Ewa Balcerek i Włodek Bratkowski: Marksizm jako objawienie | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\nCoraz mniej rozumiemy z otaczającego nas świata. Gdyby jeszcze chodziło o rzeczy, które nas bezpośrednio nie dotyczą… Ale chodzi o sprawy, które mają dla nas żywotne znaczenie.\nTak najczęściej myślimy, szczególnie w czasach, kiedy oczekiwalibyśmy od nauki jasnego i prostego wyjaśnienia skąd biorą się wirusy i dlaczego czasami są dla nas groźniejsze niż normalnie.\nPogodziliśmy się z tym, że toczą się wieczne spory o sprawy społeczne i ideowe. Większość ludzi jednak przyjmuje zastaną sytuację i dopóki nie stanie się ona dla danej grupy społecznej nie do zniesienia, istnieje tendencja do przyjmowania ideologii klasy panującej jako racjonalnego wytłumaczenia rzeczywistości – „tak po prostu jest”.\nDopóki sytuacja jest jako tako do zniesienia, panuje konformizm i niechęć do każdego, kto narusza martwy „święty” spokój. W pewnym sensie jest to jedyna racjonalna strategia z punktu widzenia przeciętnej jednostki. Dysonans poznawczy oraz towarzyszące mu poczucie bezradności w kwestii wyrobienia sobie obiektywnej opinii jest przezwyciężany dzięki subiektywnemu odczuciu, co jest prawdą, a co nie. Oczywiście, w takiej sytuacji, kryterium obiektywności poznania jest indywidualne postrzeganie świata. Wówczas postawa bojowa, postawa broniąca własnej, subiektywnej opinii, staje się ersatzem poznania naukowego i gwarantuje pewność, jakiej nie daje naukowe poznanie z pozycji ponadjednostkowej. W końcu, jeśli coś jest prawdą absolutną (a tylko taka prawda ma dla nas wartość), to nie może przeczyć mojemu indywidualnemu odczuciu. W przeciwnym przypadku jestem potworem, wybrykiem natury czy innym zboczeńcem.\nA wiadomo, że czymś takim może być każdy poza mną. No chyba, że bycie potworem czy wybrykiem natury jest moim osobistym powodem do dumy z niepowtarzalności mojej osobowości. Ale wtedy nie mam pretensji do obiektywizmu, ponieważ obiektywność i idąca w parze z nim powszechność są zaprzeczeniem mojego poczucia wyjątkowości, czyli jedynego usprawiedliwienia dla bycia potworem.\nTak więc, postawa, która świadomie rezygnuje z pretensji do uniwersalności subiektywnego odczucia, jest pomijalna w naszym rozumowaniu. Pozostajemy przy twierdzeniu, że subiektywne odczucie nie może – w powszechnym przekonaniu – stać w sprzeczności z prawdą absolutną.\nMamy więc podstawę do żądania od wiedzy, aby była absolutna. W końcu każdy subiektywnie doświadcza jakiegoś elementu prawdy absolutnej, to dlaczego nie możemy sklecić sensownie ogólnej, powszechnej Prawdy Absolutnej?\nJesteśmy fragmentami, częściami składowymi Prawdy Absolutnej, która nie istnieje poza nami. Gdyby istniała, byłby możliwy Bóg. Ale ta pociecha dla strapionych jest tylko iluzją. Nie możemy przekroczyć w naszym bycie tej granicy – jesteśmy częścią, więc nie możemy stanąć na zewnątrz. To prawda, ale nie do końca. Możemy stanąć na zewnątrz, ponieważ posiadamy rozum, który już pozwolił nam uświadomić sobie, że nasza subiektywna prawda rozchodzi się z innymi prawdami subiektywnymi.\nTa właśnie cecha przedludzka powoduje, że subiektywne przekonanie o posiadaniu prawdy absolutnej we własnym, indywidualnym stosunku do świata wyraża się w gwałtowności relacji ze światem. Istnienie przedrozumowe nie wie, co prawda, że ucieleśnia Prawdę Absolutną, ale po prostu realizuje to przekonanie. Stąd niewinność gwałtownych zachowań u zwierząt – oczywiście, w naszych oczach. Inne byty przedludzkie oceniają doskonałe metafizycznie wyrażenie Prawdy Absolutnej jednym mgnieniem świadomości: bullshit! I pożerają Prawdę Absolutną wraz z jej nosicielem.\nIstnienie rozumowe polega więc na świadomości, że subiektywne Prawdy Absolutne nie składają się na jedną, powszechną Prawdę Absolutną choćby gatunku ludzkiego, nie mówiąc już o szerszych ambicjach. Mówiąc szczerze, zasadniczo nie ma takiej świadomości poza wyznawcami religii, którzy słusznie lokują Prawdę Absolutną w bycie, którego nie ma prawa być.\nDoktryny religijne są sposobem prowadzenia refleksji dotyczącej praw fundamentalnych istnienia w jedyny dostępny sposób… dopóki nie odkryto myślenia dialektycznego. Prawdę mówiąc, myślenie dialektyczne było znane już filozofii chińskiej. Interpretacja tej filozofii, w świetle ograniczonych możliwości percepcyjnych umysłu europejskiego, który odrzucił dialektykę jako pogańską spuściznę świata greckiego, i przyjął sztuczny świat refleksji ponadludzkiej jako obszar właściwy dla rozważań o Prawdzie Absolutnej, czyli przekraczającej kondycję materialną człowieka gatunkowego. To, co możliwe do objęcia poznaniem ludzkim, nazwano obszarem nauki. Stąd sztuczne i brutalne odgraniczenie nauki od dialektyki, którą uwięziono w świecie refleksji religijnej niczym księżniczkę strzeżoną przez smoka.\nWydawało się, że sprowadzenie nauki do badania faktów i przyjęcie subiektywności jako ograniczenia, które może zostać przezwyciężone dzięki zabiegom metodologicznym destylującym poznanie od owego subiektywizmu, przyniesie oczekiwane rezultaty. W rzeczywistości jednak religia stała się nieludzką, okrutną metodą ujarzmiania ludzi w imię Prawdy Absolutnej, która nie cacka się z jednostkowymi przejawami życia. Religia przejęła idee Dobra i Prawdy jako atrybuty rzeczywistości, do których człowiek może i powinien aspirować, ale które są na zewnątrz niego. Jest to zrozumiałe przegięcie w sytuacji, kiedy trzeba było odróżnić naturalną, spontaniczną i niewinną spontaniczność zachowań mających piętno nosicielstwa Prawdy Absolutnej od nowego modelu zachowań, które tej cechy zostały pozbawione.\nBiblia doskonale opisuje dramat owego rytuału przejścia gatunku ludzkiego w legendzie o wygnaniu z raju. To było dosłownie wygnanie z raju. Biblia zdumiewająco trafnie diagnozuje przyczynę utraty niewinności związanej z Adamowym byciem nosicielem Prawdy Absolutnej – spożycie owocu z drzewa wiadomości. Wytworzył się rozum i samoświadomość. A wraz z tym człowiek przestał być futerkowym zwierzątkiem domowym Pana Boga i stał się… potworem. Każdy jego ruch był związany ze świadomością popełniania zbrodni przeciwko otaczającemu światu. Świat stał się bytem usamodzielnionym, ponieważ osoba postrzegająca stałą się takim właśnie bytem. A jako taki stał się zagrożeniem innego typu niż dotychczas. Dla zwierzęcia świat zewnętrzny przestaje istnieć, kiedy ono ginie. Świat zewnętrzny stawia opór, ale to jest jednocześnie jedyny sposób na to, aby zwierzę czuło, że żyje. Dopóki zwycięża – potwierdza swoją witalność, a świat trwa. Niszczenie fragmentów tego świata nie niszczy świata jako takiego. Dopiero własna śmierć unicestwia świat. Nie ma powodu, aby mieć pretensję do losu. Mój przypadek decyduje o losie świata, a przynajmniej nie wiemy, aby było inaczej.\nŚwiadomość samego siebie powoduje, że świat nabiera cechy bytu samego w sobie. Nasze życie nagle staje się bezcenne, ponieważ nasze unicestwienie nie pochłania ze sobą świata. Śmierć naprawdę się pojawia. To musiał być długi proces nabywania takiej świadomości. Jego atawistyczne resztki można odczytać w opowieściach o życiu jednostkowym trwającym kilkaset lat. To mogą być psychiczne reminiscencje z czasów, kiedy indywidua były wzajemnie zastępowalne i trudno był odróżnić życie jednostkowe od ciągu pokoleń. Nic się nie zmieniało, więc może to był ciągle ten sam Matuzalem czy Abraham? Kto by się tym przejmował?\nJeżeli spojrzeć z tej perspektywy na kwestie obyczajowe, które są tak ważne dla współczesnej lewicy, to należałoby się zastanowić nad tym, co tak naprawdę wyrażają owe koncepcje. Negowanie mieszczańskiej obłudy w relacjach międzyludzkich zakładało istnienie społeczeństwa mieszczańskiego, które stawiało mocny opór zachowaniom kontestującym jego normy. Bunt dawał poczucie wolności i samospełnienia osobom, które decydowały się nań. Względna obfitość dóbr społeczeństwa doby kapitalizmu również sprzyjała takim postawom, ponieważ w zasobnej części społeczeństwa nie było już konieczności grupowania się w celu stawiania czoła niedoborom, które byłyby zabójcze dla samotnej jednostki. Jednostka (oczywiście, odpowiedniej klasy społecznej) zaczęła czuć się bezpiecznie. Tym dotkliwiej odczuwała brak wolności, której subiektywne odczucie zanika, jeśli zanika opór.\nPrzyjęcie przez lewicę sprawy tego typu kontestacji społeczeństwa burżuazyjnego z pozycji wewnętrznych temu społeczeństwu było wyrazem zdobywania przewagi w ruchu robotniczym przez tendencje, które poprzednio ujawniły się i działały na zewnątrz tego ruchu, ale wraz z zanikaniem radykalizmu pozostałego po rewolucji burżuazyjnej szukały sobie innego pola i znalazły go w ruchu, który był dzieckiem owej rewolucji, ale jakościowo przekształconym dzięki rozwojowi specyficznie kapitalistycznej ścieżki rozwoju, uwolnionej z pęt feudalnych. Ruchy liberalno-demokratyczne były zanikającym pozostałościami po sprzeczności między burżuazją a feudalizmem, czymś skazanym na ewolucyjny zanik. Jedyną szansą przetrwania była symbioza bądź pasożytnictwo na ruchu, który coraz bardziej usamodzielniał się wobec przebrzmiałego już konfliktu: burżuazja – arystokracja feudalna.\nZ jednej strony, tzw. nowe ruchy społeczne, odwołujące się do swobód obyczajowych, są faktycznie kontestacją społeczeństwa mieszczańskiego. Są również wyrazem świadomości dotyczącej zachowań zbiorowych. Używanie rozumu w sytuacji, kiedy człowiek nie jest zmuszony do ciągłej i bezpośredniej walki o byt, prowadzi do zrozumienia pewnego bezsensu powielania w nieskończoność tych samych wzorców zachowań. Jeżeli nie ma zewnętrznego otoczenia, które zmusza nas do ujednoliconego sposobu działania i zachowania, ponieważ każde inne prowadzi do unicestwienia społeczności, wówczas objawia się absurd zachowań, które straciły racjonalność, kiedy zmieniły się uwarunkowania zewnętrzne.\nRuchy obyczajowe przedstawiają ideologicznie swoje postulaty w postaci żądania uwzględnienia naturalnych zachowań, które zostały represyjnie stłumione w wyniku presji społeczeństwa i uwewnętrznione jako jedyne naturalne. Ponieważ zanikły owe uwarunkowania zewnętrzne, stracił rację bytu opór wobec tych form zachowań.\nI tu mamy znowu do czynienia z paradoksem dotyczącym całej dialektyki, o której pisaliśmy wyżej. Zanika opór, a więc następuje rozpad zachowań, które były promowane wcześniej z perspektywy konieczności skutecznej walki z otoczeniem. Ale jednocześnie zanik oporu powoduje, że zmiana przestaje być nosicielką wolności. Nie ma ucieczki przed wchłonięciem przez społeczeństwo jakiegoś dowolnego typu obyczajowości, czyli przed uczynieniem z niego rutynowego i represyjnego w miarę upływu czasu obyczaju. Warunkiem wolności jest opór. Obie strony społecznego konfliktu – konserwatyści i zwolennicy dokończonej rewolucji seksualnej – podtrzymują ów konflikt, który dawno już by wygasł, gdyby nie ideologiczne konotacje związane z głębszymi sprzecznościami społecznymi.\nJeżeli rozumiemy doktryny religijne jako mniej lub bardziej udane próby sklasyfikowania i uporządkowania sprzeczności społecznych, wówczas zrozumiemy bezsens zwracania się ku bezpośredniej krytyce religii. Najbardziej dotkliwą formą krytyki jest uznanie społecznego wymiaru religii i społecznego jej uzasadnienia. Religia przechowała jedną część myślenia dialektycznego, bezpłodną bez drugiej – praktycznej, społecznej – jej części.\nNie jest tak, że społeczeństwo bezklasowe rozwiąże problemy osób transpłciowych i wszelkie inne, możliwe do pomyślenia. Społeczeństwo bezklasowe raczej zniesie potrzebę wyrażania swej indywidualności poprzez epatowanie seksualnością. Społeczeństwo bezklasowe powinno kontynuować tendencję do uwalniania jednostki od konieczności codziennej walki o przetrwanie, a więc, jednocześnie, uwolni ją od konieczności opierania się na podstawowej komórce społecznej, której trwałość jest podstawą szansy przetrwania. Otwiera się nieskończenie szerokie pole możliwości presji społecznej w tym zakresie, zależne nie tylko od spekulacji rozumu, dylematów wolności jednostkowej i przypadku związanego z otoczeniem zewnętrznym. Właśnie współdziałanie owych elementów powoduje, że istnieje konkretny ruch, konkretna historia. Walka o swobody obyczajowe jest namiastką walki z rzeczywistym oporem, co nadaje samej walce cechę wartości, czegoś o co warto walczyć – w subiektywnym znaczeniu. Z punktu widzenia naturalnego procesu społecznego nie ma to najmniejszego znaczenia. Po prostu ludzie przeżywają wolność możliwą w tych warunkach, jakie im pozostały w społeczeństwie burżuazyjnym. Właśnie świadomość, że użycie pełnej mocy w owej walce jest możliwe, ponieważ opór jest jeszcze większy. Zwycięstwo oznaczałoby konieczność regulacji owoców owego zwycięstwa. Czego przedsmak mamy już dziś, kiedy kontestacja obyczajowa przestaje być wyrazem wolności, a zaczyna wpisywać się w niezmienione regulacje społeczeństwa burżuazyjnego – regulacje prawne dotyczące legalizacji i normalizacji związków, które nie powielają wzorca małżeństwa heterogamicznego. Opór przeciwko takiej „normalizacji” jest jednocześnie wyrazem wolności tej części społeczeństwa, które faktycznie nie podziela społecznych (nie obyczajowych) idei przekształcenia społeczeństwa. Np. w kierunku socjalizmu.\nUderzanie w lewicowe „zboczenia” jest metodą odciągania uwagi społeczeństwa od racjonalnych, lewicowych propozycji zmian społecznych, od słusznej i skutecznej krytyki społeczeństwa burżuazyjnego. Wiązanie tych zmian z konserwującymi to samo społeczeństwo ruchami obyczajowymi jest „niedźwiedzią przysługą” dla lewicy, a jednocześnie tolerowaniem wewnętrznego przeciwnika w samym ruchu lewicowym. Ten przeciwnik cenzuruje lewicę, a nie szuka zbieżności z samym tym ruchem kontestującym kapitalistyczną rzeczywistość.\nW przejmowaniu lewicowego radykalizmu przez ruchy obyczajowe dokonuje się rozmycie dążenia do społeczeństwa bezklasowego. Możemy to zaobserwować na ewolucji samego marksizmu od pozycji dialektycznych, skupionych na istocie problemu do rozmycia go w kwestiach drugorzędnych z perspektywy tej istoty.\nZasadniczą rozbieżnością między marksizmem a lewicowymi koncepcjami, które dominują współcześnie, jest kierowanie marksizmu na tory walki społecznej bez perspektywy wyjścia poza tę sprzeczność, poza tę walkę. Właśnie umiejętność postrzegania tego, co znajduje się poza bezpośrednią walką, wynikająca z metody dialektycznej, była historyczną siłą marksizmu. Aktywizm i żywiołowość tzw. nowych ruchów społecznych czerpie swą gwałtowność i radykalizm z traktowania horyzontu społeczeństwa burżuazyjnego jako nieprzekraczalnego, a w związku z tym – dającego możliwość uwolnienia się w walce od przeszkód, które tej wolności się sprzeciwiają.\nNiepohamowany entuzjazm wobec dowolnych przejawów sprzeczności znosi konieczność analizowania walki pod kątem celu swojego ruchu. Bezpośrednie interesy, a wręcz chwilowe interesy grup zbuntowanych są wystarczającym uzasadnieniem dla bezkrytycznego poparcia, zwalniające z obowiązku przedstawiania własnej koncepcji na tle i w opozycji do żywiołowego procesu. Wolnością cieszą się więc wszyscy… poza marksistami.\nTymczasem, gwałtowność i skala wydarzeń społecznych powinna budzić w nich taką samą dążność do odrzucania wszelkich hamulców przed wykładaniem swoich racji – wszak napotkają na opór, ba, ten opór jest konieczny dla poczucia motywacji wolnościowej i dla zrobienia kolejnego kroku w oparciu o rozumowe zderzenie z żywiołem.\nBez tego, marksizm drepcze w miejscu, staje się koncepcją coraz mniej przydatną dla rozumienia świata i jego sprzeczności. Albowiem wlecze się w ogonie żywiołowości, niezdolny do uczynienia tego, co popiera u innych – przyznania sobie prawa do wolności odróżnienia na tle wszystkich innych nurtów społecznych.\nNie rozumiemy otaczającego nas świata. Jest to jednak normalne i nie przeszkadza w działaniu. Nie rozumiemy przyrody, ale możemy w niej istnieć i działać skutecznie. Nie rozumiemy każdego aspektu mikroskopijnych elementów składających się na nią, ale nie jest nam to potrzebne, abyśmy mogli żyć i działać na naszym poziomie (pośrednim między mikro- a makrokosmosem).\nNie rozumiemy otaczającego nas świata. Nauka, która chce wyjaśnić świat w skali 1:1, jest bezradna. Odtwarzanie świata w refleksji, w każdym etapie i na każdym poziomie bytu, jest dążeniem do zrozumienia dlaczego coś się dzieje w konkretnym przypadku. Prawo do wyciągania wniosków uogólniających nauka sobie przyznaje dopiero, kiedy potrafi odtworzyć skutek w warunkach laboratoryjnych, czyli sztucznie odrzucając ileś tam elementów owych warunków. Wyniki nauki są więc, z tego powodu, zawsze ułomne.\nDlatego religia może z dumą utrzymywać, że prawdziwą prawdę daje dopiero objawienie, albowiem istnieje Bóg, który zawiera w sobie wiedzę o pełni uwarunkowań każdego pojedynczego procesu. Nauka nigdy nie osiągnie tego stopnia pewności, co objawienie.\nW kwestiach społecznych, Bóg przyznaje człowiekowi wolną wolę, co zapewne nie znaczy, że nie ma wiedzy o wszystkich uwarunkowaniach, które determinują postępowanie człowieka niezależnie od jego wolnej woli. Człowiek jest więc wolny ze swojej perspektywy. Trudno raczej sobie wyobrazić, że byłby równie wolny, co Bóg, chociaż potencjalnie ma taką możliwość. Bycie jednak wolnym jak Bóg, tj. z wiedzą absolutną, powoduje, że wolność nie różni się zbytnio od totalnego zniewolenia, czyli poddania pełnemu determinizmowi.\nŚwiat z perspektywy Boga jest bowiem albo statyczny, albo przeszły, zamknięty, zakończony. Inaczej Bóg posiadałby wiedzę o wszystkich uwarunkowaniach, które nie staną się rzeczywistością. Wiedza absolutna zakłada wiedzę o tym, które uwarunkowania nie dostąpią urzeczywistnienia, a więc wolność równa się totalny determinizm. Ewentualnie Bóg nie dałby człowiekowi faktycznej wolności (równej swojej), bo zamknąłby go w totalnym determinizmie albo… uniemożliwiłby ruch. Wracamy więc do dialektycznego stwierdzenia, że nie ma wolności bez obiektywnych praw. Prawa powszechne są warunkiem wolności.\nPoznanie Boga jest jednak niemożliwe, więc nauka nie jest możliwa, skoro Bóg jest zasadniczo jedynym wartym poznania przedmiotem. Znając istotę Boga, znamy wszystko. Nie znając istoty Boga, może równie dobrze wierzyć, że Hume miał rację obawiając się, że któregoś ranka słońce nie wstanie.\nJednak istnieje powszechne przekonanie, że nauka daje pewność. To, co zostało raz ustalone nie podlega zmianie. Chyba że zmieni się paradygmat nauki. Ale w naukach przyrodniczych pewność jest większa. Chyba że Einstein zastąpi Newtona. Niemniej, można to pominąć, ponieważ odkrycia Einsteina nie spowodowało ustania w świecie naszego poziomu (średniego, między mikro- a makrokosmosem) praw, które odkrył Newton. Rozwój nauk przyrodniczych nie zmienia niczego w świecie rzeczywistym, fizycznym, materialnym. Oczywiście, poza przekonaniem, że świat materialny nie istnieje – gdyż taki wniosek wielu wyciąga z teorii Einsteina.\nCzyli prawa Newtona dotyczą świata nieistniejącego. Prawa ustalone na podstawie obserwacji fizycznej naszego świata odnoszą się do nieistniejącego świata. Są tworem naszego umysłu, naszego (ułomnego) postrzegania świata, który naprawdę składa się z faktów, które są przez nas niepostrzegalne. Rozum pozwala nam ustalać owe prawa świata, w którym nigdy nie będziemy żyli, a nauka przekonuje nas, że ten świat jest bardziej rzeczywisty niż świat, w którym żyjemy. Co więcej, możemy posługiwać się tymi prawami na naszym poziomie. Co prawda, nierzadko z dramatycznym skutkiem, ale skutecznie.\nDialektyka twierdzi, że prawa świata są uniwersalne. Możemy więc poznawać prawa rządzące światem mikro- i makrokosmosu, ponieważ są to te same prawa. Z tego punktu widzenia, praktyczne stosowanie owych praw jest poznawczo jałowe. Jednak praktycznie – wręcz odwrotnie.\nZarzutem pod adresem „ortodoksyjnego” marksizmu jest zazwyczaj to, że „ortodoksi” nie nadążają za rozwojem rzeczywistości, którą powinna opisywać dana teoria. Rzecz w tym, że częstokroć to biczowanie „rzeczywistością” sprowadza się do odstępowania od istoty teorii w wyniku kompromisu z innymi koncepcjami, które utrzymały się w tej samej rzeczywistości. Jeśli chodzi o marksizm, to najczęściej jego „modernizowanie” oznacza w praktyce powrót do koncepcji teoretycznych, które już w okresie rozkwitu ruchu robotniczego stały w pełnej sprzeczności z teorią Marksa, ale zostały przezeń chwilowo usunięte w cień z powodu przewagi, jaką w ruchu osiągnęła ta właśnie teoria.\nOrtodoksja oznacza więc w praktyce „powrót do źródeł”. Nie w sensie przyjmowania wszystkiego co do litery, ale w sensie powrotu do zasadniczej idei, która stała u podstaw teorii, sprawy, której spełnieniu miała służyć. Ta idea była czynnikiem wyróżniającym daną teorię spośród wielu innych, nierzadko płodnych i interesujących, ale jej szczególna rola wynikała stąd, że zdołała podsumować najciekawsze motywy owych innych koncepcji i zaproponować jakąś nową jakość.\nTak było w przypadku marksizmu.\nWyzysk istniał wcześniej. Po okresie gwałtownej proletaryzacji system kapitalistyczny w Anglii ustabilizował się, społeczeństwo złapało równowagę. Okazało się, że nie wszyscy stoczyli się do pozycji robotnika fabrycznego. Przy okazji, komercjalizacja różnych dziedzin usług, które do tej pory miały charakter pracy niemal niewolniczej (np. służba domowa uzupełniona usługami komercyjnymi dostępnymi na rynku, ekonomiczne wyzwolenie owej służby dzięki uczynieniu z niej pracy najemnej, a nie właśnie niewolniczej) sprzyjała wzrostowi świadomości społecznej szerokich warstw ludności.\nProblemy te w jakiejś mierze zauważał sam Karol Marks, zwracając uwagę na różne kategorie pracy najemnej. Ale nie musiał zajmować się tym szczegółowo, albowiem ruch robotniczy rozwijał się jako ruch, w którym przewodnią rolę odgrywał proletariat fabryczny. Aspekt ekonomiczny i aspekt społeczny walki emancypacyjnej splatały się w tej właśnie klasie. Podważanie tej hegemonicznej roli klasy robotniczej rozpoczęło się wraz z dominacją partii robotniczej (socjaldemokratycznej) jako partii masowej. Rozmycie znaczenia klasy robotniczej było więc związane z cofnięciem się świadomości specyfiki rozwoju kapitalistycznego – istoty teorii marksistowskiej. Ideologicznie ruch robotniczy zaczął powracać do koncepcji przedmarksowskich, związanych z rolą, jaką inne ideologie wiązały z innymi grupami społecznymi.\nPowrót do źródeł marksizmu jest więc jednocześnie krokiem naprzód w stosunku do cofnięcia ruchu przed okres marksowski.\nUzasadnienie tej tezy polega na pokazaniu, że komercjalizacja usług nie zmieniła niczego w sensie relacji między klasą ludności produkującą środki materialnej reprodukcji społeczeństwa a klasą panującą/wyzyskującą oraz resztą społeczeństwa, którego dochody pochodzą z zawłaszczonego produktu dodatkowego ponad to, co niezbędne do utrzymania klasy bezpośrednich producentów, podobnie jak dochody klasy właścicieli.\nWszystkie ogólne grupy zawodowe były znane w epoce do kapitalizmu. Chodzi o szerokie kategorie, takie jak pracownicy bezpośrednio produkcyjni, właściciele środków produkcji oraz twórcy dóbr kultury i wolne zawody, a także grupy obsługujące bezpośrednio klasę panującą (służba).\nTe kategorie „zawodowe” pozostały, nic się nie zmieniło poza komercjalizacją usług nieprodukcyjnych. W sensie rzeczywistym, materialnym, nic się nie zmieniło. Poza tym, że grupy obsługujące klasę panującą wdarły się na rynek, podczas gdy wcześniej były opłacane bezpośrednio z zysków (wartości dodatkowej) właścicieli środków produkcji.\nPodobnie jak relacja klasowa między kapitalistą a robotnikiem uległa zamazaniu w porównaniu z przejrzystością stosunku wyzysku między panem feudalnym a chłopem pańszczyźnianym, tak i ta sama relacja społeczna związana z usługą nieprodukcyjną uległa mistyfikacji w chwili, gdy usługodawcy znaleźli się na rynku siły roboczej.\nJednak w marksizmie, który rozwinął się w wyniku porażki ruchu robotniczego na Zachodzie, kiedy nie doszło tam do skutecznej i zwycięskiej rewolucji proletariackiej na wzór rewolucji rosyjskiej, przewagę zdobyła koncepcja socjaldemokracji II Międzynarodówki, wzmocniona utrzymaniem się wpływu tzw. I rewizjonizmu, kojarzonego z nazwiskiem E. Bernsteina.\nEkonomia burżuazyjna, jako nauka empiryczna, analizująca fakty bieżące, a nie historyczne procesy społeczne (w ramach specjalizacji dziedzin naukowych), przyjęła jako przekonujący argument, że aktywne grupy społeczne są faktem obiektywnym, a ich subiektywne przekonania o swojej pozycji społecznej są zgodne z rzeczywistością.\nObiektywna degeneracja ruchu robotniczego w epoce stalinowskiej sprzyjała zmianie doktryny w kwestii, która wcześniej nie podlegała dyskusji, a więc jednocześnie nie była przedmiotem świadomej, jednoznacznej wykładni teorii.\nTe modyfikacje teorii pociągnęły za sobą konieczność przyjęcia zmian (rewizjonistycznych), na których pierwotnie owe modyfikacje się opierały. To zresztą jest logiczne. Jeżeli przyjęto wnioski (podmiotem emancypacji jest szeroko pojęte społeczeństwo, a nie specyficznie klasa robotnicza sektora produkcyjnego), to słuszna staje się rewizja teorii marksowskiej, a więc teorii wartości opartej na pracy, którą uznaje się w ruchu za nadmiarowe (niezbyt naukowe) uzasadnienie tezy o wyzysku pracy najemnej. Teza o wyzysku jest powszechnie w marksizmie i okolicach przyjmowana. W przeciwieństwie do Marksa, który uważał za wskazane szeroko uzasadniać tę tezę badaniami historycznymi i filozoficznymi, współczesny marksizm traktuje te wysiłki jako szacowne, niemniej bajdurzenie.\nMarazm ruchu robotniczego i ofensywność tzw. nowych ruchów społecznych o charakterze drobnomieszczańskim osłabiły wolę oporu nurtów marksistowskich, spadkobierców rewolucji proletariackiej, ale jednocześnie opierających się stalinowskiemu uproszczeniu teorii podyktowanemu imperatywowi utrzymania przy życiu „pierwszego państwa proletariackiego” na świecie. Nurty związane ideowo i duchowo z rewizjonizmem I Międzynarodówki, niesione drobnomieszczańskim, płytkim entuzjazmem dla (każdego) zwycięzcy, miały spore możliwości wpływania na ideowy i doktrynalny kształt teorii marksistowskiej w epoce radzieckiej. Brak możliwości realizacji polityki prorobotniczej w sytuacji izolacji pierwszego państwa proletariackiego i jego zacofania ekonomicznego zmuszało do walki o ekonomiczne podstawy utrzymania tego państwa. A bez zmiany relacji klasowych w skali globalnej, w samej ojczyźnie proletariatu musiało się skończyć co najwyżej polityką socjaldemokratycznych reform, możliwych nawet w kapitalizmie.\nTeoretycy rozpatrywali teorię wartości opartą na pracy w warunkach radzieckich, gdzie nie było mowy o dyktaturze proletariatu, tylko o dyktaturze biurokracji partyjno-państwowej, która potrzebowała wsparcia lub neutralizacji pozostałych grup społecznych, których dobrobyt (choćby względny) był uzależniony, jak w kapitalizmie, wyzyskiem klasy robotniczej. Aby utrzymać pozór wierności linii „marksizmu-leninizmu” należało dostosować teorię do rzeczywistości państwa radzieckiego uchodzącego za realizację koncepcji Marksa. A więc należało wprowadzić inne grupy społeczne, ważne w tym społeczeństwie i stanowiące polityczną przeciwwagę dla klasy robotniczej, do tej teorii jako pełnoprawnych członków klasy pracy najemnej, którzy w realnym socjalizmie faktycznie awansowali, dzięki czemu można było uogólnić kategorię społeczną podlegającą awansowi – co najwyżej z pewną rozbieżnością w czasie czy w stopniu owego awansu. Ale, ogólnie, klasa „robotnicza” (inaczej „pracownicza”) awansowała. Niezadowoleni byli uważani za malkontentów.\nLewica rewolucyjna na Zachodzie ewoluowała także stopniowo. Baza zastępcza, która miała utrzymać przy życiu organizacje przechowujące ideę i teorię marksizmu, składająca się z bojowej młodzieży i radykalizującego się na tle „małej” lub „dużej” stabilizacji okresu powojennego, światłego i protestującego przeciwko europocentrycznemu egoizmowi, ideowego drobnomieszczaństwa, stała się z biegiem czasu bazą właściwą. Szczególnie, że marksizująca lewica akademicka także napotykała na pewne trudności związane z teorią wartości opartą na pracy. Wyniki prac, które rozwijały tę teorię poszły w dużym stopniu w zapomnienie, szczególnie w dziedzinie ekonomii. Natomiast badania w innych dyscyplinach społecznych (w tym w socjologii) ścierały się z ofensywnością tej nowej gałęzi wiedzy i z jej naukowymi podstawami. Dialektyka nie była modna, co wiązało się z pozytywizmem w filozofii, i z empiryzmem, który był jego skutkiem w metodologii nauki. Dialektyka wydawała się bardziej naturalna dla oderwanej od życia spekulacji przednaukowej.\nRozważania dotyczące teorii wartości opartej na pracy i badanie dialektyki raczej umarły śmiercią naturalną z braku zainteresowania kolejnych pokoleń marksistów akademickich. Zostały sprowadzone do rytualnych sloganów ozdabiających publikacje naukowe, najczęściej bez żadnego związku z treścią owych publikacji.\nOderwanie teorii od konkretnego ruchu robotniczego i jego potrzeb spowodowało nadmierne zainteresowanie elit intelektualnych, związanych z marksizmem, do wiązania koncepcji z ich własną pozycją. Uzasadnienie znalazło się w niewydanych przez Marksa pracach przygotowawczych do napisania Kapitału oraz w refleksjach młodzieńczego okresu, które zbiegały się z zapotrzebowaniem na humanistyczny wydźwięk marksizmu, który kontrastowałby ze stalinowskimi wypaczeniami socjalizmu realnie istniejącego.\nPrzodującą rolę marksizm miałby zachować jako koncepcja (teoria) odpowiadająca na wyzwania współczesności, a nie zbywająca owe wyzwania lekceważącym machnięciem ręki. Szczególnie mocno zaznaczyło się to w odniesieniu do koncepcji opartych na marksizmie, ale korygujących go z perspektywy krajów peryferyjnych. Niezależnie od tego, czy rewolucja rosyjska była „prawidłowością”, czy wybrykiem historii popędzanej przez bolszewików, perspektywy nie rysowały się już jako konieczne przejście przez model rozwoju na modłę zachodnią. Czy miało więc sens rozpatrywanie prawidłowej struktury klasowej wedle marksizmu w sytuacji, kiedy taka struktura nie miała się powtórzyć w krajach, które miały największe szanse stać się bastionem oporu wobec rozwiniętego kapitalizmu zachodniego?\nRewolucyjna lewica Zachodu na naszych oczach, pod koniec XX wieku, zakończyła proces transformacji ideowej, uznając, że wraz z upadkiem modelu biurokratycznego na Wschodzie, społeczeństwom zachodnim pozostała już tylko walka o radykalizację procesów demokratyzacyjnych, związana z tzw. nowymi ruchami społecznymi typu mniejszości obyczajowe i kulturowe.\nGłębokie przekonanie, że upadek „realnego socjalizmu” pozostawi na placu boju kapitalistyczne „państwo socjalne” okazało się równie głęboko błędne. Jeżeli państwo biurokratyczne było ślepą uliczką ewolucji społecznej, to kapitalistyczne państwo socjalne okazało się jego lustrzanym odbiciem i równie ślepą uliczką ewolucji społecznej cywilizacji zachodniej.\nKapitalistyczne państwo socjalne było realizacją socjaldemokratycznej utopii II Międzynarodówki. Jego upadek dowodzi, że teorie społeczne i klasowe, które traktowały właściwą mu strukturę społeczną jako obiektywną daną empiryczną, były nieadekwatne.\nZarówno (post)stalinowskie, jak i posttrockistowskie koncepcje schodzą się współcześnie w teorii. Tradycyjne, poststalinowskie wykładnie odróżniają klasę robotniczą od pozostałych grup pracowników najemnych, niemniej ta tradycja jest przekazywana na podobieństwo ustnych tradycji w azjatyckich szkołach medycyny naturalnej – tak przekazywano od pokoleń, ale nikt nie zadawał sobie pytania o uzasadnienie owego przekazu.\nW chwili, gdy zaczęto pytać o dowody, zaczęły pojawiać się wątpliwości.\nPoststalinizm, naturalnie całkowicie, idzie w kierunku odrzucania balastu deklaratywnej wierności tradycji na rzecz ustaleń naukowych, które odzwierciedlają rzeczywistość. O ile w krajach pozaeuropejskich rozbieżności z teorią wiązały się właśnie z odmiennością struktury społecznej i brakiem perspektywy, że będzie to stan przejściowy, to w ZSRR i w Rosji współczesnej poststalinizm musiał się uporać z tym dziedzictwem, żeby doszlusować do nowoczesnej nauki. Widzieliśmy to w ostatnich latach, choćby na przykładzie próby poczynionej przez Olega Dwurieczeńskiego, aby ustalić wreszcie autorytatywnie czym jest proletariat jako podmiot walki emancypacyjnej w marksizmie.\nInne nurty poststalinizmu nawiązują do praktyki okresu radzieckiego, kiedy to klasa robotnicza – deklaratywny podmiot-hegemon – była faktycznie pozbawiona znaczenia. Nowoczesność była związana z nowymi formami produkcji, gdzie liczyła się technologia i kreatywne możliwości innych grup społecznych.\nEwolucja teorii w nurcie poststalnowskim dokonuje się więc dwoma kanałami. Ta ewolucja stwarza obiektywne podstawy dla zlewania się nurtu poststalinowskiego z nurtem posttrockistowskim, który w Rosji napotykał niejakie przeszkody w postaci żywego poststalinizmu, odwrotnie niż w pozostałych krajach europejskiego obszaru poradzieckiego. W Polsce poststalinizm w praktyce nie liczył się już w okresie schyłkowym PRL. Ciężar koncepcji poststalinowskiej spoczywa zresztą, nie tylko w Polsce, na kwestii narodowej, nie na kwestii definiowania klasy robotniczej. Nowa Lewica, tak jak i nurt (post)stalinowski mają zakodowaną, atawistyczną wrogość do klasy robotniczej jako takiej – każde ze swoich przyczyn.\nNiemniej, spotykają się w tym punkcie, co wydatnie pozwala skracać dystans między obiema tendencjami.\nOczywistością współczesnych marksistów jest stwierdzenie o tym, że podmiotem emancypacyjnej walki klasowej jest szeroko pojmowana „klasa pracownicza”, czyli klasa pracowników najemnych.\nPoststalinowski nurt w Rosji szybko przyswaja sobie ten punkt widzenia, a to dzięki szkoleniom, których udziela nie tylko wspomniany wyżej Oleg Dwurieczeński, poszukujący grupy społecznej, która byłaby najbardziej zdeterminowana w walce z kapitałem, a to dzięki swemu skrajnie niekorzystnemu położeniu materialnemu, ale i dzięki popularnym wykładom Mariny Burik (Пролетариат сегодня. Марина Бурик https://www.youtube.com/watch?v=-mS9XBwJJH8 dla nas objawienie). Ta ostatnia w pełni popiera wykładnię, w świetle której proletariat to szeroko pojęta klasa pracowników najemnych, niezależnie od sektora zatrudnienia.\nFaktycznie, współcześnie, warstwa pracowników najemnych wydaje się obarczona największym ryzykiem. W warunkach piętrzącego się, odkładanego kryzysu kapitalizmu o charakterze strukturalnym, ta grupa społeczna przestaje mieć rację bytu. Zbyt liczna, jak na potrzeby obsługi klasy właścicieli środków produkcji, jest także zbyt liczna jak na potrzeby klasy bezpośrednich wytwórców, którzy będą odczuwali zwiększony wyzysk, czy państwa burżuazyjnego, które przestaje odczuwać presję konieczności utrzymywania rozbudowanej sfery socjalnej.\nW socjaldemokratycznym modelu społecznym aksjomatem była teza o określaniu wartości siły roboczej poprzez posiadane przez nią kwalifikacje. Wartość siły roboczej określa się klasycznie jako czas pracy niezbędny do jej reprodukcji.\nWiększość marksistów zapomina jednak o zasadniczej sprawie – wartość siły roboczej podlega weryfikacji na rynku pracy. Sytuacja jest analogiczna do sytuacji z innymi towarami ewaluowanymi na rynku. Można było ignorować tę zależność ze względu na poziom życia w rozwiniętych społeczeństwach.


