75 sędziów SN nie uznaje decyzji o zawieszeniu immunitetu Iwulskiego\nNielegalna Izba Dyscyplinarna dała IPN zgodę na karne ściganie prezesa Izby Pracy SN Iwulskiego i go zawiesiła. Aż 82 sędziów SN, w tym Adam Strzembosz, nie uznaje tego – bo Izba nie jest sądem, a jej decyzje orzeczeniami. Iwulski w poniedziałek przyjdzie normalnie do pracy\nNielegalna Izba Dyscyplinarna immunitet Józefowi Iwulskiemu – na zdjęciu u góry – uchyliła w piątek 2 lipca 2021 roku. Jednocześnie zawiesiła go w wykonywaniu obowiązków sędziego i obniżyła mu o 25 procent pensję na czas zawieszenia, które może potrwać nawet kilka lat.\nIzba Dyscyplinarna uznała, że sędzia biorąc w 1982 roku udział w wydaniu przez sąd wojskowy wyroku skazującego działacza opozycji na trzy lata więzienia za antykomunistyczne ulotki, popełnił zbrodnię komunistyczną i zbrodnię przeciwko ludzkości.\nI taki zarzut będzie mógł postawić Iwulskiemu prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu przy krakowskim Instytucie Pamięci Narodowej. To on zażądał uchylenia immunitetu.\nDecyzję o zgodzie na ściganie Józefa Iwulskiego wydała Izba w składzie: Małgorzata Bednarek (przewodnicząca składu i sprawozdawca sprawy), Jarosław Duś i Adam Roch (złożył zdanie odrębne, nie zgodził się na ściganie, wcześniej odmówił wydania zgody na zatrzymanie Igora Tulei). Wszyscy to byli prokuratorzy kojarzeni z frakcją Ziobry w prokuraturze. Bednarek zakładała stowarzyszenie Ad Vocem skupiające Ziobrystów, a Duś przed przyjściem do Izby pracował w Prokuraturze Krajowej.\nOd tej decyzji sędzia Iwulski i jego obrońcy: sędzia SN prof. Włodzimierz Wróbel, adwokat Sylwia Gregorczyk-Abram i adwokat Agnieszka Helsztyńska mogą się jeszcze odwołać do innego składu Izby Dyscyplinarnej.\nSkład Izby Dyscyplinarnej: od lewej siedzą Adam Roch, Małgorzata Bednarek, Jarosław Duś. Fot. Mariusz Jałoszewski\nCzym podpadł Józef Iwulski?\nTa sprawa jest ważna dla Sądu Najwyższego i sędziów, bo Iwulski jest prezesem Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. To jedna z trzech starych, legalnych Izb Sądu Najwyższego, w których starzy, legalni sędziowie mają jeszcze większość. Ponadto uważa się, że sprawa jest polityczna, bo Iwulski angażował się w obronę niezależności SN. A sędziowie z podległej mu Izby na bazie precedensowych pozwów zadali ważne pytania prejudycjalne do TSUE o legalność nowych sędziów SN, nominowanych przez upolitycznioną, nową KRS. Te precedensowe pozwy złożyli sędziowie związani z Iustitią, w tym jej prezes Krystian Markiewicz oraz sędzia Waldemar Żurek. Pisaliśmy o tym w OKO.press:\nTo również w Izbie Pracy wydano orzeczenie podważające dezubekizację, jaką PiS zrobił w służbach mundurowych. Składowi w tej sprawie przewodniczył Iwulski. To ważne orzeczenie zapadło we wrześniu 2020 roku, a dwa miesiące później wpłynął wniosek o uchylenie jego immunitetu. Może to tylko zbieg okoliczności, ale są też komentarze, że zbieżność czasowa nie jest przypadkowa.\nWreszcie Józef Iwulski jako prezes Izby Pracy od ponad roku odmawia przekazania precedensowych pozwów przeciwko nowym sędziom SN, które przejąć chce nielegalna Izba Dyscyplinarna. Po co? Raczej po to, by sprawy umorzyć i potem próbować utrącić pytania prejudycjalne zadane do TSUE na ich kanwie. Pisaliśmy o tym w OKO.press:\nMocne oświadczenie 75 sędziów SN\nDlatego Iwulski od początku mógł liczyć na wsparcie starych, legalnych sędziów SN. W czwartek, gdy odbyło się posiedzenie (w piątek dzień później zapadła decyzja) kilku sędziów – w tym prezes Izby Cywilnej Dariusz Zawistowski i Izby Karnej Michał Laskowski – przyszło pod salę Izby z prof. Adamem Strzemboszem, który zeznawał jako świadek zawnioskowany przez obrońców. Zaś w piątek po uchyleniu immunitetu Iwulskiemu sędziowie SN wydali mocne oświadczenie.\n„W związku z podjęciem w dniu 2 lipca 2021 r. przez Izbę Dyscyplinarną »uchwały« o wyrażeniu zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej SSN Józefa Iwulskiego, oświadczamy:\n1/ stosownie do uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. i przedstawionej w niej szerokiej argumentacji prawnej, Izba Dyscyplinarna nie jest sądem w rozumieniu Konstytucji RP, Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Traktatu o Unii Europejskiej;\n2/ według art. 181 Konstytucji RP, uchylenie immunitetu przysługującego każdemu sędziemu może nastąpić tylko za zgodą niezależnego i bezstronnego sądu. W konsekwencji, wyrażamy przekonanie, że dopóki wniosek prokuratora o uchylenie immunitetu sędziemu nie zostanie rozpoznany przez niezależny sąd, brak jest rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem tego wniosku”.\nOświadczenie podpisało 82 sędziów Sądu Najwyższego – obecnych i w stanie spoczynków, w tym byli I prezesi SN Adam Strzembosz, Małgorzata Gersdorf, prezes Izby Karnej Michał Laskowski, prezes Izby Cywilnej Dariusz Zawistowski, były prezes Izby Karnej Stanisław Zabłocki i obrońca sędziego Iwulskiego, prof. Włodzimierz Wróbel. Oświadczenie podpisali również sędziowie z Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.\nZobacz, kto jeszcze podpisał oświadczenie\nPonadto wielu prawników i sędziów podnosi, że działalność Izby została zawieszona przez TSUE w kwietniu 2020 roku i nie powinna orzekać. Ale Izba uznaje, że zawieszenie dotyczy tylko spraw dyscyplinarnych sędziów. Pisaliśmy o tym w OKO.press:\nOdpowiedź Iwulskiego – będzie codziennie w pracy\nPrezesa Izby Pracy Józefa Iwulskiego nie było w Izbie Dyscyplinarnej. Obecnie jest na urlopie. Ale z naszych informacji wynika, że odwołał swój urlop i w poniedziałek będzie w swoim pokoju w SN, by pokazać, że nadal będzie normalnie pracował. „To jest jego odpowiedź na decyzję o zawieszeniu” – mówi OKO.press osoba znająca kulisy pracy SN. Decyzja nielegalnej Izby o zawieszeniu formalnie obejmuje tylko funkcje orzecznicze sędziego. Były obawy czy decyzja zostanie wykorzystana do odsunięcia Iwulskiego ze stanowiska prezesa i wprowadzenia na jego miejsce do Izby Pracy nowego sędziego, tzw. komisarza. Choćby tylko po to, by przekazać precedensowe pozwy przeciwko nowym sędziom do Izby Dyscyplinarnej.\nOKO.press zapytało rzecznika SN Aleksandra Stępkowskiego – jest nowym sędzią – czy po decyzji Izby Iwulski może wykonywać obowiązki prezesa Izby. Odpowiedział: „Z prawnego punktu widzenia wydaje mi się, że może. Osobną kwestią jest odbiór społeczny i ocena samego prezesa Iwulskiego”. Z informacji OKO.press wynika, że sędzia raczej w najbliższym czasie nie będzie orzekał. Ale wynika to z tego, że z powodu pełnienia funkcji prezesa i tak raczej nie jest wyznaczany do składów orzekających.\nW czwartek 1 lipca sędziowie SN przyszli okazać wsparcie Iwulskiemu Od lewej stoją: prof. Krzysztof Rączka, prof. Adam Strzembosz (tego dnia zeznawał jako świadek), prezes Izby Karnej Michał Laskowski, prezes Izby Cywilnej Dariusz Zawistowski. Fot Mariusz Jałoszewski\nKto ściga sędziego Iwulskiego i za co?\nSprawę w Izbie Dyscyplinarnej wywołał prokurator z krakowskiego IPN Łukasz Gramza. To on w listopadzie 2020 roku złożył wniosek o uchylenie immunitetu sędziemu Iwulskiemu, by móc postawić mu zarzut karny. Prokurator od 2018 roku prowadził postępowanie z zawiadomienia mało znanego stowarzyszenia i osoby prywatnej. Zawiadomienie zostało złożone wtedy, bo w 2018 roku PiS chciał usunąć z SN starszych sędziów, a prezes I SN Małgorzatę Gersdorf usunąć w trakcie jej kadencji. Iwulski ze względu na wiek miał ją zastąpić do czasu wybrania nowego prezesa. Pisaliśmy o tym w OKO.press:\nAle Gersdorf nie udało się usunąć, a Iwulski zademonstrował swoją lojalność wobec niej. I wtedy media zaczęły prześwietlać jego przeszłość i wyszło, że w stanie wojennym orzekał w garnizonowym sądzie wojskowym. Sędzia dostał wtedy rozkaz, bo był też wojskowym w stopniu podporucznika i przeszedł tam z krakowskiego sądu rejonowego. Orzekał od końca września 1982 roku do marca 1983 roku, czyli w końcowym okresie stanu wojennego i w czasie jego zawieszenia.\nW tym czasie Iwulski brał udział w wydaniu siedmiu wyroków w sprawach politycznych dotyczących działaczy opozycji. Orzekał w składach trzy osobowych. Bilans był taki: trzy wyroki więzienia w zawieszeniu, dwa wyroki bezwzględnego więzienia, jeden wyrok bezwzględnego więzienia przy zdaniu odrębnym Iwulskiego, jedno uniewinnienie. Iwulski w tych składach nie miał najwięcej do powiedzenia, bo inni sędziowie mieli wyższe stopnie wojskowe. Ale w dwóch sprawach sądził z ławnikami i to on miał decydujący głos. I tam, gdzie mógł decydować, zapadł jeden wyrok uniewinniający, a jeden w zawieszeniu.\nProkurator IPN chce mu postawić zarzuty tylko za jeden wyrok z grudnia 1982 roku dotyczący skazania na trzy lata bezwzględnego więzienia opozycjonisty, który wydrukował 200 sztuk ulotek przedstawiających kontur Polski okolony drutem kolczastym i nawołujących do strajku powszechnego.\nProkurator chce stawiać zarzuty, choć nie wiadomo, czy wyrok skazujący zapadł jednomyślnie. Prokurator przyjął, że tak, bo nie było zdania odrębnego. Ale jego brak nie oznacza, że wyrok był jednomyślny. Nie da się jednak oficjalnie tego ustalić, bo narada nad wyrokiem jest objęta tajemnicą.\nWsparcie sędziemu Iwańskiemu dali też sędziowie SN: od lewej prezes Izby Cywilnej Dariusz Zawistowski, Jerzy Grubba, Dariusz Dończyk, Jolanta Frańczak, Teresa Bielska-Sobkowicz, Romualda Spyt. Fot. Mariusz Jałoszewski\nJak tłumaczy zarzuty prokurator?\nOpozycjonista w trakcie rozprawy – była jedna, bo był to tryb doraźny – przyznał się do czynu. W areszcie przesiedział siedem miesięcy. Na wolność wyszedł w maju 1983 roku, został ułaskawiony w ramach amnestii. W wolnej Polsce w 1992 roku Sąd Najwyższy uchylił skazujący go wyrok.