Ostry dyżur odc. 4 (TVN - środa: 2012-01-18) | program tv | TV.PL\n2012-01-17 (wtorek) 12:30\nOstry dyżur - odcinek 3\nJeden z najpopularniejszych seriali w historii telewizji. Opowiada o życiu pracowników szpitala klinicznego w Chicago. Pomimo własnych problemów, bez względu na porę dnia czy nocy, ofiarni lekarze i pielęgniarki, zawsze gotowi są nieść pomoc chorym ludziom. Doktorowi Carterowi wpada w oko młoda, bardzo atrakcyjna pacjentka. Doktor ...\nOstry dyżur odcinek 4\n2012-01-19 (czwartek) 12:30\nJeden z najpopularniejszych seriali w historii telewizji. Opowiada o życiu pracowników szpitala klinicznego w Chicago. Pomimo własnych problemów, bez względu na porę dnia czy nocy, ofiarni lekarze i pielęgniarki, zawsze gotowi są nieść pomoc chorym ludziom. Doktor Ross nadal coś czuje do Carol Hathaway. Jednak ta właśnie ...\nJeden z najpopularniejszych seriali w historii telewizji. Opowiada o życiu pracowników szpitala klinicznego w Chicago. Pomimo własnych problemów, bez względu na porę dnia czy nocy, ofiarni lekarze i pielęgniarki, zawsze gotowi są nieść pomoc chorym ludziom. Pielęgniarka Carol wraca po przerwie do pracy w szpitalu. Prywatny lekarz podważa opinię doktor Lewis w sprawie terapii jednego z jej pacjentów. A po korytarzach chicagowskiej kliniki spaceruje tajemnicza kobieta.\n<< 11:30 - 39 i pół\n2012-01-18 (środa) 11:30\n13:30 - Mango >>\n2012-01-18 (środa) 13:30\nNa samym dnie - dramat psychologiczny\nBeau, syn Margaret (Tilda Swinton), spotyka się z Darbym. Pewnego dnia kobieta znajduje na plaży w pobliżu ich posiadłości zwłoki kochanka syna. By chronić Beau, ukrywa...\nWoyzeck - dramat obyczajowy\nPołowa XIX wieku. 37-letni żołnierz Woyzeck (Klaus Kinski) jest upokarzany przez przełożonego. Wszystkie zarobione pieniądze oddaje swojej ukochanej, Marii (Eva Mattes), z...\nDwa małżeństwa z Brooklynu Alan (Christoph Waltz) i Nancy (Kate Winslet) oraz Michael (John C. Reilly) i Penelope (Jodie Foster) spotykają się w mieszkaniu jednej z par, aby...


Główna | POGP 2013\nAktualności\tFirma Gaspol SA głównym sponsorem WE2013\nFirma Gaspol SA została sponsorem złotym drugiej edycji Międzynarodowej Konferencji LPG -...\nAmeriGas Polska sponsorem Konferencji WE2013\nPo raz kolejny firma AmeriGas Polska zdecydowała się na sponsoring Międzynarodowej Konferencji...\nGas show 2013 - targi\nDruga edycja Międzynarodowej Konferencji LPG – Wyjątkowa Energia odbędzie się w pięciogwiazdkowym hotelu Sheraton w Warszawie.\nHotel położony jest w samym sercu Warszawy, w dzielnicy dyplomatycznej i jedynie kilkuminutowy spacer dzieli gości hotelu od Starego Miasta, historycznego Parku Łazienkowskiego czy też eleganckich sklepów i uroczych kafejek na Nowym Świecie.\nSpecjalnie dla Gości Konferencji hotel Sheraton przygotował specjalną ofertę cenową.\nWyjątkowe wydarzenie wymaga wyjątkowej oprawy\n6 marca 2013 roku w Teatrze Wielkim Opery Narodowej w Warszawie odbędzie się bankiet towarzyszący Międzynarodowej Konferencji LPG - Wyjątkowa Energia.\nTeatr Wielki jest najbardziej reprezentacyjnym teatrem operowym w Polsce - jego przestrzenie zadziwiają, są wyjątkowe i właśnie w tej oprawie Goście Konferencji będą wspólnie świętować.\nPodczas pierwszego dnia 2. Międzynarodowej Konferencji LPG - Wyjątkowa Energia odbędzie się konferencja prasowa dedykowana publikacji kolejnego, już 17. Raportu Rocznego Polskiej Organizacji Gazu Płynnego.\nRaport Roczny POGP stanowi narzędzie do zaprezentowania branży LPG zarówno w perspektywie polskiej, europejskiej, jak też globalnej. Łączy on w sobie analizę rynku krajowego, dane statystyczne w ujęciu 3 ostatnich lat oraz liczne artykuły autorstwa praktyków branży, dzięki czemu jest nośnikiem najbardziej aktualnej wiedzy o rynku.\nSponsor srebrny konferencji


Jagna Marczułajtis-Walczak składa obietnice mieszkańcom Podhala - podhale24.pl\n24.09.2019, 15:32 | czytano: 7516\nJagna Marczułatis-Walczak wróciła do wielkiej polityki rok temu. Stało się to po tym, jak poseł Rafał Trzaskowski wygrał wybory na prezydenta Warszawy, a ona zastąpiła go w Sejmie. W okręgu krakowskim, w którym startowała w poprzednich wyborach parlamentarnych, zajęła wcześniej drugie miejsce i to jej przypadł mandat po Trzaskowskim. Do polityki postanowiła wrócić na stałe. To ona stała się motorem napędowym listy Platformy Obywatelskiej w okręgu nowosądecko-podhalańskim, zastępując na jej czele posła Andrzeja Czerwińskiego. Choć reprezentuje mało popularną na Podhalu opcję polityczną, prowadzi aktywną kampanię i wierzy, że dostanie się do Sejmu.\nPodczas spotkania na Rynku mówiła o swoich dokonaniach i priorytetach. Jak podkreślała, obecnie w swojej pracy sejmowej koncentruje się na pomocy osobom niepełnosprawnym. Sama jest matką 3,5-letniego niepełnosprawnego syna. - Stąd te tematy są mi bliskie - mówiła.\nNa Wiejskiej chciałby reprezentować Podhale i wspierać rozwój infrastruktury drogowej, sportowej i turystycznej w naszym regionie. Jak podkreślała, już wcześniej, jako posłanka PO, wiele w tej sprawie udało jej się zdziałać. - Budowa drogi ekspresowej Lubień-Rabka to nie jest dokonanie posła Siarki, jak on o tym mówi - przekonywała, podkreślając swoje zaangażowanie nie tylko w budowę tej trasy, ale też mostu w Białym Dunajcu i Węzła Tatrzańskiego.\nJednym z jej postulatów jest obniżenie wieku emerytalnego dla ratowników Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i podwyżki ich pensji. Posłanka deklaruje też wsparcie dla rozwoju geotermii i hokeja na Podhalu.\nprawdziwy patriota29.09.2019, 17:40\nPola i Janosik to raczej ta sama osoba 2 płci naraz...\nPrawdziwy patriota....ale na pewno nie polski patriota Janosik szkoda się odnosić do takich psełdo patriotów ....POokemony zamykały nasz zakład pracy wywalali nas na bruk a koleżanka która również traciła pracę wszystkim głosiła jaka ta Platforma jest wspaniała ....Dziwnym trafem oszuści z POko kwoki mają fanatycznych wyborców i choć wszyscy wiedzą że strzyżone to i tak w ich mniemaniu jest golone\nprawdziwy patriota28.09.2019, 14:24\ndo Janosika - nie obrażaj ludzi jak cię prawda kole w oczy bo to wyraz twojej bezsilności i braku rzeczowych argumentów w dyskusji.\nA teraz dalej;\n30. Co z Get Back (straty większe niż przy przywołanym przez ciebie Amber Gold).\n31. Co z rozliczeniem Skoków, wokół których kręcili się ludzie z PISu?\n32. Czy F35 to będą z offsetem i kodami źródłowymi, bo tym się rzad nie chwali?\nFałszywy patrioto, nie ośmieszaj się.\nZresztą niech ludzie widzą z kim mają do czynienia.\nPiszesz, że żaden sojusznik nie traktuje nas poważnie.\nKongres USA wyraził właśnie zgodę na sprzedaż Polsce 32 najnowocześniejszych samolotów F-35.\nA wiesz czemu to jest teraz możliwe?\nDlatego też, że Antoni przegonił z Centrum Nato dekowników z WSI powiązanych z FSB.\nTo był warunek, żeby poważni sojusznicy jakimi są USA traktowali nas poważnie. Ale komu ja tłumaczę?\nTo tak jakby ze ślepym o kolorach rozmawiać.\nprawdziwy patriota27.09.2019, 14:00\nno to jeszcze dopowiem:\n17. Co do afery reprywatyzacyjnej to kulminacja przejęć miała miejsce kiedy Warszawą rządziła dzisiejsza dobra zmiana.\n19. Do gazoportu nadal wpływa gaz z Kataru to o co kaman?\n20. Syn szefa CBA, który dostaje lukratywną pracę w Banku Światowym i tłumaczenia: "że dzieci muszą gdzieś pracować...".\nPozwól, że ja wymienię. I nie muszę nic wymyślać na siłę, jak Ty.\nTak tylko delikatnie, pierwsze z brzegu.\n- Afera taśmowa, która pokazała, że "państwo polskie istnieje tylko teoretycznie"\n- Afera Amber Gold - o której Donald z synem wiedzieli, że to lipa\n- Afera reprywatyzacyjna dzięki, której się okazało, że żyją na świecie ludzie, którzy mają kamienice i żyją po 140 lat, co potwierdzały "niezależne sądy"\n- Afera stoczniowa - czyli doprowadzenie polskich stoczni do upadku\n- Próba doprowadzenia LOT do upadłości\n- Afera autostradowa - masowe bankructwa polskich firm budowlanych oszukanych przez firmy budujące drogi.\n- Skandal z budową gazoportu w Świnoujściu i dostawami gazu z Kataru\n- Podwyższenie podatku VAT do 23 proc. Na artykuły dziecięce wzrósł drastycznie z 8 do 23 proc.\n- Gigantyczne zadłużenie kraju - z 530 mld zł do blisko 1 bln zł\n- Nałożenie na Lasy Państwowe gigantycznego haraczu - podatek od przychodu, a nie dochodu, co miało wzbogacić budżet państwa o 800 mln zł\n- Przyjęcie zabójczego dla polskiej gospodarki pakietu klimatycznego\n- Podpisanie z Rosją fatalnej umowy gazowej, na mocy której mieliśmy najdroższy gaz w Europie\n- Wyprzedaż majątku narodowego za prawie 60 mld zł\n- pozbywanie się spółek strategicznych takich jak Azoty Tarnów,\n- Sprzedaż Spólki Ciech Kulczukowi dużo niżej poziomów rynkowych, bez uwzględnienia tendencji wzrostowej. w wyniku czego Kulczyk zarobił na czysto 52 mln zł.\n- O sprzedaży PKL nie wspomnę. Gdzie była wtedy pani Marczułajtis?\nI wiele, wiele innych afer o których z braku miejsca i czasu nie wspomnę.\nAle wystarczy wygooglować: "afery PO-PSL".\nTym niezdecydowanym, co uważają, że PiS też kradnie powiadam: zastanówcie się, kto jest lepszy?\nTen co kradnie i wszystko zabiera, czy ten co kradnie, ale się dzieli. Wybór nie jest trudny.\ndo Patrioty : takich niusów w TVP nie usłyszą Ci ludzie,gdyż to telewizja państwowa podobnie jak w Rosji i Ukrainie i prawdy sie nie ogłasza..\nprawdziwy patriota27.09.2019, 04:58\ndo Poli - widać że zabolala prawda.\nDo prawdziwy patriota ...racja szkoda że się odezwałeś bo tyle punktów a co jeden to głupszy ,musisz być fanatykiem PO któremu za ich złodziejskich rządów świetnie się powodziło.A sama kandydatka niech się rozliczy z milionów olimpijskich 2022 liczy na immunitet który uchroni ją przed więzieniem ani z nie sportowiec ani polityk zwykły zwij\nprawdziwy patriota26.09.2019, 15:35\nMiałem się nie odzywać ale jak czytam co poniektóre komentarze to przypomnę pewne rzeczy z tych bogobojnych i krystalicznie czystych rządów PIS:\nTrzeba mieć tupet....\nPromocja LGBT, walka z kościołem, promowanie zagranicznych inwestorów, wyprzedaż majątku narodowego, przymykanie oczu na wszelkie machlojki, rozwalenie przedsiębiorstw państwowych to cele PO KO.\nByły wyborca PiS- 500+ to pieniądze odebrane mafiom watowskim i jakby się miało skończyć to te mafie musiały by zacząć od nowa działać a to mogło by się stać tylko za rządów PO.\nJaguś o co chodzi w tej reklamie przed Zakopanem :\nDLA LUDZI OPONY ?\nparę pytań25.09.2019, 21:08\nObiciem każdej dziury na Podhalu Pani plakatami to jest w porządku do innych kandydatów? Druga sprawa co to było z tą Olimpiadą 2022, o której tak się teraz mówi w mediach społecznościowych? Po trzecie reprezentuje Pani patię która popiera LGBD i profanuje wartości religijne, jak to się ma do tego, że Pani reprezentuje górali i ich wartości Podhala?\nSuweren trzeci groźny25.09.2019, 18:45\nWybory przez kejne 12 lat ma zadzic PiS ikonkec,a jednomandatowe okregi wyborcze to swietny pomysl PO do piachu Ave\nrozlicz sie Pani z olimpiady 2022\nGłosuję na najlepszych25.09.2019, 13:12\nObietnice PO-PSL to puste słowa wiemy to z 8 letniego doświadczenia.