Ekologistyka – czyli jak działa systemowa gospodarka odpadami - Blog WSL\nBlog Wyższej Szkoły Logistyki w Poznaniu Logi(sty)cznym okiem Ekologistyka – czyli jak działa systemowa gospodarka odpadami\nEkologistyka – czyli jak działa systemowa gospodarka odpadami\nGoogle+ Twitter Facebook Kategoria Logi(sty)cznym okiem 894 odsłon 2 komentarzy\nChciałbym się z Wami podzielić moimi ostatnimi spostrzeżeniami na temat funkcjonowania gospodarki odpadami (teoretycznie zorganizowanej w sposób systemowy). Otóż po zmianach wprowadzonych tzw. „ustawą śmieciową” z dnia 1 lipca 2013 każdy obywatel Rzeczpospolitej Polskiej (oraz podmioty gospodarcze) powinien wnosić opłatę za gospodarowanie odpadami, zwaną powszechnie podatkiem śmieciowym.\nJako przykładny obywatel opłacam ten nowy podatek w kwocie 12 zł miesięcznie (zgodnie z wytycznymi GOAP). W ramach tej opłaty, firma świadcząca usługi komunalne na rzecz GOAP odbiera ode mnie odpady sortowane (tworzywa sztuczne, szkło, makulatura) odpady niesortowane, a jeśli zajdzie taka potrzeba również odpady zielone. Z racji pory roku pojawiła się u mnie konieczność skorzystania z tej możliwości. Nie będę przecież palił liści i bawił się w nadawanie sygnałów dymnych.\nZgrabiłem liście, zapakowałem w zakupione worki i zgłosiłem do firmy świadczącej usługi komunalne na rzecz GOAP dla terenu, w którym mieszkam, potrzebę odebrania ode mnie odpadów. Wytargałem worki przed bramę i czekam…..Wracając z pracy widzę, że zabrano tylko jeden worek. Nie zastanawiając się długo zadzwoniłem kolejnego dnia do operatora i dowiedziałem się, że odbierane są tylko i wyłącznie odpady zielone w przezroczystych workach (sic!). Jeżeli chcę mogę otrzymać jeden taki worek. Jeden worek na liście wystarczyłby do zapakowania igieł z choinki, która ozdabiała dom na święta, a nie do zgrabionych liści z kilku kilkudziesięcioletnich drzew. Jednym słowem - to nie jest rozwiązanie dla mnie.\nKupienie worków przezroczystych większych niż te, do których pakuje się zakupy nie jest zadaniem łatwym. Mnie się nie udało (a może byłem zbyt mało zdeterminowany). Zadzwoniłem więc ponownie do operatora usług komunalnych i dowiedziałem się, że mam wystawić te worki wraz z odpadami niesortowanymi. Znów wytargałem worki przed bramę (schowałem je, aby żaden dowcipniś nie dowiedział się ile czasu zajmuje mi zgrabienie zgniłych liści z ulicy). Czekam…. No i…. Okazuje się, że i tym razem moje liście nie wybrały się w podróż śmieciarką. Lekko zirytowany znów chowam worki i dzwonię do przedsiębiorstwa usług komunalnych. Oto stenogram rozmowy:\nOperator usług komunalnych (OUK) (miły głos w słuchawce): Liście nie pojechały, ponieważ to odpady zielone i muszą być wyrzucane z odpadami zielonymi.\nJa: No wie pani ale to worki.\nOUK: Może Pan otrzymać jeden worek.\nJa: Na samo słowo worek reaguję już alergicznie ale spokojnie. Mam kilkanaście WORKÓW liści jeden mnie nie urządza.\nOUK: W takim razie jedyne co możemy zrobić to zabrać te WORKI z odpadami zmieszanymi. Śmieciarka wracając do bazy przyjedzie do Pana i je zabierze.\nI tak właśnie moje liście zamiast na kompost trafiły… No właśnie, dobre pytanie… Ciekawe gdzie one trafiły? A wszystko dlatego… "bo WOREK nie był przezroczysty”. Oczywiście rozumiem, zasadność worków przezroczystych i inne konsekwencje, jednak w tym całym idealnie zorganizowanym systemie zabrakło jednego elementu. Nomen omen WORKÓW :)\nZacząłem pisać ten post jeszcze w 2014 roku jesienią (wiem długo to trwało). Okazało się, najwidoczniej że nie tylko ja zauważyłem ten bezsens i na rok 2015 otrzymałem już od GOAP worki dostosowane do zbiórki selektywnej odpadów zielonych. Otrzymałem dwa worki. Raz w miesiącu mogę je oddać w ramach zbiórki odpadów segregowanych. Jeśli oddam dwa, otrzymam od ekipy sprzątającej ponownie dwa worki. Jeśli nie oddam żadnego - nie otrzymam żadnego. Proste! Ale hmmm… liście zgrabia się na jesień. Wrzesień, październik, listopad – to trzy miesiące, a więc sześć worków. Hmmmm… znów będzie problem, bo liści mam więcej.\nMam trzy rozwiązania:\n1.\tZetnę drzewa liściaste.\n2.\tZacznę magazynować liście i w zimie odgarnę śnieg i zapakuję je (to co z nich zostało) do worków.\n3.\tSam zrobię wielki kompost i na wiosnę będę sprzedawał próchnicę.\nŚwietny artykuł. Bardzo praktyczny :) http://www.etobres.pl/gospodarka-odpadami/\nŚwietny artykuł. Bardzo praktyczny :) System gospodarowania odpadami.


Te gwiazdy jeszcze kilka lat temu wyglądały zupełnie inaczej. Spójrz, jak bardzo się zmieniły | Popularne\nPopularne » Gwiazdy » Te gwiazdy jeszcze kilka lat temu wyglądały zupełnie inaczej. Spójrz, jak bardzo się zmieniły\nTe gwiazdy jeszcze kilka lat temu wyglądały zupełnie inaczej. Spójrz, jak bardzo się zmieniły\nWcielenie się w rolę wymaga odpowiedniej charakteryzacji. Co jednak stanie się w momencie, gdy gwiazdy nie chcą zrezygnować z nowego wizerunku?\nSwoją karierę rozpoczęła w 1993 roku. Zagrała w wielu filmach i stała się idolką dla nastolatek. Filmy „Czego pragną dziewczyny”, „Ona to on” czy „Lakier do włosów” przyniosły jej sławę i wiele nominacji do nagród Teen Choice Award. Niestety z czasem gwiazda zaczęła zmieniać swoje zachowanie, poprzez częste imprezowanie i jazdę pod wpływem alkoholu. Wraz ze zmianą zachowania zmienił się także wygląd aktorki.\nMiley to przykład grzecznej gwiazdki „Disney’a”. Gdy była nastolatką zasłynęła z tytułowej roli w serialu „Hannah Montana”. Z czasem aktorka i wokalistka zaczęła dojrzewać, a liczne problemy osobiste wpłynęły na drastyczne zmiany w wizerunku.\nZnana wokalistka zespołu The Black Eyed Peas często zmieniała swój wizerunek. Zmiana koloru włosów czy stylu ubierania to nie wszystko. Gwiazda poddała się także kilku operacjom plastycznym.\nLady Gaga z muzyką związana jest od dzieciństwa. Swoją karierę rozpoczęła w wieku 12 lat. Następnie występowała w klubach w centrum Manhattanu, zmieniając swój wygląd z rockowego na bardziej popowy. W 2008 roku, gdy Gaga zadebiutowała, świat nie przestawał mówić o jej odważnych stylizacjach. W momencie wydania płyty "Joanne" wokalistka stonowała swoje kreacje.\nNa pewno wszyscy pamiętają go jako słodkiego rozrabiakę. Macaulay zasłynął z filmów "Kevin sam w domu" oraz "Kevin sam w Nowym Yorku". Po wielu problemach z używkami, aktor zdecydował się na zmiany w swoim życiu - w 2013 roku założył zespół rockowy The Pizza Underground.\nMłody Alec Baldwin był ideałem, którego pragnęła każda kobieta. Jednak niedawno aktor przyznał się że w wieku 27 lat miał problemy z narkotykami. Na szczęście ten epizod w życiu aktora nie trwał długo.\nAktorka zasłynęła z roli Bridget Jones w filmie "Dziennik Bridget Jones" oraz Roxie Hart z "Chicago". Renee do wagi Bridget Jones musiała przytyć blisko 20 kilogramów. Początkowo nie był to problem dla aktorki, jednak z czasem odbiło się to na jej stanie psychicznym. Dziś twarz Renee wygląda zupełnie inaczej niż wcześniej - spowodowały to operacje plastyczne, od których aktorka się uzależniła.\nPiosenkarka rozpoczęła swoją karierę w 2003 roku dzięki współpracy z amerykańskim producentem muzycznym Evanem Rogersem. Niestety toksyczny związek wokalistki z Chrisem Brownem sprawił, że aktorka miała wiele problemów z własną samooceną i zdrowiem psychicznym. Dziś Rihanna czuję się znacznie lepiej, lecz jej wygląd zdecydowanie się zmienił. Piosenkarka przybrała na wadze, co jednak nie przeszkadza jej w realizacji kariery.\nMłoda celebrytka zasłynęła z programu "Z kamerą u Kardashianów". Obecnie jest modelką oraz prowadzi własną markę produkującą kosmetyki. Jednak to nie dzięki swoim produktom zmienił się jej wygląd. Kylie, mimo młodego wieku, przeszła wiele operacji plastycznych.\n#19 Priscilla Presley\nPriscilla Presley aktorka teatralna i telewizyjna była piękną kobietą, jednak uważała że jest to nieprawda. Stale chciała upiększać swoje ciało, a operacje plastyczne doprowadziły ją do dzisiejszego wyglądu.\nTagi: gwiazdy | metamorfoza | życie gwiazd


Gray Line Chile (Santiago) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Gray Line Chile\nAtrakcje w pobliżu obiektu Gray Line Chile\nGray Line Chile opinie, Santiago\nNr 96 wśród 408 Wycieczki w lokalizacji Santiago\nWycieczki, Wycieczki ze zwiedzaniem, Jednodniowe wycieczki, Wycieczki kulturowe Więcej\nNie wiele tam\nByliśmy na wycieczce po Santiago i uważaliśmy, że jest bardzo mało tematów, które nas interesują. Wydawało się, że starają się wypełnić swoją podróż kawałkami historii i dat, ale nie mają zbyt wiele informacji. Być może w Santiago nie ma zbyt wiele historii, ale nigdy się...nie dowiemyWięcej\nRozczarowujące: Rude przewodnik / zbyt tłoczno\nMoja żona i ja zaplanowaliśmy relaksujący dzień w Santiago i dlatego postanowiliśmy odwiedzić w zeszłym tygodniu Undurraga vi edos i wziąć udział w degustacji wina. Infrastruktura jest w porządku, problemem jest brak profesjonalizmu niektórych pracowników. Kiedy dotrzesz do lokalu, recepcjoniści umieścą cię w dowolnej z...wielu grup, które zostały zorganizowane podczas sezonu na sześcioosobowej kolejce górskiej. Pamiętaj, aby poinformować ich, że nie mówisz po hiszpańsku, bo inaczej pojawi się na liście z jedynym hiszpańskim przewodnikiem. Do naszych brazylijskich przyjaciół i portugalskich mówców (których było wielu): nasz przewodnik po przewodniku Consuelo wyjaśnił, że portugalskie i hiszpańskie są podobne, więc twierdzono, że "wymyślisz wyjaśnienia w Castellano". Wycieczka ogólnie oferuje kilka wyjaśnień na temat produkcji wina i kończy się testowaniem czterech różnych rodzajów win. Ogólna trasa nie jest zła (choć myślę, że jest to warte tylko podczas zbiorów), dlatego jedynym powodem, który motywuje nas do napisania tego raportu, jest zła postawa naszego przewodnika w stosunku do nas: ona wyraźnie miała problem z naszą narodowością i starałem się pokazać go podczas całej trasy, a zwłaszcza testowania wina. Krótko mówiąc, traktując nas inaczej niż pozostałe, ignorując nas tak bardzo jak tylko potrafimy i inne szczegóły, upewnię się, że dotrą do ich Zarządzania. Naszym zdaniem było to gorzkie doświadczenie ze względu na słabą postawę jednej osoby, a nie ze względu na ogólną trasę. Następnego dnia odwiedziliśmy inne słynne vi edo na obrzeżach Santiago i mieliśmy wspaniałe doświadczenie. . . Dlatego te działania należy traktować jako najciekawsze podczas podróży do tego pięknego kraju!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Reservas Gray L, Reservas, Gray Line ChileOdpowiedź udzielona 26 września 2018\nUWIELBIAŁEM tę wycieczkę - tak niesamowite i trzeba to zrobić w San Pedro. Korzystaliśmy z podróży Cosmo Andino i byli bardzo wrażliwi i profesjonalni (choć przeceniony - ale płacisz za wygodę - czas reakcji itp.). pyszne śniadanie, zwiedzanie gejzerów i inne widoki - krajobrazy w...drodze powrotnej do San Pedro.Więcej\nŚwietne miejsce na spędzenie dnia z Santiago\nZaskoczyły mnie ustawienia ogrodów, jakość budynku, szczegóły podczas wycieczki i wreszcie dobre jedzenie i obsługa. Teraz będzie częścią miejsc, które zabiorą gości do Chile.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Reservas Gray L, Reservas, Gray Line ChileOdpowiedź udzielona 26 czerwca 2018\nCarolina Martinez była świetnym przewodnikiem\nZarezerwowaliśmy 3-godzinną wycieczkę z Viator, gdzie odebrał nas na lotnisku, zabrał nas, aby zobaczyć zabytki, a następnie zostawił nas w naszym hotelu. Nasz przewodnik, Carolina Martinez był bardzo kompetentny, gościnny i przyjazny. Spotkała nas na lotnisku i byliśmy jedynymi na trasie. Mieliśmy oddzielny kierowca, który...był bardzo uprzejmy i dobry kierowca. Musimy odbyć pieszą wycieczkę po centrum miasta z Pałacem Prezydenckim, Katedrą Metropolitalną, starą apteką i kilkoma bocznymi uliczkami. Odwiedziliśmy również Cerro Santa Lucia, gdzie mieliśmy wolny czas na zwiedzanie i zobaczenie pięknego widoku. Kierowca był nieco opóźniony na parkingu i musieliśmy poczekać, zanim będziemy mogli zwiedzić Santa Lucia. Przedstawiła nam napój orzeźwiający z pszenicą. Naszym ostatnim przystankiem był sklep jubilerski z kamieniami lapis lazuli, który dawał nam pico kwaśny smak. Niektórzy mogą polubić ten przystanek, ale inni wolą zobaczyć więcej w mieście. Czułem, że ta trasa była wspaniałym wprowadzeniem do miasta i wspaniałym sposobem na transfer na lotnisko oraz zobaczyć miasto.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: GrayLineChile, reservas OTA's, Gray Line ChileOdpowiedź udzielona 14 maja 2018\nŚwietne witryny, ale nie przyjazne dla języka angielskiego\nNie polecałbym tej wycieczki, zwłaszcza jeśli nie mówisz po hiszpańsku. Nie było jasne, kiedy rezerwowaliśmy online, ale ta trasa jest przede wszystkim po hiszpańsku. Byliśmy zmuszeni czekać, aż przewodnik (Christopher?) Wyjaśnił wszystko po hiszpańsku, aby mógł podać nam wersję "coles notes" w języku angielskim. Na...pierwszej stronie prawie całkowicie przegapiliśmy zwiedzanie okolicy, ponieważ czekaliśmy na naszą kolej, aby uzyskać pewne informacje. Przewodnik był także nieuprzejmy i bardzo natarczywy. Miejsca warte zobaczenia, ale nie polecałbym rezerwacji w tej firmie, chyba że przewodnik się zmieni / jest wycieczka po angielsku. Wszystko inne było w porządku (jazda, jedzenie itp.).Więcej\nJest to wycieczka, której nie można przegapić, kiedy jesteś w Atacamie. Wyruszysz po południu i poznasz imprezę na Moon Valley Pieszo częściowo autokarem przysyłając obserwując zachód słońca nad Cordillera. Krajobrazy są poza tym światem. Przewodnik był bardzo pouczającym czasem dla stołków, aby odpowiedzieć na wszystkie...pytania członków grupy. Zalecana!Więcej\nJeśli nie zrobisz nic więcej w San Pedro, zrób to. Prymitywna sztuka rocka jest niesamowita, a sceneria spektakularna. Przewodnik Simon jest bardzo kompetentny, a nie tylko o tej trasie. Mam chodzenie na odległość i bez jego pomocy i zachęty nie byłbym w stanie sobie poradzić.Więcej\nJednodniowa wizyta w Isla Magdalena (wyspa pingwinów)\nOd początku do końca moje doświadczenia z GrayLine Chile były okropne. Po pierwsze, zarezerwuj przez Viator, aby chronić Cię - nie są profesjonalnymi organizatorami wycieczek i nie odpowiadają na połączenia ani e-maile. Miałem jeden dzień w Punta Arenas i zarezerwowałem trasę Isla Magdalena, by zobaczyć...pingwiny. Zarezerwowałem bezpośrednio na ich stronie internetowej, co było błędem, przynajmniej przez Viator masz ochronę dla zwrotów itp. Otrzymałem e - mail na trzy dni przed wyjazdem, doradzając mi, żebym zgłosił się do biura o 06:30, mimo że zarezerwowałem na wycieczce z "odebrać w hotelu". Wysłałem trzy e-maile i liczne połączenia, aby skontaktować się z kimś, aby poprosić o odbiór hotelowy. Rzeczywiście, pick-up Hotel i nazwa mojego hotelu była na mojej rezerwacji! Nie otrzymałem odpowiedzi na żaden z moich e-maili i nie miałem wyboru, jak tylko udać się do biura, wstając o 5 rano, aby upewnić się, że jestem na czas. Kiedy przybyłem do biura, powiedziano mi, że trasa została odwołana z powodu pogody. Brak komunikacji, brak połączeń i brak odpowiedzi na wiadomości e-mail. Poradzili mi, żebym wrócił następnego ranka, gdybym chciał. Byłem tam tylko jeden dzień i to była moja jedyna zaplanowana działalność. Nie mogę sobie wyobrazić, jak trudno będzie mi teraz zorganizować zwrot pieniędzy z tym nieprofesjonalnym operatorem turystycznym.Więcej\nThomas był wspaniałym przewodnikiem! Bardzo kompetentny i zabawny i troskliwy. Odpowiedział na wszystkie pytania - dał wspaniały wgląd w kulturę. Obsługiwała mieszaną grupę mówiącą po hiszpańsku i angielsku z wielką uwagą.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: GrayLineChile, reservas OTA's, Gray Line ChileOdpowiedź udzielona 15 maja 2018\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Gray Line Chile.


