UKS Sparta w I lidze - WPR24.pl\n25 września 2017 9:33\nSukces siatkarek z Grodziska Mazowieckiego. Zawodniczki UKS Sparta awansowały do I ligi młodziczek (2003-2004). Z kolei GLKS Nadarzyn zagra w listopadzie w turnieju II ligi wojewódzkiej.\nDwa dni zmagań, wyczerpujące spotkania, rywalizacja o każdą piłkę i euforia w obozie grodziskiego zespołu. UKS Sparta awansowała do grona najlepszych. Najpierw zespół rywalizował w Pionkach, gdzie wygrał grupę eliminacyjną. Sparta pozostawiła w tyle gospodarzy (UKS Beta), UMKS MOS Wola Warszawa II oraz UKS G-8 Bielany. Z kolei w niedzielę w Piasecznie grodziska drużyna zanotowała dwa zwycięstwa i porażkę. UKS Sparta triumfował w starciach z Krótką Mysiadło i Bluesoft Mazovia Warszawa. Grodziskie siatkarki nie dały rady jedynie Olimpowi Mińsk Mazowiecki (1:2), jednak wygrały grupę i awansowały do I ligi młodziczek.\nDo pełni szczęścia niewiele zabrakło siatkarkom GLKS Nadarzyn. Sobotni turniej w Międzyborowie padł ich łupem. GLKS pokonał bez straty seta LKS Wrzos Międzyborów, Iskrę Warszawa i wygrał walkowerem z UKS Solec nad Wisłą. Decydująca rozgrywka w Piasecznie układała się po myśli nadarzynianek, ale do czasu. GLKS wygrał 2:0 z Nike Węgrów i Victorią Kobyłka. Jednak w ostatnim starciu Atena Warszawa, medalista mistrzostw Polski, Nadarzyn nie potrafił znaleźć sposobu na rywala i przegrał.\nTeraz GLKS szykuje się do turnieju II ligi wojewódzkiej, który odbędzie się 4-5 listopada. Stawką rywalizacji będą dwa miejsca premiowane awansem do I ligi.


Phottix blenda składana 5w1 80cm (32") - sklep Fotozakupy.pl\nJesteś tutaj: Strona głównaStudioAkcesoria lamp studyjnychekrany i blendyPhottix blenda składana 5w1 80cm (32") Zaloguj się\nPhottix blenda składana 5w1 80cm (32")Drukuj\nBlenda Phottix 5w1 80cmBlenda Phottix 5w1 107cmBlenda Phottix 5w1 56cmPosiada 5 płaszczyzn modyfikujacych światło: srebrna, złota, dyfuzor, czarna, biała.Używając odpowiedniej płaszczyzny redukujemy cienie, uzyskujemy bardziej kontrastowe fotografie. Blenda ma kształt koła i jest samorozkładająca się.\nProducent: PhottixGwarancja: 2 lataKod produktu: 86510Kup na ratyOblicz ratę Credit Agricole RatyOblicz ratę LeaseLinkPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyPhottix blenda składana 5w1 80cm (32")Kod produktu: 86510Wariant: Blenda Phottix 5w1 80cmWybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić:uniwersalny\nBlenda fotograficzna 5w1 80cm (32") to niezastąpione narzędzie każdego fotografa zarówno profesjonalnego jak i amatora. Doskonale sprawdza się przy sztucznym oświetleniu w studio jak i przy świetle dziennym w plenerze. Proste w użyciu i dające ciekawe efekty urządzenie. Polecamy do fotografii portretowej, martwej natury, fotografii produktowej oraz do zdjęć w zbliżeniu. Blenda posiada 5 płaszczyzn modyfikujących światło. Używając odpowiedniej płaszczyzny redukujemy cienie, uzyskujemy bardziej kontrastowe fotografie. Blenda ma kształt koła i jest samorozkładająca się. Wyposażona w pokrowiec ochronny.


Dużo marek na lokalnym rynku porusza się projektowaniem, tworzeniem, montażem organizacji i instalacji odpylających i przemysłowych instalacji centralnego odkurzania. Przedsiębiorstwa ciągle rozszerzają produkcję o różne, coraz nowocześniejsze wyroby, takie jak filtry odpylające. Ma się tym biuro projektowo-konstrukcyjne. Sukcesem nazwy są własne, dobrze przygotowane konstrukcje filtrów pulsacyjnych, filtrów patronowych, filtrocyklonów i stanowiskowych i przemysłowych instalacji centralnego odpylania.\nZ pomocy na najpozytywniejsze kierownictwo, wszelkie decyzje dotyczące zaprojektowania nietypowych filtrów bądź same wprowadzenia zmian konstrukcyjnych wybierane są znacznie szybko, zaś ich wytworzenie jest szybkie.\nW ofercie objęte są wymiary filtrów w wykonaniu standardowym. Możemy zamówić filtry w nowym układzie o mniejszej czy większej miar worków w stopniu. W urządzeniach standardowych podziałka między osiami worków wynosi 200 mm. Na wymaganie użytkownika zapewne istnieć 250 mm.\nDla każdej instalacji odpylającej musimy samodzielnie dopasować sposób i formę włókniny filtracyjnej oraz parametry filtracji i regeneracji. W zależności od temperatury ciała lotnego, charakteru i właściwości pyłu, ilości pary wodnej, substancji kwasowych lub zasadowych musimy dopasować odpowiedni rodzaj filcu igłowanego. Worki potrafią być zrealizowane z drugich typów filcu igłowanego (poliester, poliamid, poliakrylonitryl, Dralon T, Ryton, Nomex, Teflon itd.) z nowymi typami obróbek. Dopasowania tego dokonuje inwestor lub projektant instalacji odpylającej. Firmy udzielają wszelkich wiedz w wyborze materiału filtracyjnego i parametrów filtracji i regeneracji.\nFiltration of dust, to filtry które mogą posiadać szafki sterownicze z nowymi sposobami sterowania zaworami przedmuchowymi: ze prowadzeniem czasowym, w której możemy ustawić okres bycia impulsu oraz częstość regeneracji, ze sterowaniem, w jakim kształtuje się okres bycia impulsu, dwie częstotliwości regeneracji oraz górną oraz dolną granicę oporów przepływu, programowalny na sterowniku, w którym lokuje się parametry regeneracji.\nFiltry potrafią być wyposażone w inne wymiary otworów wlotowych i wylotowych.\nPomysl na firme bez wkladu wlasnego


Anna Koszela: Zyskujemy coraz więcej inspiracji - Wywiady\nAnna Koszela: Zyskujemy coraz więcej inspiracji\n06 lut 2018 09:01\nAnna Koszela, architekt wnętrz, będzie gościem tegorocznej edycji 4 Design Days - wydarzenia, które odbędzie się w dniach 15-18 lutego br. w katowickim MCK i Spodku. Prelegentka będzie brać udział w sesji tematycznej "Mieszkanie polskie. Remontujemy czy urządzamy, czyli wszystko o guście mieszkaniowym Polaków". Dziś zdradza szczegóły.\n- Dla większości klientów, którzy trafiają do mojej pracowni wnętrza mają ogromne znaczenie. Podróżując po świecie i przeglądając portale internetowe zyskują coraz więcej inspiracji i dzięki temu wnętrza, które razem tworzymy mogą być idealnym odzwierciedleniem ich pragnień. Jest to ogromnie ważne, gdyż przestrzeń, w której żyjemy na co dzień, wpływa na to, jak się czujemy, jak wyglądamy oraz jak funkcjonujemy. Więcej na ten temat możecie Państwo się dowiedzieć podczas panelu dyskusyjnego na 4 Design Days, w którym będę brała udział 16 lutego w Katowickim Spodku.\nStocznia Cesarska, Textorial Park, Browary Warszawskie, czy Koneser - rośnie liczba miejsc historycznych, które zyskują drugie życie\n4 Design Days RSS 4DD RSS Anna Koszela RSS 4 Design Days 2018 RSS


PKO Ekstraklasa. Michał Probierz (niestety) nie gryzie się w język. "Od głaskania to wiadomo, co staje..." - Sport WP SportoweFakty\nPKO Ekstraklasa. Michał Probierz (niestety) nie gryzie się w język. "Od głaskania to wiadomo, co staje..."\nMichał Probierz nie gryzie się w język, choć czasem powinien. Porównywał już swój zespół do burdelu, a Bogusława Cupiała nazywał k***. Teraz na konferencji prasowej przed meczem z Rakowem Częstochowa wplótł w wypowiedź wulgarny żart.\nMaciej Kmita 01 Sierpnia 2019, 16:01\nPrzed spotkaniem z beniaminkiem trener Cracovii został poproszony o komentarz do sytuacji z poprzedniego meczu z Łódzkim Klubem Sportowym (1:2), w której Cornel Rapa i Pelle van Amersfoort powiedzieli sobie na murawie "parę męskich słów". Holender miał za złe Rumunowi, że ten nie podał mu piłki, na co Rapa zareagował dość ostro i musieli go uspokajać koledzy z zespołu.\nNa pytanie o to, czy po tym incydencie interweniował w szatni, Probierz odpowiedział: - Piłka to są emocje i to normalne, że padają słowa na "ch" i "k". Od głaskania to wiadomo, co staje...\nGdy po chwili rzucił okiem na salę i dostrzegł dziennikarkę, kontynuował z szerokim uśmiechem: - No jak pani może nie wiedzieć, co od głaskania staje?\nTrener Cracovii nie pierwszy raz sięga po mało wyszukane żarty i porównania. Gdy szykował się do swoich pierwszych derbów Krakowa w roli opiekuna Pasów, Bogusława Cupiała, byłego właściciela Wisły, u którego pracował, nazwał k***.\n- Dla mnie to szczególne derby. Kiedy jadę na Wielicką i po lewej stronie mijam Tele-Fonikę (fabryka znajduje się vis a vis centrum treningowego Cracovii - przyp. red), to przypomina mi się jedno spotkanie i fraszka Sztaudyngera "Klasa", która pasuje idealnie do pana Cupiała. Może, jak będzie miał okazję, to sobie ją przeczyta - stwierdził Probierz, a fraszka, którą przytoczył bez cytowania, brzmi tak: "Oprócz tego różni nas klasa, bo pan sam jesteś k***, a ja - mam k***". Więcej o tym TUTAJ.\nNiedługo później tak wyjaśnił, dlaczego kompletnie przemeblował defensywę Cracovii: - Nasza gra obronna wygląda fatalnie. Cały tydzień nad tym pracowaliśmy, więc strach się bać, co by było, jakbyśmy nie trenowali. To jest zresztą bolączka Cracovii od lat. Rok temu Cracovia straciła 52 bramki, dwa lata temu 50 i 44 wcześniej - to jest problem. A jak w burdelu nie idzie, to nie zmienia się właściciela, tylko dz***. Więcej o tym TUTAJ.\nPo dwóch pierwszych kolejkach nowego sezonu Cracovia ma na koncie jeden punkt i 11. miejsce w tabeli PKO Ekstraklasy. W trzeciej serii spotkań krakowianie zagrają na wyjeździe z Rakowem Częstochowa.\nCzy Michał Probierz powinien przejść kurs PR?\nWaldi73 01-08 20:38 Zgłoś komentarz\nTwój pusty łysy ŁEB STAJE probierzu. Żebyś ty taki mądry w meczach pucharowych był. Wynocha klaunie z polskiej piłki !\npan.artur 01-08 19:43 Zgłoś komentarz\nTrener Probierz powinien skorzystać z konsultacji fachowca od PR. Żenujące zachowanie.\nKraków Polska Michał Probierz Piłka nożna Cracovia PKO Ekstraklasa


Podkłady higieniczne abri-soft 85x90 cm z zakładkami pu - Abenasklep |\nArtykuły medyczne (56)\nBambo Nature (32)\nOpakowania jednorazowe (59)\nWorki biodegradowalne (7)\nPodkłady higieniczne abri-soft 85x90 cm z zakładkami pu\nKod towaru: 407400\nArtykuły medyczne (Abena Polska)\nIlość musi zawierać się w przedziale 1 - 405\nPodkłady higieniczne Abri-Soft wielokrotnego użytku firmy Abena Polska można stosować przez długi czas. Unikalna budowa powierzchni gwarantuje, że podkład nie kurczy się w praniu. Wewnątrz podkładu znajduje się warstwa nieprzemakalna z poliuretanu. Może być prany ponad 100-150 razy, w temperaturze 95 stopni, co zabija wszystkie roztocza. Produkty są dostępne w różnych poziomach chłonności, co pozwala dostosować je do różnych potrzeb, jednocześnie dbając o koszty.\nDodaj pierwszą opinię dla Podkłady higieniczne abri-soft 85x90 cm z zakładkami pu


d74fa33ce7000199dae288a28f8488c5.html Płonie stodoła w … Ogrodowej\nJak zawsze było gorąco. Coś ta pogoda ostatnio przestała sprzyjać koncertom w Ogrodowej. Wcale nie odstrasza to jednak publiczności, która jak zwykle co czwartek, wypełniła stoliki w restauracyjnym ogrodzie.\nW pięciu dotychczasowych letnich koncertach występowały zespoły muzyczne, tym razem zagrała orkiestra. Kurcbend evergreens orchestra została założona w latach 90 – tych w Rybniku. W składzie, który wystąpił w Wadowicach, znalazło się dziewięciu Panów – grajków, a także jedna miła Pani – wokalistka.\nOrkiestra Kurcbend zagrała wiele różnorodnych utworów z repertuaru światowych evergreenów, utworów rhytm&bluesowych oraz latynoamerykańskich. Można było posłuchać znakomitych coverów światowych gwiazd, m.in. „I feel good” Jamesa Browna, czy Suzanna zespołu „Art Company”. A kiedy rozkołysani goście poprosili o BIS, orkiestra zagrała popularny ostatnio w naszym regionie, a zwłaszcza w Barwałdzie Górnym utwór Czesława Niemena – „Płonie stodoła”.\nPiękne chwile mijają bardzo szybko. Wraz z bardzo szybko przebiegającymi wakacjami, przebiegają także kolejne koncerty w Ogrodowej. Za nami już sześć czwartkowych wieczorów z dobrą muzyką, a przed nami jeszcze trzy.\n}} Program czwartkowych koncertów w restauracji Ogrodowa (godz. 19.30):\n14 sierpnia - CITY\n21 sierpnia - ANGELIKA KOT & KASIA KOŁODZIEJCZYK Muzyczna Bitwa The Voice Of Poland\n28 sierpnia - KRYSTYNA PROŃKO i BIG BAND MAŁOPOLSKISKI.


