SAMOLOTY KAMPANII WRZEŚNIOWEJ - Lublin R-XIII\nNa ostatnim ze zbudowanych samolotów szkolno-treningowych Lublin R-XIV konstruktor inż. J. Rudlicki postanowił wprowadzić zmiany ulepszające konstrukcję i poprawiające własności lotne. W celu poprawienia sterowności poprzecznej nieco wydłużono lotki, w kabinie obserwatora zamontowano obrotnicę karabinu maszynowego oraz zaokrąglono górę tyłu kadłuba. Pierwszy lot tak przebudowanego samolotu doszedł do skutku w lipcu 1931r., po czym samolot został przekazany do prób w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa. Podczas jednego z lotów nastąpiło ścięcie sworznia drążka sterowego, pilot Jerzy Kossowski wyskoczył ze spadochronem. Samolot bez pilota wykonał prawidłowe lądowanie na polu (!) i zatrzymał się w rowie, dowodząc tym samym znakomitych własności lotnych. Konstruktor uznał jednak symbol R-XIV za pechowy i nadał swojej konstrukcji nowe oznaczenie Lublin R-XIII.\nWe wrześniu 1931r. samolot przeszedł pomyślnie próby państwowe, podczas których wykazał się dobrą statecznością i sterownością oraz łatwością w pilotażu. Podjęto zatem decyzję, że stanie się on podstawowym wyposażeniem polskich eskadr towarzyszących (obserwacyjno-łącznikowych).\n- R-XIIIA i R-XIIIB - pierwsze wersje seryjne produkowane od połowy września 1931r. do początku 1933r. Od prototypu samoloty te różniły się wzmocnionym baldachimem oraz okuciami skrzydeł. Zbudowano 49 egzemplarzy. R-XIIIA różnił się od wersji B konstrukcją obrotnicy karabinu maszynowego. W czasie remontów wszystkie samoloty R-XIIIA doprowadzono do standardu wersji B.\n- R-XIIIC - wersja produkowana od 6 II 1933r. do stycznia 1934r. Zbudowano 98 egzemplarzy różniących się od samolotów poprzednich wersji rozbudowanym wyposażeniem (zwłaszcza instalacją elektryczną) oraz ulepszonym podchwytywaczem meldunków.\n- R-XIIID - wersja budowana od 28 II 1933r., ostatni z wyprodukowanych 95 samolotów dostarczono wojsku 2 III 1935r. Charakteryzowała się staranną aerodynamiką. Silnik osłonięto pierścieniem Townenda, osłonięto również chłodnicę oleju oraz zamontowano mały kołpak na piaście śmigła.\n- R-XIIIE - wersja przystosowana do działań interwencyjnych na polu walki. Do napędu służył silnik gwiazdowy Gnome-Rhone 7K Titan o mocy 265 kW (360 KM) ze śmigłem metalowym. Planowano zamontować 2-3 k.m. oraz przystosować samolot do przenoszenia pod skrzydłami 4 bomb po 50 kg każda. Produkcji seryjnej nie podjęto.\n- R-XIIIF - wersja niemal identyczna z R-XIIIE, różniła się jedynie zastosowaniem polskiego silnika G-1620A Mors konstrukcji inż. St. Nowokuńskiego. Wojsko złożyło zamówienie na 50 samolotów tego typu. Pierwsze 2 egzemplarze w 1935r. skierowano do lotów próbnych w 3 i 6 Pułku Lotniczym. Stwierdzono w nich wady urządzenia do przechwytywania meldunków. Po odbiorze 7 samolotów umowę zerwano (zastrzeżenia dotyczyły problemów z wyważeniem samolotów i tendencji do wchodzenia w korkociąg płaski), co stało się bezpośrednią przyczyną bankructwa Zakładów Mechanicznych "Plage i Laśkiewicz" pod koniec 1935r. Wytwórnia została upaństwowiona i pod nazwą "Lubelska Wytwórnia Samolotów" wznowiła działalność na początku 1936r. Departament Aeronautyki natychmiast ponowił zamówienie na samoloty R-XIIIF. Dokończono zatem 18 rozpoczętych już płatowców oraz zbudowano 32 dalsze wyposażając je w silniki Wright J5 o mocy 162 kW (220 KM). Ze względu na wyżej wspomniane wady nie zostały skierowane do eskadr towarzyszących. Używano ich w szkołach lotniczych, nieliczne odbywały loty bojowe podczas kampanii wrześniowej.\n- R-XIIIG - seria 6 wodnosamolotów zbudowanych dla MDLot. w 1935r. wyposażonych w metalowe śmigło. Od R-XIII ter hydro różniło je ponadto zastosowanie drążków sterowych zamiast wolantów. Ostatni samolot z serii, o numerze 720, został przeznaczony dla plutonu łącznikowego w Rumii i wyposażony w podwozie kołowe.\n- R-XIII Dr "Błękitny Ptak" - patrz Lublin R-XXIII.\n- R XIII Eksperymentalny - samolot z 1934r. wyposażony w opuszczane usterzenie kierunku, przesuwalne w pionie, zaprojektowane przez J. Teisseyre'a i A. Zdaniewskiego w zakładach PWS. Zbudowano tylko 1 egzemplarz\n- R-XIIIF Aerolog - seryjny R-XIIIF o numerze 58.23 przebudowany latem 1939r. na samolot rozpoznania meteorologicznego. Wyposażono go m. in. w zakrytą kabinę, radiostację i światła pozycyjne.\n- R-XIIID Reprezentacyjny - seria 6 samolotów przygotowanych dla polskiej delegacji udającej się z rewizytą do Moskwy. Od standartowych R-XIIID różniły się jedynie staranniejszym wykończeniem. Na skutek złej pogody delegacja doleciała jedynie do Mińska i dalszą podróż odbyła koleją.\n- R-XIIIt Dęblin - nieuzbrojona wersja treningowa służąca do nauki pilotażu bez widoczności ziemi. Zbudowano 8 samolotów będących adaptacją wersji R-XIIIB.\n- R-XIII bis hydro - pływakowe odpowiedniki wersji R-XIIIB. Prototypem był samolot Lublin R-XIV wyposażony w pływaki płaskodenne. Po przeprowadzonych w Pucku zimą 1931/32 próbach wodowania Dowództwo Marynarki Wojennej zamówiło jeszcze 3 egzemplarze tej wersji. Dostarczono je Morskiemu Dywizjonowi Lotniczemu pod koniec 1932r. Jeden z nich o numerze 702 przystosowany był do pilotażu bez widoczności ziemi.\n- R-XIII ter hydro - dostarczone MDLot. w 1934r. pływakowe odpowiedniki wersji R-XIIID. Łącznie zbudowano 10 egzemplarzy. Istniała możliwość zamontowania podwozia kołowego lub nart.\nŁącznie wybudowano 288 samolotów Lublin R-XIII. W latach 1932-36 sformowano z nich 32 plutony łącznikowe po 3 samoloty każdy. W latach 1937-38 stworzono z nich 12 eskadr w poszczególnych pułkach lotniczych. Od 1938r. były wycofywane z pierwszej linii i zastępowane przez nowocześniejsze RWD-14 "Czapla". Kilka R-XIII zostało przekazanych aeroklubom.\nWe wrześniu 1939r. w jednostkach bojowych znajdowało się jeszcze 50 samolotów R-XIII w wersjach C i D. Znajdowały się one w 16 eskadrze Brygady Pościgowej, 26 eskadrze Armii "Kraków", 36 eskadrze Armii "Poznań", 43 i 46 eskadrze Armii "Pomorze", 56 eskadrze Armii "Karpaty" oraz w 66 eskadrze Armii "Łódź". Przeprowadzano na nich rozpoznanie pola walki oraz loty łącznikowe. 13 IX samoloty 56 eskadry przetransportowały nowo mianowanego dowódcę Frontu Południowego gen. Sosnkowskiego wraz z jego sztabem z Biłki Szlacheckiej do miejscowości Hurecko k. Przemyśla. Część samolotów R-XIII udało się ewakuować do Rumunii, na Węgry i na Łotwę.\nWodnopłatowce R-XIII we wrześniu 1939r. stanowiły (na skutek niepowodzenia budowy samolotów Lublin R-XX i LWS-5) podstawowy sprzęt lotnictwa marynarki wojennej. Ze względu na małą prędkość i ładunek bomb nie miały większej wartości bojowej. 1 IX zostały ewakuowane z Pucka na Półwysep Helski. Większość maszyn została uszkodzona podczas ataków samolotów niemieckich 2 i 3 IX i nie nadawała się do lotów. Ocalał jedynie Lublin R-XIIIG, na którym wykonano na nich jedyne 2 loty bojowe polskiego lotnictwa morskiego w kampanii wrześniowej (w tym nocny atak na Gdańsk 7/8 IX). 8 IX wszystkie wodnosamoloty R-XIII zostały zniszczone podczas ataku lotnictwa niemieckiego. R-XIIIG na podwoziu kołowym trafił do plutonu łącznikowego Lądowej Obrony Wybrzeża. 17 IX rozbił się na skutek awarii silnika podczas lotu do Warszawy.\nKonstrukcja: mieszana, jednosilnikowy, dwumiejscowy górnopłat zastrzałowy, podwozie klasyczne dwukołowe stałe. Napęd stanowił:\n· R-XIIIA-D, G i adaptacje - silnik gwiazdowy 9-cylindrowy Škoda-Wright J5 Whirlwind o mocy 162 kW (220 KM).\n· R-XIIIE - silnik gwiazdowy 9-cylindrowy Gnome-Rhone 7K Titan Major o mocy 265 kW (360 KM).\n· R-XIIIF -silnik gwiazdowy Škoda G-1620A Mors I o mocy 250 kW (340 KM) lub Škoda-Wright J5 Whirlwind o mocy 162 kW (220 KM).\nŚmigło dwułopatowe drewniane (R-XIIIG i Dr - metalowe).\n· R-XIIIA-D - 1 ruchomy k.m. Vickers K lub Lewis kal. 7.9 mm obserwatora.\n· R-XIIIE i F - 2-3 k.m. kal. 7.7 mm i 200 kg bomb.\n· R-XIIIG i ter hydro - 1 ruchomy k.m. Vickers K lub Lewis kal. 7.9 mm obserwatora oraz 6 bomb po 12,5 kg\nDane techniczne (R-XIIID)


Policja ogłosiła, że nie ma już wolnych wakatów. Czyżby? - mamNewsa.pl\n, Na sygnale, Wiadomości, 04.01.2020 14:00,\nJak poinformowała małopolska policja, 30 grudnia przyjęto do służby w małopolskiej Policji 133 osoby. W sumie w 2019 roku było 504 nowych policjantów.\n- 2019 rok był rekordowy pod tym względem w porównaniu do ostatnich ośmiu lat (kiedy przyjmowano średnio 300 osób rocznie). Nadto, od ostatnich trzydziestu lat nie było takiej sytuacji, by na koniec roku wszystkie etaty były obsadzone (np. przez ostatnie dziesięć lat liczba wakatów na koniec roku wynosiła nawet około 200 czy 300 etatów) - czytamy w komunikacie małopolskiej policji.\nInformacja zamieszczona została na wielu portalach internetowych. Sami policjanci powątpiewają jednak z dane podawane przed swoich przełożonych.\n"To dziwne, u mnie na jednostce brakuje 5 osób, a w całym powiecie pewnie jeszcze z 20. Znając życie po naborze przyjdzie 2 na powiat, a co zresztą?" - skomentował jeden z policjantów z powiatu wadowickiego na facebooku.\nZa pół roku otwarcie kolejnej nowej (starej) stacji paliw w Andrychowie\nkłamnewsa, 04.01.2020 19:33\nPodbeskidzkie Towarzystwo Przyjaźni Polsko - Irańskiej zaprasza wszystkich chętnych do współpracy.


Dworek, Unterkünfte Dworek Quartieren, Hotels, Dworek Gästehäuser, Unterkünfte, Agrartouristik, Appartement, Dworek Unterkünfte- www.NOCOWANIE.pl-Unterkünfte,Quartieren, on-line -Buchung\nUnterkünfte w Dworku\nDie Landkarte Dworek\nTouristische Attraktionen w Dworku\nVeranstaltungen w Dworku\nRestaurants w Dworku\nFahrplan w Dworku\nWetter w Dworku\nOnline-Kameras w Dworku\nFotos w Dworku\nDworek - Unterkünfte (40 Übernachtungen)\nSonsitige Angebote Dworek\nUnterkünfte In der Umgebung Dworek:\n3 km od Dworek\nŚwietne domki, super miejsce na wypoczynek, ośrodek znajduje się bardzo blisko sklepów i restauracji oraz ogromnej plaży. Obsługa bardzo...\nPękalin zeigen auf der Karte\nIch suche Unterkunft w Dworku und die Gegend\nAttraktionen w Dworku und die Gegend\nOśrodek super:-) nic dodać nic ująć\nGrazyna Maria Sowa 2020-07-30\nDoskonale wyposażone nowe domki, cisza, spokój, bardzo mili właściciele. Polecam dla rodzin z dziećmi na które czeka bezpieczny ogrodzony...\nSylwester Dziąg 2021-07-12\nBardzo udany urlop, miłe i spokojne miejsce, fajny plac zabaw dla dzieci. Sporo miejsca na grillowanie. Domki czyste i zadbane.\nW każdym domku oferowane są noclegi dla 6 osób, na terenie obiektu znajdziemy też pole namiotowe. Do Lu Anna Tropical możemy przyjechać całą rodziną, również ze zwierzakiem. Jest tam dużo miejsca do zabawy oraz bezpłatny parking.\nWojciech zaczek 2021-07-12\nPolecam serdecznie. Przemiła obsługa. Domki nowe, super wyposażone i mega plac zabaw dla dzieci.\nDomki letniskowe Katarzyna CZERWIEC-LIPIEC-SIERPIEŃ-BRAK WOLNYCH MIEJSC !!! Zapraszamy na słoneczny wrzesień i październik !!! Zapraszamy na sezon 2021! AKCEPTUJEMY BON TURYSTYCZNY Domki Letniskowe Katarzyna- 8 osobowe położone są w nowej,\nWitamy Państwa serdecznie w obiekcie Domki Zordon Domki z atrakcyjnym placem zabaw.\nDomki rewelacja! Czystość na wtsokim poziomie. Wszystko zgodne z opisem. Moc atrakcji w ogrodzie dla dzieci na pogodę i na niepogodę....\nDomki Zordon znajdują się w spokojnej części Sarbinowa, ale dość blisko centrum. Możemy tam dojść w kilka minut. Ośrodek świetnie nadaje się dla rodzin z dziećmi, które skorzystają z dużego placu zabaw z piaskownicą i statkiem pirackim oraz z ogrodu.\nSuper ośrodek pozdrawiamy i tęsknimy za Wujem i Ciocia 🙂\nByliśmy u Pani Basi w sierpniu 2020. Wszystko zgodne z opisem. Domki czyste i zadbane. Zarówno dzieci jak i my rodzice wróciliśmy...\nPopulär w Dworku\nUnterkunft suchen Dworek Preiswert Dworek Im Stadtzentrum Dworek Bewertungen Unterkünfte Dworek Unterkünfte Meer\nVeranstaltungen Dworek Attraktionen Dworek Fotos Dworek


