Caribbean Motorcycle Guided Tours (Bridgetown, Barbados) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Caribbean Motorcycle Guided Tours\nAtrakcje w pobliżu obiektu Caribbean Motorcycle Guided Tours\nCaribbean Motorcycle Guided Tours opinie, Bridgetown\nNr 80 wśród 108 Wycieczki w lokalizacji Bridgetown\nWysłałem e-mail z prośbą o informacje w celu planowania wakacji. już kilka tygodni i wciąż nie otrzymałem odpowiedzi. Spodziewałem się dobrej obsługi klienta ponieważ czytałem wiele dobrych opinii. BARDZO rozczarowany!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: BajanRob, Manager, Caribbean Motorcycle Guided ToursOdpowiedź udzielona 13 lutego 2014\nRobert był bardzo szybki, bardzo uprzejmi i pomocni do zorganizować skuter dla mnie i mojego męża. On nawet zorganizował mieć taksówkę przyjechał nas spod hotelu i jazdy nas do jego sklepu. Nie wszystkie pre-organizowanie e-mail przed naszej wycieczki. Polecam jego usług o dowolnej porze! Wielkie...dzięki!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: BajanRob, Owner, Caribbean Motorcycle Guided ToursOdpowiedź udzielona 3 września 2012\nRob jest bardzo pomocny... jego obsługa klienta ma sobie równych\nRob w Caribbean Motorcycle Wycieczki poza siebie pomagając nam skonfiguruj dniu scootering wokół Barbados. Jego odpowiedzi na nasze Państwo mogli wyszukać niezbędne informacje oraz pozostać były szybkie i bardzo pomocny. Jego obsługa klienta nie ma sobie równych.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Caribbean Motorcycle Guided Tours.


Fortnite Chapter 2 - Season 3 zadebiutuje 11 czerwca - www.esporter.pl\nPiątek, 29 maja (18:49)\nJeśli od dawna czekaliście na ogłoszenie związane ze startem Sezonu 3 w swojej ulubionej strzelance, to właśnie się doczekaliście.\nW ubiegłym miesiącu Epic Games ogłosiło, że obecny sezon Fortnite’a, który i tak się już wyraźnie zasiedział, bo miał się skończyć 30 kwietnia, zostaje przedłużony do początku czerwca (i choć nie dostaliśmy żadnych konkretnych powodów, to można podejrzewać, że chodzi o przyczyny związane z pandemią koronawirusa). Nowy miał w związku z tym wystartować 4 czerwca, ale dziś dowiadujemy się, że ostatecznie zostanie z nami do 11 czerwca, bo właśnie wtedy wystartuje Sezon 3.\nPrzy okazji dowiedzieliśmy się też o specjalnym limitowanym wydarzeniu sieciowym o nazwie The Device zaplanowanym na sobotę, 6 czerwca, na godzinę 20:00 naszego czasu. Epic Games poinformowało graczy, żeby pojawili się na nim 30 minut wcześniej, bo liczba miejsc jest ograniczona, więc nie wszyscy będą mieli okazję wziąć w nim udział. Jak czytamy w okolicznościowym wpisie na Twitterze:\nPrzed nowym sezonem pamiętajcie, żeby ukończyć swoje wyzwania karnetu bojowego i zagwarantować opcje wygląda dla Brutusa, TNTiny, Miauśniaka, Podniebnej, Midasa i Mayi. Nadal macie czas, by ukończyć dodane niedawno wyzwania Dominacja Lokacji i Szturm na Agencję. Na koniec zachęcamy do obserwowania naszych kanałów w mediach społecznościowych. Dziękujemy za waszą cierpliwość i nieustanne wsparcie!\nCzteroletni zakaz dla nieletniego gracza Fortnite\nWłaśnie dlatego chłopiec otrzymał zakaz udziału w profesjonalnych turniejach, i to bardzo dotkliwy - na całe cztery lata.\nDobra robota, Epic - przyszłość esportowej sceny Fortnite’a\nMówiąc krótko, do 11 czerwca jest jeszcze trochę czasu, żeby ukończyć pozostałe wyzwania obecnego sezonu i zdobyć skiny, które przestaną być dostępne po zmianie sezonu. Przypominamy też, że firma ogłosiła w tym tygodniu partnerstwo z firmą OnePlus, dzięki czemu posiadacze smartfonów OnePlus serii 8 mogą liczyć na grę w Fortnite w 90 klatkach na sekundę.


Ona: żałuję, że kupiliśmy ten blender. Ja dopijający kiełbasę: dlaczego? memy, gify i śmieszne obrazki facebook, tapety, demotywatory zdjęcia\nOglądasz zdjęcie Ona: żałuję, że kupiliśmy ten blender. Ja dopijający kiełbasę: dlaczego? zdjęcia demotywatory - śmieszne memy, zdjęcia na facebooka, śmieszne obrazki i tapety na fejsa 2017 roku - memy zabawne zdjęcia i obrazki pinterest, tumblr i twitter 2017 r. demotywatory lepsze niż kwejk, repostuj, jbzd, fishki, jeja, strefa beki, wiocha, chamsko, besty i mistrzowie xD\n27 lutego 2021 02:54:35 przez Anonim\nOna: żałuję, że kupiliśmy ten blender. Ja dopijający kiełbasę: dlaczego?\n#kiełbasa #leonardo dicaprio #blender #dicaprio #ją


MM 18.07.2019 22:00\nAlicja Bachleda-Curuś zachwyciła stylizacją na pokazie najnowszej kolekcji marki Bash Paris zorganizowanym w Los Angeles.\nScreen / Instagram / Alicja Bachleda-Curuś\nAlicja Bachleda-Curuś lata temu przeprowadziła się za ocean z nadzieją zrobienia kariery w Hollywood. Aktorka co prawda nie zagrała w żadnym liczącym się filmie, ale zasłynęła romansem z Colinem Farrellem. Mimo że jej związek z gwiazdorem rozpadł się, Alicja postanowiła na stałe zostać w Los Angeles.\nO jej życiu prywatnym wiadomo jednak stosunkowo niewiele, bo aktorka mocno chroni prywatności. Na jej profilu na Instagramie rzadko możemy zobaczyć jej zdjęcia z bliskimi czy z nowymi partnerami. Czasem jednak, jak w tym przypadku, pochwali się zdjęciami ze znajomymi. Miniony wieczór spędziła w towarzystwie przyjaciółek na pokazie marki Bash Paris.\nAlicja Bachleda-Curuś zachwyciła stylizacją\nNa tę okazję wybrała komplet tej marki w wężowy wzór. Trzeba przyznać, że był to absolutny strzał w dziesiątkę. Odsłonięte nogi, podkreślona talia... Bachleda-Curuś naprawdę wie, w czym wygląda dobrze.\nStylowy wieczór z przyjaciółmi. Gratulacje @bashparis nowej wspaniałej kolekcji - napisała w opisie do zdjęcia.\nAlicja, przepięknie Ci w tym kolorze - czytamy.\nZdecydowanie masz to coś...\nPiękny komplet. Podkreśla figurę. Ślicznie.\nStyl, klasa, uroda... rewelacja!\nAlicjo, wyglądasz zjawiskowo!\nZ powyższymi opiniami nie sposób się nie zgodzić. W sumie... Alicja czego by nie założyła, zawsze będzie wyglądać obłędnie.\nAlicja Bachleda-Curuś świętuje urodziny. Internauci zwrócili uwagę na strój. "To zdecydowanie pani kolor". Coś w tym jest!\nAlicja Bachleda-Curuś na wycieczce z synem. Chłopiec ma już 10 lat, a internauci są zaskoczeni jego wzrostem: Jaki on już duży\nAle wygląd to nie wszystko..\nnie lubię Córuś i tyle\nChoćby się miała zesr... nie da o sobie zapomnieć.\ntalia jak talia chwilę po wzmożonej defekacji z dopalaczem .---najbogatsza alimenciara w polszy .\nPIĘKNA DZIEWCZYNA!MRRR ... :)\njak to jest że była tyle czasu z Gortatem a ani jednego wspólnego zdjęcia nie udało się paparazzi zrobić że idą razem i trzymają się za ręce,a tu proszę Marcinowi i jego nowej udało się od razu?ciekawe, nie?!\nSzuka bogatego faceta?!\nTa co przyszła w jeansach musiała się w kiblu poryczeć później...


[LISTA GIER] Gry na PC z modem VR - Gry PC na PCVR oraz Quest 1/2\nChcesz grać w gry komputerowe które nie mają domyślnie obsługi VR na swoich goglach VR? No jasne, że da się to zrobić! Wystarczy wykorzystać jedną z modyfikacji pozwalającą odpalać gry PC na VR!\nJeżeli dopiero zaczynasz z tematem, i nie wiesz w co w sumie możesz zagrać, to prezentujemy Ci listę paru tytułów posiadających mody VR na Oculus Quest 2 i PC od których możesz zacząć. Naturalnie potrzebujesz oryginalnej gry na PC, aby móc korzystać z modyfikacji VR! Nie polecamy a wręcz zniechęcamy Cię do korzystania z piratów. Wiele z tych tytułów znajdziesz obecnie na promocji lub za naprawdę niewielkie pieniądze na Steamie czy GoG.com.\nGry VR typu AAA – dlaczego powstały mody VR\nW dzisiejszych czasach jest wiele wspaniałych tytułów VR, w które można grać na praktycznie każdym zestawie VR. Ale prawdą jest też, że wiele z tych tytułów jest krótkich, a wiele największych marek/firm z branży gier nie zdecydowało się jeszcze na wielogodzinne produkcje VR klasy AAA. Były podejścia takie jak kiepskie Medal of Honor czy fantastyczne Half Life: Alyx. Wciąż jednak brakuje bardziej rozbudowanych tytułów. Jeśli chcesz zatem zagrać w coś bardziej rozbudowanego, mody VR są świetnym sposobem na taką rozrywkę.\nPamiętaj! Choć praca nad prezentowanymi modami VR może być pierwszorzędna, gry o których mowa, nie zostały zaprojektowane z myślą o VR. Często nie zapewniają komfortowych i immersyjnych wrażeń w czasie gry. Grasz więc na własne ryzyko!\nCyberPunk 2077 – Luke Ross\nResident Evil 2 oraz 3 – Praydog\nGrand Theft Auto V, Read Dead Redemption 2, Horizon: Zero Dawn + więcej – REAL VR Mods\nNowości – nowe gry PC z dostępnym modem na VR\nTej gry nie trzeba przedstawiać nikomu. Jedyne na co warto zwrócić uwagę, to fakt, że granie w CP2077 szczególnie w wersji VR zalecane jest przede wszystkim do dojrzałych graczy. Wymaga też naprawdę mocnego komputera. Aby mieć te 80-90 FPS należy mieć komputer z podzespołami takimi jak Intel Core i9-9900K oraz RTX 3090. Pozwoli to na grę w rozdzielczości 2700×2700 px. Gra tylko z wykorzystaniem padów/klawiatury. Nie wspierane są, póki co kontrolery ruchowe.\nSkyrim VR to gra, która ewoluuje od wielu lat. Oryginalna wersja gry Skyrim trafiła na PC, PS3 i Xbox 360 prawie 10 lat temu i do dziś doczekała się nowych poprawionych wersji na konsole nowej generacji w tym PS4 i Xbox One. Co jednak nas najbardziej interesuje, Skyrim otrzymał wersję VR ale niestety tylko dla wersji PCVR.\nSkyrim VR jest na tyle plastyczny, że nie dość że mamy obsługę VR to wciąż możemy dodwać nowe mody rozszerzające jeszcze funkcjonalności gry! Szukając modów do Skyrim VR na PC, należy pamiętać o jednej ważnej rzeczy: Skyrim w wersji VR bazuje na wersji gry Skyrim Special Edition, znanej jako SSE, a nie na oryginalnej, starszej wersji Skyrima na PC. Prawie wszystkie mody do Skyrim Special Edition będą działać w Skyrim VR bez żadnych sztuczek – zazwyczaj można ich używać tak, jak podczas gry poza VR – co jest świetne.\nNajlepsze mody VR dla zestawów PCVR\nJedna z najwspanialszych gier wszech czasów doczekała się godnej modyfikacji VR. Ta wersja Ocariny nadal korzysta z gamepada, ale bieganie w VR po jednym z najbardziej zapamiętanych krajobrazów w historii gier po raz pierwszy jest niesamowite.\nPo wspaniałym i przerażającym doświadczeniu, jakim było Resident Evil 7 w VR, byliśmy zdruzgotani, gdy zobaczyliśmy doskonałe remake’i Resident Evil 2 i 3 wydane bez integracji z VR. Moder Praydog zrobił jednak wszystko, by to naprawić, tworząc mod PC VR do obu gier z pełną obsługą pierwszej osoby i sterowania ruchem. W obu grach są momenty, które działają tak dobrze, że szczerze mówiąc, poczujesz się, jakbyś grał w natywną grę VR. Będziesz też bał się jak nigdy.\nOryginalna gra Subnautica to jedna z niewielu dużych gier na PC, która oferuje pełną obsługę VR jako opcjonalny dodatek. Niestety, jej samodzielna kontynuacja nie zawiera takiej samej integracji. Jednak jeden z zespołów zebrał się, by zaoferować naprawdę imponujący mod, który umożliwia rozegranie całej gry od początku do końca za pomocą zestawu VR\nWeterani VR pamiętają, że gra Alien: Isolation była kiedyś używana do demonstracji zestawu VR Oculus Rift DK2 na targach gier. Niestety, oficjalne wsparcie dla tej prawdziwie przerażającej gry survivalowej od Creative Assembly nigdy się nie zmaterializowało, ale mod MotherVR zapewnia całkiem dobrą alternatywę. Także z obsługą popularnych kontrolerów ruchu.\nJeśli chcesz mieć natywną grę Rockstar w VR, to w tej chwili jedynym wyborem jest znakomite (ale mocno skrócone) LA Noire: The VR Case Files. Magnum opus firmy Rockstar czyli Grand Theft Auto 5, można ograć w VR dzięki temu świetnemu modowi od Luke’a Rossa. Nadal będziesz grać za pomocą gamepada, ale nie ma nic lepszego niż doświadczenie świata GTAV w VR.\nDodatkowo, jeżeli zdecydujesz się na wsparcie twórcy na Patreon’ie otrzymasz pełny dostęp do całego zestawu modów Rossa, w tym pozwalających włączyć VR w grach takich jak Red Dead Redemption 2, Horizon: Zero Dawn i trylogię Mafia. W przyszłości pojawi się ich na pewno znacznie więcej.\nOuter Wilds to gra, co do której wszyscy mieli nadzieję, że otrzyma natywną obsługę VR zwłaszcza, że jej premiera była całkiem niedawno. Nadzieja nie jest jednak stracona. Moder Nomai VR wykonuje kawał dobrej roboty, dodając obsługę gry w VR. Okazało się, że, w grze jest wiele mechanik pasujących do VR co tylko poprawia odczucia w czasie gry. Gra posiada nawet kompleksową obsługę kontrolerów ruchu VR, co sprawia, że jest to jeden z najlepszych modów VR.\nDostępna jest już oficjalna wersja gry Doom 3 w VR, ale jest ona dostępna wyłącznie na PSVR. Dostępne modyfikacje VR dla wersji PC są równie dobre, jeśli nie lepsze. Na PC gra Doom 3 od Fully Possessed zawiera funkcję celowania sterowaną ruchem, a nawet obsługę poruszania się z wykorzystaniem teleportacji. Jest to jedna ze starszych modyfikacji na liście, ale wciąż jeden z najlepszych modów VR, jakie można znaleźć.\nTak, oficjalne wydanie Minecrafta ma oficjalne wsparcie dla VR. I tak, jest ono całkiem niezłe – zdecydowanie dobrze, aby trafiło wreszcie na Oculus Quest 2, ale działa dobrze tylko na PCVR póki co. Vivecraft różni się od oficjalnej wersji Minecraft VRdodając na przykład pełne wsparcie dla fizycznych interakcji (możesz grzebać w ziemi rękami :P), a nawet możliwością skalowania świata i stania się gigantem w nim. Jeśli chcesz zagrać w Minecrafta w VR, to jest to najlepszy sposób, aby to zrobić. Poza oczywiście oficjalną wersją.\nNajlepsze mody VR na Meta Quest 2\nPrawdopodobnie warto już teraz powiedzieć, że zasadniczo wszystkie najlepsze mody VR dla Oculus Quest 1 i 2 pochodzą od DrBeef i jego zespołu Team Beef. Zespół ten wykonał niesamowitą pracę przenosząc kilka klasycznych strzelanek PC na samodzielny zestawy VR w tym Meta Quest 1 oraz 2. Warto zacząć od portu Half-Life’a, który zawiera pełne sterowanie ruchem, a nawet wsparcie dla wszystkich DLC wydanych po premierze Half Life.\nTeam Beef również zajmuje się przenoszeniem niektórych klasycznych gier id Software i ich spin-offów do VR. Dzięki QuestZDoom możesz zagrać w oryginalnego Dooma, Wolfensteina 3D i tytuły takie jak Heretic w pełnym 6DOF VR z obsługą innych modów. Ponadto zespół przygotował pełne porty Quake’a 1 i 2, a jego najnowsze działania przeniosły Dooma 3 do Questa. Szybka rozgrywka z Dooma czy Quake’a nie jest może idealnym rozwiązaniem, ale skoro można to czemu nie…\nOstatnią pozycją na naszej liście wspaniałych gier Team Beef jest wskrzeszenie oryginalnej serii strzelanek pierwszoosobowych z 2001 roku. Dzięki temu możesz zmierzyć się z oryginalną kampanią gry w VR. Kamienne korytarze i ośnieżone otoczenie naprawdę ożywają w zestawie VR, a broń z czasów II wojny światowej jest świetnie wyczuwalna, co sprawia, że jest to jeden z najlepszych modów VR na Oculus Quest 1 oraz 2.


