Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Mar 25 2018, 21:17;\nOsoby: Calum i @Lysander S. Zakrzewski\nMiejsce rozgrywki: mieszkanie Lysandra\nOkoliczności: Calum (niestety) wylądował w łóżku (należącym do Lysandra) z dziewczyną (przyjaciółką Lysandra) po imprezie (urodzinach Lysandra) i następnego ranka obudził się cały obolały (ehe) i z kacem (moralnym). Nie udaje mu się jednak wymknąć, bowiem do chaty wraca Lysander.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Mar 25 2018, 21:29;\nNie miałem pojęcia, co się ze mną stało.\nWspomnienia minionej nocy były w moim umyśle tak żywe, że aż mnie to bolało. Obudziłem się ze świadomością, że zrobiłem najgłupszą rzecz na świecie. Coś, czego wcale nie chciałem robić, chociaż wtedy wydawało mi się, że było to jedyne, do czego zostałem stworzony i co było moim przeznaczeniem. Coś, z czego wcale nie byłem dumny i coś, co mogło się okazać bardzo niebezpieczną przygodą.\nGdy otworzyłem oczy, przywitało mnie rażące słońce wkradające się przez nie do końca zasłonięte zasłony w oknach, które świeciło idealnie na moją mordę. Automatycznie przyłożyłem dłoń do twarzy, poświęcając kilka sekund na masaż gałek ocznych, a także chwilę refleksji i zastanowienia. Przede wszystkim chciałem sobie uświadomić, gdzie się znajdowałem. Łóżko nie przypominało mojego własnego, a to naprowadziło mnie na trop, że nie znajdowałem się w moim mieszkaniu. Powoli uchyliłem jedną powiekę, potem drugą, otwierając oczy na szerokość może milimetra i próbując wyostrzyć pole widzenia. Podniosłem głowę na kilka centymetrów, mrugając mocno i przyzwyczajając się do światła panującego w pomieszczeniu.\nW pokoju Lysandra.\nCóż ja tu u diaska robiłem? W pierwszej chwili kompletnie nie byłem w stanie połączyć jakichkolwiek faktów. Spałem tak głęboko, że po obudzeniu musiałem poświęcić minutę na dojście do tego, który mamy rok. Opadłem głową na poduszkę, po czym przekręciłem ciało... By natknąć się na jakieś drugie.\nCudem powstrzymałem się od krzyku, jednak haust powietrza, który nabrałem z wrażenia, sprawił, że zsunąłem się z łóżka i gołym dupskiem pacnąłem o podłogę. Ze zgrozą spojrzałem na to, co jawiło mi się przed oczami i jedyne, co miałem w głowie to: "O żesz kurwa". Nie znalazłszy bardziej adekwatnego określenia, z przerażeniem spojrzałem na nieruchome ciało dziewczyny. Najciszej jak mogłem, podniosłem się i pochyliłem nad nią delikatnie - uf, oddychała, okej. Chociaż tyle. I spała najwyraźniej bardzo mocno, skoro do tej pory się nie obudziła. Pokiwałem głową, przytakując samemu sobie w myślach, po czym wyprostowałem się i zacząłem rozglądać się po pokoju w poszukiwaniu różdżki.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Mar 25 2018, 22:22;\nTo były totalnie przezajebiste urodziny - dawno nie byłem na tak wspaniałej imprezie, w ludźmi na których tak bardzo mi zależało, trudno ukryć, że to co spotkało mnie po samej imprezie równie, a nawet bardziej satysfakcjonujące. Po zjedzeniu późnego śniadania w towarzystwie Padme musiałem jednak w końcu wrócić do domu. Wiedziałem, że Bianca jest u siebie, a Przemek odstawił upitą do cna Tildę do Doliny Godryka (co w praktyce oznaczało, że będzie tam chlał przynajmniej przez kolejny wieczór testując nieprzebyte dotąd bary), trudno było mi zidentyfikować, gdzie w tym wszystkim była Kryśka. Czułem się piekielnie źle, z tym, ze jej nie dopilnowałem miałem jednak nadzieję, że po kilku zdecydowanie zbyt namiętnych pocałunkach z Calumem, Krysia grzecznie wróciła do domu korzystając z moich zapasowych kluczy.\nKu mojemu zdziwieniu, gdy wszedłem do domu nie dostrzegłem śladów bytności mojej przyjaciółki.\n- Krychaaa, jesteś tu!? - wykrzyknąłem po polsku nawet nie starając się nie koślawić akcentu. Zajrzałem do salonu, ale tam jej nie było, więc od razu skierowałem kroki do mojej sypialni - po tylu latach przyjaźni pozbawionej seksualnego kontekstu (co objawiało się chociażby w spaniu w jednym łóżku, udawaniu pary w najbardziej przypałowych sytuacjach czy łażeniu pół nago w swoim towarzystwie) wcale nie dziwił mnie fakt, że wolała spać koło mnie, niż zajmować miejsce na niewygodnej kanapie. Jakie było moje zdziwienie, gdy spokojnie otworzyłem drzwi do mojej sypialni i dostrzegłem zupełnie nagą Krysię śpiącą na moim łóżku - zdziwienie wzrosło stukrotnie, gdy zobaczyłem, że z mojego łóżka podnosi się młodzieniec o niewątpliwie ogromnym, wpędzającym mnie w kompleksy przyrodzeniu. Dopiero po chwili (tak jakby nie dowierzając) połączyłem ciało z twarzą i poczułem nagły przypływ mdłości.\n- O KURWA - jęknąłem po raz kolejny po polsku, po czym chcąc przerwać ten festiwal niezręczności i porównywania mojego prącia do penisa Krukona pośpiesznie opuściłem pomieszczenie starając się nie zwymiotować.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Pon Mar 26 2018, 02:05;\nSytuacja wydawała się być beznadziejna.\nDopiero gdy rozbudziłem się na poważnie, łącząc nagie ciało dziewczyny z przewijającymi się w mojej głowie obrazami oraz wydarzeniami poprzedniego wieczora, nieco zamazanymi, jednak mimo wszystko obecnymi w mojej podświadomości, poczułem rosnącą w gardle gulę, niemożliwą do przełknięcia. Patrząc na śpiącą Krysię nie mogłem uwierzyć, że to wszystko faktycznie miało miejsce. Że byliśmy tu razem i...\nZamarłem w bezruchu, gdy usłyszałem dźwięk zatrzaskiwanych drzwi wejściowych. No to byłem w dupie. Bardzo głębokiej, czarnej dupie, bo właśnie do mieszkania wrócił Lysander, a to, co się działo w tym pokoju nie powinno wyjść na światło dzienne. Poderwałem się na równe nogi, spanikowany rozglądając się po pokoju w poszukiwaniu CZEGOKOLWIEK, czym mógłbym się chociażby trochę zakryć lub za czym mógłbym się schować. Nie zdążyłbym wpełznąć pod łóżko, nie było mowy o szafie, zza krzesła jasna sprawa mnie zobaczy... Kurwa!\nUsłyszałem, jak wołał Krysię i zmiękły mi kolana. Dźwięk jego kroków sprawiał, że moje serce z każdym kolejnym zaczynało bić coraz szybciej. Gorączkowo rozglądałem się w poszukiwaniu różdżki, która zdawała się przepaść w całym tym rozgardiaszu i bałaganie, który zdążyliśmy zrobić w nocy lub który panował tu na co dzień, ciężko było stwierdzić. Zacząłem rozkopywać pościel, czy przypadkiem gdzieś tam się nie zaszyła (Merlin jeden wie, co nią wczoraj mogłem wyrabiać...), gdy nagle klamka drzwi do pokoju obniżyła się...\nNie wiem, czemu wstałem. Normalnie nie mam pojęcia, dlaczego podniosłem się na nogi, zamiast zostać w łóżku, zamiast przykryć się kołdrą po całą szyję czy nawet czubek głowy i udawać, że mnie tu nie ma. Ze stresu byłem napięty na struna i robiłem zanim myślałem. Gdy moje spojrzenie spotkało się z początkowym brakiem zrozumienia w oczach Lysandra, poczułem przeszywające, paraliżujące mnie zimno. Niemal w zwolnionym tempie widziałem, jak jego wzrok powoli zjeżdżał w dół od mojej twarzy aż po mojego penisa. Moja ręka zdawała się nie być zdolna do ruchu, a ja cały byłem w jakiejś dziwnej pozycji, jakby zastygnięty w połowie gwałtownego ruchu. Lysander wytrzeszczył oczy, a ja spanikowałem i po prostu wrzasnąłem. Jak jakaś baba, którą przyłapało się na przebieraniu ciuchów. Z tym że ja nie miałem żadnych.\nTa sytuacja była traumatyczna dla nas obojga. Lysander wyparował z pokoju jeszcze szybciej, niż się w nim pojawił, natomiast ja stałem jeszcze kilka sekund w tej samej, durnowatej pozycji, po czym poczułem się jak balon, z którego ktoś spuszczał powietrze. Ręce mi opadły, ciało zwiotczało, w głowie mi się zakręciło. Merlinie, nigdy nie przeżyłem tyle upokorzenia naraz. Aż przysiadłem na łóżku z wrażenia, kryjąc twarz w dłoniach.\nJedynym pozytywnym aspektem tych kilku chwil był fakt, że wypatrzyłem na podłodze swoją różdżkę. Sięgnąłem po nią drżącą dłonią.\n- Accio moje gacie - powiedziałem zachrypniętym głosem.\nA moje majty przyleciały do mnie spoza pokoju, w którym się znajdowałem. Najwyraźniej zaznaczyłem golizną więcej miejsc w mieszkaniu Lysandra...\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Pon Mar 26 2018, 16:00;\nWidok przyrodzenia Caluma był dla mnie piekielnie traumatyczny - dotąd, mimo porównywania się w męskich szatniach byłem przekonany, że jestem bardzo solidnie obdarzony przez los, ale przy TYM CZYMŚ poczułem się jak pierdolony eunuch. Nie pocieszał mnie nawet fakt, że reszta ciała mojego kumpla przypominała raczej pogrzebacz niż mężczyznę.\n- Błagam, ubierz się i przyjdź do kuchni - jęknąłem przez drzwi starając za wszelką się wypchnąć z myśli ten jakże traumatyczny widok. W normalnych warunkach zapewne od razu wypierdoliłbym ziomka na zbity pysk, ale oglądanie Krukona pozbawionego gaci było dla mnie tak ciężkim przeżyciem, że nie potrafiłem zdobyć się na ponowne wejście do pokoju.\nMimo mdłości i rozpaczliwego wołania mojej psychiki o rzucenie na siebie Obliviate podążyłem do kuchni - lekki kac dawał mi się we znaki musiałem więc szybko coś ugotować. Planowałem zrobić sobie Omdlałego Merlina, jednak na sam widok bakłażana ponownie mnie zemdliło, postanowiłem więc wybrać coś bardziej neutralnego. Podobno na kaca pomaga ostre jedzenie, dlatego finalnie wybrałem kurczaka z tindą, który wydawał mi się dość szybkim rozwiązaniem biorąc pod uwagę, że niedawno zakupiłem dość sporą ilość tindy, a nasza szafka była wypełniona całą masą hinduskich przypraw, które przywiozłem z wyprawy z Padme.\nI tak oto próbując się skupić na krojeniu kurczaka i mieszaniu w garnku starałem się pozbyć traumatycznych myśli. Swoje kompleksy byłem jeszcze w stanie odepchnąć na bok, ale na samą myśl o tym, że ten pussy destroyer obcował z moją małą Krysieńką robiło mi się słabo - dziewczyna była dla mnie jak siostra i chociaż starałem się nie ingerować w jej życie seksualno-uczuciowe, dbałem o nią jak tylko mogłem. To coś, szczególnie w rękach (hehe) kogoś tak niedoświadczonego jak Calum, zdecydowanie było zagrożeniem dla jej zdrowia, życia i godności.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Czw Mar 29 2018, 17:06;\nTrauma dopadła nas oboje.\nPrzerastał moje pojęcie fakt, że przy tym wszystkim Krystyna wciąż spała - miałem ochotę po raz kolejny sprawdzić, czy na pewno oddychała i czy coś jej się w międzyczasie nie stało, lecz gdy tylko spojrzałem na jej nagie plecy, zakręciło mi się w głowie. Nie mogłem uwierzyć w to wszystko, że TO się stało. O ile się stało.\nCzy ja zostałem wykorzystany?\nNie mogłem zebrać myśli, a obecność Lysandra w mieszkaniu nie ułatwiał mi sprawy. Odraza wymalowana na jego twarzy sprawiła, że automatycznie mocno się zawstydziłem. Nie należałem do grona ekshibicjonistów, nigdy nie miałem w planach obnażyć się przed kolegą, tym bardziej przed tym, w którego żyłach płynęła krew wili. Poziom dyskomfortu wzrósł do niebotycznego poziomu. Ja nawet nie byłem pewny, czy byłem w stanie żyć z tą sytuacją. Aż mnie głowa rozbolała z tego wszystkiego.\nGacie przyleciały, ale zorientowałem się, że w samych majtach nie chcę paradować po mieszkaniu Lysandra. Udało mi się przywołać jeszcze moje spodnie, lecz przy kolejnym Accio moja różdżka odmówiła już współpracy. Nie chcąc jej testować, stanąłem na drżących nogach i wzrokiem poszukałem czegoś do zarzucenia na górę. Nie widziałem nigdzie moich ubrań (na Merlina, mam nadzieję, że ja w nich tutaj przyszedłem), więc chwyciłem dosłownie cokolwiek z ziemi. Koszulka, którą wciągnąłem przez głowę, z pewnością była już używana, a w dodatku była na mnie tak szeroka, że zmieściłbym się w niej trzy razy. Trudno, musiało zadziałać.\nTylko jakim cudem ja miałem wyjść z pokoju i spojrzeć Lysandrowi w twarz?\nWahałem się chyba dobrych kilka minut, raz po raz sięgając ręką w kierunku klamki i od razu cofając ją. Nie mogłem tego zrobić, no przecież on mnie chyba zabije. Chociaż może to nie taka zła opcja? Kurwa, ależ ja byłem tchórzem... Najchętniej wyskoczyłbym przez okno. Może miałem przy sobie dywan? Wizja wysokiego mandatu i zawiasy za łamanie prawa czarodziejów wydawała mi się przyjemniejsza niż konfrontacja z kumplem. Czy my w ogóle będziemy się nadal zadawali ze sobą po czymś takim?\nWziąłem się w garść, chociaż było mi z tym bardzo ciężko i ostatecznie nacisnąłem klamkę. Nogi miałem jak z ołowiu, poruszanie się było niemal niemożliwe. Serce waliło mi jak oszalałe, a do tego ciążyło mi ogromne poczucie winy. I wstręt. I możliwe, że jakiś malutki kac. Wkroczyłem do kuchni jak na ścięcie. Szczękościsk niemal uniemożliwiał mi mowę.\n- Jeśli chcesz mnie zabić to proszę o coś mało bolesnego - powiedziałem.