Światowy Dnień Życia Konsekrowanego 2005r. i 2006r. par/p040/p099.htm\nDAMIAN ZIMON ARCYBISKUP METROPOLITA KATOWICKI\nna niedziele przed Światowym Dniem Życia Konsekrowanego\n(30 stycznia 2005r.)\nZbliżający się IX już Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, decyzją Ojca Świętego Jana Pawia II obchodzony zawsze w Święto Ofiarowania Pańskiego, skłania nas do ponownego spojrzenia na rolę życia konsekrowanego we Wspólnocie Kościoła. W roku ubiegłym dziękowaliśmy Bogu za udzielony każdemu człowiekowi ochrzczonemu dar i zadanie życia czystego, w życiu konsekrowanym pogłębionego przez ślub czystości. W tym roku pragniemy zatrzymać się nad darem i ślubem ubóstwa.\nEwangeliczna rada ubóstwa, odwołująca się do słów i przykładu życia samego Jezusa Chrystusa, we współczesnym świecie wydaje się szczególnie przydatna. Wobec narastającej biedy wielu rodzin i ciągle postępującego rozwarstwienia pomiędzy wąską grupą bardzo bogatych i coraz większymi obszarami zwyczajnej biedy, wszyscy winniśmy poczuć się wezwani przez Jezusa Chrystusa do nowego przyjęcia słów: Błogosławieni ubodzy w duchu (Mt5,3).\nUświadamiając sobie problem rosnącej biedy wielu ludzi i powszechnie zauważany brak nadziei na ich rozwiązanie, słyszymy dziś zaproszenie Pana Jezusa, by odkrywać rozwiązania proponowane przez Niego. Jan Paweł II w Liście Mane nobiscum Doinine na rozpoczęcie Roku Eucharystii stwierdza, że ludzkiej egzystencji nie można uzasadnić bez odniesienia do Stwórcy. Bez wiary w Boga człowiek zaczyna szukać szczęścia w mnożeniu posiadanych rzeczy i spełnianiu swoich dążeń. Jest to bez wątpienia postawa niewłaściwa, chociaż często obserwowana w dzisiejszym świecie, także w Polsce. Nikt przecież nie znajdzie szczęścia ani w budowanych przez siebie instytucjach i systemach, ani w pomnażaniu majątku czy zdobywaniu kariery, jeśli nie zrozumie, że Królestwo niebieskie obiecane jest ludziom ubogim w duchu. Właściwa, ewangeliczna postawa wobec dóbr materialnych, obowiązująca każdego chrześcijanina, każe w dobrach materialnych, pozyskanych z zachowaniem sprawiedliwości, widzieć przede wszystkim dobro sobie zawierzone, którego jest się jedynie dysponentem, i którym należy zarządzać sprawiedliwie, czyli z pożytkiem nie tylko dla siebie, ale także dla innych, przede wszystkim biednych i potrzebujących.\nTa troska o ludzi biednych jest wymownym znakiem przenikania ideałów Ewangelii do życia społecznego. Ojciec święty w programie na Rok Eucharystii prosi, by chrześcijanie "zaradzali czynną braterską pomocą którejś z tak licznych form ubóstwa" (Jan Paweł II: Mane nobiscum Domina 28). Ubóstwo ducha wymaga bowiem wyobraźni miłosierdzia (Jan Paweł II: Novo millenio ineunte 50) i wielkiej otwartości na niesienie braterskiej pomocy drugiemu człowiekowi. W czasach, gdy niekiedy nawet dobroczynność pojmuje się instrumentalnie, opierając na niej zwykłą promocję rynkową własnej firmy, Kościół - pomagając potrzebującym - podkreśla też wielką godność ludzi dotkniętych różnoraką biedą oraz potrzebę znajdowania sprawiedliwych i stabilnych rozwiązań problemów społecznych. Biedni mają bowiem przyrodzone prawo, by stworzono im godne warunki, w których sami będą w stanie zapewnić sobie chleb powszedni, nie musząc oczekiwać jedynie jałmużny. Dlatego stwarzanie ludziom biednym warunków np. zdobywania wykształcenia i usamodzielniania się w życiu społecznym, jest nie mniej ważne niż przydzielanie doraźnych zapomóg, podtrzymujących egzystencję w biedzie.\nDlaczego ślub ubóstwa\nJezus Chrystus, będąc bogatym, stał się dla nas ubogim, aby nas swym ubóstwem ubogacić (2 Kor 8,9). Stał się więc solidarny z niezliczonymi rzeszami ludzi biednych, którzy w łączności z Nim znoszą niedostatek i niesprawiedliwość. W rzeczywistości nigdy ich nie opuścił. Jezusowy, radykalny sposób życia, jest możliwy zawsze, także dzisiaj. Potwierdzają to liczne przykłady osób świeckich, które w Imię Chrystusa angażują się w wielorakie dzieła miłości i miłosierdzia. Poświadczają to także osoby konsekrowane, które składając wobec Wspólnoty Kościoła śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, odpowiadają całym swoim życiem na wezwanie Chrystusa.\nUbóstwo ślubowane w życiu konsekrowanym przypomina wszystkim, że "Bóg jest jedynym prawdziwym bogactwem człowieka: (Jan Paweł 11: Vita consecrata 27). Składając ślub ubóstwa osoby konsekrowane zobowiązują się do wyrzeczenia się własności dóbr materialnych. Mieszkając we wspólnocie zachowują jednakowy, skromny sposób życia. W duchu ofiarnej miłości oddają się bezinteresownej służbie innym, nie oczekując żadnej zapłaty dla siebie. Naśladując Chrystusa, który nie miał gdzie głowy skłonić (por. Mt 8,20), ograniczają się w. używaniu rzeczy, które nie są konieczne do życia. Ubóstwo zakonne nie jest więc sprzeciwem wobec zwyczajnej potrzeby dóbr materialnych, ani też wyrazem pogardy wobec ludzi zajętych pracą dla godziwego utrzymania swoich rodzin. Jest to wprawdzie wyrzeczenie, ale owocuje radością odczuwania dobroci Boga i życzliwości okazywanej przez ludzi.\nŻyjąc ubogo i oszczędnie niektóre wspólnoty zakonne, prowadzące własne dzieła lub mające możliwość stałego zatrudnienia, zaoszczędzone przez wspólnotę środki przeznaczają na cele apostolskie i charytatywne. Są też i takie wspólnoty, przede wszystkim kontemplacyjne klasztory klauzurowe, które nie mając żadnych stałych źródeł utrzymania i praktycznie żyjąc z jałmużny, także dzielą się swoim skromnym chlebem z jeszcze bardziej potrzebującymi.\nŻyjąc prawdziwie ubogo osoby konsekrowane mogą łatwiej zrozumieć ludzi dotkniętych zwykłą biedą, materialną i duchową, stając się niejako ich rzecznikami. Owocem upodobnienia się ich samych do ubogiego Jezusa jest ich dyspozycyjność i ofiarność wobec innych. Przychodząc z pomocą ludziom biednym wspierają ich materialnie, ukazując im jednocześnie miłosierne oblicze Boga. Ubóstwo zakonne rzeczywiście pomaga w zaangażowaniu się osób życia konsekrowanego w posługę ludziom dotkniętym różnorodną biedą, chorym, bezdomnym, ludziom z tzw. marginesu, a także ludziom głodnym Boga. Przykładów mamy wiele w każdym regionie Polski: liczne domy opieki, schroniska, jadłodajnie i różnego rodzaju ośrodki wspierania potrzebujących prowadzone są, często z ogromnym poświęceniem, właśnie przez osoby życia konsekrowanego. Dla wszystkich chrześcijan w świecie, także dla nas w Polsce, niedoścignionym wzorem stała się w tej mierze Matka Teresa z Kalkuty. Także u niej było to możliwe min. dzięki realizowanemu w stopniu heroicznym ślubowi ubóstwa.\nŚwiadectwo życia ewangeliczną radą ubóstwa staje się dziś potrzebne także po to, by ukazać obraz Kościoła jako Wspólnoty ukierunkowanej przede wszystkim na zdobywanie dóbr niebieskich. Poprzez osoby konsekrowane, żyjące ślubem ubóstwa, Kościół nieustannie świadczy, że możliwe jest życie w wolności od nadmiernego przywiązania do rzeczy materialnych i dążenie do wiecznego szczęścia przez bezinteresowną służbę bliźniemu. W dzisiejszych czasach to świadectwo jest szczególnie cenne. W takim podejściu do dóbr materialnych zawarta jest ważna nauka dla wszystkich ochrzczonych. Nie można przeceniać ani tym bardziej ubóstwiać rzeczy materialnych. Każdy człowiek ochrzczony winien pamiętać przede wszystkim o wartości dóbr duchowych, dlatego nawet dysponując dobrami materialnymi, winien zachować ducha ewangelicznego ubóstwa.\nZbliżający się Dzień Życia Konsekrowanego, przypadający zawsze 2 lutego w Święto Ofiarowania Pańskiego, w Polsce tradycyjnie przeżywane jako Święto Matki Bożej Gromnicznej, niech stanie się dla wszystkich nas nie tylko okazją do modlitwy w intencji osób życia konsekrowanego oraz nowych powołań do tej formy życia w Kościele. Niech stanie się także dla każdego z nas okazją do osobistej refleksji nad naszym chrześcijańskim przeżywaniem Chrystusowej rady czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Niech też będzie umocnieniem naszego szacunku dla wszystkich sióstr i braci, szczególnie dla osób konsekrowanych, oraz okazją do podzielenia się darem materialnym, ofiarowanym na potrzeby klasztorów klauzurowych.\nOgarniając modlitwą wszystkie serca czyste i ubogie, szczególnie serca osób młodych, poszukujących miłości doskonałej, i wszystkich ubogich duchem, w szczególny sposób osoby życia konsekrowanego, z serca błogosławię w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.\nW Święto Ofiarowania Pańskiego Kościół Powszechny, już po raz dziesiąty, obchodzi Dzień Życia Konsekrowanego. Został on ustanowiony przez Ojca Świętego Jana Pawła II, aby pomóc "całemu Kościołowi docenić świadectwo osób, które wybrały naśladowanie Chrystusa poprzez praktykowanie rad ewangelicznych1", a samym osobom konsekrowanym dać okazję "odnowienia przyrzeczeń oraz wzmocnienia uczuć, które powinny ożywiać ich oddanie się Panu". Od dwóch lat rozważamy w tym dniu rady ewangeliczne: czystość, posłuszeństwo i ubóstwo, które osoby konsekrowane ślubują Bogu. W tym roku chcemy zatrzymać się nad ślubem posłuszeństwa.\nPoznanie i szacunek dla życia konsekrowanego\nod strony Ludu Bożego\nW dzisiejszym świecie posłuszeństwo nie jest cnotą, ani postawą poszukiwaną. Są nimi raczej wolność, swoboda, możliwość pełnego decydowania o sobie, czy uniezależnienia się od kogokolwiek. Jest nią możliwość twórczego realizowania własnego życia, itp. W sytuacji, gdy musimy podporządkować się innym ludziom w pracy lub w innych układach społecznych traktujemy to raczej jako zło konieczne, potrzebne do przetrwania. Dziwimy się więc, że ktoś z własnej woli pragnie złożyć ślub posłuszeństwa. Wielu nie potrafi zrozumieć motywów takiego postępowania. Czym więc jest posłuszeństwo ślubowane Bogu? Czym kierują się osoby, które taki ślub składają?\nSkładając ślub posłuszeństwa osoby konsekrowane naśladują posłuszeństwo Chrystusa, który będąc Synem Bożym, przyjął postać Sługi i stał się posłusznym aż do śmierci krzyżowej (por. Flp 2,6-8). Posłuszeństwo Chrystusa wynika z bezgranicznej miłości Boga do człowieka. Pragnienie naśladowania Syna Bożego w posłuszeństwie też rodzi się z miłości. Osoby konsekrowane odpowiadając na wybór Boga powołującego ich do życia całkowicie Mu poświęconego, pragną iść za Tym, który jest ich miłością - czyli za Chrystusem. Każda inna motywacja jest niewystarczająca i dlatego może budzić zdziwienie.\nCo w codziennym życiu oznacza\nZakonnice, zakonnicy, świeccy konsekrowani są wezwani do tego, aby przyjmować wszystkie wydarzenia życia w duchu uległości woli Bożej. W trudzie codziennego życia próbują oni stale odpowiadać sobie na pytanie: czego Bóg chce ode mnie w tej konkretnej sytuacji? Czego chce mnie nauczyć? Gdzie chce mnie posłać? Posłuszeństwo jest więc wezwaniem do tego, aby podejmować twórczo i aktywnie odpowiedzialność za otaczający świat - tak przez modlitwę jak i konkretne działanie. Posłuszeństwo jest wezwaniem do tego, aby nie przechodzić obojętnie wobec "biedy" oraz materialnych jak i duchowych potrzeb innych ludzi. Jest wezwaniem, aby w podejmowanych zadaniach nie szukać przede wszystkim własnej chwały, zadowolenia, pieniędzy..., ale woli Boga.\nDo rozeznawania woli Bożej, w wielkich i małych sprawach, są wezwane całe wspólnoty zakonne i instytuty świeckie, a także poszczególni członkowie tychże wspólnot. Ten aktywny wymiar posłuszeństwa nie jest jednak samowolą i realizowaniem jedynie własnej fantazji. Jest on poddany pod osąd Kościoła. W poszczególnych zakonach osoby konsekrowane są wezwane do wiernego wypełniania prawa własnego zakonu i podporządkowania swojej woli prawowitym przełożonym (por. KPK 601). Całe wspólnoty są wezwane do wiernego życia charyzmatem zgodnym z duchem Założyciela w posłuszeństwie Papieżowi i biskupom oraz nauczaniu Kościoła.\nPosłuszeństwo wzywa więc do odkrycia całego bogactwa, które w każdej osobie złożył Pan Bóg, aby oddać je na służbę Kościołowi. Wymaga więc poznawania siebie, twórczego podejścia do życia i przyjmowania w duchu wiary pouczeń i poleceń przełożonych, którzy - w duchu posłuszeństwa - powinni rozeznawać wolę Boga wobec wspólnoty kościelnej, za którą odpowiadają i której przewodzą.\nCzy taki styl życia jest tylko dla wybranych?\nPan Bóg wzywa każdego z nas - osoby świeckie, konsekrowane i kapłanów do życia w posłuszeństwie woli Bożej. Każdego jednak w sposób odpowiedni do stylu życia, który prowadzi. Ważne jest, aby w tym duchu formować swoje życie. W życiu rodzinnym żona jest posłuszna mężowi, a mąż żonie. Matka wstająca w nocy do dziecka też jest "posłuszna" jego pragnieniom. Dzieci są posłuszne rodzicom. Można wymieniać jeszcze wiele innych przykładów. Każda z tych decyzji jest wynikiem miłości. Jeśli rozejrzymy się wokół siebie - na pewno dostrzeżemy miejsca i sytuacje, do których Bóg nas posyła. Nie muszą to być spektakularne akcje, cenne są także te drobne i niezauważalne. Osoby konsekrowane, które Pan Bóg wezwał do złożenia ślubu posłuszeństwa niech staną się dla nas wezwaniem, aby w swojej codzienności szukać miejsc i sposobów bycia posłusznym Bogu.\nWezwanie dla osób konsekrowanych\ndo pogłębienia swego życia\nZwracam się w tym momencie do osób konsekrowanych. Proszę was abyście przeżywając drogę rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa przyjmowali ją jako dar Chrystusa, który na każdego z was "spojrzał z miłością" wezwał po imieniu i uzdolnił do pójścia swoją drogą "dokądkolwiek się uda" Posłuszeństwo, które ślubowaliście niech staje się coraz bardziej waszym wyrażem miłości i drogą ku pełni wolności, którą Chrystus objawił w godzinie krzyża Obdarzając darem konsekracji, Bóg wezwał Was do oddania Mu całych siebie zdolności, wiedzy, umiejętności, pragnień oraz bólu i trudu. Wezwał was do twórczej i radosnej służby Kościołowi w świecie, w duchu waszych Założycieli Bądźcie wierni i posłuszni temu wezwaniu. Nie zgadzajcie się na kompromis szukanie w życiu łatwych dróg, czy rozwiązań.\nW dniu Ofiarowania Pańskiego wraz z całym Kościołem będę dziękował Bogu za dar życia konsekrowanego, którym obdarzył także nasz śląski Kościół.\nZachęcam wszystkich do dziękowania za siostry klauzurowe (karmelitanki w Katowicach i Wizytki w Rybniku), które służą naszemu Kościołowi ofiarą i modlitwą zanoszoną za każdego z nas. Dziękujmy za wiele czynnych zgromadzeń sióstr i za zakony męskie, które posługują - zgodnie z własnym charyzmatem bezdomnym, ubogim, uzależnionym, prostytutkom... w szpitalach, szkołach, parafiach i w innych miejscach, gdzie są potrzebni, "aby wspierać Kościół w jego trudnej misji". Dziękujmy też za nowe formy życia konsekrowanego: dziewice konsekrowane i członków instytutów świeckich, którzy żyją i pracują w różnych miejscach i tam wnoszą wartości ewangeliczne. Wszystkim natomiast osobom konsekrowanym życzę wytrwania i radości w ich powołaniu i udzielam pasterskiego błogosławieństwa.\nKatowice, 6 styczeń 2006r. w Uroczystość Objawienia Pańskiego


