Jestem doświadczonym urologiem operacyjnym z ponad 18-letnim stażem pracy w dużych szpitalach wielospecjalistycznych (w tym ordynator oddziału urologii). Moje doświadczenie pozwala mi rozwiązać większość problemów moich pacjentów przy minimalnym dyskomforcie iw krótkim czasie. Swoim pacjentom proponuję:\nLeczenie szpitalne i chirurgiczne odbywa się w Szpitalu Klinicznym Tsentrosoyuz. Jest to znana placówka medyczna z ponad 40-letnią historią. Obecnie jest to nowoczesne multidyscyplinarne centrum medyczne zlokalizowane w centrum Moskwy, w odległości spaceru od stacji metra Prospekt Mira. Szpital posiada pokoje jedno-dwuosobowe z wszelkimi wygodami (łazienka, TV). Leczenie odbywa się dla wszystkich obywateli Rosji, zgodnie z polisą VHI, obowiązkowym ubezpieczeniem medycznym i na zasadach komercyjnych.\nCieszę się, że mogę oferować moim pacjentom leczenie w Niemczech z przyjaciółmi, w klinice urologicznej PUR / R (Mülheim an der Ruhr, RFN) po cenach kliniki, bez prowizji i odsetek.\nZadzwoniłem do lekarza w domu. Przyjemność oczywiście nie jest tania, ale warto. Przybył wystarczająco szybko. Uważny na małe rzeczy, wysłuchał wszystkich moich skarg, zbadał, postawił wstępną diagnozę, pomógł. Kilka dni później zobaczyłem się z nim, oni już wszystko ustalili i rozpoczęli leczenie. Polecam, świetny lekarz.\nProfesjonalny lekarz. Odbiór był łatwy. Lekarz w przystępny sposób wytłumaczył mi wszystko co do dalszego leczenia i przepisał badanie. Pójdę do niego na drugie spotkanie.\nAnton Evgenievich został mi polecony jako jeden z najbardziej doświadczonych urologów w Moskwie. Bóle zaczęły się w okolicy pachwiny, na początku myślałem, że ciągnę czy coś, ale potem nie ustąpiły i naturalnie się martwiłem. Poszedłem do doktora Rotova, wysłuchał mnie bardzo uważnie, zbadał mnie, zadał pytania, ogólnie, prawdziwe powitanie, nie tylko spojrzał i wysłał. Okazało się, że mam żylaki powrózka nasiennego i wskazane było usunięcie go chirurgicznie. Oczywiście zgodziłem się, jeśli lekarz mówi, że to konieczne, to jest konieczne. Operacja Marmara poszła idealnie, nie odczuwał bólu ani dyskomfortu, poza tym, że trochę potem bolał. Ale teraz wszystko jest w porządku.\nBardzo dobry specjalista, zwróciłem się do niego we wrześniu tego roku z powodu postkoitalnego zapalenia pęcherza, właśnie mi pomógł. Wykonałem operację transpozycji cewki moczowej i teraz jest już trzeci miesiąc, czuję się dobrze. Bardzo dziękujemy za życzliwe podejście do pacjentów i profesjonalne podejście do leczenia.!\nMiałem konsultację, poszło lepiej niż się spodziewałem. Anton Evgenievich to dobry, taktowny specjalista i profesjonalista.\nO tym, że mam żylaki powrózka nasiennego, dowiedziałem się dopiero podczas badania na niepłodność - pokazał to spermogram. Choroba nie ujawniła się wyraźnie, nic nie bolało i nie powiedziałem, że bardzo mi przeszkadza, tylko od czasu do czasu było uczucie bólu i ciągnięcia. Z tego powodu nie chciałem wykonywać żadnych operacji, wydawało mi się, że w takich sytuacjach po prostu nie ma potrzeby wchodzenia pod nóż, okazało się, że się myliłem. Obserwowano mnie w tej sprawie z dr Antonem Evgenievich Rotovem, był w stanie przekonać mnie o potrzebie, w szczególności, zgodnie z metodą Marmara, zrobili to mi. Szczerze mówiąc, byłam zdziwiona, objawy wydawały się raczej niegroźne, ale faktycznie okazało się, że choroba może też prowadzić do atrofii, a leki na nią specjalnie nie działają. Lubiłem pracować z Antonem Evgenievichem. Jeśli naprawdę trzeba zwrócić się do kogoś w takich sytuacjach, to wydaje mi się, że tylko jemu - przez cały czas trwania kuracji był bardzo wrażliwy na moje zdrowie, przeprowadzał bardzo przejrzyste konsultacje i wyjaśniał każdy szczegół. Sam operację wykonał jak najbardziej profesjonalnie, efekt jest zauważalny. Dostałem znieczulenie ogólne, chociaż mogłem poprosić o miejscowe. Nie było żadnych komplikacji, a szansa na nawrót, o ile mi powiedziano, jest na ogół niewielka. Po operacji długo nie wracał do zdrowia, to też jest ogromny plus, a blizna po niej też była prawie niewidoczna\nDziękuję dr Rotovowi za opiekę nad jego pacjentami. Na początku września miałem bezprecedensowy atak zapalenia pęcherza. To było tak złe i bolesne, jak nigdy wcześniej. Nie byłam nawet pewna, czy to zapalenie pęcherza, ale absolutnie nie miałam siły, aby iść do szpitala w takim stanie. Na szczęście mąż [...] Antona Evgenievicha również dowiedział się, że pracuje, m.in. z wizytą w domu, przy przenośnym aparacie USG. Doktor przybył szybko, zaledwie pół godziny po wezwaniu, potraktował mnie bardzo uważnie i życzliwie. Potwierdziłem diagnozę i przepisałem lekarstwo, aby jak najszybciej ulżyć mi w udręce. Cóż, oczywiście przeprowadzono z nim dalsze, dokładniejsze leczenie! Teraz mam nadzieję, że ten problem nie będzie mi szybko przeszkadzał.\nPozbycie się kamieni bez USG, to tylko jakaś fantazja, przestrzeń, w ogóle żaden ból, w ogóle, Dzięki doktorowi Antonowi Evgenievich Rotovowi, wspaniałemu lekarzowi uzbrojonemu w nowoczesny sprzęt czyni cuda, kamienie naprawdę w proch, jak obiecał, przepraszam, oddany mocz, a nawet nie czułem. Dzięki Best Clinic warto. I generalnie nie przynoś do kamieni, to piekielne bóle.\nJest antygen specyficzny dla prostaty\nAntygen specyficzny dla prostaty to polipeptyd składający się z 237 reszt aminokwasowych i kilku mostków dwusiarczkowych. Białko jest glikozylowane i wytwarzane zarówno przez prawidłowe, jak i nowotworowe komórki przewodów wydalniczych gruczołu krokowego . Specyficznym antygenem sterczowym jest proteaza typu chymotrypsyny, ta enzymatyczna funkcja jest niezbędna do rozcieńczania ejakulatu . Zwykle niewielka ilość antygenu specyficznego dla prostaty dostaje się do ejakulatu i wydzieliny gruczołu krokowego, a bardzo mała do krwiobiegu. Źródła pozaprostatyczne obejmują gruczoły okołocewkowe, gruczoł sutkowy i płyn owodniowy .\nW surowicy krwi antygen specyficzny dla prostaty występuje w następujących postaciach:\nzwiązane z α-1-antychymotrypsyną\nzwiązane z α-2-makroglobuliną.\nBiorąc pod uwagę specyfikę diagnostyki laboratoryjnej, rutynowo określa się dwie formy - wolne i związane z α-1-antychymotrypsyną, które razem tworzą wskaźnik zwany „całkowitym PSA”.\nWysoki poziom antygenu specyficznego dla prostaty w surowicy krwi daje podstawy do podejrzeń o raka prostaty. Stężenia do 4 ng / ml są uważane za prawidłowe , co odpowiada niskiej częstości występowania raka prostaty u mężczyzn z tym wskaźnikiem. Według innych źródeł górny próg normalnej wartości PSA nie powinien być wyższy niż 2,5 ng / ml . Dokładniejsza jest definicja górnej granicy, biorąc pod uwagę normy wiekowe.\nWartości wieku dla górnego poziomu całkowitego swoistego antygenu prostaty w surowicy krwi :\n40-49 lat - 2,5 ng / ml\n50-59 lat - 3,5 ng / ml\n60-69 lat - 4,5 ng / ml\nWartości PSA powyżej wskazanych wartości do 10 ng / ml są powszechnie określane jako „szara strefa”, gdy trudno jest określić wskazania do biopsji prostaty. Wartość PSA powyżej 10 ng / ml jest podstawą biopsji prostaty. Przy wartościach PSA w „szarej strefie” stosunek wolnego PSA do całkowitego PSA jest ważny dla określenia wskazania do biopsji. Komórki raka prostaty charakteryzują się tworzeniem PSA związanego z białkami surowicy. Zwykle wartość stosunku wolnego PSA do całkowitego PSA przekracza 15% (to znaczy, jeśli stosunek ten jest mniejszy od podanej, istnieją wskazania do wykonania biopsji prostaty). Wraz z wiekiem następuje wzrost poziomu PSA w surowicy, co wiąże się ze wzrostem objętości gruczołu krokowego z powodu jego łagodnego wzrostu - BPH. W celu zmniejszenia wpływu wielkości gruczołu krokowego na wartość PSA stosuje się gęstość PSA, którą oblicza się, dzieląc wartość PSA przez objętość gruczołu krokowego. Przyjmuje się, że normalna wartość gęstości PSA nie przekracza 0,15 ng / ml / cm 3 . Wartości powyżej tej wartości mogą uzasadniać wykonanie biopsji prostaty. Dalszym rozwinięciem badań wskaźnika gęstości PSA był wskaźnik gęstości PSA strefy przejściowej. Cennym sposobem określenia ryzyka zachorowania na raka prostaty jest oszacowanie szybkości PSA. Wartość tego wskaźnika powyżej 0,75 ng / ml / rok jest charakterystyczna dla procesu nowotworowego w gruczole krokowym, co będzie wskazywać na konieczność wykonania biopsji stercza . Wykazano, że 20% mężczyzn z PSA powyżej 20 ng / ml i 75% z poziomem powyżej 50 ng / ml ma zmiany w regionalnych węzłach chłonnych miednicy . PSA jest wiarygodnym wskaźnikiem laboratoryjnym, który pomaga w określeniu odległych przerzutów - poziomy PSA powyżej 50 ng / ml wiążą się z wysokim ryzykiem rozsianego procesu, a wzrost wartości powyżej 100 ng / ml niezawodnie wskazuje na obecność odległych przerzutów .\nOprócz stosowania PSA w pierwotnej diagnostyce chorób gruczołu krokowego, PSA służy również jako kryterium skuteczności leczenia raka prostaty i prognozowania choroby . Po radykalnej prostatektomii z powodu zlokalizowanego raka stercza stężenie PSA w surowicy powinno spaść poniżej 0,2 ng / ml . Poziom PSA spada wolniej po radioterapii niż po prostatektomii. Uważa się, że obniżenie poziomu PSA poniżej 1 ng / ml po radioterapii pozwala liczyć na długi okres bez nawrotów (3-5 lat) . Powszechnie uważa się, że wzrost PSA po radykalnym leczeniu będzie wskazywał na nawrót choroby. PSA jest wygodnym markerem do oceny skuteczności leczenia hormonalnego w przerzutowym raku prostaty. Systematyczne oznaczanie poziomu PSA ujawnia wczesne oznaki progresji guza.\nCzynniki wpływające na poziomy PSA\nPoziom PSA wzrasta w raku prostaty z jednej strony ze względu na wzrost jego produkcji przez komórki nowotworowe, z drugiej zaś przerwanie bariery (uszkodzenie komórek podstawnych, któremu towarzyszy zniszczenie błony podstawnej). Wzrost poziomu PSA w obecności infekcji i / lub zapalenia gruczołu krokowego jest spowodowany zwiększeniem przepuszczalności naczyń i uszkodzeniem nabłonka. Wzrost poziomu PSA obserwuje się w BPH z powodu wzrostu objętości gruczołu krokowego i ucisku przez tkankę gruczolakowatą bezpośrednio na tkankę prostaty. Niedokrwienie i zawał prostaty mogą również powodować wzrost poziomu PSA w surowicy. Ostre zatrzymanie moczu, które rozwija się na tle gruczolaka prostaty, może prowadzić do znacznego wzrostu poziomu PSA z powodu zawału serca w tkance prostaty. Konieczne jest uwzględnienie indywidualnych cech przepuszczalności barier tkankowych u różnych osób. Zatem wzrost poziomu PSA w surowicy nie zawsze wskazuje na obecność złośliwego rozrostu w narządzie..\nAby prawidłowo oszacować wartość PSA, należy wziąć pod uwagę następujące punkty:\nZaleca się powstrzymanie się od wytrysku przez co najmniej 48 godzin przed wykonaniem testu PSA, co wyeliminuje fałszywy wzrost poziomu PSA..\nDzienne wahania poziomów PSA są nieznaczne, dlatego testowanie PSA jest możliwe w dowolnym momencie.\nCyfrowe badanie doodbytnicze ma minimalny wpływ na poziom PSA, natomiast intensywny masaż prostaty przyczynia się do wyraźnego wzrostu stężenia PSA, dlatego zaleca się przeprowadzenie badania nie wcześniej niż 3 dni po zabiegu .\nUSG przezodbytnicze (TRUS) prostaty wpływa na poziom PSA w surowicy, dlatego zaleca się oznaczenie PSA nie wcześniej niż 1 tydzień po TRUS.\nBiopsja gruczołu krokowego prowadzi do znacznego wzrostu poziomu PSA z powodu mechanicznego uszkodzenia barier i przedostania się PSA do krwiobiegu. Zaleca się badanie poziomu PSA nie wcześniej niż 6 tygodni po biopsji gruczołu krokowego .\nCystoskopia i cewnikowanie pęcherza za pomocą miękkiego cewnika nie wpływają znacząco na poziom PSA.\nPrzezcewkowa resekcja gruczołu krokowego (TURP) ma istotny wpływ na poziom PSA w surowicy, dlatego PSA należy badać nie wcześniej niż po 6 miesiącach. po operacji .\nU pacjentów z BPH, którzy w ramach leczenia przyjmują inhibitory 5-α-reduktazy (finasteryd lub dutasteryd), całkowite stężenie PSA w surowicy zmniejsza się o około 50% po 12 miesiącach przyjmowania leku. Wobec braku uniwersalnych wartości normy PSA przy przyjmowaniu leków z tej grupy, decyzję o potrzebie wykonania biopsji gruczołu krokowego podejmuje się indywidualnie ..\nWszystkie te czynniki należy wziąć pod uwagę przy prawidłowej interpretacji wyników badania poziomu PSA w surowicy krwi..


