Smak Mojego Domu: Makaron tagliatelle z podsmażoną brukselką, marchewką i masłem czosnkowym\nJeśli lubicie brukselkę i czosnek, a na talerzu nie musicie mieć kawałka mięsa, mam dla Was propozycję na makaron, z podsmażoną brukselką i marchewką, doprawiony masłem czosnkowym. Proste i bardzo aromatyczne danie.\nokoło 8 łyżek oliwy\nPrzygotowujemy brukselkę. Myjemy ją i obieramy z brzydkich liści.\nBrukselkę zalewamy wrzątkiem. Dodajemy czubatą łyżeczkę soli i czubatą łyżeczkę cukru. Brukselkę gotujemy do miękkości, czyli od momentu zagotowania się wody, około 5 minut. Brukselkę odcedzamy.\nNa patelnię wlewamy 4 łyżki oliwy, wrzucamy marchewkę, całość pieprzymy, dość mocno solimy, mieszamy i podsmażamy do miękkości. Podczas podsmażania, marchewkę trzeba próbować i najczęściej dosalać. Gdy marchewka zmięknie, dodajemy oregano i zioła prowansalskie. Aby marchewka szybciej zmiękła, podczas podsmażania, można ją na chwilę przykryć pokrywką.\nMarchewkę zdejmujemy z patelni.\nNa patelnię, po podsmażonej marchewce, dolewamy 4 łyżki oliwy, wrzucamy brukselkę, całość pieprzymy i jeśli zachodzi potrzeba solimy. Brukselkę podsmażamy, do zrumienienia.\nDo brukselki, bezpośrednio na patelnię, dodajemy masło i przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku. Czosnek podsmażamy około 3 minuty.\nNa patelnię dokładamy marchewkę, całość mieszamy i podsmażamy, aż marchewka się podgrzeje.\nW międzyczasie, w osolonej wodzie, gotujemy makaron.\nDo warzyw dodajemy odcedzony makaron i całość mieszamy, aby masło z czosnkiem dokładnie otoczyło makaron.\nEtykiety: brukselka, czosnek, makaron, marchewka, tagliatelle\nErvisha 26 października 2017 10:08\nFajnie to wymyśliłaś i pięknie podałaś :)\nAnna S. 26 października 2017 10:15\nBardzo lubię dania z makaronem, a Twoje prezentuje się mega pysznie Aguś :) Pychota :)\nKrystyna Boner 26 października 2017 12:04\nJak pięknie podany ten makaron. Bardzo apetycznie. Zjadłabym taką porcję :)\nMagda 26 października 2017 15:41\nBardzo apetyczne danie, podsmażona brukselka kusi mnie niezwykle :)\nAgnieszka D 26 października 2017 18:41\nAZgotuj! 26 października 2017 19:36\nMyślę że w towarzystwie czosnku brukselka zyskuje:)\nAgnieszka D 26 października 2017 19:44\nMałgorzata 26 października 2017 20:00\nPyszne danie. Lubię brukselke.\nCzynniki Pierwsze 26 października 2017 20:39\nwidziałam na faceboooku <3! pychotka! <3 idealny obiadek!\nAgnieszka Wieczorek 26 października 2017 20:43\nDanie takie, że palce lizać :) zdecydowanie moje gusta :)\nJoanna Łyga 26 października 2017 20:48\nCudowne danie kochana :)\nFantastyczne połączenie! Proste, ale jakie smaczne i aromatyczne! Palce lizać :D\nmarta sztabińska 27 października 2017 18:58\nPyszny makaronik, super danie\nAngelika i Monika Candy Pandas 28 października 2017 17:19\nZ czosnkiem to musi mieć naprawdę świetny smak :)\nAnulla 29 października 2017 09:54\njakoś nie umiem się przekonać do brukselki :(\nAda 29 października 2017 16:51\nMniam, ja własnie uwielbiam brukselka i takie przepisy - zdrowo, smacznie i przyjemnie :P\nMegly 29 października 2017 21:27\nWydaje mi się, że naprawdę warto by taki makaronik przetestować :)\nAgnieszka D 30 października 2017 17:35\nMarta Langier 30 października 2017 18:15\nPyszności, muszę kupić brukselkę :)\nKatarzyna Ptaszyńska 1 listopada 2017 18:50\nNigdy nie lubiłam brukselki( zupy stołówkowe z rozgotowaną brrr)rok temu postanowiłam usmażyć na chrupko, była pyszna, ta pewnie też jest taka, muszę spróbować\nAgnieszka D 1 listopada 2017 21:56\nSmażona na patelni, z czosnkiem, jest super. Spróbuj Kasiu :)\nMakaron tagliatelle z podsmażoną brukselką, marche...\nKruche ciasto z powidłami śliwkowymi i orzechową b...\n"Dwudziestolecie od kuchni" Aleksandry Zaputko - J...\nMakaron z podsmażaną brukselką i czosnkiem


Planowany urlop a koszenie trawnika - porady, dzięki którym twój trawnik przetrwa upalne dni - Dom i ogród na fachowcyabc.pl\nPlanowany urlop a koszenie trawnika – porady, dzięki którym twój trawnik przetrwa upalne dni\nNie każdy wie o tym, że dawniej piękny i zadbany trawnik przed domem był oznaką statusu społecznego i bogactwa. Być może nie posiadamy tej wiedzy w swojej świadomości, jednak instynktownie czujemy, że zadbana trawka w okolicach własnej posesji to znak powodzenia i dobrobytu.\nO swój trawnik trzeba dbać regularnie, począwszy już od wczesnej wiosny. Jeżeli pewnych prac nie wykona się w kwietniu czy na początku maja, niestety upalne lato może spowodować, że trawnik nie będzie prezentował się okazale. Pojawią się wysuszone plamy trawy, która przybierze kolor żółty i brązowy, tracąc swój zielony energetyczny odcień. Dlatego właśnie wczesną wiosną trzeba pamiętać o wertykulacji trawnika. Jeżeli zrobi się to prawidłowo, latem łatwiej będzie zadbać o trawnik. Trawa wykształci mocny i rozbudowany system korzeniowy, dzięki któremu łatwiej będzie pobierać jej odpowiednią ilość wody oraz substancji odżywczych z gleby.\nUrlop a koszenie trawnika\nSporo osób zastanawia się nad tym, jak zadbać o swój trawnik podczas nieobecności w domu, gdy wyjeżdża się na dłużej. Koszenie trawnika w lecie z powodzeniem można odłożyć nawet na kilka tygodni. Dlaczego? Jeżeli lato jest upalne i suche, trawy i tak nie wolno skracać zbyt często, ponieważ wysuszy się i nie będzie prezentować się okazale. Zatem w takim sezonie wystarczy trawę skrócić kilka dni przed planowanym wyjazdem, a następnie ze spokojną głową wyjechać i cieszyć się wakacjami. Nawet jeżeli trawnik nie będzie strzyżony na przykład przez dwa lub trzy tygodnie, nic złego się z nim nie stanie. Warto natomiast zapewnić trawie możliwość nawodnienia wtedy, gdy przez dłuższy czas nie będzie padał deszcz. Jeżeli ma się na swojej posesji zamontowany system nawadniania, dobrze zainstalować na przykład aplikację, dzięki której zdalnie można sterować nawadnianiem. Zawsze warto też poprosić kogoś z rodziny lub sąsiadów o wsparcie, a zatem uruchomienie nawadniania na przykład na godzinę wieczorem. Przyjmując ciepłe relacje towarzyskie z osobami mieszkającymi w okolicy, bez wątpienia można liczyć na taką pomoc.\nWyjazd na urlop a koszenie trawnika\nJeśli wakacje całe są wyjazdowe, a czas w domu spędza się nieregularnie, o utrzymanie trawnika mogą zatroszczyć się specjaliści. Na rynku funkcjonuje sporo firm, które w określonym czasie zajmą się koszeniem trawnika. Wystarczy wcześniej umówić wizytę, a podczas nawet krótkiej obecności w domu wpuścić osobę z firmy, która zajmuje się utrzymaniem zieleni. Podsumowując, przy dobrej organizacji, utrzymanie ładnego trawnika w sezonie urlopowym nie stanowi większego problemu. Trzeba tylko pamiętać o wcześniejszym ustaleniu terminu realizacji usługi.\nPoprzedni artykułJakie zalety ma brama wjazdowa dwuskrzydłowa?\nNastępny artykułJaką bramę garażową wybrać do domu jednorodzinnego?\nJaka piła do asfaltu? Wybieramy najlepsze przecinarki!\nFachowcyabc - 20 września 2021 0\nCięcie asfaltu - na czym to polega? Przecinarka jezdna do asfaltu - jak wybrać? Przecinarka jezdna Tyrolit FSG 513 Wacker Neuson przecinarka jezdna BFS...\nWielofunkcyjne urządzenia dla logistyki\nFachowcyabc - 15 września 2021 0\nWykonywanie wielu zawodów nie byłoby możliwe bez wykorzystania odpowiednich urządzeń. Producenci sprzętu technologicznego oferują nam modele wyposażone w coraz to nowe, innowacyjne rozwiązania. Urządzenia...\nKto oferuje pomoc w upadłości konsumenckiej bądź firmy?\nObecna sytuacja w wielu przypadkach sprawiła, iż firmy lub osoby prywatne stały się niewypłacalne. Spłata długów staje się wówczas praktycznie niemożliwa. Warto wówczas zwrócić...\nAparaty ortodontyczne korygujące wadę zgryzu w każdym wieku\nPiękny i zdrowy uśmiech stanowi wizytówkę człowieka. Bardzo ważna jest zatem profilaktyka stomatologiczna, która pozwala zareagować na niepokojące zmiany w naszej jamie ustnej. Zdrowe...\nŁóżko w stylu angielskim dla każdej sypialni\nJakość naszego snu zależy bezpośrednio od łóżka i materaca. Oba te produkty powinny być indywidualnie dopasowane, jedynie wówczas spełniać będą swoje podstawowe zadanie. Łóżko...\nFachowcyabc - 9 września 2021 0\nJeszcze całkiem niedawno topinambur kojarzył się dość egzotycznie. Bulwy topinamburu nie były stosowane w naszej tradycyjnej, polskiej kuchni. Tymczasem słonecznik bulwiasty, bo tak inaczej...\nFachowcyabc - 30 sierpnia 2021 0\nZakup nowej bramy garażowej niestety nie należy do najtańszych wydatków, dlatego też tym bardziej warto postawić na wysokiej jakości modele, które nawet po wielu...\nJakie zalety ma brama wjazdowa dwuskrzydłowa?\nFachowcyabc - 18 sierpnia 2021 0\nRodzajów bram garażowych jest do wyboru multum, ale najczęściej wybór pada na modele dwuskrzydłowe, które świetnie sprawdzają się w przypadku zarówno większej powierzchni i...\nZabezpieczenia ppoż budynków – co trzeba o nich wiedzieć?\nFachowcyabc - 16 sierpnia 2021 0\nZabezpieczenia przeciwpożarowe budynków to temat rzeka. Bezpieczeństwo w razie pożaru jest jednym z priorytetów, które bierze się pod uwagę już na etapie projektowania. Oprócz...\nCięcie asfaltu - na czym to polega? Przecinarka jezdna do asfaltu - jak wybrać?...\nMało kto zdaje sobie sprawę, jak wiele – wydawałoby się tak odmiennych i...\nWykonywanie wielu zawodów nie byłoby możliwe bez wykorzystania odpowiednich urządzeń. Producenci sprzętu technologicznego oferują...\nNowoczesne apartamenty o luksusowym wykończeniu\nWakacje to czas szczególny, bowiem wówczas wiele osób decyduje się na spędzenie urlopu w...\nObecna sytuacja w wielu przypadkach sprawiła, iż firmy lub osoby prywatne stały się niewypłacalne....\nPiękny i zdrowy uśmiech stanowi wizytówkę człowieka. Bardzo ważna jest zatem profilaktyka stomatologiczna, która...


Zakupy w w sieci idealnym sposobem na zaoszczędzenie czasu oraz pieniędzy. Co możemy znaleźć w sklepach internetowych? - comportementaliste-mq.com\nZakupy przez internet są bardzo popularną formą zakupów. W internecie obecnie możemy odnaleźć mnóstwo produktów tak samo na prezenty dla bliskich jak też do własnego użytku. Dodatkowo można liczyć na niezwykle przystępne ceny produktów.\nPodpatrzone na: omlf.org\nObecnie sklepy on-line oferują nam szeroki asortyment produktów różnego rodzaju. W sklepach on-line można nabyć nawet materiały budowlane albo elementy wyposażenia domu czy nawet akcesoria do samochodu. Wycieraczki Bosch do samochodu, sprzęt elektroniczny czy też lustra do łazienki- w sklepach internetowych możemy znaleźć niemal każdy produkt, który nas zainteresował - polecane wycieraczki bosch na tej stronie www. Dodatkowo zakupy w sieci to nierzadko niższe ceny. Jedyną wadą tego typu zakupów są koszty związane z przesyłką, ale można je ominąć jeżeli skorzystamy z dostępnych dla klientów punktów odbioru w naszym mieście. Jeżeli nie mamy więc czasu na chodzenie po centrach handlowych jak również wielogodzinne poszukiwanie interesujących nas produktów w sklepach- skorzystajmy ze sklepów w sieci, z których asortymentem możemy łatwo i szybko się zapoznać. Wystarczy tylko kilka kliknięć myszki.\nSieć internetowa to również dobry sposób na zakup prezentów różnego rodzaju. Paczkę możemy odebrać na przykład w paczkomacie, dzięki czemu fakt że kupiliśmy prezent pozostanie tajemnicą do ostatniej chwili. Sieć to również miejsce, w którym mnóstwo osób zaczyna dystrybucję własnoręcznych produktów. Samodzielnie tworzone akcesoria tudzież biżuteria lub ozdoby świąteczne to produkty, które cieszą się coraz większym powodzeniem popularnością wśród klientów i z pewnością będą wyjątkowym podarunkiem - polecane ozdoby (zobacz dekoracje świąteczne na zewnątrz) świąteczne.\nW sklepach on-line możemy odnaleźć też produkty popularnych marek zarówno ojczystych jak i zagranicznych. Sztućce Gerlach lub ekskluzywna biżuteria- takie produkty przede wszystkim znajdziemy na stronach firmowych producentów, które działają także jako sklepy internetowe.\nNiezależnie od tego czy mamy zamiar kupić elementy wyposażenia ogrodu czy też szukamy prezentu dla bliskiej osoby, sklepy on-line są świetnym sposobem na różnego rodzaju zakupy. Wykonujmy je jednak w polecanych sklepach, które posiadają dobre opinie innych klientów.\nW życiu każdego człowieka nadchodzi taki czas, kiedy decyduje się na nabycie własnego mieszkania. Zwiedzanie swoich przyszłych wnętrz, w następnej kolejności postanowienie o zakupie, zaś na koniec wyczekiwanie na odbiór kluczy to zdarzenia pobudzające wielkie uczucia. Jeszcze więcej wrażeń przybywa, kiedy stajemy się w końcu właścicielami wymarzonego domu. Wtenczas zaczyna się opowieść o nazwie aranżacja wnętrz, bądź – jak kto woli – urządzenie mieszkania.\nSklepy online z ekologicznym jedzeniem, jakich pojawia się coraz więcej faktycznie będą mieć tylko te towary, które oddziałują pomyślnie na stan zdrowia. Nie mają w sobie żadnej chemii, co podkreślają specjalne certyfikaty.\nO nowoczesne wyposażenie do kuchni starają się gospodynie domowe szczególnie takie, które przygotowują jedzenie dla bardziej licznej rodziny. Takie gospodynie dobrze wiedzą, że nowoczesnymi narzędziami znacznie lepiej się pracuje, a oprócz tego w łatwiejszy sposób można je czyścić i utrzymywać w odpowiednim stanie.


