Naoddzialenerwic - najlepsze znaleziska i wpisy o #naoddzialenerwic w Wykop.pl\nmirekzwirek8 1 dzień 13 godz. temu via Android\n+: Mariska123, oceanNerwowy +259 innych\n@mirekzwirek8: Siema miras, to ze nie piszesz to nie znaczy, ze o Tobie nie pamiętamy ( ͡° ͜ʖ ͡°) trzymaj się tam ᕦ(òóˇ)ᕤ\nHeroina340 39 min. temu\n@mirekzwirek8: Nie denerwuj się na mireczkow którzy piszą że bait, bo na tym portalu pewnie połowa wpisów o realnym życiu to bait, po prostu jesteśmy przeczuleni( ͡° ͜ʖ ͡°)\nJak najdzie cię ochota to pisz dalej, albo spisuj to sobie teraz, a opublikujesz ak wyjdziesz, tak czy siak tag mam w obserwowanych.\nPowodzenia w walce ze spierdoleniem!\nOddział Leczenia Nerwic – Day 12\nPiąteczem piątunio my mirko friends! Dzisiaj zajęcia miała głównie żywieniówka, więc mam trochę luzu i mogę spisywać ten raport na gorąco, czyli jak tylko będę miał możliwość dopisania kolejnych akapitów.\nNa śniadaniu zrobiło się większe zgrupowanie przy jednym ze stolików. Ziomki i ziomalki z oddziału w składzie Szara Mycha, Asperger, grubas w długich kudłach, normik prześladowany w gimnazjum, normik basista i alternatywka o czymś rozmawiali. Jak tylko przywitałem się z rudą, postanowiłem do nich podbić i obczaić o czym tak namiętnie konwersują. Okazało się, że towarzystwo planuje potajemną imprezę (a bardziej spotkanie) w pokoju grubego kudłacza po 20. Z tego co mi powiedział Asperger, gruby przemycił na oddział kilka piwek dzięki ziomkowi który go odwiedził ostatnio i ma też laptopa na którym będzie puszczał jakąś komedię. Takie dzikie imprezki bywają najlepsze, więc zadeklarowałem obecność. Ruda odparła, że na razie nie jest zainteresowana. Dzisiaj wstała z banią prawie półżywa, ma okresik.\nCałe przedpołudnie się wynudziłem. Chodziłem po korytarzu bez celu. Nie chciało mi się znowu grać w karty z Aspergerem. Pomyślałem jedynie, że może postaram się nawiązać kontakty z pacjentami, których jeszcze prawie w ogóle nie poznałem. W końcu na oddziale jest 26 osób włącznie ze mną, a pod koniec miesiąca kilka się z tym miejscem pożegna, a kilka przywita. Dlatego też postanowiłem pójść na misję poznawczą, w sumie głównie dla Was, byście mogli poznać jak najwięcej życiorysów tutejszych rekonwalescentów.\nW kuchni przypadkowo spotkałem grubaska, który wczoraj został bardzo słabo potraktowany przez sebixa. Szanse na to, że coś do mnie powie były bliskie zeru – wielu mi mówi, że to beznadziejny przypadek nerwicy lękowej. Z nikim obcym nie rozmawia, rzadko wychodzi z pokoju poza zajęciami. Jest skryty, dużo śpi, rozmawia normalnie tylko z odwiedzającą go mamą. Człowiek-enigma. Nie chciałem go dręczyć, ale ślina przyniosła mi na język słowa otuchy dla niego, gdyż po ludzku było mi grubaska szkoda. Powiedziałem mu, gdy zalewał herbatkę coś takiego, łapiąc go za ramię – „Słuchaj X, wiem, że zmagasz się z ciężką chorobą. Chcę ci tylko powiedzieć, że dla mnie jesteś w porządku. Rozumiem, że może ktoś cię mocno skrzywdził i nie ufasz ludziom. Ale nie wszyscy tacy są. Niektórzy są źli, niektórzy dobrzy. Nie przejmuj się i spróbuj się w końcu przed nami otworzyć, oczywiście jeśli chcesz...”. Po zakończeniu mojego monologu, grubas wpatrzył się we mnie jak w obrazek, po czym ze łzami w oczach... mocno mnie przytulił. Damn, było to bardzo creepy i niezręczne, ale w pełni rozumiałem jego odruch. Po kilku sekundach w uścisku, grubas uciekł, nie zabierając swojej herbaty. Nie wiem i pewnie nigdy się nie dowiem jaka jest historia tej osoby, ale musiała być naprawdę nieciekawa.\nGdy wychodziłem z kuchni to spotkałem dwie laski 8/10 z żywieniówki, które chyba wracały z zajęć. Obie chude, jedna blondyna, druga taka mieszana. Widywałem je już wcześniej, ale w sumie to za bardzo z nikim nie gadały prócz siebie samych, bo dzielą pokój. Spaliłem lekkiego buraka, ale nie zawstydziłem się jakoś mocno. Mimo wszystko nie zrobiłem niczego, by się zatrzymać i spróbować zagadać – wyszedłem z przeświadczenia, żeby nie próbować rozmawiać bez powodu z takimi petardami, bo mogę tylko wyjść na idiotę i creepa.\nZajrzałem na dwie mniejsze sale zajęć, ale nikogo nie spotkałem. Główna sala gimnastyczna była zamknięta, bo dzisiaj mają tam zajęcia osoby z innych oddziałów. Na stołówce kątem oka dojrzałem tylko sebixa, który słuchał muzyki na słuchawach. Ogólnie nuda, wszyscy się pozaszywali w swoich pokojach. Sam nie chciałem robić wjazdu na chatę komukolwiek, więc także postanowiłem zawinąć do swojej dziupli i pograć na 3ds oraz spisać tą część raportu.\nPo obiadku poszedłem na terapię grupową bez żywieniówki. Dzisiaj prowadził ją mój ulubiony lekarz w całym szpitalu, czyli ordynator. Z nim to można pośmieszkować i się wyluzować, gość jest świetny. Dał dowód swojego unikalnego podejścia do pacjentów, pytając nas na wstępie jakie plany na weekendzik dla tych, co mają prawo do przepustki. Sam zasugerował, że „pewnie na jakieś balety pójdziecie, co?”. Z tym gościem się nie da nie dogadać. Ogólnie na tej sesji mieliśmy rozmowę na temat nienawiści do ludzi i jakie są jej przyczyny/cechy ludzi, których nie trawimy Doszliśmy do wniosku, że są to głównie sztuczność, brak poczucia humoru czy „normikowatość”, czyli próba naśladowania popularnych trendów i ślepe podążanie za głównym nurtem. Każdy z nas opowiedział po jednej historii z przeszłości w której skonfrontowaliśmy się z uczuciem nienawiści do jakiejś osoby z najbliższego otoczenia. Ja bez wahania podałem przykład z gimnazjum, kiedy to na klasowej wigilii każdy kto chciał być zabawny, używał nieśmiesznych gagów z internetów, robił z siebie debila pod poklask oraz po prostu zachowywał się chamsko. Przed przyjściem na oddział bardzo często miałem uczucie tak zwanego „zaciskania pięści”, gdy spotykałem vapera z chujowym rapem na głośnikach, który robił z siebie totalnego normika tylko dlatego, bo wszyscy są tacy sami i żeby imponować loszkom. Nienawidzę takich ludzi, po prostu nie. To też wprowadziło mnie w ten cały kurwidół spierdzielenia, gdyż nie widziałem dla siebie w społeczności szkolnej osoby, która byłaby odpowiednim materiałem na rozmówcę. Może to niskie, freethinkerowskie i idiotyczne, ale piszę szczerze jak to ze mną było. Bo nie jestem idealny, ani się na takiego nie kreuję, po prostu przedstawiam swój punkt myślenia.\nMoja wypowiedź mocno pokryła się z wyznaniami większości pacjentów. Prześladowany w gimbie normik wspomniał o tym, jak nim pomiatali i robili z niego ofiarę, koleżanka rudej 3/10 przytoczyła jak ją dwie karyny pobiły przed szkołą na pokaz, gruby z kudłami żalił się, jak go w klasie wyszydzali z powodu wiary w mistycyzm i teorie spiskowe... Każdy ze zgromadzonych na Sali został w jakiś sposób skrzywdzony przez normicką społeczność o to tylko z powodu inności lub wad wyglądu. To też w jakiś sposób potwierdza moją teorię o spychaniu wartościowych jednostek na obrzeża tłumu społeczeństwa ze względu na neandertalskie, prehistoryczne prawo siły stada zapatrzonego w jednego bożka o nazwie pieniądz, którą gdzieś tam kiedyś napisałem w odmętach mikrobloga.\nPo terapii poczułem się jakoś tak lekko, jakby jakiś balast ze mnie spuszczono. I co najważniejsze, w końcu nie czułem się sam w swoim myśleniu. W końcu zdałem sobie sprawę, jak wielu wartościowych ludzi mnie otacza i jak wiele mogę się od nich nauczyć. I nie dlatego, że ich poglądy są prawdziwe, nie. Dlatego, że są inne. Że można poznać różnych ludzi, uformowanych przez różne wpływy. Każdy ma własne prawdy, nie dąży ślepo za białym króliczkiem. To właśnie poznanie różnych nurtów postrzegania świata daje największą satysfakcję w znajomości, bo możesz poszerzyć horyzonty. Znajomość z nawet 100 takimi samymi normikami nie nauczy cię tyle co kumplowanie się z takim Aspergerem, który słucha muzyki klasycznej i ci powie o co chodzi mniej-więcej z fizyką kwantową, z którą się człowiek styka w filmach/książkach Si-Fi. Albo z takim normikiem basistą, który już w sumie dla mnie nie jest zwykłym normkiem tylko kimś innym. Bardzo z góry go oceniłem, bo ziom jest otwarty na każdy nurt muzyczny i sam mi przyznał, że chciałby tworzyć kawałki bardzo zróżnicowane tematycznie by odkrywać jak najwięcej radochy z muzyki. To jest według mnie prawdziwe społeczeństwo XXI wieku i grupa znajomych za którą chciałbym się pokroić. Może wśród normików też jest wiele takich osób, tylko się kamuflują? Mój błąd że bałem się poszukać.\nDobra, koniec tych freethinkerowskich debilizmów. Popołudnie zleciało jak z bicza strzelił. Trochę polurkowałem w necie oraz pograłem, choć się zastanawiałem czy by jakiejś książki w formie pdfa nie pobrać do poczytania. Później wybrałem się do rudej, akurat oglądała coś na Netflixie. W sumie jorgnąłem się że mi w poniedziałek wygasa sub którego kupiłem na miesiąc tylko dla serialu Wiedźmin, a chciałem bardzo jeszcze Daredevila obejrzeć. W smalltallku z rudą wyszło, że ona nie interesuje się filmami superbohaterskimi, ale jej wytłumaczyłem że to bardziej thriller. Powiedziała że w takim razie możemy razem obejrzeć jeden odcinek na próbę. Ona miała dużego tablecika, więc naturalnie wolałem na jej sprzęcie oglądać aniżeli na swoim bieda-telefonie. Udało nam się dwa odcinki oglądnąć i nawet się jej podobało, podobnie jak mi, więc na sobotę będziemy robić maraton kilku odcinków bo nie ma zajęć a my oboje nigdzie się na przepustkę nie wybieramy.\nPo kolacyjce asperger przypomniał mi, że dzisiaj po sprawdzeniach zgrupowanie u grubego. Kamery podobno w nocy wyłączają, więc przypału być nie powinno, a piwka w fajnym towarzystwie bym się napił. Dlatego mireczki w tym momencie kończę raport, bo nie będzie mi się chciało po nocy pisać. Szczegóły imprezki jutro. Papatki!\n+: Naiken, restecp +247 innych\nHeroina340 1 dzień 18 godz. temu\nNo tylko że takie coś działa jak czujesz się bardzo swobodnie przy kobietach XD A zapewne OP tak jednak nie ma.\n@Asterling: Owszem, ale OP już trochę z rudą przebywa, ona sama pocałowała go w policzek, zwierzała mu się ze swojego życia, więc można powiedzieć że to ona pierwsza wkroczyła w jego strefę intymności. Dlatego uważam że jak będzie powoli sam wykonywał jakieś ruchy, ale tak żeby nie pokazać napalenia na ruchanie i nie wyjść na creepa to może uda się mu chociaż doprowadzić do pocałunku.\nJeśli nie spróbuje to rudej skończy się czas leczenia, wyjedzie z ośrodka, a on do końca życia będzie się bił z myślami typu "co by było gdyby?" Wiem co mówię, bo przez moją nieśmiałość w kontaktach z różowymi do dzisiaj łapią mnie przemyślenia odnośnie kilku dziewczyn, dlaczego ja kurwa nie spróbowałem( ͡° ͜ʖ ͡°)\nCo do bawienia się włosami mam na myśli takie subtelne ruchy, nie żadne typu że laska zapatrzona w film a on pakuje się przed ekran patrzy w oczy jak zbok i zaczyna przeczesywać jej włosy, a potem zaczyna jeździć jej paluchami po szyi od ucha do piersi, tylko raczej coś typu że leżą już jakiś czas, on przez włosy nie widzi jej twarzy więc je delikatnie odgarnia, nie absorbując całości jej uwagi. Nie potrafię tego dokładnie opisać, ale chyba wiesz o co mi chodzi:) pokaż całość\n+: Ld93, mackiy\nGumez 1 dzień 15 godz. temu\n@mirekzwirek8: plusne bo nie usne\nNa razie takie prufki mogę dać, znalazłem na telefonie. Jak wyjde na przepustke to spróbuje fotkę na tle szpitala z moim nickiem pstryknąć. A na razie tyle.\n+: mackiy, Cogdziejak +6 innych\n9o9o9 2 dni temu\n@funny_bunny: czy ja wiem. może faktycznie nieprzemyślane, ale lekarze/terapeuci też są ludźmi i czasem strzelą gafę, nie pomyślą. na podstawie moich doświadczeń powiedziałabym, że dość często się to zdarza.\nPoza tym elementem terapii jest uczenie się "normalnych" (czyli powszechnie przyjętych) zachowań w społeczeństwie, a standardowemu Polakowi raczej zdarza się od czasu do czasu zjeść coś w takim miejscu np. ze znajomymi czy w podróży. Przecież nie trzeba się od razu obżerać jakimiś bigmakami czy innym tłustym niezdrowym syfem, można kupić lody, shake'a, kawę czy herbatę. W takiej grupie raczej nie ma opcji że ktoś sobie zamówi stertę żarcia i będzie ją kompulsywnie pochłaniał, tylko właśnie zamówi sobie 1-2 produkty i zje w miłej spokojnej atmosferze ze znajomymi, ucząc się nowego wzorca zachowań.