Nowa Fantastyka - Opowiadanie: zrywoslaw - Casus NB-12X3\n- Opowiadanie: zrywoslaw - Casus NB-12X3\nmężczyzna | 31.01.17, g. 23:37 | znaki: 41325\nPrzedstawiam krótką opowiastkę o sprawach nie tak do końca odległych, ani w czasie, ani w przestrzeni.\nPrzeczytali: MPJ 78, Finkla, regulatorzy, Sobol-Ka, Anet, c21h23no5.enazet\n4: MPJ 78\nPęczniejący w próżni bąbel załamującego się horyzontu zdarzeń wypluł maleńkie ziarno. Wewnątrz nagłe szarpnięcie zwiastowało wyjście statku z nadprzestrzeni. Należący do Międzyplanetarnej Służby Kryminalnej kosmiczny radiowóz, manewrując pomiędzy dwoma naturalnymi satelitami, wszedł na orbitę. Sklasyfikowana w astronomicznych atlasach pod numerem NB-12X3, szarobura planeta, na pierwszy rzut oka nie wyróżniała się niczym szczególnym.\n– Piach, dupa i kamieni kupa – prychnął prywatny detektyw O’Brian, spoglądając przez panoramiczną przednią szybę kokpitu. Po chwili kontemplacji nad brzydotą skalistego globu zerknął tęsknie na opróżnioną do połowy szklankę z whisky i zaciągnął się papierosem. Umowa z ministerstwem przewidywała spełnianie kilku jego życiowych potrzeb i przez cały, trwający dwanaście godzin lot, skwapliwie z tego korzystał.\n– Oszczędziłby mi pan słuchania tych nietolerancyjnych uwag – burknęła na pasażera inspektor Teresa Sklodovsky. Niebieskawy odcień skóry sugerował płynącą w jej żyłach domieszkę anduriańskiej krwi. Przełączywszy sterowanie na obsługę manualną, chwyciła mocno manetki i zaciskając wąskie usta, aby nie wyrwała się z nich żadna seksistowska uwaga, rozpoczęła procedurę wejścia w rzadką atmosferę.\nW końcu nastał ten przykry moment, w którym mężczyzna musiał połknąć pastylkę redukująca poziom alkoholu we krwii. Aby umilić sobie ten nieprzyjemny obowiązek popił ją resztką drinka. Po chwili zreflektował się i spożył jeszcze trzy takie tabletki. Następnie sięgnął po kapsułki energetyczne i elektrolity. Aby ułatwić ich przyswojenie nalał sobie zwykłej wody. Jej nijaki smak spowodował u niego odruch wymiotny, po którym w ustach pozostał cierpki posmak soków żołądkowych.\n– Teraz już rozumiem dlaczego planeta została tak szybko włączona do Unii Międzyplanetarnej – kontynuował swoje wywody O’Brian. – Śladów cywilizacji brak, ale kopalnia rośnie tu na kopalni. Kogo tu nie ma, same znane marki. Ciekawe jaki procent zysków trafia do tubylców?\n– Przypominam panu, że Unia kieruje się wyłącznie dobrem swoich obywateli, a jedną z głównych prerogatyw jest solidarna redystrybucja zasobów – wyrecytowała inspektor.\n– Ależ pani mózg wyprali w tej akademii. Pożyje pani jeszcze trochę na tym świecie, to pozna realia w nim panujące.\nPolicjantka zbyła przytyk drwiącym sarknięciem. Jej uwaga skupiła się na poprawnym zadokowaniu do stalowej wieży ambasady.\nŚluza otwarła się z sykiem wyrównywanego ciśnienia. Korytarz po drugiej stronie zalewało mlecznobiałe światło, wydobywające się z całej jego powierzchni. Detektyw mimowolnie zmrużył oczy. Obronną reakcję organizmu na blask życzeniowo zrzucił na karb zmęczenia podróżą. W odległości kilku metrów zamajaczyła tyczkowata sylwetka unijnego ambasadora. Wspierając się o lasce kuśtykał w stronę przybyszy.\n– Teodor Szulc – przywitał się staruszek. – Witam na Rkhanie!\n– Na czym? – zdziwił się O’Brian.\n– To miejscowa nazwa planety – odpowiedział Szulc. – Zapraszam za mną do mojego biura.\n– Gdzie są pozostali pracownicy placówki? – zapytała inspektor, zdziwiona panującą w mijanych korytarzach pustką.\n– Od wylotu ekipy etnografów jestem tu zupełnie sam. Wie pani, cięcia budżetowe. Stacja jest jednak w zupełności zmechanizowana i samowystarczalna, więc nie ma problemu – wyjaśnił gospodarz.\n– Nie nudzi się tu pan? – spytał O’Brian ze szczerą troską w głosie.\n– W moim wieku najbardziej pożądaną rozrywką jest szklanka szkockiej i częste drzemki.\nWeszli do niewielkiego przyciemnionego pomieszczenia, które wyglądem przypominało staroświecką bibliotekę. Jednak zamiast prawdziwych regałów i spoczywających na nich książek, na ścianach wyświetlane były tylko ich obrazy.\n– Przechodząc do rzeczy. – Szulc usiadł za biurkiem i zaczął przesuwać palcami po blacie, który okazał się pełnić role dotykowego pulpitu sterującego. – Tydzień temu, należący do jednej z górniczych korporacji, robot geologiczny, w trakcie rutynowego rekonesansu, natknął się na zwłoki. Należały do autochtona. – Ambasador znalazł wreszcie odpowiedni plik i uruchomił projektor, który zwizualizował przestrzenny obraz.\n– Przecież to jest jakiś robal – skomentował O'Brian.\n– Nie zapoznał się pan z przesłanymi przeze mnie aktami? – fuknęła na detektywa Sklodovski.\n– Jakoś nie było okazji – odpowiedział niespeszony niewiedzą.\n– Szczyt arogancji. Gdyby nie pana zawodowa renoma w środowisku, Ministerstwo Równości Płci nigdy by pana nie zatrudniło.\n– To może przybliżę szczegóły sprawy – wtrącił się Szulc, chcąc załagodzić rosnące napięcie. Lata spędzone w samotności odzwyczaiły go od gwałtownych dyskusji, do których zaczął żywić niechęć. Jedynym dźwiękiem, który nie powodował u niego alergicznej reakcji, był apatyczny tembr jego własnego głosu. – Zamieszkująca tę planetę rasa Rkhanów, bynajmniej nie należy do gatunków humanoidalnych. Najbliżej im do ziemskich stawonogów. Dokonane przy okazji próbnych odwiertów, badania archeologiczne wykazały, że od setek tysiącleci znajdują się na tym samym etapie rozwoju. Według skali Kardaszewa otrzymali trzy dziesiąte punktu.\n– Niewiele – zauważyła inspektor. – Nigdy nie słyszałam o sytuacji, w której do Unii została przyjęta cywilizacja o wartości mniejszej niż jeden. Przecież to jest sprzeczne z traktatami międzyplanetarnymi – dodała.\n– Cóż, polityka i biznes. – Szulc bezradnie rozłożył ręce.\n– A nie mówiłem?! – krzyknął triumfalnie O'Brian klepiąc się po kolanach i spoglądając wymownie na partnerkę.\nInspektor, ku swojemu zdumieniu, musiała przyznać mu w duchu rację. Mimo topornej powierzchowności, detektyw okazał się być osobą nad wyraz przenikliwą. Nie miała jednak zamiaru uzewnętrzniać własnych odczuć i tym samym kapitulować przed tym zapijaczonym, impertynenckim chamem.\n– A przekładając tę miarę rozwoju na zrozumiały język? – dopytywał O'Brian.\n– Są na poziomie ziemskiego średniowiecza – wyręczając Szulca, odpowiedziała Sklodovsky.\n– Istoty te posiadają jednak kilka cech, które wyróżniają je na tle pozostałych ras Unii – podkreślił Szulc. – Wszystkie osobniki z jednego kopca, mimo, że posiadają autonomię, połączone są ze sobą czymś w rodzaju wspólnego umysłu, którego centrum dyspozycyjnym jest lokalna Królowa. To ona telepatycznie wydaje rozkazy i bezpośrednio zarządza kolonią.\n– Teraz już wiem dlaczego nasi włodarze do tej pory nie zaimplementowali tutaj swojego głównego towaru eksportowego! – O’Briana nie opuszczał dobry humor.\n– O co panu znowu chodzi? – Sklodovsky zmarszczyła swoje wysokie czoło.\n– Nikt nie pofatygował się o wprowadzenie tu standardów demokratycznych, bo Jaśnie Panie miałyby wygraną w kieszeni! – zadrwił O'Brian.\nSklodovsky dosłownie spurpurowiała na twarzy, ale zbyła uwagę milczeniem. Nie miała już ochoty wchodzić z detektywem w żadne polemiki. Postanowiła czekać na swoją szansę.\n– Ze względu na ograniczone fundusze, badania nad tutejszą kulturą były dość powierzchowne – kontynuował Szulc. – Podejrzewaliśmy, że cała populacja składa się tylko z osobników płci żeńskiej.\n– I co w tym dziwnego? Wenus-2 też zamieszkują tylko kobiety. Od setek lat żyją w pokoju, bez szkodliwych męskich wzorców przemocy – oznajmiła z całkowitą powagą Sklodovsky, święcie przekonana w głoszone przez siebie tezy.\n– Wenusjanie stali się monoseksulalni z powodów czysto medycznych. Poważna mutacja w kodzie genetycznym doprowadziła do nieodwracalnej degeneracji męskich osobników – uściślił ambasador. – A co do Rkhanek. Zdziwiłaby się pani jak zajadłe i krwawe wojny prowadziły ze sobą poszczególne gniazda zanim zostały zobowiązane do zawarcia wieczystego pokoju – wyjaśnił Szulc, czym ponownie wzbudził nieukrywaną radość O'Briana.\n– A jakie korzyści wynikają dla tubylców z członkostwa w Unii? – zainteresował się detektyw, podchodząc do dystrybutora i napełniając stojąca obok koniakówkę.\n– Ograniczony dostęp do naszej technologii. Dzięki temu w niektórych dziedzinach nastąpiła znacząca poprawa ich życia.\n– Czyli świecidełka w zamian za cenne kopaliny? Cóż, lepsze to niż eksterminacja. – Detektyw wzniósł toast, na który jednak nie odpowiedział żaden z jego rozmówców. – To jak one się rozmnażają, skoro wszystkie to babki? In vitro nie jest tutaj chyba popularną metodą? – Przełknąwszy łyk pośledniego trunku, O'Brian przerwał chwilę ciszy.