Gastronomia jest ważną rzeczą życia społecznego, jak i finansowego. Jest częścią zawsze się rozwijającą. Nie zgubi ten, kto zainwestuje w dziedzinę gastronomiczną, gdyż należy ona do tych, które jednak będą cieszyć się zainteresowaniem klientów. Aby właściwie funkcjonował lokal gastronomiczny musi posiadać odpowiednie zaplecze kuchenne, czy być zaopatrzony w normalny sprzęt gastronomiczny.\nPrzygotowanie posiłków Wśród propozycji tego asortymentu można znaleźć wyposażenie do całego i ekskluzywnego lokalu restauracyjnego, czy hotelowego, jak także do cukierni, stołówek, kawiarenek, czy barów. Bogata oferta obejmuje również urządzenia gastronomiczne, które świetnie sprawdzą się w gospodarstwach jednorodzinnych. Maszyny gastronomiczne są to dania, które zapewniają do czynienia różnorodnych posiłków. Wykorzystanie ich w kuchni znacznie skraca czas przygotowywania danego dania. Posiada to cudowne miejsce w części gastronomicznej, gdyż żaden facet nie lubi długo oczekiwać na zlecenie. A tym szczególnie warto zaopatrzyć zaplecze kuchenne w niezbędne urządzenia gastronomiczne.\nNajczęściej stosowane maszyny gastronomiczne Do najczęściej wykorzystywanych należą roboty wielofunkcyjne. Urządzenia te stanowią wiele funkcji, dzięki czemu możemy dokonać bardzo dzielące się od siebie potrawy. Co umożliwia życie, skraca godzina oraz gromadzi energię. Roboty wielofunkcyjne mogą tworzyć zastosowanie we wszystkich rodzajach gastronomii. Począwszy z największych domów do gospodarstw indywidualnych. Do następnych stosowanych w gastronomi urządzeń należą: krajalnice, piekarniki, zmywarki, szatkownice, roboty kuchenne, blendery, maszynki do prowadzenia mięsa, miksery, grylle, gofrownice, ekspresy, młynki, piece do pizzy oraz sporo innych. Wszystkie maszyny gastronomiczne mają jedno zadanie, a mianowicie zaoszczędzić czas przygotowywania posiłków i wesprzeć w wykonaniu smacznych potraw. A toż niezależnie z tego, albo istnieje wówczas szybka kuchnia elektryczna, czy mały imbryk elektryczny. Nieważne też, czy wynika to idealnego hotelu, wielkiej restauracji, czy niewielkiego gospodarstwa domowego. W dowolnym przypadku urządzenia techniczne są służyć człowiekowi.\nChoroba psychiczna matki a opieka nad dzieckiem


ŁUKASZ: marca 2010\nPrzyjaciel i lekarz\nWspominając z rozrzewnieniem trudy wspólnego porodu, który został właściwie zaprogramowany i przeprowadzony, zakończony przyjściem na świat czarnego łebka - Łukasza, życzę mu dużo zdrowia, pociechy z rodziców i pozostałych braci, oraz dużo szczęścia w tej długiej i żmudnej drodze życia na tym najwspanialszym ze światów.\nTak brzmią słowa wpisane przez mojego (naszego) przyjaciela do Kroniki Łukasza w dniu 2 października 1981 roku. Gdy Piotr pisał te życzenia miał bez mała 40 lat i był w sile wieku, w pełnej sprawności fizycznej. Czy dzisiaj po prawie trzydziestu latach, mając siedemdziesiątkę na karku, i wielkie doświadczenie życiowe, też by ten świat nazwał najwspanialszym? A czy dla Łukasza ten świat był tak wspaniały? Te egzystencjalne, niełatwe pytania nachodzą mnie gdy dzisiaj przepisuję te słowa sprzed lat.\n3 październik 1981\nW prezencie od Ani i jeszcze nie mówiącego Adasia otrzymujesz w dwie koszulki i dwie bluzeczki. Przydadzą się gdy tylko nieco podrośniesz. Dzisiejszy sobotni zakup mleka (sprzedają bez kartek) przez naszą rodzinę to 41 (słownie czterdzieści jeden) litrów butelkowanego mleka. Dzisiaj spytacie po co tyle? Bo po pierwsze przez ostatnie dwa dni nie udało się nam kupić ani jednego litra, po drugie całość nastawiamy na kwaśne, gdy się skwasi zbieramy śmietanę, z której robimy masło, a po podgrzaniu skwaszonego mleka biały ser. Schłodzoną maślankę i serwatkę albo pijemy samą albo po dodaniu owoców robimy koktail. Nic się nie marnuje, a masło jest na kartki i go nie ma, nie mówiąc o białym serze czy twarożku.\nPo południu odwiedza Cię Twoja przyszła matka chrzestna. Jest cudowna jesienna pogoda. Leżysz cały czas w wózeczku w ogrodzie. Przy Tobie figlują dwa kotki twoi rówieśnicy. Dzisiaj po raz pierwszy wypiłeś 10 g soczku z buraczka. W dzisiejszym praniu były 23 pieluszki, 4 śpioszki, 3 koszulki, 3 kaftaniki i 3 śliniaczki.\nA to szczegółowa tabela twojego karmienia od 5 rano do 23:30 z podziałem na pierś prawą i lewą oraz humanę.\n4 październik 1981 niedziela.\nDzisiaj po raz pierwszy, mając 3 tygodnie,jesteś na Mszy św. Całą rodziną jedziemy do kościoła, który mieści się w kaplicy cmentarnej na Jeżyckim cmentarzu. Jesteś bardzo grzeczny i nie przeszkadzasz nam w modlitwie. Po południu jedziemy na chrzciny do kuzyna Mateusza. Tym razem jesteś chyba głodny i płaczesz w czasie uroczystości. A może się niepokoisz, że to nie Twoje chrzciny, które masz zaplanowane na ostatnią niedzielę października. Uroczystość kończy się kawą i kolacją. Dziadziuś Ludwik wygląda na bardzo chorego, gdy mierzy temperaturę ma 38,5 stopni. Na koniec zwraca się do Ciebie ze słowami: "Wyrośniesz, doczekasz jeszcze wolnej Polski" . Prorocze słowa. Zaniepokojenie budzi w nas dzisiejsze ważenie, ważysz mniej niż wczoraj. Dlaczego? Dokarmiany jesteś humaną (kupowaną tylko za dolary w Peweksie). Każdy z tych naklejonych trójkątów wycięty został z jednego opakowania humany.\n5 wrzesień 1981\nMama zrobiła się bardzo nerwowa. Martwi się o Ciebie, co udziela się Tobie. Pijesz coraz mniej i do tego popłakujesz w ciągu dnia. Dzisiaj po raz drugi dostałeś 2 x po 10 gram surowych buraczków. Wieczorne ważenie 4170 gram co daje średni przyrost dzienny w granicach 80-90 gram. Oznacza to, że z tego co wypijasz 87% wydalasz a 13% zamienia się w Twoje ciało.\nAutor: Jerzy o 06:03\nKartki bez pokrycia\n27 wrzesień 1981\nNiedziela i napływ gości chcących zobaczyć 16 dniowego bobasa. Jako pierwsi składają wizytę całą czteroosobową rodziną Bączkiewiczowie. Dostajesz od nich taką oto laurkę z życzeniami.\nLedwo pożegnaliśmy państwa Michała i Gosię z czwórką małych dzieci ciekawych dzidziusia odwiedza nas Leszek z Mirką oraz 3 letnią Anią i siedmiomiesięcznym Dominikiem. W prezencie przynoszą 2 butelki oliwki i czapeczkę dziecięcą. Wieczorem składają wizytę dziadek Ludwik z babcią Gertrudą. Podobasz się wszystkim bo grzecznie śpisz , budząc się tylko na karmienie.\nMimo niedzieli mama nie czuła się jeszcze na siłach by pójść z nami do kościoła w Przeźmierowie. W ogłoszeniach ks. Szkopek podał że jutro będą rozdawane dary z zagranicy, dla każdego małego dziecka przewidziano 1 kg mleka w proszku. Przy brakach w zaopatrzeniu przyda się taka pomoc.\n28 wrzesień 1981\nWreszcie robisz długo wyczekiwaną kupkę. Przed południem razem z Tobą składamy z mamą wizytę w szpitalu. Lekarz po obejrzeniu piersi mamy nie wyklucza amputacji, ale z decyzją uważa, że trzeba poczekać jeszcze dwa tygodnie. Koniec miesiąca odbieram w pracy pensję + opiekę nad Tobą i zasiłek drożyźniany. Razem będzie tego około 10 tysięcy.\nNie na dużo się te papierki zdadzą, bo w przyzakładowym sklepie mięsnym od dwóch tygodni nie ma mięsa. I co z tego, że rząd drukuje bez pokrycia kartki na mięso. Podobna sytuacja jest na mieście w innych sklepach. Na stanie po kilka godzin w kolejkach bo może coś przywiozą mnie nie stać. Wolę nie jeść mięsa zastępując je warzywami z ogródka, ale cicho też nie będę. Wyraźnie zależy władzy na podgrzewaniu nastrojów. Do kroniki wpinam kilka niewykorzystanych kart zaopatrzenia. Mama wybrała w mieście używany (komisowy) wózek dla Ciebie za jedyne (aż) 1500 zł. Jest jak nówka. W naszym sklepie w Baranowie dostajemy dla osłody kartkowe cukierki czekoladowe. Na Ciebie też.\n29 wrzesień 1981\nPrzez cały dzień nie licząc na przerwy w karmieniu Ciebie sprzątamy z mamą dwa dolne pokoje i pralnię szykując te pomieszczenia na wynajem od 1 października dla studentów.\n30 wrzesień 1981\nOd rana pojechałem z Kubą na grzyby. Przywieźliśmy koszyk, jak od ziemniaków i dwie kobiałki. Jest ładna pogoda i spędzasz cały dzień w wózku na dworze. Paweł z Kubą co rusz doglądają Ciebie. W poczcie znalazła się kartka z życzeniami od cioci Eli.\n1 pażdziernik 1981\nOd rana prasuję wczorajsze pranie : 24 pieluszki, 5 koszulek, 3 kaftaniki, 4 śpioszki, 2 pokrycia na kocyk, 3 śliniaczki, 1 majtki.\nWklejam do kroniki komunikat o kartkach dla niemowlaków. Przytoczę z niego dwa zdania: Dzieci grupy zerowe, czyli w wieku do 11 miesięcy i 29 dni otrzymać mają od 1 listopada jednolite kartki (czyżby poprzednio były niejednolite, to znaczy jakie?). Uprawniać one będą do kupna 1 kilograma kaszki manny, 2,5 kg mleka w proszku, 2 kg cukru, 900 g proszku do prania "Cypisek" opakowania oliwki na dwa miesiące, 2 kawałków mydła "Bambino" lub "Kajtek" i 100 g. waty. Tym systemem zaopatrzenia zostaną zlikwidowane wszystkie abonamenty i sprzedaż na podstawie książeczek zdrowia dziecka. Zauważ komunikat o kartkach, które od dzisiaj obowiązują ukazuje się w prasie dopiero w zasadzie po czasie. Tak postępuje arogancka w stosunku do społeczeństwa władza. To utwierdzało podział w narodzie na "MY" i "ONI"\nAutor: Jerzy o 05:23\nDzisiaj skończyłeś 12 dni i ważysz 3660 gram. To dobry znak, zaczynasz przybierać nieco na wadze. Od najniższej wagi 3600 (w szóstym dniu życia) zaczynasz powoli, ale systematycznie przybierać. Przez sześć kolejnych dni 60 gram. Ciekawe kiedy dojdziesz do wagi urodzeniowej 3980? Rozpocząłem prowadzenie wykresu obrazującego przyrosty Twojej wagi. U lekarza w przychodni dostałem jeszcze dwa dni opieki nad mamą i Tobą. To wszystko na co zezwalają przepisy.\nZrobiłem Ci odciski Twoich dłoni i nóżek. Posmarowałem je oliwką, a Ty kładłeś je na kartce papieru zostawiając tłuste ślady, które obrysowałem. Oto one.\n24 wrzesień 1981\nKolejną noc mieliśmy z pobudką o 3:30. Budzisz się regularnie na posiłek co 3,5 godz.. Potem pół godziny płaczu. Żal nam Ciebie, serca nam się kroją, ale kończymy na przewinięciu.\nPo rannym karmieniu o 6:00 Paweł bierze Ciebie do swojego łóżka. Do 10:00 leżysz u niego spokojnie. Nie myślałem, że chłopak - 12 latek, może być tak bardzo opiekuńczy. Z twarzy stajesz się coraz bardziej podobny do niego. Z miasta wracam z Twoim aktem urodzenia i kwiatami dla mamy. Zdaje się, że popełniłem nietakt w stosunku do mamy, nie sprawiając jej prezentu, jakiegoś namacalnego dowodu szacunku dla jej kolejnego macierzyństwa. Dziękować to dziękowałem, ale to za mało. Wydawało mi się, że wystarczy moja wielka radość z tego, że się urodziłeś zdrowy, że mama szczęśliwa dochodzi szybko do siebie. Pamiętaj, nie wystarczą same uczucia, należy je jeszcze podeprzeć zewnętrznymi, materialnymi dowodami pamięci.\nPrzy kąpieli robię Tobie slajdy: z Pawłem, na wadze i w czasie przewijania.\nPo południu odwiedza nas wujek Piotr. Przyjechał, po szpitalnym dyżurze, strasznie głodny. Mówi, że nic nie jadł od 8:00 do 18:00. Stwierdza, że podany obiad był dla niego najlepszą nagrodą za trudy, jakich doświadczył przy Twoim urodzeniu. Na noc przygotowuję magnetofon by nagrać Twój płacz. Dostaliśmy pierwsze życzenia od przyjaciół z racji Twoich urodzin.\n25 wrzesień 1981\nDzisiejszą noc przespałeś pierwszy raz do piątej rano. Nagrany na taśmę płacz kończy się odgłosami jakie wydajesz przy łykaniu pokarmu (czy ktoś z czytających mógłby mi pomóc w zamienieniu głosu z taśmy na taki zapis, aby go można dołączyć do bloga ?). Mając w ręce akt urodzenia mogłem odebrać kartki z przydziałem na Ciebie. Podane niżej normy to normy na jeden miesiąc:\n- proszek do prania pieluch "Cypisek" - 900 g (tylko niemowlaki)\n- ryż 0,25kg (tak jak bracia i rodzice)\n- mąka 1 kg (tak jak bracia i rodzice)\n- kaszka lub kasza lub płatki owsiane 0,7 kg (tak jak bracia i rodzice)\n- cukier 1,5 kg (tak jak bracia i mama gdy była w ciąży, dorośli dostają 1 kg)\n- cukierki zwykłe lub herbatniki 300g ( tak jak wszyscy)\n- cukierki czekoladowe 300 g (tak jak wszyscy)\nPaweł podje Ci któreś z kolei karmienie. Jest z tego powodu cały "dumny i blady" . Podziwiamy z mamą jego troskliwość w stosunku do Twojej osoby.Kolejny dzień nie robisz kupki.