Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 54, 55, 56 ... 60, 61, 62 Następny\nWysłany: Pią 21:51, 17 Lis 2017 Temat postu:\nProgram + nauczyciele to jest w każdej szkole.\nSzkoła elitarna musi mieć tradycję.\nKilka takich szkół w Polsce jest.\nWysłany: Pią 22:39, 17 Lis 2017 Temat postu:\nTy żartujesz, czy piszesz poważnie?\nW każdej szkole nauczyciele to jest przede wszystkim banda niedouków, którzy najwyżej mogą (?) walczyć z powracającym analfabetyzmem, a nie aspirować do wykładania takiego czy innego przedmiotu w elitarnej szkole.\nŻaden wszystkim nie dogodzi.\nPrzyszłym elitom również.\nWysłany: Pią 22:56, 17 Lis 2017 Temat postu:\nNo tak, ale ci niedouczeni w podstawówkach i liceach zdobędą solidną wiedzę na studiach.\nWysłany: Pią 23:59, 17 Lis 2017 Temat postu:\nPrzepraszam, że zapytam.\nSkąd masz wiedzę o nauczycielach w KAŻDEJ szkole?\nI sprzed ilu lat jest ta wiedza?\nWysłany: Sob 0:06, 18 Lis 2017 Temat postu:\nW mej "karierze" zawodowej miałem do czynienia z absolwentami studiów z Austrii, Holandii i Niemiec.\nMoże i mieli solidną wiedzę zawodową, ale wykształcenia to oni nie mieli wcale.\nCzyli mogą być solidne studia zawodowe i gówniane podstawówki i licea.\nJak to na całym Zachodzie.\nZ wyjątkiem - być może - niewielu szkół elitarnych.\nWysłany: Sob 0:24, 18 Lis 2017 Temat postu:\nJeżeli jednak taka Bawaria ma pkb takie jak cała Polska, a Nadrenia-Westfalia jak Szwajcaria to myślę sobie, że półgłówki tego nie dokonały.\nWysłany: Sob 1:29, 18 Lis 2017 Temat postu:\nJeżeli taka Bawaria ma mniej katolików niż Polska, a Nadrenia-Westfalia jeszcze mniej, to myślę, że dokonały tego półgłówki.\nWysłany: Sob 1:46, 18 Lis 2017 Temat postu:\nJutro o tym pomyślę. Pora późna i nie jestem zdolna do wychwycenia związku. Jutro chyba też nie dam rady...\nWysłany: Sob 9:03, 18 Lis 2017 Temat postu:\nJa nie mam, to Ty jesteś nieprzebraną skarbnicą tutejszej wiedzy na temat edukacji.\nAndrzejku - ileś lat się edukowałem i jedynie jedna nauczycielka (na poziomie podstawowym, licealnym czy uniwersyteckim) wzbudziła u mnie cuś na kształt podziwu, bo mogłem od niej dowiedzieć się czegoś, czego (abstrahując od kwestii związanych z ówczesną cenzurą, brakiem debitu tudzież koniecznością czytania w oryginale obcojęzycznym) w książkach nie było.\nTo była Anna Radziwiłł.\nReszta to lepsi lub gorsi wyrobnicy edukacji, niekiedy z tytułami, ale z raczej wąskimi horyzontami.\nMiałem znajomych nauczycieli na różnym poziomie nauczania i niektórych mam do dzisiaj. I nadal uważam, że większości z nich kury szczać prowadzać, a nie młode pokolenia edukować.\nBo to zbyt prości i powierzchownie wykształceni, poza wszystkim z reguły pozbawieni ciekawej osobowości ludzie, do tego zabici zapierdalaniem w ramach srensum-pensum i czekaniem na (jak zwykle zbyt małą) wypłatę.\nPoza wszystkim - ja zapytałem jedynie KTO ma przygotować (edukować) kadrę pedagogiczną zdolną do edukacji przyszłej elity, skoro większość nauczycieli to zwykli gamonie.\nMasz inne dane? Jako znany analityk powinieneś mieć, a ja z chęcią zmienię zdanie o nauczycielach, bo być może do wszelkich szkół chodziłem w doopie świata i stamtąd też mam znajomych nauczycieli.\nOstatnio zmieniony przez Pędźdoliną dnia Sob 9:05, 18 Lis 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 9:14, 18 Lis 2017 Temat postu:\nJak nie eska, to inna ufka, jak nie kijem, to pałką.\nMęczą, że zwykli ludzie zmęczeni.\nOto, co pisze:\n"Mówię o zwykłych, zrównoważonych wyborcach PiSu, którzy są już zmęczeni, zdezorientowani i zniesmaczeni tym sporem. Prezes nie powinien patrzeć na prawicowych dziennikarzy, bo oni mają w tym sporze swoje interesy. Powinien - a wszyscy twierdzą, że ma doskonały słuch - zająć się tymi zwykłymi wyborcami PiSu. Bo może tak być, że szlag ich trafi i przestaną chodzić na wybory...bo przecież wg wielu Prezes się znowu pomylił, czyli postawił na niewłaściwego człowieka."\nSiedzi rodzina w stołowym (obecnie: salonie), żre rosół z makaronem czy schabowego z zimiokami, przerzuca się poduszką mówcy w zmęczonym zdezorientowaniem zniesmaczeniu i rozmowa się nie klei, ni obiad niedzielny nie smakuje, bo tam na górze Duda czy Kaczor zawzięcie coś knuje.\nA ludzie chcom zrozumieć, przeca!\nWysłany: Sob 13:47, 18 Lis 2017 Temat postu:\nMyślę i myślę o co chodzi z tymi katolikami?...\nWysłany: Sob 16:59, 18 Lis 2017 Temat postu:\nO to samo co z PKB Bawarii.\nI związkiem tego PKB z poziomem wykształcenia Bawarczyków.\nOraz z faktem, że na terytorium Bawarii nie toczyła się żadna wojna światowa.\nOraz z faktem, że mieszkańcy Bawarii więcej wywieźli z Europy Wschodniej, niż Europa Wschodnia z Bawarii i.t.d., i.t.d.\nWysłany: Sob 17:46, 18 Lis 2017 Temat postu:\nBenek dziś skończył 3 lata. Ale ja nie o tym, tylko o Babylon Berlin.\nSerial niemiecki, ponoć najdroższy w historii niemieckiej kinematografii.\nTo widać, słychać i czuć - REWELACJA!\nNie mogę napisać złego słowa (choć dwa razy ktoś mógł się wygodnie położyć, by następnie nie musieć boleśnie upadać), choć mam pewne problemy z ciotką ju, czyli przedprototypowym lotem Junkersa Ju 52.\nAkcja ma miejsce w 1929 roku przed czarnym czwartkiem. Prototypowy Ju 52 wzbija się z jakiegoś podberlińskiego rżyska (nie z Tempelhof z pewnością) i leci nad sowiecki Lipieck. Leci fajnie, leci realnie i z niezłymi przygodami, ale Junkers Ju 52 został oblatany w październiku 1930 roku i to w początkowej wersji jednosilnikowej, a ten serialowy ma już dwa dodatkowe silniki BMW na skrzydłach!\nNie podejrzewam Niemców o taki błąd, choć wszelkie dane stanowią, że na jesieni 1929 nie było wersji trzysilnikowej, a to, że lot nad Lipieck był tajny i wykonany na użytek prezydium berlińskiej policji niczego w tej materii nie zmienia.\nDookoła świat się wali, Pan Prezydent mosty za sobą pali, co lepsi nauczyciele już do elitarnych szkół wyrwali, a ja tkwię w świecie głupawych seriali.\nI dobrze. Bo reszta to w sumie pryszcz, którego zlikwidować nie sposób.\nWysłany: Sob 18:04, 18 Lis 2017 Temat postu:\nJako znany analityk (...)\nDzięki! Wreszcie mnie ktoś docenił.\nWysłany: Sob 19:06, 18 Lis 2017 Temat postu:\nI tam. Masz dużo więcej zalet.......\nWysłany: Sob 19:43, 18 Lis 2017 Temat postu:\nTo że wojna toczy się gdzie indziej nie znaczy, że nie kosztuje i ten koszt poniosły całe Niemcy. A jak myślisz, gdzie podziała się ludność wysiedlona ze Szczecina, spod Zielonej Góry etc? Setki tysięcy ludzi z dobytkiem w jednym tobołku wylądowała m. in. w Bawarii, budząc żywiołową niechęć tubylców. Bo to były dodatkowe gęby do pustej miski! A Niemcy po wojnie wpieprzali własne zelówki.\nNie mówmy o tym, czy im się należało, czy nie, ale prawdy o nędzy w powojennych Niemczech nie zmienimy.\nTrochę też wody upłynęło, zanim w Bawarii potrafiono coś więcej, niż tylko jodłować, pić piwo i chwalić Boga.\nI dziś ten land stoi nie tylko przemysłem, ale również kulturą i wysoko cenioną edukacją.\nTo tak w największym skrócie i wcale bym tego nie musiała pisać (narażając się prawdopodobnie na opinię germanofila), gdyby nie Twoja uwaga o wykształceniu Niemców.\nAkurat my Polacy powinniśmy być bardzo powściągliwi w krytyce, bo nie mamy powalającyvch sukcesów na tym polu, co stwiedzam bez cienia satysfakcji.\nWysłany: Sob 23:01, 18 Lis 2017 Temat postu:\nA Niemcy po wojnie wpieprzali własne zelówki.\nNo, a potem przyszedł gen. Marshall i tak ich wyedukował, że od tamtej pory już wszystko wiedzą i potrafią.\nWysłany: Nie 1:00, 19 Lis 2017 Temat postu:\nOh, było jeszcze parę innych planów, nie wszystkie przyjęte, ale wszystkie zgodnie ograniczające rozwój niemieckiego przemysłu ciężkiego.\nNa planie Marshalla najwięcej chyba skorzystały same Stany Zjednoczone.\nA 40 lat po jego przyjęciu Niemcy się zjednoczyły, co oznaczało, że praktycznie wzięły na utrzymanie osobne państwo.\nNiemcy mieli genialnego Ludwiga Erharda i to jemu zawdzięczają gospodarczy sukces.\nWysłany: Nie 13:59, 19 Lis 2017 Temat postu:\nPolacy mieli Eugeniusza Kwiatkowskiego, ale również Niemcy i Rosję za sąsiadów i to im zawdzięczają brak możliwości osiągnięcia gospodarczego sukcesu.\nWysłany: Nie 15:04, 19 Lis 2017 Temat postu:\nZłe sąsiedztwo, którego NIGDY nie staraliśmy się rozegrać dla własnego dobra. Może bywało to trudne, ale w Wolnej Polsce na pewno możliwe.\nNic bowiem nie stało na przeszkodzie, by skapnęło nam coś z interesów robionych ponad naszymi głowami przez naszych wrogów, (np. za przesył gazu).\nA nie skapnęło, bo prócz genu zdrady mamy jakiś fatalny gen lokajstwa. Wciąż musimy komuś służyć, wyrwawszy się spod jednej dominacji natychmiast szukamy nowego pana, zawiedzeni jednym autorytetem na gwałt kreujemy następny, wywalając cudze pomniki stawiamy dwa razy więcej swoich...\nTeraz będziemy burzyć PKiN chełpiąc się dumnymi przodkami, którzy, gdy tylko odzyskali niepodległość bez wahania wysadzali w powietrze cerkwie.\nCzy zamiast zbożnego dzieła niszczenia nie powinni się oni raczej zadumać nad nieznanym w świecie fenomenem, gdy własny naród oddaje ojczyznę w obce ręce na długie lata?\nBo zniewolenie zaczyna się w ludziach, symbole przychodzą później i ich wyburzanie niczego nie zmienia, jak widać.\nOstatnio zmieniony przez babapl dnia Nie 15:06, 19 Lis 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 15:27, 19 Lis 2017 Temat postu:\nAj waj, aleś się rozpędziła, Babo Szanowna!\nNie porównujmy ogromnego gmachu inwazyjnej cerkwi (obcej wyznaniowo tut. narodowi) do nie aż tak tragicznej (są dużo brzydsze) bryły PKiN-u. Frustraci czy inni furiaci wyburzyliby wszystko, mam nadzieję, że Pekin im się oprze.\nCo do nieumiejętności, braku chęci, braku zainteresowania czy innych braków narodowych tudzież rządowych uniemożliwiających wyciągniecie (najlepiej maksimum) korzyści z położenia Polski pomiędzy Rosją i Niemcami etc. wypowiadać się nie będę, bo na cholerę dywagować o skutkach - przyczyną jest odwieczna przyjaźń tych ze wschodu i tych z zachodu do tego czegoś, co nie wiadomo po co i dlaczego leży pomiędzy nimi.\nMyśmy coś oddali? Czy nam aby przypadkiem nie zabrano i narzucono?\nOddali to Niemcy wszystko Hitlerowi , bo mieli zamiar zostać panami świata. Ci jodłujący w skórzanych portkach też. O tych ze wschodu nie piszę, nie mieli czego oddać, bo sami (włącznie z tzw. "rosyjską duszą") goowno mieli.\nOstatnio zmieniony przez Pędźdoliną dnia Nie 15:31, 19 Lis 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 19:38, 19 Lis 2017 Temat postu:\nPrzeglądnąłem internet i jestem wstanie ... w kur...nia. Mendy i kurwy poczuły krew i idą za ciosem. Lokaj Makreli dał głos.\nPodobnie jak podczas puczu w grudniu.\nWy o wyburzeniu Pałacu, a tu trzeba wyburzyć mendy społeczno - polityczne.\nWysłany: Nie 20:55, 19 Lis 2017 Temat postu:\nRozdziobywały nas kruki, wrony, bo na to pozwalaliśmy.