\nTeraz prokurator IPN chce postawić Iwulskiemu zarzut przekroczenia uprawnień w postaci wydania wyroku pozbawiającego opozycjonistę wolności. Zdaniem prokuratora materiał dowodowy nie wskazywał, że popełnił on zarzucany mu czyn, a skład sędziowski orzekał w sposób dowolny i niekorzystny dla oskarżonego. Uznał bowiem, że opozycjonista prowadził działalność związkową i nawoływał do strajku i zamieszek oraz wyszydzał PRL. A w ocenie prokuratora podsądny jedynie przeciwstawił się wprowadzeniu stanu wojennego, pozbawieniu praw obywatelskich oraz sprzeciwiał się likwidacji „Solidarności”. Zarzucał też Iwulskiemu i pozostałym sędziom z tego składu błędną zmianę kwalifikacji czynu i uznanie, że ulotki były działalnością związkową.\nZdaniem prokuratora sędzia Iwulski utożsamiał się z ówczesnym ustrojem politycznym i zastosował wobec opozycjonisty represje. Tym samym dopuścił się zbrodni komunistycznej i przeciwko ludzkości. W tym celu prokurator zastosował przepis o zbrodni z ustawy o IPN – zdaniem obrony po to, by nie padł zarzut przedawnienia. Prokurator zarzucał też, że sąd w składzie z Iwulskim sądził sprawę w trybie doraźnym z dekretu o stanie wojennym, choć opozycjonista mógł mieć normalny proces, który mógł zwiększyć jego szanse na łagodniejszy wyrok lub uniewinnienie. Ale decyzję o trybie doraźnym – chciał go prokurator – podjęli dwaj pozostali członkowie składu, wyżsi stopniem (też dostali zarzuty od IPN).\nProkurator z krakowskiego IPN Łukasz Gramza. Fot. Mariusz Jałoszewski\nObrona: Iwulski nie mógł odmówić sądzenia w sądzie wojskowym\nJózef Iwulski w ostatnim czasie nie wypowiadał się o tej sprawie. Wspomniał o niej w lipcu 2018 roku, gdy PiS chciał usunąć z SN prezes Gersdorf. Wydał wydał oświadczenie, w którym podkreślał, że do sądu wojskowego został zmobilizowany i nie mógł odmówić. Mówił, że orzekał tylko w jednej sprawie działaczy KPN, a gdy dziennikarze zarzucili mu, że były też inne, odpowiedział, że nie pamięta. Ale jeśli skazywał, to „wyroki skazujące były ze świadomością, że będzie amnestia i krzywda się skazanym nie stanie”.\nI w m.in. tym kierunku szli z argumentacją obrońcy Iwulskiego przed Izbą Dyscyplinarną, która po raz pierwszy zebrała się w styczniu 2021 roku. W piątek 2 lipca Izba wydała tylko decyzję o uchyleniu immunitetu i zawieszeniu sędziego.\nObrońcy sędziego: sędzia SN prof. Włodzimierz Wróbel, adwokatki Sylwia Gregorczyk-Abram i Agnieszka Helsztyńska; składali liczne wnioski dowodowe. Izba większości z nich nie uwzględniła. Obrońcy akcentowali, że IPN Iwulskiego ściga tylko za jeden wyrok nie pokazując, że inne były korzystniejsze dla oskarżonych. Podnosili, że sędzia nie mógł odmówić sądzenia w sądzie wojskowym, bo byłoby to uznane za dezercję. Podkreślali, że nie wiadomo, jak głosował on w sprawie skazanego za ulotki opozycjonisty – bo choć nie złożył zdania odrębnego, to nie oznacza, że wyrok zapadł jednomyślnie.\nPrzekonywali też, że nawet wyrok skazujący na trzy lata więzienia paradoksalnie w tamtym okresie mógł być korzystniejszy, bo gdyby był niższy, mogłaby go zaostrzyć Izba Wojskowa SN. Ponadto wyrok skazujący mógł skrócić jego pobyt w więzieniu, bo w czasie jego wydania mówiło się już, że będzie amnestia. I opozycjonista z niej skorzystał. A gdyby proces trwał dłużej – wyrok zapadł po jednej rozprawie i przyznaniu się opozycjonisty – to dłużej byłby w więzieniu w oczekiwaniu na ostateczny wyrok.\nObrońcy sprzeciwiali się też uznaniu sprawy za zbrodnię komunistyczną i przeciwko ludzkości. Nie był to bowiem tzw. mord sądowy (dochodziło do nich w okresie stalinizmu, gdy skazywano przeciwników władzy na kary śmierci).\nObrońcy Józefa Iwulskiego. Od lewej: adwokat Agnieszka Helsztyńska, adwokat Sylwia Gregorczyk-Abram, sędzia SN prof. Włodzimierz Wróbel. Fot. Mariusz Jałoszewski\nStrzembosz o sędziach w czasach próby\nObrońcy mówili również, że trzeba oceniać całokształt kariery sędziego.\nGdyby zapisał się w historii jako posłuszny władzy PRL, to potem nie zostałby wybrany przez sędziów na wiceprezesa sądu, a w wolnej Polsce nie trafiłby do Sądu Najwyższego.\nIwulski w swoim życiorysie pisze też, że latach 1980-1981 był wiceprzewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Sądzie Wojewódzkim w Krakowie. Brał czynny udział w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych „Solidarności”.\nNa wniosek obrońców Izba powołała na świadka prof. Adama Strzembosza, który w latach 80. był w „Solidarności” i po wybuchu stanu wojennego został zwolniony z sądu. Po upadku PRL Strzembosz był I prezesem SN. Jest współautorem książki „Sędziowie warszawscy w czasie próby 1981-1988”. W Izbie zeznawał w czwartek 1 lipca. Mówił głównie o postawach sędziów w okresie stanu wojennego. Iwulskiego nie znał, ale zeznał, że mając na uwadze różne wyroki wydawane z jego udziałem, nie zostałby wówczas potępiony. Jednak zdaniem Strzembosza za wydanie tego jednego wyroku skazującego nie byłby też uznany za bohatera.\nJego zeznania na temat sędziów w stanie wojennym nasuwały skojarzenia z obecnymi represjami spadającymi na niepokornych sędziów ze strony nominatów władzy. Strzembosz powiedział, że wtedy kary były łagodniejsze niż dziś. Wkrótce opublikujemy w OKO.press omówienie jego zeznań, by pokazać, z jakimi dylematami i wyborami mierzą się sędziowie w czasie próby, którą przechodzili w PRL-u i przechodzą dziś.\nJak Bednarek uzasadniała decyzję Izby\nW piątek 2 lipca przed godziną 9. Izba wydała decyzję o uchyleniu immunitetu i zawieszeniu Iwulskiego. Adam Roch wydał zdanie odrębne. Decyzję ustnie uzasadniała – czytając z kartek – Małgorzata Bednarek. Wszystko to trwało ponad cztery godziny.\nIzba podzieliła argumenty prokuratora IPN co do oceny wyroku wydanego z udziałem Iwulskiego.\nBednarek zastrzegała – w ślad za oświadczeniem prokuratora – że sprawa immunitetu nie ma charakteru politycznego. Potwierdziła, że czyn Iwulskiego jest zbrodnią komunistyczną i zbrodnią przeciwko ludzkości, bo zbrodnią jest też pozbawienie kogoś w tamtym okresie wolności. Mówiła, że Iwulski od 1978 roku należał do PZPR. Wątpiła w jego przynależność do Solidarności, przekonując, że to utrudniłoby mu potem awanse do sądu wojewódzkiego i na stopień porucznika.\nBednarek dużo czasu poświęciła na tłumaczenie, dlaczego wydanie wyroku skazującego w 1982 roku jest zbrodnią komunistyczną. Długo też oceniała legalność stanu wojennego, tak jakby był to proces nad stanem wojennym i ówczesną historią.\nDlaczego Roch nie jest za ściganiem Iwulskiego?\nZ kolei Adam Roch ustnie uzasadnił zdanie odrębne. Mówił, że w tej sprawie zamiast tłumaczyć wątpliwości na korzyść sędziego – który będzie mógł być oskarżony – Izba tłumaczyła je na korzyść skazanego w 1982 roku opozycjonisty. Podkreślał, że kluczowe w tej sprawie powinno być ustalenie, jak wtedy głosował w naradzie nad wyrokiem Iwulski. Czy był za skazaniem, czy przeciw.\nMówił też, że nie jest to zbrodnia komunistyczna. Zaznaczał, że gdy SN w 1992 roku uchylał ten wyrok, to nie orzekł, że zapadł on z rażącym naruszeniem prawa. Przekonywał też, że wyroki wydawane z udziałem Iwulskiego były różne, co świadczyć może o tym, że nie utożsamiał się on z ówczesną władzą.\nObrońcy sędziego już zapowiadają odwołanie do innego trzy osobowego składu Izby Dyscyplinarnej. Pod koniec sierpnia 2021 roku kończy się kadencja Iwulskiego na stanowisku prezesa Izby Pracy. Zgromadzenie Sędziów tej Izby wybrało już trzech kandydatów, których przedstawiła prezydentowi do wyboru następcy. Ale nie wiadomo, co zrobi Andrzej Duda. Czy wykorzysta sytuację by wprowadzić do Izby Pracy swojego „komisarza”? Pisaliśmy o tym w OKO.press:\nSądownictwo, Adam Strzembosz, Sąd Najwyższy, Instytut Pamięci Narodowej, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Adam Roch Agnieszka Helsztyńska Dariusz Zawistowski Izba Dyscyplinarna SN Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Jarosław Duś Małgorzata Bednarek Małgorzata Gersdorf prezes Michał Laskowski prof. Włodzimierz Wróbel prokurator Łukasz Gramza Sylwia Gregorczyk-Abram uchylenie immunitetu\nAla Makota 3 lipca 2021\nJaki to ma związek z treścią artykułu, spamerze? Będziesz to wklejać we wszystkich komentarzach po kolei?\n3 lipca 2021 at 17:15\nSędziów sabotujących obowiązujące prawo wywalić na zbity pysk!\nJako podatnik i obywatel żądam, by sędziowie zajęli się stosowaniem prawa, a nie działalnością polityczną w jakiejś quasi-partii sędziowskiej.\nI jeszcze smaczek: od decyzji "nielegalnej" Izby Dyscyplinarnej sędzia Iwulski będzie się odwoływał do tejże samej "nielegalnej" Izby…\n2 lipca 2021 at 22:32\nPrzecież według tych "sędziów" i samego Iwulskiego, nie został on zawieszony, więc od czego będzie się odwoływał?\nI jak tu ma być w Polsce dobrze, gdy takie tuzy intelektu są sędziami Sądu Najwyższego?\n2 lipca 2021 at 23:57\n3 lipca 2021 at 00:08


Laska z wielkimi cyckami i jej niespokojne paluszki ⋆ Darmowe filmy porno erotube.pl Laska z wielkimi cyckami i jej niespokojne paluszki ⋆ Darmowe filmy porno erotube.pl\nLaska z wielkimi cyckami i jej niespokojne paluszki\nOgromne cycki, ona ma naprawdę ogromne cycki. Wielkie, naturalne cycki. Coś co każdy miłośnik cycków doceni. Są tak duże, że może je bez problemu wsadzić do ust i je ssać. Bawi się nimi intensywnie bo ma ochotę na dobre pierdolenie, ale żadnego żywego kutasa pod ręką nie ma. Musi sobie radzić paluszkami i zabawkami. Dziwne to, bo przecież każdy facet chętnie by ją zapiął i miałby z tego ogrom radości. No ale pewnie laska ma kurewski charakter. Kto wie?\nMłoda Brazylijka z wielkimi cyckami leci z palca przed kamerką internetową Cycata laska i jej kamerka internetowa Cycata blondynka zlitowała się nad podglądającym ją dziadkiem Ogromne cycki młodej i seksownej dziewczyny Popatrz na wielkie cycki Amandy Love Wielkie cycki tłustej laski i facet w masce Zdrowa, cycata amatorka jaką każdy facet chciałby przelecieć Wielkie cycki i ładna twarzyczka Duże cycki a raczej ogromne cyce Duże cycuchy murzyńskich lesbijek Wielkie naturalne cycki 38 DD Jak zaochowują się cycki w samolocie Zwisy w oliwce Cycata laska obciąga sporego kutasa Przyłapany przez dziewczynę na waleniu filmiki porno\nFilm erotyczny zamieszczony: Sierpień 18, 2015\t. Ten film erotyczny znajduje się w kategorii: Pozostałe i został oznaczony tagami: duże naturalne cycki, naturalne cycki, ogromne cycki, robi sobie dobrze, wielkie cycki. Bezpośredni odnośnik do filmu.


