Jak zaprojektować nowoczesne i przytulne wnętrze? - Ewa Studio Wnętrz\n30 kwietnia 2021 przez ewastudiownetrz\nCzy nowoczesne wnętrze, które jest nastawione na funkcjonalny minimalizm, może być ciepłe i przytulne? Jak najbardziej tak! W tego typu projektach kluczową rolę odgrywają: gra światła w pomieszczeniach, dobrze dobrana kolorystyka i faktury, a także dekoracje. Jak wykorzystać je przy projektowaniu mieszkania? Podpowiada Ewa Tarapata, architekt wnętrz z Krakowa – sprawdź!\nNowoczesne i jednocześnie przytulne wnętrze – czy to się uda?\nOd jakiegoś czasu w cenie są nowoczesne aranżacje – to one królują w aktualnych trendach wnętrzarskich. Jednak i tak urządzona przestrzeń może być przytulna. Sekretem są oświetlenie i umiejętnie dobrane akcesoria – zdradzają projektanci wnętrz. Oto 3 aspekty, na które warto zwracać uwagę podczas urządzania mieszkania!\nZagraj odważnie kolorem i fakturą\nEfekt pozytywnie Cię zaskoczy! Nowoczesne aranżacje lubią indywidualizm i mocny kolor. Szmaragdy, granaty, nieoczywiste odcienie zieleni i niebieskiego wyglądają świetnie w towarzystwie mebli i dodatków z prawdziwego drewna. Jeśli wolisz, postaw na tapetę o ciekawej fakturze. Aby wyeksponować barwy i ścienne dekoracje, koniecznie zadbaj o oświetlenie. Dobrze dobrane wydobędzie głębię koloru, podkreśli struktury oraz zaakcentuje nierówności powierzchni.\nLubisz kontrastowe aranżacje? Zdecyduj się na akcent, który będzie powtarzał się w całym domu – dzięki temu zachowasz spójność wystroju. W razie wątpliwości poproś o pomoc projektanta. Dobry architekt wnętrz podpowie Ci, jak wykorzystać dodatki, aby uzyskać harmonijny efekt.\nIm więcej punktów światła w pomieszczeniu, tym lepiej\nŚwiatło zbuduje klimat i sprawi, że nawet nowoczesne mieszkanie będzie miało przytulne wnętrze. Oświetlenie ma decydujący wpływ na to, jak się czujesz oraz w jaki sposób odbierasz kolory i faktury. Kwestię lokalizacji źródeł światła dobrze jest dograć do końca już na etapie projektu i wizualizacji pomieszczeń.\nJako architekt i dekorator wnętrz polecam też przemyśleć parametry samych żarówek – w zależności od temperatury barwowej światło może relaksować albo pobudzać. Aby dobrze rozjaśnić przestrzeń, najlepsze będzie to neutralne. Jednak już w sypialni oraz strefie wypoczynkowej salonu postaw na żarówki o ciepłej barwie. W ten sposób pomieszczenie stanie się bardziej przytulne.\nPokochaj kinkiety i lampy podłogowe\nW odróżnieniu od żyrandola, który rozprasza światło po całym pokoju, lampy boczne skupiają je w określonych punktach. Wiele opraw – ze względu na swoją konstrukcję – dodatkowo powoduje jego odbicie od ściany lub sufitu. Zarówno kinkiety, jak i lampy stojące pięknie wyeksponują meble i dekoracje. Przydadzą Ci się też podczas odpoczynku i wieczornej lektury. Ich łagodne dla oczu światło rozmyje kontury elementów wyposażenia, zmniejszy kontrasty i zbuduje klimat. Dzięki temu pozytywnie wpłynie na Twoje samopoczucie. Naturalnie wprowadzi Cię w stan odprężenia i relaksu oraz pomoże Ci wyciszyć się przed snem.\nKlimat wnętrza tkwi w szczegółach\nAby stworzyć aranżację z jednej strony funkcjonalną, ale jednak ciepłą i z duszą, zwróć uwagę na detale. W sypialni i strefie wypoczynkowej salonu zadbaj o miękkie, miłe w dotyku tekstylia. Aksamity i welury w odważnym kolorze również dodadzą wnętrzu przytulności, podkreślając jednocześnie charakter aranżacji. Do nowoczesnej kuchni polecam z kolei prawdziwe drewno. Jego ciepły kolor, niejednorodna faktura, widoczny rysunek słoi i układ sęków sprawiają, że elementy z niego wykonane prezentują się szalenie efektownie! Zadbaj również tutaj o drobne dekoracje. Zaproś do wnętrza ręcznie szkliwioną ceramikę oraz inne piękne przedmioty codziennego użytku!\nDodatki do domu, podobnie jak oświetlenie i kolorystyka, mają wpływ na Twoje samopoczucie. Warto więc dobierać je świadomie. Muszą pasować do wystroju, ale przede wszystkim Ci się podobać. Zamiast kierować się jedynie trendami, sięgaj po takie, w których otoczeniu czujesz się komfortowo!\nPostaw na sprawdzone porady od architekta wnętrz!\nTo tylko kilka sposobów, aby ocieplić nowoczesną aranżację i dodać jej domowego charakteru, a ciekawych opcji jest znacznie więcej. Potrzebujesz pomocy przy urządzaniu mieszkania? Zapraszam Cię do mojej pracowni projektowej – zajmuję się architekturą wnętrz w Krakowie, Tarnowie, Nowym Targu i okolicach. Skontaktuj się ze mną i poznaj dokładny cennik oraz szczegóły oferty!\nPoprzedni wpisIndywidualny projekt wnętrz czy gotowy? Dlaczego warto wybrać biuro projektowe? Następny wpis Granat – jak wprowadzić odważne kolory do Twojego wnętrza?


Emocje - dziękuję - Kroki do wolności - Nerwica.com\nPrzez nvm, 11 Styczeń 2019 w Kroki do wolności\nNapisano 11 Styczeń 2019 11.01.2019 00:18\nObecnie robię coś takiego: gdy pojawia się trudna emocja...to zdaję sobie sprawę, że to nie ona jest trudna, lecz mój stosunek do niej.\nZmieniam go więc i przyjmuję emocję z otwartymi ramionami, mówiąc jej: dziękuję.\nNapisano 11 Styczeń 2019 11.01.2019 01:18\n58 minut temu, nvm napisał:\nTo bardzo dobrze, że zmieniasz swój stosunek do trudnych emocji. Jesteś na najlepszej drodze do wyjścia z depresji.\nNapisano 11 Styczeń 2019 11.01.2019 03:18\n@nvma są emocje, z którymi nie jesteś w stanie sobie w ten sposób poradzić?\nNapisano 11 Styczeń 2019 11.01.2019 19:01\n@Lilith, wygląda na to, że bardzo trudno jest mi zaakceptować swoją frustrację.\nNapisano 13 Styczeń 2019 13.01.2019 07:30\n@nvmi co robisz, kiedy się pojawia? Próbujesz się z nią uporać tak, jak opisałes to powyżej czy w ogóle nie wychodzi?\nNapisano 13 Styczeń 2019 13.01.2019 17:16 (edytowane)\n@Lilith, różnie, nie wiem...generalnie frustracja może być zarówno oznaką, że coś tłumię i wtedy pora przestać to tłumić i wejść w tryb łagodnego działania. Z drugiej strony mogą być takie stany, w których frustracja to jest właśnie tłumiona wściekłość/furia i trzeba pozwolić stopniowo jej się ujawniać, ani z nią nie walcząc, ani się jej nie podporządkowując. Przełączam się między różnymi podejściami, w zależności od wyczucia jaki to jest aktualnie stan i co mi obecnie podpowiada...hmm...tak zwana 'intuicja'.\nCzyli jakie rozwiązanie odczuwam jako bardziej przestrzenne, wyzwalające, radosne, konstruktywne, wartościowe, idealne, dobre, itd. Do jakiego rozpoznaję w sobie prawdziwszą inspirację. Które będzie świeższe, nowsze, przynoszące większą wolność. Które będzie progresem, rozwojem, czymś nowym, a nie regresem do starych uwarunkowań. Które będzie prawdziwie twórcze i rozwijające, a które będzie pójściem na łatwiznę.\nNapisano 14 Styczeń 2019 14.01.2019 03:41\n@nvmz ciekawości i żeby móc się odnieść do tego, co piszesz. Im więcej wyjaśnień, tym więcej zrozumieją ludzie, ja, a może i Tobie się przyda takie spojrzenie z boku. Uważam, że podejście, które opisałeś jest bardzo dobre. Nie przyjmujesz jednego sztywnego kierunku, ale badasz własne odczucia i wybierasz to, co w danej chwili jest dla Ciebie najlepsze. Wiele osób ma z tym problem. Nie ma wglądu w siebie i rozpatruje emocje jednotorowo. Twoje podejście jest inne, ciekawsze i dużo wnoszące. Jestem z dość dociekliwych osób i szukam również podejścia do emocji, które pozwoliłoby mi lepiej funkcjonować. Twój sposób postrzegania mnie zainteresował. Dlatego pytam o bardziej szczegółowe kwestie.\nNapisano 15 Styczeń 2019 15.01.2019 18:40\n@Lilith, dziękuję. Cieszę się, że pytasz. Jeśli masz jeszcze jakieś pytania to śmiało :)\nNapisano 28 Styczeń 2019 28.01.2019 17:33\n@nvma jak jest z zadawnionymi żalami do kogoś? Czy coś się w Tobie dławi od lat?\nNapisano 30 Styczeń 2019 30.01.2019 11:21\nNapisano 6 Luty 2019 06.02.2019 00:44\n@Lilith, pozwalam im wypłynąć. Ważne by ich nie tłumić. Wielką ulgę przynosi pozwolenie sobie na bezpośrednie doświadczenie dawno stłumionych emocji :) Tak, są we mnie zadawnione żale i są we mnie rzeczy, które dławię w sobie od lat. Mam skłonność do tłumienia.\nPrzede wszystkim mój główny problem to skłonność do tłumienia swojej spontaniczności.\nNapisano 9 Luty 2019 09.02.2019 12:02\n@nvmskoro tłumiłeś coś w sobie wiele lat, to w jaki sposób teraz do tego docierasz i uwalniasz? I dlaczego akurat teraz? Rozumiem, że próbujesz nad sobą pracować i to w ramach wglądu w siebie?\nNapisano 10 Luty 2019 10.02.2019 20:09\n@Lilith, tłumienie to pewien głęboko zakorzeniony nawyk. Rzecz w tym, że on się pojawia bardzo szybko. Przy obserwacji siebie zaczyna pojawiać się możliwość wyboru - czy wzmacniamy stary nawyk czy wybieramy zadziałanie inaczej (w tym brak jakiegokolwiek działania).\nTłumienie powoduje dysfunkcje. Chcę być harmonijny, wolny, naturalny i rozluźniony, więc chcę porzucić dysfunkcyjne nawyki. Generalnie podstawowe sposoby są dwa:\n1) Robienie tego co sprawia największą radość, ekscytację, frajdę, na co mam największą ochotę. To jest moja prawdziwa natura. Oddaliłem się od niej poprzez tłumienie i blokady. W ten sposób do niej wracam, więc wszelkie blokady będą się uaktywniać i protestować. Wypływają wówczas zalegające emocje, od których całe życie uciekałem. Robiąc to, na co prawdziwe mam ochotę; wybierając radość - przestaję od nich uciekać i mam dzięki temu możliwość spojrzeć im w twarz.\nJest to wybór odwagi, radości, inspiracji, ekscytacji, frajdy, ochoty. Powoduje on oczywiście doświadczenie mojego lęku, który mam zwyczaj tłumić. Podoba mi się tutaj określenie "nerwica lękowa maskowana energią" (z książki "Integracja psychiczna", A. Terruwe).\n2) Leżenie bez ruchu. Wówczas pojawiają się różne nawykowe negatywne, impulsy, frustracje, próbujące mnie skłonić do wstania. Jednak jako że nie chcę kierować się negatywizmem i go tym samym w sobie wzmacniać, pozwalam sobie dalej cieszyć się leżeniem (mimo jednoczesnej swojej frustracji). W ten sposób się od-kompulsywniam, porzucam te stare nawyki. Jest to bardzo frustrujące, choć zarazem przynoszące spokój, rozluźnienie i błogość.\nJest to wybór słodkiego lenistwa, odprężenia, bezruchu, spokoju, relaksu, niewzruszenia.\nPodsumowując, mamy tutaj połączenie dwóch dróg: radości i rozluźnienia, aktywności i bezruchu, yang i yin.\nPojawia się oczywiście kwestia: kiedy wybrać co. Dochodzę do wniosku, że lepiej jest prawdopodobnie wybrać to, co jest lepsze, tzn. jest lepiej odczuwane. I też trochę na zasadzie agere contra. Jeśli czuję, że mrożę swoje emocje i impulsy (co własnie miało miejsce przed chwilą), widzę, że robię się zasiedziały i się blokuję, to wchodzę w tryb aktywności, wręcz może pewnego folgowania. Chcę rozruszać tę zasiedziałą energię w sobie, więc robię to co mnie najbardziej ekscytuje (w tym przypadku było to wejście na to forum i teraz jest to pisanie tego posta). Dzięki temu czuję, że żyję, energia życiowa we mnie krąży, czuję bicie swojego serca.\nZ drugiej strony, wcześniej nie bardzo miałem pomysł, co dobrego mogę zrobić, więc położyłem się na łóżku. Pojawiała się we mnie pewna niecierpliwość i frustracja, choć zarazem czerpałem relaks z leżenia. Wówczas wybrałem drogę bezruchu.\nW dniu 9.02.2019 o 13:02, Lilith napisał:\nI dlaczego akurat teraz? Rozumiem, że próbujesz nad sobą pracować i to w ramach wglądu w siebie? \nNapisano 25 Luty 2019 25.02.2019 15:18\nW dniu 10.02.2019 o 21:09, nvm napisał:\nInnymi słowy działa automat. Również u siebie to zaobserwowałam ( nie bez pomocy drugiej połówki ). Nadal jednak nie umiem z tego wyjść. Nie jest to absolutnie nic przyjemnego. Sięga jednak dłuuugich lat wstecz i jest bardzo dobrze zakorzeniony. A w zasadzie są, bo automatycznych reakcji jest dość sporo.\nNapisano 26 Luty 2019 26.02.2019 15:53 (edytowane)\nW dniu 25.02.2019 o 16:18, Lilith napisał:\nNadal jednak nie umiem z tego wyjść. Nie jest to absolutnie nic przyjemnego. Sięga jednak dłuuugich lat wstecz i jest bardzo dobrze zakorzeniony. A w zasadzie są, bo automatycznych reakcji jest dość sporo.\nWydaje mi się, że w takim razie najlepszym rozwiązaniem jest prawdopodobnie zaczęcie od zaakceptowania swoich automatycznych mechanizmów :)\nEdytowane 26 Luty 2019 przez nvm\nNapisano 27 Luty 2019 27.02.2019 11:58\n@nvmno właśnie nie mogę ich zaakceptować, ponieważ rujnują mi życie. Próbuję z nimi walczyć. Akceptację uznałabym za poddanie się. A ja nie chcę się poddawać tylko chcę je wyeliminować. Namierzyć, przegryźć do tak zwanego urzygu i wywalić z życia.\nNapisano 27 Luty 2019 27.02.2019 20:27\nno właśnie nie mogę ich zaakceptować, ponieważ rujnują mi życie. Próbuję z nimi walczyć. Akceptację uznałabym za poddanie się. A ja nie chcę się poddawać tylko chcę je wyeliminować. Namierzyć, przegryźć do tak zwanego urzygu i wywalić z życia.\nA czy akceptujesz to, że chcesz się ich pozbyć?\nNapisano 28 Luty 2019 28.02.2019 08:07\n@nvmzdecydowanie. Akceptuję chęć zmian, ponieważ odczuwam ich potrzebę. Ostatnie zmiany okazały się dobre, więc chciałabym zachować ten kierunek, ale niestety zafiksowałam się na automatycznych schematach i stoję jak to cielę z pytaniem, co mam teraz zrobić.\nNapisano 13 Marzec 2019 13.03.2019 11:06\nStosuję różne techniki radzenia sobie z emocjami .\nW dniu 11.01.2019 o 01:18, nvm napisał:\nCoś podobnego powiedział kiedyś chyba jakiś znany Rzymianin.\nJa natomiast po za tym , że pozwalam płynąć myślą ,w wypadku silnego zdenerwowania , emocji np. w pracy staram się , to naprawdę trudne choć bardzo proste zarazem określić cel i sposoby dojścia do celu. / mam to spisane / np. jak następnym razem nie zagotować się na widok danej osoby w pracy która w dobrej sprawie ,interesie firmy kolejny już raz zawraca głowę pierdołami. Staram się wtedy trzymać notatek / w głowie / i stwierdziłem ze to naprawdę działa na tyle , że poziom napięcia następnym razem jest dużo mniejszy.


