Home > Περίεργα > Συνομοσιολογικά > Θρίλερ με τη «Συγκάλυψη Θεραπείας – Πανάκειας» από το ιατρικό και φαρμακευτικό κατεστημένο\nΙανουάριος 30, 2020 vukentra106\nG5: Τo θρίλερ της αποσιώπησης μιας πολλά υποσχόμενης θεραπείας.\n«Θεράπευσα πάνω από 20.000 ασθενείς και συνεργάζομαι με 100 γιατρούς ανά τον κόσμο που χρησιμοποιούν την θεραπεία μου. Βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτή στην… φυσική ιατρική\nΟ Λουάκ Λε Ριμπόλτ (Loic Le Ribault) υπήρξε διακεκριμένος συνεργάτης του FBI, αλλά και του γαλλικού Υπουργείου Εσωτερικών, έχοντας δημοσιεύσει πλήθος επιστημονικών εργασιών. Μέχρι που ανακάλυψε την θεραπεία G5, η οποία λειτουργεί ενισχυτικά προς το ανοσοποιητικό σύστημα και συμβάλλει στην αντιμετώπιση πολλών ανίατων ασθενειών. Από τότε έζησε κυνηγημένος όλη του την ζωή, ενώ ο αιφνίδιος θάνατος του φήνει μεγάλα ερωτηματικά. Η μελέτη των πηγών υπήρξε αποκαλυπτική για την θεραπεία G5, για την οποία λίγα πράγματα είναι ευρέως γνωστά. Κι όμως. Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι αποτελεί μια πολύ σημαντική ιατρική ανακάλυψη, που θα μπορούσε να γίνει ένα πολύτιμο και χωρίς παρενέργειες των κλασσικών χημικών φαρμάκων θεραπευτικό εργαλείο, για πολλές περιπτώσεις ασθενειών. Ωστόσο, η θεραπεία αυτή εξακολουθεί να μένει αναξιόπιστη. Ο επιστήμονας που την ανακάλυψε προσπάθησε καθ’ όλη την διάρκεια του βίου του να πείσει τον ιατρικό κόσμο για την χρησιμότητα της, κυνηγήθηκε μέχρι την τελευταία πνοή της ζωής του.\nΟ Λουάκ Λε Ριμπόλτ γεννήθηκε το 1947 στην Γάλλια, ολοκλήρωσε τις ανώτατες σπουδές ωκεανογραφία, οικολογίας και ιζηματολογίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης, απέκτησε δίπλωμα ιατρικής επιστημών (Doctor of Science) και ειδικεύτηκε στην μικρό-ανάλυση. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο επιστημονικός κλάδος έβλεπε στο πρόσωπο του Ριμπόλτ έναν πολλά υποσχόμενο ακαδημαϊκό, που, παρά το νεαρό της ηλικίας του, είχε ριζοσπαστικές εργασίες, δημοσιευμένες στην Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Ένα από τα πρώτα έργα του ήταν η εξέλιξη της λειτουργίας του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης, η οποία του επέτρεπε, έχοντας ως μοναδικό δείγμα κόκκους άμμου, να διακρίνει με μεγάλη λεπτομέρεια την ιστορία των πετρωμάτων: ποια είναι η καταγωγή τους, πως σχηματίστηκαν, πώς και από πού μεταφέρθηκαν σε μια περιοχή, πόσο καιρό έμειναν εκεί.\nΌπως ο ίδιος ομολογεί σε δημοσιεύσεις, η απουσία διπλωματικότητας και το αναρχικό πνεύμα του τον έκαναν συχνά αντιπαθή σε διάφορες εγκληματικές, στρατιωτικές και πολιτικές υποθέσεις του κράτους, κέρδισε τεράστια αναγνώρισης σε εθνικό επίπεδο: «Όταν είχα το CARME, ήμουν κάθε εβδομάδα στα έντυπα και στην τηλεόραση και κάθε γαλλικό κόμμα επιθυμούσε να συνεργαστώ μαζί του.» Το 1991, το Υπουργείο Εσωτερικών της Γαλλίας δημιούργησε δικό του εγκληματολογικό εργαστήριο και ο Ρίμπολτ βρέθηκε εν μια νυκτί στα αζήτητα. Κατά έναν περίεργο τρόπο, σύντομα άρχισε και η απαξίωση του από τους ίδιους τους επιστημονικούς και κρατικούς κύκλους, που μέχρι πρότινος τον αντιμετώπιζαν ως ιδιοφυή επιστήμονα- μια απαξίωση που εξελίχθηκε σε ανελέητο κυνηγητό, που τον έφερε αντιμέτωπο με δικαστικές κατηγορίες και του στέρησε την ελευθερία και την ζωή -σύμφωνα με υποψίες.\nΣτην πρώτη φάση της ερευνάς του ο Ρίμπολτ δεν εστίασε σε αυτό. Όταν όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, διαπίστωσε ότι η ψωρίαση από την οποία υπέφερε ο ίδιος θεραπεύτηκε επειδή έρχονταν σε άμεση επαφή με το οργανικό πυρίτιο (βύθιζε τα χέρια του σε αυτό λόγω της ερευνάς του), άρχισε να μελετά και τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Το πυρίτιο ενυπάρχει στον οργανισμό και εντοπίζεται στον σωματικό ιστό, στους επινεφρίδιους αδένες, στο συκώτι, στην σπλήνα, στο πάγκρεας, στα μαλλιά και σε άλλα όργανα. Με την πάροδο των χρόνων, το σώμα χάνει σταδιακά τα αποθέματα του οργανικού πυριτίου που διαθέτει και αδυνατεί να τα αντικαταστήσει από εξωτερικές πηγές.\nΌπως έχει διαπιστωθεί από διάφορες μελέτες, η επαρκής παρουσία αυτής της ουσίας στον οργανισμό βοηθά στην ομαλή ανάπτυξη των οστών, ενώ η έλλειψη της δημιουργεί ανωμαλίες στην διαμόρφωση τους. Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι συμμετέχει στην δημιουργία των κυττάρων που σχηματίζουν τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων και ότι επηρεάζει άμεσα ένα μεγάλο τμήμα του συνεκτικού ιστού και των χόνδρων που παίζουν ουσιώδη ρόλο στις αρθρώσεις. Η φαρμακευτική βιομηχανία εκμεταλλεύτηκε τις θεραπευτικές χρήσεις του πυριτίου για την επούλωση πληγών και εγκαυμάτων. Ωστόσο, η εκμετάλλευση του υπήρξε και παραμένει περιορισμένη, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετά στοιχεία που αποδεικνύουν την τεράστια θεραπευτική αξία του και, γενικότερα, την ενισχυτική του δράση που μπορεί να προσφέρει στο ανοσοποιητικό σύστημα.\nΤο 1960, ο Ντιφό συνεργάστηκε με τον καρδιοχειρουργό Rager ο οποίος χρησιμοποιούσε το οργανικό πυρίτιο στην μετεγχειρητική ανάρρωση των ασθενών του. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι ο Rager βραβεύτηκε γι’ αυτή την καινοτομία από την Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας. Ο τελευταίος υποστήριξε, ότι το οργανικό πυρίτιο μπορεί να βοηθήσει τους καρκινοπαθείς να αντέξουν τις χημειοθεραπείες. Ο Ντιφό έγινε γνωστός στην Γαλλία χάρη στην παρασκευή ιάματος με το ονοματεπώνυμο του (Nobert Duffaut Remedy), για το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία, αφού ο ίδιος δεν κρατούσε αρχεία, για να αποφύγει τις ρυθμιστικές αρχές του κράτους.