\n"Wszystko przełajdaczone, przegrane nie tylko do ostatniej nitki, ale do ostatniego westchnienia wolnego".\nIle razy przełajdaczaliśmy wolność i Polskę? A teraz lepiej?\nWejdź choćby na Lisowy portal i zobacz ile podziękowań, gratulacji, słów uznania i wdzięczności dostała od Polaków deputowana Terry Reintke , która w PE obsr...ła Polskę od góry do dołu.\nWysłany: Nie 21:11, 19 Lis 2017 Temat postu:\nAleż babo Szanowna, nie mam zamiaru wchodzić, bo i bez wchodzenia wiem, że Volksdeutsch mógł mieć na nazwisko Fuhrmann czy Kowalsky.\nKurewstwa zawsze ileś tam było, z tym że kiedyś tkwiło ono w swym takim czy innym getcie, co nie znaczy, ze pomazańcy od kurewstwa tegoż dalecy byli.\nNa tym kończę, bo Legia liderem, a ja pomieszałem wutkie z piwskiem i na oczy ledwo widzę.\nJutro Ci odpiszę w miarę rozsądnie, dziś jedynie wszystkiego co dobre życzę.\nWysłany: Pon 11:20, 20 Lis 2017 Temat postu:\nZ całym szacunkiem, Babo Szanowna, ale jakie znów MY???\nCzy ja mam cokolwiek wspólnego (bez bzdur typu dwie ręce i dwie nogi) z takim Lisem, Lewandowskim, Kierwińskimi, Budkami, Thun Różami czy Kutas Wielgusami?\nCzy ja mam cokolwiek wspólnego z tymi od dziadków z KPP czy tatusiów z LWP?\nCzy ja mam cokolwiek wspólnego z czytelnikami GW czy widzami TVN-u?\nLudzie są różni, a Polacy w jakichś tam marginalnych ilościach ZAWSZE uciekali się do zagranicy.\nMamy w narodowym charakterze, niestety (a może stety) coś zupełnie innego niż Niemcy, którzy z iluś tam pozbawionych znaczenia państewek stworzyli na tyle silne państwo, że dwakroć porwało się na bez mała całą Europę. Teraz też próbuje, ale bez użycia militarnej siły. Gdyby tamte państewka zamieszkiwali Polacy, nigdy by nie zgodzili się na hegemonię Prus, na pruski dryl, na będące antenatem procedur Befehl ist Befehl. Być może by z czasem wyginęli, ale jako wolni ludzie.\nPolacy najprawdopodobniej by nie byli zdolni w swej masie do tutejszych inscenizacji nocy długich noży i nocy, w której pękały nie tylko kryształy.\nOczywiste, że jakiś element naszego narodu by z chęcią rozprawił się z "żydkami", możliwe, że jakaś grupa by chciała siłą odebrać innej władzę.\nAle czy ostrzami noży i kulami, albo później strunami od fortepianu.\nNie porównuj Polaków z Niemcami na zasadzie "jak wiele nam do nich brakuje".\nNie porównuj często błądzących (copyright GGG) i szukających po omacku ludzi do zaprogramowanego na bezmyślne posłuszeństwo bydła.\nWysłany: Pon 13:15, 20 Lis 2017 Temat postu:\nMocny głos Cywińskiego za zburzeniem PKiN:\nKto jest za, a kto przeciw? Podział jest prosty. Przeciw zburzeniu pałacu są w uogólnieniu ci, którzy dopatrują się w tragicznym półwieczu naszej podległości wobec sowieckiej Rosji jakichś pozytywów, postkomuniści oraz mentalnie wyzuci z dumy narodowej. Ten cyniczny „dar” Stalina, wetknięty w śródmieście Warszawy i na trwałe rujnujący jej panoramę, a nadzorowany w fazie realizacji przez ministra spraw zagranicznych ZSRS Wiaczesława Mołotowa - sygnatariusza układu z Niemcami o IV rozbiorze Polski, ma być… „przestrogą”, względnie „zabytkiem”. Pomijam ludzi młodych ze szczątkową znajomością historii, kto nie ma wiedzy, nie ma poglądów, choć sądzi, że je ma. Za zburzeniem PKiN są natomiast polscy patrioci, którzy nigdy nie pogodzili się z tym architektonicznym symbolem zniewolenia.\nMówiąc krótko, albo mamy poczucie dumy narodowej, albo nie. Żadnego upiększania, żadnej przebudowy, żadnych pozornych działań, po pałacu nie powinien zostać kamień na kamieniu, nie ważne, co w nim się teraz mieści.\nW Warszawie czas zatrzymał się 21 lipca 1955r., a dokładnie o godzinie 16, gdy ówczesny premier rządu PRL, imiennik Stalina Józef Cyrankiewicz oraz sowiecki ambasador Pantelejmon Ponomarienko podpisali protokół przekazania Pałacu Kultury i Nauki. Następnego dnia, w komunistyczne „święto odrodzenia” przecięto wstęgę… Jak pisał wówczas Władysław Broniewski, spełnił się „koszmarny sen pijanego cukiernika”.\nDo wzniesienia pałacu użyto 40 mln cegieł. Tyle, ile w zaokrągleniu wynosi ludność rzeczywiście niepodległej dziś Polski. Niestety, nadal są tacy, którzy mentalnie tkwią w tych podłych czasach i bronią stalinowskiego sarkofagu.\nPytanie w istocie nie powinno brzmieć, czy zburzyć pałac, lecz jak. Odpowiadam: jak najszybciej! I deklaruję, gdy wreszcie zapadnie stosowna decyzja, stawię się na placu i osobiście będę pomagał w jego rozbiórce. Jestem pewny, że nie tylko ja…\nWysłany: Pon 14:20, 20 Lis 2017 Temat postu:\nNapiszę bardzo prosto - ch.j ze zdaniem Piotra Cywińskiego.\nCh.j z warszawiakami "od urodzenia", którzy na portalu salonu.24 zarzekają się, że nazwę "Pekin" w odniesieniu do Pałacu Kultury i Nauki usłyszeli ledwie miesiąc temu. Bo nawet, jeśli są z Warszawy, to najwyżej tej "wielkiej" i to z przypadku. Poza "Pekinem" funkcjonował również "Pajac", ale po co ja w ogóle o tym wspominam?\nCh.j z większością "antykomunistów" od urodzenia, jak na przykład pan Piotr Cywiński, w latach 1974-1987 pracownik TVP Szczecin.\nCh.j z tymi wszystkimi, którzy chcą ludziom regulować i ustawiać życie, bo "wiedzą lepiej".\nNa koniec: pan Piotr Cywiński za swoje nader subtelne uogólnienie kolejnego przejawu "patriotyzmu" powinien dostać w mordę.\nDla otrzeźwienia przynajmniej.\nMnie się PKiN również nie podoba, ale wylewanie dziecka z kąpielą to domena bezmyślnych prostaków lub zwyczajnych idiotów, a do takich zawsze starałem się mieć daleko.\nWysłany: Pon 14:27, 20 Lis 2017 Temat postu:\n[i]Kto jest za, a kto przeciw? Podział jest prosty. Przeciw zburzeniu pałacu są w uogólnieniu ci, którzy dopatrują się w tragicznym półwieczu naszej podległości wobec sowieckiej Rosji jakichś pozytywów, postkomuniści oraz mentalnie wyzuci z dumy narodowej.\nMówiąc krótko, albo mamy poczucie dumy narodowej, albo nie.[/i]\nMówiąc najprościej: za powyższe słowa powinien się pan Piotr Cywiński bardzo głęboko wytłumaczyć, bo to kłamstwo, potwarz i obraza wielu (nie mam na myśli siebie) porządnych ludzi.\nWysłany: Pon 15:01, 20 Lis 2017 Temat postu:\nTo jest napisane w typowym dla Cywińskiego stylu, ale warto by było pokierować dyskusję w innym kierunku. Przez dziesiątki lat nie mieliśmy wyboru, a teraz wybór teoretycznie jest. Ergo: czy warto go zburzyć, czy jednak nie warto? Mnie on zawsze drażnił i przypominał uporczywie Moskwę, ale ja nie muszę go codziennie oglądać. Co mogłoby stanąć na jego miejscu? Np. dwa wieżowce w postaci Łuku Triumfalnego Bitwy Warszawskiej z dotychczasowymi lokatorami, rzecz jasna.\nWysłany: Pon 15:04, 20 Lis 2017 Temat postu:\nPan Piotr Cywiński był partyjnym kolegą Władka Frasyniuka i Bronka Geremka.\nCzyli jakiś pozytyw w latach zniewolenia był. Tym pozytywem okazał się światopogląd Piotra Cywińskiego - superpatrioty, który w 1988 roku uzyskał rządową akredytację zagranicznego korespondenta.\nWysłany: Pon 15:20, 20 Lis 2017 Temat postu:\nTErgo: czy warto go zburzyć, czy jednak nie warto? Mnie on zawsze drażnił i przypominał uporczywie Moskwę, ale ja nie muszę go codziennie oglądać.\nOdmawiam prawa do dyskusji na temat rozbiórki Patyka (bo i taką nazwę nosił) WSZYSTKIM, którzy nie pochodzą z Warszawy i w niej nie mieszkają.\nMnie on nie przypomina Moskwy tylko Empire State Building.\nJa oglądam go codziennie, bo z mojego balkonu jest widok wprost na niego.\nI cieszę się, że on tam jest, bo dzięki temu wiem, że to Warszawa, a nie dowolna metropolia gdzieś tam.\nTo jednak nie o to chodzi. Od wielu lat jeżdżę w korkach, w smrodzie i hałasie.\nMyśl, że trzeba by wywieźć cały ten żelbetowy gruz przez Warszawę powoduje, że dostaję wścieklicy.\nWystarczy mi, że rano nie mogę wyjechać spod domu, bo Targowa jest zapchana.\nWysłany: Pon 15:21, 20 Lis 2017 Temat postu:\nTo ostatnie akurat wiem. Ale ad rem: czy Wasze głosy miałyby oznaczać, że obecnym na forum warszawiakom PKiN nie przeszkadza i mając możliwość wyboru, zostawilibyście go tam, gdzie jest?\nWysłany: Pon 15:22, 20 Lis 2017 Temat postu:\nJakiej formuły powinnam użyć pisząc o Polakach? Pan Tomek, pani Zofia, i tak po kolei i po nazwiskach, czy może mówić ONI?\nNaprawdę, czepianie się formy MY Polacy jest śmieszne. Śmieszne tym bardziej, że pewnie chętnie podczepiasz się pod Skłodowską, choć świat zna ją jako Marie Curie, ale w mniej chlubnych przypadkach to "jakie MY"?!\nTy się możesz prywatnie odżegnywać od kogo chcesz, ale nic nie zmieni faktu, że zarówno porządny człowiek jak i łachudra to Twoi rodacy. I dlatego piszę w pierwszej osobie, że też do nich przynależę.\nJuż to kiedyś tutaj tłumaczyłam, ale widać na próżno.\nA teraz streszczę naszą dyskusję o Niemcach.\nA.: Głupole. Może i coś wiedzą ale ogólnie tumany.\nE.: No, chyba nie całkiem skoro tyle osiągnęli.\nA.: Zmądrzeli od amerykańskich pieniędzy.\nT.: Zbrodnicze i posłuszne bydło. Kudy im do Polaków.\nTośmy sobie pogadali. I chwatit. Bo jeszcze mi się oberwie, że relatywizuję niemieckie winy.\nWysłany: Pon 15:29, 20 Lis 2017 Temat postu:\nJa bym jeszcze dołożył Sanktuarium Jezusa Chrystusa Króla Polski i Muzeum Roberta Lewandowskiego.\nPoważniej: mój pomysł na ewentualne zagospodarowanie terenu jest z góry skazany na niepowodzenie, bo jest z wielu względów irracjonalny, choć wedle mnie i patriotyczny i sensowny.\nOtóż i on.\nJeśli już wyburzamy PKiN, to wyburzamy również stacyjki Warszawa Śródmieście i złą bryłę Dworca Centralnego, w trakcie na właściwym miejscu stawiamy rekonstrukcję nieukończonego przed wojną Dworca Głównego, a na terenach po PKiN tworzymy cuś w kształcie warszawskiego Central Parku i ZERO wysokiej zabudowy. Tej zza Emilii Plater już wystarczy.\nWysłany: Pon 15:34, 20 Lis 2017 Temat postu:\nOdmawiam prawa do dyskusji na temat rozbiórki Patyka (-) WSZYSTKIM, którzy nie pochodzą z Warszawy i w niej nie mieszkają.\nSzkoda że nie powiedziałeś tego, kiedy jeszcze pracowałam. Natrzaskałabym po łapach księgowej, która mi obskubywała gażę na SFOS.\nWysłany: Pon 15:43, 20 Lis 2017 Temat postu:\nU mojej pani od polskiego dostałabyś pałę za to streszczenie. Może by jeszcze i rodziców wezwała, że mają takiego zgryźliwca złośliwego.\nWysłany: Pon 15:44, 20 Lis 2017 Temat postu:\nNatrzaskałabym po łapach księgowej, która mi obskubywała gażę na SFOS.\nPałac nie był zbudowany ze SFOS.\nWysłany: Pon 15:47, 20 Lis 2017 Temat postu:\nBabo Szanowna, ja się pod Marię Kurię ani pod Kopernik (też była kobietą!) nie podczepiam.\nNiemcy zawsze byli dość pragmatyczni (wpływ protestantyzmu, ale nie tylko) i zawsze byli twórczo, czy to naukowo czy artystycznie wyróżniający się - ot, duży i przodujący naród w Europie. I co do tego i tysięcy wynikających z tego przedstawicieli żadnej dyskusji nie ma.\nJednocześnie jest to naród, w którym (prawie) każdy cham i prawie każdy pan podnosił w mniej lub bardziej udawanym zachwycie prawą dłoń w pozdrowieniu nie do końca sprawnego intelektualnie kurdupla.