\n26 wrzesień 1981\nTakiej nocy jeszcze nie było od 3:15 do 5:00 dajesz koncert, pochlipując, chwilami podnosisz głos i wręcz krzyczysz w niebogłosy. Mama skonana całym dniem mimo wszystko śpi a ja odbieram Ciebie na swoje bębenki. O 5:00 rano nie wytrzymuję i budzę mamę na karmienie. Drugie karmienie całe zwracasz. Po 40 godzinach decydujemy się zrobić Tobie lewatywę. Stękasz i robisz co trzeba, a na wadze cofasz się dwa dni. Dzisiaj wolna sobota (jak na razie tylko jedna w miesiącu - dopisek po latach) chłopacy nie idą do szkoły. Po rannej kłótni o Ciebie, kto ma karmić? budują modele szybowców (takie zabawki można jeszcze dostać).\nDzisiejszy wpis zakończę zdjęciem z Twojej kroniki. To dwa wpisy z życzeniami naszych przyjaciół.\nPozwolisz, że po latach dam krótkie wyjaśnienie: Pierwszy wpis to wpis Marylki i Genka. Pogrzeb Genka z udziałem dzwonu Pojednanie opisałem na forum Koniczynka w maju ubiegłego roku. Za Marylkę, wdowę, dzisiejszą solenizantkę, tę która praktycznie przeżyła po chrześcijańsku przy mężu ostatnie jego dni i chwile życia (dzisiaj obchodzimy Dzień Świętości Życia) ofiarowaliśmy razem z Ewą nasze dzisiejsze ranne Komunie św.\nDrugie życzenia to życzenia Gosi i Michała. Gdy się urodziłeś, byli na wakacjach w Baranowie i po obejrzeniu Ciebie wpisali się do kroniki. Po Twojej śmierci wybudowali się i są już od kilku lat stałymi mieszkańcami naszej wsi.\nAutor: Jerzy o 07:09\nJeśli nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa\nSpytał mnie wczoraj brat: Jerzy czy ten ks. Tymoteusz, to tak naprawdę pisze co dzień do was listy? Cóż mu miałem odpowiedzieć? Powiedziałem mu prawdę. Z niedowierzaniem pokiwał głową. I to ci tak Jerzy pasuje do każdego dnia? A pasuje, jak nie do Pojednania, to do Łukasza. Przecież połowa z tego co ks.Tymoteusz pisze to cytaty z Pisma Świętego. Bóg wie w swoim Słowie Borzym czego mi potrzeba. A komentarz nie dosyć, że jest zawsze na czasie i pisany niejako "pode mnie", to jeszcze dający szerokie pole do moich zamyśleń. Dzisiaj pójdę wobec tego na łatwiznę, i to nie tylko sobie ułatwię robotę ale i Ewie, która najczęściej przepisuje w wersji pierwotnej (kolorowej) każdy z listów ks. Tymoteusza zanim ja go na czarno nie pokanceruję.\nSkoro już tyle było ułatwień, będzie jeszcze jedno: będą zdjęcia z oryginalnej Kroniki Łukasza\nTo Twoja wyprawka synu, kupiona, dostana, względnie pożyczona, na Twoje przyjście na świat.\nCałość zestawiłem w trzech działach: ubiór, sprzęt i wyposażenie oraz żywność . Z boku powklejałem paragony, metki itp. Na końcu zamieściłem podsumowanie i krótką analizę porównawczą kosztów.\nDla zorientowania się w poziomie cen podaję:\n1$ = 200 zł (kurs kantorowy)\nminimalna płaca miesięczna 2400 zł = 12 $\nmoja płaca zasadnicza 5500 zł = 27,5 $\nmoje faktyczne średnio miesięczne dochody (płaca zasadnicza + premie+ zasiłki+nagrody) 12 000 zł = 60 $\nPowyższe oznacza, że na zgromadzenie środków finansowych potrzebnych na taką wyprawkę jak wyżej potrzeba było szesnaście miesięcznych płac minimalnych, w moim przypadku wystarczały 2,5 miesięczne moje ówczesne dochody.\nKoszt ubioru niemowlaka 18 623 zł , to bez mała połowa wszystkich wydatków 39 309 zł na malucha. Tu uwaga: 90% kosztów ubioru niemowlaka dało się zaoszczędzić - były to darowizny i pożyczki rzeczowe od znajomych i rodziny (ciuchy używane i niekiedy nowe).\nPowyższe informacje podaję dla młodych decydujących się dzisiaj na potomka. Wniosek będzie pewno taki sam: Tak wówczas tak i dzisiaj młode małżeństwa szczególnie, te wielodzietne należy otoczyć szeroko rozumianą opieką zarówno ze strony państwa, kościoła jak i najbliższych rodziny i przyjaciół i znajomych, by im ulżyć finansowo i nie tylko.\nOdsłuchałem tekst listu ks. Tymoteusza dwa razy w radio. Naniosłem na druk jak wyżej poprawki i stwierdziłem, że ten mówiony był o stokroć piękniejszy. Nie mogę się oprzeć, by go nie przepisać Łukaszowi w Narodowym Dniu Życia.\nDziś temat zamyślenia piękny jak dziecko.Dziecko to cud, miłość, dar, zadziwienie, a dla innych - nieszczęście, kara, a potem staje się zbrodnia, wyrzut sumienia. Boże Narodzenie i rzeź niewiniątek. No taki jest świat.\nA ja czytam Ewangelię św. Mateusza: Przynoszono do Jezusa dzieci, żeby włożył na nie swe ręce i żeby się modlił nad nimi.A uczniowie surowo zabraniali (dlaczego?). Jezus powiedział: Dopuście dzieci i nie zabraniajcie im przychodzić do mnie. Do takich przecież należy Królestwo Niebieskie. Ich aniołowie oglądają oblicze Ojca w niebie. Jeśli ktoś nie przyjmie Królestwa Bożego jak dziecko - nie wejdzie do niego . I tuląc je do siebie błogosławił im, kładąc na nie ręce. O Boże, Boże jakie to śliczne, jakie dziecięce, jakie cudowne (takie do mnie skierowane - dlaczego mi zabraniacie - piszę jak dziecko, poprawcie, zwróćcie uwagę, ale nie zabraniajcie)\nA kiedy uczniowie spierali się o to , kto jest pobożniejszy, kto lepszy, kto pierwszy? Jezus przywołał dziecko, kazał mu stanąc obok siebie i powiedział : Jeśli nie staniecie się jak to dziecko, w ogóle nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego. A to zdanie przejmuje dreszczem. Lecz kto by zgorszył jedno z tych dzieci, które wierzą we Mnie, lepiej, żeby mu uwiązano kamień młyński u szyi i utopiono go w głębokościach morza. Biada światu dla zgorszenia!\nO Boże , Boże. A świat ma dużo grzechów wobec dziecka. Nie wystarczy obchodzić Dzień Dziecka, a miłością do zwierzątek zagłuszać wyruty sumienia i płacz dzieci.\nKsiądz Wincenty a'Paulo, Jan Vianney, ks.Bosko, ks.Markiewicz,Edmund Bojanowski są nam wzorem w trosce o dziecko. To przecież nasze dziecko! Wszystkie dzieci nasze są śpiewa Pani ...\nJa też mówię: Moje Kochane Dzieciaki! Ale tylko mówię! Rodzice mi to darują, ale grzechów wobez dzieci mam wiele. Ale więcej jest jednak dobroci rodziców , nauczycieli, wychowawców, lekarzy, położnych , sióstr, wolontariuszy, więcej niż grzechów złych ludzi i gorszycieli. Dlatego ten świat jeszcze istnieje.\nGdyby człowiek mógł wrócić do szczęśliwego dzieciństwa, żebym się choć raz zachował w kościele tak jak dziecko, to bym powiedział księdzu na spowiedzi : Mów ile chcesz! Przecież ja to wszystko wiem! Ja wtulę się do serca mamy. Mów ile chcesz , ja się prześpię. Mój Boże, gdybym tak wierzył , gdybym tak ukochał, tak przylgnął, jak dziecko.\nAutor: Jerzy o 05:51\nDzisiaj 19 września 1981 po raz drugi odwiedziła nas położna rejonowa. Z Tobą wszystko w porządku, gorzej jest z mamą . Położna uznała, że twarde guzy w maminych piersiach, to nie nabrzmiałe gruczoły mleczne, z powodu nie ściągnięcia przez Ciebie pokarmu, ale sprawa znacznie poważniejsza - rakowa. Nie mówi tego słowa, ale oboje z mamą wiemy o co chodzi. Tragedia. Po jej wyjściu mama wpada w spazmatyczny szloch. Przez łzy słyszę słowa: "Kto Ciebie skarbie wychowa? Nie dano mi się Tobą nacieszyć dłużej niż tydzień. Tyle nadziei wiązałam z Tobą i z tą ciążą. Teraz rozumiem jaką tragedię przeżywała moja mama chora na nieuleczalną gruźlicę, gdy ja byłam mała".\nNatychmiast jadę z mamą i oczywiście z Tobą i dwunastoletnim Pawłem (do pomocy) do chirurga do szpitala na Lutycką. Przyjmuje nas ten sam doktor Marek Lipiński z Chirurgi "B",który ostatnio dwukrotnie wcześniej w 1978 (przed 3 laty) i w 1980 (przed rokiem) kroił mamie piersi, wyciągając z nich jakieś tam "tumory", podobno jeszcze nie złośliwe. Po badaniu stwierdził, że nie należy się denerwować, tylko ze spokojem karmić Ciebie. Te zgrubienia określił jako powiększone zrosty pooperacyjne, które się teraz uaktywniły ale to nie jest sprawa rakowa. Ten werdykt uspakaja nas wszystkich. Wracamy do domu. Dla mnie czas się pakować. Jutro jadę z Twoimi braćmi do Bilczewa do Twojej prababci Jadwigi, na jej dziewięćdziesięciolecie. Niestety ani Ty, ani Twój o osiem dni starszy kuzyn Mateusz, nie pojedziecie na tę wyjątkową uroczystość. To ponad 100 km w jedną stronę. Myślę, że jak trochę podrośniesz, to wybierzemy się do Bilczewa, do "korzeni", by pokazać Ci tę ziemię "skąd nasz ród" . Póki co zostaniesz w domu pod opieką mamy i cioci Eli. Jesteś najmłodszym już czternastym prawnukiem prababci Jadwigi. Z kolei twój brat Paweł jest najstarszym prawnukiem, ja najstarszym wnukiem, a Twój dziadek Lutek najstarszym zięciem Twojej prababci. Mamy się tam spotkać z całą rodziną.\nA to zdjęcie pozostałych dwunastu prawnuków Twojej prababci Jadwigi.\nKilka słów objaśnień: dwaj najstarsi chłopacy to oczywiście Twoi bracia stojący za prababcią Paweł i Kuba trzymający Dominika M. Z lewej Agnieszka Z., a obok Ania M. Prababcia trzyma na kolanach w beciku Jacka K., a obok niej siedzi Marta K. Z prawej strony przy prababci siadł Artur Z, dalej Jasiu B. i Piotr B.\n20 wrzesień 1981\nDzisiaj spędzasz dzień pod opieką cioci Eli i mamy. Po południu odwiedziła Cię przyszła matka chrzestna. Ciocia Marysia jest wg. relacji mamy zauroczona Tobą.\n21 wrzesień 1981\nTrzecie odwiedziny położnej są zwykłą formalnością. Mimo, że pijesz wszystko co tylko da się wysączyć z maminych piersi nic nie przybierasz na wadze. Cóż to jest 10 gram przez 3 dni. aktualnie ważysz 3630 gram.\nAutor: Jerzy o 07:41\nDzisiejszą noc przespałeś dobrze. Gorzej było z mamą, bóle piersi nie dawały jej spać. Pierś gorąca i powiększone gruczoły mleczne. Do tego dołączyła się nieodłączna towarzyszka - nerwica. Najpierw bała się o to byś się urodził żywy, potem naszły ją niczym nie podparte obawy czy odbierzemy Ciebie ze szpitala , a teraz martwi się o swoje bolące piersi. Udaje się nam zasnąć około czwartej nad ranem. O szóstej budzę mamę na karmienie . Pijesz intensywnie, ale wygląda na to, że mama ma mało pokarmu, a pierś robi się twarda.\nDziewięcioletni Kuba kupuje 5 chlebów i 30 bułek. Galopująca drożyzna przez miesiąc chleb zdrożał z 6 zł na 16 zł, a bułki z 80 gr. na 1,50 zł. Razem z Kubą kupujemy 5 litrów mleka. A wydzielali po 2 litry na osobę. Stojący za mną w kolejce sąsiad ujął się za mną mówiąc, że nie przyjdę z dwójką chłopaków by kupić 5 litrów mleka na co ktoś inny zrobił głupią uwagę, że nie trzeba było robić tyle dzieci.\nW domu narobiłeś swoją osobą trochę rozgardiaszu. Mama jest nerwowa, że dom nieposprzątany.\nGdy wróciłem z zakupów z miasta, szukałem odciągacza do pokarmu i wziąłem się za sprzątanie przyszła pielęgniarka do Ciebie. Myje Cię w oliwce i pokazuje jak ściągać pokarm oraz daje mamie kilka cennych rad jak postępować z piersiami by nie bolały. Uspokojona mama robi sobie obkłady rozgrzewające ze spirytusu (rektyfikatu). I tu problem wódka jest od tego m-ca na kartki 0,5 l na dorosłego. Naszą kartkową wódkę wymieniliśmy na dwie czekolady dla chłopaków. Na dzisiaj mamy jeszcze trochę zapasu w apteczce, a jutro spróbuję coś załatwić. W Polsce się teraz nie kupuje a załatwia, płacąc oczywiście za wszystko. Z miesiąca na miesiąc coraz to wyższe ceny.\nDalsze karmienia odbywają się już regularnie co 3,5 godziny, począwszy od 6:00 rano a skończywszy na 23:30. Mama ściąga pokarm do butelki . Jest tego 20 max 25 gram. Resztę do 40 gram uzupełniamy "humaną" . W przerwach między posiłkami dostajesz herbatkę z rumianku lub wodę z cukrem.\nRobisz się coraz ładniejszy. Skórkę masz różowiutką bez pleśniawek. Rączki zgrabne, ale paluszki za mamą. O 22:30 kładę się skonany spać,a na ostatnie karmienie podobno majaczę coś przez sen.\nKolejny dzień 17 wrzesień upływa pod znakiem karmienia i spania. Z rana z mamą przygotowujemy 11 butelek. W pięciu herbatka rumiankowa a w siedmiu humana. w pozostałe puste butelki mama będzie ściągała pokarm. Dzisiaj wypijasz już po 30 -40 gram za jednym razem W Poznaniu w Pewexie (sklepy w których było można kupić niedostępne na rynku towary pochodzenia zagranicznego tylko za dolary - dopisek po latach) udaje mi się kupić za 3 dolary rektyfikat. Oglądam też wózki dla Ciebie są nowe ale beznadziejne, a używane bardziej praktyczne można dostać za 500 - 1500 zł.