Gadżety reklamowe - słodycze z logo, USB z logo - Gabloty reklamowe\nGadżety reklamowe – słodycze z logo, USB z logo\nprzez nakatomiside.pl · Opublikowane 22 września 2017 · Zaktualizowane 6 września 2018\nKażda firma, która chce dobrze prosperować potrzebuje dobrej reklamy i korzystnych działań promocyjnych. Jedną z form takich działań jest chociażby zakup gadżetów reklamowych. Do najpopularniejszych gadżetów reklamowych należą długopisy, smycze czy parasole. Ciekawą opcją są również słodycze z logo. Na opakowaniach słodkości może znalezc się również nazwa firmy. Dobrą i ciekawą opcją są również usb z logo. Ze słodkości szczególnie ucieszą się dzieci. Nie ukrywajmy jednak, że i dorośli przepadają za słodyczami, choć ciężko im się nie raz do tego przyznać.\nPromocja usług i produktów pozwala firmie pozyskać nowych klientów oraz utrzymać zainteresowanie dotychczasowych. Warto bowiem pamiętać, że nie można zakładać, że zainteresowanie klientów jest z nami na stałe. Wystarczy chwilowy kryzys w firmie i korzystniejsza reklama konkurencji, a już nasza pozycja w oczach klienta jest zachwiana. Jeżeli nie mamy bogatego zaplecza finansowego, warto zastanowić się jak można zmniejszyć koszty reklamy. Rozejrzyjmy się po internecie. Niektóre firmy oferują gadzety reklamowe w naprawdę korzystnych cenach. Co ważne, są one dobrej jakości.\nReklama w internecie -reklama facebook Kielce, reklama na portalu youtube Dobra i tania reklama to marzenie wielu firm. Nie można zaprzestać promowania swoich produktów i usług. Doskonale zdają sobie z tego sprawę właściciele...\nBanery reklamowe Warszawa. Tania reklama – tania drukarnia Nie od dzisiaj wiadomo, że dobra reklama jest dźwignia handlu. Bez odpowiednich działań promocyjnych większość firm upada tuż po powstaniu. Niestety dobra promocja...\nWażna reklama – projektowanie logo firmowego. Grafika reklamowa w Poznaniu Reklama i promocja usług to nieodzowne działania, które pomagają firmie zdobyć klientów. Podejmowanie różnego rodzaju działań reklamowych jest szczególnie ważne, jeżeli firma rozpoczyna...\nTeczki dla firm – teczki firmowe druk ekspresowy Każdy właściciel firmy pragnie aby przynosiła ona spore zyski i dobrze prosperowała. Dbałość o dobre wykształcenie pracowników oraz promocję i reklamę to z...\nDla kogo wizytówki? Wydruk wizytówek Szczecin – cena Każdy marzy o prestiżowym zawodzie i pragnie dobrze zarabiać. Jeżeli decydujemy się natomiast na założenie własnej firmy, będzie nam zależało na tym, aby...\nForex forum analizy – ranking brokerów forex. Dowiedz się więcej o forexie Każdy człowiek marzy o wysokim wynagrodzeniu. Niestety nie zawsze mamy szansę znaleźć dobrze płatną i interesującą nas pracę. Czasami musimy zrezygnować z jednej...\nTagi: agencja reklamowa kielcefotografia mody krakówgrafika reklamowa w poznaniukatalogi firmowe b5 drukmonitorowanie konkurencjiniszczarki do papieru do biurprzywództwo szkolenieranking brokerów forexreklamy wielkoformatoweszkolenie administracjatania drukarnia warszawateczki firmowe druk ekspresowyteczki firmowe z gumką cenawirtualny adres w krakowiewitryny stojącewizytówki szczecin cena\nPrezenty na koniec szkoły – nadruk na płycie DVD\nprzez nakatomiside.pl · Published 11 kwietnia 2017 · Last modified 29 listopada 2017\nprzez nakatomiside.pl · Published 11 maja 2017 · Last modified 29 listopada 2017\nPrzyciągnij uwagę klienta – projektowanie opakowań w Warszawie\nprzez nakatomiside.pl · Published 29 maja 2017 · Last modified 29 listopada 2017\nNastępny post Monitorowanie konkurencji. Konkurencja nie śpi\nPoprzedni post Ważna reklama – projektowanie logo firmowego. Grafika reklamowa w Poznaniu\nFirmowe koszulki – koszulki polo z nadrukiem reklamowym. Częstochowa: nadruki na koszulkach\nJesteś właścicielem firmy, która angażuje się w sprawy miasta i okolicy? Jesteś jednym z organizatorów różnych konkursów i biegów? Jest to …\nGabloty informacyjne są produktami, z którymi styczność mamy w bardzo wielu punktach naszego życia – są one obecne w szkołach, urzędach, …\nMonitorowanie konkurencji. Konkurencja nie śpi\nKażdy pragnie uzyskiwać wysokie zarobki. Niestety praca na etacie nie zawsze nam to gwarantuje. Poza tym często bywa tak, że zarobki …\nOznacz swoje produkty – projektowanie etykiet. Producent etykiet samoprzylepnych A4\nJesteś właścicielem niewielkiej firmy zajmującej się produkcją naturalnych soków ? Chcesz, aby twoje napoje trafił na półki sklepowe w okolicy? W …\nCzym jest fobie społeczna?\nFobia społeczna to coraz częściej diagnozowana przypadłość. Zdarza się ludziom w każdym wieku, w każdym zawodzie i z w każdym stopniu …\nDlaczego szkolenia są ważne? Przywództwo szkolenie, szkolenie administracja\nWiększość ludzi chciałoby otrzymywać wysokie wynagrodzenie za swoją pracę. Niestety nie w każdym zawodzie są możliwe wysokie zarobki. Czasami więc niektórzy …\nPłyty dla Ciebie – tłoczenie płyt CD\nPotrzebujesz płyt cd w dużej ilość egzemplarzy, jednak muszą posiadać one specjalny nadruk, który będzie reklamował twoją firmę ? Wydajesz swoją …


Tanie bilety lotnicze z Gdańska do Pizy za 178 PLN\nToskania wiosną. Piza za 178 PLN\nZaplanuj podróż do Włoch – z Gdańska do Pizy polecimy za 178 PLN w dwie strony. Tanie loty z Gdańska do Pizy oferują nam linie lotnicze Ryanair, cena dostępna dla wszystkich.\nPrzeloty z Gdańska do Pizy\nRezerwacji biletów dokonujemy na stronie www.ryanair.com. Najniższe ceny biletów z Gdańska do Pizy dostępne są w terminie: 3 – 7 kwietnia 2017 roku. Cena obowiązuje przy płatności dowolną kartą debetową (Visa Electron, MasterCard PrePaid etc.) oraz przy podróży tylko z bagażem podręcznym. Na pokład samolotów Ryanair możemy zabrać bezpłatnie dwie sztuki bagażu podręcznego: jedną większą o standardowych wymiarach i drugą mniejszą.\nCo warto zobaczyć w Pizie?\nPlanując podróż do Pizy zajrzyjcie do naszego mini-przewodnika po mieście, gdzie znajdziecie skrót najważniejszych informacji, co warto zobaczyć w Pizie.\nZ Pizy możemy zaplanować wypad do Cinque Terre – pociągiem dojedziemy z Pizy do Monterosso al Mare w godzinę i 10 minut, ceny biletów zaczynają się od 9 EUR w jedną stronę; rozkład oraz ceny biletów można sprawdzić na stronie Trenitalia. Wybierasz się do Cinque Terre? Zajrzyj do naszego krótkiego przewodnika, co warto zobaczyć.\nTagged loty do pizy loty do toskanii piza ryanair tanie bilety do pizy tanie bilety z gdańska do pizy tanie loty piza tanie loty ryanair tanie loty toskania tanie loty z gdańska do pizy toskania włochy\nNeapol za 196 PLN\nBukareszt za 134 PLN\nbarcelona gdańsk grecja hiszpania londyn lot polish airlines loty czarterowe loty do grecji loty do hiszpanii loty do włoch loty na maltę malta norwegia piza polska portugalia promocja wizz air ryanair szalona środa szwecja tanie bilety tanie loty tanie loty anglia tanie loty barcelona tanie loty czarterowe tanie loty hiszpania tanie loty londyn tanie loty malta tanie loty ryanair tanie loty wizz air tanie loty włochy tanie loty z gdańska tanie loty z gdańska do barcelony tanie loty z gdańska do grecji tanie loty z gdańska do hiszpanii tanie loty z gdańska do pizy tanie loty z gdańska do włoch tanie loty z gdańska na maltę toskania tui wdc wizz air wizz air discount club wyspy kanaryjskie włochy\nBarcelona za 261 PLN\nMajorka za 249 PLN\nLizbona za 299 PLN\nLwów za 158 PLN\nMalaga za 199 PLN


Remont w "Uszatku"\nKorytarz w „Uszatku” przeszedł gruntowną metamorfozę\nW porębskim Przedszkolu Miejskim nr 1 im. Misia Uszatka nawet w ferie dokonują się zmiany. Pamiętający lata 90. przedszkolny korytarz jest już nie do poznania.\n- Nasze przedszkole pięknieje z roku na rok - mówi z dumą dyrektor placówki Marzena Orzoł. Pokazuje nowy korytarz, na remont którego wykorzystano tegoroczne ferie zimowe. Efekt? Znikły ślady lat 90. kiedy to korytarz po raz ostatni był odświeżany. Teraz na pierwszym piętrze przedszkola dzięki pracom malarskim jest jasno, czysto i przyjaźnie. - Pomalowana została również klatka schodowa. Dodaje, że koszt remontu wyniósł dokładnie 62 960,95zł (z czego 38 142,48zł przeznaczona na remont korytarza, a 24 818,47 zł na klatkę schodową).\n„Uszatek” staje się nowoczesny\nTo nie jedyna inwestycja gminy w tym roku. W styczniu w porębskim przedszkolu wymienione zostały okna na (za kwotę 15 546,02 zł), a pod koniec ubiegłego roku placówka otrzymała nowoczesną kotłownię gazową, która spełnia normy unijne. - „Uszatek” staje się zatem nie tylko ładniejszy, ale również nowoczesny i bardziej ekologiczny - zaznacza Marzena Orzoł.\nKorytarz w „Uszatku”\nNowa winda, sale sensoryczne i pomoce dydaktyczne\nDodaje, że w ubiegłym roku wymienione zostały również okna w trzech salach dydaktycznych. Wyremontowano też trzy sale dydaktyczne oraz doposażono przedszkole w pomoce dydaktyczne. Przedszkole im. Misia Uszatka ma też nowoczesną windę towarowo-spożywczą oraz dwie sale do zajęć rewalidacyjnych dla dzieci ze specjalnymi potrzebami.


Bliżej słońca (wydanie pocket)\n09-09-2013 o godz 14:32 markietanka dodał recenzję:\n"Bliżej słońca" to niezwykle ciepła i wzruszająca powieść. Moje oczy znowu znalazły się na mokrym miejscu :) Evans pisze powieści, które oczarowują czytelnika. Niby zwyczajne, często przewidywalne, ale pięknie napisane i przemawiające do duszy odbiorcy. Zawsze ciepłe, zawsze zapewniające pokłady wzruszeń i emocji. Chętnie po nie sięgam, bo lubię taką literaturę. Autor ma ciekawe pomysły, zawsze zwraca wielką uwagę na kreację postaci, a jego język jest barwny i bardzo obrazowy. Myślę, że nikomu tego autora przedstawiać nie trzeba, nazwisko Evans mówi samo za siebie.\n15-12-2013 o godz 00:00 Sido dodał recenzję:\n"Bliżej słońca" to jedna z najbardziej optymistycznych książek jakie miałam przyjemność czytać w te zimowe wieczory. Nie lubie w tym okresie kryminałów itd. Bo jeszcze bardziej pogrążają w depresji. Za to ta książka i historia, którą opisuje naprawdę wspaniale potrafi naładować bardoz pozytywną energią. Polecam jeśli również chcecie przeczytać dobrą i miłą lekturę!


poradnik | FechtenHomburg\nHome » poradnik\nWalka o uwagę czytelnika ciągle toczy się\nWielu obywateli uważało, że jeśli zjawią się e-booki i audiobooki to książki drukowane odejdą w odstawkę oraz ludzie przestaną z nich korzystać. Jednak jak się okazuje, zarówno jedna jak oraz druga opcja ma własnych miłośników i przeciwników, a bój między tymi trzema ofertami wciąż jest niezwykle zacięty.\nRead more about Walka o uwagę czytelnika ciągle toczy się\nKsiążki z wskazówkami i wyjaśnienia do książek także są intrygujące\nNiejednokrotnie w momencie poznawania książki przyłapujemy się na tym, iż tracimy wątek, nie wszystko jest dla nas zrozumiałe, niejednokrotnie chcielibyśmy, aby jakieś elementy były na dodatek wytłumaczone. I właśnie przez to przy najczęściej kupowanych książkach, które w krótkim czasie stają się bestsellerami istnieją dalsze poradniki, które zajmują się tłumaczeniem tych najprzeróżniejszych tematów.\nRead more about Książki z wskazówkami i wyjaśnienia do książek także są intrygujące\nOglądaj ulubione filmy w domu\nKiedyś kiedy nie obejrzało się jakiegoś filmu w kinie, to warto było później poczekać naprawdę spory czas, nim udało nam się go zobaczyć w telewizji. W tym momencie to wszystko wygląda inaczej, bo w niedalekim czasie po premierze kinowej, dany film pokazuje się na DVD, a więc wystarczy go tylko zakupić oraz przejrzeć. Tak identycznie jest z treningami, już nie musimy wychodzić z domu, żeby ćwiczyć ze wybitym trenerem.\nRead more about Oglądaj ulubione filmy w domu\nTo nie jest tak, że koniecznie powinniśmy spędzać długie godziny przy nauce języka\nPosted By addmean On Tuesday, 28 January 2020\nCzasami gdy rozpoczynamy naszą naukę, lub jeżeli wprowadzamy coś nowego do swojego życia, to popadamy ze skrajności w skrajność. Przy jednych sytuacjach wydaje nam się, że jeśli nie spędzimy przy nich mnóstwa godzin, to niczego się nie dowiemy, a inne sprawy wpuszczamy w własne życie, nawet nie zastanawiając się czy odpowiednio robimy, czy czasem nie popełniamy jakiegoś błędu, który ma szanse zaważyć na naszych wynikach.\nRead more about To nie jest tak, że koniecznie powinniśmy spędzać długie godziny przy nauce języka\nCopyright © 2020, FechtenHomburg


