mieszkanie+ - OK Kredyt\nPodpowiadamy więc, jak krok po kroku ubiegać się o kredyt na mieszkanie. Jaka zdolność kredytowa do kredytu hipotecznego? Zdolność kredytowa to ocena wiarygodności finansowej. Banki skupiają się na analizie ilościowej i jakościowej.\nKredyt hipoteczny to produkt finansowy, który wymaga wkładu własnego. W różnych bankach wartości te mogą być inne, niektóre instytucje obniżają wysokość wkładu własnego, jeśli klient zgodzi się na dodatkowe\nMożna to trochę ominąć, między innymi zaciągając takie zobowiązanie z osobą, która mieszka i zarabia właśnie w Polsce….Głównym powodem tej nowelizacji było utrudnienie zaciągania przez Polaków mieszkających w kraju kredytów w obcych walutach. Niestety znacząco utrudniło to życie także tym, którzy pracują za granicą, a chcą wziąć kredyt w Polsce.


Panorama Legnicka: Jacek Głomb o filmowym debiucie\n- Słowo debiut dla twórcy w wieku 45 lat brzmi jak kiepski żart. Zresztą, przy filmie pracowałem prawie tak samo, jak na scenie przy spektaklu – mówi o pracy przy „Operacji Dunaj” reżyser filmu Jacek Głomb. Za tydzień polska premiera filmu w Nowej Rudzie, a dzień później, w środę 5 sierpnia, galowy pokaz w Legnicy. Z reżyserem rozmawia Zygmunt Mułek.\nPierwszy oficjalny pokaz „Operacji Dunaj” odbył się 10 lipca na pozakonkursowej projekcji podczas 44. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Karlowych Warach. Jakie wrażenia?\nJG: - Bardzo dobre! Połowę widowni stanowili młodzi Czesi, których bardzo śmieszyły polskie dialogi filmu. Trzykrotnie w trakcie projekcji bito nam brawa. Myślę, że to dobrze rokuje filmowi. Tym bardziej, że nie przyjechaliśmy wyścigować się o nagrody, bo to film nie dla salonu, nie dla krytyki, ale dla zwykłych ludzi. Przedstawiciel firmy Bonton, czeskiego dystrybutora filmu, był bardzo zadowolony z pokazu, a polski ambasador w Czechach Jan Pastwa zwrócił mi uwagę, że ten film, bardzo ułatwi mu służbę dyplomatyczną. Dwóch młodych producentów niemieckich zagadało, że chcieliby nakręcić podobny film o relacjach polsko-niemieckich. Ciekawe wyzwanie, choć na pewno trudniejsze niż to, co zrobiliśmy w „Operacji Dunaj”.\nJak się Pan Czuje jako filmowy debiutant?\nJG: - Jestem, ale nie czuję się debiutantem! Słowo „debiut” dla twórcy w wieku czterdziestu pięciu lat brzmi jak kiepski żart. Zresztą, przy filmie pracowałem prawie tak samo, jak na scenie przy spektaklu. Jasne, że są różnice techniczne, ale miałem świetną ekipę profesjonalnych filmowców, np. doskonałego operatora kamery Jacka Petryckiego i to bardzo mi pomagało.\nCzy po obejrzeniu gotowego filmu chciałby Pan teraz coś w nim zmienić?\nJG: - Jasne! Gdybym wiedział o robieniu filmu tyle, co teraz po jego zrobieniu, to parę rzeczy bym zmienił. Na planie często dyskutowaliśmy z ekipą filmową, jak coś rozegrać. Często słyszałem, że coś tak się w filmie robi i dawałem się przekonać rezygnując z własnego pomysłu. Teraz myślę, że zbyt często i pochopnie. Parę razy powinienem postawić na swoim. Jednak zasadniczych zmian w filmie by nie było. Od początku chciałem bowiem nakręcić maksymalnie prostą opowieść o ludziach uwikłanych w historię.\n(Zygmunt Mułek, „Czesi śmiali się w kinie”, Panorama Legnicka, 28.07.2009)


O czym pamiętać poszukując dobrego materaca 120x190? Jaki materac jest dobrym wyborem?materac-rehabilitacyjny.pl\nNa sen poświęcamy ok. 1/3 naszego życia. To dość sporo czasu, dlatego tak ważne jest, aby zadbać o odpowiednie podłoże do spania. Niestety wybór ten nie jest prosty, bo na rynku znajdziemy mnóstwo różnego rodzaju materacy. Na co zwrócić uwagę przy zakupie, przeczytasz w artykule poniżej.\nJak zbudowany powinien być dobry materac?\nDobry materac to taki, który zapewnia najlepsze podparcie dla naszych pleców, eliminując wszelkie skrzywienia, które mogłyby wywoływać dyskomfort, a nawet ból. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów materacy: piankowych, sprężynowych oraz hybrydowych, ale oczywiście każdy z nich spełnia swoją rolę. Materac sprężynowe wypełnione są sprężynami, które umieszczone są w kieszonkach, przez co zapewniają bardzo dobrą elastyczność punktową, podtrzymując nasze ciało w odpowiedniej pozycji. Jednym z nich jest materac Hilding Tango, który materac posiada 7 zróżnicowanych stref twardości. Umożliwiają one dopasowanie się wkładu do budowy anatomicznej człowieka i podpierają je w różnych punktach takich jak łydki, uda, czy biodra. Tego typu materace dobrze sprawdzą się dla par lub osób cięższych, ponieważ niwelują efekt falowania, przy przewracaniu na drugi bok. Jeśli chodzi o materac piankowe, jak sama nazwa wskazuje, wykonane są z różnego rodzaju pianek – termoelastycznych, lateksowych lub wysokoelastycznych. Tego typu produkty są niezwykle elastyczne, dopasowują się do ciała człowieka i sprawiają wrażenie unoszenia. Jednym z nich jest Hilding Rumba, materac wykonany z profilowanej pianki wysokoelastycznej Velvet Touch.\nJaki dobry materac wybrać w przypadku problemów z kręgosłupem? Najlepszą opcją będzie wyrób medyczny, posiadający certyfikat w tym zakresie, jak np. Hilding Salsa lub Hilding Rumba, który dodatkowo posiada właściwości antyodleżynowe. Dobre materace to także takie, które zapewniają dobrą wentylację, jak np. te marki SleepMed by Hilding. Technologia airforce opiera się na nacięciach w piance, które tworzą tzw. kratkę wentylacyjną. Taki obieg powietrza zapobiega zalecaniu wilgoci, co w konsekwencji mogłyby prowadzić do powstawania grzybów i pleśni.\nJaki rozmiar materaca będzie dobrym wyborem?\nChyba nie ma na to jednoznacznej odpowiedzi. Bowiem to jaki rozmiar dobrego materaca powinniśmy wybrać, zależy od wielu indywidualnych czynników. Przede wszystkim od tego, jakie są wymiary naszego łóżka lub jeżeli je także dopiero będziemy kupować, jaką powierzchnią dysponujemy. Jako łóżko pojedyncze możemy wybrać standardowe wymiary, czyli 80×200, 90×200 lub 100×200. Czasem jednak zdarza się, że potrzebujemy dobry materac 120×1900, czyli w rozmiarze niestandardowym. Warto tutaj polecić model Hilding Conga, dobry materac 120×190, wykonany z 4 rodzajów pianek. Jeśli chodzi o materac sprężynowy 120×190, może to być np. Hilding Flamenco, materac na bazie sprężyn Multipocket. W ofercie Hilding Anders znajdziemy także inne dobre materace 120×190, ale także w innych rozmiarach jak np. 140×190 czy 160×220. Do sypialni małżeńskiej, najczęściej wybieranymi rozmiarami są 140×200, 160×200 oraz do naprawdę dużego pomieszczenia – 180×200.\nJakie są zalety materaca, które czynią go dobrym wyborem dla osób poszukujących komfortu?\nJak już wskazano na początku, materac musi zapewniać dobre podparcie dla naszych pleców. Odnośni się to głównie do jego twardości, ponieważ zarówno zbyt twardy jak i za miękki materac, będą dla nas niewygodne. Zbyt miękkie podłoże powoduje zapadanie się oraz wygięcie kręgosłupa w nienaturalnej pozycji. Powoduje to nie tylko nieznośny ból, ale także może prowadzić do uszkodzeń w dłuższej perspektywie. A przecież sen ma kojarzyć nam się z wypoczynkiem i relaksem, czyli z czymś bardzo pozytywnym. Materace to także najlepsza inwestycja dla alergików, którzy często mają problem w przypadku spania na rozkładanych kanapach, na których gromadzi się sporo kurzu, którego ciężko się pozbyć. W przypadku materacy, odpowiednia cyrkulacja powietrza zapobiega takiemu zjawisku, przez co możemy cieszyć się spokojnym i higienicznym snem. Ma to także związek z dobrym odprowadzanie wilgoci, przez co mamy pewność, że nigdzie nie powstawanie pleść czy grzyb. Produkty do spania przechodzą szereg testów, które potwierdzają ich wytrzymałość na długie lata, a także fakt, że pozbawione są szkodliwych dla zdrowia substancji.\nNie wiesz gdzie znaleźć dobre materace? Odwiedź sklep Senna Materace i skorzystaj z porównywarki produktów, która z pewnością pomoże Ci w dokonaniu najlepszego wyboru. Możesz także skorzystać z pomocy doświadczonych doradców, którzy także chętnie służą radą i doświadczeniem.


