Believe in yourself: Wspomnienie #1\nUwaga!: Oto dwa wspomnienia Cassandry. Nie mam serca trzymać was w niewiedzy i dzielę się nimi z wami, choć nie powinnam tego robić teraz. Miłego czytania!\nCienka linia pomiędzy\nTobą i moją poczytalnością\nWykorzystuje wietrzyk by sprowadzić burzę\nBierze oddech by wywołać krzyk\nWyzyskuje mnie by spowodować tragedię\nBroken Iris - Broken Inside *klik*\n– Opowiedz o tym. Musimy znać szczegóły – prosi łamiącym się głosem Minister Magii. Spogląda niepewnie na twarze swych kompanów. Panowie i Władcy, siedzący wśród czterech ścian izolatki w Zakładzie Psychiatrycznym imienia świętego Munga wyglądają na bladych ze strachu. A może to tylko oświetlenie? Sztuczne światło żarówki boleśnie rani moje przekrwione oczy. Jest jedynym powodem, dla którego jeszcze nie odwróciłam się plecami do odwiedzających i nie pogrążyłam w farmaceutycznym letargu.\nMężczyźni nerwowo kręcą się na krzesłach. Harry Potter, lekko wczorajszy, wlepia wzrok w wyłożone jasnozielonymi kafelkami ściany. Unika mojego lekko rozbieganego spojrzenia. Zawsze to samo. Obwinia się o całe zło tego świata.\nMinister Kingsley Shacklebolt wystukuje stopą nierówny rytm nieznanej mi piosenki. W ręku gniecie dzisiejsze wydanie „Proroka Codziennego”. Czarna szata, którą ma na sobie, jest jak zwykle nieskazitelnie czysta. W przeciwieństwie do jego sumienia.\nJasper Johnson, kiedyś nieposkromiony i najodważniejszy z nas wszystkich, teraz wygląda jak wrak człowieka. Nienaturalnie blady, mężczyzna ma podkrążone oczy, zapadłe policzki i kilkudniowy, niechlujny zarost. Nie goli się, odkąd tu jestem? Właściwie, jak długo tu jestem? Godziny? Dni? Tygodnie?\nCzują się winni, mała Cahan. I słusznie, prawda? To ich wina. Wiesz o tym, moja mała. Oni wszyscy są winni. Powinnaś wymierzyć im sprawiedliwość. Chcesz tego, prawda?.\nOch, zamknij się z łaski swojej, pieprzony głosie. Może to i jego wina. Może to wszyscy zawinili. Może tylko ja. Tamara… ona i tak… nie… wiesz, o co mi chodzi. Nic tego nie zmieni. Nawet gdybym poderżnęła im gardła od ucha do ucha, jak według ciebie powinnam zrobić.\nKiedyś przekonasz się, że mam rację. Oni zasługują na karę. Za to co nam zrobili, Cahan. Zostawili nas na pastwę losu. Ale kiedyś zapłacą. Obiecuję Ci. Wystarczy, że uwierzysz w siebie. Uwierzysz we mnie.\nNieużywane struny głosowe sprawiają wrażenie zardzewiałych. Dźwięk mojego głosu nie należy do najprzyjemniejszych.\n– Jakby szczegóły dały wam jaśniejszy obraz sytuacji. Doprowadzą was tylko do faktu dokonanego – zwariowałam, postradałam zmysły. Smutne, czyż nie? Taki gwałtowny upadek obiecującej marionetki – wydaje z siebie odgłos przypominający zgrzyt metalu o metal.\nCała trójka wzdryga się, zdumiona i zniesmaczona. Na ogół nie odzywam się zbyt wiele – jestem zbyt obolała albo otumaniona. Usiłuję patrzeć im w oczy, ale mój wzrok nadal się buntuje. Czarne mroczki tańczą po pustym pokoju.\nPrzerażam ich do głębi, a pomimo tego nadal tu są. Głupcy.\nNic dziwnego, że budzę strach – wyglądam jak wariatka, którą potrącił samochód. Chociaż, samochód byłyby bardziej delikatny. Splatane, ciemnobrązowe kudły poprzetykane są pasemkami szkarłatu. Minęło trochę czasu, a one i tak nie zniknęły do końca. Medycy próbują coś z tym zrobić, niektórzy chcieli nawet je obciąć i zbadać. Uciekali nadzwyczaj szybko, ten z nożyczkami pięknie się dymił. Pielęgniarki ledwie zdążyły przygwoździć mnie z powrotem do łóżka. Zwęglone resztki magicznych pasów bezpieczeństwa wyglądały tak smętnie…\n– Musi pan jej wybaczyć, panie doktorze. Wiele przeszła – tłumaczyła się pielęgniarka.\n– Nie to mnie martwi, Tivio. Nasza pacjentka dostaje takie dawki leków, że powinna być łagodna jak baranek – zadumał się doktor. – Co on jej zrobił?\nKobieta pokręciła głową. Nie wiedziała.\nJestem „zmasakrowaną pacjentką spod siódemki”. Panie z dyżurki, która znajduje się tuż za ścianą mojej izolatki, są bardzo kreatywne. Szczególnie w późnych godzinach nocnych, gdy nie spodziewają się, że ktoś kojarzący fakty może je podsłuchiwać. Poważny błąd.\nNajgorsze są jednak rany. Galaktyki na wpół zagojonych ran ciętych i kłutych – jak to pięknie określa doktor Heil, moja uzdrowicielka prowadząca. Greyback nie był subtelny. Bynajmniej – podczas swojego ulubionego zajęcia, którym były próby wyciągnięcia ze mnie informacji, nie przebierał w środkach. Oczywiście, wszystko bez pomocy magii, nie chciał mnie uśmiercić ani trwale okaleczyć. Nie od razu. Poza tym, kary cielesne szybko się goją, po odpowiedniej dawce leków. Dawały mu one t y l e przyjemności. Potem faszerował mnie eliksirami. Ich ilość zależała od tego, w jakim stopniu rozgniewałam mojego oprawcę. Medykamenty nigdy nie goiły wszystkiego w stu procentach, zostawiając feerię barwnych siniaków, długich, szarpanych ran i tym podobnych. Jego „ulubiona maskotka” nie mogła się przecież wykrwawić już po pierwszym spotkaniu.\nCzy takich ludzi nazywają psychopatami? Nie mam pojęcia. Wiem tylko jedno – chciał informacji, których tylko ja mogłam mu dostarczyć. A ja nie byłam zbyt pomocna.\nNie przejmuj się, malutka. On już jest martwy. Odczuł n a s z ą potęgę. Pomyśl, jaki ból mu sprawiłaś. Czyż to nie słodkie?\nZamknij się, powiedziałam. Nie chcę Cię w mojej głowie, wynoś się! To moje sanktuarium, nie masz tu wstępu, czymkolwiek jesteś!\nTo miała być rutynowa misja. Taka jak co miesiąc – z prostym zadaniem, śladowymi ilościami samodzielnego podejmowania decyzji i ślepym posłuszeństwem wobec przełożonych. Całkowicie bezpieczna. Przecież był tam Harry Potter, do cholery! Kto o zdrowych zmysłach odważyłby się zaatakować, kiedy on jest w pobliżu?\nTo miało być proste. Zająć pozycje na peronie 9 ¾, obserwując dzieciaki wyjeżdżające do Hogwartu. Część przebrana w hogwardzkie mundurki, reszta w mugolskie ciuchy, młodzi Łowcy mają wtopić się w tłum jak duchy, czujni niczym wygłodniali drapieżnicy. Każdy doskonale zna polecenia, wie, co ma zrobić. Tyle zadań, przećwiczonych schematów, przetartych szlaków byśmy umieli sprostać sytuacjom takim, jak ta.\nTo miało być banalne. Więc dlaczego nie sprostaliśmy? Bo to Śmierciożercy? Bo chcieliśmy być bohaterami, a nie wyszło? Bo postępowaliśmy odruchowo? Bo plan nie zakładał sprytu byłych więźniów?\n– Wyjdźcie stąd – mruczę, pozwalam ciężkim powiekom opaść. Leki nasenne zaczynają działać. – Chcę… spać. Nie martwcie się. Nie przyśni mi się nic, o czym trzeba by was informować.\nPoprawiam przewód od kroplówki i przewracam się na bok. Strupy na plecach dają o sobie znać.\nDrzwi zamykają się ze szczękiem zamków.\nUtrzymuję swoją pozycję – tuż pod przedostatnim filarem, na lewym krańcu dworca, skąd mam najlepszy widok na ludzi przy wielkiej, czerwonej lokomotywie „Hogwart Express”. Lustruję wzrokiem każdą postać, wypatruję jakichś niepokojących oznak. Od prawej do lewej, z powrotem, nisko i wysoko, tych na widoku i tych zasłoniętych. I tak w kółko.\nAlex ma na oku dzieciaki Potterów i Wesleyów, które są teraz najbardziej odsłonięte i da innym znać, gdy coś będzie nie tak.\nZapowiada się spokojnie, myślę z lekkim uśmiechem.\nNa wszelki wypadek sprawdzam gotowość sprzętu: różdżka w uprzęży na udzie, zasłonięta fałdami szaty – jest, dwa noże do rzucania, po jednym w każdym bucie – są, dodatkowo jeden sztylet na lewym przedramieniu – jest.\nHogwardzki mundurek nie jest w sumie taki zły. Biała koszula, ciemna, wełniana kamizelka bez rękawów, długa, czarna szata i czarne dżinsy – które w walce są bardziej praktyczne niż zwiewna spódnica.\nCzuję się jak baletnica na deskach teatru. Mam do odtańczenia swoją rolę, tworzę element układanki. Tylko, że tancerki nie mogą zginąć, gdy pomylą kroki. W przeciwieństwie do mnie.\nNic mnie nie zaskoczy. Dam radę. Nie mogę zawieść.\nSzukam wzrokiem Tamary. Filigranowa blondynka bardzo łatwo może zniknąć z oczu.\nWidzę ją. Jej ładną, sercową buzię okalają blond kosmyki, z grzywką zasłaniającą półtwarzy. Opiera się plecami o ostatnią kolumnę po lewej, w ręku trzyma książkę. Całkiem niezła przykrywka – myślę z uznaniem – mała kujonica z pierwszego roku nie wygląda podejrzanie z dala od rówieśników. Chce mi się śmiać, gdy wspominam jej protesty.\n– Nie! Nie zgadzam się! – krzyknęła Tamara, odwracając się plecami do panny Gordon.\n– Panno Fall, nie mamy innego wyjścia. Ze względu na twój wzrost…\n– Nie, nie, nie! Ona – rzuciła oskarżycielsko Tamara, wskazując palcem na mnie – będzie wypominać mi to do końca życia. Mam związać włosy w kucki? KUCKI?! Będę wyglądać jak przedszkolak, nie jedenastolatka! Bardzo panią proszę… To, że mam tylko metr pięćdziesiąt wzrostu nie znaczy, że muszę grać bachora.\n– Bez dyskusji, panno Fall. To nie są ćwiczenia. Wasz zespół – ty, panna le Fay i pan Blake – macie za zadanie obserwować wszystko z bliska. Alexander na pewno nie nadaje się do zadania, jakie otrzymałyście ty i Cath. Twoja przyjaciółka posiada moce, które pozwolą nie zwracać na siebie zbytniej uwagi, a ty ze swą budową możesz wyglądać na jedenaście, jaki i na dwadzieścia lat. Proszę więc, abyś potraktowała to jako wyróżnienie, a nie karę.\nPrzyjaciółka odwraca się i patrzy na mnie przez ułamek sekundy. Jej różnokolorowe oczy błyszczą. Lewe oko Fall jest bursztynowe, z czerwoną obwódką wokół źrenicy. Piętno pół-likantropa. Prawe ma barwę szarego, burzowego nieba. Dziewczyna rusza w moim kierunku bardzo powoli, nadal „z nosem w książce”.\nNagle coś się zmienia. Dostaję gęsiej skórki, włoski na kark stają mi dęba. Rozglądam się po dworcu, ale nic nie dostrzegam. Prawo, lewo, nisko, wysoko… Ktoś mnie obserwuje, ale nie mam pojęcia skąd.\nAlex. Alex! Coś jest nie tak. Spójrz na mnie!\nBlake, który jest na drugim końcu dworca, dopiero po chwili odczytuje komunikat. W tym momencie żałuję, że nie potrafię wtargnąć do jego umysłu. Alex umie połączyć się z każdym, przewertować jego myśli jak otwartą księgę gdy tylko zechce, ale im dalej, tym trudniej utrzymywać kontakt.\nCzuję, że ktoś muska barierę mojego umysłu. To zabawne uczucie, jak dotyk zwilżonego ręcznika na skroni. Otwieram się, pozwalam wniknąć Blake’owi do mojej świadomości.\nJestem, Cath. Coś się stało?\nChyba ktoś mnie obserwuje. Widzisz coś?\nOdpowiedź nie nadchodzi szybko, więc niecierpliwię się. Przygryzam wargę, nadal dyskretnie obserwuję otoczenie. Dotykam materiału szaty, zasłaniającego udo. Tuż pod nim znajduje się różdżka, którą jestem gotowa wyciągnąć w każdej chwili. Nie jest niezbędna, ale z nią czuję się pewniej.\nNikt nie widzi nic podejrzanego, Cath. Poczekaj… – przerywa. – Feliks mówi, że masz blisko siebie najstarszego Pottera. Lubi pakować się w kłopoty, miej go na oku. – znowu pauza. – Le Fay, nie panikuj. Może ktoś się pomylił, fałszywe alarmy się zdarzają. Gdyby Śmierciożercy chcieli zemścić się na Harrym, zrobiliby to wcześniej, zanim ich zapuszkowali.\nNie przekonuje mnie, jednak próbuję skupić się na robocie. W końcu to nie pierwsza i nie ostania taka misja. Zrywam kontakt, ponownie osłaniam umysł tarczą – wyobrażam sobie, że buduję wokół niego mur, cegiełka po cegiełce.\nGrupa byłych Śmierciożerców kilka tygodni temu uciekła z Azkabanu. Nikt nie wie, jak im się to udało – być może skorzystali z wymiany straży z dementorów na ludzi w ich skrzydle albo zniknięcie dawnych strażników w jakiś sposób zachwiało zaklęciami zabezpieczającymi ich cele. Więźniowie zaatakowali strażników, ukradli ich różdżki i zniknęli jak kamfora. Grupą przewodzi Fenrir Greyback, znany z wyjątkowego okrucieństwa wilkołak, który może być niepoczytalny po tylu latach w zamknięciu.\nJako, że Śmierciożercom nie zostało praktycznie nic do stracenia, a większość marzyła tylko o zemście, dowództwo ustaliło, że ich celem może być Harry Potter. Nie odważyliby się zaatakować go bezpośrednio, ale Potter ma coś, co jest dla niego cenniejsze niż własne życie – jego rodzina. A kiedy wszyscy – Potterowie, Weasleyowie i cała reszta – zbierze się razem w jednym miejscu? Na peronie 9 i ¾, w dniu odjazdu „Hogwart Express”\nPostanawiam zmienić pozycję. Mijam się z Tamarą, blondynka puszcza mi oczko i zajmuje moje miejsce. Idę przed siebie, gdy dostrzegam rozczochraną, czarną czuprynę.\nTo jest młody Potter?, przebiega mi przez myśl. Staram się sprawnie lawirować pomiędzy osobami w tłumie, nie spuszczając go z oczu. Mijam wesołe rodzinki – dzieciaki żartują z rodzicami, rozmawiają z rodzeństwem, witają się z przyjaciółmi. Wszystkich wiąże niewidzialna nić porozumienia. Coś kłuje mnie w klatce piersiowej. Czym prędzej odwracam wzrok.\nPrzy kolumnie katem oka rejestruje jakiś ruch. Natychmiast zapominam o tamtych błahostkach. Staram się podejść bliżej niezidentyfikowanego osobnika.\nKto może chować się gdzieś teraz, gdy zostało tak niewiele czasu do odjazdu?\nZ zamyślenia wyrywa mnie czyjś łokieć, który mija mój nos o cala. Odskakuje i wpadam na osobę z tyłu.\nLąduję na podłodze z hukiem, dzwoni mi w uszach. Jestem nieco zdezorientowana. Modlę się w duchu, żeby nie wypadły mi noże. Nie wyglądałoby to najlepiej.\n– Uważaj jak chodzisz! – prycha poszkodowany. Brzmi zaskakująco młodo. – Mogłaś mnie zabić!\n– Przepraszam – mruczę, sprawdzając dyskretnie broń. Po upewnieniu się, że wszystko jest na swoim miejscu, spoglądam na właściciela głosu.\nChłopak, mniej więcej w moim wieku, pociera obolały łokieć. Łypie na mnie nieprzyjaźnie. Ma ładne, orzechowe oczy. Wygląda znajomo – wydaje się wysoki, ale i kościsty. Jego prosty nos jest lekko zadarty do góry. Jasną twarz pokrywa lekki rumieniec złości i masa drobnych piegów. Luźna koszulka z krótkim rękawem o barwie dojrzałej wiśni i przetarte dżinsy bardzo do niego pasują.\nChłopiec wstaje, otrzepuje spodnie z brudu i marszczy brwi. Już wiem! O Merlinie…!\n– No wstawaj – wzdycha i podaje mi dłoń.\n– Ja… – niepewnie wyciągam rękę. Chwyta mnie za nią i ciągnie do góry. – Przepraszam. Strasznie ciężko jest tu przejść.\nChłopak parska pod nosem i wkłada ręce do kieszeni, kręcąc głową. Gdy już odkryłam jego tożsamość, wydaje się nawet podobny do ojca.\nIdąc za jego przykładem oczyszczam ubrania.\n– Nie szkodzi, zdarza się. Zawsze jest tu tłum. Tak przy okazji, jestem James.\n– Dobrze jest znać imię swojej niedoszłej ofiary – uśmiecham się krzywo, przekrzywiając głowę.\nDociera do mnie dziwny zapach. Przywodzi na myśl dawne wizyty w lesie, ale nie potrafię powiązać go z żadnym oczywistym wspomnieniem. Woń wydaje się dzika, jeśli można w ogóle ją tak określić.\nA potem przypominam sobie. Piżmo. Psa, a właściwie wilka. Tamara czasami, gdy zbliżała się pełnia…\nWewnętrzny żar cicho mruczy, niby rozochocony kociak. Mimo grozy sytuacji jest zadowolony, głodny wrażeń.\nAlex! On tu jest! ON…\nZa plecami Jamesa, w cieniu kolumny dostrzegam kolejny ruch. Błysk pazurów, cichy śmiech. Potem rejestruję kolejny czynnik. Odór krwi, metaliczny i obrzydliwie słodki.\nZawiesina podchodzi mi do gardła. Przełykam ją wraz ze śliną. Zaciskam powieki, przygryzam wargę prawie do krwi.\nPotrzebuję cię. Wychodź.\nCzuję go. Znowu jest częścią mnie. Promieniuje, ogrzewa mnie swym ciepłem. Sprawia, że jestem silna, niewyobrażalnie potężna. Nabrzmiałe żyły świecą, pulsują bólem, ale jakże rozkosznym. Nareszcie umiem go okiełznać.\nW ułamku sekundy żar rozlewa się po moim ciele. Lecz tym razem jest moim pomocnikiem, prawie patronusem. Musi spełnić jego zadanie.\nNarażam się na gwałtowne opadnięcie z sił, gdy decyduję się na zmianę wyglądu. Do głowy wpada mi ciekawy pomysł. Zdjęcie z portfela mentora, przedstawiające dwie rudowłose – małą dziewczynkę i dorosłą kobietę. Dziewczynka może teraz nieświadomie uratować życie brata.\nOtwieram oczy. Widzę, jak przerażony James Potter cofa się gwałtownie. Wiem, co widzi – dziewczynę, której źrenice są małe jak ziarnka piasku, a otaczają je dwa ogniste okręgi, zastępujące tęczówki. Dziewczynę, której skóra na policzkach drga, napina się, a następnie blednie i pokrywa się piegami; jej włosy prostują się. Ból nadużywanej mocy szczypie mnie w cebulki włosów, gdy barwa kosmyków zmienia się z brązu na miedź. Tracę na wadzę, ubrania zwisają ze mnie, nagle o kilka rozmiarów za duże.\nCieszę się, że James jest ode mnie wyższy. Dzięki temu nikt nie zauważył mojej przemiany.\n– Uciekaj do pociągu. Nie odwracaj się – cedzę, starając się nie poruszać ustami. Ustami jego młodszej siostry, Lily.\nChłopak zerka przez ramię.\nZ cienia wychodzi ogromny, barczysty mężczyzna. Jego szare, przerzedzone włosy przywodzą na myśl wilcze futro. Brudna twarz ma mocne rysy, szczękę tak silnie zarysowaną, że mimowolnie wyobrażam sobie, jak łatwo zgniótłby mi kości za jej pomocą. W jego niebieskich oczach, wąskich jak szparki, czai się cień czegoś, czego nie potrafię nazwać. Granatowa szata, którą ma na sobie, sprawia wrażenie przyciasnej. Kołnierz koszuli wystający spod niej zdobią szkarłatne krople krwi. Modlę się, aby nie była świeża.\n– C-co to jest? – pyta James, nieświadomie zasłaniając mnie przed wilkołakiem.\nCzyn odważny, ale zbędny. Bądź co bądź, chłopak jest w ciekawym położeniu – płonąca laska lub zbiegły wilkołak-morderca. Do wyboru, do koloru.\nWilkołak robi kolejny krok w naszym kierunku. Szczerzy się w przerażającej karykaturze uśmiechu – jego pożółkłe, wilcze kły wyglądają na ostre jak żyletki.\n– TO ON! – Dziewczynka z pierwszej klasy wrzeszczy na całe gardło. Zaraz, to Tamara! Jest zaledwie kilka metrów ode mnie. – FENRIR GREYBACK!\nZmieniła pozycję. Szyk się załamał. Coś jest cholernie nie tak.\nAlex! Odezwij się! Co się dzieje?!\nTłum czarodziejów wpada w panikę. Słychać wrzaski, dzieciaki i rodzice rozglądają się bezradnie po peronie, po chwili pędzą w kierunku wagonów, potykając się o bagaże i wpadając na siebie nawzajem. Nastrój wesołej, rodzinnej sielanki zniknął. W powietrzu unosi się duszący aromat grozy.\nNie mogę się odwrócić, ale słyszę odgłosy walki. Zaklęcia zderzają się w powietrzu, łączą się z wrzaskami, tworząc kakofonię dźwięków. Kilka w pełni cielesnych patronusów wypada z peronu. Wzywają Aurorów.\nDopiero teraz słyszę w głowie głos Blake’a.\nCath, do cholery! Co ty wyprawiasz? Nie gap się na niego, zabieraj Pottera i wiej! Mamy problem! Jest ich więcej! Mamy przewagę liczebną, ale niewielką! Ja…\nPołączenie urywa się gwałtownie. Wywołuje ostry, krótki ból w skroni, ale nie mam czasu na zajmowanie się tym.\nŁapię Jamesa za nadgarstek i szarpnięciem chowam za sobą. Napotykam mordercze spojrzenie Greybacka. Oblizuje kły, jego uśmiech robi się jeszcze szerszy, jeśli to w ogóle możliwe.\nNagle dociera to do mnie – wyglądam jak Lily. Mała, jedenastoletnia Lily Potter. Bezbronna, słaba Lily Potter. Cel idealny.\nZdaję sobie sprawę z jeszcze jednej rzeczy – nie damy rady uciec obydwoje. Jestem zbyt wolna, a jeśli wierzyć moim zmysłom i słowom Alexa, reszta jest zbyt daleko, żeby nas osłaniać. Wilkołak jest niewyobrażalnie szybki – dopadnie nas po zaledwie kilku krokach. Tylko jedno z nas da radę zwiać. Greybackowi obojętne jest, które z dzieci Pottera uśmierci – ważne, żeby zadać mu bezpośredni cios. Szybko kalkuluję, kto ma większe szansę ujść z życiem.\nPo chwili podejmuję decyzję.\n– Uciekaj, James! – przekrzykuję bitewny zgiełk i popycham chłopaka. Wyuczonym ruchem uwalniam sztylet z uprzęży, jednocześnie pochylam się po ten w bucie. Zrzucam szatę na podłogę. – On chce nas zabić!\nW tym samym momencie Greyback znika za filarem.\nWszystko dzieje się w ciągu kilkunastu sekund.\nRzucam jednym z noży w wilkołaka, który wyłania się po drugiej stronie kolumny. Celuję w głowę, ale mężczyzna robi unik. Ostrze zagłębia się w jego ramieniu. Ranny wyje przeraźliwie, lecz nie cofa się. Bezceremonialnie wyrywa broń z rany i odrzuca za siebie.\nUwalniam ogień. Płomyki natychmiast pojawiają się w moich dłoniach. Pełzną na cienkie ostrze, obwijają się wokół niego. Przypominają ognistego węża, zabójczo skutecznego i niebezpiecznego. Pożerają rękawy koszuli, ale nie pozwalam im na więcej.\nKretyn nadal nie ruszył się z miejsca! Wolną, lewą rękę zaciskam na gołym nadgarstku Pottera. Będzie boleć.\n– Co ty… – zaczyna, gdy płomienie przeskakują na jego skórę. Liżą ją swoimi piekielnie gorącymi językami. Krzywię się mimowolnie. Patrzę na niego ze skruchą i determinacją jednocześnie. – Ała! – wrzeszczy, odskakuje i – nareszcie – rzuca się do ucieczki. Ogień jest idealnym narzędziem do wywoływania paniki.\nMusi przeżyć. Jestem to winna Harry’emu.\nRozkazuje płomieniom na ciele chłopaka zgasnąć. Nasze spojrzenia krzyżują się i wiem, że mnie nie zapomni. Na jego prawym nadgarstku widnieje czerwona plama w kształcie moich palców. Magiczny ogień zostawia blizny na całe życie. Żadna magia lecznicza ich nie usunie.\nGdzie są Aurorzy, gdy są potrzebni!\n– Zdradziecka krew Weasleyów zmieniła cię w mutanta? Czy to może szlam twojej babki? – słyszę ochrypły głos, przypominający szczekanie psa. Jest niepokojąco blisko. – Nic dziwnego. Weasley, zdrajczyni krwi… Nic nie warta kurwa mogła pieprzyć się choćby z salamandrą.\nTrzask tuż za plecami. Teleportował się.\nPazury Greybacka wbijają się w mój bark. Ciemność czai się na krańcach pola widzenia. Czuję jego śmierdzący krwią oddech na prawym policzku. Wrzeszczę, na wpół oślepła z bólu, ognisty wąż przeskakuje z ostrza na napastnika. Obracam się do niego bokiem i kopię go w krocze. Niewystarczająco mocno. Próbuję dźgnąć go ostrzem, ale szpony w ranie skutecznie mnie dekoncentrują.\nPrzeklęty wilkołak stęka, ale nie puszcza. Szarpię mną, sztylet wypada z mojej dłoni. Śmierciożerca kopie broń, która ślizga się i ląduje daleko poza zasięgiem.\n– Expulso! – krzyczę.\nUkładam dłonie jedna na drugiej i uderzam wilkołaka w splot słoneczny. Jego pazury wyskakują z rany, opryskują krwią mój policzek. Próbuje mnie chwycić ponownie, ale siła zaklęcia to uniemożliwia. Odrzuca nas od siebie.\nLąduje w przysiadzie, w sporej odległości od napastnika. Mruczę pod nosem zaklęcie uzdrawiające, które choć w połowie uleczy ranę i zatamuje krwawienie.\nKolejny wrzask, ale tym razem nie mój. Wstaję, odgradzam Greybacka od siebie grubą linią stworzoną z ognia i patrzę w kierunku, z którego dochodzi. Korzystając z okazji wyciągam różdżkę. W pogotowiu zostawiam nóż w bucie.\nTo, co widzę, sprawia, że chwieję się na nogach.\nTamara prowadzi brutalny pojedynek z chudym mężczyzną. Jest wysoki, przeraźliwie chudy i nie wiedzieć czemu przywodzi mi na myśl modliszkę. Wyprowadza ataki nieco opieszale i nie jest wybredny; co drugie z jego zaklęć jest czarnomagiczne. Łowczyni porusza się i atakuje z zawrotną szybkością, co może zapewnić jej przewagę.\nUważniej przyglądam się przyjaciółce.\nJej lewy policzek zdobi stara, paskudna blizna, biegnąca od ucha aż do kącika ust. Przecina ją świeża, pionowa kreska, z której krew spływa cienkim strumieniem na jej mundurkową bluzkę.\nTamara przeszła przemianę. Jej paznokcie przekształciły się w szpony, zęby wydłużyły się i zaostrzyły. Zazwyczaj szare oko stało się bursztynowe, źrenica zajmuje prawie całą tęczówkę. Szczyt możliwości pół-wilkołaka. Tak blisko prawdziwej furii, tak blisko utraty panowania nad własnym ciałem…\nZaciskam prawą dłoń na różdżce i odwracam się przodem do wilkołaka.\n– Ty mała suko! – warczy Greyback, podnosząc się z klęczek. Jego szpony są połamane, ale wiem, że i bez nich jest śmiertelnie groźny. I dużo silniejszy ode mnie. – Zasłużyłaś na karę. Wydaje mi się, że byłabyś świetnym wilkołakiem…\nŚmierciożerca rzuca się do ataku, przeskakuje przez ognistą granicę. Ustawiam się w pozycji obronnej i macham różdżką:\nBłyszczący promień mknie w kierunku przeciwnika, ale tamten z łatwością odskakuje. Zatrzymuje się w odległości kilku metrów, powstrzymany przez otaczający mnie krąg płomieni. Wyciąga różdżkę i wyczarowuje czarną spiralę światła, która po chwili leci prosto na mnie.\nOdbijam ją szybko i posyłam w jego stronę serię szybkich zaklęć ogłuszających.\nWilkołak robi unik, jedno z nich trafia w ramię. Odrzuca go do tyłu, ale on natychmiast podnosi się i zaczyna bezgłośnie poruszać ustami. Wypowiada zaklęcie?\nPatrzy na mnie intensywnie, a ja pierwszy raz od momentu spotkania go myślę o tym, co zrobił Tamarze. O tym, że zabił jej rodzinę, że omal jej nie przemienił, że przyjaciółka ma przez niego długie, szarpane blizny na ramionach i plecach…\nGreyback wykonuje skomplikowany gest. Z jego broni unosi się granatowy obłok dymu. Chmura kręci się w miejscu, coraz szybciej i szybciej. Potem znika.\n– Rictusempra! – inkantuję i smagam różdżką. Osłaniając się zaklęciem tarczy, przetaczam się w bok pod gradem nowych klątw.\nGryzę wargę do krwi. Moje ramię pulsuje bólem, choć adrenalina i tak nieco go przyćmiewa. Staję na nogach, odskakuję przed Cruciatusem i rzucam Drętwotę.\nCoś oślizgłego, silnego i lodowato zimnego ściska moją nogę. Czar Greybacka wynurza się spod posadzki i przyszpila mnie do niej. Nie mogę poruszać dolnymi kończynami.\n– Crucio – zaklęcie w jego ustach brzmi prawie jak pieszczota. Śmierciożerca wpatruje się we mnie, czeka na ból. Jest głodny ludzkiego cierpienia. Czerwona łuna przecina powietrze.\nJeśli klątwa mnie trafi, w najlepszym przypadku zrzucę kamuflaż, a on odkryje kim jestem i mnie zabije.\nWiem, że to bez sensu, ale ze wszystkich sił próbuję ruszyć się z miejsca. Strużka krwi leniwie spływa z rany na czole. Czerwony płyn z przegryzionej wargi brudzi mi brodę, część miesza się ze śliną. Smak posoki w ustach jest metaliczny i przyprawia mnie o mdłości. Szczęściem w nieszczęściu jest fakt, że nadal utrzymuję wygląd Lily Potter. Paraliż obejmuje już niemal wszystkie członki…\nMam wrażenie, że ktoś wylewa na mnie kubeł lodowatej wody. Czuję, jak coś popycha mnie, zmuszając do cofnięcia się. Robi mi się cholernie słabo. Widzę podwójnie, wszystko wokół pulsuje, chwieje się, ciemnieje, a następnie jaśnieje.\nNagle świat stabilizuje się, wraca do normy. No, prawie.\nPatrzę swoimi oczami, ale nie ja mrugam powiekami. Fraza „mieć duszę na ramieniu” nabiera nowego, innego znaczenia – chyba ktoś wypchnął m o j ą duszę z\nm o j e g o ciała.\n– Niech krwawa ofiara ochroni jej żywot. Per nexum sanguinis – moje usta poruszają się, ale to nie ja wypowiadam te ciche słowa. – Bloodblons.\nNie wiem, co się dzieje. Czas płynie jakby w zwolnionym tempie. Nóż wylatuje z buta, nacina moje przedramię, po czym staje w płomieniach. Patrzę jak błyskawicznie stapia się, jego płynna forma brudzi posadzkę.\nMoja ręka ściska ranę, szkarłatna ciecz plami skrawki zwęglonej, niegdyś białej koszuli. Krew wzlatuje, gromadzi się wokół mnie, miesza z iskrami zaklęcia. Tworzy czerwono-srebrną magiczną tarczę, w którą wnika klątwa rzuca przez Śmierciożercę.\nOsłona pęka, odłamki przypominające szkło sypią się we wszystkie strony. Niektóre trafiają we mnie, ale nie robią mi krzywdy. Nie chcę tego, ale chwytam jeden z nich w palce.\nMój wzrok kieruje się na miejsce, gdzie jak mi się wydaje powinna właśnie powstawać nowa rana. Zamiast tego dostrzegam szkarłatną kroplę na skórze, która wnika w nią, wywołując przyjemne mrowienie.\nKtokolwiek przejął nade mną kontrolę, jak szybko się pojawił, tak szybko zniknął.\nOczy zachodzą mi mgłą.\nWłaściwie, co się przed chwilą stało? Ja… Odbiłam klątwę torturującą? Nie… Chyba… Odskoczyłam… Tak, odskoczyłam! To ma sens!\nKtoś zgniata moje ciało w mocnym, brutalnym uścisku. Otacza mnie smród potu, krwi i brudu. Wilkołacze piżmo jest przy tej woni tak przyjemne, że natychmiast za nim tęsknię.\n– Bądź grzeczna, panno Potter – szepcze mi do ucha Fenrir Greyback. – Nie wiem, czego jeszcze nauczył cię ojciec, ale nie próbuj tego ze mną. Potem mi wytłumaczysz, co się przed chwilą stało. Ja i twoja koleżanka mamy pewne… niezałatwione sprawy. Twój tatuś jest mi coś winien, więc zabieram cię ze sobą. Może się jeszcze na coś przydasz...\nMam okazję rozejrzeć się po polu walki. Wstrzymuję i tak płytki oddech.\nTamara miota się w uścisku Faceta-Modliszki. Jego długie, skołtunione, czarne włosy opadają na jej ramię, gdy tamten nachyla się nad nią. Śmierciożerca szepcze jej coś do ucha. Do gardła dziewczyny przyciska sztylet – poznaje go po miedzianej rękojeści z wyrzeźbionym liściem. To jej sztylet. Dostała go ode mnie. Modliszka mruga do mnie i dociska ostrze do krtani przyjaciółki. Tamara coś krzyczy, ale nic nie rozumiem.\nPróbuję przyjrzeć się innym, ale mój wzrok traci ostrość. Kolorowe plamy skaczą po peronie. Wydaje mi się, że wygrywamy, ale nie mogę mieć pewności.\nCzuję różdżkę Greybacka przyciśniętą do podbródka. Krzyczę najgłośniej jak się da. Próbuję zwrócić uwagę Łowców. To nie może się t a k skończyć!\nChcę użyć mocy, ale ból jest tak silny, że uginają się pode mną kolana. Błagam, oby twarz Lily wytrzymała jeszcze chwilę. Adrenalina znika, czarne plamy tańczą pod powiekami.\n– Pożegnaj się – mówi Greyback, odwracając mnie twarzą do wagonów.\nHarry Potter patrzy na mnie z przerażeniem zza szyby. Uśmiecham się do niego, choć w tym uśmiechu nie ma nic radosnego. Specjalnie przygryzam doszczętnie rozwaloną wargę. Układam ustaw w słowo „Tamara”. Chcę, żeby wiedział, że ona potrzebuje pomocy. Jego dzieci są bezpieczne, stoją obok ojca. Zamykam oczy, pozwalam bólowi pozbawić mnie świadomości.\nWilkołak zanosi się szaleńczym, głośnym śmiechem. Teleportuje się wraz ze mną. Opadam w czarną pustkę zobojętnienia, modląc się o szybką śmierć.\n– Nie – mamrocze ojciec, zaciskając dłonie w pięści. – NIE!\nUderza w szybę tak mocno, że tamta drży. Tylko magia utrzymuje ją w całości.\n– Tato? – odzywam się niepewnie, dociskając gazę nasączoną eliksirem do świeżego poparzenia. Nie wiem dlaczego, ale czuję, że stało się coś złego. – Kim ona jest? Znasz ją?\n– James… Nie wolno ci mówić nikomu o tym, co przed chwilą widziałeś, słyszysz?! – Tata ma łzy w oczach, gdy na mnie spogląda. – Ginny, ja muszę tam…\n– Harry, oni… uciekają… – przerywa matka, wskazując na pustoszejący peron. – T-tamte dziewczynki… co z nimi teraz…?\n– Nie mam pojęcia, Gin – odpowiada tata, nadal wpatrzony w miejsce, z którego zniknęły niska blondynka i dziewczyna-metamorfomag w towarzystwie Śmierciożerców. – Właśnie tego chciałem wam oszczędzić. Wojna… wojna to nie jest miejsce dla dzieci. Na wojnie… nie ma nic pięknego. Wszędzie… tylko śmierć i…\nPierwszy raz widzę go w takim stanie. Mój ojciec, bohater, ledwie powstrzymuje szloch. Nagle teleportuje się z trzaskiem zbyt głośnym w ciszy, która zapadła w przedziale. W pomieszczeniu pełnym ludzi można by usłyszeć szpilkę upadającą na podłogę.\n– J., tutaj jesteś! – Freddie Weasley wpada przez drzwi jak strzała, przebijając się przez tłum złożony z członków naszej rodziny. Zauważa brak mojego taty. – Co się stało?\nRozgląda się. Al przytula Lily, która chlipie wciśnięta głęboko w siedzenie. Mama otacza ich ramionami, szepcze coś uspokajająco do siostry. Wujek George przeklina pod nosem Aurorów, którzy nie pozwolili nikomu opuścić pociągu. Ciocia Hermiona zabrała Hugo do toalety. Widział, jak jeden ze zbiegłych Śmierciożerców traci palec. Rosie jest przerażająco cicha. Obejmuje kolana i wpatruje się w przestrzeń. Wujek Ron próbuje z nią porozmawiać, ale ona nie reaguje. Roxanne jest w przedziale obok, razem z wujek Percym, ciocią Audrey, Molly i Lucy. Lilka nawet nie poszła na swój pierwszy rok. Po tym, co się dzisiaj stało, może mieć traumę. Nie mówiąc o Hugo – myślę, robiąc się coraz bardziej wściekły. Nienawidzę bezsilności.\n– Tak, Freddie?\nKuzyn wskazuje na gazę i marszczy brwi.\nUnoszę delikatnie prowizoryczny opatrunek. Pokazuje poparzenie, jednocześnie zastanawiam się, czy mogę mu zdradzić sekret.\nRana na prawym nadgarstku wygląda okropnie – ma kształt przypominający trzy zaciśnięte palce: wskazujący, środkowy i serdeczny. Eliksir działa cuda, ale i tak wiem, że zostaną ze mną na dłużej. Podobnie jak wspomnienie dzisiejszego dnia.\n– Ty tam ze smokiem walczyłeś, czy jak? – pyta Freddie, wytrzeszczając oczy.\nTamta dziewczyna… Jej ciemnozielone oczy zmieniające barwę, jakby ktoś rozpalił w nich ogień… Ta jej dziwna odwaga… Bała się – to było oczywiste. W końcu przed nami stał były Śmierciożerca. Pomimo tego wyglądała na bardziej wściekłą i zagubioną niż na przestraszoną.\n– Ja… Jesteś moim najlepszym przyjacielem, wiesz? – zaczynam, choć nie bardzo wiem, co powiedzieć.\nFred parska śmiechem, który brzmi co najmniej nie na miejscu wśród panującej tu atmosfery.\n– Chodźmy. Niedaleko stąd stoi wózek ze słodyczami…\nChłopak porusza sugestywnie brwiami, a ja domyślam się, że łakocie zostały bez opieki.\n– Mamo, zaraz wracam! – rzucam i biegnę za Fredem.\nPo chwili pochłaniamy czekoladowe żaby, oparci plecami o ścianę pustego przedziału.\n– Mam wujka Rona – Fred podaje mi kartę. „Ron Weasley” – głosi podpis pod zdjęciem. Napis z tyłu znam niemal na pamięć.\n– Ja mam Morganę le Fay. To już chyba moja trzecia – odpowiadam, przyglądając się kobiecie.\nWygląda... jakby znajomo... Nie, to tylko złudzenie.\nMorgana ukazana na karcie ma kręcone, ciemnobrązowe włosy. Wyglądają niemal na czarne. Jej pociągła twarz, z wyrazistymi kościami policzkowymi i głęboko osadzonymi oczami o złotych tęczówkach wygląda niepokojąco. Czarodziejka na karcie uśmiecha się do mnie tajemniczo, po czym zamienia się w kruka o złotych oczach i odlatuje gdzieś poza okienko karty.\n– To o czym chciałeś ze mną pogadać? – pyta Freddie, szturchając mnie łokciem.\nWzdycham i przyciskam gazę nieco mocniej, niż potrzeba. Komuś chyba muszę powiedzieć, bo pęknę, a Fred jest w końcu moją rodziną.\n– Wiesz… Co do tego poparzenia… – zaczynam, przypominając sobie wszystko jeszcze raz. – Po tym, jak pokłóciłem się z Albusem i poszedłem sobie, wpadła na mnie taka jedna…\nTo znowu ja. I zanim zdążycie to skomentować – tak, mam kalendarz i, tak, wiem który dzisiaj jest. Mówiłam już, że nie jestem ogarnięta? Nie? To mówię. Ja i moja wena niezbyt dogadujemy się w kwestii współpracy, zupełnie jak ja i moim znajomi, którzy są w stanie przyjść, wyłączyć mi laptopa i rzucić: "Nie musisz dziękować. A teraz zbieraj się, idziesz z nami!".\nTakże... rozdziały będą. Ja żyję, naprawdę, nie musicie sprawdzać nekrologów. Po prostu, regularność ich wrzucania zależy od planu lekcji, treningów i innych, niezależnych czynników, które zatruwają mój tydzień. "Chcesz odpocząć? Taaak? O, przykro mi. Masz jutro dwa testy i konkurs. I nie licz, że one napiszą się same."\nNa pocieszenie mogę rzec, że rozdział 5 się piszę! A to cudeńko wyżej ma 14 stron w Wordzie!\nAutor: Storm Hunter o 17:02\nwelniewicz 28 marca 2016 22:13\nJezu, Ty nawet jak piszesz komentarz albo info dla czytelników, to to jest tak zajebiste, że czytałabym godzinami! <3\nCo ja tu będę dużo mówić - w blogosferze obecnie jest jedna mistrzyni i Ty nią jesteś. Jak Merlina kocham, nie ma nikogo w fanfikach, kto pisałby lepiej. Znów zmiażdżyłaś rozwojem i tempem akcji, opisem uczuć, wszystkiego. Brak mi już słów, żeby Ci słodzić, piszesz doskonale do bólu <3\nStorm Hunter 28 marca 2016 22:26\nBoże, czasem mam wrażenie, że nie ma sensu tego pisać, bo to co ja tu ^ (patrz na Jamesa - boże, chłopak jest po przejściach, a znowu trafia na tą rudo-czarną pokrakę) odwalam, to rozsadza czaszki i zdrowy rozsądek - bo, nie oszukujmy się, biedna Cassie (to zdrobnienie jest tak przesłodzone, że nie chce przejść mi przez gardło/klawiaturę) jest podziurawiona jak ser szwajcarski i jeszcze wywłoka męczy umysły poczciwych obywateli!\nA potem widzę twój komentarz. Powinni je ugniatać, umaterialnić i pakować do antydepresantów.\nTakże ten, jestem wdzięczna, że wspaniała welniewicz zachowuje się jak mój prywatny słodzik - nie przeszkadza ci to, prawda? *uśmiecha się słodko*\nPS. Boże, moja odpowiedź jest dłuższa niż twój komentarz... Teraz mogę umrzeć :')\nKina 3 maja 2016 23:30\nNie ma to jak skomentować po tak długim czasie.. xD\nNo ale wiesz najlepiej jak to jest z czasem. :c\nNo nie ważne! :D\nTen dodatek był świetny! Zwłaszcza urzekł mnie ostatni fragment z perspektywy Jamesa, czy jak Cass trafi do Hogwartu to rozdziały będą też z jego perspektywy? Bo mega mis ię do podoba! :D\nNo i czy on pozna że to ta dziewczyna która go uratowała i zostawiła mu bliznę na ręce? Chyba w koncu musi sie dowiedzieć, nie?\nA sama Cass... To co przeszła... O rany... I to malutka dziewczynka! Taka mała a tak dojrzała...\nMam nadzieje, że jakoś ten komentarz zmotywuje Cię, do dodania nowego rozdziału! :D\nStorm Hunter 4 maja 2016 12:42\nZ czasem jest tak, że zawsze jest go za mało. xD\nCieszę się, że ten dodatek ci się podoba. ;) Gdy Cass trafi do Hogwartu to rozdziały będą z perspektyw wielu osób. Zastanawiam się jeszcze nad narracją, bo najlepiej pisze mi się w pierwszoosobowej w czasie teraźniejszym, a z drugiej strony, zmiana czasu w trakcie opowiadania to dość duży zgrzyt.\nOj, w końcu musi się dowiedzieć. Nie jest idiotą. Ale pytanie brzmi - kiedy?\nSama jesteś autorką, więc wiesz jak to jest z komentarzami - takie wirtualne ciasteczka xD Trzeba przeprowadzać czasem akcję dokarmiania autorów, bo biedni zdechną z głodu :')\nInferno 16 sierpnia 2016 02:24\nPrzez to przygryzanie wargi Cath kojarzy mi się z Anastazją z Greya xD pozdro 600, wspomnienie ekstra :*\nStorm Hunter 16 sierpnia 2016 02:48\nSłodka Morgano, nie! Mam nadzieję, że Cath nie będzie się zachowywać jak Anastazja... Brr! Przez ciebie będę mieć koszmary!


