"1918. Zapomniana granica" w Poznaniu - Aktualności - Info - Poznan.pl\n"1918. Zapomniana granica" w Poznaniu\n"Styl narodowy czy modernizm? Architektura dwudziestolecia międzywojennego w Poznaniu i we Frankfurcie nad Odrą" - to tytuł wystawy, jaką od 7 listopada można oglądać na Wolnym Dziedzińcu Urzędu Miasta Poznania. Ekspozycja prezentowana jest w przystosowanym do zwiedzania kontenerze, który będzie podróżować po Wielkopolsce i Brandenburgii.\nWystawę będzie można oglądać do 23 listopada na Wolnym Dziedzińcu Urzędu Miasta Poznania\nWystawa, na której można zobaczyć fotografie architektury okresu międzywojennego z Poznania i Frankfurtu nad Odrą, organizowana jest z okazji 15-lecia współpracy między regionami Wielkopolski i Branderburgii. Jej kuratorami są Uwe Rada, niemiecki publicysta i dr Szymon Piotr Kubiak, kierownik Działu Sztuki Europejskiej 1800-1945 Muzeum Narodowego w Szczecinie.\n- Rok 2018 to rok pamięci w wymiarze europejskim - mówi Magdalena Antoniewicz, koordynatorka projektu "1918. Zapomniana granica" i pełnomocniczka ds. partnerstwa Kraju Związkowego Brandenburgia na Wielkopolskę. - W Niemczech wspomina się zakończenie pierwszej wojny światowej i rewolucję listopadową. W Polsce natomiast obchodzimy setną rocznicę odzyskania niepodległości i odrodzenia się państwa polskiego po 123 latach zaborów. Ważne jest, aby ocalić historię od zapomnienia i stworzyć przestrzeń do dyskusji w środowisku wielokulturowym.\nWystawa przyjechała do Poznania z Frankfurtu nad Odrą, gdzie była prezentowana od 18 października. W stolicy Wielkopolski będzie można ją oglądać do 23 listopada na Wolnym Dziedzińcu Urzędu Miasta Poznania. Następnie pojedzie do Słubic, gdzie od 27 listopada będzie dostępna przy Bibliotece Collegium Polonicum.\n- Myślę, że nie ma lepszego miejsca w naszym mieście na otwarcie tej wyjątkowej wystawy - podkreśla Jacek Jaśkowiak, prezydent Poznania. - Rok 2018 jest wyjątkowym rokiem jubileuszowym, za kilka dni będziemy obchodzić setną rocznicę odrodzenia się naszej ojczyzny na mapie Europy. To doskonały moment, by przyjrzeć się historii roku 1918 i procesowi kształtowania się granicy między Polską i Niemcami, a także relacjom między naszymi narodami. Wystawa prezentuje międzywojenne budownictwo, które stało się symbolem przynależności narodowej po obu stronach nowej granicy.\nEkspozycja jest częścią projektu "1918. Zapomniana granica", którego celem jest ponowne odkrycie, zbadanie i przybliżenie przebiegu polsko-niemieckiej granicy. Dziś popadła ona w dużej mierze w zapomnienie. Dzięki projektowi to miejsce wspomnień ma znów zostać przywrócone pamięci poprzez spotkania, wystawy, publikacje, podróż studyjną i międzynarodową konferencję.\n- Wraz z odzyskaniem przez Polskę niepodległości i wytyczeniem granicy z Niemcami, Frankfurt nad Odrą stracił swoje gospodarcze zaplecze - wyjaśnia Darius Müller, dyrektor Zamku Trebnitz, w którym wystawa prezentowana była we wrześniu tego roku. - W celu zrekompensowania tej straty Wschodnia Dyrekcja Kolei Rzeszy została przeniesiona nad Odrę, a Martin Kießling wraz z Osiedlem Wschodniomarchijskim (dziś Paulinenhofsiedlung) i innymi budynkami wywarł wielki wpływ na architekturę dwudziestolecia międzywojennego. W Poznaniu architekci, jak np. Adam Ballenstedt, poszukiwali nowego, polskiego języka architektury. Nowa granica zmusiła także architektów do swoistych wyznań narodowych. Jednocześnie na płaszczyźnie zawodowej pozostawali oni przez cały czas w transgranicznym kontakcie.\nW czerwcu 2018 r. odbyła się wyprawa badawcza w celu zmapowania przebiegu granicy i poddania jej cyfrowej dokumentacji. Rezultaty badań przedstawione zostały podczas wystaw fotografii pt.: "Wzdłuż zapomnianej granicy. Od Górnego Śląska po Bałtyk". Dzięki współpracy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i Uniwersytetu Europejskiego Viadrina we Frankfurcie nad Odrą prof.dr Dagmara Jajeśniak-Quast oraz dr Ewa Bagłajewska zorganizowały w Centrum Interdyscyplinarnych Badań o Polsce seminarium "Zapomniana granica". Studenci prowadzili blog, a na zakończenie tej części projektu wydany został przewodnik.\nKolejnym celem projektu było ponowne odkrycie architektury międzywojennej we Frankfurcie nad Odrą i w Poznaniu oraz opracowanie historii jej powstania w kontekście wyznaczenia nowej granicy między Polską a Niemcami. Do badań dołączyli badacze z Uniwersytetu Artystycznego, Politechniki Poznańskiej i Uniwersytetu im. A. Mickiewicza. Efektem jest dwujęzyczna wystawa, którą od dziś można oglądać w Poznaniu.\n- Granica ta uosabia wiele aspektów, jest wyrazem i symbolem trudnego sąsiedztwa dla obu krajów w okresie dwudziestolecia międzywojennego naznaczonym powstaniami i plebiscytami - mówi Uwe Rada, niemiecki publicysta. - Ponadto miała ona duży wpływ na życie codzienne, badania naukowe oraz poszukiwania narodowej architektury po jej obu stronach, np. w Poznaniu czy Frankfurcie nad Odrą. Warto się nad nią pochylić, gdyż zdążyliśmy się już przyzwyczaić, by jako początek polsko-niemieckiego sąsiedztwa postrzegać rok 1945. Przez co jednak zbyt płytko zgłębiamy historię. Dopiero gdy spojrzymy wstecz na minione 100 lat, uzmysłowimy sobie, jak wielkim cudem jest to, że Polska i Niemcy pielęgnują dziś owocne sąsiedztwo w Europie.\nProjekt obejmuje także wiele innych wydarzeń. Wśród nich są m.in. prezentacje książek: "Zapomniana granica. Polsko-niemiecka podróż w poszukiwaniu śladów od Górnego Śląska po Bałtyk", "Wielka szansa. Architektura we Frankfurcie nad Odrą w czasach Republiki Weimarskiej" oraz wykład: "Między modernizmem a architekturą narodową. Projekty architektoniczne i urbanistyczne w Poznaniu i Frankfurcie nad Odrą w dwudziestoleciu międzywojennym".\n30 listopada w Poznaniu otwarta zostanie kolejna polsko-niemiecka wystawa fotografii "W kierunku modernizmu. Architektura lat dwudziestych w Poznaniu i we Frankfurcie nad Odrą". Ekspozycja jest kontynuacją współpracy pełnomocniczki ds. partnerstwa Kraju Związkowego Brandenburgia na Wielkopolskę z Centrum Kultury Zamek.\nProjekt jest objęty honorowym patronatem Prezydenta miasta Poznania, patronatem Premiera Kraju Związkowego Brandenburgia, Marszałka Województwa Wielkopolskiego, honorowym patronatem Nadburmistrza Frankfurtu nad Odrą i Burmistrza Słubic.


Endometrioza - BodyMove Warszawa\nHome > Endometrioza\nWystępowanie bardzo silnego bólu menstruacyjnego, ból odczuwany w trakcie stosunku płciowego jak również trudności z zajściem w ciążę mogą być objawami endometriozy.\nsilny ból menstruacyjny występujący w trakcie, przed lub/i po wystąpieniu krwawienia;\nból miesiączkowy zlokalizowany być może w dole brzucha, ale również w dole pleców w okolicy\nbardzo często występuje nasilony PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego);\nSzacuje się, że choroba dotyka 7-15% kobiet w wieku rozrodczym i nieleczona może prowadzić do niepłodności. Nie występuje w okresie postmenopauzalnym ani przedpokwitaniowym.\nMianem endometrium określa się błonę śluzową wyściełającą macicę od wewnątrz. Jest to tkanka ulegająca zgrubieniu w odpowiedzi na stymulację hormonalną w trakcie cyklu menstruacyjnego. Jeśli nie dojdzie do zagnieżdżenia się w niej zapłodnionej komórki jajowej ulega ona złuszczeniu i pojawia się krwawienie miesięczne.\nEndometrioza, zwana inaczej gruczolistością zewnętrzną, charakteryzuje się rozrostem błony śluzowej macicy (endometrium) poza jamę macicy. Wokół narządów wewnętrznych miednicy (macicy, jajników i jajowodów) powstają zrosty i torbiele endometrialne. Najczęściej rozrost endometrium występuje w obrębie otrzewnej wyścielającej jamę miednicy. W trakcie cyklu menstruacyjnego krew wydostaje się poza macicę do otrzewnej, co prowadzi do wytworzenia tam tkanki bliznowatej. Ta nieelastyczna tkanka powoduje zmniejszenie ruchomości narządów znajdujących się w jej bezpośrednim otoczeniu i może powodować m.in. niedrożność jajowodów i uniemożliwić tym samym zajście w ciążę.\nZrosty mogą obejmować również sąsiadujące z macicą narządy: pęcherz i odbytnicę. Objawami rzadziej występującymi, ale możliwymi będzie w tym przypadku ból w trakcie oddawania moczu lub krwiomocz lub ból w trakcie defekacji.\nEndometrioza jest chorobą postępującą. Do przyczyn jej występowania należą:\nregurgitacja – „wsteczna menstruacja” – komórki endometrium poprzez jajowód cofają się do jamy otrzewnej (istnieje hipoteza, że krwawienie wsteczne występuje u wszystkich kobiet, jednak z nieznanych przyczyn nie u wszystkich rozwinie się endometrioza);\nimplantacja – przeniesienie komórek endometrium następuje w trakcie zabiegu operacyjnego lub cięcia cesarskiego;\nrozsiew – w rzadkich przypadkach komórki endometrium mogą za pośrednictwem naczyń krwionośnych lub limfatycznych dotrzeć do daleko położonych narządów (mózg, płuca, gałki oczne);\nBrak równowagi hormonalnej i nadmiar estrogenów może prowadzić do rozwoju endometriozy. Kobiety których siostry lub matki dotknięte są tym schorzeniem częściej są narażone na jego wystąpienie.\nNiekiedy endometrioza może przebiegać bezobjawowo i zostać wykryta przypadkowo przy operacji laparoskopowej w obrębie jamy brzusznej. Do rzadkich objawów należą też plamienia lub krwawienia acykliczne, krwotoki miesięczne, krwiomocz, plamienia kontaktowe lub krwawienia z układu pokarmowego. Do ustalenia diagnozy należy wykonać badanie laparoskopowe z biopsją lub nieinwazyjne badanie obrazowe (USG,MRI).\nLeczenie endometriozy obejmuje operacyjne usunięcie występujących już zrostów i torbieli endometrialnych laserem bądź diatermią. Stosuje się również suplementację hormonalną mającą na celu ograniczenie krwawienia z ognisk endometrium i zmniejszenie dolegliwości bólowych związanych z cyklem menstruacyjnym.\nZwiększenie ruchomości narządów bezpośrednio można uzyskać stosując manualne techniki osteopatyczne odpowiednio na macicę, jajniki i pęcherz moczowy. Techniki te mają zastosowanie na każdym etapie rozwoju endometriozy i mogą w znaczącym stopniu podnieść jakość życia pacjentki dotkniętej tym problemem jak również zwiększyć jej szanse na zajście w ciążę.\nLeczenie osteopatyczne jest skuteczne, bezbolesne i nieobciążone ryzykiem powikłań. Terapia zawsze jest dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjentki i stanowi wartość dodaną w holistycznym modelu leczenia endometriozy.\nTechniki osteopatyczne nie tylko zwiększają ruchomość macicy i narządów położonych w jej sąsiedztwie. Poprzez pracę pośrednio na układzie nerwowym zwiększa się też ich ukrwienie i drenaż płynów co dodatkowo wspomaga powrót do równowagi hormonalnej, zmniejsza dolegliwości bólowe w trakcie menstruacji jak i sprzyja zajściu w ciążę. Praca na dnie miednicy zwiększa elastyczność tkanek podpierających macicę i tym samym też wspomaga jej ruchomość i lepsze ukrwienie. Dodatkowo stosując techniki osteopatyczne na kość krzyżową i kości miednicy można bezpośrednio wpływać na napięcie tkanek zawieszonych w miednicy i w ten sposób wpływać na poprawę funkcji narządów znajdujących się w niej.\nKażde leczenie osteopatyczne poprzedza dokładne badanie pacjentki nie tylko pod kątem ginekologicznym. Przeprowadza się szczegółowy wywiad chorobowy, tak żeby ustalić przyczynę dolegliwości i opracować optymalny i indywidualny program leczenia. Ocenia się też postawę ciała i napięcie tkanek problematycznej okolicy. Niekiedy występują wskazania do rozszerzenia leczenia również na inne układy i części ciała. Skuteczne w leczeniu problemów natury ginekologicznej bywają techniki kranio-sakralne, które poza działaniem miejscowym wykazują działanie ogólnoustrojowe zmniejszające pobudliwość układu współczulnego, który jest odpowiedzialny za reakcje stresowe i u wielu pacjentów wymaga znormalizowania.\nPod koniec każdej wizyty terapeuta omawia z pacjentem plan dalszego leczenia. Niekiedy wskazana jest niewielka zmiana diety lub włączenie suplementacji, tak by efekty były optymalne i trwałe. Część pacjentów odniesie korzyść wykonując konkretne ćwiczenia lub włączając pewne aktywności fizyczne do swojego planu dnia. Każdy pacjent jest inny dlatego program leczenia będzie się u każdego różnił. Nie ma jednej recepty na żadne schorzenie a w przypadku endometriozy do tematu należy tym bardziej podejść od wielu stron i holistycznie.