\nJa z koleżankami z zaburzeniami odżywiania też bywałam i w trakcie terapii i po np. w kawiarni i normalnie sobie zamawiały jakąś dużą kawę smakową, kawałek ciasta do tego. Wydaje mi się, że w leczeniu takich problemów chodzi właśnie o to żeby przestać się kręcić w kółko obsesyjnie wokół tematu jedzenia (lub niejedzenia) i znaleźć sobie jakieś wartościowsze rzeczy do robienia w życiu ¯\__(ツ)_/¯ to samo z alkoholem itd. pokaż całość\n+: mackiy, peoplearestrange\n@9o9o9: skoro lekarz popełnia takie podstawowe błędy to ja dziękuję. to jakby zabrać alkoholika na degustację win. wydaje mi się, że o ile osoba z anoreksją może mieć łatwiej w takim miejscu to ktoś z bulimią może się tam czuć bardzo, bardzo źle..\nOddział Leczenia Nerwic – Day 11\nSiema, siema, kurwa witam, tutaj Wasz ulubiony anonek z Oddziału Leczenia Nerwic na Sobieskiego w stolicy. Rano standardowo posiłek i gimnastyka, później prysznic i energia na cały dzień zgromadzona.\nDzisiaj na gimnastyce było interesująco ze względu na pewien incydent z nowym pacjentem (wiecie, ten ala patus z tatuażem na prawym ramieniu). Gość się przypruł do jednego zdepresowanego grubasa, który do nikogo się nie odzywa i jest ciężko chory. Chłopak chciał rzucić piłką do kosza, ale nie dorzucił i trafił w sebę. Wywołało to lekkie poruszenie, co niektórzy parsknęli śmiechem, lecz szybko nastała cisza. Patol podszedł z groźną miną do wystraszonego grubaska i krzyknął mu w twarz – „Uważaj jak rzucasz debilu!” Ulaniec zrobił minę jak srający kot, po czym zapłakany szybko wybiegł z Sali gimnastycznej. Pod koniec zajęć sportowych do patola doskoczyła mysza oraz asperger. Jako członkowie samorządu mieli za zadanie rozwiązywać konflikty na oddziale. Nie słyszałem o czym rozmawiają, w sumie nie obchodziło mnie to, aczkolwiek nie spodobało mi się takie zachowanie nowego. Pewnie myśli, że jak będzie groźny to szybko zyska respekt na oddziale. Idiota.\nDzisiejszy dzień miał bardzo napięty plan. Po szybkim prysznicu od razu zostałem oddelegowany do sali rozrywkowej, żeby zrobić psychorysunek. Jego tematem przewodnim miało być drzewo. Ale nie takie zwyczajne drzewo, ponieważ jego kolorystyka oraz styl miał oddawać moje samopoczucie w różnych sytuacjach. Pani psychiatra kazała mi wykonać aż trzy różne drzewa – jedno miało prezentować moją radość, drugie smutek, zaś trzecie złość.\nJakoś się specjalnie nie przyłożyłem, wszystkie drzewka narysowałem jak kura pazurą. Drzewo Radości było u mnie niebieskie, gdyż to mój ulubiony kolor oraz miało owoce w postaci jagód i bujną koronę listków. Drzewo Smutku było u mnie szare, pomarszczone z opadłymi gałęziami, wyglądało jak jakaś karykatura Slendera. Drzewo Złości namalowałem na żółto, gdyż nienawidzę tego koloru który mi się kojarzy z rażącymi promieniami słońca. Gałęzie miało postawione do góry, jakby miało irokeza, co zrobiłem trochę dla beki. No i that’s it.\nPo obiedzie (paluszki rybne z ryżem mmm) oddziałowa kazała nam się szykować na wyjście do Zamku Królewskiego. Zapowiadało się na fajną wycieczkę. Ostatni raz odwiedziłem tę budowlę jak byłem w 5 klasie podstawówki. Aż mi się ciepło na serduchu zrobiło, bo z podstawówką mam wspaniałe wspomnienia. No i byłem orłem z historii, nawet z tego co pamiętam to szóstkę dostałem za udzielanie się na tej klasowej wycieczce. Postanowiłem odkurzyć nieco moją pamięć i przypomnieć sobie kilka ciekawostek o polskich królach, by zaimponować rudzi swoją wiedzą.\nNa wycieczkę wybrał się cały oddział prócz nowego, który dostał karę za napastliwy atak na grubaska. Jak został ukarany? Tego nie wiedział nikt.\nChciałbym napisać, że wycieczka się udała, ale zamiast tego zaserwuje Wam największy plot twist jaki dotychczas miał miejsce podczas mojego pobytu na tym oddziale. Kurwa już dochodzimy do tego jebitnego zamku, już mamy wchodzić, a tu podchodzi do nas facet z ochrony i mówi że nie ma dzisiaj wejścia bo trwa przerwa konserwatorska do 24 stycznia xDDDDDD Wszyscy stoją jak wryci, ja walnąłem facepalma. No i chuj po wycieczce, szkoda że nikt z personelu szpitalnego nie raczył sprawdzić na ich oficjalnej stronie czy na pewno dziś czynne. No ale chuj, młody lekarz który prowadził wycieczkę wraz z młódką psychiatrą zarzucił nam, że w ramach rekompensaty pójdziemy do maka na koszt szpitala. Jakoś się specjalnie nie radowałem (podobnie jak pacjenci z żywieniówki), gdyż trochę gardzę tą wątpliwej jakości restauracją z przetworzonym gównopodobnym żarciem. I ta przehajpowana kanapka drwala... No ale nic, poszliśmy do maka osadzonego niedaleko pomnika Kopernika oraz szpitala dla dzieci. A ciekawostki rudej i tak powiedziałem. Szkoda tylko, że mnie wyśmiała, bo o genezie ksywy Łokietka czy Zygmunta Starego dobrze wiedziała ze szkoły. Także meh.\nW maku zamówiłem tylko colę i MacRoyala. Ruda wzięła loda w kubku. Posiedzieliśmy, pogadaliśmy sobie, ale zbyt przyjemnie to nie było, gdyż o tej porze (ok. 14:00) wielu gimbusów po szkole przybyło by się napchać i trochę głośno się w pewnym momencie zrobiło.\nPo maku wszyscy wróciliśmy na stare śmieci. Wypad zbyt udany nie był, mi coś w brzuchu zaczęło jeździć po tym burgerze, więc się chwilę położyłem, grając w moją ulubioną FIFĘ 2004 na 3dsie. Mimo lekkich problemów gastrycznych poszedłem na sesję muzykoterapii, gdyż zajebiście pomaga się wyciszyć i ukoić wkurwienie. Polecam każdemu.\nPo muzykoterapii z chęcią poszedłem na sesję psychoterapii z młodą panią psychiatrą. Dzisiaj rozmawiało mi się z nią znacznie lepiej, ale to głównie przez dobre samopoczucie po muzykoterapii. Rozmawialiśmy o moich psychorysunkach i jej wytłumaczyłem dlaczego wykonałem je tak a nie inaczej. Ogólnie taka gadka-szmatka. Pytała mnie czy się czymś martwię lub boję po przyjściu na oddział – odparłem, że jest super i że na oddziale czuję się jak nowo narodzony. Ona zaczęła mówić, że to samo uważają, iż mnie uważnie obserwują i jeszcze żaden pacjent nie robił tak szybkich postępów od razu po przybyciu do ich szpitala. Odparła, że widocznie bez ludzi jestem jak roślina bez wody, bo to niemożliwe że osoba z tak zaawansowaną nerwicą lękową i fobią społeczną tak szybko przystosowała się do nowych warunków oraz obecności wielu obcych ludzi wokół. Powiedziała też, żebym za tydzień koniecznie wyjechał na przepustkę, bo chcą zobaczyć jak się będę czuł po krótkim weekendzie w domu. Sam niespecjalnie chciałem z tego korzystać po ostatniej scysji z matką, ale jak to ma fachowcom pomóc w leczeniu mnie to OK.\nPo skończeniu mojej sesji terapeutycznej poszedłem zagrać partyjkę w Magica. Asperger mnie do tego namówił, gdyż miał ze sobą mnóstwo kart i mu się nudziło. Złożył mi jakiś deck po Saprolingi. Ja nie do końca ogarniałem o co chodzi, rozwalił mnie jakimś czerwonym aggro. Powiedziałem mu, żeby sam sobie grał w te durne karty dla dzieci, a ten odparł że po prostu jestem w słaby i już nawet szara mycha lepiej ode mnie ogarnia.\nW drodze do swojego pokoju napatoczyłem się na patola. Groźnie na mnie spojrzał, tak jakoś nienawistnie. Postanowiłem go zapytać, jaką karę dostał za tę pyskówkę z rana. Odparł zadziornie, że to nie mój biznes i poszedł do siebie. Z jednej strony mocno mnie wkurwia ten gość, a z drugiej nawet ciekawi mnie jakim cudem się znalazł na normalnym oddziale, a nie na jakimś zamkniętym. No i przede wszystkim na co on choruje. Może ma po prostu zwykłą nerwicę i dlatego jest taki? Niby chucherko, a myśli że ktokolwiek go uważa za groźnego phi.\nPo godzinie siedzenia w pokoju, przyszła rudziałke. Pogadaliśmy chwilę i poszliśmy na salę gimnastyczną. Namówiła mnie na grę w badmintona. Fajnie się bawiliśmy, ale to nie to samo co gra na świeżym powietrzu. Później pograliśmy trochę w kosza. Towarzyszył nam normik basista. Porozmawialiśmy z nim luźno. Opowiadał, że już nie czuje takiego gniewu przy rozmowach z ludźmi i stara się nie reagować impulsywnie. Szybko się jednak zwinął, bo był umówiony na „randkę” z dziewczyną 9/10, tą z wybujałym ego co zrobiła po złości Aspergerowi na ostatnich warsztatach. Już mu współczuję.\nMy z rudą poszliśmy do mnie, żeby nie przeszkadzać jej koleżance, która jak wiecie ostatnio ma gorszy czas w szpitalu. Zapytała mnie, czy byśmy nie obejrzeli jej ulubionego filmu romantycznego pt. „Słodki Listopad” z Keanu Reevesem i Szarliz Terą. Kiedyś oglądałem ten film i był całkiem wporzo, tylko końcówka mnie mocno zasmuciła. Ruda poszła po tableta i na cda sobie obejrzeliśmy. Było miło (choć trochę przerwa na kolację wybiła nas z rytmu), ale pod koniec seansu się zorientowaliśmy że już jest po 20:00 i będzie przypał jak ją znajdą u mnie. Także rudzia szybko się zmyła, a ja poszedłem się umyć.\nMimo rozczarowania związanego z Zamkiem Królewskim, jestem całkiem zadowolony z dzisiejszego dnia. Dzień po dniu, krok po kroczku zbliżam się do wyleczenia z moich zjebanych zaburzeń. Do jutra mirasy.\n+: Merli20, mackiy +263 innych\n@mirekzwirek8: No i ch.., że b8 i że za cukierkowo. Czyta się lekko, zawsze do poduchy można się pouśmiechać pod nosem i przewinąć dalej. Nie spinajcie się tak, bo... się nerwicy nabawicie i wylądujecie u OPa na oddziale (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■)\n+: mackiy, vvit0\nTestovironBoners 2 dni temu\n@Mahapralaja: plot twist: gosc jest w psychiatryku bo ma scizofrenie\n+: Mahapralaja, BeerGrills +1 inny\n+: XMariusz, RafalRadomemon92 +294 innych\nnitemar_ 3 dni temu\n@mirekzwirek8: na 99% jestem przekonany, ze jest to fikcja literacka. Do 6/7 odcinka jeszcze bylem w stanie uwierzyc ale pozniej juz poplynales. Wrzucaj dalej odcinki, bo spoko sie czyta, ale jestem przekonany, ze jakbys chcial to bys mogl wrzucic calosc naraz ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: Still22lvlCrock, kacap- +8 innych\n@mirekzwirek8: O KURWA XDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD\nTwoje wpisy są genialne, Twój styl pisania mi bardzo odpowiada, rzadko się zdarza, żeby czytało mi się coś tak przyjemnie :D Pisz dalej i powodzenia\nOd 9 dni siedze w Choroszczy (relacja do poczytania na tagu #naoddzialenerwic). Od dawna tagu nie przeglądałem ani nie wchodziłem na kanały naszych milusińskich. Człowiek się znacznie lepiej czuje po odcięciu się od tej patologii. Polecam to i Wam, bo stara szkolna została pogrzebana przez gimbusy, teraz na świeczniku są tylko fikcyjne konflikty dziwnych kreatur pokroju Mońki, Sławka czy innego pociejewa. Nie zostało nic z dawnej okuratnej rozrywki oglądania dwóch nierobów. Dotex to jedyna droga.\n+: BIBIK, bubukuku +20 innych\npeoplearestrange 19 godz. temu\n@mirekzwirek8: mirku czytam twoje perypetie na oddzialecl nerwicy od poczatku -. Powiesz o co chodzi z donejtem?\nOddział Leczenia Nerwic – day 9\nOstrzeżenie – dzisiejszy raport pisałem na ostrym wkurwie. Znajdziecie w nim dużo emocji, ale tak mnie nosi że nie mogłem inaczej. No i jest długi, więc przygotujcie się na treściwą lekturkę.\nSen miałem wyjątkowo spokojny – żadnych drgawek ani nic takiego, choć stresowałem sję dzisiejszą prezentacją na zajęcia o zawodzie. Tylko tyle że nie chciało mi się wstać na śniadanie i gimnastykę, ale jakoś się przemogłem. Płatki na mleczku i ruch z rana jak śmietana.\nZ takich ciekawostek oddziałowych to zasłyszałem dość ciekawą rozmowę jak się myłem pod prysznicem. Nie wiem do końca kto z kim konwersował, ale na pewno byli to dwaj osobnicy płci męskiej. Gadali w jakimś dziwnym slangu, coś chyba o skrętach i jakichś specyfikach. Nie wsłuchałem się dokładnie, ale wydaje mi się to podejrzane.\nPrzed południem czekała mnie dwugodzinna terapia grupowa. Standardowa gadka o samopoczuciach wszystkich pacjentów, przedstawienie się nowego z tatuażem i taka tam terapeutyczna gadka. Gwoździem dzisiejszej terapii była walka wewnętrzna człowieka ze swoimi barierami i myślami. Nawet aktywnie się udzielałem, opowiadając o swoich ograniczeniach i tym jak próbuję się przemagać mimo depresyjnych myśli oraz zawstydzenia czy strachu przed odrzuceniem. W końcu dyskusja zeszła na bardzo interesujący mnie temat, czyli jak nawiązać relację z drugim człowiekiem (czytaj: jak rozpocząć rozmowę). Normik z głębokim basem (którego znacie z poprzednich raportów) przytoczył bardzo istotną myśl w kontekście tego tematu, mianowicie uważa on, że ciężko w sytuacjach codziennych znaleźć osobę, która swoją mową ciała komunikuje innym, że jest chętna na rozmowę. Większość ludzi nawet jak nic nie robi istotnego to siedzi wgapiona w ekran smartfona, tym samym zniechęcając potencjalnego rozmówcę, który naturalnie nie chce przeszkadzać czy się narzucać drugiej osobie. A już w ogóle spławia nieśmiałych, którzy biorą do siebie każdą wymówkę, aby tylko nie poznawać nowych ludzi.