Przestarzała przeglądarka Internet Explorer - Biodra - 2020\nPrzepraszamy, ale używasz bardzo nieaktualnej przeglądarki. Odwiedź Browsehappy.com i wybierz nową przeglądarkę według własnego gustu..\nDlaczego pachnie nowymi butami?\nWyobraź sobie tę sytuację: zdecydowałeś się rozpieszczać kupując nową parę butów. Długi, długi, wyglądający. Ten kolor nie jest taki sam, więc rozmiar nie pasuje, ale gdyby nie ten wystrój, to by go przyjęli. I wreszcie znajdziesz to, czego szukałeś. Po powrocie do domu, w oczekiwaniu na wypróbowanie nowej rzeczy i obracanie się wokół lustra, otwierasz pudełko i... otwierając je trochę, twój dobry nastrój i satysfakcja z zakupu zupełnie się nie zmieniły. Czułeś nieprzyjemny, a czasem zupełnie nieprzyjemny zapach od nowo nabytej nowej rzeczy. Z jednej strony jest nawet przyjemny: pachnie jak nowe buty i rozwesela. Ale z drugiej strony - naprawdę nie chcę tak pachnieć.\nNie spiesz się i zawieź swój nowy zakup do kosza. Na początek każdy but wydziela zapach, nawet zupełnie nowy. Nieprzypadkowo w sklepach obuwniczych utrzymuje się specyficzny, stabilny i bardzo rozpoznawalny zapach. Próbując zaktualizować sklep, nie zwracamy na to uwagi. Ale po powrocie do domu nagle okazuje się, że zupełnie nowe buty lub buty wydzielają namacalny zapach. I pachną jednocześnie: skóra (skóra ekologiczna), klej, opakowanie. Nowe buty powinny pachnieć materiałami, z których są wykonane. Jeśli kupiłeś buty i czujesz wyraźny zapach gumowego kleju, oznacza to tylko jedno - te buty zostały wyprodukowane niedawno, a zapach nie miał jeszcze czasu na warunki pogodowe.\nOczywiście nie można nazwać tego zapachu nieprzyjemnym, ale nie chce się skalać na ulicy ani w biurze, pozostawiając ślad takiego zapachu.\nJak pozbyć się nieprzyjemnego zapachu butów za pomocą improwizowanych środków\nW niektórych niezbyt ciężkich przypadkach pomaga prosta wentylacja: po prostu zostaw buty na noc na otwartym balkonie (szczególnie w chłodnych porach roku). Ale ten środek nie zawsze jest skuteczny. Następnie możesz wykonać następujące czynności:\n1. Weź nadtlenek wodoru, zwilż w nim ściereczkę lub wacik i dokładnie wytrzyj buty od wewnątrz. Jeśli jedna procedura nie wystarczy, można ją powtórzyć (i więcej niż raz). I zamiast nadtlenku wodoru odpowiedni jest również roztwór nadmanganianu potasu lub zwykłego alkoholu (wódka), które mają działanie przeciwbakteryjne i dezodoryzujące..\n2. Konwencjonalne dezodoranty do butów również pomogą wyeliminować nieprzyjemny zapach. Na początek nadal trzeba wytrzeć buty nadtlenkiem lub nadmanganianem potasu, a dopiero potem posypać dezodorantem.\n3. Adsorbenty - substancje pochłaniające wilgoć i zapach - również pomogą poradzić sobie z zapachem. Jako pomocnicy możesz użyć mąki lub sody oczyszczonej. Trzeba je tylko wlać do buta, pozostawić na dwie godziny, a następnie odkurzyć buty. Węgiel aktywny jest również adsorbentem, ale może pozostawić czarne ślady w butach. Dlatego lepiej nie ryzykować.\n4. Ocet Również dobry tępiciel zapachów. Namocz waciki w occie i włóż je do butów na trzy godziny (lub nawet na noc). Wyjmij dyski i przewietrzyć buty..\nKażde z tych narzędzi jest dobre samo w sobie, ale jeśli je połączysz, efekt będzie bardziej zauważalny. Dlatego najpierw możesz wytrzeć buty nadtlenkiem lub octem, przewietrzyć i posypać dezodorantem. Lub na przykład wlej mąkę do butów, pozostaw na noc, a następnie dobrze odkurz i wytrzyj nadmanganianem potasu. Wystarczająco proste.\nAlternatywne metody kontroli zapachu\nAby buty nie śmierdziły dużo (i nadal będą pachniały!), Postaraj się przestrzegać (i zmusić swoje gospodarstwo domowe do tego) zasad higieny. Na przykład, aby stopy nie pocą się zbytnio, a następnie buty nie pachną, nie noszą syntetycznych, ale bawełnianych skarpet. Używaj dezodorantów lub proszków do kurzu i nigdy nie zakładaj rano skarpet lub rajstop, których nie można prać! Ponadto za każdym razem, gdy wracasz do domu wieczorem, musisz umyć buty, przewietrzyć je i wysuszyć. Jest to szczególnie prawdziwe w zimnych porach roku, kiedy zaczynamy nosić buty zimowe lub półroczne..\nNiektóre buty można prać, na przykład trampki, trampki lub kapcie. Inne buty (sandały letnie, sandały, kalosze, buty) można prać w ciepłej wodzie z mydłem. Twardsze z botkami i botkami. Oczywiście najlepiej jest mieć co najmniej dwie pary butów zimowych lub wielosezonowych i nosić je na przemian. Wtedy buty będą miały czas na przewietrzenie. Ale nie wszyscy mogą sobie pozwolić na taki luksus i są zadowoleni z jednej pary butów na zimę i jednej na wiosnę i jesień.\nNastępnie staraj się częściej zmieniać wkładki, ponieważ absorbują i zatrzymują nieprzyjemny zapach. Możesz także kupić aromatyzowane lub antybakteryjne wkładki lub używać dezodorantu do butów codziennie. Używaj go tylko z wyprzedzeniem, a nie tylko przed wyjściem z domu.\nButy pachną potem: jak na zawsze pozbyć się nieprzyjemnego zapachu?\nDla wielu mężczyzn i kobiet buty pachnące potem są poważnym problemem, który wywołuje wątpliwości. Mężczyzna zawstydzony wystartowaniem na imprezie, bojący się odstraszyć nieprzyjemnym zapachem, zachowuje się ograniczająco, po raz kolejny odmawiając komunikacji. Jak pozbyć się zapachu w butach? Czy można raz na zawsze rozwiązać ten problem??\ndlaczego w butach czuć nieprzyjemny zapach stóp?\njak myć lub czyścić buty w środku, aby pozbyć się zapachu potu?\njakie buty najczęściej pachną potem?\njak zapobiec pojawianiu się nieprzyjemnego zapachu w butach, trampkach lub butach?\nDlaczego z czasem buty mają nieprzyjemny zapach stóp?\nWiadomo, że nogi doświadczają dużych obciążeń w ciągu dnia. Przy aktywnym ruchu lub napięciu nerwowym obficie uwalnia się pot. Mając w swoim składzie sole, kwasy, mocznik i amoniak, jest sprzyjającym środowiskiem dla rozwoju patogennej mikroflory. Bakterie, które namnażają się szybko w wilgotnym i ciepłym otoczeniu, powodują ostry, nieprzyjemny zapach, który pochłania buty. Co więcej, zwykłe, nawet codzienne, procedury higieniczne nie wystarczą do dezynfekcji skóry stóp i usunięcia mikroorganizmów odpornych na detergenty.\nJeśli ubrania można zmyć z zapachu potu, często nie ma w zwyczaju prania naszych butów w środku. Dlatego nawet czyste skarpetki, pończochy lub rajstopy szybko zyskują nieprzyjemny zapach z butów lub butów nasiąkniętych potem. Okazuje się błędne koło: umyte stopy szybko pachną potem uszkodzonym przez pot, a wyczyszczone buty ponownie wypełnią się bakteriami po pewnym czasie. Co robić? Konieczne jest jednoczesne podejście do tego problemu z dwóch stron..\nDezynfekcja wewnętrznej powierzchni wszystkich butów bez wyjątku.\nDezynfekcja skóry stóp.\nJak pozbyć się butów z zapachu wilgoci, pleśni i potu?\nAby usunąć zapach stóp w butach, musisz go zdezynfekować. Robienie tego w domu to pestka. Wszystkie proponowane metody są niedrogie i skuteczne, ale mają też swoje wady..\nNajczęstszym lekarstwem są dezodoranty. Producenci produkują je dzisiaj w szerokiej gamie, ale ważne jest, aby wybrać dokładnie te, które zawierają składniki przeciwbakteryjne, w przeciwnym razie oczekiwany wynik nie zostanie osiągnięty. Ich zaletą jest łatwość użycia, ponieważ są sprzedawane w pojemnikach aerozolowych lub w postaci aerozoli. Mniej wygodne jest używanie patyczków. Wadą jest stosunkowo wysoki koszt skutecznych środków (OdorEaters, Salamander, Scholl), podczas gdy tanie dezodoranty z reguły przerywają zapach bez niszczenia bakterii.\nTa grupa obejmuje wszelkie spraye grzybowe stosowane w leczeniu stóp i obuwia, a także proszki, takie jak Candide. Jednak jeśli grzyb nie zostanie zdiagnozowany, wydawanie pieniędzy na drogie leki jest niepraktyczne.\nAby usunąć zapach butów, całkiem możliwe jest skorzystanie z faktu, że zawsze jest w każdym domu. Dzielimy te fundusze na masowe i płynne.\nProdukty sypkie (takie jak napoje gazowane, kawa, sól, kruszony węgiel aktywny) zaleca się zasnąć w środku i pozostawić na kilka dni. Oczywiście takie metody nie są zbyt wygodne w użyciu, ponieważ prawie niemożliwe jest całkowite usunięcie cząsteczek soli lub kawy z buta po przetworzeniu. Nawet odkurzacz nie poradzi sobie z tak trudnym zadaniem! Wyjątkiem jest napój gazowany, który umieszcza się w butach w workach.\nPrzeciwnie, wszystkie płynne środki są bardzo proste, wygodne i równie skuteczne, ponieważ są antyseptyczne:\nsłaby, jasnoróżowy roztwór nadmanganianu potasu\n6 lub 9% octu\nmocne liście herbaty\nMuszą przetrzeć buty od wewnątrz wilgotną szmatką, a następnie pozostawić do wyschnięcia. Podczas pracy z octem nie zapomnij używać gumowych rękawiczek, nie wdychaj oparów, a po przetworzeniu połóż buty na balkonie lub na ulicy w celu wentylacji.\nAlkohol medyczny, przemysłowy lub zwykła wódka doskonale nadaje się również do usuwania nieprzyjemnego zapachu potu z butów. Konieczne jest zwilżenie wewnętrznej powierzchni butów, butów lub butów i pozostawienie ich do wyschnięcia w powietrzu. Ta metoda jest naszym zdaniem najwygodniejsza i najprostsza. Alkohol szybko odparowuje, nie pozostawia nieprzyjemnych zapachów, nie plami materiału.\nUwaga! Life hack from the Closet: rozcieńczony przegotowaną wodą do 70% alkoholu (jeśli nie ma alkoholu, wódka jest również odpowiednia) wlać do butelki z rozpylaczem. Pod koniec dnia posyp dużą ilością butów od wewnątrz i pozostaw na noc. Rano zaleca się powtórzenie procedury, możesz nawet nosić mokre buty lub buty, jeśli nie mają czasu na wyschnięcie. Zwykle wystarczą trzy do pięciu dni, aby ostry zapach całkowicie zniknął z przetwarzanego buta..\nZalecamy również codzienne spryskiwanie alkoholem stóp, nie wstawanie z łóżka, w tym i między palcami. Nie wycieraj stóp, ale osusz je! Takie proste manipulacje w ciągu 3-4 tygodni pomogą całkowicie zdezynfekować skórę stóp i pozbyć się bakterii powodujących trwały zapach.\nEkspozycja na niskie temperatury. Silne przeziębienie jest tak samo skuteczne w zwalczaniu niektórych rodzajów bakterii, jak gotowanie. Buty można włożyć do zamrażarki na kilka dni, a jeśli przestrzeń lodówki na to nie pozwala, poczekaj na silne mrozy (od -15 ° C i poniżej) i połóż buty lub buty na balkonie, rozwieś okno.\nOlejek z drzewa herbacianego zabija nie tylko bakterie, ale także grzyby, dlatego jest idealny do dezynfekcji obuwia i skóry stóp. Roztwór 10 kropli oleju wymaga zwilżenia skarpet i chodzenia po mieszkaniu w butach przez 15-25 minut. Możesz zabić dwa ptaki jednym kamieniem: pozbyć się zapachu, butów i nóg!\nKażda z tych procedur musi być wykonana co najmniej 3-4 razy. Jeśli zapach w butach jest stary i mocno zakorzeniony, jednorazowe użycie tego lub innego środka nie wystarczy.\nWszelkie produkty gospodarstwa domowego zawierające chlor (biały, as, domestos), można prać kalosze, kapcie lub kalosze z pianki poliuretanowej. Zaletą tej metody jest to, że zapach usuwa się po raz pierwszy, co oznacza, że nie trzeba powtarzać procedury. Ważne jest, aby nie zapomnieć dobrze spłukać buty czystą wodą i używać gumowych rękawiczek podczas prania.\nProfesjonalne neutralizatory zapachów potu\nZapach potu SmellOff całkowicie usuwa nieprzyjemny „aromat”, rozszczepiając wszystkie jego najmniejsze cząsteczki na poziomie molekularnym.\nAby usunąć zapach, konieczne jest oczyszczenie butów z widocznych zanieczyszczeń, usunięcie wkładek i przetworzenie ich osobno, możesz rozlać na nie produkt, ponieważ są one najściślej stykające się ze stopą, a zatem najbardziej podatne na zapach. Następnie należy rozpylić neutralizator 3-4 razy w każdym bagażniku. Ważne jest, aby upewnić się, że neutralizator absorbuje się nawet w trudno dostępnych miejscach. Po przetworzeniu buty należy pozostawić do całkowitego wyschnięcia na 12–24 godzin. Ważne jest, aby upewnić się, że w tej chwili nie ma przeciągu, zaleca się umieszczenie butów w zamkniętym pudełku, a ona w szafie. Nie trzeba zmywać produktu po wyschnięciu, należy jedynie przewietrzyć buty po zabiegu.\nProdukt ma absolutnie naturalny skład, dlatego jest nieszkodliwy dla skóry i może być nawet stosowany do leczenia obuwia dziecięcego. Ponadto produkt jest uniwersalny i nadaje się do usuwania zapachów nie tylko z butów, ale także z powierzchni tekstylnych..\nJak zapobiegać zapachowi potu w butach?\nNajczęściej zapach pojawia się w zamkniętych, ciepłych i nie oddychających butach, ponieważ w nim stopy szybko się pocą: w trampkach, butach jesiennych lub zimowych, skórzanych lub gumowych, butach wykonanych z materiałów syntetycznych, butach sportowych (buty narciarskie, łyżwy, buty baletowe). Dlatego w przypadku takich butów wymagana jest specjalna ostrożność. Musi być codziennie suszony od środka za pomocą specjalnych suszarek elektrycznych (modele z jonizatorami są świetne do tych celów) lub podgrzewanych mat. Aby zapobiec, przynajmniej raz na dwa tygodnie, leczyć środkami dezynfekującymi, regularnie zmieniać wkładki.\nAby zapach stóp w butach nigdy nie psował życia, powinieneś pamiętać o prostych zasadach.\nCodziennie myj stopy i zmieniaj skarpetki, pończochy, rajstopy.\nNoście bawełniane skarpetki, gdy tylko jest to możliwe..\nNie kupuj wąskich, niewygodnych butów.\nW zimnym sezonie w pracy zmień buty.\nNie noś butów innych osób, w tym kapcie z dala.\nRegularnie dezynfekuj buty i stopy..\nWażne jest, aby zrozumieć, że gdy zmywanie butów z zapachu potu nie wystarczy, z pewnością pojawi się ponownie i bardzo szybko, jeśli nie będziesz przestrzegać zasad higieny osobistej i nie przeprowadzasz regularnie dezynfekcji powierzchni stóp. Dlatego konieczne jest zintegrowane podejście do tego problemu, tylko wtedy wynik spełni twoje oczekiwania.\nGonartroza 3. stopnia jest jedną z niebezpiecznych chorób, prowadzących do całkowitego unieruchomienia stawu w kolanie. Po 40 latach, nawet w sprzyjających warunkach, powstaje zagrożenie rozwoju chorób w stawach kończyn dolnych.\nLeczenie kości na nogach środkami ludowymi jest skuteczną i delikatną metodą. Ta praktyka pozwala rozwiązać problem, ale pozbycie się wad nóg zajmie dużo czasu.\nGrzybica paznokci to zakażenie grzybicze płytki paznokcia i skóry stopy, częsta choroba. Wśród różnych grup ludności nie występuje równie często, w zależności od wieku, miejsca zamieszkania, zawodu, płci i innych czynników.