Recenzja filmu "Doktor Sen", czyli kontynuacji "Lśnienia" - Mechaniczna Kulturacja\nW piątek na ekrany polskich kin trafił Doktor Sen – adaptacja książki Stephena Kinga, będącej kontynuacją jego kultowego Lśnienia. Z filmem rzecz ma się trochę inaczej, bowiem arcydzieło Kubricka nie przypadło do gustu Kingowi, który w napisanej po latach kontynuacji opowiadającej losy dorosłego już Danny’ego nie uwzględniał rzecz jasna filmowych pomysłów twórcy 2001: Odysei Kosmicznej. Goszczący w polskich kinach film Mike’a Flanagana jest czymś pomiędzy wierną adaptacją książki, a kontynuacją filmu Kubricka. Wydaje się, że włodarze Warner Bros. nie mogli nie wykorzystać potęgi filmowego klasyka przy promocji swojej nowej produkcji. Co i tak niewiele im pomogło, bo Doktor Sen okazał się finansową klapą. Ale przejdźmy do rzeczy.\nJest to historia dorosłego Danny’ego, syna Jacka Torrance’a z kultowej opowieści. Chłopiec obdarzony wyjątkowym darem/przekleństwem, tytułowym „lśnieniem”, pozwalającym mu kontaktować się z innymi podobnymi sobie jednostkami za pomocą myśli, a także – ku jego przerażeniu – dostrzegać zło materializujące się w postaci straszliwych duchów, nauczył się wprawdzie panować nad tą nietypową umiejętnością, ale z życiem poradził sobie znacznie gorzej. Podobnie jak ojciec zmaga się z alkoholizmem i nie potrafi budować normalnych relacji. Pewnego razu wyrusza na drugi koniec Stanów i zaczyna życie od nowa – w trzeźwości, przyłączając się do grupy wsparcia dla alkoholików i zaczynając pracę w hospicjum. Nieoczekiwanie kontaktuje się z nim dziewczynka, Abra, obdarzona potężnym „lśnieniem”. Okazuje się że członkowie kultu zwanego Prawdziwym Węzłem polują na osoby posiadające dar i żywią się ich energią. Teraz postanawiają dopaść Abrę.\nBez obwijania w bawełnę: Doktor Sen to najlepsza adaptacja prozy Stephena Kinga od bardzo dawna. Wątek Prawdziwego Węzła i młodej Abry poprowadzony jest satysfakcjonująco, zaletą produkcji jest solidnie budowane napięcie i naprawdę wyrazisty czarny charakter, czyli grana przez intrygującą Rebekę Ferguson Rose Kapelusz. Właściwie aktorka i jej postać kradną całe show. Widać, że wciąż mało doświadczony reżyser Mike Flanagan to całkiem zdolny rzemieślnik, który wie, jak bez korzystania z tandetnych chwytów wzbudzić w odbiorcy uczucie niepokoju. Sceny prezentujące pożywianie się członków Prawdziwego Węzła swoimi ofiarami są autentycznie niekomfortowe.\nDoktor Sen to coś w rodzaju horroru przygodowego, świetnie korzystającego z kingowskich motywów – grupa ludzi o dobrych sercach łączy siły, by stawić czoła pradawnemu złu. I jako tego typu rozrywka film sprawdza się wręcz doskonale. Schody zaczynają się jednak, gdy chcielibyśmy wejść nieco głębiej w tę historię, a o porównywaniu tej produkcji z Lśnieniem już nawet nie wspomnę. Po pierwsze Stephen King w swojej książce wykorzystał wątek „wampirów lśnienia” jako pretekst dla opowieści o prywatnych demonach bohaterów. Danny, jako syn alkoholika, nie tylko musi przetrawić traumę z dzieciństwa, ale i samemu stawić czoła alkoholizmowi. Jego zmagania z dręczącymi go duchami hotelu Panorama stanowią jedynie zmaterializowanie tych problemów. Stąd książka ma bogaty wątek obyczajowy. Za Dannym ciągną się dramaty, ale i sam wyrządził ludziom wiele krzywd. Wyjście z alkoholizmu nie jest proste i naznaczone jest licznymi upadkami. Pomagają mu w tym przyjaciele oraz nietypowa praca. Zostaje nazwany Doktorem Sen, ponieważ pomaga umierającym w hospicjum, przekonując ich że udają się na spokojny spoczynek.\nW filmie Flanagana oczywiście te wszystkie wątki się pojawiają, ale są przedstawione bardzo, bardzo powierzchownie. Temat Doktora Sen przedstawiony jest tylko na tyle, aby zgadzał się tytuł filmu, a w miarę jego rozwoju wątek zostaje zupełnie zapomniany. Podobnie z całą terapią Danny’ego. Bohatera poznajemy na skraju przepaści, a w szybkim przeskoku czasowym o osiem lat jest już zupełnie trzeźwy. Wprawdzie ma chwile słabości, ale nawet nie wierzymy, że mógłby upaść. No właśnie. To Dan jest głównym bohaterem tej historii, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że mimo całego bagażu historii jest to postać płytka i zupełnie nijaka, i nie pomaga w tym nawet niezła kreacja Ewana McGregora. Wszystko dlatego, że film zostaje niemal zupełnie ogołocony z wątków psychologicznych. Jasne, nie sposób przedstawić całego bogactwa książki w jednym filmie, który zresztą i tak trwa dwie i pół godziny, ale jednak twórcy postawili przede wszystkim na rozrywkowy charakter produkcji skupiający się głównie na wątku Prawdziwego Węzła, kosztem pogłębienia scenariusza.\nW legendarnym Lśnieniu Kubrick wziął z powieści może 20% wątków o duchach w nawiedzonym hotelu i 80% relacji międzyludzkich oraz opowieści o szaleństwie, alkoholizmie, przemocy, samotności i destrukcyjnej osobowości. To nie spodobało się autorowi książki. Tymczasem Mike Falanagan w przypadku Doktora Sen zupełnie odwraca propocje, ledwo zaznaczając wątki związane z alkoholizmem i zmaganiem się z demonami duchowymi, a w olbrzymiej mierze skupiając się na tym co nadprzyrodzone: ludziach obdarzonych nadnaturalnymi mocami i potworach, które na nie polują. I to w tym filmie czuć. Rozrywka jest całkiem niczego sobie, ale aż prosi się o próbę głębszego pochylenia się nad postaciami tego dramatu.\nSzczególnie natomiast sypie się trzeci akt, kiedy nieco na siłe na scenę wkracza hotel Panorama (Overlook) i odwzorowywanie 1 do 1 kultowych momentów Lśnienia, które wcale nie są temu filmowi potrzebne, ponieważ trauma, którą musi przepracować Danny, nie została wcześniej należycie wyeksponowana.\nDoktor Sen to kawał naprawdę solidnej rozrywki. To porządnie zrealizowane kino grozy prezentujące dobre rzemiosło – zdjęcia, muzyka, budowanie napięcia, atmosfera oraz intrygujący czarny charakter to największe zalety produkcji, przy której można się naprawdę nieźle bawić. Twierdzę nawet, że to najlepsza adaptacja książki Stephena Kinga od lat. Niestety, stanowiąc fajną rozrywkę, film jest jednocześnie bardzo ubogi w warstwie treściowej, choć potencjał na głębszą warstwę psychologiczną miał i w książce, i w legendarnym filmie Kubricka. Odwołania do tego drugiego zresztą Doktorowi Sen bardzo ciążą, bo twórcom niestety nie udało się zbliżyć artystycznym poziomem do tamtej produkcji.\nDoktor Sen; reżyseria: Mike Flanagan; scenariusz: Mike Flanagan; obsada: Ewan McGregor, Rebecca Ferguson, Kyliegh Curran, Cliff Curtis, Zahn McClarnon, Emily Alyn Lind; muzyka: The Newton Brothers; zdjęcia: Michael Fimognari; gatunek: horror; kraj: USA; rok produkcji: 2019; data polskiej premiery: 15 listopada 2019.\n← Rytuały Wody – recenzja\nNetflix stworzy sequel „Wikingów” rozgrywający się 100 lat po wydarzeniach z serialu →


Johnny Osbourne, Soul Stereo, Rogal Salut!, Splendid Sound, | Ticketpro – Twój bilet do świata rozrywki – Bilety online\nTicketpro łączy się z Ticketmaster > Muzyka > Johnny Osbourne, Soul Stereo, Rogal Salut!, Splendid Sound,\nJohnny Osbourne, Soul Stereo, Rogal Salut!, Splendid Sound,\nJohnny Osbourne, Soul Stereo, Rogal Salut!, Splendid Sound, Damian Syjonfam\nJuż 21 maja, w klubie Alibi we Wrocławiu, zagra jeden z najważniejszych wokalistów w historii muzyki jamajskiej - Johnny Osbourne! Jest on nazywany Ojcem Chrzestnym Dancehallu, i rzeczywiście wpływ na współczesną muzykę jamajską miał nieoceniony.\nKarierę muzyczną zaczynał już w 1967r. nagrywając dla legendarnego Studio One, ale dopiero pod koniec lat 70', po powrocie z emigracji z Kanady, jego kariera nabrała tempa. Od razu skupił się na karierze solowej i wydał klasyczny dzisiaj album "Truth and Rights" w 1979 oraz równie dobry "Folly Ranking" wyprodukowany przez Kinga (wtedy Prince'a) Jammy'ego - tymi produkcjami od razu wdrapal się na szczyt najpopularniejszych artystów na wyspie!\nJego kariera trwa do dziś i ma się bardzo dobrze. Jest jednym z bardzo niewielu artystów z tamtych czasów, którzy dalej tak aktywnie koncertują po całym świecie. Co więcej, mimo nienajmłodszego już wieku - w tym roku skończy 69 lat - jest w świetnej formie wokalnej i jego koncerty zawsze porywają!\nTakże 21 maja w Alibi jest pozycją obowiązkową dla wsyzstkich fanów Reggae i Dancehallu! Koniecznie wpadnij zobaczyć legendę w świtnej formie i posłuchaj klasycznych hitów jak: Truth & Rights, No Ice Cream Love, Buddy Bye, Folly Ranking, Warrior, Mr Marshall (wykorzystany w ogromnym hicie Major Lazer "Jah No Partial") czy Water Pumping!\nWspracie za dekami dla Johnny'ego zapewni Soul Stereo - znakkomity francuski sound system. Soul Stereo powstało w 1998 w Paryżu i od tamtej pory nie przerwanie promują klasyczne jamajskie brzmienia w całej Europie jak i organizują trasy z najważniejszymi z artystów starszego pokolenia. Znani są także z ogromnej koelkcji dubplate'ó - ekskluzywnych utworów nagranych tylko dla nich - od śmietanki Reggae'owego świata. Mimo iż koncert Johnnye'go to zdecydowanie najważniejsza część sobotniego wieczora, set Soul Stereo z pewnością też będzie wielkim muzycznym wydarzeniem.\nLokalne wspracie zapewni Splendid Sound, Damian Syjonfam oraz Rogal Salut!


Zakrzew Przyczepa Długa Wiadomości mazowieckie Blog PrzyczepyMarter\nZakrzew Przyczepa Długa powiat radomski Wiadomości mazowieckie Blog PrzyczepyMarter\nZapoznaj się z informacjami Zakrzew Przyczepa Długa wiadomości w zaproponowanym temacie motoryzacyjnym dla mieszkańców z powiat radomski na blogu prowadzonym w ramach grupy serwisów PrzyczepyMarter.pl, który dostępny jest pod adresem internetowym przyczepadluga.przyczepymarter.pl. Wiadomości na wizytówce o Przyczepa Długa stanowią źródło wiedzy o sklepie motoryzacyjnym PrzyczepyMarter dla mieszkańców Zakrzew mazowieckie, dla osób zainteresowych produktami z Polski, w tym m.in. częściami i akcesoriami Przyczepa Długa. Serwis informacyjny dla osób z powiat radomskiz grupy motoryzacyjnych - przyczepadluga.przyczepymarter.pl - uruchomiony został 11/Październik/2018 (14:37), a jego aktualizacja ostatni raz miała miejsce 10/Listopad/2018 (12:35)\nZakrzew Przyczepa Długa Wiadomości\nMiasto Zakrzew administracyjnie położone jest w powiat radomski na obszarze województwa mazowieckie. Według ogólnodostępnych wiadomości powiat radomski liczy sobie 151 630 mieszkańców. Jego powierzchnia zajmuje 1529,78 km2, co daje 99 osób na 1 km2. Są to m. in. mieszkańcy Zakrzew, którzy są potencjalnie zainteresowani tematem Przyczepa Długa.\nWarto abyś zapoznał się ze szczegółowymi wiadomościami o Przyczepa Długa w naszym serwisie internetowym przede wszystkim dla osób zainteresowanych przyczepkami samochodowymi oraz częściami i akcesoriami do różnych pojazdów, w tym również samochodów osobowych. Póki co odwiedzasz interaktywną wizytówką portalu motoryzacyjnego PrzyczepyMarter, który rozwijany jest m. in. dla mieszkańców Zakrzew (powiat radomski) mazowieckie.


