Raj na ziemi - Salezjański Wolontariat Misyjny - Młodzi Światu\nevent 12 kwietnia 2013 local_offerMISJE, Peru\nRaj. Tak jednym słowem można opisać miejsce, w którym żyjemy od połowy lutego – Santa María de Cahuapanas. Nasz domek znajduje się na skarpie nad samą rzeką, z widokiem na selvę rozpościerającą się na drugim brzegu i góry w oddali. Prosty, drewniany domek z dachem z liści palmowych, osadzony na palach. Czasami pod podłogą słyszymy gdakanie kury, czasem chrumkanie czarnych świnek… Życie pod domem kwitnie\nW środku mamy wszystko, co potrzeba – kilka drewnianych mebli, lampkę naftową, a nawet odrobinę luksusu – kuchenkę gazową. I oczywiście niezbędne wyposażenie każdego tutejszego domu – hamak, na którym wypoczywa się w czasie siesty. Nasze życie nabrało nieco innego tempa – zdecydowanie zwolniło obroty… Dostosowujemy się po prostu do tutejszych realiów. Jedną z najczęstszych odpowiedzi na pytanie „Jak się masz?” jest „Bien, tranquilo”, czyli „Dobrze, spokojnie”, a podczas modlitw często pada prośba, „abyśmy dalej żyli sobie tutaj spokojnie”. Dzięki temu mamy więcej czasu na poznawanie ludzi i przypatrywanie się ich codzienności.\nSanta María zamieszkała jest przez ludność Shawi i w przeciwieństwie do wielu okolicznych wiosek, zdecydowana większość nadal używa na co dzień rodzimego języka. Z tego względu nauczyłyśmy się też kilku podstawowych zwrotów. Na szczęście, z wyjątkiem małych dzieci i starszych kobiet, wszyscy znają hiszpański, więc nie mamy większych problemów z porozumiewaniem się (poza katechezami Emilii z grupą maluchów, gdzie bardzo przydatna jest pomoc starszych dziewczyn w roli tłumaczek\nJednym z kluczowych elementów wioski jest rzeka. To tutaj wszyscy się kąpiemy, pierzemy, niektórzy myją naczynia, inni czyszczą maczetami złowione ryby… Z naszego domu doskonale widać ruch rzeczny – drewniane canoa przeprawiające się na drugi brzeg, gdzie część mieszkańców ma swoje pola uprawne. Łódkami sterują nie tylko dorośli, ale czasami nawet kilkuletnie dzieci. Niesamowite, z jaką łatwością pokonują całkiem szybki nurt. Po południu canoa wracają wypełnione maniokiem, bananami, owocami, a czasami rybami lub upolowaną zwierzyną. Mieszkańcy chętnie dzielą się z nami owocami swojej pracy, mimo że wcale nie mają ich zbyt wiele. Sztuka, której wieeele osób mogłoby się od nich uczyć – hojność i umiejętność dzielenia się z drugim człowiekiem… Za każdym razem mnie to zachwyca i wzrusza.\nCo my tu właściwie robimy? Kiedy wstajemy o 6 rano, wioska jest już praktycznie opustoszała – mieszkańcy od samego rana wyruszają na swoje chacry (pola uprawne). Do niedawna po modlitwach i śniadaniu ruszałyśmy do szkoły uczyć angielskiego (Emilia) i matematyki (ja), pomagając dzieciakom nadrobić trochę zaległości, wykorzystując czas wakacji. Przychodziły bardzo chętnie i dość regularnie, ale niespodziewany początek roku szkolnego uniemożliwił nam kontynuację zajęć.\nDosłownie niespodziewany, bo jeszcze dzień przed rozpoczęciem dzieci zapewniały nas, że lekcje zaczynają się miesiąc później. Nauczyciele też chyba nie znali szczegółów, bo część z nich jeszcze przez cały kolejny tydzień przypływała z San Lorenzo, podobnie zresztą jak uczniowie, którzy popłynęli kupić wyprawki szkolne. Po południu organizujemy oratorium, czyli gry i zabawy dla dzieciaków. W niedziele przychodzą czasami całe rodziny, by spędzić trochę czasu razem i pobawić się wspólnie. Zawsze możemy liczyć na całe grono pomocników – dzieciaki, które pomagają nam nosić wszelkie zabawki, piłki, czy kredki. Nawet przez myśl nie przeszłoby nam, że coś ukradną – przez cały ten czas nie zginęła nawet jedna mała kredka czy temperówka. Zresztą, dom też zawsze zostawiamy otwarty… W Polsce coś nie do pomyślenia.\nMłodzież służy pomocą nie tylko przy noszeniu gier, ale też wody ze studni. Wstyd nam, kiedy we dwie ledwo dajemy sobie radę z jednym wielkim wiadrem, podczas gdy kilkunastoletnia dziewczyna bez problemu niesie je na głowie. Czasami jesteśmy bardziej nieporadne niż tutejsze dzieci Nawet kilkuletnie maleństwa potrafią sprawnie posługiwać się maczetą, czego na pewno nie można powiedzieć o nas.\nGłównym naszym zadaniem jest przygotowanie dzieci i młodzieży chętnych do przyjęcia sakramentów – chrztu, komunii i bierzmowania. To dla nas spore wyzwanie, bo nie dość, że trudna tematyka, w dodatku po hiszpańsku, to jeszcze dochodzą różnice kulturowe. Staramy się jednak przygotowywać katechezy najlepiej jak umiemy, a ochotników cały czas przybywa. Co prawda z ich stałością i frekwencją bywa różnie, ale zdążyłyśmy się już do tego przyzwyczaić w San Lorenzo. Ogromnym zainteresowaniem cieszą się natomiast wyświetlane przez nas w niedzielę wieczorem filmy. Przychodzą na nie całe rodziny, raz naliczyłyśmy nawet 180 osób. Poza pracą poznajemy nowe smakołyki kulinarne – suri (robaczki), gulasz z krokodyla, zupę z żółwia… I inne pyszności\nStaramy się też w miarę możliwości odwiedzać zapraszających nas ludzi w ich domach. Mamy możliwość zobaczenia jak żyją na co dzień, wysłuchania ich historii i opowiedzenia czegoś o sobie, no i oczywiście wypicia obowiązkowo przynajmniej odrobiny masato – nieodzownego elementu każdej wizyty.\nDzięki takim odwiedzinom czasami można odkryć problemy, na które\nistnieją rozwiązania. Tak było w przypadku niepełnosprawnej kilkunastoletniej dziewczynki w Santa María. Przez całe życie nie opuszczała domu, mogąc oglądać świat co najwyżej z progu. Księdzu Józkowi udało się znaleźć sponsorów na zakup wózka inwalidzkiego i teraz możemy obserwować, jak powoli poznaje otoczenie, każdego dnia docierając coraz dalej… Najpierw okolice domu, później kolejne części wioski, rzekę, główny plac, kaplicę, most… Po kilku dniach nauczyła się już nawet sama kierować wózkiem, co przy jej ogólnym stanie jest dla nas małym cudem. Widok jej uśmiechniętej twarzy i ciekawych świata oczu jest bezcenny… Czasami zaglądamy do niej i zabieramy na krótkie spacery. Takich dzieci jest w okolicznych miejscowościach więcej. Po odwiedzinach w innych domach, ksiądz stara się teraz zorganizować rehabilitację dla kilku dzieci z niepełnosprawnymi kończynami, a także szuka sponsorów na kosztowne operacje, np. dziecka z wodogłowiem. Czasami potrzeba tak niewiele, by odmienić komuś życie…\nLudzie w naszym „raju” mają też swoje problemy i codzienne troski – jak wszyscy, a jednak cecha, która wciąż nie przestaje mnie w nich zachwycać, to ich piękna radość. Mimo często bardzo skomplikowanych sytuacji rodzinnych, chorób, podziałów wewnątrz wspólnoty, wieczorami nie słychać żadnych kłótni czy krzyków, ale piękne i dźwięczne, zaraźliwe wręcz śmiechy ludzi.


Ostatnio pisałam Wam o tym, co to jest dziecięca histeria i skąd się w ogóle bierze (tych, którzy nie czytali odsyłam do postu O dziecięcej histerii słów kilka – część 1) i że jest to zupełnie naturalny i normalny etap rozwoju każdego maluszka. Obiecałam Wam wtedy, że podzielę się tym, co nam pomogło przetrwać te ciężkie chwile burzy z piorunami i z czasem złagodziło ich przebieg, a nawet rozwiało chmury.\nCo zatem zrobić, gdy nasz słodki maluch wpada co jakiś czas w czarną dziurę zalewu emocji, z którymi kompletnie sobie nie radzi i pokazuje to godzinnym napadem nieutulonego płaczu, krzyku, prężenia się i innych niekontrolowanych zachowań? Oczywiście pamiętajcie, że nie jestem psychologiem, więc nie podam Wam gotowych rozwiązań w takich sytuacjach i nie zdiagnozuję Waszego dziecka. Chcę się z Wami podzielić tym, co sama przeżyłam i co mi pomogło, z nadzieją, że będzie to wsparcie i inspiracja dla rodziców dzieci, które nie wiedzą, co się z nimi dzieje…\n1. ZACHOWAJ SPOKÓJ!\nPhi! Łatwo powiedzieć! Z doświadczenia wiem, że to jest najtrudniejsze i rzeczywiście wybuch naszej (dorosłej) złości wisi w takich sytuacjach na cienkim włosku, gotów w każdej chwili się z niego zerwać. Ale uwierz mi, że warto postarać się o własny spokój, bo on w końcu udzieli się dziecku. Nasza dorosła frustracja i złość pokazuje małemu człowiekowi naszą bezradność w odniesieniu do jego silnych emocji. „Skoro mama sobie nie radzi, to jak ja mam sobie poradzić!” Pamiętaj, że nie jest ważne w tym momencie samo zachowanie dziecka, lecz to jak Ty na nie reagujesz. Jeśli prowadzi to u Ciebie do wybuchów wściekłości, to dziecko będzie identycznie reagować w równie trudnych sytuacjach. Dziecko zawsze podąża za przykładem, a nie za słowami.\n2. ZAPEWNIJ BEZPIECZEŃSTWO\nRozhisteryzowany maluch nie patrzy na nic wokół, więc może przez przypadek, zrzucić na siebie doniczkę, wylać gorącą herbatę czy uderzyć głową o kaloryfer. Twoim zadaniem jest usunąć wszelkie możliwe zagrożenie z zasięgu małych rączek i nóżek. Nic nie da tu powtarzanie „uważaj, kaloryfer”, czy „przestań, bo zrobisz sobie krzywdę”, bo dziecko i tak nie usłyszy. Odsuń niebezpieczne przedmioty albo, jeśli nie ma innego wyjścia, odsuń swojego wijącego, rozkrzyczanego piskorza ze strefy zagrożenia.\n3. STARAJ SIĘ UNIKAĆ SYTUACJI ZAPALNYCH\nSzybko zauważysz w jakich sytuacjach Twoje dziecko wpada w histerię. Powody mogą być bardzo różne. Czasem kompletnie niezrozumiałe dla nas, dorosłych. To może być (jak u nas) nagle ujawniony, silny lęk separacyjny. Ale przyczyną może być koszmarny sen, kłótnia w rodzinie, scena z bajki, która wywołała silne emocje, a czasem nawet błahy (dla nas, a nie dla dziecka) powód lub w naszym odczuciu, jego brak. O ile się da – unikaj…\n4. NIE KAŻ DZIECKA!!!\nW żaden możliwy sposób! Nie każ, to znaczy nie wyśmiewaj („ale brzydko wyglądasz, gdy się złościsz”), nie strasz („nikt nie będzie Cię lubił, jeśli będziesz się tak zachowywał”), a już na pewno NIE BIJ (klaps to też bicie – tak dla jasności)! Wszelkie karanie za nieradzenie sobie z emocjami przynosi wręcz negatywny skutek i wiąże się zazwyczaj z wycofaniem się dziecka i zamknięciem w sobie. Daje dziecku poczucie, że jego emocje są złe i utrwala w nim myślenie, że nie można czuć i okazywać tego, co czuje.\n5. NIE MÓW\nI tak Cię nie usłyszy! W trakcie napadu histerii dziecko tak bardzo skupione jest na przeżywaniu tego, co się z nim dzieje, że wszelkie bodźce z zewnątrz albo do niego w ogóle nie docierają albo wręcz potęgują atak. Ponadto, tłumaczenie czegokolwiek i próba racjonalizowania sytuacji osobie zalanej emocjami jest kompletnie bez sensu. To tak, jak tłumaczyć osobie cierpiącej na arachnofobię, że pajączki to takie milutkie stworzonka… Zatem milcz i…\nOczywiście, jeśli dziecko w takim stanie w ogóle pozwoli się przytulić (moje początkowo w ogóle nie pozwalało się dotknąć, a z czasem zaczęło się mocno przytulać). Przytulenie daje poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Ale jeśli dziecię nie pozwala się przytulić, nie rób tego na siłę. Po prostu bądź blisko i zapewnij, że jesteś obok, jak będzie chciało się przytulić. A już na pewno mocno przytul, gdy atak minie i maluch się uspokoi.\n7. NIE ODWRACAJ UWAGI\nPo pierwsze, dlatego, że… patrz punkt 5. A po drugie, uczysz w ten sposób, że przeżywanie emocji jest niewłaściwe…\nGdy dziecko już się uspokoi, porozmawiaj z nim na temat tych trudnych emocji. Wyjaśnij, że nie ma w tym nic złego, bo uczucia nie są dobre ani złe i spróbuj pokazać sposoby na radzenie sobie z tymi trudnymi. Ja z uporem maniaka powtarzałam, że przytulenie się do mamy/taty bardzo pomaga w takich chwilach, że zawsze jestem obok i że warto mówić o tym, co się czuje. Rozmowa pokazuje też, że uczucia i emocje dziecka są dla nas ważne.\nNie gwarantuję Ci, że stosowanie powyższych sugestii zlikwiduje dziecięce ataki histerii w ciągu jednego dnia, ani że w ogóle zadziałają w przypadku Twojego dziecka. Do skutecznych metod radzenia sobie z trudnymi emocjami musicie dojść sami, wspólnie – Ty i Twoje dziecko. Jednak działanie wbrew niektórym z opisanych może spotęgować napady i sprawić, że będą bardziej uciążliwe dla dziecka i wszystkich wokół. Nam te punkty pozwoliły przejść łagodniej przez ten trudny okres, bo nie jestem w stanie stwierdzić, czy go skróciły…\nNo i przyszedł w końcu poranek, gdy zauważyłam pozytywne efekty mojego podejścia. Dziubdziub podczas ubierania powiedziała mi spokojnie: Mamo, będę smutna, że musisz iść do pracy. Możesz mnie przytulić? I wtuliła się we mnie ze smutną minką, ale bez płaczu i histerii. A później zapytała mnie jeszcze: A dlaczego Ty i tata musicie pracować? Przecież pieniążki można wziąć z bankomatu. Po raz kolejny cierpliwie wyjaśniłam, że pieniążki na koncie pojawiają się co miesiąc, gdy dostaję wypłatę z pracy i inaczej by ich tam nie było. Porównałam tą sytuację z jej skarbonką, do której wrzucamy pieniążka w każdy weekend, żeby łatwiej jej było zrozumieć. I chyba zrozumiała i co najważniejsze, poradziła sobie ze swoimi emocjami, bo po chwili przytulania usłyszałam: To już możemy jechać do babci…\nJeśli macie własne, sprawdzone sposoby na radzenie sobie z zalewem trudnych emocji u dziecka, podzielcie się nimi w komentarzu pod tym postem. Być może w ten sposób pomożecie jakiemuś zdesperowanemu dziecku i jego rodzicowi.\nJa, ze swej strony, życzę Wam oceanu cierpliwości i wiary, że ta emocjonalna burza w końcu minie. Trzymajcie się cieplutko i wspierajcie swoje dziecko w tych dla niego trudnych chwilach najlepiej, jak umiecie.\nAutor: Unknown o czwartek, kwietnia 06, 2017 6 komentarzy: Linki do tego posta\n8 sposobów na zalew emocji u dziecka, czyli o dzie...