WICHER JUŻ NIE WIEJE – KOBYLCZANIN\nWICHER JUŻ NIE WIEJE\nKilka tygodni temu sportowy świat w Kobyłce zelektryzowała wiadomość o dymisji Ewy Jaźwińskiej z zarządu klubu sportowego Wicher Kobyłka. I niestety wydaje się, że to tylko wierzchołek góry problemów, do których doprowadził obecny zarząd MKS Wicher. Świadczyć może o tym fakt zwołania piątego (sic!) walnego zebrania zarządu klubu w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy. Rozwiązania problemów nadal nie widać.\nTen materiał ukazuje mechanizm upadku dobrze działającego klubu sportowego i przenikania lokalnej polityki w struktury, do których nigdy przeniknąć nie powinna. Z racji długości wywiadu i mnogości poruszanych kwestii podzieliłem wywiad na dwie części. Ale do rzeczy. Z Piotrem Szulcem, poprzednim prezesem zarządu MKS Wicher Kobyłka, obecnym dyrektorem OSiR Huragan w Wołominie, rozmawia Jakub Rydlewski.\nBył Pan prezesem klubu sportowego Wicher Kobyłka.\nTak, pełniłem tę funkcję od stycznia 2008 roku do stycznia 2012. Do września 2012 roku byłem wiceprezesem zarządu i prezesem autonomicznej sekcji piłki siatkowej.\nCo to był za twór?\nZarząd klubu pod moim kierownictwem wymyślił narzędzia niezbędne do rozwoju sekcji. Wiadomo, że pieniędzy brakuje, a my stworzyliśmy rozwiązanie na wzór europejskich klubów sportowych. To znaczy, że startujemy pod jedną marką, jako jeden klub, ale każda sekcja jest autonomiczna, samofinansująca i samo stanowiąca. Występujemy jako klub do jednostek samorządu terytorialnego o dotacje, natomiast dodatkowo każda sekcja może pozyskiwać środki na swoją działalność. To był strzał w dziesiątkę, który potem chciano zlikwidować.\nZa Pana kadencji klub przeszedł największą modernizację.\nGrałem zawodowo w siatkówkę 13 lat, skończyłem studia na kierunku zarządzanie i marketing w polsko – angielskiej szkole , byłem członkiem zarządu w innych klubach. Znam więc działalność klubu w wielu obszarach: po pierwsze jako zawodnik, po drugie jako trener, po trzecie jako menadżer i po czwarte jako prezes. Dokonałem kilku podstawowych dla funkcjonowania klubu zmian, m.in. wprowadziliśmy pakiet sponsorski, gdzie pozyskiwaliśmy środki finansowe od prywatnych przedsiębiorców, założyliśmy profesjonalną stronę internetową, aby ułatwić komunikację z otoczeniem. A jaka jest obecnie? Proszę zobaczyć – to jakby cofnąć się przynajmniej pięć lat. Zmiany zaszły również na polu współpracy z trenerami. To wszystko się udało. Zaczęliśmy egzekwować składki, wyjeżdżaliśmy na obozy sportowe. Jednym słowem robiliśmy dużo więcej niż mogliśmy za przyznane wtedy środki. Pamiętajmy, że klub sportowy Wicher tak naprawdę nie miał siedziby, bo czy barak naprawdę można nazwać siedzibą? I tak udało się doprowadzić do sytuacji, w której mogliśmy korzystać z lokalu w Miejskim Ośrodku Kultury, co było dużym plusem choćby dla rodziców, którzy zapisywali swoje dzieci do klubu.\nSzybko pojawiły się wyniki sportowe?\nTak, bardzo szybko. Ale to również dlatego, że wprowadziliśmy nowe strategie, związane m.in. ze sportami powszechnie uważanymi za niszowe jak np. wyciskanie sztangi leżąc. Jeżeli mamy wybitnych szkoleniowców (Stanisław Bielewicz) i zawodników, którzy mają szansę dojść na wyżyny sportowe, to w nich inwestujemy. Takim przykładem jest reprezentant Polski Bogusław Waszczuk – mistrz świata z Kobyłki, wielokrotny mistrz kraju. Wszystko jest kwestią kryteriów – trzeba przeprowadzić analizę, na co nas stać i do czego dążymy. Młodzi piłkarze trenera Jana Wojtłowskiego zdobyli mistrzostwo Mazowsza. Udało się również założyć sekcję siatkówki. Olbrzymią pracę włożył Piotr Szymanowski, który w roku ubiegłym osiągnął największy sukces w sportach zespołowych w historii Kobyłki, mianowicie zajął czwarte miejsce w mistrzostwach Polski młodzików w siatkówce. Ta dyscyplina jest na bardzo wysokim poziomie w kraju. W finale wyprzedziliśmy takie miasta z tradycjami siatkarskimi jak Radom, Częstochowa, Łódź czy Kędzierzyn Koźle. Zespół MKS Wicher Kobyłka był sensacją finału mistrzostw Polski. Proszę sobie wyobrazić, że do dnia dzisiejszego nikt trenerowi, rodzicom nawet nie pogratulował, nikt nie zaprosił tych chłopaków, którzy tyle wysiłku i poświęcenia włożyli w treningi. Burmistrz Roguski zaprasza do urzędu miasta osoby o wątpliwych sukcesach sportowych, bardziej hobbystów, natomiast dwukrotnym brązowym medalistom mistrzostw Mazowsza, czwartej drużynie w Polsce nikt nawet nie powiedział „dziękuję”.\nCo teraz robi pan Piotr Szymanowski?\nJest trenerem seniorów w Huraganie Wołomin, awansowaliśmy do II ligi w obecnym sezonie. Wybitny trener i były bardzo dobry zawodnik, m.in. zdobywca dwóch pucharów Polski seniorów.\nCo więc stało się we wrześniu 2012 roku, że powoli był Pan odsuwany od klubu?\nPo pierwsze wygrałem konkurs na dyrektora OSiR Huragan w Wołominie. Po drugie wydaje mi się, że rozwój klubu przerósł jego możliwości. Pamiętajmy, że sport kosztuje – jeżeli chcemy wychować mistrzów czy reprezentantów Polski, to za tym musi iść finansowanie z urzędu. A tego niestety nie było, było szukanie oszczędności. Rozumieliśmy, że Kobyłka jest na progu zadłużenia, ale wiedzieliśmy, że miasto stać chociaż na finansowanie na podobnym poziomie jak za kadencji burmistrza Jakubowskiego. Wcześniej zaadaptowaliśmy sekcję Grzegorza Engela, więc wydawało się logiczne, że finansowanie klubu powinno wzrosnąć a na pewno nie zmniejszy się. Przecież to świetni zawodnicy i reprezentanci Polski. Grzesiek jest pasjonatem, podobnie zresztą jak ludzie we wszystkich innych sekcjach. Ten klub istnieje tylko dlatego, że działają w nim pasjonaci. Jeżeli ich zabraknie, to wtedy będziemy mogli powiedzieć o śmierci klubu. Oczywiście on fizycznie może będzie nadal istniał, ale jako TKKF, bardzo amatorski, ale nie będzie to już klub z prawdziwego zdarzenia.\nAle wróćmy do pamiętnego września.\nWszystko zaczęło się od przygotowanej przeze mnie strategii rozwoju sportu dla Kobyłki, którą po drobnych poprawkach przyjęła Rada Sportu w Kobyłce, której byłem członkiem. W tym dokumencie znalazły się cele i założenia, ale żeby móc je realizować trzeba było zainwestować w infrastrukturę sportową. Mówiliśmy wtedy m.in. o pełnowymiarowym boisku piłkarskim i zapleczu sportowym na Wichrze, hali sportowej przy ZS nr 3. Inwestycje o których mowa miały służyć nie tylko klubowi ale całej społeczności Kobyłki. Nie może być takie zaplecze, jakie dziś widzimy na tablicy przy ul. Napoleona, ponieważ nie spełnia obecnie podstawowych kryteriów. Zarząd klubu zaaprobował projekt tylko dlatego, że budowa miała rozpocząć się pod koniec roku czyli trzy lata temu. Niestety, nic nie zrobiono. Dziś ten projekt jest już nieaktualny, więc pieniądze wydane na projekt poszły do kosza. Z zarządem klubu wymyśliliśmy rozwiązania jak sfinansować tą inwestycję, która w założeniu miała służyć wszystkim mieszkańcom Kobyłki w ramach partnerstwa publiczno – prywatnego lub tzw. „trzeciej strony finansującej”. Na parterze miało być zaplecze sportowe z siłownią i odnową biologiczną, na piętrze pawilony handlowo – usługowe. Pomysł był naprawdę dobry, ale może zbyt odważny dla władzy w Kobyłce? Sytuacja przestała być komfortowa, ponieważ wiele obiecywano, a nic nie robiono. Z roku na rok strategia rozwoju sportu nie była realizowana, chociaż klub się rozwijał. To sprawiło, że nie widziałem już perspektyw na dalszą współpracę z burmistrzem.\nŻeby utrzymać płynność zarządzania w Wichrze zostałem wiceprezesem klubu w styczniu 2012 r., ale zaczęto z dnia na dzień likwidować rozwiązania, które wspólnie z poprzednim zarządem wypracowaliśmy prze lata doświadczeń a które były dobre dla klubu. Podjęto działania z którymi nie mogłem się zgodzić. Definitywnie razem z pozostałymi członkami zarządu – Eugeniuszem i Dawidem Topczewskimi, Jarkiem Dąbrowskim, Jurkiem Ostrowskim zrezygnowaliśmy we wrześniu 2012 r.\nSkoro odnosił Pan z klubem coraz większe sukcesy, coraz więcej młodzieży z Kobyłki zapisywało się do Wichru, posiada Pan doskonałe kompetencje i przygotował Pan gotowy plan pozyskiwania środków finansowych na dalszy rozwój klubu z zewnątrz, to czego jeszcze wymagał burmistrz Roguski?\nChcieliśmy zmienić reguły funkcjonowania klubu. Chodziło przede wszystkim o drużynę seniorów piłki nożnej. Ja uważałem i uważam do dziś, że to nie był priorytet. Oczywiście, jest to ważny element szkolenia sportowego, ale nie może być priorytetem, którym powinno być szkolenie dzieci i młodzieży. Tego z różnych przyczyn nie chciano zaakceptować.\n.Jakie działania? Co likwidowano i kto za tym stał?\nMówię tu o zmianach formalnych. Na koniec działalności zmieniliśmy statut klubu, który mówi o autonomicznych sekcjach, w tym o usprawnieniu przepływów finansowych. Tym samym ograniczyliśmy pole konfliktu, bo pieniądze z urzędu były jedne, ale każdy mógł starać się o dodatkowe finansowanie dla swojej sekcji. Potem usłyszałem, że to były złe rozwiązania, lepiej byłoby wrzucić pieniądze do jednego worka i potem je dzielić, bo przecież wszyscy sobie ufamy… To świadczy o kompletnej nieznajomości sportu. Świadczy też o tym, że miasto nie jest zainteresowane dobrymi wynikami sportowymi. Za bardzo klub się rozwinął – więc może trzeba go „wystudzić”? Tak to wygląda z boku. Jest jeszcze jeden problem, o którym tu mówimy. Jeżeli do zarządu klubu wchodzą nowe osoby, które nie mają żadnego pojęcia o funkcjonowaniu sportu, to jest to z góry skazane na porażkę. Takim przykładem jest przewodnicząca Rady Miasta pani Ewa Jaźwińska, która miała wiele pomysłów i bardzo chciała się zaangażować, uważała, że wszystko jest takie proste i oczywiste. Na ostatnim zarządzie jeszcze jako wiceprezes powiedziałem, że jeżeli wytrzyma rok, to wtedy porozmawiamy. Niestety, nie udało się. Na ostatnim walnym zebraniu podała się do dymisji, po ośmiu miesiącach pracy dla MKS Wicher.\nNo właśnie, chciałbym usłyszeć od Pana jak to było z panią Jaźwińską, która na pewno nie posiada chociażby Pańskiego wykształcenia, a tym bardziej doświadczenia sportowego.\nNo tak, ale pamiętajmy, że w zarządzie mogą i powinni zasiadać różni ludzie. Nie można mierzyć wszystkich do mnie, bo to może być dość trudne.\nAle z jednej strony jest zarząd klubu sportowego, który poprzez lata Pańskiej kadencji dostaje skrzydeł. Widzi Pan sens pracy z dzieciakami i podejmuje Pan decyzję o tym, że seniorska piłka nożna nie jest już na pierwszym planie. Ich piłka nożna.\nW tym momencie do zarządu wchodzi do zarządu pani Ewa Jaźwińska z workiem nowych pomysłów. Czy te rozwiązania mogły się sprawdzić?\nNie znam tych dobrych pomysłów. Skoro zaczyna się od anulowania korzystnych rozwiązań poprzedniego zarządu to nie wróży to niczego dobrego. Burmistrz przekazał w roku 2012 w ramach konkursu na szkolenie sportowe dzieci i młodzieży – co niektórzy skwitowali śmiechem – 40 tysięcy złotych (redukcja o 50% w stosunku do roku poprzedniego) na wszystkie sekcje a wcześniej rekomendował człowieka na prezesa, pana Artura Rolę. To jest jakiś kiepski żart. Jeżeli mówimy o usprawnianiu sportu, to nie można działać w ten sposób, bo przekreśla się wszystko, co wypracowano wcześniej.\nUpdated: 30 czerwca, 2013 — 4:08 pm