\nJest to bardzo trafne spostrzeżenie, gdyż sam będąc „na wolności” w szkole na korytarzach nie miałem odwagi do nikogo podbić, bo każdy nawet niezajęty człowiek gapił się w telefon. A jak sam nie wyjdziesz z inicjatywą to nikt z normictwa się nie pokwapi na gadkę. W licbazie bardzo chciałem poznać nowych znajomych, co komunikowałem na korytarzu poprzez stanie przy oknie czy chodzenie sobie bez telefonu w ręku – ni chuja, każdy ma w dupie przegrywa. A normiki dalej poszerzają swoje gargantuiczne grono znajomych poprzez innych znajomych. I tak się człowiek kisił w czterech ścianach aż do chwili w której nie trafił na ten wspaniały oddział.\nRozgorzała ożywiona dyskusja. Jedna dziewczyna z żywieniówki bez zaburzeń nerwicowych skwitowała spostrzeżenia moje, basisty i zioma z aspergerem mniej-więcej tak – „Owszem pewnie są takie osoby co mają trudności, ale to trzeba samemu mimo wszystko inicjatywę pokazać, zaczepić drugą osobę żeby zostać zauważonym.” I ma w tym laska trochę racji, lecz ja i moi kamraci w otwartym środowisku baliśmy się wyśmiania, odrzucenia i swojego zachowania. Brak obcowania z ludźmi i wstręt do normickiej muzyki, popkultury oraz rakowych trendów jutuby tworzy sporą barierę miedzy normalnymi ludźmi a nieśmiałymi przegrywami. Stąd ciężko było nam przełamać się i wykazać inicjatywę, czego wynikiem jest nasza obecność na oddziale leczenia nerwic.\nDyskusja się zaogniła. Chłopak z aspergerem odpowiedział (oczywiście wszystkie cytaty nie 100% dokładne bo kto by to spamiętał, liczy się przesłanie) – „Może i masz racje X, ale my osoby nieśmiałe mamy duże uprzedzenia co do inicjacji rozmowy. Przemyka nam przez głowę tysiące myśli zniechęcających typu: co będę komuś przeszkadzał, dupę zawracał, a może on nie ma ochoty gadać itd. To nie jest wszystko takie proste. Ludzie byliby milsi, gdyby to oni chcieli z nami rozmawiać okazując to w formie spojrzenia czy niewerbalnego wyrazu przyzwolenia”. I tak sobie bardzo kulturalnie rozmawialiśmy, wymieniając się poglądami, aż lekarz nam przerwał i ogłosił ćwiczenie terapeutyczne na popołudnie. Szczegółów mieliśmy się dowiedzieć na samym spotkaniu po obiedzie. Oznaczało to, że nie odbędą się zajęcia o zawodzie – odetchnąłem z ulgą, bo nie byłem optymalnie przygotowany. Dzisiejszy dzień był chyba najobfitszym w zajęcia dniem odkąd jestem na oddziale.\nPo całkiem niezłym obiedzie (kotlecik schabowy i zimiaki de besta) i chwili odpoczynku wstawiłem się wraz z resztą pacjentów na nadprogramowe zajęcia. Lekarz prowadzący nazwał je warsztatami kształcenia relacji międzyludzkich. Na czym one polegały? Cóż, było to dosyć spontaniczne przedsięwzięcie o czym poinformowal nas sam młody lekarz prowadzący. Celem warsztatów było pokazanie nieśmiałym że nie istnieje coś takiego jak straszak na rozmówcę i że do każdego można zagadać, nawet jak jest zajęty telefonem, rozmową z innym czy czymkolwiek co sobie wymyślimy.\nNa początek zaprosił laskę z żywieniówki 9/10 oraz ziomka z aspergerem. Lasce dał telefon do ręki i kazał coś tam w nim dłubać. Ziomkowi kazał się oddalić i na jego znak podejść do laski. Tak też się stało. Lekarz zapytał się ziomka co on czuje. Asperger odpowiedział po chwili zawahania, że się mocno wstydzi i że czuje skrępowanie. Nie spodziewałem się, że za moment zobaczę coś strasznie smutnego...\nLekarz kazał ziomkowi by ten spróbowal zainicjować rozmowę. Ziomek bąknął, że nie wie jak to zrobić. Lekarz podpowiedział mu, żeby zaczął „Cześć, jak leci”. Laska chyba się zaczęła podśmiewać, a ziomo cały czerwony wyglądał, jakby zaraz miał się rozbeczeć. Asperger po kilku sekundach zawahania wydukał te „Cześć, jak leci”. Cisza. Laska nie zareagowała. Po kilku sekundach lekarz zwrócił jej uwagę, czemu nie zareagowała. Laska z pogardą i zdziwieniem odpowiedziała – „Jestem zajęta i nie mam ochoty na rozmowy, poza tym nie ma z kim rozmawiać”... Asperger nie wytrzymał, wybiegł zapłakany z Sali zajęciowej. Grubas z długimi włosami co lubi wychodzić z ciała krzyknął po chwili do lekarza – „hej, czemu go tak upokarzasz?”. Lekarz stanął jak wryty i po chwili zaniemówienia zakomunikował nam, że nie spodziewał się takiego obrotu wydarzeń i przerywa zajęcia. Na salę wbił ordynator, zapytał co tu się odpierdala i czemu asperger wybiegł z Sali i beczy. Podszedł jak podkurwiony tyranozaur do lekarza i również zarządzilł przerwanie zajęć. Oj chyba młody dostanie reprymendę...\nPo zajęciach podbiłem do ziomka. Siedział zapłakany na stołówce. Pogadaliśmy chwilę, pocieszyłem go żeby się nie przejmował i że lekarz to idiota jeśli myślał, że cokolwiek udowodni przy pomocy instagramowej zadufanej w sobie normiczki z jadłowstrętem, która zrobiła wszystkim na złość i przy tym utrwaliła tylko stereotyp. Ziom był wyraźnie rozbity, nawet powiedział mi że pierdoli ten oddział i tą chujową terapię bo żadna laska go nie zechce bo jest żałosny. To mu przytoczyłem szarą myszkę że się z nią dobrze dogaduje z mojej perspektywy. Uspokoił się. Zbiłem z nim pionę i poszedłem ochłonąć po tym spektaklu żenady.\nŻeby wkurwienia i zażenowania było mało, zadzwoniła moja matka z którą mam kosę lekką. Oczywiście pytała się o wszystko. Przekazała mi iście zaskakującą i „ważną” dla mnie wieść, że stawiany mi za przykład brat cioteczny (starszy ode mnie o 10 dni btw) nie zdążył wyjąć na czas cocka z cipy i będzie ojcem. Gość szkoły nawet nie skończył i jechał na dwójach jak szkolny seba, ale był za to ekstrawertyczny i miał kaloryfer, więc juleczki lgnęły do niego jak muchy do gówna. Na wiosce to był playboy że hoho. Starzy mu załatwili łatwą robotę i sobie zarobił kilka tysi + jeszcze mu dołożyli i miał w przeciwieństwie do mnie dobry start. A ja? Gówno, matka miała mi lokatę założyć i chuj z tego. Moi rówieśnicy pierwsze co po osiemnastce zrobili to poszli na prawko i kupili samochód, a ja walczyłem z depresją po raz 1333.\nAle nie to przelewa czarę goryczy w porównaniu ja przegryw vs mój cioteczny brat wygryw. Ja po pierwsze nie miałem ojca, a po drugie wraz z matką 15 lat się tułaliśmy po różnych mieszkaniach. Rodzinka mojego wujaska w tym czasie sobie domek pobudowała przy wsparciu rodziny ze strony ciotki (bo rodzina z której pochodzi moja mama i jej rodzeństwo utopiła bogactwa w alkoholiźmie dziadka, który zmarł na raka żołądka). Wyrzucenie na ulicę w zimę czy mieszkanie z największą patolą w baraku nie są mi obce, zaś mój braciak miał cieplutki kącik w domu jednorodzinnym. Ale nie, on jest lepszy bo pracuje na tirach kurwa i rucha jakąś karyne. A ja to śmierdzący leń który wymyśla sobie choroby i idzie do wariatkowa... Po dłuższej sprzeczce jebnąłem telefonem o łóżko. Cały dzień zjebany.\nKoniec końców nie poszedłem na Psy. Jak się okazało tylko 15 osób było zainteresowanych seansem. Z rudą spotkałem się dopiero przy kolacji, porozmawialiśmy chwilę. Pocieszyła mnie troszkę po sprzeczce ze starą i standardowo powiedziała bym to olał, bo ona ma podobnie. Oj mireczki jak dobrze mieć jakąś zaufaną osobę spoza rodzinki. Ufam tej dziewczynie, choć znamy się dopiero 9 dni. Może to do bólu naiwne, ale mam dość trzymania wszystkich uczuć i myśli w sobie.\nPrzed 20:00 ordynator zwołał spotkanie na stołówce wraz z tym młodym lekarzem. Przekazali nam, że jutro znowu wrócimy do tych idiotycznych warsztatów, bo obaj sobie przedyskutowali plan na te zajęcia i będą one bardziej skoordynowane, żeby nikogo z zaskoczenia nie męczyć odgrywaniem sztucznych scenek. Dzisiejszy teatrzyk miał się już więcej nie powtórzyć.\nNo i tyle na dziś. Więcej nic nie pisze, bo się dzisiaj wkurwiłem i zażenowałem tak mocno jak nie wiem. Bez odbioru.\n+: helga-von-klusken, guex +233 innych\nNecroman 4 dni temu via iOS\n@Wykopowiedz: Wiesz, moze to i zabawne, ale nie jest zabawne gdy ciezko ci dosłownie żyć a najbliższa ukochana osoba tak ci mówi.\n@Necromanwiem, ale to smieszne i tak. Smiej sie z tego.\nOddział Leczenia Nerwic – day 8\nNa wstępie pragnę się odnieść do Waszego odzewu na moje raporty. Chciałbym Wam bardzo podziękować za słowa wsparcia, rady, pytania i ogólnie pozytywny odbiór moich wpisów. Cieszę się, że Was ciekawią oraz że może kogoś zachęcą do przyjścia na oddział. Polecam, jak na razie po tygodniu pobytu czuje się o niebo lepiej niż wcześniej.\nCo do pytań w ramach Q&A – na wszystkie powinny już być odpowiedzi pod poprzednim raportem, sorry że dzisiaj dopiero ale miałem w nocy znowu atak drgawkowy i nie mogłem lurkować.\nChciałbym się jeszcze odnieść do tego, że według niektórych z tych wpisów wychodzi obraz normika z jakimiś małymi problemami, który jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki zmienia się nie do poznania z każdym raportem. Nie jest to w żadnym razie prawda. Wątpliwości, stres i dziwne myśli towarzyszą mi w ciągu dnia zawsze. To nie jest tak, że już hop siup jestem zdrowy, już tutaj poznałem rudą 8/10 i sobie normalnie rozmawiam. Po prostu walczę ze swoim spierdoleniem jak tylko mogę, i mimo natłoku negatywnych myśli staram się robić na przekór mojemu drugiemu „ja”, które chce siedzieć w 4 ścianach u mamusi całe życie. Od tego raportu postaram się bardziej obrazować moje samopoczucie przy rozmowach i życiu na oddziale, świadomie to dotąd pomijałem gdyż uznałem, że to wyszłoby za dużo tekstu + nie o wszystkim zapamiętam. Ja do pisania każdego raportu siadam dopiero w godzinach wieczornych – w dzień nie mam czasu, tyle co w okienkach między zajęciami czy posiĺkami pogram na konsoli, a w czasie wolnym wolę spędzać czas na integracji – nawet do neta nie zaglądam aż do 20:00, po śniadaniu tylko tyle co gorące przelecę szybko i pyk mnie nie ma. A pisanie na gorąco byłoby dla mnie niezręczne oraz zbyt chaotyczne.\nNo i tyle tytułem wyjaśnień, jedziemy z poniedziałkiem.\nDzień zaczął się dla mnie od całkiem smacznej jajówki na śniadanko. Później standard – gimnastyka, jakaś gierka w kosza, pokopanie piłko nogą itd. Ruch na start dnia + prysznic to niedocenianiy zastrzyk energii na cały dzień i znacznie lepsze samopoczucie. A ja głupi zawsze na WF nie przychodziłem rano, żeby dłużej pospać jak jeszcze chodziłem do szkoły.\nBTW na oddział wrócił mój zamknięty w sobie kolega z pokoju. Czuje się już lepiej, dali mu leki na zaparcia i na żołądek. Coś mu stanęło na kiszce po prostu. Ale nie to mnie zaskoczyło, gdyż ziomek postanowił... wypisać się z oddziału. Zapytałem go dlaczego, a on powiedział że miesiąc tu siedzi i nic mu się nie polepsza, dalej nie może się otworzyć i nienawidzi ludzi. Postanowiłem mu więc delikatnie uświadomić, że zajęcia i psychoterapia to tylko część całkowitego procesu leczenia. Równie ważna jest własna inicjatywa, czyli próba przełamywania barier, podbijanie do ludzi, zagadywanie i inne aktywności. On tylko non-stop siedział w pokoju lub na stołówce, gapiąc się w telefon lub laptopa. Ogólnie to zabrzmiałem motzno jak jakiś coach lub psychiatra, co nie było moją intencją, po prostu zawsze przy doradzaniu innym brzmię jak mądralujący się specjalista. Kolega odebrał ten wywód negatywnie, kwitując że ma „dość nas wszystkich” i zaczął się pakować. Na spotkaniu społeczności go już nie było. Szkoda chłopaka.\nSpotkanie społeczności zawsze odbywa się u nas co tydzień. Uczestniczą w nim personel oddziału, ordynator i pacjenci. Omawiamy na nim bieżące sprawy, głosujemy na atrakcje oraz zgłaszamy ewentualne prośby, rozwiązujemy konflikty oraz po prostu organizujemy nasz oddział. Na tym spotkaniu wybieramy także samorząd oddziałowy. Czym on jest? Co tydzień wybierany jest nowy i wchodzą w jego skład trzy osoby – po jednej z każdej z grup A,B i C. Wybiera się go w kolejności dowolnej przez personel. Każdy pacjent jest wybierany do samorządu chociaż raz. Osoby z samorządu mają za zadanie obserwować pacjentów, dostrzegać ich trudności/zachowanie, oceniać ich starania oraz zaangażowanie w proces terapeutyczny. Pośredniczą także przy ewentualnych konfliktach, pomagają w organizacji atrakcji (dyskotek, wyjść). Po zakończeniu kadencji składają raport ze swoich działań. W sumie fajna funkcja, bo można się poczuć jak prawa ręka ordynatora.