Krytyka krytyki na wybranych przykładach. W sprawie tekstu Czesława Białczyńskiego\n1 stycznia 2017 r., Czesław Białczyński na swojej stronie internetowej opublikował krytykę dotyczącą tekstu Jakuba Linetty pt. „Trudne początki archeologii – odkrycia, interpretacje i nadinterpretacje w dociekaniach archeologicznych Tadeusza Wolańskiego” (Museion Poloniae Maioris, t. II, 2015, s. 103–124) ZOBACZ. Autor krytyki pozwolił sobie na zbyt pochopne wnioski i ataki personalne, które nie mają niczego wspólnego z merytoryczną dyskusją. W swoim tekście C. Białczyński pozwolił sobie nie tylko na emocjonalne rozterki, połączone z naginaniem faktów, lecz również na naruszenie praw autorskich do tekstu i ilustracji, publikując ich skany, do czego nie ma prawa. Autor tekstu ze strachu już dwa razy wprowadzał korekty, pod wpływem komentarzy czytelników i samego autora krytykowanego tekstu.\nKrytykant tłumaczył się w następujący sposób (wypowiedź przytoczona na podstawie prawa cytatu): polemika polega na odnoszeniu się do tekstu wyjściowego i nie ma innej możliwości krytykowania tekstu wyjściowego niż tekst wyjściowy przedstawić i odnieść się do tez tam zawartych. Trudno żebym wyrywał zdania z kontekstu i je krytykował. Autor tej tezy, nie wie, być może nie rozumie, że można po prostu przepisać fragment tekstu jako wyimek, podając źródło (strony w tekście) i stosownie się do niego odnieść. Zresztą dokonywanie polemiki publikując zarazem skany całego tekstu nie jest czytelne dla odbiorcy. Każdy zainteresowany sięgnie do omawianego tekstu, zwłaszcza, że jest dostępny w serwisie academia.edu ZOBACZ.\nCzytelnicy strony C. Białczyńskiego, szybko wskazali na ten mankament wpisu. C. Białczyński, nie potrafiąc pogodzić się z tym faktem, dopisał do polemiki swoiste post scriptum, w którym oczywiście odwrócił kota ogonem i stwierdził:\nMoi drodzy czytelnicy – ponieważ środowisko naukowe zareagowało na tę krytykę NADWRAŻLIWIE i w sposób dosyć typowy dla III RP atakując jak widzicie pod artykułem sam artykuł nie od strony meritum, ale od strony praw autorskich do cytowanej w mojej polemice publikacji, dla świętego spokoju, jestem zmuszony ograniczyć się do przedstawienia tutaj wybranych z kontekstu całości fragmentów. Wyrywanie z kontekstu nie jest dobrą praktyką – dlatego zamieszczam link do publikacji oryginalnej w całości, dla tych którzy zechcą na tyle się wgłębić, żeby zalogować się do biblioteki z PDFem, a tutaj tylko kilka fragmentów, do których się odwołuję. Mój komentarz do całej sprawy – Uderz w stół a odezwą się obrońcy… ale obrońcy czego? Praw autorskich?\nAutor jak widać, nie potrafi się pogodzić z tym, że ktoś wystąpił w obronie praw autorskich i dalej snuje swoje teorie spiskowe. Być może w świecie fantazmatu Wielkiej Lechii wszystko jest wspólne i można każdego obrzucać błotem, jak się komu podoba. Nie ma na to zgody! Bardzo ciekawy w tej układance jest fakt, że C. Białczyński, jako scenarzysta i pisarz winien być dobrze obeznany z prawem własności intelektualnej i prawach pokrewnych, a także z pojęciem prawa cytatu, prawa do przedruku itp. Ciekawi nas jedno, czy w sytuacji, gdyby ktoś bez zgody C. Białczyńskiego wrzucił całościowe skany jego prac, albo umieścił nielegalnie w sieci jego książki czy scenariusze, to jakby zareagował? Pozwoliłby na utratę swoich praw autorskich i majątkowych czy protestowałby i żądał usunięcia materiałów, których jest autorem?\nW niniejszym tekście, nie zamierzamy występować w roli adwokata Pana J. Linetty, ponieważ autor może bronić się sam. Celem tego tekstu, jest pokazanie braku warsztatu krytycznego, naginania faktów oraz dementowanie bzdur wypisywanych przez C. Białczyńskiego. Mamy zamiar cytować tylko wybrane fragmenty krytyki lechickiego propagatora, wszystkie wypowiedzi przytaczamy na podstawie prawa cytatu, reszta znajduje się na stronie bialczynski.pl. Zaczynamy:\nAutor zamiast wnosić swój oryginalny wkład do nauki i uprawiać naukę w sposób twórczy z zastosowaniem metod holistycznych, sięgając w pracy także po badania aktualne z innych dyscyplin wiedzy, stosuje tzw „klasyczne” podejście , które jest absolutnie bezpieczne dla piszącego i pozwala mu trwać w zgodzie z zarządcami katedry na swojej uczelni. Mało tego, dzięki temu oportunizmowi będzie niedługo uchodził za wykładowcę „doskonałego”, za pedagoga „najwyższej klasy”, a także będzie mnożył publikacje (podobnej jakości) co uprawni decydentów do przedstawiania go jako wnoszącego „cenny wkład” w naukę, jako osobę, której po prostu „należy się” tytuł naukowy. Że taka metoda jest dla nauki szkodliwa – nic to!\nPan C. Białczyński kompletnie nie wie, o czym pisze. Po pierwsze, metoda holistyczna dotyczy przede wszystkim nauki języka obcego. W jaki sposób adwersarz chce używać tej metody w naukach historycznych? Tego nie wyjaśnia. Myli metodę holistyczną z badaniami interdyscyplinarnymi. Po drugie, uprawianie nauki w ujęciu „klasycznym” nie jest błędem warsztatowym. Dalej, C. Białczyński stosuje serię ataków personalnych na autora recenzowanego artykułu – zarzut ten jest kompletne chybiony i niezwiązany z merytorycznym odniesieniem się do tekstu. C. Białczyński nie rozumie i nie chce zrozumieć, czym jest recenzja czy krytyka tekstu naukowego, aby się do takowego odnieść nie można na wstępie obrażać i imputować autorowi złej woli badawczej.\nSzkoda również, że niedouczony metodolog C. Białczyński nie wyjaśnił, dlaczego metoda „klasyczna” jest szkodliwa dla nauki.\nProsiłbym czytelników żeby tej krytyki nie łączyć z nazwiskiem autora – czyjaś praca musiała posłużyć nam za przykład, a że ta dotyczy Tadeusza Wolańskiego, który nie zasłużył na potraktowanie z buta przez tzw. naukę polską XXI wieku, więc ten tekst wybraliśmy do krytyki.\nSzkoda tylko, że adwersarz C. Białczyński we wskazanym wcześniej wstępie (jak i w późniejszych partiach tekstu) obraża mimowolnie autora „recenzowanego” tekstu, jak również wysuwa zbyt daleko idące porównania i wnioski! Zdaniem C. Białczyńskiego o Tadeuszu Wolańskim można pisać tylko peany, nie zrażając się tym, co i jak pisał oraz ile jego sądy są warte dzisiaj, poddane próbie czasu i prowadzonym badaniom. Nikt w procesie naukowo-dowodowym nie traktuje postaci historycznej z buta, jak to określa C. Białczyński. Autor tej „krytyki” nie rozumie, na czym polega napisanie tekstu z aparatem krytycznym, a sam kieruje się tylko swoim światopoglądem i emocjami.\nPolscy naukowcy są ponadto tak uwikłani w różne gierki na uczelniach, w tym w grę o zachodnioeuropejskie granty fundowane głównie przez Niemców, Skandynawów, Francuzów i Anglosasów oraz w grę o międzynarodowe publikacje, że gotowi są napisać największą bzdurę byle była ona zgodna z ogólnym chórem międzynarodowym i przebiła się do poważnego periodyku naukowego na Zachodzie.\nCóż, polskie Uniwersytety trapią różne patologie. Natomiast, co jest złego w otrzymaniu grantu czy stypendium zagranicznego? Jest to praktykowane od wielu lat, i to z powodzeniem. To tak jakby powiedzieć, że polscy lekarze są zależni od zachodu, gdyż wyjeżdżają na granty, staże i praktyki. Czy to źle? Oczywiście, że nie. Dzięki temu, ludzie nauki zdobywają wiedzę, doświadczenie, umiejętności. C. Białczyński powinien sprecyzować, co ma na myśli, pisząc o tych bzdurach, bo jak na razie to autor wykazuje się samymi niedorzecznościami.\nPonadto, animator kultury C. Białczyński nie słyszał o polskim programie grantów ogłaszane przez Ministerstwo Kultury i Sztuki oraz przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego? Istnieje wolność badań naukowych, nikt nikomu nie narzuca, o czym powinien pisać pracę badawczą. Inną sprawą jest, jakie tematy badawcze dostają granty, jest to jednak temat na osobne opracowanie. Zresztą, co to ma do krytyki tekstu J. Linetty?\nNa polskich uniwersytetach króluje tego typu narracja pseudonaukowa, która pozwala pisać „bezpiecznie” w nieskończoność dzieła w istocie literackie, powtarzać po innych ich archaiczne już dzisiaj wypracowania, mnożyć publikacje i zbierać punkciki niezbędne do kolejnych akceptacji rocznych i otwarcia doktoratu.\nCo do zbierania punktów to racja, bzdura jeśli chodzi o kwestie „bezpieczeństwa” powtarzania poglądów. Jak wskazywaliśmy, istnieje wolność badawcza, a C. Białczyńskiego boli to, że nikt na uniwersytecie nie chce podjąć tematu bzdur, jakim jest niewątpliwie fantazmat Wielkiej Lechii.\nCytuję powyższy fragment by uzmysłowić metodę pisania tej pracy. Widać to dobrze od samego początku, będzie nią bezrefleksyjne powtarzanie cudzych sądów. Czyli esej literacki, kompilacja sądów innych autorów z zamierzchłej przeszłości. Mnie się wydawało, że nauka współczesna to nauka XXI wieku, a tutaj mamy dyskredytujące Wolańskiego cytaty z pierwszej połowy wieku XX.\nW tekstach naukowych na początku przedstawia się stan badań nad podejmowanym zagadnieniem. Nie jest to dziwne, jeśli zna się metodologię pracy naukowca. A tej C. Białczyński jeszcze nie posiadł.\nTakie właśnie są poglądy pana Skroka, które nie wiadomo po co w ogóle Autor przytacza, skoro są według niego samego niewiarygodne.\nWłaśnie na tym polega krytyczna analiza poglądów w tekstach naukowych. Zestawia się poglądy, z którymi nie musimy się zgadzać światopoglądowo. Nazywa się to obiektywizm badawczy, który C. Białczyński nie akceptuje, co jest błędem w przypadku krytyki tekstu naukowego.\nJest też dziwne, że jako historyk, nie zna on pracy doktorskiej Piotra Makucha z Wydziału Historii UJ, na temat związków legendy o Kraku z legendami historycznymi o królu Cyrusie […].\nBzdura. Doktor Piotr Makuch nie pisał swojej dysertacji doktorskiej na Wydziale Historycznym UJ, jakby chciał krytykant C. Białczyński, lecz na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ, a konkretnie w Instytucie Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych. Dr Makuch jest z wykształcenia prawnikiem, a nie historykiem. To zasadnicza różnica, gdyż żaden historyk nie był recenzentem jego rozprawy doktorskiej, bo jakby tak było, zostałaby ona zmiażdżona merytorycznie. Informację, które tutaj prezentujemy, nie są wiedzą tajemną, wystarczy poszukać w stosownych serwisach internetowych, a jako dziennikarz C. Białczyński powinien posiadać takowe umiejętności.\nSama praca P. Makucha doczekała się krytycznego rozjechania walcem mediewistycznym i historycznym prowadzonym przez Dariusza Andrzeja Sikorskiego na forum internetowym historycy.org, o czym już w swoich wpisach wspominaliśmy ZOBACZ.\nAutor na lingwistyce się nie zna, najwyraźniej tak samo jak redaktorzy Gazety Warszawskiej, ale czyż nie jest on naukowcem XXI wieku, w odróżnieniu od redaktorów XIX wiecznej gazety, jak zwykle w skolonizowanej przez Niemców (Prusaków) Polszcze zapatrzonych w Autorytety z Prus i EUROPY?!\nBzdura. Kolejny przykład prymitywnego ataku personalnego. C. Białczyński nie wie, że po dekadach zaniedbań, niedofinansowania polskiej nauki, w ostatnich latach Polska stara się nadrobić te zaległości. Niestety nowe tendencje badawcze, paradygmaty i macierze oraz metody powstają głównie na zachodzie Europy i w kręgu uniwersytetów anglosaskich. Chcąc dogonić świat w tym zakresie, musimy czerpać z ich dorobku, dokładając swoją oryginalną myśl, dostosowaną do polskiego stanu zachowania źródeł, ich jakości czy ilości. Bez tego polskie uniwersytety nadal będą na szarym końcu wszelkich rankingów.\nTak moim zdaniem postąpiłby w swojej dysertacji każdy polski naukowiec, który miałby odwagę na własny osąd historii, który miałby odwagę stracić niemieckie/UE granty, który nie lękałby się ostracyzmu ze strony niemieckich/UE/anglosaskich czasopism naukowych, za głoszenie swoich poglądów. Trzeba wielkiej odwagi by nie lękać się takiego ostracyzmu, jaki spotkał Wolańskiego za jego czasów, a jaki mu się dzisiaj w XXI wieku ponownie pośmiertnie w polskich publikacjach serwuje.\nNa jakiej podstawie twierdzi, że autor artykułu ma jakiś grant? Jaki ostracyzm!? Pomylenie z poplątaniem. W środowisku naukowym bywają ostre polemiki, ale każdy się szanuje i nic nie jest zależne od systemu grantowego. W ogóle C. Białczyński nie wie, jaka jest procedura przyznawana grantu, w ogóle nic nie chce zrozumieć, a co najważniejsze – dowiedzieć się, jak dana rzecz funkcjonuje.\nA teraz kilka tekstów C. Białczyńskiego z komentarzy. Jak pisaliśmy na początku, czytelnicy szeroko polemizowali z autorem. Jak się okazało, gdy przyciśnie się do muru, wychodzą ładne kwiatki:\nPopularyzacja artykułów naukowych, nawet gdy się o nich pisze krytycznie pozostaje popularyzacją. Każdy może wyciągnąć z mojej krytyki własne wnioski. Pan ocenił, że brak mi argumentów, a mój tekst to „pseudonaukowy bełkot” + „kilka zmyślonych lub przekręconych informacji”- to pana opinia. Pana opinia nie jest niestety opinią merytoryczną tylko emocjonalną.\nNasz wniosek z Pana krytyki jest prosty – jest Pan dyletantem w kwestiach nauk historycznych, a Pańska polemika nie ma niczego wspólnego z merytoryką.\nTak jak to ma miejsce w wypadku publikacji prasowych, każdy tekst naukowy powinien być dostępny nie tylko do przeczytania, ale także dla krytyki, a dostęp do niego powinien być powszechny. Jako podatnik domagam się prawa do pełnej przejrzystości i publikacji, z dostępem dla każdego obywatela, także tych tekstów rzekomo naukowych, które są literackimi opracowaniami, a nie żadnymi artykułami naukowymi. Czasy Świętych Krów Nauki już się skończyły. Wydawać pieniądze podatników tak, poddać się krytyce nie – oto jak działa to środowisko „naukowe”.\nWyobraźmy sobie co by było gdyby rzetelna krytyka odbywała się wewnątrz tego środowiska „darmozjadów”. W jaki sposób oni sami mogą skrytykować wzajemnie własne teksty nawzajem. Choroba nauk humanistycznych, jak widać jest bardzo głęboka skoro środowisko naukowe ima się takich podłych sposobów żeby uniknąć odpowiedzialności za własne słowo.\nKompletnie niedorzeczności. Wszystkie teksty naukowe są publikowane w periodykach naukowych, które dostępne są w księgarniach akademickich, jak również w bibliotekach naukowych całej Polski. Biblioteka Narodowa w Warszawie i 14 innych bibliotek naukowych w naszym kraju otrzymuje tzw. egzemplarz obowiązkowy każdej publikacji wydanej na terenie Rzeczpospolitej. W tym również prac zbiorowych i periodyków naukowych. Rzeczywiście, w kiosku nie można kupić np. „Kwartalnika Historycznego”, gdyż tego typu czasopisma są skierowane do wąskiego grona specjalistów i miłośników historii. Wystarczy się jednak wysilić, by dotrzeć do stosownego tekstu naukowego. Wielu badaczy coraz częściej publikuje swoje prace w serwisie academia.edu, czego przykładem jest krytykowany przez C. Białczyńskiego tekst.\nPonadto C. Białczyński ma nieaktualne dane, ponieważ periodyki naukowe są wydawane w większości przez wydawnictwa prywatne (naukowe, historyczne, etc.), które kierowane są przez Fundacje czy Towarzystwa Naukowe, a one nie dysponują subwencją z budżetu państwa (czyt. pieniędzmi podatników). Utrzymują się ze składek, czy sprzedaży swoich produktów. Dlaczego C. Białczyński wciska takie bzdury swoim czytelnikom?\nPo raz kolejny dyletant C. Białczyński obraża środowisko naukowe, nazywając ich pieszczotliwie „darmozjadami”. Diagnoza o chorobie nauk humanistycznych jest całkowicie chybiona, nie polega ona na sposobie dyskusji czy polemiki, tylko na rozwiązaniach systemowych, bzdurach biurokratycznych, braku statusu doktorantów, którzy są parobkami na uniwersytetach, skończywszy na nepotyzmie i kumoterstwie.\nWypowiedź C. Białczyńskiego pokazuje, że nigdy nie miał w ręku żadnego periodyku naukowego. Nie wie nawet, jakie ostre dyskusje są publikowane na łamach tych tytułów.\nPo drugie Szanowny panie Soros pan nie odróżnia chyba publicystyki i krytyki publicysty od krytyki naukowej. Każdy czytelnik tego blogu i nie tylko tego ale każdy kto wstuka sobie moje nazwisko w Google wie że nie jestem historykiem, ani archeologiem tylko pisarzem i scenarzystą oraz dziennikarzem i animatorem kultury. Ten tekst publicystyczny a nie krytyka naukowa odnosi się ogólnie do nauki polskiej na konkretnym przykładzie opisanej. Jak podałem we wstępie znam te opisywane w moim publicystycznym tekście zjawiska uczelniane z autopsji bardzo bliskiej, z co najmniej czterech wydziałów: historii, psychologii, religioznawstwa i historii sztuki. Proszę nie pytać o konkretne źródła bo ich nie podam jako publicysta, ale skonkretyzować możemy do uczelni – niech to będzie UJ.\nC. Białczyński sam się tym komentarzem zaorał. Przyznaje się, że nie jest historykiem, a jego krytyka jest publicystyczna... Skoro autor chce skrytykować patologie akademickie, to, po co wykorzystuje konkretny tekst, zamiast dokładnie opisać zjawiska, o które mu chodzi. Jeżeli autor ma tutaj na myśli wspomniany system grantowy i zależność badań od niego, to jest to kompletnie chybiony argument wyssany z palca. A dalej to klasyczne: wiem, ale nie powiem.\nKrytyce została przeze mnie poddana METODA zilustrowana kilkoma przykładami z tekstu konkretnego Autora. Do tego pan się w swoim wpisie nie odnosi, zamiast odniesienia się do meritum prezentuje pan swoją własną tezę, która głosi że Polska Nauka nie jest zależna od UE-grantów? Jak pan sądzi, kto panu uwierzy? Zapewniam pana, że moi znajomi z UJ mają inne zdanie. Czy rzeczywiście muszę powoływać się na przykłady skoro wszystko w polskiej nauce na stypendiach, wymianach, grantach, publikacjach anglosaskich i niemieckich stoi?\nKolejna bzdura. O jakiej metodzie pisze C. Białczyński, skoro żadnej nie zna. Znowu wszyscy zależni od UE. Powtarza to w całym wywodzie jak mantrę. Szkoda to już komentować.\nNa koniec musimy jednak przyznać, że C. Białczyński chciał zachować resztki honoru. Odezwał się do niego autor tekstu, w odpowiedzi C. Białczyński odwraca kota ogonem i przyznaje... rację autorowi! Niestety C. Białczyński, przy tej okazji złamał tajemnicę korespondencji publikując list autora bez jego zgody, a po wytknięciu tego błędu w komentarzach, C. Białczyński usunął te wpisy, które wskazywały na kolejne złamanie przez niego prawa. Niestety nadal nie zastosował się do postulatu autora tekstu i nie usunął skanów artykułu. Natomiast ocenzurował krytyczne wobec jego nieetycznych działań wpisy umieszczone na jego stronie.\nSygillusz i żydowska spółka\nSigillum Authenticum 2 stycznia 2017 20:51\nEDIT: Autor polemiki wreszcie usunął skany ze swojego tekstu.\nSławomira 2 stycznia 2017 20:54\n,,Celem tego tekstu, jest pokazanie braku warsztatu krytycznego, naginanie faktów oraz dementowanie bzdur wypisywanych przez C. Białczyńskiego." Naginania faktów. Poprawcie to szybko, bo wygląda, jakbyście to wy chcieli naginać fakty.\nSigillum Authenticum 2 stycznia 2017 21:22\nSattivasa 9 stycznia 2017 16:37\nGeneralnie wszystko w normie, Czesław Białczyński w zwykłej formie.