\nW Urzędzie Stanu Cywilnego nie chcą mi wydać Twojego aktu urodzenia bo mam tylko ozdobny dokument zawarcia związku małżeńskiego, a nie skrócony akt małżeństwa. Opierając się na treści tej ulotki udaje mi się w końcu załatwić dokument potwierdzający Twoje narodziny. Gotowy odpis odbieram po tygodniu\nPo południu odwiedziny składa nam dziadek Ludwik. Jesteś jego ósmym wnukiem ( siódmym chłopakiem). Dane mu było jeszcze przed śmiercią (zmarł po dwóch latach - dopisek po latach) cieszyć się Tobą. Wieczorem zabieram chłopaków i jadę na Gwiaździstą złożyć życzenia urodzinowe Twojej prababci Teresie. Dzisiaj skończyła 83 lata. Rodzinie składam dwie propozycje dotyczące Twoich chrzestnych: 1. ciocia Marysia i Twój kuzyn Jacek , 2. ciocia Basia i kuzyn Piotr.\nPo przyjeździe kąpiel oliwką i ważenie 3600 gram. A więc schudłeś 100 g od wyjścia ze szpitala.\nNastępnego dnia jest 18 wrzesień. Dzisiaj kończysz tydzień życia. Przedpołudnie upływa mi na szukaniu po stacjach benzynowych paliwa do naszej Syrenki. Dzisiaj po raz pierwszy pierzemy Twoje pieluchy. Pierze oczywiście pralka automatyczna, ale wiesza je w ogrodzie Kuba, a prasuje mama z moim udziałem. Dzisiaj pijesz regularnie po 50-55 gram. Jak zabraknie pokarmu z piersi ( mama ściąga go najpierw do butelki),to uzupełnia go "humaną". Śpisz prawie cały czas między posiłkami, z tego w południe 10 minut w słońcu przy otwartym oknie. Byle dalej utrzymała się taka pogoda.. Wieczorem kolejne odwiedziny Tym razem z Tobą na Gwiaździstej. Prababcia Teresa (zmarła po latach dopisek po latach) nie może się Tobą nacieszyć. Cały czas chce być z mamą w sypialni, gdzie leżysz spokojnie w łóżeczku.Wujkowi Bolesiowi, a także kuzynom Jackowi , Maciejowi i Romkowi podobasz się zwłaszcza przy przewijaniu.\nWieczorna Twoja waga 3620 g,a więc nieco przybrałeś. O 3:30 dałeś nam 10 minutowy koncert. Serce mi się kroiło gdyś się zanosił od płaczu. Nie można Cię od początku przyzwyczajać do złych nawyków i w nocy podkarmiać. Noc jest do spania, a nie do dodatkowego jedzenia.\nAutor: Jerzy o 09:57\n14 wrzesień 1981\nJak w każdy poniedziałek idę do pracy, tyle, że tego dnia bardzo radosny. Mogę się wszystkim pochwalić Tobą. Załatwiam niezbędne sprawy służbowe. W sklepie przyzakładowym wykupuję resztę kartkowego przydziału za sierpień (wcześniej nie udało się wykupić, bo nie było pokrycia w towarze na kartkowe przydziały). Na 12:00 jadę do mamy do szpitala. Zmęczona bardziej niż wczoraj, ale szczęśliwa opowiada mi o Tobie. Ma Ciebie przy sobie. Dziękuję jej po raz kolejny za Ciebie. Rozmowę na szpitalnym korytarzu przerywa Piotr, który odsyła mamę do Ciebie., bo leżałeś sam w pokoju. Mnie nie pozwolił bym Ciebie obejrzał.\nW domu opowiadam chłopakom o Tobie. Wspólnie sprzątamy dom na Twoje przybycie. Kuba szykuje łóżeczko do odmalowania. To to samo ciemne modrzewiowe z lipowymi jasnymi szczebelkami, które własnoręcznie zrobiłem dla Pawła.\n15 wrzesień 1981\nOd drugiej w nocy nie mogę spać. To pewno z wrażenia, że mam dzisiaj odebrać mamę z Tobą ze szpitala. W nocy porządkuję na błysk dom, trochę czytam i uzupełniam tę kronikę. Pawła rano wysyłam do szkoły, a Kubę do sklepu po mleko. Sklep otwierają o 7:00 a o 7:15 już mleka nie dostał - zabrakło. Trudno będzie mama musiała pić herbatę. Po śniadaniu Kuba spieszy się z malowaniem lakierem nitro łóżeczka. Musi wyschnąć na powietrzu, by Tobie nie śmierdziało i nie podtruwało Ciebie, by nie powtórzyło się zatrucie, jakiemu mama uległa, będąc w ciąży z Pawłem, gdy w przedszkolu malowała lakierem nitro prace dzieciaczków.\nO 10:40 jesteśmy z Kubą w szpitalu przed położnictwem. Niestety nawet znajomości nic nie znaczą i najwcześniej mogą nam wydać mamę z Tobą dopiero o 12:00. Kuba ściska zawiniątko z becikiem i niecierpliwi się tym oczekiwaniem. Oboje zastanawiamy się jaki też będziesz. Wreszcie wynoszą Ciebie opatulonego w becik. Mama idzie na własnych nogach, ale jest bardzo osłabiona. Z obejrzeniem Ciebie musimy poczekać do przyjazdu do domu.\nW szpitalu odbieram taki oto wypis:\nDostaję też zwolnienie z pracy na opiekę nad mamą i Tobą na dziewięć dni.\nNa odchodne dali Tobie jeszcze szczepienie przeciw gruźlicy. Twoja babcia Ula zmarła tuż po wojnie na gruźlicę, która wtedy była bardzo groźną chorobą. Pobierają Ci też krew z nóżki na badanie fenyloketonurii.\nDostajesz książeczkę zdrowia w której wpisano:\nwaga przy urodzeniu 3980g\nobwód głowy 36 cm\nobwód klatki piersiowej 35 cm\nwymiar si 36 cm\nwaga przy opuszczeniu szpitala 3700 g\nDostaję też specjalną kartę zaopatrzenia na zakup mleka w proszku. Jeszcze rok temu można było kupić mleko w proszku bez żadnych ograniczeń. Teraz przydział na niemowlaka przysługuje do osiągnięcia roczku w ilości 2,5 kg proszku mlecznego na miesiąc.\nDo domu jedziemy równie ostrożnie jak trzy dni temu do porodu. W domu wielkie święto za przyczyną Pawła. Przynosi mamie bukiet cudnych kwiatów. Jesteśmy z mamą tym jego gestem wzruszeni. Nikt mu nie mówił, by tak uczynić. Cieszymy się wszyscy Tobą. Cała rodzina w komplecie, co za radość!\nPo południu pierwsze odwiedziny państwa Piątkowskich z Anią i 2 letnim Isiem (od lat na stałe mieszkają w Niemczech - dopisek po latach). Ich pięć róż nie umywa się do Pawłowego bukietu. Kolejne niespodziewane odwiedziny wujka Tomka z Arturem i Agnieszką.\nMamę bolą piersi, denerwuje się, że nie będzie miała pokarmu dla Ciebie, byle ich nie przeziębiła. Jesteś trzecim dzieckiem i jakieś doświadczenie ma w tej materii. Na noc pupkę myjemy Ci oliwką. ostatnie karmienie o 24:00 i proszę spać do rana.\nAutor: Jerzy o 06:08\nListy ze szpitala\n13 wrzesień 1981 Twój pierwszy świąteczny dzień - niedziela.\nZ rana szykuję słoik twarożku, trzy jabłka i piszę tych kilka słów i jadę do Mamy do szpitala.\nPiotr wpuszcza mnie i mamę do swojego prywatnego gabinetu. Na położnictwie nie ma odwiedzin, nie mam też szans, mimo znajomości, by Ciebie zobaczyć. W gabinecie jesteśmy z mamą sami, dziękujemy Bogu za Ciebie i sobie nawzajem. Zmęczona mama opowiada o Tobie, o Twoim porodzie o 15:00 godzinie. Szczegóły opisała z detalami w pierwszym liście ze szpitala.\nKuba został w domu zmartwiony, że nie mógł pojechać ze mną. Chciał Cię koniecznie zobaczyć, ale dzieci nawet na korytarz oddziałowy nie wpuszczają. Będzie się musiał zadowolić listem od mamy.\nPo obiedzie goszczę Twoją prababcię Teresę, ciocię Elę wujka Bolesia, Macieja, Romka i Krzysia. Cała rodzina cieszy się z Twoich narodzin.\n3 wrzesień 1981\nJuż wszystko przygotowane na Twoje przyjcie na świat. Mama mówi, że jest spokojna, ale mnie się widzi, że jest coraz to bardziej podekscytowana. Ciuszki dla Ciebie wszystkie wyprane (mimo, że nowe) i ładnie przez mamę ułożone zajmują dwie dolne szafki pod biblioteką. Wyobraź sobie, że Twoi bracia wyprasowali wszystkie pieluszki.\n4 wrzesień 1981\nCioci Basi i wujkowi Tomkowi urodził się Mateusz. Będziesz miał kuzyna rówieśnika.\nZ mamą i Kubą pojechaliśmy odwiedzić na porodówce na Lutyckiej ciocię Basię. Po porodzie czuje się dobrze, tak że jutro chyba wujek Piciu zwolni ją do domu. Kuba wrócił rozczarowany bo nie widział maleńkiego Mateusza.\n6 wrzesień 1981\nCałą rodziną pojechaliśmy na Polską. Mateusz jest duży, ale trudno się dopatrzeć podobieństwa do któregokolwiek z rodziców. Kuba głośno wyraża to co wszyscy czujemy. Nie możemy się doczekać chwili, kiedy wreszcie mama urodzi Ciebie. Rojbrujesz w maminym brzuszku mały bokserze tak mocno, że mamę aż skręca z bólu. Zapierając się głową, kopiesz nogami po żołądku albo po pęcherzu. Brzuch się mamie mocno opuścił, a nogi popuchły. Na nic zdają się moje masaże.\n8 wrzesień 1981\nZ rana dzwoni do mnie wujek Piciu i prosi bym przyjechał przed południem z mamą na wizytę. Ma dzisiaj dyżur na oddziale. Po badaniu stwierdza, że należy się spodziewać porodu za pięć dni. Mama szybko liczy i stwierdza że trzynasty wypada w niedzielę, a do tego to pechowa data , bo ona też się trzynastego rodziła.\n11 wrzesień 1981\nDzisiejsza noc była niespokojna . Mama spała chyba tylko jedną godzinę, odczuwając już skurcze. Rano pytam ją czy czy po powrocie z pracy zostanę ją jeszcze w domu. Twierdzi, że tak! Zobaczymy? W pracy jestem cały czas niespokojny. Oby się wszystko dobrze i szczęśliwie ułożyło. Po powrocie do domu mama bardzo narzeka na bule podbrzusza. Z bazy po drugiej stronie A-2 ( najbliższy telefon 400 m od domu- na przydział numeru z Telekomunikacji Polskiej czekaliśmy dziesięć lat, pisząc co roku kolejne wnioski i będąc w komitecie organizacyjnym telekomunikacji Baranowa, komórek wtedy nie znano - dopisek po latach) dzwonię do szpitala do wujka Picia. Zaprasza nas na 18:00. Przedtem dokładnie myję w wannie mamę jak do porodu. Zabieramy ze sobą wszystkie niezbędne rzeczy do szpitala. Badanie ginekologiczne i nic. Wujek Piciu twierdzi, że mamę bolą opuszczone więzadła i umawia się z mamą na poród na następną niedzielę na 20 września (potem się przyznał, że miał pewność, że do najbliższej niedzieli 13 września mama Ciebie urodzi, ale nie chciał jej peszyć tą datą). Te opuszczone, a może naderwane wiązadła, to pewno wynik przesuwania dwa dni wcześniej, przez mamę 50 kg worka z ziarnem (chodowaliśmy wtedy na działce kury i króliki). Nie mogłem za tę nierozwagę nawet mamy zbesztać, bo mogło by to Tobie zaszkodzić. Uspokojeni wracamy do domu. W drzwiach wita nas Kuba, który w międzyczasie wrócił ze szkoły (chodził na drugą zmianę). Poinformowany przez Pawła, że mama pojechała Ciebie rodzić nie mógł zrozumieć, że mogliśmy wrócić bez Ciebie.\nnoc z 11/12 września 1981\nKolejna noc bezsenna. Tym razem czuwamy oboje. Dzieje się coś niedobrego, bo mama zaczyna krwawić. Nad ranem skurcze się nasilają. Są coraz to częstsze. Pojawiają się regularnie w odstępach 3 minutowych.\nDzień porodu 12 wrzesień 1981 roku.\nO 7:00 rano idę do sklepu po mleko. Kupuję 18 litrów butelkowanego - świerzego mleka (tylko takie mleko było wtedy w handlu). W wolne soboty, a taka przypadła dzisiaj świeże mleko jest bez ograniczeń "kto pierwszy ten lepszy". Cztery litry zostawiam do gotowania, a pozostałe 14 litrów przelewam do garnków i odstawiam na kwaśne. Będzie na serek dla mamy i pośrednio dla Ciebie (białego sera nie można normalnie kupić).\nO 8:00 odwożę mamę do szpitala. Jest spokojna, a Kubie przy pożegnaniu stają łzy w oczach. Na każdym przejeździe kolejowym skurcz. Przed przejazdem na Golęcinie muszę stanąć na poboczu , by przeczekać skurcz. W szpitalu przyjmuje mamę położna. Stwierdza rozwarcie dwa centymetry i skurcze co dwie minuty. Nic tu po mnie (to nie były jeszcze czasy, gdy mężów dopuszczano nawet po takiej znajomości jaką ja miałem do porodu - dopisek po latach). Polecając Bogu dalszy bieg, zostawiam mamę na łasce lekarzy. A teraz ten sam czas opisany przez mamę\nOkoło 8.00 wsiedliśmy w samochód, by dotrzeć na Lutycką do szpitala, w którym pracuje "wujek Picio". Na początku - jak zwykle sprawy proceduralne: mycie, strzyżenie, mierzenie ciśnienia, no i tradycyjnie wywiad na temat chorób genetycznych w rodzinie oraz zasięgnięcie informacji, kto i na jakie choroby chorował w rodzinie (np. odra, ospa wietrzna, szkarlatyna itp.). Ta cała procedura trwała dość długo. W każdym razie na tyle długo, że Jurek zdążył podjechać do "wujka Picia" i zawiadomoć go, że ja już jestem na porodówce. "Wujek" natychmiast przyjechał i stwierdził, że na 14.00 przyjedzie i "będziemy rodzić" (jakby to on rodził!!!!!). Słowa dotrzymał, ale jeszcze załatwił najlepszą położną, bo to podobno bardzo ważne. Zresztą sama się o tym przekonała, ile znaczą serdeczne słowa kogoś, kto jest przy porodzie. Ja przy żadnym porodzie nie krzyczałam, nie wygrażałam Twemu ojcu, że już mu "więcej nie dam". Wiedziałam, że bez względu na to jak bardzo mnie będzie bolało i tak nikt za mnie nie urodzi. Mogłam się tylko cieszyć, że wydaję z siebie nowe - jakże wyczekane - życie.\nTak, jak o biecał, tak też zrobił. Punktualnie o 14.00 przyszedł na porodówkę, pogłaskał mnie po głowie i stwierdził: "no mała to do roboty". Jeszcze tylko się przebiorę w służbowe ciuchy i zaraz do ciebie przyjdę. Ten czas przebierania wydawał mi się wiecznością, ale chyba tak nie było!