\nLudzie, jak Wy sie tu marnujecie..\nIdealnie wpasowalibyscie sie w klimaty Wiejskiej, tylko ze z Podhala do W-wy samolocików brak.\nIdzcie do polityki: nic na dobre nie zmienicie, ale za to sie dorobicie\nMagda,nie obiecuj bo i tak nic nie możesz,ośmieszasz się.Obiecywać to może PIS bo jest przy władzy.Dlatego naciskajmy przed wyborami na rządzących abyśmy najwięcej sobie zagwarantowali i wywalczyli.A o POKO to trzeba zapomnieć,choć by rządzili to i tak nic dla Polaków nie zrobią,bo to nieudacznicy,lenie i niekompetentni,a oprócz tego niewiarogodni.\nSpytajcie ją czy jest za małżeństwami homo,za wyrzuceniem religii ze szkół za profanacją krzyża i Matki Najświętszej ,niech to powie publicznie ,nie bojąc się swojego guru.Jeżeli tego nie zrobi,wiemy,że nie warto swojego głosu poświęcaj dla niej,bo jest jej tylko potrzebny do załapania się na posła a nie interesów jej wyborców.Nikt ich nie pyta o to publicznie,chyba zauważyliście.\nPani Jagno ma Pani mój głos i głos mojej rodziny na oszustów i aferzystów z PiS nie głosuję a co dobrego zrobił Gut Mostowy czy Paluch dla Podhale nić mostowy wstał w Sejmie i zapytał czy można otworzyć okno a Paluch nawt tego nie zrobiła\nA po co mam głosować na tych ,żeby oni mieli dobrze a ja gorzej.Głosuję na tych aby mi się w życiu polepszało.Grupka przeszło 400 posłów i 100 senatorów ma opływać w dostatkach a ja głupia mam im stawiać krzyżyk na liście wyborczej a sama dziadować.Miejcie ludzie rozum,głosujcie na tych przy których będziecie mieć lepiej.A Magda ,to babsko bez honoru,górale wiedzą kogo chcą.\nleming doskonały25.09.2019, 09:33\ndo : dziadek\nzapoznaj się z metodą - systemem D'Hondta i nie opowiadaj głupot.\nA proszę Pani, komitet organizacyjny zimowych igrzysk w krakowie to dalej funkcjonuje?\nPrzecież one i oni wszyscy nawet wstydu nie mają! To straszne!\nz podhala25.09.2019, 08:17\nWon z Podhala babo nie mozna na tobie patrzec spokojnie bo sie scyzoryk w kiesyni łotwiyro\nLudzie nie głosujcie na POKO bo zaleją Nas gnojem jak warszawiaków i zaśpiewają: Polacy nic się nie stało, Polacy nic się nie stało... 10 lat wstecz rozpoczęli modernizację Czajki za 720 mln euro, która ... się *** po trzykroć (kolektor główny, rezerwowy i STUOŚ).\nPrzez cały okres rządów PO szykowało się do łatania luki Vat-owskiej, ale ciągle nie było ku temu klimatu jak twierdził Szczurek.\nLinie lotnicze LOT należało sprzedać, bo były nie rentowne jak twierdził Donaldinio (a problemy oczywiści przypadły na okres rządów PO)- teraz latają w nich Boeingi 787 "Dreamlinery".\nZa rządów PO zbudowano dosyć sporo dróg i stadionów - szkoda tylko że najdroższych w Europie, no ale stać nas było bo byliśmy zieloną wyspą i szkoda że wielu podwykonawców wyzionęło ducha przy tych budowach.\nByły wyborca PiS24.09.2019, 22:47\n@Pola niestety 500+ plus się skończy i zobaczysz ile co teraz kosztuje jak dojna zmiana doi.\nBędziemy piękni jak dawniej, będziemy działać sprawniej !!!\nDo Loko24.09.2019, 22:23\nLoko Kłamiesz w żywe oczy jak twoja TVP. W grudniu 2014 zostały ogłoszone trzy przetargi na budowę, w podziale na pododcinki: Lubień ? Naprawa (7,6 km), Naprawa ? Skomielna Biała (2,9 km ? w tym tunel 2,0 km), Skomielna Biała ? Chabówka (6,1 km) Kto wtedy rządził?\nDo Robert .A ty znowu o masturbacji coś jest z toba nie tak.A Banasia znasz?Słyszaleś o hotelu na godziny.To cały twój pis\nTo była Jagna i śtyrek pachoków a Nowotarżanina to jo tam ani jednego nie widzym abok ślepo czy co?\nKończ waszmoźć a wstydu oszczędź ...kłamstwo kłamstwem goni szczucie i nic więcej POkokwoko nie mają nic a nic do zaoferowania ...pamiętam ile zarabiałam za rządów POokemonów a ile teraz mam w portfelu ...mam nadzieję że wygra PiS a POokemony już nigdy przenigdy nie dojdą do władzy ,tylu ludziom zmarnowali młodość .Ta pani może rozliczy się z milionów wydanych na reklamę olimpiady 2022\njak miałbym wybierać między panią Jagną a Paluchową, to wolę Jagnę. Ideał to nie jest, ale pokażcie mi jakikolwiek ideał na listach wyborczych. Ale co w taki razie powiedzieć o wiecznie spóźnionej gwieździe pienin ? to już słów brakuje. Lekceważy ludzi, pcha się wszędzie na bezczelnego, /.../ ślepo posłuszna swojemu wodzowi.\nTo juz wole głosować na Marczułaitis\nNiech przegra i odejdzie *** i cala reszta tych falszywcow i zdrajcow z jej partii\nsąsiad i ja24.09.2019, 20:32\nNie można dopuścić do tego, żeby jedna partia miała większość w sejmie, bo jak widać jedzie równo, jak walcem. Przegłosowują i dobre, ale też bardzo szkodliwe ustawy. Jedynie słuszną PZPR już przeżyliśmy i pamiętamy czym się skończyło. Niech PiS rządzi, wypije to piwo, które nawarzył, ale w sejmie nie może mieć większości.\nJagna powodzenia ale dobrze wiesz że Podhale to bastion pisiorów, a patrząc na komentarze to choćby nie wiem co to i tak będziesz zła bo nie jesteś z jedynej słusznej partii. Ludzie są zdolni zachwalać walory kulinarne k.py gdyby ich wódz JL powiedział im, że jest to smaczne. TVPis sprało już wiele mózgów....\nTen, kto zawiódł się na pisowskiej polityce powinien zagłosować na Jagnę - jedyną rodowitą Podhalankę z nr 1 na liście. Czy lepszy będzie "przebarwiony" Gut Mostowy, który ma dopiero nr 9 na pisowskiej liście. Pamiętajcie, że na te same listy głosuje Nowy Sącz, Gorlice, Limanowa i my. Dopóki istnieje partyjny system wyborów do sejmu, to oddanie głosu na "swojego" z dołu listy jest (niestety) zmarnowaniem głosu.\nPolitycy jak Jagunia obiecują, że zrobią to, co od nich zupełnie nie zależy. A naiwny Góral im wierzy\nSuweren trzeci groźny24.09.2019, 20:09\nPosłuchajcie drodzy gorale prawda jest taka,że się dostanie,ale nic pozatym bo wygra partiaPiS, tak więc nawet njezdoła napluć swoim wyborcom w twarz.\nKto ją dobrze zna to wie jakie to ziółko.\nnie pisowiec24.09.2019, 19:44\nTa pani powinna siedziec ale jakwidac nie w Polsce\ntak na marginesie24.09.2019, 19:36\nTej Pani już dziękujemy, podobnie jak Tuskowi, Schetynie, Gronkiewicz Waltz, Siemoniakowi, Niesiołowskiemu itp..\nJagna wszedzie sie bedziesz zasłaniać Kokosem?\nWstydź się! Walcz o zdrowie dla synka sama, bo stać Cie a nie rób wyzysków!\nliberał masz racje w 100%. Jak ona zaczyna od takiej gadki,to nie wierze tej babie\ngłosuje na Magdę a nie na tych przestawicieli jedynej słusznej parti w wykonaniu Paluch,Siarki i Mularczyka\nJasiek z Zakopca.24.09.2019, 18:17\nTej pani DZIĘKUJEMY.Niech lepiej robi zakopiańskie pierogi.\nA kogoż to przywiało do N.Targu? Niech ją krakusy wybierają.Ani to sportowiec ani polityk.Takich snowbordzistów mamy na Podhalu w co drugiej chałpie.Dla Podhala nic nie zrobiła,poza sprzedażą kolejki na Kasprowy i niejasnych powiązaniach jej męża.Odejdż dziewce w niepamięć,ucz bula jeżdzić na nartach,boś wszędzie się z nim pokazywała.Nikt Cię tu nie oczekuje i nie popiera!\nrobcio spi24.09.2019, 18:09\nRobert się obudził ze swoimi mądrosciami\nSprawiedliwy Goral24.09.2019, 18:05\nZycze Powodzenia. Temat osob niepelnosprawnych popieram oraz duza pomoc dla ratownikow TOPR i GOPR. rzad polski pokazal gdzie ma osoby nie pelnosprawne itp. kilkadziesiat milionow przekazal Rydzykowi ja sie k... jakim prawem. za co ? takim zachowaniem rzad pokazuje ze znajomosci itp sa i beda ze na uklady w sejmie nie ma mocnych.\nRobert, za dużo oglądania TVP szkodzi ! wyłącz to :)\npowtarzasz brednie, których wstydziłby się inteligentny człowiek.\nNie widzisz jakie złodziejstwo teraz odchodzi ??? to co było za PO to jakieś drobiazgi . Najlepszy dowód, że przed wyborami PIS mówił o setkach afer, a po wyborach nie widać żadnego skazanego za te niby afery. To gdzie ci złodzieje się podziali ?? Ziobro stara się jak może, ale przez cztery lata nic nie znalazł. Za to teraz ... nie no, oni nie kradną, im się po prostu należy. Można podprowadzić kasę jakiemuś austriakowi na budowe wieżowców i nawet śledztwo przez rok nie zaczęte, mozna robić przekręty w KNF i nic się nie dzieje, Getback okrada tysiące ludzi przy wsparcciu polityków z pisu i prokurator cicho siedzi, w więzieniach giną świadkowie przekrętów polityków i nie ma reakcji, wypłacają sobie milionowe pensje i nagrody i krzyczą że się należy. Minister organizuje hejt i chwalą go za wspaniałła postawę, drugi prowadzi burdel i mówią, że krystaliczny ... I takiego państwa chcesz ???\nNie skumałeś jeszcze że PO i PIS to szkodniki o tym samym zasięgu psucia?\nJedni pozwalali okradać budżet a drudzy za chwile swoimi głupimi pomysłami rozmontują całą gospodarkę!\nMam tylko nadzieje że te dwa szkodniki 'Kaczor'-'Donald', któregoś dnia zostaną rozliczeni z niszczenia tego Kraju.\nszkoda słów24.09.2019, 17:51\nJak ja lubię tych okazjonalnych społeczników, co raz na cztery lata przypominają sobie o mieszkańcach danego okręgu wyborczego. No ta Pani, rzeczywiście zrobiła tak wiele dla nas i dla Małopolski, że trudno to wszystko zliczyć. A że jedynka, to już świadczy wyłącznie o krótkiej i beznadziejnej ławeczce platformersów, którzy kochają się w wystawianiu na listach nieposzlakowanych osób - a jak tam z tymi aferami olimpijskimi? Wyjaśniło się coś?\nDokonania ? No chyba każdy pamięta ,aferę olimpijska,no gdzie ta kasa ??? Idź ta w *** z takim przedstawicielem, *** to co ludzie tęczowa opcja ? jo tam w rzadowe nie specialnie wierzę ,bo nie mówia o rencistach,emerytach,złodzieji za wolno łapia,pozwalaja na ubliżanie Narodowi polskiemu, od razy sie nieda,dobra,ale 4-5 lat nie starczyło ?\nleming doskonały24.09.2019, 17:15\nJagna - co nie ma problemu z dojazdem zakopianką do Krakowa hahahaha - tylko zapomniała dodać, że mieszka w Mogilanach hahahaha\nJagna jak Ci nie wstyd P Oszukiwać\nJagna???? Bu ha ha ha ........ Jestem na NIE\njasne że jak macie już zagłosować na PO to lepszy polityk stela\nNie wierzcie tej kobiecie,przecież ona jest z Koalicji Obywatelskiej.która obie cuje a nic pozytywnego nie zdziała.\nJagna skarbie mój Ty drogi a gdzie zgubiłaś Guta Mostowego\nMyślę że Siarka zabiegał również o drogi i nigdy nie słyszałem aby wyłącznie sobie przypisywał sukes Zakopianki . Prawą jest że ma prościej działać w tej sprawie bo nieprzerwanie od wielu lat jako poseł o to zabiega i jest tam gdzie dzielą i zapewne będą dzielić budżet .\nWystarczy popatrzeć na Warszawę by wiedzieć jaka będzie Polska pod rządami PO- złodziejstwo na reprywatyzacji, nietrafione inwestycje za miliardy jak oczyszczalnia, kasa na hotel dla gejów a dzieci chodzą głodne do szkoła za to mają obowiązkowa masturbację. Kto by tego chciał ?\nJasne. Baba co chciala organizowac olimpiade bez budowy zakopianki, bo obecnie jakos daje rade. Miala gdzies infrastrukture w regionie jak PO rzadzilo. Jakby jej tak zalezalo to naciskala by na Bienkowska zeby oglosila pretarg na budowe S7 Lubien Rabka w 2014 a nie zwlekali do konca 2015.\nJak teraz chce sie pokazac, to niech obieca cos nowego jak S47 Nowy Targ - Zakopane, albo S49 do granicy ze slowacja albo nowa trase wschod zachod po Podhalu w standardzie co najmniej bezkolizyjnej GP.\nKończ wśćpanna, wstydu oszczędź. Tak jak i niektórzy kodziarze.\nA jak tam Olimpiada 2022, będzie w końcu czy nie?


