Na promocję nie 7 mln a 268 tys. złotych - prostuje prezydent Olsztyna - Debata - Regionalny Portal Olsztyna\nNa promocję nie 7 mln a 268 tys. złotych - prostuje prezydent Olsztyna\nOpublikowano: wtorek, 06, luty 2018 20:21\nNa wszystkie promocje i ogłoszenia w mediach Urząd Miasta przeznaczył w roku 2018 - 265.816 złotych a nie prawie 7 mln złotych - prostuje prezydent Olsztyna Piotr Grzymowicz moją informację (sprostowanie TUTAJ).\nFaktycznie, w rubryce UWAGI podane są kwoty cząstkowe z kwoty 286 tys. złotych, co przeoczyłem. Przepraszam Prezydenta Piotra Grzymowicza i Czytelników.\nTutaj PLAN ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH UM OLSZTYN na 2018 rok\nPanie Redaktorze czyżby Pan przestał wierzyć w rozsądek mieszkańców Olsztyna.\nJeszcze jeden dowód, że żyjemy w domu wariatów.\nCzyżby Pan Panie Adamie nie wierzył w Debatę? Szerzy Pan defetyzm.\nA ja akurat spokojnie czekam na kandydata PIS, który wygra tu tegoroczne wybory - bo jak to się mówi "lud olsztyński zawsze z władzą", a że władza pisowska w kraju to i lud staje się w Olsztynie pisowski, bo lubi być z władzą. Już i Małkowski wiecznie żywy nie pomoże. Tylko jeszcze komentatorzy zaciekli nie chcą tego zauważyć.\nW zeszłych wyborach w II turze to Deb@ta sama promowała obecnego prezydenta. Więc w czym problem, to też wasz kandydat.\nProblem w tym, że to nie Deb@ta dostanie te 7 mln...\nGrzymowicz nie byłby prezydentem, gdyby nie słabość opozycji i lenistwo umysłowe części mieszkańców, którzy mają w 4 literach sprawy miasta. Ich obchodzi tylko ciepła woda w kranie i comiesięczna pensja. A to, że drogi w Olsztynie wołają o pomstę do nieba? Wmówiono mieszkańcom, że modernizacja infrastruktury nad jeziorem Krzywym ma służyć mieszkańcom Olsztyna, a służy garstce miłośników sportów wodnych. Plaża nad jeziorem uległa zmniejszeniu, a przez nią przebiega autostrada z przechadzającymi się gapowiczami. Targ na Grunwaldzkiej woła o pomstę do nieba, a w Rzeszowie miasto za własne pieniądze budują targ na pow. 2 ha z 250 miejscami parkingowymi. W Toruniu mają nowy stadion piłkarski, żużlowy, halę sportową i 12 zespołów sportowych w 1 lidze. A w Olsztynie nie ma przyzwoitego stadionu i hali sportowej, zagospodarowanego jeziora Skanda, ale za to ma namiastkę basenu rekreacyjnego i puste centrum innowacyjności, na które wydano miliony, a które świeci pustkami. Poza tym polskojęzyczną gazetę z niemieckim właścicielem, zaś nazwa tego organu prasowego została przywłaszczona prawem silniejszego wbrew woli żony założyciela tego pisma. Pisma, które dostrzega zbrodnie sowieckie, a zapomina o niemieckich. Ale jak ma się takiego właściciela, to nie jest to dziwne. Popatrzmy na ul. Lubelską od MAKRO do ul. Budowlanej. TRAGEDIA. Modernizacje ulic trwające miesiące z niewidocznymi ekipami budowlanymi, a miasto zamiast wydać sensowne zalecenia przetargowe to pozwala modernizować ulice w rok zamiast w 3 miesiące, co byłoby spokojnie możliwe. Modernizacja 200 m ulicy potrwa rok, bo jest na to przyzwolenie. Nawet gdyby mieszkańcy Olsztyna (nie wszyscy) pojechali do Torunia i Rzeszowa i zobaczyli, jak te miasta odstają na plus od Olsztynie niewiele to zmieni w ich sposobie myślenia. Modernizacja infrastruktury pochłania ogromne pieniądze z funduszy także województwa. A to znaczy, że im Olsztyn dostaje więcej kasy, tym mniej jest jej dla innych. I nie dziwmy się, że miejscowości w Olsztyńskiem wyglądają jak wyglądają. Tramwaje - 650 milionów, basenik na ul. Piłsudskiego - 65 mln, jezioro Krzywe - 185 mln, a efekty w stosunku do wydatków marne. Do tego dochodzi promocja w polskojęzycznych mediach, życzliwe nastawienie mniejszości i dalsza kadencja zapewniona. To efekt atomizacji społeczeństwa i stosowanie zasady divida et impera. W Olsztynie to nieźle wychodzi.\nOlsztyn to wiocha koło Ostródy, mieszkańcy to emeryci + urzędnicy, pozostała postkomuna i nikogo to nie obchodzi... niech ostatni zgasi światło!\nNie wolno głosować na ludzi, którzy gardzą obywatelami.\nNie wolno kierować się przynależnością partyjną kandydatów, ponieważ w przypadku kolizji z obywatelami, partia nie stanie po stronie obywateli.\nGlosuje się tylko raz na kilka lat, a konsekwencje złego wyboru mogą się ciągnąć latami.\nNie jest przypadkiem, że województwo warmińsko-mazurskie jest w ogonie województw wykorzystujących tzw. "dotacje" unijne.\nNie jest przypadkiem, że w Olsztynie czynione są wybiórcze inwestycje, które nie tworzą miejsc pracy, lub które nie odzwierciedlają potrzeb mieszkańców w zakresie poprawy warunków zamieszkania (a władze miasta potrafią w sposób złośliwy lekceważyć potrzeby ludzi od lat- przypadek opisywałam - na rzeczywiste potrzeby pieniędzy brak - na potrzeby n-tej kolejności są).\nMusimy we własnym sumieniu rozważyć, czy kandydaci do władz są godni zaufania.\nBo raz zagłosujemy, a potem nie będziemy mogli nic zrobić - w żaden sposób skorygować naszych wyborów.\nJeśli zamienimy się w stado owiec sterowanych propagandą, to potem nasze narzekania będą bezzasadne.\nSprawa jest prosta. Argumentów przeciw PG jest wystarczająca liczba. Nie pomogłyby nawet miliony przeznaczone na kryptoreklamę, gdyby ten naród chociaż odrobinę zmądrzał. Sukces wyborczy zależy więc od tego, kogo jako kontrkandydata wystawi Olsztyn i kim ktoś (organizacja, grupa ludzi) ostentacyjnie będzie się brzydził lub nie. Nie ulega wątpliwości, że dla Olsztyna lepszym prezydentem był JCM, ale obrzydzenie Debaty, błazenka i hipokrytów we wszystkich kolorach „sukienek” nie pozwoliło na nieczystość moralną. Teraz JCM już nie wchodzi w rachubę, bo to byłoby przywracanie wspomnień i zbyt odległych czasów. Trzeba wymyślić kogoś nowego, ale na tej trójpolówce (PO-PSL, PiS, SLD) nie da się tego zrobić, bo partyjny anty-randap wybił młode pędy pozostawiając chwasty i chore egzemplarze. Zacznijcie więc przekonywać do kogoś niezależnego od partii, kościoła i lokalnych mafii. Tego co teraz, już na lata wystarczy. Społeczeństwo zaczyna mieć potrzebę przyzwoitych władz. Niestety, nie może wystawiać kandydatów – może tylko wybierać. Dajcie mu choć raz szansę.\nPoza tym, jak już będą listy to dajcie znać, kto jest kto, bo już dosyć mamy „obcych”… Dotychczasowa metoda głosowania na kandydata rodem z multi-kulti nie sprawdziła się. Cóż macie z tego, że oni opłacają się waszym kapłanom, jeśli wasz los nie polepsza się.


Death Note - recenzja filmu. Bardzo słaba adaptacja kultowego anime od Netflixa - PPE.pl\nStrona głównaPublicystykaDeath Note - recenzja filmu. Bardzo słaba adaptacja kultowego anime od Netflixa\nDeath Note - recenzja filmu. Bardzo słaba adaptacja kultowego anime od Netflixa\nMając trzy dychy na karku lubię wracać do czasów dzieciństwa i lat „młodości”, w których oglądałem wiele seriali i anime. Dlatego czekałem z wielką niecierpliwością na Death Note od Netflixa. Adaptacja Castlevanii przekonała mnie, że są to odpowiednie osoby do udźwignięcia realizacji Notatnika Śmierci. Byłem w błędzie i trzeba było zostać w czasach, które dawno minęły.\nMieliśmy już kilka adaptacji anime bądź mangi, które pochodziły z Ameryki. Speed Racer z 2008 roku od sióstr (wtedy braci) Wachowskich, który okazał się beznadziejny. Dragonball: Ewolucja, który z dziełem Akiry Toriyamy miał tyle spólnego… że tylko imiona bohaterów się zgadzały – beznadziejny gniot. W 2010 roku do kin trafiła adaptacja The Last Airbender (Ostatni Władca Wiatru), za którą odpowiadał M. Night Shyamalan – reżyser kultowego Szóstego Zmysłu. Nawet on nie poradził sobie z adaptacją kolejnej animacji, a film mógłby się podobać chyba tylko zagorzałym fanatykom. Nie chcę tu wspominać innych ekranizacji np.: filmowy Tekken, czy kolejne remaki azjatyckich horrorów, które zostały nam dostarczone. Jedyną w miarę udaną adaptacją mangi jest za to Ghost in the Shell – mi osobiście przypadło do gustu, ale w tym wypadku wszystko zależy od tego, czego spodziewała się dana osoba. Ogółem trzeba stwierdzić, że amerykanie nie potrafią adaptować „japońszczyzny”. Dlatego też miałem wielką nadzieję, że uda się to Netflixowi (nadzieja matką głupich), czekałem i trzymałem kciuki – niepotrzebnie, bo to kolejny przykład nieudolności scenarzystów, aktorów i reżysera.\nZacznijmy od tego, że Death Note to jedno z kultowych anime, które możemy postawić obok takich tytułów jak: Dragon Ball Z, Sailor Moon, Tygrysia Maska oraz kilku nowszych – Naruto Shippuuden, Bleach lub Atak Tytanów.\nAnime i manga przedstawiają nam historię dwóch bohaterów – Lighta Yagami oraz tajemniczego detektywa, który ukrywa się pod pseudonimem L. Pierwszy z nich, Light, pewnego dnia zauważa przez okno, że na trawniku szkolnym leży notatnik. Po skończeniu zajęć udaje się on w miejsce, w którym go widział i zabiera ze sobą. Odkrywa, że nie jest to zwykły zeszyt z kartkami. Wyczytuje w nim, że wpisanie do notesu danych jakieś osoby sprawi, że ona zginie. Uznaje to za dobry żart i wybucha śmiechem, ale ciekawość zżera go od środka i na próbę wpisuje imię i nazwisko przestępcy, o którym usłyszał w telewizji – osoba ta umiera po 40 sekundach, a młody Yagami zaczyna powoli wierzyć w moc, którą kryje tajemniczy przedmiot. Dokładniej uwierzył w chwili, w której u jego boku pojawił się Shinigami – Ryuuk, który jest bogiem śmierci (słowo Shinigami jest różnie tłumaczone - oznacza ono „Boga Śmierci”, „Strażnik Śmierci”, „Pan Śmierci”, „Żniwiarz” lub „Anioł Śmierci”). Light postanawia używać notatnika, aby oczyścić świat ze zła i przestępczości – staje się bogiem Kirą, który ma zaprowadzić porządek na świecie. Jednak nie wszystkim podobają się metody Kiry, a do akcji wkracza japońska policja pod dowództwem ojca Lighta oraz wspomniany tajemniczy detektyw L. Tak zaczyna się wyścig między głównymi protagonistami.\nAnime cechowało się tym, że fabuła wciągała na maksa oryginalnością, skomplikowaniem oraz zwrotami akcji, których nikt nie mógł się spodziewać – po obejrzeniu pierwszego odcinka chciało się więcej i więcej, aż do finału, który też był genialny w swoim wykonaniu. Do tego dochodziły „starcia” między L i Lightem, które były klimatyczne i do końca nie byliśmy pewni, jak one się skończą. Niestety, nie mogę powiedzieć tego o filmowej adaptacji. Light grany tutaj przez Nata Wolffa został pozbawiony w mojej opinii cech, którymi charakteryzował się oryginał. Gdzie jego zadziorność? Gdzie jego inteligencja, która pozwalała mu na starcia i grę z L-em? Za to mamy typowego młodego emo-nastolatka (ta farbowana fryzura – jakby nie było blond aktorów), który stracił matkę. Została zabita przez gangstera, któremu uszło to na sucho. A Light sam jest chłopcem do bicia. Kolejne beznadziejne przedstawienie głównego bohatera, których mieliśmy już wiele – to tutaj zdecydowanie nie pasuje. Natomiast L, którego gra Lakeith Stanfield, jest jeszcze większą porażką niż Wolff. Rozumiem wszelkie poprawności i tym podobne sprawy i tematy. Ale niech dany aktor pozna swoja postać, bo w grze tego pana nie ma nic, co by wskazywało na to, że starał się odzwierciedlić swoja rolę. Już Justin Chatwin w Dragonballu starał się odegrać rolę młodego Goku, ale mu to nie wychodziło. Dla mnie tutaj nawet nie było takiej próby, a przedstawiony w filmie L nawet nie cechował się wysoką inteligencja i sprytem. Oczywiście możecie się nie zgodzić ze mną w tym aspekcie, ale ja oczekuję od aktorów jednego - poznaj swoja postać. Same tiki, które cechowały L, to za mało, a każdy inny średniej klasy aktor też to może zagrać. No chyba, że twórcom chodziło o to, aby L przedstawiony został jako tajemniczy detektyw w modnych emo-ciuszkach? Dobrym przykładem na to, że aktorzy odwalili kaszanę jest ich pierwsze spotkanie w knajpie. W oryginale była to jedna z najlepszych scen, gdzie strony grały ze sobą, napięcie rosło z sekundy na sekundę. Widać było konflikt i chemię między tymi postaciami. A w wypadku filmu była to paplanina, bez jakiegoś sensu, bez żadnego wczucia się aktorów w swoje role. Wystarczyło tylko obejrzeć dany odcinek, aby zrozumieć, o co w tym wszystkim chodzi. Może ja za dużo wymagam od nich? Powiedzcie mi to – czepiam się?