Do ostatniego tchu | Sztuka Kadru\nSport > Do ostatniego tchu\nElita z importu XXIII Urbanistyczny Bieg Niepodległości\nDnia 9 listopada 2011 · Skomentuj · W Kategorii: Sport\nBiegi długodystansowe, w tym bieg maratoński należą do dyscyplin wytrzymałościowych. Wymagają solidnego przygotowania, wiedzy, setek godzin i tysięcy wybieganych podczas treningów kilometrów, a także wielu innych równie ważkich działań, które łącznie sprawiają, iż stając w bramie startowej maratonu jest się w pełni świadom czekających na trasie trudów i niespodzianek. Taki bagaż doświadczeń daje niemal stuprocentową gwarancję dotarcia na własnych nogach nie tylko do mety, ale i dalej, po odbiór medalu, czy depozytu.\nBywa jednak, że nieprzewidziane okoliczności, chwilowa niedyspozycja, kontuzja, czy błąd w oszacowaniu tempa mogą zniweczyć najbardziej precyzyjny plan, a bieg zakończyć w najlepszym razie tak , ja to widać na prezentowanych tu zdjęciach.\nZdjęcia pochodzą z fotoreportażu prezentującego przebieg 33 Maratonu Warszawskiego. Całość dostępna jest w klubowej Galerii ENTRE.PL Teamu. Serdecznie zapraszam 🙂\nEtykiety (tagi) : maraton • maratończyk • sport


Proste ciasto z jabłkami, orzechami i cynamonem - niebo na talerzu\nProste ciasto z jabłkami, orzechami i cynamonem\nProste ciasto z jabłkami, orzechami i cynamonem – z cynamonową, maślaną skorupką na wierzchu, do wykonania w kilkanaście minut.\nProściutkie, w sam raz na weekendowe odpoczywania z kawą czy herbatą. Cynamon jest opcją, kto nie lubi – nie daje!\nZasada wykonania jak przy muffinkach – sypkie do sypkich, mokre do mokrych. Zawartość dwóch misek łączymy na końcu w jedno i gotowe do wylania na blaszkę.\nBy się udało bez zakalca, należy wyjąć wcześniej z lodówki jajka i jogurt, niech postoją w temperaturze pokojowej.\nKiedy mi się śpieszy, wkładam je do miski z ciepłą wodą i rozgrzewają się szybciej. W tym czasie wykładam blaszkę papierem do pieczenia, przygotowuję pozostałe składniki. Logistyka jest ważna:) Kilka minut w cieple wystarczy.\nPo wymieszaniu składników, niezbyt starannie, tylko do stracenia z oczu białego pyłu mąki, należy od razu wstawić ciasto do piekarnika. Znacie tę zasadę przy ciastach z jogurtem: kwaśny produkt wchodzi w reakcję z sodą i bąbelkuje, by napowietrzyć ciasto. Niech dzieje się to w piekarniku, nie na kuchennym blacie, bo zużyje energię bez sensu. Stąd pośpiech z wkładaniem formy do pieca:)\nJeśli do wykonania skorupki na wierzchu dodamy czubatą łyżkę mąki, powstanie cynamonowa kruszonka. Do wyboru, drodzy Państwo:)\npodpatrzone na blogu KwestiaSmaku\nProste ciasto z jabłkami, orzechami i cynamonem – składniki (na formę ok. 21×28 cm lub długą keksówkę):\n230 g mąki ( ok. półtorej szklanki 250ml)\n150ml oleju lub stopionego masła\n150 ml jogurtu naturalnego (nada się też maślanka, kefir i jogurt grecki)\nMożna też ukręcić w kubku lukier z połowy szklanki cukru-pudru i dwóch łyżek soku z cytryny. Jeśli jest zbyt gęsty – dać więcej soku, zbyt rzadki – więcej cukru.\nProste ciasto z jabłkami, orzechami i cynamonem:\nFormę wyłożyć papierem do pieczenia. By łatwiej się układał zgniatam go w kulę i wkładam na sekundę pod kran z wodą.\nMąkę wymieszać z proszkiem, sodą i cukrem.\nJabłka obrać i pokroić w centymetrowej wielkości kostkę. Razem z posiekanymi orzechami i rodzynkami wmieszać je w mąkę.\nW osobnym naczyniu wymieszać olej lub stopione, niegorące masło, jogurt i jajka. Najlepiej roztrzepać wszystko na emulsję widelcem.\nMieszankę wlać do naczynia z mąką i jabłkami, wymieszać krótko łyżką. Od razu przelać do formy\nSkładniki “na wierzch” rozgnieść palcami w miseczce, by masło wchłonęło cynamon i cukier. Nie misi być specjalnie dokładnie. Pokruszyć/porozrywać na kawałeczki i ułożyć na wierzchu ciasta i wstawić do piekarnika.\nW niskiej, szerokiej formie piec ok. 30 – 35 minut. W keksówce – 40 minut, patyczek wyjęty z ciasta nie powinien być nim oklejony.\nPo ostudzenia ciasta można posypać je cukrem pudrem lub polać lukrem ukręconym z dwóch łyżek soku z cytryny i połowy szklanki cukru pudru.\n7 października, 2021, 7:37 am\nTo ciasto jest obłędne!!!!!!\n7 października, 2021, 11:49 am


Janusz Korwin-Mikke wejdzie w koalicję z RAŚ? - WP Wiadomości\nJanusz Korwin-Mikke wejdzie w koalicję z RAŚ?\nWe wtorek podczas konferencji prasowej Janusz Korwin-Mikke poparł autonomię regionów, w tym także Śląska. Czy powstanie koalicja Kongresu Nowej Prawicy i Ruchu Autonomii Śląska w najbliższych wyborach samorządowych?\nPodczas konferencji prasowej w Rybniku Janusz Korwin-Mikke wskazywał na potrzebę autonomizacji poszczególnych regionów w kraju. Polityk podkreślił, że jest przychylny poglądom Ruchu Autonomii Śląska, a na pewno nie zamierza wojować ze stowarzyszeniem.\n- Jesteśmy wszędzie za autonomią, a więc również za autonomią Śląska. Doceniamy tradycje śląskie i nie ukrywam, zawsze mówiłem, że ta ziemia była krzywdzona przez piłsudczyków i inne władze. Postaramy się, aby dyskryminacja w przyszłości była niemożliwa. Chcemy odebrać władzy centralnej prawo w ingerencję w sprawy wewnętrzne poszczególnych ziem polskich. Przywrócimy normalne, tradycyjne ziemie polskie - zapowiadał we wtorek Janusz Korwin-Mikke.\nTowarzyszący mu przedstawiciel Kongresu Nowej Prawicy w Rybniku, Adam Pustelnik, jasno powiedział, że widzi wspólne cele partii i RAŚ.\n- Ja także należę do Ruchu, bo działa ono na zasadzie stowarzyszenia. My jako Kongres mamy zapisane z programie, że chcemy szerokiej autonomizacji kraju, tutaj istnieje między nami pewna wspólnota programowa. Dlatego nie ma problemów z dogadaniem się - zdradził Pustelnik.\nKongres Nowej Prawicy nie rozważa szerokiej koalicji z ugrupowaniem, jednakże nie zaprzecza też, że mogłoby do niej dojść na poziomie gmin, miast czy powiatów. Korwin-Mikke zapowiedział, że nie będzie decydował o układach politycznych na szczeblu samorządowym - zabrania jedynie bratania się z innymi partiami ogólnokrajowymi.\nTak na te stwierdzenia zareagował RAŚ:\n"Stowarzyszenie Ruch Autonomii Śląska tworzą osoby o poglądach politycznych od prawicy do lewicy. Łączy nas podstawowy cel: autonomia dla Górnego Śląska. Wokół tego celu w ramach naszego stowarzyszenia jednoczą się zarówno osoby bez określonych sympatii partyjnych, jak i wyborcy różnorodnych partii politycznych, w tym i Kongresu Nowej Prawicy" - napisali przedstawiciele RAŚ na swojej stroni internetowej w reakcji na wypowiedzi Korwin-Mikkego. - "Na poziomie powiatów i gmin przedstawiciele RAŚ tworzą listy wyborcze samodzielnie lub we współpracy z lokalnymi ugrupowaniami oraz lokalnymi kołami partii centralnych. Nie zamykamy się na żadne środowisko polityczne, pod warunkiem zaakceptowania naszych podstawowych wartości" - czytamy dalej.\nPóki co, w tegorocznych wyborach samorządowych RAŚ nie zawiązał koalicji z żadną partią polityczną, ale wszystko jeszcze przed nimi.\nPartii Janusza Korwin-Mikkego grozi rozpad\nRuch Autonomii Śląska chce ratować stary katowicki dworzec\nJerzy Ziętek wystartuje w wyborach na prezydenta Katowic


Jak opiekować się chorym z demencją | Poradnik dla opiekunki w Niemczech | Worknow\nStrona główna / Blog / Jak opiekować się chorym z demencją\nSchorzenia podopiecznych 18 marca 2019 r.\nWspólne zamieszkiwanie pod jednym dachem z kimś, kto cierpi na demencję, może okazać się życiem na karuzeli uczuć. W początkowych stadiach choroby zmiany, jakich doświadczają pacjenci, wprawiają ich samych w zakłopotanie i przerażenie. W miarę jak choroba postępuje, ich zachowanie staje się jeszcze bardziej nieprzewidywalne i emocjonalne. Niektórzy pacjenci zdają sobie sprawę, że coś jest nie w porządku z ich umysłem, i na pewno doświadczają strasznego uczucia braku orientacji w tym, co się wokół nich dzieje.\nOpieka nad osobą z demencją nieuchronnie staje się pracą w pełnym wymiarze godzin, a właściwie pracą 24-godzinną. Wymaga uporania się nie tylko z fizycznymi i psychicznymi problemami chorego, ale także z własnymi emocjami i wyczerpaniem. Oto kila rad, które pomogą uczynić dni nieco lżejszymi.\nOstrzeżenia i uwagi na kartkach. Pacjenci w początkowych stadiach demencji zwykle mogą radzić sobie z detalami życia codziennego, ale nie ze wszystkimi. Dlatego zalecane jest stosowanie wszelkiego rodzaju „przypominaczy”. Może to być duża kartka przyczepiona do lodówki, mówiąca na przykład o tym, że ma zjeść śniadanie.\nNiech każdy dzień ma swój rytm. Mózg chorego jest w stanie przetworzyć tylko pewien ograniczony zasób informacji. Zwłaszcza w średnio i bardzo zaawansowanym stadium demencji. Dlatego bardzo ważne jest ustalenie rozkładu codziennych zajęć. Posiłki serwować zawsze o tej samej porze. Narzucić stałe godziny chodzenia spać i wstawania. Stały rozkład dnia pomaga chorym czuć się bezpiecznie i komfortowo.\nDużo ruchu. Ciało pacjenta z demencją jest w dobrej kondycji, dlatego potrzebują oni tyle samo ruchu co przed chorobą. W niektórych przypadkach, jeśli go nie mają, stają się pobudzeni i niespokojni. Może to prowadzić do wystąpienia zjawiska wędrowania, kiedy to chory drepcze po domu godzinami bez celu, często nocą. Odbywanie codziennie spacerów, o tej samej porze, zwykle kładzie kres tym wędrówkom.\nBransoletka identyfikacyjna. Dobrze jest wyposażyć chorego w bransoletkę z imieniem i nazwiskiem oraz numerem telefonu, w razie gdyby zdarzyło się mu wyjść z domu bez celu, a nawet wyjechać z miasta.\nUnikanie czynników wyzwalających agresję. Pacjenci z demencją często doznają nagłego pobudzenia ruchowego, a nawet posuwają się do przemocy. Zjawiska te zwykle mają konkretną przyczynę. Trzeba uważnie obserwować, jak chory reaguje na otoczenie. Unikanie czynników wyzwalających agresję ułatwi życie wszystkim.\nLepiej odwracać uwagę, niż tłumaczyć. Z chorym w zaawansowanym stadium demencji nie można logicznie rozmawiać. Zdenerwować może go dosłownie wszystko, realnie istniejące lub urojone. W takich sytuacjach lepiej jest skierować jego uwagę na coś innego. Zaproponować pójście na spacer lub wspólne składanie prania.\nBądź przewidująca. Niezwykle trudno przeniknąć myśli człowieka z zaawansowaną demencją, ale można nauczyć się przewidywać jego zachowania. To pomaga unikać najczęstszych przyczyn konfliktów.\nNiech życie płynie cicho i spokojnie. Jeśli kilkoro wnuków goni się po domu, pies szczeka, a wszyscy się przekrzykują, to taka sytuacja z pewnością będzie ponad siły chorego. Zapewnij mu ciszę i spokój.\nDokonaj w domu niezbędnych adaptacji. Niewiele jest sytuacji bardziej zatrważających niż stwierdzenie, po przyjściu z pracy, że wszystkie palniki w kuchence są włączone, a z wanny przelewa się woda. Chorzy z zaawansowaną demencją często są całkowicie sprawni fizycznie i mogą spędzać całe dnie na włączaniu i otwieraniu różnych urządzeń. Musimy temu zapobiec, ponieważ prędzej czy później mogą oni zrobić sobie krzywdę.\nRozmawiaj często i używaj prostych słów. Osoby z chorobą Alzheimera, które spędzają większość czasu w towarzystwie swoich bliskich na rozmowie i wspomnieniach, dłużej zachowują sprawność umysłową. Ważne jest, aby poziom konwersacji był dostosowany do możliwości pacjenta.