Izolacja dachu wełną mineralną – o czym pamiętać, żeby zyskać najwięcej? - Dobre Domy Flak & Abramowicz\nPrawidłowa izolacja dachu to wielowymiarowy komfort – związany z ciepłem, dobrą akustyką oraz oszczędnościami. Zyskać można bardzo wiele, przestrzegając zasad poprawnego izolowania. Błędy mogą powodować utratę nawet 20-50% energii oraz pieniędzy wydawanych na ogrzanie i chłodzenie. Nawet, kiedy zlecamy prace fachowcom, warto znać zasady i wiedzieć o czym pamiętać przy wyborze materiałów oraz ich montażu.


Piggy Bang Kasyno 【PEŁNE opinie i bonus 55 Free Spinow】\nNowoczesne kasyno online\nSpełnia rygorystyczne wymogi bezpieczeństwa\nIntuicyjna obsługa witryny internetowej\nWielki wybór gier i automatów\nOdbierz bonus i zagraj teraz\tIdź do Piggy Bang\nOdwiedź Piggy Bang\tIdź do Piggy Bang\nUżyteczność w Piggy Bang kasyno\nKasyno Piggy Bank to nowoczesny hazard z prawdziwego zdarzenia. Na samym początku warto wspomnieć o tym, jak proste to kasyno jest w obsłudze. Klarowne rozstawienie interaktywnych ikon sprawia, że rozpoczęcie gry na nowym automacie jest niesamowicie instynktowne. Tak samo, jak zresztą korzystanie z każdej innej funkcji kasyna Piggy Bang.\nŁatwość użytkowania sprawia, że z Piggy Bang upora się nawet największy laik. W ich ofercie znajduje się wiele automatów od największych producentów takich jak NetEnt, Play’n Go czy też Amatic Industries. Oznacza to, że możemy tam zagrać w takie hity jak Finn’s Golden Tavern czy Book of the Dead i wiele innych automatów online znanych i lubianych przez wielu graczy.\nSystemy płatności w Piggy Bang kasyno\nKolejną zaletą kasyna Piggy Bang jest szeroka gama metod płatności, których możemy użyć, aby zasilić swoje wirtualne konta bądź też wypłacić wygrane monety. Najbardziej oczywistym i prawdopodobnie najłatwiejszym ze sposobów transferu pieniędzy do i z Piggy Bang Casino to transakcje kartą kredytową. Są one proste w obsłudze i bardzo powszechne. Obsługiwane karty to Visa i MasterCard.\nOczywiście, jeżeli preferujecie korzystać z innych metod płatności, nie jest to problemem. Piggy Bang obsługuje wiele różnych systemów płatniczych. Tutaj znajdziesz szczegółowe informacje na ten temat:\n20 – 2000 EUR Natychmiast Brak 20 – 5000 EUR Natychmiast Brak\n20 – 2000 EUR Natychmiast Brak n/a n/a n/a\n20 – 2000 EUR Natychmiast Brak 20 – 5000 EUR Do 3 dni roboczych Brak\nn/a n/a n/a 20 – 5000 EUR Do 5 dni roboczych Brak\nPiggy Bang Mobilność i aplikacje\nObsługa kasyna Piggy Bang poprzez urządzenie mobilne jest jak najbardziej możliwa, co ucieszy tych, którzy lubią grać w ulubione automaty online podczas podróży. Strona internetowa kasyna jest dostępna w formacie mobilnym, także bez problemu odtworzy się ją na smartfonie lub tablecie, niezależnie od tego, czy używacie systemu operacyjnego Android, czy iOS. Jeżeli chodzi o pojedyncze sloty, standardem w branży jest programowanie automatów online w HTML5, dzięki czemu można z nich korzystać z dowolnego urządzenia.\nDodatkowym ułatwieniem dla użytkowników smartfonów i tabletów z systemem Android jest dedykowana aplikacja mobilna, która gwarantuje stabilność i prawidłowe odtwarzanie wszystkich slotów w ofercie kasyna Piggy Bang. Korzystając z takiej aplikacji, ograniczacie również przepływ transferu danych podczas gry w podróży. Niestety w tym momencie aplikacja dostępna jest tylko dla Androida, aczkolwiek może się to zmienić wraz ze wzrostem popularności kasyna.\nBonusy i promocje w Piggy Bang\nWiększość kasyn w internecie oferuje graczom bonusy oraz promocje powitalne, aby skusić ich swoją ofertą i nakłonić do założenia konta na stronie. Nie inaczej jest w przypadku Piggy Bang.\nPierwsza promocja, która rzuca się w oczy nowym użytkownikom, jest oferta powitalna z maksymalnie 55 darmowymi spinami dla graczy świeżo po założeniu konta. Spiny te można wykorzystać w bardzo popularnym automacie online Book of Dead, wyprodukowanym przez Play’n Go. Ilość otrzymanych spinów zależy od rozmiaru naszej pierwszej wpłaty – za każdego wpłaconego dolara otrzymujemy jednego spina.\nKolejne bonusy to już są oferty bardziej długoterminowe, mające na celu zachęcenie gracza do kontynuowania korzystania z Piggy Bang Casino. W porównaniu z niektórymi funkcjami dodatkowymi innych kasyn internetowych, ich opcje wypadają całkiem nieźle.\nJedną z nich jest opcja założenia własnej skarbonki – Piggy Banku. Działa to tak, że kasyno zwraca pewny procent Twojego zakładu z gry, i lokuje go w Twojej prywatnej skarbonce, gdzie cząsteczki te się kumulują, aż mogą zostać wypłacone i wykorzystane w automatach. Każda gra jest specjalnie oznakowana – od tych oznaczeń zależy ilość odkładanych monet. W przypadku niektórych automatów jest to 0.05% zakładu, a innych – aż 0.55%. Po pewnym czasie spędzonym na regularne granie w kasynie Piggy Bang może Wam się tam uzbierać pokaźna sumka, co pozwoli na zaoszczędzenie własnych pieniędzy.\nKasyno oferuje również przeróżne cotygodniowe promocje – niektóre są ogólne, a niektóre dotyczą poszczególnych gier, za to każda z nich pozwala na zaoszczędzenie pewnej sumy pieniędzy bądź zwiększenie szans na wygraną.\nW Piggy Bang Casino dostępna jest szeroka gama znanych i lubianych gier hazardowych online. Pomijając klasyczne rozgrywki pięciobębnowe takie jak Book of Dead, są tu też dostępne bardziej niestandardowe rozgrywki, jak trójbębnowy Fire Joker ze znacznie szybszą rozgrywką.\nPoza automatami kasyno oferuje również wirtualne gry stołowe, takie jak poker czy blackjack. Jeżeli chodzi o dostawców gier i automatów to jest ich mnóstwo, między innymi Play’n Go, Amatic czy też Microgaming, a także tuziny innych. Jest więc w czym przebierać — każdy dostawca wprowadza inny styl i charakter do swoich gier, dzięki czemu kasyno zyskuje na różnorodności. Każdy amator hazardu i tym podobnych rozrywek znajdzie tu coś dla siebie.\nOczywiście sercem każdego kasyna internetowego są automaty online. W dużej mierze zastąpiły one staroszkolne, fizyczne automaty z lokalach takich jak bary i restauracje. Szczególnie w dobie koronawirusa i przymusowej kwarantanny stały się one wyjątkowo popularne także w naszym kraju. Stanowią one również serce Piggy Bang Casino. Ma ono w ofercie przeróżne sloty, z różnymi ilościami bębnów oraz stopniami trudności i skomplikowania, także zarówno początkujący, jak i weterani rozgrywek online nie mogą narzekać na brak wyboru.\nKasyno to jest licencjonowane i regulowane przez Malta Gaming Authority — jedną z bardziej szanowanych organizacji w branży hazardu online.\nKolejnym wskaźnikiem tego, że PIggy Bang Casino jest godną zaufania witryną skupiającą się na hazardzie online, jest sam fakt, iż jest ona dostępna w Polsce. Oznacza to, że spełnia wszystkie rygorystyczne wymogi naszego ministerstwa finansów, które zmusiły wiele internetowych kasyn do opuszczenia polskiego rynku. Ponadto, Piggy Bang Casino jest obsługiwane przez zaufanych pośredników płatniczych, takich jak na przykład Paysafecard czy Skrill.\nWiększość dostępnych gier i automatów jest zaprogramowane w HTML5, umożliwiając łatwy dostęp i obsługę gier na niemal każdym urządzeniu z dostępem do internetu. Sama strona internetowa jest zabezpieczana poprzez protokół SSL, co zapewni Wam bezpieczeństwo naszych danych w sieci podczas korzystania z witryny.\nDział obsługi klienta w Piggy Bang działa nienagannie. Są oni dostępni przez 24 godziny na dobę, na czacie bądź też telefonicznie. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest również udostępnienie oddzielnych adresów e-mail dla różnych zagadnień. Zostały utworzone skrzynki dla:\nzapytań ogólnych: support@piggybang.com,\ndotyczących finansów: payments@piggybang.com,\nzajmujących się sprawami klientów VIP: VIPmanager@piggybang.com,\ndla sugestii dotyczących rozwoju kasyna: manager@piggybang.com\nTakie rozwiązanie sprawia, że wiadomości oraz pytania graczy zostaną odczytane, oraz otrzymają odpowiedź szybciej, z racji tego, że każda skrzynka ma swoje specyficzne zadanie. Jest też możliwość kontaktu za pomocą poczty tradycyjnej.\nJest to godne zaufania kasyno online, do którego na pewno chętnie będziecie wracać. Jest ono dostępne w języku polskim oraz umożliwia wiele metod płatności, co sprawia, że korzystanie z niego jest naprawdę intuicyjne. Szczególnie biorąc pod uwagę to, jak efektywnie zaprojektowana jest jego witryna internetowa. Szeroka gama metod płatniczych pozwala graczom na znalezienie najbardziej dogodnego rozwiązania dotyczącego wpłacania i wypłacania środków finansowych.\nDostawcy automatów i gier stołowych z najwyższej półki współpracują z tym kasynem - wybór jest tak szeroki, że nie sposób tu na nudę. Piggy Bang to kasyno internetowe z prawdziwego zdarzenia, w którym każdy aspekt jest przemyślany. Martwi jedynie brak aplikacji mobilnej dla urządzeń z systemem operacyjnym iOS oraz obsługi płatności za pośrednictwem PayPala.\nBrak aplikacji dla urządzeń Apple\nBrak możliwości transakcji za pośrednictwem PayPal\nCzy mogę grać w gry inne niż hazardowe w Piggy Bang Casino?\nNie. Jak sama nazwa wskazuje, Piggy Bang to kasyno internetowe — jego specjalizacja to zakłady oraz gry na pieniądze.\nCzy mogę wykorzystać środki z mojej skarbonki w Piggy Bang na darmowe spiny?\nTak! To jest główne założenie tego mechanizmu. Dzięki skarbonce im więcej grasz — tym więcej zaoszczędzisz na przyszłych rozgrywkach!\nCzy pomimo braku aplikacji, nadal mogę korzystać z tego kasyna na moim iPhone?\nJak najbardziej. To kasyno działa w przeglądarkach internetowych na każdym urządzeniu, a w dodatku jego strona jest zoptymalizowana dla urządzeń mobilnych.\nOpinie graczy o Piggy Bang\nDodaj opinie o Piggy Bang


Ogłoszenia parafialne na Niedzielę 14 lutego 2021 roku! | Sanktuarium Maryjne w Różanymstoku - salezjanie\n2. W środę 17 lutego rozpoczynamy Wielki Post. W Środę Popielcową Msze Święte z obrzędem posypania głów popiołem o godzinie 7.30, 9.00 i 17.00. Przypominamy, że tego dnia obowiązuje nas post ścisły.\n3. W czasie Wielkiego Postu zapraszamy do uczestnictwa w nabożeństwach wielkopostnych. Droga Krzyżowa w piątek o godzinie 16.30. Gorzkie Żale w niedzielę po Mszy Świętej o godzinie 9.00, także o godzinie 15.30 z kazaniem pasyjnym.\n4. W piątek 19 lutego zapraszamy na spotkanie formacyjne Salezjanów Współpracowników po Mszy Świętej o godzinie 17.00.\n5. W przyszłą niedzielę rozpoczyna się w naszej parafii kurs przedmałżeński. Będzie trwał przez wszystkie niedziele Wielkiego Postu (łącznie 6 spotkań). Rozpoczęcie w kościele o godzinie 14.00.\n6. Zgodnie z rozporządzeniem Księdza Arcybiskupa Metropolity Białostockiego dziś po Mszy Świętej do puszek Caritas zbierane są ofiary na pomoc w leczeniu małego Kuby. Za każdy dar z serca dziękujemy.\n7. Polecajmy Bożemu Miłosierdziu zmarłych z naszej Parafii, którzy odeszli w minionym tygodniu. Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci na wieki. Amen.


Plusy wczesnego wstawania. - Niunioki\nPlusy wczesnego wstawania.\nDlaczego warto budzić się przed szóstą? Plusy wczesnego wstawania.\nOd zawsze podziwiałam tych, którzy wstają wcześnie rano, a do tego od samego świtu na ich twarzy maluje się radość. Poranna pobudka od zawsze kojarzyła mi się z czymś strasznie nieprzyjemnym i dyskomfortowym, gdybym mogła, spałabym do południa!\nZaczynanie dnia wcześnie rano, ma jednak mnóstwo plusów, dla których warto zmienić swoje nastawienie i popracować nad zmianą ze śpiocha na rannego ptaszka. Dlaczego warto?\nDłuższy dzień. Krótszy sen nie zawsze oznacza zmęczenie. Ważne żeby spać potrzebną nam ilość godzin i warto poznać swój organizm na tyle, żeby umieć to określić. Przeciętnie potrzebujemy 7-9 godzin snu na dobę. Spaliście kiedyś dużo dłużej i pamiętacie swoje samopoczucie? Zwykle nie wychodzi to na dobre.\nSpokojniejszy poranek. Zaczynając wcześniej dzień, nie narzucasz sobie szalonego tempa. Nie musisz się spieszyć, żeby wyjść na czas. Możesz swobodnie się przygotować na nadchodzący dzień.\nChwila dla siebie. W ciągu dnia ciężko złapać oddech, gdy z każdej strony jesteśmy zasypani obowiązkami. Kiedy świat jeszcze śpi, mamy moment na spokojne wypicie kawy, przejrzenie wiadomości ze świata, makijaż, prysznic, ćwiczenia, czy spacer z psem.\nLepsze samopoczucie w ciągu dnia. To jak startujemy, ma wielki wpływ na to, jak będzie wyglądała reszta dnia. Jeśli zadbasz o spokojny poranek, to zapewnisz sobie większą dawkę cierpliwości, kreatywności i nastoju na kolejne godziny.\nJak zmotywować się do wstawania przed szóstą?\nZorganizuj czas. Zaplanuj dokładne godziny, w jakich chcesz się kłaść do łóżka i z niego wstawać. Siedzenie do drugiej w nocy i wstawanie zmęczonym, na pewno nie wyjdzie na dobre. Kończąc dzień po 22, łatwiej będzie zacząć Ci go o świcie.\nZaplanuj poranek. Żeby mieć chęci, zwykle musimy mieć coś, co da nam kopa do działania. Wstawanie dla samego wstawania, to słaby motywator. Wymyśl co możesz zrobić rano, żeby później mieć spokój albo lepiej spędzić dzień. Przygotowanie dobrego śniadania, lunch boxów do pracy, pełnego makijażu, fryzury, treningu, a może nawet zakupów, na które resztą sił zwykle idziesz po pracy.\nStwórz wieczorny rytuał. Jeśli poświęcisz wieczorem czas, na przygotowanie się do wstawania o poranku, to z pewnością będzie Ci łatwiej wstać rano z łóżka. Ciężej olać coś, na co poświęciliśmy swój czas i energię. Przygotuj wieczorem ubrania, posprzątaj w kuchni, ułóż wszystko tak, żeby rano było pod ręką.\nOdłóż telefon, wyłącz telewizor. Przed snem sztuczne światło nie jest wskazane i zwykle opóźnia czas zasypiania. Warto chociaż na godzinę przed położeniem się do łóżka, odciąć od ekranów i przyciemnić sztuczne światła.\n12 lutego 2021 at 10:42 Odpowiedz\nOsobiście lubię wcześnie wstawać bo faktycznie dzień jest dłuższy i wiele mogę zrobić. Niestety okres zimowy jakoś mi nie sprzyja temu wczesnemu wstawaniu, bo jakoś tak ciemno i ponuro jest.


