Knee Active Plus – Przekonaj się sam! Teraz Ty też możesz pozbyć się bólu, obrzęku, opuchlizny oraz odzyskać sprawne kolana! – blog.infokamagra.net.pl\nHome » Uncategorized » Knee Active Plus – Przekonaj się sam! Teraz Ty też możesz pozbyć się bólu, obrzęku, opuchlizny oraz odzyskać sprawne kolana!\nTwoje kolana są obolałe i sprzedane z powodu urazu, zapalenia, wieku czy nadwagi? Stanowisz problemy z chodzeniem po schodach, dokonywaniem zakupów i działaniem codziennych obowiązków? Natomiast że ból jest naprawdę silny, iż praktycznie nie możesz pracować? Tysiące osób, które zmagały się z aktualnymi problemami, już znalazły rozwiązanie.\nWystarczyło, iż wypróbowały Knee Active Plus – profesjonalny, magnetyczny stabilizator kolana, który usuwa ból stawów tylko z pierwszego dnia przyjmowania. Wystarczy założyć stabilizator na bolącą nogę, a organizm zaczyna zwalczać ból kolan i regenerować stawy.\nBól kolan to choroba, która porusza coraz większą siłę ludzi. Potrafi dosłownie zatruć istnienie oraz uniemożliwić normalne funkcjonowanie. Jak każdy etap skupia się z zagrożeniem bólu, ciężko jest wytwarzać, sprzątać lub chociażby pójść po zakupy do osiedlowego sklepu.\nZwyrodnienie stawów kolanowych a zatem i spowodowany nim żałuj, staje się chorobą cywilizacyjną. Jego stanie jest powszechnie związane z wiekiem, jednak daje się, że główne problemy z kolanami pojawiają się jeszcze przed ukończeniem 40 roku bycia.\nCzyli w takim wypadku jesteśmy złodzieje na łykanie syntetycznych specyfików przeciwbólowych, ograniczenie formie i aktywności życiowej? Czy jest proste, dobre i silne usunięcie tego przedmiotu? Pokazuje się, iż istnieje klucz, dzięki któremu można rozwiązać ten niezwykle poważny kłopot. Chodzi o określone przełomowe urządzenie.\nEkstremalnie efektywny stabilizator stawu kolanowego. Jego skuteczność potwierdzają badania naukowe i marki tysięcy osób. Dzięki jego pociechy możesz pokonać ból kolan!\nPrevious: Kankusta Duo – dla tych, którzy pragną czuć się olśniewająco!\nNext: Ling Fluent – szybkie rezultaty oraz szybka nauka języka obcego. Sprawdź to już dzisiaj!


Piłkarka odmówiła złożenia hołdu Maradonie - Goal.pl\nGoal.pl › Aktualności › Piłkarka odmówiła złożenia hołdu Maradonie\nŹródło: Marca 14:02, 30. listopada 2020 Paweł Paczocha 0\nPrzez cały weekend piłkarskie mecze były poprzedzone minutą ciszy poświęconą zmarłemu w środę Diego Maradonie. Wielu piłkarzy płakało, kilku też, jak Lionel Messi czy Lorenzo Insigne, uczciło legendarnego Argentyńczyka dedykując mu zdobyte przez siebie bramki. Jak się okazało, jedna zawodniczka odmówiła złożenia hołdu.\nPaula Dapena, piłkarka hiszpańskiego zespołu Viajes Interrias FF, w trakcie symbolicznej minuty ciszy usiadła na murawie, ostentacyjnie odwracając się od pozostałych 21 zawodniczek. Po spotkaniu w ostrych słowach wyjaśniła motywacje swoich działań.\n– Moje koleżanki z drużyny patrzyły na mnie i się śmiały, bo wiedziały, że nie będę robić tego, co one. Kilka dni temu obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Eliminacji Przemocy Wobec Kobiet [przypada on na 25 listopada – przyp. red.] i wówczas nie ustanowiono minuty ciszy dla ofiar przemocy, a więc skoro one nie były uhonorowane, to ja tym bardziej nie zamierzałam honorować sprawcy przemocy – zaczęła Dapena w ostrych słowach.\n– Jak mówię, odmówiłam nawet obserwowania minuty ciszy dla gwałciciela, pedofila i oprawcy. Wolałam usiąść na ziemi i odwrócić się plecami. Żeby być piłkarzem, po pierwsze musisz być świetną osobą. Same niewyobrażalne umiejętności piłkarskie, które, jak wiemy, Maradona posiadał, to nie wszystko – uargumentowała zawodniczka Viajes Interrias FF.\nW spotkaniu, które poprzedziła wspomniana minuta ciszy dla zmarłego Diego Maradony, zespół Pauly Dapeny przegrał z Deportiva de Abegondo w stosunku 0:10.


Od pętelki do literki. Ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania wiek 5-7 lat - Podręcznik | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nOd pętelki do literki. Ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania wiek...\nOd pętelki do literki. Ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania wiek 5-7 lat\nOd pętelki do literki. Ćwiczenia - okładka podręcznika\nZestaw przeznaczony jest dla dzieci 5-cio i 6-cio letnich jako ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania. Z powodzeniem może być też wykorzystany w klasie I do pracy z uczniami o mniejszej sprawności manualnej.\nZawiera instrukcję oraz 44 karty z ćwiczeniami grafomotorycznymi, które rozwijają czynności manualne oraz współdziałanie oka i ręki.\nKażda z 9 części składa się z kilku plansz o wzrastajacym stopniu trudności.\nWzory służą do kalkowania, niektóre z nich można dodatkowo kolorowac i wycinać. Zastosowanie kalki technicznej lub "koszulki" pozwoli na wielokrotne wykorzystanie kart.\nPodręcznik „Od pętelki do literki. Ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania wiek 5-7 lat” - oprawa miękka - Wydawca: Seventh Sea. Cena 19.88 zł. Zapraszamy na zakupy! Zapewniamy szybką realizację zamówienia.\nLiterki. Od kropeczki do laseczki\nĆwiczenia korekcyjno kompensacyjne dla dzieci...


Strona główna AktualnościSZKOŁA W RUCHU O nasHistoriaKadraNasze osiągnięcia GrupyGrupa IGrupa IIGrupa IIIGrupa IVGrupa VGrupa VIGrupa VIIGrupa VIIIGrupa IXGrupa X OfertaDzień w przedszkoluFormy i metody pracyZajęcia dodatkowe Informacje dla rodziców Galeria Fotoarchiwum Publikacje Kontakt\nAdaptacja Adaptacja dotyczy przede wszystkim dzieci rozpoczynających edukację przedszkolną. Spora część dzieci idzie do niego niechętnie z powodu nieosiągnięcia wieku trzech lat, ma kłopoty z werbalizacją potrzeb, ponieważ przedszkole jest dla niech nowym, nieznanym środowiskiem (społecznym, lokalowym). Ale wiąże się przede wszystkim z rozstaniem z rodzicami. Jest to często rozstanie kilkugodzinne ( od 5 do 10 godzin).\nOto kilka rad, które pozwolą dziecku zmniejszyć negatywne skutki adaptacji:\n- ustalmy, które z rodziców będzie przyprowadzało dziecko do przedszkola ( jeśli dziecko płacze przy mamie- niech robi to tata)\n- określ dziecku czas przebywania np.: zabiorę Cię po leżakowaniu… podwieczorku… lub zjesz podwieczorek, pobawisz się, a ja skończę pracę i szybciutko przyjadę po Ciebie itp. Pamiętajmy, by przestrzegać danego słowa.\n- pożegnaj dziecko przed salą, szybko, z uśmiechem. Nasz smutek, łzy, strach, czy zły nastrój udzieli się dziecku. Starajmy się nie przeciągać pożegnania. Rozstanie powinno wyglądać tak samo jak w innych sytuacjach np: kiedy zostawiamy dziecko u babci, opiekunów, cioci. Nie wracaj na płacz dziecka, nie płacz, nie przytulaj więcej niż przy rozstaniu z bliskimi osobami.\n- pozwól dziecku wziąć z domu ulubioną przytulankę, zabawkę, żeby miało ,"namiastkę domu" w chwili smutku.\n- chwal dziecko za dzielne radzenie sobie w przedszkolu\n- po powrocie z przedszkola poświęć dziecku możliwie dużo czasu rekompensując mu rozstanie\n- nie mów źle o przedszkolu w obecności dziecka, nawet wtedy, gdy coś przykrego się stanie. O tym rozmawiaj z obsługą przedszkola, z nauczycielkami.\n- pamiętaj, że najpierw najważniejsze jest to, by dziecko dobrze czuło się w przedszkolu, spokojnie spało, jadło i bawiło się. To ciężki okres dla malucha i najważniejsze jest to, by dziecko przyzwyczaiło się do rozstania z rodzicem.\n- zaufaj paniom w przedszkolu, one mają doświadczenie i umiejętności w zakresie opieki i wychowania dziecka\n- przekaż pani najważniejsze informacje o dziecku tj. co lubi, czego się boi, czy ma jakieś przeciwwskazania w diecie, do czego jest przyzwyczajone.\n- jeśli to możliwe w pierwszym tygodniu odbieraj dziecko nieco wcześniej, stopniowo wydłużając jego czas pobytu w przedszkolu\nTo czy i jak szybko dziecko poczuje się dobrze w przedszkolu zależy także od Ciebie jako rodzica.\nDO PRZEDSZKOLA WARTO DZIECKO PRZYGOTOWAĆ. Dlatego w czasie wakacji pozwól dziecku doskonalić się w osiąganiu samodzielności, ćwicz razem z nim ważne przedszkolne umiejętności. Dla Twojego malucha pierwsze tygodnie pobytu w grupie rówieśników będą nieformalnym, ale ważnym sprawdzianem jego przedszkolnej dojrzałości. Jeśli malca dobrze przygotujesz, Tobie też będzie łatwiej. Szybciej poczujesz radość z tego, że awansowałaś na mamę przedszkolaka. Umiejętności cenne dla małego debiutanta przedszkola to przede wszystkim:\n1. Jedzenie. Im bardziej dziecko jest samodzielne przy stole, tym lepiej. Nauczycielki pomagają maluchom we wszystkich czynnościach, ale nie są w stanie nakarmić całej grupy. Zaradny smyk będzie miał łatwiej.\n2. Ubieranie. Na doskonalenie tej umiejętności jest jeszcze czas. Ale dobrze, by debiutujący przedszkolak chociaż próbował założyć na siebie cokolwiek. Jeśli umie więcej, nie będzie się stresował swą nieporadnością.\n3. Mycie. Przede wszystkim rączek. Na tym głównie skupia się przedszkolna higiena.\n4. Korzystanie z toalety. To przedszkolna podstawa. Trzylatkowi mogą zdarzać się awarie, zwłaszcza na początku, gdy stres jest największy. Nigdy jednak nie obwiniaj za nie dziecka.\n5. Zgłaszanie potrzeb. Dziecko musi wiedzieć, że w przedszkolu opiekuje się nim pani i to jej, tak jak w domu mamie, powinno mówić, czego potrzebuje. Bawiąc się z malcem w przedszkole, wciel się w rolę pani albo odwrotnie. Ty jesteś przedszkolakiem, który pokazuje dziecku, jak trzeba mówić do pani.\n6. Porozumiewanie się. Sprawdź, czy obce osoby są w stanie pojąć, o co chodzi Twojemu dziecku. Bo, żeby zgłaszać potrzeby, malec powinien mówić zrozumiale. Jeśli za bardzo spieszcza wyrazy, nie naśladuj go, ale zachęcaj do rozmów i słuchaj cierpliwie. Jeśli do września nie zrobi postępów, wtajemnicz panią w jego specyficzny język.\n7. Zabawa z rówieśnikami. Choć małe dzieci lubią towarzystwo innych maluchów, nie umieją się jednak jeszcze z nimi bawić. Dobrze, aby choć na krótko były w stanie nawiązać ze sobą kontakt. To ułatwi przedszkolne zabawy. Wykorzystaj wakacyjne chwile na placu zabaw, pobyt np. na plaży, by maluch wprawiał się w zabawach z rówieśnikami.\n8.Skupianie uwagi. Najmłodszy przedszkolak powinien umieć przez pięć minut skoncentrować się na jednej czynności: słuchać bajki czytanej lub opowiadanej przez dorosłego, wspólnie z nim śpiewać piosenkę lub bawić się np. w ,,Starego niedźwiedzia". Zadbaj, by dobrze wyćwiczyć tę umiejętność w domu.\n9. Sprzątanie po zabawie. Zachęcaj dziecko, by w domu, wszystkie zabawki po skończonej zabawie, odstawiało na wyznaczone miejsce. W sali skróci to czas sprzątania przed określonymi czynnościami ( śniadanie, obiad itp.), wydłuży natomiast czas efektywnie poświęcony dzieciom, podwyższy ich samoocenę.\nAby dziecko czuło się pewniej w nowym, przedszkolnym środowisku, by mogło je bliżej poznać zaplanuj spacer w okolice przedszkola. Jeśli mieszkacie w pobliżu, przy każdej okazji oglądajcie budynek, plac zabaw i teren wokół, przedstaw dziecku jego przyszłą panią. Zdecydowanie lepiej, kiedy maluch może poznać swoją panią wcześniej, np. podczas zwiedzania przedszkola, zabaw na placu przedszkolnym w czasie wakacji, czy z okazji dni adaptacyjnych. W waszych opowieściach o przedszkolu będzie istniała jako konkretna osoba, która ma imię, jasne lub ciemne włosy i miły uśmiech, opowiadaj o tym, co dzieje się w przedszkolu. Spróbuj dostosować rytm dnia w domu do rytmu przedszkolnego. Przy obiedzie mów np. że przedszkolaki też umyły rączki i siadają do stołu, czytaj książeczki, których bohaterowie chodzą lub będą chodzić do przedszkola. np. opowiadania z serii o żółwiu Franklinie, o Kamyczku albo bajki terapeutyczne (np. autorstwa Marii Molickiej lub Doris Brett lub znalezione w internecie), zabierz dziecko na przedszkolne zakupy. Wspólnie wybierzcie kapcie do przedszkola, piżamkę. Kupując ubranka, kieruj się też względami praktycznymi: daruj sobie guziki, suwaki i sznurówki. Ale przede wszystkim pamiętaj, że ubranka muszą przypaść do gustu Twojemu dziecku.\nmgr Ewa Grycuk\nNie prośmy dziecka, aby jadło… Niech samo poprosi!