Czytelnia IBUK Libra online ułatwia dostęp do publikacji | Nauka w Polsce\nNowe karty użytkownika, które pozwalają w odmieniony sposób korzystać z czytelni online. Jeśli ktoś korzystał dotychczas z e-czytelni na przykład przez uczelnię, ale także przez bibliotekę wojewódzką, musiał przełączać się za każdym razem między zasobami obu. Obecnie wprowadzona karta „Książki w moich bibliotekach” z funkcją „uzyskaj dostęp” pozwala m.in. sprawdzić, w której bibliotece w okolicy znajduje się poszukiwany tytuł lub zaproponować e-zakup w swojej. Jeśli dany tytułu nie jest dostępny, można przeglądać bazę ponad 45 tys. tytułów w karcie „wszystkie książki”.\nZałożenie konta umożliwia dostęp do wszystkich funkcji platformy. Po zalogowaniu użytkownik uzyska dostęp do 12 tytułów w ciągu roku od PWN, bez potrzeby dodawania zasobu jakiejkolwiek biblioteki. Wszystkie dostępne książki będzie można zobaczyć w karcie „Książki w moich bibliotekach”. Cztery ostatnio czytane publikacje będą widoczne na stronie głównej. Jeśli biblioteka, do której należy użytkownik, wykupi wcześniej usługę dostępu do słowników, użytkownik uzyska dostęp do PWN Oxford.\nPublikacje można czytać albo poprzez kartę „Moje książki” albo za pośrednictwem wirtualnej półki myIBUK. W wirtualnej półce z czytanymi książkami znajdują się funkcjonalności doceniane od lat przez stałych użytkowników serwisu. W ramach zaawansowanych narzędzi pracy z tekstem można robić notatki, wstawiać zakładki, dzielić się fragmentami z innymi zarejestrowanymi osobami, kopiować gotowe opisy bibliograficzne, czy sprawdzać definicje w Encyklopedii PWN oraz Słowniku Języka Polskiego PWN poprzez funkcję „Baza wiedzy”.\nOsoby preferujące poprzednią wersję Libry, mogą na stronie głównej wrócić do niej, korzystając z linku pod adresem wyszukiwarki. Strona działa na tabletach i smartfonach, nie są potrzebne czytniki e-booków. W Librze e-książki nie pobiera się na urządzenie, ale czyta ją online.\nDostawcą platformy jest Wydawnictwo Naukowe PWN. Oferta e-booków PWN, wydawnictwa medycznego PZWL czy naukowo-technicznych WNT jest dostępna wyłącznie w serwisach IBUK oraz IBUK Libra. Pełna baza tytułów zawiera ofertę 360 wydawców.\nPrzed wprowadzeniem zmian przeprowadzono badania doświadczeń użytkowników, nowe funkcjonalności oceniała grupa dwustu testerów. Przez dwa tygodnie stycznia osoby z całej Polski, w tym bibliotekarze, sprawdzali poprawność działania platformy.\nZ IBUKA Libry można korzystać wchodząc przez e-zasoby swojej biblioteki lub bezpośrednio poprzez stronę https://bit.ly/32Pvr6Y


Eisenbichler: Jestem w stanie powrócić do czołówki - skoki narciarskie\nPrzed Innsbruckiem wydawało się, że Markus Eisenbichler jest jedynym skoczkiem zdolnym do walki z Ryoyu Kobayashim. Dziś Niemiec wyeliminował się z walki o wygraną w Turnieju, ale wciąż ma szanse na podium.\nSkoki na odległość 129 i 123,5 metra dały Markusowi Eisenbichlerowi dopiero trzynaste miejsce w konkursie na Bergisel. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni do Ryoyu Kobayashiego Niemiec traci już 45,5 punktu, jednak ciągle zajmuje drugie miejsce i pozostaje w walce o podium.\n- To był kolejny niezły konkurs, a ja wiem, jakie błędy popełniam. Nie jestem kompletnie niezadowolony, mam pewne powody do radości - w końcu wciąż jestem drugi w klasyfikacji generalnej Turnieju - powiedział Eisenbichler, który nie traci nadziei: - Jestem w stanie powrócić do czołówki, to jest mój cel.\nNiemiec przypomniał, że na skoczniach w swoim kraju tracił do Kobayashiego tylko minimalnie:\n- To, co robi Ryoyu, jest niezwykłe. Czuję się zaszczycony, że w Oberstdorfie i Garmisch byłem w stanie z nim walczyć.\nLepszego rezultatu Eisenbichlera oczekiwał trener reprezentacji Niemiec:\n- Oczywiście, że liczyliśmy na więcej, a uzyskanie lepszego wyniku było w zasięgu możliwości. W pierwszej serii Markus był zbyt agresywny i nie mógł rywalizować z Kobayashim. Uważam jednak, że straciłby do Japończyka nawet wtedy, gdyby pokazał swoje najlepsze skoki. Takie próby, jak skok Ryoyu w pierwszej serii, nie zdarzają się często - zaznaczył Werner Schuster.\nEisenbichler był dziś dopiero trzeci wśród reprezentantów Niemiec. Lepiej spisali się Stephan Leyhe (czwarte miejsce to wyrównanie drugiego najlepszego wyniku w karierze) i Richard Freitag (ósma lokata - najlepszy rezultat w sezonie).\n- Oczywiście byłoby wspaniale stanąć na podium, ale czwarte miejsce również jest satysfakcjonująe. Oddałem dwa dobre skoki, zaliczam więc ten dzień do udanych - przyznał Leyhe.\n- Moje skoki były całkiem dobre, może tylko nieco spóźnione na progu, ale w porządku - ocenił Freitag, który rok temu właśnie na tej skoczni doświadczył bliskiego spotkania z zeskokiem: - Tamten upadek cały czas siedzi mi w głowie, zwłaszcza podczas lądowania.\nNasi zachodni sąsiedzi w czołowej trzydziestce mieli dziś sześciu skoczków (oprócz wyżej wymienionych to także Andreas Wellinger, Karl Geiger i David Siegel). Ich występy pozwoliły znacząco zmniejszyć stratę do Polski w Pucharze Narodów - teraz Niemcy są zaledwie dwadzieścia punktów za naszymi reprezentantami.\nNo i na koniec TCS mogą nas Niemcy drużynowo wyprzedzić jeśli nasi nie spiszą się znacznie lepiej...\nEisenbichler: Jestem w stanie powrócić do czołówki\nDodano: 4 stycznia 2019, 21:17\nOstatnia aktualizacja: 4 stycznia 2019, 21:17\nŹródło: FIS + Sport.de


Tu jesteś: Monitor Polski 1955 Nr 58\n718 Zarządzenie Ministra Budownictwa Miast i Osiedli z dnia 12 czerwca 1955 r. zmieniające zarządzenie z dnia 15 lipca 1954 r. w sprawie trybu ustalenia cen na produkty nietypowe i opłat za nietypowe usługi wykonywane przez przedsiębiorstwa podległe Ministrowi Budownictwa Miast i Osiedli.\n717 Zarządzenie Ministra Przemysłu Mięsnego i Mleczarskiego z dnia 28 lutego 1955 r. w sprawie trybu rozliczeń zakładów mleczarskich podległych Centralnemu Zarządowi Przemysłu Mleczarskiego z budżetem z tytułu zysków i strat oraz środków obrotowych.\n716 Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 21 maja 1955 r. zmieniające instrukcje stanowiącą załącznik do zarządzenia z dnia 28 grudnia 1953 r. w sprawie sprawozdawczości finansowej z działalności inwestycyjnej.\n715 Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 21 maja 1955 r. w sprawie wyksięgowania z ksiąg przedsiębiorstw i zakładów państwowych działających na zasadach rozrachunku gospodarczego kwot wydatkowanych z tytułu nakładów na inwestycje pozaplanowe, dokonanych w roku 1954 i latach poprzednich.\n714 Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 18 czerwca 1955 r. zmieniające zarządzenie w sprawie ustalenia cen na żelastwo użytkowe.\n713 Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 16 czerwca 1955 r. w sprawie przekazania uprawnień do wydawania przepisów o gospodarowaniu częściami zamiennymi i ogumieniem do pojazdów samochodowych oraz o normowaniu zużycia materiałów pędnych w eksploatacji i obsłudze tych pojazdów.\n712 Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Ministra Finansów z dnia 13 czerwca 1955 r. zmieniające zarządzenie z dnia 31 stycznia 1954 r. w sprawie zasad finansowania przez banki specjalne inwestycji scentralizowanych.\n711 Zarządzenie nr 141 Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 czerwca 1955 r. zmieniające zarządzenie z dnia 21 stycznia 1952 r. w sprawie czasu trwania, trybu odbywania, planowania oraz zasad opłacania praktyk zawodowych, wakacyjnych i dyplomowych uczniów szkół zawodowych i studentów szkół wyższych.\n710 Uchwała nr 488 Prezydium Rządu z dnia 18 czerwca 1955 r. w sprawie ustanowienia Dni Morza oraz honorowej odznaki „Zasłużony Pracownik Morza”.\n709 Uchwała nr 478 Prezydium Rządu z dnia 18 czerwca 1955 r. w sprawie ustalenia tytułu zawodowego nadawanego po ukończeniu studiów I stopnia oraz warunków i trybu jego nadawania na kierunkach technicznych i rolniczych szkół wyższych.\n708 Uchwała nr 473 Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1955 r. w sprawie pobierania opłat za opiniowanie kalkulacji cen artykułów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa spółdzielcze.\n707 Uchwała Rady Państwa i Rady Ministrów z dnia 8 czerwca 1955 r. o zakresie współdziałania komisji budżetowo-finansowych gromadzkich rad narodowych z organami finansowymi prezydiów powiatowych rad narodowych w sprawach podatku gruntowego i innych należności finansowych, przypadających od indywidualnych gospodarstw rolnych.