afryka | Czytam, bo lubię | Strona 2\nSoweto – my love, Wojciech Albiński\n17 czerwca 2012 Agnieszka Kalus\tDodaj komentarz\nKsiążkę zdjęłam z półki i wzięłam ze sobą do domu zupełnie w ciemno. Nie zdawałam sobie sprawy czym jest tytułowe Soweto i że książka będzie o RPA, ponieważ spiesząc się nie zajrzałam na ostatnią stronę okładki. Teraz już wiem, że Soweto to miasto czarnoskórych – dawniej dzielnica Johannesburga, teraz praktycznie oddzielna jednostka terytorialna, przez którą każdego dnia i nocy przetacza się fala przestępczości.\nOpowiadania zamieszczone w tym zbiorze dotyczą kolorowych i białych mieszkańców Johannesburga oraz odwiecznej walki pomiędzy tymi grupami. Obserwujemy jak ich w chwilach przenikania się kultur i zwyczajów – np. podczas wizyty starszyzny plemienia u miejscowego lekarza i ustalania zasięgu kompetencji. Widzimy również jak skomplikowane i w zasadzie niedopuszczalne są związki miłosne między białymi i czarnymi. Kontakty seksualne są zakazane prawnie, a kary za nie są bardzo wysokie.\nMamy okazję poznać kilkanaście migawek z codzienności w Soweto – przestępczość, napady, kradzieże, pobicia, procesy przestępców oraz nierówne kary dla białych i czarnych za te same zbrodnie. Oglądamy RPA oczami białych i czarnych, Afrykanów i Europejczyków. Widzimy małe i duże dramaty, czasem zabawne scenki, czasem problemy tak zagmatwane i trudne do rozwiązania, że nie wiadomo po której stronie stanąć.\nAlbiński w opowiadaniach zawarł sporą dawkę emocji. Trudno przejść obok nich obojętnie – czasami wstrząsają, czasami pojawia się w czytelniku poczucie wstydu za rasę białych, czasami obrzydzenie i niechęć w stosunku do bezwzględnych czarnych. Lepiej je sobie dawkować przez 2-3 dni niż przeczytać wszystkie w jeden wieczór żeby lepiej uporać się z emocjami.\nPo lekturze tej książki uznałam, że mam przesyt RPA. Całkiem niedawno czytałam „Gorączkę” Michniewicza, w której znalazły się spore fragmenty na temat tego państwa, często sięgam również po książki J. M. Coetzee, który większość swojej twórczości poświęcił problemom swojej ojczyzny i poczuciu hańby i wstydu za to, do czego doszło na tych ziemiach w ostatnich kilku stuleciach. Im więcej czytam o RPA, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że nie ma rozwiązania dla tego państwa, nie pomogą żadne programy, bo nienawiść czarnych do białych jest coraz większa, pojawiają się coraz większe dysproporcje ekonomiczne, a apartheid jak był, tak jest. I nawet jeśli pojawiają się biali, którym nie jest to obojętne i pragną zmian, to są traktowani jako biali wrogowie i tak jak u Albińskiego kończą na wysypisku śmieci w Soweto. W RPA nie ma wspólnego języka między rasami. I chyba takiego nigdy nie będzie.\n4 lipca 2011 Agnieszka Kalus\tDodaj komentarz\nOburzenie, obrzydzenie, smutek, oburzenie, smutek, smutek, obrzydzenie, smutek, smutek, smutek…\nChociaż o konflikcie w Rwandzie napisano i powiedziano już wiele, to dotychczas nie miałam aż tak emocjonalnego stosunku do rzezi Tutsi. Tochman sprawił, że to, co przeczytałam, zapisało się głęboko i boleśnie w pamięci. W swoich podróżach po tym niewielkim kraju, niewiele większym od przeciętnego polskiego województwa, dotarł do ludzi i miejsc głęboko naznaczonych bólem i śmiercią.\nKażdy w tym kraju jest albo ofiarą, albo potencjalnym sprawcą. Każdy kogoś stracił, choć nieliczni mogli pochować swoich zmarłych. Bestialscy mordercy albo pozostawiali niepogrzebane zwłoki, tam gdzie dokonali egzekucji, albo wrzucali zmarłych do zbiorowych mogił. Prawie jedna trzecia kobiet Tutsi została brutalnie i wielokrotnie zgwałcona. Część z nich nie dożyła 2010 roku – umarły na AIDS, choroby psychiczne związane z depresją oraz z powodu utraty ochoty na życie. Takie życie… Dzieci, sieroty, którym udało się cało wyjść z rzezi, otrzymują skromne wsparcie od rządu, pozwalające im na naukę. Przewodnikiem Tochmana po Rwandzie jest właśnie student, który w wieku dziewięciu lat stał się głową rodziny dla swoich młodszych braci.\nSkąd ta nienawiść w narodzie, który od wieków współegzystuje na tej samej ziemi? Czy przyczyniło się do tego kolonialne prawo, dzielące Rwandyjczyków na trzy grupy plemienne? Czy agresja została wywołana przez polityków? Czy mieszały w tym palce kraje rozwinięte, widząc w wewnętrznej wojnie sposób na ograniczenie przyrostu naturalnego? Jaką rolę w konflikcie odegrał kościół katolicki? Autor nie udziela odpowiedzi na te pytania, ale stara się przybliżyć różne punkty widzenia. Przytacza wypowiedzi ofiar i katów, osadzonych teraz w więzieniach. Dociera do Polaków, naocznych świadków wydarzeń. Rozmawia z osobami postawionymi na wysokich szczeblach władzy świeckiej, psychologami, psychiatrami. A wszystko, o czym pisze napawa smutkiem i niedowierzaniem, że do takiego okrucieństwa mogło dojść pod koniec XX wieku. Jeszcze bardziej boli to, że i teraz zdarza się w Rwandzie, że ofiara żyje na jednej ulicy ze swoimi oprawcami. Politycy natomiast dążą do wymazania tych wydarzeń z pamięci ludzkiej, troszcząc się bardziej dobre imię Hutu, niż o pomoc mordowanym Tutsi.\nWstrząsające, oburzające i smutne, bardzo smutne…\n2011afrykaliteratura faktuliteratura polskareportaż\nŻar. Oddech Afryki, Dariusz Rosiak\n8 czerwca 2011 Agnieszka Kalus\tDodaj komentarz\nKsiążka wygląda jak typowa pozycja podróżnicza – gruby kredowy papier, kolorowe fotografie, logiczny układ oraz podział na rozdziały zwodzą czytelnika. Potrzeba bardziej wnikliwego spojrzenia na „Żar” by odkryć, że pod cukierkowo słodką otoczką kryje się relacja odmienna od tego, do czego zostaliśmy przyzwyczajeni. Dariusz Rosiak jest reporterem a nie turystą. Opowiada o afrykańskich krajach z pominięciem folkloru, rzadko wspomina o krajobrazach, niedogodnościach związanych z zakwaterowaniem, transportem czy wyżywieniem. Książka zatem nie posłuży potencjalnemu turyście do planowania trasy podróży. To, co zajmuje autora dotyczy wpływu kolonizacji oraz ostatnich niespokojnych kilkudziesięciu lat na aktualną pozycję polityczno-ekonomiczną społeczeństwa różnych krajów Afryki.\nDariusz Rosiak kilkakrotnie był na kontynencie afrykańskim. Przejechał wiele krajów, rozmawiał z setkami osób, czytał literaturę polską i zachodnią na temat Afryki, wyrobił sobie poglądy na przyczyny i skutki konfliktów. W każdym rozdziale przedstawia bieżące problemy danego kraju sięgając do czasów, gdy kolonizatorzy europejscy wprowadzili sztuczne podziały skutkujące wieloma problemami i zwaśnieniem poszczególnych ludów afrykańskich.\nAutor próbuje odpowiedzieć na pytanie na ile skuteczna jest pomoc humanitarna i pompowanie pieniędzy w kraje trzeciego świata. Stawia pytanie o to co dzieje się z pieniędzmi w Afryce i dlaczego prawie nie widać efektów pomocy. Przede wszystkim wyróżnia korupcję, złodziejstwo oraz ogólną niechęć do myślenia o przyszłości. Dzięki pomocy zachodu bogacą się przede wszystkim, ci którzy sprawują władzę. Praktyczne nie łoży się na oświatę, szpitale czy infrastrukturę. Dlaczego międzynarodowe banki udzielają wciąż krajom afrkańskim ogromnych miliardowych bezzwrotnych pożyczek? Dlaczego kraje takie jak USA, Rosja czy Chiny nie ingerują, gdy rozkradane są środki przeznaczone na odbudowę narodu? Pisząc o Kongo zniewolonym w XIX wieku przez Belgów, Rosiak zauważa:\n„Belgowie płacili długi Leopolda, a dziś świat bogatej Północy gotów jest utrzymywać w DRK wielotysięczną nieskuteczną armię i płacić miliardy dolarów na pomoc humanitarną, oby tylko zachować prawo do czerpania korzyści z bogactw tego kraju.”\nPisząc o Tanzanii podsumowuje istotę działalności politycznej ukierunkowanej jedynie na zapewnienie sobie, swoim krewnym i protegowanym dostępu do milionów dolarów płynących szerokim nurtem z zachodu:\n„W niemal wszystkich krajach afrykańskich wyzwolonych z kolonializmu w pewnym momencie państwo przejmowało rolę głównego pracodawcy i rozdawcy stanowisk gwarantujących swoim podopiecznym pomyślne życie. Istotą działalności politycznej w systemie jednopartyjnym stało się zajęcie jak najwyższego miejsca w hierarchii państwowego patronatu i dysponowanie przywilejami wśród funkcjonariuszy systemu – zwykle spowinowaconych z prezydentem i jego ministrami.”\nMożna by pomyśleć, że rasizm nie jest już tak wielkim problemem w Afryce. Jednak nie jest to prawdą. Rasizm kwitnie, szczególnie w RPA, gdzie ludzi wciąż dzieli się na cztery kategorie, z których każda ma inne przywileje. RPA kipi nienawiścią, pogardą spowodowaną dużym rozwarstwieniem społeczeństwa. Nienawiść czarnych do białych przejawia się w wieloraki sposób, najmniej mądry jest ten, o którym wspomina autor pisząc o Ugandzie:\n„Każdy, nawet największy morderca, który umie przeciwstawić się Zachodowi, jest w Afryce postacią co najmniej niejednoznaczną. Może być ostatnim bandytą, skorumpowanym łotrem albo nawet kanibalem. Jeśli przy okazji krytykuje zachodni imperializm, zasługuje na ciepłe słowa.”\nCzy chciałabym pojechać do Afryki? Raczej nie. Zupełnie nie przemawia do mnie kultura, smaki i kolory Afryki. Nie ciągnie mnie na safari. Nie chcę oglądać ubóstwa. Im więcej czytam o tym kontynencie tym bardziej czuję, że nie byłabym tam szczęśliwa, bo pod kolorową mozaiką przygotowaną dla turystów kryje się Afryka prawdziwa – Afryka wzajemnych pretensji, ukrytych gwałtownych namiętności, ubóstwa i sankcjonowanej wszędzie rażącej niesprawiedliwości:\n„Dudniący bęben, pomalowane twarze, szaleńczy taniec, lew czający się w buszu – intensywność życia i śmierci ponad naszą miarę. Boimy się takiej Afryki, więc oswajamy ją: w wioskach fotografujemy scenki rodzajowe, gotowanie i zabawy dzieci, tańce i rytuały opisujemy w języku etnografów, a lwy oglądamy na safari. Bezpieczna, mdła Afryka, nasze wakacyjne marzenie.”\n2011afrykaliteratura faktuliteratura polskapodróżnicza\n17 marca 2011 Agnieszka Kalus\tDodaj komentarz\nNocni wędrowcy pojawiają się w miastach z nastaniem zmroku. Idą w ciszy, wielką grupą, niosą ze sobą tobołki, które po rozłożeniu służyć im będą za posłanie. Ludzie lękliwie schodzą im z drogi, zdają się nie zauważać setek dzieci, które nocują w centrum miasta – na targowiskach, pod markizami sklepów, w wyznaczonych do tego halach. Z nastaniem świtu dzieci znikają w położonych dookoła obozach przesiedleńczych oraz wioskach. Dlaczego dorośli odsyłają swoje pociechy do miasta na noc? Ze strachu.\nOd lat lud Aczoli terroryzowany jest przez dziecięcych partyzantów kierowanych przez fanatycznego przywódcę. Ruch Armii Bożego Oporu pod osłoną nocy napada na wsie, by porywać dzieci w wieku 8-9 lat i młodszych nastolatków i wcielać ich w szeregi partyzantki. Dzieci albo podporządkowują się reżimowi grupy albo są zabijane. Podporządkowanie polega na całkowitym wyrzeczeniu się dotychczasowego życia. Młodzi ludzie ćwiczeni są w zabijaniu, torturowaniu, gwałtach. Młode dziewczęta oddawane są za żony komendantom partyzantów, aby rodziły im dzieci i zajmowały się domem.\nDziecko w krainie Aczolich to osoba podejrzana, to być może ofiara i kat w jednym. Dzieci, którym udało się uciec z buszu poddawane są terapii w ośrodku, następnie odsyłane są do rodzin, które często wyrzekają się ich lub traktują podejrzliwie. Presja otoczenia i konfrontacja z rzeczywistością odbiegającą od dziecięcych wyobrażeń rodziny, sprawiają, że wielu z nich ponownie ucieka do buszu, który znają lepiej niż życie w rodzinie.\nWojciech Jagielski sięga głębiej i pokazuje najnowszą historię Ugandy, kraju, który wstrząsany jest licznymi wojnami domowymi, który nie ma szczęścia do władców. Kilku ugandyjskich przywódców uznanych zostało za zbrodniarzy i ściganych było z ramienia Trybunału Sprawiedliwości w Hadze. Uganda jest krajem, w którym nowoczesność zderza się z tradycją – rytuały plemienne są wciąż silnie zakorzenione w społeczeństwie, a ludność rozdarta jest między wiarę katolicką a wiarę w duchy przodków i siły natury.\nReporter napisał mocno wstrząsającą książkę, która stawia pytania o odwieczny problem winy i kary. Czy to dzieci winne są masakrom popełnianym na ludności Ugandy, czy może winne jest społeczeństwo dopuszczające do tak wielkich wynaturzeń i kraj, w którym jedynymi argumentami politycznymi są maczeta, pałka i karabin? Czy to, że dzieci uczyniono mordercami można w jakikolwiek sposób usprawiedliwić? Jak pracować z byłymi partyzantami, którzy w obronie własnej mordowali na polecenie przywódców nie tylko obcych sobie ludzi, ale także członków rodziny oraz mieszkańców tej samej wioski? Czy takie dziecko jest bardziej ofiarą czy bardziej mordercą? Czy wystarczy powtarzanie im mantry „To nie twoja wina, nie twoja wina”, by oczyścić ich sumienia?\n„Nocni wędrowcy” i moralne dylematy, przed którymi zostałam postawiona, długo jeszcze mnie nie opuszczą. Dodatkowo, utkwiło mi w pamięci silne przeświadczenie o trudzie pracy reportera. Na ten trud składa się nie tylko rozłąka z rodziną, niewygody podróży i przebywania w miejscach niebezpiecznych. To, o czym mówi Jagielski, to przejmująca samotność – po pobycie w jakimś opisywanym miejscu z reporterem zostają tylko historie oraz dziesiątki numerów telefonów w notesie. Reporter dotyka spraw, ale nie nadaje im biegu, nie wiąże luźnych sznurków. Zostawia sprawy by toczyły się swoim tempem. Gdy nachodzi go moment refleksji nad swoją pracą wie, że wielu ludzi czuje się zawiedzionych i wykorzystanych, ponieważ artykuł czy książka rzadko zmieniają cokolwiek.\nWiek żelaza, J. M. Coetzee\n3 marca 2011 Agnieszka Kalus\tDodaj komentarz\nPowieść ma formę listu, który główna bohaterka, wyniszczana nieuleczalną chorobą, pisze do swojej córki od wielu lat zamieszkałej w Stanach. Jej miłość polega na nie wzywaniu córki do kraju dręczonego przemocą i ukrywaniu swojego prawdziwego stanu zdrowia. Ma mimo tego świadomość, że ostatnie zapiski, jeśli dotrą do Ameryki, zaniosą ze sobą niepokój, brud i winę Południowej Afryki i zakłócą młodej kobiecie proces odizolowania się od swojej trudnej do kochania ojczyzny.\nTo, co kobieta przeżywa w ostatnich tygodniach swojego życia trudno nazwać powolnym odchodzeniem. Choć pogodzona ze śmiercią, pragnie towarzystwa w momencie jej nadejścia. Dlatego też otacza opieką młodszego od siebie bezdomnego mężczyznę. Relacja między tymi dwojga jest bardzo skomplikowana – mężczyzna chętnie żeruje na dobroci starszej pani dając od siebie minimum zaangażowania. Dodatkowo w Kapsztadzie wybuchają krwawe zamieszki mające na celu wyzwolenie czarnoskórych mieszkańców z apartheidu. Nawet jej własny dom zmieni się w miejsce przemocy, a ona zaangażuje się w sprawę. Stan zdrowia nie pozwoli jej na nic więcej jak rozmowy z czarnoskórą pomocą domową oraz jej bliskimi. Uwagi jakie wygłasza oraz jej przemyślenia cechuje moralne zaangażowanie i odpowiedzialność za wydarzenia, które obserwuje w okolicy.\nCzym zatem według głównej bohaterki jest wiek żelaza? To czas, który dla nich nastał, gdy dzieci pozbawione są dzieciństwa, gdy podnoszą rękę na innych, gdy nie ma dla nich autorytetów:\n„Jakimi rodzicami oni będą, skoro nauczono ich, że czas rodziców minął? Czy można sobie wyobrazić, że przywrócony zostanie autorytet rodziców , skoro zniszczono w nas samo pojęcie rodzicielstwa? Kopią i biją człowieka dlatego, że on pije. Podpalają ludzi, i śmieją się widząc jak on ginie w płomieniach. Jak będą postępować z własnymi dziećmi? Do jakiej miłości będą zdolni? (…) Dzieci z żelaza, pomyślałam.”\nTo smutna i przejmująca książka łącząca w sobie cechy powieści politycznie zaangażowanej z opowieścią o umieraniu, samotności i miłości macierzyńskiej. Pisarstwo Coetzee jest szczere do bólu, nie szczędzi drastycznych opisów, nie lituje się nad czytelnikiem. Z każdą kolejną książką tego pisarza zastanawiam się nad jego stosunkiem do własnej ojczyzny. Jak można go nazwać, jakich słów użyć, by nie rozminąć się z prawdą – wstyd, zażenowanie, przywiązanie, nienawiść? Na pewno nie wyczerpałam wszystkich opcji wyłaniających się spomiędzy wersów powieści tego autora. Oczywiście, łatwo nie odpuszczę i dalej będę drążyć tę kwestię podążając szlakiem kolejnych powieści Coetzee.