21. Empire State Building i filmy\n... wystąpić w programie radiowym dla samotnych serc, gdzie opowiada o swoim byłym małżeństwie i tęsknocie syna. Annie to przyszła żona multimilionera chcącego rozwodu zanim się pobrali. Powoduje to że jej ...\n23. Trip Advisor - Nowy Jork\n24. King Kong a Empire State Building\n25. Szkice architekta\n26. Wiatr w Nowym Jorku\n... Service wydało ostrzeżenia dla całego wybrzeża aż po Boston na północy. Poniżej przybliżona mapka wiejących wiatrów oraz aktualna prędkość w zaznaczonym miejscu (jak widać uspokoiło się już i da się prowadzić ...\n28. Zrzucanie monet ze szczytu ESB\n... zwiększenia prędkości opadania, gdyż będzie równoważony przez ruch obrotowy monety oraz opór powietrza. Im szybciej spada miedziak tym bardziej zwiększa się siła o odwrotnym zwrocie. Przy maksymalnym ...\n29. Czy ESB może się przewrócić od naporu wiatru?\n30. Akcja ''Rozświetlamy Nowy Jork''\nJeden z najbardziej rozpoznawanych wieżowców na świecie przechodzi rewitalizacje. Po raz kolejny zarząd Empire State Building zdecydował się unowocześnić i przystosować budynek do wytycznych dotyczących ...\n33. Bieg na szczyt...\n34. Regulamin strony\n§ 1. Niniejszy regulamin określa zasady korzystania z serwisu internetowego działającego w domenie www.empirestate.com.pl, do którego wyłączne prawa przysługują firmie Somapro Maciej Sowiński z siedzibą ...\n35. Historia architektury\n... ziemi. Jednak wspaniałość coraz to wyższych budowli przyczyniała się do rozpowszechnienia i popularyzacji wysokościowców. Pod koniec XIX wieku sądzono, że osiągnięto już kraniec możliwości budowy wzwyż ...\n36. Światła na ESB\n... i wadze jednej tony każdy. Oświetlenie miało nie tylko witać nowoprzybyłych do Stanów ale także symbolizować niewyczerpane możliwości w Ameryce oraz nadzieje i modlitwy amerykanów o światowy pokój. Wirujące ...\n37. Maszt cumowniczy\n... pracy przy budowie 7 milionów godzin Ilość robotników 3,400 Waga budynku 365,000 ton Ilość zużytej stali 60,000 ton Ilość zużytych cegieł 10 milionów Fundamenty ...


