TREND ALERT: BIAŁA KOSZULA - Shiny Syl blog\n05 / 03 / 2019\t7 komentarzy\nBiała koszula to klasyk! Co do tego nie mamy wątpliwości. Przywoływana w każdym artykule odnośnie szafy kapsułowej, odnośnie tego jak ubierać się do biura czy też w tekstach jak kompletować garderobę…\nTaka uniwersalna, tak dobrze wszystkim znana. Może właśnie dlatego niektórym może wydawać się nudna? Jest jednak kilka bardzo prostych metod jak z tego klasyka zrobić coś ciekawego…\nPierwsza to po prostu wybór ciekawego kroju. Przykład macie na dzisiejszych zdjęciach. :) Nietypowe guziki zapinane na skos i dodatkowo jeszcze ozdobne wiązanie… Oversizeowy krój dodatkowo potęguje oryginalność.\nDruga to oczywiście dobór biżuterii. Przy białej koszuli możemy naprawdę poszaleć jeśli chodzi o wielkość kolory i ilość. Jak widzicie postawiłam na błyskotki w kolorze złotym (wszystkie modele linkuję Wam na dole posta).\nTrzecią metodą jest dobór oryginalnych pozostałych elementów garderoby. Tego nie zobaczycie na moich zdjęciach… Zestaw jest bardzo stonowany. Jednak żeby Was zainspirować wymienię kilka przykładów: mogą to być spodnie w kwiaty, marynarka w odważnym kolorze, wzorzyste buty (np. w wężowy print) czy też zawiązana na szyi apaszka.\nBUTY / SHOES: Sam Edelman\nPost trend alert: biała koszula appeared first on shinysyl.com\nelegancka stylizacja z białą koszulą\nOdpowiedz\tPatrycja marzec 5, 2019 at 2:17 pm\nUwielbiam ten obraz z ostatniego zdjęcia!\nOdpowiedz\tMargarita Maslova marzec 5, 2019 at 10:35 pm\nI love this perfect shoes!<3\nOdpowiedz\tMilena marzec 8, 2019 at 11:18 am\nPrzez to zapięcie na początku myślałam, że masz na sobie… bluzę kucharską :D Ale cały set wygląda naprawdę korzystnie, w sam raz do biura. Podoba mi się! A zegarek masz obłędny, naprawdę <3\nOdpowiedz\tShiny Syl marzec 8, 2019 at 11:10 pm In reply to Milena\nhehe faktycznie ta koszula nieco ją przypomina :D\nOdpowiedz\tMaja marzec 11, 2019 at 8:11 pm\nWbrew pozorom znaleźć białą, FAJNĄ koszulę to nie jest proste zadanie! Ja chyba do dziś nie mam swojego ideału (pomijając długą, lnianą – tylko na lato). Wciąż nie mogę się zdecydować, czy potrzebuję czegoś prostego, czy jednak “z pazurem” jak ta na Twoich zdjęciach. Dylematy, dylematy…. ;)\nOdpowiedz\tShiny Syl marzec 11, 2019 at 11:02 pm In reply to Maja\nJa jak zwykle idę na maksa i decyduję się i na zwykłe i na te z pazurem… :) Jeśli chodzi o białe koszule, to lubię mieć naprawdę duży wybór. :)\nOdpowiedz\tVegi marzec 11, 2019 at 10:37 pm


Zapraszamy studentów i absolwentów na bezpłatne szkolenie "Radzenie sobie ze stresem" - ASP Kraków\nZapraszamy studentów i absolwentów na bezpłatne szkolenie "Radzenie sobie ze stresem"\nZapraszamy wszystkich studentów i absolwentów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie do udziału w bezpłatnym szkoleniu "Radzenie sobie ze stresem", którego organizatorem jest Biuro Karier krakowskiej ASP. Szkolenie odbędzie się w środę, 26 kwietnia 2017 r., w godz. 10.00-14.00 na ul. Piłsudskiego 21.\nNaturalnym pragnieniem każdego człowieka jest życie w dobrym zdrowiu i samopoczuciu. Tymczasem często jesteśmy poddawani różnego rodzaju stresom. Stresujemy się prawie wszystkim: wydarzeniami na świecie, bezrobociem, korkiem na ulicy, chorobą, rozwodem, etc. W rzeczywistości stres towarzyszy człowiekowi od narodzin życia na Ziemi. Zapewne źródła stresu były wówczas inne niż te, które zna współczesny człowiek, niemniej istniały. Pojęcia stresu większość z nas używa na co dzień, nie zastanawiając się nawet nad jego znaczeniem.\nNa warsztaty zapraszamy osoby zainteresowane:\npoznaniem zagadnień związanych z powstawaniem stresu w różnych sytuacjach\nokreśleniem indywidualnych reakcji na stres\nmetodami radzenia sobie ze stresem\nO stresie pozytywnie i negatywnie. Eustres i dystres – dwa zjawiska energetyczne\nIndywidualne symptomy stresu\nOstateczny termin zapisów mija 24 kwietnia 2017 r. Zapisy na szkolenie odbywają się za pośrednictwem strony www, trzeba kliknąć na dole strony „zapisz się” i zalogować się na swój profil na stronie ABK.\nTrener: Małgorzata Nowak - psycholog, doradca zawodowy i autor programów poradnictwa zawodowego ukierunkowanych na określanie potencjału, tworzenie projektu zawodowego i budowanie poczucia własnej wartości. Certyfikowany coach, trener i superwizor. Stosuje indywidualne podejście, wykorzystuje wiedzę i ponad dwudziestoletnie doświadczenie w pracy z ludźmi.


Stare przys³owie Gumisiów mówi, ¿e najlepsza ³ódka jest ta, na której p³yniesz, a stare przys³owie Muminków, ¿e najlepsza ³ódka jest ta, któr± masz i du¿o jest w tym prawdy, bo lepiej p³yn±æ na ³ódce po jeziorze jak chodziæ brzegiem w ko³o jeziora. Do ³ódki, któr± mamy przyzwyczajamy siê, z¿ywamy siê z ni± i kiedy p³ywamy na niej ju¿ d³u¿szy czas wiemy jak siê zachowa w ka¿dej sytuacji, dlatego czêsto wêdkarze, którzy nie p³ywali na innych ³ódkach bêd± twierdziæ, ¿e ich ³ódka jest najlepsza.Znam wielu wêdkarzy, którzy nie zamieniliby swojej ³ódki na inn± i choæ ka¿da z tych ³ódek jest inna ka¿dy z nich twierdzi, ¿e jego ³ódka jest najlepsza. Inne ³ódki bêd± na rzeki, inne bêd± na jeziora, na morze i przybrze¿ne wody morskie. Umówmy siê ¿e pierzemy tu pod uwagê raczej ³ódki ma³e do 4,5 m. Ogólna zasada podzia³u na ³ódki na wody stoj±ce i p³yn±ce jest taka; Na rzeki ³ódka w±ska i d³uga. Na wody stoj±ce jeziora, zbiorniki zaporowe krótsza i szersza.Ten podzia³ jest dobry, kiedy p³ywamy na wios³ach ewentualnie na sinikach o ma³ej mocy, ale z rozwojem techniki i coraz wiêksz± popularno¶ci± i ³atwo¶ci± dostêpu do silników o wiêkszej mocy ta regu³a upada, tak jak wiele zasad i prawd z postêpem techniki.Czyli jaka powinna byæ wspó³czesna ³ódka do wêdkowania na jeziora i rzeki?£ódka powinna byæ uniwersalna i mobilna bez wzglêdu na to gdzie bêdziemy wêdkowaæ i jak± metod±. Nie powinna byæ ani za du¿a, ani za ma³a, czyli taka, któr± przewieziemy na przyczepce za samochodem osobowym. Praktyczna wielko¶æ (sugerowana) to oko³o 4 m d³ugo¶ci, 1,8o m szeroko¶ci (na ¶rodku ³ódki jak i na rufie), wysoka burta, dno p³askodenna a raczej mocno rozwarte V, takie ³ódki z ³atwo¶ci± wchodz± w ¶lizg ju¿ przy silnikach o mocy 15 – 20 kM.Zdjêcia przedstawiaj± star± solidn± Romanê 430 mojego kolegi, który kupi³ t± ³ódkê za grosze i solidnie wyremontowa³ za ma³e pieni±dze.Nastêpny Blog bêdzie o generalnym remoncie ³ódki.\nmarek-debicki (2012-01-30 23:09)0Kurcze pieczone, to¿ ta skorupka wcale lepiej nie wygl±da³a od mojego egzemplarza. Jednak jak siê popatrzy na efekty finalny, to widaæ tam rêkê mistrza. Ju¿ trzymam kciuki za nastêpne artyku³y. Pozdrawiam i *****pozostawiam.spokojny (2012-01-31 06:22)0No tak, a jeszcze jedno z przys³ów mówi "najlepsza ³ódka, to w³asna", Masz racjê.Pozdrawiami pi±takMartyn (2012-01-31 22:08)0Tak panowie a najlepsza baba to w³asna graba czyli nie do koñca prawda ale daje 5Artur z Ketrzyna (2012-01-31 22:17)0Zgodzê siê z autorem, bo ³ódeczki typu Romana s± jedne z najlepszych. Ale ceny te¿ nie s± ma³e. Nawet za takie zniszczone, do kompletnego remontu ¿ycz± sobie. Banita (2012-02-01 19:31)0W ³odzie na forum znajdziecie moj± Romkê „£ódka Romana 430 do remontu”. http://forum.wedkuje.pl/f,lodka-romana-430-do-remontu,414659,0.html Banita (2012-02-02 21:33)0Mogê ju¿ przyst±piæ do pisania blogu na temat remontu ³ódki od podstaw (remontu generalnego). Przeszuka³em kila tysiêcy zdjêæ na dysku zewnêtrznym i w komputerze i co prawda znalaz³em sporo, ale nie wszystkie. Te, co mam powinny wystarczyæ do galerii blogu a mam od wstawienia Romany na warsztat przez rozbieranie, wycinanie, czyszczenie i malowania zewnêtrznej czê¶ci kad³uba. Je¶li kto¶ remontuje ³ódkê powinien z niecierpliwo¶ci± czekaæ na praktyczne rady, jakie tam zamieszczê na temat remontów ³ódek z laminatu. Samotnik (2012-02-13 09:10)0***** . Pozdrawiam.borovik szl (2012-02-14 08:51)0Skoro zacz±³e¶ remontowaæ swoj± ³ód¼ to do³±czasz do grona armatorów. Z ³odzi zawsze jest inna perspektywa ³owienia ryb, podziwiania krajobrazów. Ja wêdkowa³em wcze¶niej na jeziorach, teraz wêdkujê z wiêkszej ³odzi na Zatoce Gdañskiej. Wiêksza ³ódka, wiêksza woda, wyzwania. Na ka¿dej ³odzi mo¿na co¶ zrobiæ. Ze swojej strony polecam ³ód¼ czê¶ciowo zakryt±. Kabina spe³nia wa¿n± rolê, przekonasz siê ile daje rado¶ci przy zmiennej pogodzie choæby. Na swojej ³ajbie mam jeden silnik ale za to z instalacj± elektryczn±, wodn± i gazow±. Niemal¿e dom Drzyma³y. Tak¿e wiele prac zrobi³em na swojej ³odzi samodzielnie. Sporo opisa³em na stronce któr± prowadzê na Wêdkarskiej Polsce http://www.wedkarskapolska.pl/forum/22-pozostay-sprzt-wdkarski.html Znajdziesz tam wiele rzeczy, które Ciê zainteresuj±. Ja ju¿ ³apiê od lat tylko z ³odzi. Nie ma to jak w³asna krypa.Stiven22 (2012-02-18 21:50)0*****NicraM (2012-02-25 18:56)0du¿a 5maly333 (2012-04-01 14:47)0super ³odkaBogdanos21 (2012-10-17 20:59)0tyle ¿e na ³ód¼ z silnikiem powy¿ej 15km potrzeba uprawnienia :)maverick314 (2012-10-28 09:48)0Fajowy artyku³ jak i fajna ³ódka :-). Ode mnie 5 pozdrawiamPiernikTorunski (2012-11-08 21:58)0Nooo powiem ze dobra robota, dziêki za info .pzdrkrzysztof1970 (2014-04-29 18:36)0dziekuje za artyku³ ,musze poprawiæ prace fachowca .za remont zap³aci³em 2500 i wszystko sknocone,ladnie pomalowana ,a reszta szkoda gadaæ .Banita prosi³bym cie o nr tel na priv ,je¶li to mo¿liwe chcia³bym porozmawiaæ na temat remontu ³odzi.skomentuj ten artyku³ Sprzêt wêdkarski: £odzie - testy Model K 230\nWygodne, super wytrzyma³e, ³atwe w utrzymaniu. Ich g³ówn± zalet± jest mo¿liwo¶æ z³o¿enia i przewiezienia w baga¿niku samochodu osobowego w dwóch torbach transportowych. Przy czym cech…\nModel KT to proste, wytrzyma³e pontony z sztywn± pod³og± wykonan± ze sklejki wodoodpornej (drewno). Posiadaj± dmuchany kil, co sprawia, ¿e s± zwrotniejsze i stabilniejsze, nawet na lekkich falach. …\nSilnik Minn Kota Traxxis 55 SC\nTraxxis? Sterowanie rumpel / wyci±gany rumpel. D³ugo¶æ ramienia: 92 cm, 107 cm. ¦ruba: Power Prop Weedless Wedge 2 w modelu 80 lbs Kompozytowe ramiê. Cyfrowy maximizer*. Jednorêczna obs³uga Obs³uga Tr…\nKonserwacja metalowej ³ódki 5 Metalowa ³ód¼ wêdkarska - historia budowy 13 Wios³owa ³ód¼ wêdkarska - dylematy 20 £odzie - testy Portal


Tylko 200 dolarów za życie i zdrowie dziecka - Psy.pl\nTylko 200 dolarów za życie i zdrowie dziecka\nPracujące przy wyszukiwaniu narkotyków psy, które przeszły na emeryturę, teraz przeszukują pokoje amerykańskich nastolatków.\nRodzice amerykańskich nastolatków chwytają się wszelkich sposobów, by uchronić swe dzieci przed narkotykami. Dwie matki z New Jersey założyły firmę pod nazwą Sniff Dogs, w której zatrudniły pięć emerytowanych policyjnych psów szkolonych do wykrywania heroiny, kokainy, ekstazy czy marihuany. Jedna z nich podjęła tę decyzję, gdy jej syn został zatrzymany przez policję za prowadzenie auta pod wpływem marihuany.\nSniff Dogs wypożycza psy za 200 dolarów za godzinę rodzicom, którzy podejrzewają, że ich dziecko może mieć kontakt z narkotykami. Pies potrafi wyczuć zapach marihuany w rzeczach nastolatka, nawet jeśli ten palił ją dwa dni wcześniej. Jeden z czworonogów o imieniu Ali ma ośmioletnie doświadczenie w pracy w policji w New Jersey. Jego zadaniem było wynajdywanie osób szmuglujących narkotyki na lotniskach oraz dealerów na ulicach miasta. MC