Rachunki za gaz w górę. Mogą wzrosnąć o 12 proc. - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościRachunki za gaz w górę. Mogą wzrosnąć o 12 proc.\nRachunki za gaz w górę. Mogą wzrosnąć o 12 proc.\nGdyby PGNiG dostało zgodę URE na podwyżkę cen gazu o 20 proc., łączne rachunki, jakie zapłacą w 2012 r. właściciele mieszkań byłyby wyższe nawet o ponad 90 zł.\nGdyby PGNiG dostało zgodę URE na podwyżkę cen gazu od Nowego Roku o wnioskowane 20 proc., łączne rachunki, jakie zapłacą w 2012 r. właściciele mieszkań byłyby wyższe nawet o ponad 90 zł– szacuje Home Broker. Podwyżka dużo bardziej dotknęłaby właścicieli domów ogrzewanych gazem. Ich koszty podniosłyby się w 2012 roku aż o 450 zł.\nPGNiG wystąpiło do Urzędu Regulacji Energetyki o zgodę na podniesienie od stycznia cen gazu. Według_ Rzeczpospolitej _, firma wnioskuje o rekordową w historii podwyżkę wynosząca aż 20 proc.\nZgoda urzędu na tak duży jednorazowy wzrost cen wydaje się mało prawdopodobna, Home Broker sprawdził jednak, o ile zwiększyłyby się koszty użytkowania mieszkań gdyby gaz faktycznie zdrożał o 20 proc.. Nawet jeśli URE nie zaakceptuje takiej podwyżki już od stycznia, może być ona rozłożona na kilka kolejnych kwartałów przyszłego roku.\nPierwsza z nich zakłada niską opłatę abonamentową i wyższą cenę metra sześciennego gazu i jest kierowana do tych, którzy wykorzystują gaz tylko do gotowania. Druga grupa taryf pozwala na płacenie niższej ceny za samo paliwo, kosztem znacznie wyższych opłat stałych.\nDzięki niższemu kosztowi jednostki rozliczeniowej, opłaca się ona klientom zużywającym znacznie większe ilości gazu, więc korzystają zniej przede wszystkim właściciele domów jednorodzinnych ogrzewanych gazem. Ze względu na to, że ciężko jest mówić o _ przeciętnym _ poziomie zużycia gazu, Home Broker prezentuje dwa przykłady – mieszkania, w którym gaz służy wyłącznie do gotowania i domu ogrzewanego za pomocą tego paliwa.\nDla właścicieli mieszkań podwyżki od 30 do 93 zł\nGospodarstwa domowe, w których gaz wykorzystywany jest tylko w kuchni (założone zużycie na poziomie 120 metrów sześciennych rocznie) rocznie za gaz zapłacą po podwyżce przeciętnie o niecałe 30 zł więcej. Przy założeniu, że pozostałe składniki rachunku nie ulegną zmianie, będzie to oznaczało wzrost rachunków o około 11 proc..\nKoszty gazu w mieszkaniu (roczne zużycie 120 m. sześć.)\nBardziej podwyżkę odczują gospodarstwa domowe, w których gaz jest wykorzystywany również do podgrzewania wody. W tym przypadku przyjęliśmy roczne zużycie na poziomie 400 metrów sześciennych. Przy założeniu utrzymania takiej samej taryfy jak w poprzednim przypadku, oraz wzrostu wyłącznie ceny paliwa o 20 proc., rocznie takie gospodarstwo domowe zapłaci o 93 zł więcej.\nOgrzewasz dom? Licz się z wzrostem opłat o 450 zł\nW przypadku domów jednorodzinnych ogrzewanych gazem, zużywających przeciętnie 2000 metrów sześciennych tego paliwa rocznie, zmiany będą bardziej odczuwalne. Wzrost ceny paliwa gazowego o 20 proc. spowoduje, że właściciele domów zapłacą proporcjonalnie więcej. Powinni oczekiwać rocznego wzrostu kosztów o blisko 450 zł, co oznacza podwyżkę o ponad 12 proc. w stosunku do tego roku.\nDrożejąca energia (elektryczna, cieplna, gaz, opał) to główna przyczyna wzrostu kosztów utrzymania mieszkania. Ceny związane z zakupem energii były w październiku o 7,7 proc. wyższe niż przed rokiem. Rosną one znacznie szybciej niż inflacja. Koszt zakupu samego gazu używanego w nieruchomościach mieszkaniowych był w październiku o 9,1 proc. wyższy niż w analogicznym okresie 2011 roku – wynika z danych GUS. W ujęciu miesięcznym podwyżka wyniosła 1,4 proc..\nNa podstawie tempa wzrostu cen konsumpcyjnych w tym roku można szacować, że 4-osobowa rodzina co miesiąc wydaje na utrzymanie mieszkania (koszt zakupu energii, w tym gazu, wody plus płatność czynszów) 849,1 zł. Gdyby PGNiG dostało zgodę URE na podwyżkę ceny gazu o wnioskowane 20 proc., od Nowego Roku koszt utrzymania mieszkania podniósłby się w naszym przykładzie z 849,1 zł do 859,9 zł, czyli o ponad 10 zł.\nWarto również pamiętać, że w przeciwieństwie do taryf energii elektrycznej, które ustalane są raz do roku w styczniu, taryfy gazowe są ustalane raz na kwartał. Oznacza to, że styczniowa podwyżka nie będzie ostatnią w przyszłym roku, a kolejnej możemy oczekiwać już w kwietniu.\nCzytaj więcej o gazie i jego cenach\n[ ( http://static1.money.pl/i/h/249/t34809.jpg ) ] (http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/ceny;gazu;w;gore;rachunki;wyzsze;nawet;o;20;zlotych,39,0,873255.html) Od dziś będziemy płacić wyższe rachunki Wzrastają ceny gazu. PGNiG podwyżki tłumaczy wzrostem cen surowca na świecie.\n[ ( http://static1.money.pl/i/h/169/t38569.jpg ) ] (http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/zle;wiadomosci;dla;grzejacych;gazem,67,0,864067.html) Złe wiadomości dla grzejących gazem Urząd Regulacji Energetyki zatwierdził podwyżkę cen. Nowa taryfa zacznie obowiązywać już od połowy lipca.\nTagi: ceny gazu w polsce, gaz, wiadomości, wiadmomości, kraj, gospodarka, gospodarka polska


Jerzmanowska Zofia – Powstanie Warszawskie, wywóz do obozu pracy w Niemczech – Muzeum Dulag 121\nJerzmanowska Zofia – Powstanie Warszawskie, wywóz do obozu pracy w Niemczech\nZofia Jerzmanowska (1906-1999), profesor chemii, zatrudniona niedługo przed wybuchem wojny w Zakładzie Chemii Organicznej Politechniki Warszawskiej, w czasie okupacji zajęła się produkcją nitrogliceryny jako materiału wybuchowego do granatów, a później bardzo cennych podczas wojny tworzyw, jakimi były mydło czy dulcyna – sztuczny środek słodzący. Od 1942 roku brała udział w tajnym nauczaniu na kompletach studentów Wydziału Farmaceutycznego. W trakcie Powstania Warszawskiego wraz z matką Zofią z d. Łagowską trafiła do obozu w Pruszkowie, a stamtąd do obozu pracy w Neckartenzlingen. Wojny nie przeżył jej ojciec Kazimierz, ewakuowany podczas powstania jako chory do Grodziska Mazowieckiego, gdzie zmarł, a także narzeczony prof. Roman Małachowski, który zginął w trakcie powstania w nieznanych okolicznościach. Od 1945 Zofia Jerzmanowska mieszkała w Łodzi, pracując m.in. jako kierownik Katedry Chemii Organicznej. Publikujemy fragment wspomnień biograficznych pani Zofii wydanych w „Kwartalniku Historii Nauki i Techniki” w 1988 roku (nr 1, s. 3-80) dotyczący przeżyć związanych z Powstaniem Warszawskiem oraz pracą przymusową (z okresu: lipiec 1944 – listopad 1945). Zachowujemy zgodność tekstu z oryginałem.\nW lipcu 1944 r. w różnych środowiskach Warszawy mówiono już o tym, że wybuchnie powstanie w mieście, kiedy tylko wojska radzieckie wejdą do Polski i zbliżą się do Warszawy. Konspiracja jednak była tak dobra, że nikt nie znał dokładnej daty, toteż gdy 1 sierpnia powstanie wybuchło, wiele osób znalazło się z dala od własnego domu. 1 sierpnia w południe przyszła do mnie, do mieszkania przy ul. w. Barbary 12, moja przyjaciółka Teresa Bisanz. Wkrótce rozpoczęła się jednak taka strzelanina, że już nie mogła powrócić do swojego domu – denerwowała się bardzo rozdzieleniem z mężem. Niebawem nadszedł prof. Małachowski, który mieszkał z siostrą na Mokotowie, ale mając też informację o rozpoczęciu powstania, chciał być ze mną – nasze planowane małżeństwo miało być wkrótce zawarte. I tak przez kilka następnych dni egzystowaliśmy wszyscy razem – z moimi rodzicami – w stanie ogromnego napięcia i smutku. W pewnej chwili kula karabinowa przebiła szybę w pokoju mojego ojca, przeszła nad Jego głową i utkwiła w przeciwległej ścianie. Profesor był w głębokiej depresji, patrzył godzinami przez okna na ulicę i mówił do nas, że ma jak najgorsze przeczucia. Sytuacja z każdym dniem stawała się coraz bardziej dramatyczna, w pobliżu naszej ulicy znajdowała się placówka powstańcza. Po paru dniach – 5 sierpnia –przyszedł rozkaz niemiecki opuszczenia naszego domu; w podobnej sytuacji znaleźli się również mieszkańcy okolicznych domów. Nakazano nam przenieść się do „Romy” – był to obszerny budynek Akcji Katolickiej przy ul. Nowogrodzkiej, w odległości około 200 m. Chwyciłam naprędce coś z odzieży, jakieś mydło, kosmetyki (!) i wyszłam w letnim płaszczu. Podobnie moja Matka – chwyciła parasolkę (!), coś do małej walizki… i tak wyszła z mieszkania, które urządzała przez wiele lat, gromadząc meble, antyki i cenne obrazy. Wkrótce nasze piękne mieszkanie zostało oblane benzyną i spłonął cały dom. Spłonęły wszystkie nasze pamiątki (fotografie, dokumenty, listy). Pozostawione w piwnicy futra, zapasy żywności i leków zostały zapewne później rozszabrowane. Mój biedny Ojciec szedł o kulach do „Romy”, mając obandażowane stopy z powodu głębokiej nekrozy palców nóg wskutek ciężkiej cukrzycy, trwającej ponad 10 lat. W tamtych dniach uświadomiłam sobie, że w czasie wojny nie można niczego przewidzieć, przed niczym się zabezpieczyć. W 1939 r., kiedy wróciłam ze Lwowa do Warszawy już po wybuchu wojny, Matka moja pracowała po całych dniach w aptece, w domu nie było żadnych zapasów żywności. W ostatnich dniach przed zajęciem Warszawy (27.IX.1939) sklepy były zamknięte lub puste. Przez 2-3 dni prawie głodowaliśmy, żywiąc się jedynie sucharami, które nam ktoś ofiarował – i tak przetrwaliśmy. Teraz w roku 1944, pamiętając tamte doświadczenia, przygotowałam w piwnicy wygodny schron, fotel dla Ojca, koce, insulinę i zapasy żywności. I na cóż się zdała cała ta zapobiegliwość!\nJuż po kilku godzinach naszego pobytu w „Romie” nastąpiło moje dramatyczne rozstanie z prof. Małachowskim – szczególnie mi bliskim. Zdołaliśmy zaledwie wymienić kilka ciepłych zdań i serdeczny uścisk. Pożegnanie to okazało się rozstaniem na zawsze, już nigdy Go nie zobaczyłam! Wszyscy zdrowi mężczyźni znajdujący się wówczas w „Romie” (było ich kilkudziesięciu) zostali wezwani przez Niemców – którzy w tej dzielnicy panowali niepodzielnie – rzekomo do noszenia rannych. Jakie były ich dalsze losy, nie udało się nigdy z całą pewnością ustalić. Czy zostali od razu rozstrzelani na ulicy Nowogrodzkiej przy Gmachu Poczty, czy podczas rozbierania barykad powstańczych w mieście, czy też wywieziono ich do obozu zagłady? Przez szereg lat po wojnie robiłam wszelkie możliwe starania, aby dowiedzieć się, gdzie zginął Roman Małachowski; były różne sprzeczne informacje, ale tak naprawdę nigdy niczego nie udało mi się ustalić. Intensywne poszukiwania prowadziły także obie siostry Profesora, również bez rezultatu.\nWarunki życia w „Romie” były bardzo ciężkie, tłok, nie było prawie miejsca do siedzenia, żadnej żywności. Po jednej dobie pobytu w „Romie” popędzono wszystkie znajdujące się tam osoby, prawie wyłącznie kobiety, w kierunku Pruszkowa. Straszny to był widok: tłumy cywilnej ludności, mieszkańców różnych dzielnic Warszawy, popędzono w nieznanym nam wtedy celu i kierunku, wśród wrzasków żołdaków niemieckich lub – gorzej – Ukraińców w mundurach niemieckich. Ukraińcy kazali sobie wtedy oddać wszelkie kosztowności pod groźbą rozstrzelania. Nasza nieoceniona gosposia Marysia Lachowska, która cały czas była z nami, nie przestraszyła się tej groźby i zachowała złoty zegarek oraz cenny pierścionek z brylantami mojej matki. Po kilku godzinach marszu znaleźliśmy się w Pruszkowie. Na cementowej podłodze wielkiej hali fabrycznej, gdzie nas umieszczono, można się było wreszcie położyć. Ojciec mój, nie mogący chodzić, pozostał jeszcze w „Romie” pod opieką Sióstr Czerwonego Krzyża, był potem ewakuowany wraz z innymi chorymi do Grodziska, gdzie przebywał głównie w szpitalu; opiekowała się nim w tedy mieszkająca w Grodzisku siostra Wandy Polaczkowej, St. Krzyżańska; w końcu października zmarł i został pochowany w Grodzisku. Moja Matka, Maria Lachowska, i ja opuściłyśmy wkrótce, wraz z innymi mieszkańcami Warszawy, Pruszków; przedtem dano nam jakiś kubek strawy. Umieszczono nas w wagonach towarowych (siedzieć można było tylko na ziemi) i powieziono w niewiadomym kierunku. Podróż ta była koszmarna, co parę godzin pociąg stawał, pozwalano wyjść na chwilę i znów jechaliśmy dalej, czasem ktoś uciekał z tego transportu, ryzykując zastrzelenie. Dawano nam trochę wody do picia, ale nic do jedzenia. Byłam w stanie zupełnej prostracji i tylko moja Matka podtrzymywała mnie na duchu. Wreszcie dojechaliśmy do jakiejś miejscowości – kazano nam wysiąść i iść szybko przed siebie. Szliśmy, popędzani okrzykami gestapowców czy żołnierzy niemieckich: „raus, schnell…”. Był już późny wieczór sierpniowy, ciemności dookoła, prawie nie widzieliśmy siebie nawzajem. Byłam wtedy pewna, że prowadzą nas na rozstrzelanie, i – dziwna rzecz nie odczuwałam przerażenia, rozpaczy, strachu; był to zapewne wynik krańcowego wyczerpania. Nie czekała nas jednak śmierć: okazało się, że przywieziono nas do obozu pracy w miejscowości Neckartenzlingen. Była to mała osada, położona w odległości kilku kilometrów od Stuttgartu, stolicy Badenii-Wirtembergii, dokąd przeniesiono fabrykę części do samolotów, chroniąc ją w tym miejscu od nalotów bombowców alianckich. Wybudowano tu kilkanaście prymitywnych baraków, w każdym z nich znajdowały się pomieszczenia kilkunastoosobowe z piętrowymi pryczami. Podobnie jak w setkach innych miejscowości, hitlerowcy umieścili ludność cywilną wysiedlaną z różnych okupowanych przez siebie terenów. W obozie znaleźli się młodzi Belgowie, Francuzi, Ukraińcy – tylko mężczyźni. Jedynie wśród ludności wysiedlonej z Warszawy podczas Powstania Warszawskiego przeważały kobiety i starsi mężczyźni. W obozie Nekartenzlingen spędziłyśmy blisko 9 miesięcy. Wyżywienie było głodowe, rano i wieczorem kubek niesłodzonej kawy zbożowej i cieniutka kromka czarnego chleba, na obiad talerz rozgotowanej kapusty lub brukwi (często zgniłej), bez tłuszczu, czasem z odrobiną kartofli. W niedziele i święta dawano kawałek mięsa. Po kilku dniach takiego wyżywienia zaostrzyła się moja choroba wrzodowa, wystąpiły ostre bóle, nie mogłam utrzymać się na nogach. Komendant obozu, tzw. Führer, okazał wtedy jakiś ludzki odruch, zabrał mnie do swojego baraku (rodzaj izby chorych) i polecił dawać coś dietetycznego do jedzenia. Na początku wydawało mi się, że już umieram, ale po kilku dniach jakimś cudem nie tylko nie umarłam, ale wyleczyłam się z choroby wrzodowej (!). Powróciłam do naszego baraku, jadłam kapustę, żyłam i pracowałam. Chodziliśmy do blisko położonej wspomnianej już fabryki części samolotów. Moja praca polegała na kontrolowaniu metalowych powierzchni łożysk kulkowych, stosowanych w jakiś elementach struktury samolotu. Praca nie była ciężka, trzeba było siedzieć 8 godzin i nieustannie bardzo uważnie oglądać błyszczące powierzchnie metaliczne – czy nie zawierają rys lub plam. Łożyska uszkodzone należało odrzucać, tj. odkładać oddzielnie. Pracowałam także na nocnych zmianach – spowodowało to, przy niedożywieniu, takie osłabienie wzroku, który dotychczas miałam świetny, że kiedy wieczorami próbowałam czytać gazetki (przynosili je Belgowie i Francuzi, dowiedziawszy się, że znam parę języków), oczy zachodziły mi łzami, nic prawie nie widziałam. Zdawałam sobie sprawę, że źle widząc, nie będę mogła prawidłowo kwalifikować badanych łożysk, co może być uznane za sabotaż i spowodować wysłanie do obozu koncentracyjnego. Zgłosiłam się zatem do „Führera”, który przydzielił mi strażnika (Wachmana) i wysłał do Stuttgartu, do optyka po okulary. Szłam w roboczym kombinezonie, w drewniakach, a za mną o 1/2 kroku – strażnik w mundurze, z karabinem w pogotowiu, na wypadek, gdybym chciała uciekać.\nNajcięższe do przeżycia obozie były miesiące zimowe, od grudnia do marca; nie mieliśmy prawie ciepłej odzieży, przydzielone koce były bardzo cienkie. Myć można się było tylko w lodowatej wodzie. Pomimo moich wielkich starań o zachowanie higieny nie udało mi się ustrzec przed rozwojem insektów na odzieży (wszy). Nasza nieoceniona Marysia potrafiła co parę dni zdobyć gdzieś trochę węgla, a ktoś z towarzyszy niedoli z naszego baraku zdobył mały żelazny piecyk; dzięki czemu nie zmarzłyśmy, nie miałyśmy odmrożonych rąk i nóg. Tak płynęły trudne dnie, tygodnie. Ale już w lutym 1945 r. przemycane gazetki podnosiły nas na duchu, zaczęły budzić nadzieję. Wojska sojusznicze przeszły do kontrofensywy, osiągnęły Ren na całej jego długości i doszły do Łaby. W marcu zaczęły się coraz częstsze naloty bombowe na Zachodnie Niemcy, również i na okolice naszego obozu. Kiedy na rozkaz komendanta obozu musieliśmy schodzić do schronu, Matka moja powiedziała: „rób jak chcesz, ja nie mam zamiaru ginąć jak szczur w piwnicy”. Ja jednakże na początku nie wytrzymywałam nerwowo huku nadlatujących bombowców i schodziłam do schronu, zwłaszcza gdy samoloty aliantów zniżały się i obrzucały teren małymi zapalającymi bombami fosforowymi; można było łatwo być trafionym przez taką bombę. Po pewnym czasie przywykłyśmy do stałych nalotów i nie robiły one na nas tak dużego wrażenia.\nWkrótce rozpoczęła się rejestracja wszystkich osób pozostałych jeszcze na terenie obozu. Oprócz Polaków, deportowanych z Warszawy, znajdowali się w innych barakach – jak już pisałam – Belgowie, Francuzi, Ukraińcy (większość uciekła poprzedniego dnia). Zostaliśmy zarejestrowani jako D.P. (Displaced Persons). Po kilku dniach cały były obóz został przeniesiony z Neckartenzlingen do pobliskiej, ale znacznie większej miejscowości Geisslingen, gdzie znaleźliśmy się w amerykańskiej strefie okupacyjnej. Baraki tu były znacznie obszerniejsze i lepsze były warunki higieny (mycie, pranie); zaraz też wyrzuciłam moją obozową odzież. Kiedy w wyniku przeprowadzonej rejestracji okazało się, że jesteśmy obie z Matką farmaceutkami i że znamy języki zachodnie, zostałyśmy z inicjatywy wspomnianej Belgijki zaangażowane do pracy w zespole UNRRA. Mojej Matce powierzono zorganizowanie apteki i wydawanie leków D.P. (wywiezionym do Niemiec). Mnie przypadło zajęcie o charakterze sekretarki, organizatora zaopatrzenia farmaceutycznego i tłumacza pomiędzy chorymi D.P. i lekarzem UNRRA. W kantynie amerykańskiej, jaką zaraz utworzono, otrzymałam rodzaj wojskowego munduru, kostium z sukna khaki, kilka wojskowych zielonych koszul, bieliznę, buty. Miałam przydzielony samochód z kierowcą i potrzebne dokumenty w celu jeżdżenia po całej Badenii-Wirtembergii i zdobywania leków dla podopiecznych. Nie najlepiej szło mi jedynie z pisaniem potrzebnych pism na maszynie – tę umiejętność dopiero co nabywałam; czasem jedną stronę przepisywałam kilka godzin. Wkrótce po przeniesieniu do Geisslingen przydzielono nam z Matką kwaterę prywatną w willi niemieckiej, w której mieszkałyśmy ponad pół roku. Właściciel Niemiec (być może „Nazi”) zmobilizowany, nie powrócił z wojny; z pozostałą w domu żoną utrzymywałyśmy minimalne, poprawne kontakty, trudno było w tamtym czasie oczekiwać wzajemnej życzliwości. Mieszkałyśmy w dużym ładnym pokoju i miałyśmy możliwość korzystania z wszystkich urządzeń w domu. Dla mnie wielką atrakcją była biblioteka, w której znalazłam nawet kilka książek z dziedziny chemii. Rzuciłam się na nie ze szczególnym zainteresowaniem, przecież od blisko roku byłam pozbawiona jakiegokolwiek kontaktu z chemią. Otrzymałyśmy od Amerykanów kartki, umożliwiające zakup większej ilości mięsa, tłuszczu i cukru. Po 9 miesiącach głodu i warunków życia obozowego straciłam około 20 kg wagi – nowa sytuacja wydawała mi się jak z bajki.\nSztab amerykański stacjonujący w Geisslingen (wyżsi oficerowie) zamieszkał w obszernej willi poniemieckiej, otoczonej dużym ogrodem. W tej swojej siedzibie urządzali dość często spotkania towarzyskie, na które byłyśmy z Matką zapraszane. Pierwsze takie spotkanie odbyło się w maju dla uczczenia Zwycięstwa i zakończenia wojny (9.V.1945). Party rozpoczynało się zwykle kieliszkiem koniaku w ogrodzie, a kończyło wspólną kolacją. Podczas tych sympatycznych imprez zorientowałam się, że oficerowie niższych szarż posiadali najczęściej wyższe wykształcenie i szersze zainteresowania intelektualne. Najciekawsi byli Amerykanie w pierwszym pokoleniu, tj. dzieci emigrantów, Europejczyków (Belgów, Niemców, Duńczyków, Włochów), urodzeni, względnie wykształceni już w USA, ale wychowani jeszcze w kulturze europejskiej. W maju lub czerwcu przyjechała do Geisslingen grupa polskich oficerów zwolnionych z oflagu, znajdującego się w niedalekim sąsiedztwie – radość była wielka z tego spotkania. Polscy oficerowie brali również udział w amerykańskich „party”. Każdy dzień był radością: oto skończył się koszmar wojny, dni przeżywanych w codziennym zagrożeniu śmiercią – w głodzie, w poniżeniu. Chwilami aż trudno było uwierzyć w cud życia, wolności.\nMoja praca w zespole UNRRA miała i tę atrakcyjną stronę, że jeżdżąc po leki i sprzęt medyczny mogłam zwiedzić piękne okolice Badenii-Witembergii: urodzajne dorzecze Neckaru (pszenica, tytoń), ciągnące się kilometrami pagórki pokryte winnicami i wreszcie lasy Szwarzwaldu. Udało mi się nawet zorganizować „wypad” do Tübingen, starego miasta uniwersyteckiego, pięknie połażonego pośrodku lasów Szwarzwaldu. Tübingen charakteryzuje się tym, że nie ma w nim prawie niczego innego prócz gmachów Uniwersytetu, licznych klinik, domów akademickich, kilku zaledwie piwiarni, kawiarni i paru sklepów spożywczych. Całe miasto stanowi jedno centrum uniwersyteckie. W Tübingen chciałam odwiedzić wybitnego organika prof. George’a Wittiga, znanego mi z jego publikacji chemicznych i monografii. Znalazłam go w stanie zupełnego załamania psychicznego – wrócił akurat ze wsi z plecakiem zdobytych kartofli dla rodziny. Starsi Niemcy, nie przyzwyczajeni do wojny na swoim terenie, nie mieli żadnej odporności, którą my Polacy musieliśmy nabyć w toku tylu klęsk, jakich nie oszczędziła nam historia. We wrześniu, kiedy zaczęły się chłody, odwiedziłam prof. Wittiga powtórnie, zawiozłam koce i trochę czekolady. Byłam w pozycji osoby uprzywilejowanej – po stronie zwycięzców.\nTak płynęły miesiące w amerykańskiej strefie okupacyjnej. Obie z Matką byłyśmy często myślami w kraju, niepokojąc się o los bliskich nam osób – postanowiłyśmy wracać do Polski, kiedy to tylko będzie możliwe. W międzyczasie miałam propozycję – od pewnego wyjątkowo kulturalnego i sympatycznego oficera (kapitana) amerykańskiego – wyjazdu do Ameryki; zapewniał mnie, że będzie mi mógł ułatwić znalezienie dobrej posady w zakresie mojej specjalności, tj. chemii organicznej. Oficerowie polscy namawiali nas do pozostania w Niemczech do czasu zorganizowania przez Rząd Polski w Londynie możliwości przyjazdu do Anglii i znalezienia tam pracy. Wszyscy odradzali nam usilnie powrót do kraju. Byłyśmy jednak innego zdania – pragnęłam wracać do Polski i wziąć udział w odbudowie kraju, w odbudowie polskiej nauki. Łudziłam się ponadto, że może prof. Małachowski ocalał i wrócił do Warszawy. Wiedziałyśmy, że mój Ojciec zmarł w Grodzisku w szpitalu w październiku 1944 r. i na tamtym cmentarzu został pochowany.\nPierwszym transportem, jaki odszedł z Wirtembergii w pierwszych dniach listopada 1945 r., wróciłyśmy do kraju. Nie pamiętam, jakie były warunki naszego przejazdu – na pewno niezbyt luksusowe, transportu do Polski nie organizowała już UNRRA, lecz Czerwony Krzyż. Miałyśmy po kilka „tobołków”, co nie ułatwiało podróży – wiedząc, że nasze rzeczy osobiste zostały spalone bądź rozgrabione, wiozłyśmy trochę odzieży, jakieś koce otrzymane z UNRRA. Czy i kiedy można będzie zarobić i coś kupić w Polsce, było wielką niewiadomą. Dzień 31.X.1945 r. był wyjątkowo ciepły i słoneczny. Dotarliśmy do Bielska, gdzie rozwiązał się oficjalny transport, dalej podróżowałyśmy już z moją Matką i nieocenioną M.L. samodzielnie. Jechałyśmy do Łodzi, miasta prawie mi nie znanego – w Łodzi byłam jedyny raz w 1928 r. jako studentka P.W. z wycieczką organizowaną. przez Uczelnię; pamiętam, że wówczas secesyjne kamienice przy ul. Piotrkowskiej uznałam za raczej brzydkie – dziś te nieliczne pozostałe wydają mi się ładne.\nPoprzedni wpis Bilska Krystyna – „Tymi wspomnieniami się nie dzieliłam”\nNastępny wpis Knajdel Hanna – Tułaczka po powstańczym mieście