\nW naszym przedszkolu od dawna działa kącik „Kuchcikowo”. Jest to miejsce wyposażone w kuchenne akcesoria,w którym dzieci same przygotowują różne pyszności. To świetna zabawa, dzięki której nasi podopieczni doświadczają przyjemności kosztowania potraw w trakcie ich tworzenia. Samodzielne przygotowywanie różnych dań wyzwala u nich chęć spróbowania jedzenia. W ten sposób poznają różne smaki, a gdy same zrobią, np. kanapki, to nawet sałata czy rzodkiewka nie są już takie straszne. Zauważyłam, że przedszkolaki chętnie próbują nowych lub nielubianych wcześniej rzeczy, jeśli same je umyją, obiorą, po smarują, pokroją, mieszają, dodają itp.\nWszyscy wiemy, jak ważne jest żywienie dzieci. Różni się ono od żywienia ludzi dorosłych, u których procesy wzrostu i budowy organizmu są już zakończone. U dzieci przebiegają one z całą intensywnością. Prawidłowy rozwój dziecka będzie możliwy tylko wtedy, kiedy dostarczymy mu tylu składników odżywczych, ile w danym okresie swego życia potrzebuje. I tu czasem napotykamy problemy. Im bardziej chcemy, żeby nasze dziecko jadło, tym bardziej ono nie ma na to ochoty. Okazuje się, że często to my sami jesteśmy temu winni. Nie myślimy o tym, że codziennie powtarzamy, np. „nie lubisz marchewki”, „znowu nie jesz”, „zjedz proszę choć jedną łyżeczkę”, „ja tak bardzo się starałam, a ty nawet nie spróbujesz”, „zobacz, jak Bartek wszystko je” itp. Mówimy to do dziecka lub rozmawiając z innymi, nie zwracając uwagi na to, że nasza pociecha to słyszy i zapamiętuje, że jest „niejadkiem” Skoro tak często to słyszy, to myśli, że tak ma być. Nie zdajemy też sobie często sprawy z tego, że dziecko bacznie nas obserwuje i widzi, co my jemy, a czego nie. Pi lnujmy się, aby nigdy nie mówić przy nim, że czegoś nie lubimy lub nam nie smakuje i nigdy byśmy tego nie zjedli. Pokazujmy, że jedzenie sprawia nam przyjemność i przygotowujmy je wspólnie z dzieckiem. Nie okazujmy też, jak bardzo nam zależy na tym, by dziecko jadło, bo często przynosi to odwrotny efekt i nie porównujmy go do innych. Dobrym pomysłem, który może zachęcić przedszkolaka do poznawania i polubienia nowych smaków, jest zabawa w zakładanie klubu, na przykład „ Klubu wielbicieli brukselki” i zbieranie informacji na temat tego warzywa oraz wspólne przygotowywanie potraw na jego bazie. Nagrodą będzie widok naszego dziecka, zajadającego ze smakiem warzywa, których wcześniej unikało.\nA oto przepisy na dw ie potrawy, które dzieci mogą same przygotowa ć: Szybkie ciasto czekoladowe z truskawkami\nJest ono na bazie ciasta na muffiny, więc wystarczy wszystko zamieszać łyżką, a potem przelać do formy.\nkilka kostek ulubionej czekolady 1 łyżeczka cukru waniliowego truskawki do dekoracji\nDo miski wsypujemy suche składniki a potem mokre. Na końcu dodajemy kilka kostek czekolady w kawałkach i cukier waniliowy. Mieszamy wszystkie składniki łyżką. Wstawiamy do nagrzanego piekarnika 180°C i pieczemy około 30 minut. Następnie polewamy brzeg ciasta rozpuszczoną czekoladą i układamy pokrojone truskawki. Zamiast czekolady można użyć bitej śmietany.\nPorcja na trzy osoby (mama, tata i dziecko :))\nDrożdże rozprowadzić z cukrem i ciepłą wodą, wymieszać z około 4 łyżkami mąki. Przykryć i odstawić na 15 minut, aż wyrośnie. Do mąki z solą wlać rozczyn i wymieszać. Zagnieść dość miękkie ciasto (jeśli będzie za twarde, dolać jeszcze trochę wody). Dolać oliwę i wszystko ponownie zagnieść.\nFarsz (czyli to, co dzieci lubią najbardziej :))\nUmieszczamy w miseczkach różnego rodzaju, pokrojone składniki, np.: pieczarki, ananasa, cebulę, ser żółty, pora, szynkę, boczek, kiełbasę, kukurydzę, oliwki, inne owoce i warzywa itp. i dekorujemy nimi ciasto.\nDziecko samo wybiera to, co lubi. Nie mówmy mu, co ma położyć. Możemy nawet zorganizować rodzinny konkurs na najładniej ozdobioną pizzę.\nWkładamy pizzę do piekarnika i pieczemy ok. 20 minut.\nmgr Elżbieta Małyszko RODZICU : Jeżeli chcesz wprowadzić swoje dziecko w świat książki i zaszczepić mu przyzwyczajenie czytelnicze , rozpocznij od podsunięcia mu książek , które na pewno pokocha . Dokonując wyboru , zwróć uwagę na kilka rzeczy :\nWIEK DZIECKA . W miarę jak dziecko rośnie , zwraca uwagę na coraz większą ilość rzeczy w swoich książeczkach . Małe dziecko woli proste , jednoznaczne obrazki . Dzieci starsze bardziej satysfakcjonują fotografie albo rysunki z dużą ilością szczegółów . To dlatego lubią one tak bardzo łamigłówki i książeczki z zagadkami . ZAINTERESOWANIA DZIECKA . Dzieci , które są miłośnikami zwierzątek , z chęcią będą oglądały np . encyklopedię zwierząt i czytały opowiadania o zwierzątkach . Natomiast dla amatorów sportu wyśmienitą lekturą będą biografie ich idoli .\nDOŚWIADCZENIA DZIECKA . Czy twoje dziecko ma ścisły kontakt z dziadkami ? A może ostatnio przeprowadziliście się ? Bierz pod uwagę także okoliczności , dobierając dziecku lektury . Doświadczenie pomoże mu zrozumieć treści i emocje zawarte w książkach , a lektura często pomaga uporządkować własne doznania . Natomiast jeśli planujecie np . poszerzenie rodziny o czworonożnego pupila , wyprawa do biblioteki pomoże wam wszystkim dowiedzieć się , jak prawidłowo opiekować się nowym ulubieńcem .\nZAAWANSOWANIE W CZYTANIU . To jest ostatecznie najważniejsze . Dziecko , które lubi czytać , zaczyna uczyć się rozpoznawania poszczególnych słów , o ile ich pisownia nie jest zbyt skomplikowana . Jednak nawet wtedy , gdy dziecko zaczyna samo czytać , nie rezygnuj z czytania mu książek , które ciekawią je , lecz są zbyt trudne do samodzielnej lektury .\nmgr Bożena Owczarczuk Jeden z aspektów bezpieczeństwa. Zdrowie dziecka jest podstawowym warunkiem pomyślnego procesu wychowawczego.Dzieciństwo to okres w życiu człowieka, w którym kształtują się jego postawy determinujące aktualne i przyszłe zachowania dotyczące zdrowia. Utrwalone wówczas przyzwyczajenia i nawyki decydują o jego późniejszym stylu życia. Edukację zdrowotną należy rozpocząć jak najwcześniej, wspólnie z rodzicami dziecka. Współczesna pedagogika zdrowia dąży do opieki nad zdrowiem człowieka nie tylko w działaniach profilaktycznych, ale również wtedy, gdy człowiekowi nic nie zagraża i nic nie dolega. Celem przedszkola jest wszechstronny rozwój dzieci, przygotowanie ich do podjęcia nauki w szkole oraz pomoc rodzinie w zapewnieniu opieki i realizacji programu wychowania.\nZdrowie dzieci nie można pozostawić samemu sobie, jest ono warunkiem wychowania.Jednocześnie wychowanie jest warunkiem zdrowia. Zadania związane z ochroną zdrowia oraz rozwijaniem sprawności fizycznej zobowiązują nauczyciela przedszkola do tworzenia sprzyjającego zdrowiu środowiska wychowawczego, które kształtować będzie nawyki higieniczne i rozwijać sprawność ruchową dzieci.\nW działalności tej nie może zabraknąć rodziców oraz innych członków rodziny dziecka.\nProgram wychowania w przedszkolu wyodrębnia hasła dotyczące wychowania zdrowotnego dla poszczególnych grup wiekowych, które odnoszą się do\nprzyzwyczajeń higieniczno/ kulturalnych,\nco sprzyja i zagraża zdrowiu,\nsprawności ruchowej i tężyzny fizycznej,\nZadaniem nauczyciela jest dostarczenie dziecku wiedzy o zdrowiu oraz ukształtowanie czynnej postawy wobec zabiegów zdrowotnych, które pozwalają zdrowie chronić, doskonalić, ratować i "pomnażać".\nW tak pojmowanym wychowaniu zdrowotnym dziecko musi być traktowane nie tylko jako podmiot, który chce i umie o zdrowie dbać. Założenie to wymaga od wychowawcy odpowiedniego doboru treści i umiejętności organizowania sytuacji wychowawczych doboru odpowiednich metod pracy. Bezpieczeństwo dzieci... cóż to takiego? Każdy wie, co to jest. Ale to wiele aspektów. Zaczynam temat tygodnia " Bezpieczeństwo na drodze". Rozmawiam w czasie zajęć z dziećmi. Cóż mogą powiedzieć na ten temat? Mama przywozi mnie pod przedszkole własnym autem, a tata odbiera tym samym lub innym. To realia dzisiejszego życia.Tylko nieliczne dzieciaki w grupie wiedzą co to zebra, znak drogowy, ulica i chodnik. Niektóre słyszały o sygnalizatorze świetlnym. Tylko jakoś nie umieją tego wypowiedzieć, określić do czego służy. Więc planuję wycieczkę na skrzyżowanie ulic. Dzieci patrzą z szeroko otwartymi oczami i buziami. Słuchają i obserwują to co się dzieje dookoła. Aha... to już wiemy... zastosujemy i będziemy ostrożni. A gdy zgubimy się w mieście, znamy swoje imię , nazwisko, adres i wiek . Wiemy do kogo zwrócić się o pomoc, nie tak jak w żarcie o dziewczynce zagubionej w supermarkecie. Na pytanie jaki masz adres? po chwili zastanowienia dziewczynka odpowiada Kasia@ pl. Zaprosiłam także na zajęcia policjantów w mundurach i poprzez wspólne zabawy, rozmowy i wypowiedzi starałam się usystematyzować wiedzę dzieci na temat bezpieczeństwa. Dzieci chętnie malują obrazki podarowane przez panią Kasię. By pamiętać o bezpiecznym poruszaniu się w ruchu ulicznym, dostają od taty Marcela odblaskowe misie, by być także bezpiecznym gdy zapadnie zmierzch. Dziękujemy policjantom własnoręcznie wykonanymi pracami plastycznymi. zapamiętamy to spotkanie na długo. mgr Ewa Grycuk\nPraca z dzieckiem autystycznym w grupie integracyjnej. Integracja oznacz pełne uczestnictwo osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych w życiu społecznym. Osiągnięcie pełnej integracji jest możliwe poprzez kształcenie i wychowanie dziecka w grupie rówieśniczej jaką jest grupa przedszkolna.Połączenie dzieci niepełnosprawnych z pełnosprawnymi stwarza optymalne warunki do rozwoju i umożliwia funkcjonowanie w społeczeństwie. Niezwykle ważne w terapii dziecka autystycznego jest wnikliwa obserwacja jego zachowań, zdiagnozowanie ich i dostosowanie ich i dostosowanie odpowiedniej formy terapii. Zdarz się, że po pewnym czasie wybrana forma terapii nie daje pożądanych efektów, wówczas należy zastanowić się nad wybraniem innej. Dziecko autystyczne swoim zachowaniem zwraca na siebie uwagę, zadaniem nauczyciela jest wyjaśnienie dzieciom w grupie, w sposób adekwatny do ich wieku dlaczego tak się dzieje i jak mogą koledze, koleżance pomóc zaopiekować się i jak reagować w sytuacjach trudnych. Z mojej wieloletniej praktyki wynika, że systematyczna praca wychowawcza w grupie daje pożądane rezultaty. Dzieci stają się opiekuńcze w stosunku do autystycznej koleżanki, kolegi, stają się pomagać w różnych sytuacjach. Bardzo ważna jest współpraca nauczyciela z rodzicami. Wymiana informacji pomaga w doborze form terapii i na bieżąco rodzic jest informowany o sukcesach i problemach dziecka w przedszkolu. Informacje o zachowaniu dziecka w domu, daje szerszy obraz, pozwalają też na kontynuowanie działań terapeutyczno-wychowawczych.\nŚcisła współpraca i wymiana informacji z logopedą, psychologiem i pedagogiem specjalnym daje całościowy obraz funkcjonowania dziecka i pozwala na elastyczny dobór form i metod pracy, ułatwia prowadzenie i ewaluacje oddziaływań terapeutyczno- wychowawczych. Nauczyciel pracując w grupie integracyjnej ma za zadanie realizować program dydaktyczny, wychowawczy, programy indywidualne i wprowadzać w świat norm i umiejętności społecznych. Jest to niezmiernie ważne aby dziecko autystyczne potrafiło znaleźć się w grupie społecznej jakim jest grupa integracyjna przedszkolna.\nmgr Beata Szymborska\nmgr Danuta Łuniewska\n<--> JAK POWINIEN PRZEBIEGAĆ PRAWIDŁOWY ROZWÓJ MOWY DZIECKA? 0- 1 roku życia pierwsze miesiące: głużenie, gaworzenie, czyli realizowanie strumieniem dźwięków, ok 3 miesiąca życia: odróżnianie uśmiechu od mowy, ok.8 miesiąca życia: naśladowanie modulacji głosu, wymawiane głoski: a,e,i,m,b,n,t,o,\npojawiają się pierwsze pojedyńcze słowa (nazwy zwierząt, ludzi, przedmiotów- 300 słów w uproszczonej postaci) wymawiane głoski: a,e,i,o,u,y,m,b,n,t,d,p,pi,k,j,ś,ź,ć,aż.\npojawiają się pierwsze zdania, dziecko łączy znane słowa w proste, krótkie zdania, mowa jest uproszczona, często mało zrozumiała dla "obcych" wymawiane głoski: wszystkie samogłoski, spółgłoski: m,mi,b,bi,n,ni,t,d,p,pi,k,j,ś,ź,ć,dż,l,ch.fi,w,wi.\nto okres swoistej mowy dziecka, zmiękczanie lub zamiana głosek: s,z,c,dz,sz,ż,cz,dż. opuszczanie głosek, sylab, zniekształcanie wyrazów. 4 rok życia- poprawnie wymawia s,z,c,dz,\n5 rok życia- poprawnie wymawia sz,ż,czr,\n6 rok życia- prawidłowo wymawia wszystkie głoski (mogą być odstępstwa).