Waluta i przepływ: Sekret manifestowania dostatku\nA co, jeśli zarabianie na życie nie jest zależne od pracy?\nA jeśli praca dla Wszechświata istnieje tak daleko poza normami konwencji, że zwykłe reguły świata materialnego nie mają zastosowania?\n„Jak finansuje się taki beztroski styl życia, jakim jest wypoczynek i podróże?”\nTo jest pytanie, które dostaję najczęściej podczas moich przygód na całym świecie.\nKiedy odpowiadam: „Jestem agentem Wszechświata”, ludzie mają tendencję do zadawania kolejnego nieuniknionego pytania: „Ale czy zarabiasz na tym?”\nProszę pozwolić mi wyjaśnić, jak praca dla Wszechświata przekłada się na zarabianie na życie.\nKażdego dnia poświęcam swoje życie służbie innym - satysfakcjonujące zadanie samo w sobie. To najlepiej płatny koncert, jaki kiedykolwiek miałem, ale nie opłaca się w takiej walucie, jakiej można by się spodziewać.\nIstnieje powód, dla którego pieniądze są czasami nazywane „walutą” lub „przepływem”. Kiedy żyjesz w nurcie, kiedy płyniesz z prądem, zarabiasz w walucie - niekoniecznie w papierze, który jest tylko środkiem do celu, ale celem samym w sobie, w doświadczeniu.\nTo przy tej częstotliwości swobody i przepływu manifestacja zachodzi z prędkością myśli. To jest rodzaj „waluty”, w której działa Wszechświat.\nMoże nie dostanę zapłaty gotówką, która pozwoliłaby na sfinansowanie wakacji na plaży, ale mogę zostać wciągnięty w serię synchronizacji, których kulminacją jest możliwość siedzenia w domu na Hawajach. Po prostu nie myśl o tym jako o płatności lub nawet wymianie: waluta i przepływy są naturalną konsekwencją życia w służbie.\nTak więc manifestacja nie jest dokładnie jednokierunkową ulicą, którą sugerują niektórzy duchowi przywódcy myślowi. Podczas mojego eksperymentu, pracując dla Wszechświata i manifestując swoją drogę dookoła świata przez trzy lata przy budżecie, który miał trwać tylko trzy miesiące, odkryłem, jak podstawową służbą jest manifestacja.\nJedną rzeczą jest podążanie za swoim sercem, kiedy je prowadzisz - co samo w sobie jest pięknym aktem miłości własnej. Ale po pewnym momencie jesteśmy zmuszeni przekroczyć miłość własną i kultywować służbę innym, w którym to czasie znacznie bardziej opłaca się pozwolić Wszechświatowi być twoim GPS. Wtedy stajesz się przewodnikiem boskości, bez wysiłku prowadzonym do miejsca, w którym możesz służyć, będąc tym, kim jesteś i robiąc to, co robisz. A kiedy służycie innym w ten sposób, pomagacie Wszechświatowi w jego najświętszej i fundamentalnej pracy.\nDla tych z zewnątrz, którzy patrzą do środka, może się wydawać, że ci, którzy żyją w magii przepływu, są „wybranymi”, którzy znaleźli przychylność Wszechświata i tym samym otrzymali dostęp do jakiegoś kosmicznego dżina w magicznej lampie. Ale tak nie jest. Istnieje dżin, który spełnia twoje życzenia. Manifestacja nie jest spełnieniem życzeń. Manifestacja nie jest supermocarstwem. Manifestacja nie jest zdolnością. Manifestacja jest konsekwencją. Twoje pragnienia przejawiają się w wyniku tego, kim jesteś i jak pojawiasz się w świecie.\nW tym sensie jesteśmy mniej „wybranymi”, a bardziej „wybranymi”: decydujemy się służyć innym bez oczekiwania na wzajemność, a nawiasem mówiąc, dostatek i dobrobyt w naturalny sposób trafiają do nas. Nie tylko pod względem finansowym, ale także w satysfakcjonujących relacjach, wspierających się społecznościach, wskazówkach, kiedy ich potrzebujemy, i tym, co wydaje się stopniowym podnoszeniem zasłony, która zwiększa naszą zdolność postrzegania życia na Ziemi jako nieba, w którym synchroniczność, dziwne zbiegi okoliczności i zagadki -padające na miejsce kawałki są zjawiskiem naturalnym.\nMożesz myśleć o tym zjawisku jako o czymś w rodzaju prądu przemiennego:\nDajesz, pozwalając Wszechświatowi płynąć przez ciebie jak prąd, aby wpływać na innych ludzi.\nOtrzymujesz, akceptując walutę, którą zapewnia Ci Wszechświat - która może być wszystkim, co wspiera Cię w życiu spełnionym, przynosi szczęście lub pomaga Ci się rozwijać. Znowu nie całkiem „w zamian”, ale jako naturalna konsekwencja życia w służbie.\nAle jest haczyk. Nie możesz chcieć służyć pomocą tylko po to, by otrzymać zapłatę za manifestację. Nie może to być środkiem do celu. Służenie innym musi być celem samym w sobie.\nTak więc, aby zamanifestować dostatek, widzisz, że naprawdę musisz być inny.\nDostajesz to, czego chcesz, tylko w zależności od tego, kim jesteś. Musisz skupić się na służbie innym, a nie na służbie sobie. Innymi słowy, musisz być agentem Wszechświata.\nTo wspaniały tytuł, ale nie zniechęcaj się! Wszechświat jest tym prądem, który przepływa przez ciebie, gdy wpływasz na innych ludzi. Czasy, kiedy odpowiadałeś komuś słowami, które były tak bardzo tym, czego potrzebowali, aby usłyszeć, że oboje dostali gęsiej skórki? Tak się dzieje, kiedy służysz jako kanał Wszechświata. A ponieważ ta reakcja gęsiej skórki naprawdę jest przewodnością elektryczną, to naprawdę jest prądem.\nW najpiękniejszym paradoksie praca dla Wszechświata jest w rzeczywistości Wszechświatem działającym przez ciebie.\nA co najważniejsze, wszystko, co musisz zrobić, aby się tam dostać, to dostosować swoje intencje do boskości i podążać za swoim sercem, dokądkolwiek się ono prowadzi. I tak jak dajesz bezinteresownie i z miłością, tak samo otrzymasz życie i doświadczenia, których pragniesz.\n- Fragment z książki, THE MANIFESTATION EXPERIMENT: Adventures in Follow Your Bliss, Finding Your Purpose and Trusting the Universe\nTłumaczenie własne z pomocą wujka…Wszechświata !


Citrosept Acerola Krople – Cintamani\nCitrosept Acerola Krople\nNajwyższa dawka bioflawonoidów z grejpfruta na rynku - 1100mg/100ml.\nPrzeznaczenie i właściwości substancji charakteryzujących produkt: uzupełnienie diety w naturalne bioflawonoidy i inne substancje pochodzące z grejpfruta oraz acerolę, zawierającą witaminę C w postaci naturalnie występującej w przyrodzie. Spożywanie witaminy C jest szczególnie istotne w okresach zwiększonego występowania przeziębień i grypy. Witamina C pochodząca z aceroli jest łatwo przyswajalna dla organizmu człowieka, doskonale współgra w tym zakresie z bioflawonoidami z grejpfruta. Witamina C pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego i w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym. Przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia oraz pomaga w regeneracji zredukowanej formy witaminy E.\nSkład: ekstrakt z pestek i miąższu grejpfruta standaryzowany na 1200 mg bioflawonoidów na 100ml 92 % (gliceryna - nośnik, substancje pochodzące z grejpfruta); koncentrat aceroli Malpighia glabra L. 3%; woda; kwas L-askorbinowy (witamina C). Produkt zawiera 110 mg bioflawonoidów na 10 ml. Produkt może być spożywany przez wegetarian.\n- z grejpfruta\nDostępne opakowania: 10ml, 100ml


Budownictwo | camilleportal.pl\nHome » Archive by category 'Budownictwo'\nPodczas remontów małych i trochę większych niezbędne są wszelkiego rodzaju zabezpieczenia. Zaczynając od przytrzymania drabinki przez drugą osobę w trakcie wieszania firanek czy też malowania ścian a kończąc na poważnych, trwałych a także co ważne obowiązkowych zabezpieczeniach w czasie prac na wszelkiego formatu wysokościach, oferowane przez http://spanset.com To niezmiernie ważny fragment, którego nie może zabraknąć [ Read More ]\nContinue Możliwość komentowania Bezpieczeństwo przede wszystkim została wyłączona\nWiosną multum osób decyduje się na remonty natomiast pokrzepienie swojego mieszkania. Często szukamy inspiracji do wnętrza intrenecie a sklepach meblowych – nie wiedząc na co się zdecydować. Decyzja o zakupie mebli powinna być tymczasem niezwykle akuratnie przemyślana. Warto poświęcić względnie więcej czasu zaś dopuścić się do wnętrza swoim wnętrzu wyjątkowe miejsce. Style wewnątrz różnych pomieszczeniach [ Read More ]\nContinue Możliwość komentowania Eleganckie wnętrze została wyłączona\nPoszukiwania idealnego projektu domu powinniśmy zacząć od momentu określenia własnych preferencji, odkąd tego w jakim stylu chcielibyśmy go zbudować. Czy ma to być budynek w nowoczesnym stylu, bądź jakkolwiek w wyższym stopniu podoba nam się kierunek klasyczny, i przypadkiem nawet starodawny. Warto także zastanowić się, które spośród tych rozwiązań jest najkorzystniejsze pod względem pieniężnym. Warto [ Read More ]\nContinue Możliwość komentowania Energooszczędny dom została wyłączona\nRosnąca przystępność oraz przystępne ceny kamienia naturalnego i kamienia syntetycznego sprawiają, że staje się on co chwila w wyższym stopniu popularny, nie tylko pośród projektantów wnętrz jednak również pośród osób, które same podejmują trud rozplanowania swojego własnego mieszkania. Planując rozłożenie płytek kamienia trzeba zacząć od kwestii podstawowej, i ergo od ustalenia, który kamień nadaje się [ Read More ]\nContinue Możliwość komentowania Wytrzymałe rodzaje kamienia została wyłączona\nAranżacja wnętrza to trudne zadanie, w końcu urządzamy salon azaliż sypialnię na kilka lat. Warto w następstwie tego oddać czas oraz włożyć w to ileś swojej pracy z powodu z jakiego powodu uda nam się stworzyć miejsce do którego z zapałem będziemy wracać. Niejeden spośród nas marzy o przytulnym salonie w którym będzie mógł uniknąć [ Read More ]\nContinue Możliwość komentowania Salon z kominkiem została wyłączona


Whisky z dalekiej północy! – Whisky Live Warsaw\nLądując w Islandii na lotnisku w Keflavik nie powinniśmy narzekać na brak przygód .Wyspa słynie z wyjątkowego krajobrazu, fiordów, lodowca, basenów geotermalnych, bulgoczących jak i wygasłych wulkanów. W każdym razie jest co robić. Jednak zaledwie pół godziny jazdy, w kierunku stolicy, napotkamy pierwszą w tym kraju destylarnię whisky, o nazwie Eimverk.\nTo niewielka, rodzinna firma, stworzona w 2009 roku, której cztery lata zajęło eksperymentowanie nad procesem produkcji, aby odnaleźć własny, a jednocześnie lokalny styl.\nProdukcję zatem rozpoczęto w 2013 roku, a pierwszym produktem, który ujrzał światło dzienne był gin Vor.\nDestylarnia od kilku lat wiernie uczestniczy w Whisky Live Warsaw, starając się przybliżyć ten nietypowy, jak na kraj pochodzenia produkt.\nRok 2018 był dla właścicieli rokiem przełomowym, kiedy pojawiła się pierwsza, trzyletnia whisky single malt, a właściwie jej dymna odmiana Sheep Dung, w której inaczej niż w Szkocji, zamiast torfu do suszenia słodu jęczmiennego użyto owczych odchodów.\nDla efektu dymnego wykorzystano owce nie ze względu na patriotyzm i zamiłowanie do nich, choć na wyspie żyje ich czterokrotnie więcej niż ludzi, lecz ze względu na restrykcyjne przepisy środowiskowe.\nProdukcja whisky jest tu kosztowna, w głównej mierze za sprawą klimatu. Krótkie lato, jeśli można je nazwać latem i tym samym krótki okres wegetacji sprawia, że zawartość skrobi w ziarnie jest niższa niż powinna.\nDo wyprodukowania jednego litra czystego alkoholu potrzeba zatem dwa razy tyle jęczmienia, ile zużywa jakakolwiek szkocka destylarnia.\nSheep Dung Smoked Reserve to single cask, pochodzący z beczki #1, która zrodziła jedynie 85 sztuk, a w której uprzednio dojrzewał bezdymny destylat, butelkowany przed upływem trzech lat jako Young Malt.\nTradycyjna moc stosowana przez destylarnię to 47%, bez filtracji.\nTuż obok także pierwsza, oficjalna, trzyletnia whisky single malt z Islandii, jednak w wersji łagodniejszej, przy produkcji której owce nie miały nic do powiedzenia.\nMoże nie sama whisky, tyle co sposób jej produkcji jawi się jako dość kontrowersyjny, ale właśnie różnorodność świata whisky jest tym, co go nakręca i pewnie to jeden z powodów, dla których sama whisky sprzedaje się wyjątkowo szybko.\nalkoholblended whiskydestylarniafestival whiskyjarek bussJarosław Busssingle maltwhisky live warsawwhisky single malt


