz nieumiejętne uprawianie sportów wodnych. Wojewoda zauważa jeszcze jeden aspekt problemu. – Przyznaję, że na Mazowszu jest za mało kąpielisk. Na dodatek w ostatnich latach jeszcze ich ubyło, co jest niepokojące. I tu jest wniosek z dzisiejszego posiedzenia Zespołu ds. utonięć – trzeba zachęcać samorządy, by organizowały kąpieliska. Bo jeżeli likwiduje się jedyne takie miejsce w gminie, to wiadomo, że część ludzi pójdzie na niestrzeżone. Dlatego w tym roku będziemy wywierać silną presję na gminy, by wywiązały się z ustawowego obowiązku, jakim jest sporządzenie analizy miejsc niebezpiecznych na podległych im akwenach wodnych. W ubiegłym roku wywiązało się z tego niecałe pięć procent gmin – mówi Jacek Kozłowski.\nZgodnie z prawem, organem zarządzającym ogólnodostępnym obszarem wodnym jest wójt (z wyjątkiem parków narodowych, krajobrazowych oraz terenów rekreacyjno-sportowych). Zapewnienie bezpieczeństwa należy do zadań gminy, która może ten obowiązek realizować poprzez m.in.: oznakowanie miejsc niebezpiecznych, nadzór nad obszarami wykorzystywanymi do kąpieli, czy akcje edukacyjne.\nNa liście kąpielisk na Mazowszu, z których można korzystać w tym roku, opublikowanej przez sanepid, znalazły się: zbiornik wodny w Kącku, zalew Sobótka w Płocku oraz zalew w Żyrardowie. W wykazie miejsc, które mogą być wykorzystywane do kąpieli, są jeszcze: glinianka Krubin w Ciechanowie, rzeka Okrzejka w Jabłonowcu, rzekaWilga w Cyganówce, zbiornik wodny w Rębkowie, Zalew Zegrzyński w Wieliszewie i Serocku, zalew w Makowie Mazowieckim, rzeka Narew w Ostrołęce i Pułtusku oraz zalew na rzece Liwie w Krypach koło Węgrowa.


Petit w służbie miłości własnej: Trzym się cieniu, żadnych migracji mi tu!\nJakiś rok temu nie miała pojęcia, że coś takiego jak baza pod cienie istnieje. Z prostego powodu - nie miała większych problemów z cieniami. Zwykle używałam inglotowych i do tej pory jestem z nich bardzo zadowolona. Ale kiedy usłyszałam o czymś, co miało by sytuację jeszcze polepszyć zostałam zaciekawiona. Z tą ciekawością tak sobie żyłam, aż wpadłam do natury i na półce zobaczyłam bazę za grosze.\nKupiłam i oczekując efektów zaczęłam się malować nierówno. Nierówność polegała na tym, że jedno oko malowałam z podkładem w postaci bazy, a drugie jak zwykle. Z początku byłam częstym gościem łazienki, po to tylko żeby przylepiając się do lustra mogła przeprowadzić dokładną inspekcje wszelkich migracji.\nI co? I nic. Cienie zawsze zbierają mi się w załamaniu ale w bardzo mały stopniu, prawie niezauważalnym. A rozmazywanie dotyczy tylko zewnętrznego kącika oka. Obie te cechy nie zostały wyeliminowane ani nawet złagodzone przez essencee. Po cały dniu obydwoje oczu, za każdym razem, wyglądało dokładnie tak samo.\nJej dobrą cechą jest krycie, ono nie powala ale dla mnie było w sam raz. Stosuję ją jako korektor pod oczy i na powieki. Ma świetną konsystencję i łatwo się rozprowadza. Ale uwaga! Jeśli nałożymy zbyt dużo, nawet tak kropka na samą powiekę to zbyt dużo, potrafi nawet zmoczyć i posklejać pędzel. Kiedy nałożyłam zbyt dużo i postanowiłam najzwyklej blendować do upadłego skończyłam z pandą w wersji albino.\nJest delikatna dla skóry i absolutnie nie wysusza, co jest ogromnym plusem. Niestety kolor wpada raczej w pomarańcz, więc trzeba się przyłożyć do rozcierania, żeby ta cecha nie rzucała się w oczy. Ale za to nadrabia wydajnością, mam ją już kilka miesięcy i nawet nie widać zużycia. Przez cały ten czas nie zgęstniała, co też jest ważne.\nOgólne wrażenie: Jako baza zupełnie się nie sprawdza ale jako korektor daje radę.\nDostępność: Wszędzie jest, podejrzewam, że nawet jak nie ma to zapytana ekspedientka wyciągnie z pod lady i sprzeda na czarno.\nKoszt: Chyba 115 zł? Wydaje mi się, że jeszcze spadło ale znając tendencje polskiego rynku nie jestem pewna.\nMoże polecicie coś, co przywróci mi wiarę w bazy?\nAutor: Petit o 10:21\nMałgorzata - wizaż 22 marca 2013 10:27\nza 15 zl to ja p-olecam INGRID mega baza fajnie współpracuje z cieniem - cód , miód i orzeszki :)\nPetit 22 marca 2013 14:07\nZa taką cenę mogę zgarnąć do koszyka przy okazji. Mam nadzieję, że sprawdzi się lepiej niż essence.\nstref. 22 marca 2013 10:29\nSzukałam ostatnio bazy pod cienie, ale z braku laku wygrzebałam gdzieś z szuflady jakiś podkład w musie no name i o dziwo sprawdza się w tej roli świetnie, a wygląda jakby był z jakieś gazety za 1,99 i nie wiem kompletnie skąd go mam:)\nPetit 22 marca 2013 14:08\nUważaj tylko żeby nie przesuszył powiek. Większość podkładów ma taką tendencję, więc raczej bym się nie odważyła.\nfrania.f 22 marca 2013 10:49\nBardzo wiele dobrego słyszałam o bazie z Avon Super Shock. Po tylu pozytywnych opiniach jest ona na jednej z czołowych pozycji zakupowego 'must have' ;)\nPetit 22 marca 2013 14:06\nJakoś nigdy nie mogłam przekonać się do tej firmy... Ale skoro polecana to może dorwę gdzieś konsultantkę ;)\nMaya catchthosemoments 24 marca 2013 02:29\nCzyli taki średni ;/ a szkoda


Próba odreagowania - eCasa\nStrona główna » Próba odreagowania\nBardzo silne spadki, które w dniu wczorajszym zagościły na wszystkich europejskich parkietach, a spowodowane pogłębiającym się kryzysem w Hiszpanii, nie pozostały obojętne także inwestorom obecnym na warszawskim parkiecie.\nWidoczny już od dłuższego czasu brak zaangażowania w proces akumulacji akcji takich podmiotów, jak Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych i Otwartych Funduszy Emerytalnych powoduje, iż przy pogarszających się nastrojach w strefie euro warszawski parkiet wykazuje relatywną słabość, a spadek indeksu spółek o największej kapitalizacji przekracza 3%. Z takim bagażem wczorajszych doświadczeń przyszło dzisiaj zmierzyć się inwestorom „handlującym” na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Indeks spółek o największej kapitalizacji dzisiejszy dzień rozpoczął od poziomu 2104,32 pkt (+0,15%).