\nBo mu się to opłacało, abstrahując od Wagnerów, Mendelssohn-Bartholdych czy innych Beethovenów, Babo Szanowna.\nOpłacało kosztem wielu niewinnych ludzi.\nOczywiście można wszystko zwalić na Austrię - miejsce urodzenia Hitlera i narodowość von Karajana, którego przypadek jest dość symptomatyczny, abstrahując od maestrii jego dyrygentury, Babo Szanowna.\nWysłany: Pon 15:56, 20 Lis 2017 Temat postu:\nabstrahując od Wagnerów, Mendelssohn-Bartholdych czy innych Beethovenów,\nMendelssohn-Bartholdy? Uś! Czy on aby też Nibelung?\nWysłany: Pon 16:39, 20 Lis 2017 Temat postu:\nAle ad rem: czy Wasze głosy miałyby oznaczać, że obecnym na forum warszawiakom PKiN nie przeszkadza i mając możliwość wyboru, zostawilibyście go tam, gdzie jest?\nMoim zdaniem wszyscy, którzy widzą w Pałacu Kultury jakiś symbol dominacji Sowietów nad Polską mają jakiś straszny kompleks niższości.\nUważam, że nie potrzebujemy żadnego innego symbolu zwycięstwa(?) nad komuną, bo już go mamy.\nTo właśnie Pałac Kultury jest tym symbolem. Symbolem nieugiętości polskiego narodu.\nMoże to też być NAJTAŃSZY symbol. Wystarczy go nazwać Pałacem Zwycięstwa Nad Totalitaryzmem.\nDla superpatriotów od Karnowskich może to być PZNT im Rodziny Kaczyńskich. Na przykład.\nWysłany: Pon 17:28, 20 Lis 2017 Temat postu:\nWiem, to był prezent przecież, a Stalinowi w zęby się nie zagląda, czy jakoś tak.\nPodobno jednak był wybór - można było zamiast pałacu dostać osiedle mieszkaniowe lub linię metra. Ale nie, dupowłazy u władzy wybrały PAŁAC! I oni pomarli, a to to stoi. A że solidne niebywale, to rozbieranie jest bez sensu.\nChodziło mi o to prawo wyłączności warszawiaków do decydowania o Warszawie.\nJak jesteście tacy mądrzy, to mogliście sobie tę stolycę sami odgruzować i odbudować.\nWysłany: Pon 18:42, 20 Lis 2017 Temat postu:\nBłąd, Babo Szanowna. Do tego raczej brzydki.\nWybacz, ale posłużę się Wikipedią, która akurat w tej materii nie przeinacza:\n"W okresie popowstaniowym na skutek systematycznego i planowego wyburzania zniszczeniu uległo ponad 30% zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, tzn. więcej niż uległo zniszczeniu w czasie dwóch miesięcy powstania. Gdy dodać do tego straty powstałe w sierpniu i wrześniu 1944 oraz zniszczenia, do których doszło w wyniku oblężenia miasta we wrześniu 1939 roku i zagłady warszawskiego getta, okazuje się, że wojna przyniosła zniszczenie 84% zabudowy lewobrzeżnej Warszawy[c]. Jeśli przyjąć szacunek dla całego miasta z Pragą włącznie, to wynosił on 65%. Przybliżona ilość gruzów pokrywających Warszawę w 1945 oszacowana została na 20 milionów metrów sześciennych.\nW ujęciu bardziej szczegółowym stan zniszczeń przedstawiał się następująco: mosty – 100%; kubatura budynków przemysłowych – 90%; budynki zabytkowe (w tym kościoły) – 90%; kubatura obiektów kultury – 95%; kubatura obiektów służby zdrowia – 90%; kubatura obiektów szkolnictwa – 70%; izby mieszkalne – 72,1%. Zniszczeniu uległo także 50% budynków i urządzeń elektrowni; 65% długości miejskiej sieci elektrycznej; 46% łącznej wartości obiektów gazowni i sieci gazowej; 100% central telefonicznych; 70% telefonicznej sieci kablowej; 30% łącznej wartości obiektów wodociągowych; 28,5% łącznej wartości obiektów kanalizacyjnych; 30% powierzchni ulic; 85% długości sieci tramwajowej; 91% kubatury zajezdni tramwajowych i autobusowych; 75% jednostek taboru tramwajowego; 98,5% lamp ulicznych; 60% drzewostanu w parkach; 60% wartości ogrodu zoologicznego; 95% urządzeń węzła kolejowego w granicach miasta; 100% dworców kolejowych, 100% urządzeń i sprzętu lotnictwa pasażerskiego; 85% taboru żeglugi rzecznej. Istnieje także jeszcze jeden, niewymierny zakres strat, mianowicie mienia indywidualnego – jeżeli nie poprzez całkowitą jego grabież, to poprzez zniszczenie wraz z palonymi i burzonymi budynkami. Autorzy sporządzonego w 2004 Raportu o stratach wojennych Warszawy oszacowali całość strat materialnych poniesionych przez miasto i jego mieszkańców podczas II wojny światowej na 18,20 miliarda przedwojennych złotych (według wartości złotówki z sierpnia 1939), czyli 45,3 miliardów dolarów (według wartości obecnej)."\nPrzelicznik waluty 1939/obecnie raczej właściwy: 16:1.\nMy nie jesteśmy "mądrzy" - nam Niemcy przy obojętności obserwujących to z praskiego brzegu Rosjan całkowicie zniszczyli miasto.\nZ nami jest inny problem, całkiem lub przynajmniej nie do końca zrozumiały dla dużej części obywateli Polski Ludowej - my od ZAWSZE jesteśmy u siebie i nie musimy tworzyć quasi lokalnych patriotyzmów, bo (wybacz patos) w genach mamy prawdziwy.\nA tak właściwie, to skąd Ty, Babo Szanowna, pochodzisz?\nAbstrahując od Pabsta, komuniści mogli z poduszczeniem Rosjan nie odbudowywać Warszawy, tylko na jej miejscu postawić dużo większą Nową Hutę z piętnastoma MDM-ami, bez katedry, bez bazylik, bez kościołów, bez Muzeum Narodowego, bez Zachęty.\nAle tego nie zrobili.\nBo Warszawa to nie na ten przykład Kraków.\nOstatnio zmieniony przez Pędźdoliną dnia Pon 18:45, 20 Lis 2017, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Pon 20:12, 20 Lis 2017 Temat postu:\nNam też Niemcy zniszczyli miasto i nie przy obojętności, a przy współudziale Ruskich. Ale to wrocławska młodzież odgruzowywała Warszawę, a nie na odwrót.\nŻe Warszawa była zniszczona bardziej? Zgadza się: w ok. 85% Wrocław tylko ok. 70%. Że to stolica? też się zgadza. Dlatego cały wysiłek był skierowany na nią, a inni musieli radzić sobie sami.\nDlaczego więc mówisz o błędzie i to brzydkim? A wiesz Ty o tym, ile warszawskiej zabudowy poległo wskutek powojennych decyzji komunistycznych sługusów, że niszczono całe kwartały "sanacyjnego" miasta, nie odbudowywano pałaców i niczego co się źle kojarzyło? Gdyby nie ta radosna twórczość urbanistów, to kto wie, czy zniszczenia nie byłyby mniejsze niż we Wrocławiu.\nZa to postawiono pomniki Braterstwa Broni, które mieszkańcy tak bardzo ukochali (z wdzięczności za stanie za Wisłą?) że rozstali się z nimi zaledwie kilka lat temu.\nDlaczego mówisz o quasi patriotach? Bo wrocławiacy to zaledwie kilka pokoleń? No i co z tego? Myślisz, że oni mniej kochają swoje Krzyki, niż Ty swój Żoliborz?\nSkad ja tak właściwie pochodzę? Tak właściwie to z Częstochowy. I cała moja rodzina po mieczu i kądzieli od zawsze tamtejsza.\nZnasz bardziej polskie miasto?\nTeż się posłużę Wikipedią: pierwsze wzmianki o Cz-wie pochodzą z 1220 roku. Warszawę wymieniano o cały wiek później. Pogadamy o tradycji i patriotyzmie?\nA mimo to Wrocław jest memu sercu najbliższy i kochany bezwarunkowo!\nWysłany: Pon 22:33, 20 Lis 2017 Temat postu:\nCzęstochowa - istotnie nie wiem, czy znam bardziej polskie miasto. Pewnie znam kilka w typie Kalisza etc., ale w niczym nie ujmuje to miastu Twych narodzin.\nI tym bardziej dziwię się, ze wychowana w takiej polskości i takim też patriotyzmie dzielisz czas między dwoma, w sumie (nie będziemy sobie zawracać głowy Czechami, dynastiami i innymi imponderabiliami) niemieckimi miastami, bo mówienie o "polskości" Wrocławia to, z całym szacunkiem, lekka przesada.\nWysłany: Pon 23:51, 20 Lis 2017 Temat postu:\nNie chodzi o polskość, czy niepolskość.\nOdkryłam portal ze zdjęciami starego Wrocławia. Od przedwczoraj siedzę i oglądam (ponad 7 tys. zdjęć!), pierwszego dnia omal nie wykorkowałam z głodu przed monitorem, tak mnie wciągnęło.\nCzytam także komentarze, jak się domyślam pochodzące w większości od ludzi dużo młodszych ode mnie.\nWszystkie pełne zachwytu, pełne też żalu, że tego miasta ze zdjęć już nie ma, bo unicestwiła je bezsensowna wojna. A było nadzwyczaj piękne. I nie ma żadnego znaczenia, że na restauracji naprzeciw dworca wisiał napis "Willkommen in Breslau", a po latach na budynku dworca widniało "Dobry Wieczór we Wrocławiu".\nTo jest ICH miasto i fascynuje ich jego historia. A najlepsze, że marzą aby choć na krótko móc przenieść się do tego ze zdjęć.\nW Leśnicy (dzielnica W-wia) mieszka młoda pani, która obfotografowała tam każdą ulicę, każdy hydrant, mostek, ozdobę okienną, każdy wystający spod tynku napis. Wchodzę na jej blog regularnie, choć "historycznych" zdjęć mało już przybywa.\nPodziwiam ją, bo mój sentyment to moje dzieciństwo, ale ona tam mieszka, w pobliżu ma miasto pełne ciekawszych rzeczy, a tu... tyle miłości.\nA może wrzeciono czasu?\nWysłany: Wto 9:40, 21 Lis 2017 Temat postu:\nTy mi nie tłumacz Leśnicy, bo ja Wrocław na swój warszawski sposób znam. Zazdroszczę Wrocławiowi, że ma takie cuś jak Ostrów Tumski, że ma rzekę, która nie tyle płynie, co rozpływa się w jego granicach, że ma dwa rynki, a jak kto chce, to i więcej ich znajdzie, że można tam Panoramę, choć to nie zasługa miasta i poza tym zabudowa mieszkaniowa, nie ta starodawna, ale ta z przełomu czy już z początku ubiegłego wieku: w okolicach Pereca, Teatralnej czy Kazimierza Wielkiego itp., itd. i długo by wymieniać.\nI Leśnica - typowa dla urbanistyki niemieckiej, bo podobne kształty np. w Gdańsku też znaleźć można. Pomijam "wylotówki" z willami i małymi kamieniczkami, bo to oczywisty cymes.\nNa koniec wisienki na torcie - Wrocław Główny i Św. Maria Magdalena, kościół znaczy. Kolejność dowolna.\nWysłany: Wto 10:26, 21 Lis 2017 Temat postu:\nA o Częstochowie Baba ani słowa, znaczy że się znów gdzieś chowa.\nChciałem w ogóle o czymś innym - o poście Wołodźki niejakiego na salonie.24\nTeza do zbicia, ale niezła podstawa do szerszej dyskusji.\nNo bo było tam cosik, czy poza bidą i nędzą w ogóle nie było?\nWysłany: Wto 10:49, 21 Lis 2017 Temat postu:\nWrocław ma tak dużo ciekawych rzeczy, ze zapomniałem o dwu jeszcze jedynych w swoim rodzaju: aula leopoldyńska i Hala Lud..tfu! Hala Stulecia.\nNa marginesie - czy to nie wrocławski "Pekin" gloryfikujący czasy pruskiego imperializmu?\nNa koniec - uczta wizualna dla dużych i małych: Jaś i Małgosia\nWysłany: Wto 11:44, 21 Lis 2017 Temat postu:\nCzekając na nową ustawę o SN - faxe\nPolecam tę notkę, bo jest w niej zawarte poparcie dla mojej tezy, że żadnej reformy sądownictwa się nie wprowadza.\nReforma KRS i SN jest oczywiście potrzebna, ale to NIE JEST reforma sądownictwa.\nWysłany: Wto 11:47, 21 Lis 2017 Temat postu:\nBył taki Pafawag, teraz Bombardier, onegdaj Linke Hofmann Werke.\nI w takim greckim mieście Wolos gdzieś na bocznicy niszczeje motorowy skład z tegoż Linke Hofmanna z 1937 roku.\nAle jak to się ma do "naszego" Orient Expressu w Małaszewiczach?\nKrzysztof Wołodźko na salonie.24 o kulturze chłopskiej, a raczej jej zaniku.\nDla mnie (wiem, wiem - nie szkoda róż, gdy płoną lasy) kultura to przede wszystkim stosunek do tradycji, to szacunek dla dokonań poprzednich pokoleń.\nDla mnie istotniejsze jest porządne muzeum techniki niż siłowe odkrywanie kolejnych Janków Muzykantów, którzy jednak do rozwoju muzyki niezbyt wiele wnieśli.