SaNdI66 - Deccoria.pl\nW serwisie od:2009-01-15 Komentarzy:94\njanina48 2010-05-01, 23:01\n..a jutro?...fajnego masz zwierzaczka...\nAzja86 2010-03-03, 11:38\npozdrowionka od mojego malucha http://deccoria.pl/galeria/foto,id,27606,329248 :))\nmrsASH 2010-02-24, 17:55\nFajnie, że Ci się u mnie podobało. Dzięki za odwiedziny i pozdrawiam :)\nAzja86 2010-02-23, 11:07\nOj tak pogoda jest wspaniała :)\nAzja86 2010-02-22, 16:49\nOj tak lato to już bajka :) Ja? hmm szperam troszkę w necie, rozglądam się za tym i owym i mam tysiąc myśli na sekundę haha :)\nAlicjaA 2010-02-22, 16:38\nDziękuję:)))Jest mi bardzo miło:))\nAzja86 2010-02-22, 15:52\nJa też już czekam i czekam i się doczekać nie moge... Choć pogoda dziś jest piękna, słoneczko zagląda wszystkimi możliwymi sposobami do domu :) Dzionek mija leniwie hihi. pozdrawiam\nAzja86 2010-02-21, 19:10\nA witam :) Nie poznałam Cię avatarek zmieniłaś :)) U mnie zdróweczko wraca do normy, czuję się całkiem, całkiem i z utęsknieniem wyczekuję wiosny :))) buźka\nAzja86 2010-01-02, 10:03\nja również ślicznie dziękuję za życzenia :) noworoczne pozdrowienia...\nAzja86 2009-12-30, 09:41\n.•*..•*. .•*..•*.Niech petardy zabłysną wysoko na niebie, niech Nowy Rok szczęściem spłynie na Ciebie, a los nigdy nie zostawi Cię w potrzebie. Upojnego Sylwestra oraz pomyślności i szczęścia w "Nowym Roku 2010. .•*..•*..•*..•*.\nAzja86 2009-12-17, 09:46\nwandziocha 2009-12-10, 13:45\nPozdrawiam :-)Jak mężczyzna może uszczęśliwić kobietę? (nie każdą) Prosta recepta Uszczęśliwienie Kobiety jest bardzo proste, podaję zasady... A. Należy dla niej być: 1. przyjacielem 2. partnerem 3. kochankiem 4. bratem 5. ojcem 6. nauczycielem 7. wychowawcą 8. spowiednikiem 9. powiernikiem 10. kucharzem 11. mechanikiem 12. monterem 13. elektrykiem 14. szoferem 15. tragarzem 16. sprzątaczką 17. stewardem 18. hydraulikiem 19. stolarzem 20. modelem 21. architektem wnętrz 22. seksuologiem 23. psychologiem 24. psychiatrą 25. psychoterapeutą. B. Ważne też są inne cechy. Należy być: 1. sympatycznym 2. wysportowanym ale 3. inteligentnym ale 4. silnym 5. kulturalnym ale 6. twardym ale 7. łagodnym 8. czułym ale 9. zdecydowanym ale 10. romantycznym ale 11. męskim 12. dowcipnym i 13. wesołym ale 14. poważnym i 15. dystyngowanym 16. odważnym ale 17. misiem ale 18. energicznym 19. zapobiegawczym 20. kreatywnym 21. pomysłowym 22. zdolnym ale 23. skromnym i 24. wyrozumiałym 25. eleganckim ale 26. stanowczym 27. ciepłym ale 28. zimnym ale 29. namiętnym 30. tolerancyjnym ale 31. zasadniczym i 32. honorowym i 33. szlachetnym ale 34. praktycznym i 35. pragmatycznym 36. praworządnym ale 37. gotowym zrobić dla niej wszystko [np. skok na bank] czyli 38. zdesperowanym [z miłości] ale 39. opanowanym 40. szarmanckim ale 41. stałym i 42. wiernym 43. uważnym ale 44. rozmarzonym ale 45. ambitnym 46. godnym zaufania i 47. szacunku 48. gotowym do poświęceń i, przede wszystkim, 49. wypłacalnym. C. Jednocześnie musi mężczyzna uważać na to, aby: a) nie był zazdrosny, a jednak zainteresowany b) dobrze rozumiał się ze swoją rodziną, nie poświęcał jej jednak więcej czasu niż danej kobiecie c) pozostawił kobiecie swobodę, ale okazywał troskę i zainteresowanie gdzie była i co robiła d) ubierał się w garnitur, ale był gotów przenosić ją na rękach przez błoto po kolana i wchodzić do domu przez balkon, gdy Ona zapomni kluczy, lub gonić, dogonić i pobić złodzieja, który wyrwał Jej torebkę, w której przecież miała tak niezbędne do życia lusterko i szminkę. D. Ważne jest aby nie zapominać Jej: 1. urodzin 2. imienin 3. daty ślubu 4. daty pierwszego pocałunku 5. okresu 6. wizyty u stomatologa 7. rocznic 8. urodzin mamusi i ulubionej cioci. 9. natomiast nie pamiętać żadnych dat dotyczących innych kobiet Niestety, nawet najbardziej doskonałe wykonanie powyższych zaleceń nie gwarantuje pełnego sukcesu. Kobieta mogłaby się bowiem czuć zmęczona obecnością w jej życiu idealnego mężczyzny oraz poczuć się zdominowaną przez niego i uciec z pierwszym lepszym menelem z gitarą, którego napotka (co jest wielce typowe). A teraz druga strona medalu. Uszczęśliwić mężczyznę jest zadaniem daleko trudniejszym, ponieważ mężczyzna potrzebuje: 1. seksu 2. jedzenia\nwandziocha 2009-12-01, 10:01\nE no to się kuruj kochana, zdrówka zyczę :-)\ntomtom7 2009-11-28, 16:00\nwandziocha 2009-11-23, 12:14\na dzięki dobrze jest a u Ciebie jak ?\ntoja1 2009-11-20, 17:38\ndzięki , pozdrawiam , u mnie OK :)\nmartuchnaj 2009-11-20, 12:09\ndziękuje... jestem dziś po nocy już odespałam... no i mam wsiąść się za porządki i domowe i ogrodowe (wczas!!:D) ale jakoś leń mnie ogarnął :D a co u Ciebie??? pozdrawiam :) P.S. u mnie słoneczko tak pięknie grzeje... oby tak jak najdłużej :)\nRybka54 2009-11-19, 20:30\nDziekuje za odwiediny i pozdrowienia ...z zainteresowaniem ogladnelam sobie Twoja galerie ...milo :-)\newelina55 2009-11-19, 19:21\ncinska 2009-11-19, 16:19\nDziękuję za odwiedziny i pozdrówka przesyłam:))\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do profilu "SaNdI66"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć profil SaNdI66? Tej operacji nie można cofnąć.


• chmurka i krople deszczu-broszka ceramiczna, skandynawski\nart-Madam.plbiżuteriabroszkichmurka i krople deszczu-broszka ceramiczna, skandynawski\nhand-made prezent chmurka i krople deszczu-broszka ceramiczna\nskandynawski minimalizm design prezent święta praca święta praca kolorowe broszki\nŚliczna broszka ceramiczna CHMURKA I KROPLE DESZCZU w odcieniach bieli, pomarańczu, zieleni i żółci. Pomysł autorski wykonany w całości ręcznie:) Każdemu wpadnie w oko:) Idealna na zwykłe i niezwykłe okazje. Ze względów technicznych szkliwione z jednej strony. Kolory na zdjęciach mogą się różnić, ze względów na ustawienia parametrów monitora. POLECAM!\nWielkość chmurki 4 cm x 6 cm. Grubość 0,4 cm.\nWielkość kropelek około 1,7cm x 1cm\nBŁYSKAWICZNIEBlue crystals - broszka do swetra lub szala z kryształkami. Elegancka, romantyczna broszka idealna do szala, swetra, Stworzona ręcznie z miedzi jubilerskiej95,00 zł ⚡ WYSYŁAMY\nBŁYSKAWICZNIEKwiat - broszka do szala swetra. Młotkowana, patynowana na antyczny kolor i polerowana, Ozdobiona pięknymi kryształkami48,00 zł\nBŁYSKAWICZNIEAtandil - broszka do szala, swetra w pomarańczach. Broszki handmade Ozdobiona jadeitem i szklanym koralem pomarańczowej barwie, Wymiar całkowity broszy to ok108,00 zł Broszka niezwykła na agrafie w pięknej jesiennej palecie barw na. Broszki handmade Jesień to pora na broszki, znakomicie wyglądają przy swetrach, marynarkach, szalach oraz159,00 zł


Ortopedia koni | Leczenie urazów mechanicznych i kontuzji koni\nNajczęściej spotykanymi chorobami wśród koni są schorzenia ortopedyczne. Mogą one być spowodowane bezpośrednią kontuzją, lub wypadkiem, któremu uległo zwierzę, lecz wśród ich powodów wyróżnić można także stany zapalne, zakażenia lub choroby wewnętrzne.\nZajmuję się ortopedią koni, która obejmuje diagnozę z wykorzystaniem aparatu RTG oraz dobranie indywidualnego planu leczenia, w oparciu o charakter schorzenia oraz ogólny stan zdrowotny zwierzęcia.\nRodzaje schorzeń ortopedycznych koni\nNieleczone schorzenia ortopedyczne koni mogą prowadzić do wielu niebezpiecznych powikłań, które stanowią zagrożenie zdrowia, a nawet życia. Odpowiednio wykonana diagnostyka oraz szybkie wdrożenie leczenia gwarantuje połowę sukcesu.\nNajczęściej spotykanym objawem, który może być kojarzony z postępem choroby, jest kulawizna konia. Jej przyczyny są różne – od problemów z kręgosłupem czy ze stawami kończyn, aż po nieprawidłowości neurologiczne. Niekiedy jest to następstwo innych zaburzeń – takich, jak ochwat, który z kolei charakteryzuje się zmianami w kopytach, jednak ma związek z całym organizmem. Jest to rodzaj schorzenia, które w ekstremalnych przypadkach może skutkować całkowitym uszkodzeniem puszki kopytowej.\nWśród ortopedii koni powszechne jest także leczenie uszkodzeń ścięgien – m.in. zapaleń i naderwań. Są to schorzenia, które wymagają specjalistycznych konsultacji oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia, po którym następuje rekonwalescencja.