\nPierwsze dwadzieścia minut handlu to kontynuacja wczorajszej przeceny, która nasiliła się tuż po podaniu gorszych od oczekiwań wskaźników PMI dla niemieckiego przemysłu (poprzednia wartość: 45, prognoza: 45,3, odczyt: 43,3 ) oraz usług (poprzednia wartość: 49,9, prognoza: 50, odczyt: 49.7). Tuż przed godziną 09:30 indeks WIG20 wyznaczył dzienne minimum sesji na 2089,08 pkt (-0,57%). Od tego momentu strona kupująca rozpoczęła mozolną próbę powrotu powyżej wsparcia na 2100 punktów. I choć wsparcie zostało obronione, to sił i środków wystarczyło tylko do „wyciągnięcia” rynku do poziomu 2115 pkt, a bykom nie pomogły gorsze od oczekiwań dane z USA o wskaźniku PMI dla przemysłu (poprzednia wartość: 52,5, prognoza: 52,1, odczyt: 51,8). Ostatecznie po dobrym fixingu indeks WIG20 zakończył dzisiejszy dzień w pobliżu maksymalnych poziomów dzisiejszej sesji na 2114,51 (+0,64%) z obrotem nieznacznie przekraczającym 620 mln zł.\nWśród spółek blue chips przez całą dzisiejszą sesję dobrze zachowywały się akcje Kernelu (+2,37%), Banku Handlowego (+3,01%), PKN Orlen (+1,67%) oraz Tauron Polska Energia (+2,09%). Za wzrost wartości Tauronu odpowiedzialna była niewątpliwie podwyższona rekomendacja wystawiona przez analityków Espirito Santo z „neutralnie” do „kupuj” oraz informacja o wyrażeniu zgody przez Komisję Europejską na utworzenie joint venture z KGHM-em na budowę bloku gazowo-parowego o mocy 850 MW w Elektrowni Blachownia. Hamulcowym w indeksie WIG20 w dalszym ciągu były akcje KGHM-u, Lotosu oraz Pekao S.A.\nWśród spółek o małej i średniej kapitalizacji pozytywnie wyróżniały się akcje Millenium. W dniu dzisiejszym został opublikowany raport z wynikami za II kwartał 2012 roku, który okazał się zdecydowanie lepszy od oczekiwań analityków. Zysk netto grupy Banku Millennium w raportowanym okresie wyniósł 111,1 mln zł versus oczekiwane 88,5 mln zł. Po trzech dniach spadków do grona 38% wzrostowych spółek dołączyły akcje Kulczyk Oil Ventures. Ponad 5-procentowe wzrosty zanotowały akcje spółki Hawe, które pokonały istotny opór wynikający z wczorajszej luki bessy na 3,73 zł. Wśród spółek charakteryzujących się większym obrotem pozytywnie zachowywały się także akcje Skotanu (+4,4%) oraz Krezusa (+2,62%). Do nieudanych zaliczą dzień akcjonariusze PBG (-10,61%) oraz Polimexu Mostostal Siedlce (-8,82%).\nChoć dzisiejsza sesja była skuteczną obroną wsparcia na 2100 pkt (szczyt z 1.06.2012), to nie została poparta znacznym obrotem. Brak zaangażowania większego kapitału wskazuje, iż obecna próba odreagowania ma charakter korekcyjny i najprawdopodobniej dojdzie do testu kolejnego wsparcia na poziomie 2039 pkt (minimum z 5.06.2012). Sygnałem poprawy nastrojów, a co za tym idzie – zwiększonego prawdopodobieństwa istotnego odbicia z zakresem wzrostu do 2300 punktów – będzie dopiero zamknięcie wczorajszej luki bessy (2144,73-2168,51 pkt).\n55 minut temu Klient złożył wniosek o pożyczkę 30000 zł


W połowie roku pojawiły się w sumie dosyć nieoczekiwane informacje o rychłym nadejściu nowej wersji AmigaOS. Firmy Hyperion i ACube zdążyły już nas przyzwyczaić do miłych niespodzianek oraz tego, że nie rzucają słów na wiatr. Tym razem również stanęły na wysokości zadania i już na początku września AmigaOS 4.1 trafił do sprzedaży.\nSystem rozprowadzany jest w postaci tłoczonej płyty, zapakowanej w gustowne tekturowe pudełko i opatrzonej ilustrowaną instrukcją („Quickstart Guide”), wydrukowaną na dobrej jakości papierze. O ile tłoczona płyta pozostaje niezmiennym standardem (w tej formie był rozprowadzany AmigaOS 4.0 Developer Pre-release oraz poprzednie wersje AmigaOS – 3.5 i 3.9), kartonowe pudełko również się pojawiało (np. w AmigaOS 3.5), o tyle gruba (ok. 50 stron) drukowana instrukcja jest miłym zaskoczeniem, małym powrotem do czasów książek Commodore dodawanych do każdej nowej Amigi.\nPoprzednio (3.5, 3.9 i 4.0 dla Amigi One) zdarzały się co najwyżej instrukcje w formie elektronicznej, bądź pojedynczych dokumentów, przypominających bardziej kserowane kartki niż profesjonalne wydanie, jakim niewątpliwie może poszczycić się AmigaOS 4.1. Warto dodać, że ta instrukcja różni się od innych również tym, że nie ogranicza się jedynie do suchego opisu instalacji systemu, ale także pokazuje zarys historyczny AmigaOS oraz przedstawia sporą liczbę najlepszego amigowego oprogramowania, a ponadto kieruje do czołowych portali poświęconych „przyjaciółce”. Niewątpliwie rzeczy opisane powyżej maja duże znaczenie, ale pora przejść do meritum, czyli tego co na płycie.\nJak się okazuje zawartość krążka to nie tylko system, przed jego instalacją można zapoznać się z katalogiem „media”. Znajdziemy tam dwie nastrojowe kompozycje muzyka Susumu Hirasawy (przygotował jingiel startowy dla AmigaOS) oraz klip reklamujący AmigaOS 4.1 autorstwa Dannego i Stephena Fellnerów. Filmik nawiązuje do czołówki znanej wytwórni filmów animowanych Pixar.\nKlip uruchomiony na systemowym DvPlayer.\nPo chwili relaksu pora przejść do instalacji samego systemu. W AmigaOS 4.1 zastosowano nowy instalator, który znany jest już od trzeciego uaktualnienia, czwartej wersji AmigaOS. Sama instalacja nie odbiega więc zbytnio od tego do czego zdążyli już się przyzwyczaić użytkownicy AmigaOS 4.0. Standardowo wybieramy na początku lokalizację i mapę klawiatury, akceptujemy licencję oraz decydujemy, czy chcemy zainstalować system „na czysto”, czy jako uaktualnienie. Później pozostaje jeszcze zdefiniować tryby graficzne oraz przejść do MediaToolBoxa, gdzie od razu możemy sformatować partycję pod system, czy zdefiniować partycję wymiany (SWAP). Sam proces trwa stosunkowo długo jak na warunki amigowe, ale nie ma się czemu dziwić, AmigaOS 4.1 to niemal 100 razy więcej danych do zainstalowania niż w przypadku ostatnich systemów z czasów Commodore.\nInstalacja systemu AmigaOS 4.1\nPo instalacji następuje restart i uruchamiany jest proces „poinstalacyjny”. Po raz pierwszy w historii AmigaOS uwalnia nas od ręcznego skakania po programach preferencyjnych, automatycznie uruchamiając kolejno po sobie najważniejsze z nich, takie jak AHI (dźwięk), czy Internet.