100 pytań – Amnesty International\nUjawnione przez Edwarda Snowdena informacje o PRISM i innych programach służących masowej inwigilacji oraz tajnej współpracy europejskich i amerykańskich służb zachwiały zaufaniem obywateli do władz. Z zaniepokojenia i braku wiedzy zrodziło się wiele pytań, także o politykę polskiego rządu. Dlatego zadaliśmy polskim decydentom 100 pytań o inwigilację.\nPełne nazwy organów odpowiadających na pytania:\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych (MSZ), Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (MSW), Ministerstwo Obrony Narodowej (MON), Kancelaria Prezesa Rady Ministrów (KPRM), Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (GIODO), Urząd Komunikacji Elektronicznej (UKE), Ministerstwo Sprawiedliwości (MS), Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (RCB), Prezydent RP, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW), Komisja Spraw Zagranicznych Sejmu RP, Komisja Spraw Wewnętrznych Sejmu RP, Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji (MAiC), Komisja ds. Unii Europejskiej Sejmu RP, Centralne Biuro Antykorupcyjne (CBA), Prokurator Generalny (PG), Służba Kontrwywiadu Wojskowego (SKW)\numowa PNR – umowa o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych, 2012/472/UE;\numowa SWIFT – umowa między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi w sprawie przetwarzania i przekazywania danych z komunikatów finansowych przez Unię Europejską Stanom Zjednoczonym do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów\ndecyzja Safe Harbour – decyzja Komisji Europejskiej w sprawie adekwatności ochrony przewidzianej przez zasady ochrony prywatności w ramach “bezpiecznej przystani” z dnia 26 lipca 2000 r.\nII Współpraca europejska\nIII SWIFT, PNR, Safe Harbour. Negocjacje TTIP. Relacje PL–USA\nIV PRISM – wiedza i działania rządu\nV Grupa wyjaśniająca UE-USA\nVI Spotkania i korespondencja PL – USA\nVIII POLSKA – działania wewnętrzne\nIX Prokuratura / przestępstwo?\nX Działania techniczne polskiego rządu\nXI Pytania o azyl Snowdena\nXIII GCHQ i Tempora\nNa podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwracamy się z prośbą o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:\n17 kwietnia 2013 roku specjalny sprawozdawca ds. wolności wypowiedzi Organizacji Narodów Zjednoczonych opublikował raport dotyczący m.in relacji prawa do prywatności i wolności wypowiedzi.\n1. Czy na podstawie ww. raportu MSZ sporządziło wewnętrzną notatkę (bez względu na jej nazwę) w tej sprawie?\nRaport nt. wpływu nadzoru państw nad komunikacją na prawo do prywatności oraz na wolność wypowiedzi i przekonań (dok. nr A/HRC/23/40 – dostępny na stronie internetowej Urzędu Wysokiej Komisarz NZ ds. Praw Człowieka pod adresem – http://www.ohchr.org/Documents/HRBodies/HRCouncil/RegularSession/Session23/A.HRC.23.40_EN.pdf) opublikowano 17 kwietnia 2013 r., jako jeden z dokumentów na 23. sesję Rady Praw Człowieka NZ (RPCz) w Genewie. Ministerstwo Spraw Zagranicznych uczestniczyło w pracach 23. sesji RPCz (27 maja – 14 czerwca br.). W dniu 3 czerwca 2013 r. odbył się tzw. interaktywny dialog ze specjalnym sprawozdawcą ds. promocji i ochrony wolności słowa i przekonań, Frankiem La Rue, który przedstawił ww. raport. Delegacja RP uczestniczyła w ww. dialogu, gdzie pozytywnie oceniła raport oraz wyraziła uznanie dla dotychczasowej pracy specjalnego sprawozdawcy na rzecz promocji wolności słowa, szczególnie w kontekście rozwoju technologii komunikacyjnych. Sporządzanie notatek z tzw. dialogów interaktywnych co do zasady nie jest praktykowane.\nKonkluzje ujęte w ww. raporcie nie były przedmiotem wystąpień przedstawicieli MSZ na szczeblu międzynarodowym. MSZ było zaangażowane w proces negocjacji rezolucji RPCz dotyczących problematyki prawa do prywatności (rezolucja nt. promowania i ochrony praw człowieka w Internecie – dok. nr A/HRC/RES/20/8 – dostępny pod adresem internetowym http://daccess-dds-ny.un.org/doc/RESOLUTION/GEN/G12/153/25/PDF/G1215325.pdf; rezolucja nt. ochrony praw człowieka w walce z terroryzmem – dok. Nr A/HRC/RES19/19 –dostępny pod adresem internetowym http://daccess-dds-ny.un.org/doc/RESOLUTION/LTD/G12/124/07/PDF/G1212407.pdf; rezolucja nt. wolności słowa – dok. Nr A/HRC/RES/12/16 dostępny pod adresem internetowym http://daccess-dds-ny.un.org/doc/RESOLUTION/GEN/G09/166/89/PDF/G0916689.pdf). Uczestniczono też w pracach nad rezolucją współautorstwa Niemiec i Brazylii nt. prawa do prywatności (the right to privacy in the digital age), którą w drodze konsensusu przyjął III Komitet Zgromadzenia Ogólnego NZ w Nowym Jorku w dn. 27 listopada 2013 r. Do grona sponsorów projektu rezolucji dołączyło 20 państw UE (w tym Polska). Podstawowym celem tej inicjatywy było potwierdzenie prawa człowieka do ochrony prywatności oraz prawa do ochrony przed bezprawną ingerencją w prywatność, zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka oraz Międzynarodowym Paktem Praw Politycznych i Obywatelskich (ICCPR). Rezolucja wzywa wszystkie państwa ONZ do podjęcia działań na rzecz zaprzestania naruszeń prawa do prywatności i zapobiegania takim naruszeniom oraz przeglądu procedur i prawodawstwa pod kątem przestrzegania prawa do prywatności.\nKwestia wprowadzania zmian do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w kontekście ww. raportu nie jest podnoszona – w tym przez Polskę – na forach międzynarodowych zajmujących się prawami człowieka. W rekomendacjach raportu postuluje się opracowanie przez Komitet Praw Człowieka nowego General Comment nt. prawa do prywatności.\n4. Kiedy i z jakich źródeł organ dowiedział się o operacjach niejawnego zbierania informacji prowadzonego przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) w stosunku do Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz instytucji i przedstawicieli Unii Europejskiej?\nStan wiedzy lub świadomości danej osoby fizycznej nie stanowi informacji publicznej.\n[Kancelaria Prezesa RM]\nStan wiedzy lub świadomości danej osoby nie stanowi informacji publicznej.\n[SWW] [AW] – nie odpowiedziały na pytanie.\n5. Czy organ posiada informacje o stosowaniu systemu PRISM oraz innych działaniach amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) polegających na nielegalnym zbieraniu informacji w stosunku do: członków Parlamentu Europejskiego, polskich ambasad, polskiej misji przy ONZ?\n6. Czy organ posiada informacje o stosowaniu systemu PRISM oraz innych działaniach amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) polegających na nielegalnym zbieraniu informacji w stosunku do członków Rady Ministrów RP?\n[Kancelaria Prezesa Rady Ministrów]\nStan wiedzy lub świadomości danej osoby nie stanowi informacji publicznej. KPRM nie posiada informacji w tym zakresie.\nSłużba Kontrwywiadu Wojskowego uprzejmie informuje, że w przypadku uzyskania ewentualnych informacji o stosowaniu systemu PRISM wobec członków Rady Ministrów oraz innych temu podobnych działaniach NSA wobec członków polskiego rządu każdy organ państwowy, w tym także SKW, obowiązany jest do podjęcia działań wynikających z zakresu zadań tego organu albo też złożenia do organów ścigania stosownego zawiadomienia. Z uwagi na zakres zadań SKW w omawianym przypadku w grę wchodziłaby ta druga możliwość.\nNależy zauważyć, iż w przypadku powzięcia przez ABW informacji o nielegalnym zbieraniu informacji w stosunku do członków Rady Ministrów RP, ABW jest zobowiązana, w zakresie swojej właściwości podjąć przewidziane prawem działania, mające na celu rozpoznanie zagrożeń oraz ewentualne ściganie sprawców przestępstw.\n[BOR] – nie odpowiedziało na pytanie\n7. Czy po ujawnieniu informacji o nielegalnym zbieraniu danych przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego NSA o ONZ oraz instytucjach Unii Europejskiej, MSZ złożyło na ręce ambasadora USA w Warszawie notę w tej sprawie? Jeżeli tak, kiedy złożono taką notę? Co było przedmiotem ww. noty?\nW dn. 2 lipca 2013 r. dyrektor departamentu Ameryki MSZ przekazał na ręce przedstawiciela Ambasady USA w Warszawie notę dyplomatyczną z prośbą o przekazanie wyjaśnień dot. ewentualnych działań NSA wobec Polski i Unii Europejskiej.\n8. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) MSZ dokonał audytu swoich zabezpieczeń technicznych pod kątem możliwości nielegalnego pozyskiwania informacji przez państwa trzecie?\nCzynności podejmowane przez MSZ związane z zapewnieniem bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych resortu mają charakter ciągły. Należy podkreślić, iż otwarte systemy teleinformatyczne MSZ posiadają wielopoziomowe zabezpieczenia mające na celu uniemożliwienie infekcji stacji końcowych wewnątrz sieci.\n9. Czy w związku z doniesieniami medialnymi na temat afery PRISM, organ planuje działania zmierzające do wprowadzenia dodatkowych instrumentów w zakresie ochrony prawa do prywatności na poziomie międzynarodowym lub europejskim?\nSzeroko rozumiana problematyka prawa do prywatności nie znajduje się w formalnej właściwości Ministra Spraw Zagranicznych. Instytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie jest Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.\n10. Czy istnieją podstawy prawne do działania amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) na terytorium polski? Jeśli tak, prosimy o ich wskazanie.\nAnaliza tego pytania wskazuje, iż wymaga ono doprecyzowania przez wnioskodawcę. Z aktualnego brzmienia pytania nie wynika, o jakie podstawy prawne do działania amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) na terytorium Polski chodzi — ustanowione przez polskie, amerykańskie prawo, czy może procedury NATO, jak również o jakie propozycje służb amerykańskich lub amerykańskiej administracji, o których miałaby wiedzieć ABW, pyta wnioskodawca.\n11. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) między przedstawicielami Republiki Federalnej Niemiec i Polski były prowadzone na szczeblu rządowym rozmowy dotyczące programu PRISM? Jeżeli tak, prosimy o podanie ich dat oraz wymienienie osób, które brały udział w tych rozmowach.\nSprawa PRISM nie była przedmiotem rozmów na szczeblu rządowym między RP a Republiki Federalnej Niemiec, w zakresie objętym kompetencjami Ministrów Spraw Zagranicznych.\nPrezes Rady Ministrów nie prowadził takich rozmów.\n12. Czy władze Republiki Federalnej Niemiec zwracały się do polskiego rządu (bez względu na formę) z prośbą o poparcie w sprawie proponowanych przez Kanclerz Angelę Merkel zmian Międzynarodowego Paktu Praw Politycznych i Obywatelskich w zakresie ochrony prawa do prywatności?\nMSZ nie posiada informacji, które potwierdzałyby, że władze Republiki Federalnej Niemiec zwracały się o poparcie inicjatywy w sprawie zmian w Międzynarodowym Pakcie Praw Politycznych i Obywatelskich.\nKPRM nie posiada takich wystąpień władz RFN do polskiego rządu.\n13. Prosimy o ujawnienie oficjalnej korespondencji między polskim rządem a Komisją Europejską po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM), dotyczącej tematyki ochrony danych osobowych, w szczególności międzynarodowego przepływu danych osobowych.\nInstytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie jest Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.\nKPRM nie dysponuje taką korespondencją.\nW załączeniu przekazujemy pismo skierowane przez Ministra Administracji i Cyfryzacji do Wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej — Neelie Kroes, zawierające odniesienie do kwestii związanych z ochroną danych osobowych.\n14. Od lipca 2013 r. Komisja Europejska prowadzi z władzami USA negocjacje w sprawie Transatlantyckiego Partnerstwa Handlowego i Inwestycyjnego (TTIP). Czy w trakcie negocjacji jest omawiana kwestia międzynarodowego przepływu danych osobowych?\nZa prowadzenie negocjacji w sprawie Transatlantyckiego Partnerstwa Handlowego i Inwestycyjnego (TTIP) odpowiedzialna jest Komisja Europejska. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacj i nie otrzymało jak dotychczas oficjalnej informacji na temat poruszenia tematu międzynarodowego przepływu danych osobowych podczas negocjacji. Szczegółowych informacji na temat prowadzonych rozmów może udzielić Komisja Europejska. Jak wynika z rozporządzenia (WE) Nr 1049/200 1 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U.UE.L.2001.145.43) właściwymi do zajęcia stanowiska w sprawie dostępu do dokumentu w rozumieniu art. 3 lit. a) w/w rozporządzenia (tj. wszelkich treści bez względu na nośnik dotyczących kwestii związanych z polityką, działalnością i decyzjami mieszczącymi się w sferze odpowiedzialności instytucji Unii) pozostają instytucje Unii Europejskiej, w tym m.in. Komisja Europejska.\n15. Czy polski rząd sprzeciwił się włączeniu kwestii międzynarodowego przepływu danych w zakres negocjacji dotyczących Transatlantyckiego Partnerstwa Handlowego i Inwestycyjnego (TTIP)?\n16. Czy polski rząd będzie sprzeciwiał się ewentualnemu włączeniu tematu międzynarodowego przepływu danych w zakres przedmiotowy TTIP? Jeżeli tak, jakie polski rząd zamierza podjąć kroki by temu przeciwdziałać?\nZgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie prezentowanym w wyroku z dnia 14 września 2012 r. o sygn. I OSK 1177/12 „wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja ma charakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Dopóki określona informacja istnieje tylko w pamięci przedstawiciela władzy publicznej i nie została utrwalona w jakiejkolwiek formie, tak aby można było w sposób niebudzący wątpliwości odczytać jej treść, dopóty informacja taka nie ma waloru informacji publicznej”.\nPrzyjmując powyższe stanowisko Sądu oraz mając na względzie przedmiot zapytania informacje, o których mowa we wniosku nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy.\n17. Czy polski organ potwierdza informacje o podejrzeniu naruszenia Umowy między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi w sprawie przetwarzania i przekazywania danych z komunikatów finansowych przez Unię Europejską Stanom Zjednoczonym do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (porozumienie SWIFT) przez Stany Zjednoczone? Jeżeli tak, od kiedy i z jakich źródeł polski rząd wie o naruszeniu porozumienia SWIFT przez stronę amerykańską?\nInstytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania jest Ministerstwo Finansów.\n18. Czy polski rząd zareagował na poziomie dyplomatycznym na informacje o podejrzeniu naruszenia porozumienia SWIFT przez stronę amerykańską? Jeżeli tak prosimy o wskazanie, jakie to były reakcje.\n19. Czy organ zwrócił się do Europolu z wnioskiem o przeprowadzenie śledztwa w sprawie podejrzenia pozyskiwania danych z bazy danych SWIFT przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) z naruszeniem porozumienia SWIFT?\n[MSZ] Instytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania jest Ministerstwo Finansów.\n[Kancelaria Prezesa Rady Ministrów] KPRM nie posiada informacji w tym zakresie.\nJak wskazano w punkcie dol. działania Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla do spraw bezpieczeństwa oraz ochrony danych Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych, w opinii MSW powołanie Grupy było, na ówczesnym etapie, właściwą reakcją na rewelacje ujawnione przez E. Snowdena, stąd też MSW nie podejmowało innych działań mających na celu wyjaśnienie na forum UE kwestii, którymi zajmowała się Grupa. Ponadto, należy podkreślić, że kwestia działalności amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) nie była przedmiotem dyskusji Rady Unii Europejskiej.\n20. Biorąc pod uwagę kompetencje Komisji Europejskiej do monitorowania przestrzegania porozumienia SWIFT zawarte w art. 12 tego porozumienia, czy organ złożył uwagi (bez względu na ich nazwę) do Komisji Europejskiej dotyczące funkcjonowania tej umowy międzynarodowej.\n21. Biorąc pod uwagę kompetencje Komisji Europejskiej do wszczęcia procedury ewaluacji porozumienia SWIFT zawarte w art. 13 tego porozumienia, czy organ złożył wniosek (bez względu na jego nazwę) do Komisji Europejskiej, w którym domagałaby się przeprowadzenia takiej ewaluacji?\n22. Czy polski rząd posiada informacje o naruszeniu przez stronę amerykańską umowy o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych, 2012/472/UE (umowa PNR)?\nInstytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.\n23. Czy polski rząd złożył uwagi lub rekomendacje (bez względu na ich nazwę) dotyczące ewaluacji umowy PNR dokonywanej przez Komisję Europejską na podstawie art. 23 tej umowy?\n24. Czy zdaniem organu należy zawiesić obowiązywanie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie adekwatności ochrony przewidzianej przez zasady ochrony prywatności w ramach “bezpiecznej przystani” z dnia 26 lipca 2000 r. (decyzja Safe Harbour)?\nInstytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania jest Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.\nOpinie nie stanowią informacji publicznej.\nZgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie prezentowanym w wyroku z dnia 14 września 2012 r. o sygn. I OSK 1177/12 „wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja ma charakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Dopóki określona informacja istnieje tylko w pamięci przedstawiciela władzy publicznej i nie została utrwalona w jakiejkolwiek formie, tak aby można było w sposób nie budzący wątpliwości odczytać jej treść, dopóty informacja taka nie ma waloru informacji publicznej”. Przyjmując powyższe stanowisko Sądu oraz mając na względzie przedmiot zapytania informacje, o których mowa we wniosku nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy.\n25. Czy organ w trybie oficjalnym zgłaszał zastrzeżenia lub uwagi (bez względu na ich nazwę) dotyczące przyjęcia lub obowiązywania decyzji Safe Harbour?\nMinister Administracji i Cyfryzacji w trybie oficjalnym nie zgłaszał dotychczas zastrzeżeń ani uwag dotyczących przyjęcia lub obowiązywania decyzji Safe Harbor. Takie zastrzeżenia były jednak formułowanie w trakcie spotkań z przedstawicielami rządu Stanów Zjednoczonych (wymienionych w punkcie 3). Minister Administracji i Cyfryzacji wystosował również pismo ws. funkcjonowania programu Safe Harbor do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, które stanowi załącznik do niniejszej odpowiedzi.\n26. Czy zdaniem organu należy rozpocząć negocjacje ze stroną amerykańską w sprawie stworzenia nowych zasad przekazywania danych osobowych do USA w celach komercyjnych?\nZgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie prezentowanym w wyroku z dnia 14 września 2012 r. o sygn. I OSK 1177/12 „wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja ma charakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Dopóki określona informacja istnieje tylko w pamięci przedstawiciela władzy publicznej i nie została utrwalona w jakiejkolwiek formie, tak aby można było w sposób niebudzący wątpliwości odczytać jej treść, dopóty informacja taka nie ma waloru informacji publicznej”. Przyjmując powyższe stanowisko Sądu oraz mając na względzie przedmiot zapytania informacje, o których mowa we wniosku nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy.\n27. Czy polski rząd/MAiC/MSZ ma plany dotyczące rewizji decyzji Safe Harbour? Jeśli tak, jakie?\n28. W czerwcu 2013 r. Edward Snowden ujawnił informacje na temat prowadzonego przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) programu PRISM. Od kiedy organ wiedział/wiedzieli o jego istnieniu?\nKancelaria Prezydenta RP nie posiada informacji w przedmiocie daty ani źródła uzyskania Pana Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Bronisława Komorowskiego wiedzy na temat programu PRISM.\nMinister Administracji i Cyfryzacji Michał Boni o istnieniu programu PRISM dowiedział się w momencie pojawienia się doniesień prasowych ujawniających istnienie tego programu na początku czerwca 2013 r.\nMinister obrony narodowej nie posiadał przed 6 czerwca 2013 r. informacji na temat prowadzonego przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego (NSA) programu PRISM.\nMinister Sprawiedliwości powziął wiedzę na temat prowadzonego przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) programu PRISM po pojawieniu się pierwszych doniesień medialnych na ten temat.\nABW wskazuje, iż informacja na temat prowadzonego przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) programu PRISM pochodzi z otwartych źródeł.\n[Komisja Spraw Zagranicznych]\nZgodnie z Regulaminem Sejmu i Zarządzeniem Szefa Kancelarii Sejmu z dnia 6 marca 2006 r. w sprawie udostępniania informacji publicznej w Kancelarii Sejmu, informacja publiczna dotycząca Sejmu i jego organów oraz Kancelarii Sejmu udostępniana jest poprzez ogłaszanie dokumentów i innych informacji w Systemie Informacyjnym Sejmu na stronie internetowej www.sejm.gov.pl. Ogólnodostępnym miejscem wyłożenia lub przechowywania informacji publicznej w Kancelarii Sejmu jest Informatorium Biblioteki Sejmowej.\nInformacja publiczna, która nie została udostępniona w wyżej wymieniony sposób, udostępniana jest na pisemny wniosek rozpatrywany w Biurze Korespondencji i Informacji.\nNa stronie internetowej Sejmu, w zakładce „zrealizowane posiedzenia komisji”, są zamieszczone np. pełne zapisy wszystkich posiedzeń Komisji Spraw Zagranicznych bieżącej kadencji.\nJednocześnie informuję, że do Komisji nie został skierowany wniosek w sprawie przeprowadzenia posiedzenia na temat doniesień medialnych o funkcjonowaniu programu PRISM. Komisja nie planuje też posiedzenia w tej sprawie.\n[Komisja Spraw Wewnętrznych]\nNa stronie internetowej Sejmu, w zakładce „zrealizowane posiedzenia komisji”, są zamieszczone np. pełne zapisy wszystkich posiedzeń Komisji Spraw Wewnętrznych bieżącej kadencji.\n[Komisja ds. Unii Europejskiej]\nDo sejmowej Komisji do spraw Unii Europejskiej nie wpłynęły żadne dokumenty informujące o programie PRISM. Nie zwołane zostało żadne posiedzenie w tej sprawie. Członkowie Komisji mogą posiadać wiedzę na temat ww. programu z mediów.\n29. Z jakiego źródła i kiedy organ dowiedział się o funkcjonowaniu programu PRISM?\nMinister Administracji i Cyfryzacji o istnieniu PRISM dowiedział się z artykułów w The Guardian i The Washington Post.\nMinister obrony narodowej dowiedział się o funkcjonowaniu programu PRISM z doniesień medialnych.\nMinister Sprawiedliwości dowiedział się o funkcjonowaniu programu PRISM z pierwszych powszechnie dostępnych dla społeczeństwa doniesień medialnych.\n30. Zgodnie z wypowiedzią Ministra Spraw Wewnętrznych Bartłomieja Sienkiewicza z 13 czerwca 2013 r. “trwa badanie, czy opisane przez światową prasę inwigilowanie internetu przez amerykańskie agencje dotyczy również interesów Polski”. Czy wspomniane “badanie” już się zakończyło? Jakie były jego konkluzje?\nW reakcji na doniesienia medialne dotyczące tzw. programu PRISM na forum UE powołano Grupę Roboczą Wysokiego Szczebla do spraw bezpieczeństwa oraz ochrony danych Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych (dalej Grupa). W pracach Grupy uczestniczyło ośmiu przedstawicieli państw członkowskich w charakterze ekspertów narodowych wyznaczonych przez dany kraj, reprezentujących Unię Europejską w zakresie zagadnień dol. ochrony danych osobowych oraz bezpieczeństwa wewnętrznego. Należy podkreślić, że osoby, wyznaczone przez państwa członkowskie, uczestniczące w pracach Grupy nie reprezentowały stanowisk państw członkowskich, występowały one jedynie w roli ekspertów, co miało na celu zapewnienie równego traktowania wszystkich państw członkowskich UE.\nPomimo, że planowany sposób działania, kompetencje i cele Grupy nie były przedmiotem dyskusji na posiedzeniu Rady Unii Europejskiej, w opinii MSW powołanie Grupy było, na ówczesnym etapie, właściwą decyzją mającą na celu zbadanie kwestii związanych z ochroną danych obywateli UE.\nDostrzegając skalę problemu ujawnionego przez E. Snowdena Ministerstwo Spraw Wewnętrznych podjęło decyzję o zgłoszeniu polskiego kandydata do prac w Grupie (pracownik Ministerstwa – ze względu na formułę spotkań grupy udostępnienie danych osobowych eksperta nie jest możliwe. Komisja Europejska również nie zdecydowała się na udostępnienie danych ekspertów pracujących w ramach Grupy).\nNależy zaznaczyć, że udział pracownika Ministerstwa w pracach Grupy był istotny, ponieważ umożliwił bieżący dostęp do informacji o pracach Grupy w sytuacji gdy KE nie zdecydowała sic na przekazywanie państwom członkowskim protokołów z posiedzeń Grupy. Obecnie raport z prac Grupy jest już dostępny na stronach internetowych Rady Unii Europejskiej.\nZ uwagi na fakt, że zadaniem członków Grupy nie było reprezentowanie interesów krajowych, lecz ustalenie stanu faktycznego, nie było zasadne tworzenie polskich instrukcji i stanowisk na posiedzenia Grupy.\nJednocześnie, biorąc pod uwagę fakt powołania Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla do spraw bezpieczeństwa oraz ochrony danych Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych, MSW nie podejmowało dodatkowych działań, w tym analiz prawnych, które dublowałyby prace Grupy.\n31. Czy organ zlecił przeprowadzenie analizy prawnej (bez względu na jej nazwę) na temat zgodności programu PRISM z polskim porządkiem prawnym?\nMinister Spraw Zagranicznych nie zlecał tego typu analizy.\nPrezes Rady Ministrów nie zlecił przeprowadzenia przedmiotowej analizy prawnej.\nMinister Administracji i Cyfryzacji nie zlecił przeprowadzenia analizy prawnej na temat zgodności programu PRISM z polskim porządkiem prawnym. Podejmował jednak szereg działań w reakcji na doniesienia w sprawie tego programu. Odnośnie analiz — zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. II SAB/Wa 68/07 — „nie stanowią informacji publicznej zapiski i notatki kadry urzędniczej, choćby tej najwyższego szczebla, jeśli nie nadano im charakteru oficjalnego „.\nGeneralny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie zlecał analiz prawnych na temat zgodności programu PRISM z polskim porządkiem prawnym. Tematyka ta byla jednak jednym z tematów omawianym w stanowisku Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w sprawie oceny wdrożenia decyzji Komisji Europejskiej nr 2000/520/WE, które GIODO przygotował w odpowiedzi na pismo Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 sierpnia 2013 r. i które przesiał do Ministra Administracji i Cyfryzacji w dniu 14 października 2013 r. Kopię wyżej wzmiankowanego dokumentu załączam do niniejszego pisma.\nGeneralny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zwraca uwagę, że pytanie znajdujące się we wniosku rożni się od pytania opublikowanego w dokumencie pt. „100 pytań o inwigilację do władz polskich”. Pytanie nr 31 w wyżej wymienionym dokumencie sugeruje, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych mógłby być zleceniobiorcą wobec Prezesa Rady Ministrów w sprawie takiej analizy. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych pragnie wyjaśnić, że Prezes Rady Ministrów nie ma możliwości zlecania prac GIODO. Nigdy też nie podejmował żadnych działań, które sugerowałyby, że ma zamiar takie „zlecenia” wydawać. Byłoby to oczywistym naruszeniem zasady niezależności Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.\nSzef CBA nie zlecił przeprowadzenia analizy prawnej dotyczącej zgodności PRISM z polskim porządkiem prawnym.