ISC: Ucz się języków za granicą!\nCo nieco o Irlandii\n(czyli co warto wiedzieć przed wyjazdem)\nSzerokość: 300 km\nPowierzchnia 84,500 km kwadratowychCztery prowincje: Ulster, Munster, Leinster, Connaught, 32 hrabstwa, 26 hrabstw w Republice, 6 hrabstw w Irlandii Północnej.\nPopulacja: około 5,6 mln w Republice, 1,7 miliona w Irlandii Północnej.\nŁagodny klimat, latem 15/21 stopni Celsjusza\nWiosną i jesienią około 10 stopni, zimą 5/10 stopni Celsjusza. Przelotnie deszcze, warto zabrać sweter i parasol!\nWarto go mieć, ale nowy dowód osobisty także jest honorowany. Wizy nie są nam potrzebne. Zawsze namawiamy naszych studentów do wykupienia polisy ubezpieczeniowej przed wyjazdem z Polski. Koszt niewielki a pożytek ogromny gdyby przyszło skorzystać z pomocy lekarskiej!\nWarto też zaopatrzyć się w obowiązujący w Unii Europejskiej formularz E 111.\nPołączenia lotnicze bezpośrednie z wielu miast w Polsce. Aerlingus, Centralwings, RyanAir, pozwalają dolecieć tam bardzo tanio ale warto wcześniej rezerwować bilety. Podróżujący lądem mogą skorzystać z autobusów i połączeń promowych\nWiele szkół zapewnia dobre warunki dla osób niepełnosprawnych. Prosimy jednak o kontakt z naszym biurem, wskażemy przyjazne placówki. Atrakcje turystyczne i wiele miejsc publicznych przygotowanych jest dla niepełnosprawnych gości.\nObowiazującą w Irlandii walutą jest Euro ( 100 centów) . Honorowane są karty kredytowe VISA, Maestro, American Express. Banki otwarte są od poniedziałku do piątku w godzinach od 10-16. W czwartki często do 17. Godziny otwarcia poczty to 9.00 do 17.30 od poniedziałku do soboty.\nTelefony komórkowe sieci GSM działają bez żadnych problemów po aktywacji roamingu. Istnieje też szeroki wybór przedpłaconych kart telefonicznych. W przypadku telefonów stacjonarnych lub budek telefonicznych warto kupić przepłacone karty dostępne zarówno w Polsce jak i w Irlandii.\nWiele kafejek internetowych oraz miejsc publicznych z darmowym dostępem do Internetu. Większość szkół udostępnia studentom pracownie komputerowe a także posiada bezprzewodowy dostęp do Internetu na terenie swych siedzib, tak wiec laptop może się przydać.\nWiększość sklepów otwarta jest w godzinach 9.00 do 17.00 lub 18.00 od poniedziałku do soboty. Centra handlowe pozostają otwarte dłużej do 21 lub 22 w czwartki i piątki.\nW miastach działa dość dobrze rozbudowana sieć autobusowa. W Dublinie dodatkowo atrakcyjnym sposobem poruszania się jest kolejka DART przejeżdżająca trasą wzdłuż całej Zatoki Dublińskiej. Od niedawna działa też w Dublinie szybki tramwaj LUAS.\nStudenci uprawnieni są do wykupienia okresowych biletów zniżkowych ( 2 tyg ok. 50 euro) Po przybyciu do Irlandii szkoły mogą za dodatkową opłatą, lub w niektórych przypadkach bez, odebrać przyjeżdżającego z dworca autobusowego lub lotniska.\nZegarki należy przestawić zgodnie z Greenwich Mean Time ( jak w Wielkiej Brytanii)\nUwaga! Szczególnie na przejściach dla pieszych. W Irlandii obowiązuje ruch lewostronny.\nUwaga! Standardowo 220 voltów, więc z urządzeniami przywiezionymi z Polski problemów nie będzie. Trzeba będzie natomiast zaopatrzyć się w specjalną wtyczkę, dostępną w polskich sklepach. Irlandzkie kontakty mają trzy prostokątne , a nie dwa okrągłe wejścia.\nNajlepszy kurs angielskiego w Anglii, USA i Kanadzie. Profesjonalne kursy językowe za granicą\nCopyright 1998-2018 www.twojairlandia.pl | Warunki Uczestnictwa | Kontakt | O nas


Historia ekspresów do kawy – Od prostych naczyń po nowoczesne maszyny | VideoTesty.pl\nPoczątki historii ekspresów do kawy\nKawa przybywa do Europy\nFrancuzi mają duży wkład w przyszły rozwój ekspresów do kawy\nPrzełom w XIX i XX wieku\nI po jakimś czasie ekspresy dotarły do nas\nW dzisiejszych czasach naszą kawę często wypijamy z czarnego automatu wykonanego z tworzywa sztucznego, który jest pokryty wieloma przyciskami funkcyjnymi oraz migoczącymi światełkami, a podczas swojej pracy wydaje mnóstwo mniej lub bardziej przyjemnych dźwięków. Ranking ekspresów do kawy pokazuje masę takich maszyn.\nNowoczesne ekspresy do kawy są oczywiście bardzo praktyczne, ale przeszły naprawdę długą drogę, zanim zaczęły przypominać coś, co znamy dzisiaj.\nOtóż jeszcze kilkaset lat temu kawą raczono się z wytłaczanych z mosiądzu przyrządów lub misternie zdobionych naczyń z ceramiki, a wszystko to podgrzewane palnikiem spirytusowym. Jednak same początki picia kawy były jeszcze skromniejsze.\nW tym wpisie przyjrzymy się krótko ciekawej historii ekspresów do kawy.\nPrzez setki lat robienie kawy było stosunkowo prostym procesem.\nPrażone i zmielone ziarna kawy umieszczano w garnku lub patelni, do której dodawano gorącą wodę, a następnie przykrywkę do rozpoczęcia procesu zaparzania. Projektowano w tym celu specjalne garnki, których celem było zatrzymanie fusów przed wylaniem kawy.\nPrzeczytaj również: Jak dbać o ekspres do kawy?\nSpotykane historyczne modele „dawnych ekspresów” posiadają płaskie i rozszerzone dno do połowu tonących fusów oraz ostro zakończoną wylewkę, która zatrzymuje pływające resztki. Inne spotykane projekty posiadają szerokie wybrzuszenie pośrodku garnka, które umożliwia łapanie fusów podczas nalewania kawy.\nWedług dostępnych danych to Turkowie jako pierwsi mniej więcej ok. roku 575 n.e. zaczęli parzyć kawę. Większość historii związanej z parzeniem kawy od tego momentu jest zapomnianej aż do momentu, gdy…\nKawa po raz pierwszy stała się powszechnie dostępna w Europie około połowy XVII wieku, w wyniku ekspansji międzynarodowego handlu morskiego. Najwcześniejsze metody parzenia kawy w Europie polegały na gotowaniu kawy wraz z wodą, z opcjonalnym etapem filtrowania fusów. W rezultacie powstawał zbyt gorzki i niesmaczny napój, który na ogół nie dostarczał wspaniałych doznań kawowych.\nWszystko zmieniło się we Francji około 1710 roku, gdy wprowadzono proces parzenia naparu. Proces ten polegał na podgrzaniu zmielonej kawy (zwykle zapakowanej w lnianej torebce) w gorącej wodzie aż do uzyskania pożądanej siły naparu. W tej epoce „ekspres do kawy” był metalowym naczyniem używanym głównie do nalewania zaparzonej kawy poprzez wylewkę albo przez jeden lub więcej króćców wystających z korpusu naczynia.\nA teraz takie ekspresy są na topie:\nW ciągu XVIII wieku kultura picia kawy i technologie z nią związane nadal ewoluowały. Opracowano bardziej złożone metody oddzielania zmielonej kawy od naparu – niektóre z nich obejmowały pomysłowe mechanizmy śrubowe.\nW tym okresie powstawały także coraz bardziej skomplikowane urny kawowe. Niektóre z nich wydawały kawę z komory wewnętrznej oraz gorącą wodę z warstwy zewnętrznej, która równocześnie służyła do utrzymania ciepła kawy. W rzeczy samej wiele innowacji z tamtych czasów zaprojektowano tak, aby kawa zatrzymywała swoje ciepło na dłużej. Osiągano ten cel poprzez wprowadzenie otaczającej garnek warstwy izolacyjnej z wodą lub powietrzem albo lampy spirytusowej umieszczonej w samym środku podstawy (niekiedy stosowano oba te rozwiązania).\nMniej więcej w tym czasie w Europie coraz większą popularność zyskiwała opinia, że kawa nie powinna być gotowana. Jednym z głównych zwolenników tej idei był Jean Baptiste de Belloy, arcybiskup Paryża. W proponowanej przez niego metodzie parzenia kaw dwie komory są ustawiane jedna na drugiej, z filtrem płóciennym umieszczonym pomiędzy komorami. Drobno zmieloną kawę wsypuje się do górnej komory, a następnie zalewa wrzącą wodą. Podczas parzenia kawa powoli skapuje do dolnej komory, z której jest następnie podawana.\nW tym przypadku powolność procesu parzenia często skutkowało dość letnią temperaturą kawy, ale genialne umysły z tamtych czasów wkrótce zaczęły pracować nad rozwiązaniem tego problemu. Amerykański naukowiec i poszukiwacz przygód Benjamin Thompson wynalazł zaparzacz z izolacyjną powłoką wodną z sitkiem, które automatycznie ubijało kawę. Jego osiągnięcie stało się wzorem dla przyszłych innowatorów.\nBenjamin Thompson napisał także esej „Doskonałe właściwości kawy i sztuka przyrządzania jej w najwyższej perfekcji" (Excellent Qualities of Coffee and the Art of Making it in the Highest Perfection), w którym to opowiadał się za tym, iż kawa nie powinna być zagotowywana.\nDopiero w drugiej połowie XIX wieku powstała maszyna, która przypominała współczesne nam ekspresy do kawy. Ze względu na rozwój kawiarni, które zyskiwały coraz większą popularność, zaistniała konieczność wprowadzenia szybszych metod parzenia kawy. Ów ekspres posiadał duży zbiornik na wodę, która była podgrzewana gazem. Do samego wytwarzania kawy wykorzystywana była także para wodna.\nPoczątek XX wieku przyniósł także ekspres kawiarniany – wynalazł go Włoch Luigi Bezzera. Sama wytwarzana kawa była wysokiej jakości, jednak ekspres pozwalał zaparzyć tylko jedną filiżankę.\nWłaśnie w tym czasie nastąpił dynamiczny rozwój. Zanim przejdziemy do czasów bardziej nam współczesnych, warto jeszcze wspomnieć o niejakim Achille Gaggia. Niedługo po II wojnie światowej pokonał on barierę 2 barów ciśnienia pary wodnej, jaką udawało się osiągnąć we współczesnych mu ekspresach – sprawiało to tym samym, że kawa smakowała znacznie gorzej. Gaggia dzięki użyciu tłoku sprężynowego uzyskał wynik 10 barów. Kawa była dzięki temu gęstsza, co w późniejszych czasach zaczęło być standardem.\nKolejna większa rewolucja przyszła w roku 1961, gdy został wydany ekspres ciśnieniowy Faema E61. Urządzenie to posiadało pompę hydrauliczną, która pozwalała na stworzenie najwyższej jakości włoskiego espresso. 40 lat później wydano na rynek Faema E61 Legend, który został… legendą. Nowy ekspres stał się bardzo popularny, a specjaliści uznali go za najlepsze narzędzie do przygotowywania włoskiego espresso.\nSame ekspresy jako przyrząd codziennego, domowego użytku zaczęły zyskiwać popularność dopiero w latach 70. XX wieku. Teraz niemal każdy może cieszyć się wysokiej jakości kawą w swoim zaciszu domowym i nie musi do tego posiadać wielkiej, mosiężnej, napędzanej parą maszynerii.