\nKilka parć i już główka wyskoczyła, następnych kilka i wyszły barki, a później poczułam, że coś mi na udzie pulsuje. Zapytałam czy to pępowina, na co dostałam twierdzącą odpowiedź. Gdy mi Cię pokazali, byłeś cały umazany krwią, ale stwierdziłam, że jesteś ładny (chyba każda matka tak myśli o swoim dzieciątku, choćby było najbrzydsze). Później było już mierzenie i ważenie Ciebie, po czym zniknąłeś gdzieś w szpitalnych czeluściach zaobrączkowany taką oto bransoletką. Oprócz moich danych i daty Twojego porodu widnieje na niej jeszcze dokładna godzina Twojego przyjścia na świat 15:00. To godzina Bożego Miłosierdzia. Jezu Ufam Tobie, miej miłosierdzie nad tym dzieckiem, modliłam się tego dnia obolała ale szczęśliwa.\nMnie przeniesiono na oddział poporodowy (ponieważ poród był w ocenie załogi porodówki lekki), - szłam pieszo. Następnego dnia wczesnym rankiem (niedziela) przynieśli mi Ciebie do pierwszego karmienia. Oczywiście musiałam Cię dokładnie obejrzeć. Byłeś bardzo zimny i trząsłeś się. Ale o tym już dowiesz się z listu, jaki napisałam do Twojego tatusia. Posłuchaj jak ten dzień Twojego porodu spędził Twój ojciec:\nPrzez cały dzień z umówionym wcześniej murarzem układam papę na dachu, na naszym domu. Chłopacy - Twoi bracia pomagają palić ogień pod kotłem w którym podrzewamy lepik. Ciekawi wrażeń urzędują także na dachu pomagając mi w pracy.\nOkoło 16:00 podjeżdża pod dom wujek Piciu z gratulacjami: "Masz trzeciego syna Łukasza" krzyczy do mnie stojącego na dachu domu. Obyś tylko wyrósł na dobrego człowieka, taka myśl krąży mi po głowie od momentu, gdy dotarła do mnie ta wiadomość.\nKuba lata jak opentany po całej ulicy i krzyczy: Mam brata, mam brata! Hurra!!!! Paweł był w tym czasie na Polskiej, gdy bezpośrednio po porodzie mama zadzwoniła do cioci Basi i wujka Tomka, by pochwalić się synem.\nZmęczony pracą, pełen wrażeń ale bardzo radosny zaznaczam w kalendarzu na czerwono datę Twoich urodzin. Żaden z naszych małych jeszcze chłopaków nie wierzy już, że dzieci rodzą się w kapuście lub, że bocian je przynosi (jak choćby ten czarny na kartce z kalendarza, którą Ci wkleiłem na pamiątkę). Daj Boże, by umieli gdy dorosną wyciągnąć z tego faktu budujące nauki. Tej nocy budzę się regularnie co dwie godziny, w odstępach jak do karmienia, począwszy od północy.\nAutor: Jerzy o 09:47\nDługo wahaliśmy się, w który blog wpisać dzisiejszy list ks. Tymoteusza. O tym że znalazł się u Łukasza zadecydowały ostatecznie jego ostatnie słowa i tym razem nasz czarny jak zwykle do nich komentarz.\nJest już czwartek po IV niedzieli Wielkiego Postu.\nA dziś to już nie żarty. Będę mówił o wskrzeszeniu umarłych. Byłem przy umierających. Byłem przy śmierci bliskich. Powszednim stał się dla mnie pogrzeb. Co ja bym zrobił , gdybym zobaczył, że umarły wstał?\nBóg jest Dawcą życia. Bóg je daje i zabiera (w przypadku Łukasza też), ale może je przywrócić. Pan Jezus przywracał życie umarłym - wskrzeszał ich. Przytoczę trzy cudy wskrzeszenia.\nPierwszy: wskrzeszenie córki Jaira. Przystąpił do Jezusa jeden z przełożonych synagogi imieniem Jair, upadł mu do nóg i prosił: Panie moja córka właśnie teraz kona. Przyjdź włóż na nią ręce, żeby wyzdrowiała. I poszedł Jezus z nim. Gdy jeszcze to mówił, podeszli ludzie i powiedzieli: Twoja córka już umarła. Po co jeszcze trudzisz Nauczyciela? Nie bój się, tylko wierz! Czemu tak zawodzicie i płaczecie? Przecież dziecko nie umarło, tylko śpi. A oni śmiali się z Niego. Jezus wszedł tam, gdzie dziecko było położone. Ujął je za rękę i powiedział: Talitha kum! Dziewczynko Tobie mówię wstań! Wstała i zaczęła chodzić . A ona miała już dwanaście lat. I polecił jej dać jeść. O Boże! Jakie to wszystko u Ciebie proste .\nA drugie wskrzeszenie, to wskrzeszenie chłopca z Nain. Jezus szedł do miasteczka Nain. I kiedy zbliżył się do bramy miasta, wynoszono zmarłego, który był jedynym synem matki, a ta była wdową. Na ten widok Jezus wzruszył się do głębi i powiedział do niej: Nie płacz! Potem dotknąl mar. A ci co nieŚli stanęli. Jezus powiedział: Chłopcze rozkazuję ci wstań i chłopiec wstał i zaczął mówić, a Jezus oddał go matce. Wzruszające!. A dlaczego Pan Jezus się wzruszył? On też był jedynym Synem Matki, którą wszyscy uważali za wdową po Józefie. Takie to wszystko podobne!\nTrzecie wskrzeszenie, to wielkie wskrzeszenie Łazarza. To długi opis, streszczam go: Maria zaś upadła do stóp Jezusa i powiedziała: Panie, gdybyś tu był nie umarłby mój brat? Choć zobacz. I Jezus zapłakał . Odsuńcie ten kamień! Panie, on już cuchnie! Przecież czwarty dzień jest w grobie. Jezus się modlił: Ojcze dziękuję Ci, żeś mnie wysłuchał... i zawołał głośno: Łazarzu, wyjdź z grobu! I wyszedł. A Jezus rozkazał: Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić.\nWtedy nawet wielu Żydów uwierzyło w Jezusa. A inni postanowili Go zabić.\nJezu, Ty masz ludzkie serce, które umie płakać , umie cierpieć i moje cierpienie, moją radość i moją miłość też zrozumie.\nJa widziałam ludzi płaczących na pogrzebach. Tyle sierot utulałam. Pewno płakałam przy zmarłej mamie. Przecież miała dopiero 24 lata. Płakałam przy odchodzącym synu Łukaszu, a on miał tylko 20 lat. Płakałam pewnie z żału i chyba bez wiary że możesz ich wskrzesić.\nPanie tylu ludzi choruje na duszy i na ciele, umiera, umiera w nich wiara. Dlaczego wszystkich nie uzrowisz i nie wskrzesisz każdego z nich? Wiesz przecież, że nie chodzi mi o mnie samą.\nWystarczy! Wystarczy tych kilku abyście uwierzyli.\nA gdy Ja sam zmartwychwstanę, to uwierzycie?\nTak, Panie Jezu wierzę, że Ty, że i Łukasz, i moja mama, i pozostali moi najbliżsi, i wszyscy zmartwychwstaniemy i ja też oczywiście, bo wierzę w ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen!\nPs: kolejną wizytę u neurochirurga mam wyznaczoną na Wielki Poniedziałek.\nAutor: Jerzy o 10:11\nDzisiaj mamy 22 sierpnia 1981 roku. Właśnie skończyłeś 8 miesięcy swojego życia płodowego. Jest to równoznaczne z upoważnieniem dla mamy na zakup 12 sztuk pieluszek z tetry dla Ciebie. Przed dwunastu laty, gdy Paweł był niemowlakiem, też były kłopoty z nabyciem gotowych pieluszek. Wtedy to mama kupiła tetrę z wałka, z metra. I poszyła pieluszki i było po kłopocie. Dzisiaj, co innego! O tetrze z metra - nie ma co marzyć. Przydziałowe, z rozdzielnika 12 szt pieluch na jedno niemowlę, oznacza nic innego jak ręczne pranie, kila razy na dzień. Pieluchy po braciach przez lata zużyły się na szmaty. Ty miałeś dostać "nówki". Dla sprawnego obsłużenia niemowlaka, przy założeniu prania raz na dobę we Frani (to taka pralka wirnikowa - która niekiedy darła pieluchy), potrzeba w okresie jesienno zimowym 40 sztuk pieluch. Pieluchy jednorazówki nie były wtedy jeszcze znane - dopisek po latach. Całe szczęście, że wujek Piciu z ciocią Anią przywieźli nam w prezencie dodatkowe 10 sztuk z zimowych wakacji, które spędzili w Czechosłowacji. Dodatkowe 12 sztuk udało się mamie dostać na drugą kartę zdrowia , wystawioną przez Przychodnię Rejonową w Poznaniu. Tak więc łącznie z zakupionymi na kartę zdrowia wystawioną przez wujka Picia, do którego na wizyty mama regularnie uczęszczała (w karcie wpisał tylko trzy wizyty: 1 kwietnia, 3 czerwca i 12 sierpnia) udało się mamie zdobyć 34 pieluchy z tetry. Reglamentowany zakup pieluch z jednej strony ostemplowywany był pieczątką sklepu na stronie tytułowej karty ciężarnej, a z drugiej strony, każdy sklep sprzedający pieluchy prowadził imienny rejestr matek, którym sprzedano ten towar. A więc całkowita totalna kontrola prowadząca do poniżania społeczeństwa, które rwało się do wolności. Dodatkowo, chodząc z wyraźnym brzuchem po sklepach z materiałami włókienniczymi udało się mamie wychodzić 20 m flaneli , z której uszyła 20 pieluszek i dwa prześcieradełka do łóżeczka.\nAutor: Jerzy o 07:30\nModlitwa Rodziny za Ciebie i za JP II po zamachu\nŚwiętogórska Różo Duchowna, która swym wzrokiem wnikasz w tajniki serc, racz wejrzeć na naszą rodzinę. Ty wiesz najlepiej czego nam potrzeba . Matko Boga-Człowieka i Matko nasza wskaż sposób kształtowania życia łaski w rodzinie.\nPrzyozdabiaj nasz dom cnotami św. Rodziny z Nazaretu Niech będzie szkołą miłości, cierpliwości i męstwa oraz chrześcijańskich zasad życia . Matko św. Rodziny, wspieraj nas w potrzebach duszy i ciała.\nMatko Boża Świętogórska - módl się za nami.\nJuż nie tylko my modlimy się o Twoje zdrowie słowami tej modlitwy rodziny, które znalazły się w "Kronice Łukasza" pod datą 18 maja 1981 roku.\nNadal jesteśmy w szoku po środowym zamachu na Ojca Świętego. Boże zachowaj go przy życiu. Matko Boska Fatimska nadal go ochraniaj , modlimy się my i modli się cała Polska.\nTak jak Ty budzisz się do życia, tak do życia w wolności budzi się solidarnie nasza ojczyzna. Tak jak dziecko, za namową demona, "lekarz" może zabić w łonie matki, tak naród można śmiertelnie ugodzić, likwidując mu duchowego przywódcę, jakim jest dla Polaków niewątpliwie nasz Papież Jan Paweł II. Szatańskie macki posłużyły się Turkiem zamachowcem, ale przyjdzie czas, że świat pozna całą prawdę i dowiemy się oficjalnie: Kto za tym stoi?\nMama zdążyła się już pochwalić Tobą siostrze Janinie z Gostynia od której dostała krótkie słówko. Jako, że liścik dotyczy także Ciebie wkleiłem go, na pamiątkę, do Twojej kroniki.\n30 czerwiec 1981: Z dniem dzisiejszym mama kończy pracę w PZU. Praca ta była dla niej dużym wyzwaniem ale i umęczeniem. Jesteś już coraz większy i upominasz się o swoje. Idą wakacje. Robi się coraz cieplej i trudno mamie jeździć na cały dzień do pracy. Chłopacy mają już wakacje i mama chce je spędzić z nimi. Zamiast iść na zwolnienie lekarskie, a potem mieć zapewniony płatny urlop macierzyński i wychowawczy, definitywnie kończy z pracą zarobkową na etacie. Będąc świadoma, że po Twoim urodzeniu zajmie się Tobą, a nie będzie myślała o karierze urzędnika państwowego dała definitywne wymówienie. Zrezygnowała już teraz z dalszej kariery urzędnika państwowego, mimo, że po porodzie obiecano jej dobrze płatny stały etat Z-cy Naczelniczki Wydziału Szkód w Rolnictwie - w Poznańskim Oddziale PZU - dotychczas była p.o.\nPaweł idzie do szpitala. Będzie miał robiony przeszczep kości. Mają mu pobrać kość spod kolana i wstawić w obojczyk. Dwa tata temu będąc z Kubą na koloni w Łowiczu odbił sobie w czasie zabaw na sali gimnastycznej kość obojczyka, która zaczęła mu się coraz bardziej psuć, tak że wymaga wymiany - wzmocnienia.\nAutor: Jerzy o 07:22\nMasz IV m-ce - poczułem Twoje ruchy\nJest 19 kwiecień 1981 roku. Dzisiaj obchodzimy radosne święta Wielkanocne. Można powiedzieć, że razem z Tobą. Masz prawie cztery miesiące. Od kilku dni mama odczuwa Twoje ruchy.\nOd początku kwietnia wprowadzono w Polsce, po raz pierwszy od zakończenia II Wojny Światowej, system kartkowy. Jesteśmy czwartym krajem na świecie, w którym 36 lat po wojnie obowiązują kartki.\nTo w czasie wojny Twoja babcia, a moja mama otrzymywała kartki, ale żeby teraz, w środku Europy, w kraju gdzie rolnictwo zdolne jest wykarmić nie 30 milionów a 100 milionów obywateli, sprowadzać takie restrykcje na społeczeństwo. Twojemu dziadkowi i nie tylko, nie chce się to pomieścić w głowie. Z ich wprowadzeniem rząd podobno czekał dwa miesiące, tak się teraz tłumaczy przed społeczeństwem.\nOto zdjęcia naszych pierwszych kartek. Każdy z nas dostał inną. Mama typ "C" dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ja pracowniczą typ "B", Paweł młodzieżową "F", a Kuba dziecięcą "RD".\nIch kupony - poodcinane i zamienione na towar, różniły się ilością i jakością mięsa, a dla dorosłych dodatkowo były papierosy i alkohol. Te ostatnie udawało mi się zwykle zamienić na coś do jedzenia. Na awersie kartki widniał stempel pracodawcy i sklepu mięsnego realizującego przydziały. Za towar należało oczywiście płacić.\nJutro kończysz czwarty miesiąc życia. Jesteś taki jak na tym zdjęciu obok, skala 1:1.\nZ mamą zrobiliśmy pierwsze zakupy z myślą o Tobie. Są to śpioszki, koszulki i kaftaniki. Mama ma ambicję byś wszystko miał nowe, a nie po starszych braciach lub kuzynach. Teraz, gdy stać nas na takie wydatki okazuje się, że aby coś kupić, to naprawdę potrzeba wielkiego szczęścia. Po prostu sklepy są opustoszałe z towaru.\nPo dalszych trzech dniach. Sprawiłeś mi nie lada prezent imieninowy. Mogłem po raz pierwszy poczuć twoje ruchy, kładąc rękę na brzuszku mamy. Co za frajda. Ty figlarzu!