🌍 12 κορυφαία αξιοθέατα σε Bonaire, Saba, και St Eustatius - 2020\nΟ Bonaire, ο St. Eustatius και ο Saba, επίσης γνωστοί ως "νησιά BES", αποτελούν το τρίο των ολλανδικών εδαφών που ονομάζεται Καραϊβική Κάτω Χώρες. Λατρεύοντας πολλούς λάτρεις της φύσης και οικολογικούς τουρίστες, και τα τρία νησιά διαθέτουν εξαιρετικές ευκαιρίες για καταδύσεις, κολύμπι, κολύμβηση με αναπνευστήρα και πεζοπορία.\nBonaire, ακριβώς έξω από τη βόρεια ακτή της Βενεζουέλας, κοντά στο Κουρασάο και την Αρούμπα, είναι διάσημο για τις πρωτοποριακές προσπάθειες διατήρησης. Μεγάλο μέρος του νησιού προστατεύεται και το θαλάσσιο πάρκο προσφέρει μερικές από τις καλύτερες καταδύσεις στην Καραϊβική. Τα ποικίλα οικοσυστήματα του Bonaire περιλαμβάνουν λόφους με κάκτους, αλυκές, μαγγρόβια, κοραλλιογενείς υφάλους και παραλίες με ηλιοβασίλεμα.\nΆγιος Ευστάθιος, επίσης γνωστή ως Statia, βρίσκεται ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο και φιλοξενεί ένα αδρανές ηφαίστειο, το Πέννα. Αυτό το ποικίλο τοπίο του μικροσκοπικού νησιού περιλαμβάνει τροπικό δάσος, βραχώδεις παραλίες και ζωντανούς κοραλλιογενείς υφάλους. Ο Άγιος Ευστάθιος ήταν κάποτε ένα ακμάζον λιμάνι κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Σήμερα, το νησί καταβάλλει προσπάθειες για τη διατήρηση των φυσικών του κτιρίων και κτιρίων κληρονομιάς.\nΒορειοδυτικά του Αγίου Ευσταθίου, Saba μπορεί να είναι μικρό σε μόλις 13 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αλλά η κορυφή του ηφαιστείου 887 μέτρων είναι το υψηλότερο σημείο στις Κάτω Χώρες. Η πεζοπορία είναι εξαιρετική στις πλαγιές του εύστοχα ονομάζεται Βουνό τοπίο, και το θαλάσσιο πάρκο προσφέρει μερικές πραγματικά παρθένες καταδύσεις.\n1 Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Bonaire, Bonaire\nΕθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Bonaire, Bonaire\nΤο Bonaire National Marine Park είναι ένας από τους προορισμούς βουτιάς της Καραϊβικής, που περιλαμβάνει ένα σύστημα φρύζων υφάλων, θαλάσσιων στρώσεων, μαγγρόβια, παραλίες και λιμνοθάλασσες. Το πάρκο περιβάλλει όλο το Bonaire, καθώς και Klein Bonaire νησίδα και είναι διάσημη για τη διαύγεια του νερού, τις ήρεμες θάλασσες και την ποικιλία της ζωής των ψαριών.\nΟι snorkelers έχουν πρόσβαση σε ορισμένους από τους υφάλους από την ακτή. Το πάρκο διατηρείται από μη κερδοσκοπική μη κυβερνητική οργάνωση που είναι γνωστή για τις πρωτοποριακές θαλάσσιες προσπάθειες διατήρησης. Ήταν το πρώτο θαλάσσιο πάρκο με δίκτυο μόνιμων αγκυροβολίων.\nΕπίσημος ιστότοπος: http://www.bmp.org\nΔιαμονή: Πού να μείνετε στο Bonaire\n2 Περπατήστε στο σκηνικό, Saba\nΠερπατήστε στο σκηνικό, Saba\nΤο Mount Scenery είναι η ψηλή κορυφή 887 μέτρων στο αδρανές ηφαίστειο της Saba και το υψηλότερο σημείο στις Κάτω Χώρες. Η πιο δημοφιλής πεζοπορία στη σύνοδο κορυφής ξεκινάει Windwardside, Τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σαμπά. Αυτό το δύσκολο μονοπάτι περιλαμβάνει αναρρίχηση πάνω από χίλια βήματα, μερικά από τα οποία είναι ολισθηρά με βρύα και λάσπη, αλλά αξίζει τον κόπο. Κοντά στην κορυφή είναι ένα σκοτεινό σύννεφο, και σε μια καθαρή μέρα, μπορείτε να σταθείτε στη κορυφή και να απολαύσετε την πανοραμική θέα του Saba και των γειτονικών νησιών.\nΕπίσημος ιστότοπος: http://www.sabapark.org/hiking_trails/\n3 Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Σαμπά, Σαμπά\nΕθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Saba, Saba MagicOlf / τροποποιημένη φωτογραφία\nΤο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Saba περιβάλλει αυτό το μικροσκοπικό νησί και είναι τοποθετημένο σε ζώνες για διάφορες θαλάσσιες δραστηριότητες με ξεχωριστούς χώρους για ψάρεμα, καταδύσεις, κολύμπι και βαρκάδα. Επειδή η Saba είναι ηφαιστειακή, οι δύτες θα βρουν θερμές πηγές και υποβρύχιες σήραγγες λάβα γύρω από το νησί. Όλες οι καταδύσεις πραγματοποιούνται στο προστατευόμενο θαλάσσιο πάρκο υπό την καθοδήγηση των χειριστών βουτιάς του νησιού και οι μόνιμες αγκυροβόλια σημαίνουν εγκεκριμένες τοποθεσίες.\nΗ συντήρηση του πάρκου εξασφάλισε ελάχιστο αντίκτυπο στους τουρίστες, με αποτέλεσμα την απομόνωση του θαλασσινού τοπίου των πολύχρωμων κοραλλιών και των σφουγγαριών και την αφθονία της υδρόβιας ζωής, όπως οι θαλάσσιες χελώνες, τα στίγματα και τα τροπικά ψάρια. Η ακτογραμμή της Saba είναι βραχώδης με λίγες παραλίες, ωστόσο οι snorkelers θα απολαύσουν Torrens Point.\nΕπίσημος ιστότοπος: www.sabapark.org\n4 Εθνικό Πάρκο Ουάσιγκτον-Σλάγκαμπαϊ, Bonaire\nΕθνικό Πάρκο Ουάσιγκτον-Σλάγκαμπαϊ, Bonaire\nΠερίπου το ένα πέμπτο του νησιού Bonaire, το Εθνικό Πάρκο Ουάσινγκτον-Σλάγκαμπαϊ καλύπτει ορεινές βουνοκορφές, μαγκρόβια, παραλίες, αμμόλοφους και αλάτι. Το πάρκο είναι καλύτερα να πλοηγηθεί σε ένα όχημα τετρακίνησης λόγω των άκαμπτων χωματόδρομων. Είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να εντοπίσετε μερικά από τα πολλά είδη πουλιών του νησιού, συμπεριλαμβανομένων των φλαμίνγκων, των ερωδιών και των παπαγάλων, και η ζωή των φυτών αντικατοπτρίζει το ξηρό κλίμα του νησιού. Πολλά είδη κάκτων καθώς και mesquite και Brazilwood δέντρα μεγαλώνουν εδώ. Άλλα ζώα που βρίσκονται στο πάρκο περιλαμβάνουν θαλάσσιες χελώνες, γαϊδούρια, αίγες και ιγκουάνα. Subi Brandaris, το υψηλότερο σημείο του νησιού, προσφέρει μια ωραία θέα στο περιβάλλον. Σε ξεκάθαρες μέρες, ίσως να δείτε ακόμη και την ακτή της Βενεζουέλας.\nΕπίσημος ιστότοπος: http://stinapabonaire.org/washington-slagbaai/\nΜέρος του Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Bonaire, Klein ("μικρό") Bonaire είναι μια επίπεδη, ακατοίκητη νησίδα που απέχει μόλις 800 μέτρα από την κοίλη δυτική ακτή του Bonaire. Φωλιασμένο από λευκές άμμους, τυρκουάζ νερά και κοραλλιογενείς υφάλους γεμάτους θαλάσσια ζωή, αυτό το νησί είναι το αγαπημένο των δύτες και των snorkelers. Τα μεγάλα ψάρια των υφάλων, πολλά πελαγικά είδη, χελώνες και ιππόκαμποι κολυμπούν αυτά τα ημιδιαφανή νερά και πολλές τοποθεσίες καταδύσεων είναι προσβάσιμες από την ακτή. Δεν όνομα παραλία εδώ είναι μια από τις καλύτερες παραλίες του Bonaire. Τα θαλάσσια ταξί και τα καταδυτικά σκάφη μεταφέρουν τους επισκέπτες από το Kralendijk, αλλά πρέπει να φέρετε το δικό σας φαγητό, αναψυκτικά και προστασία από σκιά.\nΣτην ανατολική πλευρά του Bonaire, το Lac Bay (Lac Baai) είναι ένα καυτό σημείο για windsurfing. Τα απαλά νερά και οι σταθεροί άνεμοι δημιουργούν εξαιρετικές συνθήκες τόσο για αρχάριους όσο και για πιο προηγμένους ιστιοσανίδες. Χάρη στα ρηχά νερά του κόλπου και τη φημισμένη θαλάσσια ζωή, είναι επίσης δημοφιλής εδώ η επίσκεψη με καραβάκια και καγιάκ.