~pitruscytrus 25.04.2010 @20:43:12\ndzieki za komentaz...zycze cierpliwosci ze skakunem...\n~Piekarowa 25.04.2010 @15:47:26\nWitam Bardzo się zdziwiłam, gdy zobaczyłam zdjęcia mima z promenady w Świnoujściu, bo tak się składa... że to właśnie ja jestem tym mimem! Mam pytanie, czy masz może jeszcze jakieś inne zdjęcia, bo chętnie bym je zobaczyła jeśli nie masz nic przeciwko. Pozdrawiam Paulina.\n~kashee 24.04.2010 @15:25:29\nskoro mówisz,że się da, to w takim razie coś z tym dyfuzorem pokombinuję\n~kashee 24.04.2010 @15:17:30\nhm, nie wiem, czy u mnie by dało radę, bo focę aparatem cyfrowym..\n~kashee 24.04.2010 @15:12:55\nnie, nie używam dyfuzora\n~kashee 24.04.2010 @15:10:37\nach, to w takim razie pozwolę sobie dodać do obserwowanych, by móc poczekać na złotooka w innej wersji\n~fallowdeer 08.04.2010 @09:32:10\nAdapter na m42 też rozumiem?\n~soif 07.04.2010 @13:40:24\n~soif 29.03.2010 @21:01:52\nU Ciebie patrze powrót do makro\n~mycatherina 23.03.2010 @06:50:03\n^Dziumka 21.03.2010 @20:49:24\nwielkie dzieki, wlasnie ucze sie stylizacji\n~moczkos 21.03.2010 @13:17:20\n~grzybson88 21.03.2010 @13:07:30\nDzięki za rady - natomiast odnośnie Twojej galerii, to staraj się nadawać każdemu ujęciu życia czyli opisz je, dodaj tytuł i spraw, że każdy użytkownik będzie mógł wczuć się w moment kiedy robiłeś to zdjęcie. Nazwałbym właśnie Twoją galerię jako alternatywną na swój sposób, ale brakuje mi tych opisów i odpowiednich tytułów. Popracuj nad tym !\n~haket 16.03.2010 @22:16:37\nDzięki za komentarz. Pozdrawiam mieszkańca cudownego Wrocławia.\n~PinkChili 05.03.2010 @22:22:33\nTwoje zdjęcia z kategorii "ludzie" oraz "reportaż" jak dla mnie są naj!! Patrzysz i widzisz.Wejdz w podwórka...poznaj mieszkańców.Poznaj ten szary świat!! Pozdrawiam Cię serdecznie\n~maoamka 05.03.2010 @17:43:10\ntak tak ;d zgadzam się i dziękuję za obszerny komentarz-to rzadko się zdarza\n~yellowjelen 24.02.2010 @22:11:03\nTY mi mówisz o ładnej galerii?\nnie no dziękuje dziękuje..\nale to raczej taka miniaturowa galeria bo dopiero zaczynam ..\n~blackCoffee 23.02.2010 @15:33:55\nmiało byc groźnie.\nwyszło trochę inaczej...\nale jest efektowne\nostatnio edytowane: 2010-02-23 15:34:13\n~Cavvy 19.02.2010 @20:30:50\nMiłej obserwacji w takim razie\n~agmi35 19.02.2010 @20:15:51\nśliczne dzięki, staram się, ale różnie wychodzi\n~zmudusia 09.02.2010 @18:14:54\n~podolsky 07.02.2010 @10:56:47\n~Koondzik 06.02.2010 @22:16:21\nhehe ;p Ja bym jeszcze porozlewał troszkę obok kieliszka i bym sprawdził jak to wszystko będzie wyglądać na zdjęciu :D\n~blackCoffee 02.02.2010 @20:24:13\n~iloveme 30.01.2010 @09:31:24


Kancelaria prawna: usługi dla biznesu i osób prywatnych — Wadowice\nPodejmując decyzję o skorzystaniu z usług kancelarii, oczekujemy jasnych odpowiedzi i przejrzystych zasad współpracy. Wychodząc naprzeciw potrzebom rynku, prowadzę kancelarię prawną wyróżniającą się spośród innych działalności. Co to dokładnie oznacza? Moja kancelaria jest innowacyjna — oferuje klientom nowoczesną przestrzeń do spotkań oraz rozwiązania takie jak zdalna pomoc prawna i abonament prawny dla firm. Rozumiem potrzeby klienta i każdorazowo indywidualnie podchodzę do powierzonej mi sprawy. Co istotne, oferuję także jasne zasady pobierania wynagrodzenia.\nPowyższy model współpracy z klientem jest dla mnie wyznacznikiem, którym kieruję się każdego dnia. Jeżeli masz wątpliwości czy powierzyć mi swoją sprawę, zacznij od kontaktu ze mną. Później zdecydujesz.\nJak będzie wyglądać pierwsza konsultacja?\nNa początek zadam Ci kilka pytań i poproszę o dokumenty. Będę posługiwać się prostym i zrozumiałym dla Ciebie językiem.\nMusisz też wiedzieć, ile zapłacisz za moje usługi, dlatego na wstępie ustalimy należne kancelarii wynagrodzenie. Istnieje wiele możliwości, tj.: ryczałt, wynagrodzenie stałe, prowizyjne, godzinowe, ratalne. Przedstaw mi swoją sytuację, a wspólnie ustalimy najkorzystniejszy dla Ciebie sposób rozliczenia.\nPoinformuję Cię o możliwych rozwiązaniach i ryzykach. Przedstawię Ci pełny obraz sytuacji, w której się znajdujesz.\nSiedziba kancelarii znajduje się w miejscowości Łączany (województwo małopolskie). Pamiętaj, że odległość nie stanowi przeszkody dla naszej współpracy. Większość spraw załatwimy on-line, a jeżeli będzie taka potrzeba, ustalimy dogodne dla Ciebie miejsce spotkania. Działam przede wszystkim na terenie Krakowa, Liszek, Zabierzowa, Skawiny, Wadowic, Zatora, Brzeźnicy, Oświęcimia, Nowego Targu, Zakopanego, Katowic i Bielska-Białej.\n608 443 200\nNIP: 5 5 1 2 5 5 4 1 5 8\nul. Stolarska 16,\nul. Opatkowicka 1/17,\n30-499 Kraków (budynek Habitel)\nZapraszam do biura po wcześniejszym umówieniu terminu spotkania.\nRadca prawny –\nMam na imię Karolina i jestem prawnikiem specjalizującym się w obsłudze prawnej klientów biznesowych (doradzam przede wszystkim przedsiębiorcom z sektora MŚP) oraz prawie odszkodowawczym. Pomagam sklepom internetowym zaprojektować biznes online zgodnie z prawem.\nObecnie prowadzę własną działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki. Współpracuję z kancelariami radcowskimi, adwokackimi i notarialnymi. Jestem też członkiem Stowarzyszenia Pomocy Prawnej RCEOMPENSE, które pomaga osobom pokrzywdzonym w sprawach odszkodowawczych oraz frankowiczom w starciu z bankami.\nPraca to moja pasja i jednocześnie misja. Do każdej sprawy podchodzę z pełnym zaangażowaniem i profesjonalizmem. W kontaktach z klientem posługuję się prostym i zrozumiałym językiem, każdorazowo przedstawiając możliwe rozwiązania.\nPosiadam uprawnienia radcy prawnego, jestem członkiem Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie, a także absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończyłam aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie, a następnie, po zdanym egzaminie radcowskim, zostałam wpisana na listę radców prawnych pod nr wpisu KR-3974. Byłam także słuchaczką studiów podyplomowych na kierunku Inspektor Ochrony Danych Osobowych.\nDoradzam klientom prowadzącym własną firmę nie tylko pod kątem prawnym, ale także biznesowym. Przedstawiam „za i przeciw” proponowanego rozwiązania. Pomagam ocenić czy dane podejście prawne opłaca się Twojej firmie. Obszary mojego działania w stosunku do przedsiębiorców to przede wszystkim:\ne-commerce (handel elektroniczny, regulaminy dla sklepów internetowych)\nochrona danych osobowych (w tym wdrażanie tzw. procedury RODO w organizacji)\nOsobom prywatnym pomagam głównie w sprawach odszkodowawczych. Analizuję sprawę i oceniam szansę. Sporządzam odwołania od decyzji ubezpieczyciela i reprezentuję klientów na etapie postępowania sądowego. Pomagam także w sprawach rodzinnych i spadkowych. Obszary mojego działania w stosunku do klientów indywidualnych to przede wszystkim:\nRadca prawny – Karolina Kornaś – Gierek


Matematyka języka polskiego • OK!magazyn\nMatematyka języka polskiego\nJak to z tą czystością języka polskiego dzisiaj jest… O swoich spostrzeżeniach opowiadają pisarka Anna Rudnicka – Litwinek, pedagog Janusz Cichy i dyrektor Amfiteatru, aktor Waldemar Dolecki.\nCzy język polski ewaluuje? Z jaką szybkością? Czy szkoła za tym nadąża? Czy autorzy książek również dotrzymują kroku zmianom? A może zmienia się nie tyle czystość języka (literacka) co „uliczny i medialny” język polski.\nAby dowiedzieć się, jak to dzisiaj z językiem ojczystym jest, należy zapytać tych, którzy językiem pracują – pisarkę, pedagoga i animatora kultury.\nAnna Rudnicka – Litwinek\npisarka, autorka książek dla dorosłych i dla dzieci\nNie rozróżniam języka literackiego od ulicznego. Chyba, że mówimy „uliczny” w formie epitetu, czyli taki brzydki, wulgarny. Jeśli nie o to nam chodzi, a raczej o to, jakim językiem posługują się Polacy, to język polski z ulicy jest językiem literatury, przynajmniej tej współczesnej. Jest językiem sztuki, dramatu, performansu. Nie może być inny, jeśli literatura i sztuka mają korespondować z odbiorcą.\nBy spotkać się i zrozumieć książka i czytelnik muszą się porozumiewać wspólnym kodem. To oczywiście nie oznacza ślepego podążania za chwilowymi modami językowymi. Kto z nas pamięta slangowe zwroty z lat 90. XX wieku? Pisanie dialogów podsłuchanym z ulicy językiem stanie się po kilku latach niezrozumiałe. To zupełnie się nie sprawdza. Natomiast jeśli nowe brzmienia w języku są inspiracją dla autora, a na tej podstawie buduje on uniwersum, charakter bohatera, narrację, to tylko tworzy nową, bywa że rewelacyjną jakość. Językiem wówczas wciąga nas w swój świat. I nieważne czy czytamy to teraz, czy będziemy za 20 lat. Przyjmujemy manierę i nucimy do rytmu.\nJeśli ktoś potrafi bawić się językiem, a zazwyczaj pisarze jednak potrafią, to odczucie dobrej zabawy udziela się innym. Wtedy destynacja w języku codziennym może drażnić, skoro mamy ładne słowo kierunek, ale destynacja wykorzystana przez autora do jego literackich eksperymentów może być niezwykle smaczna. Słowa to półprodukty, przyprawy. Czy pochodzą ze słownika języka polskiego, czy z ulicy, to nie ma znaczenia. Ważne jak się je wymiesza.