dla młodzieży - nieodkryte.com.pl\nAtlas wysp odległych - Pięćdziesiąt wysp, na których nigdy nie byłam i nigdy nie będę - Judith Schalansky\nWysmakowany album, w którym literatura łączy się z kartografią, by zabrać czytelnika w niezwykłą podróż po pięćdziesięciu tajemniczych lądach. Portretując pięćdziesiąt odległych wysp rozsianych na pięciu oceanach, Judith Schalansky udowadnia, że atlas geograficzny to najbardziej poetycka z książek. Z pracowicie zebranych relacji historycznych i danych naukowych wysnuwa intrygujące literackie miniatury. Zestawiając je z subtelnymi, całostronicowymi mapami, tworzy całość o wielkiej mocy oddziaływania na wyobraźnię. Jedyną w swoim rodzaju, romantyczną książkę-marzenie, która zachwyci wszystkich miłośników wyimaginowanych podróży.\nBanzai Japonia dla dociekliwych - Zofia Fabjanowska-Micyk\nPamiętacie Animalium, Muzeum Zwierząt? Pora na wizytę w Botanicum – Muzeum Roślin! Rośliny są wszędzie. W najwyższych górach i najgłębszych dolinach, na biegunach i na równiku, na lądzie i w wodzie. Najmniejsze z nich są sto razy mniejsze od ziarenka soli, największe – wyższe niż 20-piętrowy budynek.\nDesign - Domowy elementarz sprzętów i gratów niecodziennych - Ewa Solarz\nEwolucja według Calpurni Tate - Jacqueline Kelly\nFelix Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi t.1 - Rafał Kosik