\nUprzejmie zauważamy, że zgodnie z medialnymi doniesieniami jest to program (system) informatyczny więc przeprowadzenie analizy prawnej zagranicznego programu komputerowego, nie mającego przecież charakteru prawnego, z polskim lub innym porządkiem prawnym wydaje się być po prostu niemożliwe.\nABW informuje, iż nie została sporządzona na rzecz ABW analiza (opinia) prawna dotycząca zgodności programu PRISM z polskim porządkiem prawnym. Jednakże na kanwie tego pytania ABW uprzejmie przypomina, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych opinie prawne sporządzone przez organ administracji publicznej posiadają walor informacji publicznej tylko wówczas gdy zostały opracowane w celu realizacji określonego, konkretnego zadania publicznego (vide: wyroki NSA z 16 czerwca 2009 r., sygn. Akt I OSK 89/09 i z dnia 13 stycznia 2011. r., sygn. akt. I OSK 1855/10), zatem zadane pytanie byto poza przedmiotem regulacji jaką jest ustawa o dostępie do informacji publicznej.\n32. Czy istnieje podstawa prawna umożliwiająca przekazywanie przez ABW [inne służby] amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) danych telekomunikacyjnych polskich obywateli?\nZ posiadanych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych informacji nie wynika. by istniała podstawa prawna umożliwiająca bezpośrednie przekazywanie rzez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego i inne służby danych telekomunikacyjnych polskich obywateli amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA). GIODO zwraca jednak uwagę, że na mocy art. 43 ust. 2 w związku z art. 43 ust. 1 i 1a ustawy o ochronie danych osobowych uprawnienia Generalnego Inspektora do kontroli działań Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w wyżej wskazanym zakresie są znacząco ograniczone.\nWydaje się, że w konkretnych sprawach przekazanie informacji mogłoby nastąpić jedynie w ramach pomoc prawnej w trybie określonym Umową między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącą stosowania Umowy między Rzecząpospolitą Polski, a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych, sporządzonej dnia 10 lipca 1996 r. , zgodnie z artykułem 3 ustęp 2 Porozumienia o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podpisanego w Waszyngtonie dnia 25 czerwca 2003 r. (Dz. U. z 2.010, nr 17, poz. 91). Jednakże należy pamiętać, ze zgodnie z jej art. 2 ust. 1 przekazywanie i przyjmowanie wniosków o pomoc prawną odbywa się za pośrednictwem organu centralnego, którym zgodnie z ust. 2 jest Minister Sprawiedliwości lub wyznaczona przez niego osoba.\nUprzejmie informuję, że nie ma dedykowanego dokumentu dotyczącego współpracy Centralnego Biura Antykorupcyjnego z amerykańską Agencją Bezpieczeństwa Narodowego (NSA). Biuro nie prowadzi współpracy z NSA z uwagi na brak wspólnych kompetencji, ani też nie udostępnia danych Agencji.\nSKW uprzejmie zauważa, że art. 179 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.) wymienia podmioty uprawnione do otrzymywania danych telekomunikacyjnych od operatorów, a podmioty te są obowiązane do wykorzystania uzyskanych danych wyłącznie do realizacji swoich zadań określonych w stosownych aktach normatywnych. Jeśli więc chodzi o wykorzystanie tych danych przez SKW, to może to nastąpić wyłącznie w zakresie zadań wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2009 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm.). Obie te ustawy zakreślają zatem ramy prawne wykorzystania danych telekomunikacyjnych uzyskanych od operatorów telekomunikacyjnych więc jako akty normatywne są także i powszechnie dostępne. Podobne zasady obowiązują w zakresie przekazywania innych, choć bliżej nie wymienionych we wniosku, danych obywateli polskich — zasady ich przetwarzania i udostępniania reguluje stosowna ustawa.\nPomimo, ze treść tego pytania nie kwalifikuje odpowiedzi na nie do zakresu informacji publicznej, to ABW uprzejmie jednak informuje, że podstawy działania Agencji określone są w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm.), która nie przewiduje tego typu rozwiązania. zaś co do możliwości przekazywania przez operatorów telekomunikacyjnych danych telekomunikacyjnych., to zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do ich otrzymywania zawiera art. 179 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. —– Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.).\n33. Czy Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych/UKE/ABW uzyskał/a wiedzę na temat przekazywania danych telekomunikacyjnych przez polskich operatorów telekomunikacyjnych służbom amerykańskim, w szczególności amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)?\nGeneralny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie uzyskał żadnych informacji o przekazywaniu amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) danych telekomunikacyjnych przez działających na polskim rynku operatorów telekomunikacyjnych.\n33. W odpowiedzi z 11 września 2013 r. na wniosek Fundacji Panoptykon o udostępnienie informacji publicznej Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało nas, że “kwestia domniemanej aktywności amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego wobec Polski i Unii Europejskiej pozostaje przedmiotem bezpośredniej analizy MSZ”. Jakie są konkluzje lub wyniki tej analizy?\nW treści noty dyplomatycznej do Ambasady USA w Warszawie Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej zwróciło się z prośbą o przekazanie wyjaśnień dotyczących domniemanej aktywności National Security Agency wobec Polski i Unii Europejskiej.\n35. We wskazanej wyżej odpowiedzi Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało również o skierowaniu noty dyplomatycznej do Ambasady USA w Warszawie. Prosimy o przekazanie jej treści.\nW treści noty Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej zwróciło się z prośbą o przekazanie wyjaśnień dotyczących domniemanej aktywności National Security Agency wobec Polski i Unii Europejskiej.\n36. Czy organ podjął/podjęło jakiekolwiek oficjalne działania w reakcji na uzyskanie informacji o programie PRISM? Prosimy o wskazanie na czym polegały te działania.\nProblematyka PRISM była przedmiotem rozmowy ministra spraw zagranicznych z sekretarzem stanu USA w dniu 5 listopada 2013 r. Notatka z rozmowy jest niejawna. W tym zakresie zostanie wydana decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej (patrz zał.).\nReakcją Ministra Administracji i Cyfryzacji na pojawienie się doniesień o programie PRISM było przede wszystkim włączenie tego tematu do stanowiska Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji w prowadzonych w UE prac nad projektem rozporządzenia ogólnego o ochronie danych osobowych. W ramach tego stanowiska przedstawiciele MAiC w trakcie posiedzeń grupy roboczej Rady UE ds. Wymiany Informacji i Ochrony Danych (DAPIX) popierali wprowadzenie do rozporządzenia art. 43a, którego celem jest ograniczenie przekazywania danych osobowych do państw trzecich na żądanie organów tych państw bez odpowiedniej podstawy prawnej dla takiego przekazania. Ponadto w reakcji na doniesienia o programie PRISM, MAiC zdecydowało bliżej przyjrzeć się funkcjonowaniu programu Safe Harbor umożliwiającego przekazywanie danych osobowych z terytorium m.in. Polski do odbiorców w USA, który zatwierdzony został przez Unię Europejską decyzją Komisji Europejskiej 2000/520/WE z dnia 26 lipca 2000 r., rozpoczynając prace nad raportem ewaluacyjnym tego programu.\nMinister Administracji i Cyfryzacji oraz pracownicy Ministerstwa podejmowali również kwestie programu PRISM i efektywności funkcjonowania programu Safe Harbor w rozmowach bilateralnych z przedstawicielami rządu USA. Minister Administracji i Cyfryzacj i przedstawiał negatywne stanowisko w odniesieniu do istnienia programu PRISM oraz wskazywał na zagrożenia z niego wynikające dla ochrony prywatności polskich obywateli w trakcie wypowiedzi publicznych m.in.: w trakcie debaty „Granice inwigilacji: debata obywateli z władzami” zorganizowanej 11 września br. Przez Fundację Panoptykon, Amnesty International i Helsińską Fundację Praw Człowieka; podczas 35. Międzynarodowej Konferencji Rzeczników Ochrony Danych i Prywatności w Warszawie dn. 25 września br., oraz w wypowiedzi na spotkaniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (JHA) „7 października br.Minister Administracji i Cyfryzacji przedstawiał pisemnie swoje stanowisko w sprawie PRISM w pismach skierowanych do Rzecznika Praw Obywatelskich oraz do Helsińskie Fundacji Praw Człowieka, które stanowi załącznik do niniejszej odpowiedzi na wniosek.\nDziałania takie ze strony Ministra Sprawiedliwości nie zostały podjęte.\n37. W odpowiedzi z 11 września 2013 r. na wniosek Fundacji Panoptykon o udostępnienie informacji publicznej Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało nas, że w pracach transatlantyckiej grupy eksperckiej, powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA), uczestniczy przedstawiciel Polski. Prosimy o wskazanie nazwiska oraz pełnionej funkcji polskiego przedstawiciela/przedstawicieli w ww. grupie.\nPolskę w pracach transatlantyckiej grupy eksperckiej reprezentuje przedstawiciel wskazany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.\n38. Prosimy o przedstawienie polskich instrukcji, stanowisk (bez względu na ich nazwę) tworzonych na potrzeby pracy grupy eksperckiej, powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA).]\nKPRM nie posiada takich instrukcji.\nMinisterstwo Administracji i Cyfryzacji nie przygotowywało instrukcji, stanowisk na potrzeby prac transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)\n39. Czy na posiedzeniach Rady Unii Europejskiej polski rząd przedstawiał swoje stanowisko w sprawie sposobu działania, kompetencji lub celów transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)? Jeśli tak, prosimy o jego udostępnienie.\nSprawa PRISM nie została włączona przez Wysoką Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do agendy posiedzeń Rady do Spraw Zagranicznych i nie była przedmiotem dyskusji Rady. Przedstawiciel MSZ na posiedzeniach Rady do Spraw Zagranicznych nie przedstawiał stanowiska ws. PRISM.\nKPRM nie ma informacji w tym zakresie.\nPrzedstawiciel Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji na posiedzeniach Rady Unii Europejskiej nie przedstawiał stanowiska w sprawie sposobu działania, kompetencji lub celów transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA). Sposób działania, kompetencji lub celów ww. grupy nie był przedmiotem żadnego ze spotkań Rady Unii Europejskiej ani jej organów przygotowawczych, w pracach których uczestniczył przedstawiciel Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.\n40. Czy organ ma dostęp do protokołów z posiedzeń transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)? Jeżeli tak prosimy o ich udostępnienie. [premier, MSW, MAiC, MSZ]\nKPRM nie posiada tych protokołów.\nMinister Administracji i Cyfryzacji, ze względu na oddelegowanie do jej prac przedstawiciela innego resortu, nie ma dostępu do protokołów z posiedzeń transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA).\n41. Czy organ jest na bieżąco informowany o ustaleniach i działaniach grupy eksperckiej, powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)?\nMinister Administracji i Cyfryzacji ze względu na oddelegowanie do jej prac przedstawiciela innego resortu nie jest na bieżąco informowany o ustaleniach i działaniach grupy eksperckiej, powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA).\n42. Kiedy zdaniem organu można spodziewać się raportu końcowego z prac transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)?\nZgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie prezentowanym w wyroku z dnia 14 września 2012 r. o sygn. I OSK 1177/12 „wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzieleniaodpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja macharakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Dopóki określona informacja istnieje tylko w pamięci przedstawiciela władzy publicznej i nie została utrwalona w jakiejkolwiek formie, tak aby można było w sposób nie budzący wątpliwości odczytać jej treść, dopóty informacja taka nie ma waloru informacji publicznej”.\n43. Czy raport końcowy z prac transatlantyckiej grupy eksperckiej powołanej do wyjaśnienia zasad funkcjonowania PRISM i innych programów amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) będzie jawny? Czy polski rząd podejmie kroki zmierzające do ujawnienia ww. raportu?\nRaport został opublikowany na stronie Rady Unii Europejskiej.\nZgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie prezentowanym w wyroku z dnia 14 września 2012 r. o sygn. I OSK 1177/12 „wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja ma charakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Dopóki określona informacja istnieje tylko w pamięci przedstawiciela władzy publicznej i nie została utrwalona w jakiejkolwiek formie, tak aby można było w sposób nie budzący wątpliwości odczytać jej treść, dopóty informacja taka nie ma waloru informacji publicznej”.\n44. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) przedstawiciele organu spotkali się lub odbyli rozmowę telefoniczną z przedstawicielami rządu Stanów Zjednoczonych? Jeżeli tak prosimy o wskazanie: kiedy takie spotkanie lub rozmowa się odbyły, kto brał w nich udział (nazwisko oraz pełniona funkcja) oraz co było ich przedmiotem. Prosimy również o przekazanie sporządzonych po tych spotkaniach notatek służbowych (bez względu na ich nazwę).