Emilewicz: nowy pakiet mieszkaniowy to ok. pół miliarda zł rocznie do 2024 r.BrandsIT.pl - biznes IT - IT w biznesie | BrandsIT.pl - biznes IT - IT w biznesie\nWicepremier uczestniczyła w poniedziałek w konferencji, na której przedstawiła założenia pakietu mieszkaniowego.\nPrzewiduje on, jak mówiła, min. zwiększenie dostępności mieszkań na wynajem dla osób o niskich dochodach, poprawę warunków mieszkaniowych w już istniejących lokalach, dopłaty do czynszów, wakacje czynszowe w TBS, możliwość dojścia do własności w nowo budowanych mieszkaniach w TBS, czy „wsparcie szeroko rozumianego budownictwa społecznego oraz większy i łatwiejszy dostęp do gruntów pod zabudowę”, a także „pomoc dla wynajmujących dotkniętych ekonomicznymi skutkami COVID-19”.\nEmilewicz powiedziała, że pakiet przygotowany w Ministerstwie Rozwoju w najbliższych tygodniach stanie się przedmiotem obrad Rady Ministrów. „Będzie on impulsem dla budownictwa” – oceniła.\nJak tłumaczyła wicepremier, do sektora mieszkaniowego zostaną skierowane nowe środki finansowe, które zwiększą m.in. poziom dofinansowania z budżetu państwa oraz dadzą dodatkowy impuls budującym mieszkania społeczne czynszowe – tzw. TBS.\n„Szacujemy, że ten nowy pakiet mieszkaniowy to ok. pół miliarda zł rocznie do 2024 r. To są dodatkowe środki, nie mówimy o tych, które już dziś są dostępne na rynku” – zaznaczyła.\nZdaniem Emilewicz polityka, która wspiera budownictwo mieszkaniowe, budownictwo na wynajem może sprawić, że stabilny wynajem, którego potrzebuje rynek, najemcy, „a nie tylko mieszkanie na własność, będzie tworzyć bezpieczeństwo mieszkaniowe, w szerokim tego słowa znaczeniu w Polsce”.\nKluczowe rozwiązania pakietu mieszkaniowego to, jak zaznaczyła Emilewicz, zmiany w budownictwie społecznym czynszowym oraz komunalnym. „To wyższe granty z Funduszu Dopłat w BGK dla gmin na budowę mieszkań w TBS. Dotychczas było to 20 proc. kosztów inwestycji, my podnosimy tę wartość do nawet 35 proc.” – wskazała. Dodała, że na budowę mieszkań komunalnych jest mowa o pokryciu 50 proc. kosztów inwestycji.\nEmilewicz wskazała też na uelastycznienie zasad tej partycypacji – wprowadzenie zasad finansowania, a nie refinansowania. „Partycypacja dotychczas była wypłacana po rozpoczęciu, lub nawet po zakończeniu inwestycji. Według nowych reguł te środki będą wypłacane wcześniej, przed rozpoczęciem inwestycji” – wyjaśniła.\nWskazała też na uelastycznienie zasad dotyczących czynszu w przypadku inwestowania przez TBS w OZE, termomodernizację bądź lub dostępność tych mieszkań dla seniorów i osób niepełnosprawnych.\nWskazała też na rozwiązanie dot. wakacji czynszowych dla lokatorów w TBS-ach. „Niższy nawet o 25 proc. czynsz po spłacie kredytu przez spółki TBS” – mówiła. Wyjaśniła, że kiedy kredyt zaciągnięty przez spółkę na realizacje inwestycji zostanie spłacony, wówczas najemcy nie będą musieli płacić tego czynszu, który zobowiązani byli płacić przez średnio 25 lat. „W przypadku, gdy TBS-y będą budować mieszkania z wyższą partycypacją lokatora w kosztach budowy, jest możliwość zmiany tej umowy, na umowę najmu z dojściem do własności” – podkreśliła. Dodała, w mniejszych ośrodkach wkład, który będzie umożliwiał zmianę na umowę właścicielską, to 25 proc., w większych – 25 proc.\nPakiet zakłada też, jak mówiła Emilewicz, wprowadzenie premii remontowych „na budynki TBS starsze niż 25 lat”. Według MR obecnie ogólna zasada pozwala uzyskać ze środków FTiR premię na remont budynku wybudowanego przed 1961 r.\n„Wprowadzamy także dopłaty do czynszów w programie mieszkanie na start i szanse na dojście do nowego mieszkania także dla osób bez zdolności czynszowych; taką możliwość przekazujemy gminom” – zapowiedziała wicepremier.\nWyjaśniła, że gmina będzie mogła zaproponować rodzinie 2-4 osobowej – która dzisiaj wynajmuje lokal komunalny i wywiązuje się ze wszystkich zobowiązań – mieszkanie większe, a różnice w czynszu pokryć z dodatkowego wsparcia z programu Mieszkanie na start – tłumaczyła. „Środki te będą pochodziły z funduszu dopłat” – dodała.\n„Te dopłaty będą dotyczyły także lokatorów mieszkań wynajmowanych od inwestora przez gminę i podnajmowanym lokatorom” – mówiła.\nEmilewicz wskazała też na zmiany w Krajowym Zasobie Nieruchomości, który „nie będzie już tylko bankiem gruntów”. Chodzi, jak zapowiedziała, o wykorzystanie potencjału KZN dla rozwoju społecznego budownictwa czynszowego. KZN będzie mógł wnosić grunty do TBS – powiedziała.\n„Podwyższamy tę wartość do 50 proc. i nie różnicujemy” – pokreśliła. Dodała, że z takiego wsparcia gminy będą mogły skorzystać zarówno przy budowie nowych mieszkań komunalnych, jak i przy remont zasobu istniejącego.\n„Proponujemy nowe dopłaty do dodatków mieszkaniowych” – zapowiedziała Emilewicz. Wskazała na wyższe dodatki dla najemców dotkniętych skutkami pandemii. „Mówimy tu o środkach, które mogą dojść nawet do 1500 zł miesięcznie przez pół roku na pokrycie do 75 proc. czynszu” – podkreśliła. Według MR w tym roku trafi na ten cel ok. 420 mln zł.\nDysponentem tych środków, jak wyjaśniła Emilewicz, będą gminy. „Gminy będą zbierać wnioski na te dopłaty od 1 lipca, rozpatrywać je do 30 miesięcy, a pierwsze wpłaty dla beneficjentów trafią do 10. kolejnego miesiąca” – wskazała.\nPodkreśliła, że te dopłaty będą realizowane wstecznie. „Będą mogły być wypłacane, wliczając okresy najmu od 1 kwietnia; jesteśmy na to gotowi” – przekonywała.\nEmilewicz podkreśliła, że jest to nie tylko dodatkowe wparcie dla branży budowlanej w sektorze mieszkalnictwa, ale też dla samorządów, by mogły realizować polityki mieszkaniowe. „Ale także wsparcie dla tych najuboższych, którzy zostali dotknięci pandemią koronawirusa, którzy dzisiaj będą mogli uzyskać większe wsparcie, jeżeli stracili pracę, znaleźli się w trudnym położeniu” – mówiła.\nTo pierwszy wyraźny impuls, który oferujemy gospodarce, by tempo spadku nie było tak duże, jak wróżą najczarniejsze scenariusze – zaznaczyła. Wyraziła nadzieję, że branża budowlana pozostanie w kolejnych kwartałach „kołem zamachowym, mostem wychodzenia z kryzysu polskiej gospodarki”. (PAP)


Największa pułapka pozytywnego myślenia. Inne możesz włożyć między bajki. - O życiu i o tym, co ciekawe\nŚwiat to rzeka krwi, zaszklone oczy dzieci, tracących rodziców i szloch rodziców, pochylających się nad ciałami swoich pociech. Pourywane nogi, zmasakrowane twarze, zimne strzały w tył głowy...\nTak już mam, że nie potrafię się oszukiwać. Nie potrafię i nie lubię oszukiwać innych ludzi. Często mówię wprost, o tym, co leży mi na sercu i nie do końca uzupełnia moją, być może nieco zbyt idealistyczną, wizję tego świata. Może jestem jakimś kolejnym, uboższym wcieleniem Thomasa More’a, kto wie. Leczy mnie jednak ziemia, ta ziemia z utopijności moich wizji i poglądów bardzo skutecznie. Lubię o tym mówić. Czasem dobitnie, może zbyt ostro. Czasem jednak tak trzeba. Nie lubię nijakości i pospolitości, nie wywołujących żadnych emocji, nie mówiąc już o tych skrajnych, które są nam zajebiście potrzebne. Żeby się ocknąć i przejrzeć na oczy. I zacząć naprawiać to, co zostało zepsute…\nNie chcę używać tutaj zwrotów niecenzuralnych, szachować ignoranckimi porównaniami, nie chcę prześmiewczo komentować zachowań “obrażających” daną wadę, zbiorowość czy konkretną jednostkę. W tym jednym wpisie od początku do końca będę poważny i stonowany zarazem. Czemu? Między innymi temu, abyś lepiej zrozumiał mnie i spojrzał na mojego bloga i przede wszystkim na mnie z troszkę innej strony. Może tej pozytywniejszej, może nie. To już zależy od Ciebie, zrozumienia tego, co chcę Ci przekazać i Twojej tego interpretacji.\nAle pierdolę, co? Właśnie przeczytałem to, co do tej pory wylało się z mojego mózgu i pochlapało monitor, formując się w ten niekształtny i niemelodyjny zlepek słów i cofam to, co powiedziałem. Będą kurwy, będą porównania, będzie tak jak było do tej pory. Bo to jestem prawdziwy ja, więc nie będę tutaj udawał i niczego nikomu udowadniał. W końcu takiego mnie polubiłaś, am I right?\nOdkąd prowadzę bloga, dostałem kilka wiadomości na fejsbuniu, w których, obok tych, w zdecydowanej większości, pozytywnych, ludzie czuli się obrażeni, dotknięci i zażenowani w jakiś sposób moimi poglądami. Chociaż moim zdaniem w dużej mierze bardziej formą, w jakiej je przedstawiam, ale to tylko moje subiektywne odczucie. Jedna z czytelniczek, po przeczytaniu tego tekstu, napisała mi, że odbieram ludziom nadzieję i że jestem wulgarnym chamem. Czemu? Bo napisałem, że nie jesteś zwycięzca dopóki walczysz, że wygląd wcale nie jest mniej ważny od wnętrza, że nie jesteś w stanie osiągnąć wszystkiego nawet, gdy bardzo tego chcesz. Cóż…\nŚwiat to nie tylko zielona łąka…\n… świat to, między innymi miejsce podłe, okrutne, wyzute z litości, poszanowania ludzkiej godności. To bezlitosny wyścig o władzę i pieniądze, które nim rządzą. Wyścig, często, bez zasad i praw, oprócz jednego – prawa dżungli. Świat to rzeka krwi, zaszklone oczy dzieci, tracących rodziców i szloch rodziców, pochylających się nad ciałami swoich pociech. Pourywane nogi, zmasakrowane twarze, zimne strzały w tył głowy, kości wystające z głodu, suche usta z pragnienia. Świat to powolne umieranie, w męczarniach, samotności, w poczuciu bezradności i niepewności co dalej i czy coś w ogóle.\nBrzmi brutalnie. Tak, doskonale zdaję sobie z tego sprawę. Nie zmienia to jednak faktu, że jest prawdą i jakiekolwiek przemilczenie czy sztuczne wybielanie tego faktu, w moim odczuciu, do niczego dobrego nie prowadzi. No bo jeśli jakiś tłusty, owłosiony zbok na Twoich oczach brutalnie spełnia swoje erotyczne fantazje przy użyciu 11-letniej dziewczynki ze słodkim kucykiem na głowie, która, delikatnie mówiąc, nie jest z tego faktu zadowolona, to udanie, że tego nie widzisz i natychmiastowe rozpoczęcie myślenia pozytywnego zamiast zaprzątania sobie głowy tym negatywnym zdarzeniem nie sprawi, że gość powie “a chuj tam, rozmyśliłem się, nie zgwałcę jej, idę sobie zwalić, ma ktoś jakieś fajne porno?” lub po prostu wyparuje.\nBo skupianie się w 100% na samych pozytywach sprawia, że zapominamy i w konsekwencji nie pomagamy tym, których życie układa się w sposób, który sprawia, że te pozytywy spierdalają od nich w podskokach. Dlatego właśnie czasem wspominam o wszechobecnym syfie, którego na co dzień jesteśmy świadkami i smuci mnie moje nieodparte wrażenie, że tylko z tego powodu przez niektórych odbierany jestem jako współodpowiedzialny i współtworzący tenże syf. Niestety. Niestety również, osoba, która otwarcie o tym mówi jest często uważana za bezdusznego pesymistę, który widzi lub chce widzieć jedynie zło i negatywne aspekty tego świata i w ogóle najchętniej wyjebałby to wszystko w kosmos i nawet lecąc w powietrze krzyczałby jakie to życie jest do dupy.\nNie, wcale nie jestem pesymistą i wcale nie chcę tak myśleć. Uwierz mi. Naprawdę wolałbym widzieć jedynie piękno, dobro, miłość, szczerą przyjań, różowe słoniki, jędrne cycki i budyń w czekoladowej polewie z mrożonymi malinami.\nNext post W oczekiwaniu na kolejną upojną noc\nPrevious post Jesteś chujowy, nic z Ciebie nie będzie, słyszysz?!