Konfesyjne Forum Luterańskie • Zobacz wątek - 30 kazań\nprzez Jakub » N sty 20, 2013 17:26\nRobiąc porządki na komputerze udało mi się posegregować kazania, począwszy od swego pierwszego na ostatnim sprzed niecałego miesiąca kończąc. Gdyby ktoś był zainteresowany to znajdują się pod poniższym linkiem:\nhttp://jakubretmaniak.c0.pl/index.php?o ... 5&Itemid=2\nRazem jest 30 kazań. Większość po polsku\n(jak tylko ogarnę szablon to wrzucę jakiś odnośnik do konfesyjnych na stronie )\nRe: 30 kazań\nprzez Jordan » Pn gru 09, 2013 12:29\nI gdzie te kazania?\nNie możesz umieszczać reklamy swojego forum\nprzez Jakub » Pn gru 09, 2013 14:44\nW wyniku pewnej reorganizacji zniknęły. Tutaj natomiast są kazania najnowsze: http://retmaniak.wordpress.com/kazania/


Jesteśmy przyjaciółmi książek – Miejskie Przedszkole nr25 w Płocku\n10 maja 2021\t 10 maja 2021 Grupa Dinusie 6 latki\nKodowanie i programowanie – świetna sprawa i zabawa.\nW dniach od 4 – 7 maja 2021 r. dzieci z grupy „Dinusie ” realizowały szereg działań w ramach projektu „Przyjaciel Książki” .\nPodczas zajęć dydaktycznych przedszkolaki dowiedziały się, jakie są etapy powstawania książki , czym zajmuje się autor, ilustrator, redaktor. Dzieci opowiadały o książeczkach, jakie mają w domu, o swoich ulubionych bohaterach. Oglądały książki dla dzieci i dla dorosłych, które znajdują się w przedszkolnej biblioteczce. Dzieliły się swoimi spostrzeżeniami na temat, jak należy obchodzić się z książką, jak dbać o porządek .\nW przedszkolnym kąciku książki projektowały swoją bajkę, nadając jej tytuł.\n„Dinusie ” samodzielnie wykonały zakładkę do swojej książki. Układały kolejność zdarzeń z wysłuchanych bajek . Szkoda , że w chwili obecnej nie możemy wybrać się na wycieczkę do biblioteki, aby bliżej zapoznać się z tym ciekawym dla dzieci miejscem.\nMamy nadzieję, że nasze działania rozbudziły wśród dzieci zainteresowania książką i przyczynią się do zapisania się do biblioteki oraz codziennego czytania. (zapraszamy do Galerii)