Jak udostępnić folder z komputera do sieci bez routera? - Sieci komputerowe - dobreprogramy - forum\nJak udostępnić folder z komputera do sieci bez routera?\nKiczixx (Kiczixx) Październik 15, 2020, 10:13po południu #1\nWitam. Potrzebuję udostępnić folder z laptopa z zainstalowanym systemem Windows 10 Pro 64 bit do sieci. Nie posiadam internetu kablowego i routera, internet udostępniam na laptopa ze smartfona opcją Router WI-FI. Jest jakiś sposób na udostępnienie folderu z danymi tak abym mógł przeglądać go na telefonie? Z góry dzięki\nroobal (roobal) Październik 15, 2020, 10:17po południu #2\nJeśli udostępniasz Internet z telefonu, są w tej samej sieci. Telefon powinien mieć dostęp do udostępnionego zasobu.\nW jaki sposób próbujesz dostać się do zasobu?\nKiczixx (Kiczixx) Październik 15, 2020, 10:56po południu #3\n@roobal Udostępniam folder we właściwościach folderu a na telefonie uruchamiam menadżer plików CX file explorer i wybieram wyszukiwanie komputerów w lokalnej sieci. Ta aplikacja nie wyszukuje mojego komputera. Dodam że parę miesięcy temu miałem internet i router i wtedy wszystko działało, w aplikacji wyszukiwało mój komputer ale teraz gdy udostępniam internet z telefonu już go nie wyszukuje\ndeton24 (deton24) Październik 16, 2020, 7:44rano #4\nSpróbuj ręcznie wprowadzić ścieżkę do zasobu.\nMoże zobacz jeszcze czy oba komputery są w tej samej grupie roboczej.\nNajwyżej możesz użyć jeszcze aplikacji Feem (Windows/Android), która na pewno działa na Hotspocie. Tylko po skopiowaniu dużej ilości plików, upewnij się, że ich ilość i rozmiar się zgadza. Zwłaszcza w razie przerw w transmisji, program potrafi wznowić kopiowanie, ale albo pominąć dany plik potem, albo nie dokończyć jego przesyłania.\nblumberplumber (blumberplumber) Październik 16, 2020, 2:30po południu #5\nroobal (roobal) Październik 16, 2020, 8:00po południu #6\nPo IP jakie dostaje z hotspotu, dostajesz się do zasobu?


Naturalnie w kuchni – FRØPT Journal\nNina jest niezależną konsultantką marketingową i mamą trójki dzieci. Niedawno cała rodzina postanowiła przeprowadzić się z gwarnego i dynamicznego Berlina do oddalonego od niego o godzinę spokojnego miasteczka Schwielowsee. Żyją tam w duchu slow life w bliskim kontakcie z naturą, wspólnie uwielbiają relaksować się w kuchni, przygotowując smaczne i zdrowe posiłki.\nPlanując swój nowy dom, od samego początku ważne było dla nich, żeby mieć osobistą kuchnię bez kompromisów, dobrze zaplanowaną pod kątem miejsca do przechowywania, ale również taką, w której cała rodzina będzie przyjemnie spędzać wspólny czas.\nKuchnia Niny mieści się w dużym doświetlonym pomieszczeniu, które dało jej swobodę w projektowaniu zabudowy.\nCentralne miejsce zajmuje wyspa kuchenna z roboczym blatem pozwalająca na kulinarne eksperymenty.\nNina zdecydowała się na bazę kuchni wybrać korpusy IKEA, które uzupełniła frontami w Amerykańskim Orzechu w modelu Stripe z kolekcji Norwegian Wood. Na część górnych szafek wybrała gładkie fronty w kolorze Sand z kolekcji Terra. Kropką „nad i” na frontach wysypy są uchwyty od Plankton dla domu. To połączenie idealnie ze sobą współgra i robi spektakularne wrażenie na każdym, kto odwiedza domowników.\nCo dla Ciebie oznacza osobista kuchnia?\nDla mnie kuchnia jest osobista, kiedy powstają w niej historie i jest miejscem, w którym wszyscy czujemy się dobrze i chcemy wspólnie spędzać czas. Połączenie przedmiotów z duszą z nowymi sprawia, że moja kuchnia również jest pełna emocji i wspomnień.\n„Podoba mi się sposób, w jaki dzięki Wam kuchnia z IKEA może zmienić się w coś niezwykłego. To takie fajne uczucie mieć coś wyjątkowego, czego nie widać wszędzie w mojej okolicy, zwłaszcza w Berlinie. Mogę śmiało powiedzieć wszystkim moim znajomym „kupcie szafki w IKEA”, a jednocześnie nie muszę się bać, że wszyscy będziemy mieć to samo.”\nBazą kuchni Niny są szafki kuchenne IKEA Metod uzupełnione o fronty FRØPT z kolekcji Norwegian Wood i Terra.


Instrukcja obsługi DeLonghi EC 150 (5 stron)\nInstrukcja obsługi DeLonghi EC 150\nCzy masz pytanie dotyczące DeLonghi EC 150 lub potrzebujesz pomocy? Zadaj pytanie tutaj. Podaj jasny i wyczerpujący opis problemu oraz pytanie. Im więcej szczegółów swojego problemu i pytania podasz, tym łatwiej będzie innym właścicielom DeLonghi EC 150 poprawnie odpowiedzieć na Twoje pytanie.\nInformacje o: DeLonghi EC 150\nTu możesz bezpłatnie wyświetlić instrukcję dotyczącą DeLonghi EC 150. Ta instrukcja należy do kategorii Ekspresy do kawy i otrzymała oceny od 1 osób ze średnią 5.9. Ta instrukcja jest dostępna w następujących językach: Angielski. Czy masz pytanie dotyczące DeLonghi EC 150 lub potrzebujesz pomocy? Zadaj pytanie tutaj\nSpecyfikacje DeLonghi EC 150\nModel EC 150\nWymiary produktu (SxGxW) 190 x 240 x 290mm\nPojemność zbiornika na wodę 1l\nMaksymalne ciśnienie 15bar\nBlokada kapania zapobiega kapaniu wody na prasowane ubrania ✓\nWyjmowany zbiornik wody ✓\nUsuwalna misa ociekowa ✓\nSchowek na przewód sieciowy ✓\nWymiary opakowania (SxGxW) 290 x 230 x 450mm\nWaga wraz z opakowaniem 3700g\nIlość na palecie 36szt.\nPoniżej znajdziesz najczęściej zadawane pytania dotyczące: DeLonghiEC 150.