\nΌπως και να έχει, το σίγουρο είναι ότι υπήρξε κι αυτός ένας ιδιοφυής επιστήμονας. Προτού συνεργαστεί με τον Ρίμπολτ, ο Ντιφό είχε προσεγγίσει αρκετές φορές τους ιατρικούς οργανισμούς της Γαλλίας για να αξιοποιήσει την εφεύρεση του, το συνθετικό οργανικό πυρίτιο, αλλά οι επίσημοι φορείς ανταπαντούσαν πάντα με σιωπή. Όπως αναφέρει σε γραπτά του: «Οι Αρχές καταδίκασαν την ανακάλυψη μου, χωρίς καν να την εξετάσουν»\nΤο 1985, οι δυο συνεργάτες πήραν διεθνή πατέντα για να προστατεύσουν την θεραπευτική χρήση της ουσίας που είχαν ονομάσει «G5» και την μελετούσαν πλέον από κοινού. Και το 1987, έχοντας όλα τα δεδομένα των ερευνών τους υπό μάλης, παρουσιάστηκαν στον Γάλλο υπουργό έρευνας και ζήτησαν κρατική άδεια για την πραγματοποίηση κλινικών δοκιμών της ουσίας, σε περιπτώσεις ασθενειών που σχετίζονται με το AIDS. Οι επίσημοι φορείς απάντησαν πάλι με σιωπή. Το Νοέμβριο του 1993, ένα αναπάντεχο γεγονός τερμάτισε την πολύχρονη συνεργασία τους. Ο Ντιφό βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Η ιατροδικαστική εξέταση εντόπισε στο αίμα του κυανιούχο ποτάσιο και οι Αρχές συμπέραναν ότι αυτοκτόνησε. Ωστόσο, οι συνθήκες του θανάτου του δημιούργησαν υποψίες για δολοφονία. Ο πρώτος που εξέφρασε τον προβληματισμό του ήταν ο Ρίμπολτ, πώς ένας άριστος χημικός, όπως ήταν ο Ντιφό, επέλεξε να πεθάνει με αυτή την ουσία, η οποία προκαλεί στον χρήστη ένα ιδιαίτερα επίπονο θάνατο; Παρά τις υποψίες, η υπόθεση του θανάτου του Νορμπέρτ Ντιφό έκλεισε και δεν ξανάνοιξε ποτέ.\nΈνα άρθρο η αρχή του τέλους\nΤελικά, έχοντας διαθέσιμη και την πόσιμη και μην τοξική μορφή θεραπείας, και αφού είχε επαρκώς ερευνήσει και εξακριβώσει τα θεραπευτικά οφέλη της σε ασθενείς, ο Ρίμπολτ απευθύνθηκε ξανά στο Υπουργείο Υγείας της Γαλλίας, ζητώντας επίμονα την διεξαγωγή κλινικών δοκιμών. Απευθύνθηκε ακόμη και σε αμερικανικούς ιδιωτικούς και κρατικούς φορείς, όπως και σε φαρμακευτικές εταιρίες. Όπως ανέφερε ο ίδιος σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις του: «Ακόμα περιμένω την απάντηση τους»\nΑν και οι περισσότεροι αδιαφόρησαν, υπήρξε μια φαρμακευτική εταιρεία που έδειξε ενδιαφέρον. Όπως αναφέρει ο Ρίμπολτ, απεσταλμένος εκπρόσωπός της του προσέφερε 1.000.000 δολάρια για να θάψει την ανακάλυψη του! Έτσι το 1995 άρχισε με δική του πρωτοβουλία να παρασκευάζει πόσιμο διάλυμα οργανικού πυριτίου και να το εφαρμόζει σε ασθενείς. Το γεγονός ότι πρόκειται για φυσική ουσία χωρίς τοξικότητα, του έδινε το δικαίωμα να την εκμεταλλευτεί επιχειρηματικά ως τονωτικό ή διατροφικό συμπλήρωμα χωρίς ειδική άδεια.\nΩστόσο, εκείνο το άρθρο άνοιξε του κουτί της Πανδώρας και έφερε τον Ριμπόλτ αντιμέτωπο με παρασκηνιακές δυνάμεις, που θορυβήθηκαν από την δημοσιοποίηση του έργου του. Όπως υποστηρίζει ο ίδιος, υπήρξαν προειδοποιήσεις προς άλλα Μέσα Ενημέρωσης προκειμένου να μην ασχοληθούν με το θέμα, ενώ ο ίδιος και οι συνεργάτες του δέχτηκαν απειλητικά τηλεφωνήματα. Ακόμα, κάποιος διέρρηξε το σπίτι του και κακοποίησε την επί χρόνια βοηθό του. Παραδόξως, το κλίμα εκφοβισμού και εγκληματικών πράξεων κατά του Ριμπόλτ δεν ενεργοποίησε την αστυνομία.\nΤο 1996, ο Ιατρικός και Φαρμακολογικός Σύλλογος της Γαλλίας κατηγόρησε τον Ρίμπολτ για παράνομες πρακτικές και τον παρέπεμψε σε ανακριτική ακρόαση. Μόνο που ο ίδιος δεν έφταιγε. Οι πραγματικοί ένοχοι ήταν διάφορες άλλες εταιρίες που, χωρίς την άδεια του, αλλά ενίοτε χρησιμοποιώντας το όνομα του πλαστογραφώντας την υπογραφή του, είχαν αρχίσει να εκμεταλλεύονται την θεραπεία G5, λανσάροντας στην αγορά ουσίες που, στην καλύτερη των περιπτώσεων, δεν ήταν αποτελεσματικές και, στην χειρότερη ήταν επικίνδυνες για τους καταναλωτές.\nΑπογοητευμένος από την αρνητική έκβαση των γεγονότων, ο Ριμπόλτ αποφάσισε να εγκαταλείψει την Γαλλία και να πάει στην Αντίγκουα της Καραϊβικής για να δημιουργήσει εκεί μια κλινική. Στην απόφαση του αυτή έπαιξε ρόλο και η προσέγγιση από διάφορους επιχειρηματίες που φάνηκαν διατεθειμένοι να στηρίξουν το επιχείρημα του, δηλώνοντας του ότι είχαν κάνει τους απαραίτητους διακανονισμούς στην Αντίγκουα. Μόνο όταν ο Ριμπόλτ έφτασε εκεί διαπίστωσε ότι τον είχαν κοροϊδέψει. Έτσι, βρέθηκε μόνος σε έναν ξένο τόπο και χωρίς την δυνατότητα να επιστρέψει πίσω, αφού η έξοδος του από τη Γαλλία έγινε κάτω από την μύτη των Αρχών που τον κατεδίωκαν. Επιπλέον, λίγο πριν φύγει, του είχαν διαρρήξει το σπίτι και του είχαν κλέψει το διαβατήριο: «Μου είχαν πε ότι πρωθυπουργός της Αντίγκουα θα με περίμενε για να μου δώσει διπλωματικό διαβατήριο, με το οποίο θα μπορούσα να ταξιδεύω. Μου είχαν πει ότι είχαν ανοίξει ένα τραπεζικό λογαριασμό στο όνομά μου και ότι όλα ήταν έτοιμα για να φτιάξω την κλινική. Όταν έφτασα εκεί, δεν με περίμενε κανείς. Είχα μόνο τρία μικρά μπουκάλια G5.»\nΌπως ήταν φυσικό, οι ενέργειες του Ριμπόλτ δεν πέρασαν απαρατήρητες από την γαλλική κυβέρνηση. Οι Αρχές εισέβαλαν στο σπίτι του, ανέκριναν την ηλικιωμένη μητέρα του και έψαξαν στοιχεία για το ερευνητικό του έργο, αλλά και για την δραστηριότητα του κέντρου εγκληματικών αναλύσεων CARME, φοβούμενες την ενδεχόμενη αποκάλυψη απόρρητων κρατικών πληροφοριών εξαιτίας του. Ωστόσο, ο Ρίμπολτ δεν κρυβόταν στην Καραϊβική. Οι γαλλικές αρχές μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί του ανά πάσα στιγμή. Γι’ αυτό και προσβλήθηκε βαθύτατα όταν πληροφορήθηκε τις ενέργειες της αστυνομίας ειδικά για την ανάκριση της μητέρας του, η οποία υπήρξε αφορμή για την κατάρρευση της υγείας της, οδηγώντας τελικά στον θάνατο της.\nΤο 1997, ο Ρίμπολτ ένιωσε την ανάγκη να επιστρέψει στην Γαλλία. Επιθυμούσε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια να πείσει τους συμπατριώτες του για την θεραπεία G5, προσκομίζοντας στοιχεία για την δραστηριότητα του στην Αντίγκουα και τη θερμή αντιμετώπιση που είχε από τους εκεί κρατικούς φορείς. Προκειμένου να ενεργήσει ελεύθερα και να κάνει τις επαφές που ήθελε, ο Ρίμπολτ επέστρεψε στην Γαλλία ινκόγκνιτο. Υποκινημένος από τον κύκλο των υποστηρικτών του, δέχτηκε να δώσει διάλεξη σε επιλεγμένο κοινό. Αν και τον είχαν διαβεβαιώσει ότι το γεγονός θα παρέμενε κεκλεισμένων των θυρών, οι διοργανωτές το γνωστοποίησαν, θέλοντας να προσελκύσουν την προσοχή του Τύπου. Όπως ήταν επόμενο, τράβηξαν και την προσοχή των Αρχών. Η αστυνομία συνέλαβε τον Ρίμπολτ και τον έστειλε κατευθείαν φυλακή.\nΝιώθοντας κυνηγημένος και όντας άδικα βεβαρυμένος με κατηγορίες, αποφάσισε να εγκαταλείψει κρυφά το γαλλικό έδαφος και να πάει στο Βέλγιο. Η φυγάδευση του συντονίστηκε από στενούς φίλους, με τη βοήθεια ενός αστυνομικού: «Μου πήρε ένα μήνα για να φτάσω στα Βελγικά σύνορα, όπου παρέμεινα κρυμμένος σε ένα αστυνομικό τμήμα, χάρη σε ένα φίλο που ήταν υπάλληλος της χωροφυλακής. Αυτός με πέρασε στο Βέλγιο, χρησιμοποιώντας τα χαρτιά του. Με την βοήθεια ντόπιων φίλων κρυβόμουν επί τέσσερις μήνες σε ένα απομονωμένο σπίτι, μέσα στα βελγικά δάση» Από το Βέλγιο, ο Ρίμπολτ φυγαδεύτηκε στην Αγγλία και από εκεί στο Τζέρσεϊ, ένα αυτόνομο νησί εκτός Ε.