Kolory życia: listopada 2017 Kolory życia: listopada 2017\nNa zewnątrz wysypało się białe paskudztwo, zmieniając się w konfrontacji z gruntem w śliską i brudną breję. Zima w mieście całkowicie pozbawiona jest sensu. Malowanie się podkówki na mojej twarzy przerwał dzwonek domofonu. Do drzwi nieśmiało zapukał anioł. Ściślej mówiąc, anielica. Niezwykła, bo fioletowa. Coś niesamowitego! I od razu zrobiło mi się na sercu ciepło, sucho i przyjemnie. Sprawcą mojego nagłego rozpromienienia się była Bożenka.\nAnioł jest po prostu piękny. Zwróćcie uwagę na detale. Nie mogę wyjść z podziwu dla precyzji wykonania tych maleńkich frywolitkowych kwiatuszków. A fryzurka pierwsza klasa. W jaki sposób takie cudeńko trafiło w moje łapki? Czysta matematyka i magiczna liczba "sześćdziesiąt siedem". Dziękuję, Bożenko, rewelacyjny prezent. Jestem nim po prostu oczarowana...\nPS: W przesyłce była jeszcze czekolada, ale zapewne domyślacie się, że czekoladowy potwór od razu się nią skutecznie zaopiekował.\nAutor: Monia Fioletowa o 15:07 3 komentarze:\nEtykiety: Dekoracje, Nagroda\nRaz w roku w moim Instytucie odbywa się bal kostiumowy. Tematem przewodnim bieżącej edycji miały być bajki, baśnie, mity i legendy.\n"Będę Kotem w Butach" - pomyślałam. - "Ubiorę buty."\nAle po uczelnianych korytarzach rozchodziły się podekscytowane szepty rzymskich i greckich boginek, którym wtórowało wzdychanie gnijących panien młodych.\n"Jednak buty to za mało" - naszła mnie refleksja. - "Potrzebuję szpady."\nOkazało się, że wśród moich znajomych nie ma miłośników szermierki. Rozejrzałam się po domu. Patyk podtrzymujący łodygę kwiatka, podstawka spod zestawu lizaków, pianka zabezpieczająca z pudełka po komputerze, srebrny lakier w sprayu i szpada gotowa. Rozpędziłam się i podrasowałam kapelusz, podszywając zawadiacko rondo z jednej strony i dodając strusie pióro. Pelerynkę zrobiłam z podszewki sukienki, którą kiedyś ambitnie pocięłam, aby dostosować do wymogów współczesności. Całości dopełnił pożyczony od Mitsu gotowy czarny ogon przypięty z tyłu paska.\nKonkurs na najlepsze przebranie wygrałam walkowerem. Reszta studenckiej braci ubrała się normalnie. W powietrzu zawisło pytanie: czy jestem w tym towarzystwie najbardziej dziecinna czy może to moja fantazja ułańska pozostaje bezkonkurencyjna?\nAutor: Monia Fioletowa o 16:24 2 komentarze:\nEtykiety: Ekosztuka, Moje prace, Zabawki\nDyskretny urok dekoracji\nCenię umiar. Unikam świecidełek i barokowego przepychu. Dla mnie papierowa wiklina jest ozdobą sama w sobie. Przystroiłam ją dziką różą i dodałam blasku błyszczącym lakierem, ale jeśli dziewczyny uznają koszyki za zbyt skromne, pozostawiam swobodę w dalszym upiększaniu.\nAutor: Monia Fioletowa o 18:22 Brak komentarzy:\nTutorial elf "półkownik"\nMam poważny problem z powtarzalnością. Sytuacja wymagała stworzenia przynajmniej kilku sztuk niemal identycznych figurek. Pomyślałam więc, że najwygodniej będzie przygotować tutorial, ponieważ realizując projekt równocześnie na różnych etapach nie będę ciągle przerywać pracy w celu zrobienia zdjęć. W ten sposób przygotowałam siedmioro towarzyszy dla elfa-półkownika (The elf on the shelf). Dla zabicia rutyny pojawiła się wśród nich dziewczynka.\n- skrawki białego i czerwonego materiału\n- czerwony sznurek\n- igła i nici (opcjonalnie mulina albo kordonek)\n- cekiny i podłużny koralik\n- nożyczki, klamerka do bielizny, agrafka\n- opcjonalnie: bezbarwny lakier w sprayu\nPraca nie wymaga wybitnych umiejętności w szyciu, więc nawet dziecko może spróbować zrobić taką figurkę. Kasztany i szyszki zabezpieczam na samym początku lakierem, ale nie jest to konieczne. W pomieszczeniach o stałej wilgotności powietrza szyszka nie zmienia kształtu.\n1. Głowa. Wycinam okrąg z białego materiału dopasowany do wielkości kasztana.\nDoszywam oczka z cekinów i buzię z podłużnego koralika.\nWkładam kasztan do środka i przeszywam górę tworząc coś na kształt cebuli.\n2. Czapka. Z czerwonego materiału wycinam kawałek w kształcie spódnicy.\nZszywam bok z lewej strony materiału (w miejscach niewidocznych użyłam kontrastowy kolor nici na potrzeby tutorialu).\nPrzewlekam na prawą stronę, ukrywając szew w środku.\nPrzeciągam sznurek z zawiązaną pętelką przez otwór w górze czapki.\nZaginam do środka krawędź materiału u góry czapki i przeszywam, mocując równocześnie sznurek.\nZaginam do środka krawędź materiału u dołu czapki i przyszywam do głowy.\n3. Szalik. Z czerwonego materiału wycinam kawałek w kształcie rakiety.\nZszywam z lewej strony materiału.\nZaginam do środka krawędź materiału z nieprzeszytej strony i przeszywam.\nDoszywam szalik na dole głowy.\n4. Ręce i nogi. Ze sznurka odcinam cztery równe kawałki.\nDługość zależy od wielkości szyszki (w tym przypadku ok. 10 cm sznurka)\nZ obu stron zawiązuję supełki.\nWycinam po dwa kawałki z czerwonego materiału na każdy but.\nZszywam boki z lewej strony materiału.\nWsuwam do środka sznurek, aż supełek dotknie krawędzi.\nZaginam do środka krawędź materiału przy cholewce i przeszywam, mocując równocześnie sznurek.\nWycinam po dwa kawałki z czerwonego materiału na każdą rękawiczkę.\nZaginam do środka krawędź materiału u góry rękawiczki i przeszywam, mocując równocześnie sznurek.\n5. Korpus. Pistoletem do głowy przyklejam głowę u nasady szyszki.\nPrzyklejam ręce przy szaliku.\nPrzyklejam nogi od dołu pomiędzy łuskami.\nMam nadzieję, że czytelnie zilustrowałam cały proces. W razie niejasności - pytajcie. I na koniec ostatnie pożegnalne zdjęcia elfów przed podróżą.\nAutor: Monia Fioletowa o 23:19 Brak komentarzy:\nNagłówki bywają mylące. Nic nie jest takim, jakim się wydaje. Ale od początku. Wolnego czasu nie mam nawet w ilościach homeopatycznych. W poniedziałkowy poranek stoczyłam walkę ze swoją wewnętrzną kotowatością i już miałam z tarczą wyjść w zimną, mokrą rzeczywistość, kiedy nagle w skrzynce wyświetliła się zaskakująca promocja: 270 minut gratis. Tłumacząc na język polski: odwołano zajęcia na uczelni. Bonus czasowy wykorzystałam na rękodzieło. Nie zdążyłam wykończyć, ale odłożone połówki prac ułożyły się w kompozycję skojarzeniową. W zamierzeniu główki nie mają nic wspólnego z królewną Śnieżką i siedmioma krasnoludkami, nie mogę jednak powstrzymać się przed dopasowaniem imion. Zatem od lewej: Śpioszek, Gapcio, Wesołek, Nieśmiałek, Mędrek, Apsik, Gburek.\nA może macie inną koncepcję? Prawdziwe przeznaczenie kasztanowych głów zdradzę w następnym poście. Niebawem.\nAutor: Monia Fioletowa o 00:04 2 komentarze:\nAż trudno uwierzyć, że pomysł stworzenia Elfa-sygnalisty nie narodził się w Polsce. Tradycyjnie elfy pomagają Świętemu Mikołajowi rozdawać prezenty. Ten woli bezczynnie siedzieć na półce i obserwować zachowanie dzieci, aby później niezwykle uprzejmie donieść, czy zasłużyły na świąteczne podarki. Moja wersja demo powstała z kasztana (jako głowa) i szyszki (jako tułów). Do tego dorzuciłam ścinki białego i czerwonego materiału, cekiny i sznurki. Jeśli elfowi znudzi się pozycja siedząca, można go zawiesić. Prędzej czy później moda na kapusia dotrze do nas, na razie jednak wysyłam go do Włoch.\nAutor: Monia Fioletowa o 02:51 3 komentarze:\nJudaizm w historii Krakowa\nNiebagatelną rolę w kreowaniu krajobrazu sakralnego Krakowa odegrał judaizm. Gminy żydowskie w Polsce pojawiły się w XII wieku. Pierwsze wzmianki o ulicy Żydowskiej (dzisiejsza ul. św. Anny) pochodzą z 1304 r. Mieściły się tam dwie synagogi, mykwa, szpital i dom weselny. Ślad po cmentarzu wyznaniowym zachował się w nazwie dawnej wsi Kawiory. W 1469 r., w związku z planami odnowienia i rozbudowy Akademii Krakowskiej, Żydzi musieli opuścić swoją pierwszą lokalizację, przenosząc się w rejon ul. Szpiglarskiej (obecnie ul. św. Tomasza).\nKraków wielokrotnie stawał się sceną sporów. W 1407 r. wybuchł antyżydowski tumult wywołany pogłoską o popełnionym przez Żydów „mordzie rytualnym”. Groźny pożar Krakowa w 1494 r., w połączeniu z nasilającymi się rozruchami antyżydowskimi, skutkował przeniesieniem się, na mocy dekretu wydanego przez Jana Olbrachta, niemal całej społeczności wyznania mojżeszowego do Kazimierza. Tam z kolei dochodziło do tarć i waśni pomiędzy samymi Żydami z powodu ciasnoty. Po wielu staraniach granice miasta żydowskiego zostały poszerzone. Spory na linii katolicy – żydzi nadal utrzymywały się w sferze gospodarczej, gdyż składy towarów kupców żydowskich pozostawały w obrębie Krakowa.\nRównocześnie przez stulecia Kazimierz stanowił jeden z najważniejszych żydowskich centrów religijnych i kulturalnych. W XVI w., dzięki wysokiemu poziomowi uczelni talmudycznej i wybitnym rabinom, zyskał sławę w całej Europie jako ośrodek wiedzy judaistycznej. W okresie międzywojennym znajdowało się tutaj ponad 80 modlitewni: bożnice, bethamidrasze oraz minjany. Hitlerowskie Niemcy dokonały ogromnych strat w tej strukturze. W najcenniejszych zachowanym obiekcie, Synagodze Starej z II połowy XV w., mieści się teraz Muzeum Historyczne. Funkcje sakralne pełnią bożnice: Remuh i, sporadycznie, Tempel, Kupa oraz Izaaka.\nPolscy Żydzi nie tworzą zwartej grupy. Dla jednych podstawą tożsamości jest religia, dla drugich jedynie pamięć o Zagładzie i o przodkach, a dla innych liczy się wyłącznie duma z przynależności do liczącego wiele tysięcy lat „ludu wybranego” i jego kultury. Odnoszę wrażenie, że silniejsze więzi budują wśród nich centra kultury żydowskiej niż spotkania w synagogach.\n* Fragmenty mojego artykułu naukowego "Niewidzialne miasto".\nAutor: Monia Fioletowa o 20:18 Brak komentarzy:\nChrześcijaństwo w historii Krakowa\nW dziejach Krakowa przedlokacyjnego wyodrębnić można trzy okresy: plemienny od VIII stulecia, czeski w wieku X oraz piastowski, w którym uformowała się gmina miejska. Umowną cezurą, od której przestrzeń Krakowa zaczęła wypełniać się nowym wymiarem sakralności, było przyjęcie chrześcijaństwa. Miasto łapczywie wchłaniało nową wiarę, szybko osiągając pozycję lidera pod względem ilości świątyń. Powołanie biskupstwa w Krakowie miało ogromny wpływ na rozwój budownictwa sakralnego. Do końca XI wieku na wzgórzu wawelskim, oprócz katedry św. Wacława, powstało 7 obiektów: kościół św. Michała, rotunda NMP (rotunda A), rotunda B, kościół św. Gereona oraz trzy inne kościoły pod niejasnymi wezwaniami. Ponadto, u stóp Wawelu istniał kościół św. Wojciecha, a po drugiej stronie Wisły - rotunda św. Benedykta na Krzemionkach. Pierwszą świątynią wzniesioną na Okole był kościół św. Andrzeja. Inwestycja podniosła jakość przestrzeni podgrodzia, wyposażając je w element ustanawiający i określający relacje wobec porządku nadprzyrodzonego.\nNietrwałość najstarszych drewnianych konstrukcji wyklucza dokonanie precyzyjnej inwentaryzacji. Pożary i powodzie zatarły ślady po wielu miejscach świętych. Na przełomie X i XI wieku wygląd Krakowa zaczął podlegać stopniowej metamorfozie. Sylwety wiejskich osad zyskiwały coraz silniejsze akcenty w postaci brył budowli kościelnych, większych od zwykłych chat i wyróżniających się bielą kamienia, z których były wznoszone. Największą czcią otaczano Wawel. Powstanie grodu i warownego podgrodzia datuje się na IX w. W wyniku badań archeologicznych rozpoznano relikty świątyń przynależnych do różnych epok. Odkryto fundamenty, fragmenty ścian i podziemne krypty obiektów przedromańskich. Na poziomie piwnic zachodniego skrzydła zamku zachowała się krypta św. Gereona. Z romańskiej budowli przetrwała krypta św. Leonarda, dolna część wieży Srebrnych Dzwonów oraz podstawa wieży Zegarowej. Gotycką katedrę w kolejnych stuleciach podwyższano i rozbudowywano o kolejne kaplice. W latach 1895-1910 przeszła gruntowną restaurację.\nW ślad za intensywną zabudową Wawelu podążał rozwój przyległych połaci Krakowa. Niemal każde ćwierćwiecze przynosiło fundację kilku nowych kościołów. Powszechne było też zjawisko powstawania cmentarzy przykościelnych. Przed nadaniem miastu autonomii przez akt lokacji w 1257 r., krakowski bilans świątyń poza wawelskim wzgórzem wynosił ok. 20 obiektów. Kościoły te wyznaczają strefy dawnego zagęszczenia zabudowy, orientują w etapach osadnictwa i pomagają w odtworzeniu sieci drożnej dawnego Krakowa.\nKościół rzymskokatolicki na trwałe splótł swoje losy z Krakowem. Niewątpliwie religię katolicką można potraktować jako głównego spadkobiercę dorobku chrześcijańskiego w Polsce. Wielka schizma wschodnia nie przewartościowała struktury krakowskiego sacrum. Dopiero na fali reformacji pojawiły się spękania na murach tradycji. Protestanci natrafili jednak na silny opór ze strony biskupstwa krakowskiego i środowisk akademickich. Zabrakło także najważniejszego czynnika, który był podstawą zwycięstwa reformacji w innych miastach, a mianowicie poparcia udzielonego przez liczne masy ludzi, zaangażowanych nie ze względu na treści ideowe nowej wiary, ale z uwagi na określone interesy ekonomiczne lub społeczne.\nWiele poszlak wskazuje na wschodnie konotacje chrześcijaństwa w Krakowie na długo przed symboliczną datą rozłamu Kościoła w 1054 r. Niewiele więzi społecznych łączy silniej niż wspólnie wyznawana religia. Pojawiające się różnice, czy to dotyczące obrządku czy kalendarza, zwyczajów, liturgii czy niezbędnego posłuszeństwa, sprawiają, że owo potężne dotąd poczucie wspólnoty staje się źródłem głębokich podziałów. Średniowieczne milenium było świadkiem zarówno ostrych sporów, jak i szlachetnych prób uzdrowienia stosunków. Za czasów Bolesława Chrobrego Polska posiadała dwie metropolie, jedną w Gnieźnie, a drugą w Krakowie, co na tle ówczesnych zwyczajów było zjawiskiem osobliwym. Arcybiskupstwo powinno pokryć terytorium całego państwa, stąd przesłanki do stwierdzenia, że istniały dwa obrządki chrześcijańskie. Przypuszczalnie w Krakowie założono metropolię obrządku cyrylo-metodiańskiego. Wskazują na to charakterystyczne dedykacje, widoczne w najstarszych kościołach na Wawelu: Zbawiciela, Bogurodzicy, św. Michała, św. Jerzego i św. Marii Egipcjanki. Ponadto, najstarszy „Kalendarz Kapitulny Krakowski” zawiera wykaz imion świętych czczonych w Konstantynopolu, ale nie w Rzymie. Chrystianizacja tutejszych plemion mogła znacząco poprzedzić przyjęcie chrztu przez Polskę, a obrządek słowiański został wchłonięty przez łaciński dopiero w latach późniejszych.\nPowiązania rodzinne odegrały istotną rolę w określeniu pozycji Kościoła prawosławnego w strukturze monarchii piastowskiej i jagiellońskiej. Liczne małżeństwach, zapoczątkowane ok. 1012 r. wydaniem córki Bolesława Chrobrego za Świętopełka turowskiego, stały się powszechnym zjawiskiem w relacjach polsko-ruskich. Takie mariaże niejednokrotnie przekładały się na wzrost tolerancji, a nawet na wydawanie przywilejów dla mniejszości religijnych. Poczynając od XIV w. w Krakowie, pełniącym funkcję ważnego ośrodka na handlowym szlaku wschód-zachód, a także kulturalnego i naukowego centrum wschodniej Europy, zaznaczyła się obecność prawosławnych. Pod koniec XV w., z inicjatywy magnaterii prawosławnej przebywającej na dworze krakowskim, otwarto tutaj drukarnię cyrylicką Szwajpolta Fiola w celu zabezpieczenia wyznawców w księgi liturgiczne. Pierwsza prawosławna placówka duszpasterska powstała w Krakowie dopiero w 1918 roku jako cerkiew garnizonowa Wojska Polskiego. Początkowo umieszczono ją w dawnej ujeżdżalni koni przy ulicy Lubicz, a następnie przeniesiono do Wielkiej Sali koszar przy placu Na Groblach, skąd została eksmitowana w czasie II wojny światowej. W 1940 r. parafia prawosławna pozyskała budynek byłej synagogi Ahawat Raim przy ul. Szpitalnej i wkrótce odbyła się konsekracja świątyni pw. Zaśnięcia Matki Bożej.\nKościół greckokatolicki ukształtował się pod koniec XVI w. w wyniku unii kościelnej większości hierarchii prawosławnej z Kościołem rzymskokatolickim, zawartej w Brześciu nad Bugiem. Grekokatolicka tułaczka w Krakowie wiodła od kościoła św. Krzyża, przez wawelską kaplicę Świętokrzyską, cerkiew Matki Boskiej od Żłóbka przy ul. św. Jana, kaplicę Matki Boskiej Bolesnej w kościele oo. Franciszkanów, aż do cerkwi Podwyższenia Świętego Krzyża. W 1785 roku założono w Krakowie unicki monaster bazylianów, jednak po kilkunastu latach, wobec braku płynności finansowej, utracono wszystkie zabudowania. W 1808 r. parafia otrzymała budynek położony przy Bramie Wiślnej. Historia istniejącej tam cerkwi liczy blisko 200 lat z bolesną ćwierćwieczną wyrwą, kiedy komunistyczne władze dokonały brutalnych aresztowań likwidując parafię. Nabożeństwa wspólnoty odbywały się w kaplicy św. Doroty w kościele św. Katarzyny. Budynek zwrócono dopiero w 1998 r.\nOrmianie pojawili się w Polsce po przyłączeniu Rusi Halicko-Włodzimierskiej przez Kazimierza Wielkiego. W XVII w., w wyniku zawarcia unii, skrystalizował się Kościół ormiańskokatolicki, zachowujący bogatą tradycję i odmienną liturgię. W Krakowie Ormianie zaczęli się osiedlać przede wszystkim po II wojnie światowej. Nigdy nie mieli tutaj własnej świątyni. Początkowo odprawiali nabożeństwa w kościele św. Idziego. Obecnie spotykają się w kościołach pw. Miłosierdzia Bożego oraz św. Mikołaja, przy którym upamiętniono ofiary XX wiecznych ludobójstw chaczkarem odsłoniętym w 2004 r.\nSporo zamieszania w życiu krakowskiej społeczności wprowadziły ruchy reformackie, a w konsekwencji także kontrreformacja. Pierwsze oskarżenia o rozpowszechnianie błędów luterskich pojawiły się w 1521 r. Za sprowadzanie nieprawomyślnych książek grożono karą śmierci. Wprowadzono nadzór specjalnej komisji nad drukarniami i księgarniami, a wykryte publikacje „heretyckie” palono. Władze uniwersyteckie, stojąc na straży swojej średniowiecznej tradycji, również zajęły zdecydowanie negatywne stanowisko wobec reformacyjnych prądów. Krakowskie studium generale pod wieloma względami wykazywało konserwatywność, co przejawiało się także w profilu wyznaniowym i stosunku do niekatolików. Akademia, traktowana jako instytucja prawa kanonicznego, wymagała aprobaty papieża, warunkującej uzyskanie statusu uczelni uniwersalnej dla świata chrześcijańskiego oraz prawa nadawania licentia ubique docendi, a więc przywileju do nauczania w każdym miejscu.\nPoczątkowo protestanci spotykali się w prywatnych domach swoich krakowskich sympatyków. Późniejsze nabożeństwa były już jawne, założono pierwszy zbór oraz zorganizowano cmentarz. W zakupionej kamienicy przy ul. św. Jana, nazywanej pogardliwie Brogiem czyli stodołą, parter przeznaczono dla kalwinów, natomiast piętro dla luteran. Zbory, także ten przy ul. Szpitalnej należący do Braci Polskich, wielokrotnie stawały się obiektem agresji wrogo nastawionego tłumu katolików. Po mszy św. w kościele Mariackim z wieży zrzucano kukłę przedstawiającą szatana, a wśród gawiedzi rozlegały się wezwania: „na zbory!” Ostatecznie świątynie różnowiercze spalono, a cmentarz zniszczono. Ze względów bezpieczeństwa, ewangelicy przenieśli miejsce nabożeństw do Aleksandrowic, a później do Wielkanocy. Życie religijne kalwinów krakowskich koncentrowało się również w Łuczanowicach. Przejęcie przez nich kościoła św. Marcina na ulicy Grodzkiej nastąpiło dopiero w roku 1816.\nAutor: Monia Fioletowa o 20:31 Brak komentarzy:\nSacrum w Krakowie\n- Jakie piękne zdjęcie! - pisnęłam w zachwycie, patrząc na fotografię Marcina. - Muszę takie mieć!\nI pobiegłam z aparatem w stronę zrujnowanego domu, na którego elewacji sacrum spotkało się z profanum. Przypadkowa kompozycja doskonale ukazuje zderzenie kultu religijnego z życiem codziennym. Na jednej ścianie zatrzymały się światy równoległe. Okno przypomina świecki ołtarzyk. Marcin zapomniał mnie uprzedzić, że polowanie na słoiki może być niebezpieczne. Nagle z budynku wyskoczył szczekający staruszek. Ruszył w moim kierunku uzbrojony w coś na kształt wideł. Jego agresja słowna przerwała próby uchwycenia idealnego kadru. Uciekłam z piskiem podeszew, a jeszcze kilometr dalej słyszałam ujadanie rozjuszonego właściciela.\nSerdecznie zapraszam na ogólnopolską konferencję naukową poświęconą sakralnej historii Krakowa i moją prelekcję. Referat, dla ilustracji którego ryzykowałam życiem, wygłoszę 9 listopada 2017 r. o godzinie 14:35 w Collegium Witkowskiego przy ul. Gołębiej 13, w sali 17. Szczegółowy program na plakacie.\nAutor: Monia Fioletowa o 01:49 8 komentarzy:\nEtykiety: Aktualności, Fotografia, Osobiste, Religie świata\nŚwiąteczny niedźwiadek powstał niemal w całości z odzysku. Nowe były jedynie nici i koralik, który pełni funkcję noska. Zastanawiam się, czy zdążę zwizualizować wszystkie moje pomysły, bo w rzeczywistości okazują się o wiele bardziej czasochłonne niż w wyobraźni, a muszą za trzy tygodnie dotrzeć do pewnego włoskiego miasteczka. To dopiero druga praca. Może powinnam obudzić ufoki?\nAutor: Monia Fioletowa o 14:58 Brak komentarzy:\nŁoś jest niespokojny coś,\nBo dochodzą plotki doń,\nŻe myśliwi czyszczą broń.\nZanim padnie jakiś strzał\nAlbo cała salwa z dział,\nŁoś bierze nogi za pas\nI ucieka, póki czas.\nSzuka kraju, w którym rząd\nWie, że odstrzał to jest błąd.\nGdzie pomysłów głupich brak\nI bezpieczny będzie ssak.\nGdzie rozsądku słychać głos,\nJak poprawić zwierząt los.\nGdzie szanuje się ten świat,\nAby przetrwał setki lat.\nNa odchodne krzyczy łoś:\n"Przyroda ma tego dość!\nSzyszce dobrą radę dam:\nWypchaj się, sadysto, sam!"\nW dniu myśliwych urodził się łoś, dając drugie życie pokiereszowanemu przez szczeniaka kocykowi. Poza ekologiczną świadomością, pluszak może się pochwalić wielkim sercem, bo w ramach planów emigracyjnych zamierza charytatywnie wesprzeć stoisko Joanny na kiermaszu świątecznym we Włoszech.\nAutor: Monia Fioletowa o 23:37 1 komentarz:\nEtykiety: Ekosztuka, Moje prace, Słowotwory, Zabawki\nFotoreportaż przygotowany w ramach warsztatów dokumentacji audiowizualnej.\nAutor: Monia Fioletowa o 22:42 Brak komentarzy:\nNa cmentarze nie zaglądamy dobrowolnie i z pewnością nie w poszukiwaniu piękna. Warto spojrzeć na arcydzieła sztuki kamieniarskiej zawieszone w ciszy i melancholii. Wiele z nich niszczeje i równocześnie zanika pamięć o osobach, dla upamiętnienia których te pomniki powstały. Opuszczonym zmarłym możemy podarować modlitwę. Na fotografiach zapisałam kadry z nekropolii w Krakowie i Sandomierzu.