\npedagog z wieloletnim stażem, niezmiernie lubiany przez swoich uczniów i absolwentów\nTyle się dziś mówi o patriotyzmie, o krzewieniu postaw patriotycznych wśród młodzieży, a nie widać śladu troski rządzących o czystość języka polskiego. „Ustawa o języku polskim” już dawno została wyrzucona do kosza, a to w niej jest: o ochronie języka polskiego, o dbaniu o poprawne używanie języka i doskonaleniu sprawności językowej oraz o przeciwdziałaniu jego wulgaryzacji.\nA wulgaryzacja i prymitywizacja języka rozwijają się niczym koronawirusowa zaraza. Literatura czy film nie mogą być całkowicie wolne od mocnego słowa, bo np. trudno wyobrazić sobie, by żołnierz raniony szrapnelem, z wielkim grymasem bólu na twarzy wykrzykiwał: „Oj! Oj !O kurcze jak mnie boli”, czy cenzurować ostatnie słowa przed katastrofą. Nie ma sprzeciwu, gdy słowa te wynikają z kontekstu zdarzeń. Gorzej, gdy jedynym celem wulgaryzmów są same wulgaryzmy. Niestety wulgaryzacja języka staje się powszechna. To już klnie nie tylko przysłowiowy szewc, ale uczniowie i o zgrozo genderowa, uczennice najmłodszych klas. I to siarczyście, niestety często bez świadomości, że to nie wypada, że to niekulturalnie. Krytyczne argumenty nie docierają, bo to dla nich jest normalne, skoro jest w radiu, w telewizji, gazetach czy w słuchanych przez nich piosenkach. Pamiętamy głośne medialnie oburzenie po jednej szkolnej zabawie, której nagranie pojawiło się w Internecie. Oburzano się, jak można było puścić takie wulgarne nagranie, ale tylko nieliczni zauważali, że wszystkie dzieci znały i śpiewały tę „piosenkę” bez zająknięcia.\nInna równie bolącą kwestią jest powszechne zaśmiecanie przestrzeni obcym nazewnictwem. Aż dziw, że nie razi patriotycznych bojowników zaśmiecanie języka obcym słownictwem, najczęściej angielskim (amerykańszczyzną), która trafia również do dokumentów oficjalnych – ustaw sejmowych czy programów nauczania i podręczników. Był czas, gdy grzmieli z trybun, znajdując nawet wątpliwe ślady rusycyzmów, a dziś nie zauważają tych różnych „menadżerów”, „destynacji”, „timesharingów” czy jakichś „City Tower”. Chyba już czas, by na poważnie zacząć walczyć o ochronę języka polskiego, zaczynając od reklam i opisów produktów na ich opakowaniach, gdzie dziś wyraźnie po polsku jest tylko cena, po korektę ustaw, programów nauczania i podręczników.\nBez tego nie da się przekonać młodzieży, dorosłych też, że jako dowód patriotyzmu nie wystarczy wywiesić biało-czerwoną flagę na maszcie przed szkołą czy z nią znaczka przypiętego w klapę marynarki.\naktor, producent, animator kultury, dyrektor MOK Amfiteatr w Radomiu\nZ mową jest jak z ubraniem, zmienia się je dostosowując do pory roku. Język też się zmienia, bo zmienia się świat i to w błyskawicznym tempie, czy tego chcemy, czy nie. To oczywiste. Co z tego wyniknie? Może za jakiś czas wszyscy będziemy mówili jednym językiem?\nŚwiat przyspiesza, media elektroniczne podkręcają tempo. Wiadomości z najdalszych zakątków świata są udostępniane niemal natychmiast. Redaktor, który je zbiera, nie ma możliwości, by je przetworzyć, dopracować. Ogranicza się bardzo często do bezpośredniego przekazu. A taki przekaz nie jest pisany językiem literackim. Wpada więc do naszej świadomości taki news, napisany byle jak, bardzo często z błędami nie tylko stylistycznymi, ale też ortograficznymi czy interpunkcyjnymi. I mamy „językowe szambo”.\nBardzo podobnie jest w telewizyjnych programach newsowych, obserwuję to na co dzień pracując w kanale informacyjnym. Prowadzący na żywo program często dostaje komunikat na tzw. „ucho” i po przerywniku „z ostatniej chwili” już ten komunikat jest na antenie. Dziennikarz nie ma nawet chwili, by nadać tej informacji literackiego szlifu, a newsów nie przekazują przecież językoznawcy.\nWydawca będący na danym paśmie informacyjnym wygląda niczym pilot w kabinie najnowocześniejszego samolotu. Ze wszystkich stron otaczają go ekrany, na których śledzi wydarzenia wielu stacji newsowych ze świata i jak tylko coś się dzieje, niezwłocznie przerywa program, by dać „newsa”, by jego kanał był pierwszy.\nJak w takiej sytuacji dbać o czystość języka? Nadawać mu bardziej literacką formę? Upiększać mowę potoczną?\nNie ma szans, my nie chcemy czekać. Złości nas, że coś się dzieje, a nie ma jeszcze informacji o tym.\nNie czytamy, albo czytamy mało, zdawkowo. Jeśli pojawia się artykuł w sieci to już przy tytule jest podane ile czasu zajmie przeczytanie go. Czy to nie swego rodzaju paranoja? Czytamy zwykle akapit wprowadzający, czyli tzw. lead, zawierającym treściwie sformułowaną definicję tematu i streszczenie najważniejszych informacji z całego artykułu. I na tym poprzestajemy, rzadko czytamy artykuł do końca.\nCzytanie metodą „na leada” jest upowszechniane już w szkole. Obserwuję mojego syna, ucznia 8 klasy szkoły podstawowej i włos mi się na głowie jeży. Pogranie z kolegami, pogadanie na Skype, przejrzenie Fb jest tak zajmujące, obowiązkowe, że na przeczytanie lektury już nie starcza mu czasu. Inną sprawą jest, że wymagania stawiane młodym ludziom przez nauczycieli są coraz mniejsze. Omawianie lektury bardzo często ogranicza się do odpytania w formie testu z najważniejszych, często mało znaczących faktów. Zatem młody człowiek uczy się niemal na pamięć treści dzieła literackiego z dostępnych w internecie testów i po sprawie. Młodzież nie pisze wypracowań, rozprawek, opowiadań, stąd później „mizeria” w ich wypowiedziach. Kiedy mają o czymś opowiedzieć, bardzo często trudno ich zrozumieć.\nA co się dzieje w polityce? W naszym parlamencie? Jaki tam słyszymy język? Jaką nowomowę?\nW kulturze jest niestety podobnie, ale trudno się dziwić jeśli konkursy recytatorskie są w odwrocie, a retoryka jest dla ludzi kultury słowem niezrozumiałym. Jeśli naczelnym bardem naszego kraju okrzyknięty zostaje Zenek Martyniuk, jeśli kpi się z Tokarczuk, a w tekstach piosenek pełno jest zapożyczonych z obcych języków słów dopełniających „częstochowskie” rymy.\nNadzieja w pisarzach, poetach. W ich dziełach można posmakować jeszcze prawdziwie literackiego języka, choć i tam coraz silniej obecna jest „ulica”. Tylko ilu z nas sięga po Tokarczuk, Miłosza, Gałczyńskiego, Szymborską, Gombrowicza…?\ntagi: Anna Litwinek, Janusz Cichy, język polski, Waldemar Dolecki\nMD 16 października 2020


S. Kaleta: kolejna rozprawa komisji reprywatyzacyjnej – jeszcze w sierpniu – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / S. Kaleta: kolejna rozprawa komisji reprywatyzacyjnej – jeszcze w...\nNa początku sierpnia komisja weryfikacyjna ds. reprywatyzacji jednogłośnie zdecydowała, że „bierze się” za nieruchomości zlokalizowane pod adresami Poznańska 14 i Marszałkowska 43. Jak mówił wtedy członek komisji Jan Mosiński, lokatorom mieszkającym pod tymi adresami podniesiono czynsze o kilkaset procent oraz powybijano okna, by „marzli zimą”. Co – jego zdaniem – miało ich zmusić do opuszczenia lokali.\n„Ten proces pod koniec sierpnia będziemy wyjaśniać i będziemy badać, czy te decyzje zwrotowe nastąpiły w zgodzie z prawem oraz również to, czy osoby, które uzyskały zwrot tych kamienic, zachowywały się zgodnie z prawem po ich uzyskaniu” – powiedział w telewizji internetowej „wPolsce.pl” Sebastian Kaleta.\nJak zapowiedział, na rozprawie część mieszkańców kamienic będzie mogła wypowiedzieć się publicznie przed komisją. Dodał, że podczas procesu reprywatyzacji kamienic „dochodziło do skandalicznych zachowań, które odzierały tych ludzi z godności”.\nCzłonek komisji zapytany, czy jego zdaniem Hanna Gronkiewicz-Waltz zjawi się tym razem na posiedzeniu komisji reprywatyzacyjnej, odparł, że „obowiązkiem prezydent Warszawy jest opowiedzieć co wie na temat reprywatyzacji, na temat tych konkretnych postępowań i nie może zasłaniać się urzędnikami, którzy w tym czasie nie pracowali w ratuszu i posiadają wiedzę taką, jak komisja z dokumentów, więc nic nowego te osoby nie wnoszą”.\n„Czekamy na pewną dozę refleksji ze strony pani prezydent i stosowanie się do obowiązującego w Polsce prawa, czyli stawienie się przed komisją weryfikacyjną” – podkreślił.\nSebastian Kaleta odniósł się również do wypowiedzi prezydent Warszawy dotyczącej nałożonych na nią grzywien za niestawiennictwo na rozprawach komisji weryfikacyjnej. Komisja ukarała ją dotąd cztery razy; chodzi w sumie o 12 tys. zł.\nHanna Gronkiewicz-Waltz, powiedziała że „nie ma podstawy prawnej do tego, by to ona zapłaciła grzywnę”, ponieważ została ona nałożona nie na osobę, a na organ – prezydenta Warszawy.\n„Tylko pani prezydent mogła zdecydować, żeby nie przyjść na komisję i tylko pani prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz powinna uiścić grzywnę” – wskazał członek komisji.\nDziewięcioosobowa komisja weryfikacyjna, jako organ administracji, od początku czerwca br. bada zgodność z prawem decyzji administracyjnych ws. reprywatyzacji warszawskich nieruchomości. Od jej decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego.\nTagi: komisja reprywatyzacyjna, reprywatyzacja, Sebastian Kaleta\nS. Kaleta: W PE będę walczył o upamiętnienie żołnierzy podziemia antykomunistycznego\nMieszkanka Hożej 25 przed komisją weryfikacyjną: Baliśmy się przejęcia naszych mieszkań\nA. Macierewicz: nie ma zwycięstwa bardziej doniosłego niż Bitwa Warszaws... 11 września posiedzenie Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Puszczy B...