DMSO. Naturalny środek przeciwzapalny i przeciwbólowy - Hartmut P. A. Fischer | Książka | Nauka i technika | merlin.pl\nPrzez wiele lat DMSO był stosowany niejako w ukryciu, ponieważ uchodził za środek uznawany wyłącznie przez specjalistów w zakresie medycyny niekonwencjonalnej. Po długim czasie wreszcie doczekał się należnej uwagi w znacznie szerszych kręgach, zdobywając uznanie lekarzy, przemysłu farmakologicznego i niezliczonej rzeszy pacjentów. DMSO został doceniony przede wszystkim za szybkie i w pełni bezpieczne działanie, wysoki stopień tolerancji u pacjentów, a przy tym niezwykłą skuteczność. Temu wyjątkowemu środkowi leczniczemu uważnie przyjrzał się dr Hartmut P.A. Fischer w swojej bestsellerowej publikacji zatytułowanej „DMSO. Naturalny środek przeciwzapalny i przeciwbólowy”. Autor szczegółowo zaprezentował w niej wszystkie właściwości tej niezwykłej substancji i bogate możliwości zastosowania terapeutycznego. W książce czytelnicy odnajdą także wiele informacji odnośnie do stosowania DMSO u zwierząt oraz niezbędne wskazówki dotyczące jego zakupu.\nDimetylosulfotlenek, czyli w skrócie DMSO, to rewolucyjny środek, którego lecznicze właściwości oraz dobroczynny wpływ na organizm zostały potwierdzone przez szereg badań naukowych. Ta bezwonna, płynna substancja ma w pełni naturalne pochodzenie – pozyskuje się ją z drewna. Sposobów przyjmowania DMSO jest co najmniej kilka. Substancja jest równie skuteczna zarówno gdy zostanie spożyta w formie rozcieńczonej mieszanki, jak również gdy zastosuje się ją bezpośrednio na skórę i utrzyma na niej do momentu wchłonięcia. DMSO zostaje także podawane w zastrzykach lub w drodze infuzji. Substancja cieszy się ponadto dużym uznaniem w przemyśle farmaceutycznym: pojawia się jako częsty składnik maści, żeli i tynktur, a także występuje jako dodatek do plastrów. Dimetylosulfotlenek to naturalny środek, który sprawdzi się podczas leczenia zarówno poważnych chorób i bardzo bolesnych schorzeń, jak również zwyczajnych, codziennych, mniej dotkliwych dolegliwości. Co najważniejsze jednak – jego zastosowanie nie wywołuje absolutnie żadnych skutków ubocznych. Do jego istotnych walorów należy także zaskakująco niska cena, wysoka skuteczność oraz powszechny dostęp.\nGłówne właściwości DMSO to m.in. hamowanie postępowania stanów zapalnych, działanie bakteriobójcze, grzybobójcze i wirusobójcze. Dimetylosulfotlenek wykazuje również zdolność do wiązania wolnych rodników, które uszkadzają komórki, oraz przyspieszania gojenia ran i obrażeń – nawet tych poważnych, będących skutkiem promieniowania rentgenowskiego czy bardzo niskiej temperatury. Substancja szybko zmniejsza bóle reumatyczne, obrzęki i opuchnięcia. Badania naukowe potwierdzają, że DMSO działa leczniczo także w walce bądź łagodzeniu objawów takich schorzeń jak m.in. artretyzm (dna moczanowa), uszkodzenia kręgosłupa, zespół Downa i nowotwory. Dimetylosulfotlenek może być również stosowany przy chorobach układu nerwowego, np. demencji, Parkinsonie czy stwardnieniu rozsianym.\nDawniej dimetylosulfotlenek był wykorzystywany głównie przez sportowców oraz wojskowych, ponieważ jego powszechnie znaną właściwością było leczenie urazów i kontuzji. Dziś DMSO zyskuje na znaczeniu również wśród innych grup ludzi, a jego zastosowanie stale się rozszerza. Nic w tym dziwnego – jest to jeden z nielicznych środków leczniczych o naturalnym pochodzeniu obecnych na rynku, który posiada tak wysoką skuteczność i jednocześnie jest dostępny w przystępnej cenie.\nRewelacyjna książka i rewelacyjny środek!\nDMSO wciąż niestety nie cieszy się takim zainteresowaniem, na jakie zasługuje. Co prawda w ostatnich latach można zaobserwować wzrost popularności tego środka, jednak według mnie to wciąż jeszcze nie to. Oczywiście koncernom farmaceutycznym zależy, by DMSO jak najdłużej pozostało w ukryciu, bo nie da się zbyt wiele na nim zarobić. Lepiej wciskać ludziom drogie, a przy okazji również bardziej szkodliwe lekarstwa.\nKsiążka „DMSO. Naturalny środek przeciwzapalny i przeciwbólowy” to dość obszerne, rzetelne i przystępne źródło informacji na temat tego środka. Ponieważ żyjemy w dobie Internetu, to zapewne większość z nich odnaleźlibyśmy w sieci, jednak generalnie nie polecam takiej metody zdobywania wiedzy. ;) Sama najpierw szukałam informacji na temat DMSO na różnych forach i portalach, przyjmując wszystkie wywody internautów jako prawdę objawioną. Dopiero później odkryłam, że część z nich jest totalną bzdurą. Aby nie sparzyć się, tak jak to ja zrobiłam, lepiej od razu sięgnąć po zaufane źródło. Ta książka z pewnością nim jest, ponieważ autor, Hartmut Fischer jest nie tylko doktorem nauk przyrodniczych, ale również zawodowo zajmuje się leczeniem ludzi właśnie z wykorzystaniem DMSO. W swojej książce przedstawił on wszystkie niezbędne informacje na temat tego środka, począwszy od wszelkiego rodzaju jego właściwości (fizycznych, chemicznych i farmakologicznych), a kończąc na naprawdę szerokim zastosowaniu. Autor wskazał metody przyjmowania DMSO, a także zasady łączenia ich z innymi środkami. Znalazły się tam również praktyczne porady odnośnie dozowania oraz zakupu DMSO. Całą swoją wiedzę wraz z ciekawostkami i przydatnymi wskazówkami Hartmut Fischer zawarł w prostych, przystępnych słowach. Dzięki jego książce każda choroba nagle stała się taka jakby... mniej straszna. ;)\nŻałuję, że sama dowiedziałam się o DMSO tak późno. Gdybym znała ten środek jeszcze kilka lat temu, nie trułabym się lekami farmaceutycznymi podczas zapadania na różne choroby. Tymczasem przez lata była to substancja stosowana jedynie w medycynie alternatywnej – przez ludzi, których pogardliwie określa się jako szarlatanów. Tym samym i DMSO przez długi czas znajdowało się na niechlubnej liście niezaufanych środków, po które sięgają jedynie wariaci ufający „specjalistom” od medycyny niekonwencjonalnej. Na szczęście teraz o DMSO jest już coraz łatwiej, a i świadomość o tym środku jest zauważalnie coraz większa. O wzroście popularności DMSO świadczą także coraz częściej pojawiające się książki poświęcone tej tematyce. Wierzę, że wkrótce środek ten będzie już powszechnie stosowanym i znanym medykamentem.\nSkuteczność DMSO zweryfikowałam na sobie już kilkukrotnie. Dzięki niemu m.in. zagoiło mi się kilka paskudnie wyglądających ran będących skutkiem odmrożenia. Każdy kto zmagał się z tym problemem wie, że wcale nie jest łatwo się go pozbyć. Z łatwością poradził sobie z nim jednak naturalny, tani środek. Od tej chwili DMSO jest obowiązkowym produktem znajdującym się w zaopatrzeniu mojej apteczki. Polecam go wszystkim – rodzinie, znajomym, a teraz, w tym komentarzu nawet zupełnie obcym osobom. ;) Można sobie bezpiecznie pomóc w przypadku wielu dolegliwości i to nie wydając na to kroci! Przed zastosowaniem DMSO polecam jednak zapoznanie się z książką Hartmuta Fischera, którą można potraktować jako dłuższą ulotkę dołączoną do lekarstwa. ;)


Podlaskie: 21 mln zł na termomodernizację w 10 gminach - Infor.pl\nStrona główna » Sektor publiczny » Wiadomości » Podlaskie: 21 mln zł na termomodernizację w 10 gminach\n13 kwietnia 2012, 07:03\nDocieplane będą budynki użyteczności publicznej takie jak szkoły, przedszkola czy ośrodki kultury. Dzięki inwestycjom, wszystkie gminy łącznie w skali roku zaoszczędzą na mniejszych kosztach ogrzewania około 2 mln zł - poinformował 11 kwietnia na konferencji prasowej w urzędzie marszałkowskim w Białymstoku prezes Stowarzyszenia Gmin Górnej Narwi, wójt gminy Turośń Kościelna Grzegorz Jakuć.\nKoszty zużycia energii cieplnej mają być niższe o połowę. O prawie 60 proc. natomiast ma być zmniejszona emisja dwutlenku węgla do atmosfery. Jakuć podkreślał, że to szczególnie ważne, bowiem wszystkie gminy łączy rzeka Narew i jej unikalne walory przyrodnicze, a lepsza ochrona środowiska tego terenu jest istotnym zagadnieniem.\nW ramach termomodernizacji będą wymieniane okna, docieplane elewacje, częściowo w niektórych obiektach odbędą się remonty i wymiana instalacji grzewczych.\nTermomodernizacje będą przeprowadzone w gminach: Choroszcz, Dobrzyniewo Duże, Knyszyn, Kobylin-Borzymy, Krypno, Narewka, Suraż, Turośń Kościelna, Tykocin, Łapy. Kwoty dotacji wahają się od 93 tys. zł do ponad 3,5 mln zł na gminę.\nNajwiększe inwestycje przeprowadzi gmina Łapy. Na jej terenie docieplonych będzie łącznie 10 obiektów. Jak poinformował zastępca burmistrza Łap, jednocześnie wiceprezes Stowarzyszenia Gmin Górnej Narwi, Zdzisław Jabłoński, termomodernizacja będzie przeprowadzona w pięciu szkołach, dwóch przedszkolach oraz w trzech wiejskich domach kultury. Dodatkowo dzięki milionowi zł dotacji termomodernizowany będzie szpital w Łapach. Gmina Łapy swoje roczne oszczędności z powodu mniejszych kosztów ogrzewania szacuje na 400 tys. zł.\nPierwszych pięć obiektów już zostało docieplonych: dwa na terenie gminy Choroszcz i po jednym z terenu gmin Knyszyn, Krypno i Turośń Kościelna.\nProjekt jest dofinansowany z UE z programu Infrastruktura i Środowisko. Gminy już mają umowę z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na dofinansowanie. Prace termomodernizacyjne będą realizowane do końca 2014 r. Zgodnie z wymogami projektu, do 2019 r. obiekty, które przejdą termomodernizację, nie będą mogły zmienić swojej funkcji publicznej.\nStowarzyszenie Gmin Górnej Narwi skupia 15 samorządów z terenu m.in. Narwiańskiego Parku Narodowego i jego otuliny, aż po granicę z Białorusią. Łączna powierzchnia tych gmin to ponad 257 tys. hektarów.\nCelem stowarzyszenia są wspólne działania z dziedzin takich jak ochrona środowiska czy popularyzowanie walorów przyrodniczych rzeki Narew i gmin leżących wokół tej rzeki.\nZamów książkę: Vademecum wójta, burmistrza, prezydenta, radnego >>


Aktualny czas: 26-10-2021, 15:47 Witaj! (Logowanie — Rejestracja)\n/ Możliwości Rozwoju w SG\nZdecydowałem się na zamieszczenie w tym dziale, bo hmmm spodziewam się odpowiedzi ale może jednak się zaskoczę hmmm kto wie...?\nA więc pytanie czy komuś udało się wykorzystać wiedzę zdobyta w cywilu, pytanie kieruje do informatyków, czy w ogóle takowi są...? Oczywiście pytam o osoby korzystające jedynie ze swoich umiejętności a nie z innych wspomagaczy(garbów i dup..włazów)\nRE: Możliwości Rozwoju w SG\nSzybki awans na podporucznika\nZapisz się do CSI\nJak jestes dobry w programowaniu obiektowym, to faktycznie w CSI szukaja takich ludzi.\nAle pod katem finansowym to nie to co w cywilu.\nZależy jakiego równania użyjesz na wynagrodzenie.\nCSI jest nie tylko dla programistów, ale również dla specjalistów od baz danych, system center i ActiveDirectory. Sprzętowcy też, ale to już nie moja działka.


100 lat temu - Gierałtowice w Gliwickiem. Aresztowało\nGierałtowice w Gliwickiem. Aresztowało\nnaszego księdza proboszcza Władysława Robotę tutejsze wojsko (Grenzschutz) we czwartek i do Gliwic go zawiózło, ale prokurator go natychmiast z braku obciążającego materyału na wolność wypuścił. Już w poniedziałek rada żołnierska (soldatenrat) z Gliwic urządziła u ks. proboszcza rewizyę domowa, jakowi u ks. Kudery, bawiącego u ks. proboszcza, oraz u 2 parafian. Szukano listy ze składkami, które rzekomo miały być użyte na zakupno amunicyi, armat, broni itd. Już przed miesiącem inny „genzschutz« szukał u naszego ks. proboszcza i parafian broni wojskowej. — Tak widzimy, że u Polaków na G. Sląsku aresztowania i rewizye domowe są na porządku dziennym, a tu rząd niemiecki donosi do Anglii, że na G. Sląsku panuje zupełny pokój narodowy.\nDziennik Śląski, 11-02-1919\nZamach morderczy przy ul. Szewskiej w Krakowie.\nWykrycie tajnego magazynu cykori nad Wisłą.\nNapady bandyckie w Lubelskiem bez końca.