Aktualności z Gimnazjum w Lubawce\nNOWE TOALETY W SZKOLE\nW naszej szkole dobudowywane zostaną toalety na parterze i pierwszym piętrze. Prace budowlane zaczęły się stosunkowo niedawno i są prowadzone w dość szybkim tempie. Na razie możemy dostrzec, że występuje tutaj tylko ściana, ale budowa trwa dalej i niedługo będziemy mogli cieszyć się nowymi sanitariami.\n3 MAJ - ŚWIĘTO KONSTYTUCJI\n3 maja w tym roku wypadał w środę. Jest to bardzo ważne święto dla Polski. Uchwalenie Konstytucji 3 maja zostało uznane za święto już 5 maja 1791 roku w rocznicę Uchwalenia Kotytnsucji 3 Maja Rzeczypospolitej Obojga Narodów.\nSZKOLNY SKLEPIK - KIOSK\nTego tygodnia (01.05-07.05.2017r.) szkolny sklepik - kiosk znajdujący się na 1 piętrze Gimnazjum Publicznego w Lubawce został przeniesiony z uwagi na to, że na jego miejscu zostały wybudowane toalety.\n27.04.2017 r. w naszej szkole odbyło się spotkanie z reprezentantem lubawskiej policji. Funkcjonariusz przedstawił nam bardzo ważne zasady bezpieczeństwa w razie ataku terrorystycznego, ale nie zabrakło też prezentacji oczywistych i niezwykle ważnych zasad, takich jak bezpieczeństwo na drodze.\nMŁODZIEZOWE FORUM BEZPIECZEŃSTWA - SONDAŻ\n11.04.17 w naszej szkole odbył się sondaż w ramach Młodzieżowego Forum Bezpieczeństwa, w którym sprawdzano wiedzę gimnazjalistów, Pani Dyrektor, pracowników szkoły, uczniów klas 1-3 oraz przedszkolaków na temat szkodliwego wpływu środków psychoaktywnych na nasze zdrowie.\n16 EGZAMIN GIMNAZJALNY CZAS ZACZĄĆ!\nTo już 16 egzamin gimnazlany!!! Do końca gimnazjum pozostaną jeszcze dwa. Gimnazjalistom rozpoczynającym dzisiaj egzamin życzymy jak najlepszych wyników i jak najmniej stresu. Dzisiaj część humanistyczna. - język polski, historia i WOS.\nAPEL Z OKAZJI ROCZNICY ZSYŁKI POLAKÓW NA SYBERIĘ\nDnia 12.04.2017 w naszej szkole odbył się uroczysty apel z okazji kolejnej rocznicy zsyłki na Sybir. Część artystyczna przygotowana przez panią Ewelinę Rudną i panią Anne Majerską opowiadała nam o tragicznych, przepełnionych bólem chwilach. O wywózkach polskiej ludności z tak zwanych kresów wschodnich II Rzeczypospolitej...\nRadosnych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego pełnych paschalnej radości w sercu i przy świątecznym stole, rozśpiewanych dźwięcznym "alleluja" .\nSPOTKANIE Z ROBERTEM SOTO - INDIANINEM Z PLEMIENIA APACHE LIPAN\nDzisiaj (10.04.2017r.) uczniowie z Lubawskiego Gimnazjum jak również Lubawska Szkoła Podstawowa mieli szansę wziaść udział w spotkaniu z prawdziwym indianinem - Robertem Soto.\nDZIEŃ ZIEMI W LUBAWSKIM GIMNAZJUM\nDzisiaj (07.04.2017r) w Gimnazjum Publicznym w Lubawce odbył się apel z okazji Dnia Ziemii. Na apelu poinformowano nas jak powinniśmy się zachowywać aby chronić naszą planetę - Ziemię, a zarazem nas samych.\nKONKURSY, KONKURSY... :)\nWiejski Dom Kultury w Chełmsku Śląskim zaprasza do udziału w nastepujących konkursach...\nMŁODZIEŻ Z GIMNAZJUM LUBAWKA WYGRYWA GIMNAZJADĘ!!!\nW dniu 14.03.2017 na trasach biegowych w Jakuszycach odbyły się zawody: Dolnośląska Gimnazjada i Igrzyska Młodzieży Szkolnej w biathlonie zimowym. W trzech z czterech kategorii wiekowych zwycięstwo odnieśli uczniowie ze szkół z Lubawki.


