Stalowy mur między USA a Meksykiem w Nogales, Arizona. Fot. Peg Hunter/flickr.com\nPowieść Jeanine Cummins jest jedną z tych książek, w przypadku których cień skandalu rzuca się na lekturę jeszcze długo przed jej rozpoczęciem. Spróbowałam oddalić się od tego kontekstu i sprawdzić, czy „Amerykański brud” da się obronić pod względem literackim, nawet jeżeli prawo autorki do pisania o doświadczeniu meksykańskich imigrantów jest podawane w wątpliwość.\nSkandal wokół Jeanine Cummins można opisać w bardzo krótkich słowach, które nie oddają jednak w pełni wielowymiarowości dyskusji, która nie tylko przetoczyła się przez recenzenckie kolumny i kluby książki w Stanach, ale skłoniła do ostrej wymiany zdań całą rzeszę komentatorów. Można by więc powiedzieć, że problem polega na tym, że autorka jest biała, nie pochodzi z Meksyku, jej doświadczenie nie ma nic wspólnego z nielegalnym przekraczaniem południowej granicy Stanów, na której nie powstał mityczny mur Donalda Trumpa, a jej książka nie jest adekwatnym opisem tego, co spotyka każdego dnia imigrantów i azylantów.\nNie bez znaczenia okazał się kontekst ekonomiczno-prestiżowy. W przeciwieństwie do pisarzy latynoskich – w szczególności identyfikujących się jako Chicano/a – na autorkę czekała niebagatelna gaża i przekłady na kilkadziesiąt języków. Pojawiły się też zapowiedzi filmowej adaptacji tej historii. Do lektury szerokim gestem zachęcała też Oprah, najwyraźniej niezrażona skandalem z kilkanaście lat temu rekomendowaną w jej klubie książki pozycją – Milionem małych kawałków Jamesa Freya, która okazała się o wiele bardziej fikcyjna, aniżeli wskazywałby na to stempel autobiograficzności.\nMożna by wzruszyć ramionami, oburzyć się na niesprawiedliwe kalumnie wobec wiedzionej dobrymi intencjami i wrażliwością autorki, przy okazji powspominać, że kiedyś to były czasy, teraz nie ma czasów, i powiedzieć, że legitymacja lub jej brak nie powinny decydować o wartości dzieła literackiego. Stosując takie kryteria, powinniśmy odsądzić od czci i wiary zarówno Kiedy umieram Williama Faulknera, jak i Wiek żelaza i trylogię o Jezusie J.M. Coetzee’ego. Przykładów tego rodzaju transgresji możemy znaleźć wiele – nie wszystkie wytrzymają pewnie próbę czasu i krytycznej rewizji. Jestem jednak przekonana, że obrona możliwości przyjęcia podmiotowości innej aniżeli ta, którą mamy w akcie urodzenia i własnej biografii, jest fundamentalna dla twórczości literackiej. Można to uznać za kulturowy konserwatyzm, sądzę jednak, że za miarę powinna posłużyć mieszanka etyki i oceny krytycznoliterackiej. Lepszego rozwiązania wciąż na horyzoncie nie widzę.\nAmerykański brud nie mieści się w kategorii wspomnianych książek nie tylko dlatego, że Stephen King myli się, pisząc, że to „arcydzieło”, a arogancja wydawcy zapowiadającego na okładce, że to „jedna z najważniejszych powieści naszych czasów”, przekracza granice promocyjnej przyzwoitości. Gaża autorki również w ograniczonym stopniu wpływa na moją wyobraźnię. Jestem przekonana, że gdybym była na miejscu Myriam Gurby i autorów doświadczających dyskryminacji w „najlepszym kraju na świecie”, widziałabym to zgoła bardziej wyraziście.\nNie jest jednak tak, że perspektywa ta jest mi całkowicie obca. Chciałabym powiedzieć, że nigdy nie zaproszono jako keynote speakera konferencji na temat rozpadu bloku wschodniego eksperta ze Stanów, który ma wielokrotnie mniejszy dorobek w tej dziedzinie niż naukowcy z naszej części świata występujący jako szeregowi paneliści. I że to odizolowane przypadki, gdy wydawca odmawia publikacji książki naukowej, w której odsetek zachodnich badaczy jest zbyt mały. I że mówienie o istnieniu niepisanych humanistycznych i krytycznych hierarchii – dzielenia czasu, widoczności, a nawet tematów – to dzielenie włosa na czworo. Chciałabym móc to powiedzieć, ale to nieprawda. Dlatego dyskusja wokół Amerykańskiego brudu dotyczy również nas – nawet jeśli tylko pośrednio, a kontrasty i podziały etniczne nie są u nas tak jaskrawe jak w Stanach.\nArcydzielność Amerykańskiego brudu wydaje mi się ponurym żartem, choć przed lekturą dopuszczałam możliwość, że mamy do czynienia z niezrozumianym przez część publiczności nowym Steinbeckiem. Rzadko używam w krytyce literackiej tak mocnych słów, ale tym razem nie znajduję innych, które byłyby uczciwe: to literacki kicz, narracyjna i językowa tandeta, kulturowa uzurpacja i pornograficzne spojrzenie na przemoc i ubóstwo. Nie ma tu mowy nawet o mitycznej „dobrej lekturze”, ale o tekście, którego subtelność oddała w istocie dekoracja na jednym ze spotkań promocyjnych. Pięknie przystrojone pakiety z kwiatami i drutem kolczastym. To literacki skandal nie dlatego, że autorka nie ma meksykańskich korzeni. To skandal, bo pod płaszczykiem dobrych intencji i uniwersalnej empatii autorka wykorzystała cały repertuar kulturowej eksploatacji.\nPowieść rozpoczyna się od wielostronicowej sceny egzekucji całej rodziny Lydii, sentymentalnej księgarki z Acapulco. Mąż Lydii – święty za życia dziennikarz – naraził się narkotykowemu kartelowi, pisząc o ich interesach i przestępstwach gangu. Ze strzelaniny ocaleni są tylko ona i ośmioletni syn – kreowany jako „młody starzec” – dziecko, które ma cechy dojrzałego mędrca, zapamiętujący dodatkowo nadzwyczajną ilość geograficznych faktów. Lydia, mimo że całe swoje życie spędziła w Meksyku, a jak się później dowiadujemy, wielokrotnie spędzała też długie dni, ukrywając się w hotelach po artykułach męża – sytuację tę przeżywa tak, jak gdyby przemoc tego rodzaju była dla niej nie do pomyślenia. Nie ma też dokładnie zaplanowanej drogi ucieczki – niestety ten czas poświęciła na – uwaga, spoiler! – romansowanie (oczywiście platoniczne!) z… – uwaga, spoiler nie do uwierzenia! – królem mafiosów, który okazał się też wrażliwym czytelnikiem poezji i admiratorem księgarni Lydii oraz jej wdzięków:\n„– Wiem, że trudno ci poukładać to sobie w głowie – oznajmił Sebastián. – Widzę, że jest to dla ciebie trudne, przykro mi. – Zamilkł, by po chwili kontynuować: – Ale on jest mordercą, Lydio. I to seryjnym. Ten człowiek ma krew na rękach.\nTen człowiek. Potrząsnęła głową. Sebastián wstał, położył dłonie na oparciu swojego krzesła i przysunął je do stołu. – Nie jest tym, za kogo go uważałaś.\n– Ale sam wczoraj powiedziałeś, że ci Los Jardineros nie są tak bezwzględni jak inne kartele”.\nMimo że zagrożenie po publikacji artykułu o Javierze wydaje się oczywiste, para nie decyduje się tym razem ukrywać. Lydia stwierdza, że wszystko będzie w porządku, i to zdaje się wystarczającym argumentem. Tego rodzaju motywacje oraz reakcje bohaterów na wydarzenia i kontekst lokalny wydają się niemal nie z tej planety. Lydia zachowuje się, jakby Meksyk był jej równie obcy co czytelniczkom z klubu książki Oprah, a przemoc w kraju tak rzadka jak posiadanie broni palnej w Polsce. Oczywiście, moglibyśmy uznać, że naiwni i nieświadomi też powinni mieć swoją reprezentację literacką. A jednak Lydia jest przedstawiona jako żona dziennikarza śledczego, z którym przy kolacji rozmawia o jego pracy, kobieta inteligentna, oczytana, spotykająca się na co dzień z wierchuszką kartelu. Sprzeczności i kreowanie postaci za pomocą osobliwych klisz kulturowych rozciągają się na inne przypadki. Syn, z którym ucieka Lydia, jest w wielu partiach tekstu kreowany na co najmniej dojrzałego nastolatka. Doradza młodym kobietom, dokonuje analizy sytuacji, rozgrywa strażników. W innych z kolei – mamy przed oczami kilkuletniego berbecia kurczowo trzymającego się matki. To jednak nie głębokie paradoksy, ale literacka walka o możliwie najmocniejszy efekt emocjonalny wywołany u czytelnika. Po trupach do celu.\nSprzeczności i klisze w opisywaniu postaci sięgają też innych sfer. Niewiarygodność głównej bohaterki odciska się na całej powieściowej kreacji, wyraźnie pisanej z myślą o czytelniku, który odczuwa dystans wobec tego, co może spotkać ludzi przedzierających się przez granicę. To powieść bardzo przeciągnięta, rozpisująca każdą najmniejszą czynność na niekończące się zdania. Moje skojarzenia szły w kierunku niskobudżetowych seriali obyczajowych, w których postaci stale wchodzą do pomieszczeń i z nich wychodzą, tworząc pozór dynamicznej akcji. Obok tego pojawia się psychologiczna introspekcja, która jednak nie przybliża nas do przeżywanych właśnie zdarzeń, ale pozwala na zajęcie bezpiecznej pozycji dystansu: „Jeszcze tydzień temu wrzeszczałaby na Lucę, by się odsunął. Powiedziałaby mu, żeby nie stał tak blisko krawędzi. Chwyciłaby go, aby się upewnić, że jest bezpieczny i nic mu się nie stanie. Teraz musi wprowadzić swoje dziecko na ten jadący pod nimi pociąg”. Dlaczego meksykańskie imię dziecka zapisujemy po włosku, to już zupełnie inna historia.\nW długich godzinach, które poświęciłam na przeczytanie tej powieści, wielokrotnie łapałam się na tym, że „widzę” Lydię jako białą kobietę, a jej syna – jako białego chłopca. Tekst stwarza to wrażenie, co jakiś czas dosłownie „przypominając” nam i, zdaje się, samym bohaterom, kim są. Kojarzy się to z koszmarną sceną z serialu Gotowe na wszystko, w którym córka Gabrielle Solis wpada w rozpacz, gdy dowiaduje się od matki, że jest Meksykanką. Amerykański brud lokuje się bardzo blisko tego doświadczenia: „Naprawdę są migrantami. Oto kim się stali. Ten prosty fakt, pośród innych ciężkich zmian w jej nowym życiu, pozbawia ją tchu”. Co jakiś czas natrafimy więc na klasyczne gesty autoegzotyzacji – tu bohaterka podzieli się wspomnieniem koloru skóry członków rodziny (zaskoczona wyraźnie ich rozmaitością), w innym miejscu tłumaczy, z czego składają się zjadane potrawy, w innych odkrywa istnienie rdzennych Amerykanów, w jeszcze innych pojawia się potrzeba doprecyzowania reguł katolicyzmu (ale bez przesadnej biegłości).\nPowieść usiana jest stereotypami o kulturze meksykańskiej i szerzej – wyobrażeniami o świecie na południe od Stanów Zjednoczonych. To tanie, wyuczone gesty, które raczej sugerują próbę skrócenia dystansu aniżeli kulturową biegłość. W całym tym zestawie osobliwości najbardziej frapująca wydaje mi się jednak inna nieświadomość Lydii: otóż dopiero podczas ucieczki do Stanów dowiaduje się ona o istnieniu ICE. Jedna z najbardziej przerażających agencji rządowych, źródło lęków wszystkich nielegalnych imigrantów, regularnie zajmująca pierwsze strony gazet ze względu na swoją bezwzględność tutaj jest zaskakującą nowiną. Całość podróży utrzymana jest w konwencji niemal sensacyjnej, thrillerowej. Czy to na pewno najlepsza decyzja? Nie jestem przekonana, czy taki rodzaj czytelniczej ekscytacji (często określanej jako „szybko się czyta”) oddaje na pewno historię migrantów w formie, która może skutecznie przybliżyć nam te – nierzadko traumatyczne – doświadczenia.\nJednym z problemów, nad którymi chyba zbyt często przechodzimy do porządku dziennego we współczesnej kulturze, jest sposób wykorzystania języka angielskiego i języka samego doświadczenia. W wielu mniej (np. serial Katarzyna Wielka) lub bardziej (np. serial Czarnobyl) udanych tekstach kultury bez wahania stosuje się język angielski jako język dialogowy. Opiera się to na założeniu umowności – aktorzy są anglojęzyczni, produkcja jest anglojęzyczna, mniejsza z tym, że pokazujemy Rosjan. Wiemy jednak, że „tak naprawdę” mówią oni po rosyjsku. Rozumiemy konwencję i realia współczesnej kultury. Kłopotliwe staje się dopiero zamieszczanie napisów w języku opisywanej rzeczywistości czy – jak w Czarnobylu – komunikatu ostrzegawczego mimo wszystko po rosyjsku. Zachodnie ucho lubi taki koloryt, natomiast oko nie lubi czytać napisów. Zabieg ten sprawdza się mniej więcej do tego samego wrażenia co oczywiste francuskie słowa w reklamach perfum czy słodyczy.\nPrzypadek Amerykańskiego brudu jest jednak o wiele bardziej osobliwy. Otóż tekst w całości jest napisany po angielsku, jednak bohaterowie wtrącają liczne słowa po hiszpańsku. Dziwaczność tego rozwiązania dałoby się obronić, gdyby akcja działa się już w Stanach albo gdyby zastosowano jakikolwiek zabieg uzasadniający taką formę komunikacji. Efekt, który w ten sposób powstaje, jest jednak wyłącznie alienujący: osoby nieanglojęzyczne wydają się pozbawione języka. W tym kontekście ograniczenie się wyłącznie do języka angielskiego byłoby przynajmniej klarowne. Hiszpańskie wyrażenia, którymi usiane są dialogi, to całe klasy słów ze stocka, dodatkowo opatrzone w polskim przekładzie przypisami.\nWrażenie dziwnej nieporadności językowej, niezrozumiałości i protekcjonalizmu nie znika do samego zakończenia. Prawdziwi meksykańscy imigranci i azylanci mają język dla tego doświadczenia. Tutaj są dziwnymi kreacjami ku uciesze czytelnika, który „trochę słów chwycił”. Warto się zastanowić, jak autorka chce nas w ten sposób łaskotać.\nTo dobry moment, by wspomnieć o przekładzie tej powieści. Poza drewnianym stylem, który przewyższa nawet toporność języka oryginału, pojawiają się tu kwiatki, jakich świat nie widział – we fragmentach, w których bohaterka rozmawia z innymi migrantami zmierzającymi do USA, wkrada się niespodziewany gość: „Hinduska potrząsa głową”. Skąd nagle, zapytamy, pojawia się wśród pieszych migrantów Hinduska? Wielkie jest dziedzictwo Krzysztofa Kolumba w tworzeniu narracji o rdzennej ludności Ameryki. Jeszcze większe – w fundamentach, jakie położył dla wszystkich tych, którzy dziś są pewni, że ich język najlepiej opowie historię upodrzędnionych.\nJeanine Cummins, Amerykański brud, przeł. Piotr Raganowicz, Paulina Raganowicz, Wydawnictwo NieZwykłe 2020