\nNa dzisiejszym spotkaniu było sporo ciekawych ciekawości. Ustępujący samorząd się nie popisał raczej, bo osoby wchodzące w jego skład (jeden bardzo skryty grubasek, bardzo podobny do mojego byłego już kolegi z pokoju, laska 9/10 i koleżanka rudej 3/10) rzadko wchodził w rozmowy z innymi, a z tego co zauważyłem to tylko ta 3/10 coś starała się ogarniać. No i w sumie to zorganizowana przez nich dyskoteka była słaba, tylko jakieś bezalkoholowe sikacze, muzyka, kilka stolików i krzesła. Meh. Nowy samorząd utworzyła szara myszka, ziomek z aspergerem i ten w długich włosach co w nocy z ciała wychodzi.\nCo więcej? Zgodnie z tym co Wam wcześniej pisałem, dzisiaj na spotkaniu społeczności każdy przed grupą i personelem prezentował te swoje wycinanki z warsztatów plastycznych. Ja się przesadnie nie postarałem, ale coś tam naskrobałem. Poniżej opis obrazka, bo jedna z mirabelek mnie o to prosiła dwukrotnie w komentarzach:\n„Na białej kartce A3 przedstawiłem dwie sytuacje. Pierwsza, jak siedzę z innym ludkiem i przeprowadzam wywiad. Ma to symbolizować mikrofon w ręce przedstawiającego mnie ludka przystawiony do twarzy mego rozmówcy. Jakoś się specjalnie nie wysiliłem – namalowałem farbą dwa czarne patyczaki z włosami z bibuły. Mikrofon zrobiłem poprzez wycięcie z brązowej kartki małego kółka oraz cienkiego kawałka papieru. Domalowałem jeszcze jednego patyczaka trzymającego kamerę, którą dokleiłem z kawałka kartonu i namalowałem na nim kontury tej kamery. Na drugiej stronie znowu namalowałem siebie, tym razem w towarzystwie różnie ubranych kolegów oraz patyczaka z kiecką symbolizującego dziewczynę.”\nKażdy z pacjentów przedstawił i krótko zcharakteryzował swój twór. Na pracach pacjentów z zaburzeniami odżywiania dominowały bardziej normickie marzenia – kasa, jakieś sportowe samochody, podróże, jeden chuderlak zrobił samolot, inna laska przedstawiła siebie siedzącą na tronie z berłem, a ju jej stóp jakieś ludki (co wytłumaczyła tak – „moim największym marzeniem jest zostanie kobietą w pełni niezależną oraz posiadającą wszystko na pstryknięcie palca”) xDDD Pierwsza Ego dojebane fest, ale może to po prostu dla beczki zrobiła. Jedynie tylko dwie dziewczyny z żywieniówki przedstawiły coś innego – była to szara mycha w krótkich włosach i ruda. Pierwsza zrobiła naprawdę fajnie wykminiony obrazek, jak spada ze spadochronu (jakiś swiecący ala brokatowy materiał wykorzystała), zaś ruda zrobiła piękną panoramę przyrody ze zwierzętami. Dodała przy tym, że marzy o tym by natura nie była zanieczyszczana przez ludzi i żeby człowiek bardziej dbał o lasy i naturalne habitaty dzikich zwierząt.\nPacjenci z nerwicami i innymi zaburzeniami przedstawiali obrazki na których widnieją w towarzystwie ludzi lub jak wykonują swoją wymarzoną robotę – zupełnie tak jak ja. To trochę pokazuje, jak człowiek samotny pragnie bliskości innych ludzi. Inaczej ludzie z żywieniówki – oni przedstawili najczęściej swoje kaprysy, utopijne gówna (prócz ww. Dwóch wyjątków).\nPod koniec spotkania zrobiliśmy głosowanie na najlepsze prace. Ja oddałem głos – a jakże by inaczej – na lisicę, i to nie dlatego że się dobrze już znamy, ale dlatego że po prostu pokazała postaranie swoją pracą.\nOstatecznie wyróżnienia zdobyła szara mycha, ruda i normik w okularach po przejściach w gimbazie (którego historię Wam przedstawiłem w raporcie 6). W sumie nie wiem dlaczego ten ostatni dostał tyle głosów – zrobił siebie przed mikrofonem jak rapuje i jak skacze na bungee, nic ciekawego IMO.\nPo spotkaniu podeszła do mnie ruda i mi szepnęła że chujowy obrazek zrobiłem. Z automatu uciekła i zacząłem ją gonić. Cwaniara wyszła z oddziału i zeszła schodami aż na korytarz prowadzący do głównej rejestracji. Dobiegła do ciemnego rozwidlenia gdzie nikogo nie było, śmiejąc się. Powiedziałem jej, żeby powtórzyła to co powiedziała, tylko tym razem prosto w moje oczy. Chwila ciszy. Serce mi łomocze jak dzwon kościelny. To ten moment, ale zaczął mi łeb pulsować i myślałem że odlecę. Stałem wpatrzony w nią jak wryty. „Nie, nie zrobię tego” – pomyślałem. Po najdłuższych 15 sekundach ciszy w moim życiu, lisica powiedziała „przepraszam cię złośniku” i pocałowała w lewy policzek, po czym pobiegła na oddział... Kurwa nawet nie wiecie jakie to zajebiste uczucie. Po minucie ja też wróciłem na oddział, jeszcze wąsaty janusz sprzątający mi dał reprymendę, że nie mogę opuszczać oddziału ani na moment. Minąłem go tylko z bananem na mordzie i poszedłem ochłonąć do swojego pokoju.\nZ tego wszystkiego zapomniałem, że na oddział przyjęto nowego pacjenta. Chudy jak szkapa z tatuażem na prawym ramieniu, chyba zaburzenia odżywiania, ale z nim jeszcze nie gadałem więc tylko strzelam. O dziwo nie dali go do mnie do pokoju, także pewnie posiedzę w nim sam jeszcze kilka dni.\nDzisiaj miałem jeszcze psychoterapię z nową lekarką. Jakaś młódka na oko przed 30. Pomyślałem, że znowu dali mi jakąś głupią babę, tylko tym razem młokoskę która gówno mi pomoże. I moje przeczucie nieco się zaczęło spełniać, gdy głupio się podśmiechując się zaczęła mnie co chwila dopytywać o absurdalne dane, które miała jak wół napisane w dokumentacji np. Jak się nazywam, jaką mam diagnozę itd. A idź pan w chuj z taką terapią. Przez godzinę rozmowy tak naprawdę do niczego nie doszliśmy. Na szczęście dała mi zgodę na zażycie uspokajacza, gdyby znowu mnie drgawki męczyły – wszystkie leki zostały w dyżurce, więc jak coś to poproszę i mi wydadzą.\nO, widzicie, znowu zapomniałem o czymś Wam napisać odnośnie spotkania społeczności. We wtorek idziemy do kina na Psy 3, w czwartek na wycieczkę do Zamku Królewskiego, zaś w sobotę tym razem nie będzie niczego szczególnego w związku ze zmianą rozkładówki – od next tygodnia dni z atrakcjami zmienią się na poniedziałek, środę i piątek.\nCo więcej mireczki? Szara myszka do mnie zagadała, taki mini-wywiad ze mną zrobiła na temat życia na oddziale (gdyż została wybrana do samorządu na ten tydzień). Powiedziałem, że jest zajebiście. Udało mi się z nią dłużej porozmawiać. Laska jest po technikum i po wyleczeniu stanów bulimicznych ma zamiar iść na studia ekonomiczne. Lubi rozwiązywać sudoku w wolnych chwilach. Ogólnie spoko dziewczyna i choć wygląda na szarą mychę to kręci ją adrenalina – stąd marzenie o skoku ze spadochronem.\nPo południu wbiła do mnie lisica. Powiedziała, że zbiera ekipę do gry w Eurobiznes (bieda odmiana Monopoly). Bez wahania się zgodziłem, choć nie ukrywam że się przemagałem, gdyż zaczęły mnie już atakować depresyjne myśli. Dołączył do nas ziomek z aspergerem i szara mycha – chyba jakaś chemia między nimi jest. Grało się fajnie, trochę się pośmiałem, oczywiście pierwszy zostałem bankrutem bo nigdy nie ogarniałem kiedy się opłaca domki kupować. Wygrał Asperger po dość wyrównanej walce z dziewczynami. Zgadaliśmy się wszyscy na wyjście na latte do kawiarni, ale dopiero za tydzień gdy już będę mógł wychodzić swobodnie z oddziału.\nWięcej nic się godnego odnotowania nie działo. Naleśniczki z cukrem na kolacji pyszne. Zaraz sobie odpalam playliste z nowym albumem Eminema i ide w kimę, przedtem sprawdzając internety. Z fartem.\n+: DiMaria, Mariska123 +178 innych\n@mirekzwirek8 super fantazja\nP_aul_a 5 dni temu via Wykop Mobilny (Android)\n@mirekzwirek8: Super wpisy Mireczku, przyjemnie się je czyta. Myślę, że masz w sobie potencjał jeśli chodzi o tworzenie treści więc fajnie, że w międzyczasie sobie go szlifujesz poza mirko.\nW ogóle tak mnie zaciekawiły Twoje wpisy, ze wczoraj już nie mogłam się doczekać kolejnego.\nOddział Leczenia Nerwic – Day 7\nDzisiaj niedziela jest więc siedzę do góry dupą i gram na konsoli, słuchając muzyki. Wczoraj wieczorem skończyłem czytać 1983 Orwella, wyśmienita książka, polecam.\nPrzed południem zabrałem się za napisanie planu prowadzenia prezentacji na zajęcia o zawodzie. Zamierzam poruszyć najważniejsze role w pracy dziennikarza, charakteryzujące go cechy, rodzaje artykułów i dziedziny w jakich może się specjalizować. Raczej nic skomplikowanego, w końcu to nie ma być wykład jak na uniwerku tylko luźna pogadanka i ćwiczenie, które przełamie u mnie stres, nerwy i tremę przed wystąpieniami i interakcją z innymi ludźmi.\nNa obiedzie dosiadł się do mnie i do rudej ten grubol z długimi włosami, któremu wiszę piwero po przegranej w piłkarzyki. Tak luźno pogadaliśmy, opowiadał że ostatniej nocy udało mu się na chwile wyjść z ciała i polatał po najbliższej okolicy. Później się z rudą z niego śmialiśmy, no ale każdy na coś tutaj choruje więc z szyderą nie było co iść za daleko. Poniekąd rozumiem tego ziomka i nawet jestem w stanie mu uwierzyć, bo chyba każdy człowiek ma duszę, right?\nLisica dzisiaj wbiła do mnie, bo mój śmierdzący współlokator był hospitalizowany na innym oddziale w związku z jakimś zatruciem – przynajmniej tyle mi powiedzieli w sekretariacie. Przeczytała ten mój scenariusz (o ile cokolwiek zrozumiała, bo piszę jak kura pazurem) i powiedziała że bardzo profesjonalnie to sobie rozpisałem. Ona już miała swoją prezentację, gdyż w szpitalu siedzi już miesiąc. Trochę mnie to smuci, gdyż wychodzi na to że ostatni miesiąc pobytu spędzę na oddziale bez niej, gdyż pobyt na oddziale wynosi 12 tygodni (ostatnie 2 tygodnie to zajęcia od 8 do 16 i można już iść do domu ale mi się to nie opłaca iż mieszkam 100km od od Wawy).\nGadaliśmy sobie, było zajebiście cicho. Oboje poleżeliśmy na łóżku i w pewnym momencie poczułem, że to może być dobry moment na pierwsze w życiu pójście w ślinę. Chyba dawała mi sygnały gdyż uśmiechała się gdy patrzyliśmy w sobie w oczy, ale ostatecznie do niczego nie doszło. Wydygałem, głównie dlatego że nie chciałem być napastliwy oraz wyszedłem z założenia że jeszcze za krótko się znamy. No ale wszystko ogólnie spoko, później poszliśmy sobie pograć w planszówkę do pokoju rozrywkowego. Po dwóch partiach się rozdzieliliśmy, gdyż ona miała jeszcze zadzwonić do ciotki, zjeść i coś tam jeszcze zrobić.\nApropo jeszcze rozmowy, to rudziałke powiedziała mi więcej o swojej przeszłości (nie pytałem, sama się z tym wysunęła). Nie miała nigdy chłopaka i w sumie nie chciała mieć, każdego traktowała jako kolegę/przyjaciela, choć oni sami nie starali się w jej mniemaniu o coś więcej. Wielu znajomych nie ma, ale dwie/trzy koleżanki regularnie z nią utrzymują kontakt. Sami rodzice mocno ją naciskali żeby sobie kogoś znalazła, co jeszcze mocniej ją nastawiło negatywnie do rodziców, którzy non-stop coś od niej oczekują. Ja postanowiłem być trochę nieszczery i powiedziałem, że „żadnej dziewczyny na dłużej nie miałem”, ale też nie przyznałem się dosłownie do prawictwa. Podobno dziewczyny nie lubią prawiczków, więc wolę się nie przyznawać.\nW pokoju spotkałem ziomka okularnika z aspergerem z 5 raportu (musze im wszystkim jakieś ksywy nadać żeby każdy wiedział o kogo chodzi, ale to jak wszystkich poznam). Siedział z szarą myszką z raportu 4 i pokazywał jej karty do Magic: The Gathering. Chyba uczył ją grać. Ja też niegdyś zbierałem wszelkiego rodzaju karty i grywałem nawet w Magica za dzieciaka, ale to stare dzieje. Chwilę sobie pogadaliśmy i powiedział że jak zdobędę lapka/oddadzą mi stary-lepszy telefon to zagramy jakieś bo3 w Hearthstone. Coś tam przebąkiwał o turnieju oddziałowym, ale to nierealne IMO.\nPóźniej przyszedł normik z zawstydzającym basem i zaczął rzępolić na gitarze. Postanowiłem do niego zagadać. Ten to ma chyba najnormalniejszy życiorys ze wszystkich pacjentów. Ma dziewczynę we Wrocku (gdzie też mieszka), maturę zdał śpiewająco, chce rozwijać się w muzyce, ale odkąd jego zespół się rozpadł kilka lat temu to nie może sobie znaleźć nowych kompanów do gry, głównie ze względu na wybuchowy charakter, który okazał się być powodem jego przyjścia na oddział. Całkiem poważny gość.\nNo i cóż, więcej nic godnego odnotowania się nie wydarzyło, teraz sobie siedzę na mirko i będę czekał na Wasze pytania. Odpowiem na wszystkie w miarę możliwości. Czas macie do 22:00. Aha i jak ktoś chce to mogę robić podsumowanie tygodni na oddziale w skrócie dla tych którym się nie chce czytać moich wypocin w całości.\n+: DiMaria, joks +141 innych\npani_gozdzikowa 5 dni temu via iOS\n@mirekzwirek8: Jak już polecisz w ślinę to ciało będzie wiedzieć, co dalej robić ;) Nawet jeśli miałoby nic z tego nie wyjsć, to może oboje będziecie mieć z tego efekt hmm terapeutyczny ( ͡º ͜ʖ͡º)\n+: Drail, helga-von-klusken +316 innych\n@mirekzwirek8: opowiedz co stworzyłeś na plastyce, opisz proszę ten obrazek. Czuje niedosyt, że zabrakło tego w opisie, byłam tego ciekawa odkąd wspomniałeś o zajęciach.\npokaż spoiler Co wieczór czekam na twój wpis. Bardzo ci kibicuje Mirek!