Ε, όπου άρχισε να επαναδραστηριοποιείται και να εφαρμόζει την θεραπεία του, της οποίας άλλαξε την ονομασία σε «OS5». Οι περισσότεροι από τους εκατοντάδες ασθενείς που την δοκίμασαν την βρήκαν αποτελεσματική και αρκετοί εξ αυτών στάθηκαν δίπλα του για να τον βοηθήσουν να την διαδώσει.\nΤον Ιούνιο του 2007, ο Ρίμπολτ βρέθηκε νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου, στο οποίο διέμενε για να υποβληθεί σε θεραπεία κατά του καρκίνου. Ο θάνατός του θεωρήθηκε ύποπτος από υποστηρικτές του, αρκετοί από τους οποίους είναι επιστήμονες. Μια εξ αυτών είναι η γιατρός Μαρί- Ελέν Γκρουσάκ ( Maric-Elen Groussac) που, με δική της πρωτοβουλία, ερεύνησε την υπόθεση. Στην επιστολή που έστειλε το 2008 στο Υπουργείο Υγείας, Νεολαίας και Αθλητισμού της Γαλλίας και η οποία δημοσιεύεται ολόκληρη στο Ίντερνετ ( www.altermonde-sans-frontiere.com/spi), περιγράφει λεπτομερώς την κατάσταση και υποστηρίζει ότι ο Ρίμπολτ δολοφονήθηκε: «Κατέστη προφανές από την ερευνά μου ότι ο Ρίμπολτ σκοτώθηκε μέσα στο δωμάτιο του και ότι κάποιοι άνθρωποι συνεργάστηκαν για να καλύψουν το έγκλημα. Ο σκληρός δίσκος, στον οποίο αποθήκευε τα δεδομένα των ερευνών του, αλλά και ο φορητός του υπολογιστής είχαν εξαφανιστεί.»\nΗ ιστορία του Λουάκ Λε Ρίμπολτ αποτελεί ένα μόνο πάραδειγμα της καταπίεσης που υφίστανται οι λαμπροί και ιδεαλιστές επιστήμονες που τολμούν να δράσουν ανεξάρτητα από τα ιατροφαρμακευτικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που η Καθολική Εκκλησία αντιμετώπισε κάποτε τον Γαλιλαίο, όταν αυτός υποστήριξε ότι η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο. Αρκεί να δούμε στο χώρο της ιατροφαρμακευτικής βιομηχανίας το 1987, την χρονιά ακριβώς που οι Ρίμπολτ και Ντιφό υπέβαλαν αίτηση για την διεξαγωγή κλινικών δοκιμών του G5, σε περιπτώσεις ασεθενειών σχετιζόμενων με το AIDS.\nΤην ίδια χρονιά, η εταιρία Welcome Foundation είχε κερδίσει την έγκριση για την μονοπωλιακή εκμετάλλευση του AZT, της χημικής θεραπείας για το AIDS. Η συγκεκριμένη θεραπεία, που γρήγορα εξελίχθηκε σε μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων παγκοσμίως, είχε μόλις αγοραστεί κι από την Γαλλία. Οι πιέσεις του φαρμακευτικού λόμπι ήταν τόσο ισχυρές, που οι επίσημοι κρατικοί φορείς αναγκάστηκαν να αποθαρρύνουν άλλες έρευνες, οι οποίες ενδεχομένως να έβλαπταν την εμπορική αξιοποίηση ενός φαρμάκου που λανσάρανε στην αγορά ένας πολυεθνικός γίγαντας. Το G5 δεν απείλησε μόνο τη θεραπεία AZT. Αποτελώντας μια ουσία αποτελεσματική σε πολλές περιπτώσεις ασθενειών, ήρθε αντιμέτωπη με τα ανταγωνιστικά συμφέροντα που σχετίζονται με το εμπόριο και άλλων φαρμάκων, όπως εκείνων για την αρθρίτιδα, τις καρδιοπάθειες κ.λ.π.\nΉταν επόμενο, λοιπόν, οι μελετητές αυτής της ουσίας να κυνηγηθούν, ειδικά επειδή δεν υποχωρούσαν: «Θεράπευσα πάνω από 20.000 ασθενείς και συνεργάζομαι με 100 γιατρούς ανά τον κόσμο που χρησιμοποιούν την θεραπεία μου. Βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτήν στην Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ιρλανδία, στην Σουηδία και στην Πορτογαλία. Είναι καθήκον μου να βελτιώσω την ανακάλυψή μου, για να θεραπεύουν οι γιατροί τους ασθενείς τους» είπε ο Ρίμπολτ σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του.\nΑν θέλει κάποιος να ενημερωθεί για το έργο του Λουάκ Λε Ριμπόλτ και την θεραπεία G5, πρέπει να επιλέξει με προσοχή τις πηγές! Οι ασφαλέστερες πληροφορίες προέρχονται από την προσωπική ιστοσελίδα του που σε συνεργασία με τον Ρίμπολτ (www. loic-le-ribault.ch/) παρασκεύασε και προωθεί την θεραπεία του, με το όνομα «Silicium Espana» (email: info@siliciumlab.com)\nThe persecution and resistance of Loic Le Ribault, Martin.J. Walker (www.whale.to/b/walker2.html)\nOfficial website of Loic Le Ribault (www.loic-le-ribault.ch/)\nLe site de Loic Le Ribault (www.loic-le-ribault.com/)\nΕπιστολή της Marie-Elen Groussac για το θάνατο του Ρίμπολτ (www.altermode-sans-frontiere.com/spi/)\nTagged Loic Le Ribault Απόκρυψη θεραπείας εξαγορά ιατρικού ερευνητή θεραπεία θαύμα ιατρικές εφαρμογές Λουάκ Λε Ριμπόλτ πόσιμο πυρίτειο συγκάλυψη θεραπείας φαρμακοβιομηχανίες


Βίντεο: Έτσι φτιάχτηκαν οι τρεις νέοι σταθμοί της γραμμής 3 του μετρό | Pronews\nΣτο παραπάνω βίντεο διάρκεια τριών λεπτών, θα παρακολουθήσετε το πως φτιάχτηκαν οι τρεις νέοι σταθμοί της γραμμής 3 του μετρό, οι οποίοι θα εξυπηρετούν από σήμερα περίπου 60.000 πολίτες.\nΑγία Βαρβάρα, Κορυδαλλός και Νίκαια εντάσσονται στο δίκτυο του μετρό, στη γραμμή 3, που από την Αγία Μαρίνα που τερμάτιζε έως χθες, σήμερα τερματίζει στη Νίκαια.\nΟι τρεις νέοι σταθμοί θα δώσουν ανάσα στις περιοχές όπου βρίσκονται αποτελούν ακόμα ένα βήμα στην επέκταση του μετρό προς Πειραιά.\nΗ πορεία των εργασιών, από τα εργοτάξια μέχρι τα χθεσινά εγκαίνια, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, καταγράφονται στο παρακάτω τρίλεπτο βίντεο.\nΌπως τόνισε στο ΑΜΠΕ ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΑΣΑ, Νίκος Αθανασόπουλος, «από σήμερα το πρωί, οι μετακινήσεις με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς από και προς τη Δυτική Αττική γίνονται ταχύτερες και ευκολότερες, με την παράδοση 3 νέων σταθμών μετρό και τη ριζική αναδιοργάνωση λεωφορειακών γραμμών.\nΟι νέοι σταθμοί της γραμμής 3 του μετρό θα εξυπηρετούν καθημερινά περισσότερους από 60.000 επιβάτες, αριθμός που θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο το 2022, όταν ολοκληρωθεί η επέκταση έως τον σταθμό "Δημοτικό Θέατρο" του Πειραιά. Για την καλύτερη εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού πραγματοποιήθηκε ένας σημαντικός ανασχεδιασμός λεωφορειακών γραμμών στην ευρύτερη περιοχή των Δήμων Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη, Κορυδαλλού, Αγίας Βαρβάρας, Περάματος και Πειραιά, έτσι ώστε οι οδικές συγκοινωνίες να συνδεθούν με τους νέους σταθμούς του μετρό και να διευκολυνθούν οι μετεπιβιβάσεις μεταξύ των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς».\nΗ αναδιάταξη των λεωφορειακών γραμμών, σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ, θα γίνει σε δύο φάσεις.\nΗ πρώτη φάση ενεργοποιείται άμεσα με την έναρξη λειτουργίας των τριών νέων σταθμών και προβλέπει άμεσες παρεμβάσεις, οι οποίες θα αξιολογηθούν κατά το πρώτο διάστημα λειτουργίας των σταθμών. Στη συνέχεια, θα προχωρήσει στη δεύτερη φάση ανασχεδιασμού, ανάλογα με τις ανάγκες, για τη βέλτιστη συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση αυτών των περιοχών.