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Pią Mar 30 2018, 21:30;\nCalum tak długo doprowadzał się do stanu nienagości, że zdążyłem upichcić moje antykacowe danie\nGdy w końcu pojawił się w drzwiach mojej kuchni z trudem pozostałem poważny - wyglądał jak skończony debil w mojej przeogromnej koszulce i ryju, który wyglądał jakby szykował się co najmniej na powieszenie. Finalnie przypomniałem sobie o Kryśce leżącej w moim łóżku i powstrzymałem się przed śmiechem, jednakże w moim mózgu obudziły się resztki litości - pomyślałem, że ten jebany piździelec mimo zaliczenia mojej przyjaciółki wciąż jest moim kumplem i na dodatek ma zapewne kaca jak stąd do Antananarywy, więc łaskawie nałożyłem mu dużą porcję ryżu z ostrym sosem, po czym drugą wziąłem dla siebie. Byłem na niego wściekły, ale w końcu od dwudziestu jeden lat wyznawałem zasadę bros before hoes, więc nawet jeśli zamierzałem mu zrobić wyrzuty o nockę z Krystyną, nie mogłem go pozostawić na pastwę kaca - no kurwa, bez przesady.\n- Żryj - rzuciłem lekko gniewnie ignorując jego prośbę o mało bolesną śmierć, po czym usiadałem przy stole i za wszelką cenę starałem się zapomnieć o widoku jego ogromnej pały.\nPo chwili ciszy, której potrzebowałem by zjeść trochę odrobinę i zniwelować niemiły poalkoholowy posmak, w końcu się odezwałem:\n- Masz szczęście, że Leonardo faszerował Was wszystkim eliksirem antykoncepcyjnym, bo z Twoim seksualnym wyedukowaniem nie ma nawet co liczyć na pojawienie się prezerwatywy.\nWziąłem głęboki oddech, żeby się na niego nie wydrzeć, po czym zapchałem sobie ryj kurczakiem i złość trochę mi przeszła. Padme była dobrą nauczycielką, więc przyrządzone przeze mnie danie było skromnie mówiąc zajebiste.\n- Stary, ja naprawdę wszystko rozumiem - powiedziałem - Nażarłeś i nachlałeś się na mój koszt - spoko, mam w chuj kasy, co moje to Twoje, z wyjątkiem dziewczyny. Zaliczyłeś pierwszy raz w moim własnym łóżku - no niech będzie, mam tylko nadzieję, ze wypierzesz mi pościel. Jestem w stanie znieść nawet fakt, że zaruchałeś mi przyjaciółkę, ale...\nWziąłem głęboki oddech, żeby moja dzika wilowa natura zupełnie mną nie zawładnęła.\n- Sprawdziłeś chociaż czy ona przeżyła ten stosunek? - zapytałem podkurwionym głosem - Ja rozumiem, że szał nocy i inne pierdy, ale jej ostatni facet miał ze trzy razy mniejszą pałę niż ty. Nie chcę się Wam wpierdalać w łóżko, ale jeśli rozorałeś ją tym wielkim czymś to powieszę Cię za jaja i skończy się pobłażanie.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Kwi 01 2018, 20:08;\nNajgorsze w tym wszystkim było to, że nie miałem pojęcia, jak naprawdę zareaguje Lysander. Szczerze mówiąc na jego miejscu już bym mnie samego wykastrował, z wielu powodów. Liczyłem, że ziomek będzie w miarę łaskawy. Oferowane przez niego jedzenie już było jakimś przejawem litości, jednak kiedy mój wzrok padł na talerz, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że Zakrzewski dosypał tam jakiegoś świństwa, chociażby na srakę, żeby nie było mi za dobrze w życiu. I tak wielka gula, która urosła mi w gardle, uniemożliwiła mi spożywanie posiłku. No i pewnie jakbym wpakował teraz coś do ust, szybko bym to zwrócił.\n- Dzięki - wymamrotałem, dosiadając się do stołu ze swoją porcją. Grzebałem w niej widelcem przez chwilę, przewartościowując całe moje życie. Panująca między nami cisza była... Krótko mówiąc straszna. Serce waliło mi w piersi jak pojebane. Podniosłem głowę na wzmiankę Vin-Eurico i poczułem wzrastającą wściekłość. - Ale stary, co to w ogóle za poroniony pomysł tak faszerować drinki? No kurwa, zajebiście, że mamy jakieś eliksiry, po których może być dobra zabawa, ale na gacie Merlina, to nie jest pierwszy raz, kiedy Vin-Eurico szprycuje mnie dodatkami do drinków. Nigdy więcej nie wypiję nic zrobionego przez tego od siedmiu boleści barmanika - wylałem swoją frustrację, marszcząc brwi i nie zwracając uwagi, jeśli plułem sobie w talerz. Fakt, że Gryfon postanowił się zabawić moim kosztem sprawił, że zrobiło mi się podwójnie źle. - Dobrze, że w tym jego małym rozumku zaświtało chociaż to - dodałem, bo na samą myśl o braku tego eliksiru antykoncepcyjnego w drinku wszystkie wnętrzności zwinęły mi się w supeł.\nA potem zajęło się wyliczanie wszystkich moich przewinień i z każdym kolejnym miałem wrażenie, że kurczyłem się w swoim krześle.\n- Mogę oddać - wymamrotałem, gdy mówił o żarciu i piciu na swój koszt. - Wypiorę - dodałem na wspomnienie o pościeli i gotów byłem prać ją w rękach, aby odkupić swoje winy. - Przeproszę - rzekłem, kiedy do gry wkroczyła osoba Krystyny, lecz parę sekund później nie miałem już nic do dodania. Zwyczajnie zabrakło mi słów, słysząc finalny zarzut. Rozdziawiłem usta i wytrzeszczyłem oczy. On tak na poważnie? Nie wyglądał, jakby żartował. - Co? - wydusiłem z siebie, z trudem tłumiąc śmiech.\nZacząłem się naprawdę głośno śmiać.\n- Stary, kurwa, z tego wszystkiego najbardziej martwi Cię fakt... Nie wierzę. Skąd w ogóle...? Co? - No nie mogłem się powstrzymać.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Kwi 01 2018, 22:38;\n- Nie patrz na to jakbym chciał Cię otruć, nałożyłem sobie z tego samego rondla - rzuciłem patrząc na Caluma coraz mocniej zirytowany. Jestem tolerancyjny jak kurwa mogę, ale jeśli ktoś nie potrafi docenić jak zajebistego anty-kacowego kurczaka upichciłem to niech z łaski swojej zrezygnuje z nazywania się moim kumplem.\n- Ja pierdolę, zgodnie z umową Leo miał wlać do każdego trochę antykoncepcji i jakieś bekowe eliksirki zmieniające kolor włosów czy inne pierdy - odparłem gdzieś między wpychaniem sobie kurczaka w gębę - Z łaski swojej przestań oskarżać wszystkich wokół. Moim zdaniem po prostu zwyczajnie zachlałeś i wykorzystałeś okazję, że miałeś mniej skrupułów niż zwykle, a inna laska też zachlała i na dodatek miała na Ciebie ochotę.\nPo chwili pomyślałem, że Krycha mogła sama go otruć - w końcu nie miała aż tak wielkiego doświadczenia w kwestii relacji damsko-męskich, więc zagadanie do chłopaka, który jej się spodobał wymagało od niej zebranie się w sobie. Może tak bardzo bała się odrzucenia, że sięgnęła po mocniejsze środki? Nie miałem pewności, ze to prawda i wolałem nie mówić tego Calumowi, żeby w razie czego nie zbeształ biednej Kryśki, która i tak została dość ukarana poprzez fakt, że przez najbliższy tydzień mogła mieć problemy z siedzeniem.\nGdy tylko usłyszałem jego kolejne teksty wzięła mnie kurwica i trochę przestałem panować nad sobą\n- Ja pierdolę, mówię Ci. Co moje to Twoje, niczego mi oddawać nie musisz, no ale kurwa ziomek szanuj mnie i życie chociaż trochę, bo mnie to wkurwia jak ty nawet gdy ci się coś udało to oskarżasz cały świat tak jakby to była porażka.\nPo chwili spojrzałem na niego skonfundowany. Ten debil miał czelność wybuchnąć śmiechem w tej sytuacji. Trzasnąłem pięścią w stół, po czym zacząłem podniesionym głosem:\n- Słuchaj, gadanie z Tobą o seksie przypomina mi tłumaczenie mojej babci czym jest gang bang, więc pozwól mi żyć człowieku i nie każ mi dłużej zagłębiać sięw ten jebany festiwal żenady. Naprawdę nie chcę gadać z tobą o byłym Krystyny i o waszych igraszkach, bo jesteś dużym chłopcem i możesz pieprzyć się z kim chcesz, ale skoro już zrobiłeś to w moim łóżku i z moją najlepszą przyjaciółką to logiczne, ze najbardziej będzie mnie martwiło to co jest z nią, bo w przeciwieństwie do ciebie, fajfusie pierdolony, stawiam komfort mojej partnerki trochę wyżej niż zaspokojenie własnej potrzeby spuszczenia się w losowy otwór\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Pon Kwi 02 2018, 23:46;\nWzruszyłem ramionami, po czym stwierdziłem, że raz kozie śmierć i ostatecznie wpakowałem sobie do buzi żarcie od Lysandra. Jakbym miał zginąć od jakiejś trucizny, może będzie to szybka śmierć. Przegryzłem i przełknąłem, w myślach chwaląc kuchnię kumpla, ale kilka chwil później zacząłem kwestionować, czy nadal jest moim kumplem, bo bzdury, które gadał, przeszły moje pojęcie. Widelec wypadł mi z dłoni, a sam siedziałem i rozdziawiałem gębę, słuchając jego wywodów.\n- Ale co Ty pierdolisz, człowieku - rzuciłem podniesionym tonem, łapiąc się za głowę. - Eliksiry na kolorowe włosy, my ass! To było coś znacznie mocniejszego i kurwa nie gadaj, że nie miałeś na stanie takich specyfików, bo ja idę o zakład, że Vin-Eurico zrobił to specjalnie. Już mnie kiedyś nafaszerował amortencją bez mojej wiedzy i zgody, stary - powiedziałem, nie kryjąc irytacji faktem, że Lysander odbierał moje tłumaczenie w taki, a nie inny sposób. Jasne, robiłem z siebie ofiarę, kto by nie robił w takiej sytuacji? Miałem brać na klatę fakt, że ktoś mnie naćpał bez mojej zgody i pozwolił mi robić głupoty? Co jakby do tych drinków nie był dolewany antykoncepcyjny i właśnie tej nocy spłodziłbym sobie potomka z laską, której imię ledwo jestem w stanie wymówić? - Ale czy Ty sądzisz, że ja CHCIAŁEM to zrobić? - zapytałem, nie wierząc własnym uszom. Zakrzewski myślał, że przygoda na jedną noc z randomową laską była moim celem tego wieczora? Że ja tego PRAGNĄŁEM i CELOWO do tego doprowadziłem?\nPo następnych słowach wstałem, chociaż może wyglądało to bardziej jakbym spadał z krzesła. Chwyciłem różdżkę, którą odłożyłem na stole obok swojego talerza i stojąc na drżących nogach po prostu wylecowałem ją w twarz Zakrzewskiego. Dyszałem.\n- To już przestaje być, kurwa, śmieszne - stwierdziłem rezolutnie. - Do tej pory myślałem, że jesteśmy kumplami, ale skoro uważasz, że byłbym w stanie celowo wykorzystać twoją najebaną i naćpaną eliksirami przyjaciółkę dla swoich własnych potrzeb i przyjemności, to ja nie chcę mieć z Tobą nic wspólnego - dodałem. Różdżka szybko opadła. Było mi zwyczajnie przykro. Nie był to pierwszy raz w życiu, kiedy otrzymałem podobne oskarżenie, w dodatku oba padły z ust osób, które uważałem za przyjaciół.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Wto Kwi 03 2018, 17:43;\n- Ja kupiłem tylko słabe eliksiry i antykoncepcje, jeśli Leo coś tam wpakował to już nie jest mój problem. Równie dobrze eliksiru mogła Ci dolać Krycha albo ktokolwiek kto tam był. Matka cię nie nauczyła, że drinków trzeba pilnować? - odparłem - Jak tak bardzo czujesz się winny nocy z świetną laską to mogę wymazać ci pamięć, ale kurwa wysłów się w końcu o co Ci chodzi.\nCiąg wypowiadanych przez Krukona słów niemalże zwalił mnie z nóg - nie spodziewałem się po Calumie takiej mieszanki złości i agresji, z powodu udanej (w moim mniemaniu) nocy\n- Tak stary, uważam, że chciałeś w końcu pozbyć się miana prawiczka - rzuciłem coraz bardziej zirytowany - Nie zachowuj się jakby uprawianie seksu było jakąś nieczystą rzeczą położoną poniżej godności książątka Deara. Nawet Minister Magii, lord Winchester i jebany Merlin mają potrzeby seksualne, więc błagam Cię, przestań zgrywać cnotkę niewydymkę.\nWszystko wskazywało, że moje słowa, które wydawały mi się jedynie szczerą prawdą rozjuszyły Caluma. Gdy w moim własnym domu podniósł na mnie różdżkę zupełnie osłupiałem - poderwałem się z miejsca, lecz w razie rzucenia zaklęcia byłem niemalże bezbronny, gdyż różdżka leżała po drugiej stronie pomieszczenia, zaś moja pięść była jednak odrobinę wolniejsza od ewentualnego zaklęcia rzuconego przez mojego kumpla, który najwidoczniej przez kilka zdań strzelił focha. Osłupiałem wysłuchując jego gniewnego monologu, lecz gdy opuścił różdżkę sam przeszedłem do ataku.\n- KURWA MAĆ DEBILU JEBANY - wrzasnąłem tak głośno, że ściany się zatrzęsły - Nie powiedziałem, że ją wykorzystałeś, tylko że wykorzystałeś to, że miała ochotę. I to nie jest kurwa nic złego. JESTEŚCIE JEBANYMI DOROSŁYMI I MACIE PRAWO MIEĆ OCHOTĘ I UPRAWIAĆ SEKS POD WARUNKIEM ŻE TWOJA MONSTRUALNIE WIELKA PAŁA NIE ROZPIERDALA POCHWY MOJEJ NAJLEPSZEJ PRZYJACIÓŁCE, CZEGO DO KURWY NĘDZY NIE ROZUMIESZ?\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Sro Kwi 04 2018, 11:52;\nKrystyna przewróciła się leniwie na drugi bok, szukając dla siebie odpowiedniej pozycji. Tępy ból ożywiający jej mięśnie nie przywrócił jej do rzeczywistości tak od razu. Ręka, którą do niedawna podpierała głowę, teraz znalazła dla siebie odpowiedniejsze miejsce. Przysłoniła nią oczy, odgradzając się od wiszącej na niebie jasnej kuli. Na rany Merlina, jej głowa chyba jeszcze nigdy nie była tak ciężka jak teraz. Chciała westchnąć, ale jedynie jęknęła cicho. Kiedy leżała, jeszcze nie było tak źle. Problem pojawił się dopiero wówczas, gdy Krysia postanowiła zasięgnąć pomocy łazienki, a konkretniej zlewu z bieżącą wodą. Wydawało jej się, że gardle wyrósł jej jeden wielki strup - tak było wyschnięte po wczorajszych wojażach. Wraz z tą myślą, na jej twarzy rozlał się rozespany uśmiech. Pamiętała to trochę jak przez mgłę. Zabawa, drinki, taniec. Calum u jej boku, dotyk jego warg na jej ustach. Jego spodnie opadające na podłogę… Wstała. Chwiejnie, bo chwiejnie, ale wyprostowała się dzielnie. Dopiero wówczas zorientowała się, że nie ma nic na sobie. No tak, kto w takich chwilach myślał o ubieraniu się do snu. Zaczęła szukać w pokoju Lysandra czegoś do ubrania się i włożyła pierwsze co tylko wpadło jej w ręce. Tajemnica zaginionej koszulki Caluma Deara została rozwiązana. Krystyna Holmes na tropie. Co prawda, koszulka ledwie okrywała jej pośladki, ale wiedziała, że nie musi się tym przejmować. Nie w tym domu, nie przy Lysie, ani tym bardziej przy Calumie, który wczorajszego wieczoru widział zdecydowanie więcej, niż jedynie nagie pośladki. Głowa tak jej pękała, że musiała zmrużyć oczy, gdy nacisnęła klamkę i wyszła na otulony blaskiem słońca korytarz. Podniesione głosy dobiegające z kuchni niezwykle ją zaintrygowały. Na tyle, że aż porzuciła pomysł z wycieczką do łazienki. Dlaczego oni się kłócą? Skacowana Krysia kompletnie nie pojmowała, dlaczego ktokolwiek mógł awanturować się z powodu jej cudownie spędzonej nocy. Co prawda, wspomniana przez Lysa „monstrualnie wielka pała”, dała jej wczoraj nieźle popalić, ale nie było to nic nieprzyjemnego. Ba, Kryśka pomimo całej swojej skromności, miała ochotę na więcej. Najgorzej, że gdy zaczęła powoli iść w stronę kuchni, czuła się dość… nietypowo. Okolice krocza miała dość wrażliwe po tak intensywnej penetracji, a mięśnie ud zdążyły zesztywnieć tak silnie, że bardziej przypominało to kuśtykanie niż pełnoprawny spacer. Na szczęście im dalej, tym było lepiej.