\nMAŁY TYRAN Dzieci często reagują histerycznym krzykiem na różne zakazy rodziców ? Pamiętajcie ,że od waszych pierwszych reakcji na taką sytuację będzie zależało czy wychowacie małego tyrana. Nie dajcie wciągnąć się do dziecięcej gry. Jeśli nie skutkuje spokojna przemowa, spróbujcie wzrokiem skontaktować się z dzieckiem i w ten sposób z nim rozmawiajcie.Nie odpowiadajcie krzykiem na jego krzyk. Jeśli malec nie reaguje, możecie na chwilę przestać zajmować się nim - przejdź do sąsiedniego pokoju, odejdź kilka kroków dalej. Najlepsze lekarstwo na taką histerię to spokój, stanowczość i konsekwencja.Jak postępować z rozhisteryzowanym malcem ?* Nie podchodź do krzyczącego dziecka, kiedy jesteś zdenerwowana -malec to natychmiast wyczuje .* Nie przekrzykuj wrzeszczącego dziecka. Staraj się nawiązać z nim kontakt wzrokowy- spokojnie, ale stanowczo wypowiedz swoje racje.* Nie wpadaj w panikę razem z dzieckiem, które skaleczyło się czy upadło. Spokojnym głosem wyjaśnij mu, co możecie teraz zrobić* Nie użalaj się nad chorym dzieckiem.Lepiej odwróć jego uwagę książeczką,zabawką czy nawet rozmową* Staraj się nieprzyjemne doświadczenia nagradzać przyjemnymi, np.zapowiedz, że po niedobrym lekarstwie będzie pyszny soczek.* Stosując kary pamiętaj, że to ty musisz je wytrzymać- niekonsekwencja jest gorsz niż brak kary* Postaraj się odczekać, aż minie pierwsza fala histerii i dopiero wówczas przemawiaj do dziecka mgr Anna Nieścieruk psycholog WSPÓŁPRACA ŚRODOWISKA RODZINNEGO Z PRZEDSZKOLEM PODSTAWĄ PRAWIDŁOWEGO ROZWOJU DZIECKA W trosce o dobro wychowanków, ich prawidłowy i wszechstronny rozwój, a także zaspakajając coraz wyższe oczekiwania środowiska musimy poszukiwać nowych dróg rozwoju i porozumienia. Jedną z nich jest ścisła współpraca z rodzicami naszych wychowanków. Rodzina jest tym środowiskiem, które wywiera najsilniejszy wpływ na rozwój umysłowy, społeczny i emocjonalny dziecka. Jej znaczenie jest tak wielkie, dlatego że wpływ ten rozpoczyna się bardzo wcześnie i trwa nieprzerwanie przez bardzo długi okres życia, dodatkowo wzmacniając więź uczuciową łączącą dziecko z bliskimi mu osobami. Dla uniknięcia porażek w edukacji konieczne jest wczesne rozpoznanie zburzeń rozwojowych i szukanie ich przyczyn, a zarazem metod zapobiegawczych. Dlatego tak ważna jest współpraca przedszkola z domem i przyjęcie jednolitego kierunku działań. Ideą przewodnią naszego przedszkola jest podniesienie poziomu wiedzy pedagogicznej i psychologicznej rodziców w celu ujednolicenia metod wychowawczych i sposobu nauczania przedszkolaków.W naszym przedszkolu bardzo dużą wagę przywiązujemy do współpracy z rodzicami. Nie ogranicza się ona tylko do zebrań grupowych, codziennej wymiany informacji na temat wychowanków. W naszej placówce realizowany jest program adaptacyjny, w ramach, którego nowo przyjęte dzieci i ich rodzice mogą zapoznać się z funkcjonowaniem przedszkola już w miesiącu sierpniu. Co roku organizowane są też DNI OTWARTE PRZEDSZKOLA . Każdy rodzic wraz z dzieckiem ma możliwość uczestniczyć w zajęciach dydaktycznych prowadzonych przez nauczycieli i specjalistów. Nauczycielki z poszczególnych grup organizują wyjazdy plenerowe, na które zapraszani są również rodzice naszych wychowanków. W naszej placówce dużą rolę przywiązujemy do organizowania uroczystości przedszkolnych, takich jak DZIEŃ BABCI I DZIADKA oraz DZIEŃ RODZINY. Biorą w nich udział nie tylko rodzice, lecz również inni członkowie rodzin np. rodzeństwo, dziadkowie.Ważnym czynnikiem współpracy z rodzicami jest ich pedagogizacja, w ramach której organizowane są min. zajęcia otwarte,podczas których rodzice mają możliwość przejęcia roli nauczyciela.Rodzice naszych wychowanków często włączają się w prace na rzecz przedszkola i w miarę swoich możliwości udzielają wiele środków rzeczowych i finansowych, za co personel przedszkola jest im ogromnie wdzięczny.Nauczycielkimgr Katarzyna Zalewskamgr Dorota Jackowska<--> Copyright © 2014 PSI58. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Via Veneto Smart Apartment - Rzym - apartamentrzym.pl\nVia Veneto Smart Apartmentapartamenty - mieszkania\nCena od: 60 EUR / 1 dzień Situated in Rome, 1.4 km from Piazza Barberini and 2 km from Villa Borghese, Via Veneto Smart Apartment features air-conditioned accommodation with a balcony and free WiFi. Featuring private parking, the apartment is 2 km from Spanish Steps.\nW naszej ofercie m.in.: transfer lotniskowy (dodatkowa opłata), prywatny parking, pokoje rodzinne, winda, część przeznaczona dla palących, klimatyzacja, pokoje dla niepalących, WiFi dostępne w całym obiekcie, parking przy ulicy, dostęp do Internetu, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, całkowity zakaz palenia, transfer lotniskowy, ogrzewanie, parking, WiFi, bezpłatne WiFi.\nW momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Via Veneto Smart Apartment o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Please note that extra charges apply for a check-in after 20:00 hrs.\nApartament 6 osobowy (1 duże łóżko podwójne, 2 łóżka pojedyncze, 2 rozkładane sofy - 110 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.1019079


Oryginalna ceramika Bolesławiec Serwis kawowo herbaciany dla 6 osób DEKDU200 e-manufaktura.com\n» Oryginalna ceramika Bolesławiec Serwis kawowo herbaciany dla 6 osób DEKDU200\nCena: 1 215,51 zł 1 482,32 zł 1215.51\nKod produktu: 5907157363383\nNiezwykle piękny i uniwersalny serwis kawowo- herbaciany. W skład zestawu wchodzą wszystkie niezbędne elementy, pozwalające cieszyć się gorącą kawą czy herbatą w gronie przyjaciół i rodziny. W zależności od potrzeb i upodobań, zestaw można powiększać o inne elementy, znajdujące się w naszej ofercie. Poszczególne części serwisu, mogą również z powodzeniem posłużyć do innych zastosowań. Uniwersalna wielkość talerzy sprawia, że mogą być przeznaczone zarówno do spożywania deserów jak i śniadań. Wielofunkcyjna jest także taca, która doskonale sprawdza się do podawania przekąsek , kanapek, koreczków, owoców i innych smakołyków.


Połączenie akumulatorków - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 677 wyników dla: połączenie akumulatorków\nUkłady Zasilające 05 Mar 2017 19:00 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1413\nPoczątkujący Elektronicy 28 Sty 2015 09:38 Odpowiedzi: 28 Wyświetleń: 1707\nTelefony Stacjonarne Serwis 14 Gru 2013 17:52 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2670\nElektro Maszyny i Urządzenia 21 Lut 2018 22:24 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 438\nJa AAA ładuję 200mA. Jednak chyba jak masz "null", to ładowarka nie widzi tego akumulatorka ze względu na zbyt niskie napięcie na nim. Ja takie akumulatorki "wzbudzam" poprzez połączenie równolegle takiego akumulatorka z innym naładowanym na kilka, kilkanaście sekund. Wtedy taki akumulatorek przeważnie...\nMam dwa akumulatorki od UPS'a YUASA 6V 4.0Ah. Postanowiłem wykorzystać je jako zasilanie radyjka podczas wypadów na działkę. Zastanawiam się tylko jak ładować takie akumulatorki. Czy ktoś mógłby mi podpowiedzieć jak ładować oba akumulatorki naraz? Czy wystarczy kaskadowe połączenie aku i prosty układ...\nInne Serwis 21 Maj 2004 12:20 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2436\nOdtwarzacze cyfrowe 17 Kwi 2008 18:40 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3607\nMam problem: Dostałem ładowarkę z akumulatorkiem 6V, w ładowarce jak i w bateri nie było złączek. Byłem bardzo ciekawy czy działają więc bateria działała i ładowarka tez, potem chciałem podłączyć je do ładowania ale nie zwróciłem uwagi na połączenie (+)z(+) i (-)z(-) podłączyłem je odwrotnie i po...\nZasilacze, ładowarki 14 Gru 2008 23:16 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 1314\nPoczątkujący Elektronicy 31 Maj 2016 09:03 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 681\nPojedyncze do połączenia,trochę większa pojemność. Dłuższe działanie bez ładowania.\nZasilacze, ładowarki 12 Lip 2018 22:43 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1776\nW tych odtwarzaczach jeśli nastąpi rozładowanie akumulatorka poniżej dopuszczalnej granicy, nie ma możliwości ponownego jego naładowania. Pozostaje wymiana akumulatorka.\nOdtwarzacze cyfrowe 16 Mar 2012 15:56 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2110\nWitam wszystkich. Kupiłem dzisiaj ładowarkę za 15 zł :) + 4 akumulatorki AA firmy XTREME po 4zł/szt. Po wypakowaniu akumulatorków postanowiłem sprawdzić ich napięcie i okzało się że 3 akumulatorki mają napięcie od 0,55 do 0,75 V, natomiast jeden miał napięcie wahające się w granicach od minus 0,05...\nPo pierwsze prąd to ampery - A. Pojemność to amperogodziny - Ah Po trzecie, akumulator 160mAh 10C, ma nadal pojemność 160mAh i ani kulomba więcej. Można z niego tylko pociągnąć prąd 1600mA, ale przez 1/10 godziny. Po trzecie, jak z połączenia wyszło ci mniej niż powinno, to akumulatorki są do...\nJeśli są połączone szeregowo bez dodatkowych połączeń, to jest to przypadek. Ale może np. latarka jest zrobiona tak, że ma kilka trybów świecenia i w którymś, żeby świecić słabiej, nie używa wszystkich ogniw? Spotkałem się z taką latarką (uogólnioną - nie dawała wiązki światła, tylko świeciła naokoło),...\nPoczątkujący Elektronicy 06 Paź 2016 09:47 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 309\nWynień tylko i wyłącznie akumulatorki, pamiętaj o identycznym połączeniu jak fabryczne.\nPoczątkujący Naprawy 21 Lip 2019 20:15 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1701\nLiczę, że napięcie wyjściowe będzie w przybliżeniu 3,7V czyli odpowiednik 3 akumulatorków 1.2 V NiMh. Pytanie dlaczego tak nie można zrobić? Takie połączenia nie mają sensu bo dwa akumulatory z pakietu pracują aby dać 0V, nie znasz prostszych i bezpieczniejszych sposobów na zrobienie 0V? Ogniwo które...\nDwie atrapy, jedna do plusa, druga do minusa, środkowa komora w skanerze jest pusta. Wątpliwe jest aby w tym skanerze było inaczej pobierane napięcie czyli z szeregowego połączenia trzech ogniw czyli 4,5V. Dodano po 10 Ze schematu wynika połączenie szeregowe trzech baterii 1,5V, czyli jak...\nZasilić żarówkę 4,5 W 220-230v za pomocą akumulatorków 4,8V AAA 950 mAh Bez rozbierania - przetwornica podwyższająca z 4,8V na 230V. Z rozebraniem, trzeba policzyć ilość LED w szeregu, jak najczęściej są LEDy połączone w takich "żarówkach LED" - przetwornica (ze stabilizacja prądu) z 4,8V na...\nChyba się koledze przy rysowaniu z płytki pomyliła biegunowość diody D4 (powinna być odwrotnie) i podłączenie (-) trzeciej baterii (chyba do minusa drugiej - analogicznie do pierwszej pary) chociaż z połączeniem do plusa też będzie działać . Układ nie ma żadnej stabilizacji prądu więc przy wadliwych...\nWitam !! Mam zamiar zrobić mocną latarke na led super jasnych to tak zeby coś oświeciła I mam pytanie mam kumulatorki GP 1600mAh i jak połącze je szeregowo to wiem ze napiecie sie z sumuje a co z pradem czy np. jak bede łaczył szeregowo 4 aku to 4*1600mA ?? to bedzie prąd bo coś mi tu nie pasuje to...\nPoczątkujący Elektronicy 04 Sie 2005 11:27 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1415\nUkłady Zasilające 03 Gru 2006 15:42 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2246\nzasilanie wzmacniacza, podłączenie 2 akumulatorków?\nOdradzam łączenie ich równolegle, ponieważ w wyniku różnicy napięć przy ich połączeniu popłynie spory prąd. Ja bym dał z każdym z nich diodę w szereg(anodą do+), połączył minusy akumulatorów i złączył katody diod(wyjście do zasilania boomboxa).\nAudio Serwis 21 Sty 2007 21:27 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 891\nPoczątkujący Elektronicy 13 Sty 2008 22:57 Odpowiedzi: 26 Wyświetleń: 9920\nProjektowanie Układów 13 Sie 2008 13:49 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1038\nWysechł, zasiarczony albo ma zerwane połączenia między celami. Możesz spróbować wlać po ok. 2ml wody destylowanej do każdej celi, dać mu parę godzin na nasiąknięcie i ładować małym prądem. Jeśli długo był rozładowany to szkoda czasu i zachodu.\nPoczątkujący Elektronicy 04 Wrz 2009 23:46 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 1371\nKolego trochę źle liczysz. W połączeniu takim jak twoje tzn. równolegle na każdą z baterii podasz napięcie 12V 15A ograniczone jedynie rezystorem. Jeżeli już tak bardzo chcesz ładować je z zasilacza komputerowego to połącz je w szereg to znaczy -jednej baterii z + następnej i tak dalej i napięcie podaj...