Łupież pstry zdjęcia :: Uroda w Biomedical.pl\nŁupież pstry zdjęcia - na ten temat\nPrz... czytaj dalej...\nŁupież jest to przypadłość dotykająca bardzo wiele osób. Polega na nadmiernym łuszczeniu się naskórka skóry owłosionej głowy, któremu nie towarzyszy stan zapalny. Przyczyny powstawania łupieżu: podrażnienie skóry głowy kosmetykami używanymi do pielęgnacji włosów - szampony, pianki... czytaj dalej...Dyskusje użytkownikówŁupież pstry na plecach - pomóżcie\nHej poszukuje jakiegoś leku na łupiez pstry na pplecach. Stosowałem już różne maśc jak Clotromazolu, czy maść zynkowa robiona w aptece. Uzywłałem ketokonazol w szamponie i pirytonian cynku. I nic. Jadłem też jakieś taletki na grzybice ale to tez nic nie dało. Czy jest ktoś kto sobie z tym poradził?.... czytaj dalej...Czy to jest łupież pstry ?\nWitam, mam 19 lat i od 3 dni rozprzestrzeniają mi się na klatce piersiowej i i plecach różowe plamki o różnych kształtach , niektrore zaczynają się łuszczyć, niekiedy swędzą . Załączę zdjęcie aby dobrze zobrazować problem. Zwracam się z pytaniem do waszej poradni ponieważ bylem zapisać się do dermatologa i pierwszy wolny termi... czytaj dalej...\nNie słyszałam o żadnych tabletkach na łupież.. czytaj dalej...Łupież - kiedy to się skończy?\nJuż od kilku miesięcy mam problem z łupieżem, nie pomagają szampony przeciwłupieżowe, ani domowe sposoby - może znacie coś sprawdzonego, co możecie polecić?. Witaj, jest bardzo dużo domowych sposobów, jednak - nie każdy może akurat na Ciebie zadziałać, każdy z nas inacze ma uformowane włosy, inne tkanki i właściwości. Dlatego,... czytaj dalej...ArtykułyŁupież pstry - objawy, przyczyny, leczenie\nŁupież pstry, choroba o - wydawałoby się - zabawnej nazwie, w praktyce jednak do zabawnych zupełnie się nie zalicza. Czym jest łupież pstry? Jakie są jego charakterystyczne, najczęstsze objawy? Czy jest to choroba zaraźliwa? Czy da się ją skutecznie wyleczyć? Na powyższe, oraz szereg podobnych im pytań, postaramy się udzielić Pań... czytaj dalej...Łupież - przyczyny i rodzaje\nŁupież to problem, jak podają statystyki, połowy naszej populacji. Spotykamy się z tym problemem wielokrotnie w ciągu życia. Istnieje podejrzenie, że źródłem zakażania łupieżem mogą być salony fryzjerskie, jak i łupież wywołany grzybem Pityrosporum ovale. Łupież jest poważnym schorzeniem dermatologicznym, ale ze względu na je... czytaj dalej...Na pomoc, mam łupież!\nMasz wrażenie, że twoja owłosiona skóra dosłownie się obiera? Łupież, który opada na twoje ramiona, przeszkadza ci w życiu? Mimo że bardzo nieprzyjemne, to jednakże takie łuszczenie generalnie jest łagodne. Jednakże, zdarza się, iż łupież ujawnia istnienie jakiejś patologii i wymaga właściwego leczenia. Łupież generalnie jes... czytaj dalej...Domowe sposoby na łupież\nWalka z łupieżem nie należy do najłatwiejszych. Jeżeli ten problem dotknął także ciebie, wypróbuj domowe sposoby jego zwalczania, zanim zaczniesz faszerować się chemią i testować wszystkie dostępne środki w aptekach. Większość z nich zwalcza problem w stu procentach, nie obciążając naszych włosów i portfela. Czym właś... czytaj dalej...Łupież\nŁupież, to bardzo pospolite schorzenie, które dotyka przede wszystkim owłosionej skóry głowy. Zazwyczaj najpierw pojawia się na skórze łupież suchy - łuski nie trzymają się skóry głowy, tylko opadają, co niestety możemy zobaczyć na naszych ubraniach. Łupież suchy sprawia dużo problemów estetycznych, jednak jest łatwiejszy do ... czytaj dalej...Łupież różowy Gilberta - objawy, przyczyny, leczenie\nŁupież jest bardzo częstym i dokuczliwym schorzeniem skóry. Jego obecność bywa nie tylko kłopotliwa, ale i krępująca w czasie kontaktu z innymi ludźmi. Choroba ta ma charakter przewlekły i nawracający. Objawia się złuszczaniem skóry owłosionej głowy bez cech zapalnych. Skóra głowy jest sucha i swędząca. Złuszcza się w postac... czytaj dalej...AktualnościJak zdjęcia żywności mogą zepsuć obiad?\nNaukowcy amerykańscy opracowali metodę obliczania liczby kalorii i rozmiaru danego dania przy pomocy zwykłego zdjęcia. Artykuł na ten temat ukazał się w Measurement Science and Technology, a jego autorami są badacze z University of Pittsburgh w Stanach Zjednoczonych. Metoda ta bierze za punkt odniesienia talerz, na którym leży danie. Pop... czytaj dalej...GalerieZwalcz łupież w ekspresowym tempie!\nzakażenie grzybiczne... czytaj dalej...\nZobacz tagiprawidłowe odżywianie małych dzieci aktywne spędzanie czasu z dzieckiem jedzenie w czasie karmienia ropna wydzielina w gardle oznaczenia hematologii test dla dziecka o środowisku macica wrośnięta częstoskurcz komorowy wydzielina w spermie przeciwciała przeciw peroksydazie tarczycowej co nie można robić gdy wypadnie dysk bóle brzucha po lewej stronie mediana cena zapalenie woreczka stawowego u nogi przyczyny chlamydia i kaszel AktualnościKofeina w ciąży a inteligencja dzieckaWynaleziono lek na celiakię i nietolerancję glutenu?Kobiety, które rodzą dzieci żyją dłużejDlaczego pizza uzależnia bardziej niż zdrowa żywnośćNobel 2015 w dziedzinie chemii przyznany za badania nad mechanizmami naprawy DNAArtykułyAlergia – czynniki ryzyka i profilaktykaKatar u niemowlakaTyłozgięcie macicyOczyszczanie twarzyWitaminy dla mężczyznChoroby i dolegliwościMERSZespół urojeniowyZnamię BeckeraOpryszczka w nosieStłuczenie żeber


Tonery do Drukarki Lexmark Optra T610n - Oryginalne i Zamienniki - Drukuj24.pl\nDodaj lexmark optra T610n do twoich drukarek\nTonery do drukarki Lexmark Optra T610n\nBezpieczeństwo i wygodę drukowania zapewnia drukarka laserowa lexmark optra T610n, która stanowi doskonałe wsparcie w pracy w dowolnym miejscu. Jest odpowiednia dla osób, którym zależy na szybkich wydrukach. Na dodatek toner do drukarki lexmark optra T610n można kupić w rozsądnej cenie. Dzięki nowoczesnym rozwiązaniem ryzyko awarii zostało ograniczone do minimum, dlatego prawidłowo użytkowane urządzenie będzie służyć przez wiele lat.\nOryginalny toner lexmark optra T610n– dlaczego jest polecany?\nAby drukarka lexmark optra T610n spełniała swoją funkcję, niezbędny jest kompatybilny toner 12A5845. Stosowanie oryginalnego tonera daje pewność, że odpowiada on wymogom drukarki. Dzięki temu urządzenie działa prawidłowo i bezawaryjnie, a wydruki są najwyższej jakości. Poza tym można mieć pewność, że sugerowana wydajność na poziomie 25000 str jest zgodna z rzeczywistością. W naszym sklepie znajdą Państwo toner do drukarki lexmark optra T610n w oryginalnym opakowaniu i uzyskają gwarancję producenta.


O tym media nie powiedziały! Największy bank otrzymał gigantyczną dostawę nasion… Nie – to nie jest dobra wiadomość. – wRealu24.pl\nDom » Ciekawostki\nO tym media nie powiedziały! Największy bank otrzymał gigantyczną dostawę nasion… Nie – to nie jest dobra wiadomość.\nAnna Wiśniewska Utworzony 24 października 2017\nNajważniejszy na świecie bank otrzymał 50000 pod koniec lutego, nie 50000 dolarów lecz 50000 nasion.\nTym najistotniejszym bankiem na świecie jest Svalbard Global Seed Vault, repozytorium genetycznej spuścizny planety wykute we wnętrzu wiecznie zamarzniętego zbocza góry na norweskiej wyspie Spitsbergen.\nAdministrator skarbca The Crop Trust, opisuje sejf jako „awaryjny magazyn nasion, zbudowany tak aby przetrwać próbę czasu oraz na wypadek naturalnej lub spowodowanej przez człowieka katastrofy”Nieformalnie zwany „Sejfem na dzień zgłady” przechowuje głównie nasiona ryżu, pszenicy, ziemniaków, soczewicy i ciecierzycy.Ostatnia dostawa 50000 nasionek pochodzi z Benin, Indii, Pakistanu, Libanu, Maroka, Holandii, USA, Meksyku, Bośni i Hercegowiny, Białorusi oraz Wielkiej Brytanii.Żadne z mediów głównego nurtu nie zdaje najważniejszego pytania: jakie „naturalne lub spowodowane przez człowieka katastrofy” mają zniszczyć prawdziwe genetyczne dziedzictwo ziemi oraz kim jest The Crop Trust?\nGlobalny Bank Nasion sponsorują fundacja Billa Gatsa i jego żony; gigant agrobiznesu DuPont Pioneer Hi-Bed – jeden z największych na świecie właścicieli patentów GMO i powiązanych chemikaliów rolniczych; Syngenta – szwajcarska firma produkująca agrochemikalia i nasiona GMO; Fundacja Rockefellera – prywatna grupa. która zapoczątkowała „genetyczną rewolucję”; CGIAR globalna sieć mająca na celu zabezpieczać przyszłość żywności – za jej utworzenia odpowiada Fundacja Rockefellera.\nSam zarządca mroźnego banku nasion Crop Trust nazywa siebie „niezależną organizacją działającą pod międzynarodowym prawem”. To organizacja założona w Rzymie przez „Food and Agriculture Organization and Bioversity International” w imieniu wspomnianego wcześniej CGIAR. Do roku 2012, Crop Trust przewodniczyła Margaret Catley-Carlson, była prezes założonej przez J.D. Rockefellera III, Population Council (aka stowarzyszenia eugeniki).\nWątpliwą niespodzianką jest to, że za Globalny Bank Nasion odpowiedzialne są te same rodziny zawładnięte obsesją eugeniki jakie odpowiadają za rewolucje GMO. Dlaczego są oni zaniepokojeni możliwością katastrofy ekologicznej, która może zmieść z ziemi wszystkie wolne od GMO nasiona? Pytanie sformułowane w ten sposób jest zarazem odpowiedzią.\nDobrą wiadomością jest, że kolejne 50000 próbek nasion uratuje się w przypadku biologicznej katastrofy. Złą częścią tej wspaniałej inicjatywy jest to, że prawdopodobnie żadne z źdźbeł nie będą przeznaczone dla Ciebie.\nBartosz Chruślak 12 lipca 2018\nPierwsza ofiara „narkotyku zombie” w Polsce. Nie żyje mieszkaniec Świnoujścia\nSensacyjne depesze z czasów II wojny światowej! Polski rząd chciał uratować 300 tys. Żydów!\nRząd Morawieckiego otwiera drzwi kolejnym imigrantom! Mają przybyć z…\nSkandaliczna decyzja izraelskiego ministra edukacji. „Wielu Polaków pomagało Nazistom mordować Żydów”


SP15 » Misterium Męki Pańskiej\nAutor: Mariola Karwot 11 kwietnia 2019\n11 kwietnia 2019 r. w kościele parafialnym Miłosierdzia Bożego w Żorach w ramach nabożeństwa drogi krzyżowej uczennice naszej szkoły przedstawiły Misterium Męki Pańskiej ułożonej w oparciu o Biblię Tysiąclecia.\nParafianie mieli okazję przenieść się w czasy Chrystusa i zobaczyć przedstawienie przypominające ważne wydarzenia z przed prawie 2000 lat. Atmosfera Ostatniej Wieczerzy skazania, drogi krzyżowej, śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa oraz ukazanie się niewiernemu Tomaszowi wprowadziła zgromadzonych w zbliżający się Wielki Tydzień, Triduum Paschalne oraz Święto Zmartwychwstania Pańskiego. Przedstawieniu towarzyszył śpiew oraz muzyka refleksyjna wykonana przez szkolnego skrzypka – Maję Korbecką i utwory wykonany na gitarze przez p. Sandrę Klimczak. Na koniec przedstawienia aktorki złożyły wspólnocie parafialnej świąteczne życzenia, zaś publiczność nagrodziła je gromkimi brawami.\nKsiądz Proboszcz Krzysztof Lala podziękował artystkom oraz nagrodził świątecznymi upominkami.


MURDER MYSTERIES | Silesia Events\nZostań bohaterem kryminalnej intrygi!\nKrzyk przerażenia i trzask rozbijanej porcelany przeszył wnętrza luksusowego pokoju, gdy pracownica hotelowego room service weszła rano ze śniadaniem do pokoju znanego reżysera. Na ziemi leżało jego martwe ciało, a w pokoju panował nieład, jakby ktoś się włamał, albo doszło do szamotaniny.\nCóż za nieszczęśliwe zdarzenie! Dyrekcja hotelu, łącząc się w bólu z rodziną kontrowersyjnego artysty, jest załamana inną konsekwencją tej okropnej sprawy. Czy przedłużające się policyjne dochodzenie i kręcący się tygodniami śledczy wpłyną negatywnie na wizerunek najlepszego biznesowego hotelu w regionie? Nie. Na takie ryzyko nie można sobie pozwolić. Stąd Wasza obecność w hotelu.\nZostaliście zatrudnieni jako doświadczeni i skuteczni prywatni detektywi, którzy w ekspresowym tempie i z zachowaniem maksymalnej dyskrecji rozwiążą sprawę i dopadną mordercę.\nMacie mało czasu i mnóstwo rzeczy do zrobienia. Musicie zbadać miejsce zbrodni (zwłoki już zostały wyniesione i przewiezione do koronera), porozmawiać ze świadkami (a może podejrzanymi?), przejrzeć dokumenty zebrane przez policję od porannego odkrycia i zdobyć na terenie hotelu różne ciekawe wskazówki i informacje.\nCzy uda się Wam wykryć mordercę?\nOto jeden ze scenariuszy, który możemy zrealizować dla Was w ramach imprezy w stylu murder mystery. To od Was zależy, czy zajmiemy się morderstwem, a może zuchwałą kradzieżą, lub porwaniem. Wy zdecydujecie, czy gra ma być łatwa, czy bardziej skomplikowana. Dopasujemy się do miejsca, programu Waszej imprezy, czasu i stopnia znajomości osób w grupie. Możecie być uczestnikami gry jako śledczy, albo na życzenie sami wcielić się w podejrzanych.\nWięcej o ofercie tu – MURDER MYSTERIES.


