Gdańskie propozycje reform PZW - co dalej - Publicystyka - Artykuły | Wędkarstwo | RYBIE OKO\nRybie Oko/Artykuły/Publicystyka/Gdańskie propozycje reform PZW - co dalej\nZ pewnoscią we wszystkich okręgach PZW wiedzą o tym opracowaniu. Z pewnością ZG też. W porównaniu do delikatnych kosmetycznych zmian dokonywanych przez różne okręgi, przyjęcie kierunku nakreślonego w tym opracowaniu byłoby bardzo korzystne dla wędkarzy i wód, lecz również niekorzystne dla wiekszości działaczy, mięsiarstwa wędkarskiego, niesprawiedliwych i nieadekwatnych opłat za wędkowanie i ogólnej degrengolady w PZW. Skoro okazuje się że nie mozna uzdrowić mentalnosci, mozna zatem sprawnie uzdrowić system.\nPowstaje tylko pytanie: co się stało z tym opracowaniem? Czy zduszono w zarodku niewygodne postulaty?Czy ktoś dalej promuje te idee, czy my powinniśmy pozwolić zapomnieć o tej inicjatywie i pozwolić by przepadła ?\nBardzo jestem ciekaw, co dalej z tym opracowaniem się stanie, jakie kroki mogą podjąć ludzie, którzy z tym się zgadzają.\nhttp://www.pzw.gda.pl/component/option,com_frontpage/Itemid,1/limit,25/limitstart,25/ i wklejam poniżej pełny tekst.\nKomisja powołana przez ZO PZW w składzie:\nJerzy Hassa, Mirosław Karolczyk, Sylwester Ostapiak, Piotr Narloch,\nWiesław Sowiński, Piotr Szpryngier przedstawia propozycję\nstrategii rozwoju wędkarstwa w PZW w okręgu gdańskim\nPrzekształcenie PZW w nowoczesną organizację o charakterze przyrodniczym, wychowawczym, rekreacyjnym i sportowym, samo finansującą się i uznawaną powszechnie jako istotny udziałowiec w ochronie i przywracaniu ginących gatunków fauny i flory wodnej. PZW powinno być zarówno jednym z organizatorów tej działalności, jak i szczególnie reprezentantem (jako zrzeszenie, związek towarzystw wędkarskich) wielu podmiotów wędkarskich wobec organów centralnych władzy państwowej. Kwestią otwartą jest formuła i udział w zrzeszeniu wszystkich podmiotów działających w tym obszarze, a także podział kompetencji pomiędzy władzami stowarzyszenia i organizacjami członkowskimi.\nPZW powinno być przede wszystkim organizacją świadczącą usługi wędkarskie na dostosowanym do wymagań wędkarzy poziomie oraz reprezentującą interesy swoich członków w zakresie wędkarstwa. Najważniejsze jest, że PZW musi uznać swą rolę usługową wobec wędkarzy traktowanych jako klientów i grup członków dzierżawiących wody czyli kół (dziś tylko otrzymujących je w tzw. opiekę - to za mało do ukształtowania się postaw właścicielskich i gospodarskich). Wymaga to zmiany statutu.\nW 1879 roku powstało Krajowe Towarzystwo Rybackie – pierwsza społeczna organizacja obejmująca zarówno rybactwo, jak i wędkarstwo. W okresie przed I wojną światową powstało jeszcze kilka innych lokalnych organizacji o tym samym charakterze. Po uzyskaniu niepodległości powstało w 1933 roku zrzeszenie towarzystw wędkarskich – Związek Sportowych Towarzystw Wędkarskich. Do 1939 roku ZSTW zachował elitarny charakter i liczył ok. 3000 członków. Po wojnie w 1947 r. ZSTW został reaktywowany.\nPolski Związek Wędkarski powstał jako jednolita, masowa organizacja w 1950 r. Pomijając motywy i podłoże polityczne tej wymuszonej reorganizacji wędkarstwa, należy podkreślić, że PZW wprowadził zasadę powszechności wędkowania na wodach PZW (jako wodach będących zasadniczo własnością państwa). Jednak PZW stał się jedyną organizacją, która kształtowała zasady wędkowania. Dzięki decyzjom władz PZW przejmuje wody i nieruchomości na różnych zasadach własnościowych (wieczna dzierżawa, dzierżawa terminowa, pozwolenie wodno-prawne, itp.). Masowo rośnie liczba członków (1086 tys. w 1986r.), co nie oznacza, że osiągnięto zakładane cele w zakresie kształtowania właściwych postaw ekologicznych, etycznych, a także zaangażowania członków. Do 1989 r. organizację masowych imprez rekreacyjno-wędkarskich wspierały związki zawodowe i zakłady pracy, finansując je w znacznej części z tzw. funduszu socjalnego. Te działania w połączeniu z często sterowanym wyborem władz PZW wszystkich szczebli doprowadziły do rozbudowania postaw konsumpcyjnych i pomniejszenia roli społecznej działalności na rzecz środowiska przyrodniczego. Ten stan zapaści organizacyjnej i nieprzystosowania do nowej sytuacji ekonomicznej – gospodarki rynkowej – nie został uleczony przez żaden z krajowych zjazdów delegatów od 1989 roku. Lokalne, partykularne interesy dominują, a jakiekolwiek próby przełamania tych postaw kończą się niepowodzeniem, bowiem poszczególne grupy delegatów boja się utraty swego znaczenia, a często także źródła utrzymania.\nPowstało wiele poglądów na temat PZW w ramach PZW, jak i poza naszą instytucją, które mają wpływ na przedstawione tutaj oceny:\nIstnieje raczej negatywna opinia wędkarzy co do jakości i ceny usług wędkarskich świadczonych przez PZW oraz pogarszania się tego stanu rzeczy – efektem jest odpływ członków (klientów) i pogarszająca się sytuacja m.in. ekonomiczna,\nPojawiają się także trzeźwe opinie, wyważone, często pozytywne, które głównie uzależnione są od lokalnej pracy działaczy PZW – bowiem to najszybciej jest widziane i odczuwane przez wędkarzy,\nJest wreszcie opinia Prezesa PZW z ostatniego zjazdu krajowego, niekiedy powielana przez niektórych działaczy PZW, w myśl której nie tylko nie jest źle, ale wręcz jest wspaniale, a pogłoski o kryzysie PZW są nie tylko przesadzone, ale też rozpuszczane przez wrogów PZW. Opinia oraz stanowisko prezentowane przez tą ostatnią grupę działaczy PZW wskazuje na brak umiejętności trzeźwej oceny sytuacji oraz próbę zastosowania do PZW zasad zarządzania typowych dla okresu minionego.\nKrótka analiza stanu aktualnego\nOkręg PZW w Gdańsku, z powodu silnej walki konkurencyjnej w zakresie konkursów na dzierżawę wód płynących, stał się niejako poletkiem doświadczalnym w nowej sytuacji ekonomicznej. Równocześnie zarówno struktura organizacyjna, zasady egzekwowania opłat za wędkowanie w postaci tzw. składek członkowskich, a także najboleśniej odczuwany mało skuteczny system ochrony wód nie są przystosowane do zapewnienia ciągłości skutecznego działania w zmieniających się warunkach. Ten stan tworzą zarówno nieskuteczność Społecznej Straży Rybackiej (z powodu braku uprawnień i uwarunkowań natury ludzkiej) jak i mało efektywne działanie powołanej do tego celu Państwowej Straży Rybackiej (stanowczo zbyt mało licznej i źle zorganizowanej). Kolejnym czynnikiem podlegającym ocenie jest dysproporcja pomiędzy aktywnością członków związku, a ich oczekiwaniami w zakresie rybności i dostępności łowisk, nieustanny podział na „my” i „oni” (władze PZW) i ich postawa konsumpcyjna (może słuszna, o ile idzie za tym bezdyskusyjne zapłacenie za usługę – prawo do wędkowania). Biorąc to pod uwagę, należy stwierdzić, że:\nzdecydowana większość członków PZW to tylko klienci oczekujący określonych usług za niewielkie pieniądze. Nie interesują ich jakiekolwiek problemy działalności PZW poza otrzymaniem prawa do wędkowania w postaci opłacenia tzw. „karty”;\nobecna gospodarka rybacko-wędkarska jest zdeterminowana przez obowiązki wynikające z zawartych umów dzierżawnych, a zatem operatów. Wymaga to określonej sprawności organizacyjnej oraz zdobycia środków finansowych na realizację zobowiązań.\nPZW w Gdańsku i w całej Polsce systematycznie traci członków-klientów. Przekłada się to na pogorszenie wskaźników ekonomicznych.\nNie udało się zreformować systemu opłat w taki sposób, aby był atrakcyjniejszy dla (różnych majątkowo i w zakresie zainteresowań) wędkarzy oraz łatwiejszy w rozliczeniu i dystrybucji oraz tańszy w obsłudze. Podjęta w 2005 roku próba zmiany systemu opłat na rok 2006 ma wielu krytyków, pomimo że jest rozbudowana i wychodzi częściowo naprzeciw różnym potrzebom wędkarzy. Podstawowym warunkiem skutecznej ekonomicznie działalności jest także system opłat za wędkowanie. Konieczne są dalsze radykalne zmiany już na rok 2007 !!!\nbrak umiejętności zrozumienia, że członek PZW jest klientem i jako taki musi być traktowany, musi otrzymać usługę wędkarską za właściwą cenę i we właściwej jakości. Aspekt pracy społecznej jako element systemu socjalistycznego się nie sprawdził i jego siłowe forsowanie pogarsza sytuację. Zwłaszcza widać to w niechęci młodzieży do wejścia w taki system.\nBrak woli i umiejętności zreformowania aparatu biur PZW w organizację świadczącą usługi, tzn. miłą i pomocną dla klienta, wsłuchująca się w jego potrzeby, dostosowującą się do jego potrzeb i reagującą błyskawicznie na nieprawidłowości i zagrożenia (np. dewastację produktu jakim jest rzeka, jezioro, etc.). Sytuacja wymaga radykalnej zmiany systemu pracy w ZO nakierowanej na usługowość wobec wędkarzy, motywacyjne wynagradzanie i promocję skuteczności w działaniu.\nBrak umiejętności i woli zreformowania PZW jako organizacji. Dziś organizacja jest sztucznie nadmuchana – istnieją wieloosobowe gremia typu Zarząd, które mimo często dobrych chęci nie potrafią i nie są w stanie sprawnie działać. Biuro ZO jest pasywne i same siebie ubezwłasnowolnia, wskazując na odpowiedzialny za wszystko Zarząd. Cała formuła działania PZW jest wyraźnie nieskuteczna rynkowo i nie broni się przed wyzwaniami współczesności. Usprawnienie organizacji powinno pójść w kierunku wyraźnego wzmocnienia roli Biura ZO, które powinno mieć uprawnienia i odpowiedzialność analogiczną do Zarządu w spółkach Prawa handlowego. Wymaga to zmiany statutu.\nW konsekwencji Zarząd w dzisiejszej postaci oraz Komisja Rewizyjna powinny wejść w rolę Rady Nadzorczej oraz akceptować strategie długofalowe przedstawiane przez władze wykonawcze.\nTrudności w osiągnięciu tego celu to:\nDoktrynalny opór działaczy wszelkich szczebli, którzy nie widzą potrzeb reform, nie chcą się reformować i nie potrafią tego zrobić. Zmiany wymagają wysokich kwalifikacji zarządczych i innych, a osób o takich cechach jest za mało w PZW. Konieczne jest zebranie jak największej liczby zwolenników reform oraz skoordynowanie działania. Tak więc konieczne jest zwołanie Nadzwyczajnego Zjazdu (np. na początek tylko w Gdańsku Zjazdu okręgowego), gdzie będą umiejętnie dyskutowane kierunki rozwoju.\nPZW w Gdańsku (i w Polsce z niewielkimi wyjątkami też) nie radzi sobie z kontrolą i ochroną mienia w postaci wód, promocją wędkarstwa etc. Są to wszystko konsekwencje w/w słabości. Jest bardzo prawdopodobne, że wielu ludzi dzisiaj pracujących w PZW mogłoby stać się skutecznymi w ramach zreformowanego systemu. Wymaga to jednak zmian strategicznych. Pojedyncze obecne sukcesy są cenne, ale wynikają wyłącznie z zaangażowania osobistego i jako takie nie mogą być podstawą do zmiany wniosków ogólnych.\nWskazane powyżej uwarunkowania prowadzą do celów i zadań zawartych przedstawionych poniżej. Pozostaje także wiele pytań bez odpowiedzi lub też istnieje tyle różnych koncepcji, ilu dyskutantów. Jednym z takich dylematów jest pytanie: Czy organizacja wędkarska ma skupiać wyłącznie hobbystów podejmujących dla swoich potrzeb różne działania, a kwestie gospodarki pozostawić wyspecjalizowanym podmiotom – spółkom rybackim, gospodarstwom wędkarskim, właścicielom łowisk??\nPerspektywa 3 lat – do końca kadencji\nPodniesienie efektywności działania, obniżenie kosztów poprzez:\numocnienie organizacyjne (zmniejszenie liczby kół poprzez utworzenie sekcji kół gminnych dla kół liczących poniżej 50 (100) członków),\nreorganizację pracy biura,\nDokonanie analizy posiadanego majątku i nieruchomości w celu określenia korzyści strat ponoszonych w związku z utrzymywaniem poszczególnych składników majątkowych.\nWypracowanie i podjęcie wdrożenia zmiany systemu opłat na bardziej wygodny i zrozumiały dla wędkarzy, a jednocześnie umożliwiający ocenę efektywności prowadzonej gospodarki rybacko-wędkarskiej. Podjęcie próby wprowadzenia zasady: płacisz za to, gdzie i ile łowisz, przy jednoczesnym obowiązkowej rejestracji połowów.\nEliminacja nieetycznych wędkarzy ze środowiska.\nOdzyskanie wód w pobliżu aglomeracji trójmiejskiej oraz dokonanie oceny efektywności gospodarki na użytkowanych wodach łącznie z podjęciem decyzji o odstąpieniu użytkowania wód, które nie uzyskują zainteresowania wędkarzy.