Działalność Grupy EDI - Kody kreskowe - GS1 Polska\nDziałalność Grupy EDI\nGrupa EDI to grupa robocza reprezentująca sektor FMCG, działająca pod wspólnym patronatem GS1 Polska i ECR Polska. Jej zadaniem jest uzgadnianiem i ujednolicaniem postaci elektronicznych dokumentów EDI, stosowanych w transakcjach handlowych między dostawcami a sieciami handlowymi.\nKto może być członkiem grupy roboczej EDI?\nGrupa ma charakter otwarty i jej członkami mogą być przedstawiciele każdej firmy, którzy są członkami GS1 Polska lub ECR Polska oraz są aktywnie zaangażowani jest we wdrażanie rozwiązań EDI.\nJak działa grupa robocza EDI?\nW pracach Grupy roboczej EDI może brać udział każdy uczestnik Systemu GS1. Opracowane komunikaty są udostępniane wszystkim zainteresowanym na stronie internetowej GS1 Polska. Korzystanie z komunikatów wymaga aktywnego uczestnictwa w Systemie GS1. Depozytariuszem komunikatów jest GS1 Polska. Członkowie grupy zobowiązani są stosować komunikaty w wersji zatwierdzonej przez Grupę.\nZmiany w komunikatach\nPodstawą do rozpatrzenia zmiany jest wypełnienie formularza "Zgłoszenie zmiany" i przesłanie go do GS1 Polska.\nOpłaty za korzystanie z EDI\nGrupa robocza EDI podtrzymuje stanowisko przyjęte w 2004 roku przez Radę Zarządzającą ECR Polska. Sieci handlowe nie powinny pobierać dodatkowych opłat za możliwość korzystania z Elektronicznej Wymiany Dokumentów (EDI).\nDołącz do listy dyskusyjnej EDI\nW celu rejestracji na liście dyskusyjnej Grupy EDI należy przesłać wiadomość e-mail ze zgłoszeniem na adres: Pawel.Zebrowski@ilim.poznan.pl\nPo rejestracji na liście dyskusyjnej jej uczestnicy uzyskują możliwość przesyłania i odbierania wiadomości e-mail skierowanych do wszystkich członków Grupy EDI. Wiadomości należy przesyłać na adres edi@list.gs1pl.org\n+48 61 666 48 66\n+48 601 655 823\nWięcej o grupie roboczej EDI\nCzłonkowie grupy EDI


bydło mleczne (36) - portal tygodnik-rolniczy.pl\nPoprawa rozrodu, aby zwiększyć liczbę własnych jałówek\nPrawidłowy odchów cieląt, poprawa skuteczności zacieleń oraz stosowanie nasienia seksowanego najczęściej jak się da, to metoda Sylwestra Imiołka na zwiększenie liczby własnych jałówek, które obecnie wystarczają na remont stada, a w przyszłości rolnik chciałby sprzedawać ich nadwyżki, m.in. na aukcji w Bratoszewicach.\nNie ma chyba drugiej takiej mlecznej fermy w kraju. Jej wyjątkowość widać tu na każdym kroku, a niepowtarzalny smak produkowanego tutaj mleka pochodzi z naturalnego, dobrego siana. Pod Szczecinkiem znajduje się największe w kraju i jedno z największych w Europie biodynamicznych i ekologicznych gospodarstw – Spółka Rolnicza Juchowo, należąca do Fundacji im. Stanisława Karłowskiego. Jedną z jej wizytówek jest właśni mleko sienne.\nBudowa wyższej obory to dodatkowy koszt, ale też korzyści\nZwierzęta w gospodarstwie państwa Ewy i Wiesława Kaczyńskich z miejscowości Łady-Mans w powiecie ostrołęckim, dostały od swoich właścicieli w prezencie świątecznym dużą, nowoczesną oborę. A hodowcy po cichu liczą na mniej pracy fizycznej, szybszy udój i stabilną produkcję mleka.\nHodowla krów mlecznych nie musi być duża, ale musi być opłacalna\nHodowla bydła to poniekąd zamiłowanie, które Małgorzata i Marek Czarneccy kontynuują jeszcze po rodzicach. Bo wytrwałości i determinacji potrzeba, by w warunkach niewielkiego siedliska i praktycznie braku jakichkolwiek możliwości rozbudowy i modernizacji użytkowanej obory, dopracować się wydajnego stada.\nMniejsza obora pozwoliła na łatwe żywienie krów w grupach\n11 lat temu, Renata i Mariusz Mikołajczukowie przeprowadzili krowy do nowej uwięziówki (o wymiarach 25 x 13 m). Hodowcy planowali budowę większego obiektu, ale ze względu na trudną sytuację na rynku mleka zmienili plany, decydując się na mniejszy budynek. Po wprowadzeniu zwierząt do nowego obiektu szybko okazało się, że jest zdecydowanie za mały.\nMagdalena i Tadeusz Harłukowiczowie zrezygnowali z hodowli bydła rasy holsztyńsko-fryzyjskiej na rzecz rodzimej rasy polskiej czarno-białej, jednocześnie przystępując do Programu Ochrony Zasobów Genetycznych, gdyż na własnej skórze przekonali się, że delikatne i wymagające hf-y nie sprawdzają się w trudnym górskim terenie, zwłaszcza przy wypasie prowadzonym na szeroką skalę.\nCzy taka sytuacja w gospodarstwie zajmującym się produkcją mleka jest możliwa? Okazuje się, że tak, ale tylko w przypadku, gdy następuje w nim powolne wygaszenie produkcji. I tak jest właśnie u Marianny i Tadeusza Jaworskich, którzy w oczekiwaniu na zasłużoną emeryturę powoli redukują pogłowie bydła.


ML750e Ultra kompaktowy projektor LED - Optoma Europe\nML750eUltra kompaktowy projektor LED\nPrzedstawiamy całkowicie nowy ultra-kompaktowy, przenośny projektor LED ML750e. Ten miniaturowy projektor waży mniej niż 0,4kg i posiada wygodną torbę w zestawie, dzięki czemu można go łatwo przenosić między domem a pracą. Oglądaj filmy HD, graj w gry wideo lub pokaż tą zwycięską prezentację – ML750e ma wszystko czego potrzebujesz aby zrobić wrażenie na publiczności. Pełen funkcji projektor ML750e zawiera odtwarzacz multimedialny, natywną przeglądarkę do plików Office oraz wbudowany głośnik. Wyświetlaj prezentacje bez laptopa korzystając z 1,5GB* wbudowanej pamięci, gniazda kart microSD** i portu USB. Odtwarzaj pliki biznesowe, zdjęcia, wideo i muzykę z urządzeń mobilnych lub biurkowych łatwo podłączając je przez interfejs MHL oraz graj w gry na dużym ekranie. Dzięki zastosowaniu najnowszej „bezlampowej” technologii dla wyjątkowej wierności kolorów, niezawodności i trwałości, ultra kompaktowy projektor przenośny Optoma LED to doskonały partner zarówno w biznesie jak i rozrywce.*Po usunięciu podręczników użytkownika z pamięci wewnętrznej dostępne 1,5 GB. **Karta microSD i pamięć USB nie wchodzą w skład zestawu. Obsługuje do 32GB. Podłączenie do niektórych urządzeń może wymagać dodatkowych przewodów sprzedawanych osobno.\nKompaktowy i lekki <0,4kg\nWill Griffiths, Banbury : United Kingdom, November 2018.Zakupiono u Clear VC\nAdam Purchase, Weymouth : United Kingdom, September 2018.Zakupiono u Millgate\nRebecca Charles, Swansea : United Kingdom, June 2017.Zakupiono u NHS Stores\nJohn Baird, Willowgarth, Windmill Road, Bramham, West Yorkshir, July 2016.Zakupiono u Storm Technologies Ltd\nDavid, Belfast : United Kingdom, January 2016.Zakupiono u Amazon\nPete Dadswell, Brighton : United Kingdom, December 2015.Zakupiono u Ebuyer\nZbigniew Molodziejko, Farnham,Surrey : United Kingdom, September 2015.Zakupiono u PC WORLD\nChris Vyse, London : United Kingdom, August 2015.Zakupiono u Amazon\nMartin, United Kingdom, May 2015.Zakupiono u online\nSimmi, London, March 2015.Zakupiono u Optoma\nPorty wejścia 1 x Obsługuje HDMI 1.4a 3D + MHL, 1 x karta microSD, 1 x Czytnik USB-A


Zebranie z różą - zwrot.cz\nORŁOWA-LUTYNIA / Zebranie członkowskie połączone z obchodami Dnia Kobiet odbyło się w sobotę 3 marca w Miejscowym Kole Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego w Orłowej-Lutyni. Wzięła w nim udział również prezes PZKO Helena Legowicz, która omówiła działania Zarządu Głównego i przekazała Kołu publikację jubileuszową wydaną z okazji 70-lecia Związku.\nRozpoczęto jednak od złożenia kwiatów pod tablicą pamiątkową ofiar II wojny światowej w budynku Polskiej Szkoły Podstawowej i Przedszkola, który stoi naprzeciwko Domu PZKO. Większe uroczystości z udziałem przedstawicieli miasta odbywają się tam zawsze podczas kolejnych rocznic masowych aresztowań Polaków.\nDo sztandarowych imprez Miejscowego Koła PZKO w Orłowej-Lutyni należą Wianki, Dzień Gospodarza i wystawa. – Oprócz tego urządzamy balik i inne jeszcze mniejsze akcje. Klub Młodych organizuje tradycyjnie Śmiergustówkę i Mikołajówkę. Sekcja Sportowa czy chór Zaolzie mają też swoje własne imprezy. Rok kończymy Koncertem Adwentowym w kościele – wymieniał prezes Koła PZKO Piotr Brzezny. A już 19 maja w Domu Kultury odbędzie się z okazji 95-lecia chóru mieszanego Zaolzie uroczysty koncert.\n– Chciałbym wam wszystkim podziękować za ogrom pracy, za wasz wkład w naszą działalność – zwrócił się następnie Piotr Brzezny do pań. W Kole działa bardzo aktywnie reaktywowany Klub Kobiet OLa. Prezes podkreślił, że na akcje kulinarne przyciąga Koło nie tylko członków PZKO, ale również ludzi z zewnątrz. Każda z obecnych na zebraniu pań otrzymała z okazji Dnia Kobiet piękną różę. Dla wszystkich był gulasz i pączki.\nTagi: Helena Legowicz, MK PZKO Orłowa-Lutynia, Piotr Brzezny, zebranie członkowskie


PLEBISCYT SPORTOWY Ogólnopolski finał zakończony! Poznaj zawodników, trenerów, młodych sportowców i drużyny, którzy zwyciężyli. | Polska Times\nPLEBISCYT SPORTOWY Ogólnopolski finał zakończony! Poznaj zawodników, trenerów, młodych sportowców i drużyny, którzy zwyciężyli.\nAkcja specjalna PLEBISCYT SPORTOWY 5 stycznia 2022, 10:55\nKto zdobędzie tytuły Sportowiec Roku Polski 2021, Trener Roku Polski 2021, Sportowy Talent Roku Polski 2021 i Drużyna Roku Polski 2021? Kto odbierze główne nagrody podczas wielkiej gali plebiscytu sportowego w Warszawie? Przekonamy się o tym już we wtorek, 18 stycznia.\nWielki Plebiscyt Sportowy trwa od końca listopada. Najpierw laureaci zostali wybrani osobno w powiatach. Później awansowali do wojewódzkiego etapu. Teraz trzech laureatów z województw w każdej kategorii rywalizuje w ostatnim etapie - ogólnopolskim finale, do którego kandydaci awansowali zachowując wszystkie głosy zdobyte dotychczas w powiecie i w województwie.\nFinałowe głosowanie zakończy się we wtorek, 18 stycznia o godz. 21.00.\nZwycięzcy ogólnopolskiego finału plebiscytu w kategorii zdobędą główne tytuły i dodatkowe nagrody finansowe. Zostaną one wręczone podczas ogólnopolskiej gali plebiscytu, która odbędzie się w Warszawie. Zostaną na nią zaproszeni zwycięzcy w każdej kategorii z każdego województwa.\nRelacja z wielkiej gali zostanie opublikowana w serwisach internetowych wszystkich dzienników regionalnych Polska Press Grupy w całej Polsce.\nZawodnicy, trenerzy i drużyny, którzy w ogólnopolskim finale plebiscytu, w każdej kategorii zdobędą najwięcej głosów otrzymają:\ntytuły Sportowca Roku Polski 2021, Trenera Roku Polski 2021, Sportowego Talentu Roku Polski 2021 lub Drużyny Roku Polski 2021\ndyplom i statuetkę wręczane podczas ogólnopolskiej gali plebiscytu\nplebiscyt sportowy finał ogólnopolski\nJacek Zieliński: Mam trzech kandydatów na trenera Legii w przyszłym sezonie\n- Nie boję się spadku Legii, ale rozpatruję wszystkie scenariusze, bo to pozwala podjąć racjonalne decyzje. Mamy trzy tematy transferowe, które są bliskie...\nRobert Lewandowski wybrany Piłkarzem Roku FIFA. Oto reakcje po triumfie Polaka\nRobert Lewandowski sięgnął po nagrodę FIFA The Best dla najlepszego piłkarza 2021 roku. Jak na zwycięstwo kapitana reprezentacji Polski zareagowali jego...


książki dla najmłodszych - tag - niePrzeczytane.pl Księgarnia internetowa\nnieprzeczytane.pl tag książki dla najmłodszych\n„Pierwsze słowa” to seria książeczek dla dzieci i rodziców do wspólnego oglądania i czytania. Ruchome elementy, doskonale wspierają rozwój maluchów i rozwijają sprawność manualną. Piękne kolorowe...\nSeria innowacyjnych, kartonikowych książek dla najmłodszych stworzona przezHerve Tulleta, autora wielu bestsellerów dla dzieci, m.in. NACIŚNIJ MNIE, KOLORY, TURLUTUTU NA WAKACJACH. Wykonane z...\nCzy dzieci przynosi bocian, a może znajduje się je w kapuście? A może to całkiem inna historia. Książka dla najmłodszych, która w prosty sposób odpowiada na najważniejsze z nurtujących je...\nRozkładanka ze zwierzątkami\nDzięki tym pięknie ilustrowanym książeczkom z rozkładanymi stronami dzieci dowiedzą się, jak maluchy spędzają czas w przedszkolu, jak wygląda wyprawa na zakupy, co można robić na plaży oraz jakie...\nmała książeczka - karmonijka\nCzy pamiętasz zaczarowane kropki z bestsellera NACIŚNIJ MNIE? Teraz odkryj magię KOLORÓW! Kochany przez dzieci oraz rodziców na całym świecie francuski autor oraz...\nMiś Koralik: Bulbul\nSeria dla najmłodszych czytelników z arcysympatycznym bohaterem Misiem Koralikiem. Miś Koralik to wyjątkowa seria stworzona z myślą o dzieciach do 2. roku życia. Każdy z tomów w przystępny...\nPasterze i tancerze Tom 3\nTrzeci tom trzyczęściowej serii, która wprowadzi najmłodszych w świat form i kolorów. Czy sarny boją się ludzi? Czyje to ręce? Gdzie idą te byki i krowy? Czy małych kóz jest najwięcej? I o...