U Pana Fotografa | Fotograf Ślubny ❤ Zobacz ZDJĘCIA: 45\nPAKIET FOTO-VIDEO JUŻ OD 7.500 ZŁ\nPełna oferta do pobrania z naszej strony: https://upanafotografa.pl\nSprawdź swój termin w kalendarzu.\nKażde wesele jest wyjątkowe i niepowtarzalne, dlatego wiemy że nie możemy zawieść.\n3000 zł - 10900 zł\nOferta - U Pana Fotografa\n4500 zł - 5400 zł\nOFERTA_FOTO-VIDEO U PANA FOTOGRAFA.pdf\nOpinie - U Pana Fotografa\nSzczerze polecam!!! Pełen profesjinalizm, wszystkie nasze prośby zostały spełnienie, zdjęcia przepiękne. Efekt końcowy przewyższył nasze oczekiwania. Dziękujemy za piękną i unikalną pamiątkę naszego ślubu.\nJestem zachwycona współpracą z Panem Robertem zdjęcia przepiękne, a film rewelacyjny. Nie mogłam trafić lepiej! Polecam z całego serca :)\nMieliśmy okazje współpracować z Panem Robertem w naszym dniu. Znaleźliśmy gow właśnie przez tą stronę. Jesteśmy mega zadowoleni! Widać, że ekipa zna się na tym co robi i robi to z pasją. Polecam z całego serca !!!\nPiękne zdjęcia i sesja. Super komunikacja. Bardzo polecam. Dziękujemy\nPomimo ślubu oraz sesji w trakcie pandemii i konieczności przekładania terminów Pan Robert nie robił nigdy żadnych problemów. Na miejscu był zawsze o czasie a zdjęcia wyszły świetne.\nPolecamy Pana Roberta! Profesjonalny fotograf! Nie lubimy pozować do zdjęć, a z Panem Robertem było całkiem inaczej. Zdjęcia wyszły naturalnie, piękne barwy, światło. Pozdrawiamy Agnieszka i Adam\nWybraliśmy pana Roberta ponieważ jego zdjęcia wyraźnie odróżniały się na tle konkurencji. Jest to osoba, dla której robienie zdjęć to nie tylko praca a wręcz pasja, przez to czas mija w świetnej atmosferze z dużą dozą humoru bez niepotrzebnego stresu. Efekt pracy całej ekipy przerósł nasze oczekiwania - jesteśmy pod wrażeniem pełnego profesjonalizmu i fantastycznych ujęć. Zdjęcia i film są rewelacyjne dzięki czemu z miłą chęcią do nich wracamy. Szczerze polecamy!\nPrzede wszystkim piękną pamiątką na długie lata za rozsądne pieniądze.\nNie ma takiej sytuacji w której sobie bym nie poradził, nie czuję stresu w kontakcie z klientem, jak również w pracy z aparatem. Kocham to co robię.\nCzy osobiście będę fotografował u nich na ślubie :) Odpowiadam że nie wyobrażam sobie inaczej, chyba że nastąpi jakaś nieprzewidziana okoliczność w postaci choroby.\nW większości przypadków w innym dogodnym dla Pary Młodej dniu po weselu.\nTak warto, przyszli małżonkowie będą mieli okazję oswoić się z obiektywem i lepiej poznać fotografa, co skutkowało będzie mniejszym stresem w dniu ślubu.\nOkoło 2-3 miesiące od momentu wybrania zdjęć do obróbki przez Państwa Młodych. Zdjęcia w oryginalnej formie po selekcji udostępniam do 1 miesiąca od ślubu.\nKontakt - U Pana Fotografa\nU Pana Fotografa poleca\nPałac Mała Wieś Grójec


Tekst Małgorzata Welman, miesięcznik Dziecko 02.03.2015 16:17\nWybór dobrego, wielofunkcyjnego wózka to wyzwanie. Sprawdźcie, na co zwracać uwagę, kupując pierwszy pojazd dla dziecka.\nWózka, który sprostałby wymaganiom wszystkich rodziców, do tej pory nie stworzono. Warto jednak poszukać takiego modelu, który możliwie najlepiej będzie odpowiadał waszym potrzebom.\nOdpowiedzcie sobie na kilka pytań, które sprecyzują Wasze potrzeby:\n• Czy mieszkacie w domu z windą, czy też będziecie wnosić wózek po schodach? Jeśli trzeba będzie pokonywać schody, wózek nie może być za ciężki.\n• Po jakim terenie najczęściej będziecie się wózkiem poruszać - po ulicach czy w plenerze? Na wycieczki do lasu najlepszy będzie wózek terenowy, na dużych pompowanych kołach.\n• Czy będziecie przewozić wózek samochodem? Jeśli tak, koniecznie sprawdźcie, czy po złożeniu zmieści się do bagażnika samochodu.\n• Czy dziecko urodzi się wiosną, czy jesienią? Gondola na chłodniejsze pory roku musi być obszerniejsza, by zmieściło się w niej dziecko ubrane w kombinezon i śpiworek.\n• Jaką sumę możecie przeznaczyć na wózek? Jeśli wasze finanse są skromne, rozważcie kupno wózka używanego - przejrzyjcie ogłoszenia i oferty na aukcjach internetowych. Na tych ostatnich bierzcie pod uwagę przede wszystkim oferty osób, które mieszkają na tyle blisko, byście mogli obejrzeć wózek przed kupnem. Pamiętajcie, że wózek dobrej firmy będzie łatwiej sprzedać, gdy przestanie być potrzebny.\nManewry w sklepie\nZanim wybierzecie się na zakupy, poszperajcie w sklepach internetowych i na forach, by wytypować modele, które obejrzycie w sklepie. W wybranym sklepie, który ma dużą ofertę wózków niemowlęcych, poświęćcie trochę czasu na wypróbowanie każdego modelu, który wam się podoba. Zróbcie kilka zakrętów, pokonajcie próg, zobaczcie, czy wózek jest stabilny i czy gondola nie trzęsie się na każdej nierówności. Poproście sprzedawcę, by pokazał wam, jak wpina się do stelaża gondolę i fotelik samochodowy oraz jak składa się wózek. Zapytajcie też, jakie foteliki samochodowe pasują do wózka, który chcecie kupić, upewnijcie się, co jest w cenie wózka, a za co trzeba zapłacić dodatkowo.\nZawczasu zwróćcie uwagę, czy siedzisko spacerówki ma najważniejsze opcje.\n• Oparcie - łatwo (i cicho) rozkładane do pozycji leżącej.\n• Podnóżek - gdy jest odpowiednio głęboki i dobrze wyprofilowany, nóżki dziecka nie zsuwają się. Ważne, by dało się go podnieść do pozycji leżącej.\n• Pasy - pięciopunktowe zapewnią dziecku bezpieczeństwo w czasie jazdy.\n• Pałąk - dodatkowo zabezpiecza dziecko przed wypadnięciem z wózka. Najlepiej, by można go było bez trudu zdjąć.\n• Siedzisko - przydaje się możliwość ustawienia przodem lub tyłem do kierunku jazdy.\nFolia przeciwdeszczowa ochroni przed deszczem, parasolka przed słońcem, a ciepły śpiworek przed chłodem. Sprawdźcie, czy są wliczone w cenę wózka.\nPrzewiewna, ale z impregnowanej tkaniny odpornej na zabrudzenia. Dobrze, żeby można ją było zdjąć do prania.\nPojemny daje możliwość przewiezienia nawet większych zakupów. Powinien być zdejmowany do prania, bo łatwo się brudzi.\nDuże koła lepiej sprawują się w terenie, ale sprawiają, że wózek więcej waży. Małe skrętne koła pozwalają na lepsze manewrowanie na ulicy (ale z kolei zbyt małe kółka mogą się blokować na nierównościach terenu lub w śniegu).\nGłęboka lepiej chroni przed deszczem i wiatrem. Specjalne otwory i przewiewna tkanina zapewniają dobrą wentylację. Ważne, by rozkładała się i składała jak najciszej. Jeśli ta sama budka będzie chronić spacerówkę, dobrze, by miała okienko z plastiku (można przez nie obserwować śpiące dziecko).\nLekki, najlepiej aluminiowy, ale solidny. A do tego dający się łatwo złożyć do niewielkich rozmiarów.\nCentralny hamulec tylnych kół i blokada skrętności przednich kółek zwiększają bezpieczeństwo dziecka w wózku.\nNa stelażu wózka trójfunkcyjnego można zamontować gondolę dla noworodka i małego leżącego niemowlęcia, fotelik samochodowy (otrzymamy wówczas praktyczny pojazd na krótki wypad z dzieckiem) lub siedzisko spacerówki.


Agregat prądotwórczy TTD-GG3000V-P 3.3 kW HAGEN - Agregaty prądotwórcze - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nNr ref. 82175619\nMoc maksymalna (w kW): 3.1\nMoc nominalna (w kW): 3.0\nCzas pracy (w h): 6.5\nMoc silnika maksymalna (w KM): 5.68\nAgregat prądotwórczy 3.3kW 230/12V TTD-GG3000V-P INV firmy BLANK&HAGEN jest urządzeniem które świetnie sprawdzi się w sytuacjach awaryjnych w domu w trakcie Blackout, na działce, kempingu, łodzi czy samochodzie. Jest prosty w obsłudze i niezawodny. Wyposażony w 4-suwowy 1-cylindrowy silnik OHV o mocy 5,43KM, dzięki któremu wytwarza moc użytkową ciągłą na poziomie 3 kW. Wyposażony jest w dwa gniazda 230V, gniazdo 12V, 5V gniazdo USB, ręczny rozrusznik i licznik motogodzin. czytaj cały opis ...\nMoc maksymalna (w kW)\t 3.1\nMoc nominalna (w kW)\t 3.0\nCzas pracy (w h)\t 6.5\nMoc silnika maksymalna (w KM)\t 5.68\nMoc użytkowa ciągła (w W)\t 3000\nMaksymalne zużycie paliwa (w l/h)\t 2.1\nWysokość (w cm)\t 46.8\nKod EAN: 5903018250533\nNumer referencyjny: 82175619\nOpinie o produkcie Agregat prądotwórczy TTD-GG3000V-P 3.3 kW HAGEN\nUrządzenie spisuje się przy budowie. Po to został zakupiony.\nBardzo przyjemny w użytkowaniu. Nie zawiódł mnie ani razu. Cena do jakości - super!


Krakowski klub seniora Kina Paradox – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\nMałopolskie Centrum Edukacji „,MEC”, Centrum Młodzieży im. dr. H. Jordana oraz Kino Studyjne Paradox zapraszają seniorów (60+) do udziału w bezpłatnych projekcjach filmowych oraz warsztatach w ramach projektu I edycji Budżetu Obywatelskiego Województwa Małopolskiego pn. „KRAKOWSKI KLUB SENIORA KINA PARADOX”.\n1. Chodź, opowiem Ci bajkę: cykl będący okazją do wyjścia z wnukiem do kina. Każdy senior wraz ze swoim podopiecznym będzie mógł obejrzeć bajkę i wysłuchać krótkiego wprowadzenia, a po projekcji – wziąć udział w warsztatach plastycznych (w każdą sobotę o godz. 12.00, od 14.01. r.\ndo 22.04.2017 r.).\n3. Paradoxy obrazu: filmy o fotografii i filmach. Po projekcji warsztaty fotograficzne/filmowe, które pozwolą seniorom na praktyczne poznanie podstawowych pojęć i technik z zakresu tych dwóch dziedzin (w każdą środę o godz. 10.00, od 22.02 do 24.05.2017 r.).\nTags: kino paradoxseniorzyKlub seniora