\nOpracowanie projektu komercjalizacji niektórych użytkowanych łowisk w celu uzyskania środków na utrzymanie łowisk nierentownych, a interesujących wędkarzy (np. Reda).\nWypracowanie skutecznego systemu ochrony wód jako bezwzględnego warunku osiągnięcia powodzenia w działaniach gospodarki wędkarskiej. W tym zakresie być może należy zlikwidować SSR (to rodzaj nieskutecznej kontroli wewnętrznej w stosunku do własnych członków) na rzecz profesjonalnego systemu ochrony posiadanych wód.\nBudowa bądź kupno własnego ośrodka zarybieniowego, poprzedzona opracowaniem planu biznesowego.\nPrzygotowanie planu i uruchomienie (przynajmniej części) nowych łowisk specjalnych.\nOpracowanie planu działań marketingowych.\nEtatyzacja i powiązanie SSR z PSR.\nUtworzenie silnego lobby wędkarskiego na arenie województwa.\nW zakresie zmian ogólnych, wymagających zmiany statutu:\nReforma systemu członkowskiego – podział na członków aktywnych i wspierających - biernych.\nDostosowanie systemu opłat do systemu klienckiego (o ile PZW lub jego następca będzie gospodarzem łowisk) – być może nawet jako określona usługa oferowana wszystkim, niezależnie od przynależności organizacyjnej.\nZwiększenie uprawnień lokalnych organizacji łącznie z odpowiedzialnością za prowadzenie gospodarki rybacko-wędkarskiej na wodach. To one mają decydować o zasadach wędkowania i wielkości opłat za wędkowanie w zależności od lokalnych warunków, stanu łowiska i presji wędkarskiej. Lokalne organizacje, aby istnieć, powinny posiadać wody w swojej dyspozycji.\nZmiana usytuowania i zadań Zarządu Głównego, Zarządów Okręgów w związku z decentralizacją działalności, a jednocześnie z koniecznością zapewnienia usług logistycznych, merytorycznych (np. opinie i badania ichtiologiczne) lokalnym organizacjom. Być może będzie to wymagać zmiany organizacyjnej – np. organizacje pośredniego szczebla związane terenowo z obszarem (lub jego częścią) działania RZGW – np. w obrębie zlewni wód.\nPerspektywa 5-7 lat – koniec nast. kadencji władz\nPodjęcie działań w kierunku zmian organizacyjnych oraz usytuowania prawnego PZW w całości środowiska wędkarskiego. Polski Związek Wędkarski mógłby działać jako związek, zrzeszenie towarzystw wędkarskich, a także lokalnych organizacji PZW, którego celem jest reprezentowanie interesów środowiska wędkujących wobec władz, organizacja życia sportowego, prowadzenie badań naukowych, itp.\nUruchomienie łowisk komercyjnych (być może przekazanych w dzierżawę) jako źródła pozyskania środków na utrzymanie łowisk interesujących wędkarzy, ale kosztownych.\nWprowadzenie zróżnicowanego systemu łowisk i opłat przystosowanych dla wszystkich wędkarzy o różnym statusie materialnym i skali zainteresowań, w tym zróżnicowanie opłat nie tylko z p. widz. posiadanych wyróżnień, ale jedynie pod względem nakładu pracy społecznej jako ekwiwalentu opłaty za wędkowanie.\nUtworzenie silnego i skutecznego lobby na płaszczyźnie działania władz ustawodawczych i wykonawczych.\nPerspektywa 10-15 lat – okres wyrównywania różnic w stosunku do „starych” członków UE.\nUzyskanie widocznego wpływu na stanowienie prawa obejmującego bezpośrednio wędkarzy i ochronę środowiska przyrodniczego.\nPrzekształcenie organizacji okręgowych w jedną reprezentację obejmującą teren administracji państwowej (RZGW) w zakresie gospodarki wodnej, a organizacje terenowe powinny być związane ze zlewniami rzek i/lub grupami terytorialnymi innych akwenów i łowisk.\nReorganizacja takich władz pod kątem wysokiej skuteczności zarządzania i efektywności gospodarczej (np. dyrektor biura z dużymi uprawnieniami i rada nadzorcza).\nWprowadzenie powszechnie zasady: „płacisz tylko tam, gdzie łowisz i jak często łowisz”, a także dotkliwych konsekwencji za łamanie zasad prawnych w zakresie ochrony przyrody.\nChyba faktycznie przesadzają,ale dobre chęci to za mało.Zresztą jak wiemy tym się piekło brukuje Wg ZG zapewne są to reakcjoniści\nktórzy chcą odejść od jedynie słusznej linii partii.Plany szczytne ale niestety wątpię żeby im się udało chociaż im tego życzę i podpisałbym się pod tym ręcamy i nogamy.Wylęgarnia(i to nie najwyższej klasy) ponad 2mln pln przy czym część można odzyskać od UE ale najpierw trzeba włożyć żeby później wyjąć (czy ja nie świntuszę )Co prawda Krosno odchodzi od linii partyjnej ale nie posuwa się aż tak daleko.\nTomeczku, przeczytałem trzy razy tekst kolegów z Gdańska i przyznam szczerze, nie bardzo kumam o co im chodzi. W tekście są stwierdzenia, które same w sobie są sprzeczne. Koledzy z Gdańska wyznaczyli sobie bardzo szeroki horyzont czasowy. Po pierwsze za szeroki, a po drugie stwierdzenia w rodzaju wyrównanie różnic pomiędzy starym a nowymi członkami Unii, na mój gust jest pompatyczne i nie bardzo sensowne. Po kiego czorta w w studialnej wizji, jest odniesienie do historii i to dość odległej, mógłby zapewne wyjaśnić tylko twórca takiego zapisu. Dla mnie ten tekst stanowi swoistą marynatę, w której przyrządzający dokonał kompletnego mischungu, bo nie rozróżniał smaków przypraw. Nie chcę się odnosić do konkretnych stwierdzeń czy sformułowań, bo zapewne mój komentarz mógłby objętościowo dorównać treści dokumentu Za największą zaletę tego programu czy raczej wizji, uznaję fakt, że w ogóle jest. Najbardziej mnie rozbawiła propozycja kupna lub budowy nowego ośrodka zarybieniowego. Dla mnie zabrzmiało to jak wystrzał na wiwat, zgodnie z regułą, będzie głośno, chociaż pożytek z tego żaden. Rzucanie się na budowę ośrodka zarybieniowego bez analizy ekonomicznej takiego przedsięwzięcia, to puszczenie bąka na raucie u królowej.\nDawno mnie nie było, a pojawiam się głównie z tego powodu, żeby - ku mojemu zaskoczeniu - zgodzić się z Ryszardem. Projekt to pomieszanie z poplątaniem, taki bigos z przydrożnego baru, zwany popularnie "przeglądem tygodnia". Z jednej strony - słuszne postulaty związania wysokości opłat z ilością i częstością połowu, z drugiej - jakby nieprzemyślane do końca "przyklejenie" okręgów do zlewni rzek (jak wyglądałby Okręg Wiślany?).\nJeśli dostrzegam jakąś zaletę powyższego opracowania, to tylko jako przyczynka do dyskusji nad przyszłością Związku.\nI o to tylko chodziło, że kierunki wskazane słuszne, a temat umiera. Szkoda.\nWitam również Imiennika!\nA jak temat ma nie umrzeć, skoro - tak coś widzę - dyskusja toczy się nad starym kotletem. Wielokrotnie podgrzewanym i tylko podanym w nowym sosie, żeby ukryć swądek i niezbyt apetyczny wygląd. Na dodatek ziemniaki do tego kotleta chyba sprzed dwóch lat.\nNiejedną klawiaturę zużyliśmy na pisanie wywodów dotyczących konieczności zmian w PZW. A na razie, o ironio!, najwięcej dla poprawy PZW zrobili ci, których na tym forum wogóle nie ma - działacze z Krosna. No dobra - jeden bywał, ale chyba przestał się interesować.\nI może dobrze, że temat umiera, bo tak zdominował RO, że wielu zasłużonych użytkowników uciekło z portalu. Coraz mniej tu było wiadomości znad wody, a coraz więcej czczych dywagacji "co by było, gdyby...", pisania ustaw, apeli, petycji itp. Może czas zakończyć te nic do życia nie wnoszące dyskusje i zająć się tematami wędkarskimi?\nKrytykanctwo - c.d.\nTo, że się to może nie podobać ludziom przeciwstawiającym się zmianom - rozumiem. Ale nie wiem czemu ten projekt jest tak zaciekle krytykowany na naszym forum???\nChoćby ze zwykłej uczciwości nie powinno się krytykować czegoś, stojąc z boku, nazywać czyjeś pracy "kotletem" a tych, którzy poświecili swój czas "chłopcami" itp.\nTroszkę więcej szacunku dla cudzej pracy.\nKrytykujmy to, że zbyt wolno dostosowuje się zasady wędkowania w Polsce do realiów do możliwości środowiska. Że zbyt wolno dostosowuje się limity ilościowe, wymiary ochronne, ceny licencji. itd. itp.\nDobrze, że Krosno robi to, co robi, ale nie tylko jedno Krosno. Dostrzeżmy, że i gdzie indziej też coś się robi, choć nie o wszystkim wiemy. Zresztą, to co dobre dla wód Krosna i Sanu, nie musi być dobre gdzie indziej. Wody są różne i różnego wymagają podejścia. O tym pisaliśmy przecież już pond dwa lata temu.\nPrzestańmy czepiać się tego, co zaproponowała komisja ekspertów dla ZO Gdańsk. To jest ICH sprawa. Nie znamy realiów tamtej wody, nie wtrącajmy się w szczegóły. A sam pomysł jest na pewno dobry. Pomysł, by dopasować korzystanie wędkarzy z wody do możliwości. By wreszcie coś zmienić.\nZobaczymy, co z tych propozycji zostanie wykorzystane. Zobaczmy jak to będzie działać. Na krytykę zawsze będzie czas.\nAndrzeju, jeśli uraziło Cię to, że użyłem słowa chłopcy, to bardzo przepraszam. W tym słowie, nie było z mej strony żadnej złośliwości a raczej miało to mieć charakter bardziej przyjacielski, to są w końcu nasi koledzy stowarzyszeniowi. Nie chciałbym, aby użyty zwrot obniżał rangę włożonego trudu i publicznie przepraszam wszystkich, których to uraziło.\nJednocześnie, nie wiem, jakimi się kierowałeś zasadami, aby użyć słowa krytykanctwo. Czy Twoja i moja optyka postrzegania określonego dokumentu, musi byc zawsze zgodna? Czy sam fakt, że grupa osób stworzyła pewien dokument, bedący dokumentem nie sztampowym, musi wywoływać słowa zachwytu? Coś chyba Andrzeju nie tak. Czy rzeczywiście w autorytarnym stowarzyszeniu osiągnęliśmy juz taki poziom, że .... pozwolę sobie nie dokończyć.\nNie tyle mnie uraziło, co jest w tym przypadku niestosowne.\nPewnie, że nie musimy mieć jednakowego zdania na wszystko. Chodzi mi jednak o co innego, o dostrzeganie czegoś, co na uwagę zasługuje. O danie szansy prόbom zmian.\nJeżeli, jak piszesz, ten program pozostanie tylko papierowym dokumentem, jeżeli nic z tego dalej nie wyniknie, jeżeli przysłowiowa para pόjdzie w gwizdek, to też się do krytyki dołączę. Ale dajmy szansę innym, by coś zrobili. Tym bardziej, kiedy stoimy z zewnątrz i tylko wybrzydzamy, tylko wystawiamy oceny. Nie czuję się do tego upoważniony.\nNa razie jest ten program, trzeba teraz aby autorzy przekonali tych, ktόrzy podejmują w gdańskim okręgu decyzje i ktόrzy odpowiadają tam za gospodarkę. Bo, wbrew temu, co się czasem mόwi, ta odpowiedzialność w okręgach jest i wobec wędkarzy i wobec RZGW. Pewnie, że jeszcze sporo wody upłynie, nim to się wszystko dotrze. ZO znajdują się pomiędzy chciejstwem znacznej części wędkarzy, a możliwościami przyrody i możliwościami finansowymi.\nNie było wielką sztuką organizowanie wędkarstwa, kiedy wody były jeszcze zasobne. Nie byłoby sztuką, gdyby można było w prosty sposόb policzyć opłaty, przez zwykłe podzielenie kosztόw na dobre zagospodarowanie i ochronę przez szacowaną liczbę chętnych. Jest, bo jak się obawiam spora część wędkarzy oprotestowałaby podwyżki – podwyżki nieuchronne. Sztuką jest znalezienie rozsądnego rozwiązania. Takiego, by każdy chętny miał szansę na spotkanie z ładną rybą. By wody były zasobne w rόżne roczniki ryb, wielu gatunkόw. Do tego potrzebne są i rozsądne limity, i ich skuteczne egzekwowanie. Do tego potrzebna skuteczna ochrona. I dobra kalkulacja opłat: jednodniowych i dłuższych. A to się spotyka z protestami. Choćby niedawny przykład w okręgu krośnieńskim...\nNa pewno nie da się utrzymać takiego wędkarstwa, by za sto kilkadziesiąt złotych rocznie wolno było łowić zawsze i wszędzie i brać, ile woda obdarzy. To już się skończyło. My to wiemy, piszemy o tym od lat. Wreszcie dostrzegli to ci, ktόrzy mogą takie zmiany zaprowadzić. I niech to wreszcie zrobią, w Gdańsku i gdzie indziej. Od czegoś trzeba zacząć. Na początku od spisania wszystkiego na papierze. Przecież chcieliśmy, by ktoś gdzieś zaczął. Dajmy więc szansę.\nZapewne zgodzisz się ze mną, że możemy polemizować ale nie wywołamy burzy na RO, swoją polemiką.