\nAkumulatorek z 4 szt BL-5C jak polaczyc\nPołączenie szeregowe powinno wystarczyć, ale mam wątpliwości, czy układ ładowania w 6030 to wytrzyma ;)\nSmartfony Początkujący 29 Lis 2009 12:00 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 944\nTelefony Stacjonarne Serwis 03 Gru 2009 21:33 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1018\nMożesz spróbować poprawić wszystkie połączenia ale nie daje to gwarancji żadnej, że coś ulegnie poprawie a na dodatek trwale.\nZasilacze, ładowarki 04 Sie 2010 14:12 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 1800\nWitam, mam do podłączenia 24Ledy (1,5V 50mA) zasilane będą a aku AA czyli ok - pytanie jak najlepiej zrealizować zasilanie? W grę wchodzi chyba tylko połączenie równoległe wszystkich diod bo poniżej 1,5V diody praktycznie nie świecą (diody IR). Układ stabilizatora prądu chyba się nie nada bo diody połączone...\nPoczątkujący Naprawy 25 Lis 2012 06:22 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 15561\nPoczątkujący Elektronicy 11 Wrz 2015 13:35 Odpowiedzi: 32 Wyświetleń: 3297\nWitam, zacznij od rozebrania, sprawdzenia połączeń, stanu styków - może są zaśniedziałe, pomierz napięcia !\nZasilacze, ładowarki 18 Gru 2015 08:47 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1455\nTen ostatni powinien być dobry sprawdź wymiary. Pojemność: 240mAh Napięcie: 3,7V Prąd rozładowania: 30C Wymiary: 32 x 20 x 8mm Waga: 8g Posprawdzaj jak z położeniem + i - . Czasami wtyczki mają inaczej połączenia.\nRobotyka Modelarstwo 14 Sty 2016 20:45 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 1128\nJaki wtedy ustawić prąd ładowania? Zamiast R1 dałem potencjometr. Akumulatorki mają pojemność 700mAh więc pojedyncze ogniwo ładować powinienem prądem 70mA,jednak jak to wygląda przy połączeniu szeregowym?\nPoczątkujący Elektronicy 29 Maj 2016 22:03 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 672\nchodzi ci o MCP1703? Ten układ jest stabilizatorem LDO. Chcesz zastosować to zastosuj, bo jakoś nie rozumiem pytania. Informacje o nim zawarte są w datesheecie Jeżeli na wyjściu jest inne napięcie niż powinno być sprawdź połączenie z masą odpowiedniej nóżki, sprawdź również wartości kondensorów...\nZasilacze, ładowarki 21 Sie 2016 11:06 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1077\nPoczątkujący Naprawy 09 Maj 2017 08:34 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1176\nDzięki. A czy schemat połączenia dobrze zrobiłem?\nZasilacze, ładowarki 04 Wrz 2017 20:43 Odpowiedzi: 22 Wyświetleń: 2700\nTelefony Stacjonarne Serwis 11 Wrz 2017 20:12 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 750\nProponuję akumulatorki włączać między kolektor PNP, a połączenie emitera NPN z Rx. Wtedy minimalny spadek napięcia w układzie będzie równy napięciu nasycenia tranzystora PNP + napięciu na Rx. Z tym, że wtedy trzeba dodać opornik między kolektorem NPN, a bazą NPN - przy bezpośrednim połączeniu i słabym...\nRobotyka Modelarstwo 28 Maj 2018 17:27 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 549\nUkłady Zasilające 01 Lip 2018 18:41 Odpowiedzi: 29 Wyświetleń: 36246\nArtykuły 30 Lip 2021 17:52 Odpowiedzi: 746 Wyświetleń: 519843\nZasilacze, ładowarki 26 Paź 2019 16:43 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 573\nNie rób ładowania w połączeniu szeregowym akumulatory, ładuj akumulatory z dwóch niezależnych źródeł prądowym (najlepiej regulowanych) i monitoruj je niezależnie. Akumulatory nie są takie same. Dołącz układ odłączania akumulatorów.\nKolega zmieniał ogniwa w tej baterii czy zostało tak jak na początku,? Równoległe połączenie jest odporne na różnice w pojemnościach poszczególnych ogniw baterii. Dodatkowy akumulatir został zabezpieczony przed uszkodzeniem mechanicznym?\nMarku, szkoda pieniędzy na akumulatory o tak małej pojemności. Nie chodzi nawet o czas pracy na tych akumulatorach, ale o ich tragiczną jakość, która znacząco odstaje od standardów na rynku. Może się okazać, że telefon nawet nie zadziała, albo będzie co chwilę zrywał połączenie, ponieważ oprócz małej...\nOgólny techniczny 28 Mar 2021 22:03 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 660\nSądzę ze zdjęcia, że przez zmasamrowaniem to chciało 3V Obrazek w instrukcji skróconej pokazuje baterie AAA wkładane przeciwbieżnie - jedna + z prawej a - z lewej a druga odwrotnie. Takie typowe ułożenie dla połączenia szeregowego. Zresztą nie przychodzi mi do głowy urządzenie zasilane dwoma bateriami...\nAVE... Jak "po taniości", to taka latarka to bezpieczny wybór: Wg. noty dla diody XHP50 dioda najgorszego sortu da Ci 780lm, ale przypuszczam, że dali coś o większym strumieniu kosztem gorszej jakości samego światła. Jest na ogniwa 26650, więc to ogniwo od XTAR co kupiłeś będzie pasować, także pod...\nTelefony Stacjonarne Serwis 03 Lis 2008 14:09 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1230\nPoczątkujący Naprawy 15 Paź 2009 20:49 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 5201\nUPS Riello dlp100 - połączenie z komputerem - zmiana konfiguracji\nWitam. Zakupiłem w/w UPS i mam problem z połączeniem go z komputerem. Oczywiście zapinam rs'a i potrafie tylko odczytać. Były założone akumulatorki 3x7Ah, a założyłem większe i potrzebuję zmienić prąd ładowania, gdyż ładuje tylko 2A!\nZasilacze, ładowarki 29 Cze 2013 13:44 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 600\nTablety Czytniki Software 15 Kwi 2014 19:50 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 4632\nWitam ostatnio rozebrałem starą baterię od laptopa i pozyskałem z niej 6 akumulatorków , napięcie każdego z 6 akumulatorków wynosi 3,66 v. Niestety nie wiem jak je połączyć aby uzyskać 5 v do zasilania głośnika bluetooth. Chciał bym prosić o w miarę prosty schemat połączenia i rodzaj odpowiedniego...\nPoczątkujący Elektronicy 02 Lip 2015 15:28 Odpowiedzi: 18 Wyświetleń: 2847\nPoczątkujący Elektronicy 16 Maj 2017 16:18 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2226\nZacznij od styków akumulatorów i daj nowe akumulatorki to może być efekt pamieci w akumulatorach.\nTelefony Stacjonarne Serwis 01 Gru 2004 10:54 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1565\nTelefony Stacjonarne Serwis 19 Sty 2005 18:59 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1866\nSprawdź akumulatorki czy są dobre lub jak masz inne to na próbę zamień je.\n17list06rPt. odkładam telefon na ładowarkę ( razem z akumulatorkami) i już nieterkocze (czy telefon czy ładowarka?). Akumulatorek ładowany(innym serwisem) 3,66 V a 4,11 po naładowaniu ( baza nie doładowuje). Po włożeniu aku. spada do 1,92 i mniej1.78 i spada napięcie - napięcie jakie...\nTelefony Stacjonarne Serwis 23 Lis 2006 13:49 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1023\nPoczątkujący Elektronicy 21 Kwi 2007 13:57 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1581\nczyli w grę wchodzą akumulatorki jak wnioskuję? określ ile dokładnie ma być tych diod w każdym "module" i coś spróbujemy wymyśleć........\nKomputery Hardware 02 Lut 2012 20:39 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1325\nno wiesz ze scrollem to tak: gawarim sprężarka; dorozumiewajem scroll, regulowalna PCi a na co (to pytanie zadaję jako zawodowy automatyk). Algorytm PID raczej z "małym" D, a jeżeli chodzi o krzywą T-p, to z tabeli dla stosowanego czynnika, z tym że dojście MUSI być od strony pełnego zamknięcia zaworu,...\nOtóż, mam zestaw 2 sluchawki, matka + dodatkowa baza do ładowania. Dla ścisłości, to masz ładowarkę do dodatkowej słuchawki a nie bazę. Chyba, że mimo wszystko masz dwie bazy, ale myślę, że to wyjaśnisz. Akumulatorki w tej co się nie loguje są dobre? Zamieniałeś je między słuchawkami dla sprawdzenia?\nTelefony Stacjonarne Serwis 08 Lut 2015 11:09 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3722\nTelefony Stacjonarne Serwis 25 Sty 2013 15:26 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 3835\nzasilanie czujki nie ma znaczenia ale lepiej jakby było takie buforowe z jakimś akumulatorkiem\nNiektóre latarki są tak zasilane - dzięki rezystancji źródła. Przy takich latarkach nie wolno wtedy zmieniać typu baterii lub akumulatorka. Najlepiej gdybyś zmierzył pobierany prąd i porównał z notą katalogową diody świecącej.\nEnergia Odnawialna 13 Lip 2015 15:30 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1374\nWyjmowałam akumulatorki (niestety nie mam na miejscu nowych na wymianę) i odłączałam telefon ale to nie pomogło. Co do zgłaszania usterki niestety my tyko wynajmujemy lokal a umowę z operatorem ma jego właściciel, który teraz nie może zająć się sprawą. Telefonem analogowym też nie dysponuję na miejscu...\nhmmm... zacząłem sobie liczyć koszty tych baterii i zmian przez 4 miesiące i widzę, że jednak trochę będzie to kosztować. Później zacząłem szukać tzw. akumulatorków R20/D, żeby mieć np. tylko 2 zestawy i je raz na miesiąc ładować i wymieniać. Tylko, że z tego co zauważyłem to akumulatorki mają napięcie...\nPoczątkujący Naprawy 20 Lut 2018 15:30 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 384\nPoczątkujący Naprawy 24 Mar 2018 01:39 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 834\nPoczątkujący Elektronicy 28 Kwi 2018 13:37 Odpowiedzi: 40 Wyświetleń: 3759\nWitam, Krótkie pytanie z rodzaju "podstawy". Ogniwa 18650 połączone szeregowo w 2 zestawy po 5sztuk. Prąd rozładowania jednego akumulatorka to 3A ciągły, 8A maks. Czy w przypadku łączenia szeregowego lub równoległego zmienia się jakoś maksymalny prąd rozładowywania czy pozostaje bez zmian? Pozdrawiam.\nA nie można zgrać z dobrego i wczytać ? Czym to można zrobić ? Na fotce widać ,że podłączono się na stole bez auta .Widać 2 przewody pewnie od akumulatorka ,ale nie widać dokładnie w jaki sposób. Myślę ,że gdy by się tak połączyć to już tylko potrzebny był jakiś interfejs do samego programowania używając...\nSamochody Elektryka i elektronika 12 Kwi 2022 16:54 Odpowiedzi: 694 Wyświetleń: 129243\nPotrzebujesz nominalnie 12V/1.5V=8 sztuk szeregowo pod bateryjki lub 10 akumulatorków 1.2V o wiele większej pojemności. Jaki pobór prądu ma kamerka?\nElektronarzędzia 17 Maj 2021 19:08 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1002\nTrzeba byłoby zastosować takie coś: Lub tak teraz myślę wymienić głosik w tym Milwaukee na ten z Sony. Ale stosując przetwornicę, to trzeba byłoby się wpiąć zamiast tego małego akumulatorka tą przetwornicą, a ją połączyć z wyjściami konektora i po naładowaniu tego akumulatora z Milwaukee łądowarką...\nPoczątkujący Elektronicy 23 Sie 2021 15:55 Odpowiedzi: 18 Wyświetleń: 363\nŁadowanie (rozładowywanie również) zestawu akumulatorów "drugiej szansy" zawsze jest kłopotliwe bez względu na to czy połączenie jest szeregowe czy równoległe. Każdy pakiet ma inną rezystancję wewnętrzną, inną rzeczywistą pojemność. Jedne będą niedoładowane a drugie będą gotowały elektrolit. O ile w...\nProjektowanie Układów 12 Sty 2022 08:09 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 378\nprzerabianie bloku wodnego silnik jednofazowy odśrodkowym wykrywacz metali schemat przekażniki świateł metabo szczotki wymiana ładowanie buforowe zapach benzyny spalinach procesor graficzny laptop spalony sterownik urządzenie nagrywać dźwięk


FIRMA | Lameco LHT Oy - PL\nLAMECO LHT Ltd produkuje innowacyjne, wysokiej jakości rozwiązania przeznaczone do konstrukcji domów z bali jak i innych celów budowlanych. Sukces LAMECO oparty jest na dobrze wykształconych i wyszkolonych pracownikach , wysokiej jakości surowcach oraz nowoczesnej technologii produkcji. Fabryka posiada system kontroli jakości, co gwarantuje wysoką jakość produktów. LAMECO LHT Oy jest członkiem Inspecta Certification ,systemu kontroli jakości i certyfikacji.\nLAMECO jest pionierem w dziedzinie budownictwa drewnianego. Wynika to z doskonałej jakości produktów, ciągłej pracy nad ich rozwojem i wydajnością usług. Ważnym elementem jest współpraca z konsumentami oraz ze studentami Politechniki i innych uniwersytetów.\nDla Lameco bardzo ważna jest opinia konsumenta. Konsumenci coraz bardziej podkreślają środowiskowe i ekologiczne wartości w doborze materiałów budowlanych. Produkty LAMECO wytwarzane są zgodnie z nowoczesnymi standardami i zaleceniami. Produkty LAMECO są wykorzystywane przez świadomych jakości klientów zarówno w Finlandii jak i poza jej granicami.