\n– I w tym jest właśnie problem – ożywił się ambasador. – Autopsja wykazała, że znalezione zwłoki należały do przedstawiciela płci męskiej. Przyczyną zgonu były liczne obrażenia. Wysłane do Królowej zapytanie nie doczekało się odpowiedzi i to jest właśnie powód waszej wizyty.\n– Ciekawe czy ten pechowiec był świadomy swojej nowej przynależności i wynikających z niej pośmiertnie praw? – zakpił ponownie O'Brian.\nPrzed podejściem do lądowania radiowóz zatoczył kilka kręgów nad przypominającym górę i wznoszącym się kilkaset metrów nad poziomem gruntu kopcem. Jedno z jego zboczy upstrzone było lasem wiatraków, bez wątpienia stanowiących komponent unijnego Programu Energii Odnawialnej.\nPo drugiej stronie masywu detektyw dostrzegł ciągnącą się przez kilkanaście kilometrów karawanę. Każda z tragarek taszczyła na plecach wielki pakunek. Z powodu ubogiej fauny planety, nie występowały tu stworzenia mogące pełnić rolę zwierząt jucznych. Znamienny był fakt, że nikt nie nadzorował pracownic, które podążały karnie, wydeptaną przez lata ścieżką.\nSilniki manewrowe wzbiły tuman kurzu, po czym postawiły statek na szczycie płaskiego wierzchołka. Rozrzedzone powietrze planety było niezdatne do oddychania dla Ziemian, toteż para śledczych wyszła na zewnątrz w maskach tlenowych.\nGości powitała, jak sama się przedstawiła, Wielka Kanclerz. Jej widok przywiódł O'Brianowi na myśl widziane w zoo bezkręgowce, zwane mrówkami, które przed wiekami licznie zamieszkiwały jego ojczystą planetę. Stojąca przed nim persona, była jednak nieporównywalnie większa od ziemskich owadów i poruszała się w pozycji wyprostowanej na dwóch odnóżach. Wzrostem przewyższała nawet, nie należącego do ułomków, detektywa. Dwie pary górnych kończyn zdobiły złote bransolety. Z cennego kruszcu wykonany był również gruby naszyjnik i pełniące rolę kolczyków, wkłute w czułki obręcze.\n– Witam szanownych gości – odezwał się translator, tłumacząc klekot żuwaczek gospodyni, która wykonała głęboki ukłon. Zmieszani ceremoniałem ludzie odwzajemnili gest, lecz ich ruchy, pozbawione gracji i płynności Wielkiej Kanclerz, wydały się groteskowe. – Audiencja u Królowej trochę się opóźni, więc do tego czasu nasz wspaniały kopiec stoi przed wami otworem. Z racji pełnionych obowiązków, niestety nie będę w stanie wam towarzyszyć. Przydzielam więc wam przewodnika, który oprowadzi was po naszej spektakularnej siedzibie. – Wielka Kanclerz obróciła się i wraz z eskortującym ją orszakiem zniknęła w jednej z jam.\nTunel oświetlało mdławe światło jarzeniówek, kolejnego podarku w ramach obopólnej wymiany handlowej. Korytarz ciągnął się w nieskończoność, to opadał w dół, to wznosił się i od czasu do czasu przecinał z innym mu podobnym. Kilka razy musieli przystanąć, aby przepuścić sznury ciągnących w różne strony karawan z zaopatrzeniem. Na każdym skrzyżowaniu wartę pełniły uzbrojone w miecze i włócznie strażniczki.\n– Broni plazmowej to im pożałowali – szepnął O'Brian do pani inspektor. Kobieta skwitowała jednak jego uwagę wzruszeniem ramionami.\nW czasie wędrówki O'Brian nie próżnował. Każdą mijaną istotę skanował niezauważenie pod kątem płci. Tak jak się spodziewał, wszystkie sprawdzone osobniki były samicami i to w dodatku bezpłodnymi. Detektyw skalibrował więc detektor pod kątem poszukiwania śladów odpowiednich hormonów. Nie znalazł ich ani w wielkich, zastawionych wysokimi regałami, magazynach, ani w dormitoriach, gdzie, zwisając głowami w dół, Rkhanki wpadały w głęboki, wielodniowy letarg.\nW końcu przewodniczka musiała odebrać mentalny przekaz, bo zostali poprowadzeni do sali tronowej, w której przyjęła ich na audiencji Królowa. Wielka pieczara spowita była w półcieniu. Elektryfikacja nie dotarła do tak głębokich poziomów, toteż jedynym źródłem światła było kilka mocno kopcących pochodni.\nPrzybysze na widok władczyni poczuli się lekko onieśmieleni. Nie na taki widok liczyli. Sklodowsky zrobiła nawet dwa kroki w tył, gdy stanęła przed monstrualnych rozmiarów skrzyżowaniem mrówki i larwy. Lepiący się od śluzu tłusty odwłok, z którego boków sterczały dwa rzędy karłowatych, ale ruchliwych odnóży, spoczywał na wyściełanym kolorowymi poduchami leżu.\nO’Brian zachował większą przytomność umysłu. Pamiętając o panującym w mrowisku ceremoniale, ukłonił się głęboko. W stronę gości wyprężyła się para potężnych szczypiec, pomiędzy którymi znajdowała się mała, w stosunku do rozmiarów ciała, głowa.\n– Nie rozumiem powodu waszej wizyty – zaklekotała Królowa, przechodząc od razu do meritum. Wszelkie konwenanse miała najwyraźniej w głębokim poważaniu.\n– Przybyliśmy wyjaśnić śmierć jednego z poddanych Waszej Królewskiej Mości – odpowiedział pewnie detektyw. W kieszeni jego kombinezonu zawibrował skaner, informując o wykryciu śladowych ilości męskich feromonów.\n– Zgodnie z prawem Unii Międzyplanetarnej, każdy niewyjaśniony zgon obywatela wymaga wszczęcia śledztwa – ożywiła się Sklodovsky.\n– Każde istnienie ma swój cel. Żyjemy i umieramy, tylko po to, aby po nas mogli przyjść następni. To jest prawda od wieków znana. Czyżby istoty żyjące nad chmurami tego nie rozumiały? – Królowa poruszyła się nerwowo w swym legowisku. Jej kleszcze trzasnęły z łoskotem. – Wybaczcie, ale obowiązki wzywają.\n– Oczywiście, o Najpotężniejsza z Rhanek. – O’Brian schylił się jeszcze głębiej niż przy powitaniu. – Nie będziemy więcej niepokoić Waszej Wspaniałości. – Cofnął się w stronę wyjścia pociągając za sobą zdezorientowaną Sklodovsky.\n– Co pan wyprawia? – warknęła inspektor, gdy tylko znaleźli się już w jednym z korytarzy. Detektyw nerwowo rozejrzał się w obie strony.\n– Szybko, tutaj. – O’Brian znów szarpnął skołowaną policjantkę i wciągnął ją do jednego z ciemnych bocznych tuneli.\n– Co się dzieje? – ponowiła pytanie. Tym razem jednak już z mniejszą dozą stanowczości w głosie, ponieważ chodnik zwęził się na tyle, że musieli poruszać się na czworakach. – Nie idę z tobą, dopóki nie wytłumaczysz mi o co chodzi!\n– Detektor wykrył w sali tronowej męski pierwiastek – O’Brian także przystanął i próbował obrócić głowę, ale w ciasnym przejściu i z maską na twarzy zakrawało to wręcz na jogizm.\n– I co z tego? Może Królowa jest hermafrodytą? To normalne zjawisko w kos…\n– To wykluczone – przerwał jej w pół słowa. – Królowa to stuprocentowa samica. A co najważniejsze, w odróżnieniu od swoich poddanych, jest płodna i właśnie znajduje się w okresie rui.\n– I to wszystko wyczytał pan z tego urządzenia? – Sklodovski próbowała odzyskać rezon.\n– To i o wiele więcej. Gdyby od początku nie zachowywała się pani jak oficer polityczny, to nasza współpraca przebiegałaby o wiele sprawniej. – O’Brian nagle się zatrzymał. – Jesteśmy już blisko. Za ścianą po lewej wszystko powinno się wyjaśnić.\n– Nie mamy ze sobą transmitera. Zresztą, nawet gdybyśmy mieli, to na orbicie nie zainstalowano jeszcze odpowiednich satelitów.\n– Ściana jest bardzo sypka. Przekopiemy się. – Detektyw zgniótł w dłoni oderwany kawałek miękkiego piaskowca.\nO’Brian dość szybko wyskrobał w cienkim przepierzeniu otwór wystarczającej średnicy, aby móc się przez niego przecisnąć na drugą stronę. Znalazł się w komnacie, z wyglądu podobnej do kilku już odwiedzonych. Jedyną dostrzegalną różnicą była jeszcze mniejsza ilość światła.\n– Gdzie jesteśmy? – spytała brudna i spocona Sklodovsky, która wyszła w ślad za nim.\n– Zaraz się dowiemy. – O’Brian zaczął skradać się w kierunku migocącej na drugim końcu pomieszczenia poświaty.\nPo krótkich podchodach oboje przywarli do jednego z wielu wyrastających z podłoża wielkich stalagmitów. Tajemniczy blask stał się na tyle nieodległy, że w jego świetle mogli dostrzec szczegóły rozgrywającej się przed nimi sceny.\nKrólowa, która przed chwilą udzieliła im posłuchania, leżała na stercie pustych chitynowych pancerzy. Do tylnej części jej cielska podchodziły kolejno osobniki jej gatunku. Wzrostem stanowczo ustępowały spotkanym dotychczas Rkhankom. Z samego końca odwłoku Królowej, co kilka minut wysuwało się białe, umazane śliską wydzielina jajo.\n– Te kurduple to samce. Skaner aż wariuje, gdy kieruję jego wiązkę w ich stronę. Są jak gejzery męskich feromonów – wyszeptał O’Brian.\nSklodovsky wydawała się go nie słuchać. Z wybałuszonymi oczyma obserwowała jak po zapłodnieniu jaja samce, bez krzty sprzeciwu z ich strony, zostawały chwytane szczypcami i rozrywane. Następnie fragmenty ciał służyły jako posiłek dla Wszechmatki.\n– Trzeba powstrzymać tę rzeź! – jęknęła inspektor.