\nW odróznieniu od niektórych, nie napisałem, że jest to projekt kiepski, bo kiepski nie jest. W mej opinii jest zaczęty a nie dokończony. I to jest główny argument, mego wstrzemięźliwego stosunku do tej projekcji. Chłopakom /mam nadzieję, że nie oburzysz się, za tych chłopaków ale sądzę, że osoby, które podjęły się tego opracowania, są zapewne młodsze ode mnie/ jakby zabrakło w pewnym momencie odwagi pójścia na całość. Podejmując się opracowania pewnej projekcji na najbliższe lata, uważam, że nalezy to zrobic tak aby dyskusja dotyczyła li tylko tego co jest w projekcie a nie tematów dodatkowych. To zdecydowanie ułatwia i skraca czas polemik. I to jest sztuką, zrobić to kompleksowo. Jeśli pozwolimy na dodawanie co rusz nowych wątków, to diabeł pierdyknie w kapelusz i polemika nabierze takiego kształtu jak na RO. Druga uwaga, to zawsze lepiej gdy jest co najmniej dwóch jak singiel. Czy nie warto było nawiązać kontakt z jakimś sąsiednim Okręgiem, przedstawić wersję roboczą dokumentu i zobaczyc jaka będzie reakcja. Może pozytywna? Mamy jako naród skłonności do egocentryzmu. Sprawa jest zbyt poważna aby robić to indywidualnie. Nauczmy się wreszcie do jasnej cholery współpracować ze sobą.\nZajady mi się rozrywają, jak ktoś próbuje wcisnąć kit, że Okręg Krosno, to sama czołówka przemian. A wystarczy zapoznać się z Uchwałą Zjazdu Delegatów Okręgu, aby zrozumieć, że to konserwa aż miło i to oparta o prymitywny partykularyzm tegoż Okręgu. Ostatnie reakcje członków tegoż Okręgu są symptomatyczne. Niech sobie działacze różnego szczebla ponadawają jeszcze więcej błyskotek a co za tym idzie zwolnień od płacenia jakiejkolwiek kwoty na rzecz stowarzyszenia i za chwilę wypnie sie na nich cały dół stowarzyszeniowy. Bo przecież, ktoś musi za tego odznaczonego zapłacić i to wiadomo kto. Prorokuje, że mają to jak w banku i to niedługo.\nAndrzeju, jestem za nawet najmniejszymi zmianami na lepsze ale z drugiej strony, każdy z nas życzy sobie aby naprawdę doszło do wielkiego przełomu. Lepiej z czegoś zrezygnować, niż nie mieć tego w programie.\nRyszardzie, czy kupując samochód weźmiesz taki, który wprawdzie posiada wiele nowatorskich, przełomowych w historii motoryzacji rozwiązań, ale nie domyka mu się bagażnik, nie wchodzi czwarty bieg, a przekręcenie kierownicą w prawo czasami spowoduje, że auto skręci w prawo, a czasami w lewo? Ponieważ sprzedawca twierdzi, że w jego opinii jest zaczęty a nie dokończony?\nOtóż nie jest to projekt zaczęty, a nie dokończony. Odkąd został podany przez Autorów do wiadomości publicznej należy go traktować jako zakończony. Nawet jeśli jest tylko "propozycją", to umieszczenie go na stronie internetowej Okręgu świadczy o tym, że Autorzy zawarli w nim wszystko to, co im na wątrobie leżało i nie mają nic więcej do dodania. Podobnie jak samochód, który trafia do salonu.\nCo więcej - każdy równie kiepski plan zmian paradoksalnie wzmacnia siłę betonu. Ponieważ daje im (betonowi) do ręki argument, że lepiej nic nie zmieniać niż pozwalać na dokonywanie zmian ludziom, którzy dotychczasowymi publikacjami dali dowód swojej hmm... (czego bym nie napisał mogę kogoś obrazić, więc sam dopowiedz sobie zwrot na miejscu wielokropka).\nW ten sposób myśląc\nKażda zmiana jest do niczego. I tak myslą działacze, którzy blokują wszystko, co ma zmienić obecny układ. Od zmiany prezesa ZG po zmianę rogulaminu łowisk w danym okręgu.\nA ja mówię: wszystko jest lepsze niż ten obecny bajzel. Cokolwiek by wprowadzić z tych pomysłów (co streściłem w 5 punktach), będzie trochę lepiej.\nA ty chcesz wszystko od razu żeby nagle się ziściło? Utopia. Ilu wędkarzy tele pomysłów, a 500 tys pomysłów ( i to różnych)się nie da wprowadzić .\nW/g mnie będzie 10 razy lepiej jak się tylko wprowadzi realnie 5 razy większe składki (i tylko dzienne-abonamentowe), obetnie limity z dobowych na miesięczne i zatrudni straż. Krótko. Reszta to szczegóły, mniej istotne.\nW ten sposób myśląc...\n...lepiej jest zaproponować pięć mniejszych zmian, z których cztery będą do przyjęcia, niż walnąć jeden kompleksowy dokument, który nie oprze się krytyce z powodu jednego błędu.\nŁatwiej jest dokonywać zmian mniejszych, o zasięgu lokalnym, niż rzucać się od razu na wywracanie PZW do góry nogami. Acha, i chyba czas, żeby tworzeniem ustaw zajęli się fachowcy, a przemianami PZW ludzie, którzy mają pojęcie o mechanizmach rządzących tak wielką organizacją, a nie Okręt z Płonką (Imiennicy dwaj).\nZupełnie przy okazji - mógłbyś coś doradzić koledze, który na forum zastanawia się nad c.w swojego przyszłego spinningu?\nPo co gadać po próżnicy?\nDyskusje o tym jak być powinno trwają od ładnych kilku lat. Swego czasu podsumowaliśmy je i wystąpiliśmy do najwyższych władz PZW - czyli do Zjazdu - z następującym posłaniem.\ncośmy tam proponowali.\nMoże nie każdemu się chce przeczytać całość, dla wygodnych i leniwych zamieszczam więc skrót.\nW Waszych rękach są możliwości bezpośredniego działania w okręgach, także w Waszych rękach, jako Zjazdu Krajowego, jest przyjęcie ogólnych założeń dla tego działania. Zjazd jest tą unikalną sytuacją, kiedy przedstawiciele okręgów z całej Polski mogą wymienić doświadczenia, ocenić efekty prowadzonej działalności i wyselekcjonować przykłady dobrych rozwiązań, na których można się wzorować. (...) Oczekujemy:\n(tu przypomnę niektóre z przedstawionych przez nas punktów)\n- Zróżnicowania łowisk oraz zasad ich zagospodarowania i użytkowania w zależności od ich charakteru przyrodniczego i wykorzystania społecznego, w tym także programowego tworzenia łowisk, na których obowiązuje zasada wypuszczania złowionych ryb, a także tworzenia mateczników, gdzie obowiązywałby całkowity zakaz połowu przy utrzymanej ochronie ryb w celu wspierania dzikich populacji i naturalnego rozrodu ryb.\n- Urealnienia wysokości składek i opłat, w oparciu o ekonomiczny i przyrodniczy bilans prowadzenia każdego łowiska lub zespołu łowisk, przy uwzględnieniu celów i efektów prowadzenia łowisk wyrażonych w postaci mierzalnych, monitorowanych kryteriów (np. średni dzienny połów wędkarski, liczba wędkarzy łowiących), oraz z uwzględnieniem niezbędnych działań ochronnych i gospodarczych.\n- Oparcia zasad gospodarowania o rachunek efektów, a nie kosztów i nakładów. Stosowania najbardziej efektywnych ekonomicznie i przyrodniczo metod gospodarczych, przynoszących najlepsze efekty w poszczególnych łowiskach.\n- Wpływania na ograniczenie nadmiernej presji wędkarskiej na łowiska poprzez uzależnienie wysokości składek na zagospodarowanie i ochronę wód od ilości dni przeznaczonych na wędkowanie w powiązaniu ze specyfiką konkretnego łowiska.\n- Dostosowania limitów dziennych zabieranych ryb na wszystkich wodach oraz dostosowania presji i eksploatacji wędkarskiej do profilu gospodarowania w obwodzie rybackim i możliwości eksploatacji wody.\n- Zmiany charakteru Regulaminu Amatorskiego Połowu Ryb i przekształceniu go w ramowe zasady, delegujące szczegółowe regulacje do zróżnicowanych regulaminów łowisk, dostosowanych do lokalnych warunków.\n- Pełnego wykorzystania rejestracji połowów m.in. do pokazywania efektów działań gospodarczych, kosztów uzyskania ryb w wyniku tych zabiegów, kierunków presji wędkarskiej i ciągłego doskonalenia zasad rejestrowania połowów oraz druków rejestrów opracowywanych dla wszystkich okręgów. Utworzenia na ich podstawie krajowej bazy danych.\n- Ograniczenia sieciowych odłowów rybackich na wodach PZW wyłącznie do odłowów interwencyjnych, regulacyjnych lub odchwaszczających, uzasadnionych potrzebami utrzymania właściwej struktury ichtiofauny.\n- Zwiększenia wymagań wobec członków obecnych i przyjmowanych, szczególnie pod względem znajomości i przestrzegania Ustaw, rozporządzeń, Statutu i regulaminów, co wiąże się z poważnym traktowaniem egzaminów na kartę wędkarską.\n- Widocznej i skutecznej reprezentacji interesów polskich wędkarzy wobec władz państwowych i samorządowych.\n- Inicjatywy w opracowaniu lub nowelizacji aktów prawnych dotyczących gospodarki wodnej a także przede wszystkim ochrony wód przed grabieżą.\n- Planu wykorzystania funduszy UE dla poprawy stanu środowiska.\n- Niezbędnych reform struktur i Statutu Związku pozwalających mu na skuteczne funkcjonowanie w obecnych realiach, w tym wprowadzeniu zapisu o limicie kadencji władz.\nten tekst opracowaliśmy wspólnie, po wielu dyskusjach. Propozycje zmian przedstawione przez komisję w okręgu gdańskim rozwijają wymienione wyżej punkty. Więc o co teraz nam chodzi? Bądźmy konsekwentni w popieraniu tego, cośmy sami kiedyś inicjowali.\nOkręg gdański próbuje coś zrobić. Co im się uda, to dalsza sprawa, wiadomo, że każde zmiany napotykają opór. Ważne, że zaczęli. A jak im wyjdzie, to inni też na tym przykładzie skorzystają. Zamiast więc krytykować siedząc na tyłku przed komputerem, trzymajmy przysłowiowe kciuki, by wyszło, a tam, gdzie sami możemy zrobić coś pożytecznego - zróbmy. Jak nie możemy, czy nie potrafimy, to przynajmniej nie przeszkadzajmy. Tych przeszkadzających i tak będzie wielu...\nI na tym zakończę swój udział w tej dyskusji. Nic tu więcej nie mam do dodania.\nNie mysl ze ci "z góry" to akurat jacyś są fachowcy. Ta sama amatorka co my, tylko ze ja ani ty nie umielibysmy tak spierniczyć wszystkiego po kolei na taką skalę jak nasze władze. To na prawdę trzeba się starać żeby było tak do bani\nMałe kroki nie przeszkadzają wiekszym krokom, wszystkie sposoby są dobre i dlatego w ogóle zwróciłem uwagę na to opracowanie. Ale, nic nie wynikło i nie wyniknie. Zresztą na mój apel o zmiany regulaminów w kołach i atakowanie okręgów o to samo zainteresowana jest 1 osoba. Reszta czeka, co najwyżej opiniując "co trzeba".\nSkończy się tym, że w końcu pojadę do Kanady i będę na RO wstawiał zdjęcia zatytułowane:\n"Wy też mogliście w Polsce łowić takie ryby", albo "Od pisania co trzeba ryb wam nie przybyło".\nTy, tylko o sianie.\nTomuś, co Cię napadło z tym sianem? Jeśli twierdzisz, że wystarczy podnieść opłatę pięciokrotnie i wprowadzić inne limity, to Polska stanie sie krajem mlekiem i miodem płynącym? Tomeczku, nic sie nie zmieni. Po prostu nie ma kto tego egzekwować, to po pierwsze. Po drugie, czy zastanawiałes się kiedykolwiek, ile faktycznie pieniędzy ze składki na zarybianie i ochronę wód, jest przeznaczone na ten cel? Gdybyś się dowiedział, to byś się zapewne zdziwił. Czy wiesz o tym, że skarbnicy w Kołach, też są opłacani z tej składki? Czy wiesz o tym, że z tej samej składki są opłacane nikomu nie potrzebne opracowania pseudoichtiologiczne, pisane zreszta przez członków ZO lub pracowników biur przy ZO. W Poznaniu, to nawet synek działacza pisał takie "memoranda". Zasada, że kucharka w kuchni z głodu nie zginie, jest realizowana na codzień w naszym kochanym stowarzyszeniu. Czy wiesz o tym, że z zarybień, realizowanych ze składek, najwięcej czerpią korzyści pracownicy Zakładów Rybackich przy ZO lub w jego strukturach. To im dopomożesz a nie polskim wodom. I wreszcie zastanów się dlaczego dokumenty finansowe stowarzyszenia, są tak mocno chronione przez działaczy. A jak już coś wyciągniesz od nich, to diabeł się w tym nie rozezna, tak jest zahachulone.\nZapomniałeś + dowcipas\nO tym że napisałem o straży, czyli miałby kto egzekwować.\nJak wiesz, nie jest już tak "chpo siup" przywłaszczać kasę, bo gro tej kasy i tak musi pójść na materiał zarybieniowy, a przedstawiciele RZGW są przy zarybieniach. Oczywiście dalsze nieprawidłowości mogą być, ale nie na taką skalę jak piszesz.\nMnie też nie podoba się model stowarzyszeniowy, ale nikt nie chce tego bajzlu rozwiązać więc będzie. I coś z tym fantem trzeba robić albo alać i nic nie robić akceptując taki stan.\nDo tego, że PZW nadal bedzie jest taki dowcip:\nNa Syberii w cerkwi kazanie wygłasza pop:\nNa początku był Boh. Sdiełał Adama, ale Adam po noczi priszioł k Bohu i gawarit:\n- mnie oczień choczietsja żensziny.\nNo Boh sdiełał Ewu. I tak wmiestie żyli w raju Adam i Ewa.\nAdin raz po raju szoł towarisz Gabriel. Smotrit, a na dzierewie niet jablok. Poszol k Bohu i goworit:\n- Towarisz Boh, Adam i Ewa podpizdzili iz raja kiłagram pierwasortnych jablok!\nBa to Boh:\n-No to tebie nado wypizdic ich wmiestie iz raja.\nTowarisz Gabriel wypizdił Adama, kotoryj wstupił w krasnoju armiu....\nNa to wstaje z ławki chłop i przerywając popowi mówi:\n- Ależ w etem wremieni nie bylo krasnoj armii!!!\nA pop do niego:\n- Oj ty durak, krasnaja armia była, jest i budiet!!!