Pierwsza wyprawa rowerowa. Część 1. Planowanie wyjazdu i pakowanie. – EkstraMisja.pl\nKuba Wrzesień 30, 2017\nKażdy dłuższy wyjazd – bez względu na jego typ – wiąże się ze stresem. Jednak o ile podróż z plecakiem niekoniecznie należy do trudnych w zaplanowaniu, to już wyprawa rowerowa może sprawić kłopot. Przynajmniej ja tak myślałem, kiedy w zeszłym roku chcieliśmy z Agą przejechać wzdłuż polskiego wybrzeża.\nW tym roku, kiedy zapragnęliśmy pokonać jednorazowo Green Velo byłem nieco mniej zestresowany. Posiadałem doświadczenie nabyte wcześniej i należało tylko nieznacznie zmienić niektóre elementy by dostosować się do wymagań tegorocznej wyprawy. Ale co począć, kiedy rower stanowił do tej pory tylko środek transportu używany w mieście? Wystarczy przeczytać ten tekst do końca. I oczywiście uzupełnić wiedzę o informacje zawarte w poprzednim artykule poruszający ten temat. Znajdziesz go tutaj.\nNie ukrywam, że duża część porad będzie się pokrywała z tymi z wcześniejszego tekstu. Ale obiecałem jednemu z Czytelników, że odświeżę nieco temat. Posiadam teraz jeszcze większe doświadczenie, bo już z dwóch wyjazdów. Mogłoby się się wydawać, że za wiele się w tej materii nie zmieniło. Nic bardziej mylnego – musieliśmy z Agą sprostać nieco innym wymaganiom. W końcu każdy wyjazd jest inny. Nie przeciągając, zagłębmy się w problemy, z którymi przyjdzie ci się zmagać przed i w czasie pierwszej wyprawy rowerowej.\nNajpierw była myśl…\nTak to już jest. Zanim gdziekolwiek wyjedziesz, najpierw musi pojawić się chęć i pomysł. Rowerem, podobnie jak pieszo dostaniesz się niemal wszędzie. Dwa kółka są moim zdaniem szybszą alternatywą dla trekkingów z plecakiem. Dlatego wystarczy, że zapragniesz zobaczyć coś, pokonać jakiś odcinek bądź dojechać do konkretnego celu. Sky is the limit, serio!\nNie jest ważne, że inni mówią, że czegoś się nie da. Chcesz przejechać z północy na południe Europy? Pakuj się i jeźdź. Chcesz dojechać rowerem na Antarktydę? Możesz. Będzie to wymagało więcej wysiłku, przygotowań i budżetu, ale jeśli tylko tego chcesz, zrób to! Oczywiście z tym drugim minimalnie przesadziłem. Na pierwszy raz lepiej wybrać trasę, którą kiedyś ktoś już pokonał. Dzięki temu znajdziesz więcej informacji na temat stanu dróg, spodziewanych trudności.\nNa pierwszą wyprawę proponowałbym ci coś z naszego podwórka. I nie chodzi o to, że gdzieś indziej jest trudniej. Musisz wziąć pod uwagę, że po raz pierwszy będziesz musiał zmierzyć się z dużymi odległościami na dwóch kółkach. Jeśli masz już na swoim koncie wielogodzinne przeprawy piesze, to zapewne masz dostatecznie silną wolę. Jednak rower różni się nieznacznie od wędrówek. Pracują zupełnie inne mięśnie, do bólu pleców i nóg dochodzą też niekiedy odparzone pośladki czy bolące od kierownicy dłonie. To, że chciałbyś zaznać przygody na rowerze wcale nie znaczy, że w praktyce ci się to spodoba. Wszystko z boku wygląda super, ale w momencie spróbowania poznajesz też ciemne strony. Dlatego, kiedy wybierasz trasę weź po uwagę, że pomysł z wyprawami rowerowymi może ci się nie spodobać (mało prawdopodobne, ale możliwe). Przejedziesz dwa dni albo tydzień i uznasz, że to nie dla ciebie. I nie ma w tym nic złego. Ważne, żeby odczuwać przyjemność z jazdy, a nie wnerwienie przy każdym obrocie kół. Rezygnacja z wyprawy po własnym kraju jest znacznie łatwiejsza niż za granicą – szybciej znajdziesz pasujące połączenia kolejowe by wrócić do domu.\nCzy w Polsce są ciekawe trasy? Oczywiście, że tak. Możesz przejechać się wzdłuż Odry lub Wisły, pokonać odcinek Świnoujście – Piaski, czy całość lub część Green Velo. Interesująca jest też trasa wokół Tatr, przez Mazury lub po innych pięknych krainach naszego kraju.\nJeśli czujesz, że Polska na dwóch kółkach nie jest fajna, to wybierz Czechy. W naszej części Europy to oni moim zdaniem przodują jeśli chodzi o jakość dróg rowerowych. I jest trochę taniej, co pozytywnie wpłynie na budżet i możliwość dłuższego pobytu.\nWydatki przed wyjazdem.\nTo, że jedziesz w lipcu nie znaczy, że nie wydasz na wyjazd ani złotówki w styczniu lub maju. Jeśli wybierzesz już trasę, to warto wcześniej przemyśleć kwestię dojazdu na miejsce startu i powrotu do domu. Zapewne masz lub będziesz posiadał ogólne pojęcie, kiedy wyjazd miałby się odbyć. Możesz na trzy tygodnie przed wyprawą zakupić bilet na interesujące cię połączenie kolejowe. Unikniesz wtedy problemów związanych z brakiem miejsc na twój rower.\nKolejnym wydatkiem, na który musisz się przygotować, to koszt serwisu roweru. Lepiej przeboleć te kilkadziesiąt złotych i oddać swój pojazd do przeglądu. Głupio byłoby walczyć w czasie podróży z wychodzącymi znienacka usterkami, których mogłeś uniknąć jeśli byś sprawdził sprawność roweru wcześniej. Jeśli masz umiejętności pozwalające na samodzielne przeprowadzenie serwisu, zaoszczędzisz te pieniądze.\nElementem ważnym i wiążącym się z wydatkami jest kwestia odpowiedniego przygotowania swojego pojazdu. Kiedy masz już pewien plan jeśli chodzi o trasę, warto zastanowić się czy rower który posiadasz sprosta jej wymaganiom. I nie martw się, jeśli nie masz najnowszego roweru trekkingowego. Tak jak pisałem w poprzednim artykule, rower może być jakikolwiek. Ważne, żeby był dla ciebie wygodny. Możesz jechać na góralu, kozie czy nawet BMXie. Choć ten ostatni typ roweru bym odradzał akurat. Zwróć uwagę na geometrię roweru, wielkość kół czy siodełko. Wszystko ma być jak najbardziej wygodne. Jeśli któryś z elementów nie spełnia tego wymogu, postaraj się go wymienić. Niezbyt fajnie jedzie się na rowerze z niewygodnym siodełkiem. Trzeba się wtedy nieźle nagimnastykować, żeby tyłek nie bolał.\nWydatkiem, którego nie możesz ominąć jest zakup sakw. Owszem, na pierwszy raz lepiej pożyczyć od znajomych ten element wyposażenia. Jednak wiem, że nie każdy posiada takiego znajomego, który po pierwsze: posiada sakwy, a po drugie: jest chętny do dzielenia się nimi. Dlatego najprawdopodobniej będziesz zmuszony kupić swoje. Z Agą nabyliśmy niezbyt porządne sakwy ze sklepu Presto za 90 zł od pary. Nie jest to dużo. Biorąc pod uwagę koszt zakupu toreb z Crosso, jest to nikły wydatek. Czy dają radę? Oczywiście. Musisz poświęcić więcej czasu na ich zamontowanie, zabezpieczenie przed oderwaniem od bagażnika, ale przejechały z nami już prawie 4000 km. Owszem, w tym momencie nie są w najlepszym stanie, ale trudno spodziewać się czegoś innego. Zresztą o sakwach, których używaliśmy do tej pory napiszę w osobnym artykule.\nJeśli jedziesz za granicę, warto wykupić dodatkowe ubezpieczenie. Może to być na przykład Planeta Młodych lub jakiekolwiek inne. Ważne by pokrywało koszty transportu z zagranicy, pobytu w szpitalu „gdzieś tam” i kilka innych niezbędnych dla zdrowia spraw. Jedziesz wtedy nieco mniej zestresowany o swoje życie. Bo nie ma co się czarować, kierowcy na drogach bywają nieprzewidywalni (podobnie jak rowerzyści). Nigdy nie wiadomo czy nie zdarzy ci się „przytulić” do pędzącej osobówki.\nDodatkowym wydatkiem jest zakupienie wiz, wyrobienie szczepień i innych potrzebnych do wjazdu na teren niektórych państw czynności. Sprawdź przed wyjazdem, czy wjedziesz do jakiegoś kraju bez problemów i czy nie potrzeba najpierw ponieść w związku z tym kosztów. Pamiętaj, że na niektóre wizy czeka się kilka tygodni, a szczepienia trzeba zrobić odpowiednio szybciej.\nSkoro planujesz pierwszą wyprawę rowerową, to zapewne nie posiadasz jeszcze żadnych ciuchów przystosowanych do jazdy na dwóch kółkach. Oczywiście, nie jest to element niezbędny, ale znacząco poprawia samopoczucie w czasie jazdy, a i pośladki (jeśli chodzi o spodenki rowerowe) będą ci wdzięczne. Jeśli mam być szczery, to nie wydaliśmy na to zbyt dużo. Być może jest to błąd, ale jest optymalnie. Niemniej, odzież rowerowa firmy Crivit z Lidla daje radę. Zresztą, podobnie jak z sakwami, o niej napiszę w innym artykule.\nJeśli coś pominąłem, dodaj proszę to w komentarzu. Dopiszemy jak najszybciej…\nEkwipunek, czyli co zabrać?\nDzień wyjazdu zbliża się wielkimi krokami. Warto na kilka dni przed wyruszeniem zacząć się pakować. Unikniesz wtedy pośpiechu, który jak zawsze jest złym doradcą, a i rzeczy potrafią w ostatniej chwili niebywale często zmieniać swoje dotychczasowe miejsce. Naszykuj sakwy, naucz się je zakładać i ściągać. Poznaj ich największe sekrety, jak np. ukryte zamki, troki, paski, klipsy. Dobrze jest wiedzieć w czym przewieziesz swoje rzeczy.\nNastępną czynnością jest wybór odzieży na wyjazd. I uwaga, teraz będą prawdziwe herezje jeśli chodzi o długie wyjazdy! Wcale nie potrzebujesz osobnej koszulki na każdy dzień. Oczywiście jest to taka przenośnia. Wraz z nadmiarem t-shirtów odłóż do szafy też trzy pary jeansów, dwa swetry i co tam jeszcze wpakowałeś. Moja szczerość cię pewnie powali, ale na wyjazd potrzebujesz jedynie:\ndwóch (maksymalnie trzech) t-shirtów – cały dzień w koszulce rowerowej nie będziesz chodził, a i spać trzeba mieć w czym;\nspodni z długimi nogawkami – najlepiej odpinanymi – unikniesz wtedy konieczności brania również drugiej pary z krótkimi nogawkami;\nspodni z krótkimi nogawkami – jeśli akurat nie posiadasz udoskonalonej wersji z pkt. 2;\ndwóch lub trzech koszulek rowerowych (z długim i krótkim rękawem) – znacząco poprawiają komfort jazdy, są przewiewne i nie zapocisz ich tak szybko jak bawełnianej koszulki, a i wysuszyć je jest znacznie łatwiej;\ndwóch par spodenek rowerowych – twoje pośladki będą ci wdzięczne;\nbielizny (czyt. majtki i skarpetki) na trzy do pięciu dni – w zależności jak często będziesz robił pranie, możesz wziąć ich mniej, ale wtedy będziesz zmuszony do częstszego czyszczenia ich (ostatecznie majtki mają też drugą stronę, którą można awaryjnie wykorzystać, ale ciiiiii);\ncieplejszą bluzę – o ile w czasie jazdy jest ciepło nawet w pochmurne dni, o tyle kiedy zsiądziesz z roweru może ci być znacznie chłodniej;\nkurtkę przeciwdeszczową – najlepiej przystosowaną do rowerowych warunków, ale nie musi tak być – ważne by spełniała swoje zadanie.\n(u kobiet) biustonosz – najlepiej sportowy – który przez większość wyjazdu masz i tak na sobie;\nZdziwiony? Zapewne tak. Ale nie przejmuj się – każdy tak reaguje, kiedy widzi nasz zapas ciuchów na miesięczny wyjazd. Prawda jest jednak taka, że o ile przez pierwsze kilka dni przywiązujesz wagę do czystości swoich ciuchów, to po jakimś czasie przestaje ci przeszkadzać plama tu i tam. Coraz mniej chce ci się to wszystko prać i zaczynasz znosić swój zapach (a po jakimś czasie nawet go nie czujesz).\nBagaż to nie tylko ciuchy. To też:\nręcznik – najlepiej jak najmniejszy, chyba, że potrzebujesz wysuszyć włosy – wtedy większy;\n(u kobiet) szczotka lub grzebień do włosów – mężczyźni dużo rzadziej potrzebują mieć idealnie rozczesane włosy (pod kaskiem i tak nie ich widać, a jak go ściągniesz, to i tak wyglądasz przezabawnie);\nklapki pod prysznic – najlepiej takie, które nie wsiąkają wody (gumowe) lub z materiałów hydrofobowych (ja mam takie cieniutkie jednorazówki z gruzińskiej łaźni – nadają się idealnie);\nkosmetyki – i nie przesadzałbym z ilością – w zupełności wystarcza pasta do zębów, dezodorant, żel pod prysznic (lub mydło), szampon, (u kobiet) kredka i ewentualnie tusz (uwierz mi, wszystko i tak spłynie jeśli się spocisz).\nDodatkowo musisz mieć:\nśpiwór – w czymś musisz spać – dobierz odpowiedni do planowanych warunków pogodowych (my wzięliśmy cienkie na Green Velo, a pod koniec sierpnia zrobiło się już naprawdę chłodno, nie mówiąc już o wrześniu kiedy noce były przeraźliwie zimne);\nkarimatę, matę samopompującą, alumatę (jedno z nich) – ja używam alumaty od dłuższego czasu i jest naprawdę ciepło (wygodnie już trochę mniej, ale też da się przeżyć), Aga ma matę samopompującą (wygodna, ale puszcza chłód) – najlepiej jeśli zajmuje jak najmniej miejsca;\nnamiot – jeśli nie planujesz spać w hotelach i pensjonatach to warto mieć swoje osobiste lokum;\nnarzędzia do podstawowego serwisu roweru – klucz (najlepiej francuski), śrubokręty (lub zestaw kluczy rowerowych), linki do hamulców, dętki, łyżki do opon, smar do łańcucha – ale nie przesadzaj z ilością (to jest na serio ciężkie).\nRzeczami, których mieć nie musisz, ale znacząco umilą i ułatwią ci życie są:\npoduszka dmuchana – spanie na bluzach (które w czasie zimniejszych nocy chciałbyś założyć) jest może i wygodne, ale mało praktyczne – poduszki nie są drogie i nie zajmują wiele miejsca;\nkuchenka turystyczna – nie ma to jak ciepły posiłek lub herbata o poranku lub po wysiłku;\nmenażka – nadająca się do gotowania jeśli rozważasz wzięcie kuchenki;\nkubek, kubeczek – jak wyżej;\nsztućce – podobnie jak w pkt. 4;\nfiltr przeciwsłoneczny (w lecie) lub na zimno (w zimie) – nie ma nic gorszego niż ból pooparzeniowy lub odmrożeniowy;\npłyn na komary – który mieliśmy ze sobą w czasie tegorocznego wyjazdu, ale go nie użyliśmy;\nkrem nawilżający – jeśli schodzi ci skóra bo nie zastosowałeś środka z pkt. 6;\nprzybornik do paznokci – i nie chodzi o sprzęt do hybryd – obcinaczka, nożyczki i pilnik w zupełności wystarczy;\nsandały – stanowią miłą alternatywę dla pełnych butów;\nPamiętaj, że ekwipunek to w dużej mierze indywidualna sprawa. My używamy takiego, bo taki nam odpowiada. Wszystko zależy od własnych upodobań, wypracowanych kompromisów, itd. Duży wpływ na wybór wyposażenia będzie to, czy jedziesz daleko, jak długo planujesz być w podróży czy oczekiwana pogoda? Jeśli jedziesz z kimś, znacznie łatwiej będzie rozdysponować większy bagaż (np. namiot) pomiędzy uczestników wyjazdu. Musisz dokładnie przemyśleć, czy dany element będzie ci niezbędny czy to tylko takie „widzi-mi-się”. Uwierz mi, nie potrzebujesz stu rzeczy – w zupełności wystarczy ci połowa z tego o ile nie jeszcze mniej. Pisałem o tym w artykule „Z nadbagażem przez życie„. Długa podróż to wyjście ze strefy komfortu i przekonanie się jak niewiele potrzeba do szczęścia.\nMyślę, że w ta część poradnika jest dostatecznie długa, a i zawarte informacje stanowią małe kompendium wiedzy. Dzisiaj skupiłem się na przygotowaniach. W kontynuacji napiszę o sprawach, które musisz wziąć pod uwagę w czasie samego wyjazdu. Mam nadzieję, że przynajmniej w minimalnym stopniu rozwiałem twoje wątpliwości i pomogłem w dokonaniu pierwszego kroku ku rowerowym trekkingom. Napisz koniecznie w komentarzu o swoich odczuciach na temat tego artykułu i w ogóle o kwestiach cię nurtujących. Postaram się w kolejnej części zawrzeć odpowiedzi na ten temat. Wiele spraw mogę pominąć przypadkowo lub umyślnie, a przecież możesz ich rozwiązania potrzebować. Dlatego zachęcam do kontaktu poprzez formularz komentarzy, czy przez Facebooka, Instagrama, Twittera, Google+. Będę niezmiernie szczęśliwy jeśli pomożesz mi w stworzeniu obszernej bazy wiedzy dla początkujących sakwistów.\nNa rowerze Zrób to sam!


