DWADZIEŚCIA tajemniczych fotografii z całej sieci o tematyce pozycjonowanie - Mathiesen Flood\n« Pozycjonowanie strony www - Optymalizacja seo - Czym jest pozycjonowanie, »\nDWADZIEŚCIA tajemniczych fotografii z całej sieci o tematyce pozycjonowanie\nBy browninghwang4\ton Friday, December 6 2019, 20:06\t- Permalink\nNiedrogie pozycjonowanie - bezproblemowy tryb żeby Twoja witryna internetowa wzleciała nad konkurencję\nPodczas gdy Internet trafił pod strzechy pozycjonowanie nie było wówczas aż tak kluczowe. Wówczas gdy byliśmy zaintrygowani pewnym zagadnieniem to musieliśmy znać adres poszczególnej strony internetowej lub korzystaliśmy wraz z katalogów\nzamieszczonych w sieci które grupowały witrynki internetowej do odpowiednych kategorii. Razem z rozwojem globalnej sieci coraz większą wzięcie zdobywały wyszukiwarki internetowe za pomocą których mieliśmy możliwość wyszperać zajmujące naszą firmę tematy. W tym momencie najpopularniejszą wraz z nich jest bez wątpienia Yahoo jednakże istnieją również swoim inne opcje np. Bing albo Yahoo. Jednakże zapewne pies z kulawą nogą nie posiada wątpliwości iż to owoc pracy przedsiębiorstwa wraz z siedzibą w Mountain View jest królem na tymże polu. Możemy się na to obrażać ale to jak i również tak nie zmieni istniejącego stanu sprawy. Powiada się nawet, iż jeśli jakiegoś elementu nie ma w Yahoo to nie egzystuje i jest to po partii fakt. Możemy się zżynać na taki stan sprawy ale nie posiadamy jednak nawet narzędzi żeby to odmienić. Forma rzeczy domaga się jedynie naszej akceptacji. Idąc nadal tym tropem warto nadmienić jak potężne przesłanie pełnią szukania Google po obecnym marketingu tzw. e -commerce i idea pozycjonowania. W przeszłości wystarczyła banalna strona www aby zaistnieć w online. W dniu dzisiejszym jest to fundament wyjąwszy której wiele biznesów nie zaakceptować ma szans na koszty utrzymania się na rynku. Klient poszszukający konkretnego towaru czy usługi poszukuje na ogół w sieci, frapuje się i w przyszłości dokonuje decyzji na temat zakupie. Wówczas gdy prowadzisz swoje przedsiębiorstwo to bez dwóch zdań masz obowiązek zainwestować w pozycjonowanie.\nW tym miejscu wskazane jest osobiście oznajmić wiele wyrażeń na temat pozycjonowaniu.\nGeneralnie możemy zakomunikować, iż jest to wiele różnych prac które mają na celu umiejscowienie polskiej strony www na jak najwyższej pozycji w rezultatach wyszukań Google. Analizy statystyczne przejrzyście wskazują, iż liczy się tu w zasadzie tylko 1 strona z efektami. Jeśli nasza strona internetowa www odnajdzie się na kolejnych to nie zaakceptować mamy większych szans na zaistnienie on-line a tym samym świadomości potencjalnych odbiorców. Jeżeli jednak już wyszukasz się na pierwszej stronie www (a w zasadzie Twoja strona www) to najbardziej liczną kilkalność mają strony znajdujące się w czołówce wyszukań. Plus minus od pierwszego do trzeciego (nie uwzględniamy oczywiście tych witryn które zostały opłacona i jako reklamy zawsze są na czele).\nPozycjonowanie składa się przede wszystkim z czynności o charakterze SEO. Rozumiemy tutaj przy pierwszej kolejności takie rzeczy jak prawidłowo dobrane słowa kluczowego pod pozycjonowanie (słowa poprzez które potencjalny Internauta będzie szukał i do naszą firmę trafi). Np. jeżeli wiedziemy warsztat fotograficzny to były by to takiego typu wyrazy jak: foto, fotografie, zdjęcia, zdjęcia do dokumentów, wywoływanie zdjęcia, drukowanie zdjęcia, tanie foto tanie zdjęcia i tym podobne. Dodatkowo należy wzmiankować o lokalizacji naszego punkciku tj. nazwa miasta lub miejscowości w którym mieści się się nasz punkt, w takowym przypadku fraza przybrała aby postać np. foto stolica polski. Z pewnością punktów zajmujących się fotografią jest dużo zaś co za tym pójdzie tego typu fraza jest w dużym stopniu konkurencyjna co powoduje że nasze działania muszą zostać jeszcze wzmocnione za pośrednictwem szereg innych czynności. Jeżeli dopiero budujemy naszą stronę to zwróćmy uwagę jakie słowa umieszczamy na polskiej stronie. Robot googla to znaczy program przeszukujący odmęty necie jest tak skonstruowany, że widzi jedynie tekst przy postaci danego kodu np. html. Tym samym na naszej witrynie winny się odszukać takie słowa jak wspomniane już: foto, najlepsze foto itp. Ważnym jest by były one umieszczone zawsze na początku akapitów tzw. część „head” czyli h1 h2 h3 itd. i w głównym znaczniku „Title” czyli tytuł. Do tego ważne jest linkowanie wewnętrzne innymi słowy np. tagi którymi oznaczamy dane artykuły a klikając w nie możemy dotrzeć na treści o podobnej tematyce. Dzięki tym linkom robot gogle szybciej pozna treść naszej strony zaś tym samym szybciej będzie ona zaindeksowana - zapisana i widoczna w wynikach Google. Dodatkowo właściwe pozycjonowanie to także opisywanie grafik, obrazków i zdjęć jakie umieszczamy na naszej witrynie. W pierwszej kolejności to sama kategoria pliku np. grafiki potrafią mieć nazwę foto1, foto2, foto 3 itd. Nie licząc tego zdjęcia umożliwiają dodawanie znaczników „alt” czyli opisów do fotografii i w tamtym miejscu również możemy umieścić wyrażenia kluczowe na jakich szczególnie nam zależy. Nie możemy bez wątpienia przesadzić z ich ilością ponieważ Google może to potraktować jako nieuczciwą formę pozycjonowania. Przy okazji warto dodać o takiej rzeczy jak wielkość umieszczanych artysta grafik. Kompresja bardzo często wydaje się być tutaj wskazana. Pomimo faktu, że szybkość przesyłania danych powiększa się to jednak wielkie grafiki wyświetlają się więcej skutkiem tego wpływają na odbiór strony przez Internautę. Witryna www która wczytuje się można jest rzadziej odwiedzana poprzez użytkowników a jeśli już na nią wchodzą to zirytowani długością ładowania szybko z niej uciekają. Ów aspekt też wpływa dzięki pozycjonowanie. Nie możemy na temat tym zapominać. Dodatkowo powinno się zadbać w tym rejonie o responsywność strony to znaczy przystosowanie jej do rozmaitych urządzeń na których będzie wyświetlana np. komputer pc, laptop, ekran telewizora, smartfon czy tablet. Na całkowite szczęście w tym momencie jest wiele programów które ułatwiają budowanie stron internetowych jak i również to bez znajomości systemu kodowania html. Responsywność stron wydaje się być w nich standardowym narzędziem. W stosunku do tego uprzystępnia to w znacznej mierze pozycjonowanie.\nJest to również wysoce istotny czynnik jaki odziałuje na pozycję naszej witryny w wynikach Google. Content Marketing czyli w wolnym tłumaczeniu sprzedawanie za pomocą zawartości naszej strony. W wyższym stopniu obrazują to przykłady. Np. prowadzimy zakład mechaniki pojazdów. Na naszej stronie contentem oprócz samych informacji o naszej firmie i ofercie mogą być takie towary jak np. „Jak wybrać najlepszy płyn do spryskiwacza w zimie, na co zwracać uwagę” - wraz z jednej stron to praktyczna wiedza, która jest użyteczna dla naszego potencjalnego klienta albo „Kiedy należy wyszczególnić opony - zużycie bieżnika”. Dajemy realną wartość pod postacią praktycznych porad a ponadto zwiększamy prawdopodobieństwo że dana osoba to właśnie w naszym zakładzie zdecyduje się na wymianę tych przysłowiowych zimówek. Charakter content marektingu jest zależne oczywiście od branży w której działy. Wydawać by się mogło, że nie w każdym miejscu można go zastosować. Aczkolwiek specjaliści z branży wskazują że można to zrobić wszędzie nawet jeśli sprzedajemy np. muszle klozetowe. Całokształt zależy od działu pomysłowego. W tym miejscu jesteśmy wstanie gładko przejść do kolejnego zagadnienia ściśle powiązanego z wyżej opisanym zagadnieniem.\nStosunkowo niedawno pozycjonowanie a obecność przy social mediach nie była aż tak ważnym. W dziś jest to nieodzowne. Tego rodzaju platformy jak Facebook, Youtube, Instagram, Twitter i jeszcze kilka mniej atrakcyjnych również mają spore znaczenie jeśli chodzi o pozycjonowanie naszej strony. Mogą ów kredyty stanowić znakomity sposób na dotarcie do potencjalnego konsumenta i zbudowanie rozpoznawalności własnej marki. Ważnym jest by treści tam zamieszczane ukazywały się regularnie. Każda jednostka zajmująca się zawodowo social mediami powie, że wydaje się to klucz to odniesienia powodzenia.\nOprócz tego na pozycjonowanie wpływ mają takie operowania jak spersonalizowana reklama google adwords. Nie jawi się być to tanio narzędzie ale wysoce sprawne na zdobycie klienta tuż przy założeniu, że jest użyta w umiejętny sposób. Po jaki sposób działa? Przyjmijmy że prowadzimy księgarnię internetową i chcemy zwiększyć sprzedaż. Aby pozycjonowanie było skuteczne musimy określić grupę docelową do której chcemy trafić i słowa kluczowe po wpisaniu których dana osoba będzie „bombardowana” reklamami z naszą księgarnią lub obecnie konkretnym tytułem którego po danym czasie szuka. Yahoo wie o nas raz za razem więcej a w następstwie tego promocja przez nich oferowana wydaje się być bardzo skuteczna i w wielu wypadkach przynosząca zysk.\nPozycjonowanie i link bulding. Tworzenia sieci linków nie możemy dodatkowo w niniejszym względzie pominąć. W prostych słowach idzie o to, że ranga naszej strony i do niej „siła” zależy od liczby linków jakie do tej dziewczyny prowadzą i jakości tychże linków czyli pozycji witryn www na których się mieszczą. W tym względzie podstawę stanowią katalogi internetowe przytoczone już na początku owego artykułu. Tutaj jednak spełniają inną funkcję niż posiadało to jeszcze miejsce jakiekolwiek kilkanaście lat wstecz.\nhttps://www.anobii.com/groups/01850bb41153cdc48d Przy jakim sposób możemy zbudować pozycję naszej strony i od czego zacząć o ile interesuje nas pozycjonowanie. Odpowiednim rozwiązaniem w tym obszarze jest skorzystanie z pomocy specjalistów, którzy pomogą nam zbudować pozycję naszej strony www. Warto w tym względzie zwracać uwagę na kilka istotnych szczegółów odnośnie agencji reklamowych/agencji seo tj. jakie projekty już zostały przez nią zrealizowane, jakie efekty przynoszą ich działania (czy będą natychmiastowe ale krótkotrwałe bądź trwają dłużej ale odnoszą długofalowy skutek), jakiego wynagrodzenia żądają za swoje pomoce i czy sami są rozpoznawalni w internecie.\nTrackback URL : https://browninghwang4.bladejournal.com/trackback/538554


Producent wysokiej jakości okien i drzwi PCV - fresh english\nStart » Kwatera » Drzwi i Okna » Producent wysokiej jakości okien i drzwi PCV\nJuż od 1995 roku prowadzimy działalność związaną z produkcją elementów z polichlorku winylu. Wykonujemy drzwi przesuwne, okna balkonowe, okna uchylne i inne okna PCV. Wielkopolska to region, w którym znajduje się nasza fabryka okien. Dysponujemy szeroką ofertą produktową. Są to okna o różnych rozmiarach i kształtach, wykonane w profesjonalny sposób. Pomagamy w doborze sprzętu oraz zapewniamy wsparcie techniczne. Istnieje też możliwość realizacji zleceń na specjalne zamówienie. Jesteśmy w stanie wykonać produkty o dowolnych rozmiarach, które dokładnie spełnią potrzeby klienta. Jesteśmy również gotowi wykonać pomiary, a także zamontować nasze okna PCV. Wielkopolska to obszar, w którym dostarczamy produkty dla hurtowni i firm remontowo- budowlanych.\nDodane: 2015-06-09 Kategoria: Kwatera / Drzwi i Okna


Chiny Foshan Rayson Non Woven Co.,Ltd najnowsze wiadomości O Firma Rayson uzyskała certyfikat OEKO-TEX®\nWyniki kontroli wykonanej zgodnie z normą STANDARD 100 dokonanej przez OEKO-TEX®, dodatek 6, klasa produktów I wykazały, że wyroby nietkane (włóknina, włóknina typu spunbond, obrus nietkany i medyczne włókniny) wytwarzane przez Foshan Rayson Non Woven CO., Ltd spełnia wymagania human-ekologiczne STANDARD 100 opracowane przez OEKO-TEX®, obecnie ustanowione w Dodatku 6 dla artykułów dla niemowląt.\nCertyfikowane wyroby spełniają wymagania załącznika XVII do rozporządzenia REACH (w tym stosowanie barwników azowych, uwalniania niklu itp.), A także amerykańskie wymagania dotyczące całkowitej zawartości ołowiu w wyrobach dla dzieci (CPSIA, z wyjątkiem akcesoriów wykonanych ze szkła ).\nStandardowy certyfikat OEKO-TEX, znany również jako OEKO-TEX STANDARD 100, jest najbardziej wiarygodnym i wpływowym obecnie oznakowaniem ekologicznym na świecie. Produkty oznaczone etykietą OEKO-TEX STANDARD 100 są testowane i certyfikowane przez znane organizacje testujące tekstyliów w 15 krajach na całym świecie, oba stowarzyszone z międzynarodowym stowarzyszeniem przyjaznych dla środowiska tekstyliów. Produkty z logo OEKO-TEX STANDARD 100 stanowią gwarancję ekologicznego bezpieczeństwa produktów i spełniają wymagania konsumentów dotyczące zdrowego stylu życia.\nZe względu na złożoność procesu aplikacyjnego wiele przedsiębiorstw krajowych napotyka wiele trudności w procesie aplikacyjnym. Ponadto rygorystyczny proces testowania utrudnia niektórym przedsiębiorstwom pomyślne przejście aplikacji. Uzyskanie certyfikatu z powodzeniem w pełni pokazuje, że produkty włókninowe Rayson są markowymi produktami w prowincji Guangdong. To godna zaufania marka siły!\nFoshan Rayson Non Woven Co., Ltd. jest chińsko-amerykańskim wspólnym przedsiębiorstwem. Po dziesięciu latach głębokiej orki firma Rayson stała się ugruntowanym przedsiębiorstwem w branży włóknin. Rayson od dawna koncentruje się na badaniach i rozwoju produktów nietkanych i nietkanych. Włókniny, włókninowe obrusy, włókniny rolnicze, włókniny dla gospodarstw domowych, włókniny medyczne są szeroko stosowane w różnych dziedzinach.\nUzyskanie certyfikatu OEKO-TEX jest uznaniem produktów Rayson, a także siłą napędową dla Rayson do utrzymania go w przyszłości. Jak zawsze, naszym celem korporacyjnym jest opracowywanie bezpiecznych i przyjaznych dla środowiska produktów na całym świecie, tak jak zawsze będziemy traktować "Jakość Rayson, Global Trust".