\n– Zwariowałaś? Przecież skończysz jak ci nieszczęśnicy. – Detektyw chwycił Sklodovsky za ramię. – Wszystko już wiadomo, wracajmy. – Pociągnął za sobą wzburzoną kobietę.\nW drodze powrotnej minęli lichą konstrukcję przypominającą prymitywną zagrodę, w której przebywało kilku męskich osobników. Niebieskoskóra policjantka uruchomiła tłumacz.\n– Rkhanie! Przybyliśmy wam na ratunek – wytrajkotała maszynka.\n– Ratunek? My nie potrzebujemy ratunku. – Usłyszeli w odpowiedzi.\n– Chodź już! To nic nie da! – O’Brien pociągnął za sobą towarzyszkę.\nGdy wrócili już do korytarza, natknęli się na szpaler wycelowanych w nich włóczni. O’Brian nie namyślał się długo. Niczym rewolwerowiec z dzikiego zachodu, w mgnieniu oka wyciągnął z kieszeni ogłuszacz i wystrzelił w strażniczki strumień neutronów. Sparaliżowane dozorczynie padły niczym kukiełki, którym ktoś przeciął sznurki.\n– Co robisz?! – wrzasnął O'Brian, widząc jak Sklodovsky manipuluje przy komunikatorze.\n– Wysyłam raport! Prawda musi wyjść na jaw! Po to przecież tutaj przylecieliśmy!\n– Skażesz ich na zagładę! – Detektyw doskoczył do kobiety i chwycił mocno jej nadgarstek.\n– Zwariowałeś?! Puść mnie! – jęknęła inspektor, próbując wyrwać rękę ze stalowego uścisku. Nie spodziewała się, że ten stary pijak dysponuje taką krzepą.\n– Posłuchaj mnie! – Mężczyzna potrząsnął kobietą, która przestała się szarpać. – Za kilka miesięcy wyląduje tu desant marines. Wejdą do każdego kopca, żeby aresztować królowe. Później wywiozą je z planety i zapewne skażą na dożywocie. Bez nich tutejsza populacja wymrze w ciągu jednego pokolenia, bo nie będzie nikogo, kto może składać jaja. I to jest optymistyczna wizja. Wątpię, aby poddane biernie przyglądały się jak obcy zabierają ich matki. Całą rasę czeka natychmiastowa eksterminacja! Tego chcesz?\n– Ale to, co tu się dzieje, kwalifikuje się jako seryjne morderstwo! Naszym obowiązkiem jest…\n– Naszym moralnym obowiązkiem jest nie dopuścić do wyginięcia niewinnych!\n– Jak niewinnych? Przecież sam widziałeś…\n– To jest naturalny etap ich cyklu życiowego. Choć z naszej perspektywy wygląda to straszliwie i barbarzyńsko, dla nich jest konieczne do przetrwania gatunku. Królowa uprawia kanibalizm, bo nie jest przystosowana do spożywania niczego innego. Zrozum! Nie możemy tego oceniać naszą miarą! Dzieli nas za duża przepaść kulturowa i biologiczna. Gdyby nie pazerność koncernów energetycznych, ta rasa nie zostałaby w ogóle przyjęta do Unii.\n– Nie! – Sklodovsky z całych sił kopnęła oprawcę w goleń. O'Briana rozluźnił chwyt. Kobieta próbowała odskoczyć, ale potknęła się i upadła obok nieprzytomnych strażniczek. Detektyw rzucił się na nią, wyciągając ręce po komunikator. Kobieta chwyciła leżącą obok włócznię i obróciła się na plecy. Odruchowo uniosła zakończony ostrym grotem dziryt, na który nadział się O’Brian. Impet był tak duży, że okrwawiona głownia wyszła mu z pleców. Mężczyzna klęknął, opierając ciężar ciała na drzewcu. Jego wzrok stał się nieobecny, a z kącika ust pociekła szkarłatna strużka.\nInspektor w panice wyczołgała się spod trupa i pobiegła korytarzem przed siebie. Skręciła w pierwszą odnogę, jak się okazało, ślepego i ciemnego tunelu. Na jego końcu, zdyszana oparła się plecami o szorstki, ale chłodny kamień. Uruchomiła ekran komunikatora, który oświetlił jej twarz zimnym blaskiem. Kotłujące się do tej pory w głowie myśli zaczynały na powrót wracać na utarte ścieżki. Sklodovsky próbowała połączyć się z satelitą komunikacyjnym, ale znajdujące się nad jej głową miliony ton skał i żwiru, blokowały sygnał. W końcu nawiązała łączność.\nWystarczyło tylko potwierdzić wysyłkę. Jej palec zatrzymał się centymetr przed ekranem. W ostatniej chwili dopadło ją zwątpienie. Poczuła się jak skoczek spadochronowy, stający na krawędzi grawitolotu. Oszołomiony wysokością i bezkresem przestrzeni, w którą ma się zaraz rzucić, mechanicznie robi krok w tył.\nSkupiwszy całą uwagę na urządzeniu, Sklodovsky nie usłyszała odgłosów zbliżających się kroków. Z zamyślenia wyrwał ją dopiero dobrze znany klekot żuwaczek.\nkobieta | 01.02.17, g. 01:36\nWidać, że włożyłeś w to sporo pracy. Fabuła nie powaliła mnie co prawda na kolana, ale ogólny efekt trzyma poziom, choć do doskonałości jeszcze trochę brakuje, moim zdaniem. Temat ciekawie zarysowany, choć wygląda trochę jak kompilacja pierwszej i drugiej części “Gry Endera”, ale fajnie, że da się go interpretować również w odniesieniu do współczesności. Myślę, że można by historię jeszcze trochę podrasować.\nCo mi zgrzytnęło:\nDetektyw mimowolnie zmrużył, nieprzyzwyczajone do takiego blasku, oczy, co zrzucił życzeniowo na karb zmęczenia podróżą\nBardzo dziwnie wyglądają te oddzielone przecinkami oczy, utrudnia to czytanie tekstu. U ciebie jest wręcz nadmiar znaków interpunkcyjnych. Zauważ, że nie jest trudne zrozumienie powyższego zdania i gładkie go odczytanie. Ja bym zapisała to tak “Detektyw mimowolnie zmrużył nieprzyzwyczajone do takiego blasku oczy, co zrzucił życzeniowo na karb zmęczenia podróżą”. Druga część tego zdania złożonego brzmi dość dziwacznie, więc uważaj na konstrukcję w przyszłości.\nStosowanie niemalże wyłącznie zdań złożonych i wielokrotnie złożonych. Ciężko się to czyta po prostu, męczy się mózg i oko. Brakuje melodyjności, rytmu, który ułatwiałby odbiór i sprawiał, ze miło się czyta. Krótkie zdania pomogłyby także w budowaniu napięcia i przyspieszeniu akcji.\nBrak napięcia i “stateczność” akcji. W twoim opowiadaniu chyba dużo się dzieje, ale konstrukcja tekstu i budowa zdań jakoś tego nie potwierdzają. Czytając miałam wrażenie pewnej stateczności, powolności, nawet w dramatycznych przypadkach. Przez nie nie mogłam się wczuć, a cała historia brzmi dla mnie troszkę jak jej mniej porywające streszczenie.\nBohaterowie. Fajnie, że różnią się poglądami i pewnym sposobem bycia, ale to jest w zasadzie jedna lub dwie, dość powierzchowne, cechy. Nie widać na przykład różnicy w sposobie mówienia, zachowania w kryzysowej sytuacji ani nic. Dla mnie oni po prostu są.\nŁopatologia. Czasem zbyt dokładnie tłumaczysz coś, czego czytelnik łatwo by się domyślił. Jak tu:\n– I co w tym dziwnego? Wenus-2 też zamieszkują tylko kobiety. Od setek lat żyją w pokoju, bez szkodliwych męskich wzorców przemocy – oznajmiła z całkowitą powagą Sklodovsky. Była święcie przekonana w głoszone przez siebie tezy.\nJak mówiła z “całkowitą powagą” to wiadomo, że “była święcie przekonana”. A nawet gdyby nie było, to zdążyliśmy się już o tym przekonać z kontekstu. To trochę irytuje.\nSklodovsky zbyła tą uwagę milczeniem. Nie miała już ochoty wchodzić z detektywem w żadne polemiki. Postanowiła czekać na swoją szansę.\nTu dostarczasz czytelnikowi informację “Inspektor męczy już zachowanie detektywa” aż trzy razy, po kolei.\nTo najważniejsze, co mi się rzuciło w oczy. Pisz dalej, myślę że może powstać z tego coś całkiem fajnego :)\nmężczyzna | 01.02.17, g. 11:16\nDziękuję za cenne rady Właśnie tego mi brakowało – reakcji czytelników na moje wypociny. A że jest dodatkowo merytoryczna, to tym bardziej wartościowa. ( Choć takimi w stylu NIE, BO NIE lub TAK, BO TAK tez nie pogardzę )\nkobieta | 01.02.17, g. 11:40\nProszę bardzo :) Mam nadzieję, ze wrzucisz coś jeszcze z klimatów socjo sf.\nmężczyzna | 01.02.17, g. 11:57\nKiedy w końcu ukaże się konkursowa antologia na dziesięciolecie Creatio Fantastica będzie można przeczytać tam moje opowiadanie, które jest taką mieszanką antyutopii z elementami socjo sf.\nkobieta, Jaworzno | 01.02.17, g. 21:48\nCześć :) Czytało mi się całkiem przyjemnie, opowiadanie akurat wpasowało się czasowo w krótką podróż autobusem ;)\nZgadzam się z uwagą Mer. Niektóre momenty, rzeczywiście bywały dość łopatologiczne. O ile ma to ten plus, że w opowiadaniu trudno się zgubić, o tyle, osobiście lubię, kiedy pojawia się odrobina niedopowiedzenia i tajemnicy, a także możliwość domyślenia się następstw poszczególnych czynności. Naturalnie, to tylko moja preferencja, ktoś inny może tego nienawidzić, a jak wiadomo, nie da się ucieszyć wszystkich.\nChociaż nie należę do szczególnych wielbicielek sf, Twój tekst, jako całość odbieram zdecydowanie na plus. Fabuła jest interesująca, jak pisałam wyżej, przeczytałam opowiadanie z przyjemnością.\nkobieta, Łódź | 02.02.17, g. 01:40\nFajny pomysł na obcą rasę, trafne opisanie stosunków między wielką organizacją a słabiej rozwiniętymi cywilizacjami. Czytało się przyjemnie.\nSpodobało mi się skrzyżowanie mrówek z pająkami/ modliszkami. Ciekawi mnie, czy to oprócz kanibalizmu również kazirodztwo. Nasze mrówki tak mają…\nWedług skali Kardaszewa, otrzymali 0,3 punktu.