Instalacja Windows XP, brak CD-ROMu - Problemy z oprogramowaniem - dobreprogramy - forum\nInstalacja Windows XP, brak CD-ROMu\nnika22 (Frezja22) 2008-04-24 16:50:05 UTC #1\nNa komputerze koleżanki był jakiś koń trojański, pojawiały się różne dziwne komunikaty, poprosiła mnie o odświeżenie systemu. Gdy próbowałam zainstalować Windowsa komputer nie uruchomił się z płyty, więc sprawdziłam w BIOSie kolejność bootowania, okazało się, że najpierw jest HDD, potem CD, więc zmieniłam tak, aby najpierw był CD-ROM. I tu zaczęły się problemy. Płyta nadal nie odpaliła, a gdy włączył się Windows to w Moim komputerze nie było w ogóle CD-ROMu, a przy skrócie do niego na pulpicie pojawił się żółty znak zapytania. Postanowiłam z powrotem ustawić kolejność na taką jaka była na początku, ale już w BIOS-ie nie ma do wyboru konkretnego CD-ROMu z numerami tylko po prostu CD/DVD i po uruchomieniu Windowsa CD-ROM nie jest dostęny.\nMa ktoś może jakieś pomysły czemu tak się stało i jak to naprawić?\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-04-24 16:57:16 UTC #2\nMoże niech najpierw koledzy od wirusów i innego badziewia to sprawdzą. Musisz im podać logi z programu hijacthis i combofix: viewtopic.php?f=16&t=36654\nKarmazyn65 (Karmazyn65) 2008-04-24 17:42:56 UTC #3\nSkoro zniknął w BIOS-ie, to nie można wykluczyć następujących usterek sprzętu:\nKiepski kontakz złącza kontrolera z napędem optycznym (przewód zasilający, taśma).\nDowolna kombinacja w.w. usterek.\nPierwszą można spróbować usunąć na poczekaniu przez wymontowanie napędu i ponowne zamontowanie (najlepiej wymienić taśmę na nową 80. żyłową) i sprawdzić z inną wtyczką zasilania.\nluki1puki (Lukasz24510) 2008-04-24 18:16:57 UTC #4\nJezeli wyskoczył żłty znak zapytania to znaczy ze nie ma stera . Wejdz w menadżera urzadzeń i aktualizuj go automatycznie niech system wyszuka stera w sieci i powinno być ok .\nnika22 (Frezja22) 2008-04-24 18:32:17 UTC #5\nZostawiłam ten komputer na jakiś czas wyłączony, bo już nie miałam na niego siły, potem go włączam, a z CD-ROMem wszystko w porządku. No to szybko płytka instalacyjna, format, a tu 13 minut przed końcem instalacji się zacięło i tak sobie stoi, a napęd warczy tak jakby próbował odczytać z płyty i nie mógł. Teraz to dopiero mam problem, nie wiem czy mogę wyłączyć komputer w trakcie instalacji czy nie?\nPewno to będzie jednak wina sprzętu, ale z tym to bym wolała iść do serwisu, sama i tak nie naprawię, tylko jak zakończyć tą instalację?\nKarmazyn65 (Karmazyn65) 2008-04-24 18:55:07 UTC #6\nNie wykluczone, że pada płyta główna - kondensatory.\nbugjo3 (Bugjo3) 2008-04-24 18:56:25 UTC #7\nnajlepiej z innego cd-romu\nPodepnij i sprawdź, przy okazji na miejscu dowiesz się czy winny jest sprzęt\nluki1puki (Lukasz24510) 2008-04-24 19:15:39 UTC #8\nMoże wina sprzętu może płyty z systemem ale z tego co wiem to wgrać system to najprostsza sprawa . O ile sprzęt sprzyja !?\nZabawna historyjka : kolega słysząc pytanie w co gra odpowiedział że od miesiąca gra w windowsa bo co wgra system , nagrzebie i od nowa ! =D>\nW dniu 24.04.2008 , o godzinie 21:15 został dopisany post przez luki1puki\nAtak w ogóle to myśle że to wina płyty z systemem . Bo wątpie aby to była płyta główna bo wtedy wszystko by padło . Spróbuj na odpalonym kompie naprawić albo wgrać windowsa .\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-04-24 19:26:55 UTC #9\nDobra Panowie i Panie, napęd-napędem, ale nika22 , czy ten trojan nadal jest na tym kompie?\nnika22 (Frezja22) 2008-04-24 19:46:29 UTC #10\nJa system instalowałam dziesiątki razy, ale takiego numeru nie miałam jeszcze. Spróbowałam inną kopię płyty włożyć do instalacji, bo myślałam, że może ta jest porysowana, ale znów to samo. Cały czas zatrzymuje się na 13 minutach i trwa rejestrowanie składników.\nNie wiem czy jest koń, raczej nie, bo sformatować się udało, tylko nie chce się Windows zainstalować.\nbugjo3 (Bugjo3) 2008-04-25 13:27:04 UTC #11\nNie wiem czy jest koń, raczej nie, bo sformatować się udało\nmoim zdaniem, jedno nie wyklucza drugiego.\n1.na początek MEMTEST\n2.podepnij inny napęd i spróbuj odpalić go z innego systemu najlepiej UBUNTU (potrafi sporo) i jeszcze przeskanuj pod kontem wirów\n3.przeformatuj go innym narzędziem niż Windołsoskie, czasami jak instalacje windy zostanie przerwana w "nieodpowiednim" momencie, to trzeba przewalić kilka razy, zeby załapało (w końcu to TYLKO WINDOWS)\nrokko (Kolmar) 2008-04-25 15:48:27 UTC #12\nnika22 , coś ta twoja sytuacja mi przypomina :lol: ...z tych wszystkich objawów mogę wywnioskować wręcz jestem pewny, że laser w tym cd-romie już ledwo dycha. Jedyne wyjście to zabieg z podkręceniem lasera lub wymiana cd-rom na inny. bardziej sprawny :lol:


Polacy nie chcą Wałęsy na kontrmanifestacji smoleńskiej [SONDAŻ DLA NOWA TV I SE.PL] - SE.pl\nSUPER EXPRESS.pl wiadomości polityka Polacy nie chcą Wałęsy na kontrmanifestacji smoleńskiej [SONDAŻ DLA NOWA TV I SE.PL]\nPolacy nie chcą Wałęsy na kontrmanifestacji smoleńskiej [SONDAŻ DLA NOWA TV I SE.PL]\nPo tym, jak były prezydent Lech Wałęsa (74 l.) trafił do szpitala, jego udział w dzisiejszej kontrmanifestacji smoleńskiej jest wykluczony. Tymczasem jak wynika z sondażu dla NOWEJ TV i se.pl, zdecydowana większość Polaków nie chce, żeby polityk uczestniczył kiedykolwiek w kontrmanifestacji.\nNa pytanie "Czy Lech Wałęsa powinien dołączyć do manifestujących w czasie miesięcznicy smoleńskiej?" twierdząco odpowiedziało tylko 30 proc. ankietowanych. Aż 70 proc. jest odmiennego zdania. Jeszcze przed tym, jak trafił do szpitala w Gdańsku, były prezydent w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej" argumentował, że uczestnictwo w kontrmanifestacji jest jego obowiązkiem. - Nie chcę, tylko nie mam wyboru. To będzie sprawdzian, czy ja jestem w dobrej komitywie z siłą wyższą. I z wyższą racją, czyli narodem. Znowu "nie chcę, ale muszę" - powiedział Wałęsa. Polityk zapowiedział, że weźmie udział w kolejnej kontrmanifestacji 10 sierpnia na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.\ntagi: kontrmanifestacja Lech Wałęsa MIESIĘCZNICA SMOLEŃSKA


Etnobotaniczny weekend marzeń! | Etnobotanicznie\nOstatni weekend (12-15.04.2018) w Biotopie Lechnica mogę zaliczyć do wyjątkowych dni, pełnych istotnych rozmów (istotne rozmowy to wymiana wiedzy, intuicji i energii o inspirującym znaczeniu dla rozmawiających), ale także pracy, a nawet znaczącego, botanicznego znaleziska. Rozmowy odbywały się w rozmaitych konfiguracjach, bo „jakoś tak się złożyło”, że odwiedziło nas aż siedmioro miłych osób!\nZaplanowana rozmowa (istotna) i dawno zapowiedziany gość specjalny to Kamila Piazza, artystka, która mieszka w Alpach (F) i zajmuje się głównie rzeźbą. Tematem rozmowy były drzewa, ale okazało się szybko, że istnieje wiele wspólnych obszarów zainteresowań i …poszło! Do tych rozmów i pojawiających się inspiracji jeszcze pewnie wrócimy tu, lub na blogu Biotopu.\nTakże z Francji przybyła do nas Ania, dobra dusza Biotopu, doradczyni, osoba, którą zawsze z uwagą słuchamy, bo wykazuje się rozsądkiem – w Polsce chyba nieco zapomnianym. Ania namówiła na wycieczkę do Biotopu mamę, a obie panie przywiozły znakomite domowe (i fachowe!) wypieki! 🙂 Inspirujące rozmowy nie wymagają wcale rezygnacji z dobrej kawy i czegoś do kawy… 🙂 Następni goście to Aga z mamą… aż z Mielca! Niespodziewane, acz doskonale znane w Biotopie osoby, relacjonowały nam swoje postępy w poszukiwaniu własnego miejsca w naszej okolicy… no i postępy są!\nRozmowy, szczególnie te istotne, nie wykluczają pracy (a nawet mam przekonanie, że wręcz rodzą się z pracy…) i wymienione wyżej osoby od niej nie stroniły, za co pięknie dziękujemy!\nRównolegle do rozmów istotnych i odrobiny pracy, odbywała się praca i rozmowy istotne 🙂 za sprawą Nataszy, Artura i naszą. Z Nataszą przywieźliśmy w czwartek wieczorem kilkadziesiąt sadzonek drzew od naszych wspaniałych przyjaciół leśników Marty i Janka: graby, brzozy, lipy, świerki i jodły. W piątek do południa wszystkie sadzonki przeznaczone do Biotopu (bo podzieliliśmy się nimi z innymi ogrodnikami, a nawet partyzantami ogrodniczymi w Krakowie!) były już posadzone! Tym samym, dopełniłem tworzone od 2014 roku, dwie podstawowe biogrupy budujące przyszły „laso-ogród„. To ważne, bo trzeba lat, aby takie środowisko zaczęło dobrze funkcjonować, a jest ono dla mnie podstawą permakultury.\nPraca w trio (Ania, Natasza i ja) szła nam tak dobrze, że posadziliśmy także kolekcje lilii (6 odmian) i wiele innych roślin. Odnotować muszę także zmiany w założonym w 2017 roku torfowisku, gdzie dosadziłem następną partię żurawin i bardzo piękną kępę bażyny.\nNatasza solo, a za jakiś czas z moją pomocą, brawurowo potraktowała podziemne zasieki pokrzywy, która skutecznie tłumiła wszelkie moje uprawy „forest-gardeningowe” na tzw. „skarpie syberyjskiej”. Na koniec dnia, z pomocą Kamili, udało się to dzieło doprowadzić do znakomitego stanu, otwierającego nowy rozdział w tzw. „górnym ogrodzie” Biotopu.\nTen opis prac jest konieczny, bo etnobotanika i permakultura brana z wyobrażeń, nijak się ma do tego czego uczymy się działając w terenie, a zwłaszcza przy pracy w ogrodzie i w interiorze.Także sam proces uczenia się i rozumienia tego co robimy musi być oparty na pracy czyli udziale ciała.\nPierwsze dwie foty, to kolejne stadia rozwojowe „legendarnej” już lulecznicy z naszego ogrodu (legendarnej, bo utwór o Niej z z naszej płyty Throbbing Plants, wszedł na dobre do krwioobiegu muzycznego). Nie da się prześledzić szybko następującego cyklu rozwojowego lulecznicy, inaczej niż w będąc blisko tych roślin. Poza lulecznicą, naszym faworytem jest złoty korzeń / korzeń arktyczny Rhodiola rosea i on także pięknie się rozwija.\nOsobno muszę potraktować pracę jaką wykonał Artur, uczestnik moich warsztatów, a od roku stały współpracownik Biotopu. Artur fachowo zbudował podstawową konstrukcje szklarenki, spełniającej (w moim zamyśle) rolę ocieplenia ściany domu, miejsca do uprawy sadzonek i przechowywania niektórych roślin przez zimę. Szklarenkę zaprojektowałem późną jesienią i mieści się ona w szczegółowym projekcie o nazwie: Ciepła Strona Domu, do którego wrócę na tym blogu dość szybko, bo łączy wiele wątków: etnobotanicznych, bioregionalnych, wspierających dzikich mieszkańców Biotopu i testowanie prostych konstrukcji energetycznych.\nNa przygotowanie podstawy pod drewnianą konstrukcję, musiałem poświęcić cały dzień, a Artur z minimalną pomocą, budował konstrukcje jeszcze pełne dwa dni. Doliczając zamawianie i transport drewnianych elementów oraz prace wykończeniowe i naciąganie folii, jakie jeszcze przed nami, to budowa tego typu obiektu trwa znacznie dłużej niż myślałem. Szklarenka, która w tym roku będzie pokryta jedynie folią, to konieczny krok (ale i kompromis) w stronę skutecznego ogrodnictwa w sytuacji krótkiego sezonu wegetacyjnego i długotrwałych okresów deszczowych.\nKluczem do dobrego samopoczucia, samonagrodzenia się za ciężką pracę 🙂 i zyskania warunków dla zobaczenia wielu interesujących roślin w czasie wiosennej wegetacji jest u nas tzw. spacer etnobotaniczny, który przeradza się w naszą specjalność czyli bio-flow. 🙂 Ze względu na drzewa – obszar zainteresowań Kamili, a także wielkie zasoby kwitnącej właśnie pierwiosnki lekarskiej jakie czekały w tej okolicy, wybraliśmy się na klasyczny już, kwietniowy spacer „na cisy”.\n„Nasze” dzikie i stare cisy, rosną w naturalnym drzewostanie jodłowym (bo jest to gatunek, który preferuje zacienione piętro pod koronami wyższych drzew) i zajmują spory obszar na południowych stokach Pienińskiego Pasa Skałkowego nad wsią Kamienka (wieś leży przy drodze Stara Lubovnia – Czerwony Klasztor). Las ten jest rezerwatem, ale także nowym obszarem Natura 2000. W tym niezwykłym miejscu wznosi się kilka skał – ostańców wapiennych, a jedna z nich to wieżyca przypominająca Sokolicę w Pieninkach nad Dunajcem… i to zarówno wysokością n.p.m. (ma około 830 m, a Sokolica 747 m, a najbliższe szczyty to: Watrisko 1015 m i Vysoka 1012 m) jak i wiekowymi sosnami porastającymi szczyt. Z roboczych oględzin (na szczyt tej wieżycy nie da się wejść bez asekuracji) wynika, że sosny te mogą mieć 300-500 lat!\nPod skałami spotkaliśmy wiele ciekawych roślin, ale wczesne formy ciemierzycy (CIEMIERZYCY) wydawały się nam szczególnie piękne.\nW drodze powrotnej ze spaceru, znalazłem to czego od lat szukałem… Tu jest konieczne aby przypomnieć zainteresowanym, że w słynnym zielniku (botanotece tzw. Brata Cypriana z Czerwonego Klasztoru gdzie mieszkał od 1756 do 1775 r.) znajduje się kwiat zimowita jesiennego z adnotacją, że znaleziony został … na wiosnę. Zauważyła to znawczyni pracy Brata Cypriana, ale głównie znakomita botaniczka – Zofia Radwańska-Paryska (1901-2001) i poszukiwała wiosennych kwiatów zimowita jesiennego w miejscach gdzie działał Cyprian. Nie udało się jednak tego dokonać. Oczywiście i ja, zainspirowany tymi informacjami, od wielu lat poszukiwałem tej wiosennej wersji tajemniczej rośliny jaką jest zimowit jesienny… i proszę, wczoraj ją znalazłem!\nZimowit jesienny Colchicum autumnale znany jest jako silnie trująca roślina o ukrytym trybie życia z kwitnieniem jesienią, a owocowaniem wiosną (!) i silnymi właściwościami (alkaloid kolchicyna!) mutagennymi. Pora kwitnienia i wygląd napotkanego wczoraj kwiatu wskazuje na to iż roślina wywołuje mutacje także we własnym organiźmie. Gdybyście myśleli, że opisuję jakieś nieistotne obecnie „ziółko” to przeczytajcie to doniesienie.\nBardzo proszę o wiadomość, gdyby były potwierdzone znaleziska wiosennego kwitnienia zimowita jesiennego z rejonu Pienin i okolic (Zamagurze, Tatry).\nTo był bardzo udany weekend, a znalezienie kwiatu zimowita wiosną i to dokładnie 15 kwietnia… uznałem za dobry omen i znaczący prezent z okazji moich urodzin. 🙂\nFotografie zawdzięczamy AN, fotkę z Kamilą zrobił Artur, Rhodioli ja.\n← Primula farinosa – jedna z najrzadszych roślin w Polsce