\nTomek, patrzysz na tą propozycję strategii w taki a nie inny sposób. Twoje prawo. Na usprawiedliwienie autorów można zaliczyć, że nazwali to propozycją strategii a więc nie zakończyli tematu, dali tylko pewne kierunki do przemyślenia. I w mej opinii, jest to najsłabszy punkt, tego dokumentu. Podkreślam w mej opinii. Zapewne będą osoby, których optyka będzie inna, vide Andrzej. Od pewnego czasu znaleźliśmy się w takiej sytuacji, że euforię wywołują kosmetyczne zmiany w stowarzyszeniu, które de facto nie mają żadnego wpływu na jakośc tego stowarzyszenia. Przykładowo /czysta abstrakcja/, w Pcimiu Dolnym w Kole X usunięto Prezesa, który nie rozliczył się z pobranej zaliczki w kwocie 150 PLN. Oddźwięk, hura idzie zmiana na lepsze. Z drugiego bieguna. W Poznaniu musiano dokonać pilnej zmiany zarówno Prezesa Okręgu jak i Dyrektora Biura. Powód. Setki nieprawidłowości. Od nepotyzmu, po działania na niekorzyśc stowarzyszenia. ZG PZW zajmuje tzw stanowisko neutralne i obwieszcza, że koledzy z Poznania zapewne sami rozwiążą ten problem we własnym gronie. Na takie dictum ja dębieje, bo w Statucie jest jak krowa na rowie, że stowarzyszenie ma charakter ogólnopolski. Jeśli są nieprawidłowości w jednostce terytorialnej, to są one faktycznie w całym stowarzyszeniu, bo taka a nie inna jest struktura stowarzyszenia. To nie jest federacja, gdzie można się pozbyć jednego z członków federacji, który ma pełną autonomię i przynależy do federacji w sposób dobrowolny. Przeciez majątek Okręgu poznańskiego, jest także majątkiem organizacji PZW. Mamy więc totalny bigos organizacyjno-własnościowy. Czy można się dziwić, chłopakom z Gdańska, że też nie bardzo do końca czują tego bluesa. Nie chciałbym, aby niedociągnięcia dokumentacyjne, propozycji strategii, przeważyły nad meritum. Tu przyznaję rację Andrzejowi, że polemika poszła jakby rykoszetem i odbiegła od myśli przewodniej. Niezależnie od tego mam krytyczny stosunek do tego dokumentu i jest to moje zdanie odrębne. Może czas pokaże, że ja się myliłem. Może.\nOdpowiedź jest prosta. Bo jest kiepski.\nPopieranie zmian ma tylko wówczas sens, jeśli są to zmiany na lepsze. Popieranie zmian tylko dla tego, że są jakimiś zmianami, do niczego dobrego nie prowadzi. "Zamienił stryjek siekierkę na kijek" to przecież też jakaś zmiana. Pianie z zachwytu, bo ktoś powiedział, że trzeba coś zmienić dalekie jest od rozsądku, jeśli zmiany są nieprzemyślane.\n"Kotletem" nie nazwałem cudzej pracy, tylko poruszony temat. Spodziewałem się, ze różnica zostanie dostrzeżona.\nKrosno jest faktycznie w dość szczególnej sytuacji na tle pozostałych okręgów. Co nie podważa osiągnięcia, jakie tam nastąpiło. I nie zmienia faktu, że w organizacji PZW wprowadzenie zmiany systemu pobierania opłat jest prawdziwym przełomem, a nie zarybienie jakiejś rzeczki pstrągiem czy stawu szczupakiem. Nie negując wartości tych działań, mniejszego wszakże kalibru.\nLiczę na to, że krośnieńskie przemiany rozplęgną się na cały kraj. Jeśli czegoś miałbym sobie życzyć, to tylko zaostrzenia formy.\nNapisać, że coś jest kiespkie, to nic trudnego. Zdobądź się na rzeczową analizę co jest kiepskie, wykaż te błędy, wskaż lepsze rozwiązania.\nTo będzie krytyka, a nie krytykanctwo.\nZnowu się zaczyna czcza dyskusja... Ale co tam - powiem, czemu jest kiepski. Nie będę odnosił się do problemów gdańskich, bo ich nie znam - może rzeczywiście potrzebują ośrodka zarybieniowego? Może faktycznie z punktu gospodarki wędkarskiej przydatne byłoby pozyskanie wód w obrębie aglomeracji miejskiej?\nOdniosę się więc tylko do tych części tekstu, które dotyczą PZW jako całości.\nNo właśnie... Strategia rozwoju wędkarstwa w PZW w okręgu gdańskim dotyczy w rzeczywistości nie Gdańska, a całego PZW. Wynika to z postulowanych co i rusz konieczności zmian Statutu, jak również częste odniesienia do Związku jako całości. Autorzy tego nie ukrywają zresztą, gdyż w perspektywie 5-7 lat widzą Związek jako zrzeszenie towarzystw wędkarskich, a także lokalnych organizacji PZW, którego celem jest reprezentowanie interesów środowiska wędkujących wobec władz, organizacja życia sportowego, prowadzenie badań naukowych, itp. O ile się nie mylę, w ramach dzisiejszego Związku Autorzy widzą miejsce zarówno dla Towarzystw, jak i PZW. Za cholerę jednak nie mogę pojąć, po co PZW miałoby w czymkolwiek reprezentować konkurencyjną organizację w czymkolwiek, organizować jej życie sportowe i prowadzić dla niej badania naukowe. Za cholerę nie mogę też pojąć, co zmusiłoby Towarzystwa do podporządkowania się woli PZW w czymkolwiek.\nAutorzy piszą: Dziś organizacja jest sztucznie nadmuchana – istnieją wieloosobowe gremia typu Zarząd, które mimo często dobrych chęci nie potrafią i nie są w stanie sprawnie działać.. Ale już w chwilę później: Być może będzie to wymagać zmiany organizacyjnej – np. organizacje pośredniego szczebla związane terenowo z obszarem (lub jego częścią) działania RZGW – np. w obrębie zlewni wód.. Czyli powołania następnej kategorii "wieloosobowych gremiów", takich "nadokręgów". Nie wierzę bowiem, że autorzy wierzą, że powstałe poprzez przekształcenie organizacji okręgowych w jedną reprezentację obejmującą teren administracji państwowej (RZGW) w zakresie gospodarki wodnej, a organizacje terenowe powinny być związane ze zlewniami rzek i/lub grupami terytorialnymi innych akwenów i łowisk siedem (!) Okręgów poradzi sobie z gospodarką wędkarską na terenie kraju. Oznacza to dalsze wydłużenie drogi decyzyjnej, co tak boli autorów opracowania.\nA jednocześnie proponują zwiększenie uprawnień lokalnych organizacji łącznie z odpowiedzialnością za prowadzenie gospodarki rybacko-wędkarskiej na wodach. To one mają decydować o zasadach wędkowania i wielkości opłat za wędkowanie w zależności od lokalnych warunków, stanu łowiska i presji wędkarskiej.. Nie widzisz sprzeczności? Z jednej strony - więcej władzy dla kół, a z drugiej - mniej władzy dla kół poprzez powołanie jakiegoś szczebla pośredniego.\nProces decyzyjny wydłuża się jednak jeszcze bardziej, gdyż należy przeprowadzić zmniejszenie liczby kół poprzez utworzenie sekcji kół gminnych dla kół liczących poniżej 50 (100) członków. Innymi słowy mówiąc - proponuje się zastąpienie obecnej trzystopniowej organizacji organizacją pięciostopniową: sekcja-koło-okręg-nadokręg-ZG. I to ma sprzyjać sytuacji, gdy Związek będzie dla wędkarza organizacją wsłuchująca się w jego potrzeby, dostosowującą się do jego potrzeb i reagującą błyskawicznie na nieprawidłowości i zagrożenia (np. dewastację produktu jakim jest rzeka, jezioro, etc.).?\nTo zwiększenie uprawnień dla kół kłóci się również z opracowanie projektu komercjalizacji niektórych użytkowanych łowisk w celu uzyskania środków na utrzymanie łowisk nierentownych, a interesujących wędkarzy (np. Reda). oraz uruchomienie łowisk komercyjnych (być może przekazanych w dzierżawę) jako źródła pozyskania środków na utrzymanie łowisk interesujących wędkarzy, ale kosztownych. Jeśli koła same będą wyznaczały opłaty i same będą się nimi rządzić, to co zmusi koło A (właściciela zbiornika komercyjnego) do przekazania funduszy kołu B (gospodarującemu na "deficytowej" Redzie)? Czy wędkarze z koła A zgodzą się płacić więcej za swoje łowisko, by wypracować nadwyżkę, którą przekaże się wówczas kołu B?\nPowstaje jeszcze jeden problem. Kto za parę lat wystąpi w konkursie przetargowym na dzierżawę wód? Koła? Przecież to ich wody. Okręgi? Przecież to nie ich wody, tylko Kół. Przecież to koła ponoszą odpowiedzialność za prowadzenie gospodarki rybacko-wędkarskiej na wodach... Czy Autorzy pomyśleli, jak wielkim zadaniem logistycznym będzie opracowanie ofert? Czy Koła będą w stanie pozyskać odpowiednią, ujętą w operacie, ilość materiału zarybieniowego? Kto zagwarantuje, że nie rozpocznie się "bratobójcza" walka między kołami o co bardziej atrakcyjne wody? Zdjęcie z Okręgów uprawnień do kontroli i koordynacji działań organizacji terenowych (kół i Towarzystw) nie jest w tym aspekcie szczególnie korzystne.\nOddzielną sprawą jest ochrona wód i rola SSR. Raz Autorzy piszą w tym zakresie być może należy zlikwidować SSR (to rodzaj nieskutecznej kontroli wewnętrznej w stosunku do własnych członków) na rzecz profesjonalnego systemu ochrony posiadanych wód. (a skąd pieniądze? - nie wnikam, pewnie z opłat), a za chwilę proponują etatyzację i powiązanie SSR z PSR. (skąd na to pieniądze? - nie wnikam, też pewnie z opłat; strasznie drogo w tym Gdańsku będzie). No, ale to wymaga chyba nie tylko zmiany statutu, ale też chyba jakiejś ustawy?\nZupełnie nie wiem również, o co ma chodzić w reformie systemu członkowskiego – podział na członków aktywnych i wspierających - biernych. Chociaż ze dwa słowa wyjaśnienia by się do tej reformy przydały...\nMiałem sobie darować, ale nie mogę... Cały tekst roi się od zwrotów typu: utworzenie silnego lobby wędkarskiego na arenie województwa; opracowanie planu działań marketingowych; eliminacja nieetycznych wędkarzy ze środowiska; uzyskanie widocznego wpływu na stanowienie prawa; utworzenie silnego i skutecznego lobby na płaszczyźnie działania władz ustawodawczych i wykonawczych. Zgadzam się jak najbardziej, proponuje dopisać jeszcze "by Polska rosła w siłę a ludziom żyło się dostatniej". Również bardzo ładne hasełko i również bez poparcia jakąkolwiek konkretną propozycją działania.\nA już co ma okres wyrównywania różnic między starymi a nowymi członkami UE do strategii rozwoju wędkarstwa w PZW w okręgu gdańskim pozostanie dla mnie chyba na wieki tajemnicą.\nTo tyle, jeśli chodzi o moje zastrzeżenia. Jak już napisałem wcześniej - podoba mi się (a wręcz koniecznym jest) wprowadzenie powszechnie zasady: „płacisz tylko tam, gdzie łowisz i jak często łowisz”, a także dotkliwych konsekwencji za łamanie zasad prawnych w zakresie ochrony przyrody. Może z wyjątkiem tego "tylko", które - jak rozumiem - znosi opłatę okręgową na zagospodarowanie i ochronę wód, zastępując ją opłatą za dostęp do konkretnego łowiska. Trochę nie wiem, skąd Okręg miałby brać fundusze np.: na prowadzenie ośrodka zarybieniowego? Acha, zapomniałem - przecież nie ma jeszcze żadnego ośrodka...\nI to tyle, jeśli chodzi o to, co mi się podoba.\nBiorąc pod uwagę proporcje pomiędzy ilością argumentów "przeciw" i "za" podtrzymuję swoją tezę o kiepskości programu. Nawet jeśli nadal będzie to uznawane za zwykłe krytykanctwo.\nOdpowiem więc na Twoje zarzuty po kolei, tak, jak ja to widzę. Choć lepiej, by takich odpowiedzi udzielił ktoś z autorów. Ja jestem takim samym obserwatorem zewnętrznym, jak i Ty . Ale do rzeczy.\nNie będę odnosił się do problemów gdańskich, bo ich nie znam\nWynika to z postulowanych co i rusz konieczności zmian Statutu.\nW wielu różnych dyskusjach na tym Forum także to proponowano.\nAutorzy (...) widzą Związek jako zrzeszenie towarzystw wędkarskich, a także lokalnych organizacji PZW, którego celem jest reprezentowanie interesów środowiska wędkujących wobec władz, organizacja życia sportowego, prowadzenie badań naukowych, itp.\nI cóż w tym złego? Podobne postulaty często i tu były wysuwane. Zresztą, czy to są samodzielne okręgi czy „towarzystwa” razem sfederowane, co za różnica? Najważniejsze by ta federacja: reprezentowała interesy środowiska wędkujących, prawda?\nObecnie PZW nie jest już monopolistą na organizowanie wędkarstwa, choć konkurencja nie jest specjalnie silna. A cóż szkodzi, by się dogadać i w sprawach dotyczących np. ochrony czy też zasad wykorzystywania wód także przez innych użytkowników mówić jednym głosem?\nAutorzy piszą: Dziś organizacja jest sztucznie nadmuchana – istnieją wieloosobowe gremia typu Zarząd, które mimo często dobrych chęci nie potrafią i nie są w stanie sprawnie działać.\nA czy w wielu przypadkach tak nie jest?\n...Być może będzie to wymagać zmiany organizacyjnej – np. organizacje pośredniego szczebla związane terenowo z obszarem (lub jego częścią) działania RZGW – np. w obrębie zlewni wód.\nJa tu sprzeczności nie widzę. Rzecz nie w ilości gremiów, ale w ich kompetencji i skuteczności. Może warto się zastanowić najpierw co jest dziś najważniejsze? Czy np. organizowanie wyjazdów, zawodów itp. Czy też skuteczne fachowe zarybienia i ochrona wód? Może potrzeba takiego nowszego spojrzenia i przeorganizowania?