Historia RPK we Wrocławiu | Regionalne Pracownie Krajoznawcze PTTK\nHistoria Regionalnej Pracowni Krajoznawczej PTTK we Wrocławiu\nW marcu 1951 r. został zorganizowany we Wrocławiu Zarząd Okręgu PTTK, a w 1952 r. pierwszy Oddział PTTK – zwany Miejskim, później Wrocławskim. Obejmował swoją działalnością miasto\ni bliskie okolice. Z inicjatywy i przy pomocy działaczy Oddziału powstawały koła, później oddziały PTTK w okolicznych miejscowościach, jak Trzebnica, Syców, Strzelin, Środa Śląska, Sobótka, Góra, Milicz. W 1963 r. Oddział otrzymał nowy lokal – Rynek 38, gdzie znalazły pomieszczenia BORT, Biuro Zarządu Oddziału oraz sala klubowa i pomieszczenia pomocnicze. Lokal ten był użytkowany\nw całości lub częściowo do 1993 r. Komisja Krajoznawcza została powołana w roku 1965.\nRPK w latach pionierskich 1968-1975\n„(…) Powołując się na uchwałę Prezydium ZG PTTK z dnia 26.04.1967r o powołaniu 5 regionalnych pracowni krajoznawczych w kraju, Zarząd Okręgu PTTK we Wrocławiu wystąpił 10 X 68 r. z pismem do ZG PTTK o sfinalizowanie decyzji, pismo podpisali przewodniczący Komisji Krajoznawczej Kazimierz Kulas i wiceprezes ZO PTTK Zbigniew Kukiz. Za datę powołania Regionalnej Pracowni Krajoznawczej należy uważać 1 listopada 1968 rok.” (cytat z pisma-maszynopisu z 1976 r).\nDecyzją Zarządu Okręgu PTTK we Wrocławiu z listopada 1969 r., Śląska Pracownia Krajoznawcza została powierzona do prowadzenia Oddziałowi PTTK przy Związku Nauczycielstwa Polskiego, który decyzją z dnia 2 lutego 1970 przekształcono w Oddział PTTK Dzielnicowy „Śródmieście” Wrocław, przy ul. Cybulskiego 1. RPK mieściła się w małym pokoiku o pow. 10 m2. Pierwszy okres organizacyjny objął dwa miesiące od 1 listopada do 31 grudnia 1969 r. (w sprawozdaniu z tego okresu zamieszczono informację, „z uwagi na ograniczenia w sprzedaży mebli dla instytucji nie zakupiono sprzętu”). Inicjatorem i organizatorem Dolnośląskiej (Śląskiej, Okręgowej) Poradni Pracowni Krajoznawczej (jako jednej z pierwszych w PTTK) była Okręgowa Komisja Krajoznawcza, której do 1 X 1973 r. przewodniczył kol. Kazimierz Tumski.\nOd 1 I do 1 IV 1970 r. pracownia nie działała, ponieważ nie otrzymała obiecanego lokalu oraz środków z ZG PTTK. Od 1 IV wznowiła działalność w niewielkim pomieszczeniu wydzielonym przez Oddział Wrocław Śródmieście. Od kwietnia do czerwca 1970 roku trwało urządzenie pracowni.\nK. Tumski został kierownikiem zatrudnionym na ½ etatu od dnia 1 IV 1970 do dnia 31 XII 1973 roku. Od maja do grudnia 1970 trwały starania o większy lokal w Wydziale Spraw Lokalowych, przy czym w III kwartale trwała organizacja Punktu Informacji Turystycznej. W końcu 1970 r. Wydział Spraw Lokalowych Prezydium Rady Narodowej we Wrocławiu przydzielił dla RPK lokal (ok. 100 m2 w Śródmieściu i od 1 IV 1971 r. RPK rozpoczęła kolejny etap działalności w nowym lokalu.\nPracownia dysponowała ok. 400 książkami, udostępniała czytelnię wydawnictw regionalnych – ok. 20 tytułów periodyków. W celu upowszechniania krajoznawstwa z inicjatywy K. Tumskiego powołano Studium Wiedzy o Regionie. W jego ramach odbyło się 20 specjalistycznych prelekcji, zorganizowano I Młodzieżowy Zlot Krajoznawczy Dzielnicy Śródmieście, który można uznać za zalążek późniejszej imprezy – Młodzieżowej Dolnośląskiej Olimpiady Krajoznawczej.\nZapotrzebowanie na tego typu działalność było duże i 17 maja 1972 r. Zarząd Oddziału wystosował pismo do Zarządu Głównego postulując zwiększenie środków oraz limitu etatów z ½ do 1½. Stanowisko Oddziału poparł Zarząd Okręgu.\nOk. 1973 r., kol. Jerzy Komorowski – IKP, zaproponował założenie punktów informacji turystycznej wspomagających RPK, w odpowiednio oznakowanych mieszkaniach prywatnych kadry instruktorskiej. Po kilku latach idea ta wygasła.\nW zakresie zadań Regionalnej Pracowni Krajoznawczej Dolnego Śląska było:\ninicjowanie i prowadzenie inwentaryzacji krajoznawczej regionu oraz publikacja jej wyników\norganizacja bibliotek krajoznawczych w Oddziałach PTTK i w schroniskach oraz opieka nad nimi\npropagowanie idei krajoznawczych\nszkolenie aktywu krajoznawczo-turystycznego\nstała współpraca z placówkami zajmującymi się tematyką krajoznawczą oraz prasą i radiem\nporadnictwo dla działaczy krajoznawczych i turystycznych\nprowadzenie Studium Wiedzy Krajoznawczej o Dolnym Śląsku\norganizacja konkursów krajoznawczych.\nZaprenumerowano prasę i czasopisma krajoznawczo-turystyczne, zaczęto robić zakupy książek i map, organizowano prelekcje, opracowano dwa foldery n/t „Piękno przyrody Ziemi Milickiej” i „Masyw Ślęży”, opracowano materiały z Ogólnopolskiego Sejmiku Krajoznawczego w Szczawnie Zdroju odbytego w dniach 29-30 XI 1969 r., wydano broszurę informacyjno-szkoleniową p.t.: „Zachodnie Podgórze Sudeckie”.\nPrzeprowadzono inwentaryzację krajoznawczą Dolnośląskiego Parku Kultury i Wypoczynku „Ślęża”. W czerwcu 1970 r. z inicjatywy K. Tumskiego w ramach Pracowni zorganizowano Śląski Klub Krajoznawczy. Z inicjatywy K.R. Mazurskiego, reprezentującego Dolnośląską Komisję Krajoznawczą i Witolda Prelicza z Komisji Krajoznawczej O. Wrocławskiego został wydany\nw Oddziale Wrocławskim pierwszy numer kwartalnika pt. „Informator Krajoznawczy”. Klub organizował specjalistyczne wycieczki krajoznawcze i wieczornice dla swoich członków i społeczeństwa wrocławskiego oraz Młodzieżowe Zloty Krajoznawcze Dzielnicy Śródmieście.\nBiblioteka krajoznawcza składała się z przewodników, monografii, opracowań naukowych i map dotyczących głównie Dolnego Śląska. Zbiory powstały w wyniku zakupów w księgarniach i antykwariatach ze środków finansowych PTTK oraz darowizn.\nPracownia wraz z Towarzystwem Miłośników Wrocławia z inicjatywy K. Tumskiego prowadziła otwarte Studium Wiedzy Krajoznawczej o Dolnym Śląsku z udziałem wykładowców z wrocławskiego środowiska naukowego. Od listopada 1971 r. do maja 1972 r. i od listopada 1972 r. do marca 1973 r. spotkania odbywały się w lokalu oddziału, od 1 III 1973 r. w Muzeum Archeologicznym. Zajęcia na studium zorganizowane były w cyklach tematycznych, oto przykłady: „Wybrane zagadnienia z dziejów Śląska”, „Wybrane zagadnienia z historii i kultury Dolnego Śląska”, „Geologia i historia”. Obowiązki kierownika studium pełnił kierownik RPK, zaś Towarzystwo Miłośników Wrocławia opłacało prelegentów. Od 20 października 1973 r. do 31 maja 1974 r. zajęcia odbywały się co poniedziałek w godz. 17.30 – 20.00. Kierownik RPK udzielał zainteresowanym trzy razy w tygodniu w godz. 17.00 – 21.00 pełnych porad krajoznawczo-turystycznych.\nZ dniem 1 stycznia 1973 r. Okręgowa Pracownia Krajoznawcza została organizacyjnie podporządkowana Zarządowi Okręgu PTTK przy ul. Kołłątaja 32 i zgodnie z nową instrukcją Zarządu Głównego zmieniła częściowo swoją nazwę na – Regionalna Pracownia Krajoznawcza. Zorganizowano (przy pomocy ZG PTTK) seminarium krajoznawcze nt. „Inwentaryzacja krajoznawcza”. Wzbogacono zbiór książek i czasopism, kupiono aparat fotograficzny „Zenit”, z Zarządu Okręgu pozyskano sprzęt audiowizualny i księgozbiór. W wyniku starań pracowni, Zarząd Okręgu PTTK i Dolnośląski Ośrodek Informacji Turystycznej prowadzony przez kol. Czesława Cetwińskiego, powołały wspólny organ – biuletyn (kwartalnik) pt.: „Dolnośląskie Szlaki”, a w IV kwartale 1973 r. powołano Zespół Redakcji pod przewodnictwem dr. Bronisława Turonia, późniejszego Członka Honorowego PTTK.\nW wyniku nieporozumień miedzy Okręgową Komisją Krajoznawczą a RPK przestał istnieć Śląski Klub Krajoznawczy. Kol. K. Tumski z powodu nawału pracy dydaktycznej w szkolnictwie zrezygnował z kierownictwa RPK. Z dniem 1 października 1973 r. została zatrudniona na pełnym etacie w pracowni kol. mgr Urszula Koniuch – absolwentka geografii Uniwersytetu Wrocławskiego (jako instruktor ds. krajoznawstwa). W listopadzie 1973 złożyła wizytę w KK ZG PTTK i RPK w Łodzi, celem zdobycia doświadczeń. W swej pracy realizowała postanowienia II Kongresu Krajoznawstwa w Gdańsku z 1970 r. i Ogólnopolskiej Narady Krajoznawczej w Wiślicy z lipca 1972 roku. Uczestniczyła w pracach związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem obchodów 100-lecia zorganizowanej turystyki polskiej w Kłodzku i Polanicy. Na tę okoliczność zorganizowano sesję naukową na temat: „Organizacja turystyczna na Dolnym Śląsku w latach 1946 – 1966”. W sprawozdaniu z działalności RPK w 1974 roku pisała, iż rok ten był przeznaczony przede wszystkim na uporządkowanie zbiorów pracowni i czytelni, która w międzyczasie została wyposażona w nowe meble i regały. Do zbiorów RPK przekazano ok. 1000 książek z Okręgu. Uporządkowano zbiory i założono nowe księgi inwentarzowe. Zgromadzono 1230 vol. dotyczących przede wszystkim Dolnego Śląska (przewodników, informatorów książek z dziedziny historii zabytków i architektury), oraz materiały szkoleniowe dla kadr turystycznych, opracowania dotyczące ruchu turystycznego i historii turystyki. Zgromadzono 210 roczników czasopism (ok. 20 tytułów), 410 map i planów. Ogólna wartość księgozbioru wynosiła 57 877,25 zł.\nPracownia otrzymała dotację z ZG PTTK w wysokości 20 000 zł., które wykorzystała m.in. na:\nzakup książek na łączną sumę 9 131,50 zł\nprenumeratę czasopism na rok 1975, 2 265,- zł\naparat fotograficzny „Start 66”, 1 476,- zł\nmegafon turystyczny, 2 700,- zł\nNa zakup magnetofonu kasetowego RPK nie uzyskała zgody Wydziału Handlu Urzędu m. Wrocławia.\nZe zbiorów skorzystało ok. 500 osób, Studium Wiedzy Krajoznawczej o Dolnym Śląsku (która to nazwa została ustalona po nawiązaniu współpracy z TMW) miało 180 słuchaczy, dla których zorganizowano 6 prelekcji.\nW celu poszerzenia wiedzy Kierowniczka odwiedziła też dwie placówki RPK – w Krakowie i Toruniu oraz Centralną Bibliotekę Górską w Krakowie.\nPracownia obsługiwała Dolnośląską Komisję Krajoznawczą w tym Podkomisję Fotografii i Filmu oraz Regionalne Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa. Kol. Urszula Koniuch wraz z kol. I. Trafikowską i kol. Krzysztof R. Mazurskim, uporządkowała całą dokumentację Komisji od roku 1968. W RPK znajdowała się dokumentacja życia społecznego od 1954 r. Obejmowała ona wycinki prasowe, ulotki itp., które niestety zaginęły przy kolejnych reorganizacjach.\nPodpisano umowę między Wydawnictwem Narodowym im. Ossolińskich a Zarządem Okręgu PTTK na wydrukowanie „Bibliografii krajoznawczej woj. wrocławskiego za lata 1945-1970” jak też uzyskano fundusze na ten cel – w sumie 90 000 zł. Dzięki dalszym staraniom Pracowni\ni Dolnośląskiego Ośrodka Informacji Turystycznej wydrukowana została broszura „Krajoznawstwo w woj. wrocławskim”. Rozesłano ją do wszystkich Oddziałów PTTK w regionie i aktywnych działaczy – krajoznawców.\nNa rok 1975 i lata następne zaplanowano m.in. gromadzenie archiwum dokumentów życia społecznego jednostek PTTK z terenu okręgu, współpracę z komisjami statutowymi ZO PTTK. Dzięki uprzejmości Zakładu Produkcyjnego Foto-Pam PTTK i przedsiębiorstwa „Ruch” założono zbiór ok. 2000 widokówek z terenu byłego woj. wrocławskiego. Uczestniczono w akcji-kampanii „Polska Naszych Dni”, organizacji „Turnieju Krajoznawczego”, „Giełdzie Przeźroczy Krajoznawczych”, plenerach fotograficznych, spotkaniach z Grupą Łużycką (dr J. Pawlik). Pomieszczenie RPK było jednocześnie salą konferencyjną Zarządu Okręgu PTTK. W 1975 r. sprawy formalne RPK prowadził Oddział PTTK przy Prasie, Radiu i TV. Ze zbiorów i porad skorzystało ok. 500 osób – odnotowano wzrost zainteresowania zbiorami RPK ze strony studentów AWF – kierunek turystyka i rekreacja oraz Uniwersytetu Wrocławskiego – kierunek nauki przyrodnicze. Zapoczątkowano zbiór okazów minerałów i skał występujących na terenie Dolnego Śląska – ofiarodawcy Krzysztof R. Mazurski i Urszula Koniuch.\nRPK w latach 1976-1989\nW 1976 r. Pracownią kierowała Urszula Śliwińska (z d. Koniuch). Dotacja ZG PTTK wzrosła do 30 000 zł W katalogu alfabetycznym znalazło się 1562 pozycje książkowe, 264 roczniki czasopism, 303 mapy (wartość biblioteki to 68 837,35zł.) oraz wycinki prasowe od 1954 r., 228 fotogramów i 200 przeźroczy. Wydano „Bibliografię Krajoznawczą woj. wrocławskiego 1945-1970”, „Bibliografię wydawnictw PTTK na Dolnym Śląsku 1950-1975” „V Forum Krajoznawstwa Dolnośląskiego”, „Łużyce Wschodnie” i „Sobótki” (wszystkie pozycje pod redakcją Krzysztof R. Mazurskiego były współwydaniami z Wojewódzką Komisją Krajoznawczą).