Efekt Statusu - Warframe - Warframe - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nSystem Damage 2.0\nEfekt Statusu - Warframe Warfare poradnik, solucja\nNastępna System Focus 2.0 Informacje ogólne Poprzednia System Damage 2.0 Obrażenia od żywiołów i kombinacje\nTen krótki rozdział wyjaśni definicję Efektu Statusu w Warframe. Pozwoli Ci to ocenić, czy warto forsować w broniach szansę na uzyskanie tego efektu w Warframe.\nEfekt Statusu przez graczy nazywany jest Proc (jeżeli coś Proc, to znaczy, że nałożył się lub "weszło" - Programmed random occurence) to dodatkowy efekt, który nakłada się losowo przy zadawaniu obrażeń. Szansa na status określa prawdopodobieństwo wystąpienia tego efektu. Każda broń w Warframe posiada inną szansę na status. Bronie, które zadają kilka obrażeń od żywiołów, mają osobne szanse na Proc. W rozdziałach o obrażeniach fizycznych i od żywiołów możesz zobaczyć, jakie typy obrażeń wywołują Efekty Statusu. W Warframe Efekty Statusu nie działają tylko jednostronnie - przeciwnicy również mogą na Ciebie nakładać efekty, np. niektórzy Grinner są zdolni do podpalenia Ciebie lub spowodować krwawienie (obrażenia cięte).\nNiektóre efekty statusu warto pomijać np. efekt od obrażeń magnetycznych ze względu na swoje limitowane zastosowanie. Często też nie opłaca się zwiększać szansy na status w niektórych broniach, np. shotgun Hek posiada bazowo bardzo małą szansę na status, ale dzięki modowi Dzielona Komora zapewniająca wielostrzał, szansa na status i tak wzrośnie (wielostrzał głównie zwiększa drastycznie obrażenia Twojej broni), mimo, że nie zostanie to uwzględnione w statystykach. Zwiększenie szansy na status jednym modem w tym wypadku będzie gorsze, niż zwiększenie obrażeń przez wielostrzał (a i tak przy wielostrzale wzrośnie szansa). Szybkostrzelność natomiast również nie wpływa bezpośrednio na szansę wejścia statusu co atak, za to zwiększa Twoje szansę na status w czasie.\nPrzy wyborze broni warto również zwrócić uwagę np. na obrażenia fizyczne jakie zadaje. Każda broń zadaje 3 obrażenia fizyczne, z czego przeważnie jeden typ jest dominujący. Przykładowo, Strun posiada bardzo duże obrażenia udarowe (Impact), więc będzie o wiele częściej odpychał wrogów, aniżeli osłabiał albo powodował wykrwawienie.\nNależy zwrócić uwagę również na fakt, że bronie, które posiadają jednocześnie szansę na fizyczne i żywiołowe obrażenia, fizyczne obrażenia będą o wiele częściej lepiej "wchodziły" (z 4x częściej) niż statusy od żywiołów. Zwiększanie dodatkowo obrażeń np. radiacyjnych, nie ma wpływu na zwiększenie czasu trwania Statusu.\nWarto tutaj wspomnieć, że Efekty Statusu to tylko dodatkowy efekt, który losowo się nakłada - jeżeli masz w broni zamontowane obrażenia toksyczne to nadal będziesz je zadawać. Efekty Statusu są dodatkowymi parametrami, które mogą się nałożyć na przeciwnika.\nPorady ogólne Typy misji Dzienny trybut Aktywności Waluta Jak zarabiać? Handel\nInterfejs (menu główne) Interfejs w misji Interfejs (mapa gwiezdna)\nInformacje ogólne Jak szybko zdobywać poziom?\nInformacje ogólne Modyfikowanie broni i Warframe\nWybór pierwszego Warframe i broni Jak zdobyć Warframe? Planety Surowce Crafting (wytwarzanie) Lua (wyzwania Orokin i muzyczne puzzle)\nInformacje ogólne Obrażenia fizyczne Obrażenia od żywiołów i kombinacje Efekt Statusu\nSystem Focus 2.0\nInformacje ogólne Madurai Vazarin Naramon Unairu Zenurik Co wybrać na początek? Typy soczewek\nInformacje ogólne Podstawowe ruchy Operatora\nKapitan Vor Vay Hek Generał Sargas Ruk Kela De Thaym Porucznik Lech Kril Tyl Regor Alad V Ambulas Hyena Pack Jackal Raptors Razorback Sierżant Mutalist Alad V (Zainfekowany) Lephantis Phorid Juggernaut Behemoth Jordas Golem (J3-Golem) Corrupted Vor (Skażony Vor) Harvester Lynx Stalker (frakcja) Grustrag Three (G3) Ven'kra Tel (Sprag)\nSyndykaty - Informacje ogólne Stalowy Meridian Arbitrzy Hexis Cefalon Suda Sekwencja Perrin Czerwony Woal Nowa Loka Konklawe Cefalon Simaris Ostron The Quills


Policja apeluje o ostrożność i rozwagę. Nie daj się oszukać! - Nowiny Gliwickie\nPolicja apeluje o ostrożność i rozwagę. Nie daj się oszukać! Data dodania: 2021-03-01\nOszuści nie próżnują i atakują, a ich ofiarami są nie tylko seniorzy. Coraz więcej młodych ludzi nabiera się na sztuczki naciągaczy w wirtualnym świecie.\nPandemia spowodowała, że życie społeczne oraz gospodarcze przeszło do internetu. Podobnie jak w świecie realnym, tak i w świecie wirtualnym, nie można czuć się bezpiecznie, a to za sprawą oszustów, którzy stale próbują nowych trików, by naciągnąć jak największą liczbę osób. W internecie głównie to osoby młode padają ofiarami naciągaczy. Oszuści próbują swoich szans różnymi kanałami, obecnie na topie jest przesyłanie komunikatorem osobom sprzedającym na portalach ogłoszeniowych, takich jak olx, linków, które mają rzekomo "pomóc” w finalizacji transakcji. Niestety po kliknięciu w link- nieostrożni wypełniają dane m.in. kod CVV z karty, który powoduje, że przestępca może dokonywać płatności, tym samym wypłacać pieniądze z konta. Jednak to nie koniec internetowych sposobów, bowiem coraz więcej osób w różnym przedziale wiekowym liczy na szybki zarobek, tym samym inwestują swoje pieniądze w wirtualną walutę, np. bitcoin.\n- Zarówno młodzi, jak i starsi kontaktują się z firmami, albo firmy zgłaszają się do nich, oferując znakomite zyski na handlu wirtualną walutą. Najstarsza osoba, która chciała zarobić na takiej wirtualnej walucie to 89-latek, najmłodsza osoba miała 40 lat. Mężczyźni instalowali podsyłane im przez „firmy brokerskie” oprogramowanie, gdyż wierzyli, że są to aplikacje, które pozwolą im nadzorować postępy w zarabianiu pieniędzy, jednak okazały się one programami, które przejmowały kontrolę nad sprzętem komputerowym, tym samym umożliwiały dostęp przestępcom do kont osób pokrzywdzonych. Straty były ogromne, jeden z mężczyzn stracił 170 tysięcy złotych, natomiast\ndrugi 40 tys.- informuje podinspektor Marek Słomski, oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w Gliwicach.\nPrzestępcy, którzy działają metodą "na wnuczka”, czy "na policjanta” w dalszym ciągu próbują oszukać starszych mieszkańców, jednak gliwiccy seniorzy dzięki apelom mundurowych, nie dają się nabrać. W ostatnim czasie do gliwickiej komendy zgłosiło się aż 12 osób, do których dzwonili naciągacze.\n- Oszuści pod różnymi pretekstami próbują się dostać do mieszkania. Przedstawiają się, że są z wodociągów, gazowni, elektrowni, czy pomocy społecznej. Naciągacze oferują jakieś towary, usługi, przedstawiają się jako urzędnicy albo manipulują uczuciami seniora, którego proszą o szklankę wody. Starsi ludzie z jednej strony ufają „urzędnikom”, kierują się też chęcią pomocy, z drugiej – mieszkając samotnie, dążą do kontaktów i rozmów z drugą osobą, wpuszczają przybyszów. Dodajmy, domokrążcy działają zazwyczaj w parach, jedna osoba, wpuszczona do mieszkania, odwraca uwagę, druga po chwili wchodzi niezauważenie i myszkuje po szafkach- mówi Słomski.\nNowa metoda - "na rachmistrza”?\nIle oszustów, tyle metod, by w szybki i łatwy sposób się wzbogacić. Za nieco ponad miesiąc rusza Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań, to będzie kolejna okazja, by powstał nowy trend wśród naciągaczy "na rachmistrza”. Bądźmy zatem ostrożni, czujni i nie dajmy się oszukać, a każdą niebezpieczną sytuację należy zgłosić na policji.


Imran Khan: 'Brak dobrych ról dla indyjskich aktorów w Hollywood'\n» Imran Khan: 'Brak dobrych ról dla indyjskich aktorów w Hollywood'\n#1 2014-10-16 19:26:28\nAktorzy tacy jak: Anil Kapoor, Irfan Khan czy Nimrat Kaur być może wdarli się na scenę w Hollywood, ale aktor Imran Khan uważa, że amerykański przemysł filmowy nie ma dobrych ról dla indyjskich talentów.\n"Szczerze mówiąc, nie sądzę, aby indyjscy aktorzy dostali dobre role w Hollywood. Albo wcielają się w rolę przyjaciela głównego bohatera, bądź faceta, który jest właścicielem 7-Eleven (sklepu spożywczego) na rogu", powiedział 31-letni aktor, podczas trwającego Festiwalu Filmowego w Mumbaju.\n"Prawda jest taka, że nie ma dobrych ról dla indyjskich aktorów w Hollywood. Jestem bardzo szczęśliwy tutaj", dodaje aktor, który był widziany w takich filmach jak "Jaane Tu ... Ya Jaane", "I Hate Luv Storys" czy "Delhi Belly".\nAnil, który zagrał kluczową rolę w nagrodzonym Oscarem, brytyjskim filmie "Slumdog Millionaire", wystąpił w niewielkiej roli w filmie Toma Cruise w "Misson Impossible: Ghost Protocol" oraz w ósmym sezonie amerykańskiego serialu "24".\nZ kolei Irfan zagrał w takich filmach międzynarodowych jak: "A Mighty Heart", "The Amazing Spider-Man" i "Życie Pi", a Nimrat został obsadzony w czwartym sezonie amerykańskiego serialu "Homeland".\nAli Fazal, miał swój epizod w "Fast & Furious 7", a Arfi Lamba, przyjął film "The Key Project" z Lady Gagą i Akonem.\nSzamba betonowe Zgierz Szamba betonowe Jasło Hoteller Novalja


Marsjański łazik pokonał 2,6 km i potwierdził istnienie jeziora oraz rzeki na Czerwonej Planecie - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona głównaAmerykaMarsjański łazik pokonał 2,6 km i potwierdził istnienie jeziora oraz rzeki na...\nZdjęcia zrobione przez łazik na początku misji, zanim robot wielkości samochodu zaczął wędrować po powierzchni planety, potwierdzają tę interpretację – podkreślają autorzy programu badań.\n“Nawet bez pojechania gdziekolwiek łazik był w stanie rozwiązać jedną z wielkich niewiadomych, a mianowicie to, czy krater był kiedyś jeziorem” – przekazał współautor badania Benjamin Weiss, profesor planetologii w Massachusetts Institute of Technology, cytowany przez portal Space.com.\nW nowym badaniu, które zostało opublikowane 7 października w czasopiśmie “Science”, naukowcy przeanalizowali zdjęcia, które Perseverance zrobił w okolicach tej domniemanej delty. Uchwyciły one wąwóz nazwany Kodiakiem, gdzie zespół dostrzegł wyraźne warstwy osadów, jakie mogły zostać naniesione tylko przez rzekę wpadającą do jeziora.\nPoprzedni artykułBloomberg: konsumenci nie spieszą się z wydaniem 2,7 bln dolarów pandemicznych oszczędności\nNastępny artykułFortuna Muska jest warta tyle, ile majątki niegdyś najbogatszych Gatesa i Buffetta razem wzięte


Telewizja internetowa | Blog poradnikowy o GSM\nTelewizja zaistniała na świecie już spory czas temu i był to prawdziwy przełom w życiu ludzi. Wszyscy od razu się nią zaciekawili, więc każdy pragnął posiąść swój telewizor, by oglądać znane programy. Jednakże w obecnych czasach żadna osoba nie marzy o antenie, bo cały świat oszalał na punkcie sieci. Okazało się nawet, że telewizory da się połączyć z siecią, ponieważ to umożliwia telewizja online. A czym ona tak naprawdę jest i czy opłaca się z nią zaznajomić?\nWirtualna telewizja to rodzaj telewizji, który występuje obok tradycyjnych kanałów, do których zalicza się m.in. telewizja naziemna. Wykorzystuje ona mechanizmy dostępne tylko w wirtualnym świecie. Internetową telewizję uznaje się najczęściej za jakąś stację, która nadaje własne programy na portalu internetowym. Niektóre stacje pracują wyłącznie w Internecie, więc ich programów nie można zobaczyć w zwyczajnej telewizji. Czasem, by puścić pewien film trzeba mieć nie jedynie sam Internet, bo także specjalny program komputerowy. Go najczęściej ściąga się ze strony właściciela konkretnej stacji, by później zainstalować go na własnym pececie. Występuje jednak również nieco inna telewizja internetowa, z jakiej można już korzystać z dowolnego komputera połączonego z Internetem. To właśnie ona wyróżnia się największą renomą i na pewno będzie dalej się przekształcać.\nPrawdopodobnie za kilkaset lat żaden człowiek nie będzie już pamiętać o klasycznej telewizji. Niemalże wszystko zostało wyparte przez Internet, do którego każdy ma nieograniczony wstęp. To dlatego telewizja internetowa jest ciekawym gadżetem i ludzie coraz częściej ją zużytkowują. Dzięki niej mogą oglądać ulubione filmy z każdego terenu i o każdej godzinie.\nZalety telewizji w Sieci\nLudzie lubią nowinki technologiczne, dlatego chętnie inwestują w nowoczesne gadżety. Zwykle muszą one gwarantować swoim odbiorcom świetną rozrywkę, więc w ten sposób działa np. popularny telewizor. Jednak obecnie młodzi ludzie wcale nie chcą wybierać ogromnych ekranów telewizyjnych, ponieważ posiadają one mnóstwo wad. Bywają wielkie, zużytkowują wiele wolnej przestrzeni oraz szybko się niszczą, a nie zawsze opłaca się je reperować. Nie oznacza to jednak, że ludzie mają zrezygnować z przeglądania telewizji. Trzeba jedynie zainteresować się telewizją wirtualną, bo ona posiada wyłącznie zalety.\nCo najważniejsze, telewizja internetowa jest zwykle całkowicie bezpłatna. Rzecz jasna istnieją pewne portale internetowe, jakie pokazują swoje wytwory za konkretną opłatą, ale jest ich stosunkowo niewiele. Bardzo łatwo można wyszukać te darmowe witryny, by zupełnie nic nie płacić za pewną rozrywkę. Co więcej, tych portali internetowych jest w sieci po prostu mnóstwo, dlatego każdy odnajdzie pośród nich coś idealny. Śmiało można powiedzieć, że telewizja internetowa jest bardziej urozmaicona od tej normalnej. Przy tym każda osoba jest w stanie skorzystać z niej nie patrząc na to, w jakim miejscu aktualnie przebywa. Wystarczy jedynie mieć pod ręką komórkę albo komputer.\nLudzie przewidują, że klasyczne odbiorniki telewizyjne w przyszłości przestaną występować. Bez wątpienia są one niezbyt praktyczne, a przecież ludzie chcą inwestować w praktyczne urządzenia. Tym doskonałym może telewizja internetowa, z której można korzystać niezwykle łatwo, błyskawicznie, darmowo i naprawdę przyjemnie. Powinni nią się zainteresować nie tylko młode osoby, bo przecież ci dojrzalsi ludzie tak samo często przeglądają ukochane programy i seriale. Każdemu sprawia to odbiorcom mnóstwo przyjemności.