\nNastępna sprawa, czy naprawdę nie widzisz potrzeby aby była koordynacja działań i dobre zrozumienie na szczeblu państwowy administrator rzek (czyli RZGW) a ich użytkownicy, w tym także użytkownik rybacki i organizator wędkarstwa? To nie jest żadne wydłużenie drogi decyzyjnej, jak piszesz, tylko lepsza współpraca. Czy nie widzisz potrzeby, aby w RZGW postrzegano rzeki jako ekosystemy a nie „cieki wodne”? By rozumiano także zasady gospodarki rybackiej? Czy nie widzisz potrzeby, aby także użytkownik rybacki pamiętał, że jest tylko dzierżawcą i nie wolno prowadzić mu gospodarki rabunkowej? To zresztą wynika już z obowiązującego prawa, choć praktyka bardzo daleko odbiega jeszcze od tych załóżeń. Mam nadzieję, że nowa ustawa to jeszcze lepiej określi.\nA jednocześnie proponują zwiększenie uprawnień lokalnych organizacji łącznie z odpowiedzialnością za prowadzenie gospodarki rybacko-wędkarskiej na wodach. To one mają decydować o zasadach wędkowania i wielkości opłat za wędkowanie w zależności od lokalnych warunków, stanu łowiska i presji wędkarskiej.\nDokładnie tak! Tak przecież być powinno! O tą odpowiedzialność chodzi.\nPowtórzę raz jeszcze – niech się utrwali - To one mają decydować o zasadach wędkowania i wielkości opłat za wędkowanie w zależności od lokalnych warunków, stanu łowiska i presji wędkarskiej.\nJaka w tym sprzeczność? Nie chodzi o „władzę dla Kół, dla samej władzy, ale o skuteczne i odpowiedzialne prowadzenie gospodarki. Nieważne, czy a szczeblu Koła czy Okręgu. To szczegół. Koło może dać sobie radę z małym stawkiem, z większą wodą, np. rzeką już sobie może nie poradzić. Ale to szczegóły.\nPoza tym mylisz decyzyjność z przekazem informacji. W dzisiejszych czasach przy jasnym określeniu kompetencji i dobrej łączności nie powinno być problemu z przekazaniem informacji o tym, że coś się gdzieś źle dzieje, a tą decyzją. Problemy są, bo możliwości takich decyzji najczęściej nie leżą w gestii ani Kół, ani Okręgów. Choćby przykład „płotu do rzeki”. Wędkarz poinformuje Koło, może nawet bezpośrednio ZO i co? Dalej to są pisma do Urzędu Gminy, Starostwa, na policję do sądu itd. Podobnie z interwencjami w innych sprawach (ścieki, kłusownictwo, wycinka drzew itp.). PZW może w tych sprawach tylko pisać pisma lub dzwonić prosząc o interwencję, więc ja tu nie widzę dodatkowego skomplikowania. Przeciwnie, przy lepszych kontaktach z RZGW byłaby większa siła nacisku, RZGW jako państwowy administrator rzek domaga się od kompetentnych władz terytorialnych przywrócenia porządku (rozebrania płotu, zatrzymania wycinki i ukarania sprawców, likwidacji ścieku itp. Zobacz, to może być załatwione bardzo szybko, według schematu: sygnał od wędkarza o ścieku spływającego w miejscu takim a takim. Telefon do właściwego urzędu gminy sprawdzenie i natychmiastowa interwencja. Natychmiastowa, jeżeli zostało naruszone prawo. Dalsze postępowanie (np. karne) niech ewentualnie prowadzi sąd, ale zagrożenie zostało usunięte. Ściek zatkany, płot rozebrany, kłusownik przepędzony. Tak to powinno działać. Administrator wody trochę inaczej jest usytuowany jak użytkownik rybacki, czy organizacja społeczna, prawda? Przynajmniej powinien być.\nTo zwiększenie uprawnień dla kół kłóci się również z opracowanie projektu komercjalizacji niektórych użytkowanych łowisk w celu uzyskania środków na utrzymanie łowisk nierentownych, a interesujących wędkarzy\nPowstaje jeszcze jeden problem. Kto za parę lat wystąpi w konkursie przetargowym na dzierżawę wód?\nZnowu sztuczny problem. Wystąpić może każdy, kto spełni warunki, także i przysłowiowy Kowalski.\nZobacz jak to zaproponowano w projekcie ustawy opracowanym przez LFC (pewnie jej nie zauważyłeś, jest na RO). Oprócz PSR do ochrony zobowiązany jest dzierżawca. Jak to sobie zorganizuje i skąd weźmie środki to już jego sprawa. Ma tą ochronę zapewnić. A że się to przeniesie na ceny licencji, to trudno. Nie można gospodarzyć niżej kosztów własnych, prawda?\nZupełnie nie wiem również, o co ma chodzić w reformie systemu członkowskiego – podział na członków aktywnych i wspierających - biernych.\nPewnie, że by się te wyjaśnienia przydały, tylko znów doszłaby strona tekstu. Choć ja to sobie mogę wyobrazić łatwo: są tacy, którzy uczestniczą czynnie w różnych pracach dla PZW i tacy, którzy tylko łowią. Ta różnica znalazłaby odzwierciedlenie np. w cenach licencji i słusznie. O tym wiele razy dyskutowaliśmy. Nie każdy ma czas i ochotę na działanie – niech więc zapłaci za te niezbędne prace. Niezbędne, bo samo się nie zrobi. Do niedawna wykorzystywaliśmy naturę i jej możliwości odtwórcze, a działania naszego wędkarskiego związku bardziej skupiały się na organizacji samego wędkowania. Aktywność premiowano ulgami z tytułu takiej czy innej odznaki (to, co tak krytykuje Rysiek). Teraz trzeba więcej przyłożyć się do gospodarki ochrony – a to kosztuje. Zwiększenie cen opłat może uderzyć w miejscowych wędkarzy, mieszkających nad wodą, łowiących tam często. Może uderzyć w tych, którzy mają więcej czasu a za to nie pracują. I tu byłoby wyjście. Mają czas i mieszkają nad wodą? To niech się angażują w jej dobre zagospodarowanie i ochronę a w zamian mieliby ulgi w opłatach licencji. Tak ja to przynajmniej zrozumiałem.\nCały tekst roi się od zwrotów typu: utworzenie silnego lobby wędkarskiego na arenie województwa; opracowanie planu działań marketingowych; eliminacja nieetycznych wędkarzy ze środowiska; uzyskanie widocznego wpływu na stanowienie prawa; utworzenie silnego i skutecznego lobby na płaszczyźnie działania władz ustawodawczych i wykonawczych.\nNo i co z tego? Nie jest to słuszne? Taki to paradoks, że słowa tracą swój sens...\nNie wiem, o co autorom chodzi z tą UE, może mają na myśli wykorzystanie środków na lepsze zagospodarowanie? Do tego potrzebna jest dobre sprecyzowanie celu i dobre nazwanie projektu. Jeżeli to się uda, czy to źle?\n...znosi opłatę okręgową na zagospodarowanie i ochronę wód, zastępując ją opłatą za dostęp do konkretnego łowiska.\nNie wiem jak chcą to rozwiązać w tym przypadku. Wiem, że wprowadzenie słusznej jak zauważyłeś zasady płacisz tam, gdzie łowisz nie jest takie proste. Weź choćby wody pstrągowe, najdroższe do zagospodarowania i ochrony. W dodatku wody, na które nie można wpuścić tłumu, bo tu się nie da tak łowić. Koszt licencji wyjdzie drogi. Na razie koszt utrzymania wód pstrągowych jest częściowo wspierany z opłat na wody nizinne, przynajmniej w niektórych okręgach. To się spotyka z protestem, a na pewno się spotka, gdy ten koszt wzrośnie. A wzrosnąć powinien, bo te wody są niedoinwestowane. To nie są wcale takie łatwe sprawy...\nWymieniłeś konkretne zastrzeżenia, ja Ci odpisałem jak ja to widzę. Nie wiem, co by napisali autorzy. To ich sprawa i ich okręgu. Obawiam się, że przy ogólnej wrzawie potępiającej cały pomysł w zarodku, bez jakiejkolwiek dyskusji, rzeczywiście może nic z tego dalej nie wyjść.\nTak to już u nas jest, że ludek lubi gadać, uwielbia krytykować, ale jakichkolwiek zmian nie lubi. A zwłaszcza takich, które wprowadzają jakieś ograniczenia dotychczasowych swobód. Zwiększają ceny, podnoszą wymiary, ograniczają limity, każą zapisywać ryby do rejestrów, ograniczają dostęp do wody. Lud chce, by było dobrze, najlepiej jak dotąd tylko jeszcze lepiej...\n...a teraz, bardzo cię proszę, zamknijmy temat. Wróciłem na RO z tego powodu, że skończyły się dyskusje nad projektami ustaw (oraz że zgodziłem się z Ryszardem). Błagam - skończmy zarzynać ten portal. Pogadajmy o wędkarstwie. Na przykład - jak się nazywa ta rzeczka pod Zaklikowem, na której łowiłeś miętusy?\nA miętusy łowiłem w niej w latach 70 - 80. Choć pewnie jeszcze jakieś są.\nNo to jestem zaskoczony. Znam tę rzekę tylko z odcinka przyujściowego - równy płytki kanał, w któym ryby pojawiają się głównie wiosną, w czasie ciągu tarłowego. Pewnie 30 lat temu ten kawałek też wyglądał lepiej...\nAndrzeju, fajnie sobie dyskutujemy o szczegółach. Ale dlaczego mamy o tym projekcie dyskutować szczegółowo, skoro od razu widać że w szczegółach jest on trochę niedopracowany, albo my jak zwykle interpretujemy każdy na swój sposób i wyszukujemy dziur w całym?\nMnie chodziło tylko i wyłącznie o wnioski ogólne. A nasuwają się same.\n1. Proponuje się zmiany statutowe, pozwalające kołom w większym stopniu decydować o swojej wodzie. W wiekszym, nie znaczy całkowitym. Jednoczesnie, większe zbiorniki i rzeki byłyby we władaniu jednostek nadrzędnych i słusznie, bo korzystają z niego nie tylko członkowie koła ale wielu wędkarzy z danego obwodu i przyjezdni\n2. proponuje się aby byli członkowie "aktywni" oraz "bierni". Tak jak pracownicy i udziałowcy. Z racji udziałów ktoś ma pewne korzyści, pracownik ma dodatkowe korzyści z racji pracy. Czyli to o co nam chodzi, żeby za uczciwą pracę zapłacić ale nie musieć się angazować 'społecznie" w zagospodarowanie wód.\n3. Proponuje się uczciwe opłaty adekwatne do kosztów dobrego zagospodarowania łowiska.\n4. Proponuje się profesjonalną zawodową ochronę\n5. Zrzeszenie towarzystw czy okregów - jak zwał tak zwał - wyraźnie wskazuje na chęć odłączenia okręgów od decyzji ZG, na potrzebę ograniczenia praw ZG i pozostawienia mu funkcji wyłącznie reprezentacyjnej, lobby, towarzyst/okręgów zrzeszonych w fseracji. Trudno takiego czegoś nie poprzeć ( Rysio nie doczytał, czy co, bo powinien klaskać z zachwytu)\nI na koniec tego skrótu i podsumowania powiem tak: po latach dyskutowania na forum mając podobne przekonania co do konieczności zmian w wędkarstwie w takim własnie kierunku, zaczynamy pierniczyć o szczególikach, zamiast zastanowić się jak popchnąć ten pomysł dalej. A szczególiki to sobie kazdy okręg/koło - dopracuje.\nMamy to samo co w przypadkach jakiś petycji, ustawy itp działań - zaraz się czepialscy znajdują, co wytkną jakiś mały błąd nieistotny dla sprawy albo po prostu do dopracowania. A przecież chodzi tylko o to, żeby przyspieszyć pewne zmiany, których szczegóły wyjdą w praniu.\nNie wiem ale ludzie przestasją widzieć, że wystarczy parę rzeczy zmienić zeby było 2 razy lepiej z rybami. Przy dopracowaniu szczególików będzie 3 razy lepiej. Róznica niewielka.\nW samej swojej intencji (te wymienione 5 punktów) propozycje z Gdańska są zbieżne z tym, o czym dyskutowaliśmy nie raz i dziwne, że się komuś nie podobają. Mogą się nie podobać w ZG - to akurat rozumiem - ale tu???\nOby tylko coś z tego wyszło. Może znowu powieje z Gdańska i coś się dobrego zacznie?\nPrzepraszam-nie chciałem - spadajmy stąd :)\nNie chciałem wyoływać kolejnego bicia piany. Tak się składa, że jak nic się nie działo w PZW to było mnóstwo pomysłów, dyskusji, gadania o tym "co trzeba". A jak juz zaczyna się coś pomału dziać, nieraz w tych kierunkach "co trzeba" to nastała cisza. Zamiast isc za ciosem i coś wymyslić, żeby pewne pierwsze kroki ku zmianom mogły zaistnieć. Nie ma żadnej przeciwwagi na protesty przeciwko zmianom w Krosnie, nie ma zadnego poparcia tych nielicznych co idą pod prąd. Daleki jestem od huraoptymizmu, ale mozna smiało powiedzieć ze zarysowuje się wyłom w "linii przeciwnika". Albo go bedziemy powiększać, albo przeciwnik szybko wzmocni szeregi i będziemy kolejne lata dyskutować.\nKolejny raz możemy się przekonać, że dla ludzi nie jest ważna to, co dobrego może przynieść jakieś działanie. Najważniejsze jest, żeby "moje było na wierzchu". Róbmy se swoje tak jak uważamy, a koledzy niech nic nie robią i narzekają. I mówią "jak ma być" w/g ich jedynie słusznych racji. A wszystko co trochę odbiega od wizji, należy wrzucić do kosza. No problem, niech każdy mysli i robi co uważa, jego święte prawo. Życzmy powodzenia - a my zajmijmy się "kolejnym bezowocnym dreptaniem w miejscu" w postaci końferencji\nZaiste Tomku rozebrałeś na czynniki pierwsze i obnazyłeś większośc slabości "życzeniodawców"...\nJest jeszce jedna: "życzeniobiorcy" mają to w D.....