Polityka prywatności - Zapoznani\nCentrum Kojarzenia Par „Zapoznani” Ewelina Walkowska z siedzibą w Morągu\nAdministratorem danych jest Centrum Kojarzenia Par „Zapoznani” Ewelina Walkowska, ul. Kwiatowa 11/14, 14-300 Morąg, biuro@zapoznani.pl, tel. 660202135\nDane Użytkowników strony internetowej (dalej Użytkownik, Użytkownicy) przetwarzane są w celu prawidłowego wykonywania umów zawartych z Administratorem za pośrednictwem strony www.zapoznani.pl oraz w celach informacyjnych.\nwysłania formularza zgłoszeniowego na stronie serwisu zapoznani.pl;\nprawidłowego wykonania zlecenia;\nkorzystania przez Użytkownika z przysługujących uprawnień (informacja, zgłoszenie, kontakt, rezygnacja).\nPrzetwarzane są dane osobowe, których podanie potrzebne jest do skontaktowania się z Użytkownikiem oraz te, które potrzebne są w celu wykonania zlecenia (imię i nazwisko Użytkownika, adres e-mail, numer telefonu, wiek, płeć, złożone zapytanie, preferowana płeć osoby, z którą ma zostać zaaranżowane spotkanie).\nDane osobowe Użytkownika są przetwarzane wyłącznie w momencie wyrażenia zgody Użytkownika w chwili przesłania formularza zgłoszeniowego bądź zapytania za pośrednictwem serwisu www.zapoznani.pl.\nWyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych jest dobrowolne, jednak brak zgody uniemożliwia skontaktowanie się z kandydatem (Użytkownikiem) zgłaszającym się poprzez stronę internetową oraz uniemożliwia przesłanie odpowiedzi na pytanie. Wówczas pozostaje kontakt z Administratorem za pośrednictwem telefonu, poczty e-mail bądź poczty tradycyjnej.\nUżytkownik w każdej chwili może wycofać zgodę na przetwarzanie danych osobowych bez podania przyczyny. Prośba może dotyczyć wycofania zgody na otrzymywanie newsletterów oraz wszystkich celów, w których przetwarzane są dane Użytkownika.\nUżytkownik w każdej chwili może wyrazić sprzeciw przeciwko przetwarzaniu danych osobowych. Żądanie nie wpłynie na wysłane wcześniej zapytania czy zgłoszenie. Wniesienie sprzeciwu spowoduje natomiast usunięcie konta Użytkownika w serwisie www.zapoznani.pl. Od momentu usunięcia konta dane Użytkownika nie będą już przez Administratora przetwarzane.\nUżytkownik w każdej chwili może żądać ograniczenia przetwarzania danych osobowych. Ograniczenie może dotyczyć zarówno czasu oraz zakresu przetwarzania danych osobowych. Żądanie ograniczenia dotyczącego przetwarzania danych nie wpłynie na dotychczas dokonane przez Administratora czynności.\nUżytkownik w każdej chwili może żądać, aby jego dane umieszczone w serwisie zostały przez Administratora poprawione.\nUżytkownik może żądać, aby jego dane osobowe zostały przekazane do innego Podmiotu. W tym celu Użytkownik powinien skontaktować się z Administratorem, podając dokładną nazwę oraz adres Podmiotu, do którego dane Użytkownika mają zostać przekazane.\nUżytkownik w każdej chwili może żądać informacji o zakresie przetwarzania jego danych osobowych. Informacje o zakresie przetwarzania danych zostaną ujawnione w ciągu miesiąca od otrzymania żądania Użytkownika.\nDane osobowe Użytkownika są przechowywane do momentu wycofania przez Użytkownika zgody na przetwarzanie jego danych osobowych, zgłoszenia sprzeciwu lub żądania usunięcia. W innych przypadkach dane te są usuwane w ciągu roku od wykonania usługi przez Administratora, zaś dane niezbędne do ochrony roszczeń z tytułu umowy zlecenia usuwane są niezwłocznie po upłynięciu okresu przedawnienia właściwego dla umowy zlecenia.\nWiadomości e-mail: biuro@zapoznani.pl\nZgłoszenia telefonicznego: 660 202 135\nListownie – Centrum Kojarzenia Par „Zapoznani” Ewelina Walkowska, ul. Kwiatowa 11/14, 14-300 Morąg\nPrzetwarzane dane osobowe Użytkownika mogą być powierzane podmiotom bezpośrednio współpracującym w celu realizacji zlecenia.\nStrona może używać mechanizmów analizy usług sieciowych Google Inc. tj. Google Analytics, które używają plików cookies i umożliwiają analizę sposobu korzystania ze stron internetowych. Użytkownik może zablokować zapisywanie danych zebranych przez cookies dotyczących używania strony internetowej i wysyłanie ich do Google, jak również przekazywanie tych danych przez Google, pobierając i instalując wtyczkę dostępną pod następującym linkiem: https://tools.google.com/dlpage/gaoptout?hl=pl.


Małgorzata Kożuchowska zachwycała w białej marynarce (FOTO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Małgorzata Kożuchowska » Małgorzata Kożuchowska zachwycała w białej marynarce (FOTO)\nmałgorzata kożuchowska stylizacje gwiazd biała marynarka\nWczoraj wieczorem w Warszawie odbyła się kolejna impreza. Druga Szansa przyciągnęła wiele gwiazd i celebrytek. Wśród nich znalazłyśmy Małgorzatę Kożuchowską, która zachwyciła nas swoją stylizacją. Jak wyglądała? Sprawdźcie, czy Wam również przypadnie do gustu.\nZOBACZ TEŻ: MŁODZIEŻOWA STYLIZACJA MAŁGORZATY KOŻUCHOWSKIEJ\nAktorka postawiła na nieśmiertelne połączenie bieli i czerni. Postawiła na skórzane czarne spodnie, które odjęły jej co najmniej dziesięciu lat. Dobrała do nich przepiękny biały żakiet, który trochę kojarzy nam się z projektami Balmain, oraz klasyczne czarne szpilki.\nMusimy przyznać, że Kożuchowska jak zwykle prezentowała się rewelacyjnie. Aktorka ma w sobie niezwykłą klasę i podejrzewamy, że nawet w dresie wyglądałaby super.


Jak żywieniowo przygotować prosięta do odsadzenia - Trzoda chlewna\nJak żywieniowo przygotować prosięta do odsadzenia\nDodano: 23-08-2011 13:13\nMówiąc o żywieniu prosiąt po odsadzeniu nie można pominąć żywienia prosiąt przy maciorze. Proste zabiegi żywieniowe wprowadzane już przy matce pozwolą w przyszłości na łatwą zmianę paszy w trakcie odsadzania.\nJuż od pierwszego dnia życia, hodowcy powinni dbać o prawidłowy rozwój układu pokarmowego prosiąt.\n- W dniu urodzenia należy posmarować sutki maciory zwilżoną paszą typu prestarter, aby prosięta zapamiętały jej smak i zapach. Również od pierwszego dnia życia sypiemy prosiętom trzy razy dziennie po garstce paszy pod lampę aby się do niej przyzwyczajały (w przypadku gdy prosięta są na ściółce stosujemy miski). Po pierwszym tygodniu podajemy trzy razy dziennie pasze do misek do woli (tzn. tyle ile wyjadają na raz). – mówi Paweł Bortacki, dyrektor regionalny firmy Sano.\nPasze typu prestarter zawierają dużo składników mlecznych, które chłoną zapachy chlewni przez co zleżała pasza nie jest atrakcyjna dla małych prosiąt. Dlatego trzeba usuwać z karmideł niedojady.\n- Restrykcyjne dawki pokarmowe dla prosiąt odsadzonych nie są zalecane. Prosię, które wytworzyło odpowiednie enzymy (amylaza) w okresie ssania nie będzie miało problemu z trawieniem paszy po odsadzeniu. Hodowcom często sprawia trudności żywienie prosiąt po odsadzeniu, zazwyczaj powodem jest nie przeprowadzenie prawidłowego "treningu enzymatycznego", czyli przyzwyczajenia prosiąt do regularnego pobierania stałej paszy już w okresie ssania. Niektórzy hodowcy nie przywiązują do tego wagi, dlatego mogą być później skazani na ograniczone żywienie w okresie odsadzenia, co ma zniwelować problemy z prosiętami odsadzanymi. Jednak nie daje możliwości uzyskania dobrych wyników produkcyjnych – tłumaczy Bortacki.


Kredyt hipoteczny dostawali ci, którzy mieli dużo pieniędzy - MP Finanse domowe - rp.pl\nAktualizacja: 25.02.2021, 15:23\nKredyt hipoteczny dostawali ci, którzy mieli dużo pieniędzy\nPonad 172 tysiące złotych gotówki – tyle przeciętnie posiadały osoby, które w ostatnim kwartale 2020 roku dostały kredyt na zakup mieszkania czy budowę domu – wynika z szacunków HRE Investments opartych na danych AMRON-SARFiN. Gdy do tego dodamy, że kupujący musi też zarezerwować pieniądze na pokrycie kosztów transakcyjnych (notariusz, podatek, pośrednik, opłaty sądowe), a do tego kupione lokum często trzeba wykończyć i wyposażyć, to okazuje się, że przeciętny nabywca dysponował całkiem sporym kapitałem znacznie przewyższającym wspomniane 172 tysiące.\nJak wskazuje Bartosz Turek z HRE Investments wynik jest wysoki, a nawet najwyższy w historii, ale tak jak w wypadku każdej średniej warto zajrzeć w jej głąb, aby lepiej zrozumieć czemu wynik jest taki, a nie inny. Pierwsze wrażenie może bowiem leżeć daleko od prawdy.\n– W tym kontekście ważne jest na przykład to, że w czwartym kwartale na zakup mieszkań zadłużało się wielu mieszkańców dużych miast. Na przykład nabywcy z Warszawy odpowiadali za niemal 50 procent wartości wszystkich udzielonych kredytów w kraju – wynika z danych AMRON-SARFiN. Rok wcześniej odsetek ten był o jedną piątą niższy. Jest to o tyle ważne, że w większych miastach mieszkania są droższe, a skoro są droższe, to aby je kupić trzeba mieć proporcjonalnie więcej pieniędzy na wkład własny – zauważa analityk.\nPonadto w czwartym kwartale – w odróżnieniu od sytuacji z trzeciego kwartału – więcej było kupujących, którzy mieli dużo pieniędzy (wysoki wkład własny) i chcieli jedynie dopożyczyć relatywnie niewielkie kwoty na zakup nieruchomości. Dane z najnowszego raportu pokazują, że co siódmy kredytobiorca potrzebował pożyczyć na zakup jedynie niewielką część kwoty (do 30 proc. ceny).\nW trzecim kwartale na niewielką część wartości nieruchomości zadłużała się co dziewiąta osoba. Z drugiej strony wyraźnie zmalało grono osób, które miały niewiele gotówki i zadłużały się na ponad 80 procent ceny nieruchomości. Takie kredyty odpowiadały w czwartym kwartale za 34,6 procent długów. Kwartał wcześniej było ich wyraźnie więcej, bo 38,3 procent – wynika z danych AMRON-SARFiN. W odróżnieniu od sytuacji sprzed kwartału wydaje się więc, że mniej rodaków postanowiło wykorzystać najtańsze kredyty w historii i zadłużyć się na większą część ceny mieszkania zostawiając sobie więcej gotówki w zanadrzu.\n– Dobrym prognostykiem na kolejne miesiące jest to, że dwa największe banki postanowiły znowu zacząć udzielać kredyty z 10-procentowym wkładem własnym. Co prawda stawiają one w tych produktach dodatkowe wymagania odnośnie typu, lokalizacji, wartości czy wielkości finansowanej nieruchomości, ale bez wątpienia cieszyć powinno to, że już w większości instytucji można ubiegać się o kredyt hipoteczny mając 10 procent ceny mieszkania w gotówce – podkreśla Turek.\n– To oznacza, że banki przestały się obawiać poważniejszej korekty cen mieszkań. Co jednak ważniejsze, osoby chcące kupić pierwsze w życiu mieszkania, będą w końcu mogły łatwiej zrealizować swoje marzenia o własnym „M”. Nie powinniśmy mieć złudzeń, że pod tym względem rok 2020 nie sprzyjał np. wyprowadzkom z domu rodzinnego. Jest szansa, że najbliższe miesiące będą pod tym względem lepsze. Warto mieć świadomość, że w ostatnich latach, co roku na wyprowadzkę z domu rodzinnego decydowało się nawet ponad 200-300 tysięcy osób w wieku 25-34 lata. Dane za 2021 rok powinny być pod tym względem gorsze, czego odreagowanie mamy szanse w kolejnych kwartałach oglądać – dodaje.