Żel Ochronny do Mycia Rąk - Produkt o działaniu antybakteryjnym, nie zawiera alkoholu etylowego i izopropylowego. - Dla Zdrowia i Urody\nStrona główna / Wszystko / Żel Ochronny do Mycia Rąk – Produkt o działaniu antybakteryjnym, nie zawiera alkoholu etylowego i izopropylowego.\nZobacz koszyk „Kolagen GRAPHITE 200ml“ został dodany do koszyka.\nŻel Ochronny do Mycia Rąk – Produkt o działaniu antybakteryjnym, nie zawiera alkoholu etylowego i izopropylowego.\nilość Żel Ochronny do Mycia Rąk - Produkt o działaniu antybakteryjnym, nie zawiera alkoholu etylowego i izopropylowego.\nNapisz pierwszą opinię o „Żel Ochronny do Mycia Rąk – Produkt o działaniu antybakteryjnym, nie zawiera alkoholu etylowego i izopropylowego.” Anuluj pisanie odpowiedzi


Powtórka materiału przed egzaminem gimnazjalnym\nGłówna Powtórka materiału przed egzaminem gimnazjalnym\nPotrzebujesz szybkiej powtórki materiału z języka polskiego przed egzaminem po gimnazjum? Pragniesz szybko powtórzyć wiedzę z historii i wos-u w takim samym celu? A może chciałbyś skorzystać z darmowych korepetycji z wszystkich przedmiotów, by uzyskać bardzo dobry wynik z całej części humanistycznej egzaminu?\nZapraszamy uczniów gimnazjum do udziału w projekcie: Akademia Gimnazjalisty, który będzie prowadzony przez studentów i doktorantów Wydziału Filologicznego i Historyczno - Socjologicznego Uniwersytetu w Białymstoku\nw okresie od początku października do połowy kwietnia (spotkania jeden lub dwa razy w tygodniu po 1,5 godziny).\nWięcej informacji znajdziesz w Regulaminie Akademii Gimnazjalisty dostępnym na stronie internetowej koła naukowego Klub Humanistów (w zakładce Akademia gimnazjalisty: klub-humanistow.blogspot.com\nOpublikowano: poniedziałek, 15, wrzesień 2014 09:50\nOdsłon artykułów: 652234


Łóżko drewniane MIKOŁAJ - kolor: biały\nŁóżko do pokoju dziecięcego. W całości wykonane z litego drewna sosnowego oraz materiałów spełniających wymogi europejskie. W skład zestawu wchodzi materac piankowy idealny dla dzieci, barierka zabezpieczająca przed upadkiem oraz szuflada na przechowywanie pościeli.\nRozmiar Łóżeczka 140x70 160x80 180x80\nWybierz rodzaj materaca materac standardowy materac z podkładem kokosowym + 30zł\nŁóżeczko dziecięce Mikołaj - biały\n- materac pianka o grubości 9 cm ze zdejmowanym pokrowcem zapinanym na zamek błyskawiczny (z możliwością prania) opcjonalnie z podkładem kokosowym, który charakteryzuje się doskonałymi właściwościami antygrzybicznymi oraz antyalergicznymi. Zapewnia również odpowiednią wentylację, pochłania pot i wilgoć..\n- barierkę ochronną o długości 90cm do wiekości 140x80, 110cm do wielkości łóżka 160x80 oraz 130cm do wielkości łóżka 180x80\n(barierka montowana z dowolnej strony łóżka)\nŁóżko wysyłane w kartonie w komplecie z materacem do samodzielnego montażu.\nWszystko potrzebne do montażu znajduje się w przesyłce.\nMontaż bardzo prosty, opakowanie zawiera instrukcję.\n145 cm (140x70) / 165 cm (160x80) / 185 cm (180x80)


Jak wyposażyć recepcję fryzjerską? - niedzwiedzwojtek.pl\nJeśli mamy już swoją wizję tego, gdzie będzie się znajdowała recepcja w naszym salonie fryzjerskim, możemy zdecydować się na kolejny krok, a więc najpierw na wybór, a potem również na zakup tych elementów, które będą stanowiły jej wyposażenie. Należy zatem pamiętać o tym, że meble recepcyjne muszą być zgodne z ogólną koncepcją odnoszącą się do wyposażenia salonu.\nRecepcja to jego integralna część i właśnie takie wrażenie powinna wywierać na kliencie, który do niej trafia. Jeśli każda ze stref w salonie ma odrębny styl, wcale nie potwierdza to kreatywności twórcy takiego rozwiązania, ale stwarza wrażenie niepotrzebnego chaosu, co nie jest pożądane. Powodów do obaw nie ma jednak wiele.\nLiczba mebli, z którymi mamy dziś do czynienia imponuje, a i ich jakość nie budzi zastrzeżeń. Jeśli dysponujemy odpowiednimi zasobami, możemy zdecydować się nawet na złożenie zamówienia na meble, które będą odpowiadały naszej własnej wizji. Jeśli zastanawiamy się nad właściwym wyposażeniem recepcji, powinniśmy wziąć pod uwagę to, że mamy do czynienia z miejscem specyficznym.\nTo właśnie tu klienci są umawiani na wizyty, tu również odbiera się telefony. Nie można jednak ograniczać się do samej lady recepcyjnej. W pewnym momencie w naszym salonie pojawią się klienci, którzy będą musieli chwilę poczekać na swoją kolej. Wtedy szczególnie dobrym rozwiązaniem okaże się zainwestowanie w kanapę, stolik kawowy i kilka wygodnych foteli.\nJeśli salon fryzjerski zajmuje niewielką przestrzeń, recepcja często staje się miejscem, w którym jego właściciel zajmuje się wszystkimi kwestiami związanymi z prowadzeniem biznesu. Już choćby dlatego warto zastanowić się również nad tym, czy nie przydadzą się nam meble biurowe, a także, którymi z nich powinniśmy się zainteresować w pierwszej kolejności. Pomocne mogą okazać się choćby dodatkowe szafki przeznaczone do gromadzenia dokumentacji ułatwiające utrzymanie porządku.\nPoszukując odpowiedniego umeblowania najlepiej jest odwiedzać sklepy branżowe, te bowiem specjalizują się właśnie w produktach o takim charakterze. Ich szeroka oferta sprawia, że nie musimy godzić się na niepotrzebne kompromisy, problemem nie jest przy tym dopasowanie mebli nie tylko do naszych oczekiwań stylistycznych, ale i do możliwości finansowych. Jeśli sklepu branżowego nie ma w naszej najbliższej okolicy, warto zainteresować się ofertą przygotowaną przez sklepy internetowe.\nNazwy gabinetów stomatologicznych: jak wybrać właściwą nazwę 17 czerwca 2022


Firma sprzątająca Poznań - Ogłoszenia - Oferty firm i ogłoszenia MojaOferta.eu\ndodano: 2020.01.13 ważne do: 2020.12.12 wyświetleń: 142\nTak naprawdę wszyscy nie lubimy robić porządków, nieważne czy mamy do posprzątania dom czy biuro. Każdy z nas mimo wszystko marzy aby ktoś wykonał to za nas. Ścieranie parkietów, odkurzanie, doczyszczanie tapicerki - wskazane czynności zabierają dużo oraz bywają nieprzyjemne. Byłoby lepiej poświęcić ten czas na coś lepszego? Chociażby możesz spełniać w zaoszczędzonym czasie swoje zainteresowania! Robienie porządku zleć zawodowcom, którzy potrafią to robić, więc w sprawny oraz rzetelny sposób posprzątają konkretną lokację. Chcesz wiedzieć, jakie będą przykładne usługi sprzątające Poznań?\nUsługa, którą świadczy dobra firma sprzątająca Poznań z pewnością musi być dokonane umiejętnie oraz dokładnie. Żaden ze sprzętów zostawionych pod opieką firmy sprzątającej nie będzie zdewastowany tak więc gwarantuje ona także bezpieczeństwo. Niewątpliwie profesjonalna firma sprzątająca Poznań powinna być kompleksowa i powinna przewidywać imponujący zakres oferty. Od sprzątania domów, biura, aż do większych marketów, hotelów, szkoły bądź przedszkolnych miejsc. Usługa może zostać zrobiona również nocą, gdy zlecisz pracę najkorzystniejszej firmie. Wszystko zależne będzie od możliwości klienta - niekiedy to ostateczna możliwość, a rewelacyjna ekipa sprzątająca podejmie się tej pracy.\nZależnie od preferencji klienta jest możliwość zdecydować się na dwa różne pakiety - Premium i standardowy. Firma może sprzątać na własnych sprawdzonych preparatach sprzątających bądź Twoich. Na pewno musisz mieć ubezpieczenie na powierzone rzeczy w trakcie pracy ekipy, nieważne na na który zdecydujesz się pakiet. Będziesz mieć również pewność przy zatrudnieniu firmy sprzątające Poznań, że niewytrzymałe powierzchnie nie ulegną zniszczeniu. Z tego powodu obligatoryjne będzie wynajęcie takiej ekipy, która będzie mieć doświadczenie. Wymagane są również informacje o chemii, a dokładnie na których nawierzchniach można używać określonych preparatów do czyszczenia. Dokładne sprzątanie jest bardzo ważne, dlatego też zatrudnij tylko zawodowców. Ustalą unikalną cenę oprócz tego dobiorą oni rewelacyjny zestaw usług. Wyjątkowy plan dla każdego klienta to fundament, który zagwarantuje wyłącznie profesjonalny zespół sprzątający.\nStrona WWW: https://clickclean.pl/


TOP 30 - Najlepsze książki dla dzieci! - Movies Room\nOto najlepsze książki dla dzieci! Poniższy ranking jest ustawiony troszeczkę inaczej niż klasyczne best of, tym razem bowiem posortowaliśmy ją mniej więcej od książeczek idealnych dla starszych dzieci, do tych kierowanych do najmłodszych czytelników tej umownie stworzonej przez nas kategorii. A wy? Macie swoje ulubione książki dla dzieciaków, o których zapomnieliśmy?\n30. J. K. Rowling – Harry Potter (seria)\nTej serii chyba nie trzeba przedstawiać nikomu. Wielu z nas dorastało u boku młodego czarodzieja z blizną na czole w kształcie błyskawicy. Choć ma swoje wady, jest to niezwykle oryginalny świat, obfitujący w ciekawych bohaterów i zabawę różnymi konwencjami. Rowling nie boi się czerpać garściami z popkultury, dzięki czemu możemy się wciągnąć w niepowtarzalne uniwersum Harry’ego Pottera i wraz z nim przeżywać rok po roku kolejne etapy edukacji w Hogwarcie i walkę z demonicznym lordem Voldemortem oraz jego sługami.\n29. Anna Kańtoch – Tajemnica Diabelskiego Kręgu (seria)\nTa, jak na razie, trzytomowa seria powieści od Anny Kańtoch jest już propozycją dla nieco starszych czytelników. W czasach PRL-owskiej Polski dzieje się coś niezwykłego – z nieba na Ziemię zstępują (spadają) aniołowie, zmieniając nie tylko historię kraju, ale i całego świata. Nikt do końca nie wie, czemu właściwie się pojawiły, większość jednak wierzących osób współdzieli głębokie przeświadczenie, że nie można tego fenomenu zignorować. A przede wszystkim nie dopuścić, aby skrzydlaci słudzy Boga trafili w ręce komunistów.\nGłówna bohaterka, trzynastoletnia Nina, zostaje wybrana przez tych niebiańskich posłańców na misję, którą pozna w Markotach, niewielkiej miejscowości, do której wysyłane są podobne jej dzieci. Seria Anny Kańtoch jest pełna tajemnic, mroczna, a przede wszystkim – nieoczywista, jak większość prac tej autorki zresztą. Wszystkie dotychczasowe części Tajemnicy Diabelskiego Kręgu zostały napisane ładną i poprawną polszczyzną, co zawsze stanowi plus. Autorka wprawdzie nieco idealizuje i wygładza okres PRL-u, ale za to przybliża go czytelnikom w ciekawej formie.\n28. Rick Riordan – Percy Jackson i złodziej pioruna (seria)\nNa pewno dalekie od dzieła ponadczasowego, jednak warto docenić ciekawy koncept przeniesienia mitologicznej poetyki do XXI wieku i – obowiązkowo – podporządkowania wszystkiego losom pewnego nastolatka. Na porządku dziennym są spotkania z bogami i ich potomstwem, starcia z mitycznymi stworami i masa różnych popkulturowych tropów. Riordan swoją historię pisze przy tym lekko, z polotem oraz humorem, który stał się już jego znakiem rozpoznawczym. Trudno również nie docenić zwartej w tych powieściach mitologicznej wiedzy, wykraczającej znacznie poza standardowy zestaw wspominanych bogów. Głównych bohaterów tego cyklu trudno również zaliczyć do wszechmocnych herosów, którzy zawsze z każdej potyczki wychodzą cała, bywa bowiem, że w czasie trwania książki tracą towarzyszy broni. Inną niezwykle cenną cechą Percy’ego Jacksona jest fakt, że jako potomek greckich bogów, główny bohater cierpi na dość poważną dysleksję oraz ma ADHD, a przez to: znaczące kłopoty w szkole. Choć w wielu powieściach znajdziemy fantastyczne perypetie, wciąż autorzy niechętnie obarczają swoich protagonistów tego typu, wcale nie tak rzadko występującymi, kłopotami, które nie są przy tym z góry wyszydzane czy wyolbrzymiane.\nChociaż wymieniamy tutaj jedynie Percy’ego, warto pamiętać, że to uniwersum składa się również z większej liczby powieści – tak spin-offowego Magnusa Chase’a i Bogów Asgardu (dla nieco starszych czytelników), jak i właśnie ukazującej się serii o… nastoletnim bogu słońca, Apollu (choć nastoletnim za karę). Percy doczekał się również dwóch filmów: Percy Jackson i złodziej pioruna (2010) oraz Percy Jackson i morze potworów (2013).\n27. T. S. Easton – Chłopaki nie dziergają! oraz Dziewczyny nie biją!\nKolejne pozycje dla młodszych czytelników, które łamią stereotypy, tym razem jednak kierowane raczej do tej bardzie nastoletniej części. Pierwsza z nich opowiada o chłopcu, który wskutek splotu różnych okoliczności opanowuje umiejętność dziergania na drutach, zdecydowanie niedocenianej w naszym kraju umiejętności. Druga z kolei o dziewczynce walczącej ze zwyczajami nadopiekuńczej matki. Obie powieści pokazują, że nie trzeba podążać jedną utartą ścieżką wyznaczoną przez społeczeństwo, a przede wszystkim podążać za swoimi talentami, nawet jeśli nasze otoczenie uważa, że są “nie dla nas” (cokolwiek by to miało znaczyć).\n26. Alfred Szklarski – Tomek w krainie… (seria o przygodach Tomka Wilmowskiego)\nTo klasyka klasyki polskiej powieści przygodowej dla młodzieży. Dziewięć tomów powieści o przygodach rezolutnego czternastolatka, a później coraz starszego młodego mężczyzny, który na samiuśkim początku XX wieku rozpoczyna podróże po egzotycznych – wtedy jeszcze tajemniczych i częściowo niezbadanych – terytoriach świata: Australii, Afryce, Ameryce Południowej, Azji centralnej i tak dalej. Tomkowi przyjdzie również ratować kuzyna zesłanego na Syberię za spiskowanie przeciw caratowi. Kolejne tomy pozwalają nam obserwować dorastanie chłopaka, włącznie ze ślubem z uroczą Sally Allan. Cykl w tym momencie nieco trąci myszką, ale ma baśniowy, fantastyczny posmak dawnych opowieści dla młodych czytelników, przy okazji opowiadając co nieco o historii Polski.\n25. Lemony Snicket – Seria niefortunnych zdarzeń (seria)\nTrochę śmieszne, trochę straszne, bardzo wciągające – takie są powieści z trzynastotomowej serii o osieroconym rodzeństwie Baudelaire. Wiola, Klaus i Słoneczko trafiają do wyjętego prosto z horroru domu kuzyna, Hrabiego Olafa, który definitywnie nie ma wobec nich dobrych zamiarów. A potem jest jeszcze dziwniej, bardzo niestandardowo i mocno groteskowo – w ten dobry sposób. To powieści, które dzieci, nastolatkowie oraz dorośli łykają na jednym posiedzeniu i chcą więcej. Pełne dziwnego humoru, pokręconej narracji, nierealnych przygód, utrzymane w klimacie z pogranicza Rodziny Adamsów i poematów Poego. Wystarczy zresztą zerknąć na ekranizację Netflixa!\n24. Eoin Colfe – Artemis Fowl (seria)\nKolejne przeniesienie baśniowych motywów do współczesności. Tytułowy bohater to rezolutny i genialny młody chłopak, będący spadkobiercą słynnego rodu przestępców. Napisana jest lekko, zabawnie, z dużą dawką czarnego humoru. W trakcie lektury kolejnych tomów, czytelnicy mogą obserwować, jak zamknięty i dość oziębły geniusz zaczyna coraz częściej otwierać się na innych oraz patrzeć na świat w nowy sposób. Wciąż jednak te zmiany opatrzone są charakterystycznym dla twórczości Colfe humorem oraz okraszone dużą dawką przygód. To również jeden z najlepszych przykładów na to, jak sprawnie połączyć technologię z magią. A przy tym całość stanowi sympatyczną, wciągającą historię.\n23. Frances Hodgson Burnett – Tajemniczy ogród\nSą takie klasyki, które się nie starzeją. Jednym z nich jest Tajemniczy ogród – powieść, której akcja rozgrywa się na dwóch planach. Na pierwszym mamy trójkę dzieci: nieładną, niesympatyczną Mary – wychowywaną przez nielubiące ją niańki w dalekich Indiach – Dicka, wiejskiego, bystrego chłopaka o niespożytej energii, oraz Colina, kuzyna Mary, niepełnosprawnego i bardzo wycofanego; rozwój tych postaci to podstawa historii. Na drugim planie Burnett przedstawiła jednak innego bohatera – bujną, pełną życia naturę, która ma zbawienny, wręcz magiczny wpływ na dzieci. Mimo wiktoriańskiego stylu, powieść nadal przyciąga młodych czytelników właśnie tą przedziwną, na poły fantastyczną narracją.\n22.Michael Ende – Niekończąca się historia\nTo zabawne, że ta klasyczna, fantastyczna powieść szkatułkowa dla dzieci znana jest głównie z szeregu doskonale przyjętych filmów. Reszta jego twórczości jest także spychana w odmęty niepamięci – a szkoda, bo to doskonałe opowieści dla młodego czytelnika. W przypadku Niekończącej się opowieści głównym bohaterem jest Bastian Buks, chłopiec prześladowany przez szkolnych kolegów za nadwagę. Uciekając przed nimi trafia do antykwariatu, a tam znajduje tajemniczą książkę, która (nieomal dosłownie) go wciąga. Dzięki niej dostaje możliwość (w rzeczywistości czy tylko w wyobraźni? Kto wie!) uratowania Fantazji, krainy cudów i magii. Pod tą warstwą przygodowo-fantastyczną Ende ukrył jednak ważniejsze tematy: niedopasowania, rodziny i jej niedotarcia, wypracowywania charakteru i budowania relacji.\n21. Daniel Krause i Guillermo del Toro – Trollhunters. Łowcy trolli\nHistoria dla dzieci podszyta dreszczykiem – napisana przez dwóch uznanych twórców horrorów, trzyma w napięciu, ale nie przeraża do przesady. Jej bohater, Jim Sturges, to nastolatek, który zupełnie bez ostrzeżenia trafia w sam środek konfliktu dobrych i złych trolli. Biedak musi teraz bronić świata ludzi przed potworami, ale też potworów przed konsekwencjami ich czynów. To naprawdę dobrze napisana fantastyczna przygodówka, na dodatek doskonale przetłumaczona na polski.