\n@mirekzwirek8: to że zazdroszczę ci pobytu tam, świadczy o tym tylko , w jak żałosnej sytuacji jestem\nOddział Leczenia Nerwic – Day 5\nDzisiaj miałem dzień w którym mi się nic nie chciało. Ledwo się zwlokłem na gimnastykę. W nocy nie mogłem spać, gdyż dostałem ataku który co jakiś czas mi się objawia podczas snu. Mocne drgawki, wzdęcia i nudności to jego główne objawy. To pewnie przez zbyt dużą dawkę stresu i nerwów, którą zaaplikowała mi ostatnia imprezka. Pokonanie nerwicy lękowej to nie takie chop-siup. Szmata jest we mnie silna i ma do pomocy depresję. Ale podjąłem walkę i się nie poddam się!\nDzisiejsza psychoterapia grupowa dla osób z nerwicą (żywieniówka ma swoją osobną psychoterapię) przeszła pod dyktando dyskusji na temat naszej roli w społeczeństwie. Każdy opowiadał o swoich doświadczeniach z ludźmi i tego jaką dla siebie widzą rolę w tłumie społecznym. Ciężko mi ogólnie szczegółowo opisywać przebieg tych terapii, bo trwają one godzine i są naprawdę intensywne. Nie sposób mi zawrzeć wszystkich wątków, więc zawsze będę skupiał się na najważniejszych. No dobra, wracając. Ja odpowiedziałem, że jest mi chyba przeznaczona rola robola w Biedrze, bo nie wierzę już w swoją karierę w dziennikarstwie. Taki Sam Szczygielski czy Norbert Skórzewski w moim wieku już są znani na całą Polskę, a ja piszę o gierkach na jakiejś gównostronce za 300 zł miesięcznie. Na to prowadzący lekarz odpowiedział mi – „Anon, pamiętaj – nigdy nie przestawaj wierzyć. Dla dziennikarza nigdy nie jest za późno, by się objawić. Tutaj nie tyka zegar jak w przypadku kariery piłkarza lub modelki. Tu liczą się umiejętności lingwistyczne, a nie wiek. Musisz uwierzyć w siebie, bo jesteś zdolny” i tym podobne dyrdymały. No i taka pogadanka była ogólnie o dzisiejszej strukturze społecznej, że nie mamy się co przejmować co inni o nas pomyślą, bo każdy zalatany i nie mamy się co bać ludzi. Że każdy ma jakiś cel i do niego dąży, więc nie można uciekać od ludzi tylko lawirować wśród nich do swojego celu. Nie wszyscy są źli, nie wszyscy są dobrzy, trzeba umieć odróżniać i natychmiastowo odcinać się od tych złych i tym podobne frazesy.\nPo zajęciach podbił do mnie i powiedział, żebym na wtorek przygotował prezentację o dziennikarstwie na zajęcia o zawodzie. Zgodziłem się, choć uważam że to bez sensu i sie spalę. No ale dobra, może będzie beka.\nNa obiedzie postanowiłem podbić do rudej. Btw żarcie takie sobie, gołąbki z zimiakami, ogólnie meh. Lisica trochę mnie zlała, ale to przez to że przy jedzeniu nie sposób jej się skupić na rozmowie ze względu na zaburzenia odżywiania. Postanowiłem więc jej nie męczyć. Btw ona miała jakąś kaszę na obiad z warzywami, to chyba ze względu na kontrakt żywieniowy jaki osoby z zaburzeniami podpisują i przez to mają inną dietę.\nPo muzykoterapii relaksacyjnej (nie będę jej opisywał, bo to nuda, we wcześniejszych raportach co nieco o niej opowiedziałem), podbił do mnie ziomeczek w okularach z aspergerem, o którym wspominałem nie raz. Ogólnie to jak patrzę na niego to mi go strasznie szkoda, bo wygląda jak ten nerd z mema o freethinkerze, tylko nie jest aż tak ulany. Gość się pasjonuje – tak, zgadliście – gierkami, szczególnie karcianymi. Na tym polu mamy fajne pole do dyskusji, bo sam swego czasu zagrywałem się w Gwinta czy HSa. No i sobie spontanicznie pogadaliśmy. Ziomek pochodzi z Bełchatowa. Ma problemy z niepowodzeniem u lasek oraz nie ma zbyt wielu kolegów, ma też problem ze znalezieniem roboty. Ogólnie to nawet spoko gość, bo ku mojemu zaskoczeniu udało nam się pogadać sporo o życiu, nie tylko o mecie czy kartach. Od 7 lat tak nie rozmawiałem z innym osobnikiem płci męskiej, od kiedy zaczęły się moje problemy zdrowotne i straciłem wszystkich kolegów w tym przyjaciela z mojej i też trochę jego winy.\nTrochę poczillowałem przeglądając neta, zrobiłem sobie cappucino i późniejszym popołudniem postanowiłem wybrać się do lisiej jamy. Otworzyła mi koleżanka rudej która dzieli z nią pokój. To ta sama dziewczyna 3/10 z imprezy. Powiedziała, że ruda jest na rozmowie z rodzicami co przyjechali w odwiedziny i niedługo przyjdzie. Drętwo było, ale zainicjowałem rozmowę z tą jej koleżanką. Niska, trochę ulana w okularach, bardzo skryta i się chyba czerwieniła z zawstydzenia przede mną. Leczy się od kilku lat, jej choroba jest efektem dokuczania przez głupie pizdy w szkole. Kradli jej kanapki, śmiali się, dokuczali. Próbowała jakoś z tym walczyć ale bez skutku. W gimnazjum było jeszcze gorzej, lepiej w liceum, ale miała połowiczne nauczanie indywidualne. Poza tym jej ojciec zmarł gdy miała 5 lat. No i ogólnie nie ma pomysłu na siebie, maturę zdała dobrze, ale nie wie co dalej robić. Ot taka historia. Ale dało się z kobitą dogadać, nawet spoko.\nPodczas rozmowy z nią wpadłem na genialny pomysł, aby wpierdolić się pod łóżko i przestraszyć lisicę, ale ostatecznie z niego zrezygnowałem, bo mnie weźmie na debila. No niestety tak czasami mam, że dziecinne idiotyzmy do głowy mi przychodzą, głównie przez to że mimo 20 lat na karku nie czuję się jak dorosła, odpowiedzialna osoba. Muszę to w sobie zmienić.\nRudziałke przyszła po godzinie; myślałem przez moment że mnie wyprosi bo przyszła po rozmowie ze starymi jakaś podkurwiona, ale o dziwo entuzjastycznie zareagowała, co poczułem w jej głosie jak powiedziała mi „Hej”. Zalałem się znowu burakiem jak wczoraj, ale tym razem zawstydzenie szybciej przeminęło i zwinnie przeszedłem do luźnej rozmowy. Jej koleżanka wyszła, więc mieliśmy cały pokój dla siebie.\nRozmawialiśmy o różnych rzeczach – naszych pasjach, książkach, muzyce, filmach i naprawdę wyszło że sporo nas łączy. Ona lubi fantasy, ja lubie fantasy, ona lubi Kanye Westa, ja kocham Kanye Westa. Rzuciłem jej kilka ciekawostek o akurat omawianym temacie dyskusji, ale raczej nic nadzwyczajnego. Wyszło w rozmowie że nawet w gierki grywa, co u dziewczyn jest chyba rzadkością (z perspektywy piwniczaka). Miała ze sobą Switcha, nawet dała mi pograć chwilę w nowe Pokemony, bo ja za biedny jestem a jestem wielkim fanem Poksów. Później poszliśmy na salę gimnastyczną (akurat była dostępna, bo korzysta z niej cały szpital i są tam też zajęcia dla dorosłych i innych oddziałów). Porzucaliśmy sobie w kosza. Później poszliśmy na chwilę do mnie, pogadaliśmy i jutro jedziemy z całym oddziałem na kręgle. No i po randce, ja polazłem na kolację.\nPrzed 20:00 wszyscy powinni znajdować się w swoich salach by zrobić listę obecnych (taka rutynowa procedura, by wszystko się zgadzało). Później poszedłem się umyć no i cóż, słucham sobie muzyki i siedzę na mirko. Jutro mam jakieś warsztaty plastyczne (nie wiem o co z nimi może chodzić, podobno to zajęcia ala psychorysunek ale z wykorzystaniem farb, pasteli itd) i popołudniu na kręgielnię. Będzie nieco kameralnie, bo kilka osób wyjechało na przepustki. Do jutra mireczki.\n+: Jacob10294JJ, Cococinel +147 innych\n@mirekzwirek8: no i super się to czyta, powodzenia, czekam na następne odcinki. Wg mnie wcale nie jest z Tobą aż tak źle, żebyś nerwicy tej qrfy miał nie pokonać.\n@mirekzwirek8: Bardzo dobrze się czyta Twoją relację, chętnie będę czytać dalej ( ͡° ͜ʖ ͡°) Powodzenia, pokonasz tego potwora!\nOddział Leczenia Nerwic – Day 4\nTen raport będzie dłuższy ze względu na imprezkę wieczorną, sry że tak późno ale bez relacji z impry raport byłby wręcz pusty, więc zdecydowałem się od razu zamieścić relację z niej.\nDzień ogólnie jak codzień na oddziale. Śniadanko, gimnastyka, ruch i psychoterapia indywidualna z ordynejtorem nt. Wczorajszego psychorysunku. Powiedziałem mu, że boje sie odrzucenia za bycie innym niż większość normików, że sram po gaciach na widok swojego potknięcia i odpowiedzialności za czyny, przez co nie umiem się bronić i jestem wrażliwym popychadłem. Facet jest naprawdę w porządku, dobrze mi się z nim gada. Powiedział mi na to - „Posłuchaj anon, staraj się być sobą. Ja cię doskonale rozumiem. Wszyscy teraz zapatrzeni w gówniane wzorce z internetu, każdy goni za kasą, wszyscy chcą się podlizać idolom. Musisz jakoś zacisnąć zęby i się odnaleźć w tym świecie. Ja sam już go nie rozumiem, jestem starszej daty i uważam, że się nowemu pokoleniu w głowach poprzewracało. Staraj się jakoś dostosować, bo jak będziesz poza społeczeństwem to tylko tracisz poczucie wartości”. Normalnie jakbym Jaglaka słyszał. A od następnego tygodnia mam mieć rozmowy z innym lekarzem bo się poskarżyłem na tego babsztyla co ostatnio o nim pisałem.\nDalej dzionek płynął jak z grzywki. Obiad, konsolka i pomoc przy imprezie. Razem z kilkoma chłopakami pomagaliśmy nosić krzesła, stoliczki i inne klamoty, zaś dziewczyny dekorowały salę i urządzały – jak to one.\nByła gruba impra z Rysiem... Och kurwa, czuje się mocno ztyrany. Ilość endorfin oraz stresu jaką zażył mój mózg minionego wieczora przewyższyła z nawiązką dawkę aplikowaną mi przez życie w ostatnich 10 latach. Dość napisać, że ostatnią moją imprą był... bal piżamowy w 3 podstbazie. Unikałem domówek, studniówek i innych balów, a nawet wigilii klasowych. Przez 6 lat gimby i licbazy byłem praktycznie odizolowany od rówieśników przez nauczanie indywidualne. Żal mogę mieć tylko do siebie, ale gdybym się na nie nie zgodził to pewnie nie skończyłbym szkoły. No i w sumie chuja mi to daje, bo na studia nie mam kasy, praktyki żadnej poza układaniem towaru w Biedrze, jestem śmieciem na rynku pracy...\nAle zostawiam swoje przeszłe rozterki za sobą i przechodzę do segmentu, który wszystkich ciekawi – bajlando w psychiatryku. Przywdziałem najlepszą koszulę z Reserved, poperfumowałem się Playboyem i poszedłem w bój.\nMała ciekawostka - każdy z pacjentów, który zadeklarował przyjście mógł wybrać jeden track na playliste, która będzie leciała. Warunek – nie mógł być wulgarny (nie mogło być polskich wulgaryzmów jak się okazało, bo kolega wybrał utwór Eminema i go dopuszczono). Ja wziąłem jeden z moich ulubionych tracków imprezowych od Davida Tavare (nuta w linku).\nDobrze miraski, do meritum. Na imprezie wiele osób się nie zjawiło. Głównie spośród chłopaków, trudno się temu dziwić. Ale dziewczyny przyszły niemal wszystkie – w końcu prawie żadna nie chorowała na jakieś fobie tylko na zaburzenia żywieniowe.\nSerwowano drinki pomarańczowe, niestety bez alkoholu. Nawet dobre, ale bez tego kopnięcia spiritusu smakowały jak soczek. Podbiłem do ordynatora (który wbił na chwile zapytać się jak sie bawimy), czy nie mają gdzieś na oddziale procentów (wiedziałem że nie mają, ale chciałem tak żartobliwie zagaić, by podbić sobie pewność siebie), a on odparł coś w stylu „Wiem, że bez piwka to stypa nie impreza, ale jesteś w wariatkowie, gdzie ja ci alkohol załatwię?”.\nZ takich atrakcji to można było ze sobą smartfona zabrać, więc niektóre laski zaczęły o Instagramie rozmawiać, jakieś fotki robić itd. Ja usiadłem z dwoma normikami przy stole i zaczęliśmy rozmawiać o swoich pasjach, gadka nawet spoko poszła. Później temat zszedł na dziewczyny. 11 różnych różowych było na imprezce, tylko 5 chłopaków łącznie z nami, z czego dwoje pozostałych to nieliczące się ulańce przymulające chyba o jakiś gierkach. Postanowiliśmy więc spróbować do jakichś loszek zagadać. Praktycznie wszystkie z tych 11 było co najmniej 6/10, a większość notowałem na 8/10, odejmując punkty głównie za chudość i brak cycków.\nPierwszy normik (imiennie bym nazywał, ale jest RODO) wybrał blondynę, jedną z tych co siedziały w kółku instagramerek. „Już mu współczuję” – pomyślałem. Ja dostałem pietra i ataku gorąca, więc zrezygnowałem z podbojów, a poza tym nie widziałem odpowiedniej panny dla siebie. Drugi normik podbił do cichej szarej myszki w krótkich czarnych włosach, która siedziała z koleżanką. Ten to dobrze wybrał.\nNo i cóż, sączyłem drina i tak siedziałem sam jak kołek z 15 minut. Już mnie pomału zaczynały stany nerwicowe brać, nikt do mnie nie podbijał, już chciałem to pierdolnąć i iść do pokoju (mój współlokator jak pewnie się domyślacie nie przyszedł na imprę).\nJuż miałem się zbierać do wyjścia, aż tu nagle na salę weszła ONA – ruda piękność z poprzedniego raportu. Przyszła z ulaną koleżanką 3/10 i usiadła na końcu Sali, biorąc przy okazji szklankę wody przy wejściu. Miała piękną niebieską subtelną sukienkę.\nWiedziałem, że to moja szansa. Zebrałem się, otrzepałem koszulę, wziąłem głęboki oddech i wstałem od stolika. W głowie milion myśli i pomysłów na rozpoczęcie rozmowy, wątpliwości, że przecież wyjdę na kompletnego debila, po co ja to robię itd. Ale chuj, powiedziałem sobie teraz albo nigdy i podbiłem.