\nMareczku. Czas pomału odejśc od "jedynie słusznych racji" i "jedynego sposobu na wszystko". Oraz przypomnieć sobie co oznacza słowo "tolerancja" - nie jako zgoda z innym pojmowaniem rzeczy, ale jako akceptacja tego, że ktoś moze mieć inne poglady. Do momentu aż zaistnieją fakty niezaprzeczalne, którym zaprzeczyć nie można. Wszystkie sposoby są dobre, jeżeli mają przynieść lepszy stan wód. Z ogólnego miszmaszu pogladów może wyjść coś niezłego (idealnie nigdy nie będzie i nigdy wszyscy nie będą zadowoleni).\nZobacz, pomimo że Krosno zrobiło coś fajnego lecz nie mającego większego wpływu na stan wód (limity za duże, opłaty za małe, ograniczenia dotyczą realnie tylko miejscowych mięsiarzy) to wszyscy chwalą pomysł, nazywając "milowym krokiem", mimo ze w szczegółach niedoskonały. Nawet ja\nróżnica między dreptaniem w miejscu (jakim są quasi działania epistolograficzne: petycje, programy, strategie), a krokami (choćby niewielkimi) jest taka, że te drugie wiążą się z przesuwaniem w jakimś kierunku. Do przodu lub do tyłu, ewentualnie w bok. W przypadku Krosna, nieodosobnione sa zdania, ze kierunek jest "postępowy" (choć ,nie tylko w twojej opinii, zbyt mały). I o to chodzi. Są, co prawda, tacy którzy chętnie rzuca kłodę, wykopią dołek lub spróbują sprowadzić to na manowce. Niemniej jednak, rzecz zmierza w tej chwili do dającego się przewidzieć celu. I jest to rzecz konkretna.\nEpistolografia walcząca, ograniczająca się jedynie do samego tworzenia "papieru", bez podejmowanych konkretnych działań, czy też (a taką mamy w tym przypadku) konstatująca stan obecny z zaleceniem "niech się stanie" istotnego wpływu na rzeczy stan nie ma...\nA jak już to "mądry jeden" napisał: Kto stoi w miejscu ten się cofa...\nI TAK JA TO WIDZĘ...\nNigdy nie twierdziłem, że podjęcie jednego rodzaju działań wyklucza drugie. Niech się może uzupełniają, żeby własnie było szybciej, żeby tworzyć precedensy i warunki ogólne do tych małych kroczków. Wtedy będzie szybciej\nenergii zuzytej i papieru po prostu...\nI nie ma co sie zachwycać\nPrzykro mi, Tomaszku, ale jak tu 4 lata sobie klikam, to jestem pewnien że osoby, które łowią ryby i mogą coś na ten temat powiedzieć, mozna policzyć na palcach jednej ręki. Reszta tak bardzo stara się nie jeździć, nie umieć łowić, nie uczyć się, że na podstawie ich wypowiedzi powstało okreslenie "interdown" w miejsce "internauta"\nForum jest tylko od gadulstwa, od klikania, kto lubi i komu się nie nudzi ten klika. I tyle. A o czym - o czym mają ludzie pisać jak nie łowia ryb? Nawet ja w jesieni nie połowiłem jeszcze sandaczy, nawet moi koledzy co lepiej łowią nie znaleźli jeszcze ryb (prócz jakiś pojedynczych 2-3 sztuk po 4kg) to co dopiero inni. Kicha z braniami, przy kiszce z rybami, powoduje zanik tematów o łowieniu ryb.\nKoledzy z mojego Koła złowili w ostatnich dniach trzeciego sandała ponad dziewięćdziesiąt parę cm. Kto łowi, ten w końcu złowi.\nNo i widzisz, Imienniku - jednak można po ludzku pogadać... Bo u mnie na jesieni też kicha. Szczupaki nawet lepiej brały w sierpniu; sandacza ostatnio wodzialem chyba w styczniu, jak się na mormyszce uwiesił (chyba nawet nie miał 15 cm). Popieprzyło się w pogodzie, to i rybom na łby padło. Kiedy pamiętasz ostatni taki listopad? Zazwyczaj musiały się nażreć przed zimowaniem, czyli gdzieś tak na przełomie września i października, dokąd woda była jeszcze w miarę ciepła a już czuć było nadciągające chłody. Chłody nie nadciągają - to i ryby nie odczuwają potrzeby rozbudowy tkanki tłuszczowej...\nTo taka moja niezobowiązująca teoria dotycząca braku brań.\nKergulena, walley, sandacz\nTomaszu. Złowiłeś kergulenę a nie sandacza. Takie samo coś miedzy 40 a 50cm to jest walley. Sandacz to tak samo wygladająca ryba ale powyżej 50cm\nKerguleny się zdarzają, łykają duże kopyta. Niedawno kolega złowił bolenia, normalnie żerującego na przelewie. Jak na połowę listopada to dziwne. Po prostu w powietrzu jest wczesna jesień, a w wodzie jeszcze lato. Ryba rozpirzona. Ale na letnich miejscach typu płytkie opaski, rafki pod sluzami, jakieś płycizny na wewnętrznych łukach - też nie było ryby w lecie i też nie ma teraz. Moja teoria mówi, że poprzedniej wiosny przy dużej wodzie ryba z Odry połynęła na Bornholm. Nie łowimy my, nie łowią wrocławiacy, koło Słubic też nie łowią, a na Zalewie Szczecińskim to co najwyżej rybacy wytłukli to co ode mnie spłynęło.\nSzczupaków nie ma i nie będzie, dopóki nie wprowadzi się całkowitej ochrony - bo wedkarze wytłuką łatwo wszystko co ma pół metra - toż to głupie i bierze w pierwszym rzucie. Starorzecza są, a szczupaków nie ma - czyli wyżarte przez wędkarzy. Nigdy się nie nastawiam na szczupaki bo bym non stop o kiju albo "o sledziu" schodził, przyłów zdarza się raz na rok Troczkowcy doskonale sobie radzą z okoniami i zarazem szczupaczkami na paprocha).\nCo łowić? Po prostu bywać nad wodą i czekać na zgrupowanie się drapieżnika. Bedzie taki tydzień, może dopiero w grudniu, że ryby się zejdą w doły. Może coś się trafi zdjęciowego. Ot, i cała filozofia\ndobry rok był, dobry...\nJak się toto coś nazywało, co mi na mormyszce zawisło, zostawię naukowcom. Zęby miało, paski miało, płetwę grzbietową z kolcami miało. Do jedzenia się nie nadawało.\nNie mogę natomiast narzekać na sezon, bo dobry był. Biała ryba (nie wiem, czy wiesz, ale jest coś takiego) brała dobrze i niewybrednie. Zainwestowałem w tyczkę i nie żałuję. Znalazłem też niezwykle obfite łowisko całkiem blisko domu, niecałe 15 km. Nikt tam nie łowi, a ryb całkiem sporo. Ale i Królowa nie poskąpiła wrażeń...\nNiestety - lato mieściło się jeszcze w normie pogodowej dla tej szerokości geograficznej, a jesień już zdecydowanie nie. I od października mniej więcej diabeł ryby ogonem nakrył.\nCo tu spieprzyć!\nTomku, temat nie umiera. Ten temat żyje swoim życiem. Zaprezentowana propozycja strategii, zasadniczo dotyczy zgodnie z tytułem, Okręgu gdańskiego. Póki co, na tym forum, nie objawił się żaden członek Okręgu gdańskiego, aby zabrać głos, w bądź co bądź, istotnej sprawie swego macierzystego Okręgu. Naprawdę nie posądzaj mnie o złe intencje, w tym temacie, ale chłopcom sie lekko zagotowało pod sufitem i poszaleli na całego, mieszając tematy okręgowe z tematami krajowymi. Jak to się ma do tytułu dokumentu, oceń sam. Bardzo dobrą w założeniach intencję, spieprzono dokumentalnie i nie zdziwię się, gdy temat umrze śmiercią naturalną. To mi trochę przypomina strategię "rozwoju" ogłaszaną każdorazowo przy okazji Krajowego Zjazdu Delegatów PZW. Zawsze musi byc zawarty rys historyczny, trochę nawet niegłupio wygladających pomysłów i stek bzdur. I co najważniejsze nigdy nie realizowane. Bo gdyby zrealizowali, to trzeba by było napisac nową strategię a to już przekracza zdolności niektórych "naukowców"i doktorów z ZG. I tak od prawie dwudziestu lat mamy zawsze tą samą strategię i ten sam skład osobowy decydentów. Życzę chłopakom z Gdańska aby się im udało,a jednocześnie trochę otrzeźwienia i realizmu. Sobie zreszta tez życzę aby sie udało\nJak widzisz Tomek, nie taki diabeł straszny jak go niektórzy malują Czasami w takim niereformowalnym indywiduum /określenie pewnego "kulturalnego" forumowicza/, można odnaleźć iskierkę racjonalizmu. A gdyby tak wcielić w życie pomysł Okręgów UE, koherentnych ze zlewniami, to oczami wyobraźni widzę Okręg w zlewni... Renu\nNa starośc robię się coraz bardziej zgryźliwym satyrem hihihi...\nDiabeł straszny zawsze\nDla mnie zawsze będziesz Strasznym Rysiem, nawet jeśli poglądy nasze czasami znajdą punkt wspólny.\nA skupmy się na wnioskach ogólnych. Proponuje się zmianę sposobu działalności. Słusznie analizuje się wadliwy system, wskazuje kierunki dla poprawy. I to robią działacze PZW. Stąd tylko krok do tego aby zebrać podobnie myślących działaczy. Zachęcić do wprowadzania tych rzeczy w życie. Tylko krok do zmiany statutu na nadzwyczajnym zjeździe. Tacy ludzie są wszędzie w każdych zarządach. Na razie samotnie sobie coś tam robią na niewielką skalę. Poprzez brak nagłośnienia tych OGÓLNYCH propozycji dla PZW, ci ludzie myslą że są w mniejszości. Tak jak przestraszyli się delegaci na zjeździe i wybrali Grabowskiego, który to właśnie po raz kolejny wypowiedział się w WW że jest świetnie. Jak ruszyć ludzi podobnych autorom opracowania?\np.s. mi się też terminarz szczegółowy nie podoba (bo nie dożyję końca zmian i nie zaznam owoców) ale nie o to chodzi tylko o stwierdzenie w jakim kierunku powinny zdążać zmiany , jaką organizacją i po co ma istnieć PZW. A tam to jest słusznie napisane\nLeczenie chorego czy nowe otwarcie.\nTomku, ja niestety nadal odbieram tą wizję, jako leczenie pacjenta w stanie agonalnym. Póki co, nie potrafimy sie wyrwać ze standardowego myślenia i patrzymy na nasze stowarzyszenie z punktu widzenia przynależności do niego. Taka optyka, stoi w jasnej sprzeczności z celem jaki należy osiągnąć. Zwróć uwagę na istotny element , zawarty w przedstawionym dokumencie. Co zrobić aby wędkarzom było lepiej? A ja sie grzecznie pytam, dlaczego nie postawiono pytania, co zrobić aby uchronić otaczającą nas przyrodę, zarówno przed wędkarzami jak i łowiącymi inaczej. Nie my powinniśmy byc podmiotem lecz właśnie przyroda. My co najwyżej nabylibyśmy uprawnień, do korzystania z pożytków takiego programu. Im więcej wprowadzimy elementów pozytywnych do tak sformułowanego programu, tym większe powinny być nasze uprawnienia do konsumowania wygospodarowanych pożytków.Póki co dusimy się we własnym smrodzie, poszukując sprawcy puszczenia smrodyla, zamiast go po prostu wywalic na zbity pysk. ZG to jeden z ostatnich szańców minionego systemu i będzie się bronić wszystkimi możliwymi sposobami, przed unicestwieniem. Wszystkie zmiany, dokonane od 2000 roku zarówno w sferze organizacyjnej jak i w obrębie Statutu, mają za zadanie utrwalić niezbędność istnienia tego organu. Jego uprawnienia są tak olbrzymie, że tzw autonomia okręgów jest tylko mirażem. Jak podskoczy mu tylko jakiś Okręg, to zawsze można go zlikwidować i włączyć do innego. Tu przypominam Okręg Sieradz i osobiste zaangażowanie członków ZG w ochronę interesów Zakładu Rybackiego PZW Poznań. ZG nie interesował sie problemami swej jednostki terytorialnej, natomiast bardzo interesował się interesikami jednostki pomocniczej.\nReasumują, pisanie o niezbędności dokonania zmian w Statucie, bez podania zakresu dokonania tych zmian, jest klasycznym pier...leniem kotka za pomocą młotka. Jestem za pełną autonomią Okręgów /oczywiście nie w takiej liczbie jak obecnie/ i pozostawieniem w stanie szczątkowym organu centralnego, z uprawnieniami li tylko kontrolnymi. A więc system federacyjny, o czym wspominają koledzy z Gdańska, reprezentowany przez ciało wspólne w kontaktach z władzami administracyjnymi i namiastką obecnego ZG z uprawnieniami Izby Obrachunkowej, rozliczającej obiektywnie każdego członka federacji.\nRyśku, te zmiany zaproponowała komisja swojemu okręgowi. Na pewno wzięli pod uwagę nie tylko to, do czego trzeba dążyć, ale także i to, na ile ten program jest możliwy. Łatwo zaproponować abstrakcyjnie jakiś program naprawczy, nawet może być on jak najbardziej słuszny, tylko co z tego, jeżeli nie będzie szans na jego zrealizowanie? Łatwo krytykować i doradzać z boku. Trudniej zrobić coś, co wyjdzie naprawdę, nawet jeżeli nie będzie do końca idealne.\nObawiam się, że te jak najbardziej słuszne propozycje mogą nie zostać zaakceptowane, że mogą przepaść w jakimś głosowaniu, jeżeli zostaną rzucone bez przygotowania i poddane „demokratycznej” procedurze "głosu ludu". Gdyby zostały przyjęte choćby w części, bardzo bym się cieszył. Cieszyłbym się, bo będzie to krok ku normalności. Niestety, jest w całym naszym związku spora liczebnie masa wędkarzy, którym zależy na zachowaniu dotychczasowego modelu, czyli: zostawienia obecnych limitów, pozwalających zapełniać słoiki i zamrażarki, nie ruszania wymiarów, nie podwyższania opłat, bo się karta nie zwróci, a straż to jest dobra, ale tylko by gonić obcych. Niestety, tak myślących jest bardzo wielu i dokąd nie przestanie się brać ich opinii na serio, dokąd nie przyjmie się rozwiązań takich, by każdy szukający w wędkarstwie wspaniałej przygody i kontaktu z naturą, a nie taniego żarcia pod flaszkę, mógł realizować swoją pasję u nas, w Polsce, a nie na wyjazdach zagranicznych, to nic się nie zmieni. Nic się nie zmieni, dokąd głos myślących rozsądnie będzie tak samo ważny jak głos gumofilca. Dokąd w okręgach ktoś nie podejmie odważnych zmian, niechby i stopniowych, przyzwyczajających gumofilców, że czasy wyjazdów po rybie mięso się skończyły.