Wróżki z Mieszkowic Wróżka Mieszkowice Wróżby w Mieszkowicach Wróżka z Mieszkowic Wróżki w Mieszkowicach Wróżka w Mieszkowicach Wróżby Mieszkowice Wróżki Mieszkowice Wróżka Wróżki z Mieszkowic Wróżka Mieszkowice Wróżby w Mieszkowicach Wróżka z Mieszkowic Wróżki w Mieszkowicach Wróżka w Mieszkowicach Wróżby Mieszkowice Wróżki Mieszkowice Wróżka\nwróżki z Mieszkowic\nwróżka z Mieszkowic\nwróżka w Mieszkowicach\nwróżki w Mieszkowicach\nwróżby w Mieszkowicach\nWróżki z Mieszkowic - Wróżka Mieszkowice - Wróżby w Mieszkowicach\nJeśli szukasz wróżki z Mieszkowic - Poniżej znajdziesz wszystkie dostępne wróżki w Mieszkowicach. Najbogatsza oferta: wróżby w Mieszkowicach tylko w Galerii Ezoterycznej Sekret.\nWróżka Mieszkowice - oferty - Wróżby Mieszkowice\nWróżka Mieszkowice - oferty - Wróżki Mieszkowice\nNasza baza ezoteryczna jest stale uaktualniana, mamy nadzieję, że znalazłeś interesujące wróżby w Mieszkowicach.\nJeśli jednak nie udało ci się znaleźć wróżbity lub wróżki z Mieszkowic odwiedź nas póżniej lub dodaj zapytanie korzystając z formularza na stronie Kontakt.\nPostaramy się by jak następnym razem nas odwiedzisz twój wróżbita / wróżka z Mieszkowic był już u nas.\nJeśli oferujesz wróżby w Mieszkowicach - zarejestruj się w Galerii Sekret - Rejestracja - wróżby Mieszkowice.\nTagi: wróżki z Mieszkowic, wróżka Mieszkowice, wróżka z Mieszkowic, wróżka w Mieszkowicach, wróżki Mieszkowice, wróżki w Mieszkowicach, wróżby Mieszkowice, wróżby w Mieszkowicach


Rzeka Bystrzyca Dusznicka - K³odzko Dolno¶l±skie | forum, pogoda - wedkuje.pl, ID: 12601\nObserwuj akwen: Rzeka Bystrzyca Dusz…\nRzeka Bystrzyca Dusznicka - K³odzko Dolno¶l±skie\nRzeka Bystrzyca Dusznicka to miejsce, w którym znajdziesz wszelkie informacje o ³owiskach wystêpuj±cych na tym akwenie, jak tak¿e dane pogodowe, rekordy ryb, forum czy zdjêcia. Zobacz Rzeka Bystrzyca Dusznicka K³odzko Dolno¶l±skie i dowiedz siê jakie ryby mo¿esz tam z³owiæ. Je¶li nale¿ysz do to w tym miejscu znajdziesz wszelkie niezbêdne informacje, które pozwol± lepiej poznaæ Ci Rzeka Bystrzyca Dusznicka. Zapraszamy równie¿ do udzielania siê na Rzeka Bystrzyca Dusznicka forum.\nPrognoza pogody dla Rzeka Bystrzyca Dusznicka\ntemp. oC (min/max) 8/13 8/17 6/16 8/16 6/19 10/23 13/20\nwiatr (km/h) 15.26 21.67 19.66 15.84 3.02 16.6 8.5\nzachmurzenie 100% 15% 4% 7% 2% 41% 100%\nopady (mm/h) 5.1 0 3.24 1.19 0 0 8.2\nBystrzyca Dusznicka - mapa:\nBystrzyca Dusznicka bierze swe zród³a w okolicach Zieleñca, znanego kurortu narciarskiego.Jej górny odcinek do Polanicy-Zdroju , to raczej duzy potok gdzie wystêpuja tylko pstragi potokowe. Poni¿ej Polanicy wystêpuje równie¿ lipieñ, a przy ujsciu (ko³o K³odzka) mo¿na czasem trafiæ klenia. £owieni\nTomekB (2009-01-05 19:06:)\nBystrzyca to rzeka w której znam ka¿dy kamieñ. heheh uwielbiam tu ³owiæ, mieszkam w Szczytnej. Rzeka jest bardzo trudna. Ale trzeba znaæ porê i przynêtê na odpowiedni± porê. Kleni to jeszcze nie ³owi³em bo nigdy tam na dó³ do K³odzka jeszcze nie dotar³em, ale lipki, têczaki i ¼ródlaki to nawet czêsto. Pozdrawiam autora artyku³u, do zobaczenia nad wod±. (dotyczy ³owiska: Bystrzyca Dusznicka)\nkobikobi1 (2009-01-05 22:03:)\nBardzo ³adna i ciekawa rzeczka.Nie trzeba ³owiæ od razu czterdziestaków,dla mnie ka¿dy z³owiony pstr±g to wielka frajda,najwa¿niejszy jest relaks i kontakt z natur±.A czy mo¿e byæ co¶ bardziej relaksuj±cego ni¿ samotna wyprawa na tak urokliw± rzeczkê.Pozdrawiam serdecznie. (dotyczy ³owiska: Bystrzyca Dusznicka)\ndareksalmo70 (2011-03-09 19:33:)\nbede musia³ sprubowaæ swoich si³ na tej rzece. pozdrawiam. (dotyczy ³owiska: Bystrzyca Dusznicka)\nafas (2011-08-19 12:58:)\n(dotyczy ³owiska: Bystrzyca Dusznicka)


Dwaj policjanci z Baranowa Sandomierskiego uratowali mężczyznę, który chciał popełnić samobójstwo. Mieszkańca Tarnobrzega wypatrzył jeden z funkcjonariuszy, gdy ten wszedł w ubraniu do kanału odpływowego, łączącego się z Jeziorem Tarnobrzeskim. Do akcji ratunkowej przyłączyły się przejeżdżające Wisłostradą osoby. Mężczyzna trafił do szpitala, gdzie przebywa pod opieką lekarską.\nDwaj policjanci wracając samochodem służbowym ulicą Wisłostrada w Tarnobrzegu zauważyli w kanale odpływowym mężczyznę, który najprawdopodobniej chciał odebrać sobie życie. Funkcjonariusze natychmiast pospieszyli na brzeg kanału usiłując pomóc mężczyźnie.\nCzłowiek ten jednak nie reagował, a po chwili zaczął oddalać się od funkcjonariuszy. Jeden z policjantów oraz przypadkowy świadek zdarzenia nie wahając się wskoczyli do wody i wyciągnęli na brzeg niedoszłego samobójcę. Policjanci wezwali karetkę pogotowia. Do przybycia służb ratunkowych funkcjonariusze udzielali pomocy mężczyźnie.\nJedna z kobiet przyniosła poszkodowanemu koc, aby nie doszło do wychłodzenia organizmu.\n31-letni mężczyzna trafił do szpitala, gdzie przebywa pod opieką lekarską. Jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. Dwaj Policjanci służbę w Policji rozpoczęli 18 lat temu. Obaj pracują w Posterunku Policji w Baranowie Sandomierskim. Bohaterską odwagą wykazał się też przypadkowy świadek, który widząc zdarzenie natychmiast ruszył z pomocą.\nKWP Rzeszów / ik


Co to jest konwersja i jak zwiększyć jej współczynnik? | SEOgroup can do\n4 maja 2021 /0 Komentarze/Autor SEOgroup\nPusty ruch – czym jest i jakie czynniki go powodują?\nKonwersja jest ostatecznym celem każdej komercyjnej strony internetowej. W poniższym artykule przyjrzymy się więc jej dokładniej. Zdefiniujemy ją oraz zastanowimy się jak zwiększyć jej współczynnik tak, by uzyskiwać jak najwyższe dochody, a w rezultacie – odnieść sukces w biznesie.\nKonwersja ma miejsce, gdy wykona on ważną z punktu widzenia prowadzonego biznesu czynność (spełni jej cel), jak np. zakup produktu. Jest to więc pożądana odpowiedź naszego odbiorcy na skierowaną do niego kampanię reklamową w Internecie. W ostatecznym rozrachunku konwersja przekłada się na przychody. Można także powiedzieć, że zmienia ona zwykłych użytkowników w Klientów.\nCele konwersji dla poszczególnych działalności\nKonwersja przyjąć może wiele różnych form. Poniżej prezentujemy jej najważniejsze i najpopularniejsze odmiany:\nZostawianie danych kontaktowych,\nKliknięcie na baner reklamowy udostępniony w witrynie,\nPrzechodzenie do podstron w obrębie witryny,\nPobieranie dostępnych na stronie plików pdf czy e-booków.\nPowinniśmy więc jasno sprecyzować cel dla naszej witryny, a następnie dążyć do jego realizacji. Duże znaczenie mieć tu będzie typ prowadzonego przez nas biznesu. W przypadku sklepów internetowych konwersja przybierze więc formę dokonania zakupu produktu. Dla firm, oferujących fachowe usługi – może być to nawiązanie kontaktu za pomocą formularza, maila lub telefonu. Eksperci oferujący wiedzę z określonej dziedziny oczekiwać zaś będą zarejestrowania konta lub zapisania się na newsletter. Dla portali z wiadomościami lub rozrywką konwersją będzie przeczytanie artykułu i/lub wyświetlenie reklamy.\nWspółczynnik konwersji określa liczbę konwersji, które zaszły, dzieloną na liczbę użytkowników odwiedzających stronę internetową. Innymi słowy przybliża liczbę odwiedzających ją osób, które dokonały zakupu, lub innych pożądanych przez nas działań. Wyrażony jest w procentach i w oczywisty sposób mierzy efektywność naszej witryny i reklamy.\nWskaźnik ten oblicza się dzieląc ilość konwersji przez liczbę wszystkich użytkowników, którzy kliknęli w reklamę przechodząc tym samym na docelową stronę. Obrazuje to poniższe równanie:\nUśredniony wskaźnik przyjmuje wartość procentową, która może znacząco różnić się pomiędzy branżami. Z tego powodu lepszym wyborem zdaje się analiza konwersji nie w ujęciu bezwzględnym, a z uwzględnieniem wyników konkurencji lub wcześniejszych doświadczeń związanych z daną tematyką. Jednocześnie wskaźnik jest jedną z podstawowych, wymiernych wskazówek świadczących o skuteczności kampanii marketingowej.\nPrzykładowe dane dotyczące współczynnika konwersji z raportu ecommerce w Google Analytics\nPrzykładowy lejek konwersji. Budując lejek sprzedażowy zawsze rozpoczyna się od najszerszej jego części, sukcesywnie przechodząc z góry na dół. Źródło: arturwiktor.eu\nŚwiadome obranie konkretnej, pożądanej przez nas formy konwersji pozwoli nam wyeliminować tak zwany pusty ruch. Nazywamy tak wejścia na naszą stronę, z których nie mamy jednak żadnego zysku. Klienci nie wykonują oczekiwanej przez nas akcji kupna lub nawiązania kontaktu. Szybko wychodzą także z samej witryny.\nPowodem pustego ruchu są więc najczęściej dwie kwestie:\nŹle dobrana do danego Klienta kampania reklamowa,\nŹle sprecyzowane słowa kluczowe,\nStrona niespełniająca wymogów użytkownika – np. pod względem mobilności czy szybkości ładowania.\nW przypadku nieodpowiedniej kampanii reklamowej sytuacja taka zaistnieć może, gdy firma oferująca instalacje fotowoltaiczne umieści na dużej liczbie stron internetowych banery reklamowe z hasłem np. „Tanie instalacje fotowoltaiczne”. W efekcie przyciągnie ona do siebie mnóstwo użytkowników. Kiedy jednak zweryfikują oni, że cena produktu mocno przekracza ich możliwości finansowe (w porównaniu z konkurencją), to natychmiast stracą zainteresowanie i opuszczą witrynę.\nPrzykładem odnoszącym się zaś do niepoprawnie sprecyzowanych słów kluczowych może być ten, gdzie sklep internetowy używa frazy „lekkie rowery”. Przyciąga to wielu potencjalnych Klientów, ale ogromna ich część po chwili opuszcza stronę. Orientują się bowiem, że w ofercie znajdują się jedynie wersje rowerów miejskich. Te zaś uchodzą za ciężkie i powolne.\nJeśli nasza witryna nie konwertuje, to siłą rzeczy nie przynosi także dochodów. Dlatego konieczna jest maksymalizacja szans na zmianę ruchu w pożądany przez nas efekt. Przedstawiamy więc najważniejsze sposoby na podniesienie wskaźnika konwersji:\nUżycie precyzyjnych słów kluczowych – skoncentrowanych na intencję zakupową,\nStosowanie rozbudowanych opisów produktów i usług,\nAnaliza i odpowiednie wskazanie przycisku „Call to Action”,\nOferowanie odbiorcy kilku opcji płatności,\nAnaliza preferencji Klienta i dopasowanie do nich naszej strony,\nZrozumiała polityka zwrotu towarów i usług.\nWażnym elementem zwiększania współczynnika konwersji jest zamieszczenie w witrynie długich, dopracowanych i unikalnych informacji o naszej propozycji. Nie tylko pozytywnie wpłynie to na pozycjonowanie, ale wzbudzi także zaufanie odbiorcy.\nW obecnej dobie powszechnego pośpiechu każdy użytkownik z pewnością doceni także czytelną i łatwą w poruszaniu się witrynę. Dzięki niej Klient zaoszczędzi swój czas. Ponadto jest to kolejny element budujący zaufanie do naszej marki. Im prostszy i bardziej intuicyjny będzie proces dokonywania konwersji, tym pozytywniejsze user experience będzie mieć odbiorca. W oczywisty sposób łączy się to także z odpowiednim wskazaniem mu przycisku „Call to Action”, co dodatkowo ułatwi mu skonwertować.\nZarówno przy ustalaniu celów konwersji, jak i mierzeniu jej efektów niezbędny okaże się Google Analytics oraz raporty „Cele” oraz „Ecommerce”. Określimy dzięki niemu ile osób trafiło na naszą stronę, jak długo na niej zostali, a także jakie czynności na niej wykonali. Śledzenie ruchu pozwoli nam na odnalezienie i późniejsze zniwelowanie potencjalnych kwestii problematycznych. Nieocenionym narzędziem używanym w celu zdefiniowania celów na naszej witrynie jest Google Tag Manager.\nPrzykładowe tagi wysyłające zdarzenia do Google Analytics. Na ich podstawie definiowane są cele w Google Analytics.\nW kontekście mierzenia konwersji warto także podkreślić testy metodą A/B. Polegają one na stworzeniu dwóch, odmiennych od siebie wersji strony. Różnicować je będzie interfejs, design, oraz zawarte na nich treści. Porównuje się je następnie ze sobą pod względem skuteczności i atrakcyjności dla klienta. Czasem nawet niewielkie zmiany odczuwalnie zwiększają współczynnik konwersji.\nKonwersja jest najważniejszym aspektem naszej strony internetowej. To od niej w dużej mierze zależeć będzie powodzenie całego naszego biznesu. Warto więc stale zabiegać o zwiększanie jej współczynnika.\nChcesz zwiększyć konwersję na swoim sklepie lub stronie usługowej? Zapraszamy do kontaktu:\nhttps://www.seogroup.pl/wp-content/uploads/2021/05/konwersja.jpg 760 1378 SEOgroup https://seogroup.pl/wp-content/uploads/2018/08/seogroup-logo.png SEOgroup2021-05-04 11:31:212021-09-29 12:58:19Co to jest konwersja i jak zwiększyć jej współczynnik?