Miesięcznik Znak nr 737: Jak postępuje moralność - ebook - Legimi online\nMiesięcznik Znak nr 737: Jak postępuje moralność ebook\nChoć nie ma obiektywnej miary dla moralnego postępu ludzkości, wielkie religijne i świeckie utopie niosą nadzieję na wyeliminowanie z ludzkiego życia chciwości, nienawiści i przemocy. Postęp wrażający się w umiejętności pokojowego współżycia nie tylko z ludźmi, ale również ze zwierzętami i światem przyrody daje się zaobserwować, ale nie jest on dany raz na zawsze i wszędzie w takim samym stopniu.\nCzy skala przemocy się zmniejsza w historii? Jakie są kryteria postępu i kto je ustanawia? Co czyni nas lepszymi ludźmi? Co wiemy o ewolucji i moralności mózgu? Dlaczego moralność potrzebuje duchowości?\nOdpowiadają: Jacek Dukaj, John Gray, Steven Pinker Paweł Boguszewski, Wojciech Eichelberger\nZAZWYCZAJ WYOBRAŻAMY SOBIE, ŻE ROZWÓJ MORALNY dokonuje się liniowo: przychodzimy na świat z rozmaitymi dyspozycjami, by w toku życia stawać się coraz bardziej świadomymi, wolnymi i odpowiedzialnymi osobami. Podobny proces miałby obejmować w dłuższej perspektywie ludzkie zbiorowości – jeśli historia jest nauczycielką życia, bogatsi o wieki doświadczeń, moglibyśmy unikać dawnych błędów i trafniej przewidywać konsekwencje decyzji politycznych lub ekonomicznych, które budują warunki rozwoju dla kolejnych pokoleń jednostek. W takim duchu powstawały oświeceniowe i postoświeceniowe utopie społeczne. A jednak mimo że ostatnie dwa stulecia przyniosły projekty przełomowe – jak kultura praw człowieka, nieprawdopodobny pomysł zjednoczenia Europy, coraz liczniejsze i silniejsze organizacje humanitarne czy wreszcie przybierający na sile ruch ekologiczny – rozwijały się one w cieniu doświadczeń cywilizacyjnego i moralnego upadku, jakim były dwie światowe wojny oraz rozwój ustrojów totalitarnych i dramat krajów postkolonialnych.\n„Jeśli istotnie wchodzimy w okres Długiego Pokoju, to nie będzie on wcale sielanką, lecz czasem konfliktu tak permanentnego, że różnica między wojną a pokojem ulegnie całkowitemu zatarciu” – pisze John Gray, filozof, uczeń Isaiaha Berlina. Po „tysiącleciach powszechnej biedy i despotyzmu od jakiegoś czasu nieprzerwanie rosną kluczowe wskaźniki: żywych urodzeń, skolaryzacji i demokratyzacji, stanu zdrowia oraz długości życia”, a to świadczy o postępie – odpowiada mu Steven Pinker, psycholog kognitywista z Uniwersytetu Harvarda. Głosy te, publikowane w najnowszym Temacie Miesiąca, świadczą o tym, że spór ten jest najpewniej nierozstrzygalny. A jednak stanowiska Graya i Pinkera dadzą się pogodzić – choć postęp moralny można zaobserwować, jego owoce nie są nam dane raz na zawsze. Dotyczy to zarówno konkretnego człowieka, jak i społeczności.\nDziś lepiej niż kiedyś rozumiemy, że kondycja moralna jednostki i kształt życia społecznego to naczynia połączone: postawy ludzkie są warunkowane zarówno poprzez wrodzone dyspozycje, jak i osobisty wysiłek rozwoju duchowego oraz warunki zewnętrzne. Wiemy dziś również, a upewniają nas o tym nie tylko doświadczenia życiowe, ale i wyniki współczesnych badań nad mózgiem, że prościej jest sterować człowiekiem w złą niż w dobrą stronę, a gatunkowy altruizm niekoniecznie musi prowadzić do poszerzania granic solidarności, lecz np. do budowania zamkniętych społeczności.\nJeśli diagnoza ludzkiej kondycji, którą odnajdujemy w każdej z wielkich tradycji religijnych i duchowych, jest aktualna, oznacza to, że nie tak bardzo różnimy się od ludzi minionych wieków. Być może więc należałoby porzucić nasze wyobrażenia o postępie moralnym, który wiązałby się ze zmianą ludzkiej natury, a także o wpływie kultury na trwałość ludzkich postaw? Nawet jeśli ludzkie dzieje kształtują się pod wpływem wspomnianych trzech czynników: natury, kultury oraz warunków społeczno-ekonomicznych, przyszłość zależy od wiary w to, że nawet największy kryzys ekologiczny czy humanitarny może stać się początkiem lepszej zmiany.\nMaski upamiętniające 148 ofiar ataku na Garissa University College w Kenii dokonanego przez somalijską organizację islamistyczną Asz-Szabab, 2 kwietnia 2015 r.fot. Dai Kurokawa/EPA/PAP\nMoralność: zmiana czy postęp?\nChoć nie ma obiektywnej miary dla moralnego postępu ludzkości, wielkie religijne i świeckie utopie niosą nadzieję na wyeliminowanie z ludzkiego życia chciwości, nienawiści i przemocy. Postęp wrażający się w umiejętności pokojowego współżycia nie tylko z ludźmi, ale również ze zwierzętami i światem przyrody daje się zaobserwować, ale nie jest on dany raz na zawsze i wszędzie w takim samym stopniu. Czy skala przemocy się zmniejsza w historii? Jakie są kryteria postępu i kto je ustanawia? Co czyni nas lepszymi ludźmi? Co wiemy o ewolucji i moralności mózgu? Dlaczego moralność potrzebuje duchowości?\nJacek Dukaj, John Gray, Steven Pinker Paweł Boguszewski, Wojciech Eichelberger\nCzy nadejście idei postępu było przejawem postępu?\nZrazu „postęp”, a tym bardziej „postęp moralny”, może się zdawać tematem publicystycznie niewinnym, bezpiecznie wyniesionym w filozoficzno-pięknoduchowskie rejony – akurat dla stu siedemnastu krakowskich intelektualistów i geriatrycznych lóż bezzębnej dziś warszawki. Lecz przyłóż ucho do piersi Molocha – tu, tu bije serce polityki. Otwórz mapy globalnej podświadomości – tędy przebiega linia frontu wojen kulturowych\nZmiana powszechnego smaku jest ważniejsza niż zmiana poglądów; poglądy, ze wszystkimi dowodami, kontrargumentami i całą intelektualną maskaradą, są tylko objawami zmiany smaku, a na pewno nie tym, za co się je wciąż często uważa, przyczynami. Jak zmienia się powszechny smak? Wskutek tego, że jednostki, możne, wpływowe i nieznające wstydu, wydadzą wyrok: hoc est ridiculum, hoc est absurdum – czyli sąd smaku i odrazy – i po tyrańsku ten wyrok przeforsują; licznym ludziom narzucają w ten sposób przymus, który stopniowo staje się nawykiem jeszcze liczniejszych, a ostatecznie potrzebą wszystkich. Jeżeli zaś owe jednostki inaczej czują i „smakują”, wynika to zazwyczaj z ich szczególnego sposobu życia, pożywienia, trawienia, może z większej albo mniejszej zawartości nieorganicznych soli w ich krwi i mózgu, krótko mówiąc, z ich physis; mają jednak odwagę przyznawać się do swej physis i wsłuchiwać się w jej żądania, nawet najbardziej subtelne – ich sądy estetyczne i moralne to właśnie owe „najbardziej subtelne odgłosy” physis.\nFryderyk Nietzsche, Radosna wiedza,tłum. Małgorzata Łukasiewicz\n1.„WSZYSCY SIĘ ZGADZAJĄ, ŻE ŻYCIE JEST LEPSZE NIŻ ŚMIERĆ, zdrowie lepsze niż choroba, dobrobyt lepszy niż nędza, wolność lepsza od tyranii, pokój lepszy od wojny. Każdą z tych rzeczy da się zmierzyć, a rezultat przedstawić na wykresie w skali czasu. Linia pnie się w górę – oto postęp”.\nTak twierdzi Steven Pinker w polemice prasowej z Johnem Grayem dokoła książki Pinkera The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined (tytuł polskiego wydania to: Zmierzch przemocy. Lepsza strona naszej natury). Steven Pinker jest może najdonośniejszym, ale z pewnością nie jedynym głosicielem triumfu progresu moralnego: The Most Good You Can Do: How Effective Altruism Is Changing Ideas About Living Ethically Petera Singera (2015), Winning the War on War: The Decline of Armed Conflict Worldwide Joshui S. Goldsteina (2011), i tak aż od Retreat from Doomsday: The Obsolescence of Major War Johna Muellera (1989) – trend narastał od pomyślnego zakończenia zimnej wojny. I w odróżnieniu od ujęć konserwatywnych, w tym ikonicznego Końca historii Fukuyamy, z panoramicznych fotografii ludzkości sporządzanych przez postępowców wyłania się obraz owej stopniowej poprawy jako rezultatu urabiania przez człowieka samych idei, jako skutku PRACY NAD WARTOŚCIAMI.\nCiąg skojarzeń i argumentów Pinkera wygląda, w wielkim skrócie, tak:\n(a) ilość i rozmach zbrojnych konfliktów (obrazowanych wykresami liczby zabitych w ciągu roku) zmniejsza się;\n(b) zmniejszenie wojennej przemocy to objaw ogólnej poprawy natury człowieka („Najbardziej obiecujące wyjaśnienie, jest, jak sądzę, takie, że to owe składniki ludzkiego umysłu, które odpowiadają za powstrzymywanie się od przemocy – a które Abraham Lincoln nazwał „aniołami lepszej strony natury człowieka” – przeważyły w wewnętrznych zmaganiach”);\n(c) poprawa następuje dzięki sukcesywnemu wprowadzaniu w życie ideałów Oświecenia;\n(d) oznaką i współprzyczyną postępu moralnego jest m.in. ateizacja, wzrost roli państwa, poszerzenie praw kobiet, mniejszości etnicznych i seksualnych, praw zwierząt.\nLogika wywodów Pinkera została podważona m.in. przez Pasqualego Cirilla i Nassima Nicholasa Taleba (The Decline of Violent Conflicts: What Do The Data Really Say?), którzy zakwestionowali matematykę analiz statystycznych Pinkera, głównie z uwagi na specyficzną metodologię wymaganą do badań rozkładów o „cięższych” ekstremach, w odróżnieniu od rozkładów normalnych (w krzywej Gaussa). Analiza przeprowadzona według metodologii Cirilla i Taleba nie wykazała żadnych zmian w częstości i skali przemocy w XX w.: ani spadku, ani przyrostu.\nDla mnie jednakowoż interesujące jest tu nie to, co zależy od przygodnej zgodności z faktami, lecz konstrukcja i dynamika argumentu, swoista metaideologia postępu moralnego.\n2.ZRAZU „POSTĘP”, A TYM BARDZIEJ „POSTĘP MORALNY”, może się zdawać tematem publicystycznie niewinnym, bezpiecznie wyniesionym w filozoficzno-pięknoduchowskie rejony – akurat dla 117 krakowskich intelektualistów i geriatrycznych lóż bezzębnej dziś warszawki.\nLecz przyłóż ucho do piersi Molocha – tu, tu bije serce polityki. Otwórz mapy globalnej podświadomości – tędy przebiega linia frontu wojen kulturowych.\nW debatach politycznych Zachodu „postępowość” stanowi oczywisty korelat, jeśli nie wręcz synonim, lewicowości; w nas jeszcze ten obyczaj językowy nie zapadł głęboko, gdyż modernizacja Polski po zapóźnieniach PRL-u uchodzi za projekt ponadpolityczny i w tej prowincji Imperium „postęp” nadal ma coś z bezpłciowej ergonomii, ze sprawności harcerza.\nLecz jeśli wartością absolutną jest długość bezpiecznego życia maksymalnej liczby ludzi, naszym celem powinna być globalna farma z miliardami Homo sapiens hodowanymi od poczęcia w stuprocentowo bezpiecznych kojcach-izolatkach (dopuszczenie do swobodnego kontaktu z innym człowiekiem – o, to już ryzyko).\nWzdrygasz się na tę wizję. Dlaczego? Bo: „Co to za życie!”. Poszedłbyś więc na wojnę przeciwko Huxleyowskim utopiom gwarantowanej chemicznie szczęśliwości i panopticonowego bezpieczeństwa? Zabijałbyś? Ryzykowałbyś, że zabiją ciebie?\nCo chwila natykamy się na sytuacje takich nierozstrzygalnych konfliktów wartości w codziennej praktyce politycznej – począwszy od sporu o prawo do aborcji czy eutanazji (a więc życie nie zawsze i nie dla każdego jest lepsze niż śmierć!), na kwestii wyboru modelu gospodarczego skończywszy. Co uznajemy za ważniejsze: globalny rozwój („fala unosząca wszystkie łódki”) czy zmniejszanie nierówności ekonomicznych? Jak duże obniżenie współczynnika Giniego usprawiedliwi spowolnienie przyrostu PKB, i o ile procent? Itd., itp.\n„Życie lepsze niż śmierć” – i dopóki w tej walucie nie wycenimy każdej innej wartości, twierdzenie o postępie moralnym oparte na malejącej liczbie ofiar wojennych da się obrócić w twierdzenie o moralnej zapaści (np. tak: „Niczego już wyżej nie cenią – byle tylko przeżyć! Zwierzęta, nie ludzie!”); i mogą one funkcjonować obok siebie, przeciwko sobie. Funkcjonują. Funkcjonowały. Niemal każda epoka była ogłaszana Złotym Wiekiem czegoś i zarazem Czasem Ostatecznego Upadku czegoś innego.\nNawet więc założywszy, że dałoby się zebrać potrzebne dane i że nie zostaną one podważone metodologicznie ani merytorycznie, to żeby móc wydać sąd o postępie w stylu Pinkera, musielibyśmy wpierw sprowadzić te wartości do wspólnego mianownika.\nOraz otrzymać gwarancję, iż ten mianownik nigdy się nie zmieni (nie będzie przedmiotem postępu); że przyszłe pokolenia nie wypracują nowej moralności. Inaczej nie byłby on już „wspólny” – nie z naszymi dziećmi, wnukami.\nCzy to w ogóle możliwe? Skoro właśnie ustanowienie jednego mianownika byłoby aktem wartościowania skierowanym wprost przeciwko wartościom takim jak wolność sumienia czy wyznania. Negowałoby też samą istotę człowieczeństwa, tak jak rozumiał je np. Dostojewski (Steven Pinker w dialogu z Człowiekiem z Podziemia nie przeszedłby testu Turinga, jawiąc się rozmówcy raczej toporną maszyną do obliczania, co jest dla każdego człowieka najlepsze, aniżeli istotą poruszaną tajemnymi żywiołami ducha). Sprzeciw podniosą także indywidualiści-postmoderniści: czymże jest wolność wyboru płci, paszportu czy języka bez wolności wyboru moralności?\nLecz przede wszystkim: w jaki sposób w praktyce można by doprowadzić do powszechnej zgody – i to zgody serc, nie rozumów – co jest tym wspólnym mianownikiem? Jak PRZEWARTOŚCIOWAĆ WARTOŚCI?\nBa, na tym przecież polega istota wojny kulturowej, do której kanonad i salw budzimy się i zasypiamy.\n3.COFNIJMY SIĘ JESZCZE DWA KROKI.\nZachodzi zmiana. Ale czy zachodzi postęp? Właściwie w jaki sposób gramy w tę grę językową?\nFunkcjonują tu (lub funkcjonowały) trzy sploty intuicji.\nI. Nieuchronność historyczna. Której nikt już nie bierze serio. Niemniej wówczas da się obronić sens „postępu” – gdy drogowskazy Historii i człowieczeństwa zasadziła przed nami ręka Boga czy inna ponadludzka matematyka idei.\nWtedy moralność można co najwyżej dopasowywać do kierunku marszu, ale żadne nasze przekonania etyczne nie obrócą samego drogowskazu.\nNa dobre czy na złe, opuściliśmy wszakże jasno oświetlone autostrady dziejów.\nII. Organiczny rozwój. Nie ma on sankcji nieuchronności, nie aspiruje do bezwyjątkowej normy. Nie każdy organizm rozwinie się tak samo – to jego własna struktura opowiada nam drogę jednostkowego postępu.\nTutaj w ostatecznym rozrachunku decyduje nie zimny rozum, nie wyczucie moralne – lecz zmysł estetyczny, pewność dopełnienia formy.\nTrudno mi znaleźć we współczesnej kulturze Zachodu żywe konteksty dla takiego pojmowania postępu. Bo na Wschodzie – owszem. Na powyższym rozumieniu postępu opiera się m.in. azjatycki model kapitalizmu.\nDo Kartezjusza i Bacona w takich kontekstach mogła działać nauka (filozofia); dziś nauka zasiada pośrodku ławy oskarżonych w procesach pokazowych postępu moralnego. Lęk przed technologią czyniącą człowieka coraz bardziej nieludzkim i zbędnym skłania wręcz ku luddystycznym odwróceniom wizji rozwoju, tak na prawicy, jak i na lewicy. Także „kapitalizm świętego przyrostu PKB” bardziej zaczyna nam na Zachodzie wyglądać na rozrost nowotworu, koniec końców, zabijający nosiciela, aniżeli na zdrowy rozwój organizmu.\nIII. Słuszność moralna. Na czym oparta? Na metodzie definiowania podmiotu etycznego i narzucania myślenia kategoriami wynikającymi z nowego porządku serca.\nW tę grę gramy na co dzień, wypracowując (wywalczając) nowe mianowniki etyki. Po to Pinker rozwija swoje wykresy i tabele oraz całą magię liczb. Czy zwierzęta mają prawa jak ludzie? Które zwierzęta? Które prawa? Czy płód człowieka to człowiek? Czy małżeństwo jest funkcją biologicznej płci? Czy szkoda wyrządzona przyrodzie (ekosystemowi) jest szkodą tylko dlatego, że w konsekwencji szkodzi człowiekowi? Czy kultura jako kod tożsamości jest wartością suwerenną? Itd., itp.\nPewne kwestie stają się problemami moralnymi, skoro dzięki technologii przeszły z kategorii natury, fatum, na które nie mamy wpływu, do kategorii zmiennych podległych naszemu wyborowi\nDrogowskaz wskazuje kierunek marszu. Postępujesz naprzód czy się cofasz? (A może właśnie czaisz się w krzakach z nożem naostrzonym na stawiaczy drogowskazów).\n4.ZACHODZI ZMIANA. ZACHODZI PRZYROST (lub regres, tj. przyrost z odwróconym znakiem). Ażeby więc ujrzeć w nim teraz postęp, trzeba mieć gotową skalę wartości do przyłożenia z zewnątrz; trzeba mieć to Pinkerowe „wszyscy się zgadzają, że X jest lepsze od -X” jako linijkę do pomiaru każdego czynu i skutku.\nZ zewnątrz – ach!, czyli taką, która sama nie podlega postępowi; która nie jest jego funkcją w żadnym sensie.\nCzy warunkiem istnienia postępu trzeciego rodzaju jako pojęcia logicznie spójnego nie jest właśnie wykluczenie możliwości postępu w wartościach?\nGdy zeskrobać z nich retorykę gazetową i kontekst aktualnej polityki, taki kościec ukaże się w większości, jeśli nie we wszystkich, manifestach konserwatyzmu przeciwko zmianom przeprowadzanym pod hasłami POSTĘPU MORALNEGO. Cofając się po łańcuchu implikacji, zazwyczaj zatrzymujemy się na którymś poziomie sporu wartości (aksjomat vs aksjomat), gdzie konserwatysta argumentuje za wartościami tradycyjnymi przeciwko nowym. Lecz to oczywiście nie może być poziom zero, bo wciąż da się tam zakwestionować samą skalę wartości, do której przykłada on tę zmianę; to nadal jest „moje dobro i zło” kontra „twoje dobro i zło”.\nPoziom zero byłby poziomem czystego paradoksu logicznego: dezintegracji „postępu moralnego” jako pojęcia.\n5.TAKŻE NA GRUNCIE RELIGIJNYM SPRZECIW WOBEC SAMEGO konceptu „postępu” zaczyna się od powyższej konstatacji – taki jest sens owego passusu z Centesimus annus Jana Pawła II, powtarzanego jak zaklęcie przez polityków siłujących się na wartości:\n„Dziś zwykło się twierdzić, że filozofią i postawą odpowiadającą demokratycznym formom polityki są agnostycyzm i sceptyczny relatywizm, ci zaś, którzy żywią przekonanie, że znają prawdę, i zdecydowanie za nią idą, nie są, z demokratycznego punktu widzenia, godni zaufania, nie godzą się bowiem z tym, że o prawdzie decyduje większość, czy też, że prawda się zmienia w zależności od zmiennej równowagi politycznej. W związku z tym należy zauważyć, że w sytuacji, w której nie istnieje żadna ostateczna prawda, będąca przewodnikiem dla działalności politycznej i nadająca jej kierunek, łatwo o instrumentalizację idei i przekonań dla celów, jakie stawia sobie władza. Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo się przemienia w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm”.\nZmieniamy wartości, zmieniamy widzialne manifestacje prawd etycznych i estetycznych. Jak? W demokratycznych głosowaniach. A co sprawia, że ludzie głosują za nowymi wartościami? Jaka SIŁA przemalowała im wcześniej te wartości w głowach? Jakie jest źródło tej SIŁY i kto nią włada?\nPatrząc z perspektywy pokoleń, a nie kadencji parlamentów, jej charakter nie ma tak dużego znaczenia – czy jest to brute force prawa egzekwowanego przemocą państwową czy soft power kultury reżyserującej nam sny i kompleksy. Prawo wpływa na świadomość, świadomość wpływa na stanowione prawo, a tak czy owak chodzi o wybicie naszych oczywistości ponad wasze oczywistości.\n6.PRZEWIJAJĄC FILM W ZWOLNIONYM TEMPIE: Kiedyś uważaliśmy, że X jest złe, teraz uważamy, że X jest dobre. (Poziom wartościowania).\nKiedyś X występowało, teraz X nie występuje. (Poziom faktów).\nKiedyś powyższa zmiana stanowiłaby postęp (przejście od stanu wartościowanego negatywnie do stanu wartościowanego pozytywnie). Dzisiaj stanowi regres (przejście od stanu wartościowanego pozytywnie do stanu wartościowanego negatywnie).\nAle wartościowania wyrażane i egzekwowane w świecie także należą do poziomu faktów. Każde zdanie typu „X jest złe” można ująć jako: „Panuje sąd -X”.\nTworzymy linijkę, odmierzając ją od linijki, którą stworzyliśmy, odmierzając ją od linijki, którą stworzyliśmy...\nItd., itd., ad infinitum.\nÓw paradoks jest autentyczny i sprzeciw konserwatyzmu zrozumiały. Lecz przecież nie otwiera on żadnej drogi wyjścia z klinczu – bo wartości stare tak samo są tu nie do obrony logiką (sankcja „nakazów Bożych” odwołuje się do wiary, nie do rozumu), tak samo trzeba używać siły do ich utrzymania.\nCo faktycznie zmienia się w sposób nieodwracalny – kumulując się, rafinując – to nasza wiedza o naturze owego procesu, nasza znajomość anatomii mordu i reprodukcji wartości.\nJeśli więc waży coś ten tekst, to też nie dlatego, że takie nowości tu wymyślam, lecz co najwyżej – że odsłaniam, uwyraźniam, że powtarzam w stylu i rytmie epoki, tzn. w zgodzie z postępem.\n7.ZATEM W JAKI SPOSÓB MOŻNA NADAĆ SENS UWIKŁANEMU etycznie pojęciu postępu? (Inaczej niż poprzez absolutną niezmienność, tj. apostępowość, w dziedzinie wartości).\nDałoby się chyba uratować ten sens, gdyby ograniczyć się do sądów o zmianach w bardzo dużej skali czasowej, rzekłbym: antropologicznej. Nie dość, że nie znajdzie się nikt, kto zakwestionowałby wartość rozwoju mowy u prymatów, spełnilibyśmy więc kryterium demokratyczne; spełnilibyśmy także kryterium logiczne, gdyż ten postęp „stwarza sam siebie”: dopiero w wyniku rozwoju intelektu i mowy pojawił się człowiek taki, jakim go dzisiaj pojmujemy jako podmiot i przedmiot postępu.\nJednak nie w tym znaczeniu używamy terminu „postęp”; nasz postęp rozbłyska na horyzoncie zorzami i piorunami, migocze w oknach pędzącego świata.\n8.SĄ TACY POSTĘPOWCY TRZECIEGO RODZAJU, KTÓRZY wydają się wierzyć w uniwersalną i transcendującą nawet logikę moc „dyskursu humanistycznego” – czegoś, co w praktyce miałoby przypominać proces ucierania się konsensusu akademickiego w naukach „miękkich” wokół danych nazwisk, teorii, książek: nie istnieje żaden sposób dowiedzenia słuszności ich tez, z czasem powszechnie się je po prostu UZNAJE.\nWidzimy jednak, że sama akademia stała się nie tylko polem bitwy, ale narzędziem, bronią w wojnach kulturowych. Większość ofensyw lewicy po 1968 r. wyszła stamtąd; całe rodziny jej wartości utożsamiane są na Zachodzie z „kulturą campusową” (pozytywna dyskryminacja, polityczna poprawność, genderyzm, przestrzenie bezpieczne od wolności słowa itd.).\nAby ten model istotnie stał się uniwersalnym, wszyscy musielibyśmy być jak doktorowie socjologii i wykładowcy filozofii Derridy; musielibyśmy żyć, myśleć i dyskutować jak oni, przyjąć do krwi i mózgów ich „nieorganiczne sole” (w czasach Nietzschego nie istniało cudowne słówko lifestyle). Poddać się duchowej konwergencji pod łagodnym naciskiem zunifikowanych kultury i warunków bytowania.\nW praktyce „dyskurs humanistyczny” obcuje z resztą ludzkości w konwencji dekadenckiego elitaryzmu, a jego weapon of choice to dwusieczny miecz Prestiż & Pogarda\nW debatach politycznych Zachodu „postępowość” stanowi oczywisty korelat, jeśli nie wręcz synonim, lewicowości; w nas jeszcze ten obyczaj językowy nie zapadł głęboko, gdyż modernizacja Polski po zapóźnieniach PRL-u uchodzi za projekt ponadpolityczny\n9.NAJUCZCIWSI SĄ CHYBA CI PROGRESIŚCI TRZECIEGO rodzaju, którzy na tyle przejrzeli reguły gry, że wiedzą i przyznają, iż postęp polega właśnie na zmienianiu tych reguł, tj. na codziennej praktyce walki o prawo stawiania i obracania drogowskazów.\nPinker i współtriumfatorzy opowiadają w istocie zwycięstwo podwójne: najpierw wprowadzili w życie praktyczne (polityczne) wartości Oświecenia; których powszechna akceptacja spowodowała (jak twierdzą) obniżenie wojennej przemocy; co nie tylko jest dobre samo w sobie w systemie wartości absolutyzującym życie, ale służy za argument ex post wspierający wartości zależne.\nWyobraźmy sobie wszakże takiego oto partyzanta moralności: „wiemy, że powoduje to wzrost masowej przemocy, ale POMIMO TO dążymy do ateizacji, racjonalizacji, denaturalizacji i równości”. Czyż porzucenie iluzji wspólnego mianownika etyki nie wpuszcza ożywczej krwi w te wartości? Czy dopiero wtedy nie stają one wyprostowane, o własnych siłach, z podniesioną głową? Czy dopiero dzięki temu nie pokazują się nam WARTOŚCIAMI?\nLecz partyzant Gramsciego wie, że najszybciej – choć i najsłabiej, naskórkowo – uprawomocnia się wartości nowe poprzez obmycie ich w wartościach starych, powszechnie uznanych: świeckie NAMASZCZENIE.\n10.Z LITERACKIEGO PUNKTU WIDZENIA INTERESUJĄCY JEST świat wewnętrzny takiego partyzanta. Od ofiary ukąszenia heglowskiego różni go przede wszystkim poczucie mocy, romantyczny etos Twórcy. On nie odkrywa, nie odczytuje, nie inferuje słuszności jutra; on je WYBIERA, czyli tworzy. Wyobrażam sobie, że najskuteczniejsi stawiacze drogowskazów wyśpiewują w snach Žižkowe covery Wielkiej Improwizacji.\nPonieważ jednak weryfikacja skuteczności ich wysiłków następuje w rzeczywistości społecznej, która jest piaskownicą globalnej popkultury, nasi Foucaltowi Konradowie nieuchronnie zmieniają się w wieszczów Pudelków, Wykopów i gimbazowego jutiuba. Konrad Mickiewicza przynajmniej uzurpował władzę Boga; im pozostaje bić się o duszę Polaka z Popkiem, psem-pająkiem i steatopygią Kim Kardashian.\nNie masz czulszego barometru mód Krakowskiego Przedmieścia i Twittera od młodego lewicowca.\n11.BYŁYBY, JAK MI SIĘ ZDAJE, DWIE PODSTAWY DEFINICJI postępu moralnego – nie platformy niewzruszone, lecz przynajmniej kotwice ratujące od całkowicie swobodnego dryfu pojęć.\nJedna to biologiczność człowieka (podmiotu i przedmiotu wartościowań). Druga to technologia (materialna ekspresja wiedzy o obiektywnie niezmiennych a poznawalnych prawach natury).\nObie są zresztą wykorzystywane w sporach politycznych z progresistami. Nie w celu zanegowania idei postępu jako takiego, lecz właśnie dla przechwycenia koncesji na wbijanie drogowskazów.\n12.BIOLOGIA CZŁOWIEKA STAWIA TWARDE OGRANICZENIA dla postępu w językach wartości.\nMożna sobie wyobrazić próbę ustanowienia oddychania tlenem jako wartości negatywnej (zaczęłoby się w londyńskich klubach i na fejsie Lady Gagi); postęp ludzkości okaże się wówczas wyjątkowo powolnym.\nNiemniej na tę właśnie modłę toczą się pojedynki z inżynierami progresu.\nProgresista: „Człowiek nie powinien X, człowiek powinien Y”.\nKonserwatysta: „X należy do natury człowieka. Zostaliśmy stworzeni przez ewolucję do X, nie do Y”.\nProgresista: „Należy zatem zmienić naturę człowieka”.\nKonwerwatysta w wersji hard: „Natury człowieka nie da się zmienić”.\nKonserwatysta w wersji soft: „Może i da się coś zmienić w naturze człowieka, ale lepiej nie próbować, doświadczenie pokazuje, że więcej z tego szkody niż pożytku”.\nLogicznym finalnym stanowiskiem progresisty jest zanegowanie istnienia człowieka jako takiego.\nXXI-wieczny humanizm postrzega człowieka jako twór fikcji.\nLogicznym finalnym stanowiskiem konserwatysty w wersji hard jest krańcowy materializm. Aby bezwarunkowo zanegować władzę ducha nad materią, trzeba zanegować istnienie ducha.\n13.ODWIECZNY ÓW DYLEMAT – CO DECYDUJE: NATURA czy wychowanie? – naukowcy rozstrzygają zazwyczaj, studiując historie bliźniąt rozdzielonych zaraz po urodzeniu. Skupiamy się na tych statystycznych wyjątkach, jako że umożliwiają one obserwację rezultatów „eksperymentu na ludziach”, którego przeprowadzenia planowego nie dopuściłaby żadna etyka.\nMamy oto bliźniactwo genetyczne, a zatem identyczną podstawę NATURY, oraz odmienne okoliczności jej rozwijania w życiu: rozbieżne WYCHOWANIE.\nI co się tyczy predyspozycji człowieka do przemocy (agresji), dotychczasowe metaanalizy historii rozdzielonych bliźniąt wykazały rozkład wpływów bliski 50/50.\nMoże tylko to będzie interesującą nowiną, że wpływ natury (genów) rośnie w czasie – im starsi jesteśmy, tym przypadki życiowe mają mniejsze znaczenie. Jako dzieci pozbawieni byliśmy wolności wyboru środowiska; jako dorośli zaś – urządzamy sobie otoczenie i relacje z ludźmi wedle naszej niezmiennej, dziedziczonej biologicznie natury.\n14.TECHNOLOGIA OTWIERA NOWE POLA WARTOŚCI i zamyka pola stare.\nPewne kwestie przestają stanowić wyzwania moralne, skoro znajdujemy dla nich rozwiązania technologiczne. Tak zmieniła się etyka seksualna po rozpowszechnieniu środków antykoncepcyjnych. Poznanie intymnej mechaniki mózgu zmieniło stosunek do osób chorych psychicznie – oczyściło te przypadłości ze znaczeń moralnych i religijnych. Nie jest już kwestią biblijnej wagi problem higieny osobistej. Wielkie miasta jako naturalne środowisko bytowania człowieka w XXI w. wydziedziczyły nas z obyczajów i moralności hodowanych przez tysiące lat życia pod rytmem i grozą nagiej przyrody.\nPewne kwestie stają się problemami moralnymi, skoro dzięki technologii przeszły z kategorii natury, fatum, na które nie mamy wpływu, do kategorii zmiennych podległych naszemu wyborowi. Tak oto otwarły się przed nami na oścież piekła etyczne biotechnologii. Bronie masowej zagłady zagrażają już egzystencji człowieka jako gatunku; „morderstwo gatunku Homo sapiens” to bardzo świeży paragraf sumienia. Podobnie jak globalna odpowiedzialność ekologiczna.\nW tym sensie technologia tworzy przestrzenie, w których możemy dokonywać wartościowań, i w ten sposób rysować wektory postępu. Czy może jednak pomóc nam w jakikolwiek sposób przewidzieć, jakie północe i południa wskażą te wektory? Domagalibyśmy się tu od nauki Münchhausenowej metody wyciągania ze stwierdzeń o faktach – zdań powinnościowych.\n15.TAK JAK W BIOLOGII EWOLUCYJNEJ DO OBSERWACJI i testowania reguł ewolucji używa się gatunków o najszybszej zmienności genetycznej (rozmnażające się na naszych oczach jednokomórkowce czy muszki owocówki), tak i dla obserwacji postępu wartości dysponujemy szklarnią przyśpieszonego metabolizmu i mutacji: jest to „postęp w dziedzinie sztuki”.\nJak to się dzieje, że jednego roku takie dzieła sztuki uznawane są za dobre (wartościowe), a drugiego – inne?\nI te pierwsze – czy tracą wówczas na wartości? Czy też ich wartość przechodzi do kategorii historycznej, tzn. stają się „reliktami wartości”: ponieważ powstały jeszcze pod ich żywą władzą, są arcydziełami epoki przebrzmiałych norm, lecz gdyby je dokładnie takie same stworzył ktoś dzisiaj, nie byłyby sztuką dobrą? Ba, czy byłyby sztuką w ogóle?\n(Oto i przypadek powieści jako gatunku).\n16.WIDZIMY, ŻE ÓW POSTĘP MA CHARAKTER JEDNOKIERUNKOWY. Nie da się powrócić do wartościowań pogrzebanych w pyle Historii, a to z tej racji, że nie da się powrócić do stanu ducha – świadomości, pamięci, światooglądu – ich czasu.\nNie da się np. zapomnieć Holokaustu ani bomby atomowej i tworzyć tak jak przed nimi. Och, można, ale to już zawsze będzie „tak jak”, to już będzie „tak jakby”.\n(Jednym z przedmiotów „tak jakby” jest idea historycznej nieuchronności postępu, czy w oryginalnej, chrześcijańskiej wersji, czy w jej racjonalizacjach heglowskich i marksowskich. O postępie pierwszego rodzaju można żartować, można używać go jako straszaka, straw-man argument, można wmawiać go oponentom; i niewiele więcej).\n17.WIDZIMY, W JAKI SPOSÓB IDEA POSTĘPU PRZENIKNĘŁA i opanowała myślenie i doświadczenie sztuki.\nInaczej bowiem pytamy o istnienie postępu, a inaczej pytamy o istnienie idei postępu. Potrafimy sobie wyobrazić społeczeństwa znające ideę postępu, a w cudzej, zewnętrznej siatce wartości lokowane jako niepostępowe; oraz społeczeństwa idei postępu nieznające, a wedle jakiegoś kryterium postępu – postępowe.\nPrawda, przed Oświeceniem kanony piękna też się zmieniały i inne były arcydzieła tej i tamtej epoki. Jednak w horyzoncie danej estetyki rządziła reguła skończonego ideału, do którego dążenie jest sensem wysiłków artysty. Po Oświeceniu postęp jako taki wniknął do wnętrza postępu sztuki: postępowość stała się zasadą, smakiem i satysfakcją.\nPostępowość, czyli właśnie indywidualne ideału przełamywanie; a dążenie do jakkolwiek rozumianej perfekcji pokazało się jedną z podrzędnych cnót rzemieślniczych, niemal antysztuką.\n18.WIDZIMY, JAK W TYM NAJSZYBSZYM LABORATORIUM postępu jego praktycy i teoretycy rozpoznali i zaakceptowali reguły sportu ekstremalnego mózgów i dusz.\nI. To jest dobre, co jest postępowe.\nII. Postępowe jest to, co bardziej sprzyja przyrostowi dobra w życiu społecznym.\nIII. A to dobro samo jest przedmiotem postępu, tzn. kryteria postępu ulegają postępowi.\nIV. Najbardziej postępowy jest więc ten, kto tworzy, tj. narzuca JUTRZEJSZE DOBRO.\n19.SMUTNA I ZNIECHĘCAJĄCA JEST CODZIENNOŚĆ postępu wartości artysty.\nKu jakim słońcom się zwrócić? Z czyich kadzideł łykać dym? Nie rozbłysły jeszcze konstelacje gwiazd, z których mamy odczytywać przyszłe piękno i dobro.\nW pył Historii zapadły szkielety zarówno tych, co wierzyli w światło przewodnie gwiazd stałych, w marmurowy bezruch firmamentu; jak i tych, co marzyli o niezawodnych metodach obliczania ruchu niebios: dialektycznych algorytmistów wartości. Postęp trzeciego rodzaju, jedyny możliwy, jedyny widzialny, w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o piękno i dobro każe się zwrócić raczej ku Google Trends i licznikom internetowych fanów.\nJakże nas wyczerpuje udawanie, że nie ma żadnego „tak jakby”! – gdy udawać też trzeba w stylu i pozie tegorocznego „tak jakby”. (Jak np. ja Wam tu piszę). Trzeba, trzeba, nie da się inaczej.\nI wcale nie próżne pragnienie sukcesu nami kieruje – lecz szczere dążenie do wypowiedzenia prawdy o świecie i własnym doświadczeniu życiowym. Jednak ta prawda wciąż i wciąż wyślizguje się spod myśli: drogowskazy obracają się i przesuwają nie w gazetach i na salonach – nie tylko, nie najpierw, nie przede wszystkim – lecz w naszych głowach.\nPrędzej czy później pojawia się więc pokusa, by odrzucić pozory i półśrodki i przystać do prawdziwych twórców: do którejś z trup ustawiaczy jutrzejszego dobra. O, tragedia subtelnych dusz! Bo za późno, dla nas jest już za późno, rolę Edka w Tangu obsadzono dawno temu, i zupełnie inne kwalifikacje przesądziły: granitowa muskulatura, panzer czoło, wątroba byka.\nKoniec historii – to było jakieś rozwiązanie.\n20.LEKCJĄ, JAKĄ NAJŁATWIEJ WYNIEŚĆ Z OBSERWACJI BRUTALNYCH darwinizmów rozwoju wartości w szklarni sztuki, jest ta prosta mądrość, iż postęp w wartościach nie wynika z tych wartości. Nie można narzucić nowych kanonów sztuki siłą sztuki – skoro właśnie zaprzeczasz sztuce, nicując ją pod inne plusy i minusy. Ta siła pochodzi skądinąd.\nNiszczenie wartości i tworzenie nowych wymaga oparcia się na innych oczywistościach, zazwyczaj niższych, bliższych naturze, tj. stałym biologicznym – jak poczucie fizycznej mocy, bezpieczeństwa, atrakcyjności seksualnej, przynależności do grupy; jak lifestyle elit; jak pieniądz i sława.\nUprawiając sztukę w czasach panowania idei postępu, przystajesz na ślepe posłuszeństwo kaprysom rozstawiaczy drogowskazów.\n21.UPRAWIAJĄC POLITYKĘ W CZASACH PANOWANIA idei postępu, skazany jesteś na krwawą partyzantkę wartości. Strzela się do błaznów i poetów; bezpieczni są inżynierowie i finansiści. Nie ma litości, bo nie do pomyślenia są jakiekolwiek wspólne zasady rozejmu, jakikolwiek kodeks walki – skoro walka idzie właśnie o prawo do pisania wszelkich kodeksów.\nUprawiając politykę – nie tę ustaw i ministerstw, lecz tę umysłów i serc, czyli sztukę intymnej władzy nad człowiekiem – musisz być tym jedynym, w którego głowie drogowskazy się nie przesuwają, pomimo najdzikszych kalejdoskopów moralności dokoła. Gdyby bowiem wrogowie byli w stanie przestawiać twoje dobro i zło, pogubiłbyś się fatalnie, usiłując z kolei wodzić na smyczy ichnie „tak” i „nie”; swoje drogowskazy stawiasz ty i tylko ty. Przecież czujesz wyraźnie najlżejsze na nie naciski i szarpnięcia – odczytujesz bowiem bezbłędnie kierunek wiatrów epoki.\nTy jeden stoisz poza dobrem i złem. Ty masz wolność sądu smaku i odrazy; ty jesteś postęp.\n22.ŻYJĄC W POSTĘPIE, żyjemy w etyce hipokryzji siły.\nProzaik, autor powieści, m.in. Xavras Wyżryn (1997), Inne pieśni (2003), Lód (2007), oraz zbiorów opowiadań. Ostatnio opublikował Starość aksolotla (2015). Laureat m.in. Nagrody im. Kościelskich, Europejskiej Nagrody Literackiej oraz medalu Gloria Artis – Zasłużony Kulturze\nIstnieje wpływowa grupa wybitnych myślicieli, dla których przemoc jest objawem swego rodzaju zacofania. Przekonują nas oni, że w nowoczesnym świecie wojny praktycznie zanikły. Największe mocarstwa nie doświadczają konfliktów wewnętrznych ani nie mają najmniejszej ochoty wojować ze sobą nawzajem. Zamiast tego przewodzą rozwojowi demokracji, przyswajaniu oświeceniowych wartości oraz ekspansji dobrobytu – epoce postępu, jakiej świat dotąd nie zaznał\nWprawdzie minione stulecie uchodzi na tym tle za skąpane we krwi, jest to ponoć jednak subiektywne odczucie tych, którym przyszło w nim żyć. Z naukowego punktu widzenia liczba ludzi zabitych w konfliktach zbrojnych nieprzerwanie maleje i nie ma powodu zakładać, by ten trend miał się odwrócić. Dokonuje się zatem potężna zmiana – po tysiącleciach krwawych rzezi ludzkość wkracza na ścieżkę Długiego Pokoju.\nTę popularną tezę głosi m.in. Steven Pinker, psycholog i językoznawca z Uniwersytetu Harvarda, autor liczącej niemal tysiąc stron książki Zmierzch przemocy1, zawierającej dodatkowo imponującą liczbę wykresów i statystyk. Praca ta nie tylko stała się międzynarodowym bestsellerem, ale i zapoczątkowała coś na kształt współczesnej ortodoksji, gdzie o przejściu od przemocy do altruizmu mówi się tak powszechnie, jakby to była oczywistość. Należy przyznać, że Pinker uzasadnia swój pogląd z niesłychaną erudycją, śmiało łącząc rozważania o prehistorii z analizą dzisiejszych czasów. Stara się wykazać przede wszystkim, że świat przednowoczesny był o wiele bardziej brutalny, niż nam się wydaje. Przykładowo, choć antropolodzy wielokrotnie z uznaniem pisali o pokojowym współżyciu Inuitów czy członków plemienia Kung, to wskaźnik morderstw sięga tam poziomu współczesnego, upadłego Detroit. W Europie natomiast ryzyko śmierci z rąk drugiego człowieka jest dziś bez porównania mniejsze niż kilkaset lat temu i nie chodzi tylko o spadek liczby zabójstw, ale i zniesienie barbarzyńskich praktyk, takich jak ofiary z ludzi, tortury czy kara śmierci. Również przemoc w stosunku do kobiet, dzieci i zwierząt ciągle maleje. Ten „proces cywilizacji”, jak za Norbertem Eliasem nazywa go Pinker2, ma wynikać w dużej mierze z rosnącej siły państwa, które w większości wysoko rozwiniętych krajów skutecznie zapewniło sobie monopol na stosowanie przemocy. Należy do tego oczywiście dodać inne zjawiska, tak zróżnicowane, jak wynalazek druku, emancypacja kobiet, ideały Oświecenia czy rozwój empatii.\nWskaźnik morderstw w plemieniu Kung, żyjącym na terenie pustyni Kalahari, jest porównywalny z tym we współczesnym Detroitfot. Kerstin Geier/Gallo/Getty\nPinker nie jest pierwszym ani jedynym głosicielem tej nowej ortodoksji. Warto przy okazji wspomnieć choćby Joshuę Goldsteina, specjalistę od stosunków międzynarodowych, który jakiś czas temu opublikował z Pinkerem w „The New York Timesie” artykuł zatytułowany War Really Is Going Out of Style (Wojna wychodzi z mody)3, a podobne tezy głosił też w swojej pracy Winning the War on War (Zwycięstwo w walce z wojną), wydanej w tym samym roku co książka Pinkera4. O wiele wcześniej, bo już w 1989 r., politolog John Mueller twierdził w Retreat from Doomsday (Odwrocie od zagłady)5, że instytucja wojny zanika, konflikty zbrojne zaś będą odtąd bardziej przypominały porachunki gangów. W ogóle wydawało się wtedy, że liberalna demokracja właśnie rozpoczyna swój triumfalny pochód, który Francis Fukuyama ochrzcił mianem „końca historii”, co oznaczać miało kres wojen na szeroką skalę, toczonych przez rywalizujące ze sobą ustroje polityczne6.\nWSPÓŁCZEŚNIE JESZCZE JEDNYM ZWOLENNIKIEM TEORII DŁUGIEGO POKOJU ZDAJE SIĘ Peter Singer, słynny utylitarysta, który w „The New York Timesie” chwalił Zmierzch przemocy jako „mistrzowskie dokonanie Pinkera, przekonująco wyjaśniające, dlaczego przemoc traci na znaczeniu”7. W najnowszej książce opisuje on dodatkowo altruizm jako „wyłaniający się ruch”, mający potencjał, aby fundamentalnie zmienić nasz dotychczasowy sposób życia8. Zdaniem Pinkera i Singera ta fala altruizmu to głównie dziedzictwo myślenia oświeceniowego. We wspomnianej recenzji Zmierzchu przemocy Singer pisze, że „w XVII i XVIII w., czyli w dobie Oświecenia, w Europie i na obszarach jej podległych dokonała się istotna zmiana. Zaczęto krzywo patrzeć na formy przemocy, które dotąd wydawały się oczywiste: niewolnictwo, tortury, tyranię, pojedynkowanie się czy brutalne sposoby karania. Pinker nazywa to »rewolucją humanitarną«”9.