noga kwadrat - 5x5 DOSTĘPNE do 10 dni Efekt meble. Meble biurowe i szkolne\nStelaże-Podstawy-Blaty do stołów i biurek\nKategorie / BIURO-FIRMA / Stelaże-Podstawy-Blaty do stołów i biurek / Stelaże metalowe do biurek - noga kwadrat i prostokąt /\nSortuj po 10 20 50 100 domyślnie wg nazwy rosnąco wg nazwy malejąco wg ceny rosnąco wg ceny malejąco wg kodu rosnąco wg kodu malejąco Producent --- dowolna/y --- import-S\nStelaż do biurka lub stołu konferencyjnego. Stelaż metalowy ramowy malowany proszkowo w kolorze białym, nogi wyposażone są w regulowane stopki.więcej\nStelaż do biurka lub stołu - CHROM-noga kwadratowa-EF-57/KCH\nStelaż do biurka lub stołu konferencyjnego. Stelaż metalowy, ramowy, chromowany, nogi wyposażone są w regulowane stopki.więcej\nStelaż do biurka lub stołu - kolor ALUMINIUM-noga kwadratowa-EF-57/KA\nStelaż do biurka lub stołu konferencyjnego. Stelaż metalowy, ramowy, malowany proszkowo w kolorze aluminium, nogi wyposażone są w regulowane stopki.więcej\nStelaż regulowany do stołu, biurka EF-57KR/KA nogi kwadrat 5x5 - alu\nStelaż skręcany regulowany do biurka lub stołu konferencyjnego. Stelaż metalowy malowany proszkowo w kolorze aluminium, regulacja skokowa wysokości w zakresie 68-83 cm.więcej\nStelaż do stołu i biurka EF-57/KC nogi kwadratowe 5x5 cm - CZARNY\nStelaż do biurka lub stołu konferencyjnego. Stelaż metalowy ramowy malowany proszkowo w kolorze czarnym, nogi wyposażone są w regulowane stopki.więcej


„Szkoła/Przedszkole dla środowiska” edycja IV – KZG\n„Szkoła/Przedszkole dla środowiska” edycja IV\nZa nami pierwsze dwa wykłady w ramach czwartej edycji programu edukacyjnego „Szkoła/przedszkole dla środowiska” pod hasłem Zmiany klimatu na przykładzie miast. Spotkania zostały przeprowadzone online 13 i 18 maja br.\nPierwszy wykład poprowadził dr Michał Marosz, kierownik Zakładu Meteorologii w IMGW w Gdyni. Webinarium pt. „Pogoda a klimat – co dzieje się na naszym „podwórku”? Analiza danych wieloletnich oraz stanów pogodowych na obszarze województwa pomorskiego – przeszłość, teraźniejszość, przyszłość” przybliżyło takie zagadnienia jak:\nróżnice między pogodą a klimatem;\nprzyczyny aktualnie obserwowanej zmiany klimatu;\nzmienność wybranych warunków klimatycznych w województwie pomorskim od 2-giej połowy XX wieku.\nSpotkanie miało na celu wprowadzenie słuchaczy w zagadnienia związane z klimatem i jego zmianą oraz usystematyzowaniem wiedzy w tym zakresie. Uczestnicy spotkania mieli możliwość zapoznać się z danymi historycznymi, bieżącymi oraz prognozami dotyczącymi klimatu naszego regionu. Dodatkowo przekazano informacje, gdzie odnaleźć obszerne, ogólnodostępne bazy danych dot. pogody, klimatu i informacji z nimi związanych.\nDrugie spotkanie pt. „Zrównoważone gospodarowanie wodami opadowymi w miastach. Elementy błękitno-zielonej infrastruktury jako narzędzie w adaptacji miast do zmian klimatu” poprowadziła prof. dr hab. inż. Magdalena Gajewska z Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska Politechniki Gdańskiej.\nUczestnicy mieli możliwość poznać przykłady rozwiązań architektonicznych na terenach zurbanizowanych (tzw. zielono-błękitnej oraz szarej infrastruktury) – także w naszym sąsiedztwie. Bardzo cenne były też informacje odnośnie zmian zachowań, które może zastosować każdy z nas, pozornie niewielkim kosztem, a z dużą korzyścią dla środowiska.\nZasoby wód na świecie i w Polsce;\nWpływ zmian klimatu na zasoby wód – zjawiska ekstremalne;\nPojęcia: zrównoważony rozwój, gospodarka o obiegu zamkniętym, mitygacja, adaptacja oraz cele Zrównoważonego Rozwoju 2030;\nZmiany w podejściu do zasobów wód, w tym ewolucja gospodarowania wodą w mieści; idea zrównoważonego obiegu wody w terenie zurbanizowanym – co to dla nas oznacza?\nZintegrowane zarządzanie wodami w miastach i jaki to ma wpływ na jego mieszkańców,\nElementy błękitno – zielonej infrastruktury w różnej skali: od regionu, dzielnicy, ulicy, do domu i mieszkania; jak je stosować?\nCo każdy z nas może zrobić dla wody?\nDziękujemy szkolnym i przedszkolnym koordynatorom za liczny udział w obu wykładach.\nZapraszamy na kolejne dwa spotkania planowane w semestrze jesiennym.


Orzeł - Pinger.pl\nWpisy oznaczone tagiem "orzeł" (32)\n#baba #kupa #humor #żarty #mem #memy #kawał #śmieszneobrazki #dowcip #besty #kawały #lekarz #orzeł #dowcipy #śmieszne #żart\nxdPedia: Przychodzi facet do lekarza z kupą na głowie i mówi:\n#jasio #humor #jaś #pyta #kawał #żart #śmieszneobrazki #dowcip #mem #besty #spodnie #żarty #kawały #orzeł #penis #jasiu #memy #dowcipy #śmieszne #guziki\nxdPedia: Czemu mam tylko dwa guziki przy spodniach?\n#Rozrywka #Kozica #Zwierzęta #Odjechane #Orzeł\nBanzaj.pl: Orzeł kontra kozica - niesamowita walka na stoku\nOrły są pięknymi i niezwykle groźnymi władcami niebios. Te potężne ptaki z założenia polują na mniejsze zwierzęta. Najczęściej ich łupem padają gryzonie, które są całkowicie...\n#Ptaki #Rozrywka #Dron #Odjechane #Orzeł\nBanzaj.pl: Dwa orły porywają drona szybującego nad górami\nPrezentowaliśmy już ataki zwierząt na drogi, ale ciekawych nagrań ciągle przybywa. Ostatnio w sieci pojawił się film z lotu drona Phantom 3 nad górzystymi terenami w USA. Podróż po...\n#f1 #Hamilton #Tatuaż #Orzeł\nV10.pl: Hamilton wytatuował sobie orła\nLewis Hamilton przed GP Włoch pochwalił się nowym tatuażem. Mistrz świata Formuły 1 posiadający już wiele rysunków na skórze, dodał do bogatej kolekcji orła. Umieścił go sobie przy szyi.\n#Dubaj #Burj Khalifa #Odjechane #Ptaki #Rozrywka #Orzeł\nBanzaj.pl: Orzeł wykonuje lot nad Dubajem ze szczytu Burj Khalifa\nOrganizacja Freedom zajmuje się zwróceniem uwagi świata na problem sukcesywnie zmniejszającej się populacji drapieżnych ptaków. Jednym ze środków jest seria nagrań uchwyconych z kamer na...\n#Ptaki #Rozrywka #Orzeł #Odjechane #Paryż\nBanzaj.pl: Paryż widziany z grzbietu orła\nParyż jest wielkim miastem i zdecydowanie robi wrażenie zarówno z ziemi, jak i z powietrza. Zastanawialiście się kiedyś jak ta metropolia może wyglądać z lotu ptaka. Jeżeli tak to dziś...\n#gif bez tła #orzeł\nElwira l-m: orzeł,gif bez tła\n#mem #bzykanie #orzeł #besty #reszka #kopulacja #oddanie #namiętność #memy #bzykanko\nxdPedia: Rzućmy monetą. Orzeł, jesteś mój. Reszka...\nOrzeł, jesteś mój.\nReszka, jestem Twoja.\nzdjęcia tatuaży: orzeł tatuaż\nmonbeauty: Godło RP\n#jesień/zima 2012 #bluzki z motywem polski #nadruk orła #trendy 2012 #orzełek #orzeł #trendy robert kupisz #robert kupisz\nWizażClub: polski Trend\nWizażystka Wizaż Club przedstawia gorący "polski" trend.\nJak wam się podoba, napiszcie pod filmikiem\nkropencjaa: oglądam ją na YT :D