Autor: Henryk Sienkiewicz Liczba stron: 73\nISBN: 978-8-3790-3856-5 Data wydania: 2016-05-15\nHenryk SienkiewiczSzkice węglemczyli epopeja pod tytułem: Co się działo w Baraniej GłowieWarszawa 2014\nSpis treściRozdział IRozdział IIRozdział IIIRozdział IVRozdział VRozdział VIRozdział VIIRozdział VIIIRozdział IXRozdział XRozdział XIEpilog\nRozdział IWe wsi Barania Głowa w kancelarii wójta gminy cicho było jak makiem siał. Wójt gminy, niemłody już włościanin nazwiskiem Franciszek Burak, siedział przy stole z natężoną uwagą gryzmolił coś na papierze; pisarz zaś gminny, młody i pełen nadziei pan Zołzikiewicz, stał pod oknem i dłubał w nosie lub opędzał się od much. Much było w kancelarii jak w oborze. Wszystkie ściany, popstrzone od nich, straciły swój dawny kolor. Również popstrzone było szkło na obrazie wiszącym pod stołem, papier, pieczęcie, krucyfiks i urzędowe księgi wójtowskie. Muchy łaziły i po wójcie, tak jakby po jakim zwyczajnym sobie ławniku, ale szczególniej nęciła je wypomadowana, woniejąca goździkami głowa pana Zołzikiewicza... Nad tą głową unosił się ich cały rój: siadały na rozbiorze włosów tworząc żywe, ruchome, czarne plamy. Pan Zołzikiewicz podnosił od czasu do czasu ostrożnie rękę, a potem spuszczał ją nagle; dawał się słyszeć plask dłoni o głowę, rój wzbijał się, brzęcząc, w powietrze, a pan Zołzikiewicz, schyliwszy czuprynę, wybierał palcami trupy z włosów i zrzucał je na ziemię. Godzina była czwarta po południu, w całej wiosce panowała cisza, bo ludzie wyszli na robotę; za oknem tylko kancelarii cochała się o ścianę krowa i od czasu do czasu ukazywała przez okno sapiące nozdrza ze śliną wiszącą u pyska. Czasem zarzucała ciężki łeb na grzbiet broniąc się także od much, przy czym rogiem zawadzała o ścianę. Wówczas pan Zołzikiewicz wyglądał przez okno i wołał: – A hej! A żeby cię... Potem przeglądał się w lusterku wiszącym tuż koło okna, poprawiał włosy i znów zaczynał flegmatycznie dłubać w nosie. Na koniec przerwał milczenie wójt. – Panie Zołzikiewicz – rzekł z mazurska – niech ino pan napisze ten „rapurt”, bo mię jakoś niekładno. Przecie pan je pisarz. Ale pan Zołzikiewicz był w złym humorze, a jak tylko był w złym humorze, wójt musiał sam wszystko robić. – To i cóż, żem pisarz? – odparł z lekceważeniem. – Pisarz jest od tego, żeby pisywał do naczelnika i do komisarza; a do wójta, takiego jak wy, to wy sobie sami piszcie. Potem dodał z majestatyczną pogardą: – Albo to dla mnie wójt to co? Chłop, i basta! Smaruj chłopa miodem... a chłop zawsze będzie chłopem. Potem poprawił włosy i znów spojrzał w lusterko. Wójt jednak czuł się dotknięty i odrzekł: – Patrzcie no się. A niby ja to z „koniusarzem” nie piłem arbaty? – Wielka mi rzecz herbata! – odparł niedbale Zołzikiewicz. – A może jeszcze bez araku? – A nieprawda, bo z harakiem. – To niech będzie z arakiem, a ja dlatego raportu nie będę pisał. Wójt ozwał się gniewliwie: – Kiejś pan taki delikatny fizyk, to czemu było prosić się na pisarza? – A was się kto prosił? Ja tylko po znajomości z naczelnikiem... – Wielga znajomość, a jak tu przyjadzie, to pan ani pary z gęby... – Burak! Burak! ostrzegam, że wy jakoś nadto rozpuszczacie język. Mnie już wasze chłopy kością w gardle stoją razem z waszym pisarstwem. Człowiek z edukacją tylko między wami ordynarnieje. Jak się rozgniewam, tak rzucę pisarstwo i was do diabła! – Ba! i cóż pan będzie robił? – Co? Albo to mi krokwie gryźć bez pisarstwa? Człowiek z edukacją da sobie rady. Już wy się o człowieka z edukacją nie bójcie. Jeszcze wczoraj rewizor Stolbicki do mnie powiada: „Ej ty, Zołzikiewicz! z ciebie byłby czort nie podrewizor, bo ty wiesz, jak trawa rośnie”. A podrewizor to co? Tylko po dworach jeździć i z szlachtą w karty grywać. Przepuścisz przez nogi jeden i drugi zacier, to jeszcze kieszeń spęcznieje. A dziś gdzie nie ma szachrajstw po gorzelniach? Albo to u nas, w Baraniej Głowie, pan Skorabiewski nie kręci? Powiedzcie głupiemu. Mnie plunąć na wasze pisarstwo. Człowiek z edukacją... – O wa! to się jeszcze świat nie skończy. – Świat się nie skończy, ale wy będziecie kwacza w maźnicy maczać i kwaczem w księgach pisać. Będzie wam ciepło, aż przez aksamit olszowy drąg poczujecie. Wójt począł się drapać w głowę. – Kiej bo pan to zara na zadnie nogi. – A to nie rozpuszczajcie gęby... – Juści, bo juści. I znowu nastała cisza, tylko pióro wójtowskie z wolna skrzypiało po papierze. Na koniec wójt wyprostował się, obtarł pióro o sukmanę i rzekł: – Ano! z pomocą Bożą skończyłem. – Przeczytajcież, coście nagwazdali. – Co miałem ta gwazdać. Wypisałem akuratnie wszyćko, co potrzeba. – Przeczytajcie, mówię. Wójt wziął papier w obie ręce i zaczął czytać: „Do wójta gminy Wrzeciądza. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen. Naczelnik kozeł, żeby spisy wojskowe były dycht po Matce Bozkiej, a tu u waju mentryki w parafii u dobrodzieja i też nasze chłopaki chodzą do waju na bandosę, rozumita, żeby były wypisane i bandośniki też przysłać przed Matką Bozką, jak skończone ośmnaście lat, bo jak tego nie uczynita, to dostanieta po łbie, czego sobie i wam życzę. Amen”. Poczciwy wójt co niedziela słyszał, jak proboszcz kończył w ten sposób kazanie, zakończenie takie zdawało mu się również koniecznym, jak i odpowiadającym wszelkim wymaganiom przyzwoitego stylu, a tymczasem Zołzikiewicz zaczął się śmiać. – To tak? – spytał. – A to niech pan napisze lepiej. – Pewno, że napiszę, bo mi wstyd za całą Baranią Głowę. To rzekłszy Zołzikiewicz siadł, wziął pióro w rękę, zatoczył nim kilka kół, jakby dla nabrania rozpędu, i począł szybko pisać. Wkrótce zawiadomienie było gotowe; wówczas autor poprawił włosy i czytał, co następuje: „Wójt gminy Barania Głowa do wójta gminy Wrzeciądza! Tak jak spisy wojskowe z polecenia władzy wyższej mają być gotowe na dzień ten i ten, roku tego a tego, tak zawiadamia się wójta gminy Wrzeciądza, ażeby metryki włościan baraniogłowskich nachodzące się w kancelarii parafialnej z takowej kancelarii wyjął i do gminy Barania Głowa w samym skorym czasie nadesłał. Włościan zaś gminy Barania Głowa znajdujących się na robociźnie we Wrzeciądzy na tenże dzień przystawić”. Wójt chciwym uchem łowił te dźwięki, a twarz jego wyrażała przejęcie się i niemal religijne skupienie ducha. Jakże to wszystko wydało mu się pięknym, uroczystym, jak na wskroś urzędowym. Oto, na przykład, choćby ten początek: „Tak jak spisy wojskowe etc.”. Wójt uwielbiał to: „Tak jak”, ale się go wyuczyć nigdy nie mógł, a raczej zacząć wprawdzie umiał, ale dalej ani rusz! A u Zołzikiewicza płynęło to jak woda, że nawet i w kancelarii w powiecie lepiej nie pisali. Potem tylko ukopcić pieczątkę, kropnąć nią o papier, ażeby stół trzasnął, i ot co! – No, jużci, co głowa, to głowa – rzekł wójt. – Ba – rzekł udobruchany Zołzikiewicz – przecież pisarz to jest ten, co książki pisze. – A to pan i książki pisze? – Pytacie, jakbyście nie wiedzieli; a księgi kancelaryjne któż pisze? – Prawda – rzekł wójt. I po chwili dodał: – Spisy pójdą piorunem. – Wy oto patrzcie, żeby się pozbyć ze wsi ladaców. – Bogać ich się tam pozbędzie! – A ja wam mówię, że naczelnik skarżył się, że w Baraniej Głowie lud niedobry. Na składkę, powiada, nic nie dali i piją. Burak, powiada, ludzi nie pilnuje, więc się też i na nim skrupi. – Ba! dyć ja wiem – odrzekł wójt – że się wszystko na mnie krupi. Jak Rozalka Kowalicha zległa, sąd kazał jej dać dwadzieścia pięć, dlatego tylko, żeby na drugi raz pamiętała, że to, powiada, dziewce nieładno. Kto kazał? Ja? nie ja, jeno sąd. A mnie do tego co? Niech ta sobie i wszystkie zlegną. Sąd kazał, a potem na mnie. „Czy to nie wiesz – powiada naczelnik – że teraz kara cielesna zniesiona! – i zara buch mię w pysk – że bić nie wolno nikogo?” – i znów mię w łeb. Taka już moja dola... W tym miejscu krowa z łoskotem uderzyła o ścianę, że aż się kancelaria zatrzęsła. Wójt zawołał głosem pełnym goryczy: – A hej, żeby cię wciornaści! Pisarz, który przez ten czas siadł na stole, począł znów dłubać w nosie. – Dobrze wam tak – rzekł – czemu się nie pilnujecie. Z tym piciem będzie tak samo. Jedna parszywa owca wszystkie zaraża. Albo to nie wiadomo, kto w Baraniej Głowie wszystkim dowodzi i ludzi ciąga do karczmy? – Pewnikiem, że nie wiadomo, a co do picia: jenszy się też potrzebuje napić, jak się napracuje w polu. – A ja wam mówię tylko to: jednego Rzepy się pozbyć i wszystko będzie dobrze. – Cóże mu ta łeb urwę? – Łba mu nie urwiecie, ale teraz spisy wojskowe. Ot, zapisać by go w listę, niechby pociągnął los, i basta. – Toćże on żeniaty i chłopaka ma już rocznego. – A kto by tam wiedział. On by na skargę nie poszedł, a poszedłby, to by go i nie chcieli słuchać. W czasie branki nikt nie ma czasu. – Oj, panie pisarzu! panie pisarzu! musi panu nie o pijaństwo chodzi, ino o Rzepową, a to tylo obraza boska. – A wam co do tego? Wy patrzcie, ot, że i wasz syn ma dziewiętnaście lat i że takoż musi losować. – Wiem ci ja o tym, ale ja jego nie dam. Jak nie będzie można inaczej, to i wykupię. – O! kiedyście taki bogacz... – Ma tam Pan Bóg u mnie trochę koprowiny, niewiela tego jest, ale może i wstrzyma. – Ośmset rubli koprowiną będziecie płacić? – A kiej powiadam, że zapłacę, to choć i koprowiną zapłacę, a potem byle Pan Bóg pozwolił zostać wójtem, to przy jego najwyższej pomocy może mi się to ta w jakie dwa roki powrócić. – Powróci się albo i nie powróci. Ja też potrzebuję i wszystkiego wam nie oddam. Człowiek z edukacją zawsze ma większe wydatki niż drugi prosty; a jakbyśmy Rzepę zapisali na miejsce waszego syna, to i dla was byłaby oszczędność... ośmset rubli na drodze nie znaleźć. Wójt pomyślał chwilę. Nadzieja zaoszczędzenia tak znacznej sumy poczęła go łechtać i uśmiechać mu się przyjemnie. – Ba! – rzekł w końcu – zawdyk to nieprzezpieczna rzecz. – Już to nie na waszej głowie. – Tego to ja się i boję, że pańską głową się zrobi, a na mojej się skrupi. – Jak sobie chcecie, to płaćcie ośmset rubli... – Nie powiadam, żeby mi ta nie było żal... – A! skoro myślicie, że się wam wróci, to czegoż żałować? Ale wy na swoje wójtostwo tak bardzo nie liczcie. Jeszcze na was wszystkiego nie wiedzą, ale żeby tylko wiedzieli to, co ja wiem... – Dyć pan kancelaryjnego więcej bierze jak ja. – Nie o kancelaryjnym też mówię, ale o trochę dawniejszych czasach... – A nie boję się! Co mi kazali, tom robił. – No! będziecie się tłumaczyć gdzie indziej. To rzekłszy pan pisarz wziął za zieloną kortową w kraty czapkę i wyszedł z kancelarii. Słońce już było bardzo nisko; ludzie wracali z pola. Więc naprzód pan pisarz spotkał pięciu kosiarzy z kosami na plecach, którzy pokłonili mu się mówiąc: „Pochwalony”; ale pan pisarz kiwnął im tylko wypomadowaną głową, a zasię: „Na wieki”, nie odpowiedział, bo sądził, że człowiekowi z edukacją to nie wypada. Że pan Zołzikiewicz miał edukację, to o tym wiedzieli wszyscy, a wątpić mogli chyba ludzie złośliwi i w ogóle źle myślący, którym każda osobistość wyrastająca głową nad zwykły poziom zaraz solą w oku siedzi i spać spokojnie nie daje. Gdybyśmy mieli, jak się należy, biografie wszystkich naszych znakomitych ludzi, w biografii tego niepospolitego człowieka, którego portretu – nie rozumiem dlaczego – żadna z naszych ilustracyj jeszcze nie podała, czytalibyśmy, że pierwsze nauki pobierał w Osłowicach, stołecznym mieście powiatu osłowickiego, w którym to powiecie leżała i Barania Głowa. W siedemnastym roku życia doszedł już młodociany Zołzikiewicz do klasy drugiej, a byłby również wcześnie doszedł i wyżej, gdyby nie to, że nagle nastały burzliwe czasy, które raz na zawsze przerwały jego ściśle naukową karierę. Uniesiony zwykłym młodości zapałem, pan Zołzikiewicz, którego zresztą jeszcze poprzednio prześladowała niesprawiedliwość profesorów, stanął na czele żywiej czujących kolegów, wyprawił kocią muzykę swym prześladowcom, podarł książki, połamał linię, pióra i porzuciwszy Minerwę udał się na pole Marsa i Bellony. Była to epoka w jego życiu, w której spodnie nosił nie na cholewach, ale w cholewach, i w której wyśpiewywał z zapałem, przepełnionym równie gorzką, jak straszną ironią: „O cześć wam, panowie magnaci!” Życie obozowe, śpiewy, obłoki tytuniowego dymu, romantyczne przygody na kwaterach, na których młode dziewice, z krzyżykami na piersiach, na plecach, na głowach i Bóg wie nie gdzie, niczego nie żałowały dla „Ojczyzny i walecznych