Το μαγκρόβικο δάσος Lac Bay είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα στην Καραϊβική. Στα κρεβάτια των θαλασσινών μεταξύ των μαγγρόβιων και του ύφαλου, οι snorkelers μπορεί να εντοπίσουν βασίλισσες κόγχες, στίγματα και αστακούς.\n7 Μαγιόρβες καγιάκ περιηγήσεις, Bonaire\nΤα μαγκρόβια του Lac Bay\nο Κέντρο πληροφοριών μαγγρόβιου προσφέρει καθοδηγημένες καγιάκ και περιηγήσεις με αναπνευστήρα μέσα από τα παρθένα δάση μαγκρόβια Lac Bay. Τα θαλάσσια στρώματα εδώ είναι ένα εύφορο περιβάλλον για θαλάσσια είδη, όπως κόκορα, αστακοί, ψαροκόκαλα, ψάρια νεανικών υφάλων και πράσινες χελώνες και τα καθαρά, ρηχά νερά είναι ιδανικά για ψαροντούφεκο. Κωπηλατώντας μέσα από αυτό το εύθραυστο περιβάλλον, θα μάθετε όλα σχετικά με το πώς τα φυτά και τα ζώα προσαρμόζονται μοναδικά για να επιβιώσουν εδώ. Εκδρομές προσφέρονται επίσης σε ηλιακά σκάφη για όσους προτιμούν να μην καγιάκ.\nΤο Kralendijk, που σημαίνει "κοραλλιογενής ύφαλος", είναι η πρωτεύουσα του Bonaire και του κύριου λιμανιού του. Η πόλη είναι γνωστή για τα ολλανδικά αποικιακά σπίτια ζωγραφισμένα σε λαμπερά παστέλ χρώματα. Επί Breedestraat, ο κύριος εμπορικός δρόμος, μπορείτε να αγοράσετε τέχνη κελύφους, τοπικά γλυπτά, υφάσματα και ρούχα. Τα καταστήματα αφορολόγητων ειδών είναι επίσης κατά μήκος αυτής της έκτασης και οι ψαράδες πωλούν τα αλιεύματά τους κάθε πρωί στο λιμάνι. Για να μάθετε για την ιστορία του Bonaire και της Καραϊβικής, σταματήστε από το Μουσείο Terramar. Αυτό το ενδιαφέρον νέο αξιοθέατο βρίσκεται σε ένα ανακαινισμένο ιστορικό κτήριο στο κέντρο της πόλης. Από το Kralendijk, τα θαλάσσια ταξί μεταφέρουν τους δύτες και τους αναπνευστήρες στον κόλπο στην ακατοίκητη νησίδα Klein Bonaire.\n9 Η Πεζοπορία, ο Άγιος Ευστάτιος\nΗ πεζοπορία, St. Eustatius Andrea Westmoreland / φωτογραφία τροποποιήθηκε\nΑνυψώνοντας 600 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο ηφαιστειακός κώνος του Quill είναι το κυρίαρχο τοπογραφικό χαρακτηριστικό του νησιού St. Eustatius. Η μεγαλύτερη εκδρομή σε αυτό το αδρανές ηφαίστειο θα σας οδηγήσει σε ένα μικρό ημι-αειθαλές εποχιακό δάσος στον κρατήρα της κορυφής. Τα πιο κοντινά μονοπάτια οδηγούν πεζοπόρους μέσα από μια ποικιλία τροπικής χλωρίδας, συμπεριλαμβανομένων άγριων ορχιδέες, φτέρες και οπωροφόρων δέντρων. Ένας σχηματισμός ασβεστόλιθου γνωστός ως Λευκό τοίχο βρίσκεται στη νότια πλευρά του ηφαιστείου.\nΕπίσημη ιστοσελίδα: www.statiapark.org\n10 Statia Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο, Άγιος Ευστάθιος\nΗ κατάδυση στο θαλάσσιο πάρκο είναι ένα από τα πιο δημοφιλή πράγματα που μπορείτε να κάνετε στον Άγιο Ευστάτιο. Αποτελείται από τα βόρεια και τα νότια αποθέματα, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο της Στατίας καλεί το νησί και είναι ανοιχτό μόνο στους επισκέπτες που συνοδεύονται από τοπικούς φορείς. Οι τοποθεσίες κατάδυσης είναι ποικίλες, με τα πάντα, από τις ηφαιστειακές ρωγμές και τους μίνι τοίχους μέχρι τις αποδράσεις, τα κορυφογραμμάτια και τα ναυάγια, ενώ η θαλάσσια ζωή στους σχετικά υγιείς φυσικούς και τεχνητούς υφάλους είναι εξίσου ποικίλη. Μπορείτε να δείτε πολλά τροπικά ψάρια, καθώς και καρχαρίες, αστακούς, χελώνες, ιππόκαμπους και χταπόδι. Οι αγκυροβόλιοι για καταδύσεις διευκολύνουν την πρόσβαση στις τοποθεσίες χωρίς να καταστρέψουν τον ύφαλο. Αν προτιμάτε να κάνετε αναπνευστήρα, μπορείτε να εξερευνήσετε τρεις τοποθεσίες εντός του αποθεματικού, αλλά και οι δύτες και οι αναπνευστήρες πρέπει να αγοράσουν άδεια για κατάδυση, η οποία πηγαίνει προς τη συντήρηση αγκυροβόλησης.\nΕπίσημος ιστότοπος: http://www.statiapark.org/parks/marine/index.html\n11 Καταφύγιο γαϊδουριών Bonaire\nΑκόμα κι αν δεν είστε λάτρης γαϊδάρου, μια επίσκεψη στο ιερό του Donkey στο Bonaire θα ζεστάνει την καρδιά σας και θα σας κάνει να χαμογελάσετε. Τα γαϊδούρια μεταφέρθηκαν για πρώτη φορά στο Bonaire από τους Ισπανούς τον 17ο αιώνα, αλλά αφέθηκαν να φροντίσουν τον εαυτό τους σε αυτό το στενό, άγονο νησί, αφού δεν χρειάζονται πλέον. Το ιερό διασώζει τους τραυματισμένους και άρρωστους γαϊδάρους, τους θηλάζει πίσω στην υγεία και τα χέρια που μεγαλώνουν ορφανά ζώα.\nΕκατοντάδες από αυτά τα χαρισματικά πλάσματα στροβιλίζουν το αυτοκίνητό σας καθώς φτάνετε, σπρώχνοντας τα κεφάλια τους μέσα από τα παράθυρα και δέχνοντας απαλά καρότα, τα οποία είναι διαθέσιμα για αγορά. Η αμοιβή εισόδου και οι δωρεές σας πηγαίνουν προς το κόστος φροντίδας για όλα τα γαϊδούρια.\nΕπίσημος ιστότοπος: https://donkeysanctuary.org/en/\n12 Oranjestad, Άγιος Ευστάθιος\nOranjestad, Άγιος Ευστάθιος\nΤο Oranjestad, η μοναδική πόλη στον Άγιο Ευστάτιο, βρίσκεται ψηλά σε ένα βράχο με θέα στην Καραϊβική στη δυτική ακτή του νησιού. Αυτός ο πρώην εμπορικός κόμβος χωρίζεται σε Ανώτερος και Κάτω πόλεις. Μπορείτε να εξερευνήσετε μια σειρά από ερείπια του 18ου αιώνα στην χαμηλότερη περιοχή γύρω από τον κόλπο, με επιχειρήσεις και πιο πρόσφατη ανάπτυξη στην Άνω πόλη. Με θέα το Lower Oranjestad, το διατηρημένο 17ο αιώνα Fort Oranje διατηρεί τα κανόνια και τους προμαχώνες του.\nο Μουσείο Ιστορικού Ιδρύματος St. Eustatius στο Oranjestad εμφανίζει οικιακά και ναυτικά αντικείμενα και αντίκες και το Ολλανδική μεταρρύθμιση έχει βρεθεί σε ερείπια από την καταστροφή της οροφής τον 18ο αιώνα, αλλά μπορείτε ακόμα να ανεβείτε στον πύργο του για να δείτε μια καθαρή θέα του νησιού. Κοντά στο Oranjestad, στην κορυφή ενός λόφου, βρίσκονται τα ερείπια του 18ου αιώνα Fort de Windt, με όμορφη θέα στον ωκεανό στο γειτονικό St. Kitts.\nΔιαμονή: Πού να μείνετε στο St Eustatius\nΠερισσότεροι προορισμοί φύσης της Καραϊβικής\nΟι καταδύσεις και η πεζοπορία είναι κορυφαίες ισοπαλίες σε άλλα νησιά της Καραϊβικής καθώς και στα νησιά BES. Για περισσότερους φανταστικούς προορισμούς καταδύσεων στην Καραϊβική, δείτε τις σελίδες μας στα νησιά Cayman, Cozumel, Τερκς και Κάικος, Ονδούρα, Μπαχάμες και Μπελίζε. Οι πολύχρωμοι κοραλλιογενείς ύφαλοι κατακλύζουν επίσης τα νερά των Παρθένων Νήσων των ΗΠΑ και των Βρετανικών Παρθένων Νησιών. Αν προτιμάτε τη φύση, η πεζοπορία είναι εξαιρετική σε νησιά όπως η Δομίνικα, η Μαρτινίκα, η Γουαδελούπη, η Γρενάδα, η Αγία Λουκία και η Τζαμάικα. Για έμπνευση σε άλλες τροπικές αποδράσεις βασισμένες στη φύση, ανατρέξτε στο άρθρο μας για τα καλύτερα τροπικά ταξίδια.