Portal Diecezji Tarnowskiej - Bierzmowanie w Limanowej. Znajdźcie w Kościele swój dom. Uczyńcie go świeżym, nowym, bez kamieni\nwtorek, 20 kwiecień 2021 18:43\nPodczas swojej pierwszej wizytacji kanonicznej bp Artur Ważny w limanowskiej bazylice 17 kwietnia udzielił nie tylko błogosławieństwa nowym lektorom z tamtejszego dekanatu, ale także sakramentu bierzmowania miejscowej młodzieży. Ze względu na obostrzenia bierzmowanie odbywało się podczas kilku Mszy św.\nOstatnio zmieniany środa, 21 kwiecień 2021 17:10\nWięcej w tej kategorii: « Życie dla misji – jubileusz siostry Rozanny Modlitwa na Jasnej Górze w intencji maturzystów diecezji tarnowskiej [ZDJĘCIA, FILM] »


Michał (1979) – Edukacja Filmowa\nStrona główna-Scenariusze zajęć filmowych-Michał (1979)\n„W centrum moich zainteresowań stoi człowiek wpisany w konkretną rzeczywistość, pozostający w określonych relacjach z ludźmi”[*] — rozmowa o filmie Michał (1979) Grażyny Kędzielawskiej\nAdresat zajęć: uczniowie gimnazjum (III klasa) lub szkoły ponadgimnazjalnej.\nRodzaj zajęć: język polski, wiedza o kulturze, godzina wychowawcza, wychowanie do życia w rodzinie.\nCel ogólny zajęć: Przygotowywanie uczniów do świadomego i pogłębionego odbioru filmu dokumentalnego oraz inspirowanie do refleksji na temat etycznych aspektów wykorzystywania kamery.\nokreśla problematykę filmu i charakteryzuje bohaterów;\nwskazuje decyzje bohaterki, analizuje ich motywacje oraz dostrzega skutki;\nwskazuje wykorzystane w filmie środki wyrazu i określa ich funkcję;\nodczytuje dosłowne i metaforyczne treści ujęte w dziele filmowym;\npodejmuje refleksję związaną z etyką pracy dokumentalisty;\nrozwija umiejętność pracy w grupie oraz uczenia się we współpracy;\ndoskonali umiejętności redakcyjne;\ndoskonali umiejętność wnioskowania, formułowania argumentów i udziału w dyskusji;\nrozwija swoją wrażliwość na otaczający świat.\nMetody pracy: praca z filmem i tekstem źródłowym, burza pytań, metoda śnieżnej kuli, dyskusja.\nFormy pracy: praca indywidualna, praca w grupach oraz z całą klasą.\nŚrodki i materiały dydaktyczne: film Michał w reż. Grażyny Kędzielawskiej, dowolny słownik symboli, instrukcje dla grup, duży karton papieru.\nSłowa kluczowe: film dokumentalny, dziecko jako bohater filmu, samotne macierzyństwo, etyka dokumentalisty.\nEncyklopedia kina, red. T. Lubelski, Wydawnictwo Biały Kruk, Kraków 2003\nG. Kędzielawska, Przewodnik dokumentalisty. Podstawy warsztatu. Skrypt, Wydawnictwo Biblioteki PWSFTviT, Łódź 2012\nN. Ziółkowska-Kurczuk, Zwykły człowiek jako bohater filmu dokumentalnego, „Zeszyty Naukowe KUL” 58 (2015), nr 3 (231)\nOczami mistrzów (Notacje Archiwalne SFP) — Grażyna Kędzielawska, http://www.sfp.org.pl/wydarzenia,316,19578,1,1,grazyna-kedzielawska.html\nCzas trwania: 2 godziny lekcyjna (w tym projekcja filmu).\nMichał Grażyny Kędzielawskiej to krótkometrażowy film dokumentalny, poruszający trudny temat samotnego rodzicielstwa, procesu podejmowania kluczowych decyzji życiowych i ich konsekwencji oraz sytuacji dziecka w rodzinie monoparentalnej, dlatego jest ciekawą propozycją do wykorzystania zarówno podczas zajęć kulturoznawczych (język polski, wiedza o kulturze), jak i wychowawczych (godzina wychowawcza, wychowanie do życia w rodzinie). Wybierając ten film do pracy z konkretną grupą młodzieży, nauczyciel powinien brać pod uwagę duże prawdopodobieństwo, że jego tematyka może dotyczyć osobistych doświadczeń niektórych uczniów.\nPrzed zajęciami nauczyciel prosi, aby uczniowie przypomnieli sobie poznane wcześniej filmowe środki wyrazu oraz cechy filmu dokumentalnego. Prosi też o wyszukanie (w źródłach internetowych, na popularnych portalach poświęconych filmowi) informacji, recenzji itp. na temat filmu Michał Grażyny Kędzielawskiej. Nauczyciel przygotowuje również dużą planszę (schemat niżej), którą rozcina, tworząc rodzaj dużych puzzli, które będą potrzebne w trakcie zajęć.\n1. Na początku zajęć nauczyciel prosi uczniów, aby przypomnieli cechy filmu dokumentalnego. Jeśli istnieje taka potrzeba, nauczyciel weryfikuje wypowiedzi uczniów, odsyłając ich do definicji słownikowej. Prowadzący pyta, w czym tkwi główna różnica pomiędzy bohaterem filmu fabularnego a dokumentalnego. Jakie konsekwencje dla reżysera wynikają z faktu, że bohaterem filmu dokumentalnego jest prawdziwy człowiek osadzony w prawdziwym świecie? Jakie konsekwencje mogą wyniknąć dla bohatera z wystąpienia w filmie? Nauczyciel moderuje i uzupełnia wypowiedzi uczniów.\n2. Następnie informuje, że podczas zajęć uczniowie poznają film dokumentalny Michał oraz przedstawia informacje o reżyserce i autorce scenariusza filmu.\nGrażyna Kędzielawska — scenarzystka i reżyserka filmów dokumentalnych oraz oświatowych. Absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Krakowie (1972) oraz Wydziału Reżyserii PWSFTviT (1977). Od 1978 współpracuje z WFO w Łodzi. Tworzy filmy dokumentalne, które były nagradzane m.in. na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie (obecnie Krakowski Festiwal Filmowy). W 1979 r. za film Michał otrzymała na tym festiwalu Brązowego Lajkonika w kategorii filmu oświatowego. Od 1988 roku wykłada reżyserię w Szkole Filmowej w Łodzi oraz sprawuje opiekę artystyczną i pedagogiczną nad realizacją studenckich etiud. Pod jej kierunkiem młodzi filmowcy zrealizowali do tej pory ponad 400 filmów. Jest autorką skryptu Przewodnik dokumentalisty. Podstawy warsztatu, wydanego w 2012 roku, który stanowi cenne źródło wiedzy na temat warsztatu filmowca-dokumentalisty. Grażyna Kędzielawska zajmuje się również malarstwem, szczególnie bliska jest jej technika akwareli. Od 2006 roku posiada tytuł naukowy profesora sztuki filmowej. W roku 2013 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.\n3. Przed projekcją filmu nauczyciel prosi uczniów, aby zwrócili uwagę na:\nsposób filmowania dzieci (punkt widzenia kamery),\nsposób filmowania dorosłych bohaterów podczas rozmowy z Ulą, mamą Michała,\nsposób kadrowania przestrzeni,\nrelacje pomiędzy obrazem i dźwiękiem w filmie,\nnastrój filmu i sposoby jego budowania.\nProsi również, aby podczas projekcji uczniowie zapisywali swoje skojarzenia — słowa-klucze (lub obrazy), które ich zdaniem są istotne dla odczytania filmu.\n4. Projekcja filmu Michał w reż. G. Kędzielawskiej (19 min).\n5. Rozmowa po filmie. Ze względu na temat, film może silnie działać na emocje młodych widzów, szczególnie tych, których bezpośrednio dotknął poruszony w filmie problem. Dlatego krótka rozmowa bezpośrednio po projekcji pozwoli uczniom na wypowiedzenie pierwszych wrażeń, podzielenie się emocjami. Rozmowa ta może być przeprowadzona metodą burzy pytań (analogiczną do burzy mózgów), która polega na tym, że uczniowie spontanicznie wypowiadają pytania, które pojawiły się pod wpływem projekcji filmu.\nPrzykładowe pytania, które mogą zadać uczniowie: Dlaczego reżyserka wybrała Ulę na bohaterkę filmu? Co w niej niezwykłego? Kim jest Grzegorz? Dlaczego jego punkt widzenia nie został zaprezentowany? Czy Ula jest dobrą matką? Na czym najbardziej zależy Uli? Kim są ludzie oceniający decyzję Uli? Dlaczego decyzja Uli nie znajduje zrozumienia u koleżanek? Co czuje Michał? Czego boi się Agnieszka? Czy dzieci Uli są szczęśliwe? Czy Ula ma szansę na odbudowanie małżeństwa? Dlaczego film jest czarno-biały? To ćwiczenie ma na celu również rozbudzenie zainteresowania młodzieży filmem oraz jej aktywizowanie na zajęciach. Wyniki pracy uczniów można zapisać w formie graficznej (podobnie jak skojarzenia w trakcie burzy mózgów).\n6. Nauczyciel prosi uczestników zajęć, aby sformułowali główny temat/problem poruszony w filmie. Prosi też, aby skorzystali z zapisanych podczas projekcji słów-kluczy. Uczniowie pracują najpierw indywidualnie, następnie swoje wypowiedzi dyskutują w parach, po upływie wyznaczonego czasu konsultują wypowiedzi w grupach czteroosobowych (metoda śnieżnej kuli).\nGrupy ustalają wspólnie i prezentują na forum klasy najistotniejsze tematy poruszone w filmie oraz uzasadniają swoje zdanie, odwołując się do konkretnych fragmentów, postaci itd. Uczniowie prawdopodobnie wskażą takie zagadnienia:\nsytuacja dzieci wychowywanych przez samotnego rodzica,\nsytuacja kobiety samotnie wychowującej dziecko/dzieci (pod koniec lat 70. XX w.),\nproces podejmowania decyzji przez bohaterkę oraz ocena tej decyzji przez otoczenie.\n7. Nauczyciel informuje, że kolejna część zajęć poświęcona będzie bliższemu przyjrzeniu się światu przedstawionemu w filmie oraz bohaterom. Informuje również, że skorzystają z metody pytań, którą reżyserka filmu stosuje w pracy ze swoimi studentami. Dzieli uczniów na 4 grupy a następnie rozdziela zadania i rozdaje przygotowane przed zajęciami duże „puzzle”. Poszczególne grupy otrzymują także karty pracy z pytaniami pomocniczymi (ZAŁĄCZNIK NR 1). Nauczyciel przykleja do tablicy kwadrat z tytułem filmu (środkowy puzzel).\n8. Po upływie wyznaczonego czasu poszczególne grupy prezentują efekty swojej pracy i uzupełniają planszę swoim puzzlem.\nNależy się spodziewać, że w ustaleniach uczniów znajdą się następujące informacje i refleksje:\nKIEDY? — film powstał w 1979, dlatego należy przypuszczać, że mniej więcej w tym czasie osadzone są wydarzenia (potwierdzają to charakterystyczne dla tamtego czasu ubrania bohaterów, wystrój wnętrz, pojazdy itp.). Ze zdjęć plenerowych wynika, że były one realizowane późną jesienią i zimą (ciepłe ubrania bohaterów, gruba warstwa liści w parku, ośnieżone ulice itd.). Z rozmów bohaterów wiadomo, że przełomowy moment w życiu bohaterki (odejście męża) miał miejsce 3 lata temu.\nGDZIE? — przedstawione wydarzenia mają miejsce głównie we wnętrzach (poszczególne pomieszczenia mieszkania bohaterki, klatka schodowa jej domu, korytarze i sale w sądzie, krótkie ujęcie wnętrza kościoła), ale dzieją się także poza nimi (ulica miasta, podwórko, park). Uwagę widza zwraca powtarzająca się często zamknięta kompozycja kadru, wywołująca wrażenie ciasnoty, zamknięcia w danej przestrzeni. Przewija się obraz schodów, które bohaterka, idąc z dwojgiem dzieci i zakupami, z trudem pokonuje (kilka razy powraca także obraz pustych schodów w kamienicy). Symboliczne znaczenie mają też pojawiające się wielokrotnie drzwi (Michał nie może dosięgnąć do klamki, matka zamyka drzwi przed nim, drzwi do sali sądowej, przed którymi czekają dzieci itd.) i okna (Ula stoi przy oknie i z zadumą patrzy przez nie w dal — czeka na kogoś?, okno jest źródłem światła, które wpada do mrocznych wnętrz w sądzie i w domu bohaterki, pojawiają się też kościelne okna, a w nich witraże). Znaczący jest również motyw wody (z kranu, w kałuży, na schodach, ujęcie akwenu wodnego).\nKTO? (dzieci) — tytułowym bohaterem jest Michał, młodsze dziecko Uli. Jego pojawienie się na świecie zapoczątkowało (lub pogłębiło) poważne problemy Uli w relacji z mężem (odszedł, bo nie chciał drugiego dziecka), a decyzja o przyjęciu syna na świat jest krytykowana przez ludzi wypowiadających się w filmie (rodzina i znajomi?). Michał to zwykły dwuletni chłopiec, który jest smutny, płacze, gdy mama nie zwraca na niego uwagi, a jest rozradowany, gdy się nim zajmuje (kąpiel i pielęgnacja, spacer do parku, impreza urodzinowa). Chłopczyk ma bardzo dobre relacje z siostrą.\nAgnieszka, starsza o kilka lat siostra Michała, jest milczącym świadkiem tego, co się w domu dzieje. Stara się być dobrą siostrą (ciepła scena, podczas której dzieci rysują, a dziewczynka objaśnia świat małemu bratu, pokazując mu ojca na obrazku). W ostatnich scenach dziewczynka opowiada o swojej tęsknocie za ojcem, wspomina wspólne zabawy. Zdaje jednak sobie sprawę, że obecnie rodzina składa się z ich trojga (mama, Michał, Agnieszka). Opowiada znaczącą bajkę o Jasiu i Małgosi, która dobrze się kończy dla dzieci. Tłem do jej opowieści jest ujęcie drogi widzianej z góry (wiadukt nad torowiskami), po której jadą samochody — przestrzeń kadru jest otwarta (droga daje nadzieję na zmianę — może ktoś nią przyjedzie?). Uwagę zwraca fakt, że punkt widzenia kamery filmującej dzieci uwzględnia ich niższy wzrost (nie są pokazywane z góry). Kamera im towarzyszy, traktuje z taką samą uwagą i szacunkiem, jak dorosłych.\nKTO? (dorośli) — Ula to młoda kobieta, która znalazła się w trudnej sytuacji rodzinnej, samotnie wychowuje dwoje dzieci, dwa razy wychodziła za mąż za ich ojca, mąż opuścił ją, gdy spodziewała się drugiego dziecka. Jest prawdopodobnie osobą wykształconą (elokwentna, uczy się języka angielskiego, sprawnie prowadzi dyskusję); ma jednak dość niski status majątkowy (stąd zarzut, że nie może w pełni zaspokoić wszystkich potrzeb materialnych swoich dzieci). Konfrontuje się z opiniami innych, stara się uzasadnić swoje motywacje i decyzje. Zależy jej na dzieciach („a dlaczego ja nie mogę istnieć z tym dwojgiem dzieci?”), choć w pierwszej scenie widać jej wyraźne zniecierpliwienie tym, że synek domaga się uwagi. To wrażenie wydają się równoważyć ostatnie sceny — urodziny Michała.\nRozmówcy Uli (prawdopodobnie rodzina i znajomi) poddają ocenie jej decyzje życiowe. Mężczyźni pytają o plany i pragnienia, kobiety zaś analizują, jak doszło do obecnej sytuacji i negatywnie oceniają jej postępowanie („ja uważam, że to nie była twoja szczęśliwa decyzja”). Osoby biorące udział w dyskusji filmowane są najczęściej w planie bliskim (często z profilu), kamera koncentruje się na ich twarzach, na pokazaniu emocji poszczególnych osób (szczególnie kobiet), które chłodno analizują postępowanie Uli.\nCO? JAK? (wydarzenia) — film składa się ze scen pokazujących epizody z życia Uli, Michała i Agnieszki; wplecione są w nie monologi Uli z offu, fragmenty rozmów (część z tych rozmów również słyszymy z offu) oraz monolog Agnieszki. Kompozycja scen przypomina puzzle — każda kolejna scena uzupełnia wiedzę widza, rozszerza perspektywę odbioru przedstawionych sytuacji. W filmie słowo jest jedynie dopełnieniem obrazu, który stanowi główny nośnik zdarzeń i znaczeń (także przenośnych). Pokazane są tu sceny (epizody) z życia rodziny (Michał myje ręce, bawi się odkurzaczem, próbuje wyjść z pokoju, obserwuje matkę przez okno, matka krząta się w kuchni, usypia Michała, idzie na spacer z dziećmi do parku, dzieci wspólnie rysują, odbywa się impreza urodzinowa Michała, Agnieszka wspomina ojca itd.). Ważną rolę w budowaniu nastroju filmu pełni specyficzna muzyka (instrumenty smyczkowe, wokalizy), która nawet do radosnych scen (urodziny) wprowadza niepokój.\n9. Nauczyciel podsumowuje pracę uczniów i prosi o wypowiedzi na temat postaw bohaterów — co sądzą o postawie Uli, a co o postawie osób, z którymi kobieta rozmawia?\n10. Następnie prowadzący prosi, aby uczniowie zastanowili się, jaki jest stosunek reżyserki do bohaterów filmu? Na jakiej podstawie mogą wyciągać wnioski? Młodzież zapewne zauważy, że film nie zawiera reżyserskiej oceny postaci. Kamera z zainteresowaniem towarzyszy bohaterom.\n11. Prowadzący prezentuje fragment wypowiedzi Grażyny Kędzielawskiej z audycji z cyklu Oczami Mistrzów, dostępnej na stronie internetowej Stowarzyszenia Filmowców Polskich (pierwsze trzy minuty). Po projekcji nauczyciel rozpoczyna dyskusję pytaniami: Dlaczego reżyserka zainteresowała się historią Uli, co jest w niej inspirującego? Dlaczego, waszym zdaniem, Ula zdecydowała się wziąć udział w filmie i przedstawić bardzo osobiste sprawy? Czym było dla niej opowiedzenie swojej historii? Jaki skutek dla niej i dzieci mogło mieć wystąpienie w tym filmie?\n12. Nauczyciel zapisuje na tablicy (lub wyświetla na ekranie) fragmenty wypowiedzi reżyserów:\n„Film może boleć widza, natomiast bohatera nie ma prawa boleć” — Marcel Łoziński.\n„Moim zdaniem uczciwość dokumentalisty wobec bohatera i widza polega na tym, by mówiąc o bohaterze, o jego problemach, kierować się przede wszystkim jego dobrem” — Grażyna Kędzielawska.\n„A w czym może się wyrażać nasz szacunek, kiedy mamy kamerę i mikrofon? W troskliwie przyjaznym i przychylnym wpatrzeniu się w życie człowieka, w jego egzystencję” — Kazimierz Karabasz.\nProwadzący prosi uczniów o refleksję na temat zacytowanych wypowiedzi reżyserów, a następnie pyta: Jakich problemów w pracy dokumentalisty dotyczą te wypowiedzi? Z czym wiąże się etyka dokumentalisty? Czy te zasady etyczne są powszechnie respektowane przez realizatorów form dokumentalnych, także tych publikowanych w internecie? Nauczyciel moderuje i podsumowuje dyskusję. Nagradza uczniów, którzy wykazali się aktywnością podczas zajęć.\nNastępnie zadaje pytania do refleksji własnej uczniów: Czy zacytowane zasady etyczne powinny dotyczyć także osób amatorsko zajmujących się filmem? Czy sami, kręcąc krótkie filmiki i zamieszczając je w internecie, bierzecie pod uwagę zasadę, że przede wszystkim należy kierować się dobrem bohatera swojego filmu? Czy wiecie, czym jest prawo do ochrony wizerunku? Czy macie świadomość, że do rozpowszechnienia czyjegoś wizerunku (zdjęcia, filmu), konieczna jest jego zgoda?\nPrzed zadaniem pracy domowej nauczyciel prosi uczniów, aby przedstawili wyniki swoich poszukiwań dotyczących materiałów na temat filmu Michał. Okazuje się, że na czołowych portalach filmowych brak opisu tego filmu.\nPrzygotujcie projekt notki informacyjnej o filmie Michał do zamieszczenia na portalu filmowym. Przed przystąpieniem do pracy przeanalizujcie kompozycję i zawartość merytoryczną zazwyczaj zamieszczanych tam notek.\nPraca domowa dla chętnych (do wyboru):\nMarcel Łoziński, reżyser filmu Wizyta, po 23 latach wrócił do swojej bohaterki i nakręcił o niej drugi film — Żeby nie bolało. Wyobraź sobie, że po latach spotykasz bohaterów filmu G. Kędzielawskiej Michał. O co chciałbyś ich zapytać? Sformułuj i zapisz swoje pytania.\nZinterpretuj przesłanie filmu, odnosząc się do zacytowanej w temacie zajęć wypowiedzi reżyserki oraz biorąc pod uwagę obrazy symboliczne i słowa-klucze dostrzeżone w analizowanym filmie. Skorzystaj z dostępnego słownika symboli. Przed przystąpieniem do pracy wysłuchaj komentarza prof. Tadeusza Lubelskiego na temat metaforyki w filmie dokumentalnym (http://www.filmotekaszkolna.pl/dla-nauczycieli/nasze-lekcje/lekcja-8-metafory-prawdy).\nKIEDY? GDZIE? (czas i miejsce)\nWaszym zadaniem jest przygotowanie informacji o czasie i miejscu wydarzeń ukazanych w filmie Michał. W trakcie pracy przyjrzyjcie się dołączonym kadrom z filmu oraz zastanówcie się:\nJakie obrazy lub słowa pomagają usytuować wydarzenia w określonym czasie?\nW jakich miejscach osadzone są wydarzenia?\nW jaki sposób te miejsca są pokazane (jak są kadrowane)?\nJaką rolę pełni tu światło?\nJakie wrażenie robi na was świat, w którym żyją bohaterowie? Jest przyjazny? Stawia przeszkody?\nJak zinterpretujecie zestawienie sceny w sądzie z wplatanym w nią krótkimi ujęciami fragmentów budynków kościoła (fragmenty wież widoczne w kałuży wody)?\nZwróćcie uwagę na przewijające się obrazy schodów, drzwi i okien, ale również wody. Co one symbolizują? Sprawdźcie to w dostępnym słowniku symboli.\nKtóra z warstw filmu (obraz czy dźwięk), jest bogatszym źródłem wiedzy o czasie i miejscu wydarzeń?\nWspólne ustalenia zapiszcie na swojej planszy (puzzlu).\nWaszym zadaniem jest przygotowanie informacji na temat dziecięcych bohaterów filmu i sposobu ich prezentacji. W trakcie pracy przyjrzyjcie się dołączonym kadrom z filmu oraz zastanowicie się:\nSkąd czerpiemy wiedzę o bohaterach?\nKim jest Michał, dlaczego właśnie on jest bohaterem tytułowym?\nJakim jest chłopcem, czy ma w sobie coś szczególnego?\nJakie są jej relacje z bratem?\nJakie miejsce zajmuje w przedstawionym świecie?\nW jaki sposób pokazane są dzieci (z jakiej perspektywy „patrzy” na nie kamera)?\nKtóra z warstw filmu (obraz czy dźwięk/słowo) jest bogatszym źródłem wiedzy o bohaterach?\nWaszym zadaniem jest przygotowanie informacji na temat dorosłych bohaterów filmu i sposobu ich prezentacji. W trakcie pracy przyjrzyjcie się dołączonym kadrom z filmu oraz zastanowicie się:\nCo wiemy o Urszuli?\nJaki ma cel, na czym jej zależy?\nJakie są motywacje jej decyzji?\nW jaki sposób kolejne ujęcia pokazują relacje bohaterki z dziećmi?\nW jakim planie jest kadrowana podczas rozmów w mężczyznami przy stole oraz z koleżankami? Dlaczego zastosowano takie plany?\nKim mogą być osoby, z którymi Ula rozmawia?\nW jaki sposób oceniają jej decyzje życiowe?\nCO? JAK? (wydarzenia)\nWaszym zadaniem jest wskazanie najważniejszych wydarzeń pokazanych w filmie Grażyny Kędzielawskiej. W trakcie pracy przyjrzyjcie się dołączonym kadrom z filmu oraz zastanówcie się:\nJakie wydarzenia z życia trojga głównych bohaterów zostały przedstawione? Wypiszcie je w punktach.\nKtóra z warstw filmu (obraz czy dźwięk), jest bogatszym źródłem wiedzy o wydarzeniach?\nKtóre z tych wydarzeń obecne są tylko w warstwie obrazu?\nJaka zasada organizacji/układu scen została wprowadzona (ciąg przyczynowo skutkowy czy epizodyczność)?\nNa jaki obraz rodziny składają się przedstawione w filmie wydarzenia?\nDlaczego, waszym zdaniem, reżyserka rozpoczęła film sceną, w której Michał jest odpychany przez matkę, a zakończyła opowiadaną przez Agnieszkę bajką, „która się kończy szczęśliwie dla Jasia i Małgosi”?\n[*] Wypowiedź reżyserki zawarta w: G. Kędzielawska, Przewodnik dokumentalisty. Podstawy warsztatu, Łódź 2012, s. 113.\n Np. do definicji z Encyklopedii kina pod red. T. Lubelskiego: „(…) Do głównych wyróżników filmu dokumentalnego należą: status pokazywanej rzeczywistości (nie jest ona aranżowana na potrzeby filmu) oraz struktura filmu naśladująca najbardziej konwencjonalne metody porządkowania rzeczywistości (chodzi zwłaszcza o związki czasowe, przestrzenne, przyczyny/skutku, analogii/kontrastu oraz części/całości). (…) Ponadto do spraw, które mają bezpośredni związek z definiowaniem dokumentalizmu, należą: zakres dopuszczalnych ingerencji realizatora w rzeczywistość filmowaną (w postaci np. rekonstrukcji czy inscenizacji wydarzeń) i dopuszczalny zakres wyrażania przez realizatora jego stosunku do pokazywanych wydarzeń (w tym przez rozmaite zabiegi kreacyjne)”.\n Opracowano na podstawie: www.filmpolski.pl, www.sfp.org.pl, www.4lomza.pl\n Czego Marcel Łoziński już nigdy nie nakręci?, http://www.polskieradio.pl/8/4795/Artykul/1618756,Czego-Marcel-Lozinski-juz-nigdy-nie-nakreci.\n G. Kędzielawska, Przewodnik dokumentalisty. Podstawy warsztatu, Łódź 2012, s. 61.\n Kazimierz Karabasz, http://culture.pl/pl/tworca/kazimierz-karabasz\n Wykorzystane w instrukcjach dla grup kadry zostały skopiowane z filmu przez autorkę scenariusza zajęć.\nscenariusz: Grażyna Kędzielawska