Greennovention - specjalistyczny content marketing\nGreennovention Wideo Newsletter Blog Rodo\nto firma, która świadczy usługi marketingowe oparte głównie na narzędziach dostępnych w sieci takich jak: performance i content marketing. Zapewniamy kompleksową obsługę firm, stowarzyszeń, fundacji oraz innowacyjnych projektów.\nNasz zespół składa się z doświadczonych, kreatywnych osób, które lubią swoją pracę i potrafią umiejętnie wykorzystać swoją wiedzę w działaniach promocyjnych.\nU Nas znajdziecie Państwo pomoc grafików, informatyków, copywriterów. Dzięki nim powstaje i funkcjonuje zupełnie nowa marka produktu, która poprzez dobranie odpowiednich treści opisujących zalety danego produktu, usługi i harmonijnej grafiki zainteresuje potencjalnych nabywców.\nWizualna identyfikacja marki jest podstawą w dzisiejszym świecie, dlatego zaprojektujemy dla Państwa znak graficzny, który będzie wyróżniać się spośród innych logotypów.\nProjektowaniem oryginalnych stron internetowych\nPotrafimy odciąć się od obowiązujących standardów i stworzyć niezwykłą witrynę, która przyciągnie uwagę i wyróżni Państwa w cyfrowym świecie.\nProponujemy Państwu przygotowywanie i publikowanie artykułów w branżowych periodykach, tematycznych serwisach internetowych, a także prowadzenie firmowego bloga.\nZ pewnością wszyscy wiedzą, jak ważna jest aktywność w sieci, dlatego oferujemy wyspecjalizowane działania w zakresie tworzenia profili w mediach społecznościowych wraz z ich obsługą. Zapewnimy przygotowanie treści, grafiki, krótki splotów reklamowych itp.\nPrzygotowywaniem materiałów reklamowych\nOferowane przez nas materiały są ekologiczne i funkcjonalne (np. drewniane pamięci USB, papierowe notesy BIO itp.)\nOpracowywaniem kampanii reklamowych (ATL)\nZapewniamy tworzenie i raportowanie przebiegu kampanii w Google Ads i FB Ads.\nBudowaniem pozycji na rynku\nWraz z Państwem ustalimy cele, dobierzemy odpowiedni język komunikacji - wszystko po to, by wyróżniać się na tle konkurencji.\nNieindywidualne podejście do klienta jest niemożliwe w naszych działaniach.\nZapoznałem się z treścią klauzuli informacyjnej dotyczącej\nochrony moich danych osobowych(zakładka rodo).


Najnowszy raport GfK Polonia i Clue PR\nDążenie do doskonałości ma swoją cenę i to niemałą. Również w świecie cyfrowym, w którym do niedawna perfekcję oznaczały idealna forma i niezawodność. Ostatnio podejście konsumentów się zmienia – wynika z najnowszego raportu GfK Polonia i Clue PR. Zaczynamy odczuwać przesyt technologią: 83% badanych dobrze się czuje, gdy znajduje się w miejscach bez zasięgu, a ponad połowa mogłaby zrezygnować z 2-3 urządzeń, ponieważ rzadko ich używa. Wkraczamy w czas technologicznej odnowy?\nDoskonałe sprzęty zaczynają się kojarzyć ze sztucznością i opresją, a nie spełnieniem marzeń – takie wnioski płyną z najnowszego raportu1 GfK Polonia i Clue PR z kwietnia br., przeprowadzonego wśród użytkowników o wysokiej świadomości technologicznej2. Technologia w swoim dążeniu do doskonałości zaczyna wyprzedzać człowieka i stanowi dla niego duże wyzwanie, zamiast być idealnym dopełnieniem jego życia – komentuje dr Marta Bierca, Team Manager w GfK Polonia i współautorka badania. Czy to oznacza koniec idealnych sprzętów odgadujących nasze myśli? Na pewno będziemy je traktować z większą rezerwą i bardziej wybiórczo.\nMniej, czyli lżej\n1Badanie GfK Polonia i Clue PR: „Niedoskonałe urządzenia dla niedoskonałych konsumentów. O trendzie wabi sabi w technologii”, kwiecień 2018r., IDIs i CAWI; N=600, próba ogólnopolska\n2posiadających smartfony i minimum 3 urządzenia technologiczne oraz mających stały dostęp do Internetu\nDr Marta Bierca, Team Manager, GfK Polonia\nTeam Manager w GfK Polonia, wcześniej konsultantka ds. badań jakościowych w CPC i badaczka jakościowa w Ipsos ASI i Synovate. Socjolożka i etnolożka, doktor socjologii Uniwersytetu SWPS. Absolwentka etnologii UW.\nKontakt: marta.bierca@gfk.com, tel.: +48 797 318 750\nAlicja Wysocka-Świtała, Partner Zarządzający, Clue PR\nPartner Zarządzająca w agencji Clue PR. Specjalizuje się w komunikacji korporacyjnej i produktowej. Prowadzone przez nią kampanie nagradzane były m.in. Sabre i Magellan Awards. Ma doświadczenie w sieciowych agencjach. Absolwentka dziennikarstwa na UW, prowadzi zajęcia w Collegium Civitas, zasiada w jury Złotych Spinaczy.\nKontakt: alicja.wysocka@cluepr.pl, tel.: +48 535 535 482


Co się stało z głównymi symbolami Stanów Zjednoczonych? - 07.07.2021, Sputnik Polska\nJak Statua Wolności trafiła do USA, dlaczego fast food i superbohaterów wymyślono jeszcze w czasach antycznych i kto tak naprawdę wpadł na pomysł jeansów? 07.07.2021, Sputnik Polska\nStatua WolnościKiedyś na monument, który stał się jednym z symboli USA, nie można było znaleźć pieniędzy. Zbiórka została zorganizowana we Francji i w Ameryce, ale przebiegała wolno. W związku z tym prezent z Europy przywieziono 10 lat później niż planowano - w 1886 roku. Przez ocean statuę przewożono w częściach: 300 fragmentów zapakowano w 214 pudeł.W projekcie uczestniczył także Gustave Eiffel: twórca słynnej wieży opracował stabilną konstrukcję nośną. Z materiałem było już jednak gorzej: oficjalny czerwonawo-brązowy kolor przetrwał 20 lat. Później obudowa zardzewiała, a statua pozieleniała. Za to była w kolorze dolara.Wuj SamDlaczego słynny wuj, będący personifikacją USA, nazywa się właśnie Sam? Zgodnie z legendą prowiant amerykańskiej armii dostarczał masarz Samuel Wilson: na beczkach firmy widniały litery U.S., czyli Stany Zjednoczone, ale żołnierze żartowali, że dba o nich dobry Uncle Sam.Rozpoznawalny kierunek chudego starszego pana z ostrą bródką, w cylindrze, fraku i pantalonach w paski wymyślił rysownik Thomas Nast. Właśnie tak przedstawił Sama w serii karykatur politycznych w II połowie XIX wieku.Co ciekawe słynny radziecki plakat „Matka Ojczyzna wzywa!” pojawił się dzięki amerykańskiemu wujowi Samowi. Właśnie on zainspirował artystę Dmitrija Moora do stworzenia posteru „Ty zapisalsa dobrovolcem?” (1920), który 20 lat później przerobił Irakli Toidse .Fast foodHot doga przywiózł po raz pierwszy do Stanów Zjednoczonych przedsiębiorczy masarz z Frankfurtu. Hamburgery również pojawiły się dzięki emigrantom z Niemiec.Za frytki można można podziękować Belgom. Ale fast food jako przemysł powstał w latach 20. właśnie w Stanach Zjednoczonych, chociaż koncepcja jest znana od czasów starożytnego Rzymu: jedzenie, które jest przygotowywane szybko, ściśle według standardów, kosztuje niedrogo.Pierwszą firmą był Biały Zamek (White Castle), założony w 1921 roku w Kansas. Ich daniem firmowym były hamburgery – nowość sprzedawano zaledwie po 5 centów. Żeby przyciągnąć klientów, wynajęto kilku aktorów, którzy codziennie przychodzili zjeść coś do lokalów sieci w białych kitlach: plan wypalił – klienci uznali, że jeśli lekarze jedzą cudowne kanapki, to rzeczywiście są one zdrowe. Później pomysł Białego Zamku podchwycił McDonald’s, który przyzwyczaił do fast foodu cały świat. W 1999 roku dziennikarz gazety „New York Times” Thomas Lauren Friedman wysunął nawet teorię „złotych arek”: dwa państwa, w których znajdują się restauracje tej sieci nie będą ze sobą walczyć. McDonalds’s pojawia się jednak w krajach wciągniętych w system światowej gospodarki, dla których bezpośrednie konflikty są po prostu niekorzystne.Coca-ColaA to już naprawdę czysto amerykański wynalazek. Receptę wymyślił w 1886 roku w Atlancie farmaceuta John Stith Pemberto. Pierwszy wariant z liśćmi koki (stąd i nazwa) był sprzedawany w aptekach jako środek „na problemy układu nerwowego”. Po 17 latach zażądano usunięcia z popularnego napoju składnika, który powoduje uzależnienie.W 1980 roku Coca-Cola została oficjalnym napojem Olimpiady w Moskwie: firma zdążyła podpisać kontrakt z radzieckim rządem zanim USA postanowiły zbojkotować igrzyska (chociaż tradycyjnie w ZSRR bardziej lubiano Pepsi). Rozpoczęto produkcję w kilku radzieckich fabrykach, co prawda zamiast do firmowych, rozlewano Coca-Colę do zwykłych szklanych butelek.Jednym z najbardziej znanych fanów coli jest Donald Trump. W Gabinecie Owalnym na jego prośbę zrobiono nawet specjalny przycisk, żeby szybko zamówić napój.Flaga Stars and StripesCztery z minusem – właśnie taką ocenę otrzymał 17-letni Robert "Bob" Heft w 1958 roku za swoje zadanie domowe – projekt flagi USA. A przecież na jego rysunku znajdowało się to, co później stało się współczesną amerykańską flagą – 50 gwiazd (tyle, ile jest stanów), siedem czerwonych i sześć białych pasów, łącznie 13 – właśnie tyle kolonii brytyjskich utworzyło niepodległe państwo. Stars and Stripes (tak nazywana jest flaga USA) zmieniano 26 razy i wkrótce ma pojawić się jeszcze jedna gwiazda – Portoryko.Biały oznacza czystość i niewinność, czerwony - niezłomność i męstwo; niebieski - czujność, wytrwałość i sprawiedliwość.Flaga jest wywieszana na najważniejsze święta narodowe, w tym 4 lipca, ale ma również swój własny dzień 14 czerwca.JeansyUrodzony w Bawarii Oskar Löb (dopiero później zostanie Levim) Strauss wyprowadził się do Ameryki w czasie gorączki złota. Ale zamiast dołączyć do poszukiwaczy, młody mężczyzna postanowił na nich zarobić.Już w pierwszych modelach pojawiła się zagadkowa malutka kieszonka z przodu. Historycy mody do tej pory zgadują po co była potrzebna: czy była na podręczny zegarek, gwoździe, znalezione samorodki czy też prezerwatywy.Przez długi czas jeansy były odzieżą roboczą. Częścią codziennej garderoby stały się dopiero w latach 50. dzięki modzie na kowbojów.JazzCiekawe, że muzyka, która teraz jest uważana za elitarną, wcześniej grała na imprezach dla biednych i uciśnionych. Jazz powstał na przełomie XIX i XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych i dość szybko rozpowszechnił się w innych krajach, jednak zachował związek z ojczyzną.Przez ponad 100 lat jazz przebył długą drogę: samych tylko podgatunków jazzu jest obecnie ponad czterdzieści: Early Jazz, Modern Jazz, Bop, Swing, Cool Jazz, Latin Jazz, Funk… O etymologii nazwy pisane są całe traktaty, słowo ma pochodzić ze slangu perfumiarzy, bejsbolistów czy też aktorów.Dziś muzykę tę lubi wielu, chociaż nie jest ona tak prosta w odbiorze jak powiedzmy pop. Jazz należy przecież do sztuki wysokiej, chociaż improwizacje sprawiają, że jest przeciwieństwem klasyki.SuperbohaterowieTak w ogóle historia kultu superbohaterów sięga malowideł naskalnych czy mitów Starożytnej Grecji, gdzie takim postaciom oddawano hołd. Co prawda wówczas nie było komiksów ani kina, które wyprowadziły ich „na piedestał”.Pierwszym superbohaterem jeszcze w latach 30. został Supermen. Później pojawili się Batman i dziesiątki postaci o nadprzyrodzonych umiejętnościach, którzy w pojedynkę ratowali świat przed najróżniejszymi złoczyńcami.Ciekawe jest to, jak zmienia się panteon superbohaterów w ślad za nową etyką: najpierw byli tylko biali cispłciowi mężczyźni, gdyż to właśnie oni byli uważani za główne audytorium komiksów. Później główne role powierzono kobietom. Następnie na pierwszy plan wysunęli się ci, którzy wcześniej pozostawali w cieniu: ciemnoskórzy, muzułmanie, przedstawiciele społeczności LGBT. Właśnie to jest czynnikiem wyróżniającym wiele kodów kulturowych Ameryki: usilnie próbują iść z duchem czasu, przystosować się do zmieniającej się rzeczywistości, stając się przy tym tak demokratyczne, że powoli stają się rozmyte.\n06:45 07.07.2021 (Zaktualizowane: 09:54 07.07.2021)\nJak Statua Wolności trafiła do USA, dlaczego fast food i superbohaterów wymyślono jeszcze w czasach antycznych i kto tak naprawdę wpadł na pomysł jeansów?\nKiedyś na monument, który stał się jednym z symboli USA, nie można było znaleźć pieniędzy. Zbiórka została zorganizowana we Francji i w Ameryce, ale przebiegała wolno. W związku z tym prezent z Europy przywieziono 10 lat później niż planowano - w 1886 roku. Przez ocean statuę przewożono w częściach: 300 fragmentów zapakowano w 214 pudeł.\nLady Wolność nosi sandały rozmiaru 879, obwód jej talii wynosi 11 metrów. Jak głosi plotka, rzeźbiarz Frédéric Bartholdi, autor Wolności Opromieniającej Świat (tak brzmi oficjalna nazwa) jej surową twarz „zapożyczył” od matki, a figurę od kochanki.\nW projekcie uczestniczył także Gustave Eiffel: twórca słynnej wieży opracował stabilną konstrukcję nośną. Z materiałem było już jednak gorzej: oficjalny czerwonawo-brązowy kolor przetrwał 20 lat. Później obudowa zardzewiała, a statua pozieleniała. Za to była w kolorze dolara.\nDlaczego słynny wuj, będący personifikacją USA, nazywa się właśnie Sam? Zgodnie z legendą prowiant amerykańskiej armii dostarczał masarz Samuel Wilson: na beczkach firmy widniały litery U.S., czyli Stany Zjednoczone, ale żołnierze żartowali, że dba o nich dobry Uncle Sam.\nRozpoznawalny kierunek chudego starszego pana z ostrą bródką, w cylindrze, fraku i pantalonach w paski wymyślił rysownik Thomas Nast. Właśnie tak przedstawił Sama w serii karykatur politycznych w II połowie XIX wieku.\nCo ciekawe słynny radziecki plakat „Matka Ojczyzna wzywa!” pojawił się dzięki amerykańskiemu wujowi Samowi. Właśnie on zainspirował artystę Dmitrija Moora do stworzenia posteru „Ty zapisalsa dobrovolcem?” (1920), który 20 lat później przerobił Irakli Toidse .\nHot doga przywiózł po raz pierwszy do Stanów Zjednoczonych przedsiębiorczy masarz z Frankfurtu. Hamburgery również pojawiły się dzięki emigrantom z Niemiec.\nZa frytki można można podziękować Belgom. Ale fast food jako przemysł powstał w latach 20. właśnie w Stanach Zjednoczonych, chociaż koncepcja jest znana od czasów starożytnego Rzymu: jedzenie, które jest przygotowywane szybko, ściśle według standardów, kosztuje niedrogo.\nPierwszą firmą był Biały Zamek (White Castle), założony w 1921 roku w Kansas. Ich daniem firmowym były hamburgery – nowość sprzedawano zaledwie po 5 centów. Żeby przyciągnąć klientów, wynajęto kilku aktorów, którzy codziennie przychodzili zjeść coś do lokalów sieci w białych kitlach: plan wypalił – klienci uznali, że jeśli lekarze jedzą cudowne kanapki, to rzeczywiście są one zdrowe. Później pomysł Białego Zamku podchwycił McDonald’s, który przyzwyczaił do fast foodu cały świat. W 1999 roku dziennikarz gazety „New York Times” Thomas Lauren Friedman wysunął nawet teorię „złotych arek”: dwa państwa, w których znajdują się restauracje tej sieci nie będą ze sobą walczyć. McDonalds’s pojawia się jednak w krajach wciągniętych w system światowej gospodarki, dla których bezpośrednie konflikty są po prostu niekorzystne.\nA to już naprawdę czysto amerykański wynalazek. Receptę wymyślił w 1886 roku w Atlancie farmaceuta John Stith Pemberto. Pierwszy wariant z liśćmi koki (stąd i nazwa) był sprzedawany w aptekach jako środek „na problemy układu nerwowego”. Po 17 latach zażądano usunięcia z popularnego napoju składnika, który powoduje uzależnienie.\nW 1980 roku Coca-Cola została oficjalnym napojem Olimpiady w Moskwie: firma zdążyła podpisać kontrakt z radzieckim rządem zanim USA postanowiły zbojkotować igrzyska (chociaż tradycyjnie w ZSRR bardziej lubiano Pepsi). Rozpoczęto produkcję w kilku radzieckich fabrykach, co prawda zamiast do firmowych, rozlewano Coca-Colę do zwykłych szklanych butelek.\nMówi się, że tylko dwóch kierowników najwyższego szczebla firmy ma dostęp do tajnej receptury i każdy z nich posiada tylko połowę informacji. Zgodnie z inną wersją jest to siedem osób. W rzeczywistości przepis jest naprawdę chroniony, ale zna go kilkudziesięciu technologów.\nJednym z najbardziej znanych fanów coli jest Donald Trump. W Gabinecie Owalnym na jego prośbę zrobiono nawet specjalny przycisk, żeby szybko zamówić napój.\nFlaga Stars and Stripes\nCztery z minusem – właśnie taką ocenę otrzymał 17-letni Robert "Bob" Heft w 1958 roku za swoje zadanie domowe – projekt flagi USA. A przecież na jego rysunku znajdowało się to, co później stało się współczesną amerykańską flagą – 50 gwiazd (tyle, ile jest stanów), siedem czerwonych i sześć białych pasów, łącznie 13 – właśnie tyle kolonii brytyjskich utworzyło niepodległe państwo. Stars and Stripes (tak nazywana jest flaga USA) zmieniano 26 razy i wkrótce ma pojawić się jeszcze jedna gwiazda – Portoryko.\nKolory symbolu narodowego Stanów Zjednoczonych również wybrano nieprzypadkowo.\nBiały oznacza czystość i niewinność, czerwony - niezłomność i męstwo; niebieski - czujność, wytrwałość i sprawiedliwość.\nFlaga jest wywieszana na najważniejsze święta narodowe, w tym 4 lipca, ale ma również swój własny dzień 14 czerwca.\nUrodzony w Bawarii Oskar Löb (dopiero później zostanie Levim) Strauss wyprowadził się do Ameryki w czasie gorączki złota. Ale zamiast dołączyć do poszukiwaczy, młody mężczyzna postanowił na nich zarobić.\nCo przyda się robotnikom? Wytrzymałe spodnie z kieszeniami, uszyte z brezentu. A propos pomysł podsunął Straussowi jego znajomy Jacob Davis – krawiec, urodzony w Rydze. De facto to właśnie on wynalazł jeansy i postanowił wzmocnić szwy kieszeni metalowymi nitami.\nJuż w pierwszych modelach pojawiła się zagadkowa malutka kieszonka z przodu. Historycy mody do tej pory zgadują po co była potrzebna: czy była na podręczny zegarek, gwoździe, znalezione samorodki czy też prezerwatywy.\nPrzez długi czas jeansy były odzieżą roboczą. Częścią codziennej garderoby stały się dopiero w latach 50. dzięki modzie na kowbojów.\nCiekawe, że muzyka, która teraz jest uważana za elitarną, wcześniej grała na imprezach dla biednych i uciśnionych. Jazz powstał na przełomie XIX i XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych i dość szybko rozpowszechnił się w innych krajach, jednak zachował związek z ojczyzną.\nPrzez ponad 100 lat jazz przebył długą drogę: samych tylko podgatunków jazzu jest obecnie ponad czterdzieści: Early Jazz, Modern Jazz, Bop, Swing, Cool Jazz, Latin Jazz, Funk… O etymologii nazwy pisane są całe traktaty, słowo ma pochodzić ze slangu perfumiarzy, bejsbolistów czy też aktorów.\nDziś muzykę tę lubi wielu, chociaż nie jest ona tak prosta w odbiorze jak powiedzmy pop. Jazz należy przecież do sztuki wysokiej, chociaż improwizacje sprawiają, że jest przeciwieństwem klasyki.\nTak w ogóle historia kultu superbohaterów sięga malowideł naskalnych czy mitów Starożytnej Grecji, gdzie takim postaciom oddawano hołd. Co prawda wówczas nie było komiksów ani kina, które wyprowadziły ich „na piedestał”.\nPierwszym superbohaterem jeszcze w latach 30. został Supermen. Później pojawili się Batman i dziesiątki postaci o nadprzyrodzonych umiejętnościach, którzy w pojedynkę ratowali świat przed najróżniejszymi złoczyńcami.\nCiekawe jest to, jak zmienia się panteon superbohaterów w ślad za nową etyką: najpierw byli tylko biali cispłciowi mężczyźni, gdyż to właśnie oni byli uważani za główne audytorium komiksów. Później główne role powierzono kobietom. Następnie na pierwszy plan wysunęli się ci, którzy wcześniej pozostawali w cieniu: ciemnoskórzy, muzułmanie, przedstawiciele społeczności LGBT.\nWłaśnie to jest czynnikiem wyróżniającym wiele kodów kulturowych Ameryki: usilnie próbują iść z duchem czasu, przystosować się do zmieniającej się rzeczywistości, stając się przy tym tak demokratyczne, że powoli stają się rozmyte.