\nZ kolej postać Misy... zaraz zaraz, tutaj Mia, bo autorzy zmienili imię dziewczyny Lighta na potrzeby filmu. Ma ona tutaj większe jaja od tych dwóch panów razem wziętych. Wie czego chce i do czego musi być zdolna, aby osiągnąć swój cel. Tak naprawdę przez większą część filmu to ona jest najbardziej inteligentną postacią. Uda jej się oszukać L i Lighta. A jak dobrze pamiętamy, to ona była w tej intrydze najgłupszą z postaci, ale role zostały odwrócone, i to ona bawiła się do pewnego czasu z Lightem, a on w tym czasie wyznawał jej miłość – poważnie! - nie żartuję. Light jest tak słabą postacią, że panienka owinęła go sobie wokół małego palca u nogi. Zapomnijcie też o jednej z kluczowych scen z anime (powinniście wiedzieć o jaką mi chodzi, bo dzięki temu L został oszukany przez Lighta). Zapomnijcie też o kolejnej, bo w tym filmie nie uświadczycie scen z przesłuchań Misy i Lighta, których podjął się L. Pamiętam, że decyzja L w tamtej chwili zrobiła na mnie wielkie wrażenie, a tu została pominięta. Oczywiście możecie uważać, że się czepiam, że wypisuje bzdury, bo nie da się zmieścić serialu w około 100 minutach filmu. I zgadzam się z tym, ale można zrobić dwa filmy, tak jak zrobili to Japończycy w swojej wersji. Tam żadna z kluczowych scen nie została pominięta, a aktorzy Tatsuya Fujiwara (Light) i Ken'ichi Matsuyama (L) odrobili lekcję, którą było przygotowanie się do swojej roli. Te dwa filmy udowadniają, że nie trzeba iść na łatwiznę, że można utrzymać klimat oryginału, a między aktorami może wywiązać się więź i chemia, która wszystko spaja w jednolitą całość. Dodatkowo dochodzi finał tego filmu, o którym wolę Wam nie pisać, bo to kolejne nieporozumienie.\nKolejnym moim zarzutem wobec filmu jest to, że jeżeli autorzy chcieli zrealizować sceny śmierci w klimatach gore – à la „Oszukać Przeznaczenie”, to niech nie idą w tej kwestii na łatwiznę. Jak coś ma być brutalne, to niech będzie, bo niestety - wyszło im to tragicznie. Nie wiedziałem czy mam się śmiać, czy płakać. A najlepiej jakby zostawili to w oryginalnej wersji, ponieważ sprawdziło się idealnie w anime. Więc po co zmieniać na siłę?\nJak do tej pory nie napisałem nic o Ryuuku, bo tak szczerze, to nie ma co o nim pisać. Pojawia się w kilku scenach i tyle. Nikt nie wpadł na pomysł, aby lepiej zobrazować jego relacje z Lightem, a Mia, która przejęła przez chwilę rolę Kiry, nawet go nie zobaczyła, co jest dobrym przykładem na to, że scenarzyści chyba nie do końca znali kluczowe elementy tej historii. A powinni. Co do wyglądu wspomnianego boga śmierci, mogę napisać tylko tyle - następnym razem proponuję skonsultować się z jakimś cosplayerem, który zdecydowanie ułatwi pracę w tym temacie osobom odpowiedzialnym za stroje. Widziałem kilka wersji Ryuuka, które miażdżą filmową kreację boga śmierci. A weźmy też pod uwagę to, że te osoby mają zdecydowanie mniejsze budżety na realizację tych strojów. Chyba, że cała gaża za tę część filmu poszła na konto Willema Dafoe'a, który podkładał głos tej postaci.\nDobra, krytykuję i krytykuję, a mógłbym tak jeszcze długo. Pochwalę za to postać Watariego, którego zagrał Paul Nakauchi. Paul zrobił swoje, pojawił się wtedy, kiedy trzeba, zrobił co trzeba, skończył tak jak trzeba i powiedział co trzeba – tyle w temacie. Szkoda, że twórcy nie zdecydowali się też na większą rolę Masi Oka'i, którego możecie kojarzyć z roli Hiro Nakamury w serialu Heroes. Pojawia się on na chwilę i znika, a tutaj można byłoby go obsadzić w roli jakiegoś policjanta–detektywa, który pomagałby ojcu Lighta i L w odkryciu tożsamości Kiry, ale to nie ja podejmowałem decyzje.\nKomu poleciłbym tę wersję Notatnika Śmierci? Zdecydowanie nikomu – fani oryginału z miejsca by wpisali moje imię i nazwisko do notatnika i mieliby rację. Osoby, które nie znają oryginału? Też nie, bo one zrobiłyby to samo. Darujcie sobie ten film, bo szkoda Waszego czasu i lepiej spędzić go z drugą połówką bądź przy lepszym filmie albo jakiejś grze lub książce.\nKorekta tekstu: Aleksandra Borkowska, która podjęła się tego zadania i nie wpisała mnie do swojego notatnika - prawda?.\nTagi: anime death note manga netflix\n+ Postać Watariego, która robi to co należy\n+ Mia, która ma większe „jaja” od Lighta i L razem wziętych\n+ Przez krótka chwilę nadzieja, że to się uda, ale znika ona bardzo szybko\n- Brak kluczowych scen z oryginału\n- Fabuła, która niepotrzebnie została zmieniona\n- Chęć zmieszczenia fabuły w około 100 minutach filmu\n- Brak kilku postaci\n- Gra aktorska Lighta i L – brak zrozumienia postaci przez aktorów\nsenix Death Note w wersji od Netflixa jest źle zrealizowaną adaptacją tego anime. A swój czas przeznaczcie na japońską wersję, która detronizuje amerykańską pod każdym względem.\nNastępna wiadomość: Hyde Park: Ulubiony superbohater i dlaczego... W najnowszym numerze PSX Extreme zgRedzi w Hyde Parku odpowiadali na pytanie o ulubionego superbohatera. No i tak pomyślałem, że może warto byłoby to...


[Trinity Esoterics] Archanioł Gabriel ~ Wtorek, 23 czerwca 2020 | MEDYTACJA\nWspółtworzenie oznacza, że tworzycie z pomocą wszechświata. Aby być świadomym współtwórcą musicie zarówno chcieć przyjąć pomoc jak i pozwolić swoim partnerom w tworzeniu prowadzić do rozwiązań, których są świadomi ale których wy nie widzicie.\nJest to proces wykorzystujący od wszystkich to co najlepsze. Uczestniczycie poprzez swoją intencję, akceptację, podejmowanie natchnionych działań i zakotwiczanie energii na planecie. Oni pomagaj poprzez zachęcanie was, prowadzenie was naprzód poprzez znaki, synchroniczność i przepływ, a także wspaniale tworząc skrzyżowania i punkty połączenia, które umożliwiają boskie odkrycia. Jest to bardzo wydajny proces, podobny do wyścigu sztafetowego, w którym każdy wnosi swoje atuty z korzyścią dla całości.\nCieszcie się tym procesem! Ufajcie, że macie do dyspozycji znacznie więcej pomocy niż wam się wydaje. Wiedzcie, że nie musicie znać wszystkich odpowiedzi, ponieważ wasz zespół jest w stanie pomóc w uzupełnieniu brakującej wiedzy. Rozwój może stać się znacznie przyjemniejszym procesem jeśli zrozumiecie, że pragnie wam służyć na każdym kroku. ~ Archanioł Gabriel przez Shelley Young


Dobrze jest wiedzieć coś o wszystkim i wszystko o czymś [wywiad z Piotrem Buckim] | Szczecin Blog\nPaweł Krzych · Autor | 13 września 2016\nPiotr Bucki to osoba, którą od dłuższego czasu obserwuję. Śledzę jego działania i jestem pod wielkim wrażeniem jego prezentacji. Na co dzień zajmuje się szeroko pojętą komunikacją, skutecznymi prezentacjami, reklamami. W ostatnich dniach miałem okazję z nim porozmawiać i przeprowadzić obszerny wywiad.\nDowiecie się z niego m.in.\nCzym się kieruje w swojej pracy?\nDlaczego lubi się dzielić swoją pracą, doświadczeniem oraz przemyśleniami?\nJakie błędy są powtarzalne wśród prelegentów na konferencjach podczas prezentacji?\nCzy każdy może się nauczyć dobrze mówić?\nCo to jest bańka informacyjna i jak to zjawisko może się rozwinąć w przyszłości?\nJak tworzyć angażujące treści, na czym bazować?\nZapraszam do przeczytania bardzo ciekawego wywiadu.\nPaweł Krzych: Często mówisz, że komunikacja powinna być zrozumiała dopasowana do grupy docelowej. Odnosząc się do opisu Twojej osoby: „jestem strategiem, researcherem, badaczem trendów oddanym idei copyleft oraz kulturze remiksu”. Chciałbym, żebyśmy od tego zaczęli. Co znaczą te pojęcia, bo chyba nie każdy je zna, a myślę, że są na tyle ciekawe, że warto je omówić.\nPiotr Bucki: Sam czasami padam ofiarą klątwy wiedzy, czyli mnie się wydaje, że wszyscy wiedzą to, co ja. Oczywiście, to nie tak, że jak ktoś nie wie czegoś, to jest od razu gorszy, po prostu trzeba to wyjaśnić. Z przyjemnością odniosę się do Twojego pytania. Jestem zwolennikiem patrzenia na kulturę, jako na zestaw różnych archetypów, narracji, historii, słów, ikon, które non-stop możemy łączyć i remiksować. I to się sprawdza, zarówno jeśli chodzi o podejście biznesowe, jak i komunikację w innych obszarach.\nWiele udanych przedsięwzięć biznesowych jest udanymi remiksami, czegoś, co już było. I tak samo, jeśli chodzi o komunikację. Ten storytelling, którym wszyscy wycierają sobie gębę na różnych konferencjach, to nie jest nic innego, jak ciągłe bazowanie na naukowo opracowanych modelach. I takie modele określił np. Joseph Campell w swojej książce „Bohater o tysiącu twarzy”. My żyjemy tymi narracjami cały czas, dlatego uważam, że czasami nie ma lepszego sposobu uczenia się, niż remiksowanie.\nNie wolno bać się łączenia takich elementów, wtedy nasz mózg się skupia, cieszy się, że są takie połączenia i doświadcza nowego remiksu.\nTak to się składa, że od setek lat, jeśli ktoś chciał zostać wybitnym malarzem, to najpierw szedł do galerii i godzinami kopiował dzieła mistrzów. Kopiował, mówię to z pełnym przeświadczeniem, że tak było, ponieważ to jest udowodnione. Tak robił Picasso, tak robili inni wielcy ludzie. Przez to kopiowanie uczyli się najpierw techniki. A potem dopiero dodawali do tego własny styl.\nDlatego w komunikacji też lubię najpierw bazować na różnych studiach przypadku, na tym żeby obserwować innych, kopiować, a później dopiero łączyć i transformować, przerabiać, dodawać nową wartość. I to jest właśnie kultura remiksu. Zresztą uczę tego na jednej z uczelni: estetyka kultury remiksu. Wszystko jest remiksem, nawet urządzenia, z których korzystamy na co dzień.\nTo nie jest tak, że wynalazczość, produkty, powieści, to jest coś, co zostało napisane lub stworzone na tabula rasa. My zawsze jesteśmy czymś nasiąknięci. Nawet jak przychodzimy na świat to, jak pokazały badania związane z epigenetyką, w naszym DNA jest zapisane to, co było przedtem np. lęk, pierwotne emocje. Jestem wyznawcą kultury remiksu i nie boję się jej stosować, również w komunikacji. Cieszy mnie, jeśli któryś ze start-upów użyje w swojej biznesowej prezentacji ciekawej metafory albo przypowiastki z popularnego filmu, który akurat jest na ekranach kin. Nie wolno bać się łączenia takich elementów, wtedy nasz mózg się skupia, cieszy się, że są takie połączenia i doświadcza nowego remiksu.\nA idea copyleft właśnie wiąże się z kulturą remiksu. Kiedyś było tak, że można było sobie remiksować swobodnie wszystko i to w pewnym sensie było dobre. Oczywiście istniały prawa autorskie. W Europie i tak mamy dość liberalne prawo chronienia wartości intelektualnej. Niestety pojawiają się również ciemne chmury i istnieją trolle patentowe. Firmy, które chcą patentować wszystko i zamykać idee w zamkniętych sejfach, z których nikt nie może już korzystać.\nA my jako ludzkość, rozwijamy się wtedy, kiedy możemy korzystać z idei innych. I oczywiście nie kradzież mi chodzi, ale o zwykłe korzystanie. Przykładem totalnej hipokryzji jest np. Walt Disney, który sam skorzystał z domeny publicznej, z czego dało się skorzystać. Swoje największe dzieła np. Królewnę Śnieżkę, Roszponkę oparł na podstawie innych dzieł. I to było w porządku. Teraz jak ktokolwiek chce wykorzystać jakikolwiek wizerunek Walta Disney’a, to pojawia się od razu pismo od prawnika. Pokazuje to trochę nasze podejście do wielu rzeczy, taki mechanizm typu „Jak Kalemu ukraść krowę to źle, jak Kali ukraść krowę to jest dobrze”. My wszyscy lubimy kopiować, ale nie lubimy, jak od nas się kopiuje.\nUważam, że ludzie powinni wrzucić na luz, powinni kopiować i pozwalać innym to robić. Jestem absolutnie zachwycony ideą domeny publicznej, do której powinny trafiać po 70 latach wszystkie dzieła. Na początku muszą być zabezpieczone prawa autora, ale później powinno być to uwolnione. Bez tego nie będziemy mieli wspaniałych rzeczy. Cieszę się, że w tym roku do domeny publicznej trafił „Dziennik Anny Frank”. Chichot historii, że w tym samym roku trafił też tam „Mein Kamf”. Każdy z nas może teraz nadać temu nową wartość, zremiksować to. Z „Dziennika Anny Frank” może powstać wspaniały komiks, animacja i nie trzeba się obawiać, że zaraz przyjdzie ktoś, prosząc o tantiemy.\nJestem taką osobą, która pomaga ludziom komunikować, ale większość moich prezentacji udostępniam wszystkim. Piszę też w tej idei, moje treści na blogu nie są płatne, zarabiam na czymś innym. Tak sobie to ustaliłem, wierzę w to, że należy remiksować, bawić się tym, wyłamywać się z konwencji. 24 września jestem w Szczecinie na Inspiration Day i na swojej prezentacji pokażę, że można łączyć naukę z bardzo popularnym podejściem, bez szkody dla nauki, a z zyskiem dla ludzi, którzy będą słuchać. Znajdzie się tam też sporo rzeczy, które pochodzą z domeny publicznej.\nNawiązując jeszcze do Walta Disney’a, ostatnio czytałem, że BBC chce opatentować pewne elementy związane z programem Top Gear np. wyścigi na torze w programie, ranking najlepszych czasów. Jak wspominałeś, pomagasz ludziom uczyć się komunikacji. Pewnie największą grupą są tacy, którzy chcą się nauczyć prezentować, mówić o swoich produktach, usługach i dobrze się czuć na scenie. Czy każdego można tego nauczyć, czy każdy może być mówcą?\nTak i mówię to z pełnym przekonaniem. Oczywiście są osoby, które bardziej to lubią i są też takie, którym przychodzi to z większym trudem. To jest jedno rozgraniczenie. I jeśli ktoś tego bardzo nie lubi (być na scenie), to moim głównym zadaniem na początku jest pokazać, jaka to może być frajda.\nA my jako ludzkość, rozwijamy się wtedy, kiedy możemy korzystać z idei innych.\nDrugie rozgraniczenie to osoby ekstrawertyczne i introwertyczne. Tu jest bardzo ciekawa sprawa. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że ekstrawertycy to wspaniały materiał do tworzenia prezentacji, do sprzedawania. Bo są charyzmatyczni, głośni i mają całą siłę argumentów pozawerbalnych. Natomiast jak pokazują badania, ekstrawertycy wcale dobrze nie sprzedają. Za dużo skupiają się na pusto brzmiących frazesach i kliszach słownych. Ja to nazywam klątwą marketingowca. Z kolei za mało skupiają się na tym, co może działać, czyli na projektowaniu informacji, o tym jak mózg przetwarza informacje. O wiele lepiej w tym odnajdują się introwertycy. Potrafią dobrze rozwiązywać zadania analityczne, świetnie się wczuwają w perspektywę drugiej osoby. Najwięcej pracy z nimi jest nad ekspozycją behawioralną, nad stresem przy pracy z dużą grupą.\nGdzieś pośrodku są ambiwertycy. To tacy ludzie jak ja. Większość osób, które mnie spotyka w sytuacjach społecznych, sądzą, że jestem bardzo ekstrawertyczny. I czasami się dziwią, jak mnie widzą gdzieś na wsi, samego albo nic niemówiącego. Ja wcale nie jestem taki ekstrawertyczny, jakby się to mogło wydawać na podstawie moich wystąpień. Jestem ambiwertykiem, gdzieś tam pośrodku tej skali. A takie osoby dobrze radzą sobie z analityką i potrafią też przemóc stres.\nKażdemu można pomóc, tylko do każdego trzeba zastosować inne podejście. Kiedyś byłem bardziej arogancki i miałem jeden skrypt do pracy z ludźmi. Teraz od jakiegoś czasu zwracam uwagę z kim mam do czynienia, przeprowadzam dodatkowe wstępne testy. Tutaj zawsze się pojawia problem, bo jeśli klient chce coś zrobić bardzo szybko, to mówi: „jeden dzień szkolenia i wystarczy”. Oczywiście wtedy też się podejmuje takich zleceń i robię, co w mojej mocy. Jednak lepiej pracuje się z osobami, które mają świadomość, że najpierw trzeba przebadać grupę i dopiero wtedy zaczynać właściwą pracę.\nMam również okazję pracować z indywidualnymi osobami. I dziś nadeszła do mnie wiadomość o sukcesie jednego człowieka, którego szkoliłem. Wygrał konkurs Seed Stores w Warszawie. To taka wiadomość z ostatniej chwili!\nOdpowiadając jeszcze raz na pytanie: tak, każdego da radę nauczyć mówić. Tylko to jest tak, że każdy uważa, że zna się na komunikacji, bo przecież wszyscy mówimy. I czasami trudno jest ludziom zrozumieć, że to w jaki sposób mózg przetwarza informacje, nie wygląda tak, jak im się to wydaje. Mózg jako metafora komputera, często pada takie porównanie. Zapisujemy informacje w pliku (mówimy coś), a mózg drugiej osoby otwiera to w dokładnie takim samym oprogramowaniu, w tej samej wersji i wszystko jest zrozumiałe.\nA właśnie tak nie jest. Mózg to nie jest Excel i częściej jest tak, że otwiera ten plik w zupełnie innym oprogramowaniu, w innej wersji i wszystko jest rozsypane. I stąd się biorą nieporozumienia, stąd się biorą prezentacje sprzedażowe, które są nieskuteczne. Tak jest zbudowany nasz mózg. Z jednej strony to jest fascynujące, a z drugiej strasznie felerne. Nasz mózg jest najlepszym, co nam się mogło stać, ale nie jest idealny, nie zawsze precyzyjnie rozumie komunikaty, które do niego docierają. Czasami może nawet pomylić prawdę z absolutną nieprawdą. I to jest groźne. Na pewno o tym będę też wspominał na Inspiration Day 2016.\nZobacz szczegóły na temat Inspiration Day 2016\nOstatnio z przerażeniem obejrzałem kawałek programu Dzień dobry TVN. Nie mam TV u siebie, ale akurat byłem poza swoim domem. W tym programie redaktor Piotr Kraśko zadał pytanie naprawdę dobremu lekarzowi neurochirurgowi. Dotyczyło ono bardzo powszechnego mitu, że ludzie wykorzystują jedynie 10% potencjału mózgu. Byłem przekonany, że ekspert, utalentowany, zaangażowany w wiele projektów badawczych (m.in. wybudzanie ze śpiączki za pomocą stymulacji rdzenia kręgowego) obali tę teorię. A on z kolei potwierdził i przyznał, że może jest to nawet tylko 7%.\nI to jest właśnie to. Trudno w takiej sytuacji udowadniać komuś innego, że to jest nieprawda, bo przecież to powiedział mądry facet, w mądrej telewizji (śmiech), z wieloma sukcesami medycznymi. I teraz nie podważając jego autorytetu, muszę wytłumaczyć ludziom, że z tymi 10% nie jest to prawda.\nA co mówi na ten temat nauka? Ewolucja zawsze pozbywała się tego, co nie jest potrzebne. Gdybyśmy korzystali tylko z 7, czy 10% mózgu, to reszta poszłaby na odstrzał. Mózg jest strasznie energochłonny i gdybyśmy korzystali z tak małego procentu tego organu, reszta w procesie ewolucji by zanikła po prostu. Tak jak z biegiem czasu straciliśmy ogon, futro, bo po prostu były niepotrzebne.\nOdwołałeś się do takich trzech głównych błędów, które popełniają prelegenci. Zbyt wielka pewność siebie na scenie, zbyt mało czasu na przygotowanie oraz niedostosowanie komunikatów do odbiorców. Czy coś jeszcze zauważasz? Jakieś inne obszary błędów, które się powtarzają nieustannie?\nI to jest moje przekleństwo trochę. Od razu analizuję, to co słucham na konferencjach. Rocznie jest to około 500 wystąpień, które poddaje analizie. Ale to chyba każdy zawód tak ma, że patrzy na to, czym się zajmuje na co dzień w odmienny sposób, niż inni. Jeśli chodzi o konferencje, to często widzę ludzi, którzy myślą, że mają coś do powiedzenia i coś powiedzą na scenie. I najczęściej jest to jedynie „coś powiedziane”. Nie ma tam planowania, nie ma struktury, prelegenci nie ułatwiają ludziom zrozumienia tematu. Przy każdej prezentacji musimy się mierzyć z kilkoma rzeczami.\nJest duża część prelegentów, którzy już na początku robią coś wbrew produktywnego. Po prostu rozpoczynają nudno. Mówią, jak się nazywają, kim są, skąd pochodzą.\nNa początek podstawowy proces poznawczy: uwaga. Trzeba ją najpierw zdobyć, zaskarbić sobie szybko i utrzymać ją. Z mojej praktyki i praktyki badawczej profesora Mediny wynika, że co 10 minut trzeba na nowo zdobywać uwagę słuchaczy. Trzeba zdawać sobie sprawę, jak tę uwagę można przykuć. Jest duża część prelegentów, którzy już na początku robią coś wbrew produktywnego. Po prostu rozpoczynają nudno. Mówią, jak się nazywają, kim są, skąd pochodzą. Raczej nikogo to nie obchodzi, chyba że ktoś jest Billem Gatesem, ale wtedy on nie musi się przedstawiać.\nZawsze mówię: „Na początku powiedz mi coś, czego nie wiem”. W ostatnich dniach pracowałem z klientem, który przedstawił mi bardzo fascynujący temat, ale nie na wstępie. Zaczął swoją prezentację od agendy. A przy takim działaniu połowa słuchaczy może usnąć już w tym momencie. Słuchacze nie znaliby konceptu, nie wiedzieliby, do czego to może im się przydać. I mózg wielu by się już wyłączył. Bo my słuchamy tego, co jest nowe, interesujące, intrygujące i ważne dla nas.\nWracając do tego klienta, okazało się, że ma przygotowaną świetną historię, ale nie jest ona na początku. Po prostu bał się wyjść poza rutynę, bo przecież na początku „wypada” się przedstawić. I tak samo kurtuazyjne jest dziękowanie na początku, że możemy się podzielić swoją wiedzą. Też tego bardzo nie lubię, ewentualnie można podziękować, ale na końcu wystąpienia. Chociaż lepiej jest dać dobrą prelekcję, a to ludzie będą wdzięczni tobie za świetne wystąpienie.\nKolejna rzecz to nieumiejętne prowadzenie wątków. Klątwa wiedzy, o której już wspominałem. Prelegenci często zakładają, że każdy wie tyle samo co oni i nie tłumaczą. A jak mózg czegoś nie rozumie, to się wyłącza. I odbiorca już nie słucha.\nJest też klątwa rozszerzonej wersji z dodatkami, z komentarzem autora, z wyciętymi scenami. Taki Hobbit w wersji 12-godzinnej (jedna część). Czasami tak jest, że coś cię bardzo fascynuje i chcesz się podzielić całą wiedzą. Trzeba stawiać jednak na 3-4 rzeczy, które ludzie mają zapamiętać, postawić na jedną dużą ideę, którą mają zrozumieć, postawić na jedno sensowne wezwanie do działania na koniec prezentacji – na tym trzeba się skupiać.\nJest jeszcze jedna rzecz, której bardzo nie lubię. Jako że bazuję na badaniach naukowych, nie trawię, jak ktoś dzieli się samymi opiniami, bez potwierdzenia naukowego. Każdy może dzielić się opiniami, ale może to być groźne, szczególnie jak ma wysoki status społeczny, bo wtedy okazuje się, że inni mogą uwierzyć w coś, co jest nieprawdą. Opinie vs wiedza vs nauka, krótko mówiąc.\nA jak jest u start-upów? Tam jest bardzo mało czasu na prezentację. Jest elevator pitch, 3 minuty, czasami mniej i trzeba się zaprezentować. Czy tam też pojawiają się takie błędy?\nTak, bardzo często słyszę na koniec pitcha: „Nie powiedzieliśmy wszystkiego, bo to jest za krótko”. Bardzo lubię pracować ze startupami. Ich właściciele popełniają takie same błędy, o których rozmawialiśmy wcześniej. Brakuje tam takiego podejścia projektowego, jest raczej: coś tam wiem, wyjdę na scenę i powiem. W świecie fizycznym znamy swoje ograniczenia, nikt z nas nie powie: jutro idę na Mount Everest bez żadnego przygotowania. A w świecie idei i komunikacji nie znamy swoich ograniczeń, wydaje nam się, że możemy wszystko. Za mało ufamy nauce w tym obszarze, a przecież jest np. psychologia poznawcza, neurolingwistyka, psycholingwistyka. Pokazuje jak to robić i warto z tego korzystać.\nCzasami oczywiście może się udać bez przygotowania, ale to raczej jest przypadek. Ja wolę pracować na czymś, co jest sprawdzalne i powtarzalne.\nSpotykam się z opiniami: „Ja nie występuję na scenie, nie muszę umieć prezentować”. Jak myślisz, z czego wynika słaba umiejętność prezentacji? Błędy systemu edukacji, bo przecież nie uczą w szkole jak się komunikować, jak robić dobre prezentacje. Uczą tylko obsługi Powerpointa.\nTrudno jest mi oceniać cały system edukacji, ale myślę, że coś jest na rzeczy. Polska szkoła nie przygotowuje do umiejętności prezentowania. W anglosaskiej kulturze jest coś takiego jak „show and tell”. Od młodych lat uczy się, jak mówić o ideach, czy też projektach.\nKtoś może powiedzieć: „okej, ja nie prezentuję jak Bucki na konferencjach dla 600 osób”. Ale kto wie, może za jakiś czas ta osoba będzie musiała zaprezentować dla 4-osobowego zespołu projekt zmian w firmie. I można to zrobić lepiej i skuteczniej. Zamiast siedzieć na 4-godzinnych spotkaniach, lepiej zrobić skuteczną i prostą prezentację, która będzie zrozumiała dla odbiorców. Z komunikacją jest jak z oddychaniem lub chodzeniem. Wydaje się nam, że potrafimy to robić, bo to wykonujemy na co dzień. Natomiast jeśli pójdziemy do jogina lub do foniatry (specjalista od głosu), dowiemy się, że źle oddychamy. Można to oczywiście poprawić. Do lekarza idziemy, gdy jest za późno (mamy schorzenie), tak samo jest z komunikacją (tu też trafiamy do specjalisty przeważnie w ostatniej chwili).\nDobrze by było, gdyby w szkołach uczono, jak prezentować. Może nie po to, by każdy był charyzmatycznym mówcą, ale by było mu w życiu łatwiej. 85% naszych sukcesów zależy od tego, jak komunikujemy, jak budujemy relacje, jak pracujemy w zespole. Tak wynika z badań Carnegie Institute of Technology.\nKoniecznie obejrzyj poniższy materiał filmowy!\nPrzejdźmy do Twojego nowego projektu zrealizowanego z fiszki.pl Skąd taki pomysł?\nJako jeden człowiek nie jestem w stanie przeszkolić wszystkich, ale chciałbym, by wszyscy mogli mieć dostęp do takich samych narzędzi, mieli ten sam start. Jest to w miarę tanie, 19.90 zł za jeden komplet fiszek z danej dziedziny. Można się kształcić w domu, ćwicząc, testując.\nTaka metoda, by pokazać ludziom, że kompetencji miękkich można się nauczyć tak samo, jak języka angielskiego i niemieckiego? Bo z tym kojarzą się głównie fiszki.\nTak. To jest kwestia nauki. My jako ludzie uczymy się w prosty sposób. Kopiując, przetwarzając, remiksując, powtarzając, zapamiętując, wykształcając sobie nawyki. Tak samo z umiejętnościami miękkimi: można wykształcić nawyk aktywnego słuchania i zadawania sensownych pytań, sterowania konwersacją w odpowiedni sposób.\nWiele osób zajmujących się marketingiem bazuje na kalendarzu. Jest np. dzień babci, logujemy się na Facebooka, a tam zalew wpisów z życzeniami od marek, wszystkie podobne, gdyby ktoś pozamieniał logotypy firm, nikt by nawet nie zauważył. Jaka jest Twoja recepta na dobry content, który się wyróżni?\nTak samo z Pablo Picasso. Był świetnym rysownikiem klasycznym, ale wybił się na czymś zupełnie innym. Wyszedł poza konwencję.\nWyjście poza ramy, wyłamanie się z konwencji. Podam tu jako przykład reklamę Kenzo w reżyserii Spike Jonze. Ramy są dobre do uczenia się, do kopiowania, ale trzeba wychodzić poza nie. Tak samo z Pablo Picasso. Był świetnym rysownikiem klasycznym, ale wybił się na czymś zupełnie innym. Wyszedł poza konwencję. I tak samo powinniśmy robić z komunikacją, robić coś zaskakującego, coś niestandardowego. Bo co może być mniej zaskakującego niż życzenia dla babci na Facebooku w dzień babci. Albo przedstawienie się na konferencji na początku wystąpienia.\nMnie najlepsze pomysły przychodzą podczas spacerów, kiedy nagle synapsy się łączą i uaktywniają. Warto też postawić na tzw. edukację ogólną i poszerzyć swoje kręgi zainteresowań.