„Warszawa jakiej już nie ma…” – wystawa zdjęć z lat 1900-1960 w Fotoplastikonie Warszawskim » Historykon.pl\nWritten by Andrzej Włusek on 16 grudnia 2013\nPrzez cały grudzień w Fotoplastikonie Warszawskim można oglądać niezwykłą wystawę zdjęć, która przeniesie nas do poprzedniego wieku i pozwoli zobaczyć Warszawę sprzed I wojny światowej, w czasie II wojny światowej oraz w latach odbudowy.\nWystawa stanowi kompilację najpiękniejszych zdjęć z najpopularniejszych i cieszących się największym zainteresowaniem wystaw: „Warszawa sprzed 100 lat”, „Warszawa 3 Pokoleń” i „Warszawa (od)budowana”.\nNa wystawę składa się 48 stereoskopowych zdjęć, na których można zobaczyć ulice przedwojennej Warszawy, piękne kamienice, sceny z życia Warszawiaków, wygląd Warszawy w latach 1939-1945 oraz odbudowę stolicy.\nWystawa nosi nazwę „Warszawa jakiej już nie ma. Zdjęcia z lat 1900-1960, z kolekcji Danuty Szlajmer, Zbigniewa Szczypki i zbiorów własnych Fotoplastikonu Warszawskiego.” Można ją oglądać przez cały grudzień 2013 r. w Fotoplastikonie Warszawskim (Al. Jerozolimskie 51, oficyna) w godzinach: 10.00-18.00. Wstęp kosztuje 4 i 2 zł, w niedzielę wstęp wolny, w poniedziałek – nieczynne.


Ruszyła akcja #CitiVolunteers dla ratowników medycznych. Od poniedziałku ponad 300 ratowników w Warszawie oraz Olsztynie otrzymuje pełnowartościowy posiłek oraz żele do dezynfekcji, który dostarczane są m.in. dzięki wsparciu pracowników Citi w Polsce. To pomoc dla pierwszej linii frontu w walce z COVID-19 – podkreślają wolontariusze Citi w Polsce.\nPersonel ratownictwa medycznego odgrywa dzisiaj kluczową rolę. Nie bez powodu mówi się o nich „cisi bohaterowie”, oni działają na pierwszej linii frontu. Ten posiłek to wyraz naszej wdzięczności dla ich bezcennej pracy – mówią wolontariusze Citi w Polsce - Oni ratują nasze życie i zdrowie, pracując w warunkach wysokiego ryzyka. Dzisiaj ratownicy pracują po kilkanaście godzin dziennie, a w sytuacji ograniczonej działalności barów, sklepów i wzmożonej liczby zgłoszeń – ten obiad to jeden z niewielu „pewnych” punktów ich dnia, podkreślają.\nWolontariusze Citi w Polsce błyskawicznie zareagowali na trudną sytuację związaną z pandemią. Ponad pół tysiąca wolontariuszy zaangażowało się finansowo w przygotowanie ciepłych posiłków dla kilkuset pracowników ratownictwa medycznego w Warszawie i Olsztynie. Citi w Polsce (Citi Handlowy oraz Citibank Europe Plc) zobowiązały się akcję wesprzeć w kwocie co najmniej tak wysokiej, jak wysokość zbiórki jaką wolontariusze organizują wśród pracowników Citi w Polsce. W poniedziałek pomoc dotarła do 310 pracowników ratownictwa medycznego.\nWersja PDF (181 kB)


Kronos 2/2019. Polityczna historia religii - 5902490409712 | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\n- przegląd filozoficzno literacki\nPrzyrodnicze i naukowe 65\nKronos 2/2019. Polityczna historia - okładka książki\n13.83 20.00 6.17 pozycja dostępna Wyślemy w czasie: 1-3 dni\nKronos 2/2019. Polityczna historia religii - opis książki:\nŻyjemy w społeczeństwach po śmierci Boga. Ta formuła ma dla Gaucheta sens ściśle socjologiczny. Kres religii nie oznacza jej zaniku, lecz zasadnicze przemieszczenie: u początku dziejów rodzaju ludzkiego religia była fundamentem więzi społecznych, dzisiaj jest ważnym elementem życia psychicznego, zaspokajając emocjonalne potrzeby jednostki. Najważniejszym argumentem za religią jest poczucie bezsensu i rozpaczy ogarniające człowieka pozbawionego wiary w Boga.\nMiejsce chrześcijaństwa w tym ruchomym porządku jest paradoksalne: było ono zgodnie z formułą Gaucheta religią wyjścia z religii. Chrześcijański monoteizm, umieszczając Boga poza światem i przypisując mu nieskończone atrybuty, doprowadził do odczarowania i desakralizacji rzeczywistości widzialnej. Z kolei wiara w jednostkową nieśmiertelność i ciężar położony na moralnej świadomości jednostki stały się podstawą europejskiego indywidualizmu. Chrześcijaństwo, jego trwająca dwa tysiące lat praca złożyły religię do grobu\nKsiążka „Kronos 2/2019. Polityczna historia religii” - oprawa miękka - Wydawnictwo Sic.\nBądź pierwszy - napisz opinię, recenzję o książce "Kronos 2/2019. Polityczna historia religii"\nKronos nr 3/2010. Montaż człowieka Wawrzyniec Rymkiewicz (red.)\nKronos nr 4/2010. Rewolucja i realizm. Neo Rauch,... Wawrzyniec Rymkiewicz (red.)\nKronos nr 2/2010. Polityka Jahwe Wawrzyniec Rymkiewicz (red.)\nKronos nr 1/2011 nihilizm przyszłość uniwersytetu Wawrzyniec Rymkiewicz (red.)\nKronos 3/2017. Kościuszko- bohater filozoficzny praca zbiorowa\nKronos 1/2015. Spór o Mesjanizm. Rozwój idei\nWawrzyniec Rymkiewicz Kronos nr 2/2010. Polityka Jahwe11.09 zł\nWawrzyniec Rymkiewicz Kronos nr 3/2010. Montaż człowieka10.55 zł\nWawrzyniec Rymkiewicz Kronos nr 4/2010. Rewolucja i realizm. Neo Rauch,...10.74 zł\nWawrzyniec Rymkiewicz Kronos nr 1/2011 nihilizm przyszłość uniwersytetu11.24 zł\nWawrzyniec Rymkiewicz Kronos nr 3/2011. Książę11.24 zł


Nie ma w Ekstraklasie napastnika, którego bym się bał - weszlo.com\nOpublikowane 05.03.2021 11:59 przez\nDlaczego nie gra jako napastnik? Czy po spotkaniu z Lechem Poznań w Pucharze Polski jego nazwisko wylądowało w notesie Paulo Sousy? Dlaczego Rakowowi sprzyja lepszy stan murawy? Co jest największą siłą częstochowskiej ekipy? Czy nowym zawodnikom łatwo odnaleźć się pod Jasną Górą? Jak bardzo zmienił się klub przez te wszystkielata i jak Marek Papszun utrzymywał z nim regularny kontakt, kiedy leczył kontuzję? Czy zapomniał już o długim urazie i czy zaskoczyło go coś w Ekstraklasie? Dlaczego nie boi się żadnego napastnika i dlaczego Vladislav Gutkovskis jest niedoceniany? Na te i na inne pytania w rozmowie z nami odpowiedział obrońca Rakowa Częstochowa, Andrzej Niewulis. Zapraszamy.\nMyślę, że gdyby trenerem Rakowa Częstochowa był Leszek Ojrzyński, to mógłbyś grać jako napastnik.\nO kurczę, ciekawe stwierdzenie. Możliwe, że by tak było, ale nie fantazjujmy – jestem obrońcą. Skupiam się na bronieniu, do tego mam predyspozycje, ale wiem, że piłka mnie szuka. Mam nosa. Zostało mi po młodzieńczych latach, kiedy grałem jako napastnik, więc to wykorzystuję.\nSporo w Rakowie ćwiczycie wykonanie stałych fragmentów gry lub dośrodkowań w założeniu sytuacji, w której środkowy obrońca znajduje się w polu karnym rywala? W ten sposób parę goli strzeliliście – i ty, i Tomas Petrasek.\nNie bierze się to z przypadku. Każdy ma jakieś swoje zdolności, ale sztuką jest tak rozrysować pewne schematy w klubie, żeby skutecznie to wykorzystać. Trenujemy to od dawna, poświęcamy temu sporo czasu, cały czas przynosi to dobre efekty.\nGorszy moment z początku wiosny już za wami?\nPodkreśliłbym, że to był gorszy moment wynikowo, a nie stylowo. Kiedy wnikliwie analizowaliśmy trzy pierwsze wiosenne mecze ligowe, to doskonale widzieliśmy, że one mogły się potoczyć zupełnie inaczej. To nie były złe spotkania. Tylko odbiór ich był negatywny, bo na koniec nie zgadzał się wynik, co jest absolutnie zrozumiałe. Teraz doszła do tego jeszcze atrakcyjniejsza gra, bo i wyniki troszeczkę się poprawiają. I widzę powiązanie między jednym i drugim – im murawy będą w lepszym stanie, tym nasi chłopcy z ofensywy będą mogli pokazać więcej swoich możliwości.\nUważasz, że Rakowowi lepszy stan muraw sprzyja bardziej niż innym?\nChcemy, żeby w naszym stylu gry było wszystko. Zaczyna się od dobrego nastawienia, od zdeterminowania. Od tego, żeby być lepiej nastawionym niż rywal. Potem chcemy realizować nasze założenia taktyczne – wysoki pressing, szybki atak, zabieganie przeciwnika. To jest konieczne. Jesteśmy praktycznie zawsze świetnie przygotowani. Później jak już zmusimy rywala do błędu lub odbierzemy mu futbolówkę, to wtedy przechodzimy do kolejnej fazy – ataku i ofensywy. Jeżeli jest okazja przedostać się szybko pod bramkę przeciwnika, to staramy się to robić, ale też nie unikamy rozgrywania w ataku pozycyjnym. Nasza ofensywa jest pełna kreatywnych piłkarzy, którzy radzą sobie z każdym typem ataku.\nJesteś w Rakowie bardzo długo. Faktycznie takim wielkim atutem Rakowa jest to, że wszyscy wiedzą, co robią w systemie Marka Papszuna?\nDokładnie. Muszę się zgodzić w stu procentach. Jasne, że wszyscy znają swoje role, ale trzeba podkreślić, że informacji do przyswojenia jest bardzo dużo. Szczegółowe instrukcje w każdym momencie gry. Czy to mamy piłkę, czy nie mamy piłki – zawsze jest cała baza poleceń i wskazań, a to przecież tylko ogólny podział. Każdy element jest rozpisany. Wiemy, co mamy robić, czego się od nas się oczekuje i myślę, że to nasza duża przewaga nad innymi zespołami.\nNowemu zawodnikowi łatwo jest się znaleźć w Rakowie? Słyszałem, że kiedy Kamil Piątkowski pojawił się na pierwszym poważniejszym taktycznym treningu Rakowa, to przez całe zajęcia nasłuchiwał się tylko krzyku i uwag ze strony Marka Papszuna, bo kompletnie nic mu nie wychodziło.\nTo zależy. Lepiej i szybciej odnajdują się zawodnicy, którzy mają większy bagaż doświadczeń lub więcej jakości. I nic tu nie ujmuję Kamilowi Piątkowskiemu, ale był wówczas bardzo młody i bardzo niedoświadczony, a pamiętajmy, że musiał dostosować się do gry na dwóch pozycjach – nie tylko w trójce obrońców, ale też na wahadle, bo przecież tam zaczynał. Na pewno nowym piłkarzom trochę zajmuje, zanim na dobre zaczną czuć się w pełni komfortowo w systemie Rakowa, ale zarazem zazwyczaj jest tak, że trener zdąży przekazać im sporą wiedzę taktyczną do momentu, kiedy wyjdą na pierwszy trening, wiedzą czego mogą się spodziewać. Niekiedy jest nawet tak, że oni to wszystko mają w małym paluszku. Jeśli się oczywiście uczciwie przygotują. Tylko trzeba to później przenieść na boisko. I tam padają kolejne uwagi. Jeden załapie szybciej, drugi wolniej.\nPetr Schwarz naturalnie odnalazł się jako jeden ze stoperów, bo jest w tej drużynie bardzo długo i na tej pozycji grywał już w I lidze. A tacy bardziej doświadczeni i nominalni obrońcy, jak Maciej Wilusz czy Petar Mamić, mieli z tym problem.\nPetr Schwarz jest bardzo dobrym piłkarzem. Ma duże umiejętności. Rozgrywanie piłki nie stanowi dla niego żadnego problemu, więc doskonale się odnalazł jako pół-boczny obrońca, który w systemie Rakowa jest połączeniem klasycznego bocznego defensora i defensywnego pomocnika. Jego parametry nieźle odpowiadają tej pozycji. Dużo mamy odpraw, analiz i też nie jest tak, że nasi pomocnicy nie widzą, co się dzieje i na co trener Papszun zwraca uwagę obrońcom. Schwaniu, tak jak wspomniałeś, grywał na obronie w I lidze, więc czuł klimat. A jeśli chodzi o Maćka Wilusza, to miewał spotkania bardzo dobre, ale też trochę gorsze.\nAle widać to też w twoim przypadku. Długo leczyłeś kontuzję, wróciłeś na wiosenny mecz z ŁKS-em w poprzednim sezonie, a poważniejszą szansę dostałeś dopiero, kiedy jesienią kontuzji doznał Tomas Petrasek. I, znając system od podszewki, mogłeś z miejsca wypełnić lukę po jednym z najlepszych defensorów ligi.\nMoim plusem jest to, że znałem zespół, ale też pamiętajmy, że dzisiejsza drużyna znacząco różni się od tej pierwszoligowej, w której doznałem kontuzji. Ale faktycznie, nie zmienił się styl gry. Zaszły zmiany kosmetyczne, ale ogólna filozofia pozostaje taka sama. Dokładnie wiedziałem, na czym zależy trenerowi Papszunowi. Wiedziałem, jak mam grać i to była moja przewaga.\nPodobno Marek Papszun bardzo interesował się twoim zdrowiem, kiedy byłeś kontuzjowany. Ponoć cały czas byliście w kontakcie. Nie byłeś pozostawiony samemu sobie.\nTo prawda. Potwierdzam. To był długi okres i cały czas rekonwalescencja się przedłużała. Wracałem i znowu wypadałem. Mogło to być frustrujące. Ale mogłem liczyć na wsparcie trenera Papszuna i staram się mu za to odwdzięczyć.\nSiedzi ta kontuzja czasami w głowie?\nWyleczyłem się ze strachu. A nawet nie wiem, czy „wyleczyłem” to właściwie słowo, bo wszystkie wątpliwości wyparowały w momencie, kiedy wróciłem i zagrałem pierwszy mecz. Nie ma we mnie bojaźni. Codziennie musimy być przygotowani na kontuzję, bo przekraczamy bariery własnego organizmu. Mocno trenujemy, mecze musimy wybiegać. Wszystko może się zdarzyć.\nEkstraklasa czymkolwiek cię zaskoczyła?\nNiektórzy zawodnicy mają naprawdę sporo jakości. W jednym z pierwszych meczów po moim powrocie do regularnej gry graliśmy z Lechem i spore wrażenie zrobiła na mnie iberyjska dwójka – Ramirez i Tiba. Imponująca jakość czysto piłkarska.\nA z napastników? Snajperzy mówią, że nieprzyjemnie się przeciw tobie gra, bo jesteś twardy, silny, umiesz poturbować.\nFajnie słyszeć, znam swoją charakterystykę, taki jestem, tak gram. Dochodzi do tego fakt, że w Rakowie tak właśnie mają prezentować się defensorzy. Atakować rywala na pograniczu faulu – nie po złości, tylko w ferworze walki. Pewnie kilku dobrych napastników mógłbym wymienić, ale nie zamierzam mówić, że nie chciałbym na kogoś grać.\nNie chcesz po prostu ich sztucznie pompować!\nNie ma takiego napastnika, którego szczególnie bym się bał.\nVladislavs Gutkovskis nie wykorzystuje swojego potencjału? Na pewno wiele razy mierzyliście się na treningach.\nJeśli miałbym wymienić snajpera, na którego nie chciałbym grać, to Gutek byłby w czołówce. Nieprzyjemny, dynamiczny, podejmujący walkę ciało w ciało. Ja to lubię, ale trudno się z nim rywalizuje. Wydaje mi się, że jest niedoceniany, nie zasługuje na te wszystkie docinki, choć jasne jest, że jeśli napastnik nie strzela bramek, to musi liczyć się z krytyką. Gutek mnóstwo daje Rakowowi. Pierwszy przykład z brzegu. Mecz z Lechem w Pucharze Polski. Zabrał mi obrońcę i miałem jeden na jeden z Rogne. Robi niewidzialną robotę. Jestem przekonany, że niedługo zacznie strzelać seryjnie.\nJakub Arak dobrze odnajduje się w zespole?\nPrzyszedł i dobrze wkomponował się w szatnię. Na większe oceny przyjdzie czas. Na pewno, jeśli tutaj trafił, to nie jest przypadek. Sztab i klub mają na niego pomysł. Podobnie było w przypadku Marcina Cebuli. Każdy wiedział, że ma możliwości, ale w poprzednim klubie nie potrafiono wyciągnąć z niego potencjału. Rozkwitł dopiero w Rakowie i to wcale nie jest odosobniony przypadek. Tu wielu piłkarzy rozwija skrzydła.\nTo też jest znamienne, co mówisz, że trzeba pewien poziom prezentować, żeby grać w Rakowie. Byłeś zdziwiony tym, jak urósł ten klub, kiedy leczyłeś kontuzję?\nRaków dynamicznie urósł, ale nie byłem tym zaskoczony. Potwierdziły się moje przewidywania. Przykro mi było tylko trochę, że nie mogłem w tym czynnie uczestniczyć. Ale po to też mocno zaciskałem zęby, bo wierzyłem, że jeszcze dane będzie mi coś tu znaczyć na murawie.\nJaki stawiasz sobie indywidualny cel do końca sezonu?\nZostawię to dla siebie.\nCo pół roku aktualizuję sobie cele i do nich dążę.\nMasz podobny sposób, jak Rafał Gikiewicz albo Damian Kądzior, że wieszasz sobie kartkę z zadaniami do wypełnienia na lodówce? Czy może chowasz cele pod poduszką?\nNigdzie nie chowam! Mam swoje notatki, plannery i zawsze wychodzi, że na nie sobie spoglądam. Wiesz, może faktycznie warto się zastanowić nad tym, żeby te cele były widoczne, umieszczając je w jakimś eksponowanym miejscu, ale spokojnie, bo może to też wywierać niepotrzebną presję. Każdy jest inny. Ja wolę spojrzeć na nie od czasu do czasu. Z ambicją nie mam problemów.\nCzujecie presję wyniku? Raków urósł do miana jednego z faworytów do mistrzostwa i podium.\nNie ma presji. Każdy wynik w czołówce będzie historycznym sukcesem. Jeszcze dużo do ugrania.\nAle zgadzasz się z tym, że oczekiwania są niemałe.\nRozbudziliśmy je. Gramy bardzo dobrze. Wróciliśmy do systematycznego punktowania. Na pewno będziemy groźni. Chcemy wygrać finał Pucharu Polski i skończyć wysoko w Ekstraklasie. Gramy o wszystko.\nPaulo Sousa oglądał wasze spotkanie z Lechem w Pucharze Polski. Zapisał twoje nazwisko w notesie?\nKurczę, chciałbym, żeby to było możliwe. Jeśli na tu i teraz potrzebowałby zawodnika do gry na środku obrony, to jestem w pełnej gotowości!\nandrzej niewulis Jan Mazurek PKO Bank Polski Ekstraklasa Raków Częstochowa\nz ziemi wloskiej do polski - na tarczy\nnapewno niewulis predzej powinien byc w kadrze niż jędza-nędza.\nBo tacy teraz napastnicy u nas grają. W czasach Brożka, Nikolicia, Carlitosa to by już taki pewny nie był.\nOn sie ich boi\nWidze, ze Rakow przyszedl Ciebie minusowac.\ntop 5 stoperów ekstraklasy imo\nTo mówiłem ja, pan trener michał probierz\nTu nie ma żadnego napastnika, bo do gry na aferę nadaje się każdy.\nPo pierwsze nie stracić!\nPo drugie nie stracić.\nReply to To mówiłem ja, pan trener michał probierz\nNo właśnie do gry na aferę nie każdy nadaje się. Stąd mało goli strzelanych przez napastników przy częstej grze na aferę. Taki napastnik powinien umieć wygrać pojedynek główkowy, przytrzymać piłkę, obrócić się z nią lub “uruchomić” pomocnika. To ostatnie to też umiejętność, którą można klepnąć do “współpracy”. Nie zaszkodziłby też skill – soczysty strzał zza pola karnego.