Zegarek Damski Festina F20314/1 Fashion Mademoiselle 20314/1 - 527,00 zł - Otozegarki.pl\nZegarek Damski Festina F20314/1 Fashion Mademoiselle 20314/1\nWitam! Chciałbym negocjować cenę produktu: http://otozegarki.pl/zegarki/festina/ladies/zegarek-damski-festina-f203141-fashion-mademoiselle-203141 Pozdrawiam\nZegarek Festina 20314/1 to stylowy model, który został zaprojektowany, aby zdobić nadgarstki nowoczesnych Kobiet, które lubią ponadczasowe piękno. Przyciąga spojrzenie swoim eleganckim wyglądem i kolorystyką utrzymaną w odcieniu bardzo modnego różowego złota. Jak wszystkie czasomierze tej marki, zegarek Festina F20314/1 będzie z dużą precyzją wskazywał aktualną godzinę, gdyż za jego działanie odpowiada dokładny mechanizm kwarcowy, zasilany poprzez baterię. Czas wskazywany jest na analogowej tarczy, na której pełne godziny oznaczone są przez indeksy i arabską szóstkę i dwunastkę. W górnej części cyferblatu znajduje się rozpoznawalne logo marki. Model ten znakomicie sprawdzi się jako uniwersalny zegarek, gdyż jego design sprawia, że fantastycznie prezentuje się jako dodatek zarówno na co dzień, jak i na wyjątkowe, eleganckie sytuacje. To model dla nowoczesnej kobiety, która ceni wyrafinowane piękno, połączone z wysoką jakością.\nZegarek Festina F20314/1 posiada okrągłą kopertę o średnicy 28 mm, wykończoną polerowanym pierścieniem, połączoną z biżuteryjną bransoletką. Całość wykonana została ze stali nierdzewnej i pokryta trwałą powłoką w odcieniu różowego złota. Oczywiście istnieje możliwość regulacji obwodu, aby wygodnie dopasować go do nadgarstka. Obudowa ma różowawy odcień, co rewelacyjnie komponuje się z połyskującą tarczą. Szkiełko w tym modelu jest mineralne, ale utwardzone na tyle mocno, że marka Festina daje pięcioletnią gwarancję na jego zbicie - w przypadku stłuczenia szkła, jednorazowo, zostanie ono wymienione w ramach gwarancji! Mechanizm objęty jest dwuletnią gwarancją.\nPrezentowany zegarek Festina 20314/1 należy do kolekcji Mademoiselle, obejmującej damskie modele, o klasycznym, eleganckim designie. Festina uważana jest za najszybciej rozwijającą się markę w branży zegarmistrzowskiej. W Polsce czy też Niemczech, zaliczana jest do 10 najbardziej znanych marek. Motto Festiny: 'Wysoka jakość zegarka za dobrą cenę' zostało wypracowane przez Miguela Rodriguez'a, ojca Festina Group. Miguel Rodriguez w swoich przedsięwzięciach podąża nieustannie za swoją wizją. 'Podaruj człowiekowi dobrą rzecz, na którą go stać'. Konsekwentne wdrażanie tej wizji gwarantuje sukces Grupy Festina.\nZegarek Pacific 313G-1


Pompy ciepła : Olimp - Wyższe standardy\nTo urządzenia grzewcze nie wytwarzające ciepła samodzielnie a umożliwiające jego pobór z ziemi, wody bądź powietrza. Ciepło pobrane przy pomocy pomp w postaci przekształconej – grzewczej można wykorzystać w budynkach.\nPompy są tanie w eksploatacji i działają automatycznie. Odpowiednio dobrana pompa ciepła do budynku, może stanowić samodzielne źródło ogrzewania bądź współpracować z istniejącym już w budynku kotłem.\nUrządzenia te stanowią dość duży koszt inwestycyjny, jednak ich rezultaty przewyższają konieczny nakład finansowy. Odpowiednio dobrana moc i wielkość zminimalizuje straty ciepła a tym samym przyśpieszy zwrot kosztów instalacji.\nPompy ciepła – zalety:\n– są łatwe w obsłudze,\n– stanowią darmową energię z powietrza, wody czy gruntu,\n– nie powodują emisji zanieczyszczeń,\n– skuteczność działania również przy niskich temperaturach zewnętrznych,\n– wysoka jakość połączona z długą żywotnością urządzenia,\n– opcja kompilacji z istniejącymi już urządzeniami\nZapotrzebowanie na ciepło zależy od powierzchni domu lub lokalu, materiału wykorzystanego do budowy oraz rozmieszczenia drzwi i okien.\nObecne na rynku pompy ciepła są wysoce ulepszone technicznie, estetyczne a ich obsługa jest ułatwiona poprzez zamontowane duże wyświetlacze.\nZapraszamy do kontaktu a doradzimy jak dobrać elementy aby osiągnąć optymalny efekt działania, dobierzemy odpowiednią moc, dokonamy analizy termicznej i przedstawimy indywidualne rozwiązanie w postaci projektu.