##### Ιαπωνικά αγόρια σεξ βίντεο – Σειρές ρωσικά δωρεάν σεξ πορνό ματιά.\nΗ Ντέμπι κάνει Ντάλας πορνό ταινία\nΔωρεάν μαύρο κόρη πορνό\nΓυμνή milf κόλπος\nΠολύ μαύρο κορίτσι σεξ\nBlog Home » Ιαπωνικά αγόρια σεξ βίντεο\nΕυνουχισμός για τους παραβάτες του σεξ. Nancy hardcore. Εικόνες gif για το σεξ. Nude voyageur. Ιαπωνικά αγόρια σεξ. Σέξι trish stratus βίντεο, Η γκέιλ χάρις το σεξ από πίσω. Αρσενικό masturbation trailer, Ιαπωνικά ιαπωνικά αγόρια σεξ βίντεο της καλλιτεχνικής νέοι γυμνά. Νεαρά αγόρια δωρεάν λήψεις gay σεξ βίντεο Μια χυμώδης ανταμοιβή για τον.\nΔωρεάν έβενο σεξ σωλήνες Τρίο κλιπ. Βικτωρίας μυστικό κορίτσια γυμνό γκαλερί. Καυτό σεξ ταινία γκαλερί. Κυρία πιπιλίζουν μεγάλο σκυλί πουλί στις κάμερες. Crossdressing μουνί αγόρια. Τεράστιο μουνί εισαγάγετε. Αγόρι αγαπά να πιπιλίζουν πορνογραφικές ιστορίες.\nΔωρεάν μεθυσμένο κορίτσι σκατά βίντεο ταινία. Σεξ βίντεο πορνό με λιπαρά γυναίκες. Busty μου, broward county σεξ offendor, footplay φετίχ, αρέσει να κάνει σεξ.\nΙαπωνικά vieo ηδονοβλεψίας. Νεαρά αγόρια σεξ φωτογραφίες δωρεάν. Ιαπωνικά αγόρια σεξ. Tit βυζί. Βίντεεο γυμνή, Σεξ τέσσερις, Piss πόρνη pissmops, Σέξι ιαπωνικά αγόρια σεξ βίντεο dir.\nΙαπωνικά βίντεο ενηλίκων δημόσια γύμνια σκληρό σεξ ασιατική Φετίχ. Ιδιαίτερα Νεαρό γυμνό ιαπωνικά κορίτσια.\nTop. Гость. Σέξι μαμά πλένει τα αγόρια. Γλείφει το κατούρημα κορίτσια pics. Μαμά και παιδί πορνό κλιπ, Γκέι duble, Ιαπωνικά δωρεάν σεξ. Top. Гость. Milf κοράκι. Κατεβάστε το δωρεάν ιαπωνικά πορνό βίντεο. Σεξ με μια δροσερή ξανθιά. Pixxx του προσώπου. Η κάθριν litwack nude Τηλεόραση σεξ βίντεο Το κολέγιο μαζορέτες κώλο.\nΜόνη στρατιωτική γυναίκες που ψάχνουν για σεξ. Πτήση attendent suduces τύπο να γαμήσω. Σεξ μηχανή για τις γυναίκες φωτογραφία. Λίντα μπλερ nude. Δωρεάν γκέι αγόρια πορνό βίντεο. Ξυρίστε το πρόσωπο. 18 gay xxx αγόρια.\nΤο σεξ τον εαυτό της. Κορίτσι αυνανίζεται δημοσίως. Αζωτούχο. Gay έφηβος σεξ στην σχολική ταινία και Tamil καυτή μικρή ιστορία αγόρι.\nΟι Single Γυναίκες στην Ιαπωνία Αγοράζουν Πλέον την Εμπειρία μιας Σχέσης. Δωρεάν online πορνό σεξ βίντεο γκαλερί, Σέξι φωτογραφία της aaliyah. Τελούγκου. βίντεο. Ιαπωνικά ρεαλιστική κούκλα του σεξ companyies. Φιλικό αγόρι γαμημένο ταινίες και τα αγόρια αλήτες vids Sleepy. Μετά τη δουλεία ιαπωνικά, Ιαπωνικό κορίτσι δουλεία. Γυμνά αγόρια σεξ 16 χρόνια. Ολλανδικά latina έφηβος.\nΕυρώ τσούλες είναι fucked σκληρά. Αρσενικό σκλάβοι του σεξ βίντεο. Παιχνίδι ιαπωνικά σεξ βίντεο Ενήλικα μοντέλα καλσόν Μαύρος έφηβοι άσπρο. Ερασιτεχνικό mmf σεξ βίντεο. Xxx θεία. Η ιαπωνικά αγόρια σεξ βίντεο.\nΤα κορίτσια που είναι πεινασμένη για πούτσο. Βίντεο σεξ με το Simpsons. Πορνό ταινία διεισδυτής φωτογραφία.\nΠαρανοϊκή σχιζοφρένεια σεξουαλική κακοποίηση. Σέξι γυμνή hot χαριτωμένο άνδρες αγόρια.\nΣύντομο κορίτσια με μεγάλα στήθη, Η έναρξη των ενηλίκων hydrocelphalus. Μπουκάκε πίνακας. Δεν πιστωτική κάρτα δωρεάν λεσβιακό σεξ βίντεο. Επιτυχής εξέδωσε ενήλικες. Ιαπωνικά κορίτσι γυμνό παραλία. Ιαπωνικά κακά σεξ. Μογ σιάτλ escort Εσώρουχα κάλτσες λευκό Ακραία μουνί κλειτορίδα βασανιστήρια ουρήθρα Μοβ σλιπ σεξ βίντεο Ήθελε γυμνές σκηνές. Μεθυσμένος φοιτήτριες φύλο tube. Αυτο γυμνό παιδιά. Τα κορίτσια τον μπαμπάκα δείγμα βίντεο.\nΙαπωνικά ανάγκασε τον αυνανισμό. The last airbender βίντεο hentai.…\nΓυμνά αγόρια με ηλικιωμένους άνδρες. Προσωπικές κάλτσες φωτογραφία σεξ. Το καλύτερο δωρεάν τσόντες. Κορίτσια αποπλάνησε για πίπα στο βίντεο.…\nΣεξ μεγάλο Πένις\nΚορίτσια haveing σεξ με άλλους άνδρες. Αθλητικά βίντεο πορνό, cum στο κλειτορίδα εικόνα, αισθησιακό ερωτικό, σέξι γυμνά. Montaina φίσμπερν σεξ βίντεο. Αδέλφια.…\nΠρωκτικό καρτούν πορνό φωτογραφίες\nΏριμες γκαλερί πορνό\nΜαύρες λεσβίες στο αυτοκίνητο\nΝέοι γκέι σωλήνες πορνό\nprevious post: Δημοφιλέστερα πορνό\nnext post: Ασανσέρ λεσβιακό πορνό\nΦιλικό τζίνγκ διπλή γροθιά Πρώτη φορά Saline ένεση για Caleb.. Χριστιανές γυναίκες femdom. Porn βίντεο από την. Ερασιτεχνική. Σπιτικά gfs σεξ. Σέξι βυζιά ιαπωνικά. This is a description for. Έφηβος αγόρι ταμπού ώριμο σεξ. Πρώτη yoiung αγόρια γκέι σεξ βίντεο.\nΔεν μέλους κινούμενα σχέδια πορνό\nΟπλισμός έφηβος ζευγάρι swap σεξ βίντεο.\nΠόκερ βραβεία της γάζας. Μαρία μπέλο γυμνό ιστορία της βίας.\nΓαμημένη παραλία ξανθιά, Franklinn nc sex shop, Ιαπωνικά τριχωτή γυναίκα.\nΜαύρο κόκορας τέρας στο μουνί\nWatchc κανάλι σκληρό πορνό βίντεο, ερασιτεχνικό σεξ σκηνές και πάρει ο Καλύτερα Ενήλικος φιλμ. Εξαπάτηση λεσβία εταίρους. Γκέι σώμα ξυρίσματος τάμπα. Ιαπωνικά σκατά που τρώνε λεσβίες.\nΠορνό χαρί μουνί\nΤέιλορ Σουίφτ κινούμενα σχέδια πορνό\nXXX σκατά κορίτσι βίντεο


ΔΙΚΤΥΟΥΡΓΟΣ ΜΑΚΕΔΩΝ Τους 19 έφτασαν οι νεκροί μετά από τον γάμο στη Μαλεσίνα\nΑρχική σελίδακοινωνίαΤους 19 έφτασαν οι νεκροί μετά από τον γάμο στη Μαλεσίνα\nΣτους 19 έχει ανέβει ο αριθμός των νεκρών στη Μαλεσίνα Φθιώτιδας, μετά τον γάμο όπου δεν τηρήθηκαν τα μέτρα κατά του κορονοϊού.\n«Πριν τις 22 Φεβρουαρίου στο δήμο Λοκρών η επιδημιολογική κατάσταση ήταν εξαιρετική. Είχαμε ελάχιστα κρούσματα. Μετά τις 22 Φεβρουαρίου άρχισε μια αλματώδη αύξηση των κρουσμάτων. Από τις 3 Μαρτίου μέχρι χθες, σε όλο το δήμο, είχαμε 30 θανάτους από κορονοϊό» δήλωσε στο Mega ο δήμαρχος Λοκρών, Θανάσης Ζεκεντές.\nΣύμφωνα με τον δήμαρχο, η χαλάρωση στην περιοχή σε ό,τι αφορά στην τήρηση των μέτρων έναντι του κορονοϊού ήταν ευρύτερη και δεν αφορά μόνο τον γάμο.