Nie przesłaniać sobą Jezusa! - Gaudium Et Spes\nNie przesłaniać sobą Jezusa!\nSzczęść Boże! Moi Drodzy, w dniu dzisiejszym czterdziestą siódmą rocznicę zawarcia sakramentalnego Małżeństwa przeżywają nasi Rodzice, Danuta i Jan Jaśkowscy. Z całego serca życzymy Im – i o to się modlimy – żeby byli takim Małżeństwem, jakim są obecnie. Dziękujemy za tak wspaniałą atmosferę naszego rodzinnego Domu, będącego dla całej naszej Rodziny azylem i wsparciem.\nŻyczymy Dostojnym Jubilatom, aby tę swoją więź z Jezusem i więź wzajemną pomiędzy sobą ciągle rozwijali. A naszej Mamie dodatkowo życzymy zdrowia, bo akurat przebywa w szpitalu, na planowanej już od dawna rehabilitacji.\nWszystkie nasze dobre życzenia i modlitwy staną się intencją Mszy Świętej, sprawowanej w intencji Jubilatów, w naszej rodzinnej Parafii Chrystusa Miłosiernego w Białej Podlaskiej, dzisiaj o godzinie 18:00.\nRocznicę Ślubów wieczystych natomiast przeżywa dziś Siostra Michaela Stępniak, moja była Uczennica, a obecnie Siostra Karmelitanka w Kodniu.\nUrodziny z kolei przeżywa Ksiądz Paweł Smarz, mój Kolega kursowy, oraz Rafał Trzmiel, za moich czasów: Lektor w Parafii w Trąbkach i Członek ówczesnej Wspólnoty Młodzieżowej.\nDzisiaj także wyrażamy serdeczną wdzięczność naszym Wychowawcom, Nauczycielom i wszystkim Pracownikom oświaty. Modlimy się dla nich o nieustający zapał, ale też o stałą świadomość wielkości misji, jakiej się podjęli. Oby zawsze byli w stanie sprostać wyzwaniom, jakie się z nią wiążą!\nWszystkich dziś świętujących otaczam swoją modlitwą!\nMoi Drodzy, a tak w ogóle, to dzisiaj zapowiada się ciekawy dzień. Pamiętacie, że Ksiądz Marek wspomniał w jednym ze swoich słówek, że prowadzi Rekolekcje na Łotwie, a więc stosunkowo blisko Polski, w związku z czym jest pokusa, żeby „wpaść na chwilę” do Ojczyzny. I tej pokusie Ksiądz Marek właśnie dzisiaj ulegnie. Świetnie! Akurat takim pokusom można ulegać.\nO godzinie 14:30 powitam Go na lotnisku Okęcie, po czym postaramy się zdążyć na wspomnianą Mszę Świętą w intencji naszych Rodziców. Nie będzie to długi pobyt, bo tylko do piątku, ale dobre i to. Wielka radość!\nJa natomiast, po tejże Mszy Świętej, od razu udaję się do Kodnia, gdzie o godzinie 20:15 rozpocznie się Dzień Skupienia dla Ojców i Braci Oblatów. Mam ten dzień poprowadzić. Dzisiaj jedna konferencja i jutro dwie. Poza tym – wspólna modlitwa, także w trakcie Mszy Świętej za zmarłych Oblatów, której mam przewodniczyć jutro, w Bazylice Kodeńskiej, o godzinie 7:00.\nNie ukrywam dużego przejęcia całym tym wydarzeniem, wszak mam mówić do Ojców, u których się spowiadam, albo których słucham jako moich Nauczycieli i Przewodników. Rozumiecie więc, jakie uczucia mogą mi towarzyszyć. Dlatego – jeśli możecie – wspomnijcie o mnie przed Panem.\nNaprawdę, zapowiada się ciekawy dzień. Po wczorajszym, równie ciekawym. Dziękuję Wszystkim, którzy wczoraj wzięli udział w wyborach. Nie ustawajmy w modlitwie za naszą Ojczyznę!\nPoniedziałek 28 Tygodnia zwykłego, rok I,\ndo czytań: Rz 1,1–7; Łk 11,29–32\nPOCZĄTEK LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO RZYMIAN:\nDzisiejsze pierwsze czytanie to początek Listu Pawła Apostoła do Rzymian. I jak na początku każdego Listu, tak i tutaj, słyszymy formułę wprowadzającą, a więc przedstawienie się i wskazanie na Adresatów. I jak w innych Listach, tak i tutaj, jest to ujęte w formie bardzo uroczystej, dostojnej, żeby nie powiedzieć – majestatycznej.\nZapewne, w taki właśnie sposób pisano wówczas Listy, ale kiedy czytamy ową dostoją formułę: Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej, którą Bóg przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach świętych; w której on sam ukazuje się jako ktoś wybrany specjalnie przez Pana do bardzo wyjątkowego posłannictwa, to trudno nam zestawić taki właśnie obraz z obrazem człowieka może i wysoko wykształconego, ale który to swoje wykształcenie i swoją pozycję w narodzie w jakiś sposób odłożył na bok, biorąc się za wytwarzanie namiotów, a tak w ogóle – stając się prostym, często poniewieranym, bitym i przeklinanym przez ludzi sługą Jezusa. Trudno nam zestawić te dwa obrazy: tu takie dostojeństwo – a tu taka prostota.\nOczywiście, my dobrze wiemy, że to nie jest żadne przeciwieństwo jednego z drugim, bo ów dostojny Autor Listu, będącego rzeczywiście, przez dwa tysiące lat, Bożym słowem dla wierzących, to ten sam prosty Apostoł, który znosił wszelkie ziemskie trudy swojej posługi. A skoro tak, to możemy śmiało stwierdzić, że to jednak nie o jakieś podkreślanie swojej pozycji dziś chodzi, ale o wskazanie na Tego, od którego wszystko pochodzi.\nPaweł jest Jego Apostołem – i taka jest prawda. Trudno więc na nią nie wskazać. Poza tym, stwierdza, iż – jako Apostoł – jest przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej. Mówimy tu więc o zadaniu, o konkretnej pracy, nie o błyszczeniu przed ludźmi.\nDalszy zaś ciąg tej prezentacji – to już mowa o Ewangelii Jezusa i o samym Jezusie. Możemy zatem chyba stwierdzić, że Paweł tak naprawdę wcale nie chciał akcentować siebie, ani – tym bardziej – przysłaniać sobą Jezusa. Owszem, w historii jego posługi było kilka takich momentów, kiedy powołał się wprost na powagę swego apostolskiego urzędu. Ale to także nie dla wywyższania się i dominowania nad ludźmi, a bardziej dla podkreślenia rangi tegoż urzędu i wielkości samego Jezusa, od którego urząd ów otrzymał.\nWidzimy zatem, moi Drodzy, że Paweł całym sobą i wszystkim swoim – służył Jezusowi. Tak naprawdę – to na Niego wskazywał, nie na siebie. I nawet jeżeli niektóre sformułowania dzisiaj brzmią faktycznie dostojnie i uroczyście, to po to, abyśmy w taki sposób dostojny i uroczysty myśleli o Jezusie – nie o Pawle. Chociaż o nim też trochę tak myślimy…\nBo zapewne podziwiamy tego wyjątkowego człowieka za ułożenie tak niezwykłej relacji z Mistrzem. Możemy powiedzieć, że w pełni wykorzystał on szansę, jaką otrzymał od Jezusa. Chociaż na początku z wielkim zacietrzewieniem zwalczał Kościoła Chrystusowego, to jednak kiedy sam Jezus się o niego upomniał i wskazał mu, jaką ma iść drogą – on nią poszedł. Do końca. Już nigdy z niej nie zboczył.\nJakże to inne podejście do całej sprawy, aniżeli to, o którym sam Jezus mówi w dzisiejszej Ewangelii, bardzo surowo oceniając postawę ludzi sobie współczesnych. A mówi wprost: To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Czemu aż tak? Skąd taka surowa ocena?\nSłyszymy: Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.\nOtóż, właśnie! Można skorzystać z szansy, którą każdemu z nas daje Pan – a można z niej nie skorzystać! I można wszystko czynić, co w naszej mocy, żeby owym «wszystkim» wskazywać na Jezusa, a można w centrum wszechświata ustawić siebie, Jezusa zaś – gdzieś w cieniu swojej wydumanej i wyimaginowanej wielkości. Można tak – można tak.\nA ja – jak?…\nŻyczę Czcigodnym Jubilatom, Rodzicom Księży, by Bóg błogosławił Im każdego dnia i obdarzał potrzebnymi łaskami i darami. Szczęść Boże na to radosne świętowanie.\nPs. To już drugie dziś moje życzenia, bo wcześniej wysłałam MMSa Siostrzenicy z okazji 30 rocznicy ślubu. Pomodlę się w tych intencjach w Kaplicy Adoracji po zakończonym Seminarium Odnowy Wiary.\nW imieniu moich Rodziców – Jubilatów – dziękuję!\nAutor: Ks. Jacek 14 października 2019\nZa wszystko dziękujcie Bogu


Podsumowanie osiągnięć szkoły za pierwszy semestr roku szkolnego 2019/2020 – S.P. im. Marii Konopnickiej w Koninie\nPodsumowanie osiągnięć szkoły za pierwszy semestr roku szkolnego 2019/2020\nOpublikowane przez Adam Jaruga w dniu 26 lutego 2020 26 lutego 2020\nPodsumowanie pracy Szkoły Podstawowej im. M. Konopnickiej w Koninie\n„Non scholae, sed vitae discimus - Uczymy się nie dla szkoły, lecz dla życia”\n( Seneka Młodszy „Listy”)\nW I semestrze roku szkolnego 2019/2020, dzięki systematycznej pracy, wytrwałości\ni zaangażowaniu, uczniowie Szkoły Podstawowej w Koninie odnieśli wiele sukcesów. Podejmowane były także działania, które poszerzały ich wiedzę, rozwijały różne umiejętności i pasje, pozwalały odkryć uczniom swoje talenty, uczyły odpowiedzialności, dążenia do celu i realizacji marzeń.\nOsiągnięcia uczniów Szkoły Podstawowej w Koninie\nI miejsce w Wojewódzkim Konkursie Literacko-Plastycznym „Dziś piękność twą widzę i opisuję…” za komiks przedstawiający najpiękniejsze zakątki Polski i zmiany zachodzące w Polsce na przestrzeni 100 lat – Amelia Szleper kl. VIII.\nI miejsce w Wojewódzkim Konkursie Literackim „Historia pewnego prezentu”-\nAmelia Szleper kl.VIII.\nII miejsce w Wojewódzkim Konkursie Literackim „Historia pewnego prezentu”-\nAlicja Ryszczuk kl.VII.\nLena Mechelewska kl.V\nWyróżnienie Wojewódzkim Konkursie Literackim „Historia pewnego prezentu”-\nMartyna Kotowska kl.III.\nna Kartkę Bożonarodzeniową – Adrianna Ziętal kl.V.\nna Kartkę Bożonarodzeniową – Oliwier Kolmas kl. VI\nIII miejsce w II Powiatowym Konkursie z Języka Angielskiego\n„Check your English” – Piotr Słabosz kl.VIII.\nWyróżnienie w XIV Powiatowym Konkursie Bożonarodzeniowym\n„Anioły i Pierniki”- Paweł Dudek kl.VII\nIII miejsce w Gminnym Konkursie Plastycznym „ Najpiękniejsza bombka choinkowa” – Hanna Badowska – grupa przedszkolna 3- 4 latków\nNagroda Publiczności dla uczniów kl. III w Konkursie na Najciekawiej Ozdobioną Choinkę, zorganizowanym przez GOK w Rędzinach w ramach spotkania „Pamiętajmy o tradycji”.\nWyróżnienie w Gminnym Konkursie Plastycznym „ Najpiękniejsza bombka choinkowa” – Sandra Błaszczyk – grupa przedszkolna 3- 4 latków Inne działania podejmowane w I semestrze roku szkolnego 2019/2020 WRZESIEŃ

Udział uczniów kl.:VI i VII w zajęciach prowadzonych w ramach kampanii edukacyjnej Gminy Rędziny „Segregacja na 5-kę”. Zorganizowanie szkolnego konkursu plastycznego „Wakacyjne wspomnienia”. Założenie SKO pod patronatem PKO BP Wyjazd uczniów kl.: III, IV, V na zajęcia do Multicentrum „Zodiak” w Częstochowie. Szkolna akcja „Zbiórka kasztanów”. Wyjazd kl. VI do kina na film „O psie, który wrócił do domu”. Zorganizowanie szkolnego „Dnia Chłopaka”. PAŹDZIERNIK Wycieczka uczniów kl.: VII i VIII do Państwowego Muzeum Auschwitz- Birkenau. Wycieczka kl. I- IV do Tarnowskich Gór. Szkolna akademia z okazji Święta Edukacji Narodowej. Wyjazd kl.: VII i VIII do kina na film historyczny „Legiony”. Zorganizowanie „Nocy filmowej” dla uczniów kl. VII i VIII. Uroczystość „Pasowanie na ucznia” – kl.I. Udział uczniów kl.VII w Wojewódzkim Konkursie Historycznym\n„Historia Częstochowy i regionu”. Organizacja regionalnej imprezy „Bieg Pamięci Karola Łąckiego”. Prezentacja dla społeczności szkolnej miniatury scenicznej „Demeter i Kora”\nw wykonaniu uczniów kl.:I,II,III,V. Udział w gminnych zawodach sportowych – piłka nożna chłopców. Akcja porządkowania na rędzińskim cmentarzu grobów ludzi zasłużonych dla gminy Rędziny. LISTOPAD Organizacja gminnej uroczystości z okazji Święta Niepodległości. Wyjazd kl. I-III do Klubu „Politechnik” w Częstochowie na muzyczne przedstawienie\n„Kot w butach”. Wyjazd kl.: IV, V, VI do Teatru im. A. Mickiewicza Częstochowie na przedstawienie\n4.Warsztaty ekologiczne dla uczniów kl: VI, VII realizowane w ramach programu\nEko-Edukacji sponsorowane przez firmę CEMEX. Zorganizowanie przez Samorząd Uczniowski „kramiku andrzejkowego”. Akcja szkolnego wolontariatu – opieka nad psami w Gminnym Schronisku dla Zwierząt\nw Jamrozowiznie. Dzień Pluszowego Misia 2019. Dyskoteka andrzejkowa. GRUDZIEŃ Prezentacja dla społeczności szkolnej baśni, propagującej ochronę środowiska i zdrowy styl życia, zatytułowanej.„Jaś, Małgosia i Baba Flora – w wykonaniu uczniów kl.: IV, VII, VIII. Szkolne mikołajki – akcja Samorządu Uczniowskiego „Podziel się czymś słodkim z kolegą”. Rozpoczęcie projektu „Bronisław Klimczak- bohater naszej gminy”. Akcja szkolnego wolontariatu- przygotowanie świątecznych ozdób i stroików dla\nStowarzyszenia Rodzin i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych „DAR SERCA”. Akcja szkolnego wolontariatu- zbiórka zabawek, książek, materiałów plastycznych\ndla dzieci z oddziału pediatrycznego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego\nim. NMP w Częstochowie. Organizacja środowiskowej uroczystości z okazji świąt Bożego Narodzenia z udziałem mieszkańców Konina, Wójta Gminy Rędziny, radnych, dyrektorów placówek oświatowych z terenu gminy oraz całej społeczności szkolnej Szkoły Podstawowej\nw Koninie. Warsztaty ekologiczne dla uczniów kl: III, IV i V realizowane w ramach programu\nEko-Edukacji sponsorowane przez firmę CEMEX. Wyjazd uczniów z kl. I- III do Manufaktury Słodyczy „Hokus Pokuss” w Żarkach\nna warsztaty wytwarzania lizaków. Przygotowanie ozdób choinkowych przez uczniów kl. III na konkurs „Najładniej udekorowana choinka” i udział w spotkaniu „Pamiętajmy o tradycji”, zorganizowanym prze GOK w Rędzinach. Klasowe wigilie.\nSTYCZEŃ Prezentacja przez uczniów kl.II -VIII inscenizacji „Opowieść wigilijna” podczas uroczystości podsumowania Wojewódzkiego Konkursu Literackiego „Historia pewnego prezentu…” w Gminnym Ośrodku Kultury w Rędzinach. Zorganizowanie i ogłoszenie I Powiatowego Konkursu Literackiego „Zainspirowani\nTwórczością Marii Konopnickiej…” Wycieczka historyczna uczniów kl.VII do Kielc w ramach realizacji projektu\n„Bronisław Klimczak- bohater naszej gminy”. Zorganizowanie „Nocy filmowej” dla uczniów kl. V i VI.