Czytanie Konopnickiej [Olga Płaszczewska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00405 005021 20503319 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Olga Płaszczewska Liczba stron: 209\nISBN: 978-83-233-8995-8 Data wydania: 2011-10-10\n(cid:0)1(cid:0)0(cid:0)0 (cid:0)9(cid:0)5 (cid:0)7(cid:0)5 (cid:0)2(cid:0)5 (cid:0)5 (cid:0)0 Publikacja dofi nansowana przez Wydział Polonistyki UJ Recenzent Prof. dr hab. Tadeusz Budrewicz Projekt okładki Tomasz Gawłowski © Copyright by Olga Płaszczewska Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Wydanie I, Kraków 2011 All rights reserved Niniejszy utwór ani żaden jego fragment nie może być reprodukowany, przetwarzany i rozpowszechniany w jakikolwiek sposób za pomocą urządzeń elektronicznych, me- chanicznych, kopiujących, nagrywających i innych oraz nie może być przechowywany w żadnym systemie informatycznym bez uprzedniej pisemnej zgody Wydawcy. ISBN 978-83-233-3204-6, e-ISBN (wersja elektroniczna) 978-83-233-8995-8 www.wuj.pl Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Redakcja: ul. Michałowskiego 9/2, 31-126 Kraków tel. 12-631-18-81, 12-631-18-82, fax 12-631-18-83 Dystrybucja: tel. 12-631-01-97, tel./fax 12-631-01-98 tel. kom. 0506-006-674, e-mail: sprzedaz@wuj.pl Konto: PEKAO SA, nr 80 1240 4722 1111 0000 4856 3325 Spis treści Od redakcji, Olga Płaszczewska I. Z zagadnień życia i recepcji Iwona Węgrzyn, Maria Konopnicka ‒ kłopoty z biografi ą Anita Całek, Wzniosłe idee i proza życia ‒ refl eksje nad korespondencją Marii Konopnickiej Małgorzata Sokalska, Poezja Marii Konopnickiej i pieśń II. Interpretacje Anna Czabanowska-Wróbel, Konopnicka ‒ dzieci i lalki Iwona Puchalska, Spojrzenie, wizja, opowieść ‒ Lituania Marii Konopnickiej Agnieszka Mocyk, Chłopięta „spodziwne” i inni? Nowelistyka Konopnickiej wobec odmienności Olga Płaszczewska, Pracownia Marii Konopnickiej, czyli o związkach przestrzeni i wolności twórczej Włodzimierz Próchnicki, Miłosierdzie gminy jako nowela egzystencjalna 7 11 27 57 83 97 109 125 137 III. Glosy Urszula M. Pilch, Oko w poezji Marii Konopnickiej ‒ między konwencjonalnością obrazowania a gwałtownością przeżyć 151 Aleksandra Kijak, Autentyk i pseudowydarzenie. Maria Konopnicka, Uroczystości imienia Kolumba 171 Spis treści Joanna Kulczyńska, Artysta i jego dzieło. Madonna w poezji Marii Konopnickiej Posłowie, Marian Stala Indeks nazwisk Spis ilustracji 191 209 213 217 Od redakcji W setną rocznicę śmierci pisarki, 8 października 2010 roku, podczas okolicznościowego spotkania na Wydziale Polonistyki UJ, a także przy innych okazjach, zwracano uwagę na niejednoznaczność postrzega- nia Konopnickiej w Polsce. Jest to bowiem dla większości odbiorców przede wszystkim autorka O krasnoludkach i sierotce Marysi, w najlep- szym wypadku Roty, bojowniczka o sprawę polską, twórczyni wierszy, w których ‒ jak wynika przynajmniej z powojennych wyborów poezji ‒ przeważa tematyka społeczna i patriotyczna, a dominującą manie- rą ekspresji jest stylizacja ludowa. To także doskonale radząca sobie z prowadzeniem gospodarstwa matka sześciorga dzieci, ciekawa świa- ta i spragniona wiedzy kobieta, a jednocześnie bohaterka niejednego skandalu obyczajowego. Ambiwalentna i nadal niedostateczna wydaje się też recepcja naukowa twórczości Konopnickiej jako pisarki, kry- tyka literatury, tłumaczki, i jej pełnej luk, nie do końca wyjaśnionej, mimo licznych studiów, biografi i. Jedna z czołowych postaci polskiego życia literackiego przełomu XIX i XX wieku, w swojej epoce czczona jako narodowe bożyszcze, z okazji jubileuszu obdarowana przez społe- czeństwo dworkiem, okazuje się postacią wciąż nieznaną, zaś jej dzieła wydają się lekturą już nie kolejnych pokoleń odbiorców popularnych, ale wąskiego grona specjalistów. W Polsce opatrywana etykietką „poetki bogoojczyźnianej”, Maria Konopnicka wzbudza zaciekawienie publiczności zachodniej: kiedy na forum zagranicznym przedstawia się podstawowe dane biografi czne wraz ze zwięzłą charakterystyką jej twórczości, wywołują one ogromne zainteresowanie słuchaczy domagających się szczegółowych wyjaśnień, kim była, czym zajmowała się „ta niezwykła kobieta”, zdecydowanie niemieszcząca się w konwencji epoki. ~ 7 ~ Olga Płaszczewska Stawiane w stulecie śmierci pytanie o to, czy Maria Konopnicka to dziś autorka mało znana czy zapomniana, czy jej twórczość padła ofi a- rą „politycznie poprawnych” interpretacji powojennych lub czy dzięki nim przetrwała w świadomości odbiorców, pytanie o fenomen jej po- pularności za życia i o przystawalność kreowanej przez pisarkę wizji świata do potrzeb estetycznych i wrażliwości współczesnego człowieka stało się punktem wyjścia refl eksji, które składają się na prezentowany tom. Znalazły się w nim wypowiedzi przedstawicieli Katedr Kompa- ratystyki Literackiej, Historii Literatury Oświecenia i Romantyzmu, Historii Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski Wydziału Polonisty- ki Uniwerstetu Jagiellońskiego oraz innych ośrodków akademickich, dotyczące zarówno biografi i poetki, jak i recepcji jej twórczości, po- święcone szczegółowej interpretacji wybranych utworów w świetle, między innymi, współczesnej antropologii literackiej, komparatystyki intersemiotycznej i biografi styki. Na marginesie wspomnieć należy, że przedstawione prace powstały przed ukazaniem się drukiem zarówno tomu korespondencji Konopnickiej Listy do synów i córek (red. L. Ma- gnone, Warszawa ‒ Żarnowiec 2010), jak i ‒ należącej do wzmożonego w ostatnich latach nurtu zainteresowania życiem i twórczością poet- ki ‒ monografi i Leny Magnone, Maria Konopnicka. Lustra i symptomy (Gdańsk 2011). Pierwsza część książki obejmuje więc zagadnienia życia Marii Ko- nopnickiej i zarys jej charakterystyki psychologicznej oraz porusza problemy recepcji ogólnej, także pozaliterackiej, jej twórczości. Druga zawiera interpretacje konkretnych tekstów. Trzecią część tomu (Glosy) stanowią natomiast artykuły prezentowane jako świadectwo kierun- ków zainteresowania Konopnicką wśród różnych pokoleń polonistów. Olga Płaszczewska I. Z ZAGADNIEŃ ŻYCIA I RECEPCJI Iwona Węgrzyn Uniwersytet Jagielloński Maria Konopnicka – kłopoty z biografią Wygląda to na paradoks, ale im bardziej blednie literacka gwiazda Ma- rii Konopnickiej, tym większe zainteresowanie wzbudza jej biografi a. O ileż bardziej oczywiste i naturalne byłoby zapomnienie? Pisarz, któ- rego przestajemy czytać, przestaje nas interesować, przestaje być dla nas ważny. Skoro jego twórczość nie wytrzymała próby czasu, to po co zajmować się jego biografi ą? Zesłanie do lamusa literatury staje się karą, ale równocześnie w jakiejś mierze łaską – bo takich zapomnia- nych dzieł, uznanych za nobliwe zabytki, nikt nie będzie już surowo osądzał. Autora zaś, bo taki zacny i poczciwy, raczej nikt nie będzie ob- winiał za dokonane życiowe wybory. Przypadek Konopnickiej okazuje się z gruntu odmienny. Po latach ogromnej popularności, podtrzymywanej jeszcze dość długo przez pro- gramy szkolne, utwory Konopnickiej (szczególnie poetyckie) czytane są dziś z pewnym rodzajem zawstydzenia i niepokoju. Radykalna zmia- na kanonu literackiego, ale przede wszystkim naszych czytelniczych gustów odsunęła twórczość Konopnickiej na margines literatury pol- skiej. Głosy badaczy (jak Alina Brodzka, Barbara Bobrowska, Grażyna Borkowska, Beata Obsulewicz, Tadeusz Budrewicz), którzy zapewnia- ją, że Konopnicką da się czytać nowocześnie, przyjmowane są ze zdzi- wieniem i niedowierzaniem. Powszechnym zdaje się osąd, iż utwory te pozostają szacownym, acz mocno przykurzonym zabytkiem. Nie ma się co łudzić; nikt ze współczesnych twórców ani czytelników nie po- wtórzy już za młodym Stefanem Żeromskim: Nasze pokolenie ma swego wieszcza w osobie Konopnickiej1. 1 S. Żeromski, Dzienniki, Warszawa 1953, t. I, s. 328; za: A. Brodzka, Maria Konopnicka, Warszawa 1965, s. 30. ~ 11 ~ Iwona Węgrzyn Skoro więc nie czytamy Konopnickiej, to dlaczego chcemy czytać o Konopnickiej? Bo najwyraźniej chcemy. Tylko pobieżny przegląd prac poświęconych poetce niezbicie dowodzi, że liczba tekstów biogra- fi cznych jej dotyczących znacznie przewyższa analogiczne zespoły dla innych pisarzy2. Mam na myśli zarówno typowe formy danin składa- nych pamięci każdego ważnego twórcy: biogramy, rocznicowe laurki czy komentarze do wyszperanych gdzieś dokumentów i odnajdywanej wciąż korespondencji3, ale przede wszystkim szeroko pojmowaną bio- grafi czną beletrystykę. Nie ma, co prawda, dzieła na miarę kroniki ży- cia, ale sumując prace powstałe pod auspicjami Towarzystwa im. Marii Konopnickiej, można uznać, że duży krok w tym kierunku został już poczyniony. Wskazać można zdumiewająco wiele takich niewątpliwie potrzebnych, acz – co tu kryć – nużących prób odtworzenia biografi cz- nego detalu4. Ich autorzy tropią każdy adres, pod którym meldowała się pisarka, wymieniają każdą mieścinę, którą zaszczyciła swą obecnością, drobiazgowo odtwarzają trasy licznych podróży oraz wymieniają ludzi, z którymi pisarka się zetknęła, by następnie z tego nagromadzenia fak- tografi cznych drobin wnioskować, jaka Konopnicka była „naprawdę”. Do tego zbioru dodać należy beletryzowane biografi e5 i dziennikarskie śledztwa, którym jako wspólny mianownik mogłaby służyć użyta przez 2 Zob. T. Budrewicz, Zacna, znana, zakochana... Nad biografi ami Konopnickiej, w: Ko- nopnicka. Szkice historycznoliterackie, Kraków 2000, s. 7. 3 M. Konopnicka, Listy do Ignacego Wasiłowskiego, oprac. J. Nowak, Warszawa 2005. J. Nowak, „Gdzie jest mój skarb? Ach, gdzie jest gniazdo moje?”. O Marii i Jarosławie Ko- nopnickich, z dodatkiem listów poetki do męża, „Pamiętnik Literacki” 2010, z. 1. W zbio- rach Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego wciąż znajdują się niewydane bloki kore- spondencji pisarki. 4 Najistotniejsze z tej listy wydają się prace: J. Słomczyńska, M. Konopnicka. Życie i twórczość, Łódź 1946; W. Leopold, Maria Konopnicka, Warszawa 1946; T. Czapczyński, Tułacze lata Marii Konopnickiej. Przyczynek do biografi i, Łódź 1957; H. Sutarzewicz, Ka- lisz w życiu i twórczości Marii Konopnickiej, Warszawa 1960; Śladami życia i twórczości Marii Konopnickiej. Szkice krytycznoliterackie, wspomnienia, materiały biografi czne, oprac. J. Baculewski, Warszawa 1963; M. Wawrzykowska-Wierciochowa, Nieznana karta działalności Marii Konopnickiej, Warszawa 1967; M. Warneńska, Śladami Konopnickiej, Warszawa 1969; J. Wegner, Maria Konopnicka w Arkadii i Nieborowie, Warszawa 1975; Z. Filipowicz, Suwalskie lata Marii Konopnickiej, Warszawa 1976; H. Sławińska, Maria Ko- nopnicka poetka i turystka, Warszawa 1977; H. Sławińska, Maria Konopnicka w Bronowie i Gusinie, Warszawa 1981; E. Rosner, Konopnicka w Beskidzie, Cieszyn 1996. 5 M. Warneńska, Drugie życie pani Marii, Warszawa 1966; L. Soliński, Lora; O Marii Ko- nopnickiej, jej trzech córkach, pięciu synach i przyjaciółce Dulębie; Cisza nocna, wśród której rozlegają się przygody Balcera, „Poezja” 1985, nr 12. ~ 12 ~ Maria Konopnicka – kłopoty z biografią Marię Szypowską formuła Konopnicka, jakiej nie znamy6 – czyli pisane w aurze deklarowanej życzliwości próby przeniknięcia prywatnych se- kretów pisarki. Jest jednak coś niepokojącego w tym lawinowym przyroście prac biografi cznych. Im więcej kolejnych przyczynków, im więcej odtwo- rzonych detali, rachunków, adresów, nazwisk, a – co ważniejsze – im więcej ujawnionych domowych tajemnic Konopnickiej, tym większe staje się poczucie narastającego chaosu – by nie rzec absurdu. Zamiast zbliżać się do rozwiązania zagadki jej artystycznego fenomenu, bada- nia grzęzną w niegdysiejszych skandalach, a ich autorzy z dumą ujaw- niają, że pisarka była zwykłym, nie zawsze doskonałym człowiekiem. Ważniejsza staje się szarpanina z mitem Konopnickiej i legendotwór- czymi zapędami współczesnych poetki, którzy chcieli widzieć w niej wcielenie ideału patriotki, kobiety, matki i działaczki społecznej, niż próby dotarcia do prawdy o jej życiowych wyborach. W tej mętnej wo- dzie biografi cznych poszukiwań co raz pojawiają się jakieś sensacyjne doniesienia – a to, że Konopnicka była mężczyźniarą7, która, mając lat pięćdziesiąt, rozkochała w sobie dwadzieścia lat młodszego Maksy- miliana Gumplowicza (ten zaś odrzucony, z rozpaczy popełnił samo- bójstwo pod drzwiami jej mieszkania w Grazu)8, a to, że byłą wyrodną matką (bo nie opowiadała na prawo i lewo, jak przeżywa tragedię po- 6 M. Szypowska, Konopnicka jakiej nie znamy, Warszawa 1963; K. Kolińska, Znana? Kto znał mnie? w: eadem, Tajemnice na sprzedaż, Warszawa 1968; eadem, Listy do nie kocha- nych, Katowice 1983; W. Grochola, Niełatwo być Konopnicką, Warszawa 1988. 