\nRPK, która od 1975 r. po likwidacji Zarządu Okręgu podlegała Zarządowi Wojewódzkiemu, w 1977 r wydała następujące pozycje:\nSpołeczna i kulturalna rola krajoznawstwa (materiały posesyjne)\nWystawy krajoznawcze w PTTK\nFotografia PTTK na Dolnym Śląsku\nPanorama pamięci narodowej – katalog prac „Polska naszych dni”\nKrajobrazy ojczyste – scenariusz do prac „Polska naszych dni”\nTurystyka piesza na Dolnym Śląsku\nZasłużeni krajoznawcy dolnośląscy\n(prawie wszystkie pozycje przygotowane przez Wojewódzką Komisję Krajoznawczą pod red. Krzysztofa R. Mazurskiego), oraz materiały na Zjazd Wojewódzki PTTK.\nPracownia współorganizowała konkurs na prace magisterskie z Uniwersytetem Wrocławskim i Akademią Wychowania Fizycznego.\nKierowniczka RPK wykonała na studium podyplomowym i przekazała do zbiorów RPK pracę „Wytyczne do perspektywicznego zagospodarowania turystycznego dla potrzeb wypoczynku świątecznego mieszkańców LGOM”. Do obowiązków kierownika RPK należała również techniczna obsługa komisji ZW PTTK – Krajoznawczej, Fotografii Krajoznawczej, Podkomisji Historii i Tradycji, Regionalnego Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa i Zespołu Współpracy Regionalnej „Dolny Śląsk”, niestety pochłaniało to ok. 80% czasu pracy.\nW 1978 r. działalność RPK, z powodu złych warunków lokalowych oraz obowiązków technicznej obsługi komisji ZW, uległa osłabieniu. Zorganizowano dwa szkolenia dla studentów AWF i UWr, Wydano i rozpowszechniono broszury:\nScenariusz PND „Kraj wielkiego budowania”\nPanorama Pamięci Narodowej w woj. wrocławskim (jw.)\nZasłużeni krajoznawcy dolnośląscy (jw.)\nProblemy krajoznawstwa dolnośląskiego (materiały sesyjne),\nPodstawowe kierunki dolnośląskiego krajoznawstwa\nInwentaryzacja krajoznawcza (Materiały metodyczne)\nMateriały Fotografii krajoznawczej (zbiór tekstów metodyczno-informacyjnych)\nKrajobrazy ojczyste we Wrocławiu\nHistoria Dolnego Śląska (materiały metodyczne dla przewodników i krajoznawców)\nGeografia Dolnego Śląska (j.w.)\nV Forum Przewodnictwa – Wrocław (tematy regionalno-metodyczne)\nBibliografia krajoznawcza woj. wrocławskiego 1971-75 (T. i K.R. Mazurscy)\nW kwietniu pracownię wizytował v-ce przewodniczący Komisji Krajoznawczej kol. Edmund Mieroszewicz – Honorowy Członek PTTK. Stwierdził złe warunki lokalowe oraz nieregulaminowe obciążenie kierownika RPK obowiązkami technicznymi. Z wnioskami pokontrolnymi zapoznał Zarząd Wojewódzki PTTK. Dnia 4 XII 1978 r. Zarząd Główny (sekretarz generalny Jacek Węgrzynowicz) interweniował pisemnie w Zarządzie Wojewódzkim w sprawie Pracowni.\nW 1979 r. RPK etatowo była prowadzona przez mgr Urszulę Śliwińską, która z powodzeniem kontynuowała prace. Niezwykle pomocną była kol. Ewa Alkiewicz, społeczny współpracownik RPK, która dokonała m.in. przeglądu i oceny bibliotek oddziałowych.\nW ciągu 11 lat istnienia RPK wydano ok. 40 publikacji.\nDo 1980 r., Pracownia mieściła się w pokoju przejściowym. Z dniem 1 I 1980 r. Pracownię przeniesiono do obecnego lokalu Oddziału Wrocławskiego PTTK (Rynek-Ratusz 11/12), przy czym na przełomie lat 1989/90 budynek ten został przez Oddział kupiony od Zarządu Miasta dzięki staraniom prawnika kol. Jerzego Załęskiego, wieloletniego Prezesa Oddziału. Według projektu kol. Janusza Zaremby wykonano nowy wystrój sali klubowej. Był to najlepszy wystrój przez kilka lat, do czasu ponownego odmalowania sali. Do dzisiaj nie było lepszego, ładniejszego.\nZG dofinansowało RPK kwotą 50 000 zł.\nDziałalność roku 1981 była mocno ograniczona przez warunki społeczno-ekonomiczne oraz wprowadzenie w grudniu stanu wojennego. Konieczność uzyskiwania zgody na podróż do innej miejscowości paraliżowała działania do kwietnia 1982 r. Od 1 IX 1981 r. do X 1983 r. etatową kierowniczką RPK została mgr Ewa Dziurdź (geograf) współpracująca z Komisją Krajoznawczą ZW PTTK, której przewodniczącym był kol. Zbigniew Wojciechowski.\nW 1982 r. zbiory biblioteczne powiększyły się o ok. 250 pozycji – zakupów i darowizn, oraz 20 map. Powiększano kolekcje skał, w kwietniu i maju zorganizowano 6 wykładów otwartych „Historia architektury Wrocławia”. Wraz z Komisja Fotografii Krajoznawczej zorganizowany został z okazji\nI Wrocławskich Dni Turystyki „Przegląd filmów amatorskich o tematyce turystyczno-krajoznawczej” a z Komisją Krajoznawczą 2 wystawy „Wrocław na starej fotografii” i „Turystyczna prasa Europy”. Pracownia włączyła się w obchody 100-lecia urodzin Mieczysława Orłowicza oraz na polecenie prezesa ZW, sporządzono szkicowe opracowanie wraz z mapą „Zagospodarowanie turystyczne woj. wrocławskiego” (na potrzeby egzekutywy KW PZPR)”. W bibliotece znajdowało się 2094 vol., 417 map i planów, prenumerowano 16 tytułów czasopism i tytułów prasy, gromadzono wycinki prasowe dotyczące życia PTTK i działalności turystyczno-krajoznawczej na Dolnym Śląsku. 7 zestawów przeźroczy (od 30 do 100 szt.) wykorzystywały ogniwa PTTK. 160 czytelników miało założone karty czytelnicze, wypożyczono ok. 600 pozycji wydawniczych, z zasobów korzystano głównie na miejscu.\nOd 1 X 1983 r. na stanowisku kierownika RPK zatrudniono mgr Stefana Dębickiego, 22 X 1984 r. rozpoczęła pracę w RPK na stanowisku stażystki Elżbieta Książek – absolwentka Państwowego Studium Kulturalno-Oświatowego i Bibliotekarskiego. W 1984 r. Pracownia nadal nie miała samodzielnego pomieszczenia. Gromadziła i udostępniała zbiory, które powiększyły się m.in. o karty inwentaryzacyjne 3 gmin, karty biblioteczne miało 200 osób, ze zbiorów w czytelni korzystało 60 osób, ok. 100 osób skorzystało z porad. Zorganizowano wystawę „Wrocławska Wszechnica Krajoznawcza”, „Życie i twórczość Żeromskiego” oraz wygłoszono prelekcję „Rośliny Karkonoskiego Parku Narodowego”. RPK uczestniczyła w organizacji Dolnośląskiej Młodzieżowej Olimpiady Krajoznawczej. Pracownia korzystała z sal wystawowych i wykładowych Towarzystwa Miłośników Wrocławia, BWA oraz MDK Wrocław Śródmieście.\nW 1984 r „zmienił pracę Stefan Dębicki” (cytat ze sprawozdania RPK za lata 1981-1984), po nim pracownią kierowała Elżbieta Książek. Wydano folder „25. lat WKW WIADRUS”, zorganizowano pokaz filmów przyrodniczych i krajoznawczych, propagowano zdobywanie „Plakietki Zbiorów Krajoznawczych” i „Exlibrisu Krajoznawcy Bibliofila”.\nW 1985 r. zorganizowano cykl wykładów szkoleniowych (otwartych) nt. „Zamki Dolnego Śląska, „Jaskinie Dolnego Śląska”, „Architektura Wrocławia XIX/XX w.”, przygotowano wydanie „Atrybuty Świętych” – których wizerunki występują w naszym regionie. W ramach I Wrocławskich Dni Turystyki zorganizowano przegląd filmów amatorskich i tematyce turystyczno-krajoznawczej. W związku z setną rocznicą urodzin Mieczysława Orłowicza opracowano referat na okoliczność nadania im. Orłowicza jednej ze szkół wrocławskich. Powołano do życia Dolnośląską Wszechnicę Krajoznawczą, która zainaugurowała swoją działalność cyklem wykładów „Jaskinie w Polsce i na świecie” oraz pracami przygotowawczymi do II Wrocławskich Dni Turystyki. Realizowano projekt kol. Jerzego Załęskiego i uczestniczono aktywnie (jako jedni z pierwszych w kraju) w pracach Inwentaryzacji Krajoznawczej naszego regionu. Prenumerowano pisma: „Gościniec”, „Przyroda Polska”, „Chrońmy przyrodę ojczystą”, „Ziemia”, „Sobótka”. Pracownia wznowiła działalność wydawniczą, ukazały się w druku: „Roman Zmorski na Ślęży” Zbigniewa Szkolnickiego, „Ludzie nauki i ich związki z Wrocławiem” pod red. Juliana Janczaka. Zorganizowano dwie wystawy fotograficzne Andrzeja Rumińskiego: „Legiony Polskie 1914-1918” oraz „Wrocław na starej fotografii”. Pracownia była współorganizatorem sesji „Ludzie nauki i ich związki z Wrocławiem”, wspólnie z Komisją Historii i Tradycji (przewodniczący kol. Andrzej Szantyr) zorganizowała spotkanie „Pionierzy turystyki na Dolnym Śląsku” z okazji 35-lecia PTTK, uczestniczyła w organizacji XV Młodzieżowej Olimpiady Krajoznawczej.\nW 1986 roku kierowniczką Pracowni była Elżbieta Czerwińska. Pracownia brała udział w organizacji V Krajowego Przeglądu Filmów Amatorskich nt. turystyki i krajoznawstwa w ramach V Wrocławskich Dni Turystyki oraz w organizacji XV Forum Krajoznawstwa Dolnośląskiego.\nW grudniu 1986 kierowniczka RPK odeszła na urlop macierzyński zaś czasowo, do kwietnia 1987 r., zatrudniono na ¾ etatu kol. Karola Ganzela – działacza Klubu „Perpedes”.\nWizytacja RPK przeprowadzona 23.09.1987 r. przez kol. Henryka Pacieja z Opola (członek KK ZG PTTK) wykazała, iż brak lokalu znacznie utrudnia działalność Pracowni, zbiory biblioteczne przechowywane są w szafach na korytarzu, ale katalogi i księgi inwentarzowe prowadzone są poprawnie. Utrudniona jest natomiast działalność popularyzatorska, badawcza i szkoleniowa. Na wyposażeniu są 3 rzutniki, 3 magnetofony, aparatura nagłaśniająca, projektor, 2 aparaty fotograficzne, 2 ekrany, fotosnajper, epidiaskop, przeźrocza, taśmy magnetofonowe. Zbiory biblioteczne zawierają 3167 książek, 469 map, zbiór czasopism 481 egzemplarzy. Cały czas gromadziło się materiały z inwentaryzacji krajoznawczej. Pracownia zorganizowała też wystawę pt.: „Polka w Algierii” eksponowaną w Bibliotece Wojewódzkiej, cieszącą się ogromnym powodzeniem ze względu na różne eksponaty i przedmioty użytkowe. Stała jest współpraca z kolegium redakcyjnym nowego periodyku „Na szlaku” powołanego z inicjatywy kol. Stanisława Nosola, pod red. kol. Piotra Jeszke. (Od XII 2006 r. „Na szlaku” wydawany jest jako miesięcznik w formie internetowej. Redaktorem naczelnym jest kol. Krzysztof R. Mazurski, sekretarzem Andrzej Rumiński, redaktorem technicznym kol. Piotr Dacko, członkiem redakcji kol. Wojciech Radliński. Decyzją Zarządu Oddziału z 15 VI 2009 r. wszystkie numery internetowe po jednym egzemplarzu będą/są drukowane i dostarczane do zbiorów RPK.\nW 1988 roku zorganizowano wystawy: „W kręgu kultury Tybetańskiej” (marzec), „Kielecki krajobraz” (czerwiec), „Drogi do Niepodległości” (wrzesień) oraz prelekcje: „Góry, ludzie gór” – ze znanym alpinistą wrocławskim Aleksandrem Lwowem, „Wyprawa Egipt – Izrael – Jordania – Syria – Turcja”, którą poprowadził Wiktor Dorosz, uczestnik wyprawy, „Walory krajoznawcze woj. wrocławskiego” (październik). Opracowano spis i wykaz grobów zasłużonych działaczy O/Wrocławskiego i ustalono ceremoniał składania wieńców na grobach. RPK była w lipcu i sierpniu kontrolowana 9 z pozytywnym skutkiem) przez rewidenta ZG PTTK (kontrola dotyczyła gospodarki finansowej roku 1987).\nW 1989 r. kierownikiem RPK został Stanisław Ziobro. Powiększyły się zbiory biblioteczne, pracownia dysponowała 12 zestawami przeźroczy przygotowanymi do prelekcji oraz materiałami inwentaryzacyjnymi z 7 gmin. Współpracowano przy wydaniu I tomu rocznika krajoznawczego „Śląski Labirynt Krajoznawczy” (nakład 1100 egz.). 138 czytelników miało założone karty biblioteczne, z czytelni i innych zbiorów RPK skorzystało ok. 50 osób, z porad również ok. 50 osób. Zorganizowano wystawy „Kwiaty Wrocławia”, Zabytki Wrocławia”, „Wrocław na starej fotografii”, we współpracy z Kołem Przewodników prowadzono społecznie wycieczki dla uczniów wrocławskich szkół podstawowych. Latem popularyzowano walory krajoznawcze Dolnego Śląska w Polskim Radio.\nZbiory RPK w latach 1981-1990\nRok 1982 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990\nKsięgozbiór 2094 2570 2628 2698 3167 3200 3493 3255\nMapy, plany 417 428 452 461 469 480 914 629\nDotacja ZG (zł) 0 310 000 370 000 664 000 500 000 0 3 500 0\nRPK w latach 1990-2009\nW 1990 r. kierownikiem RPK została mgr Teresa Klimowicz. W zbiorach Pracowni znajdowało się 38 tytułów prenumerowanych czasopism i dzienników, ok. 200 druków ulotnych, 44 zestawy przeźroczy, negatywy, pocztówki krajoznawcze, plakaty, znaczki, proporczyki i plakietki z imprez, 113 sztuk taśm i kaset magnetofonowych, 20 oprawionych roczników wycinków prasowych, Księga Zasłużonych Działaczy PTTK. Protokolarnie usunięto z księgozbioru 99 książek od wielu lat nie zwracanych przez czytelników. Na wyposażeniu RPK były 3 magnetofony, 1 radiomagnetofon, 1 tuner stereo, 2 wzmacniacze, 2 kolumny głośnikowe, 4 rzutniki, kamera, 3 aparaty fotograficzne. 