\n- Co się dzieje? Czemu tak krzyczycie? - Spytała Krystyna, gdy pojawiła się na progu kuchni. Ubrana jedynie w t-shirt, z włosami skołtunionymi w wielkie blond gniazdo z kacem gigantem, ale za to naprawdę szczęśliwa. Niestety, to szczęście nie odnalazło drogi na jej twarz, a jedynie samo zaniepokojenie odcisnęło na Krystynowym obliczu wyraźny ślad. Zrozumiała, że kłócili się o nią… o nich, ale nie wiedziała dlaczego. Czy zrobiłam coś nie tak?\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Sob Kwi 21 2018, 00:17;\nNie no, tego było już za wiele.\nNaprawdę nie byłem w nastroju do prowadzenia tej rozmowy z Lysandrem. Zacznijmy od tego, że w ogóle nie byłem w nastroju na prowadzenie jakiejkolwiek rozmowy, a jeśli takowa miała dotyczyć seksu, Krystyny, eliksirowego upojenia i moich własnych uczuć, czułem rychło zbliżające się zwarcie na przewodach. Nie dowierzałem, że Zakrzewski mógł patrzeć na tę sytuację i nie dostrzegać jej głębi. Przeciwnie, widział wyłącznie płyciznę, próbując wmówić mi, że celowo "skorzystałem z okazji, że miała ochotę". Oczywiste było to, że nie miałaby jej, gdyby nie dolane do drinka eliksiry - nie umiałem tego inaczej wyjaśnić. A jako że spisek brał pod uwagę nas oboje, wylądowaliśmy tak, jak wylądowaliśmy - razem w łóżku.\nI nie, wbrew temu, co mówił Lysander, nie było mi z tym dobrze. Wcale nie chciałem "pozbyć się łatki", wcale nie chciałem zmieniać stanu rzeczy sprzed... No, sprzed nocy. Nie miałem takich zamiarów, a nawet jeśli miałbym, nie dokonałbym tego w tak żałosny sposób. Co niby miałbym tym udowodnić przed innymi i przed samym sobą? Gdybym był niesamowity w podrywaniu dziewczyn i zaciąganiu ich do łóżka, nie musiałaby migdalić się ze mną pod wpływem. Prawdopodobnie gdybym miał trochę bardziej wyjebane, uznałbym, że było spoko, mimo że chuja pamiętałem z tej nocy poza kilkoma przebłyskami targanej ekstazą twarzy blondynki, ale nie miałem wyjebane.\nWręcz czułem się skrzywdzony.\nAle Zakrzewski by tego nie zrozumiał. Jakkolwiek na wielu innych polach potrafiliśmy się zrozumieć, to jedno chyba miało pozostać naszym polem bitwy, gdzie dwa zupełnie różne spojrzenie, inne perspektywy i odmienne zdania miały się ścierać.\nJego słowa zagotowały mi krew, a moje ciało zadziałało szybciej niż myśli. Mimo wszechogarniającego mnie osłabienia, zaskakująco szybko ręka, która nie trzymała różdżki, wystrzeliła do przodu, boleśnie konfrontując się z gładkim policzkiem blondyna.\n- Nie mierz mnie swoją miarą - wysapałem, niemal odskakując od niego (nieco w emocjach, trochę bardziej z powodu resztek instynktu zachowawczego - łapa Zakrzewskiego była trzy razy większa od mojej i mogła wyrządzić większe krzywdy). Oddychałem szybko, zszokowany tym, co zrobiłem, ale jednocześnie w głębi duszy było mi z tym... Zaskakująco dobrze. W moim mniemaniu zasłużył na to. Starałem się ignorować palący ból w dłoni, podświadomie zastanawiając się, ile kości sobie przemieściłem tym impulsywnym ruchem.\nI dosłownie na ten moment weszła do kuchni sama Krystyna, zaspana, rozkosznie rozczochrana i kompletnie nie mająca pojęcia, co się dzieje. Ślina stanęła mi w gardle i niemal się nią zakrztusiłem, gdy zorientowałem się, że koszulka zasłaniająca jej ciało należała do mnie. Rzuciłem szybkie spojrzenie na Lysandra, który chyba jeszcze wciąż przetwarzał w umyśle informację, że przyfasoliłem mu w mordę, po czym rzuciłem szybkie i krótkie:\nOpuściłem rękę z różdżką, bowiem bojowa postawa wcale nie potwierdzała moich zapewnień. Minę miałem nietęgą, w głowie gryzłem się z wieloma myślami. Przede wszystkim - GDZIE DO CHUJA JASNEGO KRYSTYNA PODZIAŁA MAJTKI?!\nMiałem nadzieję, że pijany ja nie wysłałem ich mamie pocztą na dowód, że z jej synem jest wszystko w jak najlepszym porządku.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Pią Kwi 27 2018, 15:27;\n- JA PIERDOLĘ - wrzasnąłem po polsku, gdy tylko pięść Caluma trafiła w mój policzek. Mimo wszystko Krukon zajebiście dobrze wymierzył cios, więc mimo przewagi silowej bez wątpienia ucierpiałem. Już miałem się odmachnąć, gdy nagle resztki moralności przypomniały mi, że stojący przede mną Krukon jest jednym z moich najlepszych ziomków i nie mogę go napierdalać po mordzie jak jakby miał na nazwisko Mondragón. Byłem wściekły, martwiłem się o Kryśkę i zupełnie nie byłem w stanie zrozumieć toku myślenia tego krukońskiego padalca, ale mimo to wiedziałem, że nie mogę dać matczynym genom przejąć całkowitej kontroli, bo potem będę tego bardzo żałował. Rozmasowałem stłuczony policzek i wziąłem głęboki oddech by chociaż odrobinę powściągnąć rozhulane do granic możliwości emocje. Zamierzałem już rzucić na niego jakąś klątwę, albo przynajmniej go zwyzywać, gdy w drzwiach pojawiła się Krysia, ktora automatycznie ostudziła mój zapał do przemocy. Mimo, że łaziła z gołą dupą i była najwyraźniej piekielnie mocno skacowana, na jej twarzy widniał szeroki uśmiech. Spojrzałem na nią mocno zdezorientowany dziwiąc się, że po spotkaniu z tym jebanym monstrum jest w stanie nie tylko chodzić, ale również uśmiechać się. Po chwili jednak uśmiech zszedł z jej twarzy, jakby wyraźnie zrozumiała o co poszło.\n- Nic się nie dzieje - odparłem spokojnym tonem, po czym spojrzałem na nią z troską - Dobrze się czujesz?\nWidząc zażenowanie Caluma na widok gołego tyłka Krychy z trudem powstrzymałem jakże nieodpowiedni w tej sytuacji chichot - podczas seksu jakoś nie przeszkadzało mu oglądanie jej bez majtek.\nSięgnąłem po różdżkę i niewerbalnie wezwałem majtki Krystyny do przylotu, po czym rzuciłem je w stronę dziewczyny dając jej do zrozumienia, że wypadłoby je założyć. W pomieszczeniu nastała niezręczna cisza.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Maj 06 2018, 17:34;\nKrystyna ściągnęła wargi, przyglądając się uważnie policzkowi Lysandra. Rozmasowanie go niewiele dało, wciąż odznaczały się na nim zaczerwienione ślady palców i ani trochę nie podobał jej się ten widok. Wyraźnie nie wiedziała co powinna teraz uczynić. Przestąpiwszy z nogi na nogę, na wysokości łona splotła przed sobą palce obu dłoni. Język przylepił jej się do wyschniętego podniebienia, ale zdołała na kilka chwil go oddzielić - akurat na tyle, aby odpowiedzieć na pytanie przyjaciela. Nie rozumiała, dlaczego wyglądał na tak zatroskanego, więc ściągnęła brwi, pragnąc się nad tym zastanowić. Niestety, tępe pulsowanie pod czaszką kompletnie ją do tego zniechęciło.\n- Tak… tylko trochę mi niedobrze - odpowiedziała, przyznając się jednocześnie, że zdecydowanie przesadziła wczoraj z alkoholem, ale to już raczej oboje zauważyli. Calum w sypialni, Lysander… cóż, jeśli nie wcześniej to teraz. Chwyciła z wdzięcznością lecące w jej stronę majtki i natychmiast lekko pochyliła plecy, aby móc wsunąć je na tyłek. Kiedy jej kobiece miejsca były już okryte, poczuła się na tyle pewnie, aby móc zmierzyć spojrzeniem wyraźnie zmieszanego Caluma. Wyglądał tak, jakby żałował, że w ogóle się tutaj znalazł. Pomiędzy brwiami Krysi pojawiła się zmarszczka niepokoju. Była tak bardzo spragniona, że ciężko było się jej skupić, a jednak starała się wymusić na swoim mózgu aktywację chociażby kilku pojedynczych szarych komórek, aby sklecić sensowne zdanie. To, co musiało zostać powiedziane, powoli zaczęło wydostawać się z jej ust. - Dzięki za tę noc. Było świetnie… ja… czy ty… mogłabym Ci wysłać sowę? - Zapytała, wbijając w Deara uważne spojrzenie. Jej policzki powlekły delikatne rumieńce i nawet przelotnie zerknęła na Gryfona, aby upewnić się czy nie mówi czegoś niewłaściwego. - No wiesz, żebyśmy mogli… utrzymać kontakt? - Zastygła w bezruchu, tak bardzo pragnąc usłyszeć, że Krukon pragnie tego samego co ona - aby ta noc nie była ostatnią.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Nie Maj 06 2018, 19:01;\nByłem w takim szoku, że w ogóle to zrobiłem... Normalnie by mi to do głowy nie przyszło, nigdy w życiu nie podniósłbym ręki na Zakrzewskiego. W równie wielki szok wprawił mnie fakt, że nie otrzymałem zaraz po tym luty w pysk. Opanowanie Lysandra zaimponowało mi, bowiem myślałem, że wkurzyłem go już do granic wytrzymałości, a jednak był on w stanie pohamować intensywne emocje. Kilka głębszych wdechów i wyglądał, jakby nic go nie ruszyło, podczas gdy ja dyszałem, jakbym właśnie przebiegł maraton. Ręce mi się trzęsły i miałem mętlik w głowie.\nObecność Krystyny wcale nie ułatwiała mi zadania. Z wielką ulgą dostrzegłem, że jednak dostała z powrotem swoją bieliznę (jakoś tak było mi lepiej, że przyleciała ona z pokoju obok, nie z Brighton). Nie wiem, na ile normalne było to dla Zakrzewskiego, żeby oglądać swoje koleżanki nago (chociaż sądząc po jego licznych podbojach tego typu ekscesy wcale by mnie nie zdziwiły), dla mnie jednak było to... Co najmniej dziwne, stąd moja reakcja, odwrócenie wzroku. Intymne części ciała nie bez powodu zostały w ten sposób nazwane, co nie?\nChciałem coś wybąkać, ale z tego wszystkiego zapomniałem języka w gębie. Myślałem o bolącej dłoni, a jednocześnie o tym, jak mógłbym się wykręcić z tej kurewsko krępującej sytuacji. Miło było słyszeć, że Krystynie nic nie było - może w końcu Zakrzewski przestanie schizować, jakobym ją "rozorał" i trochę się uspokoi. W innych warunkach fakt, że tak bardzo przeżywał rozmiar mojego penisa byłby dla mnie całkiem zabawny - teraz jednak nie potrafiłem zmusić się do żadnego uśmiechu.\nI nagle Krystyna przemówiła.\nGdyby jeszcze wzięła mnie gdzieś na bok, gdyby powiedziała mi to na osobności - może potraktowałbym to jakoś... Inaczej. Jej słowa sprawiły, że spięły mi się wszystkie mięśnie, a serce podleciało do gardła. W dodatku wszystko słyszał Lysander, który wciąż stał obok mnie i najwyraźniej wyczekiwał mojej odpowiedzi. Kurwa mać, co ja miałem zrobić?! Czy jeśli się zgodzę, dostanę od niego wpierdol? A jak się nie zgodzę to mi nie wpierdoli, bo złamałem jej serce? Między młotem a kowadłem, starałem się wymyślić cokolwiek, COKOLWIEK, co mogłoby odwlec udzielenie odpowiedzi na to jakże istotne pytanie. Podrapałem się po karku, robiąc zaskoczoną minę.\n- A bo wiesz co... Sowa mi niedawno zdechła.\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić Sob Maj 12 2018, 22:31;\nMimo, że udało mi się opanować emocje, to gdy usłyszałam, że Krycha chce się umówić z Calumem na korespondencję to zrobiło mi się niemal słabo. Przyjaciółka wprawdzie nie ucierpiała (przynajmniej na razie), ale jeśli mam być szczery to wolałem jednak, żeby jej znajomość z Krukonem nie rozwijała się dalej - po minie chłopaka mogłem wywnioskować, że on mimo udanego bolcowanka również nie ma ochoty na głębszą (hehe) znajomość z polską przyjaciółką. Gdy rzucił tym tekstem o sowie myślałem, że zesram się ze śmiechu - mimo iż wiedziałem, że ta odpowiedź może zranić Kryśkę to w gruncie rzeczy w całej mojej złości cieszyłem się, że Calum chociaż minimalnie poszedł po rozum do głowy. Mimo to powściągnąłem emocje i nie pokazałem żadnemu z tej dwójki, że jestem równocześnie wściekły, zażenowany i rozbawiony.\n- Calum, zobacz, która godzina - rzuciłem siląc się na neutralny ton - Jesteś spóźniony do roboty.\nLiczyłem, ze tym kłamstwem uda mi się wyjebać go z chaty. Po odwróceniu uwagi Krystyny i krótkiej wymianie gestów z Dearem, która miała dać mu do zrozumienia, że policzymy się później udało mi się wywalić go z mieszkania zupełnie nie przejmując się faktem, że Krukon zajebał mi jedną z fajniejszych koszulek, a Kryśka wciąż paraduje po kuchni w samych gaciach i jego bluzce. To był ciężki poranek - już chyba nigdy więcej nie zrobię urodzin!\nRe: Ta-Noc-O-Której-Nie-Wolno-Mówić ;