HISTORIA BANKU - Bank Spółdzielczy w Cieszynie\nBank Spółdzielczy w Cieszynie powstał w 1873 roku jako Towarzystwo Zaliczkowe w Cieszynie. Po roku funkcjonowania zostało przemianowane na Towarzystwo Oszczędności i Zaliczek w Cieszynie. W dziejach Śląska Cieszyńskiego powstanie polskiej spółdzielni miało doniosłe znaczenie i było ukoronowaniem wieloletnich starań podejmowanych przez grono niestrudzonych działaczy miejscowych i pozostałych ziem polskich.\nCelem Towarzystwa było zapewnianie dostępu do taniego kredytu jego członkom, głównie rolnikom, z dogodnymi ratami spłat oraz ułatwienie gromadzenia drobnych kapitałów. Liczba członków oraz dane finansowe Towarzystwa potwierdzają, że należało ono do najważniejszych polskich instytucji działających na Śląsku Cieszyńskim.\nW 2013 roku Bank obchodził swój niecodzienny jubileusz 140 lat prowadzenia działalności. Na przestrzeni 140 lat wpływał na region i swoich członków, finansując działania lokalnych organizacji i przedsiębiorstw. Bank pełni rolę Banku lokalnego, który działa na terenie województwa śląskiego. Dynamicznie się rozwija, pozyskuje nowych klientów i dobrze służy Ziemi Cieszyńskiej.\nZapraszamy do obejrzenia filmu o historii naszego Banku oraz publikacji wydanej z okazji jubileuszu 140 lat Banku "Bank Spółdzielczy w Cieszynie 1873 - 2013. Historia i współczesność" (kliknij na poniższe zdjęcia).


Tutaj może kiedyś będzie jakieś mądre zdanie:)\nZnowu trochę filozofii\nNadchodzi wiosna :D\nCzesław Niemen - “Wspomnienie..”\nHistoryjka o perełce…\n“Ludzie i ich natura”\n“Na rozstaju dróg, gdzie przydrożny Chrystus stał…”\nCzas najwyższy coś napisać :D\ntak jak w adresie :)\nPosted by lukaszr on styczeń 15th, 2009\nTym razem trochę filozofii o świecie.\nOstatnimi czasy, świat przeżywa kryzys. W kontekście tego kryzysu zastanawia mnie parę rzeczy. Najważniejsze i najciekawsze jak dla mnie pytania, to skąd on się wziął? Kto za niego odpowiada? Jak tak słucham informacji dookoła to wychodzi na to, że mamy do czynienia z odpowiedzialnością zbiorową. Mamy kryzys i nikt za niego nie odpowiada? Ciekawe… w szkole zawsze mnie uczulali, że nie będzie odpowiedzialności zbiorowej za coś, a tu wychodzi na to, że jest na odwrót. Zresztą z drugiej strony jak tak sobie myślę, że np. taki prezydent jakiegoś kraju wystąpi i powie, że to jego wina, weźmie to na siebie… To co to da? W rzeczywistości jedno wielkie nic. Ktoś tam się może ucieszy, ktoś pewnie napisze, że nastroje u ludzi się poprawiły i pewnie to wszystko. No może jeszcze wzrost popularności i szanse na coś? Na szacunek u ludzi? Na lepszy wynik w wyborach tym samym?\nOczywiście nie twierdzę tutaj, że wszyscy są tacy sami i działają z tych samych pobudek, ale widząc co się dzieje dookoła, no to cóż… autorytetów na świecie na samej “górze” obecnie nie ma! A ci co są, żyją cicho i spokojnie. Zresztą wszystko zgodnie z teorią, że zło krzyczy najgłośniej. A dobro i dobrzy ludzie istnieją, bo gdyby nie oni, świat by już dawno przestał istnieć. Bo w końcu zło potrafi tylko niszczyć, a to dobro jest tym, co buduje.\nW kontekście kryzysu, choć nie tylko w jego kontekście, ciekawi mnie jeszcze jedno.\nCo tylko słucham informacji, to niemal na każdym kroku spotykam się z informacjami, że ktoś jest komuś dłużny. I co ciekawe, z tych informacji wynika mi, że tak na prawdę każdy jest dłużny! A to że Polska jest komuś ileś tam pieniędzy dłużna, a to, że inne kraje są komuś coś dłużne, a to że jakiś koncern jest komuś coś dłużny, a to klub sportowy itd. itd. Nic tylko długi, długi i długi.\nA człowiek pośród tego wszystkiego pędzi przed siebie. Pracuje, haruje, chociaż słowem, które dla mnie najlepiej oddaje całą tą sytuację, jest orka. Orka, czyli bardzo ciężka praca, każdego dnia. Pomimo tego, że orze i tak zbyt wiele z tego nie ma. Bo ciągle długi, rachunki, długi, rachunki. I wystarczy popatrzeć na kolegów, koleżanki obok, że tak właśnie jest, a nie inaczej.\nOstatnio rozmawiałem z przyjacielem, który powiedział mi, że śpi średnio dwie godziny na dobę. Masakra! Jak człowiek może tak żyć? Po co tak żyje? Czy po to, żeby żyć? Po to coby zyskać uznanie świata? Człowieka mądrego i przedsiębiorczego?\nW tym miejscu tak zupełnie na marginesie rozważań, nasuwa mi się smutna refleksja, która jest tak na prawdę myślą, mojego wujka, ale z którą zgadzam się w pełnej rozciągłości. Jakim pięknym i dobrym jest dzisiejszy świat? Aby uzyskać odpowiedź, wystarczy przejść się po cmentarzu i popatrzeć na napisy na nagrobkach i porównać daty. Stare z nowymi. Wystarczy porównać długość życia tych “starych” i tych “nowoczesnych” ludzi. To bardzo smutny znak czasu, wyróżniający ten właśnie czas, w którym żyjemy.\nAle skoro człowiek, człowiekowi oferuje takie warunki życia, to czemu się dziwić? Działalność, działalnością, pieniądze, pieniędzmi, rozum, rozumem, ale nic natury nie oszuka! I jeśli działa się przeciwko naturze, to ona zwyczajnie, ginie. Zresztą i w niej odnajdziemy, znaki dzisiejszych czasów.\nOstatnio oglądałem film przyrodniczy o oceanach o życiu w nich. Nie pamiętam na ten moment tytułu, ale bardzo mnie ten film zaciekawił i zaintrygował do przemyśleń.\nNa początku były pokazywane wielkie ryby ważące 30 ton. Sobie pomyślałem.. no ładnie, ryby większe od ciężarówki! Zrobiły one na mnie wielkie wrażenie. Ale na końcu te 30-tonowe ryby okazały się niczym w porównaniu do waleni niebieskich, które ważą 200 ton! Film skończył się jednak smutnym obrazem. Powiedzieli w nim, że jeszcze niedawno, nie pamiętam jak bardzo (10 lat?), było tych ryb 300.000. W tej chwili, zostało ich zaledwie 3% z tamtej sumy. Walenie niebieskie nie polują. One sobie płyną i żywią się planktonem, który wpadnie im po drodze. Naukowcy, pomimo tak zaawansowanej techniki, nie wiedzą, gdzie się rozmnażają i jak.\nA ja myślę, że one się nie rozmnażają. Myślę, że wraz z planktonem, one połykają wszystkie te brudy, które człowiek produkuje na co dzień i wylewa je do morza, oceanów. I kto się tym przejmuje? Pewnie tylko organizacje typu Greenpeace, które są przez ludzi wyśmiewane, kiedy oni działają. Ratują naturę, a która jest niezbędna do naszej własnej egzystencji! Jak natura zginie to i kiedyś człowiek przejdzie do historii.\nW kontekście tych rozważań…\nDotarłem kiedyś do ciekawej teorii spiskowej świata. Wg niej, za tym wszystkim stoją tak zwani “Buildbergerowie”. To grupka ludzi, która steruje światem. Jeżeli wierzyć tej teorii, to ta grupka dąży do unicestwienia ludzi, do zmniejszenia w ogóle całej populacji ludzkiej. Z 6 mld, ma zostać ok 0.5 mld ludzi. Dotarłem również do ostatecznego celu tych ludzi. Mają oni podobno na końcu ostatecznych czasów lecieć w kosmos i się uratować. Heh, ciekawe, że to jest zgodne z przepowiednią Nostradamusa, że na świecie dojdzie do zagłady, ale ludzie się uratują lecąc w kosmos.\nZ kolei w tym kontekście, ciekawego znaczenia (dla mnie osobiście), nabiera rok 2012. Dużo ludzi twierdzi, że ma wtedy nastąpić koniec świata. Wtedy ponoć kończy się kalendarz Majów, starożytni Egipcjanie też mają jakiś związek z tym. A i ja dotarłem do ciekawej przepowiedni chrześcijańskiej! I ciekawe jest to, że te daty są zbieżne.\nW związku z tym, że w tym 2012 roku, ma nastąpić koniec świata, powstają różne koncepcje. Jedni mówią, że nastąpi fizyczny koniec świata. Znam dwa sposoby, za którymi opowiadają się zwolennicy obu koncepcji. Jedni mówią, że będzie to przemagnesowanie biegunów. I że wtedy nastąpią staszne kataklizmy, których człowiek nie przeżyje. Słuchałem śmiesznej audycji na ten temat. Śmiesznej, bowiem w tej audycji powiedzieli, że jedynym bezpiecznym miejscem na Ziemi, będzie centrum Afryki. Ktoś tam twierdził, że całą resztę świata, pokryje lód, o warstwie 70m. Śmieszne w tej audycji było to, że podobno w Ameryce, przygotowują się do tego, zakopując pod ziemią, zapasy jedzenia. Tylko po co zakopywać to, jak i tak będzie lód?\nJako kontrargument, żeby wtedy miało nastąpić wyginięcie i zagłada ludzi jest historyczna notka. W 3000r, p.n.e. podobno takie przemagnesowanie miało już miejsce. Niepisane źródła mówią, że świadkami tego, byli żołnierze, którzy brali udział w bitwie, gdzieś na terenie Palestyny. Najciekawsze w tej historii jest to, że wg tych źródeł i przekazów, Słońce wschodziło kiedyś na Zachodzie, a zachodziło na wschodzie. I wtedy podczas przemagnesowania słońce wschodzi tak jak dziś, na wschodzie, a zachodzi na zachodzie. Jeśli to prawda, ludzie jak widać żyją do dziś i jeszcze o tym opowiadają\nDruga koncepcja fizyczna, jest taka, że w tym 2012 roku ma uderzyć na nas nieznana planeta. Ma się podobno na naszym niebie pojawić w tym, 2009 roku. Idąc za tą koncepcją ciekawi mnie, czy są planety we wszechświecie, które tak szybko “fruwają”?\nInna teoria tego końca świata, mówi, że właśnie wtedy spiskowcy przejmą kontrolę nad światem. I znowu… pożyjemy, zobaczymy co z tego wyniknie.\nTeorię, do której również osobiście się skłaniam, zostawiłem na samym końcu.\nTa teoria, mówi o zmianie ery. Ziemia, wykonuje trzy ruchy, a nie dwa, jak nas uczono. (Chociaż mnie zastanawia, ilu ruchom tak na prawdę ziemia jest poddana, przypuszczam, że dużo większej liczbie, tyle tylko, że człowiek na razie nie ma możliwości zbadania tego. Kto powiedział, że ziemia obraca się tylko wokół Słońca? Ostatnimi czasy w wyniku przemyśleń, skłaniam się koncepcji, że ziemia obraca się wokół większej liczby gwiazd, a nie tylko Słońca) Trzeci ruch, o którym teraz mówię, nazywane jest zjawiskiem precesji. Chodzi o to, że ziemia w wyniku obrotów, wykonuje ten trzeci ruch. Zachowuje się to mniej więcej tak jak bączek, dla dzieci. Mało kto na co dzień pamięta, że mamy rok oznaczony n.e. A kiedy mówimy o dawnych wydarzeniach, mówimy o roku p.n.e., czyli przed naszą erą.\nI myślę, że będzie tak samo i tym razem. Myślę, że niebo się po prostu zmieni. I tak jak starożytni niebo widzieli zupełnie inne od naszego, tak i my możemy być świadkami zmian na naszym niebie.