\nW Gdańsku komisja zaproponowała takie kroki, gdzie indziej może zrobią coś innego. Wędkarstwo może być zróżnicowane. Jeden woli karpie, drugi karpiki, trzeci pstrągi i lipienie. Ktoś inny zadowoli się bękartami. Każdy może znaleźć swoją cząstkę i nie musi być jedna opłata za wszystko. Zróżnicować, dostosować do możliwości konkretnej wody - to proponują w Gdańsku. Ważne, by dostrzeżono te potrzeby i wprowadzano zmiany. By dostosowano wędkarstwo do możliwości przyrody. Bez oglądania się na niezadowolonych i wbrew protestom miesiarzy, którym zawsze będzie za mało i za drogo.\nAndrzej - też działacz PZW\nKrytyka czy wyrażenie swej opinii?\nAndrzejku, ja tylko wyraziłem swa opinię a także zdziwienie, że nie bardzo rozumiem, o co chłopcom idzie. Nazywanie czegoś propozycjami strategii rozwoju i przedstawianie dokumentu, który jest w zasadzie tylko pogłębioną analizą, to taki mały zabieg socjotechniczny. Niby się coś pisze ale zasadniczo guzik z tego wynika. Dla przykładu jedna z "propozycji", dotyczy urealnienia opłat za "prawo połowu". Andrzejku, nie da się urealnić tych opłat, jesli będziemy je nazywali składką na ochronę wód i zarybianie. Nie róbmy z siebie idiotów, że niby nie wiemy o co biega. Jeśli składka, to po równo, bo wszyscy solidarnie partycypujemy w zbożnym dziele ochrony wód i ich zarybianiu. Jesli opłata za wędkowanie, to podajmy konkretne propozycje. Pisanie na okragło, to trochę za mało aby nazwać taki dokument strategią rozwoju. A może chłopców trochę obleciał strach, aby wywalić cała kawę na ławę. W przedstawionym dokumencie najmniej jest strategii a najwięcej rysu historycznego, nie wiadomo po co tam zamieszczonego. Tu kłaniam się nisko w pas Sławkowi Rybickiemu i przywołuje jego zdanie, że w Polsce czytanie ze zrozumieniem, jest sztuka arcytrudną. Parafrazując, pisanie ze zrozumieniem jest chyba jeszcze trudniejszą I już na koniec, aby nie przymulać. Andrzeju, kto jak kto, ale Ty doskonale się orientujesz, ile wylęgarni i ośrodków zarybieniowych zostało sprzedanych przez PZW w ostatnich 15 latach. Zawsze powodem była nierentowność. Proponowanie w strategii zakup lub budowę ośrodka zarybieniowego odbieram jako bardzo kiepski żart, naprawdę kiepski.\nA zabrakło mi w tej strategii rzeczy oczywistych, takich jak wykorzystanie grantów z funduszy UE. Zabrakło mi rzeczy tak oczywistej jak, jaki kierunek gospodarki zarybieniowej wybierzemy, po uśmierceniu kierunku karpiowo-karasiowego. Bo to, że ten kierunek trzeba jak najszybciej wyeliminować wie każdy z nas. Za dużo natomiast w tej strategii jest wyrażeń, typu: nalezy się zastanowić, może. Tyle gwoli wyjaśnienia swego stanowiska i usprawiedliwienia się, że pozwoliłem sobie zabrać głos w przedmiotowej sprawie.\nŻadasz zbyt wiele\nOczekujesz doskonałości każdego planu czy opracowania i rozdrabniasz wszystko na czynniki pierwsze. Dla ciebie ważniejsze są szczególiki i ich "rozpracowanie" niż sens ogólny. Tak to wszystkie pomysły kogokolwiek są do dupy.\nChłopaki napisali o tym, że dla rozwoju wędkarstwa konieczna jest zmiana statutu i co za tym idzie wszystkich rzeczy: regulaminów, opłat, zaprzestanie prac społecznych. Piszą, jak zrobić aby była szansa na lepsze łowiska.\nPytanie moje było czy ta wizja przepadnie czy ktoś to pociągnie dalej.\nU ciebie już przepadła. Bo się zajmujesz jakims szczegółem- pomysłem kupna ośrodka. No jak nie mają niech se kurna kupią, nawet 3 ośrodki, byle ryba była w wodzie. Ja cię kompletnie nie rozumiem czemu krytykujesz całość za szczegóły a to co najważniejsze pomijasz.\nAha, i jeszcze jedno. Od ochrony przyrody jest milion organizacji ekologicznych, nie wymagaj żeby PZW było kolejną Ligą OChrony Przyrody i tylko tym się zajmowało.\nRyskowi w uzupełnieniu\nRysiu, nie mysl że nie uznaję twoich racji, że cię "napastuję". Artykuł powiesiłem w formie pytania. Chodzi tylko o to, ze my tu sobie na forum wypisujemy dziesiątki artykułów, zakładamy inne stowarzyszenia i piszemy listy z propozycjami i uwagami itd itp. Ale jak ktoś z PZW napisze to samo o co nam chodzi, to jest cisza. Po co więc to nasze całe pisanie, skoro pozwalamy aby coś, co może w wyniku róznych działań kiełkuje, zostało zdeptane w zarodku?\nZ Gdańska wyszedł sygnał tylko, nie jakaś wielka akcja, ale my nic, zostawiamy to aby umarło. I inni też to olewają, bo im zależy żeby nie było nic głośno o potrzebie reform w takim a nie innym kierunku.\nPytanie zawarte w artykule było nie o opinię o szczegółowych rozwiązaniach, bo szczegóły są dla każdego okręgu a nawet koła inne, ale o to co dalej z tym opracowaniem i wnioskami ogólnymi dla PZW. Widzę, że jednak będzie cisza. Możemy se pewnie napisać 45 nowych petycji do okręgów ze skutkiem jak dotychczas. Bo co innego wnioski z forum, których nikt nie bierze na powaznie, bo forum ma opinię oszołomstwa i frustracji, a co innego wnioski z mediów albo z samych okręgów.\nTomkowi ku rozwadze.\nTomeczku, ja nie nastawiam się negatywnie do inicjatywy chłopaków z Okręgu gdańskiego. Wyraziłem tylko swój pogląd, że dokument jest krótko mówiąc niezbyt dla mnie zrozumiały i sam w sobie sprzeczny, o czym możesz sie przekonać, czytając go uważnie. Napadłeś na mnie ( ...ocenzurowano... Admin ) . Wiesz, że masz za to u mnie dokładnie przesrane Gdy pisałem, że przyjdzie pora zakasać rękawów i solidnie wziąść się do roboty, miałem na myśli przede wszystkim ochronę środowiska a nie ochronę stowarzyszenia. Doskonale wiesz, że w tym obszarze wszyscy wspólnie możemy wiele zdziałać, nie nadwyrężając ani swoich mięśni ani kieszeni. Natura ma to do siebie, że potrafi stosunkowo szybko zaleczać niektóre swoje rany. Sam się o tym przekonałem, nie dalej niż tydzień temu. Wracając z kolejnego nieudanego zresztą wypadu na sandacze, chciałem znaleźć miejsce gdzie była jeszcze cztery lata temu wiertnia do pozyskiwania ropy. Po dośc żmudnym poszukiwaniu znalazłem to miejsce. Tomeczku, przyroda tak tam poszalała, że dzisiaj rosną tam krzakulce na 2-3 metry. Gdybym nie wiedział, że tam działał kiedyś człowiek, to zapewne bym w to nie uwierzył. Jeśli chcemy aby z akilkanaście lat krajobraz Polski nie wyglądał jak Zagłębie Ruhry albo okolice Chorzów Batory, to naprawdę musimy przyłożyć do tego rękę. A pierwszą rzeczą jaką musimy zrobić, to nie pozostawiać po swej bytności śladów oraz usuwać to, co pozostawili inni. To nie jest zabawa w nawiedzonych ekologów, tylko próba zidentyfikowania się z otaczającą nas naturą, której przecież jesteśmy częścią. Czasami warto dać w mordę jakiemuś kłusolowi, zamiast tracić czas na dochodzenie swoich praw przed organami administracyjnymi. W końcu zasinione limo więcej doskwiera niż umorzona sprawa w sądzie grodzkim. A natura nas za to ułaskawi i wynagrodzi\nJednak ja postrzegam takie inicjatywy pozytywnie. Nie jest do końca istotne czy szczegóły są dopracowane. Ja tam wyczytałem propozycję przekształcenia związku w zupełnie co innego i szkoda mi, że nikt dalej nie pociągnie sprawy.\nCo do zakasania rękawów w dziedzinie ochrony przyrody, to ok, nie wyczytałem wprost że o to głównie ci chodzi.\nCo do porównań, to musiałem cię jakoś sprowokować, żeby znów nie było ze się za bardzo zgadzamy na forum publicznym\nChyba mam rację, ze przesrane mam tylko do połowy pierwszego piwa, jak się wreszcie spotkamy\nA tak w ogóle, do twojej wiadomości, to włączyłem trochę luz z tymi wszystkimi rzeczami, bo nie ma się co napinać.\nSą wazniejsze sprawy, jak choćby to ze czasu nie ma i dawno się nasza piątka nie zjechała na ryby w całosci\nTomeczku, po pierwszym łyku a nie po połowie pokala . Nie napinam się a wręcz odwrotnie, coraz wiekszy luz. Niektórzy za to napinają mięsnie i występują w roli advocatus diaboli. Najwyższa pora aby się odbili od dna w którym się pogrążyli.\nMyślę, że stały kontakt z przyrodą, który sobie zaserwowałem ma swoje pozytywne cechy. Coraz mniej mnie obchodzi stowarzyszenie a coraz więcej otaczająca natura. Mogło to spowodowac nawet pewne przewrażliwienie. Zawsze gul mi skacze do przełyku gdy widzę totalną głupotę ludzi i brak wyobraźni. Na wiosnę zamawiam 3 tyś. sadzonek sosny i będę obsadzać swoje rancho. Może wnuk bedzie miał tam kiedyś las?\nTo dzicz i samosieje\nTomku, ma to mieć taki charakter, dlatego kupuje sadzonki ze szkółki leśnej. Sadzić będę jak popadnie a nie pod sznurek. Zapewne połowa sadzonek padnie, bo to normalka. Nie chcę jednak czekac parę lat, aż mi się obsieje samoistnie. Od przyszłego roku przestaję ścinac trawę aby nie wycinac przy okazji samosiejek. Jak natura, to natura. Może za trzy, cztery lata będe biegał na golasa po lasku i udawał naturystę A na borowiki, to musisz koniecznie przyjechać.\nZobaczyć na stare mapy i zobaczyć, czy tam Warta bliżej ciebie nie płyneła? Parę kilo trotylu i zmienimy bieg rzeki na właściwy podprowadzając wodę na tyle, żeby na piechty dojść. I niech nam wtedy PZW skoczy na pukel\nA jak nie trzeba jeździć, to i browara przed rybami można chlapnąć.\nMarek Kaczmarczyk <>\nMówiłem, że struś... mówiłem że wybiórczy...\nO czym polemizujemy.\nNikt nie jest doskonały i zapewne znasz to z filmu "Pół żartem, pół serio". Ja nie żądam doskonałości, ale nie będę się zachwycał jakąś propozycją strategii, sprzeczną samą w sobie. Od propozycji nie przybędzie ryb w rzece. Przybedzie co najwyżej takich komentarzy jak Twój czy mój. Wiecej do mnie przemawia to co robią w Słupsku czy innym końcu Polski, niż publikowanie zbioru pobożnych życzeń, pełnego ogółników. Takich strategii naczytałem się już tyle w swoim życiu, że kolejna, nie robi na mnie wrażenia. Za dwa, trzy miesiące wszyscy o tym zapomną. Nie zmienisz polskiego wędkarstwa, nie zmieniając świadomości i mentalności. Rezerwy proste się już dawno skończyły. Teraz pora na odrobienie kawałka dobrej i ciężkiej pracy. Ta propozycja, wcale nas do tego nie zbliża, wręcz odwrotnie. O tym co napisano w tej propozycji, od dawna wie większość wędkarzy świadomych. Zebranie tego do kupy i napisanie elaboratu, uzupełnionego o rys historyczny, nie ma chyba uspokoić mego czy Twego sumienia, że idzie wielka zmiana. Tomek, nie idzie.\nTeraz pora na odrobienie kawałka dobrej i ciężkiej pracy.\nNie zmienisz polskiego wędkarstwa, nie zmieniając świadomości i mentalności.\nWiecej do mnie przemawia to co robią w Słupsku czy innym końcu Polski, niż publikowanie zbioru pobożnych życzeń, pełnego ogółników.\nnie ma chyba uspokoić mego czy Twego sumienia, że idzie wielka zmiana. Tomek, nie idzie.\nUzyłeś zdań zywcem wyjętych z "Teorii Kowalskiego"\nDo mnie też przemawia to co niektórzy robią, ale nie przemawia do mnie skala tych kosmetycznych zmian\nWielka zmiana nie idzie i nie nadejdzie, jak ci, co chcą coś zmienić nie będą mieli poparcia. Wędkarstwo jednak nie uzdowi się przez kosmetykę i jakieś delikatne zmiany np. wymiarów szczupaka i sandacza w katowickim ostatnio - jak nie wyżrą ryb 45cm to wyżrą wszystkie 50cm i tyle\nOpinia opinią, tak to bywa, że każdy lubi mieć swoje zdanie na każdy temat.\nJa się nie chcę wypowiadać na temat czyjegoś planu, doradzać szczegόłowo, gdy ani nie znam szczegόłowej sytuacji, ani nikt mnie o te rady nie prosi. Nie wtrącam się. Najwyżej jak widzę coś dobrego, to się cieszę. Tu akurat widzę.\nZawsze wkurzały mnie krytykanckie recenzje i wytykanie komuś, że czegoś tam jeszcze nie napisał albo nie zrobił. Znam to.\nOd dobrych rad to są całe tabuny mędrcόw, od konkretόw znacznie mniej.\nŚrodki unijne – pewnie, zawsze przyda się wsparcie, ale trzeba liczyć na siebie. Licząc na wierzbowe gruszki można się przeliczyć...\nSą dobrze działające ośrodki zarybieniowe PZW i produkują nie tylko karpia. Nie wszystko i nie wszędzie jest do niczego.\nTeż nie kumam,\nTakie gały widziałem u sandaczy w markecie.