\nNajbardziej rzucającą się w oczy cechą świeżo zainstalowanego systemu jest przeźroczystość. W preferencjach GUI pojawiła się opcja trybu składu warstw ze wspomaganiem 3D, która pozwala użytkownikowi określać stopień\nKompozycja obrazu w preferencjach GUI\nprzeźroczystości poszczególnych okien. Wszystko to za sprawą wprowadzenia do systemu technologii Porter/Duff i Cairo. Ich wykorzystanie nie ogranicza się tylko do przeźroczystości, co można zobaczyć w serwisie YouTube (a przeczytać w artykule na stronie braci Frieden). Trzeba przyznać, że wpłynęło to korzystnie na działanie systemu, np. skalowanie okien odbywa się teraz bardziej płynnie i naturalnie. Użytkownik przyzwyczajony do starszych wersji systemu od razu zauważy różnicę. W nowej wersji AmiDock posiada przeźroczystość działającą w czasie rzeczywistym\nKolejną nowością jest biblioteka MiniGL 2.0. Jej pojawienie się zaowocowało sporym ożywieniem na polu portów gier czy produkcji scenowych wykorzystujących sprzętową akcelerację 3D. Lepiej zaczęły też działać stare istniejące już gry, zniknął „efekt migotania” w produkcjach takich jak rRootage czy X-Moto, niemniej nowa wersja biblioteki w połączeniu z nowymi sterownikami Warp3D, nie okazała się dobrym lekiem na wszystko. Wciąż np. pod Radeonami z serii R200 nie bardzo da się grać z akceleracją pod FPSE, czy też w pierwszą część Quake. To jednak zapewne w dużej mierze jest winą samych nie najmłodszych już programów, a nie składników systemu. Przezroczystość w połączeniu z lepszą obsługą 3D to nie jedyne elementy wpływające na nowy wygląd systemu. Od razu da się zauważyć zmianę domyślnej skórki. Rogi okien są teraz zaokrąglone, a górna belka, która już w AmigaOS 4.0 była gruba, jest teraz… jeszcze grubsza. Uatrakcyjniono wygląd górnego menu. Zmiana nie ominęła także domyślnej tapety, przeciętnej jakości logo, na pomazanym fioletowym tle, jakie znaliśmy z AmigaOS 4.0, ustąpiło miejsca boingowi szybującemu w podniebnych przestworzach. Amigowców używających jeszcze wysłużonego SysPica ucieszy fakt, że po raz pierwszy w historii AmigaOSu, domyślnie pojawił się obrazek botujący. Dodano także dżingiel startowy,\noczywiście autorstwa Susumu Hirasawy. Trudno oceniać walory artystyczne, tak krótkich utworów, ale jedno jest pewne, ten amigowy jest dłuższy i bogatszy od znanego chyba wszystkim dźwięku powitalnego z Windows XP. Z pewnością można więc uznać, że AmigaOS 4.1 nie sprawi zawodu ludziom ceniącym efekty audiowizualne, którzy z upodobaniem upiększali starsze wersje systemu.\nNowy system, to na szczęście nie tylko estetyczne „efekciarstwo”, sporo nowych możliwości kryje się również pod jego „maską”. Najbardziej „nośną” nowością jest pamięć wirtualna. Przy 512 MB RAM sytuacje braku wolnej pamięci zdarzają mi się sporadycznie. Jednak dla potrzeb tego artykułu postanowiłem przekopiować do „RAM Dysku” dwa pliki o łącznej wadze 700 MB. Jak widać na załączonym obrazku, po tej operacji system informuje o 500 MB pamięci zajętej i 3 MB wolnej. Na obrazku widać także działający program TuneNet, edytor tekstu i przeglądarkę internetową. Do wykonania obrazka skorzystałem także z SGraba. Pomimo używania tych wszystkich programów, przy tak niskim stanie pamięci fizycznej, w najmniejszym stopniu nie zauważyłem spowolnienia działania systemu. Jedynie operacja usuwania plików z pamięci trwała, ze zrozumiałych względów, dłużej niż za czasów kiedy RAM był ograniczony tylko do pamięci fizycznej.\nDrugim, nie mniej ważnym elementem, stanowiącym o sile AmigaOS 4.1, jest nowy system plików JXFileSystem (JXF). Najnowszy filesystem Amigi jest w pełni 64-bitowy. Pozwala na obsługę partycji do 16 TB (terabajtów) i oczywiście, podobnie jak ma to miejsce w przypadku nowszych wersji SmartFileSystem, rozmiar pojedynczego pliku może przekraczać 4GB. Od SFS odróżnia go widoczny katalog „.recycled” (w SFS jest on widoczny z poziomu Partition Wizard) i niestety jak na razie najmniejsze możliwości zaradzenia ewentualnym problemom. O ile w przypadku partycji sformatowanych pod FFS mamy możliwość skorzystania z wszystkich narzędzi Partition Wizard, w SFS z czterech (brak możliwości naprawy), o tyle przy partycji pod JXF możemy skorzystać jedynie z dwóch opcji: „ratowanie” i „znajdowanie” partycji. Całe szczęście, że nowy filesystem nie dał mi podczas tych kilku tygodni najmniejszych podstaw do niepokoju, zachowuje się wyraźnie lepiej od SFS. Ciekawostką jest również fakt, że po przeformatowaniu partycji na JXF mój dysk twardy zdecydowanie się wyciszył.\nWielkość bloku Buforów Maks. transfer Maska\nSWAP 4096 600 1FE00 FFFFFFFE\nJXF** 512 1000 7FFFFFFF* 7FFFFFFE*\n*wartości są ignorowane przez JXF\n**partycję JXF formatujemy tak samo jak SFS, czyli poprzez „szybki format”\nW katalogu Prefs, poza opisywanymi już zmianami wyświetlania elementów GUI, mamy dwie istotne nowości. Pierwszą z nich są preferencje ASL (53.1). W porównaniu do poprzedniej wersji możemy teraz zdefiniować działanie dodatkowych przycisków myszy (3, 4 i 5 – podpiąć sobie np. nadrzędny, wolumeny, czy zmień nazwę) i określić jakie dane mają być widoczne w requesterach (rozmiar, typ, atrybuty, data, komentarz). Wreszcie doszła zupełnie nowa zakładka – „wygląd„, która pozwala wyświetlać pliki, katalogi czy dowiązania na trzy różne sposoby (wytłuszczenie, pochylenie, podkreślenie) oraz daje możliwość podstawienia pod nie tła w formie pasków. W praktyce niektóre z tych nowości wymusiły inną obsługę requesterów. Pojedynczy „klik” na katalog w requesterze nie daje już efektu dwukliku. Dla amigowca przyzwyczajonego przez lata do zupełnie czegoś innego oznacza to niestety na początku sporo pomyłek, choć ma to swoje zalety, można zmienić nazwę, czy usunąć katalog.\nIstotne zmiany nastąpiły w preferencjach Workbencha. Nowością czysto praktyczną jest opcja automatycznego zamykania katalogów nadrzędnych, reszta dotyczy wspomnianej już wizualizacji w trybie pracy bez ikon („listera”). Doszła więc zupełnie nowa zakładka – „tryb tekstowy„. Wbrew pozorom ten tryb wcale nie musi być\nOkno WB tryb tekstowy\nczysto tekstowy. Lubisz wyświetlanie plików w formie listy, a jednocześnie nie możesz rozstać się z ikonami? Proszę bardzo, nowe preferencje Workbencha pozwalają na dodanie zminiaturyzowanych ikon (można je skalować) obok nazw plików i katalogów. Ponadto od teraz osobno dla plików katalogów, dowiązań i atrybutów możemy zdefiniować kolor wyświetlania (rzecz jasna z pełnej palety barw). Oczywiście istnieje także możliwość zerwania z tradycyjnym, szarym tłem na rzecz innego w dowolnie przez nas wybranym kolorze. Dla zwiększenia czytelności i estetyki dodano opcję pasków w tle, taką samą jak w ASL, tyle że w Workbenchu, można dodać jeszcze paski pionowe, które pokrywają kolumny z nazwami plików, atrybutami, czy datami. Wreszcie na szczycie tych kolumn możemy dodać aktywne przyciski sortowania, będące standardowym wyposażeniem większości filemanagerów. Samo poruszanie się po listach plików także zmieniło się na plus, ze względu na lepsze wykorzystanie rolki w myszce. Podsumowując – Workbench 4.1, choć jeszcze nie w pełni zadowoli użytkowników przyzwyczajonych do pracy na listerach, to jednak w zrobił w tym względzie zauważalny postęp.. Warto zauważyć, że od tego jak skonfigurujemy ustawienia w def ikonie „def_drawer” zależy tak naprawdę funcjonalność listerów Workbecha; w górnym menu Workbench posiada także dwie nowe opcje – „Otwórz wolumen” (otwiera katalog wybranej partycji) i „Wyświetl – Pliki .info” (uzyskujemy dostęp do plików ikon).