Jak ESG wpływa na biznes w Twojej branży? | PwC\nOd regulacji, raportowania i finansowania po strategiczną zmianę.\nSzanse i ryzyka związane z ESG (Environmental, Social, Corporate Governance) mają realny i mierzalny wpływ na biznes, co nie może umknąć uwadze inwestorów, funduszy private equity oraz instytucji finansowych. Presja regulacyjna i rynkowa oraz nacisk ze strony właścicieli kapitału prowadzą do transformacji gospodarek światowych i firm.\nPodstawowe informacje o ESG\nAby wywołać rzeczywiste zmiany w gospodarkach, Unia Europejska skupia swoje działania wokół sektora finansowego, zaczynając od przekierowania strumieni finansowania na zrównoważoną działalność przedsiębiorstw. Instytucje finansowe będą zatem musiały uwzględnić pozafinansowe szanse i ryzyka w swoim procesie inwestycyjnym i finansowym. Następuje konieczność zbilansowania portfeli inwestycyjnych. W związku z tym, inwestorzy potrzebują odpowiednich kompetencji i narzędzi służących ocenie spółek pod kątem ESG, a także dostępu do porównywalnych i rzetelnych informacji niefinansowych, ujawnianych przez spółki w sposób spójny i kompleksowy.\nIstnieją co najmniej trzy powody, dla których firmy włączają założenia zrównoważonego rozwoju do swoich strategii:\nPresja rynkowa i trendy rynkowe, w tym wymogi właścicielskie\nWymogi zgodności z regulacjami (compliance)\nMożliwości pozyskania kapitału i finansowania\nPrzygotowywanie i wdrażanie strategii wzrostu i poprawy wyników, partnerowanie funkcjom biznesowym. Obniżanie kosztów, poprawa jakości i efektywności. Uwolnienie czasu i przeznaczenie go na szerszą analizę/działania wnoszące większą wartość.\nZrównoważony rozwój może być katalizatorem długoterminowego wzrostu, a wyzwania ESG mogą przekształcić się w rzeczywiste i wymierne korzyści.\nJak zintegrować cele ESG ze strategią biznesową?\nJak zidentyfikować benchmarki/trendy sektorowe w zakresie ESG?\nJak wypracować rozwiązania wspierające budowanie długoterminowej wartości w zgodzie ze zrównoważonym rozwojem?\nJak skutecznie korzystać z dostępnych zasobów, aby podnieść wartość firmy w oczach klientów i inwestorów?\nJak spełnić wymogi większościowego właściciela w zakresie ESG?\nJak osiągnąć strategię net-zero?\nJak uzyskać Certyfikat RÓWNYCH PŁAC?\nWiodąca firma z branży chemicznej, której misją jest wspieranie zrównoważonego rozwoju, zwróciła się do nas z prośbą o przygotowanie modelu oszacowania jej realnego wpływu na środowisko i otoczenie. Biorąc pod uwagę skalę i różnorodność firmy, poszukiwała ram wystarczająco elastycznych, aby zmierzyć i ocenić jej oddziaływanie na społeczeństwo zarówno na poziomie całej korporacji, jak i na poziomie produktów.\nW czasie realizacji tego projektu blisko współpracowaliśmy z zespołem klienta, odpowiedzialnym za strategię zrównoważonego rozwoju. Dostosowaliśmy opracowany przez nas model TIMM (Total Impact Measurement and Management, Kompleksowy Pomiar i Zarządzanie Wpływem), poprzez zastosowanie powtarzalnego podejścia do monitorowania śladu korporacyjnego w wymiarze ekonomicznym, społecznym i środowiskowym. Analiza objęła operacje klienta, łańcuch dostaw, a także oddziaływanie na klientów. Zbadaliśmy wpływ firmy na PKB, incydenty związane ze zdrowiem i bezpieczeństwem, poprzez rozwój kapitału ludzkiego i wkład w zmianę klimatu i lokalne zanieczyszczenie powietrza. Wsparliśmy klienta także na poziomie decyzji inwestycyjnych i planowania kolejnych lokalizacji.\nGlobalny producent kawy potrzebował zbadać, w jakim stopniu jego strategia jest powiązana z celami zrównoważonego rozwoju (SDG) i jak można by wdrożyć tę strategię w oparciu o głębsze zrozumienie istotnych problemów, przed którymi stoją ich główni interesariusze.\nW pierwszym etapie projektu skupiliśmy się na zidentyfikowaniu i zmapowaniu kluczowych dla firmy interesariuszy. Następnie przeanalizowaliśmy wagę wyzwań związanych ze zrównoważonym rozwojem, przed którymi stał nasz klient. Kolejnym krokiem było przygotowanie macierzy powiązań ilustrującej, jak strategia klienta może oddziaływać na interesariuszy pod względem kryteriów zrównoważonego rozwoju. Takie ujęcie tematu pozwoliło na jasne wskazanie działań jakie powinien podjąć klient a także opracowanie wskaźników służących do oceny ich skuteczności.\nJeden z banków działających na terenie Unii Europejskiej zwrócił się do nas z prośbą o doradztwo i pomoc w opracowaniu ścieżki wdrożenia regulacji związanych z ESG.\nPoza potrzebą spełnienia wymogów prawnych i dążenia do zrównoważonych finansów, klient chciał także dzięki temu wzmocnić swoją przewagę konkurencyjną.\nPrzeprowadziliśmy analizę wpływu i zakresu niezbędnych regulacji UE, pomogliśmy także klientowi w zrozumieniu jak wymogi dotyczące zrównoważonych finansów przekładają się na uwarunkowania biznesowe, wsparliśmy w dopasowaniu portfolio produktów i klientów do taksonomii unijnej. W następnym kroku, wspólnie z zespołem zarządzania ryzykiem w banku, opracowaliśmy mapę danych, która pozwoliła na identyfikację kluczowych danych, ich właściwe zbieranie a także ich odpowiednią jakość. Analiza interesariuszy banku pozwoliła także określić następne kroki niezbędne do osiągnięcia pełnej zgodności raportowania z unijnymi regulacjami.\nSprawdź pozostałe 2 powody\nCompliance - raportowanie niefinansowe\nCompliance - przepisy prawne i podatkowe\nAkcjonariusze i inwestorzy coraz wyraźniej podkreślają znaczenie długoterminowych, zrównoważonych modeli biznesowych firm. Ich miernikiem są raporty w obszarze ESG adresujące zagadnienia środowiska, kwestii społecznych oraz ładu korporacyjnego. Jeśli firmy nie będą publikowały wysokiej jakości sprawozdań niefinansowych, mogą już wkrótce napotkać trudności związane z wyceną spółki, znalezieniem źródeł finansowania oraz dotarciem do inwestorów i klientów.\nPocząwszy od sektora finansowego i rynków kapitałowych, aż po wszystkie przedsiębiorstwa niezależnie od branży - raportowanie niefinansowe będzie podlegało ściśle określonym regulacjom i standardom. Każda firma będzie miała obowiązek definiowania kluczowych ryzyk i wskaźników efektywności w obszarze ESG i raportowania na ich temat.\nJak dzięki technologii usprawniać proces raportowania niefinansowego?\nJak ustalać i korzystać z KPIs związanych z wpływem organizacji na środowisko i społeczeństwo?\nNon-financial becoming financial. Jak zmapować korzyści, szanse i ryzyka dotyczące ESG?\nJak przygotować kompleksowy proces zbierania i analizy danych ESG?\nJak na bieżąco odpowiadać na potrzeby różnych interesariuszy?\nJak zmierzyć, redukować i raportować ślad węglowy w Twojej organizacji?\n9 na 10 polskich prezesów badanych w CEO Survey 2021 uważa za największe ryzyko i wyzwanie niepewność regulacji podatkowych. Pierwszym aspektem ESG, który realnie zauważają nasi klienci są właśnie nowe regulacje - krajowe i unijne. Przedsiębiorcy słyszą o Zielonej (R)ewolucji i chcą mieć przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa oraz świadomość że są i będą zgodni z szeroko rozumianymi wymogami środowiskowymi. PwC może zapewnić taki komfort, śledząc na bieżąco nadchodzące zmiany legislacyjne i ich potencjalny wpływ na biznes naszych klientów.\nJak skutecznie wdrażać krajowe i międzynarodowe regulacje ESG do codziennych zadań?\nJak dopełnić formalności wynikających z przepisów unijnych dot. wpisania towaru do rejestru SCIP (rejestr towarów zawierających substancje niebezpieczne) oraz PCN (rejestr substancji niebezpiecznych)?\nJak być zgodnym z koncepcją Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta („ROP”) i być na bieżąco z kolejnymi jej elementami wchodzącymi w przyszłości do polskiego systemu prawnego? Jak na mój biznes wpłynie wprowadzenie e-faktury?\nNa jakie wsparcie prawne w zakresie ESG mogę liczyć w obszarach takich jak Real Estate czy FS (np. w aspekcie umów)?\nCzy istnieją możliwości obniżenia zobowiązań z tytułu nowych podatków spożywczo-środowiskowych (podatek cukrowy, opłata “małpkowa”, opłata mocowa, opłata depozytowa)?\nJedna z europejskich giełd papierów wartościowych zwróciła się do nas z prośbą o wsparcie w przygotowaniu raportu niefinansowego zgodnego ze standardami GRI oraz opracowaniu strategii ESG.\nJednym z elementów naszych działań było przeprowadzenie dialogu z kluczowymi interesariuszami w zakresie ujawniania informacji niefinansowych i przygotowania raportów dotyczących zrównoważonego rozwoju. Zdefiniowaliśmy również główne obszary ryzyk niefinansowych oraz przeprowadziliśmy międzynarodowy benchmarking najlepszych praktyk raportowania w branży, którą reprezentuje klient. Efektem naszych działań było opracowanie nowej strategii raportowania niefinansowego, a także ustalenie zakresu i usprawnienie sposobu pozyskiwania danych prezentowanych w raporcie ESG. Klient otrzymał również raport zrównoważonego rozwoju opracowany zgodnie ze standardem GRI, który uwzględnia wymagania oraz zalecenia następujących norm i wytycznych: Wytyczne i wskaźniki WFE ESG (2018); SASB Security & Commodity Exchange, Sustainability Accounting; CDP Climate Change (2019).\nFundusz Private Equity potrzebował wsparcia w zakresie ustalenia celów i mierników oraz w procesie monitorowania operacjonalizacji strategii w obszarze ESG w swoich spółkach portfelowych.\nWykonane przez nas prace obejmowały opracowanie metodyki kalkulacji ponad 200 wskaźników ESG, w tym identyfikację źródeł danych, określenie prawidłowego sposobu kalkulacji wskaźnika, a następnie przygotowanie założeń dla dashboardów przygotowywanych w technologii Power BI. Klient otrzymał od nas również wyliczenia dot. śladu węglowego organizacji.\nJeden z największych polskich banków zgłosił się do nas z prośbą o przygotowanie strategii rozwoju analityki danych niefinansowych.\nW ramach projektu dla 170 procesów zidentyfikowanych w Banku opracowaliśmy strategię bieżącego monitorowania kluczowych wskaźników w obszarze ryzyka (KRIs) i osiągnięć (KPIs). Dane podsumowujące prowadzone analizy zostały udostępnione kierownictwu i zarządowi Banku w postaci dedykowanego dashboardu. Projekt obejmował również wdrożenie analityki danych obejmujące przygotowanie ponad 130 wskaźników KRI i KPI w procesach wybranych do fazy pilotażowej (identyfikacja źródeł danych, określenie zasad kalkulacji wskaźników), w tym opracowanie aplikacji - dashboardu - z wykorzystaniem narzędzia klasy Business Intelligence (BI), prezentującej zbiorcze wyniki zaprojektowanych wskaźników.\nSytuacja 1 Sytuacja 2 Sytuacja 3\nJeden z największych producentów aut podjął decyzję o tym, że w perspektywie kilku lat chciałby prowadzić działalność zeroemisyjną oraz potencjalnie „wyczyścić” swój ślad węglowy za przeszłość. W tym zakresie podjął decyzję, że nie chce dłużej korzystać z energii elektrycznej pochodzącej z węgla a chce postawić na własne źródła wytwarzania energii elektrycznej oparte wyłącznie o odnawialność (np. fotowoltaika, wiatraki etc.).\nWspieramy klienta zarówno w wyborze najkorzystniejszego źródła wytwarzania energii elektrycznej, jak również w późniejszym dostosowaniu się klienta do regulacji związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej (uzyskanie koncesji, rozliczenie podatku akcyzowego, prowadzenie ewidencji etc.). Współpracujemy z zespołem klienta, który łączy w sobie zarówno wiedzę podatkowo-prawną jak i techniczną związaną z utrzymaniem ruchu w fabryce. Z uwagi na naszą szeroką wiedzę i doświadczenie w tym zakresie mogliśmy pomóc klientowi zarówno w zakresie typowo technicznych kwestii związanych z energią elektryczną, jak i w doradztwie prawno-podatkowym.\nKlient prowadzi centrum usług wspólnych, które w skupia w sobie specjalistów prowadzących m.in. sprawozdawczość związaną z ekopodatkami w całej UE. Żeby mieć jednak pewność, że obejmuje swoim zespołem całą sprawozdawczość w tym zakresie, klient zwrócił się do nas z prośba o przygotowanie raportu, w którym przedstawilibyśmy główne założenia każdego z ekopodatków w poszczególnych państwa członkowskich UE.\nZ uwagi na nasze doświadczenie oraz współpracę z innymi biurami PwC, byliśmy w stanie dokonać analizy ekopodatków w całej UE. Tym samym w jednym miejscu posiadamy unikatową wiedzę dotyczącą tego co i jak jest opodatkowane podatkami środowiskowymi w różnych państwach członkowskich.\nKlient prowadzi dystrybucję smarów w całej UE. W związku z wprowadzeniem unijnego rejestru SCIP i PCN został zobowiązany do bieżącego raportowania odnośnie substancji niebezpiecznych, które wprowadza do obrotu na terytorium UE. Brak dopełnienia tych formalności może oznaczać dla niego wysokie kary finansowe (przykładowo w Portugalii do 5 mln EUR, w Polsce do 50 tys. EUR etc.).\nKlientowi dostarczamy analizę substancji, jednocześnie określając które z nich są niebezpieczne. Dodatkowo w jego imieniu wysyłamy do rejestru potrzebne zgłoszenia, które pozwalają mu dopełnić formalności w tym zakresie i tym samym uniknąć kar finansowym. Z uwagi na to, że przedmiotowe regulacje mają charakter unijny a nie krajowy jest to compliance prowadzony na poziomie europejskim.\nPrzyszłość finansów jest “zielona”. Potwierdzają to zmiany regulacyjne i inicjatywy podejmowane na szczeblu Unii Europejskiej:\nEuropean Green Deal (zielony ład) – plan działań przyjęty przez Komisję Europejską: strategia zrównoważonego rozwoju dla Unii Europejskiej.\nNet “Zero” - Europa neutralna klimatycznie do 2050 - ograniczenie zjawiska globalnego ocieplenia\nBudżet Unii Europejskiej 2021-2027 - blisko 30% środków przeznaczone na inicjatywy i inwestycje z obszaru “zielonej” transformacji i cyfryzacji.\nKrajowy Plan Odbudowy, którego znaczna część będzie przeznaczona na “Zieloną energię i zmniejszenie energochłonności” czy “Zieloną inteligentną mobliność”\nPlan wsparcia działań na rzecz klimatu ze strony sektora usług finansowych. Zgodnie z zapowiedzią zawartą w planie finansowania zrównoważonego rozwoju - aby zmotywować rynek do wdrażania zmian, Unia Europejska postanowiła zacząć od sektora finansowego. Od 10 marca obowiązuje już rozporządzenie (EU) 2019/2088, które zobowiązuje inwestorów finansowych do raportowania na temat stopnia zrównoważenia swoich portfeli inwestycyjnych. Instytucje finansowe będą musiały uwzględnić pozafinansowe ryzyka i szanse w swoim procesie inwestycyjnym i finansowym. Do tego potrzebują narzędzi do oceny spółek z obszaru ESG, a także dostępu do porównywalnych i wiarygodnych informacji pozafinansowych ujawnianych przez firmy w spójny sposób.\nFirmy, które nie będą miały uregulowanych kwestii środowiskowych, socjalnych czy ładu korporacyjnego w swojej działalności, odzwierciedlonych w raporcie niefinansowym, wkrótce mogą mieć trudności lub stracić możliwość pozyskiwania finansowania na swój rozwój. Te firmy, które postanowią pójść drogą zrównoważonego rozwoju, będą miały szerszy dostęp do kapitału i więcej możliwości na finansowanie.\nJak przygotować się do procesu pozyskania kapitału?\nJak dopasować wieloletni plan inwestycji do możliwości pozyskania wsparcia zewnętrznego w postaci dotacji, ulg lub innych preferencji?\nJak pozyskać dofinansowanie ze środków publicznych (w tym unijnych)?\nJak zdywersyfikować źródła finansowania, pozyskując środki w ramach emisji obligacji ESG?\nESG Due Diligence - jak inwestować w podmioty spełniające wymogi ESG?\nKlient z branży handlu detalicznego zdecydował się na budowę nowego zautomatyzowanego magazynu, aby usprawnić swój łańcuch dostaw, zastosować sterowanie za pomocą niskoenergochłonnej technologii eliminującej pomyłki i ograniczającej emisję związaną z nieefektywnymi transportami. Aby móc zrealizować tę inwestycję, klient poprosił nas o wsparcie w uzyskaniu finansowania.\nUdzieliliśmy klientowi kompleksowego wsparcia w zakresie wejścia do Polskiej Strefy Inwestycji, które obejmowało takie elementy jak:\nAnaliza dostępnych opcji finansowania pod zamierzenie inwestycyjne\nWeryfikacja spełnienia warunków formalnych\nAsysta w przygotowaniu dokumentacji aplikacyjnej i dyskusjach z jednostką, która tymi środkami dysponuje\nBieżące wsparcie w rozliczeniu i raportowaniu inwestycji.\nWdrożenie projektu “zero waste”dla klienta z branży piekarniczej, który poszukiwał możliwości ponownego przetworzenia swoich odpadów produkcyjnych.\nPrzeprowadziliśmy dla klienta analizę możliwości pozyskania finansowania publicznego na budowę instalacji przetwarzania odpadów, dzięki której mógł pozyskać surowiec do odrębnego procesu produkcyjnego. Analiza obejmowała także przegląd dostępnych programów dotacyjnych i ulg podatkowych na prace badawczo-rozwojowe nad nową technologią umożliwiającą ponowne przetworzenie surowca.\nKlient z branży motoryzacyjnej chciał zmniejszyć energochłonność swojego procesu produkcyjnego i dzięki temu także obniżyć koszt energii elektrycznej, który był główną składową jego kosztów produkcji.\nKlient otrzymał od nas wsparcie technologiczne, poprzedzone przeglądem dostępnych technologii umożliwiających budowę własnej mocy wytwórczej, a także wsparcie grantowe związane z identyfikacją nieefektywności energetycznych, opracowanie strategii ich optymalizacji oraz wsparcie w pozyskaniu dotacji.\nESG - Podstawowe informacje\nESG (Environmental, Social, Corporate Governance) obejmuje kwestie związane z ochroną środowiska, odpowiedzialnością społeczną i ładem korporacyjnym. Akronim ten pojawił się już w 2005 r., ale szczególnym zainteresowaniem cieszy się od 2015 r. po opublikowaniu Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ. To wszystko razem stanowi kryterium zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw.\nZa skrótem ESG kryje się szereg zagadnień - nie wszystkie będą jednakowo adekwatne dla każdej branży. Na przykład firma oferująca usługi finansowe może bardziej skupić się na kapitale ludzkim i bezpieczeństwie danych, a producent z branży spożywczej może być bardziej zainteresowany tym, w jaki sposób pozyskuje surowce.\nKto powinien stosować zasady ESG:\nSpółki portfelowe Private Equity\nFirmy planujące emisję IPO / obligacji\nInwestorzy globalni (po 2025 r. także mniejsze podmioty)\nFirmy ubiegające się o finansowanie bankowe\nFirmy dbające o środowisko i społeczność lokalną\nFirmy chcące pozyskać talenty\nDroga przedsiębiorstwa do zrównoważonej strategii zawiera kilka ważnych kroków. Każda firma na tej drodze musi wziąć pod uwagę swoje własne uwarunkowania - branżę, w której działa, regulacje prawne, strukturę właścicielską, poziom dojrzałości w obszarze klimatycznym, socjalnym i ładu korporacyjnego połączone z oczekiwaniami i wymaganiami interesariuszy i inwestorów oraz własnymi celami biznesowymi.\nEmisja CO2 Ślad węglowy produktu Finansowanie wpływu na środowisko Podatność na zmiany klimatyczne Gospodarka wodna Bioróżnorodność i gospodarowanie gruntami Zaopatrzenie w surowce Emisja toksyn i odpadów Opakowania i odpady Elektroodpady Czyste technologie Zielone budownictwo Energia odnawialna\nZarządzanie kadrą Bezpieczeństwo i higiena pracy Rozwój kapitału ludzkiego Standardy dotyczące łańcuchów dostaw Jakość i bezpieczeństwo produktów Bezpieczeństwo chemiczne Bezpieczeństwo finansowe produktu Ochrona prywatności i danych Odpowiedzialne inwestowanie Ryzyka zdrowotne i demograficzne Zweryfikowane źródła pochodzenia dostawców Dostęp do usług komunikacyjnych Dostęp do finansowania Dostęp do opieki zdrowotnej Możliwości w zakresie zdrowia i żywienia\nZarządzanie i nadzór nad spółką Polityki nadzoru nad łańcuchem dostaw Raportowanie i komunikacja z interesariuszami Różnorodność w składzie zarządu Wynagrodzenie kadry kierowniczej Etyka biznesowa Unikanie praktyk monopolistycznych Zapobieganie sytuacjom korupcjogennym Stabilny system finansowania Przejrzystość podatkowa\nDowiedz się, jak ESG wpływa na Twoją firmę\nZapisz się do newslettera ESG Info