Kolejni wykonawcy na CokeLive - Kielce\nKolejni wykonawcy na CokeLive\nWysłano dnia 08-04-2010 o godz. 15:59:46 przez rafa 1109\nPo ogłoszeniu MUSE, kolejne mocne uderzenie ze strony Coke Live Music Festival – trzy uwielbiane przez publiczność zespoły: The Chemical Brothers, 30 Seconds To Mars i NERD - mistrzowie trzech różnych stylistyk, ale to, co ich łączy, to koncertowa energia.\nThe Chemical Brothers to jedna z największych gwiazd muzyki tanecznej i elektronicznej. Uznanie zdobyli nie tylko albumami studyjnymi, ale przede wszystkim świetnymi występami na żywo, dlatego też są jednym z najbardziej oczekiwanych zespołów w nadchodzącym sezonie festiwalowym.\nEd Simons i Tom Rowlands tworzą muzykę pod nazwą The Chemical Brothers od 1995 roku. Ich debiutancki album pt. „Exit Planet Dust” sprzedał się na całym świecie w ponad milionie egzemplarzy. Eksperymentalne połączenia ciężkich klubowych rytmów i muzyki gitarowej zaintrygowały słuchaczy na tyle, że zespół szybko zdobył fanów wśród klubowej publiczności, a także, co ciekawe równie entuzjastycznie przyjmowany był jako support takich gwiazd jak U2 czy Oasis. Każdy kolejny album przynosił klubowe hymny świetnie radzące sobie na listach przebojów - „Setting Sun”, „Block Rockin’ Beats”, „Hey Boy Hey Girl”, „Star Guitar”, „Galvanize” to chociażby kilka z nich.\nThe Chemical Brothers nigdy nie zwracali uwagi na granice w świecie muzycznym, wybierając dla siebie z każdego gatunku to, co najlepsze. Wszechstronność duetu potwierdzają ich kolaboracje z takimi artystami jak Noel Gallagher z Oasis, Richard Ashcroft z The Verve, Q-Tip z A Tribe Called Quest, czy Kele Okereke z Bloc Party. Simons i Rowlands są również zdobywcami niezliczonej ilości nagród, w tym między innymi 2 nagród Grammy za najlepszy utwór taneczny i najlepszy album elektroniczny.\nObecnie zespół przygotowuje się do wydania kolejnej płyty. 7 czerwca 2010 roku swoją premierę będzie miał siódmy studyjny album The Chemical Brothers pod tytułem „Further”. Zapowiadany jest jako najbardziej eksperymentalne ale i zarazem najbardziej melodyjne wydawnictwo grupy. „Further” to także concept album – do każdego z ośmiu utworów powstał osobny film, świetnie współgrający z muzyką. Mając w pamięci ich oszałamiający występ podczas Open’er Festival, nie pozostaje nic innego, jak czekać na krakowski koncert.\nUwielbiani przez fanów, 30 Seconds To Mars są wielokrotnymi zwycięzcami nagród MTV Awards – nic dziwnego, ich wielkobudżetowe teledyski z kinową fabułą i epickim rozmachem są niewątpliwie ewenementem. Ponad 3 miliony sprzedanych płyt i sukces nie oddzieliły członków zespołu od fanów, wręcz przeciwnie – kiedy tylko mają okazję, starają się być blisko swojego odbiorcy.\nNa czele formacji stoi Jared Leto – człowiek, który osiągnął sukces artystyczny na wielu polach. Charyzmatyczny artysta od momentu wydania debiutanckiej płyty zespołu w 2002 roku musi dzielić swój czas między pracą na planie a nagrywaniem kolejnych albumów i graniem tras koncertowych. Zespół, którego podstawę stanowią bracia Shannon i Jared Leto, wydał do tej pory trzy albumy studyjne. Emocjonalny śpiew Leto oraz rockowa oprawa zdobyły zespołowi wielu fanatycznych wyznawców na całym świecie. Drugi album pt. „A Beautiful Lie” zawierający takie przeboje jak „The Kill” i „From Yesterday” sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy tylko w samych Stanach Zjednoczonych, pokrywając się platyną także na Wyspach Brytyjskich. W Internecie ponad 100 milionów osób obejrzało ich teledyski. Pod koniec zeszłego roku 30 Seconds To Mars wydali trzeci album pt. „This Is War” zawierający single „Kings and Queens” i tytułowy „This Is War”.\nBędąc zespołem uwielbianym przez publiczność 30 Seconds postanowili złożyć hołd swojej publiczności produkując 2 tysiące różnych okładek ostatniego albumu umieszczając na nich twarze fanów. Na koncertach Leto przełamuje bariery dzielące go od wyznawców. Co zrobi w Krakowie? Przekonamy się podczas Coke Live Festival.\nN.E.R.D. to formacja założona przez dwóch superproducentów muzycznych znanych jako The Neptunes. Pharrell Williams i Chad Hugo są odpowiedzialni za nagranie niezliczonych wręcz ilości przebojów dla takich artystów jak Jay-Z, Snoop Dogg, Nas, Justin Timberlake, LL Cool J, Kelis, Busta Rhymes, czy Beyonce.\nSą zdobywcami trzech nagród Grammy i śmiało można powiedzieć, że ostatnie kilkanaście lat należy do nich. Mimo tego, że wypracowali swoje własne, niepowtarzalne brzmienie, to jako twórcy nigdy nie bali się eksperymentów i zabaw z różnymi stylistykami. Kiedy w hiphopie i r’n’b osiągnęli już wszystko, postanowili nadać swoim działaniom drapieżności. Do składu dołączył Shay Haley, a Williams i Hugo postawili na stylistykę rockową, mieszając też wpływy funkowe i rap. Do tej pory N.E.R.D. wydali trzy płyty: „In Search Of…”, „Fly Or Die” i „Seeing Sounds” zawierające takie hity, jak „Lapdance”, „Rock Star”, „She Wants To Move” i „Everyone Nose”.\nIch albumy są pełne niczym nieskrępowanej, wciągającej zabawy z dźwiękiem i część z nich bez problemu pokryła się złotem, ale największe wrażenie N.E.R.D. robią na koncertach - to wtedy uwalnia się ich energia i pasja, jaką darzą to, co robią. Dowodzący formacją na koncertach Pharrell Williams wie, jak porwać publiczność i przenieść na scenę imprezowy klimat. Prasa donosi, że członkowie N.E.R.D. ciężko pracują nad nową płytą, zatem na koncercie oprócz znanych kompozycji możemy spodziewać się też premierowego materiału.\nDATA: 20-21 sierpnia 2010\nMIEJSCE: Kraków, Lotnisko – Muzeum Lotnictwa Polskiego\nkarnety w cenie 200 PLN;\nkarnety z polem namiotowym 220 PLN;\nbilet jednodniowy 115 PLN.\nOcena: 4.1/5 (106)\nOd sierpnia roku 2002 strona została wyświetlona 158063264 razy (0.16) © 2002-2018


Ody napoleońskie i wiersze z lat 1800-1815 - Kajetan Koźmian - Książka | Gandalf.com.pl\nOdy napoleońskie i wiersze z lat 1800-1815 (twarda)\nOdy napoleońskie i wiersze z lat 1800-1815 - opis produktu:\nKsiążka Ody napoleońskie i wiersze z lat 1800-1815 pochodzi z wydawnictwa Instytut Badań Literackich PAN. Autorem książki jest Kajetan Koźmian. Należy do gatunków: poezje, cytaty, aforyzmy. Książka Ody napoleońskie i wiersze z lat 1800-1815 liczy 260 stron. Oprawa jest twarda.\nOdy napoleońskie i wiersze z lat 1800-1815 książka


"Spadkobiercy" wracają z nowymi odcinkami! Emisja od 7 maja - Gazetawroclawska.pl\n14 kwietnia 2017 14.04.2017 Aktualizacja: 14 kwietnia 2017 11:54 14.04.2017 11:54\n"Spadkobiercy" to seria improwizowanych przez artystów kabaretowych skeczów na zadany temat. Serial jest parodią amerykańskich telenowel, a artyści wcielają się w role wybranych przez siebie bohaterów. "Spadkobiercy" realizowani są z udziałem publiczności.\nJak informują wirtualnemedia.pl, nowe odcinki "Spadkobierców" zobaczymy na antenie TV4 już 7 maja. Na scenie nie zabraknie stałej obsady czyli Artura Andrusa, Roberta Górskiego, Piotra Bałtroczyka, Marcina Wójcika, Joannę Kołaczkowską, Michała Wójcika i Marka Grabie. W każdym odcinku pojawi się także gość specjalny. Na scenie zobaczymy m.in. Marka Piekarczyka, Piotra Gąsowskiego, Roberta Gonerę i Maję Bohosiewicz.\nŹródło: Dziennik Łódzki - "Spadkobiercy" wracają z nowymi odcinkami! Emisja od 7 maja


Sięgnąć po trzy punkty w derbach regionu! [BĘDZIE LIVE]\nPo sporym niedosycie, jakim był domowy remis z Piastem Nowa Ruda, piłkarze IgnerHome Polonii-Stali Świdnica rozegrają kolejny bój o punkty na boiskach grupy wschodniej IV ligi. Biało-zieloni w prestiżowym boju zagrają na wyjeździe w derbach regionu z Bielawianką Bielawa. Mecz zaplanowano na czwartek, 11 listopada (godz. 13.00).\nPo raz ostatni obie drużyny spotkały się na boisku wiosną tego roku. Był to wielki finał Pucharu Polski na szczeblu Podokręgu Wałbrzych Dolnośląskiego Związku Piłki Nożnej. Faworytem tej potyczki byli trzecioligowi wtedy świdniczanie i długo zanosiło się, że to właśnie goście będą w stanie przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę. Biało-zieloni objęli prowadzenie po trafieniu Jakuba Filipczaka 1 pierwszej części gry, ale w drugiej odsłonie zaczęły się schody. Najpierw czerwoną kartkę za faul taktyczny ujrzał Bartosz Paszkowski, który dziś wrócił do swojego macierzystego klubu i reprezentuje barwy właśnie Bielawianki Bielawa. Rywale zdołali strzelić dwa gole, lecz nasi piłkarze odpowiedzieli golem tuż przed końcem regulaminowego czasu gry. Do siatki trafił Szymon Tragarz i mieliśmy rzuty karne. Próbę nerwów lepiej rozpoczęli przyjezdni, lecz później już tak dobrze nie było. Finalnie konkurs jedenastek w stosunku 4:2 wygrali przeciwnicy i awansowali na szczebel wojewódzki Pucharu Polski.\nTeraz oba zespoły rywalizują ze sobą w lidze – w rozgrywkach grupy wschodniej IV ligi. Bielawianka patrząc na swój potencjał i na poprzednie rozgrywki, gra mocno w kratkę i zajmuje zaskakująco niską pozycję w ligowej tabeli. Bielawianka z jednej strony potrafiła pokonać na wyjeździe 3:2 trzecią w tabeli Barycz Sułów, a z drugiej strony przegrać na własnym terenie 0:1 z czternastym Moto-Jelczem Oława. Co dziwne nasi najbliżsi rywale znacznie lepiej spisują się na wyjazdach, gdzie zanotowali trzy wygrane i trzy porażki. Bilans domowy jest bardzo, bardzo słaby – po jednym zwycięstwie i remisie, a także pięć porażek. W ostatniej serii spotkań bielawianie też nie zachwycili, przegrywając na własnym terenie 2:3 z GKS-em Mirków/Długołęka. Trzynaście zdobytych punktów i bilans goli 21:28 daje obecnie gospodarzom czwartkowego meczu 11. miejsce w tabeli.\nNajbliższy pojedynek pomiędzy Bielawianką Bielawa a drugim w stawce zespołem IgnerHome Polonii-Stali Świdnica odbędzie się w czwartek, 11 listopada na boisku w Bielawie. Początek spotkania zaplanowano na godz. 13.00. Zapraszamy tradycyjnie do śledzenia tekstowej RELACJI LIVE z tego meczu.\nGKS Mirków/Długołęka – Barycz Sułów 11 listopada, 14:30\nLechia Dzierżoniów – WKS Wierzbice 11 listopada, 13:00\nAKS Strzegom – Piast Żerniki Wrocław 11 listopada, 14:00\nMoto Jelcz Oława – Orzeł Ząbkowice Śląskie 11 listopada, 11:00\nMKP Wołów – Słowianin Wolibórz 11 listopada, 13:00\nPolonia Trzebnica – Sokół Marcinkowice 11 listopada, 11:00\nPiast Nowa Ruda – Pogoń Oleśnica 11 listopada, 14:00\nBielawianka Bielawa – IgnerHome Polonia-Stal Świdnica 11 listopada, 13:00


Katarzyna Wojciechowska. Fot. A. Andrzejewska\nPR PiK - Rozmowa Dnia - Katarzyna Wojciechowska\nDzisiaj przypada Dzień Bez Opakowań Foliowych. Z tej okazji rozmawiamy o niebezpieczeństwie, jakie niesie ze sobą masowa produkcja i używanie foliowych woreczków. Czy zasypiemy planetę takimi opakowaniami? Czy istnieje alternatywa? Odpowiedzi szukamy wraz z Katarzyną Wojciechowską z Fundacji Alternatywnej w Toruniu.\nMarcin Kupczyk: 23 stycznia to Dzień Bez Opakowań Foliowych. Z tej okazji rozmawiamy o niebezpieczeństwie, jakie niesie ze sobą masowa produkcja i używanie foliowych woreczków. Czy zasypiemy naszą planetę takimi opakowaniami, czy też istnieje alternatywa?\nKatarzyna Wojciechowska: - Dzień Bez Opakowań Foliowych to inicjatywa, która zrodziła się kilka lat temu ze względów proekologicznych. Foliowe opakowania, zwłaszcza reklamówki na zakupy, kończą zwykle jako odpady, a są one najczęściej występującymi śmieciami tam, gdzie żyją ludzie. Co roku jako śmieci kończy ponad 500 miliardów opakowań foliowych. Każdy mieszkaniec Europy generuje w ciągu roku 31 kg śmieci - tylko z plastiku. A zaledwie 30% z nich podlega recyklingowi. Na całym świecie, w ciągu roku, ponad 8 mln ton plastiku ląduje w morzach i oceanach. Według różnych danych statystycznych Polak w ciągu roku przynosi ze sklepu do domu od 300 do 500 foliowych torebek. Ich żywot na drodze sklep - dom trwa od 20 do 15 minut, a potem staje się śmieciem na kilkaset lat. Nie będzie nas, a woreczki foliowe pozostaną.\nM.K.: Pani Katarzyno, czy to rzeczywiście jest tak wielki problem?\nK.W.: - Jest to wielki problem, ponieważ plastikową reklamówkę produkuje się w 1 sekundę, używa się jej od 12 do 20 minut, a potem się ją wyrzuca, ona rozkłada się około 500 lat i to jest olbrzymi problem. Zarzucamy się śmieciami. Sam plastik w sobie nie jest zły, tylko my ludzie, konsumenci, stworzyliśmy kulturę marnotrawstwa, opierającą się na przedmiotach jednorazowego użytku. Pozbędziemy się plastiku, gdy wspólnym głosem zaczniemy się domagać ambitnych posunięć od wielkich korporacji, wymagać tego od reprezentujących nas polityków, a przede wszystkim od nas samych.\nM.K.: Pojawiły się rzeczywiście pewne jaskółki. Niektóre sieci supermarketów na świecie zrezygnowały z foliowych torebek na zakupy, inne wprowadzają reklamówki z materiałów biodegradowalnych, które rozkładają się w kilka miesięcy, a nie w kilkaset lat. Kwestia opakowań foliowych stała się na tyle poważna, że zajmują się nią rządy, instytucje państwowe, które wprowadziły kolejne regulacje, mające na celu ograniczenie liczby tych właśnie foliówek. Około 40 państw do tej pory wprowadziło jakieś przepisy ograniczające. Nawet kary się gdzieniegdzie pojawiły...