ME w Alicante: Wielki sukces Polek. Jedna zagra w finale - Sport WP SportoweFakty\nME w Alicante: Wielki sukces Polek. Jedna zagra w finale\nNa rozgrywanych w Alicante mistrzostwach Europy w tenisie stołowym Katarzyna Grzybowska-Franc i Li Qian awansowały do półfinału, gdzie między sobą powalczą o awans do decydującego meczu. To oznacza, że co najmniej jedna z Polek zagra w finale.\nDawid Borek 22 Września 2018, 22:21\nPAP / Paweł Jaskółka / Na zdjęciu: Katarzyna Grzybowska-Franc\nKatarzyna Grzybowska-Franc w swoim ćwierćfinale pokonała Niemkę Sabine Winter 4:0 (-3,-8,-8,-8). - Nie wykorzystałam jednej lub dwóch dobrych piłek. To nie było jednak decydujące, bo Katarzyna była ode mnie zdecydowanie lepsza - mówi Winter, cytowana przez tischtennis.de.\nLi Qian w ćwierćfinale poradziła sobie z kolei z jedną z kandydatek do tytułu - Rumunką Bernadette Szocs, wygrywając 4:1 (-9,-6,14,-6,-7).\nW niedzielę obie reprezentantki Polski zmierzą się w półfinale mistrzostw Europy w Alicante, a to oznacza, że co najmniej jedna z Biało-Czerwonych zagra w finale ME. Polska już teraz może być zatem pewna co najmniej srebrnego medalu.\nKtóra z Polek awansuje do finału ME?\nZbigniewB 18-10 09:04 Zgłoś komentarz\nZbigniewB 18-10 08:58 Zgłoś komentarz\nBebetto AZS UJD Częstochowa – SKTS Sochaczew 1:3 Roksana Załomska – Lin Gui 2:3 (11:6, 6:11, 16:14, 8:11, 5:11) Sandra Wabik – Katarzyna Grzybowska-Franc 0:3 (7:11, 5:11, 2:11) Daria\nŁuczakowska – Julia Ślązak 3:2 (10:12, 10:12, 13:11, 13:11, 11:9) Roksana Załomska – Katarzyna Grzybowska-Franc 0:3 (13:15, 10:12, 5:11)\nAndrzej Pawelec 23-09 07:38 Zgłoś komentarz\nBrawo, na szczęście na Eurosporcie możemy to zobaczyć, bo na innych kanałach jak zwykle jedno i to samo. Na czterech kanałach siatkówka z tym samym meczem.\nLi Qian Tenis stołowy Polska Katarzyna Grzybowska Sabine Winter


Gwiazdy i ich wystawne życie – Zaciekawiający blog o świecie\nZ zaciekawieniem obserwujemy to, w jaki sposób ubierają się gwiazdy. A co poniektóre ubierają się wprost niewiarygodnie. Gwiazdy, celebry, osoby znane z mediów to dosyć specyficzna grupa ludzi, to artyści, jacy powinni posiadać swój osobisty styl. Właśnie dlatego też zdecydowana większość z nich ubiera się pod okiem specjalistów od mody, stylistów, jacy czuwają nad każdym detalem wyglądu. Styliści współdziałają z gwiazdami. To oczywiście oni proponują, w co taka gwiazda ma się ubrać, co ma założyć na konkretną okazję. A dlaczego gwiazdy nie ubierają się same? Z rozmaitych powodów. Przede wszystkim w następstwie tego, że nie wszystkie mają wyczucie stylu. Nie chcą popełnić modowej wpadki, która omawiana byłaby we wszystkich środkach masowego przekazu, skutkiem tego także korzystają z porad stylistów, konsultują się z nimi. Jak najbardziej takie rady nie są bezpłatne.\nGwiazdy płacą spore pieniądze takim prywatnym stylistom. Media śledzą styl gwiazd. W wielu przypadkach dociekają, której marki ubrania zakładane są na ważne imprezy, w których sukienkach pozują czy u jakich projektantów się ubierają. W świecie mody ma to wielkie znaczenie. A celebry Tobie do takiego świata po trosze należą. Dlatego także muszą nadzwyczaj dbać o swój wygląd, o to jak ubierają się na konkretne imprezy, na których oczywiście są środki masowego przekazu. Zdjęcia gwiazd ubranych w najróżniejsze kreacje opisywanej są nam w kolorowych magazynach, na portalach plotkarskich a również na stronach typu luxury gadgets. A my niezwykle uwielbiamy je przeglądać. I robimy to z zaintrygowaniem.\nO modowych wpadkach znanych ludzi mówi się nadzwyczaj wiele oraz niezwykle niejednokrotnie. Paparazzi śledzą wszelkie modowe wpadki oraz nie omieszkują o nich niezmiernie dogłębnie o nich pisać. Stąd także dowiadujemy się kto popełnił modową gafę, w jakich było to okolicznościach. Styl gwiazd jest oceniany przez obszerne grono zaintrygowanych, w większości wypadków na łamach mediów. Właśnie dlatego też osoby legendarne, medialne pilnują się niezwykle, aby takiej gafy związanej z modą nie popełnić. Współpracują ze stylistami, pozyskują stroje u znanych projektantów. Ich wygląd musi być dopracowany, zwłaszcza w czasie oficjalnych spotkań, na których obecne są media. Wiadome jest bo to, że robione będą zdjęcia, wywiady, wygląd będzie oceniany. A nikt nie uwielbia być krytykowany za to, że wygląda błędnie, niestosownie do sytuacji. Staramy się unikać modowych wpadek. Nie zawsze niemniej jednak nam się to udaje. Nie raz słyszymy o tym, że ktoś wyglądał nie tak, jak powinien, śmiesznie, źle, niewłaściwie. Jednakże taka sytuacja ma okazję zdarzyć się każdemu z nas.\nOpublikowano w clothes


Wanilia przyprawa - właściwości, pochodzenie i zastosowanie wanilii\nZaraz po szafranie i kardamonie, wanilia to najdroższa przyprawa świata. Co wpływa na jej wysoką cenę? Między innymi skomplikowany proces zapylania oraz długie owocowanie, a później preparowanie lasek wanilii. Wanilia to roślina wymagająca i szlachetna. Tak też należy ją traktować. Nie dajmy się zwieść waniliowym namiastkom.\nWanilia nie taka zwyczajna\nCukier waniliowy – skandal z literką „n”\nWanilia – wspaniały olejek waniliowy\nKażdy z nas z łatwością rozpoznaje smak wanilii. Jej aromat jest zresztą równie intensywny i charakterystyczny. Do tego stopnia, że niektórym wydaje się nawet nieco mdławy. Nie przeszkadza nam to jednak w zajadaniu klasycznych lodów waniliowych, piciu waniliowego mleka czy pałaszowaniu waniliowych serków homogenizowanych. Uwielbiamy też kosmetyki aromatyzowane wanilią. Przepyszne żele pod prysznic, mydła i płyny to wdzięczne towarzystwo podczas gorących kąpieli i rozgrzewających pryszniców w zimowe dni. Balsamy i kremy do ciała z wanilią zostawiają na naszej skórze zapach słodyczy na cały dzień. Przyznajmy szczerze, że większość tych spożywczych i kosmetycznych dobroci ma raczej przystępne ceny. Gałka lodów waniliowych nie jest przecież wcale droższa od czekoladowych lub śmietankowych, a słodkie desery w wariancie waniliowym dorównują cenom tych o smaku truskawkowym czy kokosowym. Powstaje zatem pytanie, dlaczego przyprawa szlachetna, droga i trudniej dostępna niż inne, jest zarazem tak powszechna?\nNa niemal wszystkich produktach „waniliowych” możemy zobaczyć obrazek przedstawiający wachlarz ciemnych lasek, obok których spoczywa piękny jasny kwiat, podobny do storczyka. Długie, zakręcone na końcach laseczki to nic innego jak owoce wanilii – pnącej rośliny jednoliściennej z rodziny storczykowatych. Wanilia pochodzi z terenów Ameryki Południowej i Środkowej, tam też jest uprawiana w celach przemysłowych. Liany wanilii pną się po pniach drzew lub specjalnie przygotowanych rusztowaniach. Owoce, wyglądające dosłownie jak pokaźne strąki fasolki szparagowej, zbiera się zanim w pełni dojrzeją, a następnie poddaje fermentacji i długotrwałemu procesowi suszenia. To między innymi ze względu na długi czas preparowania owoców, wanilia jest tak droga i trudno dostępna. Mało tego, owocuje dopiero po kilku miesiącach od zapylenia. Samo zaś zapylenie to wydarzenie niemalże wyjątkowe. Mogą go dokonać jedynie niektóre gatunki kolibrów i pszczół, których fizjonomia musi ściśle odpowiadać ukształtowaniu kielicha waniliowej orchidei. Nie ma już chyba wątpliwości, dlaczego wanilia jest tak drogim rarytasem. Pozostają natomiast te dotyczące zwyczajnych i całkiem przystępnych cen produktów o smaku lub zapachu wanilii. Otóż w większości dodaje się do nich syntetyczny aromat, który z naturalną wanilią nie ma nic wspólnego.\nLaski wanilii, fot. pixabay.com\nCukier waniliowy to nic innego, jak cukier buraczany lub trzcinowy, wzbogacany smakiem wanilii poprzez połączenie go z aromatem lub z laskami wanilii. Można używać go tak jak zwykłego cukru – do słodzenia napojów, wypieków, lodów, deserów i przetworów. Nutka wanilii w naszych smakołykach to świetne urozmaicenie, warto jednak zdawać sobie sprawę z faktu, że popularny cukier waniliowy dostępny w sklepach jest produktem syntetycznym oraz szkodliwym, i wynika to nie tylko stąd, że cukier sam w sobie jest już toksyną.\nUwagę zwraca nazwa – na większości torebek znajdziemy napis „cukier wanilinowy”, nie zaś „cukier waniliowy”. Dodatkowe „n”, które zresztą bardzo łatwo przeoczyć, informuje nas o tym, że w sklepowej saszetce nie znajdziemy żadnej naturalnej substancji. Jest za to chemicznie ekstrahowana wanilina, którą wpisano na listę niebezpiecznych związków chemicznych, stworzoną przez National Institutes of Health. Wanilina może powodować kontaktowe zapalenie skóry, egzemę, inne podrażnienia skóry czy zaburzać jej pigmentację. Pozyskuje się ją z różnych źródeł, między innymi z ligniny podczas produkcji papieru. Kilkanaście lat temu udowodniono nawet, że wanilinę można otrzymać z krowich odchodów i choć metody tej nie stosuje się, informacja wywołała gwałtowną reakcję opinii publicznej, a badacz, który dokonał tego odkrycia został „uhonorowany” Antynoblem.\nWanilina – sztuczna namiastka\nWanilina to naturalny aromat występujący w owocach wanilii. To on nadaje im charakterystyczny zmysłowy zapach i słodki smak. Pachnieć zaczynają dopiero sfermentowane owoce wanilii, te niezerwane z pnącza są bezzapachowe. Proces produkcji lasek waniliowych jest długotrwały i kosztowny, dlatego w przemyśle spożywczym i kosmetycznym używa się głównie syntetycznej waniliny, która jest toksyną. Doskonałym przykładem jest tutaj cukier waniliowy.\nPonieważ cukier wanilinowy to produkt toksyczny, znacznie rozsądniej będzie samodzielnie przygotować cukier aromatyzowany prawdziwą wanilią. Możemy zrobić to na dwa sposoby – gorszy i lepszy. Gorszy zakłada użycie zwyczajnego cukru białego lub trzcinowego. Połączony z wanilią jest na pewno mniejszym złem niż cukier wanilinowy w torebce. Wystarczy do słoika włożyć kilka lasek wanilii, szczelnie zakręcić i odstawić na kilka tygodni.\nCukier nasiąknie w tym czasie naturalnym aromatem. Otrzymamy w ten sposób produkt bez dodatkowej substancji toksycznej, czyli waniliny, pamiętajmy jednak, że cukier i tak jest już substancją szkodliwą. Jeśli chcemy mieć całkowicie zdrowy cukier waniliowy, sięgnijmy po ksylitol i zmiksujmy go za pomocą blendera z pokrojonymi i wysuszonymi laseczkami wanilii. Nie będzie to z pewnością najtańsza opcja (kilogram ksylitolu kosztuje najmniej około 25 zł, a laska wanilii to kolejne kilka złotych), ale nieporównywalnie zdrowsza. Zamiast ksylitolu możemy użyć również odrobinę tańszego erytrytolu, co wydaje się dobrym pomysłem, jeśli mamy zamiar używać naszego domowego cukru waniliowego do wypieków i przetworów (udział ksylitolu w diecie nie może być większy niż trzy łyżeczki dziennie, erytrytol z kolei nie jest metabolizowany przez organizm i możemy spożywać go więcej, gdyż nie podrażnia układu pokarmowego).\nWanilia płaskolistna - Współczesna uprawa/Wikipedia\nWanilia od czasów Azteków była uważana za afrodyzjak i traktowana jako szlachetny dodatek do żywności. Uwielbiano łączyć ją zwłaszcza z płynną czekoladą. Z czasem zaczęto aromatyzować nią inne desery, alkohole, a także tytoń, świece, naturalne kosmetyki oraz perfumy. Wanilia ma delikatne działanie antyseptyczne, a jednocześnie pobudzające. Dobrze rozgrzewa i wzmacnia. Jej właściwości odczujemy wyjątkowo w ramach aromaterapii. Naturalny olejek waniliowy uspokaja, koi zmysły, pomaga zapanować na stresem, relaksuje i ułatwia zasypianie. Zwolennicy terapii olejkami twierdzą nawet, że dodaje pewności siebie.\nnajcenniejsza odmiana wanilii rośnie w Meksyku – jej owoce mają intensywny aromat i smak. Z kolei najczęstszą spotykaną w obiegu naturalną wanilią jest odmiana Bourbon, nieco tańsza i mniej aromatyczna.\npiękne i okazały kwiaty wanilii kwitną tylko jeden dzień\nnaturalna wanilia pasuje nie tylko do deserów. Można dodawać ją również do mięs i owoców morza. W daniach wytrawnych likwiduje gorycz.\nWanilia to członkini rodziny storczykowatych, i podobnie jak reszta storczyków jest rośliną szlachetną oraz wyjątkowo cenioną na całym świecie.\nPowszechność wanilii w produktach spożywczych i kosmetykach wynika zaś wyłącznie stąd, że dodawany do nich aromat waniliowy, czyli wanilinę, można uzyskać również chemicznie, co jest zdecydowanie bardziej opłacalne. Ponieważ syntetyczna wanilina ma właściwości toksyczne, lepiej unikać produktów, które ją zawierają.\n“11 Amazing Health Benefits of Vanilla”; data dostępu: 2019-05-12\n“VANILLA”; data dostępu: 2019-05-12\nekologia.pl Styl życia Kuchnia Wanilia przyprawa - właściwości, pochodzenie i zastosowanie wanilii