jej obrońców”, życie takie – powiadam – harmonizowało z namiętną i burzliwą duszą młodego Zołzikiewicza. Znajdował w nim urzeczywistnienie owych marzeń, które nieraz, jeszcze dawniej, wstrząsały jego umysłem, gdy w klasie pod ławką czytał Rynalda Rynaldiniego i inne podobne utwory, kształcące serce, rozwijające umysł i budzące wyobraźnię naszej młodzieży. Ale życie to miało i swoje ciemne, a raczej ryzykowne strony. Wrząca odwaga zbyt unosiła Zołzikiewicza. Jak zaś unosiła go wysoko, niepodobna by prawie uwierzyć, gdyby nie to, że dziś jeszcze pokazują płot we Wrzeciądzy, którego najlepszy koń nie może przesadzić, a który pan Zołzikiewicz pewnej burzliwej nocy, uniesiony namiętnym pragnieniem zachowania się nadal dla obrony i szczęścia ojczyzny, przesadził jednym skokiem. Dziś, kiedy czasy te dawno już minęły, ile razy zdarzy się panu Zołzikiewiczowi być we Wrzeciądzy, spogląda na ów płot i sam sobie prawie nie wierząc myśli w duchu: „Niech to diabli wezmą! Dziś bym już tego nie potrafił”. Po tym jednak nadludzkim czynie, o którym zresztą wspomniały i wydawane naówczas biuletyny, fortuna, która dotąd strzegła jak źrenicy w oku pleców pana Zołzikiewicza, uleciała nagle od niego, jak gdyby przerażona jego odwagą. Tydzień nawet nie upłynął od owego wypadku, gdy jednego poranku bohatersko narażone ustawicznie plecy pana Zołzikiewicza spotkały się – wprawdzie (dzięki Opatrzności, która zawsze wie, co czyni) nie z kulą lub z bagnetem, ale z pewnym innym, również prawie antylojalnym narzędziem uplecionym z byczej skóry i opatrzonym kawałkiem ołowiu na końcu, które to narzędzie zmieniło jak gdyby w rzeszoto niepokalaną dotąd skórę na krzyżu i łopatkach naszego sympatycznego bohatera. Odtąd począł się w jego myślach i uczuciach zwrot stanowczy. Leżąc nosem na dół na prostym sienniku w baraniogłowskiej karczmie, po całych nocach bezsennych rozmyślał – rozmyślał, jak dawniej Ignacy Lojola – i doszedł wreszcie do przekonania, że każdy powinien służyć ogółowi taką bronią, jaką włada najlepiej; inteligencja więc powinna służyć głową, nie plecami, bo głowę ma nie każdy, a plecy każdy, więc oto niepotrzebnie swoje narażał. – Cóż mógł więcej zrobić dla ojczyzny na tej drodze, którą postępował dotąd? Przeskoczyć znowu jaki płot? Nie! Dosyć było tego, który przeskoczył. – „Niechby tylko każdy przeskoczył taki!” – myślał sobie. Rozlewać krew dalej? A mołoż to mu jej już uszło?! Nie! jeszcze raz nie! Ogółowi mógł tera tylko służyć na drodze wprost przeciwnej, pacyficznej, i inteligencją, alias wiedzą. Że zaś wiedział dużo, że wiedział coś prawie o każdym mieszkańcu powiatu osłowickiego, mógł więc w czasie pacyfikacji znakomite oddawać ogółowi usługi. Jakoż wstąpił na tę nową drogę, usługi oddawał i idąc po tej nowej drodze doszedł aż do pisarstwa gminnego, a – jak to już słyszeliśmy – marzył nawet o podrewizorstwie. Jednakże i na pisarstwie wiodło mu się nieźle. Gruntowna wiedza zawsze potrafi obudzić dla siebie szacunek, że zaś, jak wspomniałem, sympatyczny mój bohater wiedział coś o każdym prawie z mieszkańców powiatu osłowickiego, wszyscy więc byli dlań z szacunkiem pomieszanym z pewną ostrożnością, ażeby się w czymś tak niepospolitej osobistości nie narazić. Kłaniała mu się więc i szlachta w ogóle, kłaniali się i chłopi zdejmując już z daleka czapki i mówiąc: „Pochwalony!” Tu widzę jednak, że muszę jaśniej czytelnikowi wytłumaczyć, dlaczego pan Zołzikiewicz nie odpowiadał na „Pochwalony” zwykłym: „Na wieki wieków”. Wspomniałem już, że sądził, iż człowiekowi z edukacją to nie wypada; ale były jeszcze i inne przyczyny. Umysły na wskroś samodzielne bywają zwykle śmiałe i radykalne. Otóż pan Zołzikiewicz jeszcze za owych burzliwych czasów doszedł do przekonania, że „dusza to para, i basta”. Przy tym pan pisarz czytał teraz właśnie wydawnictwo warszawskiego księgarza, pana Breslauera, pod tytułem Izabela hiszpańska, czyli tajemnice dworu madryckiego. Znakomity ten pod każdym względem romans tak mu się nawet podobał i przejmował go tak dalece, że w swoim czasie zamierzał nawet rzucić wszystko i jechać do Hiszpanii. „Udało się Marforemu – myślał sobie wspominając na scenę, w której Marfory całuje Izabelę w pończochy – dlaczegóż i mnie nie miałoby się udać?” Byłby może nawet i pojechał za tymi pończochami, bo zresztą by teraz zdania, że „w tym głupim kraju tylko się człowiek marnuje”, ale wstrzymywały go, na szczęście, inne, krajowe pończochy, o których ta epopeja później mówić będzie. Owóż skutkiem czytania owej Izabeli hiszpańskiej, wydawanej periodycznie, ku większej chwale naszej literatury, przez pana Breslauera, pan Zołzikiewicz zapatrywał się bardzo sceptycznie na duchowieństwo, a zatem i na wszystko, co pośrednio lub bezpośrednio z duchowieństwem związane. Nie odpowiedział więc kosiarzom jako zwykle: „Na wieki wieków”, tylko szedł dalej... Idzie, idzie, aż tu spotyka i dziewki z sierpami na ramionach, wracające od żniwa. Przechodziły właśnie koło wielkiej kałuży, więc szły jedna za drugą gęsiego, podejmując z tyłu kiecki i pokazując burakowe nogi. Dopiero pan Zołzikiewicz powiada: „Jak się macie, sikory!”, i zatrzymał się na tej samej steczce, a co która dziewczyna przechodzi, to on ją wpół i całusa, a potem ją w kałużę, ale to tylko tak, przez dowcip. Dziewki też krzyczały oj! oj! śmiejąc się, aż im żeby trzonowe było widać. A potem, kiedy już przeszły, pan pisarz nie bez pewnej przyjemności usłyszał, jak mówiły jedna do drugiej: „A juże to piękny kawalir ten nasz pisarz!” „I czerwony kiej jabłuszeczko”. Trzecia zaś mówi: „A głowa to mu tak puszy kieby róża; jak cię złapi wpół, to aż cię zamgli!” Pan pisarz poszedł dalej, pełen dobrych myśli. Ale dalej znów, koło chałupy, usłyszał rozmowę o sobie i zatrzymał się za płotem. Za płotem, z drugiej strony, był gęsty wiśniowy sad, w sadzie ule, a niedaleko ulów stały dwie baby rozmawiając. Jedna miała kartofle w podołku i obierała je cygankiem, druga zaś mówiła: – Oj, moja Stachowa, tak się boję, żeby mi mego Franka w żołmirze nie wzieni, że aż mi skóra cierpnie. A Stachowa na to: – Do pisarza by wam, do pisarza. Jak on nie zaradzi, to nikt nie zaradzi. – A z czymże, moja Stachowa, ja do niego pójdę. Do niego z gołymi rękami nie można. Wójt je lepszy; przyniesiesz mu czy białych raków, czy masła, czy lnu pod pachą, czy kurę, to wszystko weźmie nie wybredzając. A pisarz ani spojrzy. O! on strasznie ambitny. Jemu to tylko chuścinę rozwiąż i zara rubla. – Niedoczekanie wasze! – mruknął do siebie pisarz – żebym ja od was jaja albo kury brał. Cóż to ja łapownik jestem czy co? A idź z twoją kurą do wójta. To pomyślawszy rozsunął gałęzie wiśniowe i już było chciał na kobiety zawołać, gdy nagle rozległ się z tyłu warkot bryczki. Pan pisarz odwrócił się i spojrzał. Na bryczce siedział młody akademik w czapce na bakier, z papierosem w zębach, powoził zaś ów Franek, o którym baby rozmawiały przed chwilą. Akademik wychylił się z bryki, dojrzał pana Zołzikiewicza, kiwnął ręką i zawołał: – Jak się masz, panie Zołzikiewicz? Co tam słychać? Cóż, zawsze pomadujesz się na dwa cale? – Sługa pana dobrodzieja! – ozwał, kłaniając się nisko, Zołzikiewicz, ale gdy bryka mignęła dalej, zawołał w ślad za nią z cicha: – Żebyś kark skręcił, nim dojedziesz. Tego akademika pan pisarz nie cierpiał. Był to kuzyn państwa Skorabiewskich, który przyjeżdżał zawsze do nich na lato. Zołzikiewicz nie tylko go nie cierpiał, ale bał się go jak ognia, bo to był drwiarz, frant wielki, a z pana Zołzikiewicza kpił jak gdyby umyślnie i on jeden w okolicy, co sobie z niego nic nie robił. Raz nawet wpadł na posiedzenie gminne i powiedział wyraźnie Zołzikiewiczowi, że głupi; chłopom zaś, że nie mają potrzeby go słuchać. Byłby się na nim pan Zołzikiewicz chętnie pomścił, ale... cóż mu mógł zrobić? O innych to choć coś wiedział, a o nim to nawet nic nie wiedział. Przyjazd tego akademika był mu i z innych względów nie na rękę, dlatego poszedł dalej z zachmurzonym czołem i nie zatrzymał się aż dopiero przed jedną chałupą stojącą trochę opodal od drogi. Gdy ją jednak ujrzał, czoło jego wyjaśniło się znowu. Była to chałupa może biedniejsza jeszcze od innych, ale wyglądała porządnie. Umiecione było przed nią czysto, a podwórko przytrząśnięte tatarakiem. Pod płotem leżały szczapy drzewa, a w jednej z nich, wspartej na pieńku, sterczała siekiera. Nieco dalej widać było stodołę z otwartymi wierzejami, obok niej szopę, która była chlewkiem i oborą zarazem; dalej jeszcze ogrodzenie, w którym koń szczypał trawę przestępując z nogi na nogę. Przed chlewem świeciła wielka gnojówka, w której leżały dwie świnie. Kaczki brodziły koło gnojówki, kiwając głowami i wyławiając żuki z nawozu. Blisko szczap między wiórami kogut rozgrzebywał ziemię, a znalazłszy ziarno lub czerwia poczynał krzyczeć: „kocz! kocz! kocz!” Kury zlatywały się na to hasło na wyścigi i dziobały specjał odbierając go sobie wzajemnie. Przed drzwiami chałupy kobieta tłukła w mędlicy konopie śpiewając: „oj, ta dada! oj, ta dada! da-da-na!” Koło niej leżał z wyciągniętymi przednimi nogami pies kłapiąc pyskiem za muchami, które mu siadały na rozerwanym uchu. Kobieta była młoda, może dwudziestoletnia, i dziwnie urodziwa. Na głowie miała czepek zwyczajny babski, na sobie białą koszulę zaciągniętą czerwoną tasiemką. Pod tą koszulą rysowały się zdrowe, wypukłe piersi jak dwie głowy kapusty, a i cała kobieta była jak rydz, szeroka w plecach i w biodrach, smukła w stanie, gibka, słowem: łania. Ale rysy miała drobne, głowę niewielką i płeć może nawet i bladawą, tylko trochę ozłoconą promieniami słońca; oczy duże, czarne, brwi jakby napisane, mały, cienki nosek i usta jak wiśnie. Śliczne ciemne włosy wymykały się spod czepca. Gdy pan pisarz się zbliżył, pies leżący koło mędlicy wstał, schował ogon pod siebie i począł warczeć błyskając od czasu do czasu kłami, jakby się uśmiechał. – Kruczek – zawołała dźwięcznym, cienkim głosem kobieta – nie będziesz ty leżał! żeby cię robole!... – Dobry wieczór, Rzepowa! – zaczął pisarz. – Dobry wieczór panu pisarzowi – odrzekła kobieta nie przestając mędlić. – Wasz w domu? – Na robocie w lesie. – A to szkoda! Jest do niego interes z gminy. Interes z gminy to dla prostych ludzi zawsze znaczy coś niedobrego. Rzepowa przestała mędlić i spojrzawszy trwożnie, spytała niespokojnie: – No? cóże to takiego? Pan pisarz tymczasem przeszedł wrota i stanął koło niej. – A dacie się pocałować? to wam powiem. – Obędzie się! – odparła kobieta. Ale pan pisarz już zdołał ją objąć wpół i przygarnąć do siebie. – Panie! bo będę krzyczeć – wołała Rzepowa wyrywając się silnie. – Przyjdźcie dziś do mnie wieczorem – co? – szeptał pan pisarz nie puszczając jej z objęć. – Nie przyjdę ani dziś, ani nikiej! – Moja śliczna, Rzepowa... Marysiu! – Pa-nie! toć to obraza boska! Panie! To mówiąc wydzierała się coraz silniej, ale pan Zołzikiewicz był także mocny i nie puszczał. Zaczęli się szamotać i w tym szamotaniu kobieta przewróciła się na wióry przez mędlicę, a pan pisarz z nią razem. – O dla Boga! rety! – poczęła wrzeszczeć głośno Rzepowa. W tej chwili Kruczek przyszedł jej na pomoc. Zjeżył szerść na karku i z wściekłym szczekaniem rzucił się na pana pisarza, a ponieważ pan pisarz leżał twarzą do ziemi, a plecami do góry, ubrany był zaś w krótką marynarkę, Kruczek więc schwycił za nie osłoniony marynarką kort, przejął kort, chwycił za nankin, przejął nankin, chwycił za skórę, przejął skórę i dopiero poczuwszy pełno w pysku począł potrząsać wściekle łbem i targać. – Jezus! Maria! – krzyczał pan pisarz zapominając o tym, że należał do esprits forts. Kobieta tymczasem zerwała się, zerwał się jak oparzony i pan pisarz, a Kruczek podniósł się na przednie łapy, ale pana pisarza nie puszczał, dopiero gdy ten chwyciwszy polano zaczął nim zadawać w tył ślepe razy, Kruczek, otrzymawszy uderzenie w krzyż, odskoczył skomląc żałośnie. Po czym jednak znów zaczął doskakiwać. – Weźcie tego psa! weźcie tego diabła! – krzyczał pan pisarz machając rozpaczliwie polanem. Kobieta zawołała na psa i odpędziła go za wrota. Potem oboje z pisarzem, sapiąc jeszcze, spoglądali na siebie w milczeniu. – Oj, dola moja! Coże se pan do mnie upatrzył? – zawołała na koniec Rzepowa, przestraszona tak krwawym obrotem sprawy. – Pomsta na was! – krzyknął pan pisarz. – Pomsta na was! Czekajcie! pójdzie Rzepa w sołdaty. Chciałem bronić... ale teraz... Przyjdziecie wy jeszcze do mnie... Pomsta na was!... Kobiecina aż pobladła, jakby ją kto obuchem w głowę uderzył, rozłożyła ręce, otwarła usta, jakby chciała coś mówić. Ale tymczasem pan pisarz, podniósłszy z ziemi kortową czapkę w zielone kraty, oddalił się szybko, machając jedną ręka polanem, a drugą podtrzymując rozdarte szpetnie korty i nankiny.