– 18 kwietnia 2017Opublikowany w: ECO, Sport\nPodczas prezentacji wyścigowego prototypu LMP1 – 919 Hybrid – w trakcie testów przed nowym sezonem Długodystansowych Mistrzostw Świata FIA (WEC) we włoskiej Monzy, Porsche po raz pierwszy w jednym miejscu zebrała swoje najmocniejsze modele z napędem hybrydowym.\nIch spotkanie odbyło się na linii startu i mety na słynnym torze, zlokalizowanym w Ogrodzie Królewskim nieopodal Mediolanu.\nPorsche elektryzująco myśli o przyszłości: firma udowodniła to zarówno na torze (dzięki 911 GT3 R Hybrid oraz 919 Hybrid, dwukrotnemu zwycięzcy Le Mans), jak i wśród aut seryjnych. Wraz z premierą 918 Spyder o mocy 652 kW (887 KM) w 2013 r. Porsche dało początek nowej epoce supersamochodów: poza 4,6-litrową jednostką V8 model ten wyposażono w dwa silniki elektryczne.\nTak powstały zespół napędowy zapewnia piorunujące osiągi. Nowy gran turismo Panamera Turbo S E-Hybrid jest hybrydą plug-in. Na horyzoncie jest już również pierwszy czteroosobowy samochód sportowy w historii Porsche z napędem czysto elektrycznym – jego premierę zaplanowano przed końcem tej dekady. Projekt ten zapowiadał prototyp Mission E, zaprezentowany podczas międzynarodowych targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 2015 r.\nOd samego początku producent traktował technologię hybrydową nie tylko jako esencję zrównoważonej mobilności, ale także jako szczególnie wysoką formę efektywności. Już w 1899 r. Ferdinand Porsche zaprojektował Lohner- Porsche „Mixte”, który dzięki połączeniu napędu elektrycznego i silnika spalinowego uchodzi za pierwszy samochód hybrydowy na świecie.\nW 2010 r. Porsche powróciło do wizjonerskiej koncepcji napędu „Mixte”. Hybrydowy system opracowany specjalnie na potrzeby testowego 911 GT3 R znacznie różnił się od tradycyjnych koncepcji. Napęd przedniej osi z dwoma silnikami elektrycznymi o mocy 60 kW (82 KM) każdy wspomagał umieszczoną z tyłu 6-cylindrową jednostkę typu bokser o pojemności 4 litrów i mocy 480 KM. W wersji Evo, wprowadzonej w 2011 r., każdy z dwóch silników synchronicznych z magnesami trwałymi osiągał już moc 75 kW (102 KM). Podczas hamowania jednostki elektryczne pracowały jako generatory, dzięki czemu odzyskiwały energię.\nOdzyskiwana energia napędzała mechaniczny system magazynowania energii z kołem zamachowym w postaci kolejnego silnika elektrycznego, który – w połączeniu z innymi komponentami napędu hybrydowego – umieszczono w bezpiecznej, wykonanej z włókien węglowych komorze w kabinie pasażerskiej. System zaprojektowała i wyprodukowała firma Williams Hybrid Power zgodnie ze specyfikacją Porsche.\nJego prędkość obrotowa dochodziła do 40 tys. obr./min. Jeśli kierowca chciał wykorzystać zmagazynowaną energię, na przykład w celu uzyskania dodatkowego ciągu podczas przyspieszenia lub wyprzedzania, koło zamachowe było elektromagnetycznie wyhamowywane w trybie generatora. W rezultacie dwa silniki elektryczne przy przedniej osi otrzymywały wystarczającą ilość prądu, aby przez okres do 8 sek. zapewnić dodatkową moc 120 kW (163 KM), a od 2011 r. – 150 kW (204 KM). Efekt – 911 GT3 R Hybrid tymczasowo zamieniało się w samochód z napędem na obie osie.\nZależnie od sytuacji na torze Porsche mogło wykorzystać napęd hybrydowy albo do poprawienia swoich osiągów, albo do obniżenia zużycia paliwa.\nPorsche zainicjowało projekt, który przed końcem dekady doprowadzi do zbudowania pierwszego w historii firmy czysto elektrycznego samochodu sportowego. 918 Spyder oferuje wysokie osiągi na torze, ale może też „sunąć” po mieście bez emisji spalin i praktycznie bezgłośnie. Zaawansowany napęd hybrydowy łączy moc systemową 652 kW (887 KM) z prędkością maksymalną 345 km/h i średnim zużyciem paliwa w cyklu NEDC na poziomie 3,1 l/100 km.\nJako pierwszy seryjny samochód sportowy pokonał Północną Pętlę Nürburgringu w ciągu mniej niż 7 minut. Rekordowy czas okrążenia (6.57 min.) to m.in. zasługa dwóch silników elektrycznych i doświadczenia z napędami hybrydowymi. Szczególną cechą dwuosobowego, produkowanego seryjnie auta supersportowego są trzy niezależne silniki z możliwością indywidualnego sterowania. Tworzą one bazę dla unikalnej koncepcji napędu na obie osie i pozwalają wykorzystać pełnię możliwości napędu hybrydowego.\nGłówną rolę odgrywa tu 4,6-litrowy, wysokoobrotowy silnik V8 o mocy 447 kW (608 KM). Za pomocą suchego sprzęgła rozłącznego bezpośrednio łączy się on z ustawioną równolegle jednostką elektryczną o mocy 115 kW (156 KM). Oba mogą napędzać tylną oś – indywidualnie lub wspólnie – za pośrednictwem 7-biegowej przekładni Doppelkupplung (PDK). Jeśli kierowca nie potrzebuje siły napędowej, jednostki mogą być całkowicie odłączone – nawet do prędkości 150 km/h. Pozwala to na typowe dla Porsche „żeglowanie”, z wyłączonym silnikiem spalinowym.\nDrugi napęd elektryczny działa mechanicznie, niezależnie od tylnej osi. Silnik synchroniczny z magnesami trwałymi z wewnętrznym wirnikiem jest mały, lekki i łączy maksymalną prędkość na poziomie 16 tys. obr./min. z wysoką wydajnością. Za pomocą przekładni jednostopniowej przekazuje moc 95 kW (129 KM) na przednie koła. Oznacza to, że 918 Spyder tymczasowo dysponuje napędem na obie osie. Przedni silnik elektryczny jest odłączany za pośrednictwem zintegrowanego sprzęgła kłowego wyłącznie przy prędkościach powyżej około 265 km/h. W rezultacie funkcja napędu na cztery koła jest dostępna praktycznie w każdym momencie.\nPoza dodatkową siłą napędową oba silniki elektryczne mogą również odzyskiwać energię. Prąd trafia do akumulatora litowo- jonowego o pojemności 6,8 kWh. Umieszczony za siedzeniami, pod kątem w podłogowej części monokoka, wyróżnia się on specjalnymi indywidualnymi ogniwami. Typowo dla hybryd plug-in może być ładowany także z gniazdka, za pomocą ładowarki pokładowej prądem przemiennym (maksymalnie 3,8 godziny) lub opcjonalnej szybkiej ładowarki prądem stałym (25 min).\nDoświadczenia zgromadzone przy okazji 911 GT3 R Hybrid oraz 918 Spyder wpłynęły także na rozwój 919 Hybrid. Wraz z wyścigowym prototypem sportowa marka powróciła w 2014 r. do czołowej klasy Długodystansowych Mistrzostw Świata (WEC), a co za tym idzie – do rywalizacji w 24-godzinnym wyścigu Le Mans. Przy mocy systemowej przekraczającej 900 KM (662 kW) opracowane od podstaw i niezwykle skomplikowane 919 Hybrid jest najszybszym jeżdżącym laboratorium i najbardziej innowacyjnym samochodem wyścigowym zbudowanym kiedykolwiek przez Porsche.\nOd samego początku ta śmiała koncepcja technologiczna ma jasny cel: optymalną wydajność energetyczną za pomocą możliwie największej efektywności wszystkich komponentów. Ich lista obejmuje technologię 800 V, która wyróżnia także w pełni elektryczny prototyp Mission E. Produkcja seryjnej wersji czterodrzwiowego samochodu sportowego rozpocznie się przed końcem dekady.\nOd 2014 r. w mistrzostwach WEC obowiązują przepisy dające inżynierom wyjątkową swobodę projektowania kreatywnych rozwiązań. Z tego względu firma obrała nietypową drogę: hybrydowy napęd 919 bazuje na dwóch systemach odzyskiwania energii. Pierwszy działa stosunkowo konwencjonalnie: podczas hamowania umieszczony przy przedniej osi generator zamienia energię kinetyczną w elektryczną. Drugi, bardziej zaawansowany, nawet dzisiaj nie ma swojego odpowiednika w stawce Długodystansowych Mistrzostw Świata – korzysta bowiem z energii wewnętrznej gazów spalinowych.\nUmożliwia to dodatkowa turbina, pełniąca funkcję zaworu wastegate: zawór sterujący chroni układy turboładowania przed przeciążeniami poprzez rozpraszanie ciśnień szczytowych. Z energii spalin, wcześniej bezpowrotnie traconej, jednostka określana jako MGU-H (Motor Generator Unit Heat) generuje prąd. W rezultacie Porsche 919 Hybrid to jedyny sportowy samochód w topowej klasie LMP1-H, który odzyskuje nadmiar energii nie tylko podczas hamowania, ale również w trakcie przyspieszania.\nJeśli chodzi o nośnik magazynowania energii 919, początkowo najlepszym wyborem wydawał się system z kołem zamachowym z 911 GT3 R Hybrid. Porsche opracowało samodzielnie chłodzone cieczą akumulatory litowo- jonowe, bazujące na technologii ogniw dostarczonej przez firmę partnerską A123 Systems. Łączy ona stosunkowo wysoką pojemność ze znaczną gęstością mocy i oferuje w ten sposób najlepszy kompromis pomiędzy szybkim zużyciem energii oraz mocą wyjściową.\nW fazach przyspieszenia energia przepływa do przedniego generatora, który następnie działa jako jednostka elektryczna i napędza przednie koła za pośrednictwem mechanizmu różnicowego. Zapewnia to 919 Hybrid tymczasowy napęd na obie osie, ponieważ siła napędowa z zaledwie 2-litrowego silnika V4 trafia wyłącznie do tylnych kół.\nRegulacje WEC dla klasy LMP1-H zakładają ograniczenie ilości energii elektrycznej odzyskanej i ponownie wykorzystanej w trakcie każdego okrążenia. W 2015 r. Porsche 919 Hybrid zostało pierwszym prototypem w najwyższej kategorii 8 MJ. Oznacza to, że na liczącej 13,629 km długości pętli toru Circuit des 24 Heures w Le Mans prototyp może wykorzystać 2,22 kWh energii i zużyć ekwiwalent 8 MJ (1 MJ = 0,28 kWh) oraz maksymalnie 4,31 l benzyny. Co ciekawe, energia elektryczna, którą auto odzyskało w każdym ze zwycięskich 24-godzinnych wyścigów Le Mans w latach 2015 i 2016, wystarczyłaby do pokrycia 3-miesięcznego zapotrzebowania typowego domu rodzinnego.\nCzterodrzwiowa limuzyna świętowała swoją globalną premierę podczas targów motoryzacyjnych Geneva Motor Show. Jako topowy wariant linii modelowej Panamera, korzysta ona z 4-litrowego silnika V8 z wersji Turbo, połączonego z jednostką elektryczną o mocy 100 kW (136 KM). W efekcie generuje moc systemową 500 kW (680 KM) i niespotykany ciąg: już przy obrotach ledwie przekraczających prędkość biegu jałowego moment obrotowy wynosi 850 Nm. Pozwala to na przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 3,4 sek. oraz uzyskanie prędkości maksymalnej 310 km/h.\nChłodzony cieczą akumulator litowo- jonowy zamontowany z tyłu pojazdu ma pojemność 14,1 kWh. Przy korzystaniu z gniazdka 230 V i prądu o natężeniu 10 A jego ładowanie trwa 6 godzin. Opcjonalna ładowarka pokładowa o mocy 7,2 kW skraca ten czas do 2,4 h.\nWszystkie cztery hybrydowe modele Porsche dowodzą, że połączenie dwóch źródeł mocy pozwala pogodzić osiągi z efektywnością – zarówno na drodze, jak i na torze.