Szybkie ciasto cappuccino bez pieczenia - Swojskie jedzonko\nSzybkie ciasto cappuccino bez pieczenia\nPyszne ciacho,wprost rozpływa się w ustach. Mięciutkie biszkopty i delikatny krem cappuccino z bitej śmietany i mascarpone.\nIdealne na domowe przyjęcie, na deser lub po prostu do popołudniowej kawy.Zrobicie je w 20 min a po 2- 3 godzinach w lodówce można wcinać .Polecam\n4 łyżki kawy cappuccino u mnie waniliowej( może być również śmietankowe)\nOk 300 g biszkoptów podłużnych\n2-3 łyżki kawy cappuccino waniliowej do posypania wierzchu\n2 łyżki kawy cappuccino waniliowej do naliczenia biszkoptów\nZobaczcie krótki film jak zrobić to ciasto krok po kroku 👇👇👇👇\n2 łyżki kawy cappuccino rozpuszczamy w 2 szklankach wrzątku i odstawiamy na kilka minut żeby przestygła.\nDo dwóch szklanek wsypujemy po 2 łyżeczki żelatyny i zalewamy każdą odrobiną zimnej wody,odstawiamy na bok.\nW blaszce wyłożonej papierem do pieczenia (28x24cm),układamy warstwę z biszkoptów zaliczonych w lekko przestudzonej kawie.\nDo miski robota wlewamy 500ml śmietanki kremówki, dodajemy mascarpone i cukier puder i ubijamy na sztywno.pierwsza szklankę z żelatyną wstawiamy na 20 sekund do mikrofali żeby się rozpusciła, następnie dodajemy do niej łyżkę już ubitej masy żeby ją zahartować mieszamy i wlewamy z powrotem do ubitej masy, dodajemy również 4 łyżki kawy cappuccino w proszku, miksujemy jeszcze odrobinę do połączenia się składników.\nNastępnie wykładamy masę na biszkopty i wyrównujemy i układamy kolejną warstwę namoczonych w kawie biszkoptów.\nRobimy drugą masę dokładnie w ten sam sposób co poprzednią tylko nie dajemy już kawy . Masę wykładamy na biszkopty ,wygładzamy i wstawiamy ciasto do lodówki żeby stężało( minimum 2-3 godziny). Przed krojeniem ciasto jeszcze posypujemy po wierzchu kawą cappuccino.\nZapraszam również na inne moje ciasta bez pieczenia:\nRafaello porzeczkowe bez pieczenia\nTagi: ciasta i desery, ciasta z bitą śmietaną, film jak zrobić, na specjalne okazje, na szybko, Wielkanoc, Wigilia\nAnonimowy 10 sierpnia 2020 11:06\nCiasteczko jest pyszne!\ndidey 29 października 2020 18:18\nZrobiłam dzisiaj.Jeśli ktoś lubi ciasto o zdecydowanych smakach,to lepsze jest tiramisu.Może przez zdecydowany aromat alkoholu?.To ciasto jest delikatne smakowo.Jeżeli ktoś lubi kawę cappucino ,to powinno wam smakować.Osobiście dałabym mniej żelatyny do masy,bo jest bardzo zwarta,może trochę za twarda.Wolę bardziej puszystą.Jak zjemy zrobię sernik.Mam nadzieję,że zetnie się w lodówce.


Noc na marokańskiej pustyni - z Marrakeszu do Merzougi - Żółwim krokiem\nStrona główna Kierunki Noc na marokańskiej pustyni – z Marrakeszu do Merzougi\nWycieczkę na Saharę zarezerwowaliśmy kilka tygodni przed podróżą do Maroka. Dzień wcześniej, będąc już w Marrakeszu, dostaliśmy wiadomość, że… wyjazd prawdopodobnie się nie odbędzie ze względu na planowany strajk kierowców. Organizator zapewniał, że zadzwoni rano i poinformuje nas o ostatecznej decyzji. W razie czego mamy być gotowi na wyjazd o 8.\n7 rano. Na telefonie zero wiadomości. Dzwonię do organizatora.\n– Co z naszą wycieczką?\n– Kierowca będzie za 10 minut.\n– Przecież miał być o 8.\n– Zmiana planu. Za 10 minut odjazd.\nCzas to w Maroku pojęcie względne. Budzę znajomych, mówię, że wycieczka się odbędzie. W miarę możliwości staramy ogarnąć się w 10 minut, co w hostelu z dwoma łazienkami na 30 osób jest sporym wyzwaniem. Ja oczywiście nie zdążam i poranną toaletę wykonuję dopiero na postoju w kawiarni.\nStrajk na szczęście został przełożony. I choć nasz kierowca wygląda, jakby jechał z nami za karę, a na każde pytanie odpowiada po prostu „yes”, cieszymy się, że wyruszamy na Saharę.\nJedziemy przez góry Atlas, które prezentują się przepięknie. Co chwilę robimy krótkie przystanki na zdjęcia, niczym typowi Chińczycy na wakacjach. Z racji, że w Maroku będziemy tylko tydzień, zorganizowana wycieczka to dla nas najlepsza opcja. Jeśli ma się trochę więcej czasu, bardziej sensowne wydaje się jednak wynajęcie samochodu i robienie postojów wtedy, kiedy ma się na to ochotę.\nZatrzymujemy się w starożytnym mieście Ait Ben Haddou, w którym nagrano wiele filmów i seriali, m.in. Gladiatora i Grę o tron. Miejsce, choć dość turystyczne, robi ogromne wrażenie. Na obiad jemy tadżiny w knajpie, do której prowadzi nas kierowca. Ceny są zawyżone, a jedzenie zupełnie bez smaku. Niestety zatrzymywanie się w drogich i niezbyt dobrych restauracjach trzeba wliczyć w koszty wycieczki.\nJedziemy dalej, podziwiając marokańskie krajobrazy. Zastanawiamy się, czy będą ostatnim widokiem w naszym życiu, gdy przed każdą kolejną skarpą kierowca dodaje gazu, a naszym oczom ukazują się połamane barierki.\nWieczorem dojeżdżamy do pięknie położonego hotelu, w którym mili Marokańczycy witają nas słodką herbatą. Nasze pokoje urządzone są w klimatycznym, arabskim stylu. Po spędzeniu poprzedniej nocy w średnio ciekawym hostelu, widok wygodnych łóżek z baldachimami wydaje się być marokańskim snem. 🙂 Żeby nie było zbyt pięknie, w hotelu jest zimno – na dwa duże pokoje i łazienkę przypada tylko jedna farelka, a ciepła woda starcza na prysznic dla półtorej osoby.\nNa kolację jemy kolejnego już dziś tadżina.\nOd rana leje deszcz i pracownicy hotelu informują nas, że planowany spacer po okolicy się nie odbędzie. Ale przynajmniej na śniadanie nie ma tadżinów, a naleśniki – to będzie dobry dzień!\nKierowca busa podjeżdża pod hotel. Popędza nas i marudzi, że nie jesteśmy jeszcze gotowi, choć poprzedniego dnia nie powiedział, o której godzinie ruszamy… W drodze na Saharę mamy jeszcze kilka przystanków, m.in. na zdjęcia w kanionie i na lunch w przydrożnej knajpie. Mając dość tadżinow, zamawiam spaghetti, które okazuje się być suchym makaronem z odrobiną sosu pomidorowego bez przypraw… w cenie 30 złotych. Z dwojga złego, chyba bardziej polecam tadżiny.\nPo południu dojeżdżamy do wioski Merzouga, graniczącej z największą pustynią świata. Zostawiamy bagaże w hotelu i przesiadamy się na wielbłądy. Jest nas siedmioro, więc razem z przewodnikiem tworzymy całą karawanę. Szybko zdaję sobie sprawę, że wielbłąd nie zostanie moim ulubionym środkiem transportu. Widok niekończących się piaszczystych wydm rekompensuje jednak ból pośladków. Do naszego obozu docieramy po około godzinie jazdy, idealnie przed zachodem słońca. Wdrapujemy się na jedną z wydm, z której podziwiamy magiczne niebo nad Saharą. Świat jest piękny. 🙂\nGdy jesteśmy już zmęczeni tarzaniem się po pustyni, turlaniem z wydm i robieniem piaskowych aniołów, wracamy do obozu. Marokańczyk pokazuje nam nasz namiot. Zachowuje się dość dziwnie, szczególnie, gdy mówi, żebyśmy nie wychodzili oglądać gwiazd z nikim innym, tylko z nim. Nie bardzo rozumiemy o co mu chodzi, ale zgadzamy się.\nNasz obóz na pustyni\nPo obiedzie (chyba nie muszę wspominać, że był to tadżin) wraz z innymi turystami siadamy wokół ogniska, w którym radośni Arabowie palą pewną zieloną roślinę. Uczą nas gry na bębnach i lokalnego tańca. Szybko zostajemy wodzirejami imprezy, która zaczyna przypominać polskie wesele w momencie, w którym formujemy pociąg.\nPóźnym wieczorem podchodzi do nas przewodnik i pyta, czy pójdziemy oglądać z nim gwiazdy. Mając w głowie słowa Marokańczyka, który ostrzegał nas, by nie zgadzać się na takie propozycje, odmawiamy. Przewodnik dopytuje, czy ktoś mówił nam, aby z nim nie wychodzić. Wygląda na zmartwionego i zdenerwowanego. Słabo mówi po angielsku, ale gdy dowiaduje się, że moja siostra zna hiszpański, zaczyna długą przemowę na temat swoich wrogów w obozie, którzy nagabują turystów, by nie wychodzili oglądać z nim gwiazd.\nW ten sposób zostajemy wplątani w niezrozumiały konflikt Marokańczyków, pracujących dla tej samej firmy turystycznej. Żeby było ciekawiej, przez duże zachmurzenie tej nocy na niebie nie widać akurat ani jednej gwiazdy. Dyskusja wydaje się więc zupełnie bez sensu. Jednak nie dla naszego przewodnika, który przeżywa całą sprawę i dalej namawia nas na wspólne wyjście z obozu. Po zakończeniu tej niedorzecznej rozmowy udajemy się do naszego namiotu.\nPrzed wschodem słońca dosiadamy naszych wielbłądów i ruszamy w drogę powrotną. Przewodnik oczywiście zaczyna dzień od tego samego tematu – dlaczego nie poszliśmy oglądać z nim gwiazd. Z racji, iż nie mamy już lepszych argumentów niż ten, że gwiazd nie było nawet widać, decydujemy się nie kontynuować tematu.\nPrzemierzamy Saharę w towarzystwie wschodzącego Słońca i naszego marudzącego przewodnika. Docieramy do hotelu, w którym czeka na nas śniadanie. Odbieramy bagaże i witamy się z kierowcą, który nie wygląda na zadowolonego naszym widokiem.\nTego dnia czeka nas ponad 8-godzinna podróż ciasnym busem do Marrakeszu. Jedziemy głównie przez góry. Widoki są przepiękne, jednak liczba zakrętów i marokański styl jazdy przyprawiają o mdłości, a niektórych z nas nawet o wymioty. Cieszymy się, gdy w końcu dojeżdżamy do Corner Hostelu, w którym po odczekaniu w długiej kolejce możemy wziąć zimny prysznic i zjeść pizzę zamiast kolejnego tadżina.\nNa wycieczkę wybraliśmy się z firmą Sun Dunes Experience. Nie rezerwowaliśmy jej bezpośrednio przez stronę, ale przez Polkę, na stałe mieszkającą w Maroku (jest taniej :)). Link tutaj.\nCena wynosiła 80 euro i obejmowała podróż minibusem, 2 noclegi (w namiocie na Saharze i w hotelu w drodze na pustynię), 2 śniadania, 2 wieczorne posiłki, przejażdżkę na wielbłądach i zwiedzanie miasta Ait Ben Haddou.\nPomimo niezbyt przyjaznego kierowcy i dziwnego przewodnika, wyjazd był super i szczerze polecam każdemu, kto planuje podróż do Maroka. Choć nie jestem fanką zorganizowanych wycieczek turystycznych, niektóre rzeczy ciężko ogarnąć na własną rękę. A spędzenie nocy w beduińskim obozie na Saharze to doświadczenie, które warto przeżyć. 🙂\nZ ziomkami 🙂\nPozostałe wpisy z Maroka:\nPoprzedni wpisCiekawostki o języku wietnamskim + jak się uczyć?\nNastępny wpisEssaouira – najlepsze marokańskie miasto?\n1 kwietnia, 2019 o 10:15 pm\t1 rok ago\nWow! Niesamowita wyprawa. Coś takiego mi się marzy! Póki co pozostaje mi tylko wyprawa samochodem po Polsce 🙂 Zawsze coś 😉