\nLiczby w beletrystyce raczej słownie, a już w dialogach to obowiązkowo.\nSklodovsky dosłownie spurpurowiała, ale zbyła tą uwagę milczeniem.\nJego wzrok stał się nieobecny, a z kącika ust pociekła szkarłatna stróżka.\nOjjj. Sprawdź w słowniku, co znaczy stróżka. Możesz się zdziwić.\nmężczyzna | 02.02.17, g. 15:13\nBardzo się cieszę, że tekst przypadł czytającym do gustu.\nNie chcę, aby to zabrzmiało jak tłumaczenie się z błędów, ale opowiadanie było pisane pod konkretny limit, stąd większy nacisk został położony na konkretne kwestie.\nmężczyzna, Nowy Targ | 02.02.17, g. 19:06\nKolejna wariacja na ten sam temat: dzielny wyznawca tradycyjnych wartości – tutaj w postaci chamowatego, lecz nawet na kacu inteligentnego i odważnego prywatnego detektywa – kontra sztywna i zahukana przedstawicielka poprawnościowopolitycznej (jest takie słowo?) biurokracji. Oczywiście, stronniczka wojującego feminizmu jak zawsze walczy z prawami natury, po których stronie opowiada się zwolennik tradycji, nawet jeżeli te prawa domagają się śmierci przedstawicieli jego własnej płci. (Tutaj autor ułatwił sobie jednak zadanie, wprowadzając robalokształtnych obcych, z którymi trudno się nam identyfikować. Gdyby dał im trochę więcej humanoidalnych właściwości, przesłanie opowiadania zabrzmiałoby znacznie mocniej).\nOpowiadanie jest napisane poprawnie, zmierza do sensownego a jednocześnie zaskakującego zakończenia. Autor uniknął też “prawicowej interpunkcji” (co rzadkie w tego typu utworach). Największą jego wadę widziałbym w zbytniej łatwości, z jaką detektyw rozwiązuje zagadkę. Naprawdę, można było jakoś bardziej “zakombinować” akcję, wprowadzić więcej elementów zaskoczenia. W tej postaci dziełko jest zbyt prostoliniowe.\nChciałbym jeszcze tylko zwrócić uwagę na pewien problem. Guru prawicowych autorów – Maciej Parowski – opowiedział w którymś z wywiadów, jak bardzo sprzeciwiał się publikacji w “Fantastyce” (jeszcze tej starej) opowiadania Roberta Sheckleya, które ukazywało sytuację drastycznie naruszającą zasady ludzkiej moralności. Chodziło o to opowiadanie, w której przedstawiciele pozaziemskiego gatunku mieli w zwyczaju przy byle okazji zabijać swoje żony. Obrońcy tekstu zwracali uwagę, że nie różni się on od typowych dla science fiction opisów odmiennych od ludzkich obyczajów. Parowski jednak stanowczo utrzymywał, że tego rodzaju utwory wręcz promują demoralizację, a przynajmniej czynią nas wobec niej obojętnymi. Otóż sądzę, że zaprezentowane nam opowiadanie Maciej Parowski również by odrzucił. I to nawet, gdyby zostało bardziej dopracowane pod względem technicznym.\nkobieta | 02.02.17, g. 20:48\nCo to jest “prawicowa interpunkcja”? Pierwszy raz spotykam się z takim określeniem.\nmężczyzna | 02.02.17, g. 22:06\nMogę się domyślać znaczenie tego określenia.\nTekst miał mieć przesłanie raczej antyglobalistyczne niż konkretną “lewicową” czy “prawicową” wymowę.\nW sumie cieszę się, że wzbudza pewne kontrowersje\nkobieta, Łódź | 02.02.17, g. 22:14\nJak tak sobie myślę, to skąd detektyw znał skład męskich feromonów tego gatunku? Skoro dotychczas o samcach w ogóle nie słyszeli. A podejrzewam, że mogą być diametralnie różne. Nawet u nas chyba odmienne gatunki używają różnych substancji, żeby się wszystkie żuczki nie rzucały na motylicę w rui…\nmężczyzna | 02.02.17, g. 22:39\nSkoro posiadali technologię pozwalającą w kilka godzin dostać się na inną planetę, to skaner detektywa mógł sklasyfikować nowo wykryty związek chemiczny jako męski feromon\nkobieta, Łódź | 02.02.17, g. 22:50\nTak bez żadnego materiału porównawczego? To powinien być temat kilka mrówczych doktoratów, a nie rutynowy skan. ;-) Dla porównania: jak przy samcu Homo sapiens poznać, co z następującej mieszanki jest męskim feromonem: opary piwa, testosteron, składowe dymu z cygara, woda kolońska?\nmężczyzna | 02.02.17, g. 22:59\n“Najbliżej im do ziemskich stawonogów” – jakiś materiał porównawczy był, skoro tubylcy posiadali jakieś wspólne cechy z pajęczakami czy owadami\nkobieta, Łódź | 02.02.17, g. 23:12\nOooo, podobieństwo zewnętrzne to jedna sprawa, a metabolizm całkiem inna. Jeśli dobrze pamiętam, ludzie na tej planecie musieli chodzić w maskach.\nmężczyzna | 02.02.17, g. 23:29\nTak, musieli – zbyt mała ilość tlenu. Powiedzmy, że wystąpiła tu konwergencja cech Rkhanów i ziemskich owadów.\nmężczyzna, 26 lat, Kraków | 03.02.17, g. 00:17\nSocjo SF z kontaktem ludzi ze słabo rozwiniętą cywilizacją – podoba się. Pomysł na obcych na duży plus: bohaterowie wchodzą do, dosłownie, gigantycznego mrowiska, przemówił do mnie ten motyw. Przeczytałem jednym tchem, bo lekkie SF, bez natłoku fizyczno-astronomiczno-chemiczno-cokolwiek wstawek to moja zakazana przyjemność – kosmici, misja, bohater pijący łychę i palący szlugi w kosmicznym radiowozi. Kosmos łatwy do pogryzienia. Fakt, część zdań mogłoby brzmieć lepiej, bohaterowie sztampowi, lecz, zamierzenie, czy nie, język i treść połączyły się w spójną całość. Patrząc na opowiadanie poważniej też jestem zadowolony, tło polityczne daje do zrozumienia w kwestii relacji między bohaterami. Zabrakło mi może nieco akcji, sprawa rozwiązuje się bardzo szybko lecz ani na strzelanie laserami nie widzę tu zbyt wiele miejsca, a prowadzenie śledztwa wśród mrówek raczej nie wchodziło w grę. Choć byłoby niesamowite :)\nkobieta, Łódź | 03.02.17, g. 22:43\nPoczątek zapowiadał zagadkę kryminalną, liczyłam więc na zajmujące śledztwo, a tu nic z tego. Ledwie poznałam mieszkanki planety i nim coś zaczęło się dziać, sprawa została wyjaśniona i nastąpił koniec opowieści. Szkoda.\n…zerknął tęsknie na opróżnioną do połowy z whisky szklankę… – Szklankę można czymś napełnić, ale czy szklankę opróżnia się z czegoś?\nMoże: …zerknął tęsknie na opróżnioną do połowy szklankę z whisky…\nNiebieskawy odcień skóry sugerował płynąca w jej żyłach domieszkę anduriańskiej krwi. – Literówka.\nPrzełączywszy sterowanie na obsługę manualną, chwyciła mocno stery… – Nie brzmi to najlepiej.\n…zaciskając wąskie usta, aby nie wyrwała się z niej żadna seksistowska uwaga… – Uwaga mogłaby wyrwać się z ust, więc: …zaciskając wąskie usta, aby nie wyrwała się z nich żadna seksistowska uwaga…\nKorytarz po drugiej stronie zalewało mlecznobiałe światłem wydobywające się z całej jego powierzchni. – Pewnie miało być: Korytarz po drugiej stronie zalewało mlecznobiałe światło, wydobywające się z całej jego powierzchni.\nInspektor, ku swojemu zdumieniu, musiała przyznać mu w duchu rację. Mimo swej powierzchowności detektyw okazał się być osobą nad wyraz przenikliwą. Nie miała jednak zamiaru uzewnętrzniać swoich odczuć… – Powtórzenia.\n– A przekładając tą miarę rozwoju… – – A przekładając tę miarę rozwoju…\nSklodovsky zmrużyła swoje wysokie czoło. – W jaki sposób zmrużyła czoło?\nPewnie miało być: Sklodovsky zmarszczyła wysokie czoło.\nZbędny zaimek. Czy mogła zmarszczyć cudze czoło?\nZa SJP: zmrużyć «prawie całkowicie przysłonić oczy powiekami»\n…i napełniając stojąca obok koniakówkę. – Literówka.\nDetektyw wzniósł toast, na który jednak nie odpowiedział żaden z jego rozmówców. – Rozmówcami detektywa są mężczyzna i kobieta, więc: Detektyw wzniósł toast, na który jednak nie odpowiedziało żadne z jego rozmówców.\n…nie żyły tu zwierzęta mogące pełnić rolę zwierząt jucznych. – Brzmi to fatalnie.\nDwie pary górnych kończyn zdobiły naręcza złotych bransolet. – Raczej: Dwie pary górnych kończyn zdobiły złote bransolety.\nZa SJP: naręcze «tyle, ile da się unieść na rękach»\n…że musieli poruszać się na czworaka. – …że musieli poruszać się na czworakach.\n…nie zainstalowano jeszcze odpowiednich satelit. – …nie zainstalowano jeszcze odpowiednich satelitów.\nSatelita jest rodzaju męskiego.\n…zagrodę, w której przebywało kilka męskich osobników. – …zagrodę, w której przebywało kilku męskich osobników.\nO'Briana uwolnił chwyt. – Można uwolnić kogoś, kogo się chwyciło, puścić go, ale czy można uwolnić chwyt?\nOdruchowo uniosła w górę, zakończony ostrym grotem dziryt… – Masło maślane. Czy można unieść coś w dół?\nmężczyzna | 03.02.17, g. 22:50\nCo znaczy porządna korekta Dzięki regulatorzy!\nZagadka kryminalna miała być tylko pretekstem, tak samo jak akcja, której prawie brak.\nkobieta, Łódź | 03.02.17, g. 22:51\nkobieta | 04.02.17, g. 18:16\nRasa podobna do robali z książek OSC, niemniej jednak interesująca i z porządnym zakończeniem:) Mogło być trochę więcej zawirowań z rozwiązaniem zagadki.