Co zyskasz korzystając z doradztwa zawodowego? | kariera.uni.opole.pl\nCo zyskasz korzystając z doradztwa zawodowego?\nJakie są Twoje najsilniejsze strony i umiejętności? Jaki masz cel zawodowy? Jakie zdobyłeś/aś dotychczas doświadczenie zawodowe? Czym sugerowałeś/aś się wybierając kierunek studiów? Co najbardziej Cię motywuje? Do czego dążysz w życiu? Jaka praca sprawia Ci największą przyjemność?\nTo tylko kilka pytań, które poruszone zostaną podczas indywidualnych spotkań z doradcą zawodowym. To nic złego, gdy jeszcze do końca nie wiesz, jak odpowiedzieć na zadane wyżej pytania.\nWłaśnie teraz jest idealny moment na to, żeby zastanowić się nad swoją ścieżką kariery. Poznanie swoich celów wymaga czasu, więc jest procesem długotrwałym.\nCo możesz zyskać zapisując się na spotkanie z doradcą zawodowym?\nPoznasz swoje mocne zasoby\nDoradca zawodowy nie podejmie za Ciebie decyzji, natomiast pomoże Ci odkryć Twój potencjał. Dzięki przeanalizowaniu dotychczasowych sukcesów, wyborów zawodowych dostrzeżesz swoje mocne strony, umiejętności oraz oczekiwania.\nPoprawisz dokumenty aplikacyjne\nPoprawisz błędy, dostosujesz CV do konkretnej oferty pracy,dowiesz się, jak uatrakcyjnić dokument,a także będziesz miał/a możliwość zadania pytań, które Cię nurtują. Podczas spotkania uzyskasz praktyczną wiedzę dotyczącą tworzenia dokumentów aplikacyjnych.\nDowiesz się o ofertach pracy\nDowiesz się, jak skutecznie szukać pracy oraz jakie oferty dotyczące Twojej branży są dostępne. Nasz doradca zawodowy chętnie z Tobą porozmawia i wskaże Ci różne możliwości znalezienia zatrudnienia.\nDowiesz się, jak przygotować się na spotkanie z pracodawcą\nPoznasz nie tylko oczekiwania pracodawców, ale także uzyskasz informację, jak skutecznie przygotować się na spotkanie z rekruterem. Przeanalizujesz najczęściej pojawiające się pytania oraz dowiesz się o najpopularniejszych błędach pojawiających się podczas procesów rekrutacyjnych.\nPoznasz swoje szanse zawodowe\nPorozmawiasz na temat możliwej ścieżki kariery, dowiesz się, jakie masz możliwości podjęcia zatrudnienia po ukończeniu studiów oraz dowiesz się, czy istotne będzie uzupełnienie kwalifikacji zawodowych.\nWeźmiesz udział w symulacji rozmowy kwalifikacyjnej\nProces rekrutacyjny jest jednym z bardziej stresujących momentów w karierze zawodowej. Podczas symulacji rozmowy kwalifikacyjnej dowiesz się, jak przygotować się do spotkania (co powinieneś zabrać, czego należy unikać, jak osiągnąć sukces zawodowy).\nPrzećwiczysz także swoją rozmowę, a na koniec – otrzymasz informację zwrotną, dzięki czemu dowiesz się, jakich błędów nie popełniać w przyszłości.\nZdobędziesz informację na temat obecnej sytuacji na rynku pracy\nDowiesz się o poszukiwanych kompetencjach oraz zawodach przyszłości. Dzięki temu odkryjesz, w jakie obszary powinieneś zainwestować oraz jakie masz inne możliwości zdobywania doświadczenia zawodowego.\nSpotkanie z doradcą zawodowym to idealny moment na poznanie także swoich słabości.\nJeżeli chcesz dowiedzieć się, jak pracować nad swoimi wadami oraz jak małymi krokami wyeliminować je z życia – zapisz się na spotkanie.\nUświadomienie sobie luk kompetencyjnych jest pierwszym krokiem w procesie rozwoju zawodowego.\nChcesz porozmawiać z doradcą zawodowym? Podaj obszar spotkania i wypełnij formularz