proAmator | Jestem amatorem w pełnym tego słowa znaczeniu, ale chcąc osiągnąć trochę więcej postanowiłem podejść do kolarstwa bardziej PRO\n#nofilter #CyclingLife #poGodzinach #cracow #krakow #igerskrakow #mieszczuch #rower\nPrzejacha zobaczyć Zachód :) #proAmator #CyclingLife #LifeBehindBars #MakeItPossible #JustDoYourJob #NeverGiveUp #GiveItYourAll #ItsAllUpToYou #specialized #tarmac #disc #2020 #evanlite\nDziś będzie się działo więc rano trochę z Leią pobiegalismy po pagórkach #proAmator #CyclingLife #nietylkorower #biegamteż #JustDoYourJob #NeverGiveUp #GiveItYourAll #ItsAllUpToYou\nNa kawkę :) z atrakcjami :p po drodze #proAmator #CyclingLife #GentelmensRide #LifeBehindBars #MakeItPossible #JustDoYourJob #NeverGiveUp #GiveItYourAll #ItsAllUpToYou\nDodaj komentarz Posted on 4 listopada 2017 Ogólne\nWiem, wiem… zaniedbałem ten kanał i skupiłem się tylko i wyłącznie na FB i Insta… na pisanie zabrakło czasu.\nAle wrócę, bo właściwie sporo się działo w tym sezonie i trochę pouzupełniam ten czas :)\nDodaj komentarz Posted on 29 sierpnia 2016 29 sierpnia 2016 Ogólne\n46h i 1550km… tyle udało mi się zrobić od czasu wypadku wycieczek? przejazdów treningowych na rowerze… trochę siłowni w między czasie, dłuższych spacerów…\nZ kolanem jest już bardzo dobrze w porównaniu z tym co było na początku, do tego stopnia nawet, że czasem się zapominam już i potem muszę zagryzać zęby po zrobieniu ruchu, którego robić jeszcze nie powinienem. Ale jest to dobry sygnał, gdy głowa już nie musi non stop myśleć o tym, że trzeba uważać.\nOczywiście nadal muszę, bo minęło dopiero niespełna 60 dni, a takie rany goją się podobno do 180, tak więc, nadal muszę uważać… co daje się odczuwać przy dłuższych wyjazdach na rower czy mocniejszych pociągnięciach na jakiś podjazdach.\nDlatego właśnie Cyklo Gdynia, która odbędzie się 4tego września, czyli dokładnie w ten sam dzień co finał Gran Fondo World Series w Perth, będzie dobrym testem kolana w warunkach bojowych. Czy to dobry pomysł? Zdania są podzielone, sam nie jestem na 100% pewny czy tak jest, ale z tyłu głowy mam „przełącznik”, którego nie zawaham się użyć w trakcie wyścigu i po prostu odpuszczę, jeśli uznam, że coś może się stać, co mogłoby mnie wyłączyć na jeszcze dłużej.\nDruga sprawa to czy jestem przygotowany fizycznie, szczerze? obawiam się, że nie… nie sądziłem wręcz, że tak krótka przerwa, może tak wpłynąć na kondycję. Za często łapię zadyszki, pieką mnie uda i mam takie mini odcięcia. Ale może to chwilowa niedyspozycja, jakieś lekkie przemęczenie, nie wiem… dlatego też chcę pojechać Cyklo i zobaczyć jak pójdzie taki szybszy przejazd.\nDwa tygodnie temu byłem na objeździe trasy z Szefuńciem Sralpe Polska i jego znajomymi… nie był to do końca spokojny objazd, fakt, że sam sporo szarpałem i sprawdzałem lokalne hopki, żeby zobaczyć, czy noga w pewnym tempie da radę je podjechać. Nie było tak źle, powiedziałbym nawet, że nieźle…ale szybko mnie odcinało, dlatego raczej nie będę się wychylał na wyścigu a raczej ładnie trzymał się grupy i jakiegoś mocnego koła. Oczywiście na wyścigu wszystko może się zdarzyć, adrenalina, rywalizacja i może się okazać, że jednak będę próbował skakać, ale z drugiej strony to ma być test, dlatego będzie to dodatkowe wyzwanie, aby nie przedobrzyć.\nWiem jakie to trudne, bo widziałem to w oczach Zuzy, która w miniony weekend startowała w Mrągowie w Volvo Triathlon Series, wiedząc, że nie biega… stopa nie pracuje, kolano też szwankuje. Pływanie poszło jej super a po rowerze była trzecia! Ale przyszedł czas na bieg, rozmawialiśmy, żeby się nie forsowała, ale spróbowała… widziałem, ze jest źle, że ją boli, dlatego w końcu do mety truchtała. Jak powiedział Grześ „Zuch” :) ukończyła 12 OPEN i 6 w kat.\nWracając do mojego startu, też będę musiał pamiętać o kolanie, żeby nie przedobrzyć, bo wczoraj trochę przesadziłem na niektórych hopkach, potem podczas „kąpieli” w jeziorze za szybko kucnąłem… no i kolano baaardzo bolało całą drogę do Warszawy. Więc z jednej strony fajnie, że tego bólu już nie ma i czasem już o nim zapominam, ale nadal muszę się pilnować.\nNo i wracając do hopek, dwa weekendy poza Mazowszem i zaczynasz się zastanawiać czy się gdzieś nie przeprowadzić, bo u nas tak płasko… a tu gdzie nie wyjedziesz, to hopka za hopką… Już doświadczyłem tego wcześniej w Brodnicy na MP Masters… a teraz w Trójmieście i na Mazurach…\nA najlepiej widać to poniżej\nPołówka Kampinosu – 86km i 74m UP\nStała Runda do GK – 55km i 113m UP\nTrasa Szybkiej Setki – 106km i 240m UP\nWycieczka po Mazurach – 70km i 446m UP\nTrasa na krótki trening – 53km i 348m UP\nTaki przyjemny rozjazd – 45km i 337m UP\nTrasa Cyklo Gdyni – 115km i 1065m UP\nJak widać różnice są ogromne, oczywiście jeśli brakuje wam przewyższeń, to jedziecie w każdą środę na Pętlę Kopernika i od 22 ciśniecie, robicie 30km i macie 300m UP :) Teoretycznie jest to jakieś rozwiązanie, taki trening górski w samym centrum.\nAle co poza tym? Niby można na wycieczkę do Warki… 200km i będzie prawie 500m UP, ale to wciąż płasko…\nDlatego czasem się zastanawiam, czy nie warto się gdzieś przeprowadzić? Tak żeby można było robić efektywniejsze treningi? Temat do przemyślenia a tymczasem… czekamy na Cyklo.\n5 Komentarzy Posted on 3 lipca 2016 3 lipca 2016 Między Nami, Trening\nKierowco, czy spojrzenie w lewo, w prawo i jeszcze raz w lewo to na prawdę tak dużo? Dla Ciebie to kilka sekund a dla nas kolarzy to często kwestia życia. To że nosimy kaski nie oznacza, że jesteśmy niezniszczalni.\nAuto dla nas jest jak zderzenie z czołgiem czy ścianą…\nDla mnie było to już trzecie spotkanie z autem, do tej pory miałem więcej szczęścia niż rozumu, nauczyłem się jedynie że ufać można jedynie sobie, nie ma czegoś takiego jak zaufanie że kierowca jednak cię zobaczy… zwłaszcza, że często nie patrzą… A jak było tym razem?\nCzwartek, bardzo ciepło, 2h w tlenie w planie treningowym. Fajny lekki trening bo można pojechać razem z Zuzą, może ktoś jeszcze będzie chętny. Głową właściwie już byłem w Wiśle do której mieliśmy wyruszyć za kilkanaście godzin, aby w sobotę wziąć udział w długo oczekiwany wyścigu, który miał być jednym z trzech najważniejszych sprawdzianów przed Mistrzostwami do których szykuję się od września.\nPojechały z nami jeszcze trzy osoby, dla jednego kolegi było za wolno, ale tak miało być, nogi miały odpocząć przed wyścigiem. Mieliśmy za sobą już 41km i jeszcze jakieś 15 do domu, właściwie już końcówka, rozjazd… przed nami jeden fajny zakręt, w prawo w dół w ulicę Baczyńskiego w Parcel-Obory, gdzie zasugerowałem Zuzi, żeby spróbowała trochę inaczej niż zwykle w niego wejść.\nOna ruszyła szybciej od kościoła w Słomczynie a ja chcąc jej jeszcze coś podpowiedzieć postanowiłem ją wyprzedzić, zobaczyliśmy jednak piasek na zakręcie więc spokojnie i bezpiecznie w niego wjechaliśmy. Miałem Zuze za sobą po swojej lewej stronie i został nam fajny zjazd Baczyńskiego… dwóch kolegów zostało kilkanaście metrów za nami i dobrze.\nNa końcówce tego baaardzo krótkiego zjazdu jest uliczka po prawej stronie na którą zawsze się uważa… tym razem było tak samo, ale to co się wydarzyło niestety nie poszło po naszej myśli.\nNajpierw z uliczki wyjechał motocykl, skręcając w lewo, już lekko wymuszając pierwszeństwo, ale wtedy jeszcze było chwilę czasu na reakcję, jednak zaraz za nim zauważyłem niebieskie auto dojeżdżające do naszej drogi, zwalniające… wtedy już w głowie krzyczałem „tylko nie wyjedź, spójrz w lewo”… już wtedy mocniej zacząłem skręcać w lewo, żeby w razie czego ominąć wysunięty przód maski tego auta…\nNiestety auto nie zatrzymało się, a w naszej ocenie Pani nie spojrzała w lewo i ruszyła prosto za motocyklem, który prowadził jej mąż.\nCzy naprawdę dojeżdżając do tej drogi nie zauważy się 4 osób na rowerach? Wątpię… chyba że się nie spojrzy…\nJak ruszyła zdążyłem jedynie krzyknąć „nieeee, kur#&@:, uwaga!!!”… próbowałem dalej uciekać w lewo, ale auto zamiast zwolnić wjechało prawie na wprost mnie… i tak bez szans na hamowanie uderzyłem w prawą stronę auta, i dalej razem z rowerem przeturlałem się ną lewo a potem dalej za auto na betonowe krawężniki… za mną bezpośrednio jechała Zuza, może z metr lub dwa za mną i chyba zdarzyła jeszcze przyhamować ale też uderzyła i chyba nawet przeleciała jeszcze przeze mnie… dokładnie nie pamiętam, to były przebłyski kolorów, niebieski, błękitny, zielony, czarny a na koniec wielki ból po prawej stronie, od stopy do łokcia…\nUsiadłem na nowiutkim krawężniku zacząłem „rzucać mięsem” widząc moje kolano, łokieć, kostkę i sporo szlifów… kask był na głowie. Pierwsza rzecz którą zrobiłem to krzyknąłem żeby ktoś dzwonił pod 112, potem cały się trzęsać sprawdzałem co z głową i szyją… potem co z Zuzą co z resztą. Widziałem że chłopaki stoją cali, Zuza krzyczy, ale ktoś się nią zajmuje, krzyknalem żeby leżała i się nie ruszyła, że będzie dobrze, niech nie panikuju.\nKask to podstawa, jestem pewny że bez niego byłoby z nami o wiele gorzej\nByliśmy bardzo poobdzierani, wokół sporo ludzi, dojechało kilka osób, które mijalismy p trasie. Karetka była w drodze, ale sam jeszcze zadzwoniłem na wszelki wypadek, zabrałem garmina z roweru, poprosiłem chłopaków o zabranie zegarka Zuzy i porobienie zdjęć wszystkiego.\nWtedy dopiero dotarło do mnie jak sam wyglądam i to było straszne… łzy w oczach, prawa kostka puchnie, wiązanie urwane, metalowa linka przerwana… w prawym kolanie dziura brakuje duuużo skóry, tkanek? Mógłbym chyba spokojnie piłeczkę do ping-ponga tam włożyć, widzę chyba kości, rzepkę, no na pewno nie tylko skórę ale i też mnóstwo ziemi i brudu… nie mogę ruszać łokciem, cały we krwi… w tym samym czasie dojechała karetka i zajęła się Zuzą, zdążyłem jeszcze zadzwonić po Maćka z Roadbike od którego pożyczyłem na testy rower, miał zabrać je do siebie i obejrzeć ale nie było co zbierać… ramy pęknięte w wielu miejscach, korby, kasety, przerzutki, koła… wszystko do kasacji…\nDo mnie dopiero zaczęło docierać najgorsze, co z Australią, wtedy puściło, zacząłem kląć, co z kolanem, łokciem, kostką… co z przygotowaniami, wszystko od września było podporządkowane pod ten jeden start, w sobotę miałem wystartować w Pętli Beskidzkiej a za tydzień w Tatra Road Race… w dwóch najważniejszych sprawdzających formę wyścigach przed Perth… po 17 lipca miałem mieć badania wydolnościowe żebyśmy mogli wprowadzić ostatnie poprawki.\nA dziś pisząc ten wpis, leżę w szpitalu już 3 dzień, łokieć w gipsie, mnóstwo ran i bandarzy i kolano po operacji… usztywnione opatrunkami… a każde wyjście do łazienki to mega ból i bezsilność… cały czas na antybiotyku, na zmianę co kilka godzin morfina lub ketonal dożylnie… a na sen tabletki żebym mógł spać…\nJeśli ładnie będzie się goić to za 3 tygodnie może wsiadę za rower… łzy do oczu napływają… bo przez lenistwo i debilizm innych wielki plan trzyma się na włosku… wyścig opłacony, wiza zapłacona, badania, licencje… starty opłacone…wszystko do dupy, Wielka niewiadoma co dalej… Nie wiem jak ścięgna, mięśnie bo noga usztywniona, każdy ruch to ból, nawet na boku nie mogę leżeć.\nTrzy, cztery tygodnie bez jazdy… Jeśli tylko tyle to bardzo dużo, zastanawiamy się z trenerem co dalej… tzn. czekamy aż kolano będzie ruchome… Ale obecnie źle to wygląda… Czy będzie pracowało? Teraz nie wiem…\nCieszę się jedynie że żyję, nie mam poważniejszych złamań i że Zuza jest prawie cała, ma zszyte kolana i złamany palec u nogi… Ale ze 4 tygodnie też w plecy.\nDlaczego ludzie są idiotami i nie mogą spojrzeć dokładnie, zwłaszcza, jeśli nie są u siebie.\nJest pełno Kampanii na świecie o tym, u nas chyba brakuje tego. Zacznijmy o tym mówić, bo to straszne co się dzieje. Sporo osób do mnie pisało, że mieli to samo miesiąc temu, rok temu.\nKierowcy!!! Do kur@&& nędzy, zacznijcie myśleć, nie jesteście sami na drodze.\nKończąc wpis chciałbym bardzo podziękować w imieniu swoim i Zuzy wszystkim, którzy pisali, dzwonili, bardzo pomogliście. No i oczywiście wszystkim którzy byli na miejscu wypadku i pomogli.\nJest ciężko, ale będziemy walczyć o powrót do treningów i ścigania.\nDodaj komentarz Posted on 22 czerwca 2016 22 czerwca 2016 Ogólne, Zawody\nKoncentracja przed moimi pierwszymi Mistrzostwami Polski; zdj. Zbyszek Kowalski\nKiedy emocje opadły, głowa ochłonęła i analiza została wykonana, mogę spokojnie myśleć co dalej a jest o czym. Co prawda wyścig wszedł mocno w nogi bo jeszcze dziś pisząc ten wpis mam obolałe czwórki, a w niedzielę już kolejny start z serii ŻTC, ale teraz tydzień rege, więc nie muszę się tym bólem przejmować. Zresztą jak boli to rośnie ;) czyli i forma i mięśnie.\nBardzo przydał mi się objazd trasy, który wykonałem tydzień wcześniej podczas weekendu z Zuzą, która startowała w Brodnicy w Volvo Triathlon Series. Pamiętałem bardzo dobrze każdy zakręt, dziurę, wiedziałem dokładnie jak jechać. Obawiałem się jedynie wiatru, który wtedy dał mi mocno w kość, dlatego też stożki zostawiłem w domu, nie zabierałem ich żeby nie korciły. Ostatecznie byłem jednym z niewielu którzy jechali na „zwykłych” kołach, ale z drugiej strony wg mnie aż tak dużo na tej trasie by nie dały, na zjazdach i tak bardzo dobrze się czuję, więc nie traciłem w ogóle, zresztą nie było też za bardzo gdzie.\nPogoda sprzyjała, piękne słońce, między 24 a 26 stopni, sporo trasy w cieniu, było na prawdę przyjemnie. Po burzach i ulewach z poprzednich dni nie było nawet śladu, służby porządkowe wykonały świetną robotę, trasa była niemal idealnie przygotowana.\nMiałem nakreślony w głowie plan od kilku dni, robiąc rozgrzewkę na trasie szukałem odpowiedniego miejsca na atak w końcówce, pozostawały dwa pytania, jak będzie wyglądał początek wyścigu i czy na tej trasie będą szanse na jakikolwiek atak, odjazd?\nNajbardziej obawiałem się właśnie pierwszych kilometrów, nie znałem konkurencji, nie byłem pewny swoje formy względem ich poziomu, a wyścig zaczynał się dwoma lekkimi ale jednak podjazdami. Od początku nastawiony byłem na mocny początek, dlatego też mały blat od startu w gotowości, nie mogłem na początku odpaść na tył.\nNa szczęście start nie był aż tak mocny, a tempo kontrolowali zawodnicy w pomarańczowych strojach, od początku bardzo aktywni byli zawodnicy Ośka Warszawa, którzy tego dnia wielokrotnie atakowali i właściwie których cały czas się trzymałem, nawet stwierdziliśmy, że mamy w końcu podobne stroje, to prawie, jak jeden team.\nWracając do wyścigu, początek jechało mi się bardzo dobrze, nawet zdecydowałem się na początku sprawdzić nogę na jednym z pierwszych podjazdów, jeszcze na dojazdówce do rund i na chwilę odjechać… oczywiście nikt od razu nie za bardzo był skory do mocniejszej pracy i ataków, dlatego za chwilę „wróciliśmy” do peletonu, ale już wtedy wiedziałem dwoe rzeczy, po pierwsze, noga podaje a po drugie, ucieczka nie będzie prosta, zresztą w końcu to Mistrzostwa Polski a ja jestem świeżakiem, który dopiero zbiera kolarskie doświadczenie.\nCały czas jednak starałem się być z przodu i nie ruszałem w ucieczki, początek pojechałem zachowawczo, kontrolując aby być cały czas w pierwszej 15-20. Jechaliśmy równo, ucieczek było dość sporo, ale wszystkie były w miarę szybko kasowane, jeśli dobrze pamiętam, żadna nie jechała dłużej niż 10min. Trasa na to nie pozwalała a peleton jechał cały czas dość mocno, chociaż nerwowo i szarpiąc. Podjazd ogień, na górze zluzowanie, w dół i podjazd ogień i luzowanie i tak w kółko, pracy było dość sporo.\nZdj. Zbyszek Kowalski\nCały wyścig, czyli 112km przejechałem ze średnią 41,6km/h co jest moim dotychczasowym rekordem, a trasa była bardzo pofałdowana co zresztą widać na poniższym podsumowaniu.\nByło oczywiście jak zawsze nerwowo zwłaszcza na pierwszych rundach, gdy większość osób nie znała jeszcze trasy, zakrętów czy kilka dziur przez co jednego kolarza ktoś zepchnął, dosłownie w rów, bo przecież inaczej wjechałbym w małą dziurę. Druga kraksa, którą widziałem i prawie w niej uczestniczyłem była na jednym z lekkich podjazdów na którym był mały zaokrąglony krawężnik, przy którymś jeden z zawodników lekko przyhamował, a drugi za nim naciskając mocno na pedały, musiał również w ostatniej chwili zacisnąć hample i sam przeleciał przez kierownicę blokując przednie koło… i to był zawodnik jadący bezpośrednio przede mną… zdążyłem tylko awaryjnie lekko wypiąć jedną nogę i balansując jakimś cudem go minąć, chociaż miałem wrażenie, że niemal po nim przejechałem.\nA myślałem tak, gdyż przez ok 1/3 okrążenia miałem coś w kole, co wyglądało jak numer startowy i bałem się, że być może agrafka jest wbita w oponę. Nie mogłem się zatrzymać i tak z tym jechałem, próbując zaciskać przedni hamulec żeby odleciało i w końcu się udało. Jak się później okazało był to kawałek spodenek, który w jakiś dziwny sposób zerwałem? Ciężko powiedzieć, to się wydarzyło zbyt szybko, ja najbardziej się obawiałem, że uderzyłem pedałami w plecy tego kolegę.\nJedna za ok jedno okrążenie pojawił się on cały i zdrowy z przodu, pogadaliśmy chwilę, a za kilkanaście minut poszliśmy razem w ucieczkę, która niestety też szybko została zlikwidowana, za mało osób chciało pracować, zresztą nie ukrywam, że ja w tym momencie też byłem chwilowo zmęczony po jednym mocnym pociągnięciu na hopce.\nZ przodu kolega, który leżał; zdj. Zbyszek Kowalski\nOkoło 80km zaczęły łapać mnie skurcze, powróciły moje „demony”, ale wiedziałem co robić, żeby aż tak nie przeszkadzały, po pierwsze nie stawać w pedały i polewać nogi wodą. Było całkiem nieźle, wszystkie podjazdy na siedząco i było prawie ok.\nNerwy zaczęły się, gdy okazało się, że już zjeżdżamy do mety i nie ma jeszcze jednej rundy a liczniki wskazywało co innego. Okazało się, że runda nie ma 10 a 9 km i było lekkie zamieszanie z tego powodu. Każdy zaczął nerwowo wcinać żele, banany, pić, wyrzucać puste bidony, bo przecież zostały ostatnie kilometry. Zaczęło się przepychanie do przodu, każdy chciał być na jak najlepszej pozycji.\nCały czas trzymałem się środka grupy, wiedziałem, gdzie będę chciał spróbować swoich sił, peleton jechał już równo i szybko, nie było spowolnień, zaczęło się odliczanie i oczekiwanie na nawrót na 400m przed metą, to był najtrudniejszy moment w całym wyścigu. Na 10km przed metą, gdy próbowałem przejść do przodu i stanąłem w pedały, czwórki odmówiły pracy, zabolało, polewałem nogi dalej wodą, ale nie wiele to pomagało… zacząłem kalkulować, jedyna szansa to ucieczka ale jak skoro nie mogę przycisnąć, mięśnie już bolały, bidony prawie puste, a w grupie z przodu przepychanki i bluzgi.\nDałem sobie jeszcze chwilę, ale na 6km przed metą wiedziałem, że finiszu, takiego jak bym chciał nie będzie, skurcze nie ustępowały, a łokcie poszły w ruch, a przed nawrotem będzie jeszcze zwężenie bo roboty drogowe… kilka osób łapie jeszcze gumę, strzelają szytki, ktoś próbuje po chodniku objechać grupę, za co ostatecznie zostaje zdyskwalifikowany. Osoba którą uważałem za jednego z faworytów odpuszcza i ostatecznie zalicza DNFa.\nPrzemyślałem sprawę raz jeszcze i razem z jednym z kolegów z Ośki postanowiliśmy przed zwężeniem zjechać do tyłu i spokojnie finiszować z grupą. To była chyba dobra decyzja, biorąc pod uwagę fakt, że moim priorytetowym startem jest Australia i tam będę walczył do upadłego. Szkoda byłoby teraz naderwać mięsień czy zaliczyć jakąś głupią kraksę. A w czołówce działo się, walka o drugie miejsce na łokcie, połamane szprychy i jeszcze kilka dziurawych opon.\nOstatecznie wjechałem na metę na 43 miejscu z 61 osób, które ukończyły z 17 sekundami straty do drugiego, 10 osób wycofało się w trakcie, treningowo był to bardzo dobry start. Po analizie wykresów, tętna i jedzenia, odwodnienia nie było, a skurcze to raczej nadal niedobór minerałów i brak rozciągania, nad którym nadal pracuję.\nTeraz jednak będzie go znacznie więcej i do tego kupiliśmy roller. Nie ma nie mogę, trzeba to potraktować priorytetowo, bo już było dobrze, i wróciło.\nDoświadczenie zebrane, głowa pracuje, noga podaje… podsumowując, jest progres i to duży, czas przełożyć go na lepsze wyniki.\nbike bikelife cycling cyclinglife DrogaDoPerth kolarstwo kolarstwoszosowe proAmator rower szosa\nDodaj komentarz Posted on 13 czerwca 2016 13 czerwca 2016 Ogólne\nTo był na prawdę ciężko przepracowany miesiąc, o czym może nie świadczy ilość zrobionych kilometrów, bo 1515km to może nie tak dużo dla osób sporo jeżdżących, ale w tym jednym miesiącu zaliczyłem 6 wyścigów w tym dwa po górach.\n26 razy na rowerze, raz na siłowni – trochę tego było, ale regularność kluczem do sukcesu\nZmęczenie tym wszystkim a także końcówka zbiórki z Polak Potrafi czy kolejne zakończenie miesiąca punktowanych treningów Pętli Kopernika tak zajęły mi głowę, że napisanie tego wpisu trwało wieki… dokładnie po wrzuceniu powyższej grafiki minęło 12 dni… Ale dziś stwierdziłem, że trzeba się za to zabrać i dalej pisać co się u mnie dzieje i jak minął ten maj.\nO pierwszych wyścigach już było, potem nadeszły Mrozy, dość dziwny wyścig, pomijając 14 rund, gdyż na starcie było nas 12stu… tak dwunastu. Przez pierwsze 8-9 okrążeń było raczej spokojnie, kilka osób próbowało pojedynczych odjazdów, nawet ja raz tak dla treningu, bo strategia i plan były dość jasno określone.\nPotem dopiero zaczęło się ściganie, gdy Darek Kołakowski na chyba 11 okrążeniu postanowił po raz trzeci odjechać, my (peleton, a raczej reszta) zaczęliśmy powoli go ścigać, ale jak się okazało zbyt wolno, potem odskoczył jeden kolega, którego niestety zignorowaliśmy, sądząc, że nie dojdzie Darka. To był błąd, gdyż udało mu się i razem dojechali do mety a my grupą finiszowaliśmy. Zdążyliśmy przed deszczem, który spadł ok 40min później, podczas biegu, który był rozgrywany na naszej rundzie. A ja w ramach rozjazdu postanowiłem jechać obok biegnącej Zuzy i ją dopingować. Deszcz przemoczył nas do cna, ale wyjazd do Mrozów był dla nas bardzo motywujący.\nKolejny na rozkładzie weekend był wyzwaniem i kolejnym testem, gdyż były to dwa wyścigi, jeden w sobotę w Rawie Mazowieckiej a drugi w niedzielę w Nowym Kawęczynie. W związku z tym, iż jeden wyścig był oddalony od drugiego o kilkanaście kilometrów postanowiliśmy spędzić ten weekend nad Zalewem Tatar, który okazał się świetnie zagospodarowanym miejscem, zarówno dla urlopowiczów jak i sportowców, ja miałem gdzie pojeździć a Zuza pobiegać i popływać.\nJednak, wracając do ścigania, jak wspomniałem na początku, to był test dla nóg, jak zniosą dwa pod rząd wyścigi. Z tego też powodu plan był prosty, w sobotę mądrze i z głową, bez szarpania (na ile się da), bez zmian czy ucieczek. Prawie się udało, prawie, gdyż było sporo akcji zaczepnych, więc starałem się żadnej nie odpuścić, ale jednocześnie też żadnej nie spawać.\nRaz po jedynym szybszym zjeździe trochę przez przypadek udało mi się odjechać grupie i przez chwilę z jednym zawodnikiem uciekaliśmy, ale pamiętając plan, nie cisnąłem za mocno i w końcu grupa nas doszła. Dalej do końca już równo, schowany jechałem z peletonem. Niestety na ostatnim okrążeniu na jednym jedynym podjeździe, na który wjeżdżałem jako drugi i może trochę za mocno poszedłem, złapały mnie straszne skurcze (czwórki jednocześnie w lewej i prawej nodze), aż musiałem się wypiąć i zatrzymać żeby je „przełamać”… od tamtej pory już dbam o tę kwestię i póki co to był ostatni raz :)\nWracając do wyścigu, po tej „awarii” szybko wsiadłem i zacząłem gonić grupę, miałem ich przed sobą ok 150-200m i wiedziałem, że za chwilę będzie moment, gdzie na zjeździe mogę ich dojść i się udało, niestety wyprułem się totalnie i właściwie przez kilka najbliższych kilometrów dochodziłem do siebie po tej pogoni. Na finisz już trochę zabrakło energii, ale kilka osób jeszcze udało mi się wyprzedzić.\nKolejny był Nowy Kawęczyn, wyścig od którego zaczynałem w zeszłym roku przygodę z takim ściganiem i na którym wypadłem z trasy… w tym roku zakręt na którym się to wtedy stało brałem już jak należy ;) Co do wyścigu to była wielka niewiadoma, jak nogi po dniu poprzednim, czy jest moc, wytrzymałość, świeżość? Okazało się, że nie odczuwam bólu czy zmęczenia, co było dobrym prognostykiem i jechałem dość zmotywowany na linię startu.\nPoczątek był, przynajmniej miałem takie wrażenie lżejszy niż rok temu, a może to jednak ja stałem się mocniejszy, sprawdziłem i w tym roku było szybciej, czyli jest progres. Szybko jednak okazało się, że przy mocniejszych pociągnięciach brakuje chwilowej mocy, jakbym stracił 1/3 WATów… dochodzenie do ucieczek było bolesne i szybko odcinało prąd. Czyli jednak zmęczenie było, ale inne niż się spodziewałem, gdyż do ostatniej rundy jechałem równo z czołówką i wytrzymałościowo było ok, ale na pół okrążenia przed końcem nie było mocy na odpieranie ucieczek czy ataków, brakowało WATów, szybko odcinało i pomimo, że finiszowałem, to szału nie było.\nCieszy jednak fakt, że jestem w stanie przejechać jeden wyścig po drugim w czołowej grupie, wstydu nie było.\nJednak należało wrócić już do Warszawy i szykować się do kolejnego wyścigu i to nie byle jakiego bo drugiego w tym sezonie wyścigu po górach i siódmego pod rząd… tak to była taka wisienka na koniec.\nTen wyjazd był jednak trochę inny niż wszystkie, tak to już jest jak się jedzie z ekipą :) Maciek Hop z Pandą wszystko zorganizowali i tak pojechaliśmy wesołym Traffic’iem w stronę Novej Leśnej na Słowacji… o zgrozo, oczywiście był to długi weekend, Zakopianka stała, więc po kilku wskazówkach od Wujka Googla postanowiliśmy jej część ominąć :) i tak zmierzyliśmy się z kolejnym problem, sztywnymi podjazdami, których wypełniony bus może nie dać rady. Oczywiście byliśmy nimi zafascynowani, bo jaki byłby tu fajny wyścig, dobra sztajfa… ale jak zobaczyliśmy jak jedna ekipa pcha swojego busa, postanowiliśmy wysiąść, żeby Maciek spokojniej mógł podjechać. I tak po 10h jazdy dojechaliśmy na miejsce, uff :)\nA teraz szybko na rowery, trzeba przecież rozruszać nogi po takiej długiej podróży i tak zrobiliśmy 50km i prawie 1000mUP, niby razem, ale każdy swoje, jedynie udało się zrobić kilka wspólnych fot na Štrbské Pleso. Oj Ładnie tam, warto było podjechać.\nOczywiście mieliśmy jeszcze jeden wolny dzień, więc trochę pozwiedzałem, zrobiłem rekonesans części trasy, między innymi ostatni 3km podjazd, tzw. Hrebienok, a było to ważne, dzięki temu wiedziałem, żeby trochę zostawić sił na końcówkę, bo nie jest na Jarnej byle jaka. Gdy masz w nogach 115km i wiesz, że czeka cię tylko, a może aż jeden jeszcze, może krótki, ale dość wymagający podjazd ze średnim 9%, to ważne, jest żeby wcześniej się z nim zapoznać. I pomimo, że miałem wrażenie że jadę go w ślimaczym tempie to okazało się, że jest znacznie szybciej (15:53 vs 22:12) niż dzień dwa dni wcześniej na rozgrzewce :) Oczywiście najlepsi podjeżdżali to o wiele szybciej, ale ja z tego startu i tak jestem bardzo zadowolony, ale o nim jeszcze za chwilę.\nWracając do okolic Vysokich Tatr czy Smokovca, okolica jest piękna, widoki boskie do Popradu „rzut beretem”, jednak przez 3-4 dni można tu zjechać prawie całą okolicę, oczywiście rowerem i zobaczyć to co jest godne polecenia.\nSliezsky Dom, czyli taki „rozjazd” na dobicie nóg, dzień po wyścigu :) tak to był hardcore, brakowało mi ręcznika a może czapeczki? po 25 minutach już przestały mi przeszkadzać potoki potu spływające z czoła a do góry było jeszcze 16min… 9,8km średnie 10% i 645m w pionie… taki właśnie chłopaki zafundowali mi rozjazd… ale warto było i dziękuję za to :) serio, widoki na koniec sprawiły, że zapomniałem o tym 41minutowym podjeździe.\nZdjęcie: Maciej Hop – http://www.hop.net.pl/jarna-klasika-2016/\nHmm, a teraz może trochę jeszcze o wyścigu, który sam w sobie jest bardzo ciekawy, zwłaszcza początek. Pierwsze 56km to praktycznie głównie zjazd w dół, więc do tego momentu średnią miałem 43km/h, oczywiście były dwa podjazdy, jeden na 7km, ale te 2km w grupie podjechaliśmy ze średnią 34km/h więc było na prawdę szybko. Problemem był fakt, że była to na prawdę wielka grupa, jakie zdziwienie było gdy niektórzy w tym ja nie zmieścili się na rondzie i jechali między zdezorientowanymi kierowcami zatrzymanymi przed służby pilnujące wyścig :)\nAle po wspomnianych 56km zaczęła się walka i pierwsze kraksy, właściwie to widziałem jedną, właściwie jednego kolarza, który jednak dość konkretnie rozciągnął peleton i zaczęła się walka… Niestety nie wytrzymałem tego i podczas walki na rantach odpadłem na 63km z pierwszej grupy, potem walcząc z kilkoma osobami na leśnych podjazdach niestety po 10km zostałem w parze z kolegą, z którym do około 92km próbowaliśmy gonić czołówkę, ostatecznie co skończyło się tym, że dopadła nas druga grupa i znowu zaczęła się szybsza wspólna jazda.\nOczywiście w końcu dopadł nas przez wszystkich oczekiwany deszcz, a właściwie tak lunęło, że w ciągu 10minut nie mieliśmy już nic suchego a w butach mieliśmy mini kałuże. Ale trochę to pomogło, gdyż trochę spadła temperatura a było dość duszno. Gdy dojechaliśmy do przedostatniego podjazdu Vyšné Hágy znowu wszystko się porwało i jechałem właściwie sam.\nJako, że na poprzednim wyścigu w górach zostałem objechany przez jedną dziewczynę, tym razem nie mogłem sobie na to pozwolić a widziałem jedną przed sobą na tym podjeździe, i miałem do niej około 200m. Wiedziałem, że potem będzie długa 9km prosta przed wspomnianym wcześniej Hrebienokiem i tam będę miał swoją szansę. Równo ale mocno podjechałem do góry i ruszyłem w pogoń wyprzedzając kilka osób, a trzy w tym wyprzedzona dziewczyna siedli mi na koło. Zdecydowałem się na odjazd na ostatnich 3km, tak żeby zrobić sobie przewagę przed wspinaniem się po „H”.\nNa metę dojechałem mega zadowolony, pomimo, że wydawało mi się, że stanę na „H”, ale jak już wspominałem nie było aż tak wolno. Sam wynik może i nie zachwyca bo 77 miejsce, szału nie robi, ale ważne, że jest spory progres zwłaszcza jeśli porównam ten start nawet z Klasykiem Beskidzkim, który był kilka tygodni wcześniej. Jak określił to trener, kolejny etap przygotowań za nami i wchodzimy w decydujący, czyli ostatnie szlify i regenerowanie nóg przed Australią, co oczywiście nie oznacza obijania się.\nNajbliższy start to Mistrzostwa Polski Masters w Brodnicy, już 19 Czerwca, trasę objechałem w miniony weekend i wg mnie, będzie to najtrudniejsza trasa spośród moich tegorocznych. Zwłaszcza, jeśli będzie tak wiało jak podczas mojego objazdu. Obstawiam, że wyścig może się rozstrzygnąć już na pierwszych 20km na dojeździe do rund, ale obym się mylił. Zobaczymy jak będzie.\nSporo się działo, ale teraz wpisy będą już bardziej regularnie i nie że jeden na miesiąc :)\nNastępny już za tydzień, czyli relacja na gorąco z Mistrzostw Polski.\nPS. Licencja już wyrobiona :) Czas szykować się już do wyjazdu do Perth.\n1 komentarz Posted on 13 Maj 2016 Między Nami, Ogólne\nOmlety, om nom nom\nW związku z licznymi zapytaniami o przepis na omlet mocy, postanowiłem się z Wami nim podzielić, bo to żadna tajemnica :) Podpatrzyłem go u kolegi na obozie treningowym w Calpe, który od dawna go wcina, tylko każdy na swój sposób i właściwie Wam także polecam pewnego rodzaju improwizację.\nDotychczas sprawdził się właśnie w Hiszpanii, podczas czterogodzinnych treningów w tlenie oraz jako wsad przed wyścigowy. Największą jego zaletą jest dość długie uwalnianie się wartości odżywczych. Dzięki temu np. 4h w tlenie mogę jechać na samej wodzie bez dodatkowego jedzenia (chociaż zawsze na wszelki wypadek mam ze sobą banana).\nPodczas samych wyścigów oczywiście pomagam sobie żelami Etixx, ale tam jest całkowicie inna spalanie i większa potrzeba energetyczna. Oczywiście na wyścigu Izo z węglami ETIXX CARBO-GY to podstawa plus drugi bidon z magnezem ETIXX MAGNESIUM 2000 AA, co zapewnia już full zestaw ze wsadem w postaci omletu na dwie godziny przed wyścigiem.\nOk to przechodząc do przepisów, podam wam dwa, na Omlet Mocy oraz Omlet na słono, który ostatnio robiłem po raz pierwszy na standardowe śniadanie w ciągu tygodnia, bo przecież to najważniejszy posiłek w ciągu dnia ;)\nOMLET MOCY (przepis na wyścig)\nduża szklanka płatków owsianych, najlepiej tzw. górskich\ngarść dowolnych orzechów lub słonecznika\ni co jeszcze chcecie :) ja dodaję czasem len mielony jeszcze\nmiód do posmarowania gotowego omleta na wierzchu\ncoś do smażenia – ja używam oleju kokosowego lub masła osełkowego, w dość dużej ilości\nTeoretycznie wszystko mieszamy w jednej misce, ale najlepiej w takiej kolejności.\nRozbijamy cztery jajka i dobrze je mieszamy (jeśli chcecie możecie je lekko ubić, ja nie widzę, potrzeby, ale improwizacja czasem przynosi dobre efekty), następnie dodajemy owsiankę i len (jeśli go dodajecie) i ponownie wszystko dobrze mieszamy. W tym momencie dobrze już zacząć rozgrzewać patelnię.\nBanany kroimy w kostkę, najpierw wzdłuż na „krzyż” a potem w plasterki i dodajemy do wcześniejszej mieszanki z resztą dodatków.\nTaką mieszaninę wlewamy w całości na rozgrzaną patelnię, formując ją na płaski około centymetrowy „omlet”, brzegi łopatką dociskamy do środka, żeby zrobiła się „ścianka”.\nI teraz musimy wyczuć kiedy będzie trzeba przerzucić omlet na drugą stronę, w skali od 1 do 9 proponuję ustawić palniki/grzałki na około 7.\nStopień wysmażenia zależy od Was, najtrudniejsze jest przerzucenie na drugą stronę, ale najczęściej się udaje zrobić tzw. „flipa” w powietrzu ;)\nGotowy omlet smarujemy z wierzchu dokładnie miodem dzięki czemu nie jest suchy z wierzchu. Czekam na Wasze zdjęcia, poniżej moje sprzed dwóch miesięcy, ale postanowiłem pisząc ten wpis, że nagram cały proces i dorzucę tutaj lub na stronę :)\nOMLET NA SŁONO (coś na fajne śniadanie)\n2 duże łyżki czubate mąki\ndowolna wędlina (ja użyłem suchej krakowskiej), kilka plasterków, wg uznania\nświeże pomidory i zielone pesto do przybrania z wierzchu gotowego omletu\nI ten jest trochę trudniejszy, może bardziej wymagający, bo teoretycznie też wszystko mieszamy w jednej misce, ale…\nNajpierw należy pokroić w drobną kostkę wędlinę i ser żółty, odłożyć na bok i niech czekają na swoją kolej.\nZ jajkami jest więcej zabawy, bo musimy oddzielić białko od żółtek. Samo białko do miski w której będziemy wszystko mieszać a żółtka na bok. Białka musimy ubić na sztywną pianę, najlepiej mikserem na największych obrotach.\nW tym momencie dobrze już zacząć rozgrzewać patelnię. Potrzeba sporo oleju lub masła, żeby omlet się nie przypalił.\nJak już będzie piana dodajemy do niej żółtko jednocześnie miksując na małych obrotach a potem dosypujemy mąką. Na koniec dodajemy wędlinę oraz ser nadal miksując całość na niskich obrotach.\nTaką mieszaninę wlewamy w całości na rozgrzaną patelnię, powinna ładnie się rozlać i teraz cierpliwie na niezbyt dużym ogniu czekamy aż zacznie nabierać kształtu i „puchnąć”.\nI teraz ponownie musimy wyczuć kiedy można, tym razem przekręcić omlet na drugą stronę, przerzucanie na tzw. „flipa” może go spłaszczyć. Ponownie stopień wysmażenia zależy od Was, najtrudniejsze jest przerzucenie na drugą stronę.\nNa gotowy omlet dodajemy pokrojone w kostkę pomidory wymieszane z pesto :)\n1 komentarz Posted on 12 Maj 2016 Ogólne, Trening, Zawody\nPierwsze koty za płoty – Początek sezonu, 5tyś w nogach…\nSezon ruszył na dobre :) za mną pierwsze starty na szosie a w nogach już ponad 5 300 kilometrów, czas na mocniejsze tyranie. Co nie oznacza, że do tej pory się leniłem, bo jak widać na powyższym obrazku było kręcone i to dość konkretnie.\nCo ważniejsze jednak, okres przygotowawczy został zweryfikowany najpierw przez pierwszy w tym sezonie wyścig w cyklu ŻTC Super Prestige w Grójcu, czyli mocne ściganie po płaskim Mazowszu, w weekend majowy zweryfikowałem swoją moc podczas Klasyku Beskidzkiego, czyli sprinterskie ściganie po górach i w ostatnią niedzielę ponownie zmierzyłem się w kolejnym ŻTC Super Prestige, tym razem w Mińsku Mazowieckim.\nPo tych trzech startach bardzo dużo się dowiedziałem w którym miejscu jestem a osiągnięte wyniki pokazały, że wszystko idzie zgodnie z planem i można dalej ciężko pracować, bo w końcu forma ma przyjść na wrzesień, tak wszystko jest ustawione.\nTeraz każdy kolejny wyścig to szlifowanie formy, zbieranie doświadczenia i budowanie mocy, krok po kroku, tak, żeby organizm był w miarę możliwości wypoczęty na końcówkę sezonu czyli na najważniejszy start, na Perth. Oczywiście nie oznacza to siedzenia w domu, bo treningi są i będą coraz mocniejsze a wyścigów przede mną jeszcze kilkanaście. Maj będzie bardzo trudny, ale ma zweryfikować poziom przygotowania, tak, żeby był jeszcze czas na modyfikacje planu.\nNajbliższe starty przede mną to:\n14 Maj ZTC Super Prestige Mrozy\n21 Maj ZTC Super Prestige Rawa Mazowiecka\n22 Maj ZTC Super Prestige Nowy Kawęczyn\n28 Maj Jarna Klasika\nTrochę tego będzie, ale przyjdzie Czerwiec, w którym będzie chwila na regenerację i złapanie oddechu przed lipcem, na który zaplanowałem 3 starty w Górach. Potem Sierpień to powrót na płaskie trasy i tak już do Perth. Wstępnie w planie jeszcze 12 startów, ale to wszystko będzie zależało od poziomu zmęczenie, być może coś dołożymy, lub z czegoś zrezygnujemy.\nNajważniejsze, że wszystko póki co idzie zgodnie z planem.\nNo właśnie, zapewne zastanawiacie się jak poszły mi pierwsze starty, gdyż pisałem o nich tylko w telegraficznym skrócie na stronie proAmator przy linkach z wyścigów.\nŻTC Super Prestige w Grójcu, 24 Kwiecień 2016\nGrójec był pierwszym poważnym testem dotychczasowych przygotowań i pierwszym w tym sezonie wyścigiem z serii Super Prestige Żyrardowskiego Towarzystwa Cyklistów. Niestety z tego powodu powstało lekkie zamieszanie i start opóźnił się o około 40min… były problemy z opłatami , numerami, część osób miało takie z zeszłego roku i i musiały być sprawdzone.\nPrzez to wszystko cała strategia z jedzeniem odpowiednio wcześniej, rozgrzewką poszła „w krzaki”… większość startujących siedziało w autach ponieważ było bardzo wietrznie i zimno, ok 9 stopni, nie było przyjemnie niestety.\nGdy w końcu udało się ruszyć, jechaliśmy 15km/h na tzw. „start ostry” przez co wszyscy jeszcze bardziej zmarźli, no ale nic… w końcu udało się dojechać do „kreski”, 30sek, szybko wciągnąłem już pierwszy żel ETIXX ENERGY GEL – GINSENG & GUARANA, który dzięki zawartości alkoholu w sobie szybko się wchłania a jednocześnie bardzo powoli uwalnia węglowodany, ponieważ zawiera je w różnej postaci. Dzięki temu bardzo dobrze sprawuje się na początku oraz w środku wyścigów.\nWyścig przez dość mocny wiatr był od początku bardzo mocny i szarpany, przez co prawie wyplułem płuca. Jednak dzięki determinacji i założeniu żeby utrzymać się w pierwszej grupie udało mi się mieć blisko siebie Darka Kołakowskiego. Największymi problemami były zakręty, na których niestety wiele osób mocno zwalniało, przez co potem było ostre grzanie.\nNiestety na jednym z ostrzejszych zakrętów na 74km dopadły mnie potworne skurcze w „czwórkach”, jednocześnie w prawej i lewej nodze i musiałem na siłe „przełamać” nogi, żeby kręcić dalej… niestety z tego powodu odpadłem z pierwszej grupy i po chwili jazdy samemu zostałem dopadnięty przez drugą grupę. I tak już do końca leciałem wspólnie pracując z 9 chłopakami do samej mety.\nNiestety skurcze do samej mety dawały o sobie znać i wiedziałem, że trzeba wrócić do pełnej suplementacji i rozciągania :) Ostatecznie wyścig oficjalnie ukończyłem na 17 miejscu ze stratą niecałych 11 minut do zwycięzcy co przy czasie całego wyścigu 03:14:58.556 było całkiem niezłym wynikiem, jak na pierwszy start.\nNastępny przede mną był Klasyk Beskidzki, który rozegrany miał być 3 maja, dzięki czemu majówkę zaplanowaliśmy w Beskidach w Wysowej Zdrój, znajdującej się kilkanaście km od startu. Wysowa okazała się pięknym miejscem a drogi którymi jechaliśmy idealnymi na długą podróż, było na czym oko zawiesić.\nZa takie właśnie widoki uwielbiam Polski krajobraz, po spędzeniu kilku dni w tamtych rejonach nie chciało się wyjeżdżać, małe miasteczko z pięknym dużym zbiornikiem wodnym i fajnymi trasami na rower. W trójkę dzielnie kręciliśmy zwiedzając te malownicze okolice, a bateryjki ładowały się pozytywną energią.\nPogoda oczywiście też nam dopisała, było wręcz idealnie, nie za gorąco ani za zimno, trochę wiało ale w takich okolicznościach przyrody w ogóle to nie przeszkadzało.\nDzień przed Klasykiem zrobiliśmy sobie wycieczkę już autem nad sam zbiornik, który z bliska był jeszcze większy niż wyglądał, niestety nie można było dostać się na tamę gdyż była bardzo szczelnie zamknięta, niczym wojskowa baza.\nWysowa to miejsce do którego jeszcze na pewno wrócimy, a co z wyścigiem? No właśnie Klasyk przed nami, to oznaczało, że wycieczki, które zaplanowaliśmy prowadziły po trasie wyścigu. Dobry rekonesans to podstawa do odpowiedniego rozplanowania sił i poznania mankamentów trasy.\nBył właściwie tylko jeden, zjazd zaraz za podjazdem za Hańczową, na którym było sporo żwiru był też dość wąski a asfalt nie najlepszej jakości. Ostatecznie podczas samego wyścigu zjeżdżałem tam sam, więc wszelkie obawy uleciały z powietrzem.\nJednak tak czy inaczej, jeśli tylko jest taka opcja rekonesans trasy to świetna sprawa, oczywiście wyścig i tak wszystko zweryfikuje. Klasyk zweryfikował sporo :) noga na góry jeszcze za słaba i trzeba jeszcze sporo pracy, z drugiej strony Perth nie będzie zbyt górzyste, ale kilka miejsc będzie wymagało jazdy „w górę”, dlatego takie starty są bardzo potrzebne. Przede mną w najbliższym czasie Jarna Klasika, Tatra Road Race i TdP Amatorów gdzie będziemy sprawdzać formę na górskich wyścigach.\nKlasyk a zwłaszcza jego początek mnie zniszczył, znowu trochę za bardzo się podpaliłem, próbując utrzymać się w pierwszej grupie, już pierwsze dwa podjazdy poszły dość mocno, po rozerwaniu grupy próbowałem dojść początek, przez co sporo energii poszło z dymem, jak się okazało nie potrzebnie bo grupy się i tak złączyły ostatecznie. Ten błąd na początku kosztował mnie odpadnięcie z czołówki na pierwszym dłuższym podjeździe, zabrakło mocy i potem trzeba było nadrabiać.\nOd 1/3 wyścigu leciałem właściwie w małych kilkuosobowych grupkach, niestety na podjazdach raczej tracąc niż zyskując, ale jak wspomniałem nogi na góry jeszcze nie ma.\nWalczyłem jednak do samego końca, zmieściłem się w czasie, który założyłem, ale było to i tak za mało na dobre miejsce, ostatecznie 112 na 278 startujących, bez szału, ale jak na pierwszy start w górach, na krótkim sprinterskim dystansie, należy przyjąć za udany.\nFinisz, tak tym razem udało się finiszować, skurcze nie dawały o sobie znać przez cały wyścig, czyli suplementacja i witaminy były odpowiednie. A doping na mecie dodał jeszcze energii, zwłaszcza, jak zobaczyłem Zuzę, która przebiegła ze mną ostatnie kilkanaście metrów do mety pod górkę. Dziękuję jej za to z całego serca.\nKlasyk się skończył, a za 5 dni kolejny start w ŻTC Super Prestige, tym razem w Mińsku Mazowieckim, zastanawiałem się jak nogi po górach, czy w tak krótkim czasie uda się je odpowiednio zregenerować. Adam jednak podszedł do planowania bardzo dobrze i wszystkie treningi rozpisał perfekcyjnie, udało się zrealizować każdy bez problemu i na wyścig jechałem ze świeżością i poprawionym w głowie planem. Tym razem planowałem trzymać się już dokładniej założonej z trenerem strategii.\nPogoda w Mińsku niemal idealna, słońce, ok 16 stopni i lekki wiatr. Oczywiście na trasie, która ponownie prowadziła po drodze technicznej wzdłuż trasy szybkiego ruchu, wiatr był albo centralnie w twarz lub w plecy.\nPoczątek wyścigu był lekkim zaskoczeniem, ponieważ od samego startu grupa około 12 osób od razu przystąpiła do mocnej ucieczki i tak już dojechała do mety, ja natomiast wraz z kolejną około 30sto osobową grupą mocno, ale bez szarpania ruszyliśmy do przodu. Właściwie przez około pierwsze 50 km tempo głównie nadawała trójka Żoliberów, ja od czasu do czasu wchodziłem na krótkie zmiany. Niestety ponownie strażacy się nie popisali i na pierwszych dwóch okrążeniach źle pojechaliśmy, musielismy nawracać, zwykle w około 6-8 osób, co wiązało się z pogonią grupy i wychodzeniem ponownie na czoło.\nPoczątek przez to był dość szarpany, ale potem na około 90km poszedłem w ucieczkę z trzema innymi chłopakami i tak jedno okrążenie uciekaliśmy co spowodowało, że goniąca nas grupa się uszczupliła i o dziwo Żolibery odpuściły z nie wiadomych mi przyczyn, ale może dlatego iż jeden z nich był w czołówce. Tak czy inaczej równo i zgodnie leciałem ze swoją grupą i na koniec ładnie finiszowaliśmy.\nTym razem plan udało się wykonać w 95%, gdyby nie te pomyłki na trasie pewnie obeszłoby się bez szarpania, ale z drugiej strony takie akcje też czegoś uczą, bo przecież trzeba być gotowym na wszystko. Grunt, że zebrałem mnóstwo nowych doświadczeń, lepiej pracowała głowa, a ja dojechałem bez żadnych problemów, usterek czy skurczy :) no prawie, bo już po finiszu, na rozjeździe mnie dopadły, ale i tak już jest o wiele lepiej niż na wyścigu dwa tygodnie wcześniej.\nDziś jestem po dniu wolnym, nie odczuwam jakiegoś większego zmęczenia. W planie dłuższy tlen ze sprintami i za dwa dni Mrozy, trasa długa, ale niestety na krótkich rundach liczących zaledwie 9km, co oznacza, że będziemy mieli ich do pokonania aż 14. Ciekawe jak tym razem będzie z wiatrem, aczkolwiek będziemy tym razem jechać w innym terenie.\nJedno rondo i 3 ostre zakręty w prawo, a tak poza tym to same długie proste, może być ciekawie. Trzymajcie kciuki za kolejny start i do zobaczenia gdzieś na trasie lub na wyścigach.\n#polakpotrafi #proAmator #DrogaDoPerth #poweredbyEtixx #Airbike #eHaki #Attiq #MoziProject #StarzynskiCoach\n#polakpotrafi bikelife cycling cyclinglife DrogaDoPerth kolarstwo kolarstwoszosowe proAmator rower szosa