Szukasz pomysłu na prezent dla dziewczyny? Wiedz jedno: one lubią być zaskakiwane. Uwielbiają niespodzianki i oryginalne prezenty wybrane specjalnie dla nich. To nieprawda, że każdej dziewczynie sprawisz radość...\nTo prawda, że za kobietami i ich pragnieniami często trudno nadążyć. Jeżeli nie masz pewności, która z powyższych atrakcji trafi najlepiej w jej gusta, zdecyduj się na Kolekcję Przeżyć. W ten sposób podarujesz dziewczynie możliwość wyboru jednego z 30 wyjątkowych atrakcji, a ona zrealizuje to, które najbardziej jej się spodoba.\nWrocław 8 Warszawa 7 Poznań 4 Katowice 3 Kraków 3 Chałupy 2 Zielona Góra 2 Nowy Targ 1 Rybnik 1 Ułęż (Lubelskie) 1 Ostrów Wielkopolski 1 Leszno 1 Giżycko 1 Słupsk 1 Częstochowa 1 Bory Tucholskie 1 Góry Kaczawskie 1 Łódź 1 Trójmiasto 1 Warszawa (okolice) 1 Wałbrzych 1 Legnica (okolice) 1 Dąbrowa Górnicza 1 Góra Żar 1 Biała Podlaska 1 Włocławek 1Pokaż 19 więcejPokaż mniej\nDla niego 18 Dla niej 23 Dla pary 5 Dla grupy/firmy 2 Dla rodziców 2 Dla rodziny 2 Dla przyjaciół 2\n18 urodziny 20 30-40 urodziny 23 50-60 urodziny 10 Rocznica ślubu 2 Prezent ślubny 2\n9 10 Bez wystawionych opinii18\n239 PLN Warszawa


Producent palet ✦ Nowa Wola, pow. piaseczyński, woj. mazowieckie ✦ Panorama Firm\nWyniki dla Producent palet w lokalizacji Nowa Wola, mazowieckie - 27 firm\n...rodowisko naturalnego, dlatego korzystamy wyłącznie z drewna pochodzącego z Lasów Państwowych. Posiadamy również suszarnię komorową do drewna, dlatego klientom możemy zapewnić dostawę certyfikowanych palet fitosanitarnych. Dysponujemy własną flotą pojazdów, dlatego jesteśmy w stanie dostarczyć zakupione produkty podwskazany adres przez klientów...\nNowa Wola (dlaczego nie widzę nazwy ulicy?) w odległości 357 km


Letnia zupa groszkowa "błyskawiczna". - przepis ze Smaker.pl\nSmaker /Przepisy / Zupy / Letnia zupa groszkowa "błyskawiczna".\nPrzepisów i artykułów: 7 Ocena: 29\nZielony groszek - świerzy lub mrożony - 200g\nZiemniak - 1 średni\nŚmietana 12% lub 18% - jaką kto woli - 2 łyżki\nGroszek jak to groszek - oczywiście wyłuskany - opłukać i przejrzeć, żeby pozbyć się ewentualnej wkładki. Marchewkę pokroić w pół- lub ćwierć talarki. Ziemniak pokroić w kostkę, taką o boku 0,5-1 cm. I tyle.\nGroszek, marchewkę i ziemniaka wrzucić do garnka, zalać 1-1,5 l wody, posolić i gotować do miękkości warzyw. Potrwa to tak z 10 minut.\nO, i tutaj trzeba zrobić taki myk: zaraz po zakończeniu gotowania do filiżanki wlać chochelkę gorącej zupy, dodać 2 łyżki śmietany i wybełtać to dokładnie - idealnie zrobi się to ręczną trzepaczką do ubijania piany, wykonując w palcach jej trzonkiem ruchy obrotowe w tą i z powrotem.\nTak wybełtaną śmietanę wlać do garnka z gorącą zupą i energicznie wymieszać. Zupy zabielonej śmietaną nie wolno już zagotowywać, bo zrobią się różne farfocle. Przed podaniem przyprawić jeszcze do smaku pieprzem i solą wg uznania.\nPolecane przepisy: Letnia zupa groszkowa "błyskawiczna".\nZupy Groszkowa w zimowym wydaniu\n470 odsłon Wyjątkowo lekko słodkawy smak! 30 min łatwe tanie\nPrzepis dnia 17.07.2011\n3613 odsłon Lekki barszczyk o wyrazistym smaku. Najlepszy z młodych buraków. Doskonała równowaga między... 60 min średnie przystępne\n114 odsłon Dziś jakoś brak weny na gotowanie i wymyślanie, kręgosłup tak mi dokucza że nie mam siły... 60 min łatwe tanie