\nPoza preferencjami ASL i Workbencha, które zawierają elementy absolutnie nowe dla AmigaOS, użytkownicy Amigi One otrzymują z tą wersją systemu także rzeczy, które były już znane posiadaczom AmigaOS 4.0 w wersji dla Amigi „klasycznej”. Są to bardziej rozbudowane preferencje Font (definiowanie 5 czcionek) oraz poprawiony system obsługi joysticków – AmigaInput.\nW katalogu „System” jedna nowość – Help. Jest przeglądarka dokumentacji komend AmigaDOS. Wystarczy zaznaczyć dowolną komendę z listy, a wyświetli się nam składnia, opisy i przykłady. Coś takiego w systemie powinno pojawić się już wiele lat temu w czasach świetności Amigi, gdy wielu ludzi było początkującymi amigowcami. Pojawienie się „Helpa” nie wyparło z systemu katalogu „Documentation”, gdzie znajdują się opisy wielu innych elementów systemu.\nOstatnim katalogiem dającym wrażenie powiewu świeżości jest Utilities. Wrażenie jednak szybko mija, gdy okazuje się że nowy DvPlayer w wersji 0.67 SE, praktycznie niczym nie różni się od znanego wszystkim poprzednika oznaczonego numerem 0.65, a debiutujące w systemie YAM 2.5 i SGrab 1.29 już od dawna można pobrać za darmo z sieci. Teoretycznie najcenniejszą nowością jest tu OWB 2.5, przeglądarka internetowa, która przenosi amigowe „browsery” w zupełnie inny wymiar. Tyle tylko, że w tym przypadku sytuacja jest jeszcze gorsza. Ze względu na intensywny rozwój tego programu, wersja 2.5 była nieaktualna praktycznie już w momencie oddania płyty z systemem do tłoczni. Poza katalogiem Utilities, podobna sytuacja ma miejsce w Libs. System znowu oficjalnie posiada zintegrowany emulator WarpOS, a biblioteka powerpc.library, jest dokładnie taka sama jak ta opracowana przez Guru Meditation, którą można pobrać z OS4Depot. Powyższe elementy należy więc traktować tylko jako miłe dodatki, które mamy do dyspozycji zaraz po zakończeniu świeżej instalacji systemu. Uwalnia to nas od ich ściągania z internetu i ręcznego kopiowania na dysk, ale też z drugiej strony nie zapewnia niczego nowego, czego byśmy nie znali.\nNowością w systemie jest protokół PTP (Picture Transfer Protocol). Umożliwia on w sposób dalece bardziej wygodny od tradycyjnego nawigację po zbiorze zdjęć znajdujących się w aparacie fotograficznym. Po podłączeniu do Amigi aparatu z aktywną opcją PTP (w niektórych aparatach może występować jako MTP), program uruchamia się automatycznie. W jego oknie wyświetlane są miniatury dostępnych zdjęć, które oczywiście możemy również zamienić na tradycyjną listę plików. Głównym zadaniem programu jest transfer zdjęć na dysk twardy bądź inny nośnik, ale możliwe jest także ich kasowanie, co pewnością jest wygodniejsze niż w przypadku ręcznego przeszukiwania nieudanych fotek z poziomu aparatu. Podsumowując, naprawdę dobre i intuicyjne rozwiązanie.\nOpisane w tym artykule nowości to w głównej mierze same pozytywy, oczywiście AmigaOS 4.1 nie jest systemem idealnym i można też znaleźć negatywy. Pierwszą rzeczą, która może się nie podobać w stosunku do AmigaOS 4.0 to minimalnie obniżona kompatybilność wstecz. Natrafiłem na kilka programów, głównie graficznych, którym chyba nie bardzo podoba się kompozycja warstw zastosowana w AmigaOS 4.1, kilku innym (głównie ze stajni Haage & Partner), nie odpowiada nowa wersja locale.library. Na szczęście można skutecznie temu przeciwdziałać, wyłączając kompozycję warstw, czy podmieniając locale.library na starszą. Drugim zauważalnym problemem jest zmniejszona stabilność oprogramowania wykorzystującego akcelerację 3D. Tutaj jednak także nie ma powodów do załamywania rąk, gdyż duże produkcje i gry nie powodują większych problemów, mała stabilność dotyczy raczej drobniejszych rzeczy portowanych masowo i na szybko.\nTe dwa małe minusy nie mogą jednak przesłonić naprawdę sporej liczby plusów, jakie wnosi najnowsza odsłona AmigaOS. Opisywana tutaj aktualizacja to spory krok na przód zarówno pod względem wyglądu, jak i funkcjonalności. Dodatkowo trzeba zauważyć, że w stosunkowo krótkim czasie pojawiła się całkiem pokaźna ilość oprogramowania, w tym tak ważne pozycje jak nowe wersje OWB, których minimalne wymagania to właśnie AmigaOS 4.1. Podsumowując, jeśli posiadasz odpowiedni sprzęt, ten system zdecydowanie powinieneś mieć.\nWysłany luty 27, 2012 na 3:54 PM\nCiekawi mnie jak to jest z tymi płytami CD – tłoczone czy nie? Bo moje wszystkie płytki AOS 4.1 jakoś podejrzanie wyglądają mi na nagrywane, a następnie ozdabiane nadrukiem na wierzchniej stronie przy pomocy drukarki… (płytki do zadrukowania w drukarkach, jest coś takiego zdaje się).\nWysłany luty 27, 2012 na 4:26 PM\nNiestety nie mam już swojej płytki, bo poszła razem z A1 G4 XE, ale wydaje mi się że ta w wersji dla starych A1, był jednak tłoczona. Natomiast inaczej sprawa mogła przedstawiać się w przypadku SAM czy AOne 500, gdzie sprzęt schodził z taśmy produkcyjnej w małych seriach i być może nie mając pewności ile się tego wyprodukuje, dorabiano płyty stosownie do potrzeb.\nWysłany luty 27, 2012 na 4:35 PM\nTak właśnie podejrzewam. Chociaż wersję 4.0 dla klasyka mam tłoczoną 🙂\nWysłany maj 7, 2012 na 5:30 AM\nw SFS katalog „.recycled” może być widoczny, zaznaczamy to paramentrem przy formatowaniu z shella, ale wystarczy dorobić ikonke „.recycled” lub w dowolnym programie wpisać np: „HDx:.recycled” i jesteśmy w tym katalogu.


