6 kroków do wymarzonej pracy, czyli jak wrócić na rynek pracy po przerwie\nWłaśnie postanowiłaś/łeś, że po przerwie chcesz wrócić na rynek pracy. Brawo Ty! To dobry moment – bezrobocie jest na niskim poziomie, a pracodawcy prześcigają się w pomysłach na pozyskanie pracowników. Możesz znaleźć pracę, która zapewni Ci nie tylko wynagrodzenie, ale także wiele satysfakcji.\nAgnieszka Kaczanowska - 11/03/2020\n1 6 kroków do wymarzonej pracy\n2 Krok 1. Zastanów się na czym stoisz?\n2.1 Zobacz także: Jestem mamą i chcę wrócić do pracy. Czy ktoś mnie zatrudni?\n3 Krok 2. Odpowiedz na pytanie: jakiej pracy potrzebuję?\n3.1 Zobacz także: Jak skutecznie szukać pracy? Zobacz, jak możesz ruszyć z miejsca!\n4 Krok 3. Co masz do zaoferowania?\n5 Krok 4. Dowiedz się jak szukać pracy na nowym rynku pracy.\n5.1 Zobacz także: Szukasz pracy? Tej wiedzy będziesz potrzebować!\n6 Krok 5. Przygotuj swoje CV i zadbaj o profile w social mediach.\n6.1 Zobacz także: Jak opisać przerwę w CV związaną z opieką nad dzieckiem?\n7 Krok 6. Przygotuj się do rozmowy kwalifikacyjnej.\n7.1 Weź udział w naszym kursie on-line i znajdź pracę o jakiej marzysz i której potrzebujesz!\nZacznij od tych 6 kroków, aby mądrze zaplanować działania i już wkrótce cieszyć się wymarzoną pracą.\nKrok 1. Zastanów się na czym stoisz?\nTo moment na odpowiedź na kilka kluczowych pytań: jak długą przerwę masz za sobą (ile miesięcy, ile lat), z czym wiąże się ten czas (urodziłaś dziecko, szukasz pracy po urlopie rodzicielskim, potrzebowałaś/łeś czasu na podratowanie zdrowia). Czego w tym czasie się nauczyłaś/łeś? I nie chodzi tutaj tylko kursy i studia (choć te są mile widziane), ale także o tzw. kompetencje miękkie, jak kreatywność, zarządzanie czasem czy praca w grupie. Zastanów się jak nazwać te nowe umiejętności.\nZobacz także: Jestem mamą i chcę wrócić do pracy. Czy ktoś mnie zatrudni?\nKrok 2. Odpowiedz na pytanie: jakiej pracy potrzebuję?\nTo zadanie, które warto odrobić zanim zaczniesz poszukiwania. W ten sposób zaoszczędzisz sporo czasu i unikniesz wielu rozczarowań. Pomogą Ci odpowiedzi na pytania: ile godzin dziennie możesz pracować? Ile czasu możesz przeznaczyć na dojazdy? Czy szukasz pracy w swoim zawodzie, a może zmieniasz branżę? A może jako rodzic małego dziecka potrzebujesz elastyczności, albo pracy zdalnej? Zastanów się jakiej pracy potrzebujesz.\nZobacz także: Jak skutecznie szukać pracy? Zobacz, jak możesz ruszyć z miejsca!\nKrok 3. Co masz do zaoferowania?\nChwila prawdy odnośnie swoich kompetencji jest niezbędna, aby przygotować plan powrotu. Inaczej zabierzesz się za szukanie pracy jako specjalistka/ta z dużym doświadczeniem zawodowym, nieco inaczej jako osoba znająca języki obce, a jeszcze inaczej będąc na początku drogi zawodowej. Spróbuj określić swoje kompetencje myśląc o konkretnych branżach, a nawet firmach. To pomoże Ci zawęzić obszar poszukiwań.\nKrok 4. Dowiedz się jak szukać pracy na nowym rynku pracy.\nW internecie znajdziesz wiele ofert pracy, ale jak wybrać te, na które warto aplikować? I czy warto wysyłać setki takich samych CV w nadziei, że ktoś odpowie? Stop. Teraz pracy szuka się inaczej .\nWybierz kilka firm (na początek 5 do 10), dla których chcesz pracować; firm w których Twoje umiejętności będą przydatne, które oferują benefity jakich potrzebujesz i mają siedzibę w dogodnej dla Ciebie lokalizacji. Na ich ofertach pracy skup swoją uwagę. Dowiedz się jak najwięcej o każdej z nich i przygotuj pod ich kątem dokumenty aplikacyjne.\nZobacz także: Szukasz pracy? Tej wiedzy będziesz potrzebować!\nKrok 5. Przygotuj swoje CV i zadbaj o profile w social mediach.\nTworzenie dobrego CV nie jest łatwe. Zanim klikniesz „wyślij” upewnij się, że rekruter znajdzie w nim odpowiedzi na najważniejsze pytania: jakie masz doświadczenie zawodowe, czym się zajmowałaś/łeś na poprzednim stanowisku, i które z Twoich kompetencji najlepiej pasują do danego stanowiska? Coraz popularniejszym rozwiązaniem jest tzw. CV kompetencyjne tworzone pod konkretne oferty, na które chcesz aplikować . Pamiętaj, że wielu rekruterów przejrzy Twoje profile w social mediach (LinkedIn i Facebook), żeby bliżej Cię poznać, zanim zaproponuje spotkanie.\nZobacz także: Jak opisać przerwę w CV związaną z opieką nad dzieckiem?\nKrok 6. Przygotuj się do rozmowy kwalifikacyjnej.\nKażdorazowo wysyłając CV w odpowiedzi na ofertę pracy, czy to poprzez portale z ofertami pracy, czy korzystając ze stron karierowych pracodawców, zapisuj sobie na jakie stanowisko aplikujesz i do jakiej firmy. Jeśli właśnie otrzymałaś/łeś zaproszenie na rozmowę, dobrze się do niej przygotuj i pamiętaj, że rekruterowi także zależy na znalezieniu pracownika.


Poradnik Opieki | Seniorzy | Osoby leżące\nOSOBY LEŻĄCE I PO HOSPITALIZACJI\nGdy po powrocie do domu ze szpitala pogłębia się NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ osoby starszej...\nOpis podanych zagadnień jest starannie dobrany i uzupełnia, czy raczej rozwija lub otwiera obszary, które w popularnych poradnikach są potraktowane powierzchownie. Jest to wyrazem chęci stworzenia możliwie pełnych, wartościowych zarysów zagadanień, dotyczących spraw, które jak myślę, pojawiają się w pierwszej kolejności po hospitalizacji i to niestety w sytuacjach zarazem trudnych i naglących. Motywacja do pisania wynika z tego, że odpowiedzi z natury nie są łatwe, mogą być udzielone za każdym razem w pewnym zakresie i pod pewnym kątem. Nie mogą też stanowić bezwzględnie i uniwersalnie o człowieku, jego zdrowiu i chorobie, mimo, że zależy nam na czasie i złotym środku.\nRozwiązywanie problemów dokonuje się stopniowo. Nie mniej w praktyce leczenia zachowawczego i opieki dąży się do prostoty. Nadanie sprawom biegu w odpowiednim porządku i kolejności może sprawić, że podjęte działania okażą się wystarczające do osiągnięcia celów. Należy brać pod uwagę warunek, że musimy oprzeć się na rzeczywistych założeniach, co w praktyce oznacza pełny i stosowany od początku protokół leczniczy w swym zakresie, właściwy dla danej profesji i oparty o aktualną wiedzą medyczną oraz posiadane kompetencje. Nawet w najtrudniejszych przypadkach całość składa się z małych części – warto je poznawać, by być skuteczniejszym opiekunem.\nZagadnienia mają charakter otwarty. Treści stanowią materiał zaczerpnięty z doświadczenia i literatury fachowej. Całość ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty czy porady leczniczej w myśl rozumienia przepisów prawnych. W celu pełnego odbioru przekazywanej dalej treści, rekomendowane jest zapoznanie się z całością prezentowanego tu materiału.\nW kwestiach bardziej szczegółowych, odnośnie różnych aspektów opieki, ZAPRASZAM NA BLOGA.\n1. Opieka rehabilitacyjna kliknij\n2. Fizjoterapeuta i opiekun medyczny kliknij\n3. Rehabilitacja kliknij\n4. Plan opieki kliknij\n5. Postępowanie z osobą chorą kliknij\n6. Nowa sytuacja - osoba chora i rodzina kliknij\n7. Fizjoterapia po powrocie ze szpitala kliknij\n8. Czas i organizacja kliknij\n9. Powikłania i konsekwencje unieruchomienia kliknij\n10. Zdrowie opiekuna z rodziny kliknij\n(w prawym dolnym rogu ekranu znajduje się znaczek, który przeniesie Cię ponownie na górę strony)\n1. Opieka rehabilitacyjna\nOtoczenie pacjenta opieką podczas podejmowania przez niego wysiłku rehabilitacyjnego, ma za zadanie ukierunkować prawidłowy przebieg procesów powiązanych z tym wysiłkiem. Jako że czynność adaptacji organizmu do zaistniałej patologii inicjuje się samoistnie, podejmuje się działania służące właściwej organizacji i wykorzystania zasobów fizjologicznych, osób zaangażowanych w pomoc, oraz bliższego i dalszego otoczenia – tak by sprzyjały, wzmacniały i nie udaremniały uzyskanych, a także możliwych do uzyskania efektów terapeutycznych.\n2. Fizjoterapeuta i opiekun medyczny\nFizjoterapeuta zajmuje się przywracaniem, utrzymaniem i poprawą czynności fizjologicznych związanych z ruchem. Głównym obiektem zainteresowania jest aparat ruchu, wobec którego stosuje się szereg oddziaływań zaczerpniętych z kultury fizycznej, uwzględniających zasadniczo aspekty medyczne. Dzięki podjęciu odpowiednich pod względem medycznym działań względem narządów poszczególnych układów w ich obecnej formie i stanie, możliwa jest poprawa jakości ich pracy w ramach biologicznego przeznaczenia. Całość postępowania ma za zadanie służyć trybowi funkcjonowania człowieka jako całości i musi być zgodna z zasadami etyki zawodowej.\nOpiekun medyczny ma za zadanie pomagać choremu w codziennym funkcjonowaniu, poprzez rozpoznawanie i zaspokajanie jego bio-psycho-społecznych potrzeb, co najczęściej wiąże się z definiowaniem i rozwiązywaniem problemów natury opiekuńczej w zmieniającym się sposobie funkcjonowania chorej osoby i jej otoczenia. Uczestnicząc w podtrzymywaniu aktywności życiowej na każdym z etapów choroby i procesu leczenia, jest ważnym elementem interdyscyplinarnego zespołu terapeutycznego. Dzięki posiadanym kompetencjom, może aktywnie uczestniczyć w procesach zaleceń i wskazań leczenia zasadniczego, zachowawczego, oraz szeroko roztoczonej nad pacjentem opieki i wdrażanej rehabilitacji.\nW planie opieki i leczenia istotne miejsce zajmuje aktywność fizyczna. Jest to codzienna, typowa, wyuczona aktywność o niskiej intensywności (mierzona w MET). Natomiast aktywność ruchowa (ćwiczenia ruchowe – wg ich systematyki) to kontrolowane i powtarzane, ukierunkowane na cel, czynności ruchowe o większej intensywności. Dążenia przedmiotowe ćwiczeń to m.in.: wzrost siły, elastyczności, równowagi itp.. Kluczowy aspekt, bardzo ważny dla prawidłowej ordynacji aktywności, to poprawa wydolności oddechowej i krążeniowej – zarazem rozpatrywanej pod kątem wskazań i przeciwwskazań (obok innych), decydującej o częstotliwości, ilości powtórzeń i czasie trwania – aplikowanego obciążenia.\nBrak aktywności fizycznej jest czynnikiem ryzyka powstawania chorób przewlekłych i pojawiania się kolejnych u osób, które takimi są już dotknięte. Np. spadek siły powoduje utratę funkcjonalności, zmniejszając pośrednio mobilność, której deficyt implikuje niepełnosprawność. Często dzieje się tak na skutek hospitalizacji lub w przedłużającej się rekonwalescencji.\nSchorzenia ortopedyczne oraz te poddane interwencji chirurgicznej, istotnie wpływają na pozostałe przyczyny leczenia. Celem rehabilitacji jest zwiększenie mobilności i poprawa funkcji, przez co zmniejszenie niepełnosprawności, czyli przywrócenie zdolności do aktywności fizycznej i promowanie jej poprzez aktywność ruchową (w tym np. transfer łóżko-fotel, zmiana pozycji ułożeniowej). Przywracanie zdolności motorycznych i wtórna nauka wykonywania celowych ruchów dowolnych, przy różnych zadaniach i w zmiennej kolejności, pozwala przenosić nabyte umiejętności na nowe sytuacje przy przemieszczaniu się (np. wchodzenie po stopniach), lub przy zmianie pozycji – np. siad na brzegu łóżka z leżenia, lub przyjęcie pozycji pionowej przy pomocy ortopedycznej do chodu.\n4. Plan opieki\nPolska jest jednym z krajów europejskich, w którym opieka świadczona przez rodzinę jest kluczowym elementem systemu opiekuńczego. Opieka odbywa się w środowisku domowym, często przy wsparciu opiekuna formalnego oraz udziale specjalistów. Realizowany system ochrony zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem zabezpieczenia ludzi starszych, zasługuje na szczególną uwagę w przebiegu procesów demograficznych.\nWydolność opiekuńcza rodziny zależy w głównej mierze od ilości osób mogących poświęcić się opiece. Według badań pełna wydolność opiekuńcza [nad chorym na udar niedokrwienny mózgu] wzrasta z 13% do 84% przypadków, przy aktywnym uczestnictwie w opiece już 2 osób z rodziny (w porównaniu do sprawowania opieki samodzielnie przez jedną osobę). Poziom funkcjonowania w zakresie złożonych czynności życia codziennego, czyli np. samodzielnego przyjmowania leków, przygotowywania posiłków, korzystania z telefonu itd., korzystniej przedstawia się też w przypadku pozostawania przez chorego w związku małżeńskim (i jest tu wyższy u mężczyzn). We wspomnianym przypadku udaru niedokrwiennego, poprawa stanu funkcjonalnego chorego, przy braku znacznej zależności od innych osób z powodu choroby – uwarunkowana jest w dużej mierze postawą, jaką przyjmują bliscy; z drugiej strony wysoka zależność, oparta o ocenę wyjściową stanu zdrowia, może się zwiększać, dlatego stosuje się różne modele i protokoły postępowania w interwencji opiekuńczo-terapeutycznej.\nProces komunikowania się z chorym, jako kluczowy dla motywowania do aktywności i egzekwowania od niego zaleceń w związku ze stanem zdrowia, może zostać zaburzony przez czynniki nabyte, jak choćby afazja (brak rozumienia mowy i jej wyrażania), czy być determinowany przez współistniejącą w różnym stopniu do problemów ortopedycznych, neurologicznych, kardiologicznych – demencję. Standardowe i instynktowne rozwiązania mogą okazać się wtedy trudniejsze do wdrożenia ich w życie codzienne pacjenta i tym samym promować przejście na wyłącznie akceptowalne przez chorego - co do sposobu wykonania - czynności, przy różnym stopniu jego inicjatywy.