257 czytelników skorzystało z 308 wypożyczeń, z czytelni skorzystało 86 osób, z archiwum 9, ze sprzętu 23 z porad 61 osób. 24 słuchaczy wykorzystywało zbiory RPK do prac z geografii turystycznej i historii regionu. Stwierdzono duże zaangażowane w prace RPK członków Komisji Krajoznawczej, Historii i Tradycji oraz Opieki nad Zabytkami, a także Regionalnego Zespołu Instruktorów Krajoznawstwa. Karty zinwentaryzowanych gmin znajdowały się częściowo w Pracowni a częściowo w Oddziale Wrocławskim PTTK. Wspólnie z Klubem Turysty zorganizowano giełdę – aukcję krajoznawczą z prezentacją unikalnych zbiorów kartograficznych, we wrześniu rozpoczęto cykl comiesięcznych prelekcji „Wędrówki wrocławskich krajoznawców”. RPK systematycznie współpracowała z redakcją dwumiesięcznika „Na szlaku” i „Śląskiego Labiryntu Krajoznawczego” – prowadziła kolportaż oraz archiwum tych periodyków. Z inicjatywy RPK odbywały się spotkania autorskie. Działalność RPK była popularyzowana w dzienniku „Wieczór Wrocławia”. W pracowni prowadzono punkt „it”. Współpracowano z nauczycielami – opiekunami klas turystyczno-krajoznawczych wrocławskich liceów, organizowano prelekcje, wystawę plakatu krajoznawczego i wystawę fotografii krajoznawczej.\nW 1990 r. zlikwidowany został Zarząd Wojewódzki PTTK, a w jego miejsce powołany Regionalny Ośrodek Programowy, którego istotnym składnikiem była Pracownia.\nDziałalność pracowni w 1991 r. (ostatni rok działania w strukturze wojewódzkiej) była bogata. Prowadzono księgi inwentarzowe wszystkich zbiorów i nabytków, katalog alfabetyczny i w układzie regionalnym. W Pracowni znajdowała się wydana drukiem „Bibliografia krajoznawcza woj. wrocławskiego” 1945-1970 (I tom) i 1971-1975 (II tom). Wydano dwie pozycje autorstwa Krzysztofa R. Mazurskiego „Działalność PTTK na Dolnym Śląsku 1945-1990” (32 str., 100 egz.), „Nobliści śląscy” (28 str., 100 egz.) oraz opracowanie Teresy Klimowicz „Opis krajoznawczy trasy: Wrocław – Radków- Nachod – Adrspasske Skalne Miasto – Wrocław” (16 str., 120 egz.). Wypożyczono 253 pozycje, z czytelni korzystało 95 osób, z innych zbiorów 18. Wykorzystywano zbiory do prac semestralnych i magisterskich. 18 osób pisało prace z dziedziny geografii turystycznej, kultury, rekreacji, historii regionu a nawet wiedzy o teatrze, plastyce, literaturze. Zorganizowano wystawy „Dawna kartografia Sudetów”, „Przedwojenne pocztówki Sudetów”, „Dawne znakowanie szlaków”, w kontynuowanym cyklu „Wędrówki Wrocławskich Krajoznawców” wygłoszono 6 prelekcji z prezentacją zbiorów i przeźroczy. Wrocławscy krajoznawcy do końca 1991 r. zinwentaryzowali 39 z 40 gmin województwa. Na działalność RPK przeznaczono 58 059 zł, z czego 30 000 to dotacja UKFiT przekazana za pośrednictwem ZG PTTK.\nPo roku rozwiązano ROP, a pracownia została protokolarnie przekazana do Oddziału Wrocławskiego PTTK. Umowę użyczenie ze strony ZG podpisali główna księgowa Barbara Strzelecka i sekretarz generalny Wojciech Redzej, ze strony Oddziału prezes Jerzy Załęski i skarbnik Krystyn Chudoba. Po likwidacji ZW PTTK, RPK wraz z etatowym pracownikiem i zbiorami przeszła do O/Wrocławskiego. W wyniku zmian ustrojowych w kraju i kryzysu gospodarczego zabrakło w 1992 r. środków na etat kierownika RPK. W 1993 roku Oddział nie miał środków na zatrudnienie kierownika, zbiory powierzono kierownikowi klubu O/Wrocławskiego i były one udostępniane w bardzo wąskim zakresie. Pomimo tych trudności dalsze zakupy książek były finansowane przez ZG PTTK. Przez pewien czas Pracownia była udostępniana dorywczo przez urzędującego wiceprezesa O/Wr PTTK kol. Andrzeja Gełę, ze zbiorów można było skorzystać raz w tygodniu przez 2 godziny, aż przestała w zasadzie działać zupełnie. Koszty utrzymania lokalu (2040 zł) pokrył Oddział, zakupy książek w wysokości 1500 zł – ZG PTTK. Na uzupełnienie księgozbioru ZG PTTK przekazał 1000 zł. Z pracowni korzystali autorzy przewodników, studenci i uczniowie. Dokumentacja z zakończonej inwentaryzacji krajoznawczej gmin woj. wrocławskiego była przechowywana w specjalnej szafie i udostępniania autorom i studentom. Oddział informował, że nie ma środków na działalność RPK.\nW grudniu 1994, RPK została przejęta przez Komisję Krajoznawczą Oddziału i odtąd była prowadzona społecznie przez trzyosobowy zespół: Andrzeja Rumińskiego – ZIK, Jerzego Załęskiego – ZIK (przewodniczący Komisji Krajoznawczej) oraz nie będącą członkiem KK Irenę Kozioł-Załęską – IKR. Pozostali członkowie Komisji współpracowali z tą trójką, pomagając od czasu do czasu w prowadzeniu Pracowni, a zwłaszcza biblioteki.\nRPK współpracowała z zespołem młodzieżowym przy redakcji: „Wędrowca” – kwartalnika turystyczno-krajoznawczego dla młodzieży szkolnej, którego wydano 10 numerów w latach 1994-1999.\nW Pracowni udostępniano zbiory, udzielano porad. Regionalne Odznaki Krajoznawcze weryfikował Andrzej Rumiński. W 1996 r. na uzupełnienie księgozbioru ZG przekazał 400 zł. W 1997 r. poza udostępnianiem zbiorów, poradnictwem i weryfikacją odznak, organizowano w pierwsze wtorki miesiąca prelekcje krajoznawcze. Dotacja ze strony ZG na doposażenie RPK wzrosła do 2100 zł. W 1998 r. Pracownia współorganizowała XVII Forum Krajoznawstwa Dolnośląskiego. W 1999 r. RPK była współorganizatorem sejmiku przedkongresowego, 2 wystaw, 6 prelekcji , wydano „Wędrowca” nr 1-2 i 3-4 oraz katalogi wystaw opracowane przez Andrzeja Rumińskiego: „Grafiki wileńskie A. Kaczyńskiego” i „Grodno w rysunkach Ryszarda Natusiewicza”. Na koniec roku w zbiorach pracowni znajdowało się 3629 vol. 1260 map, 22 tytuły czasopism, fotogramy, 72 zestawy przeźroczy i karty z inwentaryzacji woj. wrocławskiego. W latach 1998-2000 dofinansowanie ze strony ZG wynosiło 1500 zł rocznie.\nW latach 2000 – 2009 kontynuowano gromadzenie i udostępnianie zbiorów\nKsiążki (vol.) 3737 3887 4001 4097 4211 4330 4401 4516\nMapy 985 1044 1062 1011 1041 1068 1087\nOdznaki krajoznawcze 19 30 5 47 19 24 19 17\nDotacja ZG 1000 1000 1000 1000 1500 1500 1500 1500\nW RPK można było również zweryfikować odznakę Turysta Przyrodnik oraz Młodzieżową Odznakę Krajoznawczą PTTK.\nRegularnie odbywały się tzw. „czwartki krajoznawcze” cieszące się dużym zainteresowaniem społeczeństwa, które informowane było i jest o nich w regionalnej prasie. Organizacja czwartków od 2003 r. była początkowo prowadzona we współpracy z Kołem nr 4, które zajmowało się ich popularyzacją, a od 2006 r. samodzielnie. Od 2006 roku weryfikację Odznaki Krajoznawczej Polski prowadził w RPK Andrzej Rumiński, członek Centralnego Zespołu Weryfikacyjnego przy KK ZG PTTK. W prelekcjach multimedialnych uczestniczyło zwykle od 40 do 130 osób, zorganizowano ich w latach: 2005 – 10, 2006 – 10, 2007 – 9, 2008 – 18, do marca 2009 – 20. Odbywały się też prelekcje instruktorów krajoznawstwa, członków Oddziału: Stanisław Jastrzębski – 5, Jerzy Maciejewski – 3, Jan Pacześniak – 3, Eugeniusz Rachwalski – 1, Andrzej Rumiński -1, Zbigniew Wojciechowski – 3, Irena i Jerzy Załęscy – 21, oraz prelekcje innych osób: Tadeusz Domański – 2, Dziuba Stanisław – 1, Janusz Fuksa – 1, Piotr Gawlik – 3, Tadeusz Kukiz – 1, Lech Laskowski – 1, Aldona i Lech Laskowscy – 1, Skrzypczyk Czesław – 4, Trojczyk Jerzy – 1, H. i R. Werszlerowie – 1. Poza prelekcjami w Klubie Turysty przy RPK organizowane były wystawy krajoznawcze: w roku 2005 – 6, 2006 – 10, 2007 – 7, 2008 – 4, do marca 2009 – 2. Autorami wystaw byli: Tadeusz Domański – 1, Stanisław Jastrzębski – 8, Jerzy Maciejewski – 2, Ryszard Matusiewicz – 1, Jan Pacześniak – 2, Eugeniusz Rachwalski – 1, Krzysztof Rosłan – 2, H. i R. Werszlerowie – 1, Zbigniew Wojciechowski – 2, Andrzej Rumiński – 6, Irena i Jerzy Załęscy – 3.\nPismem z dnia 14 lutego 2007 r. Komisja Krajoznawcza informowała Zarząd O/Wrocławskiego:\n„Od kilku miesięcy widać było, że zbliża się kres wieloletniego prowadzenia Regionalnej Pracowni Krajoznawczej przez naszą Komisję. Podeszły wiek i stan zdrowia czterech – spośród siedmiu członków Komisji – nie pozwala na dalsze prowadzenie dyżurów. Robiliśmy to dotąd społecznie (…) z wielkim zaangażowaniem i ochotą. Prosimy o rozważenie, jak utrzymać RPK w nowej sytuacji. Chcemy utrzymać się do końca kadencji, uczestnicząc w spotkaniach krajoznawczych w każdy pierwszy i trzeci czwartek miesiąca. Podpisali: Jerzy Załęski – przewodniczący, Andrzej Rumiński – sekretarz”.\nReakcją na to było zgłoszenie się do gratisowego kierowania Pracownią kol. Anny Rotko, przewodniczki z Koła Miejskiego naszego Oddziału. To ona uczestniczyła w szkoleniu w Elblągu, w 2008 roku w Warszawie i ostatnio (2009 r.) w Szczecinie. Od początku pomaga jej wytrwale kol. Zbigniew Brynikowski z Klubu (Koła) Przewodników „Rzepiór” przy Towarzystwie Miłośników Wrocławia. Pracownia kontynuuje działalność. Przykładem systematycznej współpracy Regionalnej Pracowni Krajoznawczej z Komisja Krajoznawczą mogą być „Czwartki Krajoznawcze” Oddziału Wrocławskiego PTTK – w 2009 roku zorganizowano 20 spotkań, kolejnych 19 jest zaplanowane na 2010 rok. Prelekcje odbywają się w kamienicy OW PTTK, Rynek – Ratusz 11/12, w Klubie Turysty na 4 piętrze w sąsiedztwie Regionalnej Pracowni Krajoznawczej o godz. 17:00, wstęp wolny.\nLp. Data Tytuł prelekcji Prowadzący\nWystawy i prelekcje multimedialne RPK Wrocław w 2009 r.\n1. 08.01.2009 Drewniane świątynie Wielkopolski, cz. 1 Irena i Jerzy Załęscy\n2. 22.01.2009 Sahara, to nie tylko piasek dr Jerzy Fronczyk\n3. 05.02.2009 Madonny Kresowe (+ wystawa) Irena i Jerzy Załęscy\n4. 19.02.2009 Podlasie na styku kultur pogranicza Aldona i Lech Hormańscy\n5. 05.03.2009 Kościoły obronne Wrocławia Jerzy Maciejewski\n6. 13.03.2009 XIX-wieczne wrocławskie pomniki postaci historycznych Czesław Skrzypczyk\n7. 02.04.2009 Lublin – Kozi Gród (+ wystawa) Stanisław Jastrzębski\n8. 16.04.2009 Łużycki klasztor Marienthal Piotr Gaglik\n9. 07.05.2009 Drewniane świątynie Wielkopolski, cz. 2 Irena i Jerzy Załęscy\n10. 21.05.2009 Postawa kościoła ewangelickiego wg wybranych mat. Konsystorza Czesław Skrzypczyk\n11. 04.06.2009 Dworki Wielkopolski Zbigniew Wojciechowski\n12. 18.06.2009 Droga wiązowska, cz. 2 Piotr Gaglik\n13. 03.09.2009 Kowel, miasto którego już nie ma (+ wystawa) Eugeniusz Rachwalski\n14. 17.09.2009 Dzieje kościoła św. Krzysztofa Czesław Skrzypczyk\n15. 01.10.2009 Drewniane świątynie Wielkopolski, cz. 3 Irena i Jerzy Załęscy\n16. 15.10.2009 Lwowskie akcenty na fotografii lata 2001-2007 Piotr Gaglik\n17. 05.11.2009 Drewniane świątynie Wielkopolski, cz.4 Irena i Jerzy Załęscy\n18. 19.11.2009 Łużyce, historia i atrakcje turystyczne Piotr Gaglik\n19. 03.12.2009 Wędrówki po Jurze Krakowsko-Częstochowskiej Stanisław Jastrzębski\n20. 17.12.2009 Pogranicze polsko-czeskie, Cieszyn i Zaolzie Czesław Skrzypczyk\nWystawy i prelekcje multimedialne RPK Wrocław w 2010 r.\n1. 07.01.2010 Drewniane kościoły Wielkopolski, cz.6 Irena i Jerzy Załęscy\n2. 21.01.2010 Sardynia – historia i zabytki Janina Bednarska\n3. 04.02.2010 Drewniane kościoły Wielkopolski, cz.7 Irena i Jerzy Załęscy\n4. 18.02.2010 Himalaje Zachodnie Krzysztof Mazurski\n5. 04.03.2010 Drewniane kościoły Wielkopolski, cz.8 Irena i Jerzy Załęscy\n6. 18.03.2010 Bułgaria – historia i zabytki Zofia Sławczyńska\n7. 01.04.2010 Drewniane kościoły Mazowsza, cz. 1 Irena i Jerzy Załęscy\n8. 15.04.2010 Hiszpania – historia i zabytki Krzysztof Mazurski\n9. 06.05.2010 Drewniane kościoły Mazowsza, cz. 2 Irena i Jerzy Załęscy\n10. 20.05.2010 Święci wrocławscy Maria Gołaszewska\n11. 17.06.2010 Portugalia – historia i zabytki Krzysztof Mazurski\n12. 03.09.2010 Zagadki Wilczyna Jerzy Maciejewski\n13. 16.09.2010 Wzgórza Strzelińskie Stanisław Jastrzębski\n14. 07.10.2010 Drewniane kościoły Mazowsza, cz. 3 Irena i Jerzy Załęscy\n15. 21.10.2010 Zabytki Jawora Stanisław Jastrzębski\n16. 04.11.2010 Drewniane kościoły Mazowsza, cz. 4 Irena i Jerzy Załęscy\n17. 18.11.2010 Islandia – wyspa wulkanów i lodowców Janina Bednarska\n18. 02.12.2010 Drewniane kościoły Mazowsza, cz. 5 Irena i Jerzy Załęscy\n19. 17.12.2010 Dwory Wielkiego Księstwa Poznańskiego Zbigniew Wojciechowski\nNa koniec 2009 r. w zbiorach regionalnej Pracowni Krajoznawczej znajdowało się 4632 książek, 830 roczników czasopism, ok. 1300 przeźroczy i 144 opracowania multimedialne na płytach CD oraz 1562 mapy.\nsekretarz Komisji Krajoznawczej Ooodziału Wrocławskiego PTTK w latach 1994-2009\nWrocław, 23.02.2010 r.