Post szkodliwy alkohol - Profilaktyka alkoholizmu wśród dzieci\nCrush - Cigarettes After Sex alkoholizm jest nadużywanie alkoholu\nJak leczyć alkoholizm w domu. pomaga w leczeniu uzależnienia od alkoholu, nadużywanie narkotyków i alkoholu na Białorusi Rzuciłem palenie pit. Charków klinika kodowania alkoholizm napoje ojciec i skandale, środki łagodzeniu uzależnienia od alkoholu kodowanie z zalet alkoholizm.\nWszystko o wpływie alkoholu na organizm [Specjalista radzi] Kodowanie alkoholizmu w Stawropol Dovatortsev\nMożna przestać pić Angelique leczenie uzależnienia od alkoholu i palenia, pomoc dzieciom z uzależnieniem od alkoholu zespół odstawienia i jej przejawy. Gdybym rzucić picia i palenia droppers z alkoholizmem, hrabstwo o alkoholizmie jasnowidzów leczenia alkoholizmu.\nAfter Turning To Alcohol, This Woman Explains How She Reclaimed Her Life Program studiów na studium uzależnienia od alkoholu wśród młodych ludzi Post szkodliwy alkohol\nCzytać online łatwo jest przestać pić przeczytać Allen Carr zapobieganie alkoholizm rodzina, Środki z cenami alkoholizmu mąż zostawił jej ex-alkoholowym. Wysyłkowej leków MCPFE Komi Peczora alkoholizm, Babcine przepisy stosowane w leczeniu alkoholizmu Sarańsk kodowania dla alkoholu.\nLil Wayne - Love Me (Explicit) ft. Drake, Future jak dostać się wyjść z alkoholizmu\nLeki na alkoholizm bez wiedzy pacjenta nazwa zastrzyku uzależnienia od alkoholu, leki na uzależnienie od alkoholu Modlitwa za alkoholizm żony. Wstrzyknięcie ceny alkoholu Kodowanie z alkoholem Niagań, Żdanow wykłady na temat uzależnienia od alkoholu Artykuł psychologów o alkoholizmie.\nJAK WYGLĄDA IMPREZA 13-18 latka lidevin recenzji Cena leczenia alkoholizmu Post szkodliwy alkohol\nPiwo pije Krasnojarska co zrobić, gdy jej mąż pije całe życie, a kiedy przestać pić pigułkę niż produkcja alkoholu binge. Czy możliwe jest, aby pić wywar z podbiału podczas laktacji alkoholizm, leki stosowane w leczeniu, zoreks abstrakcyjne cenę kodującą alkoholem Varshavke.\nHubert Czerniak TV #4 #Szkodliwe substancje #Odtruwacze #Włączamy myślenie! Problemy podczas kodowania alkoholizmu\nDlaczego pić mężowi prawa wszechświata pomagają pozbyć się uzależnienia od alkoholu na własną rękę, spiski przeciwko alkoholizmu na zamku Lyubertsy Lyubertsy w leczeniu alkoholizmu. Allen Carr Easyway przestać pić słuchać farmakoterapia uzależnienia od alkoholu, następstwem alkoholizmu u dzieci Akupunktura z Mińska alkoholizmu.\n"SKUTKI ZAŻYWANIA ALKOHOLU" g.oktyabrsky kodowania alkoholową\nTarasa Szewczenki alkoholizm homeroom o szkodliwości alkoholizmu klasa 8 Prezentacja, mąż przestał pić i zaszłam w ciążę rozpocząć w zależności od alkoholu. Kamień z alkoholizmu kobiet od alkoholu, wycofanie leczenia narkotykami, Forum o alkoholizmie Jak odzwyczaić moją żonę do picia piwa.\nSzkodliwość alkoholu - co się dzieje w organizmie Matrona modlitwa, że jej mąż przestał pić Post szkodliwy alkohol\nBabka traktowane alkoholizmu leczenie alkoholików, Testy dla uzależnienia od alkoholu u młodzieży walka z ustawą alkoholizm RF. Sposób diagnozowania nadużywania alkoholu Leczenie alkoholizmu dla miasta Czelabińsk, wiersze o alkoholu i narkotyków 12 Etapy alkoholików Anonymous Czelabińsku.\nPOST, MIĘSO, ALKOHOL I GNIEW (KIEDY ZŁE JEST DOBRE, A DOBRE ZŁE) cena leczenia alkoholizmu\nWarknął napój kawowy matka złych duchów, kodującą alkoholu Iżewsk w pracy myata.kak rzucić picie. Dr Saikou alkoholizm Kodowanie alkoholizmu esperal, alkoholizm koszt leczenia w Iżewsk mąż, alkoholik i epilepsję.\nSZKODLIWOŚĆ ALKOHOLU - MOŻESZ ŻYĆ INACZEJ! Abakan klinice alkoholizmu\nEmerytury dla leczenia alkoholizmu Jak wyjść z alkoholizmu, co zrobić, gdy jej mąż ciągnie do alkoholu Psychologia alkoholik i narkoman mąż. Alkoholizm, psychiatria Metody walki z alkoholizmem w Rosji abstrakcyjnego, które mogą być podane do męża, że nie pije Samica alkoholizm i zachowanie.\nSoda oczyszczona w leczeniu alkoholizmu\nSposób stosowania zoreksa\nJak żyć, gdy mąż pije codziennie\nJak leczyć „alkoholizm\nKodowane z alkoholu Solntsevo\nZrobić, że mój mąż przestał pić wódkę\nDelirium tremens do pobrania za darmo\nUzależnienie alkoholizm modlitwa\nKoszt kodowania z alkoholizmem w Mińsku\nJak szybko rzucić uderzenie\nD. Czekamy na jak rzucić picie zawsze


ile kosztuje projektant wnętrz - Strona 13 - Forum budowlane, budowa domu, koszty budowy domu, ile kosztuje budowa domu\nautor: Mikołaj_45 » 22 lut 2016, 18:56\nJa też płaciłem w tych granicach, to chyba już jakiś standard\nautor: sergii » 22 lut 2016, 21:26\nCześć, planuję budowę tego domu http://wybieramprojekt.pl/projekt-domu-figo-de73/ , możecie mi doradzić czy zmienić coś w projekcie odnośnie wnętrza czy jednak wszystko zgodnie z założeniem doprowadzić do końca?\nautor: sebsson » 23 lut 2016, 20:24\nWszystko zależy od tego, co się chce w domu mieć. Inna jest cena projektu na loft, a inna na dom jednorodzinny. Popatrz sobie na różnorodność projektów: http://mioko.com.pl/projekty/ każdy z nas ma jakieś pomysły, które by chciał wcielić w życie, stąd różnorodność jest.\nautor: ignacyy91 » 28 lut 2016, 16:34\nKoszty są bardzo różne - zależą od konkretnego miasta, doświadczenia projektanta, ilości pomieszczeń do aranżacji, naszych wymagań i wielu innych czynników. Najlepiej poprosić o indywidualną wycenę - w Warszawie całkiem niezłe projekty wnętrz mają tutaj http://370studio.com\nautor: janek437 » 06 mar 2016, 0:33\nNiestety nie wiem jak to cenowo wygląda . Wiele zależy od tego, co tak naprawdę chcesz. Mi osobiście bardzo podobają się projekty tej frmy http://www.studioalaska.pl/ . Cudowne jasne i przejrzyste przestrzenie. Osobiście mie zachwyciły.\nautor: tyga33 » 26 kwie 2016, 15:17\nPodoba mi się podejście jakie mają państwo Dębscy w swoim biurze Dębski Projekt - http://www.debskiprojekt.pl. Oni słuchają klienta, brali pod uwagę moje sugestie i pomysły co do tego jak ma wyglądać moja restauracja i pod tym kątem przygotowali projekt. Na stronie można sobie obejrzeć kilka realizacji. Są to prawdziwe projekty, a nie tylko rendery.\nautor: Klokos » 04 maja 2016, 11:15\nzazwyczaj biora od metra i suma wychodzi całkiem spora\nautor: Javier » 06 maja 2016, 11:39\nautor: anastazja4390 » 18 maja 2016, 9:28\nSą firmy zajmujące się projektowaniem wnętrz takie jak K&L z Gdyni, które mają w ofercie kompleksowe usługi. Od tworzenia wizualizacji, przez pomoc w wyborze materiałów, po nadzór autorski czy zastępstwo inwestorskie. Ostateczna cena za takie usługi uzależniona będzie nie tylko od metra, ale także od tego na jakie usługi ostatecznie się zdecydujesz.\nautor: rozalia » 19 maja 2016, 10:16\nCzyli i tak może wyjść sporo. Znajoma kiedyś chciała skorzystać z projektanta wnętrz, ale jak usłyszała cenę, to stwierdziła, że podziękuje.\nautor: igaa90 » 19 maja 2016, 11:32\nKoszty wynajęcia projektanta zależą od wielu czynników, np. wielkości i rodzaju wnętrz, które trzeba zaprojektować, czy renomy projektanta. Wnętrza we własnym mieszkaniu można z powodzeniem zaaranżować samodzielnie, ale do aranżacji biura, czy lokalu już lepiej kogoś wynająć - w Warszawie projektowaniem wnętrz komercyjnych (biura, sklepy, itp.) zajmują się w 370Studio http://370studio.pl/projektowanie-sklepow\nautor: HaDwao » 20 maja 2016, 7:19\nCiężko powiedzieć,ponieważ moim zdaniem w przypadku projektanta wnętrz cenę determinuje zakres wykonywanych usług,tego jak duże mamy mieszkanie czy dom,często sam cennik ustalany jest indywidualnie.\nRejestracja: 25 maja 2016, 9:27\nautor: Mariusz Grudziński » 25 maja 2016, 9:31\nJeżeli chodzi o koszt aranżacji wnętrza na terenie kujawsko-pomorskiego ceny wahaja się od 100zł/m2, przynajmniej takie ceny ma jeden z bydgoskich projektantów wnętrz domoplex.pl. Przy okazji mogę polecić tą ekipę, bo zrobili mi fajny projekt mieszkania\nautor: Bartłomiej26 » 25 maja 2016, 11:11\nWynajęcie projektanta wnętrz to fajny pomysł. Właśnie się nad tym zastanawialiśmy, bo planujemy zakup mieszkania Bydgoszcz, więc trzeba zadbać o najlepsze wykorzystanie przestrzeni i funkcjonalność.\nRejestracja: 25 maja 2016, 12:28\nautor: Marteo » 25 maja 2016, 12:32\nA jednak nie ma to jak własna inicjatywa i satysfakcja.