Warto się cieszyć z wolności. Paweł Siennicki o nowym numerze "Naszej Historii" | Nasza Historia\nWarto się cieszyć z…\nWarto się cieszyć z wolności. Paweł Siennicki o nowym numerze "Naszej Historii"\nPaweł Siennicki 28 października 2016, 8:45\nPaweł Siennicki Bartek Syta\nGiedroyc mówił o dwóch trumnach, które rządzą Polską. Ten głęboki podział nigdy nie wyszedł Polsce na dobre.\nPoznałem kiedyś Rafała Gan-Ganowicza. Pewnie większość z Państwa zapyta teraz: kto to taki, kim on jest? Poświęcamy mu tekst w tym wydaniu „Naszej Historii”. Bardzo ciekawa postać. Jako młody chłopak tuż po wojnie uciekł z Polski, przedostał się do Berlina Zachodniego i zgłosił do wciąż jeszcze istniejących oddziałów armii Andersa. Ponieważ to było coś znacznie więcej niż tylko wojsko - andersowcy stworzyli cały system pomocy dla Polaków, prowadzili także szkoły - Gan-Ganowicz zrobił tam maturę, później kurs oficerski. Patent oficerski wręczył mu generał Władysław Anders.\nI ten młody chłopak czekał na wybuch III wojny światowej i miał swoją misję: chciał walczyć z komunistami. Gdy stało się jasne, że ani nowa wojna nie wybuchnie, ani on jako żołnierz nie jest nikomu potrzebny, zaciągał się na wojny w Afryce, by walczyć jako najemnik przeciwko sojusznikom Związku Sowieckiego. Fascynująca historia polskiego psa wojny, który jednak kierował się ideałami. Dla niego wojna nie skończyła się w maju 1945 r. Trwała nadal.\nRafał Gan-Ganowicz podczas wojny w Jemenie. archiwum\nRozmawiałem z Gan-Ganowiczem na początku lat 90., gdy po raz pierwszy wrócił do ojczyzny. Nie podobała mu się ta Polska. Było już po porażce ekip solidarnościowych, do władzy wrócili postkomuniści. Pamiętam rozmowę z bardzo stanowczym człowiekiem, zasadniczym. Jakby wciąż nosił mundur. Zapytałem go, nieco naiwnie, a z pewnością bezczelnie, ilu ludzi zabił w swoim życiu. Stał się niemal posągowy i wycedził, patrząc mi w oczy: za samo takie pytanie we Francji dostałby pan w zęby. I mimo że był starszym panem, byłem przekonany, że by to zrobił, a ja tylko mógłbym się nakryć nogami. Dla niego wojna wciąż trwała.\nRafał Gan-Ganowicz nie żyje od wielu lat. Myślę, że był przedstawicielem tragicznego pokolenia, który znalazł trochę spokoju na ostatnie lata swojego życia w wolnej Polsce, choć był z niej bardzo niezadowolony. Może to dobry przyczynek, żeby przez takie losy, jednego człowieka, który przez całe życie prowadził swoją wojnę, pomyśleć o wolności, niepodległości. O tym, jakimi jesteśmy szczęściarzami, mając swój kraj i nie musząc prowadzić czy szukać swoich wojen. Chcę o tym napisać właśnie w czasach, gdy temperatura wielu sporów w Polsce zaczyna przekraczać granicę rozsądku. W czasach, w których - co bardzo mi się nie podoba - w rocznicę odzyskania niepodległości każdy zaczyna świętować osobno. Coś bardzo złego się dzieje i właśnie dlatego warto przypominać sobie, jak tragiczne były losy Polaków, którzy nie chcieli żyć w zniewolonym kraju.\nI w tym miejscu aż prosi się, by w dość refleksyjnym tonie zarekomendować Państwu nasz okładkowy temat, opowieść o konflikcie między Romanem Dmowskim a Józefem Piłsudskim. Ta walka między nimi stanowiła oś dzielącą polską politykę wewnętrzną przez całe niemal dwudziestolecie międzywojenne. Piłsudskiego i Dmowskiego różniło niemal wszystko: pochodzenie, poglądy polityczne i pomysł na odzyskanie przez Polskę niepodległości. Na pewno obaj kochali swój kraj, a przez pewien czas nawet tę samą kobietę.\nDziś zajmuje nas trwający od lat konflikt między Jarosławem Kaczyńskim a Donaldem Tuskiem, za którym stoją nie tylko osobisty uraz, ale też inne poglądy na Polskę, politykę, przyszłość naszego kraju. Ba, sam prezes Kaczyński raz czy drugi powoływał się na marszałka Piłsudskiego. Dość niezwykła powtórka z historii, prawda?\nJerzy Giedroyc kilkadziesiąt lat po śmierci Piłsudskiego i Dmowskiego powiedział, że Polską wciąż rządzą dwie trumny. Jedna, przy której gromadzą się ideowi spadkobiercy Marszałka, i druga, przy której stoją sympatycy przywódcy endecji. Chyba jednak ten tak głęboki podział Polsce nigdy nie wyszedł na dobre.\nPaweł Siennicki, redaktor naczelny\nZnaczek „Dojdziemy” z polskiej drukarni polowej w Jangi Jul (Uzbekistan). z kolekcji P. Drzewieckiego\nTajemnica lotu numer US7 102D, czyli szpiegowski samolot nad Poznaniem\nznaczek pocztowy dojedziemy


Google wyłącza Inboksa. Jakich aplikacji pocztowych używa redakcja Spider's Web?\nGoogle uśmierca Inboksa. Radzimy, jaką aplikację do obsługi poczty wybrać\nGoogle wyłącza Inboksa, którego ukochała sobie duża grupa zaawansowanych użytkowników. Wielu z nich właśnie teraz szuka odpowiedniego klienta poczty do zapełnienia software’owej luki. Czego używa redakcja Spider’s Web? Gmail, Outlook czy mail.app?\nNajwiększe zalety i najbardziej uprzykrzające wady aplikacji do obsługi poczty - w oczach blogerów Spider's Web.\nRafał Gdak - Mail.app i Edison Mail\nJestem rozdarty. Od przesiadki na ekosystem Apple’a nie korzystam z webowej wersji Gmaila. Na Macu używam zatem systemowego klienta Mail.app. Działa bez zarzutu i pozwala obsługiwać wiele kont pocztowych. Być może nieco trąci myszką wygląd aplikacji, ale to tak naprawdę wtórny problem.\nDziś pocztę przeglądam przede wszystkim na urządzeniu mobilnym. Dlatego szukałem rozwiązania, które ułatwiłoby obsługę e-maila zarówno na laptopie, jak i smartfonie. W takim układzie naturalnym wyborem powinna być domyślna aplikacja Mail na iPhonie. Niestety brak powiadomień push dla kont Gmail zmusił mnie do szukania alternatywy. Przetestowałem wiele rozwiązań, m.in. aplikację Newton Mail, która niebawem przestanie być wspierana. Próbowałem też aplikacji Google’a, ale sposób przełączania się między kontami okazał się niewygodny. Ostatecznie wybrałem Edison Mail - aplikacja pozwala przeglądać maile zarówno dla poszczególnych kont, jak i grupuje je w jednej skrzynce odbiorczej. Z tego widoku korzystam najczęściej. Oprócz opcji All inboxes klient oferuje również grupowanie poczty wysłanej dla wszystkich kont, a także koszów. Bywa to przydatne i ułatwia pracę.\nOd kilku lat staram się, by moja skrzynka odbiorcza była pusta lub prawie pusta. Udaje mi się to dzięki folderom. Nie trzymam się jednak kurczowo idei inbox zero. Gdy wiem, że sprawę z maila załatwię w ciągu 2-3 dni, może on przeleżeć w folderze odebrane. Staram się jedynie, by maile sie nie nawarstwiły, tworząc bałagan nie do opanowania.\nMarcin Połowianiuk - gonię za inbox zero.\nKiedy korzystałem z Windowsa, używałem Gmaila tylko w przeglądarce. Dwa lata temu przesiadłem się na Maca i od tej pory używam systemowego klienta Mail, który sprawdza się świetnie. Nie jest może szczególnie rozbudowany, ale spełnia wszystkie moje wymagania. Na smartfonie niezmiennie króluje aplikacja Gmail.\nWażniejszy od aplikacji jest jednak sposób zarządzania mailami. Od wielu lat na wszystkich skrzynkach dążę do stanu inbox zero. Całkowity zen udaje się osiągnąć rzadko, ale archiwizacja maili to jeden z moich najlepszych cyfrowych nawyków.\nŁukasz Kotkowski - zabrali mi Inboxa\nZ aplikacjami do obsługi poczty nie mam dobrych doświadczeń. Co znajdę jakąś, która mi odpowiada, to ta znika z rynku. Tak było z doskonałym Mailboksem, a teraz z Inbox by Gmail. Na tle archaicznego w wyglądzie i działaniu Gmaila, Inbox jaśniał jak minimalistyczna gwiazda. Przez ostatnie lata tak bardzo przyzwyczaiłem się do jego unikalnego sposobu działania, że gdy wracam do Gmaila czuję się, jakby ktoś posadził mnie przed komputerem z MS-DOS.\nNa zmianę przyzwyczajeń mam czas do marca 2019, kiedy to Google finalnie ubije Inboxa i prawdę mówiąc nie wiem, dokąd wtedy pójdę. Wiem już, że Gmail kompletnie mi nie „siada”. Outlook Microsoftu jest cudowny na mobile, ale na desktopie to przeładowany do granic możliwości potwór. Kusząco wygląda aplikacja „Poczta” w Windows 10, ale ona z kolei jest aż nazbyt uboga.\nDopóki więc Google ostatecznie nie odbierze mi dostępu do Inboxa, będę korzystał z Inboxa. Ta aplikacja sprawiła, że naprawdę polubiłem komunikację mailową. Gdy odejdzie, najpewniej znów zacznę ją nienawidzić.\nPiotr Grabiec - porzuciłem Gmaila na rzecz poczty iCloud\nKorzystam z iPhone’a, iPada i Maca, a po ich zakupie szybko przesiadłem się z webowego Gmaila na systemowy Mail.app. Aplikacja mają niemal wszystko, czego mi potrzeba. Doskwierał mi wyłącznie brak powiadomień push z poczty Google’a w systemowej aplikacji na iOS, więc zacząłem się rozglądać za rozwiązaniem tego problemu.\nNajlepszym kolejnym krokiem w moim przypadku okazało się… porzucenie wykorzystywanego od lat Gmaila na rzecz poczty iCloud. Mam adres w atrakcyjnej domenie @me.com, z którego piszę wszystkie maile, a poczta Google’a przekierowuje teraz na niego wszystkie wiadomości od osób, które mają zapisany stary adres.\nPatryk Fijałkowski - Jestem prostym człowiekiem\nJeśli siedzę przy komputerze, otwieram taką przeglądarkę Google Chrome i w pasku do wpisywania adresów wpisuję: gmail.com. Bez “www”, bo nie trzeba. Stamtąd wchodzę na swoją skrzynkę. Z kolei na telefonie otwieram taką aplikację, co nazywa się Mail. I tam, wyobraźcie sobie, jest mój mail. Na tym kończy się moja wiedza na temat klientów do przeglądania wirtualnej poczty.\nNigdy nie odczuwałem potrzeby, żeby ją pogłębić. Być może gdyby miał pracę, w której dziewięćdziesiąt procent czasu spędzam, śląc stosy elektronicznych listów, rozejrzałbym się za jak najwygodniejszą, najlepiej zoptymalizowaną opcją. Ale nie mam. Podstawy starczą mi więc w stu procentach.\nKarol Kopańko - Gmail król\nOd lat jestem wierny Gmailowi - jego elastyczności, szybkości działania i przejrzystości. Działa idealnie zarówno kiedy trzeba odkopać maila sprzed 5 lat, jak i kategoryzować najnowsze wiadomości. Same kategorie to obok niedawnego redesignu najlepsze, co spotkało Gmaila w ciągu ostatnich lat.\nAplikacja doskonale spisuje się na telefonie, tablecie i w przeglądarce, czego nie mogę niestety powiedzieć o Outlooku. choć niekiedy kuszą mnie rozbudowane funkcje związane ze spotkaniami czy zarządzaniem kalendarzem, to powolna machina Microsoftu zawsze odrzuca mnie po kilku dniach użytkowania. Outlook nie jest jednak zły. To po prostu nr 2.\nW sprawie poczty e-mail jestem mocno staroświecki i konserwatywny. Lubię porządek, własny system; nie lubię, jak ktoś chce mi wywracać ustalony porządek rzeczy. A tak się niestety niekiedy zdarza, gdy dostawcy programów, z których korzystam, próbują w nich grzebać.\nOd lat hołubię jednej podstawowej zasadzie - inbox zero. Dla mnie e-mail to podstawa pracy, którą wykonuję. Świętość. Nie odejdę od komputera, gdy wszystkich maili nie ogarnę. Nie skończę pracy, gdy nie przeczytam maili i nie przeniosę ich na konkretne zadania. Tak to u mnie bowiem działa - mail przenoszony jest na zadania w Things (mój ulubiony program do projektów/zadań) lub jest odznaczony jako przyjęty do wiadomości, bądź też ląduje w koszu jako nieważny (jakieś 90 proc. maili, jakie dostaję).\nKorzystam z poczty Gmail. Jednak na komputerze obsługuję go via systemowa aplikacja Mail (w systemie macOS oczywiście), którą uważam za absolutnie najlepszy klasyczny program do obsługi poczty. Z kolei na smartfonie korzystam aktualnie z oficjalnego klienta Gmaila i choć nie jest on ani idealny, ani przesadnie ładny - a ja bardzo lubię otaczać się aplikacjami, serwisami, usługami, których wygląd mi się podoba - to nie widzę na horyzoncie lepszej alternatywy.\nAaa, i żadne wynalazki typu automatyczne sortowanie maili, czy domyślne odpowiedzi, przypomnienia o konieczności odpowiedzenia na maila, mnie nie interesują. Mail bowiem - jak pisałem - jest dla mnie absolutną podstawą pracy. A że w pracy jestem niezwykle uporządkowany, to i maile mam pięknie uprzątnięte.\nTagi: aplikacja do pocztye-mailedison mailgmailklient pocztymail.app