Największa małpa człekoształtna wyginęła przez przymusową zmianę diety? | KopalniaWiedzy.pl\nNajwiększa małpa człekoształtna wyginęła przez przymusową zmianę diety?\n16 stycznia 2014, 15:23 | Nauki przyrodnicze\nGigantopithecus blacki, największa małpa człekokształtna, jaka kiedykolwiek żyła na Ziemi, wyginęła najpewniej przez zmianę diety. Wskazuje na to m.in. próchnica odkrytych przez naukowców zębów.\nZespół, którego pracami kierował Yingqi Zhang z Chińskiej Akademii Nauk, zajął się szczątkami małpy, odkrytymi w jaskini krasowej Hejiang. Z tego samego stanowiska wydobyto skamieniałości ssaków: nosorożców, tapirów, tygrysów, hien, gerez czy pand. Wszystkie one znajdowały się w jednostce osadowej, której wiek oszacowano na mniej niż 400 tys. lat. Mając to na uwadze, naukowcy stwierdzili, że to jedne z najmłodszych pozostałości gigantopiteka.\nChińczycy porównali wymiary 17 zębów z jaskini Hejiang, ponad 400 izolowanych zębów z różnych lokalizacji ze środkowego plejstocenu oraz ponad 90 izolowanych zębów z miejscowych aptek. Okazało się, że zęby z Hejiang były nieco większe w wymiarze policzkowo-językowym. Dodatkowo korony 3 zatrzymanych górnych zębów przedtrzonowych cechowały się bardziej złożonym karbowaniem.\nRóżnice w budowie stanowią najprawdopodobniej odzwierciedlenie zmiany diety w odpowiedzi na zmiany środowiskowe. Pierwotnie gigantopiteki żywiły się bambusem, ale później wskutek wypiętrzania Wyżyny Tybetańskiej klimat się ochłodził i małpy musiały się zadowolić mniej odżywczymi owocami, które zawierały powodujące erozję szkliwa kwasy.\nŹródło: New Scientist/Quaternary International\nGigantopithecus blacki małpa człekokształtna dieta bambus owoce zmiana próchnica zęby Hejiang Yingqi Zhang\nthikim, 20 lutego 2015, 19:13\nTaki to pewnie chwytał lwa reką i głaskał jak kociaka.


doz29 DOZOWNIK Pojemnik Butelka z pompką 200ml - różowa - sklep Dobrarada\n» doz29 DOZOWNIK Pojemnik Butelka z pompką 200ml - różowa\ndoz29 DOZOWNIK Pojemnik Butelka z pompką 200ml - różowa\nKod produktu: 112408\nPojemnik z pompką przeznaczony na płyny typu zmywacz do paznokci, cleaner (odtłuszczacz) i inne. Wykonany z plastiku. Posiada przykrywkę zapobiegającą utlenianiu się i parowaniu płynów. Wygodne aplikowanie płynu na wacik - u góry posiada plastikowy krążek do naciskania, który pozwala na oszczędne aplikowanie płynów na wacik. Nietłukący się, nie rdzewieje.


Cięcie drzew owocowych: najważniejsze zasady\n26 sie 2019 13:46\nCięcie drzew owocowych powinno należeć do stałych zadań wpisanych do kalendarza każdego właściciela ogrodu lub sadu. Przeprowadzane regularnie zapewni zdrowy wzrost roślin, a co za tym idzie - obfite plony.\nIstnieją dwie metody cięcia drzewek owocowych: formująca i prześwietlająca. Pierwszą z nich stosujemy zawsze przy młodych roślinach (które mają do czterech lat), drugie - prześwietlające na ponad czteroletnich. W przypadku wyższych roślin pomocne może okazać się wykorzystanie narzędzi, które ułatwią nam dostęp do gałęzi znajdujących się w wyższych partiach drzew. Dobrze sprawdzi się tutaj pilarka np. pilarka spalinowa Lider RG2612-A3 (zwana także „gałęziówką”). Urządzenie z pewnością trafi w gust osób ceniących praktyczne rozwiązania -można nim bowiem z powodzeniem nie tylko obcinać gałęzie drzew, ale także przygotowywać drewno przeznaczone na opał w czasie zimy.\nCo zrobić z przyciętymi gałęziami?\nPrzycinanie drzew owocowych wiąże się z wystąpieniem „efektu ubocznego” w postaci dużej ilości gałęzi, które zostaną po wykonaniu czynności. W jaki sposób się ich pozbyć? Tu z pomocą może przyjść rozdrabniacz elektryczny (np. rozdrabniacz elektryczny Handy GTR2545). Urządzenie pozwoli na rozdrobnić gałęzie na mniejsze części, które z kolei będziemy mogli wykorzystać jako element ściółki lub materiał, którym ułożymy ogrodowe alejki.\n09 paź 2019 12:08:52\n20 lis 2018 14:03:08\n20 kwi 2018 10:58:18\n08 lis 2016 13:18:53