7 Tak określiła Konopnicką Stefania Sempołowska. Zob. M. Szypowska, Konopnicka..., s. 113. Ludwik Krzywicki nazwał pisarkę niewiastą mocno kochliwą. Zob. L. Krzywicki, Wspomnienia, Warszawa 1959, t. 3, s. 129. Jak pisał Tadeusz Budrewicz, Biografi e, nie dysponując wystarczająco pewnymi faktami dość aluzyjnie, ale jednak zrozumiale informują o romansach poetki z Kornelim Dąbrowskim, Konstantym Krynickim, Janem Gadomskim, Ni- kodemem Iwanowskim, Maksymilianem Gumplowiczem... nawet Adam Pług jest wymieniany w tym orszaku. Zob. T. Budrewicz, Zacna..., s. 27. 8 Tę opowieść przypomniała Krystyna Kolińska w swych reportażach. Odnosząc się do alkowianych tajemnic pisarki, Budrewicz konstatuje, iż traktuje się Konopnicką jak podstarzałą kokietkę, której milczenie pośrednio świadczy, iż w sprawie samobójczej śmierci Gumplowicza ponosi ona moralną odpowiedzialność. Z rzadka wspomina się natomiast o niepoczytalności adoratora: w świetle cytowanych biografi i Konopnicka jawi się jako kobieta, która nie olśniewała urodą, ale miała jakiś wdzięk, co przyciągało do niej mężczyzn, szczególnie sporo od niej młodszych. Sposób opisywania jej kontaktów uczuciowych sugeruje, iż raczej zdobywała niż ulegała. T. Budrewicz, Zacna..., s. 27. ~ 13 ~ Iwona Węgrzyn grążającej się w chorobie umysłowej córki – Heleny9, nie była też dobrą matką, bo nie zgadzała się, by najmłodsza z córek – Laura porzuciła męża i została aktorką). Ostatnio Krzysztof Tomasik obwieścił, że Ko- nopnicka na pewno była lesbijką. Nie przedstawia, co prawda, żadnych dowodów, ale skoro przez ostatnie dwadzieścia lat życia pisarka przy- jaźniła się i mieszkała z Marią Dulębianką, to na pewno (czy aby na pewno?) łączył je związek homoerotyczny – nawet jeśli same zainte- resowane o tym nie wiedziały10. Choć znacznie bardziej przekonujące wydają się ustalenia Leny Magnone, która pisze o szczególnej kobiecej, „siostrzanej” przyjaźni, jaka związała te dwie nieprzeciętne osobowo- ści, czy Joanny Sosnowskiej, zwracającej uwagę na specyfi kę sytuacji kobiety-artystki w dziewiętnastowiecznym społeczeństwie11, to plotka i pomówienie wyraźnie triumfują. Jakimś dziwnym trafem, zupełnie niechcący wszyscy ci autorzy wy- pełniają złowróżbną przepowiednię Bolesława Szymańskiego, który, napastliwie atakując Konopnicką, w roku jej jubileuszu wielkodusznie obiecywał nie rozgrzebywać prywatno-rodzinno-szlafrokowych spraw. I niczym groźbę rzucał: Prywatne jej życie zostawmy Hoesickom przyszło- ści. Ferdynand Hoesick, wścibski biograf romantyków, który, jak głosi- ła złośliwa plotka, miał przygotowywać pracę o mężczyznach w życiu Konopnickiej, Orzeszkowej i Zapolskiej, w szeregach biografów poet- ki znalazł zdumiewająco wielu następców12. To nagromadzenie plotek i sensacji wokół postaci Marii Konopnickiej prowokowało także prze- 9 Wystarczy przypomnieć rozterki Szypowskiej, która pisała: Naprawdę zaskakującym fenomenem psychicznym jest matka, która dla dotkniętej takim nieszczęściem córki przez dłu- gie jeszcze lata (bo wzmianki o Helenie znajdujemy w listach aż do 1905 roku) nie znajdzie innej formy współczucia – tylko przesłanie od czasu do czasu parunastu rubli. Co więcej: ta matka jest przecież autorką wstrząsających reportaży więziennych i „Obrazków”, i noweli „Pod prawem”, pisarką, która potrafi ła w przestępcy dojrzeć godność i wartość ludzką, któ- ra umiała nawiązać z nim kontakt, pomóc mu swoją głęboką życzliwością. M. Szypowska, Konopnicka..., s. 348. 10 K. Tomasik, Homobiografi e. Pisarki i pisarze polscy XIX i XX w., Warszawa 2008. 11 L. Magnone, Siostry w podróży. Literackie ślady wspólnych wędrówek Marii Konop- nickiej i Marii Dulębianki, w: Podróż i literatura (1864–1914), red. E. Ihnatowicz, War- szawa 2008; J. Sosnowska, Maria Dulębianka przeciw samotności, w: Kobieta i rewolucja obyczajowa. Społeczno-kulturowe aspekty seksualności. Wiek XIX i XX, red. A. Żarnowska, A. Szwarc, Warszawa 2006. 12 B. Szymański, Wieszczka poganizmu, „Rola” 1902, nr 16–18; za: M. Szypowska, Ko- nopnicka..., s. 111. ~ 14 ~ Maria Konopnicka – kłopoty z biografią ciwstawną reakcję. Zdeklarowani wielbiciele twórczości pisarki, chcą- cy widzieć w niej kapłankę, która stała przy ołtarzu, baczna na służbę bożą, czująca swą jedność z najgłębszą głębią bytu, a jednak wyodrębniona z powszechności i wpatrująca się w nią oczami miłującymi, sparaliżowani strachem przed możliwymi odkryciami wręcz odżegnywali się od moż- liwości interpretowania wielbionej poezji w kontekście biografi cznym: Cóż nam po tym, że uzbieramy garść faktów mniej lub więcej autentycznych, nie zawsze słusznie motywowanych? Cóż z tego, że poznamy ramy niewładne, w które życie i ludzie wtłaczali tego ducha – częstokroć dla nich niezrozumiałego? Jedynym źródłem najwierniejszym i najsubtelniejszym, z którego wiadomości o poetce czer- pać możemy – są jej własne utwory13. Lektura przywołanych tu rozpraw, studiów i beletrystycznych opo- wieści biografi cznych wywołuje mieszane uczucia. Z pewną ostrożnoś- cią można mówić o kolejnej wersji antybrązowniczej kampanii, której celem byłoby zneutralizowanie i zweryfi kowanie rozdętego w wieku XIX patriotyczno-obywatelskiego polskiego imaginarium, którego sama Konopnicka i jej dzieło były ważnymi częściami składowymi. Wszystkim biografom wyraźnie przyświeca idea odczarowania posągo- wego wizerunku poetki, jaki wykreowany został jeszcze za jej życia14. Autorzy zgodnie deklarują, że chcą rzucić nowe światło na twórczość pisarki i ujawniając twarz „prawdziwej” Konopnickiej, zapobiec dewa- luowaniu się jej spuścizny – czyli w ostatecznym rozrachunku – wszyst- ko dla dobra literatury15. Różnią ich tylko środki, jakimi dążą do tego celu. Z jednej więc strony mamy tendencję do poszukiwania skandali, z drugiej zaś swoistą infantylizację wizerunku pisarki – westchnienia: niełatwo być Konopnicką, czy egzaltowane pytania: jaka była naprawdę ta młoda, rudawa, drobna, zwinna kobietka?16. I tak w kuriozalnej symbio- zie funkcjonują wręcz wykluczające się wizerunki Konopnickiej – de- monicznej, skrytej mężczyźniary oraz nieśmiałej, zapracowanej matki, 13 J. Petrażycka-Tomicka, Konopnicka w świetle własnych utworów, Kraków 1920, s. 7‒8. 14 Trzeba jednak podkreślić, że owo kreowanie biografi i odbywało się nie bez zgody i wiedzy samej pisarki i jej rodziny – szczególnie córek Zofi i i Laury. 15 Chyba skutecznie, skoro współczesny badacz literatury pozytywizmu pisze: Plotki, insynuacje, ale także obelgi... Kiedy czyta się po latach wyznania i zwątpienia Konopnickiej, jej duchowa sylwetka jawi się w zupełnie nowym świetle. Zob. S. Cieślak, Wiara pozytywistów, Łódź 2010, s. 40. 16 M. Szypowska, Konopnicka..., s. 113. ~ 15 ~ Iwona Węgrzyn zaprzątniętej domem i wychowaniem dzieci, która wieczorami ot tak uprawia poezję i, nie wiedzieć kiedy, staje się jedną z najważniejszych postaci polskiej literatury drugiej połowy XIX wieku. Gdyby na spra- wę spojrzeć nie tyle przez pryzmat siły oddziaływania, ile ilościowej obecności, to trzeba przyznać, że dominują te „ocukrowane” opowieści w stylu takiej oto anegdotki: Maria Konopnicka [...] przyjmowała sporo osób ze świata literackiego. Zdarzyło się, że przed przybyciem gości sama froterowała przedpokój. W czasie tej pracy ktoś zadzwonił. Nasunęła chusteczkę na oczy i pochylona powiedziała panu, który wszedł, że pani jeszcze nie ma w domu, żeby zechciał przyjść troszeczkę później. Tak się też stało17. Tadeusz Budrewicz w świetnym szkicu Zacna, znana, zakochana..., podkreśla, że obie strategie wynikają przede wszystkim z bezradności biografów Konopnickiej, którzy nie radząc sobie z wielokształtnością jej biografi i, nie potrafi ąc wytłumaczyć meandrów jej życiowej drogi, nie mogą się obejść bez pomocy gotowych fabuł i scenariuszy zacho- wań. Najczęściej Konopnicka gra w tych opowieściach rolę nowego Kopciuszka: Podkreśla się często jej skromny ubiór, ciemne, pocerowane suknie, lęk przed wejściem na salony, ujmującą skromność oraz bezmiar codziennej, nieatrakcyjnej roboty. W dostaniu się na bal literackich sław i odmianie zgrzebnej doli pomaga dobra wróżka – Orzeszkowa18. W tym ckliwym scenariuszu Konopnicka zawsze pozostanie dawną, trochę zahukaną i nieporadną koleżanką z pensji tej wielkiej, tej sławnej, tej znającej rynek wydawniczy Orzeszkowej. Że tak nie było, zaświadcza bogata korespondencja pisarek opracowana przez Edmunda Jankow- skiego, ale zasada beletryzowania biografi i jest w tym wypadku bez- względna, a role poszczególnych bohaterów jasno wyznaczone. Podobne przykłady można mnożyć. Każde „odstępstwo” Konopnic- kiej, której prawdziwa biografi a nie chce się mieścić w ramach tych baś- niowo-hagiografi cznych reguł, wydaje się biografom mocno niepokoją- ce i wymaga uruchamiania kolejnych klisz literackich. Weźmy choćby tułacze lata Konopnickiej. Tą piękną, ale ‒ jak się okazało ‒ niefortunną, frazą posłużył się Tadeusz Czapczyński, tytułując przygotowany przez siebie zbiór listów pisarki z lat 1890‒1910. Skoro tułacze, to biografo- 17 Ibidem, s. 240. 18 T. Budrewicz, Zacna..., s. 25. ~ 16 ~ Maria Konopnicka – kłopoty z biografią wie przedstawiają Konopnicką jako ofi arę carskich szykan, emigrant- kę, wygnankę, poetkę zmuszoną powtarzać los wielkich romantyków – rzadko zaś jako nałogową podróżniczkę, sportsmenkę (wzbudzała sensację, gimnastykując się i jeżdżąc na bicyklu), a może wręcz jako uciekinierkę ze swego poprzedniego życia. Podobną biografi czną komedię pomyłek obserwujemy w związku z Żarnowcem – wsławionym darem narodu dla poetki z okazji jej hucz- nie obchodzonego jubileuszu w 1902 roku19. W rzeczywistości Konop- nicka przyjęła ten zawilgocony dworek i zapuszczony ogród jako dość uciążliwy prezent i bynajmniej nie myślała osiedlać się tam na stałe. Warunki bytowe i klimatyczne nie odpowiadały schorowanej pisarce, wszędzie było daleko... Jan Baculewski przenikliwie zauważał: Tragiczna jest tu niewspółmierność między entuzjazmem i darem narodu dla poet- ki a niewczesnością tego daru i nieprzydatnością dworku dla późniejszych lat jej życia. Zbyt jawnie wyznaczono mu rolę ostatniej przystani. Dworek był jej obcy i poetka nie kryła swego rozczarowania. Sercem i myślami przebywała w Warsza- wie. Była ona jej milsza nawet w czasach zamieszek niż Żarnowiec ze swoim spoko- jem na miarę wieczności20. Nie wspominam nawet o konsternacji biografów, gdy docierają do świadectw pokazujących poetkę, która udaje improwizację, podczas gdy w rzeczywistości tekst ma wcześniej przygotowany, lub odnajdują ślady jej zniecierpliwienia i znudzenia kolejnymi obchodami ku czci21. Wpadają w popłoch, gdy na jaw wychodzi korespondencja, w której pisarka domaga się zapłaty zaległych honorariów, dopytuje się, gdzie podziały się należne jej pieniądze, przysłane przez Polonię amerykań- ską, lub prosi o protekcję dla Dulębianki czy własnych dzieci. Można odnieść wrażenie, że gdy tylko biografowie odnajdują tę poszukiwaną „prawdziwą”, „realną” Konopnicką, zaraz przelęknieni umykają w bez- pieczną krainę przewidywalnych literackich klisz. Te zmagania z siłą legendy najlepiej pokazuje wieloletni spór o „powstańczy epizod” 19 J. Ziemski, Wspomnienia o pobycie Marii Konopnickiej i Marii Dulębianki w Żarnowcu w latach 1903‒1910 (maszynopis w zbiorach BJ); W. Dubis, Z. Łopatkiewicz, Dworek Marii Konopnickiej w Żarnowcu. Historia i teraźniejszość, Warszawa 1980; A. Data, Żarnowiec i okolice, Rzeszów 1981. 20 J. Baculewski, Uwagi nad biografi ą i recepcją twórczości M. Konopnickiej, w: Śladami życia i twórczości M. Konopnickiej, red. J. Baculewski, Warszawa 1966, s. 15. 