Sylwia Sudnikowska 10.01.2020 13:42\nW dzieciństwie panicznie bał się występów publicznych. Chociaż w młodości pracował w różnych zawodach, to swojej przyszłości nigdy nie wiązał z muzyką. Oprócz głosu, jego znakiem rozpoznawczym są również włosy, a właściwie charakterystyczna fryzura, bez której jak mawia nie byłby Rodem Stewartem.\nObecnie jest światowej sławy artystą, a w swoim dorobku ma już ponad 250 milionów sprzedanych płyt. W 2016 roku został uhonorowany tytułem szlacheckim w uznaniu za artystyczne dokonania oraz działalność charytatywną. Prywatnie jest wielkim fanem piłki nożnej. Sam przyznaje również, że do Polski zawsze przyjeżdża z przyjemnością i wraca tu z sentymentem. Dziś jeden z najbardziej rozpoznawalnych muzyków rockowych na świecie obchodzi swoje 75 urodziny.\nRod Stewart urodził się 10 stycznia 1945 roku w Londynie. Gwiazdor pochodzi z licznej rodziny, a w jego domu muzyka była nieodłączną częścią dnia. Rod wraz z rodziną w ówczesnych czasach największą sympatią darzyli amerykańskiego artystę Al Jolsona, którego utwory rozbrzmiewały u nich niemal codziennie.\nSwoją przygodę z muzyką rozpoczął w 1962 roku, kiedy to u boku folkowego piosenkarza Wizza Jonesa grał na harmonijce towarzysząc mu podczas europejskiej trasy koncertowej. Rok później występował w rythm and bluesowej grupie- Jimmy Powell & the Five Dimension.\nJednak dopiero, gdy w 1965 roku dołączył do zespołu Steampacket, z którym wystąpił podczas otwarcia koncertu The Rolling Stones, jego kariera zaczęła się ożywiać. Po rozpadzie grupy w 1967 roku, Rod Stewart dołączył do brytyjskiego zespołu Rockowego The Jeff Beck. Grupa istniała krótko, jednak mimo to cieszyła się dużą popularnością. Ich największym sukcesem stał się album „Truth” wydany w 1986 roku.\nW Becku, Rod poznał Rona Wooda, z którym przyłączył się następnie do zespołu The Faces. Stewart pozostał w grupie do 1975 roku, a kilka nagranych tam utworów takich jak „Stay with me”, na stałe weszły do jego repertuaru.\nW kolejnych latach Stewart skupił się na karierze solowej. Jego dwa pierwsze albumy „An Old Raincoat Won't Ever Let You Down ” oraz „Gasoline Alley” nie zdobyły dużej popularności. Jednak kolejny- „Every Picture Tells a Story” stał się wielkim hitem. Każda następna płyta tylko utwierdzała publiczność w przekonaniu, że Rod Stewart już na zawsze zapisze się w historii muzyki jako legenda. W repertuarze artysty przeważały głównie rockandrollowe piosenki oraz balladowe utwory. W tym czasie był on już docenionym artystą, a jego piosenki zajmowały najwyższe miejsca na listach przebojów.\nW latach 2002- 2005 artysta wydał serię 4 płyt „The Great American Song Book”, która była zbiorem utworów pochodzących z lat 30 i 40 XX wieku. Seria okazała się być wielkim sukcesem komercyjnym.\nRod Stewart w czasie swojej solowej kariery z powodzeniem próbuje swoich sił w różnych stylach muzycznych. W jego utworach możemy odnaleźć między innymi soft rocka, pop, a nawet brzmienia jazzowe. Jego najpopularniejsze utwory to: „Have I Told You Lately [That I Love You]”, „Maggie May”, „Forever Young” i wiele innych.\nMimo swojego wieku, nie zamierza jeszcze schodzić ze sceny, na której cały czas tryska energią dostarczając tym samym widowni niezapomnianych przeżyć.


Koszt założenia foli dachowej wynosi\nKoszt założenia foli dachowej wynosi średnio około 7,70 za metr kwadratowy. W jesteśmy jednym z największych wykonawców dróg. Jest to ,,brat łata,, ale ja nie lubie paplać. Prócz drzwi wejściowych proponujemy również drzwi wewnętrzne, dostępne w różnej stylistyce i wymiarach. Konstrukcja musi być solidna, bowiem przenosi obciążenia z pokrycia dachowego. Wykończenie dachu - kalenice i gąsiory oraz folie i membrany. Na rynku najbardziej liczą się producenci dachówki ceramicznych i cementowych.\nSame otwory drzwiowe zaś są dodatkowo zabezpieczone przed\nSame otwory drzwiowe zaś są dodatkowo zabezpieczone przed działaniem wody. Technika fryzjerski na poziomie lat 80 nie słucha się klienta i nie bierze pod uwagę jego polecam . Robocizna obejmuje wszystko - konstrukcja stalowa dachu, więźba, ofoliowanie, położenie dachówki, komin, obróbki blacharskie, orynnowanie, 6 okien dachowych. Jak ktoś chce podnieść sobie bezpieczeństwo, to zazwyczaj i tak kupuje tańsze drzwi jak czy i do.\nW dzisiejszym wydaniu prezentujemy wnętrze budynku, który wkomponował się w krajobraz szczecińskich bulwarów. Oferta naszej firmy obejmuje: wkładki antywłamaniowe, klamki, zamki do drzwi, uszczelnienia szczotkowe, system regałów naściennych, zawiasy wahadłowe, zawiasy do drzwi. Wysoka jakość wykonania usługi pełen profesjonalizm polecam. Nie jest ważne czy są długie czy krótkie, blond.\nMają ofertę dla każdego - skontaktuj się i sprawdź. Zmniejsza syntezę enzymów z klasy metaloproteinaz, kolagenazy, przez co hamuje degradację kolagenu i elastyny. Najbardziej polecane na zewnątrz są metalowe konstrukcje, wypełnione pianką poliuretanową korzystnym współczynniku przenikania ciepła który gwarantuję odpowiednią izolację cieplną.\nMontaż drzwi antywłamaniowych, ze względu na pełnioną przez nie funkcje jest znacznie bardziej wymagający i kosztowny niż osadzenie standardowych drzwi zewnętrznych. Zabieg mezoterapii - najskuteczniejszy sposób na odmładzanie i rewitalizację skóry, nagrodzony nagrodami. Po naszej interwencji okna będą wyglądać jak nowe! mają jakikolwiek problem z oknem, zanim.\nTe ozdoby kuchenne montuje się na zewnątrz budynku, a dzięki swoim właściwościom chronią okna przed zabrudzeniem i uszkodzeniami, powstającymi w wyniku działania negatywnych czynników atmosferycznych. Drzwi wejściowe do domów, klatek schodowych, biur, sklepów z wysoką estetyką, wysoką wytrzymałością i trwałością. Bramy rolowane, stolarka ppoż, klapy dymowe, klapy oddymiające, drzwi zewnętrzne, drzwi wewnętrzne, drzwi antywłamaniowe, drzwi do ześlizgów strażackich, bramy przemysłowe,.\nNa rynku najbardziej liczą się producenci dachówki ceramicznych\nNa rynku najbardziej liczą się producenci dachówki ceramicznych i cementowych. Ta firma jako pierwsza wprowadziła takie rozwiązania jak regulowana ościeżnica opasająca mur oraz ościeżnicę dla skrzydeł bezprzylgowych. W ofercie znajdują się przede wszystkim drzwi. Wypełnij formularz, a skontaktujemy się z w ciągu 2 godzin! naszej firmie możesz mieć pewność, że projekt dachowy będzie szybki, łatwy i przyjemny.\nJa sie dolacze do tego pytania bo chcialabym jutro zrobic\nJa sie dolacze do tego pytania, bo chcialabym jutro zrobic sobie balejaz w i nie wiem z kim sie umowic. Możesz zarezerwować wiele z produktów dostępnych na stronie, w najbliższym markecie i odebrać je w dogodnym dla siebie terminie. Gdzie iść do dobrego fryzjera w . DRZWI . Drzwi wejściowe to niezwykle istotny element mieszkania. Nie tylko oddzielają klimat zewnętrzny od wewnętrznego,.\nW pierwszym okresie naszej działalności\nW pierwszym okresie naszej działalności zajmowaliśmy się produkcją kontenerów, balustrad, ogrodzeń oraz różnego rodzaju konstrukcji stalowych. Naszym zapewniamy nieodpłatne pomiary i doradztwo. Dodatkowo zajmujemy się ociepleniami, tarasami oraz orynnowaniem i usługami blacharskimi. Zapewniamy duży wybór wysokiej jakości produktów oraz fachowe doradztwo i atrakcyjne ceny. W zależności od materiału rozróżniamy technologię wykonywania rąbka z miedzi.\nDzięki wykorzystaniu metody alpinistycznej, jesteśmy w stanie dotrzeć w każde miejsce na połaci dachowej niezbędne do przeprowadzenia prac. Tego dnia fryzjerzy poruszą też trudny temat przemocy wobec dzieci. Nie ma lepszego mistrza od ta kobieta jest perfekcyjna w każdym calu, jest najlepsza. Stosowana przy ich produkcji kolorystyka lakierów pozwala na wykonanie.\nZespół doświadczonych montażystów wykonuje\nZespół doświadczonych montażystów wykonuje usługi montażu zakupionych u nas produktów. Fachowość naszych usług w zakresie drzwi charakteryzują cztery etapy: prowadzimy całość oferty jaką proponuje marka swoim klientom. Masz też inne prawaprawa, tj. prawo dostępu do danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania, prawo.\nPoprzez rozmowę ustalimy potrzeby twych włosów i pomożemy w doborze najodpowiedniejszych kosmetyków do ich pielęgnacji. Zewnętrzne rolety antywłamaniowe rolety materiałowe, żaluzje i inne osłony okienne. W salonie tym mozna rozniez nabyc swietne kosmetyki do pielegnacji i stylizacji. A co za problem nawet jak się ma wolne terminy mówić przez telefon bzdury że na. Dom raczej skromny, nie odnoszę się na zewnątrz z tym co mam, a nie narzekam na zbyt dużą ilość gotówki. Okazuje.\nU nas znajdziesz skrzydło odpowiednie zarówno do domu, jak i pomieszczeń innego typu. Właśnie w tym urokliwym miejscu jest gabinet bio-odnowy i cofający czas oraz i czuwający nad dobrym samopoczuciem, jak również specjalista pielęgnacji dłoni i stóp. W naszej ofercie znajdą również drzwi zewnętrzne drewniane, stalowe, drzwi zewnętrzne dwuskrzydłowe i inne. Osobom, którzy chcą operować bramą bez wychodzenia z pojazdu, polecamy montaż.\nOferujemy atrakcyjne i konkurencyjne ceny zarówno dla klientów indywidualnych, jak i spółdzielni oraz wspólnot mieszkaniowych. Wykonujemy kompleksową usługę montażu zakupionych u nas produktów. Moim zdaniem drzwi powinny wytrzymać min 15 lat bez żadnych usterek. Firma dekarska znalazła się w gronie 10 finalistów. Istotne, aby ich styl komponował się wystrojem poszczególnych pomieszczeń. Dlatego też pokrycia dachowe zmniejszają ryzyko pożaru podczas instalowania i gotowego.\nJesteśmy świadomi tego że problem nie dotyczy\nJesteśmy świadomi tego, że problem nie dotyczy tylko mieszkania przy klatce 22, ale też w mieszkaniach w klatce obok jest podobnie. Dlatego niezależnie od nastrojów w branży budowlanej grono zadowolonych klientów firmy stale się powiększa. To jesteście na pierwszym miejscu, dlatego z tak dużą uwagą podchodzimy do preferencji i pragnień.\nTeraz może stać się stolicą fryzjerstwa, dzięki ofertom, takim jak rabaty do fryzjera w . Dla mnie to najlepszy salon w miescie od wielu lat. Cena 1ml/ 600 zł ze znieczuleniem kremem. Wykorzystujemy najlepsze gatunkowo materiały, zaawansowany sprzęt technologiczny oraz doświadczenie specjalistów, dzięki czemu gwarantujemy interesującą ofertę produktową i cenową. Miło widzieć że ktoś lubi to co robi. Najważniejsze jest dla nas zadowolenia klienta,.\nKorzystamy z najwyższej jakości systemów firm gwarantujących\nKorzystamy z najwyższej jakości systemów firm gwarantujących innowacyjność, jak również ponadczasowość zastosowanych rozwiązań. (najpierw pokrycie całych włosów później zrobienie pasemek!) jest przy tym tak genialna (ma skubana talent), że sama idę jutro zrobić poraz pierwszy pasemka:) są takie: idziecie do fryzjera na podcięcie włosów, płacicie "co łaska",.\nDłużej nie czekaj i zadzwoń teraz - na pewno będziesz zadowolony! jeden telefon, a otrzymasz ofertę, która na pewno zrobi na dobre wrażenie. Jesteśmy ze ale prace prowadzimy na terenie całego kraju. Nie robiłam scen i poprostu wyszłam, ale będę składać reklamację. Uwierz fachowcom w dziedzinie konstrukcji dachu i zatrudnij nas. Wprowadziliśmy do produkcji również stalowe drzwi dwuskrzydłowe oraz z dostawkami. Wyniki dla: drzwi w zachodniopomorskie. Pionowe łaty przybija się w rozstawie.