Chcemy, by nasz Gracjan znów mógł mieszkać z nami | Nowa Trybuna Opolska\nChcemy, by nasz Gracjan znów mógł mieszkać z nami\nTomasz Kapica 01.02.2016\nPan Tomasz, pani Elwira i syn Nataniel. Jego starszy brat Gracjan przebywa w pieczy zastępczej. - Bardzo nam go brakuje - mówią rodzice. fot. Tomasz Gola\nElwira i Tomasz z Kędzierzyna-Koźla od trzech lat walczą o odzyskanie syna, który pozostaje w pieczy zastępczej. Przyznają się do błędów, starają się, radzą sobie z drugim dzieckiem. Ale w Polsce to nie jest takie proste.\nRoczek Gracjana był bardzo radosnym dniem. Na uroczystość do mieszkania Tomasza i Elwiry przyszła rodzina i znajomi. Były prezenty, życzenia.\n- Takie żywe to dziecko, wszędzie go pełno. Będziecie mieli z niego dużo radości - uśmiechali się goście. W pewnym momencie Gracjan upadł, uderzając główką o podłogę. Prawdopodobnie wspinał się na jakieś krzesło. A przynajmniej tak twierdzą jego rodzice. Wieczorem dziecko wymiotowało. Mama przestraszyła się, że mogło dojść do jakiegoś poważniejszego urazu. Zabrała małego do szpitala, który znajduje się niedaleko kozielskiej Wyspy, gdzie mieszkają. Tam lekarze uznali jednak, że dziecko powinno zostać zbadane przez specjalistów z oddziału chirurgii dziecięcej Wojewódzkiego Centrum Medycznego w Opolu.\nZawieziono ich karetką. Z karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że nic poważnego dziecku się jednak nie stało. Jego stan ogólny określono jako dobry, podczas badań neurologicznych nie stwierdzono tzw. objawów ubytkowych. Po standardowych w takich przypadkach trzech dniach obserwacji maluch został wypisany.\n- Przeżyłam szok, gdy dowiedziałam się, że Gracjan nie może jednak wrócić ze mną - opowiada pani Elwira. - Odebrano mi dziecko, informując, że tak będzie dla niego lepiej. Z płaczem wróciłam do domu.\nPokój chłopaków, a w nim piętrowe łóżko. Nataniel (na zdjęciu) śpi na dole, na górze jest miejsca dla Gracjana. Fot. Tomasz Kapica\nRodzina już wcześniej była na cenzurowanym, bo rodzice mieli mieć problemy z wychowywaniem dzieci. Zdaniem kuratora, który sprawował nad nią nadzór, nie można było wykluczyć, że Gracjan uderzył się w wyniku rażącego niedbalstwa opiekunów albo nawet został uderzony przez jedno z nich. Od tego czasu rodzice walczą o jego odzyskanie.\n- Urzędnicy nie chcą się dać przekonać. Najpierw mówili nam, że mamy złe warunki warunki mieszkaniowe. Jak wyremontowaliśmy mieszkanie, to powiedzieli, że dostaniemy dziecko, jak zrobimy centralne ogrzewanie. Centralne zrobiłem, ale dziecka wciąż nie chcą nam oddać - skarży się pa Tomasz.\nZ opinii wydanej przez Rodzinny Ośrodek Dydaktyczno-Opiekuńczy w Opolu wynika, że predyspozycje opiekuńczo-wychowawcze rodziców są ograniczone, co wynika z „uwarunkowań ich funkcjonowania poznawczego i osobowościowego”. A także z powodu problemów zdrowotnych ojca. Jednocześnie RODK nie widzi problemów w tym, by rodzice zajmowali się swoim drugim synem - trzyletnim Natanielem. Na razie dostają tylko instrukcje, że mają się bardziej starać...\nPan Tomasz, lat 33, przy pierwszym kontakcie sprawia wrażenie, jakby był pod wpływem alkoholu. Niewyraźnie mówi, porusza się w sposób trochę nieskoordynowany. To efekt tragicznego wypadku samochodowego, który wydarzył się 15 lat temu w Poborszowie (gmina Reńska Wieś). Wracał z kolegą z dyskoteki samochodem Fiat Cinquecento. W pewnym momencie na ich pas zjechała ciężarówka ze Słowacji.\n- Kolega zginął na miejscu. Mnie, potwornie zmasakrowanego, podobno też już chciano od razu wsadzać do worka. Ale poruszyłem się - opowiada mężczyzna.\nPrzez wypadek nie mogę być ojcem\nNieprzytomny trafił na OIOM. Przeszedł trepanację czaszki, leżał w śpiączce. Lekarze nie dawali mu większych szans. Ale po trzech miesiącach pan Tomasz wybudził się. Przez lata rehabilitacji próbował dojść do jakiej takiej sprawności. Mimo to do dzisiaj ma problemy z pamięcią i niedowład lewej części ciała. Fachowo nazywa się to psychoorganiczny zespół pourazowy. Przez niego - zdaniem specjalistów - nie jest teraz w stanie pełnić w sposób należyty opieki rodzicielskiej.\nPani Elwira, lat 30, po rozwodzie. Z poprzednim mężem ma 11-letniego syna, który pozostaje pod jego opieką. Życie też jej nie rozpieszczało. Jest po tracheotomii, leczyła się neurologicznie. Dwa lata temu przed sądem toczyło się postępowanie karne o rzekome pobicie przez nią najstarszego syna z poprzedniego związku. Została uniewinniona, ale cała ta sprawa również odbiła się mocno na jej psychice.\n- Popełnialiśmy błędy, jak każdy, ale staramy się jak możemy. Nie rozumiemy, dlaczego nie chcą nam oddać naszego dziecka - opowiadają rodzice. - Skoro uważają, że jesteśmy niewydolni, to dlaczego tylko wobec jednego chłopaka, a drugiego, czyli Nataniela, już nie? Dlaczego w ogóle w tym kraju tak łatwo można komuś odebrać dziecko?\nKurator zainteresował się panią Elwirą jeszcze w czasie jej związku z byłym mężem. Z Tomaszem związali się w 2010 roku. Gracjan przyszedł na świat 17 stycznia 2012 roku. Od początku mieszkali w 70-metrowym mieszkaniu na kozielskiej Wyspie, wraz z matką pana Tomasza. Mieszkanie, choć duże, było zaniedbane, na co uwagę zwracał kurator.\nKtoś z rodziny powiedział\n- Początkowo nie było pieniędzy na remont, dlatego mieszkanie zostało trochę zapuszczone - tłumaczą rodzice. Tak zwany asystent rodziny miał także uwagi do sposobu wychowania dziecka. Zanotował, że pan Tomasz i pani Elwira często się kłócą, a mężczyzna lubi sobie wypić. Zalegali też z czynszem za mieszkanie na rzecz wspólnoty mieszkaniowej. We wrześniu 2012 sąd ograniczył im prawa rodzicielskie nad Gracjanem. Formalnie wiązało się to z nałożeniem nadzoru kuratora sądowego, ale bez konieczności odbierania dziecka rodzicom. Takie pogrożenie palcem.\nMuszą nam wystarczyć skromne widzenia z synem i jego zdjęcia - mówi pan Tomasz, ojciec Gracjana. Fot. Tomasz Kapica\nPrzełom nastąpił w styczniu 2013 roku po wspomnianym roczku. Wtedy po wizycie w szpitalu chłopczyk został niespodziewanie odebrany rodzicom i umieszczony w rodzinie zastępczej. Jeden z obecnych gości powiadomił opiekę społeczną, że sprawcą urazu głowy Gracjana był jego ojciec, który miał nim rzekomo rzucić o ziemię. Pan Tomasz przyznaje, że jest skłócony z niektórymi członkami rodziny i że ktoś mógł chcieć mu zaszkodzić. Ale mniejsza o intencje i szczegóły. Sprawa o naruszenie nietykalności cielesnej dziecka toczyła się przed Sądem Rejonowym w Kędzierzynie-Koźlu. Pan Tomasz został uznany za winnego, przy czym sąd stwierdził jednak, że dopuścił się on tego czynu, mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznawania jego znaczenia oraz kierowania własnym postępowaniem. Sąd uzasadnił to właśnie przebytym wcześniej wypadkiem. Ojciec został skazany na 2 miesiące pozbawienia wolności w zawieszeniu. Nakazano mu się także powstrzymać od picia alkoholu, chociaż pan Tomasz zapewnia, że go nie nadużywał.\nBracia tęsknią za sobą\nW 2013 roku na świat przyszedł Nataniel, młodszy brat Gracjana. Rodzice złożyli wniosek o przywrócenie im władzy rodzicielskiej nad starszym synem. Uzasadnili go między innymi silnym związkiem emocjonalnym pomiędzy rodzeństwem.\n- W soboty Gracjan do nas przyjeżdża, wtedy chłopcy bardzo fajnie się ze sobą bawią - tłumaczy pani Elwira. Rodzice często zabierają także Gracjana do McDonalda i „Bajkolandii”, czyli sali zabaw dla dzieci. Jednym słowem - starają się.\nAby odzyskać dziecko, musieli jednak otrzymać pozytywną opinię Opiniodawczego Zespołu Sądowych Specjalistów, który powstał niedawno w wyniku przekształcenia wspomnianego wcześniej Regionalnego Ośrodka Dydaktyczno-Konsultacyjnego. Pan Tomasz i pani Elwira stawili się tam w zeszłym roku. Przeszli przewidziane procedurami badania. Specjaliści uznali jednak, że rodzice mają „niski wgląd w potrzeby dzieci oraz dysponują ograniczonymi umiejętnościami ich zaspakajania”. W opinii podkreślono także, że pomiędzy ojcem i matką wciąż niekiedy dochodzi do kłótni, a także że nie potrafią się porozumieć ze swoimi sąsiadami.\nW domu jest dużo lepiej\nSpecjaliści sądowi badający wniosek rodziców o przywrócenie im władzy rodzicielskiej znaleźli także dobre strony. Stwierdzili, że od czasu odebrania dziecka w domu poprawiły się warunki mieszkaniowe.\n- Jeżeli wcześniej w domu czegoś brakowało, to tylko dlatego, że mieliśmy mało pieniędzy - tłumaczy pan Tomasz. - Po wielu latach udało mi się jednak zdobyć odszkodowanie za ten pamiętny wypadek. Za pieniądze spłaciłem długi i wyremontowałem mieszkanie. Mamy już centralne ogrzewanie, pokój dziecięcy. Ja pracuję jako ochroniarz, mam też rentę. Nasze łączne dochody to prawie trzy tysiące złotych. Czy my naprawdę nie możemy sami wychowywać naszego dziecka?\nZdaniem sądowych specjalistów rodzice dobrze wywiązują się z obowiązków opiekuńczych wobec Nataniela oraz Gracjana, gdy ten przebywa u nich. Potwierdzili, że wzięli udział w zajęciach „Szkoły dla rodziców” oraz „warsztatach kompetencji i umiejętności społecznych”. To dodatkowy plus.\nMimo to opinia zespołu sądowych specjalistów była negatywna dla Tomasza i Elwiry. „Mimo podejmowanych wysiłków w kierunku poprawy warunków mieszkaniowych i kompetencji rodzicielskich oraz dostatecznego teoretycznego rozpoznania w potrzebach dziecka, sposób funkcjonowania życiowego, w tym rodzicielskiego, nadal budzi zastrzeżenia” - napisano w opinii. Ponadto zwrócono uwagę na stan zdrowia ojca. W końcowych wnioskach podkreślono, że „powierzenie im wykonywania władzy rodzicielskiej nad synem Gracjanem nie będzie zgodne z dobrem dziecka”.\nNa podstawie tej opinii sąd wydał postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie władzy rodzicielskiej.\nSami zainteresowani nie potrafią tego zrozumieć. Skoro bowiem z powodu niewydolności rodziców jedno dziecko musi przebywać w pieczy zastępczej, to dlaczego jego młodszy brat już nie?\n- Takie sytuacje się zdarzają, chociaż trzeba przyznać, że bardzo rzadko - tłumaczy Ewa Bajger, kierownik Opiniodawczego Zespołu Sądowych Specjalistów przy Sądzie Okręgowym w Opolu. - Opinie w takich sprawach wydawane są po bardzo wnikliwej analizie.\nZbyt łatwo odbierają dzieci\nInaczej uważa Marek Szambelan z fundacji Razem Lepiej.\n- Niestety, w Polsce zbyt łatwo odbiera się dzieci rodzicom z różnych powodów i przekazuje do rodzin zastępczych - przekonuje. - Problemem jest zwłaszcza ich odzyskanie. Nawet wtedy, gdy rodzice poprawią warunki życia dziecka bądź staną się bardziej zaradni, odwrócić poprzednią decyzję o odebraniu dzieci jest bardzo trudno.\nI podaje jeden z przykładów, z jakimi zetknęła się jego fundacja: młoda kobieta, wychowanka domu dziecka, urodziła syna. Zostało ono przekazane do rodziny zastępczej. Kobieta dość szybko się jednak usamodzielniła, wyszła za mąż za ojca dziecka. Wystąpiła więc o przywrócenie władzy rodzicielskiej.\n- Niestety, od 7 lat nie potrafi odzyskać syna, mimo że obecnie nie ma żadnych powodów do tego, by jej prawa wciąż były ograniczane - tłumaczy Marek Szambelan. - W innej ze spraw kobiecie zabrano dwójkę dzieci tylko dlatego, że ma za mały metraż mieszkania. To skandal po prostu!\nSzef fundacji tłumaczy, że urzędnicy wydający opinie na temat warunków życia w rodzinach mają zdecydowanie za duże uprawnienia.\n- Nierzadko znają się oni z potencjalnymi rodzinami zastępczymi. I działają tak, aby dziecko zostało odebrane. Niestety, ale tak się dzieje - uważa Szambelan.\nZ danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że w pieczy zastępczej obecnie przebywa 80 tys. dzieci. Najczęstszym powodem umieszczania ich tam są uzależnienia rodziców - to blisko 40 proc. przypadków. Na drugim miejscu jest bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych: 25,1 proc. Oficjalnie z powodu ubóstwa do pieczy zastępczej trafiło 1 proc. dzieci; 0,9 proc. z powodu nieodpowiednich warunków mieszkaniowych, zaś 0,5 procent - z powodu bezrobocia rodziców.\nWiceminister sprawiedliwości Patryk Jaki złożył niedawno projekt nowelizacji kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Chodzi o wprowadzenie zapisów blokujących możliwość odbierania rodzicom dzieci z powodu biedy. Ministerstwo Sprawiedliwości przeprowadziło analizę spraw z I poł. 2015 r. Okazało się, że w kraju było 61 przypadków odebrania dziecka, w których bieda była tego jedynym powodem. Z analiz Instytutu Badania Wymiaru Sprawiedliwości - wynika, że w ponad 60 proc. przypadków, kiedy dzieci były odbierane z rodzin, nie było w nich przemocy w tradycyjnym rozumieniu tego słowa.\n- Zrobiliśmy bardzo dużo w ostatnim czasie, aby poprawić warunki życia i nasze zachowanie. Mamy nadzieję, że odpowiednie instytucje wreszcie to docenią, że kochamy naszego syna Gracjana i chcemy, aby mieszkał z nami. On także bardzo by chciał - mówią rodzice chłopaka.\nSejm pracuje nad nowelizacją kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Chodzi o wprowadzenie zapisów blokujących możliwość odbierania rodzicom dzieci z powodu biedy. Ministerstwo Sprawiedliwości przeprowadziło analizę spraw z I poł. 2015 r. Okazało się, że w kraju było aż 61 przypadków odebrania dziecka, w których bieda była tego jedynym powodem.\nfundacja razem lepie...\n30 lat Opolskiej Izby Lekarskiej. Gorzkie słowa na wręczeniu nagród. "Łukasz Szumowski nie chciał nas słuchać, choć jest lekarzem"\n- Ministerstwo zdrowia powinno nas pożądać, tymczasem to my musimy się do niego wpraszać. Przykre to szczególnie, że Łukasz Szumowski, były już minister zdrowia, nie chciał z nami rozmawiać, choć jest lekarzem - mówił prof. Andrzej Matyja, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej, podczas jubileuszu 30-lecia Opolskiej Izby Lekarskiej. W trakcie uroczystości wręczono też szereg okolicznościowych odznaczeń.\nPlusLiga. Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle pokonała w hitowym meczu PGE Skrę Bełchatów\nW najciekawiej zapowiadającym się spotkaniu 3. kolejki PlusLigi, Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle wygrała na wyjeździe 3:1 z PGE Skrą Bełchatów. Obie drużyny stworzyły widowisko stojące na bardzo dobrym poziomie.\n300 PLUS w 2020 roku: wyprawka szkolna dla ucznia. Jakie terminy programu "Dobry start". Kiedy złożyć wniosek, kiedy przelew [26.09.2020] 79\nWaloryzacja 2021. Emerytury i renty - jakie podwyżki? Sprawdź w tabeli. Jest propozycja rządu [26.09.2020]


Forum Wideo - Zobacz wątek - Pikseloza menu DVD\nTeraz jest poniedziałek, 22 października 2018, 08:32\nMam Avid Studio 1.1. Co mam zrobić z pikselozą (mozaiką) w menu DVD? Nie występuje ona na filmie tylko w menu. Ponadto jak renderuję Bluray pikselozy nie ma i na filmie i na menu.\nPodaję parametry mojego laptopa:\nProcesor Intel Core i7-3610QM (od 2.30 GHz do 3.30 GHz, 6 MB cache)\nPamięć RAM 8192 MB (SO-DIMM DDR3, 1600 MHz, maksymalnie 32 GB)\nWbudowane napędy Blu-Ray RW 6x