Maltańczyk wszystko o rasie\nMaltańczyk wszystko o rasie\nWasze E-maile Brak komentarzy do Maltańczyk wszystko o rasie\nCześć, mam pytanie, które tyczy się Maltańczyków, czy ktoś mi powie coś więcej o tej rasie piesków? Po prostu chcę kupić maltańczyka i dlatego potrzebuję informacji.\nZdjęcie znalezione na stronie Rover.com\nWitam, Maltańczyk jest to jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, są one niesamowicie kochające, mające zawsze dobry humor, śnieżnobiałe o łagodnym przysposobieniu. Trzeba jednak pamiętać, że o Maltańczyki należy bardzo dbać, jeśli chciałbyś zakupić dla siebie takiego pieska. Ja uwielbiam ten gatunek psów, i mojego psiaka nie zamieniłbym na żadnego innego. Jeśli lubisz psy wrażliwe, kochające to ta rasa będzie idealna – uwierz mi.\nJak pielęgnować maltańczyka Maltańczyk Szczecin Maltańczyk na sprzedaż Maltańczyk kupię\nmaltańczyk miniaturka wszystko o rasiewszystko o rasie psa maltańczykwszystko o rasie psów maltańczyk


Bilety - KRYNICA NA BIS | GRAŻYNA BRODZIŃSKA I JEJ GOŚCIE, 10.12.2017 Kraków - Abilet.pl\nData wydarzenia: 2017-12-10 18:00\nKRYNICA NA BIS - Grażyna Brodzińska i jej goście w Krakowie\nSerdecznie zapraszamy na wyjątkowy koncert, który miał swoja premierę na zeszłorocznym Europejskim festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy Zdroju. Wystąpi niekwestionowana gwiazda polskiej sceny muzycznej, obdarzona niezwykłą siłą wyrazu, czarująca osobowością – Grażyna Brodzińska. Artystce towarzyszyć będą utalentowani soliści reprezentujący różne gatunki i style muzyczne, m.in. wybitny artysta musicalowy – Janusz Kruciński czy nazywany polskim Frankiem Sinatrą – Marcin Jajkiewicz.\nOprawę muzyczną zapewni trzydziesto pięcio osobowa orkiestra CREO pod batutą Mateusza Walacha oraz mistrz akordeonu i bandoneonu – Wiesława Prządka. Wieczór wypełnią dźwięki największych przebojów muzyki klasycznej (operetka, opera, pieśni neapolitańskie), musicalowej oraz piosenki ze światowego repertuaru! Wydarzenie swoimi występami uświetnią również tancerze międzynarodowej sławy: Anna Głogowska, Jan Kliment i Tomasz Barański. Koncert poprowadzi dziennikarz, prezenter radia RMF Classic – Dariusz Stańczuk.\nPodczas wydarzenia będzie można posłuchać m.in. : charyzmatycznego czardasza z operetki „Dama z portretu" oraz uwielbiane arie „Wielka sława to żart", „Usta milczą dusza śpiewa" oraz dość nietypowe „O sole Mio". Dynamiki dodadzą utwory w iście latynoskim klimacie – „Besame Mucho", „La Bella Tangolita" oraz „Aquarela do Brasil". Nie zabraknie także wzruszających i chwytających za serce przebojów - „This Is The Moment", „Moon River" oraz „Can You Fell The Love Tonight".\nJak powiedział Bogusław Kaczyński: „Jej pojawienie się na scenie wywołuje dreszcz emocji, a potem burzę oklasków. Potrafi ona, jak nikt inny, wzruszać i bawić, ujmuje nowoczesnością interpretacji i teatralną prostotą, lecz kiedy trzeba zniewala należnym gatunkowi patosem. Dodatkowo potrafi obnosić po scenie swoje przepiękne suknie z maestrią godną największych".\nJanusz Kruciński (musical) – aktor, wokalista, autor tekstów piosenek. Występuje na scenach teatrów muzycznych w Chorzowie, Gdyni, Szczecinie i Warszawie, w których wykreował wiele głównych ról w tytułach należących do ścisłego kanonu światowego musicalu – Che w „Evicie", Jezus w „Jesus Christ Superstar", Roger w „Rent", Chris w „Miss Saigon", Jean Valjean w „Les Misérables" i wiele innych. Sceniczne i estradowe peregrynacje zaowocowały współpracą z wybitnymi twórcami polskiej muzyki, wśród których znaleźli się m.in.: Grażyna Brodzińska, Katarzyna Gärtner, Bartłomiej Gliniak, Zygmunt Konieczny, Włodzimierz Korcz czy Piotr Rubik.\nMarcin Jajkiewicz (rozrywka/jazz) – wokalista jazzowy, rozrywkowy, uważany przez wielu za polskiego Franka Sinatre. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Uczestnik wielu programów rozrywkowych, takich jak Szansa na sukces, Idol. Jest laureatem nagrody Festiwalu Jedynki z Sopotu oraz wokalistą w zespole Tango Corazon Quintet Marcina Wyrostka. Gościnnie występuje również w popularnym muzycznym show telewizyjnym „Jaka to Melodia". W roku 2012 został zaproszony do współpracy z Grażyną Brodzińską, z którą koncertują w teatrach i filharmoniach na terenie całej Polski.\nWiesław Prządka (akordeon/bandoneon) – wybitny polski akordeonista i bandoneonista. Jest jedynym muzykiem w Polsce, który opanował grę na wyjątkowo trudnym bandoneonie diatonicznym (inny dźwięk na zamykanie i otwieranie). Laureat I nagrody Międzynarodowego Konkursu Zespołów Kameralnych w Paryżu. Przez wiele lat związany z Poznańskim Kwintetem Akordeonowym. Wiesław Prządka pokazuje, że akordeon świetnie brzmi w takich stylach jak jazz, swing czy latino. Z powodzeniem koncertuje w klubach muzycznych, salach koncertowych czy scenach filharmonii. Ma na swoim koncie występy na estradach całej Europy i Stanach Zjednoczonych. Dokonał szereg nagrań dla radia i telewizji. Zakochany w muzyce francuskiej i argentyńskim tangu.\nOrkiestra CREO pod batutą Mateusza Walacha - Orkiestra CREO, czyli Cracow Event Orchestra powstała w 2008 roku. Składa się z utalentowanych muzyków młodego pokolenia, wykształconych w najlepszych małopolskich i śląskich uczelniach muzycznych. Swoją pasją, talentem oraz niezwykłym entuzjazmem sprawiają, iż każdy zagrany przez nich utwór nabiera klasycznego, a jednak świeżego i niespotykanego brzmienia. Orkiestra świetnie sprawdza się zarówno w repertuarze muzyki klasycznej, jak i w utworach bardziej nowoczesnych i rozrywkowych.\nMateusz Walach - jako kompozytor, aranżer, dyrygent i producent muzyczny zrealizował kilka płyt, m.in. Justyny Steczkowskiej, Zdzisławy Sośnickiej, Beaty Bednarz, Enej i in. Jest również autorem muzyki teatralnej. Był stypendystą miasta Bielska-Białej w dziedzinie kultury i sztuki oraz beneficjentem akademickiego stypendium rektora, nagradzającego najlepszych studentów. W 2012 r. został również laureatem konkursu na najlepszego studenta RP Studencki Nobel 2012 na szczeblu uczelnianym i wojewódzkim (wyróżnienie). Od 2010 r. realizuje aranżacje dla Teatru Rozrywki w Chorzowie, a od 2014 r. kontynuuje tę współpracę jako dyrygent. Objął kierownictwo muzyczne spektaklu „Niedziela w Parku" z Georgem S. Soundheima i J. Lapine'a, musicalu „Billy Elliot" L. Hall'a i E. John'a oraz musicalu „Rękopis znaleziony w Saragossie" J. Potockiego w realizacji M. Wojtyszki i K. Dębskiego.\nAnna Głogowska – polska tancerka klasy „S" w tańcach latynoamerykańskich i tańcach standardowych. Zawodowo tańczyła w parze z Adamem Królem i Marcinem Wrzesińskim. Wystąpiła w wielu teledyskach oraz otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia. Wiosną 2005 r. zadebiutowała jako trenerka tańca w pierwszej edycji programu „Taniec z gwiazdami" emitowanego przez telewizję TVN. W 2013 r. (wiosną i jesienią) prowadziła dwie ostatnie edycje programu „Got to Dance. Tylko taniec" wraz z Maciejem Dowborem. Od wiosny 2014 r. do jesieni 2015 r. wraz z Krzysztofem Ibiszem prowadziła program „Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami" w telewizji Polsat.\nJan Kliment – czeski tancerz reprezentujący klasę „B" w tańcach standardowych oraz najwyższą klasę taneczną „S" w tańcach latynoamerykańskich. Zdobył popularność w 2009 r. dzięki występowi jako tancerz w dziesiątej edycji polskiej wersji programu „Taniec z gwiazdami". Jego partnerką taneczną była m.in. Petra Kostovcikova, z którą dotarł do finału Mistrzostw Europy w Tańcu Towarzyskim oraz sześciokrotnie zdobywał tytuł wicemistrza Czech. W 2002 r. wygrał z nią tytuł mistrzowski, dzięki czemu wyjechał na Kubę, gdzie szlifowali technikę u kubańskich instruktorów tańca. W 2003 r. ponownie zdobył mistrzostwo Czech, tym razem z Ewą Szabatin. Potem tańczył z Szwajcarką Laurą Stefanie Hafner, z którą pięciokrotnie zdobył tytuł mistrza Szwajcarii. Kliment jest też pięciokrotnym mistrzem Polski oraz trenerem i sędzią World Dance Council.\nTomasz Barański – polski tancerz zawodowy, choreograf i instruktor tańca sportowego. W ramach występów w szkole trzykrotnie zdobył tytuł Mistrzów Polski formacji tanecznych oraz trzy Puchary Polski. W parze z Edytą Herbuś zdobył m.in. tytuł międzynarodowych mistrzów Czech do lat 14 i II miejsce w Otwartych Mistrzostwach Polski Juniorów oraz osiągnął Międzynarodową Mistrzowską klasę „S" w tańcu latynoamerykańskim. Jest licencjonowanym instruktorem tańca sportowego ze specjalizacją jazzową. W 2010 r. był półfinalistą piątej edycji programu „You Can Dance – Po prostu tańcz". W tym samym roku wziął udział w dwunastej edycji programu „Taniec z gwiazdami" w parze z aktorką Marią Niklińską. W 2011 r. odbył trzymiesięczne stypendium w Broadway Dance Center w Nowym Jorku. Od 2014 r. występuje emitowanym przez Polsat programie „Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami".\nDariusz Stańczuk (prowadzenie) – dziennikarz, prezenter radiowy, konferansjer. Z mikrofonem RMF Classic był m.in. w Londynie, Paryżu, Wiedniu, Salzburgu, Berlinie, Sztokholmie i Oslo. Publikował w miesięcznikach "Kino" i "Zwierciadło", w "Didaskaliach i "Ruchu Muzycznym". Z wykształcenia muzyk, kuluroznawca, teatrolog i filmoznawca, także globetrotter.