Wyspa, czyli usprawiedliwienie bezsensownych podróży - Wasilij Gołowanow - ebook - Legimi online\nTytuł oryginału: OSTROW, ILI OPRAWDANIJE BIESSMYSLENNYCH PUTIESZESTWIJ\nKorekta: JACEK BŁACH, EWELINA KOROSTYŃSKA, ANETA TKACZYK, ROMAN WŁODEK\nZdjęcie na pierwszej stronie okładki: © Arne Hodalic/Corbis/Profimedia\n© Copyright by Wasilij Gołowanow © Copyright for the Polish translation by Magdalena Hornung © Copyright for this edition by Wydawnictwo Literackie, 2016\nPierwszą reakcją na celny strzał jest natychmiastowa czysta radość z upolowanej zdobyczy. Nasz przewodnik Alik Ardiejew strzelał z około pięćdziesięciu metrów. Miał stare naboje i zdarzało się, że ta jego strzelbina – małokalibrowa ptaszniczka z pryszczami rdzy na lufie – wystrzeliwała nie za pierwszym razem, tylko na przykład za trzecim albo nawet za piątym. I to nie śrut, tylko kulę. Padł strzał, można powiedzieć nieoczekiwanie, podbiegłem do gęsi, nie żyła, tylko plamka krwi czerwieniała jej na piersi, oczy się zamknęły. Ale okazało się jeszcze coś: po pierwsze, gęś była zaobrączkowana, a po drugie – ciepła. Ciepła! Byliśmy bardzo głodni, ale jeszcze bardziej zmarznięci, niejedną godzinę snując się po tundrze. Od morza jak zwykle napływała lodowata mgła, z nosa ciekło, ręce całkiem przemarzły i były jak z gumy.\nMyśli o gęsi i o tym, co zyskujemy kosztem jej życia, a ściślej mówiąc, śmierci, zaprzątnęły mnie tak dalece, że ostatni etap okazał się łatwy do przebycia, mimo że szliśmy po okolicy bardzo niesprzyjającej chodzeniu: są takie tereny w tundrze, gdzie cała ziemia jest w dziwny sposób powgniatana, jest na niej odciśnięty wzór jakby obrączek powstający wskutek niepojętych geometrycznych dziwów zmarzliny. Rowki tworzące te kręgi porasta ciemniejszy zielony mech, dlatego wzór jest tak wyraźny – jakby się szło po bezbrzeżnym dywanie z powtarzającym się bez końca motywem. Miękkość dywanu i rowki stanowią przeszkodę w marszu, ale i tak budzi się w człowieku chłopięca potrzeba przeskakiwania z kręgu do kręgu, jak z jednego świata do drugiego. Albo z jednej zagadki do drugiej.\nDzieje odkrycia wyspy, której zdecydowałem się być piewcą, zawierają jeden z najciekawszych, skończonych tematów, jakich historia zna wiele. I nic dziwnego, że wpleciony jest weń ptasi motyw. Wyspa ze swoimi bezkresnymi bezdrzewnymi dolinami i łabędzimi jeziorkami, z ilastymi, porośniętymi rdestem ptasim łajdami w ujściach rzek, ustronnymi zakątkami z kępkami i krzaczkami dla kuropatw, urwiskami dla sów i bielików, bagnami dla biegusów i łachami dla mew – to przecież wszystko, szczerze mówiąc, ziemia ptasia, ptasi raj, nie oferuje raczej szczęścia plemieniu adamowemu. Ale człowiek wygnany ze swego raju rad jest i cudzemu. Pomorców przyciągnęły na wyspę gęsi: niezliczone podniebne stada sunęły z macierzystych stron na Północ, na nieznane pastwiska, a za nimi ruszyły łodzie i kocze łowieckie po wymoszczonym niebieskimi falami lodowatym morzu.\nMarco Polo wymienił wszystkie znane mu imiona tajemnicy, która zostanie odgadniona dopiero trzy wieki później: Chiny, nieznana wyspa na północnym morzu, ptak sokół.\nInformacje Marca Polo przeszło sto lat należały do wiedzy ściśle książkowej: słowo nie pociągnęło za sobą konsekwencji, było nasionkiem, jeszcze nie zakiełkowało. Kiedy jednak w 1475 roku wielki architekt Arystoteles Fioravanti przyjechał do Moskwy budować sobór Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu, musiał przede wszystkim spełnić życzenie zezwalającego mu na wyjazd księcia Sforzy, mianowicie złowić dla niego na Północy białozora potrzebnego może do polowań, może do wróżb. Fioravanti życzenie spełnił, chociaż nie całkiem dokładnie, wybrał się w tym celu prawdopodobnie na Wyspy Sołowieckie.\nPomijamy tu milczeniem stosunki Wielkiego Księstwa Moskiewskiego z Italią w XV–XVI wieku, żeby zachować przejrzystość narracji. A implikowały one ogromne możliwości rozwoju kultury, których tylko znikoma część nabrała realnych kształtów. Może to dzisiaj dziwnie brzmi, ale do konsekwencji tych stosunków należy szereg odkryć geograficznych na morzach północnych.\nOto nowy krąg niekończącej się spirali czasu – w ten sposób ptak zakreśla na niebie kręgi, wypatrując zdobyczy. Kiedy w 1525 roku wielki książę moskiewski Wasyl III uznał za stosowne przesłać do Rzymu odmowę przejścia na katolicyzm, wybrał jako wysłannika człowieka znającego się na sprawach europejskich. Był to Dmitrij Gierasimow, wówczas zwolennik orientacji prozachodniej, bibliofil, tłumacz literatury kościelnej i dyplomata; gościł już w Danii i opłynął Skandynawię.\nWe Włoszech poznał historyka Paola Giovia (Joviusa) i opowiedział mu o dojrzewającym w jego umyśle projekcie dotarcia do Chin drogą wodną – „trzymając się prawego brzegu” północnego morza, płynąc cały czas na wschód, „jeżeli po drodze nie napotka się jakiegoś lądu”. Jeszcze tego samego roku Giovio opublikował w traktacie o Rosji opowieść Gierasimowa, która stając się znana w Europie, nie pozostała bez echa. Zaledwie trzy lata przedtem powrócił z wyprawy dookoła świata statek „Victoria”, jedyny z flotylli Magellana. Marzenia o bajecznych skarbach Kochinchiny i Indii rozpalały nawet najtrzeźwiejsze umysły. Giovio ukrył tylko mapę sporządzoną przez Battistę Agnese na podstawie rysunku Gierasimowa, być może świadomie nie chcąc ułatwiać zadania dwóm nowym europejskim państwom – Holandii i Anglii, które szybko i pewnie marginalizowały swoich konkurentów w handlu światowym.\nNiemniej to właśnie Anglicy pierwsi zdecydowali się dotrzeć do Chin albo Indii zgodnie z koncepcją Gierasimowa przez Ocean Arktyczny. Oczywiście nie zdawali sobie absolutnie sprawy, jak trudne, a właściwie beznadziejne jest ich przedsięwzięcie. Owszem, pokutowały w Europie mniemania, że do Chin wcale nie jest aż tak daleko, że być może wystarczy znaleźć wpadającą do północnego morza wielką rzekę, która wypływa z pewnego ogromnego jeziora, nad którym właśnie leży stolica Państwa Środka – Pekin.\nTak czy owak w 1553 roku sir Hugh Willoughby zorganizował w tym celu wyprawę, angażując nawigatora Richarda Chancellora, który wyrobił sobie pojęcie o północnych morzach na podstawie traktatu Giovia. Dwa z trzech statków flotylli angielskiej nosiły nazwy hiszpańskie, były prawdopodobnie zdobyczne. Mimo optymistycznych nazw nie miały szczęścia. Odepchnięte przez burzę od trzeciego statku – który Chancellor w końcu doprowadził do „różowej wyspy” koło zachodniego Ujścia Nikolskiego Dwiny (otwierając w ten sposób Anglii drogę morską do Rosji) – długo błąkały się po ponurych północnych morzach, dopóki nie stało się oczywiste, że nie ma tam żadnej drogi do Chin, a przynajmniej tym razem się jej nie znajdzie. W drodze powrotnej statki Willoughby’ego próbowały pod koniec sierpnia wypłynąć na Morze Białe, lecz jesienne sztormy wraz z kipiącymi prądami wirującymi w białomorskim gardle okazały się zbyt niebezpieczne. Postanowiono w związku z tym zatrzymać się na zimę na północnym brzegu Półwyspu Kolskiego w Zatoce Nokujewskiej, w pobliżu ujścia rzeki Warziny, w miejscu zwanym przez Pomorców „okrągłym obozowiskiem” – osłoniętym wyspą od silnych wichrów miejscu postoju na szlaku do krajów wareskich. Tutaj wszyscy członkowie angielskich załóg zginęli z głodu i zimna.\nZostał wszakże odnaleziony dziennik Willoughby’ego, gdzie pod datą 14 sierpnia widnieje notatka o jakimś lądzie oznaczonym 72 stopniem szerokości geograficznej północnej: „Spuściliśmy szalupę, żeby zobaczyć, co to za ląd, ale szalupa nie mogła przybić do brzegu z powodu płycizny i nagromadzenia lodu. Poza tym na lądzie nie było widać śladów pobytu człowieka”. Na mapy z XVI i początku XVII wieku „Ziemia Willoughby’ego” została jeszcze naniesiona raz jako odrębna wyspa, a raz jako nieznany ląd, mimo że po ekspedycjach holenderskich w poszukiwaniu drogi północno-wschodniej można było z całą pewnością stwierdzić, że we wskazanym miejscu nie ma żadnego lądu, do określenia współrzędnych musiał zakraść się błąd... Czasami Nową Ziemię podaje się za ląd, który widzieli podróżnicy, jednak szwedzki badacz Arktyki Adolf Nordenskiöld wyraził kategoryczne przekonanie, że „Ziemia Willoughby’ego” nie mogła być niczym innym, jak tylko wyspą Kołgujew.\n M. Polo, Opisanie świata, przeł. A.L. Czerny, Warszawa 1954, s. 520 – przyp. tłum.\n Wyjaśnienie to wydaje się naturalne, niemniej budzi wątpliwości specjalistów. Odkryte przez Pomorców statki Willoughby’ego „Bona Esperanza” i „Bona Confidentia” były w świetnym stanie. „Trudno sobie wyobrazić – pisze badacz Wasilij Galenko – by zagrożeni śmiercią Anglicy nie wykorzystali drewna z tych statków, aby się ogrzać. Zachowały się w całości przez 33 miesiące i po przybyciu nowych załóg znowu wyruszyły w morze. Zapasów żywności musiało być tyle, żeby starczyło na całą drogę do Chin. Pozostaje tylko szkorbut. Ale ta choroba nie rozwija się tak szybko i śmierć 63 marynarzy z powodu szkorbutu w ciągu czterech miesięcy wydaje się mało prawdopodobna”. Wprawdzie są to wątpliwości uzasadnione, ale żadnej innej wersji na temat śmierci Anglików nie ma. Czterdzieści lat później towarzyszy Barentsa czekały o wiele cięższe warunki na Nowej Ziemi. Ale załoga bezgranicznie ufała Barentsowi, znając jego doświadczenie. Dla Anglików właśnie brak doświadczenia sir Willoughby’ego (była to jego pierwsza w życiu wyprawa morska) mógł się okazać zgubny.


Kursy języka niemieckiego od podstaw - MEDIPE\nKażdemu, kto chciałby rozpocząć pracę jako Opiekunka osób starszych z Medipe, proponujemy kurs języka niemieckiego od podstaw. Kurs językowy przygotowuje do pracy w Niemczech – obejmuje podstawowe zwroty przydatne w komunikacji oraz specjalistyczne słownictwo zwią...\nKażdemu, kto chciałby rozpocząć pracę jako Opiekunka osób starszych z Medipe, proponujemy kurs języka niemieckiego od podstaw. Kurs językowy przygotowuje do pracy w Niemczech – obejmuje podstawowe zwroty przydatne w komunikacji oraz specjalistyczne słownictwo związane z opieką nad seniorami (m. in. pielęgnacja ciała podopiecznego, przygotowanie posiłków, wezwanie pomocy czy wizyta u lekarza).\nNauka trwa 2 miesiące i obejmuje 72 godziny zegarowe.\nKursy rozpoczynają się już w połowie stycznia i będą się odbywać we Wrocławiu, Warszawie, Gdańsku, Szczecinie, Krakowie, Katowicach, Rzeszowie, Lublinie i Łodzi.\nSzczegółowe informacje oraz zapisy pod numerem telefonu 71 750 77 76 lub pod adresem e-mail [email protected]\nZapraszamy na kurs wszystkich, którzy mają doświadczenie w opiece nad osobą starszą.\nPo ukończeniu kursu przedstawiamy oferty pracy!\nUWAGA: Liczba miejsc jest ograniczona – obowiązuje kolejność zgłoszeń.


Na początku, jak wszyscy pamiętamy, był Wspólny Rynek - miał doprowadzić do zniesienia barier celnych, wprowadzić wewnątrz wspólnoty wolny handel, potem swobodę przemieszczania się obywateli, a po wprowadzeniu układu z Schengen zniesienia wewnętrznych granic. Jak dotąd świetne założenia, a i rezultaty bardzo obiecujące. Oczywiście pojawiły się problemy ze ściganiem przestępczości, ale dziś widać, że żadnego dramatu nie ma, mało tego, państwa pod tym względem słabsze, podciągnęły się do lepszych - choć zwykle jest odwrotnie, zgodnie z zasadą Kopernika o wypieraniu dobrego pieniądza przez zły.\nPoczątkowy sukces, stał się początkiem nieszczęść - natychmiast znaleźli się chętni do poprawiania dobrego. Zgodnie z prawem Parkinsona - Unijni urzędnicy zaczęli regulować nasze życie, a im bardziej regulowali, tym więcej regulacji było potrzebnych. W efekcie dzisiaj w pocie czoła reguluje nasze życie 55 tysięcy dobrze opłacanych ludzi - co ciekawe - my im jeszcze za to płacimy. Ja kompletnie nie rozumiem, dlaczego w każdym kraju unijnym mamy jeść jednakowe jabłka, karpie muszą mieć taką samą długość, a banany mają być identycznie wygięte. Dlaczego narzucono nam jednolitą politykę rolną? Zamiast wewnętrznej konkurencji, mamy subwencjonowanie, a efekt jest taki, że produkujemy drogą i wcale nie najlepszą żywność. Unijni technokraci zajęli się regulacjami dotyczącymi energii, np. wiatrowej - co doprowadziło do powstania farm wiatrowych, również w miejscach, gdzie wiatru jest jak na lekarstwo, ale nie mieli już czasu ani ochoty na stworzenie jednolitej polityki energetycznej całej Unii. W efekcie Rosja rozgrywa nas między sobą, a rozpiętość cen jakie poszczególne kraje Unii płacą za rosyjski gaz jest jak 1:4!!!\nJeśli wszystko zunifikujemy i do bólu wyregulujemy - zabijemy innowacyjność i postęp, a co gorsza, wypchniemy twórcze jednostki do Chin czy USA, bo u nas w Europie nie będzie klimatu na wykorzystanie ich potencjału. Jeśli w Grecji, Portugalii i Norwegii będziemy mieli identyczne restauracje, owoce, urzędy, wprowadzimy język angielski, a może na wzór sowiecki, postawimy w każdej stolicy kopię Wieży Eiffla - pozbędziemy się problemu turystów, będzie można zlikwidować 80% komunikacji wewnętrznej. Po co gdzieś jechać, jeśli wszędzie jest tak samo?\nDobra wiadomość dla, ministra od zegarków, nie będzie trzeba w Polsce modernizować ani dróg, ani kolei - zresztą w całej Unii raczej nic się na lepsze nie zmieni przez najbliższe 300 lat, podobnie jak w Japonii w okresie Tokugawa o czym przeczytacie Państwo u Zbyszka Mazgaja na stronie 25.