Najbrzydsze zagarki w Waszych kolekcjach - ZABAWY i KONKURSY - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nNajbrzydsze zagarki w Waszych kolekcjach\nRozpoczęty przez chrono-craze , lut 14 2013 18:57\nNapisano 14 luty 2013 - 18:57\nPrzegladajac Forum zegarkowe niesposob nie zauwazyc ze istnieja tu najprzerozniejsze watki, w ktorych nacisk polozony jest na pozytywne strony posiadanych przez Forumowiczow zegarkow.\nAle istnieja przeciez (tak mi sie przynajmniej wydaje) w posiadaniu kazdego z nas zegarki, ktore z takich czy innych wzgledow lubimy najmniej a nawet uwazamy za wrecz brzydkie ale ktorych nie mamy zamiaru sie pozbywac bo stanowia one nieodlaczna czesc naszych zegarkowych kolekcji (majac tu na mysli siebie zakladam ze moze byc tak rowniez i w przypadku wielu z Was). Jesli wiec jest tak rowniez i w Waszym przypadku to rozpoczalem ten watek aby prezentowac w nim przyklady takich posiadanych przez Was 'brzydkich'/'ohydnych' w Waszym mniemaniu czasomierzy.\nZaczne od siebie, prezentujac dwa z takich bedacych czescia mojej kolekcji zegarkowej brzydkich (w mojej opinii) czasomierzy; pierwszy to Maurice Lacroix z mieszanina markerow ktorej czescia sa rzymskie cyfry i ktorych w roli markerow nienawidze (a juz szczegolnie gdy rzymskie cyfry sa w kombinacji albo z arabskimi, albo z jakimimikolwiek innymi rodzajami markerow):\nDrugi taki okaz posiadanej przeze mnie brzydoty zegarkowej to Sector 'open heart' czyli model czasomierza ktory bardziej ohydny juz chyba byc nie moze (no, moglby taki 'open heart' okaz byc jeszcze brzydszy gdyby jeszcze przy tym posiadal rzymskie cyfry lub mieszanke tychze z czyms innym za markery ):\nTo tyle z ohydek bedacych czescia mojej kolekcji zegarkowej.\nCiekaw jestem Waszych (w Waszym odczuciu) 'ohydek' lub najmniej ciekawych w posiadanych przez Was zegarkowych kolekcjach egzemplarzy i czy sa one w stanie (i jesli sa, to dlaczego) pobic swoja brzydota zaprtezentowane przeze mnie 'ohydy'\nNapisano 14 luty 2013 - 19:20\nTe zegarki wcale nie są brzydkie. Nie posiadam takowych ale gdy szukałem nowego zegarka nieraz wpadałem na jakieś wynalazki z tak upstrzonymi tarczami, że nie szło odczytać godziny. Są też taki, które nie mają żadnych cyferek ani indeksów tylko w jakimś kolorze tło na tarczy i dwie wskazówki, więc nie uważam, żeby te zaprezentowane były brzydkie. Mają swój styl ale nie są brzydkie. Z zegarków jakie posiadam, bo rozumiem, że chodzi o prezentację, tych na rękę nie mogę zademonstrować. Mam po dziadkach stare zegarki mechaniczne rosyjskie ale one mi się podobają, no a nowsze które kupowałem do noszenia, to wiadomo że nie wybiera się niczego brzydkiego a za to że jakiś zegarek zawiódł lub rozczarował to nie można mu przypisywać od razu brzydoty. Zatem jako jedyny zegarek będący w moim posiadaniu a najmniej mnie pociągający swoją urodą pozostaje niedziałający zegar ścienny (reklamówka z wyklejoną papierową tarczą z napisem firmy Masterkuk).\nNapisano 14 luty 2013 - 19:44\nDoskonale rozumiem Twoj punk widzenia.\nWatek powyzszy stworzylem z mysla, ze moga sie komus posiadane zegarki z czasem przestac podobac a nawet, z czasem i w rezultacie rozrostu kolekcji zegarkowej o coraz to nowsze/inne czasomierze, okazac nieciekawe/brzydkie/a-wrecz-ohydne (szczegolnie mam tu na mysli te nabyte w poczatkowej fazie zauroczenia zegarkami) w porownaniu z egzemplarzami sukcesywnie nabywanymi do kolekcji w pozniejszym czasie. Tak przynajmniej jest w mooim przypadku, niektore z zegarkow nabytych w poczatkowej fazie mojego zauroczenia czasomierzami wydaja mi sie obecnie niezbyt ciekawe a niektore (jak te dwa powyzsze w poczatkowym moim wpisie) uwazam nawet za brzydkie zeby nie powiedziec ohydne. Powodem zapoczatkowania przeze mnie tego watku jest moja ciekawosc czy w przypadku innych kolekcjonerow zegarkow jest podobnie jak stalo sie z uplywem czasu ze mna.\nNapisano 14 luty 2013 - 19:53\nTen ML jest bardzo ładny, elegancki. Mógłbym posiadać takowy model w swojej kolekcji. Co do drugiego, masz rację - zwłaszcza ta dziura w cyferblacie.\nNapisano 14 luty 2013 - 20:15\nMnie sie ten ML nie podoba. Mam go bo mam (bo jest on czescia mojej zegarkowej kolekcji), ale do tego stopnia przestal mi sie on podobac, ze teraz wydaje mi sie on wrecz ohydny i na pewno bym obecnie takiego stworka nie kupil.\nNapisano 14 luty 2013 - 20:30\nale najwidoczniej masz do nich niemały sentyment skoro nie poszły jeszcze do ludzi;)\nNapisano 14 luty 2013 - 20:41\nWódz macha ręka w takt uplywajacych sekund. Ale o zegar dbam, bo to prezent od przyjaciela z Forum.\nNapisano 14 luty 2013 - 20:43\nTak sie składa, że wziąłem ze sobą pare zegarków, żeby wymienić baterie, o to jeden z nich\nNapisano 14 luty 2013 - 20:47\nSector rzeczywiście uroda nie grzeszy:) natomiast ML wg Mnie wygląda normalnie, mogłbym takiego spokojnie nosić\nNapisano 14 luty 2013 - 21:14\nSuper Czegoś takiego jeszcze nie widziałem\nNapisano 15 luty 2013 - 08:13\nFajna bransoleta w Tissocie\nNapisano 15 luty 2013 - 13:46\nMichał, aż taki tragiczny nie jest . Ważne że kolor nie schodzi !\nNapisano 15 luty 2013 - 14:55\nEee tam, Carlito, ten Twoj Tissot przy moim Sectorze to prawdziwy dyrektor\nJedrek_38, swietny jest ten 'wodz' (bije na glowe takie potworki jak 'mickey mouse' i 'ronald mcdonald' .. )\nNapisano 15 luty 2013 - 15:03\nWódz doskonały! Jędrek gdzie można taki nabyć ?\nNapisano 15 luty 2013 - 15:42\nTissot brzydki, ale mam do niego sentyment, zegarek z historią\nNapisano 15 luty 2013 - 16:43\nTo ja może nie tyle z gatunku najbrzydszych, ale najbardziej bezsensownie odjechanych\nMa to swój urok, ale praktyczne używanie jest utrudnione.\nZegarki chodzące odwrotnie\nPoniżej nie jest za dziesięć dziesiąta, tylko kurna dziesięć po\n2. Decimal watch\nSystem czasu stosowany przez starożytnych Egipcjan. Wprowadzony również we Francji podczas rewolucji (zniesiony później przez Napoleona). Cała doba (dzień i noc) dzieli się na 10 godzin. Każda godzina na 100 minut i każda minuta na sto sekund.\nNa poniższej fotografii (skądinąd ładny Nienaber) w przeliczeniu na nasz system jest godzina około 4:40 rano, ale konia z rzędem temu, kto potrafiłby to na bieżąco i na szybko dokładnie sobie przeliczać\nUżytkownik Taktic edytował ten post 15 luty 2013 - 16:44\nNapisano 15 luty 2013 - 16:54\nMój najbrzydszy brzydal\nale potrafi być też tak fajny dla mnie:\nNapisano 15 luty 2013 - 17:27\nTe z rączką od pompy przy koronce wrzucajcie.\nNapisano 15 luty 2013 - 20:53\nNajpiekniejsze jest to, ze darczynca przywiozl go prosto z Chin. Byl jeszcze cieplutki jak go dostalem. Dommir ma taki sam, o ile go do tej pory nie zepsul -)\nNapisano 15 luty 2013 - 23:20\nWyrywało się panienki na imprezkach ?


Promet jeszcze w marcu chce wejść na NewConnect - Hutnictwo\nPromet jeszcze w marcu chce wejść na NewConnect\nIławska spółka Promet, zajmująca się skupem i segregacją metali kolorowych, pozyskała 1 mln zł z emisji akcji w drodze oferty prywatnej. Środki te przeznaczy na otwarcie nowych punktów. Zarząd spółki złożył już wniosek o dopuszczenie jej akcji do obrotu na NewConnect.\nPromet działa od 1999 r., przez ostatnie lata - jako firma zależna od spółki z branży motoryzacyjnej IZNS Iława - naprawiała maszyny i urządzenia. Niska rentowność tej działalności skłoniła akcjonariuszy do zmiany strategii spółki. W ostatnim kwartale 2009 r.


Dużo sprzedajesz, mało kupujesz - pomyśl o rozliczeniu kwartalnym VAT - Temat Dnia - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Dużo sprzedajesz, mało kupujesz - pomyśl o rozliczeniu kwartalnym VAT\nDużo sprzedajesz, mało kupujesz - pomyśl o rozliczeniu kwartalnym VAT\nPodstawowym obowiązkiem czynnych podatników VAT jest regularne składanie deklaracji i rozliczanie podatku za przyjęty okres podatku. Można tego dokonywać w różnej częstotliwości, w zależności od przyjętego sposobu rozliczeń z organem podatkowym. Wybór kwartalnych rozliczeń trzeba jednak dokładnie przemyśleć. Powrót do rozliczeń miesięcznych możliwy jest dopiero po 4 kwartałach.\nDeklaracje podatkowe za okresy kwartalne mogą składać wszyscy podatnicy. Jednak nie dla wszystkich oznacza to faktycznie kwartalne wpłaty do urzędu skarbowego. Podatek oblicza i wpłaca się co prawda do 25. dnia miesiąca po kwartale, za który dokonuje się rozliczenia ale... podatnicy, którzy nie są tzw. małymi podatnikami muszą wpłaca zaliczki za pierwszy i drugi miesiąc kwartału (w terminie do 25. dnia następnego miesiąca w wysokości 1/3 podatku z deklaracji za poprzedni kwartał).\nJakkolwiek, nie ulega wątpliwości fakt, że metoda ta nie jest z pewnością przeznaczona dla podatników, u których najczęściej powstaje, wykazywana przez nich do zwrotu na rachunek bankowy, nadwyżka podatku naliczonego nad należnym. Oznacza to bowiem późniejszy jej zwrot.


Naszywka naprasowanka na ubranie z imieniem i nazwiskiem | BajkowyPokoik.pl\n» NASZYWKA naprasowanka imiennik imię nazwisko\nwybierz 1. Biała 2. Jasny Błękit 3. Żółta 4. Krem 5. Złota 6. Czerwona 7. Beż 8. Róż 9. Turkus 10. Brąz 11. Zielony Jasny 12. Granat 13. Czarna 14. Fiolet Jasny 15. Zielony Ciemny 16. Srebrna 17. Grafit 18. Fiolet Ciemna 19. Pomarańcz\nwybierz krem zielony khaki róż fiolet czerwony szary granat czarny biały moro\nNaszywka naprasowanka z imieniem i nazwiskiem\nNaszywka to idealne rozwiązanie na oznaczenie ubrania dziecka do szkoły lub przedszkola oraz do ozdobienia swojego ubrania. W naszym sklepie znajdziecie Państwo wiele ciekawych wzorów naszywek. Wykonujemy naszywki również na zamówienie i z przyjemnością wykonamy każdy wzór. Wszystkie nasze naszywki to naprasowanki, termonaszywki, aplikacje termiczne do samodzielnego naprasowania na ubranie. Wprasowanki wykonane są ręcznie z dbałością każdy szczegół.\nidealnie nadaje się elegancki podpis dziecięcych ubranek, plecaków, ręczników, ogranicza możliwość pomylenia i ułatwia znalezienie\nświetnie maskuje przetarcia lub dziury w tekstyliach\nnaszywka wykonana jest na podkładzie z codury. Codura to tkanina o dużej wytrzymałości, przeznaczona do szycia elementów obuwia, plecaków i sakw, bardzo często wykorzystywana przez wojsko, organizacje harcerskie i sportowców wyczynowych. Codura w odróżnieniu od bawełny jest trwalsza, nie strzępi się, nie wyciera\nWymiary: wysokość: 25 mm szerokość: 60 mm\nNaszywkę można naprasować (instrukcja poniżej) lub przyszyć\nJeżeli interesuje Państwa inny rozmiar lub model naszywki, zapraszamy do kontaktu, mamy swój park maszynowy i możemy wyhaftować prawie wszystko :)\nProdukty wykonane według specyfikacji klienta nie podlegają prawu do zwrotu konsumenckiego (odstąpieniu od umowy).\nDo Państwa wyboru następujące modele czcionek, podkładów i kolorów nici.\nNASZYWKA naprasowanka imię autko\nNaszywki z imieniem to dobre rozwiązanie na oznaczenie ubrania dziecka do szkoły lub przedszkola oraz do ozdobienia swojego ubrania. W naszym sklepie znajdziecie Państwo wiele ciekawych wzorów naszywek. Wykonujemy naszywki również na zamówienie. Wszystkie nasze naszywki to naprasowanki, termonaszywki, aplikacje termiczne do samodzielnego naprasowania na ubranie. Wykonane są ręcznie z dbałością każdy szczegół.\nNASZYWKA naprasowanka imię chmurka\nNaszywki to dobre rozwiązanie na oznaczenie ubrania dziecka do szkoły lub przedszkola oraz do ozdobienia swojego ubrania. W naszym sklepie znajdziecie Państwo wiele ciekawych wzorów naszywek. Wykonujemy naszywki również na zamówienie.


Dom Pomocy Społecznej św. Józefa | Wola Gułowska 52, tel. 25 755 02 50 | Page 23\nDom Pomocy Społecznej św. Józefa\nWola Gułowska 52, tel. 25 755 02 50\nAktualności ROK 2018\nDom Pomocy Społecznej św. Józefa w Woli Gułowskiej jest domem niepublicznym, wpisanym do Rejestru Wojewody na podstawie Decyzji S.III.9013/10/01 z dnia 28.05.2001r. pod nr 21, powstałym z inicjatywy i prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Instytut Naszej Pani z Karmelu od dnia 29.11.1999r.\nDecyzją Wojewody Lubelskiego z dnia 09.03.2010 o sygnaturze PS.II.9013/2-1/10 Dom uzyskał pozwolenie na prowadzenie działalności na czas nieokreślony.\nWola Gułowska to niewielka miejscowość należąca administracyjnie do gminy Adamów w powiecie łukowskim. Jest ona położona na trasie między Adamowem a Rykami. W najbliższym otoczeniu znajduje się 4-hektarowe gospodarstwo ( łąki, pola), a tuż obok, znane na terenie Podlasia, Sanktuarium Matki Bożej Patronki Żołnierzy Września oraz miejsca pamięci narodowej związane z walkami SGO Polesie gen. F. Kleeberga. Z tego powodu Wola Gułowska jest atrakcyjnym miejscem dla pielgrzymek i wycieczek, zwłaszcza w sezonie letnim.\nMisją Domu jest zapewnienie całodobowego wsparcia kobietom i mężczyznom w podeszłym wieku ( 35 miejsc ).\nDom, chociaż jest placówką niepubliczną, nie jest Domem prywatnym ani komercyjnym. Nie jesteśmy nastawieni na zysk, a opłata za pobyt w Domu w całości przeznaczana jest na cele statutowe Domu tj. na wszystko, co wiąże się z utrzymanie mieszkańców.\nDo naszej placówki przyjmowane są osoby, które zostaną skierowane przez Gminny lub Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, właściwy miejscu zamieszkania osoby zainteresowanej, zgodnie z procedurami wyznaczonymi przez obowiązującą ustawę o pomocy społecznej.\nNadrzędną zasadą, jaką mają się kierować pracownicy naszego Domu, jest uznanie godności człowieka, wnikającej z faktu, że jest on OSOBĄ, a nie z tego, co ma, lub kim jest. Ta zasada pozwala i pomaga traktować naszych mieszkańców z należnym szacunkiem, bez względu na ich stan fizyczny czy psychiczny.\nNaszemu Domowi patronuje od samego początku św. Józef – „Patron Doskonały”. Jemu polecamy zawsze wszystkie sprawy i problemy Domu oraz osobiste Mieszkańców i Pracowników. Naszego Patrona czcimy w każdą środę Mszą św. oraz przeżywaną uroczyście co roku Nowenną i Uroczystością św. Józefa przypadającą 19 marca.\nZa atut poczytujemy sobie również to, że podlegamy kontrolom Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego. Uwagi i wskazania kontrolujących nas specjalistów pozwalają mieć pewność, że nasze działania mają na celu dobro naszych mieszkańców.