\nTak. Po 6 czerwca 2013 r. odbyła się rozmowa telefoniczna PRM z wiceprezydentem Joe Bidenem (9 IX 2013) oraz spotkanie PRM z sekretarzem stanu USA Johnem Kerrym (5 XI 2013). Na stronach internetowych KPRM są komunikaty CIR dotyczące tych wydarzeń. Notatki z obu rozmów mają charakter niejawny. W tym zakresie zostanie wydana decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej.\nPo upublicznieniu informacji dotyczących tzw. Programu PRISM przedstawiciele Ministerstwa Spraw Wewnętrznych nie odbyli rozmów i nie uczestniczyli w spotkaniach z przedstawicielami administracji Stanów Zjednoczonych w tym z Dyrektorem amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) lub jego zastępcą, dotyczących programu PRISM. Ponadto, Minister Spraw Wewnętrznych nie planuje spotkań z przedstawicielami administracji rządowej USA w najbliższym czasie.\nPo 6 czerwca 2013 r. przedstawiciele Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji spotykali się oraz odbywali rozmowy telefoniczne z przedstawicielami rządu Stanów Zjednoczonych. Przedstawiciele Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji odbyli następujące spotkania z przedstawicielami rządu Stanów Zjednoczonych, podczas których poruszano m.in. zagadnienie programu PRISM:\n1) Spotkanie z Mignon Clyburn — Acting Chairwoman, U.S. Federal Communications Commission w dn. 03 .07.2013 r.\nUczestniczyli: Strona amerykańska: Mignon Clyburn — Acting Chairwoman, U.S. Federal Communications Comrnission; Stephen Mull, U.S. Ambassador to Warsaw, Poland; Daniel (Danny) Sepulyeda — Deputy Assistant Secretary and U.S. Coordinator for International Communications and Information Policy, U.S. Department of State; Mindel De La Torre — Chief of International Bureau, U.S. Federal Communications Commission; Manu Bhardwaj, Senior Adyisor to the and U.S. Coordinator for Intemational Communications and Information Policy, U.S. Department of State; Michael Camey — Intemational Relations Officer, U.S. Department of State; Daniel Hall — Secretary, Pol-Econ Section, U.S. Embassy Warsaw, Poland.Strona Polska: Minister Michał Boni, Maciej Groń — Dyrektor Departamentu, Małgorzata Steiner — Koordynator Departamentu oraz pracownicy Ministerstwa. Przedmiotem spotkania był rozwój telewizji cyfrowej i sieci szerokopasmowych, powiadamianie ratunkowe, wnioski z WC1T-12, zarządzanie i wolność w Internecie oraz kodeksy dobrych praktyk w zakresie ochrony danych.\n2) Wideokonferencja Ministra Michała Boniego z Patrickiem Gallagherem i CameronemF. Kerry w dn. 3 1.07.2013 r.\nUczestniczyli: Strona amerykańska: Patrick Gallagher — Acting Deputy Secretary and Undersecretary of Commerce for Standards and Technology (National Institute of Standards and Technology); Cameron Kerry — Acting Secretary of Commerce; Larry Strickling — Assistant Secretary for Communications and Information and Administrator, National Telecommunications and Information Administration (NTIA) U.S. Department of Commerce i członkowie personelu Departamentu Handlu oraz ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie.Strona polska: Michał Boni Minister, Maciej Groń — Dyrektor Departamentu, Justyna Romanowska — Dyrektor Departamentu, Małgorzata Steiner — Koordynator Departamentu oraz pracownicy Ministerstwa.Przedmiotem spotkania były: bezpieczeństwo w cyberprzestrzeni, ochrona danych osobowych, zarządzanie Internetem.\n3) Spotkanie pracowników Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z przedstawicielami administracji USA w dn. 24.09.2013 r.\nUczestniczyli: Strona amerykańska: Keimeth Propp U.S. Mission to the European Union Legał Counsel; Lara Ballard — U.S. Department of State special adyisor priyacy and technology; Caitlin Fennessey — U.S. Department of Commerce data priyacy expert; Hugh Stevenson — FTC Deputy Director for International Consumer Protection Hugh Stevenson (Washington); Daniel Hall — Secretary, Pol-Econ Section, U.S. Embassy Warsaw, Poland. Strona polska: Małgorzata Steiner — Koordynator Departamentu oraz pracownicy Ministerstwa. Przedmiotem spotkania był stan i kierunki prac nad rozporządzeniem ogólnym o ochronie danych, wpływ rozporządzenia na współpracę organów regulacyjnych oraz ocena funkcjonowania programu Safe Harbor.\n4) Spotkanie Ministra Michała Boniego z Julie Brill, komisarzem Federalnej Komisji Handlu USA w dn. 25.09.20 13 r.\nUczestniczyli: Strona amerykańska: Julie Brill Commissioner of the Federal Trade Commission; J.P. Schutte — U.S. Embassy Warsaw Counselor for Political and Economic Affairs; Kenneth Propp — U.S. Mission to the European Union Legal Counsel; Hugh Stevenson, Deputy Director, FTC; Lara Ballard — U.S. Department of State special adyisor priyacy and technology; Shaundra L. Watson — Attorney Adyisor, Office of Commissioner Julie Brili. Strona polska: Michał Boni — Minister, Małgorzata Steiner Koordynator Departamentu oraz pracownicy Ministerstwa. Przedmiotem spotkania była: prezentacja prawa ochrony danych osobowych USA i działań FTC, unijna reforma ochrony danych osobowych, ocena funkcjonowania programu Safe Harbor.\n5) Spotkanie z Christopherem Painterem, koordynatorem Departamentu Stanu USA ds. cyberbezpieczeństwa, przy okazji konferencji Seoul Conference on Cyberspace 2013 w dniu 18.10.2013 r.\nUczestniczyli: Strona amerykańska: Christopher Painter — koordynator Departamentu Stanu USA ds. cyberbezpieczeństwa, pracownicy towarzyszący. Strona polska: Michał Boni — Minister, Marlena Niewiadomska — Szef Gabinetu Politycznego oraz pracownik Ministerstwa. Przedmiotem spotkania była Polityka Ochrony Cyberprzestrzeni Rzeczypospolitej Polskiej, kwestie związane z cyberprzestrzenią oraz reforma ochrony danych osobowych. Po 6 czerwca 2013 r. przedstawiciele Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji odbywali w związku z zakresem prac Ministerstwa spotkania i rozmowy telefoniczne z przedstawicielami ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie nie dotyczące programu PRISM. W ramach programu International Visitor Leadership (IVLP) w okresie 4-15.09.2013 r. z wizytą w USA przebywała Marlena Niewiadomska Szef GP.\nProgram polegał na szeregu spotkań z amerykańskimi przedstawicielami organów rządowych, instytucji i organizacji w sektorze publicznym i prywatnym, które zajmują się tematyką cyber security w celu wymiany doświadczeń, poszerzenia wiedzy w danym zakresie tematycznym. Jednakże tematem spotkań nie była kwestia Programu PRISM. Odnosząc się do użytego w odpowiedzi określenia „pracownicy Ministerstwa” nadmienić należy, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji (art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zgodnie ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku prezentowanym w wyroku z dnia 14 listopada 2012 r., o sygn. II SAJGd 544/12 „na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej osobą pełniącą funkcją publiczną będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym”. A zatem, o ile dana informacja nie dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną, to dostęp do niej jest ograniczony na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.\n1) 6 września 2013 r. minister obrony narodowej odbyt rozmowę telefoniczną z sekretarzem obrony USA. Z rozmowy tej sporządzono informację zamieszczoną na oficjalnej stronie FB Ministerstwa Obrony Narodowej.\n“Dziś wieczorem odbyła sie rozmowa telefoniczna ministra obrony narodowej sekretarza obrony USA. Chuck Hagel zadzwonił do ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka, aby przekazać kondolencje w związku ze śmiercią żołnierza 25. Brygady Kawalerii Powietrznej, który zmarł 2 września w wyniku ran odniesionych podczas ataku rebeliantów na bazę w Ghazni. Przekazał również wyrazy współczucia dla rodziny poległego w sierpniu komandosa, st. chor. sztab. Mirosława Łuckiego. Tomasz Siemoniak złożył na ręce Ch. Hagla kondolencje z powodu śmierci amerykańskiego żołnierza, który zginął w czasie sierpniowego ataku na bazę Ghazi. Minister poinformował sekretarza obrony, te Polska chce przekazano wysokie odznaczenie dla tego żołnierza, który razem z Polakami walczył przeciwko rebeliantom w obronie bazy. Chuck Hagel poinformował szefa resortu obrony, że wysoko ocenia polskich żołnierzy oraz ich bliską współpracę z żołnierzami amerykańskimi w ramach misji ISAF. Obaj rozmówcy poruszyli także tematy związane z polsko-amerykańską współpraca obronną, w szczególności dotyczącą obrony powietrznej. Tomasz Siemoniak i Chuck Hagel podkreślili też znaczenie bardzo bliskiej, sojuszniczej współpracy w ramach NATO”\n2) 5 listopada 2013 r. minister obrony narodowej spotkał sie z sekretarzem stanu USA Johnem Kerrym. Ze spotkania sporządzono informację prasową zamieszczoną na oficjalnej stronie Ministerstwa Obrony Narodowej.\n“Polska i Europa potrzebują silnych i obecnych tutaj Stanów Zjednoczonych, przewodzących NATO opartemu na niezawodności kolektywnej obrony swoich członków I rosnących realnych zdolnościach wojskowych” powiedział minister obrony narodowej Tomasz Siemoniak podczas spotkania z przebywającym w Polsce sekretarzem stanu USA Johnern Kerrym. Podczas spotkania, które odbyło się we wtorek w 32 Bazie Lotnictwa Taktycznego w Łasku szef obrony narodowej oraz sekretarz stanu USA rozmawiali m.in. o kierunkach dalszej dwustronnej współpracy wojskowej, w tym związanej z realizacją I perspektywami rozwoju inicjatywy Aviation Detachment oraz planami wdrożenia trzeciej fazy europejskiej obrony przeciwrakietowej (EPAA).\n– Cieszę sie, z Pana wizyty w Lasku, miejscu symbolicznym dla sojuszu Polski i Stanów Zjednoczonych – mówił minister Siemoniak. Tutaj rok temu przybyli na stale do nas amerykańscy żołnierze. Potwierdziło to nasze tradycyjne więzi, pogłębione braterstwem broni w Kosowie, Iraku I Afganistanie. Dziękuję za Pański dzisiejszy gest podkreślający to braterstwo I wysokie amerykańskie odznaczenie dla naszego oficera wojsk specjalnych służącego w Afganistanie. To zaszczyt dla dzielnego żołnierza, a dla całego Wojska Polskiego powód do satysfakcji – podkreślił Tomasz Siemoniak. Sekretarz stanu USA John Kerry zaznaczył, że w bazie w Łasku widać, te w naszym sojuszu nie spoczęliśmy na laurach, lecz inwestujemy w jego rozwój. – Po raz pierwszy w historii amerykańscy żołnierze stacjonują na stale w Polsce – wskazał dodając, że nawet dziś nasi żołnierze wspólnie uczestniczą w ćwiczeniach Steadfast Jazz — sprawdzających I doskonalących Siły Odpowiedzi NATO.\nJohn Kerry zaznaczył, że to ważny sprawdzian, bo w najbliższych latach – nasze umiejętności reagowania na zmieniającą się sytuację na ,świecie oraz na nowe zagrożenia i gotowość do współdziałania będą poddane próbie więcej niż jeden raz – powiedział sekretarz stanu. – Deklaracja polskiego rządu zainwestowania w modernizację sił zbrojnych 45 miliardów dolarów jest ważna dla naszego sojuszu i przyszłości NATO. Dokonując inwestycji pokazujecie swoje przywiązanie do pokoju i stabilności, wysyłacie mocny sygnał, że wspólny dobrobyt I bezpieczeństwo wymagają dzielenia się odpowiedzialnością za przyszłość – dodał Kerry.\nPodczas rozmów dwustronnych ministra Tomasz Siemoniaka i sekretarza stanu USA Johna Kerrego przedstawione zostały także priorytety modernizacji Sił Zbrojnych RP (w tym obrony powietrznej) jako polskiego wkładu do rozwoju zdolności obronnych NATO.\nOmówione zostały również zagadnienia związane z przyszłością Sojuszu, zwłaszcza w kontekście przyszłorocznego szczytu NATO oraz dalszym zaangażowaniem Stanów Zjednoczonych w bezpieczeństwo europejskie.\nTematem dyskusji była również aktualna sytuacja w Afganistanie oraz plany zaangażowania NATO w tym kraju po roku 2014.\nTomasz Siemoniak i John Kerry omówili również zagadnienia związane z międzynarodową sytuacją bezpieczeństwa.\nPodczas spotkania w Lasku sekretarz stanu USA wyróżnił oficera Wojsk Specjalnych. Ppłk Wojciech Bagan z Jednostki Wojskowej GROM otrzymał Meritorious Service Medal – niezwykle prestiżowe odznaczenie nadawane przez Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Amerykanie uznali, że dowodzony przez niego zespół zadaniowy z Jednostki Wojskowej GROM znacząco przyczynił się do sukcesu całej operacji ISAF w Afganistanie. Meritorious Service Medal jest przyznawany za wybitne osiągnięcia w służbie podczas misji wojskowych. To drugi taki medal dla polskiego oficera.\nPo 6 czerwca br. Minister Sprawiedliwości, ani żaden inny członek kierownictwa MS nie spotykali się i nie prowadzili rozmów telefonicznych z przedstawicielami rządu USA.\nPo 6 czerwca 2013 roku Szef CBA/Zastępcy Szefa CBA nie spotykali się i nie odbywali rozmów telefonicznych z przedstawicielami rządów Stanów Zjednoczonych, Dyrektorem/Zastępcą Dyrektora NSA czy przedstawicielami ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie. Szef CBA nie ma także do końca bieżącego roku w planach spotkań z przedstawicielami administracji rządowej Stanów Zjednoczonych.\nABW informuje, iż po 6 czerwca 2013 r. nie miały miejsca spotkania bądź rozmowy telefoniczne kierownictwa ABW z przedstawicielami administracji Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, które dotyczyłyby programu PRISM.\n45. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) przedstawiciele organu spotkali się lub odbyli rozmowę telefoniczną z Dyrektorem amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) lub jego zastępcą. Jeżeli tak prosimy o wskazanie: kiedy takie spotkanie lub rozmowa się odbyły, kto brał w nich udział (nazwisko oraz pełniona funkcja) oraz co było jego przedmiotem. Prosimy również o przekazanie sporządzonych po tym spotkaniu notatek służbowych (bez względu na ich nazwę).\nPrzedstawiciele MSZ po 6 czerwca br. nie odbywali spotkań/rozmów z dyrektorem NSA lub jego zastępcą.