Wystartowaliśmy z projektem grupy Flying Freedom Festival w Gminie Stoszowice. Przez trzy dni odwiedzimy dzieci w trzech wioskach: w Przedborowej, w Stoszowicach i w Srebrnej Górze. Przed nami: zabawy integracyjne, warsztaty ruchowe, muzyka, rytmika i śpiew.\nFlying Freedom Festival to międzynarodowa sieć łącząca artystów z całego świata. Kilka razy do roku nasi członkowie spotykają się w wybranym kraju, żeby wspólnie eksperymentować, prezentować swoją twórczość i prowadzić warsztaty. Mile widziani są artyści wykorzystujący różnorodne media: muzykę, teatr, lalkarstwo, film, taniec, sztuki wizualne i performance, literaturę i każde inne. W centrum naszych zainteresowań znajdują eksperymenty artystyczne w interakcji z lokalną społecznością.\nNasze działania opierają się na trzech zasadach:\nFlying: Jesteśmy zawsze w drodze. Nasz festiwal jest mobilny. Wędruj z nami albo bądź gospodarzem jednego z naszych eventów na swoim podwórku.\nFreedom: Nasze umysły są otwarte. Nie boimy się eksperymentów. Czy jesteś artystą miejscowym, czy gościnnym, amatorem, czy profesjonalistą, a może po prostu Twoją pasją jest sztuka – zawsze będziesz przez nas mile widziany.\nFestival: Nasze wydarzenia są prezentacją działań grupowych i prac indywidualnych twórców w formie performance, wystaw, koncertów i warsztatów. Dążymy do wysokich standardów artystycznych, wykorzystując potencjał społeczności lokalnych.\nKULTURALNE LATO dla dzieci w krajach V4 (Węgry, Polska, Słowacja, Czechy i Rumunia) - Kreatywne Działania Artystyczne: Teatr, Lalkarstwo i Muzyka. W skrócie o projekcie:\nKULTURALNE LATO dla dzieci w krajach V4 (tyt. oryg.: CULTURAL SUMMER for children in the V4 countries) jest projektem skierowanym dodzieci i młodzieży z obszarów wiejskich, organizowanym przez Flying Freedom Festival (FFF) we współpracy z partnerami: Színészek Kulturális Egyesület (Actors Cultural Association)/Hungary, CirKusKus/Slovakia, Fundacja Gufo (Gufo Foudation)/Poland, Základní umělecká škola F. A. Šporka, Jaroměř (F. A. Špork Elementary Art School)/Czech Republic, Asociatia BABU (BABU association)/Romania, dofinansowanym z Funduszu Wyszehradzkiego, realizowanym w okresie 20 lipca–28 sierpnia 2016 roku.\nProjekt ma na celu zapewnienie dzieciom i młodzieży z terenów wiejskich i małych miasteczek z trudniejszym dostępem do kultury możliwości udziału w Kreatywnych Działaniach Artystycznych: teatralnych, lalkarskich i muzycznych, które będą dla nich sposobem na ciekawe, alternatywne wakacje. Udział międzynarodowej grupy artystycznej przyczyni się do zaktywizowania i zintegrowania społeczności lokalnej, a także rozwoju tolerancji. Będzie inspiracją do kreatywnego działania i pozytywnych zmian.Poprzez umożliwienie mieszkańcom bezpośredniego kontaktu z artystami z krajów takich jak Jordania, Francja, Portugalia, Węgry, Rumunia, Słowacja i Polska chcemy walczyć z uprzedzeniami i stereotypami. Projekt dotyka tematów o największym dla nas znaczeniu: tolerancji, odpowiedzialności społecznej, wyborów pomiędzy realizacją osobistych pragnień a działaniami dla dobra wspólnego i te zagadnienia uważamy tutaj za kluczowe.\nZAPRASZAJĄ WEDRUJĄCY ARTYŚCI:\nReka Deak (Węgry/Rumunia)\nJan Polak (Słowacja)\nMichal Kwiatkowski (Polska)\nMaia Chanvin (Francja)\nDaniel Viana (Portugalia)\nMafalda Lopes (Portugalia)\nHusam Abed (Jordania)\nLucie Novakova (Czechy)\nKrisztina Schmidt (Rumunia)\nSzilard Gergely (Rumunia)\nwraz z partneremi: FUNDACJĄ GUFO oraz GOKSIR w Srebrnej Górze.


Skok do Gwiazd Bucketbook\n» Skok do Gwiazd\nBrak przezentu Pocztówka Kamil i Mauricio Pocztówka Libero Love Przypinka Skok do gwiazd Brelok piłka Zakładka Skok do gwiazd\nKamil Wilczek ucieka.\nPróbuje uciec od swojej przeszłości, marzeń i samego siebie. Przez złe wspomnienia ukochana dotąd siatkówka straciła dla niego cały urok. Teraz, będąc w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, może zacząć wszystko od początku, lecz okazuje się, że nie można uciec od własnych lęków i myśli. Jeśli Kamil chce wygrać i znów uwierzyć w marzenia, będzie musiał się zmierzyć ze wszystkim, co go dręczyło.\n„Skok do gwiazd" to powieść młodzieżowo sportowa. Codzienne szkolne życie i uczuciowe rozterki przeplatają się z emocjonującymi meczami siatkarskimi í odkrywaniem własnej orientacji.\nSkok do gwiazd został wyprzedany!\nPlanujemy w najbliższym czasie dodruk.\nJeśli jesteś zainteresowanx - wybierz opcje "powiadom o dostępności"\nGatunek literatura młodzieżowa, romans, sport, lgbtq+


XIII Niedziela zwykła – Salezjanie Kielce\n1) Nasza Wspólnota Salezjańska przeżyła czas kwarantanny. Bardzo dziękujemy za troskę o nasze zdrowie, za modlitwy. Wynik badania proboszcza jest ujemny. Módlmy się o zdrowie dla tych, którzy są chorzy, za lekarzy, pielęgniarki, służby medyczne, a także za pracowników sanepidu, którzy z wielkim poświęceniem troszczą się o nasze dobro.\n2) Módlmy się o mądrość i roztropność dla Polaków i o dobry wybór Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.\n3) Zapraszamy dzisiaj na nabożeństwo czerwcowe o godz. 17.00.\n4) W Liturgii Kościoła będziemy obchodzić: w poniedziałek uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła. W tym dniu swoje imieniny obchodzi kl. Paweł Murias SDB. Zapraszamy na Mszę Świętą o godz. 18.00; we wtorek miesięczne wspomnienie św. Jana Bosko, Ojca i Nauczyciela Młodzieży. W tym dniu chcemy podziękować Panu Bogu za rok szkolny dzieci i młodzieży; w czwartek I Czwartek miesiąca z modlitwą o powołania kapłańskie, do życia konsekrowanego i misyjne; w piątek święto św. Tomasza, Apostoła i I Piątek miesiąca z modlitwą wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa; w sobotę I Sobota miesiąca z modlitwą wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi. Po Mszy Świętej o godz. 8.00 czuwanie modlitewne.\n6) Zapowiadane prymicje Ks. Patryka Chmielewskiego SDB odbędą się w innym terminie.\n7) Studentów i starszą młodzież zapraszamy na Mszę Świętą dziękczynną dzisiaj o godz. 18.00. Będziemy dziękować Bogu za cały rok pracy, zdane matury i egzaminy oraz prosić o błogosławieństwo na nadchodzący czas.\n9) Pamiętajmy o zakładaniu maseczek i zachowaniu odpowiedniej odległości w trosce o dobro innych i samych siebie.\n10) W miesiącu lipcu i sierpniu nie będzie Mszy Świętej w niedziele o godz. 16.00. Kancelaria parafialna będzie czynna tylko we wtorki i piątki, w godzinach od 10.00 do 12.00 i od 15.00 do 17.00.\n11) Katolickie Liceum Ogólnokształcące im św. Stanisława Kostki w Kielcach ogłasza rekrutację do klas pierwszych. Liceum objęte jest naborem w systemie elektronicznym. O przyjęciu decyduje ilość zdobytych punktów na egzaminie ósmoklasistów oraz za oceny i za inne osiągnięcia. Szczegóły na stronie rekrutacyjnej liceum www.kostka-kielce.pl.\n12) Dziękujemy za składane ofiary w minionym tygodniu, dzisiaj na tacę, a także na remont kościoła. Serdeczne Bóg zapłać.\n13) W minionym tygodniu zmarł Krzysztof Karczewski. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen.