\nJednak ciężko opowiedzieć się po którejś ze stron. Moim zdaniem i mężczyzna, i kobieta nie mieli racji – wybór pomiędzy mniejszym, a większym złem.\nkobieta, Łódź | 04.02.17, g. 18:21\nA gdyby ta rasa rozmnażała się podobnie do bonelli zielonej? Dopiero byłaby zagwozdka… ;-)\nkobieta, Warszawa | 04.02.17, g. 21:27\nkobieta, 29 lat, Kraków | 07.02.17, g. 17:50\nprychnął prywatny detektyw O’Brian(+,) spoglądając przez panoramiczną przednią szybę kokpitu.\npołknąć pastylkę redukująca poziom alkoholu we krwi. ← literówka\nJej nijaki smak spowodował u niego odruch wymiotny ← co najmniej jeden zaimek można darować\n– Ależ pani mózg wyprali w tej akademii. Pożyje pani jeszcze trochę na tym świecie, to pozna realia w nim panujące. – Policjantka zbyła przytyk drwiącym sarknięciem. ← dałabym Policjantka od nowego akapitu.\nDetektyw mimowolnie zmrużył, nieprzyzwyczajone do takiego blasku, oczy, co zrzucił życzeniowo na karb zmęczenia podróżą ← bardzo przekombinowane zdanie\nZamiast jednak prawdziwych regałów ← jednak zamiast…\nZamieszkująca tę planetę rasa Rkhanów, bynajmniej nie należy do gatunków humanoidalnych\nPoważna mutacja w kodzie genetycznym, doprowadziła do nieodwracalnej degeneracji męskich osobników\n– A jakie korzyści wynikają dla tubylców z członkostwa w Unii ? – zainteresował się detektyw(+,) podchodząc do dystrybutora i napełniając stojąca obok koniakówkę. ← niepotrzebna spacja\nkilkaset metrów nad poziomem gruntu, kopcem\nZ powodu ubogiej fauny planety, nie żyły tu zwierzęta mogące pełnić rolę zwierząt jucznych ← kulawe zdanie\nBroni plazmowej, to im pożałowali\nSkaner aż wariuje(+,) gdy kieruję jego wiązkę w ich stronę.\n– Ale to, co tu się dzieje(+,) kwalifikuje się jako seryjne morderstwo! Naszym obowiązkiem jest…\nOdruchowo uniosła, zakończony ostrym grotem dziryt, na który nadział się O’Brian.\nTroszeczkę zgodzę się z Marcinem Robertem (z pierwszym akapitem jego wypowiedzi, co do ostatniego: Parowski tak powiedział?!I był to zarzut prawicowy?! Naprawdę, można się pogubić w tych teoriach…). Ale jest tu pewien pierwiastek, uznawany przez niektórych za rzadki np. w grach komputerowych. Miałam z tym styczność, oglądając filmik o The Last of Us. Gość zwrócił uwagę, że pierwszy raz widzi grę, gdzie kobieta nie ma tylko zabawiać męskich graczy, a jest zarówno agresywna, jak i zdolna do poświęcenia. I tutaj też jest zadanie kłamu stereotypowi, że co złego to facet (agresywność samców), i podkreślenie agresywnych aspektów u żeńskich osobników. Niemniej postać pani inspektor jest straszna :D Perfekcyjna pseudopoprawna pseudofeministka.\nOpowiadanie wydaje mi się nierówne. Za mało tu akcji, za dużo wykładania kawy na ławę w finalnym dialogu, zamiast pokazania tego w akcji. Ale czytało się dobrze i miałam skojarzenie z Obcym, a to dobre skojarzenie :)\nmężczyzna | 07.02.17, g. 19:15\nNiemniej postać pani inspektor jest straszna :D Perfekcyjna pseudopoprawna pseudofeministka.\nc21h23no5.enazet – I tak miało być\nA kto powiedział, że tylko mężczyźni mogą być agresywni?\nStokrotne dzięki dla wszystkim za uwagi Może jeszcze rozwinę ten tekst, kto wie?


Zanieczyszczenie świetlne dziesiątkuje populacje owadów - EcoReactor\nHome » ekologia » Zanieczyszczenie świetlne dziesiątkuje populacje owadów\nZanieczyszczenie świetlne dziesiątkuje populacje owadów\n410 Przeczytanych 0\nZanieczyszczenie świetlne, wraz z rozwojem siedlisk ludzkich, staje się coraz poważniejszym zagrożeniem ekologicznym. Tak duża ilość sztucznego światła, jaką emitujemy w nocy – szczególnie w miastach i ich pobliżu – jest niezwykle groźna dla różnorodności biologicznej. Obecność sztucznego światła po zmroku rozregulowuje “zegar biologiczny” licznych organizmów i negatywnie wpływa na zwierzęta nokturalne, które zaczynają być aktywne dopiero w nocnych ciemnościach. Zanieczyszczenie świetlne szczególnie mocno wpływa na istoty niezwykle ważne w każdej niemal sieci troficznej – owady. Naukowcy coraz głośniej alarmują, że jest ono jedną z przyczyn “owadziej apokalipsy”.\n1 Zanieczyszczenie świetlne – czyli co dokładnie?\n2 Światło jest owadom niezbędne – ale w nadmiarze szkodzi\n2.4 Zdobywanie pożywienia\n3 Konsekwencje wymierania owadów dla rolnictwa\n4 Jak możemy zmniejszyć zanieczyszczenie świetlne?\n5 Owady giną nie tylko od nocnego światła\nZanieczyszczenie świetlne – czyli co dokładnie?\nZastanawialiście się kiedyś, dlaczego w mieście ciężko obserwować gwiazdy, nawet w bezchmurną noc? Wbrew pozorom to nie zawsze wina smogu (przynajmniej nie tego powodowanego spalinami). Odpowiedzialne jest za to zanieczyszczenie świetlne i tworząca się w jego wyniku łuna świetlna.\nSztuczne światło w nocy (ALAN – artificial light at night), które określamy jako zanieczyszczenie środowiska, to światło emitowane w przez człowieka. Do tej kategorii zaliczają się nie tylko lokalne źródła światła (np. lampy uliczne). To także światło rozproszone w atmosferze nad miastami (tzw. skyglow), a nawet reflektory samochodów i pochodnie gazowe związane z wydobyciem ropy naftowej . Wraz z rozbudową aglomeracji, fragmentaryzacją bezdroży oświetlonymi drogami i szeroko pojętej ekspansji człowieka w ogóle, zanieczyszczenie świetlne staje się problemem wszechobecnym. Już w 2014 roku, nocne niebo miało nienaturalnie podwyższony poziom jasności nad niemal ¼ powierzchni lądowej Ziemi .\nJest to sytuacja bardzo groźna dla insektów (chociaż nie tylko dla nich). O szkodliwości tego typu zanieczyszczenia dobitnie świadczy fakt, że światło od dawna używane jest do kontroli populacji owadów. Pułapki świetlne to w końcu nic innego jak efektywne wabiki, które przyciągają owady i uśmiercają je przez porażenie prądem elektrycznym.\nŚwiatło jest owadom niezbędne – ale w nadmiarze szkodzi\nNiektóre owady zupełnie odruchowo podążają w kierunku źródła światła ze względu na biologiczne przystosowania. Jak już trafią w takie miejsce, rzadko kiedy udaje im się oswobodzić ze świetlnej pułapki.\nJednak spadek liczebności insektów nie jest związany wyłącznie z bezpośrednim, “śmiercionośnym” snopem światła. Oprócz owadów, które nie potrafią wydostać się z oślepiającego blasku i giną od gorąca, z wyczerpania lub padają łatwym łupem drapieżników, istnieje szereg naturalnych sytuacji, które są zaburzane przez zanieczyszczenie świetlne .\nCykl reprodukcyjny wielu gatunków owadów jest uzależniony od obecności ściśle określonej ilości światła. Przykładowo, słonecznica amerykańska (Helicoverpa zea) nie przystąpi do rozrodu, jeśli jej najbliższe otoczenie będzie oświetlone większą ilością światła niż dokładnie ta, jaką odbija połowa tarczy księżyca. Taką wrażliwością odznacza się wiele gatunków. Zanieczyszczenie świetlne dezorientuje także owady polegające na sygnałach świetlnych w znalezieniu partnera do rozrodu. Mowa np. o chrząszczach z rodziny świetlikowatych (robaczki świętojańskie). Zwierzęta te posługują się wymianą sygnałów bioluminescencyjnych, które w obecności sztucznych źródeł światła mogą zostać po prostu niezauważone lub rzadziej wysyłane .\nZ kolei owady polegające na świetle spolarowanym do identyfikacji wody (woda odbijając światło polaryzuje je), przez pomyłkę rozbijają się o szyby i samochody. Chcąc złożyć jaja w wodzie, często zamiast niej trafiają na przedmiot, który również może polaryzować intensywne, sztuczne światło.\nTo jednak nie wszystko – światło wywiera wpływ na samą fizjologię owadów. Ekspozycja na zanieczyszczenie świetlne może pozbawić niektóre gatunki możliwości wytwarzanie gamet czy hormonów płciowych, a nawet zablokować wydzielanie feromonów. Co więcej, u niektórych gatunków tylko jedna płeć ma tendencję do wpadania w pułapki świetlne (np. przy latarniach), co uniemożliwia drugiej odnalezienie partnera.\nZanieczyszczenie świetlne ma też niemały wpływ na wędrówki owadów – zarówno dzienne jak i sezonowe. Te gatunki, które wykazują zachowania fototaktyczne (poruszają się względem światła, zarówno ku niemu jak i od niego), ewolucyjnie przystosowały się do bazowania na naturalnym cyklu świetlnym. Owady uaktywniające się w nocy i przemieszczające się jedynie w delikatnym świetle gwiazd i księżyca, nagle trafiają na bariery świetlne w postaci lamp ulicznych. Takie bariery mogą okazać się nie do pokonania, ograniczając lub fragmentując siedliska wrażliwych owadów.\nNiektóre gatunki, np. żuk gnojowy, posługują się gwiazdami w celu nawigacji. Inne, jak osy i ważki, utrzymują poziomą pozycję podczas lotu dzięki utrzymywaniu oświetlonej części pola widzenia ponad głową. Jeszcze inne, poruszając się w nocy, kierują się dokładnie tam, gdzie przemieszcza się księżyc. W ten sposób zachowuje się np. zmieraczek plażowy (Talitrus saltator). Zanieczyszczenie świetlne zwyczajnie “zagłusza” naturalne sygnały nawigacyjne i uniemożliwia zwierzętom prawidłowe funkcjonowanie.