ChudyLis - Vectra Klub Polska\nViki Gaśnie przy hamowaniu\nChudyLis replied to ROGAAAL's topic in VB-Silniki benzynowe\nOdpalamy samochodzik, otwieramy maskę i odpinamy wtyczkę z krokowca. Jeśli sprawna to silnik zgaśnie. Jeśli nie zgasł tylko kica na obrotach to podciągamy linkę gazu tak aby równo pracował w granicach 1200 obrotków i jazda próbna. Kiedyś chyba z tydzień tak do roboty śmigałem na podciągniętej lince w 1.8 Mały TIP (nie bawimy się śrubką od ustawienia przepustnicy tylko podciągamy samą linkę na tyle by nie gasł) Takie same efekty daje przepływka, jeśli sprawna to po odpaleniu i odpięciu wtyczki silnik zareaguje. Jeśli brak reakcji to szukamy przepływki i sprawdzamy instalację. - Jeszcze jedna kwestia która kiedyś w jakimś oplu mnie doprowadziła do stanów lękowych z częściowym paraliżem górnej wargi od przeklinania. Klapki w kolektorze dolotowym a dokładnie sterowanie nimi. Warto sprawdzić czy mamy zwykły kolektor ala Omegowski czy ten z klapkami bo kiedyś mi pękł jeden wężyk i efekty bardzo podobne. Jak się napędził to szedł ładnie a przed skrzyżowaniem gasł. Znalazłem to po 2 miesiącach nerwów i wymianie praktycznie wszystkiego.\nX20XER nowe LPG\nChudyLis replied to ChudyLis's topic in LPG\nMoże nie klei się, piszę chaotycznie i wiem o tym. Wypadłem z tematu robienia czegokolwiek w samochodzie i pewnie to dlatego. Jak posłyszałem cenę 2600 wydało mi się tanio bardzo. Szykowałem raczej z tysiąca więcej na raty a tu wychodzi że sporo mniej i gotówką to wykonam. Nie patrzę że bliżej czy dalej, ale ucieszyłem się że polecacie gazownika w Jastkowie bo faktycznie mam 30minut drogi. Sorki za chaos.\nTo chyba wystarczy, do tego gazownika mam niedaleko. Tak że po weekendzie pewnie tam zawitam. Temat o Z20NET przeczytałem, co nie co już wiem. Z tym gazownikiem co miałem współpracować się posprzeczałem trochę bo spytałem co ma zamiar zakładać. Powiedział że mam gwarancje a dane techniczne mi nic nie powiedzą... to jakiś stary dziadek, po gadanym widać że ma 3 specjalizacje czyli Golf 1,2 i 3. Do tego spółka z synem to pewnie syn ma specjalizacje z kasowania błędów. Dzięki wielkie\nChudyLis posted a topic in LPG\nWitam. Taka prośba, potrzebna pomoc odnośnie silnika X20XER czyli 2.0 OPC 160Km. Jest to nowy nabytek więc nie wiele wiem o tym bo to pierwsze OPC jakie mnie spotkało. Jest to Astra G ale to chyba ma mniejsze znaczenie. Chcę zagazować ten motorek, jazda na Pb trochę przerasta. Znalazłem przypadkiem to autko i kupiłem bo stan jest fajny ale moc nie zachwyca aż tak że szkoda gazować. Gazownik powiedział mi że LPG zmieści mi się w 2600zł "na najszybszych wtryskach" i coś mi tu brzydko pachnie. Podpowiedzcie mi co i jak, co założyć. Gazownika pewnie zmienię, niby chwalą go znajomi bo robił im LPG ale mnie nie przekonuje. Nawet nie wyjaśnił mi co będzie zakładał tylko podał termin... z drugiej strony, wiadomo jak każdy lubię tanio a dobrze i tu się obawiam co by mnie jakiś koleś nie wepchał w jakieś wynalazki, lubrykacje itd. które wyczyszczą mi portfel. Autko ma zostać u mnie na dłużej jako szybka mała strzała, dojazd do pracy i pupowóz. Trasy robię mieszane bywa że 100km po mieście a bywa że 300 po za miastem. Nie mam raczej tras na których silnik będzie nie dogrzany.\nChudyLis replied to ChudyLis's topic in VB - układ dolotowy + wydechowy\nSorki że tak późno ale brak czasu. Autko jest na warsztacie, w poniedziałek mam je zabrać ale jest problem a w zasadzie cała plątanina problemów. Szlag trafił wiązkę od ECU do silnika w tym miejscu gdzie wchodzi już pod plastik podszybia. Elektryk poruszał kablami i zaczęły się dziać cuda, wtryskiwacze pokazywały błędy na przemian, przepływka raz działała a raz nie... zwarcie na zwarciu. Jak zadzwonili i pojechałem zobaczyć co się dzieje to przy wyjmowaniu wiązki izolacja kabli się rozsypała na drobne trociny. Przy samym silniku jest jeszcze dobra ale dalej do kompa tragedia. Kiedyś tam zaglądałem ale nie widziałem tego. Niestety nie mam gdzie załatwić wiązki, u mnie na szrotach wycinają i rwą instalacje, nie wiem ile nawet by mogła kosztować. Na warsztacie chcą dużo za zrobienie wymiany i za samą wiązkę. Myślę że sam to ogarnę jak tylko znajdę taką do kupienia.\nWłaśnie wiem że tylko tak można uszkodzić przepływkę i dlatego to dla mnie dziwne że tak mi padają. Wszystkie kupiłem na szrocie z angoli które gazu nie miały, zresztą sprzedają je razem z kawałkami dolotu i wtyczką. Widocznie nie chce im się odkręcać. Ok niech będzie że były lipne lub strzeliło w dolot i się rozwaliły. Tylko dlaczego mi nie znikł błąd 0102 gdy podmieniałem na sprawne przepływki... powinien się kasować po 30 rozruchach lub po odpięciu klemy a przy każdej wymianie aku było odpinane na ponad 30 minut i błąd nadal wyskakiwał i to na obu paliwach. Na mój rozum to tak jakby było coś z kablem...\nChudyLis posted a topic in VB - układ dolotowy + wydechowy\nWitam. Mam problem z przepływomierzem a konkretniej z kilkoma. Kilka dni temu miałem bardzo dużo jazdy po mieście a że było gorąco to wiatrak prawie nie przestawał chłodzić. Po kilku godzinach jazdy wyskoczył mi check, na szybkiego odczytałem błąd zworką posprawdzałem podciśnienia, dolot i się okazało że jest brak reakcji na podłączenie/odłączenie przepływki a komp pokazuje za niskie napięcie przepływomierza. Nie miałem za bardzo wyjścia więc ganiałem dalej. Później po zmianie przepływki na nową błąd 0102 był nadal, odpięcie klemy na 30min nic nie dało. Co więcej po 40km padła kolejna przepływka, jeden z drucików pomiarowych się wysypał. Po zmianie na trzeci przepływomierz ten mi padł po 90km. Aktualnie nie mam co podłączyć bo jest zamówiona nowa przepływka. Nie potrafię ustalić dlaczego mi pada przepływomierz. Dolot uszczelniłem solidnie przed trzecią zmianą przepływki a i tak padła i 0102 był nadal. Mam LPG zwykłe, silnik x20xev ale nie ma mowy o strzałach w dolot bo sporo czasu z tym walczyłem i teraz wszystko "mruczy" jak mały kotek. Miałem teorię że mam nieszczelność na mikserze bo była tam nie wielka szczelina i to tłumaczyło by błąd ale przed ostatnią przepływką wszystko porobiłem i sprawdzałem "na mokro" szczelność, nic nie znalazłem. Przepływki zakładałem tylko oryginalne. Kable też wyglądają OK. Check zapala się na 5-10s i tylko w chwili gdy puszczę gaz podczas jazdy. Jadę 100km/h puszczam pedał gazu i check zawsze zapala się gdy obroty schodzą poniżej 2tyś a po 5-10s gaśnie. Na jutro jestem umówiony do mechanika na sprawdzenie elektryki, pewnie zostawię mu VB na jakiś czas aby posprawdzał wszystko bo sam na elektryce się nie znam. Macie jakieś sugestie w jakim kierunku udać się z tym problemem?\nChudyLis replied to toaspzoo's topic in VB-Silniki benzynowe\nTia mody, chyba w Minecrafcie. Kolorowe peszle i pomalowana pucha filtra to jeszcze nie "mody" Nie wspomniałeś nic o czujniku o którym źle przeczytałeś co znaczy że nie chodzi ci o spór techniczny tylko o pojechanie mi a to o klubowiczu marnie świadczy. Tak że nie krępuj się Możesz i o WSKach jechać choć technicznie mnie nie zaskoczysz, miałem kilka i to były najpiękniejsze czasy tak że się nie wstydzę.\nZmniejszenie przerwy na świecach może pomóc w ustaleniu problemu a nie go rozwiązać! Nikt nie każe ci tak jeździć. Jeśli byś to kiedyś sprawdzał zauważysz że jest różnica. Jeśli tak bardzo trzymasz się oryginalnych wytycznych w samochodzie że strach ci nie pozwala sprawdzić kup sobie choćby WSKe po czym sprawdź różne przerwy na świecy bo nawet w tak banalnym układzie zapłonowym tą różnicę widać. Z czujnikiem to przeczytaj jeszcze raz może inaczej to zrozumiesz. Czy ja napisałem że na gorącym będzie problem? A czy Ty kolego odpalisz bez tego czujnika na zimnym od strzała? No nie wydaje mi się, jak ten czujnik padnie to na zimnym silniku będzie problem z odpaleniem a autorowi tematu na zimnym odpala... Może nie wygląda ale chcę pomóc więc taka dyskusja jest zbędna, uzasadnij mój błąd w sposób logiczny a nie będzie się o co spierać i może mnie czegoś nowego nauczysz ;]\nChudyLis replied to wujas's topic in VB - zawieszenie + hamulce\nPół osie sprawdzałeś? Jakoś jesienią tez pisałem tutaj na forum o problemie bicia i wibracjach. Winny był u mnie przegub wewnętrzny osi krótkiej. Raz że miał duże luzy a dwa że oś straciła wyważenie. Druga sprawa nie tak dawno temu wymieniałem pół osie w Hondzie Acord 2.2 i-cdti bo też telepało tak od 110km/h i to może być powiązane bo w tej Hondzie też tarcze pokrzywiło a po wymianie pół osi wszystkie problemy ustały.\nChodziło mi o same przerwy na świecach, sklepać na mniejsze i tyle. Jakoś ostatnimi czasy kupowałem świece do astry to te przerwy wydawały się jakieś spore i od razu zmniejszyłem na szczelinomierz chyba 0,5 nie powiem dokładnie. Ale to pewne że można zauważyć różnice na niższych zakresach obrotów po zmniejszeniu. Te masy bym ci sprawdził ale nie mam oryginalnych prawie już pod maską. Wszędzie gdzie robiłem coś a było pośniedziałe to czyściłem i na to psikałem szprajem miedzianym.\nCiężka sprawa :/ Na próbę zmień jeszcze przerwy na świecach na trochę mniejsze. Z czujnikiem temp. wody jest tak że raczej miał byś problemy z odpaleniem. Silnik widziany był by jako gorący i nie dostał by ssania. Jeśli odpala normalnie to czujnik jest ok. Ja nadal obstawiam problem elektryczny, ciśnienie na listwie jest więc układ paliwowy sprawny. Brak błędów więc czujnik wałka rozrządu raczej sprawny bo by pokazał błąd. Zostaje cewka zapłonowa która niby ma określone objawy gdy pada ale potrafią się dziać różne cuda najlepiej było by ją podmienić do sprawdzenia. Kolega mi podpowiada aby sprawdzić wtyk przy ecu, przeczyścić i docisnąć ale nie wiem czym to popiera bo jeszcze jest zaspany i poprawnie mówi tylko słowo "kawa"\nChudyLis replied to Olsza0099's topic in VB - układ dolotowy + wydechowy\nTo jest wężyk od zaworu EGR. EGR to takie ustroństwo co niby pobiera część spalin z powrotem do przepału w celu ograniczenia zanieczyszczeń, w praktyce zbędne i często zaślepiane. Wężyk ma na końcu ...? no właśnie nie wiem nie rozcinałem tego ale to jest chyba jakiś mini filtr bo widać tam w środku chyba gąbkę. W sklepach jeśli już to na pewno na zamówienie a tak to chyba najłatwiej na szrocie kupić za pindziesiąt groszy\nNo nie koniecznie, u siebie wymieniłem nie potrzebnie czujnik wału i czujnik wałka rozrządu przez przebicie w tej wiązce. To był początek przygód z VB ale nikt mi tego nie zdiagnozował. A objawy miał podobne, jak już dostał obrotów to zapier... ale do 2k telepało dusiło i prawie gasł.\nChodzi ci o ten nakładany plastikowy przewód od przepustnicy do listwy, czy aż tak by zaszkodził to nie wiem ale bywało że go nie założyłem przy czyszczeniu przepustnicy i różnicy nie zauważyłem żadnej. Jeśli niema błędu czujnika wałka rozrządu to masz problem z wtryskami. Na początek sprawdź przewody do wtryskiwaczy, otwórz czarny plastikowy tunel na listwie i zobacz jak wyglądają przewody. Jest tam gruba wiązka kabli i między innymi po 2 kable do wtrysku jeśli masz tam braki w izolacji to nie będzie ci pracował silnik jak należy. Przez to może ci nie pracować na jeden cylinder co jest bardzo prawdopodobne przy twoich problemach.


VI Dyktando Niepodległościowe tuż, tuż…\netap szkolny VI Dyktanda Niepodległościowego „Po polsku o historii” odbędzie się we wtorek 9 października w godzinach 13.00 – 13.45.\nZbiórka o godz. 12.45 przed wyznaczoną salą lekcyjną:\n- aula – gimnazjaliści z klas IIIa i IIIb,\n- sala nr 13 – licealiści z klas Im, Ih, IIm, IIg, IIIm, IIIhg,\n- sala nr 18 – licealiści z klas Ig, Ip, IIh, IIp, IIIp.\nProsimy o zabranie przyborów do pisania (pióro lub długopis).\nWarunkiem uczestnictwa jest oddanie oświadczeń zgody rodziców/prawnych opiekunów ucznia biorącego udział w Konkursie lub zgody pełnoletnich uczestników na przetwarzanie do celów Konkursu danych osobowych.\nWszelkich informacji na temat Konkursu udzielają poloniści.\nKonkurs literacki „ Świat w 2084 roku – moja wizja przyszłości”\nZapraszamy do wzięcia udziału w konkursie literackim „ Świat w 2084 roku – moja wizja przyszłości”, który jest organizowany przez bibliotekę szkolną PZ nr 11 oraz Gminną Bibliotekę Publiczną w Kętach. Do udziału zapraszamy uczniów klas: siódmej i ósmej szkoły podstawowej, gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych. Forma prac konkursowych jest dowolna.


Rynek paliw w Polsce: PKN Orlen jeszcze w tym roku wystąpi o zgodę na przejęcie PGNiG\nJeszcze w tym roku płocki koncern ma wystąpić do Komisji Europejskiej o zgodę na przejęcie PGNiG.\nDaniel Obajtek, prezes PKN Orlen, w rozmowie z agencją Reutera powiedział, że spółka działa bardzo szybko i chce, aby fuzja z Lotosem i PGNiG nastąpiła w tym samym czasie, za około 1,5 roku.\nW ocenie prezesa Orlenu przejęcia mają pomóc wejść płockiej spółce do grona największych branżowych graczy na kontynencie, z obecnością na nowych rynkach, takich jak Estonia czy Ukraina.\nPodobnie o fuzji z PKN Orlen wypowiada się prezes PGNiG Jerzy Kwieciński. - Dzięki fuzji PGNiG z PKN Orlen utworzymy nie tylko największy koncern multienergetyczny w naszym regionie, ale wreszcie będzie to koncern, który będzie się liczył na rynku europejskim. Będzie większy od węgierskiego MOL-a, będzie większy od austriackiego OMV – powiedział prezes PGNiG na antenie Programu 1 Polskiego Radia.