"Bezmyślny" skok na wybieg niedźwiedzi zdobył ponad połowę Waszych głosów. Wybraliście materiał tygodnia! - Polska w Kontakt 24\n01 Czerwca 2015, 07:30\n"Bezmyślny" skok na wybieg niedźwiedzi zdobył ponad połowę Waszych głosów. Wybraliście materiał tygodnia!\nNiemal 60 procent Waszych głosów zdobył materiał Reportera 24 adamwola111 o mężczyźnie, który wszedł na wybieg dla niedźwiedzi w warszawskim ZOO. Tym samym pokonał materiały o dzieciach przewożonych w bagażniku (22 proc.) i zagubionych hiszpańskich turystach w Tatrach (5 proc.).\nI miejsce: Wskoczyli na wybieg dla niedźwiedzi. "Bezmyślne zachowanie"\nW wybitnie bezmyślny sposób zachowali się dwaj mężczyźni, którzy tydzień temu wtargnęli na wybieg dla niedźwiedzi przy warszawskim zoo. Jednego z nich zaatakowała i raniła samica. Udało im się jednak uciec. Informację i zdjęcie dostaliśmy na Kontakt 24.\nII miejsce: Wiózł dwoje dzieci w bagażniku\nCzytelnik przesyła nam niecodzienne zdjęcie. Kierowca czarnego VW Passata przewoził w bagażniku dwoje dzieci. Nie wiadomo ile kilometrów pokonał kierowca, ani dokąd jechał. Fotografia została wykonana na trasie Lipki - Gać, 28 maja około godziny 14:00.\nKolejny kierowca przewoził dzieci w bagażniku. Tym razem do takiego zdarzenia doszło na trasie Lipki - Gać (woj. dolnośląskie). Zdjęcie i informację na ten temat przesłał nam serwis olawa24.pl.\nIII miejsce: Hiszpanie utknęli w Tatrach. Pomogli im polscy turyści. Nagranie Reportera 24\nDwóch hiszpańskich turystów utknęło w Tatrach. - Nie mieli żadnego sprzętu i postanowili przejść ze Słowacji do Polski przez góry i dostać się do Zakopanego. Mieli sporo szczęścia, że na nas trafili - powiedział Kontaktowi 24 pan Jacek, który wraz z bratem sprowadził ich z gór. Podczas akcji nagrał film, który przesłał na Kontakt 24.\nCiężarówka w ogniu, monumentalne skały czy pocisk w ogródku? Wybieracie materiał tygodnia!