Ministerstwo Edukacji Narodowej opublikowało właśnie kalendarz na nadchodzący rok szkolny 2019/2020 - plus.nowosci.com.pl\nMinisterstwo Edukacji Narodowej opublikowało właśnie kalendarz na nadchodzący rok szkolny 2019/2020\nNa stronach internetowych Ministerstwa Edukacji Narodowej niedawno pojawił się ważny dla wielu dokument. To kalendarz roku szkolnego 2019/2020, w oparciu o który już od września funkcjonować będą szkoły, nauczyciele i uczniowie. To istotne także dla rodziców, którzy już dziś wiedzą jak planować świąteczne czy feryjne wyjazdy.\nLaba na święta\nZgodnie z zapisami w kalendarzu, nowy rok szkolny wystartuje w poniedziałek 2 września. Wypoczęci po długich wakacjach uczniowie od razu rzucą się w wir nauki - jej pierwszy miesiąc nie niesie ze sobą bowiem żadnych bonusów poza weekendami.\nA i następujący po wrześniu październik nie kryje w sobie zbytnich niespodzianek. Jedynym światełkiem w tunelu jest 14 października, czyli Dzień Edukacji Narodowej z założenia wolny od zajęć dydaktycznych. To oznacza, że większość uczniów nie będzie w ten świąteczny poniedziałek iść do szkoły, a jeśli już - to na pewno nie będzie zwykłych lekcji i odpytywania.\nEmerytury - Andrzej Duda szykuje rewolucję. Emerytury zależne od stażu pracy? [15.08.2020]\nRolnik kosił zboże po 22. Jest mandat, bo działkowiczka zadzwoniła na policję. "Chlebka pani nie jada?" [15.08.2020]\nRobisz zakupy w Biedronce? To kupujesz produkty z tych niewielkich, kujawsko-pomorskich firm [lista]\nDanuta Martyniuk, żona Zenka Martyniuka. Ukochana króla disco polo pracuje? Jak Zenek Martyniuk poznał swoją żonę? 15.08.2020\nTak mieszkają Martyniukowie Oto dom Martyniuka i jego żony. Jeszcze niedawno mieszkał z nimi niepokorny syn, Daniel. ZDJĘCIA 15.08.2020\nGołębie - jak się ich pozbyć z balkonu? Jak odstraszać gołębie? Skuteczne sposoby na gołębie? Domowe odstraszanie gołębi 15.08.2020


Podsumowanie pierwszego miesiąca wakacji na drogach. W województwie łódzkim 24 ofiary śmiertelne | Zduńska Wola Nasze Miasto\nRedakcja 5 sierpnia 2019, 21:15\nFunkcjonariusze od 19 czerwca 2019 do 31 lipca b.r. roku na terenie województwa łódzkiego odnotowali 421 wypadków drogowych, w których zginęły 24 osoby a 506 zostało rannych.\nW tym okresie policjanci wyeliminowali 920 nietrzeźwych kierujących. Łącznie skontrolowali 366 autobusów. W tym roku na terenie wojewódzkiego łódzkiego odnotowaliśmy 5 przypadków utonięć.\nW analogicznym okresie ubiegłego roku doszło do 471 wypadków, w których śmierć poniosło 20 osób a ranne zostały 632. Funkcjonariusze interweniowali wobec 931 nietrzeźwych kierujących.\nŚmiertelne wypadki w regionie w wakacje\nTragiczny wypadek w miejscowości Okup Wielki koło Łasku. Nie żyje dwóch młodych mężczyzn. Do tragicznego wypadku w miejscowości Okup Wielki doszło w nocy z 18 na 19 lipca, przed godz. 2 w nocy. Jak informują strażacy, trzej młodzi mężczyźni jechali samochodem osobowym od strony Zduńskiej Woli. W pewnym momencie, z niewyjaśnionych dotąd przyczyn, uderzyli w słup energetyczny. Na miejscu zginęli dwaj 19-latkowie. Trzeci mężczyzna z osobówki, w stanie ciężkim, został przewieziony do szpitala.\nŚmiertelny wypadek w Ptaszkowicach w gminie Zapolice. Śmiertelny wypadek w Ptaszkowicach w gminie Zapolice wydarzył się 31 lipca, wczesnym popołudniem. Samochód osobowy wjechał pod przyczepę ciężarówki. Jechał nim tylko kierowca. To 19-latek.\n20-letni mieszkaniec powiatu łaskiego kierujący motocyklem zginął na miejscu w wypadku, do jakiego doszło 5 sierpnia w miejscowości Ludowinka w gminie Wodzierady.\nvvv 06.08.2019 08:48:55\nCzy potrzebna nam broń? Myślę, ze wystarczą pojazdy.


LOKALIZACJA: home ► Oko w oko z rekruterem - zapraszamy na warsztat\n- poszukujesz aktualnie pracy,\n- chciałbyś stworzyć CV, które zaintryguje potencjalnego pracodawcę, a Tobie pozwoli zdobyć pracę swoich marzeń,\n- nie wiesz jak się przygotować do rozmowy kwalifikacyjnej,\nto masz szansę skorzystać z naszej profesjonalnej pomocy.\nUdział w warsztatach jest bezpłatny, jednak ze względu na ograniczoną liczbę miejsc (15 osób) konieczne jest wcześniejsze zgłoszenie chęci uczestnictwa. Można tego dokonać poprzez przesłanie wiadomości e-mail pod adres info@together-razem.org z prośbą o kartę zgłoszeniową, którą po otrzymaniu należy wypełnić i odesłać lub przez rejestrację pod linkiem www.eventbrite.ie/e/oko-w-oko-z-rekruterem-tickets-37342048071. Nabór trwa do 22 września 2017 r.\nWarsztaty poprowadzi pracująca aktualne dla znanej światowej firmy rekrutacyjnej Morgan McKinley pani Małgorzata Ostapiuk. Jest to doświadczony w dziedzinie rekrutacji praktyk z wieloletnim stażem na stanowisku rekrutera, specjalizujący się m.in. w zarządzaniu zasobami, monitorowaniu rynku, inteligencji biznesowej, executive search i konsultacjach rekrutacyjnych.\nZachęcamy jednocześnie do korzystania ze wsparcia w zakresie poszukiwania pracy w ramach „Klinik dobrego CV”, które od października br. w każdy poniedziałek w godz. 18:00 – 20:00 prowadzić będzie pani Małgorzata Ostapiuk. Spotkania odbywać się będą również w siedzibie Centrum Together-Razem.\nW celu uzyskania dodatkowych informacji prosimy o kontakt z biurem Centrum Together-Razem pod numerem telefonu 0214395588.\nWięcej w tej kategorii: « Nowe kursy języka angielskiego "Jesień 2017" Żegnamy Grzesia »\nsource link © by Together-Razem 2008-2012 www.together-razem.org click here Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved


Wszystko co musisz wiedzieć o odpadach neutralnych\nUstawowa definicja odpadów neutralnych, zwanych także obojętnymi, określa je jako te, które nie ulegają istotnym przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie wchodzą w reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia środowiska lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji i nie wpływają niekorzystnie na materię, z którą się kontaktują. Przy tym ogólna zawartość zanieczyszczeń w tych odpadach nie powinna stanowić zagrożenia dla jakości wód powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i ziemi.\nIstnieje wiele wytycznych, w oparciu o które klasyfikuje się odpady. Przeważnie zwraca się uwagę na:\nsferę ich powstania, lub źródło pochodzenia\nrodzaj surowca z jakiego powstały\nstan skupienia, w jakim występują\nich skład chemiczny\nstopień potencjalnego zagrożenia dla środowiska\nmożliwość dalszego ich wykorzystania w przemyśle\nOdpady to w ujęciu ustawy z 14 grudnia 2012 roku nieprzydatne substancje i przedmioty, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć się, lub do pozbycia jest zobowiązany. Podane wyżej wskazówki przy określaniu rodzaju odpadów znajdują swoje zastosowanie w rozróżnieniu odpadów na niebezpieczne, obojętne lub inne niż wspomniane. Jest to jednocześnie najprostsza i najczęściej stosowana klasyfikacja. W niniejszym artykule skupimy się na odpadach neutralnych, a zwłaszcza na ich przewozie.\nOdpady - regulacje ustawowe\nW tym miejscu należy powrócić do wspomnianego wcześniej dokumentu z połowy grudnia 2012 roku. W prosty sposób określa on warunki przewozu odpadów. Art. 24. Pkt. 1 tejże ustawy wyjaśnia:\nKwestię właściwego oznakowania pojazdów, przewożących odpady ustawa wyjaśnia w punkcie siódmym, który brzmi:\nMinister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla transportu odpadów, w tym dla środków transportu i sposobu transportowania, oraz oznakowanie środków transportu, biorąc pod uwagę właściwości odpadów i ich wpływ na środowisko oraz bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi.\nPrzewóz odpadów neutralnych a dyrektywy unijne\nWarto zwrócić uwagę na to, że mimo powyższego zapisu w zasadzie na terenie Polski oraz pozostałych krajów Unii Europejskiej, poza jednym wyjątkiem, znakowanie pojazdów przewożących odpady nie jest obligatoryjne. Jedynie na drogach publicznych Niemiec samochody, którymi przewożone są odpady, muszą być oznaczone z przodu i z tyłu w sposób następujący: białymi tablicami o wymiarach 40 cm (szerokość) x 30 cm (wysokość) z czarną literą „A” o wysokości 20 cm oraz grubości linii 2 cm, umieszczonymi poziomo na wysokości do 1,5 m nad jezdnią.\nPrzy czym obowiązek ten dotyczy przewozu wszystkich odpadów, niezależnie od ich rodzaju i ilości. Choć oznakowanie w ten sposób pojazdu na terytorium naszego kraju nie jest obowiązkowe, w żaden sposób nie narusza żadnych przepisów, o ile tablice z literą „A” nie zasłaniają innych oznaczeń, wymaganych na pojeździe.\nMimo iż zgodnie z rozporządzeniem WE nr. 1013/2006 na terenie krajów takich jak Francja, Austria, Szwajcaria, Czechy, Słowacja, Węgry przewóz transgraniczny odpadów neutralnych może być wykonywany przez przewoźników międzynarodowych zarejestrowanych w kraju Unii Europejskiej (brak wewnętrznych regulacji) i nie jest konieczne posiadanie dodatkowego zezwolenia, wymagane jednak jest potwierdzenie rejestracji w Państwie członkowskim Unii Europejskiej (często organy kontroli danego Państwa proszą o jakiekolwiek potwierdzenie takiego faktu najlepiej w ojczystym języku).\nW tym miejscu warto wspomnieć o stronie www.pozwolenianaodpady.pl, która ma w swojej ofercie przygotowane na specjalne zlecenie i dedykowane dla firm certyfikaty, potwierdzające fakt rejestracji.\nCertyfikaty te wykonane są na papierze odpowiedniej gramatury, zawierają rozetę drukarską tak jak w przypadku dokumentów urzędowych, zabezpieczone są znakiem holograficznym WASTE CARRIER z symbolem liścia ekologicznego. Więcej informacji znajdziesz na www.pozwolenianaodpady.pl


ni, aby móc ją założyć nawet z pomocą finansową państwa, a potem zarabiać pieniądze na sprzątaniu samochodów. Trzeba przyznać, że na każdym etapie prowadzenia myjni samochodowej można poszerzać zakres jej działalności o kolejne us\nNowe metody leczenia SM - kilka słów o stwardnieniu rozsianymOlejki kosmetyczne i ich właściwościWybór roślin do ogroduKwestia druku etykiet i nie tylkoCzy można pożyczć meble w niedzielę nie handlową?Czy warto znaleźć fachowca od klimatyzacji? Koszty i cenyPojazdy drogowe - serwis i utrzymanieO technikach i metodach grzewczych4 ciekawe fakty na temat drukarniImplanty zabrzeDobry stomatolog ZabrzeCo musisz wiedzieć o chorobie stwardnienia rozsianegoMieszkaniowe dylematyCiekawe zegarki7,7 Internautów Już Wie Jak włączyć klimatyzację. A Ty?Komu opłaca sie Stosować naturalne kosmetyki?Czas na remont elewacjiZanim podejmiesz najważniejszą decyzję w życiuTaksówkarze i taksówkiNigdy nie wiadomo kiedy przydadzą się meble na wymiar How to make drum brakes and will 2020 be different? Czemu potrzebujemy geodetów?Czy jest nowe prawo jak kupić klimatyzację?Ogólnie o pielęgnacji włosówZmiany napięcia prądu - krótki artykuł o elektryceAbout pipes, plumbing and plumbersJak sprzątać szybciej?Uczciwość mechaników samochodowychKancelaria prawnicza dla każdegoIssue with black smoke in car