Pewnego kwietniowego poranka wybra³am siê do budki, ¿eby zadzwoniæ do dwóch przyjació³ - z Khamu oraz z Amdo - i powiedzieæ im, jak bardzo siê cieszê, ¿e s± bezpieczni. Chcia³o mi siê ¶miaæ, ale przez ³zy, bo obaj, choæ mieszkaj± w odleg³ych regionach Tybetu, prosili, ¿ebym by³a zab zab dzie - „ostro¿na". Przypomnia³o mi to, ¿e zesz³ego Losaru przyjaciel z Lhasy, który jest do bólu szczery, zasugerowa³, ¿e nie powinni¶my witaæ siê s³owami taszi delek, bo ani nam taszi, „pomy¶lnie", ani delek, „szczê¶liwie" - tylko w³a¶nie zab zab dzie.\nPodobnie W. Kiedy siê ze mn± ¿egna³, rzuci³ tylko zab zab dzie i rozp³yn±³ siê w t³umie. Jest tak tybetañski, ¿e nie da siê tego nie zauwa¿yæ niezale¿nie od ubrania. Pozna³am go niedawno i widzieli¶my siê tylko trzykrotnie. Nie mogê mówiæ o szczegó³ach, bo ci±gle mi powtarza³: „Nie pisz, kim jestem. Chcê wróciæ do Lhasy. Maj± fotokopiê mojego dowodu i zrobili mi zdjêcie. Nie pisz, kim jestem, bo mnie znajd±". Pochodzi z Amdo, m³ody, przystojny, lecz zmarszczone brwi ¶wiadcz±, ¿e co¶ musi go niepokoiæ, a i czêsto nagle rozgl±da siê, jakby siê czego¶ obawia³. Mimo okoliczno¶ci natychmiast zgodzi³ siê na rozmowê. Spotkali¶my siê wtedy przypadkiem - tak przypadkowym niczym przeznaczenie. Dostrze¿enie go w tamtym czasie i miejscu zdawa³o siê krzyczeæ, ¿e musi mi co¶ opowiedzieæ. Nastêpne spotkanie nie by³o jednak ³atwe. Zamienili¶my tylko kilka s³ów i ruszyli¶my w swoj± stronê, bo ka¿de mia³o ogon. Dopiero za trzecim razem - okraszonym du¿± dawk± ostro¿no¶ci - odwa¿y³am siê w³±czyæ magnetofon.\nUsiedli¶my w rogu, daleko od drzwi i okien, ¿eby mieæ wszystko na oku. Maj± tam dobre krzes³a z oparciami wysokimi jak parawany. W ¶rodku by³o ma³o ludzi. Grali w karty, plotkowali, nie okazuj±c ¿adnego zainteresowania bli¼nim.\nKiedy W. zobaczy³, ¿e jestem gotowa, powiedzia³: „Muszê zacz±æ od dziesi±tego marca. Oko³o siedemnastej poszed³em do tybetañskiej restauracji Makje Ame, w której wpad³em na znajomego. Mówi³, ¿e co¶ sta³o siê przed Cuglakhangiem. Pobiegli¶my i zobaczyli¶my, jak pakuj± do suki osiem osób. Czterech kuszo, »mnichów«, i czterech wed³ug jednych z Khamu, wed³ug innych z Amdo. Wszyscy bardzo m³odzi. Ludzie mówili, ¿e wcze¶niej aresztowali ju¿ innych duchownych. Policjanci byli najprawdopodobniej z komisariatu na Barkhorze i bili bez lito¶ci. Stali¶my w t³umie gapiów. Niektórzy szeptali njingdzie, njingdzie - »¿al, ¿al« - kilka mola, »staruszek«, ³ka³o, zas³aniaj±c usta d³oñmi. Kiedy kolega zrobi³ zdjêcie komórk±, wyrós³ obok nas tajniak i zabra³ mu telefon. Bardzo siê bali¶my.\nNastêpnego dnia na Barkhorze roi³o siê od tajniaków. Pojawi³o siê te¿ ze trzydzie¶ci, czterdzie¶ci kobiet z krótkimi w³osami. Same Chinki, Hanki. Jak ludzie zaczynali rozmawiaæ, natychmiast podchodzi³y pods³uchiwaæ. Nie mam pojêcia, czy rozumia³y choæ s³owo, ale budzi³y lêk. Zjad³y obiad i kolacjê na placu - z pude³ek, które przywie¼li im samochodami. T³um rozszed³ siê dopiero o zmierzchu. Wszyscy Tybetañczycy wiedzieli, ¿e to policja, i dawali sobie znaki. Po placu, z ponurymi minami, chodzi³o w tê i z powrotem równie¿ znacznie wiêcej mundurowych. S³ysza³em te¿, ¿e mnisi z klasztorów Drepung i Sera zorganizowali demonstracje, ale zostali pobici i zawróceni przez paramilitarnych. Tego dnia D¿okhang i Ramocze by³y zamkniête dla wiernych.\nCzternastego, pamiêtam dok³adnie, wyszed³em dwadzie¶cia po jedenastej". [Tê czê¶æ musimy opu¶ciæ.] „Wtedy us³ysza³em krzyki i...".\n„Wiem - przerwa³am - mówili o tym nawet w telewizji. Tylko Tybetañczycy, i to wy³±cznie z pastwisk i wsi, potrafi± wydobyæ z siebie taki d¼wiêk. Miastowi maj± ju¿ nie te gard³a". To jedyny w swoim rodzaju tybetañski „gwizd" - choæ w mediach nazywali go „wilczym wyciem".\nW. przytakn±³ i ci±gn±³ dalej: „Dok³adnie. Potem, jak co dzieñ, poszed³em z przyjació³mi w kierunku Ramocze, a tam ju¿ siê dzia³o. Wielu Tybetañczyków krzycza³o i rzuca³o kamieniami w ¿o³nierzy. Zg³upieli¶my. Kto¶ nam powiedzia³, ¿e od kilku dni przed ¶wi±tyni± sta³y policyjne samochody, ale mnisi w³a¶nie je wywrócili, bo, jak mówili, blokowa³y im bramê. Policjanci natychmiast wezwali na pomoc paramilitarnych z pa³kami i tarczami. Rzucili siê na mnichów. Ludzie na ulicy nie wytrzymali i tak zaczê³a siê demonstracja. Widzia³em wielu m³odych Tybetañczyków. W najtañszych ubraniach. Rzucaj±c kamieniami, krzyczeli: »Naprzód, jedz±cy campê!« Straganiarz chcia³ do³±czyæ, ale ¿ona uwiesi³a siê na nim i, zawodz±c, zdo³a³a odci±gn±æ. By³o te¿ sporo dziewcz±t, które pyta³y: »M³odzieñcze, jeste¶ jeszcze Tybetañczykiem? Je¶li tak, chod¼ z nami«. Kiedy zobaczy³y, ¿e siê nie ruszamy, naplu³y nam pod nogi, mówi±c z pogard±: Ngo ca, ngo ca - »Wstyd, wstyd!« Powiem ci prawdê, by³o mi strasznie smutno, lecz siê nie odwa¿y³em. Sta³em tylko z boku i patrzy³em. Kilku kolegów podbieg³o, cisnê³o kamieñ, ale zaraz wszyscy wrócili".\n„Czekaj - przerwa³am znowu. - Chcesz powiedzieæ, ¿e to wszystko by³o zorganizowane i zaplanowane?".\n„Kun czok sum!, »Na trzy klejnoty!«, ale¿ sk±d" - potrz±sn±³ ze smutkiem g³ow±.\n„Lecia³y kamienie z pobliskich budów. Niektórzy trzymali w rêkach no¿e, ale nie tybetañskie, tylko d³ugie. Nie mam pojêcia, sk±d je wziêli. Wiele osób wymachiwa³o khatakami, byæ mo¿e zabranymi z pe³nych ich straganów. Spod Ramocze ruszyli na Tromsikhang, niszcz±c po drodze wiele sklepów nale¿±cych do Hanów i chiñskich muzu³manów. Spalono te¿ czê¶æ samego rynku. Wszyscy Chiñczycy natychmiast uciekli (muzu³manie, zdejmuj±c od razu swoje bia³e czapeczki). Dziwne, ¿e nie by³o ¿adnej policji. Te¿ musieli uciec".\n„Czy ludzie wiedzieli, ¿e na ca³ym Barkhorze zainstalowane s± kamery przemys³owe?", spyta³am.\n„Jasne, ¿e wiedzieli, ¿e s± filmowani, ale siê nie bali", powiedzia³ W. I zamilk³ na d³u¿sz± chwilê.\n„Zrobili to dla naszego narodu - mia³am wra¿enie, ¿e mówi to z wahaniem. - S± naprawdê twardzi".\nTe s³owa zapad³y mi g³êboko w serce.\n„Ca³y czas szed³em za t³umem. Na Barkhor wlewa³o siê coraz wiêcej ludzi. Ponad stu, z Amdo, Khamu, Lhasy. Widzia³em te¿ kilku mnichów. Demonstranci dwukrotnie okr±¿yli D¿okhang, krzycz±c: Gjal³a Rinpocze kuce trilo tenpa szo!, »Niech ¿yje Dalajlama!«, Py rangzen!, »Niepodleg³y Tybet!«, i niszcz±c po drodze ichnie sklepy. Z jednego wyrzucono kolorowe jedwabie i at³asy, które wala³y siê potem dos³ownie wszêdzie. Grupa ludzi próbowa³a podpaliæ komisariat, ten w pobli¿u D¿okhangu, ale nie chcia³ siê zaj±æ. Zadzwoni³em do M., do Pekinu. By³ bardzo podekscytowany. W marcu osiemdziesi±tego ósmego wygl±da³o to podobnie. Jako dzieciak podpali³ wtedy drzwi sklepu i dosta³ za to cztery lata. Ko³o piêtnastej pojawili siê ludzie w czarnych ubraniach i kominiarkach ods³aniaj±cych jedynie oczy. Mieli karabiny i strzelali do ludzi".\n„Kto to by³?", zapyta³am zdumiona.\n„Si³y Specjalne! Takie Lataj±ce Tygrysy".\nNie mam pojêcia, co to „Lataj±ce Tygrysy", pewnie co¶ z telewizji albo z kina, za to doskonale wiem, czym s± si³y specjalne, wiêc ju¿ nie przerywa³am.\n„Trzydziestu, czterdziestu ludzi. W czerni, z zas³oniêtymi twarzami. Widaæ by³o tylko ich oczy i broñ. Sta³em na pó³nocnym krañcu Barkhoru, gdy wpadli przed Cuglakhang, wystrzeliwuj±c w t³um granaty z gazem ³zawi±cym. Zatrzymali kilka osób z pierwszego szeregu, a potem zaczêli strzelaæ innym w plecy. Zabijali. By³em przera¿ony. Cofali¶my siê na Barkhor. Pewna dziewczyna schyli³a siê po kamieñ i kiedy chcia³a go rzuciæ, zosta³a trafiona kul±, która przeszy³a jej gard³o. Upad³a jak ¶ciêta. By³em mo¿e dwadzie¶cia metrów od niej i wszystko dok³adnie widzia³em. Nie ja jeden. To by³o straszne. Mog³a mieæ najwy¿ej siedemna¶cie, osiemna¶cie lat".\nZauwa¿y³am, ¿e W. siê trzêsie, jakby ten strach do niego wróci³. Bola³o mnie tak, jakbym tam z nimi by³a.\nPo d³u¿ej chwili W. podj±³ opowie¶æ: „Dziewczyna upad³a. W konwulsjach, we krwi. Niemal natychmiast pojawi³ siê samochód si³ specjalnych. Ciemny, przypomina³ Toyotê 4500. Zatrzyma³ siê przy zabitej, wyskoczy³o dwóch oficerów i wrzucili zw³oki do ¶rodka. Podjechali do przodu, a nastêpnie zawrócili. To niesamowite, ale po tej ich rundzie na ziemi nie by³o ¶ladu krwi. Nawet kropli".\nNigdy o czym¶ takim nie s³ysza³am. Najwyra¼niej by³ to samochód policyjny, a nie polewaczka, ale W. twardo powtórzy³: „Policyjny, specjalny, do usuwania ¶ladów krwi". Czy to w ogóle mo¿liwe? Mo¿e maj± takie urz±dzenia w rze¼niach? Szuka³am potem w internecie i znalaz³am policyjne polewaczki, mog±ce strzelaæ w górê i w dó³, w lewo i w prawo, wozy z obrotowymi kamerami oraz dzia³kami na granaty z gazem ³zawi±cym. Wci±¿ jednak nie mam pojêcia, czy istnieje specjalny pojazd do usuwania ¶ladów krwi.\n„Nie widzia³em innych zabitych - ci±gn±³ W. - Ale znajomy, który ma restauracjê na Barkhorze, by³ tam ¶wiadkiem rzezi. To dziwne, ¿e si³y specjalne operowa³y tylko w tym rejonie. Nigdzie indziej. Kiedy odje¿d¿a³ samochód z zabit± dziewczyn±, zaczêli¶my uciekaæ. Dobieg³em a¿ do restauracji Makje Ame i schowa³em siê w ma³ej uliczce. Wiêkszo¶æ sklepów po obu stronach by³a zniszczona, wszêdzie wala³y siê jakie¶ rzeczy. Jak wiesz, to kwarta³ muzu³mañski i w pobli¿u stoi meczet. Widzia³em Tybetañczyków podpalaj±cych samochody - trzy, i motocykl przed meczetem. Ba³em siê tam zostaæ, wiêc ruszy³em do tej wysokiej bramy, zaraz za któr± jest Biuro Bezpieczeñstwa Publicznego TRA. ¯eby by³o jeszcze dziwniej, przed budynkiem sta³o ponad dziesiêciu policjantów, którzy spokojnie siê nam przygl±dali, podczas gdy przecznicê dalej Tybetañczycy demolowali i podpalali sklepy. Zniszczono tam, o ile pamiêtam, dwie chiñskie rze¼nie i siedem aut, a policja nie kiwnê³a nawet palcem. Zachowywali siê tak, jakby nie mieli z tym nic wspólnego. Na chodnikach sta³ te¿ t³um gapiów, obserwuj±cych i komentuj±cych rozwój wydarzeñ".\n„Nie interweniowali? - wykrzyknê³am. - Dlaczego?".\n„Kto to wie. Widzia³em tylko kilku funkcjonariuszy, którzy robili zdjêcia. Jeden filmowa³. Pamiêtam, ¿e wszystko to wydawa³o mi siê niepojête. Do tej pory nie rozumiem, dlaczego si³y specjalne zabija³y ludzi na Barkhorze, podczas gdy tu¿ obok policja nie robi³a nic, ¿eby st³umiæ rozruchy. Oba wydarzenia dzieli³a tylko jedna ulica, ale by³y to dwa ró¿ne ¶wiaty. Wkrótce potem z Jiangsu wyjecha³y trzy czo³gi i ruszy³y na wschodni Lingkhor. Wszyscy ¿o³nierze byli uzbrojeni w karabiny".\n„Czo³gi? - zapyta³am z niedowierzaniem. - Czy mo¿e raczej wozy pancerne? Dygnitarze powtarzali, ¿e w Lhasie nie by³o ¿adnych czo³gów".\n„Oczywi¶cie, ¿e czo³gi - uci±³ W. - Wozy pancerne pojawi³y siê pó¼niej. Wydaje ci siê, ¿e nie odró¿niam jednych od drugich? Czo³gi, czo³gi na g±sienicach. Gdy jecha³y, trzês³a siê ziemia. Na ich widok natychmiast znikli wszyscy gapie. Ja te¿ uciek³em. Ba³em siê wróciæ do wynajmowanego pokoju, wiêc pobieg³em do znajomego, w lewo".\n„Co robi³y te czo³gi?", przerwa³am znowu, maj±c przed oczami maszyny AL-W rozje¿d¿aj±ce studentów i mieszkañców Pekinu w czerwcu osiemdziesi±tego dziewi±tego.\n„Nie mam pojêcia, przecie¿ mówiê, ¿e od razu uciek³em. Kolega te¿ w³a¶nie sk±d¶ wróci³. Obaj byli¶my w takim stanie, ¿e musieli¶my co¶ wypiæ. Nigdy nie pi³em wódki, zawsze zwyk³e piwo, ale on mia³ tylko jêczmienne z Gonlungu w Qinghai. Wpad³o jeszcze dwóch znajomych, pili¶my butelkê za butelk± i ko³o jedenastej wszyscy byli¶my ju¿ pijani. Umiarkowanie, ale wystarczaj±co, ¿eby ka¿dy poczu³ siê na tyle odwa¿ny, by wróciæ do siebie. Kiedy doszli¶my do skrzy¿owania na wschodniej Jiangsu, os³upieli¶my i w jednej chwili prawie wytrze¼wieli¶my. Sta³o tam z piêædziesiêciu ¿o³nierzy z karabinami, pa³kami i tak dalej. Zatrzymali nas i za¿±dali dokumentów. Na szczê¶cie wszyscy mieli¶my przy sobie papiery, wiêc kazali nam spierdalaæ. Kolega nie ugryz³ siê w jêzyk i zapyta³, czemu nas obra¿aj±, skoro pokazali¶my dowody. Byli¶my za³atwieni. Ka¿dego trzyma³o dwóch ¿o³nierzy, dwóch innych wali³o w twarz. Oczy tak mi zapuch³y, ¿e by³em pewien, ¿e o¶lepnê. T³ukli nas i wyzywali, póki nie le¿eli¶my pokotem". [Tê czê¶æ te¿ opuszczê.] „Zawie¼li nas na komisariat. Dwóch policjantów zajê³o siê dokumentami i zrobi³o nam zdjêcia. Podczas przes³uchania jeden z nich powiedzia³ po tybetañsku: »Nie mówcie za du¿o«. Zrobi³ to jednak takim tonem, ¿e ten drugi, Chiñczyk, musia³ pomy¶leæ, ¿e nas wyzywa. Ostatnia rzecz, jakiej bym siê wtedy spodziewa³, to policjant pomagaj±cy Tybetañczykowi. Musieli uznaæ, ¿e nie warto siê u¿eraæ z pijakami, bo nas pu¶cili. Na szczê¶cie mój pokój by³ blisko komisariatu. Po drodze s³ysza³em mnóstwo strza³ów. Nie wiem, naprawdê nie wiem, ile osób zginê³o jak tamta dziewczyna.\nObaj znajomi mieszkali w okolicy Tybetañskiej Akademii Nauk Spo³ecznych, ale bali siê i¶æ dalej, wiêc zostali u mnie. Nawet by nam do g³owy nie przysz³o, ¿e na cztery dni. Rankiem piêtnastego poszed³em kupiæ papierosy, co¶ do jedzenia i picia, ale po¿a³owa³em tego ju¿ na progu. Na ulicy roi³o siê od ¿o³nierzy - z karabinami i styliskami kilofów. Ju¿ zawraca³em, gdy stoj±cy kilka metrów dalej dzieciak, najwy¿ej o¶miolatek, rzuci³ kamieniem w kierunku ¿o³nierzy, a ci odpowiedzieli granatami z gazem ³zawi±cym. W jednej chwili ca³a ulica rzuci³a siê do ucieczki. Uda³o mi siê wpa¶æ za drzwi i dok³adnie je zaryglowaæ. Na szczê¶cie wynajmowa³em pokój w pañstwowym magazynie, wiêc wojsko da³o mu spokój. Krêcili siê jednak po dachu i dziedziñcu. Wszêdzie te¿ sta³y ich samochody i ciê¿arówki. Przez cztery dni za zas³oniêtymi oknami ogl±dali¶my telewizjê albo spali¶my. Czasami odwa¿ali¶my siê uchyliæ kotarê, ale widzieli¶my tylko ¿o³nierzy. Noc± bali¶my siê w³±czyæ ¶wiat³o i telewizor. Starali¶my siê nie robiæ ha³asu i byli¶my strasznie g³odni".\n„Co jedli¶cie?", nie mogê oduczyæ siê zadawania pytañ.\n„Mieli¶my szczê¶cie, bo kupi³em puszkê mleka i przywioz³em noworoczny chleb z domu. Nie tkn±³em go, po co je¶æ domowy chleb w mie¶cie tylu restauracji? Prawdê mówi±c, zd±¿y³ sple¶nieæ. Ale nie mieli¶my nic wiêcej. Po zdrapaniu zielonego nalotu i tak smakowa³ paskudnie, nikt jednak nie grymasi³. Naprawdê szczê¶liwy traf z tym magazynem. Potem dowiedzia³em siê, ¿e aresztowali mi trzech przyjació³, którzy wynajmowali pokoje w dzielnicach mieszkalnych. Zabrali ich, choæ nie rzucili ani jednego kamienia i nie wznie¶li ¿adnego okrzyku. Nawet siê nie przygl±dali. ¦mieszna rzecz. Jednego wziêli, bo nosi d³ugie w³osy i wygl±da jak dumny Khampa. Drugi mia³ w³osy krótkie, wiêc przypomina³ im mnicha. A trzeci? Trzeci wstawi³ sobie z³oty z±b".\n„Z³oty z±b?", pomy¶la³am, ¿e ze mnie ¿artuje.\n„W³a¶nie. Ludzie z Khamu i Amdo uwielbiaj± z³ote zêby, a wielu mieszkañców tych regionów bra³o udzia³ w powstaniu. Aresztowali go, bo pomy¶leli, ¿e jest stamt±d. Tak mi to t³umaczono. Nie wiem, co siê z nimi dzieje. Zarz±dca mojego magazynu wpad³ w panikê. Jest z Lhasy. Z tych boja¼liwych. Co wieczór zakrada³ siê do nas, ¿eby przypomnieæ o zakazie w³±czania ¶wiat³a, a potem kaza³ mi siê wynosiæ. Powiedzia³em, ¿e wynaj±³em na trzy miesi±ce, na co bez s³owa odda³ mi czê¶æ pieniêdzy i wystawi³ pokwitowanie. Dziewiêtnastego znalaz³em siê wiêc na bruku i po¿egna³em z przyjació³mi, którzy poszli w swoj± stronê.\nPo trzech dniach - u kolegi - dowiedzia³em siê, ¿e zaczêli sprzedawaæ bilety kolejowe i poszed³em prosto na dworzec. Na odcinku dwóch kilometrów siedem razy legitymowali mnie ¿o³nierze z karabinami i pa³kami. Wszyscy mówili po syczuañsku. Byli chudzi i mali, wygl±dali jak myszy, ale budzili wiêksz± grozê ni¿ tygrys.\nZa ka¿dym razem pokazywa³em dowód i tymczasowy meldunek. Ludzi, których twarze budzi³y jakie¶ podejrzenia, natychmiast aresztowano. Interesowa³y ich te¿ esemesy i zdjêcia w komórkach. Moja na szczê¶cie nie ma aparatu. Do torby wrzuci³em album z fotografiami. Przejrzeli wszystkie, jedn± po drugiej. Co najdziwniejsze, kazali mi te¿ podwijaæ rêkawy. Czego szukali? Ró¿añca? Mê¿czyzna z mal± jest albo mnichem, albo buddyst±. Potem mówiono mi, ¿e faktycznie aresztowali za ró¿añce. W koñcu uda³o mi siê kupiæ bilet. Miejsce stoj±ce. Zanim zd±¿y³em siê ucieszyæ, ¿e mam to za sob±, w korytarzu pojawi³o siê kilkunastu policjantów. Kiedy zorientowa³em siê, ¿e fatygowali siê jedynie do mnie, nie zwracaj±c najmniejszej uwagi na siedz±cych w przedzia³ach Chiñczyków, wpad³em w tak± furiê, ¿e niemal eksplodowa³em".\n„Dobrze, ¿e tego nie zrobi³e¶", powiedzia³am, patrz±c na zmarszczone brwi mieszkañca Amdo po przej¶ciach.\n„Rozumiem. Uwa¿asz mnie za uchod¼cê. Decyduj±ca chwila. Nie mo¿na wszystkiego zepsuæ, stawiaj±c teraz opór. Tak?".\nW. podniós³ g³owê, opu¶ci³, znów podniós³, rozejrza³ siê i znowu opu¶ci³. „Prawda jest taka - powiedzia³ po chwili ³ami±cym siê g³osem - ¿e ¿a³ujê, ¿a³ujê ca³y czas. Zacz±³em ¿a³owaæ w chwili, gdy zobaczy³em, jak zabijaj± tê dziewczynê. Ale niezale¿nie od tego, jak bardzo, nic nie zrobiê. Bo w uszach zawsze d¼wiêcz± mi s³owa zab zab dzie".\nZrozumia³am, ¿e to koniec opowie¶ci W. Kiedy wsta³ i wyszed³, pierwszy, rzucaj±c na po¿egnanie zab zab dzie, targa³y mn± ró¿ne uczucia. Najwyra¼niej wci±¿ siê ba³, ale strach go nie zakneblowa³. Przeciwnie, pozwoli³ mi nagraæ i upubliczniæ swoj± relacjê. Dlaczego? Kiedy¶ czyta³am esej Aung San Suu Kyi o strachu i wolno¶ci. O ludziach, w których budzi siê odwaga, gdy próbuj± zerwaæ kajdany. Wracam do niego teraz i my¶lê, ¿e mówi te¿ o Tybetañczykach.\nSzmaragdowym ch³odem my\nWody w z³o¿onych d³oniach