Modlitwa dziękczynna za wakacyjne rekolekcje oazowe! - Ruch Światło-Życie Archidiecezji Katowickiej\nModlitwa dziękczynna za wakacyjne rekolekcje oazowe!\nJuż w najbliższą sobotę w bazylice św. Antoniego w Rybniku będzie miała miejsce modlitwa dziękczynna za wakacyjne rekolekcje oazowe. Będzie to wielkie uwielbienie naszego Pana Jezusa Chrystusa w tym świętym czasie i jego błogosławionych owocach.\nOrganizatorzy pragną, by była to kolejna okazja do zobaczenia całego dobra otrzymanego w trakcie rekolekcji i jak wielkim dziełem jest Ruch Światło-Życie założony przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.\nModlitwa rozpocznie się o godzinie 19:00. Po jej zakończeniu zaplanowane jest wspólne świętowanie.\nSzczegóły są dostępne na stronie wydarzenia na Facebooku: https://www.facebook.com/events/728355414285705/


Chciał opijać śmierć Pawła Adamowicza, usłyszał wyrok. "Wolność słowa ma swoje granice" - Portal informacyjny STRAJK\nMałgorzata Kulbaczewska-Figat 29/09/2020w : Wiadomości Wiadomości z kraju\nSąd Rejonowy w Kościerzynie skazał Kamila J. na prace społeczne za publiczne pochwalanie przestępstwa. Mężczyzna chciał napić się ze szczęścia po zamordowaniu prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza.\nSugestię wspólnego świętowania Kamil J. umieścił w komentarzu na Facebooku. – Panie Dariuszu… dziś taki piękny dzień że trzeba się napić ze szczęścia… ja stawiam i piję Pana Zdrowie… oby więcej takich Adamowiczów było – napisał do Dariusza Janty, ówcześnie powiatowego radnego PiS, kilka godzin po tym, gdy Paweł Adamowicz, śmiertelnie ugodzony na scenie podczas koncertu WOŚP, zmarł w szpitalu. Jancie forma ani treść wpisu nie wydała się niestosowna. – Ja już wypiłem, ale muszę ostrożnie gdyż 12 dni temu miałem w nocy drugi zawał – odpisał. Ta publiczna wypowiedź kosztowała go następnie członkostwo w partii.\nKamil J. natomiast stanął przed sądem oskarżony o publiczne pochwalanie popełnienia przestępstwa i został uznany za winnego. Nieprawomocny wyrok zapadł 28 września przed Sądem Rejonowym w Kościerzynie, informuje Gazeta Wyborcza.\nMężczyźnie groził nawet rok więzienia, ale sąd uznał, że osobę wcześniej niekaraną można potraktować łagodniej. Wymierzył karę dwunastu miesięcy ograniczenia wolności poprzez obowiązek wykonywania prac społecznych w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Zasądził również grzywnę w wysokości 2000 zł i polecił Kamilowi J. pokryć koszta sądowe. W uzasadnieniu wyroku sąd wyraził nadzieję, że dzięki wykonywaniu prac społecznych Kamil J. odkupi publicznie swoją winę, jaką było naruszenie zasad funkcjonowania społeczeństwa.\n– Wolność słowa ma swoje granice, a sąd nie może być głuchy na kontekst, w jakim padły te słowa – podsumowała sędzia.\nSkazany zamierza odwoływać się od wyroku.\ntagiKamil J.Paweł Adamowiczpubliczne pochwalanie przestępstwawyrokwyrok za radość po śmierci Adamowicza\ntagi Rosja policja unia europejska usa rasizm Ukraina Trump syria Izrael związki zawodowe protest francja lewica PiS uchodźcy


Niewielu udaje się zdać nowe egzaminy teoretyczne na prawo jazdy - magazynauto.interia.pl - testy i opinie o samochodach nowych i używanych\nMagazynAuto > Wiadomości > Drogi i prawo > Niewielu udaje się zdać nowe egzaminy teoretyczne na prawo jazdy\nNiewielu udaje się zdać nowe egzaminy teoretyczne na prawo jazdy\nPiątek, 1 lutego 2013 (10:15)\nDo Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego zgłasza się mniej chętnych na egzamin na prawo jazdy według nowych zasad; większość kandydatów nie daje sobie rady z częścią teoretyczną - wynika z informacji zebranych przez PAP w WORD-ach.\nOd 19 stycznia 2013 r. wzrosły także ceny egzaminów na prawo jazdy (więcej w ramce).\n19 stycznia weszła w życie nowela ustawy o kierujących pojazdami, która wprowadziła m.in. nowe kategorie prawa jazdy, nowy system egzaminów oraz elektroniczny obieg dokumentów. W związku z koniecznością wprowadzenia nowego systemu komputerowego i przeszkolenia egzaminatorów niektóre z 49 WORD-ów po 19 stycznia przez kilka dni były zamknięte.\nNajwiększe zmiany dotyczą części teoretycznej egzaminu na prawo jazdy. By uzyskać prawo jazdy kategorii B, zamiast 18 pytań wylosowanych z puli ok. 500, egzaminowany odpowiada teraz na 32 pytania z puli, która docelowo będzie zawierała 3 tys. pytań. Przyszły kierowca, odpowiadając na pierwsze 20 pytań - ma 20 sekund na przeczytanie każdego z nich i 15 sekund na odpowiedź. Na przeczytanie i udzielenie odpowiedzi na każde z kolejnych 12 pytań specjalistycznych - 50 sekund. Do pytań i oddanych odpowiedzi nie ma powrotu, nie można ich poprawić. Na każde z pytań można udzielić tylko jednej odpowiedzi. Suma punktów możliwych do uzyskania w części teoretycznej egzaminu wynosi 74. Pozytywny wynik uzyskuje się w przypadku otrzymania co najmniej 68 punktów. Egzamin teoretyczny tak jak dotychczas trwa 25 minut.\nW Warszawie, gdzie są trzy WORD-y: na Okęciu, Białołęce i Bemowie - pierwsze egzaminy według nowych zasad odbyły się 24 stycznia. Egzamin teoretyczny zdało ok. 12 proc. osób, które do niego przystąpiły, kilkakrotnie mniej niż przed zmianami. "Kandydaci nie wiedzieli jak ten egzamin będzie wyglądał, uczyli się na starych zasadach. 15 sekund na odpowiedź, nie patrzą na sytuację, która jest prosta. Zakres pytań jest taki sam, jak zakres szkolenia. Jeżeli szkoły przerobią cały zakres, to ludzie zaliczą egzamin" - powiedział dyrektor WORD Warszawa Andrzej Szklarski.\nZgodnie z nowymi zasadami egzaminu kandydaci na kierowców nie mają dostępu do pytań jakie mogą paść podczas egzaminu. Skarżą się, że niektóre pytania są absurdalne dla kierowców aut osobowych - np. ile może wystawać ładunek za tylną klapą ciężarówki. Dyrektor stołecznego WORD wyjaśnił, że jeśli okaże się, że na niektóre pytania zdecydowana większość osób będzie odpowiadała błędnie, to będą one eliminowane z bazy pytań.\nW Poznaniu pierwszego dnia egzamin przebiegł pomyślnie dla co piątego zdającego, we wtorek - zdał co dziesiąty. "Te słabe wyniki są spowodowane nieznajomością zasad nowego egzaminu, wpływ ma także przygotowanie w ośrodkach szkolenia kierowców według poprzednio obowiązujących zasad. Prawdziwym testem dla nowego systemu będą egzaminy tych, którzy przygotowywali się według nowych zasad" - powiedział dyrektor WORD w Poznaniu Aleksander Kowalewicz.\nW Rzeszowie do egzaminu według nowych zasad przystąpiły 164 osoby, zdało 11. Po raz pierwszy egzamin zgodnie z nowymi wymogami w Tarnobrzegu zostanie przeprowadzony w czwartek, a w Krośnie 12 lutego. "Główną przyczyną niskiej zdawalności są stare nawyki zdających, kiedy wystarczyło pamięciowo opanować test. Zdają już sobie z tego sprawę ośrodki szkolenia kierowców i zaczynają zmieniać metodykę nauczania. Moim zdaniem, obecnie pytania są łatwiejsze niż wcześniej" - powiedział PAP dyrektor WORD w Rzeszowie Marek Poręba.\nCeny egzaminów na prawo jazdy w górę\nOd 19 stycznia 2013 r. mają wzrosnąć opłaty za egzaminy na prawo jazdy. czytaj więcej\nKolejna istotna zmiana polega na wprowadzeniu elektronicznego obiegu dokumentów. Kandydaci na kierowców muszą zarejestrować się w wydziałach komunikacji w starostwach, gdzie tworzy się im tzw. osobisty profil, potem przejść kurs i na koniec zapisać się na egzamin w WORD, który ma dostęp do profilu.\nZa system związany z profilem kandydata na kierowcę tworzony w starostwach odpowiada Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych, która podpisała umowy także z 14 WORD-ami. Umowy z pozostałymi trzydziestoma pięcioma ośrodkami ma Instytut Transportu Samochodowego (ITS). Problem polega na tym, że systemy te nie są ze sobą kompatybilne i niektóre WORD-y nie mają jeszcze połączenia z systemem informatycznym ze starostwami.\nPodłączenia do systemu teleinformatycznego, czyli profilu kandydata na kierowcę, nie ma jeszcze np. Gdańsk. Elektroniczny obieg dokumentów w procesie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami w tym mieście ma zacząć działać pod koniec tygodnia. Na Podkarpaciu problemy występują w Krośnie, Przemyślu i Tarnobrzegu. Z profilu nie może korzystać także toruński WORD.\nW mającym sześć oddziałów Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Katowicach system informatyczny działa z niewielkimi, usuwanymi na bieżąco problemami.\nSprawdź: szkolenia sql server, szkolenie togaf


Lider Nieruchomości Otodom - oglądaj galę! | Otodom\nLider Nieruchomości Otodom - oglądaj galę!\nAutor Jarosław Krawczyk\nRynek nieruchomości ma się dobrze, choć sporo się na nim dzieje. Polacy wciąż kupują i sprzedają domy czy mieszkania, o czym świadczy choćby fakt, że ruch w Otodom, najpopularniejszym serwisie z nieruchomościami był we wrześniu o 20-procent większy niż rok wcześniej. Zmiany preferencji mieszkaniowych, trendów cenowych czy rynku najmu są jednak bardzo dynamiczne. Gdzie zatem szukać specjalistów, którzy doradzą przy tak ważnej decyzji, jaką jest zakup nieruchomości? Idealnymi kandydatami wydają się laureaci konkursu Lider Nieruchomości Otodom 2020, których poznaliśmy 27 października.\nBoom na rynku nieruchomości w ostatnich latach trwał w najlepsze. Od 2016 do 2019 roku mieszkania na rynku pierwotnym drożały o niecałe 9%, a na rynku wtórnym – o ponad 22%. W niektórych miastach były to podwyżki nawet na poziomie 41%, także w przypadku domów. Pandemia zatrzymała te wzrosty. Obecnie sytuacja się nieco zmieniła: nieruchomości nie tanieją, ale ceny stoją w miejscu.\nDodatkowo dostęp do kredytów hipotecznych jest teraz utrudniony przez większe wkłady własne oraz dodatkowe weryfikacje zdolności kredytowej. Specjaliści mówią o nadchodzącej recesji, która też nie zachęca do zaciągnięcia hipoteki. Z drugiej strony spadek liczby transakcji kredytowych zrekompensowały osoby, które z powodu najwyższej w UE inflacji i skrajnie niskiego oprocentowania lokat zaczęły wycofywać swoje pieniądze z banków i przenosić je na rynek nieruchomości. W niepewnych czasach jest on jednym z najbezpieczniejszych rozwiązań.\nJak odnotował Otodom, od połowy marca do końca czerwca częściej szukaliśmy domów niż mieszkań, co było ewenementem. W szczytowym momencie, tj. 12 kwietnia br. domy na sprzedaż stanowiły 48% wyszukiwań, a mieszkania na sprzedaż 33% (w marcu mieszkania stanowiły 51%, a domy 36%). Z kolei w lipcu i sierpniu te nieruchomości były wyszukiwane porównywalnie często. We wrześniu szala znów przechyliła się w stronę mieszkań, ale różnica jest minimalna: mieszkania - 44%, domy - 38%. Bardzo zyskiwały i do teraz zyskują działki, zarówno rekreacyjne, jak i budowlane. Zmieniały się preferencje dotyczące metraży - szukaliśmy większych nieruchomości, koniecznie z balkonem, tarasem lub ogrodem, mniej zwracając uwagę na lokalizację w centrum. Spore zmiany przechodzi rynek najmu, o 48% zwiększyła się podaż mieszkań, o 1% spadły stopy zwrotu z takich inwestycji.\nW tej specyficznej sytuacji przewodnik po rynku, profesjonalista, ekspert jest potrzebny bardziej niż kiedykolwiek.\nBiuro i pośrednik - gdzie szukać najlepszych?\nPrzez lata wokół zawodu pośrednika narosły pewne stereotypy - nie zawsze pokazujące tę profesję w dobrym świetle. Możliwość zarobienia atrakcyjnych pieniędzy skusiła szersze grono i na rynku pojawili się amatorzy. Jednak pośrednik, tak jak prawnik czy księgowy, to zawód, w którym wiele zależy od umiejętności, doświadczenia, podejścia i wszechstronnej wiedzy. Dobry jest na wagę złota, a słaby może nie ustrzec od kłopotów. Poszukując odpowiedniej osoby, warto korzystać z poleceń, wybierać spośród profesjonalnych biur i kompetentnych doradców.\nRzetelne polecania na wyciągnięcie ręki\nJedną z rekomendacji może być najważniejsza nagroda branżowa, Lider Nieruchomości Otodom, która wkrótce została przyznana 27 października podczas transmitowanej online gali. Nagrodzone zostały najlepsze biura nieruchomości z każdego województwa (16) oraz jedno działające w całym kraju. Ponadto, jedna osoba otrzyma indywidualnie tytuł Pośrednika Roku. Organizatorem był najpopularniejszy serwis nieruchomości Otodom.\nZnamy Liderów Nieruchomości 2020\nPodczas gali, którą poprowadził Olivier Janiak, tytułem Lider Nieruchomości wyróżniono:\nZACHODNIOPOMORSKIE: ELITE NIERUCHOMOŚĆI\nBIURO OGÓLNOPOLSKIE: TEKTON PROPERTY\nNAJLEPSZY POŚREDNIK NIERUCHOMOŚCI W POLSCE: KATARZYNA CZERWIAK\nOglądaj galę Lider Nieruchomości Otodom 2020:\nKonkurs Lider Nieruchomości Otodom 2020 wspierają:\nArtykuł zaktualizowany: 28 października 2020