\nJestem wierny sentencji: „Wiedzieć coś o wszystkim i wszystko o czymś”. Jest to kwestia ciągłego otwierania się na świat i uczenia się nowych rzeczy.\nDziś podczas pracy z klientem, z naukowcem, dowiedziałem się bardzo ciekawych nowych rzeczy, ale również on poznał nowe rzeczy ode mnie. Jeśli chcesz być dobry w komunikacji, być dobrym marketingowcem, PRowcem, to nie możesz siedzieć cały czas w swoim sosie, musisz iść dostrzegać coś nowego, czytać książki z różnych dziedzin, oglądać filmy. Musisz być obserwatorem kultury, w innym przypadku będzie nudna sztampa.\nPatrząc na rozwój mediów społecznościowych, możemy mieć wrażenie, że jesteśmy coraz bardziej zamknięci w tych swoich bańkach informacyjnych. Algorytmy dają nam takie rzeczy, które lubimy, te które nas nie interesują, z czasem zanikają. Zawężamy sobie horyzonty w ten sposób. A chyba coraz mniej osób aktywnie poszukuje nowej wiedzy. Jak się do tego odnosisz?\nJest tak, jak mówisz. Pokazują to badania dotyczące np. algorytmów Facebooka i w jaki sposób rozprzestrzeniają się teorie spiskowe. Jest coś takiego jak bańka informacyjna i warto też mieć tego świadomość. Ale może to za mało, trzeba się czasem eksponować na coś zupełnie nowego. Pamiętam, jak podczas See Bloggers spotkałem się z Robertem Biedroniem. Po debacie powiedział mi, że zgadza się z tym, co ja mówię. Odparłem, że to bardzo niebezpieczne. Bo gdy wszyscy się zgadzają, to można przeoczyć coś ważnego. W ten sposób mózg się usypia, czasami trzeba się spierać, powątpiewać, zrozumieć perspektywę drugiego człowieka.\nW mózgu mamy coś takiego, co się nazywa motywowane rozumowanie. Szukamy tych teorii, które potwierdzają nasze myślenie, argumentów, które są zgodne z naszymi teoriami, a jesteśmy ślepi na całą resztę. Tak też się rodzą niestety teorie spiskowe.\nOdwołajmy się na chwilę do sportu. Kiedy jestem na treningu i jestem bardzo zmęczony, to zawsze dodaję sobie jeszcze coś, by jeszcze bardziej się zmęczyć. Kiedy jestem gdzieś, gdzie nie mogę czegoś pojąć, to staram się iść głębiej. To jest taka filozofia życiowa, nie każdemu oczywiście może odpowiadać, bo wiąże się z „cierpieniem”. Bo w sumie wiedza nie jest błogosławieństwem. Często możemy dowiadywać się rzeczy, które nie będą dla nas wygodne i komfortowe.\nMyślisz, że w kolejnych latach bańka informacyjna będzie się coraz zawężać? I będziemy wiedzieć coraz mniej?\nMyślę, że za 100 lat ktoś będzie mówił, że ma dużo gorzej, niż my teraz. Nie dlatego że życzę komuś źle, ale tak już jest, że świat idzie do przodu i twierdzimy, że kiedyś było lepiej. Na pewno będzie inaczej, ale wierzę w to, że ludzie posiadają taki mechanizm samoregulacji. Po latach rozpasania przyjdzie czas minimalizmu, po prostu się opamiętamy. Sam korzystam z rozszerzenia do przeglądarki Chrome „Kill the newsfeed”.\nTeż korzystam i bardzo sobie chwalę.\nOdcinam się od wielu rzeczy, bo zauważyłem, że jest sporo zjawisk niepożądanych. Jedno jest pewne, świat na pewno już nie będzie taki poukładany. To o czym pisał Bauman już 10 lat temu, staje się rzeczywistością. Jesteśmy w takiej płynnej rzeczywistości, jedno odnajdują się w tym lepiej, drudzy gorzej. I tym drugim trzeba pomagać, edukować ich. Wyznaję taką zasadę, że należy coś temu światu dać od siebie.\nOprócz działalności zarobkowej udzielam się również charytatywnie, pracuję z dziećmi z biednych rodzin, z domów dziecka. I im pomagam. Trzeba inwestować w dzieci, edukacja jest najważniejsza. Jeśli teraz się nie pochylimy nad tym, to za 20-30 nie będziemy mieli lepiej. Musimy zmieniać system edukacji, przykładem może być Finlandia, która wyrównuje szanse, uczy myślenia, demokracji, umiejętności potrzebnych w tych czasach.\nJakie trzy książki z obszaru komunikacji, marketingu, które ostatnio Cię zachwyciły, zwróciły Twoją uwagę.\nNie są to książki stricte marketingowe, ale takie, które każdy marketingowiec powinien przeczytać.\n1. Steven Pinker – Piękny Styl – książka o pisaniu i mówieniu. Nie jest to na pewno poradnik, gdzie są sztampowe rady. Książka daje dużo do myślenia.\n2. John J. Medina – Brain Rules – jest również w wydaniu polskim, wracam do niej nieustannie. O tym, jak działa nasz mózg, każdemu się przyda taka wiedza.\n3. Susan Cain – Quiet Revolution – książka o introwertykach. Warto przeczytać, by dowiedzieć się, że są inni ludzie, niż ekstrawertycy, których wcale nie jest tak dużo, ale są po prostu głośniejsi.\nJak wspominasz Szczecin? Ile razu tu byłeś?\nDwa razy. Byłem na Marketing Trends 2016 oraz prowadziłem jedno szkolenie.\nCoś udało Ci się pozwiedzać?\nByłem chyba jedyną osobą, której nie udało się znaleźć Wałów Chrobrego (śmiech). Dla mnie miasto i ludzie to nieodłączne elementy. W Szczecinie przebywałem z fantastycznymi osobami, organizatorami konferencji, uczestnikami. Mam świetne wspomnienia związane z tym miastem. Byłem na długich spacerach, wtedy była zima, więc teraz na pewno mi się spodoba. Teraz zostaję 2 dni.\nMoże uda się tym razem dotrzeć na Wały?\nWtedy w końcu się udało, zawieźli mnie samochodem (śmiech). Lubię miasta, w których ludzie potrafią o nich opowiadać. Dowiedziałem się ciekawostek o pasztecikach, o architektach Szczecina, powiązaniach z Paryżem. Boli mnie, że Szczecin został zaniedbany pod względem komunikacyjnym, trudno tu dojechać. To nie wina oczywiście Szczecina.\nO czym powiesz na Inspiration Day 2016? Czego uczestnicy mogą się spodziewać?\nPowiem o tym, jak chronić siebie przed pułapkami, które zastawia na nas własny mózg, w obszarze komunikacji, postrzegania siebie i innych. Jak zauważać, kiedy się mylimy i co z tym robić. Pokażę proste sposoby, jak to regulować. Będzie to taki podręcznik młodego badacza. Mam nadzieję, że po moim wystąpieniu ludzie wyjdą na tyle zainspirowani, by inaczej spojrzeć na świat. I będą częściej mówić: „Nie wiem”, „Ok, myliłem się”.\nDla niektórych przyznanie się do błędu bardzo boli, prawda?\nKażdego boli, mnie też, ale wolę przyznać się do błędu, niż być bufonem.\nDziękuję Piotrze za bardzo ciekawą rozmowę.\nbańka informacyjnainspiration day 2016marketingmichał hamerapiotr bucki\n15 września (czwartek) w kampusie Akademii Morskiej w Szczecinie przy ul. Szczerbcowej 4 (sala nr 7, I piętro) odbędzie się wykład...


Auto Szrot Gogoliński Młyn – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Gogoliński Młyn\nPotrzeba Ci dobrych części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Gogoliński Młyn. W naszej ofercie namierzysz nie tylko części do samochodów – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty każdego, kto jest zainteresowany bardzo dobrą jakością i wyjątkowo niską ceną. Tak wyglądają wymagania, które opisują nasz auto szrot Gogoliński Młyn.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Gogoliński Młyn\nSZROT Gogoliński Młyn\nKasacja pojazdów Gogoliński Młyn. Rozbieramy wszystkie auta na części w ofercie wszystkie marki i modele. Giełda części używanych.\nSKUP AUT Gogoliński Młyn\nAUTA ZŁOM Gogoliński Młyn\nZłomując auto u nas możesz mieć pewność, że złomowanie auta toczy się w odpowiednich warunkach i z zachowaniem bezpieczeństwa. dlatego możemy pozyskiwać komponenty z samochodów w łatwy i przyjazny dla środowiska sposób.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Gogoliński Młyn? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nkasacja pojazdów Gogoliński Młyn\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Gogoliński Młyn\nJeśli auto na części jest czymś, czego poszukujesz, to w naszym asortymencie znajdziesz właśnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż samochody w naszym magazynie liczone są w dziesiątkach tysięcy. Co więcej, na dowolny produkt z naszego szrotu może być przyznana gwarancja – nie tylko rozruchowa. Ona z pewnością zapewni spokój i bezpieczeństwo – nawet w wypadku części samochodowych, które się często psują. Poddaj próbie jakość naszych części i skorzystaj z naszej oferty już teraz. Z powodu dużej ilości samochodów w naszej firmie mamy możliwość zaproponowania Wam niezwykle dużą ilość części w małych cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Gogoliński Młyn.\nNa szrot Gogoliński Młyn znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Gogoliński Młyn. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Gogoliński Młyn.


FIOLETOWO-BEŻOWY - Katsuumi\nU Was też takie słoneczne dni czy nadal na nie czekacie?\nZapraszam Was na FANPAGE - gdzie jeszcze ostatnie dni konkursu - a także na INSTAGRAM :)\nPo prostu Kasia 23 kwietnia 2015 11:25\nBajeczne spodnie i śliczny naszyjnik.\nblond-yasmin 23 kwietnia 2015 12:02\nU mnie dopiero dzisiaj nastała w miarę normalna pogoda jak na tę porę.. a fioletowe spodnie również posiadam w swojej szafie, nawet są bardzo podobne do Twoich ;)\nUnknown 23 kwietnia 2015 12:28\nsandrynka 23 kwietnia 2015 12:48\nświetnie!!! i ten fason zdecydowanie wydłuża Ci nogi :)\nSiostry Andrzejewskie 23 kwietnia 2015 13:01\nA mi tam najbardziej podoba się bluzka! :)\nAnnaslomka 23 kwietnia 2015 13:02\nJa tez pochodze ze Szczecina - to fakt, wielu osobom wydaje sie, ze to miasto lezy nad morzem...;)\nFajny secik, na luzie, przyjemne kolorki...Super naszyjnik!\nAnia 23 kwietnia 2015 13:08\npathy 23 kwietnia 2015 13:24\nVereebenArt 23 kwietnia 2015 13:48\nchcę takie buty na jesień zakupic :) bardzo fajny zestaw!\nJoannaT. 23 kwietnia 2015 13:48\nalbo Ci jakoś włosy mega szybko rosną, albo dawno u Ciebie na blogu nie byłam :D\nMargaretka 23 kwietnia 2015 13:52\nale boski kolor spodni, marzy mi się taki, całuski :)\nXd 23 kwietnia 2015 14:07\nOurdestination 23 kwietnia 2015 15:15\ncaroline 23 kwietnia 2015 15:27\nja tez zazdrosze figury! :( a buciki.. hmm.. sliczne!\nNAttu 23 kwietnia 2015 16:17\nUnknown 23 kwietnia 2015 16:21\nOj tak, wiosna nareszcie pełną parą!\nCudnie wyglądasz! :) <3\nJustyna 23 kwietnia 2015 16:59\nja ostatnio zastanawiałam się nad fioletowymi spodniami, bardzo mi się podobają, świetny outfit ;)\nUnknown 23 kwietnia 2015 17:59\na wiesz, że swoje pierwsze rurki założyłam dopiero w technikum?? ;p serio\ninvisiblefashion 23 kwietnia 2015 19:11\nJulajulia 23 kwietnia 2015 20:06\nInvierno Beauty 23 kwietnia 2015 20:29\nO super spodnie, nigdy nie miałam w tym kolorze a bardzo mi się podobają:))\nPatrycja Dubert 23 kwietnia 2015 20:42\nMasz cudne zdjęcia ;)\nFajnie wyglądasz! Masz śliczną buźkę, tylko poproszę o więcej uśmiechu :*\nEwa 23 kwietnia 2015 21:13\nagatacia 23 kwietnia 2015 21:51\nPeerfectlly 23 kwietnia 2015 22:54\nMasz mega naszyjnik! :-)\nUnknown 23 kwietnia 2015 23:27\nUnknown 24 kwietnia 2015 07:06\nMasz rację teraz jest cieplutko<3\nCudowny zestaw.Naprawdę ślicznie w tym wyglądasz! :) Jesteś naprawdę ładna ;) Mam nadzieję,że dopisze wam pogoda na wyjazd nad morze! :D\nPaulina 24 kwietnia 2015 09:18\nJusta 24 kwietnia 2015 09:40\nzestaw tez swietny!\nŻaneta Serocka 24 kwietnia 2015 10:50\nładny look, taki codzienny i fajna torebka.\nAmanda 24 kwietnia 2015 11:02\nja też uwielbiam rurki... choć często są mi za małe w łydce :P\nKingefashion 24 kwietnia 2015 14:31\nNatallie 24 kwietnia 2015 15:03\nbardzo ładnie!:) skromnie i naturalnie :)\nANRU.pl 24 kwietnia 2015 16:33\nkto nie lubi rurek ? :D\njak ja uwielbiam takie buuuty!:) i zazdroszczę figury:)\nKaties 24 kwietnia 2015 18:52\nMadusia 24 kwietnia 2015 20:42\na nie wydaje się na zdjęciach, że masz tyle wzrostu, nieco więcej ode mnie. ;) i też za to właśnie lubię rurki, że wygląda się w nich na nieco wyższą niż w rzeczywistości. ;)\na to że Szczecin nie leży nad morzem przekonałam się doskonale na Tall Shipie dwa lata temu, gdy płynęliśmy ze Świnoujścia do niego- najdłuższa i najcięższa droga ever, bo niesamowicie grzało słońce, szybko płynąć się nie dało, a nam na trzy godziny przed Szczecinem zabrakło wody- makabra.\nzaś co do planów na majówkę, to ja wybieram się na Chorwację, żeby tam przez tydzień żeglować. ;)\nMurphose 24 kwietnia 2015 20:44\nUnknown 24 kwietnia 2015 22:43\nja mam to samo jesli chodzi o spodnie z szerokimi nogawkami :) i nie mam planów na dlugi weekend :D\nelpuntodelola 25 kwietnia 2015 00:06\nBonito look, el bolso es precioso. Besos, si quieres nos seguimos\nLACOCAINANO 25 kwietnia 2015 13:56\nJaak zawsze cudownie! Zapraszam na ponowne otwarcie mojego bloga:)\nUnknown 25 kwietnia 2015 16:02\nWorldfashionstyleeve.pl 25 kwietnia 2015 19:44\nKlaudia Karnafel 25 kwietnia 2015 20:48\nSiostry Andrzejewskie 26 kwietnia 2015 12:03\nNajlepsza, chyba tylko torba! ;)\nUnknown 26 kwietnia 2015 12:47\nAngelika 27 kwietnia 2015 23:06\nRurki to także mój ulubiony fason spodni. :)\nPodoba mi się ta bluzeczka, wyglądasz w niej cudnie!\nSandicious 30 kwietnia 2015 13:06\nte spodnie dają to "coś" całej stylizacji i tworzą fajny klimat. A buty baaardzo mi się podobają!:)\nletsbless 6 maja 2015 16:23\njaki piękny naszyjnik!!!!!