\nBarierami czynności akceptowanych i inicjowanych przez pacjetna, mogą być: ból, lęk, sposób wykonania, brak komfortu, brak dostatecznej wiedzy i umiejętności, brak sprzętu, nieprawidłowa kolejność wykonania, czy po prostu brak wsparcia do czynności wymagających wzmożonej asekuracji i siły, etc. Dochodzi nawet do wycofania się przez chorego czy rodziny po kilku próbach ich realizacji i narastającym obciążeniu. Leczenie zachowawcze niektórych chorób, szczególnie w początkowym okresie, podlegać może pewnym wypracowanym, akceptowanym i zalecanym przez specjalistów / terapeutów /opiekunów algorytmom i protokołom postępowania. Służą one bezpieczeństwu (np. endoproteza biodra, zawał serca), braku powikłań wtórnych (np. odleżyny, zapalenie płuc), zapobieganiu stopniowi spodziewanej niepełnosprawności (np. przy udarze - pojawienie się okresu spastycznego po okresie wiotkim i jego ostateczna forma), zmniejszeniu ryzyka upadku (np. przy zaburzeniach krążeniowych – hipotensja ortostatyczna), wspieraniu procesów fizjologicznych układu pokarmowego (np. dzięki pionizacji, sposobu przyjmowania pokarmu), itd. Za sprawą wyrobienia we właściwym czasie odpowiednich nawyków przy rutynowych zadaniach: higienie, pielęgnacji, odżywaniu, przemieszczaniu się, organizacji, można rozszerzyć proces rehabilitacji na większą część dnia, przez co zmniejszyć ponoszony nakład i koszty pracy oraz uczynić leczenie bardziej skutecznym i efektywnym, dzięki zgodności, ukierunkowaniu i nakładaniu się na siebie efektów w ostatecznym wyniku wysiłku podejmowanego przez wszystkich zainteresowanych (zespół interdyscyplinarny).\n5. Postępowanie z osobą chorą\nProces adaptacji do roli pacjenta i podtrzymania dotychczasowej aktywności życiowej, dzielony jest przez chorego w warunkach domowych wspólnie z rodziną. Personel medyczny może być obecny w określonym wymiarze czasowym - stale (np. brak możliwości fizycznej sprawowania opieki przez rodzinę, lub ciężki stan chorego), ustawicznie, ale do pewnego momentu (np. poprawa stanu zdrowia i funkcjonalności życiowej, przysposobienie rodziny do czynności opiekuńczych i odpowiednia organizacja opieki), lub okresowo (np. wizyty kontrolne, diagnostyczne, zabiegi i pielęgnacja specjalistyczna, podtrzymywanie efektów rehabilitacji, czy opieka wytchnieniowa). Współpraca personelu medycznego i rodziny ma za zadanie utrzymać ciągłość procesu opieki.\nJeżeli opieka nie jest sprawowana przez wykwalifikowany personel przez 24 godziny na dobę, to prędzej czy później, trzeba będzie nauczyć się wykonywania pewnych czynności w aspektach związanych z chorobą i zmienioną aktywnością życiową. Pielęgnacja podstawowa w przebiegu jednostek chorobowych obejmuje: zabiegi pielęgnacyjne, czynności lecznicze wskazane przez lekarza i opiekę nad stanem psychicznym. Pacjent posiada zdolność do tzw. kompensacji przystosowawczej, która odpowiednio pokierowana, może stanowić o względnej samodzielności w czynnościach życia codziennego i przesunięcia ciężaru odpowiedzialności najbliższych – z wyręczania, w stronę nadzoru (potencjał rehabilitacyjny).\nKonkretne przejawy pielęgnacyjnych aspektów rehabilitacji, jeżeli to możliwe, mogą przyjąć postać: przebywania poza łóżkiem (minimum raz w ciągu doby), spożywania posiłków z pozostałymi członkami rodziny, samodzielnego pójścia do toalety; u rodziny - sprawnego i wyuczonego motywowania do: wstawania z łóżka, dbania o wygląd zewnętrzny, ruchu i aktywności, oraz uczestniczenia w życiu społecznym.\nJednak właściwym podłożem możliwych do uzyskania efektów, jest stopień niepełnosprawności z jakim zmaga się pacjent. Kompleksowość postępowania opiera się na komunikacji z chorym. Stan chorobowy może proces porozumiewania się zaburzyć lub żądana czynność może być niewykonalna na danym etapie przez chorego. Dobór rozwiązań określany jest przez zdefiniowanie realnych celów, podczas umożliwienia choremu stopniowego, kierowanego wykonywania czynności, które dotychczas nie sprawiały mu problemu i są w jego zasięgu (edukacja zdrowotna). Może to być kwestią odpowiedniej relacji personalnej z zewnątrz, czy też wspomagania chorego w zdolności do wykonania czynności. Niezbędna wiedza w zakresie technicznym usprawniania lub uprzednie postępowanie terapeutyczne w zakresie celów, jakie wspólnie z rodziną i chorym udaje się ustalić, ma za zadanie usamodzielnanie się w uważnym prowadzeniu podczas codziennego funkcjonowania (koncepcja samoopieki wg Dorothei Orem).\n6. Nowa sytuacja - osoba chora i rodzina\nW nowej sutuacji przede wszystkim należy odnieść się do biologicznych rytmów dobowych. Jednym z pojawiających się stresorów, dotyczących otoczenia jak i osoby niesamodzielnej, jest zaburzony rytm snu i czuwania. Na tle innych, stałych obowiązków, zabezpieczenie chorego i jego potrzeb, konieczność nadzoru, czyni wypoczynek bardziej potrzebnym i pożądanym niż dotychczas. Długość trwania obciążenia wpływa na skuteczność radzenia sobie ze stresem. Nagła lub nieprzewidziana choroba, wpisuje się w bieżącą sytuację rodzinną. Znaczenia nabierają możliwości elastycznego dostosowania się do ról i obowiązków, oraz posiadane zdolności adaptacyjne. Pod wpływem presji, członkowie rodziny "wywoływani" są do zadania zapewnienia choremu odpowiedniej formy opieki. Sami często wychowują dzieci, poddani konieczności utrzymania pracy, kontrolowania czynnika ekonomicznego, z naturalną potrzebą rozwoju i zabezpieczenia perspektyw własnej emerytury.\nWspomniane rodzaje stresorów możliwe są do doświadczania jednocześnie, przy naturalnie pojawiających się nowych stanach emocjonalnych związanych z chorobą bliskiej osoby. Powaga sytuacji może wpływać na reewaluację i redefinicję zasad oraz wzorców w rodzinie, tym samym nadając członkom rodziny nowe role i predestynując konkretne osoby do szczególnych zadań. Pojawia się wyzwanie do stworzenia warunków sprawowania opieki na gruncie jedności i w oparciu o równowagę w zaspakajaniu potrzeb chorego i rodziny.\nOsoby starsze i/lub niesamodzielne, często negują pomoc w oparciu o "wagę" diagnozy, albo są wręcz selektywne w doborze opiekuna (nadają znaczenie jego funkcji). W duchu troski rodziny nad bliskim, osoba niepełnosprawna może odczuwać złość ze względu na doświadczaną niesamodzielność i odwrotnie: chory może starać się być samodzielny ze względu na odczuwaną złość. Kluczowym okazać się może ukierunkowanie działania, zmiana istniejącego działania, czy zaniechanie jakichś czynności, np. powstałych na gruncie uprzedniej przewlekłości schorzenia (redefinicja samodzielności). Adaptacja do zmian fizycznych wymaga utrzymywania bieżącej edukacji o stanie zdrowia i możliwościach funkcjonalnych. Niekiedy warunkiem do nawiązania przez chorego spójnego kontaktu z osobami sprawującymi opiekę, jest uprzednie uwolnienie pacjenta od istniejących niezależnie od niego faktycznych nadinterpretacji, czy niedoszacowania, co do jego zasobów funkcjonalnych. Pacjent jest czynnym podmiotem sprawowanej nad nim opieki i obiektywizowanie posiadanego potencjału rehabilitacyjnego ma na celu określenie zakresu odpowiedzialności samego chorego za proces rehabilitacji. Może on świadomie współdecydować o kształcie planowanego wysiłku. Dokonywanie się w czasie zmiany zakresu odpowiedzialności w poziomie aktywności i nauka dostosowywania się przez rodzinę do nowych okoliczności, może niejednokrotnie powiedzieć coś więcej o docelowym sposobie realizacji możliwości pacjenta, wskazując środki i warunki urzeczywistniania tak odmieniającego się przez przypadki zasobu możliwości kompensacyjnych, koniecznych do przezwyciężenia trudności adaptacyjnych i uzyskania sprawności funkcjonalnej w zasięgu czynności życia codziennego.\nPodstawowe umiejętności do sprawowania opieki są niejako już wyuczone na przebiegu życia, inaczej niż umiejętności instrumentalne w szerszym zakresie na tym polu. Rozróżnić można dwa tryby odpowiedzi na pytanie: czy opieka z zewnątrz jest konieczna? Gdy potrzeba wsparcia bliskiego pojawia się stopniowo, jest wtedy mniej odczuwalna i bardziej przyswajalna, choć specyficzny problem dla takiego tempa, może wyłonić konieczność odpowiedzi na pytanie: czy to już? Gdy konieczność wsparcia jest nagła, szukamy pomocy, ale w odpowiedzi z kolei na pytanie – jakiej i gdzie?\nOkazuje się, że szukamy w internecie opiekuna najczęściej między 2 a 4 w nocy, a rehabilitacji czy Domu Pomocy Społecznej (DPS) najczęściej w południe. Wracamy do poszukiwań opiekuna - równie zaangażowani jak w nocy - w godzinach około południowych (prawdopodobnie po wypełnieniu porannych obowiązków w zakresie opieki). Istotnie, również w środku nocy nie brakuje poszukiwań w zakresie zabezpieczenia chorego ze strony Domu Pomocy Społecznej. Wynika też, że w weekend jesteśmy skłonni odwlec intensywność poszukiwań we wszystkich wspomnianych tu dziedzinach, choć godziny nocne w zakresie "opiekuna" wybijają się i tu na tle doby. W poniedziałek wracamy do stałego poziomu intensywności szukania, co akurat przy rehabilitacji czy Domu Pomocy Społecznej wydaje się technicznie zrozumiałe. Jednak nawracająca z siłą potrzeba opieki, chęci "oddania bliskiego" w dobre ręce, wydaje się stanowić ważny temat dla osób starających się ustabilizować sytuację wokół chorego członka rodziny.\nCelem sprawowania opieki jest utrzymanie obecnej kondycji zdrowotnej i społecznej chorego, a progres w tym zakresie określić można poziomem stabilizacji czynności z tym związanych. Przy wysokim poziomie obecności zdrowotnych czynników ryzyka, konieczności regulowania rytmu dobowego i relacją między chorobą a intensywnością opieki, ważny jest poziom samodzielności wykazywany przez chorego.\n7. Fizjoterapia po powrocie ze szpitala\nFizjoterapia jako zespół oddziaływań leczniczych o charakterze zachowawczym, skupia się zasadniczo na narządzie ruchu i czerpie środki do uzyskania efektów z nauk medycznych, o zdrowiu i kulturze fizycznej (a więc dzięki rozumieniu stanów chorobowych).\nRola jaką odgrywa rehabilitacja w prewencji przed ponowną hospitalizacją jest istotna. Przyczyny rehospitalizacji są obiektem zainteresowania i kompetencji fizjoterapeuty. Wysokie znaczenie mają także działania podejmowane przez opiekuna medycznego i opiekuna nieformalnego (z najbliższego otoczenia).\nOpieka i rehabilitacja, ukierunkowane na przeciwdziałanie ponownej hospitalizacji stawiają sobie za cel np.: A. wstawanie z łóżka i skuteczne przemieszczanie się bez bólu; B. kontrolę pęcherza moczowego, samodzielne mycie się i korzystanie z toalety, poprawność przy samodzielnym przyjmowaniu leków, poprawę czynności oddechowych; C. usamodzielnienie się w okresie przewlekłym trwania choroby i przeciwdziałanie konieczności instytucjonalizacji; D. obniżenie ryzyka ponownej hospitalizacji, oraz potrzeby nagłych, nieplanowanych interwencji medycznych, w tym w zakresie nowo powstałych ran, pogorszenia ich stanu lub infekcji.\nJednym z obszarów działań fizjoterapeuty jest zapobieganie upadkom, których ryzyko pojawia się począwszy od działań służących zmianie pozycji, na samodzielnym przemieszczaniu się kończąc.\n8. Czas i organizacja\nŚredni czas trwania pobytu chorego w szpitalu w województwie pomorskim wynosi 4,6 dni (1 miejsce w kraju). Dla oddziału ortopedycznego średnia wynosi: 4,8 dni, dla internistycznego 6,4 dni, dla neurologicznego 6,7 dni, a dla oddziału rehabilitacyjnego 22,7 dni. (dane z 2017 r.)\nWedług badań 40% osób poddanych hospitalizacji doświadcza pogorszenia sprawności funkcjonalnej. Kategorie potrzeb i problemów jakie należy brać pod uwagę od pierwszego dnia pobytu w domu i co do których należy mieć szczególną uwagę w oparciu o historię choroby i posiadaną dokumentację medyczną (wraz z wypisem ze szpitala), są następujące: potrzeby fizjologiczne, odżywianie i metabolizm, wydalanie, higiena, sen i odpoczynek, ból, aktywność fizyczna i ruchowa, zabezpieczenie i poczucie bezpieczeństwa, poradność i odporność na stres, ocena i zarządzanie zdrowiem, reaktywność najbliższego otoczenia, dyskomfort, interakcje społeczne, funkcje poznawcze i postrzegania otoczenia, postrzeganie zmysłowe, poczucie własnej wartości, potrzeba miłości, przynależności i samorealizacji, pełnione role i relacje, samopostrzeganie i samokoncepcja, integralność, wierzenia religijne, funkcje seksualne, nauka i in.