\nK.W.: - Tak.Wiemy,że przeciętny Polak zużywa od 100 do 500 torebek, tak jak Pan powiedział, ale dla porównania przeciętny Europejczyk używa ich 200 w ciągu roku, ale już Niemiec - 60, a Duńczyk - tylko 4. Więc można. Tylko trzeba zauważyć problem i zacząć działać. Jesteśmy w takim miejscu, gdzie zaczynamy zauważać ten problem. To jest troszeczkę tak jak było z tytoniem i z papierosami. Kiedyś palenie było modne, produkowano papierosy na masową skalę, wszyscy palili. Było takie ogólne przyzwolenie na palenie wszędzie i prawie wszystkiego. I nagle ludzie zaczęli zauważać, że coś z tymi papierosami jest nie tak. Że pojawiają się choroby u osób palących. Zaczęto się przyglądać, badać i stwierdzono wiele negatywnych rzeczy, szkodliwych dla życia i zdrowia. I my znajdujemy się właśnie w takim miejscu, gdzie zauważamy problem i im szybciej tym lepiej. Na szczęście już widzimy, że to jest zło i że trzeba nad tym koniecznie zapanować, bo jest to zagrożenie nie tylko dla nas ludzi, ale dla całej planety i dla zwierząt, dla istot żywych. Przecież woreczki, które pływają w oceanach, w ogóle plastik, są szkodliwe dla zwierząt. One mylą je z pokarmami. Żółw, kiedy widzi taką pływającą plastikową torebkę, myśli, że to meduza i ją zjada. Plastik jest wszechobecny i naprawdę jest olbrzymim zagrożeniem dla nas. Opakowania plastikowe, w których jest żywność, też są dużym zagrożeniem. Dobrze by było, gdybyśmy zapoznali się z oznaczeniami plastikowymi. Przy okazji wspomnę, że każde plastikowe opakowanie ma znaczek informujący nas o tym, z jakiego plastiku jest zrobiony. To jest taki trójkącik z zawracających strzałeczek i on ma w środku cyfrę. To są cyfry od 1 do 7 i każda oznacza co innego. Bezpiecznym plastikiem jest plastik, który ma numer 2 i 5. To są plastiki bezpieczne, wielokrotnego użytku, przeznaczone do żywności. Jeżeli widzimy tam jedynkę, nie używajmy opakowania ponownie. Jedynką oznaczone są wszystkie butelki pet, wszystkie butelki, w których sprzedawane są napoje i woda. Nie można ich przechowywać w temperaturze wyższej niż 15 stopni Celsjusza, bo wydzielają się wtedy substancje niezdrowe dla naszego organizmu, zbliżone do żeńskich hormonów. Takich butelek nie wystawiamy na działanie promieni słonecznych. Przechowujemy je tylko w lodówce poniżej 15 stopni Celcjusza i nie używamy ponownie. Wiele matek, nieświadomych, po zakupie butelki półlitrowej i wypiciu z niej wody, wlewa ponownie napój dziecku. Nie robimy tego. Butelka z numerem jeden w trójkącie, po użyciu powinna być natychmiast wyrzucana.\nM.K.: Czy zakupy bez torebek foliowych są w ogóle możliwe? Słyszę, że Duńczyk zużywa 4 foliówki rocznie. Niewyobrażalne!\nK.W.: Niewyobrażalne, ale jednak możliwe. Kiedyś nie było plastikowych woreczków i jakoś żyliśmy. Musimy zmienić nawyki. My zatraciliśmy się w używaniu plastiku, bo nie mamy alternatywy, ale kiedy ta alternatywa jest możemy działać. Dziś możemy przede wszystkim działać na trzech podstawowych poziomach. Przede wszystkim właśnie zmienić nawyki konsumpcyjne. Po drugie odpowiednio segregować odpady, po trzecie swoimi zachowaniami wpływać na zachowania innych, czyli dawać przykład, informować, dzielić się przy kawce, przy ciastku, co można zrobić. Nawyki konsumenckie to tak: po zakupy idziemy z listą, ponieważ bez listy kupujemy 70% zakupów, które niekoniecznie są potrzebne, a im więcej kupujemy tym więcej wyrzucamy. Rozważajmy, w jakich opakowaniach kupujemy. Jeżeli jest do wyboru szkło i jest plastik, to kupujmy plastik oznaczony numerem 2 lub 5, który jest wielokrotnego użytku. Chodzi o to, żeby produkować jak najmniej śmieci, żeby nie zarzucać planety tym plastikiem.\nM.K. Z naszymi przyzwyczajeniami jest różnie, ale być może jest szansa, że to nowe pokolenie, dorastające będzie żyło w sposób bardziej ekologiczny?\nK.W.: Tak proszę państwa. Kiedy idziemy do sklepu i kupujemy warzywa, nie stosujmy tych tak zwanych zrywek. Jeżeli kupujemy jedną cytrynę i jednego banana, nie musimy ich wkładać do tego woreczka. Możemy je wziąć luzem w rękę i położyć do zważenia, bo i tak je przecież umyjemy w domu. Alternatywnie możemy nosić przy sobie woreczki lniane. My na przykład w Fundacji Alternatywnej szyjemy i chętnie rozdajemy woreczki uszyte z używanych i wypranych firan. Można zmienić niewiele w codziennym życiu, a będzie to skuteczne, bo jeżeli zaczniemy od siebie, to dzieci, obserwując nas, przejmą nasze nawyki i zaczną je stosować. Musimy dać dobry przykład, bo w dzieciach jest nadzieja. Starych drzew się nie przesadza, nawyki jest trudno zmieniać, ale jeżeli będziemy uczyć młodzież, to oni z tym wyrosną i jest nadzieja, że zrobią coś w przyszłości, bo inaczej zamieszkamy na śmieciach.\nProf. Radosław Sojak\nProf. Radosław Sojak. Fot. Monika kaczyńska\nPo pogrzebie zamordowanego prezydenta Gdańska pojawiło się wiele apeli o zmianę jakości życia publicznego. Premier mówił w niedzielę: "Uczyńmy nasze życie publiczne lepszym, a debatę publiczną uczyńmy spokojniejszą, mądrzejszą i pełną należytego szacunku do siebie nawzajem". Donald Tusk, przewodniczący Rady Europejskiej, zaapelował, aby wspólnie odbudowywać ducha Gdańska, który ucierpiał po śmierci prezydenta. Były prezydent Bronisław Komorowski wyznał, że nie bardzo wierzy w przełom. Jak będzie wyglądała polska polityka po tym morderstwie? O tym na antenie Polskiego Radia PiK mówił prof. Radosław Sojak, socjolog z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i gość Michała Jędryki w porannej "Rozmowie dnia".\nMichał Jędryka: W sobotę pochowano Pawła Adamowicza, prezydenta Gdańska. Pogrzeb, a przede wszystkim wcześniejsza tragiczna śmierć wyzwoliły ogromne emocje społeczne. Tak się przynajmniej wydaje na podstawie relacji mass mediów. Co jest u podłoża tych emocji? Czy to, że został zabity polityk? Czy to, że stało się to na scenie na oczach publiczności, w świetle reflektorów i przy kamerach? Czy też to, że przypisuje się temu jakieś konteksty polityczne?\nRadosław Sojak: - Myślę, że do pewnego stopnia wszystkie te czynniki. Fakt, że ofiarą jest osoba publiczna, rozpoznawalna, z którą przynajmniej część osób identyfikuje się bezpośrednio ze względu na jej działania w regionie - to jest jeden czynnik, który na pewno na tym zaważył. Drugim jest fakt, że ataku na prezydenta dokonano publicznie, ale też w trakcie imprezy, która wyzwala sporo emocji sama z siebie już od wielu lat, czyli w czasie finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. I ten kontekst z polityczny nie jest to też nie jest to też bez znaczenia, bo jakkolwiek wydaje się, że sam ten atak podłoża politycznego nie miał, to wiadomo chyba z perspektywy wszystkich sił na scenie politycznej w tej chwili, że on może mieć konsekwencje polityczne.\nKonsekwencje - tak, ale czy słusznie przypisuje się te konteksty? Bo była mowa o tym, że zabiła nienawiść - wielu polityków w ten sposób mówi - ale każde morderstwo ma za podłoże jakąś nienawiść. Tutaj była to chyba nienawiść kryminalisty, który chciał się zemścić w ogóle na społeczeństwie, na jakimkolwiek polityku, a politycy chętnie mówią teraz o mowie nienawiści, która to spowodowała - czy to jest rzeczywiście taka zależność?\n- Myślę, że mamy tutaj do czynienia z sytuacją, w której Platforma Obywatelska próbuje dosyć intensywnie zdyskontować politycznie tę tragedię i mam taką intuicję, że jest wiele powodów, dla których te działania mogą mieć efekt dokładnie odwrotny. Myślę, że ci, którzy dwa dni po po śmierci Pawła Adamowicza mówią, że mamy do czynienia z mordem politycznym muszą sobie zdawać sprawę z tego - bo to są najczęściej bardzo inteligentni ludzie - że to ma mniej więcej taką samą moc perswazyjną i takie same uzasadnienie merytoryczne jak mówienie dwa dni po katastrofie w Smoleńsku, że to był zamach. Wydaje mi się więc, że tutaj mamy z jednej strony tę płaszczyznę próby wykorzystania pewnej dynamiki emocjonalnej i przesterowania jej na stronę pewnych efektów politycznych - to jest jak gdyby jeden element. Drugi element jest taki - my nie wiemy jeszcze wszystkiego w tej sprawie, ale wiele wskazuje na to, że to nie był atak o podłożu politycznym. Jeżeli mówimy o mordach politycznych, to one muszą być dokonywane albo z politycznych pobudek albo dla osiągnięcia pewnych politycznych celów. I tu mamy problem dlatego, że na razie wszystko wskazuje na to, że ten mord dokonany został z pobudek związanych z indywidualną zemstą człowieka, co do którego stanu psychicznego też są pewne uzasadnione wątpliwości. Jeżeli to miał być mord dokonany dla osiągnięcia pewnego celu politycznego, to powiedzmy sobie jasno, że korzystają na nim nie ci, którzy są o ten mord oskarżeni. W związku z tym myślę, że stwierdzenie iż mamy tutaj do czynienia z zabójstwem politycznym, to jest naprawdę stąpanie po bardzo cienkim lodzie.\nA sama sprawa tzw. mowy nienawiści czy łączenia tej rzeczywiście chyba nienawiści, która jest w życiu politycznym, z tym mordem, z tym przestępstwem... Czy ona również nie jest stąpaniem po cienkim lodzie?\n- W ogóle zagadnienie mowy nienawiści jest zagadnieniem bardzo delikatnym i myślę, że byłoby bardzo dobrze, gdyby udało się je od polityki, zwłaszcza bieżącej polityki oddzielić. Po pierwsze - myślę, że trzeba sobie jasno powiedzieć, że mowa nienawiści istnieje. To nie jest wymysł ot tak po prostu ideologiczny. Na swój użytek zakładam, że są dwa wyznaczniki podstawowe mowy nienawiści, pierwszy to jest nawoływanie do przemocy fizycznej wobec kogoś - to jest moim zdaniem sposób zupełnie niepodlegający interpretacji mowa nienawiści. Drugim istotnym składnikiem mowy nienawiści, który wydaje mi się też niespecjalnie podlega interpretacji, to jest dehumanizacja, tzn. przedstawianie przeciwnika w kategoriach mówiąc już wprost zupełnie zwierzęcych. czy odzwierzęcych, używanie metafor, słów, których zazwyczaj się wykorzystuje w kontekście zwierząt. Zresztą wiele studiów dotyczących propagandy totalitarnej pokazywało, że to jest jeden z takich podstawowych elementów, który bardzo często potem prowadzi właśnie do przemocy fizycznej wobec całych grup. Problem polega na tym, że w takim codziennym dyskursie politycznym jako przykłady mowy nienawiści podaje się często ostre, czasami pogardliwe, czasami prześmiewcze wypowiedzi, które zupełnie znamion tej minimalistycznej definicji nie wyczerpują. I wtedy grożą nam dwie rzeczy, tzn. po pierwsze grozi nam to, że zjawisko, które rzeczywiście powinno podlegać jakiejś kontroli, stanie się elementem takiej bezpośredniej walki politycznej i w gruncie rzeczy da to tylko asumpt do tego, żeby z jednej bądź drugiej strony podały coraz ostrzejsze i coraz mocniejsze słowa. Wracając do sprawy prezydenta Adamowicza, wydaje się, że to też jest dosyć naturalny kontekst interpretacyjny tej sprawy. My jesteśmy w tej chwili politycznie społeczeństwem dosyć mocno podzielonym. Czy jesteśmy społeczeństwem podzielonym bardziej niż np. są w tej chwili Brytyjczycy czy Francuzi, to nie wiem. Wydaje mi się, że nie ale być może jesteśmy podzieleni bardziej niż byliśmy do tego dotąd przyzwyczajeni i ten kontekst interpretacyjny zdaje się być tutaj naturalnym. Wydaje mi się, że wyciąganie wniosku iż agresja w przestrzeni publicznej miała bezpośrednie przełożenie na motywację zabójcy, w tym przypadku jest mocno naciągane i łatwo rysowanie takiej prostej linii przyczynowo-skutkowej podejrzewać o dosyć niskie pobudki polityczne.\n1234567 1517 na 152 stronach