\nProblemem jest także oświetlenie zbiorników wodnych. Niektóre insekty związane ze środowiskiem rzecznym, w obecności światła przestają kolonizować inne strumienie. Takie zaburzenie ma z kolei szereg konsekwencji dla reszty sieci troficznej – np. dla organizmów wodnych, które żywią się larwami owadów.\nZ drugiej jednak strony, zanieczyszczenie świetlne ułatwia drapieżnictwo wielu zwierzętom owadożernym. Na insektach orbitujących przy źródle światła najbardziej korzystają drapieżne stawonogi – pająki. Rzeczywiście, nie da się nie zauważyć, że szczególnie upodobały sobie latarnie i zewnętrzne oświetlenie domów. Ptaki, płazy, gady i ssaki owadożerne także mają ułatwione zadanie w zdobywaniu pożywienia. To nie brzmi jak tragedia, prawda?\nNiestety wręcz przeciwnie. Zwiększona presja drapieżnicza jest korzystna dla jej beneficjentów tylko w krótkiej perspektywie. Owady zdają się bowiem nie radzić sobie z nowymi zagrożeniami. Populacje owadów nie odbudowują się, a wręcz stopniowo się zmniejszają .\nSpadek liczebności insektów, często będących bazą pokarmową innych zwierząt, powodowany jest także tym, że same nie potrafią zdobyć pożywienia. Wiele gatunków unika żerowania w bezpośredniej obecności światła ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo drapieżnictwa. Polegają one zatem na coraz słabiej dostępnych niszach ciemności, w których panuje coraz większa konkurencja.\nNiektóre gatunki ciem, co udowodniono laboratoryjnie, wręcz zmniejszają częstotliwość żerowania jeśli do ich środowiska wprowadzimy zanieczyszczenie świetlne. Konsekwencją tego jest z kolei słabszy wzrost i mniejszy sukces reprodukcyjny tych zwierząt. Bioluminescencyjne larwy organizmów żyjących w jaskiniach, w obecności sztucznego oświetlenia w ogóle przestają pobierać pożywienie.\nZanieczyszczenie świetlne szkodzi też pośrednio, wpływając na rośliny. Modyfikacje w ich strukturach wywołane zaburzeniem cyklu świetlnego, uniemożliwiają niektórym larwom żerowanie. To, jak z resztą wszystkie wymienione wcześniej owadzie tragedie, może doprowadzić do kaskady troficznej (załamania części sieci zależności między organizmami). Finalnie, konsekwencje niewątpliwie dotkną także nas, ludzi.\nKonsekwencje wymierania owadów dla rolnictwa\nŚwiatło powszechnie używane jest w rolnictwie, jako – jak dotąd myślano – mało szkodliwa forma ochrony upraw przed insektami. Jak widać nic nie pozostaje bez konsekwencji. Zanieczyszczenie świetlne w pobliżu plantacji, szczególnie tych ekologicznych, zagraża zarówno owadom, jak i samym plantacjom.\nW przypadku rolnictwa monokulturowego i nieco bardziej tradycyjnych upraw czerpiących więcej korzyści z usług ekosystemowych, spadek liczebności owadów niewątpliwie będzie odczuwalny (lub już jest). Różnorodność owadów w agroekosystemach i ich równowaga pośrednio zapewniają naturalną ochronę przed szkodnikami, efektywne zapylanie roślin czy rozprzestrzenianie nasion, zachowanie struktury i żyzności gleby oraz prawidłowy obieg składników odżywczych .\nNawet silnie zmienione przez człowieka obszary rolne, do pewnego stopnia zależne są od usług ekosystemowych. Zanieczyszczenie świetlne może zaburzać je u samych podstaw – chociażby wpływając na zachowanie nocnych owadów zapylających. Okazuje się, że w obecności światła niektóre ćmy zapylające są na tyle zdezorientowane, że przelatują wysoko ponad roślinami, do których powinny trafić. Nocne zanieczyszczenie świetlne może powodować spadek “odwiedzin” zapylaczy o nawet 62%, co z kolei jest przyczyną plonów niższych o 13% (w przypadku ostu) . Taki wynik nietrudno ekstrapolować na inne uprawy, chociaż badania naukowe w tym obszarze są nieliczne.\nJak możemy zmniejszyć zanieczyszczenie świetlne?\nNiewątpliwie zarówno dla stabilności naturalnych ekosystemów, agroekosystemów, jak i dobrobytu ludzi, bioróżnorodność jest kluczowa. Jak zatem możemy ograniczyć negatywny wpływ światła na jej owadzich współtwórców? Na szczęście zanieczyszczenie świetlne jest całkiem łatwe do opanowania .\nPo pierwsze (i najprostsze) – wyłączajmy światła, których nie potrzebujemy. Zarówno w prywatnych domach, jak i biurach, galeriach handlowych i lokalach usługowych. Oczywiście nie ma mowy o pogrążeniu całych miast w nocnych ciemnościach, ale niektóre elementy miejskiej zabudowy naprawdę nie muszą być oświetlone przez całą dobę.\nTam, gdzie światło jest niezbędne tylko okazjonalnie, instalujmy czujniki ruchu. Niech światło zapala się dokładnie i tylko wtedy, kiedy jest naprawdę potrzebne.\nJako, że bardzo dużym problemem jest rozproszone światło, warto kierować jego strumień tylko w miejsce, w którym jest ono potrzebne. Mowa tutaj głównie o lampach ulicznych, których odsłonięte żarówki mogą być nie do odróżnienia np. od księżyca. W ten sposób mniej owadów łapie się w świetlne pułapki, a lampy nie przyczyniają się do tworzenia smogu świetlnego nad miastami.\nCo do zasady, najbardziej “atrakcyjne” dla owadów światło ma barwę białą i niebieską. Możemy, w realnym stopniu, unikać nadmiaru światła o tych właśnie długościach fali. Oczywiście niektóre owady będą wabione światłem żółtym czy czerwonym, ale w większości znanych nam przypadków ciepłe barwy światła będą mieć mniej negatywnych skutków.\nAby chronić obszary wolne od zanieczyszczenia świetlnego, tworzone są tzw. parki ciemnego nieba. Niestety tylko w tych nielicznych miejscach na Ziemi, ekosystemy funkcjonują w nienaruszonym cyklu dnia i nocy.\nOwady giną nie tylko od nocnego światła\nBadania wskazują, że spadek liczebności owadów na świecie jest tak gwałtowny, że w ciągu kilku dekad możemy spodziewać się wyginięcia ok. 40% znanych nam dzisiaj gatunków . Zanieczyszczenie świetlne, jako przyczyna takiego stanu rzeczy, to jednak tylko szczyt góry lodowej. Naukowcy wymieniają kilka innych, prawdopodobnie nawet bardziej istotnych przyczyn wymierania insektów . Pierwsze miejsce zajmuje utrata habitatu, intensyfikacja rolnictwa i urbanizacja (w tym, pośród wielu innych, zanieczyszczenie świetlne). Unowocześnianie rolnictwa z kolei sprowadza się do jednostkowo prawdopodobnie najgorszej, bezpośredniej przyczyny dziesiątkowania tych zwierząt – zatruwania pestycydami. Antropogeniczne zmiany klimatyczne, a co za tym idzie także obce patogeny i gatunki, stanowią niewiele mniejsze zagrożenie.\nWygląda na to, że wszystkie przyczyny owadziej “apokalipsy” swoje źródło mają w niezrównoważonej działalności człowieka. Na wiele problemów istnieją proste rozwiązania, ale ich wdrożenie wydaje się mocno problematyczne, czasami z przyczyn systemowych (a czasami niewiadomych). Chociaż trudno w to uwierzyć, być może stawka nadal nie jest wystarczająca? Jeśli tak, to kiedy będzie? Miejmy nadzieję, że nie będzie już za późno.\nZanieczyszczenie świetlne na świecie można śledzić tutaj.\n Owens A. C. S., Cochard P., Durrant J., Farnworth B., Perkin E. K., Seymoure B., 2019: Light pollution is a driver of insect declines. Biological Conservation, 108259.\n Firebaugh A., Haynes K. J., 2018: Light pollution may create demographic traps for nocturnal insects. Basic and Applied Ecology.\n Sánchez-Bayo F., Wyckhuys K. A. G., 2019: Worldwide decline of the entomofauna: A review of its drivers. Biological Conservation, 232, 8-27.\n Grubisic M., van Grunsven R. H. A., Kyba C. C. M., Manfrin A., Hölker F., 2018: Insect declines and agroecosystems: does light pollution matter? Annals of Applied Biology, 173, 2, 180-189.\n Science Daily, 2019: Four ways to curb light pollution, save bugs: https://www.sciencedaily.com/releases/2019/11/191118162938.htm [dostęp 02.01.2020].\nKompostownik w mieszkaniu - czy to dobry pomysł?\nPożary w Australii - opracowanie najważniejszych informacji\nTags: co powoduje ginięcie owadówłuna świetlnaskyglowświatło a owadyzanieczyszczenie światłemzanieczyszczenie świetlnezanieczyszczenie świetlne a owady\nSól drogowa stwarza zagrożenie dla środowiska (ale ciężko znaleźć dla niej alternatywę)\nEkologiczny pochówek – jakie istnieją alternatywy?\nPostwzrost – alternatywne spojrzenie na postęp cywilizacyjny\nAntropocen w sztuce i popkulturze\nRecykling maseczek – co możemy zrobić z tonami pandemicznego plastiku?\nWpływ cmentarzy na środowisko i zdrowie publiczne\nDoughnut Economics, czyli jak zmieścić wszystkich w jednym pączku\nForest City w Cancun – takie będą inteligentne miasta przyszłości?