\nW każdej kategorii można wymienić od kilku do kilkudziesięciu i więcej czynników, przy jeszcze większej liczbie wzajemnych zależności. Tolerancja na brak zaspokojenia określonych potrzeb i ich kombinacji jest różna, zależnie od posiadanych i wypracowanych przez chorego mechanizmów kompensacyjnych. Wiedza i umiejętności, a także zdolność osób z otoczenia do poprawy, utrzymania i rozwoju poszczególnych aspektów funkcjonowania jest dla chorego kluczowa, gdyż decyduje o dalszym poziomie jakości życia. Praktycznie można przedstawić obraz funkcjonowania np. jako:\na) osoba starsza samodzielnie poruszająca się, o ograniczonej sprawności ruchowej i sensorycznej, o zachowanej funkcji zwieraczy, z zaburzonym rytmem snu i czuwania, z lekkim stopniem choroby otępiennej, wstająca kilkukrotnie w ciągu nocy do toalety, na co dzień wymagająca asysty w poruszaniu się / pomocy ortopedycznej, zapominająca o niektórych czynnościach (np. korzystanie z pomocy ortopedycznej).\nMożliwe formy oddziaływania - zmniejszenie ryzyka upadku i zwiększenie mobilności za sprawą aktywności ruchowej (ćwiczeń), edukacja i trening w zakresie nawyków przy przemieszczaniu się, terapia i opieka oparta o wyciszenie układu nerwowego, regulacja podaży płynów, pieluchowanie (np. wkładki intymne), przystosowanie mieszkania i organizacja opieki (np. system zdalnego wzywania pomocy przy przemieszczaniu się, oświetlenie).\nb) pacjent leżący, duża waga, ryzyko powstania / rozwoju odleżyny, zależność w zakresie higieny, pielęgnacji i odżywiania, zachowany kontakt i stabilna kondycja psychiczna, umiarkowany niedowład kończyn górnych.\nMożliwe formy oddziaływania – poprawa funkcji kończyn i zwiększenie mobilności w obrębie łóżka (zmiana pozycji), wypracowanie wzorców postępowania przy pielęgnacji i higienie (udział chorego, współpraca przy zmianie pozycji), zmniejszenie ryzyka powstania / rozwoju odleżyny (organizacja profilaktyki / strategia leczenia), utrzymanie kondycji psychicznej na pożądanym poziomie.\nc) pacjent z przewlekłą chorobą płuc, obciążony kardiologicznie, niska waga, podeszły wiek, o znacznie upośledzonej mobilności, wymagający znacznej asysty przy przemieszczaniu się (np. na fotel lub wózek), występujące ograniczenia ruchomości w stawach (przykurcze), niska tolerancja wydolnościowa, współpracujący, z zachowaną sprawnością manualną, regularnie przyjmujący posiłki w formie doustnej, obarczony wielolekowością.\nMożliwe formy oddziaływania – poprawa wydolności i lokalnej siły mięśniowej w oparciu o aktywność ruchową, wypracowanie przez opiekunów odpowiedniej dla nich i chorego ergonomii pracy (zwłaszcza przy przemieszczaniu się), poprawa funkcji płuc poprzez ćwiczenia i drenażowe pozycje ułożeniowe (zmniejszenie ryzyka zapalenia płuc), organizacja dnia pod kątem aktywności utrzymującej sprawność w zakresie czynności życia codziennego (ADL / IADL), likwidacja lub zmniejszenie przykurczów i złagodzenie bólu (zmniejszenie ryzyka zakrzepicy), promowanie uczestniczenia w życiu rodzinnym / społecznym (np. wspólne spożywanie posiłków, spacery z użyciem wózka), prewencja stanów niepożądanych związanych z chorobą i wielolekowością przy pionizacji, zmniejszenie obciążenia wywołanego zmianą pozycji (w wymiarze wertykalnym i horyzontalnym).\nd) pacjent po udarze, dotychczas aktywny życiowo, znaczne ograniczenia ruchowe (faza poszpitalna), problemy pielęgnacyjno-opiekuńcze charakterystyczne dla nagłej utraty sprawności, umiarkowana afazja, zespół zaniedbania połowiczego, określone wytyczne co do dalszego leczenia, chęć powrotu do zdrowia i prowadzonego trybu życia, rodzina wydolna opiekuńczo.\nMożliwe formy oddziaływania – nawiązanie spójnej i pozytywnej relacji z chorym przez zespół terapeutyczny, wdrażanie protokołów postępowania zgodnych ze stanem zdrowia i fazą choroby (wiotka, spastyczna, przewlekła), określenie podstawowych potrzeb wraz z rozwiązywaniem problemów opiekuńczych przy promowaniu samodzielności (zgodnie z koncepcją samoopieki wg Dorothei Orem), terapia zespołu zaniedbania połowiczego i innych mechanizmów, charakterystycznych dla profilu neurologicznego, ćwiczenia logopedyczne (nauka chorego i rodziny do samodzielnych ćwiczeń), promowanie różnych aktywności (w tym aktywności życia codziennego – ADL / IADL), terapia ręki.\nReasumując: konieczność działania może być prewencyjna lub interwencyjna w zasadniczym charakterze.\n9. Powikłania i konsekwencje unieruchomienia\nad.5 następstwa fizjologiczne\nad.6 aktywność ruchowa i fizyczna\nLeczenie chorób podczas unieruchomienia podzielić można na kilka działów, które wzajemnie na siebie wpływają i mogą być rozpatrzone w trzech trybach. Leczenie zasadnicze opiera się na rozpoznaniu chorobowym i dyspozycjach lekarza. Wymagać może ono leczenia i opieki lekarza specjalisty, przy udziale lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Działania pielęgniarskie w zakresie specjalistycznym obejmować mogą: opiekę długoterminową, paliatywną, chirurgiczną i inne, które uzupełniają się wzajemnie (można więc spodziewać się holistycznej opieki lub przekierowania do określonej poradni). Natomiast, biorąc po uwagę złożoność organizmu i procesów patologicznych, czynności: lecznicze, specjalistyczne, fizjoterapeutyczne, pielęgnacyjne, higieniczne, dietetyczne, farmakologiczne i in. - mają na celu opóźnienie powikłań, podtrzymanie lub poprawę odczuwanej jakości życia i tak muszą być równocześnie realizowane (nie każdy aspekt leczenia i opieki rokuje dobrze wyjściowo lub z biegiem czasu). Nie mniej w centrum uwagi jest pacjent i odczuwana przez niego jakość życia.\nPojawia się problem depresji, której doświadcza 40% hospitalizowanych osób starszych; choroba ta często jest negowana ze względu na problemy fizyczne, zwłaszcza u osób wątłych. Dystymia, czyli różnego poziomu obniżenie nastroju przez większą część dnia, pojawia się jeszcze przed okresem hospitalizacji i daje się dość racjonalnie wytłumaczyć ze względu na powiązanie z przewlekłością niepełnosprawności ruchowej i wiekiem. Zaburzenie depresyjne bierze tu swój początek zasadnie do odczuwanych ograniczeń w funkcjonowaniu związanych ze stanem zdrowia, na ich podstawie wtórnie rokując poprawę, co wpływa na istotność uwzględniania tego zaburzenia w późniejszym okresie w procesie rehabilitacji . Na podstawie wywiadu, zgłaszane objawy to: zaburzenia snu, łaknienia, uczucie zmęczenia, trudności decyzyjne, niska samoocena i poczucie beznadziejności; z czasem zmniejszona dbałość o higienę osobistą, ogólny brak motywacji; napięcie psychiczne, lęk, poczucie, że wszystko jest trudne i płytkie. Osoby takie sprawiają wrażenie ponurych, ciągle niezadowolonych, leniwych. Klinicznie znacząca depresja u osób starszych, to, zależnie od źródeł: 10-43% przypadków. Związana jest z tym utrata zdrowia. Prawdopodobieństwo "uruchomienia"chorego i poprawy jakości jego życia, powinno brać pod uwagę wiele pomijanych pojedynczo, lub w zależnościach, czynników:\n- odpowiedź na niepełnosprawność fizyczną, ból, zmianę trybu życia\n- choroba fizyczna zwiększa ryzyko depresji\n- przy złamaniu biodra – depresja ujemnie wpływa na powrót do funkcjonalności i odpowiedź na rehabilitację (ale nie rzutuje na możliwe do uzyskania efekty w tym zakresie)\n- ból zwiększa intensywność depresji\n- d. zwiększa zapotrzebowanie na usługi z zakresu ochrony zdrowia\n- d. zwiększa koszty związane ze zdrowiem / chorobą o 50%\n- dorośli częściej narzekają na dolegliwości fizyczne niż na niepokój emocjonalny (i tak mogą być leczeni)\n- populacja 60+ - urodzeni w czasach, gdy problemy psychiczne stygmatyzowano a do emocji przykładano mniejszą wagę\n- osoby w wieku 75+ bardziej adekwatniereagują co do swojego stanu zdrowia (stopniowa adaptacja na przebiegu życia); osoby w wieku 55-64 l. bardziej martwią się, mniej akceptują; skala wieku 65-74 l. - pośredni przedział kategorii\n- mniejsze oczekiwania od życia i większe doświadczenie związane z bólem i wiekiem obniżają niepokój i depresję\n- d. powoduje wycofanie z życia społecznego, objawy somatyczne: utratę apetytu, zaburzenia snu, obniżenie lub pobudzenie funkcji psychomotorycznych\n- zaburzenie depresyjne (reaktywne) - reakcja na dający się zidentyfikować stresor psychospołeczny; pojawia się nawet w ciągu (w momencie) 3 miesięcy na skutek zainicjowanego stresorem zaburzonego funkcjonowania; wygórowany, przewlekły objaw (zaniepokojenie) podczas normalnej lub spodziewanej reakcji ogólnej; zaburza czynności i aktywności, niepowiązane bezpośrednio ze źródłem stresu; zależnie od pierwotnej kondycji, przechodzi w reakcje fizjologiczne i zaburzenia nastroju\n- stała niepełnosprawność wiąże się (wpływa na) – utratę godności, bycie obciążeniem dla innych, lęk przed instytucjonalizacją; zburzenia nastroju są często nieleczone, bo traktowane jako zasadne\n- spadek samodzielności w zakresie złożonych czynności życia codziennego (IADL) to istotny czynnik powstawania depresji; czynności IADL – korzystanie z telefonu, dotarcie do miejsca poza odległością spaceru, wyjście na zakupy artykułów spożywczych, samodzielne: przygotowanie posiłków, wykonywanie prac domowych, majsterkowanie / wypranie własnych rzeczy, przygotowanie i przyjęcie leków, gospodarowanie pieniędzmi (jest to pełna lista – wg przyjętych kryteriów oceny IADL, wykorzystywanych między innymi w Kompleksowej Ocenie Geriatrycznej – KOG, obok ADL)\n- d. rzutuje na obniżenie poziomu wykonywania czynności, zwłaszcza z rana\n- d. rzutuje na rehabilitację (apatia, wycofanie się)\n- aktywność fizyczna zmniejsza symptomy depresji\n- element psychoterapeutyczny postępowania leczniczego – promuje nagradzające aktywności i eliminuje zachowania pogłębiające depresję poprzez oddziaływanie behawioralne i poznawcze w zakresie rozwiązywania problemów, relacji interpersonalnych; działa przeciwko pesymistycznym i samokrytycznym myślom w celu: rozpoznania błędnych myśli i zachowań, zmieniając je, identyfikując mniejsze elementy większych problemów i skupia się na podążaniu małymi krokami w kierunku rozwiązań.\nPojawiający się ból wpływa na poziom uczestnictwa w terapii, może opóźnić jej postępy i mieć wpływ na inne schorzenia. Wyróżniamy ból: przejściowy, ostry (urazowy), przewlekły (nowotworowy), przewlekły (nienowotworowy). Ogólne zasady występowania patologicznego bólu mogą odnosić się do:\n- przechodzenia bólu ostrego w przewlekły (i odwrotnie)\n- lokalizacji, wzorca ujawniania się, intensywności, etiologii, zajętej struktury anatomicznej (np. stawu, mięśnia, żołądka, serca)\n- czasu trwania w powiązaniu z miejscem występowania bólu, bardziej uciążliwego u osób starszych niż u osób w wieku produkcyjnym\n- u chorych onkologicznych stanowić wskaźnik do przestawienia na opiekę paliatywną (jako jedno ze wskazań).\nNiedostateczne informowanie (posiadanie przez personel medyczny informacji) o przebiegu incydentów bólowych w przebiegu leczenia, powoduje niedoszacowanie bólu w doborze środków i metod leczniczych w trakcie kompleksowego leczenia przez zespół terapeutyczny. Po uwzględnieniu wskazań leczniczych, można próbować zmniejszać dolegliwości bólowe przez dostępne i dobrane metody fizjoterapeutyczne, a także podtrzymywać uzyskany efekt podczas opieki, nie powodując powrotu i nasilenia objawów.\nWystępowanie przykurczy mięśniowo-stawowychprzyspiesza obniżenie poziomu mobilności i wzmaga ryzyko pojawienia się odleżyn. Stawy w powiązaniu z mięśniami należy poddawać regularnemu badaniu i ocenie ryzyka powstawania ograniczeń w zakresie ruchu. Równie istotne jest szersze określanie postępu albo cofania się zmian, poprzez ocenę całości funkcjonowania człowieka w środowisku (chód, ambulacja, transfer, pionizacja, lokomocja). Niezbędny okazać może się indywidualny program w zakresie przyjmowanych pozycji (np. ułożeniowych, transferowych), czy też zastosowania pomocy ortopedycznych. Należy rozróżniać przykurcze: stałe, niestałe (pozytywna reakcja na bierne rozciąganie), a także o charakterze sztywności oraz spastyczne i do nich dobierać odpowiednie postępowanie. Przykurcze związane są z dolegliwościami bólowymi; powstają m.in. na skutek stopniowej utraty sprawności w przemieszczaniu się, lub niemożności podjęcia znaczącego dla funkcjonowania ruchu. W ujęciu przewlekłego nabywania niepełnosprawności związanego z wiekiem, przejście w sposób skokowy w zależność od innych osób i przebywanie w pozycji leżącej, cechuje się dużym, negatywnym potencjałem w zakresie odczuwanego komfortu, funkcjonowania i pielęgnacji.