Działaj (na)gminnie – III TechKlub za nami – Dorota Korczyńska\nPosted 04/09/2014 admin_dorota\nSpotkanie podzielone zostało na dwie części merytoryczne. Zanim jednak do merytoryki przeszliśmy, Kasia Monkiewicz i Konrad Frontczak przedstawili informacje dotyczące TechKlubu, jego zasad działania, dotychczasowych wydarzeń i uchylili nieco rąbka tajemnicy, co czeka nas w przyszłości. Ale tylko nieco, więc o szczegółach powiem za kilka/kilkanaście dni.\nfoto: Konrad Frontczak\nMiałam ogromną przyjemność opowiedzieć w trakcie spotkania o inicjatywie lokalnej, która jest starym/nowym narzędziem realizacji projektów dla mieszkańców i przez mieszkańców. Pokazałam zapisy ustawowe na temat inicjatywy, opowiedziałam, jak to wyglądało w Szczecinie do tej pory i jak to ma wyglądać „po nowemu”. To ważne, bo uchwała o inicjatywie lokalnej już niedługo ma zostać poddana konsultacjom społecznym! Warto trzymać rękę na pulsie i odnieść się do jej zapisów. A na koniec podyskutowaliśmy o tym, czy warto, aby organizacje pozarządowe się profesjonalizowały. Głowię się nad tym tematem już od dłuższego czasu i to, co wczoraj usłyszałam, dało mi wiele do myślenia.\nW drugiej części spotkania Anna Dmowska opowiedziała o zasadach tworzenia projektów i możliwości finansowania przedsięwzięć ze źródeł krajowych i unijnych. Ponieważ do tej pory nie ustalono jeszcze wielu zapisów programowych na nową perspektywę 2014 – 2020, a apetyty zebranych w trakcie spotkania były wielkie, Ania nie miała łatwego zadania 😀 Ale poradziła sobie świetnie i wyczerpująco informowała o tym, jakie są dzisiaj możliwości i czego możemy się spodziewać w przyszłości. Wiele osób – zarówno podczas mojego wystąpienia, jak i w czasie prelekcji Ani – pilnie notowało informacje ze slajdów. Mam więc nadzieję, że to, co pokazałyśmy przyda się szczecińskim organizacjom w przyszłości.\nStałym bywalcem tego typu spotkań jest Jarosław Dalecki, który prowadzi portal Trącić myszką. Porozmawialiśmy chwilę o inicjatywie lokalnej, a całość rozmowy możecie znaleźć i odsłuchać TUTAJ. Dźwięki na początku nagrania są celowe, więc proszę nie myśleć, że plik audio się popsuł 😛\nW trakcie spotkania i już po nim uczestnicy dyskutowali też na interesujące ich kwestie w grupkach. Takie spotkania są zawsze świetną okazją do łączenia pomysłów, interesów i wykuwania nowych przedsięwzięć. Więcej zdjęć z III TechKlubu znajdziecie na stronie grupy i wydarzenia, czyli TUTAJ.\nA już dzisiaj zapraszam na kolejny TechKlub – pierwsza środa października! 😀\n⟵Politycy biorą się za szkoły – strach się bać!\nRewelacyjna Pogoń w nowej hali⟶


Krolowie Dary - Ken Liu • BookLikes (ISBN:8379245180)\nISBN: 9788379245185 (8379245180)\nSzusteczka rated it 2 years ago\nhttp://Szusteczka.booklikes.com Szusteczka 0.0 Po trupach do celu\ntext Po trupach do celu\nO Królach Dary Kena Liu usłyszałam nagle, ale z ogromną intensywnością. Wszyscy chwalili, czekali na polską premierę, a ja – skuszona dobrymi opiniami – powiedziałam sobie: chcę ją przeczytać! Tak, zdecydowałam się być followersem, pójść za wszystkimi. I to był świetny krok! Kocham fantastykę, od ...


Mydło Melisa Dynia Peeling - Mydlarnia 4 szpaki | JestemSlow.pl\nTo mydło zniewala potężnym, orzeźwiającym aromatem melisy, mięty i cytryny. Obok jego zapachu nie sposób przejść obojętnie - jest intensywny, ale nieprzytłaczający. Jeśli mydło może być pozytywne i wesołe to Melisa Dynia taka właśnie jest - poprawia humor jak żaden inny kosmetyk.\nEfekt peelingujący uzyskano dzięki dodaniu do niej wytłoczyn z pestek dyni. Przypadnie do gustu osobom, które lubią mocniejsze peelingi - te drobiny nie dadzą szans martwemu naskórkowi - pozostawią skórę gładką i pobudzą mikrokrążenie.\nZmydlone: olej kokosowy, oliwa z oliwek, masło shea, olej rycynowy, pestki dyni, olejek cytronelowy, olejek z mięty pieprzowej, olejek cytrynowy\nSodium cocoate, sodium olivate, sodium shea butterate, sodium castorate, glycerine, cucurbita pepo, cymbopogon nardus (citronella) oil, citrus limon peel oil, mentha piperita oil, limonene*, citral* citronellol*


Sprzedajesz dysk? Zachowaj ostrożność – niepokojące dane ekspertów\nStrona główna›Sprzedajesz dysk? Zachowaj ostrożność – niepokojące dane ekspertów\nNieumiejętne wyczyszczenie zbywanego dysku oznacza spore ryzyko\nSprzedaż starego dysku twardego w serwisie eBay lub jakimkolwiek innym, może wydawać się dobrym sposobem na wyciśnięcie paru groszy z nieużywanego sprzętu. I owszem, sęk w tym, że ludzie nagminnie zapominają o oczywistej kwestii – wyczyszczeniu dysku z danych. Albo robią to w sposób na tyle nieumiejętny, że odzyskanie informacji nie stanowi problemu.\nZ badań przeprowadzonych przez dwie niezależne firmy zajmujące się odzyskiwaniem danych, Blanco i Ontrack, wynika, że ludzie zaskakująco często zapominają o prawidłowym wyczyszczeniu zbywanego nośnika. Specjaliści zakupili 159 losowo wybranych dysków na aukcjach w serwisie eBay. Jak się okazuje, 42 proc. nośników w puli zawierało poufne dane, które stały się dostępne po zastosowaniu rutynowych technik odzyskiwania, a 15 proc. – dane umożliwiające szczegółową identyfikację osobową byłego właściciela (PII).\nPrecyzując, na zakupionych nośnikach znalazły się m.in.:\nZnajdujące się na napędzie wykorzystywanym wcześniej przez zawodowego programistę poufne dane, zawierające skany rodzinnych paszportów i aktów urodzenia, CV i dokumentów finansowych.\nDokumentacje studentów uniwersytetu, łącznie z powiązanymi adresami e-mail.\n5 GB zarchiwizowanej wewnętrznej poczty e-mail dużej agencji turystycznej.\n3 GB danych z firmy transportowo-towarowej, wraz z dokumentami zawierającymi szczegóły dotyczące wysyłki, harmonogramów i danych rejestracyjnych pojazdów ciężarowych.\nDokumentacja szkolna, w tym fotografie i dokumenty z imionami i nazwiskami uczniów oraz podziałem na klasy.\nMało tego, najbardziej wrażliwe informacje zawierały 3 spośród 20 dysków kupionych ponoć u tzw. "renomowanych sprzedawców". Czyli nie od prywatnych użytkowników, lecz firm handlujących sprzętem używanym, które to jednak kompletnie zbagatelizowały kwestię bezpieczeństwa i nie sprawdziły dostatecznie sprzętu przed dalszym puszczeniem w obieg.\n– Wyniki badań uzasadniają poważną obawę, że podczas gdy sprzedający wyraźnie rozumieją potrzebę usuwania danych, to w praktyce korzystają z nieodpowiednich metod – czytamy w komunikacie badaczy, podsumowującym uzyskane wyniki. – Pozbywanie się zużytych dysków twardych jest skomplikowanym procesem, który wymaga wyjątkowej uwagi – dodaje Mariusz Politowicz, inżynier techniczny Bitdefender.\n– .Według niektórych, dyski należy całkowicie niszczyć, nie zaprzątając sobie głowy odsprzedażą, ponieważ ryzyko przewyższa tu korzyści. Natomiast skuteczne czyszczenie dysku wymaga wielu sesji usuwania i nadpisywania danych – kontynuuje Politowicz. I tłumaczy: – Istnieją wprawdzie darmowe narzędzia oferujące pomoc w przeprowadzeniu tych czynności, jednak to użytkownik podejmuje ryzyko dokonując wyboru rozwiązania. Wniosek? Trzeba zachować ostrożność.\nNarzędzia takie jak HDD Low Level Format Tool lub MHDD pozwalają przeprowadzić proces zwany zerowaniem dysku. Innymi słowy: nadpisać wszystkie sektory dysku zerami. Tak przygotowany dysk nie zdradzi żadnych informacji. Zwykły format w systemie Windows to zbyt mało.\nSprawdź inne narzędzia dyskowe w naszej bazie oprogramowania


Chcą walczyć o więcej zieleni przy Karmelickiej w Krakowie | Dziennik Polski\nMałgorzata Mrowiec 5 października 2017, 6:00\nUrząd Miasta ogłosił, jak zostały rozpatrzone uwagi do projektu planu miejscowego dla rejonu ulicy Rajskiej. Wpłynęło ich 31, przy czym jedną z uwag stanowiła petycja „3 x Tak dla zieleni w rejonie Rajskiej”, podpisana przez ok. 4 tys. mieszkańców. Władze miasta - w odpowiedzi na tę petycję - już prawie dwa tygodnie temu zadeklarowały przede wszystkim, że prawie cały gminny teren między ul. Karmelicką a Dolnych Młynów będzie przeznaczony w planie pod zieleń. Zabudowa, zamiast wcześniej przewidzianych 40 procent - zajmie tylko 6 proc. tego terenu. Przyszły obiekt będzie mógł stanąć od strony Karmelickiej, domykając pierzeję ulicy.\n- Rzeczywiście zostały zrealizowane zapowiedzi z konferencji prasowej prezydenta i pani wiceprezydent - mówi, po zapoznaniu się ze sposobem rozpatrzenia uwag, Łukasz Maślona ze Stowarzyszenia „Funkcja Miasto”, jeden z autorów zielonej petycji. - Ale po niedawnym spotkaniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków jesteśmy teraz przekonani, że można jeszcze pokusić się o niedomykanie pierzei Karmelickiej budynkiem, tylko formą bramy wejściowej i zielenią. Maślona zapowiada, że aktywiści będą o to zabiegać i rozmawiać na ten temat z wiceprezydent Elżbietą Koterbą.\nMaślona relacjonuje, że wojewódzki konserwator zwrócił uwagę, iż kawałek terenu, który gmina chce w planie przeznaczyć pod nowy budynek, historycznie nigdy nie był zabudowany. Ponadto w latach 40. był tam miniogród. - Warto by odtworzyć tę zieleń - uważa aktywista.\nTymczasem wiceprezydent Koterba podkreśla, że budynek byłby przeznaczony na funkcje towarzyszące parkowi: związane z gastronomią, kulturą. - Ja się już będę przy tym upierała, bo inaczej gdzie te potrzebne funkcje ulokujemy? Ponadto mamy tu szpetne dwie ściany szczytowe kamienic, dostawienie do nich nowego budynku będzie tylko z korzyścią - przekonuje.\nZa około dwa miesiące zmieniony projekt planu zostanie po raz kolejny wyłożony do publicznego wglądu. W pierwszym kwartale 2018 roku trafiłby pod obrady Rady Miasta.\ncotam 05.10.2017 10:27:58\nPołączyć ten wyśniony park z Plantami! Tramwaj na Karmelickiej i Podwalu na zielonym torowisku, z przylegającymi placykami dla dzieci. A jeszcze jakby połączyć przez zieloną Karmelicką z zakonnymi ogrodami i zrekonstruowaną odnogą Rudawy, zasilaną z wodociągów miejskich. Trzy ogrody zakonne przedzielają tylko nieliczne prywatne kamienice na Łobzowskiej.\nKRK 05.10.2017 08:07:20\nŚciany szczytowe od zachodu trzeba zabudować (i tylko one). Nie fundujcie nam Bangladeszu w centrum Krakowa! Reszta w zieleni.