Uszczerbki i straty – Festiwal Alternativa 2016 - CDN\n21/06/2016\tCDN poleca!\talternativa , b90 , Festiwal Alternativa 2016 , hala b90 , muzeum narodowe gdańsk , Stocznia , straty , sztuka współczesna , uszczerbki , Uszczerbki i straty\nCzy w dzisiejszych czasach jest miejsce dla tego, co jest niepełne i ma uszczerbki? Czy potrafimy poradzić sobie ze stratą? Jak przeżywamy te doświadczenie i czy jest dla niego miejsce w przestrzeni wystawienniczej? Przekonamy się już 24 czerwca na festiwalu Alternativa 2016.\nWystawa Alternativa 2016 jest próbą poszukania odpowiedzi na powyższe pytania. Nie tylko z perspektywy indywidualnej, ale także szerszej zbiorowości i w kontekście uwarunkowań ekonomicznych, politycznych i środowiskowych. Ekspozycja prezentowana podczas tegorocznej edycji festiwalu Alternativa odsłania fragmenty i rysuje częściowy, czasami ujęty z odległej perspektywy obraz tej rzeczywistości i tego lęku. Wystawa otwiera się także na także fikcyjne scenariusze i poetyki straty.\nNiezależnie od tego, czego najbardziej boimy się utracić – integralności osobistej, godności, zdrowia, relacji, bezpieczeństwa, zasobów i dostępów, życia – strata wpisana jest na stałe w ludzkie doświadczenie i egzystencję. Chociaż uszczerbki i straty kojarzą się z czymś negatywnym, mogą jednak stanowić zaczątek do stworzenia czegoś oryginalnego, odkrycia nowej jakości.\nOrganizatorem Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Wizualnych Alternativa jest Fundacja Alternativa oraz Muzeum Narodowe w Gdańsku. Opiekę kuratorską nad wydarzeniem sprawuje Aneta Szyłak, Livia Paldi oraz Anna Nawrot, a głównym producentem jest Maksymilian Bochenek.\nWśród artystów, którzy zaprezentują swoje prace znajdą się twórcy z Polski oraz ze świata: Anna Baumgart, Ursula Biemann, Karolina Breguła, Karolina Brzuzan, Ella de Burca, Gabriella Csoszo&Livia Paldi, Daniel Dressel, Dariusz Fodczuk, Zuzanna Janin, Ingela Johansson, Sven Johne, Hiwa K, Anton Kats, Anna Królikiewicz, Honorata Martin, Hanna Nowicka, Ekta Mittal, Rozhgar Mahmoud Mustafa, Anneè Olofsson, Agnieszka Polska & Witold Orski, Salam Atta Sabri, Im Heung-soon, Katarina Šević and Tehnica Schweiz (Gergely László & Péter Rákosi), Dominika Skutnik, Mariusz Tarkawian, Milica Tomić, Mariusz Waras.\nKiedy: Wernisaż: 24 czerwca 2016, 18.00 (piątek), wystawa: 24 czerwca – 15 września 2016\nGdzie: Hala B90 i tereny postoczniowe


Na jakich zasadach można decydować o wydatkach gminy - GazetaPrawna.pl\n5 czerwca 2014, 07:40\nMieszkańcy wsi mogą wskazywać przedsięwzięcia, za które zapłaci samorząd. Jeśli ten zgodzi się na wyodrębnienie funduszy sołeckich, ich wnioski będą dla władz wiążące. Zakresy takich inwestycji są określone w ustawie\nCzy udział w posiedzeniu rady otwarty\nNie jestem członkiem rady gminy. Chciałbym jednak wziąć udział w zbliżającym się posiedzeniu i je nagrać. Czy mam taką możliwość?\nMieszkaniec ma prawo wstępu na sesje rady gminy i posiedzenia jej komisji. Wyjątkiem są sytuacje, kiedy podjęte będą na niej kwestie dotyczące tajemnic chronionych prawem. W Biuletynie Informacji Publicznej mieszkańcy powinni znaleźć informację na temat terminów i miejsc posiedzeń oraz tego, co będzie ich przedmiotem. Osoby, które nie będą w nich mogły uczestniczyć osobiście, mają prawo wglądu w protokoły z tych spotkań. Nie ma również przeszkód, aby mieszkaniec mógł je rejestrować. Nie trzeba w tym celu uzyskiwać pozwoleń.\nArt. 11b ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.).\nCzy władze decydują za mieszkańców\nOd kilku lat w naszej wsi realizowane są przedsięwzięcia, na które gmina daje nam pieniądze. W tym roku również podjęto uchwałę o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego. Ale zazwyczaj kończyło się to tak, że zamiast na plac zabaw, gmina środki przeznaczała na remont drogi. Teraz w ten sposób będą prawdopodobnie rekompensowane skutki powodzi. Czy mieszkańcy muszą kierować się sugestiami włodarzy przy decydowaniu o tym, na co mają być przeznaczone pieniądze z funduszu sołeckiego?\nTo, na co zostaną skierowane środki z funduszu sołeckiego, zależy wyłącznie od decyzji mieszkańców. Taka jest idea tych pieniędzy – to właśnie mieszkańcy uzyskują prawo współdecydowania o wydatkach, bo mają one służyć poprawie ich życia. Samorządy decydują jedynie o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego, czyli czy środki mają być przekazane do dyspozycji mieszkańców. Jeśli taka decyzja zapadnie, pieniądze trafiają do sołectwa. Do 30 września każdego roku powinno odbyć się spotkanie, na którym zostanie ustalone przez mieszkańców to, na jaki cel będą wydane. Czasem zdarza się, że sołtys w porozumieniu z lokalnymi władzami naciska, aby zebranie wiejskie podjęło decyzję, która jest spójna z wizją gminy. Nie jest to prawidłowa praktyka. Warto pamiętać, że np. kwestie związane z remontem dróg to zadanie własne gminy, które i tak będzie musiała zrealizować. Decyzja mieszkańców jest wiążąca dla samorządu, więc nie ma możliwości, aby po uchwaleniu wniosku przez mieszkańców ta decyzja została dowolnie zmieniona przez wójta.\nArt. 5 ust. 1 ustawy z 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim (Dz.U. poz. 301).\nCzy wyborcy mają prawo wglądu w prace gminy\nW mojej ocenie władze gminy od kilku lat nie realizują najpilniejszych inwestycji. Główna droga dojazdowa wymaga pilnego remontu. Samorząd podejmuje liczne działania, ale mam wrażenie, że środki te zamiast na niezbędne przedsięwzięcia rozchodzą się na wiele drobnych spraw. Skierowałem pytanie do władz, ale otrzymałem zdawkową odpowiedź, że na większe inwestycje nie ma funduszy. Czy mam możliwość wglądu w informacje, na co są wydawane środki budżetowe, którymi dysponuje gmina?\nOsoba, która jest zainteresowana wglądem w wydatki gminy, ma taką możliwość. Po pierwsze, przepisy wskazują, że jawność działania organów obejmuje w szczególności prawo obywateli do uzyskiwania informacji na temat jej działań, a także dostępu do dokumentów wynikających z wykonywania zadań publicznych. Po drugie, wszelkie najważniejsze wiadomości muszą być zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej. Na stronie internetowej urzędu można znaleźć przykładowo dane o budżecie gminy, uchwałach rady czy zarządzeniach. Mieszkańcy mogą domagać się także przekazania kopi dokumentów, np. finansowych.\nCzy gmina musi utworzyć fundusz sołecki\nW mojej gminie nie zapadła decyzja o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego. Warto, aby lokalni włodarze podjęli ją, ponieważ to się po prostu opłaca. Samorząd otrzymuje ona przecież od budżetu państwa częściowy zwrot kosztów, które poniesie na fundusz sołecki. Nawet do 40 proc. Czy wystarczy wniosek mieszkańców w sprawie wyodrębnienia tego funduszu, aby gmina musiała podjąć taką decyzję?\nNiektórzy zainteresowani zabiegają nawet kilka lat o to, aby gmina podjęła decyzję o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego. Jedynie, co można w takiej sytuacji zrobić, to wnioskować do radnych gminy, aby podjęli taką uchwałę. Stowarzyszenie Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich (SLLGO) przygotowało procedurę, która pomoże osiągnąć ten cel. Wskazuje, że warto zacząć od rozmów z mieszkańcami i sołtysami. Można też przygotować petycję do radnych. Pod nią powinno podpisać się jak największe grono mieszkańców. Każdy z nich ma też prawo skierować do rady gminy wniosek w sprawie przyjęcia uchwały o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego. Na jego rozpatrzenie rada będzie miała 30 dni. Ta powinna zapaść nie później niż do 31 marca danego roku. Jeśli gmina go zaakceptuje do 31 lipca, sołtys powinien otrzymać informację, ile środków otrzyma wieś.\nArt. 2 ust. 1 ustawy z 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim (Dz.U. poz. 301).\nCzy jest prawo głosu podczas obrad radnych\nOstatnio wzięłam udział w posiedzeniu rady gminy. Jednak dopuszczeni do głosu byli tylko jej członkowie. Do nich nie należę. Czy mam możliwość nie tylko wzięcia udziału w samym posiedzeniu, ale również udzielania się w dyskusji?\nUstawa nie określa szczegółowych zasad brania udziału w dyskusji przez mieszkańców podczas posiedzeń rady – powinien to regulować statut każdej gminy. Warto, aby były w nim zawarte tryb zabrania głosu w dyskusjach rady przez mieszkańców, czas na przekazanie uwag itd. Nad przebiegiem tych debat powinien czuwać jej przewodniczący.\nArt. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.).\nCzy sołtys sam zdecyduje o wydatkach\nGmina zdecydowała o wyodrębnieniu funduszu sołeckiego. Mimo że jeszcze nie wiemy, ile konkretnie pieniędzy trafi do naszego sołectwa, już mieszkańcy dzielą te pieniądze, poruszając te kwestie przy okazji różnych spotkań. Ich plany są jednak sprzeczne. Jedni chcą, aby wyremontować świetlicę, inni domagają się, by wybudować wokół placu zabaw ogrodzenie. Obawiam się, że nie dojdziemy do porozumienia. Czy w razie konfliktu ostateczną decyzję w tej sprawie podejmie sołtys?\nWniosek o fundusz sołecki przyjmowany jest w drodze uchwały przez mieszkańców obecnych na zebraniu wiejskim. Sołtys nie może zakwestionować podjtej przez nich decyzji, ale ma prawo przekładać konkretne pozycje. Taką możliwość ma też rada sołectwa i 15 pełnoletnich jego mieszkańców. To właśnie w trakcie zebrania zainteresowane osoby powinny dojść do porozumienia. Przegłosowane przedsięwzięcie musi zostać przedstawione w formie wniosku. Powinien on zawierać wskazanie inwestycji, która ma być zrealizowana, kalkulację jej kosztów oraz uzasadnienie, w którym określone jest, w jaki sposób realizacja przedsięwzięć finansowanych z funduszu przyczyni się do poprawy warunków życia mieszkańców sołectwa. Ze spotkania musi być sporządzony protokół.\nArt. 5 ustawy z 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim\n(Dz.U. z 2014 r. poz. 301).\nCzy można kontrolować realizację wniosku\nW ubiegłym roku brałam udział w spotkaniu wiejskim, na którym podjęliśmy decyzję o remoncie domu kultury. Ale nie widzę, aby prace nad tą inwestycją postępowały. Czy mogę sprawdzić, na jakim etapie zaawansowania jest wnioskowany przez mieszkańców projekt?\nMieszkańcy nie tylko mogą decydować o tym, na co zostaną przeznaczone środki z funduszu sołeckiego, ale także kontrolować to, czy są właściwe wydatkowane. Mają prawo sprawdzać, czy inwestycja jest realizowana terminowo albo jaka jest jakość wykonywanych robót. O sposobie nadzoru warto zdecydować już na zebraniu wiejskim, na którym zapadła decyzja o danym przedsięwzięciu. W sprawie sprawowania nadzoru mieszkańcy mogą pytać wójta, np. o terminy realizacji.\nArt. 5 ustawy z 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim (Dz.U. poz. 301).\nCzy dowolny projekt zostanie sfinansowany\nGmina zdecydowała o wyodrębnieniu środków na fundusz sołecki. Nasze sołectwo w tym roku po raz pierwszy będzie mogło skorzystać z tej możliwości. Czy możemy swobodnie zadecydować o tym, na jakie przedsięwzięcie zostaną przeznaczone pieniądze?\nŚrodki funduszu wydatkuje się na realizację przedsięwzięć, które muszą być zadaniami własnymi gminy, służyć poprawie warunków życia mieszkańców i być zgodne ze strategią rozwoju gminy. Tylko taki wniosek będzie mógł być zatwierdzony przez wójta. Ustawa szczegółowo określa, co można rozumieć przez pojęcie zadania własne gminy. W katalogu tym są uwzględnione m.in.: lokalny transport, drogi, ochrona zdrowia, edukacja publiczna, kultura, zieleń, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz administracyjnych, gospodarka nieruchomościami, ochrona środowiska i przyrody oraz gospodarka wodna. To działania bardzo szeroko ujęte, zatem pozostawiają wiele możliwości mieszkańcom. Pieniądze mogą być też przeznaczone na usuwanie skutków powodzi.\nArt. 2 ust. 6 ustawy z 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim (Dz.U. poz. 301).\nArt. 7 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.).\nTDNDGP PORADNIK DGP SAMORZĄD FINANSE finanse publiczne samorząd terytorialny\nKandydat na sołtysa nie musi ujawniać PESEL


Biuro na godziny - dla kogo? - IdeaPrestige\nPraca w domu nie jest dla Ciebie, ale zależy Ci na minimalizacji kosztów? Potrzebujesz przestrzeni na cykliczne spotkania z zespołem? Zdarza Ci się nagła potrzeba skorzystania z profesjonalnej przestrzeni biurowej? Mamy dobrą wiadomość, możesz skorzystać z biura, nie wynajmując biura!\nNo, ale od początku. Czym w ogóle jest biuro na godziny?\nMoże być ono biurkiem w przestrzeni coworkingowej typu open space, może być to również zamknięta przestrzeń z dostępem tylko dla Ciebie. Mówiąc o biurze, mamy tutaj na myśli miejsce do pracy, które może przedstawiać się różnie, zależnie od potrzeb klienta. Cechą wspólną każdego z nich będzie jednak dostępność na krótki okres (bo nawet na jedną godzinę) i brak zobowiązań.\nBiuro na godziny niesie za sobą wiele zalet, takich jak możliwość zredukowania kosztów związanych z wynajmem przestrzeni biurowej, wygodną lokalizację oraz profesjonalną, przystosowaną specjalnie do pracy przestrzeń. Kto odnajdzie się w niej najlepiej? Zdecydowanie, możemy wyodrębnić tutaj trzy grupy osób.\nCi, którzy potrzebują popracować w innym miejscu niż zazwyczaj\nMogą to być osoby pracujące zdalnie, których mieszkanie nie spełnia aktualnie warunków, jakich potrzebują do pracy – są rozpraszane, być może potrzebują oddzielnej przestrzeni, która pozwoli umiejętnie rozdzielić ich pracę i życie domowe. Wymienić można tu również osoby, pracujące zazwyczaj w kawiarni, które być może wyjątkowo potrzebują zmiany przestrzeni na bardziej profesjonalną, ale nie zapominajmy również o tych, którzy po prostu z różnych przyczyn, czy to losowych, czy z powodu potrzeby przemieszczania się nie mają w danym czasie możliwości fizycznego korzystania ze swojego biura. Biuro na godziny, czy to w postaci biurka do pracy w przestrzeni coworkingowej, czy sali wynajętej np. w celu odbycia ważnego spotkania, jest rewelacyjną alternatywą, z której posiadania warto zdawać sobie sprawę i korzystać z niej kiedy zachodzi taka potrzeba.\nZespoły opierające się głównie na pracy zdalnej, które potrzebują miejsca na cykliczne lub jednorazowe spotkania\nW końcu, po co tracić czas w mieszkaniu czy miejscach publicznych, w których istnieje duże ryzyko niewykorzystania potencjału grupy i oddalenia się od tematu spotkania, kiedy można spędzić ten czas w profesjonalnej dedykowanej przestrzeni biurowej? Takie rozwiązanie jest gwarancją komfortu pracy oraz zwiększenia jej efektywności poprzez zredukowanie potencjalnej liczby rozpraszaczy.\nOsoby, które potrzebują profesjonalnego miejsca na spotkanie biznesowe, rekrutację lub wideokonferencję\nWynajem zamkniętej sali w profesjonalnej przestrzeni biurowej z możliwością zakupu w pakiecie serwisu kawowego i skorzystania z obsługi przyjmowanych gości, to istny rarytas dla ocieplenia wizerunku firmy. Niezależnie czy rekrutujesz nowych pracowników, czy zamierzasz pozyskać klienta lub wynegocjować odpowiednią ofertę, takie tło do odbywanego spotkania wzbudzi w Twoich rozmówcach szacunek oraz poczucie profesjonalizmu. Inną potrzebą może być znalezienie miejsca, w którym będziesz mógł przeprowadzić wideo połączenie, korzystając z dedykowanej sali, ciesząc się nieskazitelną ciszą w tle i komfortowymi warunkami najmu.\nBiuro na godziny jest usługą ogólnodostępną oraz wybieraną przez wiele zespołów i firm z różnych branż, oraz o różnej wielkości. Może być ono alternatywą lub stałym miejscem pracy, dla osób chcących zredukować koszty związane z wynajęciem własnego biura.\nPrzedstawiliśmy dziś tylko trzy opisy grup, na których potrzeby odpowiada biuro na godziny, ale warto pamiętać, że nie są one jedyne.\nZachęcamy każdego do przetestowania tego sposobu pracy, bo być może odnajdzie w nim swoje nowe lub tymczasowe biuro.\nSkontaktuj się z zespołem IdeaPlace, który chętnie pomoże Ci dowiedzieć się więcej i przekonać się, czy biuro na godziny we Wrocławiu to rozwiązanie dla Ciebie!