Radzieccy naukowcy mieli szalone pomysły - Historia - Newsweek.pl\nChcieli ogrzewać Arktykę, zawracać rzeki i budować nuklearne lokomotywy mknące przez Himalaje. A gdyby przyroda stawiła opór, załatwiliby ją bombami atomowymi. Przewodniczący Akademii Nauk ZSRR Andriej Niesmiejanow pytany o marzenia odpowiadał: „Nasza armia uczonych składa się z 240 tys. ludzi. Nasze kadry naukowe muszą być jeszcze większe. Trzeba nam coraz więcej uczonych”.\nAndrzej Krajewski Ostatnia aktualizacja: 18.10.2017\nKiedy jeszcze kilka lat temu naczelny lekarz Rosji wpisał pietruszkę na listę roślin zawierających substancje narkotyczne, wiele zjawisk z przeszłości stało się bardziej zrozumiałych. Wedle rosyjskiego ministerstwa zdrowia nasiona i owoce tego warzywa zawierają niebezpieczne substancje halucynogenne, co ponoć potwierdziły stosowne badania. Jeśli to prawda, być może wreszcie znajdzie się racjonalne wytłumaczenie szaleństwa, które dotknęło niegdyś wielu radzieckich naukowców. Bo w konfrontacji z ich poczynaniami wszelka logika zawodzi.\nJak ZSRR zadbał o środowisko\nZ kolei południe ZSRR zgodnie z decyzją Biura Politycznego KPZR postanowiono zamienić w wielką plantację bawełny. Aby tego dokonać, zbudowano sieć kanałów odprowadzających wody z rzek Amu-daria i Syr-daria na pustynię Kara-Kum. Wprawdzie woda nie docierała do pól bawełny, bo po drodze wyparowywała lub wsiąkała w piaski pustyni, ale za to zaczęło wysychać słonowodne Jezioro Aralskie. Po zaledwie dekadzie eksperymentów stało się jasne, że olbrzymie obszary Azji Środkowej dotknęła gigantyczna klęska ekologiczna.\nWszystko przez bombę atomową\nW obwodzie orenburskim, na poligonie koło wsi Trockoje, przygotowano klasyczne pole bitwy. Zbudowano transzeje, ziemianki, betonowe bunkry. Linię obrony potencjalnego wroga umieszczono 5 km od punktu zero (miejsca wybuchu bomby), zaś okopy atakujących – 10 km od tegoż punktu. Ewakuowano wioski położone w odległości do 7 km, a cywilom mieszkającym nieco dalej zalecono, by w momencie wybuchu położyli się na ziemi. Do umocnień zapędzono 44 tys. żołnierzy. Natomiast do punktu zero zagnano zabrane chłopom krowy, konie, psy i kozy. 14 września 1954 r. bombowiec zrzucił na biedne zwierzaki bombę atomową – jak określono w raporcie – „średniej wielkości”, czyli zapewne o mocy 20 kiloton (podobna zniszczyła Hiroszimę).\nJak ogrzać Arktykę?\nJak wykorzystać atom?\nPo opanowaniu Ziemi komuniści chcieli podbić kosmos\nPlany operacji przygotowała utworzona w 1955 r. Komisja do spraw Komunikacji Międzyplanetarnej ZSRR. Pod kierunkiem akademika Jurija Chlebcewicza powstał tam projekt „ŁMW”. Sowiecka wyprawa załogowa miała w roku 1965 wylądować na Księżycu i założyć stałą bazę. Następnie ruszyłyby przygotowania do lotu na Czerwoną Planetę. Chlebcewicz w programie udostępnionym Barnierowi zastrzegał: „Wyprawa na Marsa nie jest byle przejażdżką”, ale twierdził, że wyruszy w 1971 r. „Zostaje więc jeszcze sporo czasu na przygotowanie wielkiego skoku na Marsa, czy go jednak starczy inżynierom radzieckim?” – pytał francuski dziennikarz, choć jako dobry komunista nie wątpił w nieograniczone możliwości uczonych z ZSRR.\nTymczasem realia życia zupełnie nie chciały do tego przystawać. Dzięki genialnemu konstruktorowi Siergiejowi Korolowowi i zespołowi niemieckich inżynierów na czele z Helmutem Gröttrupem (w czasie II wojny światowej pracowali przy budowie rakiety V-2) udało się wysłać w kosmos Jurija Gagarina i kolejnych ludzi. Jednak wyprawa na Księżyc wymagała potężniejszej rakiety nośnej.\nTrzeba nam coraz więcej uczonych\nRównie brutalnie obeszło się życie z innymi pomysłami. Projekt ogrzania Arktyki zawieszono, bo nie umiano stworzyć wystarczająco wydajnych pomp. Ze zniwelowania Himalajów za pomocą ładunków nuklearnych na szczęście (zwłaszcza dla miłośników wypraw wysokogórskich) zrezygnowano. Plany zawrócenia Obu i Jeniseju rozpatrywano wielokrotnie w latach 60. i 70., lecz zawsze brakowało na nie funduszy, co ocaliło spore połacie Azji przed katastrofą ekologiczną. Budowę pojazdów napędzanych energią atomową wstrzymał chroniczny deficyt wzbogaconego uranu U-235 oraz plutonu. Nieustanne zwiększanie liczby głowic jądrowych oraz konieczność zapewnienia paliwa dla elektrowni atomowych powodowały, że brakowało materiałów rozszczepialnych dla projektów cywilnych. Natomiast automaty spożywcze w kraju, gdzie ciągle brakowało wszystkiego, po prostu nie mogły działać.


Uroda – Katalog kosmetyki dojrzalej kobiety\nPosted in Uroda by adminka On 6 lutego, 2015\nPeeling – co to oraz jak działa? Typy peelingu Pośród licznych preparatów, które odnaleźć można na drogeryjnych półkach znajdują się m. in. peelingi. Objaśnienie te pochodzi z języka angielskiego oraz w tłumaczeniu na język polski oznacza tyle, co złuszczać. W tym przypadku\nRozmaite zabiegi dla ciała polecane przez kosmetyczkę Zabiegi dla ciała możemy realizować w domu oraz w fachowych salonach kosmetycznych. Dla amatorek pielęgnacji ciała rekomendujemy wizytę u speców, gdzie możemy oddać się uciesze peeling lub masaży oraz maseczek pod okiem doświadczonych ludzi. Kosmetyczka\nWizytacja u znawców – salony kosmetyczne Nie trzeba bać się wizyty w gabinecie kosmetycznym. Dlaczego? Albowiem tam specjaliści wiedzą, jak pielęgnować ciało i jakich specyfików lub ewentualnie przyrządów używać, by wyeliminować problemy powstające z sylwetką. Wygląd to coś, co powoduje, że ludzie\nPosted in Uroda by adminka On 5 lutego, 2015\nPomoc dla cery twarzy – zabiegi odmładzające Z wiekiem, na skórze zaczynają pojawiać się, coraz bardziej widoczne zmarszczki. To powoduje, że wiele dam czuje się niekomfortowo. Wykorzystując współczesne nauki medycyny estetycznej, wolno w głównej mierze skoncentrować się na zabiegach odmładzających. Z pewnością\nPosted in Uroda by adminka On 4 lutego, 2015\nMasaże jako droga pielęgnacji ciała ludzkiego Poprzez dużo lat człowiek poznając własne ciało zanurzył się w techniki masażu. Masaże wywodzą się również z kultur dalekiego wschodu jak oraz zaistniały na potrzeby ludzi. Masaż jest tak w samej rzeczy jedynie uciskaniem ciała w\nPosted in Uroda by adminka On 21 stycznia, 2015\nObecne czasy zmuszają zmusza do pielęgnacji własnego ciała nie tylko Panie. Podobnie mężczyźni bardzo często łapią się za oferty zwyczajowo dedykowane dziewczynom. zadbany mężczyzna Dlatego nie szokuje widok faceta z maseczką na twarzy czy poddającego się różnym zabiegom kosmetycznym.Coraz więcej mężczyzn korzysta\nPosted in Uroda by adminka On 1 grudnia, 2014\nObecne czasy zmuszają zmusza do pielęgnacji własnego ciała nie tylko Panie. Również faceci już coraz częściej łapią się za propozycje kiedyś dedykowane dziewczynom. Masowanie stóp może mieć zarówno właściwości lecznicze Właśnie dlatego nie dziwi obrazek faceta z maseczką na buzi czy poddającego\nPosted in Uroda by adminka On 14 listopada, 2014\nCzym jest i czym cechuje się medycyna estetyczna? To smutne, nie zawsze usatysfakcjonowani jesteśmy ze swojego wyglądu. Za dużo kilogramów, monotonna cera, przygarbiona sylwetka. W ostatnich latach panuje trend idealnego wyglądu, dominuje tez przekonanie, że tylko piękni i młodzi mają szansę na\nPosted in Uroda by adminka On 3 sierpnia, 2014\nNiezmiernie nieraz zwiedzając gabinety ginekologiczne, kobiety dowiadują się o chorobie, której w ogóle nie czują. Dzieje się tak, gdyż organy kobiece potrzebują szczególnej higieny oraz szczególnych zabiegów, o jakich w wielu przypadkach zapominamy. Nie są to groźne choróbska, najczęściej lekki stan zapalny


pupa - wszystko na temat pupa w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : pupa (58)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia pupa. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku pupa) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem pupa posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania pupa jesteśmy w stanie zaprezentować Ci pupa materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 15.04.2011 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 07.08.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania pupa ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu pupa.


Angielski w samochodzie. Piosenki dla dzieci - audiobook - Sklep z Ebookami :: Książki Elektroniczne\nAngielski w samochodzie. Piosenki dla dzieci\nDługość nagrania: 0:36:51\n14 melodyjnych, łatwo wpadających w ucho piosenek w wykonaniu 7-letniej Brytyjki nie tylko zapoznaje z nowym słownictwem, lecz także doskonali rozumienie ze słuchu oraz wymowę.\nNagrania doskonale sprawdzają się zarówno podczas wspólnego słuchania, jak i podróży samochodem.\nAngielski dla dzieci - Piosenki są dla najmłodszych źródłem doskonałej zabawy. Ciekawe tematy, różnorodni bohaterzy i zabawne wyrażenia budzą u dzieci zainteresowanie oraz sprawiają, że nauka angielskiego nie jest nudna.\n- 14 piosenek dla dzieci, 36 minut nagrań\n- piękna muzyka i efekty dźwiękowe\n- różnorodne aranżacje (rap, soul, blues, country)\n- wersje KARAOKE\nTagi: 14 minut, angielski audiobooki, angielski w samochodzie, audiobooki dla dzieci angielski, audiobooki do angielskiego, blues, country, edgard, edgard angielski, edgard nauka angielskiego, karaoke, muzyka dla dzieci, nauka angielskiego dla dzieci, nauka jezykow obcych, piosenki dla dzieci, piosenki dla dzieci. angielski , rap, soul, ucho\nKup Angielski w samochodzie. Piosenki dla dzieci - audiobook\n1.Baśń o Złej Królewnie. A Tale of an Evil Princess w wersji dwujęzycznej dla dzieci\n2.The Moon Tear of Adynis. Księżycowa Łza z Adynis w wersji do nauki angielskiego\n3.Rady native speakera. Najczęstsze błędy Polaków mówiących po angielsku\n4.Zagubiony Świetlik. Brightly Got Lost w wersji dwujęzycznej dla dzieci\n5.Little Women. Małe kobietki w wersji do nauki angielskiego\n2.Angielski - Konwersacje MP3 dla średniozaawansowanych\n3.Hiszpański. Krok dalej\n4.Ukraiński Kurs podstawowy - Nowa Edycja\n6.Audio Kurs - Angielski Krok dalej\n7.Angielski w samochodzie. A Good Neighbour\n9.Pakiet języka angielskiego - "Od początku…"\n10.FISZKI audio - j. niemiecki - Słownictwo 2


PayPal One Touch już w Polsce. Zapłacisz klikając na jeden przycisk - MamStartup\nPayPal One Touch już w Polsce. Zapłacisz klikając na jeden przycisk\npłatności online zakupy finanse PayPal zakupy online One Touch\nPayPal wprowadził w Polsce One Touch, nowy sposób dokonywania płatności. Nie trzeba się logować i podawać danych karty kredytowej. Wystarczy, że klikniesz na przycisk „kontynuuj”.\nJedno klikniecie i gotowe\nPłatności za pośrednictwem PayPala będą jeszcze prostsze. Amerykańska spółka umożliwiająca dokonywanie bezpiecznych transakcji internetowych wprowadza na polski rynek usługę One Touch, która dotychczas była dostępna jedynie w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Wielkiej Brytanii. Dzięki nowej funkcji zakupy online za pomocą PayPala będą wygodniejsze i szybsze, bo potwierdzane tylko jednym przyciskiem „kontynuuj”.\nWystarczy, że internauta zaloguje się wcześniej do swojego konta PayPal i wybierze opcję „pozostań zalogowanym w celu szybkich zakupów”. Wówczas przez najbliższych sześć miesięcy użytkownik będzie mógł zapłacić za wybrane towary w e-sklepach, które obsługują Express Checkout, klikając jedynie na wcześniej wspomniany przycisk „kontynuuj”. Następnie środki finansowe automatycznie zostaną pobrane z naszego rachunku i przekazane na konto punktu handlowego.\nOne Touch nie tylko w Polsce\nDodatkowo usługa jest kompatybilna z różnymi urządzeniami. Możemy z niej korzystać zarówno za pośrednictwem komputera, jak również smartfonów i tabletów. Co ważne, zespół stojący za PayPalem przekonuje, że płatności dokonywane z wykorzystaniem One Touch są bezpieczne, bo użytkownik nie musi przy każdej transakcji podawać danych karty kredytowej, loginów i haseł.\nPayPal kupuje swojego konkurenta za 890 milionów dolarówPayPal świętuje wejście na NASDAQ i finalizuje oddzielenie się od eBayWiększość Polaków nie wyobraża sobie wakacji bez internetu\nPolska to nie jedyny kraj, w którym amerykańska spółka postanowiła zaimplementować innowacyjny sposób płatności za zakupy. W tym samym czasie One Touch stał się dostępny również dla klientów z Austrii, Belgii, Danii, Francji, Niemiec, Holandii, Norwegii, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii i Australii.