św. Prezes Rezerwy Federalnej Louis, James Bullard, argumentował za szybkim wzrostem stóp procentowych, mówiąc w poniedziałek, że bank centralny musi zareagować na przyspieszającą inflację.\n„Myślę, że musimy zająć się większą liczbą planowanych przeprowadzek niż wcześniej. Byliśmy zaskoczeni wzrostem inflacji. To jest duża inflacja” – powiedział Bullard Steve Liesman z CNBC podczas występu na żywo. „Skrzynka z skrzekiem„Wywiad.\n„Nasza wiarygodność jest tutaj zagrożona i musimy reagować na dane” – dodał. „Myślę jednak, że możemy to zrobić w sposób zorganizowany i nie zakłócający rynków”.\nTe komentarze pojawiły się po tym, jak Bullard wstrząsnął rynkami w zeszłym tygodniu, mówiąc, że uważa, że Fed powinien podnieść swoją referencyjną krótkoterminową stopę pożyczkową o pełny punkt procentowy do lipca. Pozycja, w wywiadzie dla Bloomberg News, spowodowała niestabilność akcji i spowodowała, że rynki terminowe wyceniły aż siedem podwyżek o ćwierć punktu procentowego do końca 2022 roku.\nWraz z tym rynki przechylają się teraz do 50 punktów bazowych, czyli 0,5 punktu procentowego, wzrostu na marcowym posiedzeniu.\n„Myślę, że moja pozycja jest dobra i postaram się przekonać moich kolegów, że jest dobra” – powiedział Bullard w rozmowie z CNBC.\nKontrakty terminowe na giełdę były nieco niższe w poniedziałek rano, gdy przemawiał, podnosząc się z poprzednich poziomów po kilku zachęcających wiadomościach z wrogich działań Rosji i Ukrainy.\nPodczas gdy praktycznie wszyscy urzędnicy w Federalnym Komitecie Otwartego Rynku wyrazili chęć rozpoczęcia podwyżek stóp w marcu, Bullard był prawdopodobnie najbardziej jastrzębiem. Kilku innych urzędników powiedziało, że uważają, że wystarczyłby ruch o ćwierć punktu na nadchodzącym posiedzeniu.\n„Historia mówi nam o polityce Fed, że nagłe i agresywne działania mogą w rzeczywistości mieć destabilizujący wpływ na sam wzrost i stabilność cen, które staramy się osiągnąć” – powiedział prezes Fed w San Francisco M.ary Daly powiedział w niedzielę w programie CBC „Face the Nation”. „Więc wolałbym przeprowadzkę w marcu, a następnie obserwowanie, mierzenie, bycie bardzo ostrożnym w odniesieniu do tego, co widzimy przed nami, a następnie podjęcie kolejnej podwyżki stóp procentowych, gdy wydaje się to najlepszym miejscem do tego”.\nAle Bullard przeforsował, że inflacja jest gorąca od miesięcy, a Fed musi być zdecydowany w użyciu swoich narzędzi do kontrolowania wzrostu cen.\nInflacja jest „bardzo zła” dla grup o niższych dochodach\nWskaźnik cen konsumpcyjnych za styczeń pokazał 12-miesięczny wzrost o 7,5%nawet więcej niż szacunki Wall Street i kontynuując wzorzec, który rozpoczął się w drugiej połowie 2021 roku.\n„Moja interpretacja nie dotyczyła samego raportu, ale ostatnie cztery raporty sporządzone wspólnie wskazują, że inflacja rozszerza się i prawdopodobnie przyspiesza w amerykańskiej gospodarce” – powiedział Bullard.\nNawet przy silnym wzroście inflacji realne dochody w większości spadają, ponieważ inflacja przewyższa wzrost średnich godzinowych zarobków.\n„Inflacja, którą obserwujemy, jest bardzo zła dla gospodarstw domowych o niskich i średnich dochodach” – powiedział. „Ludzie są niezadowoleni, zaufanie konsumentów spada. To nie jest dobra sytuacja. Musimy zapewnić ludzi, że będziemy bronić naszego celu inflacyjnego i wrócimy do 2%”.\nRynki jeszcze w tym tygodniu przyjrzą się myślom Fed, kiedy FOMC opublikuje protokół ze styczniowego posiedzenia. Jednym z obszarów zainteresowania będzie sposób, w jaki bank centralny zacznie zmniejszać zasoby aktywów o wartości prawie 9 bilionów dolarów, które podwoiły się podczas pandemii, gdy Fed wykupił biliony obligacji skarbowych i papierów wartościowych zabezpieczonych hipoteką.\nPomimo gwałtownego wzrostu inflacji Fed zamierza kupić 20 miliardów dolarów więcej obligacji skarbowych w ciągu najbliższego miesiąca wraz z prawie 28 miliardami dolarów MBS przed zakończeniem programu w marcu.\nBullard powiedział, że chciałby, aby redukcja zaciągniętych obligacji rozpoczęła się w drugim kwartale z „pewnym planem B w naszej kieszeni”, w którym Fed mógłby faktycznie sprzedać aktywa wprost, zamiast pozwolić na pasywny upływ dochodów.


O tym, co skutecznie powstrzymuje Polaków przed profilaktyką nowotworów krwi rozmawiali członkowie powołanej niedawno HematoKoalicji. Konferencja prasowa z udziałem przedstawicieli wszystkich czterech, tworzących HematoKoalicję organizacji pacjenckich odbyła się 30 czerwca br. w Centrum Prasowym PAP. Uczestnicy debaty zwrócili uwagę na problemy związane z profilaktyką oraz wczesnym wykrywaniem tych specyficznych odmian raka, jakimi są nowotwory krwi. Jednym z tematów dyskusji był wpływ pandemii COVID-19 na przebieg leczenia i wczesną diagnostykę, która w przypadku leczenia onkologicznego często decyduje o przebiegu całej choroby. Eksperckiego komentarza do omawianych zagadnień udzielił specjalny gość spotkania dr hab. med. Dominik Dytfeld z Katedry i Kliniki Hematologii i Transplantacji Szpiku UM w Poznaniu.\nHematoKoalicję tworzą cztery organizacje pacjenckie: Fundacja Onkologiczna Alivia, Fundacja Carita, im Wiesławy Adamiec, Fundacja OnkoCafe Razem-Lepiej i Polskie Amazonki Ruch Społeczny. Do tej pory każda z organizacji działała na rzecz pacjentów z nowotworami krwi indywidualnie, połączenie w jedno konsorcjum ma na celu zwiększenie skuteczności i skali podejmowanych działań.\nPodczas konferencji prasowej przedstawiciele HematoKoalicji zwracali uwagę na to jak ważna jest profilaktyka i wczesna diagnostyka nowotworów krwi. Ważną kwestią, poruszoną przez biorących udział w konferencji, jest świadomość pacjentów na temat nowoczesnych metod leczenia tego rodzaju nowotworów.\nJednym z omawianych podczas spotkania zagadnień był wpływ epidemii Covid19 na proces diagnostyki i leczenia onkologicznego. Agata Polińska, reprezentująca Fundację Onkologiczną Alivia zaprezentowała wyniki raportu “Doświadczenie choroby onkologicznej w czasie epidemii”, przedstawiającego perspektywę pacjentów, w którym to chorzy wskazali na najważniejsze problemy systemu, z jakimi się zetknęli podczas pandemii tj.: brak koordynacji opieki nad chorymi i monitoringu ich leczenia, pogłębienie nierówności w dostępie do leczenia, czy zła organizacja ruchu pacjentów w placówkach medycznych.\nO profilaktyce i wadze wczesnej diagnostyki mówił dr hab. med. Dominik Dytfeld z Katedry i Kliniki Hematologii i Transplantacji Szpiku UM w Poznaniu, podkreślając, że nie ma jednoznacznych metod diagnostycznych czy badań, które wykonywane regularnie zapobiegają późnemu rozpoznaniu nowotworu np. układu chłonnego. Jednak ważne jest wykonywanie badań podstawowych, takich jak morfologia krwi i OB. Badania te nie wykluczą choroby, ale u pewnego odsetka pacjentów pozwolą rozpoznać chorobę trochę wcześniej. Zwrócił uwagę na pomijany często problem, jakim jest samo wyobrażenie pacjentów lub potencjalnych pacjentów o chorobie. Mylne stereotypy, związane z brakiem możliwości leczenia lub ciężkim jego przebiegiem nie gwarantującym rezultatów, skłaniają chorych do odwlekania decyzji o jego podjęciu. Jest to spowodowane niską świadomością na temat nowoczesnych metod leczenia.\nMając na uwadze obawy pacjentów, a przez to ich niechęć do rozpoczęcia leczenia, należy położyć nacisk na edukację w zakresie hematoonkologii, a szczególnie tego, jak za sprawą nowoczesnych metod leczenia może zmienić się wyobrażenie o chorobach nowotworowych. Jak zaznaczył Łukasz Rokicki, pacjenci nie mogą bać się choroby i uważać, że słowo nowotwór to wyrok, ponieważ obecnie jest to problem, który możemy rozwiązać. Kluczem do budowania nowej świadomości w społeczeństwie na temat nowotworów hematologicznych jest edukacja.\nPodsumowując debatę uczestnicy, reprezentujący HematoKoalicję przedstawili swoje apele do pacjentów, które skupiły się na trzech najważniejszych przekazach:\nNowotwór to nie wyrok, a kluczem do skutecznej terapii jest wczesna diagnostyka,\nBadajcie się regularnie,\nDbajcie o siebie każdego dnia.\nW dniu 22.07.2021 r. HematoKoalicja wystosowała pismo do Ministra Macieja Miłkowskiego oraz Rzecznika Praw Pacjenta w sprawie wsparcia pacjentów chorujących na chłoniaka.


ustawienie anteny BytomMasz komplikacje z poprawnym odbiorem programów w nc+ ? cyfrowym polsacie ? orange? A może masz trudności z poprawnym odbiorem telewizji naziemnej dvb-t? Nasza Firma specjalizuje się w montażu anten jak i ustawieniu anteny satelitarnej na terenie miasta Bytom i okolic . W razie problemów prosimy o kontakt, tel: 883 324 829. montaż anten Bytom (...)


BMW 745Li E66 2003 – 59900 PLN – Pabianice | Giełda klasyków\nBMW 745Li E66 2003 – 59900 PLN – Pabianice\nBMW 745Li E66 to ultraluksusowa limuzyna, którą bawarska firma podbijała rynek od 2001 roku. Wydłużone nadwozie i niezwykle luksusowe i przestronne wnętrze otwierały zupełnie nowy rozdział w historii marki. Futurystyczne kształty następcy modelu E38 przyjęte zostały przez konserwatywnych miłośników marki zdecydowanie chłodno, lecz po latach trzeba przyznać, że Chris Bangle doskonale przewidział przyszłość. Po dwóch dekadach od stworzenia projektu wciąż wydaje się być świeży. Problem tylko w tym, żeby odnaleźć na rynku niewyeksploatowany egzemplarz. Te samochody za młodu jeździły naprawdę dużo, może poza Japonią, gdzie pełniły jedynie funkcję reprezentacyjną. Ten egzemplarz z polskiego salonu jest jednak wyjątkowy. Do dziś przejechał mniej, niż one przeciętnie przejeżdżały w ciągu pierwszego roku lub dwóch lat.\nPrzebieg: 37827 km\nPojazd z oryginalnym i w pełni udokumentowanym przebiegiem 37827 km (zostanie odnotowany w umowie kupna – sprzedaży). Jestem drugim właścicielem tego pojazdu i jest on zarejestrowany na moje imię i nazwisko, pojazd został odkupiony od Urzędu Skarbowego, który przejął pojazd od pierwszego właściciela. Pojazd kupiony pierwotnie, jako fabrycznie nowy, w polskim salonie BMW (AUTO-ZLATEX Sp. z o.o. / Katowice, ul. Kościuszki 253). Posiadam pełną dokumentację wraz z dwoma kompletami oryginalnych kluczyków (+ pilot WEBASTO). Pojazd bezwypadkowy. Stan perfekcyjny.\nTelefon: +48 607 164 757\nPoprzedni wpisMercedes 560 SL R107 1988 – 120000 PLN – GajNastępny wpisMercedes 300 SE W126 1989 – 29000 PLN – Warszawa


Dobrze zorganizowany bankiet dla firmy – Roboblog\nPosted on 11 maja 2019 10 maja 2019 by Weronika Wróblewska\nBankiety w Polsce cieszą się coraz większą popularnością, ale w zachodnich krajach takie imprezy firmowe nie są niczym nowym. Mankiety najczęściej urządzamy w celu, aby uczcić jakieś wydarzenie związane z naszą sferą prywatną albo gdy chcemy zorganizować wydarzenie biznesowe i nagrodzić pracowników za osiągnięcia w pracy.\nDlaczego warto zlecić zorganizowanie imprezy firmowej?\nPrzede wszystkim warto skontaktować się z dobrą firmę organizującą imprezy firmowe oraz bankiety, ponieważ wtedy będziemy mieli pewność, że wszystko zostało zaplanowane i dopięte na ostatni guzik. Samodzielne przygotowanie odpowiednie imprezy firmowe nie jest prostym zadaniem, ponieważ musimy pamiętać o wielu kluczowych czynnikach. Przede wszystkim będziemy musieli sporządzić listę gości oraz wybrać odpowiednie miejsce do organizacji imprezy firmowej, a także zamówić odpowiedni catering. Bardzo często organizuje się w dzisiejszych czasach dodatkowe atrakcje na imprezy dla firm Śląsk to region, gdzie możemy zorganizować bankiet w formie stojącej lub siedzącej. Coraz więcej przedsiębiorców decyduję się na to, aby ją w chwilach sukcesu swojej firmy zorganizować dobry bankiet firmowy. Popularne stały się również przyjęcia koktajlowe, w których podaje się również planowaną godzinę zakończenia takie imprezy. Zazwyczaj takie imprezy firmowe nie trwają zbyt długo, ale jeżeli świętujemy bardzo duży sukces w firmie to możemy zabrać naszych pracowników na wycieczkę do innego miasta i tam zorganizować bankiet firmowy.\nOczywiście przed organizacją imprezy firmowej powinniśmy dokładnie określić cele, które chcemy osiągnąć. Dobrze zorganizowana impreza firmowa pomoże nam wpłynąć na motywację naszych pracowników, a także na wzajemne relacje w firmie. Możemy podczas takiej uroczystości również nagrodzić pracowników za osiągnięcia i sukcesy.\nNajlepsza kamera na rower


Tu jesteś: KwadransAkademicki.pl - Studenckie życie / Praca / Gdzie szukać ofert pracy dla studentów?\nTradycyjnie osoby szukające pracy wertują internetowe serwisy, przeglądają gazetowe rubryki z ogłoszeniami, szukają ofert w urzędach pracy. Na organizowanych co pewien czas targach można zapoznać się bezpośrednio z określonym pracodawcą i nawiązać kontakty biznesowe. Jednak w pierwszej kolejności warto korzystać z usług funkcjonujących na uczelniach: biur promocji zawodowej czy biur karier, których zadaniem jest pomoc w nawiązywaniu kontaktów z pracodawcami i gromadzenie bieżących informacji o ofertach pracy, stażach, szkoleniach oraz targach pracy. Te wyspecjalizowane komórki, jakimi są uczelniane biura karier, dysponują również zawodowymi doradcami, którzy pomagają w przygotowaniu dokumentów dla pracodawcy czy rozmowy kwalifikacyjnej.\nObszarem, który stwarza duże możliwości, jest oczywiście sieć. Jeżeli jednak decydujemy się koncentrować tutaj swoje poszukiwania, należy robić to metodycznie. Po pierwsze, warto stworzyć własną bazę portali, które będziemy systematycznie odwiedzać, pamiętając przy tym o stronach lokalnych i branżowych. Po drugie, większość dużych firm ma specjalne zakładki poświęcone możliwości pracy – warto więc do nich zaglądać. Po trzecie, dobrym rozwiązaniem jest korzystanie z profesjonalnych serwisów społecznościowych, przede wszystkim w celu nawiązania kontaktów zawodowych i obserwowania na bieżąco sytuacji na rynku pracy.\nTagi: nauka, praca, praca dla studentów, studia