Najnowocześniejsza w kraju | ok24.tv – portal aglomeracyjny\n781 Wyświetlenia 20 grudnia, 2019 Miasto, Społeczeństwo OK24\n– ‘’Już na etapie projektowania i budowy nowego skrzydła zaplanowaliśmy, że w przypadku pozyskania środków finansowych będziemy budować centralną sterylizatornię. I to już staje się faktem. Prace są realizowane, a wcześniej przygotowaliśmy montaż finansowy, który pozwolił budowę rozpocząć. Jest to znaczny wysiłek finansowy, bo całe zadanie kosztuje ponad 5 mln złotych.’’ – powiedział Paweł Rajski Starosta Ostrowski.\n– ‘’Staraliśmy się o dotację z puli premiera i udało się nam na ten cel pozyskać kwotę 1,2 mln zł. To są znaczące środki, które pozwoliły nam rozpocząć przygotowania. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do pozyskania tych środków’’ – powiedział Roman Pacholczyk Wicestarosta Ostrowski.\n– ‘’Nowa sterylizacja pozostanie w podziemiu, ale będzie to już zupełnie inny poziom, inna jakość. Wspólnie ze starostwem remontujemy i rozbudowujemy szpital. Jednak nie tylko same oddziały stanowią o jakości i świadczeniu usług w szpitalu. Postawiliśmy na rozwój oddziałów zabiegowych, ostatnim jest oddział okulistyki. To wszystko wymaga za sobą sprawnej sterylizacji’’ – powiedział Dariusz Bierła.\n– ‘’Będzie więcej urządzeń i wreszcie warunki odpowiadające wszelkim rozporządzeniem ministra zdrowia’’ – powiedział Rafał Wielebski szef sterylizatorni w ostrowskim szpitalu. –‘’Minimalny czas potrzeby na to, aby urządzenie skażone mogło być ponownie użyte to ok. 5 godzin. Dziennie przygotowujemy ok. 20 wsadów sterylizacyjnych. Laikowi niewiele to mówi, ale to bardzo duża objętościowo ilość narzędzi’’.\n– ‘’W szpitalu zamontowane zostaną urządzenia szwajcarskich producentów. To sprzęt z najwyższej światowej półki i w naszym przekonaniu będzie to jedna z najnowocześniejszych tego typu steryzlizatorni w Polsce. Zadanie bardzo ciekawe i wymagające. Realizacja wymagała skoordynowania wielu branż. Wymagało m.in. mlntazu ogromnych central wentylacyjnych, zlokalizowanych na dachu. Dzięki nim jest możliwość uzyskania podciśnienia w poszczególnych strefach . Zastosowany sprzęt będzie szybszy, bardziej ekonomiczny w użytkowaniu i zdecydowanie delikatniejszy dla narzędzi, co wydłuży ich żywotność’’ – powiedział Jędrzej Mroczyński z firmy Informer Med.\nBez przełomu w sprawie zgonu 31-latki


Mistrz Potter Wedgwood zadziwia świat\nJosiah Wedgwood i kolekcja pięknej, poszukiwanej ceramiki, którą stworzył\n3 stycznia 1795 — Kiedy Josiah Wedgwood zmarł tego dnia, zostawił swoim dzieciom dobrze prosperujący interes i majątek. Dzieje się tak dlatego, że ceramika, którą stworzył, była poszukiwana na całym świecie nie tylko w pałacach, ale także w skromnych domach.\nStało się tak również dlatego, że Wedgwood wyróżniał się jako garncarz geniuszu, niezwykły biznesmen i niezwykle innowacyjny sprzedawca.\nTechniki często używane dzisiaj — wysyłka bezpośrednia, gwarancje zwrotu pieniędzy, komiwojażerowie, samoobsługa, bezpłatna dostawa, kup jeden, otrzymaj jeden za darmo, ilustrowane katalogi — wszystkie pochodziły od Josiaha Wedgwooda.\nUrodzony w 1730 roku, był najmłodszym z dwunastu dzieci Mary i Thomasa Wedgwoodów. Tomasz był garncarzem, podobnie jak członkowie rodziny od XVII wieku. To właśnie pradziadek Josiaha założył rodzinną firmę garncarską w 1656 roku.\nWczesne niepowodzenia okazały się być dziełem Jozjasza. W wieku dziewięciu lat zmarł jego ojciec i musiał porzucić formalną edukację szkolną, aby pracować w rodzinnej firmie.\nWkrótce został doświadczonym operatorem koła garncarskiego, ale zaraził się ospą, która spowodowała infekcję kolana. Oznaczało to, że nie był w stanie wcisnąć pedału nożnego kierownicy.\nPóźniej stan ten stał się tak bolesny, że Josiahowi amputowano prawą nogę tuż poniżej kolana. W czasach, gdy nie było środków znieczulających ani nawet antyseptycznych, była to odważna decyzja początkującego przedsiębiorcy, który najwyraźniej pozostawał kulawy do końca swoich dni.\nAle jego wymuszona bezczynność fizyczna dała mu czas na czytanie, badania i eksperymentowanie w rzemiośle ceramicznym.\nOprócz zwrócenia uwagi na design, postawił sobie za zadanie wyprodukować perfekcyjną, przeszkloną białą karoserię. Pracując niestrudzenie i nie dając się pobić, w końcu udało mu się po ponad 400 eksperymentach.\nWedług strony internetowej Wedgwood: „Jego zainteresowanie właściwościami gliny oznaczało, że próbki były do niego wysyłane z całego świata: glina Cherokee z Ameryki, chiński kaolin i inne skały z Kantonu, okazy z Australii i inne zebrane na Wyspach Brytyjskich ”.\nJego Jasperware, zwykle określany jako kamionka, ma nieszkliwione, matowe wykończenie „biskwitowe” i jest produkowany w wielu różnych kolorach, z których najbardziej powszechnym i najbardziej znanym jest bladoniebieski, który stał się znany jako Wedgwood Blue.\nPo pewnym czasie Josiah nawiązał współpracę z Thomasem Bentleyem, byłym kupcem z Liverpoolu i niemal pełen entuzjazmu, Wedgwood napisał do niego o swoich tajnych eksperymentach:\n„Wciąż przeprowadzam moje próby i chcę wam wiele pokazać niektóre z nich, ale nie mogę ani wysłać ich w liście, ani powiedzieć o nich tyle, ile bym chciał, ponieważ listy są podatne na wypadki i dlatego muszę, chociaż po brzegi pełny, powstrzymać się, dopóki cię nie zobaczę.\nStrona internetowa Wedgwood daje wgląd w branżę i determinację tego niezwykłego człowieka: „Obok tych próbek gliny i minerałów na stole warsztatowym Josiaha znajdowały się przedmioty, które go zainspirowały: antyczne wazony i popiersia, woski zaczerpnięte ze starożytnych płaskorzeźb, połowa - gotowych garnków, odlewów, wyrobów biszkoptowych i próbnych sztuk.\n„Josiah był niestrudzony, opracowując nowe ceramiczne ciała, powiększając swoją fabrykę, eksperymentując, rozwijając handel i pielęgnując swoją rodzinę. Listy, które pisał, a także rejestrowanie jego prób, eksperymentów i prac ceramicznych, były z konieczności sporządzane przy świecach, późno w nocy lub przed świtem”.\nW końcu to się opłaciło. „Nieustający urok Wedgwooda wśród światowych rodzin królewskich i głów państw zaczął się od królowej Charlotte [żony króla Jerzy III ], który zamówił komplet kremowych glinianych naczyń. Ucieszyło ją tak bardzo, że Josiah Wedgwood otrzymał pozwolenie na stylizowanie się na „Potter to her Majesty” i nazywanie swoich innowacyjnych kremów „Queen's Ware”.\nKilka lat później cesarzowa Katarzyna Wielka Rosji zamówił usługę w Queen's Ware dla 50 osób. Składał się z 952 ręcznie malowanych fragmentów ogrodów, angielskiej scenerii i okazałych domów i jest dziś wystawiony w Ermitażu w Petersburgu.\nPodczas gdy tak droga ceramika była bardzo poszukiwana w wysokich kręgach, Josiah wykonywał kopie, aby tańsze zestawy mogły być sprzedawane reszcie społeczeństwa. Na przykład, zanim zamówienie Katarzyny zostało wysłane, sprytny Josiah wystawił je w swoim salonie i oczywiście zwiedzający mogli kupić duplikaty.\nWedgwood był używany na stołach bankietowych w Queen Elżbieta II koronacji w 1953 r., a uroczysta kolacja z udziałem 1282 sztuk uświetniła Biały Dom prezydenta Roosevelta.\nSukces jego ceramiki umożliwił Josiahowi Wedgwoodowi wybudowanie w 1768 roku nowej fabryki wyposażonej w narzędzia i piece własnej konstrukcji, które umożliwiłyby masową produkcję.\nJozjasz, filantrop, zbudował dla swoich pracowników wioskę o nazwie Etruria obok fabryki i poprawił drogi, kanały, szkoły i ogólne warunki życia. Nazwał kompleks imieniem włoskiej dzielnicy Etruria, ojczyzny Etrusków, którzy słynęli z wyrobów artystycznych. Fabryka Wedgwooda znajduje się obecnie w Barlaston, wiosce około sześciu mil na południe od nieczynnego miejsca Etrurii.\n* Kiedy Thomas Bentley zmarł w 1780 roku, Wedgwood zwrócił się do przyjaciela, Erasmusa Darwina, o pomoc w prowadzeniu firmy.\nSyn Darwina poślubił później córkę Josiaha, Susannah, i zostali rodzicami Karol Darwin , przyrodnik, który sformułował teorię ewolucji. W końcu sam Charles poślubi swoją kuzynkę Emmę Wedgwood.\nOpublikowano: 27 grudnia 2019 r.\n2000-letni szklany skarb roztrzaskany przez pijaka\nJeden z najcenniejszych zabytków starożytności rzymskiej w British Museum został tego dnia roztrzaskany przez pijanego gościa. 7 lutego 1845 r.\nErika Roe trafiła do podręczników historii tego dnia, kiedy topless wskoczyła na boisko podczas meczu rugby przy wrzasku 60 000 wiwatujących widzów. 2 stycznia 1982 r.\nJesse Owens lekkoatletyka\nAnna z Kleksów przyczyną śmierci\nSyn, syn – moja żona za syna!


Kogo dotyczy obowiązek odprowadzenia podatku od darowizny?\nStrona głównaStrona główna > Blog > Podatek od darowizny - kiedy należy go uiścić?\nPodatek od darowizny - kiedy należy go uiścić?\nW przypadku otrzymania darowizny w postaci środków pieniężnych, nieruchomości lub innych dóbr materialnych, osoba obdarowana zobowiązana jest do złożenia deklaracji we właściwym urzędzie skarbowym oraz do zapłaty należytego podatku. Niedopełnienie formalności w tym względzie może wiązać się z poniesieniem konsekwencji finansowych i prawnych. Przepisy dopuszczają jednak pewne wyjątki, w których nabywca zwolniony jest z konieczności odprowadzenia podatku od darowizny. Kiedy ma to miejsce?\nStopień pokrewieństwa i kwota darowizny\nDo głównych kryteriów, determinujących konieczność płacenia podatku z tytuły otrzymania darowizny, zalicza się stopień pokrewieństwa pomiędzy osobą obdarowaną a darczyńcą oraz kwotę przekazanej darowizny. Przepisy prawa dzielą nabywców darowizny na trzy podstawowe grupy podatkowe:\ngrupa I z kwotą graniczną darowizny w wysokości 9637 zł,\ngrupa II z kwotą graniczną darowizny w wysokości 7276 zł,\ngrupa III z kwotą graniczną darowizny w wysokości 4902 zł.\nDo grupy pierwszej zalicza się bliskich członków rodziny: małżonka, zstępnych (potomków: dzieci, wnuki i prawnuki), wstępnych (przodków: rodziców, dziadków), rodzeństwo, pasierba, ojczyma, macochę, teścia, zięcia i synową. W grupie drugiej znaleźli się dalsi krewni osoby obdarowanej, tj. zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, a także wszyscy inni zstępni. Grupa trzecia obejmuje osoby nie wymienione w grupach pierwszej i drugiej, w tym również darczyńców, których nie łączy z nabywcą darowizny żadne pokrewieństwo.\nKwota darowizny wskazana przy każdej z grup stanowi próg graniczny, którego przekroczenie nakłada na obdarowanego obowiązek podatkowy. Kwota ta nie określa jednak wysokości jednorazowej transakcji, lecz stanowi sumę środków pieniężnych i wartości dóbr przekazanych w postaci darowizny w okresie 5 lat poprzedzających ostatnie nabycie.\nNależy również pamiętać, iż opodatkowaniu podlega każdy rodzaj darowizny: środki pieniężne przekazane w gotówce, przelane na konto nabywcy lub wysłane za pośrednictwem poczty oraz nieruchomości, samochody i inne środki trwałe, a także prawa majątkowe wykonywane na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Jeśli nie mamy pewności, czy powinniśmy odprowadzić podatek od darowizny, najlepiej zwrócić się z tym pytaniem do kancelarii podatkowej.\nKto jest zwolniony z podatku od darowizny?\nUstawa o podatku od spadków i darowizn w pierwszej grupie podatkowej wyróżnia dodatkowo tzw. grupę zerową, do której przynależą członkowie najbliższej rodziny, tj. małżonkowie, zstępni, wstępni, rodzeństwo oraz ojczym i macocha. Darowizny otrzymane od osób z grupy zerowej nie podlegają opodatkowaniu, nawet jeśli ich kwota przekracza dopuszczalny próg.\nWarto jednak pamiętać, iż w przypadku nabycia od najbliższej rodziny darowizny wyższej niż 9637 zł, obdarowany ma obowiązek zgłosić ten fakt do urzędu skarbowego w przeciągu 6 miesięcy od dnia przekazania środków. Otrzymanie darowizny należy udokumentować w urzędzie, składając formularz SD-Z2 i bankowe potwierdzenie transferu środków pieniężnych (o ile darowizna przekazana została drogą bankową). Z obowiązku tego zwolnione są jednak osoby, które podpiszą oświadczenie o przekazaniu darowizny w postaci aktu notarialnego.