Rozstanie ze stylem...czyli krótki poradnik napisany po babsku. | naTemat.pl\nTrudno powiedzieć, jaka jest recepta na rozstanie z mężczyzną, co kobieta powinna nosić, co jeść i gdzie bywać, żeby poczuć się lepiej i zacząć wszystko od nowa. Jedno jest pewne, to doskonały czas na przekraczanie granic do tej pory uznanych za bezpieczne, sprawdzone, niemal święte...\nOkazuje się, że chaos jaki panuje w głowie kobiety przechodzącej radykalne zmiany w życiu, może mieć pozytywny wpływ na wybór garderoby. Nagle zupełnie od tak, wybieramy ubrania szybko bez ładu i składu, ale z przekonaniem, że musi być dobrze. Bo od tego w dużym stopniu zależy, czy nasz dzień będzie udany. Tym samym jesteśmy bardziej spontaniczne i skore do improwizacji. Może stąd biorą się słowa znajomych: „to rozstanie Ci sprzyja, wyglądasz świetnie” itp. Nawet jeśli to po części jedynie opinie ku pokrzepieniu serc, warto iść tym tropem:)\nDlatego obecny sezon FW2012/13 przefiltrowałam zupełnie inaczej niż do tej pory. Jak na mnie trochę na wspak. Do tej pory przeglądając najnowsze kolekcje ready to wear analizowałam w pierwszej kolejności, co mi się podoba i czy jest zgodne z moim poczuciem stylu, oraz jak mogę wykorzystać pokazane na wybiegach trendy i wkomponować je w mój od wielu lat sprawdzony wizerunek (znowu wracamy do zachowawczości i bezpieczeństwa, które przemycamy bardzo często w codziennym looku). Tym razem nie szukałam trendów, tylko smaczków, trochę wyalienowanych i niedocenionych kolekcji, które na pierwszy rzut oka (jak na polski gust) są udziwnione i niepopularne w formie, ale jednocześnie pełne wolności i dynamizmu... Bo przecież rozstanie to najlepszy czas na opróżnienie szafy i spojrzenie na siebie z innej perspektywy.\nJeśli chcesz rozstać się ze swoim nudnym stylem, po pierwsze warto wyrzucić z szafy to, co było przez lata naszym bezpiecznym basic i traktowałyśmy te rzeczy jak drugą skórę. Najwyższy czas poszukać nowego kombinezonu. Aaa, jeden szczegół - nie jestem zwolenniczką wyrzucania butów, nawet jeśli źle się kojarzą:) Jeśli już sama z siebie z przyjemności wybrałaś się do sklepu, sięgaj po to, na co nigdy nie zwróciłabyś uwagi i mierz, mierz dopóki nie poczujesz, że masz dość:) Może się okazać, że wełniany sweter zostanie zastąpiony żakietem, a wytarte dżinsy stylowymi legginsami. A ty, zaskakując samą siebie, poczujesz się w nich komfortowo.\nNie bój się eksperymentów z kolorem, psychologowie twierdzą, że to właśnie on ma największy wpływ na nasze samopoczucie. Może to dobry czas, żeby szarość zastąpić zielenią czy burgundem?\nOd lewej wybrane sylwetki z kolekcji: Giambattista Valli (Fall 2012 Couture), Balenciaga (Fall 2012 Ready-to-Wear), Marni (Fall 2012 Ready-to-Wear), Isabel Marant (Fall 2012 Ready-to-Wear), Marc by Marc Jacobs (Fall 2012 Ready-to-Wear), Dsquared2 (Fall 20•www.style.com\nSmaczki tego sezonu\nA teraz to, do czego zmierzałam od samego początku, kolekcje FW2012/13 dla odważnych ale jednocześnie pełne energii i wolności. Czyli idealne dla kobiet po przejściach.\nW tym sezonie zachwycili mnie: Balenciaga, Marc by Marc Jacobs , Isabel Marant, Marni. Może będą dla Was inspiracją? Dla mnie są...


Zestaw do prania i impregnacji odzieży Grangers Performance Wash&Performance Repel Plus - Sklep górski Paker.pl\nZestaw dwóch produktów do pełnej pielęgnacji odzieży turystycznej. Performance Wash służy do czyszczenia każdej odzieży, w tym membranowej a Performance Repel Plus w atomizerze impregnuje odzież z membranami.\nZestaw dwóch produktów do pełnej pielęgnacji odzieży membranowej. Płyn Grangersa Performance Wash nadaje się do prania odzieży z membraną, polarów, bielizny syntetycznej i akcesoriów a płyn Performance Repel Plus zamknięty w butelce z atomizerem skutecznie impregnuje zewnętrzne powłoki kurtek i spodni z membranami.\nUniwersalny płyn ( 300 ml ) do prania każdej odzieży turystycznej i sportowej. Usuwa zabrudzenia i nieprzyjemne zapachy. Użyty do pielęgnacji ubrań, przywraca im pierwotne właściwości: świeży wygląd, oddychalność i termoizolacyjność. Jest skuteczny już przy niskiej temperaturze prania – od 30˚C.\nUniwersalny płyn ( 275 ml ) w atomizerze do impregnowania odzieży turystycznej. Zalecany do odzieży Gore-Tex®, eVent® oraz innych wodoodpornych i oddychających tkanin. Przywraca oryginalne wykończenie odzieży - impregnację. Zachowuje i ułatwia maksymalną oddychalność impregnowanej odzieży. Unikalna, nowa formuła APT na bazie wody, bez fluorokarbonów. Formuła APT jest ekologiczna, przyjazna środowisku i maksymalnie skuteczna w nadaniu impregnowanej odzieży zewnętrznej wodoodporności. Do uaktywnienia impregnatu nie potrzeba obróbki cieplnej w trakcie suszenia odzieży.


Iwan Czaj. Zapomniana herbata wraca do łask! - KobietaMag.pl\nKarolina Wysocka, 21 sierpnia 2020\nIwan Czaj to niezwykły napój przygotowywany z liści wierzbówki kiprzycy. Dawniej był niezwykle ceniony ze względu na swoje właściwości detoksykacyjne, przeciwzapalne i przeciwbólowe, później nieco o nim zapomniano. Pamiętano o nietypowej herbacie jedynie w Rosji, na Ukrainie oraz w niektórych regionach województwa podkarpackiego. Dziś niezwykły napój znów wraca do łask!\nfot. 𝕯𝖆𝖗𝖎𝖆 𝓖𝓾𝓭𝓸𝓼𝓱𝓷𝓲𝓴𝓸𝓿𝓪 Unsplash.com\nIwan Czaj: zapomniana „rosyjska herbata” wraca do łask\nIwan Czaj niekiedy nazywany jest „rosyjską herbatą”, gdyż to właśnie tam pije się go najczęściej. W dawnych czasach w krajach słowiańskich cieszył się sporym zainteresowaniem i powstało o nim wiele legend. Podobno pierwsze wzmianki pisemne o niezwykłym napoju pojawiły się już w XII wieku.\nHerbatę pili ze smakiem zarówno prości ludzie, jak i arystokracja. W XIX wieku napar był tak bardzo popularny, że chętnie kupowali go Anglicy. Podobno „Russian tea” była drugim towarem eksportowym carskiej Rosji, tuż po rabarbarze.\nEuropejczycy kochali ten smak! Sukces herbaty przeszkadzał jednak plantatorom w Indiach, rozpuszczono więc plotę, że Iwan Czaj jest szkodliwy dla zdrowia. Z czasem napar zaczął tracić na popularności, jednak dziś za sprawą mody na dzikie rośliny, znów wraca do łask! Coraz częściej pojawia się w internetowych i stacjonarnych sklepach zielarskich. Czym jest tajemniczy Iwan Czaj? Jakie ma właściwości?\nRosyjska herbata: napar mocy\nIwan Czaj zawiera więcej witaminy C niż cytryna. Napar bogaty jest także w białko, garbniki, bioflawonoidy, pektyny, żelazo, miedź oraz mangan. Napój zaleca się na wzmocnienie odporności i leczenie infekcji. Herbata ma też właściwości oczyszczające, pomaga w leczeniu zatruć oraz chorób skórnych (trądzik, wypryski, pokrzywka, łojotok, łuszczyca, łupież). Prócz tego napój ma silne działanie przeciwzapalne, wzmacnia włosy, pomaga likwidować skutki przejedzenia oraz nadużywania alkoholu.\nWpływa korzystnie na układ hormonalny, moczowy i immunologicznym. Pomaga także się zrelaksować, odprężyć, działa nasennie. Uchodzi za skuteczne remedium na bóle głowy, nadciśnienie, obrzęki i problemy z jelitami. Podobno działa także jako afrodyzjak.\nIwan Czaj: parzenie i smak\n1 łyżeczkę liści zioła zalać szklanką gorącej wody, parzyć 1—15 minut. Do herbaty można dodać miód, konfiturę lub cytrynę. Po zaparzeniu kolorem i aromatem przypomina nieco czarną herbatę. Smak napoju jest lekko cierpki, miodowy, kwiatowy.\nPiłyście kiedyś napar z wierzbówki kiprzycy? Koniecznie dajcie nam znać w komentarzach!\nInstagramowe konta wielbicieli kulinarnych ciekawostek i zdrowego stylu życia opanowały ostatnio zdjęcia naparu o tak niezwykłej niebieskiej barwie, że patrząc na niego łatwo powrócić pamięcią do czasów dzieciństwa, kiedy to malując akwarelowe niebo na plastyce\nJaworka 17 czerwca 2018 18:42\nNiestety nigdy nie piłam i pierwszy raz o takiej herbacie słyszę . Zioła mają swoja moc i na pewno warto je pić a przynajmniej od czasu do czasu zdobić sobie kurację. Będzie to z korzyścią dla zdrowia\njanka1312 17 czerwca 2018 23:42\nuwielbiam wszelkie herbaty, zawsze mam w domu sporo różnych na wszelkie dolegliwości\nTheSzmidka 18 czerwca 2018 08:03\nGdzie można kupić tą herbatę?\nJ 18 czerwca 2018 08:53\nnigdzie jej nie widziałam\nKasha 11 marca 2019 12:01\nJa kupiłam podczas pobytu na Ukrainie. Poleciła mi koleżanka podkreślając, że ta herbata posiada mega moc. Ona się zna, wie o czym mówi, więc jej też przywiozłam. Zaczęłam dopiero pić, więc właściwości jeszcze nie poznałam, a smak jest bardzo przyjemny.\nGrażyna 7 kwietnia 2019 20:55\nWłaśnie kupiłam wierzbówkę na Kaziukach w skansenie w Ochli pod Zieloną Górą,herbata jest pyszna,a ponieważ wierzbówka rośnie w mojej okolicy myślę ,że sama zacznę ją robić\nLolek 8 lipca 2019 06:42\nBardzo dobra herbata próbowałem ja w Sokółce u brata teściów sami nazbierali i wysuszyli\nzadowolony 20 sierpnia 2019 19:33\nŚwietna herbata, piję ją od dłuższego czasu. Znalazłem ją w Białymstoku w sklepie Macierzanka. Jest przyjemniejsza w smaku od większości zwykłych herbat. Nie wiem czy to jej zasługa czy też przypadek, ale dość częste poprzednio bóle głowy i problemy ze snem zniknęły po tym jak zacząłem dość regularne jej spożywanie.\nCzuję się po prostu super.\nBarbara 26 sierpnia 2019 14:40\nŚwietna , zwłaszcza z rokitnikiem. Też jestem z Białegostoku i dzięki poprzedniej opinii pana Zadowolonego udałam się do tego sklepu- Macierzanka i trafiłam akurat na degustację, jestem zadowolona, bo planowałam zakupić wersję klasyczną ale finalnie zakupiłam z macierzanką (ekstra na wieczór) i z rokitnikiem- wersja z torebką piramidką szczególnie przypadła mi do gustu. Ciekawa jestem efektów, bo piję ją od miesiąca. Polecam\nBiomedka 23 sierpnia 2020 12:44\nPierwsze słyszę o takiej herbacie. Piękne płatki ma ta roślina. 😉\nStrona główna → Zdrowie → Iwan Czaj. Starosłowiańska herbata pełna leczniczej mocy!