Na razie jesteśmy poniżej średniej - Mrągowo\n2017-02-10 15:20:56 (ost. akt: 2017-02-10 15:25:24)\nNajbogatsza gmina w Polsce pod względem wpływu z podatków przegania wszystkie gminy powiatu mrągowskiego razem wzięte. Żadna z nich nie osiągnęła nawet średniej krajowej.\nJak co roku Ministerstwo Finansów opublikowało wskaźniki dochodów podatkowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca (tzw. wskaźnik G). Stanowi on podstawę do wyliczenia tzw. janosikowego. To obowiązkowa wpłata do budżetu państwa o charakterze wyrównawczym. Płacą je samorządy, których dochody są wyższe niż wskaźniki określone w ustawie.\nJak w tym zestawieniu wypadły gminy powiatu mrągowskiego? Najwyżej, bo na 695 miejscu, uplasowała się gmina Mikołajki z kwotą 1419,92 zł. Średnią dla wszystkich gmin (wskaźnik Gg) oszacowano na 1596,67 zł. Jednak w Mikołajkach optymizmu nie ma.\n— To dobrze, że jesteśmy na pierwszym miejscu w powiecie — mówi burmistrz Mikołajek, Piotr Jakubowski, ale... — Wolałbym, żebyśmy byli biedniejsi.\n— Biedniejsi? Dlaczego? — dopytujemy.\n— Bo przez ten wysoki wskaźnik nie dostaniemy niektórych dotacji. Np. środków z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich — odpowiada burmistrz Jakubowski.\nTa opinia nie dziwi prof. Andrzeja Buszko, ekonomistę z UWM. — To im się po prostu nie opłaca — uzasadnia. — Trudno jednoznacznie ocenić ten ranking, bo np. gmina z najwyższym wskaźnikiem G (Kleszczów) ma ogromne zanieczyszczenia powietrza. Dostają duże dotacje na węgiel brunatny, a według mnie warunki życia nie są tam wcale dobre. Poza tym samorządy powinny zmienić koncepcję tworzenia budżetów i starać się stwarzać budżet bardziej rozwojowy, czego w Polsce często się nie robi. Cały czas się zadłużamy, a o spłacaniu tego zadłużenia nikt nie mówi. Skąd zatem brać pieniądze na dotacje dla gmin? — pyta. — Podejrzewam, że w niedługim czasie zwiększą się obostrzenia w tym zakresie. Z drugiej jednak strony nie ma się co dziwić, że gminy chcą tych dotacji, bo przecież m.in. właśnie one napędzają rozwój.\nTzw.janosikowe profesor ocenia krótko. — W niewielkim stopniu wyrównuje, a raczej stara się wyrównać różnice między gminami — uważa. — Ale niektórym dopłacanie biedniejszym się po prostu nie kalkuluje. Mimo to trzeba to robić.\nW powiecie mrągowskim wskaźnik G poszczególnych gmin wygląda podobnie. Za Mikołajkami znalazła się gmina miejska Mrągowo z kwotą 1397,13 zł, co daje jej 727 miejsce w Polsce. W pierwszym tysiącu znalazła się jeszcze gmina wiejska Mrągowo z 1298,13 zł (908 miejsce).\nNa 1312 miejscu uplasowała się gmina Sorkwity, gdzie wskaźnik wyniósł 1114,60 zł. Wśród naszych gmin najniżej w rankingu znalazła się gmina Piecki, która zajęła 1345 miejsce, z dochodem 1102,90 zł na jednego mieszkańca.\nO wiele lepiej wypadła sąsiednia gmina wiejska Giżycko, która z kwotą 2102,48 zł zajęła 166 miejsce. Z kolei gmina miejska Giżycko z kwotą 1253,53 zł zajęła 1010 miejsce. W Kętrzynie tak wielkiej różnicy nie ma, bo gmina miejska zajęła 1114 miejsce. Dochód na jednego mieszkańca wyniósł tam 1203,26 zł. Tylko dwie pozycje niżej z dochodem 1202,54 zł uplasowała się gmina wiejska Kętrzyn.\nA jak wygląda sytuacja w Polsce? Dochody powyżej średniej uzyskało 449 gmin (na 2478), w niektórych przypadkach znacznie przekraczając wskaźnik Gg. Rekordzistą pod tym względem jest gmina wiejska Kleszczów, która osiągnęła najwyższe wpływy z podatków w kraju. Na jednego mieszkańca przypadło tam aż 34 825,79 zł. To blisko 22-krotnie więcej niż średnia krajowa i niemal 82-krotnie więcej niż najniższy odnotowany wynik z gminy Radgoszcz (woj. małopolskie).\nNa drugim miejscu wśród najzamożniejszych gmin uplasowała się Rząśnia, będąca gminą wiejską. Wpływy z podatków wyniosły tam 8090,04 zł na osobę. W pierwszej trójce znalazła się ponadto gmina wiejska Mielnik z dochodem w wysokości 6168,21 zł na jednego mieszkańca. Olsztyn, stolica województwa warmińsko-mazurskiego, zajął 291 miejsce z kwotą 1775,80 zł.\nTagi: Mrągowo wskaźnik G finanse Janosikowe\nzmarszczony fred #2178973 | 83.9.*.* 10 lut 2017 17:10\nwypłaćcie jeszcze 14-stki to będziecie na pewno biedniejsi panie jakubek wtedy będą dotacje