\nPo 6 czerwca 2013 r. przedstawiciele Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji nie spotkali się ani nie odbyli rozmowy telefonicznej z Dyrektorem amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) lub jego zastępcą.\nPo 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) przedstawiciele MON w randze ministra lub sekretarza stanu nie spotkali sic i nie odbyli rozmowy tel. z dyrektorem Agencji Bezpieczeństwa Narodowego.\nPo 6 czerwca br. Minister Sprawiedliwości, ani żaden inny członek kierownictwa MS nie spotykali się i nie prowadzili rozmów telefonicznych z Dyrektorem amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) ani jego zastępcą.\n46. Prosimy o przekazanie prowadzonej, po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM), korespondecji dyplomatycznej z rządem Stanów Zjednoczonych, w szczególności listów, not, memorandów, notatek (bez względu na ich nazwę) dotyczących tematu międzynarodowego przepływu danych osobowych, programu PRISM i działań amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA).\nOdpowiedź na powyższe pytanie została udzielona przy pytaniu nr 35: W treści noty Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej zwróciło się z prośbą o przekazanie wyjaśnień dotyczących domniemanej aktywności National Security Agency wobec Polski i Unii Europejskiej.\n47. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) polska ambasada w Waszyngtonie sporządziła listy, clarisy, depesze, notatki (bez względu na ich nazwę) dotyczące tematu:\nmiędzynarodowego przepływu danych osobowych,\nprogramu Safe Harbour,\ndziałalności amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)?\nJeżeli tak, prosimy o ich udostępnienie.\nAmbasada RP w Waszyngtonie po 6 czerwca 2013 r. informowała o działaniach NSA oraz programie PRISM w ramach m.in.: biuletynów sygnalnych, notatek medialnych (opracowania/analizy wybranych artykułów medialnych) oraz notatek poświęconych innym kwestiom, które uwzględniały element tzw. afery Snowdena. Materiały te obejmowały m.in. następujące informacje:\nA) W 17 lipca 2013 r. przed komisją sądową Izby Reprezentantów (IR) odbyło się przesłuchanie przedstawicieli NSA, Departamentu Sprawiedliwości, FBI (Federal Bureau of Investigation) oraz Biura Dyrektora Wywiadu Narodowego (ODNI – Office of the Director of National Intelligence) działalności inwigilacyjnej NSA. W jego ramach:\nzarówno Republikanie, jak i Demokraci zasiadający w komisji zgodzili się, że administracja przekroczyła uprawnienia dot. inwigilacji przyznane przez Kongres oraz wyrazili sceptycyzm co do celowości gromadzenia i przechowywania danych telefonicznych obywateli USA na ujawnioną skalę;\nprzedstawiciele administracji usprawiedliwiali prowadzenie ujawnionej działalności faktem udaremnienia wielu zamachów terrorystycznych. Zapewniali, iż programy realizowane były pod ścisłą kontrolą FISC (Foreign Intelligence Surveillance Court), Kongresu i NSA, oraz że administracja przestrzegała ustanowionych przez nie reguł;\nB) Ambasador Unii Europejskiej w Waszyngtonie poinformował ambasadorów krajów UE (3 lipca 2013 r.) m.in. o liście prokuratora generalnego USA do UE (1 lipca 2013 r.) ws. powołania grupy roboczej wysokiego szczebla odpowiedzialnej za (a) wyjaśnienie sytuacji wokół programu PRISM oraz (b) wymianę informacji nt. praktyk i zakresu działań wywiadu.\nC) 8 lipca br. w Waszyngtonie odbyło się spotkanie przedstawicieli administracji USA i Unii Europejskiej nt. ochrony danych osobowych i współpracy wywiadowczej. Strona amerykańska była reprezentowana przez przedstawicieli Departamentów Sprawiedliwości i Stanu, Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz służb wywiadowczych. UE reprezentowali przedstawiciele KE, Delegatury UE w Waszyngtonie oraz PCz. Rozmowy objęły m.in.:\nKE przedstawiła stan prac i zaznaczyła, że w Europie panuje kryzys zaufania względem partnerów amerykańskich. Odbudowa tego zaufania wymaga wyjaśnień ze strony Stanów Zjednoczonych. Zaznaczono także, iż celem prowadzonych rozmów nie będzie skupienie się na działalności służb USA, ale wpływie tych działań na obywateli europejskich (w świetle ich fundamentalnych praw);\nUSA wyraziły zainteresowanie odbudową zaufania wśród PCz. W trakcie spotkania powtarzano, że jeżeli prowadzone rozmowy mają zostać nazwane „dialogiem”, to oczekują, iż wymiana informacji będzie obustronna.\n48. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) przedstawiciele organu odbyli spotkanie lub rozmowę telefoniczną z przedstawicielem ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie? Jeżeli tak prosimy o wskazanie: kiedy takie spotkanie lub rozmowa się odbyły, kto brał w nich udział (nazwisko oraz pełniona funkcja) oraz co było ich przedmiotem. Prosimy również o przekazanie sporządzonych po tych spotkaniach notatek służbowych (bez względu na ich nazwę).CBA]\nProblematyka PRISM była przedmiotem m.in. rozmów dyrektora departamentu Ameryki MSZ z przedstawicielami Ambasady USA w Warszawie (2 oraz 9 lipca 2013) oraz podsekretarza stanu MSZ z ambasadorem USA w Warszawie (25 października 2013).\nW trakcie pierwszej rozmowy przekazano notę dyplomatyczną z prośbą o wyjaśnienia strony amerykańskiej ws. domniemanej aktywności amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego wobec Polski i Unii Europejskiej. Przedstawiciel ambasady USA zobowiązał się do nadania sprawie dalszego biegu i przekazania dokumentu właściwym organom w USA. Jednocześnie nawiązał do czerwcowego spotkania ministerialnego JHA (Justice and Home Affairs) w Dublinie, podczas którego strona amerykańska zaproponowała utworzenie wspólnej grupy eksperckiej służb wywiadu i ekspertów ds. polityki prywatności, która zajmie się wyjaśnieniem funkcjonowania Programu PRISM.\nNotatki z drugiej i trzeciej rozmowy są niejawne. W tym zakresie zostanie wydana decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej (patrz zał.).\nPo 6 czerwca 2013 r. minister-członek Rady Ministrów, Szef KPRM Jacek Cichocki spotkał się kurtuazyjnie z amb. USA Stephanem Mullem 30 X 2013 (przy okazji wpisu ambasadora w księdze kondolencyjnej po śmierci Tadeusza Mazowieckiego). Nie była sporządzona notatka z rozmowy. Rzecznik rządu, sekretarz stanu w KPRM Paweł Graś spotkał się 6 XI 2013 z amb. USA S. Mullem. Notatka z rozmowy jest niejawna. W tym zakresie zostanie wydana decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej.\nPo 6 czerwca 2013 r. przedstawiciele Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji w związku z zakresem prac oraz pełnionymi obowiązkami służbowymi spotykali się oraz odbywali rozmowy telefoniczne z przedstawicielami ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie. Wykaz spotkań związanych z programem PRISM i ochroną danych osobowych został zawarty w odpowiedzi na pytanie nr 44. Po 6 czerwca 2013 przedstawiciele Ministerstwa odbywali także spotkania z przedstawicielami ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie w ramach zakresu obowiązków.\nMinister obrony narodowej utrzymuje bieZ4ce kontakty z ambasadorem USA. Ze względu na ich roboczy charakter nie są sporządzane notatki.\nW dniu 28.08.2013 r. Minister Sprawiedliwości spotkał się z Ambasadorem USA w Warszawie. Spotkanie odbyło się w Ministerstwie Sprawiedliwości. Uczestniczyli w nim: ze strony Ambasady USA:\nPan Stephen Mull– Ambasdor USA w Polsce\nPani Monika Wasiewicz – reprezentant Federalnego Biura Śledczego\nPan Daniel Hall – Szef Działu Polityki Wewnętrznej (Dział Polityczno-Ekonomiczny Ambasady)\nze strony Ministerstwa Sprawiedliwości:\nPan Jakub Jamka – Zastępca Dyrektora Biura Ministra\nPan Tomasz Ostropolski – Naczelnik Wydziału Europejskiego Prawa Karnego.\nPan Marcin Piechocki – Doradca Ministra Sprawiedliwości\nSpotkanie zorganizowane na prośbę strony amerykańskiej miało charakter zapoznawczy i kurtuazyjny. Ambasador USA zapewnił Ministra Sprawiedliwości RP o gotowości do kontynuowania bardzo dobrej współpracy dwustronnej w zakresie wymiaru sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości RP przedstawił planowane działania resortu w zakresie reformy prawa karnego oraz cywilnego, a także informatyzacji jednostek wymiaru sprawiedliwości.\nZ uwagi na kurtuazyjny charakter spotkania nie sporządzono z niego służbowej notatki.\nSłużba Kontrwywiadu Wojskowego uprzejmie informuje, że działania takie nie miały miejsca, jak również nie są zaplanowane.\n49. Czy organ planuje do końca bieżącego roku spotkanie z przedstawicielami administracji rządowej Stanów Zjednoczonych, których przedmiotem będzie temat:\nJeśli tak prosimy o wskazanie, kiedy takie spotkanie mają się odbyć., , SKW, SWW,CBA]\nPRM nie planuje do końca bieżącego roku spotkań z przedstawicielami administracji rządowej USA.\nZgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie prezentowanym w wyroku z dnia 14 września 2012 r. o sygn. I OSK 1177/12 „wnioskiem o udzielenie informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja ma charakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Dopóki określona informacja istnieje tylko w pamięci przedstawiciela władzy publicznej i nie została utrwalona w jakiejkolwiek formie, tak aby można było w sposób nie budzący wątpliwości odczytać jej treść, dopóty informacja taka nie ma waloru informacji publicznej”. Przyjmując powyższe stanowisko Sądu oraz mając na względzie przedmiot zapytania, informacje, o których mowa w pkt 11 wniosku, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy.\nPytanie nie dotyczy informacji publicznej. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o faktach i stanach istniejących w chwili udzielenia informacji. Zakres pytania obejmuje natomiast zagadnienia przyszłe. Miejsca i terminy spotkań służbowych Ministra Obrony Narodowej i Sekretarza Stanu od chwili obecnej do końca 2013 r. określane są w terminarzach, które są na bieżąco zmieniane I uaktualniane, np. poprzez usuwanie informacji o spotkaniach, które nie odbyty się. Takie terminarze mają charakter nieoficjalnych dokumentów wewnętrznych i nie stanowią informacji publicznej, a w konsekwencji nie podlegają udostępnieniu na zasadach przewidzianych w u.o.d.d.i.p.\nDo końca 2013 roku nie były zaplanowane żadne spotkania Ministra Sprawiedliwości, ani innych członków kierownictwa MS z przedstawicielami administracji rządowej USA.\n50. Od 2007 r. w spotkaniach ministrów spraw wewnętrznych grupy G6 (sześciu największych państw UE – Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Włoch, Hiszpanii i Polski) biorą udział przedstawiciele administracji amerykańskiej. Czy na tych spotkaniach omawiano kwestie wzajemnej współpracy w obszarze wywiadu elektronicznego?\nInstytucją właściwą kompetencyjnie do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.\nNa spotkaniach Ministrów Spraw Wewnętrznych G6 (Francja, Hiszpania, Niemcy, Wielka Brytania, Włochy, Polska) z udziałem przedstawicieli USA, w których uczestniczył polski Minister Spraw Wewnętrznych, nie omawiano kwestii wzajemnej współpracy w obszarze wywiadu elektronicznego.\nMinister Spraw Wewnętrznych RP nie uczestniczył w ostatnim spotkaniu G6 (12 – 13.09.2013 r.) i w związku z powyższym nie posiada informacji czy podczas ww. spotkania poruszano kwestię pozyskiwania informacji o obywatelach Unii Europejskiej przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA).\n51. Czy w trakcie ostatniego spotkania – w dniach 12-13 września 2013 r. – ministrów spraw wewnętrznych grupy G6 (sześciu największych państw UE – Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Włoch, Hiszpanii i Polski), na które zaproszono także przedstawicieli rządu Stanów Zjednoczonych, poruszano kwestię pozyskiwania informacji o obywatelach Unii Europejskiej przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)?\n52. Jeśli tak, prosimy o przekazanie: stanowiska przedstawiciela Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, instrukcji (bez względu na jej nazwę) sporządzonej na potrzeby tego spotkania oraz notatki służbowej z przebiegu posiedzenia grupy (bez względu na jej nazwę).\n53. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) przedstawiciel polskiej ambasady (ambasador, zastępca ambasadora, attache obrony lub jego zastępca) w Waszyngtonie spotkał się lub przeprowadził rozmowę telefoniczną z przedstawicielami administracji rządowej USA lub szefem amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa (NSA) bądź jego zastępcą? Jeżeli tak prosimy o wskazanie: kiedy takie spotkania lub rozmowy się odbywały, kto brał w nich udział (nazwisko oraz pełniona funkcja) oraz co było ich przedmiotem. Prosimy również o przekazanie sporządzonych po tych spotkaniach notatek służbowych (bez względu na ich nazwę). [MSZ]\n54. Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) w ramach Rady Unii Europejskiej odbywały się spotkania, których tematem był program PRISM lub działalność amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) w Unii Europejskiej? Jeżeli tak, prosimy o wskazanie: kiedy takie spotkania miały miejsce, kto w ich trakcie reprezentował Polskę (nazwisko i pełniona funkcja) oraz co było dokładnym przedmiotem ww. spotkań. Prosimy również o przekazanie sporządzonych na potrzeby ww. spotkań instrukcji oraz sporządzonych po tych spotkaniach notatek służbowych (bez względu na ich nazwę).\nPo 6 czerwca 2013 r. w ramach prac Rady Unii Europejskiej nie odbywały się spotkania z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, których tematem był program PRISM lub działalność Amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) w Unii Europejskiej. Jednakże kwestia programu PRISM pojawiła się w kontekście prac nad przepisami rozdz. V projektu rozporządzenia ogólnego o ochronie danych osobowych (dot. przekazywania danych osobowych do państw trzecich) podczas posiedzenia grupy Friends of the Presidency w Radzie UE oraz grupy roboczej Rady UE ds. Wymiany Informacji i Ochrony Danych (DAPIX). Minister Administracji i Cyfryzacji poruszał również kwestię programu PRISM w trakcie spotkania Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (JHA).