Ilustrowany Tygodnik Polski²: Nasz ci jest Pinior! Nasz ci jest Józek!\nW ramach cyrku objazdowego o nazwie „Wyborcza na żywo” Kopaczyna z Michnikiem zawitali do Radomia gdzie na samym początku spotkania smoleńska oszustka i kłamczyni zadała zebranej publice fundamentalne pytanie:\nDacie państwo przyzwolenie, że będziemy siedzieć? Te słowa to główne hasło obecnego etapu. Nie udało się przez rok obalić władzy wywołując uliczne zamieszki, więc chcąc nie chcąc trzeba teraz robić wszystko, aby wszelkiej maści wyhodowani przez salon III RP zdrajcy i złodzieje nie trafili za kratki. Pomysł na sparaliżowanie wymiaru sprawiedliwości i zniechęcenie rządzących do ukarania winnych jest jeden. Trzeba zmusić opinię publiczną i wytresowanych celebrytów do tego, aby masowo protestowali po każdym zatrzymaniu przestępcy w białym kołnierzyku.\nÓw pomysł realizowany jest i będzie na dwa sposoby. Na „Beatę Sawicką”, czyli na litość poprzez wylewane publicznie łzy, co ostatnio przerabialiśmy w Łodzi po zarzutach stawianych przez prokuraturę prezydent miasta Hannie Zdanowskiej z Platformy Obywatelskiej. Najpierw oskarżony/a płacze przed kamerami, a następnie skrzyknięta garstka ludzi – w tym przypadku urzędników ratusza - wychodzi na ulice z transparentami „Łodzianie z Hanką”.\nW przypadku aresztowanego pod zarzutem korupcji, Józefa Piniora zastosowano inny wariant, który roboczo nazwijmy „Na legendę”. W tym wariancie trzeba jak najmniej, albo w ogóle nie mówić o tym, co delikwent ma za uszami, ale przekonywać na lewo i prawo, że głównym celem rządzących jest sponiewieranie „legendy” i zrzucenie jej z piedestału. Pinior to rzeczywiście w jakimś sensie legenda symbolizująca walkę z polskim Kościołem oraz bratanie się wierchuszki „Solidarności” z komuchami. On był pod tym względem jednym z pierwszych, a po okrągłym stole już w 1990 roku próbował zakładać jakieś trockistowskie lewackie ugrupowania. Cały problem jednak polega na tym, żeby ludzie nie zorientowali się, że mamy do czynienia z próbą zmanipulowania tłumu tak, aby chórem wykrzyczał, „Uwolnić Barabasza”. Nie łudźmy się, że sędziowie są wolni od takiej presji, na co dowodem jest zwolnienie z aresztu Piniora i Wardęgi (według IPN, TW ps. „Student”).\nWszyscy znamy pamiętną scenę z „Krzyżaków” Sienkiewicza, kiedy Danuśka żegnając prowadzonego na ścięcie toporem, Zbyszka z Bogdańca zdejmuje spod rucianego wianka białą zasłonę i owija nią głowę skazańca krzycząc: - Mój ci jest! Mój ci jest! Ten stary średniowieczny zwyczaj pozwalał damie serca ocalić głowę jej ukochanego i skazanego na śmierć rycerza, a biała chusta symbolizowała niewinność i wierność. Właśnie na naszych oczach Sanhedryn III RP posłał do boju fałszywe Danuśki wrzeszczące: – Nasz ci jest Pinior! Nasz ci jest Józek! Te pseudo Danuśki wyglądają raczej komicznie, bo w tę rolę wcieliły takie delikatne i zwiewne postaci jak Wałęsa, Frasyniuk, Hartman, Szostkiewicz, Wujec, Modzelewski czy profesorzyna Środzina, która na Facebooku poszła na całość pisząc: Dla PiS to bingoo!! Przecież właśnie o gnój chodzi, o gnojenie ludzi, którzy przypominają, że historia wyglądała nieco inaczej niż wymyślił to Prezes. Prezes lubi zapach gnojówki, koi go, pozwala zapomnieć o wyrzutach sumienia z powodu śmierci brata...\nNieprzypadkowo Środzina odwołuje się do gnoju, czyli g…a gdyż w tym konkretnym przypadku całe ta lewacka chmara robi za latające i żywiące się g….em muchy, a konkretnie chodzi im o to, aby Polacy pomyśleli sobie, że Pinior nie może być winny skoro tyle „autorytetów” za niego ręczy i kładzie za niego swoje głowy. Sięgając do powieści „Statek”, Waldemara Łysiaka ta jadąca na jednym wózku hołota chce wmówić społeczeństwu, że: Gdy tylu ludzi pochwala to samo, wtedy łatwo jest dojść do wniosku: jedzmy gówna, przecież miliony much nie mogą się mylić! Nie dajmy się ogłupiać tym coraz bardziej sparaliżowanym strachem łajdakom i pasożytom odsuniętym od koryt i marzącym o powrocie starych dobrych czasów lub choćby tylko o całkowitej bezkarności. Minął rok rządów prawicy, a g…o jak śmierdziało tak śmierdzi zaś stada much ciągle latają brzęcząc coraz donośniej. Czeka nas wielkie sprzątanie, a później długie wietrzenie polskiego domu inaczej nie pozbędziemy się tego czerwonego g…a i smrodu.\nETYKIETY: 2016, Mirosław Kokoszkiewicz, propaganda, społeczeństwo


Niebo nad Bristolem: czerwca 2010\nLabels: Lato, Tosia\nMiejska Bestia II\nChyba już wspominaliśmy, że mamy prawdziwie Miejską Bestię w domu?\nLabels: Bristol, Tosia\nDzień Ojca w Wielkiej Brytanii zawsze wypada w niedzielę, można więc poszaleć. Był więc dzień pełen wrażeń: uroczyste wręczenie portretu - laurki, wspólne pieczenie ciasta, rodzinne oglądanie meczu na telebimie w parku, wizyta w mini salonie samochodowym, pokaz rowerowych akrobacji, lody i duża dawka słońca. Niestety aparat nie brał udziału w świętowaniu, a próby uchwycenia rodzinnej sielanki Nokią zakończyły się fiaskiem. Za ilustrację do wpisu posłuży więc zdjęcie archiwalne, które mówi wszystko:\nTosia ma najwspanialszego Tatę na świecie!\nMigawki z Woking\nLekcja nr 345.\nWychodzi człowiek na wieczorny spacer z dzieckiem, które ma za sobą porządną popołudniową drzemkę. Myśli sobie, że czeka go dłuuuugi i niekoniecznie interesujący wieczór bo przecież wyspane i pełne energii dziecię ma swoje wymagania, które na pewno nie wyczerpią się przed 22 ... I już ma spisywać ten wieczór na straty (przynajmniej w kategoriach dorosłych), gdy nagle wyrasta przed nim ... kino. W miejscu, gdzie wczoraj był skwer i fontanny, stoją kolorowe leżaki, pod drzewem stoi wielki ekran i leci niezobowiązujący Devil wears Prada, a na dywanie ze sztucznej trawy stoją klocki, szachy i inne gry dla wyspanych i pełnych energii dzieci. No, grzechem byłoby nie skorzystać! Lekcja nr 345. Nigdy nie spisuj wieczoru na straty, zwłaszcza gdy mieszkasz w Bristolu! :-)\nLabels: Bristol, Lato\nPrzyjęcie u Kippera\nKipper to sympatyczny psiak, jeden z ulubionych bohaterów książkowych Tosi, więc gdy się dowiedziałyśmy, że w bibliotece odbędzie się przyjęcie Kippera (zorganizowane w ramach propagowania czytelnictwa wśród najmłodszych), wiedziałyśmy, że nas tam zabraknąć nie może! Oczekiwanie i przygotowania trwały w nieskończoność. Z pięć dni chyba! Dla trzylatka to wieczoność! Wreszcie nadszedł upragniony dzień i wszystko byłoby super, gdyby nie to, że wizje przyjęcia pań bibliotekarek i dzieci, które brały w nim udział, trochę się rozmijały... W wyobraźni pań bibliotekarek na przyjęciu Kippera dzieci miałyby cichutko siedzieć, brać udział w zabawach edukacyjnych, grzecznie czekając na swoją kolej, nie odzywac się nieproszone, nie rozłazić się po całej bibliotece i nie dopytywać milion razy: gdzie są balony????\nDziecięca wizja przyjęcia natomiast, zakłada mnóstwo balonów, szalone tańce, niekoniecznie według zaproponowanych przez panie kroków, a gdy powyższe nie zostaje spełnione, zostaje tylko rozłażenie się po bibliotece...\nTosia przebrana za Kippera\nKipper z nosem na kwintę - balonów nie będzie\nCała gromadka Kipperów, a balonów dalej nie ma...\nZa to był mały poczęstunek, zawsze to jakaś rekompensata za ten brak balonów...\nPod koniec imprezy większość Kipperów odpadła. Nasz Kipper trzymał się dzielnie do końca. Czytania nigdy nie przegapia!\nA po przyjęciu Kipper wybrał się na lody i już więcej się nie martwił o te balony...\nLabels: Bristol, Zabawy\nDzień Dziecka, Wieczór Dziecka, Noc Dziecka...\nZamiast nowej zabawki - basen. Zamiast cukierków - truskawki i borówki z bitą śmietaną. Zamiast pięknego, słonecznego dnia - ulewa, ale to nawet lepiej bo ukochane kalosze i wymarzona parasolka poszły w ruch.\nTosia: Mamo, wiesz, jest już czerwiec i niedługo będzie Dzień Ojca i wtedy zabierzemy tatę na basen, a potem będzie mógł ubrać swoje kalosze!\nA po tych wszystkich atrakcjach, znużone swoim świętem Dziecko zapadło w niespodziewany i twardy sen... I gdy już wstało wyspane i radosne o 17... mogłyśmy zacząć wszystkie atrakcje dnia dzisiejszego od nowa... Łącznie z basenem ;-) I jeszcze dłuuuugi i aktywny wieczór przed nami. Nie ma to jak urządzić sobie wymarzone Święto!


Dom na sprzedaż Bugaj (łódzkie)\nDOM NA SPRZEDAŻ » ŁÓDZKIE » POW. PABIANICE » BUGAJ » OFERTA RYNKU WTÓRNEGO » DOM - OFERTA ID 10963948\nDOM BUGAJDom na sprzedaż, łódzkie, Bugaj +0 pkt. wyróżnień\nBugaj (zobacz na mapie)\nSprzedam dom 145 m kw w Pabianicach do zamieszkania lub na działalność gospodarczą.Główne atuty nieruchomości: • zabudowa kuchni i sprzęt w cenie• bliskość komunikacji miejskiejNieruchomość złożona z: • salon z jadalnią 41,54 m.kw• pokój 18,95 m.kw• wiatrołap 11,13 m.kw• łazienka główna 6,48 m.kw• łazienka 3,89 m.kw• pokój 27,37 m.kw• pokój 23 m.kw• wc 4,88 m.kw• komunikacja 7,6 m.kw W skład nieruchomości wchodzą też:\n• wiata parkingowaTyp ogrzewania: ogrzewanie na gaz miejski. Działka jednorodzinna (mn). Typ własności: Odrębna własność. Dom usytuowany na działce o powierzchni 386 m kw w dobrej lokalizacji dla dojeżdzających do Łodzi lub Rzgowa. Ogrzewanie gazem z sieci miejskiej. Na terenie posesji znajdują się dwa garaże oraz wiata parkingowa. W rozliczeniu może byc mieszkanie w blokach 3 pokoje.Na www.metrohouse.pl mamy jeszcze 5 domów 4-pokojowych w tej okolicy.Więcej zdjęć i plan powierzchni na metrohouse.pl/HIKY428ZADZWOŃ: 883 334 772. Czekamy na telefon od Ciebie. ---Zakup lub najem nieruchomości przez Agencję Metrohouse to:• największy wybór na rynku• elastyczne podejście do Klienta• bezpieczeństwo transakcji• możliwość skorzystania z szerokiej oferty kredytów gotówkowych i hipotecznych• doświadczeni doradcyPomimo, iż Doradcy Metrohouse przykładają szczególną staranność do rzetelnego prezentowania informacji o nieruchomości, nie zawsze jest możliwa weryfikacja wszystkich danych przekazanych od osób trzecich. Niniejsza prezentacja oferty nie jest ofertą w rozumieniu Kodeksu Cywilnego i ma charakter wyłącznie informacyjny. Nr oferty w oferty-dom.pl: 10963948\nNr oferty w biurze nieruchomości: HIKY428 Dodano: pół roku temuAktualizacja: wczoraj Dowiedz się więcej, zapytaj ogłoszeniodawcę\nWitam, interesują mnie szczegóły oferty opublikowanej na oferty-dom.pl (ID-10963948 - HIKY428) - Dom na sprzedaż, Bugaj. Proszę o kontakt\n+48 88 ... POKAŻ NUMER METROHOUSE S.A. Adresul. Żelazna 28/30, 00-832 Warszawa (mazowieckie) Telefon22 626 26 26 E-mailzapytanie@metrohouse.pl Strona wwwhttp://metrohouse.pl 329 000 zł 2 269 zł/m2 Metrohouse S.A.\nBugaj , pow. Pabianice Polecane przez oferty-dom.pl Oferta LuksusowaIławaul. Szałkowowarmińsko-mazurskie 7 000 000 zł 15 000 m2467 zł/m2 działka na sprzedaż Oferta LuksusowaBiałkaul. Słoneczna 38lubelskie 1 180 000 zł 1 341 m2880 zł/m2 lokal na sprzedaż WyróżnionaJachrankaul. Maciejkimazowieckie 440 000 zł 124 m23 548 zł/m2 dom na sprzedaż WyróżnionaWrocławdolnośląskie 490 000 zł 130 m23 769 zł/m2 dom na sprzedaż Zobacz podobne ogłoszenia\n329 000 złDom na sprzedaż, łódzkie, Bugaj Zapytaj o ofertę


Sposób na to aby Leczyć zęby na sto procent! - http://dentystyczny.lawety.net.pl/\nSposób na to aby Leczyć zęby na sto procent! czyli Dobry stomatolog Zabrze ie dentystycznym może przynieść wiele korzyści, zwłaszcza dla rodzica. Pierwsza wizyta dziecka u dentysty nie musi być bardzo stresującym przeżyciem, jeśli tylko zachowa się odpowiednie podejście. Głó\nDodane: 18-08-2020 01:05\nPod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologiiBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawDaj Mi 4 Dni A Ja Pokażę Ci Jak zrobić implantyOgólnie o tym jak dbać o zębyJak wybrać dobrego dentystęBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawO zębachO dobrych stomatologachStomatologia zabrzeOgólnie o stomatologii i implantachKilka ogólnych porad o wizycie u stomatologaIdziemy do dentystyJak wygląda współczesna stomatologia?12 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci znaleźć dentystę w CieszynieKilka ciekawych informacji o stomatologiiChoroby zębów i ich leczenieO dobrych stomatologachDentysta - poradnik pacjentaCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologii11 sposóbów na to jak Leczyć zębyStomatologia i protetyka, kilka faktówStomatologia zabrzeNie bój się stomatologaLicówki, protezy i koronki - czyli o protetyce w praktyceStomatolog w ZabrzuDla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyKiedy trzeba do dentystyStomatologia zabrzeKilka porad dotyczących m.in leczenia kanałowego pod mikroskopemKto musi Leczyć zęby?