RYŻ SMAŻONY PO CHIŃSKU Z KURCZAKIEM I JAJKIEM – apetycznie-klasycznie\nprzez Magda | 27 października 2021\n1/2 szklanki ryżu (u mnie jaśminowy)\n1 filet z piersi kurczaka pokrojony w cienkie paski (o wadze około 250 gr)\n1 marchewka obrana i pokrojona w słupki\n100 gr ugotowanego fasolki szparagowej\nRyż gotujemy zgodnie z przepisem na opakowaniu, odstawić do ostygnięcia bez przykrycia, mieszając od czasu do czasu. Mieszamy 3 łyżki sosu sojowego z łyżką oleju i łyżką octu ryżowego oraz papryką, kurczaka doprawiamy solą i pieprzem, wkładamy do marynaty, mieszamy, odstawiamy na pół godziny. W woku rozgrzewamy łyżkę oleju, dodajemy cebulę i marchewkę, smażymy mieszając na dużym ogniu przez około 2 minuty, dodajemy czosnek, mieszamy, smażymy przez pół minuty, przekładamy na talerz. W woku rozgrzewamy łyżkę oleju, wlewamy roztrzepane, doprawione solą i pieprzem jajka, smażmy, jak omlet przez około minutę, przewracamy silikonową lub drewnianą łopatką na drugą stronę, dzielimy na małe kawałki, przekładamy na talerz. Mąkę ziemniaczaną i cukier mieszamy z dwoma łyżkami wody i jedną łyżką octu ryżowego. Do woka wkładamy kurczaka z marynatą, smażymy na dużym ogniu mieszając przez około 3 – 4 minuty, wlewamy mąkę z wodą, cukrem i octem, mieszamy, smażymy minutę, dodajemy podsmażoną marchewkę z cebulą i czosnkiem oraz ryż, smażymy mieszając przez około 2 – 3 minuty, dodajemy usmażone jajka, fasolkę i kiełki, mieszamy, smażymy przez minutę, doprawiamy solą, pieprzem, ewentualnie dodatkowo octem ryżowym i sosem sojowym, podajemy od razu posypane natką pietruszki. Smacznego 🙂\n← MUMIE BANANOWO-CZEKOLADOWE GRUZIŃSKIE ROLADKI Z BAKŁAŻANA Z PASTĄ ORZECHOWĄ (BADRIDŻANI) →\n5 komentarzy do „RYŻ SMAŻONY PO CHIŃSKU Z KURCZAKIEM I JAJKIEM”\nNatalia 27 października 2021\nNigdy nie jadłam tak przygotowanego ryżu. Może czas posmakować kuchni z dalekich stron? 😀\nFajna i lekka propozycja na obiad.\nChętnie zrobię, bo u mnie już dawno nie było chińszczyzny 🙂\nlubę takie dania, proste i pyszne


Jak umieścić swoją stronę pod nazwą swojej domeny? - Webmastering - dobreprogramy - forum\nJak umieścić swoją stronę pod nazwą swojej domeny?\nelwirra (Elwira Ozog) 2008-10-03 10:24:49 UTC #1\nWitajcie jestem tu pierwszy raz.\nNie bardzo znam sie na temacie tworzenia stron www.\nKupiłam serwer i domenę, stworzyłam swoją strone.. nawet jakos udało mi się przekopiować wszystko dotyczące strony na serwer.. ale nie wiem co dalej..\nJak zrobić, żeby pod nazwą domeny pojawiała się moja strona???\nMonczkin (Monczkin) 2008-10-03 10:27:43 UTC #2\nA masz na serwerze plik o nazwie index.html?\nJaki to adres strony?\nJeżeli kupiłaś domenę i miejsce na serwerze (zapewne u jednego prowidera) to otrzymałaś hasła i loginy do serwera. Po wrzuceniu plików strony www, powinna ona się wyświetlić w przeglądarce, pod warunkiem, że strona główna ma nazwę index.html\nelwirra (Elwira Ozog) 2008-10-03 10:41:01 UTC #3\nswoją stronę mam zapisaną w 2 folderach i w jednym z nich jest ten index.html\npo przekopiowaniu na serwer mogę wybrać dla swojej domeny katalog, więc wybieram katalog w którym zapisałam moje foldery ze stroną\njest jeszcze opcja strona www - wiec myślę, że tam powinnam wskazać ten index ale nie mam takiej opcji aby to zrobić.. w tym okienku jest napisane brak\ni po rozwinięciu nie ma nic do wyboru...\nnie wiem co z tym zrobic.. bo wpisując adres domeny pojawia mi sie napis że jeszcze tam nie ma serwisu www\nMonczkin (Monczkin) 2008-10-03 10:52:02 UTC #4\nPlik index.html powinien być "na wierzchu"\nMoże wytłumaczy to screen.\nrealmadryt (Mirekgw) 2008-10-03 11:08:25 UTC #5\nzainteresuj sie tym\nStudioLine Web + Photo Classic 3 Plus\nOprogramowanie do tworzenia i publikowania profesjonalnych witryn internetowych, a wszystko to w jednym interfejsie bez znajomości HTML. Program łączy wszystkie funkcje do tworzenia, publikowania oraz aktualizowania witryn internetowych. Aplikacja ma szeroką bazę narzędzi, które pozwalają na import i edycję grafik. Aplikacja działa w trybie WYSIWYG. W budowie własnego projektu przyda sie na pewno spora baza gotowych szablonów. Program ma wbudowanego klienta FTP- który pozwala umieścić projekt na wybranych serwerze.\nszukaj w Google jest wersja portable\nPortable StudioLine Web 3.50.52.0 Multilingual + Photo Classic 3 Plus\nOstatnio edytowany przez realmadryt, 25.09.2008 (Czw) 15:30, edytowano\nelwirra (Elwira Ozog) 2008-10-03 11:25:14 UTC #6\nPlik index.html powinien być "na wierzchu" Może wytłumaczy to screen. jak mam index "na wierzchu" czyli w tym katalogu głównym to nie działają mi zadne odnosniki poniewaz sam index nic nie daje... mam wszystko "wrzucić luzem".. czy da sie zrobić żeby index odwoływał sie do jakiegos innego katalogu na moim serwerze?\nMonczkin (Monczkin) 2008-10-03 11:30:13 UTC #7\nNie będą działać, gdyż w tym momencie są nieprawidłowe linki w stronie startowej.\nStruktura plików i katalogów powinna być taka sama jak na dysku komputera.\nProponuję poczytać kurs tworzenia stron www, gdyż widzę tutaj braki w tej dziedzinie.\nBlotny (Blotny) 2008-10-03 13:23:19 UTC #8\nelwirra , różnie to bywa z tym wrzucaniem stron, ale jeśli nie masz żadnych wytycznych (czytaj wszystko co Ci przyślą!), to wrzuca się luzem. Jaki to hostnigodawca?\ngraphdesign (graphdesign) 2008-10-03 22:23:55 UTC #9\nJeżeli pojawia Ci si napis, że nie ma strony, znaczy to, że w którymś z katalogów jest plik nazwany index.html (lub np. index.htm) w którym zrobiona jest tymczasowa strona (informująca, ze jeszcze nie ma strony), przejrzyj katalogi, niekoniecznie katalog www musi być właściwy, przeszukaj czy nie masz np. katalogu "public_html" lub "public _www - to najczęstsze nazwy; jak znajdziesz gdzieś tam ten plik tymczasowy, opublikuj stronę, gdy spyta czy "zamienić index?", zanacz, że tak.


Maserati R8821139003 TRICONIC - zegarek.net\nR8821139003 Zegarek Maserati TRICONIC - męski\nPowiadom mnie o Maserati R8821139003\nOpis zegarka Maserati R8821139003\nDzięki zastosowanemu w mechanizmie wachnikowi, Maserati R8821139003 samoczynnie nakręca się, wykorzystując energię kinetyczną powstającą podczas ruchów ręki. Maserati R8821139003 objęty jest 2-letnią gwarancją, która realizowana jest w serwisie centralnym producenta lub wyznaczonych do tego autoryzowanych serwisach.\nKlasyczna elegancja nie przemija nigdy, dlatego w tym modelu producent postawił na proste, znane kształty i dopracowane dekory. To model idealny dla osób przywiązanych do tradycyjnych linii. Tradycyjny wygląd zegarka będzie odpowiedni dla wszystkich miłośników klasyki. Projektanci zegarka dołożyli wszelkich starań, aby model ten mógł się zaliczać do grupy zegarków luksusowych. Dowodzi tego każdy detal, wykończony z niesamowitą starannością oraz paleta wykorzystanych do produkcji materiałów z najwyższej półki. Dzięki temu Maserati R8821139003 ten zakłada się na nadgarstek z dużą dozą przyjemności. Ba, a nawet z dumą.\nSwój charakter Maserati R8821139003 zawdzięcza klasycznej srebrnej tarczy. Lekka, choć wyrazista- dla wielu osób takie rozwiązanie to ideał. Cyferblat w odcieniach szarości stanowi doskonałe, minimlistyczne tło dla pozostałych, bardziej wyrazistych elementów stylizacji. Jest doskonałym wyborem dla osób stawiających na casualowy i smart casualowy styl. Maserati R8821139003 pokazuje czas w sposób analogowy, czyli w jak najbardziej klasycznej, wskazówkowej formie. Model zalicza się do zegarków skeleton, w których to rezygnuje się z całości lub części tarczy. Zabieg ten sprawia, że przez szkiełko widoczne jest serce zegarka. Przekłada się to na niepowtarzalny wygląd czasomierza.\nProducent zadbał o odpowiednią szczelność zegarka. Na deklu widnieje oznaczenie 10 atm (100 m), co oznacza, że pływanie oraz nurkowanie na niewielkich głębokościach jest jak najbardziej możliwe. Koperta zegarka pokryta została niezwykle popularnym w ostatnim czasie odcieniem różowego złota. W modelu zastosowaną tradycyjną kopertę ze stali. Jedną z technologii zapewniających wodoszczelność zegarka jest zakręcany dekielek, który jest jednym z najbardziej skutecznych zabezpieczeń mechanizmu przed wodą.\nOpinie o zegarku Maserati R8821139003 TRICONIC\nMaserati R8821139003 1575.00zł