W jaki sposób poprawić wygląd zniszczonych dłoni? - JesteśmyRodzicami.pl\nPiękne dłonie są wizytówką każdego człowieka. Zaniedbane i suche świadczą o niechlujstwie ich posiadacza.\nPrawidłowa pielęgnacja zaczyna się już w kuchni. Właściwe odżywianie potrafi zapewnić wszystkim warstwom skóry odpowiednią ilość minerałów i substancji odżywczych. Paznokcie i skóra potrzebują przede wszystkim diety zawierającej białko, witaminy A, E i z grupy B. Trzeba codziennie jeść warzywa i owoce oraz starać się, by na talerzu jak najczęściej pojawiały się ryby. Na paznokcie bardzo dobrze działa także żelatyna.\nObok diety równie ważne jest stosowanie odpowiednich kosmetyków. Dłonie trzeba kremować za każdym razem, gdy tylko miały one kontakt z wodą. Woda, szczególnie ta gorąca, ma właściwości silnie wysuszające. Krem do rąk powinien więc cały czas stać na łazienkowej półce. Skóra dłoni jest cienka i nie zawiera wielu gruczołów łojowych. Z tego powodu bardzo szybko się wysusza i łatwo ją podrażnić. Jeśli nie dba się o odpowiednie natłuszczanie i nawilżanie, po pewnym czasie skóra stanie się szorstka i zaczerwieniona. Zbrodnią dla dłoni jest kontakt z detergentami bez odpowiedniego zabezpieczenia. Substancje te drażnią skórę i niezwykle ją wysuszają. Jeśli dłonie często narażone są na nadmierne przesuszanie, zwykły krem nie wystarcza. Wtedy można zastosować maseczki. Najlepsze są te, które zawierają w sobie kolagen i pantenol. Warto także raz na jakiś czas złuścić skórę stosując delikatny peeling.\nJeśli zabiegi domowe nie wystarczają, dobrze jest wybrać się do gabinetu kosmetycznego. W gabinecie easynails.pl manikiurzystki zaproponują wykonanie specjalnych zabiegów, które pozwolą na zregenerowanie i odpowiednie nawilżenie skóry. Dzięki temu dłonie szybko przestaną być szorstkie i nieprzyjemne w dotyku. Warto także wykonać manicure hybrydowy Warszawa . Odpowiednio dobrane kolory potrafią odwrócić uwagę od zaczerwienionej skóry. Poza tym lakier dobrze zabezpieczy płytkę paznokcia przed rozdwajaniem się.\nTagi: dłonie, ochrona, skóra\nSposób na zdrowy, głęboki sen


SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver - Opis pamięci flash SanDisk na VideoTesty.pl\nRTV Euro AGD SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nKomputronik SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nMedia Expert SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nOleOle SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nMedia Markt SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nZadowolenie.pl SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nSaturn.pl SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nMorele.net SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nSferis.pl SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nCeneo.pl SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver sprawdź!\nSanDisk Cruzer Facet 32GB Silver to przydatna i niewielka pamięć flash, dzięki której będziemy mieć dodatkową przestrzeń na nasze dane i pliki, które niejednokrotnie chcemy zabrać gdzieś ze sobą lub komuś zgrać. SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver będzie czuwać nad bezpieczeństwem naszych plików i zapewni bezawaryjną pracę. Jeżeli zwracacie uwagę również na wygląd czy design pamięci flash, to poznajcie jej kolor: Srebrny. Bardzo istotną informacją jest ta o pojemności, a w tym przypadku mamy do dyspozycji dokładnie 32 GB. Jeżeli zależy Wam na jak najbardziej kompaktowym sprzęcie, to poznajcie konkretne wymiary omawianego modelu: 45 x 12 x 4,5 mm. Urządzenie wykorzystuje interfejs USB 2.0. SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver mimo niepozornego wyglądu zaskakuje swoimi możliwościami i dobrą specyfikacją.\nPosiadasz ten produkt? To super, bo tak się składa, że bardzo, ale to BARDZO lubimy czytać opinie na temat produktów, które testujemy w redakcji. To teraz posłuchaj. Dzieląc się z nami swoją opinią, pomagasz innym w odpowiednim doborze produktu, którego być może szukają. Dodaj swoją opinię na temat produktu SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver. Kliknij aby wyrazić swoje emocje!\nTo mówisz, że posiadałeś już ten produkt? Bardzo dobrze, bo tak się składa, że bardzo, ale to BARDZO lubimy czytać opinie na temat produktów, których właścicielami byli nasi użytkownicy. To teraz posłuchaj. Dzieląc się z nami swoją opinią, pomagasz innym w odpowiednim doborze produktu, którego być może szukają. Dodaj swoją opinię na temat produktu SanDisk Cruzer Facet 32GB Silver. Kliknij aby wyrazić swoje emocje!


Zmarła Krystyna Szałek\nNabór do drużyny! Zapisz swoje dziecko\nGminny Ludowy Zespół Sportowy w Sadkach ogłasza nabór do drużyny:\nJakość Roku 2018 dla pakietu „Wiele za niewiele”\nKapituła konkursu „Jakość Roku 2018” zdecydowała o nadaniu produktom i usługom Spółdzielczej Grupy Bankowej najwyższego wyróżnienia i tym samym certyfikatu „Jakość Roku 2018”. Na wyróżnienie zasłużył oferowany m.in. przez Bank Spółdzielczy w Nakle nad Notecią pakiet dla firm „Wiele za niewiele”.\nDzień Babci i Dziadka. Dzieci wykonały laurki\nW Filii Bibliotecznej w Dębowie w środę, 16 stycznia odbyły się pierwsze w tym roku zajęcia kreatywne dla najmłodszych.\nDnia 10 marca zmarła Krystyna Szałek - pedagog i bibliotekarz Filii #Bibliotecznej w Radziczu.\nPracę w bibliotece zaczęła w 1980 roku. W 2005 roku przeszła na emeryturę. Jako pierwsza spisała i udokumentowała historię biblioteki w Radziczu oraz założyła i prowadziła kronikę tejże placówki. Organizowała wiele spotkań, konkursów i imprez. Była osobą ciepłą, życzliwą, uśmiechniętą i zawsze pomocną.\nWyrazy współczucia dla rodziny składają pracownicy Gminnej Biblioteki Publicznej w Sadkach.\nOceń artykuł: 23 16\nZmarł Tadeusz Cwynar. „Mając 96 lat jeszcze rzeźbił”\nZmarła Dorota Nitka. Wieloletni pracownik Urzędu Gminy w Sadkach\nSadkowiak, w dniu 15-03-2016 13:57:44 napisał:\nDla rodziny szczere wyrazy współczucia . [*]\nwodnik, w dniu 15-03-2016 15:52:02 napisał:\nwstyd po takim czasie ta wiadomość wyrazy współczucia dla Rodziny Pani krysi\nNiepocieszona, ale ufna, w dniu 15-03-2016 23:01:20 napisał:\nSzkoda,że osoba ciepła ,życzliwa i pomocna, troskliwa Mama i kochająca Babcia nie mogła liczyć na widoczną pomoc instytucji , w której pracowała.Za Jej życia potrzebowałaby tej pomocy.Myślę, że chociaż po Jej śmierci odrobinę zainteresowania odczują rodziny Jej dzieci.\nbyła Radziczanka, w dniu 17-03-2016 14:51:39 napisał:\nznałam panią Krysię,jako dziecko wypożyczałam u niej książki ,chodziłam na spotkania w bibliotece [*]\nnicknick, w dniu 17-03-2016 21:06:06 napisał:\nna każdego przyjdzie ten czas... lubiłam panią Krysie, zawsze był uśmiech przy zwykłym "dzień dobry" , pamiętam gdy pracowała vw bibliotece, i zawsze ją taką uśmiechniętą zapamiętam!! :(\nMariola, w dniu 17-03-2016 21:11:49 napisał:\nTo prawda .pani Krysia byla wspaniala kobieta..pol dziecinstwa spedzilam w biblotece..czytajac przez nia polecane ksiazki..wielka strata..dobry czlowiek\nMalicha, w dniu 18-03-2016 22:04:14 napisał:\nA delegacji na pogrzebie nie było z biblioteki z sadek\nSadkowcy radni uchwalili już budżet na 2019 rok. Jest to jedna z najważniejszych uchwał, która # określa i warunkuje funkcjonowanie gminy w ciągu roku a jednocześnie musi być tożsama z opracowaną i obowiązującą Wieloletnią Prognozą Finansową gminy. W budżecie są oczywiście przewidziane także wydatki na inwestycje.\nProtest mieszkańców sąsiedniej gminy. "Nie" dla budowy biogazowni\nSpotkanie włodarzy. Biorą sprawy w swoje ręce\nNowy sołtys w Kraczkach. Na kogo postawili mieszkańcy?\nW hali widowiskowo – sportowej w Paterku odbyła się 6 kolejka, XX rozgrywek NHLPN. W niedzielne # przedpołudnie zagrali piłkarze z I ligi.\nNabór do drużyny! Zapisz swoje dziecko\tSłyszałem że Jose Mourinho jest wolny więc za jedyne 100 milionów można mieć trenera z wysokiej półki.


Archiwa: SEO - Strona 4 z 4 - Usługi Internet\n6 stycznia 2015 23 czerwca 2015\nO tym jak bardzo w ostatnim czasie upowszechniła się wysyłka kwiatów najlepiej wiedzą właściciele kwiaciarni wysyłkowych. Coraz częściej korzystamy z podobnych ofert, chcąc sprawić niespodziankę kwiatową naszym bliskim. Właściwie w każdym dużym mieście funkcjonuje taka kwiaciarnia, która zajmuje się dostarczaniem kwiatów.\nCzytaj dalej Wysyłka kwiatów Warszawa\nW obecnych czasach bardzo dużym powodzeniem pośród przedsiębiorców, jest car fleet. To doskonale rozwiązanie dla wielu firm, które muszą używać aut, ale nie mają czasu się nimi zajmować. To po prostu obsługa flot samochodów, często bardzo kompleksowa. Zwykle to firmy korzystają z takich rozwiązań, ponieważ […]\nCzytaj dalej Car Fleet\n4 stycznia 2015 23 czerwca 2015\nCzy warto zamawiać kwiaty? Wielu zastanawia się nad tym, chociaż wydawać by się mogło, ze sprzedaż wysyłkowa w naszym kraju jest dość szeroko rozpowszechniona. Niestety inaczej jest jeśli chodzi o wysyłkę roślin.\nCzytaj dalej Kwiaty za granicę\n3 stycznia 2015 23 czerwca 2015\nKwiaty to upominek najczęściej wybierany na przeróżne okazje i okoliczności. Kwiaty wręczamy sobie z okazji imienin, urodzin, ustanowionych ogólnopolskich dni takich jak dzień babci, dzień matki, dzień kobiet czy innych, zaczerpniętych z tradycji zachodnich takich jak na przykład walentynki.\nCzytaj dalej Kwiaty z dostawą do domu\n2 stycznia 2015 23 czerwca 2015\nTak często kupujemy kwiaty, że nieraz nawet nie zastanawiamy się nad ceną, jaką za nie płacimy. Realia jednak pokazują, że z roku na rok, podobnie jak z wszystkimi produktami, za kwiaty płacimy więcej. Nie są to małe kwoty. Trzeba się bowiem liczyć z tym, że […]\nCzytaj dalej Kwiaty Warszawa\n1 stycznia 2015 23 czerwca 2015\nKwiaty w Polsce wręczane są przy bardzo wielu okazjach. Dajemy je sobie przy składaniu życzeń, podziękowań, gratulacji, również przepraszając czy wyrażając swoją pamięć o obdarowywanej osobie. Nie zawsze obdarowywanie się kwiatami związane jest jednak z doniosłą okolicznością.\nCzytaj dalej Kwiaty w Polsce


Uliczka brukowa - Forum Modelarskie\nWysłany: Pią 16:18, 10 Lip 2009 Temat postu: Uliczka brukowa\nChciałbym zrobic ulicę brukową (orientacyjnie we Francji) ale jakimś dostępnym materiałem tj: Nie żadne gipsy tekturo-gipsy ani wikole bo to chciałbym na ostatek ewentualnie-nie korci mnie też kupowanie "gotowców".Próbowałem z plasteliną ale zurzyłem cały biały kolor na 5cm kwadratowych.\nA i jeszcze jedno:makieta w skali 1:72\nWysłany: Pią 19:32, 10 Lip 2009 Temat postu:\nModelina, z plasteliną nic nie zdziałasz. Modelinę możesz "ugotować' i będzie twarda jak skała jak duża ma być diorama / powierzchnia tej uliczki ?\nWysłany: Pią 23:16, 10 Lip 2009 Temat postu:\nZ modeliny może być dobre ale pewnie dużo tego pójdzie :? , ale jak się uda będzie super . A plastelina się rozpuści jak będzie ciepło. Z płyty gipsowe polecam jest bardzo fajny efekt. A wikol ze styropianem ale to do tworzenia efektów górzystych.\nUlice brukową? To może ze styropianu?\nWysłany: Sob 9:16, 11 Lip 2009 Temat postu:\nStyropian nie na moje umiejętności... a jak długo tą modelinę gotować? I jeszcze jedno: jakie rozmiary ma mieć taki "kamień" z modeliny ? Chodzi mi o to np:\nWymiar rzeczywisty kostki brukowej: x:72=y\nte Y czyli pole tej kostki jakie mają być te boki?\nWyjdź na chodnik, zmierz, przeskaluj...\nOstatnio zmieniony przez Wojtek dnia Sob 9:27, 11 Lip 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 9:43, 11 Lip 2009 Temat postu:\nDziękuję za porady za nie długo (tj.dzisiaj) kupię modelinę i zmierze chodnik(może znajdę coś brukowo podobnego??) W Zabrzu jes pełno uliczek brukowych, więc jak będę w Zabrzu to pomierzę :wink:\nWysłany: Sob 22:17, 11 Lip 2009 Temat postu:\nZa 8 zł 50 gr. kupiłem wczoraj najmniejsze jakie było opakowanie modeliny - 6 kolorowych kawałków. Z połowy jednego kawałka, zrobiłem dzisięć worków z piaskiem o grubości 0,5 cm. długości ok. 1,5 cm a nawet większe oraz szerokości 1 cm. każdy. odcisnąłem fakturę pewnego materiału na każdej i gotowałem przez 20 min. w garnuszku ze wrzącą wodą. Po wyjęciu były wystarczająco twarde więc zająłem się malowaniem. Jutro zapewne skończę i dorzucę do mojej dioramy . W zasadzie ta modelina to prawie jak GS (taka masa modelarska bardzo fajna). Tylko powiedz jak duży ma być ten chodnik ?\nWysłany: Sob 22:19, 11 Lip 2009 Temat postu:\nBeeee mam go gotowy-miał być na całą szerokość kartki A4 (tj wymiary uliczki:długość:24cm,szerokość 6-7cm) jutro pokażę fotki\nPS.Akurat wiem co to Gs tylko modelina ma straszne pęknięcia moja!!\nWysłany: Sob 22:32, 11 Lip 2009 Temat postu:\nChodnik też może być popękany\nZobacz jak tutaj robi, może ci się przyda - http://www.youtube.com/watch?v=fBvR18U2XXI\nWysłany: Sob 22:33, 11 Lip 2009 Temat postu:\nach to widziałem chyba 10 razy