Felix Myszkow szuka skutecznych sposobów na oszczędzanie ciepła.\nW długie i chłodne wieczory nie sposób przecenić komfort przebywania w ciepłym i cichym pomieszczeniu. Nie jest jednakże tajemnicą, iż ogrzewanie jest dosyć drogie. Istnieją jednak sposoby rozsądnego gospodarowania ciepłem, które umożliwią nam jednoczesne utrzymanie optymalnej temperatury, jak i zaoszczędzenie na rachunkach za ogrzewanie.\nBudując dom myśl perspektywicznie!\nWszelkie decyzje podejmowane na etapie budowy budynku, zaowocują w trakcie jego użytkowania. Jeśli więc próbujemy zaoszczędzić na materiałach termoizolacyjnych, skutecznych systemach wentylacyjnych, czy też na dobrej jakości oknach i drzwiach, musimy liczyć się z tym, iż takie decyzje zaowocują wysokimi rachunkami za ogrzewanie. Nowatorskie techniki termoizolacji wprowadzane przez wiodące na rynku firmy, takie jak Isover, w znacznym stopniu minimalizują straty ciepła.\nWybierając materiały budowlane należy traktować je jako dalekosiężną inwestycję, która w pewnym czasie zwróci się. Warto dobierać wysokiej jakości produkty, które posiadają niezbędne atesty i certyfikaty, pamiętając, iż wysoka jakość nie zawsze idzie w parze z wygórowaną ceną. Szczególnie wówczas, gdy zaopatrujemy się w lokalnych hurtowniach, które od lat funkcjonują na rynku, negocjując u producentów korzystne ceny. Najlepszym dowodem prowadzenia tak korzystnej polityki handlowej są składy budowlane Felix, które oferują wysokiej jakości produkty w rozsądnej cenie.\nCzym jest zapotrzebowanie budynku na ciepło?\nZużycie energii grzewczej w dużej mierze zależy od zapotrzebowania budynku na ciepło. Zależy ono od wielu czynników. Przede wszystkim wpływa nań wiek budynku, stan i wielkość okien oraz ilość ścian zewnętrznych.\nStatystyki dowodzą, że przez okna tracimy od 15 do 25% ciepła. Nie bez znaczenia jest ich stan. Stare okna często są rozszczelnione, przez co niezbędne jest ich uszczelnienie lub, w skrajnych przypadkach, całkowita wymiana na bardziej nowoczesne. Straty ciepła może ograniczyć także montaż zewnętrznych rolet lub okiennic.\nZapotrzebowanie na ciepło jest tym większe, im większy jest stopień przeszklenia pomieszczeń. Obliczany jest on na podstawie stosunku powierzchni okien do powierzchni ścian. Pomieszczenia bardziej przeszklone muszą mieć ogrzewanie o większej mocy.\nJesień to ostatnia chwila, by zdecydować się na ocieplenie budynku. Ta inwestycja z pewnością bardzo szybko się zwróci. Szczególnie korzystne jest docieplanie starszych budynków: bloków, wiekowych willi, przedwojennych kamienic. Często posiadają one także nieszczelne okna, którym warto się przyjrzeć.\nNajczęściej zaleca się docieplanie styropianem lub wełną mineralną. Wśród lokalnych dystrybutorów polecanymi producentami są firmy Neotherm oraz Organika. Zainwestowanie w termoizolację zewnętrznych ścian, jak donosi raport Górnośląskiej Spółki Gazownictwa, przynosi oszczędność ciepła w skali 10-25%. Warto pamiętać także o termoizolacji stropu i dachu. Jak wspominaliśmy w poprzednich artykułach, ciepłe powietrze unosi się do góry i w przypadku występowania nieszczelnych partii górnych budynku, ponosimy znaczne straty energii grzewczej.\nCzęsto nie zdajemy sobie sprawy jak ważna jest sprawna instalacja grzewcza. Modernizacja systemu lub zainwestowanie w nowoczesny kocioł zapewnią oszczędność energii w skali 25-30%. Niezwykle skutecznym rozwiązaniem jest montaż termostatycznych zaworów grzejnikowych oraz wymiana stalowych rur na miedziane o mniejszych oporach przepływu i mniejszych średnicach. Dodatkowym sposobem oszczędności jest montaż ekranów za grzejnikami, przynosi on dodatkowo ok. 5% oszczędności ciepła.\nZłote zasady oszczędzania energii grzewczej\nUtrzymuj w mieszkaniu stałą temperaturę, nie dopuszczaj do jego wychłodzenia. Ponowne ogrzanie całego mieszkania lub domu jest długotrwałe i dosyć kosztowne.\nKorzystaj z możliwości regulacji temperatury w ciągu doby.\nZastosuj optymalną temperaturę pomieszczeń użytkowych, która utrzymuje się w granicach 20-21ºC. W przypadku zerowej temperatury zewnętrznej, ogrzanie pomieszczenia do temperatury 23ºC przynosi aż 15% więcej straty ciepła niż w przypadku utrzymania temperatury 20ºC\nZanim przystąpisz do wietrzenia pomieszczeń zakręć grzejniki, zwłaszcza gdy masz zainstalowany termostat. Włączony termostat w trakcie wietrzenia nasili pracę grzejnika, by utrzymać nastawioną temperaturę.\nWietrz krótko, lecz intensywnie.\nOgranicz przenikanie wilgoci do mieszkania. W tym celu należy gotować pod przykryciem lub z włączonym wyciągiem oraz zrezygnować z nagminnych długich kąpieli.


www.gosc.pl → Tygodnik Gość Niedzielny → Asy z rękawa → Nie zamykajcie nam kościołów\nTo była we Włoszech niedziela precedensów. Najpierw, po raz pierwszy od niemal 70 lat, papież nie odmówił modlitwy na Anioł Pański z wiernymi zgromadzonymi na placu św. Piotra, ale sam, w bibliotece Pałacu Apostolskiego. Ta zmiana została, oczywiście, spowodowana epidemią koronawirusa. Cóż, każde rozwiązanie w obecnej sytuacji – Anioł Pański z okna w Pałacu Apostolskim czy w bibliotece – będzie pewnie różnie oceniane. Bo z jednej strony, owszem, wykluczono by ewentualne kolejki do kontroli pirotechnicznej przed wejściem na plac św. Piotra, ale z drugiej strony wiadomo, że gdzie jak gdzie, ale akurat na tym placu można zachować środki ostrożności, czyli zalecane większe odległości między stojącymi. Ta odmienna w formie modlitwa papieża na Anioł Pański odbyła się w sytuacji, gdy w samym Rzymie do niedzielnego południa bardziej drastycznych obostrzeń (prócz zamkniętych szkół i uniwersytetów) co do życia publicznego jeszcze nie wprowadzono. W niedzielę po południu okazało się, że tamtejszy episkopat w całym kraju do 3 kwietnia odwołał uroczystości religijne, w tym pogrzeby i Msze św.\nDo niedzieli zaś najgorzej, gdy chodzi o rozwój epidemii i obostrzenia, było na północy Włoch, gdzie kościoły padły – chciałoby się powiedzieć – pierwsze ofiarą zarządzeń władz o ograniczaniu publicznych spotkań. Te władze to biskupi tamtejszych diecezji, którzy na prośbę organów państwowych już w lutym, w ostatnim tygodniu miesiąca ze Środą Popielcową, zakazali odprawiania Mszy św. Nadal otwarte były sklepy i supermarkety, kursowały autobusy, metro, otwarte były restauracje, a bary tak nierozłącznie związane z włoskim stylem życia – od godz. 6 rano do 6 po południu. W kościołach zaś, gdzie (kto był we Włoszech, ten wie) w ciągu tygodnia na Mszach nie bywa więcej niż kilkanaście osób – odprawianie Mszy św. zostało zakazane. Znak czasu? Od ostatniej zaś niedzieli większość z dostępnych jeszcze miejsc publicznych na północy Włoch zamknięto, ale działają one w pozostałej części kraju. Nigdzie natomiast nie ma Mszy św. dla wiernych. W całych Włoszech! Tego nigdy jeszcze w historii włoskiego chrześcijaństwa nie było.\nNie brak jest i we włoskich katolickich mediach głosów zdziwienia i krytyki. Wszak od wieków w okresach dramatycznych, także w czasach zarazy, kościoły były miejscami, gdzie ludzie karmiąc się Eucharystią, trwali na modlitwie, szukali nadziei, wzmacniali siły ducha do przetrwania i pomocy innym, wypraszali u Boga oddalenie klęsk. A dziś? 88-letni kapłan, który tłumacząc się brakiem informacji, odprawił Mszę św. dla kilku wiernych, ponieść ma karę. Czy włoscy katolicy zaczną się zbierać na Msze św. w katakumbach? Kto wie.\nPanika rośnie. W Polsce również. Tym bardziej więc warto pamiętać o zachowaniu równowagi między wiarą i rozumem, między fides i ratio, tymi dwoma skrzydłami, które – jak pisał Jan Paweł II w encyklice o tej samej nazwie – unoszą człowieka ku kontemplacji Prawdy – ku Bogu. W przeciwnym razie rozum popada w pychę, a wiara w fideizm. Skutki tego widzimy. Panika to w jakiejś mierze efekt załamania wsączanego w nas przeświadczenia, że nauka może dziś wszystko, że lada moment znajdzie panaceum na każdą chorobę, to tylko kwestia czasu i ceny. Z drugiej strony pojawiają się tak głupie tłumaczenia jak owego kaznodziei z Kalisza, który ogłosił, iż epidemia koronawirusa to boska kara za grzechy homoseksualizmu, związki partnerskie i aborcję. Notabene szkoda, że nie pociągnął wątku dalej. Ciekawie byłoby usłyszeć, jaka według niego epidemia byłaby karą za pedofilię w Kościele. Ja akurat w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu byłam w kościele franciszkanów na Nowym Mieście w Warszawie i miałam szczęście słyszeć mądre kazanie o największej zarazie wszech czasów, czyli o grzechu naszym powszednim. Nieuchwycony w odpowiednim momencie rozwija się szybko, czyniąc wielkie szkody nie tylko w życiu indywidualnym, ale społecznym, bo każdy grzech, jak każda zaraza, ma skutki społeczne. Na szczęście na tę zarazę Kościół ma lekarstwo – sakramenty. Warto o tym pamiętać, tak jak o częstym myciu rąk czy zaniechaniu na jakiś czas podawania sobie rąk na znak pokoju.\nZachowując więc równowagę między fides i ratio, mam prośbę do władz kościelnych, bo to od nich ostatecznie ta sprawa zależy, by w razie rozwoju epidemii nie zamykać u nas kościołów i nie zakazywać odprawiania Mszy św. W tym wypadku, jak sądzę, prymas Wyszyński potwórzyłby swoje słynne: Non possumus. Rozpocznijmy też w kościołach wspólnie modlić się za wszystkich cierpiących z powodu epidemii, gdziekolwiek na świecie, i o oddalenie zarazy. Nie czekajmy, aż rozprzestrzeni się tak, by zanosić błagalne supliki. Módlmy się wspólnie już teraz. •


ZAMKI W POLSCE • I Forum Rekonstrukcji Obiektów Historycznych\nI Forum Rekonstrukcji Obiektów Historycznych\nTytuł: I Forum Rekonstrukcji Obiektów Historycznych\nNapisane: 2008-10-18 23:58\nza: http://www.miasto.org.pl/index.php?opti ... &Itemid=42\nROH- I Forum Rekonstrukcji Obiektów Historycznych\nWpisał: Janusz Mieduniecki\nStowarzyszenie na Rzecz Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Moje Miasto jest organizatorem Pierwszego Forum Rekonstrukcji Obiektów Historycznych.\nZapoznaj się z programem seminarium ...\nRamowy przebieg seminarium zakłada spotkanie uczestników w dniach 17 i 18 października 2008r. Pierwszego dnia planuje się wystąpienia tematyczne skupione wokół następującej tematyki:\n- rekonstrukcje i zabezpieczanie obiektów podziemnych,\n- rekonstrukcja i restauracja zamków i warowni,\n- turystyczne i krajoznawcze udostępnianie obiektów historycznych.\n17.10.2008 r. Seminarium - wstęp wolny\n(Dla osób które posiadają kartę seminaryjną w przerwie obiad, pozostałe osoby zapraszamy na kawę i herbatę)\nPo seminarium odbędzie się zwiedzanie Domu Modlitewnego w Bramie Cukermana - wstęp wolny.\nWieczorem przewidziano dla osób posiadającyh kartę seminaryjną zwiedzanie wzgórza zamkowego w Będzinie oraz zamku, a także poczęstunek.\nDrugiego dnia, podczas sesji terenowej, uczestnicy (posiadający kartę seminaryjną) będą mieli okazję zapoznania się z różnymi fazami rekonstrukcji obiektów historycznych na przykładzie zamków w Będzinie, Sławkowie, Siewierzu, Bobolicach i Mirowie.\nOsoby nie posiadające karty seminaryjnej chętne do uczestnictwa w sesji terenowej proszone są o zgłaszanie się na listę do stowarzyszenia Forum dla Zagłębia Dąbrowskiego http://www.zaglebiedabrowskie.org/ - ilość miejsc ograniczona. Zapewniamy bezpłatne uczestnictwo , wyżywienie własne.\nWspółorganizacji seminarium podjęli się: Starostwo Powiatowe w Będzinie i Urząd Miejski w Będzinie. Patronat naukowy nad seminarium objął Instytut Architektury Krajobrazu Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej i Wydział Górnictwa i Geoinżynierii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Patronat honorowy objął Marszałek Województwa Śląskiego.\nNapisane: 2008-10-19 08:56\nMiałem szczęście przyjechać wczoraj pod Bobolice w tym samym czasie co uczestnicy Forum Dzięki temu sam pan Senator Lasecki uścisnął mi dłoń i mimo zamknięcia zamku dla turystów udało mi go się szybko obejrzeć w środku. Co ciekawe spotkałem nawet znajomych z Ruchu Rycerskiego (byli w historycznych strojach), m.in. zarejestrowanego i u nas Tomka z Będzina Świat jest bardzo mały\nNapisane: 2008-10-19 20:26\nW ramach akcji „Zwiedzaj Zagłębie z FdZD" odbyła się wycieczka do Sławkowa, Bobolic i Siewierza organizowana razem z sosnowieckim oddziałem PTTK. Kilkadziesiąt osób zwiedziło tamtejsze zamki i wysłuchało wykładów związanych z historią i rekonstrukcją tamtejszych obiektów.\nWycieczka była imprezą towarzysząca konferencji „Forum Rekonstrukcji Obiektów Historycznych", której głównym organizatorem było będzińskie stowarzyszenie "Moje Miasto".\nNapisane: 2008-10-21 10:49\nSmok Miguś napisał(a):\nDzięki temu sam pan Senator Lasecki uścisnął mi dłoń i mimo zamknięcia zamku dla turystów udało mi go się szybko obejrzeć w środku.\nWow, ale zaszczyt... A alergia na aparat fotograficzny we wnętrzach pozostała im jeszcze... ?\nNapisane: 2008-10-21 11:39\nHmm, większość z uczestników konferencji miało coś do błyskania po oczach w rękach z czego robili użytek. W sumie nie mogłem się napatrzeć, zwłaszcza na dwóch osobników, którzy z radością na twarzach błyskali na lewo i prawo, nie sprawdzając nawet co i jak im wyszło\nNapisane: 2008-10-22 00:29\nA na interesujący wykład i cd wyprawy się załapałeś ?\nNapisane: 2008-10-22 08:43\nNo niestety ja akurat podążałem w przeciwnym kierunku, czyli Ogrodzieniec, Pieskowa Skała i Wawel\nZa to mam obietnicę, że przy następnej imprezie dużo wcześniej się o niej dowiem. Podobno było nawet na FREH-a ale jakoś mi umknęło.\nNapisane: 2008-10-22 09:03\nno ja właśnie na freha to zauważyłem\nNapisane: 2008-10-22 22:01\nSzkoda, że się wszyscy nie poznaliśmy na tym objeździe i dopiero teraz wychodzi kto był . A tak do samego forum, ciekawy (przynajmniej jak dla mnie) był również 1 - y dzień z wykładami. Było min o Korzkwi i nieszczęsnym Poznaniu słów kilka (czyli o tym, co czasami budzi na tym forum i nie tylko najwięcej emocji).\nNapisane: 2008-10-23 09:48\nJeśli kojarzysz puszystego faceta z brodą w mundurze woodland, w szelkach taktycznych i canonem z teleobiektywem, to byłem ja