Czy fotowoltaika spowoduje wzrost cen prądu? - Materiały problemowe\nSTRONA GŁÓWNA » MATERIAŁY PROBLEMOWE » Czy fotowoltaika spowoduje wzrost cen prądu?\nInstalacje fotowoltaiczne są przedstawiane jako rozwiązanie wszelkich problemów energetycznych, dostarczając czystej energii, wprost ze słońca. Niestety w praktyce nie wszystko jest tak idealne. Fotowoltaika dostarcza energię sezonowo.\nCentralną częścią każdej instalacji fotowoltaicznej (PV) jest inwerter, często nazywany również falownikiem. Jego zadaniem jest zamiana prądu stałego produkowanego przez panele fotowoltaiczne na prąd zmienny, jakim zasilane są wszystkie urządzenia w naszych domach. To właśnie inwerter jest odpowiedzialny za wysyłanie prądu wytworzonego w domowej instalacji PV do sieci.\nPrzesłanie prądu wytworzonego przez panele fotowoltaiczne wydaje się bardzo proste. Zebrana przez nie energia, przekształcona przez inwerter w prąd zmienny, jest przekazywana do sieci energetycznej. W rzeczywistości falownik działa jak swego rodzaju pompa tłocząca prąd do sieci. Żeby jednak mógł to zrobić, wytwarzane przez niego napięcie musi być wyższe od aktualnego napięcia w sieci.\nPowoduje to wzrost napięcia sieciowego z 230 V do 240 czy nawet 250 V. Ponieważ zgodne z normą dopuszczalne są różnice +/- 10 proc. od 230 volt, to przy utrzymującym się napięciu przekraczającym 253 wolty falownik powinien się wyłączyć. Jeśli na końcowym odcinku sieci energetycznej znajduje się kilka przydomowych instalacji produkujących energię, to w okresie silnego nasłonecznienia do wyłączenia falownika dojdzie dość szybko.\nNa pierwszy rzut oka zmiany napięcia nie wydają się groźne, ale przy dzisiejszym nasyceniu sprzętu domowego elektroniką, wszelkie jego zmiany, zwłaszcza gwałtowne, są niepożądane. Przedłużające się podniesienie napięcia w sieci skutkuje także spadkiem trwałości wszystkich podłączonych do niej urządzeń.\nDofinansowanie domowego magazynu energii\nTemu problemowi można częściowo zaradzić, dodatkowo uzupełniając domową instalację fotowoltaiczną o akumulator, który magazynuje prąd w godzinach jego nadmiarowej produkcji. Następnie w godzinach zwiększonego zapotrzebowania jest on przesyłany do sieci bez zbędnego podnoszenia napięcia. Właśnie zastosowanie takiego rozwiązania przewidziano najprawdopodobniej w programie Mój Prąd 2021, pisząc o "magazynach energii". Pozwala to zwiększyć autokonsumpcję w gospodarstwie domowym i zmniejszyć obciążenie sieci.\nBy zoptymalizować koszty, w przypadku liczników dwutaryfowych, taki system może pobrać prąd z sieci w nocy, oddając go w dzień. Przynosi to dodatkowe oszczędności, wyrównując zmniejszoną produkcję prądu przez instalację fotowoltaiczną jesienią i zimą. Domowy akumulator energii to niewątpliwie bardzo dobre rozwiązanie, niestety wymagające kolejnych nakładów finansowych.\nCzy czeka nas hybrydowa energetyka?\nPolskie Sieci Elektroenergetyczne (PSE) również są w pełni świadome problemu cykliczności produkcji energii odnawialnej i podejmują kroki, które mają służyć rozwiązaniu tego problemu. W tym celu projektowany na północy Polski wielki bateryjny magazyn energii o mocy 6MW i pojemności 27MWh.\nStworzy to swego rodzaju system hybrydowy. Elektrownie produkują prąd w swoim optymalnym zakresie mocy, przekazując nadwyżki do magazynu energii. W godzinach szczytu jest ona stamtąd pobierana, a następnie ponownie uzupełniana na przykład w nocy. Takie rozwiązanie pozwala też na stopniowe, płynne zwiększanie i redukowanie mocy elektrowni w zależności od potrzeb. By zróżnicować źródła energii, w magazynie ma być również gromadzony prąd wytwarzany przez Farmę Wiatrową Bystra, na której terenie powstanie magazyn. Wszystkie te rozwiązania wymagają niestety poważnych inwestycji zarówno w nowo powstające magazyny energii, jak i w samą sieć przesyłową i jej sterowanie.\nNadmiar fotowoltaiki to więcej spalanego węgla?\nWyobraźmy sobie sytuację, w której wszystkie domy jednorodzinne mają zainstalowane instalacje fotowoltaiczne i wszyscy grzeją swoje domy wyłącznie prądem. Teoretycznie to bardzo czysta i ekologiczna wizja. Pozostaje jednak jeden zasadniczy problem - czym oświetlimy te domy w nocy, nie wspominając już o ogrzewaniu zimą? W obecnej chwili nie mamy ucieczki przed wykorzystaniem energii pochodzącej ze zwykłych elektrowni niezależnie od tego, czy będą one węglowe, czy atomowe.\nW tym kontekście ważne jest odpowiedzialne wykorzystywanie energii i stosowanie rzeczywiście ekologicznych rozwiązań, takich jak pompa ciepła czy rekuperacja. Warto je uwzględnić, już wybierając projekt domu. Oczywiście podstawą jest prawidłowa termoizolacja budynku.\nFotowoltaika mniej ekologiczna niż nam się wydaje\nJak widać, ogrzewanie domu wyłącznie zwykłymi grzejnikami elektrycznymi wcale nie jest rozwiązaniem tak ekologicznym, jak by się mogło wydawać. Próba spłaty inwestycji w fotowoltaikę wyłącznie przez sprzedaż prądu do sieci, bez korzystania z innych energooszczędnych rozwiązań zastosowanych w domu, jest dość krótkowzroczna.\nTak ogrzewany dom zimą będzie zużywał ogromne ilości energii elektrycznej, które trzeba będzie do niego przesłać. Trzeba do tego wykorzystać istniejącą sieć, znacznie ją obciążając. Wcześniej czy później konieczna okaże się inwestycja w rozbudowę lokalnej infrastruktury energetycznej, by przesyłać znacznie zwiększoną ilości energii, dodatkowo spalając ogromne ilości węgla w elektrowniach.\nSkoro fotowoltaika ma tyle wad, to nasuwa się pytanie, czemu musimy ją stosować? Ponieważ obecnie praktycznie jedyną alternatywą dla niej, przynajmniej w Europie, jest korzystanie z elektrowni węglowych i atomowych. Ani jedne, ani drugie nie są przyjazne dla środowiska.\nNiezależnie od tego, jakie rozwiązania zostaną ostatecznie wdrożone, inwestycje w infrastrukturę energetyczną są nieuniknione. Niestety koszty tego poniesiemy my wszyscy jako użytkownicy energii i sieci energetycznych.\nPodobnego zdania jest wielu ekspertów, którzy prognozują wzrost cen energii w Polsce do 2040 roku. O zbilansowanym użytkowaniu energii warto pamiętać przy wyborze projektu domu i jego budowie. Niewątpliwie jesteśmy teraz w okresie transformacji zarówno sieci energetycznych, jak i źródeł pozyskiwania energii, a każda transformacja wiąże się ze zmianami i inwestycjami, których przełożą się na wzrost ceny prądu w tym i kolejnych latach.\nAutor: max 14.04.2021r. 14:53\nZ uwagi na to ,że cena energii wzrasta w postępie logarytmicznym fotowoltaika umożliwi znaczne ograniczenie energii "sieciowej" zużywanej przez większość gospodarstw i firm. Z prostych analiz wynika że PV jest w stanie zastąpić sieć w 60-70% a niekiedy wiecej, ale pod jednym warunkiem : instalacja PV będzie wyposażona w magazyn energii..... Magazyn na akumulatorach litowych jest obecnie poronionym pomysłem z uwagi na koszt w okolicach 3200 zł/kWh a akumulatory stacyjne kwasowe są około 8-10 krotnie tańsze przy trwałości określanej na około 20 lat. Oczywiście magazyn musi być odpowiednio zaprojektowany w stosunku do mocy PV jak i przepływu energii tak aby prądy ładowania i rozładowania nie przekraczały optymalnych wartości. Ja właśnie "ćwiczę" takie rozwiązanie z PV of-grid w mocy 10 kW i magazynem "kwasowym-tradycyjnym" 24kWh . Dokładniejsze zdanie wyrobie sobie za jakieś 2-3 lata - na ten moment wygląda zachęcająco. Odrębnym jeszcze zadaniem była by mała kogeneracja skojarzona z magazynem energii co dało by pełną niezależność energetyczna podmiotu. Tylko jest jedno "ale" jak ktoś słusznie napisał na tym forum : " żeby napić się piwa trzeba kupić sobie cały browar"..... trochę to chore - ale nie bardziej ja cały Nowy Zielony Ład.\nAutor: sceptyk 15.04.2021r. 09:05\nArtykuł infantylny. Problem istotny, ale do rozwiązania w sposób prosty i mało kosztowny. Zamiast magazynów energii u odbiorców, wystarczy stosować magazyny u dostawców. Nie w oparciu o metale rzadkie, tylko w oparciu o powszechne podtlenek wodoru i grawitację. Czyli elektrownie wodne pompowe i zbiornikowe. Ewentualnie sprężanie powietrza w zbiornikach naturalnych. A ponadto stosowanie polityki taryfowej w celu sterowania obciążeniem. Niestety obecna praktyka monopolistów państwowych, nakłania do nieracjonalnego wykorzystywania energii. Prosument, który wyprodukował energię drogą (szczytową) o wartości ok 90gr, ma ją zwracaną w strefie nocnej, czyli o wartości ok 3 razy mniejszej. Oczywiście, jeżeli naiwnie zmniejszał zużycie w szczycie. Czyli durny postępował zgodnie z wymaganiami systemu. Wielu odbiorców może sterować produkcją/obciążeniem systemu, tak, żeby zastąpić magazynowanie. Tylko trzeba chcieć i trochę liczyć. Nie na obrywy przy astronomicznych inwestycjach.\nAutor: przesada 15.04.2021r. 09:57\nBezczelne bagatelizowanie skutków dla odbiorców energii elektrycznej (drastyczny wzrost cen energii elektrycznej) przerzucania kosztów funkcjonowania OZE (koszty magazynowania energii i koszty budowy koniecznej infrastruktury) na operatorów, a pośrednio na odbiorców energii elektrycznej.\nAutor: max 15.04.2021r. 11:32\nNo sory ale budowa elektrowni wodnych to nie jest przerzucanie kosztów tylko oddzielny coraz bardziej intratny interes.\nAutor: max 15.04.2021r. 11:33\nKol. "sceptyk" jak najbardziej masz rację - z jedna uwagą ; trudno od odbiorców wymagać aż tak znajomości zagadnień energetyki. Mamy w Polsce potencjalne zasoby regulacyjne na rzekach - około 3,5 - 4 GW - nic się nie czyni aby te zasoby wykorzystać a jednocześnie zwiększyć retencję wody. Zasoby te kapitalnie mogą pomóc zwiększyć udział OZE w miksie energetycznym. Co do magazynów energii u prosumentów- sądzę że czeka nas galopada ceny energii elektrycznej a prosumenci będą obciążani kolejnymi opłatami np. "za rezerwowanie" - bo to zwyczajnie nieuniknione bo OSD nie może sobie pozwolić na obniżenie dochodów. Jedynym rozwiązaniem jest jak największa separacja instalacji użytkownika od sieci. Z moich dotychczasowych obserwacji wynika że posiadając magazyn o pojemności dobowej można nie korzystać z sieci przez około 80% czasu w roku.... Dodatkowo mały agregat kogeneracyjny praktycznie może dobić do 100%. Instalacja wymaga dokładnej optymalizacji pojemności magazynu tak aby prądy obciążające jak i ładowania nie przekraczały wartości optymalnych dla danego rodzaju akumulatorów. Dlaczego upieram sie przy 'kwasiakach"? - bo nie ma nic innego akceptowalnego ekonomicznie na rynku. Przyszłoscia sa superkondensatory oparte na strukturach grafenowych - ale to dopiero za pare lat.\nAutor: EL-dywersyfikacja 17.04.2021r. 14:18\nMAX - gratuluję ! Mam podobne doświadczenia na instalacji PV=10kWp (+pompa ciepła + rekuperacja. Pozdrawiam


Czytanki Anki: Ostatnie słowo\nNarratorka powieści jest młodą żurnalistką bez etatu, pracuje dla działu kultury kilku redakcji prasowych. Co w praktyce oznacza, że musi chodzić na nudne wywiady, by później móc oddać do druku złote myśli intelektualistów. Jak mówi, kupi wszystko: i rolę struktur w literaturze potencjalnej, i poetycką demistyfikację ekskrementów, byle zapełnić cztery strony. Jest zdesperowana, ponieważ ledwie wiąże koniec z końcem, tymczasem literackie tuzy miewają humory, a szefowie wymagają materiału skrojonego pod gust czytelników. Aż chciałoby się zapytać, czy kobieta na uciążliwych typów, czy po prostu nie lubi swojej pracy.\nTo wszystko brzmi bardzo aktualnie, łącznie z opisem konferencji, która w oczach głównej bohaterki – realistki i ironistki – pozostanie głównie popisem pychy i pustosłowia. Być może dlatego na towarzysza niedoli wybierze sobie mrukliwego Amerykanina i nawiąże z nim interkontynentalny romans. Nie będzie to gładka znajomość, ponieważ obie strony więcej sporo dzieli niż łączy. Stąd liczne niedomówienia i nieporozumienia, których nie da się zażegnać z łatwością charakterystyczną dla tanich czytadeł. Pewnie dlatego związek tych dwojga wydaje się bardzo prawdziwy.\nW powieści Rolin jest świeżość i błyskotliwość, jakiej współczesnym powieściom obyczajowym często brakuje. Jest fantastycznie (auto)ironiczna i chropowata narracja oraz niesztampowa fabuła, która zaskakuje do ostatnich stron. A na marginesie, rzucane niby od niechcenia, celne refleksje na temat słów jako takich. Nie przesadzę, jeśli napiszę, że dla mnie to jedna z najlepszych książek przeczytanych w ubiegłym roku.\nGabrielle Rolin, Ostatnie słowo, przeł. Eligia Bąkowska, Czytelnik, Warszawa 1975\nAutor: czytanki anki o 13:43\nAmbrose 22 stycznia 2021 23:34\nHa, okładka faktycznie niszczy system. Chociaż może rzeczywiście tak wyglądają młodzi i zdesperowani młodzi ludzie bez etatu?\nA tak bardziej na poważnie, to książka bardzo mnie kusi, by po nią sięgnąć. Będę rozglądać się (wirtualnie) w pobliskich bibliotekach. Porządna proza obyczajowa ze sporą dawką ironii kojarzy mi się z wczesną twórczością Margaret Atwood. To dobry trop?\nczytanki anki 23 stycznia 2021 19:22\nTrop niezły, tyle że Rolin nie "feminizuje" w takim stopniu jak Atwood.;) Tu jest więcej krytyki środowiskowej niż skupienia na sprawach kobiet. Ale i tak to świetna powieść, więc polecam.\nAgnieszka (koczowniczka) 23 stycznia 2021 19:47\nMam kilkanaście książeczek z tej serii, ale „Ostatniego słowa” wśród nich niestety nie widzę. Trzeba będzie skorzystać z biblioteki. :) Czyli autorka nie idealizuje środowiska literackiego?\nczytanki anki 24 stycznia 2021 15:33\nTeż mam kilka i zamówiłam sobie kolejne.;)\nNie idealizuje, przeciwnie: co rusz wbija intelektualistom i dziennikarzom szpile. Wyobrażam sobie, że dzisiaj to środowisko zachowuje się bardzo podobnie.\nBuksy 25 stycznia 2021 19:47\nE tam okładki teraz bywają gorsze, vide co robi Świat Książki z Barnesem ;). Za to treść brzmi smakowicie, szkoda ze nikt takich rzeczy nie wznawia.\nczytanki anki 26 stycznia 2021 13:48\nBiorąc pod uwagę możliwości techniczne, rzeczywiście dzisiaj okładki bywają koszmarne. Akurat Barnes w ŚK ma okładki - przynajmniej niektóre - jak w UK, dadzą się przełknąć. Natomiast to, co dzieje się w środku, ponoć nie - i "Mężczyzna..." i "Zgiełk czasu" ponoć fatalnie przetłumaczone.\nCo do Rolin - też byłabym za wznowieniem.;)\nQbuś pożera książki 3 lutego 2021 09:43\nAutoironia i refleksja nad słowami? Dodaję do listy wypatrywanych. Sprawdzę przy okazji biblioteczny katalog online.\nczytanki anki 3 lutego 2021 14:31\nWarto, dla mnie ta książka była jednym z odkryć ubiegłego roku.