Factory of beauty: Mięta&brąz\nAutor: Anita Zarzycka o 15:33\njuss z 16 maja 2013 17:55\nprzepięknie, bardzo mi się podoba ten miętowy cień, fantastyczny letni makijaż :)\nEj, mowilas ze masz brzyda grzywke, a ja tu widze ze slicznie wygladasz! :*\nBeautyteller 26 maja 2013 13:00\nPodoba mi sie mięsa w takim wydaniu. Jest lekka i dyskretna.\nDziękuję za miłą pogawędkę o They're Real, Hoola i wymianę poglądów na temat parabenów.\nPrezenty dla Mamy w ramach promocji na kolorowkę Sephora kupię następnym razem.\nAnita Zarzycka 26 maja 2013 19:43\nMi też było bardzo miło. Również dziękuję i zapraszam ponownie :)\nHej:) Fajnie, że zmieniłaś czcionkę, wcześniejszą ciężko się czytało ;] Chciałam zapytać czy możesz polecić jakąś fajną pomadkę, która wytrzyma chociaż obiad;] Taką do 50 zł.Myślałam nad pomadkami Revlon ;]\nA chciałam zapytać jeszcze o cień ribbon z paletki sleek oh so special, czy na żywo jest bardziej koralowy czy bardziej wpada w róż? Pozdrawiam serdecznie;]\nAnita Zarzycka 30 maja 2013 12:19\nHej, miło, że pytasz mnie o poradę :)\nFajne trafiłaś z czasem, bo niedawno odkryłam świetne pomadki. A mianowicie są to szminki Sephory. Nigdy nie widziałam tak trwałych pomadek, są nie do zdarcia. No i mają bardzo szeroką gamę kolorystyczną, więc warto jest się tam przejść :)\nCo do Ribbon'a. W paletce jest to róż, lekko wpadający w koral, jednak na oku to czysty różowy. I szczerze powiedziawszy trochę się na nim zawiodłam, gdyż miałam nadzieję, że będzie on wyglądał zupełnie inaczej :)\nHej;] Dziękuję za odpowiedź, to rozejrzę się za tymi pomadkami;] A szkoda, że ribbon nie jest jednak taki czysto koralowy. Może znasz jakieś ładne korale? Tak mi się podoba połączenie tego koloru z brązową tęczówką ;]\nAnita Zarzycka 1 czerwca 2013 10:55\nNo niestety sama szukam idealnego koralowego ( tak jak i mięty ) jednak póki co, takowego nie znalazłam. Najbliższy efekt takiego koralu uzyskałam mieszając Ribbon z matowym cieniem Kobo 106 :).\nCo do pomadek, spiesz się i przyjdź do Sephory ze starą szminką lub opakowaniem, to dostaniesz czterdzieści procent zniżki na kolejną marki Sephora :).\nGlamDiva 1 czerwca 2013 09:44\nJesteś genialna w tym, co robisz.\nAnita Zarzycka 1 czerwca 2013 10:40\nDziękuję, zawsze miło słyszeć takie rzeczy :)\ngosia mysz 3 czerwca 2013 23:17\nMagdalen 10 czerwca 2013 17:32\nkate071190 4 września 2013 11:31\nPiękne makijaże robisz, bardzo mi się podobają :)


Żużel - Best Speedway TvKontrowersje w Częstochowie | BestSpeedwayTv\nArtykuły, Aktualności, PGE EKSTRALIGALeave a Comment on Kontrowersje w Częstochowie\nKontrowersje w Częstochowie\nSpotkanie Eltrox Włókniarza Częstochowa z MRGARDEN GKM Grudziądz zostało odwołane. Przez burzę, która przeszła nad stadionem krótko przed meczem zawodnicy zdążyli odjechać jedynie próbę toru.\nDecyzja była szybka i nawet szef sędziów pan Leszek Demski wypowiedział się pozytywnie na temat postępowania arbitra. „Ruchy były szybkie i konkretne, co jest o tyle zrozumiałe, że nie mamy problemów z terminami.”\nPostanowienia komentowane są jako słuszne, ale to ich okoliczności wywołują kontrowersje, a dokładniej bunt zawodników. Z parku maszyn można było usłyszeć na przykład, że kiedy sędzia włączy czas dwóch minut oni nie wyjadą.\nPowody takiego zachowania wydają się logiczne – zdrowie żużlowców jest przecież najważniejsze. „Nie po to budowałem skład na sezon 2020, żeby w pierwszym meczu wysłać chłopaków na urazówkę” – tak sytuację komentował prezes Eltrox Włókniarza Michał Świącik.\nOstatecznie zawody przeniesiono na poniedziałek 15.06. Miejmy nadzieję, że pogoda zapewni dobre warunki do jazdy. Prognozy wyglądają jak najbardziej optymistycznie.\nby: Mazurkiewicz Marcin 13 czerwca 2020\nPatryk Rolnicki gościem w Bydgoszczy


Trwa budowa Zagłębiowskiego Parku Sportowego – aktualności\nW Sosnowcu powstaje piękne kompleks sportowy, na który składają się lodowisko (nowy Stadion Zimowy), stadion piłkarski i hala sportowa. Otwarcie Zagłębiowskiego Parku Sportowego planowane jest na maj 2022 roku.\nHala lodowiska ma pomieścić 2500 widzów. Obecnie na terenie budowy lodowiska pracuje 53 pracowników, są wykonywane prace przygotowujące belki pod budowę trybun oraz prace związane z przygotowaniem płyty tafli.\nOtwarcie Zagłębiowskiego Parku Sportowego planowane jest na maj 2022 roku.


Niezależnie od tego, czy jest to małe bistro, czy duża restauracja: wszystkie firmy gastronomiczne muszą przestrzegać zasad HACCP podczas pracy z żywnością. Oprócz higieny ważnym elementem jest brak bakterii. Monitorowanie temperatury odgrywa istotną rolę w realizacji założeń HACCP. Dostępne są różne metody pomiaru.\nTechnika pomiarowa służąca przestrzeganiu wytycznych HACCP\nWymagania dla producentów żywności\nPrecyzyjne pomiary i dokumentacja na miejscu\nPrzestrzeganie wytycznych HACCP dzięki odpowiedniej technice pomiarowej\nWymagania dla supermarketów i handlu\nKuchnia, gastronomia, catering\nWymagania dla kuchni, gastronomii i cateringu\nWysoki poziom, duża presja czasu\nMonitorowanie i dokumentacja


4 lata nie wystarczyły Nintendo, aby podejść do Bluetooth w Switchu na poważnie | WhatNext\n4 lata nie wystarczyły Nintendo, aby podejść do Bluetooth w Switchu na poważnie\nKilkanaście godzin temu świat obiegła informacja, że wreszcie, po całych czterech latach oczekiwań, Nintendo zapewniło konsoli Switch możliwość połączenia słuchawek po Bluetooth. Problem w tym, że nawet po takim czasie firma nie zadbała o rozbudowane wsparcie tej łączności.\nJuż podepniecie bezprzewodowe słuchawki Bluetooth do Switcha, ale liczcie się z kilkoma ograniczeniami\nNa papierze wszystko wygląda nieźle. Nintendo Switch zapamiętuje do 10 modeli słuchawek i pozwala korzystać tylko z jednego w jednym czasie. Sama aktualizacja też jest banalna (System>System update), jak zresztą sama aktywacja łączności (Controllers and Sensors>Bluetooth Audio). Problem w tym, że nie jest to w pełni funkcjonalna łączność.\nWykorzystanie standardu A2DP sprawiło, że Switch posiada zbyt małą przepustowość Bluetooth, przez co umożliwia tylko odtwarzanie dźwięku na słuchawkach. Przez to modele z wbudowanym mikrofonem są znacznie ograniczone, bo mikrofon zwyczajnie nie działa, wymagając użycia przewodowego połączenia lub odbiornika firmy trzeciej.\nCzytaj też: Nowy Nintendo Switch OLED model! Na to czekaliśmy?\nDodatkowo zestawy rozłączają się po uruchomieniu gier wieloosobowych, wykorzystujących lokalną sieć (Local Wireless Multiplayer Games). Fajnie jest więc dostać wreszcie wsparcie audio poprzez Bluetooth na Switchu, ale szkoda, że firma nie postarała się o jego pełną funkcjonalność.


Mieszane oceny wizyty Trumpa w siedzibie NATO. Słowa i czyny nie idą w parze - WP Wiadomości\nbrukselanatotrumpgen. mieczysław bieniek\nUdział prezydenta Donalda Trumpa w spotkaniu szefów państw NATO w Brukseli wywołał bardzo mieszane reakcje. Jedni podkreślają jego aroganckie zachowanie i brak zaangażowania w bezpieczeństwo sojuszników. Z kolei gen. Mieczysław Bieniek uważa, że ważniejsze są czyny, czyli wzmacnianie flanki wschodniej sojuszu.\nSzok i niedowierzanie. Tak krytycy podsumowują efekt wizyty prezydenta USA Donalda Trumpa w nowej siedzibie NATO w Brukseli. Internet obiegł krótki filmik pokazujący, jak Donald Trump obcesowo odpycha premiera Czarnogóry Dusko Markovica, żeby przedostać się na czoło grupy przywódców podczas otwarcia nowej siedziby NATO w Brukseli. Słowa prezydenta USA były równie ostre, jak zachowanie.\nGospodarz Białego Domu przede wszystkim zarzucił, że państwa członkowskie nie płacą wystarczająco dużo na obronności, co "jest nieuczciwe w stosunku do obywateli i podatników w Stanach Zjednoczonych", którzy znacznie więcej wydają na obronność. "Wiele krajów wciąż za mało wydaje na wspólną obronę, 2 proc. PKB to minimum" – powiedział Donald Trump.\nZobacz, jak prezydent Donald Trump zachowywał się podczas spotkania z przywódcami NATO w Brukseli\nAni słowa o gwarancjach bezpieczeństwa\nIvo Daalder, ambasador USA przy NATO w latach 2009 – 2013, uważa, że Trump, który w kampanii wyborczej podważał relacje z Sojuszem nazywając go "przestarzałym" zmarnował okazję, aby te stosunki naprawić. Dyplomata napisał na Tweeterze, że Trump jest pierwszym prezydentem od czasów Harrego Trumana, który nie powtórzył zobowiązania USA do przestrzegania artykułu 5 Traktatu Waszyngtońskiego. Zapis ten zobowiązuje kraje NATO do udzielenia pomocy członkom sojuszu, które padły ofiara zbrojnej napaści.\nZdaniem Daaldera, państwa europejskie systematycznie zwiększają wydatki na obronność zgodnie z uzgodnieniami ze szczytu w Walii w 2014 r. zwłaszcza w obliczu rosyjskiego zagrożenia. Były ambasador przy NATO podkreślił, że podobnego zdania jest gen. Joseph Dunford, Przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów, a więc najważniejszy, amerykański generał, tymczasem Trump to zagrożenie marginalizuje.\nRosnące zaangażowanie USA jest faktem\nZupełnie inaczej słowa prezydenta USA interpretuje gen. w stanie spoczynku Mieczysław Bieniek, były Zastępca Dowódcy Strategicznego NATO. - Trump powiedział, że Rosja stanowi zagrożenie i wzmocnienie flanki wschodniej jest obowiązkiem sojuszników – w rozmowie z Wirtualną Polską powiedział gen. Bieniek. - To jest wyraźne odniesienie do art. 5. Amerykanie zwiększają swoje zaangażowanie w Europie o niemal 40 proc. Rozwinęli brygadową grupę bojową w Polsce, wzmacniają siły na południu i rozlokowują sprzęt tak, jak to było w czasie Zimnej Wojny.\nAmerykańscy żołnierze w Toruniu Źródło: PAP, fot: Tytus Żmijewski\nZdaniem gen. Bieńka wpływ na zmianę poglądów Trumpa na NATO ma Sekretarz Obrony James Mattis. - To bardzo doświadczony oficer, z którym współpracowałem w Afganistanie, Iraku i w Stanach – dodaje. - Trump zorientował się, że NATO jest instytucją potrzebna, wiarygodną, ale on ma do tego podejście biznesowe. W podobnym duchu wypowiadał się też nowy prezydent Francji Macron, który wspominał o większej odpowiedzialności europejskich sojuszników i potrzebie lepszej współpracy pomiędzy UE a NATO.\nCeremonia otwarcia nowej siedziby NATO w Brukseli po raz kolejny uwidoczniła różnicę w twardym, biznesowym czy wręcz aroganckim stylu prowadzenia polityki przez prezydenta Trumpa w odróżnieniu od przynajmniej z pozoru łagodniejszego Baracka Obamy. Z punktu widzenia Polski niewiele się jednak zmieniło. Trump kontynuuje politykę wzmacniania wschodniej flanki NATO i amerykańskie zaangażowanie nie będzie się zmniejszać, dopóki sojusznicy udowadniają, że poważnie traktują kwestie bezpieczeństwa.


3 pokoje, mieszkanie na sprzedaż - Gdynia, Mały Kack - 60246274 • www.otodom.pl\nPowierzchnia: 77,88 m²\nTrzypokojowy apartament na parterze o powierzchni 77,88 m2 z dużym tarasem składa się z salonu z aneksem kuchennym, sypialni z garderobą oraz gabinetu i łazienki.Interesująco zaaranżowane wnętrza nawiązują do modernistycznych tradycji Gdyni. Zaokrąglone narożniki ścian zmiękczają wizualnie zastosowaną tu mocną kolorystykę a starannie dobrane elementy dekoracyjne sprawiają, że mieszkanie emanuje radosną atmosferą relaksu i zabawy. Salon zgrabnie połączono z kuchnią, gdzie króluje niezwykły stół i wiszące nad nim lampy. Zabudowa kuchni jest jasna i nowoczesna. Wszystkie niezbędne urządzenia (lodówka, pralka, suszarka) zostały ukryte za panelami zabudowy. W strefie wypoczynku umiejscowiono wielką, wygodną sofę. Tuż obok znajduje się wyjście na przestronny taras z widokiem na okoliczne tereny zielone. To doskonałe miejsce na poranną kawę lub spotkania z przyjaciółmi w letnie wieczory przy grillu lub winie. W drugiej części mieszkania urządzono sypialnię z podwójnym łóżkiem i garderobą wyposażoną w półki i wieszaki. Ściany sypialni wyłożone zostały tapicerowanymi panelami, które nadają temu wnętrzu niezwykłą przytulność. Druga sypialnia, obecnie pełniąca funkcję gabinetu może zostać zaaranżowana na pokój dla dziecka. Uwagę przyciągają nietypowe, wysokie do sufitu drzwi do poszczególnych pomieszczeń. Wygodna, duża łazienka z oknem, utrzymana w ciemnoszarej, eleganckiej kolorystyce wyposażona została w wannę oraz prysznic wydzielony za szklaną ścianą (lustro weneckie), na której zainstalowano umywalkę. We wszystkich urządzeniach zamontowano armaturę Dorn Bacht.\n990 000 złŚrednia cena: 682 179 zł\n12 711.9 zł/m²Średnia cena za m²: 9 457.96 zł/m²\nNr oferty w Otodom: 60246274


EKSPLOATACJA PRZYRODY - Mama cda\nGrudzień 21, 2010 Powiązania globalne Brak komentarzy\nKapitał naturalny tworzy ogólne warunki ekologiczne dla ludzkiej egzystencji i gospodarki, a zarazem jest źródłem pozyskiwania dóbr zaspokajających bezpośrednio lub pośrednio potrzeby społeczne. Dobra te to surowce mineralne, woda, dzikie zwierzęta, rosnące dziko zioła i owoce, drewno, ryby i owoce morza. Działalność gospodarcza związana z ich pozyskiwaniem to górnictwo, myślistwo, zbieractwo, leśnictwo i rybołówstwo. Może ona być rozmaicie zorganizowana i posługiwać się narzędziami oraz technologiami na bardzo różnym poziomie technicznym. Im bardziej rozwinięty jest dany kraj, tym bardziej wyrafinowane technologie i formy organizacji pracy bywają stosowane przy pozyskiwaniu dóbr przyrody. Coraz częściej jest to związane z ich uszlachetnianiem lub wręcz wytwarzaniem w procesach i ekosystemach imitujących naturalną przyrodę. Wynika to stąd, że człowiek chce pozyskiwać z przyrody więcej komponentów i to o wyższej jakości niż przyroda w swej naturalnej postaci jest mu w stanie dostarczyć.