Jak dobrac odpowiedni kolor wlosow | luxhair.pl\nRzucanie całą zawartość kuchni tym zlewem jest bardzo złą zupę i złym filmie. Doskonalić się na tym, co Twoje cele są dla każdego wideo ruchu do witryny, ogólnego budowania marki, sprzedaż jednego produktu i mówić tylko o tym.\nPotem, gdy już wiadomość pod kontrolą, znając swoją publiczność staje się dużo łatwiejsze. To może być trudne przemawiając do grupy ludzi przez obiektyw aparatu, nie są one w pokoju z tobą, więc nie dostaniesz „osobiście” biofeedback. Więc musisz myśleć sobie: „Co ci ludzie wyglądają, że jestem stara się osiągnąć?” Pomyśl o nich osobiście, co oni obchodzą? Liczy się dla nich najbardziej? Czasami może to być najprostsza rzecz na świecie, a wiele komunikatów marketingowych wychodzą podstawy.\nTeraz znając swoją publiczność, będziesz wiedział, co się dzieje. Wszyscy rozumiemy, że Tony Hayward był zmęczony i wyczerpany psychicznie z ogromnym wyzwaniem wyciek ropy BP, ale był w kontakcie z podstawami, które liczą się najbardziej. Nie bądź w kontakcie! Przed dokonaniem wideo, spędzać czas ze swoimi klientami, osobiście, a nie swoich asystentów, ale! To nie tylko pomóc w marketingu, ale w ogólnym funkcjonowaniem firmy.\n5. Nie Tanie Out Część 2 – zatrudnić zawodowego Video Production Company\nKażdy ma siostrzenicę, bratanka lub kuzyna z nowiutką kamerę wideo HD konsumentów. I te nowe aparaty są bardzo skomplikowane i mogą przynieść fantastyczne rezultaty niedrogo, jeśli są stosowane przez profesjonalistów. produkcji wideo jest więcej niż tylko włączanie najnowszej nowego aparatu i naciśnięcie przycisku nagrywania. To jest tak niesamowite, jak wielu ludzi biznesu nigdy nie przyszłoby do głowy mając kuzynka Willie shoot ich zdjęcia ślubne z kamerą Szczęśliwe Snaps, ale jeśli chodzi o tworzenie wideo dla ich działalności, idą do ciemnego pokoju, stoją przed niepewnym kamery , który znajduje się obok klimatyzatora szum daleko na 30 decybeli.


przez Salvador, Honduras i Nicarague | grand tour\nprzez Salvador, Honduras i Nicarague\nTroche czasu minelo od kiedy na blogu zamiescilem relacje ostatni raz. Powodem byly problemy techniczne. Teraz jedyna pozostaloscia po nich sa dziwne znaczki zamiast polskich liter w niektorych miejscach na stronie. Zapewniam, ze juz wkrotce powinno byc wszystko elegancko. Ponizszy tekst jest dosc dlugi. Przejechalem przez trzy kraje w tym czasie i raczej zachecam do przeczytania go na spokojnie bo, jak to mawiaja, konca nie widac.. :)\nAntigue opuscilem 17 grudnia i chickenbusem dojechalem do Guatemala City. Po drodze dwa razy kontrolowala nas policja – wygladalo to na standardowe procedury, sprawdzali po prostu dokumenty pojazdu i prawo jazdy kierowcy, jednak ani on, ani jego pomocnik, nie byli zbyt spokojni podczas tych kontroli. Moze mieli cos na sumieniu, albo stan techniczny pojazdu byl nie do konca taki, jak w papierach? Trudno powiedziec, grunt, ze dojechalismy, czego nie moze powiedziec kierowca mijanego przez nas autobusu, ktory lezal przewrocony gdzies w rowie obok autostrady. Zolta tasma, policja, wygladalo to, jakby byly tez ofiary..\nNiestety przegapilem moment, w ktorym powinienem wysiasc. Tzn. mialem nadzieje, ze tak jak zazwyczaj autobus dojedzie na jakis terminal. Ludzie jakos tak powoli wychodzili, az w koncu zostalem w pojezdzie sam z 4-ka innych pasazerow i kierowca. Za oknem okolica podobna zupelnie do niczego, niska zabudowa, brudne ulice, pelno zakladow naprawczych (zauwazylem, ze im mniej ciekawy rejon tym wiecej napisow ´mechanika´, ´naprawa´ i ´wulkanizacja´), ogolem raczej neizbyt turystyczna dzielnica. Kierowca mowi, ze tutaj konczy kurs. Srodek ulicy, srodek dnia, srodek zony dziewiatej miasta.. srodek czarnej d… Na terminal mam dotrzec taksowka, przy ktorych zatrzymal sie autobus. Rzeczywiscie, stoja dwa samochody z napisem taxi, a wszyscy kierowcy ewidentnie sie znajda. Byc moze po przyjacielsku podrzucaja sobie klientow, a byc moze… nie wiem, w kazdym razie nie podoba mi sie to wcale. Wychodze z autobusu i zostaje zasypany pytaniami – gdzie ide, czy nie chce na terminal, za ile chcialbym jechac tam i tak w kolko. Mowie, ze dojde na terminal na piechote, na co wszyscy zgodnie twierdza, ze to bardzo niebezpieczna okolica, a dla mnie tym bardziej.. Mam podobne wrazenie, ale juz nauczylem sie, ze kazda oznaka wahania to tutaj samobojczy gol. Poza tym nie chce jechac z tymi dwoma. Jakos udaje mi sie pozegnac ich i odejsc. Kawalek dalej widze sklep, gdzie pytam sie jak dotrzec na terminal. Sprzedawca mowi, ze najlepiej taksowka, bo to bardzo niebezpieczna okolica. Wczesniej widzialem w niektorych autobusach ochroniarzy z dluga bronia, wiec moze rzeczywiscie cos w tym jest.. Jednak w sklepie odradzaja mi jazde komunikacja, bo to daleko, a autobus jedzie na okolo. Do rozmowy wlacza sie tez jeden z klientow potwierdzajac slowa taksowkarzy i sprzedawcy – jest niebezpiecznie. Cokolwiek by to nie znaczylo, uniwersalne slowo peligroso pojawia sie w tej rozmowie zbyt czesto. Pytam sie jeszcze w ktorej zonie znajduje sie terminal – w czwartej. No tak, to moze byc kawalek. Dziekuje i wychodze ze sklepu. Zaraz obok jest stara stacja benzynowa, na ktorej zagaduje jakiegos taksowkarza. Byc moze dalem sie zastraszyc, byc moze rzeczywiscie jest tu nieprzyjemnie. O miescie slyszalem same niepochlebne opinie, wiec wole nie sprawdzac osobiscie poziomu bezpieczenstwa, zwlaszcza, ze juz i tak stracilem telefon i aparat w Gwatemali, narazie wystarczy. Za nizsza cene niz oferowali tamci dwaj taksowkarze jade na terminal. Na piechote mogloby to trwac dlugo i nawet patrzac z okna samochodu na ulice nie czulem sie komfortowo. A przeciez bylo poludnie.. Podstawowa zasada bezpieczenstwa podczas jazdy taksowkami jest zamkniecie drzwi od srodka. Jesli ktos bedzie bardzo chcial wejsc to i tak to pewnie zrobi, zwlaszcza jak jest w komitywie z kierowca, jednak daje to zawsze jakies kilka sekund na… nie wiem na co, modlitwe? teleportacje? inkantacje zaklecia? Do glowy przychodzil mi tylko noz, ktory mam w gornej kieszeni plecaka.. Z kierowca rozmawiam wlasnie o express kidnaps, jak to sie fachowo nazywa. Mowi, ze w Gwatemali jest bardzo duzo nielegalnych taksowek – taxi pirata. Pokazuje mi na ulicy kilka od reki – rzeczywiscie, nie maja malych naklejek na szybach, latwo o pomylke w nocy. Zapewne nie wszyscy sa od razu zlodziejami, ceny zawyza kazdy, ale jezdza bez licencji i to juz wystarczy by z ich uslug nie korzystac.\nTerminal nie wygladal tak, jak sobie go wyobrazalem. Na pewno jest jakis inny w miescie obslugujacy polaczenia lokalne, ja natomiast poprosilem taksowkarza by zawiozl mnie tam, skad odchodza busy na granice z Salvadorem. Na zwyczajnej ulicy, zatloczonej ze wzgledu na liczne stragany, staly trzy autobusy, wszystkie na granice, do miejscowosci San Cristobal. Oczywiscie krzykacze otoczyli mnie i kazdy chcial zabrac mnie do swojego autobusu. Jest to o tyle korzystne, ze ceny biletow w takich przypadkach najczesciej beda normalne – nikt nie krzyknie wyzszej ceny, bo zaraz zaloga innego autobusu powie, ze u nich jest taniej.. Wybieram jeden z autobusow, pytam sie ile czasu jedzie i mowie, ze musze isc do lazienki. Ten moment probuja raz jeszcze wykorzystac pomocnicy kierowcow, tzw. ayudantes – lub przeze mnie po prostu krzykacze. Kazdy chce mnie zaprowadzic do innego miejsca – tam jest swietny hotel, tutaj sprzedaja kurczaki na wynos i maja ladny kibel, a tam jest jeszcze cos innego, gdzie jest papier toaletowy… W koncu krzykacz z ´mojego´ autobusu postanawia zakonczyc ta farse i pyta sie wprost co chce ´zrobic´? – Siku. – Nie ma problemu, bede Ci towarzyszyl. Chwile pozniej, na srodku ruchliwej ulicy, lejemy razem pod nasz autobus.. 50 metrow dalej widze samochod policji i napis o grzywnie za sikanie w miejscu publicznym – 400 quetzali… Nikt sie jednak specjalnie nie krepuje tutaj..\nOk 1700 wysiadam na granicy. Za odlozone quetzale jem obiad i reszte wymieniam na dolary. Nie mam zadnych problemow z przekroczeniem samej granicy, oficerowie migracyjni po stronie Salvadoru pytaja sie tylko gdzie chce jechac. Niestety nie mam mapy i znam tylko kilka miejsc, ktore chce odwiedzic w tym kraju. Najblizej jest Santa Ana. Oficerowie tlumacza, ze jezdza busy i cos moge jeszcze znalezc, ale moze ktos z kierowcow samochodow akurat przekraczajacych granice tam jedzie. Pytaja sie dwoch, ale niestety. Jest juz po 1800 wiec decyduje, ze zostane tutaj, kawalek dalej ma byc jakis tani i jedyny hotel w miescie. Ide po praktycznie nieoswietlonej glownej ulicy, ktos na mnie gwizdze, ktos cos wola. Jakis bus sie zatrzymuje przy mnie i kierowca mowi, ze jedzie do Santa Ana. Zabierze mnie za 25 dolarow, nie lada gratka. W pierwszym momencie nie zrozumialem, ale gdy powtorzyl kwote nie mialem watpliwosci. Facet chcial 25 dolarow za kurs, ktory kosztuje standardowo ok 1 dolara.. Mial rozmach… Pieknie dziekuje za tak szczodra oferte i kawalek dalej melduje sie w sympatycznym hoteliku. O Salvadorze slyszalem rowniez niezbyt dobre opinie, jesli chodzi o kwestie bezpieczenstwa. Wciaz widoczne sa skutki wojny z przed kilkunastu latu, zwlaszcza w zamoznosci obywateli, a najwiekszym problemem sa gangi. Statystycznie jest to jedno z najbardziej niebezpiecznych panstw swiata, podobno srednio jest tutaj 10 morderstw na dzien, a ostatnio ofiara padl nawet jakis europejski dziennikarz.. Jest to miedzy innymi powod, dla ktorego wciaz niewielu turystow odwiedza ten kraj. Z drugiej strony jednak ostatnimi laty sytuacja sie poprawia. Strategia rzadu okreslana mianem Super Silnej Reki przynosi podobno dobre rezultaty, wiekszosc terytoriow gangow jest kontrolowanych przez policje, a na ulicach widac pelno broni – glownie maja ja ochroniarze – chronione sa banki, restauracje, kawiarnie a czasem i nawet male sklepiki. Do Salvadoru przybywa kazdego roku coraz wiecej turystow, ale ludzie nie sa jeszcze do tego tak przyzwyczajeni jak w Gwatemali dla przykladu. Stad tez sa naturalni, otwarci i podobno dla samego obcowania z nimi warto bedac w Ameryce Srodkowej odwiedzic ten kraj. Takie mialem informacje. Czas by sie przekonac na wlasnej skorze.\nczorny spacer zakonczylem po 10 minutach. San Cristobal to wlasciwie kilka budynkow, stragany (zamkniete noca) i koscioly ewangelickie. Naliczylem ich az 3. Nie bylo to z reszta trudne, bo z kazdego dobiegala glosna muzyka ´na zywo´. W kazdym ´grali´co prawda cos innego – ale mialo to wszystko wspolne cechy. W kazdym na mownicach stali mezczyzni i spiewali zwawe piosenki, a kilka osob w lawkach glosno klaskalo. Tym glosniej im mniejszym talentem dysponowal ten z mownicy. Ciekaw jestem jak miejscowi wybieraja koscioly i jak te koscioly walcza o wplywy w tak niewielkim miasteczku. Podobno w calej Ameryce Srodkowej swiatynie ewangelickie zyskuja coraz to wieksza popularnosc i rzeczywiscie, widzialem ich tutaj juz sporo..