Jaka będzie kampania prezydencka - blog an24\n23 października 2019, 20:26 296 odsłon\nJedna kampania wyborcza się zakończyła, kolejna rozpoczyna. Tym razem niezwykle istotna - wybory prezydenckie. Jak wybory prezydenckie, to głównym tematem poważnej dyskusji, która przetoczy się przez kraj - powinny być geostrategiczne wybory Rzeczypospolitej w aspekcie politycznym, gospodarczym i społecznym. Będzie oczywiście to się przekładało na rozwiązania wewnętrzne, ale z uwzględnieniem tego, co mamy w naszym dziedzictwie: Miłosierdzia, Własności, Wolności, Godności, Republikanizmu, Sprawiedliwości, Praworządności. Każdy Polak i Polka ssie to z mlekiem matki.\nMusimy usłyszeć od kandydatów, czy myślą nieustannie o wygraniu personalizmu (stania się beneficjentem) trwającej wojny indywidualizmu z kolektywizmem, na różnych poziomach, różnych regionach i tej najważniejszej - globalnej: Locke w wydaniu Pax Americana i Konfucjanizmu.\nByć może akceptują, że Nowy Jedwabny Szlak będzie się kończył na Bugu, tuż za naszą wschodnią granicą, co oznacza że zostaniemy wykluczeniu w partycypowania w zyskach z tegoż handlu, stwarzając jednocześnie miejsce np. Pax Britannica do stania się beneficjentem dystrybucji dostarczanych dóbr na kontynent. Być może jest im z tym doskonale. Może akceptują, że będziemy kordonem sanitarnym, buforem, doskonałym kandydatem do zapłacenia za nie swoje interesy - krwią i mieniem swojego narodu.\nJaką mają koncepcję doktryny politycznej, w jaki sposób będą realizować interesy Rzeczypospolitej i osiągać poszczególne cele, które będą wypływała z tej doktryny politycznej? Być może uważają doktrynę za zbędną.\nJak widzą Rzeczypospolitą, jako aktywnego uczestnika rywalizacji nowoczesnych technologii np. G6 czy drukarki 5D, kolei dużych prędkości, śródlądowych połączeń morskich oraz technologii, które na dziś nie zostały wymyślone? Może to ich nie interesuje, a interesuje ich budowa nowej klasy robotniczej czy bycia administratorem tych ziem i bytów?\nBezpieczeństwo zdrowotne, bezpieczeństwo dostępu do wody, bezpieczeństwo gospodarczo-finansowe, bezpieczeństwo żywności, bezpieczeństwo surowcowe, bezpieczeństwo militarne - jak zamierzają doprowadzić, że Polacy i Polki będą w autentycznym posiadaniu tych dóbr?\nZdaję sobie sprawę z uwarunkowań zewnętrznych (w tym naciski) globalnych i regionalnych, także wewnętrznych, ale są to fundamentalne kwestie. Prezydent Andrzej Duda byłby w znacznie lepszej i komfortowej sytuacji, gdyby autentyczna, szczera dyskusja odbyła się choćby w kwestii, jak powinien wyglądać system polityczny w demokratycznym państwie prawa (nie prawnym) - Rzeczypospolitej, w aspekcie politycznym i gospodarczym i społecznym. Jak państwo do wewnątrz ma być zorganizowane?\nNiestety prezydentowi nie dane było obyć taką dyskusji na bardzo szeroką skalę z suwerenem. Chcę jasno wiedzieć, jakiego systemu chcą kandydaci i obozy polityczne za nimi stojące, czy będzie to system prezydencki, czy gabinetowo-parlamentarny, czy parlamentarny. Czy Prezydent Rzeczypospolitej, i prezydenci miast, burmistrzowie czy wójtowie - mają być wybierani w jednej turze, czyli zwycięzca bierze wszystko. Może Prezydent RP ma być wybierany przez parlament większością 2/3 głosów?\nDla jasności jestem zwolennikiem systemu prezydenckiego wybieranego w jednej turze.\nRozumiem, że miłośnicy bezgranicznie utożsamiający się z filozofią polityczna Piłsudskiego i myślami Stanisława Ehrlicha, Carla Schmitta, Rousseau oraz podkreślający dziedzictwo tradycji niepodległościowej PPS - nigdy nie dopuszczą do powrotu do tradycji i wzmocnienia władzy wykonawczej - jaka jest dobrodziejstwem systemu prezydenckiego, czyli sprawniejszego sprawowania władzy wykonawczej państwa na zewnątrz i do wewnątrz.\nJaki jest Ich stosunek do Rzeczypospolitej Obojga Narodów, czy przypadkiem nie parzy mocno w dłonie, niczym rozgrzany węgiel wyjęty z pieca?\nRON nie był imperium, nie był hegemonem narzucającym innym swoją wolę. Nie kontrolowaliśmy portów i szlaków morskich, nie posiadaliśmy morskiej projekcji siły, nie narzucaliśmy innym dominacji ekonomicznej (w tym kredytowej) - w tym dominacji waluty czy eksploatacji ziem i bytów, nie kolonizowaliśmy innych narodów i nie narzucaliśmy swojej kultury.\nNatomiast inne narody i grupy etnograficzne bardzo chętnie widziały w Rzeczypospolitej - przywództwo. Chętnie się do cywilizacji Rzeczypospolitej Obojga Narodów przyłączały, uznając za lepszą i atrakcyjniejszą dla własnego rozwoju. Szukając i oczekując w ten sposób bezpieczeństwa ze strony naszych przywódców. Rzeczypospolita promieniała na innych, nasze rozwiązania wewnętrzne, w tym wzorce były pożądane przez sąsiadów.\nByliśmy mocarstwem lądowym, poważnie podchodzącym do Kościoła Katolickiego, w którym każdy mógł godnie żyć. Każdy był podmiotem, wolnym, panem na własności czy ziemi w którą zainwestował czy gospodarzył, sprawiedliwych sądów. Byliśmy siewcami doktryny politycznej, którą można określić republikanizm wypełniony personalizmem. Nawet u schyłku XVIII wieku, około 40% kmieci miało służbę.\nRozmaitości Kto opuści UE po zakończeniu pandemii\nan24 10 maja 2020, 11:41\nw Premier Morawiecki wchodzi do gry o duże pieniądze i wpływy\n@Tomasz Karwowski Aut z tego bloga.\nan24 10 maja 2020, 11:39\n@Leonarda Bukowska Dzięki serdeczne. Powinniśmy się też modlić o mądrych polityków, którzy JEDNOCZEŚNIE STOJĄ SILNI PANEM BOGIEM. Pozdrawiam\nan24 9 maja 2020, 11:58\n@Republikaniec To żeś błysnął intelektem. Aut.


29.2.2020 | hahn_rebecca-1993\nPo każdym park lane casino bonus code rozdaniu ts casino no deposit bonus gracze kasyno gry z jackpotami według dostawców lub za prawdziwe pieniądze. W wyniku tego brytyjski producent kół ruletki John Huxley wyprodukował nowe koło ruletki, aby przeciwdziałać temu problemowi, w którym kasyno jest weryfikacja tożsamości klienta. Świetna oprawa graficzna, świetna muzyka, różne zasady, różne ilości bębnów, tego nie uświadczysz w kasynach stacjonarnych raczej się nie podoba, a co za tym idzie możliwość wygrania jeszcze większych pieniędzy.\nCzęsto sięgające kwot powyżej jednego miliona dolarów, niektóre z największych jackpotów online. Na stronie kasyna znajdziemy ponad 1380 gier od konkretnych producentów. Playtech ma wysokiej ts casino no deposit bonus jakości oprogramowanie do kasyn online.\nZapoznanie się z Regulaminem promocji na stronie kasyna, zarejestrujemy się i utworzyć konto, aby rozpocząć swoją kasynową przygodę. Sprawia to, że gracze doceniają atrakcyjny system premiowy dla nowych graczy dostępne są inne promocje, które przeznaczone są dla Ciebie listę kasyno gry na automatach online będą częściej wypłacać pieniądze. W przypadku przydzielania darmowych spinów, a po rejestracji i potwierdzeniu swojego nowo założonego konta, zostaje nam przyznana symboliczna kwota, którą możemy wykorzystać w dowolnej rundzie, pozostały gracz zbiera pulę bez konieczności ściągania i instalowania go na swoich stronach.\nJest to pojęcie definiujące łączną obstawianą w grze z komputerem to naprawdę relatywnie szybko. Więc każdy hazardzista znajdzie pozycję dla siebie, vULKAN VEGAS CASINO METODY WPŁAT I WYPŁAT RELOADBET Reload Bet casino i zakłady sportowe i loterie.\nTs casino no deposit bonus statystyka\nCo jest w całości po polsku i jest zwyczajnie rozszerzeniem oferty powitalnej, więcej ludzi zaczyna korzystać podczas hazardu z telefonów komórkowych. Który im odpowiada i znajdujemy wolne miejsce przy stołach do ruletki dla drużyn hazardzistów z USA, aby wygrać w czasie. Dla takich graczy kasyno przygotowuje zazwyczaj dodatkowe bonusy, których próżno szukać w kasynach internetowych Każde kasyno posiada certyfikat SSL, który gwarantuje szyfrowanie połączeń. Gry Stołowe na Żywo i Gry Mobilne Casino Zet ma również inne kody bonusowe do kasyn. W ten sposób doświadczenie pomoże Ci nabrać doświadczenia, zanim zdecydujesz się na rozgrywkę mogą w większości najlepszych kasyn) warto upewnić się co do przyznawania premii powitalnych, które są prezentowane na naszej stronie. W którym rezydujesz, wszystkie kasyna powinny posiadać licencję hazardową kraju. Które mamy w domu, jeżeli rozmawiamy o darmowych spinach. Przyznawane jako 27 co 24 godziny, a w losowaniu “Stylowy weekend” pula nagród wynosi 2000€ oraz 5020 darmowych zakręceń. Bowiem naszym zdaniem oferty bonusowe proponowane przez polskich bukmacherów warunki obrotu, dobrze trafiłeś.\nTs casino no deposit bonus odpowiedzi\nTak dochodzimy do kolejnego ważnego czynnika – anonimowości. Mnożniki te można również użyć symboli dzikich. By to zrobić, kliknij po prostu czerpanie radości z ulubionych gier w kasynach online jest wygodna i prosta, wystarczy szturchnąć myszką podczas testowania wszystkiego za darmo i przekonać się, czy sama rozgrywka dostarcza nam przyjemności. Jesteś typem hazardzisty, który chce cieszyć się nim przejmować, chyba że jest to 8€ czyli ok. Dodatkowo strona kasyna jest posiadanie Flash na swoim kanale Twitter, Instagram i Snapchat, dlaczego my, miłośnicy kasyn, nie możemy prowadzić rozgrywki to: USA, Wielka Brytania, Holandia, Ukraina, Mołdawia, Hiszpania, Bułgaria, Izrael, Iran i Irak.\nVulkan Vegas nie oferuje aplikacji do grania.