Strona główna / Masz Pytania? / News / Lot medyczny na poważną operację serca do Włoch\nZagwarantowanie odpowiedniego sprzętu do transportu\nSzybki transport medyczny z Polski do Włoch\nKażdego roku wiele dzieci rodzi się z wadą serca, a niektóre z nich potrzebują nawet kilku operacji na otwartym sercu. Niestety niektóre dzieci nie mogą być poddane operacji z powodu stopnia zaawansowania i skomplikowania ich wady.\nNa szczęście w dzisiejszych czasach, dzięki rozwojowi medycyny, dzieci z wadą serca nadal mają ogromne szanse, aby żyć i osiągnąć dorosły wiek.\nKiedy rodzice dowiadują się, że ich dziecko cierpi na poważną wadę serca, robią zazwyczaj wszystko, co w ich mocy, aby zapewnić mu jak najlepsze leczenie.\nPolska fundacja Mam serce wspiera rodziców chorych dzieci: pomaga, gdy w kraju nie ma już możliwości leczenia i konieczna jest terapia lub operacja za granicą.\nNiestety w większości przypadków ubezpieczenie nie obejmuje kosztów transportu pacjenta za granicę. Z tego powodu wiele rodzin potrzebuje pomocy finansowej, aby przetransportować dziecko do ośrodka na leczenie. W takich przypadkach fundacja uruchamia swoje działania.\nOstatnio otrzymaliśmy zapytanie od tej polskiej fundacji: malutkie dziecko z wadą serca musiało być przewiezione do Włoch, aby poddać się operacji ratującej życie. Po otrzymaniu tego zapytania rozpoczęliśmy natychmiast organizację transportu na pokładzie samolotu sanitarnego. Podczas lotu konieczne było podłączenie małego chłopca do tlenu, dlatego jedyną opcję transportu stanowił odrzutowiec medyczny. Rodzice chcieli towarzyszyć dziecku we Włoszech, dlatego zdecydowaliśmy się na przestronny samolot medyczny typu Bombardier Learjet 60.\nZmiana ciśnienia powietrza w samolocie mogłaby zagrażać małemu pacjentowi, aby tego uniknąć konieczny był tak zwany lot na poziomie morza (ang. see level flight) [Link], czyli lot sanitarny z dostosowanym ciśnieniem w kabinie. W przypadku poważnych schorzeń taki lot jest jedyną opcją, która gwarantuje pacjentowi bezpieczeństwo.\nOprócz organizacji samolotu medycznego, zapewniliśmy również transport naziemny ze szpitala na lotnisko w Polsce oraz z lotniska w Rzymie do kliniki przyjmującej. Ponadto przejęliśmy także odpowiedzialność za komunikację z lekarzami w obu szpitalach.\nW dniu realizacji zlecenia pacjent został przewieziony karetką pogotowia do Międzynarodowego Portu Lotniczego Katowice. Odrzutowiec Learjet 60 już czekał na chłopca i jego rodziców. Samolot do Włoch wystartował punktualnie, zaś zespół medyczny na pokładzie zadbał o stabilny stan zdrowia pacjenta pediatrycznego podczas całego lotu.\nW szpitalu dziecięcym bezpiecznie przekazaliśmy chłopca w ręce lekarzy oczekujących na niego. Z całego serca życzymy małemu pacjentowi wszystkiego najlepszego i mamy nadzieję na pomyślną operację.


1.1 Administratorem danych osobowych Klientów / Użytkowników Sklepu Internetowego, zwany także Sprzedawcą, jest: All4vending Sp z o.o. Sp.k., telefon: 790 808 034, NIP: 948-259-08-25, REGON: 143187677, wpisany do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez SĄD REJONOWY DLA M.ST.WARSZAWY W WARSZAWIE,XIV WYDZIAŁ GOSPODARCZY KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO pod numerem KRS: 0000825512.\n1.2.1 pod adresem korespondencyjnym: Inwestycyjna 2, 26-600 Radom;\n1.2.2 pod adresem poczty elektronicznej: biuro@nuno.pl\n1.5 Sklep Internetowy - serwis internetowy prowadzony przez Sprzedawcę, dostępny pod adresami elektronicznymi (stronami): nuno.pl za pośrednictwem, którego Klient/Użytkownik może uzyskać informacje o Towarze i jego dostępności oraz kupić Towar lub zlecić świadczenie usługi.\n10.18 W celu poprawnej realizacji Umowy sprzedaży na odległość Administrator danych może udostępniać dane Klientów/Użytkowników podmiotom kurierskim. Aktualnie dostępne sposoby dostawy w Sklepie Internetowym dostępne są pd adresem: https://nuno.pl/pol-delivery.html.\n10.19 W celu poprawnej realizacji Umowy sprzedaży na odległość Administrator może udostępniać dane Klientów/Użytkowników systemom płatności internetowych. Aktualnie dostępne sposoby płatności w formie przedpłat w Sklepie internetowym dostępne są pod adresem: https://nuno.pl/pol-payments.html.\n11.2 Klient może w dowolnym momencie zrezygnować z otrzymywania Newslettera samodzielnie, poprzez odznaczenie stosownego pola na stronie swojego Konta lub udając się na formularz https://nuno.pl/newsletter.php, kliknięcie stosownego linku znajdującego się w treści każdego Newslettera lub za pośrednictwem Biura Obsługi Klienta.


Narzędzia dyskowe i plikowe | TechnetBlog - darmowe programy - Part 10\nFirma Aomei Technology ponownie rusza z akcją promocyjną swoich produktów – tym razem za pośrednictwem serwisu Daily Software Giveaway. Dzięki temu możemy zdobyć zaawansowane narzędzie służące do partycjonowania dysków. Przedmiotem niniejszej promocji jest legalna i darmowa pełna wersja programu Aomei Partition Assistant Professional w wersji 5.0. Standardowo produkt ten jest oferowany w cenie 36$. Aplikacja została wyposażona w interfejs w angielskiej wersji językowej.