Χαρακώματα: Καιρός:για Πέμπτη 30-3-2017\nΚαιρός:για Πέμπτη 30-3-2017\nΤην Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017 στην κεντρική και νότια ηπειρωτική χώρα αναμένονται νεφώσεις που θα εναλλάσσονται με διαστήματα ηλιοφάνειας, το νότιο Ιόνιο και το κεντρικό και νότιο Αιγαίο, ενώ και θα σημειωθούν ασθενείς τοπικές βροχές. Πιθανότητα για σποραδικούς όμβρους ή καταιγίδες υπάρχει στο νότιο Αιγαίο από το απόγευμα. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένεται αρχικά αίθριος καιρός, όμως από το απόγευμα στη Μακεδονία και τη Θράκη να αναπτυχθούν νεφώσεις, και θα σημειωθούν ασθενείς τοπικές βροχές. Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο της τάξης των 2 έως 3 βαθμών. Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα φτάνουν τοπικά τα 7 μποφόρ.\nΣτην Αττική αναμένονται νεφώσεις που θα εναλλάσσονται με διαστήματα ηλιοφάνειας, ενώ υπάρχει πιθανότητα για ασθενείς τοπικές βροχές. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 και τοπικά 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 11 έως 20 βαθμούς.\nΣτη Θεσσαλονίκη αναμένεται αρχικά αίθριος καιρός, όμως από το απόγευμα θα αναπτυχθούν τοπικές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της πόλης θα κυμανθεί από 11 έως 23 βαθμούς.\nΑναρτήθηκε από καλώς τους! στις 6:00 μ.μ.\n▼ Μαρ 29 (12)\nΈνα σύγχρονο μηχανικό θαύμα\nSOS! ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΠΡΙΝ TA ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΤΕ: ΑΥΤ...\nΕλπίδες για χιλιάδες γυναίκες: Πειραματική μέθοδος...\nΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ! ΕΚΤΑΚΤΟ! ΝΤΟΥ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ!! Κατ...\nΈρχεται το νέο χαρτονόμισμα των 50 ευρώ\nΈρχονται 70 μόνιμες προσλήψεις στην ΕΥΑΘ\nΥπό πειθαρχικό έλεγχο η Ελένη Ράικου μετά την παρα...\nΑπίστευτη κατάρρευση: Μείωση 73% στην αγορά αυτοκι...\nΛουκέτο έως και ένα μήνα για μη έκδοση αποδείξεων ...\nΟι πολιτικές εφημερίδες 29/3/2017


Συνέντευξη με τον ηθοποιό & σκηνοθέτη Rafael Meltzer για το εργαστήριο υποκριτικής του στην Αθήνα - Θεατρομανία | Παραστάσεις, διαγωνισμοί, κριτικές\nΣυνέντευξη με τον ηθοποιό & σκηνοθέτη Rafael Meltzer για το εργαστήριο υποκριτικής του στην Αθήνα\nΕπιμέλεια-μετάφραση: Κωνσταντίνος Πλατής\nΠοια είναι η άποψη σας για τις τάσεις που υπάρχουν αυτή τη περίοδο στο ευρωπαϊκό θέατρο;\nΗ εντύπωση μου είναι ότι ζούμε σε μια εξαιρετικά ασυνήθιστη εποχή γοργών αλλαγών. Οι αλλαγές συνοδεύονται από ασάφεια και αβεβαιότητα και καταλήγουν σε μια συνεχή αντανάκλαση κοινωνικών, πολιτικών κ πολιτιστικών εξελίξεων. Αυτή η αντανάκλαση μεταφράζεται στη διαδικασία του καθορισμού του ευρωπαϊκού θεάτρου του 21ου αιώνα και η πανδημία του covid ενεργεί ως μεγεθυντικός φακός αυτών των αντανακλάσεων. Πριν κάποια χρόνια η έννοια του κινηματογράφου ή βίντεο και του θεάτρου αναφερόταν σε δύο διαφορετικές μορφές των παραστατικών τεχνών αλλά τώρα αυτές οι αυστηρές διακρίσεις έχουν κατά κάτι εξανεμιστεί. Φυσικά υπάρχει ακόμη και ευελπιστούμε να υπάρχει και στο απώτερο μέλλον ένα κοινό για το θέατρο με την έννοια της κλασσικής του δομής, αλλά τώρα πια έχουμε μια πληθώρα νέων συναρπαστικών μορφών θεάτρου - βιντεοεγκαταστασεις, διαδικτυακές παραστάσεις και συνδυασμός ζωντανών δρώμενων και κινηματογράφου. Το ευρωπαϊκό θέατρο γίνεται όλο κ πιο διεθνές. Μέσω των κοινωνικών δικτύων μπορούμε εύκολα να δούμε πολύ περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο ηθοποιοί και σκηνοθέτες δουλεύουν σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες στα αντίστοιχα θεατρικά πρότζεκτ τους. Είναι για παράδειγμα γοητευτικό να βλέπεις τις ομοιότητες στα διάφορα έργα του σύγχρονου γερμανικού και ελληνικού θεάτρου.\nΠως αποφασίσατε να έρθετε στη χώρα μας για το εργαστήριο αυτό;\nΕιλικρινά, απλώς μου αρέσει πολύ να δουλεύω σε διαφορετικές χώρες, να παίρνω δημιουργικό πρώτο υλικό από καλλιτέχνες με διαφορετική νοοτροπία και στυλ εργασίας. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ταξιδεύω στην Ελλάδα τακτικά λόγω κάποιων φιλιών που έχω αναπτύξει στην Πελοπόννησο και έτσι παρακολουθούσα κάποιες παραστάσεις σε υπαίθρια κλασσικά αμφιθέατρα. Αυτό είναι πολύ γοητευτικό για μένα μιας και στη Γερμανία αυτό το είδος θεάτρου περιορίζεται σε πολύ σύντομο χρονικό πλαίσιο την καλοκαιρινή περίοδο λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών. (Ως ηθοποιός θυμάμαι να έπρεπε να ακυρώσω αρκετές προγραμματισμένες παραστάσεις λόγω βροχής). Αλλά πραγματικά υπάρχει κάτι στην Ελλάδα, στο λαό της, στον τρόπο ζωής του, στην κουλτούρα του που με τραβάει, κάτι σαν συναισθηματική έλξη.\nΤι θα αποκομίσουν οι συμμετέχοντες από αυτό το εργαστήριο;\nΚαταρχάς, στους συμμετέχοντες του εργαστηρίου θα χορηγηθεί πιστοποιητικό παρακολούθησης. Θα ήθελα περαιτέρω να προωθήσω τους συμμετέχοντες που θεωρώ ως ασυνήθιστα ενδιαφέροντες στην υποκριτική τους εργασία σε κάποιους ατζέντηδες κάστινγκ και σε σκηνοθέτες που γνωρίζω εκτός Ελλάδας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να επηρεάσει την απόφαση κάποιου για να συμμετάσχει στο εργαστήριο. Είμαι πολύ σίγουρος ότι θα έχουνε ένα πολύ έντονο, διασκεδαστικό και παραγωγικό χρόνο σε αυτές τις ημέρες.\nΩς σπουδαστής ηθοποιός σε μια γερμανική σχολή ηθοποιών εάν είσαι τυχερός διαβάζεις, ακούς και βλέπεις έργα του ελληνικού θεάτρου της αρχαιότητας. Για εμένα προσωπικά ο Σοφοκλής και άλλοι κλασσικοί Έλληνες συγγραφείς ήταν το "εισιτήριο εισόδου" για το ενδιαφέρον μου στο θέατρο πολύ πριν πάρω την απόφαση να γίνω ηθοποιός. Στα προηγούμενο δύο χρόνια παρακολουθούσα περισσότερο σύγχρονο ελληνικό θέατρο σε βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα. Με ενδιαφέρει να παραστώ μάρτυς σε στιγμές πάθους, αφοσίωσης και αυθεντικότητας που θα ξεδιπλώνονται πάνω στη σκηνή. Όταν έρθω στην Αθήνα σκοπεύω να δω σύγχρονα θεατρικά έργα σε διάφορους θεατρικούς χώρους. Ανυπομονώ γι' αυτό.\nΠοια είναι η πιο σπουδαία στιγμή στη μέχρι τώρα καριέρα σας;\nΘα έλεγα ότι μία από τις πιο έντονες κ σημαντικές στιγμές στην ζωή μου ως ηθοποιός ήταν όταν δούλεψα πάνω σε ένα δίγλωσσο θεατρικό πρότζεκτ στην Κίνα. Αυτή η εργασία τιμήθηκε με το βραβείο "Ο Χρυσός Λέοντας" το οποίο είναι το ανώτερο Κινεζικό βραβείο για το ομιλούμενο θέατρο σε αντιδιαστολή με θεατρικά είδη όπως η Κινεζική Όπερα). Αυτή ήταν μια περίοδος με πολύ εντατική εργασία και πολλές προκλήσεις τις οποίες ολόκληρη η ομάδα μετέτρεψε σε κάτι πραγματικά ξεχωριστό και κατά την προσωπική μου εκτίμηση προς στιγμήν μαγικό ακριβώς όπως είναι πάντα η κάθε στιγμή.\nΠληροφορίες για το εργαστήριο του Rafael Meltzer: Εδώ\nΠροηγούμενο άρθροΕργαστήριο συγγραφής θεατρικού έργου\nΕπόμενο άρθροΚριτική για την παράσταση "Φροσύνη & Πασού"