21 T. Budrewicz, Zacna..., s. 26. ~ 17 ~ Iwona Węgrzyn z dziejów rodziny Konopnickich. Kwestia zaangażowania Konopnickiej i jej męża w powstanie styczniowe przez zdumiewająco długi czas była tematem żywego sporu. Rodzinne legendy kazały wierzyć, że Jarosław Konopnicki brał czynny udział w walkach, kazały widzieć w podróży, jaką pod koniec 1863 roku małżonkowie odbyli do Drezna, ucieczkę przed represjami zaborców. Podobnie konieczność sprzedaży Bronowa interpretowano nie tyle jako wynik niegospodarności Konopnickiego, ile efekt kontrybucji nałożonych za udział w walkach. Dużo atrakcyj- niejsze od niewygodnej prawdy okazywały się opowieści, w których to sama Henryka Pustowójtówna (słynna adiutant generała Langiewicza) odbijała Jarosława z więzienia22, lub pogłoski o tym, że zawdzięczał on wolność rosyjskiemu komendantowi więzienia, który wzruszony urodą brzemiennej Marii pozwolił oddalić się więźniowi, ratując go tym samym przed zsyłką. Problem jednak nie w tym, że te i podobne im legendy przesłaniały prawdę. Ich siła oddziaływania spowodowała, że na wiele lat skutecznie uniemożliwione zostało sumienne zbadanie stosunku poetki do powstania styczniowego, zbadanie owego skompli- kowanego splotu entuzjazmu i goryczy, euforii i poczucia klęski wobec wydarzeń najbliższej historii. Pokazując Konopnicką, która zgodnie z oczekiwaniami czytelników haftuje powstańcze sztandary i anga- żuje się w konspirację, biografowie powtarzali schemat losu patriotki realizowany przez biografi ę Elizy Orzeszkowej. Konopnicka zaś, jak można przypuszczać, grozy powstania doświadczyła zupełnie inaczej – jej udziałem stał się lęk matki o bezpieczeństwo nowo narodzonego dziecka, przerażenie cywila, nie do końca mogącego zrozumieć decyzje władz powstańczych, a wreszcie osobisty dramat w związku ze śmier- cią ukochanego brata, za którą poetka w przyszłości obwini lekkomyśl- ność i brawurę generała Mierosławskiego. Odnalezienie i zrozumienie tej „niedoskonałej”, z punktu widzenia biografów-legendotwórców, opowieści o rzeczywistych losach Konopnickiej może niezwykle inte- resująco oświetlić jej twórczość, może pozwolić uchwycić te cechy war- sztatu, które świadczą o odrębności pisarki na tle epoki. W przypadku utworów nawiązujących do wydarzeń powstania styczniowego szcze- gólnie istotna bowiem okazuje się indywidualna, wręcz intymna per- 22 W. Leopold, Maria Konopnicka, s. 20. ~ 18 ~ Maria Konopnicka – kłopoty z biografią spektywa, z której Konopnicka spoglądała na tragedię powstania i jej bohaterów23. Z przedstawionych dotychczas uwag można by wnosić, że zajmowa- nie się biografi ą Konopnickiej jest sprawą niebezpieczną i z góry ska- zaną na niepowodzenie. Wszak nawet najlepszy znawca tematu, Tade- usz Budrewicz, ze wzruszającą bezradnością konstatował: Z informacji o życiu Marii Konopnickiej, jakie drukowano przez sto lat, właściwie tylko dwa fakty nigdy nie zostały podważone: jej nazwisko i śmierć – 8 paździer- nika 1910. Inne wiadomości występowały w co najmniej dwóch wersjach24. Myślę jednak, że warto raz jeszcze spojrzeć na tę biografi ę. Wydaje się, że jest w tej opowieści coś, co zostało przeoczone przez biografów, coś wzruszająco ludzkiego i heroicznego: praca, zapobiegliwość, ale rów- nież imponująca determinacja tej kobiety (matki, ale nie zapominaj- my, przede wszystkim intelektualistki – pisarki i aktywnej działaczki społecznej), by w całym zamęcie codzienności nie zagubić siebie, by uchronić swą wewnętrzną wolność. Im wnikliwiej przypatrujemy się życiowym wyborom pisarki, tym bardziej się utwierdzamy w przeko- naniu, że Konopnicka – choć nie deklarowała otwarcie poparcia dla ha- seł emancypacji kobiet, w rzeczywistości, w realnym życiu osiągnęła znacznie więcej niż najbardziej bojowe sufrażystki tamtej epoki – sama utrzymywała siebie i rodzinę, osiągnęła zawodowy sukces i wyłącznie własną pracą wyrobiła sobie znaczącą pozycję społeczną i uznawany przez wielu autorytet. W swojej zwykłości jest to naprawdę niezwykła biografi a. Zaczyna się jak typowa historia prowincjonalnej panny z inteligenckiego domu o szlacheckich tradycjach. Konopnicka, urodzona w 1842 roku w Su- wałkach, dzieciństwo i młodość spędziła w Kaliszu, dokąd musiał się przenieść jej ojciec – urzędnik prokuratorii. Wydana za mąż za oko- licznego szlachcica Jarosława Konopnickiego, urodziła ośmioro dzieci (z czego przeżyła szóstka) i, gdyby to była typowa historia, nasza bo- haterka powinna do końca swych dni pędzić żywot statecznej ziemian- ki i małżonki. Jak to się stało, że wybrała inną drogę? Możemy jedy- 23 Przekonująco na ten temat pisze Iwona Puchalska w pracy zamieszczonej w niniej- szym zbiorze (s. 97‒108). 24 T. Budrewicz, Zacna..., s. 15. ~ 19 ~ Iwona Węgrzyn nie zgadywać, bo każda z hipotez wydaje się równie niezwykła. Jedni mówią o znalezionej na strychu mężowskiego domu bogatej bibliote- ce25, której „zbójeckie książki” objawiły młodej gospodyni domowej istnienie zupełnie innego świata, rozbudziły jej intelektualne zaintere- sowania, a przede wszystkim dały siłę i nadzieję, potrzebne, by zreali- zować swe marzenia. Inni podkreślają, że nie mogła zaakceptować sty- lu życia zadłużonego, ale żyjącego ponad stan ziemiaństwa, z całą fi kcją i kabotyństwem tego bankrutującego świata26. A może, tak po prostu, drogi jej i Jarosława zaczęły się rozchodzić i gdy nie było już jak rato- wać tego małżeństwa, Konopnicka musiała ratować samą siebie? Mało bowiem prawdopodobne, by jedna pochlebna opinia, jaką o jej wier- szu wygłosił Sienkiewicz, spowodowała desperacką decyzję, by opuścić męża, zabrać dzieci i zacząć się samodzielnie utrzymywać w Warszawie. Utrzymywać się z lekcji, tłumaczeń i wciąż bardzo niepewnych autor- skich honorariów. A może dokonane wybory w chwili ich dokonywania wcale nie były takie radykalne? Sytuacja, w jakiej Konopnicka znalazła się około roku 1872, nie musiała być przez jej współczesnych odbie- rana jako wyjątkowo skandaliczna. Takie przenosiny matek z dziećmi w wieku szkolnym do miast były przecież wówczas nierzadkie. Mógł to być kamufl aż rozpadu małżeństwa, ale mogła to być też po prostu fi nansowa konieczność – kształcenie w mieście było znacznie tańsze niż utrzymywanie wielu korepetytorów w domu na prowincji. Znacze- nie wyboru dokonanego przez Konopnicką miało się ujawnić dopiero po latach. Dopiero bowiem z tej dalszej perspektywy widać, że ona się nie tyle przenosiła do większego miasta, co rozpoczynała nowe życie. Miała koło trzydziestki i podejmowała ogromne ryzyko, wszystko sta- wiając na jedną literacką kartę. Co najdziwniejsze, udało się, za cenę 25 Konopnicka pisze o bibliotece zdeponowanej przez pułkownika Koryckiego, którego syn był szwagrem Jarosława Konopnickiego. Zob. List do Hr. Antoniego Wodzińskiego, z 17 sierpnia 1902 roku, opublikowany w „Kurierze Warszawskim” 1911, nr 1, w: J. Baculewski, Maria Konopnicka, Warszawa 1978, s. 109. 26 W tym kontekście przytaczany bywa list do Orzeszkowej, w którym Konopnicka pisała o okresie bronowskim: długo dość zdawało mi się, że – tak. Zdawało się! Jakże łudzącym jest to małe słówko! Zdaje się, nic ci nie brak; wstajesz, gdy ci się podoba; pijesz kawę z mniej więcej dobrą śmietanką; dowiadujesz się, że w oborze przybyło graniate cielę – a w kurniku kurczę czubate; w południe masz na obiedzie proboszcza lub jakiegoś zamaszy- stego sąsiada; wieczorem czytasz gazetę; w niedzielę podziwiasz jaskrawe stroje sąsiadek; i jesteś zadowoloną z życia, z ludzi, z siebie nawet, zupełnie jak na przyzwoitą osobę przystoi. M. Konopnicka, Korespondencja, Wrocław‒Warszawa 1972, t. II, s. 17‒18. ~ 20 ~ Maria Konopnicka – kłopoty z biografią talentu, ogromnych wyrzeczeń, ciężkiej pracy i świadomości, że jeden nieopatrzny krok grozi katastrofą. O skali ryzyka mogła się Konopnic- ka przekonać już na początku swej artystycznej drogi. Po przyjętych entuzjastycznie poezjach pisarka zdecydowała się przedstawić pub- liczności cykl Fragmenty dramatyczne, poświęcony postaciom wielkich buntowników (Wesaliusza, Galileusza i Hypatii). Utwór odebrano jako jawne wystąpienie przeciwko kościołowi katolickiemu, na samą poet- kę runęła zaś fala krytyki, w której bardziej niż utworem zajmowano się jej prawowiernością. Awantura skończyła się upokarzającą sceną w warszawskim kościele, gdy Adam Pług i Maria Ilnicka (cieszący się powszechnie opinią dobrych katolików) doprowadzili Konopnicką do konfesjonału, udowadniając w ten sposób, że jest ona wierną córką kościoła i zamykając usta jej krytykom27. Więcej na temat codzienności Konopnickiej w tamtych latach, na temat kolejnych planów wydawni- czych, rodzinnych kłopotów, wiecznych braków w domowym budżecie dowiedzieć się można z drobnych wzmianek w korespondencji poetki z Elizą Orzeszkową. Te i inne listy kierowane do literackich przyjaciół pozwalają dostrzec ciekawą, choć, przyznać trzeba, okropnie dla bio- grafów uciążliwą, cechę pisarki ‒ dyskrecję. Maria Szypowska z nieuda- waną desperacją pisała: Żadnego listu, żadnego świstka w gorętszym tonie skierowanego do jakiegoś mężczyzny. Nic. Czy nigdy nie odczuwała chęci napisania miłosnego listu i nie- prawdą były wszystkie plotki o jej temperamencie [...]. Czy listów miłosnych nie pisała z rozsądnej dyskrecji – bo nic tak nie plami kobiety jak atrament? Czy może tylko pisała do dyskretnych adresatów?28. Otóż, rzeczywiście, Konopnicka była wyjątkowo dyskretna. W tej korespondencji nie ma zwierzeń, „wylań serca”; nie ma skarg i rzew- 27 Echa tych oskarżeń towarzyszyć będą Konopnickiej przez całe życie. Nazywana była nawet wieszczką poganizmu i niebezpieczną gorszycielką maluczkich – sformułowania Bo- lesława Szymańskiego („Rola” 1902, nr 16‒18). Problem prawowierności Konopnickiej, jej dość wyraźny dystans wobec instytucji kościoła będzie pojawiał się w wielu innych kontekstach. Najgłośniej wybuchnie w czasie pogrzebu poetki, w którym udziału nie wezmą lwowscy hierarchowie. O plotkach wokół pogrzebu i rzeczywistych przyczynach nieobecności duchowieństwa pisał T. Budrewicz w rozprawach: Z listów o wierszach poet- ki, w: Konopnicka. Szkice historycznoliterackie, s. 154; oraz Nad trumnami pozytywistów..., w: Literatura Młodej Polski. Między XIX a XX wiekiem, red. E. Paczoska, J. Sztachelska, Białystok 1998, s. 71‒92. 28 M. Szypowska, Konopnicka..., s. 113. ~ 21 ~ Iwona Węgrzyn nych kobiecych utyskiwań na samotność czy życiową nieporadność. Czasami tylko, tonem przeprosin za czasowe zerwanie kontaktu, Ko- nopnicka wyznaje: Moja najdroższa Elizo! Zaraz poznasz powody mego przygnębienia, więc mi i mil- czenie moje przebaczysz łatwo. Jestem z tych, którzy milczą, gdy ich los przy- gniecie29. W podobnym tonie zabrzmi fragment z listu do Teofi la Lenarto- wicza: A nie przeto nie pisałam, iżbym dla Was, Panie miły, sercem ostygła, ale przeto, że miałam tu ciężkie smutki rodzinne, których gorycz trzeba było zdusić w piersiach i na świat nie puszczać30. Pisarka konsekwentnie wykorzystywała korespondencję jako formę kontaktu z przyjaciółmi i najbliższymi, był to dla niej sposób przeła- mywania samotności, podtrzymywania więzów, nie zaś przestrzeń zwierzeń, epatowania domowymi troskami i kłopotami fi nansowymi – tematy te jeśli już się pojawiają, to jedynie marginalnie. Pisanie listów było dla niej, jak się wydaje, nie tyle konwencjonalnym gestem, nie wy- nikało z potrzeby zdawania relacji z bieżących, domowych wydarzeń, ile przede wszystkim sposobem podtrzymywania intelektualnego kon- taktu z bliskimi, podobnie myślącymi ludźmi. Dyskrecja Konopnickiej – autocenzurującej się korespondentki, au- torki wystrzegającej się wszelkich autobiografi cznych wspomnień oraz pisarki mało uczestniczącej w życiu publicznym i towarzyskim – nie po- maga biografom. Jak mało wiemy o prywatności Konopnickiej, świad- czy choćby lista jej warszawskich adresów. Stanisław Fita wymienia ich aż osiem w ciągu dwunastu lat (1878–1890). Jednak próba odpo- wiedzi na pytanie, dlaczego Konopnicka tak często zmieniała miejsce zamieszkania, kończy się zupełnym fi askiem31. Możemy jedynie wnios- kować, iż te warszawskie peregrynacje poetki w jakimś sensie oddają dojmujący brak stabilności jej prywatnego, codziennego życia. Może 29 M. Konopnicka, Korespondencja, t. II, s. 90. 30 Ibidem, t. I, s. 89. Więcej na temat przyjaźni obojga poetów zob. J. Nowakowski, Spot- kania nad Arnem. Konopnicka o Lenartowiczu, Warszawa 1970. 31 S. Fita, Maria Konopnicka, w: Warszawa pozytywistów, red. J. Kulczycka-Saloni, E. Ihna towicz, Warszawa 1992, s. 69. ~ 22 ~\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Czytanie_Konopnickiej-ebookRO/p02013700i020" target="_blank" title="Czytanie Konopnickiej [Olga Płaszczewska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Czytanie Konopnickiej [Olga Płaszczewska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


[B6 AKE] Czy mozna jeździc z turbiną która bierze olej??? - Diesel engines - Audi A4 Klub Polska\n[B6 AKE] Czy mozna jeździc z turbiną która bierze olej???\nturbina bierze olej w b6 130ps i w zasadzie nie wiem czy mozna jeszcze trochę jeździć czy kategorycznie trzeba wymienić turbine, nie wiem jeszcze ile bierze ale olej jest pod turbina , pod miska olejowa i w przewodach z intelcolera i w dolocie\nJeżeli Ci to nie uprzykrza życia ( nie musisz zbyt często dolewać ) oraz nie zauważasz spadku mocy, niepożądanych dzięków. To nie ma przeciwwskazań.\nspadku mocy nie jedzie jak szalona, ale mechanik powiedzial mi że moga się przewody w których nie powinno być oleju rozp....\nMożna jeździć ale raczej bez szaleństw typu nagłe redukcje ostre ścigane:) i należy być przygotowanym że któregoś dnia turbo powie papa\ngdzieś na forum przeczytałem ze praktycznie w kazdym silniku z turbo znajdzie sie olej w dolocie tylko kwestia ile go jest\nw każdym bądź razie jeżeli olej zaczyna znikać w dużych ilościach i auto przy odpalaniu puszcza ,,niebieskiego'' bączka to nie jest za dobrze z turbiną i trzeba uważać i brać po uwagę przed wyjazdem w dłuższą trasę itp.\nok przyjże sie bliżej jak to bedzie z tym baczkiem i znikaniem oleju\nPrzy odpaleniu moze tez kopcić na niebiesko z powodu nie przepalonej roby. Nie ma to znaczenia. Jak pali go w normie to smigaj. Ale jak zygnie to moze być lipa.