Bp Dec ma przeprosić proboszcza. Za pomówienia\nBp Dec ma przeprosić proboszcza. Za zniesławienie zapłaci 10 tys. zł\nRedakcja - 16.07.21\nSprawa ciągnęła się prawie osiem lat, a ks. Trybulec ten czas nazwał „latami nękania i psychicznego poligonu”.\nTo bezprecedensowy wyrok. Emerytowany biskup Ignacy Dec, decyzją Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, ma przeprosić proboszcza swojej diecezji m.in. za zniesławienie. Ks. Krzysztof Trybulec, proboszcz parafii w Szalejowie Górnym w diecezji świdnickiej, wytoczył biskupowi proces po tym, jak ten miał posądzić go m.in. o posiadanie nieślubnego dziecka.\nCzytaj także:Proboszcz udostępnił kaplicę bezdomnym. „Nie mogłem pozwolić, by żyli na ulicy jak psy”\nPoszło o remont świątyni\nKonflikt między biskupem i księdzem rozpoczął się blisko osiem lat temu i ma swoje źródło w sprawie dotyczącej remontu XVI-wiecznego kościoła św. Jerzego w Szalejowie Dolnym. Proboszcz kościoła złożył wówczas zawiadomienie do prokuratury, bo – jego zdaniem – pracownicy gminy Kłodzko sfałszowali podpisy członków rady parafialnej na protokole odbioru remontowanej świątyni. Bp Dec miał naciskać na wycofanie oskarżenia. Za niewykonanie polecenia ks. Trybulec miał został odwołany z funkcji proboszcza.\nKsiądz odwołał się od tej decyzji do Watykanu, a gdy ten potrzymał decyzję, pojawiły się plotki o nieślubnym dziecku księdza, które rzekomo miał mieć z gosposią. Rozpuszczanie takich informacji ks. Trybulec przypisywał biskupowi.\nParafianie jednak stanęli murem za byłym proboszczem i zapłacili nawet za badania DNA, wykluczając ojcostwo księdza i żądając przeprosin od biskupa.\nNie czekając na decyzję świdnickiego sądu, ksiądz osobiście zdecydował się na złożenie pozwu na drodze cywilnej przeciwko biskupowi Ignacemu Decowi oraz diecezji świdnickiej.\nSąd nakazał bp. Decowi i diecezji wysłanie listu z przeprosinami i wpłacenie zadośćuczynienia w wysokości 10 tys. zł. „Z trudem ukrywam wzruszenie. Ten wyrok to dla mnie wielka radość, kiedy to niesłusznie dekretem biskupa Ignacego Deca zostałem odwołany z funkcji proboszcza parafii św. Jerzego w Szalejowie Górnym za zgłoszenie przestępstwa, do jakiego doszło przy remoncie wieży kościoła w Szalejowie Dolnym. Minęło siedem lat nękania i nakłaniania mnie do wycofania zawiadomienia o przestępstwie przy tym nieszczęsnym remoncie” – powiedział po wyroku ks. Krzysztof Trybulec.\nCzytaj także:Oszuści przebrani za kardynałów złapani przez policjantów przebranych za księży\nCzytaj także:Ojciec Witold Słabig był moim proboszczem z wyboru


Blog – Strona 10 – Oaza Płocka\nWróg każdego z nas\nNie ma osoby, której by zauważalnie nie dotknął. Nie ma osoby, która by go nie spotkała i nie doświadczyła. Mowa tu o strachu. To nieodłączny towarzysz naszych czasów, tuż za pospiechem. Jako katolicy powinniśmy starać się usuwać go ze swojego serca. Dlaczego? Może nie wiele osób o tym wie, ale strach to stan pochodzący od…\nMyślę, że to pytanie jest z kategorii tych najtrudniejszych. Tych, na które tak do końca nigdy nie będzie jednej, jasnej i klarownej odpowiedzi. Trudno bowiem o poważniejszą materię, aniżeli śmierć człowieka. Tylko zaraz… Czy dla nas chrześcijan, to pytanie jest aż tak wymagające? Skoro wierzymy w życie wieczne, gdzie brak cierpienia smutku i niesprawiedliwości, to…\nMyślę, że każdy z nas doświadczył uczucia oderwania się od codzienności oraz powrotu do niej szybciej, niż by się chciało. Codzienność nieraz przytłacza, porywa, wciąga. Dlatego chętnie uciekamy od codziennych spraw, wyjeżdżamy w ciekawe, wyciszające miejsca. W miniony weekend wraz z moimi kolegami i koleżankami z oazy przeżyliśmy 24 godziny treningu interpersonalnego w ramach szkoły…\nChrzest to szczególnie istotny sakrament, który nie tylko oczyszcza nas z grzechu pierworodnego, ale także czyni członkami wspólnoty Kościoła oraz przenosi z ciemności do przedziwnego świata światłości. Myśląc o tym momencie na myśl przychodzi nam ceremonia polewania wodą świeconą niemowlaka w uroczystym otoczeniu jego bliskich. Dziś wskażę na chrzest, który był dla mnie czymś niezwykłym,…\nOstatnio zastanawiałem się nad czasem, jaki poświęcam Bogu na modlitwę. I muszę powiedzieć, że wcale nie było mi za siebie wstyd. Dodatkowo moje ego łechtała świadomość różnorodności form moich osobistych kontaktów z Wszechmogącym. Jednak ta częstotliwość dość widocznie malała w weekendy, gdzie teoretycznie powinienem mieć więcej czasu na wszystko. No ale w weekendy nie siedzę…\n„Nasze oczekiwanie na Ciebie, Panie, nie ustanie. Usłysz nasze wołanie. Idziemy Tobie na spotkanie”\nW ten weekend, 7 czerwca odbyło się 18. Spotkanie Młodych Lednica 2000. Na pola lednickie do Wielkopolski przyjechało ponad 60 tys. ludzi. Młodzież zebrała się, aby wysłuchać przesłania papieża Franciszka i słów nowego Prymasa Polski – abpa Wojciecha Polaka. Razem świętowaliśmy 18-stkę. Tak, ja też postanowiłam się tam wybrać i absolutnie nie żałuję! Było naprawdę…


Dlaczego napisałem książkę „Przyszły ustrój Polski” | Ku Konfederacji Barskiej\nSkąd się ta wizja wzięła?\nPrzez wiele lat zajmowałem się tylko filozofią. Wprowadził mnie w nią prof. Mieczysław Gogacz. Jest tomistą. Moim mistrzem i przewodnikiem był zatem św. Tomasz z Akwinu. Jeśli ktoś idzie za tym największym Doktorem Kościoła to autorytetem jest dla niego również Arystoteles, którego Akwinata przecież tak bardzo cenił. Obaj zaś ci wielcy filozofowie nie stronili od filozofii politycznej. Arystoteles poświęcił jej, między innymi, dzieło pt. „Polityka”. Św. Tomasz napisał, między innymi, obszerny komentarz do tego dzieła, a problematykę ustroju politycznego ujął też w swojej pracy pt. „De regno”.\nObaj byli realistami, miłośnikami prawdy i mądrości, przyjaciółmi rzeczywistości. Państwo, polityka, gospodarka wyrastały w ich ujęciu z natury człowieka i powracały do niej jako narzędzie, które miało służyć człowiekowi i jego podstawowej wspólnocie, w której wzrastał, i którą potem zakładał – rodzinie.\nŚw. Tomasz i Arystoteles przez lata uczyli mnie jak ma wyglądać państwo, polityka, gospodarka i wciąż przekonywali mnie, że podstawową perspektywą jest tu służba człowiekowi, a zatem perspektywa dobra, że porządek moralny to porządek, z którym państwo, polityka i gospodarka zawsze muszą być zgodne.\nJeśli ktoś poznaje Arystotelesa poznaje też, siłą rzeczy Platona, który był jego nauczycielem i od którego Arystoteles odszedł najdalej jak tylko było można. Platon pozostawił po sobie dwa wielkie objętościowo dzieła „Państwo” i „Prawa”. Zaprezentowana w nich wizja państwa, polityki, gospodarki musiała we mnie budzić, jako w uczniu Akwinaty i Arystotelesa, przerażenie i wręcz obrzydzenie. Gdy pierwszy raz czytałem te dzieła trwał stan wojenny i skojarzenia się same nasuwały. Komuniści realizowali zawarte w nich wskazania. Już kilka lat po Okrągłym Stole doszedłem do wniosku, że te same wskazania realizuje się, tylko w inny sposób, w USA, w Europie Zachodniej i znów narzuca się je Polsce.\nBędąc uczniem św. Tomasza, katolikiem, studentem katolickiej uczelni (wtedy nazywała się Akademią Teologii Katolickiej) nie mogłem nie znać św. Augustyna i jego wielkiego dzieła pt. „Państwo Boże”.\nW tym dziele św. Augustyn nakreślił wizję dwóch państw: Państwa Bożego i państwa ziemskiego. Tym pierwszym jest Kościół, w którym człowiek wierzący żyje, Kościół, który jest państwem dla duszy tego człowieka. Tym drugim jest państwo, które zajmuje się ciałem człowieka. Człowiek zaś jest stanowiony przez duszę i ciało, których nie da się od siebie oddzielić, które działają łącznie jako integralna jedność. Dusza jest w człowieku ważniejsza, wyznacza jego istotę, jest jego formą, przenika jego ciało i ono żyje według jej praw. Państwo Boże jest ważniejsze od państwa ziemskiego. Określa zasady. Oba państwa powinny ściśle ze sobą współpracować i nie wykraczać poza swoje kompetencje. Państwo ziemskie nie rozstrzyga problemów właściwych dla Państwa Bożego. Państwo Boże nie ingeruje w te sprawy państwa ziemskiego, które są poza porządkiem duchowym (a co za tym idzie i moralnym).\nŚw. Augustyn zwrócił uwagę, że gdy państwo ziemskie zaczyna funkcjonować niezgodnie z porządkiem moralnym przestaje być państwem i przypomina je tylko w swojej strukturze będąc w istocie tym samym, co „banda rozbójników”.\nŚw. Augustyn zauważył też, że państwo rozbójników nie jest tym najgorszym, co może nas spotkać. Zło ogarnia nas wtedy, gdy państwo ziemskie zaczyna wchodzić w kompetencje Państwa Bożego i na swój mały, egoistyczny, podyktowany pychą, sposób rozstrzygać problemy moralne i duchowe. Wtedy staje się w wielu perspektywach piekłem na ziemi – Państwem Szatana.\nJa zauważyłem szybko, że dzisiejsze państwa – USA, państwa Europy Zachodniej, Unia Europejska to „państwa rozbójników” i zarazem Państwa Szatana.\nPrzez 10 lat, od połowy lat osiemdziesiątych, zajmowałem się intensywnie nauczaniem społecznym Kościoła i tym, co nazywane jest katolicką nauką społeczną, poczynając od encykliki Leona XIII „Rerum novarum” (1891), a kończąc na dokumentach Jana Pawła II.\nNauczyłem się wtedy, że ignorowanie w kwestiach ustrojowych, polityce i gospodarce tego, co proponuje to nauczanie owocuje zawsze krzywdą i zniewoleniem.\nPod koniec lat dziewięćdziesiątych zainteresowałem się filozofią polską uznając, że jako Polak powinienem ją poznać, że jako Polak mam obowiązek ją badać i upowszechniać, przywracać Polsce.\nNajpierw przygotowałem do druku książkę pt. „Filozofia narodu” (Warszawa 1998), w której znalazły się dwa moje opracowania: „Problematyka narodu i nacjonalizmu w polskiej myśli katolickiej w latach 1918-1939 – zarys zagadnień” oraz „Etyka narodu”.\nZabrałem się też do lektury periodyku jezuickiego o nazwie „Przegląd Powszechny”, który zaczął się ukazywać w drugiej połowie XIX w. Lektura i analiza jego kolejnych numerów doprowadziła mnie do napisania książki pt. „Filozofia społeczna w Przeglądzie Powszechnym w latach 1884-1939” (Warszawa 2003).\nPisząc tę książkę poznałem niektóre koncepcje z zakresu filozofii politycznej takich myślicieli katolickich jak: Leopold Caro, Feliks Koneczny, Antoni Kliszewicz, ks. Marian Morawski, ks. Jan Rostworowski, Stanisław Szczutowski, ks. Jan Urban.\nTe koncepcje mnie zachwyciły. Zacząłem studiować inne periodyki tamtego okresu i książki tych i innych autorów. W wyniku tych lektur powstała kolejna moja książka pt. „Filozofia polityczna w ujęciu wybranych polskich myślicieli katolickich okresu międzywojennego” (Warszawa 2003). Poświęciłem ją filozofii politycznej, przede wszystkim trzech wielkich myślicieli: Leopolda Caro, ks. Jana Piwowarczyka, ks. Antoniego Szymańskiego. Wszyscy trzej zajmowali się krytyczną analizą doktryny i praktyki liberalizmu oraz socjalizmu.\nProf. Leopold Caro zajmował się ponadto solidaryzmem uznając, że jego zasady należy wprowadzać w życie społeczne i w gospodarkę funkcjonującą według zasad liberalizmu oraz doprowadzić do tego, żeby państwo przestrzegało zasad solidaryzmu. L. Caro uważał, że należy oddolnie zacząć budować to, co potem nazywane było korporacjonizmem prywatnym i w ten sposób przekształcać gospodarkę, aby funkcjonowała według zasad solidaryzmu.\nKs. J. Piwowarczyk i ks. A Szymański byli już wprost zwolennikami korporacjonizmu jako całościowego ustroju państwowego.\nPo napisaniu tej książki czułem swoisty niedosyt. Skłonił mnie on do całościowego przebadania dorobku naukowego wszystkich tych myślicieli katolickich okresu międzywojennego, którzy podejmowali problematykę właściwą dla filozofii politycznej. Po kilku latach powstała moja fundamentalna praca pt. „Filozofia polityczna w ujęciu polskich myślicieli katolickich w latach 1918-1939” (Warszawa 2006).\nWiele dzięki tym myślicielom zrozumiałem, wiele się od nich nauczyłem. Przez prawie 10 lat nosiłem w sobie te rozumienia i tę wiedzę, snując, w wolnych chwilach, wokół nich refleksję. Owocem tej refleksji jest ta książka.\n3 odpowiedzi na „Dlaczego napisałem książkę „Przyszły ustrój Polski””\n16 Maj 2015 o 4:19 pm\nO Mój Boże czy ja to będę potrafił przeczytać ??\n17 Maj 2015 o 1:24 pm\n19 Maj 2015 o 11:40 pm\nTakie miałem pierwsze skojarzenie po przeczytaniu tego tekstu. A konkretyzując myśl czy ze zrozumieniem przeczytać będę potrafił… Spróbuję