\nW tej chwili mamy Erę Ryb. A przed nami, tak jak mówią uczeni w tym zakresie, Era Wodnika. Podobno wraz z tymi erami, nastąpi również zmiana myśli człowieka, która już następuje. Jakby nie było ryby są znakiem chrześcijaństwa. Dotarłem do pewnego źródła, które mówi, że era “mydlenia oczu” (choć to oczywiście nie odnosi się tylko do tej religii, do wszystkich innych również, ale również wszelkiego rodzaju propagandy!) się kończy. Podobno jest to domeną tej właśnie ery. A domeną Ery Wodnika, jest zupełnie inny świat, własny świat, inny jego porządek.\nJakby nie było, żyjemy w czasach, kiedy propaganda nie zadziała. Mamy bowiem różne alternatywne źródła, które mogą ją zburzyć raz, dwa i dzięki nim, każdy z nas może wyrobić sobie własne zdanie na temat tego co jest. Chociaż niewątpliwie trudno jest powiedzieć jak jest, ponieważ jeśli źródło A, mówi zupełnie co źródło B, to które źródło uznać za wiarygodne?\nTo tak jak w ostatniej wojnie gazowej. Kto ma rację? Rosja, czy Ukraina?\nWracając jednak do idei Buildbergerów, roku 2012 i kończąc to rozważanie, to doszedłem do pewnych wniosków.\nOgólnie ta notka wydawać może się bardzo pesymistyczna. Ale dla mnie osobiście tak nie jest.\nKiedy czytałem wywiad z jednym człowiekiem odnośnie roku 2012, powiedział on coś bardzo, bardzo ważnego. Bo tak kiedy sobie uświadomimy, to się okazuje, że jest strasznie mało czasu do tego roku, co to niby ma być ten koniec świata.\nPowiedział, że ta data być może jest po to, aby uświadomić nam jedno. Człowiek często zajmuje się tak na prawdę bzdurami w jego własnym życiu. Zapomina przy tym, że najważniejsze są inne rzeczy.\nI mnie osobiście, to wszystko uświadamia, że życie tu na Ziemi, jest tak krótkie, że nie warto zajmować się takimi bzdurami. Na co komu kariera? Dostanie ten ktoś pomnik, na wieki? Pomnik, który stawia się wiele lat, a w mgnieniu oka, może być zburzony przez kogoś.. Dyplom? Uznanie świata?\nZdecydowanie wolę poświęcić swój czas, rodzinie, przyjaciołom, osobom, które kocham. To oni są dla mnie najważniejsi. Nauczyłem się, że nie warto odkładać takich spraw w czasie, bo tego kogoś nagle może zabraknąć… i na nic mi pomniki, dyplomy, kadzidełka, świecidełka, kiedy zabraknie tego najważniejszego. Nic z tych rzeczy nie wypełni pustki w życiu, której myślę, każdy z nas już w jakiś sposób doświadczył.\nNie dajmy się po prostu zwariować i szanujmy życie, takie jakim jest.\nPosted by lukaszr on listopad 29th, 2008\nNie wiem jak inni, ale ja zawsze o tej porze, która jest teraz mówię sobie, że czuć powiew nadchodzącej wiosny No bo przecież nie będę mówił, że jest jesień.. jakby to ktoś powiedział “Jaki jest koń, każdy widzi”. Skoro widać, że jest jesień, że jest jesienna pogoda, to po co sobie jeszcze swoje uszy atakować tą “jesienią”.\nKiedyś to w ogóle myślałem, że mam depresję. Ale jak się okazało to nie depresja, tylko taki właśnie “jesienny spadek formy”, który jest spowodowany brakiem słońca lub jego minimalną ilością, którą możemy na sobie odczuwać. To działa na każdego człowieka. Ale ta depresja, o której ostatnimi czasy dużo się mówi… no właśnie, ludzie często sami sobie tworzą warunki do jej powstania. Częściej ludzie są chorzy, bo są atakowani przez innych ludzi. Tak, tak… zamiast optymistycznie pisać, że nadchodzi wiosna, albo nawet zima, to ludzie piszą jesień. Albo piszą właśnie o tym, że ostatnio dużo ludzi choruje na depresję i w ogóle wiele innych pesymistycznych wiadomości. I jak tak człowiek naczyta się tego wszystkiego, to się potem zaraża. I myśli sobie, że sam jest chory na tą depresję. A tak na prawdę w wielu wypadkach jest to wyimaginowana “choroba”. I tak też zresztą było w moim wypadku.\nOwszem, tak jak wspomniałem, jest to na pewno trudniejszy okres dla człowieka, z powodu braku życiodajnego Słońca. No ale trzeba go przetrwać. Ale najlepiej to robić, nie słuchając tych “mądrych” ludzi, którzy zasypują nas wszystkich pesymizmem.\nTakich rzeczy staram się już nie czytać, a jak już to nie brać ich do siebie. Wzmacniam się natomiast optymistycznym powiedzeniem, że nadchodzi wiosna. No bo tak jest… Za kilka dni rozpocznie się kalendarzowa zima. Można się porzucać śnieżnymi kulkami. Można fajnego bałwana ulepić, można orła na śniegu zrobić Ale co najważniejsze, dni już wtedy będą coraz dłuższe. A dni najdłuższe i najpiękniejsze* są właśnie na wiosnę.\nI lepiej wychodzę na tym, jak o niej** właśnie myślę.\n* - o ile nie ma za dużo egzaminów oczywiście\n** - z innych optymistycznych rzeczy o których myślę, to myślę też ostatnio o Kulkach One są takie wesołe…\nPosted by lukaszr on listopad 24th, 2008\nTytuł wpisu jest tytułem koncertu, w którym miałem przyjemność śpiewać. I jest kilka rzeczy, które utkwiły mi wyjątkowo w pamięci po nim…\nPo pierwsze, co najważniejsze, zrozumiałem podczas tego koncertu, dlaczego Niemen, był wielkim artystą. A był nim, ponieważ tworzył sztukę o miłości. Wprawdzie ktoś powie, że wielu jest artystów, którzy tworzy taką właśnie sztukę, o tej tematyce. Ale wyjątkowość Niemena polega na tym, że przelewał na papier, dokładnie to, czym on sam żył, czym sam był przepełniony. I dzięki temu, śpiewał, pisał wiersze, dokładnie tak, jak my o tym marzymy, jak sobie wyobrażamy, jak nieraz sami chcielibyśmy to powiedzieć “na głos”. Zresztą ile razy, wielu z nas, wciąż powtarza słowa “Dziwny jest ten świat” i się z nimi zgadza. I ilu z nas powtarza jego słowa, zawarte w wielu utworach - choć może nieświadomi tego, bo zawartych w mniejszych kompozycjach.\nJednym z utworów, którego wcześniej nie znałem, a który uderzył mnie wyjątkowo, był: “Epitafium”. Utwór trudny, przypominający o trudnym dla człowieka wydarzeniu, przedwczesnej śmierci perkusisty Piotra Dziemskiego, który odszedł w wieku 23 lat, na stole operacyjnym. Grał dla Niemena. Zresztą śmierć każdego młodego człowieka jest wydarzeniem uderzającym wyjątkowo mocno w nas.\nJednak nie to jest istotą wspomnienia tego utworu przeze mnie. Są w nim zawarte słowa, nad którymi rozważam od dawna, których też w sumie nieraz używałem, ale od jakiegoś czasu z nimi się po prostu nie zgadzam. Te słowa to: “Takie jest życie”. O ile, w sytuacjach, na które człowiek nie ma wpływu, można ich użyć, o tyle w innych nie. Tyle tylko, że tych sytuacji jest jak “na lekarstwo”, znikoma ich część. Za całą resztę odpowiada człowiek.\nWypadek - słowo określające coś strasznego dla człowieka, które zazwyczaj wprowadza w zadumę, prowadzi do różnych myśli. To coś co niejednokrotnie wiele zmienia, wywraca życie do góry nogami. W wypadku bierze udział kilka stron. Są to: sprawca wypadku, ofiara, służby ratownicze, obserwatorzy.\nZacznijmy od końca - obserwator. To ten, który zapewne najczęściej użyje sformułowania “Takie jest życie”. No cóż… jest wypadek, jest sprawca, jest ofiara, obserwator na chwilę stanie, pomyśli, pójdzie. Jeśli wypadek nie był jakiś straszny, to zapewne obserwatorowi szybko wyleci z głowy. Ale czy oby na pewno “Takie jest życie”?\nOfiara wypadku. Czasami bywa tak, że ofiara jest sama największym sprawcą wypadku. A może się spieszyła gdzieś i wpadła znienacka pod samochód? No właśnie… ale dlaczego się spieszyła? Do drugiej pracy? Po pracy, żeby dzieciom coś ugotować? Żeby coś zdążyć zrobić? A może ktoś nie nauczył tej osoby, że w takich sytuacjach spieszyć się nie można? Że trzeba zaczekać na przejściu?\nCzy takie jest życie, że trzeba spieszyć? Tak, tyle tylko, że jest ktoś, kto odpowiada, za wygląd “takiego życia”. Bo ktoś tak zrobił, że trzeba teraz lecieć do pracy, żeby się utrzymać. Bo ktoś tak zrobił, że ktoś drugi tyle pracuje, że dla drugiej osoby nie ma czasu, dla dzieci. Nie… ta osoba, o takie życie na pewno nie prosiła nikogo.\nSprawca wypadku… a może ona się spieszyła gdzieś? Może miała taką samą sytuację jak ofiara? Też się spieszyła? A może było tak, że hamulce w samochodzie zawiodły? Tyle tylko, że ktoś te hamulce “wyprodukował”. A może ktoś sprawcy nie nauczył jak dbać o takie hamulce? Może znowu nie miała czasu? Pieniędzy? A może takie jest życie, że nikt za to nie odpowiada - tylko sprawca?\nSłużby bezpieczeństwa, są tym, które dają największą nadzieję człowiekowi. Na miejscu wypadku, to właśnie one się pojawiają. Słowo, które jako pierwsze mi się na myśl ciśnie to cywilizacja, o której zresztą w “Epitafium” Niemen również nie omieszkał napisać. Z jednej strony ludzie cieszą się, kiedy służby coraz lepsze. Mamy coraz lepsze karetki, wozy straży pożarnej, radiowozy. Można powiedzieć, że to taki widoczny postęp cywilizacji. Ale czy postępem cywilizacji, nie jest też ten samochód, który uderzył w człowieka? No właśnie… cywilizacja i jej postęp. Przecież jej kształt zależy od ludzi, którzy wpływają na nią. A może jednak nie? I ktoś też powie, że takie jest życie? Aż w końcu jak się okazuje, te służby są tymi które nadzieję potrafią zarówno dać jak i równie skutecznie zabrać… Bo przepisy nie pozwalają na przyjęcie do szpitala, bo przepisy, bo człowiek, bo to znów inne przepisy.. Dobrze, że nie wierzę i nie ufam takiej właśnie cywilizacji.\nI nie zgadzam się z powiedzeniem, że “Takie jest życie”. Tu na ziemi, za życie i jego kształt odpowiada człowiek, a “takie jest życie” jest tylko tanią wymówką i najczęstszym usprawiedliwieniem błędów ludzi. A już najgorszym usprawiedliwieniem, świadomych “błędów” ludzi, tych, którzy bawią się w bogów i odpowiadają za innych. Za taką nadzieję i takie życie, dziękuję, ale nie jestem zainteresowany.\nZdecydowanie, popieram cywilizację miłości, takiej prawdziwej, szczerej. Chwała tym artystom, którzy piszą o takiej właśnie miłości. Dzięki temu uświadamiając innych ludzi, zarażając ich tą właśnie miłością. I takim właśnie artystą był Niemen. Wielkim.\nJakie imię nosi ten\nco w pół uśmiechu myśli\nzaledwie rozpoczętej pieśni\nw pół kroku drogi\nprzeciął nić uwitą z miłości.\nCzyim kaprysom w ofierze\nzawlekliśmy ciebie na stos pogrzebny\ni w pejzażu cmentarnym stoimy osłupieni\nnad nowo wyciosanym krzyżem?