Περιεχόμενα (1 έως 5 από 38)\nΠαλαιότερο άρθρο του κ. Γιώργου Γκαζέτα, Καθηγητή Ε.Μ.Π.\nΤα δύο μέρη του άρθρου μπορείτε να κατεβάσετε ως ενιαίο αρχείο pdf από το link: http://bit.ly/2L6DAuJ\nΑναγνώστηκε 1767 φορές, Σχολιάστε πρώτος!\nΑνάρτηση 22 Αυγούστου 2019\nΤελευταία τροποποίηση 12 Σεπτεμβρίου 2019\nΑναγνώστηκε 1787 φορές, Σχολιάστε πρώτος!\nΑνάρτηση 13 Αυγούστου 2019\nΑναγνώστηκε 2176 φορές, 1 Σχόλιο\nΑνάρτηση 04 Φεβρουαρίου 2019\nΑναγνώστηκε 3038 φορές, Σχολιάστε πρώτος!


Αετός των Τζουμέρκων: Αυτα είναι τα πέντε ονόματα για τα Σκόπια\nΑυτα είναι τα πέντε ονόματα για τα Σκόπια\n- Το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων\nΠαράλληλα, σε συνέντευξη που έδωσε ο γ.γ. του ΝΑΤΟ στο «MIA», σε ερώτηση εάν πρόκειται να αποφασιστεί η είσοδος της ΠΓΔΜ στον Οργανισμό κατά τη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, τον Ιούλιο του 2018, χωρίς να έχει λυθεί το ονοματολογικό, αλλά με την προσωρινή ονομασία (FYROM), απάντησε:\n«Οχι. Η θέση του ΝΑΤΟ παραμένει απαράλλακτη. Ολες οι αποφάσεις στο ΝΑΤΟ λαμβάνονται στη βάση της συναίνεσης μεταξύ όλων των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων. Στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου και στις Συνόδους που ακολούθησαν, τα κράτη-μέλη συμφώνησαν ότι το ΝΑΤΟ θα προσκαλέσει τη χώρα σας να ενταχθεί όταν θα επιτευχθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση στο θέμα του ονόματος στο πλαίσιο του ΟΗΕ».\nΑναρτήθηκε από ΑΕΤΟΣ των ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ στις 1/18/2018 02:00:00 μ.μ.


ΟΔΟΣ: Marilena Nik: Ζλάτκα\nΗ ΖΕΣΤΗ ανυπόφορη για μεσημέρι στα μέσα της άνοιξης και η κίνηση ακόμα πιο ανυπόφορη στο κέντρο της πόλης. Στάθηκε στο φανάρι της Τσιμισκής, δυσφορούσε λόγω της ζέστης. Έβγαλε τη ζακέτα της και το μόνο που θα ήθελε τώρα, θα ήταν να κάθεται στη δροσιά της βεράντας της. Μια εκθαμβωτική αντανάκλαση την τύφλωσε για μια στιγμή, μια στιγμούλα τόση δα, από το απέναντι πεζοδρόμιο. Βάζει το χέρι της αντήλιο και βλέπει ένα χείμαρρο από ξανθά μακριά μαλλιά να λούζονται στις ακτίνες του ήλιου. Πέρασε απέναντι κι ενστικτωδώς ακολουθεί, αυτό το χείμαρρο, με την καρδιά της σφιγμένη γροθιά έτοιμη να την χτυπήσει. Αναμνήσεις που θα ‘θελε να ήταν ξεχασμένες, κλειδωμένες, κυνηγούσαν τη «χρυσαφένια θημωνιά». Πού το θυμήθηκε τώρα αυτό;\nΗΤΑΝ ένα καλοκαίρι πριν πολλά χρόνια, Ιούλιος θα ‘ταν, που πρωτοείδε έναν ίδιο ξανθό χείμαρρο. Βρισκόντουσαν στο εξοχικό τους, δίπλα στη θάλασσα, όταν μπήκε στη ζωή τους η Ζλάτκα. Ένα όμορφο κοριτσάκι από τη Σερβία, συνομήλική της, που θα την φιλοξενούσαν για δύο μήνες. Τα καστανά της μάτια είχαν μια θλίψη, κουβαλούσαν τον πόλεμο μαζί τους. Την αγκάλιασαν όλοι με πολλή αγάπη, οι γονείς της, ξαδέλφια και θείοι και παππούδες. Ποιά θα πρωτοχτένιζε τα μαλλιά της! Τι κοτσίδες με χρωματιστούς φιόγκους! Τι πλεκτές περίτεχνες πλεξούδες και πιαστράκια για τα μαλλιά σε πολλά σχέδια και χρώματα! Σαν “χρυσαφένια θυμωνιά” είπε η γιαγιά της, κι έμεινε μέσα στα γέλια όλων, αυτή η παρομοίωση.\nΤα ελληνικά τα πήρε πολύ εύκολα και τα μιλούσε με μια προφορά που την έκαναν τόσο διαφορετική. Μοναχοκόρη αυτή όμως, με τον καιρό ζήλεψε τη Ζλάτκα.\nΈνοιωθε όλη η αγάπη των δικών της να τυλίγει τη μικρή Σέρβα κι αυτή παραγκωνισμένη με τα κοντά καστανά μαλλιά της. Αόρατη κι άχρωμη ένοιωθε.\nΈνα μεσημέρι που όλοι είχαν παραδοθεί στη μεσημεριανή σιέστα, εκεί που κοιμόταν η Ζλάτκα, την πλησίασε, πήρε τα μαλλιά στα χέρια της και... ένα χέρι έπιασε το δικό της, πήρε το ψαλίδι και την τράβηξε έξω... η μαμά της, που την αγριοκοιτούσε. Από τότε, μετρούσε τις μέρες, πότε θα ξεκουμπιζόταν η παλιο Σέρβα, η Χρυσούλα όπως την φώναζαν όλοι τελευταία.\nΗ ΞΑΝΘΟΜΑΛΛΟΥΣΑ μπήκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Τάχυνε το βήμα της. Θα την χάσει. Έψαχνε στους διαδρόμους να την βρει. Ξαφνικά, να ‘την, «Ζλάτκα Ζλάτκα» την φώναξε αυθόρμητα, η καρδιά της χτυπούσε δυνατά όσο την πλησίαζε. Την πιάνει απ’ το μπράτσο, μια όμορφη γυναίκα γύρισε... δυο μάτια καστανά την κοιτούσαν με απορία κι ένα δειλό χαμόγελο άρχισε να τα φωτίζει.\nΜια νοσοκόμα ήρθε βιαστική και της είπε «γιατρέ, γρήγορα στο 214».\nΠρόλαβε και είδε τ’ όνομά της στη λευκή ιατρική μπλούζα της «Χρυσούλα Καλαϊτζίδου» ... ελληνικό όνομα αλλά Χρυσούλα και τα μάτια καστανά... και τα μαλλιά μακριά ξανθά...\nΤΗΝ ΑΛΛΗ μέρα το απόγευμα, ένα υπέροχο ανοιξιάτικο απόγευμα με υπέρλαμπρο ήλιο και καθαρό γαλανό ουρανό, τα ζουμπούλια στις γλάστρες τρέλαιναν με τη μυρωδιά τους τον αέρα, καθόταν με τις ξαδέλφες της στη βεράντα του σπιτιού της πίνοντας καφέ... «αυτή είναι σίγουρα, τους είπε, ρώτησα κάποια νοσοκόμα και μου είπε ότι είναι Σέρβα παντρεμένη με Έλληνα κι ότι θεωρείται πολύ καλή γιατρός». Άρχισαν να συζητούν με θέρμη και να θυμούνται εκείνους τους καλοκαιρινούς μήνες με τη Ζλάτκα και φυσικά, τί άλλο, τα ξανθά μαλλιά της, “τη χρυσαφένια θημωνιά” και γελούσαν... «κι εσύ πόσο την αγαπούσες, της είπαν, σαν αδελφή την πρόσεχες». Τον πρώτο καιρό που έφυγε, είχαν κάποια επικοινωνία μαζί της αλλά σιγά σιγά σταμάτησε. Η συζήτηση τη βύθισε σ’ ένα ταξίδι αναμνήσεων, σε συναισθήματα που πίστευε ότι είχε ξεπεράσει. Το κουδούνι της πόρτας χτύπησε, «περιμένουμε κάποια;» την ρώτησαν, τους χαμογέλασε αινιγματικά.\n«Η Χρυσούλα;» ρώτησαν ξαφνιασμένες όλες μαζί κι έφυγαν τρέχοντας προς την πόρτα. Σηκώθηκε κι αυτή, μια λάμψη στο τραπεζάκι δίπλα... και το είδε, το ψαλίδι.\nΦωτογραφία: H Natalie Dessay στην Sonnambula (Υπνοβάτιδα) του Bellini από την ΜΕΤ.