108-latek rzucił palenie po 95 latach - Dobre Wiadomości\nNajstarszy mieszkaniec powiatu limanowskiego, pan Szczepan Kocęba z Nowego Rybia, obchodził niedawno 108 urodziny. Na pytanie, co sprawia że mimo upływu tak wielu lat on wciąż zachowuje sprawność i zdrowie, odpowiada: „Taki los mnie spotkał. Mało kogo taki spotka, mało. A ile jeszcze przede mną, to jeden Pan Bóg wie…”.\nOd niespełna dwóch miesięcy pan Szczepan nie pali. Wcześniej sporą przyjemność sprawiało mu delektowanie się papierosami skręconymi z dobrego, markowego tytoniu. Dziś przyznaje, że „dymka” bardzo mu brakuje, zwłaszcza że palił przez 95 lat!\nNatomiast 108-latek nadal nie odmawia sobie kropelki mocniejszego trunku. Kieliszek koniaku poprawia jego krążenie, z którym w tym wieku miewał problemy. Podczas naszej wizyty skusił się na spróbowanie jednego z prezentów, podczas gdy pozostali domownicy nie kryli grymasu po mocnym alkoholu, pan Szczepan pozostał niewzruszony, a nawet żartował że by móc powiedzieć coś o smaku, musiałby wypić przynajmniej pół litra.\nKilka miesięcy temu pan Szczepan był w nieco gorszej formie – trafił nawet na krótki czas do szpitala. Na szczęście poczuł się lepiej. Dziś jest już w domu, gdzie mieszka z najmłodszym synem i jego żoną. Niezmiennie cieszą go wizyty gości. „Rodzina przyjeżdża, wojskowi są u mnie co roku, odwiedza mnie też pan Musiał” – mówi ze śmiechem pan Szczepan. Podczas ostatnich odwiedzin, gdy goście przybyli złożyć mu życzenia, jubilat kazał przynieść swoją ulubioną „guzikówkę” i próbował zagrać „Przybyli ułani pod okienko”. „Nie mogłem zagrać, przez palce, gdybym wcześniej pograł, to bym się wyćwiczył” – powiedział 108-latek, który specjalnie postanowił zagrać na harmonii.\nCały tekst na: limanowa.in, fot: limanowa.in\n← Nastolatek przez pomyłkę przebiegł cały maraton. Bez intensywnych treningów\nNowa pasta, która leczy zęby bez borowania! →


W Polsce powstanie sieć stacji do tankowania wodoru? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Motonews » Rynek » W Polsce powstanie sieć stacji do tankowania wodoru?\n23 listopada 2015, 14:49\nNa głównych ciągach komunikacyjnych w Polsce powstanie sieć stacji tankowania wodoru – ogłosił w poniedziałek Instytut Transportu Samochodowego (ITS). Eksperci podkreślają, że to paliwo jest przyjazne dla środowiska i bezpieczne.\nInstytut Transportu Samochodowego opracował plany wdrożenia infrastruktury wodorowej w Polsce w ramach projektu HIT-2-Corridors. Działania te stanowią drugą część projektu HIT (Wodór dla Infrastruktury Transportu). "Pierwsze dwie stacje powstaną w Poznaniu i w Warszawie, kolejne to będzie Trójmiasto, Białystok, południe Polski, czyli Katowice, Kraków, Wrocław i Łódź oczywiście" - wylicza dyrektor Instytutu Transportu Samochodowego dr hab.inż. Marcin Ślęzak.\nWodór to paliwo bezpieczniejsze od LPG i benzyny?\nEksperci podkreślą, że wodór to paliwo przyjazne dla środowiska i bezpieczne. "Wodór jest paliwem znacznie bezpieczniejszym od gazu LPG, a nawet od benzyny. Wszystko dzięki temu, że jest to pierwiastek ponad 14 razy lżejszy od powietrza. W momencie, kiedy dochodzi do rozszczelnienia instalacji, wodór natychmiast ucieka do góry. Żeby wodór eksplodował, to musi powstać mieszkanka wodoru z powietrzem, ale zanim taka mieszkanka powstanie, ten wodór po prostu ulatuje i dzięki temu jest znacznie bezpieczniejszy" - powiedział PAP publicysta techniczny Michał Setlak.\nPodczas poniedziałkowej konferencji zaprezentowano także pierwsze masowo produkowane i dostępne w niektórych państwach europejskich samochody wodorowe – Toyotę Mirai oraz Hyundaia ix35 Fuel Cell.\nProjekt HIT-2-Corridors jest finansowany w ramach europejskiej sieci TEN-T - Priorytet „Dekarbonizacja/zastępowanie ropy naftowej lub ograniczanie kosztów środowiskowych”.(PAP)


Libia nie zaszkodziła Eni - Energetyka\nLibia nie zaszkodziła Eni\nEni, największy włoski koncern energetyczny, poinformował, że zysk firmy w pierwszym kwartale tego roku wzrósł o 15 proc. w porównaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego.\nCzysty zysk w pierwszym kwartale wyniósł 2,55 mld euro. Rok wcześniej w analogicznym okresie było to 2,2 mld euro.\n- Nasze bardzo dobre rezultaty to w znacznej części wyniki wzrostu cen ropy, który był spowodowany m.in. sytuacją polityczną w Libii. Z drugiej strony to właśnie ona „pomogła” wzrosnąć cenie baryłki - powiedział Paolo Scaroni, szef włoskiego potentata.\nKoncern poradził sobie także z problemami z wydobyciem, zwiększając je w rodzimych złożach oraz na polach w Egipcie.\nScaroni Paolo\tRSS


Slow Juicer SJ0152S - HB POLSKA\nPrzeczytaj więcej …\nUnikalny element wyciskający wykonany ze specjalnego materiału, który zmniejsza utratę witamin\nWygodna funkcja auto-czyszczenia\nOdwiedź stronę poświęconą HB Slow Juicer i poznaj sekrety zdrowego odżywiania.\nSokowirówka posiada antypoślizgowe nóżki oraz automatyczny czujnik zapobiegający przeciążeniu silnika. Bezpieczeństwo użytkowania zapewnia zastosowany „bezpieczny przycisk ON/OFF” umożliwiający dotykanie przycisku wilgotnymi dłońmi. Dzięki przyciskowi REV, który odpowiada biegowi „wstecznemu” możemy w razie potrzeby odblokować zgniatacz ślimakowy. Wszystkie zdejmowane plastikowe elementy można myć w zmywarce a załączona szczoteczka do czyszczenia ułatwi mycie sitka. W komplecie pojemnik na miąższ o pojemności 1L.\nDopiero kompletne zmontowanie urządzenia pozwala na jego uruchomienie\nUnikalny element wyciskający\nDzięki zastosowaniu specjalnego kształtu elementu wyciskającego z owoców i warzyw uzyskuje się maksymalną ilość soku, a użyty materiał zdecydowanie zmniejsza utratę witamin\nUżycie tego elementu obniża głośność pracującego urządzenia oraz zwiększa jego wydajność\nZamykany wylot soku pozwala na zachowanie czystości podczas użytkowania urządzenia\nPraktyczny wylot miazgi owocowej na zewnątrz urządzenia przyspiesza proces mycia\nBezpieczny przycisk ON/OFF\nZastosowanie odpowiedniego zabezpieczenia, umożliwia dotykanie przycisku wilotnymi dłońmi\nWolnoobrotowy silnik prądu stałego pracuje bardzo cicho (60 dB), a jego żywotność jest znacznie dłuższa niż w tradycyjnych sokowirówkach wysokoobrotowych\nZaprojektowane tak, aby przepuszczać jak najmniej miazgi owocowej\nSitko do lodów\nZaprojektowane tak, aby lody posiadły konsystencję domowego wyrobu\nZaprojektowane tak, aby uzyskiwać efekt idealnej gładkości napoju\nSpecjalny element do wyciskania\nZastosowanie innowacyjnego elementu wyciskającego w połączeniu z wolnoobrotowym silnikiem prądu stałego (DC) spowodowało, że sok wydobywany j e s t z warzyw i owoców metodą powolnego wyciskania, a nie ścierania jak robią to klasyczne sokowirówki.\nDzięki temu proces wyciskania nie napowietrza i nie nagrzewa soku, zapobiegając tym samym utlenianiu się substancji odżywczych w nim zawartych, co powoduje, że sok pozostaje bogaty w składniki odżywcze i enzymy.\nPrzyrządzenie lodów soków i smoothie nie było jeszcze tak proste\nSlow Juicer wyposażony jest w 3 rodzaje sitek do samodzielnego przygotowania lodów, soków oraz napojów somoothie.\nWięcej pełnowartościowego soku\nMetoda wyciskania USS pozwala uzyskać z wyciskanych owoców i warzyw dwukrotnie więcej soku niż przy użyciu tradycyjnej sokowirówki. Ślimak wyciskający jest wykonany z specjalnego materiału, który nie powoduje rozwarstwienia soku.\nPrędkość 80 obr./min.\n2 biegi – normalny i wsteczny\nBezpieczny przycisk ON/OFF/REV\nCichy silnik prądu stałego (60 dB)\n3 typy sitek – do soku, do lodów i do smoothie\nPoręczny pojemniki na sok i na miazgę\nWygodna w myciu – wybrane elementy można myć w zmywarce