Ewa Drzyzga wdała się w romans z gwiazdorem DDTVN! Dopiero teraz wydały się sensacyjne informacje - Super Express - wiadomości, polityka, sport\n2020-12-08 11:48 sylwiab\nAutor: Instagram Ewa Drzyzga i Agnieszka Woźniak-Starak, DDTVN\nEwa Drzyzga kilka miesięcy temu została prowadzącą DDTVN. W śniadaniówce towarzyszy jej Agnieszka Woźniak-Starak. Niewielu jednak wie, że dziennikarka miała romans z gwiazdorem tego samego programu, a dopiero teraz wydały się sensacyjne informacje.\nChoć o tym, że Ewa Drzyzga miała romans z Andrzejem Sołtysikiem wiadomo już od jakiegoś czasu, to dopiero teraz pojawiły się nowe, sensacyjne informacje. Prowadzący DDTVN po latach ujawnił, dlaczego się z nią rozstał, a słowa o ich obecnej relacji zaskakują. Sołtysik stanowczo zaprzeczył informacjom, że teraz on i Ewa są przyjaciółmi!\nEwa Drzyzga i Andrzej Sołtysik mieli romans! Cała prawda dopiero teraz wychodzi na jaw!\nEwa Drzyzga i Andrzej Sołtysik poznali się w latach 90. w krakowskim radiu RMF FM. Prezenter DDTVN udzielił teraz szczegółowego wywiadu o byłej partnerce "Dobremu Tygodniowi". Ewa Drzyzga, która była wówczas studentką rusycystyki, prowadziła w radio serwisy informacyjne, a Andrzej Sołtysik, student filmoznawstwa, tłumaczył wiadomości z zagranicy na język polski. Już po tygodniu para wpadła sobie w oko i spędzali ze sobą wiele czasu dużo się od siebie ucząc.\nNIE PRZEGAP: Wiadomo już co z pieniędzmi dla braci Golec i Bayer Full, po cichu ruszyły wypłaty! Będziecie wściekli!\n- Miała talent i coś umiała, podczas gdy ja byłem kompletnie zielony - wspomina Andrzej Sołtysik.\nOkazuje się, że oboje w radio mieli swoje śpiwory. Ostatni serwis informacyjny puszczano około pierwszej w nocy, a w pół do piątej, Ewa Drzyzga znowu rozpoczynała pracę. Choć w radio wiele mówiło się o tym, że Ewa i Andrzej są parą, ich związek został ostatecznie potwierdzony dopiero, kiedy spędzili ze sobą sylwestra w 1991 roku. Choć nie chodzili na randki, to tworzyli bardzo zgrany duet. Andrzej Sołtysik, który doskonale zdawał sobie sprawę, że Ewa Drzyzga jest perfekcjonistką, potrafił ją pocieszyć, kiedy na emisji poleciało coś nie po jej myśli.\nNIE PRZEGAP: Właśnie wyszła na jaw szokująca prawda o życiu prywatnym Elżbiety Jaworowicz. Trzymała to w wielkiej tajemnicy!\nSołtysik ujawnił, że rozstali się bez szczególnego powodu, ich drogi po prostu zaczęły się rozchodzić, a wkrótce po tym Ewa Drzyzga straciła głowę dla swojego pierwszego męża Andrzeja Roszaka, dziennikarza, który prowadził popularny wówczas program i błyskawicznie rozkochał ją w sobie. Andrzej Sołtysik pogratulował jej nawet zaręczyn.\n- Było fajnie, ale najwyraźniej oboje byliśmy zbyt młodzi. Chociaż Ewa wykazywała wtedy większą ode mnie dojrzałość - powiedział "Dobremu Tygodniowi" Sołtysik.\nDrogi Drzyzgi i Sołtysika rozeszły się, ale po latach ponownie połączyła ich praca w TVN. Wiele mówiło się o ich przyjaźni, ale teraz Andrzej Sołtysik postanowił ostudzić ten entuzjazm i stanowczo zaprzeczył, że przyjaźni się z Ewą.\n- Jesteśmy trochę bliżej za sprawą "Dzień Dobry TVN" choć przyjaźń to już za dużo powiedziane - powiedział tygodnikowi Andrzej Sołtysik.\nNIE PRZEGAP: Agnieszka Włodarczyk w tajemnicy przed wszystkimi wzięła ślub?! Do sieci trafiły zdjęcia!


Świąteczne choinki brownie z porto | RiE World\nBy Zoriana Zozulia December 22, 2017\nUważam za totalną niesprawiedliwość fakt, że ciasteczka maślane i pierniki skradły cały grudniowy feed Instagramowy. A gdzie miejsce na ulubione, rozpływające się w ustach i tak bardzo czekoladowe brownie? Postanowiłam naprawić tą sytuację i przypomnieć Wam, że nie tylko pierniczki oddają atmosferę świat. Trochę przypraw korzennych oraz odrobine porto do Waszego sprawdzonego przepisu na brownie, sprawi, że po Waszym domu rozprzestrzeni się iście świąteczny zapach.\nUpieczone brownie kroimy w kształt choinki i dekorujemy. Pozostaje tylko dodać hashtag #święta i #choinka a spodziewam się, że brownie przebiją się w świątecznym Instagramowym algorytmie.\nChoinki będą pyszne a dodatkowo pięknie ozdobią każdy świąteczny stół. Pokrojone i polane lukrem choinki brownie można przechowywać w lodowce w pojemniku około 2-3 dni. Nieudekorowane brownie można zamrozić. Na rozmrożenie potrzeba ok 4-6 godzin. Po rozmrożeniu można pokroić i udekorować.\n● 150 czekolady gorzkiej 76%\n● 100g mąki\n● 3 dużych jaja\n● 125g cukru\n● sok i starta skórka z jednej mandarynki\n● 3 łyżki porto (można zamienić na czerwone wino lub grzańca)\n● ¼ łyżeczki cynamonu\n● Szczypta startej gałki muszkatołowej\n● ¼ łyżeczki proszku do pieczenia\n● 75g cukru pudru\n● 2 łyżeczki wody\n● 12 paluszków czekoladowych Milka\nPiekarnik nagrzać do 180 ° C. Formę wykładamy papierem do pieczenia.\nRoztapiamy czekoladę z masłem w gorącej kąpieli wodnej. Należy uważać, aby naczynie z czekoladą nie dotykało lustra wrzącej wody. Zdejmujemy i zostawiamy do ostygnięcia na około 20 min.\nUbijamy jajka z cukrem i ekstraktem wanilii. Dodajemy sok i skórkę z mandarynki, przyprawy oraz porto i mieszamy.\nW osobnej misce mieszamy razem mąkę, proszek do pieczenia i sól. Do jajek powoli wlewamy ostygłą masę czekoladową. Mieszamy.\nDo masy jajeczno-czekoladowej dodajemy mąkę. Całość dobrze mieszamy i przelewamy do formy. Wygładzamy wierzch.\nPieczemy około 20-30 minut. Czekamy aż ciasto całkowicie wystygnie.\nKroimy brownie na 12 kawałków w formie trójkątów przypominających kształt choinki.\nMieszamy cukier puder z 2 łyżeczkami wody. Pocięte brownie polewamy lukrem zygzakiem przypominającym girlandę na choince. Wkładamy czekoladowe paluszki tworząc pień choinki.\nPrevious articleBrownie z buraków\nNext articleTruskawki nasiąknięte likierem w czekoladzie\nŚmietanowiec z galaretkami i biszkoptami\nKarolina Karbownik – dziennikarka i była redaktor naczelna czasopism parentingowych…


Liceum - Tag - Bankier.pl - Strona 3\nDo boju o 1 proc. stanęło 8114 OPP\nPonad 8 tysięcy organizacji ubiega się w tym roku o procent naszego podatku. To absolutny rekord - informuje "Metro". Do złożenia rozliczeń podatkowych zostały dwa tygodnie. Większość z nas robi to na... Czytaj dalej\nRozliczenia podatkowe - PIT 2014\nŚląskie: samorządy zamierzają zlikwidować prawie 100 szkół\nŚląskie samorządy zaplanowały likwidację prawie 100 szkół - poinformowała we wtorek rzeczniczka Kuratorium Oświaty w Katowicach Anna Wietrzyk. Większość z nich zostanie zamkniętych w wyniku reformy szkolnictwa zawodowego.... Czytaj dalej\nSzkoły zawodowe nie są szkołami gorszego wyboru\nTrzeba przekonać gimnazjalistów, że szkoły zawodowe nie są szkołami gorszego wyboru - mówiła w czwartek w Poznaniu minister edukacji Joanna Kluzik-Rostkowska. Zapewniła, że szkolnictwo zawodowe może liczyć na promocję... Czytaj dalej\nUczniowie, koniec ściągania z internetu!\nNauczyciele w gimnazjach i liceach otrzymają specjalny program antyplagiatowy, którym przeskanują wypracowania czy zadania domowe. I wychwycą wszystkie "zapożyczenia" informuje "Gazeta Wyborcza". Jeszcze... Czytaj dalej\nSzkoła średnia, a biznes wielki\nLicea dla dorosłych stały się sposobem na zarabianie pieniędzy dla prywatnych firm - wynika z Raportu o stanie edukacji 2010, przygotowanego przez Instytut Badań Edukacyjnych, do którego dotarł Dziennik Gazeta Prawna. ... Czytaj dalej\nW polskiej szkole dynamicznie zmieniają się podręczniki, nauczyciele, metody edukacji. Po staremu pozostaje tylko jedno - lekcje wf, nadal prowadzone w stylu sprzed 20 lat - pisze "Dziennik Gazeta Prawna". ... Czytaj dalej\nUSA: strzelanina w szkole niedaleko Seattle, jedna osoba zmarła\nDwie osoby, w tym napastnik, zginęły w strzelaninie w amerykańskiej szkole średniej w Marysville, 45 km na północ od Seattle - poinformowała policja. Ogień w szkolnej stołówce otworzył w piątek jeden z uczniów. Media... Czytaj dalej\nWłochy: Żona premiera znów nie dostała stałej posady nauczycielki\nŻona premiera Włoch Matteo Renziego, Agnese Landini, nauczycielka włoskiego i łaciny w liceum, kolejny rok z rzędu nie ma stałego etatu w szkole. Od 8 lat jest ona wśród tysięcy nauczycieli, pracujących dorywczo i tylko... Czytaj dalej\nGeniusze kształcą się poza murami szkoły\nW ciągu zaledwie roku podwoiła się w Polsce liczba dzieci, które uczą się nie w szkole, lecz w domu, informuje "Rzeczpospolita". Domowe nauczanie jest coraz bardziej popularne. Pięć lat temu rodziny edukujące... Czytaj dalej\nSzkoły szukają uczniów na Ukrainie\nKomplet podręczników, stypendium, dofinansowanie do zakwaterowania i wyżywienia oferuje Polakom z Ukrainy Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Lubaczowie - informuje "Gazeta Wyborcza". "Powiaty... Czytaj dalej\nNauczyciele: matura jest zbyt prosta - na poziomie egzaminu do liceum\nNauczyciele uważają, że matura jest zbyt łatwa - donosi "Dziennik Polski". Część ekspertów od edukacji chce podwyższenia poziomu matury. Ich zdaniem teraz ten egzamin jest zbyt łatwy. "Niezdanie obecnej matury to naprawdę... Czytaj dalej\nNigeria: islamiści uprowadzili ponad 100 licealistek\nPonad 100 dziewcząt zostało uprowadzonych w poniedziałek wieczorem przez islamistów z ugrupowania Boko Haram z liceum w stanie Borno w północno-wschodniej Nigerii - poinformowało we wtorek źródło w siłach bezpieczeństwa,... Czytaj dalej\nSzkoły dalej będą znikać. Ale wolniej\nPonad 200 placówek oświatowych, głównie szkoły wiejskie oraz licea i technika dla dorosłych, będzie zamkniętych w tym roku. Ze wstępnych danych kuratoriów wynika, że najwięcej likwidacji zaplanowano... Czytaj dalej\nNajlepsze szkoły ponadgimnazjalne w Polsce\nLiceum Akademickie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu jest najlepszym liceum ogólnokształcącym, a Technikum Zawodowe nr 7 w Zespole Szkół Elektryczno-Mechanicznych w Nowym Sączu najlepszym technikum w Polsce - wynika z ogólnopolskiego rankingu szkół ponadgimnazjalnych. Czytaj dalej\nZwiązkowa hipokryzja wśród nauczycieli\nZwiązek Nauczycielstwa Polskiego grozi strajkiem w obronie Karty nauczyciela. W swoich szkołach zatrudnia jednak na umowach śmieciowych", bez żadnych przywilejów. "Rzeczpospolita" twierdzi, że w szkołach... Czytaj dalej