Kogo Wspieramy -\nPrzy Dolnośląskim Centrum Onkologii opieka paliatywna działa od 1993 r. Zespół ponad 30 pracowników: lekarzy, pielęgniarek, psychologów, fizjoterapeutów, pracowników socjalnych i 60 wolontariuszy obejmuje rocznie opieką Hospicjum Domowego i Poradni Medycyny Paliatywnej ponad 1000 pacjentów z terenu Wrocławia.\nOprócz opieki medycznej, psychologicznej i duchowej, dzięki funduszom zgromadzonym przez organizowanie akcji charytatywnych, mogliśmy wyposażyć wypożyczalnię sprzętu medycznego, wspomagać najbardziej potrzebujących w zakupie leków, opatrunków, odżywek. Zebrane fundusze służą także dzieciom z rodzin pacjentów i dzieciom osieroconym, które, z okazji Świąt obdarowujemy paczkami.\nHospicjum Świętego Jana Bożego jest prowadzone przez Zakon Bonifratrów, którego szczególnym zadaniem jest okazywanie gościnności czyli szpitalnictwa (od łac. hospitalitas). Jest to jedyna placówka stacjonarnej opieki paliatywnej we Wrocławiu; obecnie dysponuje 31 łóżkami. Działalność hospicjum jest realizowana dzięki kontraktowi z Narodowym Funduszem Zdrowia i dotacji miejskiej. Przyjmowanie dodatkowych pacjentów, zakup sprzętu medycznego czy opatrunków specjalistycznych są możliwe-tak jak w innych tego typu placówkach- dzięki wsparciu Ludzi Dobrej Woli dokonywanemu poprzez Fundację Hospicyjną czy też bezpośrednio np. w ramach listopadowej kwesty na cmentarzach.\nDo hospicjum trafiają pacjenci w zaawansowanym stadium choroby (najczęściej choroby nowotworowej), gdy nie jest już możliwe jej wyleczenie (tzw. leczenie przyczynowe), natomiast możliwe jest uśmierzanie dolegliwości związanych z chorobą (tzw. leczenie objawowe). Opieka hospicyjna jest więc ukierunkowana na zapewnienie pacjentowi optymalnego komfortu poprzez wyeliminowanie lub maksymalne złagodzenie bólu, wsparcie psychologiczne i duchowe, leczenie ran, utrzymanie właściwej higieny. Choć dla każdego z nas najwłaściwszym miejscem do przeżywania umierania i ciężkiej choroby są nasze domy (z ewentualnym wsparciem hospicjum domowego), to zdarzają się sytuacje, w których osoba terminalnie chora może uzyskać właściwą opiekę jedynie w hospicjum stacjonarnym.\nTak dzieje się w przypadku obecności bardzo silnego bólu, występowania dolegliwości wymagających stosowania specjalistycznego sprzętu, częstych zmian leczenia farmakologicznego, konieczności całodobowego nadzoru czy różnorodnych względów socjalnych. Hospicjum Bonifratrów stara się odpowiadać na te potrzeby dzięki fachowemu zespołowi złożonemu z lekarzy, pielęgniarek, rehabilitantów opiekunów medycznych, kapelana, psychologów, terapeutów zajęciowych oraz wolontariuszy. Wolontariusze w bardzo różnorodny sposób wspierają pacjentów hospicjum – zarówno bezpośrednio: przez obecność, rozmowę i pomoc w codziennych czynnościach, jak i poprzez przygotowywanie koncertów, pikników w ogrodzie czy pozyskiwanie wsparcia finansowego.\nHospicjum Świętego Jana Bożego działa przy ul. Poświęckiej 8 A we Wrocławiu już od 2000 roku; od roku 2015 roku wchodzi w skład Bonifraterskiego Centrum Zdrowia Sp. z o. o. (bowiem szpitale bonifraterskie działają w takiej formie prawnej). Bracia Bonifratrzy mają nadzieję, że w najbliższych latach uda się poprawić warunki lokalowe i zwiększyć ilość miejsc w hospicjum. A celem tych działań jest to by wszyscy potrzebujący mogli przeżyć jak najłagodniej szczególny okres życia jakim jest umieranie.\nXVII Światowy Dzień Chorego stał się dniem inaugurującym istnienie pierwszego na Litwie hospicjum, które przyjęło nazwę „Hospicjum błogosławionego ks. Michała Sopoćki”.\nDom Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego stał się w tym wyjątkowym dniu – 11.02.2009 r., miejscem spotkania ludzi o szerokich umysłach i sercach, którzy reprezentowali różne środowiska – duchowieństwo, przedstawicieli różnych wyznań i zawodów, świat mediów, biznesu, polityki, studentów), razem ponad 100 osób, które zjednoczył temat cierpienia, choroby i formy niesienia pomocy osobom umierającym.\nPodczas zorganizowanej przez siostry Konferencji, o znamiennym tytule – „Z dłońmi pełnymi serca”, uczestnicy mieli możność wysłuchania prelekcji s. Michaeli Rak na temat idei i zasad funkcjonowania opieki hospicyjnej i paliatywnej, wziąć udział w dyskusji na temat – „Czy w Wilnie potrzebne jest hospicjum?”, obejrzeć dwie prezentacje multimedialne o hospicjum i cierpieniu dziecka oraz uczestniczyć wraz z pierwszymi podopiecznymi hospicjum we Mszy św. i sakramencie namaszczenia chorych, które były sprawowane przez siedmiu kapłanów Archidiecezji Wileńskiej i Braci Jezusa Miłosiernego.\nPrzy poparciu i aplauzie zebranych ogłoszono powstanie Wileńskiego Hospicjum błogosławionego ks. Michała Sopoćki. Całemu dziełu w imieniu swoim i Jego Eminencji Audrysa Juozasa Backisa błogosławieństwa udzielił bp Juozas Tunaitis.\nZ inicjatywy siostry Michaeli Rak rozpoczęła się organizacja wileńskiego hospicjum. W Polsce siostra Michaela znana jest z wieloletniej działalności na rzecz hospicjum onkologicznego w Gorzowie Wielkopolskim. I zapewne długo by jeszcze w tym mieście pozostała, gdyby nie było propozycji Jego Ekscelencji kardynała Audrysa Juozasa Bačkisa, by Siostry Jezusa Miłosiernego podjęły się założenia podobnego hospicjum w Wilnie. Ufając Woli Bożej, siostra Michaela jest już w Wilnie od kilku miesięcy, uczy się litewskiego i buduje Dom – hospicjum, gdzie ma zamieszkać Dobroć i Miłość.\nW czasie zorganizowanego spotkania, siostra starała się przedstawić zebranym idee i cel działalności hospicyjnej. Hospicjum ma być miejscem pełnym nadziei i godnego życia\n– aż do chwili odejścia z tego świata. Nie może być tylko przytułkiem, zakładem, w którym chory żegna się z życiem doczesnym. Ma być takim domem, gdzie się otula samotnego w swym cierpieniu człowieka płaszczem miłości, dobroci i nadziei.\nZgodnie z założeniami ruchu hospicyjnego, w przestrzeń psychologiczną, duchową i fizyczną chorego należy wprowadzić osoby, które te przestrzenie wypełnią: psychologów, osoby duchowne, lekarzy-specjalistów, pielęgniarki, osoby, przepełnione miłością bliźniego, potrafiące znaleźć z nim wspólny język, gotowe w imię Boże wziąć na swe ramiona część jego cierpień.\nJa również, jako młoda dziewczyna, przeżyłam podobną tragedię – wykryto u mnie guza w głowie – powiedziała siostra Michaela. Ja również się buntowałam: dlaczego właśnie mnie to spotkało?! Dlatego wiem jak pacjentom hospicjum niezbędny jest kontakt z osobą duchowną, potrafiącą ten bunt wyciszyć, chorego uspokoić, dać mu nadzieję, przygotować do godnego odejścia.\nDziałalność hospicyjna to również otoczenie opieką rodziny chorego, która czuje się bezradna i zagubiona wobec zaistniałego nieszczęścia. Prawnik, notariusz, pracownik socjalny – także są w tej pracy niezbędni, gdy, na przykład, umiera matka, zostawiając nieletnie dzieci. Należy im załatwić rodzinę zastępczą, uporządkować dalsze życie. Siostra Michaela, która jest z wykształcenia prawnikiem, w tej dziedzinie posiada wiedzę i doświadczenie.\nDziałalności hospicjum przyświecają trzy podstawowe idee: ponad podziałowość (narodowościowa, wyznaniowa, polityczna itd.), wolność podopiecznego (pomagać mu na tyle, na ile sam pozwoli) oraz bezinteresowność i nieodpłatność (bezpłatna pomoc we wszystkich trzech wymienionych wyżej sferach).


Samodzielność dziecka w pierwszym i drugim roku życia - Skarby Mamy\nCzy widzieliście już swoje maluchy jak raczkowały albo stawiały pierwsze kroki? Gdy wystartują z miejsca, czasem wstrzymuje się rozwój innych umiejętności, jak choćby nauka mówienia. Dzieje się tak dlatego, że chęć przemieszczenia się nowym sposobem jest tak silna. Samodzielność daje ogromną radość i pewność siebie. Podobnie jest z każdą inną rzeczą, którą maluch robi samodzielnie. Zadajmy więc sobie pytanie, co może już dziś robić samodzielnie moje dziecko?\nCzasem dzieci z góry zakładają, że czegoś nie potrafią. Może to być także chęć do zwrócenia na siebie uwagi albo prośba o pokazanie czy informację, jak coś zrobić. Ważna jest też świadomość, że samodzielność nie polega na pozostawieniu dziecka samemu sobie. Dziecko w okresie wczesnego rozwoju potrzebuje dorosłej osoby, choć z drugiej strony niemowlęta czasem są niedoceniane. Kiedyś przeczytałam takie zdanie: “Jeśli chcesz, żeby dziecko robiło coś samodzielnie, zastanów się, co możesz zrobić już dziś, żeby wkrótce stało się to możliwe.”\nPodzielę się z Wami kilkoma sugestiami, z którymi może zgodzicie się lub nie. Wszystko zależy od tego, czy Tobie i dziecku to pasuje.\nCzasem rozumiemy dziecko bez słów i łatwiej jest nam spełnić prośbę niż chwilkę poczekać aż samo nam o tym powie. Jednak przy odrobinie cierpliwości damy mu wyrazić to, czego w danej chwili potrzebuje. To z pewnością zaprocentuje nowymi wyrazami dźwiękonaśladowczymi a nawet słowami. Roczne dziecko zaczyna wymawiać pierwsze słowa z konkretnym znaczeniem. Uczymy dziecko jak wymawiać proste zwroty, powtarzając nawet po tysiąc razy “daj”, “przynieś”, “nie”, “pić”, wyrazy dźwiękonaśladowcze jak “am, am”, “tup, tup”, “bam”, “b(r)um” czy proste gesty, które pozwolą ponad rocznemu dziecku na komunikację z nami. Po pewnym czasie dziecko samo zaczyna ich używać, kiedy jest głodne, spragnione, chce się bawić czy iść spać, a nawet jak ma pełną pieluchę 🙂 Tak było w naszym przypadku. Zanim dziecko nauczy się mówić, można wspólnie z maluszkiem ćwiczyć język migowy dla niemowląt. Można wymyślić też swoje gesty, zrozumiałe dla Was obojga.\nJak to przyjemnie razem zasiąść do stołu, każdy nad swoim talerzem. Dzieci nie siedzą na moich kolanach, nie biegam za nimi z łyżeczką. Siedzą w swoich krzesełkach do karmienia i jedzą samodzielnie. Brzmi cudownie? Moi 20-miesięczni chłopcy już od ponad roku jedzą rączka mi, choć początki były trudne. Przy rozszerzaniu diety chłopcy próbowali jeść samodzielnie rączkami, nawet gdy jedzenie miało w całości wylądować na podłodze. Wiele razy mój mąż mówił, że to bez sensu, łatwiej dać papkę i spokój. Jednak nie poddawałam się, wierzyłam że trening czyni mistrza. Z Wojtkiem trwało to kilka miesięcy, zanim nauczył się gryźć kawałki. Raczej połykał w całości. Wyobraźcie sobie naszą radość, kiedy przegryzł pierwszy kawałek mięsa! Gdy chłopcy nie mogli sobie poradzić, wtedy dopiero wkraczałam z łyżeczką albo podawałam im jedzenie rękami. Teraz sami próbują nabijać na widelczyk i nie wylać całej zawartości łyżki. A mama jest dumna z każdego kęsa, który sami wezmą do ust 🙂\nKiedy chłopcy mogli utrzymać butelkę, nie pomagałam im przy karmieniu tylko jadły same. Do butelek można dokupić uszy, za które dziecko może samo trzymać butelkę. Koło 8 miesiąca zaczęliśmy próbować pić z bidona i kubka otwartego. Kiedy dziecko może utrzymać samodzielnie bidon, można je do tego zachęcać. Warto też pomyśleć wcześniej o nauce jedzenia z butelki. Przy dobrze dobranym smoczku (czytaj więcej), nie ma ryzyka, że dziecko odmówi karmienia z piersi. Karmiłam naprzemiennie z piersi i butelki, a butelkę mógł podać każdy, co uniezależniło proces karmienia od mojej obecności.\nWyciszanie i uspokajanie\nWiedziałam, że jak przyzwyczaję niemowlęta do noszenia na rękach i wielogodzinnego usypiania, to sama z dwójką nie dam rady. Kiedy robiła tak moja mama, zaraz zwracałam jej uwagę. Tłumaczyłam, że nie zawsze jest przy mnie. Tylko podczas kolek nie dało się inaczej, ale wtedy pomagał mi świeżo upieczony tata. Pamiętam jak ze zmęczenia opadały mi ręce. Najważniejsze jest to, żeby przy pierwszych objawach senności i zmęczenia, nie przeciągać zabawy. Próbuję je wyciszyć a potem jak najszybciej odkładam do łóżeczka albo bujaczka. Pod pojęciem “wyciszyć” rozumiem unikanie zabaw, które pobudzają dziecko, przyciszenie albo wyłączenie odbiorników, przygaszenie światła, włączenie szumów itp. W dużej mierze to od nas zależy czy dziecko uśnie. Stwarzam im warunki do wyciszenia i zachęcam do samodzielnego zasypiania.\nZauważyłam u niektórych osób opiekujących się chłopcami, że nie mieli pojęcia, kiedy moje bliźniaki są śpiące. Przy stałym planie dnia można to łatwo wychwycić. W ciągu dnia kładę chłopaków do bujaczków i pozostaję na widoku. Zajmuję się innymi rzeczami, choćby gotowaniem. Czasem wkładam je do huśtawki czy kołyszę bujaczki a sama w tym czasie czytam książkę. W nocy odkładam je prosto do łóżeczek. Wiem, że dzieci są różne, bo sama tego doświadczam codziennie. Wojtek zasypia praktycznie od razu, a przy Kacprze trzeba się trochę napocić, zwłaszcza w nocy. Śpiewam, pogłaszczę albo włączam kołysankę czy czytam bajkę. Wiem, że jest bardziej wrażliwy na bodźce i trudniej mu się wyciszyć. Kiedy jestem pewna, że śpią obydwaj, wtedy wychodzę z pokoju.\nWspólna zabawa to czas na budowanie relacji z dzieckiem, poznawanie się, wspólne wybuchy śmiechu i rozwijanie nowych umiejętności. Jednak pozostawiam im też przestrzeń na samodzielną zabawę, w tym na kreatywność i twórczość. Dziecko, które calutki czas spędza z dorosłym, czasem nie ma okazji na realizowanie swoich pomysłów, nie potrafi się samodzielnie bawić. Dziecko myśli nieszablonowo, niestereotypowo w przeciwieństwie do nas dorosłych. Czasem jakaś zabawka może stać się na chwilę zupełnie czymś nowym, co w życiu nie przyszłaby nam do głowy. Spotkałam się już z podejściem, żeby nie odstępować dziecka na krok i skupiać na nim 100% uwagi. Dostrzegłam jednak negatywne skutki takiego podejścia. Dzieci nie odstępowały mnie ani na chwilę, mimo że wcześniej tak się nie zachowywały. Kiedy zostawałam sama z dziećmi, nie mogłam zrobić nic prócz zajmowania się nimi, a nawet nie mogłam wyjść do toalety. Moje obawy podzieliła Pani psycholog dziecięcy, z którą konsultujemy się w ramach wczesnego wspomagania rozwoju. Chodzi o to, żeby nawzajem szanować swoje granice i przestrzeń, zwłaszcza że takie maluszki w drugim roku życia chętnie sprawdzają, na ile mogą sobie pozwolić. Szanuje ich przestrzeń i przy okazji uczę ich szanować moją.\nSmocz ek uspokajający czy pierś?\nSsanie to jeden z niemowlęcych sposobów na uspokajanie. Od początku wprowadziłam smoczek, żeby nie przyzwyczajać chłopców do usypiania przy piersi. Smoczek pozwolił im na wyciszenie się przed snem i zaśnięcie. Kiedy miały silną potrzebę ssania a nie były głodne, podawałam im smoczek. Pozwala to uniknąć przekarmiania maleństwa i rozregulowania pory posiłków, a także zbyt krótkich przerw na trawienie. Skąd wiedziałam, że nie były głodne? Miały ustalony rytm i pory karmienia. Smoczek to znakomity uspokajacz, lepszy niż kciuk, bo łatwiej można go wyeliminować. Z czasem nauczyły się same go brać do ust i częstotliwość płaczu zmalała.\nPosiedzenia na nocniczku też już mamy za sobą i pierwsze wypróżnienia przed pierwszym rokiem życia 🙂 Pamiętam jak duże zdziwienie wśród zn ajomych i gości budził nocnik w kojcu z innymi zabawkami 🙂 Chciałam, żeby dobrze im się kojarzył, żeby oswoili się z nocnikiem. Od momentu kiedy nauczyli się pewnie siedzieć, fizjoterapeutka dała zielone światło na nocnik. Oglądali go z każdej strony, czasem wkładali zabawki a potem przyszedł czas na pierwsze posiedzenia. Wtedy sadzałam je na nocniku jeszcze w ubraniu, żeby mogli się do niego przyzwyczaić. W okresie letnim podejmowaliśmy pierwsze próby wypróżnianie się na nocniku z sukcesem, oczywiście już poza kojcem 🙂\nIm wcześniej maluszek nauczy się wyciszać i uspokajać sam, tym lepiej. Jednym z pomysłów, żeby go tego nauczyć jest odkładanie dziecka do swojego łóżeczka. Choć w wielu przypadkach może będzie Wam wygodniej po prostu spać razem, nie ulega wątpliwości, że spanie osobno uczy samodzielności. Prosty przykład – kiedy maluszek zapłacze w czasie snu, może po chwili sam usnąć. Dziecko ma fazy snu, po których się budzi z płaczem a po chwili samo zasypia. Zbyt wczesne reagowanie na płacz może rozregulować drzemki i sen dziecka. Chodzi o to, żeby nie zrywać się na równe nogi, gdy dziecko płacze. Nigdy nie pozwalałam sobie na przetrzymywanie dziecka, nie zostawiałam go samemu sobie. Jednak daję mu krótką chwilę na samodzielne zaśnięcie. Gdybym była obok, mogłabym go rozbudzić. Niektóre mamy podają w takiej sytuacji pierś, żeby uspokoić dziecko. Częste karmienia nocne też sprzyjają nawykowemu wybudzaniu się w nocy. Moje maluszki od początku spały w swoich łóżeczkach, dlatego że nie chciałam stwarzać też problemów na przyszłość z odzwyczajaniem dzieci od naszego łóżka małżeńskiego. Przecież spędzamy tyle czasu razem w ciągu dnia. Bliskości nam nie brakuje 🙂\nKiedy zaczęli raczkować czy później chodzić, zamiast przenosić chłopców na rękach, wolałam ich zawołać. Chodziliśmy po mieszkaniu trzymając się za rączki albo zachęcałam je do pokonania odległości wzdłuż ścian i mebli. Zamiast posadzić czy postawić malucha, który już może i potrafi pewne siedzieć czy chodzić, warto zachęcić go do samodzielnej zmiany pozycji. Wszelkich porad w tym temacie udzieli Wam fizjoterapeuta. My mamy to szczęście, że ćwiczymy każdą nową umiejętność ruchową pod okiem fizjoterapeutów a potem w domu. Korzystanie z każdej okazji do poruszania się na swoich nóżkach to najlepszy trening. Dzięki temu dzieci ćwiczą a ja oszczędzam kręgosłup, bo już wcale tak mało nie ważą 🙂\nAngażowanie w prace domowe\nMożecie nie wierzyć, ale ulubionym zajęciem Wojtka jest robienie prania. Mogę nie tylko liczyć na ich pomoc przy załadowaniu pra lki, ale także na zbieranie zabawek do pudełka. Moi chłopcy lubią też siedzieć na blacie kuchennym, kiedy gotuję. Czasem wąchają, wkładają paluszki do potraw czy smakują. Ostatnio mój 20-miesięczny synek chwycił za miotełkę i próbował zamiatać. Najbardziej rozbawiło mnie wycieranie podłogi po uczcie obiadowej, kiedy mój synek złapał za chusteczkę i razem ze mną sprzątał. Uświadomiłam sobie, że chcę ich wychować na zaradnych facetów, którzy potrafią sprzątać po sobie 🙂\nA co najbardziej zachęca nasze maluchy do samodzielności? Brawa, pochwały i całusy! Tego nigdy za wiele! Przecież nasze samodzielne maluchy na to zasługują.\nJeśli spodobał Ci się mój artykuł, podziel się komentarzem i polub stronę na Facebooku i przekaż dalej 🙂 To najlepsza zachęta, żeby pisać 🙂\nnauka mowy dzieckanauka picianocnikrozszerzenie dietysamodzielność dzieckasamodzielność u niemowląt