Masz oczy jak blask księżyca [Justyna Kozłowska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00217 003769 22408250 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Justyna Kozłowska Liczba stron: 55\nISBN: 978-83-8221-205-1 Data wydania:\nJustyna Maria Kozłowska Masz oczy jak blask księżyca\n© Justyna Maria Kozłowska, 2020 Do psychologa trafia 32-letnia Jagoda, która od 5 lat cierpi na depresję i wreszcie chce zrobić coś ze swoim życiem. Po wizycie, spotyka ją splot wydarzeń, dzięki którym dziewczyna staje na nogi. Staje się popularną fotografką. Po jakimś czasie poznaje wymarzonego chłopaka, z którym spędza coraz więcej czasu. ISBN 978-83-8221-205-1 Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero\nSpis treści Masz oczy jak blask księżyca\n


Ukraina musi podwyższyć wiek emerytalny by dostać środki z MFW - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 22-11-2010, 11:30\nUkrainie będzie niezwykle trudno uzyskać wypłatę kolejnych rat pożyczki od Międzynarodowego Funduszu Walutowego, jeśli nie zostanie podniesiony wiek emerytalny, ostrzegł Serihy Tigipko, premier tamtejszego rządu.\nW lipcu Ukraina zabezpieczyła sobie warty 15,2 mld USD program pomocowy od MFW z natychmiastową wypłatą 1,9 mld USD. W minionym tygodniu waszyngtoński pożyczkodawca przypomniał o kolejnej transzy wartości 1 mld USD, warunkując jej wypłatę spełnieniem przez Kijów kilku warunków. Decyzja o ewentualnym przelaniu środków ma zapaść do końca roku.\nUkraina musi obniżyć przyszłoroczny deficyt budżetowy do 3,5 proc. w relacji do PKB z 5,5 proc. w 2010 r. W ostatni piątek Fedir Yaroshenko powiedział, że w tym roku wzrost gospodarczy ma wynieść 4,5 proc.\nMakroekonomia / Ukraina musi podwyższyć wiek emerytalny by dostać środki z MFW


COLOR NAT PL 7,40 COPPER PASSI - Zdrowie, uroda, higiena, Koloryzacja\nCOLOR NAT PL 7,40 COPPER PASSI\nCOLOR NAT PL 7,40 COPPER PASSI 1 szt. 3600541264434\nCOLOR NAT PL 7,40 COPPER PASSI 3600541264434\n1114846 - Krem koloryzujący:\nWażne: Przestrzegać zaleceń użycia. Koniecznie przeprowadzić ostrzegawczy test na alergię 48 godzin wcześniej. Zalecenia użycia Barwniki do włosów mogą wywoływać silne reakcje alergiczne. Proszę przeczytać instrukcje i przestrzegać ich. Produkt nie jest przeznaczony dla osób poniżej 16. roku życia. Tymczasowe tatuaże na bazie czarnej henny mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii. Nie farbować włosów, jeśli: - na twarzy występuje wysypka lub skóra głowy jest wrażliwa, podrażniona i uszkodzona; - kiedykolwiek wystąpiła reakcja na farbowanie włosów; - w przeszłości wystąpiła reakcja na tymczasowy tatuaż na bazie czarnej henny. Należy obowiązkowo przeprowadzić ostrzegawczy test na alergię koniecznie 48 godzin przed każdym użyciem tego produktu (postępować zgodnie z instrukcją użycia). Pamiętaj, aby kupić ten produkt odpowiednio wcześniej, by przeprowadzić ostrzegawczy test na alergię 48 godzin przed jego użyciem. Mleczko utleniające zawiera nadtlenek wodoru. Krem koloryzujący zawiera amoniak. Unikać kontaktu z oczami, nie stosować do barwienia brwi i rzęs. W przypadku dostania się preparatu do oczu natychmiast przepłukać je wodą. Stosować rękawice ochronne znajdujące się w pudełku. Dobrze spłukać włosy po użyciu. Odczekać 15 dni po zabiegu dekoloryzacji, trwałej ondulacji lub trwałego prostowania włosów. Nie używać, jeśli włosy były wcześniej farbowane henną lub koloryzacją progresywną. Chronić przed dziećmi. Przestrzegać instrukcji użycia


Dzień niepodległości Peru z nowym albumem Pascala | wirtualnywydawca.pl\nautor: Redakcja Wirtualny Wydawca ,\t25 lipca 2008\nPascal rozbudowuje serię albumową „Wyprawy marzeń”. Do rąk czytelników trafia właśnie album opowiadający o Peru. Ta wyjątkowa pozycja wydawnicza została przygotowana wspólnie z Konsulatem Republiki Peru. Autorem najnowszego albumu Pascala jest Zdzisław Preisner, członek prestiżowego The Explorers Club.\nZdzisław Preisner wybrał do albumu „Peru” ze swojego archiwum liczącego ponad 60 tys. zdjęć, fotografie pięknych, surowych peruwiańskich krajobrazów, pośród których rozkwitały i upadały cywilizacje. Na zdjęciach utrwalił ślady imperium Inków, jak Cuzco, gdzie wznosi się Sacsayhuamán, czy Machu Picchu. Zdumienie budzą fotografie geolifów – gigantycznych naziemnych galerii na płaskowyżu Nazca, oraz zdjęcia przyrody, np. jeziora Titicaca lub kanionu Colca.\nW rozwój i historię Peru mieli swój wkład także Polacy. Przykładem może być postać inżyniera Ernesta Malinowskiego – twórcy najwyżej położnej – do 2005 roku – linii kolejowej na świecie. Dobre stosunki pomiędzy krajami podtrzymywał premier RP Donald Tusk podczas niedawnej wizyty w Peru. Album Pascala będzie prezentowany podczas uroczystości organizowanych przez Konsulat Republiki Peru w Toruniu z okazji Dnia Niepodległości, obchodzonego 28 lipca.\nSeria albumów Wydawnictwa Pascal „Wyprawy marzeń” prezentuje odległe regiony i kraje, o których marzy każdy człowiek ciekawy świata, a które ze względu na odległość i koszty wyprawy nie zawsze są dostępne dla turystów. Piękne fotografie natury, architektury i ludzi składające się na albumy „Peru”, „Syberia”, „Chiny”, „Tybet”, „Nepal”, i „Ziemia Święta” budzą zachwyt pięknem i odmiennością przedstawionego świata i inspirują do spełniania podróżniczych planów. To wspaniałe lektury na jesienne i zimowe wieczory, a także dobry pomysł na prezent dla tych wszystkich, którzy chcą wyrwać się z rutyny codziennego dnia i udać w fotograficzną podróż, wyprawę marzeń.\n"100 wyjątkowych miejsc – zobacz zanim znikną" – wspaniały prezent na święta\nWydawnictwo Czarna Owieczka na EURO 2012!


infoPłockTV | Ulicami Gąbina jechał ponad 100 km/h\nGąbin Komenda Miejska Policji w Płocku Powiat Płocki\nUlicami Gąbina jechał ponad 100 km/h\nczwartek, 9 lipca 2020 czwartek, 9 lipca 2020 0 Komentarzy\tmandat, prędkość\nNiestety każdego tygodnia przybywa kierowców, którzy w sposób lekceważący podchodzą do obowiązujących ograniczeń prędkości na drogach. Policjanci płockiej drogówki stanowczo reagują na niebezpieczne zachowania kierujących na drodze i nie stosują żadnej taryfy ulgowej dla kierujących przekraczających dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym. A przekonał się o tym wczoraj kierujący hyundaiem, który pędził z prędkością 115 km/h w terenie zabudowanym.\nPrędkość nieustanie od wielu lat jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych do których doszło na terenie miasta oraz powiatu płockiego. W minionym roku była przyczyną aż 86 wypadków drogowych, w których ucierpiało kilkadziesiąt osób. I choć wielu kierujących ma świadomość, że nadmierna prędkość zwiększa prawdopodobieństwo udziału w wypadku drogowym, a także jego konsekwencji, to na naszych drogach nadal nie brakuje amatorów szybkiej jazdy.\nKażdego dnia to policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Płocku czuwają nad bezpieczeństwem uczestników ruchu drogowego i stanowczo reagują na zachowania godzące w bezpieczeństwo. Wczoraj mundurowi w Gąbinie na ul. Rogatki Czemińskie, zatrzymali prawo jazdy kierującemu hyundaiem. 41- latek w terenie zabudowanym pędził z prędkością 115 km/h, czyli o 65km/h za szybko. Oprócz wysokiego mandatu na konto mężczyzny trafiło 10 pkt karnych.\n← Niszczyli banery wyborcze, grozi im do 5 lat pozbawienia wolności\nCentrum Badawczo – Rozwojowe →\nPonad 120 km/h w obszarze zabudowanym\nDrobin ma nowego burmistrza