Powieść tygodnia | "Zaraz będzie po wszystkim" Grzegorza Uzdańskiego\nRadio Białystok | Magazyny | Powieść tygodnia | "Zaraz będzie po wszystkim" Grzegorza Uzdańskiego\n"Zaraz będzie po wszystkim" Grzegorza Uzdańskiego\nWIĘCEJ ZDJĘĆ: 5\nJadzia jest osiemdziesięcioletnią pensjonariuszką domu opieki. W miejscu, w którym rytm strzępków życia wyznaczają jedynie posiłki, obchody personelu, wizyty nielicznych już przyjaciół i krewnych oraz oglądanie seriali, nie ma zbyt wielu rozrywek oprócz myślenia. A temu Jadzia oddaje się z całą zawziętością. Swoje losy – przedstawione niechronologicznie – narratorka odsłania przed nami za sprawą retrospekcji.\nBohaterka relacjonuje strzępki swojego dzieciństwa przypadającego na drugą wojną światową, dorastania, dawnych, niespełnionych miłości, życia codziennego, pracy w redakcji, wychowania córki i wreszcie trudnych relacji z mężem. W historię Jadzi wplecione są dwie inne opowieści: młodego sanitariusza Tomka i czterdziestoletniej pielęgniarki Agaty.\nOśrodek to delikatna, kameralna i świetnie napisana nieduża opowieść o samotności na wielu poziomach, opowiadająca o najciemniejszych zakamarkach ludzkich dusz. Stworzony przez autora słodko-gorzki portret pensjonariuszy i pracowników domu starców jest przejmujący, dojmująco smutny, złośliwy, ale i miejscami ironicznie zabawny.\nFragmenty najnowszej powieści Grzegorza Uzdańskiego "Zaraz będzie po wszystkim" czyta Alicja Bach. Realizacja Kamil Kalicki, adaptacja Krzysztof Kurianiuk.\nKsiążkę polecają Grupa Wydawnicza Foksal oraz Polskie Radio Białystok.\n"Zaraz będzie po wszystkim" - czyta Alicja Bach, fot. Joanna Szubzda\nKamil Kalicki, "Zaraz będzie po wszystkim", fot. Joanna Szubzda\nKlasyka powieści mafijnej. Janusz Gajos w niezapomnianej roli Vito Corleone\n"Prokurator Alicja Horn" Tadeusz Dołęga-Mostowicz\nPełna niezwykłych zwrotów akcji sensacyjno-romantyczna powieść, której akcja toczy się w Warszawie w latach trzydziestych XX wieku.\nTę powieść autor, niedawno wydanej "Wyrwy" i "Żmijowiska" pisze z dnia na dzień. Specjalnie dla tych, którzy spędzają czas kwarantanny w domach.\n"Ziuk" Anny Czerwińskiej-Rydel\nKim był mały Ziuk, zanim stał się wielkim Józefem? Co spowodowało, że został bohaterem? Czy po prostu urodził się taki?\n"Wędrowny Zakład Fotograficzny" Agnieszki Pajączkowskiej\nAutorka zabiera nas na Pogranicze – do miejsc zapomnianych, gdzie trud większy i losy powikłane. Zagląda na podwórka i słucha osobistych historii.\n"Stulecie Winnych. Ci, którzy walczyli" Ałbena Grabowska\nOd 9 marca w Polskim Radiu Białystok fragmenty drugiej części sagi rodziny Winnych.\n"Szukając Inki. Życie i śmierć Danki Siedzikówny" Luiza Łuniewska\nPrzez blisko pół wieku o Ince pamiętali tylko jej najbliżsi: siostry, koledzy z oddziałów, którzy nawet nie znali jej prawdziwego nazwiska\nKarolina, młoda mężatka, żyje w przekonaniu, że jej ukochany jest chodzącym ideałem. Niestety, pewnego dnia okazuje się, że to tylko iluzja.\n"Psie serce" Michaił Bułhakow\nPrzerażająca historia o stworzeniu nowego człowieka będąca literackim obrazem absurdów komunistycznej Rosji.


Stary w temacie - nowy na forum - Forum gier planszowych\nStary w temacie - nowy na forum\nDiaxxx\t[Autor tematu]\nRejestracja: piątek 31 sie 2007, 20:55\nPost autor: Diaxxx » poniedziałek 03 wrz 2007, 20:41\nDawno dawno temu (miałem chyba z 10 lat) grałem z kumplem z klasy w rewelacyjną grę "Magia i Miecz". Szkoła się skończyła, gra wylądowała na strychu...\n15 lat później przypadkiem tafiam na tą stronę. Czego się dowiaduję? Ta staruszka gra ma wciąż swoich wielbicieli! Sporo ludzi w nią gra, niektórzy tworzą, przebudowują, zmieniają i ulepszają. Do tego okazuje się, że gra ta nabrała całkiem przyzwoitej wartości materialnej Odgrzebałem ją, odkurzyłem... i znowu naszła mnie ochota na tą grę.\nA teraz jeszcze raz: witam wszystkich i korzystając z okazji chciałbym zapytać gdzie i z kim w Warszawie można pograć? Nie znam osobiście nikogo takiego...\n15 lat później przypadkiem tafiam na tą stronę. Czego się dowiaduję? Ta staruszka gra ma wciąż swoich wielbicieli! Sporo ludzi w nią gra, niektórzy tworzą, przebudowują, zmieniają i ulepszają. Do tego okazuje się, że gra ta nabrała całkiem przyzwoitej wartości materialnej :) Odgrzebałem ją, odkurzyłem... i znowu naszła mnie ochota na tą grę.\nPost autor: Valdi » wtorek 04 wrz 2007, 07:33\nWitam jako że jesteś nowy to chwilowo nie bede przenosił postu bo pewnie masz mnóstwo tematów do przeczytania. (temat przeniosę za parę dni).\nNa forum mamy dział Szukam Graczy, i tam można pisać kto skąd pochodzi. temat o warszawie pod linkiem http://forum.magiaimiecz.eu/viewtopic.php?t=1290\nPozdrawiam i Witam jeszcze raz na forum.\nNa forum mamy dział Szukam Graczy, i tam można pisać kto skąd pochodzi. temat o warszawie pod linkiem [url=http://forum.magiaimiecz.eu/viewtopic.php?t=1290]http://forum.magiaimiecz.eu/viewtopic.php?t=1290[/url]


ten-ortodonta.net - galeria - obraz TEN#WN-9167-PIC-241\nW sumie MGH otrzymało 31 pacjentów w ciągu około godziny, ale w razie potrzeby szpital mógł zakwaterować jeszcze więcej rannych ofiar. Ta odpowiedź nie byłaby możliwa bez uprzednich planów instytucjonalnych, które przewidywałyby te potrzeby. Podobnie jak skuteczne systemy urazowe koordynują reakcję i wkład niezliczonych klinicystów i specjalistów, aby skutecznie opiekować się każdym pacjentem, sz...\nLosowo przypisaliśmy 692 pacjentów z ostrą proksymalną zakrzepicą żył g�...\nSzybkość opadania krwinek w gruźlicy płuc stoi w dużym związku ze stopniem aktywności sprawy gruźliczej. Ponieważ wyrazem czynnego stanu gruźlicy jest po części także poziom ogólnej ciepłoty ciała, przeto wysokiej gorączce u chorego na gruźlicę towarzyszy przeważnie przyspieszenia opadania krwinek. Bezwzględnej równoległości między wysokością gorączki a stopniem przyspieszenia opadania krwin...\nWalka z gruźlicą jako klęską społeczną. WALKA Z GRUŹLICĄ PŁUC. Wielkie spustoszenia, które czyni gruźlica płuc, zwłaszcza wśród niemowląt i we wczesnym dzieciństwie oraz w okresie dojrzewania płciowego, bardzo przewlekły przebieg choroby pozbawiający chorego na długo zdolności do pracy, wynikające stąd ciężary dla jego rodziny, społeczeństwa i Państwa, wreszcie wpływ dysgeniczny zakażenia...