kwiecień 2021 – DrugaLiga.pl\nPublished date 23 kwietnia 2021\nDwa mecze rozegrali dziś drugoligowcy w ramach 29. kolejki. Oba spotkania zakończyły się podziałem punktów, oba remisy wydają się być sprawiedliwe i oba wyniki nie cieszą chyba żadnej z drużyn. Ale po kolei. Wczesnym popołudniem na boisko w Stalowej Woli wybiegły ekipy Stali Rzeszów i KKS Kalisz. Oba zespoły lubią grać w piłkę i piłką. Oba też chętniej atakują niż...\nWięcej 29. kolejka – mecze piątkowe\nPublished date 8 kwietnia 2021\nWięcej Ciekawy dwugłos trenerski po meczu w Stalowej Woli\n02 dni 16 godziny 27 minuty 03 sekundy


Zamość na Europejskim Festiwal Smaku w Lublinie - Nowy Kurier Zamojski\nStrona główna Wiadomości Zamość na Europejskim Festiwal Smaku w Lublinie\nZamość na Europejskim Festiwal Smaku w Lublinie\nFot. Anna Skrzypek Woźniacka\nW słoneczną i ciepłą niedzielę, 10 września, Członkowie Stowarzyszenia Turystyka z Pasją przybyli do Lublina, aby zaprezentować Miasto Zamość na Europejskim Festiwalu Smaku. Tematem przewodnim była kuchnia włoska i włoskie smaki. Zamość, w którym spotykały się kultury wschodu i zachodu, który projektował Włoch Bernardo Morando, i w którym włoskie wzorce i włoskie wpływy widać na każdym kroku, wpisywał się w tematykę idealnie.\nPrezentacja Zamościa rozpoczęła się o godz. 16.30. Jacek Bełz opowiedział trochę o Zamościu podczas gdy reszta członków Stowarzyszenia Turystyka z Pasją szykowała się do gotowania. Prym w kuchni wiodła Dominika, która dla zgromadzonej publiczności przygotowała Omlet Marysieńki. Omlety bowiem upowszechniły się za jej czasów gdyż żona najpierw Jana Sobiepana Zamoyskiego a potem Jana Sobieskiego bardzo je lubiła i sprawiła, że potrawa ta zagościła na stałe na polskich stołach. Równocześnie przygotowywana była kawa w piasku po turecku taka jaką mógł pić sam Chmielnicki oblegając Zamość. Kawa została dostarczona przez Galicya Cafe. Po degustacji nadeszła pora na Legendę Stołu Szwedzkiego, którą odegraliśmy przed sceną. Stół zastawiła Restauracja Renesans a osłodziła go Kawiarnia Mazagran przygotowując wyśmienitą chałwę. Po inscenizacji publiczność mogła również spróbować tych smakołyków.\nRównocześnie obok sceny można było zapoznać się z ofertą turystyczną Zamościa i Roztocza. Informacji udzielali przewodnicy z naszego Stowarzyszenia, odznaczający się barwnymi strojami wzorowanymi na modzie XVII wieku.\nW imieniu Stowarzyszenia Turystyka z Pasją chciałabym podziękować Wydziałowi Turystyki i Promocji Urzędu Miasta Zamość za wsparcie finansowe i logistyczne prezentacji Zamościa, Restauracji Renesans za przygotowanie Stołu Sobiepana i degustacji dla publiczności, Kawiarni Mazagran za przepyszną domową chałwę, Zamojskiej Manufakturze Słodyczy za przepyszne Zamojskie Krówki oraz Galicya Cafe za przepyszną kawę.\nPoprzedni artykułNowy plac parkour prawie gotowy\nNastępny artykułZamość: Koncertowy piknik charytatywny dla małego Kubusia


Fundacja Rozwoju Warmii i Mazur, informuje że\n25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej: RODO). Celem RODO jest ujednolicenie zasad przetwarzania danych osobowych na obszarze Unii Europejskiej oraz zagwarantowanie praw osób, których te dane dotyczą.\nW związku z powyższym, w dalszej części korespondencji, znajdziecie Państwo informacje, dotyczące przetwarzania i ochrony Państwa danych osobowych przez Fundację Rozwoju Warmii i Mazur, 14-200 Iława, ul. Gdańska 10/8, NIP 7441692752, REGON 280024779.\n1. Administratorem Państwa danych osobowych jest Fundacja Rozwoju Warmii i Mazur, 14-200 Iława, ul. Gdańska 10/8, NIP 7441692752, REGON 280024779 (dalej jako „FRWiM”).\n3. Jako administrator danych osobowych informujemy, ze dane osobowe są zbierane i przetwarzane wyłącznie w celach:\na. rekrutacji uczestników projektów i wydarzeń\nb. realizacji projektów\nc. ewaluacji projektów\nd. wykonania ciążących na nas obowiązków prawnych oraz zobowiązań wynikających z umów o dofinansowanie projektów.\n4. Podstawą do przetwarzania Państwa danych jest prawnie uzasadniony interes FRWiM, polegający na prowadzeniu jego działalności statutowej i gospodarczej.\n5. Dane osobowe mogą być udostępniane podmiotom zewnętrznym jedynie w celu ich przetwarzania w naszym imieniu.\n6. Państwa dane osobowe będą przetwarzane na podstawie art. 6 ust. 1 pkt Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. i zgodnie z treścią ogólnego rozporządzenia o ochronie danych.\n7. Państwa dane osobowe będą przetwarzane tak długo jak będzie aktualny cel, w którym są przetwarzane lub do momentu kiedy podstawą będą inne przepisy prawa, w tym przepisy o rachunkowości. W przypadku roszczeń Państwa dane osobowe będą przetwarzane do momentu ich przedawnienia, wynikającego z kodeksu cywilnego. Po upływie tych terminów Państwa dane będą usuwane lub poddawane anonimizacji.\n8. Jako osobie fizycznej, przysługuje Państwu prawo dostępu do treści Państwa danych, ich sprostowania, żądania ich usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, ich przenoszenia do innego administratora, wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania. W przypadku potrzeby skorzystania z tych uprawnień prosimy o kontakt z naszym Inspektorem Ochrony Danych. Informujemy także, że przysługuje Państwu prawo wniesienia skargi do organu nadzorującego przestrzeganie przepisów ochrony danych osobowych tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\n9. Podanie przez Państwa danych osobowych jest dobrowolne aczkolwiek niezbędne do realizacji celu, w którym są zbierane.


Chromebook | Makowe ABC\nArchiwa Tagu: Chromebook\nPlastikowa skóra w Chromebooku 2 →\n4 marca 2014 · 08:01\nKiedyś w prasie motoryzacyjnej były reklamy firmy „Trochę Chromu na Błotniku”. Można było do swojego samochodu, do konkretnego modelu, kupić chromowane nakładki na błotniki. Sporo Mercedesów je miało swojego czasu i było to całkowite bezguście.\nNiestety, od 2013 roku tę rolę przejęła plastikowa skóra.\nPytanie dotyczące Chromebooków\n25 lutego 2013 · 23:45\nCzy ktoś z Was jakiekolwiek pojęcie dlaczego Chromebooki tak kiepsko trzymają na baterii? Pixel ma hardware zbliżony do Aira i MacBooka Pro z Retiną, a te to przewyższają o dwie godziny. Hardware jest podobny, a nie wspominam tutaj nawet o tych tanich Chromebookach, które mają innej klasy procesory. Macie jakieś pomysły? Przecież przy tak lekkim systemie one powinny wyciągać z dzisięć godzin …\n21 lutego 2013 · 22:38\nPrzed chwilą zakończyłem miły wieczór w rodzinnym gronie, a zbierając się spać, wszedłem jeszcze na chwilę na Twittera. Hmm … tylko dwie godziny w plecy. Nie jest źle. Trzysta z hakiem tweetów. Przescrollowałem do góry … trzy tweety, cztery. Chromebook … Czytaj dalej →\nNowy Chromebook – coś mi to przypomina … znowu →\n19 października 2012 · 11:51\nCzy obie te firmy naprawdę nie mają lepszego pomysłu na design? Niemalże nieograniczone pole do popisu, a oni kopiują konstrukcję, która zadebiutowała w 2010 roku. Normalnie wstyd.