bareMinerals Zestaw Original + pędzel Beautiful Finish | DOUGLAS\nHomepageMakijażMakijaż twarzyZestawy kosmetyków do makijażubareMinerals Zestaw Original + pędzel Beautiful Finish\nWegańskie, naturalnie rozświetlające krycie dzięki naszemu bestsellerowem podkładowi sypkiemu Original, w limitowanej wersji. Zestaw zawiera sypki podkład Original oraz pędzel.\nSypki podkład Original SPF 15 Foundation jest w 100% wegańską formułą, która składa się jedynie z 5 mineralnych składników. Lekki, oddychający i długotrwały. Nie zatyka porów - nawet kiedy zdarzy Ci się w nim zasnąć. BUDOWANE KRYCIE, ŚWIETLISTE WYKOŃCZENIE Dostosuj stopień krycia do swoich potrzeb - od delikatnego aż po pełne. Dzięki naszej metodzie nakładania SWIRL, TAP, BUFF® mineralne pigmenty zmieniają konsystencję na jedwabiście kremową i płynnie wtapiają się w skórę. Efekt to naturalne, świetliste wykończenie. MINERALNE FILTRY PRZECIWSŁONECZNE Podkład Original SPF Foundation zawiera w składzie filtry mineralne z SPF15, które chronią skórę przed szkodliwym działaniem promieni UVA/UVB. Dwutlenek tytanu i tlenek cynku działają natychmiast po nałożeniu i wstrzymują promienie UV od wnikania w skórę odbijając i rozpraszając je. IDEALNY ODCIEŃ DLA KAŻDEJ TWARZY W naszej ofercie znajduje się aż 20 odcieni, które nie utleniają się i pozostają na twarzy w niezmienionym kolorze przez cały dzień.