ΚΙΝΑΛ: Αυτά είναι τα νέα πρόσωπα που θα πλαισιώνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη - Αγώνας της ΚρήτηςΑγώνας της Κρήτης\nΒρίσκεστε εδώ: Αρχική / Ελλαδα / ΚΙΝΑΛ: Αυτά είναι τα νέα πρόσωπα που θα πλαισιώνουν τον Νίκο Ανδρουλάκη\nΣτην ανακοίνωση των ονομάτων της ηγετικής του ομάδας προχώρησε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και του ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης.\n–Εκπρόσωπος τύπου ο μέχρι σήμερα Διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Δημήτρης Μάντζος.\nΓεννήθηκε στην Πάτρα το 1982. Δικηγόρος, διαπιστευμένος διαμεσολαβητής. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Θεσσαλονίκης, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στο Εμπορικό Δίκαιο και υποψήφιος Διδάκτωρ Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε Διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής, από τον Ιούλιο 2019 έως σήμερα. Από το 2015 υπηρέτησε στη Βουλή ως συνεργάτης της Φώφης Γεννηματά, με κύριο αντικείμενο τα ζητήματα Δικαιοσύνης και Θεσμών. Την περίοδο 2011-2014 απασχολήθηκε ως σύμβουλος στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, με εξειδίκευση στη συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και στη δικαστική συνδρομή. Μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής και της Γραμματείας του Τομέα Δικαιοσύνης του κόμματος. Την περίοδο πριν τη συνταγματική αναθεώρηση του 2019 συμμετείχε ως μέλος στην Επιτροπή Θέσεων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για τη Συνταγματική και Θεσμική Μεταρρύθμιση. Τακτικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Διαμεσολάβησης και Εκτελεστικός Γραμματέας του Οργανισμού Προώθησης Εναλλακτικών Μεθόδων Επίλυσης Διαφορών. Μιλά αγγλικά και γερμανικά. Έγγαμος και πατέρας ενός οκτάχρονου γιου.\n-Αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου, η Δικηγόρος και Δημοτική Σύμβουλος Αλίμου Αναστασία Σιμητροπούλου.\nΓεννήθηκε το 1983 και κατάγεται από τις Κροκεές Λακωνίας. Έχει σπουδάσει στη Νομική Σχολή της Αθήνας και από τον Σεπτέμβριο του 2007 είναι μάχιμη Δικηγόρος, έχοντας από το 2010 δημιουργήσει το δικό της Δικηγορικό Γραφείο στον Άλιμο Αττικής. Από το 2010 είναι εκλεγμένη Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Αλίμου. Διετέλεσε Αντιδήμαρχος Δ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών, ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, διαφάνειας & νομικών θεμάτων από το 2014 έως το 2017. Έπειτα ανέλαβε Αντιδήμαρχος Δ/νσης Κοινωνικών Υπηρεσιών & Νομικής Υπηρεσίας, θέση που διατηρεί έως σήμερα. Έχει διατελέσει μεταξύ άλλων: Αντιπρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής του Δήμου (2013-2014), είναι Ιδρυτικό Μέλος του Ιδρύματος «Γρηγόρης Λαμπράκης». Επίσης, είναι τακτικό μέλος του Συνδέσμου Δήμων Μητροπολιτικού Πόλου (Συ.Δ.Μη.Π.)» (2020 έως σήμερα). Μιλά Αγγλικά και Γαλλικά.\n-Επικεφαλής της Επιτροπής για την Αυτοργάνωση του Κινήματος, αναλαμβάνει ο Βουλευτής Χαλκιδικής Απόστολος Πάνας.\n-Διευθύντρια του Γραφείου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής, η Δικηγόρος Έλενα Αναστασίου.\nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Δικηγόρος, απόφοιτη της Νομικής Σχολής Αθηνών με Μεταπτυχιακές σπουδές στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Εμπορικό Δίκαιο και Δίκαιο Ανταγωνισμού) στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου – Νομικό Τμήμα του πανεπιστήμιου Robert Schuman III. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, ενώ έχει διατελέσει μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου από το 2015 έως το 2017. Από το 2014 έως 2019 διετέλεσε Πρόεδρος της 1ης Δημοτικής Κοινότητας και Κέντρου της Αθήνας. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά. Είναι έγγαμη και έχει δύο παιδιά.\n– Διευθυντής Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο Θανάσης Γλαβίνας\nΓεννήθηκε το 1987 στη Θεσσαλονίκη. Είναι Δικηγόρος Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε από την Νομική Σχολή της Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο και Ευρωπαϊκό δίκαιο στη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ., της Βόννης και του Γκρατς. Σήμερα είναι υποψήφιος διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου και διενεργεί φροντιστηριακού μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. Επίσης έχει διατελέσει υπότροφος στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή και συνεργάτης βουλευτή του SPD στο Βερολίνο, ενώ έχει εργαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες. Είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής. Μιλά Αγγλικά και Γερμανικά.\nΓεννήθηκε το 1982 στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Νεώτερη και Σύγχρονη Ιστορία. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα από τα φοιτητικά της χρόνια έως σήμερα. Τα χρόνια που σπούδασε στο ΤΕΙ Αθήνας και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο δραστηριοποιήθηκε συνδικαλιστικά στην ΠΑΣΠ. Το 2007 εκλέχθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Συνεχίζοντας την πολιτική της δράση εκλέχθηκε το 2015 στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ και υπήρξε υποψήφια βουλευτής το ίδιο έτος στην Α’ Πειραιά. Από τη δημιουργία του Κινήματος Αλλαγής συμμετέχει σε όλα τα κεντρικά όργανα και είναι εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και της Επιτροπής Δεοντολογίας, Εφαρμογής Καταστατικού και Πιστοποίησης. Μιλά Αγγλικά και Γαλλικά και είναι έγγαμη.\n-Επικεφαλής της Επιτροπής Ψηφοδελτίων, ο πρώην Βουλευτής Ιωαννίνων Ευάγγελος Αργύρης.\nΓεννήθηκε στο Ροδοτόπι Ιωαννίνων το 1952. Σπούδασε στη Σχολή Μηχανολόγων Υπουργείου Βιομηχανίας. Από το 1982 έως το 2000 διετέλεσε Πρόεδρος Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών και Πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ από το 1990 έως το 1993. Επίσης, έχει διατελέσει υφυπουργός Γεωργίας από το 2000 έως το 2004 και εκλεγόταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1993 έως το 2012. Από το 2009 έως το 2012 διετέλεσε Γ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής. Είναι έγγαμος και πατέρας 2 παιδιών.\nΠροηγουμενο αρθρο Δωρεάν εργαλείο καινοτόμου τεχνολογίας εντοπίζει και καταργεί από το Διαδίκτυο υλικό εκδικητικής πορνογραφίας\nΕπομενο αρθρο Στάθης Αγγελόπουλος: «Ο ιός υπάρχει» όμως… “Πόσο σίγουρος είμαι εγώ ότι ο κ. Άδωνις, ο κ. Μητσοτάκης και όλοι αυτοί έχουν κάνει το εμβόλιο; Το πραγματικό εμβόλιο”