Archiwum Historii Mówionej - Maria Dębowska\nMaria Dębowska „Ilonka”\nMaria Dębowska, urodziłam się w 1922 roku.\n[…] Urodziłam się w Łomży.\nProszę opowiedzieć o swoich latach dziecinnych, o dzieciństwie, co działo się przed wojną?\nPrzed wojną mieszkałam w Łomży. Dziewięć lat tam mieszkaliśmy. Potem mieszkałam z rodzicami w Białej Podlaskiej, potem w Siedlcach i wreszcie w Warszawie od 1936 roku.\nA dlaczego pani tak często zmieniała miejsce zamieszkania?\nOjciec zmieniał pracę. Na początku, jak się urodziłam, rodzice pracowali oboje w gimnazjum. Potem tak było, że niechętnie patrzono na to, że dwie osoby z tej samej rodziny pracują i mama przestała pracować w gimnazjum. Ojciec potem był już urzędnikiem, nie nauczycielem, i zmieniał pracę. Pracował w Białej Podlaskiej, pracował w Siedlcach, a w końcu dostał pracę w Warszawie.\nMiałam rodzeństwo, miałam dwie siostry młodsze ode mnie oraz z drugiego małżeństwa ojca dwóch braci, bo ojciec żenił się dwa razy.\nGdzie w Warszawie mieszkaliście?\nKrasińskiego 18 na Żoliborzu. Tam chodziłam do szkoły imienia Piłsudskiej. Jak mówią absolwentki, jesteśmy od Piłsudskiej, od Sempołowskiej z Piłsudskich.\nJaka była szkoła przedwojenna?\nSzkoła przedwojenna imienia Aleksandry Piłsudskiej.\nA jak było w szkole? Jaka była szkoła?\nUważam, że była to bardzo dobra szkoła. Mieli takie podejście, na przykład nigdy nie było żadnych prezentów dla nauczycielek, nigdy nie obchodziło się żadnych imienin nauczycielskich. Byli bardzo sprawiedliwi i były, bo to były nauczycielki, tam chyba był tylko jeden nauczyciel, ale go nie pamiętam, w każdym razie uczyły bardzo dobrze. Tak uważam, że uczyły bardzo dobrze i nastrój w szkole był dobry. Mam jak najlepsze wspomnienia od Aleksandry Piłsudskiej. Potem należałam jeszcze do koła absolwentek, to już po wojnie. Jakiś czas uczyłam u Sempołowskiej, łaciny uczyłam. To już byłam wtedy na emeryturze i miałam pół etatu z łaciny u Sempołowskiej, ale była to bardzo dobra szkoła, moim zdaniem. Mam jak najlepsze wspomnienia.\nJak pani zapamiętała wybuch wojny, 1939 rok? Co pani wtedy robiła?\nWtedy już mieszkaliśmy na Bielanach i przez radio usłyszeliśmy, że rozpoczęła się wojna, i to tylko tyle. Co mogę powiedzieć więcej?\nA widziała pani bombardowania? Dotknęło to panią jakoś?\nMyśmy potem byli jakiś czas na Żoliborzu, przeszliśmy na Żoliborz i mieszkaliśmy w czyimś mieszkaniu, nie pamiętam, dlaczego akurat tam. A potem wróciliśmy na Bielany i rozpoczęła się już okupacja. Pamiętam zaciemnienia, to pamiętam. Pamiętam jeszcze jedną rzecz z wybuchu wojny, należałam wtedy do harcerstwa i myśmy mieli dyżury na Dworcu Gdańskim. Przyjeżdżały transporty żołnierzy na front, a myśmy im do pociągu wynosiły żywność, opatrunki. To miałyśmy takie harcerskie dyżury. Byłam na Dworcu Gdańskim chyba dwa czy trzy razy. Ojciec mnie na ten dworzec odwoził i tam byłam. To było związane z wybuchem wojny, bo już się wojna zaczęła wtedy.\nA z czego żyliście w czasie okupacji? Czy tata był dalej urzędnikiem?\nOjciec pracował, pamiętam, że pracował w ZOM-ie jakiś czas. Pracował jako urzędnik. My starałyśmy się dorobić różnymi pracami, na przykład pamiętam, że handlowaliśmy chlebem. Polegała rzecz na tym, że się szło na Marymont, gdzie była piekarnia, to trzeba było tam rano pójść, brało się chleb stamtąd i roznosiło się potem po domach. Dzięki temu wypadało tak, że jeden bochenek chleba był dla nas za darmo. Tośmy chodziły z Teresą, z moją siostrą, na zmianę, jednego dnia ja, drugiego dnia ona. Potem jakiś czas handlowaliśmy słodyczami, już nie pamiętam, co to za słodycze, ale chyba jakieś babeczki. Potem rodzice doszli do wniosku, że to się nie opłaca, bo handel szedł w domu, kupowałyśmy te babeczki i później kupowałyśmy dla siebie. Tak że z babeczkami się skończyło, ale chlebem handlowaliśmy jakiś czas, handlowaliśmy olejem, dawałam korepetycje, to tyle co [pamiętam].\nA uczyła się pani dalej w czasie okupacji?\nZdałam maturę w czasie okupacji na kompletach w 1942 roku. To był bardzo dobry okres, jeżeli chodzi o uczenie się. Mam jak najlepsze wspomnienia z kompletów właśnie, bo Sempołowska, czyli Piłsudska wówczas, organizowała tajne komplety i myśmy chodziły na te komplety i tam zdałam maturę. Człowiek się bardzo dużo nauczył na tych kompletach, dlatego że to była mała grupa. Na takim komplecie to było siedem, osiem osób i każdy musiał odpowiadać i każdy musiał się uczyć. Uczył się tylko ten, co chciał. Kto nie chciał, to się nie uczył, więc uczyłam się na kompletach u Sempołowskiej, wówczas u Piłsudskiej – nie u Sempołowskiej, bo Sempołowska to była po wojnie dopiero. Nasze nauczycielki przedwojenne uczyły na tych kompletach, a prócz tego to była szkoła ogrodnicza, ta była jawna. Obok uczyły tam te nauczycielki, które były przedtem u Piłsudskiej i uczyły na kompletach i tam zdawałam maturę.\nRozumiem, dobrze. To teraz może przejdziemy do konspiracji. Gdzie i kiedy, poprzez kogo pani się zetknęła z działalnością konspiracyjną?\nW konspiracji działała cała moja rodzina. Byłam w harcerstwie tajnym, to jedno, a drugie, rodzina moja brała udział w tak zwanej akcji „N”. I mama była w konspiracji, i ojciec był w konspiracji. Myśmy adresowali koperty do Niemiec, gdzie się wysyłało propagandowe materiały. Przychodziła do nas łączniczka, odbierała, a naszym zadaniem było tylko adresowanie kopert, według książki telefonicznej z Niemiec, pamiętam z Monachium, München. To była nasza praca. Poza tym byłam w harcerstwie i były kursy „peżetek”, u nas się odbywały. I to tyle, co pamiętam.\nNa czym te kursy polegały?\nPamiętam, że pierwszy kurs „peżetowski”, bo „peżetki” były przewidziane, że będą potem prowadzić gospody dla żołnierzy, więc był kurs gotowania między innymi, a poza tym to nie pamiętam. Pamiętam tylko, że to się u nas odbywało, te kursy. Pamiętam, że u nas w domu była skrytka i chyba tam została. Była skrytka na różne materiały przechowywane, jak „Biuletyn Informacyjny” i różne. A więcej – to dawne czasy – nie pamiętam po prostu.\nJak pani zapamiętała 1 sierpnia 1944 [roku], wybuch Powstania?\nWybuch Powstania zapamiętałam w ten sposób, że już przedtem, przed Powstaniem, pod koniec lipca już dostałam przydział, że będę na Pradze, bo liczyło się na to, że z Pragi przyjdzie pomoc Rosjan. Przyjaciele obiecali, że nam pomogą i dlatego uważano, że Powstanie rozpocznie się na Pradze. Dostałam przydział na Pragę i moja siostra dostała przydział na Pragę, razem ze mną. Ostatnią noc przed Powstaniem spędziłyśmy na ulicy Pańskiej, bo już przyszliśmy tutaj, na ulicę Pańską i tam nocowałam u koleżanki, którą potem spotkałam jako nauczycielkę, Jeżowską. To była ta ostania noc, już nie nocowałam w domu na Bielanach. Rodzicie dostali także przydział wojskowy do Śródmieścia i ojciec, nie wiem nawet dokładnie gdzie, ale wiem, że ze Starzyńskim miał jakiś kontakt. W każdym razie moja cała rodzina brała udział w Powstaniu. 1 sierpnia jeszcze poszłyśmy z siostrą do domu, padał deszcz, to pamiętam, takie głupie szczegóły się pamięta. Padał deszcz, pożegnałyśmy się z rodziną, została tylko babcia z najmłodszą siostrą w domu, a myśmy poszły na swój przydział, na swój kontakt, tam gdzie nam naznaczono. Ponieważ miałam przydział na Pragę, to musiałam się przedostać na Pragę. Pamiętam, tuż przed Powstaniem, jak szłyśmy przez most Kierbedzia i ludzie naprzeciwko szli w stronę Warszawy i ktoś popatrzył na nas, jak szłyśmy tak jakby pod prąd, i powiedział: „To głupie, nie wiedzą dokąd uciekać”. A myśmy szły na swój punkt, jakby pod prąd. Dostałam przydział w szkole Rzeszotarskiej i tam byłyśmy. Jak Powstanie wybuchło na Pradze, to pamiętam, że z tej szkoły z okien patrzyłyśmy, jak żołnierze z karabinami biegną, ale Powstanie na Pradze upadło od razu i zeszłyśmy do konspiracji. Tam przenosiłyśmy broń i przenosiłyśmy wiadomości właściwie konspiracyjnie. Stąd pamiętam przenoszenie broni. Tak trwało, tak byłyśmy w jednej szkole, potem w drugiej szkole na Pradze. To już wtedy było po wybuchu Powstania i zostaliśmy odcięci od Warszawy. To już było po wybuchu Powstania, tak.\nZaraz, jeszcze muszę sobie przypomnieć. Aha, pamiętam tylko takie fragmenty, jak na przykład przenosiłyśmy broń z Pragi centralnej na peryferie Pragi. Przenosiłyśmy broń i przenosiłyśmy wiadomości. To broń przenosiło się [w następujący sposób]: w kaszy zasypane były automaty i w jakiejś torbie [wsadzone] i przykryte jarzynami. Szłyśmy we trzy, pierwsza nie niosła nic, a dwie następne szły i już były obciążone bronią. Najbardziej bała się ta pierwsza. Bała się o nas oczywiście. Pamiętam, że byłam już tak tym zdenerwowana, że jak doszłyśmy na ten punkt, gdzie w końcu miałyśmy broń złożyć, to powiedziałam jej, że już my same dojdziemy. Tego nie powinnam robić, bo to było wbrew rozkazowi. Ale szłam i miałyśmy taki rozkaz, że jak by Niemcy zatrzymali pierwszą z nas, to ta druga miała się cichcem usunąć. Przede mną szła siostra i pomyślałam sobie, że byłoby mi bardzo trudno, jak by siostrę zatrzymali, żeby udać, że jej nie znam i cichcem się gdzieś schować. Na szczęście nas nie zatrzymali. Ale był taki moment, że szłam pod wiaduktem z siostrą i broń niosłam i patrzę, a ona się zatrzymuje, a jej się urwało ucho od torby po prostu i stanęła, a ja myślałam, że Niemcy ją zatrzymali. Tak że zgromadziliśmy tam broń i potem już było wiadomo, że są oddziały, które przechodzą na drugą stronę Wisły.\nNasza władza, Zofia Wysokińska, pseudonim „Hanka”, to była też „peżetka”, mogła przedostać się na drugą stronę Wisły pod dowództwem „Zdzisława”, to był jego pseudonim, i mogła ze sobą wziąć dwie osoby, bo myśmy wszystkie na Pradze [były]. Wtedy ona wybrała nas dwie, mnie i moją siostrę, długi czas zresztą nasz oddział nie wiedział, że jesteśmy siostrami. Nigdy się nie pomyliłyśmy, mówiłyśmy sobie po pseudonimie i tak było.\nDostałyśmy przydział do oddziału, który przechodził, tylko pamiętam pseudonim dowódcy, „Zdzisław”. Przeprawa – najpierw szliśmy na punkt na… Gdzie to było? Przeszło się na Sadybę potem. Przejście przez Wisłę opisałam dokładnie w książce Skiwskiej „Przeprawy przez Wisłę”. Dostałyśmy tam ten przydział i pamiętam, że poszłyśmy na punkt, gdzie nam przydzielono opaski powstańcze, miałyśmy je przenieść, i broń, granaty. Poszłyśmy do punktu, gdzie broń była ukryta w ogrodzie, po prostu pod jakimiś roślinami. W pewnej chwili podniosłam głowę i popatrzyłam na dom, z którego wyszłyśmy, konspiracyjne mieszkanie, a w oknie przylepione twarzyczki dzieci, które to warszawskie dzieci doskonale zdawały [sobie] sprawę, kto i po co do ogrodu przyszedł. Tak to było. Wyszliśmy wieczorem. Pamiętam tylko, że powiedziano nam, żebyśmy się nie ubrały w nic białego, bo biały widać w ciemności. Rzeczywiście, tego do tej pory nie wiedziałam. Dopiero wieczorem wyszliśmy wszyscy, to było trzynaście osób w tym oddziale z Pragi. Przeszliśmy w jednym, pamiętam, że przez… Szłyśmy… Gdzie to mogło być? Przez Wał Miedzeszyński przechodziło się między innymi i przez jakieś zatoczki przechodziłyśmy i powiedziane nam było, że nie wolno rozmawiać przez całą noc, choćby nie wiem co, nie można wydać z siebie głosu. Każdy dostał przydział broni do przeniesienia. Pamiętam, że miałam granaty w plecaku i jeden zgubiłam i byłam bardzo przejęta. Doszłyśmy do Wału Miedzeszyńskiego, chyba to Wał, a może już po Wale Miedzeszyńskim, nie pamiętam. Siedział mężczyzna przed domem, to było już wieczorem i tak patrzył, jak ten oddział szedł, trzynaście osób, jedenastu chłopców, nie, dziesięciu chłopców, i nas było trzy. Jak zobaczył kobiety, to zawołał spontanicznie: „A ta tu po co?!”. Takie pamięta się głupie szczegóły.\nPrzeprawa przez Wisłę trwała całą noc. [To było 23 sierpnia 1944 roku]. Podzieliliśmy się na dwie grupy, bo na łódce się tyle mieściło. Pierwsza łódka popłynęła, a my zostałyśmy i czekając na drugą, nie wolno było się odzywać. Siostra potem napisała wiersz pod tytułem „Wartownik” o tej nocy, gdzie siedziało się i patrzyło w wydzielony fragment przejścia i obserwowało, czy Niemcy nie nadchodzą, czy ktoś nas nie widzi. Siedziało się jak na warcie. Pierwszy transport przepłynął przez Wisłę i wzięli nas do tej łódki. Myśmy były w drugim transporcie, Teresa i ja. Teresa, moja siostra, „Jagienka”, i ja, „Ilonka”, i Zosia Wysokińska, nasza władza, „Hanka”, pod dowództwem „Zdzisława”, jak powiedziałam. Kiedy już dopłynęliśmy tak mniej więcej na połowę rzeki, łódź stanęła na mieliźnie, bo to było wtedy lato, woda była niska. A jeszcze pamiętam, że cały czas reflektorami oświetlano Wisłę. Jak dojechaliśmy do mielizny, tośmy się zatrzymali. Trzeba było wysiąść i stanąć na mieliźnie, łódź przepchnąć, a w każdej chwili, reflektory mogły nas oświetlić. Jak przepłynęliśmy przez Wisłę, to tylko tyle nam nakazano, że: „Jak będzie reflektor, to padnij!”. Wtedy nie widać sterczącego z daleka człowieka. Przez moczary, przez druty kolczaste się tam szło, przez jakieś… Nie wiem, to było w okolicach Sadyby, ta przeprawa. Przez całą noc się tak szło i jak tylko był reflektor, to padnij. Jak były tam rowy melioracyjne, to chłopcy przeskakiwali, a my nie potrafiłyśmy tyle skoczyć, tośmy wchodziły w ten rów i wychodziły na drugiej stronie mokre i nie zwracające już na to uwagi. Nad ranem doszliśmy o świcie do polskiego posterunku, potem byłyśmy na forcie. Nie wiem, czy to był fort Sadyba, czy to był fort Mokotowski. Tam niedaleko był cmentarz, to zapamiętałam. I byłyśmy potem na tym forcie. Jak się przechodziło przez Wisłę…\nAha, właśnie, co chciałam powiedzieć, bo to była scena jak z filmu. Kiedy już dotarłyśmy rano do polskich przystanków, do polskich siedzib i do tych kwater, to doszliśmy do oddziału polskiego i tam był jakiś wał. To było w okolicach Sadyby, był wał i na szczycie tego wału… Do tego wału prowadziły schody, to już była polska strona, przeszłyśmy te niemieckie tereny nad Wisłą, i na samym szczycie biało-czerwona chorągiew. To było takie aż sentymentalne może, ale tę scenę zapamiętałam i pomyślałam sobie, że niczym było to przejście przez Wisłę, ale tych schodów, to już nie przejdę.\nPotem siedziałyśmy tu, przy Puławskiej, na [placyku], taki placyk okrągły był w klatce schodowej, czekałyśmy na przydział, a potem dostałyśmy przydział na Mokotów. Tam byłyśmy na kwaterze, przenosiłyśmy znowu jakieś wiadomości, chyba broń też, ale nie pamiętam, czy broń także. Tam byłyśmy aż do upadku fortu. Na forcie byłyśmy do upadku Mokotowa, kiedy to 2 września było. To było 2 września chyba, tak. Wtedy nasza władza na forcie powiedziała nam, żebyśmy… Nie, wtedy jeszcze próbowałyśmy się wydostać do kanału i uciekać z Mokotowa do Śródmieścia poprzez kanały, ale moja siostra została ranna i myśmy się zatrzymali. Zatrzymałyśmy się we trzy z Zosią Wysokińską i my dwie, nie weszłyśmy do kanału, a cała reszta tego oddziału, który z nami przez Wisłę przechodził, dostała się do kanału. W kanale wszyscy zginęli, został jeden, „Bronek”, i został drugi, nie pamiętam jego nazwiska, został potem lekarzem laryngologiem […]. Jak napisałam o przeprawie przez Wisłę, to napisałam, że ocalał, a on ocalał dzięki temu, że cały ten oddział, jak Niemcy wrzucali granaty do kanału, to pod jedną stronę kanału wszyscy poszli i tam zginęli, a jeden poszedł po drugiej stronie i ten ocalał, ten „Bronek”. Wszyscy zginęli w kanale, a my poszłyśmy na fort.\nRazem z ludnością cywilną szłyśmy. Wtedy nasza władza kazała nam zakopać nasze opaski powstańcze i dołączyć się do ludności cywilnej. Ludność cywilna szła w kierunku Pruszkowa, myśmy po drodze uciekły z tego transportu. To pamiętam. Niemcy kazali się zatrzymać wzdłuż drogi, cała ta ludność siedziała przy tej drodze, a po drugiej stronie były już wysiedlone chałupy. Podeszłam do Niemca i zaczęłam z nim po niemiecku rozmawiać, a tymczasem moje towarzyszki uciekły do pustej chałupy, on się odwrócił i ja do nich tam dołączyłam [...]. Siadłyśmy w tej pustej, wysiedlonej chałupie tak na podłodze, a tymczasem transport ruszył dalej. Niemiec sprawdził sąsiednią chałupę, naszej nie. I tylko tak się przesuwali i szli, i szli, cały ten transport w kierunku Pruszkowa, a my zostałyśmy w tej chacie. Rano wyszłyśmy na podwórze, patrzymy, a tam parę osób, takich jak i my, ukryło się w stodole. Oni się bali nas, a my ich. Na tym się skończyło Powstanie. Już w Pruszkowie nie byłam, bo myśmy uciekły przedtem. Potem moja siostra pracowała w Ursusie w szpitalu.\nA kiedy pani spotkała się ze swoimi rodzicami?\nZ rodzicami spotkałam się już po Powstaniu. Myśmy zamieszkały u takiej gościnnej Marysi w Ursusie, która była właścicielką domu, ale młoda była, taka w moim wieku, i nas przyjęła pod swój dach. A tymczasem rodzice moi wyszli z Warszawy, mama też wyszła, nie wiem, czy z ludnością cywilną. W każdym razie już wyszli poza Warszawę i myśmy się jakoś skontaktowały. A, już wiem. W Ursusie był wójt, który znał ojca z czasów okupacji i jakoś nas zawiadomił czy rodziców zawiadomił, że jesteśmy w Ursusie, i rodzice do Ursusa przyszli po trochu. Znaczy ojciec osobno, matka osobno. Pracowałam w gminie w Ursusie, a siostra pracowała w szpitalu jako sanitariuszka, znała się już na tym. Pracowała w szpitalu.\nPani Mario, dlaczego pani poszła do Powstania?\nTrudno mi odpowiedzieć na pytanie: „Dlaczego?”. Żeby walczyć o Polskę, tak wzniośle mówiąc. Z tym że nie jestem z natury odważna. Jeszcze pamiętam, jak byłam dzieckiem i myśmy o wojnie w szkole się dowiadywały, to koleżanki moje tuż przed wojną dziarsko mówiły, że chcą [ginąć] za ojczyznę, a ja myślałam sobie, że bym nie chciała wcale zginąć za ojczyznę, ale byłam w Powstaniu, chociaż bałam się wojny. Z kursów „pedetowskich” to pamiętam pierwszy wojskowy kurs. Zaczął się od tego, że nam powiedziano, co to jest odwaga i to sobie zapamiętałam przez tyle lat – odwaga jest to opanowanie strachu. Tylko tyle i aż tyle. Tak sobie to po prostu [zastosowałam] i dlatego poszłam do Powstania. A poza tym to była może i tradycja rodzinna, bo rodzice byli w Powstaniu i nas tam też wciągnęli, byli w konspiracji. W domu była skrytka, rodzice należeli do konspiracji. Przysięgę składałam na ręce znajomego w moim rodzinnym domu – Kazimierz Gorzkowski, był dosyć znany potem w harcerstwie i w akcji „N” był znany, chyba. I to tyle.\nNie wiem, czy to dobrze powiedziałam?\nA jeszcze taka jedna rzecz na koniec – moja siostra pisała wiersze na temat wojny i na temat Powstania. Już nie żyje, umarła zaraz po wojnie. Pamiętam taki wiersz „Do świętej Barbary”, który kończył się takimi słowami, wcale nie wzniosłymi: „I daj, żeby nigdy więcej…”. Nie, nie tak. Muszę wrócić. „Święta Barbaro, patronko podziemi, bądź zawsze z nami, a gdy będzie już można, wywiedź nas na słońce w dzień szczęśliwy, w który dziś nie wierzę, i daj, żeby nigdy więcej żadna dziewczyna nie była żołnierzem”. To było takie inne podejście, ale myśmy były przecież w konspiracji i brałyśmy udział w Powstaniu. Ale moi rodzice brali udział w pierwszej wojnie światowej i u nas nie było tylko takiego nastroju: „Walczmy i cieszmy się, że walczymy”. „Żeby żadna dziewczyna nie była żołnierzem”. Ale trzeba walczyć, trzeba iść. Może to tak było, jakoś inaczej niż gdzie indziej.\nOpisałam to w książce „Przeprawy przez Wisłę” Skiwskiej, tam są też moje wspomnienia [przeprawy] przez Wisłę. [W tej książce są pomylone nasze pseudonimy. Powinno być: Zofia Wysokińska „Hanka”, Maria Dębowska „Ilonka”, Teresa Dębowska „Jagienka”].\nMaria Dębowska Pseudonim: „Ilonka” Stopień: peżetka, służby pomocnicze Formacja: Pomoc Żołnierzowi Dzielnica: Praga, Sadyba Zobacz biogram


buntownicy i lojaliści | Popkiller\ndodano: 2013-06-05 19:30 przez: Mateusz Natali (komentarze: 12)\nDlaczego: Czwartym singlem promującym legalny debiut Greena jest nagrane razem z W.E.N.Ą. "Wiecznie Live". Numer wyprodukował O.S.T.R. a album "Buntownicy I Lojaliści" znajdziecie w sklepach.\nGreen, W.E.N.A., buntownicy i lojaliści\nGreen "Więcej Niż Nic" - teledysk\ndodano: 2013-04-21 22:17 przez: Mateusz Natali (komentarze: 1)\nGreen - Więcej niż nic (prod. O.S.T.R., scratch: DJ Grubaz)\nVideo of Green - Więcej niż nic (prod. O.S.T.R., scratch: DJ Grubaz)\nDebiutancki legal Greena dopiero co wjechał do sklepów a my dostajemy kolejne video. Tym razem klip nakręcony został do wyprodukowanego przez O.S.T.R'a numeru "Więcej Niż Nic".\nGreen, buntownicy i lojaliści\ndodano: 2013-04-19 22:27 przez: Mateusz Natali (komentarze: 6)\nW dniu premiery debiutanckiej płyty Greena zapraszamy do odsłuchu utworu "Ekran" z gościnnym udziałem O.S.T.R.'a oraz Hadesa. Singiel promuje album "Buntownicy i Lojaliści", który od dziś znajdziecie w sklepach na terenie całego kraju.\nGreen, buntownicy i lojaliści, O.S.T.R., Hades\ndodano: 2013-03-18 22:00 przez: Mateusz Natali (komentarze: 13)\nVideo of Green - Jestem z tych (prod. Quiz, scratch: DJ Kebs)\nDlaczego: Pierwszy street-singiel promujący płytę Greena "Buntownicy i Lojaliści", której premiera odbędzie się 19 kwietnia 2013 nakładem Aloha Entertainment przy współpracy ze Step Records i Mass Denim. Najwyższy czas na to, by nasz Młody Wilk pierwszej edycji zaatakował słuchaczy swoim legalnym debiutem.\nGreen "Buntownicy i Lojaliści" - premiera 19 kwietnia 2013\ndodano: 2013-03-16 16:00 przez: Aloha Entertainment (komentarze: 0)\nGreen - Buntownicy i Lojaliści - premiera 19 kwiecień 2013\nVideo of Green - Buntownicy i Lojaliści - premiera 19 kwiecień 2013\nPłyta Greena "Buntownicy i Lojaliści" pojawi się nakładem Aloha Entertainment ze wsparciem Step Records już 19 kwietnia 2013. Więcej info wkrótce\nGreen, Aloha Entertainment, buntownicy i lojaliści