BLUSZCZ W MIESZKANIU. Uprawa najpopularniejszych gatunków | Artykuły\nBLUSZCZ W MIESZKANIU. Uprawa najpopularniejszych gatunków\nBluszcz jest rośliną trującą. Wszystkie części rośliny zawierają saponiny – działają drażniąco na skórę i spojówkę oka, a po spożyciu wywołują zaburzenia przewodu pokarmowego i układu nerwowego.\nMłode rośliny można kupić centrach ogrodniczych, a nawet w supermarketach spożywczych. Przed zakupem należy dokładnie obejrzeć roślinę.\nKorzenie powinny być elastyczne, jasne, bez ciemnych plamek – objawów choroby. Rośliny powinny być dobrze rozkrzewione, z licznymi młodymi przyrostami.\nBluszcz doskonale rośnie w mieszkaniu - w każdych warunkach. Najlepiej jednak czuje się w chłodniejszych miejscach – w temperaturze ok. 15°C. W pomieszczeniach, gdzie temperatura jest wyższa bluszcz będzie rósł dobrze, pod warunkiem częstego spryskiwania liści miękką wodą.\nPodłoże powinno być stale lekko wilgotne. Nie wolno dopuścić do jego przeschnięcia. Roślina nie może stać w wodzie – po podlaniu nadmiar wody należy usuwać z podstawki doniczki. Nawozić należy od wiosny do jesieni – nawozem do roślin zielonych, w ilościach podanych przez producenta, jednak nie częściej niż raz w tygodniu.\nBluszcz jest rośliną długowieczną. W mieszkaniu bez problemu mogą rosnąć ponad 10 lat. Sygnałem do przesadzania jest przerastanie korzeni z dołu doniczki.Przed przesadzeniem należy obficie podlać roślinę. Po przesadzeniu rośliny do nowej doniczki nie należy podlewać rośliny przez kilka dni. Starszym roślinom wystarczy wymiana górnej warstwy podłoża w doniczce.\nCięcie jest niezbędnym zabiegiem pielęgnacyjnym. Główne pędy należy skracać minimum raz w roku. Prawidłowe cięcie zapewnia roślinom krzewiasty pokrój. Zaniechanie cięcia prowadzi do powstawania długich pędów.\nW tym przypadku nie odcinamy sadzonek od rośliny macierzystej. Pędy przyginamy i umieszczamy w doniczce wypełnionej podłożem. Dopiero po ukorzenieniu odkładów odcinamy je od rośliny macierzystej. Sadzonki najlepiej ukorzeniają się w temperaturze ok. 15°C, pod przykryciem z folii – która zapewnia wysoką wilgotność powietrza. Można je również ukorzeniać w wodzie.\nDomowego bluszczu nie da się uprawiać w ogrodzie, ani ogrodowego bluszczu nie da się uprawiać w domu. Odmiany przystosowane do uprawy w pomieszczeniu są wrażliwe na mrozy, a te rosnące naturalnie na zewnątrz, źle będą się czuły pod dachem.\nSTORCZYK niejedno ma imię. Katleja, Cymbidium, Dendrobium i Falenopsis LUCKY BAMBOO. Uprawa szczęśliwego bambusa w wodzie i w doniczce JUKA, Jukka, Yucca. Uprawa juki w domu\nPielęgnacja bluszczu podczas zimy Czy doniczkowy bluszcz może rosnąć na zewnątrz?


Jasne Pełne, czyli zapiski piwosza: Krušovice Imperial\nUWAGA! Na wstępie bardzo ważna informacja - mam NOWĄ SZKLANKĘ do lagerów! Więcej szczegółów zobaczycie na zdjęciach poniżej :) W końcu będę bardziej pro! :)\nDruga pozytywna informacja jest taka, że malkontenci, narzekający że opisywanych przeze mnie piw zagranicznych nie można kupić w Polsce dzisiaj zostaną zaspokojeni. O tym, gdzie można kupić naszego dzisiejszego bohatera przeczytacie poniżej.\nTrzecia pozytywna wiadomość - dzisiaj w ramach protestu przeciwko nietłumaczalności strony producenta - zamiast pisać o browarze, napiszę kilka słów o procesie pasteryzacji. Co to jest? Po co to jest? Czy faktycznie daje odczuwalną różnicę w smaku? Moje dywagacje powstały głównie na bazie wywiadu z Maciejem Chołdrychem - piwoznawcą z serwisu piwoznawcy.pl. BTW. - gorąco polecam zaglądnąć na ich stronę! Wygląda naprawdę ciekawie i z dużą ilością informacji do poczytania na zimowy wieczór. No ale do rzeczy!\nCo to jest pasteryzacja? Po co się ją stosuje?\nPasteryzacja to jeden z najprostszych sposobów na przedłużenie trwałości żywności. Polega na podgrzewaniu produktu do określonej temperatury. W przypadku piwa, jest to 60 stopni Celsjusza. Dzięki takiemu potraktowaniu trunku, zabija się wszelkie bakterie i drobnoustroje, które powodują, że browarek kwaśnieje. Tym samym - jego przydatność do spożycia się wydłuża.\nCzy to prawda, że niepasteryzowane piwo jest lepsze?\nMyślę, że ile ludzi, tyle odpowiedzi na to pytanie, jednak prawda jest taka, że to nie technika "konserwowania" piwa, a użyte składniki i sposób przechowywania trunku najbardziej wpływa na jego jakość. Przy okazji piw, które nie podlegają procesowi pasteryzacji, warto trzymać się zasady, że im bliżej jesteśmy browaru producenta, tym lepsze będzie piwko. Wynika to z fatalnego wpływu transportu na trunek. Wysoka temperatura, a przede wszystkim światło skutecznie zepsuje nawet najlepsze piwko. Piwa "podgrzewane" nie są aż nastawione na to ryzyko - brak żyjątek w środku powoduje, że taki trunek jest trudniej (aczkolwiek nadal się da!) zepsuć.\nIle wytrzymuje piwo pasteryzowane i niepasteryzowane?\nW przypadku pierwszej grupy - średni okres trwałości, to od kilku do kilkunastu miesięcy. Okres trwałości drugiej grupy to około 4-5 tygodni. Jeżeli na sklepowej półce znajdziemy niepasteryzowany trunek, który znacznie odbiega od tych wartości, to mamy do czynienia z piwkiem, które było utrwalone w inny sposób - np. za pomocą mikrofiltracji. Co to jest zapytacie. Wyobraźcie sobie sitko z bardzo, bardzo malutkimi oczkami. Tak małymi, że wyłapie wszystkie bakterie i drobnoustroje. Dzięki temu takie piwko, również się nie zepsuje. Minus tej techniki jest taki, że pozbawimy się również cząsteczek drożdży, niektórych enzymów i tak dalej. Może trochę szkoda...\nCzy da się zrobić piwo w 100% naturalne i z długim okresem przydatności?\nNie. Każde piwo, które ma się nie zepsuć przez długi czas, musi być jakoś utrwalone - albo za pomocą pasteryzacji, albo przez mikrofiltrację, albo (o zgrozo!) konserwantami. Tylko piwa o wysokiej zawartości alkoholu lub chmielu, albo takie które przebyły powtórny proces fermentacji już w butelce, łamią tą regułę.\nA jaka jest Wasza opinia? Czy czujecie różnice w smaku, między piwami pasteryzowanymi, a tymi które nie podlegają temu procesowi? I co myślicie na temat takich wstępów pseudo-edukacyjnych? Bardziej się podobają takie, czy jednak tradycyjne o producencie, browarze, historii itp.? Bardzo liczę na Wasze komentarze! Co by Jasne Pełne było miejscem dla każdego!\nCena na Słowacji - 79 ojrocentoł\nUwaga: piwo dostępne również w Polsce (np. Carrefour - Zakopianka)\n5% woltażu, 12% ekstraktu\nButelka Krušovic prezentuje się bardzo ładnie - tak naprawdę, gdyby nie nachodzące na kapsel aluminium, to byłaby to dla mnie butelka bliska ideału. Smukła, ozłocona z urozmaiconą etykietą. Ale po kolei! Na krawatce znajdziemy rok 1581 - wtedy to cesarz Rudolf II Habsburg pozwolił browarowi na produkcję piwa. Co więcej - zezwolił nawet na użycie wizerunku swojej cesarskiej korony jako części logotypu producenta. Rysunek korony znajdziemy teraz na głównej etykiecie. Co tam jest jeszcze? Kilka wizerunków medali i trochę marketingowego bełkotu. Na kontretykiecie poza podstawowymi informacjami, takimi jak warunki przechowywania, data ważności i skład, zobaczymy coś co wyjaśnia bardzo słaby smak piwa (tak, spróbowałem to piwko, zanim skończyłem pisać akapit o wyglądzie zewnętrznym). Mianowicie Krušovice jest produkowane przez koncern Heineken, dokładnie od lipca 2007 roku. Szkoda, bo może przed tą datą smakowało lepiej...\nPiwko już zaraz po przelaniu do mojej nowej turbo-szklanki straciło swoją pianę, pomimo tego że jest dość nieźle nasycone. W kolorze trochę taki wyblakły złoty, żeby nie powiedzieć słomkowy, przypominający trochę kolorystykę etykiety. W zapachu nieciekawe, nie pachnie ani chmielem, ani słodem, tylko czymś dziwnym. Czymś co charakteryzuje polskie piwa z niższej półki, chociaż jeszcze nie wiem co to konkretnie jest. Pozostał nam smak. Ten również nie zaskakuje - znowu nie czuć charakterystycznego, piwnego smaku. Krušovice smakuje jak woda - ni to gorzkie, ni "piwne", bardzo przeciętne i mało-odkrywcze...\nReasumując - Krušovice niczym nie zaskakuje. W moim odczuciu jest poniżej poziomu mojej akceptowalności. Jeżeli miałbym po niego jeszcze kiedyś sięgnąć, to tylko po to, żeby się upewnić, że nie stało się tak, że akurat mój egzemplarz był trefny. Ale na to, że wybiorę je kiedyś jeszcze raz, to raczej się nie zanosi. Zastanawia mnie jeno, czy to musi być tak, że jeżeli dane piwo jest towarem eksportowym, to musi być od razu kiepskie? Czy to wynika z dużych możliwości produkcyjnych koncernowego browaru? Mam nadzieję, że kiedyś będzie mi dane odpowiedzieć na to pytanie. Niestety, ale dla mnie Krušovice smakowo nie zasługują na więcej niż 2 - 2.5 kufelka. Jedyne co mogę zrobić to dorzucić 0.5 za naprawdę ładne opakowanie. W sumie - 3 kufelki i niesmak w ustach...\nAutor: Marian o 21:47\nasdfgh 2 lutego 2012 12:10\nmasz nową szklankę do kawy po irlandzku\nMłody piwosz 3 lutego 2012 09:10\nOj tam oj tam :) Do piwa sprawdza się idealnie :)\nChyba rzeczywiście Twój egzemplarz był trefny... Piwo świetne, z fajnymi nutami słodu i chmielu, o "kompletnym", wyrazistym smaku, a jednocześnie delikatne. Zdecydowanie jedno z najlepszych czeskich piw. Serwowane z nalewaka w Czechach - mistrzostwo świata.\nŚwietne piwo. Chyba trafiłeś na złą partię\nPiwo jedno z nalepszych, źle trafiłeś\nAnonimowy 4 marca 2018 21:50\nPiwo bardzo dobre. Smak zbalansowany, słodowo-chmielowy, goryczka średnia. Nieco podobne do Budweisera, tylko nieco łagodniejsza goryczka i nieco bardziej słodowe.\nUnknown 5 stycznia 2019 06:20\nJest całkiem nie złe, fajne rześkie o delikatnym smaku. Uważam że robi robotę


SCK CHŁODNICTWO-KLIMATYZACJA LESZEK SZMYT - Firm Katalog - Opinie o Firmach\nSzczegóły strony www.szmytchlodnictwoklimatyzacja.pl:\nNazwa firmy: SCK CHŁODNICTWO-KLIMATYZACJA LESZEK SZMYT\nFrazy: klimatyzacja, chłodnictwo\nUlica i nr.: Nowa 2\nPodlinkuj stronę www.szmytchlodnictwoklimatyzacja.pl:\nNa danej witrynie swoje działania omawia mieszcząca się w Piotrkowie Trybunalskim firma ARTFOL. Od końca lat 80. z powodzeniem para się wytwarzaniem woreczków i torebek foliowych. Wraz ze wzrostem zainteresowania ofertą przedsiębiorstwa do sukcesywnie włączano do asortymentu nowe artykuły. ARTFOL sprzedaje między innymi: folię stretch, taśmy polipropylenowe oraz worki LDPE. Warte zakupu sąporęczne worki na śmieci, wykorzystywane w domach prywatnych i obiektach przemysłowych.\nANDRZEJ URLIŃSKI Zakład Usług Technicznych Andrzej Urliński »\nFirma Urliński zajmuje się komponowaniem i dostarczaniem mechanizmów do wytwarzania produktów kosmetycznych. Tworzymy urządzenia wypełniające wszystkie przepisy dzięki nowoczesnym systemom, które wykorzystujemy w firmie Urliński. Naszą specjalnością jest wytwarzanie homogenizatorów doskonałej jakości, dzięki temu znani jesteśmy poza granicami kraju. Podsuwamy bezawaryjne rozwiązania i doskonałą jakość oferowanych maszyn. Dzięki urządzeniom naszej marki możesz sprawić, że Twoja firma zacznie lepiej działać i zacznie wykorzystywać sprzęt najlepszej jakości, co przełoży się na zyskiwanie nowych odbiorców a także wypracowywanie zysków. Serdecznie zapraszamy na naszą stronę www, żeby mogli Państwo zaznajomić się z całą ofertą naszej firmy. Zapewniamy pełną pomoc i z ochotą będziemy odpowiadać na wszelkie pytania. Proponujemy m. in. mieszalniki homogenizujące, zbiorniki, mieszalniki procesowe, całe linie produkcyjne.