Świat, LOT-em częściej do Izraela - Business Traveller Poland\nBusiness Traveller : Wiadomości : Świat : LOT-em częściej do Izraela\nAutor tekstu: BT, Data publikacji: 06 marca 2017\nLOT uruchomi rejsy z pięciu polskich lotnisk do Tel Awiwu, największego miasta w Izraelu. Połączenia z Lublina, Gdańska, Poznania, Wrocławia oraz dodatkowe rejsy z Warszawy wystartują już w czerwcu.\nZagwarantuje to wygodną podróż do jednej z najpopularniejszych wakacyjnych destynacji w basenie Morza Śródziemnego.\nRejsy z Lublina do Tel Awiwu będą realizowane w każdy poniedziałek i czwartek, z Wrocławia we wtorek i piątek, z Gdańska w każdą niedzielę, a z Poznania w każdą środę. Dodatkowo LOT niemal podwoi liczbę połączeń między Warszawą a Tel Awiwem, dokładając dodatkowy rejs w ciągu dnia w poniedziałki, wtorki, środy, czwartki, soboty i niedziele. Wszystkie rejsy docelowo obsługiwane będą nowoczesnymi samolotami Boeing 737-800 NG, które dołączą do floty LOT-u już za kilka miesięcy. Nowe połączenia to odpowiedź na rosnącą popularność Izraela jako destynacji wśród polskich turystów.\nTematy: Izrael, LOT\nForex. Z jaką kwotą warto zacząć?


Hiszpania rozważa ułatwienie oficjalnej zmiany płci - rp.pl\nHiszpania rozważa ułatwienie oficjalnej zmiany płci\nOsoby w Hiszpanii, które chcą oficjalnie zmienić płeć, nie będą już musiały przechodzić badań lekarskich i psychologicznych ani latami leczyć się hormonalnie, jeśli projekt Ministerstwa ds. Równości zostanie przyjęty przez rząd i stanie się obowiązującym prawem.\nAktualizacja: 03.02.2021 18:02 Publikacja: 03.02.2021 17:45\nObecnie Hiszpania wymaga od osób transpłciowych dwuletniego leczenia hormonalnego, zanim będą one mogły zmienić płeć w rejestrach administracyjnych. Warunek ten jest krytykowany przez przez Europejski Trybunał Praw Człowieka.\nZdaniem przedstawicieli Ministerstwa ds. Równości, państwo nie powinno "poddawać osób transseksualnych szantażowi". Resortem kierują przedstawiciele skrajnie lewicowej partii Unidad Podemos.\nSerwisy informacyjne El Confidencial i elDiario podały, że niektórzy ministrowie z Partii Socjalistycznej premiera Pedro Sancheza, partnera koalicyjnego Podemos, nie są zwolennikami umożliwienia ludziom deklarowania własnej płci.\nW wielu państwach zachodnich trwa debata na temat tego, czy samookreślenie płci jest jedynym sposobem na zagwarantowanie równości osób transpłciowych i uniknięcie systemowych nadużyć.\nCzęść feministek uważa, że rozszerzenie dostępu do tożsamości płciowej może rozmyć walkę kobiet z niedogodnościami, z którymi borykają się na całym świecie.\nUstawa o transpłciowości i ustawa o LGBTI będą gotowe do rozpatrzenia przez rząd do połowy lutego - poinformowało Ministerstwo ds. Równości.\nPolityka Rząd Premier Rzeczypospolitej Hiszpania Społeczeństwo


Rodzaje kabin kupujemy w Petersburgu i regionie Leningradu\nPetersburg, ul. Sofiyskaya, 6e7 dni w tygodniu: 8: 00-22: 00\nZmień domy i kontenery\nZmień domy na użytek biurowy\nSprzedam budynek modułowy\nSprzedaj kontener transportowy\nZmień domyZ drewna\nNa każdej budowie konieczne jest posiadanie pomieszczenia, w którym można przechowywać narzędzia, materiały, w razie potrzeby schronić się przed warunkami atmosferycznymi lub zorganizować tymczasowe zakwaterowanie dla pracowników. Ten problem można rozwiązać, wznosząc tymczasowy budynek, ale tej opcji nie można nazwać racjonalną. Po zakończeniu budowy taka tymczasowa konstrukcja będzie musiała zostać wyburzona, a wszelkie koszty z nią związane będą bezużyteczne.\nAby uniknąć niepotrzebnych kosztów budowy tymczasowych budynków, należy zastosować mobilne kontenery blokowe, które są tzw zmienić domy... Ich przeznaczenie i zastosowanie uzależnione jest od przyjętego projektu i dostępności dodatkowego wyposażenia. Możliwość przemieszczania przyczep użytkowych i magazynowych pozwala na wielokrotne wykorzystanie nie tylko w trakcie budowy, ale także po jej zakończeniu.\nPrzy wyborze przebieralni brane są pod uwagę takie parametry techniczne:\nwymiary i układ wnętrza;\nkoszt za metr kwadratowy;\njakość dekoracji wnętrz i inne wskaźniki.\nKlasyfikacji kabin można dokonać zgodnie z ich przeznaczeniem, materiałem i technologią wykonania.\nWedług rodzaju układu są one następujące\nObszary zastosowania pojemników blokowych do użytku domowego i użytkowego\nKlasyfikacja według materiałów i technologii wytwarzania\nCharakterystyka standardowej szatni\nKabiny z drewnianą ramą\nRecenzje wideo dotyczące produkcji konstrukcji metalowych i drewnianych\nStandardlub w języku budowniczych, manekin. Ten projekt nie przewiduje obecności wewnętrznych przegród. Jedno duże pomieszczenie może służyć do różnych celów: jako mieszkanie, magazyn itp. Może wygodnie pomieścić do 6 osób.\nPodkoszulek podzielony na dwie małe części korytarzem. Pozwala to na wykorzystanie jednej jednostki do kilku zadań, na przykład: mieszkanie i magazyn, biuro i magazyn, salon i jadalnia. Istnieje wiele takich opcji, co sprawia, że ten projekt jest pożądany zarówno wśród budowniczych, jak i letnich mieszkańców. Korytarz można też wykorzystać na różne sposoby.\nFilm pokazuje, jak ten typ kontenera blokowego wygląda od wewnątrz. Płyta pilśniowa służy do dekoracji wnętrz.\nZ przedsionkiem... Tutaj główne pomieszczenie bloku oddzielone jest małym przedsionkiem. Dzięki takiemu rozwiązaniu między osiedlem a ulicą uzyskuje się otulinę, co zwiększa popularność tej opcji w zimnych porach roku. Z reguły te kabiny mają wysokiej jakości izolacja i może być wyposażony różne środki grzewcze... W przedsionku możesz zorganizować magazyn na rzeczy lub drewno opałowe.\nZgodnie z ich przeznaczeniem jednostki mobilne są używane jako:\npomieszczenia do sezonowego lub całorocznego zamieszkania ludzi;\nkufry sanitarno-higieniczne z organizacją stanowiska pierwszej pomocy, wanny, prysznica lub toalety;\nmagazyn do przechowywania materiałów i narzędzi;\nkotłownia, kuchnia, magazyn spożywczy;\ndomki letnie lub altanka w domku letniskowym;\nposterunek ochrony i inne obiekty.\nTaka klasyfikacja nie przesądza o wyborze rodzaju szatni. Moduł do mieszkania sezonowego zawsze można przekształcić w dom wiejski lub łaźnię, aw magazynie można dokonać przebudowy, izolacji i hydroizolacji oraz zrobić letnią kuchnię.\nDlatego bardzo ważne jest, z jakich materiałów jest wykonany moduł i jak ułożona jest jego konstrukcja.\nW zależności od rodzaju użytych materiałów wszystkie kabiny można warunkowo podzielić na metalowe i drewniane. Ze względu na zastosowaną technologię montażu oferowane na rynku kontenery blokowe dzielimy na:\ndrewniana płyta panelowa;\ndrewniane z baru;\npojemniki z bloków metalowych;\nprefabrykowane z płyt warstwowych.\nZastosowane materiały i technologia montażu w dużej mierze determinują zakres kabin i koszt.\nSchemat strukturalny urządzenia standardowego pojemnika z bloków metalowych\nRozmiar: 6m - długość; 2,4m - szerokość; 2,5m - wysokość.\nStandardowa waga szatni: - 2,2 - 2,5 tony.\nRama: metalowa (profil 100x50x3mm, narożnik zagięty 90x90x3 mm).\nWykończenie zewnętrzne: ocynkowana lub malowana tektura falista S-8.\nIzolacja: wełna mineralna 50-100mm.\nParoizolacja: folia techniczna.\nPodłoga: płyta z miękkiego drewna o grubości 25 mm.\nWykończenie wewnętrzne ścian i sufitów: płyta pilśniowa, okładzina, panele PCV.\nPodłoga wykończeniowa: linoleum.\nRama przyczepy wykonana jest z drewnianych belek i osłonięta sklejką, płytą wiórową, płytą pilśniową lub klapą. Mogą być izolowane materiałami z wełny mineralnej lub montowane bez izolacji. Przy pierwszym użyciu służą jako magazyn lub letni warsztat. Wtórne zastosowanie pozwala na wykorzystanie jako stodoła, letnia kuchnia, wewnętrzny teren rekreacyjny. Niska waga konstrukcji umożliwia łatwą ponowną instalację w nowym miejscu.\nNależy zwrócić uwagę na niski koszt takich kabin i wysoki poziom mobilności. Jednocześnie jakość kabin jest najniższa przy słabej izolacji i taniej dekoracji.\nW konstrukcjach drewnianych rama jest montowana z pręta o przekroju większym niż 50 mm. Obowiązkowa obecność izolacji w ścianach, podłogach i dachu. Może być używany do życia sezonowego, jako magazyn i na potrzeby gospodarstwa domowego. Po ponownym zastosowaniu mogą pełnić funkcję pensjonatu, pomieścić wyposażenie techniczne kotłowni lub przepompowni, a po rewizji hydroizolacji i dekoracji wnętrz - jako kąpiel.\nKabiny szkieletowe są trwalsze, dobrze izolowane i wykończone lepszymi materiałami. Jednocześnie są około dwa razy droższe niż drewniane konstrukcje panelowe.\nŚciany takich kabin są wykonane z drewnianych belek o grubości co najmniej 100 mm z izolacją międzykoronową. Podłoga i sufit są dodatkowo ocieplone, a drewno zostało specjalnie zaimpregnowane, aby chronić je przed wilgocią i napływającymi drewnem owadami.\nTo najtrwalsze i najwyższej jakości kabiny wykonane z drewna. Wyróżnia je wysokiej jakości naturalne wykończenie i przyjazność dla środowiska materiałów. Jest to doskonała opcja do organizacji sezonowych noclegów i rozwiązania wielu innych problemów, zarówno podczas wstępnej instalacji, jak i po zakończeniu budowy. Wady to wysoki koszt i ograniczona mobilność z powodu dużej wagi.\nDo montażu ramy nośnej służy belka drewniana, osłonięta od zewnątrz blachą profilowaną. Dekoracja wnętrz odbywa się za pomocą drewnianej clapboard. Ściany są izolowane izolacją o grubości co najmniej 50 mm.\nMają solidną, trwałą konstrukcję z dobrym poziomem dekoracji wnętrz. Nadaje się do życia i do innych celów. Po zakończeniu budowy można je ponownie wykorzystać.\nUkład sufitu i ściany\nPojemniki na bloki metalowe\nWewnętrzna konstrukcja szkieletowa z drewna\nPosiadają mocną ramę wykonaną z kształtowanych walców metalowych, metalową okładzinę i wzmocnioną izolację. Wyróżniają się wysokiej jakości dekoracją wnętrz i dobrymi właściwościami hydroizolacyjnymi.\nZe względu na swoje właściwości techniczne może służyć jako budynek całoroczny. Mają najwyższy koszt spośród wszystkich projektów.\nKategorie: Zmień domy, Z drewnaPrzez prodaiteego 07.02.2020\nTagi: zmienić dom z baru\nNastępneNastępny wpis:Montaż szatni, w co się ubrać i jak poprawnie\nZakup wagonów żelaznych\nMontaż szatni, w co się ubrać i jak poprawnie\nDogodny czas rozmów\nUżywane kontenery morskie: zalety i cechy cenowe\nWynajem kontenerów morskich i kolejowych\nOdbiór wadliwych kontenerów transportowych\nRozwój i promocja moonz\nCorporation Trest LLC 2016-2021 Wszelkie prawa zastrzeżone. ©\nNautyczny Kolej żelazna\nZ bloku kontenerów Jedna historia Dwupiętrowy\nZmień dom dla pracowników Stanowisko bezpieczeństwa Szopa biurowa Zmień dom dla brygadzisty Punkt kontrolny