W jakiej temperaturze piec sernik? - Styl życia\nAktualizacja: 29.03.2021 22:04\nW jakiej temperaturze piec sernik? Wbrew pozorom temperatura podawana w wielu przepisach nie zawsze jest adekwatna. Przy niewłaściwie dobranej temperaturze sernik może się spalić, wypłynąć lub opaść. Poza tym jest wiele czynników, które wpływają na pieczenie sernika. Wszystkie opisujemy w artykule.\nTrzeba wiedzieć, w jakiej temperaturze piec sernik, by miał idealną konsystencję i wygląd. Gdy pojawiają się pęknięcia lub sernik opada, jego walory smakowe również się zmniejszają. Pieczenie sernika to jeden z najważniejszych etapów przepisu, który może albo zrujnować ciasto, albo sprawić, że z piekarnika wyjdzie sernik puszysty i wilgotny.\nRóżne serniki pieczone są w różnych temperaturach. Sernik z mascarpone będzie pieczony zupełnie inaczej niż sernik z czekoladą, ponieważ różnią je konsystencje. Przepis na sernik pieczony nie zawsze zawiera również wskazówki, które pomogłyby uniknąć błędów, takich jak opadanie sernika. Jak się w tym połapać?\nPrzedstawiamy porady, które pomogą dobrać odpowiednią temperaturę do różnych rodzajów serników, a jeśli pieczenie serników nadal będzie w jakiś sposób problematyczne, podsuwamy kilka propozycji na sernik bez pieczenia. Ponadto, objaśniamy kilka najważniejszych problemów, jakie pojawiają się przy pieczeniu tego ciasta.\nZobacz także: Sernik bez spodu - prosty przepis na pyszne wielkanocne ciasto\nTrzeba pamiętać, że temperaturę pieczenia dostosowujemy do tego, jaki rodzaj sernika pieczemy. Niektóre przepisy zakładają pieczenie dwuetapowe - polega to na pieczeniu jednej warstwy sernika (np. spodu) w danej temperaturze, a następnie dołożenie kolejnej warstwy i wtedy całość pieczona jest w jeszcze innej temperaturze.\nW większości przepisów temperatura pieczenia sernika wynosi od 150 do 180 st. Celsjusza. Jeśli sernik składa się głównie z masy i będzie miał grubą warstwę, powinien piec się w niższej temperaturze, ale dłużej. Idealna będzie temperatura 150-160 st. Celsjusza. Natomiast sernik o małej ilości masy serowej, np. jedynie w formie dwucentymetrowego spodu, pieczony jest krócej i w wyższej temperaturze, jednak maksymalnie 180 st. Celsjusza. Jeśli sernik składa się z masy serowej z dodatkami, np. serkami homogenizowanymi, to temperatura będzie jeszcze inna.\nZobacz także: Co zrobić, żeby sernik nie opadł? Jest na to sprawdzony sposób\nRodzaje sernika a czas pieczenia\nWysokość temperatury oraz czas pieczenia zależy od ilości masy, oraz składników i rodzaju konsystencji, jaką tworzą. Decydująca jest też metoda przygotowania oraz rodzaj sernika (np. z owocami). Na podstawie kilku najpopularniejszych rodzajów sernika można porównać czas ich pieczenia. Widoczna staje się tutaj zależność, że im niższa temperatura, tym dłuższy czas pieczenia, i na odwrót.\nJak dobierać temperaturę i czas pieczenia dla wybranych rodzajów serników?\nSernik z serków homogenizowanych - pieczony jest dwuetapowo. Najpierw piecze się spód w 180 st. Celsjusza przez godzinę, a następnie wylewa masę z serków homogenizowanych i piecze w 170 st. Celsjusza przez godzinę.\nSernik pieczony w kąpieli wodnej - jest to rodzaj sernika pieczonego w większym pojemniku z wodą. Wtedy temperatura pieczenia wynosi 160 st. Celsjusza przez 90 minut.\nSernik z truskawkami - pieczony możne być na różne sposoby, jednak najpopularniejszy sposób, to pieczenie w 180 st. Celsjusza przez pierwsze 10 minut, a następnie zmniejszenie temperatury pieczenia do 110 st. Celsjusza na 30 minut.\nSernik pieczony z galaretką - w tym przypadku pieczony jest jedynie spód pod galaretkę. Pieczenie zajmuje 50 minut w temperaturze 170 st. Celsjusza. Po tym sernik ostyga w piekarniku przy otwartych drzwiczkach. Gdy się ochłodzi, wylewa się na niego galaretkę i wstawia do lodówki do stężenia.\nSernik pieczony na herbatnikach - w takim serniku na herbatniki wylewana jest masa i ważne jest, by w odpowiedni sposób się upiekła. Piecze się ją w temperaturze 180 st. Celsjusza przez godzinę.\nSernik pieczony z mascarpone - temu sernikowi wystarczy pieczenie w temperaturze 160 st. Celsjusza, ale piecze się stosunkowo długo, bo aż 90 minut.\nSernik z jogurtów naturalnych - pieczony powinien być w temperaturze 180 st. Celsjusza przez godzinę.\nSernik czekoladowy - temu sernikowi wystarczy godzinne pieczenie w temperaturze 170-180 st. Celsjusza. Wybierając niższą temperaturę, sernik będzie bardziej mokry. Przy wyższej masa serowa z czekoladą będzie bardziej zbita.\nZobacz także: Serniki siostry Anastazji - przepisy na pyszne i łatwe ciasta\nNa jakim trybie należy piec sernik?\nŻeby sernik piekł się równomiernie, należy postawić go na środkowej półce w piekarniku. Opcja pieczenia - góra/dół lub termoobieg. Dzięki temu temperatura będzie krążyć wokół formy z ciastem i bardziej równomiernie się upiecze. Serniki przypiekane jedynie z góry mają skłonność do pękania, podczas gdy ich spody mogą być miękkie lub nawet niedopieczone.\nJak wygląda sernik pieczony w nieodpowiedniej temperaturze?\nSernikowi nie sprzyja ani za wysoka temperatura, ani za niska. Z pewnością jednak zbyt wysoka temperatura sprawia, że sernik za szybko się wznosi, na jego środku powstaje zgrubienie, które pęka i opada po wyjęciu z piekarnika. Jeśli sernik piecze się w niższej temperaturze w zbyt krótkim czasie, masa się nie zetnie.\nMimo wszystko lepiej jest upiec w niższej temperaturze, ponieważ rzadki sernik po upieczeniu można w razie potrzeby dopiec. W ten sposób nie zetnie się gwałtownie, jednak będzie bardziej równomierny.\nPrzyczyną opadania sernika jest proces fermentacji. Zawarte w masie cukier, drożdże oraz proszek do pieczenia reagują pod wpływem wysokiej temperatury, która powoduje powstawanie w cieście dwutlenku węgla, czyli gazu. W wysokiej temperaturze gaz zwiększa objętość, co sprawia, że sernik staje się puszysty. Niestety, po wyjęciu z piekarnika, w wyniku gwałtownej zmiany temperatury na niższą, ciasto opada.\nTrzeba mieć na uwadze, że sernik zawsze może odrobinę opaść. Jednak problemem staje się, gdy jest zbyt wysokie, jego wnętrze wypełnia się gazem, a potem, gdy opada, całkowicie traci kształt. Zazwyczaj jest to wynik zbyt wysokiej temperatury.\nNa opadanie sernika wpływa nagła zmiana temperatury, dlatego sernik po upieczeniu należy studzić. Nie powinno się go wyjmować z piekarnika zbyt szybko. Najlepiej zostawić go w piekarniku tak długo, aż wystygnie.\nWarto przyjrzeć się swojemu piekarnikowi. Mówi się, że niektóre piekarniki pieką mocniej inne mniej, mimo ustawienia tej samej temperatury. Trzeba wyczuć swój piekarnik, bo być może okaże się, że temperatura podana w przepisie będzie w danym piekarniku za wysoka.\nZobacz także: Sernik królewski - szybki przepis na puszyste ciasto!\nJak studzić sernik po upieczeniu?\nZbyt szybkie wyjmowanie sernika to powód, dla którego ciasto opada. By temu zapobiec, sernik należy studzić, czyli zapobiec zderzeniu temperatur. Jak to zrobić?\nGdy w piekarniku piecze się sernik z delikatną masą, po zakończeniu pieczenia należy wyłączyć piekarnik, ale pozostawić ciasto w środku przy zamkniętych drzwiczkach przez ok. godzinę. Ciasto stygnie wtedy wraz z piekarnikiem. Po upływie tego czasu można lekko uchylić drzwiczki i poczekać do całkowitego wystygnięcia ciasta. W podobny sposób należy postępować z sernikiem pieczonym w kąpieli wodnej.\nCo zrobić, gdy sernik pęka?\nJeśli w trakcie pieczenia na powierzchni sernika pojawią się rysy, należy lekko obniżyć temperaturę o 20 st. Celsjusza. Nie wolno w tym momencie otworzyć piekarnika, ponieważ do środka dostanie się chłodne powietrze, które spowoduje opadnięcie sernika.\nGdy sernik zawiera w swoim składzie całe jajka, czyli i białka, i żółtka, warto na wszelki wypadek przygotować naczynie żaroodporne, nalać do niego wody i umieścić półkę niżej, pod piekącym się ciastem.\nWielkość i kształt formy a pieczenie serników\nDużym ułatwieniem jest pieczenie sernika w okrągłej formie ze zdejmowaną obręczą. Taka blaszka pozwala ostrożnie wyjąć ciasto bez uszkadzania. Równie często wykorzystywane są prostokątne lub kwadratowe blaszki do pieczenia, jednak mają one pewne minusy.\nFormy w kształcie prostokąta lub kwadratu zazwyczaj mają większą powierzchnię niż okrągła forma. Z tego powodu sernik rozkłada się inaczej, staje się cieńszy i nawet jeśli jest pieczony w odpowiedniej, wskazanej w przepisie temperaturze, może się spalić. Ponadto, wyjmowanie sernika z takich form najczęściej powoduje uszkodzenie ciasta.\nUwaga: sernik pieczony w metalowych formach może zyskać metaliczny posmak. Aby tego uniknąć, metalowa forma do pieczenia ciasta zawsze musi być wyłożona papierem do pieczenia.\nW większości przypadków, gdy piecze się inne ciasta, można sprawdzić, czy ciasto jest gotowe za pomocą patyczka (wbijanego w ciasto), jednak ta metoda nie jest stosowana na sernikach. Rysy, a tym bardziej celowe przedziurawienie sernika, mogą sprawić, że opadnie.\nJak poznać, że sernik jest gotowy? Jeśli jest to sernik przygotowany z całych jajek, zwykle brzegi ciasta zaczynają odchodzić od formy. Z kolei sernik z lekkiej masy powinien mieć miękki środek. Sernik krzepnie podczas studzenia, i wtedy miękki środek lekko twardnieje. Często oznaką tego, że sernik jest gotowy, jest ciemniejący środek.\nZobacz także: Czym zastąpić papier do pieczenia? Sprawdzi się nie tylko folia aluminiowa\nMetoda pieczenia sernika w kąpieli wodnej jest sprawdzoną formą, która pomaga uniknąć większości błędów. Na czym polega ten sposób? Formę z sernikiem, przed włożeniem jej do piekarnika, owija się folią aluminiową (bez przykrywania wierzchu sernika), a następnie umieszcza w drugim, większym pojemniku, np. naczyniu żaroodpornym i jego dno polewa wodą. Formę można umieścić również umieścić w głębokiej blasze do pieczenia i tam wlać wodę.\nPodczas pieczenia woda zaczyna parować, a para krąży po wnętrzu piekarnika, przenikając również sernik. Dzięki temu sernik jest wilgotny i puszysty, zmniejsza się ryzyko popękania jego wierzchu oraz opadnięcia. Minusem tej metody może być jedynie fakt, że serniki w kąpieli wodnej pieką się dłużej. Zbyt krótkie pieczenie zmiękcza masę i może sprawić, że wyjdzie zakalec.\nZobacz także: Co zrobić, żeby ciasto nie opadło? Mamy na to sprawdzone triki\nPrzepis na sernik bez pieczenia - wybierz najlepszy\nNiektóre osoby, zniechęcone nieudanymi próbami pieczenia ciast, decydują się na serniki niewymagające pieczenia. Są też tacy, którzy bardziej preferują słodkości z lodówki, niż z piekarnika. Trudno ocenić, które są lepsze, ale zarówno serniki pieczone, jak i serniki na zimno, mają swoich zwolenników.\nIstnieje wiele pomysłów na serniki bez pieczenia. Zwykle przygotowanie takich ciast polega na schładzaniu poszczególnych warstw ciasta, a masy serowe tężeją pod wpływem niskiej temperatury. Jakie są najpopularniejsze serniki bez pieczenia?\nKlasyczny, najprostszy do wykonania sernik bez pieczenia. Polega na zmiksowaniu składników na jednolitą masę, przełożeniu jej do formy i wstawieniu do lodówki do stężenia. W ten sam sposób można wykonać sernik bez pieczenia z galaretką, ponieważ na schłodzoną masę wystarczy wylać galaretkę i ponownie wstawić do lodówki.\nTego typu sernik polega na wymieszaniu i ugotowaniu wszystkich składników. Podniesiona temperatura i nieustanne mieszanie ułatwia połączenie się składników, dzięki czemu masa staje się bardziej aksamitna. Następnie masa przelewana jest na wcześniej przygotowany spód, np. z herbatników.\nZobacz także: Co zrobić, by ciasto nie przywarło do blachy? Zdradzamy kilka sprawdzonych trików\nCiasteczka oreo wykorzystywane są najczęściej do przygotowania spodu pod masę serową. Do przygotowania takiego spodu ciasteczka są kruszone i ubijane, by powstała z nich masa, którą następnie rozprowadza się na dnie. Wówczas na ciasteczka można wylać masę serową.\nW ten sam sposób powstaje sernik bez pieczenia na herbatnikach, choć herbatniki często nie są kruszone, a jedynie ściśle układane na dnie blaszki. Często za spód sernika na zimno wykorzystuje się również biszkopty. Te jednak szybko nasiąkają wilgocią i sprawiają, że spód jest bardziej wilgotny. Spód z ciastek jest bardziej zbity i suchy. Jednak wybór ciastek lub biszkoptów na spód to przede wszystkim kwestia preferencji i smaku.\nCzekolada, gdy zastyga lub schładza się, staje się twarda, dlatego świetnie nadaje się do przygotowywania serników na zimno, ponieważ pozwala ciastu uzyskać zbitą konsystencję. Przygotowanie sernika z czekoladą polega na połączeniu ze sobą wszystkich składników, zmieszania ich w gładką masę bez grudek, a następnie dodaniu roztopionej czekolady. Gdy całość jest gotowa, wylewa się ją na spód z herbatników lub ciasteczek, a następnie odstawia do lodówki.\nCiasto przepisy na ciasta ciekawostki\nTarty na słodko - ta z jabłkami sprawdzi się na Wielkanoc