\nNastepnego dnia po sniadaniu wyszedlem nad zabudowania San Cristobal, w ktorym przy granicy handel trwal w najlepsze od rana. Glownym towarem byly ubrania, a wsrod tlumu, krazacego miedzy stanowiskami, przeciskaly sie duze ciezarowki i samochody osobowe trabiac nieustannie.. Po niezbyt dlugim spacerze plecak klade na ziemi, a reke wystawiam nad droge. Ruch jest niewielki, chwile czekam, ale w koncu zatrzymuje sie samochod. Taxi collectivo, jak na zlosc, ale przynajmniej kombi.. :) W srodku cztery osoby. Za 2 dolary jade do Santa Ana – zawsze to szybciej i wygodniej niz w busie. Chociaz z ta wygodnoscia to tez bez przesady, mialem miejsce ´w bagazniku´. Po drodze zatrzymuje nas policja, chca ode mnie paszport, pytaja sie co tu robie, gdzie jade, w jakim jezyku rozmawiamy w Polsce i tego typu rzeczy. Sa bardzo uprzejmi. W collectivo rozmawiam z jednym chlopakiem, mieszkal kilka lat w USA i zna angielski. Na miejscu pokazuje mi gdzie jest terminal, gdzie znajde bankomat i kawiarenke internetowa. Milo z jego strony. Santa Ana to drugie, po stolicy, najwieksze miasto Salvadoru, jednak tego w ogole nie widac. Zabudowa jest jedno lub dwu pietrowa, ulice sa senne i nawet na terminalu ani na lokalnym bazarze nic sie nie dzieje ciekawego. Potrzebuje informacji o tym, gdzie dalej jechac. Internet dziala strasznie wolno, ale w koncu dowiaduje sie prawie wszystkiego co mi potrzebne i teraz pozostaje mi tylko znalezc bankomat, co w Salvadorze nie jest wcale prostym zadaniem, jak sie przekonalem. Bankomat udaje sie znalezc gdzies na stacji benzynowej Texaco. Tuz przy mnie parkuje akurat pickup z rodzinka w srodku. Mlody kierowca wychodzi z samochodu i rowniez chce skorzystac z ATM. Chwile rozmawiamy, niezle gada po angielsku (to juz druga osoba jednego dnia!) i oferuje mi podwozke na terminal. Cala przyjemnosc po mojej stronie – wsiadam na pake i gadam z jego malymi dzieciakami w drodze na terminal i pozniej kawalek dalej, bo okazuje sie, ze autobus, ktory mnie interesuje, zmienil trase przejazdu. Gdy wysiadam z samochodu kierowca zaskakuje mnie pytaniem czy w moim sercu mieszka Chrystus.. Tego sie nie spodziewalem, musze przyznac.. Odpowiadam jakos w pokretny sposob, ale odpowiedz chyba go satysfakcjonuje. Dziekuje mu za pomoc i zostaje sam na skrzyzowaniu, autobus ma tutaj sie zatrzymac, tylko nie wiadomo po ktorej stronie. Moim celem jest Lago de Coatepeque – otoczone wulkanami lezacymi w Parku Narodowym Cerro Verde ma nalezec do 10 najpiekniejszych jezior swiata.. Tak wyczytalem w internecie, jednak powiem szczerze, ze samej listy nigdy i nigdzie nie moglem znalezc.. Ciekawostka. Jesli kiedys natraficie na taka, dajcie znac.\nJezioro rzeczywiscie jest ladne, ale tak jak i w przypadku Lago de Atitlan – bez przesady. Wysiadam na rozwidleniu drog, jedna wiedzie gdzies prosto, w las, druga odchodzi w bok i za moment asfalt zamienia sie w piach i kurz. Widze jakies budynki i tam mam szukac jeziora, zdaniem kierowcy. No to w droge. Szybko sie przekonuje, ze do jeziora to ja mam jakies 50 metrow od drogi, ale dzieli mnie od niego mur. Ciagnie sie on wzdluz drogi, zmieniajac kolor, material, czasem zamieniajac sie w siatke. To osrodki wypoczynkowe lub prywatne rezydencje.. Wiekszosc jest zamknieta lub takie sprawia wrazenie. Niektore przypominaja nasze osrodki sluzace w epoce wczasow robotniczych, inne blyszcza nowoscia, z odnowionymi, bogato rzezbionymi bramami, ladnie przystrzyzonym trawniczkiem w srodku, schludnymi domkami i odnowiona tabliczka z nazwa obiektu.. Wszystkie sa jednak oszpecone zasiekami z drutu kolczastego. Po kilku kilometrach widze, ze znalazienie tutaj jakiejs przyjemnej zatoczki i rozbicie namiotu moze byc sprawa problematyczna. Droga robi sie coraz bardziej wyboista, juz nie ma zadnych sklepikow, tylko zamkniete na glucho bramy ogromnych posiadlosci. Piekne miejsce jak sie jest wlascicielem takiego osrodka czy domu nad jeziorem. Minalem po drodze kilka hoteli czy hosteli, ale nie tego szukam.. Pusto, zadnych ludzi, zwierzat.. Ide w upale droga rozgladajac sie za jakims odbiciem, z tym ze nad wode raczej nie zejde, ewentualnie gdzies moze bedzie wejscie w gore, na ladne wzgorze nad jeziorem. Nic z tego, las jest tak gesty, ze nie mam najmiejszej ochoty sie przez niego przedzierac. Od czasu do czasu widzialem jakies odchodzace sciezki, ale byly one naprawde rzadkoscia i w takim stanie, ze nawet nie chcialem sprawdzac gdzie wioda. Chociaz prawdziwej dzungli nigdy nie widzialem i pewnie dla tych, ktorzy w niej byli, te kilka drzewek, ktore tu rosly to zaledwie byl jakis zagajnik, to we mnie wzbudzal on jakas niechcec.. W koncu droga sie konczy, a przede mna wyrasta sciana gestego lasu (pojdzmy na taki kompromis jesli chodzi o nazwy :p). Dostrzegam calkiem niezle widoczna sciezke idaca wglab i mam do wyboru albo powrot ok 5 kilometrow do ostatniego hostelu albo marsz na przod, w nieznane. Co gorsza, wiem, ze jestem praktycznie w polowie obwodu jeziora, tzn. ze przeszedlem od autobusu tyle samo ile mam do niego w druga strone.. Decyduje sie na kontynuacje drogi, jak to mawiaja, zawsze do przodu! :) Widzialem idac wczesniej, ze jakies zabudowania i domy sa dalej rowniez, tyle ze nie tak gesto zbite jak byly do tej pory. Licze ze moze akurat trafie na miejsce, gdzie bedzie mozna cos zjesc i sie przespac, bo zupelnie niespodziewanie zrobilo sie juz pozno. Slonce zachodzi i wkrotce schowa sie za wzgorza, w lesie jest juz praktycznie ciemno. Na szczescie po 10 minutach wychodze znow na piaszczysto-kamienista droge i narzucam szybsze tempo. Ta strona jest jakby nie zamieszkana, jesli trafiam jakis osrodek, to jest albo na sprzedaz, albo porzucony. W koncu dochodze do punktu, gdzie droga zaczyna sie poprawiac, a nieco dalej dostrzegam tez pierwsza brame, ktora jest otwarta. Trafiam idealnie, zrobilo sie wlasnie ciemno, a ja za 1 dolara moge rozbic namiot i mam jeszcze 20min zanim zamkna kuchnie by cos zjesc. Osrodek jest niezbyt duzy, pracuje w nim zaledwie 5 osob. Wlasnie sie zbieraja. Szybko zamawiam cos z miesem i tortilla do jedzenia i po chwili jestem sam. Chociaz nie do konca. Osrodka pilnuje ochroniarz w nocy. Przynajmniej to. Przypadkiem spotykam go gdy siedze przy stole nad jeziorem. Siedzi naprzeciwko mnie, sympatyczna twarz, spodnie moro, sportowa kurtka bejsbolowa. I dlugi karabin w jego rekach, polyskujacy w slabym swietle zarowki w wiacie.. Rozmawiamy z dwie godziny o sytuacji w Salvadorze i o wojnie, w ktorej bral udzial. W koncu decyduje sie isc spac, jednak zamiast namiotu wybieram pomost nad jeziorem. Rozkladam karimate i po zabiciu kilku karaluchow, w tych jednego wielkosci polowy mojego kciuka, zasypiam przy akompaniamencie delikatnych fal i lekkiego wiatru. Czuje sie prawie jak na Mazurach :)\nO swicie ruszam dalej, by zamknac kolo wokol jeziora. Po 2 czy 3 kilometrach trafiam jednak na przystanek i po chwili ostatni kawalek przejezdzam rozwalony na siedzeniu autobusu. Tak czy owak, przeszedlem niecale 20 kilometrow w sumie.. Jest okolo 0800, w miejscowosci o afrykanskiej nazwie Congo jem bardzo meksykanskie tortas na sniadanie i gwatemalskim autobusem dojezdzam do stolicy Salvadoru. Oczywiscie znow trzeba zmienic terminal, z zachodniego na wschodni. Miejski autobus ma jednak przejezdzac przez centrum, wiec przy okazji zwiedze cos w miescie. Prosze kierowce, zeby mi powiedzial kiedy mam wysiasc. Jestem jednak caly czas czujny, patrze przez okno. Architektura rzeczywiscie wyzsza nieco n\niz w innych miasteczkach tego kraju, w oddali widze nowoczesne estakady i doslownie kilka wyzszych biurowcow. Autobus jedzie przez dzielnice z kamieniczkami, przejezdza przez jakis skwerek i po 5 minutach kierowca mi mowi, ze tu mam wysiasc. Centrum? – Nie, terminal. – A gdzie centrum? – Przejechalismy juz, 5 minut temu. Stwierdzam, ze nawet mi sie nie chce wracac juz tam, ide na terminal i wsiadam w bus do Suchitoto. Nazwa tej miejscowosci z kolei brzmi jakby chodzilo o stolice kraju sushi, albo o firme produkujaca zegarki bez wskazowek, ale nic z tych rzeczy. Suchitoto to przepiekne, spokojne miasteczko bedace kolonialna perelka Salvadoru. Zapewne tak wygladala Antigua kilka(dziesiat) lat wczsniej. Kolorowe budyneczki, brukowane ulice i pelno kwiatow. W dodatku miasteczko polozone jest nad najwiekszym zbiornikiem wodnym Salvadoru, przepieknym jeziorem, bedacym oaza dla wielu gatunkow ptactwa i innej zwierzyny.\nJesli chodzi o autobusy w Salvadorze, pozwole sobie tutaj na takie wtracenie, to zdecydowanie roznia sie od tego, co widzialem w Gwatemali. Nie tyle wygladem, bo zdarzaja sie tutaj autentyczne chickenbusy, kolorowe, z napisami i naklejkami ale wiekszosc z nich jest wyraznie dluzsza i pozbawiona bagaznika na dachu. W srodku jest przejscie miedzy siedzeniami! Sa one poza tym jakos tak rzadziej ustawione, ze nawet nogi mozna zmiescic bardziej wygodnie, no i przede wszystkim na siedzeniu siedza dwie osoby, plus ewentualnie dziecko – nawet w najwiekszym tloku. Jednak w dalszym ciagu autobusami przewozi sie towary – kurczaki, zboze i inne pakunki, to chyba sie nie zmieni juz.\nDo Suchitoto docieram wczesnym popoludniem. Senna atmosfera w parku cenralnym ma cos w sobie magicznego. Starsi panowie w bialych ubraniach i z laskami pod reka siedza na laweczkach, dzieci biegaja do okola fontanny, a gdzies z tylu rozstawione jest niewielkie diabelskie kolo, pewnie jako atrakcja swiateczna, wszak to juz 5 dni! Na pierzejach kwadratowego rynku, w cieniu, przycupnely kawiarenki i male knajpki. Turystow nie widac w ogole, aczkolwiek jednego amerykana, podrozujacego z rodzina, spotykam w kawiarence internetowej, a na placu siedzi kilku artesanos, ktorych wlasciwie trudno nazwac tym mianem.\nJak zwykle po dotarciu do nowego miasteczka czy miejsca, szukam internetu by dowiedziec sie co jest godnego uwagi w okolicach. Drugim ´rytualem´ jest kupienie szklanej buteleczki coli i spokojna konteplacja na rynku – obserwuje zachowanie mieszkancow, rozmyslam, czasem rozmawiam z ludzmi i zastanawiam sie co robic dalej. Podczas takiego ´posiedzenia´ podchodzi do mnie facet sprzedajacy cukierki. No, gracias. Tym razem jednak rozmowa rozwinela sie – skad jestem, co robie tu, gdzie spie.. Gdy na ostatnie pytanie odpowiadam, ze jeszcze nie wiem, mezczyzna proponuje mi nocleg u siebie w domu, zupelnie za darmo. Warunki maja byc surowe, ale nie bede musial isc do hotelu. Jose ma okragla twarz, lekki brzuszek i mile usposobienie. Nie wyglada groznie. Tak jak kilka razy wczesniej musze podjac decyzje czy zaufac komus w krotkim okresie czasu. Czemu nie.. Podazam za nim do jego domu, to niedaleko ryneczku, ale okolica zmienila sie z kolonialnych kamienic, na male domki, przykryte blacha i rozwieszonym praniem przed frontem. Nie do konca slumsy, ale.. to slowo krazy mi w myslach. Jose, lat 42, zyje z zona i dzieckiem w dwuizbowym mieszkaniu. Jego dom to cztery sciany, nakryte niezbyt szczelnie blacha. W srodku wydzielone dwa pomieszczenia, oba nie wieksze niz 3 czy 4 metry kwadratowe – jedno to sypialnia, kuchnia i toaleta (ogrodzona szmatami dziura w podlodze), drugie to cos w rodzaju magazynu i przedpokoju. Miguel z rodzina spi w tym pierwszym na jednym lozku, mi oferuje hamak badz stare lozko typu polowka, w ktorym sa juz tylko druty, na ktorych sie lezy.. Niech i tak bedzie. Zostawiam plecak u niego w sypialni i ide jeszcze nad jezioro, to nieco ponad kilometr w dol od miasta. Znjduje sie tam maly porcik i restauracja, mozna kupic pamiatki na kilku stoiskach, a na parkingu jest sporo samochodow. W ciszy ogladam zachod slonca i wracam na gore stopem z trzema starszymi kobietami. Dwie z nich sa z Hiszpanii i smieja sie, zebym lepiej znal karate, bo moge sie przed nimi nie obronic.. Na szczescie pozwalaja mi wysiasc na rynku Suchitoto :)\nWieczorem rozmawiam z Jose i jego zona. Byl zolnierzem podczas wojny, pokazuje mi swoje dokumenty, zdjecia i daje do reki kodeks zolnierza, a sam zaczyna cytowac na pamiec jego wersety. Widac, ze jest bardzo dumny ze swej przeszlosci. Chwali sie, ze zbudowal swoj dom w szesc lat, ale bedzie jeszcze lepiej. Jest ochroniarzem w pobliskim biurze – poczciwy facet. Jego zona daje nam po duzym kubku kawy. Salvadorska kawa nie jest tak ceniona na swiecie jak np. ta z Brazylii, ale zdaniem smakoszy ma swietny i trudny do podrobienia smak, gdyz jest zbierana recznie i pochodzi z wulkanicznych zboczy. Zapewne wiele kaw zbieranych jest recznie, ale ta, na ganku domu Miguela, smakowala mi rzeczywiscie wyjatkowo..