Kwas glikolowy - Modelato Salon Urody\nModelato Salon Urody > Oferta > Peelingi > Kwas glikolowy\nOpublikowany 2017-01-25 2017-01-25 przez admin\nKwas glikolowy należy do grupy kwasów alfa – hydroksylowych, oznaczanych skrótem AHA. Dzięki bardzo małym cząsteczkom łatwo penetruje skórę przynosząc bardzo dobre efekty w likwidowaniu różnych problemów skórnych.\nDziałanie kwasu glikolowego zależy od stężenia w jakim jest użyty. W stężeniach od 7 do 15% działa silnie nawilżająco a złuszczanie naskórka jest niemal niewidoczne.\nStężenia 20 – 35% nadal działają nawilżająco, ale oprócz tego wykazują działanie silniej peelingujące, wspomagające odnowę i regenerację skóry przez pobudzanie fibroblastów do produkcji kolagenu.\nW wyższym stężeniu – do 70% złuszczają bardzo silnie. Peelingi w tak dużym stężeniu zalicza się już do peelingów medycznych.\nCera tłusta, trądzikowa, z zaskórnikami\nWspomagająco przy niwelowaniu przebarwień różnego pochodzenia w tym pozapalnych\nZaburzenia rogowacenia naskórka\nCera wymagająca regeneracji po nadmiernym opalaniu się\nCera pozbawiona witalności, wymagająca pobudzenia\nnormalizacja procesów rogowacenia\noczyszczanie mieszków włosowych zapchanych łojem i keratyną\nzapobieganie powstawaniu zaskórników i stanów zapalnych\nlikwidacja bakterii odpowiedzialnych za wykwity\n„zagęszczenie” głębszych warstw naskórka\npogrubienie warstwy żywej naskórka\nzwiększenie przenikalności składników aktywnych preparatów kosmetycznych\nregeneracja skóry uszkodzonej nadmiernym opalaniem\nzmniejszenie widoczności przebarwień posłonecznych\nokres dużego nasłonecznienia i silnych mrozów (od minus 10),\nwirusowe choroby skóry,\nnadwrażliwość na kwas,\nliczne teleangiektazje(rozszerzone naczynka) są przeciwwskazaniem do wysokich stężeń,\nterapia pochodnymi wit. A – wymagana co najmniej półroczna przerwa.\nZalecana jest seria zabiegów od 5 do 10, w odstępach co 6 – 12 miesięcy, lub systematycznie co miesiąc z wyłączeniem okresu o największym nasłonecznieniu (koniec maja – koniec września). Ilość zabiegów jest dopasowywana do potrzeb skóry i problemów, z którymi mamy do czynienia.\nMoże nastąpić silne zaczerwienienie i mocne pieczenie, szczypanie, mrowienie, co jest reakcją prawidłową i nie ma powodu do obaw.\nPo zabiegu naskórek może łuszczyc się drobnopłatkowo lub bardzo silnie\nPrzy zastosowaniu kwasu o wyższych stężeniach mogą pojawić się płaskie miodowo – brązowawe strupki, których w żadnym przypadku nie należy zrywać. Jest to również reakcja prawidłowa. Nie ma powodu do obaw, „to zejdzie” 🙂\nW przypadku skóry z tendencją do występowania wykwitów, po pierwszych zabiegach może wystąpić silny wysyp – znak samooczyszczania się cery.\nOpublikowano w: Peelingi, Pielęgnacja ciała, Pielęgnacja twarzy, Zabiegi cofające czas, Zabiegi normalizujące pracę gruczołów łojowych, Zabiegi oczyszczające, Zabiegi przy użyciu kwasów, Zabiegi regenerujące skórę\nZłuszczanie kwasem mlekowym →\n← Połączenie kwasu pirogronowego, azelainowego i salicylowego


Sportowiec z przyszłości | Citroën Lacoste Concept [galeria] | Autokult.pl\nFrancuzi musieli się postarać, aby na swój salon samochodowy przygotować wyjątkowy koncept, który będzie przykuwać uwagę wszystkich wizytatorów. Dzięki współpracy z modną i ekskluzywną marką ciuchów Lacoste udało się stworzyć coś nietuzinkowego, czyli Citroëna Lacoste Concept.\nWystarczy szybkie spojrzenie na zdjęcie tytułowe, by przekonać się, że ten pojazd nie ma nic wspólnego ze standardowymi projektami francuskiego koncernu. Koncept Lacoste można śmiało nazwać futurystycznym i co najmniej dziwnym; wygląd tego auta sprawia, że wątpię w jego pełną zwrotność i bezpieczeństwo jazdy.\nZacznijmy od tego, że Citroën Lacoste Concept mierzy 345 centymetrów długości, 180 szerokości oraz 152 wysokości. Rozstaw osi w tym aucie to 230 centymetrów. Te wymiary przypominają nam samochody Citroën C1 i Toyota Aygo.\nPod maską samochodu z logo groźnego krokodyla tuż przy nadkolach drzemie trzycylindrowy silnik spalinowy. Detali na temat potencjalnej mocy, maksymalnego momentu obrotowego oraz największej prędkości jeszcze nie znamy, koncern twierdzi jednak, że "będzie dużo mocy jak na samochód o takich wymiarach i wadze". Trzymamy za słowo.\nWygląd auta — jak wspomniałem na początku — jest kontrowersyjny. Inspiracją designu konceptu były ubrania z naszytym krokodylem, czyli ekskluzywnej marki Lacoste. Projektanci konceptu uciekli się do nietuzinkowych rozwiązań, spośród których dwa rzucają się w oczy najbardziej.\nPo pierwsze, jest to dach w kolorze zielonym, przedzielony białym pasem. Po drugie… brak drzwi. Designerzy zdecydowali się na odważny krok, jakim była rezygnacja ze standardowych drzwi oraz szyb na rzecz współgrającego z liniami auta zabudowania tylnej części oraz pozostawienie pustej przestrzeni dla kierowcy i pasażera. Będzie bardzo łatwo dostać się tego samochodu i równie łatwo go okraść, o zgrozo.\nPoczątek inspiracji ciuchami Lacoste znajdziemy w kokpicie. Siedzenia wykonano w ten sposób, by imitowały koszulkę polo. Na fotelu kierowcy naszyto nawet oryginalny zielony znaczek krokodyla. Pasy bezpieczeństwa, zarówno z przodu, jak i z tyłu, mają typowe dla koszulek paski.\nCitroën zdecydował się na stonowane kolory przemieszane z fluorescencyjnym zielonym, który kojarzy się z marką ubrań. Wszystko po to, aby auto było jak najbardziej unikatowe i ładne. Premiera Citroën Lacoste Concept już za kilkanaście dni w ojczyźnie mody, czyli na Paryskim Salonie Samochodowym. Czekamy na konkretną specyfikację!\nHostessy Geneva Motor Show 2011 [megagaleria] Dodge Challenger SRT Hellcat Liberty Walk Performance - piekielnie nisko i szeroko [galeria zdjęć] 250 wystawców i 78.000 metrów kwadratowych [mega galeria] Latające samochody w wykonaniu Sylvaina Viau [galeria zdjęć] Toyota Mirai w Polsce 24H Le Mans 2011 w obiektywie [galeria] Porsche Boxster Spyder - galeria dnia Ford Mustang 1965 shooting brake – sportowy klasyk w przebraniu kombi [galeria i wideo] Wörthersee GTI: potężna galeria samochodów i kobiet Ferrari California w kolorze Nero Daytona na brązowych felgach Prior Design Mercedes-Benz SLS AMG - powrót agresora [galeria zdjęć] Porsche marzeń – 959 Canepa Motorsport


wiazanka slubna i kwiaty dla rodzicow\nAutor Wątek: wiazanka slubna i kwiaty dla rodzicow (Przeczytany 2830 razy)\n« dnia: Maj 03, 2009, 08:01:14 pm »\ngdzie kupic wiazanke dla siebie, swiadkowej i kwiaty dla rodzicow ile to mniej wiecej kosztuje\nOdp: wiazanka slubna i kwiaty dla rodzicow\n« Odpowiedź #1 dnia: Maj 04, 2009, 03:20:42 pm »\nJa wszystkie kwiaty i dekoracje zamówiłam w kwiaciarni Klimaty. Wiązanka dla panny młodej to wydatek od 150 zł w z wyż, dla świadkowej to zwykle połowa tego co za wiązankę młodej, natomiast specjalne bukiety kwiatów dla rodziców zaczynają się od 50 zł.\n« Odpowiedź #2 dnia: Maj 07, 2009, 02:54:37 pm »\ndzieki bardzo za takie ceny ...od razu bym wyszla po uslyszeniu takich cen....naprawde niezle klimaty :/\n« Odpowiedź #3 dnia: Maj 07, 2009, 09:09:05 pm »\nWszystko zależy od gatunku kwiatów i stąd cena idzie w górę. Ale tak na marginesie, to kwota 150 zł za wiązankę ślubną nie jest jeszcze wygórowana. Zajrzyj do internetu, a sama się przekonasz ile może kosztować ślubna wiązanka\n« Odpowiedź #4 dnia: Maj 09, 2009, 09:33:17 pm »\npewnie jak zajrze do internetu to na pewno znajde za ta cene ale ja ide do mojej kwiaciarni i na pewno tyle nie zabule:) kurcze tyle tego jest wszystkiego:D ale racje masz ze zalezy rowniez od gatunku kwiatow:)\n« Odpowiedź #5 dnia: Lipiec 29, 2009, 12:12:27 pm »\na ja zamówiłam wiązankę na Gildii widziałam wiązanki robione przez nich są naprawdę bardzo ładne i płacę tylko za kwiatki a nie robociznę co w normalnych kwiaciarniach cenią sobie najwyżej, jak pani w klimatach zaśpiewała mi cenę za wiązankę, którą bym chciała to mało się nie przewróciłam:)\n« Odpowiedź #6 dnia: Wrzesień 12, 2013, 09:53:07 pm »\nKwiaciarnia Romantyczna tanio i pieknie ja zapłaciłam za 2 wiązanki 3 butonierki i 2 bransoletki na ręke 375\n« Odpowiedź #7 dnia: Październik 08, 2015, 04:18:48 pm »\nA jakie teraz najczęściej kupuje się kwiaty do wiązanek ślubnych? róże czy jakiś inny gatunek?\n« Odpowiedź #8 dnia: Listopad 04, 2015, 11:34:52 am »\nNajlepiej wszystko zamówić w jednym miejscu tzn. kwiaty, przystrojenie sali, samochodu etc. To znacznie ułatwi Ci sprawy organizacyjne i logistyczne. Polecam Ci zapoznać się np. z ofertą Kwiaciarni Zielona Weranda http://www.kwiaciarniazielonaweranda.com/ , na stronie jest galeria i tam możesz zobaczyć sobie przykładowe realizacje. To co je wyróżnia moim zdaniem to dobry styl, nie ma tam przesady wszystko jest szykowne, ładne, estetyczne, może i Tobie sie spodoba


Kiedy zaczynacie siać kukurydze? - Strona 38 - Kukurydza - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 38 z 60 36\nJa rowniez kws ricardinio, siew planuje na 25 kwietnia. Tylko mam problem z pedrakami w ziemi, najprawdopodobniej jest to zuczek majowy, biale larwy, co z tym zrobic?Ja rowniez kws ricardinio, siew planuje na 25 kwietnia. Tylko mam problem z pedrakami w ziemi, najprawdopodobniej jest to zuczek majowy, biale larwy, co z tym zrobic?\nMogłeś zamówić z zaprawą owadobójczą, nie pamiętam jak to się nazywa, chyba gaucho, drogie to w chol... Mesurol tez ma jakieś działanie, jest ono jednak dużo słabsze, ale np. larwy ploniarki zwalcza, zobacz sobie, jakiej wielkości są larwy co Ci żerują w qq, jeżeli wielkości ploniarki to może i mesurol pomoże.\nEdytowany przez eMWu, 02 luty 2014 - 10:13. Uznałeś za fajne 0\nA jesli mam teraz nasiona zaprawione przez kws orginalnie to moge jeszcze do tego zaprawic je jeszcze raz samemu przeciw pedrakom?Larwy okolo 1cm maja takie biale z brazowym lebkiem i nozkami cos jak pszczola\nJuż nie da rady. Larwy ploniarki mają ok. 0,5cm, więc może i mesurol dałby radę. Pozostaje oprysk, może ktoś ma inny pomysł, wiem, że pryskają perytroidami (karate zeon), ale nie wiem czy daje to jakieś efekty, jest jeszcze dursban, ale zabieg ten musiałby być wykonany jak najpóźniej, najlepiej do kilku dni przed siewem, pisałem o warunkach (ewentualnie po siewie w trakcie dużego deszczu, na jego początku)\nNapisany 02 luty 2014 - 11:26\nNa szkodniki glebowe zamówiłem Nuprid. Tylko że nie ma rejestracji na qq w tym roku. Więc nie będę wykazywał stosowania a faktura do kosza.\nNapisany 10 luty 2014 - 21:28\nJakoże mam pytanie techniczne związane z siewem qq, toteż ten temat wydał mi się najbardziej odpowiedni (coby nie zakładać nowego). Czy u Was podczas siewu koła ciągnika ugniatają ziemię przed sekcją siejącą (siewnik talerzowy)? W tym roku chciałbym siać NH T7050 z oponami 600 przód i 710 tył. Siewnik 6-rzędowy. Do tej pory był T6050 i tak koła rozstawiłem, że szły między rządkami. Jak sądzicie, czy ugnieciona ziemia przez ciągnik przed siewem może mieć poważne konsekwencje?\nNapisany 10 luty 2014 - 21:55\nA jesli mam teraz nasiona zaprawione przez kws orginalnie to moge jeszcze do tego zaprawic je jeszcze raz samemu przeciw pedrakom?Larwy okolo 1cm maja takie biale z brazowym lebkiem i nozkami cos jak pszczola jak najbardziej nupridem lub gaucho możesz jeszcze zaprawić ta kukurydze, zaprawy fungicydowe i owadobójcze można łączyć\nNapisany 11 luty 2014 - 06:12\nJakoże mam pytanie techniczne związane z siewem qq, toteż ten temat wydał mi się najbardziej odpowiedni (coby nie zakładać nowego). Czy u Was podczas siewu koła ciągnika ugniatają ziemię przed sekcją siejącą (siewnik talerzowy)? W tym roku chciałbym siać NH T7050 z oponami 600 przód i 710 tył. Siewnik 6-rzędowy. Do tej pory był T6050 i tak koła rozstawiłem, że szły między rządkami. Jak sądzicie, czy ugnieciona ziemia przez ciągnik przed siewem może mieć poważne konsekwencje?podejrzewam jak będzie sucho podczas wegetacji to zagęszczona gleba pomoże a jak mokro to zaszkodzi. Tak jest w przypadku wielu roślin\nNapisany 11 luty 2014 - 13:10\nU mnie na usługach nikt nie ustawia siewnika w międzyrzędzia i w ubiegłym kiepskim mokrym roku była duża różnica między tymi dwoma rzędami za kołami a pozostałymi.\nNapisany 16 luty 2014 - 12:08\nja w ubiegłym roku przejechałem kołem ciągnika po zasianej kukurydzy no i powschodziło tylko 20%Fakt że było mokro\nZ tego co piszecie to cale poprzeczniki by nie wschodzily. Przeciez sieje sie najpierw pole dookola pozniej jedzie sie proste i zawraca na juz posianym i jakos wszystko wschodzi.\nNapisany 26 luty 2014 - 21:38\nJa od tego roku będę robił usługi z siewem kukurydzy amazone 8 rzędowym . Nie wiem jak u Ciebie kolego sieją ale ja zawsze zostawiam Sobie miejsce na końcach żeby móc zawrócić . Co do ugniatania to u mnie nie ma tego problemu bo mam w siewniku za kołami redlice . Wcześniej jak siali mi inni usługodawcy to tylko w jednym roku zdarzyło się że na mokrym nie wzeszło .\nAle najpierw siejesz dookola pole a pozniej nawracasz na tym posianym a nie odwrotnie. Pozniej kombajnem tez jedziesz dookola wykosisz pole i pozniej dopiero proste i masz gdzie nawracac.\nNapisany 26 luty 2014 - 23:03\nZ tego co piszecie to cale poprzeczniki by nie wschodzily. Przeciez sieje sie najpierw pole dookola pozniej jedzie sie proste i zawraca na juz posianym i jakos wszystko wschodzi.U mnie to nawet na tych ubitych poprzeczniakach szybciej wzejdzie jak na reszcie pola Uznałeś za fajne 0\nNapisany 27 luty 2014 - 08:36\nBo to zależy jaka gleba -co do wschodów jak ugniecone ciągnikiem , jak piaszczysta to nawet dobrze ale jak glina i mokro to wschody słabe. Uznałeś za fajne 0\nNapisany 27 luty 2014 - 19:41\nzdzichu124 przedstawiciel mówił mi ze qq można zaprawić dodatkowo zaprawa do ziemniaków. Podobno chroni przed drutowcem. z tego co mówił jest tania ale nie znam nazwy ja sam nigdy tego nie stosowałem\nNapisany 27 luty 2014 - 19:58\nPrestige forte nazywa sie, bede nią zaprawiał, wychodzi taniej nic nuprid ale nie wiem jak ze skutecznoscia. Maja ta samą substancje aktywną tyle ze nuprid ma jej 600g/l a prestige 120g/l ;/ zobacze co bede robil, jak podejme decyzjepodziele sie Uznałeś za fajne 0\nNapisany 27 luty 2014 - 23:54\nJak planujecie ten rok ? Od kiedy będziecie QQ siać ?\nNapisany 28 luty 2014 - 00:33\nPln mazowsze koniec kwietnia chyba ze woda stoi to maj;) ale jk w maju to trzeba odmiane z krptszym fao\nNapisany 28 luty 2014 - 00:43\nspokojnie, dopiero koniec lutego jeszcze marzec i trochę kwietnia więc nie ma co planować. Może na majówkę śnieg spanie Uznałeś za fajne 0