\nJa cały czerwony, ale płynnie gadałem. Poszedł small talk typu „Cześć, jednak przyszłaś na imprezę”. Wcześniej zamieniłem z nią dwa słowa na stołówce na jednej z kolacji, więc mnie kojarzyła ciutkę lepiej niż randomowego pacjenta. Pozwoliła się dosiąść. Jej ulana koleżanka w okularach po chwili się ulotniła, to akurat jedna z niewielu dziewczyn będących tutaj z powodu nerwicy lękowej. No i poszło, ale na początku było niezręcznie i drętwo. Na całe szczęście to rudziałke podtrzymywała rozmowę, zadając pytania typu „coś ty taki czerwony, wyglądasz jak burak co urwał się z pola”. Całe szczęście zamieniłem ten soft pocisk w śmiech, kontrując „a ty lisico chyba z lasu uciekłaś przed kłusownikami”. Pomyślałem „anon, ty skończony debilu, jesteś zjebany”, ale o dziwo ruda się zaśmiała. Uff. Przeszliśmy sprawnie do normalnej rozmowy, ja gorący jak lawa z buzującymi hormonami, ona uciekała wzrokiem na szklankę z wodą i słała subtelne uśmiechy.\nRozmawialiśmy o swoich zainteresowaniach. Ona pasjonuje się biologią, planuje studia w tym kierunku ale musi się wyleczyć z jadłowstrętu. Waży 44 kilo z hakiem i ma ok. 175 wzrostu. Ja opowiedziałem jej o swoim zamiłowaniu do dziennikarstwa, drugiej pracy w redakcji internetowej (która jest o niebo ciekawsza od mojego głównego miejsca zatrudnienia w Biedrze).\nPo kilku minutach rozmowy w moim głosie był już pełen luz - napięcie i gorąco odeszło. Ja pierdole, nie moge uwierzyć, że po 4 dniach na oddziale ja już zacząłem normalnie rozmawiać z rówieśnikami i poznałem jakąś loszkę. Kurwa kosmos. Ogólnie to przegadaliśmy z godzinę, ja rzuciłem jej kilka komplemencików, ona nie przejawiała znudzenia.\nKątem okiem spojrzałem na salę. Normik co wziął się za szarą myszkę chyba wrócił na tarczy bo siedział sam przy stole. Drugi normik doskonale się bawił, chyba grał z instagramerkami w butelkę czy inną tego typu normicką gierkę. Ja z rudą wyszliśmy z Sali. Trochę się przed nią otworzyłem jeśli chodzi o powody trafienia do szpitala. Okazała mi współczucie, zdawała się rozumieć mój zjebany los, a myślałem że zacznie gardzić przegrywem. Ona też o swoich perypetiach opowiedziała. Tak krótko pisząc to miała nieustanną presję w domu na naukę, bo siostra starsza (o 6 lat) prawnik, a ona odstawała bystrością umysłu. Ze stresu i niepowodzeń przed egzaminami i szkołą nie jadła, bo nic nie mogło jej przez gardło przejść. Dobrze ją rozumiałem, gdyż też ze stresu zdarzało mi się nie jadać śniadań/kolacji i wymiotować, przez co schudłem 20 kilo w rok. Ogólnie to dziewczyna się uczyła i zdała maturę z dobrymi wynikami, ale rodzice nie akceptują jej kierunku studiów, uważając za debilny i stawiając za przykład siostrę, która skończyła prawo. Pożarła się z nimi, wyjechała do ciotki i pracowała do tej pory w sklepiku, lecz któregoś dnia zasłabła. No i ciotka jej poradziła, żeby poszła leczyć swój jadłowstręt tutaj na oddziale.\nPochodziliśmy trochę po korytarzu i przed 23 rozeszliśmy się do swoich pokoi. Powiedziała, że jutro po południu możemy wyjść razem do sklepu. Przypomniałem jej jednak, że nie moge jeszcze wychodzić gdyż 4 dzień tu jestem, więc palnęła się w czoło i sie zaśmialiśmy. Powiedziała, że jutro jej starzy przyjeżdżają w odwiedziny i żeby ją zabrać na weekend, ale chyba nie chce jej się jechać, bo ostatnio ich konflikt się zaostrzył. Bąknęła, że woli spędzić czas z ludźmi „z którymi można normalnie o wszystkim porozmawiać”, po czym wysłała mi uśmiech. Ja pierdole, co sie dzieje ludzie xDDDD Dodaliśmy się też na fb. Mirkosławy, to chyba początek czegoś większego!\nKoniec raportu bo padam na ryj, jest 12 w nocy a jutro o 7 pobudka na gimnastyke i zajęcia.\n#naoddzialenerwic #depresja #przegryw #zdrowie #psychika #fobiaspoleczna #nerwicalekowa pokaż całość\n+: Filolog, oldskulowyraper +129 innych\n@mirekzwirek8: wypad z tagu\n@mirekzwirek8: kawałek złoto boże\n+: Apollo1993, Devilus\nNa oddziale nerwic – day 3\nPo wczorajszym seansie filmowym wydarzyła się bardzo creepy sytuacja, gdyż mój współlokator (który wolał pójść wcześniej spać)... chyba walił konia pod kołdrą. Ja się zbliżam do drzwi, a za szybą (jego wyro jest tuż przy drzwiach) coś się ruszało. Ciemno było,nie widziałem dokładnie, więc olałem temat, a mój kolega z Sali zdawał się spać jak wszedłem do środka z lewym kolanem do góry. Może to moje zwidy?\nNevermind, kolejny dzień to następna zjebana psychoterapia indywidualna z babsztylem. Bardziej mnie to denerwuje aniżeli w czymkolwiek pomaga, pogadam z ordynatorem czy by nie można było zmienić mi lekarza. Tylko non stop mi mówi, że „nie ma się co dziewczyn bać bo nie gryzą” i że „żaden temat do rozmowy nie jest dla nich nudny”. Dajcie spokój. Fachowa pomoc jak chuj.\nNo dobra, dzisiaj z zajęć miałem jeszcze psychorysunek, czyli tak naprawdę nic ciekawego. Musiałem nabazgrolić swoje największe lęki, to wziąłem i nabryzgoliłem jak kura pazurą sytuację typu kilku zielonych ludzików (mających symbolizować przyjaciół) oraz jednego różowego ludzika (wiadomo), a dalej szarego ludzika czyli spierdona w mojej osobie, którego wiatr odpycha od upragnionego społeczeństwa. Na odwrocie kartki namalowałem jeszcze swoją karykaturę podczas pewnych sytuacji w robocie, kiedy nic mi się nie udaje i jestem opierdalany. Krótko mówiąc – boję się odrzucenia, porażki i odpowiedzialności. Jutro będę omawiał ten swój rysunek z ordynatorem – thank god że nie z tym omirzłym babsztylem.\nDzisiejszy obiad był lujowy – sucha kasza gryczana z jakimś klopsem mięsnym + kapusta. Ale chociaż zupka pomidorowa dobra.\nPo obiadku miałem już czas wolny, bo zajęcia dla mnie się już skończyły, gdyż żywieniówka ma po południu swoje terapie grupowe tylko o jadłowstręcie, więc I don’t care.\nGdy grałem sobie na konsolce, przyszedł do mnie jeden z tych normików, o którym napomknąłem w poprzednim raporcie. Powiedział, że dzisiaj mamy otwartą salę gimnastyczną na cały dzień i zbierają drużyny do meczu piłki nożnej. Bez wahania się zgodziłem, trochę ruchu nie zaszkodzi.\nNa gierkę przyszło łącznie 6 chłopaków więc zorganizowaliśmy mecz 3 vs 3 z lotnym bramkierem. Ja w drużynie miałem okularnika z aspergerem i jednego ulańca, co zaczął się rządzić. Wydarłem się na niego i polazł posłusznie na lotną bramkę.\nZ godzinę chyba graliśmy i niestety mój team dostał sromotny wpierdol 9-3 – cóż, u nich w ekipie byli sami co ogarniają (3 normików, jeden chudy jak szkapa ale zwrotny, jeden z tym zawstydzającym basem i ostatni całkiem potężny, napakowany rzekłbym). Z paralitykami w teamie nie miałem szans. Ale liczy się dobra zabawa, choć te normy jakieś takie nieprzyjemne – jakbym widział typowych cool licbazjalistów. Co oni w ogóle robią w psychiatryku? Kiedyś dopytam.\nDalsza część dnia spłynęła mi na leniuchowaniu przy konsoli, choć krzątałem się też po kuchni by sobie cappucino zrobić (bo mój czajnik elektryczny musi stać w kuchni). Zanim jednak wszedłem do kuchni to musiałem czekać z 10 minut, bo trzy laski sobie siedziały przy stole i gadały, a ja dostałbym chyba wylewu przebywając w tak bliskim towarzystwie płci pięknej. Jeszcze nie pora na przełamanie spierdolenia, to trzeba na spokojnie.\nNo i co tu więcej dodać mirki, leżę sobie, siedze teraz na mirko i kończę ten wpis. Mój współlokator nadal nie przejawia inicjatywy do zagadania, sam próbowałem ale kończy się zawsze na zdawkowych odpowiedziach. Ciężki przypadek choroby psychicznej dla jego.\nTo do jutra mirasy, choć nie wiem do końca czy się wyrobie z raportem bo będzie imprezka, o której wspominałem w poprzednim wpisie.\n+: EndriuGolara, jabadabadupka +115 innych\n@mirekzwirek8: jak tam sie dostac? tez tak chce\n+: Lucider5, Kamal63 +1 inny\nNo to jedziemy z drugim raportem\nOddział Leczenia Nerwic – Day 2\nNawet się wyspałem na tym szpitalnym łóżku, całkiem wygodne drewniane wyrko. Pobudka obowiązkowo przed 8:00 bo wtedy jest śniadanko i gimnastyka (zajęcia sportowe takie na otrzeźwienie). Gimnastykę prowadzi codziennie ktoś inny, takie są zasady, ale po 15 minutach obowiązkowego rozciągania każdy robi co chce – jedni grają w piłkę nożną (zazwyczaj ci już zasymilowani w szpitalu), inni w kosza lub biegają (zazwyczaj nowi). Ja postanowiłem się otworzyć i z chłopakami popykaliśmy w piłeczkę, całkiem fajnie było. W sumie nawet fajnie się czułem po lekkim wysiłku, później wziąłem prysznic i energia na żmudne terapie załadowana.\nDalej godzinka odpoczynku i terapia grupowa. Och kurwa jakie to trudne zajęcie. Na początek każdy po kolei opowiada krótko o swoich objawach czy chorobie byśmy my nowi mogli poznać schorzenia każdego z oddziału (ze mną jeszcze 2 dziewczyny przyjęto na oddział wczoraj). Dalej jest rozmowa o samopoczuciu, planach na najbliższe dni itd. Następnie pan psychiatra zapodaje temat do dyskusji – dzisiaj gadaliśmy o myślach, w sensie co myślimy patrząc na drugą osobę, jak ją postrzegamy itd. Lekarz podobierał każdego w parze (ja dostałem całkiem fajną dziewczyne 7/10) i kazał opisywać swoje myśli jakie każdemu przebiegają po głowie jak patrzy na drugą osobę. Dość niezręczne i w chuj stresujące, ale jakoś te spierdolenie trzeba przełamywać. Później jeszcze rozmawialiśmy o swoich myślach na temat ludzi których mijamy na ulicy, czy ich oceniamy pozytywnie/negatywnie, czy odczuwamy że też nas oceniają, jakie mamy myśli wobec nich itd. Po wypowiedzeniu swojej tyrady o wiecznie uśmiechniętych, wyglądających tak samo normikach którymi gardzę poczułem ogromną ulgę na sercu, polecam to uczucie (i nie byłem sam z tymi wnioskami bo jeszcze niski chłopak w okularach i chyba z aspergerem mówił podobnie).\nPo 14 odbyły się zajęcia z muzykoterapii. Słuchanie muzyki relaksacyjnej i naśladowanie ruchów instruktorki, godzinka takich szajsów i jesteś fajnie wyciszony oraz zrelaksowany jak po lolku. Serio, choć dla osoby postronnej wyda się to debilne.\nPo odpoczęciu od zajęć postanowiłem trochę pozwiedzać oddział i nawiązać znajomości (głównie z samcami, bo jak zbliże się nawet metr do laski choćby 6/10 to zamieniam się w buraka). Ludziksy jakoś mało gadatliwe, może dlatego że zaczynałem small talk od pytania ile kto siedzi w szpitalu, jakie kto ma odczucia itd. To chyba nie jest najlepsza taktyka, następnym razem zacznę zagajać od pytania o hobby. Co do opisu każdego z pacjentów na oddziale to zrobie osobny wpis jak uzyskam jakieś informacje o każdym. A jeśli chciałbym tak z grubsza oceniać, to w szpitalu są ludzie naprawdę różni. Jest kilku zdepresowanych ulańców, jest jeden liliput emo z kolczykami w uszach, jest dwóch/trzech normikowatych samców 185 cm (jeden operuje zawstydzającym basem), są alternatywki (nieodłączny element każdego psychiatryka) oraz kilka naprawdę pięknych lasek 9/10. Jedna z nich to istna petarda w moim guście – ruda z długimi lokami, wysoka, chudziutka, ma piegi, po prostu insta boner. No ale moje spierdolenie na razie nie pozwala mi podbić, może na czwartkowej imprezie spróbuję.\nCo 2 dni (najczęściej wtorek, czwartek, sobota) wieczorem lub po południu mamy specjalne atrakcje na które głosuje każda z grup (A,B,C). Na tydzień wypadają więc trzy dni z atrakcjami i każda grupka ma jeden slot i między sobą dyskutuje co chciałoby zorganizować (oczywiście nie można wybrać co się chce – do wyboru jest kino, film oglądany na terenie oddziału, muzeum, kręgielnia, teatr, dyskoteka, a chłopaki mi powiedzieli że raz był do wyboru mecz Ległej, ale tylko 3 osoby poszły wtedy bo tylko tyle było zainteresowanych xDDD).\nNo i tym samym dzisiaj mamy seans Avengers Czas Ultrona w specjalnej Sali (chyba do wykładów) co tv 60 cali około i dobrym nagłośnieniem. Nie sądziłem, że takie sprzęty są na terenie tego szpitala. Film oglądałem już ze 2 razy, ale jeszcze raz nie zaszkodzi obejrzeć. Także do jutra mireczki!\nPS. W czwartek może być ciekawy wpis bo mamy dyskotekę bezalkoholową, mogą być dymy..\n+: Dupacabra, roko +97 innych\n@mirekzwirek8: mimo, że nie mam jakichś problemów to fajnie się to czyta. Nie przestawaj pisać tych raportów.\n@mirekzwirek8: historia jak w "Poradniku pozytywnego myslenia"\n#nerwica #depresja #zdrowie #szpital #codziennewpisy #dziennik #naoddzialenerwic #fobiaspoleczna #przegryw pokaż całość\n+: ineedsomecash, Amelie +93 innych\nconti01 7 mies. temu via Android\n@mirekzwirek8 wołaj, ale mam pytanie, jak się tam dostać, długo się na NFZ czeka?