Dziecko Uczulone Na Mleko Krowie - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\nDlaczego warto podawać dziecku mleko?\n...w deserach, shakach i koktajlach. Może zastępować mleko krowie w ciastach i innych wypiekach. NATUMI, ok. 7 zł/litr i na przetwory: dżemy, konfitury, nalewki. Kozie Wyraźny, słonawo-słodki smak. Gęste(...)Na nietolerancję laktozy (cukru mlecznego) cierpi co piąty Polak. Krowie produkty wywołują u wielu z nas problemy z trawieniem, a u dzieci alergię. Na szczęście rynek oferuje wartościowe zamienniki...\n...w przekaźnictwie nerwowym i krzepnięciu krwi. Najbogatszym źródłem łatwo przyswajalnego wapnia jest niewątpliwie mleko (co jeszcze zawiera, czytaj w kółku). Potrzebny wapń Badania amerykańskie(...)? Zamień Szklanka mleka ma ok. 120 mg wapnia (powinniśmy wypijać ok. 2-3 szklanki dziennie). Z mleka krowiego człowiek bierze aż 80 proc. tego pierwiastka, a z sojowego tylko 13 proc. A co robić...\nKozie, krowie, a może sojowe? Jakie mleko jest najlepsze dla Ciebie?\n...swojej diety potencjalne alergeny (m.in. mleko krowie, jaja, ryby, cytrusy, gluten, czekoladę) i uważnie obserwuj skórę maluszka. Wszelkie zmiany (szorstkość, łuszczenie się, zaczerwienienia i krostki(...) dziecko nadal jest uczulone na dany pokarm, trzeba podać jego małą ilość, np. pół łyżeczki. Jeśli nie wystąpią niepokojące objawy, można stopniowo zwiększać ilość dania, cały czas uważnie obserwując malca...\n..., maliny oraz cytrusy) i warzywa (pomidor, seler, pietruszka). – Warto zaznaczyć, że reakcje alergiczne mogą wystąpić nawet wtedy, gdy dziecko uczulone na mleko krowie zje cielęcinę lub wołowinę. Smyk(...) alergia na białka mleka krowiego częściej występuje u dzieci karmionych sztucznie, które piją zwykłe mleko modyfikowane. Ryzyko uczulenia jest u nich większe, bo malec nie dostaje przeciwciał...


Wątek: [Allview][Impera i] Specyfikacja techniczna\n26-06-2014, 00:24 #1\nPotok666 (26-06-2014),Wall-E (13-07-2014)\n26-06-2014, 00:34 #2\nKurde ale on lekki\n26-06-2014, 07:34 #3\nUSB tethering, hmm chyba się zapędzili kopiując trochę z androida?\n26-06-2014, 07:50 #4\nCena w przeliczeniu to jakieś 700 zł za ten wynalazek, chyba nie jest źle.\n26-06-2014, 07:55 #5\nZobaczymy jak sama jakość urzadzenia bo zrobić fona z badziewia to nie sztuka\n26-06-2014, 13:17 #6\nA z Rumunii na allegro blisko\n08-10-2014, 09:44 #7\nCzy ktoś korzysta z tego telefonu i może napisać czy jest zadowolony, jak z jakością zdjęć i jak długo trzyma bateria przy standardowym użytkowaniu? Mam na myśli słuchanie muzyki w drodze na uczelnię, smsy i dzwonienie. Na razie mało jest informacji w necie o tym modelu niestety.\n08-10-2014, 10:19 #8\nzdjęcia nie mogą być dobre, tak samo spójrz na rozdzielczość video. Nie warto kupować bo to nic innego jak Prestigio które mam tylko w innej obudowie\n22-12-2014, 11:53 #9\na coś na temat impera m się znajdzie ? w Rumunii telefony tego producenta są na drugim miejscu zaraz po Ifonie pod względem popularności , na stronie ♥♥♥♥♥♥♥♥♥ można przeczytać że są dobrze wykonane i że naszym rodzimym producentom daleko do takiej popularności i jakości produktów.\npiszę też aby może założyć nowy dział o właśnie Imperii M która nabyłem w promocji która była w ten weekend za 239 zł i myślę że za tę cenę żadnego nowego telefony z WP się nie dostanie , jak przyjdzie do mnie i trochę pobawię się nim to napiszę moją ocenę tego modelu\n22-12-2014, 12:03 #10\njak na rumuńskie standardy może są dobrze wykonane i trzeba wziąć poprawkę że może tylko na takie ludzi stać. to jest szmelc jakich dużo zaraz za prestigio.\nOstatni post / autor: 31-01-2015, 13:10\n[Allview][Impera S] Szczegółowa specyfikacja modułu zastosowanego aparatu 8MPix\nOstatni post / autor: 13-07-2014, 22:31\n[Allview][Impera i] Szczegółowa specyfikacja modułu zastosowanego aparatu 8MPix\nOstatni post / autor: 13-07-2014, 17:33\n[Allview][Impera S] Galeria zdjęć\nOstatni post / autor: 27-06-2014, 22:29\nOstatni post / autor: 27-06-2014, 18:31


Autorski projekt „Wspieram duchem - pomagam bo umiem”. Wprowadzenie elementów programu do pracy grupy.\nZajęcia z zakresu udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, rozwój zainteresowań pierwsza pomocą, integracja grupy, rozwój sfery emocjonalno - duchowej. Uczestnicy projektu poprzez pomaganie i edukację innych podnoszą swoją wiedzę, kształtują swoje umiejętności, empatię i kompetencje kluczowe, a tym samym zwiększają szansę na ratunek dla osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowia i życia, a tym samym kształtują bezpieczeństwo lokalne i narodowe. Sam projekt ma na celu rozbudzenie odruchu niesienia pomocy jako gestu miłosierdzia i jest poprzedzony katechezą. Projekt jest realizowany od 2017 roku. Pierwsze z cyklicznych warsztatów w tym roku szkolnym odbyły się 10 października 2019 w Szkole Podstawowej z Oddziałami Mistrzostwa Sportowego.\nW ciągu ostatniego miesiąca uczniowie klasy bezpieczeństwa- publicznego wzieli udział w kilku imprezach o charakterze szkoleniowym lub sportowym.\nDrużyna złożona z uczniów klasy 1 i 2 BP zwyciężyła w zawodach strzeleckich o puchar Dowódcy 9 Braniewskiej Brygady Kawalerii Pancernej. W klasyfikacji indywidualnej zwyciężyła Roksana Wiechowska z 2 BP.\nUczniowie klasy bezpieczeństwo publiczne z wizytą w przedszkolu.\nPokazy oraz szkolenia z zakresu pierwszej pomocy z dziećmi to wyzwanie, ale i frajda dla instruktorów.\nZgodnie z tradycją klas mundurowych, 23 stycznia 2018 odbyło się mianowanie na kolejne stopnie awansu zawodowego. Decyzją Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 2 w Kwidzynie, awans uzyskało 75-ciu uczniów.


pałac - Śląsk - Tarnowskie Góry - powiat tarnogórski - WIADOMOŚCI\nStrona główna Tagi Pałac\nPałac Donnersmarcków w Zielonej odnowiony. Wkrótce otwarcie\nW lipcu 2020 roku niszczejący Pałac Donnersmarcków w Zielonej kupił prywatny przedsiębiorca z firmy Natur Day. Budynek został kupiony wraz z całym terenem przynależącym. Odnowiony...\nPałacowa wieża w Nakle Śląskim została odnowiona. Koszt prac wyniósł 1,5...\nPowoli dobiega końca remont wieży pałacu w Nakle Śląskim. Obiekt wygląda teraz imponująco. Renowacja i konserwacja wieży kosztowała 1,5 mln zł. Aktualnie na miejscu trwają...\nPrzedsiębiorca kupił Pałac Donnersmarcków w Zielonej\nPałac Donnersmarcków w Zielonej doczeka się remontu? Niszczejącym budynkiem zainteresował się przedsiębiorca, właściciel firmy Natur Day, który kupił budynek wraz z całym terenem przynależącym. Nowy...


Ja też jestem agantem! — Steemit\nJa też jestem agantem!\nmmmmkkkk311 (63)in #polish • 2 years ago\nNa YT pojawiła się odpowiedz dr. Czerniaka na wygłup tzw. prawicowego kontrwywiadu, o którym napisałem w poprzednim poście. Od siebie dodam to czego posłowi RP nie wypadało powiedzieć.\nPamiętam jak jeden z liderów konfederacji jeszcze przed wyborami do PE powiedział że chcieliby dostać się do Sejmu po to by wejść w koalicję z pisem i być ich sumieniem. Wygląda na to że chcą włączyć się do walki o stołki i posady, chcą być częścią systemu i wykonawcami korporacyjnych rozkazów. Kim są obecnie? Myślę że są ustami pisu, mówią to czego nie wypada powiedzieć partii władzy (np. o roszczeniach żydowskich). Jakoś nie bardzo im to przeszkadzało że potencjalnie mogłi zostać okradzeni z głosów w ostatnich wyborach (brak protestu). Najważniejsze będą wybory do Sejmu. Dziwnie się składa że pis przestał mówić o ruskich agentach i teraz wszystcy sa cacy?\nNie pamiętam aby Ci ludzie, kiedykolwiek powiedzieli coś pozytywnego o demokracji bezpośredniej co jest dowodem na to że brak demokracji jest im na rękę i że nie są żadnymi antysystemowcami, są zdesperowanymi ludzmi którzy chcą tak jak cała reszta po-pis-owej hołoty prowadzić wygodne życie na koszt podatnika.\n2 years ago in #polish by mmmmkkkk311 (63)\nlfgiaa (69) 10 months ago\nhallmann (70) 2 years ago\nJa nie mam złudzeń, że się coś zmieni w najbliższym czasie. Zmianę musi poprzedzić długoletnia praca u podstaw. Bo nawet jeśli nie wpłynie ona jakoś znacząco na świadomość ogółu, to przynajmniej pozwoli sprawdzić ludzi, którzy wejdą kiedyś do polityki. Niestety wszystkie formacje pomijają ten etap. Ludzie za szybko lądują w polityce i potem mamy takich Andruszkiewiczów...