Ewa CZACZKOWSKA: "Żyd od Jezusa Miłosiernego"\n.Był czterdziesty pierwszy dzień powstania warszawskiego. Niemieckie „krowy” od wielu dni niszczyły Śródmieście. Jeden z pocisków uderzył w kamienicę przy ulicy Marszałkowskiej 60. Bomba, rujnując dwa piętra, zatrzymała się nad pokojem Pereca Willenberga. Zrezygnowany, przysypany białym pyłem leżał na łóżku, gdy do mieszkania wpadł jego syn Samuel, który na chwilę opuścił powstańcze stanowisko.\n– Prosiłem tyle razy, aby tata zszedł do piwnicy! Ale tata zawsze się upierał, że woli być na górze niż zasypany żywcem. – Samuel Willenberg do dziś pamięta tamtą scenę i tamte słowa sprzed siedemdziesięciu lat.\nPerec uległ synowi, a może raczej ugiął się pod presją świadomości, że nad sufitem wisi pocisk moździerzowy. Zanim zeszli do piwnicy, chwycił jeszcze pudło z farbami, pędzlami, węglem i ołówkami. A synowi zapowiedział, że skoro i tak wszystko się kończy, on przestanie udawać niemowę. Sąsiadom wyjaśni, że zaczął mówić w wyniku szoku, który wywołało uderzenie bomby.\nGdy nazajutrz Samuel Willenberg przyszedł odwiedzić ojca, zastał go na klatce schodowej po lewej stronie oficyny. Otoczony sąsiadami, malował na suficie obraz. Szybko i sprawnie. Kawałkiem węgla narysował głowę Chrystusa na tle krzyża, między ramionami którego umieścił trzy słowa: „JEZU, UFAM TOBIE”. U dołu po prawej zostawił podpis: „Rysował B. Pękosławski 11-go Września 1944 r.”.\n– Ludzie byli wstrząśnięci. Zapadło milczenie, a potem zapanowała radość – opowiada Samuel Willenberg, który nie był zaskoczony tematem obrazu. Takich i podobnych wizerunków Jezusa Miłosiernego jego ojciec namalował dziesiątki. Ale uprzednio czynił to na zamówienia. Teraz zrobił spontanicznie, nieproszony przez nikogo. Czy dlatego, że wiedział, jak słowa „Jezu, ufam Tobie” przymnażają nadziei wierzącym w Chrystusa? A może on sam szukał tej nadziei?\nWieść o rysunku Chrystusa szybko rozniosła się między ukrywającymi się w piwnicach. Również w sąsiednich budynkach, połączonych ze sobą podziemnymi przejściami. Jedni rozprawiali o malarzu, który doznał „cudu” i z wdzięczności za odzyskanie mowy namalował Chrystusa. Inni cieszyli się, że obraz Jezusa będzie odtąd chronił ich i kamienicę.\nOd dnia gdy artysta malarz Żyd Perec Willenberg, ukrywający się w czasie wojny pod nazwiskiem Baltazar Karol Pękosławski, namalował w warszawskiej kamienicy obraz Chrystusa, mija w tym roku siedemdziesiąt lat.\n.Przy ulicy Marszałkowskiej 60, tuż obok Teatru Polonia, stoi ten sam pięciopiętrowy budynek. W podwórku oficyny jest ta sama kapliczka z figurą Matki Bożej, przy której w czasie powstania mieszkańcy domu wspólnie się modlili. Nie ma tylko ołtarza polowego, przy którym księża odprawiali msze święte, co utrwalił na zdjęciach porucznik Marian Grabski, pseudonim „Wyrwa”, fotograf walczącej Warszawy.\nDwaj hydraulicy w roboczych kombinezonach wychodzą z klatki, w której powinien być obraz Willenberga. Zapewniają mnie, że tu go nie znajdę. Ale jest! Niewidoczny jedynie dla oczu, które go nie szukają. Musi być przecież w tym miejscu: pod burą dyktą, na której ktoś, bynajmniej nie z sympatii, domalował słowo „Jude”, gwiazdę Dawida, krzyż i kilka bohomazów. Może nie wiedział, że Chrystus to der Jude? W ten sposób niszczeje obraz Chrystusa z napisem „Jezu, ufam Tobie” – świadek powstania warszawskiego i początków rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia, w czym ma swój udział żydowski malarz.\n.Większość okien w obskurnej oficynie straszy pustką. Od klienta sklepu z awangardową odzieżą, który jest zapowiedzią lepszych czasów, jakie dopiero mają nadejść dla całego budynku, dowiaduję się, że miasto, będące właścicielem oficyny, przygotowuje jej generalny remont. Czy odrestauruje i umożliwi oglądanie obrazu, w którego historii splątały się polskie i żydowskie losy?\nNa razie oglądam wizerunek na zdjęciach wykonanych, zanim jeszcze został zakryty płytą, prowizorycznie chroniącą przed zniszczeniem. Wierna kopia obrazu znajduje się w Muzeum Powstania Warszawskiego. 29 lipca 2013 roku odsłonił ją dziewięćdziesięcioletni Samuel Willenberg, syn Pereca. – Byłem bardzo wzruszony. To był powrót do tego, co przeżyłem – mówił mi w lutym 2014 roku, przed przyjazdem do Polski na premierę filmu o nim samym Samuel, w reżyserii Jana Kidawy-Błońskiego.\n.Samuel Willenberg był więźniem w obozie zagłady w Treblince, z którego nie miał prawa wyjść żaden Żyd. Niemcy zagazowali tam prawie dziewięćset tysięcy osób. A jednak 2 sierpnia 1943 roku dwustu więźniów wznieciło bunt, kilkudziesięciu udało się zbiec. Willenberg jest ostatnim z żyjących uciekinierów.\nGdy po wyjeździe z Polski w 1950 roku po raz pierwszy przyjechał do Warszawy trzydzieści trzy lata później i jechał tramwajem ulicą Marszałkowską, ze zdziwieniem zobaczył, że kamienica pod numerem 60 stoi. Wprawdzie bez żeliwnych balkonów i z innym zwieńczeniem elewacji, ale jest cała. Jeszcze bardziej był zdumiony, gdy wszedł do oficyny i odkrył, że nad schodami do piwnicy zachował się obraz. Nie wiedział wówczas, że przy odświeżaniu klatki, co wprawdzie zdarzało się rzadko, robotnicy dbali, by osłonić twarz Chrystusa. „Tu zdarzył się cud, a właściwie dwa cudy” – mówili starsi mieszkańcy kamienicy, zanim jeszcze powiedział, że jest synem tego, który namalował obraz. Pierwszym było to, że malarz „odzyskał” mowę, a drugim, że dom ocalał.\n– Kamienica, w którą przed 11 września trafiły cztery „krowy”, nie została zniszczona, a Niemcy po powstaniu jej nie spalili – mówi Samuel Willenberg, który widział, jak niemieccy żołnierze, zgodnie z rozkazem Hitlera, niszczyli Warszawę tak, by nie został z niej kamień na kamieniu.\nRównież Joanna Brańska, nieformalna kustoszka pamięci o Perecu Willenbergu i Chrystusie z ulicy Marszałkowskiej 60, przypomina sobie spotkania z mieszkańcami oficyny.\n– Przetrwanie budynku i ocalenie życia wiązali z obrazem – wspomina rozmowy z początku lat 90., gdy jako historyk sztuki i założycielka Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Izraelskiej zainteresowała się historią Willenbergów.\n.Z tych, którzy przy Marszałkowskiej 60 przeżyli wojnę, nie ma już nikogo. Inni nic nie słyszeli, a może jako dzieci nie słuchali wspomnień rodziców. Krawiec z pracowni na pierwszym piętrze budynku, którą prowadzi od ponad trzydziestu lat, jest sceptyczny: – Sąsiednia kamienica, pod numerem 62, też przetrwała powstanie, a obrazu w niej nie było. Budynek pod numerem 58 miał uszkodzony tylko front – wylicza.\nAle czy nie jest cudem to, że Zagładę przeżył Perec Willenberg? I to, że przeżył Samuel? Najpierw ucieczkę z obozu w Treblince, a później powstanie?\n.Perec Willenberg był jednym z około dwudziestu ośmiu tysięcy Żydów, którzy w czasie okupacji ukrywali się w Warszawie po aryjskiej stronie. Nie wiadomo, ilu z nich przeżyło. W wypadku Pereca Willenberga słowo „ukrywał się” nie jest precyzyjne.\nUkrywał swoją tożsamość pod fałszywym nazwiskiem Baltazar Karol Pękosławski, ale nie mieszkał w ukryciu. Miał kenkartę, oficjalnie wynajmował pokoje, żył ze sprzedaży obrazów. Było to możliwe, gdyż miał tak zwany dobry wygląd. „Był średniego wzrostu, miał piękne siwe włosy, nosił wąsy i okulary. Trochę wyglądał jak artysta, trochę jak patriarcha” – Samuel w tym opisie ojca zapomniał o jego dużych niebieskich oczach.\n.Na jednym ze zdjęć Perec Willenberg w garniturze i w krawacie stoi z pędzlem przy sztaludze. Syn nie bez powodu porównywał go z wyglądu do Ignacego Paderewskiego. Przed niemieckim rasizmem, który wszystkich Żydów skazywał na śmierć, Pereca chronił wygląd zewnętrzny, ale zdradzała mowa.\n– Ojciec mówił z silnym rosyjskim akcentem. – W pamięci syna zachował się jego charakterystyczny głos. – Podczas okupacji wszystko co obce było bardzo podejrzane.\nAkcent Willenberga wiązał się z jego pochodzeniem. Był Litwakiem. Wprawdzie on, rocznik 1874, urodził się już w Makowie Mazowieckim, ale jego przodkowie pochodzili z rosyjskiej strefy osiedlenia, czyli terenów Litwy i północnej Białorusi, gdzie carskie ukazy pozwalały osiedlać się Żydom.\nNa co dzień rozmawiali po rosyjsku. Byli bardziej zasymilowani niż Żydzi w Królestwie Polskim, na tereny którego przybywali od XIX wieku. Pereca Willenberga, syna handlarza zbożem, od najmłodszych lat najbardziej zajmowało rysowanie. „Cudownym dzieckiem” nazwał go znany pisarz i tłumacz Nahum Sokołow, jeden z liderów ruchu syjonistycznego. Na talencie Pereca miał się poznać malarz Wojciech Gerson, gdy Perec w 1893 roku rozpoczął studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Po studiach wyjechał do dynamicznie rozwijającej się Łodzi, w której jedną trzecią z około sześciuset tysięcy mieszkańców stanowili Żydzi.\n.Wśród żydowskich właścicieli fabryk i banków było wielu mecenasów kultury i sztuki. Perec Willenberg musiał dobrze się czuć w tym wielokulturowym mieście, o kilku pięknych synagogach, z bogatym życiem literacko-artystycznym.\nJednak stamtąd wyjechał, a dokładna data i przyczyna wyjazdu nie są znane. W pamięci Samuela zachowała się rodzinna opowieść o tym, że po rewolucji 1905 roku ojciec musiał uciekać z Łodzi, gdyż władze carskiej Rosji wydały na niego wyrok śmierci z powodu związania się z ruchem socjalistyczno-niepodległościowym. Wydaje się to o tyle wątpliwe, że wtedy nie mógłby od 1910 roku studiować w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, co sfinansowało mu żydowskie towarzystwo „Ika”. Pewną datą jest styczeń 1916 roku, gdy w Częstochowie Perec otworzył szkołę rysunku. Znajdowała się na piętrze kamienicy przy alei Najświętszej Maryi Panny 13 – głównej ulicy miasta – przy skrzyżowaniu z ulicą Dojazd (dzisiaj Piłsudskiego). To był bardzo dobry okres w twórczości Pereca Willenberga. W 1913 roku miał wspólną wystawę malarstwa z Romanem Kramsztykiem, trzy lata później pokazywał swe płótna razem z obrazami Stanisława Wyspiańskiego, a w 1919 roku również Jacka Malczewskiego i Leona Wyczółkowskiego3. Z tego okresu pochodzi jedna z niewielu zachowanych przedwojennych prac Willenberga datowana na 1913 rok: portret drzemiącego Żyda. Być może znalazł się on na jednej z wystaw.\nW Częstochowie w 1919 roku Perec Willenberg poślubił młodszą o dwadzieścia cztery lata pielęgniarkę Maniefę Popow, z pochodzenia Rosjankę, która dla męża przeszła na judaizm. Mieli troje dzieci: Itę urodzoną w 1919 roku, Samuela, zwanego Samkiem, urodzonego w 1923 roku i Tamarę urodzoną w 1936 roku. Dwoje starszych odziedziczyło po ojcu talent malarski. Rodzina żyła skromnie, w wynajętym mieszkaniu przy ulicy Fabrycznej. W domu rozmawiali po polsku.\n„W piątek wieczorem jedliśmy śledzie, chałkę, żadnych luksusów. Kuchnia była koszerna, ale bez przesady” – wspominał Samuel.\nWillenbergowie chodzili do synagogi, świętowali szabat, ale nie byli ortodoksyjnymi Żydami. „Tradycja była, kiedy były pieniądze” – podsumowuje żartobliwie sytuację finansowo-religijną syn Pereca.\nU Willenbergów pieniądze były, gdy ojciec uczył rysunku w Zawodowej Szkole Rolniczej w Częstochowie, a dodatkowo prywatnie udzielał lekcji rysunku i malował obrazy na zamówienia. Kiedy jednak przyjął zlecenie na dekorację częstochowskiej synagogi, zrezygnował z pracy w szkole.\n– Zapłatę dostał w wekslach z długim okresem wykupienia. Musiał je wcześniej sprzedawać, aby było na życie, i tracił na tym bardzo dużo – opowiada syn.\n.Perec Willenberg dekorował trzy synagogi: w Częstochowie, Piotrkowie Trybunalskim i Opatowie. Zrobił to w swoim autorskim stylu, nad którym pracował długie lata.\n„Żydzi nie mieli nigdy swojego stylu, dlatego że nie wolno było przedstawiać człowieka ani w rzeźbie, ani w rysunku, ani w malarstwie. Styl ojca polegał na szczególnym liternictwie. Z liter hebrajskich zaczął tworzyć kompozycje, stylizował litery” – tłumaczył Samuel Willenberg.\n– Jego styl ornamentyki złożony był ze stylizowanych hebrajskich liter, roślin i elementów architektury – precyzuje Joanna Brańska, historyk sztuki.\n.Dekoracje Willenberga można oglądać dziś jedynie w dawnej synagodze w Piotrkowie Trybunalskim, która służy za siedzibę biblioteki publicznej. Fragmenty polichromii z około 1935 roku – zwoje Tory, sylwetki lwów – są wyjątkowym tłem dla regałów z książkami. Na tablicach Dekalogu, który Bóg podyktował Mojżeszowi na górze Synaj, dokładnie w miejscu, gdzie piąte przykazanie nakazuje: nie zabijaj – widać dziury po kulach. Tu Niemcy rozstrzeliwali piotrkowskich Żydów.\nPo synagogach w Częstochowie i Opatowie, zniszczonych w czasie wojny, zachowały się jedynie zdjęcia plafonów i ścian zdobionych także fragmentami tekstów biblijnych, równie dekoracyjnymi jak inne elementy ornamentyki. Na jednym ze zdjęć na rusztowaniu pod sufitem stoi, oderwany na chwilę od pracy, mistrz Willenberg.\nSynagogę w Opatowie, miasteczku na Kielecczyźnie, Perec Willenberg zaczął dekorować w 1938 roku. Z czasem się tu nawet przeprowadził. Tu też zastała go wojna, której wybuch dla Żydów oznaczał kres ich świata. Dla Pereca Willenberga nieodłączną częścią tego świata była żydowska sztuka religijna. Aby przeżyć, zaczął malować sakralne obrazy chrześcijańskie – Chrystusa, Matkę Bożą, świętych. Sprzedawał je okolicznym chłopom, w czym pomagał mu Samuel, który z matką i siostrami dołączył do ojca na początku 1940 roku. Żydzi w Opatowie dość długo mogli poruszać się swobodnie. Dopiero w maju 1942 roku Niemcy zamknęli ich w getcie. To prawdopodobnie w tym czasie z polecenia Judenratu Perec malował portrety niemieckich żandarmów. Likwidacja getta nastąpiła 20 października 1942 roku. Wcześniej znajomy Polak o nazwisku Karbowniczek skontaktował Willenberga z opatowskimi księżmi, którzy wyrobili rodzinie nowe dokumenty. Perec dostał tożsamość zmarłego w Opatowie Baltazara Karola Pękosławskiego, o rok młodszego od Pereca. Maniefa Popow, w której papierach mąż zatarł przejście na judaizm, pojechała z córkami do Częstochowy, by je tam ukryć. Na krótko wróciła do Opatowa, a kiedy znów znalazła się w Częstochowie, córek w wynajętym mieszkaniu nie było. „To pani nie wie, że one były Żydówkami?” – zapytała gospodyni, informując, że zabrała je granatowa policja.\n– Po tym wydarzeniu załamałem się, nie chciało mi się żyć. – Samuel tłumaczy, dlaczego wrócił do getta w Opatowie i dał się zawieźć do Treblinki.\n.Ale nie trafił do komory gazowej. Podając się za murarza, został przydzielony do Sonderkomanda, które uprzątało trupy i rzeczy po nich. Tam „wśród stosu rozrzuconej garderoby po zagazowanych ludziach” znalazł „małe paletko młodszej siostrzyczki i spódniczkę starszej”.\n.W tym czasie matka przebywała w Głowie niedaleko Łodzi, gdzie pracowała w fabryce Norblina. Natomiast Perec Willenberg ukrywał się w Warszawie. Z kenkarty wystawionej 7 stycznia 1943 roku na nazwisko Baltazar Karol Pękosławski wynika, że mieszkał przy ulicy Wielkiej 11, nieistniejącej dziś, a przed wojną prostopadłej do ulicy Świętokrzyskiej. Kiedy w sierpniu 1943 roku po ucieczce z Treblinki odnalazł go syn, Perec mieszkał już przy ulicy Grójeckiej 104. Pod numerem 17 wynajmował pokój od pani Berkan. Udawał niemego. To z powodu owego niedobrego akcentu, który zdradzał pochodzenie. „Każde zdemaskowanie okupione było szeregiem przykrości. Często byłem szantażowany i okradany. (…) Pewnego dnia zatrzymał mnie na ulicy jakiś chuligan. Zaciągnął mnie do bramy i zabrał mi wszystko, co miałem przy sobie. Nie darował mi nawet marnej chusteczki do nosa” – Samuel spisał to, co opowiadał mu ojciec pod nieobecność gospodyni, gdy mogli ze sobą swobodnie rozmawiać. Poza tymi rzadkimi godzinami Perec porozumiewał się z synem, pisząc na kartce. Zachowywanie milczenia nie było łatwe. Kilka razy miał wpadki, cztery razy z tego powodu zmieniał mieszkanie.\nPrzez cały czas pobytu w Warszawie Perec Willenberg utrzymywał się z malowania obrazów. Wykonywał je na prywatne zamówienia, sprzedawał do sklepów z dewocjonaliami. Miał nawet planszę z wydrukowanym tekstem: „PRZYJMUJE ZAMÓWIENIA NA PORTRETY OLEJNE RĘCZNE MALOWANE Z FOTOGRAFJI LUB Z NATURY CENY BARDZO PRZYSTĘPNE ARTYSTA-MALARZ NIEMOWA”. Poniżej był adres i dopisek: „Jak się mówi do mnie nie bardzo głośno to słyszę i rozumię”. Ludzie myśleli, że niemowa także nie słyszy, dlatego krzyczeli mu do ucha tak głośno, że bał się, iż naprawdę ogłuchnie.\nPerec najwięcej zamówień miał na obrazy sakralne. – W czasie okupacji dużo lepiej zarabiał niż przed wojną – mówi Samuel Willenberg, który pomagał ojcu w sprzedaży obrazów.\nWystarczało na wynajęcie pokoju i pomoc finansową synowi i żonie, która odwiedzała go co dwa tygodnie.\nGdy Samuel po raz pierwszy wszedł do pokoju ojca przy Grójeckiej, zobaczył przy oknie sztalugi z rozpiętym płótnem. „Widniał na nim obraz Chrystusa w białych szatach. Z Jego serca wychodziły dwie smugi – biała i czerwona. Na dole był napis »Jezu, ufam Tobie«. Obok, na podłodze, nie dokończony obraz Matki Boskiej Częstochowskiej o brązowej twarzy, w złotej koronie. Na jej prawym policzku były dwa cięcia, na ręku trzymała dzieciątko Jezus. Naokoło stało jeszcze kilka nie dokończonych obrazów i szkiców”. Namalowany rok później przez Pereca Willenberga vel Baltazara Karola Pękosławskiego obraz Jezusa z napisem „Jezu, ufam Tobie” nad zejściem do piwnicy przy ulicy Marszałkowskiej 60 nie był zatem ani jedyny, ani pierwszy.\n– Ojciec namalował ich dziesiątki, może więcej – szacuje Samuel, którego postać i rysy twarzy mają wiele z wizerunków Jezusa Willenberga. – Służyłem ojcu jako model.\n„Pomyśl, Samku – powiedział kiedyś Perec do syna – jakie dziwne są koleje życia ludzkiego. Ja, który swoje życie poświęciłem na tworzenie stylu żydowskiego, stylizując hebrajskie litery. Ja, który malowałem synagogi, dekorując ich plafony w stworzonym przeze mnie stylu. Ja, który lubowałem się w malowaniu typów żydowskich, maluję teraz Jezusy i Matki Boskie.\n– Tato, ty nadal malujesz Żydów” – odpowiedział mu syn.\n.Nie wiadomo, kiedy Perec Willenberg narysował pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. Ale wiadomo, że miał jakiś wzór, według którego malował, a który otrzymał w sklepie z dewocjonaliami. Można się domyślać, że był to obrazek Jezusa Miłosiernego, czyli drukarska odbitka obrazu Eugeniusza Kazimirowskiego z 1934 roku albo jednego z późniejszych obrazów. Od wybuchu wojny bowiem siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia wieszały w klasztornych kaplicach wizerunki Jezusa Miłosiernego innych autorów. Odbitki tych obrazów z tekstem Koronki do Bożego Miłosierdzia na rewersie szybko rozchodziły się po całym kraju. Tak było również w kaplicy klasztornej przy ulicy Żytniej w Warszawie, gdzie w lutym 1941 roku powieszono obraz namalowany przez siostrę Lucyllę Zabielską. Natomiast w listopadzie 1942 roku pojawił się tu drugi obraz Jezusa Miłosiernego pędzla Stanisława Kaczora-Batowskiego ze Lwowa, który głowę Chrystusa umieścił na tle krzyża, a w jego ramiona wpisał słowa: „Jezu, ufam Tobie”. Ten wizerunek tak bardzo siostrom przypadł do gustu, że obraz siostry Lucylli przekazały do klasztoru na Grochowie. W klasztorze przy ulicy Żytniej był jeszcze jeden obraz Jezusa, gdy Baltazar Karol Pękosławski vel Perec Willenberg przyszedł tu z synem.\n– To było w 1944 roku – wspomina Samuel. – Przyszliśmy z ojcem obejrzeć obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Jana Stykę. Zaprezentował w nim zupełnie inne podejście do tematu: promienie biały i czerwony były rozproszone. To był bardzo piękny obraz.\nPerec za pośrednictwem Samuela rozmawiał z przełożoną klasztoru o sztuce. Siostra odwiedziła nawet pracownię malarza przy ulicy Grójeckiej.\nWedług leksykonu żydowskich malarzy, opracowanego w języku jidysz tuż po wojnie przez Józefa Sandlera, Perec Willenberg namalował obraz dla klasztoru przy Żytniej.\n– W kaplicy był już obraz, siostry nie miały potrzeby zamawiać kolejnego – zaprzecza Samuel Willenberg.\nObraz Styki prawdopodobnie wisiał nie w kaplicy, która sąsiaduje z klasztorem, lecz w tak zwanej małej kapliczce w głównym budynku klasztoru. Nie wiadomo, czy spłonął w czasie powstania, jak płótno Batowskiego, ale ta wersja wydaje się najbardziej prawdopodobna. Wiadomo natomiast, że Pękosławski znał kilka typów obrazów Jezusa Miłosiernego i wszystkie je malował. Głowę Chrystusa na tle krzyża z napisem u góry narysował węglem w kamienicy przy ulicy Marszałkowskiej 60. Natomiast obraz Jezusa z promieniami wychodzącymi z serca i napisem u dołu malował między innymi dla kościoła pod wezwaniem Świętego Stanisława w Siedlcach. Świadkiem jego powstawania był Samuel.\n.W maju 1944 roku przy sklepie z dewocjonaliami spotkał dwie panie z Siedlec, które przyjechały zamówić u jakiegoś artysty obraz Jezusa w nowym stylu. Samuel zaprowadził je na ulicę Grójecką. „Ojciec naszkicował im swojego niekonwencjonalnego Chrystusa. Na widok szkicu potrząsnęły z niezadowoleniem głowami. Nie chciały takiego Chrystusa, jak go sobie ojciec wyobrażał. Chciały, aby był taki jak na obrazach w sklepach z dewocjonaliami. To znaczy kiczowaty. Ojciec, widząc, że nie ma sensu z nimi dyskutować, naszkicował go tak, jak sobie życzyły. Tym razem były zadowolone. Transakcja została zawarta” – wspominał.\nOd tej pory między Baltazarem Karolem Pękosławskim a Zofią Buszkowską, jedną z owych dwu kobiet, trwała korespondencja, która zachowała się do dzisiaj. W liście z 29 maja 1944 roku kobieta prosiła, aby Chrystus na obrazie „błogosławił całą ręką”, a nie dwoma palcami. Prosiła też, aby nad głową Chrystusa „koniecznie był krzyż, bo tradycja tego Obrazu mówi – Jezus schodzi z krzyża i idzie na świat, aby okazywać Swoje Miłosierdzie”.\nNa siedleckim obrazie, którego zdjęcie się zachowało, nie ma tego motywu, co oznacza, że w dalszej korespondencji zamawiający od tego warunku odstąpili. Ktoś musiał im zwrócić uwagę, że był on sprzeczny z objawieniami siostry Faustyny, w których Jezus wyraził życzenie, aby słowa „Jezu, ufam Tobie” były umieszczone u dołu obrazu. W tym samym liście z Siedlec, z 29 maja 1944 roku, Perec był proszony o to, aby „włosy Chrystusa Pana nie były rude, ale blond”. A ponadto, aby czcionka napisu „Jezu, ufam Tobie” była brązowa i efektowna.\nW liście z 20 czerwca Zofia Buszkowska martwiła się, że obraz będzie gotowy dopiero za trzy tygodnie, ale przyjmowała to ze zrozumieniem, gdyż „robota solidna nie może być pośpieszna”. Prosiła jeszcze, „aby promienie, tryskające z szaty Chrystusa, były powiewne, lekkie i długie, sięgały do ziemi”. Wyjaśniała, że na wielu obrazach widziała „ciężkie smugi, a czerwona była za silnej barwy”. Nie wiadomo, czy ta ostatnia uwaga dotyczyła obrazów Willenberga vel Pękosławskiego. W połowie lipca, czyli jeszcze przed wybuchem powstania warszawskiego, obraz był ukończony. Samuel pamięta, że do Siedlec pojechały dwa obrazy. Na drugim, namalowanym na prywatne zamówienie proboszcza parafii Świętego Stanisława, a był nim wówczas ksiądz Józef Kobyliński, jego ojciec namalował tylko głowę Chrystusa.\nListy z Siedlec adresowane były na ulicę Grójecką, ale już w maju Perec Willenberg przeprowadził się na Natolińską. Pani Berkan wymówiła mu pokój po tym, jak na początku marca na Grójeckiej pod numerem 77 Niemcy złapali Emanuela Ringelbluma, twórcę archiwum zbrodni niemieckich w getcie warszawskim. Samuel Willenberg przypuszcza, że właścicielka mieszkania domyślała się pochodzenia ojca.\n.Po wybuchu powstania Perec przez kilka tygodni nie miał kontaktu z synem, który jako „Igo” walczył najpierw w batalionie „Ruczaj” Armii Krajowej, a następnie w Polskiej Armii Ludowej. Perec Willenberg w tym czasie dwukrotnie umknął śmierci. Raz, gdy budynek przy ulicy Natolińskiej 8 po uderzeniu bomby stanął w płomieniach, a on niemal nagi zdołał się z niego wydostać. Po raz drugi, gdy 10 września pocisk, który uderzył w kamienicę przy Marszałkowskiej 60, zatrzymał się nad wynajmowanym przez niego pokojem.\n.Perec Willenberg przeżył powstanie. Uciekł z kolumny cywilów, która trafiła do obozu przejściowego w Pruszkowie. Przedostał się do Głowna, gdzie mieszkała żona, i tam doczekał końca okupacji. Po wojnie zamieszkał w Łodzi. Powrócił do malarstwa żydowskiego. Malował obrazy, projektował ekslibrisy, pocztówki, witraże.\nZmarł na gruźlicę 7 lutego 1947 roku.\nManiefa Popow Willenberg zmarła w 1973 roku w Tel Awiwie.\nSamuel Willenberg z żoną Adą (Krystyną) Lubelczyk-Willenberg, uratowaną z Holocaustu, w 1950 roku wyjechał do Izraela. Mieszkają w Tel Awiwie. Samuel przez kilkadziesiąt lat pracował jako geodeta, na emeryturze ukończył studia z zakresu rzeźby. Jest autorem cyklu rzeźb przedstawiających sceny z Treblinki. Miał wystawy w Polsce i Niemczech. Wyrzeźbił też pomnik Jana Pawła II pochylonego nad zwojami Tory. Trwają przygotowania do ustawienia go przed kościołem Świętego Augustyna w Warszawie, który znajdował się na terenie getta.\nTekst pochodzi z wyd.przez ZNAK książki Ewy Czaczkowskiej “Cuda świętej Faustyny” Ilustracje: Arkadiusz Jordan/WszystkoCoNajwazniejsze\nMateriał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 31 lipca 2014\nEwa CZACZKOWSKA powstanie warszawskie Warszawa