Drobny uraz Michalskiego. Letniowski wróci na Zagłębie? - WidzewToMy - Oficjalny portal kibiców Widzewa Łódź\n23 listopada 2021, 09:56 | Autor: Kamil\nW niepełnym składzie wybrali się w podróż do Nowego Sącza piłkarze Widzewa Łódź. W kadrze na spotkanie z Sandecją dość niespodziewanie zabrakło Mateusza Michalskiego, który narzeka na drobny uraz. Nie było także Juliusza Letniowskiego, na szczęście wiele wskazuje na to, że w niedzielę zobaczymy pomocnika na boisku.\nMichalski doznał kontuzji w ubiegłym tygodniu. To nic poważnego, ale sztabowi medycznemu nie udało się przygotować skrzydłowego do występu już w poniedziałek. Na dniach wznowi jednak treningi na pełnym obciążeniu i na najbliższy mecz z Zagłębiem Sosnowiec powinien być gotowy. „Mateusz doznał drobnego urazu, od środy-czwartku będzie do naszej dyspozycji. Nie zdążyliśmy go przygotować” – mówił na konferencji prasowej trener Janusz Niedźwiedź.\nCoraz lepiej wygląda też sytuacja Letniowskiego. Wypożyczony z Lecha Poznań zawodnik dołączył do drużyny w ubiegłą środę, a pod koniec poprzedniego mikrocyklu pracował już z całą grupą. Jeżeli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, w niedzielę on również będzie mógł wystąpić. „Julek trenuje już z nami, myślę, że jest to osiemdziesiąt-dziewięćdziesiąt procent. Dwie ostatnie jednostki były mocniejsze, natomiast po tak długiej przerwie było zbyt wcześnie, żeby go wprowadzić. Na ten mecz nie był gotowy, ale jeśli nie stanie się nic nieoczekiwanego, to po odbyciu kolejnego mikrocyklu będziemy mogli z niego korzystać” – usłyszeliśmy wczoraj.\nJeśli więc po spotkaniu w Nowym Sączu żaden z graczy nie zgłosi nowego urazu, na kolejny ligowy pojedynek powinna być dostępna cała kadra pierwszego zespołu. Jedynym wyjątkiem najprawdopodobniej będzie tylko Mattia Montini. Na razie nie wiemy, kiedy pochodzący z Włoch napastnik będzie mógł powrócić do zajęć i czy stanie się to jeszcze w trakcie tej rundy.


Mourinho uniknął kary za swoje zachowanie - Polsat Sport\nMourinho uniknął kary za swoje zachowanie\n22.10.2018, 18:19 Piłka nożna\nAngielska Federacja Piłkarska upomniała Jose Mourinho za zachowanie w końcówce sobotniego meczu Chelsea FC z Manchesterem United (2:2). Ukarany został Marco Ianni, członek sztabu szkoleniowego "The Blues", który prowokował Portugalczyka.\nChelsea wyrównała w ostatniej akcji meczu po bramce Rossa Barkleya. Stamford Bridge oszalało z radości, a jeden z trenerów sztabu “The Blues” Marco Ianni postanowił celebrować bramkę naprzeciwko Mourinho. Ta prowokacyjna radość rozwścieczyła Portugalczyka, który ruszył w stronę ławki gospodarzy, by dorwać Włocha ze sztabu Maurizio Sarriego. Awanturującą się grupę musieli rozdzielać ochroniarze.\nMenedżer “Czerwonych Diabłów” został oficjalnie upomniany przez Angielską Federację. FA w swoim oświadczeniu podkreśla, że piłkarze oraz sztab muszą dawać przykład swoją postawą i ciąży na nich odpowiedzialność za swoje czyny. Mniej pobłażliwi byli działacze FA wobec Ianni'ego, który został ukarany grzywną. Włoch ma czas do czwartku, by złożyć odwołanie.\nSam Mourinho nie ma żalu do asystenta Sarriego. Panowie spotkali się po meczu, by wyjaśnić konflikt.\n- Nie sądzę, żeby zasłużył na większą karę niż dostał. Po meczu przeprosił mnie, ja te przeprosiny przyjąłem. Marco Ianni zasłużył na drugą szansę, mam nadzieję, że nie zostanie zwolniony - powiedział szkoleniowiec Manchesteru United.\nANGLIACHELSEAJOSE MOURINHOMANCHESTER UNITEDMARCO IANNIPIŁKA NOŻNA\nCzytaj więcej: Furia Mourinho na Stamford Bridge! Chelsea wyszarpała punkt w ostatniej minucie


Nowe pożarnicze Scanie z zabudowami ze Szczęśniak PS dla Sił Zbrojnych RP Cz.1 -ciężarówki i autobusy w auto motor i sport\nNowe pożarnicze Scanie z zabudowami ze Szczęśniak PS dla Sił Zbrojnych RP Cz.1\nNajlżejszym z tych modeli jest średni samochód ratowniczo-gaśniczy, przeznaczony na potrzeby jednostek Wojskowej Straży Pożarnej. Pojazd wykorzystuje podwozie XT P320 4x4 i został zabudowany w wersji dla straży pożarnej o wzmocnionym zawieszeniu, z uwagi na zakładane stałe eksploatacyjne obciążenie auta zbliżone do masy rzeczywistej. Napęd zapewnia silnik o zapłonie samoczynnym i mocy maksymalnej 320 KM, spełniający aktualnie obowiązującą normę czystości spalin EURO 6. Wariant ten należy do kategorii uterenowionych, gdyż ma stały napęd na wszystkie osie, do czego dochodzą pojedyncze koła na wszystkich osiach, z bieżnikiem terenowo szosowym. Wygodna, przestronna, wydłużona, załogowa, czterodrzwiowa kabina, przeznaczona dla 6-cio osobowej załogi, wyposażona została w m.in. radiotelefon przewoźny, panel z systemem informacyjno – sterującym, komunikującym się z komputerem pojazdu oraz sterujący elektroniką zabudowy i wyposażenia za pomocą magistrali CAN, dostępny zarówno dla kierowcy jak i dowódcy oraz GPS a także kamerę cofania, zintegrowaną z panelem informacyjnym, znajdującym się w kabinie. Podłoga tej kabiny dostała powierzchnię antypoślizgową. Pokryte materiałem łatwo zmywalnym, odpornym na rozdarcie i ścieranie fotele wyposażono zaś w bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa oraz zagłówki. Dodatkowo fotel kierowcy otrzymał regulację wysokości, odległości i pochylenia oparcia.\nZabudowa pojazdu powstała z aluminium, w technologii skręcania. Dach zabudowy wyróżnia się formą podestu roboczego, w wydaniu antypoślizgowym. Powierzchnie podestów roboczych i podłogi kabiny w wykonaniu antypoślizgowym. Nadwozie zawiera zbiornik wody o pojemności 2500 litrów, zrobiony z kompozytu, oraz zbiornik środka pianotwórczego o pojemności 250 litrów, autopompę dwuzakresową marki Godiva P2B 2010 o wydajności 2580 dm3/min przy ciśnieniu 8 bar oraz 405 dm3/min przy ciśnieniu 40 bar. Przedział autopompy zaopatrzono w system do ogrzewania tego samego producenta jak urządzenie do ogrzewania kabiny pojazdu, skutecznie zabezpieczający układ wodno-pianowy przed zamarzaniem w temperaturze do – 30oC.Działko sterowane ręcznie, umieszczono na podeście roboczym dachu w jego przedniej części. Działko to zapewnia pracę w pionie w zakresie: kąt ujemny limitowany obrysem zabudowy do +80 st., w poziomie ±180 stp. oraz posiada blokady położenia w pionie i poziomie. Miejsce montażu działka zapewnia bezpieczne warunki pracy dla operatora. Działko wyposażone w reflektor umożliwiający oświetlenie miejsca na które podawany jest prąd gaśniczy. Załączanie reflektora działka w kabinie kierowcy i na panelu sterującym w przedziale autopompy. Samochód wyposażono w jedną wysokociśnieniową linię szybkiego natarcia o długości węża 60 m na zwijadle, zakończoną prądownicą wodno-pianową o regulowanej wydajności 150 dm3/min z możliwością podania prądu zwartego i rozproszonego. Ponadto samochód cechują wciągarka elektryczną linową, z pokrowcem, zamontowaną z przodu, o sile uciągu 7 620 kg i z liną o długością 30 m, zaczep do holowania awaryjnego z przodu i z tyłu pojazdu oraz maszt oświetleniowy o mocy 36 tys. lumenów.


Otul się luksusem – najlepsze marki Koców i Pledów | Koceo | Koce i Pledy\nKoceo 28 sierpnia 2017 Blog\nWykonane z najwyższej jakości włókna z dbałością o każdy szczegół – poznaj wiodące firmy produkujące wyjątkowe koce wełniane, pledy i narzuty na kanapę, łóżko i fotele.\nZałożona ponad 180 lat temu marka Marzotto do dziś zachwyca jakością swoich produktów. Firma specjalizująca się m.in. w produkcji ekskluzywnych tkanin oraz koców. Jej historia sięga roku 1836. To wówczas Luigi Marzotto założył w Valdagno małą tkalnie wełny. Po kilku latach działalności przekazał firmę swojemu synowi Gaetano Seniorowi. Początkowo mała tkalnia szybko zaczyna się rozwijać i powiększać grono pracowników. Z roku na rok Marzotto przejmował także nowe firmy i poszerzał tym samym wachlarz swoich produktów. Dziś firma posiada w swojej grupie kilkanaście marek. Każda z nich specjalizuje się w produkcji innego rodzaju produktu. Wśród nich są m.in. Estethia i G.B.Conte, oferujące dwie kolekcje damskie, Guabello marka produkująca luksusową i nowoczesną odzież z wełny połączonej z innymi delikatnymi tkaninami oraz Marlane, tworząca wysokiej jakości kolekcję męską. Marzotto zajmuje się także produkcją koców wełnianych, pledów, kołder, narzut i dodatków.\nRed Lychee ma jeszcze jedną zaletę. Dzięki temu, że do produkcji swoich koczy czy narzut nie używa żadnych syntetycznych dodatków są one zdrowe dla ludzkiego ciała. Red Lychee ma już wielu swoich miłośników, dla tych z Polski mamy dobrą wiadomość. Ostatnio marka doczekała się polskiej wersji swojej strony www i sklepu on-line (www.red-lychee.pl), a większość modeli koców jest dostępna w sklepie koceo.pl.\ngranatowa narzuta na łóżko, koce wełniane, narzuta na łóżko, narzuty na fotele