Wyraźny był jednocześnie zachowawczy ton wypowiedzi rosyjskich dyplomatów. Ławrow podkreślił, że Moskwa gotowa jest na spotkanie z przedstawicielami samozwańczych władz z Bengazi, ale nie było do tej pory technicznych możliwości, by je zorganizować. Zapewnił również, iż Kreml nie zamierza występować w roli pośrednika w ewentualnych negocjacjach pomiędzy stronami konfliktu, a co najwyżej sprzyjać może dialogowi. Domagał się także przestrzegania przez Trypolis rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1973.\nPropozycje rosyjskie przedstawione Libijczykom ograniczają się w dużej mierze do powtórzenia koncepcji wysuniętej przez Unię Afrykańską i sprowadzają do:\n1) natychmiastowego przerwania ognia;\n2) utworzenia stref bezpieczeństwa wokół miast objętych konfliktem, które byłyby monitorowane przez obserwatorów międzynarodowych zaakceptowanych przez obie strony konfliktu;\n3) umożliwienia dostaw pomocy humanitarnej przekazywanej przez ONZ.\nJednocześnie widoczny jest dyplomatyczny konflikt pomiędzy Trypolisem a Bengazi o względy Moskwy; przedstawiciele rebeliantów również zabiegają o wizytę w Rosji.\nCzytany 37125 razy\tOstatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04\nStowarzyszenie Apel Islamski\nWięcej w tej kategorii: « Zapowiedź szczytu Unii Afrykańskiej ws. Libii\t'Rozwój stosunków Rosja-NATO zależeć będzie od respektowania przez sojusz zasad rezolucji ONZ ws Libii' »


„Historie łóżkowe” – premiera w Teatrze Nowym w Zabrzu – Teatr dla Wszystkich\n„Historie łóżkowe” – premiera w Teatrze Nowym w Zabrzu\n26 marca Teatr Nowy zaprasza na premierę sztuki Norma Fostera „Historie łóżkowe” w reż. Marcina Sławińskiego.\n„Myślę, że w większości moich sztuk chodzi o zwykłych ludzi, którzy po prostu próbują przetrwać w życiu. Staram się nikogo nie pouczać, nie prawić morałów, ponieważ nie sądzę, abym miał do tego odpowiednie kwalifikacje. I nie o to mi chodzi… Staram się, aby moi czytelnicy i widzowie, chociaż na moment, poczuli się trochę lepiej w tym dzisiejszym świecie, w czasach niełatwych…” Norm Foster\nHistorie łóżkowe,to jedna z najlepszych, błyskotliwych i najczęściej wystawianych komedii kanadyjskiego autora Norma Fostera., w której mamy okazję poznać przezabawne losy mieszkańców prowincjonalnego miasteczka w Kanadzie.\nSześć scen w różnych pokojach, w których głównym meblem jest.. łóżko.\nPara 50-latków, by zdobyć pieniądze na studia swojego ukochanego dziecka zgadza się uprawiać miłość na antenie radiowej. Pojawiają się: włamywacze zawodowiec i amator z zawodu księgowy; starzejący się gwiazdor rocka, Tommy Quick i jego młodociana fanka, pragnąca przeżyć z nim ten pierwszy raz; szef klubu Go-Go, który musi zwolnić nieudolną, bez poczucia rytmu striptizerkę z ręką na temblaku; taksówkarka bez zmysłu orientacji w terenie… Szereg barwnych i różnorodnych postaci , które w przezabawny i chwilami wzruszający sposób, często życiowo nieporadni, poszukują…akceptacji i miłości.\nTo spektakl, który rozbawi Państwa do łez, ale też wzruszy i zachwyci brawurowym aktorstwem.\nTłumaczenie: Mirosław Połatyński Reżyseria: Marcin Sławiński\nScenografia i kostiumy: Klaudia Klimka – Bartczak\nMuzyka: Jarek Babula Inspicjent/sufler: Grażyna Nowosielska\nEddie Nighthawk Nichols, Nick – Jakub Piwowarczyk\nLou Ballantyne, Jerry – Marian Wiśniewski\nBetsy Ballantyne – Danuta Lewandowska\nDerek Baumgarden, Dave, Steve – Mateusz Lisiecki – Waligórski\nSusan Upchurch, Melody Ballantyne, Laura Nichols – Anna Konieczna\nTommy Quick, Charlie – Zbigniew Stryj\nSandy, Yolanda– Dagmara Noszczyk\nBEDTIME STORIES – premiera sztuki odbyła się w Teatrze Orangeville w lutym 2006 r.\nBEDTIME STORIES – sztuka jest wystawiana w porozumieniu z Pam Winter, GGA,\nAutor: Beata Dąbrowiecka\nZdjęcie z próby: fot. Paweł Janicki\nCzy miłość musi być ślepa?\nW Gdańsku bezpłatne zaproszenia dla Gości z Ukrainy\nRELACJE VII Międzypokoleniowe Spotkania Teatralne w Stalowej Woli – nabór\n„Pandrioszka” Krystyny Kurczab-Redlich powraca!\n„Warunki zabudowy” – projekt inspirowany twórczością Kantora, autorstwa sław polskiego performance’u w krakowskim KTO\nOsiecka w Relaxie\n„Kaczuszkowa karuzela” – już niedługo premiera w Teatrze Sewruka w Elblągu


Popatrz jak wszystko szybko się zmienia, coś jest, a później tego nie ma…\nJeszcze niedawno Widzew jako klub uchodził za symbol nie tylko boiskowego charakteru, ale także niesamowitego wsparcia kibiców, ich przywiązania do barw, pomysłu na organizację i wszystkiego, co pcha do sukcesu w profesjonalnym futbolu. Cracovia z kolei mierzyła się z wizerunkiem klubu z nieuzasadnionymi ambicjami ponad miarę, bez stabilnej wizji, upychającego na niemałych etatach miernych obcokrajowców, w dodatku uwikłanego w przeszłe grzechy korupcji. Wystarczył jeden weekend, by wszystko się zmieniło.\nNiepokojące sygnały o próbie wypływania fanów na działalność klubu docierały już wcześniej. Zwłaszcza po przypadku Wisły Kraków i patologii tam kwitnącej w relacjach władze – trybuny wielu zastanawiało się, czy aby nie mamy do czynienia z powieleniem formatu, który w profesjonalnym sporcie nie ma racji bytu. Uważność obserwujących ten proceder w Łodzi tępił jednak kryształowy obraz sprzed pandemii, kiedy na mecze drugoligowego zaledwie zespołu przychodziło kilkanaście tysięcy ludzi, karnety sprzedawały się na pniu, a urokowi tej atmosfery ulegali piłkarze z całkiem mocnymi kartami w historii ligowej piłki, że wspomnę tylko Marcina Robaka.\nPominąć w tym miejscu nie można wyczynów boiskowych drużyny, która po ubiegłorocznej wtopie z brakiem awansu, stała się symbolem totalnej nieporadności i wizerunek ten konsekwentnie pielęgnowała przez kolejny sezon. Mimo że okoliczności osiągnięcia celu, jakim była Fortuna 1 liga, nie dawały pretekstu do świętowania, chyba nikt nie przypuszczał, że zobaczymy w minioną sobotę tak absurdalne i skandaliczne relacje, które położyły w kilka minut wypracowywany latami wysiłek organizacyjny i marketingowy klubu.\nObruszą się prawdziwi fani z Łodzi, zauważą zapewne, że margines, który narobił szkód, nie powinien wpływać na ocenę ogółu, ale fakty są nieubłagane. Jeśli nie jeden, a wielu chuliganów wbiega na boisko i okłada piłkarzy pięściami, zrywa z nich koszulki, a stadion skanduje jakże znamienne na polskich stadionach „wypier…”, to mamy do czynienia ze skandalem, jakie zdarzają się już tylko na peryferiach Europy. Jeśli ktoś ma wątpliwości, czy sytuacja jest naprawdę poważna, niech zwróci uwagę na reakcję sponsorów, którzy wydali oświadczenia, czy poszkodowanych piłkarzy, z których jeden zadeklarował już odejście z klubu. Oczywiście Widzew to wielki klub, jeśli kibice będą mogli wrócić na trybuny w 100 proc., to przy al. Piłsudskiego pewnie znów nie będzie wolnego miejsca, ale zmazywanie tej plamy potrwa jeszcze długo, a konsekwencje będą ciągnęły się latami. Piłkarze, którzy dostaną propozycję gry w Widzewie, pięć razy zastanowią się teraz, czy warto podejmować takie ryzyko. Potencjalni sponsorzy również będą mieć w głowach historię sprzed kilku dni, jestem w stanie wyobrazić sobie, że nawet rodzice posyłający swoje dzieci do akademii wezmą pod uwagę wydarzenia zakłócające ich komfort psychiczny i pełne przekonanie do tej decyzji.\nKilkanaście godzin wcześniej, nim do gry przystąpili ówcześni drugoligowcy, w Lublinie odbył się 66. finał Pucharu Polski, w którym dość niespodziewanie, biorąc pod uwagę półfinałową obecność Legii i Lecha Poznań, wzięły udział Cracovia i Lechia Gdańsk. Jakiekolwiek rozstrzygnięcie by nie zapadło, można było odnieść wrażenie, że wygrany zyskiwał wiele więcej niż tylko trofeum i idący za tym awans do europejskich pucharów. Zwycięstwo w tym elektryzującym finale – śmiem twierdzić, że najlepszym od kilkunastu lat – miało stać się również pokutą dla wcześniejszych grzechów tak ochoczo wypominanych obu klubom. W przypadku Lechii miał być to balsam wizerunkowy na niedowład organizacyjny i tusz na etykietę klubu-fabryki do robienia interesów, dla Cracovii z kolei była to okazja, by zerwać z łatką miejsca nieuzasadnionych ambicji, przepalania w kominku kasy dla miernych obcokrajowców i miłej dwustołkowej posady dla krnąbrnego trenera Michała Probierza.\nStało się. Cracovia wygrała po dogrywce, w jedną noc ogłoszono zespół „Pasów” godnym reprezentantem Polski w europejskich pucharach, właściciela okrzyknięto cierpliwym wizjonerem, a filozofię Probierza uznano nadzieją na miejsce promowania młodych polskich graczy (Kamil Pestka, Mateusz Wdowiak), choć jeszcze chwilę temu nazywano go największym przeciwnikiem sięgania po rodzime talenty.\nPopatrz jak wszystko szybko się zmienia, coś jest, a później tego nie ma… Idąc za słowami Sidneya Polaka, w zaledwie kilka godzin Cracovii próbowano nawet zapomnieć jej grzechy sprzed lat, bo akurat triumf w Lublinie i pierwsze trofeum po 72 latach zbiegło się z odjęciem pięciu punktów i milionową karą za działania korupcyjne. Zdaniem wielu zbyt niską karą.\nAkurat w sprawę tę wnikać nie zamierzam, ale nie dlatego, że wygodnie jest przyjąć postawę „nie mam zdania”, tylko dlatego, że to mocno zniuansowany problem, a sankcje są dość niejednolite i uznaniowe, co pokazała historia afery, która w polskiej piłce ciągnie się już drugą dekadę.\nJak sami widzicie, w polskim futbolu łatwo jest i totalnie wszystko zepsuć, i skutecznie naprawić swój obraz w zaledwie kilkanaście godzin. Pytanie tylko, czy jest to dobry sygnał dla naszego piłkarskiego środowiska…