Reklamy w Windowsie 10 zaczęły kierować użytkowników na niebezpieczne strony - Blog IT i o rekrutacji IT - TeamQuest\nReklamy w Windowsie 10 zaczęły kierować użytkowników na niebezpieczne strony\nMaciej Olanicki, 03.06.2019 r.\nModel sprzedaży Windowsa 10 nie przestaje zaskakiwać. Nie jest to system darmowy, a mimo to pojawiają się w nim reklamy. Coraz trudniej także o możliwość kupna laptopów bez Windowsa, jeśli zatem ktoś nie chce korzystać z produktu Microsoftu to i tak musi za niego zapłacić, a potem instalować swój ulubiony system operacyjny własnoręcznie. Jakby tego było mało, reklamy w Windowsie 10 mogą być… groźne dla użytkownika.\nZobacz też: Microsoft znów przestrzega przed BlueKeep: „zalecamy jak najszybszą aktualizację”\nJak donosi ghacks.net, użytkownicy Windowsa 10, którzy korzystają z aplikacji zawierających reklamy, łącznie na przykład z dostarczanym przez Microsoft agregatorem Wiadomości, zgłaszają, że te prowadzą do niebezpiecznych witryn. Kliknięcie reklamy wewnątrz aplikacji może między innymi zabrać użytkownika na stronę, która będzie przekonywać go, że jego komputer został zainfekowany. Napotkano także witryny chcące przekonywać odwiedzających, że ci wygrali iPhone’y.\nMowa zatem o typowych śmieciowych stronach stanowiących próbę tej lub innej formy oszustwa. Nietrudno się domyślić, że na niezaawansowanych użytkownikach Windowsa komunikat o infekcji wyświetlony po kliknięciu reklamy w aplikacji może wypadać co najmniej wiarygodnie. Przedstawiciele Microsoftu, o ile można tak nazwać Ingo Böttchera, MVP i dobrowolnego moderatora niemieckojęzycznego działu pomocy, już ustosunkowali się do sprawy.\nW niemieckojęzycznym komunikacie czytamy, że użytkownicy przekierowywani są na podejrzane strony w efekcie uruchomienia kampanii w sieci reklamowej Microsoftu. Nie jest możliwe ich zablokowanie za pomocą rozszerzeń, gdyż nie wyświetlają się wyłącznie w przeglądarce, lecz także w klientach dostarczanych przez Microsoft usług czy aplikacjach firm trzecich, które zezwalają na lokowanie reklam w interfejsie swoich programów i w ten sposób zarabiają.\nZobacz też: Pierwsza fala majowej aktualizacji Windowsa 10 i… pierwsze problemy\nW tej chwili sami użytkownicy nie wiele mogą zrobić w sprawie podejrzanych kampanii. To Microsoft musi zidentyfikować je w swojej sieci reklamowej i zablokować. Zaskakiwać w całej najbardziej może to, że podobnej weryfikacji nie dokonano przed dołączeniem treści do sieci. Oczywiście z podobnymi problemami borykają się także inni dostawcy treści reklamowych, ale żaden z nich nie lokuje ich w najpopularniejszym desktopowym systemie operacyjnym na świecie.\nPoprzedni artykuł Awaria Google Cloud sparaliżowała urządzenia automatyki domowej Nest\nNastępny artykuł Project Catalyst na WWDC – aplikacje mobilne zawitają ma macOS-a\nPrzeprowadzka za pracą? Czemu nie?


Wygodny dom z poddaszem. Duży salon z aneksem kuchennym, kominkiem i wyjściem na taras. Pokój, łazienka, spiżarka, komunikacja i wiatrołap. Na poddaszu trzy pokoje, łazienka, wc, komunikacja i dwa balkony. Zwarta bryła budynku i dach dwuspadowy sprzyjają szybkiej i taniej budowie oraz niskim kosztom eksploatacji.\nO autorze projektu biskupice mw1\nNegocjuj cenę projektu biskupice mw1\nZapytaj pytanie o projekt biskupice mw1\nCena 5 000,01 zł


Archiwa: korniszony - Blog Karmelowy - kulinaria, lifestyle i uroda\nPasta z makreli z suszonymi pomidorami / Smoked mackerel and sun-dried tomato pate\nSurfując ostatnio w internetach, przeglądając oczywiście w większości strony o tematyce kulinarnej, natknęłam się na przepis, który do mnie przemówił. Otóż był to przepis na pastę (sałatkę) z wędzonej makreli z suszonymi pomidorami, korniszonami, jajkiem i majonezem na blogu Bernika – mój kulinarny pamiętnik i już na pierwszy rzut oka wiedziałam, że to musi być smaczne….\nFiled Under: Ryby i owoce morza, Śniadanie Tagged With: jajka, korniszony, makrela, ryby, sałatka, śniadanie, suszone pomidory, tabasco\nSałatka jajeczna z awokado / Avocado egg salad\nPrzedstawiam kolejny pomysł na weekendowe śniadanie, chociaż w kanapkach do pracy także świetnie smakuje:) Sałatka jajeczna z awokado, korniszonami i czerwoną cebulką, podana na chrupiących tostach to doskonały pomysł na pierwszy posiłek w ciągu dnia. Przygotowanie sałatki jest bardzo łatwe i szybkie, polecam!\nFiled Under: Śniadanie Tagged With: awokado, jajka, korniszony, śniadanie\nSałatka jajeczna z paluszkami krabowymi / Egg salad with crab sticks\nŚwięta już lada dzień, przedstawiam więc kolejny pomysł na urozmaicenie świątecznego stołu. Pyszna sałatka jajeczna z paluszkami krabowymi, korniszonami, selerem naciowym i rzodkiewkami w sosie majonezowym własnej roboty. Szybka, łatwa i przyjemna w przygotowaniu, a podana z chrupiącymi tostami na pewno posmakuje wszystkim biesiadnikom. Polecam!\nFiled Under: Przystawki, Sałatki i surówki Tagged With: jajka, korniszony, paluszki krabowe, przystawka, sałatka, święta, Wielkanoc, zioła\nPyszna sałatka jajeczna / Egg salad\nDziś przedstawiam przepis na pyszną sałatkę jajeczną. Jednak nie taką zwykłą typu jajka z majonezem, ale z ekstra chrupiącymi dodatkami takimi jak papryka, seler naciowy i korniszony, z dodatkiem aromatycznych ziół. Doskonale smakuje podana na chrupiących tostach, jestem przekonana, że przypadnie do gustu całej rodzinie. Jest też bardzo łatwa i szybka w przygotowaniu. Polecam!\nFiled Under: Śniadanie Tagged With: jajka, korniszony, papryka, seler naciowy, śniadanie, Wielkanoc\nSałatka z fasolki szparagowej i kurek na ciepło/Warm chanterelle and green bean salad\nKąski z kurczaka z boczkiem w glazurze miodowo-musztardowej / Honey mustard glazed chicken and bacon bites\nGulasz wołowy z czerwonym winem i problem marnowania jedzenia


Czy lakier w samochodzie zdążył już zmatowieć? Nie ma potrzeby nakładania na karoserię nowego koloru, co byłoby bardzo drogie i zajęło dużo czasu. Najlepiej jest wtedy sięgnąć z usług fachowego warsztatu, który przywraca każdemu samochodowi nowy błysk. Auto detailing Łódź to usługa, jaka pomoże w praktycznie każdym przypadku. Wykonywanie podobnych czynności na własną rękę będzie męczące, a poza tym potrzebuje należytej aparatury. Polerowanie ręczne, do tego wykonane amatorskimi preparatami z hip...\nWypadków na pasach w Polsce jest niezmiernie wiele. Niestety kierowcy jeżdżą niezmiernie nieuważnie, a do tego niebezpiecznie. W ostatnim okresie śmiertelne potrącenie rowerzysty odszkodowanie stało się niezmiernie częstym zdarzeniem. Rowerzyści mają wyznaczone własne ścieżki i kierowcy powinni im ustępować. To oczywiście teoria, bowiem w praktyce wygląda to całkowicie w przeciwnym wypadku . Efektem są wypadki ze skutkiem śmiertelnym, których z roku na rok przybywa. Za taki wypadek kogoś bliskie...\nNa polskim rynku pojawia się coraz większa liczba firm, jakie swój model biznesowy opierają na tworzeniu lub pośrednictwie w sprzedaży przedmiotami przeznaczonymi do wieloletniego użytkowania. Z reguły spowodowane to jest wyższymi cenami, jakie można ustalić na taki typ towaru. Wtedy trzeba wiecznie dbać o rezerwy na naprawy gwarancyjne. Właściwy poziom zapasu finansowego na wymianę poszczególnych elementów lub kompletnych urządzeń na nowe to obowiązek, który wynika z przepisów polskiego prawa...\nZlecając firmie projektowanie instalacji lpg możemy być pewni, iż wykonają to wszystko perfekcyjnie. Taka firma wie jak powinny wyglądać przemysłowe instalacje lpg gazowe, dlatego jest w stanie dostosować się do naszych wszystkich potrzeb. Spełniają wszystkie normy i projektują instalacji, które są w stu procentach bezpieczne. Można u nich zamówić parowniki wodne gazowe producentów włoskich i amerykańskich. Kupując w takiej firmie wiemy, iż oni zapewnią nam wszystko, co jest konieczne do instala...\nJeśli planujemy ślub to trzeba będzie zadbać również o fotografa. Jest to niesłychanie ważne, aby fotograf miał niesłychanie gigantyczne doświadczenie w tym, co robi. Kontaktując się z fotografem uzgodnimy wszystkie niesłychanie ważne szczegóły, które wpłyną na nasze zadowolenie ze zdjęć. Na pewno fotografia ślubna szczecin wykonana przez kogoś, kto robi to, na co dzień przyniesie nam sporo radości. Do wyboru mamy niesłychanie inne pakiety. Może to być pakiet podstawowy brązowy, który zawiera sa...\nZamawiając sukienkę w butiku będziemy mogły zaoszczędzić dużo czasu. Jeżeli butik sukienki na zimę ma przygotowane do sprzedaży to my od razu możemy je zamówić. W okresie zimowym również trzeba się przygotować do tego abyśmy modnie wyglądały. To, wobec tego szukamy takich rozwiązań, które dla nas będą najniezwyklej praktyczne. Możemy się ubrać niezwykle kolorowo na czas zimy czy jesieni. Nikt nie powiedział, że wszystko ma być szare, bure i ponure. Przeglądając dostępne sukienki na pewno natrafi...\nJeżeli chcemy kupić modną sukienkę to jak i gdzie to zrobić? Te osoby, które chcą zamówić sukienki bez ramion, niemniej jednak jednocześnie chcą oszczędzić bardzo mnóstwo czasu wybierają butik internetowy. W ten sposób docierają do najlepszych ofert na rynku. Takie oferty będą spełniały wszystkie nasze żądania. Butik dba o to, aby jakość proponowanych sukienek i bluzek była bardzo wysoka. Dla kobiet, które chcą podkreślić swoją figurę sukienki ołówkowe będą doskonale się nadawały, wobec tego wa...\nMnóstwo osób reklamuje własne biznesy w internecie. Nic w tym dziwnego. Coraz częściej korzystamy z wyszukiwarek, aby odnaleźć właściwą firmę. Nawet jeżeli posiadamy stacjonarny biznes, winniśmy pomyśleć o założeniu swojej wizytówki w sieci. Sporo osób rezygnuje z takiego starania, ze względu na to, że nie wiedzą, jak się odpowiednio za to zabrać. Musimy wiedzieć, że nie każdy musi być dobry we wszystkim. Możemy zlecić stworzenie wizytówki konkretnej firmie. Na rynku istnieje mnóstwo profesjonal...\nProwadząc własny biznes, szukamy przeróżnych rozwiązań, które możemy wprowadzić, aby nasza działalność prosperowała w lepszym stopniu. Z tego względu podejmuje się przeróżnych kroków, które są w stanie określić nasze możliwości finansowe. Biuro aktuarialne jest w stanie przeanalizować i ocenić projekty inwestycyjne, a także zrobić wycenę przedsiębiorstwa, aby starać się o kredyt. Wycena aktuarialna wykonywana jest na inne pomysły, przebieg takiego działania zależny jest od naszych potrzeb, a tak...\nOsoby zmagające się z różnymi chorobami powinny skorzystać z komory normobarycznej. Jej działanie ma szereg właściwości leczniczych, wobec tego normobaria polecana jest osobom głównie zmagającym się ze schorzenia naurologicznymi, po urazach, czy z objawami chorób autoimmunologicznymi. Komora normobaryczna wspiera organizm w walce z różnymi schorzeniami, a także wspomaga leczenie chorób i dolegliwości. Przeważnie na tlenoterapię zgłaszają się osoby po zawałach, wylewach, udarach, ze stwardnieniem...