\nRozdział II W godzinę potem może przyjechał Rzepa z lasu z cieślą Łukaszem na dworskim wozie. Rzepa chłoposko był rosły jak topola, tęgi: prawdziwie od topora. Jeździł on teraz codziennie do lasu, bo pan wszystek las, na którym nie było serwitutów, sprzedał Żydom, szedł więc wyrąb sosen. Rzepa zarobek miał dobry, bo i do roboty był dobry. Jak, bywało, plunie w garść, a chwyci za topór, a machnie, a stęknie, a uderzy: to aż sosna zadrży, a wiór na pół łokcia się od niej oderwie. W ładowaniu drzewa na fury także był pierwszy. Żydy, co chodziły po lesie z miarą w ręku i spoglądały na wierzchołki sosen, jakby szukając gniazd wronich, dziwowały się jego sile. Bogaty kupiec z Osłowic, Dryśla, mawiał do niego: – No, ty Rzepa! niech ciebie diabuł weźnie. Na! sieść groszy na wódkę... nie, czekaj; na! pięć groszy na wódkę... A Rzepa nic. Machał tylko toporem, aż grzmiało, a czasem, ot, dla uciechy, puszczał głos po lesie: – Hoop! hop! Głos leciał między pnie, a potem wracał echem. I znowu nie było nic słychać prócz huku Rzepowego toporu; a czasem także sosny zagadały między gałęziami szumem, zwyczajnie jak w lesie. Czasem znów drwale śpiewali, ale i do tego Rzepa był pierwszy. Trzeba było słyszeć, jak buczał z drwalami pieśń, której ich sam nauczył: Coś tam w bory hukneno Buuuu! I okrutnie stukneno Buuuu! A to komar z dęba spadł Buuuu! I stłukł sobie w plecach gnat Buuuu! A tu mucha poćciwa Buuuu! Leci ledwie co żywa Buuuu! I pyta się komara Buuuu! Czy nie trzeba doktora Buuuu! Oj! nie trzeba doktora Buuuu! Tylko księdza przeora Buuuu! Ani żadnej aptyki Buuuu! Jeno rydla, motyki Buuuu! W karczmie też Rzepa pierwszy był do wszystkiego, tylko że siwuchę lubił, a skory był do bitki, jak podpił. Raz Damazemu, parobkowi dworskiemu, zrobił taką dziurę we łbie, że Józwowa, gospodyni folwarczna, zaklinała się, że mu duszę było przez nią widać. Innym razem, ale o ledwie miał wtedy siedemnaście lat, pobił się w karczmie z urlopnikami. Pan Skorabiewski, który wtedy jeszcze był wójtem, sprowadził go do kancelarii, dał mu raz i drugi w łeb, ale tylko dla pozoru, a potem udobruchawszy się zara, pytał: – Rzepa, bój się Boga! jakżeś ty z nimi poradził, przecie ich było siedmiu? A Rzepa na to: – A cóż, jaśnie dzieicu! nożyska mają masierunkiem zerwane, to tylo com się którego tknon, to on zaraz o ziem. Pan Skorabiewski zatarł sprawę. On dawniej był dziwnie łaskaw na Rzepę. Baby gadały nawet jedna drugiej do ucha, że Rzepa to jego syn: „Toć znać zaraz – dodawały – że fantazyją ma psia jucha ślachecką”. Ale to nie była prawda, choć matkę Rzepy znali wszyscy, a ojca nikt. Sam Rzepa siedział komornym na chałupie i na trzech morgach, na których go też i uwłaszczenie zastało. Potem zaczął gospodarować na swoim, a że chłop był gospodarny, więc szło mu jako tako. Ożenił się, dostał żonę taką, że lepszej i ze świecą szukać; więc byłoby się pewno i bardzo dobrze wiodło, żeby nie to, że wódkę trochę zanadto lubił. Ale cóż było na to poradzić. Jak ktoś do niego z wymówką, tak zaraz odpowiadał: – Piję, to za swoje, a wam zasię! Nikogo się we wsi nie bał, przed jednym pisarzem mores znał. Gdy zobaczył z daleka zieloną czapkę, zadarty nos i kozią bródkę idące na wysokich nogach z wolna po drodze, to się za czapkę brał. Na Rzepę pisarz też wiedział jakieś sprawki. Kazali Rzepie wozić wtedy w czasie zawieruchy jakieś papiery, to i woził. A jemu to co? Zresztą on wtedy miał piętnaście lat i jeszcze za gęsiami a za świńmi chodził. Ale potem pomyślał, że jednakże za owo wożenie papierów może być odpowiedzialność, więc się pisarza bał. Taki to był Rzepa. Gdy wrócił tego dnia z boru do chałupy, wypadła do niego kobieta z płaczem wielkim i dalejże wołać: – Już ciebie, nieboże, niedługo moje oczy będą oglądały; już ja ci nie będę ni chrustów prała, ni jeść gotowała. Pójdziesz ty, nieboraku, na kraj świata. A Rzepa się zdziwił. – Czyś ty się, kobieto – rzeknie – blekotu najadła, czy cię ta giez ukąsił? – Ni ja się szaleju najadłam, ni mnie giez ukąsił, jeno pisarz tu był i mówił, że tobie już nijak od wojska się nie wykręcić... Oj! pójdziesz, pójdziesz na kraj świata! Dopiero on ją wypytywać: jak, co, a ona mu opowiedziała wszystko, tylko o bałamuctwie pisarza zataiła, bo się bała, żeby Rzepa głupstwa pisarzowi nie powiedział albo, czego Boże broń! na niego się nie porwał i tym sprawy swojej nie pogorszył. – Ty głupia! – powiedział w końcu Rzepa – czego płaczesz? Mnie do wojska nie wezmą, bom wyszedł z lat; przy tym i chałupę mam, grunt mam, ciebie, głupia, mam, a i tego raka utrapionego także. To mówiąc pokazał na kołyskę, w której rak utrapiony, tj. tęgi roczny chłopak, wierzgał nogami i wrzeszczał, że aż uszy pękały. Kobieta poczęła obcierać oczy fartuchem i rzekła: – Co ta wszystko znaczy! Albo to on nie wie o papierach, coś je woził z boru do boru? Teraz Rzepa podrapał się w głowę. – Jużci bo wie. Po chwili zaś dodał: – Pójdę ja z nim pogadać. Może to nic strasznego. – Idź, idź! – rzekła kobieta – a weź ze sobą rubla. Do niego bez rubla nie przystępuj. Rzepa wydobył ze skrzyni rubla i poszedł do pana pisarza. Pisarz był kawaler, nie miał więc osobnego domu, ale mieszkał w czworakach stojących nad stawem, czyli w tak zwanym murowańcu. Tam w osobnej sieni miał dwie izby na swój użytek. W pierwszej izbie nie było nic, tylko trochę słomy i para kamaszów, druga była zarazem salonem i sypialnią. Stało tam łóżko nie zaścielane prawie nigdy, na łóżku dwie poduszki bez poszewek, z których sypały się pierze; obok stół, na nim kałamarz, pióra, książki kancelaryjne, kilkanaście zeszytów Izabeli hiszpańskiej wydawnictwa pana Breslauera; dwa brudne kołnierzyki angielskie, słoik pomady, gilzy do papierosów i wreszcie świeca w blaszanym lichtarzu z rudym knotem i muchami potopionymi w łoju koło knota. Przy oknie wisiało spore lustro, naprzeciw zaś okna mieściła się komoda obejmująca nader wykwintną tualetę pana pisarza: różnych odcieniów majtki, kamizelki bajecznych kolorów, krawaty, rękawiczki, lakierki, a nawet i cylinder, którego pan pisarz używał wtedy, gdy wypadło mu jechać do powiatowego miasta Osłowic. Oprócz tego w chwili, o której mowa, na krześle przy łóżku spoczywały korty i nankiny pana pisarza, sam zaś pan pisarz leżał w pościeli i czytał zeszyt Izabeli hiszpańskiej wydawnictwa pana Breslauera. Położenie jego, to jest nie pana Breslauera, ale pana pisarza, było okropne, tak nawet okropne, że trzeba by mieć chyba styl Wiktora Hugo, żeby je opisać, jak było okropne. Przede wszystkim w ranie czuł wściekły ból. Owo czytanie Izabeli, które było dlań zawsze najmilszą pociechą i rozrywką, teraz powiększało jeszcze nie tylko ból, ale i gorycz, jaka go trapiła po owym wypadku z Kruczkiem. Miał trochę gorączki i ledwo mógł zebrać się z myślami. Czasem nawiedzały go straszne marzenia. Czytał właśnie, jak młody Serrano przybywa do Eskurialu pokryty ranami po świętym zwycięstwie nad karlistami. Młoda Izabela przyjmuje go wzruszona i blada. Muślin faluje żywo na jej piersiach. – Jenerale! tyś ranny? – pyta Serrana ze drżeniem w głosie. Tu nieszczęśliwemu Zołzikiewiczowi zdaje się, że istotnie jest Serranem. – Oj! oj! jestem ranny! – powtarza przygnębionym głosem. – Najjaśniejsza pani, przebacz! Nie mogę ci powiedzieć: gdzie. Etykieta nie pozwala. Oj! oj! A żeby to najjaśniejsze!... – Spocznij, jenerale! Siadaj! siadaj! opowiedz mi swoje bohaterskie czyny. – Opowiedzieć mogę, ale usiąść żadną miarą – woła zdesperowany Serrano. – Oj! Wybacz, królowo. Ten przeklęty Kruczek!... chciałem powiedzieć: Don Jose... Aj! aj! aj! Tu ból rozprasza marzenie. Serrano rozgląda się; świeca pali się na stole i pryska, bo właśnie zaczęła się palić nasiąknięta łojem mucha; inne muchy łażą po ścianach... A? Więc to czworaki, nie Eskurial? Królowej Izabeli nie ma? Tu pan Zołzikiewicz przychodzi całkowicie do przytomności, podnosi się na łóżku, macza chustkę w dzbanku z wodą stojącym pod łóżkiem i zmienia okład. Po czym zwraca się do ściany, zasypia, a raczej rozmaża się w półśnie, w półjawie, i oczywiście jedzie znowu jakby ekstrapocztą do Eskurialu. – Miły Serrano! kochanku mój! sama opatrzę twe rany – szepcze królowa. Serranowi włosy na głowie powstają. Czuje całą okropność swej pozycji. Jak tu nie posłuchać królowej, a jak tu zarazem poddać się interesującemu opatrunkowi? Zimny pot występuje mu na czoło, gdy nagle... Nagle królowa znika, drzwi otwierają się z trzaskiem i staje w nich ni mniej, ni więcej, jak tylko Don Jose, zacięty wróg Serrana. – Czego tu chcesz? Ktoś ty? – woła Serrano. – To ja, Rzepa – odpowiada ponuro Don Jose. Zołzikiewicz budzi się po raz drugi; Eskurial staje się znów murowańcem; świeca się pali, mucha przy knocie trzeszczy i pryska błękitnymi kropelkami; we drzwiach stoi Rzepa, a za nim... pióro wypada mi z ręki... przez półodchylone drzwi wsadza łeb i kark Kruczek. Potwór trzyma oczy utkwione w pana Zołzikiewicza i zdaje się uśmiechać. Zimny pot naprawdę występuje na skronie pana Zołzikiewicza, a przez głowę przelatuje mu myśl: „Rzepa przyszedł połamać mi kości, a Kruczek z drugiej strony...”. – Czego tu obaj chcecie? – woła wystraszonym głosem. Ale Rzepa kładzie rubla na stół i odzywa się pokornie: – Jelemozny pisarzu! a to ja przyszedłem wedle... tej branki. – Won! won! won! – krzyknie na to Zołzikiewicz, w którego nagle duch wstąpił. I wpadłszy w wściekłość zrywa się do Rzepy, ale w tej chwili w karlistowskiej ranie zabolało go srodze, pada więc nazad na poduszki wydając tylko przygłuszone jęki: – Oj! joj! To jest bezpłatna wersja demonstracyjna ebooka. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji publikacji.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Szkice_weglem-ebookRO/p0066059i006" target="_blank" title="Szkice węglem [Henryk Sienkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Szkice węglem [Henryk Sienkiewicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Pozostali Producenci Motoryzacyjni w Chełmnie, 2019\nP.W. PAAL Andrzej Pieszak, Andrzej Lis Sp.J.\nClean-car pranie czyszczenie tapicerki samochodowej z dojazdem do klienta\nW naszej szerokiej propozycji znajdziesz samochody osobowe, mikrobusy, busy dostawcze i wieloosobowe, a także pomoc drogową i serwis! Od z górą dwudziestu lat wychodzimy na przeciw celom klientów oferując dużą gamę pojazdów do różnych zastosowań. Najważniejsza dla nas jest jakość świadczonych usług, dlatego wypożyczysz u nas auta sprawdzonych marek, jak: Mercedes, Volkswagen, czy Hyundai. Nasze samochody pierwszorzdnie nadają się do realizowania planów zarówno służbowych, wakacyjnych, czy związanych z przeprowadzką! Oferta wynajmu samochodów: •\tsamochody osobowe, •\tbusy wieloosobowe, •\tbusy dostawcze. Świadczymy usługi w zakresie: •\tpomoc drogowa, •\ttransport samochodów dostawczych,\nPodobne zlecenia: domki holenderskie Chełmno, ogłoszenia motoryzacyjne Chełmno


Szczecinek.org • Zobacz temat - Uroczysta sesja rady miasta.\nUroczysta sesja rady miasta.\nTemat postu: Uroczysta sesja rady miasta.\nWysłany: 18 Cze 2010, 00:26\nPo tym adresem:\nbędzie transmitowana na żywo, uroczysta sesja rady miasta, od godziny 9.00.\nPolecam oglądać, będzie akcent portalowy\nTemat postu: Re: Uroczysta sesja rady miasta.\nWysłany: 18 Cze 2010, 10:14\nBardzo piękny akcent, gratulacje!\n"Zamknięcie sesji jubileuszowej poprzedziło wręczenie medali dla zasłużonych szczecinecczan.\n(...) Wyróżnieni mieszkańcy Szczecinka:\nWiesław Adamski, Jerzy Bauer, Bogdan Bereszyński, Ryszard Ruderek, Łukasz Bronx Chmielewski, Korry Elzakkers, Zbigniew Gawroński, Jarmila Góra, Longin Graczkowski, Aleksandra Górna, Jadwiga Kowalczyk -Kontowska, Jerzy Krotkiewicz, Roman Kwiatek, Eugeniusz Leśniak, Zbigniew Ludwiczak, Kazimierz Margol, Irek Markanicz, Józef Misiakowski, Leszek Pawelski, Zygfryd Raddatz, Janusz Reszke, Paweł Szycko, Andrzej Targosz, Bogdan Trojanek, Antoni Troiński, Adam Wyszomirski, Jolanta Zakrzewska – Dudek, Ryszard Zawada". http://www.temat.net/aktualnosci/5126/7 ... ysta-sesja\nWysłany: 18 Cze 2010, 11:08\nBronx-Szacun i gratulacje\ntrza opić !!!\nWysłany: 18 Cze 2010, 18:48\nszczere gratulacje ale jest kilka osób , które zupełnie nie pasują do tego zacnego towarzystwa....\nWysłany: 18 Cze 2010, 21:31\nDołączenie: 16 Mar 2009, 16:21\nkoledze Łukaszowi serdecznie gratuluje wyróżnienia - w pełni zasłużonego. Natomiast widać wyraźnie, że kapituła obradująca pod przewodnictwem panów douglasa i suchowiejko, uhonorowała wiele osób sobie przychylnych, dziwię się tylko, że pani edyta w. nie otrzymała medalu od burmistrza za genialne szerzenie POlitycznej propagandy. Aha i p. szyćko dostał medal - hańba.\nWysłany: 19 Cze 2010, 02:10\nPanowie, dajmy pokój tej wszędobylskiej polityce chociaż tutaj, cieszmy się z naszego wspólnego wyróżnienia, cieszmy się jubileuszem miasta!\nWysłany: 19 Cze 2010, 19:12\nŁukaszu --tak trzymaj.\nbravo.gif [ 1.69 KiB | Obejrzany 3501 razy ]