Zlecę ocieplenie poddasza o pow. 180m2 Jankowice - Oferteo.pl\nZlecę ocieplenie poddasza o pow....\nZapytanie ofertowe nr 441023\nZlecę ocieplenie poddasza o pow. 180m2\nMiejsce: Jankowice - powiat oławski, Dolnośląskie\nSzczegóły: ocieplenie poddasza, dach dwuspadowy, dwie lukarny o szer. 4m z każdej strony, wełna Rockwool 18cm i 5cm , stelaż, folia, regipsy, płyty GK\nTermin rozpoczęcia prac: jak najszybszy od 27.11.2013r.\nNr zapytania ofertowego: 441023\n27 lis 16:26\nSucha zabudowa scian i sufitów z płyt GK,GKF,Aqua, przegrody ogniowe, zabudowa kanałów, sufity podwieszane wszystkich typów,montaż ościeżnic stalowych i witryn okiennych, szpachlowanie w Q2 i Q3- pełny system KNAUF. Ostatnie wykonane zlecenia: Uniwersytet RWTH w Aachen - Niemcy / Wydział matematyki, informatyki i kształtowania srodowiska/ WESTARKADEN we Freiburg - Niemcy / Kindergarten / Stan ...\nocieplenie poddasza Oława, regipsy Oława, kafelkowanie cennik Oława, poszukuje podwykonawców Oława, zlecę wykonanie drzwi Oława, wylewki maszynowe Oława, ocieplenie poddasza Dolnośląskie, regipsy Dolnośląskie, kafelkowanie cennik Dolnośląskie, poszukuje podwykonawców Dolnośląskie, zlecę wykonanie drzwi Dolnośląskie, wylewki maszynowe Dolnośląskie, ocieplenie poddasza, regipsy, kafelkowanie cennik, poszukuje podwykonawców, zlecę wykonanie drzwi, wylewki maszynowe\nZlecę wykonanie stelażu, przykręcenie płyt, inne, 180m2\nZlecę wykonanie stelażu wraz z przykręceniem płyt gipsowych i ułożeniem waty. Prace na powierzchni 180m2. Zapewniam...\nSzczegóły: potrzebne grupy szpachlarzy i monterów GK na roboty wykończeniowe, ściany i sufity Powierzchnia: 1000m2 Materiały zapewnia: zlecający Zlecenie dla: kilu firm wykonawczych Termin rozpoczęcia...\nZakres prac: 1. Sufity podwieszane z płyt G-K, ilość - około 350m2. 2. Malowanie tynków wew. - około 1700m2. 3. Wykonanie posadzki przemysłowej - około 230m2. 4. Wykonanie posadzki żywicznej - około...\nZlecę wykonanie sufitów podwieszanych na powierzchni ok. 200m2\nZlecę wykonanie sufitów podwieszanych na powierzchni ok. 200m2. Materiały są kwestią do uzgodnienia. Prace mogą się...\nZlecę wykonanie ganku z płyt poliwęglanowych. Ganek o wymiarach 2,5m x 2m x 2,7m z drzwiami aluminiowymi na krótszej ścianie. Preferowana zabudowa do samodzielnego demontażu w okresie letnim. Termin rozpoczęcia prac możliwy od 25.10.2013r. Proszę...\nProszę o ofertę wykonania izolacji poddasza wełną mineralną plus zabudowa płytami karton-gips. Domek jednorodzinny nowo budowany. Powierzchnia skośna dachu do izolacji około 100m2. Powierzchnia stropu...\nZlecę wykonanie sufitu napinanego i podwieszanego, 15m2\nZlecę wykonanie sufitu napinanego i podwieszanego. Powierzchnia: ok. 15 m2 Informacje dodatkowe: mile widziane własne propozycje...\nZlecę połączenie ze sobą płyt G-K na suficie (pierwsza warstwa składająca się z 16 płyt została już położona) oraz zagipsowanie ich pod malowanie. Sufity są na poddaszu o pow. ok. 70m2. Dach jest dwuspadowy. Termin realizacji zlecenia: jak najszybszy...\nZlecę wykonanie zabudowy G-K poddasza. Do zabudowy powierzchnia około 180m2. Termin...\nZakres zlecenia: wykonanie sufitu podwieszanego, ozdobnej ścianki, półek i innych detali z płyty G-K Powierzchnia prac: ok. 12m2 Materiał dostarczy: Klient termin realizacji: jak najszybszy od 16.10.2013r. Informacje uzupełniające: Ilość m2 nie jest...\nZlecę położenie płyt G-K na poddaszu, dom 120m2\nZakres zlecenia: położenie płyt G-K na poddaszu docieplonym już wełną Powierzchnia użytkowa domu:...\nZakres zlecenia: wykonanie sufitów podwieszanych i ścian G-K z gładzią Wielkość prac: nowy dom o powierzchni...\nRemonty kapitalne domów i mieszkań, płytki, panele , malowanie, szpachlowanie zabudowy GK, kapitalne remonty łazienek. Działamy na terenie wielkopolski. Świadczymy usługi osobom prywatnym...\nNasza firma oferuje państwu usługi z zakresu profesjonalnego kładzenia tynku gipsowego oraz cementowo-wapiennego wewnątrz budynku. Wykonujemy usługi w oparciu o najlepsze materiały takie jak: knauf, baumit, protektor oraz korzystamy wyłącznie z...\nFirma zajmuje sie swiadczeniem usług remontowo budowlanych i wykończeniowych w pełnym zakresie [kompleksowo];w obszarze działania woj.lubelskiego . rodzaj obsługiwanych klientów ;osoby fizyczne jak równiez inwestorzy przemyslowi. firma działa od 8 lat, jest mała i profesionalna . Firma posiada profesionalny sprzęt i narzędzia oraz...\nJesteśmy solidną i rzetelną firmą. Nasza firma świadczy kompleksowe usługi w zakresie budownictwa, począwszy od modernizacji i remontów a skończywszy na stawianiu nowych obiektów. Stosowanie nowych norm i...\nFirma Ogólnobudowlana RABUD Radosław Kowalczyk wykonuje kompleksowe remonty mieszkań: malowanie, szpachlowanie,glazura, terakota, panele podłogowe, hydraulika, elektryka, zabudowy...\nWitam wszystkich inwestorów!Nasza firma prowadzi usługi w zakresie budownictwa,wykończenia domów i mieszkań na terenie województwa Dolnośląskiego!Jak mówi nazwa naszej firmy z nami wybudujesz jak i wyremontujesz swój wymarzony dom od a do z!!Firma nie jest duża ale nie wielkość się liczy lecz efekt i zadowolenie klijenta!Współpracujemy z wieloma hurtowniami...\nElewacja, tynk, tynkowanie wewnątrz i na zewnątrz: tynki strukturalne, tynki dekoracyjne, tynki mozaikowe (żywiczne), tynki sylikatowe, tynki sylikonowe, tynki mineralne, tynki akrylowe, zakładanie kratek wentylacyjnych itp, montaż drobnych instalacji elektrycznych wraz z...\n- PRACE ELEWACYJNO -DOCIEPLENIOWE - DOCIEPLENIA PODDASZY - ZABUDOWA PŁYTAMI G-K - PODWIESZANE SUFITY - WYKONYWANIE PODBITEK - UKŁADANIE...\nwykonam wszelkiego rodzaju roboty zwiazane z...\nWYKAŃCZANIE WNĘTRZ KOMINKI ELEWACJE OGRODZENIA WYSOKA JAKOŚĆ...\nDwu warstwowe położenie gładzi+ malowanie, zabudowa płytami G-K rur wentylacyjnych jak i przewodów...


o tym co w życiu...: Chleb żytni z miodem\nOstatnio długo nas na blogu nie było...\nbrak twórczej weny, brak wiosny która jakoś do nas nie może dotrzeć, przeziębienie dwóch Klusek w jednym czasie to za dużo na jednej czasoprzestrzeni ;)\nAle powoli wracam do sił witalnych, Kluski jeszcze smarkają dalej niż widzą ale walczymy herbatkami naturalnymi - lipa z malinkami i czarny bez z malinkami (być może obfocę je żeby trafiły na bloga)\nPo eksperymentach z mieszankami chlebowymi i chlebami z automatu np. takim, korciło mnie strasznie do zrobienia chleba takiego od początku do końca mojego. Długo mi zeszło ale wreszcie postanowiłam podkasać rękawy i stworzyłam - zakwas.\nNiestety pierwszy chleb to wielki niewypał, a raczej kamień do walki ze złodziejami ;) Nasze zaokienne mewy bardzo się cieszyły gdy cały wylądował na parapecie. Kolejne dokarmianie zakwasu było bardziej udane i chlebek był przepiękny i pyszny. Na święta postanowiłam upiec chleb - do mojej mamy taki na zakwasie z mąki mieszanej, a do teściowej żytni z miodem, który poniżej opisuję.\nChleb bardzo wilgotny, delikatnie słodkawy w smaku pyszny z domowymi wędlinami, które jak co roku wędziliśmy...hmmm mniam\nChleb bardzo długo jest świeży - upiekłam go w piątek, do teściowej wieźliśmy go w niedzielę, jedliśmy jeszcze we wtorek i był bardzo pyszny.\nPotrzebne będą 2 keksówki o rozmiarach 26 x 11\nWykonanie chleba jest rozłożone na etapy [które są rozłożone w czasie, ale wcale nie są pracochłonne], moja propozycja:\nI etap: 12 godzin\nII etap: 8 godzin\nIII etap: 4 godziny\nCiasto właściwe: 4 godziny (lub więcej w zależności od wyrastania)\nPrzepis na żytni chleb z miodem na cieście zakwaszanym:\n* 2-3 łyżki zakwasu z mąki żytniej razowej /zaczątek/\n* 85 g mąki żytniej razowej\n* 85 g mąki żytniej razowej,\n* 110 g wody.\nDo ciasta zakwaszonego z II etapu dodajemy powyższe składniki, mieszamy, odstawiamy przykrywając niezbyt szczelnie bawełnianą ściereczkę - tak by ciasto zakwasowe oddychało.\nPo 4 godzinie, pobieramy 500 g ciasta zakwaszonego z etapu III, resztę możemy pozostawić do następnego wypieku.\nJeśli te 90 g mamy zamiar przechowywać w lodówce dłużej niż jeden dzień, musimy ciasto zakwaszone prowadzić od początku.\n* 600 g mąki żytniej typ 720,\n* 500 g ciasta zakwaszonego z mąki żytniej razowej,\n* 400 g wody,\n* 30 g soli,\n* 2 pełne łyżki miodu.\nWszystkie składniki razem w misce mieszamy.\nWyrabiamy przez 2-3 minuty. Pozostawiamy na chwilę, aby przygotować 2 foremki. Smarujemy, wysypujemy sezamem. Wykładamy ciasto, przykrywamy i czekamy aż urośnie\n(u mnie w pobliżu kaloryfera)\nPieczemy w nagrzanym piekarniku do 230 stopni przez 45-50 minut.\nW trakcie pieczenia, po 15 minutach obniżyłam temperaturę do 210 stopni.\nW połowie pieczenia przykrywamy chleb papierem lub folią, ciasto zawiera miód, więc chleb szybko się przyrumienia. Posypanie chleba grubą warstwą ziaren, również spowolni przypiekanie wierzchniej skórki.\nMy lubimy chleb z mocno rumianą i chrupiącą skórką - więc następnym razem będę piec bez przykrycia.\nSmarujemy chleb przed pieczeniem, posypujemy ziarnem dość grubo, potem znów smarujemy dobrze namoczonym pędzlem, lekko po ziarnach.\nZatem mój etap chlebowy uważam za rozpoczęty ;)\nPrzepis zaczerpnięty od kass\nAutor: Klaudia o 21:37\nBaby-i-love-you 6 kwietnia 2013 22:18\nWygląda pięknie, prawie czuję jak musiał pachnieć... Być może kiedyś zdobędę się na odwagę i zrobię sama ;)\nKlaudia 6 kwietnia 2013 22:28\nPolecam! choć pewnie tak jak u mnie na początku nie obędzie się bez przeciwności losu ;)


Ben 10 000 (Odcinek) | Planeta Ben 10 Wiki | FANDOM powered by Wikia\nBen 10 000 (Odcinek)\nOdcinek 28 - Dziadek obchodzi 60. urodziny. Nagle pojawia się portal, z którego wychodzi dziwnie ubrana postać, porywa Gwen i wchodzi do portalu. Ben zamienia się w Szybciora i rusza za nią. Wszyscy trafiają w przyszłość, bardzo nowoczesną. Dziwnie ubrana postać to Gwen z przyszłości (dwudziestu lat, potrafi czarować), Gwendolyn. Wezwała ona dzieci, by pomogły Benowi z przyszłości (Benowi 10.000). Musi on walczyć z Doktorem Animo. Na dodatek ten odmraża Vilgaxa. Obaj Benowie muszą z nim walczyć, zaś obie Gwen (ta z przyszłości potrafiąca czarować) z Animo. Pomaga im obchodzący 80. urodziny dziadek. Oboje przestępcy zostają pokonani. Okazuje się, że Gwendolyn wezwała Bena i Gwen aby sprawili, by Ben 10.000 nie myślał o obowiązku tylko spędzał więcej czasu jako człowiek i z przyjaciółmi. Dzieci wracają do swoich czasów, na urodziny dziadka.\nZmiany w wyglądzie kosmitów z Omnitrixa Edytuj\nCzteroręki z przyszłości nie różni się niczym od zwykłego Czterorękiego, tyle że z rąk wystają mu ostrzejsze kolce, ma dwa dolne, ostre zęby które wychodzą mu z paszczy, jego koszulka nie ma rękawów, jego palce u stóp są w spodniach, a Omnitrix ma na klatce piersiowej. Wzrost około 4 m.\nSzybcior Bena 10,000 nie różni się od Szybciora zwykłego Bena, z wyjątkiem koloru (jest sepiowaty, a twarz ma niebieską) i podbródka, który u zwykłego Bena jest prosto zakończony, a u tego z przyszłości ostro. Ma też po trzy białe pasy na ramionach. Potrafi skanować. Wzrost około 2,50 m.\nDiamentogłowy 10 000\nDiamentogłowy niczym nie różniący się od kosmity Bena z teraźniejszości, z wyjątkiem ubrania: ma białe spodnie, czarną koszulę oraz czarne buty. Jest też twardszy niż zwykły Diamentogłowy. Wzrost około 2,98 m.\nIskierka Ben z przyszłości zamienia się w niego, Megawatt z Omnitrixa ma jego znak klatce piersiowej.\nKulopłot ten jest taki sam jak u Bena, tyle że ma czarne nogi. Wzrost około 1,87 m.\nDzikopysk taki sam jak ten Bena, z wyjątkiem pasów na grzbiecie i ogonie, oraz wyższego grzbietu. Wzrost około 2 m. Ma dłuższy ogon i przypomina lwa.\nInferno, który oprócz głowy i rąk płonie również na ramionach, oraz jest bardziej umięśniony, jest taki sam jak ten Bena. Wzrost około 2 m.\nMucha jak u Bena, tylko że jest czarna w białe paski, ma większy ogon i nogi, oraz inaczej ułożone, wielkie oczy, a na nich źrenice. Wzrost około 2,50 m.\nBen Tennyson ; Ben 10 000\nGwen Tennyson ; Gwen z przyszłości\nMax Tennyson ; Dziadek Max z przyszłości\nVilgax z przyszłości\nDr.Animo z przyszłości\nObcy z Omnitrixa Edytuj\nUżywane przez Bena 10 000 Edytuj\nPlaneta Ben 10 Wiki jest społecznością FANDOMU TV. Treści są dostępne na licencji CC-BY-SA.