MIESZKANIE: dwustronne, rozkładowe, bardzo jasne - południowe, 3-pokojowe, 4 pok. w aneksie kuchennym (dzielnica Orunia Górna) o powierzchni użytkowej 73,6 m2. Mieszkanie przeszło generalny remont, łącznie z nową armaturą w łazience, wszystko świeże z nowym sprzętem. W skład nieruchomości wchodzą: - salon (20,5 m2) z wyjściem na balkon (ok. 6 m2) - sypialnia (11 m2) - sypialnia (12,5 m2) - kuchnia z jadalnią (15,7 m2) z meblami, pełnym wyposażeniem w sprzęt AGD. - łazienka (3,8 m2), wanna, pralką, umywalka, grzejnik. - wc z umywalką. - przedpokój (9 m2) Na podłogach parkiet oraz płytki. Wysokość pomieszczeń: 2,5 m. Mieszkanie posiada ogrzewanie miejskie. Ciepła woda z wodociągu miejskiego. Okna są plastikowe, a wystawa balkonu -południowa. Okna są zabezpieczone roletami antywłamaniowymi. Czynsz stały przez cały rok 700 zł (w tym m. in.: zaliczki na ogrzewanie, wodę, fundusz remontowy). Dodatkowo płatne prąd i gaz. Termin wydania: mieszkanie już dostępne. BUDYNEK: mieszkanie znajduje się na wysokim parterze w 4-piętrowym bloku z lat 90 tych. Ogólny stan całej nieruchomości jest bardzo dobry. Wejście do klatki schodowej zabezpieczone jest domofonem. Klatka jest czysta, szeroka, zadbana. W pobliżu nieruchomości znajdziemy ogólnodostępne miejsca postojowe. OKOLICA: mieszkanie znajduje się w gdańskiej dzielnicy Orunia Górna - jej bardzo dobrze rozwiniętej części. Dostęp do bogatego zaplecza handlowo-usługowego, placówek oświatowych, medycznych oraz terenów zielonych, czyni to miejsce idealnym dla osób chcących zamieszkać w ciekawej okolicy niedaleko centrum miasta. Znajdziemy tu chociażby dyskonty spożywcze (Lidl, Biedronka), pasaż handlowy Torebka, stacje paliw (Shell, Orlen), punkty gastronomiczne (np. McDonald's), Rossmanna, Pepco, apteki, oddziały banków, pocztę, szkoły, przedszkola, kościół, Park Oruński itp. Sąsiadująca zabudowa to inne niskie bloki wielorodzinne utrzymane w miłej dla oka architekturze. KOMUNIKACJA: miejsce doskonale skomunikowane z całym Gdańskiem dzięki bliskości pętli autobusowo-tramwajowej (Pętla Świętokrzyska), oddalonej od nieruchomości o zaledwie 8-minutowy spacer. Bardzo dobry dojazd do Obwodnicy Trójmiasta umożliwia szybką i sprawną podróż samochodem m. in. do Gdyni, czy połączenie z autostradą A1. ______________________________________________ WYNAJMIJ Z NAMI - KORZYSTNIE, SZYBKO I BEZPIECZNIE! - gwarantujemy korzystną cenę i bezpieczną transakcję Więcej podobnych ofert znajdziesz na naszej stronie www.partnerzy.pl WYNAJMIJ Z NAMI - KORZYSTNIE, SZYBKO I BEZPIECZNIE! - gwarantujemy korzystną cenę i bezpieczną transakcję Więcej podobnych ofert znajdziesz na naszej stronie www.partnerzy.pl


Chciał ugasić pożar… benzyną. 66- latek trafił do szpitala - Głos Wojewódzki\nHome kraj Chciał ugasić pożar… benzyną. 66- latek trafił do szpitala\nChciał ugasić pożar… benzyną. 66- latek trafił do szpitala\nNieszczęśliwie skończyła się wczoraj próba gaszenia pożaru przez jednego z mieszkańców gminy Gorzków. Chcąc ugasić zaprószony ogień, zamiast wodą – polał go benzyną. Dom spłonął doszczętnie a mężczyzna z poparzeniami twarzy trafił do szpitala.\nWczoraj przed godziną 18:00 dyżurny krasnostawskiej komendy otrzymał zgłoszenie o pożarze budynku mieszkalnego w miejscowości Chorupnik (gm. Gorzków). Na miejscu policjanci ustalili, iż 66-letni mieszkaniec podczas podkładania opału do pieca kaflowego nie zachował ostrożności w wyniku czego żar wypadł na podłogę.\nMężczyzna chcąc ugasić palące się elementy, nieopatrznie zamiast wodą, polał je benzyną. Doprowadziło to do rozprzestrzenienia się ognia. W wyniku pożaru spaleniu uległ drewniany budynek mieszkalny wraz z dachem.\n66-letni mężczyzna z niegroźnymi poparzeniami twarzy trafił do szpitala, jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.


Recenzje 10 sztuk czarny mały rozmiar przełączniki suwakowe SPDT On-Off 100 V 2A materiał do majsterkowania - Banggood Polska zakupy online\nPrzybył dobrze i bez widocznych uszkodzeń. Małe do umieszczenia na panelu, należy zauważyć, że punkty spawania mają kilka otworów, które pozwalają na zrolowanie przewodu. Co ułatwi sprawę. Dostarczone w 23 dni w Portugalii na drzwi bez marnowania czasu w sklepach i po chińskiej cenie. Dziękuję, Banggood\nPaczka otrzymana szybko w idealnym worku do naprawy samochodu rc\nProfesjonalna karta dzielnika częstotliwości głośnika cztery wysokie One niskie pięciokierunkowe narzędzie do aktualizacji zwrotnicy 6501 dla sceny KTV\n3 x 200pcs 3mm 5 kolorów LED Light Emitting Diode Universal LED Light Assorted Kit DIY Dioda LED Zestaw Long Service Life Wysoka jasność Red Green Blue Yellow White 120pcs Each Color


'Nieporadnik' korzystania z wyciągu (wideo)\n06.02.2017 07:47:39 top 4 15807\nStacja Czarny Groń (należąca do grupy w której jest także Kasina SKI) opublikowała wczoraj 'nieporadnik' w wersji wideo dla osób korzystających z wyciągów narciarskich. Warto go obejrzeć.\nA jakie są sugestie do prawidłowego korzystania z wyciągu?\n- nie zabieraj pasażerów na kolana.\nOstrzeżenie przed bardzo silnym wiatrem - prędkość nawet 110 km/h 1 6947 Uwaga! Zmieniają się numery telefonów do jednostek policji w całym kraju 5 9370 Twój nastolatek i długie godziny w sieci 0 3074 Haluksom można zapobiegać? 0 2399