–15 stycznia ruszają powszechne zapisy na szczepienia przeciwko koronawirusowi. Tego dnia wszyscy Polacy będą mogli zgłosić chęć przyjęcia preparatu, jednak termin szczepienia zależeć będzie od tego, do której grupy priorytetowej należy dana osoba. W dniach 18-23 stycznia szczepieni będą podopieczni DPS i ZOL, od 25 stycznia rozpoczną się powszechne szczepienia, które w pierwszej kolejności obejmą osoby 80+.\n–Krajowa Rada Kuratorów oraz Ogólnopolski Związek Kuratorów Sądowych apelują o zakwalifikowanie kuratorów do szczepienia przeciw Covid-19 w ramach grupy „0” lub „1”. Obecnie należą oni, wraz z innymi przedstawicielami wymiaru sprawiedliwości, do grupy „2”.\n–Z najnowszego sondażu przeprowadzonego przez IBRiS dla „Rz” wynika, że chęć zaszczepienia się przeciwko Covid-19 wyraża 60,9% Polaków – to o 14 pkt proc. więcej niż w grudniu.\nPoprzedni artykułSynektik ma umowę z WSW w Gorzowie Wlkp. dot. sprzedaży systemu da Vinci\nNastępny artykułMZ: Liczba wykonanych szczepień przeciw COVID-19 wzrosła do ponad 369 tys.


koro obie te nazwy są połączone z tą samą dziedziną medycyny. Jednak, co ciekawe, kiedyś w Polsce istniało rozróżnienie między stomatologiem, a dentystą. Ta różnica w nazewnictwie tych dwóch profesji polegała na tym, że mianem den\nDodane: 08-04-2019 18:43\nWielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że stomatolog i dentysta to tak naprawdę współcześnie są synonimy. Nie ma w tym nic dziwnego, skoro obie te nazwy są połączone z tą samą dziedziną medycyny. Jednak, co ciekawe, kiedyś w Polsce istniało rozróżnienie między stomatologiem, a dentystą. Ta różnica w nazewnictwie tych dwóch profesji polegała na tym, że mianem dentysty określało się tylko specjalistę zajmującego się le\nKilka ogólnych informacjiSamochody - zaglądamy pod maskęWyremontuj swój domExperts in their field - electricianNie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązanieCiekawostki o kosmetykach arganowych i nie tylko!Jak dobrze wybrać i kupić bluzkęKilka słów o poligrafiiCzas stosowania, zalecenia i tak dalej. OdżywkiArtykuł o prawieWirtualne biuro - funkcjonalne rozwiązanieIssue with black smoke in carDentysta ZabrzeGeodeci na faliYour computer needs help?Po pierwsze skutecznie - o pozycjonowaniu CzęstochowaWizyta u stomatologa - nie ma się czego baćKilka informacji o ogrzewaniuOto Jak wynająć podnośnik W 5 DniDruk i reklamaTanie pozycjonowanie Buy a cabin filter like a master! Czy można wyjść cało z dachowania w niedzielę?Dla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyCzy można dokonać rozwodu w pracy?Skuteczne pozycjonowanieAplikacje webowe, czego o nic nie wiesz?Kurtki i płaszcze w dużym, telegraficznym skrócieImprezy, urodziny itp. Catering!O tym, jak zając się skutecznym pozycjonowaniem Białystok


271. Nie leń się |\n271. Nie leń się\nPartner wyszedł królem pik. Ręce twoje (E) i dziadka(N):\nMnogość atutów powinna skłaniać nas do próby wykrócenie się, bowiem często w końcówce będziemy przebijali lewy partnera. Tu szansę skrócenia się daje nam krótkość treflowa. Należy przejąć asem pik króla partnera i otworzyć trefla. Jeśli partner ma asa możemy obłożyć kontrakt w pierwszych pięciu lewach. Przy królu u partnera też weźmiemy dwa piki, trefla, przebitkę trefla i naturalną lewę kierową. Tymczasem w obserwowanym meczu na BBO utytułowany gracz leniwie przepuścił króla pik. Co gorsze przejął damę i zagrał po raz trzeci w pika w takim postępowaniu upatrując możliwości wypromowania dodatkowej lewy w kierach. Do czego to doprowadziło niech pokaże całe rozdanie:\nW kolejnych lewach rozgrywający zagrał waleta kier, który wziął lewę, następnie asa trefl i trzy razy karo z impasem i wyrzuceniem trefla na asa karo, dalej po raz czwarty karo. E wyrzucił pika a rozgrywający drugiego trefla. W został wpuszczony i w rozpaczy zagrał w króla trefl. Ten musiał być przebity atutem i nastąpiło samobójcze wyjście spod lewy atutowej. Rozgrywający wziął 4 lewy atutowe w ręce, jedną przebitkę w stole, trzy kara i asa trefl. Swoje! Gdyby obrońca zamiast zrzucać pika przebił czwartą rundę kar również znalazłby się na wpustce – zagranie w pika dałoby dodatkową lewę w dziadku, a wyjście w atuta dałoby 4 naturalne lewy kierowe w ręce.


Archiwa: prezent dla ojca - Pracownia Biżuterii dla mężczyzn\nTag: prezent dla ojca\nPrezent z grawerem na Dzień Ojca\n5 czerwca 2019 Blanka K.Prezenty dla mężczyzn\nKażdy może być Ojcem, ale tylko ktoś WYJĄTKOWY zostaje Tatem. 23 czerwca zbliża się wielkimi krokami. Już za kilka dni będziemy obchodzić Dzień Ojca. Z tej okazji warto nieco wcześniej pomyśleć nad małym prezentem. W tym roku postaramy się przekonać […]\nCiekawy prezent dla Ojca\n9 czerwca 2017 Blanka K.Prezenty dla mężczyzn\nDzień, w którym cała nasza uwaga skupia się na ojcach koniecznie musi należeć do tych udanych. Często głowimy się na tym co zrobić, by tegoroczny Dzień Ojca należał do wyjątkowych. Czasem wystarczy zorganizować rodzinny wypad do lasu, przejażdżkę rowerami czy […]


m&mMamma: Krótka historia pewnej dziewczynki cz 2\nMaleńka znów śpi, więc mogę trochę popisać. Trochę mnie martwi, że tak śpi, ale może przewrażliwiona jestm.\nWracając do wydarzeń z wtorku. Wrażenie jakie zrobił na mnie oddział dziecięcy w nowej soli pozostanie na długo w pamięci. W salach stosunkowo czysto (choć podgrzewacz do butelek, z którego miałyśmy korzystać był wewnątrz zapleśniały, a nic swojego mieć nie było wolno), ale toalety cuchnące na odległość. Pomijam brak zamków, bo to oddział dziecięcy, może faktycznie lepiej żeby dzieci nie miały możliwości się zamykać wewnątrz, ale wszechobecny smród, brak środków czystości, a nawet brak luster. Łazienka za to wyposażona tylko w wannę, bo po co prysznic, która stała na samym środku, przed samymi drzwiami. Wystarczyło, że ktoś tylko zajrzał czy jest wolne i już miał przed sobą kąpiącego się delikwenta w całej okazałości. A wbrew pozorom na oddziale dziecięcym z dziećmi przebywają też na stałe tatusiowie, a nie tylko mamusie.\nTak przetrwałyśmy w hałasie, płaczu i brudzie do czwartku. Noce nie były spokojne, bo pomijając otoczenie M miała wysoką gorączkę i ból nie dawał jej spać. Płakała więc śpiąc ispała płacząc. Z bólu nie pozwalała się nawet dotknąć, przewinąć, nakarmić. W środę zrobiona nam RTG płuc i USG ślinianki. Przy tej okazji okazało się, że nasza ślinianka nie jest wcale ślinianką. Opuchlizna dotyczyła węzła chłonnego, który był w stanie rozpadu. Coś spowodowało jego infekcję ropną lub jest to przerost, czyli nowotwór. Natomiast RTG klatki piersiowej ujawniło brak zapalenia płuc, o które byłyśmy podejrzewane oraz zmianę w klatce piersiowej, która może być kolejnym powiększonym węzłem chłonnym. No to już bardzo poważna sprawa.\nW związku z tym, że RTG nie było jednoznaczne zalecono TK klatki piersiowej, żeby wyjaśnić czym jest ta zmiana, albo potwierdzić błąd na zdjęciu i brak jakichkolwek zmian. Dodatkowo przyszła na konsultację pani chirurg dziecięca i zlecono ponowną morfologię oraz czynnik krzepnięcia.\nTo tyle na teraz bo wstała.\nAutor: mm Mamma o 01:57


Polscy kierowcy liczą kilometry i wspierają misjonarzy | Niedziela.pl\nAkcja św. Krzysztof 1 grosz za 1 kilometr nie jest jedyną inicjatywą podejmowaną w Tygodniu św. Krzysztofa. „MIVA Polska od początku promuje też tzw. Dekalog Kierowcy. Oprócz breloczków do samochodu albo modlitw o szczęśliwą podróż rozdajemy właśnie obrazki z wizerunkiem św. Krzysztofa i Dekalogiem Kierowcy, w którym jest mowa o najważniejszych zaleceniach dla osób kierujących pojazdami, np. ‘nie bądź egoistą na drodze’, a przede wszystkim ‘kierujmy się miłością na drodze’. Dodajemy też ‘Bądź chrześcijaninem także na drodze’” – wyliczył ks. Jerzy.\nInicjatywy podejmowane przy okazji Tygodnia św. Krzysztofa mają na celu m.in. podniesienie poziomu bezpieczeństwa podróży jednostek, ale i całych rodzin. Odpowiedzialność ojca lub matki rodziny przejawia się m.in. poprzez to, że dba o bezpieczną podróż swoich najbliższych. Cel podróży albo komfort jazdy są ważne, ale bezpieczeństwo rodziny to absolutny priorytet.\nJak podkreślił ks. Kraśnicki, najważniejsze w tym czasie jest wsparcie modlitewne i materialne dla misjonarzy. W sobotę 24 lipca jest obchodzony Dzień Bezpiecznego Kierowcy, a główny dzień uroczystości przypada w niedzielę 25 lipca; centralne obchody odbędą się w Łapach w parafii św. Krzyża (diecezja łomżyńska). Myślą przewodnią tegorocznych obchodów są słowa: „W drogę do Źródła Życia”.\nMIVA Polska działa w ramach Komisji Episkopatu Polski ds. Misji i wspiera zakup środków transportu dla misjonarzy. W Polsce powstała w roku 2000, jako idea przeszczepiona z Austrii, gdzie MIVA (Mission Vehicle Association; niem. Missions-Verkehrs-Arbeitsgemeintschaft) działa od 1947 r.\nMIVA powstała w Niemczech, w Kolonii, w 1927 r. Założył ją misjonarz oblat – Paweł Schulte. Dyrektor MIVA Polska opowiedział o dramatycznych okolicznościach powstania tej instytucji: „Motywem do tego była śmierć kolegi o. Pawła – misjonarza w dzisiejszej Namibii. Ten młody ksiądz zachorował i z powodu braku transportu podróż do szpitala trwała zbyt długo. O. Paweł wiedział, że gdyby były lepsze środki transportu, misjonarze nie musieliby tak łatwo tracić życia. W takich przypadkach liczy się każda chwila. Warto dodać, że o. Paweł Schulte był miłośnikiem latania. Był to odważny człowiek, który miał wizję ewangelizacji przy użyciu nowych środków transportu. Jest tu pewna analogia do św. Maksymiliana Marii Kolbego”.\nDzięki pomocy MIVA Polska misjonarze mogą dojechać tam, gdzie są potrzebni. Instytucja wspiera polskich misjonarzy, którzy pracują w prawie 100 krajach świata. Rocznie MIVA realizuje ok. 100 projektów. Dzięki jej zaangażowaniu udało się kupić m.in.: samochody, motocykle, rowery, łodzie, busy, ambulanse, ale także wózki inwalidzkie, konie, rikszę oraz paralotnię.\nKs. Jerzy Kraśnicki wyraził wdzięczność za pomoc okazywaną przez kierowców. „Cieszymy się i dziękujemy wszystkim kierowcom i podróżującym, którzy biorą udział w akcji MIVA Polska 1 grosz za 1 kilometr” – podkreślił ks. Jerzy. „Muszę tylko dodać, że ci, którzy dziękują za te przejechane kilometry, ci starają się też jeździć bezpiecznie i być chrześcijanami także na drodze. To powiązanie jest bardzo widoczne. Potrafią też podziękować, a owocem tej wdzięczności są te pojazdy, które zakupujemy każdego roku, o czym też informujemy na www.miva.pl” – dodał ks. Kraśnicki.\nDo włączenia się w obchody Tygodnia św. Krzysztofa zachęcił również ks. bp Jerzy Mazur SVD, Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji: „Podziękujmy za Bożą pomoc i opiekę w naszych codziennych podróżach i wesprzyjmy swoim darem naszych misjonarzy i misjonarki, a z naszej wdzięczności za szczęśliwie przejechane kilometry zrodzą się wielkie rzeczy, na miarę, którą sam Bóg zamierzył”.\nW niedzielę rozpoczyna się Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa\nJak co roku, Tygodniowi św. Krzysztofa towarzyszy misyjna „Akcja św. Krzysztof”. Ks. Jerzy Kraśnicki, dyrektor MIVA Polska podkreśla, że akcja ta jest apelem do kierowców, żeby podziękować za szczęśliwe przejechane kilometry i jako dziękczynienie podarować swój grosz na pojazdy misyjne. – Ta akcja to też modlitwa za kierowców, błogosławieństwo pojazdów i apel o bezpieczne podróże – mówi.