Kondensatory sprzęgające - testy i próba analizy wpływu - www.forum-trioda.pl\nPost autor: Romekd » ndz, 15 stycznia 2017, 09:06\nPrzed założeniem tego wątku zastanawiałem się w jakim dziale go umieścić W "Lampy dla początkujących", czy w "Wspomaganie układów lampowych"? Temat kondensatorów sprzęgających i ich wpływu na parametry i brzmienie wzmacniacza był już kilka razy poruszany na naszym Forum i wydawać by się mogło, że wszystko na ten temat zostało już powiedziane... Wszyscy wiedzą, że kondensatory sprzęgające powinny bez wprowadzania strat i zniekształceń przenosić składową zmienną i całkowicie separować składową stałą napięcia. Prąd upływności tych kondensatorów powinien być jak najmniejszy, by nie powodował przesuwania punktów pracy lamp i tranzystorów w poszczególnych stopniach wzmacniacza. Wiemy też, że kondensatory przesuwają fazę prądu w stosunku do fazy napięcia i przesunięcie to jest zależne do częstotliwości poszczególnych składowych sygnału audio, pojemności kondensatorów i rezystancji w układzie. Czy te przesunięcia fazy mogą mieć wpływ na brzmienie wzmacniacza? Powszechnie uważa się, że nie mają one wpływu, jeśli tylko ich poziom jest identyczny w obu kanałach wzmacniacza STEREO, a zafalowania charakterystyki amplitudowo-częstotliwościowej oraz fazowo-częstotliwościowej (niektórzy uważają, że te w ogóle są nieistotne) w paśmie częstotliwości akustycznych są niewielkie. Czy rzeczywiście nie mają wpływu? Moim zdaniem kondensatory sprzęgające, przy ich niewłaściwym doborze, mogą jednak mieć spory wpływ na brzmienie.\nWykonałem kilka testów z układami zawierającymi kondensatory sprzęgające, z których w tym poście przedstawię na razie jeden. Do przeprowadzenia tego testu wykonałem bardzo prosty układ pomiarowy, w skład którego wchodziły cztery wzmacniacze operacyjne (zawarte w jednym układzie scalonym), oraz kondensatory sprzęgające każdy ze stopni, które wraz z rezystorami polaryzującymi wzmacniacze tworzyły filtry dolnoprzepustowe RC o częstotliwości granicznej ok. 20 Hz. Wzmacniacze pełniły w tym układzie rolę buforów o wzmocnieniu jednostkowym - ich bardzo wysoka rezystancja wejściowa nie obciążała ogniw RC, a niska wyjściowa stanowiła źródła sygnału dla kolejnych stopni. Jedynie pierwszy ze wzmacniaczy wyposażyłem w dwa rezystory, umieszczone w pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego, pozwalające przez zmianę wzmocnienia zmieniać wartość amplitudy badanego sygnału. kondensatory sprzęgające dobrałem, tak że wszystkie mają pojemność 3,4 μF, przez co częstotliwość graniczna każdego ze stopni wynosi 21,3 Hz. Układ zasiliłem napięciem symetrycznym ±12 V, a na wejście podałem sygnał sinusoidalny o częstotliwości 60 Hz, czyli niemal trzykrotnie wyższej od dolnej częstotliwości granicznej każdego ze stopni. Schemat układu poniżej:\nZgodnie w wyliczeniami pomiar wykazał, że każdy ze stopni wprowadza tłumienie sygnału o 0,54 dB i przesuwa fazę sygnału o ok. -20°, co dało łączne przesunięcie fazy o ok. -80° przez cały układ i tłumienie na poziomie ok. 2,2 dB. Dolna częstotliwość graniczna (-3 dB) całego układu wyniosła ok. 49 Hz.\nZwiększając wzmocnienie pierwszego ze wzmacniaczy operacyjnych doprowadziłem do obcięcia wierzchołków bezpośrednio na jego wyjściu (pozostałe wzmacniacze nie uległy przesterowaniu dzięki niewielkiemu tłumieniu, wprowadzanemu przez kolejne ogniwa RC).\nPrzesterowany przebieg (na wyjściu Pp1) wyglądał następująco:\nNa kolejunym wyjściu (Pp2) otrzymałem przebieg:\nNa następnym (Pp3):\nI na ostatnim (Pp4):\nTeoretycznie wszystkie te przebiegi na "ucho" (odsłuchiwałem w słuchawkach) powinny brzmieć tak samo, a każdy z nich brzmiał nieco inaczej. Nie wiem czy różnice wynikały z różnych poziomów (między wyjściami różnica wynosi ok 0,5 dB, czyli bardzo niewiele), czy była to tylko autosugestia, której być może uległem (sprawdzę to jak wyrównam poziomy sygnałów i będę miał gości chętnych do wzięcia udziału w teście). Na kolejnych wyjściach układu zniekształcenia zmieniały położenie względem wierzchołków sinusoidy, co wynikało z przesuwania fazy o ok. -20°. przez każdy ze stopni. Tego typu sygnały (jak na wyjściu Pp1) mogą normalnie występować w sygnałach audio i teoretycznie przesuwanie fazy (w pojedynczym kanale /mono/) nie powinno powodować zmiany brzmienia tego sygnału w słuchawkach. Co o tym sądzicie?\nW następnych wypowiedziach przedstawię co robią filtry RC z sygnałami niesinusoidalnymi (skokiem napięcia, falą prostokątną itp.). Jak zmienia się wartość amplitudy dla takich sygnałów, jak przedstawia się zwis impulsów, jak powstają stany nieustalone i jak radzi sobie z nimi wzmacniacz w zależności od pojemności kondensatorów sprzęgających i ich ilości i miejsca w torze wzmacniacza.\nPost autor: AZ12 » ndz, 15 stycznia 2017, 09:28\nRomekd pisze: "Lamy dla początkujących"\nLamy to takie zwierzęta.\nWracając do kondensatorów sprzęgających.\nZ powodu zmiany kształtów przebiegów odkształconych we wzmacniaczach przeznaczonych do aparatury profesjonalnej, np: pomiarowej ogranicza się więc ilość kondensatorów sprzęgających w torze sygnałowym. Szczególnymi przypadkami są wzmacniacze prądu stałego, gdzie nie powinno ich być wcale. Nawet proste oscyloskopy analogowe miały jeden lub dwa kondensatory sprzęgające w torze wzmacniacza sterującego lampą oscyloskopową.\nOstatnio zmieniony ndz, 15 stycznia 2017, 11:46 przez AZ12, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Romekd » ndz, 15 stycznia 2017, 11:12\nAZ12 pisze: Z powodu zmiany kształtów przebiegów odkształconych we wzmacniaczach przeznaczonych do aparatury profesjonalnej, np: pomiarowej ogranicza się więc ilość kondensatorów sprzęgających w torze sygnałowym. Nawet proste oscyloskopy analogowe miały jeden lub dwa kondensatory sprzęgające w torze wzmacniacza sterującego lampą oscyloskopową.\nNiestety we wzmacniaczach lampowych jest ich przeważnie bardzo dużo. Oddzielają poszczególne stopnie, blokują rezystory w katodach lamp, kształtują charakterystykę w układach regulacji barwy dźwięku. W układach tranzystorowych też jest ich całkiem sporo, ze względu na dużą liczbę półprzewodników. Poniżej fragment schematu toru m.cz. (tylko przedwzmacniacz i regulacja barwy) amplitunera "Radmor 5102", w którym naliczyłem 14 kondensatorów, mogących wpływać na charakterystykę przenoszenia toru w jednym tylko kanale stereofonicznym:\nW kultowym wzmacniaczu lampowym Pioneer SM-83 jest ich około 20. (na jeden kanał) nie licząc tych blokujących obwody zasilania, odsprzęgających siatki lamp itp.\nZ danych producenta (nie wiem czy ta karta powyżej jest autentyczna; znalazłem w necie) pasmo przenoszenia wzmacniacza wynosi 5 Hz...100 kHz (±1 dB), co wydaje mi się nieprawdziwe, gdyż tylko kondnesatory C13 i C16 (zaznaczone przeze mnie na schemacie czerwonym kółkiem 1 i 2) wraz z rezystorami ograniczją je od dołu do ok. 24 Hz dla spadku -3 dB.\n(2.81 KiB) Nie pobierany\nPrzy dużej liczbie kondensatorów sprzęgających ich pojemność dobiera się tak, by dolna częstotliwość graniczna dla poszczególnych ogniw RC leżała bardzo daleko od dolnej granicy pasma akustycznego (nie jest przesadą nawet gdy leży ona poniżej 1 Hz). Pozostawia się często jeden obwód RC o wyższej częstotliwości granicznej, by ewentualnie ograniczał on pasmo od dołu. Niestety spotkałem się z opiniami, że we wzmacniaczach lampowych wszystkie kondensatory sprzęgające powinny mieć pojemność jak najmniejszą, gdyż i tak transformator głośnikowy nie przeniesie "niskich basów", a i pasmo zestawów głośnikowych też przeważnie zaczyna się dopiero od częstotliwości 50...70 Hz. Moim zdaniem takie podejście było dobre w latach największej świetności lamp elektronowych, kiedy ceny kondensatorów były stosunkowo wysokie, ich gabaryty duże, upływność spora i proporcjonalna do pojemności kondensatora, a wymagania co do jakości dźwięku audycji, słuchanych przeważnie na zakresach AM, stosunkowo niska... Współczesne kondensatory mają małe gabaryty, bardzo małą upływność i są tanie. Wadą kondensatorów sprzęgających o większej pojemności jest dłuższy czas ustalania się na nich napięcia, przez co układ może potrzebować kilka sekund na przeładowanie się kondensatorów i ustalenie się odpowiednich warunków pracy układu (mam na myśli wysokiej klasy wzmacniacze audio, a nie np. gitarowe, bo to całkiem inna kategoria...).\nPost autor: AZ12 » ndz, 15 stycznia 2017, 11:27\nAparaturę profesjonalną miałem na myśli wzmacniacze przeznaczone do wzmacniania sygnałów innych niż audio.\nRomekd pisze: Niestety we wzmacniaczach lampowych jest ich przeważnie bardzo dużo. Oddzielają poszczególne stopnie, blokują rezystory w katodach lamp, kształtują charakterystykę w układach regulacji barwy dźwięku. W układach tranzystorowych też jest ich całkiem sporo, ze względu na dużą liczbę półprzewodników. Poniżej fragment schematu toru m.cz. (tylko przedwzmacniacz i regulacja barwy) amplitunera "Radmor 5102", w którym naliczyłem 14 kondensatorów, mogących wpływać na charakterystykę przenoszenia toru w jednym tylko kanale stereofonicznym:\nKondensatory w wzmacniaczach mocy m. cz. są niezbędne do odseparowania składowej stałej od potencjometrów w celu ograniczenia poziomu szumów. Galwaniczne sprzęganie elektrod elementów wzmacniających mogłoby wymagać stosowania stopni różnicowych, zasilania napięciem symetrycznym, co byłoby kosztowne i niecelowe.\nPost autor: Romekd » ndz, 15 stycznia 2017, 13:13\nAZ12. Do czego służą kondensatory wiedzą chyba wszyscy na naszym Forum i to raczej nie wymaga tłumaczenia... W temacie chciałem poruszyć zagadnienia dotyczące ewentualnego wpływu kondensatorów sprzęgających (i blokujących rezystory katodowe) na brzmienie muzyki (i zachowanie się wzmacniacza), którą można przez wzmacniacz z takimi kondensatorami odtwarzać. Wiesz geniuszu co się stanie gdy do wejścia przedstawionego przeze mnie układu testowego doprowadzę symetryczny sygnał prostokątny o takiej samej amplitudzie jaką ustawiałem dla sygnału sinus i częstotliwości 100 Hz? Jak zachowają się wzmacniacze operacyjne? Czy też przesteruje się pierwszy? A może ostatni? Jaki sygnał otrzymamy na wyjściu? Czy w tym przypadku sygnały z poszczególnych wejść też będą miały inną barwę przy ich odsłuchu przez słuchawki? Jak myślisz?\nWątek przenoszę do działu dla początkujących...\nPost autor: przemak » ndz, 15 stycznia 2017, 14:38\nFajny test, ale nie podoba mi się przesterowywanie pierwszego stopnia i wyciąganie z tego wniosków, w szczególności dotyczących fazy. "Pochylanie" poziomej linii z przesterowanej sinusoidy raczej wygląda mi na efekt działania filtra HPF czyli obcięcia pasma od dołu, ale raczej amplitudowo. Nie jestem oblatany z oceną brzmienia i parametrow wzmacniacza przez obserwację odpowiedzi na pobudzenie prostokątem, ale tu tak mniej więcej mi to wygląda, ten układ nie przenosi składowej stałej, więc "pochyla" wszystkie poziome linie.\nW sumie to nie wiem, jak to zbadać sensownie, można "przegwizdać" programem, np. moim ulubionym REWem, wtedy wszytsko będzie widoczne, amplituda, faza, opóźnienie grupowe. Problem z tym, jak to przełożyć na wrażenia słuchowe czy jakośc dźwięku, czy to słychać, czy nie, i czy to dobrze czy źle, jeżeli słychać albo nie\nPost autor: Romekd » ndz, 15 stycznia 2017, 22:36\nprzemak pisze: Fajny test, ale nie podoba mi się przesterowywanie pierwszego stopnia i wyciąganie z tego wniosków, w szczególności dotyczących fazy.\nPrzesterowanie jest typowe jak dla wzmacniacza operacyjnego, obciążonego impedancją stworzoną przez szeregowo połączony kondensator 3,4 μF z rezystorem 2,2 kΩ (Z=2334 Ω -19,53°). Sygnał był pobierany bezpośrednio z wyjścia układu (z punktu Pp1) i stąd odwrotne pochylenie obciętych wierzchołków sinusoidy. Na oscylogramie widać bardziej obcięty dolny wierzchołek, co z kolei jest charakterystyczne dla TL074. Można uzyskać obcięcie w miarę symetryczne, ale wymaga to zasilenia układu napięciami +12 i -13V. Wtedy przesterowanie wygląda tak:\nPo zmianie częstotliwości generatora na 50 Hz, zniekształcenia na wyjściu Pp4 wyglądają trochę jak skrośne (zniekształcenia przejścia przez zero), choć powstają z obciętych wierzchołków sinusoidy "przeciągniętej" w fazie o ok. 70°:\nCo do wniosków o przesunięciu fazowym, to przesunięcie to najpierw wyliczyłem, a następnie potwierdziłem wyliczenia po analizie obrazu na oscyloskopie (podawałem na wejścia oscyloskopu dwa sygnały i nakładałem na siebie obrazy przebiegów).