\nRodzaje odleżyn– tętnicze, żylne, cukrzycowe. Domena większości specjalności medycznych zajmujących się bezpośrednią pracą z pacjentem. Zależnie od rodzaju i miejsca powstania odleżyny, określa się prognozę i wskazany sposób postępowania. Pierwszym stadium działania jest prewencja pierwotna. Ma ona na celu zapobieganie uszkodzeniom skóry i powstania rany, tak by wykluczać również kolejne, dalsze konsekwencje nabytej już w innych aspektach niepełnosprawności, zwłaszcza przy pogłębiającej się konieczności pozostawania w unieruchomieniu. Prewencję można i trzeba zastosować na każdym etapie ryzyka powstania i rozwoju odleżyny. Opiekun medyczny/rodzinny podejmuje w praktyce znaczący obowiązek, przejmując odpowiedzialność za właściwą pielęgnację i higienę na każdym etapie ryzyka, a także z uwagi na wymiar czasu przebywania z chorym. Ma też za zadanie aktywizację fizyczną chorego (bierną, czynną) po konsultacji z osobą posiadającą odpowiednie kompetencje, co do doboru formy, sposobu, intensywności i celowości zadań ruchowych jeżeli wskazuje na to ukierunkowanie postępowania. Nadzór nad przebiegiem leczenia odleżyny powinna sprawować pielęgniarka (będąca też w kontakcie z lekarzem). Prewencja i leczenie mają ścisły związek z dietą, pielęgnacją, higieną i ruchem, tak więc każda osoba zaangażowana w opiekę i rehabilitację wykonuje istotne czynności również na najbardziej pożądanym, prewencyjnym etapie. Nie można ograniczać pacjenta w zakresie samoopieki, jeżeli poziom sprawności pozwala utrzymać oraz rozwinąć zdolności do aktywnej w jakimkolwiek stopniu prewencji jak i współpracy w zakresie działania przeciwodleżynowego. W sprawowanej opiece niezbędna jest właściwa komunikacja między wszystkimi osobami zaangażowanymi w pomoc.\nDziałanie fizjoterapeutyczne można w przybliżeniu odnieść do następujących rodzajów postępowania:\n- czynna prewencja wtórna ran (poprawa czynności fizjologicznych)\n- działanie w zakresie ran sięgających powięzi, mięśni, kości\n- ukierunkowanie w tworzeniu się blizny (przy bardziej zaawansowanych stadiach)\n- edukacja w zakresie rehabilitacji na każdym z etapów leczenia; współpraca z zespołem terapeutycznym i uwzględnianie następujących czynników: dostępności zasobów, stosowania się do planu leczenia, kompetencji opiekuna, przewlekłości schorzenia, możliwości poznawczych chorego, chorób współistniejących, stopnia niepełnosprawności, możliwości funkcjonalnych, środowiska, stanu odżywienia, czynników psychologicznych i społeczno-ekonomicznych.\nCzynności pielęgniarskie - preparacja rany, wypełnienie martwej przestrzeni, utrzymanie prawidłowej wilgotności rany (nawadnianie / drenaż), pielęgnacja brzegów rany (zarastanie / gojenie) oraz zmiana opatrunków, która to czynność w zakresie podstawowym możliwa jest do przyuczenia dla opiekunów/rodziny – za zgodą, wskazaniem i nadzorem pielęgniarki.\nCzynności, których można się nauczyć od wykwalifikowanego i doświadczonego opiekuna – zapobieganie uszkodzeniom i zakażeniom, prawidłowa pielęgnacja i zasady utrzymywania higieny (kontrola infekcji i rozprzestrzeniania się bakterii).\nRodziny często bardzo chętnie i z determinacją chcą uczestniczyć w procesie gojenia rany. Zazwyczaj udaje im się opanować niezbędne umiejętności i nie boją się natury dolegliwości, której doświadcza chory.\nBrak poprawy stanu rany wymaga reewaluacji i modyfikacji planu opieki: opatrunek, stan odżywienia, materiał powierzchni styku ze skórą (odzież, łóżko), pozycje ułożeniowe, dodatkowe terapie. Ważnym czynnikiem w zakresie higieny skóry u osób leżących jest inkontynencja, sprzyjająca powstawaniu zmian skórnych. Dolegliwość ta może być opanowywana przez odpowiedni, czynny trening kontroli pęcherza i być lepiej zarządzana poprzez organizację aktywności i żywienia. Istotnym elementem strategii przeciwodleżynowej jest grafik i rodzaj stosowanych pozycji ułożeniowych, ostrożne odciążanie tkanek (np. za pomocą poduszek; uwaga na: przykurcze, przepływ krwi, obciążenie układu oddechowo-krążeniowego, ryzyko uwolnienia zakrzepu itp.). W postępowaniu przeciwodleżynowym należy także dobrać środki: odżywiania (w tym wspomaganie suplementami), prawidłowego transferu i podnoszenia (naprężenie tkanek, otarcia), przysposobienia chorego do niewielkiego, regularnego przemieszczania, oraz wstępnie wyposażyć się w urządzenia/sprzęt odciążający (łóżko ortopedyczne, wózek inwalidzki, podnośnik). Niezastąpioną rolę odgrywa aktywność ruchowa, fizyczna, i mobilizacja.\nWystępowanie odleżyn dotyczy 2-24% pacjentów kwalifikujących się do opieki długoterminowej, a u pacjentów wysokiego ryzyka stanowi problem w 60% przypadków (w tym ze złamanym biodrem).\nAd.5. Fizjologiczne następstwa bezczynności ruchowej i długotrwałego pozostawania w pozycji leżącej\nBezruch wskazany jest przy leczeniu wielu chorób. Optymalnie jest brać pod uwagę możliwy, późniejszy powrót do poprzedniej aktywności i zarazem dbać o prawidłowy, oraz sprawny przebieg leczenia w wymuszonej pozycji. Skutkiem hipokinezjioraz przebywania w pozycji leżącej jest eliminacja gradientu ciśnienia hydrostatycznego płynów ustrojowych między kończynami dolnymi a górną połową ciała. Następuje też przekierowanie siły ciężkości z działania na układ mięśniowo-szkieletowy wzdłuż długiej osi ciała (hipograwia). Wymusza to szereg reakcji fizjologicznych, których możemy doświadczać w sposobie i intensywności świadczonej opieki.\nZmiany występują już we wczesnym unieruchomieniu (ze wskazań medycznych), utrudniając ocenę i interpretację niektórych zmian chorobowych. W poziomej pozycji 400-900mL krwi przemieszcza się z dolnej części ciała do centralnej części układu krążenia, w większości do płuc (wzrost przepływu w krążeniu płucnym o 20-30%). Dochodzi do zmiany dystrybucji krwi; stymulacji podlegają baroreceptory sercowo-płucne, uruchamiając neurohormonalne reakcje regulacyjne, a dalej z kolei – długo utrzymujące się zmiany objętości i składu płynów ustrojowych.\nW pierwszej dobie dochodzi do wzmożonej diurezy i wydalania jonów Na+, K+ i Ca2+ z moczem; nie towarzyszy temu wzrost uczucia pragnienia i przyjmowania płynów – następuje utrata wody. Poziom diurezy wraca do normy po ok. 24 godzinach z epizodami zwiększonego wydalania moczu w późniejszym okresie. Wydalanie jonów K+ podczas długotrwałego unieruchomienia związane jest z rozkładem białek mięśniowych. Spadek objętości osocza następuje po około kilku tygodniach (o ok. 20%), wzrasta ilość wypijanych płynów (mimo braku pragnienia; uwaga – chory z zaburzoną świadomościąi wolą przyjmowania płynów) i następuje zmniejszona tolerancja ćwiczeń fizycznych (uwaga – samodzielne udzielanie ruchu: czynnego, biernego – także przez niewykwalifikowany w tym celu personel). Po 60 dniach normuje się spadek liczby erytrocytów (który wynosi ok. 10%). Spadek jest wynikiem zmniejszonego wydzielania się erytropoetyny, co spowodowane jest hemokoncentacjąkrwi, a ta z kolei spadkiem wspomnianej objętości osocza (płynu ustrojowego w którym zawieszone są elementy morfotyczne krwi – np. krwinki czerwone/erytrocyty). Zmniejszenie ilości przyjmowanego pokarmu nasila spadek liczby czerwonych krwinek. Wzrost przepływu krwi przez śledzionę powoduje zatrzymania erytrocytów w tym narządzie, którego zadaniem jest niszczenie czerwonych krwinek w warunkach fizjologicznych.\nPo 4-7 dniach zwiększa się ilość fibrynogenu w osoczu (czynnik zagęszczenia) – spada czas krzepnięcia krwi i zwiększa się aktywność fibrynolityczna osocza (czynność rozpuszczenia). W praktyce może to oznaczać podatność uwolnienia się do układu krążenia materiału zatorowego z kończyn dolnych, zwłaszcza przy wcześniejszej podatności żylnej (zakrzepica żył głębokich). Czynnikiem sprzyjającym zatorom w obrębie mięśnia sercowego może być wspomniane wyżej: wzmożone ciśnienie krążenia płucnego. Działaniem wyzwalającym zakrzep może być uruchamianie zbyt dużym wysiłkiem fizycznym (także statycznym), czy manualnym (masaż - !). Niewydolność żylnamoże też prowadzić do tzw. zespołu niespokojnych nóg, czy kurczów łydek (szczególnie w nocy); ponadto zwiększa ona prawdopodobieństwo obrzęku, czy zmian skórnych (owrzodzenia na bazie tzw. żylaków– odleżyny o etiologii żylnej), co powinno być brane pod uwagę przy odciążaniu tkanek za pomocą np. poduszek i wałków, czy przy ustalaniu pozycji ułożeniowych.\nKolejną konsekwencją pozostawania w pozycji leżącej, jest spadek objętości i masy serca, oraz upośledzenie przewodzenia impulsów w obrębie mięśnia sercowego. Prowadzi to do zakłócenia polaryzacji w obrębie ośrodków układu nerwowego (autonomicznego) serca, co pogłębia zmiany niedokrwienne. Słabnie odruch z baroreceptorów tętniczych szyjnych, co skutkuje osłabieniem odpowiedzi częstości skurczów serca na zmiany ciśnienia wokół szyi. Słabość tego odruchu pogłębia się w wyniku podatności żył kończyn dolnych na odpływ krwi z górnych partii ciała (głównie za sprawą spadku naprężenia i zaniku mięśni szkieletowych dolnej połowy ciała). Oznacza to obniżenie tolerancji ortostatycznej (hipotonia; spadek ciśnienia skurczowego >20mmHg) a w poważniejszych przypadkach nawet zapaść. Obydwie wymienione reakcje mogą mieć miejsce przy przyjmowaniu pozycji stojącej/pionowej (przy pionizacji biernej - !) i wtedy też z zasady najczęściej występują. Wykonywanie ćwiczeń w pozycji leżącej nie zapobiega upośledzeniu tolerancji ortostatycznej. Pionizacja powinna być przeprowadzona przez wykwalifikowaną, doświadczoną i świadomą zagrożenia kadrę, szczególnie przy istniejących czynnikach ryzyka.\nOsłabieniu ulegają mięśnie szkieletowe; spada ich siła i zarazem przekrój poprzeczny (głównie w obrębie kończyn dolnych; tendencja ta ma charakter wstępujący, do obręczy biodrowej i dolnego odcinka kręgosłupa; kończyny górne prawie nie podlegają temu trybowi). W konsekwencji rozpadu białek ustrojowych (głównie mięśni) obniżeniu ulega beztłuszczowa masa ciała, zmniejsza się też wrażliwość mięśni na insulinę. Wraz z moczem, kałem i potem wydalone zostają jony Ca2+, usunięte na poziomie komórkowym z kości – szybkość utraty osiąga wartość szczytową po upływie 2 tygodni względnego bezruchu w pozycji leżącej. Dochodzi do atrofii kości (na skutek braku nacisku z powodu zmniejszenia siły oddziaływania siły ciężkości). Ćwiczenia w łóżku w niewielkim stopniu zmniejszają osteoporozę, której doświadcza 25% wśród osób unieruchomionych z powodu tylko samych urazów. Warunkuje to specyficzne postępowanie rehabilitacyjne z zakresu kinezyterapii, choćby z powodu konieczności odpowiedniego włączenia odcinka najbardziej zajętego urazem lub jego stałego funkcjonalnego wyłączenia z powodu rozwoju choroby, czyli postępowanie mające na celu stabilizację lub odciążenie odcinka (m.in. jako elementy prewencji upadków). Dotyczy to również czynności higienicznych i pielęgnacyjnych, za które w większości biorą odpowiedzialność opiekunowie (np. obracanie na bok, pozycja wysoka/półwysoka w łóżku). Kości (kręgi, stawy) stają się bardziej kruche i łamliwe. Według statystyk 50% kobiet i 20% mężczyzn po 50 r.ż. będzie miało złamanie z tytułu osteoporozy, które to złamania mogą być asymptomatyczne, ale zwiększać ryzyko kolejnych złamań, co w obrębie kręgosłupa – u osób chodzących – rzutować może poważnie na ich zdolność do samodzielnej egzystencji (ADL) a nawet zwiększać ryzyko zgonu. W miarę możliwości ćwiczenia powinny wykonywane być w pozycji stojącejz możliwym obciążeniem (dźwiganie ciężarów).\nObniżeniu ulega też próg tolerancji węglowodanów; na skutek unieruchomienia spada przyswajalność glukozy, co zwiększa jej stężenie w krążącej krwi (hiperglikemia); w konsekwencji braku aktywności ruchowej, a także często dotychczasowego stylu życia, zmniejszona podatność komórek na insulinę, powoduje zwiększone jej wydzielanie przez trzustkę (hiperinsulinemia). Trzustka w swej nadaktywności ma niejako "zadziałać na siłę", niszcząc z kolei swoją zdolność do regularnej pracy na wystarczającym w warunkach fizjologicznych poziomie. Warunkiem względnej równowagi w przebiegu nietolerancji glukozy, czy cukrzycy – jest sprawne działanie mechanizmu pobierania przez komórki mięśniowe glukozy z udziałem insuliny (glukoza jest ich głównym substratem energetycznym). Przewlekły charakter nietolerancji węglowodanów sprzyja powstawaniu i rozwoju miażdżycy(także mózgowej), oraz nadciśnienia tętniczego. Leczenie farmakologiczne kompensuje funkcje trzustki lub reguluje pobór glukozy z obiegu krwionośnego na poziomie komórkowym i zyskuje w połączeniu z ćwiczeniami wykonywanymi w łóżku- nawet podczas unieruchomienia. Ćwiczenia ruchowe poprawiają tolerancję glukozy i są czynnikiem rekomendowanym w wielu chorobach układu krążenia, pełniąc funkcje prewencyjne, kompensacyjne i lecznicze.