Powody, dla których warto podarować przyszłej mamie nosidełko ergonomiczne - Rodzicielnik\nStrona główna / Dodatki ułatwiąjące życie • MAMA • Moda i wygoda / Powody, dla których warto podarować przyszłej mamie nosidełko ergonomiczne\nŚwięta już za rogiem, dlatego to ostatni dzwonek na przygotowanie prezentu świątecznego dla bliskiej osoby. Jeżeli szukasz podarunku dla przyszłej lub świeżo upieczonej mamy, postaw na coś praktycznego i unikalnego, a mianowicie – nosidełko ergonomiczne. Co w nim takiego wyjątkowego? Jak takie nosidełko może wpłynąć na życie rodzica stawiającego w tej roli swoje pierwsze kroki? Sprawdźmy!\nWygodna alternatywa dla wózka\nNosidełko ergonomiczne to nowoczesny gadżet, który zyskuje coraz większą popularność. Ze względu na swą funkcjonalność, dostępne na rynku modele nosidełek stanowią znakomite wsparcie i coraz częściej zastępują tradycyjne chusty, a nawet i wózki! Ogromną sympatią większości rodziców cieszą się nosidełka ergonomiczne marki Tula, które występują w trzech rozmiarach – Free to Grow, Baby i Toddler. Dzięki takiej dostępności, z łatwością można dopasować odpowiedni model do wagi, wieku i wzrostu malucha.\nPoczątki rodzicielstwa bywają trudne, ponieważ do nowej sytuacji musi się przyzwyczaić zarówno mama, tata, jak i dziecko, które do tej pory przebywało w zupełnie innym środowisku. W obliczu tego wyzwania nosidełko ergonomiczne okazuje się niezastąpioną pomocą, która ułatwi życie obu stronom. Nosidełko Tula przyniesie rodzicom przede wszystkim zasłużony spokój i komfort. Za sprawą noszenia malucha w ten oto sposób, opiekun będzie miał szansę na swobodne przemieszczanie się i wykonywanie codziennych obowiązków.\nWygodna forma wspólnego spędzania czasu\nSzczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko… i na odwrót. Noszenie malucha blisko siebie zaspokaja potrzebę bliskości, miłości i bezpieczeństwa, a to wpływa na jego lepszy rozwój i budowanie więzi pomiędzy rodzicem, a dzieckiem. Dzięki temu rozwiązaniu pociecha łatwiej zasypia, lepiej śpi, a ponadto jest spokojniejsza i rzadziej płacze. Wszystkie te aspekty mają bezpośredni wpływ również na samopoczucie rodzica, którego jakość życia się niewątpliwie polepsza.\nNosidełko ergonomiczne to wygodny i w pełni bezpieczny sposób na wspólne spędzanie czasu. Rodzic, trzymający malucha blisko siebie zaspokaja jego najważniejsze potrzeby i wbrew pozorom, nie przemęcza swojego kręgosłupa. Pamiętaj, że decydując się na taki prezent, sprawiasz przyjemność dwóm osobom, a to już coś!\nPoprzedni Ozdoby świąteczne DIY wspólnie z dzieckiem\nNastępny Gwiazdka dla Seniorów czyli nasze tegoroczne działania charytatywne\n15 grudnia 2018 at 07:33\nJa bardzo, bardzo żałuje, że takiego nie miałam 🙁\nPo czasie bardzo żałuję, ze takiego nosidła ani chusty nie używałam. Na pewno mój kręgosłup by mniej ucierpiał na ciągłym noszeniu.\n15 grudnia 2018 at 09:38\nMy mieliśmy coś w tym stylu ale zupełnie nie korzystaliśmy… jednak niektórzy bardzo lubią takie rozwiązania 🙂\nNo tak, trzeba to czuć 🙂\n15 grudnia 2018 at 11:16\nMy właśnie jesteśmy na etapie rozważania, które wybrać dla naszej małej, więc dziękuję za ten wpis\nTula to dobra firma 🙂\n15 grudnia 2018 at 21:04\nJa bez nosidła nie umiem żyć 😉 to idealny prezent\nMnie też pomogło w wielu sytuacjach 🙂\n16 grudnia 2018 at 09:29\nChciałam nosić mlodsza ale nigdy nie usiedziala dłużej niż 5 minut.. jedyne rozwiązanie dla niej to wózek niestety ;(\nJa miałam nosidełko z Womaru, które kupiłam jeszcze w 2011 roku. Bardzo podoba mi się prezentowany przez Ciebie produkt, moje nosidełko miało ta wadę, że dosyć cięzko się zakłądało\n19 grudnia 2018 at 20:59\nBardzo mi się podoba jak rodzice noszą swoje dzieci w taki sposób 🙂\n15 stycznia 2019 at 06:11\nNie nauczyłam się motać chusty, ale nosidło miałam.