Υφσμάτινο Βραχιολάκι — αγορά Υφσμάτινο Βραχιολάκι, Τίμη , Φωτογραφία Υφσμάτινο Βραχιολάκι, από Freshlime. Βραχιολάκια εισόδου στην All.biz Ελλάδα\nALL.BIZΕλλάδαΑθήναΑθήνα productsΒιομηχανία εκτύπωσηςΠροϊόντα πολυγραφικάΔιαφημιστικά βραχιόλιαΒραχιολάκια εισόδουΥφσμάτινο Βραχιολάκι\nΜοιραστείτε ID: 5606:30627\nΤα υφασμάτινα βραχιολάκια κατασκευάζονται από satin ίνες και βαμβάκι. Ως εκ τούτου όχι μόνο είναι πολύ ισχυρά και ανθεκτικά, αλλά παρέχουν επίσης και τη μέγιστη άνεση. Με πλαστικό ή αλουμινένιο κούμπωμα ασφαλείας . Ιδανικά για χρήση πολλών ημερών και ως χρήση αναμνηστικού δώρου στον επισκέπτη σας .\nΑγορά υφσμάτινο βραχιολάκι


Σφήνα ο Ττίμης στην προεδρία του ΔΗΣΥ - NewsIt.com.cy\nΤελευταία ενημέρωση: 13.03.2013 | 19:40\nΣφήνα ο Ττίμης στην προεδρία του ΔΗΣΥ\nΚαι ενώ η Ελένη Θεοχάρους και ο Χρίστος Πουργουρίδης, ανακοίνωσαν ότι δεν θα διεκδικήσουν την προεδρία του ΔΗΣΥ, τα νερά ήρθε να ταράξει ο πρώην βουλευτής και υπουργός Ττίμης Ευθυμίου.\nΌπως αναφέρουν, δημοσιεύματα, σχολιάζοντας σχετικές πληροφορίες, ανέφερε ότι σκέφτεται σοβαρά να είναι υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος.\nΩστόσο θα γνωστοποιήσει οριστικά την απόφαση του μέχρι την Πέμπτη, μια μέρα πριν από την κατάθεση των υποψηφιοτήτων.\nΔΗΣΥ: Την θέση του Κοιν. Εκπροσώπου διεκδικεί και επίσημα ο Ν. Τορναρίτης


Ο Μιχάλης Δρόσος στον Ηρόδοτο! - www.12sports.gr\n08:28 | Δευ 21 Σεπτ, 2015\nΚαι ξαφνικά… Ηρόδοτος! Στην ομάδα της Νέας Αλικαρνασσού και όχι τελικά στην Α.Ε. Δικαίου θα συνεχίσει το μπάσκετ ο Μιχάλης Δρόσος (αριστερά στη φωτό), ο οποίος τα δύο τελευταία χρόνια φορούσε τη φανέλα του Διαγόρα στην Α’ Κατηγορία. Ο 20χρονος πόιντ-γκαρντ έδωσε τα χέρια με τον Ηρόδοτο και θα παίξει στον 2ο όμιλο νότου της Γ’ Εθνικής, οπότε και θα τεθεί αντιμέτωπος με τον Ιπποκράτη. Ο Δρόσος ανήκει στην Α.Ε. Δικαίου αλλά αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στις εθνικές κατηγορίες και μάλιστα πέτυχε 8 πόντους με δύο τρίποντα στη φιλική ήττα του Ηροδότου από τον Εργοτέλη με 86-56. Ο Ηρόδοτος, στον οποίο αγωνίζεται και ο Βασίλης Μαϊστρέλης που πέρασε παλαιότερα από τον Γ.Σ. Αφάντου 2005, έχει ως στόχο την παραμονή του στη Γ’ Εθνική, αν και η συμμετοχή του αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή λόγω διοικητικών προβλημάτων. Αυτό σημαίνει ότι ο 20χρονος Κώος αθλητής δεν θα αγωνιστεί στην Α.Ε. Δικαίου και πλέον ο Δημήτρης Τζομάκας δεν υπολογίζει πλέον στον ίδιο. Ο Δρόσος πάντως στο ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ηροδότου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στο νέο προπονητή του Στέλιο Καρκανάκη.


Πίσω από το δάφνινο στεφάνι (Μέρος Α΄) | Anarchy press gr\nΤο ιδεολογικό υπόβαθρο που χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθούν, όσο και για να υπερβούν την φθορά του χρόνου, οι αγώνες, ήταν —και είναι— το «πνεύμα» και τα «ιδεώδη» που τους περιέβαλαν. Κάτι τέτοιο γνωρίζει την αυτοαναίρεση του από τις πρώτες κιόλας στιγμές ύπαρξης τους, αφού ήταν δομημένοι με σαφή αντιανθρώπινα χαρακτηριστικά.\nΤο περίφημο «ολυμπιακό ιδεώδες» το οποίο οι κρατιστές χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν μέχρι και τις μέρες μας ήταν και θα παραμείνει μια ακόμα κρατική απάτη, ανάμεσα στις τόσες που έχουν επινοήσει και επιβάλει, που απλά προσδίδει μια υποτυπώδη ιδεολογική υπόσταση, στη προσπάθεια τους για την επίτευξη των εκάστοτε επιδιώξεων τους, που αποτελούσαν ανέκαθεν τον ΑΥΤΟΣΚΟΠΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ. Κι αυτό γιατί οι ολυμπιάδες, σε κανένα σημείο της μακραίωνης διαδρομής τους, δεν ταυτίστηκαν με τις πραγματικές και ουσιαστικές ανάγκες των ανθρώπων, (όπως αυτή της υγιούς και ανιδιοτελούς άθλησης, της οποίας ανέκαθεν αποτελούσαν τον μόνιμο αντίποδα), αλλά λειτούργησαν και εξακολουθούν να λειτουργούν με ξεκάθαρα ανταγωνιστικό τρόπο προς την κοινωνία.\nΟι ολυμπιακοί της αρχαιότητας αποτελούσαν στην αρχή τελετές υμνολόγησης των νεκρών εξουσιαστών, καθώς και των αριστοκρατών της προκλασσικής κοινωνίας, αφού μέσα από αυτούς προβαλλόταν η «ανδρεία» και το «μεγαλείο» τους. Στη συνέχεια προσέλαβαν έντονα θρησκευτικά χαρακτηριστικά, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως ένα ακόμα μέσο που αναδείκνυε τους ανταγωνισμούς και τις εχθρότητες μεταξύ των πόλεων και ασφαλώς ήταν και ένα πεδίο έμμεσης επίδειξης της στρατιωτικής δύναμης των εκάστοτε εξουσιαστών.\nΑσφαλώς οι αγώνες κάθε άλλο παρά «σύμβολο συναδέλφωσης» των λαών αποτέλεσαν, αφού ακόμα και στις πρώτες στιγμές της επιβολής τους, υπήρξαν αφορμή για άγριες, αιματηρές και επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις μεταξύ των Ηλείων και των Πισσατών, οι οποίοι επίσης, προκειμένου να διασφαλίσουν τα δικά τους πολιτικά και οικονομικά οφέλη, πάσχιζαν για την ανάληψη της διοργάνωσής τους. Οι αιματοχυσίες ξεκίνησαν αρκετά πριν από την πρώτη ολυμπιάδα και συνεχίστηκαν για αρκετά ακόμα χρόνια. Οι Πισσάτες μετά από ανελέητες ανθρωποσφαγές κατάφεραν να αναλάβουν αυτοί τις δύο πρώτες διοργανώσεις, ενώ οι Ηλείοι αρνούμενοι να τις δεχτούν τις αποκάλεσαν ανολυμπιάδες και δεν τις κατέγραψαν στον επίσημο κατάλογο των αγώνων. Αργότερα το 572 οι Ηλείοι κατάφεραν να εξολοθρεύσουν τους Πισσάτες και να τους εκδιώξουν από την Ηλεία. Για να επισφραγίσουν την επικράτηση τους έστησαν στον «ιερό» χώρο της Άλτης ένα άγαλμα ύψους εννέα μέτρων. Το 364 οι Αρκάδες, συμμάχησαν με τους Πισσάτες, θέλοντας και αυτοί να ωφεληθούν από τους αγώνες. Εκστράτευσαν εναντίον των Ηλείων και αφού τους κατατρόπωσαν διοργάνωσαν την 104η ολυμπιάδα. Κατά τη διάρκεια όμως της διοργάνωσης εισέβαλαν οι Ηλείοι με χιλιάδες στρατού στο χώρο της Ολυμπίας και ξέσπασαν ιδιαίτερα σφοδρές μάχες. Οι θεατές, που δεν άνηκαν σε ένα από τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα, έμειναν αμέτοχοι, παρακολουθώντας το θέαμα, χειροκροτώντας πότε τους μεν και πότε τους δε. Όταν, αργότερα, επικράτησαν και πάλι οι Ηλείοι, ονόμασαν αυτή την διοργάνωση «ανολυμπιάδα».\nΟι διοργανώσεις στη πορεία λειτούργησαν και ως ένας ακόμα τρόπος εναλλαγής πρόσωπα στους θώκους της εξουσίας, έτσι ώστε να γίνονται πιο εύκολα αποδεκτοί από τους ανθρώπους. Ο Κίμων, που νίκησε με τέθριππο, κατέκτησε πολιτικά αξιώματα. Εξοστρακίστηκε, στα πλαίσια των εσωτερικών τους ανταγωνισμών, αλλά, το 536 π.