Ogłoszenia – Polska | Gumtree | P43\n| Aktywnych ogłoszeń: 490 208\nAntyki i kolekcje6922\nSport i Fitness4492\nZdrowie i Uroda2702\nŁodzie i Pojazdy wodne483\nKujawsko - pomorskie8278\nPraca Cukiernia Lodziarnia Sweet Home Patisserie & Cafe, Wola ul. Zawiszy 14 lub przy pl Narutowicza\nZapraszamy na stałe lub na sezon do Zespołu Sweet Home na Woli lub Ochocie blisko Centtum. Zatrudnimy osoby sympatyczne, otwarte, lubiące pracę z ludźmi, chętnie studentki. Praca polega na sprzedaży wypieków z własnej pracowni cukierniczej - klasycznych i tematycznych tortów, ciast, ciastek i ciasteczek, a w sezonie naturalnych lodów w niezwykłych smakach. W kawiarni parzymy kawę z nas ......\nSprzedam bardzo atrakcyjny dom położony z dala od zgiełku miejskiego w otoczeniu lasów i zabudowy jednorodzinnej. Nieruchomość stanowi połowę bliźniaka i jest usytuowana w zielonej części Marek. dom o powierzchni użytkowej ok 147 m kw mieści w sobie trzy kondygnacje na których usytuowane zostały następujące pomieszczenia: w przyziemiu piwnica o powierzchni ok 100 m kw, w której mieszczą się: gar ......\nSzukasz mieszkania dla siebie i rodziny? Chcesz być blisko centrum? Jednocześnie cenisz sobie kameralność?Jeżeli tak, to mam dla Ciebie idealne rozwiązanie przy ul. Pilotów 81.https://www.youtube.com/watch?v=bJeenF_-3Is&feature=youtu.beLokalizacja:Mieszkanie znajduje się w budynku położonym przy ul. Pilotów 81 w Krakowie, nieopodal takich ulic jak:<b ......\nLokal biurowy 57m2, 3135zł Oławska, RynekLOKALIZACJA:Lokal znajduje się w ścisłym centrum Wrocławia około 50 m od Rynku na jednej z najbardziej prestiżowych ulic miasta. W pobliskiej lokalizacji znajdują się sieci restauracji, sklepów i punktów spotkań.NIERUCHOMOŚĆ:Lokal o powierzchni 57 m2 składa się z:- powierzchni otwartej- oddzielnego pomieszczen ......\nDużo pracujesz, chcesz mieć dom w spokojnej okolicy i 10 minut od Warszawy? Dużą działkę, las, zieleń? To idealna dla Ciebie oferta! Dom jest świeżo wybudowany i oddany do użytkowania, niezamieszkany. Znajduje się na działce 811 m2, jego powierzchnia użytkowa to 147m2, plus 100m2 piwnica, garaż i kotłownia. Dom jest bardzo dobrze wyizolowany, mamy 3 szybowe okna, styropian 15cm, wełna, isover, ......\nWitam posiadam do sprzedania bardzo ładnego i w pełni sprawnego Citroena C1 z 2005 roku o poj. 1000 cm3,,, SILNIK TOYOTY,,. Autko pod względem technicznym i wizualnym jest w stanie bardzo dobrym , od nowości w rękach jednego właściciela. Idealny do miasta jak i dłuższe trasy gdyż jego spalanie to 4-4,5l / 100 km więc jest oszczędny, posiada -wspomaganie, -abs, -c. zamek, -2xpod. powietrzna. Autko ......\nNa sprzedaż przestronny lokal usługowy z najemcą ROI 7.5% przy ul. Biskupiej na Starym Mieście !LOKALIZACJA:Lokal znajduje się przy ulicyBiskupiej, tuż obok ulicy Oławksiej jednej z najbardziej ruchliwych i modnych handlowych ulic Wrocławia. Witryna lokalu zajmuję praktycznie całą ścianę zewnętrzną budynku. W ciągu 1-minutowego spaceru znajdziemy się na samym rynku.NI ......\n3pok mieszkanie z balkonem i garażem ul. Chodkiewicza, obok Kazimierz\nDo wynajęcia od 1.07 kameralny, trzypokojowy 75m apartament - 10 minut spacerem od Rynku Głównego, Kazimierz, Galeria Kazimierz, ul. Chodkiewicza/ Grzegórzecka.LOKALIZACJA: Kameralny apartamentowiec usytuowany jest u zbiegu ulic Grzegórzeckiej i Chodkiewicza. Piesza wędrówka do Rynku Głównego oraz na historyczny Kazimierz zajmuje niecałe 10 minut. Znajdujące się w pobliżu Bulwary ......\nZewnętrzne biuro sprzedaży dewelopera - bez prowizji! W OFERCIE MAMY RÓWNIEŻ INNE SEGMENTY W TEJ INWESTYCJI - PROSIMY O KONTAKT. Unikatowy i kameralny projekt na warszawskim Bemowie. Ogrodzone osiedle obejmuje łącznie 52 komfortowe i przestronne domy z podziemnymi garażami i ogródkami. Proste bryły budynków, jasne kolory elewacji i drewniane elementy wykończenia nadają całości ponadczasoweg ......\nMieszkanie Warszawa Śródmieście 90m2 (nr: MS-309668)\nSłoneczny i cichy apartament z widokiem na Park Marszałka Rydza - Śmigłego, w prestiżowej inwestycji Holland Park przy ulicy Książęcej. Głównym atutem mieszkania jest jego lokalizacja - tuż obok Placu Trzech Krzyży, centrum miasta, jednocześnie w otoczeniu parków warszawskiego Powiśla, nieopodal Bulwarów Wiślanych, z pełną infrastrukturą w okolicy. Apartament o powierzchni 90 mkw, klimatyzo ......\nBiuro 238 m2 - wykończone, wysoki standard, klimatyzacja, funkcjonalny układ, światłowód\nBiuro 238 m2 - wykończone, wysoki standard, klimatyzacja, funkcjonalny układ, światłowódLOKALIZACJA: <br />Nieruchomość dzięki doskonałej lokalizacji w jednej z najprężniej rozwijających się części Krakowa, Podgórze, będzie biurem łatwo dostępnym zarówno dla pracowników korzystających z transportu publicznego jak własnych środków komunikacji.ATUTY:- 25 min ......\nTrzypokojowe mieszkanie 68m2 na osiedlu zamkniętym, bardzo cichym i zielonym. Z okien salonu widok na starodrzew. Tuż przy bloku jest bezpośrednie wyjście na plac zabaw na parku magicznym. Salon połączony jest z kuchnią ( pierwotnie kuchnia była oddzielna-można wrócić do starego wzoru) 2 oddzielne pokoje każdy ok 10-11 m w kształcie kwadratu. Podwyższony standard mieszkania: drewniane okna ......\nMieszkanie bez czynszu Prądnik Czerwony ✔✔✔\n✔ LOKALIZACJA: Nieopodal ul. Ugorek, Meissnera, Fiołkowa, Pszona, Jana Pawła II✔ OPIS:Mieszkanie znajduje się na 2 z 2 pięter budynku z 1999 roku.Położone na pięknym osiedlu zapewnia spokój i ciszę przyszłym lokatorom. Dwa pokoje + salon sprawiają iż jest to idealne mieszkanie dla rodziny.Połączenie wysokiej klasy materiałów i znakomite ......\nŁadne, 2 pokojowe mieszkanie\nDo wynajęcia ładne, 2 pokojowe mieszkanie.LOKALIZACJABudynek zlokalizowany jest w dzielnicy Prądnik Biały, przy ulicy Zygmunta Glogera. W pobliżu Biedronka, pizzeria, przystanek autobusowy bezpośrednio przy osiedlu (4 linie autobusowe)- dojazd do centrum zajmuje ok.15-20 minut. MIESZKANIEMieszkanie zlokalizowane jest na 3 piętrze 4- piętrowego budynku oddanego ......\nSprzedam dom 185 m kw\nSprzedam dom wolno stojący o powierzchni 165 m kw z garażem w bryle budynku o powierzchni 20 m kw. Działka ma kształt kwadratu i powierzchnię 760 m kw, jest częściowo zagospodarowana w nasadzenia i drzewa oraz wykończona ładną gustowną kostką. Dom zbudowany został w roku 2000 z materiałów wysokiej jakości, usytuowany jest w centrum miasta Kobyłka w otoczeniu zabudowy jednorodzinnej z bogatą infra ......\nWitam!Mam do sprzedania używane sprawne oryginalne GM 55200498 koło pasowe wieloklinowe wału korbowego pochodzące od Opla Corsy D 1.3 CDTI 2008r wersja europejska kod silnika Z13DTJ stan bdb.Pasuje także do Opla Agila A,Astra H,Corsa C,Combo C,Meriva A Tigra B do silnika 1.3 CDTI o kodzie Z13DT,Z13DTJ,Z13DTH.Odbiór najlepiej osobisty ewentualnie przesyłka pobraniowa....\nLokalizacja:Budynek znajduję się na ul. Ogrodowej. W 2018 roku miał miejsce remont kapitalny posesji, która została zadrzewiona. Dodatkowo są nowe drogi wewnętrzne, oświetlenie. Ulica położona w północnej części Mirowa, na Woli. Rozpoczyna się od skrzyżowania z al. Jana Pawła II, po czym biegnie na zachód, przecina po drodze ul. Dobrzańskiego, ul. Białą, ul. Żelazną, ul. Wronią i końc ......\nPrzedmiotem sprzedaży jest wyjątkowy dom wolnostojący, składający się z trzech kondygnacji. Budynek o powierzchni całkowitej 372 m kw. położony jest na działce 663 m kw, na której urządzony jest również piękny ogród. Dom powstał w 1994r. na bazie mniejszego budynku. Nieruchomość położona w prestiżowej, willowej części Wawra, bardzo blisko stacji PKP/SKM Anin. Działka usytuowana jest przy ci ......\nResults 841 to 860 of 490208 ads


Szpilki QUAZI - QZ-16-04-000446 501 - Szpilki - Półbuty - Damskie | eobuwie.pl\nModel na obcasie QUAZI. Dobrze układająca się na stopie cholewka to Skóra naturalna - Licowa. Sylwetkę podkreśla obcas o wysokości 9 cm. Wygodę noszenia podnosi wyściółka: skóra. Komfort noszenia podnosi wkładka: skóra. Podeszwa to wysokogatunkowe tworzywo. Model na obcasie unosi sylwetkę i dodaje jej lekkości.\nDługość wkładki wewnątrz buta (mm) 244.4 251.2 271.6 278.4\nMax. długość stopy kupującego (mm) 239.4 246.2 266.6 273.4\nTen komentarz dotyczy produktu w kolorze: Czarny Pierwszy raz zamawiałam z tej firmy szpilki i muszę napisać, że są super wygodne! Na pewno nie skończę na 1 parze ;)


Wolność słowa motywem przewodnim Europejskiego Dnia Prawnika\nTegoroczny Europejski Dzień Prawnika odbył się 10 grudnia pod hasłem wolności wypowiedzi. Z tej okazji Naczelna Rada Adwokacka wspólnie z Krajową Radą Radców Prawnych zorganizowały debatę nt. „Wolność wypowiedzi – granice i gwarancje” oraz lekcje prawa w szkołach ponadgimnazjalnych, na terenie całego kraju.\nW programie edukacyjnym wzięło w tym roku udział 176 szkół, w których lekcje prowadzili adwokaci i radcy prawni. Tematem zajęć była wolność słowa, ale – jak podkreśla adw. Sylwia Gregorczyk-Abram, koordynatorka części edukacyjnej EDP izby warszawskiej – młodzież zainteresowana była również kwestiami związanymi z wykonywaniem zawodu adwokata. Zdaniem Pani Mecenas, te spotkania z adwokatami pokazują, jak bardzo uczniowie potrzebują lekcji prawa w szkołach.\nW Warszawie, w Centrum Prasowym PAP, odbyła się z kolei debata prawników i dziennikarzy na temat wolności wypowiedzi. Spotkanie otworzył adw. Jacek Trela, wiceprezes NRA, który przypomniał, że temat ten jest wyjątkowo gorący w zarówno w Polsce, jak i na świecie. Przypomniał o ataku na redakcję Charlie Hebdo. Zdaniem prezesa Treli, te wydarzenia pokazały jak fundamentalizm religijny jest niebezpieczny dla wolności wypowiedzi. Z kolei w Polsce uczucia religijne są elementem wystąpień publicznych i bywają reakcją na wolność wypowiedzi artystycznej. Przypomniał, że kodeks karny przewiduje penalizację za obrazę uczuć religijnych i zastanawiał się, czy nie należałoby zobiektywizować tych przepisów. Prezes Trela odwołał się także do prawa do komentowania przez prawników orzeczeń sądowych. – My, prawnicy, mamy prawo do komentowania wyroku. (...) Jest to ze wszech miar potrzebne, choćby ze względu na potrzebę propagowania w społeczeństwie wiedzy o prawie. Trzeba jednak pamiętać, że komentowanie może nas prowadzić w prostej drodze do bycia rzecznikiem prasowym swojego klienta, a to jest już okoliczność niedopuszczalna etycznie. Od bycia rzecznikiem prasowym swojego klienta jest prosta droga do kontestowania wyroków sądu. Czego przykładem są ostatnie komentarze, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest wyłącznie opinią a nie wyrokiem wiążącym. – powiedział.\nPrezes Trela poruszył też kwestię wolności wypowiedzi dziennikarskiej. Odwołał się do przepisów prawa prasowego, które wskazują, że dziennikarz musi być rzetelny, sumienny i wyzbyty wulgaryzmów. Zwrócił uwagę, że mówiąc o prasie mamy na myśli nie tylko dzienniki i poważne media, ale w pojęciu prasa zawierają się też periodyki, które nie przestrzegają tych zasad. Stąd prosta droga do mowy nienawiści. Mecenas był zdania, że trzeba wprost mówić o nienawiści i chamstwie uczestników debaty publicznej. Przypomniał ataki, jakie ostatnio spotkały posłankę Henrykę Krzywonos, Macieja Jankowskiego oraz bolesną w skutkach sytuację adw. Moniki Zbrojewskiej. Mecenas odniósł się również do art. 212 kodeksu karnego, dotyczącego odpowiedzialności karnej za pomówienia. - Jestem gorącym zwolennikiem usunięcia art. 212 z kodeksu karnego. Dziennikarze mają wsparcie w Adwokaturze do usunięcia tego zbędnego przepisu, ponieważ grozi on wolności słowa - zadeklarował.\nDebatę poprzedziło również wystąpienie r. rp. Magdaleny Witkowskiej, koordynator Europejskiego Dnia Prawnika z ramienia KRRP. Pani Mecenas przedstawiła genezę Europejskiego Dnia Prawnika. Przypomniała, że dzień ten ustanowiła Rada Adwokatur i Stowarzyszeń Prawniczych Europy (CCBE). Jego celem jest promowanie idei państwa prawa i podstawowych wartości wymiaru sprawiedliwości, propagowanie zawodu prawnika jako obrońcy praw człowieka, wspierającego budowę społeczeństwa obywatelskiego. Podkreśliła, że CCBE zrzesza ponad milion prawników z krajów Rady Europy. Podkreśliła, że CCBE koncentruje swoje działania głównie na rzecz obrony praw człowieka. Dlatego EDP ustalono w tym samym czasie, w którym obchodzimy Dzień Praw Człowieka. Przypomniała, że w tym roku prezesurę w CCBE objęła Polka – mec. Anna Ślązak - co świadczy o pozycji polskich prawników na arenie międzynarodowej.\nNastępnie adw. Karolina Wolff-Leśnodorska, koordynator Europejskiego Dnia Prawnika z ramienia NRA, przywitała gości i przedstawiła uczestników debaty. Wzięli w niej udział: adw. dr Łukasz Chojniak, Dorota Głowacka (Helsińska Fundacja Praw Człowieka), red. Roman Graczyk, adw. Maciej Ślusarek, Krzysztof Śmiszek (Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego), red. Ewa Wanat, Mirosław Wróblewski (dyrektor Prawa Konstytucyjnego i Międzynarodowego w biurze Rzecznika Praw Obywatelskich) oraz r.pr. Dariusz Sałajewski (prezes KRRP). Rozmowę moderował red. Wojciech Tumidalski (PAP).