Komunikat jagodowy BCS z dnia 20.05.2014 - szkodniki - DoradztwoSadownicze\nStrona główna / Komunikaty sadownicze / Komunikat jagodowy BCS z dnia 20.05.2014 – szkodniki\nCoraz częściej na krzewach pojawiają się mszyce.\nPróg zagrożenia to 10% zasiedlonych pędów z próby 200 pędów.\nKontynuujemy monitoring pojawu przeziernika porzeczkowego. Próg zagrożenia to 15 odłowionych osobników na pułapkę.\nW przypadku przekroczenia progów szkodliwości, zalecamy zabieg preparatem Calypso 480 SC w dawce 0,15 l/ha w przypadku zwalczania mszyc, dawka 0,2l/ha przy zwalczaniu innych szkodników.\nNa chwilę obecną nie zaobserwowano obecności przędziorka chmielowca na plantacjach.\nCo 10 dni wykonajmy lustrację plantacji. Próg zagrożenia to 3 osobniki dorosłe na 200 przejrzanych liściach.\nGdy próg będzie przekroczony, wykonajmy zabieg dostępnym akarycydem.\nRośliny wkrótce wejdą w fazę kwitnienia.\nPrzejrzyjmy plantacje pod kątem pojawienia się kwieciaka malinowca.\nZalecamy zabieg preparatem Calypso 480 SC w dawce 0,2l/ha.\nW ten sposób zabezpieczymy plantację również przed pryszczarkiem namalinkiem łodygowym oraz kistnikiem malinowcem.\nTagi: mszyce, kistnik malinowiec, kwieciak malinowiec, przędziorek chmielowiec, przeziernik porzeczkowiec


przedsiębiorstwo | Kaizen-transport.com.pl\nZszywki prezentują przeróżne wielkości\nKtóre maszyny musimy posiadać w zakładzie?\nW ostatnich latach znaczna część polskiego społeczeństwa zadecydowała o zarobkowej emigracji. Dla niektórych była to przeprowadzka na stałe, dla pozostałych tymczasowa praca podejmowana w okresie zimy lub od czasu do czasu, gdy w naszym budżecie uwidaczniają się braki. Spore zainteresowanie zarobkową emigracją sprawiło, iż na rynku pojawiło się sporo firm przewozowych, które kursują do szeregu europejskich krajów. Szczególnie tych, które najczęściej są wybierane przez Polaków. W jaki sposób odnaleźć najdogodniejsze połączenie?\nDziałania dzięki jakim dane przedmioty będą przez jak najdłuższą ilość czasu trwałe to takie procesy, jakie wykonywane są za pomocą specjalistycznego sprzętu, który umożliwia na takie właśnie efekty. Z tego względu, jeżeli ktoś zatrudniony jest w fabryce trudniącej się wyrobem konkretnych rzeczy to bez wątpienia doskonale orientuje się w tym, że mają obowiązek naprawdę one być najwyższej wartości użytkowej, żeby miały możliwość się sprawdzić w branży.\nCo warto wiedzieć na temat polskiej branży transportowej?\nW naszym kraju prowadzi działalność bardzo dużo firm świadczących usługi transportowe. Najbardziej znaczące powody bardzo dużej popularności akurat tej dziedziny? Cóż, faktycznie PKB naszego kraju zależy w dużej części od tego jak sprawuje się branża transportowa. Ciężko się dziwić, przecież bardzo często nasi kierowcy są …