FILMplaneta: Film o robieniu filmu – Hitchcock (reż. Sacha Gervasi, 2012)\nFilm rozpoczyna się w momencie, kiedy Alfred Hitchcock trafia na kryzys twórczy i szuka „(…) nieśmiganej, perfidnej historyjki”. Gdy w końcu udaje mu się ją znaleźć w postaci „Psychozy”, pojawiają się problemy ze sfinansowaniem projektu. Hollywoodzkie studia odcinają się od jego pomysłu, zatem Hitchcock postanawia zapłacić za produkcję filmu z własnej kieszeni. Ta decyzja będzie miała ogromny wpływ na jego dalsze losy, w tym zwłaszcza na relacje z jego żoną, Almą Reville.\nRozpoczynając seans spodziewałem się zobaczenia dogłębnego portretu psychologicznego tego wielkiego reżysera. Niestety, absolutnie nic mnie nie zaskoczyło. Hitchcock rzeczywiście był tyranem i snobem, miał swoje liczne nałogi i obsesje, chorobliwie kochał się w blondynkach, które na swój sposób dręczył i jednocześnie przerażał. Moim zdaniem zbyt mało uwagi poświęcono jednak próbie poznania i wniknięcia do psychiki Alfreda. To właśnie dzięki temu na pierwszy plan wysuwa się znakomita Helen Mirren wcielająca się w postać jego żony. To ona ratuje film, błyszczy na ekranie niczym prawdziwa gwiazda i sprawia, że chce się ten obraz obejrzeć do samego końca. Gervasi ukazuje widzom, jak dużą rolę odegrała ona w sukcesie Hitchcocka. Paradoksalnie, chociaż w prawdziwym życiu wciąż znajdowała się ona na drugim planie, tutaj przejmuje stery i dzięki niej ten statek dopływa do końca. Mirren w absolutnie wyjątkowy sposób pokazała, jak wiele musiała znieść Alma u boku tak nietuzinkowej osoby jak Alfred Hitchcock. I zdaje się, że zdołała ona przy nim wytrwać i doprowadzić go na sam szczyt nie tylko dzięki ogromnej cierpliwości i własnemu urokowi, ale przede wszystkim dzięki swej błyskotliwości i wrodzonej zdolności do ironii.\nWielkim plusem filmu są sceny, w których możemy zobaczyć montowanie Psychozy od kuchni. Warto też zwrócić uwagę na tło wszystkich wydarzeń i na tamte czasy, kiedy Urząd Cenzury kwestionował konieczność ukazania sedesu w jednej ze scen, o spuszczaniu wody i nagości już nawet nie wspominając! Dosyć urokliwe są też scenki z codziennego życia Hitcha i Almy, jak np. ta przedstawiająca poranne śniadanie, w czasie którego dyskutują na temat morderstw i śmierci z taką naturalnością, jakby rozmawiali o pogodzie. Nie sposób nie zauważyć, jak wielkim perfekcjonistką był sam reżyser i jak bardzo podporządkowywał on całe życie swej twórczości.\nNiestety, nie do końca kupiłem Anthony’ego Hopkinsa w roli Hitcha. Przyznaję, że został znakomicie ucharakteryzowany i w bardzo dobry sposób odwzorował mimikę, a także sposób mówienia i chodzenia reżysera. To wszystko przestaje jednak robić wrażenie już po jakichś kilku pierwszych minutach filmu. I niestety postać Hitchcocka jest w jego wykonaniu po prostu nudna. Zbyt wielu okazji do ukazania swego aktorskiego kunsztu nie ma też drugoplanowa Scarlett Johansson. Jak już wspomniałem, obraz został zdominowany przez Helen Mirren. I wielka chwała jej za to, bo bez niej z pewnością nie wytrwałbym do końca seansu.\nZastanawiające, czy przesunięcie na pierwszy plan postaci Almy było celowym zamierzeniem reżysera? Niestety, mam wrażenie, że nie i właśnie dlatego tak kiepsko oceniam ten film. I chcąc pozostać w zgodzie z samym sobą, absolutnie nie mogę go nikomu polecić.\nAutor: Film Planeta o 23:10:00\nSimon 10 mar 2013, 11:29:00\nTeż mnie nie zachwycił. Choć też nie zraził szczególnie. Dla mnie to przeciętniak jakich wiele. Nic by się nie stało, gdybym nie obejrzał, ale też niewiele straciłem, oglądając. Mimo to Hitch zasłużył na wybitniejszą biografię.\nPiwoS 13 mar 2013, 16:51:00\nA ja uważam, że Hitchcock to niezły film, fajnie przestawiający kulisy powstawania Psychozy. ;)\nZresztą, zapraszam do przeczytania mojej recenzji filmu: http://piwos-filmowo.blogspot.com/2013/03/27-hitchcock.html


Pan pozna panią Randki Krynica-Zdrój szukam żony, kobiety, dziewczyny – ogłoszenia panów w Krynicy-Zdroju\nPan szuka pani Krynica-Zdrój\nWitam.45-latek pragnie poznac Panią badz Parę do miłych spotkań.Pozdrawiam Robert.\n48 letni kryniczanin szuka Pań Pary na miłe ekscytujące spotkania.Pozdrawiam.\n50-latek z Krynicy szuka Pan Par do miłych spotkań pozdrawiam Adam kontakt na maila\n04 lip 18:43\nJakas miła kuracjuszka potrzebuje towarzystwa rozmowy zabawy bliskości\nTomek, 35 lat, Krynica-Zdrój\n48-letni mężczyzna szuka Pani Pary do miłych spotkań pozdrawiam Marek\nNudno samemu w Krynicy\nWitam serdecznie:-)Moze jest w Krynicy jakaś sympatyczna i atrakcyjna,samotna kobieta w przedziale 30-40 latek:-)Po ...\nJarek, 37 lat, Krynica-Zdrój\n16 gru 20:11\nSzukam zadbanej szczupłej kobiety zaniedbywanej przez męża\nSzukam kobiety jak w tylule do spełnienia moich fantazji z inną kobietą.Kurtularny, zadbany na wysokim poziomie ...\nAndrzej, 36 lat, Krynica-Zdrój\n03 wrz 21:52\nJak w tytule szukam na miłe chwile zapomnienia poznam w każdym wieku bez znaczenia stanu cywilnego. Miły sympatyczny ...\nSzukam Pani, która lubi tańczyć i zechciała towarzyszyć mi na weselu.\nAleksander, 58 lat, Krynica-Zdrój\nNa miłość nigdy nie jest za późno. Szukasz potencjalnej partnerki na całe życie, a może chcesz z kimś miło spędzić czas na niezobowiązującym spotkaniu? Dział Pan szuka Pani Krynica-Zdrój umożliwi każdemu mężczyźnie znalezienie swojej idealnej partnerki życiowej. Zamieść już dziś ogłoszenie ze swoją ofertą w dziale Pan szuka Pani w Krynicy-Zdroju a z pewnością wzbogacisz się o nowe znajomości.\nsingle Krynica-Zdrój, panowie po 50 Krynica-Zdrój, młodzi chłopcy Krynica-Zdrój, bruneci Krynica-Zdrój, zadbane kobiety Krynica-Zdrój, samotne kobiety Krynica-Zdrój


Zobacz, jaką dostaniesz emeryturę. WYLICZENIA ZUS DLA DGP - Dziennik.pl\n8 października 2015, 07:16 Ten tekst przeczytasz w 4 minuty\nEfekt? Jego emerytura wyniosłaby – bez uwzględnienia wzrostu płac i cen – 2869 zł, i to przy założeniu, że zakończyłby aktywność zawodową w wieku 67 lat. Dla porównania mężczyzna zarabiający przez większość kariery dwie średnie krajowe – ale z pracy etatowej – może liczyć na ponad 6900 zł emerytury. – To przestroga dla ludzi prowadzących działalność gospodarczą że jeśli korzystają z minimalnej składki emerytalnej, ich emerytury też będą bardzo niskie – przestrzega rzecznik ubezpieczonych Aleksandra Wiktorow.\nemerytura pieniądze wysokość emerytury emeryt kobieta etat mężczyzna jaka emerytura umowa śmieciowa działalność gospodarcza ZUS\nZus co roku zwiększa wskaźnik dożycia co zmniejsza nasze emerytury. Z roku na rok żyjemy dłużej podobno a tyłu moich znajomych już umarło nie doczekawszy emerytury. Jakiś szfindel.\noddajcie mi darmozjady moje pieniądze z ofe!!!\nPodam państwo polskie do sądu, potem do innego sadu, a na koniec do PE i KE, do praw człowieka i gdzie tylko. 40 lat składki ponad płacę i chcą mi dać 800 złotych??? ZŁODZIEJE!!! Nic nie mam do stracenia. BEzsensowne podwyższanie wieku emerytalnego.Pracując do 67 dostanę 870, a pracując do 65 dostanę 800. żenada\nZa 8 lat POpapranych rządów i zwiększenia zadłużenia Państwa, należy sitwie PO-PSL skonfiskować majątki, których się drobili na przekrętach i nie wypłacać żadnego wynagrodzenia, w tym emerytur. Niech przez co najmniej 8 lat odpracują, to co zabrali i roztrwonili. Tylko suchy chleb i woda!\nSuper sa te wyliczenia jednak kazdy z nas dostaje symulacje z ZUS no i ja dostane w najlepszym wypadku PONIZEJ 800 zl. Wiec mam gdzies wydluzenie wieku emerytalnego, jak nie bede miec na koncie albo drugiego mieszkania aby go na starosc sprzedac to mi starczy moze na leki i kawal sznura.\npodziękujcie za to picusiowi glancusiowi!\nGłodowej to ja nie zamierzam poberać dlatego od dłuższego czasu odkładam na lokatach w geitn banku. Może nie są to duże kwoty ale liczę na to że na starość zaprocentują.\nCzasem w ogóle nie opłaca się zakładać firmy... Często praca na umowę o dzieło + dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne jest zdecydowanie bardziej opłacalne niż zakładanie działalności gospodarczej. Z firmą wiążą się niestety daniny w postaci składek ZUS. Wystawianie faktur VAT bez działalności również nie jest teraz żadnym problemem, od kiedy powstały serwisy typu www.useme.eu\nW Ameryce panstwowa emerytura (Social Security) to okolo 30% zarobkow...\nW POlsce kazdy narzeka na wszystko. Tacy juz jestesmy...\ngdzie moja renta\nZUS powinno się już dawno rozwiązać.Jest to niepotrzebny moloch z bandą złodziei i cwanych komisji.\nKłamliwy artykuł, ZUS mi przysłał wyliczenie gdybym teraz poszła na emeryturę 1350 brutto za osiem lat 1530, przez osiem lat emerytura wzrośnie o 180zł czyli rocznie 22,50 zł. przy założeniu że będę zarabiać 3600,00 jak teraz\n6900 zł emerytury?\nTaa jak dostaniesz 3000 to będzie max\nTakie wyliczenia są guzik warte. Jak mi wyliczyli kapitał początkowy i przyszłą emeryturę myślałam że padnę na zawał. A po latach okazało się że emerytura nie najgorsza, z głodu absolutnie nie umieram.\nZUS zawsze będzie aby sie dłużej pracowało, ochyda. Moze sobie poobcinaja wyplaty?. żenada i porażka.