\nMożna wykazać związek pomiędzy osłabieniem układu odpornościowego a powstawaniem odleżyn. Pełnione przez ten układ czynności są upośledzane w miarę jak osoba nie może opuścić łóżka sama, lub nawet z pomocą. Poddawanie skóry zabiegom higienicznym w obrębie łóżka dodatkowo osłabia możliwości obronne skóry przed bakteriami, mimo iż z drugiej strony stanowi ważny czynnik postępowania przeciwodleżynowego (wyróżniamy czynniki ryzyka: mechaniczne, chemiczne itp.). Konieczność zaspokajania potrzeb wydalania w łóżku z udziałem pomocniczych wyrobów medycznych (np. pieluchy) oraz postępująca zmiana parametrów termoregulacji, wydzielania i właściwości bakteriobójczych skóry, naraża osobę leżącą na dodatkowe choroby. Wpływ na poprawę funkcji układu odpornościowego można uzyskać np. za pomocą diety, jak i w dużej mierze dzięki pracy mięśni szkieletowych. W jamie ustnej spada z kolei poziom stężenia lizozymów w ślinie (substancja bakteriobójcza). Dodatkowej uwagi wymaga wtedy toaleta jamy ustnej, zwłaszcza, że przyjmowanie pokarmów drogą doustną powoduje przemieszczenie zawartości płynów ustrojowych do dalszej części układu pokarmowego, wpływając na procesy trawienne, wydalnicze oraz samopoczucie.\nW zakresie układu oddechowego - mierzony podczas wysiłku w pozycji wyprostowanej, prawidłowy pułap tlenowy, po 2-3 tygodniach leżenia z powodu choroby, osiąga o 25-30% niższe wartości. Pułap tlenowy jest to zdolność do pochłanianiatlenu przez organizm, warunkujący wydolność fizyczną, szczególnie tlenową (aerobową), czyli taką, której w pierwszej kolejności doświadcza w działaniu nawet niewytrenowana osoba. Ten rodzaj wydolności jest kluczowy dla osób starszych. Z kolei maksymalny pobórtlenu podczas pozostawania pozycji leżącej nie wykazuje tak znaczących zmian (wahań). Można doświadczać wrażenia stabilności, nieodczuwania zmian, tolerancji – jednak utrudnieniu podlega osiąganie pionizacji i poruszania się (zależność pomiędzy wytrzymałością i siłą mięśniową jest dwustronna). Ćwiczenia w łóżku zwiększają zdolność do wysiłku, a samo pozostawanie w pozycji siedzącej w okresie unieruchomienia nie zapobiega zmniejszeniu się zdolności do wysiłku. Należy brać pod uwagę silną zależność między układem oddechowym i krążenia. Mięśnie oddechowe tak jak i inne, ulegają osłabieniu na skutek obniżonego poziomu czynnego używania. Kluczowe są wtedy ćwiczenia oddechowe.\nPo 45 dniach ostrość widzenia zmniejsza się o 20% i ograniczeniu ulega pole widzenia (ostrość wzroku wykazuje spadek już po 5 dniach). Szczególnie uciążliwe może to być dla osób w rozwijającej się cukrzycy, osób mających deficyty sensoryczne i komunikacyjne (np. afazja), czy sprzyjać intensyfikacji zachowań agresywnych w chorobach otępiennych – zaburzeniu ulega ważny kanał informacyjny w kontakcie z otoczeniem: wzrok. Uwagi wymaga też komunikacja dźwiękowa z chorym, szczególnie na gruncie doświadczanych emocji. W ciągu pierwszego tygodnia obniżeniu ulega poziom słyszenia, choć wraca w sposób fizjologiczny do wyjściowych wartości w końcowym okresie tego czasu.\nAd.6. Aktywność ruchowa i fizyczna\nW miarę upływu czasu u obłożnie chorego spada poziom koordynacji ruchu, utrzymywania równowagi i prowadzenia chodu. Wzrost aktywności powoduje szereg skutków: fizjologicznych, psychologicznych, wzrostu poczucia własnej skuteczności i samoopanowania, oraz poziomu wiary w siebie; pozwala także na odseparowanie się od negatywnych myśli. W organizmie na skutek wysiłku ruchowego uwalniają się endorfiny (tzw. "hormony szczęścia") i transmitery monoamiczne. Te ostatnie są transporterami: a) noradrenaliny- hormonu pobudzającego, uwydatniającego zapamiętywanie, koncentrację, powodującego wzrost ciśnienia tętniczego, uwolnienie glukozy, poprawę funkcji mięśni szkieletowych, wykazującego wpływ na spadek nietrzymania moczu – dzięki kontroli opróżniania pęcherza; oraz b) serotoniny- hormonu regulacji snu, temperatury ciała, ciśnienia krwi, apetytu; serotonina w pożądanym stężeniu odpowiada za spadek agresywności, zmęczenia, zwiększa tolerancję na ból i sprzyja ustępowaniu depresji. Przykładowo, najniższy poziom noradrenaliny występuje podczas snu – co przy apatii i "podsypianiu"w ciągu dnia, nasila deficyty z tym związane.\nIstnieje szereg technik ruchowych i manualnych (a także fizykalnych) zwiększających możliwości uczestnictwa w życiu codziennym (ADL / IADL) i zmniejszających ból. W konsekwencji podjęcie aktywności fizycznej w możliwie użytkowym kierunku, jak chociażby spędzenie aktywnie dnia w domu na wózku inwalidzkim, może przyczynić się do odczuwalnej poprawy jakości życia. Zalecany czas aktywności fizycznej to 150-300 minut tygodniowo. Wskazuje to na celowość wprowadzania stosownego protokołu, właściwego, np. dla opieki długoterminowej, który będzie częścią szerszej strategii i opierać się będzie na fizjoterapii opartej na faktach (Evidence Based Physiotherapy – EBP). Uwzględnia się w tym celu standardy i ramy pracy, by powielać czynności oparte na aktach ruchowych (jeżeli się nie wykluczają wzajemnie). Ważne jest identyfikowanie ról i odpowiedzialności osób zaangażowanych w ten proces, oraz regularna ocena efektów. Kluczową bazą w rozwijaniu mobilności u osób leżących jest aktywność funkcjonalna,która w razie konieczności poprzedzona jest treningiem ruchowym (kontrolowaną aktywnością ruchową).\n10. Zdrowie opiekuna z rodziny\nNiezależnie od początkowo odczuwanych sił i kompetencji do realizacji czynności wchodzących w zakres procesów: opieki, pielęgnowania, higieny, rehabilitacji i leczenia, prawa obowiązujące w nich łącznie nie ulegają zawieszeniu, mimo skutecznego rozwiązania w kolejności pierwszych, podstawowych problemów i pojawienia się okresu latencji (okresu od momentu zadziałania bodźca do chwili pojawienia się reakcji). Opiekun również podlega naturalnym prawom odnośnie własnego stanu zdrowia, gdyż wymaga ono stałej, zrównoważonej troski o własną osobę. Interakcja z osobą chorą przesuwa rozkład sił stosownie do istniejącej u podopiecznego niesamodzielności. Opiekun rodzinny w sposób nieformalny nabywa nowych kompetencji i umiejętności. Zaspakajanie potrzeb chorego w ramach codziennych czynności, odbywać może się z konieczności w obrębie łóżka, które w pewnym momencie stało się centrum środowiska przebywania osoby niesamodzielnej.\nŚwiadomość pewnych rodzajów ryzyka i przekonanie co do realnych możliwości chorego, może stanowić efektywne i ważne wytyczne odnośnie czasu właściwej opieki, ilości godzin w których można zrealizować codzienne wyzwania, oraz liczby doglądań, koniecznych do prawidłowego nadzoru. Zapobieganie upadkom ma miejsce zarówno podczas udzielanej asysty czy wyręczania jak i pod nieobecność opiekuna. Choroby otępienne wzmagają ryzyko powstania uszkodzeń mechanicznych (urazowych). Rodzaj choroby, która jest głównym czynnikiem konieczności unieruchomienia, należy zazwyczaj w kategorii do danej dziedziny medycznej, będąc jednak częścią szerszej całości (holistycznej); dlatego nie należy zapominać o całościowym charakterze opieki. Poziom wykonywania określonych zadań nie powinien być zaburzany przez okoliczności sprzyjające pewnym negatywnym afektom. Wpływ wypoczynku na posiadający neurologiczne podstawy poziom empatii wydaje się kluczowy dla codziennego przebiegu opieki. Proces rehabilitacji wdrażany przez rodzinę jest naturalny w przypisanych mu tu granicach. Zapobieganie instytucjonalizacji stanowi główną siłę opieki świadczonej przez rodzinę.


O nas - MebleWersal.pl\nPoczątki…nie były trudne!\nSalon Meblowy WERSAL to lokalna marka, która powstała w 2003 roku, na bazie prowadzonej od 1992 roku rodzinnej działalności. W kolejnych latach następował dynamiczny rozwój firmy nie tylko na rynku lubelskim ale również - z uwagi na specyfikę działalności - na terenie całego województwa. Działalność prowadzona przez 13 lat w lubelskich, meblowych centrach handlowych a później przez kolejne 6 lat we własnej siedzibie przy ulicy Diamentowej 17 w Lublinie ugruntowała pozycję firmy, na trwałe wpisując ją na handlową mapę Lublina.\nAle dlaczego "WERSAL"?\nWbrew pozorom wymyślenie nazwy firmy nie było łatwe. Miała być ona krótka, nieskomplikowana oraz kojarzyć się z meblami. Ostateczny wybór padł na WERSAL gdyż to właśnie od pałacu królewskiego pod Paryżem pochodzi rozpowszechniona w latach 70-tych XX wieku nazwa wielofunkcyjnego mebla do siedzenia i spania, czyli wersalki. Co ciekawe, nazwa ta występuje tylko w Polsce i choć wersalka to królowa salonów rodem z PRL, również i dziś posiada swoich zagorzałych fanów, którzy nie chcą słyszeć o zakupie kanapy, wracając do nas po - coraz to nowsze - modele niezawodnej wersalki.\nPo kilku latach budowania marki przyszła pora na budowę siedziby i tak w marcu 2015 roku rozpoczęliśmy nowy rozdział naszej działalności, już "na swoim", w nowo wybudowanym salonie przy ulicy Diamentowej 17 w Lublinie, która od lat stanowi swoiste "zagłębie meblowe" na lubelskiej mapie handlu.\nPomimo zmiany siedziby nasi wieloletni klienci odnaleźli nas i wielokrotnie dają nam znać, że są z nami od początku, wracając po kolejne meble, zadowoleni z dotychczasowej współpracy.\nJak wiadomo konkurencja na lokalnym rynku jest duża, ale pomimo systematycznego pojawiania się kolejnych mocnych graczy branży meblarskiej, nasi klienci stale obdarzają nas zaufaniem wracając po kolejne zakupy. Co zatem nas wyróżnia?\nPo pierwsze tak jak my nie jesteśmy anonimowi dla naszych klientów - profesjonalna i zaangażowana załoga jest z nami od lat, w niektórych przypadkach od początku - tak nasi Klienci nie są anonimowi dla nas. Wracając do nas, są przyjmowani jak dobrzy znajomi a ich problemy nigdy nie są nam obojętne.\nNie da się ukryć, nie jesteśmy sieciówką, dzięki temu jednak poza indywidualnym podejściem do klienta jesteśmy w stanie trzymać pieczę nad wszystkimi procesami w firmie oraz osobiście monitorować jakość sprzedawanych przez nas towarów, poprzez staranny wybór do oferty tylko sprawdzonych produktów, gdzie stosunek jakości do ceny jest wysoki. Zespół, znający doskonale potrzeby naszych klientów ale również specyfikę branży, ma aktywny wpływ na wszystkie procesy zachodzące w firmie, sygnalizując zasadność zmian oraz wskazując najkorzystniejsze rozwiązania.\nZnając rynek mebli od podszewki, potrafimy precyzyjnie zdefiniować potrzeby i oczekiwania klientów, doradzając odpowiedni wybór tym z nich, którzy takiej porady od nas oczekują.\nPowyższe znajduje odzwierciedlenie w opiniach zamieszczanych przez naszych klientów w Internecie, w treści których niejednokrotnie wyrażają oni zadowolenie ze współpracy z konkretnym doradcą oraz dziękują za pomoc w podjęciu satysfakcjonującej decyzji.\nNieskomplikowana struktura organizacyjna oraz stała obecność „na miejscu” osób decyzyjnych umożliwia elastyczne, dynamiczne podejmowanie decyzji, co niezwykle ułatwia współpracę zarówno z naszymi odbiorcami jak i dostawcami.\nWychodząc naprzeciw potrzebom rynku...\nW 2018r. rozpoczęliśmy sprzedaż za pośrednictwem sklepu internetowego co okazało się strzałem w dziesiątkę. Wybuch pandemii w 2020r. zweryfikował potrzeby klientów, kiedy to okazało się, iż zakupy w sklepie internetowym w miesiącach lockdownu stały się już nie tyle wyborem co niekiedy również koniecznością.\nBogata, szczegółowo opisana oferta sklepu internetowego, wyposażonego w przyjazne konfiguratory tapicerki, kolorów drewna bądź dodatkowych akcesoriów oraz filtry, oszczędzające czas spędzony na poszukiwaniu właściwego mebla, nie tylko znacznie ułatwia dobór mebli do potrzeb klienta oraz parametrów wnętrz, ale też umożliwia wygodny wybór mebli już w domu. Niekiedy - w przypadku naszych lokalnych klientów - ostateczna decyzja dotycząca ostatecznego wyboru pozostawiana jest na krótką wizytę w naszym salonie stacjonarnym, gdzie mogą oni osobiście ocenić komfort mebla, zobaczyć i dotknąć tkaninę czy skonsultować swój wybór z naszym doradcą.\nPrzyjazna strona www.meblewersal.pl umożliwiła nam dotrzeć z bogatą ofertą do klientów w Polsce i zagranicą.\nMarki na każdą kieszeń\nPo przeprowadzeniu się do nowej siedziby na ulicę Diamentową, wielokrotnie spotkaliśmy się z opinią klientów, iż nasza nowo wybudowana siedziba oraz sama nazwa firmy przed przyjściem do naszego salonu kojarzyły się z wysokimi cenami, nic bardziej mylnego. Nasi klienci wielokrotnie do nas wracają, wiedząc, że z wysoką jakością idą u nas w parze konkurencyjne ceny, a szeroki asortyment pozwoli każdemu na wybór mebli adekwatny do jego potrzeb oraz możliwości finansowych.\nAktualnie w ofercie pochodzącej od kilkudziesięciu, wyselekcjonowanych producentów krajowych znajdują się marki takie jak: PMW, LIBRO, ETAP SOFA, MEBLE BYDGOSKIE, FM WERSAL, GKI Design, CRISTAP, SIGNAL, HALMAR, BENIX, Meble Kieleckie, HELVETIA, ML MEBLE, BOG-FRAN, DREWDĄB, DOLMAR, KAM, HILDING, COMFORTEO i wiele innych, nie mniej dla nas ważnych.\nUczestnicząc w targach branżowych oraz śledząc bieżące trendy na rynku meblowym staramy się nadążać za zmieniającą się modą, oferując naszym klientom najnowsze i najatrakcyjniejsze rozwiązania.\nOferta Salonu Meblowego WERSAL obejmuje pełne spektrum mebli pokojowych i kuchennych a naszym oczkiem w głowie są narożniki tapicerowane, których ogromny wybór znajduje się nie tylko w salonie stacjonarnym ale również na www.meblewersal.pl.