\nRano zbieram sie okolo 0700 i busem jade w kierunku El Salvadoru. Wyskakuje gdzies na Panamerican Highway i na pobliskiej stacji zaczynam pytac kierowcow czy by mnie nie podrzucili gdzies dalej. Praktycznie przez pol kraju przejezdzam przeskakujac z pickup´a na pickup. Nie jest to trudne, bo wyglada na to, ze 70% samochodow w Salvadorze to pickupy. Za kazdym razem jade na pace podziwiajac widoki i machajac innym samochodom. Szczegolnie ´zaprzyjaznilem´ sie z kierowcami ciezarowki wiozacej banany, ktora wyprzedzalem za kazdym razem jadac stopem, podczas gdy oni mijali mnie, gdy ja stalem na poboczu i czekalem na kolejny samochod :) Nigdy jednak nie czekalem dluzej niz 15 minut! Z ciekawszych samochodow jeden przewozil cos na ksztalt ogromnej klatki na kury czy cos takiego (nie bylo to moze kolo cyrkowe z Brazylii ale zawsze :p), a drugim jechala wesola ferajna, z ktorych dwoch facetow pracowalo jako klauny – pokazali mi pare sztuczek i swoje przebrania :)\nGranica Salvadoru z Hondurasem w El Amatillo wyglada jak zapomniane przez Boga miejsce. Wzdluz drogi, biegnacej po stokach wzgorz, stoi kilka obdrapanych budynkow, w ktorych mieszcza sie, stosika z ubraniami, ktorych nikt nie kupuje, podle jadlodajnie i dwa hotele, w jednym z ktorych musze tej nocy spac. Cena jest akuratna do standardu. Granica miedzy tymi dwoma panstwami przebiega na rzece, zasypanej smieciami, ale wciaz stosunkowo wartko plynacej. Atmosfera w El Amatillo jest ciezka, chmury sa ciemnoszare, wieje silny wiatr i ewidentnie cos wisi w powietrzu. Brakowalo tylko takich kolczastych zwojow, ktore czesto widac na roznych westernach zaraz przed tym jak kogos zabija. No i rzeczywiscie, w koncu blysnelo raz, drugi i zaczal padac deszcz. Straszna ulewa, z nieba po prostu lalo sie nieslychanie, a grzmoty raz po raz walily w okoliczne wzgorza. Przestalo padac dopiero nastepnego dnia ok 1000, akurat gdy wkroczylem przez most do Hondurasu. Tutaj chyba jest nieco biedniej, bo po stronie Salvadoru taksowki byly zmotoryzowane, a tutaj motorem napedowym taksowek sa ludzkie nogi i pedaly. W tym kraju specjalnie oprocz nurkowania nie ma co robic. Przepraszam, ze tak splycam, ale w gruncie rzeczy tak to wyglada. Oczywiscie jest tu pare innych atrakcji, ale ludzie przyjezdzaja tu glownie na plaze, na kursy nurkowania, zobaczyc kawalek dzungli i wlasciwie tyle. Mnie jakos nie ciagnelo specjalnie tu nic, zwlaszcza, ze ostatnio nie jest to najspokojniejsze miejsce ze wzgledu na sytuacje polityczna (jeszcze miesiac temu granica byla zablokowana przez protesty), a poza tym mialem 3 dni na dotarcie na Wyspe Ometepe, gdzie bylem juz umowiony na swieta. Przede mna byl wiec tylko niewielki, 100 kilometrowy odcinek w Hondurasie i nastepna granica, tym razem z Nicaragua. Za 5 USD przejezdzam collectivo (troche wialo, bo nie bylo jednej szyby z tylu) ten kawalek Panamericany i w miejscowoci Guasale wjezdzam do kolejnego panstwa na mojej drodze. Pierwsze co rzuca mi sie w oczy to kolor skory tutejszych ludzi – jest jakby troche ciemniejszy. Zdaje sobie sprawe, ze jeszcze ciemniejsza musi byc skora u ludzi mieszkajacych na wybrzezu ka\nraibiskim, ale roznice zuwazam i tu.. Druga rzecza jest determinacja niektorych ludzi – gdy tylko widza nadjezdzajacy autobus czy mikrobus potrafia zawziecie biec lub pedalowac na tych swoich smiesznych rowerowych taksowkach za samochodem przez pol kilometra byle tylko byc pierwszym przy drzwiach, zaoferowac przejazdzke, oprowadzenie po granicy lub wymiane pieniedzy. Wymachuja przy tym takimi plakietkami, ktore niby maja cos oznaczac, np. ze sa licencjonowani w tym co robia przez kogos, ale w praktyce nie oznacza to nic, bo kazdy takie ma, albo w kazdej chwili moze sobie wlozyc w holder cos na ksztalt..\nCala te scena bawi mnie jakos dziwnie, zakladam plecak i na szczera oferte riksiarza podwiezienia mnie na granice za piec dolarow (ktora niby jest za 5 kilometrow), ze szczerym usmiechem odpowiadam, ze wprost uwielbiam takie spacery, a taki dystans jest memu sercu najblizszy. Najpierw jednak chce przyjrzec sie granicy w spokoju. Siadam przy jakims stoisku z boku z zimna cola 0,2l i obserwuje caly ten festyn. Po chwili kilku riksiarzy i cinkciarzy zbiera sie w okolo mnie. Grzecznie odpowiadam, ze niczego nie potrzebuje, ale rozmowa zaczyna sie kleic. Standardowo, skad jestem, dobrze, ze nie z USA, a jakim jezykiem mowicie tam w Polonia, to nie tam gdzie sie urodzil Jan Pawel II?, a i owszem, duzo sniegu, tak, powiem cos po polsku.. Jest nawet milo i wesolo. Widok mnie siedzacego na stolku przed straganem i otoczonego przez 10 osob pewnie byl tez zabawny. W koncu wstaje, wymieniam kilkanascie dolarow na cordoby i przechodze przez granice.\nW Nicaragui wlasnie wylewaja nowy asfalt, widac duzo nowoczesniejsza infrastrukture. Moze wlasnie za to zycza sobie az 7 dolarow za wjazd. Kawalek dalej jednak wszystko pryska, niewielka wies, na blotnistym, zasranym konskimi odchodami placu stoi kilka chickenbusow. Nie mam bladego pojecia gdzie mam jechac, wiem, ze do Managui jest za daleko, dojechalbym tam juz po zmroku, a tego wole uniknac. Rozwiazanie okazuje sie banalne. Sa busy wlasciwie tylko do Chinandegi i tam bede tuz przez zachodem slonca, jak wyliczam. A wiec postanowione.\nZachodnie krance Nicaragui mozna okreslic mianem dzikich pol. Ogromne polacie terenu pozagradzane drutami kolczastymi. Wyblakla zielen pagorkow, wyblakle zolte pola i twarze mijanych na drodze ludzi. Wielu z nich na koniach, bez siodel, na ktore pewnie ich nie stac.. Dzieci kapiace sie w rzece, swinie i krowy na drodze, zerdzewiale rowery pod plotem, na ktorych wciaz ktos jezdzi. Wulkan w oddali.. To obrazki, ktore pamietam z tej 2h drogi.\nChinandega to dosc industrialne miasto.Tak mi sie wydaje przynajmniej. Na ulicy zapytalem jakiegos faceta gdzie mozna znalezc tani nocleg. Pomyslal, wytlumaczyl, pomachal rekami dla pewnosci, a w koncu powiedzial, ze mi zaplaci za riksze. Mlody chlopak, ktory mnie wiozl nie mial trudnego zadania, dystans niewielki (jak sie okazalo 2 skrety i jakies 500 metrow) i tuz po tym jak wyruszylismy, zapytalem go czy to ja moge posterowac taka riksza. Wcale nie jest to takie proste, musze powiedziec, ale idzie sie przyzwyczaic. Po kilkudziesieciu metrach opanowalem rownowage, skrecanie i drobne manewry korekcyjne. W hospodaje dostalem pokoik za 5 dolarow razem z TV i wieczorem zasiadlem do ogladania po raz n-ty Piratow z Karaibow, krazacych gdzies na Koncu Swiata. Prawie tak jak ja :) Oczywiscie cola i galletas included (kolejny taki moj maly wieczorowy zwyczaj – mala cola i maslane ciasteczka :p). Rano pojechalem do stolicy..\nManagua jest duzym miastem – sila rzeczy wiekszosc turystow przylatuje do tego miejsca i dopiero stad rusza dalej, w glab kraju. Cieszy sie opinia miasta zlodziei, nawet wsrod mieszkancow innych miast Nicaragui. Ja ok 1200 dojechalem na ktorys z terminali i po pol godzinnej drodze srodkami komunikaci miejskiej, dojechalem na inny, by stamtad zlapac busa do Granady. Przebijanie sie przez waskie uliczki bazaru zmusilo mnie do trzymania reki w kieszeni na portfelu, ale w koncu bez szwanku wsiadlem do wlasciwego busa. Jeszcze przed wejsciem zaprzyjazniam sie z ayudante i jego dwoma kolegami. Pytal mnie o rozne oszczerstwa po Polsku, po czym wolal jakis swoich innych znajomych na terminalu i przezywal ich ´czanuch´, ´pahac´, ´flut´ itd. zasmiewajac sie z tego do rozpuku – taki byl to smieszek terminalowy.. :)\nW autobusie jest sporo miejsca z tylu i cala droge do Granady spedzam przysypiajac na plecaku. Przy wyjsciu poznaje dziewczyne z Argentyny, w moim wieku, dopiero co przyleciala do Managui i zmierza na poludnie, do Kolumbii. Ma trzy miesiace na to. Razem szukamy hostelu, o ktorym slyszala. Bearded Monkey. Rzeczywiscie, sympatyczne miejsce, za 4 dolary dostaje materac w dormitorium, internet jest za darmo, a wieczorami otwarty jest bar. Mozna powiedziec, ze Granada wyglada jak Antigua, styl kolonialny, kolorowe budynki, dlugie ulice, duzo turystow.. Urokliwe, polozone nad Lago de Nicaragua, jest najstarszym miastem w Centralnej Ameryce. Hiszpanie zalozyli je na poczatku XVI wieku by zaprezentowac kilka swoich najnowszych osiagniec i trendow ze Starego Kontynentu. Granada ma tez bogata historie, byla zniszczona i odbudowana, a dzis jej swietnosc trwa w najlepsze. Aspirowala kiedys do bycia stolica, arystokratyczne rody z tego miasta klocily sie z sobie podobnymi z Leonu o to, gdzie ma byc owa stolica Nicaragui. W koncu konflikt zostal zazegnany i stolica stala sie Managua, lezaca pomiedzy tymi dwoma miastami.\nManu jest zmeczona po dlugim locie z Buenos Aires i idzie spac, ja natomiast ide zobaczyc co sie dzieje na miescie. Wieczorem idziemy cos zjesc razem, a po powrocie do hostelu razem z kilkoma innymi poznanymi ludzmi siedzimy przy barze i rozmawiamy. Ok 2400 razem z innymi idziemy do pobliskiego pubu, ale ze jest wtorek to sie nic specjalnie nie dzieje tam.\nUmawiam sie z Manu, ze bedziemy w kontakcie i gdzies sie spotkamy niedlugo, moze na Ometepe, ktora jest moim nastepnym celem, moze na sylwestra gdzies w Kostaryce.. Wyspy Ometepe (Ome – dwa, tepe – wzgorza w jez. Nahuatl) nie da sie pomylic z niczym innym – dwa wulkany jakie z niej wystaja – Concepcion i Maderas (1610 i ok.1300 metrow npm) sa widoczne juz z Granady. Legenda mowi, ze zylo tu ongis plemie (pewnie nie jedyne), ktore zmuszone bylo ustapic cywilizacji z Teotihuacan, tej samej, z ktora sie zetknalem w Meksyku. Ich exodus na poludnie mial sie zakonczyc wtedy, gdy znajda miejsce o dwoch wzgorzach otoczonych woda. Jako ze wyspy przewaznie sa otoczone woda (tak nas uczyli przynajmniej zawsze), a ta tutaj to juz nie byle jaka woda, bo 20-ego co do wielkosci jeziora na swiecie, to chyba nie mieli wyboru.. Legend zwiazanych z wyspa jest z reszta bardzo duzo, do najciekawszych miejsc pod tym wzgledem na wyspach naleza te, w kotrych mozna znalezc petroglify, czyli wyryte w skalach symbole, obrazki, pochodzace w niektorych przypadkach z przed 1700 lat! Lago de Nicaragua zwane bylo onegdaj Cocibolca, co w jezyku Nahuatl ma rozne wytlumaczenia, typowo indianskie (w stylu Jezioro o Tanczacej Tafli, Miejsce Stagnujacych Blizniakow itd.) i na dodatek nie ma pewnosci co do zadnej z wersji, wobec czego nie bede ich tutaj przytaczal, dosc jednak powiedziec, ze obecnie nazywane jest Slodkim Morzem (mar dulce).I rzeczywiscie, fale potrafia byc calkiem spore, a przeciwleglych brzegow nie widac..\nDo Rivas, docieram po 2 godzinnej jezdzie na stojaco w autobusie. Niestety widac, ze jutro jest wigilia, bo w autobusie polowe pasazerow stanowia turysci. W Rivas mozna przesiasc sie w busa do San Juan del Sur, popularnej miejscowosci wypoczynkowej nad brzegiem Pacyfiku, ale glownym kierunkiem jest San Jorge del Sur, skad odchodzi prom na Wyspe Ometepe. Od czasu do czasu jezdza tam jakies busy, swietny interes robia tez kierowcy taksowek. Ja przez cala droge w autobusie plulem sobie w brode, ze nie jechalem stopem. Teraz nawet jesli mam tylko 7 km do San Jorge to wole isc tam z buta niz jechac autobusem albo placic nie wiadomo ile za taryfe. Z reszta autobusu i tak nie moge nigdzie znalezc wiec ruszam. 7 kilometrow w upale, z ciezkim plecakiem to nie takie hop siup, dlatego ide p\nowoli i odwracam sie co jakis czas by zamachac na nadjezdzajacy samochod. Niestety jezdza glownie taksowki. W koncu sie udaje, nie jest to moze najszybszy stop w moim zyciu, ale daje rade. Do San Jorge dojezdzam na powozie konnym, razem z rolnikiem wracajacym z pola. Bardzo milo sie nam gawedzilo i mam nadzieje, ze kon nie odczul specjalnie mojej osoby :) gringo na koniu – inni turysci mnie mijajacy mieli niezle miny :)\nW ostatniej chwili wpadam na prom. Nastepny bylby dopiero za 1,5h wiec calkiem niezle. Jest wczesne popoludnie, ale prom plynie godzine i zanim sie przedostane do miejsca, w ktorym jestem umowiony z przyjacielami mojej rodziny to mina spokojnie kolejne dwie. Moyogalpa to glowne miasto i port na wyspie. W informacji turystycznej dostaje mapke wyspy – Finca Magdalena, farma, gdzie mam spedzic swieta, jest kawalek drogi stad, 1 kilometr nad miejscowoscia Balgue. Wlasnie odjezdza jeden z ostatnich chickenbusow w tamtym kierunku, ale jak uslyszalem, ze podroz ma trwac 2,5h i gdy popatrzylem na zageszczajacy sie scisk w srodku podziekowalem.