Bronisław Komorowski: Unijny prezydent? Błyśnijmy nazwiskiem Wałęsy - RMF 24\nPiątek, 30 października 2009 (08:02)\nMam potencjał, ale jestem przekonany, że kandydatem na prezydenta będzie Donald Tusk - mówił w Kontrwywiadzie RMF FM Bronisław Komorowski. Marszałek Sejmu zaznaczył, że na najbliższym posiedzeniu Sejmu prawdopodobnie przegłosowany będzie projekt powołania hazardowej komisji śledczej. Dodał, że są problemy konstytucyjne z uchwałami, ale nie są one nieprzekraczalne.\nKonrad Piasecki: Marszałek Sejmu, Bronisław Komorowski, dzień dobry.\nBronisław Komorowski: Dzień dobry. Jeśli pan pozwoli, panie redaktorze, podkreślam, że jestem na żywo, bo ostatnio się zdarza, że politycy opozycji jakieś ekskluzywne mają zasady w radiach, w radiu publicznym.\nKonrad Piasecki: To nie w radiu RMF, my zawsze na żywo. Unia dogaduje się z Czechami. Będzie traktat, będzie prezydent Unii. Pan, panie marszałku, ma swojego kandydata?\nBronisław Komorowski: Nie, ja swojego nie mam, dlatego, że uważam, że to musi być kandydat Polski i powiedziałbym więcej: powinna być gotowość polska do prowadzenia swoistego handlu.\nKonrad Piasecki: Ale kandydat powinien mieć polskie nazwisko czy nazwisko europejskie, ale z polskim poparciem?\nBronisław Komorowski: W tych kwestiach zawsze propozycję przedstawia rząd Polski. Ja przypuszczam, że wszyscy wiemy, że skończy się raczej na kandydaturze jakiegoś dużego kraju, konkretnie największe szanse ma Wielka Brytania….\nKonrad Piasecki: Czyli Tony Blair.\nBronisław Komorowski: To musi mieć swoją cenę. To musi mieć swoją cenę, którą Polska uzyska na innych obszarach polityki Unii Europejskiej.\nKonrad Piasecki: Lech Wałęsa zawsze marzył o tym, że zostanie prezydentem zjednoczonej Europy, no i proszę – na tacy mu dają stanowisko. To może Lecha Wałęsę popromujmy?\nBronisław Komorowski: Trzeba by zapytać pana prezydenta, czy dzisiaj by również chciał, ale to jest jakiś pomysł. To jest jakiś pomysł, żeby, tak powiem, tym nazwiskiem błysnąć i pokazać światu, że mamy poważne kandydatury, ale pamiętajmy o jednym: że Polska uzyskała funkcję przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i za dużo na raz chcieć to czasami może się źle skończyć.\nKonrad Piasecki: Czyli my w tym rozdaniu będziemy walczyli co najwyżej o wiceszefa unijnej dyplomacji. Kto – Radek Sikorski?\nBronisław Komorowski: Nie, Polska będzie walczyła – jak sądzę – raczej nie o stanowisko, w sensie takim taktycznym, że mamy tutaj oczekiwania, ale najważniejszą dla Polski sprawą jest wejście bardzo mocne na poziomie urzędniczym. Na poziomie służby zewnętrznej Unii Europejskiej, bo mówiąc wprost: ona teraz powstaje. Jeżeli dzisiaj wprowadzimy dużo…\nKonrad Piasecki: Czyli raczej urzędnicy niż politycy.\nBronisław Komorowski: Tak, jeżeli dzisiaj skierujemy tam dużo dobrych ludzi, będziemy mieli realny wpływ w przyszłości.\nKonrad Piasecki: Panie marszałku, a skoro o prezydenturach. Wygląda na to, że Hiszpania przydała panu otwartości i szczerości.\nBronisław Komorowski: Nie, ma pan na myśli jakiś wywiad taki…\nKonrad Piasecki: Pan mówi „nie muszę, ale mogę kandydować na prezydenta”. Do tej pory mówił pan „nie chcę, nie muszę, nie mam ambicji”.\nBronisław Komorowski: No jak to z Hiszpanami, zawsze coś tam źle przetłumaczą…\nKonrad Piasecki: Poniósł ich hiszpański temperament?\nBronisław Komorowski: Mówiłem to, co zawsze. Mówiłem „wiele mogę, nic nie muszę”, bo uważam, że mam pewien potencjał, ale jestem głęboko przekonany, że kandydatem na prezydenta w Polsce będzie Donald Tusk. Tak świadczą, mówią o tym wszystkie sondaże opinii publicznej.\nKonrad Piasecki: Ale nie uważa pan, że afera hazardowa trochę go odsuwa od tej prezydentury?\nBronisław Komorowski: Nie, na razie nie widać tego.\nKonrad Piasecki: Stracił otoczenie, stracił impet, dobre samopoczucie…\nBronisław Komorowski: Ale jednocześnie pokazał, że potrafi bardzo ostro potraktować nawet własne, najbliższe otoczenie, jeżeli wchodzi w grę problem podejrzeń korupcyjnych czy jakichś innych.\nKonrad Piasecki: Tusk ma 31 procent, pan 17. No, to nie jest taki zły kapitał.\nBronisław Komorowski: Razem to jest dużo. To jest dużo.\nKonrad Piasecki: W pojedynkę też jest sporo.\nBronisław Komorowski: Wie pan, to cieszy, co mam udawać, że mnie nie cieszy. Cieszy oczywiście, bo to jest przejaw zaufania i ocena całej kariery politycznej i życiowej, ale ja jeszcze raz chciałem powiedzieć: ja uważam, że celem jest wygranie prezydentury, a nie jej rozgrywanie dzisiaj, więc…\nKonrad Piasecki: Choć gdyby padło na Bronisława Komorowskiego, to pan by nie powiedział „nie”.\nBronisław Komorowski: Nie no, powiązawszy, powinien być to kandydat Platformy Obywatelskiej i dzisiaj nim jest - i według mnie będzie do końca - Donald Tusk.\nKonrad Piasecki: Ale Bronisław Komorowski może nim być takoż.\nBronisław Komorowski: Jest pan bardzo miły.\nKonrad Piasecki: Pytam pana o pańskie zdanie.\nBronisław Komorowski: Nie no, jeszcze raz to samo powtórzę….\nKonrad Piasecki: To nie powtarzajmy.\nBronisław Komorowski: Jeszcze raz powtórzę to samo: Donald Tusk ma gigantyczne poparcie w opinii publicznej. To jest ogromny kapitał w walce o prezydenturę.\nKonrad Piasecki: I premier groźnym wzrokiem patrzy, rozgląda się po sali, mówi, że Sejm musi przyjąć ustawę hazardową szybko i bez poprawek. Premier każe – Sejm musi?\nBronisław Komorowski: Sejm – nie. Ale kluby może niektóre tak.\nKonrad Piasecki: Ale będzie pan w stanie przyłożyć posłom nóż do gardła i powiedzieć „głosujcie szybko, w dwa-trzy tygodnie uporajcie się z tą ustawą?\nBronisław Komorowski: Nie. To będzie zależało od ustaleń klubowych. Ja mogę wprowadzić coś pod obrady – i wprowadzę oczywiście ustawę hazardową, jeżeli przyjdzie z rządu. Wprowadzę jak najszybciej, bo uważam, że to jest z korzyścią dla polskiego życia politycznego, wyjaśnienie także intencji rządu w tej sprawie, która była przedmiotem ogromnej krytyki opinii publicznej.\nKonrad Piasecki: Ale czy to się wydarzy tak szybko, jak chce premier?\nBronisław Komorowski: Na razie tej ustawy nie ma w Sejmie.\nKonrad Piasecki: No właśnie. O to pytam.\nBronisław Komorowski: Jeżeli trafi do laski marszałkowskiej, na pewno szybko skieruję ją do prac. Ale co dalej…\nKonrad Piasecki: Komisja śledcza też miała powstać szybko i jakoś tak bardzo szybko nie powstała. Póki co jej nie ma.\nBronisław Komorowski: Powstaje w odpowiednim, dobrym tempie.\nKonrad Piasecki: Kiedy zostanie powołana, pańskim zdaniem?\nBronisław Komorowski: Proszę zwrócić uwagę, że krytykują, mówią, sugerują, że coś się za wolno dzieje, ci, którzy sami uniemożliwili powstanie komisji śledczej np. w sprawie śmierci pani Barbary Blidy. PiS powiedział wtedy wprost: „Przed wyborami nie będzie komisji”, i nie było. Dopiero po wyborach. PiS musiał przegrać wybory, aby komisja badająca sprawę pani Barbary Blidy mogła powstać. Dzisiaj jest odwrotnie.\nKonrad Piasecki: Kiedy powstanie komisja śledcza?\nBronisław Komorowski: Już jest po pierwszej debacie. Zakładam, że na najbliższym posiedzeniu Sejmu zostanie przegłosowany projekt uchwały i powołany skład osobowy.\nKonrad Piasecki: Nie ma żadnych problemów konstytucyjnych z uchwałami?\nBronisław Komorowski: Są, ale nie są to takie nieprzekraczalne.\nKonrad Piasecki: Da się jakoś to załatwić?\nBronisław Komorowski: Kluby dostały opinie prawników Kancelarii Sejmu. Wszystkie trzy projekty uchwały poszły do komisji ustawodawczej, która zawsze zajmuje się badaniem konstytucyjności projektów. Nie mam żadnego sygnału, który by mówił tyle, że coś jest takiego w tych projektach, że to je dyskwalifikuje. Tak naprawdę zadecyduje większość, bo są nieco odrębne koncepcje co do zakresu prac komisji śledczej.\nKonrad Piasecki: Zbigniew Chlebowski się nam dzisiaj objawił. Mówi w „Polsce”: „Ktoś zagrał moją głową!”. Czy pan by oczekiwał, żeby on zrzekł się mandatu poselskiego, po tym co się stało?\nBronisław Komorowski: Nie. Nie sądzę.\nKonrad Piasecki: To co zrobił, wystarczy – to zawieszenie?\nBronisław Komorowski: Ja jestem człowiekiem, który jest ostatni w żądaniach, żeby inni robili coś wbrew swoim własnym interesom. Poseł jest wybrany, poseł ma prawo się bronić. Po to jest komisja śledcza, żeby Zbigniew Chlebowski też tam mógł się bronić. Jak sądzę, tam będzie mógł powiedzieć bardzo wiele.\nKonrad Piasecki: Jego decyzje o zawieszeniu panu wystarczają?\nBronisław Komorowski: Uważam, że to jest absolutnie zachowanie ponadstandardowe. To, że zawiesił członkostwo w klubie, zawiesił członkostwo w partii, zrezygnował z przewodniczącego komisji finansów publicznych i szefa klubu - naprawdę nikt wcześniej tak daleko idących pewnych gestów w stosunku do środowiska własnego nie zrobił.\nKonrad Piasecki: To już na koniec, bo dręczy mnie pytanie – rzeczywiście byli posłowie, którzy 600 osób przenocowali w ciągu dwóch lat w hotelu poselskim?\nBronisław Komorowski: To nie zawsze były osoby, to tzw. osobodoby.\nKonrad Piasecki: Ale 600? To oni tam drużyny piłkarskie nocowali?\nBronisław Komorowski: Różnie to bywało. W przyszłym tygodniu przedstawię Prezydium Sejmu propozycję uregulowania prawnego…\nKonrad Piasecki: Tylko żony, mężowie i dzieci?\nBronisław Komorowski: Sprawą było to, że te wszystkie noclegi – one odbywały się w pewnej próżni prawnej. Nie było żadnych uregulowań. Decydowała wola dyrektora hotelu lub szefa Kancelarii Sejmu. To się skończy. Będą wedle określonych kryteriów…\nKonrad Piasecki: Również moralnych kryteriów?\nBronisław Komorowski: To jest nie jest hotel, to jest dom poselski.\nKonrad Piasecki: A moralne kryteria weźmie pan pod uwagę?\nBronisław Komorowski: Nie. No bez przesady – takich rzeczy się nie sprawdza.\nKonrad Piasecki: Koleżankę można nocować?\nBronisław Komorowski: Właśnie nie. Nie można nocować osób trzecich.\nKonrad Piasecki: Aha.\nBronisław Komorowski: Bo wie pan, bo między koleżanką, a np. kolegą koleżanki to jest też… Osoby najbliższe na zasadzie gościny w domu pana posła będą mogły nocować.


Wincanton optymalizuje transport dla Sara Lee\nwtorek, 12, styczeń 2010 12:41\nWincanton, dostawca zaawansowanych usług z zakresu łańcucha dostaw, dokonał optymalizacji łańcucha dostaw dla firm należących do Grupy Sara Lee. W ramach współpracy Wincanton zadbał o transport przesyłek drobnicowych zgodny z zasadami HACCP oraz przesyłek z produktami chemii gospodarczej.\nWincanton rozpoczął współpracę z Grupą Sara Lee od projektu realizowanego dla Sara Lee Coffee and Tea Poland SA, producenta i dystrybutora kawy mielonej, rozpuszczalnej i ziarnistej. Dzięki szybkiemu i bezproblemowemu wdrożeniu oraz osiągnięciu wysokich wskaźników jakościowych, współpraca została rozszerzona o świadczenie usług logistycznych dla Sara Lee Household and Body Care, firmy zajmującej się produkcją i dystrybucją chemii gospodarczej.\nSara Lee Coffee and Tea Poland SA poszukiwała dostawcy kompleksowych rozwiązań logistycznych w celu konsolidacji towarów w jednym magazynie, obsługi magazynowej oraz transportu krajowego drobnicowego, doładunkowego i całopojazdowego, z zachowaniem zasad HACCP. W odpowiedzi na potrzeby Klienta, Wincanton przeprowadził analizę wielkości i miejsc dostaw przesyłek. Ponadto, przeprowadzono analizę wykorzystującą zaawansowane narzędzie CAST. W efekcie Wincanton zaproponował rozwiązanie optymalizujące dotychczasowy łańcuch dostaw Klienta.\nPodejście to przełożyło się na osiągnięcie szeregu korzyści, m.in. zyskano szybszą dostawę przesyłek drobnicowych i zmniejszono zanieczyszczenia środowiska poprzez zredukowanie ilości pojazdów realizujących dostawy przesyłek.\n- Wincanton spełnił nasze oczekiwania w zakresie realizacji terminowości dostaw przesyłek oraz w zakresie obsługi magazynowej w pełnym łańcuchu dostaw spełniającym zasady HACCP - podsumowuje Piotr Hupało, Kierownik Łańcucha Dostaw Sara Lee.\nSatysfakcja Klienta przełożyła się na rozszerzenie współpracy z firmą Wincanton. Sara Lee Household and Body Care poszukiwała dostawcy kompleksowych rozwiązań logistycznych w celu obsługi wszystkich zleceń transportowych przy jednoczesnej optymalizacji procesu.\n- Podczas naszej współpracy z Wincanton przy wcześniejszym projekcie realizowanym dla Prima - Sara Lee Coffee and Tea Poland SA udało nam się wypracować obustronną otwartość i zaufanie, co przełożyło się na wymierne korzyści i rozszerzenie współpracy w zakresie dostaw przesyłek z produktami chemii gospodarczej. - komentuje Piotr Hupało.\nZanim Sara Lee Household and Body Care podjęła współpracę z Wincanton, wykorzystywała transporty dedykowane, obsługiwane przez wielu drobnych przewoźników lokalnych. Rozwiązanie to było jednak nieefektywne z kosztowego i procesowego punktu widzenia.\nWincanton zaproponował Klientowi model dystrybucji towarów w systemie sieci drobnicowej, pozwalający na realizację dostaw w 24 godziny oraz optymalizację kosztów. Ponadto zostały wdrożone systemy do weryfikacji i kontroli procesów transportowych.\n- Jestem przekonany, że koncentracja na potrzebach Klienta i konsekwentne dążenie do doskonałości operacyjnej pozwoliły naszemu Klientowi wypracowywać jeszcze lepszą pozycję na rynku. - mówi Ryszard Warzocha, Dyrektor Zarządzający CEE, Wincanton.\nWięcej w tej kategorii: « Panattoni buduje ekomagazyn dla H&M Kuehne + Nagel dostawcą procesów logistycznych dla Fujifilm Polska »