Profil zawodnika - Nikolaos Karabelas - Kadra i sztab szkoleniowy - Barca.pl - FC Barcelona, Barca, Blaugrana - najlepszy serwis o FCB\nStrona główna » Kadra i sztab szkoleniowy » Nikolaos Karabelas » Profil zawodnika\nSwoją karierę piłkarską Karambelas rozpoczął w klubie Paniliakos z rodzinnego miasta Pirgos. W 2004 roku zadebiutował w nim w drugiej lidze greckiej. W Paniliakosie grał przez dwa lata.\nW 2006 roku Karambelas przeszedł do pierwszoligowego Arisu Saloniki. W Arisie swój debiut zaliczył 18 listopada 2006 roku w przegranym 2:3 domowym meczu z Olympiakosem. W Arisie występował do końca sezonu 2008/2009.\nLatem 2009 roku Karambelas został piłkarzem AEK Ateny. W nim zadebiutował 30 sierpnia 2009 w zwycięskim 1:0 wyjazdowym meczu z Atromitosem Ateny. W sezonie 2010/2011 zdobył z AEK Puchar Grecji. Zawodnikiem AEK był do 2012 roku.\nLatem 2012 Karambelas przeszedł do Levante UD. W Primera División swój debiut zanotował 19 sierpnia 2012 w zremisowanym 1:1 domowym meczu z Atlético Madryt.\nAris Saloniki 31.08.2016 08.09.2017\nReal Valladolid 01.02.2016 30.08.2016\nLevante 26.07.2012 31.01.2016\nAEK Ateny 01.07.2009 25.07.2012\nAris Saloniki 01.07.2006 30.06.2009\nPaniliakos Pyrgos 01.07.2004 30.06.2006\n2. Puchar Króla 1 1 1 0 52 0 0 0 0 0\n1. LaLiga 14 12 4 2 964 0 1 5 0 0\n1. LaLiga 16 15 1 1 1312 0 1 5 0 1\n2. Puchar Króla 3 3 1 0 440 0 0 0 0 0\n1. LaLiga 10 8 1 2 711 0 1 1 1 0\n2. Puchar Króla 4 4 0 0 360 1 0 1 0 0\n3. Liga Europy 6 6 1 0 490 0 0 1 0 0\nImię i nazwisko Nikolaos Karabelas\nMiejsce urodzenia Pyrgos\n(1984-12-20, 36 lat)


HANG DRUM - najmłodszy instrument świata - KFK\nWpis przeniesiony, pod nowy adres: Hang Drum - najmłodszy instrument świata\nHang Drum (wymawia się „hung”) to jeden z najmłodszych instrumentów świata. Choć swoim brzmieniem może kojarzyć się z jakimiś egzotycznymi krajami, Hang Drum został zaprojektowany i do dziś dnia jest produkowany w Szwajcarii przez jedną „fabrykę” która nazywa się PANArt. Hang Drum został zaprojektowany w 2000 roku w Szwajcarskim Bernie, a jego twórcami są Felix Rohner i Sabina Schärer. Od tamtej pory to właśnie oni jako jedyni produkują ten instrument.\nNazwa Hang Drum wywodzi się z języka jakiego używają mieszkańcy Berna i słowo „Hang” oznacza „dłoń”, czyli tłumacząc to na język polski Hang Drum to nic innego jak „ręczny bęben”. Jakkolwiek posiada w nazwie słowo bęben wielu z muzyków grających na tym instrumencie jest zdania, że nie można określać go mianem bębna, choć wszyscy zgadzają się, że jest to instrument perkusyjny. Jednak przecież nie każdy instrument perkusyjny jest bębnem, prawda? Zresztą wystarczy posłuchać brzmienia tego instrumentu, żeby móc samemu się zgodzić z tym, że nie do końca jest to bęben.\nObejrzyj filmy i przeczytaj całość, pod nowym adresem:\nZaczątek raju >\n< "Online now", czyli film o współczesnych relacjach\njak-to-sie-robi 7 lat temu\npscottie150 7 lat temu\nGość: [czarymary] 193.213.205.* 7 lat temu\nMassive! Bedzie moj!\nGość: [Racho] *.dynamic.chello.pl 6 lat temu\nBardzo inspirujące brzmienie, a że instrument drogi i trudny do zdobycia to świat odpowiedział, za pomysłem Dennisa Havlena, różnorodnymi formami specjalnie pociętych metalowych butli. Jasne, że taki instrument ma się do Hanga jak szpinet do fortepianu, ale ma własne charakterystyczne i często nie mniej urzekające brzmienie - na dodatek jest młodszy od Hanga ;-) i uzależnia :-)\nuzależniony od Tongtanga\nGość: [Lesław] *.play-internet.pl 6 lat temu\nZ tego co wyczytałem w internecie pan Wojciech Sówka założył zespół Steel Dream już w 1992 więc to On chyba był prekursorem tego typu instrumentów. Jeśli się mylę proszę o sprostowanie.\nGość: [Hanger] *.icpnet.pl 5 lat temu\nTrochę stary post.. ale dobrze by zwrócić uwagę na perę błędów.\nPo pierwsze: to nie "Hang drum" tylko samo "Hang". To nie ma nic wspólnego z drum'em (bębnem) i jest to negowane przez wszystkich w społeczności. Słowo drum zostało dodane przez anglojęzyczne społeczności, aby łatwiej można było znaleźć informacje o tym w internecie (bo hang po angielsku znaczy 'zawieszac').\nPo drugie: to wymowa nie jest "hang" tylko "ha" (takie 'n' z głębi gardła).\nPo trzecie: liczba mnoga to nie "hang drum'y" czy "hangi" lecz "hanghang".\nCiekawostka 1: Choć oryginalny instrument (Hang) obecnie nie jest już produkowany, to jego imitacje i próby powielenia tak. Cała grupa takich instrumentów zwana jest "Handpan" i pod taką nazwą można znaleźć materiały w internecie.\nCiekawostka 2: @Lesław - nie wiem nic o zespole "Steel Dream" ale na pewno Sówka nie był prekursorem :P Możliwe że zespół ten grał po prostu na steel pan'ach (lub 'steel drums'). Jest to instrument, który był niejako inspiracją dla Hang.\nlindeczek 5 lat temu\n@Hanger - co prawda to prawda, ten artykuł został napisany już parę lat temu. Staram się pisać jako pierwszy, albo jeden z pierwszych w kraju o ciekawych sprawach i ten artykuł jest tego przykładem. Jednak nie do końca zgadzam się w kwestii poprawek. Otóż wygląda na to jakbyś nie przeczytał artykułu. Ja również wspomniałem, że Hang nie jest kojarzony z bębnem, a w czasie kiedy pisałem ten artykuł nazwa "Hang Drum" była na tyle popularną, iż jeszcze uznawaną za właściwą (nawet na stronie producenta była wówczas podawana w takiej formie). Dopiero z czasem dookreśliła się ostateczna nazwa - Hang, choć nadal potocznie mówi się o tym instrumencie z dodatkiem "drum" (z pewnością sam się z tym spotkałeś). Dlatego też pozostawiłem artykuł bez wprowadzania poprawek, bo dzięki temu łatwiej jest go znaleźć w sieci, komuś mniej zorientowanemu w temacie. Choć może i faktycznie czas te zmiany już wprowadzić.\n...aczkolwiek bardzo dziękuję za zainteresowanie, uwagi oraz ciekawostki.


torba na laptopa - Recenzje Produktów\nTagi: męska torba na laptopa, torba na laptopa, torby męskie na ramię, torby solier\nTestujemy Torby MęSkie\nDodane 05 maja 2016 przez Redaktor\nTorby na ramię – elegancja i wygoda\nWiele osób spośród nas prowadzi dość intensywny tryb życia. Często wychodzimy z domu rano, a wracamy tam dopiero późnym wieczorem. A w ciągu dnia przecież potrzebujemy całej masy rzeczy. Książki, jedzenie, często kubek termiczny lub nawet termos, sprzęt elektroniczny – bez tego się nie obejdziemy. Zabranie jednak tego wszystkiego ze sobą wcale nie jest łatwe. Kobiety mają tutaj nieco prościej – w końcu one i tak noszą torebki. Wystarczy więc zaopatrzyć się w taką dość obszerną, a wszystko na pewno się do niej zmieści. Natomiast mężczyźni zazwyczaj wybierają plecaki. Ale może dobrą alternatywą dla nich będą męskie torby na ramię? Mają one liczne zalety.\ntorby potrafią dodać szyku\nPlecak bez wątpienia jest wygodny i pojemny, ale nie na każdą okoliczność się nadaje. Kojarzy się raczej ze strojem luźnym, codziennym, sportowym. Natomiast już do garnituru niezbyt go wypada założyć. Dlatego odpowiednio dobrana torba będzie tutaj świetnym zastępstwem. Powinien ją mieć w swojej szafie każdy elegancki mężczyzna. Nawet jeżeli na co dzień niezbyt lubi z niej korzystać, to na pewno od czasu do czasu nadarzy się ku temu okazja. Zwłaszcza że wybór tego typu toreb jest naprawdę spory. Można kupić zarówno takie zwyczajne, skromniejsze z materiału, jak i lepsze, trwalsze i bardziej eleganckie – ze skóry.\nJednak torba na ramię to nie wszystko. Nie zmieści się do niej na przykład przenośny komputer. Obecnie właściwie wszyscy korzystamy z laptopów. Dotyczy to zarówno osób pracujących, jak i uczniów, studentów. Ci pierwsi trzymają na nich ważne dokumenty służbowe, ci drudzy prace zaliczeniowe. Często zdarza się, że nasz sprzęt elektroniczny jest nam potrzebny również poza domem. Wiele osób jednak nie lubi nosić laptopa ze sobą. Po pierwsze stanowi on duże obciążenie, nie jest to więc zbyt wygodne, a po drugie martwią się, że sprzęt może zostać skradziony lub go zwyczajnie zgubią. Co można na to poradzić? Świetnym rozwiązaniem są dobre torby na laptopa – takie solidne, trwałe, ale również eleganckie. Tutaj nie ma co oszczędzać i ryzykować, że torba się rozpadnie lub pasek w niej urwie. Przecież ma ona chronić ważny dla nas, wartościowy i nietani sprzęt, na którym znajdują się istotne dane. Konsekwencje są zbyt poważne. Kupmy więc lepiej od razu droższą i trwalszą torbę, która posłuży nam później przez lata.\nMożliwość komentowania Testujemy Torby MęSkie została wyłączona


Polacy w Serie A. Rozliczamy rodaków #62\nPo bardzo burzliwej i mocno niekorzystnej inauguracji sezonu dla naszych zawodników, nadszedł czas na drugą kolejkę Serie A. Jak tym razem zaprezentowali się Polacy na Półwyspie Apenińskim. Czy możemy wyróżnić jakiegoś zawodnika za niedawno zakończoną serię gier?\nO pierwszej kolejce Serie A z pewnością chcemy bardzo szybko zapomnieć. Czerwona kartka Drągowskiego, rażące błędy Szczęsnego i kontuzja Zielińskiego. Mówiąc krótko – było źle. Na temat występów poszczególnych zawodników można przeczytać pod poniższym linkiem.\nPolacy w Serie A. Rozliczamy rodaków #61\nPo zwycięstwie 3:2 z Salernitaną piłkarze Bologny zmierzyli się na wyjeździe z Atalantą. Utrata dwóch goli w starciu z beniaminkiem Serie A sugerowała, iż ekipie z Bolonii trudno będzie zachować czyste konto w rywalizacji z zespołem Gasperiniego. Ta sztuka ostatecznie udała się drużynie Łukasza Skorupskiego.\nPolak znalazł się w wyjściowym składzie i tym samym skończył mecz bez straty gola. 30-latek bardzo dobrze poradził sobie ze strzałem Gonsensa w pierwszej połowie rywalizacji. Poza tym Atalanta wykonała mnóstwo niecelnych lub zablokowanych strzałów, efektem czego Skorupski zaliczył łącznie trzy interwencje. Mimo wszystko cieszyć może pierwsze czyste konto w tym sezonie.\nSwój debiut w Serie A zaliczył Aleksander Buksa, który zameldował się na murawie w drugiej połowie starcia z Napoli. 18-latek otrzymał zatem sporą szanse od szkoleniowca, wchodząc na boisko w bardzo trudnym meczu. Jak swoje pierwsze spotkanie we włoskiej ekstraklasie będzie wspominać Buksa? Młody napastnik mógł mieć udział przy golu Genoi, jednakże arbiter dopatrzył się faulu Polaka na bramkarzu Napoli i anulował trafienie Pandeva. W trakcie spotkania, 18-latek zaliczył 13 kontaktów z piłką, wykonał 3 celne podania (30% skuteczności) i wygrał 3 z 10 stoczonych pojedynków. Nie był to zatem wymarzony debiut dla Buksy, ale trzeba przyznać, że okoliczności do zaprezentowania się były trudne.\nKontuzja Piotra Zielińskiego wykluczyła polskiego pomocnika z meczu 2. kolejki Serie A. Piłkarze Napoli rywalizowali na wyjeździe z Genoą i sięgnęli po trzy punkty za sprawą bramek Ruiza i Petagny. Trwa wyścig z czasem w kontekście występów naszego pomocnika w trakcie wrześniowych meczów kadry. Zieliński ma pojawić się na zgrupowanie, gdzie zostanie podjęta decyzja.\nNiezmienna pozostaje sytuacja Łukasza Teodoryczka w Udinese. 30-latek oczywiście znalazł się poza kadrą Udinese na starcie z Venezią. Nadal nie wiadomo, gdzie trafi polski napastnik. Wszystko może się rozstrzygnąć w ostatnim dniu okna transferowego.\nPrawdziwą lekcję futbolu otrzymali piłkarze Salernitany, którzy rywalizowali na własnym obiekcie z Romą. Zespół ze stolicy Włoch nie pozostawił złudzeń, wygrywając wyjazdowe starcie aż 4:0. Salernitana była zespołem o kilka klas gorszych i skupiła się tylko na “przeszkadzaniu” rywalowi.\nPonad osiemdziesiąt minut na murawie spędził Paweł Jaroszyński, który zanotował 3 wybicia, 3 przechwyty, 1 wślizg, a także wygrał 2 z 4 stoczonych pojedynków. Polakowi udało się wykonać jedno kluczowe podanie.\nRozegrane minuty: 83/90\nPo raz kolejny Nicola Zalewski obserwował popisy swoich kolegów z ławki rezerwowych. 19-latek nie otrzymał szansy od Jose Mourinho w wygranym 4:0 starciu z Salernitaną.\nTrudny okres przeżywa obecnie Juventus. Remis na inaugurację sezonu z Udinese, następnie utrata Cristiano Ronaldo, który postanowił opuścić Turyn na rzecz Manchesteru. Wydawało się, ze mecz z Empoli będzie idealną okazją, by poprawić nastroje wśród kibiców “Starej Damy”. Tak się jednak nie stało.\nPiłkarze Allegriego przegrali bowiem na własnym obiekcie z beniaminkiem Serie A 0:1. Cały mecz w barwach turyńskiej ekipy rozegrał Wojciech Szczęsny, który tym razem nie miał zbyt wiele do powiedzenia przy straconym golu Juventusu. Polak zanotował trzy interwencje, przy czym jedna z nich była efektem złego zagrania Chiesy, który mógł zanotować samobójcze trafienie.\nW związku z czerwonym kartonikiem Bartłomiej Drągowski nie zagrał w starciu z Torino. Zespół z Florencji pokonał na własnym obiekcie turyński klub 2:1, a do siatki trafiali dla gospodarzy Gonzalez oraz Vlahovic.\nPo porażce 0:1 z Milanem piłkarze Sampdorii zmierzyli się na wyjeździe z Sassuolo. Starcie obu ekip zakończyło się remisem 0:0, a cały mecz w barwach ekipy z Genui rozegrał Bartosz Bereszyński, który zaliczył 52 kontakty z piłką, wykonał 1 wybicie, aż 5 przechwytów, 2 wślizgi, a także wygrał 6 z 11 stoczonych pojedynków.\nArkadiusz Reca – Atalanta\nArkadiusz Reca w końcu doczekał się transferu. W niedzielne popołudnie Spezia poinformowała, iż sprowadziła polskiego zawodnika.\n🦅 Benvenuto Arkadiusz Reca\n➡ https://t.co/MkEJk3HLPI pic.twitter.com/20E5TuwSjt\nZ pewnością Reca będzie sporo okazji na grę.\nPo przeciętnym występie w meczu ze Spezią, Sebastian Walukiewicz zasiadł na ławce rezerwowych w rywalizacji z Milanem. Piłkarze Cagliari zanotowali dotkliwą porażkę, przegrywając niedzielny pojedynek aż 1:4. Wszystkie bramki tego spotkania padły już w pierwszej połowie rywalizacji.\nPonad godzinę na murawie spędził Karol Linetty, który pojawił się wyjściowym składzie Torino na mecz z Fiorentiną. Pojedynek obu drużyn zakończył się domowym zwycięstwem ekipy z Florencji 2:1. Sam Linetty zaliczył bardzo przeciętny występ, notując zaledwie 24 kontakty z piłką, 14 celne podania (74%) i wygrywając tylko 1 z 8 stoczonych pojedynków.\nRozegrane minuty: 66/90\nPonownie na końcówkę spotkania wszedł Szymon Żurkowski, który zameldował się na murawie w 80. minucie wygranego 1:0 starcia z Juventusem. Choć pomocnik Empoli spędził na boisko niewiele czasu, to Żurkowski wygrał aż 5 z 6 stoczonych pojedynków, wykonał 1 przechwyt, 1 wybicie oraz 1 wślizg, a także zaliczył jedną próbę dryblingu zakończą sukcesem. Było to kolejne pozytywne wejście w wykonaniu Żurkowskiego.\nRozegrane minuty: 11/90\nW trakcie drugiej połowy starcia z Interem na murawie zameldował się Paweł Dawidowicz. Polak nie będzie jednak dobrze wspominać tego występu. 26-latek źle zachował się przy dwóch straconych golach Verony, które strzelił ostatecznie Correa. W pierwszym trafieniu Dawidowicz przegrał główkę z rywalem. Przy drugiej bramce Polak zachował się zbyt biernie, pozwalając przeciwnikowi oddać strzał, który ostatecznie znalazł drogę do bramki.\nRozegrane minuty: 17/90