Kupić bilety na autobus Poznań Würzburg online w Internecie\nAutobus Poznań Würzburg : ceny, rezerwacje, rozkład jazdy\nRozkład jazdy autobusów Poznań - Würzburg\nPoznań - Würzburg\nDworzec przy Galerii Poznań City Center, st. 2-8 - HBF 21:00 Poznań 06:15 Würzburg\nTutaj możesz kupić bilety na autobus Poznań Würzburg, sprawdzić obecność i rozkład jazdy linii autobusowych, zobaczyć ceny, sprawdzić dostępność biletów, dokonać rezerwacji – i wszystko to online w Internecie.\nZarezerwuj lub natychmiast kup bilet na autobus Poznań Würzburg, wskazawszy dane osobowe pasażera. Zawsze możesz zwrócić bilet, jeśli nagle się zmieniły plany. W tym przypadku pieniądze zostaną zwrócone na kartę płatniczą w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia.\nMożesz tutaj też po prostu dowiedzieć się rozkład jazdy autobusuPoznań Würzburg, sprawdzić prognozę pogody.\nPopularne marszruty do Würzburg


Debiutancka powieść Olgi Mildyn. „Podłość” wciąga, wstrząsa i trafia w nasze czułe punkty | Newsweek\nNewsweek Debiutancka powieść Olgi Mildyn. „Podłość” wciąga, wstrząsa i trafia w nasze czułe punkty\nDebiutancka powieść Olgi Mildyn. „Podłość” wciąga, wstrząsa i trafia w nasze czułe punkty\n14 lut. 2022 16:40\nFoto: GRUPA WYDAWNICZA FOKSAL\nTa historia mogła wydarzyć się naprawdę. „Podłość” to niesamowity przykład tego, jak przeczytany na lokalnym portalu przypadkowy news, dzięki talentowi debiutującej pisarki, stał się monumentalną opowieścią o rozczarowaniu współczesną Polską, To odważna, trzymająca w napięciu książka o ludziach, których wszyscy możemy znać i złych emocjach, których w każdej chwili możemy doświadczyć.\nZnakomita, poruszająca, wielowątkowa, ukazująca polskie wady i zalety, bez żadnej zbędnej strony – to tylko część z wielu komplementów, które należą się „Podłości”, debiutanckiej książce Olgi Mildyn. Autorka łączy w swojej książce wciągający kryminał z socjologicznymi obserwacjami i opowiada jeden główny wątek z wielu perspektyw. Wielość narracji sprawia, że jej mocny debiut czyta się z wypiekami na twarzy i w oczekiwaniu na to, co się wydarzy na następnej stronie.\nWszystko zaczyna się od wypadku samochodowego, w którym ginie ojciec i trójka dzieci. Statystyki drogowe mówią, że tego samego dnia mogło zginąć jeszcze siedem innych osób. Ale tych nie znamy, natomiast Franciszka Złotowskiego oraz jego potomstwo autorka postanawia czytelnikom przedstawić. I to we wstrząsający sposób – bo w roli trupów. Co stało się na drodze? Dlaczego Franciszek zjechał na przeciwległy pas i uderzył w ciężarówkę? A może zrobił to celowo? Czy chciał zabić swoje dzieci i popełnić samobójstwo? Na początku tej tajemniczej historii pytań jest mnóstwo. Zadają je sobie nie tylko policjanci i prokuratorzy, ale po chwili cała Polska. Bo jeszcze tego samego dnia okazuje się, że nie żyje też matka dzieci, Andżelika. Tę policja odnajduje w jej własnym łóżku z nożem w brzuchu. Morderstwo? Samobójstwo? Nieszczęśliwy wypadek? Już po kilku stronach makabryczna „Podłość” wciąga bez reszty.\nŻycie to seria powtórek\nOlga Mildyn po mistrzowsku buduje narrację. Kiedy czytelnik już wie, wokół kogo i jakiej sprawy skupia się akcja, nagle pojawiają się policjanci i policjantki znani z imienia i nazwiska, na miejsce zdarzenia jedzie konkretna pani prokurator, drzwi do sąsiedniego mieszkania otwiera babcia tragicznie zmarłych dzieci. Odtąd każdy ma coś do powiedzenia, dla jednych to jednak tylko praca, dla innych trauma. Autorka zatrzymuje się przy emocjach bohaterów, daje im ponarzekać na innych czy ogólnie, na Polskę, pofrustrować się z powodu niesatysfakcjonującej pracy oraz porobić zwykłe, codzienne rzeczy. „Życie to kalejdoskop zmian, karuzela zaskoczeń” – mówi narratorka, jednak bardzo szybko zmienia zdanie. „Życie to nie żaden kalejdoskop, a raczej seria powtórek. Budzik, wyłączanie guzika, nogi w kapcie, kapcie w drodze do łazienki, w łazience woda na twarz, potem tyłek na kibel, prawa ręka na papier, spłuczka, ręce pod kran, nogi do kuchni, tabletki: na cerę, na niepogodę, na niechciane dzieci, wszystko popite przegotowaną wodą”. I jak tu się z nią nie zgodzić?\nListy ode mnie do Ciebie\nMildyn chętnie zmienia formę swojej opowieści – w „Podłości” znajdziemy krótkie opowiadania, listy pozornie przypadkowego nadawcy do przypadkowego adresata, dialogi wypowiadane przez bohaterów i dialogi prowadzone wyłącznie w głowie jednego bohatera. We wszystkich stylach autorka czuje się świetnie, a czytelnik ani przez chwilę nie traci koncentracji nad właśnie opowiadaną historią. No właśnie – pisarka sprawnie lawiruje między wciągającymi wątkami i nawet wracając do tych, w których teoretycznie wszystko zostało wyjaśnione, nie pozwala czytelnikowi przestać się zastanawiać, czy aby na pewno wziął pod uwagę każdą możliwość.\nBohaterkami „Podłości” są głównie kobiety. Wszystkie mają związek ze sprawą rodziny Złotowskich. Poznajemy Annę – trzydziestokilkuletnią panią prokurator, która nie ma szczęścia w miłości. Szuka go intensywnie, randkując z mężczyznami poznanymi najczęściej w internecie. Żadna z jej historii nie miała jeszcze happy endu. Jeden kandydat był w niej zakochany do szaleństwa, ale po dwóch miesiącach spotykania się oznajmił – oczywiście ze złamanym sercem – że musi zniknąć. Inny też darzył ją wielkim uczuciem, ale tylko do momentu powrotu żony i trójki dzieci. I choć, niezrażona niepowodzeniami, Anna nadal chce umawiać się na randki, czasem dostaje pilne wezwania w miejsca, których nikt nie chciałby oglądać nawet w najlepszym serialu kryminalnym.\nKasia to ambitna dziennikarka, która nie boi się trudnych pytań. Lubi się spieszyć i robić kilka rzeczy równocześnie. Ma oryginalne pomysły – kilka lat temu na banknocie 20-złotowym zapisała swój numer telefonu i prośbę „Daj znać, co właśnie robisz”. Po co? Z ciekawości, żeby dowiedzieć, gdzie i do kogo trafił banknot, który wydała w sklepie.\nMira jest policjantką z kompleksami i niskim poczuciem własnej wartości pielęgnowanym od najmłodszych lat. Za dziwna, za gruba, zbyt pryszczata, zagubiona, porzucona przez ojca, który rzekomo nie żyje. Dlaczego została policjantką? A kim miałaby zostać? Nie lubi swojej pracy, ale nie ma dla siebie innego pomysłu. Brzmi znajomo?\nSławna po śmierci\nW „Podłości” pojawia się jeszcze jedna ważna bohaterka – zamordowana we własnym łóżku Andżelika, matka trójki dzieci, żona tragicznie zmarłego w wypadku samochodowym Franciszka, córka Wiesławy. Kobieta, która pośmiertnie trafia na usta całej Polski. Ona albo raczej jej tragiczna historia. Czy przed śmiercią ktokolwiek by się nią zainteresował? Wątpliwe, bo żyła życiem, które nie budzi poczucia wyjątkowości. Niektórych mogłoby nawet razić - pierwsze dziecko urodziła jako nastolatka, a zatem na pewno nie była to przemyślana decyzja. Po śmierci Andżeliki żałują wszyscy. Młoda dziewczyna, tyle życia przed nią, a tak marnie je skończyła. Nic, tylko płakać. Ale zaledwie przez chwilę, bo potem każdy wraca do swoich spraw, a tragiczny los Andżeliki i jej rodziny trafia do katalogu opowieści takich jak historia małej Madzi z Sosnowca.\n„Podłość” kpi z naszych oczekiwań\nAutorka miała przed sobą trudne zadanie – debiut zawsze stresuje, bo przecież czytelnicy szybko się nudzą. Ba, mogą nawet nie sięgnąć po książkę, bo zapowiedź ich do niej nie przekona. W przypadku debiutanckiej powieści Olgi Mildyn o nudzie nie ma mowy. Debiutanka poradziła sobie znakomicie. „Podłość” to antylaurka dla współczesnej Polski, powieść napisana bez złudzeń, przez nieczułą przewodniczkę po bezdusznej ojczyźnie – komentuje Anna Dziewit-Meller. Niezwykła historia o zwykłych ludziach. Debiut Olgi Mildyn jest poruszający – napisał z kolei Łukasz Orbitowski. Z tymi recenzjami trudno się nie zgodzić. „Podłość” to ponura diagnoza współczesnej Polski i kpina z oczekiwań, jakie mamy wobec ludzi. Z każdą kolejną historią autorka sugeruje, że rzeczywistość w kolorowych barwach to tylko wymysł naszej głowy. Kiedy myśl zostanie wypowiedziana na głos albo – nie daj Boże – przywiążemy się do niej – nagle bach! Coś, na co liczyliśmy, przepada, ktoś, na kim nam zależało, znienacka znika. O, jak dobrze to znamy. Jak często tego doświadczamy. Jak dobrze jest to w „Podłości” napisane. Tak, debiut Mildyn jest książką pełną żalu, bezsilności i braku wiary w lepsze jutro. Książką absolutnie doskonałą i trafiającą we wszystkie nasze czułe punkty.\nPremiera książki „Podłość” Olgi Mildyn 23 lutego (Wydawnictwo WAB).