\nStojac 20 min pozniej za Moyogalpa na pustej drodze zastanawialem sie czy dobrze zrobilem. Przez te 20 minut droga przejechal jeden zaladowany meblami samochod, trzy motocykle i 2 rowery. Slonce powoli zachodzilo, zostala mi jakas godzina do zmierzchu – jakos to bedzie. I rzeczywiscie, za chwile siedze juz na pace duzego samochodu dostawczego, ktory wiezie zaopatrzenie do sklepu w… Balgue. Po niecalej 1,5h jestem na miejscu, droga jest tak wyboista, ze przez ostatni odcinek musze stac i trzymac sie rusztowania, bo siedzenie na plecaku czy czymkolwiek grozi wypadnieciem ´za burte´ lub ciezkimi obiciami :) Po drodze mijam dwie dziewczyny z plecakami, czyli jestem gdzies blisko. Jeszcze tylko szybki marsz pod gore i jestem w Finka Magdalena, gdzie juz czeka na mnie zaprzyjazniona rodzina (nie podam nazwiska, gdyz nie wiem, czy sobie tego zycza, natomiast trzeba powiedziec, ze jest to rodzina 2+2 z czego dzieci, dziewczyna i chlopak, sa w wieku 12 i 14 lat, mieszkaja i ucza sie w USA, sa dwujezyczni. Do Nicaragui przyjechali na dwutygodniowy, aktywny wypoczynek).\nDwie dziewczyny z plecakami okazuja sie…Polkami. Ania i Martyna podrozuja mniej wiecej ta sama trasa co ja, ich poczynania mozna sledzic na tej stronie.\nSpedzaja z nami wigilie, tzn. lamia sie z nami oplatkiem, ktory jest chyba jedynym tradycyjnym, polskim akcentem tej wigilii, a nastepnie jemy w lokalnej restaracji rybe, ktorej nazwy nie pomne.. Ale miala osci. Male rzeczy a ciesza.Tzn. nie te osci..\nMusze napisac, ze przez te 2 czy 3 dni stalem sie czlonkiem rodziny, do ktorej dolaczylem na swieta. Dobrze bylo nie byc zupelnie samemu w te dni i na pewno sie nie nudzilem. Razem zdobylismy wulkan Maderas (probowano nam wmowic, ze przewodnik jest niezbedny – byly 2 wypadki smiertelne, jak sie potem dowiedzialem, ale mozna powiedziec, ze cala nasza grupa byla doswiadczona i nie potrzebowala go. Dla `dzieci` nie byla to pierwszyzna, a ich kondycja fizyczna pozwala mi wrozyc im niemale wyczyny w niedalekiej przyszlosci!) oraz plywalismy na kajakach. Przyznam sie szczerze, ze o ile sam wulkan mnie nie powalil (na gorze, w kalderze, znajduje sie male muliste jezioro) o tyle bylem zachwycony roslinnoscia podczas zmudnego, blotnistego, miejscami bardzo sliskiego podejscia. Tutaj juz mowie o prawdziwej dzungli w jakiej nigdy wczesniej nie bylem, z roznorodnym ptactwem, omszalymi drzewami, gestwina lian i innych roslin. Od czasu do czasu gdzies z glebi dalo sie slyszec gardlowe ryki malp, probujacych imitowac w ten sposob ryki lwa czy innych duzych zwierzat. Klimatyczne. Niesamowita byla tez wycieczka na kajakach w glab stojacych wod rzeki Rio Istiam – nie jest to miejsce, gdzie chcialbym wypasc z kajaku lub zabladzic po zmroku. Niskie drzewa, kanaly, ciche miejsca w zaroslach, roslinnosc, jakiej nigdy nie spotkalem, czaple i inne ptaki, ktorych nawet nie rozpoznawalem, pajaki i ich pajeczyny na galeziach oraz.. kajmany. Ja sam tego dobrze nie widzialem, ale bylismy w odleglosci 2 metrow od jednego..\nGdy moja rodzina ´swiateczna´, ze tak sie wyraze, wyjechala razem z dziewczynami, zostalem jeszcze dzien w Fince by zebrac mysli i ruszyc dalej na spokojnie. 26.12 poszedlem do Balgue zobaczyc odbywajace sie tam codziennie w czasie swiat rodeo. Prawde powiedziawszy specjalnie mnie to nie zachwycilo. Ludzie w Ameryce Srodkowej nie traktuja zwierzat dobrze, w okolo pelno jest psow, ktorym widac wszystkie kosci lacznie z kregami kregoslupa, ale to, jak mecza te byki.. Nie wiem czy tak samo wyglada rodeo w USA, bo go nigdy nie widzialem, ale zawsze z filmow kojarzylem, ze kowboj od razu wypada z zagrody na byku. Tutaj na ´arenie´ stala cala zgraja gauchos na koniach, z lassami i wyciagala kolejno byki po kolei z zagrody. Najpierw trzeba takiego byka ´osiodlac´, by bylo za co trzymac. Zaklada sie mu taki specjalny, waski pas z chwytami. By to zrobic dwoch ludzi na koniach zarzuca lasso na szyje bykowi, po czym przyciaga je do pala w rogu areny. Tam sie go do tego pala przwiozuje – byk sie dusi, skacze, na moich oczach jeden prawie skrecil kark. Gdy byk jest ´osiodlany´ odwiazuje sie go i zaczyna cale rodeo. No i pieknie, tylko trwa ono jakies 30 sekund, bo byk po stoczonej wlasnie walce z linami, po byciu duszonym przez owe liny i po otrzymaniu kilkunastu kopniakow w glowe, po prostu jakos nie ma sily.. no ja nie wiem jak to jest mozliwe, ale zwierze niespecjalnie chce sie rzucac.. Zazwyczaj chwile poskacze z jezdzcem na grzebiecie po czym przywiera do sciany areny i tu sie konczy zabawa, za chwile wchodzi kolejny jezdziec, kolejny byk.. Wytrzymalem niecala godzine, i wiekszosc z tego czasu to bylo ´siodlanie´ byka. Nie wiem, czy na calej wyspie jest tylko taki jeden pas i czy nie mozna zrobic tego wczesniej, albo w jakis inny sposob.. Moze takie pasy sa bardzo drogie.. Byc moze wtedy wejscie na rodeo kosztowalo by dwa dolary, a nie dolara, ale moze by bylo to ciekawsze.. powiem wprost, ze nie moglem patrzec na meke tych zwierzat i radosc ludzi z Balgue i okolicznych wsi na trybunach zbitych z desek (wieczorem jest fiesta i wszyscy dorosli przyjezdzaja pic, dla dzieci atrakcja jest napedzane recznie male diabelskie kolo..).\nW niedziele, zwlaszcza po swietach, transport publiczny na wyspie praktycznie zamiera. Z Finca Magdalena mial odchodzic jeden jedyny mikrobus do Moyogolpy, o nieludzkiej 0445. Wstalem, zebralem sie, noc byla jeszcze gleboka, ale bus albo przyjechal wczesniej, albo w ogole go nie bylo.. O 0500 ruszylem w dol przez ciemny las. Krzyki malp dopiero wtedy robia wrazenie, a z dzungli raz po raz blyskaja jakies slepia – a to lezacy z boku pies, a to stojacy zupelnie luzem… kon na drodze, a to jeszcze cos…\nBalgue spalo, jak z reszta wszystkie normalne wsie i miasteczka gdziekolwiek w niedziele o tej porze. Wyjatkiem byl facet na mownicy i dwie osoby w lawkach kosciola ewangelickiego.. klaskania slychac nie bylo, ale ci tutaj niezle maja naglosnienie, trzeba przyznac, myslalem, ze to fiesta jeszcze trwa.. :)\nDlugo szedlem piechota, moze ze dwie godziny, coz mi pozostalo.. Na jakiejs plazy usiadlem na plecaku i popatrzylem na wschod slonca. W okolicach Santo Domingo, po 0700 juz, zapytal mnie facet dokad ide itd. Za 5 usd bede mogl podjechac do Moyogalpy z jego znajomym. Zbilem cene do 3 USD i tym sposobem dotarlem na czas do portu – zdazylem na prom o 0900, na czym mi zalezalo. Najpierw San Jorge, pozniej Rivas i kierunek Penas Blancas, granica z Kostaryka – a tam, dantejskie sceny. Nie wiem co jest grane, ale spedzilem tam ponad 2h stojac w kolejkach. Wszystko odbylo sie bez wiekszych problemow, ale zrobilo sie w tzw. miedzyczasie po godzinie 1400.\nNajwiekszym moim problemem w tym momencie byl brak funduszy. Mialem w miare wyliczone wszystko i chcialem wyciagnac kase z bankomatu, ktory mial byc na granicy. Tak slyszalem od ludzi w Fince. No i rzeczywiscie, bankomat byl, tyle ze nie obslugiwal moich kart. Tzn. na jednej nic nie ma, a druga jest w innym systemie niz bankomat :) Co prawda w portfe\nlu mialem 4000 colonow, ale to sa jakies niecale 4 dolary i nie bylo mnie stac nawet na bilet o najblizszego miasteczka z automatem. Poza tym banki sa zamkniete w niedziele wiec nawet czeki podrozne nie wchodzily w gre. Nie przejmowalem sie tym jakos specjalnie bo mialem na zlapanie stopa jakies 3h zanim zrobi sie ciemno, a po przejsciu na strone Kostaryki zobaczylem, ze teren sprzyja rozbiciu namiotu gdzies w ukryciu. Na niezbyt ruchliwej drodze stalem jakies pol godziny. W koncu jeden samochod zawrocil i przejechal obok mnie jeszcze raz. Z okna wychylila sie niebrzydka dziewczyna przed 30-tka i zapytala skad jestem, jakby mialo to jakies kluczowe znaczenie. – Z Polski. – A gdzie jedziesz? Nareszcie jakis konkret. – do najblizszego bankomatu, to pewnie w la Cruz, prawda? – tak, wsiadaj, podrzuce Cie.\nNiestety zapomnialem jej imienia, ale podrzucila mnie 60 kilometrow od granicy do miejscowosci Liberia i nawet dala mi mape Costa Rici. Gadalismy cala droge po angielsku, jest tlumaczem, tak przynajmniej twierdzila.. :) Podobno Costa Rica jest taka Szwajcaria Ameryki Centralnej – rzeczywiscie, drogi sa niezle, wszystko wyglada na takie uporzadkowane i zadbane. Pierwsze wrazenie? Drogo. Moze nie jakos bardzo, podejrzewam, ze ceny stoja na poziomie tych w Meksyku, ale w porownaniu do krajow, przez ktore ostatnio przejezdzalem, jest zauwazalnie drozej. Mysle, ze to moze byc kwestia przyzwyczajenia i wyszukiwania miejsc, gdzie mimo wszystko jest taniej, ale do tego potrzeba czasu. Kostaryka jest calkiem spora – nie wiem ile mi sie zejdzie tutaj, mam nadzieje, ze nie jakos bardzo dlugo, bo de facto nie wiem co tu robic. Mam kilka pomyslow, ale prawde powiedziawszy dosc mam narazie rain i cloud forests, wulkanow i morza.. :) Podejrzewam, ze po prostu poczekam, az cos sie wydarzy samo.. i gdzies mnie zaprowadzi.. :)\nCategory: Salwador i Nicaragua\n12 komentarzy to przez Salvador, Honduras i Nicarague\n28 grudnia, 2009 o 23:17\nD³ugie, ale bardzo ciekawe! Bardzo fajna historia z go¶ciem u którego spa³e¶. Mo¿na przez chwilê tak naprawdê poczuæ jak tam sie ¿yje :)\nPowodzenia i hucznego sylwestra!\n28 grudnia, 2009 o 23:33\nFajocho! :) powodzenia w dalszych woja¿ach!\n29 grudnia, 2009 o 11:19\nPrzebrnê³am:) super, normalnie czuje sie jakbym tam byla!\n29 grudnia, 2009 o 14:17\nale¶ siê rozpisal ;)\npowodzenia w dalszej podrozy i udanego Sylwestra! :)\n29 grudnia, 2009 o 16:45\nJak zawsze wydrukujê i poczytam na spokojnie, ale…! Ale zdazylem zauwazyc, ze kolejne panstwa juz za Tob±. Stary! Dok±d Ty tak gnasz?! To raczej przypomina wyscig! Planowales na wyjazd – rok? A w takim tempie to Ameryka Poludniowa to za malo!;)\nChyba natura sportowca zbyt dominuje… Przelatujesz te kraje szybciej niz zdazysz napisac…\nA skoro juz tam jestes…?\nChyba nie chodzi Tobie o to, zeby ich jak najwiecej zaliczyæ?!;)\nOwszem, chetnie Cie tu wczesniej przywitamy, ale byæ moze zatraciles sie w tym biegu…?\nTak czy owak kibicuje, podziwiam i trzymam kciuki!:)\n29 grudnia, 2009 o 17:47\nwcale nie takie d³ugie! w pracy milej czas up³ywa na takiej lekturze;)\n…a mo¿e rzeczywi¶cie by¶ gdzie¶ osiad³ na kilka d³u¿szych dni?\n29 grudnia, 2009 o 19:12\nkamil – kogo zaliczyc? kraje? nieee.. :)\nPrawda jest taka, ze pomimo calej roznorodnosci Ameryki Srodkowej wiele rzeczy sie nie zmienia.. Ile mozna lazic po wulkanach i lasach chmurowych? Poza tym tutaj, w Kostaryce, w Parkach Narowodych sa duze oplaty za wejscie, do tego trzeba miec przewodnika i spac mozna w hotelach ze SPA.. tak wygladaja moje informacje w tej chwili :) Na pewno gdzies sie przejde, ale nie sa to takie rzeczy, ktore mnie strasznie ciagna, jak np. wulkan Ixta czy kilka rzeczy w Gwatemali.. Zaczalem wiecej gadac z ludzmi, bo poziom hiszpanskiego caly czas rosnie. Powoli ale widze progres. Wiecej jezdze stopem i jakos tak sie jedzie do przodu, czekam na znaki, wypadki losowe itd.. Na swieta rzeczywiscie sie spieszylem na Ometepe, z kolei Kostaryka jest droga.. Przyznam sie tez, tak jak juz pisalem, ze wzywa mnie Ameryka Poludniowa coraz bardziej. Nie wykluczam, ze gdzies zostane na tydzien – moze jakis krotki kurs jezykowy, by uporzadkowac w kilka dni wiadomosci, moze kogos gdzies poznam.. nie wiem, to jest grand tour.. :) Co do samej Ameryki Poludniowej i tego, ze jest za mala – dystanse zaczynaja sie dopiero tam – tam moze juz nie byc tak prosto jezdzic od miasteczka do miasteczka :) Poza tym czas jest istotnym czynnikiem – interesuje mnie Patagonia a pojawienie sie tam podczas zimy moze zamknac mi kilka drog i utrudnic zrobienie kilku rzeczy :)Nie mniej jednak sprawe pozostawiam otwarta – nie wykluczam, zgodnie z idea podrozy, zmiany kierunku podrozowania.. :))\n30 grudnia, 2009 o 14:20\nspox!;) oczywiscie celem moim nie jest wplyw na Twoj grand tour, ale chcialem jedynie zwrocic Twoja rozczochrana na ten aspekt (tempa znaczy sie;)), bo czasem mozna samemu tego nie zauwazyc… i usprawiedliwianie choc mile, nie bylo konieczne!;)\nco do odpowiedzi, to tajemniczo zabrzmiales drogi Kolego… hmmm prawdziwie serialowe trzymanie w napieciu, od odcinka do odcinka!;)))\na co do ostatniego odcinka;))\nskad wiedziales jak jest „siku”?!;)) moze pokazales – w sensie jezyk migowy?;)\nwg mnie imponujacy proges!!serio! i bardzo dziekuje, ze przemycasz wreszcie hiszpanski do bloga, o co prosilem od samego poczatku!;)\nz technicznych sekretow: to masz jakis ksiazkowy slowniczek przy sobie? netbooka? gniazdka elektryczne w kazdym kraju sa inne? porusz tez takie, praktyczne-cenne dla nasladowcow watki:)\nheheh odnosnie jeszcze ostatniego odcinka-bardzo zabawny fragment;) „male rzeczy ciesza”;)) faktycznie osci mialem na mysli;))))\nkolejna sprawa, odpowiedz por favor – jesli oczywiscie dowiedziales sie, o tej Argentynce cos wiecej;) po co do Kolumbii jedzie, jaki ma plan?3 miesiace – to sporo…\n31 grudnia, 2009 o 12:27\njeszcze raz wszystkiego dobrego w Nowym Roku Loco Polaco :)\n31 grudnia, 2009 o 21:33\nSzczesliwego Nowego Roku, Kuba, baw sie dobrze i bezpiecznie podazaj dalej. Nieustajacej pomyslnosci!