REBEL Cortex dla Dzieci Gra planszowa - ceny i opinie w Media Expert\nGra planszowa REBEL Cortex dla Dzieci\nTaniej o 4 , 07 zł\nGra planszowa REBEL Cortex dla Dzieci przeznaczona dla dzieci od 6 roku życia. Zachwyci każdego wielbiciela gier karcianych. Rozbudzi wiele zmysłów i pozwoli nabywać sporo umiejętności, które są ważne w rozwoju każdego dziecka. Zasady gry są bardzo proste. Najmłodszy z graczy odwraca górną kartę ze stosu, kładąc ją tak, by wszyscy mogli odczytać jej treść. Kto pierwszy zna odpowiedź, szybko ją głośno wypowiada! Gdy odpowiedź będzie poprawna, gracz otrzymuje kartę, jeśli nie miał racji, kartę wkłada do stosu i rozpoczynacie następną rundę.\nZawartość gry: 90 kart w tym 74 karty testów, 6 kart wyzwań, 10 kart faktur z wytłoczeniami oraz 6 układanek z obrazkiem mózgu. Dzieci otrzymają takie zadania jak np.: wskazanie rzeczy, które dostrzegli podczas możliwości obserwacji karty, wskazanie elementów, które nie pasują do pozostałych czy wskazanie części ciała. Pojawia się również wyzwanie — gracz, który rozwiązał poprzednie wyzwanie, musi zamknąć oczy i polegając wyłącznie na zmyśle dotyku rozpoznać fakturę jednej ze specjalnych kart imitujących powierzchnię piłki do kosza, mchu, skóry lub innych materiałów.\nDla każdego dziecka ważna jest integracja ze znajomymi czy wspólne spędzanie czasu z rodziną. Gra planszowa REBEL Cortex dla Dzieci oferuje możliwość zabawy od 2 do 6 graczy, będą oni rywalizować ze sobą, szybko zgadując odpowiedzi na różne wyzwania, które rozwijają funkcje ludzkiego mózgu.


Zakład stolarski - Biznes Forum\nŚr, 11 paź 2006, 22:42 Zakład stolarski\nWitam, Sytuacja przedstawia się tak:\n-mam warsztat ok 60 m2, budynek dosyć nowy, nie żadna rudera.\n-mam podstawowe maszyny: frezarke, szlifierke, heblarke, pilarke, kilka wiertarek.\n-nie mam doświadczenia w składaniu mebli.\n-miejscowość 15 km od Warszawy.\nMyślałem, o zaczęciu produkcji np. szaf, stołów, łóżek niestety nigdy nie robilem mebli.\nMoże macie jakiś pomysł co moge produkować. Myślałem o drobiazgach np. pudełkach ogólnie duperelach, które za niewielką cene można by sprzedawać np. na allegro, z czasem w Ikei ;P\nCz, 12 paź 2006, 11:14\nProponuję najpierw popróbować i sam po krótkim czasie zorientujesz co najlepiej Ci wychodzi:)\nCz, 12 paź 2006, 12:35\nMyślicie, ze może to być dochodowy interes?\nCz, 12 paź 2006, 14:23\nkroolik napisał(a): Myślicie, ze może to być dochodowy interes?\nMoj wujas jest dobrym stolarzem, ma swój warsztat. Czy dochodowy to biznes nie wiem, ale wujas odwiedza co jakiś czas USA żeby dorobić czyli chyba tak kolorowo nie jest. Zresztą kto zleci Ci wykonanie mebli jeśli nigdy tego nie robiłes? :wink: Może zatrudnij jakiegoś pomocnika stolarza co się zna na rzeczy i razem coś róbcie w tym kierunku.\nCz, 12 paź 2006, 15:32\nmyślałem raczej o drobnych rzeczak typu półki na przyprawy tzn. coś w tym tylu bo raczej na półki to zapotrzebowanie jest raczej małe. Chodzi mi o rzecz, którą można samemu zrobić a później sprzedawać np. na allegro.\nCz, 12 paź 2006, 16:49\no produkcji dla ikei to raczej zapomnij.\nmasz moze doswiadczenie w robieniu pułek do samochodów? moze rob takei na wymiar. Przykladowo klient przyjezdza do ciebie i mowi ci jaka polke chce. pobierasz wymiery i my skladaz. pozneij ladne obicie i dziury na glosniki i uz mozesz to spzrzedawac. Z tym ze ejzeli mialbys to dopasowywac do bagarznika to naprawde jest ciezko :]\nSo, 14 paź 2006, 08:54\nkroolik napisał(a): Witam, Sytuacja przedstawia się tak:\nSpróbuj może pójść w kierunku żeby produkować i dostarczać jakieś elementy do innych firm żeby mieć pewny zbyt (np. listewki różnego rodzaju do mebli). Sam pracuje w zakładzie stolarskim, a ten zakład ma podpisaną umowę z Black Red White na dostarczanie listewek, łóżek.\nSo, 14 paź 2006, 21:02\nTylko jak zdobyć taki kontrakt?? oto jest pytanie\nSo, 14 paź 2006, 21:25\nkroolik napisał(a): Tylko jak zdobyć taki kontrakt?? oto jest pytanie\nMoże powysyłać ofertę na e-maile konkretnych firm lub telefonicznie zapytać. Kto pyta nie błądzi :wink:\nWt, 24 paź 2006, 19:50\nPopieram! sam tak zaczynałem chodząc po okolicznych firmach i pytając liczy sie otwartość i pewność siebie pisać e-maile hmm raczej odradzam nie ma jak to wizyta osobiście lub najpierw tel. Pozdrawiam i powodzenia\nŚr, 1 lis 2006, 11:36\nwitam!! pracowalem 2 lata w zakladzie stolarskim i musze powiedziec ze jest to dochodowe zajecie. przede wszystkim dlatego ze zamowienia nie ograniczaja sie do kilku sztuk, lecz raczej do kilkuset. ilosci ktore kroolik mozesz wyprodukowac ,,sam,, w 60m2 beda naprawde niewielkie. proponuje produkowac rzeczy nie w hurcie lecz pojedyncze komplety ( mowimy o meblach, lozkach ) i jesli beda sie dobrze sprzedawac wtedy powielisz produkt. sam chcialem otworzyc tego typu zaklad, ale zamiast drewna mialem wykorzystac bambus. jest to material tani , przyciagajacy wzrok; latwy w obrobce i co ciekawe; produkty typu lozko czy szafa sa bardzo drogie; do tego moze dojsc ogrodowka; praktycznie zerowa konkurencja ;) jeden problem::: nie znalazlem bambusa !!! he powodzenia\nN, 3 lut 2008, 11:44\nPost jest stary, ale może jescze aktualny dlatego się odzywam......sam otwieram pod wawą lakiernię, chcę postawić na parapety drewniane, szukam tylko wykonawcy blatów surowych, może pomyśl o czymś takim, jest to proste w wykonaniu a popyt wraz ze wzrostem budowanych domów, rośnie.....pozdrawiam\nCz, 12 lis 2009, 21:47\nProwadzę zakład stolarski kilka lat mam maszyny i duże doświadczenie szczególnie w produkcji szaf suwanych wnękowych i kuchni. Chętnie podejmę współprace w dziedzinie stolarstwa.\nWt, 9 mar 2010, 20:58\nWitam,Właśnie kończe szkole w zawodzie technik technologii drewna i planuje otworzyc wlasny zaklad.Dodam że posiadam nowo wybudowany budynek i kilka maszyn poniewaz moj tata prowadzil juz zaklad przez 15 lat ale wyjechal za granice i lepsze maszyny zostaly sprzedane.Interesuje mnie czy moge dostac jakies doplaty z unii na nowe maszyny i z urzedu pracy na rozpoczecie dzialalnosci?Jezeli tak to jakie i jakie musze spelnic warunki.Prosze o pomoc.\nSo, 7 maja 2011, 09:27\nWitam posiadam kilka maszyn stolarskich strugarkie 4 Stronna kilka frezu jak można było by to wykorzystać żeby otrzymać jakieś comiesięczne zyski jakaś produkcja podłóg drewnianych listew wykończeniowych miał by rentowność taka produkcja ??\nPrzeczytaj również posty podobne do tematu "Zakład stolarski":\n- Rozkręcenie Zakład Stolarski\n- Zakład stolarski położenie\n- Zakład stolarski-wieszaki\n- Mały zakład stolarski\n- Zakład stolarski-współpraca\n- Zakład Stolarski - Biznes plan


Akcesoria do wózków – Planeta dziecka\nśpiworek dream catcher caramel teddy in clouds – 120×60 cm\n295,00zł Idź do sklepu\nśpiworek dream catcher caramel teddy in clouds – 145×70 cm\nśpiworek dream catcher caramel teddy in clouds – 170×75 cm\n365,00zł Idź do sklepu\nśpiworek dream catcher caramel teddy in clouds – 200×85 cm\nśpiworek dream catcher diamond brownie 120×60 cm\nśpiworek dream catcher diamond brownie 145×70 cm\nśpiworek dream catcher diamond brownie 170×75 cm\nśpiworek dream catcher graphite diamonds – 120×60 cm\nśpiworek dream catcher graphite diamonds – 145×70 cm\nśpiworek dream catcher graphite diamonds – 170×75 cm\nśpiworek dream catcher graphite diamonds – 200×85 cm\nśpiworek dream catcher hearts strawberry 145×70 cm\nśpiworek dream catcher hearts strawberry 170×75 cm\nśpiworek dream catcher heather bees – 120×60 cm\nśpiworek dream catcher heather bees – 145×70 cm\nśpiworek dream catcher heather bees – 170×75 cm\nśpiworek dream catcher leaves ocean green 145×70 cm\nśpiworek dream catcher stars maroon 120×60 cm\nśpiworek dream catcher stars maroon 145×70 cm\nśpiworek dream catcher triangles aquamarine 120×60 cm\nśpiworek dream catcher triangles aquamarine 145×70 cm\nśpiworek dream catcher triangles jeans – 120×60 cm\nśpiworek dream catcher triangles jeans – 145×70 cm\nśpiworek dream catcher triangles jeans – 170×75 cm\nśpiworek dream catcher triangles light grey 120×60 cm\nśpiworek dream catcher triangles light grey 145×70 cm\nśpiworek dream catcher triangles light grey 170×75 cm\nśpiworek dream catcher triangles mustard 120×60 cm\nśpiworek dream catcher triangles mustard 145×70 cm\nśpiworek dream catcher triangles pink 120×60 cm\nśpiworek dream catcher triangles pink 145×70 cm\nśpiworek dream catcher triangles pink 170×75 cm\nśpiworek dream catcherhearts strawberry 120×60 cm\nśpiworek niemowlęcy dream catcher diamond brownie 6in1 80×45 cm\nśpiworek niemowlęcy dream catcher diamond deep blue 6in1 80×45 cm\nśpiworek niemowlęcy dream catcher hearts strawberry 6in1 80×45 cm\nśpiworek niemowlęcy dream catcher leaves ocean green 6in1 80×45 cm\nWózek dziecięcy jest sprzętem wykorzystywanym nawet przez kilka pierwszych lat życia dziecka. Warto uzupełnić o przydatne gadżety do wózków uzupełniające ich funkcjonalność. Odpowiednie akcesoria do wózków dziecięcych mogą ułatwić spacery, podnieść komfort czy umożliwić bezpieczny transport wózków. Poznaj dostępne możliwości i wybierz estetyczne i ergonomiczne akcesoria do wózków.\nSprawdź najczęściej wybierane akcesoria do wózków\nJeżeli szukasz odpowiedzi na pytanie co do wózka najlepiej zda egzamin, określ swoje wymagania i zweryfikuj, które z części do wózków dziecięcych już posiadasz. Najczęściej kupowane dodatki do wózków to:\ntorba lub koszyk pod wózek – akcesoryjna przestrzeń ładunkowa wykorzystywana przede wszystkim na zabawki, większe przyrządy dla starszych dzieci czy też bieżące zakupy,\nparasolka do wózka – sprawdzająca się jako osłona przed słońcem, wiatrem lub lekkimi opadami,\nfolia ochronna na wózek, pokrowiec – skuteczna osłona przed niesprzyjającymi czynnikami atmosferycznymi,\nwózkowa moskitiera – cienka siateczka z gumką lub mocowaniami sprawdzająca się przede wszystkim latem,\nśpiworek do wózka lub pościel – dopasowane do rozmiarów wózka akcesoria zapewniające optymalny komfort termiczny dziecku,\npałąk z zabawkami, kierownica i inne gadzety do wozka dla dzieci urozmaicające dzieciom podróż,\ndostawka, platforma do wózka umożliwiająca przewożenie drugiego, najczęściej starszego dziecka,\nakcesoria wózkowe dla rodziców – dodatkowa torba do wózka na zakupy, uchwyt na kawę czy mufka do wózka ocieplająca dłonie.\nTo tylko kilka z wielu propozycji. To od Ciebie zależy, które z nich sprawdzą się dobrze w Twojej sytuacji, a które będą zbędne.\nWygodna torba do wózka – co wybrać?\nJeżeli wózek nie miał na oryginalnym wyposażeniu torby, lub też z jakichś przyczyn jej nie posiadasz, z pewnością będzie przydatnym akcesorium dodatkowym. Pojemna torba pod wózek będzie niezastąpiona w transporcie wielu przydatnych gadżetów. Może być to prosty model z pojemną komorą główną, albo bardziej zaawansowane propozycje z licznymi funkcyjnymi kieszeniami. Dobra torba do wózka pomieści nie tylko niezbędne akcesoria dla dziecka, ale również inne przedmioty. To na przykład wbudowany miękki przewijak podróżny, kieszeń na nawilżane chusteczki czy etui na smoczek. Możesz także wybrać uniwersalny kosz pod wózek dziecięcy, który będzie pasował do większości modeli.\nUniwersalny kosz pod wózek dziecięcy czy torba?\nPojemny i wytrzymały koszyk pod wózek to propozycja dla mam i opiekunek, które przy okazji spacerów muszą mieć ze sobą wiele przedmiotów. Może być to także kosz na zakupy do wózka dziecięcego. Dobry koszyk do wózka najczęściej uzupełnia możliwości transportowe torby, którą zwykle można odpiąć i zabrać ze sobą. W zależności od modelu również kosz na zakupy do wózka ma taką funkcjonalność, jednak jego zadanie to przede wszystkim zapewnić dużą przestrzeń ładunkową, wykorzystując możliwości nośne wózka.\nPościel, śpiworek, pokrowiec na nóżki i wkładka do wózka – komfort termiczny\nKiedy nadchodzą chłodniejsze dni nie powinieneś rezygnować ze spacerów z dzieckiem w wózku. Trzeba jednak zadbać o odpowiedni komfort termiczny stosując odpowiednie ciepłe dodatki do wózka. Specjalny pokrowiec do wózka to jedna z propozycji, podobnie jak miękki ocieplany śpiworek do wózka. Jego uzupełnieniem będzie miękka wkładka do wózka czy nakładki na pasy. Niektórzy jako niezastąpione akcesoria do wózka dziecięcego uważają natomiast pościel do wózka czy kocyki, które również pozwalają ochronić maluchy przed zimnem.\nZwiększ wygodę spacerów w chłodniejsze dni – mufka do wózka i inne propozycje\nDbając o komfort termiczny dziecka warto pamiętać również o własnej wygodzie. Gruba mufka do wózka ochroni dłonie osoby prowadzącej wózek przed mrozem. Podobną rolę po części pełni także osłona piankowa na uchwyt wózka, która można wymienić w razie uszkodzenia. Miękka pianka na rączkę do wózka będzie dobrym uzupełnieniem na każdą porę roku. Dedykowany ochraniacz do wózka pomoże w osłonięciu przed zabrudzeniami typowymi dla jesienno-zimowej aury.\nCo do wózka? To może się przydać w dalszych podróżach\nPrzydatne akcesoria do wózków wykorzystywane są często przy okazji wyjazdów z wózkiem samochodem czy innymi formami komunikacji. Dopasowany pokrowiec na wózek do samolotu umożliwi bezpieczny transport pojazdu dziecięcego. Tego typu pokrowiec na wózek dziecięcy może się sprawdzić również w innych sytuacjach. To, w jaki sposób wykorzystujesz akcesoria do wózków dziecięcych, zależy przede wszystkim od aktualnych potrzeb.\nCzerwone kokardki do wózka, czyli mniej oczywiste gadżety do wózka\nWiele osób decyduje się na czerwone kokardki do wózka, które w dawnych wierzeniach miały pomóc uniknąć złego uroku rzucanego na dziecko. Dobry pomysłem jest przy okazji wyposażyć wózek w odblaski, które zwiększą widoczność po zmroku. Jako praktyczne akcesoria do wózka dla osób wysokich bądź korzystających z przystawek do wózków mogą okazać się przedłużenie rączki do wózka albo dodatkowy uchwyt na napój. Pomysłem na odświeżenie wyglądu wózka na przykład dla nowego dziecka może być natomiast zestaw nakładek na różne elementy oraz wkładki do wózków.