\nPo podaniu na wejście przebiegu prostokątnego stwierdziłem, że pochylenie impulsów jest już wyraźnie widoczne przy częstotliwości 5 kHz, choć dolna częstotliwość graniczna układu testowego była niższa od 50 Hz. Tak to wyglądało:\nPrzy częstotliwości 1 kHz zwis impulsów i wzrost amplitudy sygnału na wyjściu Pp4 był już dobrze widoczny:\nA tak to wyglądało przy 500 Hz:\nPrzy 100 Hz:\nPrzy 50 Hz to już była zupełna "masakra":\nZmniejszanie częstotliwości przebiegu prostokątnego powodowało znaczny wzrost amplitudy, tym większy im przez więcej filtrów dolnoprzepustowych RC przechodził sygnał (o ile dobrze pamiętam w punkcie Pp4 amplituda osiągała ok. 240% w stosunku do amplitudy sygnału podawanego na wejście Pp0).\nPost autor: Einherjer » ndz, 15 stycznia 2017, 23:00\nRomku, mówi się, że ludzkie ucho jest niewrażliwe na zmiany fazy poszczególnych harmonicznych, ale z mojego doświadczenia wynika raczej, że jest mało wrażliwe. Jestem w stanie uwierzyć, że różnice w brzmieniu to nie tylko Twoja autosugestia, chociaż warto to zweryfikować. W przypadku kondensatorów sprzęgających dochodzą jeszcze dwie kwestie: szybkość powrotu do normalnego punktu pracy po przesterowaniu i wystąpieniu prądu siatki oraz stabilność w zakresie niskich częstotliwości. Jak się w układzie zastosuje bootstrap to już w ogóle robi się ciekawie. Projektując wzmacniacz słuchawkowy SEPP pomagałem sobie symulacjami w LTSpice, bez nich musiałbym poświęcić dużo więcej czasu na eksperymenty z doborem kondensatorów. Co do wzmacniacza Philipsa, to pasmo ulegnie poszerzeniu w skutek działania sprzężenia zwrotnego, ale chyba faktycznie nie aż tak bardzo.\nPost autor: lamposz » pn, 16 stycznia 2017, 00:18\nA jak sprawa się ma z przeładowaniami ? Pojemnością kondensatorów i jej wpływem na brzmienie i dynamikę ?\nPost autor: przemak » pn, 16 stycznia 2017, 14:13\nRomekd pisze: Przesterowanie jest typowe jak dla wzmacniacza operacyjnego, obciążonego impedancją stworzoną przez szeregowo połączony kondensator 3,4 μF z rezystorem 2,2 kΩ (Z=2334 Ω -19,53°). Sygnał był pobierany bezpośrednio z wyjścia układu (z punktu Pp1) i stąd odwrotne pochylenie obciętych wierzchołków sinusoidy. Na oscylogramie widać bardziej obcięty dolny wierzchołek, co z kolei jest charakterystyczne dla TL074. Można uzyskać obcięcie w miarę symetryczne, ale wymaga to zasilenia układu napięciami +12 i -13V.\nWszystko OK, tylko właśnie IMO niepotrzebnie mieszasz do tego wszystkiego przesterowanie wzmacniacza operacyjnego, lepiej podać prostokąt po prostu. Druga sprawa - wzmacniacz "dostaje trochę w trąbę", jest obciążony dość niską impedancją, prąd wyjściowy potrzebny do działania jest spory, to też może zniekształcać wyniki i wnioski, które zaraz ktoś ekstrapoluje, jakie te operacyjne są be, a kondensatory to zuo. Testujesz, jak zachowują się kondensatory, wykorzystując do tego wzmacniacze pracujące na granicy swoich możliwości prądowych i napięciowych - wnioski muszą być zniekształcone.\nPost autor: Romekd » wt, 17 stycznia 2017, 12:27\nEinherjer pisze: Romku, mówi się, że ludzkie ucho jest niewrażliwe na zmiany fazy poszczególnych harmonicznych, ale z mojego doświadczenia wynika raczej, że jest mało wrażliwe. Jestem w stanie uwierzyć, że różnice w brzmieniu to nie tylko Twoja autosugestia, chociaż warto to zweryfikować.\nDziękuję za wypowiedź. Już zaczynałem się bać, że mogę mieć omamy słuchowe Marek (mój wspólnik w firmie) nie słyszał takich różnic w barwie jak ja. Mówił jedynie, że być może słyszy różnicę między sygnałami otrzymywanymi z wyjść Pp1 i Pp4, i różnica ta bardziej dotyczy poziomu sygnału niż samej barwy dźwięku. Tak więc należałoby przeprowadzić więcej i oczywiście "ślepych" testów, a nie takich jak przeprowadzałem (wiedziałem z którego wyjścia w danym momencie odsłuchuję sygnał, bo sam je sobie przełączałem...). Za to nie słyszałem żadnych różnic w barwie sygnałów otrzymanych z sygnału prostokątnego, choć na ekranie oscyloskopu różniły się diametralnie...\nEinherjer pisze: W przypadku kondensatorów sprzęgających dochodzą jeszcze dwie kwestie: szybkość powrotu do normalnego punktu pracy po przesterowaniu i wystąpieniu prądu siatki oraz stabilność w zakresie niskich częstotliwości. Jak się w układzie zastosuje bootstrap to już w ogóle robi się ciekawie.\nWłaśnie tym kwestiom zamierzałem poświęcić więcej uwagi i omówić je dokładniej w tym wątku. Może w weekend będę miał więcej czasu (obecnie znowu zawalony jestem pracą... ) i coś na ten temat napiszę dla początkujących konstruktorów. Co do układów bootstrap, to mnie też kiedyś bardzo zaskoczył jeden układ, gdy wskutek nieodpowiedniego doboru właśnie kondensatorów sprzęgających podbił mi najniższe częstotliwości tak bardzo, że aż całkowicie zmienił brzmienie (pozornie je poprawiając...) urządzenia.\nEinherjer pisze: Co do wzmacniacza Philipsa, to pasmo ulegnie poszerzeniu w skutek działania sprzężenia zwrotnego, ale chyba faktycznie nie aż tak bardzo.\nJeżeli ta część Twojej wypowiedzi dotyczyła przedstawionego przeze mnie w tym wątku wzmacniacza Pioneer SM-83 (nie kojarzę Philipsa ), to niestety sprzężeniem nie są objęte stopnie sprzęgnięte kondensatorami zaznaczonymi przeze mnie w kółkach numerami 1 i 2. Miałem akurat okazję zmierzyć parametry takiego wzmacniacza (chwilowo mam go u siebie). Wyszły dość szokujące... Być może była to wina uszkodzonych potencjometrów regulacji barwy (ustawiłem je w środkowym położeniu; niby wszystko regulowało się poprawnie) lub zmienionej wartości kondensatorów, bo w końcu wzmacniacz ma już z 50 lat. Na dodatek jeden z kanałów grał w tym urządzeniu nieco ciszej, a poziom dźwięku ulegał w nim pewnym niewielkim wahaniom. Tak wyszły te pomiary (wszystkie filtry wyłączyłem, a wyjścia wzmacniacza obciążyłem sztucznym obciążeniem; potencjometr siły głosu ustawiłem w prawym skrajnym położeniu):\nSpróbujcie Koledzy porównać te wyniki z parametrami wzmacniacza wykonanego prze Kol. krzem3:\no którym Kol. Bręcik_ wypowiedział się, że jeśli chodzi o uzyskane parametry, to "szału nie ma"...\nPost autor: Romekd » wt, 17 stycznia 2017, 13:30\nlamposz pisze: A jak sprawa się ma z przeładowaniami ? Pojemnością kondensatorów i jej wpływem na brzmienie i dynamikę ?\nNo właśnie te kwestie próbujemy analizować i wyjaśniać. Jakieś wnioski możesz spróbować wyciągnąć na podstawie już zamieszczonych przeze mnie oscylogramów. Jednym z problemów jest np. przeładowywanie się kondensatorów sygnałem przez nie przenoszonym, gdy pojemność tych kondensatorów jest zbyt niska. Jeżeli na pojedynczy filtr górnoprzepustowy RC (czyji właśnie na nasz kondensator sprzęgający) popłynie pierwszy dodatni impuls symetrycznej fali prostokątnej, to poziom uzyskany za skokiem napięcia na wyjściu będzie identyczny z tym na wejściu kondensatora, po czym w trakcie trwania impulsu kondensator się mniej lub bardziej przeładuje, co wywoła tzw. zwis impulsu. Impuls ujemny po kolejnym skoku napięcia na wejściu kondensatora będzie na jego wyjściu miał już wyższą wartość o wartość zwisu, który nastąpił podczas trwania impulsu dodatniego. W ten sposób amplituda sygnału na wyjściu obwodu RC dla fali prostokątnej będzie rosła gdy częstotliwość przebiegu będzie się zbliżała do wartości granicznej (częstotliwość graniczna fd jest to częstotliwość, która dla sygnału sinusoidalnego wywoła zmniejszenie się amplitudy za kondensatorem o 3 dB, przy której wyprzedzeniowe przesunięcie fazy osiągnie 45°). Paradoksalnie więc zmniejszenie pojemności kondensatora sprzęgającego powoduje wzrost amplitudy sygnału przy sygnałach prostokątnych, choć dla sygnału sinusoidalnego o tej samej częstotliwości amplituda za kondensatorem spada... Poniżej masz w tabelce zmierzone przeze mnie miernikiem międzyszczytowym wartości amplitudy przedstawionych przeze mnie filtrów ze wzmacniaczami operacyjnymi (przepraszam za bylejakość tych materiałów, ale robiłem je bardzo pospiesznie, gdyż ciągle brakuje mi wolnego czasu... ).\nGdy na wejście układu podamy sygnał prostokątny o częstotliwości dużo wyższej od granicznej i bezpiecznej jeszcze (z uwagi na przesterowanie wzmacniacza) amplitudzie, to zmniejszając częstotliwość sygnału musimy zmniejszać też amplitudę, by wzmacniacz się nie przesterował. W przeciwnym wypadku uzyskamy np. taki efekt na poszczególnych wyjściach pokazanego przeze mnie układu testowego (symulacja komputerowa raczej tego nie pokaże ).\nNa wyjściu Pp1:\nNa wyjściu Pp2:\nna wyjściu Pp3:\nNa wyjściu Pp4:\nPost autor: Romekd » wt, 17 stycznia 2017, 18:16\nprzemak pisze: Wszystko OK, tylko właśnie IMO niepotrzebnie mieszasz do tego wszystkiego przesterowanie wzmacniacza operacyjnego, lepiej podać prostokąt po prostu. Druga sprawa - wzmacniacz "dostaje trochę w trąbę", jest obciążony dość niską impedancją, prąd wyjściowy potrzebny do działania jest spory, to też może zniekształcać wyniki i wnioski, które zaraz ktoś ekstrapoluje, jakie te operacyjne są be, a kondensatory to zuo. Testujesz, jak zachowują się kondensatory, wykorzystując do tego wzmacniacze pracujące na granicy swoich możliwości prądowych i napięciowych - wnioski muszą być zniekształcone.\nPierwszy ze wzmacniaczy operacyjnych celowo przesterowałem, by uzyskać sygnał tylko minimalnie bardziej złożony od sinusoidalnego (lekko obcięte wierzchołki). Z tym "dostawaniem trochę w trąbę" przez wzmacniacze, to chyba jednak lekko przesadziłeś, gdyż nawet w nocie katalogowej jako jedno z typowych obciążeń TL074 wymieniana jest rezystancja równa 2 kΩ i dla niej podawana jest wartość maksymalnego napięcia wyjściowego dla napięcia zasilania układu ±15 V. Ja użyłem wartości 2,2 kΩ i kondensatorów sprzęgających 3,4 μF (właśnie obecność kondensatorów o małej pojemności może wywołać przeciążenie wzmacniaczy operacyjnych przy przebiegu prostokątnym o zbyt niekiej częstotliwości). Dla lekko przesterowanego sygnału sinusoidalnego przeciążenie prądowe nie powinno jednak wystąpić, tym bardziej dla następnych trzech wzmacniaczy, które już nie obcinają szczytów sinusoidy. Mogłem sygnał "przyciętej" sinusoidy wytworzyć w generatorze arbitralnym, lub wykorzystać w tym celu diody 1N4148, ale czy to miałoby wpływ na wynik eksperymentu? Moim zdaniem żadnego. Wzmacniacze wykorzystałem jako bufory, by nie łączyć kilku członów góroprzepustowych kaskadowo, gdyż wówczas każdy następny stopień obciążałby poprzedni i wypadkowe tłumienie całego układu byłoby bardzo duże.\nPost autor: przemak » wt, 17 stycznia 2017, 20:50\nNie zgodzę się - wzmacniacze pracują przy maksymalnym napięciu wyjściowym i minimalnym dopuszczalnym obciążeniu z dodanym niepomagającym kondensatorem. Testuj to na prostokącie ale 1V, bo teraz to w sumie nie wiadomo, czy testujesz kondensatory, czy scalaki - serio.\nPost autor: Romekd » sob, 21 stycznia 2017, 23:23\nKorzystając z chwili wolnego czasu, wróciłem do eksperymentów.\nprzemak pisze: Nie zgodzę się - wzmacniacze pracują przy maksymalnym napięciu wyjściowym i minimalnym dopuszczalnym obciążeniu z dodanym niepomagającym kondensatorem.\nNie ma sprawy, w takim razie zmniejszam amplitudę i sprawdzamy co wyjdzie\nTym razem do odkształcenia przebiegu sinusoidalnego wykorzystałem dwie diody elektroluminescencyjne (barwy czerwonej) o napięciu pracy ok. 1,7 V, połączone równolegle, ustwione w przeciwnych kierunkach przewodzenia. Zrezygnowałem ze wzmocnienia pierwszego stopnia, przez co na wyjściu każdego wzmacniacza otrzymałem podobnę amplitudę o wartości szczytowej ok. 1,7 V. Poniżej zamieszczam schemat układu:\nNa generatorze ustawiłem częstotliwość 90 Hz, przy której każdy z kondensatorów przesuwał fazę o ok. -13,3° i wprowadzał tłumienia na poziomie 0,25 dB, co dało na końcu (punkt Pp4) przesunięcie fazy -53,2° i tłumienie ok. 1 dB. Ja i mój znajomy ponownie zauważaliśmy różnicę w brzmieniu sygnałów otrzymywanych z poszczególnych wyjść układu, choć poziom zniekształceń harmonicznych w każdym z sygnałów był ten sam, a same sygnały różniły się jedynie przesunięciem poszczególnych harmonicznych względem sygnału podstawowego. Podobno takich przesunięć nie powinno dać się usłyszeć...\nTak wyglądał sygnał na wejściu pierwszego kondensatora sprzęgającego (Punkt Pp0):\na tak na jego wyjściu (Pp1):\nna wyjściu następnego kondensatora (Pp2):\ni kolejnego (Pp3):\ni za ostatnim kondensatorem sprzęgającym (Pp4):\nJest tak jak stwierdził Einherjer - różnice są niewielkie, ale niemal na pewno słyszalne (to jeszcze sprawdzę na kilku następnych ochotnikach )\nprzemak pisze: Testuj to na prostokącie ale 1V, bo teraz to w sumie nie wiadomo, czy testujesz kondensatory, czy scalaki - serio.\nNo to testuję. Na wejście podałem sygnał prostokątny symetryczny względem zera o amplitudzie 1 V.\nPrzy 5 kHz na wejściu sygnał wyjściowy był podobny do wejściowego:\nPrzy 500 Hz wartość międzyszczytowa wzrosła do 2,45 V, co stanowi przyrost o ok. 23%:\nZa to przy 50 Hz wartość międzysczytowa osiągnęła 4,70 V, co w stosunku do wartości podawanej z generatora stanowiło już przyrost do 235%:\na to wszystko dzięki niewłaściwie dobranej pojemności kondensatorów sprzęgających...