KPT ScaleUP szuka zagranicznych startupów – MamStartup\nStrona główna - Przemysł 4.0 - KPT ScaleUP szuka zagranicznych startupów\nPo siedmiu edycjach akceleracji dla rodzimych młodych spółek, KPT ScaleUP rozpoczyna nowy rozdział w swojej historii. Wypracowane know-how i zdobyte doświadczenie stanowią stabilny fundament do tego, by zacząć na nim budować także zagraniczny brand akceleratora. Tym bardziej, że na ekspedycję do innych krajów zespół KPT ScaleUP wyrusza w towarzystwie krajowych przemysłowych gigantów.\nKPT ScaleUP to zespół specjalistów, który przez ostatnie lata słowo „akceleracja” odmieniał przez wszystkie przypadki. Akceleracja jako szkolenia i edukacja startupów. Akceleracja jako umożliwianie im bezpośredniej współpracy z dużymi firmami. Akceleracja jako finansowe wsparcie na rozwój. Akceleracja jako intensywna promocja i efektowne Demo Days.\nA ponieważ deklinacja w języku polskim należy do najtrudniejszych w świecie, to ekipa KPT ScaleUP wydaje się gotowa do poszerzenia swojej działalności o zagraniczne ekosystemy startupów.\n– Do tej pory naszym wsparciem objęliśmy bezpośrednio 85 młodych spółek z ponad 900 zgłoszeń, jakie otrzymaliśmy. Zaoferowaliśmy im blisko 1500 godzin mentoringu oraz 600 godzin mentoringu. Dzięki zaangażowaniu aż 25 przemysłowych partnerów, zwanych odbiorcami technologii, doprowadziliśmy do 16 komercyjnych wdrożeń – podsumowuje Łukasz Słoniowski, p.o. prezesa zarządu Krakowskiego Parku Technologicznego. Trudnym do zmierzenia, ale najważniejszym wskaźnikiem jest jednak ten, który świadczy o tym, że swoim zaangażowaniem oraz merytorycznym przygotowaniem zdobyliśmy zaufanie polskich startupów – dodaje przedstawiciel Krakowskiego Parku Technologicznego.\nO tym, że KPT ScaleUP to wiodący akcelerator Przemysłu 4.0 świadczy też fakt, że do grona jego partnerów należały tak renomowane marki jak TAURON, Grupa Azoty, PGNiG czy Maspex.\nRozpoczynająca się właśnie zagraniczna misja KPT ScaleUP jest prosta. Sprowadza się do tego, by dotrzeć do technologicznych spółek, które w swoim portfolio mają rozwiązania odpowiadające na przemysłowe wyzwania firm, które współpracują z akceleratorem.\n– Szukamy startupów, które przy wykorzystaniu takich technologii jak przemysłowy internet rzeczy, VR i AR, big data czy RFID wspierają cyfryzację procesów biznesowych, podnoszą bezpieczeństwo pracy lub też zmniejszają ryzyko awarii – zaznacza Małgorzata Chmielewska, project manager KPT ScaleUP. – Aby skorzystać z naszego programu wsparcia, startup musi rozszerzyć swoją działalność o polski rynek oraz dysponować rozwiązaniem, czy to produktem, czy to technologią, które można wdrożyć u jednego z naszych partnerów – precyzuje Małgorzata Chmielewska.\nOprócz listy wymagań – KPT ScaleUP ma też sporo do zaoferowania. „Sporo” jest w tym wypadku precyzyjnie wyliczone, a nawet przeliczone na europejską walutę. Akcelerowany startup otrzyma bezzwrotną dotację equity-free w wysokości do 66 tysięcy euro. Grant można przeznaczyć na wynagrodzenia, zakup środków trwałych, usługi niezbędne do działalności startupy czy na marketing i promocję.\nKluczowa jest też gwarantowana bezpośrednia współpraca startupu z wybranym przemysłowym partnerem. Młoda spółka ramię w ramię z dużą firmą rozwijać będzie swoje rozwiązanie i koordynować jego pilotaż w otoczeniu, do którego owo rozwiązanie zostało stworzone. Do grona przemysłowych partnerów należą takie firmy jak ASTOR, Grupa Azoty, Lafarge Polska, Maspex, Solaris Bus & Coach oraz Woodward Polska.\nAkceleracyjna maszyna dla Przemysłu 4.0\nPrzygotowany przez KPT ScaleUP program wsparcia składa się z dwóch części. Pierwszy etap akceleracji to trzymiesięczny soft landing. Jego celem jest rozpoczęcie przez startup współpracy z odbiorcą technologii, a także zaplanowanie walidacji. Następnie rozpoczyna się właściwa, półroczna akceleracja, podczas której planuje się realizację pilotaży oraz weryfikuje się biznesowe założenia przyjęte przez młodą spółkę.\nZespół KPT ScaleUP zapewnia swoje eksperckie wsparcie przez całe dziewięć miesięcy. – Oprócz naszego zaangażowania i dostępności, gwarantujemy również networking z polskimi founderami, a także mentoring i konsulting prowadzony przez specjalistów z prawa, finansów, marketingu, sprzedaży i zarządzania. Zapewniamy też dostęp do grona ekspertów branżowych – wylicza Rafał Oświęcimka, specjalista ds. akceleracji KPT ScaleUP.\nInformacja o rekrutacji może wydać się szczególnie atrakcyjna dla technologicznych spółek z Ukrainy. Możliwość otrzymania bezzwrotnego dofinansowania na rozpoczęcie działalności w Polsce oraz gwarancja współpracy z konkretną przemysłową firmą jest konkretna korzyścią.\nWarto być #BLIŻEJ polskiego Przemysłu 4.0\nBartosz Józefowski, wicedyrektor działu parku technologicznego w Krakowskim Parku Technologicznym, zwraca uwagę na jeszcze inne pozytywne aspekty akceleracji z KPT ScaleUP.\n– Rynek przemysłu w Polsce należy do jednego z najszybciej rozwijających się w całej Europie, a polska gospodarka jest piąta w całej Unii Europejskiej pod względem wielkości. Działające u nas firmy mają dostęp do europejskich funduszy, dzięki którym finansują swój rozwój oraz innowacje. Polska to także dynamicznie rosnący ekosystem kreatywnych startupów, wspierany przez liczne akceleratory, inkubatory czy fundusze zalążkowe – opisuje Bartosz Józefowski. – Liczę, że dzięki naszemu programowi do Polski zawitają wartościowe startupy, które będą potrafiły wykorzystać sprzyjające im warunki – dodaje.\nNabór do akceleratora trwa do 15 kwietnia. Wszystkie szczegóły oraz formularz aplikacyjny znajdują się na tej stronie.\nKPT Poland Prize to projekt realizowany w ramach działania 2.5 Programy akceleracyjne – Poland Prize Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.\nProjekt jest realizowany przez Krakowski Park Technologiczny. Obecnie w ramach KPT Poland Prize trwa pierwszy etap projektu – skierowany do branży gier.\n#akceleracja #ekspansja #KPT ScaleUp #Krakowski Park Technologiczny #przemysł 4.0