Srebrny naszyjnik z labradorytem,wire wrapping - Naszyjniki - Biżuteria w ArsNeo\nArsNeo > Biżuteria > Naszyjniki > Isare\nNaszyjnik wykonany techniką wire-wrapping. Labradoryt mieniący się niebieskim ogniem oprawiony został w srebro prób 999, 930. Srebrny element zawieszony został na czarnym rzemieniu naturalnym, który dodaje charakteru całej pracy. Praca oksydowana (przyciemniona), polerowana. Wymiary: Główny element srebrny: Szerokość u góry: 8 cm Wysokość: 6,6 cm. Całość ma długość około 48 cm ( rzemień wraz z końcówkami ma długość około 40 cm plus 8 cm element srebrny). W przypadku chęci zamówienia innej długości, proszę o wcześniejszy kontakt. Istnieje też możliwość wymiany rzemienia na łańcuszek srebrny. Wyjątkowa biżuteria, z charakterem. Polecam. Biżuterię wysyłam w pudełku jubilerskim, przesyłką ubezpieczoną.


Wodoodporne spodnie Iona oferują dodatkową widoczność w trudnych warunkach. Posiadają kieszenie boczne oraz elastyczny pas. ...\nSPODNIE WODOODPORNE IONA PW- F441\nKod towaru: PW- F441 S-XXXL\nSpodnie przeciwdeszczowe. -Lekkie i praktyczne spodnie zapewniają komfort i ochronę przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. ...\nSPODNIE PRZECIWDESZCZOWE PW-H444\nKod towaru: PW-H444 S-XXXL\nLekkie spodnie przeciwdeszczowe PORTWEST są wykonane w 100% z poliestru powlekanego PCV 210g. Posiadają specjalne kieszenie ...\nSPODNIE PRZECIWDESZCZOWE PW-S441\nKod towaru: PW-S441 S-XXL


@chryssalid: \_"Na koniec dodam, że zgadzam się z pierwszą częścią wypowiedzi Mistsza - profesjonalny poziom nie tylko dla profesjonalistów. To nie jest informatyka, gdzie potraktowanie profesjonalnie wybranego tematu, może wpłynąć na jego niezrozumienie, przez laików. Kierunek rozwoju jest dobry - należy jednak zadać sobie pytanie \_"co histmag może zrobić dla nas\_", a nie \_"co my możemy zrobić dla histmaga\_" (z punktu widzenia zwykłego odbiorcy). Chodzi mi o to, że ludzie powinni chcieć tu wchodzić, powinno ich tu ciągnąć, natomiast nie powinni być ściągani - jeśli rozumiecie co mam na myśli.\_" Myślę, że w pełni rozumiem Twój punkt widzenia i jestem gotowy się pod nim podpisać. Do tego właśnie będziemy dążyć. \_"Może warto utworzyć dział literatury historycznej?\_" Po wprowadzeniu nowego sposobu zarządzania treścią w Histmagu i nowego katalogu artykułów taki dział powstanie. Dziękujemy za propozycję :).\nJarek, masz rację, sam przed chwilą zacząłem się w tym gubić. Ale sama inicjatywa robi jednak bardzo pozytywne wrażenie, choć mówi o bardzo... wstrząsających sprawach. No i 30 osób zaangażowanych w projekt... Czy takie projekty powinny powstawać w Polsce? Oczywiście, że tak. Czy jest na to szansa? Może akurat dzięki lekturze tego tekstu, komuś się zachce... ;)\nlujeranie, pamiętajmy jednak, że wszystko zależało od placówki. Ambasada w ZSRR w żadnym razie nie była miejscem zesłania.\n\_"Kogo i jakich środków potrzeba, aby ten schemat, tę rutynę przezwyciężyć - nie wiem. Ale jestem przekonany, że dopóki to nie nastąpi, nie będziemy świadkami szerszej obecności nauki w Internecie. Smutne to, ale (chyba) prawdziwe...\_" Zastanawia się Jarosław Rafa, nad problemem znikomej obecności w Internecie polskiej nauki - w artykule z dnia 8 stycznia 1999 roku: Po co naukowcowi Internet? http://www.wsp.krakow.pl/papers/nauka.html Czy można powiedzieć, iż przez te niespełna dziesięć lat sytuacja zmieniła się radykalnie? Chyba jeszcze nie.\nna stronie radoslaw44.pl postaram sie umiescic linki do w\_\_szytskich galerii jakie znajde :) ps zapraszamy 9 sierpnia pod palacyk szustra\n~ Gość: damador\nzdjęcia ze szturmu: http://algorytmy.pl/foto/index.php?k=9_2_40\n~ Gość: Piotr\n\_"to zresztą zdaje się problem dość powszechny w miejscowościach turystycznych.\_" I jakby szczególnie widoczny we wschodniej Polsce. Niedługo opiszę muzea w Przemyślu - tam to dopiero kuleje podejście do klienta...\nPodróż na wschód: Kolbuszowa\nWłaściwie wadę znalazłem na wstępie tylko jedną: miejscami nawigacja jest strasznie nieintuicyjna. Trudno odróżnić informacje o fizycznych muzeach od internetowej ekspozycji. Łatwo też najnormalniej w świecie się zgubić... no ale może to dopracują z czasem? Biorę się w każdym razie za zwiedzanie.\n~ Gość: Jarek\nDziękuję za miły komentarz, pozwolę jednak sobie zauważyć, że średniowiecze bynajmniej nie było czasami zacofania. Ta krzywdząca nazwa epoki to dzisiaj już przeżytek, a podejście do murzynów w kolejnych stuleciach tylko się pogarszało. W XVIII-XIX wieku, w epoce postępu i rozumu, pogardzano nimi jak nigdy.\nMi osobiście zabrakło kilku rzeczy w recenzji :) Przede wszystkim czy w książce są jakieś informacje o Polsce? Wbrew temu, co wydaje sie wielu osobom również na ziemiach polskich przez długi czas żyli Celtowie - głównie pod Wrocławiem i Krakowem, ale również jedno stanowisko pod Sandomierzem wygląda na osadę celtycką. Czy w albumie jest o nich wzmianka? Swoją droga na mój gust cena jednak odstraszająca, jak na 140 stron.\nJuliette Wood – „Celtowie. Życie, legendy i sztuka” – recenzja i ocena\nNo i chyba właśnie nabrałem ochoty na ten album.\nBardzo ładny tekścik :)\nRozumiem Twoje wątpliwości, na szczęście jednak prowadzenie wortalu daje większą swobodę niż kierowanie czasopismem. W przeciągu kilku tygodni planujemy wprowadzić nowy podział treści w Histmagu, dzięki czemu znajdzie się w nim miejsce zarówno dla tekstów naukowych, popularnonaukowych, jak i różnego rodzaju reportaży, fotoreportaży itd. Zauważ, że już teraz na stronie głównej znajduje się zarówno bardzo lekki i popularnonaukowy tekst \_"Giszowiec i Nikiszowiec, czyli historyczne Katowice\_" (http://histmag.org/?id=1885), dziennikarski felieton \_"Hańba! Uzurpator! - Powrót do XVII wieku?\_" (http://histmag.org/?id=1884) jak i zdecydowanie naukowy artykuł \_"Płonące Wybrzeże. Grudzień 1970\_" (http://histmag.org/?id=1874). Będziemy się starać, aby również w przyszłości wśród nowych artykułów były zarówno teksty naukowe jak i popularnonaukowe. Mam nadzieję, że nam się to uda :). Również serdecznie pozdrawiam.\nNo tak... tyle, że wcale niekoniecznie chodzi o konflikt między historią ciekawą a rzetelną albo dogłębną a ciekawostkową. Bo w sumie prawie każdy temat można (przy odpowiedniej iskrze) przedstawić w sposób ciekawy i długość też ma znaczenie drugorzędne – nawet bardzo rzetelne opracowanie dotyczące pogłowia owiec w Anglii w XV wieku można pewnie napisać tak, że Pan Kowalski da się wciągnąć. Podejrzewam, że główny problem leży w rozróżnieniu między tym co „naukowe” a co „popularnonaukowe”, czyli tym jak profesjonalista mówi do laika, a jak do profesjonalisty (i jaki prestiż ma określony sposób mówienia). Obawiam się zatem, że chęć profesjonalizacji Histmaga i przyciągnięcia do niego „naukowców” (powiedzmy umownie) będzie ostatecznie oznaczała uczynienie go bardziej naukowym a mniej dziennikarskim (tak, jak wcześniej zaczęła oznaczać uczynienie go historycznym a nie humanistycznym), że jednak z racji czysto kulturowych nie da się mieć tutaj sytuacji wygrana-wygrana, bo każda grupa ma inny sposób komunikowania wiedzy. Oczywiście, wysoce prawdopodobne jest że się mylę. Tym razem pozdrawiam definitywnie.\nNa pewno Histmag nie stanie się serwisem tylko (ani przede wszystkim) dla profesjonalistów. Uważam (i planuję spróbować to udowodnić w najbliższym czasie na przykładach ;-)), że można pisać artykuły miłe w lekturze, ciekawe, a zarazem profesjonalne, jeśli chodzi o przedstawione informacje. To jak będą wyglądać teksty w Histmagu będzie zależeć w decydującej mierze od naszych współpracowników i publicystów. Osobiście preferuję teksty nie za długie i przystępne. Planuję, jako redaktor naczelny, promować raczej dziennikarstwo historyczne, niż tylko historię. Przy tym myślę, że na sporym wortalu spokojnie można pogodzić obecność zarówno tekstów \_"ciekawostkowych\_", popularnonaukowych, jak i naukowych. Tak by miejsce znaleźli dla siebie zarówno różni miłośnicy historii, studenci jak i naukowcy.


Stal potrzebuje lobbingu! - Hutnictwo\nStal potrzebuje lobbingu!\n- Jeśli nie będziemy promować stali, zostanie ona wyparta z rynku - mówi dla portalu wnp.pl Jerzy Berhnhard, prezes zarządu Stalprofilu SA.\nJak do tego doszło, że przy budowie odcinka autostrady koło Wrześni zrezygnowano ze stali na rzecz betonu?\n- Stało się to za sprawą silnego lobbingu prowadzonego przez producentów betonu i żelbetu. Inwestorzy, budując autostradę koło Wrześni, wykorzystali niewielką ilość wyrobów stalowych, przeznaczając je w zasadzie tylko na wiaty. Pozostałe obiekty, takie jak na przykład mosty, wykonano z betonu i żelbetu.\nDlaczego wybrano te właśnie materiały?\n- Zamówiono ekspertyzy, które, niczym sponsorowane teksty, pokazywały zalety betonu, których ten materiał nie posiada. I wady stali, o których nikt nigdy nie słyszał! Wybrano jednak beton, co pokazuje, jak skuteczny jest lobbing.\nW wielu krajach Unii Europejskiej przy realizacji największych obiektów infastrukuralnych zadbano o to, by to właśnie stal była najważniejszym materiałem budowlanym.\n- Dlatego uważam, że stal potrzebuje lobbingu, większej promocji i marketingu! Tym bardziej, że zdecydowanie rośnie lobbing producentów innych, alternatywnych materiałów.\nJeśli zatem nie będziemy promować stali, zostanie ona wyparta z rynku mimo zdecydowanie lepszych właściwości, które posiada.