W sferze praxis relacja z panelu dyskusyjnego Przeciwstawianie się melancholii w praktyce lekarskiej, psychologicznej, duszpasterskiej - PDF\nW sferze praxis relacja z panelu dyskusyjnego Przeciwstawianie się melancholii w praktyce lekarskiej, psychologicznej, duszpasterskiej\nDownload "W sferze praxis relacja z panelu dyskusyjnego Przeciwstawianie się melancholii w praktyce lekarskiej, psychologicznej, duszpasterskiej"\nBernard Dominik Bednarczyk\n1 Monika Słodka W sferze praxis relacja z panelu dyskusyjnego Przeciwstawianie się melancholii w praktyce lekarskiej, psychologicznej, duszpasterskiej Ostatnia część konferencji upamiętniającej 40. rocznicę śmierci prof. Antoniego Kępińskiego Przeciw melancholii - perspektywy nauki i wiary, która odbyła się 15 czerwca 2012 roku, przeznaczona była na dyskusję nad możliwościami przezwyciężania depresji z perspektywy psychiatrycznej, psychologicznej oraz religijnej. Zastanawiano się, co oznacza towarzyszenie smutkowi, co jest leczeniem chorego, a co przeciwstawianiem się melancholii. Panel poprowadziła mgr Anna Turczyńska, psycholog kliniczny i psychoterapeuta, przewodnicząca zarządu Oddziału Krakowskiego PTP. Ponieważ w rozmowie wziął udział multiprofesjonalny zespół, była ona również okazją do wymiany doświadczeń pomagania osobom dotkniętym smutkiem z różnych perspektyw. Wśród zaproszonych gości byli psychiatrzy dr n. med. Krzysztof Walczewski, dr n. med. Łukasz Cichocki, psycholodzy mgr Małgorzata Baster, mgr Anna Bogatyńska-Kucharska oraz księża ks. dr Paweł Pielka i o. dr Andrzej Zając. Na początku debaty dr Krzysztof Walczewski podkreślił olbrzymią wagę podejmowanego tematu. Jak wynika bowiem z bieżących badań nad rozpowszechnieniem zaburzeń psychicznych, w ciągu życia dotykają one mniej więcej jednej czwartej z nas. Badania europejskie donoszą, że zachorowalność roczna wynosi 38,2% mieszkańców kontynentu, wliczając także ADHD u dzieci oraz demencje u osób starszych. Jednocześnie niewiele osób jest świadomych skali obecnego problemu. Paradoksalnie, jest też pozytywny efekt sytuacji będąc pacjentem, trudno jest czuć się stygmatyzowanym w społeczeństwie, w którym choroby psychiczne dotykają tak licznej grupy ludzi. Wracając do tematu konferencji, objawy z grupy tzw. subthreshold depression, czyli niespełniające kryteriów diagnostycznych depresji, takie jak objawy resztkowe po żałobie lub depresji czy objawy zwiastunowe zaburzeń psychicznych (m. in. bezsenność, lęk, uczucie przygnębienia, osłabienie) dotyczącą około 0,5 miliona osób w samej Małopolsce. Co ważne, ludzie ci nie mają realnego prawa do leczenia, ponieważ leki na te zaburzenia nie są zarejestrowane, podobnie jak psychoterapia. Zatem stan faktyczny na dzień dzisiejszy niewątpliwie kłóci się z humanistycznymi ideami głoszonymi przez prof. Kępińskiego. Dlatego tak ważne jest szerzenie tzw. kultury antydepresyjnej. Tak jak w latach 90-tych popularne były różne formy poprawy nastroju, takie przyjmowanie Prozacu lub wykonywanie ćwiczeń fizycznych, obecnie można by zaangażować się w działania zapobiegające depresji w obszarze szerszym niż toczona debata. 1\n2 Mgr Anna Bogatyńska-Kucharska, kontynuując odwołanie do myśli prof. Kępińskiego, przyznała, że jego dzieła jako jedne z nielicznych pozwalają przygotować się do autentycznego, empatycznego kontaktu z osobami cierpiącymi z powodu smutku. Jest to niezwykle cenne zwłaszcza dla młodych profesjonalistów rozpoczynających karierę zawodową. Stan melancholii jest bowiem bardzo powszechny, w jakimś momencie życia dotyka każdego z nas. Książki Antoniego Kępińskiego przekazują nie tylko teoretyczne informacje, ale dają też możliwość odczucia cierpienia jeszcze przed spotkaniem z pacjentem. Dzięki ich lekturze mamy również okazję w pewnym stopniu dowiedzieć się, jakim człowiekiem był profesor, postawienia się w relacji uczeń-mistrz i czerpania z ogromnego doświadczenia prof. Kępińskiego, jak również przekonać, jakie wartości w pracy terapeutycznej i praktyce lekarskiej były dla niego najważniejsze. Tak jak pisał profesor, towarzyszenie smutkowi jest wyjątkowo trudnym przeżyciem, także na oddziale psychiatrycznym, na którym melancholii jest tak wiele. Praca Melancholia prof. Kępińskiego ma dla niektórych profesjonalistów także osobiste znaczenie. Dr Łukasz Cichocki jest urodzony w tym samym roku, w którym została wydana Piśmiennictwo profesora przyczyniło się również do wyboru jego drogi zawodowej w trakcie studiów medycznych. Wpływ myśli Kępińskiego obecny jest obecnie podczas pracy, również za sprawą osób, które pracowały z profesorem i dzieliły się swoimi wspomnieniami oraz doświadczeniem z młodszym pokoleniem psychiatrów. Do takich lekarzy należała niewątpliwie prof. Maria Orwid. Dla dr Cichockiego najważniejszym elementem, który wniósł Kępiński do jego praktyki zawodowej, jest wzór relacji terapeuta-pacjent. Chociaż jest to model bardzo ambitny, być może zniechęcający do naśladowania z obawy przed koniecznością podjęcia dużego wysiłku, to jednak warto się do niego odwoływać i starać się w jakimś stopniu realizować go w praktyce. Mgr Małgorzata Baster także opowiadała o tym, jakie znaczenie podczas studiów miały dla niej pisma profesora. Stały się one drogowskazem pracy terapeuty. Szczególne znaczenie ma dla niej pozycja Poznanie chorego, która kładzie nacisk na fakt, że każdy człowiek jest niepowtarzalny, zatem należy traktować go indywidualnie i nigdy nie tracić w niego wiary. W związku z tym, w trakcie procesu diagnostyczno-terapeutycznego, warto pamiętać, że podczas każdego spotkania z pacjentem należy podchodzić do niego bez uprzedzeń, a z życzliwą ciekawością, świeżością umysłu i szczerym zainteresowaniem. Nie można zakładać z góry, że wie się już wszystko o pacjencie, a próbować dostrzec to, czego nie widać na powierzchni. Pojawia się także refleksja, czy przeciwdziałanie melancholii jest konieczne. Kierując się myślą prof. Kępińskiego trzeba stwierdzić, że na pewno należy to robić, gdy cierpiąca osoba pozbawiona jest w swoim życiu nadziei i celów. Zadaniem terapeuty jest zatem taka praca z pacjentem, aby obudziły się w nim siły życiowe i 2\n3 dopuścił psychologa lub lekarza do przestrzeni swoich pragnień, które w depresji są zazwyczaj niedostrzegalne. W takim widzeniu depresji nie jest ona zjawiskiem wstydliwym, a rodzajem życiowego wyzwania oraz okazją do wzbogacenia wiedzy o sobie, smakowania życia w drobiazgach oraz, w ostateczności, szansą na całościową zmianę. Być może warto pracować nie tyle przeciw melancholii, co starać się ją oswajać. Na smutek można spojrzeć również z perspektywy religijnej. O. Andrzej Zając odwołał się do prac profesora Kępińskiego podkreślając, że aby towarzyszyć komuś w smutku, trzeba go najpierw dostrzec, prawdziwie zobaczyć i mieć dla niego czas. W trakcie pełnienia służby kapłańskiej często ma się okazję do spotkań z ludźmi, które powinny być okazją do przypatrzenia się drugiemu człowiekowi z uwagą oraz zastanowieniem, jaki jest i dlaczego przychodzi. Towarzyszenie smutkowi kojarzy się ponadto z innym wymiarem, jakim jest poczucie osamotnienia. Prof. Kępiński rozumiał go częściowo jako alienację, jednak niezwykle ważne jest rozróżnienie tych dwóch stanów. Jak mówił o. Zając, samotność wpisana jest w egzystencję człowieka. Zwłaszcza najgłębsze przeżycia i krytyczne momenty, takie jak śmierć, są niemożliwe do dzielenia nawet z najbliższymi osobami. Nie zmienia to faktu, że towarzyszenie człowiekowi w takich chwilach jest wykonalne, jednak nie jest ono współprzeżywaniem. Okazuje się, że melancholia ma często swoje źródło w trudno przeżywanej samotności. Podobnie jak mgr Baster, zaproszeni księża także zwrócili uwagę na rozwojowy charakter melancholii. O. Zając wspomniał, że bł. Jan Duns Szkot mówił o najgłębszej samotności, która jest konieczna, aby człowiek miał okazję w pełni doświadczyć siebie oraz Boga. Wracając do tematu debaty, jakim jest sfera praxis, warto zwrócić uwagę na granice kompetencji poszczególnych profesji lekarza, psychologa i księdza. Księża szczególnie często nie tyle leczą w takim rozumieniu jak medycy, a właśnie towarzyszą ludziom i są blisko ich cierpienia. Ks. Paweł Pielka przyznał, że już sama refleksja nad melancholią jest ważna i ma oddziaływanie terapeutyczne, pozwalając być sobą. Nie do końca jest przeciwny melancholii perspektywa religijna przyjmuje pozytywne założenie, że głębokie doświadczenia duchowe przychodzą właśnie do człowieka pogrążonego w smutku. Biorąc to pod uwagę, lęk przed chorobą psychiczną czy samą wizytą u psychiatry lub psychologa oznacza uniżenie, które człowiek powinien, a nawet musi przyjąć, aby spotkać w pełni Boga. Również z perspektywy duchownego może okazać się, że traumatyczne doświadczenie, jakim jest depresja, to szansa dla człowieka, fundament nadziei i okazja do rozwoju. Nie lekceważąc rozwojowego wymiaru melancholii oraz nakazu towarzyszenia cierpieniu, dr Cichocki zwrócił uwagę, że w kontakcie z człowiekiem w depresji najważniejsza jest taka pomoc, która pozwoli pacjentowi przestać doświadczać smutek. Na skuteczność procesu zdrowienia 3\n4 najbardziej wpływa to, na ile osoba chorująca będzie w niego zaangażowana, natomiast rolą lekarza jest pokazanie drogi, podsunięcie narzędzi i umożliwienie tego zaangażowania. Kluczowe jest, aby pacjent wyszedł z pozycji bezradności i braku nadziei w stronę własnego sprawstwa i możliwości. Dr Cichocki nie neguje przy tym głosów pojawiających się w dyskusji, że kryzys psychiczny można potraktować jako szansę. Jest on bowiem informacją o tym, że dotychczasowe sposoby radzenia sobie czy pomysł na życie były zawodne oraz okazją, aby człowiek wypracował nowy projekt na siebie. Dlatego w procesie leczenia warto myśleć nie tyle o powrocie pacjenta do funkcjonowania sprzed choroby, które okazało się w końcu nieskuteczne, a raczej o budowaniu nowej jakości życia. Myślenie takie jest też bliskie ideom prof. Antoniego Kępińskiego. Mgr Bogatyńska-Kucharska przyznała, że główną rolą psychologa jest pomoc w wyjściu z depresji. Jedną z form wspomagających ten proces podczas pobytu na oddziale psychiatrycznym jest grupa psychoedukacyjna dla pacjentów depresyjnych. Stwarza ona wiele możliwości, między innymi wspólnego namysłu nad metodami radzenia sobie z obniżonym nastrojem. Jej podstawowym zadaniem jest wzbudzenie nadziei na wyzdrowienie. Dzieje się to również poprzez fakt, że pacjenci wzajemnie obserwują siebie na różnych etapach pobytu w szpitalu osoby będące na początku swojej drogi w leczeniu widzą tych w lepszym stanie, co daje im większą nadzieję niż samo przekonywanie przez profesjonalistów. Pacjent dostrzega, że doświadczenie depresji jest powszechne, nie dotyczy tylko jego. Innym ważnym czynnikiem pomagającym w zdrowieniu oraz dodającym pacjentom siły i nadziei jest głęboka wiara specjalistów w to, że z depresją można sobie poradzić. Dlatego tak ważne jest docenianie małych postępów w leczeniu. Uczestnictwo w grupie