Nowoczesna aranżacja wnętrz - proste kształty i płynne linie\nZgodnie z zasadą „mniej znaczy więcej” projektujemy nasze współczesne domy i nowoczesne wnętrze. Jak wszystko inne, również nowoczesny wystrój wnętrz stawia na prostotę i czystość. Przedmioty, którymi udekorujemy pokój, trzeba starannie posortować. Ich obecność doda wykończenia pomieszczeniu i dopełni jego atmosfery.\nNowoczesna aranżacja wnętrz – podkreślona atrakcyjnymi meblami\nNowoczesne wnętrze oznacza harmonijne odczucie geometrii, koloru i materiału, wszystkiego w kawałkach, które zawiera przestrzeń. Duże i małe przedmioty w równym stopniu wpływają na całą percepcję. Na nowoczesny wystrój wnętrza składają się wszystkie te detale w pomieszczeniu, które pełnią funkcję dekoracyjną, a ich głównym celem jest upiększenie, wzbogacenie i ciekawość miejsca. Niektóre z nich mają mieszane funkcje, jak dywany, zasłony, wazony, rośliny, inne mają jedynie walor estetyczny – obrazy, pamiątki, rzeźby, figurki. Meble mogą również pełnić funkcję dekoracyjną. Możesz sobie wyobrazić nietypowy kształt lub wzór, który przedstawia. W ten sposób mebel ma wpływ na akcent. To najważniejsze zadanie większości przedmiotów dekoracyjnych. Kolorowa dekoracja zastosowana w jasnych, neutralnych przestrzeniach dodaje energii i energii pomieszczeniom skądinąd zimnym i sterylnym. A w pomieszczeniach, w których jest dużo kolorów, przedmioty dekoracyjne powinny być bardziej neutralne, aby uspokoić atmosferę i podkreślić ich obecność.\nNowoczesna aranżacja wnętrz – jasne meble, kolorowe akcenty\nIstnieje wiele rodzajów współczesnych klejnotów dekoracyjnych wybranych z całego świata, które zaspokoją wszystkie gusta i preferencje. Jeśli szukasz również prostych kształtów i płynnych linii w nowoczesnym wystroju wnętrz, zobacz różne pomysły projektowe, które dla Ciebie wybraliśmy. Ciesz się podróżą do niekończącej się inspiracji.\nbiałe meble i poduszki dekoracyjne\nczarno-białe nowoczesne wnętrze\nbeżowy salon zaakcentowany dekoracyjnymi poduszkami\nnowoczesny wystrój wnętrz – sypialnie o prostych kształtach\nInnowacyjna nowoczesna kuchnia do zabudowy w industrialnym stylu od Demode\nKaip garaže pastatyti rūsį. Kaip pasidaryti rūsį garaže


kalendarze trójdzielne - druk kalendarzy Przystawil noz 5 letniej dziewczynce. Zginal\nUtah Jazz sprawiło swoim kibicom spory zawód, przegrywając z trapioną wieloma problemami ekipą Sacramento Kings. Bardzo udany występ zaliczył Josh Smith, a jego Atlanta Hawks wysoko pokonała Denver Nuggets. Smaku zwycięstwa w tym sezonie nie zaznali jeszcze New Jersey Nets. Tej nocy przegrali po raz siódmy. Podczas EURO-2012 o uczestników i oficjalnych gości zadba kilka tysięcy wolontariuszy UEFA. Cztery polskie miasta-gospodarze przygotują dodatkowo około trzech tysięcy ochotników, którzy służyć będą pomocą i radą kibicom, turystom i mieszkańcom. 3 tysiące fotografii, 22 miesiące pracy, ponad 40 tysięcy przebytych kilometrów. Tyle trzeba było zrobić, aby stworzyć panoramiczne zdjęcie nocnego nieba z Drogą Mleczną w samym jego centrum.\nAdam Małysz jest jedenasty, a Kamil Stoch czternasty po pierwszej serii drugiego konkursu skoków 58. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. Prowadzi Gregor Schlierenzauer, a w czołowej dziesiątce jest jeszcze czterech jego kolegów z austriackiej kadry. Benedykt XVI wyruszył dziś rano w podróż do Portugalii. Na trasie czterodniowej papieskiej pielgrzymki będzie Lizbona, sanktuarium maryjne w Fatimie oraz Porto. Samolot z Benedyktem XVI spodziewany jest w stolicy kraju około południa. Ponad 10-tysięczny tłum manifestował w Salonikach (na północy Grecji) przeciw "antyspołecznej polityce" rządu, który zapowiedział niedawno przyśpieszone wybory - informuje agencja AFP.\nParlament Europejski przyjął w środę nową dyrektywę i plan działania w sprawie dawstwa i przeszczepiania narządów w UE. Choć na razie nie powstanie Europejska Karta Dawcy, eurodeputowani zapowiadają krótszy czas oczekiwania na przeszczep. - Nie ma bardziej różnych od siebie osobowości w profesjonalnym boksie, niż dwóch Polaków, którzy poza narodowością nie mają ze sobą nic wspólnego, a wkrótce będą walczyć przeciwko sobie. Kto wygra? - zastanawiał się ostatnio pięściarski specjalista "ESPN", Dan Rafael.\n"Różne oblicza Chopina" to tytuł koncertu, który w środę otworzy tegoroczne Dni Kultury Polskiej w Chinach. W koncercie, który poprowadzi pianista Paweł Lis, wystąpi m.in. chór Camerata Silesia, jazzowe Trio Andrzeja Jagodzińskiego i folkowy Zespół Polski Marii Pomianowskiej. Koncern naftowy BP, w tym platforma wiertnicza w Zatoce Meksykańskiej, dostał od władz amerykańskich 72 godziny na przedstawienie swych projektów mających na celu powstrzymanie wycieku ropy - wynika z opublikowanego dzisiaj listu. Ogłoszenie przez prezydenta Baracka Obamę decyzji o wysłaniu do Afganistanu dodatkowo 30 tysięcy żołnierzy zostało ostrożnie poparte przez Indie, które jednak wolą angażować się w odbudowę kraju zniszczonego przez lata wojen, niż uczestniczyć w siłach militarnych.\nRodzina mistrzyni świata w biegu na 800 m, pochodzącej z Republiki Południowej Afryki Caster Semenyi, zapewniła, że jest ona kobietą. Oskarżenia, że może być inaczej nazwano "szaleństwem powodowanym zazdrością". Trochę naczytałem się różnych wywiadów, list rankingowych i analiz. Najbardziej rozbawiła mnie lista Romana Kołtonia - piszę w swoim kolejnym felietonie dla INTERIA.PL legendarny polski piłkarz Zbigniew Boniek. Coraz więcej szczegółów na temat prywatnego życia niedoszłego zamachowca z Times Square dociera do mediów. Właśnie opublikowano nagranie z domu Faisala Shahzada w Connecticut. Tymczasem pakistańscy talibowie zaprzeczyli, aby byli odpowiedzialni za ten zamach. Przyznali jednak, że są dumni z tego, co zrobił napastnik.\nZaostrzenie sankcji wobec Iranu "to kwestia tygodni"\nPrzywódca USA Barack Obama oświadczył we wtorek, iż chciałby, aby nałożenie nowych sankcji na Iran było kwestią tygodni, nie miesięcy.\nZamachy w Iraku, zginął szef antyterrorystów\nSzef wydziału antyterrorystycznego policji irackiej i sześć innych osób, policjantów i członków ich rodzin, zostało zabitych w czwartek w atakach bombowych przeprowadzonych na ich dom w pobliżu Ramadi w środkowym Iraku - poinformowała policja.\nDwóch więźniów z Guantanamo przybyło do Mediolanu\nNa mocy umowy ze Stanami Zjednoczonymi do Włoch przywieziono dwóch więźniów z Guantanamo, podejrzanych o terroryzm - podały włoskie media. Dwaj Tunezyjczycy w wieku 39 i 43 lat trafili do więzienia w Mediolanie.\nhttps://miroslav.ebetonovejimky.cz | https://gdynia.betonoweszamba.com | paczki dla dzieci lublin | przeprowadzki kraków | samodzielne pozycjonowanie stron