\nPosiedzenia grupy Friends of the Presidency w Radzie UE oraz grupy roboczej Rady UE ds.Wymiany Informacji i Ochrony Danych (DAPIX), na których dyskutowane były przepisy dot. przekazywania danych osobowych do państw trzecich w projekcie rozporządzenia ogólnego o ochronie danych osobowych, miały miejsce w dniu 14 czerwca br. (DAPIX) oraz w dniu 16 września br. (Friends of the Presidency). Dokładnym przedmiotem ww. spotkań był rozdział V projektu rozporządzenia ogólnego o ochronie danych osobowych, a Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji reprezentował główny specjalista w Departamencie Społeczeństwa Informacyjnego Ministerstwa Administracji i Cyfryzacj i. Instrukcje na ww. spotkania stanowią załącznik do niniejszej odpowiedzi. Posiedzenie Rady Unii Europejskiej, w trakcie którego Minister Boni poruszał kwestię programu PRISM, odbyło się 7 października br. Szczegółowym przedmiotem posiedzenia było funkcjonowanie zasady one-stop shop. Instrukcja na ww. spotkanie stanowi załącznik do niniejszej odpowiedzi. Zapis wypowiedzi Ministra Boniego dostępny jest pod adresem: http://yideo.consilium.europa.eulwebcast.asrx?ticket=775-979- 13482\nPo 6 czerwca 2013 r. w ramach Rady Unii Europejskiej nie odbywały się spotkania z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Obrony Narodowej, których tematem byt program PRISM lub działalność amerykanskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) w Unii Europejskiej.\nW trakcie posiedzenia Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dn. 7 października 2013 r. odbył się roboczy lunch, podczas którego ministrowie dyskutowali na temat PRISM. Polskę reprezentował na tym spotkaniu Pan Michał Królikowski, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Prezydencja litewska nie przygotowała żadnego dokumentu do dyskusji, ani też nie miała na celu pogłębionej dyskusji, a jedynie poinformowanie o stanie sprawy; informację przedstawiła także Komisja Europejska.\nNa potrzeby wyżej wspomnianego punktu spotkania, w oparciu o wkład Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zostały przygotowane dla Ministra poniższe tezy:\nMamy nadzieję na szybkie wyjaśnienie w ramach prac Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla do spraw bezpieczeństwa oraz ochrony danych Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych, istniejących obaw związanych z działaniem służb wywiadowczych USA.\nPopieramy podejście zmierzające do zagwarantowania, że prace podejmowane w ramach Grupy nie naruszą istniejącego podziału kompetencyjnego obowiązującego pomiędzy Unią Europejską i Państwami Członkowskimi.\nJednocześnie na podkreślenie zasługuje fakt, że prace Grupy nie powinny mieć wpływu na obecne porozumienia podpisane pomiędzy UE a USA tj. w szczególności „PNR” (Passenger Name Record) czy „TFTP” (Terrorist Finance Tracking Programme), oraz na negocjacje związane z tzw. „umową parasolową”. Grupa nie posiada mandatu do podejmowania działań w tym zakresie.\nDodatkowo informuję, że w dn. 16 września 2013 r. w Ministerstwie Sprawiedliwości odbyło się spotkanie z amerykańskim sędzią Thomasem Spieczny. Spotkanie dotyczyło kwestii regulacji prawnych dotyczących pracy sędziego w USA. W spotkaniu udziału nie brali przedstawiciele Kierownictwa Ministerstwa Sprawiedliwości. W celach organizacji wspomnianego spotkania pracownicy Ministerstwa Sprawiedliwości kontaktowali się z przedstawicielami Ambasady USA. Kontakty te miały charakter roboczy, bez zaangażowania Kierownictwa MS. Ze spotkania nie zostały sporządzone notatki.\n55. Czy do prezydium Komisji został skierowany wniosek o przeprowadzenie posiedzenia Komisji w sprawie doniesień medialnych o amerykańskim programie PRISM i pozyskiwaniu przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) informacji o obywatelach RP?\nDo prezydium Komisji nie został skierowany wniosek o przeprowadzenie posiedzenia Komisji w sprawie doniesień medialnych o amerykańskim programie PRISM i pozyskiwaniu przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego informacji o obywatelach RP.\n[Sejmowa Komisja Slużb Specjalnych, Sejmowa Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Senat: Komisja Praworządności i Praw Człowieka] – nie odpowiedziały\n56. Czy planowane są posiedzenia w przedmiocie doniesień medialnych o amerykańskim programie PRISM i pozyskiwaniu przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) informacji o obywatelach RP?\nNie są planowane posiedzenia Komisji w przedmiocie doniesień medialnych o amerykańskim programie PRISM i pozyskiwaniu przez NSA informacji o obywatelach RP.\n[Sejmowa Komisja Służb Specjalnych, Sejmowa Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka; Senat: Komisja Praworządności, Praw Człowieka i Petycji, Komisja Spraw Zagranicznych, Komisja ds. Unii Europejskiej] – nie odpowiedziały\n57. Jeżeli jest planowane posiedzenie w przedmiocie doniesień medialnych o amerykańskim programie PRISM, czy w trakcie planowanego posiedzenia komisji przedstawiciele Rady Ministrów przedstawią informację na temat pozyskiwania przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) informacji o polskich obywatelach?\n[Sejmowa Komisja Służb Specjalnych, Sejmowa Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Senat: Komisja Praworządności, Praw Człowieka i Petycji, Komisja Spraw Zagranicznych, Komisja ds. Unii Europejskiej] – nie odpowiedziały\n58. Czy organ posiada techniczne możliwości śledzenia połączeń telefonicznych oraz komunikacji w sieci Internet za pomocą słów kluczowych?\nNależy stwierdzić, że pytanie dotyczy zagadnień związanych z metodami, formami i środkami czynności operacyjno-rozpoznawczych wykonywanych przez SKW. Ponieważ zgodnie z postanowieniem art. 39 ust. 1 ustawy o SKW i SWW Służba Kontrwywiadu Wojskowego obowiązana jest do ochrony środków, form i metod realizacji zadań, zgromadzonych informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy tych służb, to możliwość udostępnienia informacji zakwalifikowanych do tej kategorii może nastąpić wyłącznie na podstawie art. 43 w/w ustawy. Przepis art. 43 ust. 3 zawiera zakaz udzielania informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych SKW lub innych służb, osobach udzielających pomocy służbie albo też o szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach pracy. Możliwość udostępnienia tych informacji, w tym o szczegółowych formach i zasadach prowadzonych czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz zastosowanych środkach i metodach pracy operacyjnej zawarta jest w następnych ustępach w/w artykułu i może mieć miejsce na żądanie uprawnionych podmiotów takich jak sąd, prokuratura lub Rzecznik Interesu Publicznego i wyłącznie w przypadkach określonych tymi przepisami.\nWobec treści przedstawionych powyżej przepisów Służba Kontrwywiadu Wojskowego nie może udzielić informacji w zakresie przedstawionym w pytaniu.\nOdpowiedź na to pytanie nie jest możliwa.\n[CBA, AW, SWW] – nie odpowiedziały\n59. Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o Radzie Ministrów Rada Ministrów jest obowiązana informować opinię publiczną o przedmiocie posiedzenia i o podjętych rozstrzygnięciach. W związku z powyższym prosimy o informację, czy na posiedzeniach Rady Ministrów po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) prowadzona była dyskusja na temat doniesień medialnych o programie PRISM? Jeśli tak – czy podjęto na nich jakiekolwiek rozstrzygnięcia? Jeśli nie – czy planowana jest taka dyskusja na forum Rady Ministrów?\n60. Czy organ dysponuje informacjami o pozyskiwaniu przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) informacji/danych o Prezesie Rady Ministrów?\nABW nie dysponuje informacjami o pozyskiwaniu przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) informacji o Prezesie Rady Ministrów RP, jak również nie udostępnia jej danych.\n[BOR] – nie odpowiedział\n61. Jakie środki i narzędzia są stosowane w celu ochrony tajemnicy korespondencji Premiera? Czy po 6 czerwca 2013 r. (tj. po pierwszych doniesieniach medialnych na temat programu PRISM) wzmocniono środki i narzędzia tej ochrony?\nW celu zapewnienia ochrony tajemnicy korespondencji niejawnej Prezesa Rady Ministrów stosuje się przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz.1228). Zgodnie z ww. ustawą ochronę informacjom niejawnym zapewnia się poprzez zastosowanie w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów rozwiązań organizacyjnych, technicznych i prawnych przewidzianych w ustawie. Rozwiązania te obejmują w szczególności: utworzenie kancelarii tajnej (art. 42 ust. 1 ustawy), stosowanie środków bezpieczeństwa fizycznego (art. 46 ustawy), wykorzystywanie systemów teleinformatycznych posiadających akredytację bezpieczeństwa teleinformatycznego (art. 48), stosowanie instrukcji dotyczącej sposobu i trybu przetwarzania informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone” w podległych komórkach organizacyjnych oraz zakresu i warunków stosowania środków bezpieczeństwa fizycznego w celu ich ochrony (art. 43 ust.5), określenia – w drodze zarządzenia – szczególnego sposobu organizacji i funkcjonowania kancelarii tajnych, sposobu i trybu przetwarzania informacji niejawnych oraz doboru i stosowania środków bezpieczeństwa fizycznego (art. 47 ust. 3), opracowanie dokumentacji określającej poziom zagrożeń związanych z nieuprawnionym dostępem do informacji niejawnych lub ich utratą (art. 43 ust. 4).\nNie, po 6 czerwca 2013 r. nie wzmocniono środków.\n62. Czy organ zamówił (sporządził) lub planuje zamówić (sporządzić) ekspertyzę prawną dotyczącą zgodności działań USA z Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych?\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych nie zamówiło, ani nie planuje zamówić, ekspertyzy prawnej dotyczącej zgodności działań USA w zakresie programów pozyskiwania danych osobowych przez NSA z Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych.\nPrezes Rady Ministrów nie zamawiał ekspertyzy prawnej w przedmiotowym zakresie i obecnie nie planuje zamówienia takiej ekspertyzy. KPRM nie ma wiedzy, czy PRM planuje zamówienie takiej ekspertyzy w przyszłości.\n63. Czy organowi został przekazany raport NATO z 1 września 2011 r. na temat amerykańskiego programu PRISM, który według doniesień prasy niemieckiej (m.in. Bild) został przekazany kierownictwu poszczególnych dowództw stacjonujących w Afganistanie?\nKPRM nie posiada takiego raportu.\nMinister obrony narodowej nie otrzymał raportu NATO z 1 września 2011 r. na temat amerykańskiego programu PRISM.\n64. Czy istnieje dwustronne porozumienie (bez względu na jego formę prawną) dotyczące współpracy polskich służb [ABW, CBA] ze służbami amerykańskimi w zakresie wzajemnego przekazywania danych telekomunikacyjnych?\nCBA nie ma podpisanego dwustronnego porozumienia dotyczącego współpracy Biura ze służbami amerykańskimi w zakresie wzajemnego przekazywania danych telekomunikacyjnych.\nNależy wskazać, iż Fundacja wystąpiła do ABW z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej z dnia 30 marca 2009 r. (nr 83/12009/AB/DP), w którym zwróciła się o podanie pełnych nazw — zarówno w języku polskim jak i angielskim wszystkich tajnych porozumień o współpracy pomiędzy służbami specjalnymi Stanów Zjednoczonych a polskimi służbami specjalnymi, a także podanie, podstawy prawnej zawarcia ww. porozumień oraz dat ich zawarcia. ABW zajęła wówczas stanowisko, które w dalszym ciągu podtrzymuje, iż żądane wówczas przez Fundację informacje nie mogą być udostępnione na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ze względu na przepisy ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych. Słuszność zaprezentowanego przez ABW stanowiska potwierdza teza wyrażona w wyroku WSA w Warszawie z, dnia 19 listopada 2009 r. (II SA/Wa 1150/09), w którym sąd ten stwierdził, iż pytanie o podanie informacji na temat tajnych porozumieli zawartych przez Służbę Wywiadu Wojskowego, bez względu na fakt, czy do ich zawarcia doszło czy też nie, zmierza do uzyskania informacji bezpośrednio mających walor informacji niejawnych, a zatem musi stanowić powód odmowy udzielenia informacji publicznej.\n65. Czy Prezes Rady Ministrów wyraził zgodę na podjęcie przez ABW/AW/CBA/SKW/SWW współdziałania z amerykańską Agencją Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)? Ile razy Prezes Rady Ministrów wyraził taką zgodę?\nCBA nie występowało o taką zgodę. W zakresie informacji dotyczących ABW, AW, SKW i SWW zostanie wydana decyzja administracyjna o odmowie ich udostępnienia.\n66. Czy i w jakim zakresie organ udostępnia dane amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA)? Jeśli tak, jakiego rodzaju dane są przekazywane oraz w jakiej ilości? [ABW/AW/SKW/SWW/CBA] Jakie są warunki udostępnienia danych o polskich obywatelach w konkretnej sprawie w ramach współpracy z amerykańską Agencją Bezpieczeństwa Narodowego NSA?\nSłużba Kontrwywiadu Wojskowego uprzejmie zauważa, że pytania przedstawione w pkt 2, 3, 4 i 9 dotyczące podstaw prawnych działania NSA w Polsce, podstaw prawnych umożliwiających przekazywanie przez SKW w/w służbie danych telekomunikacyjnych i ewentualnie innych danych polskich obywateli oraz analizy prawnej zgodności programu PRISM z polskim porządkiem prawnym, pozostają poza przedmiotem regulacji jaką zakreśla ustawa o dostępie do informacji publicznej.