\nAutor: Jerzy o 16:07\nMama była dzisiaj to jest 13 marca 1981 roku na wizycie u "wujka Picia". Na początku ciąży z Tobą wyznaczył jej wizyty raz na miesiąc i zapowiedział, że gdy trochę podrośniesz będzie badał mamę i Ciebie raz na dwa tygodnie.\nZ zaopatrzeniem rodziny w artykuły spożywcze robi się tragicznie. W sklepach na mieście puste półki: z octem i zapałkami. Gdy się cokolwiek do jedzenia pojawi, natychmiast jest wykupywane. U mnie w pracy, w zakładowej kantynie, można jeszcze to i owo nabyć. Czas stania w kolejce dezorganizuje jednak moją i nie tylko moją pracę, tak że muszę zostawać po godzinach, by się wyrobić z terminową robotą.\nMama dostała z Oddziału Ginekologiczno - Położniczego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego przy ul Lutyckiej specjalne zaświadczenie dla ciężarnej będącej w III miesiącu ciąży.\nZ takim zaświadczeniem mamie może udać się kupić coś poza kolejką sklepową, a te wydłużają się z dnia na dzień. By nabyć niektóre towary trzeba się ustawiać nawet poprzedniego dnia w kolejce, zapisywać się na listy, które są odczytywane co kilka godzin przez społeczne komitety kolejkowe i sprawdzana jest obecność. Tworzy się nowy zawód "stacz kolejkowy", to ktoś, kto odpłatnie stoi za drugą osobę w kolejce.\nAutor: Jerzy o 08:10\nSynu, dlaczego się nie cieszysz?\nNa dzisiejszą IV niedzielę Wielkiego Postu ks. Tymoteusz dał mi niezwykle trudny tekst do przemyśleń. W pierwszej chwili wydawało mi się, że wystarczy go tylko przepisać, ale potem ... Posłuchajmy co ma nam do powiedzenia ks. Tymoteusz kolorową czcionką a ja czarną.\nJuż czwarta niedziela Wielkiego Postu, to nasze półpoście, zapusty. Dziś kapłan sprawujący niedzielną Eucharystię może ubrać się we fiolety albo w różowy ornat. A kolor ten oznacza nieśmiałą radość , bo to już blisko Wielkanoc. Raduj się Kościele Święty, zbierzcie się wszyscy, którzy Go kochacie. Cieszcie się wy , którzy byliście smutni. Weselcie się i nasycajcie radością u źródła waszej pociechy.\nByłoby wszystko pięknie w tę różową niedzielę, gdyby nie ta ewangelia o synu marnotrawnym, bo ona czyni mi niepokój i targa sumieniem. Słucham i wiem, że to przecież o mnie chodzi. Ojciec dał mi połowę majątku. Myślałem że sobie poradzę. Było mi dobrze. Miałem kolegów, schlebiali mi. Byłem rozrzutny , lekkomyślny. I to wszystko przeciekło mi przez palce. I przyszła bieda, bezrobocie szukałem pracy. Nawet zgodziłem się paść świnie, ale nie dali mi jeść nawet tego co jedzą świnie. Wrócę do ojca - pomyślałem. Tam jest tylu ludzi co pracują i zarabiają. Ja nie chcę pensji, będę pracował tylko za chleb, nie chcę pieniędzy. Wróciłem biedny, brudny , obdarty i bosy. A ojczysko stał i czekał. Nic do mnie nie powiedział. Przytulił mnie. Okrył płaszczem, dał mi ojcowe sandały i pierścień i przygotował mi taką ucztę z orkiestrą. Taki jest mój Ojciec - Bóg. Ale ta przypowieść, to nie o mnie, ale o Ojcu, który przebacza i kocha. To jeszcze nie koniec przypowieści, bo gdy o tym teraz piszę, to myślę o tym synu marnotrawnym i lekkomyślnym i złym jak ten syn marnotrawny z przypowieści, a ja jestem ten drugi, pracowity i wierny syn. Tym gorzej dla mnie, bo ten dobry syn zrobił ojcu większą przykrość niż marnotrawny . Tak mu naubliżał: Oto tyle lat ci służę, zawsze byłem ci posłuszny, ale nie dałeś mi kawałka koźlęcia , bym się mógł bawić ze swoimi przyjaciółmi. A co na to ojciec? Dziecko moje ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko co moje, twoim jest. Dlaczego się nie cieszysz, że ten brat , który umarł - znów żyje? Zaginął i odnalazł się. Dlaczego się nie cieszysz? Bo nigdy nie mogę uwierzyć, że Ty się więcej cieszysz z jednego grzesznika, gdy się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych. Zazdrosny jestem i głupi.\nKiedy ja wreszcie zmądrzeję? Ojcze, kiedy ja zrozumiem , że wszystko co Twoje - moim jest?\nAle ta przypowieść to także o mnie, o ojcu który miał trzech synów. Jako że blog jest o Łukaszu zajmę się najmłodszym. Wpłaciłem mu do banku sporą kwotę pieniędzy, odsetek od kapitału starczyło na godziwe stypendium. Myślałem, że sobie poradzi. Gdy dorósł, chciał się koniecznie szybko usamodzielnić. Chciałem mu wykupić mieszkanie - dostał pieniądze. Gdy wziął co jego, poszedł w "długą" z kochanką. Stracił głowę dla niej i wszystkie pieniądze. Starał się jak mógł, by utrzymać ją i jej dziecko. Nie było mu łatwo, wszystko przeciekło mu przez palce, Był rozrzutny i lekkomyślny, całkowicie nie przygotowany do roli męża i ojca. Miał tylko osiemnaście lat. Gdy po wypadku w pracy mama "uratowała mu życie" - szybko postępujące zakażenie, ja przez dwa lata skarżyłem się w sądach z jego pracodawcą o odszkodowanie. Rzuciwszy szkołę nie raz, nie dwa szukał pracy by zarobić na siebie i konkubinę z dzieckiem. Do domu wracał by u ojca coś zarobić. Dostał nie tylko chleb, ale i godziwą zapłatę, nie gorszą od innych pracowników. A ojczysko z matką stali i czekali, aż porzuci swoje grzeszne życie. Koledzy się dziwili, przyjaciele nie mogli zrozumieć co go "napadło"? Po dwóch latach wrócił biedny, w jedynym ubraniu po starszym bracie, z czarną aktówką z papierami i reklamówką z resztkami brudnej bielizny. Nie spisał się jako kochanek potrafiący zapewnić godziwą egzystencję kobiecie. Rozdygotany, znerwicowany po dwóch latach stanął w progu rodzinnego domu. Wrócił, jak ten ewangeliczny, marnotrawny syn z przypowieści, brudny i ze łzami w przekrwionych oczach. Przyjęliśmy go z otwartymi ramionami. Wykąpał się, coś przekąsił, powiedział kilka słów i położywszy się na swoim tapczanie zasnął na 24 godziny.\nAutor: Jerzy o 05:04\nŚwiętujemy Twoje poczęcie - tort\n17 luty 1981 rok. Mama była dzisiaj u "wujka" Picia na badaniu. Wynik był z góry do przewidzenia. Po prostu jesteś - tak stwierdził namacalnie fachowiec od porodów (nie znane było wtedy badanie USG - dopisek po latach). Do dzisiaj nie chciała nikomu jeszcze o tym mówić. Od dzisiaj ma już pewność na 100%. Wczoraj skończyłeś osiem tygodni.\nPo przyjściu z pracy piekę pierwszy w życiu tort, na Twoje konto. Jak zwykle - w sprawach kulinarnych jestem "Zosia samosia". Zamiast dwóch jajek - jedno, zamiast proszku do pieczenia - amoniak.\nLedwie skończyłem piec spody gdy przyszli pp. Woźni. Są pierwszymi, którym mama się Tobą pochwaliła. Chłopcy nadal nic nie wiedzą. Pytają z jakiej okazji ten tort, ale na razie nic nie mówię.\nWieczorem uroczysta kawa z tortem na twoją cześć. Ustrojony tort wygląda bardzo ładnie. Nawet dla mamy stanowi niespodziankę. Oto jego dekoracja. Na białym tle napis w formie krzyżówki. Litery wypisane kawą. Szablon robiłem dzisiaj w pracy w biurze. Kolegom z pracowni tłumaczę, że powiększa mi się rodzina. Nie chcą wierzyć.\nNajbardziej zaskoczeni są Twoi bracia. Miny dziewięcio i dwunastolatka zdziwione, ale zszokowani niespodzianką, nie zadają pytań, bo jak tu rozmawiać o Kimś kogo jeszcze nie ma. Dla nas jest to doskonała okazja, by porozmawiać z nimi o rodzeniu dzieci. Dajemy im lekturę "Naszym dzieciom o życiu". Zaciekawieni tematyką rozrodczą pierwszy raz przeczytali ją wspólnie. Młodszy Kuba widać nie wszystko zrozumiał, bo od razu broszurkę przeczytał jeszcze raz samodzielnie.\nNastępnego dnia z resztą tortu zjawiłem się w pracy. Gdy kumplom powiedziałem, że masz dopiero osiem tygodni, przyjęli to z niedowierzaniem, ale tort z resztką napisu zjedli chwaląc cukiernika. Na dwunastkę współpracowników, wiekiem rówieśników i kilka lat młodszych, byłem jedynym, który mógł się pochwalić że będzie miał trójkę dzieci. W owym czasie za rodzinę wielodzietną uważano rodzinę z czwórką dzieci ( przed wojną z szóstką).\nPs . Przyjacielowi zwanemu "wujek Piciu" po dziewięciu miesiącach od urodzin Łukasza rodzi się długo wyczekiwana córka, której rodzice dali imię KASIA, a mnie poprosili, bym był jej ojcem chrzestnym. Towarzyszyłem Kasi w jej drodze życiowej aż do ślubu, który opisałem w POJEDNANIU\nAutor: Jerzy o 14:31\nW oczekiwaniu na "ręczny" USG\nNiedziela 15 luty 1981 rok.\nJesteśmy z mamą po weselu. Byliśmy u pp. Soboniaków (byłych naszych lokatorów - miłość Kuby, wdzięczni za to, że zgodziliśmy się starszemu małżeństwu z dorastającą córką wynająć na dwa lata jeden z piwnicznych pokoi, zaprosili nas w dowód wdzięczności na wesele córki).\nMama nie czuje się za dobrze. Jest przeziębiona, kaszle i ma duży katar. Boję się, że może to Tobie zaszkodzić. W ciągu ubiegłego tygodnia miała chwile zawrotów głowy i słabości. Pewnie to Ty dajesz już znać o sobie, choć jesteś bardzo maleńki. Masz zaledwie 8 tygodni, mierzysz dopiero 2 cm długości i masz z grubsza zarysowaną główkę i rączki. Chciałem o Tobie opowiedzieć braciom Twoim, ale mama stwierdziła, że muszę poczekać do wtorku.\nNa wtorek umówiona jest z wujkiem Piciem. Od wyniku badania (z góry przesądzonego przecież) mama uzależnia podanie informacji o Tobie do publicznej wiadomości. Niech już tak będzie. Na środę zamówiłem z tej okazji tort orzechowy, by uroczyście poinformować rodzeństwo o Tobie.\nJeśli cię ciekawi, to ze spraw ogólnych mama podpisała na 3 miesiące umowę o pracę w PZU. Od poprzedniego tygodnia zmienił się nam rząd w Polsce. Sytuacja w kraju jest bardzo skomplikowana i nie wiadomo, co to będzie dalej?\nAutor: Jerzy o 13:11\nOjciec tylko po narodzinach\nZ "Kroniki Łukasza" - zapis z 2 lutego 1981\nOd początku lutego mama znowu podjęła pracę w PZU. Tym razem już w biurze, ale tylko na 3/4 etatu. Do pracy nie chce jednak jeździć samochodem, bo nie chce się niepotrzebnie denerwować.\nObyś nie był takim nerwusem, jak Twoi bracia, którzy w analogicznym okresie mieli - jak to się określa - niełatwe dzieciństwo (wspólne mieszkanie i budowa domu na głowie mamy) . Czy Twoi bracia i pozostała rodzina już wiedzą o Tobie? Muszę ci powiedzieć, że jeszcze nie. Ja chciałem o Tobie rozpowiedzieć rodzinie, jednak mama mnie hamuje gdyż uważa, że jest jeszcze za wcześnie.\nJedynie "wujek" Piciu wie już od połowy stycznia o Tobie. Krótka - noworoczna informacja o Tobie, zagnieżdżonym w jajowodzie, przekazana mu przez mamę nie dotarła do jego ginekologicznej świadomości. Sceptyk, mówi, że nie mamy się jeszcze z czego cieszyć, bo jeszcze naukowo nic nie wiadomo. Uważa, że dopiero jak on zbada mamę, to będzie pewne, że rodzi się nowe życie. My jednak wiemy, że jesteś i żadne badanie tego faktu nie może zmienić.\nKilka dni temu twój starszy brat Paweł (lat 12) w obecności pozostałych członków rodziny poruszył temat trzeciego dziecka w naszym domu. Tłumaczył Kubie (lat 9), że nie ma być takim pewnym, że jest najmłodszym. Ja siedzę cicho, a mama udaje, że nic nie słyszy. Nie daliśmy się wciągnąć w dyskusję na Twój temat, przemilczając fakt, że już wiemy o Tobie. To nie to, że się Ciebie wstydzimy! O nie! Mama uważa, że jeszcze za wcześnie o Tobie rozpowiadać. Dopuszcza, że może się Tobie zdarzyć jakieś nieszczęście. I co wtedy? Ja jestem dobrej myśli i uważam, że nie ma co zwlekać. Niech się i inni cieszą, naszą radością, tym że przyjdziesz niebawem na świat.\nTyle zapis z 15 lutego 1981 roku. A teraz coś z ostatniej chwili. Dzisiejsza Rzeczpospolita z 12 marca 2010 w artykule Izabeli Kacprzak "Ojciec tylko po narodzinach" opisuje historię Marka M, który podejrzewał, że żona usunęła ciążę. Okazało się, że do dziecka nie ma żadnych praw. Poniższe cytuję za Rzeczpospolitą:\nChciałem, żeby dziecko się urodziło, nie godziłem się by je zabić... Żona poinformowała go, że jest w ciąży. Pokazała testy ciążowe. Kilka dni później wykrzyczała, że nigdy w ciąży nie była. Ustalił, że była u dwóch ginekologów. Podejrzewał, że pomogli jej w aborcji. Jako ojciec nie godził się na zabieg i 3 listopada 2008 powiadomił prokuraturę, która śledztwo po 3 tyg umorzyła. Zażalił się do sądu, który orzekł, że śledztwo należy powtórzyć.\nW podjętym śledztwie stracił prawa strony. Dlaczego? Prokurator powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z marca 2009 zgodnie z którą "żadne przysługujące mu dobro nie zostało naruszone ani bezpośrednio zagrożone przestępstwem". Taka wykładnia zamknęła mu drogę do ukarania winnych śmierci nienarodzonego dziecka. W śledztwie o zabicie swojego dziecka okazał się nikim. Sąd przyznał rację prokuratorowi i pod koniec czerwca sprawę umorzył. Na tę decyzję ojciec nie mógł się zażalić . Umorzenie stało się prawomocne.