wizy i vouchery do Rosji - Strona 5 - RosjaPL.info\nPost autor: zbyniek » sob 10 cze, 2006 11:48\nlusac: otóż dzwoniłem do firm. Dla siebie życzą sobie od 6- do 200 zł za samo pośrednictwo. Vouczer 80 zł, więc dobra, vouczer mam. Ale żeby ominąć potrzebe przedstawiania dowodu wpłaty, można wykupić pakiet od firmy, który mówi, że będę mieszkał u kogoś. Pytałem za ile; 300 zł. Więc 300 + 60 + 40 zł (opłata w konsulacie). razem 400. Nawet jeśli mnie stać, to 400 zł mogę wydać na inny cel.\nPost autor: lusac » sob 10 cze, 2006 12:50\nfakt, 400 srednio zabawne sa a probowales w rusopolu? oni dosc rozsadnie podchodza do sprawy i chyba skorzy do negocjacji sa...\nPost autor: zbyniek » sob 10 cze, 2006 15:10\nTam raczej nie próbowałem, choć już nie mam pewności, bo obdzwoniłem kilka firm. Jednak, jeśli możesz, podaj mi namiary.\nPost autor: Gość » sob 10 cze, 2006 16:51\nPost autor: zbyniek » pn 12 cze, 2006 13:27\nWitam, napisze czego się dowiedziałem - może komuś sie przyda, a ja będę w sprawie swojej nadal kombinował Otóż podlegając pod Poznań, mogę dostać wizę turystyczną na max. 2 tygodnie, chyba, że przedstawie zaświadczenie wpłaty na dłużej( nie wystarczy potwerdzenie usług). Dowiedziałem się nieoficjalnie, że jest to zarządzenie konsula w Poznaniu, i na przykład w Warszawie nie ma takich problemów. Dodatkowo podlegając pod Poznań, mogę zrobić wizę w Warszawie, chyba że Konsul zarządzi inaczej, akurat dzisiaj wyszło tak, że stosują się do rejonizacji (która oficjalnie jekst zawsze) z racji ilości pracy - zaczyna się sezon wyjazdów. Zatem jeśli ktoś podlega pod Poznań, musi się bardziej napocić by pojechać na wizę turystyczną dłużej niż na miesiąc.\nDziwi mnie polityka wizowa Rosjan.\nPost autor: Gość » pn 12 cze, 2006 15:58\n"Zatem jeśli ktoś podlega pod Poznań, musi się bardziej napocić by pojechać na wizę turystyczną dłużej niż na miesiąc" Oczywiście miało byc dłużej niż 2 tygodnie, a nie miesiąc.\nPost autor: Wojtas » pn 12 cze, 2006 21:45\nPo prostu w Wawie są sprytniejsze firmy, które mają lepsze chody i bez problemów kombinują potrzebne papiery. Polityka wizowa jest jednolita.\nRejestracja: pn 12 cze, 2006 22:18\nPost autor: nina » pn 12 cze, 2006 22:38\nhej...na przełomie lipca i sierpnia wybieram się do petersburga.... czy ktoś zna moze tanie biuro ktore załatwia vouczery i wizy w szczecinie? a jakieś tanie noclegi?\nPost autor: zbyniek » wt 13 cze, 2006 11:46\nWojtas: być może masz racje, jednak nie byłbym pewien. Rozmwiałem z wieloma firmami i potwierdzono mi, że tak jest w Poznaniu a Warszawie nie. Dodatkowo jest firma, która ma oddział w Warszawie i Poznaniu i potrafi załatwić to tylko w stolicy.\nRejestracja: wt 13 cze, 2006 13:19\nPost autor: bastion » wt 13 cze, 2006 13:27\nWizę można załatwić i w Poznaniu i w Warszawie. W Poznaniu jest droższa wersja, ale szybka, w Wawie są różne wersje. Ja aktualnie załatwiam wizę 3 miesięczną 2 krotnego wjazdu na teren FR i niestety zająłem się tym za późno. Będzie mnie to kosztować ok. 600 zł. Ale jeśli ktoś chce czekać ponad miesiąc będzie go to kosztować ok 300 zł. Mowa oczywiście o długiej wizie. Jeśli ktoś z forum wybiera się 1 lipca samochodem do Władywostoku to proszę o kontakt. Może spotkamy się po drodze, albo jeśli się dogadamy pojedziemy razem w dwa samochody.\nPost autor: Ewelina 13 » śr 14 cze, 2006 13:15\n[i][i][quote="mlody78"]sorry za nieścisłość, ale wiza tranzytowa jest potrzebna\n[b]Turyści udający się do Rosji przez terytorium Białorusi muszą posiadać Białoruską wizę tranzytową.[/b]\nW zeszłym roku jechałam pociągiem relacji Warszawa-Moskwa przez Białoruś i nie miałam żadnej wizy tranzytowej.Nikt też o nią nie pytał na polsko-białoruskiej granicy.\nNa stronie Ambasady Rebubliki Białoruś http://belembassy.org/poland/pol/index. ... =agreement\njest napisane,że obywatele RP, którzy posiadają wizy państw członkowskich Wspólnoty Niepodległych Państw podróżują przez Białoruś bez białoruskich wiz tranzytowych.\n"Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający ważne dokumenty podróży stwierdzające tożsamość i wizy państw członkowskich Wspólnoty Niepodległych Państw, Mongolii, Chińskiej Republiki Ludowej lub zezwolenie na czasowe lub stałe zamieszkiwanie w tych państwach, podróżują tranzytem przez terytorium Republiki Białorusi do państwa docelowego oraz z powrotem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wiz tranzytowych Republiki Białorusi".\nPost autor: Gość » śr 14 cze, 2006 14:14\nlusac pisze: skorzystac z uslug firmy, ktora ci to zalatwi za paredziesiat zlotych...?\nJak widzisz, wszystko jest proste jak drut, tylko musisz wyłożyć na to ok.\nWybieram się latem do Moskwy. Będę mieszkać u znajomych. Byłam już w Orbisie zapytać czy zrobią mi wizę i registrację. Oczywiście chodzi mi o wyrobienie wizy turystycznej! Powiedzieli, że tak, ale są 2 warianty.Albo na adres prywatny (ale nie wiem czy nie chodziło im o wizę zwykłą?), albo potrzebna będzie rezerwacja w hotelu z opłatą za conajmniej 1 dzień z góry Czy tą rezerwację da się jakoś obejść??\nChciałabym to zrobić tak, jak znajomy z innego miasta, który poszedł po prostu do biura turystycznego gdzie za kasę zrobili mu wizę turystyczną i dali adres i nr telefonu moskiewskiej firmy, która go zarejestruje po przyjeździe!! Na wizie miał napisany adres tej firmy w Moskwie.\nCzy ktoś wie, gdzie można takie rzeczy jeszcze załatwić w Małopolsce??\nNo i co z tą białoruską wizą tranzytową?? Chcę jechać pociągiem bezpośrednim relacji Moskwa-Warszawa. Opinie są naprawdę różne na Forum. Mimo wszystko ja znalazłam na stronie Ambasady Białorusi coś takiego jak Artykuł 4 . Jakoby wiza białoruska nie była wymagana.\nObywatele Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający ważne dokumenty podróży stwierdzające tożsamość i wizy państw członkowskich Wspólnoty Niepodległych Państw, Mongolii, Chińskiej Republiki Ludowej lub zezwolenie na czasowe lub stałe zamieszkiwanie w tych państwach, podróżują tranzytem przez terytorium Republiki Białorusi do państwa docelowego oraz z powrotem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wiz tranzytowych Republiki Białorusi.\nhttp://belembassy.org/poland/pol/index. ... ssy&f=info\nW zeszłym roku też jechałam tym samym pociągiem do Moskwy. I nikt nie wymagał wizy białoruskiej na pol-białor. granicy.\nPost autor: Sasza125 » śr 14 cze, 2006 14:43\nNIE TRZEBA zadnej wizy tranzytowej na Bialorus, jesli jedziemy bezposrednim pociagiem albo z przesiadkami ale posiadamy bilet do stacji znajdujacej sie w Rosji. Na stronie Intourist jest jakas bzdura. Oni chca chyba z ludzi wziac jak najwiecej pieniedzy, niedosc ze za posrednictwo biora chyba najwiecej z calej Warszawy to jeszcze pewnie probuja wcisnac nikomu nie potrzebna wize bialoruska i pobrac kolejne dolary.\n> Czy tą rezerwację da się jakoś obejść??\nIdz do biura ktore sie zajmuje specjalnie wizami do Rosji. Np. Rusopol, Kalinka, Studtour. Oni to robia sprawnie i bez problemow. Orbis czy Intourist tylko potrafi pobrac duzo pieniedzy za nic...\nPost autor: siara » pt 16 cze, 2006 16:48\nWybieramy się ze znajomymi w sierpniu na rejs. Jest dwuetapowy pierwsza załoga płynie do Petersburga, a my wracamy tym samym jachtem z Petersburga do Gdyni. Problem w tym ze musimy się wpierw dostać do Rosji.\nZ tego, co przeczytałem na tym forum i na stronach rosyjskiej i białoruskiej ambasady wynika, ze na przejazd przez Białoruś do Rosji nie potrzebujemy wiz tranzytowych, jeśli posiadamy wizy państw członkowskich WNP (artykuł 4 umowy polsko-bialoruskiej), czyli w naszym przypadku Rosji. Aby przejechać przez Rosje tez nie potrzeba wizy tranzytowej, jeśli przedstawi się "ważne bilety uprawniające do podróży do państwa docelowego lub inne dowody potwierdzające tranzytowy cel podróży i dokumenty uprawniające do wjazdu do państwa docelowego dokumenty", a "okres pobytu na terytorium FR nie może być dłuższy niż 10 dni, licząc od dnia wjazdu" (artykuł 5 pkt. 2 umowy polsko-rosyjskiej).\nWizę do Rosji jednak będziemy musieli zdobyć, żeby bez wizy przejechać przez Białoruś (nie ma nic za darmo). Z tego co się orientuje mamy 4 wyjścia:\n- męczyć kogoś na miejscu żeby wysłał nam zaproszenia (a to jak rozumiem stanowi kłopot dla zapraszającego?). Koszt wyrobienia 60 zł.\n- załatwić wizę turystyczną w biurze podróży na podstawie lewego vouchera. Koszt wyrobienia od 100 zł.\n- załatwić wizę turystyczną w konsulacie na podstawie vouchera otrzymanego z miejsca gdzie będziemy nocować. Koszt wyrobienia 48 zł.\n- zdobyć „dowody potwierdzające tranzytowy cel podróży” (jakie to mogą być dokumenty poza biletami, albo wizą jakiegoś państwa bo ani jednym ani drugim nie dysponujemy? Rejs jest niekomercyjny więc nie ma żadnych umów, ale może da się coś załatwić). Koszt wyrobienia 60 zł.\nCharakter naszej podróży jest chyba tranzytowy, wszak chcemy się dostać do Gdyni, tyle że przez Petersburg. Chcemy się tam zatrzymać na 2-3 dni, a wiza tranzytowa pozwala na 10. Nie będziemy też chyba musieli się meldować, bo będziemy w mieście krócej niż 3 dni robocze (czy sobota jest dniem roboczym?).\nJeżeli, któraś z wymienionych opcji jest nie do zrealizowania w praktyce, albo moje rozumowanie jest w którymś miejscu błędne, to bardzo proszę o informacje. Szczególnie interesuje mnie opcja tranzytowa. Może ktoś ma doświadczenie w udowadnianiu tranzytowego charakteru podróży?\nPost autor: siara » pt 16 cze, 2006 19:10\nJest tak ze pierwsza ekipa wpływa do Petersburga odwiedzając po drodze kraje nadbałtyckie i wyjeżdża pociągiem przez Biełoruś do Polski. Druga załoga pokonuje tą samą drogę w odwrotnym kierunku. Także jedzie jakgdyby z Polski do Finlandii wpierw. Czy to by sie liczyło jako tranzyt?\nPost autor: ola » pn 19 cze, 2006 11:21\nwe wnoisku wizowym sa takie rubryki, w ktorye nie wiem co wpisac. A wiec:indeks i nazwa grupy turystycznej, czy posiadam wazne w Rosji ubezpieczenie medyczne, nazwa instytucj, do ktorej sie udaje. A w mejsce trasa podrozy (miejsce przeznaczenia), wpisalam po porostu Moskwa, no bo tam jade na tydzien. Dzieki. Pozdrawiam\nPost autor: ola » pn 19 cze, 2006 11:23\naha, i jeszcze czy do tego wniosku potrzebne jest zdjecie? Czy oni wezma sobie z tych co i tak mam zlozyc?dzieki\nPost autor: Serek » pn 19 cze, 2006 12:09\nPraktyka jest taka, że ani rosyjska, ani białoruska wizy tranzytowe nie są wymagane kiedy masz wizy krajów docelowych. Jeżeli takich wiz nie masz bo nie potrzebujesz - np. na Litwę - wtedy mogą zażądać wizy tranzytowej. W przeciwnym wypadku każdy by wjeżdżał na Białoruś mówiąc że jedzie np. na Ukrainę.\nJeżeli ktoś chce jechać czy płynąć przez Petersburg niestety musi sobie wyrobić wizę. Jak tu już WIELOKROTNIE mówiono - najlepiej przez biuro które się w tych wizach specjalizuje. Ani Orbis, ani Intourist takimi biurami nie są!!! To są operatorzy turystyczni. Po wizę trzeba iść do właśnie wymienionych Rusopolu, Kalinki czy in. Nieśmiało powiem, że odradzam Stud-Tour - nie są zbyt rzetelni, opieram się na opinii kolegów, wobec których nie dotrzymano wcześniej danego słowa.\nRejestrację (czyli zameldowanie) też najłatwiej będzie załatwić na miejscu za ok. 55 zł - takich biur w Moskwie i Petersburgu jest mnóstwo. Ale rejestrować się musisz w ciągu 3 dni roboczych. Czyli jak w grę wchodzi weekend, to masz 5 dni. Tylko warto wtedy przy sobie mieć np. bilety czy inny dowód na to że do miasta dopiero się przyjechało i tego terminu nie przekroczono.