Fakt (gazeta) – Nonsensopedia, polska encyklopedia humoru\nPrawdziwe logo gazety\nPrzynajmniej raz przyznali się do poziomu swojego profesjonalizmu\nPolski rolnik oszukany przez UFO!\nDrań zgwałcił pieska!\nFakt jest zawsze głupi\nNietzsche już w XIX wieku wiedział co się kroi...\nMatka Madzi z Sosnowca zjadła dzisiaj Big Maca w MacDonaldzie\nStandardowy news podawany w gazecie\nPowód niewyspania redaktora naczelnego\nFakt (Fuck`ed, właściwy tytuł: Faktoid albo Farmazony Aktualne Każdego Tygodnia) – polska gazeta opowiadająca o losach rodziców Madzi z Sosnowca. Najbardziej opiniotwórczy brukowiec wśród ludzi powyżej 70-ego roku życia. Fabrykuje fakty, ale w przeciwieństwie do „Przedjutrza” ma na wszystko świadków. Słynie z przenikliwych analiz życia gwiazd, analiz giełdy na następne 20 lat, analiz pogody na następne 20 miesięcy, Gołej Baby™ na pierwszej ostatniej stronie gazety, oraz działu Swędzą mnie jaja. Treść obejmuje również naukowe dowody istnienia UFO suto przetykane zdjęciami piersiastych młodych kobiet. „Fakt” jest trzykrotnym mistrzem świata w wysysaniu informacji z palca. Również bije rekordy w liczbie pozwów sądowych od osób prywatnych za znieważenie. Generalnie, drukowana wersja Trudnych spraw.\n2 Re(d)aktor naczelny\n5 Cykle wydawnicze\n„Fakt” od 2003 jest odpowiednikiem niemieckiego czasopisma dla gejów „Der Scheissen Gazette”. Ta poważna gazeta zasłynęła z powodu drukowania ciekawych artykułów i intrygujących obrazków. Jednak ze względu na niski poziom intelektualny emerytów gazetę w 2004 rozszerzono o kilka innych wątków takich, jak zapowiedzi wielkich klęsk żywiołowych czy wypadki z piłą tarczową. Materiałem stulecia „Faktu” pozostaje sprowadzenie Wisłą do Warszawy elektrycznego radzieckiego wieloryba.\nNie wiadomo, czy należy do naczelnych. Prawdopodobnie stanowi brakujące ogniwo. Ulubiona potrawa: sałatka. Sałatka nie potwierdza.\nNa pewno muszą mieć dobrą ochronę. Wiele gwiazd i znanych osobistości chciałoby powiesić sobie nad kominkiem głowę jednego z „redaktorów” Faktu. Redakcja znana jest również z niebanalnego języka. Mowa tu o zwrotach typu: gówniarz, gnojek, cham oraz drań i bydlak. Oczywiście w składzie gazety musi znajdować się dobry jasnowidz, który będzie informować czytelników o poczynaniach rynku w następnym dwudziestoleciu. W redakcji również znajduje się specjalny oddział pracujący w terenie. W końcu ktoś musi zbudować te lądowiska UFO i porozrzucać po polach buraków szczątki ich pojazdu.\nOstatnio do redakcji Faktu dołączył słynny „bioenergoterapeuta”, niejaki Jurek M. (tak Ziutek, ten menel spod naszego monopolu), który dzięki swojej „Mocy” ładuje energią elipsy, serca, psi stolec i inne figury geometryczne, które - drukowane miliony razy i dodawane do gazety - mają pomóc na takie dolegliwości jak depresje, bóle kręgosłupa czy też złamanie prącia.\nOczywiście życie znanych, obrzucanie polityków błotem, niedola biednych i uciśnionych, rosnące ceny o 300%, a także kataklizmy i nieszczęśliwe wypadki (im bardziej nieszczęśliwy i nieprawdopodobny tym lepszy). Oczywiście nie zawsze każda katastrofa wygląda wystarczająco spektakularnie, dlatego zawsze można ją pokazać z nieco innej perspektywy np. podtopienie miejscowości Swornegacie w rzeczywistości to zalana obora, ale czemu by nie sfotografować rzeki i napisać, że jeszcze wczoraj była tu droga i bar mleczny? Nadrzędną zasadą jest jednak znalezienie świadków. Ale i tu nie będzie problemów. Każdy ma przecież parcie na szkło i ochotę na 10 zł. Niezwykle ważną rolę odgrywają też sytuacje z życia normalnych ludzi. Przecież gdyby nie ta koza, to pan Mietek niechybnie utopiłby się w tej kałuży. Bardzo często i gęsto występują artykuły typu: Ślimaki giganty zżerają mi kapustę. Wampir napada na starsze panie. Czajnik grozy chciał mnie zabić. itd. Po śmierci króla popu co drugi numer oddaje mu cześć, ofiarując mu całą stronę zawierającą „fakty” z jego życia (najczęściej jest to strona z gołą babą), a w środku można znaleźć płytę z przebojami, zgraną wieczorem przez redaktora z legalnych źródeł. Z gazety można się też dowiedzieć, że wszędzie wokół nas żyją zabójcze bakterie, wirusy i komary, które mogą nas zabić w ciągu kilku sekund. Gazeta słynie również ze świetnych fotoreportaży, na których ujęte została m.in. krowa porwana przez tornado, czy też syn mordujący własną matkę. Ponadto nieprzeciętnie życzliwi redaktorzy umieszczają przy zdjęciach, tudzież niezwykle wiernych inscenizacjach, opisy mające na celu ułatwienie czytelnikowi odbioru zawiłej treści artykułu.\nCo pewien czas publikowane są cykle wydawnicze. Mają one na celu przybliżyć nam życie codzienne znanych i lubianych oraz powszechnie szanowanych członków społeczeństwa (Perypetie sercowe Joli Rutowicz Część MMDCCLXVIII) wyjaśnić spiski na życie i mienie tychże (Kulisy porwania różowego słonia) oraz pokazać osiągnięcia współczesnej medycyny (Miał uciętą głowę, jednak dzięki przyszyciu jej żyje, mówi i może nią obracać!). Zimą pojawił się dwuczęściowy cykl dotyczący wyjazdu Premiera w Alpy. Okazało się to być najważniejszym wydarzeniem jakie wydarzyło się w polskim życiu publicznym i przez 2 dni zajmowało pierwszą stronę tego elitarnego wydawnictwa. Wydawcy tej gazety opiniotwórczej zapowiadają kolejne fascynujące cykle.\nFakt jest jedną z najbardziej anty-niemieckich polskich gazet. Dzieje się tak zapewne dlatego, że brukowiec powstał na obraz i podobieństwo Bilda, a jego redakcja ponad wszystko usiłuje uczynić go lepszym od macierzystego odpowiednika. Nie wiadomo też, dlaczego nazwy nie przetłumaczono dosłownie.\nW tej szlachetnej gazecie zawsze możemy się dowiedzieć, ile kto ma lat. Jest to nikomu niepotrzebne, ale zawsze artykuł jest dłuższy.\nOstatnio w Fakcie dodawana jest Biblia. Jest to idealne połączenie: Biblia, pornole, UFO i wróżki. Nic dodać nic ująć.\nW tym codziennym autentycznym piśmie możemy też dowiedzieć się ile Edyta Górniak dostała za rozbieraną sesje do playboya i ile Radosław Majdan zapłacił Dodzie za rozwód.\nDarmowe badania serca w Fakcie\nTę stronę ostatnio edytowano 6 sty 2017, 21:06.