Kupujemy nowe buty - poradnik - Baza zabiegow kosmetycznych\nStyczeń 12, 2018 przez admin·Możliwość komentowania Kupujemy nowe buty – poradnik została wyłączona\nWybór właściwych butów bardzo często przysparza mnóstow kłopotów, gdyż wymaga rozważenia wielu kwestii. Oprócz sprawy wizualnej powinna się również liczyć wygoda. Oto parę porad, którymi należy się kierować przy kupnie najstosowniejszego obuwia.\nPlanujesz wyjść na spacer, pobiegać, do pracy, a może na ekskluzywną imprezę? Każde z tych miejsc wymaga innego typu obuwia. Na piesze spacery, w szczególności te górskie sprawdzą się doskonale trekkingi z dobrym podparciem dla kostek. Obuwie na stylową imprezę, na którą planujesz pójść w sukience – wyśmienitym wyborem będą buty na obcasie, które dodadzą klasy całej stylizacji. Rozmiar szpilki wybierz, tak żeby było Ci komfortowo. Jeśli nie lubisz za bardzo wysokich obcasów i okazjonalnie je ubierasz, nie zmuszaj się do wybrania 10 cm szpilek. Buty sportowe – tutaj posiadamy duże pole manewru. W galeriach dostępne są buty do kręgli, do biegania, do piłki nożnej jak też wielu innych rodzajów sportu. Jeśli lubisz jedną aktywność, jakiej poświęcasz dużo czasu wyselekcjonuj obuwie odpowiednie dla dyscypliny. Jeśli uprawiasz różnorodne sporty kup obuwie uniwersalne.\nKupując obuwie nie bez znaczenia jest materiał, z którego są wyproudkowane. Doskonale nadają się buty ze skóry naturalnej. Buty ze sztucznej skóry mogą być mało komfortowe jak również może być problem z ich dopasowaniem do stopy.\nMasz rozmiar 37? Nie wszystkie buty w tym rozmiarze będą odpowiednie dla Ciebie. Rozmiarówki niektórych producentów są różne, w związku z tym dobrze jest przymierzyć buty, jakie planujemy zakupić i zrobić w nich trochę kroków.\nSzukasz komfortowych i eleganckich butów zajrzyj na luxusowi.pl.\nPoprzednie Poprzedni wpis: Czy warto kupić elektryczną myjkę Karcher?\nDalej Następny wpis: Na jaki styl w kuchni postawić?


Onico Gdynia Półmaraton: Dominika Nowakowska najszybszą Polką - zKaszub.info\nzKaszub.info > Sport > Biegi na Kaszubach > Onico Gdynia Półmaraton: Dominika Nowakowska najszybszą Polką\nOnico Gdynia Półmaraton był szczęśliwy dla Dominiki Nowakowskiej. Zawodniczka z Kiełpina okazała się najszybszą Polką na trasie. W zawodach wystartowało kilka tysięcy biegaczy z 21 krajów.\nNa starcie stanęło blisko 6 tys. zawodników. Bieg ukończyło 5857. Biegacze nie mieli łatwo. W Gdyni było chłodno i wietrznie i… ślisko. Na starcie doszło do kilku upadków. Dominika Nowakowska bieg ukończyła na szóstej pozycji jako najlepsza z Polek. Rosnąca forma i powrót do pełni zdrowia to dobry prognostyk dla naszej biegaczki.\nZobacz też: Mistrzostwa Świata Strongman Amatorów 2017: Mateusz Ostaszewski i Maciej Hirsz w TV z Kaszub [WIDEO]\nStawkę kobiet prowadziła od początku Marokanka Faicha Benchatki. Blisko czołówki, z kilkunastometrową stratą podążała Dominika Nowakowska (życiówka 1:12:37 z 2015 roku) – na piątym kilometrze Polka traciła tylko 12 sekund do Marokanki, a na 10 kilometrze już blisko minutę – międzyczas ok. 35 minut. Podium było jednak odległe – o ponad pół minuty szybciej biegła reprezentantka Norwegii Runa Skrove Falch. Wiceliderką biegu była Kenijka Christine Oigo Moraa. Zawodniczka z Kiełpina finiszowała na szóstym miejscu, z czasem 1:16:01.\n– Od samego początku biegłam swoje. Wiedziałam, że nie jestem w dyspozycji pozwalającej na walkę o zwycięstwo. Celowałam w 1:15:30, ale wiatr mocno zatrzymywał mnie na trasie. Biegłam sama, nie było grupki, pod którą mogłam się podczepić. Jestem zadowolona z biegu, to początek sezonu i czuję ja każdy start przesuwa moją formę do przodu. Ubiegły rok był chyba najcięższy w mojej karierze i cieszę się, że wracam na właściwe tory. Szykuje się do maratonu Orlen w Warszawie i to mój główny cel na wiosnę oraz nowa sportowa przygoda. Gdy będzie zdrowie to z pewnością wrócę na swój poziom. – skomentowała Dominika Nowakowska.\nWarte odnotowania są także dobre występy zawodników Akademii Biegowej z Kiełpina oraz Kartuz. Panowie Piotr Wierziński oraz Grzegorz Główczewski ustanowili nowe rekordy życiowe, które od niedzieli wynoszą odpowiednio 1:22,21 oraz 1:25,50.\nOnico Gdynia Półmaraton -mężczyźni:\n1. MAIYO KIMAIYO Hilary Kiptum, KEN – 1:02:55\n2. ZELALEM GEZAHEGNE Mengistu, ETH – 1:03:21\n3. MUINDE MATHEKA Bernard, KEN – 1:04:23\n4. GRYCKO Tomasz, POL – 1:05:20\n5. RUSYUK Yuriy, UKR – 1:06:53\n6. ROGIEWICZ Andrzej, POL – 1:07:13\n7. GRONENVIG Orjan, NOR – 1:10:37\n8. KRAWCZYK Jacek, POL – 1:10:43\n9. KNUTSEN Eivind, NOR – 1:10:55\n10. SADOWSKI Robert, POL – 1:10:59\nOnico Gdynia Półmaraton – kobiety:\n1. BENCHATKI Fatiha, MAR – 1:12:23\n2. MORAA OIGO Christine, KEN – 1:12:49\n3. SKROVE FALCH Runa, NOR – 1:14:14\n4. KHAPILINA Viktoriya, UKR – 1:15:18\n5. CHEPLETING Betty, KEN – 1:15:38\n6. NOWAKOWSKA Dominika, POL – 1:16:01\n7. OVCHARUK Vera, ITA – 1:16:10\n8. GORTEL – MACIUK Agnieszka, POL – 1:18:02\n9. MIŁEK Antonina, POL – 1:21:25\n10. STANKO Svitłana, UKR – 1:21:35\nSkomentuj: Onico Gdynia Półmaraton: Dominika Nowakowska najszybszą Polką


Www.wypozyczalnia-wisla.pl - lepszeseo.pl- nowoczesny katalog dla seo\nchwilówka (8), chwilówki (9), kredyt (8), ogłoszenia (9), zadbany katalog stron (7), pożyczki (9), noclegi (8), dobry katalog stron (7), sklep internetowy (8), ciekawe strony (7), reklama (7), Wartościowy katalog stron (7), najlepsze strony (7), Adwokat (10), Kraków (12), Poznań (9), katalog stron internetowych (10), warszawa (13), hotel (7), indeks stron (7)\nFascynaci śnieżnych sportów, każdego roku z niecierpliwością czekają na nadejście zimy. Nie takiej, która zapewnia tylko minusowe temperatury, lecz takiej prawdziwej zimy, z opadami śniegu, który poprzez znaczny czas się utrzymuje. Właśnie w stanie, kiedy panują takowe właśnie warunki, można zauważyć w górach największą ilość osób. Wszyscy opatuleni w ciepłe kurtki, czapki, lecz radośni, albowiem mogą w końcu pozjeżdżać na nartach, lub też snowboardzie. Z roku na rok przybywa ludzi na stokach. Niewątpliwie nie każda osoba, która spędza zimowe ferie w górach, ma własny sprzęt. Wszelkie te osoby zapaszmy do nas. Nasza firma toż procesjonalnie wyposażona wypożyczalnia zarówno sprzętu narciarskiego, snowboardowego oraz wszelkich potrzebnych dodatków, takich jak buty, czy kaski. Mieścimy się w Ośrodku Narciarskim Nowa Osada. Zachęcamy zarówno osoby dorosłe, jak także całe rodzinki z dzieciaczkami. Jeśli chcecie zaznajomić się z cenami, zajrzyjcie na www.wypozyczalnia-wisla.pl, znajdziecie tam wszystkie informacje, które mogą Was zainteresować.\nZdobywca.net.pl »Dodano - 03.06.2016\nTen blog to idealne miejsce dla zapalonych podróżników. Kochasz zwiedzać i odkrywać nowe lądy. Ta strona zrobiono właśnie dla Ciebie! Przeczytasz tu szereg intrygujących informacji potrzebnych przed każdym wyjazdem. Prawdziwy podróżnik musi wpierw szczegółowo poznać swój kraj ojczysty. Z tego względu na stworzonym prze... zobacz szczegóły wpisu »\nNoclegi Małe Ciche »Dodano - 04.04.2017\nBiałe szaleństwo i aktywny wypoczynek - wiele osób właśnie w taki sposób spędza urlop. Nie każdy albowiem lubi leniwie spędzać wolny termin. Na pewno wszelkie osoby, które korzystają z którejkolwiek sposobności, aby choć na kilka dni pognać w góry, wiedzą o czym piszemy. Nic nie zmieni tych wszystkich krajobrazów, któr... zobacz szczegóły wpisu »


11 grudzień 2020 - 12:15\nZmiany klimatyczne, a w zasadzie trwający kryzys klimatyczny coraz częściej będzie powodował w różnych regionach Ziemi utrudnienia w dostępie do wody. To co wydawało się odległą przyszłością, staje się faktem. Na amerykańskiej giełdzie Wall Street z obawy przed niedoborami zaczęto handlować wodą jak towarem, takim jak złoto czy ropa. Transakcje umożliwiają rolnikom i gminom zabezpieczenie zakładów przed wzrostami cen wody, a także zapewnienie im dostępności do wody, zwłaszcza na zachodzie USA. Nowy program handlowy został ogłoszony we wrześniu, w odpowiedzi na fale upałów, susze i pożary w Ameryce Północnej.\nNa giełdzie Wall Street zaczęto handlować wodą\nZwolennicy handlowania wodą na giełdzie twierdzą, że nowy rynek ustabilizuje niepewność związaną z cenami wody dla rolników i gmin, pomagając im w planowaniu budżetu. Inni eksperci przekonują, że traktowanie wody jako towaru zbywalnego, oddaje podstawowe prawo człowieka w ręce instytucji finansowych i inwestorów.\nHandel wodą na Wall Street, to wynik postępującego i nasilającego się kryzysu klimatycznego\nPierwsze transakcje na giełdzie dotyczące wody przeprowadzono w tym tygodniu na Chicago Mercantile Exchange. Wartości operacji finansowych związanych z cenami wody w Kalifornii opiewała na 1,1 mld dolarów.\n„ Susze, wzrost liczby ludności i zanieczyszczenie prawdopodobnie spowodują, że problemy z niedoborem wody i ceny będą gorącym tematem w nadchodzących latach. Z pewnością będziemy obserwować, jak rozwija się ten nowy sektor handlu wodą”- powiedział agencji Bloomberg - Deane Dray - dyrektor zarządzający i analityk RBC Capital Markets.\n„To cyniczna próba stworzenia czegoś, co jest prawie jak kasyno bukmacherskie. Niektórzy ludzie będą zarabiać pieniądze na cierpieniu innych” - powiedział Basav Sen, dyrektor projektu sprawiedliwości klimatycznej w Institute for Policy Studies.\nHandel wodą na amerykańskiej giełdzie\nPrzypomnijmy, mimo, że większość powierzchni Ziemi stanowią wody oceanów, to zasoby wody pitnej stanowią tylko 2,5% całej jej ilości na naszej planecie, co stanowiło około 35 mln m3.\nZasoby wody pitnej na Ziemi. Ilustracja: ZWiK Łódź