\nPost autor: tkr » wt 20 cze, 2006 18:22\njesli kogos to zainteresuje - bylem dzis w rusopolu - wyrobienie wizy turystycznej kosztuje teraz 135zl czas oczekiwania 8dni\nRejestracja: śr 21 cze, 2006 09:14\nPost autor: Misiek21 » pn 26 cze, 2006 23:02\nOdebralem dzis paszporcik z wiza,\nmam pytanie: w wizie wpisana organizacje ktora zaprasza mnie do Rosji (w moim przypadku - jakas tam firma, zalatwialem wize turystyczna przez biuro). Czy w karcie imigracyjnej jest miejsce gdzie trzeba wpisac nazwe tej firmy, tak by wszystko bylo w porzadku? Czy w razie czego klamac do oporu, ze to oni mnie zaprosili, czy tez pogranicznicy doskonale wiedza, ze wszystko to jedna wielka lipa?\nRejestracja: wt 27 cze, 2006 21:01\nPost autor: siewa26 » wt 27 cze, 2006 21:04\nVoucher turystyczny mozna bez problemu kupic w internecie np: http://www.expresstorussia.com chyba najtaniej , ja kozystalem z tego servisu i juz na drugi dzien mialem voucher wyslany na skrzynke pocztowa.\nP.S. Jezdzilem wiele razy przez Bialorus i nigdy nie trzeba bylo wizy tranzytowej.\nRejestracja: śr 28 cze, 2006 00:02\nTranzyt na Szeremietiewie\nPost autor: foxhunter » śr 28 cze, 2006 00:15\nniedlugo bede lecial z Biszkeku przez moskwe do kopanhagi, najpierw aeroflotem, potem sasem, co oznacza, ze musze odebrac bagaze i je jeszcze raz odprawic. Czy jest to mozliwe bez wizy tranzytowej, zdaje sie, ze zgodnie z przepisami nie, bo aby nadac bagaze musze wejsc na teren federacji rosyjskiej, bo tylko tam odbywa sie check-in, ale czy da sie to zrobici jesli macie jakies doswiadczenia, jaka lapowka nie przekracza poziomu przyzwoitosci?? (niestety z przyczyn obiektywnych nie jestem w stanie wyrobic sobie tej wizy przed wyjazdem, nie pytajcie dlaczego, tak po prostu jest ).\nZ gory serdecznie dziekuje i odpowiedzcie w miare mozliwosci szybko, bo czasu mam coraz mniej, dzieki\nRejestracja: czw 25 maja, 2006 14:43\nPost autor: seven » śr 28 cze, 2006 21:06\nDzisiaj zlozylam podanie o wize rosyjska tranzytowa dwukrotnego przekroczenia. Na stronie internetowej ambasady rosyjskiej cena za taka wize wynosi 100 zl. Niestety podobno byly podwyzki i taka wiza kosztuje na dzien dzisiejszy 165 zl. Termin 5 dni (z weekendem 7 dni).\nPost autor: lusac » czw 29 cze, 2006 23:54\njak masz polski paszport foxhunter, to nie powinienes miec problemow. poczytaj sobie umowe dwustronna o bezwizowym ruchu tranzytowym. znajdziesz na stronie msz i rosyjskiej ambasady, wystarczy tu poszukac.\nPost autor: foxhunter » pt 30 cze, 2006 13:48\nwiem o tej umowie, ale ona dotyczy jedynie podrozy pociagiem i po dwarunkiem, ze miejscem docelowym jest Polska, a niestety zaden z tyc hwarunkow nie jest w moim przypadku spelniony, ale jedyne co mi pozostaje to udawac glupka i mowic, ze myslalem, ze mnie tez to dotyczy\nRejestracja: śr 05 lip, 2006 11:34\nPost autor: karola » śr 05 lip, 2006 11:43\nw zwiazku z tym, ze konsul w poznaniu nie wydaje wiz na czas dluzszy niz 2 tygodnie, bedziemy ubiegac sie o dwukrotna wize turystyczna. i tu problem:\n- do tranzytu potrzebne jest okazanie biltu docelowego? jak kupic bilet na transsybir tanio w polsce? czy udaje sie zdobyc wize bez biletu? chcemy kupic w moskwie, co by taniej wyszlo. (a konsulat nie odbiera dzis tel)\n- czy powrotny bilet tez juz obecnie potrzebujemy miec? z pekinu to ciezko teraz i data powrotu to bedzie na zywiol...\n- czy ktos poleci tanie posrednictwo w poznaniu?\nPost autor: mbls » śr 05 lip, 2006 19:04\nDo wizy tranzytowej nie potrzeba biletu, ich nie obchodzi jak tylko plac. Moi znajomi kupowali sobie bilet do Ulan Bator w Brzesciu, nie slyszalam aby bylo gdzies posrednictwo w Poznaniu, nie potrzebujesz biletu powrotnego. Wiem, ze jedno biuro zalatwialo wizy, ale nie wim czy aktualne, gdzies na Wildzie, jakie spr to napisze. Jest jeszcze biuro na Fredry w bramie przy klockach Lego, ale oni podobno zaniechali.\nPost autor: karola » czw 06 lip, 2006 09:51\njeszcze jedno pytanko - czy ktos moze potwierdzic, ze przejazd tranzytem przez rosje jest mozliwy bez wizy tranzytowej? slyszalam, ze nasze panstwa maja jakas taka umowe, ale w biurze posrednictwa powiedzieli, ze raczej to nie funkcjonuje\nPost autor: mbls » czw 06 lip, 2006 12:17\nJa jechalam do kazachstanu bez wizy tranzytowej i nikt nic nie chcial, moi znajomi jechali do mongoli tez bez problemu. Jesli sie beda czepiac to po prosu chca lapowke, jesli masz bilet i wize do miejsca doceloego to naprawde nie ma problemow:)\nRejestracja: pn 10 lip, 2006 19:07\nPost autor: Michał Kryszczyński » wt 11 lip, 2006 11:57\nsiema jestesmy z poznania jest nas dwoje szukamy chetnych na wyjazd nad Bajkal,szczepienia mamy zalatwione,slemy papiery do Warszawy na dniach Wszystkich zainteresowanych prosze o kontakt,nie mam stalego dojscia do netu moge sie chwile nie odzywac ,jak cos 889714609 MISZA


Zgłoszenie sprawy błędu medycznego z polisy OC szpitala - Kancelaria Adwokacka E i M Miller Warszawa\nPublished by Michal Miller at Grudzień 28, 2018\nW ramach wykupionej polisy OC odpowiedzialność za błędy medyczne ponosi więc oprócz wskazanych powyżej podmiotów również towarzystwo ubezpieczeń.\nCo prawda lekarz lub szpital, do którego zostało zgłoszone roszczenie dotyczące błędu medycznego ma obowiązek przekazania sprawy do towarzystwa ubezpieczeń, w którym posiada wykupioną polisę OC, jednak z mojej praktyki wynika, iż często kończy się na odmowie uznania roszczeń i wysłaniu wyjaśnień, że leczenie było prowadzone w sposób zgodny z aktualną wiedzą i sztuką medyczną.\nMimo obowiązku lekarze czy szpitale rzadko przekazują otrzymane pismo ze zgłoszeniem roszczenia do towarzystwa ubezpieczeń, w którym posiadają wykupioną polisę OC, a często nawet nie są świadomi takiego obowiązku.\nZgłoszenie osobnego roszczenia na podstawie polisy OC szpitala lub lekarza nie wstrzymuje żadnych czynności w sprawie, jak również nie generuje żadnych dodatkowych kosztów dla pacjenta.\nPostępowanie likwidacyjne toczy się równolegle z postępowaniem wyjaśniającym prowadzonym przez szpital, a w jego ramach towarzystwo ubezpieczeń zawsze zwraca się do szpitala lub lekarza o całość dokumentacji medycznej oraz zasięga opinii biegłego lekarza, który ocenia zasadność zgłoszonego roszczenia.\nAkta postępowania likwidacyjnego są jawne dla poszkodowanego pacjenta i jego pełnomocnika, więc uzyskane w ten sposób informacje mogą się przydać na etapie postępowania sądowego.\nPonadto, w ramach prowadzonych przez Naszą kancelarię spraw dotyczących błędów medycznych mamy już kilka przypadków, gdzie towarzystwo ubezpieczeń, po otrzymaniu zgłoszenia szkody dotyczącego błędu medycznego, mimo sprzeciwu szpitala uznało roszczenia i wypłaciło poszkodowanym pacjentom część należnych im świadczeń.\nOczywiście, jak to bywa w przypadku dobrowolnych wypłat ze strony towarzystw ubezpieczeń, wypłacone kwoty znacząco odbiegały od zgłoszonych roszczeń oraz kwot zasądzanych przez sądy w tego typu sprawach, jednak nawet częściowa wypłata świadczeń na tym etapie stanowi dla poszkodowanych pacjentów znaczące ułatwienie przed rozpoczęciem procesu cywilnego w sprawie o błąd medyczny.\nPodsumowując, w sprawach o błąd medyczny warto zgłosić roszczenia nie tylko bezpośrednio do lekarza lub szpitala odpowiedzialnego za przeprowadzone leczenie, ale również do towarzystwa ubezpieczeń, w którym posiadają wykupioną polisę odpowiedzialności cywilnej.\nW większości wypadków nie pozwoli to co prawda na uniknięcie procesu cywilnego, jednak pomoże w zdobyciu dodatkowego materiału dowodowego, a może nawet pozwoli na uzyskanie części roszczeń w ramach kwot bezspornych.\nStyczeń 24, 2019 o 12:25 pm


Diagnoza sterowników | Bosch Automotive Aftermarket Polska\nZwiększ potencjał swojego warsztatu za pomocą naszego zaawansowanego i przyszłościowego wyposażenia z zakresu diagnostyki i serwisowania.\nPołącz się z komputerem warsztatowym lub laptopem i korzystaj z możliwości szybszego i dokładniejszego diagnozowania pełnej gamy modeli pojazdów.\nDzięki obszernym i stale aktualizowanym bazom danych, oprogramowanie Bosch ESI[tronic] i skanery ECU umożliwiają kontrolowanie, diagnozowanie, usuwanie usterek, naprawę i serwisowanie pojazdów, niezależnie od marki i modelu.\nOprogramowanie diagnostyczne ESI[tronic] 2.0 Online – nowy standard\nESI[tronic] zapewnia najnowsze, najbardziej wszechstronne wsparcie i wskazówki dotyczące diagnozowania pojazdów, usuwania usterek i napraw, podobnie jak poprzednie wersje. Teraz, dzięki ESI[tronic] 2.0 Online, zawsze jesteś na bieżąco: schematy przeglądów okresowych, schematy elektryczne, wszystkie ważne funkcje diagnostyczne, instrukcje napraw i usuwania usterek, instrukcje obsługi, dane pojazdów oraz metody napraw oparte na znanych błędach online (EBR) dla ponad 150 marek pojazdów.\n> Więcej o ESI[tronic] 2.0 Online


Czy powinniśmy rozciągać się po treningu? - PoTreningu.pl\nKinga Żuralska 14 listopada 2015\nWśród osób uprawiających sport panuje przekonanie, że rozciąganie po treningu jest konieczne. To ono ma gwarantować nam większą elastyczność i zmniejszać bolesność mięśniową kolejnego dnia. Jakie rodzaje rozciągania wyróżniamy? Kiedy powinniśmy się rozciągać? Czy rozciąganie bezpośrednio po treningu to dobry pomysł?\nWyróżniamy stretching statyczny oraz stretching dynamiczny.\nBardziej znany jest ten pierwszy. Rozciąganie statyczne opiera się na utrzymaniu jednej pozycji przez 20-30 sekund. Na stretching statyczny mogą składać się skłony w przód, przyciąganie głowy do klatki piersiowej czy wypady, szerokie rozkroki i słony do nóg.\nW powszechnej opinii panuje przekonanie, że rozciąganie zwiększa elastyczność i zapobiega kontuzjom. Proces aktywuje organy ścięgniste Golgiego (GTO), które znajdują się we włóknach mięśni szkieletowych oraz jego ścięgnach. W celu skutecznego rozluźnienia rozciąganych partii mięśniowych, ważne jest, aby utrzymywać daną pozycję przez jakiś czas. (około 30 sekund).\nKiedy warto rozciągać się statycznie?\nNaukowcy są zdania, że sportowcy nie powinni wykonywać przedłużonego statycznego rozciągania przed ważnymi zawodami lub kluczowymi sesjami treningowymi, ponieważ spowalnia to aktywację mięśni przez następną godzinę.\nRozciąganie statyczne może wpływać na zmniejszenie siły i szybkości mięśni. Ponad to wykonane przed treningiem, może zwiększać ryzyko kontuzji. Dosłownie stretching statyczny sprawia, że mięśnie są mniej aktywne.\nPrzeprowadzono eksperyment, który dowiódł, że zawodnicy, którzy rozciągali się statycznie przed sprawdzianem biegu na 20 metrów (pomiar elektroniczny) uzyskiwali czasy o 5% gorsze niż ci, którzy tego nie robili.\nWykonywanie rozciągania statycznego po treningu może wydłużyć czas regeneracji powysiłkowej, a także narazić nas na większe ryzyko kontuzje. Przy zmęczonych mięśniach i układzie nerwowym łatwo doprowadzić do uszkodzenia i przeciążenia włókien mięśniowych utrzymując je w napięciu po 30 i więcej sekund.\nNajlepsze korzyści dla naszego organizmu przyniesie rozciąganie statyczne zastosowane jako osobna jednostka treningowa.\nDrugim rodzajem rozciągania jest stretching dynamiczny. W przeciwieństwie do poprzedniego wykonywany jest z pełnym zakresem ruchu.\nStretching dynamiczny wykorzystuje aktywny ruch danych części ciała w zakresie jego ruchomości. Stosowany jest aby obudzić i rozgrzać ciało wraz z jego rozciągnięciem.\nW zakres tej metody rozciągania wchodzą ćwiczenia wykonywane w seriach po około 10 powtórzeń. Ruchy mają być szybkie i krótkie, ale płynne i wykonywanie w pełnym zakresie ruchu. Mogą to być na przykład długie wykroki ze skrętami tułowia do nogi wykrocznej.\nDynamiczne rozciąganie wpływa na polepszenie stabilności postawy. Sprawdza się bardzo dobrze przed treningiem jako przygotowanie i rozgrzanie do dalszego wysiłku. Dokładne rozgrzanie całego ciała zmniejsza ryzyko kontuzji. Wydajności sprintów, skoków, jak i treningu siłowego jest zdecydowanie lepsza po zastosowaniu rozgrzewki dynamicznej.\nPodsumowując, mimo obiegowej opinii propagującej rozciąganie po treningu, stretching statyczny zarówno przed treningiem, jak i zaraz po nim, nie jest wskazany.\nNajlepsze korzyści dla naszego organizmu przyniesie rozciąganie statyczne zastosowane jako osobna jednostka treningowa. Przed treningiem właściwym warto natomiast zastosować rozciąganie dynamiczne.