"Do trzech razy sztuka" - mówi znane przysłowie, i zwykle oznacza, że należy coś próbować trzykrotnie, nim się podda (albo, w wersji optymistycznej, że za trzecim razem się uda). W wypadku tej książki jest jeszcze bardziej optymistycznie, bowiem tutaj "do trzech razy sztuka" oznacza, że autor już dwa razy wcześniej mnie ujął, a tym trzecim razem po prostu upewnił mnie w przekonaniu, że jest świetny. Tak po prostu. Bo skoro jedna jaskółka wiosny nie czyni, to i autora można poznać dopiero po trzech książkach... czy jakoś tak. Wybaczcie te przysłowiowe dygresje. Uparcie próbuję zakotwiczyć swoje płynące swobodnie myśli. Tak to jest gdy się przeczyta dobrą książkę. Trudno wskazać, co mogłoby być zrobione lepiej, a i o wadach nie można zbyt wiele powiedzieć. Z całą pewnością nie można jednak nazwać tej książki przeciętną, choć do doskonałości jest daleko... A zatem czwórka z plusem, a ten plus to z sentymentu. Przy "Poza sezonem", podobnie jak przy dwóch innych książkach z cyklu, bawiłam się świetnie i wiem już z całą pewnością, że każdą kolejną książkę autorstwa Jorna Lier Horsta przeczytam. Może nie zwali mnie z nóg, ale zapewni rozrywkę, a w literaturze kryminalnej jest to atrybut.\n"Winę w sensie prawnym bardzo łatwo przypisać sprawcy przestępstwa, jednak wszyscy, którzy od lat walczą z przestępczością, wiedzą, że kwestia moralności jest dużo bardziej skomplikowana"\nKolejność wydawania serii o Wistingu jest całkiem pomylona. Dostaliśmy już "Jaskiniowca" i "Psy gończe", czyli ósmą i dziewiątą część cyklu, a teraz dostajemy siódmą. Nie ma to wielkiego znaczenia dla poszczególnych fabuł, gdyż każda intryga zaczyna się i kończy na łamach jednej powieści, choć niektóre elementy dotyczące życia prywatnego głównych bohaterów mogą nie zaskakiwać. Ale szczerze? Te kwestie są tak poboczne, że ledwie się na nie zwraca uwagę. Dopiero w połowie lektury skojarzyłam sobie, kim jest Suzanne (żona Wistinga), a osobiste perypetie Line (jego córki, dziennikarki śledczej) zupełnie mi umknęły. To ważna cecha charakteryzująca prozę Horsta - jego książki skupiają się stricte na śledztwach, zaś kwestie obyczajowe są traktowane nieco po macoszemu. Mi to odpowiada, gdyż osobiście nie przepadam za wątkami romantycznymi i obyczajowymi, wystarczy mi zarys historii bohaterów, ale jeśli ktoś lubi poznawać bohaterów w sposób dogłębny, to może poczuć się niezaspokojony. Niemniej jest to kwestia preferencji. Jak dla mnie sposób ukazania postaci jest wystarczający na tyle, by wiedzieć, kto jest kim i jaką pozycję zajmuje w fabularnej hierarchii, natomiast cała uwaga skupia się na samej intrydze kryminalnej i powolnemu, skwapliwie prowadzonemu śledztwu. I w tym przypadku jest bardzo w porządku. Zdaje się, że i Mankell pisze takie typowe, klasyczne policyjne kryminały... Ale, ale! Zapędziłam się w stronę opinii, a Wy nie wiecie nawet, o co chodzi...\nIntryga "Poza sezonem" rozpoczyna się na osiedlu domków letniskowych nad jeziorem. Włamanie do domku należącego do znanego prezentera telewizyjnego może nie wzbudziłoby jakichś szczególnych emocji, gdyby nie fakt, że zaraz za progiem tegoż domku znaleziono zwłoki. Wstępne śledztwo wskazuje, że sprawców było więcej niż jeden, a w okolicy doszło do innych włamań. Czyżby seria? To dlaczego jeden trup? I to w kominiarce? Może to sprawca? Może coś poszło nie tak między kumplami, może... aj, hipotezy rosną jak grzyby po deszczu. Policja drepcze w miejscu - okolica miejsca zbrodni jest zalesiona, pada, a na domiar złego jest już poza sezonem i nikt niczego nie widział... No, poza zwariowanym ornitologiem i Line, która po rozstaniu z facetem wymknęła się do rodzinnego domku letniskowego, by napisać powieść (dodam tylko, że kryminał. Oczywiście).\nŚwiat Horsta jest mroczny, mglisty, nieprzystępny i zimny. Pojawią się jeszcze jakieś trupy, pojawi się wątek międzynarodowy, pojawią się też narkotyki, przemyt i szemrane mafijne biznesy. Będą też ptaki spadające martwe z nieba... Pełno różnych nieprzyjemnych rzeczy i "wszystko się ze sobą łączy". To plus skąpe roztkliwienia emocjonalne bohaterów i brak rozmemłania obyczajowego fabuły dają w efekcie zwartą, trzymającą w napięciu kryminalną przekąskę, którą - dzięki lekkiemu stylowi - można "łyknąć" w dwa dni. Ja takie powieści nazywam męskimi. Dobra, mocna, męska rzecz. Dla wielbiciela takich klimatów - palce lizać.\n"To było jak piekielny krąg. Ci, którzy już byli zamieszani w sprawę, wpadali w spiralę coraz poważniejszych przestępstw. Im dalej się posuwali, tym trudniej było policji ich powstrzymać"\nW krainie Wistinga jest jesień, więc (niestety - dopisek zmarźlucha) czytelnik może się z nim utożsamić (a przynajmniej u mnie pogoda pod psem...). Niemniej ucieczka do krainy zbrodni wraz z lubianym autorem może sprawić tylko i wyłącznie przyjemność. I ja tę przyjemność chciałabym Wam dać. Czytajcie Horsta. Polecam.\nWyd. Smak Słowa 2015\ntłum. Milena Skoczko\nEtykiety: 4/6 Jorn Lier Horst kryminał policyjny Poza sezonem Smak Słowa


Znajdź tanie loty Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia - Norfolk | momondo\nLotnisko Nowy Jork-LaGuardia loty do – Norfolk\nTanie loty Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia - Norfolk\nPandemia COVID-19 (koronawirusa) może wpłynąć na Twoją podróż: Nowy Jork-LaGuardia – Norfolk.\nInformacje o trasie Norfolk-Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia\nZnajdź informacje o czasie lotu, lotach bezpośrednich oraz lotniskach dla połączeń Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia-Norfolk\nNorfolk — lotniska\nNajszybszy lot Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia-Norfolk zajmuje 1h 22min.\nBezpośrednie loty Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia-Norfolk – poniedziałek i niedziela. Linie lotnicze oferujące bezpośrednie loty to Delta, American Airlines i JetBlue.\nJest 1 lotnisko w pobliżu Norfolk: Norfolk (ORF)\nJak znaleźć najtańsze loty Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia - Norfolk?\nW którym miesiącu loty Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia – Norfolk są najtańsze?\nNajtańsza pora roku na lot Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia - Norfolk to Listopad. Najdroższa pora to Grudzień.\nZ jakim wyprzedzeniem najlepiej zarezerwować lot Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia – Norfolk?\nNajlepszy czas na zakup biletów Lotnisko Nowy Jork-LaGuardia - Norfolk to 38 dni przed wylotem.\nNowy Jork-LaGuardia – Norfolk – jaka odległość dzieli te dwa miejsca w przypadku podróży samolotem?\nDystans w linii prostej na trasie Nowy Jork-LaGuardia – Norfolk wynosi 483,9 km.\nCzy lot Nowy Jork-LaGuardia – Norfolk jest obecnie dostępny?\nNorfolk – większość podróżnych z kraju: Nowy Jork-LaGuardia musi wykazać negatywny wynik testu na COVID-19 lub poddać się kwarantannie, aby wejść na terytorium kraju.\nNorfolk – podróżni z kraju Nowy Jork-LaGuardia nie muszą okazywać negatywnego wyniku testu PCR ani antygenowego na COVID-19 przy wjeździe.\nNorfolk – podróżni z kraju: Nowy Jork-LaGuardia nie muszą poddawać się kwarantannie po przyjeździe.\nCzy lot Norfolk – Nowy Jork-LaGuardia jest obecnie dostępny?\nPowrót Nowy Jork-LaGuardia – Norfolk\nNowy Jork-LaGuardia – podróżni z kraju Norfolk nie muszą okazywać negatywnego wyniku testu PCR ani antygenowego na COVID-19 przy wjeździe.\nNowy Jork-LaGuardia – podróżni z kraju: Norfolk nie muszą poddawać się kwarantannie po przyjeździe.\nJeśli Norfolk to miejsce, do którego planujesz się wkrótce wybrać, sprawdzaj na bieżąco najnowsze ograniczenia podróżowania i przestrzegaj zasad bezpieczeństwa w miejscach publicznych.\nNorfolk to jednak nie to? Sprawdź loty do innych miast kraju\nDlaczego warto korzystać z momondo, szukając ofert lotów na trasie Nowy Jork – Norfolk?\nZnalezienie lotów Nowy Jork – Norfolk z momondo jest naprawdę łatwe. Przeszukujemy i wyświetlamy wiele ofert różnych linii lotniczych i serwisów rezerwacyjnych. Możesz także przefiltrować wyniki wyszukiwania, by zobaczyć loty najlepiej dopasowane do Twoich potrzeb.\nCzy znajdę loty Nowy Jork – Norfolk na momondo z elastycznymi zasadami rezerwacji?\nTak. momondo umożliwia wyszukiwanie i wybór lotów na trasie Nowy Jork – Norfolk z takimi zasadami.\nW jaki sposób momondo pomoże mi znaleźć loty na trasie Nowy Jork – Norfolk?\nmomondo pomoże Ci znaleźć najlepszy lot na trasie Nowy Jork – Norfolk dzięki filtrom, które zawężą wyniki wyszukiwania do tych ofert, które odpowiadają Twoim kryteriom. Możesz filtrować według wielu czynników, takich jak cena, godziny odlotu i przylotu, lotnisko czy linie lotnicze.\nNie chcę w tym momencie rezerwować lotu Nowy Jork – Norfolk. Czy momondo może mnie powiadomić o zmianie ceny?\nJeśli nie chcesz teraz rezerwować lotu Nowy Jork – Norfolk, zapoznaj się z powyższymi wskazówkami lub ustaw alarm cenowy; w ten sposób momondo zacznie śledzić ceny lotów (Norfolk) i powiadomi Cię o ich zmianach.


Święty Wojciech w Starym Rzeszowie\nLegenda o pojawieniu się pod Rzeszowem św. Wojciecha jest chyba jedną z najstarszych opowiadanych w mieście. Jej tematyka idealnie nadaje się do obecnie celebrowanego okresu, a więc 1050-lecia Chrztu Polski, bowiem nawiązuje do niej tematycznie. Okazuje się, iż stolica województwa podkarpackiego, choć oddalona od głównego teatru wydarzeń na dworze gnieźnieńskim w czasach ks. Mieszka I, wpisuje się w cały ten nurt, który kreowany jest przez szeroko pojmowaną tradycję historyczną najdawniejszych dziejów Polski.\nStary Rzeszów to innymi słowy Staromieście, obecna dzielnica miasta zlokalizowana na północ od centrum. Tam według tradycji historycznej mieścił się przedlokacyjny Rzeszów, o którym pierwszy raz wspomniano w oficjalnym piśmie w 1416 r. Chodzi o odnowiony akt erekcyjny dla Rzeszowa, który podpisał Jan Rzeszowski. Odtąd miejsce to przedstawiane było jako Antiqua Reschow, a do końca XVIII w. nawet Starym Miastem, co świadczy o jego ważności w dziejach osady Rzeszów w ogóle.\nPo 1354 r. kiedy Rzeszów stał się miastem na prawie magdeburskim, a tereny te otrzymał z rąk króla Kazimierza III Wielkiego rycerz i dyplomata Jan Pakosławic ze Strożysk, centrum nowego miasta przeniosło się w rejon obecnego Rynku, ul. Kościuszki i kościoła farnego. Staromieście straciło na ważności i w miarę upływu czasu nabrało cech wsi podmiejskiej o wybitnie rolniczym charakterze.\nCałość na stronie portalu http://www.podkarpackahistoria.pl


art-moni: pastelowa rapsodia po raz pierwszy\npastelowa rapsodia po raz pierwszy\nŚlubna karteczka zrobiona na szybko bo zamówienie było w ostatniej chwili ale ponieważ w moich ulubionych barwach to dało się zrobić. Pastelowa rapsodia spisała się na medal ...\nChoco 4 września 2012 21:10\nRzeczywiście kolory piękne :) Bardzo ładna, stonowana kartka :)\nhela-maria pipień [sadowska] 5 września 2012 23:35\nPapiery zrobiły swoje, ale Ty Moni zrobiłaś to co do Ciebie należalo. Nie widać, że to ekspresówka. Piekna i bardzo przyjemna kartka.\nrapsodia po raz kolejny\npudełko w dechę :)


alergia - nie dziecięca. - Forum 2021 - RODZICE.PL\nNo i dopadlo mnie w tym roku, po raz pierwszy!\nZaczelo sie pod koniec kwietnia. Nieswiadoma zagrozenia, nie sadzilam, ze to wlasnie to cholerstwo. Kichalam jak oszalala, ale poczatkowo myslalam, ze to przeziebienie (co roku na wiosne sie przeziebialam lekko) ale to przeszlo moje najsmielsze oczekiwania :]\nKupilam profilaktycznie alertek w aptece, przeszlo – na jednym opakowaniu stanelam. Pozniej bylo coraz gorzej, fakt, kichanie minelo ale zaczely swedziec mnie powieki :]\nA wczoraj, kiedy wrocilam ze spaceru i po godzinie spojrzalam w lustro zobaczylam Frankensteina!!!! Prawe oko napuchlo jak balon, na zawnatrz i wewnatrz, powaznie wystarszylam sie samej siebie!!!\nPobieglam po jakies krople bez recepty i zlazlo dziadostwo… Ale zlazilo dlugo prawie caly dzien.\nMam dosc, szlag mnie trafia….dlaczego akurat do mnie musialo sie to przyczepic:(\nTak chcialam sie wygadac tylko…..buuuu.\n9 odpowiedzi na pytanie: alergia – nie dziecięca.\nRe: alergia – nie dziecięca.\nWiem co czujesz- mam to samo. Niestety…………..\nAle się ciesze że wróciłaś! I z tego co czytałam – wszystko dobrze się ułożyło? To wspaniale! Z niecierpliwością czekam na Wasze zdjęcia!\nA co do alergii to ja od paru lat zawsze w czerwcu byłam potwornie przeziębiona, a teraz odpukać na razie nic mnie nie rusza…\nMoj brat tez sie meczy z taka alergia i co roku coradz bardziej mu dokucza 🙁\nMoze powinnas skonsultowac to z jakim lekarzem? :/\nTak kochanienka, ulozylo sie wspaniale, jestem okropnie szczesliwa 🙂\nCzasem az sie boje, ze za bardzo…..:)\nZdjecia beda niebawem 🙂\nPewnie powinnam ale ja naleze do tego typu osob, ktore do lekarza ida w ostatecznosci…. Niestety i pewnie jesli mnie *profilaktyka* nie zawiedzie to sie tam nie wybiore ;]\nJa męczę się z alergią od 10 lat. Co roku było gorzej. Jak brałam amertil (albo inny) to było oki, ale bez to z domu wyjść od maja do września nie mogłam. W tym roku dałam sobie kopa w tyłek i poszłam do alegrologa na testy. Ogólnie wiedziałam, że jestem uczulona na “pyłki traw” bo w okolicach trawników było tragicznie. Alergolog po rozmowie zrobił mi testy i na 36 alergenów chyba 4 wyszły negatywnie. TAkże nie tylko trawy I zrobiłam sobie odczulanie (narazie tylko te trawy) i powiem Ci, że jest duuuuużo lepiej. A tak co rok bez tabletek przechodziłam to co Ty.\nPolecam Ci iśc do swojego lekarza (to nie musi być zaraz alergolog) i niech Ci przepisze tabletki, tzn da receptę. Wtedy w cenie tych 7, które pewnie kupiłaś dostaniesz 20. Opłaca się, zwłaszcza że latać po lekarzach nie chcesz to niech Ci da receptę na 2 op. od razu. Metoda sprawdzona – polecam\nA co! Ja tez sobei pogadałam. Tyle, że ja ze szczęściem na ustach.\nJa w wieku 20-stu lat uczuliłam się na coś…..egzema na dłoniach pod kolanami NAsila mi się to na wiosnę.\nOczy też mam wrażliwe.Kiedyś mogłam się malować każdym tuszem a teraz tylko tymi które nie uczulają i też różnie jest.\nProsze Cie, nie zalamuj mnie, bo ja sie pocieszam, ze to tylko jednozesonowy wybryk organizmu. Moja sasiadka 2 lata temu przechodzila to co ja ale w kolejnych latach *spokoj*, wiec na razie z optymistycznym akcentem sobie zyje. Ale dzieki, do lekarza jednak pojde bo z tego co wiem jesli sie tego nie leczy robi sie coraz gorzej:(\nRadzę Ci iśc do alergologa. Nieleczona alergia prowadzi do astmy, a to paskudna choroba. Wiem, bo choruję. Taniej wychodzi zapobieganie.\nPozdrawiam i życzę zdrówka!!!!!!\nZnasz odpowiedź na pytanie: alergia – nie dziecięca.