\nSprawę pozostawiam bez komentarza. Może ktoś z Państwa coś napisze w tej sprawie.\nAutor: Jerzy o 10:04\nI ta historia Łukasza, jak wiemy nie skończy się happy endem.\nŚmierć to narodziny dla nieba - tak można spokojnie powiedzieć w stosunku do dzisiejszej śmierci Ojca Joachima, który wczoraj wieczorem podobno powiedział: " w nocy będą zaślubiny z Chrystusem". Z podobnym spokojem mogę powiedzieć o śmierci mojego rodzonego ojca Ludwika, a ulubionego dziadka Łukasza, którego Pan powołał do siebie dokładnie przed 27 laty.\nZ tej okazji w książce "... żywot wieczny Amen. O tym co czeka nas po śmierci " w rozmowach Aliny Petrowej - Wasilewicz z ojcem Joachimem Badenim w zakończeniu rozdziału: "Nie każda historia kończy się happy endem" znalazłem takie słowa idealnie pasujące do patrona roku kapłańskiego oraz tego blogu:\nMówi pani Alina: Do św. Jana Vianneya, proboszcza z Ars, przyszła kiedyś strapiona wdowa po oficerze, który popełnił samobójstwo. Bardzo niepokoiła się o zbawienie męża . Święty proboszcz powiedział jej, żeby się nie martwiła, gdyż w ostatniej chwili jej mąż pożałował tego co zrobił. Ten żal był łaską wyproszoną przez Matkę Bożą, gdyż kiedyś małżonkowie odmówili wspólnie dziesiątek różańca. Na te słowa, można powiedzieć na nasze słowa, ojciec Joachim odpowiedział:\nI to jest najważniejsze: przyjęcie miłosierdzia. Odrzucenie miłosierdzia jest prawdziwą śmiercią.\nOboje z Ewą wierzymy, że nasz Łukasz przed samobójczą śmiercią dostąpił Bożego Miłosierdzia.\nSkąd ta wiara w Opatrzność Bożą? Choćby z tego co staram się opisać na łamach tego blogu.\nPosłuchajmy wobec tego co napisałem w kolejnym wpisie w Kronice Łukasza pod datą 31 stycznia 1981 roku (dwa dni po poprzednim wpisie - patrz post: Kim będzie to dziecię?).\nPo odwiedzeniu znajomych sióstr w klauzurowym klasztorze w Św. Annie i znajomych w Rybniku odbieramy Twoich starszych braci z zimowiska w Polskiej Cerekwi , w opolskim. Logika i pierwotne plany zakładały od razu powrót do Baranowa. Ze względu na Ciebie zmieniamy jednak zdanie. (to wszystko są oryginalne słowa zapisane przed laty). W najbliższym czasie nie będzie bowiem tak łatwo wyrwać się całą rodziną do Częstochowy, aby pokłonić się w komplecie Jasnogórskiej Pani. Zmieniamy z mamą trasę powrotu i wracamy do Baranowa przez Częstochowę.\nAutor: Jerzy o 19:14\nTaki tytuł nosi dzisiejszy list ks. Tymoteusza na środę po trzeciej niedzieli Wielkiego Postu. Jakże wymowny tytuł pasujący do kolejnego drugiego wpisu jaki zrobiłem 29 stycznia 1981 roku w Kronice Łukasza:\nOd wczoraj jesteśmy z mamą w Częstochowie. Wyjechaliśmy wczoraj z Baranowa z zamiarem odebrania Twoich braci z zimowiska, które kończy się ostatniego stycznia. Podróż na południe Polski do Częstochowy, Św. Anny i Rybnika planowaliśmy już od września.\nPierwsze kroki kierujemy przed cudowny obraz. Dziękuję Matce Najświętszej za łaski jakie otrzymaliśmy za jej pośrednictwem na przestrzeni ostatnich kilku lat. Modlę się za Twoją mamę, Twoich obu braci, ale i o Tobie nie zapomniałem - masz co prawda tylko 6 tygodni, ale myślimy oboje z mamą także o Tobie.\nPrzy wyjściu z klasztoru wymalowane są postacie dwunastu apostołów. Zatrzymujemy się z mamą przed nimi i wybieramy imię dla Ciebie. Nawet nam przez myśl nie przeszło byś mógł mieć inne imię niż jednego z nich. Mamie podoba się Łukasz lub Marek, ja biorę pod uwagę Filipa. Śmieszne prawda, rzadko teraz używane, ale co z tego. Nie przesądzając sprawy, opuszczamy jasnogórski klasztor.\nA co będzie gdy będziesz dziewczynką pytam? To niemożliwe stwierdza mama, dostępna literatura i dokładna obserwacja śluzu wykluczają taką możliwość, dlatego nie ma sensu szukać żeńskiego imienia, kończy rozmowę mama.\nTyle zapis z 29 stycznia 1981\nWrócę do dzisiejszego poranka. Radio z czytanym listem ks. Tymoteusza włączyłem na słowa:\nTak wiele momentów w tym zamyśleniu jest podobnych do wydarzeń z mego życia. Jedno mi się nie zgadza. Jan powiedział: Teraz On będzie wzrastał, ja będę się umniejszał. U mnie jest odwrotnie (a u Ciebie?), a poza tym ja rządzącym się nie narażam , bo są mściwi.\nJerzy, boisz się tych , co zabijają ciało? Więc bądź politycznie poprawnym. Urządzisz się, daleko zajdziesz.\nGłupcze jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy!\nTo co mam czynić?\nA ja będę chrzcił w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego i będę pytał: Kim będzie to dziecię?\nMoże będzie prorokiem?\nAutor: Jerzy o 08:49\nDzisiaj mamy 7 marca 2010 roku. Równo osiem lat temu złożyliśmy ciało naszego 20 letniego syna do grobu. Od tego czasu co roku jego chrzestna ciocia Marysia wespół z kuzynem Jackiem zamawiają w jego intencji Mszę św. I dzisiejszej niedzieli było podobnie. We Mszy św. po Gorzkich Żalach uczestniczyła cała Gwiaździsta. Ale nie o dniu dzisiejszym chcę pisać. Nie chcę na razie też pisać o wydarzeniach sprzed 8 laty. Dzisiaj opiszę wydarzenia sprzed 30 laty a konkretnie z 22 grudnia 1980 roku. Będzie to przepisany prawie dosłownie pierwszy mój wpis do tzw. Kroniki Łukasza. Nosi on datę 8 luty 1981 rok. Posłuchajmy:\nPostanowiłem dzisiaj, że będę dla Ciebie prowadził coś w rodzaju kroniki Twojego życia. Jeszcze nie wiem jak jak ona będzie wyglądać. Chciałbym by stanowiła dokument jak my to znaczy Twoi rodzice i Twoi bracia przeżywaliśmy Twoje przyjście na świat, a potem dalsze koleje Twojego życia. Jak długo wytrwam w postanowieniu, nie wiem? Zobaczymy!\nOd kiedy wiem że będziesz? Mnie to trudno powiedzieć, ale wg. relacji mamy datę i godzinę Twojego poczęcia znamy dokładnie.\n22 grudnia 1980 roku we wczesnych godzinach rannych gdzieś około 6:30-7:00 rano. Wtedy to, kiedy mój plemnik połączył się z jajeczkiem mamy, mama szeptnęła mi z zażenowaniem, że na pewno z tego stosunku Ty przyjdziesz na świat.\nCzy się wówczas ucieszyłem z tej wiadomości? Szczerze muszę Ci się przyznać, że nie. A to z kilku powodów, które chciałbym byś poznał.\nPo pierwsze: zostałeś poczęty w nietypowy jak dla naszej rodziny sposób i do tego w nietypowym okresie. Twoi dwaj starsi bracia zostali poczęci w Sokolu Kuźnicy, na łonie natury. Ty natomiast w naszym małżeńskim łożu, tuż przed świętami Bożego Narodzenia. Poczęcie braci zawsze miało miejsce w sierpniu, w czasie wakacji i z takim wyliczeniem, aby bracia urodzili się w maju, po to by od początku mogli jeść świeże jarzynki z naszego ogrodu. Dodatkowo mamie łatwiej było chodzić z nimi w stanie błogosławionym przez okres zimowy, a z Tobą przyjdzie jej chodzić przez całe lato. To mnie trochę martwi, bo nakładają się to na komplikacje ze zdrowiem mamy. W 1978 i w 1980 roku przeszła dwie operacje usunięciach guzów piersi. Musisz wiedzieć jedno, że dla mnie najważniejszą osobą w naszej rodzinie jest mama i dlatego nie dziw się, że do Twojego poczęcia podszedłem w pierwszej chwili sceptycznie.\nPo drugie, w moich planach sprzed 15 laty (sprzed ślubu z mamą) byłeś umieszczony w harmonogramie naszej rodziny na lata 1975-1976. Niestety Twój czas minął, a Ciebie jak nie było tak nie było. Mama planował czwórkę chłopaków, więc być może nie jesteś jeszcze najmłodszy.\nOstatnie lata były dla naszej rodziny ciężkie. Mama podupadła na zdrowiu, wykończona budową domu i brakiem czasu dla siebie. Niewesoła sytuacja polityczno-gospodarcza ostatniego 5 lecia, zmierzająca wyraźnie ku upadkowi komuny nie stwarzała dobrego klimatu dla Twojego poczęcia.\nCzerwiec 1980 roku spędzony całą rodziną na Pojezierzu Suwalsko - Augustowskim i w Białostockim skonsolidował całą rodzinę i sprawił, że mama pierwsza powróciła do planów powiększenia rodziny. Od 10 czerwca raz po raz rozmawialiśmy o Tobie. Były to nieśmiałe napomykania mamy, że mógłbyś się już urodzić, takie urabianie klimatu. Wcześniej to ja napierałem na mamę, teraz role się odwróciły i mama zaczęła poważnie myśleć o Tobie.\nLipiec i sierpień przeszedł mamie na długich dwutygodniowych delegacjach. Poczęcie Ciebie w niedzielnej przerwie, kiedy mama szacująca od rana do wieczora szkody powodziowe pojawiała się w domu nie wchodziło w rachubę. Praca mamy przeciągnęła się jeszcze na październik 1980 roku. Listopad i pierwsza połowa grudnia to jedne wielkie nerwy z nowym guzem, który pojawił się w piersi mamy. Wujek Piciu stwierdził, że to sprawa hormonalna i przepisał w końcu mamie lekarstwo na "rozpędzenie" paskudztwa. Po strajkach sierpniowych - pierwszych nie rozpędzonych przez rząd krwawo, święta Bożego Narodzenia zapowiadają się ubogo, ale spokojnie i rodzinnie. Na dzień 22 i 23 grudnia biorę w pracy urlop. Do tego dochodzi odpracowana wigilia 24 i wolna sobota 27.12. Daje to tydzień wolnego dla rodziny. Twoi bracia także mają ten tydzień wolny - nie muszą iść do szkoły. A więc będziemy całą rodziną dla siebie. Świąteczny nastrój niedzieli 21 grudnia udzielił się wszystkim domownikom. Mama pisała kartki świąteczne do znajomych i rodziny a ja porządkowałem i szykowałem do oprawy kolejne roczniki Tygodnika Powszechnego.\nTak więc, poniedziałkowy ranek 22 grudnia był czasem Twego poczęcia. Bracia Twoi spali tego ranka dłużej niż zwykle nie musząc się spieszyć do szkoły (z Baranowa do Przeźmierowa do szkoły nie jeździł wtedy tak jak dzisiaj autobus szkolny i 2 km odcinek musieli pokonywać pieszo, odprowadzani byli przez mamę tylko przez pierwsze dwa tygodnie, w pierwszej klasie - dopisek po latach) My zaś Twoi rodzice obudziliśmy się przed 6 rano. Śniadanie , które tego dnia zjedliśmy cała rodziną było pierwszym posiłkiem w którym pośrednio brałeś udział zagnieżdżony w maminym jajowodzie. Nie będę Ci szczegółowo opisywał tych chwil spędzonych tego ranka z mamą.\n(Kolejny fragment zapisów jest bardzo intymny i odnoszący się do przeżyć natury religijnej - opuszczam go pisząc na blogu. Powiem tylko, że syn począł się w klimacie Świąt Bożego Narodzenia) .\nOd mamy wiem, że Twoje poczęcie miało miejsce w dziesiątym dniu cyklu. Poprzedniego dnia wieczorem mama mówiła mi o śluzie, który świadczył o mającym nastąpić niebawem jajeczkowaniu. Nie możesz więc powiedzieć, że nie wiedziałem co czynię. Gdybym nie chciał Twego poczęcia zszedłbym rano do kotłowi już ubrany, tak jak to normalnie zawsze czynię, a nie w pidżamie by po napaleniu w piecu wkulnąć się do mamy. A gdy się to stało mama pierwsza od razu oświadczyła mi, że będziemy mieli trzeciego syna, albo dwójkę jednojajowych chłopaków. (mama dokładnie obserwując swój organizm potrafiła określić występującą niekiedy dwójajowość w swoich cyklach - dopisek po latach).\nAutor: Jerzy o 21:23\nSynu, cóżeś Ty nam narobił?\nDzisiejszy list z pierwszej soboty m-ca marca ks. Tymoteusza pasuje jak ulał do blogu "Łukasza"\nPosłuchajmy. Moje dopiski na czarno, tekst w kolorze to ks. Tymoteusz.\nPytasz mnie czy Matka Boska naprawdę miała zawał serca, gdy Pan Jezus dwunastoletni zagubił się w świątyni?\nNie wiem, czy miała zawał serca, lekarze tego nie stwierdzili, ale wiem na pewno, że bolało ją serce. Przeczytajmy spokojnie Łukaszowy opis tego wydarzenia kończący się słowami:\nSiedział między rabinami. Słuchał ich i zadawał im pytania. Wszyscy którzy Go słuchali, byli zdziwieni Jego rozsądkiem i odpowiedziami. Zobaczywszy Go, Matka zawołała: Synu cóżeś Ty nam uczynił? Ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie.\nNo więc już wiem. Może to nie był zawał, może stan przedzawałowy, ale serce bolało.\nTak przecież było w domu, w dzieciństwie, u każdego z nas. Gdzieś ty był tak długo? Dlaczego nie powiedziałeś, dokąd idziesz. Były gorsze rzeczy. Musiał ingerować tata.\nI przepędzić skutecznie rozum z dołu do góry, i pomogło.\nDzisiaj wspominam to wszystko i serce skowyczy, i rozmawiam z nimi w pamięci: Mamo, dlaczego płakałaś? Tak mało Ci mówiłem - dziękuję! Tato dlaczego się złościłeś? Przecież Was kocham.\nNieprawda! Za mało Was kochałem, tak rzadko Wam dziękowałem. Ale to moja spowiedź w zamyśleniach wielkopostnych.