ThermaCuts – Skuteczna broń, która usunie nadmierne kilogramy! – blog-o-wszystkim-co-sie-dzieje\nBez motywu na wiek też twarz nieomal inne kobiety śnimy o uroczej a słabej figurze. Toż aktualnie ona egzystuje przeważnie gwarantem rezultatów w jedzeniu osobistym również zawodowym, Co daleko, jej korzystanie jest pomocą oddawaną onemu układowi, spośród kilku dolegliwościami wynosimy bo do sprawiania tak dlatego, iż nie poleca sobie on spośród nadwyżką. Niestety, wykonywanie diet nierzadko nie przynosi oczekiwanych skutków.\nNiestety egzystujemy w pozostanie w nich doznać, zaś chociażby jeśli uda nam się zlikwidować kilka kilogramów, prawie natychmiast przejmujemy na formie. Co niebezpieczniejsza, po opuszczeniu systemu spośród porządku, któremu egzystował on zainspirowany w okresie utrzymywania kuracje objawia się, iż ubiera on na ważności dużo silnie i w rozwiązanie o armia daleko rzadki aniżeli przed poczęciem diet odchudzającej. Zamiast więc okładać się nowymi wypłatami, które zupełnie nie zabezpieczają nam, że uciekniemy starych błędów, winni z razu postanowić się na użycie spośród dane, jakie tworzy nam preparat ThermaCuts, stanowi on bowiem w stawanie spowodować znacznie pozytywniejszy efekt. ThermaCuts takie dodatek utworzony z świadomością o świadomościach, które wolą nie wyłącznie już również owocnie schudnąć, przecież również uchronić się rezultatu jo-jo jako karze naturalnych terapii odchudzających.\nSpecyfik ten nie jedynie dezynfekuje organizm, a ponadto prowokuje do obniżce tkanki tłuszczowej, na baczność zasługuje i tudzież wtedy, że gwarantuje pewną utratę siły. Jego wprowadzanie ma do złagodzenia zaangażowania braku, natomiast takim jedynym ważna bezproblemowo zedrzeć z naturalnie krytycznym dla diety podjadaniem. ThermaCuts uznany jest ponadto spośród niniejszego, iż wzbudza system prześladowania a wzmacnia wydzielanie serotoniny, uważamy a szereg pozytywnej werwy.\nThermaCuts więc spośród rzetelnością produkt, po jaki powinny zaczerpnąć całe role dające do spalenia nadmiarowych kilogramów, jednak należy również zainteresować się pozostałymi owocami. Samym spośród najczęstszych artykułów kierowanych przez kulturystów istnieje spośród ufnością Probolan 51. Jeśli dochodzisz o aktualnym gdyby uczyć znacznie skuteczniej bieżące stanowi ostatnie rezultat dla Ciebie. Osoby, które nie są rade ze naszego działania seksualnego powinny zająć się Natural XL. Innym suplementem, który umie przestawić doświadczenia fizyczne jest Climax Control. Osoby, które wolą mamić innych naszym śnieżnobiałym uśmiechem powinny zdobyć iBright. Wszyscy wiemy, że jeśli postępuje o rysy toż nikt spośród nas ich nie uniknie. Ważna wprawdzie opóźnić, natomiast chociażby zlikwidować ich tworzenie się dzięki takim produktom jak ImpreSkin.\nAppetite Control Proprietary Blend:; tyrozyna; wywar z naiwnej herbaty 55% EGCG; wywar z nieprzyjemnej pomarańczy 4:1; DoubleAction energy Proprietary Blend:; Kofeina bezwodna; wyciąg z guarany 22%; Blood sugar control Proprietary Blend:; ekstrakt z pieprzu czarnego piperine 95%\nZalecana dawka kosmetyku ThermaCuts do spożycia takie 1 kapsułka raz dziennie podczas sprzątania posiłku. Kapsułkę należy popić wodą.\nPrzeciwwskazaniem stanowi alergię na wolny element produktu ThermaCuts.\nSuplementy kuracji powinny żyć chowane w ton niedostępny dla niedużych dzieci. Przed zatrudnieniem należy skontrolować okres wartości wręczony na zapakowaniu produktu. Nie występować zalecanej dawce do jedzenia w czynie dnia. Suplement kuracje nie widocznie być zażywany jako wymiennik (zamiennik) zróżnicowanej diety. Niezmienna oraz wyodrębniona dieta również świeży bieg współżycia są podstawą zaświadczenia harmonijnego życia organizmu.\nTaneral Pro – Ból to nie kłopot, gdy masz do dyspozycji odpowiedni suplement!


ślubne wkładki \nŚlubne, Wkładki (środki), Koperty, Komunia. Zaproszenia ślubne to wrota do przyszłego, nowego życia młodej pary, przez które wprowadzamy naszych Miłych.\nZaproszenia ślubne. Ręcznie robione. Wkładki do zaproszeń. Zawieszki· Podziękowania· Etykiety na ciasto· Zaproszenia na chrzest.Wkładki do zaproszeń ślubnych to dobry sposób na poinformowanie gości co chcecie dostać w prezencie. Wkładki do zaproszeń ślubnych.SklepŚlubny. net to platforma sklepowa umożliwiająca zakup dodatków i dekoracji weselnych, ślubnych i komunijnych. Sklep jest nastawiony głównie na ręcznie.Produkty w sklepie Latające Lampiony dla kategorii Zaproszenia Ślubne/Wkładki do Zaproszeń, m. In. Wkładka do zaproszenia-11 (kpl. 25 sztuk), Wkładka do. elganckie wkŁadki do zaproszeŃ Ślubnych w kategorii ślubne, dodatki, sprzedaż, oferuje Vocalistka2.Wkładki do zaproszeń-Zaproszenia ślubne i zawiadomienia. Efekt-profesjonalna oprawa uroczystości. Artykuły ślubne (dekoracje kościołów, kwiaty ślubne.Kategoria: wkładki. Opis: Karteczki do zaproszeń ślubnych. Za pomocą oryginalnego wierszyka w kulturalny i zabawny sposób możecie Państwo podsunąć swoim. Wkładki do zaproszeń. Inne produkty: akcesoria weselne-nowość, podziękowania dla rodziców. Niepowtarzalne zaproszenia ślubne i weselne.\nW naszej ofercie znajduje się szeroka gama produktów ślubnych takich jak zaproszenia ślubne, wkładki do zaproszeń, winietki, zawieszki na alkohol czy. Zobacz treść zarchiwizowanej aukcji Allegro-Wkładki/bileciki do zaproszeń ślubnych 4szt/klp.Zaproszenia ślubne z wkładką, kokardą i okładką otwierane do góry. Model: gok; Wymiary: szerokość x wysokość): rozłożone (14, 5cm x 21cm), złożone (14, 5cm x.W tej kategorii znajdziecie Państwo duży wybór wkładek do zaproszeń Ślubnych, zaproszenia na Chrzest oraz Komunię jak i zawiadomienia Ślubne.Znajdziesz tu m. In. Osobna wkładka do zaproszeń/własny tekst. Wkładki do zaproszeń. Szukaj: Strona główna» zaproszenia ślubne» wkŁadki do zaproszeŃ. Zaproszenia Ślubne-Dodatkowa Wkładka-nowoŚci! Tytuł: Zaproszenia Ślubne-Dodatkowa Wkładka-nowoŚci! numer 832997456). Cena: 1, 30 pln.\nZaproszenia ślubne, Tanie zaproszenia na ślub. Prezenty i Albumy ślubne. Wyniki wyszukiwania dla' wkładki do zaproszen' 4 produkt (ów). Razem z projektem zaproszeń ślubnych dobre drukarnie oferują również pełen. Wkładki do zaproszeń to z kolei najbardziej popularny i.Oferujemy Państwu ręcznie robione, niepowtarzalne zaproszenia ślubne, winietki na stół, wkładki do zaproszeń, zawieszki na alkohol, kotyliony.Party Jorge. Oferujemy: Dekoracje weselne, ś¶ lubne, ¶ świetlne i do powieszenia, Ś¶ wieczki urodzinowe, Artykuły karnawałowe, Balony, Opakowania ozdobne. Bielizna ślubna-żelowe wkładki· Panna MłodaBielizna ślubnaWybór sukni ślubnej to dopiero początek długiego procesu mozolnego dobierania strojów i.\nPoniżej znajdują się linki do plików pdf. w których znajdziecie Państwo teksty wkładek ślubnych, weselnych, kart Save The Date. Mogą je Państwo dowolnie.Wkładki do zaproszeń, foldery powitalne, rejestracje, girlandy, dekoracje na. Szarfowe i kwiatowe) do własnego montażu, stickersy ślubne i wiele innych.\nZaproszenia· Zawiadomienia· Podziękowania· Wkładki Do Zaproszeń. Albumy Ślubne. Albumy Ślubne· Aplikacje. Dla Naszych Gości. Zaproszenie ślubne o wymiarach 29, 5cm x 17 cm wraz z wkładką bankietową. Zaproszenie ślubne trzy częściowe o wymiarach 27, 5cm x 16, 5cm wraz z wkładką.\nOdzież obuwie i dodatki ślubne, porównanie cen w sklepach internetowych, najniższe ceny. Wkładka do zaproszenia nr 3. Cena: 0, 25 zł Idź do sklepu»\nWkładka z tekstem i foto do zaproszenia-9. 04. 2009-Przykład wkładki do środka zaproszenia ze zdjęciem pary na kalce technicznej. Ozdobna koperta ślubna z wkładką na życzenia 03 w sklepie marmarart. Istore. Pl Koperta ozdobna ślubna z motywem dwóch złączonych serduszek na.\nButy Ślubne Białe 35; Buty Ślubne Ecru 33. Wkładki żelowe 6. Sortuj po: Newsletter-Buty Ślubne. Aby być powiadamianym o nowych produktach dopisz swój.\nButy Ślubne z paskami. materiaŁ: skÓra naturalna kolor: biaŁy wysokoŚĆ obcasa: 60mm szerokoŚĆ: standart dŁugoŚĆ wkŁadki: 27, 2cm podeszwa: skÓra naturalna.\nDostępnnych jest 9 kolorów obramówki znajdującej się na wkładce ślubnej: Wkładki do zaproszeń ślubnych wykonane są z papierów ozdobnych o gramaturze do. Allegro-największe aukcje internetowe, najniższe ceny! Kup i sprzedaj!\nSprzedam kamizelkę ślubną z musznikiem i wkładką do butonierki. Na kamizelce podany rozmiar 46, wzrost 166-176. Kolor ecru z delikatnymi prążkami.Wkładki do zaproszeń, 25 szt. Symbol: w1 Ten produkt znajduje sie w grupach: Zaproszenia. Cena netto: 7. 13 pln. Cena brutto: 8. 70 pln. Czas dostawy:Zaproszenia ślubne, zaproszenia okolicznościowe, zaproszenia-w naszej ofercie-ekskluzywne zaproszenia ślubne i weselne z Francji Włoch i Belgii. 8045612 661 562 226, Strona główna» Buty damskie» Ślubne, superobuwie. Cholewka: tworzywo sztuczne. Wkładka: skóra naturalna. Obcas: wysokość 5, 5 cm.Zaproszenia ślubne, kolor: kremowy. Zaproszenia ślubne z kopertą, w zestawie wkładka z informacją o przyjęciu oraz zabawny wierszyk. Opakowanie 10 szt.Zaproszenia ślubne i na wesela, zaproszenia ręcznie robione. Kod wzoru: wkladka spec 2 cena brutto: z nadrukiem: 0. 90 zł. Wkładka spec 2 a.\nStudio Olga poznań to doświadczona firma zajmująca się sprzedażą kart okolicznościowych. Oferujemy karty menu, listy prezentów, zaproszenia.\nZaproszenia ślubne. Rozmiar 10 cm x 17 cm. w komplecie wkładka z informacją o przyjęciu weselnym, prośbą o potwierdzenie przybycia oraz koperta. . Aukcja nr: 1366567639, wystawiona przez: pphu_ rico, w kategorii: AllegroOdzież, Obuwie, DodatkiŚlubGalanteria papierniczaZaproszenia.Art Design oferujemy: zaproszenia ślubne, zaproszenia weselne, dodatki ślubne. Zaproszenie z kopertą, wkładka, dwie winietki stołowe oraz menu z kopertą.. Doskonałe na uroczystości slubne, sylwestra, studniówki, bale a także do. 35= 23, 50 cm (rozmiar wkładki). 36= 24, 00 cm (rozmiar wkładki). Wkładki do obuwia-Producent komfortowych wkładek, elementów do obuwia. Sklep internetowy oferuje obuwie damskie ślubne, wieczorowe.Dobrze dopasowujące się do biustu i zgrabnie wyglądające pod kreacją ślubną. Dzięki wyjmowanej wkładce push-up i odpinanym ramiączkom bardotka jest bardzo.\nProducent zaproszeń ślubnych, okolicznościowych i rodzinnych. Na zdjęciach wkładki dopasowane rozmiarem do zaproszeń" magnackich" Możliwe inne wymiary.\nWkładki do zaproszeń ślubnych, ręcznie robione: w kolorystyce: czerwony+ ecru, żółty marmurek+ ecru lub złoty perłowy+ ecru (papier czerwony. Zaproszenia ślubne w Wesele i Ślub-zorganizuj z nami Wesele-Ślub, suknie ślubne, zaproszenia ślubne, zdjęcia ślubne, dekoracje ślubne, moda ślubna,. Drugi nadruk (okładka, druga strona wkładki kartki. Zaproszenia Ślubne: w naszej ofercie bogaty wybór zaproszeń i zawiadomień na ślub i.Zaproszenia Warszawa, Slubne Firmowe Kartki Swiateczne Noworoczne. w środku wkładka z gładkiego papieru w kolorze kości słoniowej. 4. 00 zł.Wkładki do butów, doskonałe do każdego rodzaju obuwia oraz na każdą porę roku. Do przeglądania zdjęć ślubnych i weselnych wracamy setki razy.ZamÓw szybko-zaproszenia slubne gratis! Promocje» Ankieta» Nowości» Cennik» Warto przeczytać» Relacje z targów» Zanim zamówisz» Zadaj pytanie.Opis: Śliczne, oryginalne białe buty ślubne, wyszywane. Ozdobione na około falbanką. dł. Wkładki 25cm, wysokość obcasa 5, 5cm, Środek obuwia jest skórzany.Zaproszenia Ślubne, Wkładki (środki), Koperty, Komunia. Do zaproszenia pasuje idealnie winietka dostępna w zakładce ślubne dodatki. Zaproszenia Ślubne-kolekcja retro. parametry kolekcji retro zaproszenia z wkŁadkĄ: format jednostronnie drukowanej wkŁadki-9 cm na 9 cm.\nAleja Artystów-Ślubne-Wkładka z tekstem zaproszenia oraz koperta w kolorze kremowym. Wkładka kremowa. Nadruk oraz koperta zawarta w cenie.\nNa zewnętrznej części wkładki nadrukowano motyw wiązanki ślubnej w kolorze sepi. Rozmiar wkładki 315 x 155 mm, natomiast zaproszenia po złożeniu: 160 x 160.\nślubne suknie-komis rzeszow\nślubne bukiety róże atłas\nślubne ozdoby do wlosów\nślubne ryłko 39\nślubne suknie katowice\nślubne obrazki do sciągniecia\nślubne prezenty chwyty