Policjanci z Kołobrzeskiej Komendy Powiatowej Policji z wizytą w Przedszkolu nr 8\n1 120 wizyt Policjanci z Kołobrzeskiej Komendy Powiatowej Policji z wizytą w Przedszkolu nr 8\nOdwiedziny funkcjonariuszy policji odbyły się w każdej grupie, pogadanki dotyczyły szeroko pojętego bezpieczeństwa.\nJak bezpiecznie przechodzić przez jezdnię, jak się poruszać po ulicy, żeby nie doszło do sytuacji niebezpiecznych dla dziecka, komu mogę powiedzieć jak się nazywam, a komu nie?….\nNasze przedszkolaki posiadają takie wiadomości i swoją wiedzą podzieliły się z Policjantami. Pokazały również, że są odpowiedzialni i wiedzą jak należy się zachowywać na drodze i w najbliższym otoczeniu.\nPanowie policjanci chętnie opowiedzieli przedszkolakom o swojej bardzo odpowiedzialnej pracy, o zasadach obowiązujących w ruchu drogowym,a szczególnie jak należy przewozić dzieci w samochodzie i jakie skutki niesie za sobą jazda bez fotelika i nie zapiętych pasów.\nNastępnie razem z Policjantami wszystkie grupy wyszły na przejście dla pieszych, gdzie pokazano nam jak prawidłowo powinniśmy korzystać z przejścia, aby bezpiecznie dostać się na drugą stronę ulicy\nW podziękowaniu za ciekawe spotkanie, przybliżenie i usystematyzowanie zasad bezpieczeństwa dotyczącego ruchu drogowego i bezpiecznej zabawy nasi podopieczni wręczyli policjantom pamiątkowy Dyplom i słodki upominek..\nMożliwość komentowania Policjanci z Kołobrzeskiej Komendy Powiatowej Policji z wizytą w Przedszkolu nr 8 została wyłączona


Odżywki do włosów - Khadi, Dabur, Hesh, Receptury Babuszki Agafii - KosmetykiOrientu.pl\n> Włosy>Odżywki do włosów\nprzyśpieszenie porostu (6)\nwłosy cienkie / łamliwe (13)\nwłosy niezdyscyplinowane (10)\nwłosy z łupieżem (6)\nW świecie odżywek Orientu\nZadaniem odżywek do włosów jest nawilżenie, odżywienie, wzmocnienie i wygładzenie włosów, innymi słowy, dostarczenie niezbędnych substancji odżywczych, dzięki którym włosy odzyskają zdrowy wygląd. Są łatwe w użyciu i nie wymagają długiego okresu ekspozycji na włosach. Ich stosowanie jest niezbyt czasochłonne, przyjemne i pozwala cieszyć się zdrowymi, łatwymi do rozczesania włosami. Dodatkowo stosowanie odżywek sprawia, że struktura włosów staje się wygładzona, łuski domknięte, a same włosy – bardziej odporne na zabiegi chemiczne i codzienną stylizację.\nPrezentujemy Wam naturalne, obfitujące w wyciągi roślinne odżywki: Dabur, Receptury Babuszki Agafii, Organicum, Khadi, Lass Naturals, Hesh, Dr Sante, Organic Shop, Ecolab, Ayumi. Gwarantujemy, że włosy odwdzięczą Wam się za każdą minutę pielęgnacji naszymi odżywkami.\n16,00 zł Na stanie\nAktywne serum ziołowe Agafii na porost włosów – 7 ziół, witamina...\nAktywne serum Agafii powstało z myślą o osobach, które borykają się z problemem wypadania włosów oraz tych, które chcą pragną przyspieszyć ich porost. Preparat nie tylko odżywia cebulki włosów, ale również poprawia mikrokrążenie w skórze głowy, dzięki czemu kuracja preparatem przynosi bardzo dobre rezultaty. Ponadto włosy rosną szybciej, są odżywione i...\n15,00 zł Na stanie\nAktywne serum ziołowe przeciwłupieżowe Agafii - 10 ziół, Climbazol,...\nSerum przeciwłupieżowe Babuszki Agafii polecane jest przede wszystkim osobom zmagającym się z łupieżem, łuszczycą i łojotokiem. Climbazol, ichtiol i 10 ziół pielęgnują skórę głowy i pomagają jej przywrócić właściwe funkcje: zmniejszyć wydzielanie sebum, ograniczyć keratynizację naskórka prowadzącą do łupieżu i zwalczyć łuszczycę. Skóra głowy odzyskuje...\n18,00 zł Na stanie\nSurowcem do produkcji odżywki Ayumi Naturals są owoce amli, agrestu indyjskiego. Amla jest cennym źródłem witaminy C oraz antyoksydantów, wzmacnia włosy, przeciwdziała ich siwieniu, wypadaniu i łupieżowi. Odżywia i wzmacnia włosy, nabłyszcza je i przywraca im zdrowy wygląd.\n11,00 zł Na stanie\nDr Sante – spray do włosów – olej arganowy i keratyna – łatwe...\nLekki spray Dr Sante, który pomaga odbudować włosy. Włosy zyskują jedwabisty, zdrowy wygląd i nawilżenie oraz odporność na uszkodzenia mechaniczne, termiczne, chemiczne i UV. Spray skutecznie rozwiązuje problem przesuszonych, zniszczonych włosów i rozdwojonych końcówek. Tworzy na powierzchni włosów ochronną warstwę zabezpieczającą przed utratą wody. Spray...\nDr Sante – spray do włosów – olej makadamia i keratyna – odbudowa i...\nLekki spray Dr Sante, który pomaga odbudować włosy. Włosy zyskują jedwabisty, zdrowy wygląd i nawilżenie, a także odporność na uszkodzenia mechaniczne, termiczne, chemiczne i UV. Spray skutecznie rozwiązuje problem przesuszonych, zniszczonych włosów i rozdwojonych końcówek. Tworzy na powierzchni włosów ochronną warstwę zabezpieczającą przed utratą wody.\nEcoLab – serum stymulujące wzrost do włosów przetłuszczających się...\nFloresan – aktywne serum przeciw łysieniu – łopian, papryczka...\n12,00 zł Na stanie\n30,00 zł Na stanie\nHenna Khadi Cassia nie koloryzuje włosów, pełni natomiast rolę silnej i skoncentrowanej odżywki do włosów. Dodaje włosom wigoru i zniewalającego blasku. Poleca się ją szczególnie do włosów farbowanych, poddawanych zabiegom chemicznym, stylizowanym i przez to osłabionym. Ożywka sprawia, że włosy zyskują spektakularną objętość, jedwabistość i miękkość.\nLass Naturals – henna cassia (bezbarwna)\nCassia Lass Naturals, bezbarwna henna, nie ma właściwości barwiących, ale dogłębnie odżywia, wzmacnia i rewitalizuje włosy, zwłaszcza cienkie, słabe i pozbawione objętości. Włosy stają się pogrubione, wzmocnione, wygładzone i bardziej lśniące. Dodatkowo są bardziej odporne na czynniki zewnętrzne i zabiegi chemiczne. Cassia wpływa kojąco na skórę głowy,...\n45,00 zł Na stanie\nOrganicum – intensywna odżywka wzmacniająca cebulki włosowe z...\nOdżywka Organicum zawiera organiczne ekstrakty wodne z ziół i olejki roślinne. Hydrosole dogłębnie odżywiają włosy, wzmacniają je i przeciwdziałają wypadaniu. Tonizuję i orzeźwiają skórę głowy, niwelują swędzenie i łupież. Hydrosole i olejki z wawrzynu, chmielu, sezamu i oliwek dostarczają cebulkom niezbędnych witamin i mikroelementów.\n9,00 zł Na stanie\nReceptury Babuszki Agafii – syberyjski balsam przeciw wypadaniu...\n10,00 zł Na stanie\nReceptury Babuszki Agafii – syberyjski balsam puszystość i lekkość...\nReceptury Babuszki Agafii – syberyjski balsam regenerujący Nº 2 na...\nReceptury Babuszki Agafii – syberyjski balsam wzmacniający Nº 1 na...\nBalsam Receptury Babuszki Agafii powstał z myślą o suchych i zniszczonych włosach. Do ich pielęgnacji wykorzystano cedrowy propolis wzbogacony naturalnymi ekstraktami roślinnymi. Propolis do produkcji kosmetyków wykorzystywano od lat, ceniąc jego właściwości pielęgnacyjne i zdrowotne.\nDabur Vatika – wzmacniająca odżywka z dzikim kaktusem\nOdżywka Dabur Vatika z dzikim kaktusem wzmacnia włosy i przeciwdziała ich wypadaniu. Ma lekką, przyjemną konsystencję i zapach, nie obciąża włosów. Rewitalizuje włosy, jest łatwa w użyciu. Polecana szczególnie osobom cierpiącym z powodu nadmiernego wypadania włosów oraz posiadaczom cienkich, skłonnych do obciążenia kosmetykami i przetłuszczających się...\nDr Sante – Serum – stymulacja wzrostu i wzmocnienie – proteiny...\nSerum Dr Sante powstało z myślą o włosach cienkich, rzadkich, osłabionych i pozbawionych siły. Zapobiega wypadaniu włosów i chroni przed promieniami UV. Stymuluje aktywność cebulek włosów i przyspiesza wzrost włosów. Serum zabezpiecza włosy przed uszkodzeniami i wyrównuje ich strukturę.\nHimalaya Herbals – proteinowa odżywka nadająca miękkość i blask\nOdżywka Himalaya Herbals przeznaczona do wszystkich typów włosów, zwłaszcza tych, którym brakuje protein – suchym, łamliwym, puszącym się, z tendencją do kręcenia. Nadaje włosom miękkość i blask oraz ułatwia rozczesywanie. Ogranicza puszenie się włosów, pomaga okiełznać i zdyscyplinować niesforne kosmyki. Dzięki niedużej pojemności (100 ml) idealnie...\nLass Naturals IHT9 – odżywka przeciw wypadaniu włosów\nOdżywka Lass Naturals zwalcza wypadanie włosów i pomaga leczyć problemy skóry głowy. Intensywnie odżywia cebulki włosowe. Zawiera wiele cennych protein, dzięki którym włosy stają się odżywione, gładkie, elastyczne i lśniące. Wyrównuje poziom pH włosów, dzięki czemu domykają się łuski, a włosy lśnią.


Lewy” alkohol i papierosy - Zdrowa Częstochowa\nPolicjanci z Komisariatu IV przejęli 18 kg tytoniu, ponad 300 paczek papierosów i 34 butelki alkoholu bez polskich znaków akcyzy. Nielegalny towar przechowywany był w jednym z mieszkań w centrum miasta. 58-letni mężczyzna został zatrzymany i przesłuchany - informuje częstochowska Policja.\nKilka dni temu policjanci z częstochowskiej „czwórki” postanowili sprawdzić informację, z której wynikało, że w jednym z mieszkań w centrum miasta może znajdować się duża ilość nielegalnego tytoniu i alkoholu. Te przypuszczenia śledczych potwierdziły się. Podejrzany wpadł w momencie transakcji sprzedaży papierosów i tytoniu. Dodatkowo w mieszkaniu i piwnicy 58-latka mundurowi również odnaleźli „lewy” towar. Łącznie zabezpieczyli ponad 300 paczek papierosów, 18 kg tytoniu oraz 34 butelki alkoholu bez polskich znaków akcyzy. Uszczuplenie należności Skarbu Państwa z tytułu niezapłaconej akcyzy zostało wstępnie oszacowane na ponad 14 tys. zł.\nŚledczy ustalają szczegóły sprawy. Mężczyzna został zatrzymany, odpowie za przestępstwo skarbowe, za które grozi mu kara grzywny, natomiast kupujący odpowie za nabywanie wyrobów akcyzowych.


W kwestii naprawy oświetlenia nic się nie dzieje - Sudeckie Fakty\nw Ziębice, Złoty Stok, Ząbkowice Śląskie, Aktualności\nW gazetach drukowanych i portalach internetowych szukamy dla Państwa tego, co warte zainteresowania. Jak co tydzień proponujemy absolutnie subiektywny przegląd prasy lokalnej.\nLokalne gazety i portale poruszały tematy, z których część zasługuje na szczególną uwagę. O poruszanym także na naszym portalu problemie z oświetleniem ulicznym napisano w „Wiadomościach Powiatowych” (nr 6/2014).\nCo i rusz ten lub tamten sołtys drepta sapiąc ze wściekłości do urzędu miejskiego, z pianą na ustach towarzyszy pracownikowi przy zgłoszeniu awarii do zakładu energetycznego i …mija kilka następnych tygodni, podczas których w kwestii naprawy oświetlenia absolutnie nic się nie dzieje.\n„Echo Tygodnia” (nr 6/2014) poinformowało o ciekawej inicjatywie edukacyjnej.\nW Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Ziębicach oddano do użytku nową pracownię zawodową, w której praktyczne zajęcia odbywać będą uczennice i uczniowie technikum usług fryzjerskich. Jak poinformował podczas otwarcia dyrektor szkoły Mariusz Szpilarewicz, nowy kierunek cieszy się dużym zainteresowaniem absolwentów gimnazjów, a do Ziębic trafili uczniowie ze szkół nawet tak odległych miejscowości jak Kudowa Zdrój czy Nysa.\nJeden z najbardziej poruszających opinię publiczną Ząbkowic, jaki opisywaliśmy także u nas, opisuje „Euroregio Glacensis” (nr 7/2014).\nInwestor złożył od wyroku WSA skargę kasacyjną do NSA, ale na palcach jednej ręki można było policzyć optymistów zakładających, że zostanie uwzględniona. …I druga bomba – NSA przyznał rację wałbrzyskiemu SKO, zaskarżony wyrok uchylił i skargę państwa Ch. Oddalił jako nieuzasadnioną. Orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Markety mogą stać spokojnie.\n„Gazeta Ząbkowicka (nr 21/2014) publikuje słowa uznania za społeczną inicjatywę ząbkowickiej młodzieży, o czym nasz portal już informował.\nJestem pełna podziwu, że ludziom chce się działać. Pokazali to przede wszystkim licealiści z Ząbkowic, którzy aktywnie angażują się w ostatnich tygodniach w akcje uświadamiające, czym jest chłoniak i jak się przed nim chronić. Nie dosyć, że przygotowują prelekcje dotyczące tej choroby, to jeszcze zorganizowali happening na rynku, aby dotrzeć do jak największej liczby ludzi. To jednak nie wszystko, pojechali też do Wrocławia, aby w klinice onkologii porozmawiać z profesorem o chorobie nowotworowej.\nTakże portal „Doba.pl” pod datą 13.02.2014 r. relacjonuje cenną społeczną inicjatywę w Złotym Stoku.\nWprowadzony 3 lata temu przez Radę Rodziców projekt ,,szafki dla każdego”, którego bal był ukoronowaniem -rozwijał się powoli. Zaczęto skromnie od szukania hojnych sponsorów – w 2012 roku gimnazjaliści dostali szafki jako pierwsi. Kolejnym krokiem Rady we współpracy z gronem pedagogicznym było zorganizowanie w Złotym Stoku i okolicach zbiórki elektroodpadów oraz Pikniku Rodzinnego – w 2013 roku dzieci klas 3-6 odebrały kluczyki do swoich szafek. Pozostały maluchy z klas 1-3, potrzebujące szafek do klas, w których prowadzone jest nauczanie początkowe.\nPortal „Express-miejski.pl” pod datą 14.02.2014 informuje o inwestycyjnym rozmachu samorządu powiatowego.\nZmniejszenie zużycia energii to główny cel inwestycji Powiatu Ząbkowickiego realizowanej przez cztery lata w budynkach użyteczności publicznej. Za nieco ponad 9 mln zł udało się wykonać termomodernizację obiektów powiatu ząbkowickiego, na którą powiat pozyskał dofinansowanie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie w wysokości 1/3 wartości projektu.\nCzytamy wszystko, co publikują lokalne media. Wybieramy to, co jest niewątpliwie ważne i interesujące. Życząc udanego nowego tygodnia „ocenę powyższych faktów zostawiamy Państwu”.