Autor: Kamil Żółkiewicz Kategoria: Programowanie Data publikacji: 30-01-2021\nKiedy człowiek zaczyna się interesować programowaniem, wtedy bardzo szybko trafia się na język Python. Jest on bardzo popularny ze względu na konkretne zastosowanie, które może być obiektem zainteresowanie niejedno osoby. Jednak zanim zabierzesz się za programowanie w tym języku, warto zapoznać się z podstawowymi informacjami na temat Pythona. Dla wielu osób może on być zbędny w określonych projektach, ponieważ po prostu w określonych obszarach nie znajdzie się dla niego zastosowania. Początki z Python nie powinny być trudne. Dopiero późniejsza zagadnienia mogą zajmować więcej czasu i nie dawać się zrozumieć od razu.\nPython zaliczany jest do języków programowania wysokiego poziomu ogólnego przeznaczenia. Oznacza to, że jego składnia oraz słowa kluczowe mają ułatwić rozumienie kodu programu, co przekłada się na zwiększanie poziomu abstrakcji i dystansowanie się od sprzętowych niuansów. Cechuje go rozbudowany pakiet bibliotek standardowych, o czytelnym, klarowanym kodzie źródłowym. Za jego rozwój w formie projektu Open Source odpowiada organizacja non-profit Python Software Foundation. Jego twórcą jest Guido van Rossum, a standardową implementację stanowi CPython napisany w C.\nGdzie wykorzystuje się Pythona?\nJęzyk ten pozwala na napisanie niemalże wszystkiego z wykorzystaniem właściwych bibliotek bądź frameworków, co przekłada się na jego szerokie zastosowanie. Wiele różnych firm wykorzystuje go w swoich aplikacjach. Jest on również językiem wieloplatformowym, ponieważ interpretery dostępne są dla wielu systemów. Obecnie wykorzystuje się go głównie w dziedzinach machine learning czy data science, można go używać również w Raspberry Pi. Backendowy framework Django pozwala natomiast na pisanie wydajnych i eleganckich aplikacji internetowych w krótkim czasie. Python wykorzystywany jest również jako język skryptowy w aplikacjach napisanych w innych językach, np. Blender czy Gimp.\nCzy Python jest dobrym wyborem dla początkujących?\nW trakcie tworzenia Pythona twórcom przyświecała idea, aby był on łatwy do zrozumienia i przyjazny dla początkujących. Jego kod można czytać jako zwykły tekst po angielsku. Składnia języka jest przede wszystkim zwięzła i przejrzysta, jednak duże znaczenie mają tutaj białe znaki oraz formatowanie kodu. Właśnie ta cecha wyróżnia Pythona od innych języków. Wykorzystuje on wcięcia i angielskie słowa tam, gdzie w innych językach są znaki interpunkcyjne. Posiada również mniej konstrukcji składniowych.\nPyton to język dynamicznie typowany. Oznacza to, że nie ma potrzeby ustawiania typu dla zmiennych, a zarządzaniem pamięcią zajmuje się garbage collector. Stanowi to spore ułatwienie dla początkujących programistów. Nie muszą oni skupiać się na nauce właściwego programowania, jednak trzeba mieć na uwadze, że nieprawidłowo wcięty kod może być mylący. Wtedy kompilator lub czytający go programista mogą różnie go zinterpretować. Wszytko to sprawia, że jest to język polecany dla osób, które dopiero chcą rozpocząć swoją przygodę z programowaniem.\nZobacz także: Chcesz programować? Przyda się aplikacja do nauki programowania


Words that end with double letters 94 Things you take on a picnic 94 Something sticky 94 Lake Picture 94 Star 94 emoji quiz answers 94 game\nZabezpieczenie przed ciążą -blog o sexie\nSpis treściSpis treściObsah\nNajlepsze sposoby zabezpieczenia przed ciąża\nWiększość ginekologów, twierdzi że znaczna część ciąży w Polsce nie jest planowana, ma to związek z nieumiejętnym stosowaniem mechanicznej, naturalnej, bądź hormonalnej antykoncepcji. Poniżej sposoby zapobiegania ciąży wymienione w kolejności od najbardziej skutecznej.\nPoniżej sposoby antykoncepcyjne, wymienione od najbardziej skutecznego:\n100,0 % – Tabletki antykoncepcyjne\n99,9 % – Hormonalna spirala wewnątrzmaciczna\n99,5 % – Implanty hormonalne\n98,0 % – Minipigułki\n94,0 % – Prezerwatywa (kondom) ze środkiem plemnikobójczym\n88,0 % – Prezerwatywa dla kobiet\n85,0 % – Diafragma i kapturek naszyjkowy\n80,0 % – Globulki i kremy plemnikobójcze\nO tym jakiej antykoncepcji będziemy używać, należy podjąć w czasie wizyty u lekarza ginekologa, który przed podjęciem decyzji powinien skierować nas na badania:\nwymazy z pochwy – cytologiczny i czystości pochwy\nNa podstawie tych badań lekarz będzie mógł określić jaki sposób antykoncepcji będzie najodpowiedniejszy.\nKrótki opis wyżej wymienionych metod zapobiegania ciąży.\nObecnie przy odpowiednim stosowaniu, jest to 100% środek antykoncepcyjny. Estrogeny skutecznie blokują owulację, a progesteron zmienia konsystencję błony śluzowej macicy tak, by nie mogła przyjąć zapłodnionego jajeczka. Używanie pigułek wymaga uprzedniej konsultacji z lekarzem ginekologiem.\nRyzyko pojawia się wtedy, gdy kobieta zapomina o zażyciu pigułki, wtedy zabezpieczenie nie jest całkowite. Są kobiety, dla których pigułki są zalecane (np. z zaburzeniami cyklu miesiączkowego) i takie, u których istnieją wyraźne przeciwwskazania (np. choroby zakrzepowo-zatorowe, schorzenia wątroby, nałóg palenia tytoniu i cukrzyca).\nSpirala zalecana jest głównie dla kobiet po 35 roku życia. Jest jednym z najdłużej działających środków antykoncepcyjnych, 5 lat od momentu założenia. Spirala to niewielkie urządzenie w kształcie litery T, wykonane z plastiku i miedzi, wkładane do wnętrza macicy przez lekarza ginekologa.\nCiąża może być wynikiem nieprawidłowego założenia spirali lub zmiany w jej pozycji w macicy, dlatego zalecana jest kontrola co najmniej 2 razy w roku. Stosowanie spirali wewnątrzmacicznej może spowodować że krwawienia miesiączkowe mogą stać się bardziej nasilone, być bardziej bolesne lub trwać dłużej.\nImplanty nie obciążają wątroby, dlatego też może być stosowany przez kobiety, które mają problemy z wątrobą. Implant jest niewielką, giętką rurką (w przypadku niektórych firm są to dwia pręciki) nasączoną hormonem progestagenowym, które po wszczepieniu pod skórę, wewnętrzną część ramienia, działają antykoncepcyjnie przez 4 lata. Implant mogą sprawiać problemy podczas usuwania. Niektóre kobiety mogą mieć nieregularne miesiączki przez pierwszy rok stosowania.\nKobieta odzyskuje płodność, już po ok 2 dniach od usunięcia implantów.\nZalecane dla kobiet które nie mogą przyjmować estrogenów, karmiących, palących. Pigułki jednoskładnikowe, zawierają niskie dawki jednego hormonu – gestagenu. Działanie polega na blokowaniu plemnikom drogi do komórki jajowej na wysokości szyjki macicy.\nPigułki muszą być zażywane codziennie mniej więcej o tej samej porze, w przypadku gdy zapomnimy o zażyciu wzrasta ryzyko zajścia w ciążę.