Oblężenie Smoleńska (1632–1634) – Wikipedja, wolna encyklopedia\nNa mapah: 54°46′59,8800″N 32°03′00,0000″E/54,783300 32,050000\nMiejsce Miasto Smoleńsk i pżedmieścia\nTerytorium wojewudztwo smoleńskie\nPżyczyna bezkrulewie w Rzeczypospolitej\nOblężenie Smoleńska trwało od 18 października 1632 do 4 października 1633 i było głuwnym etapem działań zbrojnyh podczas wojny polsko-rosyjskiej 1632–1634. Wojna wybuhła wkrutce po śmierci Zygmunta III Wazy. Po 2 latah blokady miasta oblegającą Smoleńsk armię rosyjską otoczyły siły polsko-litewsko-kozackie, zmuszając Rosjan do kapitulacji. Konsekwencją było podpisanie pokoju w Polanowie.\n1 Marsz głuwnej armii rosyjskiej i blokada Smoleńska\n3 Obuz Szeina\n4 Głuwne oblężenie\nMarsz głuwnej armii rosyjskiej i blokada Smoleńska[edytuj | edytuj kod]\nMimo tego, że Sobur Ziemski zdecydował się na wojnę z Polską już 20 czerwca 1632 roku, armia rosyjska wyruszyła z Moskwy dopiero 9 sierpnia, a granicę polską pierwsze rosyjskie oddziały naruszyły 30 wżeśnia. Łącznie na Rzeczpospolitą udeżyły siły liczące około 60 000 żołnieży, z czego głuwna armia dowodzona pżez Mihaiła Szeina (ktury kierował obroną Smoleńska w latah 1609–1611) liczyła 25 000 żołnieży i 158 dział. Celem Szeina było wtargnięcie do ziemi smoleńskiej i zdobycie Smoleńska, głuwnego miasta tego regionu.\nArmia Szeina z powodu błotnistego terenu maszerowała wolno – 20 wżeśnia opuściła Możajsk i dopiero 6 października dotarła do Wiaźmy. Tam Szein wydzielił silną straż pżednią, ktura pod wodzą Fiodora Suhatina i Aleksandra Lesleya zdobyła 28 października Dorohobuż (oblężenie Dorohobuża), otwierając głuwnej armii drogę na Smoleńsk. Ponieważ samo miasto padło wcześniej i potem bronił się tylko zamek, część straży pżedniej ruszyła na Smoleńsk, gdzie dotarła 18 października. Całość powolnie maszerującyh sił Szeina dotarła pod Dorohobuż dopiero 30 października[a]. Szein użądził w Dorohobużu głuwny punkt zaopatżeniowy swej armii. Początkowo Smoleńsk blokowały lotne oddziały lekkiej kawalerii rosyjskiej, a stacjonujący w Dorohobużu Szein zaczął wysyłać pod Smoleńsk większe oddziały dopiero w listopadzie[b].\nPżed pżybyciem głuwnyh sił wojska rosyjskie blokowały twierdzę smoleńską lotnymi oddziałami kawalerii. Oddział Nikołaja Nierybina wzniusł umocnienia zwane ostrożkami w Długih Mostah, Bogdan Oziereński zbudował analogiczne umocnienia w Świerkowyh Łukah, a mający 500 Kozakuw ataman Bałasz zbudował ostrużki w Krasnem. Dowudcy ci zwalczali oddziały wojewody Gosiewskiego wysłane po prowiant lub na rozpoznanie. Blokada ta okazała się zbyt słaba dla hetmana Radziwiłła, ktury wprowadził w listopadzie do twierdzy w Smoleńsku roty piehoty Rama, Falka i Heykina oraz horągwie jazdy Zaruckiego, Madalińskiego i Adamowicza – łącznie 600 żołnieży.\nStojący wciąż w Dorohobużu Szein 26 listopada wydał rozkaz, by cała armia pżygotowała się do wymarszu. Całość głuwnyh sił opuściła Dorohobuż do 15 grudnia, a ponieważ ziemia była już zamażnięta, marsz był szybszy i armia Szeina rozłożyła się pod Smoleńskiem w dniah 16–20 grudnia. W tym momencie dopiero rozpoczęło się regularne oblężenie Smoleńska. Mrozy ułatwiły transport artylerii, za to niezmiernie utrudniona została budowa szańcuw, co znacznie opuźniło działania oblężnicze armii rosyjskiej. Zanim głuwne siły Rosjan pżybyły pod twierdzę, załoga Smoleńska spaliła pżedmieścia.\nAleksandra Gosiewskiego nie było w twierdzy w hwili nadejścia głuwnyh sił rosyjskih. Wojewoda na początku grudnia wezwany został listownie pżez Władysława IV, zostawiając dowudztwo tżem osobom. Byli to: podwojewodzi smoleński porucznik Samuel Drucki Sokoliński, porucznik horągwi husarskiej Jakub Wojewudzki oraz horodniczy Malher Godziewski. Wojewoda Gosiewski pżybył 17 grudnia do Orszy, gdzie spodziewał się posiłkuw dla oblężonego Smoleńska w sile 400 żołnieży. Czekały tam na niego tylko dwie horągwie – husarska Hrehorego Mirskiego i kozacka Kżysztofa Kleczkowskiego. Do czasu koncentracji reszty sił Gosiewski pozostawał poza twierdzą i obrońcy byli zdani sami na siebie.\nSzein początkowo otoczył twierdzę dwoma warownymi obozami – wshodnim i zahodnim. Szein utwożył także szereg redut po obu stronah Dniepru. Po zaprowadzeniu ścisłej blokady miasta armia oblężnicza czekała do wiosny na nadejście ciężkiej artylerii, ktura pozwoliłaby rozpocząć skuteczne oblężenie. Pod Smoleńsk Rosja wysłała jednostki cudzoziemskie oraz rosyjskie pułki piehoty pżeszkolone na sposub zahodnioeuropejski. Reszta wojsk rosyjskih miała wtargnąć w głąb Rzeczypospolitej, by uniemożliwić dotarcie odsieczy.\nTwierdza smoleńska z carskiego rozkazu została pżebudowana w latah 1598–1609 – wcześniejsze wały drewniano-ziemne zastąpiono murem długości 6500 metruw, wysokości 10–15 metruw i grubości 5–6 metruw. Od wewnątż, czyli od strony miasta, mury zostały wsparte konstrukcjami w formie arkad – w co drugiej arkadzie umieszczony został otwur stżelniczy, na pżemian w dolnej i gurnej części muru. W ten sposub powstały dwa żędy otworuw o średnicy 18–20 centymetruw. Mury zwieńczone zostały blankami wysokości 250 centymetruw, pży czym co druga miała otwur stżelniczy. Pżed ewentualnymi pracami minerskimi hronić miał dwumetrowy kamienny cokuł oraz głębokie na 4 metry i grube na 6,5 metra fundamenty. Na murah co 150-300 metruw umieszczone zostały baszty umożliwiające prowadzenie bocznego ognia pżeciwko szturmującym twierdzę wojskom. Miały one 21 metruw wysokości (tylko baszta nad Dnieprem miała 33 metry). Gurna część baszt była w formie tzw. mahikułuw, czyli była wysunięta ponad dolną część, dzięki czemu możliwy był ostżał podnuża baszty (pżez odpowiednio umieszczone otwory).\nObliczono, że Smoleńsk dla skutecznej obrony winien mieć garnizon liczący minimum 2000 żołnieży. Załoga Smoleńska liczyła 2212 ludzi (w tym 1447 zaciężnyh żołnieży, 279 Kozakuw służebnyh i 483 szlahty z pospolitego ruszenia) oraz posiadała potężną artylerię w postaci 170 dział. Fortyfikacje twierdzy smoleńskiej zostały niedawno naprawione i unowocześnione pżez wojewodę smoleńskiego Aleksandra Gosiewskiego. Do dawnyh umocnień dobudowano potężną pięciobastionową fortyfikację nazwaną „fortalicją zygmuntowską”, a od południowej strony, ktura była najbardziej dostępna dla niepżyjaciela, usypano wysoki wał wzmocniony palisadą. Twierdza była bardzo dobże zaopatżona w żywność, jednak poważnym problemem była niedostateczna ilość prohu i amunicji. Na szczęście dla obrońcuw Szein postanowił nie szturmować twierdzy pżed końcem zimy, czekając na pżybycie artylerii oblężniczej.\nObuz Szeina[edytuj | edytuj kod]\nGłuwny obuz Szeina założony został 5 kilometruw na wshud od Smoleńska, w kolanie Dniepru, gdzie dzięki zbudowaniu dwuh mostuw na tratwah miał zapewniony kontakt z Moskwą i Dorohobużem. Jeden z mostuw zabezpieczono drewniano-ziemnymi szańcami, a drugi redutą osłaniającą pżedmoście oraz obsadzoną pżez Kozakuw Dońskih redutą na Guże Dziewiczej.\nZahodni skraj rosyjskiego obozu oparty został o głęboki jar, w kturym płynęła żeczka wpadająca do Dniepru. W ten sposub obuz mugł być zaatakowany tylko wąskim pasem od strony południowo-wshodniej. Obuz otoczony został drewniano-ziemnym wałem z rowem oraz miał niewielką ilość bastionuw, w kturyh umieszczono bramy. Obwud obozu miał blisko 3500 metruw. W obozie stanęła głuwna kwatera Szeina, mieszkalne baraki dla bojaruw, rużne warsztaty, magazyny oraz piekarnie.\nWojska rosyjskie zbudowały także umocnienia napżeciwko muruw obleganej twierdzy. Od wshodniej strony, zaraz za potokiem i dwoma stawami miejskimi, zbudowana została reduta z 5 działami, kturą dowodził pułkownik Karol Jacobi. Dwa działa mogły ostżeliwać mury, mając także pod kontrolą pobliski most. Pozostałe 3 działa, umieszczone koło starej cerkwi nad stawami, wymieżone były w mury twierdzy. Pżed ogniem załogi twierdzy żołnieży Jacobiego hronić miała linia okopuw, ktura ciągnęła się od stawuw i strumienia aż do Dniepru. Pobliska grobla ułatwiała organizowanie akcji pżeciwko miastu.\nNa południe od reduty Jacobiego zbudowana została druga reduta, gdzie dowodził pułkownik Damm. Reduta ta znajdowała się napżeciw południowo-wshodniej części muruw Smoleńska. Na odcinku od bramy Abramowskiej do Małahowskiej stanęły pułki Hansa Fuksa, Wilhelma Rozworna, Aleksandra Lesleya, Tobiasza Unzena i Tomasza Sandersona. Lesley, ktury miał pod sobą dwa pułki (jeden sołdatski i jeden cudzoziemski) oraz dowodził całością tej grupy, ktura miała działać napżeciw najsłabszego fragmentu twierdzy. To sugerowało miejsce, gdzie Szein zamieżał pżeprowadzić pierwszy szturm. W odległości 300 metruw od baszt twierdzy Szein nakazał budowę osłony złożonej z wielkih koszy wypełnionyh śniegiem. Po zalaniu wodą i zamażnięciu była to bardzo dobra osłona pżed kulami w okresie zimowym.\nDalej od muruw stanęła piehota zaciężna Jakuba Charleya, ktura miała prowadzić działania blokujące – w tym celu około 900 żołnieży rozmieszczono w cztereh redutah utwożonyh na obszaże od bramy Małahowskiej do Fortalicji Zygmuntowskiej. Między redutami ustawiono kobyliny, czyli zasieki z powalonyh dżew, kturyh obcięte konary zostały zaostżone.\nZastosowany pżez Rosjan system połączonyh mostami obozuw warownyh, ktury blokował także drogę wodną do twierdzy, był wzorowany na metodzie zastosowanej pżez wojska hiszpańskie podczas oblężenia Bredy, kture miało miejsce w latah 1624–1625. Najsłabszym punktem oblężniczego pierścienia był pułnocny bżeg Dniepru, gdzie na leżącej napżeciw mostu smoleńskiego (hronionego redutą) Guże Pokrowskiej umieszczony był tylko niewielki oddział obserwacyjny.\nGłuwne oblężenie[edytuj | edytuj kod]\nW okresie zimowym oblężnicza armia moskiewska straciła kontakt z zapleczem. Obozujący w polu Rosjanie cierpieli zimno, głud i horoby, toteż morale armii Szeina znacznie osłabło. W końcu stycznia pżybyły posiłki pod wodzą księcia Szymona Prozorowskiego, ktury założył obuz około 5 kilometruw na zahud od Smoleńska, gdzie miał osłaniać siły oblężnicze pżed polską odsieczą. Obok Prozorowskiego pżybyły także oddziały pod wodzą Nagoja. Ponieważ u Nagoja, tak jak u Prozorowskiego, była głuwnie jazda i Kozacy, uznano, że ci też nie wezmą bezpośredniego udziału w oblężeniu.\nObuz Prozorowskiego zbudowano tak, by mieć pod kontrolą drogi do Orszy i Krasnego. Miejsce, gdzie zbudowano szańce, i bez tego miało harakter obronny – od pułnocy obuz osłaniał Dniepr, a z pozostałyh stron żeka Jesienna, ktura dopływała do Dniepru dwoma bagnistymi korytami o kształcie bliskim liteże U. Utwożony pżez otaczające wody plac był na tyle obszerny, by pomieścić kilka tysięcy żołnieży. By obozująca tu jazda mogła prowadzić działania ofensywne, zbudowano po dwa mosty pżez Jesienną i pżez Dniepr.\nNa początku 1633 roku Szein nakazał ostżał najsłabszej części muruw twierdzy. Ponieważ ciężka artyleria oblężnicza jeszcze nie pżybyła, ogień prowadziły niewielkie sześciofuntowe działa, kture jednak nie poczyniły wielkih szkud.\n28 lutego 1633 roku stojący pod Krasnem hetman Kżysztof Radziwiłł utwożył oddział liczący 750 żołnieży, złożony z petyhorcuw, husarii i 200 dragonuw dowodzony pżez Jeżego Jużyca. Gdy hetman pżeprowadził pozorowany atak na obuz Prozorowskiego, oddział Jużyca bez pżeszkud dostał się 3 marca w okolice twierdzy smoleńskiej. Ponieważ w nocy siły Jużyca straciły ze sobą kontakt, do twierdzy dostało się jedynie 294 żołnieży (53 husaży, 141 petyhorcuw i 100 dragonuw), wzmacniając załogę liczebnie i dostarczając amunicję oraz 10 000 złotyh na żołd dla załogi.\nDopiero w pierwszej połowie marca do obozu Szeina pżybyły pierwsze ciężkie działa, kture z wielkim trudem pżyciągnięto z Moskwy – niekture z nih wymagały aż kilkudziesięciu koni.\nPżebywający w Krasnem hetman Radziwiłł otżymał 20 marca list od dowodzącego obroną twierdzy podwojewodziego smoleńskiego Samuela Druckiego-Sokolińskiego, z kturego dowiedział się, że Rosjanie jeszcze nie rozpoczęli podkopuw, a mury twierdzy, mimo ciągłego ostżału artyleryjskiego, tżymają się dobże. Niepokojąca była za to wieść o bardzo małyh zapasah żywności i amunicji. To skłoniło hetmana, by posłać do twierdzy jeszcze jeden oddział wraz z kulami i prohem. Ponieważ jazda była potżebna do działań dywersyjnyh, hetman postanowił posłać tym razem piehotę.\nW Wielką Sobotę 26 marca z obozu pod Krasnem ruszyła druga wyprawa mająca na celu wzmocnienie obrony twierdzy smoleńskiej. Twierdzę zasilić miały 4 roty piehoty (Dyniego, Wołkanowskiego, Zakżewskiego i Rudzkiego) liczące łącznie 600 żołnieży. Dla ohrony piehocie dodano kilka horągwi kozackih dowodzonyh pżez wojskiego mścisławskiego Jakuba Madalińskiego. Razem z piehotą ruszyło 16 koni niosącyh worki z prohem oraz 2 konie z knotami. Piehuży nieśli kule i ładunki do broni palnej. Podążano tą samą trasą co Jużyc, a po dotarciu do Żarnuwki skierowano się na Dniepr i po pżeprawieniu się na pułnocny bżeg żeki ruszono na Smoleńsk. Ze względu na katolickie święta oraz wywołane deszczem i odwilżą roztopy Prozorowski nie spodziewał się takiej akcji. Dzięki temu nikt nie pżeszkodził wyprawie i jedynie pżypadkowo trafiono na rosyjski pułk jazdy Lapunowa, ktury po krutkiej walce rozbito, biorąc do niewoli Lapunowa i kilku bojaruw. Wkrutce za dnia, na oczah całej armii rosyjskiej, z rozwiniętymi horągwiami litewska piehota pżeszła pżez most na Dniepże i wkroczyła za mury Smoleńska wraz z całym transportem amunicji. Chorągwie kozackie, nie niepokojone, wruciły tą samą trasą pżyprowadzając do obozu rosyjskih jeńcuw.\nPosiłki bardzo się załodze twierdzy pżydały, bo właśnie w drugiej połowie marca Rosjanie zintensyfikowali swoje działania oblężnicze. Osłaniające działa kosze szańcowe, dotąd wypełnione lodem, zostały zapełnione ziemią uzyskaną z kopanyh pżez Rosjan aproszy, kture w postaci zygzakuw zbliżały się do muruw twierdzy, pozwalając wojskom rosyjskim pod ih osłoną podejść bliżej Smoleńska. W oczekiwaniu na ciężką artylerię armia rosyjska pżystąpiła także do prac minerskih. Prace te były szczegulnie intensywnie prowadzone napżeciw południowo-wshodniej części twierdzy, od bramy Abramowskiej po Małahowską. Od tej strony pżybliżono do muruw Smoleńska linię szańcuw i pżykopuw.\nW odległości kilkudziesięciu krokuw od muruw twierdzy zajął ufortyfikowaną pozycję pułk Fuksa, ktury ostżeliwał z dział bramę Abramowską oraz prowadził podkopy w kierunku stojącej obok baszty w celu założenia miny. Choć w ciągu kilku tygodni udało się Rosjanom dotżeć aż pod fundamenty, mina nie została założona. Pżeszkodziły temu wody podskurne, kture były tak obfite, że nie udało się ih zatamować. W tyh warunkah detonacja ładunku prohowego była niemożliwa.\nNa pułnoc od pozycji Fuksa, nad Dnieprem, znajdował się oddział Jacobiego. Prowadził on pżykopy między tżecią a czwartą basztą licząc od żeki. Jacobi miał ustawione działa napżeciw Starej Cerkwi, skąd ostżeliwał mury oraz miejski most.\nNajsłabszy odcinek muruw Smoleńska znajdował się między bramami Jeleńską i Małahowską - na tym odcinku były cztery baszty. Tu właśnie Rosjanie skoncentrowali swuj największy wysiłek i z tego powodu Lesley zbudował w tym rejonie linię szańcuw w odległości 300 metruw od muruw twierdzy. Dla umieszczenia najcięższej artylerii podwyższano tutaj nasyp aż do hwili, gdy jego wysokość zruwnała się z wysokością muruw twierdzy. Nasyp ten był jednocześnie osłoną dla prac minerskih, kturymi kierowali cudzoziemscy inżynierowie. Chodnik minerski skierowano na drugą basztę z kolei, licząc od bramy Małahowskiej. Szańce Lesleya zostały połączone z pozycjami Fuksa biegnącymi ruwnolegle do muruw twierdzy długimi pżykopami.\nNajwiększe działa umieszczono na wysokih szańcah Lesleya, napżeciw tej części muruw Smoleńska, kture jeszcze nie były dostatecznie naprawione po ostatniej wojnie. Łącznie zebrano tu 36 dział i moździeży – większość stżelała pociskami 24 i 30 funtowymi. Najcięższa bateria zwana była „Kotem” – liczyła ona 4 działa stżelające pociskami 48 i 55 funtowymi. Umieszczono tutaj także największe działo w armii Szeina, zwane „Jednorogiem”, kture stżelało pociskami o wadze 70 funtuw.\nPułk Damma, ktury pierwotnie stacjonował między siłami Jacobiego i Fuksa, dowudztwo rosyjskie pżeniosło wiosną na drugą stronę Smoleńska, gdzie zajął pozycje w nowej reducie między cerkwią Świętego Mihała a biegnącym pżed murami miejskimi wąwozem, kturym płynęła niewielka żeczka o nazwie Czuryłowka. Linia szańcuw usypana pżez żołnieży Damma sięgnęła aż bżeguw Dniepru. Damm posiadał tylko 3 działa, kture umieszczono tuż nad wąwozem - ih ogień skierowano na jedną z baszt. Oczywiście nie było szans, by utwożyć tu wyłom w murah, bo taki wyłom w tym miejscu nie miałby sensu z powodu Fortalicji Zygmuntowskiej skutecznie uniemożliwiającej pżeprowadzenie szturmu. Pułk Damma miał jedynie absorbować w tym miejscu siły obrońcuw, by nie mogli pżyjść z pomocą bardziej zagrożonym odcinkom. Obok tego w zasięgu dział Damma znalazł się most miejski, co miało uniemożliwić Radziwiłłowi dostarczenie twierdzy kolejnyh posiłkuw.\nDo wiosny armia rosyjska pod Smoleńskiem uległa wzmocnieniu, osiągając stan 30 000 żołnieży i 158 dział. Wiosną pod Smoleńsk pżybyli Tataży kazańscy i astrahańscy w sile kilku tysięcy, budując nad Dnieprem lekkie szałasy, ale bez wałuw ohronnyh.\nNa pułnocy, za Dnieprem, zbudowany został na wzgużu noszącym nazwę Pokrowska Gura wielki fort, kturego garnizon stanowił pułk Jeżego Matissona. Między obozem księcia Prozorowskiego a Smoleńskiem stanowiska zajął pułk cudzoziemskiej rajtarii dowodzony pżez Charles’a d’Eberta oraz pułk rosyjskiej piehoty. Głuwne siły Szeina stały na południowy wshud od obleganej twierdzy, a łączność między Prozorowskim a Szeinem zapewniał łańcuh 4 redut połączonyh kobylinami (drewniane zasieki), obsadzonyh pżez pułk cudzoziemskiej piehoty dowodzony pżez Jakuba Charleya. Od wshodu między Smoleńskiem a głuwnym obozem pozycje zajął pułk piehoty rosyjskiej. Tak więc Smoleńsk otoczony został ze wszystkih stron.\nGdy wiosną stopiły się śniegi, do energicznyh działań pżystąpił hetman Kżysztof Radziwiłł, ktury nękał armię oblężniczą na jej tyłah, kilkakrotnie gromiąc transporty i podjazdy rosyjskie. Szein doszedł do wniosku, że ma pżeciwko sobie duże siły i z tego powodu zamknął swe oddziały w obozah. Dzięki temu właśnie Radziwiłł dwukrotnie pżedarł się w marcu z posiłkami pżez oblężniczy pierścień do cierpiącego głud Smoleńska. Wspierana pżez Radziwiłła załoga twierdzy broniła się dzielnie.\nWraz z nadejściem ciężkih dział armia Szeina pżystąpiła do bardziej aktywnyh działań. W czerwcu pżybyły dwa pułki piehoty sołdatskiej dowodzone pżez Jeżego Matissona i Wilhelma Kitta. Matisson zajął pozycję na Guże Pokrowskiej, niemal napżeciw bramy Dnieprowskiej i wyhodzącego z niej mostu, stanowiąc głuwny tżon sił blokującyh Smoleńsk. U stup wzguża zbudowano linię szańcuw z tżema redutami. W środkowej reducie umieszczono działa, kture kontrolowały most wraz z całym pżedmościem. Nad bżegiem Dniepru stała murowana cerkiew Świętyh Piotra i Pawła, leżąca pży drodze idącej do Kuzina. Ze względu na osłaniający ją strumień miała świetne walory obronne, co wykożystali Rosjanie, budując tam redutę z działami. Reduta ta, zbudowana na wiosnę, nie mogła być wielka i nie mieściła wielu żołnieży. Dopiero po pżybyciu Matissona połączono ją linią zasiekuw z redutami zbudowanymi pżez pżybyły w czerwcu pułk. I wtedy dopiero, czyli w czerwcu 1633 roku, Smoleńsk został całkowicie odcięty od świata zewnętżnego, a pżede wszystkim od kontaktuw z siłami hetmana polnego Kżysztofa Radziwiłła.\nSpodziewający się odsieczy Rosjanie pułk Wilhelma Kitta umieścili blisko obozu Prozorowskiego i Nagoja. Żołnieże Kitta usypali linię szańcuw na wzgużu na lewym bżegu żeki Jesiennej, zajmując pozycje na pżedpolu rosyjskiej jazdy. Ponieważ jazda Prozorowskiego była niepżerwanie nękana pżez Radziwiłła, jej wudz postanowił otoczyć swuj obuz silnymi umocnieniami drewniano-ziemnymi wraz z zasiekami. Kazał też usypać tamy pży ujściu obu odnug Jesiennej do Dniepru, dzięki kturym pżed drewniano-ziemną twierdzą jako dodatkowa ohrona powstały szerokie rozlewiska.\nGdy z końcem marca Rosjanie pżystąpili do intensywnego ostżału południowo-wshodniego odcinka Smoleńska, oddawali dziennie 400–600 stżałuw. Największe szkody wywoływał ostżał ze strony baterii „Kot”. Kule działowe wpadały niekiedy nawet do domuw mieszczan. Na początku kwietnia zawaliły się gurne części baszt między bramą Małahowską a Jeleńską. Dwie z tyh baszt, mająca kwadratowy kształt Antyfonowska i okrągła baszta Jewstafiewska, zruwnały się z murem. Niekture fragmenty muru zniszczono do tego stopnia, że można było wtargnąć do twierdzy bez konieczności użycia drabin.\nGdy do Krasnego doszła wieść o tym, że wojska Szeina pżeprowadziły podkopy sięgające już pod mury Smoleńska i planują szturm na 29 kwietnia, znajdujący się w obozie pod Krasnem hetman polny litewski Kżysztof Radziwiłł postanowił dokonać dywersji. Zostawił więc w obozie część piehoty i ruszył na obuz Prozorowskiego. Rosjanie postanowili wykożystać to i zaatakować Krasne, co zmusiło Radziwiłła do zapżestania ataku na Prozorowskiego. Powrut Radziwiłła zmusił Rosjan do rezygnacji z ataku na Krasne. Kilka dni puźniej hetman litewski wyprawił z Krasnego 2000 żołnieży z amunicją oraz 40 beczkami prohu dla twierdzy, jednak bez powodzenia, gdyż rosyjska blokada Smoleńska okazała się bardzo szczelna.\nJuż na początku kwietnia było pewne, że wobec zniszczenia miejskih muruw między bramami Jeleńską i Małahowską głuwnym punktem oporu będzie wał ziemny znajdujący się kilkanaście metruw za murami, ktury powstał podczas popżedniego oblężenia Smoleńska. Ponieważ wał ten z powodu roztopuw zaczął się obsuwać dowodzący obroną Drucki-Sokoliński skierował do prac 300 ludzi, ktuży wykożystując kamienie i cegły z walącego się muru wzmocnili wał, wznosząc go pży tym na wysokość 20 stup. Pżed wałem powstał głęboki, suhy ruw, a sam wał dodatkowo zwieńczono palisadą.\nNajbardziej newralgicznym odcinkiem był fragment muruw ostżeliwany pżez rosyjską baterię „Kot”. Ponieważ baszty, mimo zawalenia się gurnyh części, lepiej wytżymywały ostżał niż mury, zostały dodatkowo wzmocnione pżez obrońcuw. Między basztami a wałem zbudowano drewniano-ziemne fortyfikacje, twożące kilka zamkniętyh obwoduw, dzięki czemu nawet po zawaleniu muruw Rosjanie nie mieli wolnego wstępu do wnętża twierdzy. Z obu bokuw tyh umocnień zbudowano czworokątne blokhauzy z potężnyh bali jodłowyh wypełnionyh ziemią. Z tego powodu szturmujący Smoleńsk Rosjanie musieli dostać się nie tylko pod czołowy ogień prowadzony z wału, ale także pod ogień boczny. Ustawione na wałah działa kontrolowały zagrożony odcinek Smoleńska.\nPrubowano pżeszkadzać rosyjskim pracom minerskim. W tym celu ostżeliwano podkopy pociskami zapalającymi, użądzano wycieczki, albo kopano kontrminy. Nie udało się jednak powstżymać Rosjan, a jedynie opuźnić. Szturm był więc nieunikniony, jednak dzięki wcześniejszym posiłkom uzyskanym od hetmana Radziwiłła załoga smoleńskiej twierdzy wzrosła do około 3000 żołnieży.\nGdy w końcu maja hetman polny Kżysztof Radziwiłł ciężko zahorował i musiał opuścić Krasne, regimentażem mianowany został wojski mścisławski Jakub Madaliński i on kierował w czerwcu działaniami dywersyjnymi pżeciwko armii Szeina. Wszystkie wysyłane pod Smoleńsk w celah dywersyjnyh oddziały wracały do Krasnego z wieściami o rosyjskih pżygotowaniah do szturmu.\nOkoło południa 20 czerwca 1633 roku mina prohowa zawierająca 24 beczki prohu wysadziła w powietże okrągłą basztę pży bramie Małahowskiej. Pżygotowane wcześniej do szturmu oddziały rosyjskie ustawiono zbyt blisko twierdzy, toteż na skutek eksplozji poniosły one znaczne straty. Zginął także konstruktor miny. Gdy dowudcy rosyjscy doprowadzili zmieszane szyki do pożądku rozpoczął się szturm, kturego naczelnym wodzem był pułkownik Aleksander Lesley. Kierowana pżez cudzoziemskih oficeruw piehota rosyjska wdarła się na mury, gdzie obrońcy pżywitali Rosjan żęsistym ogniem dział i muszkietuw. Mimo ogromnyh strat pierwszej fali rosyjscy dowudcy nie rezygnowali i ponawiali ataki kture trwały aż do godziny 16. Wtedy dopiero Rosjanie zrozumieli, że nie uda im się wypżeć obrońcuw Smoleńska z usypanego pżez nih ziemnego wału.\nDwie wycieczki pżeprowadzone pżez obrońcuw 28 i 29 czerwca pokazały oblegającym Smoleńsk Rosjanom, że wysadzenie baszty i szturm nie zrobił na załodze Smoleńska wielkiego wrażenia.\nInżynierowie rosyjscy w lipcu pżystąpili do prac minerskih obruconyh pżeciwko kolejnej baszcie, a artyleria dalej intensywnie ostżeliwała mury. Napływające wieści o zbliżającej się odsieczy krulewskiej budziły wśrud Rosjan coraz większy niepokuj. Coraz częściej w armii Szeina zaczęły pżytrafiać się wypadki dezercji.\nCiągły ostżał artyleryjski sprawił, że Rosjanie 16 lipca 1633 roku doprowadzili do zawalenia się od strony południowej muruw znacznej części twierdzy. Obrońcy usypali za wyłomem wał ziemny i 17 lipca odparli szturm.\nDo ostatniego większego zasilenia wojsk rosyjskih oblegającyh Smoleńsk doszło w sierpniu 1633 roku, kiedy to pżybyło 2400 żołnieży - pułk rajtaruw Charlesa d'Eberta wzmocniony dragonami. Siły te umieszczono na niewielkim wzgużu między umocnionym obozem Prozorowskiego a redutami Damma, dokąd nie sięgały działa obleganej twierdzy. Cała więc jazda rosyjska skupiona została na zahud od Smoleńska, skąd wciąż groziły działania dywersyjne prowadzone pżez siły hetmana polnego Radziwiłła oraz skąd spodziewano się pżybycia odsieczy krula Władysława IV. Jednocześnie artyleria rosyjska nasiliła ostżał Smoleńska.\nW trakcie całego oblężenia zanotowano tylko jeden pżypadek zdrady - w styczniu 1633 roku stracony został z tego powodu niejaki Jefimiew.\nZaraz po elekcji nowy krul Władysław IV Waza zebrał znaczną armię i wyruszył na jej czele pod Smoleńsk. Zanim Szein zdołał pżygotować drugi szturm, krul Polski 30 sierpnia połączył się pod Hłuszycą z siłami Radziwiłła. W tym momencie armia polsko-litewska osiągnęła stan około 25 tys. żołnieży i kilkunastu dział. Po pżeżuceniu mostuw pżez Dniepr armia krulewska nawiązała łączność z oblężoną załogą.\nPod Smoleńsk Władysław IV dotarł na początku wżeśnia 1633 roku, po czym wspulnym wysiłkiem Polakuw i Litwinuw udało się najpierw pżerwać pierścień oblężenia, a gdy 17 wżeśnia pżybyło z pomocą 12 000 Kozakuw zaporoskih, dwa dni puźniej pżystąpiono do działań ofensywnyh, kture zmusiły Szeina do zwinięcia oblężenia w dniu 3 października 1633 roku.\nW dniu 4 października 1633 roku Smoleńsk był już całkowicie wolny od oblężenia i miasto mogło po raz pierwszy otwożyć wszystkie swoje bramy. Krul Władysław IV z senatorami oglądali tego dnia wielkie szańce rosyjskie, gdzie drewniano-ziemne reduty były poruwnywalne wysokością z murami twierdzy. Następnego dnia, 5 października, odprawiono dziękczynne nabożeństwa w obozie wojsk krulewskih i we wszystkih świątyniah Smoleńska.\nDalsze działania armii Władysława IV doprowadziły do okrążenia Rosjan. Po zdobyciu pżez wojska polskie wzniesień otaczającyh obuz rosyjski, rozpoczął się długotrwały ostżał artyleryjski kwater i magazynuw armii rosyjskiej, powodujący liczne straty w ludziah i pożary.\n26 lutego 1634 roku, wobec braku spodziewanej odsieczy ze strony Moskwy, oraz niepokojącyh ruhuw armii tureckiej na Podolu, strony rozpoczęły negocjacje, w wyniku kturyh armia Szeina skapitulowała.\nWkrutce potem podpisano pokuj wieczysty w Polanowie. Na jego mocy Władysław IV Waza zżekł się roszczeń do tytułu cara, ale Rzeczpospolita utżymała zdobycze terytorialne w postaci ziemi smoleńskiej, czernihowskiej i siewierskiej, oddając jednocześnie Moskwie znajdujący się wtedy pod kontrolą Polakuw Sierpiejsk.\nDowodzący armią rosyjską Mihaił Szein został po bitwie oskarżony o zdradę i stracony w Moskwie.\nLista horągwi (autorament narodowy) i rot (autorament cudzoziemski)\nŹrudło: Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632–1634, s. 90-92\nAleksander Gosiewski 200 żołnieży\nMarcin Karliński 120 żołnieży\nHenryk Ram 100 żołnieży\nJakub Heykin 100 żołnieży\nSamuel Drucki-Sokoliński 60 żołnieży\nPiotr Porecki 60 żołnieży\nMaks Nold 60 żołnieży\nPiehota polska 700 żołnieży\nAbraham Falk 100 żołnieży\nJakub Grot 84 żołnieży\nPiehota niemiecka 184 żołnieży\nZahariasz Zarucki 73 konie\nKżysztof Boniecki 70 koni\nKozacy służebni 279 żołnieży\nPuszkaże 32 żołnieży\nStrażnicy muruw 3 żołnieży\nPozostali 314 żołnieży\nPospolite ruszenie 483 żołnieży\nRAZEM 2212 żołnieży\nWalki ryceży polskih pod Smoleńskiem zostały, po 1990 r., upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnieża w Warszawie napisem na jednej z tablic, „SMOLEŃSK 18 X 1632 – 25 II 1634”.\n↑ Według agenta elektora brandenburskiego Weinberna cała armia Szeina dotarła pod Smoleńsk 18 października, co wobec wciąż fatalnyh warunkuw pogodowyh było niemożliwe; Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632–1634, s. 97.\n↑ Część polskih historykuw uważa, że regularne oblężenie Smoleńska zaczęło się 14 listopada, natomiast historycy rosyjscy twierdzą, że Szein pżez cały listopad stał w Dorohobużu, a regularne oblężenie Smoleńska rozpoczął na początku grudnia; Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632–1634, s. 98.\n↑ Chorągiew krulewicza Władysława.\nLeszekL. Podhorodecki LeszekL., Wazowie w Polsce, Warszawa: Ludowa Spułdzielnia Wydawnicza, 1985, s. 234-238, ISBN 83-205-3639-1, OCLC 830182542 .\nSiege of Smolensk, 28 October 1632-1 Marh 1634 (ang.)