\nAdw. Maciej Ślusarek zwrócił uwagę, że na przełomie lat podejście do wolności wypowiedzi się zmienia. Jako przykład podał sprawę sprzed kilku lat, kiedy jedna z gazet opublikowała dane anonimowej blogerki. Wówczas ujęły się za nią organizacje pozarządowe, broniąc jej anonimowości, jako jednego z warunków wolności słowa. Dzisiaj tendencje idą w drugą stronę, wiele redakcji internetowych dopuszcza do komentowania artykułów jedynie osoby znane z imienia i nazwiska. Mecenas Ślusarek wskazywał też na problem braku odpowiedzialności administratora za treści zamieszczane w komentarzach. Wpisy mogą być usuwane wyłącznie po interwencji, jednak w ich miejsce zdążą pojawić się kolejne o podobnej treści. Adw. Ślusarek odniósł się również do art. 212 kodeksu karnego. Jego zdaniem, przepis ten jest potrzebny. Adwokat odniósł się także do kwestii wolności wypowiedzi na temat polityków i celebrytów. Stwierdził, że orzecznictwo europejskie jest konsekwentne. Polityk musi mieć grubszą skórę, dlatego jego prywatność nie jest najwyższą wartością. Większym prawem do prywatności mogą cieszyć się celebryci, ale i tu orzeczenia wskazują na wolność wypowiedzi prasy. Zaznaczył, że coraz mniej osób publicznych chce się procesować o naruszenie prywatności, ponieważ sądy zasądzają coraz mniejsze kwoty zadośćuczynienia, a prasa bulwarowa traktuje to jako koszty, które zwrócą się w sprzedaży publikacji kolejnych sensacji.\nMirosław Wróblewski z biura Rzecznika Praw Obywatelskich przypomniał, że wolność słowa nie jest nieograniczona. Zwrócił uwagę, że według orzecznictwa ETPCz kara pozbawienia wolności za zniesławienie jest zbyt surowa, a nasz system prawny za tym nie nadąża. Choć można dochodzić swoich praw na drodze cywilnej, to częściej korzysta się z drogi karnej, ponieważ jest szybsza i tańsza. Przypomniał też, że RPO zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o rozpatrzenie kwestii art. 212 kk, biorąc pod uwagę orzecznictwo europejskie, jednak TK nie podzielił zdania RPO i odrzucił wniosek. Trudno też liczyć na zmianę zdania TK w sprawie obrazy uczuć religijnych. Przypomniał również, że orzecznictwo ETPCz różnie odnosi się do sfery ochrony prywatności. Najmniej ochrona ta obejmuje osoby pełniące funkcje publiczne, a najbardziej chroni prywatne osoby. Przedstawiciel RPO poinformował, że Rzecznik przystąpił do pytania prawnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie dotyczącej art. 13 Prawa prasowego, dotyczącego zakazu publikowania w prasie danych osobowych osób, przeciwko którym toczy się postępowanie przygotowawcze lub sądowe, chyba, że wyrażą na to zgodę. W wybranych przypadkach, ze względu na interes społeczny, prokurator lub sąd może wyrazić zgodę na publikowanie pełnych danych. RPO zajął stanowisko, że przepis ten w stosunku do osób publicznych jest niezgodny z Konstytucją. Opinia publiczna powinna mieć prawo wiedzieć o postępowaniu nie tylko osób pełniących funkcje publiczne, ale też prowadzących ważną działalność o charakterze gospodarczym. Zdaniem prelegenta, w tym zakresie powinna być jawność, a przepisy zbyt mocno chronią prywatność.\nAdw. dr Łukasz Chojniak odniósł się do kwestii wolności wypowiedzi artystycznej. Mecenas uznał, że artyście na pewno wolno więcej, ale nie wszystko. Pytanie dotyczy tego „więcej”. Adwokat przypomniał treść przepisu art. 196 kk dotyczącego obrazy uczuć religijnych. Podkreślił, że przepis ten wszedł do kodeksu karnego w roku 1932. Wtedy Polska była tyglem kulturowo-religijnym i przepis ten był konieczny. Wskazał też na przepis odnoszący się do mowy nienawiści - art. 256 kk - i zaznaczył, że mowa nienawiści to nie tylko złe, negatywne słownictwo, ale to także sformułowania, które konfliktują społeczeństwo. Mecenas Chojniak omówił sprawę, w której reprezentował znaną piosenkarkę, która została oskarżona o obrazę uczuć religijnych za wypowiedź na temat autorów Biblii. Artystka przegrała sprawę w sądzie, adw. Chojniak, jako jej pełnomocnik, złożył skargę konstytucyjną na art. 196 kk, jednak Trybunał odrzucił skargę. Adwokat wskazał, że wywiad, w którym padły słowa piosenkarki, został również opublikowany w internecie, czyli miał bardzo szeroki zasięg, a tylko dwie osoby poczuły się dotknięte tą wypowiedzią. Prelegent zastanawiał się również nad kontratypem działalności artystycznej. Nie ma jasnych ram określających, że ktoś jest artystą. Czy biegły sądowy miałby oceniać kto jest artystą, a kto nie jest? Dodał, że wielu artystów świadomie tworzy na granicy prawa, bo chcą w ten sposób sprowokować do dyskusji nad swoim dziełem.\nNastępnie głos zabrał r.pr. Dariusz Sałajewski, prezes Krajowej Rady Radców Prawnych, który mówił o wolności wypowiedzi w zawodach prawniczych. Przypomniał, że prawnik nie jest stronnikiem ograniczenia wolności, misją prawnika jest interes klienta, ale też troska o ład prawny. Zauważył, że art. 212 kk znajduje się obok przepisów broniących czci i nietykalności cielesnej. Dlaczego ten przepis znajduje się w tym miejscu? Jeżeli coś rani, to znaczy, że trzeba tego bronić w sposób bardziej doniosły. Prezes Sałajewski stwierdził też, że prawnikowi wolno więcej, ale nie zawsze i wszędzie. Jest zwolniony z odpowiedzialności karnej, ale ciąży nad nim odpowiedzialność dyscyplinarna, która jest niekiedy gorsza, bo wiąże się z ryzykiem pozbawienia możliwości wykonywania zawodu. Jego zdaniem, prawnicy zawsze powinni pamiętać, że nie wolno im przekroczyć pewnych granic.\nZ kolei Dorota Głowacka, koordynator programu „Obserwatorium Wolności Mediów w Polsce” z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka mówiła o wyzwaniach na przyszłość. Przypomniała, że HFPCz kilka lat temu przygotowała kampanię mającą na celu wykreślenie art. 212 z kodeksu karnego. Obecnie fundacja angażuje się w indywidualne sprawy, gdzie przepis ten jest wykorzystywany do tłumienia krytyki. Prawniczka podkreśliła, że na art. 212 kk nie można patrzeć jedynie z perspektywy tabloidów i prasy ogólnopolskiej. Przepis ten uderza przede wszystkim w prasę lokalną, a decydenci lokalni są bardziej wrażliwi na krytykę i powszechnie wykorzystują ten przepis w walce z krytyką. Prawniczka zwróciła też uwagę na to, że przepisy nie nadążają za rozwojem technologicznym i są niedostosowane do komunikacji internetowej. Dodała, że HFPCz wydaje obecnie broszurę dla dziennikarzy dotyczącą ochrony tajemnicy zawodowej w kontekście rozwoju technologii.\nRed. Ewa Wanat, wieloletnia redaktor naczelna stacji radiowych komercyjnych i publicznych, odniosła się do pluralizmu dziennikarskiego. Jej zdaniem, wolność słowa w polskich mediach jest płynna, jest różnie rozumiana przez różne środowiska medialne. Czym innym jest wolność słowa w mediach komercyjnych i czym innym w mediach państwowych - jak dziennikarka nazywa media publiczne. Podkreśliła, że zagrożenia dla wolności dziennikarskiej niosą wszelkiego rodzaju formy nacisku. Od nacisków ze strony właściciela wydawnictwa, po siły polityczne, które mają wpływ na obsadzanie stanowisk i na przepływ pieniędzy, reklamy, stanowienia prawa. Red. Wanat twierdziła, że w Polsce nie ma wypracowanych standardów. Jako przykład podała praktykę niemiecką. Prezes telewizji publicznej ARD jest wybierany w głosowaniu przez pracowników ośrodków regionalnych telewizji, co zabezpiecza go przed uleganiem naciskom. – W Polsce nie ma atmosfery przestrzegania wolności słowa. W mediach jest ona uzależniona od różnych kaprysów. – mówiła.\nZ kolei red. Roman Graczyk, dziennikarz i autor książki „Cena przetrwania? SB wobec Tygodnika Powszechnego” odniósł się do tego, jak autor może korzystać z wolności słowa w pewnego rodzaju reżimie prawnym i społecznym. Opisując swoją pracę nad książką, w której wymieniał osoby współpracujące z SB, mówił o granicach, jakie sam sobie postawił, ponieważ dotyczyły one materii delikatnej i drażliwej. Red. Graczyk wyjaśnił, że teczki SB nie były jego jedynym źródłem wiedzy, w swojej pracy ograniczał się też w opisywaniu pewnych kwestii drażliwych, które wyrwane z kontekstu byłyby niezrozumiałe albo wprowadzałyby w błąd.\nOstatni prelegent, Krzysztof Śmiszek, prezes Zarządu Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego, odniósł się do kwestii ograniczeń konkretnych grup społecznych w wolności wypowiedzi. Jego zdaniem, takich ograniczeń w teorii nie ma. Można wręcz mówić, że przepisy promują głos mniejszości. Przykładem są organizacje pożytku publicznego, które mogą niekiedy korzystać z bezpłatnego czasu antenowego. Prezesa Śmiszka niepokoją z kolei formy debat dziennikarskich. Do studia zapraszani są przedstawiciele dwóch skrajnych poglądów. Jego zdaniem, jest to nadużycie i pozorna wolność słowa. Społeczeństwo w ten sposób internalizuje swoje poglądy, wpływa to także na wyroki sędziów, ponieważ są oni częścią społeczeństwa i kształtują w ten sposób swój światopogląd. Prelegent przytoczył badania dotyczące dyskryminacji, jakie PTPA przeprowadziło wśród sędziów: 20 % ankietowanych odpowiedziało, że dyskryminacja jest dlatego, że pewne osoby prowokują zachowania dyskryminacyjne. Zdaniem prezesa Śmiszka, przekłada się to na rezultaty działań sędziego.\nOprócz debaty i ogólnopolskiego projektu edukacyjnego, z okazji EDP przygotowano projekt multimedialny. Na pomniku generała de Gaulle’a w Warszawie w godzinach wieczornych wyświetlane były nagrania dotyczące wolności wypowiedzi.\nWieczorem uczestnicy konferencji spotkali się na bankiecie w restauracji przy ul. Mysiej 3 – dawnej siedzibie Głównego Urzędu Kontroli Prasy. Adw. Dominika Stępińska-Duch, przewodnicząca komisji ds. współpracy z zagranicą przy NRA oraz r.pr. Dariusz Sałajewski, prezes KRRP podziękowali osobom zaangażowanym w organizację obchodów EDP.\nCałą debatę można obejrzeć na kanale Adwokatury na You Tubie (zobacz film)\nOrganizatorki Europejskiego Dnia Prawnika - adw. Dominika Stępińska-Duch oraz adw. Karolina Wolff-Leśnodorska - dziękują\nwszystkim koordynatorom lokalnym i adwokatom zaangażowanym w prowadzenie tego dnia lekcji w szkołach.\nWarning: Division by zero in /serwis_adw_new/newsletter_strona/page/views/bloki.php on line 167\nWarning: Division by zero in /serwis_adw_new/newsletter_strona/page/views/bloki.php on line 169


przez kaxiu 2 gru 2018, o 18:57\nNa sali balowej mało kto już został, głównie zresztą miłośnicy mocnych trunków i starcy, którzy i tak nie mieli co robić. Arcyksiążę opuścił bankiet już jakiś czas temu, zresztą nie on jeden.\nNa salę wkroczyła osobista sekretarka Arcyksięcia:\n- Szanowni Zgromadzeni, Arcyksiążę prosił o przekazanie, że jeżeli do końca poniedziałku nie pojawią się dalsze pytania w większej liczbie przejdziemy do głosowania. Kto chciał jeszcze o coś spytać niechaj pyta. Głosowanie będzie trwać zapewne do końca tygodnia lub oddania wszystkich głosów.\nprzez AJ Piastowski 3 gru 2018, o 21:21\nJa tylko chciałbym dodać, że życzę Hrabinie Carmen powodzenia w nadchodzącej elekcji. Z całą pewnością wybór na Królową będzie dobrym wyjściem, dlatego po dżentelmeńsku chętnie oddam swój głos wspierając Hrabinę w nadchodzących wyborach.\nprzez VAT 4 gru 2018, o 10:41\nJa natomiast chciałbym z całego serca podziękować Jego Królewskiej Wysokości Regentowi za cały okres ponad 4-miesięcznej regencji, która - nie mam wątpliwości - stanowiła jeden z ciekawszych rozdziałów teutońskiej historii i po wsze czasy zapisze się w annałach. To co zrobił Arcyksiążę było wyrazem wielkiej odwagi oraz troski o losy Narodu - nie zapomnijmy o tym.\nKandydatom życzę oczywiście powodzenia, zaś elektorom rozwagi.\nNiech żyje Teutonia!\nprzez kaxiu 4 gru 2018, o 18:15\nNa salę wrócił Arcyksiążę Wojciech, zmęczony po obchodach uroczystości KSZ, w których uczestniczył.\n- Myślę, że już nic więcej się nie wyjaśni. Szanowni Elektorzy, przechodzimy do głosowania.\nprzez kaxiu 8 gru 2018, o 10:00\nNa sali zapanowała typowa atmosfera wyczekiwania. Wybór był trudny i spora część elektorów czekała, co zrobią inni, tak aby ich głos i tak był już bez znaczenia. Póki co jednak wszystko się mogło zdarzyć.\nprzez kaxiu 9 gru 2018, o 09:29\nRównież i Arcyksiążę oddał głos.