zRYSIOwana ja: Central Intelligence Dossier Daniela Millera, czyli akta tajnego szpiega.\nCentral Intelligence Dossier Daniela Millera, czyli akta tajnego szpiega.\nPrzeglądając stronę BerlinStation.com można natrafić na profil Daniela Millera granego przez Richarda Armitage’a. Poniżej to co można tam zobaczyć.\nCzyli dowiadujemy się, że kryptonim Daniela Millera to Kevin Strauss, jest zastępcą oficera łącznikowego, urodził się w zachodnim Berlinie z matki Niemki i ojca Amerykanina w dniu 11 kwietnia 1976r (zatem jest nieco młodszy od swojego odtwórcy). Ma podwójne obywatelstwo zarówno amerykańskie jak i unijne (po matce, zatem niemieckie). Ma brązowe włosy jak i oczy (mam nadzieję, że aby temu sprostać mój ulubiony aktor nie będzie musiał nosić koloryzujących soczewek;-)). Jest stanu wolnego i nie ma dzieci. Waży 160 funtów (czyli ok. 72,5 kg) a jego wzrost to 6 stóp (i tu kolejna niespodzianka, bo Richard Armitage przyznał swego czasu, że mierzy 6' 2½"). Kolejnymi informacją o Danielu Millerze jest fakt, że zna angielski, hiszpański, niemiecki i rosyjski (ciekawe, czy będzie to słychać na ekranie ;-)). Niestety zatajono pierwszą pracę Daniela dla CIA, jak również co się podczas niej stało (zastanawiam się czy to będzie miało wpływ na jego zadanie wykrycia „kreta” w szeregach jego firmy ;-)).\nAutor: zRYSIOwana o 14:35\nEtykiety: Berlin Station, Daniel Miller, Richard Armitage\nAnonimowy 28 lipca 2016 16:00\nAle jak to BRĄZOWE OCZY?! Gdzie ten czysty błękit, który tak lubię??\n72,5 kg.!? Chudzinka taka...\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 16:28\nMyślę, że to zwykła pomyłka, zwłaszcza że Daniel na banerze „Berlin Station” mocno niebieskim spojrzeniem zerka. :-) Zatem sądzę, że akta zostaną poprawione.;-)))\nTak, Ryś nigdy nie należał do ciężkich osób, zresztą sam przyznał w rozmowie z Martinem Freemanem, że ogoliłby głowę niż przytył 20 funtów. :-)\nAnonimowy 28 lipca 2016 16:42\nOby, bo inaczej potężnie się wkurze! ;)\nRysiek jest bardzo szczupły, co uruchamia we mnie poklady instynktu macierzyńskiego, co jest dziwne, bo jest ode mnie dużo starszy :) Moja Mami, gdy go zobaczyła też powiedziała, że chudziutki :)\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 17:02\nJakoś o kolor oczu Daniela jestem spokojna:-)\nRyś od zawsze, spoglądając na jego stare zdjęcia, był szczupły. Nieraz dopadał nas tu instynkt macierzyński nakazujący nakarmić Rysia polskimi ( niezbyt dietetycznymi ;-)) potrawami. :-) Ale taka sylwetka, szczupła sylwetka, daje mu o wiele większe możliwości (ze szczupłego i dość wysokiego faceta całkiem nieźle udało się zrobić niskiego i raczej masywnego krasnoluda ;-)).\nAnonimowy 28 lipca 2016 17:08\nJa nie uznaję zmian typu kolor oczu, gdy nie ma po temu istotnego powodu. Rysiek ma piękne te swoje oczy. Chociaż mi się też trochę z zimnym lodem kojarzą :D\nMnie tam nie przeszkadza, że Ryś taki szczupły jest, czasami to wyzwala we mnie uczucia opiekuńcze :)\nA ręce to on ma jak pianista. Niby wielkie łapy, a jakieś takie delikatne :)\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 17:15\nNaprawdę wierzę, że w te akta wkradł się zwykły błąd. Zresztą patrząc na zwiastun, ten moment gdzie Daniel stoi w czapce, widać że ma niebieskie oczy (które idealnie współgrają z czapką ;-)).\nI absolutnie rozumiem, że włączają Ci się opiekuńcze uczucia, mnie często włącza ( a może bardziej włączał) pakiet ochronny dla RA. ;-))\nNa temat jego rąk mogłabym godzinami. Jako, że zawsze zwracam uwagę na czyjeś dłonie, tak i jego baaardzo mnie zachwycają, żeby nie powiedzieć że mam do nich wielką słabość.:-)\nMoemi 28 lipca 2016 18:39\nAhahaha. Tak tak Aniu, coś o tym wiemy ;D nie zapomnę Twojej skrupulatnej dedukcji na temat pewnego zdjęcia i dłoni się tam znajdujących, na blogu Dorotki :D\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 19:10\nMam nadzieję, że Dorotka nie ma mi tego za złe. :-) A obiekt na tamtejszym zdjęciu był całkiem interesujący. ;-)\nAnonimowy 28 lipca 2016 19:24\nUfff, skoro mi się nie odbiera blasku tych oczu błękitnych jak niezabudki (wedle słów mojej Mami), to jestem spokojna.\nSwoją drogą to dość zabawne, bo Rysiek to bodaj jedyny mężczyzna, który się podoba i mnie, i mojej Mamie, chociaż pewnie Ona widzi w nim zupełnie coś innego niż ja :D\nJa się nie dziwię, że patrzysz innym "na ręce". Ja też tak mam. Dłonie świadczą o człowieku, wiele można z nich odczytać;))\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 19:46\nPodzielam Twój spokój, Animko. :-)\nTak, to prawdziwa magia Rysia, że działa na różnych poziomach na różnych wiekowo fanów. Zresztą ciekawe jaka jest krzywa wiekowa jego fanów. :-) Swego czasu, po boomie „N&S” mówiono, że to wykształcone kobiety w średnim wieku. Ale myślę, że po Hobbicie średnia wiekowa znacznie spadała. ;-)\nWidzę, że podchodzisz do czytania z dłoni, tak samo jak ja. :-)\nAnonimowy 28 lipca 2016 19:54\nMoja Mami twierdzi, że on ma takie "czyste" spojrzenie, jakby przypałętał się tutaj z zaświatów :) Dziwne, bo mnie to jego niby czyste spojrzenie doprowadza do nie do końca niewinnych myśli :D\nMyślę, że fanów ma w każdym wieku; ja jestem raczej ciekawa, co nimi powoduje, gdy wybeirają go na swego idola.\nWygląd? Charakter? Jedno i drugie? Mnie jego charakterek czasami do szału doprowadza... XD\nRęce i twarz są przeważnie "odkryte". Ale z dłoni można czasami odczytać o wiele wiecej niż z twarzy czy spojrzenia.\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 20:03\nZaiste jego spojrzenie nie zawsze wywołuje czyste myśli. ;-) I może na tym poprzestanę. ;-)\nTo też jest ciekawe zagadnienie, dlaczego ten a nie inny. Mnie urzekł panem Thorntonem, choć pierwszy raz widziałam go jako sir Guy’a. A potem zachwyciłam się tym co i jak mówił o swojej pracy, jak również to co mówili o nim współpracujący z nim.\nI absolutnie zgadzam się w sprawie dowiedzenia się czegoś o człowieku z jego rąk.\nAnonimowy 28 lipca 2016 20:07\nJa "wpadłam" po wywiadzie, w którym po usłyszeniu komplementu zaczerwienił się jak dziewczę chowane w szkole przyklasztornej i spuścił wzrok, prezentując cień długich rzęs na policzkach.\nWtedy pierwszy raz poddałam w wątpliwość szczerość mych uczuć względem Benedicta :D\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 20:14\nTak, ta jego skromność pomimo niesamowitego talentu jest również godna zachwytu.\nAle widzę, że to musiało być „mocne uderzenie” skoro zaciemniło Ci obraz Benka. ;-)\nAnonimowy 28 lipca 2016 20:44\nJakoś mnie ruszyła Ryśkowa uroda, u Benka trudniej się doszukać zalet wizualnych (staram się od kilku lat dopatrzeć bardziej widocznych oznak "przystojności, ale jest ciężko) - podziwiam go za coś innego :D\nU Ryśka wygląd gra dużą rolę. A potem "wchodzi" cała reszta; wdzięk, skromność, delikatność, ale aby to zobaczyć trzeba już być bardziej "w Ryśku".\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 20:56\nA wiesz, że to jest dziwne, bo z początku nie uważałam Rysia za jakoś super przystojnego. Ale gdy siedział jako sir Guy na koniu, wyglądał niesamowicie dostojnie plus tak „jakoś” patrzył, że musiałam sprawdzić w necie kim jest ten facet. Nawet po sprawdzeniu wciąż jeszcze nie był niesamowicie przystojnie. Później przyszły jego wywiady i to jakim rysował się człowiekiem w nich. I tu poległam, później była sesja „No escape” i wówczas wreszcie dostrzegłam jak bardzo jest przystojnym.\nCo do Benka, to raczej nie pomogę Ci znaleźć jego „zalet wizualnych”, ale bardzo podoba mi się jego głos. Ale za co podziwiasz Benka, jeśli można spytać?\nAnonimowy 28 lipca 2016 21:09\nRysiek to taki mój typ faceta - zawsze lubiłam ciemnowłosych i niebieskookich. On nie jest przystojny "fragmentarycznie", ale całościowo owszem :D\nGdybym nie zwróciła uwagi na jego wygląd nie byłoby dalszego ciągu.\nBenek - to przede wszystkim mega inteligentny facet, świetnie dobiera słowa, wypełnia przestrzeń na ekranie całym sobą. Gdy gra zapominam, ze to Benek, jestem ja i Sherlock, albo ja i Alan Turing, etc.\nTo jest człowiek, który niedostatki urody niweluje poprzez osobowość.\nCzyli po pewnym czasie zapominam, ze z twarzy przypomina... i to zabrzmi okropnie, bo jak dla mnie to jaszczurkę.\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 21:14\nNo popatrz, a ja zawsze zachwycałam się zielonookimi. :-)\nI widzę, że jesteś mocno zbenkowana ;-) Ale nawet ja, niezbyt go podziwiająca, nie widzę w nim podobieństwa do jaszczurki. ;-)\nAnonimowy 28 lipca 2016 21:24\nJestem "zbenkowana" :) Uwielbiam oglądać filmy z BC. Z Ryśkiem trochę mało jest aktualnych produkcji.\nAle o postaciach Benka nie da się tak fajnie pisać fanfików. Ryśkowe są pod tym względem "lepsze", bo bardziej normalne.\nSwego czasu hejterzy BC porównywali go do jaszczurki :D Ja hejtrem nie jestem i też czasami tak myślę.\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 21:31\nNo tak, Benek sporo ma filmów na swoim koncie, i to naprawdę różnych.\nCiekawe z czego to wynika, że Ryśkowe postacie wywołują chęć pisania fanfików. Czy ze względu na wykreowaną postać przez scenarzystów czy ze względu na sposób powołania danej postaci do życia.\nPorównanie do jaszczurki jest dość dziwnym jak dla mnie, no chyba że to przez analogię do Smauga. ;)\nAnonimowy 28 lipca 2016 21:53\nPostaci wykreowane przez Ryśka często są także bohaterami książek. Można przeczytać książkę, poznać styl, którym pisarz operował, wczuć się bardziej "literacko". Film często jest opowieścią wyrwaną z kontekstu, pomija wątki, aby dodać coś zmyślonego, narzuca też czasami odbiór danego bohatera czy sytuacji... Ja tam wolę książkę, ustawiam sobie wtedy postać Ryśka (jego fizjonomię) między innymi i pozwalam mojej wyobraźni płynąć dalej... ;)\nPoza tym, postaci Benka są czasami po prostu zbyt ponure albo specyficzne, aby utrzymać się w ich klimacie :P\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 22:03\nOki, rozumiem różnice między postaciami granymi przez obu panów. ;-) Choć nie do końca zgodzę, że Ryśkowe postacie mają swoje pierwowzory w książkach. I nie ukrywam, że o wiele przyjemniej czytało mi się „N&S” widząc RA jako pana Thorntona. :-)\nAnonimowy 28 lipca 2016 22:08\nNa pewno nie w 100%, ale w jakiejś części tak :) Fajnie jak są pierwowzory książkowe, można sobie pewne sprawy skonfrontować :D\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 22:12\nTak, i wówczas „wpaść’ w większy podziw dla umiejętności aktorskich jak również umiejętności zrozumienia granej przez danego aktora postaci czy przekonania się, że dany aktor odczuwał daną postać podobnie. To w jakimś sensie bardziej zbliża do takiego artysty. :-)\nDorota L 29 lipca 2016 07:21\nHihihi, nie mam Ci za złe tamtej analizy, coś ty :D to było genialne :D\nDorota L 29 lipca 2016 07:22\nzRYSIOwana 29 lipca 2016 16:20\nDzięki za wyrozumiałość.:-) Czasem moje waRriActwo zbyt mocno mnie poniesie. ;-)\nDorota L 28 lipca 2016 17:04\nRany, ależ on patrzy z tego zdjęcia... Zrobiło mi się gorąco.\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 17:07\nNo właśnie, gorąco. ;-) Że też im te akta się nie spalą od tego żaru. ;-)\nDorota L 28 lipca 2016 17:25\nHaha, pewnie są na to przygotowani i papier jakiś specjalny :D\nA może by tak film z Rysie pt "Szpieg, który mnie kochał" ? :P\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 17:32\nZapewne, akta są w szczelnym zamknięciu. ;-)\nNie jestem zwolenniczką Rysia w roli 007, i odrywając się od Jamesa Bonda, jak sądzę teraz bardziej pasowałoby „Szpieg, którego kochało wiele”. :-)\nEVE THE OWL 28 lipca 2016 18:02\nTo jest spojrzenie całkowicie obezwładniające. W sam raz dla szpiega. Kolor oczy chyba nie ma tu aż takiego znaczenia (choć to kusząca wizja zobaczyć nie błękit oczu Lucasa a brąz Daniela:, bo i tak działa piorunująco na ofiarę.:)\nCiekawe, czy podczas poprzedniej misji Daniel miał jakąś wpadkę i dlatego wykreślono to z akt, czy był to tak bardzo tajne, że nikt nie może o tym wiedzieć. Poczekamy ... i liczę na to, że zobaczymy.:)\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 18:15\nW zasadzie zdjęcie profilowe powinno być takie aby można było dobrze rozpoznać daną osobę. I takie właśnie jest to zdjęcie. A że , jak zauważyła Dorota robi się gorąco to już zupełnie inna sprawa. ;-)\nTeż się zastanawiałam, czy to i jeśli tak, to jak to co zatajono będzie wpływało na realizację zadnia Daniela. A być może akta zostaną odtajnione na jesieni. Tak czy inaczej trzeba będzie poczekać. Mam tylko nadzieję, że i my będziemy mogli zobaczyć ten serial (z niezbyt dużym poślizgiem). Choć nie ukrywam, że dotychczasowe udostępnione materiały robią wrażenie, nie tylko pod względem akcji, ale i rozmachu promocyjnego. A przecież w zanadrzu czeka nas promocja prasowa.\nMoemi 28 lipca 2016 18:44\nOj taaak :D a dzięki promocji zobaczymy najświeższy look Rysia :D\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 19:11\nTo też będzie ciekawym aby zobaczyć. :-) Choć różnica czasu, skoro prasówka ma być w LA, może być irytująca.\nEVE THE OWL 28 lipca 2016 19:21\nTaaak ... gorąco a w kolanach dziwna miękkość pojawia się.:))\nSądzę, że jak w klasycznym szpiegowskim filmie (serialu) będziemy powoli poznawać kolejne elementy układanki, zatem tajemnice Daniela też.\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 19:41\nAle przecież tak tęskniłyśmy za tą miękkością w kolanach. :-)\nTeż na to liczę Eve. Chciałabym abyśmy ten serial mogli oglądać w (prawie) tym samym czasie, aby nie psuły nam zabawy spoilery.\nEVE THE OWL 28 lipca 2016 21:00\nZniosę każdy spoiler, byle zobaczyć ten serial. Nie chce marudzić, ale ostatnio trochę za dużo RAfilmów oczekujących na dystrybucję.:)\nzRYSIOwana 28 lipca 2016 21:04\nOki, też wytrzymam ze spoilerami. :-) Tak, masz rację wciąż mocno trzymamy kciuki abyśmy mogli zobaczyć RAfilmy i niestety ale wciąż czekamy. Może promocja „Berlin Station” to będzie dobry znak.\nJeszcze jeden promocyjny fotos do „Berlin Station”...\nPromocyjny fotos do “Berlin Station”.\nEkipa „Berlin Station” podczas EPIX TCA Presentati...\nKilka zdjęć Richarda Armitage’a z wczorajszej prom...\n2016 Summer TCA - "Berlin Station" Portrait sessi...\nDwa odcinki „Berlin Station”16 października.\nPromocji „Berlin Station” ciąg dalszy.\nKolejny obraz Daniela Millera z telefonem.\nRichard Armitage o tym co może być najbardziej eks...\nRichard Armitage zapowiada niespodziankę od EPIX.\nKrótka wiadomość od Richarda Armitage ‘a dotycząca...\nRuszyła promocja "Berlin Station".\nBerlin Station: “Daniel's Mission” i “ First Look ...\nZapowiedź nowej sesji zdjęciowej pani Sarah Dunn?\nChristina Radish prosi RA fanów o pytania do jej w...\nGdzie można będzie zobaczyć „Berlin Station” wg Ri...\nCentral Intelligence Dossier Daniela Millera, czyl...\nZapowiedź promocji „Berlin Station” od Richarda Ar...\nZdjęcie Richarda Armitage’a z planu „Berlin Statio...\nInteraktywna zabawa z „Berlin Station”.\nNowy zwiastun do „Berlin Station”.\nNowy baner do „Berlin Station”.\nPięć lat z wizerunkiem Thorina Dębowej Tarczy.\nPlakat firmujący spektakl „Love, love, love”.\nCoś dla miłośników win.\nZdjęcie Richarda Armitage’s z palnu filmowego „Ber...\n"Love, love, love". -potwierdzone.\nRichard Armitage informuje.\nTak bez powodu...- Król Oleron.\n„Sleepwalker”- aktualizacja od Elliotta Lestera.\nWygląda na to, że "Mid Life Crisis" nie będzie nas...\nGłos Richarda Armitage’a w klipie promocyjnym dla ...\nTweet od Soho Sonic Studios.\nLipiec z panem Armitage’em w polskiej tv.


Desofect Forte - Dezynfekcja i Czyszczenie | Baspol - WszystkoDoBasenów.pl\n» Desofect Forte - Dezynfekcja i Czyszczenie\nKod produktu: desofect forte\nDesofect Forte - środek do bieżącego mycia i dezynfekcji pomieszczeń, urządzeń sanitarnych oraz powierzchni zmywalnych na terenie basenów kąpielowych. Do stosowania na basenach, w SPA i wellness, saunach, łaźniach.\nWykazuje silne działanie bakteriobójcze oraz grzybobójcze.\nPreparat nie wymaga spłukiwania i wietrzenia.\nPomieszczenia, w których dokonano dezynfekcji powierzchni nie wymagają wietrzenia, stosować w ochronnych rękawicach.\nNr pozwolenia na obrót 4654/11\nChlorek didecylodimetyloamoniowy (100g/l)


Dobra sprzedaż The Division 2 na pewno cieszy Ubisoft. Jak wypadły pozostałe gry na listach sprzedaży?\nPo raz kolejny opublikowano zbiorczą listę sprzedaży gier w Wielkiej Brytanii. Pamiętajcie, że mówimy tutaj o produkcjach, które rozeszły się tylko w tamtym regionie oraz zostały nabyte w wersji pudełkowej. Coraz więcej osób kupuje cyfrowe wersje gier, więc wyniki te mogą się trochę różnić, po ewentualnym dodaniu takowej sprzedaży, jednak zawsze daje to jakiś podgląd tego, jak dany tytuł poradził sobie na rynku.\nOto najnowsza lista sprzedażowa. Co na niej widzimy?\nPierwsze miejsce zajęła produkcja Ubisoftu. Jest to w pewnym sensie zaskoczenie, ponieważ gracze mogli zapamiętać, jak przeciętnie prezentowała się w dniu premiery poprzednia odsłona serii. Jak widać, tytuł jednak daje rade. Drugie miejsce to… FIFA, której kolejne części co roku rządzą na rynkach sprzedaży w każdym miesiącu. Electronic Arts nie dość, że zarabia sporo na sprzedaży tych gier, to jeszcze dostaje krocie w formie mikropłatności.\nTrzecie miejsce to natomiast spadek z pierwszego z ostatniego tygodnia. Yoshi’s Crafted World dalej potrafił znaleźć sobie nabywców i jest bardzo ciekawym to, czy w przyszłym tygodniu również znajdzie się w TOP 40. Gry Nintendo nie lubią wypadać z takich rankingów, więc możliwe że Japończycy znów stworzyli sobie maszynkę do zarabiania pieniędzy.\nOsobiście martwi mnie sprzedaż Sekiro: Shadows Die Twice. Gra w zeszłym tygodniu wbiła się na trzecie miejsce, a teraz to już piąte. Myślałem, że gra trochę dłużej pobędzie nawet w TOP 3. Z drugiej strony – może fani From Software rzucili się na ten tytuł od razu i teraz kupują go już tylko niezdecydowani wcześniej?