5 lipca 2019 at 06:52\nFundacja „Praca dla Niewidomych” (FPdN) realizuje projekt pod nazwą „Warto się uczyć”. W ramach projektu studenci oraz doktoranci z niepełnosprawnościami wzroku mogą startować w konkursie na stypendium na rok akademicki 2019/2020.\nStypendium w wysokości 1000 (słownie: tysiąc) złotych brutto miesięcznie, wypłacane będzie przez okres 9 miesięcy roku akademickiego 2019/2020. Kwoty stypendiów wypłacane beneficjentom pomniejszone zostaną o zaliczki przekazywane do urzędu skarbowego (zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych).\nW konkursie mogą uczestniczyć osoby z całego kraju, które mają niepełnosprawność wzroku, zaliczone zostały do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, kształcą się na studiach jednolitych lub studiach I, II, III stopnia oraz dostarczą do Fundacji wymagane dokumenty.\nBliższe informacje, regulamin oraz wymagane dokumenty znajdują się na stronie Fundacji „Praca dla niewidomych”, w zakładce – Stypendia Fundacji.\nTags Fundacja Praca dla Niewidomych niepełnosprawni niewidomi studenci stypendia\nPoprzedni artykułLetnie warsztaty kuchni regionalnej\nNastępny artykułE-akta to prostsza droga do uzyskania emerytury czy renty


W tym roku fiskus automatycznie wypełni PIT - Radio Szczecin\nW tym roku fiskus automatycznie wypełni PIT\nPolska i świat 2019-01-01 17:59 Informacyjna Agencja Radiowa\nPocząwszy od tego roku, w rozliczeniach za rok 2018 możliwe jest automatyczne rozliczanie PIT-ów. To dobra wiadomość dla osób, które nie lubią wypełniać zeznań podatkowych.\nRSnW: Nowe zasady rozliczeń z fiskusem\nElektroniczny PIT będzie dostępny na Portalu Podatkowym od 15 lutego. Dokument będzie można zmieniać, albo nie robić nic i wówczas 30 kwietnia zostanie automatycznie wysłany do fiskusa.\nMinister finansów Teresa Czerwińska wyjaśnia, że rozwiązanie przygotowano z myślą o zwykłych podatnikach, którzy skarżą się na zawiłość przepisów.\nW ramach usługi "Twój e-PIT" zostaną przygotowane formularze PIT 37 i 38. W kolejnych latach zakres dostępnych dokumentów będzie rozszerzany. PIT zostanie wypełniony między innymi na podstawie danych z Krajowej Administracji Skarbowej, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i rejestru PESEL. Dzięki automatycznemu pobieraniu danych, nie będzie trzeba dostarczać do urzędu skarbowego dokumentów potwierdzających między innymi możliwość skorzystania z ulgi na dzieci.\nMinisterstwo Finansów zapewnia, że nadal będzie można rozliczać się z fiskusem, korzystając z papierowego formularza.\n(od 05 lipca oglądane 23425 razy)\n(od przedwczoraj oglądane 8843 razy)\n(od przedwczoraj oglądane 8215 razy)\n(od 04 lipca oglądane 7985 razy)\n(od wczoraj oglądane 7639 razy)