MODRZEWSKA: Nowa normalność w cieniu sanitaryzmu. „Paszport covidowy” w świetle polskiego prawa - Magazyn Kontra\nMODRZEWSKA: Nowa normalność w cieniu sanitaryzmu. „Paszport covidowy” w świetle polskiego prawa\nWprowadzenie w Polsce segregacji sanitarnej w tzw. „modelu austriackim” oznaczałoby obejście przepisów dotyczących szczepień obowiązkowych. Doprowadziłoby do sytuacji, w której obywatel byłby zmuszany do przyjęcia pozornie dobrowolnej szczepionki pod rygorem faktycznego wykluczenia z życia społecznego. Nałożenia na niego szeregu sankcji dużo bardziej dolegliwych niż te, które przewidziane są w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi czy w Kodeksie wykroczeń.\nPodstawą prawną do wprowadzenia certyfikatów COVID-19 było rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (Unijne Cyfrowe Zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19.\nPierwotnie certyfikat miał umożliwiać swobodne przemieszczanie się między krajami w dobie COVID-19, szybko jednak zakres jego działanie zaczął się rozszerzać.\nOceniając legalność wprowadzenia do polskiego systemu prawa „paszportów szczepionkowych” należy po pierwsze zauważyć, że używanie tego rodzaju określenia może rodzić mylne skojarzenia. Z aktualnego tekstu rozporządzenia o Unijnym Cyfrowym Certyfikacie COVID wynika, że obecnie (na gruncie prawa Unii Europejskiej) dokument ten jest jedynie zaświadczeniem o przyjęciu szczepionki przeciwko COVID-19; „przechorowaniu” tej jednostki chorobowej bądź wykonaniu określonego rodzaju testu w kierunku zakażenia wirusem SARS-CoV-2.\nDyskryminacja tkwi w szczegółach\nSamo w sobie wydawanie tego rodzaju zaświadczeń nie prowadzi do dyskryminacji, nie stanowi także ingerencji w prawa i wolności gwarantowane w Konstytucji RP czy aktach prawa międzynarodowego.\nSformułowanie „paszport” szczepionkowy sugeruje jednak bezpośrednie powiązanie posiadania takiego zaświadczenia z możliwością korzystania z praw i wolności, np. w zakresie swobody przemieszczania się, korzystania z kultu religijnego czy powszechnie dostępnych usług, co nastąpiło w niektórych państwach europejskich, gdzie używanie tego określenia – w wymiarze potocznym – może być uznane za oddające istotę rzeczy.\nOcena ewentualnej dyskryminacji może zatem dotyczyć zakresu skutków, jakie unijny bądź polski prawodawca połączy z posiadaniem certyfikatu. Określenie tychże skutków pozostaje w gestii Państw Członkowskich. Polegają one przede wszystkim na zwolnieniu posiadaczy zaświadczenia z obowiązku poddawania się określonym typom restrykcji wprowadzonym w związku ze zwalczaniem pandemii COVID-19.\nPrawne konsekwencje posiadania Zaświadczenia – w przypadku ingerowania w prawa i wolności człowieka – muszą zostać wprowadzone w zgodzie z art. 31 ust. 3 i 32 Konstytucji RP. Muszą więc spełniać formalne i materialne warunki ograniczenia możliwości korzystania z wolności i praw – a więc w tym przypadku zostać wprowadzone w drodze ustawy, być rzeczywiście przydatne i konieczne do osiągnięcia celu w postaci ochrony zdrowia publicznego. Nie mogą one zupełnie uniemożliwiać wykonywania praw i korzystania z wolności, a jednocześnie powinny zostać ściśle podporządkowane celowi w postaci ochrony zdrowia publicznego. To zaś oznacza, że omawiane tu koncesje muszą obejmować jednie to, co jest rzeczywiście i bezwzględnie konieczne do przeciwdziałania rozwojowi pandemii COVID-19.\nNiedopuszczalnym byłoby uchwalenie przepisów przewidujących, że posiadanie zaświadczenia o przyjęciu szczepionki przeciwko COVID-19, przejście tej choroby lub posiadanie negatywnego testu na zakażenie SARS-CoV-2 jest warunkiem koniecznym korzystania z jakichkolwiek praw i wolności gwarantowanych konstytucyjnie lub w wiążących Polskę aktach prawa międzynarodowego, na zasadzie „przepustki”, „karty wstępu VIP”.\nTym, którzy z jakichkolwiek względów zdecydowali się nie przyjmować szczepionki, należy pozostawić możliwość korzystania z praw i wolności. Z drugiej strony tego rodzaju konsekwencje oznaczałyby uprzywilejowanie pewnych kategorii osób – w tym przede wszystkim osób zaszczepionych. Na gruncie konstytucyjnym wymagałoby to wykazania, że zaszczepienie przeciwko COVID-19 nie tylko obniża ryzyko ciężkiego przebiegu choroby (co ma znaczenie indywidualne), ale przede wszystkim skutecznie blokuje transmisję wirusa przez osobę zaszczepioną. I w tej sytuacji wprowadzane ograniczenia dla osób nieposiadających Zaświadczenia nie mogłyby naruszać istoty praw i wolności chronionych konstytucyjnie. Należy również podkreślić znaczenie wymogu proporcjonalności we wprowadzaniu ograniczeń praw i wolności człowieka. Proporcjonalność tę należy ustalać z uwzględnieniem rzeczywistego zagrożenia chorobą COVID-19 dla zdrowia publicznego.\nRozpędzająca się machina sanitaryzmu\nJeśli aktualny stan rozwoju epidemii nie uzasadnia wprowadzenia któregoś ze stanów nadzwyczajnych opisanych w rozdziale XI Konstytucji RP, to nie sposób uznać za proporcjonalne daleko idącego ograniczania najbardziej podstawowych praw i wolności. Wydaje się, że uzasadnieniem funkcjonowania tak zwanych paszportów szczepionkowych w obrocie wewnątrzkrajowym mogłoby być jedynie wprowadzenie stanu klęski żywiołowej, (art. 232 Konstytucji RP), tj. zaistnienie tak poważnego stanu zagrożenia zdrowia i życia dużej liczby osób, gdzie koniecznym stałaby się pomoc i ochrona podjęta tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem\nNiestety już po niespełna czterech miesiącach funkcjonowania Certyfikatów COVID, dostrzec możemy wiele nieprawidłowości związanych z posługiwaniem się nimi. Machina ta zaś rozpędza się coraz szybciej.\nW ostatnim czasie kilka uczelni w Polsce, uzależniło od zaszczepienia się na COVID-19 możliwości nauki lub zakwaterowania w akademikach, co może bez podstawy prawnej ograniczać konstytucyjnie chronione prawa – do nauki i do ochrony prywatności. Spotkało się to z krytyką Ministra Edukacji i Nauki Przemysława Czarnka, który wskazał, że brak jest w obowiązujących przepisach obowiązku szczepienia przeciwko COVID-19.\nInnym przypadkiem, który poruszył opinię publiczna był komunikat opublikowany przez Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku, dotyczący obowiązujących zasad odwiedzin, w którym to wprowadzono działania mające na celu segregację społeczeństwa na zaszczepionych i niezaszczepionych. W komunikacie tym wskazano, że mając na uwadze rekomendacje Pomorskiego Państwowego Inspektora Sanitarnego, a także znaczący spadek zachorowań, uruchamia się odwiedziny u pacjentów hospitalizowanych we wszystkich Klinikach/Oddziałach przez osoby legitymujące się dowodem zaszczepienia przeciw COVID-19 z karencją co najmniej 2 tygodni od ostatniego zaszczepienia (z komunikatu nie wynika, by respektowany był negatywny wynik testu na obecność choroby).\nKolejnym przykładem jest zapowiadany projekt ustawy umożliwiającej sprawdzenie przez pracodawcę, czy pracownik jest zaszczepiony przeciwko COVID-19. Z przekazanych przez media informacji wynika, że projekt poselski, który został przygotowany przez grupę posłów PiS, składa się trzech filarów.\nPierwszy z nich dotyczy uprawnienia przedsiębiorcy do zreorganizowania pracy niezaszczepionego pracownika (np. przeniesienie go do działu, w którym nie będzie miał styczności z klientami). Po drugie, kierownictwo każdego podmiotu leczniczego będzie upoważnione do wydania zarządzenia o obowiązku zaszczepienia swojego pracownika, a brak szczepienia będzie mógł wiązać się z restrykcjami w postaci zwolnienia z pracy. Trzeci filar to już „nagroda” dla przedsiębiorstwa, które wykaże, że wszyscy pracownicy są zaszczepieni. W ten sposób przedsiębiorstwo uzyska przywilej w postaci zwolnienia spod restrykcji sanitarnych.\n6 grudnia 2021 roku Lewica złożyła projekt ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. W uzasadnieniu projektu czytamy, że w Polsce nie zastosowano jeszcze efektywnych ograniczeń dla osób nieposiadających zaświadczenia COVID.\nCelem projektu jest wyłączenie osób posiadających unijne cyfrowe zaświadczenie COVID z ograniczeń wprowadzanych na podstawie rozporządzenia ministra Zdrowia, w szczególności w przedsiębiorstwach, szkołach, zakładach opieki zdrowotnej, żłobkach, instytucjach pomocy społecznej. Projekt uwypukla też konieczność wprowadzenia obowiązku szczepień przeciw COVID-19 oraz uregulowane tej procedury.\nOstatnio głośno było także o obowiązku szczepień medyków, nauczycieli i służb mundurowych, którego to – jak jednocześnie stwierdzono – nie można nazywać przymusem.\nRzecznik Praw Obywatelskich coraz częściej interweniuje w sprawach dotyczących „ograniczeń dla niezaszczepionych”. Zajął się między innymi sprawą biletów na konkurs Pucharu Świata w skokach narciarskich w Wiśle i Zakopanem, biletów na mecz piłki nożnej Polska – Węgry, skierowania przez samorząd zawodowy radców prawnych pytania do grupy aplikantów, czy poddali się szczepieniu oraz zorganizowania szkolenia w miejscu, które przyjmuje uczestników jedynie w pełni zaszczepionych.\nPrzyszło nam więc żyć w ciekawych czasach. Obywatele, którzy nie chcą, bądź z przyczyn zdrowotnych nie mogą się zaszczepić, odczuwają lęk przed ostracyzmem, dyskryminacją ze względu na brak dokumentu poświadczającego szczepienie.\nNiestety, obecnie w każdej dziedzinie życia społecznego dostrzegamy występowanie faktycznej presji na przyjęcie szczepienia, które nie ma statusu obowiązkowego – zasadniczo różnej od akcji promocyjnej czy edukacyjnej. Nasuwa się tu na myśl fragment książki Aldousa Huxleya „Nowy Wspaniały Świat”: „Wszelkie warunkowanie zmierza do jednej rzeczy: do sprawienia, by ludzie polubili swe nieuniknione przeznaczenie społeczne”. Z doniesień medialnych wynika, że w Austrii do kina, teatru, na koncerty, do fryzjera, na zajęcia fitness lub imprezy sportowe będzie można się udać tylko po zaszczepieniu lub przechorowaniu Covid-19. Ograniczenia mają także dotyczyć wizyt w szpitalach i placówkach opiekuńczych, a także dotknąć branży hotelarskiej. Ewentualne podjęcie takich działań w Polsce oznaczałoby obejście przepisów dotyczących szczepień obowiązkowych oraz faktyczne doprowadzenie do sytuacji, w której obywatel byłby zmuszany do przyjęcia pozornie dobrowolnej szczepionki pod rygorem dużo bardziej dolegliwych sankcji (w postaci wykluczenia społecznego), niż te, które przewidziane są w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi czy Kodeksie wykroczeń.\nStan taki byłby w sposób oczywisty sprzeczny z normami konstytucyjnymi. Konieczność posłużenia się certyfikatem, czy nawet samym zaświadczeniem o odbytym szczepieniu zaczyna się jednak pojawiać w każdym aspekcie naszego życia. Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, z pewnością część polskich rodzin nie spotka się przy wigilijnym stole, z uwagi na brak Unijnego Certyfikatu Covid-19, lęk przed zarażeniem kolejnym wariantem wirusa czy z uwagi na to, że „dobrowolne” szczepienia stały się kością niezgody w wielu rodzinach.\nOgraniczeń wciąż przybywa, społeczeństwo jest coraz bardziej podzielone. Możemy mieć jedynie nadzieję, że budowanie świata na nowo po pandemii COVID-19 pozwoli nam cieszyć się wolnością, a nie uczyni nas niewolnikami.\nPowyższy artykuł omawia tezę zawartą w Raporcie Instytutu Ordo Iuris na temat ograniczeń praw i wolności obywatelskich wprowadzanych w Polsce w związku z epidemią Covid-19.\nAdwokat, absolwentka studiów prawniczych Wydziału Zamiejscowego Prawa i Nauk o Społeczeństwie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Stalowej Woli. Specjalizuje się w prawie karnym materialnym oraz procesowym, w szczególności aktualną praktyką stosowania tymczasowego aresztowania. Posiada wieloletnie doświadczenie w zakresie prawa cywilnego, rodzinnego i karnego, które zdobywała jako asystent sędziego. Obecnie prowadzi samodzielnie kancelarię adwokacką oraz jest analitykiem w Centrum Analiz Legislacyjnych Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris.