Wywiad z Czarkiem Gołębiewskim, trenerem KS Blizne – Klub Sportowy Blizne\nWywiad z Czarkiem Gołębiewskim, trenerem KS Blizne\nCzarek Gołębiewski po dwóch latach pracy poprowadził piłkarzy KS Blizne do awansu do klasy A, a obecnie przygotowuje zespół do startu w wyższej lidze. Zapytaliśmy Czarka o te przygotowa oraz o wielu innych aspektów jego pracy. Zapraszamy do lektury!\nTrenerze, jak podsumujesz w kilku zdaniach swoje 2,5 roku w KS Blizne?\nPierwsze pół roku było bardzo trudne, pełne entuzjazmu związanego z „nową miotłą”, szukanie pomysłu na drużynę oraz wyniki niekorzystne. Cieszę się że wytrzymaliśmy, nie poddaliśmy się i w następnym sezonie walczyliśmy z Sarmatą i drugą Ożarowianką o awans. Szkoda że nie udało się (też dzięki mojemu graniu), ale w przyrodzie nic nie ginie. Żałuję, że nie mogliśmy dokończyć sezonu, ale jednak awans to awans. Cieszę się, że drużyna przy sporym przesiewie (zostało sześć osób) oraz wzmocnieniach skoczyła o poziom wyżej. Napawa to wszystko entuzjazmem.\nWłaśnie. Awans wywalczony i co dalej? Jakie ma amibicje i jakie cele wyznaczył sobie Czarek Gołębiewski?\nMyślę, że górna połowa tabeli jest realna.\nPrzez ten czas przewinęło się przez klub sporo zawodników. Jak myślisz, z czego wynika taka rotacja i którego z „byłych” zawodników najbardziej Ci brakuje?\nNa pewno w pamięci utkwiło mi kilka nazwisk. Maciek Cendrowski, Adrian Adamczyk oraz Bartek Mitek. To osoby, które stanowiły o sile zespołu przez pierwsze pół roku. Z różnych względów ich dziś już z nami nie ma.\nWspomniałeś o „swoim graniu”. Na jesieni udało się zdobyć kilka punktów między innymi dzięki Twoim trafieniom. Czy również w a-klasie trener Gołębiewski wybiegnie na boisko?\nZdecydowanie nie. Jeśli zdecydowałbym się na granie, musiałby przyjść trener z podobną wizją do mojej by móc kontynuować to, co zaczęliśmy 2,5 roku temu.\nCzego Cię nauczyła praca w KS Blizne? Jakbyś porównał siebie do siebie sprzed 2-3 lat, to gdzie widzisz największe różnice?\nPrzede wszystkim pokory. Ponadto praca z chłopakami pozwoliła uwierzyć w swoje umiejętności. Realnie oceniając ten czas w każdym aspekcie poszedłem do przodu. Czasami bywam uparty i upierdliwy, ale wszystko, co robię, robię z myślą o drużynie. Dużą pracę zrobiła moja żona w domu, którą serdecznie pozdrawiam. Wiele razy tłumaczyła mi niektóre aspekty zachowań chłopaków.\nMówisz o górnej tabeli A-klasy, ale ten wynik planujesz osiągnąć zawodnikami, którzy zrobili awans, czy raczej planujesz bazować na wzmocnieniach?\nI tak, i nie. Wzmocnienia zawsze są potrzebne, aby podnieść poziom drużyny, dwoma jednostkami w tygodniu bawimy się w trening, a nie trenujemy. Co nie oznacza, że awansowi zawodnicy nie dostaną szansy. Mamy sparingi, mimo niekorzystnych wyników gra wygląda coraz lepiej, co pozwala z optymizmem patrzeć na nadchodzący sezon.\nNiedawno grałeś w klasie A. Jak duży jest przeskok między tymi ligami? Na jakie różnice najbardziej powinni zwrócić uwagę Twoi zawodnicy?\nDrużyna wiele razy pokazywała, że ekipy z A klasy jej nie straszne, grając często jak równy z równym i wygrywając mecze kontrolne i pucharowe. Przeskok? Wszystko jest w głowach\nDo tej pory drużyna rozegrała trzy sparingi i wszystkie przegrała. Z czego wynikają te porażki?\nCiężko trenujemy, ociężałość jest oznaką ciężkiej pracy, co cieszy. Na dynamikę przyjdzie czas. Najważniejsze, że po tej przerwie z meczu na mecz gra wygląda coraz lepiej.\nKtóry z nowych zawodników do tej pory zrobił na Tobie najlepsze wrażenie?\nMłodzież, która przyszła, naprawdę imponuje zaangażowaniem. Cieszy oko ich pracowitość i podejście\nJak oceniasz dyspozycję zawodników po przerwie spowodowa ej pandemią? Udało się już Wam odbudować poprzednią dyspozycję czy jeszcze jest dużo do zrobienia?\nZ treningu na trening wyglądamy coraz lepiej. Problemem w amatorskich drużynach jest podejście zawodników, gdy płaci im się za grę można wymagać od nich indywidualnych zajęć, u nas można tylko zachęcać i liczyć na to, że zawodnik chce utrzymać odpowiednie przygotowanie. Ale jest jak jest i różnie to bywa. Jedno jest pewne, na ligę będziemy wyglądać optymalnie.\nNa jaki aspekt gry i przygotowań (technika, taktyka, przygotowanie fizyczne) będziesz chciał położyć największy nacisk?\nPodstawą wszystkiego jest przygotowanie motoryczne, jeżeli motoryka z jakiś względów będzie kuleć to odpowiednio technika, taktyka, czy najprostsze myślenie na boisku będzie nas zawodzić przy większym obciążeniu meczowym\nNa ile obecna gra drużyny jest bliska Twojej wizji? Co chciałbyś poprawić i jaka jest Twoja wizja gry? Moż jest jakaś topowa drużyna, która prezentuje podobny futbol?\nBazujemy przede wszystkim na „wybieganiu”. Nie jesteśmy drużyną, która lubi utrzymywać się przy piłce. Narzucamy przeciwnikom nasz styl, staramy się jak najczęściej i jak najwyżej odbierać piłkę, pierwsza połowa w meczu z Dąbrówką była pod tym względem dobra. Dążymy do tego, by w każdym meczu być agresywnym w odbiorze i kończyć akcje strzałem, najlepiej celnym. Zawodnicy jak Stachowiak, Ignacak, Rzewuski, Wrona, Zasuwa czy Krzak dobitnie na boisku pokazują, że czują się wyśmienicie w takiej grze. Chłopaki lubią biegać i ja daję im możliwość wybiegania się, by w domu mogli usiąść i powiedzieć „dobrą robotę wykonałem”\nObecnie łączysz pracę na lotnisku z trenowaniem KS Blizne. Czy zamierasz, w którymś momencie poświęcić się w 100% trenerce, czy raczej traktować to jako zajęcie dodatkowe tak jak obecnie?\nJedna i druga praca sprawia mi ogromną przyjemność, co sprawia że jest to wyjątkowe. Nigdy nie szedłem do pracy czy na trening z uczuciem, że robię coś na siłę, co jest fajną sprawą. W chwili obecnej moja wesoła rodzinka czeka na nowego członka, córkę i to ona dla mnie będzie najważniejszym celem. Mam ogromną nadzieję, że uda mi się wszystko pogodzić i oddać w całości.\nPlanujesz dalszą edukację trenerską? Jakieś kursy, staże itp.?\nW pierwszej kolejności mam przed sobą obronę i to jest dla mnie priorytet. Dalej, jeśli czas pozwoli, to chciałbym podwyższyć licencję. Dobry trener to taki, który nie zamyka się na wiedzę.\nNa ten moment drużyna trenuje bez kilku zawodników, którzy w poprzednim sezonie regularnie wybiegali na boisko (np. Putkowski, Jurgielewicz, Rzewuski). Czy w rundzie jesiennej zobaczymy ich na boisku?\nWymieniłeś trzech stoperów, trzech kluczowych zawodników. Grzesiu rozpoczął nowy etap w życiu (serdeczne gratulacje dla Pary Młodej), dlatego sądzę, że niedługo wróci do nas z naładowaną baterią. Wojtek Rzewuski, dojrzały jak na swój wiek, którego kontuzje nie omijają, tutaj lekarz musi wydać opinie co do możliwości gry. Natomiast Patryk, myślę, że śmiało można powiedzieć, najmłodszy lider defensywy w lidze, przeszedł operację oka, co oznacza że rundę ma z głowy, ale znając jego charakter – wróci silniejszy\nPowiedz jeszcze, patrząc na poprzedni sezon, który mecz najbardziej zapadł Ci w pamięci i który według Ciebie był najlepszy?\nSą dwa mecze, w których pokazaliśmy się z niezłej strony. Mecz pucharowy z Mazurem Radzymin (Liga Okręgowa), gdzie zawodnicy Mazura dołączyli do gry przy wyniku 4:0. No i pojedynek derbowy z Borzęcinem, gdzie jak Rocky Balboa przyjęliśmy kilka ciosów w podwójnej gardzie, aby zrobić mały comeback z 0:1 na 4:1.\nW A-klasie będzie grać na nawierzchni sztuczej, gdy większość przeciwników będzie rozgrywać mecze na nawierzchni naturalnej? Wdzisz w tym pewien minus czy raczej przewagę dla Twojej drużyny?\nMa to swoje wady i swoje plusy. Gdy przeciwnik przyjedzie do nas trochę mu zajmie dostosowanie się do boiska, ale ten aspekt działa w drugą stronę na niekorzyść dla nas przy meczach wyjazdowych. Do tego dochodzi twardość boiska. Obciążenie stawów oraz kręgosłupa jest dość duże, dlatego potrzebna nam duża i mocna kadra.\nGrałeś i pracowałeś w wielu klubach. Czego najbardziej brakuje Ci w KS Blizne w porównaniu z lepszymi drużynami i co potrzeba jeszcze zmienić w tym klubie, aby wskoczyć na wyższy level?\nProblemem naszego klubu jest jedna rzecz, kluczowa: brak sponsora, który odciążył by chłopaków finansowo (chodzi o składki członkowskie). Myślę, że większe zainteresowanie byłoby wśród potencjalnych transferów do klubu. Jednak przy dojeździe poza Warszawę, składka odstrasza. Resztę aspektów jest na bardzo dobrym poziomie.\nPatrząc na skład ligi, którego z przeciwników najbardziej się obawiasz? Które drużyny według Ciebie będą nawały tempo i powalczą o awans?\nZawsze powtarzam, żeby nie patrzeć się na innych, niech inni patrzą się na nas. Jeżeli w każdym meczu narzucimy przecienikowi swój styl gry, to będzie im niezmiernie trudno o zdobycz punktową. Gdybym nie wierzył w projekt, który tu powstaje nie było by historycznego awansu. Nie boimy się, ale nie zapominamy o szacunku. Gramy i walczymy Razem!\nChciałbyś jeszcze coś dodać albo kogoś pozdrowić?\nMam ogromną nadzieję na realizację wyznaczonych celów. Korzystając z okazji pozdrawiam moich rodziców i teściów! Z piłkarskimi pozdrowieniami! Piona!


Zmiany klimatu zwiększają liczbę alergików - TVN Meteo\n3 lipca 2018, 9:48\nZmiany klimatu zwiększają liczbę alergików\nZanieczyszczone powietrze i wzrost jego temperatury mają wpływ na coraz częste występowanie chorób alergicznych u ludzi na całym świecie.\nObserwowane od lat nasilające się zjawisko zmiany klimatu negatywnie wpływa na nasze zdrowie i znacznie pogarsza jakość życia ludzi w wielu regionach świata, także w Polsce. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) blisko siedem milionów ludzi na świecie umiera przedwcześnie z powodu zanieczyszczonego powietrza. Europejska Agencja Środowiska wskazuje, że na Starym Kontynencie jest to blisko 430 tysięcy przedwczesnych zgonów rocznie, a w Polsce - około 46 tysięcy.\nSzkodliwe substancje emitowane do atmosfery - takie jak pyły zawieszone i węglowodory aromatyczne - powodują poważne skutki zdrowotne m.in.: astmę i alergie. Choroby alergiczne stanowią na świecie narastający problem zdrowotny.\nObecnie dotkniętych alergiami jest od 10 do 50 procent populacji w różnych krajach. W Polsce choroby alergiczne występują u około 30 procent ludności. Podczas upałów, kiedy nie ma opadów deszczu i nie wieje wiatr, rośnie stężenie alergenów i pyłków w powietrzu. To wpływa negatywnie na stan zdrowia osób cierpiących na nadwrażliwość na alergeny.\nWyższe temperatury powietrza w Polsce mają związek ze wzrostem występowania chorób alergicznych. W ostatnim dziesięcioleciu liczba chorych na alergiczny nieżyt nosa i astmę oskrzelową podwoiła się. Choroby te związane są z podatnością na alergeny wziewne (takie jak pyłki traw, zbóż, brzozy i pleśnie), a przyczyną wzrostu ich występowania jest zwiększająca się ekspozycja na nie. Ocieplenie klimatu wydłuża okres pylenia roślin. Przez to wzrasta ryzyko wystąpienia alergii, a chorzy na nią dotkliwiej odczuwają jej objawy. Za przyrost występowania alergii, oprócz wysokiej temperatury, odpowiedzialny jest dwutlenek węgla. Odpowiada on za wzmożoną wegetację roślin, przez co dłuższa jest produkcja i alergenność pyłków.\nZanieczyszczenie powietrza - głównie ozonem i pyłami zawieszonymi - zwiększa negatywne skutki wynikające z podniesionej temperatury otoczenia. Przez te czynniki mogą się zaostrzać objawy przewlekłych chorób układu krążenia i oddechowego. Miejskie wyspy ciepła oraz zanieczyszczone powietrze mogą zwiększać potencjał alergizujący szaty roślinnej. Dodatkowo ozon i pyły zawieszone ułatwiają przedostawanie się alergenów do dróg oddechowych i nasilają reakcje chorobowe.\nCzłonek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc dr hab. n. med. Tadeusz Maria Zielonka zwraca uwagę, że najbardziej narażone na obserwowane skutki zmiany klimatu są dzieci, osoby w podeszłym wieku oraz te cierpiące na przewlekłe choroby, a także biedne i bezdomne.\n- Niestety w Polsce wiedza środowisk medycznych na temat wpływu zmiany klimatu na stan zdrowia jest niewielka. Lekarze są głównie nastawieni na diagnostykę i leczenie chorób. W mniejszym stopniu zwracają uwagę na profilaktykę. Nie doceniają znaczenia tych zagadnień i skupiają się bardziej na leczeniu skutków niż zwalczaniu przyczyn - powiedział dr Zielonka.\nAlergie na pyłki roślin (PAP/Małgorzata Latos, Maria Samczuk)PAP/Małgorzata Latos, Maria Samczuk\nAutor: anw/rp / Źródło: PAP, koalicjaklimatyczna.org\nWakacje z alergią. Sprawdź, gdzie najlepiej spędzić urlop\nJak łagodzić objawy alergii za pomocą oczyszczacza powietrza