\n[SWW, AW] – nie odpowiedziały\n67. Jakie działania podjął lub zamierza podjąć Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w związku z doniesieniami medialnymi na temat programu PRISM oraz udostępnienia danych o użytkownikach przez takie firmy jak Google? Czy w ocenie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych działania te naruszyły polskie prawo?\nGeneralny Inspektor Ochrony Danych Osobowych uczestniczy w koordynowanych przez Grupę roboczą ds. ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych (Grupę Artykułu Art. 29) działaniach dotyczących wyjaśnienia sposobu działania programu PRISM oraz jego wpływu na ochronę danych osobowych na obszarze Unii Europejskiej, Częścią tego zagadnienia jest ewentualne udostępnianie danych o użytkownikach „przez takie firmy jak Google” organom publicznym w Stanach Zjednoczonych. W ramach prac Grupy Art. 29 w dniach 16-17 września 2013 r. odbyło się posiedzenie podgrupy Borders. Travel and Law Enforcement (BTLE) poświęcone temu zagadnieniu. W koordynacji z rzecznikami ochrony danych osobowych – w tym z GIODO – przewodniczący Grupy Art 29 Pan Jacob Kohnstamm skierował również w dniu 13 sierpnia 2013 r. list poświęcony zagadnieniom PRISM (kopia w załączeniu) do Pani Wice Przewodniczącej Komisji Europejskiej Viviane Reding. Temat PRISM – m. in. na wniosek Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych – znalazł się również w programie 35. Międzynarodowej Konferencji Rzeczników Ochrony Danych i Prywatności, która odbyła się w Warszawie w dniach 23-26 września 2013 r. W trakcie zamkniętej sesji tejże konferencji odbyto się spotkanie rzeczników ochrony danych osobowych z Panem Davidem Medine, Przewodniczący Rady ds. nadzoru nad przestrzeganiem ochrony prywatności i praw obywatelskich (USA) poświęcone praktyce działania programu PRISM. Zaś w części otwartej konferencji zorganizowano sesję pt. „Dostęp organów publicznych do danych sektora prywatnego” moderowaną przez Panią Prezes Katarzynę Szymielewicz z Fundacji Panoptykon z udziałem: prof Joela Reidenberga (Uniwersytet Princeton i Uniwersytet Fordham, USA), Davida Medine. lana Readheada (dyrektora Stowarzyszenia Komendantów Policji Zjednoczonego Królestwa) i Caspara Bowdena (niezależnego adwokata ochrony prywatności), Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie uważa by jakiekolwiek podjęte w tym zakresie przezeń działania naruszyły polskie prawo.\n68. Na jakich warunkach firmy takie jak Google czy Facebook udostępniają dane dotyczące polskich użytkowników usług?\nDla Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nie jest do końca jasne jaki był zamiar pytającego przy formułowaniu pytania nr 6. Odpowiedź na problem „warunków”, na jakich Google i Facebook udostępniają dane dotyczące polskich użytkowników usług musi być wielowarstwowa i przede wszystkim jest związana z tym jak rozumiane jest pojęcie udostępnienia. Ustawa o ochronie danych osobowych nie definiuje pojęcia “udostępnianie”, jednak uznaje je za jedną z form przetwarzania danych osobowych (art. 7 pkt 2). Zgodnie z ustaloną opinią doktryny należy to pojęcie traktować szeroko jako okazanie treści danych osobowych podmiotowi innemu niż administrator danych. Przy takim rozumieniu udostępniania wyróżnia się udostępnienie:\nna wniosek innego podmiotu,\nz własnej inicjatywy administratora udostępniającego dane.\nOba podmioty, które wymienione zostały w pytaniu prowadzą całą gamę usług internetowych, które tylko w przypadku Facebooka zgrupowane są wokół serwisu społecznościowego, podczas gdy w przypadku Google mają charakter odrębnych, choć powiązanych ze sobą serwisów. Oba podmioty, tym samym. „udostępniają dane” tak z własnej inicjatywy jak i na wniosek innych podmiotów.\nPodstawowym problemem, z którym spotykamy się w przypadku usług świadczonych przez wymienione przez Państwa podmioty jest to kto jest administratorem danych osobowych używanych w dany serwisie. Z treści pytania wynika, że interesuje Państwa tylko ta część danych. które są administrowane przez Google lub Facebooka, stąd też w dalszych rozważaniach pominięty zostanie zakres danych udostępnianych przez użytkowników serwisów, którzy niekiedy również mogą być traktowania jako administratorzy danych osobowych. W przypadku zbiorów danych administrowanych przez Google lub Facebooka mamy do czynienia z udostępnianiem danych tak osobie, której dane dotyczą jak i osobom trzecim, w tym innym administratorom danych.\nPrzetwarzanie danych osobowych — w tym dla ich udostępniania — jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy:\njest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,\nWarto jednak zwrócić uwagę, ze w przypadku większości usług oferowanych przez Google lub Facebooka za podstawy przetwarzania danych przyjmuje się nie rozwiązania wynikające z prawa polskiego lecz rozwiązania pochodzące z prawa miejsca prowadzenia przedsiębiorstwa przez te podmioty. Tym nie mniej, tak Google jak Facebook, uznają, że podstawową przesłanką do przetwarzania danych osobowych – w tym ich udostępniania – jest zgoda użytkownika wyrażona w trakcie rejestracji do danego serwisu lub w momencie rozszerzania funkcjonalności serwisu o kolejne opcje. Warunki udzielenia takiej zgody i jej zakres opisany jest w regulaminach poszczególnych usług. W obowiązującej w Unii Europejskiej dyrektywie 95/46/WE zgoda uznana została za niezbędny aspekt podstawowego prawa do ochrony danych osobowych poprzez umiejscowienie jej jako ogólnej przestanki legalizującej przetwarzanie danych osobowych. Zgodnie z art. 2 lit. h dyrektywy 95/46/WE zgoda osoby, której dane dotyczą, oznacza konkretne i świadome, dobrowolne wskazanie przez osobę. której dane dotyczą, na to, że wyraża przyzwolenie na przetwarzanie odnoszących się do niej danych osobowych. Co istotne, brzmienie tego przepisu przesądza dopuszczalność zgody domniemanej jako dozwolonej przesłanki legalności oświadczenia woli, nie mniej jednak działanie osoby nie może pozostawiać żadnych wątpliwości co do zamiaru wyrażenia zgody (każde jednoznaczne działanie osoby, w tym zgoda wyraźna). Konieczność zachowania wymogu jednoznaczności w wyrażaniu zgody jest zagadnieniem szczególnie istotnym dla zgody udzielanej w środowisku online, gdzie bardzo często administratorzy danych stosują mechanizmy i procedury, które nie pozwalają uznać konkretnej zgody za jednoznaczną. Przykładowo domyślne ustawienia wielu serwisów zaprogramowane są w taki sposób, że użytkownik ma włączone wszystkie usługi przetwarzające jego dane w różny sposób. Nie można uznać, że brak działania użytkownika, który nie kliknął rezygnacji z odpowiedniej opcji w ustawieniach, stanowi jednoznaczną zgodę osoby na akceptację przetwarzania danych. Takiego braku działania administrator danych nie może bowiem uznać za wyrażenie zgody na udostępnienie danych w zakresie ustalonym w ustawieniach domyślnych.\nTytułem uzupełnienia nadmienię, że niedawno nowelizowana dyrektywa 2002/58/WE dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej, stanowiąca lei specialis w stosunku do dyrektywy 95/46/WE stanowi wprost, iż definicje zawarte w tej dyrektywie stosuje się także względem dyrektywy 2002/58/WE.\nPolska ustawa o ochronie danych osobowych implementuje większość zasad, jakie odnośnie zgody stanowi dyrektywa 94/46/WE. w tym wymóg dobrowolności i konkretności zgody, czy też możliwość odwołania jej w każdej chwili. Inaczej niż w dyrektywie polski ustawodawca odniósł się natomiast do możliwości wyrażenia zgody w sposób dorozumiany. Artykuł 7 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych przesądza bowiem, iż zgoda nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści. Generalny brak akceptacji dla zgody dorozumianej został potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz w stanowiskach Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Zgoda udzielona na gruncie polskich przepisów musi mieć więc charakter wyraźny.\nNa gruncie polskich przepisów zwraca się także uwagę na wymóg swobodnego, nieskrępowanego podjęcia decyzji i wyrażenia woli w sprawie zgody – osoba musi mieć pełną swobodę nie tylko w podjęciu decyzji o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych, lecz także o tym, jakie dane i w jakim celu zgadza się udostępnić. Mając powyższe na uwadze, niedopuszczalna jest sytuacja, którą często stosują administratorzy serwisów internetowych, gdzie użytkownik aby korzystać z usług jest zmuszony do zaakceptowania kompletu zgód na przetwarzanie danych osobowych. Użytkownik powinien mieć swobodę w wyrażeniu lub niewyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych – w przypadku różnych celów przetwarzania danych osobowych, należy pozyskiwać oddzielną zgodę na każdy z tych celów, tak aby osoba miała zapewnioną opcjonalność w podjęciu decyzji, jakie dane i w jakim celu je udostępnia.\nUstawa o świadczeniu usług drogą, elektroniczną, która implementuje do polskiego porządku prawnego postanowienia wspomnianej dyrektywy 2002/58/WE, powtarza definicję zgody zawartą w ustawie o ochronie danych osobowych. Pamiętać należy jednak, te zazwyczaj wraz z akceptacją regulaminu danego serwisu między użytkownikiem a serwisem zostaje zawarta umowa o świadczenie usług drogą elektroniczną, co oznacza, że właściciele serwisów mogą przetwarzać dane osobowe użytkowników w zakresie wynikającym z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, zatem pozyskiwanie w tym przypadku dodatkowej zgody na przetwarzanie danych osobowych jest zbędne. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych przetwarzanie danych jest dopuszczalne także wtedy, gdy jest to niezbędne do zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa.\nZe szczególnym przypadkiem mamy do czynienia wówczas gdy dane przetwarzane są wprost na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Ma to na przykład miejsce w przypadku usługi Google Street View. Dane bowiem zostały zebrane przy pomocy urządzeń, które znajdowały się na terenie Polski i przekazane zostały do przetwarzania w Stanach Zjednoczonych. W tym przypadku Google Inc. wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z prawa polskiego w zakresie określenia podstaw zbierania danych i ich transferu oraz zabezpieczenia technicznego przetwarzania tych danych.\nInnym szczególnym rodzajem udostępnienia danych jest udostępnienie danych na potrzeby służb publicznych, co może być dokonane na podstawie przepisów prawnych obowiązujących w poszczególnych krajach, w których przetwarzane są dane. W Polsce odpowiednie przepisy zawiera przede wszystkim ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną (art. 18 ust. 5).\n69. Czy w ocenie GIODO przekazywane do USA dane osobowe mogą być wykorzystywane przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) do celów będących w sprzeczności z dyrektywą 95/46/WE?\nW ocenie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych dane osobowe przekazywane do USA nie mogą być wykorzystywane przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) do celów będących w sprzeczności z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych.\n70. Czy organ ma dostęp do programu XKeyscore?\nNa mocy art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. nr 29. poz. 154, z późn. zm.), dalej: ustawa o A.BW oraz AW, ABW zapewnia m.in. ochronę środków, form i metod realizowanych zadań oraz zgromadzonych informacji. Natomiast o zasadach udzielania informacji na temat szczegółowych form prowadzonych czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkachi metodach stanowi art.. 39 ustawy o ABW i AW. Na mocy tego przepisu Szef ABW może udzielić zezwolenia na udzielenie informacji, o której mowa powyżej, ale wyłącznie na wniosek uprawnionych podmiotów i –w związku z prowadzeniem postępowań wymienionych w art. 39 ust. 4-6 ustawy o ABW i AW. Tymi uprawnionymi podmiotami są. m.in. sąd i prokuratura, zaś podstawą do udzielenia informacji są prowadzone przez nie postępowania karne o przestępstwa przeciwko życiu lub zdrowiu. W świetle powyższego odpowiedź na to pytanie nie jest możliwa.\n[CBA, AW, SWW] – nie odpowiedziały.\n71. Czy [ABW, CBA, AW, SKW, SWW] otrzymały propozycję możliwości korzystania z programu XKeyscore? Czy dokonano analizy zgodności z polskim prawem XKeyscore? [ABW, CBA, AW, SKW, SWW]\nCBA nie otrzymało propozycji możliwości korzystania z programu XKeyscore.\nNa mocy art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. nr 29. poz. 154, z późn. zm.), dalej: ustawa o A.BW oraz AW, ABW zapewnia m.in. ochronę środków, form i metod realizowanych zadań oraz zgromadzonych informacji. Natomiast o zasadach udzielania informacji na temat szczegółowych form prowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych_ oraz stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach stanowi art.. 39 ustawy o ABW i AW. Na mocy tego przepisu Szef ABW może udzielić zezwolenia na udzielenie informacji, o której mowa powyżej, ale wyłącznie na wniosek uprawnionych podmiotów i –w związku z prowadzeniem postępowań wymienionych w art. 39 ust. 4-6 ustawy o ABW i AW. Tymi uprawnionymi podmiotami są. m.in. sąd i prokuratura, zaś podstawą do udzielenia informacji są prowadzone przez nie postępowania karne o przestępstwa przeciwko życiu lub zdrowiu. W świetle powyższego odpowiedź na to pytanie nie jest możliwa.\n Bild: German Military Knew About Prism and NSA Spying, Spiegel Online 17 lipca 2013, dostępny na stronie: http://www.spiegel.de/international/world/bild-german-military-knew-about-prism-and-nsa-spying-a-911583.html\n72. Czy do prokuratury wpłynęło zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w związku z doniesieniami prasowymi dotyczącymi amerykańskiego programu PRISM i inwigilacji obywateli Polski przez władze USA?