Jak wybierać części samochodowe? - injIT\nJak wybierać części samochodowe\nIlość samochodów w Polsce w ciągu ostatnich 30 lat wzrosła kilkakrotnie. Auto przestało być towarem luksusowym, stało się powszechnie posiadanym produktem. W wielu rodzinach 2-3 samochody to norma. Na usługi i akcesoria do pojazdów czterokołowych wydajemy coraz więcej pieniędzy i żądamy wysokiej jakości. O samochód dba się tak samo, jak o własne zdrowie. Auto podlega regularnym przeglądom wymaganym prawnie. W końcu sprawny samochód to bezpieczna i komfortowa jazda. Jeżeli zachodzi potrzeba wymiany jakiejś części, klienci poszukują najlepszych ofert.\nCzęści samochodowe do tanich nie należą. W przypadku starszych samochodów lub pojazdów po wypadku właściciele często zastanawiają się, czy zdecydować się na części nowe, używane, a może w ogóle nie opłaci się naprawiać auta? Szukają oferty najkorzystniejszej cenowo. Klocki hamulcowe, tarcze hamulcowe, filtry samochodowe, sprzęgła trzeba wymieniać najczęściej. Korzystna cena nowych części w motoryzacyjnym sklepie internetowym jest dla wielu kierowców wybawieniem z problemu. Elementy znanych producentów w najniższych cenach to gwarancja, że wymieniona część jest najwyższej jakości i jest warta swojej ceny.\nWiele osób uważa, że części do samochodu, np.: klocki hamulcowe można dobierać kierując się ceną lub jakością. W przypadku części samochodowych powyższa opinia jest błędna, ponieważ niska jakość może oznaczać zmniejszenie bezpieczeństwa podczas jazdy. Powinna być zachowana równowaga między jakością a ceną. Tylko klocki hamulcowe od najlepszych producentów to pewność skutecznego i bezpiecznego hamowania w trudnych warunkach pogodowych lub nagłych sytuacjach. Wysokie wymagania materiałowe i eksploatacyjne wymuszają na producentach względy bezpieczeństwa. Tańsze zamienniki w przypadku klocków hamulcowych w ogóle nie powinny wchodzić w rachubę, ponieważ mogą spowodować gorsze hamowanie, co bezpośrednio zagraża bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Na pytanie: czym kierować się przy zakupie auto części: ceną, czy jakością, odpowiedź może być tylko jedna: bezpieczeństwem kierowcy i pasażerów. Tańsze zamienniki mogą nie spełnić oczekiwań i wymogów bezpieczeństwa.\nRynek motoryzacyjny rozwija się dynamicznie zarówno w handlu stacjonarnym, jak i internetowym. Klocki hamulcowe i inne części układu hamulcowego najlepiej kupować u sprawdzonych sprzedawców, którzy mają dobrą opinię na forach lub na lokalnym rynku. Wiele sklepów internetowych pojawia się i bardzo szybko znika. Dobre punkty sprzedaży działają przez wiele lat, mają duży asortyment, oferują produkty znanych i sprawdzonych i świetnie zorganizowaną kwestię dostarczania zamówionego towaru. Możliwe jest dostarczenie części samochodowych pod wskazany przez klienta adres w ciągu 24 godzin.\nKlocki hamulcowe to jeden z filarów bezpieczeństwa podczas jazdy. Wskazane jest unikanie kupowania tej części z niesprawdzonych źródeł. Nie zawsze taniej, znaczy lepiej, czasem lepiej zapłacić więcej i mieć pewność, że nic złego nie stanie się podczas hamowania.\nOtwieranie samochodu w trybie awaryjnym\nMoto • Zakupy\nJakie auto na gaz do 10000 zł kupić nie wyrzucając pieniędzy w błoto\nZatrzaśnięty kluczy w samochodzie. Co możesz zrobić?\nPrzegląd techniczny samochodu – jakie wymagania musi spełnić auto?


Biegamy! Pomagamy! PORTA sponsorem akcji „Świąteczne bieganie” – Polski Związek Okna i Drzwi\nBiegamy! Pomagamy! PORTA sponsorem akcji „Świąteczne bieganie”\nBy poid.eu 4 stycznia 2022 No Comments\nPORTA po raz kolejny została sponsorem akcji „Świąteczne bieganie” organizowanej przez Mistrza Świata w Triathlonie- Marcina Koniecznego. Do akcji dołączyli również pracownicy, którzy uruchomili wszystkie siły, by biegać, maszerować i spacerować podczas Świąt Bożego Narodzenia. Zgodnie z przewidywaniami, w tym roku, został pobity zeszłoroczny rekord – uczestnicy pokonali w sumie 88 491 km!\nCelem akcji było osiągnięcie większej ilości kilometrów niż w poprzedniej edycji. Był to warunek konieczny, by sponsorzy przekazali 31 tysięcy złotych na stypendia dla dzieci i młodzieży. Od 6 lat w każde święta Bożego Narodzenia tysiące Polaków wstają od stołu, zabierają swoje rodziny, czworonożnych domowników i wyruszają w trasę, kontrolując ilość pokonywanych kilometrów, którymi dzielą się później na stronie internetowej „Świąteczne Bieganie”.\nAkcję zainicjował Marcin Konieczny, Mistrz Świata Ironman w kategorii M45 z 2017 roku. 6 lat temu, sportowiec poczynił zakład – wierzył, że uda mu się, przekonać biegaczy, by w święta pokonali co najmniej 1000 km. Stawką zakładu było… świąteczne ciasto. 1 edycja zakończyła się pokonaniem 2000 km. Dziś stawka ta urosła aż do 88 491 km, co oznacza, że wynik został poprawiony o 3 328 km w stosunku do roku ubiegłego.\nDzięki sponsorom „Świątecznego Biegania”, w tym dzięki PORTA, na konto Nidzickiego Funduszu Lokalnego trafi 31 tysięcy złotych. Środki zostaną wykorzystane na stypendia dla uczniów i studentów.


Flakonik "L. 30" z linii Zignago Brosse w limitowanej edycji dla uczczenia szczególnej okazji - Zignago Vetro\nW sierpniu Zignago Vetro Brosse, francuski zakład produkcyjny z Grupy Zignago Vetro, przeprowadził remont pieca nr 3, który pozwoli na pewne zwiększenie zdolności produkcyjnej, jak również na dalszą poprawę efektywności energetycznej. Z tej okazji firma podarowała swoim pracownikom spersonalizowany flakonik z linii L.30 Zignago Brosse, zdobiony przez logo firmy, numer pieca i datę wydarzenia.\nOprócz idealnie dopasowanych rozwiązań dla perfum i kosmetyków – np. do pielęgnacji dłoni, butelka ta stanowi część gamy Sanitizers. Produkty z linii Sanitizers są projektowane i wytwarzane tak, aby zagwarantować jak największe poszanowanie środowiska: dzięki wykończeniom ułatwiającym napełnianie nadają się do ponownego wykorzystania i łatwo poddają się recyklingowi ze względu na prostotę oddzielenia części plastikowych od tych ze szkła.