12 maja 2022 Edyta Wolny\n50-letni Tomasz Karolak to aktor znany z serialu „39 i pół” czy „Rodzinka.pl” oraz wielu filmów fabularnych.\nJednak Tomasz Karolak ma także własną fundację oraz teatr IMKA. I właśnie w sprawie tego teatru zapadł niekorzystny dla aktora wyrok.\nNa początku działalności placówki Tomasz Karolak poprosił zaprzyjaźnionego polityka, a obecnie senatora z listy PO – Roberta Dowhana o pomoc. Senator poręczył leasing na zakup widowni do teatru – był zatem tzw. gwarantem leasingu.\nWtedy politykowi na konto wszedł komornik Zajął aż 260 tys. zł, czyli kwotę należności wraz z narosłymi odsetkami.\n– informuje Fakt.\nPowodem zaległości miała być pandemia i lockdown w 2020 roku, który sprawił, że Teatr IMKA był zamknięty i nie zarabiał.\nDalej zeznania obydwu panów są całkiem rozbieżne. Karolak twierdzi, że po zmianie siedziby teatru, widownia została przeniesiona do magazynu. Aktor twierdzi, że senator Dowhan, który uważa się za jej właściciela – może ją sobie odebrać. W rozmowie z Plejadą powiedział:\nBędziemy się odwoływać dlatego, że od dwóch lat wzywamy pana Dowhana, żeby odebrał tę widownię, której jest właścicielem, a która jest składowana w specjalnie wynajętym magazynie, bo od momentu, gdy zgłosił roszczenia do tej widowni, my jej nie używamy. Jakoś pan Dowhan nie odbiera tej widowni ani nie chce zapłacić na magazyn, w którym jest składowana.\nZ kolei senator mówi, że widownia zniknęła i że zgłosił sprawę na policję. Podobnie z zaległościami. Karolak liczył na to, że Robert Dowhan będzie faktycznym poręczycielem. Gdy jednak teatr miał kłopoty, senator się wycofał:\nCałej sprawy można było uniknąć gdyby w sytuacji, gdy teatr miał kłopoty ze spłatą leasingu, pan Dowhan podpisał pismo wysłane przez bank i mecenasa teatru, i jako poręczyciel byłby zabezpieczony, ale pan Dowhan nie podpisał, ponieważ wówczas stwierdził, że „bawi się na Ukrainie”. To było oczywiście jeszcze przed wojną. Gdy komornik wszedł mu na konto, wycofał się.\n– opowiada aktor w wywiadzie dla Plejady.\nDecyzją sądu w Łodzi Tomasz Karolak i fundacja Odkrywcy Wyobraźni muszą oddać Dowhanowi 85,5 tys. zł. plus odsetki, a także pokryć koszty sądowe. Łączna kwota to około 100 tys. złotych.\nAktor nie kryje rozgoryczenia tym rozstrzygnięciem. Jest zaskoczony, że „sponsor” domaga się zwrotu pieniędzy i to z odsetkami.\n>>>Britney Spears wywołała konsternację. Pokazała się całkiem NAGO!\nźródło: fakt.pl; plejada.pl\nCichopek skomentowała swoją sytuację. Wymowny wpis aktorki!


Kruk rusza po 50 mln zł z publicznej emisji obligacji - Obligacje.pl\nSame warunki startującej w najbliższą środę emisji Kruka nie zmieniły się w stosunku do styczniowo-lutowej oferty. O ponad 3,5 pkt proc. wyżej znajduje się natomiast stawka WIBOR 3M, o którą opierać się będzie kupon. Na dziś wyniósłby on 9,72 proc. rocznie dla pierwszego trzymiesięcznego okresu odsetkowego, ale jego ostateczna wysokość zostanie ustalona 27 maja.\n- To kolejna prospektowa emisja dłużnych papierów wartościowych, dedykowana inwestorom indywidualnym. Poprzednie emisje cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem, co przełożyło się na redukcję zapisów. Na obecnie oferowane 50 mln zł obligacje serii AM3 inwestorzy będą mogli składać zapisy pomiędzy 18 a 31 maja 2022 – zapowiada Piotr Krupa, prezes Kruka, cytowany w komunikacie.\nJak zwykle w przypadku publicznych emisji obligacji Kruka, rolę oferującego pełnić będzie DM BDM przy wsparciu konsorcjum dystrybucyjnego. W jego skład wejdą tym razem BM PKO BP, BM Banku Pekao, Ipopema Securities, Michael/Ström DM, a także Noble Securities. W stosunku do poprzedniej oferty zabraknie więc możliwości składania zapisów w DM BOŚ.\nW trwającej do 31 maja ofercie większość brokerów przyjmować będzie zapisy od 100 zł. Wyjątek ponownie stanowić ma jednak BM PKO BP, gdzie próg wejścia wyniesie 25 tys. zł (250 obligacji).\nPrzydział nowych obligacji Kruka zaplanowano na 2 czerwca, a około miesiąc później powinny one zostać dopuszczone do obrotu na GPW, gdzie docelowo będą notowane.\n– Ten rok zaczął się dla nas bardzo dobrze – zarówno pod kątem inwestycji, rekordowych spłat jak i rekordowego wyniku kwartalnego po pierwszych 3 miesiącach roku. Obecnie intensywnie pracujemy na każdym z rynków naszej działalności, od Bałtyku aż po Morze Śródziemne. (…) Środki pozyskane z emisji obligacji, jak i ze źródeł bankowych, pomogą nam w realizacji naszych planów – wyjaśnia szef Kruka.\nDla windykacyjnej spółki będzie trzecia publiczna oferta długu w ramach aktualnego – ósmego już –programu prospektowych emisji. Z dwóch wcześniejszych ofert adresowanych do inwestorów indywidualnych Kruk z sukcesem zebrał po 50 mln zł, lecz przy popycie sięgającym 238,5 mln zł (grudzień ub.r.) oraz 249,2 mln zł (przełom stycznia i lutego br.).\nW ostatnich dniach Kruk uchwalił kolejny program publicznych emisji, ponieważ ważność obecnego prospektu kończyć się będzie na początku września.\nAktualnie na Catalyst notowanych jest 16 serii obligacji Kruka o łącznej wartości 1,4 mld zł.\nSytuacja Kruka wydaje się jasna – grupa systematycznie notuje rosnące spłaty (łącznie ponad 2,3 mld zł za 12 ostatnich miesięcy), niezmiennie cieszy się stosunkowo niskim zadłużeniem (dług netto stanowi równowartości 1,6x EBITDA gotówkowej i 0,9x kapitałów własnych), dobrym dostępem do finansowania (ok. 1,1 mld zł niewykorzystanych linii kredytowych) i ma w planach dalsze zakupy wierzytelności (ok. 1,5 mld zł w 2022 r.). Jeśli dodać do tego zapewniania zarządu, że Krukowi nie straszny wzrost stóp procentowych, jego obligacje nadal mają powody, by cieszyć się zainteresowaniem inwestorów. A tego nie powinno zabraknąć, o co po raz kolejny prawdopodobnie zadba szeroka sieć dystrybucji.\nJuż ostatnia emisja Echa pokazała, że po pierwszym szoku związanym z wojną na Ukrainie inwestorzy indywidualni ponownie chętniej spoglądają na korporacyjny dług. Pytanie o powodzenie oferty Kruka ponownie sprowadzić więc można do tego, jak wysoka będzie redukcja zapisów i – niestety – związane z nią zamrożenie gotówki, którego znaczenie rośnie przecież z każdym kolejnym odczytem inflacji. Lecz inwestorzy, którzy nie chcą czekać i narażać się na wysoką redukcję złożony zapisów, nie mają specjalnie wyjścia, jak kupić obligacje Kruka na rynku wtórnym przy mniej atrakcyjnych warunkach. Za wyjątkiem uplasowanej wśród instytucji serii KRU0227, której arkusz ofert sprzedaży pozostaje bardzo płytki, praktycznie żadna z notowanych na Catalyst serii długu windykatora nie daje szans na osiągnięcie więcej niż 3,0-3,1 pkt proc. realnej marży.


Codzienne rozważania_29.03.2013 – PoznajPana.pl\n„Wy nie podeszliście bowiem do góry, której można dotknąć, do płonącego ognia,…” (Hbr. 12:18).\nJakże ogromy jest ruch ze starej ekonomii do wprowadzenia Nowej Ekonomii. Jest to jedna rzecz w waszym Nowym Testamencie wprowadzona przez Chrystusa w Ewangeliach i kontynuowana przez apostołów; i w Liście do Hebrajczyków: przedmiotem całego tego listu jest przejście z jednej ekonomii do Innej. O, przeczytaj go ponownie i rozkoszuj się w nim. Przeczytaj List do Hebrajczyków ponownie. Rozkoszuj tym: „O, do czego zostaliśmy przyprowadzeni”. Miejsca najświętszego? Tak, mówi autor, było miejsce najświętsze na tej ziemi, i było do czasu… aż do tego czasu. To wszystko odeszło, mówi, a teraz my doszliśmy do Prawdziwego Miejsca Świętego, nie rękoma uczynionego, lecz takiego, które zbudował Bóg, Niebieskiego Miejsca Świętego. Zobacz jak cudowna to zmiana, przejście od jednej ekonomii do Innej.\nMuszę tu przerwać, aby zapytać czy nie tutaj chrześcijaństwo pobłądziło?\nCzy nadal trwa w żałobnej odzieży?\nCzy to ciągle mojżeszowa ekonomia z jej formami i sposobami?\nCzy nie emancypowało do Niebios?\nTo właśnie chce Pan zrobić z nami tutaj.\nSprawy poszły na bok, poszły źle, zeszły z Bożej drogi, a Bóg wraca na to miejsce, gdzie poszło źle. Bóg zazwyczaj tak z nami robi. Tak więc, jaki jest Boży początek? Jest to Jego Syn przed założeniem świata. Gdzieś wstecz, w wiecznych radach, Jego Syn został ustanowiony początkiem, Bożym miejscem startowym. Wszyscy ludzie pobłądzili, z powodu historii, „wszyscy jak owce pobłądziliśmy”. Bóg wraca nas do Swego początku, Swego Syna. Chrześcijaństwo pobłądziło, a jedynym sposobem uratowania chrześcijaństwa jest powrót do Bożego początku, prawdziwego i właściwego zrozumienia Jego Syna.\nT. Austin-Sparks from: The Great Transition From One Humanity To Another – Chapter 1\nPosted in Codzienne rozważania_2013 on 30 marca 2013 by pzaremba.\tLeave a comment\n← Jak Jezus zniósł ból krzyża\tCodzienne rozważania_30.03.2013 →


Book Oaza, czyli literatura okiem nastolatek || Recenzje: kwietnia 2017\nNowość! Ankiety dla Czytelników!\nWitajcie! Dzisiejszy post jest odmienny, co już zwiastuje tytuł, ajk zapewne widzicie. Jakiś czas temu, gdy na naszym blogu niestety zapanowała cisza, zapowiedziałyśmy, że mamy kilka pomysłów, aby urozmaicić Book Oazę. Jednym z nich są właśnie ankiety dla Czytelników. Pierwsza dotyczy trylogii, następną będzie już czegoś innego, choć nadal oczywiście pozostanie w klimacie książek. Po zakończeniu ankiety, opublikuję wyniki, a trzy trylogię, które, uzyskały najwięcej głosów zostaną krótko zrecenzowane, więc poniekąd decydujecie o tym, o czym chcecie przeczytać :). Swoją drogą, uwielbiam pisać o całych seriach, ponieważ gdy przeczytam ją, nim zrecenzuję część pierwszą, to potem za bardzo wybiegam w przyszłe wydarzenia :). Ktoś też tak ma? Zapraszam, do wypełnienia ankiety.\nA tak po za tym, mam prawie dwie recenzje. Co chcecie pierwsze; "Rywalki", czy "Zwiadowców"? :)\nPozdrawiam, Ev. :)\non 00:33 0\n16. Richard Paul Evans - "Bliżej słońca" (Szklanka)\nOto książka, która nie mogła ominąć moich dłoni. Jeśli czytasz naszego bloga od jakiegoś czasu, to wiesz, że jestem największą fanką Richarda Paula Evansa i nie zawiodłam się jeszcze na żadnym z jego dzieł. I tym razem moje potrzeby zostały zaspokojone.\nBliżej słońca, to jedna z moich ulubionych książek tego autora. W prologu wspomina on, jak spotkał się z Paulem, mężczyzną, który opowiedział mu historię swojego życia. Evans odbywał wtedy misję humanitarną wspólnie ze swoją córką i tym oto sposobem zyskał motyw do napisania cudownej książki, która oparta jest na faktach i na tym, co przeżyli prawdziwi ludzie.\non 16:13 7\nna faktach, R.P. Evans, Szklanka, Wydawnictwo Znak\nSPÓŹNIONE ŻYCZENIA ♥\nZ okazji Wielkanocy chciałybyśmy życzyć wam zdrowych, pogodnych Świąt Wielkanocnych, pełnych wiary, nadziei i miłości. Radosnego, wiosennego nastroju, serdecznych spotkań w gronie rodziny i wśród przyjaciół, wesołego Alleluja oraz dużo, dużo, dużo czasu na książki :)\nSzklanka i Ev. ♥\non 12:11 1\nO Hopeless słyszałam bardzo dużo. Wszystko zaczęło się od tego, że przyjaciółka zaczęła opowiadać mi, jak wspaniałą książkę przeczytała. Oczywiście nie obeszło się od spoileru (można zauważyć, że jesteśmy sobie bliskie, bo obie lubimy zdradzać szczegóły). Mimo to nie zraziłam się i stwierdziłam, że przeczytam ową książkę.\non 13:21 8\nColleen Hoover, młodzieżowa, Szklanka, Wydawnictwo Otwarte\n14. Richard Paul Evans - "Papierowe marzenia" (Szklanka)\nHej, hej po mojej długiej nieobecności. To, że jednak zrobiłam sobie przerwę od blogowania i pisania recenzji, wcale nie oznacza, że nic a nic nie czytałam. Wręcz przeciwnie. Ostatnio pochłaniam książkę za książką, przez co nawet nie mam czasu na napisanie paru zdań swojej opinii. No i szkoła odgrywa znaczną rolę w mojej dwumiesięcznej abstynencji. Na dole znajduje się spis książek, które przeczytałam i będę niebawem recenzować, gdy odzyskam siły.\non 19:08 1