\n2 stycznia, 2010 o 14:07\nit’s 106 miles to Chicago, we got a full tank of gas, half a pack of cigarettes, it’s dark and we’re wearing sunglasses…\npozdro w 2010\n6 stycznia, 2010 o 23:31\nblues brothers! wiadomka, johny! :)\nJesli chodzi o pytania, ktore zadal Kamil, to odpowiem w punktach :)\n1. sikac – orinar. Uwaznie studiujac napisy w kiblach mozna sie wbrew pozorom wiele nauczyc! ;)\n2. slowniczek mam, polsko angielski, zakupiony jeszcze w Sevilli. Tam tez kupilismy z Marcinem angielska ksiazke Hiszpanski w trzy miesiace.. Lekcje gramatyki, przyklady, objasnienia – ale niedlugo chyba bede musial wyrzucic, bo trzy miesiace mijaja powoli :)\n3. gniazdka sa takie same w Ameryce Srodkowej jak i w Stanach. Podrozuje z taka przejsciowka do wiekszosci rodzajow wtyczek, mozna kupic w wiekszosci supermarketow w polsce za kilka zlotych. Laptopa niestety nie mam, plecak wazy mi i tak 18-19 kg wiec laptop to dodatkowa waga i rzecz, na ktora trzeba uwazac. Aczkolwiek w wielu miejscach jest wifi i uwazam, ze to calkiem niezly pomysl miec takiego notebooka, nie placi sie wtedy za kawiarenki i mozna duzo rzeczy sprawdzic od reki..\nw razie czego jestem do uslug :)


Nowy dostawca w ofercie PB Technik - PB Technik\nNowy dostawca w ofercie PB Technik\nPrzedstawiamy Państwu firmę Scienscope - producenta m.in. automatów do inspekcji X-ray i liczarek komponentów X-ray.\nNajważniejszym celem PB Technik jest i zawsze będzie dostarczanie naszym Klientom najlepszych, kompleksowych i najbardziej efektywnych automatów, urządzeń, narzędzi i materiałów do produkcji elektronicznej. Dostarczane przez nas rozwiązania pochodzą od producentów ze światowej czołówki, mających ugruntowaną pozycję na rynku, co jest podstawą gwarancji, że produkt, który trafia do Klienta będzie najwyższej jakości i spełni jego oczekiwania dotyczące procesu produkcyjnego.\nKierując się takimi zasadami nawiązaliśmy współpracę z amerykańską firmą Scienscope, producentem urządzeń do inspekcji oraz rozwiązań bazujących na wykorzystaniu promieniowania rentgenowskiego.\nFirma Scienscope powstała w 1994 roku w Chino, w Kalifornii, stawiając przed sobą zadanie zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania rynku produkcji elektronicznej na niezawodne, a przy tym przystępne cenowo i wszechstronne rozwiązania do inspekcji optycznej.\nPoczątkowo Scienscope produkował mikroskopy stereoskopowe dedykowane do inspekcji SMT, procesów naprawczych i precyzyjnych prac montażowych. Urządzenia te łączyły w sobie doskonałą jakość i przestępną cenę.\nW ciągu ponad 25 lat działalności firma Scienscope poszerzyła swój profil działalności wprowadzając na rynek kompleksową ofertę urządzeń do inspekcji rentgenowskiej, systemów do inspekcji wideo, optycznych systemów pomiarowych, liczarek komponentów wykorzystujących promieniowanie X, równocześnie rozwijając asortyment mikroskopów. Obecnie w ofercie Scienscope znajdują się urządzenia do inspekcji X-ray do produkcji o niewielkich nakładach wolumenu, jak i szybkie automaty inline, które sprawdzą się przy produkcji wielkoseryjnej, niezawodne liczarki komponentów w szerokiej gamie wyposażenia, mogące pracować również inline spięte z automatycznymi systemami magazynowymi i wiele innych rozwiązań spełniających nadrzędny cel firmy, czyli najwyższą jakość i nowoczesność technologii przy zachowaniu przystępnej ceny.\nW ofercie PB Technik przedstawiamy w pierwszej kolejności pełną gamę automatów do inspekcji X-ray oraz liczarek X-ray.\nWszystkie te urządzenia spełniają oczekiwania Industry 4.0 i są kompatybilne z maszynami i systemami oferowanymi przez nas.\nDodatkowo na początek współpracy oferujemy naszym Klientom liczarkę komponentów AXC-800 III w promocyjnej cenie 49 000 dolarów netto (cena nie obejmuje kosztów dostawy, instalacji i szkolenia). Liczarka AXC-800 III została wyróżniona nagrodą Mexico Technology Award w październiku 2020 r., w kategorii Inspection – Xray. Jest to wyróżnienie, które potwierdza jakość, niezawodność i innowacyjność tego urządzenia wśród konkurencyjnych rozwiązań.\nWięcej szczegółow na temat liczarki AXC-800 III i trwającej promocji na stronie produktu.\nWprowadzając do naszej oferty urządzenia firmy Scienscope, równocześnie kończymy współpracę z firmą Nordson, sprzedającą za naszym pośrednictwem liczarki X-ray Assure.


Czy rolety odgrywają obecnie znaczącą rolę w aranżacji naszego mieszkania? » Piękne dekoracje - Bon Liquid\nCzy rolety odgrywają obecnie znaczącą rolę w aranżacji naszego mieszkania?\nPosted on 17/05/2019 2:05pm\nDuża część z nas dobrze wie, że przebywanie w pomieszczeniach, które są szare i nudne na pewno nie wpływa dobrze na nasz nastrój. W związku z takim stanem spraw wykorzystujemy współcześnie przeróżne sztuczki, dzięki którym nasze miejsce zamieszkania może zyskać wiele na swojej atrakcyjności. Elementarną czynnością, która najczęściej przychodzi nam na myśl w takich chwilach to zrealizowanie dużego remontu oraz przemalowanie ścian. Takie rozwiązanie z pewnością jest jak najbardziej skuteczne, niemniej jednak wymaga od nas wygospodarowania stosunkowo dużej ilości czasu na wypełnienie wszelakich prac oraz wydania sporych nakładów finansowych, połączonych z nabytkiem farby czyli przyrządów do malowania.\nOkazuje się jednak, że przekształcenie wyglądu naszego mieszkania nie wymaga od nas aż tak radykalnych kroków. Profesjonaliści z dziedziny aranżacji wnętrz bezsprzecznie przyznają, że niekiedy wystarczy nam tylko odmiana drobnych detalów w naszym mieszkaniu, aby mogło charakteryzować się ono ponadprzeciętnym designem - sprawdź co to: Do grona takich szczegółów, które bez wątpienia w wielu przypadkach są przez nas pomijane powinniśmy zaliczyć rolety, które możemy odnaleźć w nieomalże każdym mieszkaniu.\nPodobnie zajmujące zagadnienia są opublikowane w analogicznym serwisie. Jeśli chcesz je zgłębić - zobacz pod linkiem (https://golombiewski.com.pl/docieplanie-piana), który jest tu!\nIch zmiana może w istotny sposób uatrakcyjnić nasze miejsce zamieszkania pod warunkiem, że nasz wybór będzie zaplanowany.\nObowiązujące trendy bezsprzecznie ukazują, że w nadchodzącym sezonie niesłychanie modne będą rolety w stonowanych i niejako naturalnych kolorach połączonymi z roślinnymi motywami. Ich zawieszenie na naszym oknie niewątpliwie pomoże nam w dużej mierze ożywić nasze mieszkanie, które nie zawsze musi być wykończone w ciekawych barwach.\nOpracowaliśmy dla Ciebie następne przyciągające notki na frapujący Cię temat. Wejdź do następnego wpisu oraz czytaj raport (https://posterpolytechnic.com/kategoria-produktu/plakaty-anatomia-medycyna/).\nCo intrygujące, tego typu przytoczona kolorystyka niezmiernie dobrze komponuje się z naszymi meblami, dlatego nie powinniśmy posiadać jakichkolwiek kłopotów z dokonaniem ostatecznego wyboru. Również wyjątkowo atrakcyjną propozycją, którą z powodzeniem możemy wdrożyć w naszym mieszkaniu to rolety wariantu dzień-noc. Ich funkcjonalność jest w dniu dzisiejszym wyjątkowo duża, jako że w pewien sposób stanowią one zabezpieczenie od słońca, jak i przesadnego naświetlenia.\nTags: mieszkanie, rolety


Zrobiła kupę z koleżankami w jakuzzi - SmieszneFilmy.net\nZrobiła kupę z koleżankami w jakuzzi\nPrywatne prawdziwe jakuzzi, trzy laski na jednego faceta - czego chcieć więcej. Mimo to można się zdziwić podczas gdy jedna z panienek zapewne chciała dyskretnie puścić bączka po bąbelkach w szampanie. Niestety nie był to dyskretny pierd a z tyłka wypłynęła wielka kłębiąca się plama rzadkiej brązowej kupy gówna. Po takim relaksie w jacuzzi można długo oj długo mieć uraz psychiczny. To nie pierwsze i pewnie nie ostatnie video nagranie z gównem w basenie jakie pojawiło się w internetach. Puszczanie bąka w jacuzzi prawie zawsze skończy się zesraniem się. Tak to już jest że woda w basenach albo jacuzzi z masażem pompowana jest dyszami pod dużym ciśnieniem i puszczenie choćby małego bączka skończyć się może taką niezręczną sytuacją.\ndodany: 6 września 2013 przez: tomek wyświetleń: za: 20 przeciw: 3\nFilm Zrobiła kupę z koleżankami w jakuzzi (id: 1219) znalazł się z innymi śmiesznymi filmami w kategorii Dziewczyny, i od momentu publikacji przez tomek w dniu 6 września 2013 w internecie cieszy się sporym zainteresowaniem. W ostatim okresie film ten zobaczyło internautów nadając ocenę 5/5, i wyrażając dość przeciętną opinię na jego temat. Łączna ilość głosów 23.\nMiłość i sraczka przychodzą z nienacka\ndodano: 2021-11-18 15:37:56 przez: 72-19.ilabs.pl, ip: 80.54.72.19\nDrogo Zofio, ja bym z wielką chęcią zesrała się na oczach przyjaciółki\ndodano: 2021-06-08 07:29:12 przez: 46.204.20.14.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl, ip: 46.204.20.14\nNie wiem jak można zrobić kupę w jacuzzi. Jedno co mi przychodzi do głowy to ktoś musiał kierować odbyt w stronę strumienia wody. I mamy tu do czynienia z lewatywą w jacuzzi. Normalnie gdy do pupy tłoczy się wodę to taki właśnie jest efekt.\ndodano: 2017-10-12 18:44:19 przez: public-gprs387600.centertel.pl, ip: 37.47.145.81\nA fuj, jak mogła to zrobić i to w dodatku dziewczyna !!! powina się wstydzić jeśli by to zrobił facet to jeszcze można zrozimieć bo faceci to som świnie. ale że dziewczyna to zrobiła to już ja nie wiem chyba kończy się ten świat - bo zrobić kupę na oczach swojej przyjaciólki to jest niebywałe przegięcie !\ndodano: 2010-11-23 13:10:46 przez: ags29.neoplus.adsl.tpnet.pl, ip: 83.25.174.29\nSpierdziała się w wannie\nDziewczyny wychodzą z zimowego jacuzzi\n#jacuzzi #gówno #kupa #dziewczyny #basen #zesrała się