Okulary przeciwsłoneczne według Polaka – dobre i tanie? Wyniki najnowszego raportu - Arch NEWS\nCzy Polacy wiedzą, na co zwracać uwagę podczas kupowania okularów przeciwsłonecznych? Co jest dla nas najważniejsze przy wyborze? Dla niespełna 50% ankietowanych priorytetem jest cena oraz obecność filtrów UV.\nWyniki najnowszego raportu „Polak z wadą wzroku" komentuje Małgorzata Leszczyńska, optyk i optometrysta oraz ekspert Krajowej Rzemieślniczej Izby Optycznej.\nCena i filtry na pierwszym miejscu\nKrajowa Rzemieślnicza Izba Optyczna zleciła przeprowadzenie badania, w którym sprawdziła tendencje Polaków z wadą wzroku przy wyborze produktów optycznych oraz, związane z tym, ich doświadczenia zakupowe. W badaniu „Polak z wadą wzroku" ankietowanych zapytano m.in. o to, co jest dla nich najważniejsze przy wyborze okularów przeciwsłonecznych. Na pierwszym miejscu ex aequo znalazły się odpowiedzi „obecność filtrów UV" oraz „cena" z 49% wskazań. Trzecie miejsce na podium, z 30% odpowiedzi, zajął „odcień szkieł". Więcej niż 15% odpowiedzi uzyskały także wskazanie takie jak: moc korekcyjna szkieł, klasyczny krój oprawek i najnowsze trendy w krojach oprawek.\n- Cieszy nas fakt, że badani przy wyborze okularów przeciwsłonecznych przywiązują tak dużą wagę do obecności filtrów UV - komentuje Małgorzata Leszczyńska, optyk i optometrysta oraz ekspert Krajowej Rzemieślniczej Izby Optycznej. - To kluczowy aspekt, wpływający na ochronę naszych oczu przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym. Naturalnie pod wpływem natężenia światła nasze powieki mrużą się, a źrenice zmniejszają. Kiedy jednak używamy okularów przeciwsłonecznych, odruch ten zanika. Jeśli więc szkła nie posiadają odpowiednich filtrów, nasze oko jest narażone na niekorzystny wpływ promieniowania słonecznego bardziej niż bez okularów! Z drugiej strony nieco martwi niski procent wskazań przy odpowiedzi „miejsce zakupu" - jedynie 12% ankietowanych wskazało na ten aspekt. Tylko u profesjonalnego optyka możemy mieć pewność, że zakupiony produkt będzie najwyższej jakości. Kupując okulary u niepewnego sprzedawcy, na bazarze czy w markecie, nigdy nie możemy być pewni oczekiwanej ochrony, choćby produkt posiadał stosowne oznaczenia. Nawet, jeśli filtry będą obecne w szkłach, to sama soczewka nie musi zachowywać wartości zerowej, zniekształcając obraz docierający do naszego oka. Można wnioskować, że tak niski poziom wskazań można połączyć z inną odpowiedzią, która znalazła się na pierwszym miejscu - ceną, ponieważ tym właśnie kuszą klientów wymienione wyżej miejsca. To oczywiste, że jako klienci chcemy zaoszczędzić, jednak powinniśmy zdawać sobie sprawę, że za bezpieczny produkt wysokiej jakości zapłacimy więcej niż za „gadżet" z bazaru - dodaje.\n„Miejsce zakupu" jest trzecią najrzadziej typowaną odpowiedzią. Mniej wskazań otrzymały jedynie „pozytywne opinie w Internecie" (7%) oraz „pozytywne opinie znajomych, rodzinny" (6%). Wśród pozostałych odpowiedzi znalazły się także „marka producenta" (15%) oraz „pozytywne opinie specjalistów" (13%).\nDeklaracja a rzeczywistość - jak kupowaliśmy?\nTo samo pytanie zostało zadane wyselekcjonowanej grupie badanych, która wcześniej zadeklarowała, że przynajmniej raz w życiu kupiła okulary przeciwsłoneczne. Czy ich wskazania różniły się od wyników dot. wcześniejszych deklaracji ogólnych? Niewiele - hierarchia odpowiedzi pozostała niemal taka sama, a różnice we wskazaniach sięgają maksymalnie kilku punktów procentowych. Najwięcej uzyskała „obecność filtrów UV" z 52% wskazań, następnie cena (49%), na trzecim miejscu również w tym wypadku uplasował się „odcień szkieł" - tym razem z 34% odpowiedzi. Także w tym wypadku „miejsce zakupu" osiągnęło jedynie 12% wszystkich wskazań.\n- Często zapominamy, że okulary przeciwsłoneczne to przede wszystkim narzędzie do ochrony naszego wzroku, a nie tylko modny gadżet. Wyniki wskazują, że mamy utrwaloną wiedzę na temat konieczności posiadanych filtrów UV, jednak mogą też sugerować, że nie zawsze potrafimy zadbać o właściwy wybór czy skontrolować kupiony produkt - bo oprócz filtrów, najbardziej interesuje nas cena oraz kolor szkieł. Tak ważny aspekt, jak miejsce zakupu okularów, zajmuje jedną z ostatnich pozycji, a przy wyborze okularów, nawet przeciwsłonecznych, powinniśmy wymagać od optyka indywidualnego potraktowania oraz profesjonalnej porady, aby dostać produkt zarówno bezpieczny, jak i odpowiadający naszym oczekiwaniom modowym. Niestety poza profesjonalnymi salonami optycznymi, kompleksowa obsługa i pełny wywiad z klientem to nie zawsze standard - dodaje Małgorzata Leszczyńska.\nLondyn, 21 lutego 2019\nSONBIRD - SPOTKANIE AUTORSKIE - ŁÓDŹ\nSONBIRD - SPOTKANIE AUTORSKIE - ŁÓDŹ 9 marca, godz. 14:00 Empik Manufaktura, Łódź, ul. Karskiego 5\nRST Software Masters jedynym oficjalnym partnerem Camunda w Polsce\nW ramach współpracy RST Software Masters zapewnia pełne wsparcie we wdrożeniu Camunda BPM - nowoczesnego, elastycznego silnika procesów biznesowych. Dzięki niej firma rozszerza swoją ofertę z myślą o klientach korporacyjnych, dla których istotna jest automatyzacja i robotyzacja procesów biznesowych.


Palenisko ogrodowe - smak pieczonej kiełbaski - kamatocy.pl\nPalenisko ogrodowe – smak pieczonej kiełbaski\nGrill to coś, dostępnego dla każdego, kto ma choćby mały ogród, czy taras. Dla wielu ludzi jednak marzeniem jest możliwość zrobienia prawdziwego ogniska, w którym nie tylko ogień strzela pięknym płomieniem, lecz można w nim przypiec kiełbaski a w żarze upiec ziemniaki. Nie zawsze można robić samodzielnie ognisko, ponieważ przepisy przeciwpożarowe dokładnie wyznaczają granicę, jak daleko powinien być otwarty płomień od zabudowań oraz drzew. Dlatego na małym terenie raczej nie ma szans na ognisko. Czy jednak każdy właściciel średniej wielkości ogród ma zapomnieć o możliwości rozpalenia ogniska? Właściwie to nie. Istnieje sporo możliwości, by zgodnie z przepisami tak zabezpieczyć palenisko ogrodowe, żeby jednak realizować marzenia o rozpaleniu ogniska.\nJak zrobić palenisko ogrodowe?\nKupno gotowego. Z pewnością jest to bardzo ważny element, dla wielu właściwie jedyna szansa, żeby w ogóle pozwolić sobie na ognisko w ogrodzie. W obecnym czasie paleniska ogrodowe oferowane są w bardzo wielu sklepach z wyposażeniem ogrodowym. Zwykle maja kształt specjalnie wykonanej misy, z płaskim lub półkolistym dnem. Takie paleniska ogrodowe posiadają też nóżki, które eliminują styczność nagrzanego paleniska z trawą. Misa wykonana jest ze specjalnej stali, która nie nagrzewa się w nadmiarze, przez co nie grozi zapaleniem trawy.\nSamodzielne wykonanie. Jest to możliwe, jednak musi to by miejsce odpowiednio oddalone od zabudowań, a przede wszystkim tak obudowane, obmurowane, żeby faktycznie oddzielało ewentualny płomień od wszystkich możliwych elementów.\nW dzisiejszym czasie kupno takiego paleniska jest bardzo proste, zaś ono jest w taki sposób wykonane, że może służyć jako ognisko lub grill, w zależności od potrzeb. Misa służy do rozpalania w niej ognia zwykłym drewnem, jakie stosuje się w standardowych ogniskach. Kładąc jednak odpowiednio duży ruszt, staje się on grillem. Takie rozwiązanie jest doskonałe dla kogoś, kto chce czasem zrobić ognisko a czasem tylko grill, bez konieczności posiadania obu urządzeń. Jest to pewnego rodzaju uproszczenie, szczególnie dla osób, ze stosunkowo niewielkim terenem.\nCzy warto takie palenisko kupić?\nZ pewnością dla kogoś, kto nie ma żadnej ochoty rozpalać ogniska, ponieważ nie przepada za takimi atrakcjami, nie będzie to zakup ciekawy, gdyż urządzenie takie, to koszt rzędu kilkuset złotych. W porównaniu do standardowego malutkiego grilla, który można zakupić już za kilkadziesiąt złotych, poczynając od 10 czy 20, jest to bardzo drogi sprzęt. Dla miłośników ogniska, jest to jednak idealne rozwiązanie, tym bardziej, że w przeciwieństwie do obudowanego paleniska na stałe, misę można przenosić i chować w deszczowe dni czy w czasie zimy.\nGdzie znajdziemy odpowiednie paleniska?\nW każdym sklepie ogrodniczym można trafić na taki produkt. Oczywiście nie w każdym będzie, czy będą różne rozmiary, jednak w wielu z nich z powodzeniem trafimy na przenośne gotowe palenisko. Jeśli jednak chcemy mieć wybór, doskonałym miejscem są sklepy internetowe, w których spokojnie można wybierać zarówno kolor, jak i wymiary czy kształt. Oczywiście w sprzedaży internetowej zapłacimy też za wysyłkę, i to pewnie niemało, gdyż misa jest dość ciężka.\nDzisiejsze czasy dają wybór czy chcemy mieć tylko grill czy też ognisko, ponieważ pojawiają się wciąż nowe i ciekawe rozwiązania, które z powodzeniem możemy zastosować. Warto jednak pamiętać, że obowiązują nas przepisy i w maleńkim przydomowym ogródku nie możemy rozpalić ogniska nawet w misie, ponieważ ogień mimo wszystko jest niebezpieczny, bez względu na to, gdzie się znajduje. Dlatego warto przed zakupem się zainteresować, czy na tak niewielkim placu możemy zastosować zakupione palenisko. Grilla możemy rozpalić nawet na balkonie czy tarasie. W przypadku ogniska nie ma znaczenia, w czym rozpalamy. W pewnych sytuacjach nie możemy ich zastosować.\nWędzarnie elektryczne alternatywą dla grilla


Naprawdę bardzo dobra książka , czyta się szybko i z ciekawością co też dalej się będzie działo i czy terapia tego właśnie konkretnego pacjenta odniesie przewidziany i założony skutek . Akcja jak w dobrej sensacyjnej powieści , a opowiadanie ostatnie jest wręcz okraszone szczyptą magii . To co mnie w tej pozycji ujęło to fakt że autor ceniony amerykański psychoterapeuta nie kreuje siebie na Boga który wszystko najlepiej wie . W kontekście przedstawianych w swojej książce historii pokazuje siebie - człowieka . Człowieka , a dopiero potem psychoterapeutę , człowieka z jego ułomnościami , wadami , żalami i smutkami . W relacji z pacjentami odkrywa swoje zadawnione nierozwiązane sprawy z matką , która niedawno umarła . Pięknie też pisze o tym że pacjenci nawet ci zamknięci w szpitalu psychiatrycznym bywają dla niego nauczycielami , że czegoś go uczą , czegoś dobrego co pozwala mu wciąż poszerzać swoje myślowe horyzonty . Irvin D. Yalom jawi mi się jako terapeuta z '' ludzką '' twarzą , taki który słucha i stara się słyszeć i rozumieć , a nie taki który udaje że słucha , ogląda znudzonym wzrokiem swoje paznokcie i tylko patrzy na zegarek popędzając w myślach czas , by sesja jak najszybciej dobiegła końca . Najbardziej podobała mi się opowieść czwarta pod tytułem '' Siedem zaawansowanych lekcji z terapii żalu '' która opowiada o Irene i jej snach . Pewnie dlatego że sny i ich interpretacje interesują mnie od dawna .


Autor: Nieperfekcyjna o 09:34\nCartotte.de.cros 17 lipca 2014 09:59\nfakt buty sa przeurocze az mozna sie zakochac\nZoya 17 lipca 2014 11:40\nwow te sandały z czarnymi kropkami są cudowne!\nAtena88 17 lipca 2014 15:02\nTe żółte pantofelki są prześliczne 3 zdjęcie od góry :) pozdrawiam :)\nRóżowa Szminka 17 lipca 2014 15:19\nmiałam sobie zamówić dzisiaj tą bluzkę w kwiaty :)\nMaria Katarzyna Krupińska - Mary-Kate K. 17 lipca 2014 15:54\nSzpilki z zoltym tylem są przepiękne!\nAleksandra Maciak 17 lipca 2014 19:31\nOstatnie szpileczki!!! ♥\nAlchemia Kobiecości 18 lipca 2014 09:45\nJeśli chodzi o buty - te czarne sandałki na szpilkach <3\nAle najbardziej urzekły mnie sukienki w kwiatki :)\nŚwinka 18 lipca 2014 09:49\nBluzka z kwiatkami po bokach! Ruszam dziś na zakupy! :)\nGaja 18 lipca 2014 10:56\nWszystkie buty najbardziej mi się podobają. Zwykle kupuję w Bon Prix, właśnie dostałam jakiś rabacik i kupię sobie spodnie, ale to już chyba będzie ostatni letni zakup - za bardzo przeginałam w poprzednich miesiącach i jak zwykle nie wszystkie letnie ubrania w te lato w ogóle opuszczą szafę. Do minimalizmu to mi daleko, na razie tylko o nim czytam...\nlanskoronka 18 lipca 2014 15:25\nświetny wybór ciuszków :)\nMy Slow Nice Life 18 lipca 2014 16:49\nPodoba mi się wszystko oprócz butów. Kompletnie mnie takie nie kręcą. Ale co kto lubi:)\nŁadnie tu masz:)\nAnna Krenc 19 lipca 2014 12:53\nSandałki w czarne kropki są piękne :)