χ., ύστερα από νίκη στους ολυμπιακούς, επέστρεψε στην Αθήνα. Ο Κύλων, μετά τη νίκη του στην Ολυμπία, διεκδίκησε τη θέση του τύραννου. Ο Φρύνων, αφού έγινε ολυμπιονίκης, μετατράπηκε, στη πορεία, σε στρατηγό και πολιτικό ηγέτη. Ο Μιλτιάδης, που νίκησε στην αρματοδρομία της Αθήνας, διορίστηκε διοικητής της Χερσονήσου, ενώ ο Πεισίστρατος, μετά από αρκετές «διακρίσεις» στους αγώνες, επιβλήθηκε ως τύραννος στην Αθήνα. Ο Αλκιβιάδης, αφού εμφανίστηκε στην Ολυμπία με εφτά άρματα και κέρδισε τρεις νίκες, έσπευσε και αυτός να διεκδικήσει στρατιωτική και πολιτική εξουσία, υπενθυμίζοντας ότι έλαβε μέρος στους αγώνες και κέρδισε την πρώτη, δεύτερη και τέταρτη θέση, γεγονός που κατ’ αυτόν του προσέδιδε κύρος και δύναμη.\nΚάθε ολυμπιάδα,εκτός από τη σημασία που είχε για τους εκάστοτε εκφραστές των κρατικών συμφερόντων, έπρεπε να έχει μια ιδιαίτερη σημασία και για τους ανθρώπους, έτσι ώστε να ενδυναμώνεται ως μηχανισμός, με φυσικό αποτέλεσμα και την ενδυνάμωση των εξουσιαστικών δομών, μέσα από την προσήλωση των καταπιεσμένων σε αυτές. Κάποια στιγμή, μέσα από την ασταμάτητη προπαγάνδα της εξουσίας, κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα ζωτικής σημασίας γεγονός, στο οποίο όλοι έπρεπε να στρέφουν τη προσοχή τους, σαν να αφορούσε την ίδια τους τη ζωή και φυσικά, όχι απλά να υποστηρίζουν, αλλά και να φανατίζονται υπέρ των συμμετεχόντων. Ασφαλώς, ο κάθε «αθλητής» δεν εκπροσωπούσε μόνο τον εαυτό του, αλλά συμβόλιζε τη δύναμη και τα ιδεώδη ολόκληρων εξουσιαστικών σχηματισμών, διατηρώντας (και με αυτό τον τρόπο) διαρκώς άσβεστο το τοπικιστικό μίσος μεταξύ των πόλεων – κρατών. Γι’ αυτό άλλωστε το λόγο, κάθε φορά που κάποιος ολυμπιονίκης επέστρεφε στη γενέτειρα του γκρεμιζόταν ένα μέρος των τειχών, ενώ ακολουθούσαν εντυπωσιακές- πολυήμερες φιέστες, διοργανωμένες από τους τοπικούς άρχοντες και το ιερατείο. Επρόκειτο για μια ενέργεια που συμβόλιζε τη στρατιωτική ισχύ της κάθε πόλης, που πήγαζε και μέσα από τη συγκέντρωση νικών στους αγώνες, καθώς και τη συνολικότερη υπεροχή και ανωτερότητα έναντι των υπολοίπων πόλεων. Εκτός αυτού, οι νικητές των αγώνων εξασφάλιζαν την εφ’ όρου ζωής σίτιση από το πρυτανείο, ενώ απαλλάσσονταν από την φορολογία και την υποχρέωση της στρατιωτικής τους θητείας. Ταυτόχρονα αμειβόταν με το υπέρογκο, για την εποχή, ποσό των 500 δραχμών τη στιγμή που το εισόδημα των «ελεύθερων» πολιτών δεν ξεπερνούσε τις 230 δραχμές. Όσο για αυτούς που έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής από την Ολυμπία, χωρίς να στεφθούν νικητές σε κάποιο αγώνισμα, η αντιμετώπιση ήταν τελείως διαφορετική. Κατατασσόταν πλέον στο κοινωνικό περιθώριο, αφού έπρεπε να μην διασχίζουν τους μεγάλους δρόμους των πόλεων, ή να μην κάθονται στις κεντρικές πλατείες, για να μη δέχονται τις ειρωνείες των υπολοίπων.\nΕπειδή στις τότε κοινωνίες ήταν έντονο το στοιχείο του ταξικού διαχωρισμού των ανθρώπων, η συμμετοχή, τόσο στις πρώτες ολυμπιάδες, όσο και στις μεταγενέστερες, κάθε άλλο παρά δεδομένη ήταν για όλους, αφού —ουσιαστικά— δικαίωμα συμμετοχής σ’ αυτές είχαν μόνο οι γόνοι εύπορων οικογενειών. Άλλωστε οι φτωχοί για να φτάσουν στην Ολυμπία, θα έπρεπε να περπατούν και να καταταλαιπωρούνται για ένα μήνα και στη συνέχεια να προπονηθούν, με επίπονους τρόπους, επί τέσσερις εβδομάδες πριν συμμετάσχουν στα αγωνίσματα. Κανένας, όμως, από αυτούς που ζούσε σε καθεστώς πλήρους φτώχειας, δεν μπορούσε, εγκαταλείποντας τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση, να αφήσει τη δουλειά του και να χάσει τα λιγοστά —έστω— αγαθά που αυτή του προσέφερε. Άλλωστε όλοι αυτοί που φορούσαν ράκη αντί για ρούχα, που κοιμόνταν σε αχυρένια στρώματα και αντί για ψωμί έτρωγαν ρίζες από μολόχες, δεν θα μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδα του ταξιδιού, να ανταποκριθούν στις υπέρογκες απαιτήσεις των προπονητών και πολύ περισσότερο —όπως ο άτυπος αλλά σχεδόν δεδομένος κανόνας το απαιτούσε— να δωροδοκήσουν τους αντιπάλους για να εξασφαλίσουν κάποια νίκη. Βέβαια οι φτωχοί μπορεί να μην είχαν ουσιαστικά δικαίωμα συμμετοχής, ωστόσο ήταν αυτοί που χρηματοδοτούσαν —θέλοντας και μη— τη τέλεση των αγώνων, μέσα από τη βαριά και ανηλεή φορολογία, που τους είχε επιβληθεί.\nΌσον αφορά τους εξαθλιωμένους, που και τυπικά αποτελούσαν την τάξη των δούλων, σε καμία περίπτωση δεν γίνονταν δεκτοί στα αγωνίσματα, γιατί εκτός από «υποδεέστεροι κοινωνικά», οι άρχοντες και όλοι αυτοί, που στελέχωναν τους μηχανισμούς καταπίεσης και εκμετάλλευσης, ανησυχούσαν μήπως η τακτή εκγύμναση και η μυϊκή ενδυνάμωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα εξεγερτικά εγχειρήματα. Έτσι κι αλλιώς, οι αιματηρές εξεγέρσεις των δούλων στα αθηναϊκά μεταλλωρυχεία του Λαυρίου —καθώς και οι παρακαταθήκες που αυτές άφηναν για το μέλλον— δεν ήταν μακρινό γεγονός, κάτι που έκανε τους εξουσιαστές να αισθάνονται ιδιαίτερα αβέβαιοι για τη μελλοντική πορεία της επιβολής τους.\nΩστόσο, οι διάφοροι περιορισμοί δεν εξαντλούταν εκεί. Στην αρχή δικαίωμα συμμετοχής είχαν μόνο οι «αθλητές» που προέρχονταν από τις λεγόμενες ελληνικές πόλεις, μέχρι τη στιγμή που οι («βάρβαροι» μέχρι τότε) μακεδόνες μέσα από απειλές, πιέσεις αλλά και δωροδοκίες, που μεταφράζονταν σε υπέρογκα χρηματικά ποσά, ενσωματώθηκαν και αυτοί στο μηχανισμό των αγώνων. Τέλος, όπως η ηθική της κυριαρχίας επέβαλε, δεν είχαν δικαίωμα να αγωνιστούν οι ασεβείς. Αυτοί δηλαδή που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχαν στο παρελθόν εκδηλώσει την ασέβεια ή και την άρνηση τους να υποτάξουν τη συνείδηση στους ιερείς και στις δοξασίες της εποχής.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι, μιας και τα μοντέλα επιβολής ήταν εμφανώς διαφοροποιημένα, σε σχέση με τα σημερινά, η απλή παρουσία των γυναικών στις κερκίδες ήταν αυστηρά απαγορευμένη, για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα αφού δεν τους επιτρεπόταν ούτε καν να προσεγγίσουν τον Αλφειό ποταμό. Είχε, μάλιστα, θεσπιστεί δια νόμου η ποινή του θανάτου, για όσες παραβίαζαν το άβατο των αγώνων και η ποινή εφαρμοζόταν με συνοπτικές διαδικασίες και υπό τους αλαλαγμούς του πλήθους, με γκρέμισμα από το γειτονικό Τυπαίο όρος.