Ζήτημα χρόνου το δεύτερο κύμα πανδημίας | Sofokleousin\n17:03, 22 Μαΐου 2020\nΑρχικά όλα έδειχναν ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα η ζωή μας θα διαδραματιζόταν "κεκλεισμένων των θυρών" ίσως και μέχρι το τέλος των θερινών διακοπών. Σχεδόν ξαφνικά όμως όλα άλλαξαν και μάλιστα νωρίτερα από ό,τι περιμέναμε. Στη Γερμανία, την Ισπανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες άρχισαν να χαλαρώνουν τα περιοριστικά μέτρα. Ακόμα και στη Μεγάλη Βρετανία, όπου καταγράφονται υψηλοί αριθμοί θανάτων και κρουσμάτων, εξετάζεται η επιστροφή στην οικονομική κανονικότητα μετά από αίτημα κορυφαίων πολιτικών της χώρας.\nΟι ιοί συνήθως έρχονται για να μείνουν. Αυτό θα συμβεί πιθνότατα και με τον κορωνοϊό.\n«Το ίδιο συνέβη και με τον ιό HIV ή και με άλλους ιούς», συνεχίζει ο Μάικ Ράιν: «Ομως, υπάρχουν πλέον φάρμακα τα οποία διασφαλίζουν μια “συνύπαρξη” με τον ιό. Ελάχιστοι ιοί έχουν εξαφανιστεί εντελώς, όπως συνέβη με την ευλογιά». Υπάρχουν ωστόσο και ιοί οι οποίοι επανέρχονται, όπως έγινε με τη φυματίωση.\nΜια ματιά στο απώτερο παρελθόν δείχνει ότι στην περίπτωση της λεγόμενης ισπανικής γρίπης το 1918, το δεύτερο κύμα ήταν χειρότερο του πρώτου.\nΌταν στα τέλη Απριλίου ο συντελεστής μετάδοσης του ιού περιορίστηκε στο 0,76 η γερμανική κυβέρνηση και οι υγειονομικές υπηρεσίες αποφάσισαν το σταδιακό άνοιγμα των σχολείων. Αμέσως ξεκίνησαν οι προετοιμασίες των κτιριακών εγκαταστάσεων, πχ. με τοποθέτηση διαχωριστικών, έτσι ώστε να εφαρμοστούν επιτυχώς οι αυστηροί υγειονομικοί κανόνες.\nΓια τον ΠΟΥ ωστόσο θα ήταν προτιμότερο η επιστροφή στην κανονικότητα να γίνει βάσει περισσότερων ενδείξεων και δεδομένων, αλλά και με πιο προσεκτικά βήματα. «Ιδανικό θα ήταν τα βήματα χαλάρωσης να γίνονται διαδοχικά κάθε 14 ημέρες, για να περιοριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο κίνδυνος νέων κρουσμάτων», ανακοίνωνε τον περασμένο μήνα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφορικά με την στρατηγική αντιμετώπισης της πανδημίας.\nΣύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΠΟΥ δεν υπάρχει επιστημονικός όρος για ένα «δεύτερο κύμα» μιας πανδημίας. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα προς την DW o Κρίστιαν Λιντμάιερ σημειώνει ότι αναφερόμαστε σε δεύτερο ή τρίτο κύμα όταν «μετά από περιορισμό των κρουσμάτων ενός ιού καταγράφεται νέα έξαρση».\nΉδη από τώρα υπάρχουν προάγγελοι ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας. Στη Κίνα, τη Ρωσία ακόμα και στη Νότια Κορέα, η οποία δέχθηκε συγχαρητήρια για τον περιορισμό του πρώτου κύματος, καταγράφονται νέα κρούσματα του SARS-CoV-2.\nΤώρα που στο βόρειο ημισφαίριο ξεκινά το καλοκαίρι και χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία προσβλέπουν παρά την πανδημία στην έλευση τουριστών, το δεύτερο κύμα της πανδημίας ενδέχεται να εμφανιστεί αργά ή γρήγορα. Έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο στο ιατρικό περιοδικό The Lancet το θεωρεί δεδομένο.\nΠολύ πιθανό ένα δεύτερο κύμα κορονοϊού θεωρούν CDC και ECDC\n10:03, 21 Μαΐου 2020\nΚορονοϊός: Πάνω από 5 εκ. κρούσματα παγκοσμίως - Σχεδόν 330.000 οι θάνατοι\n22:43, 21 Μαΐου 2020\nΕτικέτες πανδημία κορονoϊός


Συρία-Ιράκ: Γιεζίντι, οι αιώνιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι | Le Monde diplomatique\nPosted on 05/02/2017, 00:00 By Vicken Cheterian and Χάρης Λογοθέτης (μετάφραση)\nΕνώ η μάχη για την ανακατάληψη της Μοσούλης μοιάζει να βαλτώνει, οι Γιεζίντι που είχαν εγκαταλείψει το βορειοδυτικό Ιράκ το 2014 διστάζουν να επιστρέψουν στις εστίες τους. Έχοντας καταδιωχθεί από το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο θεωρεί τα μέλη αυτής της κουρδόφωνης μειονότητας ως αιρετικούς που πρέπει να υποδουλωθούν ή να θανατωθούν, οι Γιεζίντι κατηγορούν τους Κούρδους Πεσμεργκά ότι τους εγκατέλειψαν στην τύχη τους.\nΤο Σιντζάρ, στο βορειοδυτικό Ιράκ, παραμένει μια σχεδόν έρημη πόλη. Ενώ 80.000 κάτοικοι εγκατέλειψαν την περιοχή με τον ερχομό του Ισλαμικού Κράτους (ΙΣΙΣ) τον Αύγουστο του 2014, μόλις 50 οικογένειες έχουν επιστρέψει μετά την ανακατάληψη της πόλης από τις κουρδικές δυνάμεις, στις 13 Νοεμβρίου 2015.\nΜια μικρή ομάδα μαχητών περπατά αργά κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Όταν ο άνεμος κάνει τα διαλυμένα από τους βομβαρδισμούς μεταλλικά ρολά των μαγαζιών να χτυπούν, μια βοή ακούγεται, σαν να στοιχειώνουν την πόλη βασανισμένα πνεύματα. Ένοπλοι άνδρες μπαινοβγαίνουν σε ένα σχολείο που έχει μετατραπεί σε γενικό αρχηγείο ή κάθονται περιμένοντας διαταγές. «Είχαμε πέσει θύματα διωγμών και στο παρελθόν, αλλά αυτή η νέα σφαγή έγινε στην εποχή της υψηλής τεχνολογίας! Θρηνούμε χιλιάδες θύματα. Χιλιάδες αδελφές μας βρίσκονται ακόμη στα χέρια του ΙΣΙΣ», ξεσπάει ο Κασίμ Σάσο, διοικητής των Πεσμεργκά του Σιντζάρ, οι οποίοι πρόσκεινται στο Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PDK) και έχουν καταγωγή Γιεζίντι.\nΟ Αμπού Μαζέντ, μάγειρας, οργάνωνε γαμήλιες δεξιώσεις. Δυσκολεύεται να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν μας δείχνει τις φωτογραφίες της οικογένειάς του. Εκείνη τη μοιραία 3η Αυγούστου 2014, τζιχαντιστές του ΙΣΙΣ απήγαγαν τη γυναίκα του, τις τρεις κόρες του και έναν από τους γιους του. Μόνο η εικοσιτριάχρονη κόρη του, αιχμάλωτη στη Ράκα, την «πρωτεύουσα» του ΙΣΙΣ στη Συρία, κατάφερε να δώσει σημεία ζωής πριν από μερικούς μήνες. Ο Αμπού Μαζέντ ζει πλέον μόνος με έναν από τους γιους του. Όλες οι οικογένειες έχουν να διηγηθούν μια ιστορία παρόμοια με τη δική του.\nΕάν η ιστορία της Μέσης Ανατολής ξαναγραφόταν από τη σκοπιά των Γιεζίντι, θα προέκυπτε ένα πολύ διαφορετικό βιβλίο από εκείνα που έχουμε στη διάθεσή μας. Αυτός ο κουρδόφωνος (kurmandji) λαός διαθέτει μια μοναδική κουλτούρα, η οποία είναι διαμορφωμένη γύρω από μια προφορικά μεταδιδόμενη μονοθεϊστική θρησκεία, με ρίζες στον ζωροαστρισμό και με πρόσθετες επιρροές από τον χριστιανισμό και το Ισλάμ. Οι Γιεζίντι κατοικούν κυρίως στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ και ο σημαντικότερος χώρος λατρείας τους είναι το Λαλίς, βόρεια της Μοσούλης. Επίσης, τους βρίσκουμε στον ανατολικό Καύκασο και ως μετανάστες στις χώρες της Δύσης. Στο Ιράκ, αποτελούν μέρος ενός πλούσιου και αρχαίου θρησκευτικού τοπίου, το οποίο περιλαμβάνει τους Σαμπάκ, οπαδούς του μανδαϊσμού, καθώς επίσης την Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής, τη Συριακή Εκκλησία και τους Χαλδαίους χριστιανούς. Η κοινότητά τους είναι χωρισμένη σε τάξεις, τις οποίες διοικούν οι σεΐχηδες (αρχηγοί) ή οι θρησκευτικές αρχές. Ο γάμος με μέλη άλλων θρησκειών απαγορεύεται αυστηρά.