Autor Japońskie klimaty\nDodane dnia 29-05-2013\nPo wizycie w Japonii siłą rzeczy porównuje sie aikido "tam" i to znane - zabrzańsko - rudzkie .\nMieliśmy okazję uczestnicznenia w zwykłych treningach w Kyoto na Uniwersytecie, w których 99% grupy stanowili studenci.\nZaskoczeniem był fakt, że trenują codziennie - co najmniej Ci najbardziej zaawansowani. Drugim - że po dwóch latach zdobywają shodan. Trzecim, że trenują pod "własnym okiem" - studentów najstarszych lat - a Matsuo Sensei przyjeżdża do nich raz w miesiącu.\nJeśli chodzi o etykietę - to grupy Seiseikai nie przesadzają a nią ...\nCo oznacza, ze istnieją miejsca, w których zachowują się swobodniej niż my. Ale istnieją też całe obszary ich zachowań, w których my nie dorastamy im do pięt ...\nAutor RE: Japońskie klimaty\nDodane dnia 30-05-2013\nTo ja sobie pozwolę rzucić garść pytań.\nJak się japońscy studenci prezentują od strony technicznej? Uwzględniając czas poświęcany na treningi, odnosisz wrażenie, że musimy wstydzić się bardzo, czy tylko troszeczkę?\nIle czasu zajmuje jeden trening? Jak jest podzielony - w sensie ile czasu na rozgrzewkę, ile na kihona, a ile na techniki?\nJak w trakcie ćwiczenia technik pracuje uke? Czy uderzając zachowuje stabilną postawę, a jego ciosy dochodzą celu?\nDodane dnia 03-06-2013\nPo pierwsze trzeba sobie uświadomić, że wśród japońskich studentów obojga płci ja byłam jednym z największych osób ...\nPo drugie japońscy studenci trenują SZTUKI WALKI nie sztukę przetrwania na ulicy .\nJeśli chodzi o cierpliwość w dopracowaniu szczegółów brakuje nam lat świetlnych. Po dwóch latach osiągają poziom shodana - i tej kategorii faktycznie go osiągają.\nJeśli chodzi o umiejętność improwizacji, płynność ruchu, skuteczność - to oni mają się czego uczyć od nas.\nOgólnie powiem tak - ja nauczyłabym się sporo ... jako że do wykonania czegokolwiek na naszych "przyjaznych uke" potrzebuję 110% techniki.\nNa trening trafiliśmy i taki "podwójny" - ten trwał 3h zegarowe z 3 przerwami - i pojedyńczy 1,5h z jedną przerwą.\nRozgrzewka to osobna historia - warto zobaczyć film, bo jest nie do opowiedzenia. Rozgrzewka nie ma charakteru wzmocnienia ciała i ducha czy zdyscyplinowania jak u nas.\nNa Seminarium w Kamakura spotkaliśmy już więcej podobnych nam osób ... jeden wydawał mi się kopią ... Kasztanka .\nDodane dnia 03-12-2013\nEdytowane przez AFTRZ dnia 03-12-2013\nDodane dnia 04-06-2014\nNiesamowici ludzie i piękne miejsca .Uprzejmość na każdym kroku od obcych ludzi ,którzy widząc nas z plecakami chcieli pomóc nam dotrzeć jak najlepiej do celu...Czego nie widać u nas na ulicach..Treningi ciekawe i niesamowite szczegóły techniczne-czego nam brakuje ,natomiast jeśli chodzi o fantazję i improwizację to nie mamy się czego wstydzić...Nasz poziom wygląda przyzwoicie vs.Japonia...Wielu uke się wymieniało a my staliśmy dalej na placu boju...Niesamowita lekcja pokory podczas osobistego treningu z Ishiguro Sensei (6 dan i max 45 kg wagi ),Wspaniałe treningi pod kierownictwem Matsuo Shihan i niesamowite doznania podczas powrotu do korzeni na treningu z Kaneko Shihan w myśl zasady uke się martwi o siebie ku radości naszych polskich dusz...\nNiesamowity czas -a dla mnie prywatnie mistyczne doznania w świątyni w Kamakurze oraz Nikko ,gdzie zrobiliśmy krótki pokaz na prośbę miejscowego mnicha gdy zobaczył nasze koszulki klubowe, na które zwykli ludzie widząc nas na ulicach w naszych barwach kłaniali się nam z uznaniem i szacunkiem dziękując za nasze przybycie do Japonii...Magiczny czas...\nEmu Tai Kai Chorzów 2006\n1466658 Unikalnych wizyt


Gymnocalycium: opieka i reprodukcja\nW trosce o Gymnocalycium\nGymnocalycium to globularny kaktus pochodzący z Ameryki Południowej. W przyrodzie hymnocalycium rosną w malowniczych plamach składających się z dorosłych roślin i dużej liczby ich "dzieci". Rośliny te rosną na nizinach i podbijają górskie szczyty do wysokości 3000 metrów nad poziomem morza. Kaktusy tego rodzaju są szeroko rozpowszechnione w Urugwaju, Boliwii, Paragwaju, Argentynie. Rodzaj Gymnocalycium obejmuje około stu gatunków. Trzon ma kształt kuli, z wiekiem nieznacznie zmniejsza się karbowanie powierzchni i liczba cierni w roślinie. Zakrzywione kolce dociskane do łodygi, kwiaty różowe lub białe.\nGymnokalitsium Mikhanovich (odmiana Friedricha) to kaktus, którego nie można pomylić z żadnym innym. Ma jasny czerwony, pomarańczowy lub żółty kolor, ponieważ sam nie może produkować chlorofilu. Takie rośliny muszą przeszczepiać na łodygach innych wolno rosnących kaktusów. Zostały sztucznie wyhodowane w Japonii w oparciu o naturalną mutację obserwowaną na młodych roślinach w 1940 roku.\nOpieka nad tym kaktusem jest taka sama jak w przypadku innych.\nWybór lokalizacji . Idealną lokalizacją dla hymnocalycium jest okno południowe. Wiosną od kwietnia do maja, a także w gorące letnie dni, kaktus potrzebuje cieniowania, w przeciwnym razie roślina dostanie oparzenia. Takie oparzenia słoneczne na powierzchni rośliny wyglądają jak suche brązowe plamy, które w ogóle nie zdobią hymnocalu. Cactus nie lubi przeciągów i nieświeże powietrze. W lecie trzeba je wywieźć na zewnątrz (balkon, ganek), a także o innych porach roku, regularnie wietrzyć pomieszczenie, w którym się znajduje.\nWybór puli . Gymnocalycium nie potrzebuje dużych zbiorników do wzrostu, ponadto kaktus nie zakwitnie w dużych doniczkach. Ponadto zbyt duże naczynia mogą prowadzić do zakwaszenia ziemi, co niekorzystnie wpłynie na roślinę.\nTransplant Młode kaktusy przeszczepiane są co roku na wiosnę, odnawiając glebę. Dorosłe kaktusy są przeszczepiane w razie potrzeby, gdy stara doniczka jest już zbyt ciasna.\nPodlewanie Podobnie jak w przypadku innych kaktusów, podlewanie hymnocalycium powinno być umiarkowane. Z nadmiarem wilgoci w glebie roślina będzie chorować, może zostać zaatakowana przez szkodniki, a nawet umrzeć. Od wiosny do jesieni podlewanie odbywa się w razie potrzeby, a jesienią należy podlewać je rzadziej. Zima - okres odpoczynku dla kaktusów. W tym czasie nie przeszkadzaj roślinie z częstym podlewaniem.\nGleba Najlepszym rozwiązaniem byłoby zakup substratu dla kaktusów w specjalistycznym sklepie. Ale możesz stworzyć mieszankę gleby i niezależnie. Aby to zrobić, weź równe części murawy, ziemię liściastą, próchnicę, piasek i torf. Garnek na hymnocalycium musi mieć drenaż.\nOkres odpoczynku . Zimą kaktusy "hibernują" i nie wymagają częstego podlewania. Pożądane jest, aby temperatura ich zawartości w tym czasie nie przekraczała 10 ° C.\nSzczepienia . Gymnocalycium nie wymaga szczepienia, ale czasami ten środek może być podyktowany próbą uratowania zgniłego okazu przed śmiercią. Hymnocalycium wolne od fosforu muszą być również szczepione na kolumnowej łodydze innego kaktusa. Do szczepienia w przeszczepach i podkładkach są wykonane te same sekcje. Następnie rośliny są szybko i szczelnie aplikowane w miejscach ciętych i zabezpieczonych bandażem lub elastyczną opaską. W tej formie pozostają na tydzień, po czym szczepionkę można uznać za kompletną.\nNajczęściej hymnocalicium jest propagowane przez warstwy boczne, które są obficie uformowane na roślinach dorosłych. Pędy należy ostrożnie odłączyć od rośliny rodzicielskiej i suszyć przez 1-2 dni w zaciemnionym miejscu. Następnie można go zakorzenić w osobnym naczyniu i opiekować się nim w taki sam sposób, jak dorosłego kaktusa.\nZdarzają się przypadki, w których konieczne może być wyhodowanie tego rodzaju kaktusa z nasion. Faktem jest, że nie wszystkie hymnocalycium tworzą warstwy, w takiej sytuacji rozmnażanie za pomocą nasion jest jedynym sposobem na uzyskanie młodej rośliny. Tak, a kaktusy wyhodowane z nasion będą zdrowsze i piękniejsze, a także odziedziczą wszystkie cechy rośliny matki. Do siewu potrzebujesz miski lub małego garnka wypełnionego mieszanką gleby. Gleba powinna być taka sama jak dla dorosłych osobników, ale bardziej drobnoziarnista i lekka. Nasiona wysiewa się na wilgotnej glebie (należy się upewnić, że nie wysycha, regularnie ją skrapiając). Przed kiełkowaniem nasion pojemnik, w którym są zasiane, musi być zamknięty przezroczystą pokrywą. Przy temperaturze powietrza 20 ° C nasiona szybko kiełkują. W osobnych doniczkach można je przesadzić, gdy osiągną wiek 1 roku. Nawiasem mówiąc, można siać nasiona niezależnie od pory roku, pod warunkiem, że można im zapewnić niezbędną porcję światła i ciepła.\nGymnocalycium to atrakcyjna, egzotyczna roślina, która jest łatwa w uprawie. Chętnie kwitnie, jeśli odpowiednio się nim opiekuje, zapewniając odpoczynek w zimie i dobre oświetlenie w lecie.


Internetowy hejt na rolników się nasila! | Jakie będą tego skutki?\nAgrofakt Zwierzęta Internetowy hejt na rolników się nasila!\nInternetowy hejt na rolników się nasila!\n29 stycznia 2020 , Magdalena Kowalczyk\nNiszczą środowisko, znęcają się nad zwierzętami a nawet gwałcą krowy – takie krzywdzące komentarze pod adresem rolników rozsiewają niektóre organizacje prozwierzęce. Internetowy hejt na rolników i mówienie, że produkcja zwierząt jest zła są niebezpieczne dla dalszego rozwoju rolnictwa – odpowiada aktywistom Wiktor Szmulewicz, prezes KRIR.\nZdaniem prezesa Krajowej Rady Izb Rolniczych tak silna presja otoczenia powoduje, że coraz więcej młodych ludzi zaczyna się zastanawiać czy warto być na wsi, lub na nią wrócić. Zapraszamy do zapoznania się z rozmową na ten temat.\nMagdalena Kowalczyk, AgroFakt: W internecie aż huczy. Organizacje prozwierzęce prowadzą na swoich profilach społecznościowych nagonkę wymierzoną w rolników. Można się od nich dowiedzieć np., że gospodarze gwałcą krowy czy też niszczą środowisko.\nWiktor Szmulewicz, prezes KRIR: Robi się taka atmosfera wśród producentów zwierząt, że produkcja zwierząt jest szkodliwa. Hejt na rolników się nasila. Mówi się o tym, że rolnicy znęcają się nad zwierzętami. Padają nawet takie ostre słowa jak gwałt przy doju zwierząt czy też przy ich zapładnianiu. Od dawnych czasów człowiek udomawiał zwierzęta, żeby nie musieć na nie polować. Jeśli chcielibyśmy wrócić do czasów pierwotnych i zrezygnować z chowu zwierząt, zaczęłyby się na nie polowania. A zwierząt w lasach mogłoby zabraknąć przy obecnym zagęszczeniu ludności. Mięso człowiek jadł zawsze, to dobre i potrzebne białko. Natomiast budowanie takiej otoczki wokół nas, że produkcja zwierząt jest zła, to robienie krzywdy rolnikom.\nHejt na rolników – kto ich atakuje?\nAle aktywistom nie chodzi już tylko o to, żeby namawiać ludzi do niejedzenia mięsa. Teraz idą o krok dalej – i nawołują do zaprzestania picia mleka. Co będzie dalej?\nTo już jest chore. Mleko jest produktem, który uzyskiwaliśmy zawsze. Wychowaliśmy się wszyscy na mleku matki, później na mleku od krów głównie. Tłumaczenie, że bydło wydziela metan, że krowy są tym trucicielem i zmieniają naszą atmosferę jest nie do końca prawdą. To jest tylko ułamek tego co mamy w biosferze. Gdyby nasze krowy nie zjadały łąk, to one też by gniły i wydzielały CO2 i metan i inne rzeczy. Podsumowując: to, o co nawołują ekolodzy to zakłócenie stanu przyrody, który teraz mamy.\nKonflikt na linii rolnicy – aktywiści się nasila. Rolnicy bronili ostatnio swoich praw w Sejmie. Wyrazili sprzeciw wobec obecnych przepisów, które pozwalają organizacjom prozwierzęcym na wchodzenie na teren prywatnych posesji i odbieranie im zwierząt.\nHejt na rolników się nasila, to niebezpieczna gra – mówi Wiktor Szmulewicz, prezes KRIR.\nDzisiaj hodowla w Polsce jest oparta na znanym prawie, że trzeba zachować dobrostan zwierząt. Jakieś dodatkowe policje zwierząt, ekologów i innych obrońców zwierząt uderzają w rolników. Organizacje prozwierzęce walczą też o zakaz hodowli zwierząt futerkowych. Gdyby zakazał tego cały świat to można o tym myśleć. Ale tak mamy wyrwać produkcję, która przynosi duże korzyści, zabrać ludziom pracę? Człowiek od zawsze chodził w skórzanych butach, używał futer.\nPotrzebny Fundusz Ryzyka\nProducenci zwierząt czują się zagrożeni przez nagonkę ze strony aktywistów. Ale nie brakuje również innych problemów. Trzodziarze walczą z ASF, na producentów drobiu padł blady strach po tym, jak ptasia grypa pojawiła się w Polsce.\nNie ma dzisiaj branży w rolnictwie, która nie czułaby się zagrożona. Mamy ASF, mamy ptasią grypę rozrzuconą po całej Polsce. W rolnictwie jest zbyt dużo ryzyk. Dzisiaj inwestowanie w produkcję rolną wiąże się z ogromnym ryzykiem nieuzależnionym od wkładu pracy rolnika, od ponoszonych przez niego inwestycji. Dlatego uważam, że trzeba stworzyć Fundusz Ryzyka i różnego rodzaju gwarancji. To sprawa pilna. Bo jeśli tak pójdzie dalej to coraz mniej ludzi będzie chciało zostać na wsi. Jeszcze ta otoczka, o której już mówiłem, że rolnictwo jest złe sprawia, że młodzi ludzi zaczną się zastanawiać czy warto na tą wieś wracać, albo czy warto na niej być. A to jest niebezpieczna gra, która prowadzić może do tego, że możemy być w Europie wyeliminowani z produkcji. Produkujemy w coraz wyższych standardach i to jest dobre. Ale zaczyna napływać do nas żywność tańsza, za sprawą Mercosuru i innych różnych traktatów. To wszystko będzie nas zalewać. Dlatego tak ważny jest dalszy rozwój naszego europejskiego rolnictwa.\nNa jakich zasadach miałby działać taki Fundusz Ryzyka?\nFundusz Ryzyka miałby stanowić zabezpieczenie produkcji zwierzęcej w Polsce. Wytworzyć go powinni przetwórcy, rolnicy z pomocą z budżetu państwa z firmami ubezpieczeniowymi. Takie zabezpieczenie na dziś jest bardzo potrzebne.\nTagi: chów zwierząt,\thodowla zwierząt w Polsce,\tKrajowa Rada Izb Rolniczych,\tKRIR,\torganizacje prozwierzęce,\tprodukcja zwierząt,\trolnicy kontra ekoterroryści