Triumph - Biustonosz Sexy Angel WHU - czarny - MODNAPOLKA.pl\nśroda, 23 stycznia 2019 Kobiety Odzież Bielizna Biustonosze Triumph - Biustonosz Sexy Angel WHU - czarny\nTriumph - Biustonosz Sexy Angel WHU - czarny\nBiustonosz w fasonie klasycznym z kolekcji Triumph. Model wykonany z materiału z ozdobnymi wstawkami. - Miseczki wzmocnione fiszbinami. - Zapięcie na podwójne trzystopniowe haftki. - Miseczka z niewyjmowanymi wkładkami. - Regulowane ramiączka. - Ozdobne przeszycia. Skład: Materiał zasadniczy: 46 % Poliester, 47 % Poliamid, 7 % Elastan ID produktu: 100-BID129 Kod producenta: 10062660.\n79.90 zł 99.90 zł Sloggi - Biustonosz Wow Breeze - czarny Biustonosz w fasonie klasycznym z kolekcji Sloggi. Model wykonany z gładkiego materiału. - Gładka miseczka. - Miseczki wzmocnione fiszbinami. - Regulowany obwód. - Zapięcie na podwójne trzystopniowe haftki. - Regulowane ramiączka. - Ozdobne wstawki. Wzór: gładkie Skład: 9 % Elastan, 46 % Poliamid, 45 % Poliester ID produktu: 100-BID321 Kod producenta: 10163081.0004\n99.00 zł Biustonosz 502 Delfina Bardzo ładny i bardzo delikatny biustonosz Delfina który zaprojektowany został z myślą o bardzo wymagających Paniach. Szeroki wybór miseczek od C do J oraz rozmiarów pod biustem obejmujących 100 oraz 110 cm to kolejna zaleta.\n79.90 zł 159.90 zł Etam - Biustonosz Faveur - czarny Biustonosz w fasonie push-up z kolekcji Etam. Model wykonany z koronkowego materiału. - Regulowane ramiączka. - Miseczki wzmocnione fiszbinami. - Usztywniona miseczka. Wzór: gładkie Skład: Materiał 1: 16 % Elastan, 84 % Poliamid Materiał 2: 28 % Poliamid, 72 % Poliester Materiał 3: 13 % Poliamid, 87 % Poliester ID produktu: 4930-BID0MB Kod producenta: 648608905\n59.90 zł 89.90 zł Dorina - Biustonosz Claire - czarny Biustonosz w fasonie push-up z kolekcji Dorina. Model wykonany z gładkiego materiału. - Gładka miseczka. - Miseczki wzmocnione fiszbinami. - Zapięcie na podwójne trzystopniowe haftki. - Regulowane ramiączka. - Gładki materiał. - Ozdobne wstawki. Wzór: gładkie Skład: 16 % Elastan, 84 % Poliamid ID produktu: 100-BID01O Kod producenta: D17221A\n99.90 zł Biustonosz Justi Black Intrygujący gładki biustonosz idealny do strapsów.


Najlepsze farby Blond-wätek zbiorczy(offtopowo) II - Strona 80 - Wizaz.pl\n2010-08-09, 21:14 #2371\nHej mam takie pytanie czy ta farba ,ktora tak zachwalacie skandynawski blond to ta http://www.skapiec.pl/site/cat/140/comp/511929?\nbo wydawalo mi sie ze widzialam inne opakowanie\nMam takii problem rok temu rozjansilamwlosy do platyny od tego czasu co 6 tyg. rozjasnialam rozjasniaczami odrosty (kallos ,leo,marriel) + woda 12% (moje wlosy naturalne to takie mysie) i przy ostatnim rozjasnianiu odrostow pokruszyly mi sie wlosy z jednej strony.. z tej strony z ktorej trzymalam dluzej..\nporadzce czym teraz zrobic odrosty?\n2010-08-09, 21:23 #2372\no to tak jak i ja jutro lece po skandynawski na podklad a potem moj ukochany stockholm jowitka trzymam kciuki za twoje i moje odrosty\n2010-08-09, 21:24 #2373\n2010-08-09, 21:29 #2374\na jeszcze mam pytanie adzio na jaki kolor wzial ci odrost po skandynawskim? bo ja akutalnie uzywam loreala 03 na odrost i wychodzi slomkowy z tym ze nie robilam dotad podkladu\n2010-08-09, 21:50 #2375\nAdzi... kurcze chyba jednak poszukam tego skandynawskiego przynajmniej sprawdzony hihi umiesz zainspirować- wystarczy , że zobaczyłam Twoje włoski i już mi przeszła ochota na przyciemnienie no ale jak nie wyjdzie to będę zmuszona to zrobić\nThedoll nie dziękuję, by nie zapeszyć, a i ja trzymam kciuki za Twoje malowanko, oby owocne\nmusi być dobry, bo gdy poszłam do Rossmanna i stanęłam przed farbami to były wszystkie z tej serii prócz skandynawskiego - po nim zostało tylko wspomnienie i cena na półce\n2010-08-09, 22:00 #2376\nJak tak was czytam, to zachciewa mi się zabaw z włosami by uzyskać kolor taki jak ma Adzi\nDobrze, że niedługo wyjeżdzam, włosy odpoczną od mojego eksperymentowania\n2010-08-09, 22:07 #2377\nTo wszystko "wina" Adzi to Ona nas poszczuła swoimi ślicznymi włoskami\n2010-08-09, 22:49 #2378\nJowitka na podkład z palette nadają się:\n- 100 skandynawski naturals\n-100 platynowy deluxe\n-00A czysta platyna xxl\nC10 się niestety nie nada, bo ma wodę 9% i słabo rozjaśnia, będzie to co masz teraz czyli odcięty odrost.\nSprawdzone przeze mnie czyli te wszystkie które mają saszetki z aktywatorem rozjaśniania czyli rozjaśniacz\nKolor po nich jest nieistotny, bo będzie rozjaśniaczowy żółty, ale kolejna farbka to przykryje.\nDajcie zdjęcia eksperymentów koniecznie.\n2010-08-09, 23:11 #2379\nJa przez was wyłysieję\n2010-08-10, 00:00 #2380\nsuuuuuuuuuuuuuuuuuperrrrr rrr jak robisz odrosty???????? bo ja mam naprawde bardzo ciemny brąz i juz sie zastanawiam jak ja to bede robic jak dojde do blondu hehe\nkochana nie płakusiaj tylko zamow na allegro dekoloryzator color peel lub rene blanche i do dzieła, odrazu ci sciagnie ten ciemny kolor i nie zniszczy wlosów.\nmi jedno opakowanie starczylo na 4 razy bo jest bardzo wydajny, tylko ze ja z czarnych dekoloryzowalam hehe\nwy tu sobie fajnie o farbkach na odrost a ja musze walic rozjasniacz z wysokoprocentowa wodą hehe\n2010-08-10, 04:28 #2381\n2010-08-10, 07:07 #2382\n2010-08-10, 08:21 #2383\nWiec odrost po skanynawskim rozjaśnia sie do leciutko żółtego przechodzący w biały.Ale ten kolor jest dla mnie za ciepły dlatego nakładam na to farbkę z kolorem wyjściowym czyli takim jak chce osiagnac.\nPoszukaj tez w małych sklepikach drogeryjnych.Na pewno gdzieś będzie.\nJak zrobisz sobie przerwę to na pewno dobrze zrobi to Twoim włoskom.Jak wrócisz to możesz spróbować tak zrobić i sama ocenisz.\nDziewczyny ja naprawdę przetestowałam już chyba wszystkie możliwości farb drogeryjnych i zawsze się zawiodłam.Moje testy (Na króliku-czyli mnie ) trwały dobry rok wiedz pomyślcie ile ja przeszłam.Ale to tez wina moich włosów,są ciężkie do rozjaśnienia,po nałożeniu mocno rozjaśniającej farbki do dwóch tyg.było w miarę ok (choć nigdy nie wzięło odrostu idealnie)a potem odrost robił się żółty i rudział.A tym sposobem rębie już jakieś pól roku i za każdym razem wychodzi tak jak tego oczekuje.Także dziewczyny nie załamujcie się.Wiem ze to trochę roboty no ale jak jestem tego zdania ze jak chce się być pięknym trzeba cierpieć.\nP.S.Zawsze po dwóch tygodniach bez zrobienia podkładu mój odrost robił się taki jak u Jowitki.Sorry jeśli sobie za dużo pozwoliłam biorąc twoje foto ale to idealny przykład jaki mogę wam pokazać.A teraz ten problem znikł.Tak ze jowitka nałóż ten skandynawski na ta cala zrudziała cześć odrostu wraz z twoim nowym odrostem.\nCzas edycji: 2010-08-10 o 08:26\n2010-08-10, 08:49 #2384\nSluchajcie dziewczyny, po tym farbowaniu Garnierem mam normalnie szare wloski\ndolaczam fotke. Wlosy juz sa po drugim myciu szamponem przeciwlupiezowym i jakby tak ten kolor na szczescie sie troche wyplukal.\nAle probowalam wczoraj pofarbowac pasemko na jasniutki blond - farba z Loreala - i po 45 minutach nawet zadnej roznicy nie bylo\nnie wiem czy wogole jakakolwiek farba pomoze mi wrocic do blondu...\nNa drugiej fotce jest kolor jaki chcialabym miec.\n2010-08-10, 09:04 #2385\nBlond bunny odpowiedz jeśli mogłąbym Cię o to prosic, bo chciałabym już wszytsko wiedziec i dac Ci święty spokój\n2010-08-10, 09:09 #2386\n2010-08-10, 09:26 #2387\nA dziekuje za pomysl . W sumie nie myslalam o pasemkach ale skoro farba i tak nie lapie, to chociaz pasemka rozswietlilyby fryzure.\nAle to chyba jedynie rozjasniaczem by wyszly prawda? no i tylko i wylacznie u fryzjerki juz\n2010-08-10, 09:35 #2388\nno no..widzisz ze ladnie sie spiera! umyj jeszcze ze 2 razy tym przeciwlupiezowym i powinno byc juz ok a te refleksy to bardzo dobry pomysl..tylko fryzjerka Ci musi zrobic na maxa cieniutkie;D\n2010-08-10, 09:37 #2389\nNo typka ze zdjecia ewidentnie ma pasemka ja tam bym sie pewnie sama bawila, masz jasne wlosy to moze i jakas mocno rozjasniajaca farba by dala rade jak masz zaufana fryzjerke to idz do niej ja bym sie troche obawiala ze machnie takie typowe, mocno odznaczajace sie, tandetne pasemka...\n2010-08-10, 09:57 #2390\nhehe, no moze typka i ma pasemka Ale takie bardzo delikatne...\nAle pewnie lepsze pasemka niz to co teraz mam\nMusze jeszcze jakies fotki wyszukac zeby pokazac fryzjerce o jakie pasemka mi chodzi - jakies bardzo cieniutkie, na pewno nie bialo - czarne hehe... Jak macie jakies fotki to mozna wklejac - ja tez czegos poszukam zaraz.\nDzieki kochane - jak sie na cos zdecyduje to na pewno wstawie fotki.\nJa znalazlam takie fryzurki z pasemkami, chyba najbardziej podoba mi sie 1 i 2 zdjecie. a na ostatniej fotce jest sliczny naturalny kolorek :P\nCzas edycji: 2010-08-10 o 13:48 Powód: post pod postem/korzystaj z opcji edycji i multicytowania.\n2010-08-10, 10:45 #2391\nno 3 i 4 to juz zdecydowanie za mocno kontrastowe ja niestety fotki mam tylko ciemniejszych wlosow.\n2010-08-10, 10:46 #2392\nno mi się najbardziej podoba kolorek na zdjęciu drugim\n2010-08-10, 10:50 #2393\nzgadzam sie, 3 i 4 to juz wogole za ciemny kolorek - chyba bym sie w nich zle czula. Ta dwojka super tylko ciezko bedzie ja uzyskac\nBo tam jest zdecydowanie wiecej pasemek blond.\nPokaze zdjecie fryzjerce - niech kombinuje hihi\nCzas edycji: 2010-08-10 o 10:51\n2010-08-10, 10:58 #2394\nmi się podoba 1 ,ładny kolorek tylko te odrosty...\n2010-08-10, 11:03 #2395\n2010-08-10, 11:08 #2396\nwydaje mi się ze ona ma naturalnie jasne a do tego pasemka...\n2010-08-10, 11:17 #2397\nno śliczny, ale mi tez się wydaje, że ona ma naturalne jasne i pasemka...\n2010-08-10, 11:18 #2398\n2010-08-10, 11:20 #2399\nja Ci jeszcze takie znalazlam\n2010-08-10, 11:30 #2400\nzastanawiam sie tylko czy obejdzie sie bez rozjasniacza...\nWczoraj znajoma mowila mi ze jest cos takiego jak rozjasniacz ale w farbie - mniej szkodliwy. Ale to tylko w hurtowni kosmetycznej moge dostac. slyszalyscie cos moze o tym?


Punkt konsultacyjno-informacyjny - Urząd Gminy Moszczenica\nUrząd Gminy w Moszczenicy zaprasza mieszkańców do skorzystania z nowej formy pomocy dla osób, chcących skorzystać z programu Czyste powietrze.\nNasi urzędnicy pomogą wypełnić i złożyć wniosek o dofinansowanie oraz udzielą wszelkich niezbędnych informacji związanych z programem.\nPunkt konsultacyjno-informacyjny mieści się w siedzibie Przedsiębiorstwa Komunalnego przy ul. Kosowskiej 2.\nGminny punkt konsultacyjno-informacyjny jest czynny w godzinach pracy Urzędu Gminy w Moszczenicy :\n- poniedziałek, środa ,czwartek w godzinach 7:30-15:30\n- wtorek 7:30-17:00\nUWAGA! Spotkanie informacyjne poświęcone zasadom Programu Priorytetowego „Czyste Powietrze” odbędzie się w dniu 27.06.2022 w sali Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu w Moszczenicy przy ul. 100-lecia Odzyskania Niepodległości 2 w godzinach 16:30-19:30. Zapraszamy wszystkich chętnych zainteresowanych uzyskaniem dofinansowania.\nTagi: pomoc, Czyste powietrze