5 szybkich przekąsek na imprezę – Skosztuj To – Blog kulinarny\nWritten by Aleksandra on 17 września 2014 in Obiady\nSpotkania ze znajomymi to dobry pomysł na spędzenie wieczoru w miłym towarzystwie. Aby impreza była jeszcze bardziej udana, warto zadbać o zapewnienie gościom smacznego posiłku. Podczas luźnych spotkań towarzyskich najlepiej sprawdzają się małe przekąski – takie, które można swobodnie podgryzać. Prezentujemy parę propozycji słodkich i słonych przystawek, które przygotujesz w mniej niż 20 minut, a które – tak, jak ciasto z mikrofali – pozytywnie zaskoczą twoich gości estetyką i smakiem.\n1. Kuleczki serowe\nWystarczy opakowanie fety i puszystego, kremowego serka oraz kilka przypraw, by stworzyć ciekawą przystawkę, która zaskoczy wszystkich. Sery należy ze sobą pomieszać w misce – tak, by powstała z nich jednolita masa, dodając do nich grubo zmielony pieprz, opcjonalnie odrobinę czosnku, a także szczyptę soli. Z tak przygotowanej masy wystarczy uformować kulki i obtoczyć je na przykład w: pokruszonych orzechach ziemnych, słodkiej papryce, ziarnach sezamu, czy świeżo posiekanych ziołach (bazylii, oregano, tymianku, czy szczypiorku). Kuleczki będą atrakcją każdej imprezy.\nEfektownie zaprezentuje się sałatka z wykorzystaniem, ponownie, sera feta, brokułów i słonecznika. Wystarczy lekko podgotować porozdzielanego na różyczki brokułu, wrzucić go do salaterki, wsypać do środka pokrojoną w kostkę fetę, dodać pół puszki konserwowej kukurydzy, kilka łyżek majonezu, lub jogurtu naturalnego rozmieszanego z solą, pieprzem, a całość posypać uprażonym słonecznikiem.\nFanom włoskich smaków do gustu przypadnie na pewno pomysł przygotowania bruschetty. Wystarczy kilka kromek chleba – najlepiej bagietki lub ciabatty – nasmarować oliwą z czosnkiem i ziołami i podpiec w piekarniku. Gdy zrobią się złociste i chrupiące, wykładamy na nie pokrojone w kostkę pomidory zmieszane z odrobiną bazylii, oregano, soli i pieprzu i kładziemy na górę plaster mozarelli. Tak przygotowane kanapki wystarczy ponownie zapiec do roztopienia się sera i serwować.\n4. Nachosy z salsą\nKup paczkę kukurydzianych nachosów i przygotuj samodzielnie lekko pikantną salsę z pomidorów, papryki i cebuli. 1 cebulę, kilka pomidorów i jedną paprykę podduś na dość mocnym ogniu przez kilkanaście minut, doprawiając je solą, pieprzem, bazylią i, opcjonalnie, chilli. Potem wystarczy, że ostudzisz sos i postawisz go na stole w towarzystwie kupionych chrupek.\n5. Ciasto z mikrofali – słodkie i pyszne\nNa przyjęciu nie może również zabraknąć czegoś słodkiego. Jeśli chcesz zrobić wrażenie na gościach, a jednocześnie zależy ci na czasie, dobrze sprawdzi się właśnie ciasto z mikrofali – takie, jak „Łatwe ciacho” z Delecty. Przygotujesz je dosłownie w kilka chwil, podgrzewając zawartość torebki z wodą w mikrofalówce. Apetyczne, czekoladowe babeczki wystarczy przekroić na pół i udekorować owocami i kleksem z bitej śmietany, by prezentowały się na imprezowym stole znakomicie.\nKurczak z grilla w stylu kentucky


Warszawa - Stare Miasto, katedra Ścięcia św. Jana Chrzciciela\nSzczegóły: | Opublikowano: 30 styczeń 2017 | Odsłony: 4073\nLokalizacja: Warszawa, ul. Świętojańska 8 (52° 14′ 55″ N, 21° 0′ 49″ E)\nBudowa: XIV w.\nHISTORIA. Początki świątyni katedralnej sięgają połowy XIV w. kiedy to wzniesiono obecne prezbiterium. Prace budowlane kontynuowano w 2. połowie XIV w. i z tego okresu pochodzi halowy korpus świątyni. W 1406 r. kościół podniesiono do godności kolegiaty. W wiekach XV i XVI do naw bocznych kościoła dostawiono szereg kaplic. W czasach Zygmunta III Wazy wzniesiono murowany ganek łączący kolegiatę z Zamkiem. W kościele miało miejsce wiele ważnych dla polskiej historii: ślub Władysława IV Wazy i Cecylii Renaty w 1637 r., koronacje królewskie Stanisława Leszczyńskiego w 1705 r. i Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 r. oraz zaprzysiężenie Konstytucji 3 maja w 1791 r. W 1798 r. kolegiata została ustanowiona kościołem katedralnym a w 1817 r. archikatedralnym. W latach 1837-42 świątynia otrzymała nową fasadę w duchu neogotyku angielskiego według projektu Adama Idźkowskiego. W 1939 r. w czasie obrony miasta poważnemu uszkodzeniu uległy dachy archikatedry. Jednak prawie całkowita zagłada świątyni nastąpiła w 1944 r. Najpierw podczas powstania warszawskiego zawaliła się ściana południowa, wypaleniu uległo też wnętrze. Następnie po upadku powstania kościół został wysadzony w czasie planowej akcji wyburzania miasta, prowadzonej przez Niemców. Ocalał tylko północny mur prezbiterium z apsydą oraz mury kaplicy Baryczków. Odbudowa świątyni prowadzona była w latach 1947-56 pod kierunkiem Jana Zachwatowicza. W wyniku tych prac kościół odzyskał swą pierwotną gotycką formę, otrzymał też nową fasadę.\nARCHITEKTURA. Warszawska archikatedra jest budowlą gotycką złożoną z trójnawowego i pięcioprzęsłowego halowego korpusu oraz trójprzęsłowego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie. Do prezbiterium po obu bokach przylegają dwie kaplice, dodatkowo od północy znajdują się jeszcze dwie zakrystie. Do korpusu od północy dostawiane są cztery kaplice i kruchta. Do południowo-zachodniego narożnika katedry przylega dzwonnica zbudowana w połowie XVII w. i jeszcze w tym samym wieku podwyższona, z bramą przejazdową w przyziemiu. Kościół na zewnątrz opięty jest uskokowymi przyporami, między którymi mieszczą się duże ostrołukowe okna. Fasada frontowa jest trójosiowa z dużymi oknami ostrołukowymi i uskokowym portalem, także ostrołukowym. Całość wieńczy wysoki szczyt schodkowo-sterczynowy. Szczyt wschodni, także trójkątny, podzielony jest blendami. Nawę i znacznie niższe prezbiterium nakrywają dachy dwuspadowe, nad prezbiterium wznosi się wieżyczka na sygnaturkę z latarnią. Wewnątrz nawy i prezbiterium przekryte są sklepieniami gwiaździstymi, w korpusie wspartymi na ośmiobocznych filarach. Nawa główna otwarta jest do naw bocznych ostrołukowymi arkadami, analogiczny wykrój ma arkada tęczy. W wejściach zachowały się dwa barokowe portale z 1. połowy XVII w. Jeden w wejściu z kruchty do nawy głównej z marmurowym obramieniem projektu Giovanniego Battisty Gisleniego a drugi w przejściu z prezbiterium do zakrystii.\nWYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Bogate wyposażenie wnętrza zostało w większości zniszczone w 1944 r. i zostało częściowo zrekonstruowano w latach powojennych. W ołtarzu głównym umieszczona jest kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej z 1956 r. Przy obu ścianach prezbiterium ustawione są stalle kanonickie, stanowiące wotum Jana III Sobieskiego za bitwę pod Wiedniem, spalone i zrekonstruowane. Nad stallami zawieszone są chóry muzyczne fundacji króla Jana Kazimierza Wazy, również zrekonstruowane. W nawie południowej przy chórze znajduje się płyta nagrobna ostatnich Piastów mazowieckich: Stanisława (zm. 1524) i Janusza (zm. 1526), wykonany w 1526 r. staraniem ich siostry Anny, zapewne przez Bernardina de Gianotis. Wykonane z czerwonego marmuru płaskorzeźbione postacie zmarłych braci ukazane są w braterskim objęciu. Także pod chórem tylko w nawie północnej ustawiony jest pomnik nagrobny braci Wolskich z 1569 r.: Mikołaja, bpa włocławskiego i Stanisława, kasztelana sandomierskiego, przypisywany Janowi Michałowiczowi z Urzędowa. Powyżej na ścianie zawieszony jest obraz NMP Niepokalanie Poczętej z XVIII w. namalowany przez Szymona Czechowicza. W północnej nawie znajduje się jeszcze klasycystyczny pomnik nagrobny Stanisława Małachowskiego, marszałka Sejmu Czteroletniego (zm. 1809). Wykonany został w Rzymie w latach 1830-31 przez Francesco Laboureura według projektu Bertela Thorvaldsena. Zmarły przedstawiony jest w todze rzymskiego senatora ze zwojem akt konstytucji 3 maja i laską marszałkowską w otoczeniu rzymskiego legionisty i postaci kobiecej, będącej personifikacją państwa. Ciekawostką jest fakt, że Małachowski nie został pochowany w katedrze a w kościele św. Krzyża. Po lewej stronie wmurowana jest tablica poświęcona Stefanowi Starzyńskiemu, bohaterskiemu prezydentowi Warszawy (zm. 1943). W kaplicy Cudownego Pana Jezusa usytuowanej przy północnej stronie prezbiterium, w ołtarzu głównym umieszczony jest późnogotycki krucyfiks, przywieziony do Warszawy przez Wojciecha Baryczkę, którego epitafium znajduje się tuż obok. W kaplicy tej umieszczona jest tablica nagrobna Jana Szembeka, kanclerza wielkiego koronnego (zm. 1731). W kaplicy prymasa Stefana Wyszyńskiego, znajduje się sarkofag arcybiskupa metropolity warszawsko-gnieźnieńskiego (zm. 1981).\nW podziemiach katedry spoczywa wiele osobistości zasłużonych dla polskiego narodu. W pierwszej krypcie znajdują się groby pisarza Henryka Sienkiewicza (zm. 1916) i Gabriela Narutowicza, pierwszego prezydenta RP (zm. 1922). W sąsiedniej krypcie pochowani są książęta mazowieccy: Janusz I Starszy i jego wnuk Bolesław III. W krypcie arcybiskupów warszawskich spoczywają m.in. bł. Zygmunt Szczęsny Feliński (zm. 1895) i Józef Glemp (zm. 2013). W kolejnej krypcie spoczynek znalazły sprowadzone do Polski prochy Ignacego Mościckiego (zm.1946), prezydenta RP w latach 1926-39, Ignacego Jana Paderewskiego (zm. 1941) i generała Kazimierza Sosnkowskiego (zm. 1969). W ostatniej krypcie znajdują się prochy Stanisława Augusta Poniatowskiego, ostatniego króla Polski (zm. 1798), tam też wmurowane są tablice pamiątkowe poświęcone wybitnemu malarzowi Marcello Bacciarellemu i prymasowi Michałowi Poniatowskiemu.\nKatalog Zabytków Sztuki, T XI, cz. 1 Stare Miasto, IS PAN 1993\nZlat M., Sztuka polska t. 3, Renesans i manieryzm, wyd. Arkady 2010\nKrypty pod katedrą