Theodore Boone: Oskarżony - John Grisham - ebook + audiobook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Theodore Boone: Oskarżony - ebook + audiobook\nTheodore Boone: Oskarżony ebook + audiobook\n28,91 28,90 zł\nCzas: 6 godz. 3 min Lektor: Marcin Kwaśny\nOpis ebooka Theodore Boone: Oskarżony - John Grisham\nOpinie o ebooku Theodore Boone: Oskarżony - John Grisham\nFragment ebooka Theodore Boone: Oskarżony - John Grisham\nTHEODORE BOONE: THE ACCUSED\nCopyright © Boone & Boone LLC 2012\nPolish translation copyright © Lech Z. Żołędziowski 2012\nZdjęcie na okładce: Kryvenok Anastasiia/Shutterstock\nOskarżonym był miejscowy bogacz nazwiskiem Pete Duffy, a przestępstwem, o które go oskarżono, było morderstwo. Zdaniem policji i prokuratury Duffy udusił swoją śliczną żonę w ich eleganckim domu, stojącym na wysokości szóstego dołka na polu golfowym, na którym w dniu jej śmierci oskarżony rozgrywał samotną partię golfa. W razie wyroku skazującego Duffy’emu groziło spędzenie reszty życia w więzieniu. W razie uniewinnienia miał opuścić salę rozpraw jako wolny człowiek. Sprawy tak się jednak potoczyły, że ława przysięgłych nie uznała go ani za winnego, ani za niewinnego.\nTo był jego drugi proces. Pierwszy – cztery miesiące temu – zakończył się zaskakującą decyzją sędziego Gantry’ego, który uznał, że kontynuowanie procesu byłoby niewłaściwe. Unieważnił go więc i odesłał wszystkich do domu – w tym także Pete’a Duffy’ego, który wcześniej wpłacił kaucję i pozostał na wolności. W sprawach o morderstwo oskarżonego na ogół nie stać na wpłacenie kaucji i przebywanie na wolności, ponieważ jednak Duffy miał furę pieniędzy i dobrych adwokatów, od chwili znalezienia ciała żony przez policję i postawienia mu zarzutu morderstwa pozostawał wolny jak ptak. Widywano go jadającego w ulubionych restauracjach, chodzącego na mecze drużyny baseballowej Stratten College, modlącego się w kościele (częściej niż dotąd) i oczywiście z zapałem grającego w golfa. Wydawało się, że przed pierwszym procesem nie przejmuje się sądem i grożącym mu wyrokiem wieloletniego więzienia, jednak w obliczu drugiego procesu, podczas którego miał się pojawić nowy świadek oskarżenia, był podobno o wiele bardziej przejęty.\nNowym świadkiem miał być Bobby Escobar, dziewiętnastoletni nielegalny imigrant, który w dniu morderstwa pani Duffy pracował na polu golfowym.\nEscobar zeznał, że widział, jak pan Duffy wchodził do domu mniej więcej w porze śmierci żony i po pewnym czasie pośpiesznie wyszedł, by podjąć przerwaną grę w golfa. Z różnych powodów Bobby Escobar nie ujawnił się wcześniej i gdy wreszcie zgłosił się na policję, pierwszy proces już trwał. Usłyszawszy o nowym świadku, sędzia Gantry unieważnił postępowanie. Powołanie Bobby’ego na świadka w drugim procesie spowodowało, że większość śledzących proces Duffy’ego mieszkańców Strattenburga uznała, że tym razem oskarżony nie uniknie wyroku skazującego. Właściwie trudno było znaleźć kogoś, kto by wierzył, że Pete Duffy nie zabił żony.\nPodobnie jak trudno było znaleźć kogoś, kto by nie chciał się znaleźć na sali sądowej. Procesy o morderstwo w miejskim sądzie nie zdarzały się często (właściwie w całym okręgu Strattenburg morderstwa należały do rzadkości), więc gdy o ósmej rano otworzono drzwi sądu, czekał pod nimi zbity tłum. Trzy dni wcześniej wybrano ławę przysięgłych i teraz wszystko było gotowe do rozpoczęcia dramatu sądowego.\nO ósmej czterdzieści pan Mount przywołał ósmą klasę do porządku i przystąpił do sprawdzania listy obecności. Cała szesnastka uczniów była obecna. Na sprawy bieżące przeznaczone było tylko dziesięć minut, po czym chłopcy mieli się udać na lekcję hiszpańskiego z madame Monique.\nPanu Mountowi się śpieszyło.\n– Dobra, panowie – zaczął – jak wiecie, dziś zaczyna się druga odsłona procesu Pete’a Duffy’ego. Pozwolono nam uczestniczyć w pierwszym dniu pierwszego procesu, ale jak wiecie, moją prośbę o uczestniczenie w drugim procesie odrzucono.\nParu chłopców zaczęło gwizdać i buczeć.\n– Cisza! – Pan Mount uniósł ręce. – Jednak nasza szanowna pani dyrektor wyraziła zgodę na zwolnienie Theo na pierwszy dzień procesu. Podzielisz się z nami wrażeniami z sali sądowej, Theo.\nTheodore Boone zerwał się z miejsca i wzorem adwokatów, których zachowanie znał i podziwiał, powolnym krokiem wyszedł na środek klasy. W ręku trzymał bloczek z żółtymi kartkami, zupełnie jak prawdziwy prawnik. Stanął obok stołu pana Mounta, chwilę odczekał i potoczył wzrokiem po kolegach, jakby był adwokatem szykującym się do wystąpienia przed ławą przysięgłych.\nOboje rodzice Theo byli adwokatami i chłopiec praktycznie dorastał w ich kancelarii i na salach sądowych, zamiast jak jego rówieśnicy z ósmej klasy gimnazjum w Strattenburgu biegać za piłką, uczyć się gry na gitarze i robić to wszystko, co trzynastolatki zwykle robią. Spędzał czas, podglądając ukochane prawo w jego praktycznym działaniu i głównie o nim rozmawiał, więc klasa bez oporów przyjmowała jego osąd we wszystkich dyskusjach na tematy prawnicze. W kwestiach prawnych Theo nie miał żadnej konkurencji, w każdym razie nie w ósmej klasie pana Mounta.\n– No cóż – zaczął – uczestniczyliśmy wszyscy w pierwszym dniu pierwszego procesu cztery miesiące temu, więc znany wam jest scenariusz i główni aktorzy tego spektaklu. Prawnicy po obu stronach pozostają ci sami, zarzuty nie uległy zmianie, pan Duffy pozostaje panem Duffym. Zmienił się skład ławy przysięgłych i oczywiście nowością będzie to, co powie naoczny świadek, który nie zeznawał w pierwszym procesie.\n– Winny! – prychnął siedzący w głębi klasy Woody. Kilku chłopców chrząknęło na znak poparcia.\n– Dobra, głosujemy – zarządził Theo. – Kto uważa, że Pete Duffy jest winny?\nCzternaście rąk bez wahania wystrzeliło w górę. Chase Whipple, szalony naukowiec, zawsze mający odmienne zdanie niż większość, jako jedyny trzymał ręce skrzyżowane na piersi.\nDrugim niegłosującym był Theo, którego taka jednomyślność klasy bardzo poruszyła.\n– To bzdura! Jak możecie przesądzać o winie przed rozpoczęciem procesu? Zanim usłyszeliście zeznania świadka, zanim w ogóle cokolwiek się wydarzyło? Rozmawialiśmy przecież o domniemaniu niewinności. W naszym systemie prawnym zakłada się, że oskarżony jest niewinny, dopóki nie udowodni mu się winy. Pete Duffy wejdzie dziś na salę rozpraw jako człowiek niewinny i takim pozostanie do chwili przesłuchania wszystkich świadków i zapoznania się ławy przysięgłych z wszystkimi dowodami. Na tym polega domniemanie niewinności, pamiętacie?\nStojąc z boku, pan Mount obserwował występ Theo. Już wielokrotnie miał okazję to robić. Chłopak był naturalnym talentem i prawdziwą gwiazdą Dyskusyjnego Klubu Ósmych Klas, nad którym pan Mount sprawował pieczę z ramienia dyrekcji szkoły.\nTheo mówił dalej, a w jego głosie słychać było oburzenie pochopnym osądem kolegów.\n– I istnieje jeszcze coś takiego, jak dowodzenie ponad wszelką wątpliwość, pamiętacie? Co jest z wami, chłopaki?\n– Winny! –prychnął znowu Woody, wywołując chichoty.\nTheo wyczuł, że sprawa jest przegrana.\n– Dobra, dobra – westchnął. – Mogę już iść?\n– Jasne. – Pan Mount skinął głową. Rozległ się głośny dzwonek i cała szesnastka ruszyła do drzwi. Theo puścił się biegiem po korytarzu i wpadł do sekretariatu panny Glorii, która właśnie rozmawiała przez telefon. Panna Gloria lubiła Theo, bo jego matka prowadziła przed sądem jej pierwszą sprawę rozwodową, a sam Theo udzielił jej nieoficjalnej porady prawnej w sprawie brata, którego przyłapano na jeździe po alkoholu. Chłopiec wziął od niej druczek zwolnienia z lekcji z podpisem pani Gladwell, dyrektorki szkoły, i już go nie było. Zegar nad biurkiem panny Glorii pokazywał dokładnie 8:47.\nTheo rozpiął łańcuch, którym jego rower był przypięty do stojaka koło masztu, owinął go wokół kierownicy i pędem odjechał. Wiedział, że jeśli zgodnie z przepisami będzie trzymał się ulic, dotarcie do sądu zajmie mu piętnaście minut, ale jeśli pojedzie na skróty i przemknie paroma przejściami dla pieszych, przeskoczy kilka podwórek i zignoruje po drodze dwa znaki STOP, dotrze do sądu w niecałe dziesięć minut. Akurat dziś nie miał chwili do stracenia. Wiedział, że sala rozpraw będzie pękać w szwach i będzie miał szczęście, jeśli uda mu się znaleźć miejsce siedzące.\nPrzemknął przejściem dla pieszych – dwa razy wyrzuciło go w powietrze – i przeciął podwórko przy domu mężczyzny, którego znał jako niesympatycznego starucha. Facet na co dzień chodził w uniformie i starał się sprawiać wrażenie, że naprawdę reprezentuje siły prawa i porządku, podczas gdy w rzeczywistości był tylko pracującym w niepełnym wymiarze czasu ochroniarzem. Nazywał się Buck Boland (albo Buc Buck, jak go niektórzy przezywali za plecami) i Theo widywał go w okolicach sądu. Przemykając przez jego podwórko, Theo usłyszał za plecami wściekły wrzask: „Won mi stąd, smarkaczu!”. Skręcił w lewo i kątem oka dostrzegł, że Buc rzuca w niego kamieniem. Kamień spadł na ziemię całkiem blisko, ale Theo tylko mocniej nacisnął pedały.\nNiewiele brakowało, pomyślał. Chyba trzeba będzie znaleźć jakiś inny skrót.\nDziewięć minut po wyjeździe ze szkoły Theo podjechał do przystanku koło gmachu sądu, przypiął rower do stojaka, wbiegł do środka i szerokimi schodami popędził na górę do wejścia na salę rozpraw sędziego Gantry’ego. Pod drzwiami stał gęsty tłumek osób pragnących się dostać na miejsca dla publiczności, a także kilku reporterów telewizyjnych z kamerami i paru policjantów, którzy z marsowymi minami próbowali utrzymać porządek. Najbardziej znielubionym przez Theo przedstawicielem prawa w całym Strattenburgu był stary gderliwy policjant nazwiskiem Gossett i jak na ironię to właśnie on wypatrzył chłopca.\n– A ty, Theo, czego tu szukasz? – burknął.\nPowinno być oczywiste, czego szukam, pomyślał chłopiec. Bo niby po cóż innego miałbym przychodzić pod salę rozpraw, w której za chwilę rozpocznie się najgłośniejsza sprawa sądowa w historii okręgu. Ale wiedział, że mędrkowanie na nic się nie zda.\nTheo pomachał zwolnieniem ze szkoły i powiedział przymilnym tonem:\n– Mam zwolnienie od pani dyrektor, proszę pana. Będę się przysłuchiwał rozprawie.\nGossett wyszarpnął mu druczek z dłoni i obrzucił rozeźlonym wzrokiem. Można by pomyśleć, że osobiście zastrzeli Theo, jeśli tylko z papierkiem będzie coś nie tak. Theo miał już na końcu języka: „Jeśli ma pan trudności, to chętnie panu przeczytam”, ale i tym razem postanowił się nie wychylać.\n– To zwolnienie ze szkoły, nie przepustka na wejście. Masz przepustkę od sędziego Gantry’ego?\n– Nie na piśmie, proszę pana. Sędzia Gantry osobiście pozwolił mi przysłuchiwać się rozprawie.\nGossett zrobił jeszcze groźniejszą minę i zdecydowanie pokręcił głową.\n– Przykro mi, Theo – oświadczył. – Sala jest nabita. Nie ma ani jednego wolnego miejsca. Nikogo nie wpuszczamy.\nTheo wziął swoje zwolnienie i zrobił taką minę, jakby za chwilę miał wybuchnąć płaczem. Cofnął się spod drzwi, obrócił na pięcie i ruszył w głąb długiego korytarza. Upewniwszy się, że Gossett go nie widzi, skręcił i przez wąskie drzwi wyszedł na służbową klatkę schodową, z której zwykle korzystali urzędnicy sądowi i obsługa techniczna. Zszedł na parter i ruszył ciemnym wąskim korytarzem biegnącym pod główną salą rozpraw, po czym bez wahania wkroczył do pomieszczenia socjalnego, w którym pracownicy sądu spotykali się na kawie, pączkach i plotkach.\n– No proszę, witaj, Theo – rzuciła śliczna Jenny, zdecydowana faworytka Theo spośród zatrudnionych w sądzie.\n– Witaj, Jenny – odparł z uśmiechem, ani na chwilę się nie zatrzymując. Przeszedł przez pokoik na zapleczu i wyszedł na drugą stronę, gdzie znajdowały się kolejne służbowe schody. W dawnych czasach doprowadzano nimi skazańców z aresztu przed groźne oblicze sędziego, teraz jednak były prawie nieużywane. Gmach sądu pełen był tajemnych przejść i wąskich klatek schodowych, które Theo znał jak własną kieszeń.\nWszedł na salę wejściem obok ławy przysięgłych. Wypełniał ją nerwowy gwar publiczności, oczekującej na mające się tu rozegrać dramatyczne wydarzenia. W tłumie kręcili się umundurowani porządkowi, wymieniając uwagi i roztaczając atmosferę surowości. Główne wejście było zakorkowane tłumem starających się dostać do środka widzów. W trzecim rzędzie za stanowiskiem obrony po lewej stronie sali Theo dostrzegł znajomą twarz.\nTwarz należała do stryjka Ike’a, który trzymał obok siebie wolne miejsce dla swojego ulubionego (i jedynego) bratanka. Theo przecisnął się i usiadł na wolnym miejscu obok Ike’a.\nIke Boone też był kiedyś adwokatem i nawet dzielił biuro z rodzicami Theo. Trójka adwokatów jakoś sobie radziła z niełatwym funkcjonowaniem pod jednym dachem aż do chwili, gdy Ike zadarł z prawem i wpadł w tarapaty. I to bardzo poważne. Tak poważne, że stanowa Rada Adwokacka pozbawiła go prawa do wykonywania zawodu adwokata. Obecnie zajmował się księgowością i pełnił funkcję doradcy podatkowego dla kilku małych firemek w Strattenburgu. Praktycznie nie miał rodziny i był nieszczęśliwym i zgorzkniałym starszym panem. Lubił się uważać za samotnika i niepogodzonego z życiem buntownika, nosił się jak hippis i wiązał długie siwe włosy w koński ogon. Dziś także miał na sobie typowy strój: stare sandały na bose stopy, sprane dżinsy i czerwony T-shirt pod kraciastą kurtką z wystrzępionymi mankietami.\n– Dzięki, Ike – szepnął Theo, siadając na wolnym miejscu.\nIke uśmiechnął się bez słowa. Siedział po prawej ręce Theo, po lewej chłopiec miał atrakcyjną panią w średnim wieku, której nigdy wcześniej nie widział. Rozejrzał się po sali i dostrzegł wśród publiczności kilku znajomych prawników. Rodzice wprawdzie stwierdzili, że są zbyt zajęci, żeby tracić czas na przysłuchiwanie się rozprawie, ale Theo wiedział, że po cichu bardzo się nią interesują. Mama Theo była wziętą adwokatką od spraw rozwodowych i miała mnóstwo klientek, tata zajmował się obsługą prawną handlu nieruchomościami i nigdy nie bywał w sądzie. Theo miał zamiar zostać wybitnym prawnikiem procesowym i nie mieć nigdy do czynienia z rozwodami i nieruchomościami. No, ewentualnie wybitnym sędzią, jak jego przyjaciel Henry Gantry. Nie mógł się zdecydować, ale do podjęcia ostatecznej decyzji zostało mu jeszcze dużo czasu. Miał dopiero trzynaście lat.\nŁawa przysięgłych była pusta, ale to go nie zdziwiło. Uczestniczył jako widz w wielu rozprawach i wiedział, że przysięgłych wprowadza się na salę dopiero wtedy, gdy wszystko jest gotowe do rozpoczęcia. W chwili gdy na umieszczonym nad ławą sędziowską ogromnym kwadratowym zegarze pojawiły się cyfry 8:59, boczne drzwi się otworzyły i na salę wkroczyła ekipa prokuratorska, jak zwykle owiana atmosferą uroczystej powagi. Przewodził jej Jack Hogan, weteran walki z przestępczością w Strattenburgu. Podczas pierwszego procesu przed czterema miesiącami Theo z niekłamanym podziwem obserwował jego profesjonalizm i przez kilka tygodni po rozprawie rozważał, czy zostać prokuratorem – kimś, do kogo całe miasto w razie jakiejś strasznej zbrodni zwraca się z nadzieją. Hoganowi towarzyszyła grupka młodszych prokuratorów i detektywów. Razem stanowili imponującą ekipę.\nStanowisko obrony po przeciwnej stronie sali pozostawało puste. Przy stole nie było nikogo z licznego grona obrońców procesowych Pete’a Duffy’ego. Tuż za stanowiskiem obrony, w pierwszym rzędzie ław dla publiczności, Theo dojrzał Omara Cheepe’a i jego pomocnika Paco – dwóch mięśniaków Duffy’ego, którzy węszyli i rozrabiali. Cyfry na zegarze pokazały pełną godzinę, na miejscach dla publiczności nie było gdzie szpilki wetknąć i Theo pomyślał, że to dziwne, iż na sali jest reprezentowana i gotowa do działania tylko jedna strona. Sędzia Gantry znany był z punktualności, ale na sali nadal nic się nie działo. Zegar pokazał 9:05, potem 9:10 i skonsternowana publiczność w milczeniu wpatrywała się w przeskakujące cyferki. Wreszcie o 9:15 drzwi się otworzyły, na salę weszła ekipa obrońców i usiadła przy stole obrony. Przewodził jej mecenas Clifford Nance, cieszący się renomą adwokat procesowy, którego zatroskana i pobladła twarz wskazywała, że jest zdenerwowany. Przechylił się przez barierkę i powiedział coś do Omara Cheepe’a i Paco, a oni zareagowali tak, jakby stało się coś złego.\nNa sali wciąż brakowało Pete’a Duffy’ego, który powinien siedzieć obok Nance’a przy stole obrony.\nOmar Cheepe i Paco wyszli z sali.\nO 9:20 urzędnik sądowy krzyknął:\n– Wszyscy wstać, sąd idzie!\nW tym momencie drzwi za ławą sędziowską otworzyły się i powiewając połami czarnej sędziowskiej togi, na salę wkroczył sędzia Henry Gantry.\nUrzędnik znów krzyknął:\n– Uwaga, uwaga, Sąd Karny Dziesiątego Okręgu pod przewodnictwem szacownego sędziego Henry’ego Gantry’ego rozpoczyna posiedzenie! Niech się ujawnią wszyscy mający związek ze sprawą! Niechaj Bóg błogosławi temu sądowi!\n– Proszę siadać – zarządził sędzia Gantry i wszyscy, choć nie zdążyli jeszcze dobrze wstać, usiedli.\nSędzia przeniósł wzrok na Nance’a i zaczerpnął głęboko powietrza. Spojrzenia wszystkich pobiegły jego śladem i mecenas Nance jeszcze bardziej zbladł. Po długiej chwili milczenia sędzia wreszcie przemówił:\n– Mecenasie Nance, gdzie jest oskarżony Peter Duffy?\nClifford Nance wstał powoli, głośno odchrząknął i gdy wreszcie przemówił, jego głęboki głos zabrzmiał chrapliwie i niezbyt pewnie.\n– Nie wiem, Wysoki Sądzie. Pan Duffy miał się stawić w moim biurze dziś o siódmej rano, żeby wziąć udział w naradzie przedprocesowej, jednak się nie pojawił. Nie zadzwonił, nie przysłał faksu ani e-maila, ani SMS-a do mnie lub kogokolwiek w mojej kancelarii. Dzwoniliśmy do niego wielokrotnie, ale nikt nie odebrał. Pojechaliśmy do niego do domu, ale nie zastaliśmy nikogo. Teraz usilnie go poszukujemy, ale wygląda na to, że zniknął.\nTheo słuchał słów obrońcy z niedowierzaniem, jak zresztą wszyscy obecni na sali.\nZ miejsca podniósł się jeden z policjantów.\n– Wysoki Sądzie, czy mogę?\n– Proszę – rzekł sędzia Gantry.\n– Nikt nas o tym nie zawiadomił. Gdybyśmy wiedzieli wcześniej, moglibyśmy rozpocząć poszukiwania.\n– To rozpocznijcie je teraz – prychnął poirytowanym tonem sędzia. Najwyraźniej nieobecność Pete’a Duffy’ego niemile go zaskoczyła. Walnął młotkiem i oznajmił: – Ogłaszam godzinną przerwę. Proszę powiadomić przysięgłych, żeby jakoś sobie umilili oczekiwanie. – Wstał i zniknął za drzwiami pokoju sędziowskiego.\nPrzez jakiś czas na sali trwało pełne napięcia milczenie, jakby publiczność oczekiwała, że lada chwila drzwi się otworzą i stanie w nich Pete Duffy.\nPotem zaczęły narastać szepty i cichy gwar, kilka osób wstało i zaczęło się kręcić po sali. Nikt jednak nie wychodził, nie chcąc ryzykować utraty miejsca. Przecież Pete Duffy na pewno lada chwila się zjawi, przeprosi za spóźnienie, zrzuci winę na złapaną gumę czy coś w tym rodzaju i proces się rozpocznie.\nMinęło dziesięć minut. Theo patrzył, jak reprezentujący strony prawnicy wstają od stołów, tworzą grupki i naradzają się ściszonymi głosami. Jack Hogan i Clifford Nance stoją razem z zatroskanymi minami i z pochylonymi głowami porównują notatki.\n– Co o tym sądzisz, Ike?\n– Wygląda na to, że prysnął.\n– Może znaczyć wiele różnych rzeczy. Jako zabezpieczenie kaucji Duffy zastawił część swoich nieruchomości, więc jeśli się nie pojawi, jego kaucja przepadnie, a on straci majątek. Oczywiście jeśli naprawdę zwiał, to się tym specjalnie nie przejmie, bo i tak już zawsze będzie musiał żyć w ukryciu. Będzie ścigany przez prawo tak długo, aż go złapią.\n– A złapią go?\n– Zwykle łapią. Jego twarz będzie wszędzie: w internecie, na afiszach z podobiznami poszukiwanych, które wywieszają na pocztach i w komisariatach w całym kraju. Trudno jest takiemu człowiekowi uniknąć schwytania, choć znane są przypadki słynnych zbiegów, których nigdy nie złapano. Tacy ludzie zwykle uciekają z kraju i zaszywają się w Ameryce Południowej czy gdzieś. Ale to mnie dziwi. Nie sądziłem, że Pete Duffy się na to odważy.\n– Pewnie. Zastanów się, Theo. Facet zabija żonę i szczęśliwie wykręca się z pierwszego procesu, bo sędzia go unieważnia. Wie, że coś takiego drugi raz się nie zdarzy i że czeka go spędzenie reszty życia w więzieniu. Na jego miejscu na pewno zaryzykowałbym ucieczkę. Pewnie ma gdzieś schowaną grubszą forsę. Załatwił sobie lewe papiery na nowe nazwisko, może jakiś kumpel mu w tym pomógł. Znając Duffy’ego, nie zdziwiłbym się, gdyby była w to zamieszana jakaś młoda kobieta. Według mnie to całkiem sprytne posunięcie.\nIke mówił to takim tonem, jakby chodziło o wspaniałą przygodę, ale Theo miał wątpliwości. Zerkał na puste krzesło przy stole obrony i w miarę jak cyfry na zegarze zbliżały się do dziesiątej, ogarniało go coraz większe zdumienie. Czy Pete Duffy rzeczywiście złamał warunki kaucji, uciekł z miasta i postanowił wieść życie człowieka ściganego?\nDo sali wrócili Omar Cheepe i Paco i wdali się w szeptankę z Cliffordem Nance’em. Sądząc po nerwowym potrząsaniu głowami, ściągniętych gniewnie twarzach i gorączkowych szeptach nie mieli dla obrońcy dobrych wiadomości. Pete Duffy zapadł się pod ziemię.\nUrzędnik skrzyknął prawników obu stron i poprowadził do gabinetu sędziego na kolejną naradę. Grupka policjantów stojących obok ławy przysięgłych zabawiała się opowiadaniem kawałów. Gwar na sali przybierał na sile, dowodząc rosnącego zniecierpliwienia publiczności.\n– Zaczyna mnie to trochę nudzić, Theo – powiedział Ike. Kilka osób już zrezygnowało i ruszyło do wyjścia.\n– Ja chyba jeszcze zostanę – odrzekł Theo. Mógł tylko wrócić z pustymi rękami do szkoły i przemęczyć się przez resztę lekcji. Zwolnienie z podpisem pani dyrektor pozwalało mu przebywać poza szkołą do trzynastej i bez względu na przebieg wydarzeń miał zamiar w pełni to wykorzystać.\n– Wpadniesz po południu? – spytał Ike. Był poniedziałek, a zgodnie ze zwyczajem obowiązującym w rodzinie Boone’ów Theo miał obowiązek odwiedzać biuro Ike’a w każdy poniedziałek po południu.\n– To do zobaczenia. – Ike się uśmiechnął i wstał.\nPo jego odejściu Theo postanowił rozważyć wszystkie plusy i minusy. Oczywiście był rozczarowany, że nie będzie świadkiem rozpoczęcia najgłośniejszej sprawy karnej w najnowszej historii Strattenburga i nie usłyszy utarczek Jacka Hogana i Clifforda Nance’a, biorących się za bary niczym dwaj gladiatorzy. Ale czuł też ulgę, że Bobby Escobar nie będzie musiał wskazywać oskarżycielskim palcem Pete’a Duffy’ego. Theo miał istotny udział w tym, że podczas trwania pierwszego procesu sędzia Gantry dowiedział się o istnieniu Bobby’ego i wiedział, że zwróciło to na niego uwagę obrońców Duffy’ego, a szczególnie jego dwóch mięśniaków, Omara Cheepe’a i Paco. Theo wolałby pozostać w cieniu.\nI dlatego w miarę upływu czasu coraz bardziej utwierdzał się w przekonaniu, że nagłe zniknięcie Pete’a Duffy’ego wcale nie jest takie złe, przynajmniej dla niego. Z egoistycznego punktu widzenia mógł się z tego cieszyć.\nDwaj mężczyźni siedzący za Theo zaczęli się spierać na temat decyzji sądu o kaucji dla Duffy’ego.\n– Jestem gotów się założyć, że Gantry dostał swoją dolę – mówił gorącym szeptem pierwszy. – Gdyby odmówił wyznaczenia kaucji, to Duffy czekałby za kratkami na drugi proces jak każdy oskarżony o morderstwo. Dla takich nie wyznacza się kaucji. Gantry uległ, bo Duffy śpi na forsie.\n– Nie sądzę – oponował jego sąsiad. – Dlaczego miał nie pozwolić oskarżonemu na wpłacenie kaucji i wyjście na wolność? Przecież do chwili udowodnienia winy jest niewinny, nie? Dlaczego wsadzać człowieka za kratki, zanim zostanie skazany? Za morderstwo czy za cokolwiek. Kaucja za Duffy’ego wynosiła milion dolarów. Zastawił swoje nieruchomości i nikomu to nie przeszkadzało. Przynajmniej do teraz.\nTheo był skłonny podzielić zdanie drugiego z mężczyzn.\n– Do teraz? – żachnął się pierwszy. – W tym cała rzecz. Kaucja ma gwarantować, że oskarżony stawi się przed sądem. No i proszę! Nie ma go! Zniknął bez śladu, zwiał, zapadł się pod ziemię. Już nigdy go nie zobaczymy. Tylko dlatego, że Gantry zgodził się na kaucję.\n– Znajdą go.\n– Założę się, że nie. Pewnie jest już w Meksyku i siedzi u jakiegoś chirurga plastycznego, który zbił majątek na zmienianiu oczu i nosów baronom narkotykowym. Założę się, że nigdy Duffy’ego nie znajdą.\n– A ja się założę o dwadzieścia dolców, że w ciągu trzydziestu dni trafi za kratki.\n– Stoi, dwadzieścia dolców.\nDrzwi pokoju sędziowskiego się otworzyły i urzędnicy sądowi stanęli na baczność. Z gabinetu rządkiem wyszli reprezentanci obu stron i usiedli przy swoich stołach. Widzowie pośpiesznie wrócili na miejsca i na sali zapadła cisza.\n– Można usiąść – burknął urzędnik.\nSędzia Gantry zajął miejsce za stołem sędziowskim, walnął młotkiem i oznajmił:\n– Cisza! Proszę wprowadzić przysięgłych.\nZegar pokazywał jedenastą. Sędziowie przysięgli wyszli z sali posiedzeń i zaczęli zajmować miejsca na ławie. Gdy wszyscy już siedzieli, sędzia Gantry spojrzał surowo na Clifforda Nance’a i spytał:\n– Mecenasie Nance, gdzie jest oskarżony?\nNance wstał wolno.\n– Nie wiem, Wysoki Sądzie. Od dwudziestej drugiej trzydzieści wczoraj nie możemy nawiązać z nim kontaktu.\nSędzia Gantry przeniósł wzrok na Jacka Hogana.\n– Prokuratorze Hogan?\n– Nie mamy wyjścia, Wysoki Sądzie, musimy wnioskować o unieważnienie rozprawy.\n– A ja nie mam wyjścia i muszę się zgodzić. – Sędzia Gantry odwrócił głowę w stronę ławy przysięgłych. – Proszę państwa, wygląda na to, że oskarżony Peter Duffy zniknął. Przebywał na wolności za kaucją w oczekiwaniu na rozprawę, ale cóż, najwyraźniej się nie doczekał. Biuro szeryfa prowadzi poszukiwania, zawiadomiono też FBI. Bez oskarżonego nie możemy kontynuować. Przepraszam państwa za wszelkie niedogodności i raz jeszcze dziękuję za gotowość służenia społeczeństwu. Sędziowie przysięgli są wolni.\nJedna z przysięgłych z ociąganiem podniosła rękę.\n– Panie sędzio, a jeśli go znajdą dziś po południu albo jutro? – zapytała.\nSędzia Gantry wyglądał na zaskoczonego tym pytaniem.\n– No cóż, pewnie będzie to zależało od okoliczności. Bo jeśli, na przykład, złapią go na granicy przy próbie nielegalnego wyjazdu z kraju, to zostanie tu sprowadzony i usłyszy dodatkowe zarzuty. To na pewno wpłynęłoby na jego strategię obrony, więc miałby prawo zażądać przesunięcia terminu. Ale można też przyjąć, że zostanie odnaleziony gdzieś niedaleko i poda powody swojej nieobecności. W takim przypadku unieważnię kaucję, wsadzę go za kratki i wyznaczę możliwie jak najszybszy nowy termin.\nTo wyjaśnienie rozwiało wątpliwości przysięgłej i Theo.\n– Zamykam posiedzenie sądu – oznajmił sędzia i raz jeszcze stuknął młotkiem.\nTheo zwlekał z wyjściem z sali i opuścił ją dopiero wtedy, gdy urzędnik sądowy zaczął gasić światła. Nie bardzo miał dokąd pójść, wsiadł więc na rower i popedałował w stronę szkoły. Dwie przecznice dalej obok pojawił się czarny jeep Cherokee, szyba po stronie pasażera zjechała w dół i w oknie ukazała się śniada twarz Paco. Mężczyzna nic nie powiedział, tylko się uśmiechnął.\nTheo przyhamował i samochód go wyprzedził. Ciekawe, dlaczego za nim jechali?\nNa tyle go to wzburzyło, że postanowił wrócić na skróty przez alejki dla pieszych i podwórka. Jechał, co chwila oglądając się za siebie, gdy nagle tuż przed jego rowerem wyrósł potężny mężczyzna i chwycił za kierownicę.\n– Ej ty, smarkaczu! – wrzasnął prosto w twarz Theo.\nZnów Buc Buck, znów ziejący ogniem i gotowy do walki.\n– Mówiłem, że masz się tu nie kręcić – warknął, nie puszczając kierownicy.\n– Dobrze, dobrze, przepraszam. – Theo bał się, że staruch go uderzy.\n– Coś ty za jeden? – syknął Buck.\n– Theodore Boone. Niech pan puści rower.\nBuck miał na sobie źle dopasowany lichy drelich z naszywką na rękawie ALL-PRO SECURITY. W kaburze przy pasie tkwił groźnie wyglądający pistolet.\n– Masz przestać kręcić się po moim podwórku, jasne?\n– Jasne – bąknął Theo.\nBuck puścił rower i Theo pognał przed siebie. Nikt do niego nie strzelił i chłopiec nagle z przyjemnością pomyślał o powrocie do szkoły, gdzie czuł się bezpieczny.\nTheo zameldował się w sekretariacie i zwrócił druczek zwolnienia. Jego klasa na czwartej godzinie lekcyjnej miała chemię i Theo nie chciał się spóźnić. Mimo to, zamiast do pracowni chemicznej, poszedł kawałek dalej korytarzem w stronę pokoju pana Mounta. Miał szczęście, bo drzwi były otwarte na oścież, a wychowawca siedział przy biurku i z kanapką w ręku oglądał lokalne wiadomości na ekranie laptopa.\n– Siadaj – zaprosił go i Theo usiadł na jedynym wolnym krześle w pokoju.\n– Pewnie pan już wie – zagadnął.\n– No pewnie. Tylko o tym mówią. – Pan Mount przesunął nieco laptop, żeby Theo też mógł spojrzeć na ekran. Miejscowy szeryf rozmawiał z grupką dziennikarzy, informując ich, że jak dotąd nie natrafiono na żaden ślad Duffy’ego. Przeszukano jego dom, ale niczego nie znaleziono. Oba jego samochody – osobowy mercedes i SUV marki Ford – stały zamknięte w garażu. Najwyraźniej niedzielne popołudnie Duffy spędził samotnie, grając w golfa, i jego pomocnik od noszenia kijów towarzyszył mu aż do końca gry. Duffy pojechał wózkiem golfowym w stronę swojego domu na wysokości szóstego dołka, co zwykle robił po rozegraniu ostatniej partii.\n0 dwudziestej drugiej trzydzieści przeprowadził rozmowę telefoniczną z Cliffordem Nance’em i według relacji tego ostatniego umówił się w biurze na siódmą rano w poniedziałek, by odbyć długą naradę przedprocesową z całą ekipą obrońców.\nPete Duffy mieszkał około trzech kilometrów na wschód od miasta w zbudowanym niedawno osiedlu o nazwie Waverly Creek – ekskluzywnym kompleksie mieszkalno-rekreacyjnym z trzema polami golfowymi, który miał zapewniać mieszkańcom maksimum prywatności. Wjazdu i wyjazdu przez całą dobę strzegli ochroniarze przy bramach, a liczne kamery monitoringu rejestrowały każdy ruch. Dzięki temu szeryf mógł być pewny, że Pete Duffy nie opuścił w nocy terenu osiedla przez żadną z bram.\n– Ale do osiedla prowadzi też kilka żwirowych traktów i zapewne Duffy z jednego z nich skorzystał – wyjaśnił szeryf. Widać było, że pytania reporterów już go trochę irytują.\nPotwierdził, że na razie nie wiadomo, jak Pete Duffy uciekł. Może pieszo, może rowerem, skuterem albo quadem, może wózkiem golfowym. Do tej pory nie udało się tego ustalić. W każdym razie nie wiadomo, żeby Duffy miał skuter, motocykl lub inny tego typu pojazd, który wymaga rejestracji.\nW odpowiedzi na liczne i powtarzające się pytania szeryf wyjaśnił, że po pierwsze, nic nie wiadomo o wspólniku, który mógłby pomóc Duffy’emu w ucieczce; po drugie, nie znaleziono listu pożegnalnego, który mógłby sugerować skok z mostu czy inne dramatyczne targnięcie się na życie; po trzecie, nie ma śladów wskazujących na udział osób trzecich, które z jakiegoś powodu chciałyby nie dopuścić do stanięcia Duffy’ego przed sądem; i po czwarte, jak dotąd nie natrafiono na świadka, który widziałby Duffy’ego po opuszczeniu przez niego pola golfowego z torbą pełną kijów.\nW końcu szeryf miał dość i przeprosił zebranych, że musi ich zostawić. Obraz kamery powrócił do studia, w którym dwójka prowadzących przystąpiła do podsumowania informacji uzyskanych od szeryfa.\n– No to co się z nim stało? – spytał pan Mount, żując kęs kanapki.\n– Nie wierzę, żeby postanowił uciekać w środku nocy pieszo przez las – powiedział Theo. – A jak pan sądzi?\n– Musiał mieć wspólnika. Duffy jest mieszczuchem, las nie jest jego środowiskiem naturalnym i nie potrafiłby w nim przeżyć. Jestem pewny, że wymknął się z domu po północy, kiedy wszyscy sąsiedzi spali, i odjechał rowerem, żeby nie narobić hałasu. Jednym z traktów przejechał kilometr lub dwa do miejsca, gdzie czekał na niego wspólnik. Wrzucili rower do bagażnika lub do skrzyni pick-upa i spokojnie odjechali. W sądzie miał się pojawić dopiero o dziewiątej, więc wystartowali z przewagą siedmiu czy ośmiu godzin.\n– Pan się naprawdę tym pasjonuje, prawda? – powiedział z uśmiechem Theo.\n– Pewnie. A ty nie?\n– Oczywiście, tylko nie przemyślałem tego aż tak szczegółowo. No to gdzie jest teraz?\n– Gdzieś daleko. Gliny nie mają pojęcia, czym Duffy i jego wspólnik się poruszają, więc do czasu natrafienia na nowe poszlaki są bezpieczni. Mogą być gdziekolwiek.\n– Myśli pan, że ich złapią?\n– Coś mi mówi, że nie. To może się okazać ucieczką doskonałą, szczególnie że ma wspólnika.\nPan Mount miał trzydzieści kilka lat i zdaniem Theo był najfajniejszym nauczycielem z całej szkoły. Jego ojciec był sędzią, starszy brat adwokatem, a on sam często przebąkiwał o rzuceniu pracy w szkole i rozpoczęciu studiów prawniczych. W szkole prowadził Dyskusyjny Klub Ósmych Klas, a Theo był jego gwiazdą. To spowodowało, że nawiązali niemal koleżeńskie stosunki. Oglądali teraz wiadomości na laptopie, a w głowach obu trybiki aż furczały, produkując najdziksze teorie dotyczące zniknięcia Duffy’ego. Jak naprawdę udało mu się uciec?\n– Omówimy to chyba jutro na WOS-ie – podsumował Theo.\n– Chyba żartujesz. Przez następne dwa dni całe miasto nie będzie mówiło o niczym innym.\nRozległ się dzwonek i Theo nagle nabrał ochoty, żeby sobie pójść. Przerwa na lunch trwała zaledwie dwadzieścia minut i nie było chwili do stracenia. Korytarze błyskawicznie zapełniły się uczniami pięciu ósmych klas, którzy wypadli z sal i ruszyli hurmem do szafek i dalej do stołówki.\nGimnazjum w Strattenburgu kilka lat wcześniej przeszło gruntowną modernizację i jedną z najbardziej docenianych zmian stanowiły nowe szafki dla uczniów. Były szerokie i głębokie, zrobione z drewna, w odróżnieniu od poprzednich hałaśliwych puszek z blachy, które od dziesięcioleci szpeciły korytarze. Dodatkowym udogodnieniem było to, że uczniowie nie musieli nosić kluczy. Każda szafka była zaopatrzona w elektroniczny szyfrator, podobny z wyglądu do klawiatury telefonu, i miała przyciski oznaczone literami i cyframi. Wystarczyło wprowadzić pięcio – lub sześciocyfrowy kod i drzwi się otwierały.