Inka-art: W oczekiwaniu na wiosnę\nw oczekiwaniu na wiosnę - ciepłą, słoneczną, pachnącą kwiatami i świeżością olejków eterycznych z pierwszych pąków roślin, postanowiłam zrobić nastrojowy i bardzo energetyczny jej wizerunek.\nMoja praca powstała na kanwie o wymiarach 30 x 30 cm. Do jej stworzenia zainspirowały mnie wyzwania blogowe oraz cieplejsze dni, jakie ostatnio zaserwowała nam natura. Rozmarzyłam się na dobre i zapragnęłam jak najszybciej przelać swoje myśli na płótno, które chcę Wam dzisiaj zaprezentować.\nDo stworzenia projektu użyłam całej masy różnego rodzaju materiałów, między innymi media, farby, pasty, tusze, mgiełki, klej na gorąco, jutę, naturalny sznurek, sizal, małe plastikowe jajeczka, drewniane elementy, tekturki, kwiaty i dużo ścinków papierów Magicznej Kartki pozostałych z poprzednich projektów.\nZobaczcie co udało mi się z tego wszystkiego zmajstrować - zdjęć dużo ale postanowiłam dość dokładnie przybliżyć Wam poszczególne detale tej pracy - zapraszam :-)\nKompozycję w kształcie wiosennego wianka ułożyłam na sizalu\nnaklejając papierowe rurki zwinięte ze ścinków papierów MK\nNa górną część obrazka, za pomocą maski i pasty strukturalnej naniosłam gałązkę z kwiatami, pokolorowałam ją mgiełkami - zieloną i różową\nDolna część wianka została zarezerwowana na wygodne gniazdko dla drewnianego ptaszka.\nPraca wiosenna, więc i hasło - dobrze wszystkim znane - musiało się tu znaleźć obowiązkowo\nJest też drewniana budka lęgowa - potraktowana mediami i brązowym tuszem.\nW narożnikach nałożyłam pastę pękającą i klej na gorąco.\nCały wianek został ułożony z rurek papierowych -\nspecjalnie skręconych do stworzenia tego projektu\nPiękne, majestatyczne motyle pochodzą ze ścinków arkusza z kolekcji Nostalgia MK.\nPraca została wykończona brązowym tuszem i niebieską pastą metaliczną Inka Gold\nBukieciki z papierowych kwiatów dopełniłam listeczkami wyciętymi ze ścinków\npapierów pochodzących z kolekcji Kwitnące Poranki\nI jak Wam się podoba moja praca? Poczuliście wiosenny klimat i zapach?\nTutaj widzicie ścinki, które sobie powybierałam i przygotowałam do stworzenia mojej pracy.\nPochodzą z kolekcji Magicznej Kartki: Nostalgia, Kwitnące Poranki i Wyspa Motyli :-)\nA tu poskręcane z nich rurki, które naklejałam na sizal\ni tworzyłam szkielet wianka pod całą kompozycję.\nKochani, kto mnie już troszkę zna, ten wie, że recykling pod każdą postacią jest moim konikiem, że kocham kombinować i wykorzystywać wszystko, co pozostaje po wcześniejszych pracach. U mnie nic się nie marnuje, gromadzę i chomikuję wszystkie, nawet małe kawałki papierów scrapowych - uważam że ścinkowe prace mają swój niepowtarzalny urok i charakter i mam nadzieję że już nie raz mieliście okazję przekonać się o tym odwiedzając mojego bloga :-)))\nKto z Was jest ciekawy, w jaki sposób wykorzystuję ścinki, znajdzie kilka podpowiedzi krok po kroku w zakładce KURSY na górnym pasku bloga - zapraszam :-)\nJak już wspomniałam na początku postu, mój projekt jest owocem inspiracji tematami wyzwań, do których teraz go posyłam i dziękuję ślicznie Dziewczynom z blogowych Teamów za motywację i super tematy, które starałam się powiązać ze sobą w jedną całość.\n- Magiczna Kartka - Wyzwanie ścinkowe\n- od A do Z - Wiosenny Wianek\n- Przyda sie - Wiosenne Mediowanie\nDziękuję ślicznie i pozdrawiam Was wiosennie i cieplutko,\nAutor: inka-art o 18:00\nEtykiety: coś z niczego, mix media, obraz, recykling\nAnua 13 marca 2018 18:19\nRzeczywiście piękna, wiosenna praca :)\ninka-art 14 marca 2018 18:38\nDziękuję bardzo, jako wieczny zmarzluch już nie mogę się doczekać ciepłej, zielonej wiosny :-)))\nUla K. 13 marca 2018 18:35\nŚwietna praca Halinko :)\nA czy nie powinnaś napisać do jakich wyzwań go posyłasz? Czasem są takie wymogi - szkoda, żeby z takiego powodu Twoja praca został zdyskwalifikowana\ninka-art 14 marca 2018 18:40\nDzięki Uleńko, pamiętałam o banerkach, nieraz uzupełniam je trochę później po opublikowaniu wpisu ale doceniam że trzymasz rękę na pulsie - Buziaki :-)))\nAnia and quilling 13 marca 2018 19:49\nOgromnie mi miło :-)))\nTesa57 13 marca 2018 20:41\nsprytnie zrobiłaś te rurki, zawsze zostają skrawki , praca bardzo ładna\ninka-art 14 marca 2018 18:41\nDziękuję Tereniu, to moje skrzywienie w stronę recyklingu już widać wszędzie - uwielbiam takie prace :-)))\nAnna Iwańska 14 marca 2018 07:44\nHalinko cudowny jest ten wiosenny wianek. Świetny pomysł z tymi rurkami z resztek papierów. Jak nic będzie podium w zabawach.\ninka-art 14 marca 2018 18:45\nBardzo dziękuje Aniu - najważniejsza jest inspiracja, pomysł i świetna zabawa a wygrana - owszem, nie powiem, też miło wpływa na twórcze ego :-))) Pozdrowienia i uściski!\naga-craft 14 marca 2018 13:01\nTwoje prace są świetne, ciekawe, ale najbardziej cenię Twoją pomysłowość :) Jestem mile zaskoczona za każdym razem jak wpadam z wizytą :)Rureczkowy wianek- super!!!\ninka-art 14 marca 2018 18:47\nDzięki Aguś, zawsze staram się w miarę możliwości oryginalnie podejść do projektu a z recyklingiem - sama wiesz - to moja odkryta i skrzętnie pielęgnowana miłość :-))) Buziaki!\namuszka 14 marca 2018 16:11\nAleż zrobiło się romantycznie:)\ninka-art 14 marca 2018 18:49\nOjej jak miło że i trochę romantyzmu ukryło się w moim wiosennym obrazku. Dzięki wielkie za uczuciowe podejście do tej pracy :-)))\nIwona 14 marca 2018 17:04\nCudna wiosna, Halinko!\ninka-art 14 marca 2018 18:50\nIwonko - czekam z utęsknieniem na taką. Dziękuję serdecznie za miłą wizytę i ciepłe słówko :-))) Buziaki i uściski!\nMałgosia X 14 marca 2018 19:56\nHalinko, poczułam cudowny powiew wiosny patrząc na Twoja niezwykłą pracę. Świetny pomysł z tymi rureczkami.\ninka-art 14 marca 2018 20:45\nDziękuję Małgosiu i życzę jak najszybciej takiej wiosenki za oknem. Ściskam i pozdrawiam :-)))\nskrawek tęczy 14 marca 2018 20:25\nCudna wiosenna praca!!! Pozdrawiam:)\ninka-art 14 marca 2018 20:47\nDziękuję serdecznie - staram się jak mogę by przywołać wiosnę a tu zimę zapowiadają na weekend - o zgrozo. Ale my się nie damy i na wiosnę czekamy. Uściski i pozdrowienia :-)))\ninka-art 24 marca 2018 19:45\n"Szalka" - Agnieszka 15 marca 2018 08:18\nŚliczna!! Super ten wianek :)\nJest mi ogromnie miło - dzięki wielkie :-)))\nPasje Grażyny 15 marca 2018 18:13\nPiękna ta wiosna u Ciebie , ,podziwiam każdą najmniejszą część tej pracy .Jest cudnie !\ninka-art 24 marca 2018 19:47\nDzięki Grażynko - wiosna gdzieś się zagubiła a byłoby tak fajnie gdyby takie obrazki pojawiły się już za naszymi oknami :-)))\nAsa_6niebo 16 marca 2018 20:11\noczywiście, że czuję wiosnę! jak tylko patrzę na Twoją cudną pracę Halinko:) nie mogę się doczekać już tej prawdziwej :)\ninka-art 24 marca 2018 19:49\nDziękuje Asiu, ja też już czekam na wiosnę z wielką nadzieją i niecierpliwością :-)))\nod A do Zet 18 marca 2018 13:47\nGdzie ta wiosna? Za oknem jej brak, ale przynajmniej w całej krasie na Twojej pracy, która jest rewelacyjna!\ninka-art 24 marca 2018 19:52\nJest mi bardzo miło że mogę choć w ten sposób przekazać wszystkim mały kawałek pozytywnego i ciepłego wizerunku tak niecierpliwie wyczekiwanej wiosny. Dziękuję za piękne słowa :-)))\nPeninia / Gosia 18 marca 2018 21:17\nCudownie piękna praca! Pachnie wiosną! Dziękuję za udział w wyzwaniu na blogu Przyda Się! Pozdrawiam -Gosia*\ninka-art 24 marca 2018 19:53\nDziękuję Gosi, zrobiłaś mi wielką przyjemność swoją oceną tej pracy - dziękuję z całego serca :-)))\nkarteluszkowo 18 marca 2018 21:46\nBardzo mi się podoba pomysł z rurkami z resztek papierów.Kojarzą mi się z gałązami.Dziękuję za wspólną zabawę ze sklepem Od A do Zet:)\ninka-art 24 marca 2018 19:56\nDziękuję ślicznie - takie właśnie było moje zamierzenie, rurki mają imitować drobne gałązki i kojarzyć się z ptasim gniazdem :-)))Pozdrawiam cieplutko!\nYume Art 19 marca 2018 08:17\nPrzepiękna praca. Pomysł z rurkami rewelacyjny, świetnie imitują małe gałązki. Dziękuję za udział w wyzwaniu sklepu Od A do Zet\ninka-art 24 marca 2018 19:57\nDziękuję ślicznie, jestem fanatyczką recyklingu a takie prace zawsze sprawiają mi dużo radości :-)))\njot.be.gie 20 marca 2018 16:04\nGenialny pomysł! dziękuję za zabawę z Magiczną Kartką!\ninka-art 24 marca 2018 19:58\nDziękuję pięknie, cała przyjemność po mojej stronie :-)))\nMargoLa 24 marca 2018 23:16\nFajna karteczka, dużo dodatków, super pomysł na imitacje połamanych gałązek. Bardzo mi się podoba. Cieszę się, że przyłączyłaś się do naszej zabawy. Pozdrawiam w imieniu DT sklepu Od A do Zet i życzę powodzenia.