\nŚwiętemu prawu, świętych czynów urąganiem\nzwracam się do ciebie, cywilizacjo,\npełna pychy opiekunko.\nCo ty uczynisz,\njakim narzędziem wyrwiesz ostrze bolesne\nz serc bijących w żałobne dzwony?\nniedorzecznej śmierci człowieka?\nPosted by lukaszr on październik 23rd, 2008\nBył sobie kiedyś człowiek. To co go wyróżniało spośród tłumu, to jego ambicja i upór. Te cechy, pozwalały mu krok po kroku dążyć do upatrzonego i wymarzonego celu. Długo pracował nad tym, aby tam zajść, ale w końcu zaszedł. Zaszedł nawet dalej niż przypuszczał. Ludzie podziwiali jego pracowitość, ambicję i sukcesy, które zdobywał krok po kroku. Był powszechnie szanowanym człowiekiem.\nPrzyświecały mu również ideały. I dążył do nich, jak wielu z nas. W trakcie osiągania coraz to kolejnych sukcesów i dążenia do tych swoich ideałów, zaczął jakby o ludziach ze swojego otoczenia zapominać. A nie mógł bez nich zajść daleko, w ogóle nie mógł bez nich zajść, tam gdzie sobie wymarzył.\nLudzie, którzy pracowali z nim, byli na początku bardzo zadowoleni, ale wraz z upływem czasu, coraz mniej.\nZestarzał się ów człowiek, był coraz gorszy do zniesienia, ale mimo to ludzie brnęli z nim dalej - nie poddawali się. Droga była dla nich nadzwyczaj trudna, ale przy okazji wdzięczna. I ta wdzięczność właśnie, wynagradzała im trudy pracy z ich przywódcą.\nI tak ta historia się rozwijała. Aż w końcu ów ambitny człowiek, pewnego dnia nie wytrzymał, bo ludzie z którymi pracował wciąż nie byli tak idealni, jak on chciał. A skoro nie byli idealni, to i swojego ideału nie mógł zrealizować. Krzyknął:\n- Dlaczego to nie jest idealnie zrobione? Przecież to proste jest, a wy nie umiecie tego zrobić!\nUsłyszał to również młodzieniec, który miał dużo, dużo mniej lat, niż nasz stary, poczciwy bohater tej opowieści. Na dźwięk tych słów, ów młodzieniec wstał, odłożył przybory, którymi pracował, podszedł do swojego szefa i powiedział:\n- Rezygnuję ze współpracy z Panem.\n- Ale dlaczego? Przecież nigdzie nie znajdziesz takich warunków jak tutaj u mnie!\n- Może i nie znajdę, ale co z tego. Ma Pan tyle lat, tyle przeszedł w życiu, a wciąż Pan nie zrozumiał najważniejszej rzeczy w życiu..\nI wyszedł ów młodzieniec i opuścił człowieka. Za nim zaczęli wychodzić inni, aż w końcu, nasz bohater został sam… całkiem sam. I co z tego, że miał dookoła siebie, wszystkie rzeczy o których marzył i które zdobył. Miał niemal wszystko, ale nie miał jednego, najważniejszego. Zapomniał o uczuciach, o drugim człowieku. Obce były mu, miłość, przyjaźń. Za późno zrozumiał, jak wielki i cenny skarb miał pod nosem, a który właśnie utracił.\nMyślę, że każdy z nas doświadczył tego jakże bolesnego uczucia, kiedy ma skarb obok siebie, o którego nie dba, a który nagle zostaje utracony. Często dopiero wtedy zdajemy sobie sprawę, co tak na prawdę utraciliśmy. Jeszcze pół biedy, kiedy można to odzyskać, ale biedny jest ten człowiek, który skarbu już nigdy nie odzyska.\nSzczęśliwy natomiast ten, który widzi te skarby w swoim życiu i potrafi się nimi cieszyć i o nie dbać. Ale co najdziwniejsze w tym wszystkim, dla człowieka skarbem nie muszą być wcale drogie perły, czy piękne słomki. Czasem może to być Szara Kulka. Dla innych może i zwykła, ale dla człowieka, który widzi w niej skarb, jest ona wszystkim.\nPosted by lukaszr on wrzesień 30th, 2008\nDziś chciałbym wspomnieć o dwóch wyjątkowych miejscach na świecie.\nPierwszym miejscem jest Krupowa Hala.\nZajęło mi dużo czasu, zanim odnalazłem “swoje” miejsce na ziemi. I co ciekawe, szukałem daleko, a dopiero po długim czasie poszukiwań, zrozumiałem co mam pod swoim, własnym nosem.\nA jest to właśnie Krupowa Hala. Miejsce często niepozorne i niezauważane przez wielu ludzi - tak jak zresztą przeze mnie samego, przez długi, długi czas. Niepozorne, ale za to jedno z najpiękniejszych miejsc na świecie, o ile nawet nie najpiękniejsze. Zresztą sam Kuba Terakowski niesamowity podróżnik, twierdzi, że to najpiękniejsze miejsce na ziemi. I w sumie to nie sposób się z nim nie zgodzić.\nJest jednak jeszcze jedno miejsce równie wyjątkowe, położone nie tak daleko od Krupowej. Przez niektórych ludzi, z kolei to miejsce jest uważane za najpiękniejsze. I również trudno się z nimi nie zgodzić.\nMam na myśli Babią Górę.\nI z jednego miejsca i z drugiego można podziwiać niesamowite widoki. Krupowa Hala jest miejscem spokojniejszym, bo mniej uczęszczanym przez ludzi gór. Z kolei widok z Babiej jest pełniejszy. W sumie można wymieniać wszystkie za i przeciw w obu miejscach, generalnie jednak i jedno miejsce i drugie jest wyjątkowe i urok swój niepowtarzalny ma.\nA jak się okazuje - wyjątkowych ludzi można spotkać nie tylko w mieście, czy na lotnisku Bo czasem właśnie bywa tak, że jak człowiek wybierze się na wycieczkę w któreś z tych miejsc, to można kogoś wyjątkowego poznać. Heh i kto by pomyślał, że czasem można poznać kogoś takiego właśnie, siedzącego sobie na jednej z tych gór i podziwiającego widoki.\nPolecam oba te miejsca w celu ich odwiedzenia. Te miejsca są tak piękne i wyjątkowe, że na prawdę można się tam zakochać\nNa Babiej jest wszystko to, co kocham! No i na Krupowej “trochę” też\nPosted by lukaszr on wrzesień 25th, 2008\nBył sobie kiedyś pewien portal. Dziwny to był portal.. dziwne pomysły, dziwni, sztuczni ludzie. Istniał, a w zasadzie istnieje do dziś.. chyba tylko w dwóch celach:\njeden cel, jest zgodny ze starym rosyjskim powiedzeniem, że jak niewiadomo o co chodzi to wiadomo, że chodzi o pieniądze\ndrugi cel, tak samo dziwny jak ów portal to taki, coby ludzie chyba tylko czas tracili.\nI był sobie kiedyś pewien człowiek, który postanowił tam się “zapisać”. Coby tylko czas zabić i głupio pieniądze wydać. Pomimo dziwności i sztuczności - postanowił szukać tam perełek mądrości. Szukał, szukał - przebierał w sianie, bo w końcu odnalezienie takiej perełki w tym miejscu, to jak przysłowiowe szukanie igły w stogu siana.\nW ciągu długich poszukiwań natrafił na jedną perełkę mądrości! Ale kiedy przebierał w tym sianie, natrafił na coś zupełnie niepozornego. Jednak początkowo odstawił to trochę na bok. W miarę upływu czasu, jednak to coś zaczęło przykuwać jego wzrok.\nPoczątkowo ta uwaga była mała, dalej szukał perełek mądrości, ale wraz z upływem czasu nabierała na sile i naturalnie, odciągała go od dalszego szukania. I przyglądał się temu czemuś bardzo niepozornemu coraz głębiej, coraz głębiej…, aż w końcu dojrzał tam coś, co zupełnie odwróciło jego uwagę od początkowych poszukiwań.\nÓw człowiek myślał, że odnalazł zwykłą, szarą kulkę - jakich w sumie pełno odnajdywał podczas poszukiwań swoich wymarzonych perełek. Bo w sumie tak ona wyglądała. Okazało się jednak, że nie była to zwykła, szara kulka taka jak ją wszyscy widzą. Niezwykłość tej kulki polegała na tym, że zaczęła wydobywać z siebie potężną moc. Ta moc była tak wielka, że doprowadziła do tego, że ów człowiek zakończył swoje dotychczasowe poszukiwania, jak również - co ważniejsze - wywróciła całe jego życie.\nTo niesamowite jak nieraz coś tak niepozornego pojawi się obok cżłowieka, a nagle to coś zaczyna wywracać jego dotychczasowe życie do góry nogami.\nPosted by lukaszr on wrzesień 6th, 2008\nDziś wpis z cyklu “złote myśli”. Jakiś czas temu, przypadkowo znalazłem ciekawy tekst o naturze człowieka:\nCzy przyglądaliście się kiedyś im dokładnie?\nTak szybko nudzą się dzieciństwem, że ruszają by jak najszybciej dorosnąć, a niedługo potem chcą stać się znowu dziećmi.\nTracą zdrowie, aby zarobić pieniądze, a potem pieniądze, po to by wyzdrowieć.\nMówią z niepokojem o przyszłości zapominając o teraźniejszości.\nŻyją tak jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają tak jakby nigdy nie żyli.\nNie rozumieją, że bogacz to nie ten, kto dużo ma, tylko ten któremu niewiele brakuje.\nNie zdają sobie sprawy, że wystarczy kilka sekund, aby wyrządzić komuś krzywdę, a potem potrzeba lat, aby tę krzywdę wynagrodzić.\nNie wiedzą, że są osoby które bardzo je kochają tylko nie potrafią tego wyrazić.\nNie dopuszczają myśli, że dwie osoby mogą patrzeć w to samo miejsce, ale widzieć coś zupełnie innego…\nPosted in "złote-myśli" | No Comments »\nPosted by lukaszr on sierpień 29th, 2008\nDługo już nie pisałem tutaj niczego…\nRaz, że trza było odpocząć trochę od pisania. Najważniejszym jednak powodem była myśl, że za wiele osób tutaj nie zagląda. Jednak dowiedziałem się ze ściśle tajnych źródeł, że znaleźli się “czytacze” mojego bloga, których serdecznie pozdrawiam i przepraszam, za chwilowe zawieszenie działalności\nTym razem napiszę o rozstaju dróg, do którego niewątpliwie dużymi krokami się zbliżam…\nKiedyś był czas, że sobie planowałem, układałem swoje życie. Że wtedy i wtedy zrobię to, a wtedy i wtedy co innego. W miarę upływu życia nauczyłem się jednak czegoś innego, że niewarto planować na dłuższą metę, ponieważ życie często samo pokazuje drogę, którą należy iść. Że to co planowaliśmy to nieraz, za przeproszeniem - szlag trafia. I w sumie cenię sobie takie życie. Staram się nie przejmować dalszą przyszłością.\nNadchodzi jednak trudny czas wyboru jednej z moich dróg.. i wybór jest taki, że coś czuję, że jakby się zaplanowało, to by chyba łatwiej było.\nNajwiększy problem polega na tym, że wybór jednej z dróg będzie wyborem jednej miłości, a porzuceniem drugiej i na odwrót…\nNie wyobrażam sobie życia bez śpiewu. Kocham to robić, dawać coś od siebie ludziom. Daje mi to radość, szczęście i kiedy to robię to czuję się człowiekiem spełnionym. Ale… męczę się w Częstochowie. Męczę, bo ciągle dookoła siebie widzę płaskie tereny.. nie ma gór. Taki dziwny paradoks…, kiedy nie ma mnie w Częstochowie, tęsknię za śpiewaniem, a kiedy z kolei jestem w niej, to tęsknię za górami.\nNadchodzi czas kolejnej wielkiej mojej bitwy o studia - tak bitwy, różniącej się jedynie od tej prawdziwej, brakiem rozlewu krwi. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, za rok kończę studia. I co dalej?