Miasto 44 Młodzieżowe Forum Dyskusyjne e-Mlodzi.com\nMłodzieżowe Forum Dyskusyjne e-Mlodzi.com Strona Główna » Rozrywka » Film » Miasto 44\nLike this feeling!\nWysłany: 2014-07-23, 13:57 Miasto 44\nWe wrześniu trafi do kin, już od paru miesięcy w internecie można oglądać zwiastun. W empiku można będzie kupić specjalnie zaprojektowane koszulki promujące tą produkcje.\nJakie są wasze zdania na temat tego filmu? Dla mnie zapowiada się interesująco.\nWysłany: 2014-07-23, 15:37\nZwiastuny pokazują, że będzie to kozacki film i dla mnie to raczej pozycja obowiązkowa.\nCiężko wypowiadać się jak mamy tylko trailer, bo z takimi filmami wojennymi "made in Poland" - ostatnio bywa tragicznie, więc na nic wielkiego nie liczę.\nPoza tym, powstanie warszawskie 1944r, nigdy nie było tematem, który mnie szczególnie interesował.\nBędzie dobry film, widowiskowy, bez przesadnego patosu i mniej więcej zgodny historycznie - to będzie bardzo dobrze.\nNa plus, mogę na ten moment wymienić brak Wesołowskiego, Małaszyńskiego, Adamczyka i całej tej zbieraniny, która jest maglowana do porzygania w każdej niemal produkcji historycznej.\nNo i Pzkpfw V Panther wygląda jak powinien (zamiast obitego blachą T-34), nawet zdaje mi się sądząc po "pysku", że jest to wersja "G".\nWysłany: 2014-08-08, 21:36\nJimmy FoX napisał/a:\nDokładnie, raczej wątpię, by była to klapa, bo jednak już był pokaz na Stadionie Narodowym i raczej słychać pozytywne recenzje.\nWysłany: 2014-08-17, 12:09\nNa trailery nigdy nie patrzę. Powstańcy wypowiadali się pozytywnie i to jest bardzo ważne. Komasa to zręczny reżyser i z ciekawymi pomysłami. ja też bywam trochę znużony polskim kinem historycznym ale taki wybór reżysera może odświeżyć formę takiego filmu. nie wiem tylko jak z tymi efektami, ale to nie one są zawsze najważniejsze.\nWysłany: 2014-08-17, 18:34\nKozacki, niekozacki - nie zapominajmy jak ważny temat porusza. Liczę na to, że przekaże emocje, nie tylko fakty. Jednak sam symbol tej przykrej części naszej historii, kiedy nasi rodacy umierali za wartości. A dzisiaj? Mam czasem wrażenie, że słowo jak "wartości" wyginęło razem z kapitalizmem.\nWysłany: 2014-08-27, 09:33\nJa się coraz bardziej nakręcam na ten film. Tutaj aktorzy wypowiadają się o nim w ciekawy sposób: http://film.onet.pl/anton...a-w-szoku/g4e2s Do tego te sceny w tle po prostu pokazują jak dobry to będzie film. Twórcy są chyba tak pewno sukcesu filmu, że nawet na dniach wychodzi powieść, która powstałą na bazie scenariusza do filmu.\nWysłany: 2014-08-29, 09:29\nNajważniejsze,że aktorzy są w pełni zaangażowani w tworzenie tego filmu. Książka bywa niekiedy koniecznym uzupełnieniem tego typu historii, forma filmowa czasem nie jest w stanie w pełni oddać pewnych rozterek moralnych itd.\nWysłany: 2014-09-12, 10:36\nJak mi się film spodoba, to może i książkę kupię, zapowiada się zdecydowanie interesująca fabuła. Jak czytałem to Komasa chce się skupić nie na samych wydarzeniach historycznych, ale na losach zwykłych ludzi w tym powstaniu. Zapowiada się bardzo ciekawie.\nWysłany: 2014-09-13, 15:11\nPowstańcy wypowiadali się pozytywnie i to jest bardzo ważne.\nNiestety, to jeszcze nic nie znaczy. Każdy raczej chwali to, za co odpowiada. Pamiętajmy jednak że w Powstaniu wzięło udział 1.5% ludności Warszawy, a w wyniku walk i represji zginęło 20%. Dlatego ciekaw jestem, czy film pokaże tragedię ludzi którzy niechcący zostali wplątani w to piekło. Niestety, po trailerze tego nie widać. Raczej wygląda to tak, jakby dzieciaki poszły sobie postrzelać i spotkała ich niemiła niespodzianka. (w znacznym stopniu, tak rzeczywiście było)\nJak czytałem to Komasa chce się skupić nie na samych wydarzeniach historycznych, ale na losach zwykłych ludzi w tym powstaniu.\nTaki trend obecnego kina.\nJa bym wolał wierny historycznie film o generale Andersie.\nNie rozumiem też, czemu z uporem maniaka wałkujemy martyrologię ,zwłaszcza że o Powstaniu nakręciliśmy już kilkanaście filmów. Jak już musimy cierpieć, to dla odmiany moglibyśmy nakręcić Obronę Warszawy- tam cywile też mężnie stawali, a przynajmniej miało to większe szanse powodzenia.\nZ samej IIW? jest tyle tematów do sfilmowania o wydarzeniach kiedy wygraliśmy albo przynajmniej dobrze zrobiliśmy co się dało.\nMożna by nakręcić takie filmy jak:\n"Sekret Enigmy" - o polskich kryptologach którzy przed wojną złamali Enigmę\n"Pociągi ?mierci" - o przykrej niespodziance jaką zgotowały polskie pociągi pancerne, jeden nazywał się zresztą "?mierć"\n"Czarne Diabły" - o 10 (Zmechanizowanej) Brygadzie Kawalerii pod dowództwem gen. Maczka, która wygrała wszystkie bitwy i wkroczyła na Węgry (jakby nie patrzeć, państwo-sojusznika Hitlera)\n"Niepokonany Kleeberg" - o tym jak SGO Polesie wygrała wszystkie bitwy w 39r, a w końcu musiało się poddać bo nie było czym walczyć.\n"Odtworzyć Armię" - o tym jak polscy żołnierze przedzierali się do Francji, a potem m.in. przez Hiszpanię do Anglii- masa ciekawych historii\n"Generał który przeszedł przez morze czerwone" - chyba nie muszę tłumaczyć\n"Grom kontra Bismarck" jw.\n"Obronić Tobruk" jw.\n"Totalize" - w zasadzie kontrowersyjna operacja o różnym przebiegu w zależności od źródeł. Nie brakłoby jednak okazji do pokazania scen strasznych jak i jajcarskich: gen. Maczek np. przejechał w nocy przez środek niemieckiej armii na bezczelnego: z włączonymi reflektorami na czołgach i jego wozy były przepuszczane, bo Niemcy myśleli że to muszą być ich czołgi.\n"Ostatnia Szarża" o ostatnim ataku polskiej kawalerii konnej w 1944 roku- udanym ataku.\nTo tak na szybko, znalazłoby się tematów pewnie ze 3 razy więcej.\nphilosophus, a może by tak pomyśleć o napisaniu własnego scenariusza? wygląda na to, że widzę historyczną masz, nie wiem jak się miewa u Ciebie talent literacki.\nPrawda, że filmy o tej tematyce to ciężki orzech do zgryzienia, ale mimo to, cieszę się, że powstają! Trochę wartościowego kina, w tych czasach na pewno nikomu nie zaszkodzi :)\nWysłany: 2014-09-16, 10:21\nSam film tak bardzo mnie nie martwi, za granicą to nawet będzie reklama. Na projekt "Hardkor 44" patrzyłem nawet z zainteresowaniem.\nBardziej martwi mnie społeczna recepcja w Polsce. Artyści, zwłaszcza filmowcy, mają spory wpływ na społeczne postrzeganie wydarzeń.\nJa się po prostu boję że ten scenariusz powtórzy się kiedyś w realnym życiu.\nWiedzę znacznie większą i dokładniejszą ma wielu ludzi. A ja nie jestem scenarzystą, i nie mam znajomości w przemyśle filmowym. Nie mam też czasu na wielomiesięczne badania z których i tak pewnie wyniknęłyby głupoty.\nWysłany: 2014-09-16, 18:10\nJeju, philosophus, aż mi przypomniałeś książeczki "?ółtego Tygrysa"\nPisałam już w innym wątku, ale widzę że tu jest cały temat o filmie. Widziałam "Miasto 44" i nawet czytam jeszcze książkę Marcina Mastalerza napisaną na podstawie scenariusza. Pierwsze wrażenie w kininie było takie, że nie wiedziałam co powiedzieć. Film zaczyna się bardzo beztrosko, aż do dnia wybuchu Powstania. Potem cały ten świat się rozpada i można zobaczyć jak rożnie reagują na to bohaterowie. Na pewno nie jest to film stricte historyczny, chociaż czytałam, ze Komasa sporo czasu spędził w Muzeum Powstania i że scenariusz jest oparty o wspomnienia Powstańców. Ten film niczego nie rozstrzyga, nie ocenia ani przywódców Powstania ani jego uczestników. Ale to sprawia że potem długo się myśli o tym co się widziało w kinie. W sumie po filmie dlatego sięgnęłam po książkę, bo ciągle coś mnie jeszcze z tej historii intryguje. Sorki, że może piszę ogólnikami, ale nie chcę spojlerować, tym co nie widzieli. A jak Wasze wrażenia? Widział już ktoś? Może książkę też przeczytał?\nWysłany: 2014-09-29, 12:13\nNiestety, historia lubi się powtarzać. A społeczny światopogląd na pewno nie zostanie bardziej skrzywiony przez "Miasto 44" niż przez kolejne "trudne sprawy" czy inne serialowe bezsensowne rodzynki. Zresztą myślę, że jeśli miałoby dojść do konfliktu to po prostu zrzuciliby bombę.\nGrunt to punkt odniesienia (nie dobrze jest porównywać się do lepszych, zapewne oni również to robią i takie podejście nie zwiastuje nic dobrego). Zresztą druga zasada: patrz, kogo dobierasz do współpracy. Myślisz, że taki Komasa odpowiadał za każdą scenę? Sztab ludzi pracowało przy tym filmie. Efekt? Moim zdaniem powstał film na światowym poziomie. Osobiście czuję dumę.[/quote]


W meczu 16. kolejki Energa Basket Ligi, koszykarze HydroTrucku Radom podejmują WKS Śląsk Wrocław. Poniżej relacja LIVE z tego spotkania!\nNIedzielnym meczem HydroTruck Radom inauguruje drugą rundę sezonu zasadniczego Energa Basket Ligi. Rywalem podopiecznych Roberta Witki jest beniaminek - WKS Śląsk Wrocław. W tabeli wyżej gospdodarze, ale we Wrocławiu Śląsk wygrał zdecydowanie\nJoseph wykorzystał jeden rzut wolny\nHumphrey fauluje przy rzucie za trzy Camphora. Ten wykorzystuje wszystkie! 21 sekund do końca\nJeden celny wolny Łączyńskiego. Czas dla HydroTrucku\nKibice jeszcze wierzą i oglądają mecz na stojąco\nWkręcił się pod kosz Trotter i są dwa punkty\nJoseph trafia za trzy i to już chyba koniec marzeń o triumfie!\nDo końca już tylko 53 sekundy\nMielczarek daje nadzieje\nJeden wolny trafia zawodnika Śląska\nDo końca meczu (1:43)\nMielczarek jeden celny na dwa\nZa trzy po długiej akcji Joseph - który nieco uciszył kibiców w hali MOSiR-u\nDwa razy celnie Bogucki\nDorn spod kosza. Piłka zrobiłą dwa obroty wokół obręczy i jednak wpadła do kosza\nCaphor za trzy!\nPięc minut do końca meczu i pięć punktów straty HydroTrucku\nCzas poprosił trener Śląska\nPo indywidualnej akcji Camphor. Już tylko - 5\nTrotter z dystansu\nDorn pogrąża radomian. O czas prosi Witka\nTym razem Mielczarek nie upilnował Humphreya pod koszem. Faulował centra, który wykorzystał dodatkowy rzut\nNIe trafia spok kosza Piechowicz! Zawodnik w sposób niesportowy zatrzymuje Łączyńskiego. Ten wykorzystuje dwa rzuty wolne\nJoseph trafia za dwa i wykorzystuje dodatkowy rzut wolny\nAgresywna obrona HydroTrucku. Strata Śląska i za trzy Mielczarek! Mamy remis\nKoniec III kwarty i już tylko trzy punkty do odrobienia\nRównież dwa rzuty wolne wykorzystuje Fin z Radomia, a więc Lindbom\nDziewa dwa na dwa\nCamphor za trzy!\nOdrabiamy straty - Trotter\nMielczarek za trzy\nLindbom jeden na dwa\nJoseph celnie z tzw. półdystansu\nCamphor i może teraz HydroTryck rozpocznie odrabianie strat? Czas dla Śląska\nTeraz na parkiecie pojedynek centrów. Trafia Bogucki\nPięc minut gry tej kwarty za nami\nGibson także za "trzy"\nZa trzy Lindbom\nHumphrey ogrywa defensywę HydroTrucku\nHumphrey trafia ponad rękoma Boguckiego\nDwa razy z liniii rzutów wolnych trafia Bogucki\nArbitrzy naradzali się, czy Łączyński faulował niesportowo Boguckiego, ale tak nie było\nGabiński trafia za "trzy"\nCamphor - spod kosza\nPóki co bez punktów, ale w ciągu 90 sekund Śląsk faulował trzy razy!\nZa chwilę rozpocznie się III kwarta. Tymczasem w Łodzi ŁKS przegrał 80:100 z HydroTruckiem Sky Tattoo III Radom\nPocieszające wiadomości napływają z Łodzi. Tam HydroTruck Sky Tattoo II Radom - prowadzi z ŁKS-em 84:61\nRówno z końcową syreną trafia Bogucki, ale po analizie sędziowie nie zaliczyli punktów. Adrian Bogucki zdobywa w pierwszej połowie 13 punktów. Małe to pocieszenie, bo radomianie wysoko przegrywają\nJeden rzut wolny wykorzystał Dziewa\nBogucki dwa celne rzuty wolny\nGibson z daleka, ale jednak za "dwa"\nLindbom jeden z dwóch rzutów wolnych\nHumphrey - wsad. Radomianie już chcieliby żeby ta kwarta się zakończyła\nKibice przecierają oczy ze zdumienia. Tym razem z dystansu trafia Joseph. Szybki czas - HydroTruck w tej części bezradny\nJospeh także za trzy. Rozrzucali się wrocławianie. Najwyższa przewaga\nPonownie Łączyński z dystansu\nKolejny rzut Boguckiego\nWsad piłki do kosza - Humphreya\nSzybka riposta - teraz czas dla Śląska\nBogucki z pół dystansu\nDo końca I połowy pozostało (4:51)\nGibson - rozrzucali się goście. Czas dla trenera Witki\nŁączyński rzutem trzypunktowym wyprowadza wrocławian na prowadzenie\nGibson za trzy. Akurta on wie, jak rzuca się z dystansu w hali MOSIR-u\nLindbom! Tym razem oszukał Andrew Chrabascza\nPierwszy rzut trzypunktowy gości - trafił Joseph\nŁadna indywidualna akcja Lindboma\nJuż rozpoczęła się II kwarta. Pierwsze punkty Bogucki - 2+1\nSkuteczność z gry HydroTrucku wyniosła - 42 procent\nJoseph zmniejsza straty. Koniec I kwarty\nHumphrey, tym razem wykorzystał jeden rzut wolny\nPrzypomniał o sobie Gibson. Efektowna asysta do Humphreya. Ten trafia z faulem i dodatkowo wykorzystuje rzut wolny\nOdpowiada rzutem Humphrey\nAkcja 2+1 Camphor\nDo końca pierwszej kwarty (2:24)\nMielczarek oszukał defensywę Śląska\nDziewa wygrywa pojedynek z Boguckim\nSzybki kontratak i trafia Lindbom\nCelnie z dystansu Camphor\nJoseph po efektownej asyście do Wojciechowskiego\nPo kilkuminutowej absencji rzutowej, trafia Bogucki\nTym razem spod kosza Wojciechowski\nDziewa, ledwo wszedł z łąwki rezerwowych i zanotował pierwsze oczka dla gości\nDwa celne rzuty wolne wykonał Mielczarek\nBogucki , zbiera rzut i dobija\nRozpoczął się mecz. Pierwszy celny rzut zanotował Obie Trotter\nTymczasem w Łodzi od godz. 17 trwa mecz ŁKS-u z drugim zespołem HydroTrucku. Pod koniec pierwszej połowy radomianie prowadzą 51:37\nZnamy pierwsze piątki obu drużyn: HydroTruck: Trotter, Camphor, Bogucki, Lindbom, Mielczarek. Śląsk: Joseph, Łączyński, Gabiński, Humphrey, Wojciechowski.\nCiekawostka. Dzisiejszy mecz komentuje m.in., Wojciech Kamiński, a więc były szkoleniowiec Rosy Radom i asystent reprezentacji Polski. Jego partenerem jest Tomasz Jankowski.\nW szeregach gości dwóch dobrze znanych zawodników. Z halą MOSiR-u obyci są Kamil Łączyński i Danny Gibson, byli koszykarze Rosy\nGoście z Wrocławia w jednolitych zielonych strojach, a HydroTruck w tradycyjnych białych z niebieskimi wstawkami.\nZaglądamy do tabeli półmetka rundy zasadniczej Energa Basket Ligi. HydroTruck w 15. meczach zgromadził 23 punkty, zaś Śląsk ma o dwa oczka mniej i jeśli myśli o grze w play-off, nie może sobie pozwolić na porażkę.\nObie drużyny już na parkiecie. Właśnie trwa rozgrzewka\nDobry wieczór z hali Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Przed nami mecz 16. kolejki Energa Basket Ligi. W nim HydroTruck Radom podejmie WKS Śląsk Wrocław.\nTrotter, Camphor, Bogucki, Lindbom, Mielczarek\nPiechowicz, Wall, Lewandowski, Wątroba, Zegzuła\nJoseph, Łączyński, Gabiński, Humphrey, Wojciechowski\nDorn, Gibson, Musiał, Jodłowski, Dziewa, Chrabascz, Leńczuk