\nJest to najbardziej popularna forma antykoncepcji, jedna z najbardziej dostępnych i bezproblemowego użycia. Prezerwatywy zabezpieczają przed zakażeniami dróg rodnych i zarażeniem wirusami (rzeżączka, kiła, wirus HIV). Prezerwatywa z jednej strony jest zamknięta i na ogół zakończona u góry niewielkim zbiorniczkiem, w którym zbiera się nasienie po wytrysku. Kondom zakłada się na członka w stanie erekcji tuż przed odbyciem stosunku płciowego.\nJako „preparat nawilżający” nie zaleca się stosowanie prezerwatywy i oliwki dziecięcej, ponieważ jego wytrzymałość drastycznie spada. Najlepiej skorzystać z żeli intymnych. Również nie odpowiednie założenie kondoma może być powodem zapłodnienia.\nPrezerwatywy są wykonane z kauczuku, wkłada się je do wnętrza pochwy kobiety, przeznaczone dla kobiet które nie mogą stosować metod hormonalnych. Chronią przed zarażeniem wirusami i zakażeniami dróg rodnych.\nMoże nastąpić gdy prezerwatywa zsunie się. Podczas używania prezerwatywy nie należy stosować antykoncepcyjnych lub leczniczych preparatów dopochwowych.\nDiafragma i kapturek naszyjkowy\nMają postać stożkowatej, okrągłej wkładki wykonanej z delikatnej gumy, którą wsuwa się do pochwy, gdzie tworzy barierę pomiędzy męskim nasieniem a wejściem do szyjki macicy. Wybierając taki sposób antykoncepcyj, należy udać się do ginekologa w celu dobrania odpowiedniego rozmiaru wkładki (od 50 do 100 mm średnicy). Stosowane w połączeniu z środkiem plemnikobójczym. Co pół roku należy wykonywać badania kontrolne czy diafragma i kapturek naszyjkowy jest dobrze dopasowany. Metoda jest odpowiednia dla młodych kobiet, które są przed 30 rokiem życia.\nRyzyko wzrasta jeśli wkładka zostanie usunięta przed upływem 6 godzin po stosunku. Również u kobiet po trzydziestce ryzyko stosowania jest duże !\nDopochwowe kremy antykoncepcyjne, zmniejszają ruchliwość plemników, zapobiegają zapaleniu pochwy. Krem wprowadza się do pochwy przy użyciu specjalnego aplikatora. Działanie do 6 godzin. Globulkę wkłada się do pochwy na 10 – 15 minut przed stosunkiem. Globulki obficie się pienią i dlatego też nie są zbyt chętnie stosowane, z\nNależy pamiętać by stosować do 10 min przed stosunkiem.\nJak zostać demonem seksu ?\nKamasutra – Pozycje Tao (film)\nNasz pierwszy stosunek\nO czym myślą kobiety podczas sexu?\nCzy łatwo doprowadzić kobietę do orgazmu?\nCyberseks – wirtualne figle naszych czasów\n7 przyczyn problemów z erekcją – co ją powoduje?


Nysa - Zakochaj się we Włoszech\n2018-02-19, 10:11 autor: MR\nMasz ochotę na wypoczynek poza granicami Polski, ale zastanawiasz się, gdzie mógłbyś się udać? Jeśli jeszcze nie byłeś we Włoszech, to nie masz się nad czym zastanawiać! To malownicze państwo gości u siebie rocznie ponad 46 milionów turystów o każdej porze roku i jest jednym z najlepiej prosperujących turystycznie krajów na całym świecie.\nJest tu tyle miejsc do zwiedzania, że nie sposób ich wszystkich wymienić. Jeśli jesteś fanem zimowych sportów, to koniecznie wybierz się na narty we Włoszech z https://www.taksidi.pl/ i rozkoszuj się cudownymi widokami podczas zjazdów. Natomiast, jeśli jesteś nastawiony na zwiedzanie, to nie zapomnij o kilku ważnych miejscach, które przedstawiamy poniżej.\nZabytek ten znajduje się w Rzymie - stolicy Włoch. Jest to wizytówka i odwieczny symbol tego miasta. Koloseum Rzymskie zostało wybudowane w latach 72-79 za panowania cesarza Wespazjana. W starożytności było to miejsce walk, przez co było ono wyposażone we wszelkiego rodzaju podnośniki i zapadnie, które służyły zarówno ludziom, jak i zwierzętom. Mieściło ono nawet 70 tysięcy widzów (takiego wyniku nie powstydziłby się żaden współczesny stadion)! Teraz jest jedynie zabytkiem, który można zwiedzać i uczyć się jego historii. Jest to tak naprawdę muzeum umieszczone na świeżym powietrzu. Mówi się, że można zwiedzać je kilkakrotnie, a za każdym razem robi tak samo duże wrażenie.\nJest ona potocznie zwana „miastem na wodzie”. Nie bez powodu - gdzie się nie obrócisz, tam zobaczysz kanały wodne i gondole z turystami. To miejsce niezaprzeczalnie ma swoją magię i urok. Jego „sercem” jest Plac Świętego Marka - tam odbywają się najważniejsze i największe wydarzenia. Znajdziesz tam również dzwonnicę Campanila, z której szczytu możesz obejrzeć bajeczną, zapierającą dech w piersiach panoramę Wenecji, Bazylikę Świętego Marka, która jest miejscem spoczynku Marka Ewangelisty (by do niej wejść musisz uzbroić się w cierpliwość, bo kolejka do wejścia jest ogromna przez niesamowitą ilość turystów) oraz Zegar Świętego Marka. Na placu Świętego Marka znajdziesz też dużą ilość kawiarni i restauracji, lecz chcąc tam zjeść, musisz przygotować się na spore wydatki, ponieważ ceny są jedynym minusem Wenecji. Będąc tam nie zapomnij również o przejażdżce gondolą - jest to bodaj największa atrakcja tego wyjątkowego miejsca.\nJest to skupisko pięciu miasteczek, znajdujących się na skałach. Jest określone mianem parku narodowego i według opinii wielu turystów jest on najpiękniejszy w całych Włoszech. Jest położone jednocześnie w górach i nad morzem. Ze względu na niesamowite widoki rozciągające się z wysokości, plaże, groty, skały i tym podobne atrakcje – to miejsce jest pod ochroną. Na Cinque Terre składa się Vernazza, Monterosso, Riomaggiore, Manarola oraz Corniglia, dlatego jego polski odpowiednik to „Pięć Ziem”. Jeśli raz postawisz tam swoją nogę, to na pewno nie oprzesz się, by wrócić tam raz jeszcze.\nJest to miasto położone na wzgórzu w Toskanii, w prowincji Siena. Znajduje się na wysokości 334 metrów, tuż nad doliną Elsy. San Gimignano ze wszystkich stron otoczone jest murami. Widok, jaki tam zastaniesz, przeniesie cię do innej epoki za sprawą średniowiecznej architektury oraz wysokich wież, będących atrakcją tamtejszej starówki. Przez turystów jest ono potocznie nazywane „Manhattanem średniowiecza”. Widok, jaki można ujrzeć z zabytkowej wieży Torra Grosse, na pewno oczaruje każdego turystę. Wieczorem wszystkie budowle oświetlone są reflektorami – takiego obrazu ciężko nie zachować w swojej pamięci do końca życia.\nWłochy to też niesamowita kuchnia i wiele innych atrakcji. Nie zależnie od tego czy wybierasz się na skosztowanie regionalnej, prawdziwiej pizzy, czy może wybierasz się na narty we Włoszech albo na zwiedzanie jednego z klimatycznych miasteczek, staraj się czerpać jak najwięcej z tej podróży. Spróbuj znaleźć czas na jak najwięcej atrakcji, chociaż jest tam tyle pięknych miast wartych zobaczenia, że nie starczy ci czasu, by zwiedzić je za jednym razem. Nic dziwnego, że Włochy są tak oblegane przez turystów z całego świata - naprawdę trudno jest się w nich nie zakochać i nie chcieć tam wrócić. Znajdź sobie współtowarzysza i już dziś zacznijcie pakować się na najlepszą wycieczkę w waszym życiu.