\nNo właśnie… zostać w Częstochowie i zaśpiewać przy okazji “Góralu czy ci nie żal?… Dla chleba, Panie, dla chleba, góry porzucić trzeba?”. Czy nie śpiewać i w góry powrócić trzeba?\nIdealnym rozwiązaniem byłoby połączenie tych dróg, ale niestety jest to niemożliwe.\nRozum nic nie daje w tej sytuacji… ponieważ nie przeważa szali, ani w jedną stronę, ani w drugą.\nKiedy sobie nad tym myślę, to przychodzi mi do głowy tylko jedno rozwiązanie. Obie miłości są równe, a więc 1=1. I kiedy sobie myślę w ten sposób, to mam głęboką nadzieję, że może pojawi się na którejś z dróg jaka jeszcze jedna miłość. Wtedy byłoby z jednej strony 2, a z drugiej strony 1… No ale to tylko gdybanie..\nA w tej chwili to cóż.. nie pozostaje chyba nic innego jak czekać na to, jaką odpowiedź czas przyniesie, a teraz zacząć się przygotowywać do nadchodzącej bitwy. Byleby tylko sędzia był sprawiedliwy i nie stał się katem…\nNa zakończenie, żeby nie było tak rzewnie, to coś wesołego.\nNo już tyle - czy te kropki nie są wesołe?\nPosted by lukaszr on maj 1st, 2008\nWczoraj wybrałem się w długą podróż do domu.. Wyjechałem pospiesznym autobusem, z Częstochowy o 13:30. Wg. moich obliczeń do Skomielnej Bialej miałem zajechać najpóźniej o godz. 19:00 i tym samym miałem zdążyć, na godz. 20:00 na ostatni bus, do mnie na wioskę. A więc wyjeżdżamy sobie z Częstochowy. Ku mojemu zdziwieniu autobus zaczął jechaś jakąś dziwną drogą. No nic, kiedy sobie planowałem podróż, wziąłem pół godziny poślizgu i ten plan dotarcia na godz. 19:00, był najbardziej pesymistycznym planem. Autobus jednak, jak na trasę Warszawa - Katowice, nie chciał wjechać, tak dalej nie wjeżdżał. Niemal zupełnie nie wiedziałem gdzie jestem. Wiedziałem tylko tyle, że zbliżamy się gdzieś w kierunku Śląska. Jak się okazało zwiedziliśmy po kolei Miasteczko Śląskie, Tarnowskie Góry, Bytom i nareszcie dotarliśmy do Katowic. Była godz. 16:00, kiedy tam dotarliśmy - wtedy była to nawet dobra godzina. Wyjeżdżamy sobie z Katowic, następnie prosto na A-4. No to się ucieszyłem, że teraz śmigniemy do Krakowa, tak, że aż się nie obejrzymy…\nNo ale, cóż.. Sam wjazd na autostradę (choć autostrada, to dużo powiedziane) trwał dobre 15-20 minut, z powodu ogromnych kolejek do bramek wjazdowych. Kiedy już minęliśmy te bramki rozpędziliśmy się, że heej. I już się cieszyłem, kiedy nagle okazało się, że zjeżdżamy z autostrady, w celu odwiedzenia, kolejnego śląskiego miasta…\nDo Krakowa, zajechałem niezgodnie z oczekiwaniami o godz. 18:00. I już wtedy wiedziałem, że cały plan dotarcia na godz 19:00 do celu owym autobusem, runie w gruzach. No cóż.. wyjechaliśmy z Krakowa, a do Myślenic droga była największym koszmarem. W zasadzie częściej staliśmy, niż jechaliśmy.. W tym momencie zastanawiałem się, czy ja w ogóle dotrę do domu przed północą.., ale i tak najbardziej współczułem ludziom, którzy jechali do Zakopanego. W tym tempie to by do południa następnego dnia nie dojechali..\nNa całe szczęście tym ślimaczym tempem jechaliśmy “tylko” do Myślenic. Potem już, autobus jechał “normalnym” tempem. Tak czy siak, ja na swoje miejsce dotarłem tuż przed 21:00. Dobrze, że miałem transport do następnego punktu, bo ze Skomielnej na piechotę to mi się nie widziało iść. No, ale potem i tak wyruszyłem sobie na wycieczkę. Do pokonania, do domu miałem niecałe 20 km, które przeszedłem w dwie godzinki..\nOgólnie to na pewno, był to mój ostatni kurs owym autobusem. Z drugiej strony, wczorajszej podróży i tak nie żałuję, ponieważ:\n- Odwiedziłem Miasteczko Śląskie!\n- Odwiedziłem Tarnowskie Góry i już wiem, gdzie kolega mieszka\n- Odwiedziłem Bytom! Mam stamtąd wirtualną koleżankę, która twierdziła, że Bytom jest brzydki, ponieważ jest tam dużo betonu. Sathi.. miałaś rację, a ja głupi nie chciałem Ci wierzyć!\n- Krótko mówiąc, zwiedziłem połowę Śląska.\n- Przejechałem się autostradą A-4…\n- To nic, że “zwykły” autobus wyjeżdżający o 14:00 z Częstochowy, zajeżdża szybciej od pospiesznego do Krakowa, który nie dość, że wyjeżdża o pół godziny wcześniej, to do rodu Kraka zajeżdża od tego zwykłego autobusu o 45 minut później.. W końcu jechałem pospiesznym autobusem, a nie takim “zwykłym”.\n- No i ten spacer… Po drodze, spotkałem nie więcej jak dziesięć osób, a więc pustka, cisza dookoła (no chyba, że jakieś pieski szczekały na moje powitanie - jeden to nawet szczekał przede mną, jak przechodziłem obok, to się schował do szopy, a jak poszedłem dalej to znów wyszedł, żeby mnie pożegnać.. miły piesek!). Temperatura, ktorej nie czułem, bezwietrznie i te.. gwiazdy nade mną. Napisałem do domu, że aż żał wracać do niego, bo takie piękne niebo wczoraj widziałem.\nI dla takich “uroków” warto wyjechać z Częstochowy autobusem o 13:30 w kierunku Zakopanego.. A teraz idę się pobyczyć brzuchem do góry. Miłego weekendu!\nPosted by lukaszr on kwiecień 23rd, 2008\nWreszcie cięższy czas dobiegł końca - uwieńczeniem ostatnich cięższych dni pracy, był dzisiejszy referat o Ewie… Ale nie o jakiejś koleżance, tylko o chatterbocie - po francusku robot parlant - to tak w ramach ciekawostki zawodowej, jak i też na referacie odważyłem się powiedzieć Ogólnie, to był bardzo fajny dla mnie referat, zero stresu - miła, niemal luźna rozmowa, z panią prowadzącą przedmiot Systemy ekspertowe - no i oczywiście z grupą. W sumie na referacie zabrakło mi tylko jednego… Zapomniałem już jaki kawał mi Ewa opowiedziała… i właśnie tego kawału zabrakło, najbardziej chyba pani prowadzącej Oby takich miłych, bezstresowych referatów jak najwięcej!\nA skoro już w tej krótkiej notce o AI - to kształtuje się pomału tematyka mojej pracy magisterskiej. Wprawdzie szukałem dla siebie jakiejś inspiracji po sieci, ale to promotor podpowiedział mi coś bardzo interesującego i coś, nad czym kiedyś głęboko myślałem. Bardzo mi się ten pomysł podoba i nie chcę żadnego innego - ot, można powiedzieć, że pomału realizuje się moje małe marzenie Będę pisał coś o sztucznej inteligencji w grach komputerowych. Może to będzie jakaś symulacja walki, wymijania przeszkód, coś w tym rodzaju. Mam już jeden dosyć interesujący pomysł w głowie i właśnie go intensywnie wałkuję.. No ale o nim na razie nie będę wspominał, bo może tutaj jacyś szpiedzy są i mi jeszcze temat gwizdną\nPosted in AI | 6 Comments »


Nowelizacja prawa budowlanego: domy jednorodzinne po nowemu - Poznań - MM Adwokaci\nNowelizacja prawa budowlanego: domy jednorodzinne po nowemu\nW dniu 28 czerwca 2015 roku weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane, która wprowadziła szereg zmian mających na celu uproszczenie oraz skrócenie procesu budowlanego.\nNajistotniejszą z punktu widzenia inwestora zmianą jest zniesienie wymogu uzyskania pozwolenia na budowę dla wolnostojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Jednak wbrew doniesieniom medialnym, nie dla każdej budowy, czy też przebudowy domu jednorodzinnego, wystarczające będzie zgłoszenie. Decydujące znaczenie w powyższej kwestii będzie miał obszar oddziaływania obiektu. W przypadku budowy domu jednorodzinnego inwestor nie będzie musiał uzyskać pozwolenia, gdy obszar oddziaływania budynku będzie mieścił się w całości na działce lub działkach, na których dom jednorodzinny został zaprojektowany. Podobne zastrzeżenie dotyczy przebudowy – zgłoszenie będzie wystarczające, gdy przebudowa nie będzie prowadziła do zwiększenia dotychczasowego obszaru oddziaływania obiektu. Jak wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej, szacuje się, że „uproszczona” procedura budowlana może znaleźć zastosowanie do ok. 30.000 tego typu inwestycji rocznie.\nNa marginesie warto wskazać, że w przypadku zgłoszenia budowy domu jednorodzinnego, organ w terminie 3 dni od doręczenia zgłoszenia, zamieści w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie obsługującego go urzędu, informację o dokonaniu zgłoszenia zawierającą imię i nazwisko albo nazwę inwestora oraz adres i opis projektowanego obiektu.\nNależy mieć też na uwadze, że do zgłoszenia budowy albo przebudowy domu jednorodzinnego będzie trzeba załączyć taką dokumentację, jak do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Jednak w tym zakresie zostały wprowadzone zmiany, których celem jest zapewnienie inwestorowi oszczędności finansowych, wynikających z krótszego procesu budowlanego oraz ograniczenia szczegółowości dokumentacji projektowej. Przede wszystkim w związku z „uproszczoną” procedurą, projekt budowlany będzie musiał zawierać informację o obszarze oddziaływania obiektu. Jest to nowe wymaganie w stosunku do inwestora, gdyż przed nowelizacją, obszar ten był ustalany przez organ. Jednocześnie zniesiono obowiązek przedstawienia organowi odpowiednich oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg. Nie oznacza to, że doprowadzenie mediów nie będzie poddane weryfikacji. Kontrola będzie przeprowadzana przez organ przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy (gdy obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to w nim ustalane są omawiane wymogi) oraz na etapie oddawania inwestycji do użytkowania. Co więcej, do projektu budowlanego nie będzie trzeba załączać oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości dostępu do drogi publicznej, za wyjątkiem sytuacji gdy planowany budynek będzie posiadał dostęp bezpośrednio do drogi krajowej lub drogi wojewódzkiej i to tylko „stosownie do potrzeb”. Oznacza to, że oświadczenie zarządcy drogi krajowej lub wojewódzkiej będzie wymagane tylko, gdy działka nie jest jeszcze połączona z drogą publiczną, a wymóg taki stawiają przepisy szczególne.\nIstotne jest również, że co do zasady, do użytkowania domu jednorodzinnego, którego budowa zgodnie z nowymi przepisami nie wymagała pozwolenia na budowę, będzie można przystąpić dopiero po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zakończeniu budowy nie zgłosi sprzeciwu. Jest to wyjątek od zasady, że roboty budowlane realizowane w oparciu o zgłoszenie, nie wymagały informowania nadzoru budowlanego o zakończeniu prowadzenia robót.