\nΤο καλοκαίρι του 2014, το Ισλαμικό Κράτος εξαπέλυσε επίθεση-αστραπή. Τον Ιούνιο, μερικές εκατοντάδες τζιχαντιστές έκαναν την έκπληξη καταλαμβάνοντας τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Οι ιρακινές στρατιωτικές δυνάμεις, που υπολογίζονταν σε περίπου 30.000 στρατιώτες, εγκατέλειψαν γρήγορα την περιοχή, σε μια συγκυρία διαπάλης εξουσίας μεταξύ σουνιτικών φυλών που είχαν χάσει τα δικαιώματά τους και προυχόντων των τοπικών πόλεων που είχαν δυσαρεστηθεί από την απώλεια επιρροής τους μετά την αμερικανική εισβολή. Η κατάληψη της Μοσούλης ήταν επίσης συνέπεια της πολιτικής θρησκευτικών διαχωρισμών που είχε ακολουθήσει ο σιίτης τότε πρωθυπουργός Νούρι Αλ-Μαλίκι. Προς γενική έκπληξη, τα στρατεύματα του ΙΣΙΣ, ενώ κατευθύνονταν προς τη Βαγδάτη, έκαναν μεταβολή για να επιτεθούν σε περιοχές που έλεγχαν οι Κούρδοι. Η επίθεση ξεκίνησε τις πρωινές ώρες της 3ης Αυγούστου 2014 στην περιοχή του Σιντζάρ, όπου κατοικούν οι Γιεζίντι. Η στρατιωτική διοίκηση των Πεσμεργκά, πανικόβλητη, διέταξε τους μαχητές της να αποσυρθούν, αφήνοντας τους κατοίκους στο έλεος των τζιχαντιστών. Η αντίσταση, μόνο με ελαφρύ οπλισμό στη διάθεσή της, κατέρρευσε μέσα σε μερικές ώρες. Οι κάτοικοι προσπάθησαν να κατευθυνθούν προς τα βουνά, αλλά πολλοί, ειδικά όσοι δεν διέθεταν όχημα, δεν κατάφεραν να διαφύγουν.\nΟι άνδρες χωρίστηκαν από τις γυναίκες και, το πιο συχνά, εκτελέστηκαν επί τόπου. Πολλοί κάτοικοι διέφυγαν μέχρι το Σαρντάστ, το οροπέδιο στην κορυφή του όρους Σιντζάρ, όπου οι τζιχαντιστές τους καταδίωξαν, συνεχίζοντας ταυτόχρονα να σφάζουν και να παίρνουν ομήρους, μέχρι που οι μαχητές Γιεζίντι βρήκαν ένα πολυβόλο που είχαν εγκαταλείψει οι Πεσμεργκά και τους απώθησαν. Οι άνδρες που δεν δέχθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ εκτελέστηκαν. Οι γυναίκες και τα κορίτσια, μεταξύ τους και κοριτσάκια που δεν ήταν πάνω από 9 ετών, συγκεντρώθηκαν σε διάφορα σημεία, στάλθηκαν στο κοντινό Τελ Αφάρ και πουλήθηκαν ως σκλάβες του σεξ στους τζιχαντιστές όλου του «χαλιφάτου». Ο αριθμός των νεκρών και των αιχμαλώτων δεν έχει εξακριβωθεί επίσημα, αλλά οι οργανώσεις των Γιεζίντι κάνουν λόγο για 2.240 νεκρούς, 1.020 αγνοούμενους –για τους οποίους εκφράζονται φόβοι ότι έχουν εκτελεστεί– και 5.800 αιχμαλώτους, κυρίως γυναίκες και παιδιά. Περισσότεροι από 280 άνθρωποι, κυρίως παιδιά, πέθαναν από δίψα και εξάντληση τις πρώτες ημέρες.\nΚαταστροφή μιας κουλτούρας και ενός τρόπου ζωής\nΚαμία πληθυσμιακή ομάδα δεν υπέστη τόσο βάναυση μεταχείριση από το ΙΣΙΣ όσο οι Γιεζίντι. Ο στόχος των τζιχαντιστών φαίνεται ότι ήταν όχι μόνο να τρομοκρατήσουν και να υποτάξουν, αλλά και να καταστρέψουν μια κουλτούρα και έναν τρόπο ζωής που είναι μοναδικά στην περιοχή. Οι διωγμοί που υφίστανται οι Γιεζίντι δεν ξεκίνησαν χθες. Για τη μειονότητα αυτή, τα γεγονότα του 2014 αποτελούν την 73η σφαγή και, για να τα περιγράψουν, χρησιμοποιούν τον οθωμανικό όρο φερμάν (1). Η λέξη αυτή, που σημαίνει «διάταγμα του σουλτάνου», αναφέρεται στις σφαγές που διέταξε στα τέλη του 19ου αιώνα ο σουλτάνος Αμπντουλχαμίντ ο 2ος, με σκοπό να εδραιώσει τον έλεγχο του κράτους στις απομακρυσμένες περιοχές των Γιεζίντι, να επιβάλλει στους κατοίκους τη στρατιωτική θητεία και την πληρωμή φόρων και να τους υποχρεώσει να ασπαστούν το σουνιτικό Ισλάμ. Οι Γιεζίντι δεν απολάμβαναν προστασία αντίστοιχη με των χριστιανών και των Εβραίων, δηλαδή των οπαδών μονοθεϊστικών θρησκειών, των οποίων το Ισλάμ ισχυρίζεται ότι αποκατέστησε το αρχικό νόημα.\nΟι Γιεζίντι έχουν θεωρηθεί ειδωλολάτρες, ακόμη και «λάτρεις του Σατανά» και έχουν συχνά υποστεί διωγμούς. Στο μπααθικό καθεστώς του Ιράκ υπήρχαν διακρίσεις σε βάρος τους. Το 1975, στο πλαίσιο ενός τεράστιου προγράμματος εκσυγχρονισμού και προκειμένου το κράτος να διασφαλίσει καλύτερο έλεγχο της ορεινής και απομακρυσμένης αυτής περιοχής, οι μπααθικές αρχές υποχρέωσαν τους Γιεζίντι να εγκαταλείψουν τους παραδοσιακούς οικισμούς τους στο όρος Σιντζάρ και να εγκατασταθούν σε «συλλογικότητες» στους βόρειους και νότιους πρόποδες του βουνού. Το νερό που ήταν απαραίτητο για την άρδευση δεν έφτασε ποτέ στις περισσότερες περιοχές μετεγκατάστασης, αναγκάζοντας τους, φτωχούς πια, Γιεζίντι να εξαρτώνται από τους πλουσιότερους Άραβες γείτονές τους και να υποχρεώνονται να δουλεύουν στα χωράφια τους.\nΗ αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 αποσταθεροποίησε την κοινωνικοθρησκευτική ιεραρχία της χώρας. Πολλοί Άραβες σουνίτες της γειτονικής πόλης Αλ-Μπαάζ, καθώς και οι Τουρκμένοι του Τελ Αφάρ, πόλη από την οποία κατάγονταν πολλοί αξιωματούχοι του Σαντάμ Χουσεΐν, είχαν δυσαρεστηθεί βλέποντας την εξουσία να φεύγει από τα χέρια τους. Η ένοπλη αντίσταση κατά των Αμερικανών στρατολόγησε τα περισσότερα μέλη της από την παλαιά κομματική βάση του Μπάαθ, την οποία ερχόταν τώρα να επηρεάσει μια νέα δύναμη: η διεθνής των σαλαφιστών τζιχαντιστών. Την ίδια στιγμή, οι Γιεζίντι και άλλες μειονότητες του πολυεθνικού βόρειου Ιράκ είχαν τη δυνατότητα να εργάζονται στις αμερικανικές βάσεις ή να κατατάσσονται στον νέο ιρακινό στρατό.\nΌσοι συμμετείχαν στην αντίσταση κατά των Αμερικανών ανήκαν σε μια νέα γενιά, πολύ πιο ριζοσπαστική από τους Αφγανούς επικεφαλής της Αλ-Κάιντα (2). Η οργάνωση Τζαμάατ Αλ-Ταουχίντ Ουάλ-Τζιχάντ, την οποία ίδρυσε ο Ιορδανός μαχητής Αμπού Μουσάμπ Αλ-Ζαρκάουι, υιοθέτησε τη σαλαφιστική τζιχαντιστική ιδεολογία για να αντιμετωπίσει τις νέες θρησκευτικές συγκρούσεις. Η ιδεολογία αυτή σύντομα θα σκορπούσε το χάος. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ερμηνεία της σαρία, οι Γιεζίντι είχαν την επιλογή είτε να ασπαστούν το Ισλάμ είτε να πεθάνουν. Τον Απρίλιο του 2007, μαχητές σταμάτησαν λεωφορείο που μετέφερε εργάτες από κλωστοϋφαντουργία της Μοσούλης. Διέταξαν τους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους να κατεβούν, πήραν μαζί τους τους 23 εργάτες Γιεζίντι και τους εκτέλεσαν. Το χειρότερο όμως θα συνέβαινε στις 14 Αυγούστου 2007, όταν τέσσερα παγιδευμένα φορτηγά χρησιμοποιήθηκαν σε μαζικές επιθέσεις αυτοκτονίας σε δύο πόλεις των Γιεζίντι, την Κατανίγια και τη Σίμπα Σεΐχ Κιντίρ, με απολογισμό 500 νεκρούς και 1.500 τραυματίες.\nΟ αμερικανικός στρατός δεν διέθετε αρκετούς άνδρες για να ελέγξει τη συνοριακή αυτή ζώνη. Μεγάλο μέρος του βορειοδυτικού Ιράκ, περιοχής στρατηγικής σημασίας στα σύνορα με τη Συρία, μετατράπηκε σε αυτοκινητόδρομο για τους ισλαμιστές εθελοντές. Σε στρατόπεδο στην έρημο κοντά στο Σιντζάρ, οι Αμερικανοί στρατιώτες ανακάλυψαν ίχνη περίπου 700 εθελοντών που είχαν έρθει από άλλες χώρες, κυρίως από τη Σαουδική Αραβία και τη Λιβύη, για να υπερασπιστούν την υπόθεση του τζιχάντ στο Ιράκ (3).