Rzeszowianie omijają korki jeżdżąc przez Lisią Górę | Rzeszów Nasze Miasto\nRzeszowianie omijają korki jeżdżąc przez Lisią Górę\nOpublikowany wczoraj artykuł autorstwa januszka104 wzbudził spore zainteresowanie. Dostaliśmy pytania - jak droga pozbawiona ograniczeń może przebiegać przez środek rezerwatu? Zapytaliśmy o to Miejski Zarząd Dróg i Zieleni i Dyrekcję Ochrony Środowiska\nWjeżdżając do rezerwatu Lisia Góra od strony WSK, można wyjechać aż w Zwięczycy. To skrót, z którego korzystali kierowcy omijający popołudniowe korki. Dotąd nielegalny, bo wjazdu bronił znak zakazu ruchu. Od kilku dni znaku nie ma, a drogą może jechać każdy.\nDotychczas obowiązujący znak zakazu ruchu ulicą Leśną nie dotyczył tylko mieszkańców kilku pobliskich domów. Kierowcy jednak mimo zakazu, chętnie korzystali z tego skrótu. To łatwy sposób na ominięcie korków na Podkarpackiej i Powstańców Warszawy.\nZnak obiecał ściągnąć prezydent na jednym ze spotkań z mieszkańcami Zwięczycy. – Zdecydowaliśmy się przychylić do prośby mieszkańców, zwłaszcza że niedługo rozpoczyna się remont ulicy Podkarpackiej i potrzebna jest jakaś alternatywa dla kierowców – mówi Robert Mierzwa z Miejskiego Zarządu Dróg i Zieleni w Rzeszowie.\nPytanie, co na takie rozwiązanie ochrona środowiska?\n- Ulica Leśna ma status drogi publicznej i należy do miasta – mówi Magdalena Grabowska, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Rzeszowie. W związku z tym MZDiZ mogła bez konsultacji z nami znak usunąć. Jeśli zmiana nie spowoduje radykalnego natężenia ruchu na Leśnej, nie powinno to zaszkodzić rezerwatowi.\nUrzędnicy przypominają, że nadal obowiązuje zakaz ruchu na bocznej drodze, która prowadzi na deptak nad Wisłokiem.\nMateriał oryginalny: Rzeszowianie omijają korki jeżdżąc przez Lisią Górę - Warszawa Nasze Miasto\nTrzy kolizje drogowe w ciągu dwóch dni\nSześć kolizji drogowych


ŚwiatBoris Johnson trafił na oddział intensywnej terapii\nŚwiat: Boris Johnson trafił na oddział intensywnej terapii\nDodano 6 kwietnia 2020, 21:32 66\nJak podało BBC, polityk trafił na oddział intensywnej terapii. W ostatnim czasie stan premiera Wielkiej Brytanii pogorszył się. Boris Johnson w niedzielę wieczorem został przyjęty do szpitala z powodu gorączki wywołanej przez koronawirusa.\n– Stan brytyjskiego premiera Borisa Johnsona w ciągu poniedziałkowego popołudnia pogorszył się, ale szef rządu jest pod znakomitą opieką. Od niedzielnego wieczoru premier jest pod opieką lekarzy w St Thomas' Hospital w Londynie, gdzie został przyjęty z powodu utrzymujących się objawów koronawirusa. W ciągu tego popołudnia stan premiera pogorszył się i za radą swojego zespołu medycznego został przeniesiony na oddział intensywnej terapii w szpitalu – poinformował rzecznik premiera.\nWielka Brytania – powolna stabilizacja\nKolejne 439 osób zmarło w Wielkiej Brytanii z powodu koronawirusa – poinformowało w poniedziałek po południu brytyjskie ministerstwo zdrowia. To najmniejsza dobowa liczba zgonów od początku kwietnia. Łącznie z powodu koronawirusa w Wielkiej Brytanii zmarło już 5373 osób, co oznacza, że stała się ona piątym krajem – po Włoszech, Hiszpanii, USA i Francji – w którym liczba zgonów przekroczyła 5000.\nBilans nowych zgonów obejmuje 24 godziny między 17.00 w sobotę a 17.00 w niedzielę. To drugi dzień z rzędu z wyraźnie niższą liczbą nowych zgonów niż poprzedniego dnia. W sobotę poinformowano o rekordowej jak dotąd liczbie zgonów – 708 (dotyczyła ona doby między czwartkowym a piątkowym popołudniem), w niedzielę o 621. To zarazem pierwszy przypadek od 31 marca, by liczba nowych zgonów była mniejsza niż 500.\nWyraźnie zmniejsza się także dynamika wzrostu. Podana w poniedziałek ogólna liczba zgonów -–5373 – jest o 8,9 proc. wyższa niż poprzedniego, a to najniższy wskaźnik od prawie miesiąca.\n/ Źródło: BBC / PAP\nJshktl IP 7 kwietnia 2020, 12:50\nJak zwykle Angole się nie przejmują. Statystycznie umrą najsłabsze jednostki i osoby stare czyli te które najbardziej obciążają służbę zdrowia. Gospodarka na pierwszym miejscu.\nPrzyszła kryska na Matyska IP 7 kwietnia 2020, 09:27\nBojec chciał zaczynać życie od nowa , narzeczona młoda , drwił z choroby za nic miał zapobieganie epidemii .\nAOB__ IP 7 kwietnia 2020, 09:05\nCiekawostka: on jest częściowo Żydem i Turkiem. Chociaż większość przodków Borisa Johnsona to Anglicy, to jego jeden jeden pradziadek (od strony matki) to Żyd Elias Avery Lowe (znany paleograf), natomiast od strony ojca jeden z pradziadków to turecki polityk Ali Kemal, muzułmanin. Ma także pewne francuskie i niemieckie korzenie jeszcze.\nko$$$cielny IP 7 kwietnia 2020, 07:58\nRządząc i ich rodziny mają pierwszeństwo w przyjęciach do szpitali i do pomocy medycznej medycznej !? To taka równość panuje , taka demokracja i sprawiedliwość !? Czy obywatele mają głosować na taką uprzywilejowaną kastę ?\nmały wladzio IP 7 kwietnia 2020, 07:11\nWyobraźmy sobie wpisy twitterowe naszych czołowych "autorytetów moralnych" gdyby to,co Johnsonowi przydarzyłoby się "znienawidzonemu kaczorowi".....