The First Templar - opis przejścia - poradnik do gry 2011 - E-booki • Naukowa.pl\n-[Opis przejścia] Misja 1 - Cypr - cz. 2\n-[Opis przejścia] Misja 2 - Las Mgieł\n-[Opis przejścia] Misja 3 - Inkwizycja\n-[Opis przejścia] Misja 4 - Akka\n-[Opis przejścia] Misja 5 - Tunele Templariuszy - cz. 1\n-[Opis przejścia] Misja 5 - Tunele Templariuszy - cz. 2\n-[Opis przejścia] Misja 6 - Oblężenie Akki\n-[Opis przejścia] Misja 7 - Aszkelon\n-[Opis przejścia] Misja 8 - Cytadela Aszkelonu\n-[Opis przejścia] Misja 9 - Posiadłość Ibelinów\n-[Opis przejścia] Misja 10 - La Rochelle\n-[Opis przejścia] Misja 11 - Gorejący las\nGra action-RPG osadzona w średniowiecznych realiach.\nGra The First Templar, to przedstawiciel gatunku gier akcji. Tytuł wydany został w Polsce w 2011 roku i dostępny jest na platformach: PC, Xbox 360. Wersja językowa oficjalnie dystrybuowana na terenie kraju to: z polskimi napisami.\nKlienci, którzy kupili The First Templar - opis przejścia - … wybrali również:\nAktualnie oglądasz produkt The First Templar - opis przejścia - poradnik do gry - Michał "Wolfen" Basta