Jak poradzić sobie z lękami u osoby leczącej się u psychiatry? - Na pytanie odpowiada lek. Wiesław Łuczkowski | WP abcZdrowie\nJak poradzić sobie z lękami u osoby leczącej się u psychiatry?\nDzień dobry. Proszę o radę. Jestem pod opieką b. dobrego psychiatry. Leczę się od dwóch lat, przyjmuję lamotryginę jako stabilizator. Dwa lata temu podczas epizodu depresyjnego przyjmowałem paroksetynę i sulpiryd, które mi pomogły. Od ponad pół roku męczę się z wyjątkowo silnymi lękami (mój główny problem od zawsze). Nie zadziałały duloksetyna i wortioksetyna. Obecnie biorę od miesiąca escitalopram i mam wrażenie, że jest jeszcze gorzej. Dwa lata chodziłem na terapię. Jutro zaczynam kolejną.\nJeżeli Pański psychiatra jest, jak Pan napisał, b. dobry, to przede wszystkim z nim powinien Pan uzgadniać strategię leczenia. On zna całą historię choroby, wyniki badań i wszelkie potrzebne dane z dotychczasowego leczenia - czyżby miał Pan do niego ograniczone zaufanie? Leczenie powinno być prowadzone odpowiednio długo w odpowiednich dawkach. W razie potrzeby należy je wzmocnić neuroleptykami lub benzodiazepinami lub jeszcze innymi metodami. Nie zapominajmy o psychoterapii. Jeżeli są stosowane "stabilizatory" to mam wrażenie, że mowa jest o CHAD lub o którejkolwiek z faz.\nNie wspomina Pan nic o podjętej psychoterapii, do której w przypadku Pana dolegliwości bardzo bym Pana zachęcała a przy braku której pomoc psychiatryczna jest niekompletna. Leki oczywiście stabilizują pewne symptomy, ale w połączeniu z terapią, mogą przynieść realne oczekiwane efekty.\npomysł by ponownie rozpocząć psychoterapię jest bardzo dobry. Powodzenia\nCzy setralina, escitalopram i paroksetyna maja podobna skuteczność? – odpowiada Dr Izabela Dębicka\nChAD i złe samopoczucie po Zolafren – odpowiada Mgr Hanna Markiewicz\nCzy dawka Pregabaliny na lęki nie jest za mała? – odpowiada Dariusz Pysz-Waberski\nNexpram a pogorszenie stanu zdrowia – odpowiada Lek. Wiesław Łuczkowski\nDepresja • Nerwica • Zaburzenia lękowe • Nerwica lękowa • Natrętne myśli • Ataki paniki • Bulimia • Skutki uboczne leków • Nerwica natręctw • Dysfunkcje po środkach psychoaktywnych • Lęk napadowy • Uzależnienie od alkoholu • Fobie społeczne • Nadużycia • Zdrowie psychiczne • Psychoanaliza Lacana • Leki • Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji • Schizofrenia • Fobie • Psychoza afektywna • Zespoły abstynencyjne poalkoholowe • Leki uspokajające • Trudności w podejmowaniu decyzji • Anoreksja • Leczenie psychiatryczne • Uzależnienia • Nerwica histeryczna • Encefalopatia alkoholowa • Subdepresja\nLeczenie PTSD • Koronawirus. Pierwszy Polak po przeszczepie płuc po COVID-19: "Przeraża mnie, gdy słyszę, że pandemii i koronawirusa nie ma" • Rak nerki - jak go rozpoznać (WIDEO) • Psychiatra - kim jest i co leczy? Jak wygląda wizyta? • Zaburzenia afektywne dwubiegunowe - objawy, typy, przyczyny, leczenie • Hipomania - przyczyny, objawy, leczenie • Zapobieganie nawrotom depresji • Napiszmy kartkę dla Krzysia. To będzie dla niego najlepszy prezent na 18 urodziny • "Byłem w sytuacji, gdy myśl o pójściu do pracy wzmagała u mnie myśli samobójcze". Poruszający list otwarty do lekarzy • Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby\nPermente • Rivastigmine Sandoz • Emerpand • Rivastigmine Mylan (Rivastigmine Acino) • Rivastigmine Teva • Prometax • Cisordinol • Kvelux (Kwetiapin LEK100) • Clozapine 25 Hexal • Clozapine 50 Hexal\nLek. Aleksandra Korzeniowska - Psychiatra, Chełm • Zbigniew Afeltowicz - Psychiatra, Gdańsk • Krzysztof Rębisz - Psychiatra, Nałęczów • Lek. Bartłomiej Staszak - Psychiatra, Katowice


Konwersja CBR do PDF - File Extension\nKonwersja pliku CBR do PDF\nKonwertując plik do innego rozszerzenia plików będziesz mógł skorzystać z innych programów do jego obsługi. Należy pamiętać jednak, że plik CBR po przekonwertowaniu do PDF może nieco różnić się od oryginału, chociażby układem danych. Najważniejsze informacje powinny zostać zachowane, jednak jeżeli zależy Ci na tym aby plik po konwersji z CBR do PDF był identyczny, musisz rozważnie postępować i wybrać odpowiednią aplikację z listy poniżej. Nie gwarantuje to oczywiście wykonania konwersji w 100% zgodnej z Twoimi oczekiwaniami, ale napewno bardzo w niej pomoże. Jeżeli mimo wszystko efekt konwersji pliku CBR do PDF nie spełni twoich oczekiwań, możesz po prostu spróbować znaleźć w internecie inną wersję Twojego pliku w formacie CBR, poprawnie przekonwertowanego już wcześniej przez inną osobę do pliku PDF. Jeżeli to się nie uda, skorzystaj z informacji przedstawionych w dalszej części witryny.\nProgramy do konwersji CBR do PDF:\nJeżeli po przeprowadzeniu konwersji pliku CBR nie uzyskałeś odpowiedniego efektu, możesz spróbować zmienić format pliku CBR na inny niż PDF. W naszym serwisie znajdziesz jeszcze informacje na temat następujących możliwości konwersji:\nNiestety, jeżeli po wykonaniu dwóch wcześniej opisanych czynności (próby znalezienia swojego pliku CBR przekonwertowanego przez inną osobę, oraz próby samodzielnej jego konwersji do formatu PDF) nadal masz problem ze swoim plikiem, to rozwiązań zostało już niewiele. Możesz raz jeszcze spróbować poszukać i zainstalować aplikację mogącą otworzyć plik CBR w oryginalnym formacie (bez konwersji do pliku PDF. Takie rozwiązanie będzie trudne do wykonania, ale napewno da najlepszy efekt.


Nieznośna lekkość bytu (okładka twarda)\nSprzedaje Virtualo 68,88 zł\nArcydzieło literatury światowej teraz z autografem pisarza.\nNajsłynniejsza powieść Milana Kundery wydana po raz pierwszy w 1984 r., z głośną adaptacją filmową z Danielem Day-Lewisem i Juliette Binoche. To poruszające studium przypadku, który rządzi ludzkim życiem i decyduje o tym, kim jesteśmy, czym się zajmujemy i kogo kochamy. W epoce totalitaryzmu zaś czynnik losowy jest tym bardziej paradoksalny, im bardziej wszechwładny ustrój stara się go wyeliminować i narzucić obywatelom sztuczne ograniczenia. Pomiędzy tymi dwoma żywiołami – prawdziwym i wymyślonym – poszczególne biografie wirują jak folia na wietrze.\n"Świat, szczególnie ta jego część, która beztrosko przywyklismy nazywać Europą Wschodnią, zmienił się znacznie od roku 1984, ale powieść Kundery pozostaje tak samo aktualna jak w chwili pierwszej publikacji".\nWymiary produktu [mm]: 204 x 32 x 131\nArcydzieło literatury światowej teraz z autografem pisarza. Najsłynniejsza powieść Milana Kundery wydana po raz pierwszy w 1984 r., z głośną adaptacją filmową z Danielem Day-Lewisem i Juliette ...


Mój sekretny przepis | Bhakti Marga Sadhana\nMój sekretny przepis\n26 August 2019 · Aksharananda\nBędąc nauczycielem Atma Kriya Yogi w Shree Peetha Nilaya i częścią Międzynarodowego Zespołu ds. Sadhany Bhakti Margi, często słyszę pytania od rezydentów i gości o to, jak wygląda moja codzienna praktyka sadhany. Pytają w taki sposób, jakbym znał jakąś tajemnicę, której oni nie znają. Wiedzą, że na ogół mam dobre relacje z sadhaną i pewnie zastanawiają się skąd bierze się mój entuzjazm do praktyki.\nCzasami wydaje mi się, że powinienem tylko odpowiedzieć, że przeznaczam na to 2 godziny każdego dnia i że robię szesnaście rund dźapy. Wydaje mi się, że istnieje pewne przekonanie, iż praktykuję jak szalony. Ludzie chyba myślą, że jestem mistrzem głębokiej medytacji.\nPrawda wygląda następująco – zupełnie taki nie jestem. Cóż, mogę powiedzieć, że ogólnie mam całkiem dobre relacje z sadhaną - z różnych powodów - ale przede wszystkim naprawdę staram się codziennie praktykować w umiarkowanej ilości. Chociaż tak naprawdę jestem dosyć zajęty. Mój harmonogram dnia prawdopodobnie jest bardzo zbliżony do tego, jak wyglądają w większości wasze harmonogramy. Co zatem powinienem powiedzieć ludziom, którzy zadają mi tego typu pytania? Po pierwsze, potwierdzam, że mam dobrą relację z moją sadhaną. To jest klucz. To ważniejsze niż robienie wielu rund dowolnej techniki w złym nastroju lub w stanie rozproszenia. Utrzymywanie dobrych relacji z praktyką duchową daje jej pierwsze miejsce w planie dnia. Sprawia, że praktyki zachowują swoją wartość w moim umyśle. I jak w każdym związku, w trudnych sytuacjach czujemy bardziej chęć spędzania czasu z ludźmi, z którymi mamy bliskie relacje - z którymi czujemy się komfortowo i od których otrzymujemy wsparcie. Jednak tego rodzaju dobre relacje powstają na bazie zebranych doświadczeń zarówno w tych pozytywnych czasach, jak i negatywnych.\nJak pielęgnuję dobrą relację z sadhaną? Pielęgnując ją. Oznacza to, że każdego dnia poświęcam czas na dbanie o ten związek, aby nawiązać to połączenie. Nie popycham się zbytnio w stronę odczuwania dyskomfortu podczas mojej praktyki. Nie założyłem sobie na wstępie, że dwa razy dziennie będę ćwiczyć po 2 godziny. Na początku chciałem po prostu być systematyczny w swojej praktyce. Oznacza to, że nawet jeśli nie czuję się świetnie lub nie jestem w danej chwili nastawiony entuzjastycznie, to staram się przynajmniej wykonać chociaż trochę ćwiczeń. Nie jest to minimum, ale nawet nie jest to zakres bliski do maksymalnego limitu.\nDokładam wszelkich starań, aby ćwiczyć w skupieniu i odczuwać błogość podczas i po praktyce. Dużo czasu zajęło mi wypracowanie dobrych relacji z Atma Kriya Yogą. Naprawdę musiałem poświęcić temu czas, zmagać się z lenistwem i nieszczerością.\nW wyniku tego mam bardzo regularną praktykę, która stanowi moją „latarnię morską” na duchowej ścieżce. To moja siła prowadząca, która trzyma mnie w ryzach i podnosi mnie na duchu, abym nie upadł. Moja metoda to „po prostu zrób to”. Bez względu na dzień lub sytuację upewniam się, że robię „moje minimum”. Upewniam się, że nie mówię: „Ach, jeden cykl wystarczy” (nawet jeśli tak jest). Zamiast tego mówię sobie: „Skoro mój umysł mi to podpowiada, to z pewnością muszę zrobić coś przeciwnego”. Następnie przechodzę do kolejnego cyklu lub ćwiczę jeszcze kilka minut. Sadhana to Boskość sama w sobie. Jeśli zrozumiemy, czym tak naprawdę jest sadhana… Jeśli przyjmiemy postawę, że „jeden cykl mniej jest w porządku”, wówczas osłabiamy naszą relacje z Bogiem. Zamiast tego powinniśmy starać się myśleć bardziej w stylu: „Potrzebuję jeszcze jednego cyklu”. Więcej tego, co Boskie, nie mniej. Starajcie się czerpać radość z praktyki, a nie usprawiedliwiać swoje lenistwo lub brak zaangażowania. Nawet jeśli to nie jest szczere, robienie tego naprawdę działa. Pochodzi to od Boga i dlatego też ostatecznie NIE zawiedzie nas. Bóg zawsze wspiera, jest dobroczyny i pozytywny.\nMyślę, że w dużej mierze chodzi o stworzenie jak największej liczby okoliczności, w których Łaska mogłaby działać. Chodzi o zapewnienie przestrzeni i swobody sadhanie, aby mogła robić to, co jest konieczne oraz o pielęgnowanie cierpliwości i ostatecznie o zbudowanie relacji z sadhaną, z Boskością.\nTo właśnie robię. Oto moja tajemnica. Paramahamsa Vishwananda powiedział mi podczas pierwszego interview: „Nie zapomnij ćwiczyć”. I nie zapomniałem. Po prostu kontynuuję praktykę, dzięki czemu mam okazję naprawdę cieszyć się nią, szanować ją i kochać. Niekiedy patrzę wstecz i widzę, jak to mnie ukształtowało, jak teraz po prostu odpowiadam zamiast reagować. Widzę, jak mój cel skupia się teraz bardziej na miłości i służbie zamiast na własnych korzyściach, zmartwieniach, i dramatach.\nOto, czym dzielę się ze wszystkimi na temat mojej ścieżki, mojej sadhany. Na wypadek, gdyby ktokolwiek zastanawiał się, jaki jest mój przepis - po prostu chodzi o robienie tego. Niech praktyka zrobi to, co ma zrobić. Nie jestem magikiem. Nie jestem nikim wyjątkowym. Sadhana jest wyjątkowa. Sadhana jest jak magia. Czasem i wytrwałością przemienia nas – często nawet nie zauważamy tego, co robi! Jeśli nie praktykujesz sadhany, spróbuj. Jeśli praktykujesz - kontynuuj. Po prostu kochaj i po prostu rób swoją sadhanę!


Kędzierzyn-Koźle: szkolili się w wykonywaniu biopsji mammotomijnej - Serwis Onkologia\nAutor: Nowa Trybuna Opolska/Rynek Zdrowia 24 czerwca 2016 09:14\nLekarze ze szpitala w Kędzierzynie-Koźlu szkolili się w wykonywaniu biopsji mammotomijnej. Dotychczas miesięcznie wykonywano tu 24 takie zbiegi, ale teraz ma ich być znacznie więcej.\nSzpital w Kędzierzynie-Koźlu, jako pierwszy w województwie opolskim diagnozuje pacjentów za pomocą mammotomu. Urządzenie, warte ponad 100 tys. zł trafiło do zakładu radiologii i diagnostyki obrazowej. Za jego pomocą lekarze mają możliwość wykrywania raka piersi oraz usuwania niewielkich guzów.\nKozielski szpital przoduje w regionie w zakresie diagnostyki chorób piersi. Posiada także mammograf, pracownię USG z bardzo dobrym aparatem, a także możliwość wykonywania rezonansu.\nJak przekonuje Marek Staszewski, dyrektor SP ZOZ w w Kędzierzynie-Koźlu, dysponowanie sprzętem tej klasy będzie atutem szpitala w rozmowach z NFZ dotyczących finansowania zabiegów wykonywanych poza limitem przewidzianym w kontrakcie.