RealMadryt.pl w Warszawie: Strefa (wy)mieszana – RealMadryt.pl\n2014.08.18, godz. 17:21, Klatus / RealMadryt.pl\nRealMadryt.pl w Warszawie: Strefa (wy)mieszana\nNasza redakcja miała wielu przedstawicieli na obiekcie w Warszawie. Większość chciała jednak prostu dopingować zespół, ale ktoś musiał wypełnić pozostałe obowiązki. Dwóch z nas obserwowało spotkanie z poziomu murawy w szarych kamizelkach z dużym napisem „FOTO”, a aż czworo z nas zasiadło na trybunie prasowej. Dla dziennikarzy i osób akredytowanych mecz w Warszawie na pewno nie zaczął się i nie skończył wraz z ostatnim gwizdkiem sędziego. Już dwie godziny przed rozpoczęciem spotkania stawiliśmy się w centrum prasowym na Stadionie Narodowym, gdzie zdążyliśmy coś przekąsić i przygotować sprzęt oraz samych siebie do późniejszych wydarzeń. O samym meczu z naszej perspektywy możecie przeczytać tutaj.\nAle co działo się później? Kilka kroków w tył, szybki łyk wody, winda, piętro -2 i jesteśmy w strefie mieszanej, czyli miejscu, gdzie po meczach zawodnicy zatrzymują się, by udzielić krótkich wypowiedzi dla mediów. Obok tego miejsca znajduje się tez inna strefa – wstęp mają tam jednak tylko najwyżej postawione osoby, celebryci i byli czy obecni kopacze. Mignęli nam Marcin Gortat, Jerzy Dudek czy Tomasz Rząsa. A my cierpliwe czekaliśmy na piłkarzy Królewskich, licząc na to, że z niektórymi uda nam się zamienić kilka słów, ale nie było tak kolorowo…\nPo szybkim prysznicu i przebraniu się – gracze zaczęli wychodzić. Warto nadmienić, że poza nami, czekali na nich dziennikarze strony oficjalnej, Marki, Asa i kilku innych hiszpańskich mediów, a także przedstawiciele Przeglądu Sportowego, CANAL+ czy Radia ZET. Niestety, ku naszemu zdziwieniu, pałętało się tam też sporo przypadkowych osób w młodym wieku, które liczyły tylko i wyłącznie na jedno – fotki z piłkarzami, co strasznie utrudniało możliwość zamieniania z kimkolwiek chociaż kilku słów, ponieważ, gdy tylko na horyzoncie wyłaniał się jakiś zawodnik, owe osoby od razu oblegały barierki piszcząc, krzycząc i błagając – „foto, foto, foto”. Z początku byliśmy nieco zniesmaczeni tym faktem, ponieważ dostęp do strefy mieszanej miała mieć tylko ograniczona liczba mediów i by się tam dostać, trzeba było mieć specjalną opaskę.\nPierwsi pojawili się Pepe i Gareth Bale, którzy nie zagrali nawet minuty i z tego powodu, zgodnie z zasadami, nie mogli udzielać wywiadów. Portugalczyk i Walijczyk szybko przemknęli do autobusu. Podobnie było z Ikerem Casillasem, który opuszczał katakumby stadionu prowadzać zagorzałą dyskusję z Fernando Hierro i nie zważając nawet na dziennikarzy czy osoby błagające o fotkę. Przy okazji kapitana Realu Madryt warto wspomnieć o informacji, jaką uzyskaliśmy podczas sobotniego meczu. Klub podobno mocno naciskał na to, by ani Diego López, ani Iker Casillas nie znaleźli się w materiałach promocyjnych spotkania na Stadionie Narodowym. Powód był prosty – obaj byli bardzo blisko odejścia. Sądząc po widoku uśmiechniętego Ikera idącego blisko asystenta Ancelottiego, można jednak domniemywać, że Casillas zostanie w Madrycie jeszcze co najmniej kilka miesięcy.\nW końcu pojawił się Cristiano Ronaldo. Najlepszy piłkarz świata nie chciał pozować do zdjęć ponieważ miał podbite oko. W kuluarach krąży nawet historia, że w hotelu jakaś pani zrobiła sobie z Portugalczykiem selfie, ale Cris wziął od niej telefon i usunął owe fotki. Nie chce nam się to wierzyć, ponieważ na Twitterze można znaleźć zdjęcia CR7 choćby z Cristiano Piccinim. Ku naszemu zdziwieniu – Cristiano zatrzymał się jednak dosłownie na sekundę właśnie przy nas i na pytanie, jak się czuje, podniósł ku górze kciuk i odpowiedział krótko: „Bien”.\nKto dalej? James Rodríguez, który również nie był skory do rozmów, ale chętnie rozdał kilka autografów, a niektórzy dziennikarze czy osoby napalone na selfie cykali sobie z nim fotki. Po nim przemknęli Dani Carvajal, Ángel Di María, Fábio Coentrão i canteranos, którzy zignorowali wszystkich, a także zakręcony Álvaro Arbeloa, który przepraszał, że nie może się zatrzymać, ponieważ wyraźnie mu się spieszyło. Hiszpan wręcz przebiegł przez strefę mieszaną, a po kilku minutach, znów biegiem, wrócił się, ponieważ widocznie o czymś zapomniał.\nNastępnie naszym oczom ukazał się uśmiechnięty od ucha do ucha Karim Benzema. Francuz chętnie podpisywał się na koszulkach, kartkach i tym podobnych rzeczach, a nam udało się go zatrzymać dosłownie na moment i Benzy nieźle nas strollował. Jeden z nas wypalił do niego po francusku:\n– Hej, Karim, mamy urodziny tego samego dnia!\n– Czyli kiedy? :)\n– No… 19 grudnia.\nBenzema wybuchnął śmiechem, my wybuchnęliśmy śmiechem i wówczas zapytaliśmy samych siebie: „Czemu mamy być świętsi od papieża i też nie zrobić sobie jakiejś fotki z piłkarzem, skoro robią je poważni dziennikarze i masa tej dzieciarni?”. Karim chętnie przypozował do selife z jednym z nas, uśmiechnięty powiedział „salut” i uciekł do autokaru. No i jak go nie kochać?\nPo Karimie wyłonił się Raphaël Varane, który wydawało się, że jest skory do jakiejś rozmowy, ale zaraz za nim szedł Marcelo, który załapał go za plecak i odciągnął od reporterów. Po nim przemknął Carlo Ancelotti. Zadaliśmy trenerowi krótkie pytanie, ale uniósł tylko ku górze brew, zrobił wymowną minę i powędrował do autobusu niosąc kilka prezentów od organizatorów. Carlo chyba zdziwił się, że chcemy z nim pogadać, a nie rzucić mu się na szyje i obstrzelać fleszem. Po Włochu przyszła kolei na Asiera Illarramendiego, który wyraźnie utykał i wręcz powłóczył nogą. Z początku wydawało się, że może to być jakaś groźna kontuzja, ale Bask znalazł się w kadrze na jutrzejszy pojedynek, więc nie jest to chyba nic poważnego. Hiszpan również rozdał kilka autografów, pozował do kilku zdjęć, nie chciał rozmawiać z nikim dłużej i doczłapał się do autobusu.\nWreszcie pojawił się ten, który został przywitany najcieplej na Stadionie Narodowym, król Décimy – Sergio Ramos. Hiszpan zatrzymał się przy nas na momencik:\n– Nasz kapitanie, dziękujemy za dziesiąty Puchar Europy!\n– Nie ma za co ;)\nI znów było trochę śmiechu i wspólna fotka. Mniej więcej w tym samym czasie z mixed zone wyszedł Toni Kroos. Nie będziemy ukrywać, że chcieliśmy porozmawiać chwilę z Niemcem, ponieważ wiedzieliśmy, iż naszym atutem będzie to, że jeden z nas biegle mówi po Niemiecku. Niestety uprzedził nas jeden z dziennikarzy Przeglądu Sportowego, który dłuższa chwilę pogawędził z Mistrzem Świata i pomocnik musiał szybko uciekać do autobusu.\nPo Tonim Kroosie pojawił się drugi z naszych Niemców – Sami Khedira, który był kolejnym zawodnikiem zaatakowanym przez miłośników wspólnych zdjęć i gdy nas mijał, wyraźnie miał już wszystkiego dosyć. Ostatni z szatni wyszedł Keylor Navas i był piłkarzem wyznaczonym do rozmowy z oficjalną stroną Realu Madryt, a po niej szybko przemknął przez strefę mieszaną.\nGdy Królewscy siedzieli już wygodnie w autobusie i czekali, by ruszyć na Okęcie, szatnię zaczęli opuszczać zwycięzcy Super Meczu, którzy byli skorzy do dłuższych pogadanek. Udało nam się przeprowadzić wywiad, do spółki z Leszkiem Orłowskim, z Borją Valero. Hiszpan chętnie odpowiadał na pytania nasze i komentatora CANAL+. Po tej rozmowie stwierdziliśmy, że podyskutujemy chwilę z panem Orłowskim na temat zbliżającego się sezonu ligowego. O ile niektórzy mogą się czasem przyczepić do stronniczego komentarza pana Leszka, o tyle na pewno nie można odmówić mu ogromnej wiedzy na temat hiszpańskiej piłki. Obie rozmowy ukażą się niebawem na naszym portalu.\n2014.08.18, 17:56 - Javier Estrada Fernández arbitrem na Superpuchar\n2014.08.18, 17:26 - Gabi: To nie jest rewanż\n2014.08.18, 17:21 - RealMadryt.pl w Warszawie: Strefa (wy)mieszana\n2014.08.18, 16:22 - Ancelotti: Ten zespół jest cudowny\n2014.08.18, 16:15 - Cristiano Ronaldo zaczyna sezon na pełnych obrotach\n2014.08.19, godz. 18:49, Eisblume\n2014.08.19, godz. 09:16, Peluquero\nNikt nie był na nikogo obrażony, piłka była krótka - przyjeżdżamy, gramy, robimy rundkę dla vipowców, parę uśmiechów i do domu. Czysty hajs za mecz, i jak najmniej zobowiązań, wieczorny trening z Fiorentiną, na dużym obiekcie. Paru piłkarzy wydelegowanych lub z własnej woli, by podziękować za doping i tyle. Zbiórka w busie i wszystko perfekcyjnie by nie zaburzyć pretemporady. A koszulki? A koszulki to też można kupić w tienda Real Madrid ;)\n@Sondokan - na pewno po p$zetargu ;)\n2014.08.19, godz. 06:32, kaxik4\nEwidentny brak szacunku dla swoich kibiców, chamskie i prostackie zachowanie trenera i pilkarzy nocoz liczy sie tylko kasa ale warto wiedzieć gdzie maja nas polskich kibiców i fanów zawodnicy realu, stracili u mnie tym szacunek na który nie zasługują za swoje zachowanie. Powinno im zależeć i po takim meczu w takim kraju co grają rzadko rozdawać autografy i zrobić sobie zdjęcia z kibicami a nie nimi gardzic.\n2014.08.18, godz. 23:43, dusia99099\nDo strefy mieszanej można było po prostu wejść ? ;o\nDlaczego mnie tam nie było ? xD\n2014.08.18, godz. 23:07, PawlakSocho\nNie rozumiem jak to jest że to kibice w sposób pośredni płacą im pensje a piłkarze zachowują się z pogardą dla kibiców, jakaś masakra... Rozumiem że żadnemu z piłkarzy nie chciało się w ogóle przyjeżdżać do Polski - ale takie zachowanie to zupełne nieporozumienie. Oddanie koszulek po meczu, pomachanie do kibiców czy rozdanie kilku autografów i zamienienie kilku słów to za wiele?! Przynajmniej piłkarze z Fiorentiny umieją się zachować...\n2014.08.18, godz. 19:44, 98gosia1\nhehe Karim <3 :P\n2014.08.18, godz. 19:39, tOmEk3\nE tam, o ile kiedyś Pan Leszek rzeczywiście komentował mecze dosyć stronniczo tak w ostatnim sezonie był raczej obiektywny i dzięki temu nawet polubiłem jego komentarz.\n2014.08.18, godz. 19:18, florbal\nPytanie do Adminów - wiecie może czemu zachowanie piłkarzy było wg. mnie co najmniej dziwne? Myśle, że unikanie jakichkolwiek autografów, zdjęć, czy choćby podziękowania kibicom po meczu jest nie do końca ok. Tym bardziej, że to był mecz dla kibiców bez większej presji na wynik. Mam wrażenie, jakby piłkarze byli obrażeni na polskich kibiców/polaków.\nP.S. Organizacja na stadionie = porażka - zdecydowanie za dużo nieproszonych osób znajdowało się na murawie od dzieci po młodzież, aż po pseudo Ronaldo i gościa, który biegł miedzy ochroniarzami żeby przytulić Ramosa po meczu. Miejsc na sektorach też nikt nie pilnował.\n2014.08.18, godz. 18:31, Klatus\nTo jest jakieś złudzenie - Karim z bliska wygląda tak, jakby nie jadł nic od miesiąca.\n2014.08.18, godz. 18:29, dudek890\nKurde byłem na meczu siedziałem dość wysoko bo kupiłem bilety w dniu meczu, miałem miejsce nad sektorem d5 doping był fenomenalny, mecz też dość dobry piłkarzy było trudno odróżnić z tak daleka ale jak wszedł Benzema to nawet mój tata go poznał Karim jest ze 2 razy szerszy w pasie od wszystkich innych\n2014.08.18, godz. 18:24, madridistka2000\nCzekam na wywiad z panem Leszkiem :)\nBenzema jest świetny, uwielbiam go :)))\n2014.08.18, godz. 18:14, Radoslaw1981\nRzadko tu się udzielam( prawie nigdy), ale po obejrzeniu powtórki sobotniego meczu muszę przyznać, że tv nie oddawało atmosfery, jaka tam była. Byłem na D2, górny rząd i super się bawiłem, choć dobrze, choć zazdrościłem tym z D5 ( a mogłem tam być). W tv nie było słychać prawie żądnej przyśpiewki i skandowania wielu nazwisk zawodników.\nNa koniec najważniejsze. Moja 4,5 letnia chrześnica oglądając powtórkę po rak kolejny stwierdziła, że lubi Lonaldo( nie wymawia jeszcze R) do tego zapytała.\n- Wujaszku jak będę miała szesnaście lat to zabierzesz mnie na taki mecz?\nWzruszyła mnie i uradowała ogromnie. Ja polubiłem Real w wieku 16/17 lat a ona już teraz. Obiecuje, że zrobię wszystko, co mogę by została z miłością do tych barw aż do późnej starości.\n2014.08.18, godz. 18:14, kermit2289\nWywiad z P . Leszkiem ......czekam!\n2014.08.18, godz. 18:04, krystekFTW\nTa dzieciarnia mnie wcale nie dziwi, w G9 siedziało paru takich gimbusów , mało co sie nie poszczali opowiadając o tym jak to zakradli się w loże vipowską..\n2014.08.18, godz. 17:59, Orion599\nDenerwuje mnie to, że celebryci zawsze mogą spotkać się z różnymi zagranicznymi gwiazdami przy okazji różnych eventów - meczów czy koncertów, a zwykły śmiertelnik może o tym jedynie pomarzyć.\nNo ale oczywiście wszędzie wtyki...\nPochwalcie się tą fotką z Benzemą :)\n2014.08.18, godz. 17:46, Sondokan\nPrzedszkolaki na murawie, dzieciarnia w strefie mieszanej; już wiadomo jaki był główny warunek przetargu przy wyborze agencji ochrony xD\n2014.08.18, godz. 17:45, BulaKG\nCzekam z niecierpliwością na wywiad z Orłowskim :)\n2014.08.18, godz. 17:44, Kamilrad\nTa fryzura Crisa z foto z twittera jest okropna...\nKurcze, trudno jest dostać choćby autograf ale co się dziwić- zmęczeni po... troszkę ,,wymuszonym'' meczu, już po ukochanym prysznicu i w myślach by wreszcie przysnąć, odpocząć...\nJeśli się naprawdę chcę autograf czy cuś to tylko błaganie na kolanach i wznoszenie lamentów by tu pomogło ;)\n2014.08.18, godz. 17:36, gabanti\nDokładnie, i jak tu nie kochać Benzemy?! Mistrz <3\n2014.08.18, godz. 17:32, PaulaMadridistka\nJak można stać spokojnie kiedy oni obok przechodzą :o xD