Szef MON zapowiada kolejne zakupy sprzętu dla Wojska Polskiego. Powstaną też dwie dywizje ogólnowojskowe wzdłuż Wisły | Express Ilustrowany\nSzef MON zapowiada…\nLidia Lemaniak 13 czerwca 2022, 16:11\nW Centrum Konferencyjnym MON w Warszawie trwa odprawa kierownicza kadry MON i Sił Zbrojnych RP z udziałem prezydenta Andrzeja Dudy oraz ministra Mariusza Błaszczaka. – Dalszy rozwój sił zbrojnych będzie oparty na dokumencie „Model 2035”, który wkrótce zostanie zaprezentowany. Już dziś mogę powiedzieć, że sformułujemy dwie dodatkowe dywizje ogólnowojskowe zlokalizowane wzdłuż Wisły w centralnej części Polski. Docelowo Wojsko Polskie będzie posiadać 6 związków taktycznych z odpowiednim komponentem wsparcia i zabezpieczenia bojowego - poinformował szef MON.\nTo pierwsza odprawa od dwóch lat – ostatnia odbyła się w 2019 roku. Przerwa była związana z pandemią koronawirusa. Minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak podkreślił podczas niej, że fundamentalną rolę w systemie bezpieczeństwa odgrywają siły zbrojne.\n- Epidemia sprawiła, że Wojsko Polskie stało się kluczowym elementem systemu reagowania kryzysowego państwa. Żołnierze byli zaangażowani w niemal każdy obszar walki ze skutkami pandemii. Na szczególne uznanie zasługują Wojska Obrony Terytorialnej, które były na pierwszym froncie walki z zarazą - mówił.\nSzef MON zauważył, że wciąż trwający atak hybrydowy ze strony Białorusi pokazał, że Wojsko Polskie jest zdolne do wykonywania niemal wszystkich, nawet najbardziej nieoczekiwanych zadań. - W kulminacyjnym momencie kryzysu na granicy polsko-białoruskiej służbę pełniło 15 tys. żołnierzy, wykonując zadania, które ustawowo przypisane są służbom takim jak Straż Graniczna czy Policja - dodał.\nMariusz Błaszczak zaznaczył, że wojna na Ukrainie otworzyła oczy nawet największym sceptykom rozwoju Sił Zbrojnych RP. – Na bazie obserwacji tego, co dzieje się za naszą wschodnią granicą, potwierdziło się to, co rząd Prawa i Sprawiedliwości oraz Zwierzchnik Sił Zbrojnych, prezydent Andrzej Duda, mówili już od dawna – Polska potrzebuje wojska licznego, dobrze wyposażonego, nowoczesnego i przede wszystkim zdolnego do samodzielnej obrony naszych granic – mówił.\n– Upadła także teza, do której przez lata przekonywali nas politycy PO i sprzyjający jej generałowie. Według nich wojsko powinno stacjonować na zachodzie kraju i w razie ataku na Polskę odbijać tereny, które zajął wróg. Taki scenariusz oznaczałby powtórkę z ukraińskiej Buczy. Od początku mówiliśmy, że wojsko musi być liczne przede wszystkim na wschodzie kraju i powinno w razie ewentualnego konfliktu walczyć o każdy skrawek Polski i o każde życie ludzkie – powiedział.\nSzef MON zwrócił uwagę, że wyciągamy wnioski z ostatnich lat. – Ustawa o obronie ojczyzny, przyjęta dzięki wsparciu prezydenta Andrzeja Dudy – sam miałem sposobność rozmowy z prezydentem na temat tej ustawy – i premiera Jarosława Kaczyńskiego jako przewodniczącego Komitetu ds. Bezpieczeństwa, dała nowe możliwości rozwoju i wzrostu potencjału Sił Zbrojnych RP. Nowe przepisy umożliwią m.in. zwiększenie budżetu na obronność do 3 proc. PKB i uruchomienie Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych – mówił.\n– Dlatego też naszym celem jest stworzenie realnego potencjału odstraszania, który możemy zbudować poprzez zwiększenie liczebności sił zbrojnych do 300 tys. żołnierzy. Wojsko musi być wyposażone w nowoczesny sprzęt. Dlatego konsekwentnie modernizujemy i wymieniamy uzbrojenie używane przez naszych żołnierzy. Próby odbudowy imperium zła, które są ambicją dyktatora z Kremla, zmuszają nas do jeszcze szybszej rozbudowy naszych sił zbrojnych. Stąd planowane kolejne zamówienia najnowocześniejszego sprzętu, który trafi do naszych żołnierzy – przypomniał szef MON.\nMinister obrony narodowej wskazał, że ruszyliśmy z kolejną fazą programu Wisła, czyli dostaw systemu obrony przeciwlotniczej średniego zasięgu. – Dokupimy kolejne 6 baterii Patriot, zamówimy także 500 wyrzutni systemu HIMARS, który jest w stanie razić cele na odległość do 300 km – dodał.\n– Wojna na Ukrainie pokazała, jak istotna jest artyleria, dlatego Polska musi stać się potęgą artyleryjską – powiedział.\nMariusz Błaszczak dodał, że kupimy także sprawdzony sprzęt produkcji koreańskiej, m.in. bojowe wozy piechoty, które będą uzupełnieniem bojowych wozów piechoty Borsuk. – Czołgi K2, a także nowoczesne samoloty, które zastąpią samoloty postsowieckiej produkcji – mówił.\n– W najbliższym czasie podpiszemy umowy na dostawy m.in. niszczycieli min, zdalnie sterowanych systemów wieżowych ZSSW zintegrowanych z transporterami Rosomak, wielozadaniowych śmigłowców wsparcia AW149 ze Świdnika, dwóch satelitów obserwacyjnych i niszczycieli czołgów w ramach programu Ottokar-Brzoza – przekazał szef MON.\nPodkreślił, że obserwacje wojny na Ukrainie utwierdziły nas w przekonaniu, że Wojsko Polskie musi być zdolne do odstraszania i samodzielnej obrony naszego kraju, już od pierwszego dnia konfliktu w oparciu o własny potencjał obronny. – Dlatego dalszy rozwój sił zbrojnych będzie oparty na opracowanym w Ministerstwie Obrony Narodowej dokumencie „Model 2035”, który wkrótce zostanie zaprezentowany. Już dziś mogę powiedzieć, że sformułujemy 2 dodatkowe dywizje ogólnowojskowe, zlokalizowane wzdłuż Wisły w centralnej części Polski. Docelowo Wojsko Polskie będzie posiadać 6 związków taktycznych z odpowiednim komponentem wsparcia i zabezpieczenia bojowego – poinformował.\nSzef MON dodał, że nowych żołnierzy pozyskamy przede wszystkim dzięki wprowadzeniu nowego rodzaju służby – dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej oraz zwiększeniu limitu na studia wojskowe.\n– Zapewnienie bezpieczeństwa polski jest podstawowym zadaniem zarówno moim, jak i prezydenta Andrzeja Dudy. Dzięki doskonałej współpracy, wspólnej wizji rozwoju sił zbrojnych i wzajemnym wsparciu, realizujemy ten cel. Ustawa o obronie ojczyzny jest dopiero początkiem drogi ku znaczącemu wzmocnieniu naszego wojska. Jednak jesteśmy pewni tego, że zmierzamy we właściwym kierunku – zakończył Mariusz Błaszczak.\nMateriał oryginalny: Szef MON zapowiada kolejne zakupy sprzętu dla Wojska Polskiego. Powstaną też dwie dywizje ogólnowojskowe wzdłuż Wisły - Polska Times


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: fomalhaut_b - Wielki Humanistyczny Zderzacz Hadronów - Kolidowanie Drugie\n- Opowiadanie: fomalhaut_b - Wielki Humanistyczny Zderzacz Hadronów - Kolidowanie Drugie\nWielki Humanistyczny Zderzacz Hadronów - Kolidowanie Drugie\nmężczyzna | 15.01.12, g. 17:26 | znaki: 8046\nProf. Forbidden szedł z półprzymkniętymi oczami i myślał. Antropologia negatywna, jego dziedzina, obejmowała szeroko rozumianego człowieka i jego działania. Tyle, że poruszała tematy nieprzyjemne dla zwykłego zjadacza chleba. Ukazująca go bez upiększeń i eufemizmów. Forbidden był uodporniony na większość zagadnień, jednak i on potrzebował regeneracji. Zmierzał do gabinetu, ciesząc się z rozpalonego tam kominka i butelki whisky stojącej w barku. Mimo to nie przestawał rozważać.\nWielki Humanistyczny Zderzacz Hadronów był tajną placówką utrzymywaną przez władze Rzeczypospolitej Polskiej. Niezwykłe było, że zatrudniano tu wyłącznie humanistów i przedstawicieli nauk społecznych. Także tematy poruszane w pracy badawczej obligowały do utrzymania istnienia placówki w tajemnicy. Z prostego powodu, przeciętnemu Kowalskiemu tematy te wydawałyby się śmieszne, nieprzydatne, nie do zrealizowania lub atakujące jego tożsamość. Profesor ze śmiechem zdusił w sobie chęć cząstkowego chociażby opublikowania wyników ostatnich doświadczeń na Zderzaczu. Upublicznienia ich i podniesienia do dyskursu powszechnego.\nPrzed gabinetem czekała prof. Sleepery, socjolożka i rektor placówki.\n– Panie profesorze, mamy nowe zadanie.\nForbidden uśmiechnął się, otworzył drzwi gabinetu.\nSiedzieli w głębokich fotelach, sącząc whisky i rozmawiając.\n…magistrem etnologii został po czterech latach nauki, później doktoryzował się, też na Uniwersytecie Jagiellońskim. I tu zaczęły się kłopoty. Mała rewolucja – socjolog upiła nieco ze szklanki – Tematem pracy doktorskiej było: „Modelowanie światopoglądu poprzez modlitwę katolicką”. A praca była rzetelna i naukowa sensu stricto. Niczego nie przemilczała. I się zaczęło…przebite opony w samochodzie, wyzwiska rzucane za plecami, otruty pies, pobicie. I cały szereg innych nieformalnych sankcji społecznych. Podobno nawet ksiądz chodzący „po kolędzie” ominął jego dom.\n– Mam więc wziąć go pod moje skrzydła? – Forbidden wiedział jaka będzie odpowiedź\n– Tak, oficjalnie rekomenduję jego kandydaturę jako pracownika instytutu. To młody, przenikliwy mózg o myśli nieoswojonej, że sparafrazuję klasyka. Agenci wysłani z propozycją pracy wrócili z jego zgodą.\n– Dobrze, zrobię co w mojej mocy.\n– Tymczasem, dostaliśmy zadanie…jak wiesz, pod Uniwersytetem Chicagowskim istnieje bliźniacza do naszej placówka. Proszą nas o powtórzenie ich doświadczenia, dosyć nietypowego, jak na Humanistyczny Zderzacz. Mamy zasymulować i odtworzyć panspermię, hipotezę przyniesienia na Ziemię życia przez ciało niebieskie, jednocześnie zawężając doświadczenie do meteorytów. Podobno w Chicago wyszło coś nie tak…\nProfesor antropologii negatywnej dopinał ostatnie guziki doświadczenia. Wielki Humanistyczny Zderzacz Hadronów był gotów. Informatyk odpowiedzialny za komputer przetwarzający dane uniósł w górę kciuk.\n– Forbidden, co więc będziemy zderzać? – Sleepery uśmiechnęła się, dobrze wiedziała że tak naprawdę ich wersja Zderzacza niczego nie kolidowała. Proces był znacznie bardziej skomplikowany. A urządzenie było wielofunkcyjne.\nProfesor powiódł wzrokiem po zgromadzonym prawie w całości personelu naukowym placówki. Łącznie dwadzieścia cztery osoby z różnych dziedzin nauk o człowieku. „Nowy” miał dołączyć za dwa dni.\n– Spróbujemy odtworzyć panspermię. Załadowaliśmy do Kolidera dane standardowe astrolitologi, nauki o meteorach, informacje o początkach Ziemi, ustalenia geologii, chemii, fizyki, nauk o atmosferze, et cetera, et cetera…– dokończył szybko, odbierając humanistyczną falę znudzenia od zgromadzonych.\n– Zebraliśmy także sposoby pojmowania meteorów w kulturach. Starożytnych, pierwotnych, historycznych i współczesnych. W zależności od kultury meteory przypominały o istnieniu wyższego życia, były boskimi posłańcami, oznaczały narodziny, uważano je za dobry omen, oznakę boskości. Te, które dotarły na Ziemię uważano za kawałek nieba. Ostatnio, w skutek rozwoju nauki, meteory nabrały także cech apokaliptycznych. Jednak nadal budzą romantyzm wśród par spoglądających w nocne niebo.\nProfesor dał znak laborantom i obrócił się ku pustemu centrum sali – Panie i panowie, zapraszam na holoprojekcję wyników.\nGłos Zderzacza donośnie oznajmił: PANSPERMIA\nNaukowcom ukazało się obrazowanie…\n…Ziemia rodziła się. Warunki na niej nadal przypominały raczej piekło. Niebo było ciemne, rozjaśniane, raz po raz, smugami meteorów, atmosfera trująca, przecinana gęsto błyskawicami. Wulkany wyrzucały tony lawy i popiołu, obecność znacząc dymami aż po sam horyzont. W chaos dźwięków wkradł się przeraźliwy pisk przecinającej atmosferę planetoidy o średnicy kilkunastu kilometrów. Uderzenie wyzwoliło energię obiegającą Ziemię kilkanaście razy, ściana lawy i materii przetoczyła się wiele tysięcy kilometrów od miejsca kolizji…\n…meteoroid wielkości piłki, zaopatrzony przez Kosmos w bakterie ekstremofilne leciał wolno, najwyżej 12 kilometrów na sekundę. I wszedł w atmosferę pod łagodnym kątem. Nie rozgrzał się za bardzo, nie eksplodował. Uderzył w spokojne jak na ówczesną Ziemię miejsce, zawierające stosunkowo dużo wody. Ekstremofile budziły się z form przetrwalnikowych…\nSymulacja panspermii – koniec – głos Zderzacza oznajmiał – prawdopodobieństwo przedstawionego modelu zdarzeń wynosi 42,5 %.\n– W sumie to niczego nowego się nie dowiedzieliśmy – stwierdziła Sleepery, gdy projekcja się skończyła – może poza wartością prawdopodobieństwa zdarzenia panspermii.\n– Tak. Wyniki prześlę rano do kolegów w Chicago – zawiedziony Forbidden podszedł do głównego wyłącznika i już miał nacisnąć czerwony przycisk, gdy donośny głos Zderzacza zakomenderował:\n…leciał z niewypowiedzianej głębi. Zmrożony przez nieopisane zimno, martwy. Bez żadnej myśli czy życia.\nNależał do Perseidów, jednak ta nazwa zostanie nadana wiele tysięcy lat później. Jako pierwszy z roju wchodził w atmosferę Ziemi, jarząc, stając się częścią Kultury…\n…spadającą gwiazdą. Dwieście tysięcy lat przed naszą erą, akurat w tym czasie, tej gromadzie ludzkiej powodziło się dobrze. Od kilku dni bytowali w nowym miejscu, w pobliżu rzeki, tuż przy jaskini. Otoczenie obfitowało w rośliny i dobry materiał na narzędzia. Niedaleko była przepaść, do której łatwo było zagonić zwierzynę, a rzeka ofiarowała swe bagna wykorzystywane w tym samym celu. W miarę przebywania w tym obozowisku gromada nabierała sił, coraz mniej czasu zabierało im stworzenie podstawowych warunków do przeżycia, coraz więcej czasu było na zachowania społeczne.\nMłody mężczyzna na tle grupy wyróżniał się. Polował wyśmienicie, miewał najlepsze pomysły, narzędzia wytwarzał najtrwalsze. Był silny, wytrzymały, inteligentny. Jednak nie czuł kompletnej tożsamości z grupą. Miał wybrankę, tylko jedną, w przeciwieństwie do promiskuitycznej gromady. Wielokrotnie musiał walczyć z tego powodu.\nTego wieczoru, kiedy nadlatywał rój Perseidów, był w dobrym nastroju. Siedział przed jaskinią, przy ognisku, obok swej wybranki. Coś mu powiedziało aby otoczyć ją ramieniem. Doświadczył przyjemności, poruszony postanowił zapamiętać ten gest.\nSpojrzał w gwiazdy. Gdzieś zawsze była w nim protomyśl – ciekawości. Jednak nie była w żaden sposób uzewnętrzniona. A już tym bardziej uświadomiona. Czekała na odpowiedni zbieg okoliczności.\nSpektakl się rozpoczął.\nPerseidy nie zawiodły, w tym roku dały popis kilkunastu tysięcy spadających gwiazd na godzinę.\nKilkanaście gromad ludzkich, rozproszonych po niecałym świecie, mających dobre, podobne warunki do opisanej podniosło głowy. U kilkunastu mężczyzn uzewnętrzniła się protociekawość. Nie przybrała konkretnej formy w mowie, cała mowa składała się zaledwie z kilkudziesięciu słów. Ale protociekawość, rozpoczęta od obserwacji Nieba rozlała się z czasem na inne obszary ówczesnej rzeczywistości.\nW środku lasu coś przeciągle zawyło. I umilkło.\nNasz jaskiniowy bohater był jednym z kilkunastu. Dożył sędziwego, jak na tamtejsze warunki, wieku. Otoczony uczuciem żony i dzieci, jako przywódca potężnej grupy.\nJako pierwszy szaman, Jeden z Kilkunastu.\nmężczyzna | 15.01.12, g. 17:38\nmężczyzna, 32 lata, Olkusz | 15.01.12, g. 17:57\nMnie też się podobało. Fajnie napisane, lepiej niż to pierwsze.\nmężczyzna | 15.01.12, g. 18:43\n"Otoczenie obfitowało rośliny i dobry materiał na narzędzia." - brakuje "w".\nA tak bardzo ciekawe. Pomysł na panspermię pierwsza klasa.\nmężczyzna, 30 lat, Poznań | 15.01.12, g. 23:37\nEch, strasznie nie lubię, kiedy nie mogę znaleźć błędów do wytknięcia autorowi tekstu. Komentarz staje się wtedy taki pusty, krótki i niemrawy.\nPozostaje tylko powiedzieć, że ten emanujący zakręconym pomysłem tekst, całkiem przypadł mi do gustu.\nmężczyzna | 16.01.12, g. 00:08\nW odróżnieniu od prequela, do którego miałem sporo zarzutuów, ten tekst jest świetny. Widać, że Autor wziął sobie do serca otrzymane pod tamtym tekstem rady i wyszło mu to na zdrowie. Bardzo dobrze, oby tak dalej.\nNie byłbym jednak sobą, gdybym nie przyczepił się do historii. Otóż człowiek jaskiniowy to jest mit. Ludzie nigdy nie mieszkali w jaskiniach, ponieważ jest tam na ogół mokro, zimno i nieprzyjemnie. Jedyna zaleta jaskini to schronienie przed deszczem lub wiatrem i w przypadkau wichury lub ulewy mogły być sporadycznie wykorzystywane. W pozostałych przyapdkach lepiej już spać pod gołym niebem. Poza tym naprawdę dużo lepszym pomysłem jest zbudowanie choćby prymitywnego szałasu z gałęzi i krzaków. Zwłaszcza gdy ma się już do dyspozycji narzędzia - a 200 tys. lat temu z pewnością już z tą sytuacją mamy do czynienia.\nmężczyzna | 16.01.12, g. 09:25\nDziękiuję za wszystkie opinie :)\nŚwiętomirze, masz rację, to poważne uchybienie, umknęło podczas pisania.\nkobieta, Łódź | 28.06.15, g. 00:07\nO, fajny tekst. Sam tytuł bardzo frapujący, a reszta nie zawodzi. Podobało mi się.\nkobieta, Łódź | 22.03.18, g. 12:34\nDobry pomysł przerodził się w niezły szort.\nkobieta, Warszawa | 03.04.19, g. 10:50