'Święto kaszy zamiast spotkań z Obamą czy Merkel' - rzecznik rządu o pierwszych dniach prezydentury Dudy\nAnna Siek 11.08.2015 10:28\n- Zastanawiam się, czy Andrzej Duda będzie się mógł odciąć od Beaty Szydło i Jarosława Kaczyńskiego, który sfinansował jego kampanię. Do tej pory w Polsce prezydentów ocenialiśmy dobrze, jak byli niezależni. Serdecznie życzę Andrzejowi Dudzie, żeby był niezależny - mówił w TOK FM rzecznik rządu Cezary Tomczyk. Mimo tych życzeń rzecznik rządu nie omieszkał przypomnieć, że nowy prezydent nie zaczął urzędowania od wizyty w którejś z ważnych stolic.\nChcesz wiedzieć szybciej? Polub nas - Co prawda jego pierwsza wizyta to nie była rozmowa z prezydentem Obamą czy kanclerz Merkel, tylko wizyta na święcie kaszy. Ale rozumiem, że to formuła dziękowania za wybór - ocenił Tomczyk w "Poranku Radia TOK FM".\nFestiwal Kaszy "Gryczaki", w którym uczestniczył prezydent, odbył się w Janowie Lubelskim. W tym samym dniu - w sobotę - Andrzej Duda spotkał się też w Kopaninie Kaliszańskiej z rolnikami oraz mieszkańcami Dąbrowy Tarnowskiej.\nRzecznik rządu zaapelował do polityków PiS, by nie wciągali Andrzeja Dudy "do bieżącej polityki". - Bo funkcja prezydenta jest czymś więcej. Prezydent jest głową państwa i chciałbym, żeby był także moim prezydentem. I tego od niego oczekuję - stwierdził Cezary Tomczyk.


Freida Pinto (Freida Pinto) zdjęcie, biografia, wzrost masy 2018 - Gwiazdy\nBiografia Freida Pinto\nChociaż Frida urodziła się w Bombaju w Indiach (obecnie Mumbai), jej rodzice byli portugalskimi imigrantami. Ojciec przyszłej gwiazdy pracował jako menedżer banku "Bank of Baroda". Mama była dyrektorką szkoły "Uniwersalna szkoła średnia św. Jana", którą ukończyła Frida. Po otrzymaniu dyplomu Pinto wstąpił do kolegium św. Javiera w swoim rodzinnym mieście. Tam otrzymała tytuł licencjata literatury angielskiej. Równolegle ze studiami Frida uczęszczała na lekcje choreografii, więc tańce klasyczne, na przykład salsa, pięknie tańczyły.\nUmiejętności taneczne Fridy pomogły jej znaleźć pracę w międzynarodowym programie teatralnym "Full Circle", który podróżował daleko po całej Azji Południowo-Wschodniej. W tym projekcie Pinto pracował od 2006 do 2008 roku. Równolegle dziewczyna pojawiła się w indyjskiej telewizji. Występowała jako modelka w reklamach takich znanych firm, jak Škoda, Wrigley's Chewing Gum, Airtel, Hutch i DeBeers. Oczywiście, nie bez pięknej dziewczyny i wiodących magazynów o modzie. Frida pojawiła się na okładkach publikacji.\nNa początku 2008 roku dziewczyna była uczennicą samego Bari Jonesa - była przedstawicielką agencji castingowej "The Barry John's Acting Studio".\nFrieda postanowiła spróbować swoich sił w roli Latika w melodramacie "Slumdog Millionaire" Lavlin Tandan i Danny Boyle. Nic dziwnego, że tak utalentowana dziewczyna mogła wziąć tę rolę. Oto, co dziewczyna pamięta o tamtym czasie: "W 2007 roku reżyser castingowy filmu" Slumdog Millionaire "Lavlin Tandon przybył do Bombaju, od razu zaczął dzwonić do różnych agencji i szukać dziewcząt i chłopaków do głównych ról, a także zadzwonił do mojego menadżera. Podszedł do mnie i powiedział: "Frieda, wiesz, Danny Boyle przyjedzie do Indii i nakręci tu swój film. Czy musisz przesłuchać? "Moja pierwsza reakcja była kategoryczna, powiedziałem:" Spieprzaj, Boyle nigdy nie przyjdzie, by nakręcić swój film w Indiach. "W rzeczywistości nie wierzyłem w to, ale mimo to poszedłem na przesłuchanie. Zapomniałem o nim bezpiecznie, ponieważ przez prawie miesiąc nie było odpowiedzi, a miesiąc później zadzwonił do mnie Tandon i powiedział, że muszę znowu przyjść na przesłuchanie, które Danny będzie wydatkować, a ja przyszedłem, grałem tę samą scenę, co poprzednio. Ostatecznie trwało to pół roku, miałem pełne półroczne przesłuchanie si zanim dostałem rolę. "\n"Przez wszystkie sześć miesięcy szedłem z jedną myślą:" Panie, proszę, pozwól mi dostać się do roli! "Ale w czwartym miesiącu zacząłem się męczyć z tego wszystkiego. Przybywałem co miesiąc i za każdym razem, gdy mówiono mi:" Świetnie, do zobaczenia później W rzeczywistości bardzo trudno jest stanąć przed Dannym Boyle'em i pokazać swoje umiejętności, ale jest on tak skromnym facetem ... I zabiłby mnie, gdyby usłyszał to, co ci powiedziałem, ale w rzeczywistości czasami bardzo zdenerwowany Danny wygląda na rozciągnięty sznur, reżyser musi rozdać to, co chce zobaczyć, Th nie idą słuchać jednocześnie zachęca, co znacznie upraszcza pomaga zapomnieć o kompleksy i ochronę psychologiczne, a więc z całości Właściwie te sześć miesięcy było pyszne „- .. aktorka.\nFreida Pinto na wideo\nPraca nad filmem "Slumdog Millionaire" stała się dla Fridy nie tylko pierwszą, ale także gwiazdą. Film okazał się niezwykle udany. Przyniósł twórcom gigantyczne opłaty, a także prestiżową nagrodę Oscara. Otrzymano kolejne nagrody, takie jak People's Choice Award i Golden Globe Awards.\nSaurabh Shukla, Ayush Mahesh Khedekar, Anil Kapoor i Dev Patel wystąpili w popularnym filmie.Dramat opisał historię osiemnastoletniej sieroty mieszkającej w slumsach Bombaju, nazwanej Jamal Malik. W filmie w najlepszych tradycjach kina indyjskiego jest "miłość, łzy i życie". Rok później Freida Pinto została nominowana do nagrody BAFTA za najlepszą rolę drugoplanową. Ponadto nowo powstała aktorka otrzymała nagrodę za wybitne osiągnięcia w filmie "Screen Actors Guild Award".\nIndyjska piękność i obiecująca aktorka zauważyła wybitnego reżysera Woody'ego Allena. Następnie zaprosił Fredę do roli Dii w swoim następnym filmie zatytułowanym "Spotkasz tajemniczego nieznajomego". Obraz pojawił się na ekranach w 2010 roku. Co więcej, przyznaje aktorka, praca z tak sławnym reżyserem sprawiała jej prawdziwą przyjemność. Tym razem młoda aktorka pojawiła się na planie z hollywoodzkimi gwiazdami Joshem Brolinem, Anthonym Hopkinsem, Antonio Banderasem i Naomi Wats. W tym samym czasie Frida pracowała w jeszcze jednym filmie roku 2010 "The World", a Juliana Schnabel została jej dyrektorką.\nA w 2010 roku ukazały się zdjęcia "Black Gold" i "Monkey Rise", w których grała także Freida Pinto. W tym samym czasie aktorka grała rolę prorokini (dziewiczej kapłanki) w fantastycznym dramacie słynnych mitów greckich "Wojna bogów".W filmie o przygodach Tese, syna Posejdona i zwycięzcy Minotaura i Prokrustes, grali Mickeya Rourke'a, Johna Hurta, Kellana Lutza i Henry'ego Cavilla.\nA w 2010 roku w filmie "Trishna" ("Piękno ze slumsów") dużą rolę odegrała Freida Pinto. To druga adaptacja książki Thomasa Hardy'ego. Projektem kierował brytyjski reżyser Michael Winterbott. Na tym obrazie biedny kierowca odkrył, że był spokrewniony z rodziną Eberville, która słynęła z rycerskich czynów.\nFreida Pinto jest profesjonalną tancerką. Dziewczyna interesuje się nie tylko tradycyjnymi tańcami indyjskimi, ale także latynoamerykańską, na przykład salsą. Dziewczyna ma piękną i gładką skórę, właśnie dzięki temu stała się twarzą słynnej marki kosmetycznej "L'Oreal". Jednak sama aktorka mówi, że sekret jej piękna tkwi nie w kosmetycznych innowacjach, ale w specjalnych koktajlach, które składają się z mieszanki świeżych warzyw z papryką i kolendrą. Sprawiają, że skóra staje się gładka, a także poprawia nastrój i poprawia trawienie. Dlatego Frida nie jest uważana za jedną z najpiękniejszych kobiet na świecie.Jednak Pinto czasami wciąż wątpi w swoją własną atrakcyjność.\nŻycie osobiste Freida Pinto\nOd 2001 roku, przed szczytem popularności i najmniejszą nutą celebryty, Frida spotkała się z ekspertem ds. Marketingu w Bombaju, Rohanem Antao. Poznali się jeszcze na uniwersytecie.\nZ Devem Patelem\nPinto studiował literaturę angielską, Antao także chemię. Para rozpadła się tuż po rozpoczęciu kariery aktorskiej Fridy w 2009 roku. Dziewczyna sama opuściła wybraną. Pinto mieszka teraz w Nowym Jorku.\nOd 2009 roku Freida Pinto spotyka się ze swoim kolegą, Devem Patelem.\nKonkani jest rodzimym językiem Freda.\nStarsza siostra Pinty, Sharon, pracuje jako producent na kanale telewizyjnym NDTV.\nNazwisko aktorki jest portugalski i oznacza "mały ptak".\nObejrzyj wideo: Mowgli: Legenda dżungli. Oficjalny zwiastun [HD]. Netflix (Styczeń 2020).\nOdkurzacze Wiedza © Copyright 2020 | Freida Pinto, biografia, aktualności, zdjęcie!