Aleksander Milwiw-Baron w nowej fryzurze. Po rozstaniu z Wieniawą przeszedł metamorfozę - WP Kobieta\nAleksander Milwiw-Baron w nowej fryzurze. Po rozstaniu z Wieniawą przeszedł metamorfozę\nBaron rozstał się z Julią Wieniawą w sierpniu. Zarówno on, jak i aktorka, zdają się radzić sobie dobrze. Muzyk wyjechał do Azji, gdzie w otoczeniu palm wprowadza w swoje życie wiele zmian.\nBaron zmienił fryzuręŹródło: ONS.pl\nWiele kobiet po rozstaniu decyduje się na zmiany w wyglądzie. Nowa fryzura lub tatuaż to coś, co pomoże rozpocząć kolejny etap życia. Baron, choć kobietą nie jest, wybrał tę samą ścieżkę. Były partner Wieniawy wybrał się na wakacje. Jesienne, deszczowe dni spędza na słonecznej Sri Lance.\nMuzyk, który zasiada w jury "The Voice of Poland", a na co dzień jest członkiem zespołu Afromental, nie swojej karierze zawdzięcza popularność, a związkowi z Julią Wieniawą. Właśnie dzięki temu zyskał ogromną ilość obserwatorów w mediach społecznościowych.\nBaron w nowej fryzurze\nChoć kobiety odchodzą, obserwatorzy zostają. Baron może się pochwalić niesłabnącym zainteresowaniem jego osobą na Instagramie. Niełatwym zadaniem jest zadowalanie tak wymagającej publiczności. Jednak radzi sobie świetnie! Tym razem przesłał obserwatorom pozdrowienia ze Sri Lanki: "Wysyłam wam trochę słońca ze Sri Lanki, gdzie łapię balans mojego ducha i ciała".\nWidać, że muzyk jest pełen energii i nie wydaje się być zmartwiony rozstaniem. Uwagę przyciąga jego nowa fryzura. Zmieniło się nie tylko upięcie włosów, ale też kolor. Wśród jego dredów widzimy biało-czarne doczepy. Obserwatorom zdecydowanie spodobała się ta metamorfoza: "Pozytywnie jak zawsze. Dajesz czadu. Pozdrawiam".\nPojawiają się też komentarze nawiązujące do wczorajszych wydarzeń. "Ty balans łapiesz, a Polska w ruinie" – komentują ci bardziej zgryźliwi. Jedno jest pewne. Baron odpoczywa i nie przejmuje się komentarzami.\nZobacz także: Julia Wieniawa i Baron rozstali się. Muzyk ciekawie opowiedział o ich rozstaniu


— W gruncie rzeczy nie jestem w najmniejszym stopniu kobietą swobodnych obyczajów. Czy to źle?\n— Gdybym myślał, że jest inaczej, tobym spróbował poderwać cię za pierwszym razem, kiedy poznaliśmy się u „Wiktora”.\nPokiwała wolno głową i uśmiechnęła się. — Nie sądzę. I właśnie dlatego jestem tutaj.\n— No, być może, nie wtedy — odparłem. — Tamten wieczór był poświęcony czemu innemu.\n— Raymond Chandler „Długie pożegnanie”; przeł. K. Klinger\n— Nigdy nie dotknął mnie pan nawet palcem. Żadnego podrywania, żadnych dwuznacznych uwag, pchania się z łapami — nic. Wydawało mi się, że jest pan twardy, sarkastyczny, sprytny i zimny.\n— Chyba jestem... czasami.\n— A teraz, kiedy znajduję się tutaj, ma pan zamiar — po wypiciu odpowiedniej ilości szampana — rzucić mnie na łóżko. Czy mam rację?\n— Prawdę mówiąc — odparłem — coś takiego chodzi mi po głowie.\nNiewysoka dziewczyna o płowych włosach i przepasce na czole pojawiła się obok mnie, postawiła szklankę na barku i coś tam pisnęła. Candy kiwnął głową i przygotował jej drinka. Obróciła się do mnie i spytała:\n— Czy pan się interesuje komunizmem? — Szkliły jej się oczy; małym, czerwonym językiem oblizywała sobie wargi, jakby spodziewała się znaleźć na nich okruch czekolady. — Uważam, że każdy powinien się tym interesować — ciągnęła. — Ale kiedy tutaj zahacza się w tej sprawie jakiegokolwiek mężczyznę, to zaraz się pcha z łapami. Pokiwałem głową i popatrzyłem znad szklanki na jej zadarty nos i spaloną słońcem twarz.\n— Nie żebym się oburzała, kiedy to jest robione w miły sposób — poinformowała mnie, sięgając po drinka. Wypiła z połowę na raz, ukazując mi przy okazji swój ząb mądrości.\n— Niech pani nie liczy na mnie.\n[…] Odstawiła prawie pustą szklankę, zamknęła oczy, odrzuciła głowę do tyłu, podniosła obie ręce do góry, o mały włos nie trafiając mnie w oko, i głosem nabrzmiałym od wzruszenia wyrecytowała […]\n— To mocna rzecz, przyjacielu. Pisał pan ostatnio jakieś wiersze?\n— Może mnie pan pocałować, jeśli ma pan ochotę — rzuciła zalotnie.\nNie mam ochoty kierować swych uczuć ku sobie, a nie ma już nikogo, komu mógłbym je ofiarować.\n— Raymond Chandler "Długie pożegnanie"\nStuff Smith "You'se a Viper"\n“ No, ja jestem pierdolnięty cat, niewątpliwie. ”\n— Tomasz Stańko w "Desperado. Autobiografia"\n“ Jesteś biblią potencjalnych zboczeń. ”\n— Jerzy Kosiński do Urszuli Dudziak\n“ [...] nic nie pomaga oprócz twardego serca, które się niczego od nikogo nie spodziewa. ”\n— Raymond Chandler "Playback"; przeł. L. Stafiej\n“ Przyszło mi do głowy, że są dwa rodzaje kobiet, z którymi można się kochać. Jedne [...] oddają się tak bezgranicznie, że zapominają o swoim ciele. Inne zachowują pełną świadomość i zawsze chcą coś zakryć. Pamiętam taką dziewczyną z opowiadania Anatola France'a, która koniecznie musiała zdjąć pończochy. W pończochach czuła się jak dziwka. I miała rację. ”\n— Wypróbowałeś tę teorię na doktorze Rood?\n— Potraktował mnie poważnie i usiłował mi ją ukraść.\nDoktor Arnold Rood, czy też Mary Baker Rood, jak lubił nazywać go Abt, był kierownikiem jego zakładu i dziekanem.\n— Jak się ma staruszek?\n— Po staremu śliski, wciąż najlepiej płatny belfer w mieście i taki sam ignorant jak zawsze. Stałem się dla faceta ulubionym obiektem w dziele nawracania i muszę chodzić do niego dwa razy w tygodniu, żeby dyskutować o „Nauce i zdrowiu”. Pewnego pięknego popołudnia dźgnę go nożem i powiem: „Tylko modlitwa może cię uratować, skurczybyku!” Byłoby to wulgarne obalenie teorii niczym kopnięcie kamienia przez Johnsona dla zatryumfowania nad Berkeleyem. Nie potrafię jednak wymyślić lepszego sposobu na wyrównanie z nim rachunków.\n— Saul Bellow „Stan zawieszenia”\nNie należy sądzić, że Joseph jest zgryźliwy, gdy mówi o „mniej refleksyjnych” lub o swoim „elemencie komizmu”. Nie traktuje świata surowo. Uważa siebie za gorącego zwolennika zasady tout comprendre c'est tout pardonner. Teorie o całkowicie dobrym lub całkowicie wrogim świecie są jego zdaniem głupie. O tych, co wierzą w całkowitą dobroć świata, powiada, że nie rozumieją deprawacji. Jeśli chodzi o pesymistów, to stawia pod ich adresem następujące pytanie: „Czy owi ludzie dostrzegają tylko tyle?" W jego opinii świat jest dwojaki, a zatem nijaki.\nZnaleźć je [elementy barbarzyńskiego dziedzictwa] można wszędzie, nie ma bowiem w Europie takich obszarów, na których nie pojawiłby się, bodaj epizodycznie, barbarzyński kolektywizm. Nie minął bez śladu. Chrystianizacja niosła wprawdzie z sobą ekspansję kultury klasycznej i opartą na jej wzorach przebudowę ładu społecznego, nie było to jednak oddziaływanie jednostronne, lecz interakcja. Duchowni i królowie nie wszystko mogli. Chrzest był momentem zwrotnym, rozpoczynającym destrukcję świata barbarzyńców. Ale ten świat — jeśli wolno przy takiej okazji posłużyć się słowami rzymskiego poety — nie wszystek umarł. Barbarzyńskie dziedzictwo kulturowe jest, obok rzymskiego i bizantyńskiego, istotnym składnikiem złożonej europejskiej tożsamości. Jest ono także czynnikiem zróżnicowania. Bilans wzajemnych oddziaływań kultury klasycznej i tradycyjnych kultur barbaricum przedstawia się bardzo różnie i ta różnorodność jest obecna w dzisiejszej Europie. Była ona, bywa i nieraz jeszcze może być źródłem podziałów i napięć. Warto o tym pamiętać nie tylko ze względu na bezinteresowną ciekawość. Wbrew zapewnieniom Fukuyamy historia wcale się nie skończyła.\n— Karol Modzelewski "Barbarzyńska Europa"\n— John Milton "Paradise Lost"\nGILLES […] Jakim jest pani typem kobiety?\nGILLES Potwierdzam. […] Proszę mi odpowiedzieć: jakim jest pani typem kobiety? Zimna, nieśmiała, umiarkowana, zabawowa, rozpustna? Chcę wiedzieć, czy mam nalegać czy nie, czy rzucić się na panią— na co mam wielką ochotę — czy raczej zachować dystans. Słowem, jakim jest pani typem kobiety, znaczy: Czy jest pani gotowa iść do łóżka już pierwszego wieczoru?\nLISA A jak pan sądzi?\nGILLES Ja jestem gotów.\nLISA Który mężczyzna nie jest?\nGILLES A pani?\nLISA Ja nie należę do tego typu mężczyzn.\nGILLES Nie ma pani ochoty?\nGILLES Rozumiem. Odmawia pani tylko dlatego, żebym później, w czasie jakiejś sceny, nie mógł oskarżyć pani o to, że jest łatwa i oddaje się pierwszemu napotkanemu mężczyźnie.\nLISA Przepowiada pan nam uroczą przyszłość.\n— Éric-Emmanuel Schmitt "Małe zbrodnie małżeńskie"\nGILLES No, no, widzę, że nie licząc skłonności do bałaganiarstwa, jestem fantastycznym facetem: dobrym kochankiem, malarzem, pisarzem, wynalazcą teorii. (z niepokojem) Chciałbym siebie poznać.\nLISA (figlarnie) Bardzo byś się sobie spodobał.\n— Leopold von Sacher-Masoch "Wenus w futrze"\nTwórczość Sacher-Masocha, aczkolwiek bogata w nowe treści, nie odbiegała całkowicie od ogólnych trendów panujących w prozie i poezji XIX wieku, dla których charakterystyczne przecież było lubowanie się w cierpieniach — zwłaszcza mających związek z miłością. Literaturę XIX w. w dużej mierze tworzyli ludzie o skłonnościach masochistycznych (jakimi byli np. Lew Tołstoj — mistrz prozy realistyczno-psychologicznej, Paul Verlaine — poeta, jeden z twórców symbolizmu i mistrz lirycznego nastroju, a uprzednio, w XVIII wieku, także Jean Jacques Rousseau — pisarz i filozof, wybitny przedstawiciel oświecenia). Literaturę XIX w. tworzyli także ludzie o skłonnościach sadystycznych (jakimi byli np. Charles Baudelaire — poeta, prekursor symbolizmu, Jean Arthur Rimbaud — jeden z głównych przedstawicieli symbolizmu, piszący także poematy prozą, uprzednio zaś, w XVIII wieku, Maximilien de Robespierre — jeden z przywódców Wielkiej Rewolucji Francuskiej, a później, na przełomie XIX i XX wieku, Marcel Proust — pisarz, który łączył obserwacje życia epoki z subtelną analizą psychologiczną oraz rozważaniami estetyczno-filozoficznymi).\n— K. Imieliński w przedmowie do "Wenus w futrze" Leopolda von Sacher-Masocha\nWychodzimy z ciemności i idziemy w ciemność, pomiędzy tym są przeżycia, ale początku i końca, narodzin i śmierci nie przeżywamy, nie mają charakteru subiektywnego, jako wydarzenia należą całkowicie do obiektywnego świata, tak to już jest.\n— Thomas Mann "Czarodziejska góra"\n— Głupia historia — rzekł Hans Castorp ze znajomością rzeczy człowieka zaufanego i zasiedziałego. — Znam tych panów. Schmitz jest kolosalnie poprawny i gorliwy, a Rosenheim bardzo niechlujny. Ale może niesnaski powstają między nimi na innej jeszcze płaszczyźnie niż higieniczna, tak mi się wydaje. Obaj, Schmitz i Rosenheim, są zaprzyjaźnieni z donią Perez z Barcelony, która siedzi przy stole panny Kleefeld, w gruncie rzeczy pewnie o to chodzi. Ja bym radził, żeby zakaz taki w ogólnej formie przypomnieć, a poza tym zamknąć na to oczy.\n— Naturalnie, że zamykam. Dostaję już blefarospazmu od ciągłego zamykania oczu. Co pana tu sprowadza?


luty 2018 - Wypożyczalnia samochodów Białystok - Eco Rental\n4 lata ago Aktualności z Facebooka\nWyniki najnowszych badań (niezawodni amerykańscy naukowcy ?!) pokazują, że przejażdżka sportowym autem jest jednym z najlepszych sposobów na poprawę samopoczucia?. Deklasuje nawet namiętny pocałunek z ukochaną osobą?! A co poprawia Wasze samopoczucie? Jakieś motoryzacyjne sposoby ?❓\nPodobno zima jeszcze przypuści atak! ?\nMy jednak się nie martwimy bo opony zimowe w naszych autach są standardem do wiosny.? A jeśli wybieracie się w trudniejsze warunki pamiętajcie, że do każdego modelu mamy przygotowane również łańcuchy. O nadmiar bagażu również nie musicie się martwić, bo bagażniki dachowe i boxy również są dostępne w Eco Rental w stałej ofercie. Mało tego, jeśli planujecie podróż z dziećmi możecie skorzystać z fotelików, mamy ich ponad 30! ?\nNie martwcie się – zostawcie to nam 😉\nCzy wiesz, że nasza flota w naszej wypożyczalni liczy blisko 200 aut?\nDuża flota = duże możliwości.\nMy zdjęcia naszych miłości ? mamy zawsze w portfelu.\nPochwalcie się swoimi! ?\nBijecie rekordy w ilości zjedzonych dzisiaj pączków? ??\nMożemy pomóc ?.\nNasz dostawczak Opel Movano z wypożyczalni samochodów w Białymstoku o ładowności 1400 kg przewiezie (legalnie ?) aż 20,000 pączków! ?\nWystarczyłoby po 2 sztuki dla każdego mieszkańca Wasilkowa!\nA Wy ile pączków “ładujecie”? ?\nSposoby na zamarznięte auto zimą – poleca wypożyczalnia samochodów Eco Rental\nWalka z zamarzniętym ❄autem nie jest łatwa. Każdy z Was na pewno ma swój sprawdzony sposób jak skutecznie pozbyć się lodu, śniegu i szronu. A co sądzicie o poniższych?❓\n✔Polewamy problematyczne miejsca ciepłą wodą – tylko w ostateczności. Pamiętajmy jednak, że po takim zabiegu mokre elementy należy zawsze dokładnie wytrzeć. Dotyczy to w szczególności uszczelek oraz drzwi po wewnętrznej stronie, a także z zamka.\n✔Topienie lodu za pomocą suszarki. Zajmuje to trochę więcej czasu niż polewanie wodą, ale jest bezpieczniejsze. Minus? Konieczność podłączenia urządzenia do prądu, co w przypadku parkingu z dala od bloku może być niewykonalne.\n✔Zamarznięte szyby w aucie traktujemy odmrażaczem. Rozpuszcza on lód i ułatwia jego usunięcie z szyb, a także drzwi. Nie musimy wtedy skrobać szyb. Odmrażacz nie poradzi sobie jednak z grubym lodem, a do oczyszczania drzwi trzeba stosować go z umiarkowaniem, a po otwarciu drzwi oczyścić uszczelki.\n✔Otwieramy drzwi i uruchamiamy nawiew. Dopóki silnik się nie zagrzeje, powietrze będzie chłodne, ale gdy po kilku minutach temperatura będzie rosnąć, warstwa lodu na szybach zacznie odpuszczać. Wówczas łatwiej pozbyć się jej przy pomocy skrobaczki.\nZimowy urlop z wypożyczalnią aut Eco Rental\nZdjęcie przesłane przez Klienta naszej wypożyczalni samochodów Eco Rental – a Wy, gdzie byliście? Czy dopiero się wybieracie?\nPonad 15 000 koni mechanicznych w wypożyczalni samochodów Eco Rental\nJest moc, jest siła! Ponad 15 000 koni mechanicznych już w naszej wypożyczalni samochodów. Pokusiliśmy się o małe (chociaż wcale nie takie małe) podsumowanie: nasze auta dysponują mocą łącznie ponad 15000 KM! I to nie jest nasze ostatnie słowo! Wkrótce nowe samochody do wynajmu w naszej ofercie.