Facet to świnia? - Nietypowe zdjęcia ślubne. Śmieszne czy żałosne? - Galeria zdjęć i obrazów na imgED\nRozdzielczość: 933x960 px\nTen się nawet przyznaje ;)\nNietypowe zdjęcia ślubne. Śmieszne czy żałosne? Nietypowe zdjęcia ślubne. Śmieszne czy żałosne?(#3)


Pistacjowa- Wyborna kawa arabica-ŚWIEŻO PALONA-RARYTAS ! - Eczajnik.pl\nKawa Arabica o wybornym zapachu PISTACJI.\nPoprawia nastrój, orzeźwia i pobudza, taka jest wyborna kawa o zapachu świeżych PISTACJI. Rozkoszuj się smakiem o każdej porze, zatrzymaj się na chwilę i napij się cudownej małej czarnej, niech pobudzi zmysły do dalszego działania. Filiżanka tej kawy przywoła miłe wspomnienia a dzieląc się z przyjaciółmi równie radośniej spędzimy wspólny czas.\nPowolny proces palenia kawy, powoduje utrwalenie smaku i potęguje wyrazistość naszej arabiki a cudowna PISTACJA doda rozkoszy, która zostanie z nami na dłużej. Można ją przygotować w wersji klasycznej bez mleka, lub dodać śmietanki. Można wypróbować na swój ulubiony sposób, zawsze będzie wyśmienita.\nUrzekająca smakiem Pistacja.\nBardzo ...baardzo smaczna kawa...zapach po zaparzeniu unosi się w domu bardzo długo.\nKawa przepyszna , polecam, z przyjemnością ją piję :)


Jesteśmy nowoczesną, dynamicznie rozwijającą się firmą z branży usług i doradztwa IT.\nJesteśmy nowoczesną, dynamicznie rozwijającą się firmą z branży usług i doradztwa IT. Od początku istnienia z powodzeniem wspieramy naszych Klientów, doradzając im oraz wdrażając nowe rozwiązania oparte na technologiach Microsoft.\nDo każdego Klienta podchodzimy indywidualnie, dlatego współpracę rozpoczynamy zawsze od audytu i dokładnej analizy potrzeb, dzięki czemu możemy zaproponować dedykowane rozwiązania, które przyniosą największe korzyści – zarówno dla działów IT (łatwiejsze zarządzanie, automatyzacja) jak i biznesu (lepsze SLA, mniejsze koszty).\nNaszą misją jest przede wszystkim przekonanie Klientów do działań proaktywnych – wiemy, że duża liczba awarii ma swój początek o wiele wcześniej, niż może je zauważyć użytkownik. Dzięki odpowiedniemu monitoringowi jesteśmy w stanie wyłapać problemy tuż po ich powstaniu i naprawić je, zanim zdążą wyrządzić konkretne szkody.\nNaszym Klientom proponujemy rozwiązania, które przyniosą wymierne korzyści, przede wszystkim finansowe. Oferujemy także profesjonalne doradztwo i pomoc w trakcie całego okresu współpracy.\nNasi klienci pochodzą z różnych stron świata:\nAnglia / Finlandia / Polska / Holandia / Singapur / Indonezja / Francja / Dania\nTa strona korzysta z plików cookieOK więcej o ciasteczkach


JUTRO DZIAŁANIA „ PIESZY” NA TERENIE WOJEWÓDZTWA ZACHODNIOPOMORSKIEGO. Lokalny portal informacyjny. Świnoujście i region.\ninformacja, ogłoszenie, policja, prawo 18 października 2018\nJUTRO DZIAŁANIA „ PIESZY” NA TERENIE WOJEWÓDZTWA ZACHODNIOPOMORSKIEGO.\nW okresie od 1 stycznia do 30 września br. na drogach naszego województwa doszło do 184 wypadków drogowych z udziałem pieszych, w których zginęło 12 osób a 178 zostało rannych.\nPamiętajmy, że nie są to tylko dane statystyczne ale przede wszystkim tragedie całych rodzin. Jesienią warunki atmosferyczne zdecydowanie nie służą bezpieczeństwu w ruchu drogowym tym bardziej wymagana jest większa ostrożność. Kierujący powinni zmienić technikę jazdy a piesi zadbać o to, aby być widocznym.\nW dniu 19 października br. na terenie całego województwa zachodniopomorskiego będą prowadzone działania pk. „ Pieszy”.\nRozpoczną się od wczesnych godzin rannych i potrwają do późnego wieczora. Obejmą swoim zasięgiem drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe i gminne.\nPolicjanci będą egzekwować przestrzeganie przepisów ruchu drogowego oraz reagować na wykroczenia zarówno popełniane przez kierujących względem pieszych, jak i samych pieszych.\nW działaniach zachodniopomorskich funkcjonariuszy będą wspierać przedstawiciele podmiotów poza policyjnych.\nNa głównych ciągach komunikacyjnych będzie można spotkać nie tylko zmotoryzowane patrole ale również funkcjonariuszy pełniących służbę w patrolach pieszych.\nPrzypominamy, że jesień to niebezpieczny czas dla wszystkich użytkowników dróg. Policyjne statystyki wskazują, że do największej liczby wypadków dochodzi jesienią i zimą. Zmiana aury wymusza zmianę techniki prowadzenia pojazdu – niestety wielu kierowców o tym zapomina.\nIntensywne opady deszczu, mgła,wcześnie zapadający zmrok ograniczają widoczność na drodze. Mokra i śliska jezdnia też nie sprzyjają kierującym.\nDodatkowym utrudnieniem są często leżące na jezdni liście – w takich warunkach droga hamowania może niebezpiecznie się wydłużyć.\nPolicjanci apelują aby sprawdzić stan ogumienia w użytkowanym pojeździe (głębokość bieżnika i prawidłowe ciśnienie w oponach) i oświetlenie pojazdu.\nApelujemy, aby w ten okres kierowcy zmienili technikę jazdy. Przekraczanie dopuszczalnej prędkości oraz niezachowanie bezpiecznego odstępu od poprzedzającego pojazdu to jedne z najczęstszych przyczyn wypadków.\nJeżeli jest mgła lub intensywne opady deszczu oraz duże natężenie ruchu na drodze – należy zwolnić do prędkości pozwalającej kierowcy kontrolować sytuację na drodze.\nCo prawda przepisy ruch drogowego nie nakładają obowiązku używania kamizelek i elementów odblaskowych na pieszych, rowerzystów, motocyklistów i motorowerzystów na terenie zabudowanym lecz pamiętajmy o tym, że w dużym stopniu poprawiają one widoczność.\nPamiętajmy, że pieszy, który posiada element odblaskowy widoczny jest dla kierowców z odległości nawet 150 metrów. Jeśli go nie ma, to pieszy jest widoczny dla kierowcy z odległości około 30 metrów. Wtedy nie ma on praktycznie możliwości wykonania jakiegokolwiek manewru i dochodzi do potrącenia.\n‹ Świnoujście. Natalia i Julia. Wygrały konkurs – mają własny znaczek › Dar Młodzieży na Morzu Południowochińskim


Puchar Polski. Lech Poznań wersja 3.0, czyli kolejny popis maszyny Bjelicy – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Sport / Puchar Polski. Lech Poznań wersja 3.0, czyli kolejny popis maszyny Bje...\n1 marca 2017 21:56 /w Sport\nLech Poznań po raz drugi w odstępie pięciu dni pokonał Pogoń Szczecin. Po ligowej wiktorii (3:0) piłkarze Nenada Bjelicy ponownie wbili rywalom trzy gole, nie tracąc przy tym ani jednego i są zdecydowanie bliżej finału Pucharu Polski na Stadionie Narodowym.\nObie drużyny miały okazję do bezpośredniego pojedynku po raz drugi w ciągu zaledwie pięciu dni. W meczu ligowym rozegranym w Szczecinie lepsi okazali się piłkarze Kolejorza, którzy pokonali Portowców 3:0.\nPodopieczni Nenada Bjelicy od początku dzisiejszego meczu częściej utrzymywali się przy piłce. W 9. minucie gości od utraty bramki po „centrostrzale” Dawida Kownackiego uchroniła poprzeczka. W odpowiedzi groźnie z ostrego kąta przymierzył Adam Gyurcso. Jasmin Burić poradził sobie jednak z obroną jego uderzenia. Wynik spotkania w 32. minucie otworzył Szymon Pawłowski. Skrzydłowy Lecha nawinął Cornela Rapę, a następnie płaskim strzałem w kierunku dalszego słupka pokonał Jakuba Słowika.\nOsiem minut po zmianie stron Pawłowski dołożył do swojego dorobku asystę. Trzydziestojednolatek wyłożył piłkę Kownackiemu i ten dopełnił jedynie formalności uderzeniem z kilku metrów. Chwilę później wychowanek poznańskiego klubu ponownie trafił do siatki, jednak arbiter dopatrzył się faulu na Słowiku. W 66. minucie na listę strzelców zdołał się jeszcze wpisać Lasse Nielsen, który po centrze Radosława Majewskiego z rzutu rożnego popisał się skuteczną grą głową. Przyjezdnych stać było jedynie na postraszenie Buricia, kiedy to minimalnie niecelnie przymierzył Kamil Drygas.\nKonsekwencją słabej postawy Pogoni w defensywie jest strata aż trzech goli przed rewanżem. Podopieczni Kazimierza Moskala będą musieli wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności podczas meczu na własnym terenie. Drugie starcie odbędzie się 5 kwietnia w Szczecinie.\nSzymon Pawłowski 32′ Dawid Kownacki 53′ Lasse Nielsen 66′\nLech: Jasmin Burić – Tomasz Kędziora, Lasse Nielsen, Jan Bednarek, Wołodymyr Kostewycz – Łukasz Trałka, Maciej Gajos – Darko Jevtić, Radosław Majewski (67′ Maciej Makuszewski), Szymon Pawłowski (82′ Mihai Radut) – Dawid Kownacki (72′ Marcin Robak)\nPogoń: Jakub Słowik – Cornel Rapa, Jarosław Fojut, Mateusz Matras, Ricardo Nunes – Mate Cincadze (66′ Kamil Drygas), Rafał Murawski – Spas Delew (82′ Marcin Listkowski), Nadir Ciftci (67′ Sebastian Rudol), Adam Gyurcso – Adam Frączczak\nŻółta kartka: Rafał Murawski (Pogoń)\nTagi: Lech Poznań, piłka nożna, Pogoń Szczecin, Puchar Polski\nMŚ w Lahti. Pewny awans Dawida Kubackiego, kwalifikacje dla Anttiego Aalto Polacy za granicą. „Lewy” w gazie, Krychowiak w składzie PSG