O akcji - Absolwenci UMCS Swojej Chatce\nFA UMCS > Projekty > Absolwenci UMCS Swojej Chatce > O akcji\n„Absolwenci UMCS Swojej Chatce” to akcja społeczna zainicjowana przez absolwentów Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Została ona skierowana do wszystkich osób, które są gotowe wesprzeć działania zmierzające do przywrócenia dawnej świetności sali widowiskowej Akademickiego Centrum Kultury UMCS „Chatka Żaka”.\nW ramach akcji prowadzona była publiczna zbiórka pieniędzy, realizowana pod patronatem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, przy współpracy ze Stowarzyszeniem Absolwentów UMCS. Cały dochód ze zbiórki zostanie przeznaczony na przebudowę i remont sali widowiskowej „Chatki Żaka”, która zdaniem ekspertów jest jednym z najciekawszych obiektów architektonicznych okresu modernizmu w Lublinie.\nPraktycznie nie ma absolwenta UMCS, który nie korzystałby z oferty kulturalnej prezentowanej przez Akademickie Centrum Kultury „Chatka Żaka”. To w niej zaczynały pracęznane lubelskie teatry studenckie: Gong 2, Grupa Chwilowa, Teatr Provisorium i Scena 6. Odbywały się ważne festiwale: Studencka Wiosna Teatralna, Konfrontacje Młodego Teatru i Bakcynalia. Do dziś działa ambitne kino studyjne DKF „Bariera”. Z Akademickim Centrum Kultury związane są od lat: Zespół Tańca Ludowego, Orkiestra Św. Mikołaja, Zespół Tańca Towarzyskiego „Impetus” oraz Chór Akademicki. To miejsce kulturotwórcze, otwarte na studentów i oferujące studentom bliski kontakt ze sztuką i szeroko rozumianą kulturą.\nPoczątkowo, obiekt przy ul. Radziszewskiego 16 nosił nazwę: Dom Społeczno-Usługowy. Budynek został zaprojektowany przez Krystynę Różyską z krakowskiego Przedsiębiorstwa Projektowania MIASTOPROJEKT w latach 1958–1960 , jako obiekt o funkcjach: stołówki studenckiej, teatru z widownią oraz pomieszczeń dla samorządu studentów i organizacji młodzieżowych. Obiekt oddawano do użytku w kilku etapach. Najwcześniej – w styczniu 1962 r. udostępniono stołówkę. Tego samego roku oddano do użytku administracyjno-usługową część budynku, a Rada Okręgowa ZSP (Zrzeszenia Studentów Polskich) ogłosiła konkurs na nazwę obiektu. Uroczystość nadania wyłonionej w konkursie nazwy „Chatka Żaka” odbyła się 9 marca 1963 r., z udziałem władz Uczelni: rektora G. L. Seidlera i prorektora N. Łubnickiego. Wydarzeniu towarzyszył występ chóru pod dyr. Tadeusza Chyły oraz otwarcie wystawy poświęconej sztuce ludowej. 23 października 1964 r., na 20-lecie UMCS, oddano do użytku ostatnią część – salę widowiskową liczącą 400 miejsc.\nAkademickie Centrum Kultury UMCS „Chatka Żaka” zbliża się obecnie do pięćdziesią tki. Przez całe dekady było miejscem kulturotwórczym, z którym związani byli artyści występujący dziś na największych scenach teatralnych i muzycznych Polski i Europy (m.in. Bajm, Budka Suflera, Michał Hochman, Teatr Prowizorium i wielu innych). To tutaj gromadziło się środowisko kultury alternatywnej, wolnego słowa i to tutaj odbywały się ważkie wydarzenia o charakterze artystycznym i społecznym. Budynek „Chatki Żaka” i znajdująca się w nim sala widowiskowa kryją w sobie wiele historii – tu wychowały się pokolenia studentów UMCS, na darmowej zupie i w artystycznej atmosferze. Takich historii się nie zapomina…\nNowy rozdział w historii „Chatki Żaka” rozpoczyna się z początkiem tego roku kademickiego, kiedy to studenci otrzymali Inkubator Medialno-Artystyczny. Oferuje on bogato wyposażoną salę multifunkcyjną, studio telewizyjne, nowoczesną siedzibę Radia Centrum, studio produkcyjne, multimedialne sale dydaktyczne.Wraz z budową Inkubatora przeprowadzono remont budynku „Chatki”. Dla przywrócenia jej pełnej świetności niezbędny jest generalny remont sali widowiskowej, w której od 1965 roku studenci mogli realizować swe kulturalne pasje i inicjatywy. Pragniemy to uczynić w wyniku realizacji projektu „Absolwenci UMCS swojej Chatce”.\nKoszt remontu to prawie 7 milionów złotych. Kwota niebagatelna, biorąc pod uwagę liczne potrzeby nie tylko Uniwersytetu, ale i całego miasta. Ale z pełną odpowiedzialnością można powiedzieć, iż są to miliony, które warto zainwestować w naszą kulturalną przyszłość nowoczesnego społeczeństwa. Traktujemy też ten projekt jako budowanie społecznych więzi absolwentów i przyjaciół UMCS w roku jego 70-lecia.


Jakub Bielikowski "Awans" - zapowiedź - Blurppp - życie po pięćdziesiątce\nŚledztwo i działalność konspiracyjna w stylu retro. Wybierz się na spacer po Warszawie z XIX wieku za sprawą kryminału autorstwa Jakuba Bielikowskiego i dowiedz się jaka jest cena awansu.\nJaka jest cena Awansu?\nWarszawa, rok 1889, czasy panowania cara Aleksandra III. „Trzecia stolica” carskiego imperium budzi się z popowstaniowego paraliżu. Andrzej Zaleski, porucznik carskiej policji, przypadkiem trafia na sprawę morderstwa rodziny rejentostwa Wolskich. Warszawski detektyw rozpoczyna śledztwo. Wchodzi do świata, w którym oficerskie zabawy przeplatają się z działalnością rewolucyjnych socjalistów.\nAutor powieści, Jakub Bielikowski, zabiera czytelników w niesamowitą podróż w czasie do Warszawy pod rosyjskim zaborem. Klimatyczny Awans, czyli kryminał w stylu retro, pozwala odkryć znane zakątki stolicy w zupełnie inny sposób.\nWarszawa to duże miasto, dziesiątki bandyckich szajek, tysiące przyjezdnych każdego dnia, pułki cesarskie, poborowi z całej guberni. Szaleństwo. Jak porucznik Andrzej Zaleski poradził sobie z tym szaleństwem? Przeczytaj Awans i odkryj metody śledcze XIX-wiecznego detektywa!\nJakub Bielikowski urodził się w zeszłym stuleciu i wychował na warszawskich Szmulkach. Ukończył Politechnikę Warszawską z tytułem inżyniera chemika. Na przełomie wieków mieszkał i pracował w Londynie, Sztokholmie i Atenach. Kilkanaście lat temu osiadł w ulubionej Warszawie, choć próbował jeszcze przeprowadzki do RPA i do Moskwy. Studiował także w Laboratorium Reportażu Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył Warwick Business School w Coventry. Od wielu lat pracuje w sektorze informatycznym. Prowadzi stronę autorską: jakubbielikowski.com.\nKsiążka ukazała się nakładem wydawnictwa Novae Res i jest już dostępna w sprzedaży.


Clover for luck - Jagoda Dziewanowska | Galeria obrazów gallerystore.pl\nStrona główna / Malarstwo / Olej / Clover for luck\nClover for luck - obraz olejny na płótnie\nNowoczesny obraz olejno- akrylowy na płótnie w rozgrzewających kolorach. Geometryczna struktura pracy w połączeniu z abstrakcyjnym ujęciem tematu ma wywołać u widza zaciekawienie, nakłonić do zastanowienia się co on sam widzi na płótnie, z czym kojarzy motyw czterolistnej koniczyny i czym jest dla niego szczęście. Niezależnie czy najpierw przychodzi na myśl po prostu przyjemność, sukces czy fart- ta mała zielona roślina ma być miłą myślą, do której warto wracać, łapaczem złych snów, dobrym wspomnieniem. Ten talizman doskonale uzupełni zarówno wnętrze salonu jak i sypialni. Praca po zakupie zostanie bezpiecznie zapakowana i opatrzona certyfikatem autentyczności z własnoręcznym podpisem autorki.\nAbstrakt gruba faktura III


iPhone 5C przejmie podzespoły po iPhonie 5? Na to wygląda | Komórkomania.pl\niPhone 5C (fot. mobile.it168.com)\nPisałem ostatnio, że iPhone 5 może zostać wycofany ze sprzedaży w dniu rynkowej premiery jego tańszego odpowiednika. Kolejne przecieki zdają się to potwierdzać. Wygląda na to, że specyfikacja tych urządzeń może być niemal identyczna, a główną różnicą będzie plastikowa obudowa.\niPhone 5C co jakiś czas pojawia się w sieci na kolejnych zdjęciach i — sugerując się jego gabarytami — możemy być pewni, że jego obudowa skrywać będzie wyświetlacz o 4-calowej przekątnej. Eksperymentowanie z nową rozdzielczością nie miałoby sensu, więc na pewno będzie to ekran Retina. Dziś w sieci pojawiły się dane dotyczące kolejnego elementu specyfikacji, który będzie taki sam jak w ubiegłorocznym iPhonie 5. Chodzi o aparat.\nChiński serwis IT168 dotarł do informacji, z których wynika, że widoczny na powyższym zdjęciu moduł aparatu z matrycą zostanie wykorzystany przy produkcji tańszego iPhone'a. Jest to dokładnie ta sama 8-megapikselowa jednostka, która znajduje się w piątce. Gdyby Apple zamierzał zaoszczędzić na podzespołach, z pewnością aparat byłby jednym z pierwszych elementów, od którego by zaczął.\nRedaktorzy IT168 donoszą zresztą, że koszty produkcji iPhone'a 5C nie będą wcale takie niskie (a przynajmniej niewiele niższe od poprzednika). Szacuje się, że koszty materiałów użytych do produkcji najtańszego wariantu iPhone'a 5 to ok. 210 dolarów; w przypadku plastikowego odpowiednika mają się one zamknąć w granicach 180–200 dolarów. Różnice w kosztach produkcji mogą być zatem niewielkie, a to sugeruje tylko drobne zmiany w specyfikacji.\nCena finalnej wersji produktu ma być natomiast o wiele bardziej przystępna — mówi się o 350–400 dolarach. iPhone 5 (po którym cenę przejmie z pewnością iPhone 5S) wyceniony jest obecnie na 650 dolarów.\nPo co zatem zastępować starszy model wariantem z plastiku? O tym pisałem już wcześniej. Smartfon, mimo że w praktyce niewiele będzie się różnił od iPhone'a 5, będzie po prostu nowością. Poza tym Apple pozbywając się z oferty starszych modeli i zastępując je plastikowymi wariantami o podobnej specyfikacji, będzie mógł szybciej popularyzować nowe standardy. W tym przypadku będzie to z pewnością czytnik linii papilarnych. W przyszłości pozwoli to uniknąć sytuacji, którą mamy teraz: Apple wciąż ma w swojej ofercie dwa iPhone'y niekompatybilne z najnowszymi akcesoriami (brak złącza Lightning).\nŹródło: IT168 • Phone Arena\nNikon: wstrzymajcie się z aktualizacją do Mac OS X 10.6 easyCRM – wsparcie dla biznesu [giveaway] Gogle do iPoda Video Ikony z iPhone'a jako poduszki Wall Street po raz kolejny jest zawiedzione OpenOffice.org 3.1.0 Siri na celowniku satyryków [wideo] iPad poddany obróbce mechanicznej [wideo] Nowe Maki Mini - stare problemy z rozbudową Apple odporne na kryzys ekonomiczny? Przyklej iPada do lodówki za pomocą magnesu Darmowa aktualizacja do OS X 10.6 w promocji iSource


nawadnianie w serwisie Zarządzanie Szczecin\nArtykuły Indeks tekstów Rejestr arykułów\nnawadnianie trawników Dobrze urządzony ogródDobrze wyglądający ogród to przyjemne miejsce do odpoczywania i relaksu. Odpowiednio dobrany styl naszej przestrzeni zielonej może okazać się kluczowy dla całościowego efektu naszej nieruchomości. Styl angielsk Czytaj dalej...\nDodane: 02:03 15- 07- 2018\nnawadnianie ogrodu Cyprys wiecznie zielonyCyprys (Cupressus L.) ? rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych. Obejmuje ok. 17?19 gatunków, występujących w Ameryce Środkowej, w Azji od południowo-zachodnich Chin, poprzez rejon Himalajów po południowo- Czytaj dalej...\nDodane: 01:39 06- 07- 2018\nsystemy nawadniania Koszty utrzymania ogroduZostańmy przy kwestiach finansowych. Urządzanie ogrodu to naprawdę ciężka praca, na którą mało kto ma chęci i czas. Jednak z poprzednich kalkulacji wynika, że jeśli chcemy posiadać własny ogród, lub chociażb Czytaj dalej...\nDodane: 03:07 16- 06- 2018\nDodane: 01:24 16- 06- 2018\nnawadnianie trawnika Problemy ogrodnikówKażdy domowy ogrodnik na pewno zmaga się z różnymi problemami w swoim ogrodowym królestwie. Dla niektórych wręcz zniewagą jest, aby jakieś mszyce czy inne szkodniki podjadały róże czy inne kwiaty. Do walki z wszelk Czytaj dalej...\nDodane: 02:30 31- 05- 2018\nnawadnianie Pochodzenia bonsaiSztuka uprawy bonsai pochodzi z Chin (jest tam nazywana penjing, również penzai), mimo że jest kojarzona głównie z Japonią. Według źródeł, Japończycy włączyli ją do swych tradycji w VIII wieku n.e. Pierwszy wiersz mówiący Czytaj dalej...\nDodane: 02:57 24- 04- 2018\nnawadnianie ogrodów W nowoczesnym ogrodzieKupując działkę z domem, lub decydując się na budowę własnego warto pomyśleć o tym jak urządzimy ogród. Możemy przebierać w różnych stylach, które można znaleźć w internecie lub w książkach. Styl nowoczesny Czytaj dalej...\nDodane: 02:45 16- 04- 2018\nnawadnianie trawników Pielęgnowanie zieleni ? dbanie o rośliny w ogrodzieDbanie o rośliny w ogrodzie wymaga sporo czasu i wiedzy na temat posiadanych przez nas roślin. Można oczywiście powierzyć ją specjaliście, jednak to generuje koszty, na które nie Czytaj dalej...\nDodane: 03:54 29- 03- 2018


Jak rozpoznać rodzaj cery i dobrać pielęgnację? » Blog BANDI\nMarta dnia 03.03.2021 o godz. 15:16\nCieszę się, że coraz częściej zwraca się uwagę na rodzaj cery, a nie jej wiek. Dlatego tak bardzo ujęły mnie koreańskie kosmetyki, bo nie ma na nich oznaczenia wiekowego tylko konkretne problemy, na które działają 🙂\nIlona Kiraga dnia 04.03.2021 o godz. 08:08\nNiezależnie od wieku, skóra może borykać się z różnymi problemami. Dlatego wybór pielęgnacji w zależności od jej rodzaju i aktualnego stanu jest zawsze najbardziej trafiony 🙂