Storylinia Neuroshimy (styczeń i luty 2056) | Storylinia Neuroshimy (styczeń i luty 2056) – Neuroshima.net\n« Tawerna RPG: trzeci update\nWelcome to Considine »\nStorylinia Neuroshimy (styczeń i luty 2056)\nStyczeń 2056 – c.d.\nMoloch pod Phoenix\nW połowie stycznia Moloch dociera na południe tak daleko, że jedną z jego twierdz, nazwaną Żabim Jęzorem (z powodu kształtu – jest podłużna i wijąca się jak wykolejony pociąg) widać z murów Phoenix, gdy tylko spojrzy się w stronę północnego horyzontu. Tam też niebo zasnute jest dymem palących się szczątków maszyn i ludzkiego sprzętu oraz nowo wybudowanych fabryk Molocha. Tymczasem Phoenix nieustannie jest fortyfikowane i powoli zmienia się w twierdzę wcale nie ustępującą stalowym murom Molocha.\nNa szczęście siły Molocha, które dotarły aż tutaj, nie są wystarczające, by zagrozić potężnemu i przygotowanemu do obrony miastu. Wciąż przybywające z północy, z bardziej oddalonych twierdz, maszyny i konwoje co rusz padają ofiarą przyczajonych wśród wzgórz Arizony oddziałów Posterunku, różnorakich gangów, żołnierzy El Generale – Abrahama Bano i innych, bliżej niezidentyfikowanych grup. Podniszczone długą wędrówką i ciągłymi walkami roboty, zarówno ciężkie, kroczące lub sunące na gąsienicach, jak i chmary mniejszych – transportery, mobsprzęt, pająki, miotacze, sieciarze, rzeźnicy – podążają najczęściej nocą, w dzień kryjąc się w dolinach, kraterach lub ruinach miast i opuszczonych budowlach, unikając walki. Moloch nie chce toczyć niezliczonych, przypadkowych potyczek z rozproszonymi oddziałami ludzi, zamierza najpierw zgromadzić siły – prawdopodobnie we Frog’s Tongue i najpewniej zmiażdżyć Phoenix podczas jednego decydującego szturmu. Kryjące się w twierdzy maszyny nie wysyłają póki co na zewnątrz żadnych sił oprócz szpiegów i zwiadowców, jednak sama twierdza jest chroniona tak, że nic się do niej nie zbliży na odległość kilku kilometrów. Po tych, którzy próbowali, pozostały jedynie skwierczące kopce i dymiące leje. Co pewien czas potężne, molochowe wyrzutnie rakiet ostrzeliwują miasto, niszcząc wieżowce, a czasem całe dzielnice.\nW mieście cały czas działa Posterunek, dzięki czemu mieszkańcy Phoenix, a także działające na zewnątrz gangi i oddziały, a przede wszystkim ludzie Generała i oficerowie Del Campo wiedzą więcej niż przeciętny Hegemończyk o tym, jak radzić sobie z molochowymi szpiegami, kryć się przed ostrzałem artylerii, maskować ciężki sprzęt, w końcu jak walczyć z robotami. Miasto jest przygotowane i co ważniejsze, ma dwóch silnych i sprytnych przywódców. Dodatkowo pod Phoenix podciągnęło wiele grup najemników z południa, a nawet z bardzo dalekich stron, równie chciwych gambli, co chętnych do zmierzenia się z osławionym wrogiem ludzkości. Z powodu obecności Molocha w Hegemonii, porządek z takim trudem wprowadzany przez Generała powoli znów się rozsypuje.\nRada w Teksasie\nW Teksasie znowu wrze, po raz kolejny w ciągu ostatnich miesięcy zbiera się Zgromadzenie Reprezentantów, by zdecydować, czy Teksańczycy przyłączą się do walki w Phoenix, czy też mają zaczekać. Ze względu na zaangażowanie Posterunku na południu, nie może być mowy o wykorzystaniu sytuacji i otwartym zaatakowaniu Hegemonii, by raz na zawsze ukręcić łeb rodzącemu się groźnemu sąsiadowi.\nCóż, Teksańczycy nie pomogą. Dopóki Moloch nie zapuka do furtki Teksasu, nikt się nie ruszy. Złośliwi mówią, że efekt narad był znany z góry – Reprezentanci nic nie ustalą, bo nikomu nie chce się wychylać ze swoich włości. Poza tym Teksańczycy z południa mają własne kłopoty z rozrastającą się ostatnio we wzmożonym tempie Neodżunglą, która wdziera się już na ich pola uprawne, zaś ci z północy obawiają się ponownego najazdu Borgo. Jedynie mieszkańcy zachodnich granic, którzy już kilkakrotnie zetknęli się z pierwszymi wyprawami zwiadowczymi Molocha, bezskutecznie nawołują do walki, głosząc, że maszyny nie odpuszczą, bo zwietrzyły w Teksasie ropę. Ale dopóki roboty nie pozabijają kowbojom krów, ci nie ruszą się z miejsca.\nW tajemnicy zbiera się druga, mniejsza narada Teksańczyków, kilkunastu bogaczy z zachodnich granic. Mają oni drastyczny pomysł na odesłanie Molocha z powrotem na północ: skoro molochowym mózgom nie spodobało się to, co dzieje się w Hegemonii – wielkie przedsięwzięcia El Generale jednoczące osady i miasta, to śmierć Abrahama Bano zakończyłaby misję maszyn na południu. Zadanie wykonane, mogą wracać do siebie. Czemu nie wyręczyć Molocha i samemu nie zadać Generałowi i Hegemonii ciosu w plecy? Co prawda, istnieje możliwość, że Moloch jednak nie zawróci i skoro założył sieć potężnych i trudnych do zdobycia twierdz, wykorzysta je do rozbudowy i położy swoją metalową łapę na tutejszych złożach. Mimo wszystko gra jest warta świeczki.\nGamble poszły w ruch, kilku posłańców rozjechało się po okolicy i ostrożnie dotarło do odpowiednich specjalistów od brudnej roboty. Podejrzane typki zaczęły zjeżdżać na zachód. Kto został w końcu wynajęty, ilu, na jakich warunkach – nie wiadomo, wszystko odbyło się w największym sekrecie, tak że nawet żony spiskujących bossów w niczym się nie połapały Jedno jest pewne: zabójca wyruszył do Hegemonii.\nWielki mózg na Półwyspie\nWszyscy zapomnieli już prawie o morskiej eskapadzie Molocha, gdy tymczasem okazuje się, że już ponad miesiąc temu ostatni, niemal tonący statek osiadł na mieliźnie u wybrzeży Półwyspu Kalifornijskiego, zniszczony przez sztormy i przeżarty na wylot przez zmutowaną florę oceanu. Także wiele maszyn poważnie odczuło działanie morskiej bryzy z dodatkami, spora część w ogóle nie zeszła na ląd. Ogromny wrak z pordzewiałymi robotami na pokładzie i w ładowniach będzie odtąd jednym ze słynnych pomników Kalifornii.\nJednak maszyn sprawnych pozostało na tyle dużo, by zmieść ze swojej drogi najbliższe osady nieprzygotowanych na atak ludzi. I tak Moloch zakłada niewielką enklawę na półwyspie, na wysokości Tucson i natychmiast przystępuje do umocnienia swojej pozycji i rozbudowy W enklawie, nazwanej później groteskowo: Moloch City, znajduje się jeden z wielkich mózgów Molocha.\nMoloch City zostaje w końcu odkryte przez dużą karawanę kupiecką, zmierzającą do osad leżących na półwyspie. Nielicznym świadkom udaje się ujść z życiem, jednak ścigani są prawie do samych bram Czarnego Miasta.\nMoloch w Neodżungli\nOprócz linii enklaw prowadzących pod samo Phoenix, Moloch rozbudowuje drugą, nieco mniej potężną linię twierdz dalej na wschodzie (bardziej od siebie oddalonych, przez co słabszych), docierając aż do Neodżungli. I tam właśnie ludziom udaje się przeprowadzić pierwszą akcję zakończoną całkowitym sukcesem. Grupa straceńców zwerbowanych przez El Generale i Posterunek przejmuje transporter Molocha niepostrzeżenie dla ochraniających go robotów, nie uruchamiając przy tym żadnych alarmów (co jest niezwykłym wyczynem) i dostaje się do środka jednej z twierdz, nazwanej Arizona Tower.\nKilka dni później nocne niebo rozjaśniają potężne eksplozje, a molochowa fabryka i kilka kluczowych budowli zmienia się w ruinę. Na ten znak ukryci w pobliskich ruinach, wzgórzach i kanałach żołnierze przystępują do szturmu. Do akcji rzucono większość dostępnego ciężkiego sprzętu (z wyjątkiem sił zgromadzonych w Phoenix): kilkanaście czołgów (w bardzo różnym stanie), działa, wyrzutnie, oraz dziesiątki opancerzonych wozów. Bitwa w stalowym mieście trwa dwa dni i dwie noce, w końcu jednak niedobitki maszyn wycofują się na północ. Takiego zwycięstwa od dawna potrzebował Posterunek. Wieść poniosła się daleko, morale walczących trochę wzrosło. A południowe twierdze Molocha zostały chwilowo odcięte od linii zaopatrzenia.\nTamtejsze mózgi jednak nie czekają na ewentualny atak ludzi, przegrupowują się i zabierając ze sobą zapasy energii, paliwa i amunicji wszystkie znikają w gąszczu Neodżungli. Ostatniego dnia lutego ciężki transporter w otoczeniu innych maszyn oraz cyborgów zatrzymuje się w końcu i osiada wśród porośniętych dżunglą ruin miasta zwanego niegdyś San Martin. Stalowa armia zaczyna drążyć w głębi ziemi i budować tunele pod przyszłą bazę mózgu Molocha. Zwiadowcy rozpoczynają rekonesans w nowym środowisku, napotykając co rusz niezwykle groźne formy życia. Wiele z pierwszych ekspedycji zwiadowczych Molocha zostaje na zawsze pochłoniętych przez Neodżunglę – uszkodzonych przez zmutowane bestie, których nie znajdzie się w żadnym katalogu, pochłoniętych przez bagna i zdradliwe jamy, unieruchomionych i uwięzionych przez przedziwne rośliny i stworzenia. Wchodzące w skład ekip zwiadowczych cyborgi szybko zaczynają odczuwać swoją biologiczną częścią wpływ mutagennych oparów i śmiertelnie uzależniających wydzielin tutejszych roślin.\nMoloch się uczy i dostosowuje, adoptuje do nowych warunków -nie tak szybko jak człowiek, ale wystarczająco szybko, by w kolejnych miesiącach zmienić się w niespotykanego dotąd na kontynencie potwora, połączenie maszyny i tajemniczych genów, Molocha i Neodżungli.\nMisja Frog’s Tongue\nMimo potężnej ochrony molochowej twierdzy Frog’s Tongue wzniesionej pod samym nosem Phoenix, mimo wszechobecnych strażników, systemów zabezpieczeń i alarmów, wartowniczych działek i maszyn kręcących się niczym termity w kopcu, pewnemu złodziejowi, o nazwisku Moebius, udaje się przedostać do środka, zwiedzić wnętrze metalowego miasta i powrócić.\nHegemoniści dowiadują się od bohatera, że wewnątrz Frog’s Tongue maszyny rozpoczęły hodowlę dziwnej biologicznej masy, przetrzymywanej w specjalnych, pancernych kloszach. Wszystko wskazuje na to, że dziwne laboratorium stanowi serce molochowej twierdzy, a hodowana istota – najważniejszy jej cel. Tomowi Moebiusowi udaje się zdobyć fragment protostworzenia, zamknąć w hermetycznym pojemniku i dostarczyć naukowcom Posterunku. Ci rozpoczynają badania nad nową bronią Molocha.\nRobot-zabójca w Phoenix\nW mieście pojawia się pierwszy robot-zabójca, w porę na szczęście odkryty i upolowany przez skopera.\nLinia obrony, a także zabezpieczeń przed szpiegami i małymi robotami, stworzona przez Generała przy wsparciu doświadczonych sojuszników z Posterunku, póki co spełnia swoje zadanie. Zaś jeśli idzie o samą osobę Generała, najlepszą ochronę zapewnia mu jego własna paranoja. Podobno w Phoenix przebywa kilku jego sobowtórów, każdy odziany w kamizelkę kuloodporną ukrytą pod nieodłącznym mundurem. Plotki i legendy dotyczące zabezpieczeń El Generale na wypadek zamachu są jednym z ulubionych tematów Hegemończyków.\nWarto też wspomnieć, że u boku Abrahama Bano pojawia się kobieta, kochanka i doradczyni, która szybko zdobywa silną pozycję w otoczeniu Generała.\nNad Wielkimi Jeziorami\nW odpowiedzi na atak w Wisconsin, Moloch rozbudowuje sieć enklaw łączących Drugiego, Trzeciego i Czwartego. Jako że większość maszyn walczy na rozciągniętym na ponad tysiąc kilometrów froncie południowym, tutaj Moloch może posyłać tylko „odrzuty” ze swoich rezerw.\nPonadto po trzech miesiącach od atomowego ataku na enklawę zwaną Drugim, powraca jeden z pozostawionych tam wewnątrz żołnierzy Niestety ma stalowe ramiona, ciężki pancerz, gąsienice i uzbrojony jest w cztery działka i wyrzutnię rakiet. Właściwie z kapitana Omaha pozostała tylko głowa i trochę wewnętrznych organów. Grupa zwiadowców natknęła się na niego, gdy podążał na południe, bez towarzystwa jakichkolwiek innych maszyn. Snajperski strzał w głowę nie uczynił mu żadnej szkody, za to zwrócił jego uwagę na ukrytych ludzi. O dziwo, juggernaut nie oddał żadnego strzału w odwecie, zaś zwiadowcy czym prędzej umknęli.\nDead Breath w Detroit!\nNa obrzeżach Detroit, w pobliżu granic strefy Gas Drinkers, zostaje odkryta przez Szczury pusta molochowa Puszka Pandory Zagadką pozostaje, jak udało jej się przedostać do miasta przez patrole Sand Runners. Wzajemne oskarżenia o zdradę i spiski zostają przerwane przez pojawienie się w mieście pierwszego zarażonego wirusem Dead Breath. Jest nim Jason Masterson, miejscowy strażnik strefy – co znaczy, że wcale nie przybył z zewnątrz!\nW kilka dni później połowa zamieszkanych zachodnich i północnych dzielnic miasta stoi w płomieniach, a na ulicach szaleją wściekłe, bezrozumne ludzkie potwory Uzbrojone brygady walczą z zarażonymi, co rusz stoją barykady, w budynkach na granicy skażonych stref zakładane są stanowiska strzeleckie i strażnice. Opancerzone wozy patrolują odcięte dzielnice, a do miasta ściągają żądni gambli najemnicy – wielu z nich zapłaci życiem za swą chciwość i zbytnią pewność siebie. Nawet Gas Drinkers walczą na swoim terenie z chorymi szaleńcami.\nTymczasem spece w laboratoriach próbują zaradzić katastrofie badając złapanych żywcem nosicieli DB. O ile do zwykłych obywateli zarażonych DB, szczególnie zaś do włóczęgów, szczurów, mieszkańców ruin i biedniejszych dzielnic strzela się bez zastanowienia lub częstuje ich ogniem, o tyle przypadki zarażonych bogaczy i ważnych person miasta traktuje się zupełnie inaczej. Ci chwytani są żywcem i traktowani jedynie jak niebezpieczni pacjenci szpitala, wiązani w kamizelki bezpieczeństwa, kneblowani, zamykani w klatkach, izolatkach lub celach więziennych. Przy zachowaniu szczególnych środków ostrożności, oczekują tam na mające kiedyś nadejść lekarstwo.\nKtoś rzuca plotkę, że sam Ted Schultz został zarażony i natychmiast wybucha kolejna kilkudniowa wojna, gdyż Camino Real z miejsca atakują dzielnicę Schultza. Jak się szybko okazuje, Ted żyje i ma się dobrze, jednak dwa dni jeszcze mijają, zanim ten fakt dotrze do CR. W końcu przyhamowują, ale ofiar po obu stronach jest sporo.\nDzięki zdecydowanej walce i szczelnej granicy kwarantanny zarażeni jak dotąd nie przedostają się do najważniejszych i najgęściej zamieszkanych dzielnic Detroit. Walki trwają na północnych i zachodnich rubieżach miasta, m.in. w strefach Gas Drinkers i Sand Runners.\nJakby tego wszystkiego było mało, Drugi (enklawa Molocha położona najbliżej jego granic) prowadzi eksperymenty związane z cyborgizowaniem zarażonych wirusem DB.\nTyle na dziś. Poprzedni rok (2055) miał zdecydowanie kolor Stali, ten zaś powoli nabiera odcieni Rtęci. Nadal główną sceną najgłośniejszych wydarzeń pozostaje południowy zachód, gdzie trwa ofensywa Molocha.\nKiedy drgnie wschód, kiedy jakieś dramatyczne wydarzenia zatrzęsą posadami Nowego Jorku czy Federacji Appalachów, Miami lub terenami Mississipi? Kiedy stal ustąpi miejsca rtęci, a rtęć rdzy? Czas pokaże.\nSkąd pochodzą dziwne latające maszyny?\nCzy nowa sensacyjna gazeta zdetronizuje Wieści z Frontu?\nCzy Abraham Bano przeżyje zamach?\nCzy nastąpi rozłam wewnątrz Molocha?\nPosted on 29 kwietnia 2015 by Mar_cus.\tThis entry was posted in Artykuły and tagged Gwiezdny Pirat, Michał Oracz. Bookmark the permalink.