\nZnam rodziców, którzy naprawdę cierpią, płaczą, przypłacają zdrowiem. Czyż nie zrobiliśmy wszystko. Uczyliśmy, był ministrantem, lektorem, harcerzem, chodziliśmy wspólnie na piesze pielgrzymki do Częstochowy, modliliśmy się razem, miał być kapłanem. I zdziczał . Uciekł z domu. Przestał się uczyć, nie skończył średniej szkoły, poszedł w długą za jakąś dużo od siebie starszą rozwódką z dzieckiem, a gdy skończyły się pieniądze i gdy nie potrafił zapewnić bytu konkubinie, został po dwóch latach, jak śmieć wyrzucony na bruk. Sekcja zwłok po samobójstwie nie wykazała śladów narkotyków i alkoholu w jego organiźmie, wykazała za to zmiany w mózgu. Jutro mija 8 lat od jego pogrzebu.\nSerce pęka, proszę księdza. Mamo nie pęknie. Matka wszystko przetrzyma. Módl się mamo.\nIrenko i Jurku, Czcigodni i Kochani. Jesteście bardzo kochani. Podziwiam Was.\nIrenko, bądź tylko zdrowa. Przytulam Was mocno.\nJa też się z Wami modlę. Znajdziecie go w Kościele, bo nasz Kościół, to Kościół żywych i umarłych.\nChcesz posłuchać na żywo tych słów, włącz dzisiaj radio o 12:25.\nAutor: Jerzy o 05:42\n" Podczas tej rozmowy nagle staje zegar w kuchni, choć mama regularnie go nastawia . On jest przy nas, ja w to naprawdę wierzę... może właśnie w takiej podbramkowej sytuacji – nagle zdarzy się coś , co wprawi Cię w osłupienie ... " to cytat sprzed tygodnia z jednego z forum internetowych.\nTakie osłupienie przeżyłem wczoraj, gdy po napisaniu pierwszego postu zatwierdziłem go i opublikowałem na blogu. Wszystko się zgadzało z wyjątkiem godziny. Komputerowy zegar wskazywał prawidłową wieczorną godzinę. Z doświadczenia wiem, że przypisaniu na blogu post dostaje " z urzędu" godzinę zapisania przez system pierwszej wersji roboczej pisanego tekstu. W moim przypadku winna to być godzina 20:00 plus, minus 10 min., kiedy to po powrocie z kościoła zabrałem się do pisania.\nWidocznie czas się zatrzymał.\nI to zatrzymał na przypuszczalnej godzinie zejścia z tego świata Łukasza.\nDlaczego? - myślałem o tym już wczoraj przed zaśnięciem i przy każdym przebudzeniu się w nocy, myślę o tym od samego dzisiejszego ranka.\nNie umiem sobie tego wytłumaczyć.\nMoże dlatego, że my rodzice nie pamiętaliśmy o tej porze by go wspomnieć?\nZaprzątnięty kserowaniem u Kuby dokumentacji chorobowej wypożyczonej od Pani dr neurolog nie wspomniałem o Łukaszu. Nie mogłem też wejść o tej godzinie ani ja, ani Ewa na komputer, by zapisać w blogu "Łukasz" pusty ekran, a tylko takie działanie tłumaczyłoby racjonalnie godzinę 10:41 tego postu widoczną przy moim imieniu.\nWczorajsza gwałtowna wichura (siejąca ogromne szkody w Zachodniej Europie) ustała, podobnie jak gwałtownie ustał padający śnieg z deszczem i wiatr odwracający parasole na drugą stronę w czasie pogrzebu Łukasza, z momentem złożenia jego ciała w grobie. Ukazało się wtedy oczom zebranym wokół mogiły, a było ich wtedy około 150 osób, piękne słońce. Dziwiliśmy się wtedy z tego zjawiska. Ciekawy też jestem jaka godzina wyskoczy gdy zatwierdzę ten post a mam 8:40 rano na zegarze komputera.\nSprawa okazała się banalnie prosta. Moje posty wpisywane na blog dostają czas o 11 godzin wcześniejszy. Niestety, nie potrafię tego skorygować.\nAutor: Jerzy o 07:27\nJeśli nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie...\nO Opatrznośći Bożej


Kim jest mężczyzna, który rzucił butem w premiera Chin? | Centrum Studiów Polska-Azja\n9 lutego 2009 08:40 / przez Domyślny dla witryny\nMężczyzna, który przed tygodniem rzucił butem w premiera Chin na brytyjskim uniwersytecie w Cambridge to 27-letni student z Niemiec – ujawniła brytyjska prokuratura.\nStudent, zatrzymany bezpośrednio po incydencie, ma w tym tygodniu stanąć przed sądem w Cambridge. Został oskarżony o zakłócenie porządku publicznego. Rzucony przez niego but wylądował na scenie, metr od wygłaszającego przemówienie premiera Wen Jiabao. – Jak uniwersytet może tak się prostytuować przyjmując dyktatora? Jak można słuchać jego kłamstw? Powstańmy i zaprotestujmy! – krzyczał student, zidentyfikowany jako Martin Jahnke.\nChiny potępiły incydent, jednakże przed rozpoczęciem procesu Jahnkego, rzecznik chińskiego MSZ zaapelował o łagodne potraktowanie winnego. W oświadczeniu, opublikowanym na stronie internetowej resortu, stwierdzono, iż młody człowiek, który przeprosił już za incydent, winien mieć szanse kontynuowania edukacji, tak by mógł lepiej poznać Chiny i uznać swój błąd.\nNiemieckiemu studentowi, zajmującemu się sprawami biotechnologii, grozi kara sześciu miesięcy więzienia i grzywna w wysokości do 5 730 euro.\nTajwan prosi o poparcie Unię Europejską\nKim jest mężczyzna, który rzucił butem w premiera Chin? Reviewed by Domyślny dla witryny on 9 lutego 2009 .\nMężczyzna, który przed tygodniem rzucił butem w premiera Chin na brytyjskim uniwersytecie w Cambridge to 27-letni student z Niemiec – ujawniła brytyjska prokuratura. Student, zatrzymany bezpośrednio po incydencie, ma w tym tygodniu stanąć przed sądem w Cambridge. Został oskarżony o zakłócenie porządku publicznego. Rzucony przez niego but wylądował na scenie, metr od wygłaszającego przemówienie premiera\nAntyjapońskie protesty na Tajwanie\nTajwan i Singapur chcą podpisać umowę o współpracy gospodarczej\nTajemnicze zaginięcie ciała niemowlęcia – pracownicy szpitala staną przed sądem


Airbnb® | Melton – wynajmy wakacyjne i miejsca pobytu - Victoria, Australia\nMelton – znajdź miejsca pobytu na Airbnb\nWynajem wakacyjny w: Melton\nMiejsca na pobyt w: Melton\nMoi rodzice zostali w mieszkaniu i byli bardzo szczęśliwi. Spotkali się podczas odprawy i wszystko poszło gładko. Lokalizacja jest fantastyczna! Blisko wszystkich przystanków autobusowych, kolejowych i tramwajowych. Mieszkanie było bardzo czyste i było idealne na to, czego potrzebowali.\nCo za świetna lokalizacja !! Bardzo blisko stacji Southern Cross, a także innych tramwajów, więc zdobywanie miejsc (lub miejsc spacerowych) było dziecinnie proste. Mieszkanie (budynek, nawet) jest bardzo nowoczesne i ma wspaniały widok, szczególnie z balkonu w nocy !! Prysznic był WSPANIAŁY, a łóżko było wygodne. Winda to NAJGŁADNIEJSZA winda, w której kiedykolwiek byłem !! I szybko! Roy był moim kontaktem, ponieważ Khee'a nie było, a on był przyjazny i zaoferował pomoc, gdybym czegoś potrzebował. Początkowo mój przyjaciel mnie podrzucił, więc musiałem spotkać się z Royem przed budynkiem. W ten sposób znalezienie wejścia było trochę mylące, ponieważ jest ono pośród szeregu sklepów i restauracji, ale udało mi się to szybko zrozumieć! W pobliżu znajduje się także wiele sklepów i lokali gastronomicznych.\nDoskonała lokalizacja i bardzo dobre łóżko.\nCudowni gospodarze, bardzo dobrze wyposażeni, centralnie i wygodnie.\nŚwietne miejsce i bliskość wszystkiego w CBD\nIdealna lokalizacja! Wiele zaleceń i khee szybko odpowiada na wszelkie wątpliwości. Widoki są niesamowite!\nMiejsce jest niesamowite, to moje zwykłe miejsce, w którym można się rozbić. Odwiedzę go ponownie wkrótce\nNiesamowite miejsce. Wartość pieniądza\nŚwietne rozmowy i czyste miejsce. Był to dobry sposób na spędzenie czasu w Melbourne\nJeśli budżet nie jest wysoki, kot jest bardzo słodki i nie będzie głośny.\nDom jest naprawdę dobry i czysty\nŚwietne miejsce na pobyt. Bardzo dobre instrukcje. Blisko lotniska.\nNasz pobyt był fantastyczny. Polecam gospodarza. Było znacznie lepiej niż oczekiwano\nBardzo blisko lotniska, czyste i ciche. Poduszka była trochę cienka, ale wszystko inne było świetne.\nŚwietna noc spędzona na super wczesny lot, strojenie czyste i najlepsza lokalizacja\nŚwietne miejsce na pobyt i blisko lotniska\nCzyste, wygodne i bardzo blisko lotniska! Polecam każdemu.\nCo za wspaniały gospodarz Candice jest bardzo przyjazny, dobry z wyczuciem czasu i przyjazny .. miejsce było schludne i czyste ... piękne jasne pokoje i bardzo blisko centrów handlowych i lotniska ... jeśli szukasz Airbnb Polecam rezerwację miejsca Candice 5 gwiazdy na pewno dziękuję\nIdealne, jeśli potrzebujesz lotów, wynajem samochodów dropoffs.good wartość.\nŚwietna lokalizacja i odpowiedź na nasze pytania od Candice. Bardzo przydatny na lotnisko i lokalne sklepy Wygodna noc bardzo ceniona.


Rynek mebli - Zaufanie u konsumentów to podstawa marki w meblarstwie - biznesmeblowy.pl\n07 lut 2019 08:29 (aktualizacja: 07 lut 2019 12:09)\nPrężny rozwój polskiego przemysłu meblarskiego skłania do refleksji na temat tego, czym właściwie jest polska marka meblarska. Odpowiedzi szukaliśmy wspólnie z Arturem Wasążnikiem – Dyrektorem ds. Handlu i Marketingu Comforteo.\nW takim razie, co stanowi o zaufaniu do polskiej marki?\nCo dobrego można powiedzieć o designie polskich mebli?\nDokładność ma oczywiście olbrzymi wpływ na końcowy efekt wizualny – zwłaszcza, kiedy mówimy o tak precyzyjnej pracy, jak np. pikowanie wezgłowi łóżek. Jeżeli chodzi o sam design, to trudno wskazać tutaj na jeden element, który byłby charakterystyczny wyłącznie dla polskich mebli. Natomiast mogę z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że jesteśmy bacznymi obserwatorami i śledzimy światowe trendy. Dlaczego? Ponieważ konsumenci są ich świadomi i pragną, by ich mieszkania były urządzone według modnych konwencji aranżacyjnych. Jestem przekonany, że pod względem designu nasze meble nie ustępują meblom włoskim, czy też skandynawskim.\nOczywiście! Wiele razy słyszymy od naszych zagranicznych dystrybutorów, że nasze produkty w niczym nie ustępują np. stylowym, włoskim meblom. Co więcej – pod względem wizualnym bardzo często są z nimi mylone. Jest to jednoznaczny dowód na to, o czym już wcześniej wspominałem – choć trudno wskazać jeden wyznacznik polskiego designu, nasze meble to meble stworzone z myślą o obowiązujących trendach i współczesnych konsumentach, którzy nastawieni są na jakość, estetykę i funkcjonalność.\nNa jakie trendy w sypialni warto zwrócić uwagę w 2019 roku?


Odmówili rozkazu. Oto co spotkało mężczyzn z białoruskiej armii. Pokazał zdjęcia\nDo domu/Świat/Odmówili rozkazu. Oto co spotkało mężczyzn z białoruskiej armii. Pokazał zdjęcia\nW Białorusi rozpoczęły się ćwiczenia wojskowe, które trwają w pobliżu granicy z Ukrainą. Udział w nich jest obowiązkowy. Franak Viacorka, doradca Swiatłany Cichanouskiej, pokazał zdjęcia pobitych żołnierzy, którzy odmówili wykonania rozkazu.\nĆwiczenia są obowiązkowe, jednak niektórzy żołnierze oraz policjanci odmówili wykonania rozkazu. Takie osoby zostały zatrzymane przez służby, a następnie dotkliwie pobite, o czym poinformował Franak Viacorka.\n„Trwają białoruskie ćwiczenia wojskowe w pobliżu granicy z Ukrainą. W ubiegłym tygodniu niektórzy żołnierze i policjanci odmówili udziału w ćwiczeniach. Wkrótce zniknęli, a ich krewni szukali ich w mediach społecznościowych. Dziś okazało się, że zostali zatrzymani i pobici” – napisał doradca Swiatłany Cichanouskiej. Do swojego wpisu dołączył zdjęcia pobitych mężczyzn.\nBelarusian military drills near the border with Ukraine continue. Last week, some soldiers and police officers declined to participate in it. They soon disappeared, and their relatives searched for them on social media. Today it appeared that they were detained and beaten. pic.twitter.com/9S0S9u0HDU\n— Franak Viačorka (@franakviacorka) June 11, 2022\nWedług prezydenta Białorusi Aleksandra Łukaszenki Białoruś jest „obiektem presji” Zachodu. Dodał, że „na Ukrainie nie skończy swoich działań Zachód”. Tym samym żołnierze białoruscy, według Łukaszenki, możliwe, że będą „zmuszeni” do walki o „zachodnią część Ukrainy, by nie została podzielona” – podał w piątek portal Europejska Prawda.\nBiałoruskie władze zapowiedziały kontynuację ćwiczeń wojskowych na granicy z Ukrainą i krajami zachodnimi. Co więcej, Aleksander Łukaszenko ogłosił w ostatnich tygodniach utworzenie dowództwa operacyjnego dla wojsk na granicy z Ukrainą, zakup rosyjskich S-400 i Iskanderów.\nZ kolei ukraińskie służby wciąż podają, że ryzyko ataku ze strony Białorusi na Ukrainę pozostaje wysokie. W piątek Ministerstwo Obrony Ukrainy poinformowało, że w 10 białoruskich miejscowościach stacjonują rosyjscy żołnierze. Podanie jednak dokładnej liczby jest obecnie niemożliwe. Jak pisze „The Kyiv Independent”, „głównym celem jest zapobieżenie przegrupowaniu ukraińskich sił w innych kierunkach”.