Ratusz jako siedziba władzy Palazzo Vecchio we Florencji jako archetyp -analiza porównawcza wybranych Ratuszy Florencja, Lwów, Opole\nPubblicato da italiacentrum il 14 Mar 2018\nRatusz w średniowieczu pomimo świeckiego charakteru obiektu posiadał tzw. teologa, który zajmował się wymową ideową dzieła i stanowił nie tylko budowle świecką lecz również posiadał niewielką kaplicę. Przed wejściem do Ratusza lub w jego okolicy stał ważny element dydaktyczny w formie pręgierza, przy którym publiczne wymierzana kara cielesna pozwalała trzymać w ryzach niepokornych. Również jako centralny punkt miasta Rynek posiadał : studnie, budynek wagi, cła, jatki i kramy kupieckie. Dominantą pionową w weducie miasta była wysoka wieża ratuszowa z zegarem\nKażdy region miał swoją specyfikę oraz ukształtowanie terenu. Ukonstytuowanie się władzy miało odzwierciedlanie w architektonicznej formie obiektu. Przykładem powielanego archetypu, który chce przedstawić na przykładzie 3 miast jednym jest florencki Palazzo Vecchio, Arnolfo di Cambio przy Piazza Della Signoria. To jedna z 5 ważnych dominat wieżowych w panoramie miasta- 94m. Wzniesiona na planie kwadratu- ad quadratum, miała trzy kondygnacje, materiał elewacji to kamień rustykalny z łac. polny, dziki-wiejski, zgrubnie obrabiany, posiadała biforia, czyli zdwojone okna doświetlające wnętrza. Obronny charakter w swojej wymowie podkreślają ganki straży zwieńczone blankami w formie tzw .jaskółczego ogona. Czworokątna wieża natomiast posiada gloriettę i podobnie jak elewacja, z dwoma kondygnacjami- zakończoną sterczyną z symbolem Florencji lwem z lilią. Nie wchodząc w szczegóły heraldyczne Florencja miała 9 wizerunków herbów w różnych okresach. Jeżeli jesteśmy już przy mało widocznych lub niewidocznych rzeczach gdzieś na strychu, to miałem okazję wejść do niedostępnych części dachu Palazzo Vecchio. Niewidocznego za krenelażem attyki. Swego czasu długo zajmowałem się konstrukcjami kamiennymi i skomplikowanymi więźbami dachowymi, niespotykanymi w Polsce, stąd moje pobyty w wieżach i na strychach.\nWnętrze Palazzo Vecchio jest prawdziwą ucztą dla konesera sztuki i spotkaniem z najznamienitszymi artystami Italii, począwszy od Vasariego -schodami którego wchodzimy do Izby Pięciuset po wł. Salone dei Cinquecento projektu Il Cronaca vel Simone del Pollaiuolo z 1495 roku. Na fotografiach wnętrz, widać miejsca tzw. badań na obecność polichromii. Wiąże się to z szerszym tematem poszukiwania fresków Leonardo da Vinci oraz Michała Anioła Buonarotii. Jednak do realizacji ambitnych malatur nie doszło, a zastąpiły je freski Giorgio Vasariego z XVI w. Tak wiec tajemnice zostały rozwiązane, gdyż podmalówki i szkice zostały zamalowane. Salę zdobi apoteoza zwycięstwa nad Pizą i Sieną, o której już pisałem wcześniej/w spacerze po Florencji/i scena wjazdu Kosmy 1-ego do Florencji, dzieło Vasariego uzupełnione rzeźbą Michał Anioła ,,Geniusz” oraz Diomedesa i Herkulesa -Vincenza de’Rossi.\nRównież na uwagę zasługuje kaplica dei Priori, do której wiodą pomieszczenia pokryte malaturami Domenica Ghirlandai. Imponująca jest kolekcja map Sala delle Carte i gabinet Machiavellego. Będąc w łaskach i niełaskach możnych, został ostatecznie wypędzony z Florencji by ostatecznie stwierdzić że, wypracowanie skutecznej metody rządzenia opiera się na studiowaniu historycznie powtarzalnych się zjawiskach, przy stałej i przewidywalnej naturze każdego człowieka. Tak wiec socjotechniki manipulacji wyłożone w traktacie ,,Książę” mają zastosowanie w polityce, a anglosaskie opracowania stawiają go w rzędzie ojców współczesnej polityki.\nJak widzimy, wnętrza reprezentują pierwszą ligę artystów włoskich, wspieranych hojnością florenckich mecenasów sztuki, którymi są do dziś członkowie rodziny de Medici. Za sprawą Franciszka Medici I-ego ozdobiono salony obrazami Bronzina , Giovaniego Stradano. Rzeźbę reprezentują marmurowe posągi alegoryczne dłuta Gambolonii , Michała Anioła oraz Ammantiego, cóż więcej można dodać do tak wielkiego panteonu największych artystów.\nTo był niedościgniony archetyp florencki jaki wywarł przemożny wpływ na kształtowanie się architektury krajów północnych pod koniec średniowiecza i w renesansie za sprawą szlaków handlowych, wzajemnych relacji i wymian , również myśli naukowych i artystycznych dziś powiedzielibyśmy wiedzy architektoniczno-budowlanej i myśli urbanistycznej.\nKolejnym miastem, które skupiło artystów włoskich na terenach Rzeczypospolitej był Lwów, o którym parę słów chciałbym powiedzieć. Obecnie /od 1945 w granicach Ukrainy/ ma za sobą czasy renesansowej przeszłości i wymiany kulturalnej z Italią. I podobnie jak inne miasta na szlakach handlowych, Lwów miał obiekty projektowane przez Włochów lub wzorowane na archetypie istniejących obiektów w Italii.\nRatusz na Rynku jest tego przykładem, otoczony 44 kamieniczkami w tym renesansowymi. Na rogach placu rynkowego niegdyś miejsca handlu, są usytuowane 4 studnie z postaciami : Neptuna , Diany, Amfitryty oraz Adonisa, a jak już wspomnieliśmy wcześniej, atrybutem wymierzania kar był pręgierz przed ratuszem.\nPierwszy Ratusz wybudowany został w 1381 roku- gotycki. Wieża z 1489r. pochodzi z czasów panowania Jana Olbrachta. Przechodząc kolejne losy wojen i modernizacji zmieniał swą bryłę i kształt wieży od założenia na kwadracie po oktogon, by obecnie powrócić do tego wzorowanego na florenckim Palazzo Vecchio- kwadracie u podstawy. Rzeczą mało znaną jest wyznaczenie tzw. rdzenia wieży, by ta oparła się tzw. saperom, którzy przy podstawie kwadratowej z łatwością przewrócą budowlę zręcznym podkopem. Trudniejszym kształtem geometrycznym do zniszczenia jest oktogon –ośmiokąt foremny, zastosowany był również przy odbudowie wieży ratusza lwowskiego. Wieża zegarowa z zegarem z 1504 przetrwa do wielkiego pożaru Lwowa w 1527 roku. Następna data 1672 roku wiązać się będzie z fatum , gdy spadł z wieży wieńczący ją kamienny lew i rozpoczął się najazd turecki na Lwów.\nKlasycystyczną formę wg. projektu Józefa Markla i Franciszka Treschera uzyskuje w latach 1824-1835, by dostać renesansową szatę nadaną przez Marcina Kampiana . Pożogi i wojenne losy również nie oszczędziły obiektu, gdy został trafiony austriackim pociskiem w 1848 roku. Odbudowa potrwa do 1851roku wg. projektu Jana Salzmanna. Następny konkurs ogłoszono w 1897 roku , a Ratusz wyglądający jak koszary postanowiono ożywić detalem tektonicznym i rzeźbami. Stanęły przed Ratuszem na włoską modłę wzorem Florencji rzeźby Leonarda Marconiego, były one alegorią męstwa, patriotyzmu i gościnności Lwowa. Warto tu wspomnieć o jego włoskich korzeniach. Urodzony w 1835 roku był synem Włocha rzeźbiarza Ferrante . Studiował w Warszawie oraz Rzymie. Na grunt polski zaszczepił wiele projektów wykonanych z iście włoskim rozmachem. Prowadził pracownię najpierw w Warszawie, a od 1873 roku we Lwowie, dekorując fasady detalem tektonicznym i miasto swoimi rzeźbami. Tektonika i światłocień właśnie był tematyką jego wykładów i prac z przedmiotu Rzeźba Architektoniczna na Akademii Technicznej we Lwowie. Umiera w kwietniu 1899 roku. Po 1945 roku, czyli po II wojnie, dwa pomniki Leonarda Marconiego przeniesiono do Polski /w nowych pojałtańskich granicach, na Dolny Śląsk do Wrocławia/ pomnik pisarza Aleksandra hrabiego Fredry oraz na Wawel do Krakowa- pomnik Tadeusza Kościuszki. Tu dygresja, gdyż przy rozpatrywaniu historycznych faktów należy posługiwać się mapami danego z okresu, a nie pokrętną fantasmagorią propagandystów.\nLeonardo Marconi dekorował rzeźbami również okazałe kamienice w Lwowie jak fasadę Powszechnej Kasy Oszczędności obecnie Muzeum Etnograficzne , oraz projektując pomniki na cmentarzu łyczakowskim. Zabór austriacki sięgał do Triestu, więc filie i firmy włoskie właśnie we Lwowie znalazły dobry ekonomiczny grunt, będąc miastem wielokulturowym i wielojęzycznym. Wielu Polaków uczyło się wówczas języka włoskiego, a wakacje spędzano nad Adriatykiem. Było to konsekwencją powszechnej nauki greki i łaciny w gimnazjach klasycznych. /Obecnie program na studiach np. medycznych ogranicza się do podstawowego minimum/ .\nW dwudziestoleciu międzywojennym, kiedy Polska odzyskała niepodległość wieża Ratusza, która miała 65 metrów była najwyższą wówczas wieżą ratuszową na Kresach Wschodnich. Przeprowadzono wtedy jej remont oraz pomieszczeń Ratusza, wprowadzając nowe stropy żelbetowe nad salą obrad. Powojenny okres był mało ciekawy, gdyż pozbawiono Ratusz wielu obrazów i elementów polskich, a nieopodal Czarną Kamienicę pomalowano farbą na czarno, gdyż piaskowiec ciemnił, wiec była to taka pseudo rewitalizacja z pędzla. Obecnie Lwów leży w granicach Ukrainy.\nTrzecim obiektem Ratusza podobnym do Palazzo Vecchio i obecnie znajdującym się w Opolu, który do II wojny leżał w granicach Niemiec, jest obiekt okazałego Ratusza miejskiego. Bogaty Śląsk też czerpał z Włoch pełnymi garściami. Na dworach możnych baronów węglowych i przemysłowców czy właścicieli olbrzymich latyfundiów, znajdowały się piękne rezydencje, a w nich kolekcjonerskie dzieła sztuki. W ponad tysiącu pałaców, obecnie w większości już nieistniejących, częstym gościem był Ludwig van Beethoven, poeta Joseph Karl Benedikt Freiherr von Eichendorff, czy Wolfgang von Goethe. Miasta przemysłowe przeżywały bum gospodarczy w tym i Opole, położone na szlaku wschód –zachód oraz w kierunku na Morawy, a dalej do Wiednia, Klagenfurtu i Italii. Naturalnym wiec wydaje się fakt korzystania z archetypów włoskich.\nObecny Ratusz powstał w miejscu drewnianego domu kupieckiego, a murowany z cegły powstał w XIV wieku, leżąc na wrzecionie siatki ulic. W XVI wieku powstała wieża zegarowa z dzwonem który jak we Lwowie i Florencji obwieszczał ważne wydarzenia. Nie zapomniano o pręgierzu również, gdzie chłostano nieprawomyślnych, poczym ich wyganiano z miasta przykładem również włoskim. Czyniono to zarówno obywatelom stanu chłopskiego jak i wysoko urodzonym, wbrew potocznej opinii, banicja nie znała klas społecznych. Tak jak w całej Europie Ratusz był dominantą, wiec w baroku około roku 1740 postawiono wieże z cebulastym hełmem. Również pożary, przekleństwo trapiące wsie i miasta miały miejsce w Opolu w 1818 roku. Spłonęła wtedy wieża, którą za kwotę zebranych 150 talarów/ bitych w mennicy w Kutnej Horze ze srebra wydobywanego też na Śląsku/ odbudowano według starych planów całą wieżeę. Przetrwać miała ona do momentu podjęcia budowy podobnej tej z Florencji z Palazzo Vecchio, a było to w roku 1864 pod kierownictwem budowniczego Albrechta. Oczyszczono korpus z przybudówek i nadano iście włoski europejski charakter. Jako dominanta wieżowa wysoka była na 60 metrów .Był to Rynek, wiec ważne z punktu handlowego miejsce, każdy kram był na wagę złota, wiec też i wieża obrosła nimi do roku 1934, gdy po zdemontowaniu paru ruin przyległych do fasady kramów- runęła. Odbudowano ją od nowa do wysokości 65 metrów podobnie, rozbudowano południową część korpusu, zastosowano również modne włoskie arkadowania. Obiekt przetrwał II wojnę światową i obecnie jest siedziba władz, przypominając swoją sylwetką włoskie pochodzenie.\nRatusze są przykładem zapóźnień stylowych ,ale i łączności tego Regionu Europy z kulturą i kolebką Renesansu jaką była Florencja. Moc z jaką oddziaływały trendy wyznaczone przez artystów włoskich są do dzisiaj przedmiotem studiów konserwatorskich. Mimo wojen i pożóg obiekty przetrwały. Należy życzyć im nieśmiertelności i pokrycia się patyną, gdyż dobre dzieła sztuki nie rozpadają się, a jedynie mają szlachetną patynę.\nArticolo precedente Blog po miesiącu\nArticolo successivo Artemisia Gentileschi – Il coraggio di una donna tra inferno e paradiso/ Kobieta niezłomna. Między piekłem a niebem.


Nowy Peugeot e-608: elektryczny potomek 607 i konkurent Tesli – Francuskie.pl – Dziennik Motoryzacyjny\nNowy Peugeot e-608: elektryczny potomek 607 i konkurent Tesli\nKoncern Stellantis opracował nowe platformy dla samochodów elektrycznych. Jedna z nich STLA MEDIUM mogłaby posłużyć do opracowania konkurenta dla Tesli Modelu S. Portal Auto Moto popuścił wodze fantazji i zaprezentował wizualizację nowego Peugeot e-608.\nPeugeot 607 nigdy nie doczekał się potomka z szóstką w nazwie. Marka spod znaku lwa uznała, że jeden samochód wystarczy, by zastąpić zarówno 407, jak i 607. W ten sposób w ofercie pojawił się Peugeot 508. Aktualnie oferowana jest druga generacja modelu. Nowa platforma Stellantis mogłaby pomóc w uzupełnieniu górnej części oferty producenta spod znaku lwa. Portal motoryzacyjny Auto Moto, wykonał nawet stosowną wizualizację. Grafik czerpał inspirację z konceptu e-Legend, który niestety nigdy nie doczeka się wersji seryjnej. Bardziej prawdopodobny wydaje się elektryczny Peugeot e-608 przedstawiany przez francuski portal jako konkurent Tesli Modelu S. Nie ma go jednak w oficjalnych planach marki.\nPeugeot 607 Paladine – samochód dla Pałacu Elizejskiego\nElektryfikacja jest nieodłączną częścią strategii Stellantis. Wszystkie nowe produkty będą elektryczne lub hybrydowe a marki Opel, DS Automobiles i Alfa Romeo skupią się wyłącznie na samochodach na prąd. W osiągnięciu ambitnego celu podyktowanego rygorystycznymi wytycznymi środowiskowymi, mają pomóc nowe platformy dla samochodów elektrycznych, w tym STLA MEDIUM dla modeli premium o długości 4200 – 5000 mm. W przyszłości dostanie ją kolejne wcielenie DS 9. Peugeot e-608 również mógłby być ciekawą propozycją, zwłaszcza że marka spod znaku lwa coraz bardziej zbliża się do klasy premium. Elektryczna limuzyna miałaby długość ok. 4,90 m i rekordowy rozstaw osi, aby pasażerowie z tyłu mieli więcej miejsca na nogi.\nPeugeot e-Legend Concept – najpiękniejszy koncept ostatnich lat\nDo 700 km zasięgu\nSTLA MEDIUM pozwoli zainstalować akumulatory o pojemności 104 kWh, które powinny rozwiązać problem z zasięgiem. Baterie pozwolą na przejechanie nawet do 700 km. Pojazdy mają być napędzane silnikami o mocy od 170 i 245 KM, w zależności od wielkości modelu, ale możliwe jest podniesienie mocy nawet do 450 KM. Koncern zapowiedział, że technologia pozwoli na rozwój pojazdu, który rozpędzi się od 0 do 100 km/h w czasie dwóch sekund. Potwierdzono również zastosowanie instalacji 800V, która pozwoli odzyskać 80% autonomii w mniej niż 20 minut, jak w Porsche Taycan.\n2 9 głosy\nTagi: 407508607608DS 9Peugeot\nNowy Citroën C3 to pierwsza z trzech globalnych nowości do 2025 roku\nDacia Duster zmieniona w postrach dróg. Ale tuning!\nNowa Dacia Sandero 1.0 TCe 100 LPG: hałasująca skrzynia biegów w kupionym z salonu samochodzie\nNowe Renault Megane Alpine zamiast Megane RS?