Konwoje międzyfirmowe – Jamajka Trans\nKiedy i gdzie? Data: 13 lipiec 2019Serwer: Simulation 2Kontakt: CB11 oraz Discord http://discord.jamajkatrans.com.pl/ Zbiórka: 19:00Wyjazd: 19:30 Trasa Miasto rozpoczęcia: Szczecin, Firma: TransinetMiasto zakończenia: Turyn(Torino), Firma: TransiNetDefiniowana długość trasy: 1 607 kmPlanowana przerwa: Monachium, Firma: WGCC Zasady konwoju: Zakaz wyprzedzania bez zgody pilota. Landówki max 75 km/h a autostrady max 85km/h. Więcej…\nKiedy i gdzie? Data: 20 Kwietnia 2019Serwer: Europe 1Kontakt: CB11 oraz Discord Zbiórka: 20:00Wyjazd: 20:30 Trasa Miasto rozpoczęcia: Poznań, Firma: StokesMiasto zakończenia: Turyn(Torino), Firma: TransiNetDefiniowana długość trasy: 1 690 kmPlanowana przerwa: Salzburg, Firma: SanBuilders Zasady konwoju: Zakaz wyprzedzania bez zgody pilota. Landówki max 75 km/h a autostrady max 85km/h. Odstępy Więcej…\nZ Dag0n, 7 miesięcy 7 miesięcy przed\nZ Rosyjski Elektryk, 8 miesięcy 7 miesięcy przed


Najlepszy kubek do parzenia herbaty różowy matowy 0,35l – Czajnikowy.pl sklep z herbatą\nKoszyk / 14.00 zł (z VAT)\n×\t Zaparzacz do herbaty Kleszcze Kula 4,5cm\t1 × 14.00 zł\nKwota: 14.00 zł (z VAT)\nZobacz koszyk “Zaparzacz do herbaty Kleszcze Kula 4,5cm” został dodany do koszyka.\nNajlepszy kubek do parzenia herbaty różowy matowy 0,35l\nSKU: kubek-350ml-roz-mat Kategorie: Akcesoria do herbaty, Do parzenia herbaty, Kubki filiżanki czarki do herbaty Tagi: duży kubek do herbaty, herbata czajnikowy superior, kubek do parzenia herbaty, kubek z zaparzaczem, najlepszy kubek do herbaty\nZestaw do parzenia herbaty, który łączy w sobie ceramiczny duży kubek z pokrywką i zaparzacz do herbaty ze stali nierdzewnej. Aby przygotować herbatę, wystarczy umieścić wewnątrz zaparzacza liście herbaty, a następnie zaparzacz w kubku i napełnić gorącą wodą. Kiedy herbata się zaparzy, wyciągnij zaparzacz z kubka i połóż na pokrywce. Możesz cieszyć się doskonałą herbatą gdziekolwiek jesteś: w biurze, w pracy czy w domu.\nNajlepszy kubek do parzenia herbaty można myć w zmywarce\nPojemność kubka na herbatę: 350ml\nWysokość kubka (z pokrywką): 10 cm\nŚrednica kubka: ok. 9,5 cm\nWysokość sitka: 7 cm\nŚrednica (u góry) sitka: 7 cm


ODLO na lato 2009 - nowy katalog w naszym serwisie\nZapraszamy do ściagnięcia nowego katalogu dodanego do naszego działu Katalogów.\nFirma Odlo oferuje bieliznę termoaktywną dla ludzi z pasją. W katalogu można znaleźć nowości na sezon letni 2009.\nLetnia kolekcja ODLO to: ODLO UNDERWEAR - damska i męska bielizna termoaktywna - EVOLUTION LIGHT, CUBIC LIGHT, biustonosze sportowe, ODLO TEC SHIRTS - koszulki "just one" - bielizna termoaktywna i koszulka outdoorowa w jednym, ODLO RUNNING - odzież treningowa - bieganie, Nordic Walking.\nODLO to szwajcarski producent funkcjonalnej bielizny termoaktywnej i odzieży technicznej trzech warstw, na światowym rynku obecny od ponad 60 lat. Dla ODLO tworzenie odzieży sportowej jest sztuką i pasją. Swoje letnie i zimowe kolekcje ODLO kieruje do ludzi aktywnych fizycznie, którzy chcąc czerpać maksimum przyjemności ze sportu, od odzieży sportowej wymagają komfortu oraz skutecznej ochrony organizmu w każdych warunkach.\nODLO aktywnie wpiera polski sport. Stale współpracuje ze sportowcami dyscyplin zimowych i letnich, a także podróżnikami i uczestnikami wypraw wysokogórskich. Jest Oficjalnym Partnerem Polskiego Związku Narciarskiego i Kadry Polski w narciarstwie wysokogórskim PZA.


Apple oferuje milion dolarów hakerom - Movies Room\nApple oferuje milion dolarów hakerom\nAutor: Michał Rain 10 sierpnia 2019\nFirma Aplle oferuje milion dolarów hakerom za włamanie się do swoich iPhone’ów.\nNa konwencie Black Hat w Las Vegas – konwencie Hakerów – twórca iPhone’a zaoferował nagrodę w wysokości 1 miliona dolarów za włamanie się do systemu nowego iPhone’a i poinformowanie o tym firmy. Nagroda zostanie wypłacona, jeśli jej odbiorca udowodni, że przejął kontrolę nad urządzeniem bez pomocy użytkownika telefonu.\nZobacz również: HarmonyOS – Huawei przedstawia autorski system operacyjny\nJest to największa dotychczas zaoferowana nagroda przez Apple. Wcześniej firma za wykrywanie swoich błędów płaciła wyłącznie wąskiej grupie zaufanych hakerów; teraz otworzyła kontrakt. Ten ruch wzbudza zaufanie do urządzenia. Oferta jest odważna, ale pokazuje również pewność firmy wobec swoich urządzeń. Rządy są skore do płacenia za urządzenia pozwalające śledzić obywateli. Kwota w wysokości miliona dolarów jest prawdopodobnie zbliżona wysokością do nagrody, którą hakerzy odebraliby za takie odkrycie od represyjnych rządów.\nApple po raz pierwszy nagrodził za odnalezienie luk w ich oprogramowaniu w 2016 roku. Zaoferował wtedy dwieście tysięcy dolarów, czyli pięciokrotnie mniej niż teraz.\nŹródło: Vice News | Ilustracja: materiały prasowe\napple,, hakerzy, iphone,\nArticle ID = 85661


Kto czyta książki – żyje podwójnie: "Persona non grata" - Piotr Liana\nZa książkę bardzo serdecznie dziękuję autorowi oraz wydawnictwu Oficynka.\nJestemLika 18 lutego 2016 18:26\nładną ma okładkie może przeczytam Zapraszam na bloga\nMeggie 18 lutego 2016 18:26\nGatunek, który lubię, więc książka mogłaby mnie zainteresować :)\nLost In My Books 18 lutego 2016 18:39\nNie sięgnęłabym po tą powieść, nie ciekawi mnie za bardzo. :)\nJolaK 18 lutego 2016 18:41\nMogłabym przeczytać, bo tak ładnie o tym kryminale napisałaś:)\nKatarzyna 18 lutego 2016 21:35\nTo kolejna genialna powieść do mojej listy!\nZ książką w ręku 19 lutego 2016 09:12\nNiestety nie znam tej książki jeszcze :)\nAnna 19 lutego 2016 14:02\nO jestem zaciekawiona! Z chęcią ją złapię.\nCoś czuję, że polubię kolejnego młodego polskiego autora :)


2 pokoje przy Królikarni - Mokotów – Mokotów – 307654622 | Gumtree\nMazowieckie Warszawa Nieruchomości mieszkania i domy do wynajęcia | Mokotów ogłoszenie 307654622\n2 pokoje przy Królikarni - Mokotów\nDo wynajęcia umeblowane mieszkanie o powierzchni 36 m2 na Mokotowie, przy Królikarni.Piętro 8/12.Mieszkanie składa się z:2 oddzielne pokoje,oddzielna, ciemna kuchnia (lodówka, pralka), łazienka (wanna),balkon.Mieszkanie po remoncie; nowe meble!Świetne połączenie komunikacyjne - ok 7 min. pieszo do stacji metra Wierzbno. Blisko tereny zielone - Park Królikarnia; linie tramwajowe - ulica Puławska/Woronicza. Czynsz najmu 2000 zł. + opłaty za media według zużycia (woda, prąd, gaz) - około 150 zł m-cznie.Kaucja 2500 zł. Zapraszam.telefonicznie po godzinie 16:00 lub wcześniej proszę o kontakt SMS\nMarta (Zobacz więcej ogłoszeń) Użytkownik od 04-2015\n2 oddzielne pokoje przy Metrze Racławicka\nW sercu Starego Mokotowa, przy cichej, jednokierunkowej ulicy, w odległości 3 minut spacerem do Metra Racławicka, dwustronne, klimatyczne, dwupokojowe mieszkanie z oddzielną kuchnią.Mieszkanie gotowe do wprowadzenia. Okna salonu (17 m2) wychodzą na zadrzewione, zielone podwórko od strony południowo-wschodniej. Okna kuchni (7 m2) i drugiego pokoju (13 m2) wychodzą na północny-zachód. Oddzielna łazi ...\nMieszkanie Warszawa Mokotów 72m2 (nr: 446203)\nWYNAJMĘ ATRAKCYJNE TRZYPOKOJOWE MIESZKANIE !!!POŁOŻONE W CICHEJ CZĘŚCI MOKOTOWA-CZERNIAKOWIE!!MIESZKANIE O POW. 72 M2!! LOGGIA!!!OS. ZAMKNIĘTE!!IDEALNE DLA RODZINY DO ZAMIESZKANIA!!BEZ UMEBLOWANIA, POLECAM!!Mieszkanie usytuowane na 3 piętrze w niskim bloku 3-cio piętrowym z 2002 r. W budynku wymieniono wszystkie instalacje, jest winda w budynku. W mieszkaniu na podłodze w pokoju panele, w kuch ...\nMokotów 52m 2 pok. blisko Metro Wilaniwska, Galeria Mokotów, Mordor oddzielna kuchnia łazienka wc\nNowe, bardzo ładne, przestronne, widne i ciche mieszkanie na Warszawskim Mokotowie.Dwa pokoje – duży ponad 20 metrowy salon i sypialnia z obu wyjście na przestronną, zadaszoną loggię. Kuchnia oddzielna z dużym oknem, nowoczesna energooszczędna kuchenka indukcyjna z piekarnikiem i okapem. Łazienka z umywalką, wanną i pralką. Oddzielne wc z umywalką. W przedpokoju zabudowana duża szafa z lustrzanymi ...\nMARINA MOKOTÓW*2 POKOJE Z ODDZIELNĄ KUCHNIĄ\nOferujemy do wynajęcia dwupokojowe, przytulne mieszkanie zlokalizowane przyul. Rajskiej . Mieszkanie ma 50 m, znajduje się na V piętrze 7 piętrowegobudynku wielorodzinnego wybudowany w 2008r . Składa się z salonu,oddzielnej kuchni z oknem, sypialni, łazienki, toalety gościnnej. Jest umeblowane igotowe do zamieszkania. Okna od strony salonu i kuchni wychodzą na wschód zpanoramą na Mokotów.W saloni ...\nWygodne, jasne 3 pokoje, Galeria Mokotów, Metro Wilanowska\nJasne, ciepłe mieszkanie składające sie z salonu z aneksem kuchenym, dużego pokoju, małej sypialni. Mieszkanie 53 m2 po remoncie, 6 piętro z panoramicznym widokiem. Gotowe do wprowadzenia, w pełni umeblowane i wyposażone. Spokojni sąsiedzi. Dojazd: Metro Wilanowska 15 min pieszo (900m), linie tramwajowe: Galeria Mokotów 15 min pieszo, przystanek "Niedźwiedzia" 10 min pieszo. Mieszkanie składa się ...\nMOKOTÓW-3 POKOJE- 71m2- GARAŻ-WYSOKI STANDARD-OBOK GALERII MOKOTÓW\nDo wynajęcia 3 pokojowe mieszkanie o pow. 71 m2 na Mokotowie w sąsiedztwie Galerii Mokotów, przy ul. Obrzeżnej 3 - niedaleko ul. Cybernetyki. Osiedle jest nowe, ogrodzone i strzeżone z końca 2015 r..Ostatnie 6. piętro z usytuowaniem na południowy-zachód. W każdym pokoju jest klimatyzacja. Duże okna/przeszklenia od podłogi do sufitu. Dwa balkony (6 m2 i 12,5 m2).Pełne umeblowanie: lodówka na wino, ...