Biuro rachunkowe Suwałki - TAX-OUT | Kompleksowe usługi księgowe\nBiuro rachunkowe Suwałki oferuje szeroki pakiet usług finansowych: prowadzenie rachunkowości firmy, podatki, kadry i płace, zwrot zapłaconego podatku VAT za granicą oraz usługi doradcze dla firm podatkowych.\nOferujemy kompleksową obsługę spraw pracowniczych, począwszy od sporządzania\ndokumentów kadrowych po prowadzenie rozliczeń. Doradzamy w sprawach związanych zarówno\nz zatrudnieniem, jak i rozliczaniem pracowników.\nSpecjalizujemy się w przepisach\nSporządzamy w imieniu naszych Klientów informacje i zeznania podatkowe. Dokonujemy analiz obecnej praktyki\norganów podatkowych i sądów administracyjnych. Oferujemy również wsparcie w kontaktach z organami podatkowymi.\nBiuro Rachunkowe Suwałki Tax-Out świadczy kompleksowe usługi\nw zakresie rachunkowości, podatków i doradztwa biznesowego.\nZaoszczędź swój czas i powierz swoje zadania specjalistom, którzy wywiążą się z Twoich obowiązków w wyznaczonym terminie!\nSprawy naszych klientów są dla nas priorytetem, dlatego do każdej sprawy podchodzimy z należytą starannością!\nZ nami przepisy podatkowe przestają być zmartwieniem. Dołącz do grona osób, które postawiły na spokój i bezpieczeństwo!\nDoskonale rozumiemy, że prowadzenie spraw finansowo-księgowych może przysporzyć wiele kłopotu. Zdajemy sobie sprawę, że jest to trudny element prowadzenia działalności, na który wielu z Państwa po prostu nie ma czasu. Dlatego nasze biuro rachunkowe dba o to, aby mogli się Państwo w pełni skupić na aktywnym rozwoju firmy.\nKażdą współpracę rozpoczynamy od rozmowy, na której ustalamy, jakie są Państwa oczekiwania, obawy i plany. Na tym etapie rozwiejemy wątpliwości, pomożemy wybrać najlepszą formę rozliczeń, ustalimy, jakie będą nasze dalsze działania. Dzięki temu nasi klienci dokładnie wiedzą, czego mogą oczekiwać od współpracy.\nBiuro rachunkowe TAX-OUT z siedzibą w Suwałkach świadczy kompleksowe usługi księgowe dla dla małych, średnich oraz dużych firm. Obsługujemy jednoosobowe działalności gospodarcze oraz spółki. Naszym klientom zapewniamy pełną dyskrecję w prowadzeniu rozliczeń i dokumentów rachunkowych firmy. Nasze usługi kierujemy do wszystkich rodzajów działalności niezależnie od formy prawnej. Świadczymy również usługi doradcze, pomagamy w sprawach związanych z założeniem firmy i służymy zdobytą wiedzą oraz doświadczeniem z dziedziny rachunkowości.\nBiuro Rachunkowe Suwałki TAX-OUT to gwarancja porządku w Twojej firmie! Jeśli jesteś z miasta Suwałki i szukasz biura rachunkowego, które profesjonalnie zajmie się obsługą finansów Twojej firmy – zapraszamy do kontaktu. Gwarantujemy świadczenie usług księgowych na najwyższym poziomie, gwarantując dyskrecję oraz bezpieczeństwo prowadzonych rozliczeń.\nUsługi księgowe to nasza specjalność. Jeśli zlecisz nam prowadzenie spraw księgowo-rachunkowych będziesz mógł przestać śledzić bieżące przepisy z dziedziny rachunkowości a będziesz mieć więcej czasu na rozwijanie firmy. Zapewniamy kompleksową obsługę firmy w zakresie księgowości, a dodatkowo praktyczne informacje i porady dotyczące zagadnień podatkowych. Obsługujemy każdy rodzaj działalności niezależnie od formy rozliczenia z US. Mamy ofertę usług księgowych dla małych, średnich oraz dużych firm.\nSpecjalizujemy się w przepisach prawa podatkowego. Sporządzamy w imieniu naszych Klientów informacje i zeznania podatkowe. Dokonujemy analiz obecnej praktyki organów podatkowych i sądów administracyjnych. Wybieramy optymalne rozwiązania obciążeń podatkowych na podstawie aktualnych przepisów oraz wyroków sądowych. Jeśli dopiero otwieracie Państwo działalność doradzimy jaka forma opodatkowania będzie najkorzystniejsza.\nOferujemy Państwu kompleksową obsługę spraw pracowniczych, począwszy od sporządzania dokumentów kadrowych po prowadzenie rozliczeń. Doradzamy w sprawach związanych zarówno z zatrudnieniem (umowy, rejestracja w ZUS), jak i rozliczaniem pracowników (wynagrodzenia, lista płac, rozliczanie nadgodzin i urlopów). Powierzając nam prowadzenie spraw pracowniczych możesz skupić się wyłącznie na sprawach organizacyjnych firmy.\nProwadzisz działalność gospodarczą i podróżujesz służbowo do innych krajów UE? Kupujesz m.in. paliwo, płacisz za przejazdy autostradą lub serwis samochodowy? Masz prawo wystąpić o zwrot zapłaconego podatku VAT z zagranicy. Dostarcz nam dowody zakupu, a wszelkie formalności załatwimy za Ciebie.\nNasze biuro rachunkowe świadczy usługi doradcze z zakresu rachunkowości. Firmy z miasta Suwałki mogą liczyć na profesjonalne porady i doradztwo w zakresie prowadzenia działalności. Doradzimy jak poprawić efektywność Twojej firmy lub jak zapewnić jej stabilny rozwój. Postaramy się wybrać optymalną drogę. Służymy również pomocą przy załatwianiu spraw rejestrowych firmy, doradzamy jaką wybrać formę opodatkowania.\nRozliczanie czasu pracy kierówców\nDla właścicieli firm, transportowych mamy specjalną usługę rozliczenie czasu pracy kierowców. Dostosowanie stawek wynagrodzeń za podróż służbową w prawidłowy sposób sprawia, że firma ponosi realne koszty związane ze służbowym wyjazdem pracownika, z uwzględnieniem jej sytuacji finansowej.\nZapewniamy pełną dyskrecję i bezpieczeństwo rozliczeń podatkowych\nNasze Biuro Rachunkowe TAX-OUT zaprasza do zapoznania się ze szczegółami oferty usług księgowych w mieście Suwałki. Wyróżnia nas terminowość, solidność oraz profesjonalizm. Firmy z miasta Suwałki, które nam zaufały chwalą nas za miłą i profesjonalną obsługę oraz fachowe rozwiązywania problemów rachunkowych. Nasze biuro rachunkowe kieruje ofertę głównie do firm z miasta Suwałki oraz okolic. Jeśli prowadzisz firmę w innym mieście i jesteś zainteresowany nawiązaniem współpracy z nami zapraszamy do kontaktu. Portal eFirma daje naszym klientom dostęp do księgowości on-line.\nTax-out, czyli biuro rachunkowe Suwałki\nBiuro rachunkowe Tax-Out to firma z Suwałk, która specjalizuje się w świadczeniu usług księgowych. Oferujemy kompleksowe usługi przedsiębiorcom w zakresie księgowości, kadr oraz płac. Współpracujemy z małymi, a także dużymi firmami. Cechuje nas najwyższy standard obsługi w zakresie księgowości, ale również rachunkowości. Pomagamy również w rozliczaniu czasu pracy kierowców czy w odzyskiwaniu zapłaconego podatku VAT za granicą.\nSiedziba naszego biura rachunkowego znajduje się w samym sercu Suwałk, a dokładniej przy ulicy Innowacyjnej 1. Możemy pochwalić się czołową pozycją na rynku usług księgowych w województwie podlaskim.\nObsługa kadrowo-płacowa i biuro księgowe w Suwałkach - pełen profesjonalizm\nTax-Out to przedsiębiorstwo posiadające wieloletnie doświadczenie, wiedzę oraz odpowiednie kwalifikacje, które stale podnosimy, by móc Państwu zagwarantować wykonywanie usług rachunkowych na najwyższym poziomie. Przede wszystkim zależy nam na spełnieniu Państwa potrzeb, dlatego też służymy pomocą, ale również angażujemy się we wszelkie powierzone nam przez Państwa zadania. Oferujemy nie tylko wsparcie praktyczne, ale również teoretyczne, aby rozumieli Państwo sposób funkcjonowania swojego biznesu od strony rachunkowej czy kadrowej.\nPrzez wiele lat współpracując z wieloma różnymi podmiotami zajmującymi się księgowością poznaliśmy ich wady oraz zalety, dlatego też wiemy, jakie warunki należy spełniać, by świadczyć usługi najwyższej jakości oraz jak najlepiej realizować oczekiwania naszych klientów.\nJako biuro rachunkowe z wieloletnim doświadczeniem – stawiamy przede wszystkim na konstruktywne myślenie. Dla nas każdy problem jest do rozwiązania, dlatego kroczymy wspólną drogą z naszym klientem, aby wspólnie znaleźć odpowiednie wyjście z sytuacji z zakresu rachunkowości czy księgowości.\nBezpieczne usługi rachunkowe\nOddaj swoją księgowość w bezpieczne ręce! Gwarantujemy Państwu poufność, ale również bezpieczeństwo przetwarzanych przez nas informacji. Oprócz tego, korzystanie z usług biura rachunkowego to korzystanie z fachowego doradztwa, oszczędność czasu oraz pieniędzy.\nNie muszą Państwo śledzić ciągle zmieniających się przepisów. Korzystając z naszych usług rachunkowych oraz księgowych mogą Państwo swobodnie skupić się na kwestiach biznesowych, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że prowadzenie własnej działalności gospodarczej to nie lada wyzwanie.\nZachęcamy do skorzystania z naszych usług. Zapraszamy do kontaktu!\nBiuro Rachunkowe Suwałki - TAX-OUT zaprasza do współpracy


Moto Gwiazda Staszek Karpiel Bułecka opowiada o autach\nStrona główna Celebryci Moto Gwiazda Staszek Karpiel Bułecka\nMoto Gwiazda Staszek Karpiel Bułecka\nW cyklu Moto Gwiazda Staszek Karpiel Bułecka. Zadałem mu kilka podchwytliwych pytań a oto efekty naszej rozmowy.\nJak długo masz prawo jazdy?\nPrawo jazdy mam od 2000 roku, zdane za pierwszym razem, bez najmniejszego problemu. Odpukać – nigdy nie odebrane za punkty. Znaczy jeżdżę ostrożnie i zgodnie z przepisami.\nPamiętasz jaki był Twój pierwszy samochód?\nMój pierwszy samochód który kupiłem za pieniądze zarobione w Ameryce. Bo co to za góral co nigdy w Chicago nie był i nie pracował. A ten samochód to był volkswagen golf 4 w dieslu i to był samochód kupiony za własne, własnoręcznie zarobione pieniądze. A wiesz jak się coś kupi i nikt Ci do tego nie dołożył to się szanuje zupełnie inaczej.\nA gdybyś miał wolny milion dolarów, jaki samochód byś kupił?\nCo bym kupił? Też się kiedyś nad tym zastanawiałem. Powiem Ci szczerze że nie ma w tym nic fajnego jakbym miał bańkę to nie wiedziałbym co kupić. Lepiej jest tej bańki nie mieć a dążyć do czegoś żeby to kupić. Wtedy to bardziej cieszy. Ale myślę że kupiłbym dwie opcje. Pierwszą, samochód rodzinny a druga to Porsche 911 4s. Jestem fanem tej marki chociaż może to zabrzmi wieśniacko. I stwierdziłem że kupię go sobie po pięćdziesiątce.\nDużo jeździsz po Polsce, czy miałeś jakieś niebezpieczne sytuacje na drodze?\nMiałem i to niejedne. One się ciągle zdarzają, dużo jeżdżę. Od zwierzyny po ludzi pijanych wyskakujących na drogę. Po zimowe sytuacje gdzie jest ślisko. Na szczęście jeżdżę bardzo ostrożnie ale tam gdzie mogę to jadę ile się da. Ale tam gdzie trzeba uważać to uważam. My jako ludzie z gór umiemy jeździć zimą ale człowiek nawet nie zdaje sobie sprawy z niebezpieczeństw jakie czekająca drodze i co się może stać.\nJeżdżąc dużo odczuwasz tą zmianę jeśli chodzi o jakość dróg?\nU nas drogi się zmieniły na dużo lepsze, ja patrzę bardziej na tę zachodnią stronę Polski ale oczywiście ta wschodnia część też bardzo się zmienia, południowy wschód już ma super drogi na przykład w stronę Tarnowa, w stronę Ukrainy to już to wszystko działa super ale zachodnia strona to jest rewelacja\nA powiedz mi co Cię denerwuje na drodze? Zachowania kierowców?\nNas denerwuje wszystko kiedy nam się spieszy. A wtedy trzeba najwięcej uważać. Bo wtedy się dzieje najwięcej rzeczy. Ale musimy wiedzieć o jednej rzeczy, że na niemieckich drogach wszyscy jeżdżą super. Wcale tak nie jest. Zawsze trafi się taki który jak ja to mówię będzie jechał jak z babką do podpisu . I u nas tak samo jest.\nOstatnio wróciłem z Indii i powiem Ci że tam dopiero nie ma żadnych przepisów i kierowcy się nie patyczkują.\nA całą rozmowę możecie wysłuchać poniżej. Zapraszamy!\nMoto Gwiazda Staszek Karpiel Bułecka cz.1\nMoto Gwiazda Staszek Karpiel Bułecka cz.2\nZapraszamy do lektury i słuchania poprzedniej edycji cyklu Moto Gwiazda z Olkiem Klepaczem w roli głównej.\nMoto Gwiazda Formacja Nieżywych Schabuff lider Olek Klepacz\nPoprzedni artykułZnaki poziome w Polsce – Odwieczny problem\nNastępny artykułNasz Maluch obchodzi 44 urodziny!


Tag Iron Man na Dzika Banda.\nOd wielu lat komiksowe historie Marvela usłane są wielkimi wydarzeniami, rozpisanymi na wiele zeszytów. Dotarły nawet do nas, by polski czytelnik miał jako takie rozeznanie: „Wojna Domowa”, „Tajna Inwazja”, „Tajne Wojny”, „Wielka Wojna Hulka”. Przed nami kolejna epicka demolka od Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela, zwieńcze wszystkich poprzednich.\nIron Man: Demon w butelce [recenzja]\nWydana pod koniec lat 70., dziewięcioczęściowa opowieść „Demon w butelce” była jednym z pierwszych czynników komiksowej rewolucji, która została zwieńczona „Strażnikami” Moore’a i „Powrotem Mrocznego Rycerza” Millera. To w niej po raz pierwszy na nieskazitelnym (choć obarczonym licznymi problemami) bohaterze pojawia się gruba rysa ułomności przypisanej raczej zwykłemu, szaremu człowieczkowi. Okazuje się, że ciągły stres, presja otoczenia i problemy uczuciowe są w stanie złamać nawet największego herosa swoich czasów. Iron Man chcąc uciec od dylematów dnia codziennego wpada w ramiona alkoholowego nałogu. Choć jest to jedynie wątek poboczny całej opowieści, wywiera on – zwłaszcza w drugim akcie – olbrzymi wpływ na działania zarówno Tony’ego Starka jak i jego żelaznego alter