Lawenda - Blox.pl\nLawenda ze względu na swoje właściwości jest uwielbiana przez? wszystkich. Głównie znana ze swojego pięknego zapachu. Dlatego pokochał ją przemysł kosmetyczny i perfumeryjny. Przez swoje właściwości zdrowotne lawendzie nie mogła się oprzeć branża farmaceutyczna. Również wśród entuzjastów dobrych smaków lawenda odniosła sukces. A jeśli któryś z panów przeskrobał sobie u płci pięknej, bukiet z jej fioletowych kwiatów na pewno pomoże przy łagodzeniu sporów.\nW kuchni często stosowana do mięs, szczególnie do dziczyzny. Dobrze odnajduje się w wytrawnych smakach, ponieważ ma gorzki, cytrusowy smak i charakterystyczny aromat. Świeży kwiat lawendy jest jadalny, dlatego może stanowić doskonały element dekoracji zarówno dla dań wytrawnych, jak i słodkich. Jeśli chcecie, aby Wasze ciasta pachniały lawendą, dodajcie ją do cukru i zamknijcie szczelnie na parę dni. Następnie użyjcie go przy robieniu ciasta.\nLawenda jest nie tylko piękna i smaczna, ale również zdrowa. Olejek lawendowy wpływa kojąco na działanie układu nerwowego. Po stresującym możecie zastosować aromaterapie z użyciem lawendy, to Was uspokoi. Lawenda ma również zbawienny wpływ na funkcjonowanie układu trawiennego. Przyśpiesza trawienie i pobudza apetyt.\nNajnowsze wpisy: lawenda\nTak sobie dziś jeszcze dopisze co tam w ogródku ,bo nie mogę wyjść z zachwytu jak on mi się pięknie rozwija .Dwa lata temu posadziłam malutkie "kikutki" lawendy...a teraz mam duże krzaczki ...pięknie kwitną i jak pachną...mmm :o) Ucięłam kilka sztuk...\nPorządkowanie spraw życiowych oraz bieżące obowiązki nie pozostawiły mi czasu aby zająć się pisaniem bloga. Odłożyłam więc tą przyjemność na sezon jesienno - zimowy. Bardzo mi tego brakowało ale wszystko co mogłam zrobić, to gromadzić dokumentację fo...\nLawenda kojarzy mi się z ciepłymi letnimi dniami i bzykającymi wokól owadami. Moja lawenda została zakupiona jakieś 3 lata temu w lidlu - 3 doniczki w zestawie, z czego przetrwała jedna. Za to się rozmnożyła i teraz mam jeszcze 2 małe roślinki....\nOd wielu już lat trzymam w doniczkach, a właściwie w donicach lawendę. Uwielbiam jej zapach i kolor, choć wiem, że nie wszystkim osobom on odpowiada. Bardzo też lubię patrzeć na rój pszczół i trzmieli uwijający się na kwiatach, gdy kwitną. A to już w...\nDzisiaj kolejny obrazek, ale wykonany inną techniką . Tym razem jest to haft krzyżykowy w moim ulubionym zestawieniu z lnem. Wcześniej pokazywałam już jeden obrazek z lawendą w przecieranej ramce. Do kompletu wykonałam drugi z motywem lawendy, sami z...\nLawenda Hidcote blue.\nLawenda; delikatny kwiat o zniewalającym zapachu, niepowtarzalnym uroku łanów niepozornej krzewiny emanującej odcieniami fioletu, indygo, niebieskiego...Koloru zależnego od stopnia nasłonecznienia i pory dnia... Docenianej jeszcze przez nasze prabab...\nNajlepsze blogi: lawenda


Reklama SKM – Gdańska Komunikacja\nTagged: advert, indoor, marketingowe, monitor, monitory reklamowe, outdoor, promocyjne, reklama.\n3 thoughts on “Reklama SKM”\nCommented on: Czerwiec 18, 2013\nCiekawi mnie jaka jest skuteczność tych monitorów reklamowych. To znaczy czy ludzi faktycznie zwracają uwagę na to co jest w nich wyświetlana i ile faktycznie z nich chwyci za telefon i zadzwoni do reklamowanej firmy.\nPodejrzewam, że ze względu na to, że te monitory reklamowe oparte o wyświetlacze LCD są czymś całkowicie nowym w naszych trójmiejskich skmkach to każdy na to zwraca uwagę myśląc sobie coś w stylu: wooooooo ale Polska staje się Japonią normalnie\nNo i z tego co pisze przedmówca dotarcie do odbiorcy jest praktycznie pewne. Przecież co druga osoba w pociągu nie ma pojęcia co zrobić w godzinnej trasie z lęborka do gdyni więc będzie oglądać to co jest wyświetlane na ekranie cokolwiek by tam nie leciało


Co piszczy w ursynowskiej oświacie\n08-08-2018 23:43 | Autor: red.\nRozmowa z Klaudią Żuber - Wigurską, przewodniczącą Rady Rodziców w SP 303 przy ul. Koncertowej.\nPASSA: Choć mamy połowę wakacji chcieliśmy zapytać Panią „co piszczy” w ursynowskiej oświacie ? Mamy za sobą rok - dla jednych łączenia szkół, dla innych – zaś będący ostatnim rocznikiem gimnazjalnym. Co wedle Pani straciły, a co zyskały ursynowskie szkoły w wyniku reformy?\nKLAUDIA ŻUBER-WIGURSKA: Reforma oświaty i powrót do 8-letniej szkoły podstawowej nie spotkały się wśród ursynowskiej społeczności z przychylnym przyjęciem. Choć pierwotnie były głosy ze strony rodziców, iż nic tak naprawdę się nie zmieni, to wkrótce okazało się że zmianie musiało ulec prawie wszystko. Przez wiele lat funkcjonowania gimnazjów ugruntowały one swoją pozycję w rankingach szkół czy w profilach nauczania przygotowanych w taki sposób, aby uczniowie mogli wybierać szkołę wedle swoich zainteresowań. Wydawało się iż reforma to tylko zmiana techniczna tak jednak nie jest. Gimnazja, które dobrze radziły sobie w rankingach, w wyniku reformy przekształcone w licea teraz w mojej ocenie chylą się ku upadkowi.\nA z czego to wynika ?\nPrzede wszystkim z faktu iż zupełnie inna jest propozycja rekrutacyjna. Jeżeli dotychczas w gimnazjum na każdym poziomie było np. 8 klas, a obecnie do liceum aplikuje tylko tylu uczniów że powstają 2- 3 klasy, to w sposób naturalny szkoła zmniejsza się, a co za tym idzie brakuje etatów dla nauczycieli. Najlepsi nauczyciele bojąc się o swoją przyszłość i po prostu szukają sobie pracy w innych placówkach. Ostatni rocznik gimnazjalny ma bardzo trudną sytuację. Dyrektorzy nie wiedzą, którzy nauczyciele odejdą, bo szukają sobie pracy. Rodzice martwią się, co czeka ich dzieci z początkiem września. Pojawiły się nawet pomysły przenoszenia całych bądź prawie całych klas na ostatni rok do szkół społecznych. Uczniowie też są przerażeni, bo nie wiedzą, jak będzie wyglądać ostatni rok ich edukacji.\nAle czy w każdej szkole jest tak źle ?\nWiem od rodziców z innych dzielnic, iż prestiżowe gimnazja, które przekształcały się w licea, też nie miały łatwo, gdyż wybór kolejnej szkoły to też wybór topowego liceum, a niekoniecznie nowo powstałego liceum przy bardzo dobrym gimnazjum.\nA u Pani w szkole jak to wygląda ? Jest Pani długo przewodniczącą Rady Rodziców, jak Pani widzi te zmiany u Was ? Na Koncertowej powstała jedna z największych podstawówek, zmieniła się dyrekcja, zmienił profil szkoły, wiele zmian ….\nRzeczywiście u nas jest jeszcze inna sytuacja. Połączyła się Szkoła Podstawowa nr 303 (klasy 0-6) z pobliskim gimnazjum 92. Obecnie mamy ponad 1130 uczniów. Zbiegło się z konkursem na dyrektora szkoły.\nJest ciężko ?\nTen rok był trudny dla wszystkich. Dotychczasowa SP 303 uważana była za jedną z najlepszych warszawskich podstawówek. Uczniowie rzadko zasilali szeregi Gimnazjum 92, wybierali raczej najlepsze gimnazja warszawskie. Natomiast paradoksalnie do Gim. 92 o przyjęcie starali się najlepsi sportowcy z całej Warszawy. Było tam dużo klas sportowych, których uczniowi odnosili olbrzymie sukcesy. Takie połączenie musi budzić wiele problemów, z którymi wszyscy muszą się zmierzyć.\nAle jakich ?\nRodzice SP 303 mieli wiele obaw co do bezpieczeństwa, organizacji pracy, przejścia klas 4. do budynku gimnazjum. Nauczyciele byli przerażenie, że stracą pracę. Dużym problemem było krążenie między budynkami. Wielka Rada Pedagogiczna, ponad 100-osobowa świetlica, sportowy profil, zajęcia dodatkowe, wszystko nowe. No i jeszcze nowa dyrekcja, której nikt nie zna (konkurs na dyrektora SP 303 wygrał Dyrektor Gimnazjum 92). Muszę Panu powiedzieć, że my jako RR byliśmy przerażeni.\nA jednak udało się ?\nNa pewno nie wszystko, nie uniknęliśmy błędów, pewne sprawy, które wydawały się dotychczas oczywiste, w sytuacji, gdy zarządza się dwoma budynkami, stają się problemem. Chcieliśmy utrzymać tożsamość SP 303, mimo że konkurs wygrał dyrektor Gimnazjum. Wiele godzin spotkań z Radą Rodziców, dyrekcją, omawianie planów, naszych oczekiwań, próśb dzieci, wszystko to mamy za sobą. Wyciągnęliśmy wiele wniosków na nadchodzący rok. Mimo wielu trudności stworzyliśmy partnerski układ z dyrekcją, co uważam za sukces. Udało nam się to, do czego dążyliśmy wiele lat. Uczniowie i nauczyciele oraz rodzice tworzą szkołę i to jak ona funkcjonuje zależy od wszystkich stron. Dyrektor był otwarty, przyjmował nasze słowa krytyki i uwagi, a my jako Rada Rodziców wspieraliśmy szkołę we wszystkich działaniach mających poprawić jakość pracy nauczycieli i naszych dzieci. Otworzyliśmy w końcu boisko szkolne, które wykonane zostało z Budżetu Partycypacyjnego (tu się pochwalę – którego autorką byłam ja), wcześniej przez 35 lat brak boiska doskwierał naszym uczniom.\nMówiła Pani o zwolnieniach nauczycieli, czy o tym, że nauczyciele sami odchodzą …\nW SP 303 nikt nie stracił pracy, gdyż w przeciwieństwie do szkół, które zmieniają się z gimnazjum w liceum, nasza szkoła połączyła się z gimnazjum. Z małej kameralnej SP 303 powstała wielka szkoła podstawowa. Nasza dyrekcja szuka raczej pedagogów niż jest zmuszona zwalniać.\nTo w sumie wyszła ta reforma na korzyść czy nie ?\nSzkoda pracy i zaangażowania nauczycieli w utworzenie gimnazjów. Są tacy, którzy zaczynali w podstawówce, pracowali w gimnazjum, a teraz mają uczyć w liceum. Rozumiem ich obawy i rozterki. To duża odpowiedzialność za młodych i ambitnych ludzi, którzy niejednokrotnie mają sprecyzowane plany na przyszłość. A co do naszej szkoły powiem, że nieźle sobie radzimy, ale przy takiej liczbie dzieci i problemów trudno liczyć na indywidulane podejście do ucznia. Nauczyciele w biegu między budynkami, dyrekcja dwoi się i troi, aby sprostać oczekiwaniom ucznia, nauczycieli, ale i rodziców, a niekiedy jest to po prostu niemożliwe.\nA co uznaje Pani za największy sukces tego roku szkolnego w szkole przy Koncertowej?\nFakt, iż wszystkie dzieci chodzą na jedną zmianę, bogata oferta nieodpłatnych zajęć dodatkowych, o które zabiegała Rada Rodziców, bezwzględnie konieczna modernizacja sal, stołówki i szatni, a przede wszystkim partnerstwo Rodziców i Dyrekcji w szkole.\nA porażka ? Przecież nie tak dawno cała Polska obserwowała Państwa walkę z władzami dzielnicy o zmianowość, o język angielski. Z podziwem patrzyliśmy na tłumy rodziców, które mobilizowane były do uczestnictwa w sesjach rady dzielnicy i Miasta...\nPanie Redaktorze, naprawdę nikt nikogo nie mobilizował. W każdej szkole, w której rodzice dowiadują się o bezsensownych i niczym nie popartych decyzjach, mają prawo do protestowania. W końcu sprawa dotyczyła przyszłości naszych dzieci, ich edukacji. Co prawda, niektórzy do dzisiejszego dnia nie rozumieją naszego stanowiska, ale my byliśmy pewni, że tylko odrobina dobrej woli i w sumie nieduże pieniądze nie tylko poprawią jakość edukacji naszych dzieci, ale przede wszystkim stworzą warunki do nauki. Jak się okazało, daliśmy radę a Dzielnica przyjęła nasze argumenty. W końcu na tym polega demokracja, bo chyba jeszcze żyjemy w dzielnicy demokratycznej, gdzie głos mieszkańców, choć może na początku niekoniecznie pożądany przez Urząd, został ostatecznie wysłuchany, a postulaty zrealizowane. To jest Siła Rodziców.\nUWAGA: Klaudia Żuber-Wigurska jest też inicjatorką Forum Ursynowskich Rad Rodziców