Diagnostyka systemu Denoxtronic 2.1 na przykładzie Volvo FH 440 - TruckFocus.pl\nStrona główna » Nowości » Diagnostyka systemu Denoxtronic 2.1 na przykładzie Volvo FH 440\nTruckFocus.pl https://truckfocus.pl/ , 11 czerwca 2018, 10:50\nRysunek 1 Interface diagnostyczny KTS Truck oraz komputer warsztatowy DCU 220\nDo diagnostyki potrzebny jest tester KTS Truck z oprogramowaniem ESI[tronic] 2.0 oraz zestaw narzędzi diagnostycznych Bosch dedykowanych do tego systemu o nr. zamówieniowym Bosch 0 986 610 450:\nRysunek 2 Zestaw narzędzi diagnostycznych – 0 986 610 450\nOprogramowanie ESI[tronic] 2.0 wraz z urządzeniem KTS Truck oprócz tzw. ”suchej diagnostyki” oferuje również dostęp do wiedzy technicznej. W przypadku systemu Denoxtronic, po wybraniu pojazdu dostępne są informacje takie jak:\nSchematy obwodów elektrycznych, hydraulicznych lub funkcjonalnych. Dzięki którym np. jeśli w układzie pojawi się błąd od czujnika tlenków azotu NOx, na podstawie schematu połączeń możemy przeprowadzić sprawdzenie zasilania i komunikacji CAN czujnika ze sterownikiem.\nDane techniczne – gdzie znaleźć można szczegółowe informacje dotyczące elementów układu takie jak parametry zakresów temperatury i ciśnień ich pracy oraz parametry elektryczne: napięcie zasilania, oporności poszczególnych czujników oraz informacje o sygnałach sterujących. Dodatkowo w tej zakładce zawarte są informacje o rozmieszczeniu komponentów w pojeździe.\nKorzystając z tych funkcji szybko możemy zidentyfikować i usunąć problem z systemem Denoxtronic. Np. w przypadku Jeśli sterownik zgłasza błąd od modułu dozującego AdBlue to na podstawie dostępnych danych wiemy gdzie szukać podzespołu w pojeździe i możemy sprawdzić sygnały elektryczne dochodzące do modułu.\nKomunikaty techniczne – funkcja ta oferuje dostęp do szczegółowych informacji odnośnie zasady działania systemu, budowy modułów tłoczących i dozujących oraz instrukcję wymiany filtra głównego i wstępnego w module Denoxtronic 2.1.\nProcedurę diagnostyczną opisują poniższe kroki:\n1. Identyfikacja pojazdu – wybór systemu.\nW celu przeprowadzenia diagnozy w pierwszej kolejności należy wybrać odpowiedni pojazd. Po zidentyfikowaniu pojazdu przechodzimy w testerze do menu diagnostycznego i wybieramy systemy oczyszczania spalin – ADS/SCR AdBlue.\nPo wybraniu funkcji Odczytaj błędy – wyświetlane są aktualne kody usterek:\noraz tzw. błędy długotrwałe. Dodatkowo wyświetlany jest status błędu oraz licznik wystąpień.\nJeśli podczas diagnostyki systemu pojawi się bardzo duża ilość błędów najlepiej je skasować za pomocą funkcji „Usuń błędy” i odczytać ponownie. Jeśli sterownik pokazuje błąd „Przerwanie dozowania DEF. Specjalne wskazówki” to oznacza że zapisał się błąd długotrwały. Pojawienie się błędu w trakcie jazdy powoduje zapalenie lampki diagnostycznej oraz ograniczenie mocy silnika. Po naprawie i skasowaniu błędu za pomocą KTS jest on dalej zapisany w pamięci, ale nie zapala się lampka, a system działa poprawnie, całkowite skasowanie błędu z pamięci sterownika jest możliwe dopiero po 400 dniach od usunięcia przyczyny jego wystąpienia.\nJeżeli pomimo pierwszego skasowania błędów zapisanych w sterowniku, dalej pojawiają się błędy, możemy skorzystać z pomocy wybierając funkcję „Poszukiwanie błędów” program wyświetla instrukcję krok po kroku jakie podzespoły sprawdzić aby zlokalizować usterkę.\n3. Aktualne wartości\nPo wybraniu funkcji Aktualne wartości mamy możliwość wybrania parametrów systemu i ich wyświetlenia w postaci liczbowej lub graficznej.\nOdczyt wartości dotyczącej poziomu napełnienia zbiornika AdBlue pozwala nam ocenić ewentualne uszkodzenie czujnika poziomu. Natomiast wartość ciśnienia AdBlue pomaga nam ocenić kondycję pompy w module tłoczącym.\nZakładka „Funkcje specjalne” oferuje ciekawe akcje pomocne zarówno podczas serwisowania jaki i diagnostyce. I tak np. odpowietrzanie układu obwodu Adblue przeprowadzamy po wymianie filtrów oraz przed sprawdzeniem wydajności modułu tłoczącego.\nWykorzystując funkcję Kontrola sprężenia/spadku ciśnienia sprawdzamy szczelność modułu tłoczącego i dozującego.\nFunkcja „Wydajność tłoczenia pompy/pomiar ilości dawki” pozwala ocenić poprawne działanie modułu tłoczącego oraz modułu dozującego. Badanie przeprowadzamy ze zdemontowanym modułem dozującym z układu wydechowego.\nJeśli uruchomimy test bez demontażu modułu dozującego możemy uszkodzić katalizator SCR. Wykorzystując przewody przedłużające z walizki zestawu 0986610450 montujemy moduł dozujący na naczyniu pomiarowym i uruchamiamy funkcję.\nPo przeprowadzeniu testu, który trwa ok. 120 s sprawdzamy, ile AdBlue jest w naczyniu pomiarowym i porównujemy z informacjami dostępnymi w programie ESI[tronic]. W trakcie badania widzimy wartość ciśnienia generowanego przez pompę AdBlue. W przypadku gdy ciśnienie jest za niskie nie osiągniemy żądanych wartości dozowania – oznacza to że moduł tłoczący jest uszkodzony (zanieczyszczone filtry, uszkodzona pompa, uszkodzony zawór).\nW przypadku gdy wartości dozowanego AdBlue jest nieprawidłowa to możemy zastosować wzorcowy moduł dozujący z walizki lub drugi sprawny moduł. Badanie ułatwia nam znalezienie uszkodzonego elementu.\nZerowanie liczników zamrażania\nW opcji Ustawienia/konfiguracje jest dostępna opcja „Licznik bezwzględnej liczby cykli zamrażania”, która pozwala na wyzerowanie tych wskazań. Kalibrację przeprowadzamy zawsze po wymianie modułu dozowania. Stan pierwszego licznika wzrasta, gdy cała ciecz AdBlue nie została odpompowana z modułu a temperatura spadnie poniżej -10 stopni. Gdy stan licznika osiągnie 20 wysyłany jest odpowiedni kod błędu. Stan drugiego licznika rośnie, gdy mimo wypuszczenia całej cieczy, temperatura spadnie poniżej wyżej podanej wartości. W takim przypadku kod błędu zostanie wysłany gdy stan licznika osiągnie wartość 5000.\nZastosowanie KTS Truck oraz zestawu diagnostycznego 0 986 610 450 pozwala nam przeprowadzić pełną diagnostykę systemu Denoxtronic i prawidłowo wyszukać uszkodzone elementy systemu.\nArtykuł sponsorowany Bosch / Autor: Piotr Strzeżek - szkoleniowiec firmy Bosch\nTagi: BOSCH, Denoxtronic, Diagnostyka, kts


Centralny Port Komunikacyjny przyniesie korzyści Polakom? - Biznes w INTERIA.PL\nAdrian Furgalski, wiceprezes ZDG TOR /eNewsroom\nNajwiększym problemem są słabe strony projektu, które sam rząd zawarł w uchwale z ubiegłego roku o jego realizacji. Nie są to błahe powody i budzą wątpliwości co do słuszności pomysłu. Należy do nich konkurencja ze strony innych istniejących już w Europie hubów oraz dość słaba pozycja na mapie lotniczej naszego narodowego przewoźnika - Linii Lotniczych LOT. Choć cały czas LOT rośnie w siłę, to dalej nie jest wystarczająco mocny - jak na zadania, które go czekają. Należy pamiętać, że chodzi o inwestycję za olbrzymie pieniądze. Rząd mówi o komponencie kolejowym wartym ok. 8,9 mld złotych, komponencie drogowym, a także samym związanym z budową portu. Choć według zapowiedzi całość ma kosztować ok. 30-35 mld złotych - przewiduje się, że ostatecznie wartość tej inwestycji wyniesie raczej 45-50 mld złotych.\n- Ograniczeniem jest także brak doświadczenia w realizacji tego typu projektów. Przykłady z Europy i całego świata pokazują, że tak duże inwestycje lotnicze zawsze są niedoszacowane i realizowane dłużej niż pierwotnie zakładano - powiedział serwisowi eNewsroom Adrian Furgalski, wiceprezes ZDG TOR.\n- Największym problemem jest jednak to, że decyzja o budowie Centralnego Portu Komunikacyjnego została podjęta na podstawie analiz z 2010 roku. Rząd sam dzisiaj przyznaje, że niektóre z nich mogą nie być aktualne. Dopiero teraz omawiany jest wpływ CPK na inne porty regionalne. Najpierw zadecydowano o jego powstaniu, ale nie ustalono dalszych losów lotniska na Okęciu. Powinno ono zostać zamknięte, żeby nie tworzyć konkurencji - ze względu na położenie względem centrum Warszawy - dla LOT-u, który ma być przeniesiony. LOT może nie dać rady być konkurencyjną firmą w stosunku do działających dziś w Europie sojuszy, które przyciągają pasażerów do Monachium, Zurychu, Londynu czy Paryża.\n- Prawdopodobnie będziemy zmuszeni korzystać z krajowej, wewnętrznej siły jeśli chodzi o podróżnych. Tutaj jednak od lat obserwujemy wyraźną tendencję - ponad 60 proc. ruchu opiera się na tanich liniach lotniczych. Centralny Port Komunikacyjny nie jest dla nich, bo będzie za drogi. Oprócz tego mamy do czynienia z decentralizacją ruchu, którego 60 proc. obsługują porty regionalne. Pozostaje więc pytanie - dla jakiego pasażera i po co zmieniać tendencje, które pozwoliły Polakom korzystać z transportu lotniczego? Uzależnienie od tej formy przemieszczania jest przecież ściśle związane ze stanem naszych portfeli i wartością PKB - ocenił Furgalski.\n~Ekspert - 11.07 (06:57)\nA co z ekspertyzami dla PO z przed kilku lat , taki port był bardzo potrzebny.\n~Dontworry - 11.07 (06:24)\nNajwiecej jest malkontentow na Interyi i innych nie mieckich hubach. Codziennie karmią ludzi teoretycznymi porażkach. Ileż to podatków i innych nieszczęść miało być. A tu pech.\n36 22 Odpowiedz\n~Northans83 - 11.07 (08:28)\nIle nasi sasiedzi zza Odry zaplacili za ten artykul?\n~Artur J SK - 11.07 (08:20)\nPO co mam lotnisko. Skoro jest w Berlinie. PO co mam eksperci skoro w Niemczech też są bhaaa\n~aaaa - 11.07 (09:15)\nDzięki CPK będzie motywacja do wybudowania około 1750 km nowych odcinków linii kolejowych, które są zapisane w koncepcji CPK. Około 850 km do 2027 i około 900 km po 2027 do 2035. To jest REWOLUCJA.\n~niepewność - 11.07 (10:27)\nZ całą pewnością narobi szkód Niemcom.\n~zyx - 11.07 (08:43)\nOdkryciem wielkiej wagi jest że problemem mogą być słabe strony. Szczególnie jeśli o tym się wie już przed sprawdzeniem na "żywym" organizmie.\n~alpaga - 11.07 (06:55)\nNa razie to LOT spija śmietankę pozostawioną przez poprzednią władzę ,poczekajmy jak infrastruktura zacznie się pomału sypać bo na dzień dzisiejszy są zyski które się przejada nie inwestując w nic\n~adam - 11.07 (08:24)\nnowoczesny transport powietrzny to przepustka do rozwiniętego świata, projektując lotniska szczególnie w średnim kraju jak Polska powinno się mieć na względzie jego uciążliwości dla środowiska związane z nadmiernym hałasem, CPK oddalony od dużych skupisk ludności przy dobrze zaprojektowanej infrastrukturze drogowo kolejowej może spełnić te oczekiwania\n~Cpk - 11.07 (08:16)\nKażda osoba, która przyczyni sie do powstania tego portu powinna odpowiadać swoim całym majątkiem za tę decyzję. Szczególnie w przypadku, gdy okaże się, że bedzie kosztowało trzy razy qiecej niż sie zakłada. A tak będzie, tylko te puste głowy, ktore o tym chcą decydować tego nie rozumieją.


Microsoft zaprezentuje nową odsłonę Plants vs. Zombies - mamy zapowiedź | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nOd pewnego czasu trafiają do nas sygnały dotyczące nowej odsłony Plants vs. Zombies, a właśnie otrzymaliśmy zapowiedź oficjalnej prezentacji. Gra zostanie przedstawiona w trakcie konferencji Microsoftu na E3!\nPoniższy zwiastun jest bardzo wymowny... Chociaż nie widzimy fragmentów rozgrywki, nie oglądamy nowych bohaterów, a nawet nie zerkamy na screeny, to jednak możemy przygotować się na kolejną wojnę roślin ze zombiakami.\nProdukcja zostanie oficjalnie zaprezentowana w trakcie konferencji Microsoftu, czyli już za tydzień o 18:30... Czy w tej sytuacji możemy oczekiwać czasowej ekskluzywności? Nie muszę pewnie Wam przypominać, że Amerykanie zapewnili sobie taką przyjemność w przypadku Plants vs. Zombies: Garden Warfare.\nPlotki dotyczące tej pozycji pojawiały się już dawno, więc nikogo nie powinna dziwić ta informacja. PopCap Games stworzyło markę, która ma rzeszę fanów na całym świecie.