oswaja też współpracę z personelem, na przykład ułatwia kontakt z psychologiem. Pacjent może najpierw pobyć z nim bez mówienia we wspólnej przestrzeni, aby potem mieć szansę się przed nim otworzyć. Dosyć często jest tak, że osoba nie zainteresowana takim kontaktem, po spotkaniu w grupie psychoedukacyjnej, jest gotowa go nawiązać. Praca psychologa na oddziale jest wstępnym etapem pomocy pacjentom w depresji, ponieważ większość osób wypisywanych z oddziału ostrego wymaga dalszej pomocy profesjonalistów. Mgr Baster opowiadała o perspektywie pracy indywidualnej w pacjentami depresyjnymi. Podkreśliła, że nie można rozdzielać czy stawiać w opozycji towarzyszenia osobie pogrążonej w smutku oraz farmakoterapii. Wielu pacjentów boi się jednak farmakoterapii z powodu poczucia zagrożenia własnej niezależności, mimo że bywa ona bardzo potrzebna i pomocna na pewnych etapach leczenia. Czasem rolą terapeuty jest zatem współpraca z psychiatrą w celu budowania zaufania pacjenta do lekarza, aby przekonać chorego go do zażywania leków. Pacjent, który ma poczucie wyalienowania ze swojego najbliższego otoczenia, aby odzyskał nadzieję na wyzdrowienie, 4\n5 nie może w depresji pozostać sam. Towarzyszenie jest ważne jednak na tyle, na ile pacjent pozwoli psychologowi wejść w swój świat. Wtedy można próbować pokazywać mu różne perspektywy leczenia. Rozsypanie się dotychczasowego świata pacjenta jest, posługując się terminem Kazimierza Dąbrowskiego, szansą na dezintegrację pozytywną. Mgr Baster, podobnie jak jej przedmówcy, traktuje depresję jako możliwość rozwoju. Aby go ułatwić, trzeba przez chwilę pobyć z pacjentem w momencie, kiedy przeżywa on swój dotychczasowy świat pogrążony w zgliszczach, a następnie uruchamiać nadzieję i oczekujące pragnienia cierpiącego człowieka. Mgr Baster nawiązała również do wypowiedzi zaproszonych do debaty księży. Przyznała, że w jej pracy poziom duchowy pojawia się bardzo często i nie można go oddzielać od poziomu psychologicznego. Ks. dr Paweł Pielka, odwołując się do wypowiedzi swoich poprzedników, wyjaśnił, że potrzebą duchownych w kontakcie z odwiedzającymi ich wiernymi jest nie tyle psychologizowanie i zagarnianie ich uwagi dla siebie, co konsultowanie ich z profesjonalistami zajmującymi się zdrowiem psychicznym. Podkreślił, że osoby duchowne nie posiadają czasami wystarczających kompetencji do udzielenia pomocy. Zwykle jednak skontaktowanie się z wykwalifikowanymi osobami nie jest proste. Zwrócił też uwagę, że wynieść w pełni pożytek z lektury dzieł prof. Kępińskiego mogą osoby, które posiadają już odpowiednie wykształcenie. Laikom sprawiają one pewną trudność. Wyjaśnił także, że duchownym przynależy odmienna metoda niż psychiatrom, nazywana w teologii zasadą prymatu łaski, czyli podstawowości Bożego działania. Gdy przychodzi cierpiący człowiek, kapłan stara się dzięki środkom natury duchowej, a nie psychologicznej, usunąć duchowe przeszkody, aby umożliwić dostęp łaski, ponieważ to, co trudne w człowieku, często właśnie dopływ tej łaski blokuje. Łaska ma zdolność do przemienienia człowieka, również tego pogrążonego w depresji. O. dr Andrzej Zając, aby wytłumaczyć, na czym polega praca kapłana z osobami przeżywającymi smutek, przywołał pewien obraz ewangeliczny przypowieść o miłosiernym Samarytaninie. Pomagający najpierw powinien zaopatrzyć rany człowieka cierpiącego, czyli zrobić to, co w danym momencie wybija się na pierwszy plan. Tak samo kapłani starają się robić to, co jest do zrobienia w chwili spotkania i w tym sensie podobni są do lekarzy. Kolejnym zadaniem jest powierzenie tego człowieka trosce Boga, w której dzieje się to, o czym mówił ks. Pielka. W debacie brała aktywny udział zgromadzona publiczność. Podzielono się kilkoma refleksjami. Jedną z nią było to, jak obecnie mało czasu mają niektórzy psychiatrzy i psychologowie na pracę z pacjentami, często przypada im minut na jedną osobę. Jak pisał prof. Kępiński, zauważenie pacjenta wymaga czasu. Co więcej, nie zawsze należy przeciwstawiać się melancholii, na przykład w sytuacji przeżywania utraty. Z doświadczeniami tego rodzaju często mają do 5\n6 czynienia interwenci kryzysowi. Na przykład pacjenci kardiologiczni często znajdują się w swoim stanie zdrowia właśnie dlatego, że w sytuacji utraty zostali poddani farmakoterapii. Za szybko wrócili do siebie dzięki oddziaływaniu chemicznemu, a później przez długi czas przeżywali niedokończoną żałobę, która zaszkodziła ich somatycznemu stanowi zdrowia. Kolejną myślą było to, jak wielu pacjentów depresyjnych to obecnie młodzi ludzie. Tak jak kiedyś mówiło się o neurotycznej osobowości naszych czasów, tak teraz można śmiało mówić o melancholijnej osobowości młodego pokolenia naszych czasów. Kolejny głos zabrany z widowni dotyczył tego, że warto rozróżnić melancholię i depresję. Nie ma potrzeby, aby przeciwstawiać się tej pierwszej, tej drugiej natomiast należy. Nie jest bowiem możliwe, aby życie przeżyć zupełnie bez smutku, który jest naturalną częścią funkcjonowania. Druga refleksja dotyczyła tego, czy można łączyć rolę terapeuty i chrześcijanina. Można powiedzieć, że to najlepsze, co się mogło przytrafić pacjentowi. Jedną z najistotniejszych rzeczy w obszarze fantazji pacjenta na temat terapeuty jest to, czy jest on wierzący czy niewierzący. Kolejna osoba zauważyła kilka zagrożeń, które mogą być obecne w pracy psychiatry i psychologa, a na które zwrócił uwagę prof. Kępiński. Pierwszą jest to, że lecząc człowieka z depresji, trzeba wiedzieć, po co i do czego się go leczy. Gdy celem jest zdrowie psychiczne lub norma, należy najpierw podjąć trudu zdefiniowania, czym one są. Nie ma tutaj jednych, pewnych definicji. Ten cel różnie bywa też spostrzegany w zależności od perspektywy psychiatrycznej, psychologicznej czy duchowej. W psychiatrii istnieje ryzyko, że za cel postawi się znieczulenie człowieka za pomocą małych zadowoleń, zaprojektuje jego pojmowanie szczęścia. W niektórych sytuacjach, na przykład żałobie, warto dać czas na naturalne wycierpienie się. Rozwiązaniem może być tutaj szczęście widziane oczyma perspektywy duchowej jako to wyższego gatunku, odnoszące człowieka do kategorii transcendentalnych. Innym zagrożeniem jest etykietowanie pacjentów ze strony osób zajmujących się zdrowiem psychicznym i opieranie swojego zdania o pacjencie na podstawie wycinkowych, absurdalnych notatek. Warto także zastanowić się, na ile możliwe jest towarzyszenie smutkowi, który dotyka człowieka indywidualnie, w jego samotności. Osobom przysłuchującym się debacie nie brakowało także żartobliwej dociekliwości. Kolejną osobą, która zabrała głos z widowni, był dr Mirosław Harciarek. Zapytał on, czy Chrystus uzdrawiał z depresji. Dr Cichocki, w odniesieniu do tych głosów, przyznał, że rola psychiatry nie powinna polegać na likwidacji cierpienia, ponieważ jest ono nieodłączną częścią życia. Jak pisał prof. Kępiński, ale też Viktor Frankl, nie można uciec od cierpienia. Ważne jest natomiast to, jak się je przyjmie. Frankl mówił o tym, żebyśmy okazali się godnymi naszego cierpienia. Lekarz powinien zmniejszać to 6\n7 cierpienie, które jest możliwe do minimalizacji, aby nie przerosło człowieka lub nie prowadziło do destrukcji. Konieczny jest także namysł w każdym indywidualnym przypadku, czemu służyć ma leczenie. Według dr Cichockiego, robocza definicja zdrowia psychicznego jest taka, że jest to możliwość zmiany i rozwoju. W wielu przypadkach osoba w cierpieniu styka się z barierami przeszkadzającymi w dostrzeżeniu perspektywy zmiany. Proces leczenia w dużej mierze polega na przywracaniu tego horyzontu rozwoju. Dr Krzysztof Walczewski zgodził się ze wspomnianymi ograniczeniami obecnego systemu leczenia. Nie chodzi tylko o niewystarczający brak czasu i dostępności specjalistów dla pacjenta, ale też o to, że osoby, które nie mają jeszcze postawionej konkretnej diagnozy, nie mogą liczyć na wystarczającą pomoc psychiatryczną czy psychologiczną. Od około 5-6 lat istnieje narzędzie, które może umożliwić tym osobom leczenie porada profilaktyczna, w ramach której ma szansę rozwijać się kultura antydepresyjna. Konieczne jest wdrażanie programów profilaktycznych przeciw depresji, tak jak ma to miejsce obecnie w Krakowie. Ks. dr Paweł Pielka, w odpowiedzi na problem etykietowania zauważył, że notatki psychiatrów faktycznie czasami bywają absurdalne, jednak błędy w zawodzie dotyczącą każdego, także księży. Zapiski często mają jednak swoją wartość i są źródłem ważnych informacji o pacjencie. Odwołał się również do łączenia roli terapeuty i katolika. Bycie osobą wierzącą daje terapeucie możliwość akceptacji różnych stanów doświadczanych przez pacjentów i dzięki temu większą nadzieję na zmianę. Ks. Pielka, starając ustosunkować się do pytania dr Harciarka stwierdził, że Chrystus leczył wszystkie choroby, depresję także. W podsumowaniu debaty każdy z uczestników miał okazję zabrać głos. Mgr Anna Bogatyńska-Kucharska wyraziła zadowolenie z powodu wzrastającej świadomości na temat depresji i konieczności jej leczenia. Warto jednak zastanowić się, czy obecnie mamy do czynienia ze wzrostem liczby zachorowań czy zgłoszeń do specjalistów po pomoc. Cieszy również mniejszy wstyd przed odwiedzeniem psychiatry czy psychologa. Ludzie mają też świadomość, że istnieją różne rodzaje smutku niektóre trzeba po prostu przeżyć, w poradzeniu sobie z innymi potrzebne jest wsparcie z zewnątrz psychiatry, psychologa, księdza. Wybór specjalisty nie pozostaje bez znaczenia dla pacjenta. Dlatego ważne jest, aby przedstawiciele tych zawodów znali granice swoich kompetencji i byli w stanie, jeśli wymaga tego sytuacja, odesłać zgłaszającą się osobę do innego profesjonalisty. Z komentarzem mgr Bogatyńskiej-Kucharskiej nie zgodził się dr Krzysztof Walczewski, który uważa, że świadomość depresji jest nadal bardzo niska. Również oferta profilaktyczna, która jest obecnie kluczową potrzebą, pozostaje niewystarczająco rozwinięta. Ks. dr Paweł Pielka zaznaczył, że w odniesieniu do wymiaru transcendentalnego melancholia traci na 7\n8 swoim wymiarze i przestaje być czymś, co należy zwalczać. Koniecznie jest natomiast leczenie jej przez specjalistów, z nieuleganiem pokusie przekraczania granic zawodowych. O. dr Andrzej Zając zaznaczył, że człowiek jest jednością psychofizyczną, o czym dzisiejszy świat nierzadko zapomina. Zdrowie jest harmonią. Równie często jak zaniedbanie ducha, występuje też zaniedbanie wymiaru cielesnego, o czym pisał prof. Kępiński. Dr Cichocki zabrał głos à propos granic, jakie powinna wyznaczyć sobie psychiatria. Zbyt często ma ona tendencję do psychopatologizowania różnych przejawów życia psychicznego. Stwarza to ryzyko, że każda osoba doświadczająca smutku czy żałoby jest potencjalnym pacjentem. Warto pamiętać o prawie do przeżywania naturalnej melancholii. Dlatego potrzebna jest współpraca psychiatrów z innymi specjalistami, aby nie starali się za wszelką cenę leczyć osób, które mogą uzyskać pomoc w innych miejscach. 8