\nInformuję, iż w oparciu o dotychczas uzyskane dane z podległych jednostek organizacyjnych prokuratury szczebla apelacyjnego nie zarejestrowano postępowań przygotowawczych, których przedmiotem byłoby wykorzystywanie na terenie kraju programu PRISM. Ocena prawna, w zakresie zgodności z polskim porządkiem prawnym programu PRISM, zostanie dokonana w ramach ewentualnie prowadzonych przez podległe jednostki organizacyjne prokuratury postępowań przygotowawczych dotyczących zdarzeń z wykorzystaniem tego programu.\n73. Czy prokuratura podjęła z urzędu (w związku z tymi doniesieniami prasowymi) czynności wyjaśniające?\nProkurator Generalny w związku z otrzymanym w dniu 25 września 2013 roku pismem Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie możliwości swobodnego, nieuwzględniającego gwarancji proceduralnych, dostępu do polskich internautów przez Amerykańską Narodową Agencję Bezpieczeństwa (sygn. RPO-738662- 1/13/KMŁ), pismem z dnia 1 października 2013 roku sygn. PG Koi 2353/13 zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych o przekazanie informacji o zdarzeniach będących przedmiotem wystąpienia Rzecznika i podjętych czynnościach oraz działaniach koordynujących w przypadku odnotowania tych zdarzeń. Podobnej treści pismo zostało skierowane do podległych Prokuratorów Apelacyjnych.\n74. Jakie czynności przeprowadziła prokuratura w celu zbadania, czy doszło do naruszenia polskich przepisów?\n75. Jakie czynności zamierza podjąć prokuratura w celu zbadania, czy doszło do naruszenia polskich przepisów?\nZamierzenia organu o jakich mowa w pytaniu, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu dyspozycji art. 1 ust. 1 powiązaniu z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.\n76. Czy prokuratura przeprowadziła lub zleciła analizę zgodności z polskim prawem działań prowadzonych w ramach programu PRISM wobec obywateli Polski?\n77. Zgodnie z ustawą z 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym przy Radzie Ministrów działa Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego, który inicjuje działania w zakresie zarządzania kryzysowego, a jego przewodniczącym jest Prezes Rady Ministrów. W rozumieniu ustawy infrastrukturą krytyczną są m.in. systemy sieci teleinformatycznych służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a ochronie podlega m.in. jej integralność. W związku z powyższym, prosimy o podanie, czy Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego podjął jakiekolwiek działania w celu zbadania, czy doniesienia medialne na temat amerykańskiego programu PRISM zagrażają integralności krytycznej infrastruktury telekomunikacyjnej.\n78. Jakie działania podjęło Rządowe Centrum Bezpieczeństwa w celu analizy i oceny zagrożeń dla telekomunikacyjnej infrastruktury krytycznej w związku z doniesieniami medialnymi na temat afery PRISM?\n[Rządowe Centrum Bezpieczeństwa]\nRządowe Centrum Bezpieczeństwa jest instytucją realizującą zadania z zakresu zarządzania kryzysowego na poziomie rządowym. Misją Centrum jest przygotowanie administracji tak, aby w sytuacjach kryzysowych jak najlepiej służyła społeczeństwu i poprzez skoordynowane działania była w stanie zapewnić skuteczną pomoc obywatelom.\nCentrum jest instytucją o charakterze planistyczno — doradczym. Do zadań Rządowego Centrum Bezpieczeństwa należy analiza zagrożeń (głównie wynikających z Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego np. powódź czy zakłócenia w dostawach energii elektrycznej), w oparciu o dane uzyskiwane zarówno z instytucji działających w ramach polskiej administracji publicznej, jak i od partnerów międzynarodowych. Centrum koordynuje także przepływ informacji o zagrożeniach. Obecnie z żadnej ze współpracujących z RCB instytucji nie otrzymaliśmy sygnałów o zagrożeniach dla telekomunikacyjnej infrastruktury krytycznej w związku z doniesieniami medialnymi na temat programu PRISM.\n79. Zgodnie z ustawą o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jednym z zadań ABW jest zapewnienie ochrony kryptograficznej łączności z polskimi placówkami dyplomatycznymi i konsularnymi oraz poczty kurierskiej. Czy ABW dokonało analizy zagrożeń dla poufności tej łączności w związku z ujawnionymi informacjami na temat prowadzonego przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) programu PRISM?\nWypada wskazać, iż zgodnie z. art. 6 ust, 1 pkt 4 ustawy o ABW oraz AW do zadań Agencji Wywiadu, a nie ABW należy zapewnienie ochrony kryptograficznej łączności z polskimi placówkami dyplomatycznymi i konsularnymi oraz poczty kurierskiej.\n80. Czy w związku z doniesieniami medialnymi na temat programu PRISM ABW podjęła jakiekolwiek działania w celu zagwarantowania poufności niejawnej korespondencji prowadzonej przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów?\n81. Czy w związku z doniesieniami medialnymi na temat programu PRISM Prezes Rady Ministrów podjął jakiekolwiek działania w celu zagwarantowania poufności niejawnej korespondencji prowadzonej przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów?\n[Kancelaria Prezesa Rady Ministrów ]\nKancelaria Prezesa Rady Ministrów podejmuje zgodne z ustawą z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz.1228) działania na rzecz zapewnienia ochrony niejawnej korespondencji prowadzonej przez KPRM.\n82. Czy Prezes Rady Ministrów zlecił Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub innej jednostce dokonanie analizy zagrożeń dla poufności niejawnej korespondencji prowadzonej przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów? [Premier]\n83. Czy do Ambasady Polski w Rosji lub do któregokolwiek z organów administracji rządowej trafił wniosek Edwarda Snowdena o przyznanie azylu w Polsce? Jeśli tak – kiedy?\n84. Który organ rozpatrywał ten wniosek?\n85. Kiedy zapadła decyzja w tej sprawie – jakie było rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie? Jaką opinię w związku z tym wnioskiem przedstawiło MSZ?\n86. Czy Minister Spraw Zagranicznych miał dostęp do akt postępowania w związku z tym wnioskiem? Jeśli tak – kiedy?\n87. Czy wniosek o azyl spełniał wymogi formalne?\n88. Czy inne służby podejmowały działania w zakresie rozpatrzenia wniosku o azyl Edwarda Snowdena? [MSZ]\nMSZ przekazał sprawę do UdSC.\n89. Czy istnieje dwustronne porozumienie (bez względu na jego formę prawną) dotyczące współpracy polskich służb [ABW] ze służbami amerykańskimi w zakresie wzajemnego przekazywania danych telekomunikacyjnych?\n90. Czy przedstawiciele służb amerykańskich lub amerykańskiej administracji proponowali przedstawicielom polskiego rządu lub polskich służb [ABW] dwustronne porozumienie (bez względu na jego formę prawną) dotyczące współpracy polskich służb [ABW] ze służbami amerykańskimi w zakresie wzajemnego przekazywania danych telekomunikacyjnych?\n91. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie o propozycję przedstawicieli służb amerykańskich lub amerykańskiej administracji dwustronnego porozumienia (bez względu na jego formę prawną) dotyczącego współpracy polskich służb ze służbami amerykańskimi w zakresie wzajemnego przekazywania danych telekomunikacyjnych, prosimy o informację, czy powyższa propozycja została przyjęta.\n92. Czy, bez względu na sposób uzyskania tej informacji, organ wiedział/-o o propozycjach służb amerykańskich lub amerykańskiej administracji skierowanych do rządów lub służb innych państw członkowskich UE, mających na celu zawarcie dwustronnego porozumienia (bez względu na jego formę prawną) dotyczącego współpracy odpowiednich służb ze służbami amerykańskimi w zakresie wzajemnego przekazywania danych telekomunikacyjnych?\n93. Podczas wysłuchania w Parlamencie Europejskim 5 września 2013 r. Duncan Campbell poinformował, że poza tzw. grupą Five Eyes (FVEY) do prowadzonej przez amerykańską Agencję Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) bazy danych telekomunikacyjnych informacje przekazują służby wywiadowcze Francji, Niemiec, Szwecji oraz Izraela. Czy organ potwierdza tę informację?\nMSZ również zaznajomił się z informacją przekazaną w dniu 5 września 2013 r. w Parlamencie Europejskim przez Duncana Campbella.\nMinister Spraw Wewnętrznych nie dysponuje informacjami, których dotyczy pytanie.\n94. Czy [Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego] [Urząd Komunikacji Elektronicznej] [Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych] uzyskał/-a informacje o przekazywaniu amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA) danych telekomunikacyjnych przez działających na polskim rynku operatorów telekomunikacyjnych?\nPrezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej informuje, ż nie uzyskał żadnej informacji w sprawie przekazywania amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego danych telekomunikacyjnych przez działających na polskim rynku operatorów telekomunikacyjnych.\nPomimo, ze treść tego pytania nie kwalifikuje odpowiedzi na nie do zakresu informacji publicznej, to ABW uprzejmie jednak informuje, że podstawy działania Agencji określone są w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm.), która nie przewiduje tego typu rozwiązania. zaś co do możliwości przekazywania przez operatorów telekomunikacyjnych danych telekomunikacyjnych., to zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do ich otrzymywania zawiera art. 179 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.).\n95. Zgodnie z doniesieniami medialnymi na temat programu PRISM, w ramach brytyjskiego programu Tempora przechwytywane są m.in. dane obywateli polskich. Czy organ podjął jakiekolwiek działania w tej sprawie, w szczególności czy wystąpił z zapytaniem do przedstawicieli administracji lub służb brytyjskich, czy i na jakiej podstawie takie działania mają miejsce?\nMSZ nie prowadzi żadnych działań związanych z ujawnieniem informacji na temat brytyjskiego programu TEMPORA.\nGeneralny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie podejmował żadnych działań związanych bezpośrednio z programem Tempora. Nie wystąpił również z zapytaniami do przedstawicieli administracji czy służb brytyjskich czy i na jakiej podstawie te działania mają miejsce.\nJednocześnie GIODO zwraca uwagę, że jedną z głównych zasad ochrony praw podstawowych w Unii Europejskiej jest niedokonywanie podziału na podstawie kryterium obywatelstwa. Podstawowym kryterium jakim kierować się powinien Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych przy ustalaniu swojej właściwości jest kryterium terytorialne określone w art. 3 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych. W tej sytuacji istotą oceny Generalnego Inspektora jest miejsce przetwarzania danych bądź ich ewentualny transfer do państw trzecich, nie zaś kryterium obywatelstwa osób, których dane dotyczą.\n96. Czy w związku z doniesieniami medialnymi dotyczącymi brytyjskiego programu Tempora organ zamówił analizę na temat tego, czy doszło do naruszenia przez Wielką Brytanię postanowień Traktatu o Unii Europejskiej oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej?\nPrezes Rady Ministrów nie zamawiał analizy w ww. zakresie.\n97. Czy organ zamierza zawiadomić Komisję Europejską o naruszeniu przez Wielką Brytanię postanowień Traktatu o Unii Europejskiej oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w związku z ww. informacjami? [MSZ]\n98. Czy organ zamierza podjąć inne działania w sprawie naruszenia przez Wielką Brytanią postanowień Traktatu o Unii Europejskiej oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej? [MSZ]\n99. Zgodnie z doniesieniami medialnymi na temat amerykańskiego programu PRISM (TV Phoenix, 3.7.2013), na centralnym niemieckim węźle internetowym DE-CIX wywiad BND monitoruje do 20% ruchu z zagranicą. Czy na polskim węźle internetowym PLIX również odbywa się monitorowanie ruchu z zagranicą?\nPrezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej informuje, że nie posiada informacji dotyczących monitorowania ruchu z zagranicą na polskim węźle internetowym PLIX.\n100. Jeśli na polskim węźle internetowym PLIX odbywa się monitorowanie ruchu z zagranicą, jaka jest podstawa prawna tego działania? Jeśli nie, czy przewiduje się takie działania w przyszłości?\nPrezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej informuje, że nie posiada informacji dotyczących wprowadzenia monitorowania ruchu z zagranicą na polskim węźle internetowym PLIX.\nNa mocy art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2010 r. nr 29. poz. 154, z późn. zm.), dalej: ustawa o ABW oraz AW, ABW zapewnia m.in. ochronę środków, form i metod realizowanych zadań oraz zgromadzonych informacji. Natomiast o zasadach udzielania informacji na temat szczegółowych form prowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych oraz stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach stanowi art.. 39 ustawy o ABW i AW. Na mocy tego przepisu Szef ABW może udzielić zezwolenia na udzielenie informacji, o której mowa powyżej, ale wyłącznie na wniosek uprawnionych podmiotów i –w związku z prowadzeniem postępowań wymienionych w art. 39 ust. 4-6 ustawy o ABW i AW. Tymi uprawnionymi podmiotami są. m.in. sąd i prokuratura, zaś podstawą do udzielenia informacji są prowadzone przez nie postępowania karne o przestępstwa przeciwko życiu lub zdrowiu. W świetle powyższego odpowiedź na to pytanie nie jest możliwa.\nInformacje na tej stronie są udostępnione na zasadzie licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – na tych samych warunkach, CC 3.0 PL (chyba że zaznaczono inaczej)