Propozycja dla Puławy. Niepowtarzalne strony www dla Twojej instytucji. Specialna oferta | Strony www, Sklepy internetowe\nOceń naszą ofertę w zakresie tworzenia stron www oraz sklepów internetowych. Nasza firma oferuje strony www które przyciągną klientów w mieście Puławy. Zapewniemy profesjonalne podejście do Twojego biznesu. Konkurencyjne ceny i fachowe wykonanie zapewni Ci sukces. Adres w internecie jest jedną z metod na pozyskanie klientów dla Twojego biznesu, kreatywnie wykonana strona jest jednym z elementów który zachęcają klienta do skorzystania z Twojej oferty. Nowoczesne technologie jakie wykorzystujemy zapewniają skuteczne wykonanie naszej usługi.\nJeżeli chesz mieć własną stronę internetową, a Twoja firma znajduje się w miejscowości Puławy - dobrze trafiłeś. Projektujemy, wdrażamy i tworzymy strony internetowe dla każdego. Napewno chesz aby klient wpisując w wyszukiwarkę nazwę "Twojej firmy + Puławy" uzyskał informację o Twojej stronie oraz ofercie Twojej firmy. Dlatego jeżeli chcesz aby Twoja firma była dobrze widoczna kiedy wyszuka się informacje o mieście Puławy warto stworzyć stronę korzystająć z naszych usług.\nPamietaj! jeśli "Strony Internetowe Puławy" to tylko My.\nChcesz aby twój sklep był popularny i aby ludzie mogli go łatwo znaleźć, aby wpisując w wyszukiwarkę "sklep Puławy" mogli trafić do twojej witryny i szybko oraz wygodnie zrobić zakupy? Potrzebujesz wydajnego i profesjonalnie wykonanego sklepu internetowego? Napisz teraz do nas. Projektujemy profesjonalne sklepy internetowe, dzięki naszym usługom możesz sprzedawać szybko i wygodnie w Internecie, na terenie miasta Puławy i w całej Polsce!\nSklep www Puławy\nO mieście: Puławy\nHerb Puław Flaga Puław\nPrawa miejskie 1906\nPrezydent Janusz Grobel\nKod pocztowy 24-100 do 24-130\nNa terenie miasta znajduje się podstrefa Specjalnej Strefy Ekonomicznej Starachowice, obejmująca obszar 106,7 ha i zagospodarowana w ponad 16%.\n31 marca 2013 miasto liczyło 49 323 mieszkańców.\n3.2 Lubomirscy i Czartoryscy\n9.4 Świadkowie Jehowy\nW 2006 GDDKiA rozpoczęła budowę nowej przeprawy przez Wisłę, będącej elementem przyszłej obwodnicy miasta. 12 lipca 2008 rozpoczął się ruch samochodowy przez nowy most na Wiśle, któremu nadano imię Jana Pawła II. Tym samym do normalnej eksploatacji weszła nowa trasa, biegnąca istniejącymi drogami od Żyrzyna, przez przebudowane skrzyżowanie w pobliżu Zakładów Azotowych „Puławy” S.A., nowy most na Wiśle i całkowicie nową drogę od mostu do drogi krajowej nr 12 w miejscowości Zarzecze.\nPochodzenie nazwy miasta nie jest do końca jasne ani oficjalnie potwierdzone. Z racji pierwotnego usytuowania osady nad Wisłą, sądzi się, iż nazwa Puławy pochodzi od pojęć związanych z rzeką. Uważa się, iż słowo Puławy może pochodzić od nadwiślańskich łęgów zwanych pulwami. Inne hipotezy zakładają, że nazwa pochodzi od staropolskiego słowa pławy, co znaczy przeprawiać się przez rzekę, lub od słowa pława czyli boja oznaczającą mieliznę. Możliwe, iż nazwa Puławy wzięła się od słowa pławia, co oznacza prąd rzeczny, nurt. Podobno po raz pierwszy nazwa Pollavy pojawiła się w formie pisanej już w XV wieku i miała oznaczać przejście przez rzekę, bród.\nNazwę miasta wyjaśnia też opowieść ludowa. Jak mówi legenda, Zawisza Czarny zmęczony podróżą zatrzymał się w osadzie, aby odpocząć. Kiedy usiadł na ławce, ta pod jego ciężarem złamała się na pół. Rycerz wtedy krzyknął: — A niech to będzie pół ławy!\nnastępnie w 1552 r. opisana jako jako Pulławi\nW następstwie klęski powstania listopadowego zostały skonfiskowane przez władze carskie, zaś w 1846 r. zmieniono ich nazwę na Nowa Aleksandria.\nW 1906 r. miejscowość uzyskała prawo miejskie, zaś po I wojnie światowej przywrócono pierwotną nazwę (Spis 1921 78), która obowiązuje do dzisiaj.\nLubomirscy i Czartoryscy[edytuj]\nOd 2. połowy XVII w. Puławy znajdowały się w posiadaniu Lubomirskich. Marszałek wielki koronny Stanisław Herakliusz Lubomirski w latach 1676-1679 wybudował tutaj swoją letnią rezydencję. Jego córka Elżbieta w 1687 r. wniosła Puławy jako wiano do małżeństwa z Adamem Mikołajem Sieniawskim, późniejszym hetmanem wielkim koronnym. Jego sympatia dla Augusta II Mocnego sprowadziła na Puławy w 1706 r. zniszczenia podczas tzw. „drugiego potopu szwedzkiego”.\nW 1731 r. córka Sieniawskiego Maria Zofia wyszła za mąż za wojewodę ruskiego Aleksandra Augusta Czartoryskiego. Od tego momentu Puławy na 100 lat stały się własnością familii, jak określano wtedy rodzinę Czartoryskich. W tym czasie miejscowość przeżyła swój złoty wiek. W 1761 r. syn Augusta, Adam Kazimierz, poślubił Izabelę Flemming, jedyną dziedziczkę majątku po podskarbim wielkim litewskim Janie Jerzym Flemmingu. W 1784 r., po śmierci Augusta, Adam i Izabela przenieśli się do Puław. W ciągu następnych lat powstało tutaj konkurujące ze stolicą centrum życia kulturalnego i politycznego. Miejscowość zyskała przydomek Polskie Ateny. Na dworze puławskim przebywali niemal wszyscy znani przedstawiciele epoki: Grzegorz Piramowicz, Franciszek Dionizy Kniaźnin, Julian Ursyn Niemcewicz, Adam Naruszewicz, Jan Paweł Woronicz, Franciszek Karpiński, Franciszek Zabłocki, Jan Piotr Norblin, Marcello Bacciarelli, Kazimierz Wojnakowski. Okres rozbiorów przyniósł dla Puław kolejne zniszczenia. W odwecie za wsparcie udzielone Kościuszce przez Czartoryskich w 1794 r. wojska rosyjskie zniszczyły puławską rezydencję i splądrowały okoliczne wsie.\nOdbudowę rozpoczęła w 1796 r. księżna Izabela. Wykorzystała przy tym talent architekta Piotra Aignera, przebudowując nie tylko rezydencję, ale też wznosząc szereg budowli ogrodowych w przylegającym do pałacu parku. W jednej z tych budowli, w Świątyni Sybilli, w 1801 r. księżna założyła pierwsze w Polsce muzeum, gromadzące pamiątki narodowe.\nKoniec złotego wieku Puław przyniosło powstanie listopadowe. Tutaj pułkownik Juliusz Małachowski dokonał brawurowego napadu na koszary rosyjskie, a także 2 marca 1831 roku rozegrała się zwycięska dla powstańców bitwa pod Puławami.\nW 1906 r. Puławy otrzymały prawa miejskie. W następnym roku do miasta włączono pobliskie wsie: Mokradki oraz Puławską Wieś. W roku 1915 miasto opuściły wojska rosyjskie, potem austriackie. W czasie I wojny światowej Puławy doznały znacznych zniszczeń. W okresie międzywojennym zaczął rozwijać się przemysł, oprócz tego w miejsce dawnego Instytutu Rolniczego, utworzono Państwowy Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego. Powierzchnię miasta powiększono w 1933, przyłączając do niego Włostowice, Rudę Las, Rudę Czechowską oraz Wólkę Profecką. Rozwój miasta przerwał wybuch II wojny światowej, w której zginęła trzecia część mieszkańców.\nW 1944 roku Puławy zostały zdobyte przez Armię Czerwoną i przez współdziałających z nią żołnierzy Armii Krajowej. 24 kwietnia 1945 roku zgrupowanie organizacji Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość pod dowództwem Mariana Bernaciaka ps. Orlik rozbiło miejscowy Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Ofiary z okresu II wojny światowej upamiętnia odsłonięty w 1963 na cmentarzu wojennym Pomnik Poległych i Pomordowanych autorstwa Adama Prockiego.\nNajbardziej okazały jest pałac Czartoryskich, wzniesiony pierwotnie przez Lubomirskich według barokowego projektu Tylmana z Gameren w latach 1676-1679. Do dzisiaj z tamtej budowli pozostało przyziemie od strony Łachy Wiślanej i sień na parterze za wejściem głównym. Spalony w 1706 r. przez Szwedów, pałac odbudowali w latach 1722-1736 Sieniawscy i Czartoryscy, według rokokowego projektu Jana Zygmunta Deybla. Ostatecznie w latach 1785-1810 pałac został przebudowany w stylu klasycystycznym przez Czartoryskich według projektu Chrystiana Piotra Aignera. Wnętrza centralnej – zabytkowej części pałacu w 2005 roku zostały udostępnione dla zwiedzających. Pałac Czartoryskich jest siedzibą Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowego Instytutu Badawczego.\nPałac otacza park krajobrazowy o powierzchni 30 ha. Pierwotnie został założony przez Lubomirscy, jako park regularny, i od tamtego czasu podążał za zmianami stylu puławskiej rezydencji. W latach 1731-1736 przybrał styl francuski. W latach 1798-1806 księżna Izabela zmieniła go w ogród romantyczny w stylu angielskim, umieszczając w nim szereg budowli ogrodowych i rzeźb. W tym stanie park przetrwał do dzisiaj.\nNajciekawsza budowla znajdująca się w parku to Świątynia Sybilli (d. Świątynia Pamięci), wybudowana w latach 1798-1801 według projektu Aignera na wzór antycznej świątyni Westy w Tivoli pod Rzymem. W roku 1801 Izabela Czartoryska założyła tutaj pierwsze w Polsce muzeum, mające pobudzać patriotyzm w okupowanej Polsce.\nNiedaleko Świątyni Sybilli znajduje się Dom Gotycki, wybudowany w latach 1800-09 również według projektu Aignera, otwarty z okazji pobytu w Puławach Józefa Poniatowskiego. Jest on obecnie siedzibą Muzeum Regionalnego PTTK. Obok Domku Gotyckiego stoi kopia rzeźby Tankred i Klorynda. Listę zabytków w parku uzupełniają:\nkościół Wniebowzięcia NMP, wzniesiony w latach 1800-03 na wzór rzymskiego Panteonu, od 1919 r. pełnni rolę świątyni parafialnej,\nPałac Marynki, (1790-94) zbudowany dla Marii Wirtemberskiej\nPałac Marynki, zbudowany w latach 1790-94 dla Marii Wirtemberskiej, córki Izabeli i Adama Kazimierza Czartoryskich, obecnie zajmowany przez Oddział Pszczelnictwa Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach,\nDomek Grecki, zbudowany w latach 1778-1791, niegdyś oranżeria, obecnie biblioteka miejska,\nrzeźba przedstawiająca Tankreda i Kloryndę, głównych bohaterów XVI-wiecznego poematu Torquato Tasso Jerozolima wyzwolona, wykonana ok. 1790 na zlecenie Stanisława Augusta Poniatowskiego przez Francesco Lazzariniego.\n(mieszk./km²) 962,1 513,2 449,0\nliczba mieszkańców w wieku 0-9 lat 4443 2129 2314\nliczba mieszkańców w wieku 10-19 lat 5515 2659 2856\nliczba mieszkańców w wieku 20-29 lat 6739 3344 3395\nliczba mieszkańców w wieku 30-39 lat 6543 3288 3255\nliczba mieszkańców w wieku 40-49 lat 6214 3251 2963\nliczba mieszkańców w wieku 50-59 lat 7315 4139 3176\nliczba mieszkańców w wieku 60-69 lat 6577 3907 2670\nBudżet na 2011 rok:\ndochody 243 823 378 zł\nwydatki ogółem 277 922 034 zł\nwydatki na inwestycje 108 647 799 zł\nprocentowy udział wydatków na inwestycje w budżecie miasta 39,1%\nOddział Zakładu Doświadczalnego „TECHPAN” Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN w latach 1973-1992.\nW roku 2008 puławskie instytuty naukowo-badawcze, Urząd Miasta Puławy oraz Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. K. Pułaskiego w Radomiu wystąpiły z inicjatywą utworzenia Puławskiego Parku Naukowo-Technologicznego na terenie Puławskiej dzielnicy Azoty. W rezultacie podjętych działań powstaje nowoczesna baza naukowo-dydaktyczna, której koszt budowy wynosić będzie 79 mln złotych. Kompleks będzie mieścić w swoich murach m.in. 4 Wydziały UTH w Radomiu, na których będą prowadzone studia w formie stacjonarnej i zaocznej. Oddanie kompleksu nastąpi w 2012 r.\nOsobny artykuł: I Liceum Ogólnokształcące im. A. J. ks. Czartoryskiego w Puławach.\nW Puławach znajduje się 8 szkół podstawowych, 7 gimnazjów, 7 liceów ogólnokształcących, 8 zespołów szkół, jedna szkoła muzyczna I stopnia, Medyczne Studium Zawodowe oraz 5 szkół specjalnych. Ponadto w Puławach prowadzone są studia językowe w Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych. Studia Doktoranckie prowadzone są m.in. w Państwowym Instytucie Weterynarii, Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa, etc. W roku 2014 nastąpiło otwarcie na miejscu istniejącej w latach 1997-2014 Puławskiej Szkoły Wyższej przez Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej Wydziału Zamiejscowego UMCS w Puławach który kształci stacjonarnie i niestacjonarnie na kierunkach -Administracja Publiczna -Chemia Techniczna (Profil Praktyczny) -Fizjoterapia (Profil Praktyczny, we współpracy z Uniwersytetem Medycznym w Lublinie) -PR i Doradztwo Medialne\nKościół parafialny Matki Boskiej Różańcowej, (dawna cerkiew garnizonowa)\nKościół Rzymskokatolicki: Dekanat Puławy\nKościół Adwentystów Dnia Siódmego, zbór w Puławach\nKościół Chrześcijan Baptystów w RP, zbór w Puławach\nTrzy zbory: Puławy-Niwa, Puławy-Chemia, Puławy-Zachód, Sala Królestwa ul. Kruka 4A\nTwoje Radio Puławy – 1062 kHz AM (MW)\nRadio Pulawy 24 (rozgłośnia internetowa oraz nadająca na 97,2 FM – moc nadajnika 1 kW)\nLPU Radio – internetowa rozgłośnia radiowa\nMuzeum Czartoryskich w Puławach – oddział Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym\nPuławski Ośrodek Kultury „Dom Chemika” – dysponuje salami: małą salą teatralną (100 miejsc) i salą widowiskową (525 miejsc).\nOrganizacje patriotyczne i pro-obronne[edytuj]\nZwiązek Strzelecki oddział Puławyim.15 pułk. piechoty "Wilków" Armii Krajowej.\nAzoty-Puławy – piłka ręczna (ekstraklasa mężczyzn)\nGrand Prix Puław w tenisie stołowym (od stycznia do grudnia),\nMistrzostwa Polski w Trójboju Siłowym (2008) oraz Trójboju Siłowym Klasycznym(10-11 grudnia 2011)\nW granicach administracyjnych miasta przebiega droga krajowa nr 12 (S12 E373) jako obwodnica Puław (całkowite zakończenie inwestycji planowane w 2018 roku) z mostem przez Wisłę. Drugim mostem drogowym jest Most im. Ignacego Mościckiego zbudowany 1934 roku.\nZa komunikację miejską w Puławach i regionie puławskim odpowiada Miejski Zakład Komunikacji w Puławach. W Puławach funkcjonuje 20 linii autobusowych zwykłych (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 14, 15, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 23 i 27) oraz 2 linie kursujące w dzień targowy (18 i 28). Ponadto kursuje 7 linii szkolnych (J1, J2, K1, K2, K3, K4 i S7). MZK Puławy odpowiada także za komunikację miejską w Dęblinie, gdzie kursuje linia nr 31.\nZakłady Azotowe Puławy – uruchomione w 1966 r. „Azoty” są największym zakładem przemysłowym znajdującym się w granicach miasta i największym producentem nawozów sztucznych w Polsce. Dają zatrudnienie prawie 4 tysiącom osób.[potrzebny przypis]\nPlanowana jest budowa elektrowni lub elektrociepłowni o mocy 840 megawatów.\nHipermarkety: Tesco, Kaufland, Carrefour oraz markety dyskontowe: Lidl (1 istniejący, 2. w budowie na terenie budowanego osiedla Olimpijskiego), Biedronka (ilość: 4) oraz Stokrotki (ilość 4), etc.\nGalerie handlowe: w 2006 roku swoją działalność rozpoczęła pierwsza w mieście galeria o nazwie „Galeria Zielona”, która posiada na swym dachu plac zabaw dla dzieci (w sezonie letnim), a w sezonie zimowym funkcjonuje lodowisko. Galeria Nova (zakończenie budowy w 2012 r.), planowana jest kolejna galeria – ma mieć co najmniej dwie kondygnacje i parking podziemny. Elewacja ma być zrobiona z białego kamienia. Oprócz części handlowej w obiekcie ma być także rozrywkowa. Chodzi m.in. o trzysalowe kino.\nMarkety elektroniczne: Media Expert, Media Markt, Neonet, Avans, EuroRTV-AGD, etc.\nMcDonald przy Leroy Merlin\nW grocie parkowej obok pałacu przez pewien czas mieszkał etatowy pustelnik, wynajęty przez Izabelę Czartoryską. Jego obecność podkreślała romantyczny charakter parku.\nW Puławach dzieciństwo spędził Bolesław Prus. W 1884 r. napisał Pleśń świata, jedno z najkrótszych swoich opowiadań, którego akcję umieścił w pobliżu Świątyni Sybilli. W innym opowiadaniu Kartki z podróży.Puławy opisał osadę Puławy.\nW 1816 roku księżna Maria Wirtemberska, siostra księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, napisała tu powieść Malwina, czyli domyślność serca, uznawaną za pierwszą, polską powieść psychologiczno-obyczajową z wątkami autobiograficznymi.\nJedna z najdłuższych ulic w Warszawie to ulica Puławska. W czasach, gdy Puławy nosiły nazwę Nowa Aleksandria, ulica ta nazywała się Nowoaleksandryjska.\nW Puławach znajduje się stara wojskowa linia kolejowa nr 82. Prawdopodobne, że to jedyna w kraju linia, która biegła po moście pontonowym przez rzekę Wisłę. W okresie PRL (w 1975 r. i 1985 r.) odbywały się ćwiczenia wojskowe, podczas których budowano most kolejowo-drogowy. Po nim przejeżdżał pociąg. Następnie był on rozbierany.\nW 1828 r. polski inżynier wojskowy gen. Ignacy Prądzyński proponował dowództwu wzniesienie fortyfikacji strzegących przepraw przez Wisłę w Puławach. Ostatecznie fortyfikacje wybudowano, ale w Dęblinie.\nW latach 1985-1990 w Puławach działało Harcerskie Centrum Komputerowe. Była to pierwsza w Polsce tego typu placówka.\nOd 2000 r. Puławy mają swój własny hejnał miejski. Autorem melodii jest znany polski jazzman Henryk Majewski.\n↑ ab http://www.polskawliczbach.pl/Pulawy, w oparciu o dane GUS.\n↑ Trójkąt turystyczny Puławy – Kazimierz – Nałęczów na stronie Starostwa Powiatowego w Puławach\n↑ Postęp robót na stronie GDDKiA\n↑ Geneza nazwy "Puławy" na stronie Urzędu Miasta Puławy\n↑ Źródłosłów nazwy "Puławy" w artykule Mikołaja Spóza, puławskiego regionalisty – na stronie mmpulawy.pl\n↑ abc Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu: Puławy. [dostęp 2014-06-27].\n↑ Dz.U. z 1933 r. Nr 90, poz. 701\n↑ Tadeusz Swat, „...Przed Bogiem i historią”. Księga ofiar komunistycznego reżimu w Polsce lat 1944-1956. Mazowsze. Warszawa 2003, s. 332.\n↑ Irena Grzesiuk-Olszewska: Polska rzeźba pomnikowa w latach 1945-1995. Warszawa: NERITON, 1995, s. 79.\n↑ Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2011-12-27].\n↑ Budżet i WPF na 2011 rok. Urząd Miasta Puławy. [dostęp 2011-12-27].\n↑ http://www.ippt.gov.pl Institute of Fundamental Technological Research, PAN, Warsaw, Poland\n↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 28 lipca 2015.\n↑ Miejski Zakład Komunikacji w Puławach: Rozkład jazdy (pol.). mzk.pulawy.pl. [dostęp 2017-01-14].\n↑ http://www.ppp.pulawy.com/pl/Czym_jest_Pulawski_Park_Przemyslowy.html Puławski Park Przemysłowy\n↑ http://www.sse.com.pl/tereny Specjalna Strefa Ekonomiczna „Starachowice”\n↑ http://www.zapulawy.pl/index1.php?dzial=14&lang=PL&node=14&doc=1000427&more=174 Akcjonariusze pozytywnie o Elektrowni Puławy i zakupie akcji Fosforów od Skarbu Państwa\n↑ Mariusz Karolak: Historia powstania twierdzy w Dęblinie. [dostęp 26-10-2013].\n↑ Mariusz Karolak: Harcerskie Centrum Komputerowe w Puławach. [dostęp 2014-09-04].\n↑ Mariusz Karolak: Hejnał miasta Puławy. [dostęp 2014-10-09].\n↑ Współpraca zagraniczna\nPuławy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksz. Warszawa, 1888.\nAnielin • Borowa • Bronowice • Dobrosławów • Gołąb (sołectwa: Gołąb I i Gołąb II) • Góra Puławska (sołectwa: Góra Puławska i Góra Puławska-Osiedle) • Janów-Sosnów • Jaroszyn • Kajetanów • Klikawa • Kochanów • Kolonia Góra Puławska • Kowala • Leokadiów • Łęka • Matygi • Niebrzegów • Nieciecz • Opatkowice • Pachnowola • Piskorów • Polesie • Skoki • Smogorzów • Tomaszów • Wólka Gołębska • Zarzecze\nBorowina • Sadłowice\nBonów • Bracienino • Zarzyja\nKazimierz Dolny • Nałęczów • Puławy\nKazimierz Dolny • Nałęczów\nBaranów • Janowiec • Końskowola • Kurów • Markuszów • Puławy • Wąwolnica • Żyrzyn