\n- Decyzja nie była łatwa. Za wyborem każdego z kandydatów przemawiały różne zalety. Hrabia Piastowski, mimo że nie będący członkiem Rodu, wydaje mi się znacznie bliższy teutonizmu (w każdym razie w takim wydaniu w jakim ja go rozumiem). Nie wątpię, że jako Król godnie tępiłby wszelkie plugastwo czyhające na nasze dziedzictwo. Wicehrabina Laurent natomiast, w mojej ocenie ma lepszy pomysł i większe zaangażowanie w kwestie administracyjne. Czasy zaiste są parszywe, skoro jej kandydatura uwiodła mnie bliższym pomysłem ustrojowym i swego rodzaju rękojmią, że ten pierdolnik jakoś ogarnie. Lata temu nie miałbym wątpliwości i głosował na Hrabiego Piastowskiego. Niestety dokąd głównie na teutoniźmie zajechaliśmy to każdy widzi. Bez teutonizmu nie byłoby oczywiście Teutonii, ale żeby dbać o teutonizm nie trzeba być Królem. A o maszynę biurokratyczną dba najlepiej jednak Król. Mam jednocześnie nadzieję, że niezależnie od wyniku elekcji kandydat, który otrzyma mniej głosów (słowo przegrany nie jest w mojej ocenie właściwe) w równym stopniu zaangażuje się... no właśnie, pytanie w co? odbudowę? ewolucję? rewolucję? a może jednak rozwój? Czas pokaże.\nprzez kaxiu 10 gru 2018, o 17:47\nLud gromadził się pod Zamkiem Zielnyborskim już od kilku dni. Do Zielnyboru zjeżdżali Teutończycy z całego świata i mimo mrozu oczekiwali w namiotach na wyniki elekcji.\nI oto stało się. Zagrzmiały trąby, a lud zgromadził się na dziedzińcu. Ścisk był niesamowity, rodzice brali swoje pociechy na barana, a starców chroniły wnuki. Na balkon sali balowej wszedł Arcyksiążę Wojciech Hergemon i pobłogosławił zgromadzonych.\nJeszcze przez wiele lat opowiadano o cudach, które miały miejsce z jego udziałem. Ślepi odzyskali wzrok, paralitycy wstali, głusi usłyszeli, chorzy ozdrowieli, bankruci odzyskali pieniądze, głodni nasycili się, zmarznięci ogrzali, porzucone kobiety znalazły pocieszenie w ramionach innych, zdradzeni mężowie o niczym się nie dowiedzieli, a głupi przestali się wymądrzać.\n- Ogłaszam wszystkim zgromadzonym, że wolą Zgromadzenia Elektorów jest, aby na tron wstąpiła Joanna Izabela, znana wcześniej jako Carmen Electra!\nRozległy się wiwaty i okrzyki radości. Arcyksiążę podniósł jednak władczo dłoń i wszyscy zgromadzeni zamilkli. Na balkon wkroczyła Sukcesorka Tronu.\nprzez Joanna Izabela 13 gru 2018, o 22:29\nCarmen spojrzała się krzywo na wuja. słysząc jak przeinacza jej imię. Po czym wkroczyła na balkon. Uśmiechnęła się do zgromadzonych poddanych i królewsko machnęła ręką. Ze względu na dość zimną pogodę, postanowiła że przemówienie odłoży w czasie. Nie chciała przecież, żeby ci biedni ludzie stali tyle godzin w zimnie. Wróciła do sali balowej i poleciła służbie rozdać wino, herbatę oraz ciepły posiłek wszystkim, którzy czekali na dole na zakończenie elekcji.\n- Panowie, wydaje mi się, że niedługo trzeba będzie skończyć to spotkanie ale dziękuje wam wszystkim za zaufanie jakim mnie obdarzyliście.\nprzez Ludwik Tomović 13 gru 2018, o 22:47


Kościół Latającego Potwora Spaghetti : Illuminaci / Kulty / Symbolika / Religie\nDzisiaj jest 05 gru 2019, 21:42\nTytuł: Kościół Latającego Potwora Spaghetti\n: 04 sie 2013, 17:27\nKościół Latającego Potwora Spaghetti: Pójdziemy do Strasburga.\nWiększość religii była na początku prześladowana\nWyznawcy Latającego Potwora Spaghetti przekonują, że rejestracja wspólnoty jako związku wyznaniowego to tylko kwestia czasu. I skarżą się, że ostatnia odmowna decyzja ministerstwa to zwykła "ocena ilości wiary w wierze"\nMinister administracji i cyfryzacji Michał Boni odmówił w piątek wpisania do rejestru Kościołów i innych związków wyznaniowych Kościoła Latającego Potwora Spaghetti. Resort uznał, że zgodnie z ustawą o gwarancjach wolności sumienia i wyznania zarejestrowana może zostać jedynie wspólnota religijna "tworzona w celu wyznawania i szerzenia wiary religijnej". Tych wymogów - zdaniem ministerstwa - polscy pastafarianie nie spełniają.\nPastafarianie: Przeciw szaleństwom\nWyznawcy Latającego Potwora Spaghetti przekonują, że ich Kościół istnieje od setek lat, liczy sobie tysiące, a nawet miliony wiernych, a pierwszymi pastafarianami byli piraci. Jak sugerują, wyznawcy "wyszli z ukrycia" w Stanach Zjednoczonych. To tam w 2005 r. mesjasz Bobby Henderson zażądał nauczania w szkołach o Latającym Potworze. Była to odpowiedź na toczącą się za oceanem dyskusję o tym, czy kreacjonistycznej teorii inteligentnego projektu powinno się poświęcić na lekcjach tyle samo czasu co teorii ewolucji.\nPolscy członkowie wspólnoty przekonują, że ci, którzy uznają ich Kościół wyłącznie za kpinę z kreacjonistycznej wizji stworzenia świata, są w błędzie. "Naszym jedynym dogmatem jest brak dogmatu. Nie stosujemy żadnych regulacji i nakazów. Podejście do wiary każdego z wyznawców jest indywidualne, nie odprawiamy żadnych rytuałów, mszy ani modłów czy innych tego typu głupot. Nie ma żadnej fizycznej zwierzchności i każdy z członków naszej wspólnoty ma prawo głosu o tym, czym faktycznie jest nasza religia i dokąd zmierza" - piszą o sobie.\nTłumaczą, że są po prostu przeciwnikami "wszystkich szaleństw, które w imię religii się wyprawia", a przyświeca im idea "szerzenia tolerancji i zdrowego rozsądku wśród ludzi".\nMinisterstwo: Niezgoda na antyreligię\nTo jednak Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji nie przekonało. Boni podzielił opinię biegłych, że doktryna Kościoła "zdradza w sposób zdecydowany cechy parodii doktryn już istniejących, a zwłaszcza chrześcijaństwa, zmierzając do ośmieszenia lub podważenia pewnych idei/prawd wiary, które mogą budzić sprzeciw u niewierzących (np. przekonanie o spożywaniu ciała i krwi Chrystusa w trakcie komunii). Samo parodiowanie nie jest niczym nagannym ani zakazanym, ale w tym wypadku widać, iż jest to podstawowy cel rozważanej tu grupy. Można więc domniemywać, iż grupie tej nie tyle chodzi o stworzenie własnej doktryny oraz łączenie wokół niej grona wyznawców celem powołania do życia jakiejś nowej gminy wyznaniowej, lecz o ośmieszenie zasad obowiązujących w innej religii (w tym wypadku chrześcijańskiej). W rzeczywistości mamy tu więc do czynienia z czymś w rodzaju antyreligii".\nZawartość wiary w wierze\nPrzedstawiciele wspólnoty nie kryją oburzenia decyzją ministerstwa, która świadczy ich zdaniem o tym, że instytucja państwowa uważa się za "orzecznika wiary obywateli Rzeczypospolitej Polskiej". "Urzędnicy najwyraźniej uznali, że do ich kompetencji należy także ocena ilości wiary w wierze" - piszą na swojej stronie internetowej.\nWyznawcom nie odbierają jednak nadziei. Jak przypominają, "większość religii na początku swego istnienia bywała prześladowana". Dlatego postanawiają nie ustawać w boju. "Nie bójcie się, albowiem zarejestrowanie naszej wspólnoty jako związku wyznaniowego to tylko kwestia czasu" - oceniają.\nCo dalej? Najpierw Kościół wyśle do ministerstwa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Członkowie wspólnoty świadomi, że nie odniesie to skutku, przygotowują skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jeśli i to nie zadziała, wyznawcy Potwora Spaghetti udadzą się do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a finalnie - do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Pomoc mieli już zaoferować prawnicy i organizacje zajmujące się obroną praw człowieka.\nPolscy pastafarianie podkreślają, że należy ich traktować poważnie - bo choć "nie muszą afiszować się ze swoją wiarą", na Facebooku mają już ponad 13 tys. sympatyków, a w całym kraju 9 gmin wyznaniowych w największych miastach.\nNajbardziej chyba jak dotąd wyrazistą akcją polskich wyznawców "Jego Makaronowatości" było przyniesienie w czasie wojny o krzyż na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie misek z makaronem i słoików sosu. - Jest wolność wyznania, a my wyznajemy zasadę, że ważny jest dobrze przyrządzony makaron - mówili. -\nMy też możemy zawłaszczać przestrzeń publiczną symbolami.\nTytuł: Re: Kościół Latającego Potwora Spaghetti\n: 23 kwie 2016, 13:42\nJak informuje Superstacja, grupa wyznawców Latającego Potwora Spaghetti w Koninie domaga się wybudowania pomnika ich boga na jednym z osiedli. Pomnik ma mieć co najmniej 10 metrów wysokości.\n– Myślę, że powinniśmy być tak samo traktowani jak inne religie. Myśleliśmy o pomniku o podobnych gabarytach, mamy już wstępny projekt pomnika Jego Makaranowatości – mówi Superstacji jeden z członków Kościoła Latającego Potwora Spaghetti.\nJak przekonuje dziennikarka Superstacji, pomysł wyznawców makaronowego potwora to reakcja na plany budowy ponad 10-metrowego krzyża na jednym z konińskich osiedli z okazji 1050. rocznicy chrztu Polski.\nWyznawcy Latającego Potwora Spaghetti wystąpili już do władz miasta o udostępnienie terenu pod budowę pomnika na jednym z osiedli w mieście. Szanse na pozytywne rozpatrzenie ich wniosku są jednak bliskie zeru, ponieważ ani miejskie władze, ani ogólnopolskie (które cały czas odmawiają rejestracji Kościoła LPS) nie traktują poważnie Kościoła Latającego Potwora Spaghetti.\nLatający Potwór Spaghetti to bóstwo opisane po raz pierwszy w 2005 przez fizyka Bobbiego Hendersona, w którego istnienie wierzą wyznawcy pastafarianizmu , skupieni w Kościele Latającego Potwora Spaghetti. Pastafarianizm zaliczany jest przez część religioznawców do parodii religii jednak KLPS oficjalnie twierdzi, że pastafarianizm parodią religii nie jest.\nhttp://pikio.pl/konin-chca-wybudowac-po ... spaghetii/\nWiara czyni cuda a nie parodie! Mało cudów już opisano?Mało parodii z tego powychodziło?\nKościół Dyskoidalnej Pizzy-tego brakuje!


Godzilla pożera... Agnieszka Durska. Matka Godzilli: Tekst zastępczy\nPonieważ nie mogę zabrać się za inny tekst, który w zasadzie powinien ujrzeć już światło dzienne, to pomyślałam, że tu odskoczę na chwilę. W bok skok od pracy. Gdzie się matka ma chować jak nie na własnym blogu? To teraz cicho, żeby mnie nikt nie znalazł… Udajemy, że nas nie ma. Znaczy ja udaję, a Wy nikogo nie uświadamiacie, że jednak jestem. Popatrzcie, znikłam…\nAutor: Agnieszka Durska o 13:16\nEtykiety: tekst zastępczy, zabawa w chowanego, znikamy\nAnonimowy 25 czerwca 2013 01:20\nOMG, gdzie jest Matka Godzilli???


Bezpiecznie dojedźmy na święta - gorzowianin.com\nBezpiecznie dojedźmy na święta\n24 grudnia 2019, 15:30, red\nLepiej o kilka minut później, niż kilkanaście lat za wcześniej – z taką myślą powinniśmy wyruszyć w trasę, aby dotrzeć do najbliższych na Święta Bożego Narodzenia. Wiele osób, aby podzielić się opłatkiem z bliskimi i spędzić z nimi ten wyjątkowy czas musi pokonać często setki kilometrów. Pamiętajmy, aby odpowiednio się do tej podróży przygotować i przede wszystkim jechać bezpiecznie.\nPrzed nami Święta Bożego Narodzenia. To czas, kiedy spotykamy się w rodzinnym gronie, aby podzielić się opłatkiem i przeżyć ten czas z najbliższymi osobami. Wiąże się to często z wyjazdami, podczas których musimy pokonać nawet setki kilometrów. Dlatego też policja apeluje do kierowców, aby ściągnęli nogę z gazu i dojechali do celu bezpiecznie. Lepiej dojechać do celu kilka minut później, niż kilkanaście lat za wcześnie.\n- Przygotowując się do jazdy, powinniśmy zadbać również o stan techniczny naszego pojazdu. Zimowe opony, płyn do spryskiwaczy, trasy alternatywne, stan psychofizyczny kierujących, a zwłaszcza przestrzeganie przepisów drogowych będzie kluczowe w bezpiecznym dotarciu do celu. O los podróżnych troszczyć się będą lubuscy policjanci, którzy prowadzić będą wzmożone działania ukierunkowane właśnie na zapewnienie bezpieczeństwa w okresie świątecznym – podkreśla Marcin Maludy, rzecznik prasowy Komendy Wojewódzkiej Policji w Gorzowie.\nKierowcy powinni spodziewać się częstszych kontroli stanu trzeźwości i prędkości z jaką się poruszają. Patrole będą ustawione nie tylko na drogach krajowych, ale również na drogach wojewódzkich czy gminnych.\nJak wynika z policyjnych statystyk, w 2018 roku podczas Świąt Bożego Narodzenia na drogach województwa lubuskiego doszło do 12 wypadków, w których zginęły 3 osoby, a 11 zostało rannych. Ponadto policjanci odnotowali 151 kolizji.