Lokalizacja skalniaka w ogrodzie. Gdzie najlepiej go postawić? | Zielony Ogródek\nO czym pamiętać planując miejsce na skalniak?\nNajpiękniejsze skalniaki sylwetką przypominają naturalne górskie środowisko – kompozycja powinna nawiązywać do skarp powstałych na skutek długoletniego działania sił wiatru i wody.\nKompozycja skał, roślinności i obumarłych konarów drzew, sprawiających wrażenie przypadkowego rozmieszczenia, znakomicie nawiązuje do naturalnego krajobrazu.\nRośliny odgrywają w ogrodach skalnych kluczową rolę spinającą całość kompozycji. Wybierajmy tylko te rośliny, które potrafią radzić sobie przy niewielkiej ilości miejsca pomiędzy szczelinami skał. Pochodzą one z miejsc o najcięższych warunkach życia – wysokogórskich, skalistych, wydmowych. Siedliska te charakteryzują się bardzo trudnymi warunkami glebowymi, intensywną operacją słońca, wiatru, długotrwałą suszą, jak również częstymi i długo występującymi mrozami. Wśród roślin skalnych zdecydowanie dominują gatunki niskie, płożące, o zwartym pokroju, intensywnych barwach kwiatów i silnym zapachu, często także o zimozielonym ulistnieniu.\nNa skalniakach doskonale prezentują się rojniki, to jedne z najpopularniejszych roślin skalnych.\nNajlepsze miejsce na budowę skalniaka\nPrzy budowie skalniaka istotne jest położenie płaszczyzny skalniaka względem stron świata. Rośliny skalne wymagają zazwyczaj dużej ilości światła, dlatego umieszcza się je tak, by były skierowane na południe lub południowy-zachód.\nWarto również zastanowić się nad formą kompozycji dopasowaną do miejsca – np. czy skalniak zostanie "oparty" o fragment murku lub innej konstrukcji pionowej, czy będzie oddzielnym miejscem w ogrodzie podobnym do rabaty. Odradza się raczej umieszczanie skalniaka na środku trawnika, gdyż takie rozwiązanie gwarantuje otrzymanie kompozycji przypadkowej, odsłaniającej niewiedzę właściciela.\nSkalniaki można również z wielkim powodzeniem łączyć z poruszającą się wodą. Skały, po których spływa woda od razu przypominają obrazy widziane na górskiej wyprawie.\nZe względu na dużą dekoracyjność skalniaków, zaleca się zakładanie ich w miejscach, gdzie często przebywamy – np. przy tarasach, ścieżkach głównych czy miejscach wypoczynku.\nTekst: Anna Grąziewicz, zdjęcia tytułowe: ZbigniewB / Pixabay oraz A Grąziewicz


Rytro: To jak z tą basztą? Można zwiedzać czy nie? | baszta w Rytrze, Góra Zamkowa w Rytrze, Rytro, atrakcje turystyczne Rytro | Sądeczanin.info\nRytro: To jak z tą basztą? Można zwiedzać czy nie?\n- To jak w końcu jest? Niby plac budowy a ludzie wchodzą – dopytuje nasza Czytelniczka. Pora najwyższa rozwiać wszystkie wątpliwości – baszta w Rytrze jest zamknięta dla zwiedzających aż do października.\n- Generalnie jest to plac budowy, dziedziniec zamku w tym roku jest wyłączony ze zwiedzania. Zarówno na naszej stronie internetowej jak i na tablicy informacyjnej z przykrością informujemy, że dziedziniec jest niedostępny dla zwiedzających, szczególnie dla dużych grup – rozwiewa wszelkie wątpliwości wójt gminy Władysław Wnętrzak.\n- Jeśli jednak jakiś pojedynczy – i co bardzo ważne rozważny i ostrożny – turysta uzyska zgodę pracowników, którzy remontują basztę na wejście w ściśle określone miejsce, to dopuszczamy podobne wyjątki i nikogo nie straszymy ani sankcjami, ani karami – zaznacza.\nZobacz też: Już się błotem od spaceru na basztę w Rytrze nie wykręcisz! [WIDEO]\nWażne. Zakaz wchodzenia na dziedziniec obowiązuje niezależnie od tego, czy ekipa remontowa akurat jest na zamku, czy nie.\nWójt apeluje przy okazji żeby całkowicie zrezygnować z wchodzenia na basztę, na dziedziniec z dziećmi. Obecnie jest tam wyjątkowo niebezpiecznie i wystarczy dosłownie chwila nieuwagi, by doszło do wypadku. Samorządowiec zaznacza, że już sama droga, samo dojście do baszty tez chwilowo do najbezpieczniejszych nie należy. Drogą jeździ ciężki sprzęt, jest tu dużo kamieni i piasku, grunt jest nierówny i niestabilny.\nZobacz też: Rytro: Odbudowa zamku ruszyła pełną parą! [WIDEO]\nWójt Wnętrzak liczy się z tym, że dla wielu podobne informacje to prawdziwe rozczarowanie – w końcu góra zamkowa to już kultowe miejsce. – Ale robimy wszystko, by to miejsce już w przyszłym roku stało się atrakcyjniejsze i bezpieczniejsze – deklaruje wójt.\nPrzy okazji przypomnijmy co zmieni się na Górze Zamkowej po zakończeniu trwającego remontu.\nCały dziedziniec zostanie odtworzony i obniżony do pierwotnego poziomu, ale żeby turyści nadal mogli cieszyć oczy panoramą okolicy na części murów powstanie ogrodzona barierkami ścieżka spacerowa. Do ścieżki dobudowane będzie odpowiednie podejście.\nTen etap rekonstrukcji największego zabytku w okolicy pochłonie 1,8 mln złotych z czego lwia część pochodzi ze środków unijnych. W planach jest też rekonstrukcja bramy wjazdowej i mostu zwodzonego oraz zorganizowanie tarasu widokowego na wieży.\nbaszta w RytrzeGóra Zamkowa w RytrzeRytroatrakcje turystyczne Rytro


DETALE MEBLE PROJEKOTWANE INDYWIDUALNIE - PDF Free Download\nDownload "DETALE MEBLE PROJEKOTWANE INDYWIDUALNIE"\n1 DETALE MEBLE PROJEKOTWANE INDYWIDUALNIE Narodowy Instytut Audiowizualny ul. Wałbrzyska 3/ Warszawa tel.: fax:\n2 Detal wertykalny i horyzontalny wykończenia brzegu typowej płyty ze sklejki - pokryta obustronnie melaminą. fazowany brzeg 1mm x 1mm fazowany brzeg 1mm x 1mm Tytuł rysunku: Detal 1\n3 Detal wertykalny wykończenia typowego blatu roboczego. fazowany brzeg 1mm x 1mm Tytuł rysunku: Detal 2\n4 Detal wertykalny łączenia dwóch typowych płyt blatów roboczych. wszystkie brzegi fazowane 1mm x 1mm łączenie wg uznania wykonawcy i rysunków warsztatowych do akceptacji przez architekta Tytuł rysunku: Detal 3\n5 Detal wertykalny sposobu wykończenia cofnięcia typowych drzwi otwieranych oraz frontów szuflad we wszystkich meblach. wykończona zgodnie z opisem technicznym fazowany brzeg 1mm x 1mm przerwa ok 2.5mm Dzwi oraz szuflady cofnięte względem frontu mebla zawsze o 15 mm 15 Tytuł rysunku: Detal 4\n6 Detal wertykalny sposobu wykończenia cofnięcia typowych cokołów we wszystkich meblach (Wysokość cokołu zawsze 120mm). fazowany brzeg 1mm x 1mm Cokoły w meblach cofnięte względem frontu mebla zawsze o 15 mm 15 Tytuł rysunku: Detal 5\n7 Detal uchwytu we frontach szuflad i szafek fazowany brzeg 1mm x 1mm 30 W szafkach z szufladami uchwyty mocować zawsze na środku. W drzwiach szafek uchwyty mocować 10cm od górnej krawędzi drzwi lub zgodnie z wymiarami na rysunkach. Tytuł rysunku: Detal 6\n8 Detal łuku wyciętego w tyłach mebli przy listwach przypodłogowych. wysokość i promień łuku dopasowany do różnych wysokości listw przypodłogowych w poszczególnych pomieszczeniach r przykładowa listwa przypodłogowa Tytuł rysunku: Detal 7\n9 Detal typowego otworu w meblach na rynny na kable. promień okrągłego otowru dopasowany do rozmiaru rynny na kable Tytuł rysunku: Detal 8\n10 Detal horyzontalny nogi stołu - krzyż wykończona zgodnie z opisem technicznym 25 wykończona zgodnie z opisem technicznym Tytuł rysunku: Detal 9\n11 50 Detal wertykalny krzyża przykładowej nogi stołu w pomieszczeniach +0/15 i +2/ wykończona zgodnie z opisem technicznym miejsce połączenia dwóch nóg ze sklejki Tytuł rysunku: Detal 10\n12 Detal wertykalny krzyża przykładowej nogi stołu w pomieszczeniach +0/15 i +2/20. wykończona zgodnie z opisem technicznym miejsce połączenia dwóch nóg ze sklejki, wypełnienie według rysunków warszatowych (musi być niewidoczne) Tytuł rysunku: Detal 11\n13 Detale zaokrąglenia typowych nóg stołu. noga szerokości 70mm ze sklejki o grubości 21mm promień łuku r=140mm noga szerokości 70mm ze sklejki o grubości 21mm promień łuku r=140mm Tytuł rysunku: Detal 12\n14 Detal wertykalny pozycji oświetlenia ledowego w sklejce w meblu R3 szafa1. led tył półki przód półki głębokość frezu zgodna z wymiarami taśmy ledowej górna krawędź taśmy ledowej na równi z górną krawędzią sklejkiwodoodpornej Tytuł rysunku: Detal 13\n15 Detal wertykalny wykończenia blatu z blachy w meblu R3 lada. blacha ze stali nierdzewnej kwasoodpornej o grubości 1,5mm wykonana z jednego kawałka lub połączona w sposób niewidoczny blacha ze stali nierdzewnej kwasoodpornej o grubości 1,5mm montaż blachy wg zaleceń producenta Tytuł rysunku: Detal 14\n16 Detal wertykalny lady barowej i zlewu w meblu R3 lada. blacha ze stali nierdzewnej kwasoodpornej 1,5mm (montaż blachy wg zaleceń producenta) zlew musi być stabilny i nośny Tytuł rysunku: Detal 15\n17 Detal wertykalny zamocowania szyby w przestrzeni wystawki z jedzeniem w meblu R3 lada. szkło zamocowane do sklejki za pomocą ceownika o grubości stali 1,5mm sklejka grubość 21mm Tytuł rysunku: Detal 16\n18 Detal wertykalny zamocowania szyby w przestrzeni wystawki z jedzeniem w meblu R3 lada. szkło zamocowane do sklejki za pomocą ceownika o grubości stali 1,5mm PRZÓD MEBLA R3 Tytuł rysunku: Detal 17\n19 Detal wertykalny zamocowania szyby na blacie w meblu R1. szkło o grubości zgodnej z wymogami bezpieczeństwa szkło luźno wstawione i łatwe do wyciągnięcia gumka według uznania sklejka frezowana do zamontowania szyby przestrzeń szuflady Tytuł rysunku: Detal 18\n20 Detal wertykalny mocowania typowej półki wyciąganej w meblach R3 lada, R2, SZ9. półka ze sklejki 21 listewka ze sklejki 21 Tytuł rysunku: Detal 19\n21 Detal horyzontalny szuflady w meblu PO magnesy Tytuł rysunku: Detal 20\n22 Detal wertykalny łączenia spieku kwarcowego z gotowym zakupionym zlewem w meblu K1. zakupiony, gotowy zlew, sylikon oraz spiek kwarcowy muszą być zlicowane od góry blatu spiek kwarcowy (spiek kwarcowy podklejony na sklejce wg zaleceń producenta) montaż zlewu według zaleceń producenta sylikon Tytuł rysunku: Detal 21\n23 Detal wertykalny wykończenia blatu kuchennego w meblu K1. spiek kwarcowy podklejony na sklejce wg zaleceń producenta pokryta obustronnie melaminą fazowany brzeg 1mm x 1mm przerwa ok 2.5mm 15 Dzwi szafek cofnięte względem frontu mebla zawsze o 15 mm Tytuł rysunku: Detal 22\nPL.architekci LUSTRO 1 ZABUDOWA 5 ZABUDOWA 3 ZABUDOWA 6 ZABUDOWA 12 DRZWI DO GARAŻU DRZWI 5 ZABUDOWA 7 ZABUDOWA 10 ZABUDOWA KLATKI SCHODOWEJ\nZABUDOWA 1 ZABUDOWA 1 LUSTRO DRZWI 2 DRZWI 1 LUSTRO 2 ZABUDOWA 4 ZABUDOWA DRZWI DO GARAŻU L.architekci ZABUDOWA 5 ZABUDOWA 6 ZABUDOWA 7 ZABUDOWA KLATKI SCHODOWEJ WIDOK 5 ZABUDOWA 10 DRZWI 4 DRZWI ZABUDOWA


Przedwojenne pieśni w wykonaniu Justyny Reczeniedi i Artura Jandy\tAgata Combik /Foto Gość\nWe wtorkowy wieczór można było posłuchać „Pieśni przedwojennej Warszawy” w wykonaniu Andrzeja Płonczyńskiego (fortepian), Justyny Reczeniedi (sopran) oraz Artura Jandy (bas-baryton). W programie znalazły się m.in. „Ta ostatnia niedziela”, „Miłość ci wszystko wybaczy”, „Tango Milonga”, a także „By była wielka” (Andrzej Płonczyński, Zygfryd Rekosz) – pieśń napisana na cześć prezydenta Warszawy Stefana Szarzyńskiego, wykonana przy odsłanianiu w stolicy jego pomnika.\nKoncert dedykowany był „ojcu chrzestnemu” Fundacji Polskie Gniazdo – organizującej koncert – Mieczysławowi Marczakowi, przedwojennemu stypendyście prezydenta Stefana Szarzyńskiego, inżynierowi i… poecie.\nZebrani mogli przed koncertem wysłuchać jego utworów, m.in. o „Niepokalanej”. Podczas „Kwadransu poetyckiego” otwierającego spotkanie wystąpiły również Ewa Jednoróg i Krystyna Maria Barbara Leonowicz. Pierwsza zaprezentowała utwory poświęcone tematyce terroryzmu (w jednym z wierszy słyszymy terrorystę, który po śmierci dziwi się, że nie znalazł się w raju), druga – wierze, Ojczyźnie, a także samej Fundacji Polskie Gniazdo, działającej już 10 lat.\n– Nasz tegoroczny festiwal nawiązuje do chrzcielnego jubileuszu – mówił prezes fundacji, Jerzy Ziomek, podsumowując również jej 10-letnie dokonania. – Bardzo cieszymy się z otwarcia w Niemczy Centrum Spotkań „Polskie Gniazdo” im. Św. Jana Pawła II – mówił. Kolejne projekty już się rodzą.\nFestiwal potrwa do 7 sierpnia. Program TUTAJ.\ndodane 03.08.2016 00:45


Pomocnik kuchenny cz. - DoradcaSmaku.pl\nPomocnik kuchenny cz. 2\nCzęsto można się spotkać z opinią, że wirówka do sałaty to zbędny wydatek.\nWirówka do sałaty to wydatek rzędu do 20 zł. Ale wiele osób uważa go za zbędny. Według mnie to bardzo przydatne urządzenie w kuchni bo można wirować nie tylko sałatę ale natkę pietruszki, selera czy inne warzywa liściaste. Dla osób nie posiadających wirówki a chcących w szybki sposób osuszyć wszelkie liściaste warzywa mam prostą radę.\nWystarczy umyte liście umieścić na środku czystej ściereczki lub na ręczniku. Końce złapać w dłoni i robić energiczne koliste ruchy. Nadmiar wody zostanie w ścierce a nasze liście będą prawie suche. Jednym słowem darmowy i szybki sposób na osuszenie liściastych warzyw.