Zrzeczenie się ubezpieczenia – na czym polega?\nJeśli zainteresowała Cię kwestia zrzeczenia ubezpieczenia OC, oznacza to, że albo masz w planach zakup, albo sprzedaż pojazdu mechanicznego. Przygotowaliśmy dla Ciebie garść porad przydatnych w obu wymienionych przypadkach. Sprawdź, jak wygląda zrzeczenie się ubezpieczenia OC samochodu, który […]\nZwrot z ubezpieczenia OC – w jakich sytuacjach możesz na niego liczyć?\nChcesz otrzymać zwrot ubezpieczenia samochodu? Sprawdź, w jakich sytuacjach Ci przysługuje. Co musisz zrobić, by otrzymać zwrot ubezpieczenia przy sprzedaży samochodu i jakie kroki podjąć, gdy pojazd zostanie Ci skradziony lub ulegnie zniszczeniu w wypadku. Zobacz nasze porady […]\nKolizje samochodowe zdarzają się na polskich drogach każdego dnia i warto mieć świadomość tego, że mogą przytrafić się i Tobie. Czy będziesz wiedział, jak odpowiednio zareagować w takiej sytuacji? Czy konieczne jest wezwanie policji? Wielu kierowców pod wpływem […]\nKażdy, kto planuje narty w Austrii, powinien zatroszczyć się o odpowiednie ubezpieczenie turystyczne o szerokim zakresie. Takie, które zapewnia ochronę zarówno na stoku, jak i poza nim. Przeczytaj artykuł i przekonaj się, co obejmuje kompleksowe ubezpieczenie na narty […]\nJeśli posiadasz nowe auto, wykonanie przeglądu będzie konieczne po 3 latach jego użytkowania, a kolejne należy wykonywać co drugi rok. Starsze auta oraz te z instalacjami gazowymi trzeba poddawać badaniom diagnostycznym każdego roku. Niestety łatwo można zapomnieć o […]\nUbezpieczenie na narty Słowacja\nNarty na Słowacji to doskonały pomysł na spędzenie ferii, urlopu czy nawet weekendu. Abyś jednak mógł w pełni cieszyć się wolnym czasem, zrelaksować i odprężyć, potrzebne Ci będzie odpowiednie ubezpieczenie narciarskie. Chroniąc swoje zdrowie i finanse, skupisz się […]\nEuropejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego – krok po kroku\nNiezależnie od tego, czy jedziesz na wakacje do któregoś z krajów Unii Europejskiej, czy też czeka Cię wyjazd za granicę do pracy, np. na delegację, koniecznie powinieneś zadbać o to, aby wziąć ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia zdrowotnego. […]\nUbezpieczenie na narty Szwajcaria\nSzykujesz się do wyjazdu na narty do Szwajcarii? A może zmieniasz narty na snowboard? Podczas podróży niewątpliwie przyda Ci się kompleksowe ubezpieczenie narciarskie. Ochroni Cię, jeśli doznasz kontuzji, rozchorujesz się, zepsujesz lub stracisz sprzęt, a nawet wyrządzisz przypadkowo […]\nPoprzednia 1 … 16 17 18 19 20 … 32 Następna


Sok warzywny BIO 750ml Rabenhorst - Biomaluch\nStrona główna ART. SPOŻYWCZE>Soki i Napoje>Soki Warzywne>Warzywne Pozostałe>Sok warzywny BIO 750ml Rabenhorst\nSok warzywny BIO 750ml Rabenhorst\nKod produktu: VIC_0409\n1-2 dni statusy ￫\nWięcej za mniej:\nKupując w wielopakach oszczędzasz\nSok bogaty w witaminy A, E, D, K, PP, C, B1, B2 oraz liczne związki mineralne. Po otwarciu przechowywać w lodówce. Produkt rolnictwa ekologicznego, system kontroli WE 2092/9.\nSkład: soki bio z: pomidorów, marchwi, czerwonych buraków, ogórków, kapusty kwaszonej, cebuli, naturalny sok cytrynowy; zioła bio: koper, pietruszka, bazylia, kminek, sól jodowana\nKilka słów o producencie: Rabenhorst\nProducent wysokiej jakości soków owocowych i warzywnych BIO, nektarów BIO, soków dla dzieci BIO z serii "Rumiane Policzki'', Smoothie BIO, soków prozdrowotnych z serii "VITASSE". 200 letnia tradycja, 200 letnie doświadczenie i uznana obecność na rynku soków w Europie. Rabenhorst zawsze produkował w zgodzie z naturą, w rzeczywistości był producentem żywności organicznej na długo zanim produkty organiczne były w modzie.\nNarodziny pierwszego soku Rabenhorst – soku winogronowego, datowane są na 1898 rok, kiedy to Lauffs Alexander zdecydował się skorzystać z niedawno odkrytej przez Ludwika Pasteura metody pasteryzacji. Świeży sok winogronowy był popularny wśród hodowców winorośli od wielu lat, ale dopiero wynalezienie pasteryzacji spowodowało, że możliwe stało się przechowywanie i sprzedawanie wina "bezalkoholowego". Na kanwie tego odkrycia powstał sztandarowy do dziś dnia klasyczny Sok z czerwonych winogron firmy Rabenhorst.\nNaturalny sok z mieszanki ekologicznych warzyw.\nSok z buraków i selerów kiszonych BIO 300ml Bio Food\n6 szt. lub wielokrotność\nEkologiczny sok z buraków i selerów kiszonych.\nSok ze Skrzypu Polnego 100 500ml EkaMedica\nNazwa „Skrzyp” pochodzi od charakterystycznego „skrzypnięcia” jakie wydaje z siebie ta roślina pod wpływem przydepnięcia.\nSok z Młodego Jęczmienia 100 500ml EkaMedica\nSok z Czarnej Rzepy 100 500ml EkaMedica\nSok z kurkumy BIO 200ml Voelkel\nEkologiczny sok z korzenia kurkumy Specjalnie wyselekcjonowane korzenie kurkumy przetworzone w delikatnym procesie nadają intensywny aromat.\nSok z Ostropestu 100 500ml EkaMedica\nOstropest, jest to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych, występująca w całym basenie Morza Śródziemnego, blisko spokrewniona ze słonecznikiem.\nSok z młodego jęczmienia BIO 500 ml Look Food\nSok z młodego jęczmienia z kontrolowanych upraw ekologicznych.\nSok z liści szpinaku 500ml EkaMedica\nNaturalny sok z liści szpinaku.\nSok z lucerny 500ml EkaMedica\nLucerna jest źródłem chlorofilu który ma działanie alkalizujące i oczyszczające - utrzymuje zdrową florę bakteryjną jelit.\nSok marchewkowy z jabłkiem BIO 5l Tłocznia Maurera\nSmak soku zależy od odmiany owoców i warzyw. Mętność i osad są zjawiskiem naturalnym (pozostałość drobnych cząsteczek miąższu). Zawiera naturalnie występujące cukry. Sok pasteryzowany.\nSok pomidorowy BIO 700ml Voelkel\nEkologiczny sok pomidorowy.\nGłóg zawiera bioflawonoidy, które m.in. wspomagają działanie witaminy C i wykazują działanie wzmacniające układ krwionośny oraz kwasy organiczne.\nSok z liści jarmużu 500ml EkaMedica\nNaturalny sok z liści jarmużu.\nSok z Wilkakory 100 500ml EkaMedica\nSok z czerwonej kapusty kiszonej z moringą BIO 200ml Bio Food\nSok z ekologicznej kapusty czerwonej z dodatkiem moringi i soli. Tłoczony, nie z koncentratu.\nSok z kiszonej kapusty BIO 270ml Dary Natury\nEkologiczny sok z kiszonej kapusty. Opakowanie zawiera 1 sugerowaną porcję produktu. Rozwarstwienie produktu jest naturalnym procesem i nie stanowi wady.\nSok z imbiru BIO 200ml Voelkel\nEkologiczny sok z korzenia imbiru. Specjalnie wyselekcjonowane korzenie imbiru przetworzone w delikatnym procesie nadają intensywny aromat.\nSok marchwiowo-jabłkowy BIO 300ml BIO Food\nEkologiczny sok z marchwi i jabłek. Idealny dla dzieci.\nSok ten uzyskuje się poprzez bezpośrednie tłoczenie soku z pomidorów.\nSok buraczkowy z jabłkiem BIO 700ml Tłocznia Maurera\nSmak soku zależy od odmiany warzyw i owoców. Mętność i osad to zjawisko naturalne.\nSok z czosnku niedźwiedziego BIO 250ml Dary Natury\nEkologiczny sok z czosnku niedźwiedziego.\nSok z selera i jabłek BIO 300ml Tłocznia Maurer\nProdukt pasteryzowany. Smak soku zależy od odmiany owoców i ziół. Mętność i osad to zjawisko naturalne (naturalna pozostałość drobnych cząstek miąższu). Zawiera naturalnie występujące cukry.\nSok z jarmużu BIO 250ml Dary Natury\nSok z ekologicznego jarmużu z dodatkiem imbiru.\nNapój jabłkowo-pomarańczowo-marchwiowy BIO 1l Natura Nuova\nEkologiczny sok owocowo-warzywny.


Wrzesień, 2011 | Nie ma przeciętnych kotów\nOpublikowano 26 września 2011 Autor: Matka-Nie-Polka\nto bym kupiła dom z ogródkiem, pięknie go wyposażyła, bo było by mnie stać na piękne meble. Zrobiłabym sobie piękną jasną łazienkę, gdzie oprócz wanny (obowiązkowa) byłaby jeszcze kabina z porządnym natryskiem. I miałabym solidną garderobę, w której zmieściłoby się wszystko i nie musiałabym robić rotacji ubrań (zimowe są wynoszone na lato i odwrotnie). Każde z dzieci miałoby osobny pokój, a ja miałabym swoją sypialnię. Swój mały zakątek, do którego nikt postronny nie miałby na co dzień wstępu. I nie bawiłyby się tam dzieci. Bo one będą miały osobny pokój do zabaw – będą tam mieli swoistą dżunglę – huśtawkę zawieszoną pod sufitem, linowe drabinki i inne fajne rzeczy, które dzieci uwielbiają. Przed domem miałabym ogródek z różami, które mogłabym sobie popołudniami pielęgnować i ścinać do wazonu w pięknym dużym salonie. Za domem miałabym może mały basenik? Na pewno sporo wolnej przestrzeni i jakiś mały placyk zabaw dla dzieciaków. W garażu zaś porządne auto z dużym bagażnikiem Reszta na lokaty, żeby dzieci miały na studia, a my na emeryturę. No i oczywiście podróż w ciekawe miejsca. Rodzicom też zafundowałabym super wakacje – może jakieś Karaiby? Ooo, mężowi dałabym parę zł na wycieczkę do Peru – zawsze o tym marzył.\nech… gdybym był bogaty…..\npomarzyć piękna rzecz, szkoda tylko, że powrót do rzeczywistości czasami boli. Póki co, wracam do roboty, która nade mną wisi (dołek ma trwać do końca tygodnia, potem ma być lżej). Tkwię w pracy, w której mało kto mnie docenia, gdzie muszę walczyć o wypłatę zaległych premii, które należą mi się jak psu buda. I nie umiem stąd odejść, bo lubię ludzi, którzy dzielą ten sam los, bo robię fajne rzeczy, które lubię i które dają mi satysfakcję.\nOpublikowano 21 września 2011 Autor: Matka-Nie-Polka\nZakopałam się. Wpadłam w dołek, a natłok różnych spraw i spraweczek mnie przysypał, i to tak, że na szczycie tworzy się już przyzwoity kopczyk. Normalnie nie mam czasu. A jeszcze się czytam grubą książkę, która mnie również wciąga i pochłania… Doba jest za krótka\nZ codziennych spraw, przedstawiam krótki dialog z młodą, która zaczęła religię w przedszkolu – z panem księdzem dodam Wprowadzenie – nauczyła się modlitwy „Aniele Boży”.\n- mamo, a ten mój anioł to zawsze jest przy mnie?\n- tak kochanie, stoi zawsze za twoimi plecami i cię pilnuje i strzeże.\n- yhm. a w kibelku też? bo jak on się zmieści na tym kibelku za mną?\n- ….. (i tu nastąpiła próba opanowania śmiechu)\nOpublikowano 15 września 2011 Autor: Matka-Nie-Polka\nNo dobra, jestem Sama siebie zawstydzam taką nieobecnością, ale jakoś tak po urlopie jeszcze nieco rozbita jestem. W głowie mi się niemal poprzewracało od tego wolnego.\nUrlop…. powoli zaczynam zapominać kiedy to było. Wpadłam w wir i tak się kręcę od poniedziałku. Na brak zajęcia nie narzekam, może troszkę na brak chęci do wykonywania tychże zajęć.\nWrażenia z wakacji? Słowacja zrobiła na mnie średnie wrażenie. Patrząc na miasta i miasteczka, przez które przejeżdżałam, odniosłam wrażenie, że zatrzymali się gdzieś w miejscu i zapomnieli zrobić kroku naprzód. Bałagan w zabudowie, żadnej logiki, porządku, a wszystko wygląda, jakby się czas zatrzymał ze 20-30 lat temu. Ale góry mają piękne, baseny fajne, autostrady potrafili zbudować, i to z tunelami! Po Słowacji przyszedł czas na polskie Tatry. Pisałam, że planuję jechać i pojechałam. Udało się! Zrobiłam dwie piękne trasy, naoglądałam się gór z bliska i z daleka. Z bliska jak na tyłku złaziłam po jednym dość stromym zboczy, na którym było troszkę mokro. Chcąc mieć pewność, że wyląduję zbyt szybko na dole, powoli schodziłam w pozycji „na tyłku”. Po zejściu z partii górnych, wyglądałam troszkę jak kocmołuch mijając turystów w adidaskach i nowiutkich trepach, którzy wybrali się z kijkami na spacerek nad Staw Gąsienicowy. Ja byłam brudna, miałam podrapaną nogę, czarne ręce, włos zmierzwiony i zmęczenie malujące się na twarzy. Ale byłam z siebie dumna. Na drugi dzień, dla odmiany dopisała pogoda. Dopisała aż za nadto. Właśnie czekam, aż mi skóra zacznie schodzić z ramion i nóg. Z nogami to tak – szłam w spodniach, które mi się kończyły tuż za kolanami. Po przyjeździe do domu odkryłam, jak cudnie mnie słonko opaliło w tych odkrytych miejscach. Nie obejdzie się bez wizyty na solarium, bowiem aktualnie posiadam swoje własne naturalne podkolanówki, już w kolorze brąz (początkowo były czerwone). Spódniczka nie wchodzi chwilowo w grę.\nPozdrawiam górzyście i piątkowo\nOpublikowano 5 września 2011 Autor: Matka-Nie-Polka\nWróciłam – przynajmniej częściowo. Mam w planie jeszcze polskie Tatry, ale jakiś froncik atmosferyczny mi staje na przeszkodzie….Tak więc jeszcze się okaże, co zrobię.\nPo powrocie do domu nasunęła mi się taka jedna mała refleksja na temat polskich kierowców. Mianowicie, co może się wydawać dziwne i niespotykane (rzadko spotykane) oni potrafią jeździć zgodnie z przepisami!! No mówię Wam – da się tak! Da się jeździć z wyznaczoną prędkością, zgodnie z obowiązującymi przepisami Widocznie regularne kontrole i bardzo wysokie mandaty przemawiają do wyobraźni i nagle wszyscy robią się grzeczni i potulni. Żeby to jeszcze miało przełożenie na kraj Przynajmniej częściowe. Pozdrawiam z frontu domowego, pełnego prania, tego w toku, tego mokrego i naszykowanego Ahoj!


Mieszkanie do wynajęcia, Kraków Stare Miasto, 199 m² | Morizon.pl | 2422\nCena za m² 45,23 zł\nLuksusowe mieszkanie z widokiem na Wawel, w jednym z najpiękniejszych miejsc w Krakowie.\nHamilton May ma przyjemność zaprezentować piękne, przestronne mieszkanie w nowoczesnym, budynku z windą oraz garażami podziemnymi położone w prawdziwie wyjątkowym miejscu, u stóp Wawelu na cichym i zielonym Placu przy Groblach.\nPrezentowane mieszkanie znajduje się na 4 piętrze, frontowej kamienicy. Posiada duże okna wychodzące na Wawel oraz balkon od strony dziedzińca. Mieszkanie składa się z dwóch sypialni (jedna połączona z dużą garderobą), dwóch łazienek, salonu z aneksem kuchennym oraz dużej antresoli, na której można zaaranżować dodatkową sypialnię. Mieszkanie jest wysokie i bardzo jasne. Przynależy do niego komórka lokatorska i miejsce postojowe (istnieje możliwość wynajęcia drugiego miejsca postojowego).\nPlac na Groblach 5 to luksusowa inwestycja zrealizowana w 2013 roku, na którą składają się dwie niezależne kamienice u stóp Zamku Królewskiego z pięknym widokiem na Wisłę oraz Wawel. Całość wykonana jest z wysokiej klasy materiałów: drewna, szkła, stali oraz naturalnego kamienia.\nPlac na Groblach jest cichym, bardzo zielonym zakątkiem w centrum miasta. Wśród starych, zabytkowych kamienic znajduje się podziemny parking oraz boisko. Dwa kroki stąd do Wawelu i Starego Miasta.\nCena 9000 PLN miesięcznie + czynsz administracyjny (1160 PLN) + media (450 PLN)\nProsimy o kontakt z naszym biurem w celu obejrzenia mieszkania.\nNumer oferty: 3517\nOgłoszenie (mieszkanie do wynajęcia nr morizon-3517) zainteresowało mnie. Chcę poznać więcej szczegółów na jego temat. Proszę o kontakt.\nZnaleziono 28 ogłoszeń Mieszkanie do wynajęcia: małopolskie Kraków Stare Miasto\n9500 zł 199 m²3 pok.