Jak zaplanować wolny czas? Może weekend w Kazimierzu Dolnym? Odpoczynek pod Warszawą brzmi zachęcająco… | Dom, dzieci i podróże – kazimierz-festiwal.pl\n« Czym dojeżdżać – skuterem czy autem?\nPotrzeba zobaczyć jak wygląda biżuteria artystyczna srebrna ręcznie robiona Ma… »\nWiększość osób z uwagi na swoje zatrudnienie nie posiada czasu na wielodniowe wycieczki. Dobrym rozwiązaniem zdaje się wyjazd weekendowy. Gdy jednakowoż pojawi się taka inicjatywa powstaje konieczność podjęcia decyzji – dokąd się wybrać? Możliwości bywa sporo. Polska to wyjątkowo ładny kraj. Posiada wiele miejsc, o jakich zwykle nie mamy pojęcia. Warto zatem przy poszukiwaniu konkretnego miejsca wycieczki, przeszukać mapę naszego kraju , by zainteresować się obszarami, jakie są wyjątkowo piękne.\nZazwyczaj jednakowoż, głównie ludzi w młodym wieku ciągnie do dużego grodu. A może odpoczynek nad Warszawą? Pomimo faktu, że stolica Polski jest dużym grodem w jej pobliżu znajduje się dużo urokliwych zakątków. Przeważnie osoby porywają się na weekend w kazimierzu dolnym. Na jakiego typu rozrywki mogą liczyć? W głównej mierze funkcjonuje tam dużo pomników, jakie przyciągają zainteresowanie każdego. Najbardziej popularnym są pozostałości wartownii z XIV wieku. odpoczynek pod warszawą to nie tylko oglądanie. W Kazimierzu Dolnym funkcjonuje cała masa knajp, w których podawane są polskie posiłki. Co więcej, turyści mogą liczyć na rozmaite atrakcje, organizowane od czasu do czasu. Opcja – weekend w Kazimierzu Dolnym zachęca wielu turystów z całej Polski i okolic. Osoby z zagranicy też chętnie czerpią z możliwości przyjazdu, aby chociaż na kilka chwil ujrzeć cudowne rejony Polski. Powód? Głównie koszty. Polska albowiem należy do takich, które dla cudzoziemców są bardzo korzystne cenowo. Pobyt w polskim mieście bywa dużo tańszy niż na Zachodzie.\nNatomiast dla takich, którzy wolą spędzać czas na łonie natury.\nTen serwis www, który zawiera dane na podnoszony temat, jest nieziemsko trzymający w napięciu, ale masz możliwość poznać inne wiadomości w tym temacie, klikając tutaj.\nDobrym pomysłem bywa wycieczka w góry, bądź nad morze. W takowych rejonach najczęściej istnieje sposobność, by czynnie spędzić wolny czas. Piesze wycieczki, albo wędkarstwo w potoku. Czy można lepiej wyobrazić sobie weekend?\nSztuka decoupage – jak kreatywnie spędzać wolny czas\nSpecjalistyczne usługi saperskie


Mercure Kyiv Congress - Kiev. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\n6 Hetmana Vadima Street, 03057 Kiev - Zobacz na mapie Drukuj\nOpis Mercure Kyiv Congress\nW czasie pobytu w obiekcie takim jak Mercure Kyiv Congress w mieście Kijów (Solomjanskyj), zamieszkasz 15 minut samochodem od atrakcji takich jak Zoo w Kijowie i Katedra św. Włodzimierza. Ten 4-gwiazdkowy hotel znajduje się 6,8 km od atrakcji takiej jak Opera w Kijowie i 7,3 km od miejsca takiego jak Złote Wrota.\nPoczuj się jak w domu w 160 oryginalnie udekorowane pokojach, których wyposażenie to minibar i telewizor plazmowy. Wyposażenie łóżek to Select Comfort. Bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem, a telewizja satelitarna — rozrywkę. Prywatna łazienka — wyposażenie: wanny lub prysznice, bezpłatne przybory toaletowe i suszarka do włosów.\nDo pokoju przylega taras, z którego roztacza się piękny widok. Dostępne są również takie udogodnienia rekreacyjne, jak całodobowe centrum fitness. Ten hotel oferuje udogodnienia takie jak bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, obsługa portierska i sklepy na miejscu.\nZachwyć się kuchnią taką jak kuchnia niemiecka w restauracji Cosmopolite jednej z 2 restauracji w obiekcie takim jak hotel. Możesz też zostać w pokoju i skorzystać z całodobowej obsługi pokojowej. Śniadania w formie bufetu są podawane w dni powszednie od 6.30 do 10.00, a w weekendy od 7.00 do 10.30 za opłatą.\nUdogodnienia biznesowe to całodobowe centrum biznesowe, wynajem limuzyn i samochodów oraz ekspresowe zameldowanie. Jeżeli planujesz spotkanie w mieście Kijów, hotel oferuje następujące udogodnienia o powierzchni 1072 m kw.: centrum konferencyjne i sale konferencyjne dla małych grup. Płatne udogodnienia to transport z i na lotnisko (całą dobę) i odbieranie gości z dworca kolejowego.\nRozmiar sal konferencyjnych w metrach - 1072\nRozmiar sal konferencyjnych w stopach — 11535\n6 Hetmana Vadima Street, 03057 Kiev\nOcena: 4.5 / 438 opinii Kod hotelu: 409499\nZoo w Kijowie — 1,8 km\nPark Nyvky — 2,6 km\nStadion Zenit — 3,1 km\nUkraiński Cyrk Narodowy w Kijowie — 3,8 km\nOgród botaniczny imienia Oleksandra Fomina — 4,8 km\nPomnik Chopina — 4,9 km\nKatedra św. Włodzimierza — 5 km\nMeczet Ar-Rahma — 5 km\nNarodowe Muzeum Lotnictwa — 5,5 km\nKijowski Uniwersytet Narodowy im. Tarasa Szewczenki — 6,6 km\nMuzeum Sztuki Rosyjskiej w Kijowie — 6,7 km\nOpera w Kijowie — 6,8 km\nNarodowe Muzeum Przyrodnicze — 6,8 km\nMuzeum Sztuki Zachodniej i Orientalnej — 6,8 km\nNarodowe Muzeum Tarasa Szewczenki — 6,9 km\nKijów (KBP-Międzynarodowy port lotniczy Boryspol) — 39,2 km\nMercure Kyiv Congress i dystans z lotniska: polecany port lotniczy to Kijów (KBP-Międzynarodowy port lotniczy Boryspol).\nOpłata za śniadanie bufet: 450 UAH na osobę (około)\nOpłata za transport z lotniska i na lotnisko: 900 UAH za pojazd (w jedną stronę)\nOpłata za parkowanie samodzielne: 50.00 UAH za dzień