Piosenka Edyty jest fantastyczna, jednakże tylko dla ludzi o pewnej wrażliwości artystycznej, którzy nie żyją tylko chlebem.\njak patrzę na jej płaczliwo-dostojną minę w zależności, co jej zdaniem, lepiej działa na widza, to robi mi się słabo ! dobrze że góra pychy i pewności siebie, troszeczkę przez telewidzów została wyrównana. III miejsce w kraju? to i dobrze że na Eurowizję z tą balladziną nie pojechała! Dziwi że taką patetyczną piosenkę wbrała, nie artystyczny poziom na Euro jest najważniejszy, kto jak kto Ona, powinna to wiedzieć i jej doradcy też !\npiosenke sie śpiewa, a nie wyje i drze. sukienka nie zawinila\nStara śpiewka....winny jest sok,suknia,jakiś przyczajony wróg..kontuzja..mikrofon...Górniak nigdy nie przyjmuje porażki na klatę tylko wymyśla coraz bardziej żałosne usprawiedliwienia...a prawda jest taka ,że ona od 20 lat nie jest diwą tylko udaje diwę...i stoi od 20 lat w tym samym miejscu,nie wykorzystała szansy i nie wykorzystała swojego talentu rozmieniając się na drobne,na jakieś tanie skandaliki,ckliwe wywiadziki, i tandetne programy