Nagroda: powieść Anny Kasiuk pt. Namiętność pachnąca terpentyną » DojrzalaKobieta.pl\nDo kogo wędruje najnowsza powieść Anny Kasiuk pt. Namiętność pachnąca terpentyną? Nadeszła pora na rozstrzygnięcie konkursu.\nAby zdobyć jeden z pięciu egzemplarzy powieści Anny Kasiuk pt. Namiętność pachnąca terpentyną, wystarczyło odpowiedzieć na dwa poniższe pytania.\nZ doświadczenia wiem, że relacja z młodszym mężczyzną może przekształcić się w najlepszy związek ever. Sama mam młodszego faceta i widzę, że jest on czuły i opiekuńczy. Lubię z nim rozmawiać, zawsze mogę na nim polegać. Wiek nie ma nic wspólnego z dojrzałością emocjonalną. Najchętniej przeczytałabym „Klub niewiernych” – Julita S., Poznań\nUważam, że związek z młodszym mężczyzną jest dla kobiety lepszy od związku ze starszym facetem. Z młodym można iść na kompromisy, ustalić równy podział obowiązków. Powiedzieć wprost, co się lubi w seksie. Starszy ma już swoje nawyki. Najciekawsza wydaje mi się książka „Wczorajsza róża” – Angelika P., Nysa\nMam młodszego męża i uważam, że to była najlepsza decyzja w moim życiu. Jest osobą dojrzałą, odpowiedzialną i bardzo kochającą. Starsi partnerzy wiążą się z braku laku, ale bez wiary w prawdziwe uczucie. A od niego czuję, jak bucha płomień miłości. Zaintrygowała mnie książka „Klub niewiernych” – Karolina D., Elbląg\nMłodszy mężczyzna to najlepszy partner. Właśnie partner, bo starsi faceci często oczekują obsługi. Gotowania, prania prasowania, ale nie uczucia. Gdy widzę, jak żarliwe jest nasze uczucie, to wiem, że dobrze wybrałam. Chętnie przeczytam „Klub niewiernych” – Marta H., Katowice\nUważam, że jeśli jest prawdziwa miłość, to wiek partnera nie odgrywa żadnego znaczenia. Należy wiązać się wtedy, gdy naprawdę się zakochamy, a nie wówczas, gdy uciekamy przed samotnością. Chętnie przeczytam „Wczorajszą różę” – Urszula D., Lublin\nTAGI: Anna Kasiuk książka literatura kobieca literatura obyczajowa literatura polska nagroda Namiętność pachnąca terpentyną powieść obyczajowa wydawnictwo Novae Res\n« Najlepsze aplikacje, które ułatwią gotowanie\nJak działają kulki gejszy? »\nGratulacje, szkoda, że nie ma mnie w tym gronie.\nGratuluję otwartości i ciekawych odpowiedzi:)\nGratuluję wszystkich szczęściarom;)\nNie udało się, ale gratuluję laureatom 🙂


Odchudzanie Kamień Pomorski - odchudzanie-efektywne.pl\n6 marca 2019 6 marca 2019 Zachodniopomorskieaktywność, dieta, dieta buraczana, dieta kapuściana, odchudzanieNo comments on Odchudzanie Kamień Pomorski\nJaką dietę wybrać? To badanie stawiają sobie wszyscy, którzy rozpoczynają przygotowania do odchudzania. Niestety, większość panów zwraca na nieracjonalne żywienie, spodziewając się szybkich efektów. Podpowiadamy, jaką dietę wybrać, aby zapobiec efektu jojo i kiedy zacząć przygotowania do odchudzania!\nPodstawowym brakiem w zestawie diety jest źródło się na jej szybkich efektach. Niestety, diety, które działają szybko, oparte są na dużo prostej kaloryczności, a jej fakty są zazwyczaj ograniczone.\nPopularne diety typu kopenhaska lub kapuściana odbywają się nie tylko zgubionymi kilogramami czy efektem jojo, ale jednocześnie fatalnym stanem zdrowia. Pamiętaj, że dieta oparta na zaledwie kilku produktach czy skrajnie niskokaloryczna też taka, której efekty gwarantowane są na powierzchni kilku dni, zwyczajnie szkodzi. Jaką dietę wybrać? Rozsądną!\nJeśli dziwisz się ponad tym, jaką dietę wybrać, powinieneś także pamiętać o tym, że zrobienie do odchudzania stosuje się w głowie. Najpierw musisz wyrazić swój cel, preferencje żywieniowe i toż, czy chcesz wspomóc proces treningami. Dopiero kiedy stworzysz sobie to “podłoże”, możesz przejść do wyboru diety. W toku odchudzania szczególnie\nzalecane są trzy diety.\nCodzienna dieta odchudzająca – dieta oparta na odpowiednio dobranej kaloryczności i daniach drogich w warzywa oraz produkty. Przeważnie istnieje więc po prostu dieta, którą można nazwać zdrową i racjonalną.\nDieta z małym indeksem glikemicznym – droga w produkty, które długo nasycają, przez co człowiek wolniej odczuwa głód. Oparta istnieje na utrzymywaniu niskiego poziomu glukozy we krwi.\nzbudowane z chęcią o osobach poszukujących fizycznie, których ciała dysponują większe zapotrzebowanie energetyczne, a mięśnie potrzebuję składników wspomagających regenerację.\nNależy jednak zaznaczyć, że samodzielne skomponowanie diety opartej na takich pojęciach nie jest swoje. Dlatego coraz niewiele osób dziwi się nad tzw. dietą pudełkową. Robią ją profesjonaliści, a odchudzanie jest łatwiejsze, skoro nie jest mowy o zjedzeniu dania, które nie spełnia założeń danego jadłospisu. Firm cateringowych jest dodatkowo bardzo obficie i oferują oni różne diety, np. suvibox proponuje wszystkie trzy wysoce wymienione diety i aż 7 innych wariantów!\nNie idź się\nMusisz uważać na uwadze, że odchudzanie jest znacznym procesem. Wybór diety to jedno, lecz jej wyniki są już czymś zupełnie nowym. Jednak trzeba uzbroić się w cierpliwość. Jeżeli potrzebujesz szybciej schudnąć, możesz rozpocząć aktywność fizyczną.\nBezpieczne odchudzanie – jak zdrowo tracić kilogramy?\nPromocja Deichmann Mirosławiec


Legislacja ROK 2010 NR 134 POZ 25 - Strona 4 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\nLegislacja ROK 2010 NR 134 POZ 25 - Strona 4\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2010 NR 134 POZ 25 - Strona 4\nd) Ustalenia wynikające z dochodzenia\nPetrochemiczna SSE została utworzona dnia 30 kwietnia 1997 r. (rok 1376 według kalendarza perskiego) na mocy ustawy nr 58548, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym nr 15275 dnia 25 maja 1997 r.\nWśród aktów ustawodawczych lub administracyjnych przedstawionych przez rząd Iranu w trakcie dochodzenia nie znaleziono żadnego przepisu szczególnego dotyczą cego kwalifikowalności. Tylko jeden irański współpracu jący producent eksportujący posiada swój zakład\nPodczas wizyty weryfikacyjnej ustalono, że nie istnieją żadne konkretne, ustawowe i publicznie dostępne kryteria regulujące wydawanie decyzji przez organ przy znający mający stwierdzić, kto jest uprawniony do prowadzenia przedsiębiorstwa w petrochemicznej SSE. Przedsiębiorstwo, które chce prowadzić działalność w tej strefie, musi złożyć wniosek do właściwego organu, nie są jednak dostępne żadne wytyczne określające, na jakiej podstawie wniosek taki może zostać przyjęty lub odrzucony. Co więcej, na mocy aktu ustanawiającego petrochemiczną SSE zarządzanie tą strefą i jej organizację dla celów prowadzenia działalności petrochemicznej powierza się Krajowemu Przedsiębiorstwu Petrochemicz nemu (udziałowcowi jedynego współpracującego produ centa eksportującego).\nStwierdzono istnienie poważnych niezgodności i braków w systemie. Władze Iranu nie stworzyły odpowiedniego systemu weryfikacji umożliwiającego monitorowanie ilości przywożonych bezcłowo surowców zużywanych w procesie produkcji docelowego produktu przeznaczo nego na wywóz. STPC, jedyny współpracujący producent z Iranu, nie zgłosił faktycznych ilości surowców, a Krajowe Przedsiębiorstwo Petrochemiczne nie wdrożyło w praktyce żadnego systemu weryfikacji w celu potwier dzenia, czy i w jakich ilościach składniki procesu produkcji, na które przyznano zwolnienie, są zużywane w procesie produkcji produktu przeznaczonego na wywóz. Normy dotyczące nakładów i wyników są to wskaźniki produkcji proponowane przez przedsiębior stwo i akceptowane przez organ rządowy na podstawie normy stosowanej w przemyśle petrochemicznym. Jedyny współpracujący producent eksportujący korzystał zarówno z wyżej przedstawionego programu, jak i z bezcłowego przywozu dóbr inwestycyjnych. e) Wnioski\nrządowi na wystarczająco dokładne sprawdzenie, jakie ilości składników procesu produkcji zostały zużyte w procesie produkcji produktów przeznaczonych na wywóz i z którym poziomem odniesienia normy doty czącej nakładów i wyników należy je porównywać. Ponadto rząd nie przeprowadził skutecznej kontroli w oparciu o prawidłowo prowadzony rejestr faktycznego zużycia. Rząd Iranu nie przeprowadził bowiem szczegó łowego badania w oparciu o faktycznie wykorzystane składniki procesu produkcji, mimo że normalnie, wobec braku skutecznie stosowanego systemu weryfi kacji, należałoby to zrobić (zgodnie z częścią II pkt 5 załącznika II oraz, w przypadku systemu zwrotu ceł za składniki zastępcze, z częścią II pkt 3 załącznika III do rozporządzenia podstawowego). Dodatkowo korzyść wynikająca z niezapłacenia należ ności celnych z tytułu przywozu dóbr inwestycyjnych również stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1) lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2) rozporządzenia podstawo wego, tj. wkład finansowy wniesiony przez rząd irański, który stanowi korzyść dla eksportera objętego dochodze niem. Poza tym program jest prawnie uwarunkowany wynikami wywozu i dlatego uznaje się go za szczególny i stanowiący podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści w ramach tego programu.\nLegislacja ROK 2010 NR 134 POZ 25 - Strona 4 - pozostałe dokumenty


Opieka stomatologiczna nad uczniami w kolejnych gminach - Dentonet\nOpieka stomatologiczna nad uczniami w kolejnych gminach\nPublikacja: 17 lipca 2020, 08:58\nW gminie Dobrcz udało się zorganizować opiekę stomatologiczną dla uczniów – zajmą się nią gabinety zlokalizowane w przychodniach w Dobrczu oraz Kotomierzu. Z kolei w gminie Gzy taka próba jest dopiero podejmowana.\nJak czytamy na stronie internetowej gminy Dobrcz, po przeprowadzonym naborze podpisano umowę z przychodnią gminną w Dobrczu, która będzie sprawowała opiekę stomatologiczną dla uczniów szkół gminnych w roku szkolnym 2020/2021. Gabinet zlokalizowany w przychodni w Kotomierzu przy ul. Koronowskiej 4 będzie przyjmował uczniów w poniedziałki, wtorki i czwartki od 8:00 do 9:30 oraz w środy od 12:00 do 15:00. Gabinet stomatologiczny zlokalizowany w budynku gminnej przychodni w Dobrczu (ul. Ogrodowa 1) będzie z kolei pracował w poniedziałki od 13:00 do 18:00 oraz we wtorki i piątki od 8:00 do 13:00. W obu przypadkach obowiązuje wcześniejsza rejestracja telefoniczna.\nNiewykluczone, że opieką stomatologiczną już wkrótce zostaną objęci również uczniowie ze szkół z gminy Gzy. Tamtejszy wójt ogłosił właśnie, że poszukiwani są dentyści, którzy będą realizować profilaktyczne oraz ogólnostomatologiczne świadczenia dla dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia. – Opieka zdrowotna nad uczniami finansowana jest ze środków ujętych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia – przypomniano. Na stronie internetowej gminy Gzy znaleźć można dane kontaktowe dla osób zainteresowanych.\nO nadziejach, ale i obawach związanych z ponownym wprowadzeniem do szkół publicznych gabinetów stomatologicznych rozmawiamy z lekarzami dentystami. Czy gabinety stomatologiczne w szkołach to dobry pomysł? Jakich wątpliwości stomatolodzy mają najwięcej?\nTagi: Dobrcz, Gzy, opieka stomatologiczna nad uczniami, szkolni stomatolodzy


24wroclaw.pl 17/02/2019 12:00\nDziś rano na autostradzie A4 zderzyły się dwa samochody osobowe. Oba po zderzeniu wpadły do rowu. Jeden dachował.\nDo zdarzenia doszło na 143 km autostrady A4 w stronę Wrocławia, między węzłami Pietrzykowice i Kąty Wrocławskie. Zderzyły się tam dwa samochody prowadzone przez obywateli Ukrainy.\nKierujący oplem vectra stracił panowanie nad autem, podczas zbyt gwałtownie wykonanego manewru zmiany pasa ruchu. Pojazd zaczęło zarzucać i w tym momencie uderzył swoim tyłem w przód omijanego volkswagena. Opel wpadł do rowu i dachował. Auto sunęło na dachu jeszcze około 100 metrów. Vokswagen również wjechał do rowu. Oba autami podróżowali Ukraińcy. Nikomu nic się nie stało.\n# Dwa auta w rowie na autostradzie A4\ndwa auta w rowie na autostradzie a4 - komentarze opinie\nGość - niezalogowany 2019-02-17 19:24:50\nJob wasza mać !!!! Polska dla Polaków !!!! Wypiepszać do siebie\nGość - niezalogowany 2019-02-17 23:16:11\nBURAK JESTEŚ. DEBILIZM NIE JEST PRZYPISANY DO NARODOWOŚCI.\nGość - niezalogowany 2019-02-18 07:16:10\nBurak cie zrobił....parszywcu