LITERACKI ŚWIAT CYRYSI: Spraw, bym był dumny\nDATA PREMIERY: 17 wrzesień 2014\nJakiś czas temu miałam okazję przeczytać ''Dziesięć płytkich oddechów'' K.A. Tucker, który zrobił na mnie piorunujące wrażenie. Dlatego ucieszyłam się ogromnie, kiedy w moje ręce trafiła kontynuacja ''Jedno małe kłamstwo'' opowiadająca losy młodszej z sióstr Cleary. Jak było tym razem? Najpierw pokrótce przedstawię fabułę.\nLivie to spokojna, zrównoważana i poukładana osiemnastolatka. Jest piątkową uczennicą na drodze do Princeton, gdzie będzie studiować medycynę. Kocha dzieci, zwierzęta i starszych ludzi. Mimo to jej siostra Kacey martwi się o nią, gdyż chciałaby, żeby Livie jak każda typowa nastolatka czasem się wyluzowała i zabawiła.\n''- Jesteś zbyt idealna, Livie. Wszystko, co robisz, co mówisz takie jest. Nie pozostawiasz sobie miejsca na błędy''.\nTego samego zdania jest również ekscentryczny doktor Stayner, psychiatra, który kiedyś leczył Kacey. Dziewczyna ma jednak inne priorytety. Uczepiona ostatnich słów ojca: ''Oto moja Oliveczka. Spraw, bym zawsze był z ciebie dumny'' zamierza każdym swoim słowem, czynem i decyzją konsekwentnie realizować ten cel. Jednak nie wszystko da się zaprogramować. Już w pierwszym tygodniu na studiach Livie poznaje smak galeretkowych shotów i gorące usta Ashtona, przystojnego kapitana uczelnianej osady wioślarskiej. Niestety chłopak okazuje się bezczelnym dupkiem i żigolakiem, a to oznacza, że zdecydowanie nie spełnia jej określonych wymagań. Postanawia więc odwzajemnić zainteresowanie Connora, najlepszego przyjaciela i współlokatora Ashtona, który jest jego całkowitym przeciwieństwem. Ale serce nie sługa i nie słucha rozumu. Co z tego dalej wyniknie? Czy przykładna, odpowiedzialna Livie zaniecha obietnicę daną ojcu?\nK.A. Tucker kolejny raz mnie usatysfakcjonowała. Wprawdzie tym razem dostałam nieco spokojniejszą i mniej dramatyczną historię, mimo to na brak emocji nie można narzekać. Tragiczny wypadek rodziców w całkiem odmienny sposób wpłynął na obie siostry. Kacey szukała zapomnienia w różnego rodzaju używkach i rozrywce, natomiast Livie zepchnęła swoje cierpienie w głąb swojej podświadomości, aby przeistoczyć się w chodzący ideał. Jedynie czego chciała, to iść przez życie zgodnie z wolą ojca. Ale czy to w ogóle jest możliwe?\nAutorka postanowiła namieszać trochę w głowie naszej bohaterce. Postawiła na jej drodze dwóch przystojnych, czarujących mężczyzn, którzy są jak woda i ogień. Connor jest ucieleśnieniem wyobrażeń o przyszłym mężu: wrażliwy, dobroduszny, opiekuńczy, inteligentny, ambitny, z jasno sprecyzowanym planem na przyszłość. Z kolei Ashton to wytatuowany, arogancki i pewny siebie kobieciarz, który żadnej nie przepuści. I nie ważne, że ma dziewczynę. Liczy się tylko zapomnienie i wolność, a w tym pomaga mu właśnie niezobowiązujący seks. Kogo w takim razie wybierze Livie?\nFabuła jest przewidywalna, powiela utarte schematy, wszakże nieraz mieliśmy do czynienia z sytuacją, w której skromna, cicha dziewczyna ulega fascynacji ''niegrzecznemu'' buntownikowi. Pomimo tego pisarce udało się uniknąć banału i nadać głębi całej historii. W jaki sposób? Otóż prowokacyjne zachowanie Ashtona posiada swoje ''drugie dno'', które dotyczy jego skomplikowanej przeszłości. Byłam przerażona tym, jak wiele w swoim życiu przeszedł i jak strasznie cierpiał. Ten aspekt został nakreślony bardzo zręcznie i wiarygodnie, bez zbędnego koloryzowania faktów, dzięki czemu motyw trójkąta miłosnego nabiera całkiem innego wymiaru. Uświadamia, czym jest osobista wolność oraz pokazuje, jak wyminąć przeszkody i trudności stojące na jej drodze i znaleźć odwagę, by być wiernym sobie.\n''Jedno małe kłamstwo'' zasługuje na miano godnej następczyni swojej poprzedniczki. Napisany z jest z niezwykłą lekkością, delikatnością i swadą, a jednocześnie z wielką siłą. Sama akcja nie jest zbytnio dynamiczna, jednak przyciąga i ''więzi'' uwagę czytelnika. Portrety psychologiczne głównych bohaterów (może poza Connorem, który został nieco pominięty) dopracowane w każdym szczególe. Bez problemu zżyłam się z nimi i z zaangażowaniem śledziłam poczynania każdego z osobna. Niemal czułam targające nimi emocje, wewnętrzne rozdarcie, obawy, wątpliwości itp. W powieści pojawiają się również sceny erotyczne. Są to ujęcia wysmakowane, dość śmiałe, zmysłowe, acz pozbawione wulgarności. Nie brak też kilku wzmianek o dalszych losach niektórych postaci z ''Dziesięć płytkich oddechów''. Nie ma tego za wiele, jednak miło było zobaczyć ich ponownie. Wspomnę jeszcze o zabawnym, zwariowanym, lekko romantycznym epilogu. Po prostu idealne połączenie.\nMam jedynie drobne zastrzeżenia odnośnie ''leczenia'' nadmiernej nieśmiałości Livie poprzez dodawanie sobie promilowego animuszu. Rozumiem, że alkohol w pewien sposób pomagał ukoić jej zdenerwowanie spowodowane przebywaniem w tłumie, uwalniał jej głęboko skrywane myśli i wzmacniał pewność siebie. Mimo wszystko uważam, że to nie najlepsza terapia, bo takie etapowanie ''płynną odwagą'' nie służy niczemu dobremu. Na szczęście ten element mimo negatywnego wydźwięku nie był nadto irytujący.\nTo piękna, wzruszająca, intensywna powieść o miłości, potrzebie wolności, realizacji własnych pragnień i marzeń, odwadze, złożonych relacjach rodzinnych i sekretach z odległej przeszłości, które kładą się cieniem na życiu wielu osób. Wyciska łzy, daje radość i wywołuje drżenia serca. Mądrze uświadamia, że w życiu nie da się wszystkiego zaplanować, należy sobie to odpuścić i zdać się na los. Jestem pewna, że ta książka zawładnie Waszym sercem i umysłem. Serdecznie polecam!\nAutor: Cyrysia o 9/17/2014\nŚwietna recenzja :) Już wiem, że ta pozycja jest na mojej liście :)\nKsiążkowe Wyliczanki środa, 17 września, 2014\nBrzmi zachęcająco ale musze najpierw sięgnąć po Dziesięć płytkich oddechów zanim sięgnę po tę pozycję ;-)\nCyrysia czwartek, 18 września, 2014\nKoniecznie przeczytaj najpierw ''Dziesięć płytkich oddechów''. Mnie ta książka oczarowała i do tej pory nie potrafię wyrzucić ją z pamięci. Oczywiście powyższą pozycję również polecam!\nPasje fascynacje mola książkowego środa, 17 września, 2014\nObie książki KONIECZNIE muszę przeczytać.\nAnne18 środa, 17 września, 2014\nCoś w moim guście zdecydowanie.\nChętnie przeczytam tę książkę mimo, że nie przepadam za trójkątami :)\nmadziusia środa, 17 września, 2014\nCzuję się zachęcona :) Jak widzę nie tylko piękna okładka jest atutem tej książki :)\nDominika S. środa, 17 września, 2014\nNie byłam przekonana już do pierwszej części i teraz również jakoś nie mam ochoty na historię o dziewczynie zmagającej się z traumami uwikłanej w trójkąt miłosny.\nSzkoda, gdyż osobiście uwielbiam tę serię, ale rozumiem, że nie każdy musi preferować to samo, dlatego nic na siłę.\nMoże kiedyś sięgnę po pierwszą część, ale nie jest to do końca moja tematyka\nPerry środa, 17 września, 2014\nChoć niegdy nie słyszałam o tych książkach, to chętnie sięgnę po pierwszą część :)\nMartyna K. środa, 17 września, 2014\nPierwszy tom wciąż mam na liście zakupowej, drugi pewnie też się tam znajdzie :)\nWymarzona Książka środa, 17 września, 2014\nKolejna książka, którą chcę przeczytać!\nGdzie ten czas, który jest mi tak potrzebny...!\nUpadły czy Anioł środa, 17 września, 2014\nNatalia Pych środa, 17 września, 2014\nAleż Ci zazdroszczę, że już przeczytałaś tę książkę! Nie mogę się doczekać lektury, bo Livie wydaje się być tak podobna do mnie z opisu i z dotychczasowych recenzji, że po prostu muszę ją w końcu poznać. Niesamowicie mnie na tę książkę nakręciłaś.\nRzeczywiście czuje się szczęściarą, bo na wiele tygodni przed premierą miałam tę niesamowitą okazję poznać ''Jedno małe kłamstwo'', który zachwycił mnie totalnie. Mam nadzieję, że niebawem i ty podzielisz mój entuzjazm.\nKaśka Pe. środa, 17 września, 2014\nW filmie "Amerykańska dziewica" też jest taka dziewczyna i galaretki :D zaintrygowałaś mnie tą książką, poszukam ;)\nOglądałam ten film i pite przez główną bohaterkę galaretki od razu skojarzyły mi się z fabułą ''Jednego małego kłamstwa'':) Co prawda tutaj historia jest zgoła inna od ''Amerykańskiej dziewicy'', ale pewne akcenty brzmią bardzo podobnie. W każdym razie polecam gorąco!\nGąska środa, 17 września, 2014\nLubię Twoje recenzje. Spodobał mi się cytat.\nAleksandrowe myśli środa, 17 września, 2014\nTa książka jest już na mojej liście must have :)\nrecenzje ami. środa, 17 września, 2014\nCzekam na nią odkąd zobaczyłam okładkę w pierwszym tomie :) Jestem zafascynowana Twoją recenzją! :)\nŻyczę ci owocnych poszukiwań i dziękuję pięknie za miłe słowa pod adresem mojej recenzji. :)\nola wolna - myslizaczytanej.pl środa, 17 września, 2014\nA ja znów o okładkach: ale taka piękna, że nie mogę oderwać oczu!\nAneta Wojtiuk środa, 17 września, 2014\nPo części widzę, że ta książka nawiązuje do "Dziesięciu...", więc muszę przeczytać tę i tę. Ale jak można zauważyć, są to wartościowe lektury, poruszające trudne i interesujące tematy. A i fakt, że Tobie się podobają ma duże znaczenie. Wciągam na listę i postaram się je znaleźć :)\nW sumie można czytać tę książkę bez znajomości pierwszej części, ale z drugiej strony ''Dziesięć płytkich oddechów'' moim zdaniem jest fenomenalne, dlatego radzę poznać oba tomy.\ntoska82 środa, 17 września, 2014\nJak będzie okazja to na pewno przeczytam :)\nKatarzyna K | Pasieka Kulturalna środa, 17 września, 2014\nPiękna jest ta okładka :)Chyba się skuszę :)\nElenkaa środa, 17 września, 2014\nBardzo ciekawa, klimatyczna okładka. Fabułą również mi się spodobała, może przeczytam tę książkę :)\nTrójkąt miłosny? Nie przekonuje mnie to :/\nKrucze Gniazdo środa, 17 września, 2014\nPomimo tak wielu pięknych słów jakich użyłaś w swojej recenzji nie jestem nadal przekonana.\nLustro Rzeczywistości środa, 17 września, 2014\nWrócę do tej recenzji jak otrzymam i przeczytam swój egzemplarz ;) Ależ Ci zazdroszczę, nie mogę się doczekać aż wpadnie w moje ręce.\nKolejna recenzja, która zmusza mnie do przeczytania tej książki :)\nmartucha180 środa, 17 września, 2014\nTeż bym miała zastrzeżenia co do promilowego animuszu. Osobiście nie uznaję czegoś takiego, ale książka mimo utartych schematów warto przeczytać.\ntest środa, 17 września, 2014\nZazdroszczę! :) Dobrze, że nie odstaje emocjonalnością od poprzedniej części. Nie sięgnę po nią niestety, bo "Dziesięć..." nie miałam okazji poznać...\nZakładka do Przyszłości czwartek, 18 września, 2014\nMnie "10 płytkich oddechów" jednak tak nie zachwyciło - może dlatego, że mogłam przewidzieć na dużo, dużo wcześniej niż bohaterka, kto też brał udział w tym wypadku lata temu - przez to wydawało mi się, że fabuła niepotrzebnie zwalnia. Ale młodsza siostra bohaterki tomu 1 bardzo mi się podobała - także chciałabym ją zobaczyć w roli głównej ;)\nA ja jeśli mam wybierać między siostrami (czyli książkami) to jednak Kacey (z ''Dziesięciu płytkich oddechów'') bardziej przypadła mi do gustu. Ja po prostu lubię takie odważne, budownicze dziewczyny naznaczone jakąś tragedią, które potem ulegają metamorfozie pod wpływem uzdrowicielskiej miłości. Mimo to polecam serdecznie ''Jedno małe kłamstwo'', bo również zasługuje na uwagę.\nNie czytałam jeszcze poprzedniej części. Jeśli wpadną mi w ręce, to może się skuszę na obie ;)\nŻyć nadal z pasją czwartek, 18 września, 2014\nJa najpierw bardzo, bardzo chcę przeczytać pierwszą część - cały czas jej poszukuję (po Twojej recenzji nie mogło być inaczej ;))\nHordubal czwartek, 18 września, 2014\nA ja jestem bardzo ciekawa tej książki. Pierwsza część bardzo mi sie spodobała.\nZ książką w dłoni czwartek, 18 września, 2014\nTytuł zapisuję na przyszłość.\nBluszczowe Recenzje czwartek, 18 września, 2014\nNie czytałam pierwszej części, chociaż po tej recenzji czuję się tak, jakbym coś zgubiła i nie mogła odnaleźć.. Jednak muszę powiedzieć NIE tej serii, gdyż mam wiele książek okupujących półki. :)\nUjrzeć słowa czwartek, 18 września, 2014\nTaka recenzję to ja rozumiem, że pomimo tego, iż wcześniej nie miałam ochoty, już dzisiaj na nią ochotę mam :)\ndobrze, że to jego drugie dno zostało dość szczegółowo opisane, ponieważ nie lubię jak spłyca się historię! myślę, że jak nabiorę znowu ochoty na tego typu powieść to o niej pomyślę;)\nO to nie musisz się martwić. Bardzo dokładnie i obrazowo przedstawiono tragiczną przeszłość Ashtona, dzięki czemu można spojrzeć na jego buntownicze zachowanie z całkiem innej perspektywy.\nPaula czwartek, 18 września, 2014\nNajpierw chciałabym poznać pierwszą część, mam nadzieję, że spodoba mi się na tyle, by bez wahania sięgnąć po drugą:)\nCiężko mi przebrnąć przez część pierwszą..\n"Byłam przerażona tym, jak wiele w swoim życiu przeszedł i jak strasznie cierpiał."? Mam takie dziwne wrażenie, że czytałam już kiedyś jakąś książkę, w której chłopak "wiele w swoim życiu przeszedł i strasznie cierpiał." Ale pamiętam też, że mi się podobała, więc z chęcią sięgnę :)\nSzkoda, że nie pamiętasz tytułu, bo chętnie bym poznała tę książkę.\nmonalisap czwartek, 18 września, 2014\nCyrysiu, możesz mi powiedzieć jakim cudem masz taki dar przekonywania? Taki, że jak przeczytam Twoja recenzję, to książka momentalnie ląduję na półce "chcę przeczytać"?\nNo wiesz, życia mi zabraknie na te wszystkie pozycje ;)\nMoja droga nie wiem czy mam dar przekonywania czy też nie. Piszę po prostu tak, jak czuje i pragnę, aby inni ''przejęli'' moje emocje i skusili się na daną książkę.\nps.Nie tylko tobie zabraknie życia na te wszystkie cudne książki :)\nOj uwierz, że przyjmujemy te emocje. Nie moze być inaczej. Chwalisz, polecasz, no i kurczę nie jestem w stanie powiedzieć "nie", gdy wyszukujesz takie perełki, które aż krzyczą do mnie "przeczytaj mnie" :)\nTwoje słowa to balsam dla mojego serca ♥\nJoanna Jagiełą czwartek, 18 września, 2014\nKolejna książka,tfu,seria, która mi się marzy:) Na szczęście "Hopeless" przed chwilą dosłownie zakupiłam, ale "Dziesięć płytkich oddechów" koniecznie też muszę mieć u siebie i wierz mi, że jesteś szczęściarą :)\n"Hopeless" jest cudny, choć "Dziesięć płytkich oddechów" równie znakomity, podobnie jak powyższa pozycja. Mam nadzieję, że niebawem wszystkie trzy książki będziesz miała już za sobą :)\nnatula piątek, 19 września, 2014\nPierwsza część podobała mi się, chociaż sporo w mniej mnie drażniło. Na kontynuację mam ochotę, ale chyba będę miała z nią więcej problemów, bo zachowanie Livie już mnie drażni, a schemat dziewczyna i dwóch chłopaków mocno mi się przejadł. Dlatego mogę być rozczarowana tą częścią. Książki na pewno nie kupię, ale jak znajdzie się w mojej bibliotece to przeczytam.\nA ja jeśli miałabym wybierać, to jednak ''Dziesięć płytkich oddechów'' bardziej skradło moje serce. Powyższa książka nie jest zła, ale czegoś mi w niej zabrakło, może więcej tragicznych wydarzeń? Nie wiem, ale mimo wszytko polecam.\nOch, wspaniała recenzja! Miałam w planach pierwsza część, a tu już, jak się okazuje, muszę dopisać drugą. Jej, trzeba mi nieco podgonić tempo :D\nO raaaaany! :( A ja nadal nie sięgnęłam po "Dziesięć płytkich oddechów"! Głupia Sherry... :(\n"Jedno małe kłamstwo" mam jednakże zamówione i paczka powinna niedługo do mnie przyjść, więc myślę, że to będzie taki ostateczny czynnik, przemawiający za poznaniem "Dziesięciu płytkich oddechów". Nieco obawiam się, że tak jak to było z "Hopeless", lektura książki pani Tucker sprawi, że znów miesiąc nie będę w stanie dość do siebie - co w połączeniu ze szkołą i nawałem nauki nie będzie zbyt dobre, ale MUSZĘ spróbować. MUSZĘ.\nZwłaszcza po tym jak przedstawiłaś kontynuację... :( Coś czuję, że polubię Livie i Ashtona :)\nAnastazja B. niedziela, 21 września, 2014\nAleż kuszą mnie powieści tej autorki!\nBardzo mi się ta książka podobała i również uważam, że jest bardzo, bardzo dobra. Obie części lubię chyba tak samo i już czekam niecierpliwie na kolejny tom. ;)