Ciesz się każdym treningiem\nniedziela, 12 grudnia 2010 15:09\nZapewne Twoim zawodem nie jest kolarstwo, a realizowanie pasji wchodzi w grę jedynie na drugim, jak nie trzecim „etacie”, zatem… Przedstawiamy kilka ciekawych porad Pawła Urbańczyka.\nPogódź się z tym - jesteś AMATOREM. Traktuj swój organizm jak „osobny byt” - partnera, któremu w procesie treningowym należy się szacunek. Na treningu nie traktuj go jak bezmyślny kat – jeśli UPEWNISZ SIĘ, że danego dnia nie jesteś zregenerowany jak zakładałeś i zmęczenie nie pozwala przeprowadzić treningu na założonym poziomie, zredukuj założone obciążenie treningowe bądź rozważ przejażdżkę regeneracyjną.\nNie oszukuj organizmu: pięcioma godzinami snu, piątą kawą, przypadkowym junk foodem, ciągle przestawianym zegarem biologicznym. Im bardziej pomożesz swojemu organizmowi w radzeniu sobie ze zmęczeniem będącym efektem treningu, tym więcej pożytku będzie miał z Ciebie Twój pracodawca, rodzina… no i Ty sam będziesz mógł stosować częściej nowe bodźce treningowe. Po ciężkim treningu dołóż sobie w nocy jedną godzinę snu extra więcej. Jeśli mało sypiasz, pomyśl o „buforze” - podaruj sobie przynajmniej raz w tygodniu jeden dzień, kiedy naprawdę się wyśpisz. Pamiętaj, że „jesteś tym, co jesz”. Zainteresowanie się dietą i suplementacją, to naprawdę dobra inwestycja, gdyż ma wpływ na przyśpieszenie procesów regeneracyjnych. A dobre funkcjonowanie leży przecież w Twoim interesie, nieprawdaż?\nPamiętaj, że zarówno cały reżim treningowy jak i właściwy trening, to również forma stresu. Adaptacja do niego zachodzi zarówno na płaszczyźnie psychicznej jak i fizycznej. To znaczy, że z biegiem czasu będziesz w stanie dopuścić do świadomości większe obciążenia treningowe, a podczas treningu, Twój organizm nauczy się do nich sprawniej adaptować. W momencie, gdy psychicznie przygniata Ciebie „suma wszystkich innych stresów”, z którymi masz do czynienia w pracy, w szkole, czy na studiach - intensywny trening zamień na kilka dni w spontaniczną rekreację rowerową. Nie powiększaj „sumy” o kolejny czynnik, chyba, że chcesz, aby resztki testosteronu do cna pochłonął hormon stresu - kortyzol.\nJeśli brak Ci doświadczenia, trening załamujący („Biblia treningu kolarza górskiego”) pozostaw raczej zawodowcom. Jednak nie „rozmieniaj treningu na drobne” - wyraźnie wyizoluj dni, podczas których realizujesz konkretne zadania treningowe od dni, kiedy regenerujesz się i bez żadnej presji kręcisz „z nogi na nogę”, tym samym dając sobie luz psychiczny od reżimu treningowego. Te luźniejsze dni to idealny moment, żeby zmienić utarte szlaki, na nowe ścieżki. Podczas luźnego przejazdu można przypadkiem znaleźć lepszy podjazd, nowy techniczny zjazd, przeprojektować bieżący plan treningowy na bardziej efektywny, bądź włączyć do dotychczasowego planu nowe urozmaicenia.\nMiej na uwadze, że „ZAWSZE można coś poprawić” (byle nie dzień przed docelowymi zawodami w sezonie!). W czasie sezonu startowego wyłapuj i analizuj podczas kolejnych startów ograniczniki powodujące, że przeciwnicy na zawodach znikają Ci z oczu. Weekendy, w których się nie ścigasz, przeznacz na wprowadzenie treningów mających poprawić niedociągnięcia.\nNie zapominaj o tym, że rozczarowania może przynosić praca zawodowa, gra polskiej reprezentacji, pytania na egzaminie na studiach, ale nie Twoje hobby, czy pasja. To ma być odskocznia, zatem… ciesz się każdym treningiem, gorszymi, bądź lepszymi zawodami, słońcem, czy gdy zleje Cię czasami deszcz, słowem - wszystkim, co sprawia, że na drugim bądź trzecim etacie wybierasz znów rower.\nartykuł opublikowany na łamach portalu MTBnews


Anyżkowo: Sernik w kropki\nInspirowane Smakiem 16 kwietnia 2014 05:52\nDeli 16 kwietnia 2014 10:23\nWygląda pięknie, świąteczni i tak wiosennie :)\newa 16 kwietnia 2014 11:28\nAnonimowy 16 kwietnia 2014 11:46\nczemu spód w serniku na zdjęciach jest ciemny? trzeba dodać kakao?\nA co z tą śmietaną? I ilu procentowa powinna być?\nBeth Martins 16 kwietnia 2014 12:37\nwuauw!!! magnifique excellente idée pour pâques, bravo!\nŻycie z apetytem 16 kwietnia 2014 14:47\nPiękny ten sernik, ja poproszę tak ze 3 kawałki od razu na wynos :)\nklaudyna148 16 kwietnia 2014 16:55\nWspaniały ten sernik, wygląda bardzo ładnie :)\nUwielbiam takie ciasta . Sernik urzekł mnie tak jak kiedyś ciasto zebra ; p\nBernadeta 17 kwietnia 2014 06:50\nKraina miodem płynąca 17 kwietnia 2014 17:20\nAle wesoły ten serniczek- bardzo fajny pomysł z tymi kropkami, jeśliby tak zrobić je różnokolorowe, to takie ciasto świetnie zastąpiłoby tort dla dzieci :)\nTiron 17 kwietnia 2014 17:21\nKocham wszelkie serniki, także no cóż - wspaniały, bo to sernik :)\nale świetny!! ;)\nMichał 22 marca 2019 13:31\nSernik to jedno z moich ulubionych ciast, w szczególności w wersji czekoladowej. Ostatnio robiłem czekoladowy sernik warstwowy wg. przepisu podanego na https://wkuchnizwedlem.wedel.pl/. Trochę się nad nim napracowałem ale warto było, bo ciasto smakowało obłędnie :). Czekoladę często dodaję do moich domowych wypieków. Z pewnością wypróbuję też Twój przepis. Pozdrawiam serdecznie :).


Teresa Miller - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nOperacja ratująca życie już na początku stycznia❗Ratujmy Teresę - mamę i babcię!\n36 000,63 zł ( 112,8% )\nOperacja wycięcia guza mózgu\nnowotwór mózgu - Glejak IV stopnia\nZe smutkiem zawiadamiamy, że 23 lutego 2021 roku, mimo ogromnych starań rodziny, Teresa odeszła. Już nie cierpi...\nRodzinie i bliskim składamy serdeczne wyrazy współczucia i łączymy się z nimi w bólu.\nWiadomość od Gosi, córki Teresy:\nMama miała mieć przeprowadzoną operacje usunięcia guza w Kluczborku. W dniu 12 stycznia, tuż przed operacją, wykonano jej rezonans magnetyczny. Niestety, po badaniu została zdyskwalifikowana z operacji... Guz tak się rozrósł, ze operacji nie można już przeprowadzić. Zalecono tylko leczenie paliatywne - radioterapia.\nŚrodki, uzbierane na zbiórce, wykorzystamy na opiekę pielęgniarską, pielęgnację i rehabilitację mamy.\nDziękujemy Wam wszystkim za wsparcie. Choć nie są to wieści, których się spodziewaliśmy, Teresa nadal walczy. Życzymy jej dużo siły i prosimy o pamięć w modlitwie.\nUwaga - zbiórka na ratowanie życie! Ukochana mamusia i babcia walczy z glejakiem! Mamy czas tylko do początku stycznia, dlatego prosimy o ratunek!\nRok, który już się kończy, był trudny dla nas wszystkich, ale dla mnie i mojej rodziny okazał się po prostu koszmarny... Wszystko straciło sens, gdy dowiedzieliśmy się o śmiertelnej chorobie mojej mamy. W jej głowie jest tykająca bomba - guz mózgu! Glejak, jeden z najbardziej złośliwych i agresywnych nowotworów... Rokowania - w najlepszym razie - to od 3 do 12 miesiecy życia!\nOd początku listopada żyję w stresie, który mnie wykańcza. To wtedy moja mama zaczęła się źle czuć... Silny ból głowy, który nie przechodził mimo leków i objawy, tak bardzo zbliżone do udaru, sprawiły, że mama trafiła do szpitala. Problemy z mową, chodem, niedowład lewej strony - to wszystko sprawiło, że wiedziałam już, że to coś złego i umierałam z niepokoju. Wynik tomografu nie pozostawił wątpliwości - to guz...\nJuż wtedy zaczęłam się bać, pojawiały się chwile zwątpienia, a nawet i brak wiary w to, że z tak trudnym przeciwnikiem da się wygrać. Rezonans tylko potwierdził to, co już wiedziałyśmy - to glejak IV stopnia. Każde następne spotkanie z lekarzami utwierdzało w przekonaniu, że nic nie da się już zrobić, guz jest nieoperacyjny... Świat zawalił mi się po raz kolejny...\nMogłam rozłożyć ręce i patrzeć, jak mama powoli odchodzi, ale nie zrobiłam tego. Wiedziałam, że muszę znaleźć specjalistę, który podejmie się leczenia na tyle skutecznego, że przestanę się bać o życie mamy. Udało się! Cudem naleźliśmy neurochirurga w Gdańsku, który podejmie się operacji. - dokona resekcji guza w 80%-90%! To szansa dla mamy na dłuższe życie... Światełko nadziei w tym mroku rozpaczy, w którym żyjemy od tygodni...\nNiestety, w szpitalu państwowym, w którym pracuje neurochirurg, przyjęcia i operacje są wstrzymane ze względu na pandemię... Nie wiemy, ile to potrwa, tymczasem w walce z nowotworem liczy się każdy dzień! Nie możemy dłużej czekać, bo w każdej chwili guz może się powiększyć. Jedyną opcją dla mamy jest szpital prywatny... Niestety, za leczenie tam musi zapłacić ponad 30 tysięcy złotych!\nOperacja jest zaplanowana na 12 stycznia. Mam naprawdę mało czasu, by zdobyć potrzebne środki. Proszę, pomóż mi uratować życie mojej mamy! Liczy się dla nas każdy grosz. Błagam o pomoc i z góry dziękuję za ratunek.\nMałgorzata - córka Teresy


Oliwa z oliwek. Olej z nasion konopi 2019 - The healthy post\nHomePrzydatne myśliOliwa z oliwek. Olej z nasion konopi\nOliwa z oliwek. Olej z nasion konopi\nNiezależnie od tego, czy używasz olejków do gotowania, czy do mżawki na sałatkach i zupach, odpowiednie oleje dodają dobre tłuszcze, które są niezbędne dla wielu funkcji organizmu. Oliwa z oliwek i olej z konopi to dwa oleje, które można znaleźć w ich nieprzetworzonym stanie, co oznacza, że masz najwięcej składników odżywczych dostępnych w każdym pokarmie. Chociaż istnieją różnice między olejkami, w tym każdy w twojej diecie może pomóc twojemu zdrowiu na kilku poziomach.\nZarówno oliwa z oliwek jak i olej z nasion konopi są koloru zielonego, ale ich smak jest różny. W książce Aromaterapii Roberta Wilsona "Aromatherapy: Essential Oils for Vibrant Health and Beauty" zauważa, że oliwa z oliwek ma podobny do warzyw smak przypominający oliwki, podczas gdy olej z nasion konopi ma smak orzechowy i nieco ziemisty. Możesz kupić oba rodzaje olejów "tłoczonych na zimno", więc wiesz, że ich lotne kwasy tłuszczowe omega nie zostały uszkodzone.\nNiezbędny kwas tłuszczowy lub EFA, skład oliwy z oliwek i olej z nasion konopi różnią się, chociaż oba są ważnymi źródłami tych dobrych tłuszczów. Oliwa z oliwek to głównie jednonienasycony tłuszcz, co oznacza, że jest bogaty w EFA omega-9. Z drugiej strony, olej z nasion konopi jest bardziej zrównoważonym olejem, jeśli chodzi o NNKT, zawierający stosunek 3 do 1 omega-6 do omega-3. Ponieważ bardzo niewiele pokarmów zawiera kwasy omega-3, które są ważne dla funkcjonowania mózgu i skóry, olej z nasion konopi może być korzystnym dodatkiem do diety.\nJedną z dużych różnic między oliwą z oliwek i oleju z nasion konopi jest to, że można go używać do gotowania, podczas gdy inne nie. Oliwa z oliwek promowana jest przez wielu ekspertów w dziedzinie zdrowia, w tym Andrew Weila, doktora w swojej książce "Dobre jedzenie dla optymalnego zdrowia", do codziennego spożycia w smażonych warzywach lub mięsie. Olej konopny nie nadaje się do gotowania, zauważa lekarz Naturopathic Linda Page. Nie powinien być podgrzewany powyżej 120 stopni F lub omega-3 w oleju zostanie uszkodzony.\nOliwa z oliwek i olej z nasion konopi są korzystne dla skóry zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, ale na różne sposoby, zauważa Wilson. Oliwa z oliwek łagodzi i nawilża skórę, dzięki czemu jest dobrym zewnętrznym olejem do twarzy dla wszystkich rodzajów skóry. Z drugiej strony, olej z nasion konopi może być bardziej przydatny do stosowania zewnętrznego, jeśli cierpisz na zapalenie skóry, egzemę i obrzęk, ponieważ ma właściwości przeciwzapalne. Wewnętrznie, olej z konopi może być również korzystny dla zapalenia stawów, problemów ze stawami i rwy kulszowej.


Jakie rajstopy chłopięce byłyby dla Twojego pierworodnego najlepsze oraz czy też będzie mu w nich wygodnie? - Rodzina i dzieci\nZawsze chcesz dla swojego dziecka wszystkiego co najlepsze. Kupujesz mu najlepsze zabawki, najlepsze ubrania. Chcesz, żeby ani razu nic jemu nie brakowało.\nZobacz, co jeszcze mogłabyś mu kupić do ubranka, aby zawsze było mu ciepło i żeby czuło się w tym komfortowo.\nW sklepach z odzieżą dziecięcą znajdziesz coś tego typu jak rajstopy chłopięce.\nJeśli zaciekawił Cię nasz wpis, to do zweryfikowania (https://www.dywanydoprzedszkola.pl/pl/c/Dywany-edukacyjne/100) są następne opisy na stronie, którą stworzyliśmy pod tym linkiem.\nObecnie w sklepach są sprzedawane rajstopy chłopięce z kolekcji wiosennej. Jest to towar, jaki jest do kupienia w różnych barwach. Mogłyby być sprzedawane w jednym odcieniu, ale mogą być także rajstopy chłopięce wielokolorowe. Rajstopy chłopięce są wyprodukowane w stu procentach z bawełny, co jeszcze bardziej potwierdza ich pozytywną jakość. Jeśli dobrze wyszukasz, znajdziesz w Internecie bardzo wiele punktów sprzedaży, które sprzedają rajstopy chłopięce. Mogłabyś dobrać dla swojego dziecka rajstopy chłopięce z postaciami z ulubionych baśni. Taki model wszelki chłopczyk będzie entuzjastycznie wkładał, a co najbardziej ważne będzie jemu ciepło i wygodnie.\nJeśli zakupisz rajstopy chłopięce w markecie wirtualnym, przed zakupem możesz zobaczyć galerię zdjęć takiego produktu. Co niezwykle ważne, to jeśli rajstopy chłopięce nie będą pasować na Twego synka, mogłabyś je bez kłopotu zwrócić.\nAle mogłabyś być pewna, iż rajstopy chłopięce będą pasować Twemu dziecku, gdyż jest to asortyment wykonany ze znakomitej klasy bawełny, która jest mięciutka w dotyku i doskonale dopasowuje się do postury. Co istotne, rajstopy chłopięce są gibkie i nie utrudniają ruchu dzieciaka. Przekonasz się sama, że to był bardzo właściwy zakup.