\nΠαραμένει ακόμη επισήμως άγνωστο γιατί ο ιρακινός στρατός κατέρρευσε με την επίθεση του ΙΣΙΣ. Στο γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί και ένα δεύτερο μυστήριο: γιατί το ΙΣΙΣ δεν συνέχισε την προέλασή του προς τη Βαγδάτη, πρωτεύουσα και κέντρο εξουσίας του Ιράκ, αλλά εξαπέλυσε επίθεση κατά των κοινοτήτων των Γιεζίντι στο Σιντζάρ, που βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των Κούρδων Πεσμεργκά; Η επίθεση αυτή δεν είχε νόημα στο πλαίσιο της μάχης επιρροής μεταξύ της σιιτικής κεντρικής εξουσίας στη Βαγδάτη και των διψασμένων για εκδίκηση σουνιτών.\nΗ επιδρομή στο Σιντζάρ φέρνει στο φως τις αντιφάσεις της ισλαμιστικής οργάνωσης. Αρκετοί Γιεζίντι που εγκατέλειψαν τότε τις εστίες τους μας επιβεβαίωσαν ότι η αρχική επίθεση έγινε κυρίως από τις γειτονικές αραβικές φυλές (Ζιχεΐς, Αμπού Μτεμέτ και Χατουνί). Ο όρκος πίστης τους (bay’a) στο νέο «χαλιφάτο» συνέπεσε με την επίθεση κατά του Σιντζάρ. Με άλλα λόγια, οι τοπικές αραβικές φυλές, με εξαίρεση τους Σαμάρ της περιοχής Ράμπια, ένωσαν τις δυνάμεις τους με το ΙΣΙΣ για να επιτεθούν στους Γιεζίντι χωρίς προφανή λόγο (4). Μία από τις ερμηνείες είναι η μεγάλη ποικιλομορφία των μαχητών του ΙΣΙΣ: μεταξύ τους βρίσκει κάποιος την παλαιά φρουρά του Μπάαθ, η οποία ονειρεύεται να επανέλθει στην εξουσία στη Βαγδάτη, μαχητές ενός θρησκευτικού πολέμου ενάντια στο συριακό καθεστώς, διεθνείς τζιχαντιστές που θέλουν να υπονομεύσουν τις δυτικές κοινωνίες, Τσετσένους, Τούρκους κ.τ.λ. Κάθε ομάδα συνεισφέρει τη δύναμή της, αλλά και έναν νέο εχθρό. Σε τελική ανάλυση, το ΙΣΙΣ μάχεται εναντίον όλου του υπόλοιπου κόσμου –μια μάχη για την οποία η οργάνωση εμφανώς στερείται δυνατοτήτων. Με την επίθεση στο Σιντζάρ, στρατολόγησε νέους μαχητές από τις αραβικές φυλές, άνοιξε όμως και ένα νέο μέτωπο στις «διαφιλονικούμενες περιοχές» της Νινευή και του Κιρκούκ, διεκδικούμενες από τους Κούρδους, τη σιιτική κεντρική εξουσία και τους σουνίτες τοπικούς προύχοντες της Μοσούλης.\nΑπό το 2003, η ζώνη του Σιντζάρ, μολονότι αποτελεί μέρος της επαρχίας της Νινευή, βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των Πεσμεργκά. Η απόσυρσή τους χωρίς να δώσουν μάχη με το ΙΣΙΣ έχει αφήσει σημάδια. «Οι Γιεζίντι περιμένουν ακόμη μια εξήγηση από τους ηγέτες της αυτόνομης περιοχής του Κουρδιστάν», μας δηλώνει ο Τζαμίλ Σαουμάρ, διευθυντής της ανθρωπιστικής οργάνωσης Γιάζντα, με έδρα το Ντοχούκ. Οι κουρδικές αρχές φάνηκαν να εκπλήσσονται από την επίθεση του ΙΣΙΣ. Και, αφήνοντας τις περιοχές των Γιεζίντι ανυπεράσπιστες, τροφοδότησαν ξανά τα ζητήματα ταυτότητας: οι Γιεζίντι αποτελούν ή όχι μέρος του κουρδικού έθνους; Μία εβδομάδα μετά την επίθεση πάντως, Κούρδοι μαχητές ερχόμενοι από τη Συρία κατάφεραν να ανοίξουν διάδρομο και να σώσουν δεκάδες χιλιάδες Γιεζίντι που είχαν εγκλωβιστεί στην κορυφή του όρους Σιντζάρ.\nΧιλιάδες γυναίκες ακόμη αιχμάλωτες\nΜετά την αντεπίθεση των κουρδικών δυνάμεων με την υποστήριξη της αμερικανικής αεροπορίας, τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο του 2015, μόλις 50.000 πολίτες, σε σύνολο 300.000, έχουν επιστρέψει στην περιοχή. Οι περισσότερες πόλεις και χωριά είναι ερειπωμένα, καθώς καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια των μαχών ή ισοπεδώθηκαν από τους τζιχαντιστές κατά την υποχώρησή τους. Ορισμένοι περιμένουν να ξεκαθαρίσει η πολιτική κατάσταση πριν επιστρέψουν. Γιατί το Σιντζάρ είναι πλέον διαιρεμένο στο ανατολικό τμήμα, που βρίσκεται κάτω από την επιρροή του PDK, του κυβερνώντος κόμματος στην αυτόνομη περιοχή του ιρακινού Κουρδιστάν, και στο δυτικό τμήμα, το οποίο ελέγχει το ΡΚΚ (Κόμμα Εργατών του Κουρδιστάν, με προέλευση την Τουρκία) και οι Σύροι σύμμαχοί του. Οι δύο αυτές δυνάμεις συμμετέχουν σε ανταγωνιστικές περιφερειακές συμμαχίες: ενώ το PDK του Μασούντ Μπαρζανί είναι σύμμαχος της Τουρκίας, το ΡΚΚ βρίσκεται σε πόλεμο με την Άγκυρα. Μάλιστα, το ΡΚΚ συγκρότησε και τοπική πολιτοφυλακή από Γιεζίντι που πληρώνονται από τη Βαγδάτη, αλλά βρίσκονται κάτω από τον έλεγχό του.\nΤις σφαγές των Γιεζίντι από τους Οθωμανούς, το 1892, ακολούθησε σθεναρή αντίδραση και, στη συνέχεια, αναγέννηση της ταυτότητας και της κουλτούρας τους στην περιοχή του όρους Σιντζάρ (5). Άραγε οι απόγονοί τους θα γλυτώσουν από τον αφανισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη; Τίποτε δεν είναι λιγότερο σίγουρο. Οι περισσότεροι Γιεζίντι ζουν σήμερα σε υπερπλήρη στρατόπεδα προσφύγων που δεν πληρούν τις στοιχειώδεις προδιαγραφές. Πολλοί άλλοι πήραν τον δρόμο για την Ευρώπη. Παρά την προώθηση των σιιτικών πολιτοφυλακών, με στόχο την αποκοπή των γραμμών τροφοδοσίας μεταξύ Μοσούλης και Συρίας, πολλά χωριά των Γιεζίντι στο νότιο τμήμα του Σιντζάρ ελέγχονται ακόμη από το ΙΣΙΣ, το οποίο, χρησιμοποιώντας τα ως βάση, εξαπολύει τακτικές επιθέσεις στις θέσεις Κούρδων και Γιεζίντι. Περίπου 2.000 γυναίκες έχουν ελευθερωθεί, 3.200 παραμένουν όμως ακόμη αιχμάλωτες, οι περισσότερες στη Ράκα της Συρίας. Οι Γιεζίντι νιώθουν πικραμένοι και προδομένοι: σφαγιάστηκαν από τους παλαιούς Άραβες γείτονές τους, προδόθηκαν από το αδελφό έθνος τους, τους Κούρδους, και ξεχάστηκαν από τη «διεθνή κοινότητα». Πριν επιστρέψουν στις εστίες τους και ξαναχτίσουν τη ζωή τους, έχουν ανάγκη να μπορούν να ελπίζουν ότι αυτό το 73ο φερμάν ήταν και το τελευταίο.\n(Σ.τ.Μ.) Το γνωστό μας «φιρμάνι».\nΒλ. Vicken Cheterian, «Η επιστροφή των μαχητών του Ιράκ», «Le Monde diplomatique – ελληνική έκδοση», 14 Δεκεμβρίου 2008 (http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article180).\nJoseph Felter και Brian Fishman, «Al-Qa’ida’s foreign fighters in Irak. A first look at the Sinjar records», Combating Terrorism Center, Ουέστ Πόιντ (Νέα Υόρκη), 2 Ιανουαρίου 2007.\nΜε παρουσία σε όλη την περιοχή, η ισχυρή συνομοσπονδία φυλών των Σαμάρ αποτελεί σημαντικό εχθρό του ΙΣΙΣ.\nNelida Fuccaro, «The Other Kurds. Yazidis in Colonial Iraq», I.B. Tauris, Λονδίνο, 1999.\nΚαθηγητής Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και στο Webster University της Γενεύης. Συγγραφέας του βιβλίου «Open Wounds: Armenians, Turks, and a Century of Genocide», Hurst & Company, Λονδίνο, 2015.\nCategories: 01. Ιανουάριος, 2017, Γεωπολιτική, Κοινωνία, Μέση Ανατολή, Πολιτική, Ρεπορτάζ Tags: YAZDA, Γιάζντα, Γιεζίντι, Ιράκ, Ισλαμικό Κράτος, Κούρδοι, Μοσούλη, Νινευή, πεσμεργκά, Σαμάρ, Σιντζάρ, Χαλδαίοι\n← Ποιοι είναι οι Σύριοι αντάρτες;\nΑϊτή: Γεωργία, ο μεγάλος ξεχασμένος των εκλογών →