\nΑσφαλώς και στα αγωνίσματα, τα οποία και αυτά ανάγονταν σε διάφορους μύθους, δεν υπήρχε (και δεν θα μπορούσε να υπάρχει) κανένα στοιχείο ανθρωπινότητας και υγιούς αθλητικού πνεύματος. Στην αρχαία Ολυμπία οι διαδικασίες, στις οποίες καλούνταν να συμμετάσχουν οι «αθλητές», δεν ήταν τίποτε άλλο από μια σειρά αλυσιδωτών εγκλημάτων, που σε πολλές περιπτώσεις είχαν ως αποτέλεσμα την μόνιμη αναπηρία ή και τον θάνατο, όσων έπαιρναν μέρος σε αυτές. Οι παραπάνω συνέπειες εμφανίζονταν κατά κόρον στα τρία βασικά και πλέον λαοφιλή «αθλήματα»: Στη πάλη, το παγκράτιο και τη πυγμαχία, τα οποία μάλιστα είχε γίνει κατορθωτό να καθιερωθούν από τους διοργανωτές ως τα «ηρωικότερα και ευγενέστερα αθλήματα». Κάτι τέτοιο φαντάζει πολύ φυσικό αν αναλογιστεί κανείς ότι τα αγωνίσματα θεωρούνταν ως αναπαράσταση των θηριωδιών που συνέβαιναν μεταξύ των στρατιωτών, στα πεδία των πολεμικών αναμετρήσεων.\nΣτη πάλη, (για την οποία είχε βρεθεί μια επιγραφή στη Θήρα, η οποία έγραφε ότι «η νίκη σε αυτό το άθλημα κερδίζεται με το αίμα»), όχι μόνο επιτρεπόταν ο στραγγαλισμός του αντιπάλου, αλλά αναγνωριζόταν και ως «λαμπρό επίτευγμα».\nΣτη πυγμαχία συντριβόταν, χωρίς οίκτο από τους επαγγελματίες, στην ουσία, δολοφόνους που συμμετείχαν σε αυτή, κάθε σημείο του ανθρώπινου σώματος. Όταν ένας αγώνας αργούσε να λήξει τότε οι ελλανοδίκες επέβαλλαν την ανταλλαγή χτυπημάτων, να χτυπάει μια φορά δηλαδή ο κάθε αθλητής και μια ο άλλος, χωρίς κανένας από τους δύο να αμύνεται. Η βαναυσότητα των χτυπημάτων προκαλούσε τη θραύση του κρανίου και πολλές φορές τον θάνατο. Σ’ ένα επίγραμμα του, ο Λουκίλιος, ο ρωμαίος σατιρικός ποιητής, αναφερόμενος σ’ ένα πυγμάχο έγραφε: «Είχε μύτη, σαγόνι, φρύδια, βλέφαρα και στην πυγμαχία τα έχασε όλα». Ο Αριστοτέλης έγραψε για το ίδιο «άθλημα», ότι «μπορεί η απόκτηση στεφάνων και τιμών να προκαλεί στους αθλητές μεγάλη χαρά, αλλά το ξύλο που παίρνουν και δίνουν για να αποκτήσουν αυτές τις τιμές είναι πολύ σκληρό και οδυνηρό».\nΣτο παγκράτιο, —που ήταν και το ειδεχθέστερο και ταυτόχρονα το πιο λαοφιλές των αγωνισμάτων—, το «ολυμπιακό πνεύμα» επέτρεπε μέχρι και την εξόρυξη των ματιών. Ακόμα και αυτοί που κατάφερναν να αποφύγουν το θάνατο και τις αναπηρίες, δέχονταν φρικτές και ανεπανόρθωτες παραμορφώσεις στο πρόσωπο και το σώμα, αφού οι παλάμες των αντιπάλων ήταν οπλισμένες —κυρίως κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους— με σκληρούς ιμάντες, ενισχυμένους με μεταλλικά επιθέματα και καρφιά. Σύμφωνα με τον Φιλόστρατο «επιτρεπόταν το πήδημα πάνω στον αντίπαλο, η εξάρθρωση των χεριών και των ποδιών του αντιπάλου και το χτύπημα με κεφαλιά. Ο αθλητής είχε το δικαίωμα να ρίχνει κάτω τον αντίπαλό του, να κάθεται πάνω του, να του εφαρμόζει λαβή στο λαιμό και τελικά να τον πνίγει». Η περιγραφή από τον Παυσανία ενός αγώνα πάλης, κατά τη διάρκεια μιας ολυμπιάδας, είναι ενδεικτική της κτηνωδίας, που αποτελούσε χαρακτηριστικό γνώρισμα των αγώνων. «Ο Δαμόξενος πρόσταξε τον Κρεύγα να σηκώσει τα χέρια του και όταν εκείνος τα σήκωσε τον χτύπησε στο πλευρό με τα δάκτυλα τεντωμένα ίσια. Τα νύχια του ήταν τόσο κοφτερά και το χτύπημα τόσο δυνατό, ώστε το χέρι του χώθηκε μέσα στο κορμί του Κρεύγα, άρπαξε τα σπλάχνα του και τα ξερίζωσε, τραβώντας τα έξω». Ο Κρεύγας ξεψύχησε αμέσως. Οι κριτές όμως δεν έδωσαν τη νίκη στον Δαμόξενο όχι επειδή είχε σκοτώσει τον αντίπαλο του, αλλά επειδή θεώρησαν ότι δεν του έδωσε μόνο ένα χτύπημα, όπως προβλεπόταν από τους κανονισμούς, αλλά πέντε. Χαρακτηριστικό ήταν και το ψευδώνυμο που είχαν δώσει σε έναν από τους «αθλητές» της πάλης, τον Σικίωνα. Τον φώναζαν «ακροχερσίτη», γιατί έσπαγε τις άκρες των δακτύλων των αντιπάλων. Αυτοί που, με τον οποιοδήποτε τρόπο, προκαλούσαν το θάνατο των αντιπάλων τους, κατά τη διάρκεια των αγωνισμάτων, δεν τιμωρούνταν, βάσει νόμου, μιας και υπεύθυνος θεωρούταν ο ίδιος ο νεκρός, αφού δεν είχε την κατάλληλη φυσική κατάσταση, προκειμένου να υπομείνει τα χτυπήματα.\nΟύτε οι αρματοδρομίες εμπεριείχαν λιγότερη βία από τα υπόλοιπα αγωνίσματα. Κατά τη διάρκεια τους, προκειμένου ο ένας αντίπαλος να προσπεράσει τον άλλο, είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει διάφορες βίαιες ενέργειες με αποτέλεσμα —όπως γράφει ο Σοφοκλής— να διαδραματίζονται κωμικοτραγικά γεγονότα: «Όλοι οι αρματοδρόμοι τσακίζονταν και έπεφτε ο ένας πάνω στον άλλο κι ολόκληρος ο στίβος γέμιζε από ιππικά ναυάγια». Οι αριστοκράτες και οι υπόλοιποι άρχοντες που συμμετείχαν στις αρματοδρομίες βραβεύονταν ως ολυμπιονίκες, παρ’ ότι ηνίοχοι ήταν όχι οι ίδιοι αλλά οι δούλοι τους. Μόνο ο Λίχας από την Ακαρνανία παρέδωσε την ταινία του νικητή στον ηνίοχο του. Η αντίδραση της επιτροπής ήταν άμεση, αφού διέταξαν να μαστιγωθεί μπροστά σε όλο το κοινό των αγώνων για παραδειγματισμό.\nΑκόμα και κατά τη διάρκεια των προπονήσεων η βαρβαρότητα που εκδηλωνόταν δεν ήταν λιγότερη από αυτή που εξελισσόταν κατά την διάρκεια των αγωνισμάτων. Ο Λουκιανός στο έργο του Ανάχαρσις μας ξεναγεί στους χώρους όπου προετοιμάζονταν οι «αθλητές»: «Οι αθλητές παλεύουν μεταξύ τους, βάζουν τρικλοποδιές, εφαρμόζουν λαβές πνιγμού, λυγίζουν ο ένας το σώμα του άλλου και κυλιούνται στη λάσπη σαν γουρούνια. Στις προπονήσεις τους αλείφονται με λάδι, τραβούν και σπρώχνουν ο ένας τον άλλο και χτυπούν τα μέτωπα τους σαν κριάρια». Ένα από τα παραδείγματα που αναφέρει ο Λουκιανός είναι η πάλη μεταξύ δύο νεαρών: «Ο ένας σήκωσε τον άλλο από τα πόδια και τον έριξε καταγής και ύστερα έπεσε πάνω του και δεν τον άφηνε να σηκωθεί, αλλά τον έσπρωχνε μέσα στη λάσπη. Ο νέος αυτός τύλιξε τα πόδια του στην μέση του άλλου και πατώντας με τον πήχη του χεριού του τον λαιμό του, τον έπνιγε, ενώ ο άλλος τον χτυπούσε με την παλάμη του στον ώμο ικετεύοντας τον να μην τον πνίξει… Άλλοι νέοι χτυπούσαν και κλωτσούσαν ο ένας τον άλλο. Ένας μάλιστα ήταν σε τόσο άθλια κατάσταση, που έφτυσε τα δόντια του, επειδή το στόμα του ήταν γεμάτα άμμο και αίμα, εξ αιτίας μιας γροθιάς που έφαγε στο σαγόνι. Και το πιο περίεργο είναι ότι ο άρχων των αγώνων όχι μόνο δεν τους χωρίζει η δε σταματάει τη μάχη, αλλά επαινεί και παροτρύνει εκείνον που έδωσε τη γροθιά».\nΕπειδή όμως ένα από τα σημαντικότερα όπλα των εξουσιαστών ενάντια στη κοινωνία είναι η λήθη, πολύ σπάνια μέσα στα αρχαία κείμενα αναφέρονταν οι λεπτομέρειες και οι συνέπειες που προέκυπταν από τα «αθλήματα», αφού κάτι τέτοιο θα συνέβαλε στην αποκρυπτογράφηση, για τις επόμενες γενεές, των αθρόων φρικαλεοτήτων που διαπράττονταν κατά τη διάρκεια των διοργανώσεων.\nΟι κάθε λογής εξουσιαστές πάντοτε χρησιμοποιούσαν την πειθώ που μπορούσαν να ασκήσουν στους ανθρώπους οι κάθε λογής τεχνικοί της εξουσίας με τον μανδύα του «διανοούμενου» ή και του «καλλιτέχνη». Έτσι και οι πρόγονοι των σημερινών εξουσιαστών. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του τυράννου των Συρακουσών, Ιέρων, ο οποίος είχε αποκομίσει νίκες μέσα από χρηματισμούς στις αρματοδρομίες κατά την πρώτη εικοσαετία του 5ου αιώνα. Για να αποκτήσει φήμη στον ελλαδικό χώρο είχε φροντίσει να εξαγοράσει ποιητές, φιλοσόφους και άλλους, για να τον εκθειάζουν και να τον ηρωοποιούν. Ανάμεσα σε αυτούς ο Πλάτωνας, ο Πίνδαρος, ο Σιμωνίδης και ο Βακχυλίδης. Ο Πίνδαρος, ένας από τους γνωστότερους αυλοκόλακες της εποχής, είχε αποδεχτεί την εντολή του Ιέρωνα να συνθέσει «επίνικον» για την νίκη του στην Ολυμπία. Ο ποιητής από την Βοιωτία επαινούσε τον τύραννο, αποκαλώντας τον «βασιλέα». Του ευχόταν μάλιστα, μέσα από τα ποιήματά του, να «του δώσουν οι θεοί δύναμη να πετάξει ως τον ουρανό». Και το γλείψιμο το Πινδάρου στην εξουσία συνεχιζόταν: «Οι ποιητές πρέπει να δοξάζουν τον γιο του Κρόνου, στου Ιέρωνα το μνημείο. Βασιλικό σκήπτρο κρατεί στη Σικελία και κορφολογεί τις χάρες όλων των αρετών… τον αγάπησε πολύ ο πανίσχυρος Ποσειδών.»\nΜέσα απ’ όλη αυτή τη δυσωδία δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα ντοπαρίσματα όσων συμμετείχαν στα αγωνίσματα. Τα —ιδιαίτερα διαδεδομένα— αναβολικά της εποχής ήταν διάφορα διεγερτικά βότανα, σάρκες και αίμα, χασίς κ.α., με τη συχνή χρήση των οποίων οι «αθλητές» μετατρέπονταν σε ομοιώματα ανθρώπων. Ενδεικτική είναι η αφήγηση του Γαληνού, ο οποίος κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλυτέρων γιατρών της αρχαιότητας: «Οι ζωές τους μοιάζουν σαν των γουρουνιών, με τη διαφορά ότι τα γουρούνια δεν κοπιάζουν υπερβολικά, ούτε τρώνε με το ζόρι. Τα σώματα τους είναι σε καλή κατάσταση όταν αγωνίζονται, μόλις όμως αποσύρονται από τους αγώνες αρχίζει η φθορά. Μερικοί πεθαίνουν γρήγορα, άλλοι ζουν περισσότερο, αλλά δεν φτάνουν ούτε αυτοί στα γηρατειά». Μάλιστα ο Γαληνός δεν δίσταζε να συγκρίνει τις λέξεις αθλητής και άθλιος καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι είναι συγγενικές. Ακόμα και ο Ευριπίδης αντέδρασε μπροστά στην απροκάλυπτη κυνικότητα και απληστία που διακατείχε τους «αθλητές», γράφοντας το 420 π.χ.: «Στην ελλάδα είναι χιλιάδες τα κακά, κανένα όμως δεν είναι χειρότερο από το γένος των αθλητών. Οι αθλητές ούτε μαθαίνουν να ζουν σωστά, αλλά ούτε και θα μπορούσαν. Με ποιον τρόπο ένας άνθρωπος που είναι δούλος του σαγονιού και εξαρτάται από την κοιλιά του θα μπορούσε αυτός να αποκτήσει πλούτο που να ωφελεί την πατρίδα του; Από την άλλη δεν μπορούν και να μείνουν φτωχοί γιατί δεν είναι ικανοί να αντεπεξέλθουν στις μεταβολές της τύχης, ακριβώς γιατί δεν έχουν καλές συνήθειες και δύσκολα υπομένουν τις αντιξοότητες».\nΈνα ακόμα χαρακτηριστικό στοιχείο των διοργανώσεων αποτέλεσαν και οι παράνομες μεταγραφές «αθλητών» μεταξύ των πόλεων. Αρκετές πόλεις προκειμένου να διασφαλίσουν όσο το δυνατό περισσότερες νίκες στα αγωνίσματα, δεν δίσταζαν να εξαγοράσουν «αθλητές» και να τους παρουσιάσουν ως «δικούς τους πολίτες». Αυτοί που πρωτοστάτησαν και τελικά καθιέρωσαν αυτού του είδους τις συναλλαγές ήταν οι ηγεμόνες των ελληνικών πόλεων της Σικελίας. Ο Παυσανίας στο έργο του «Ελλάδος Περιήγηση» αναφέρει αρκετές χαρακτηριστικές περιπτώσεις «αθλητών» και πόλεων.\nΟ Αστύλος από τον Κρότωνα της Νότιας Ιταλίας αναδείχτηκε ολυμπιονίκης στο στάδιο και στο δίαυλο στην 73η ολυμπιάδα του 488 π.χ. Επανέλαβε τις νίκες του στα ίδια αγωνίσματα και στην επόμενη ολυμπιάδα, την 74η του 484 π.χ. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Αστύλος δωροδοκήθηκε από τον Ιέρωνα τον τύραννο των Συρακουσών και εμφανίστηκε ως Συρακούσιος στην 75η ολυμπιάδα του 480 π.χ., όπου και στέφθηκε ολυμπιονίκης σε τρία αγωνίσματα, χαρίζοντας έτσι τη νίκη στις Συρακούσες. Οι Κροτωνιάτες για να τον τιμωρήσουν δήμευσαν και μετέτρεψαν το σπίτι του στον Κρότωνα σε φυλακή και γκρέμισαν τους ανδριάντες του.\nΟ Σωτάδης από την Κρήτη αναγορεύτηκε το 384 στην 99η διοργάνωση νικητής στο δόλιχο. Στην επόμενη όμως ολυμπιάδα παίρνοντας χρήματα από τους Εφέσιους, αγωνίστηκε ως πολίτης της Εφέσου και κέρδισε και πάλι την πρώτη θέση στο δόλιχο. Για την στάση του αυτή τιμωρήθηκε από τους συμπατριώτες του με την ποινή της εξορίας.\nΠέρα από τις μεταγραφές, σημαντικό ρόλο για την απόκτηση των νικών έπαιξαν οι χρηματισμοί και οι δωροδοκίες μεταξύ των αγωνιζομένων, οι οποίες κάποια στιγμή είχαν πάρει τόσο μεγάλη έκταση, που έτειναν να αποτελούν όχι την εξαίρεση, αλλά τον κανόνα των αγώνων. Υπάρχουν πάμπολλες περιπτώσεις δωροδοκίας που αποκαλύφθηκαν δημόσια και πολύ περισσότερες που δεν έγιναν ποτέ γνωστές.\nΗ πρώτη δωροδοκία καταγράφηκε κατά την 98η ολυμπιάδα το 388 π.χ.. Ο Θεσσαλός πυγμάχος Εύπωλος δωροδόκησε τρεις «συναθλητές» του. Τον Αρκάδα Αγήτορα, τον Κυζικηνό Πρύτανη και τον Φορμίωνα από την Αλικαρνασσό. Όταν οι Ηλείοι ανακάλυψαν τον χρηματισμό τιμώρησαν και τους τρεις με πρόστιμο.\nΣτην 112η ολυμπιάδα το 332 π.χ., ο αθηναίος Κάλιππος, «αθλητής» του πεντάθλου, προκειμένου να αναδειχτεί νικητής πλήρωσε και αυτός τους αντιπάλους του. Τιμωρήθηκε με πρόστιμο, αλλά αν και αποδείχτηκε η περίπτωση του χρηματισμού, οι αθηναίοι αρνήθηκαν να καταβάλουν το πρόστιμο και σε μια κίνηση εντυπωσιασμού, σταμάτησαν να συμμετέχουν και στους αγώνες. Οι διοργανωτές προκειμένου να τους αποσπάσουν τα χρήματα αποτάθηκαν στο μαντείο των Δελφών, το οποίο διαμήνυσε στους αθηναίους ότι αν δεν καταβάλουν το ποσό, δεν θα μπορούσαν να ξαναπάρουν χρησμό από το μαντείο.\nΣτην 192η ολυμπιάδα το 12 π.χ., στο αγώνισμα της πάλης παίδων έπαιρναν μέρος ο Πολύκτωρ ο Ηλείος και ο Σώσανδρος από την Σμύρνη. Σ’ αυτή την περίπτωση, η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε μεταξύ των πατεράδων των δύο αγωνιζόμενων. Η δωροδοκία έγινε αντιληπτή από την επιτροπή των ελλανοδικών, με αποτέλεσμα και οι δύο γονείς να τιμωρηθούν με πρόστιμο.\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα, που αποδεικνύει το ασύλληπτο μέγεθος της εξαχρείωσης στην οποία ήταν βουτηγμένοι πολλοί από τους «αθλητές», αποτελεί μια ακόμα αφήγηση του Παυσανία: «Στο αγώνισμα της πυγμαχίας ο Κλεομήδης σκότωσε τον αντίπαλο του, τον Ίκκο από την Επίδαυρο. Οι ελλανοδίκες όμως τον θεώρησαν υπεύθυνο για φόνο και έτσι νικητής στέφτηκε ο νεκρός ΄Ικκος. Τότε ο Κλεομήδης θύμωσε πολύ και όταν πήγε στην Αστυπάλαια, γκρέμισε ένα στύλο που κρατούσε την οροφή ενός σχολείου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν εξήντα μαθητές. Η τιμωρία του ήταν θάνατος δια λιθοβολισμού. Οι γονείς των παιδιών των καταδίωξαν και αυτός βρήκε άσυλο μέσα σε ένα ναό. Τότε το μαντείο των Δελφών έδωσε χρησμό να μην πειράξει κανείς τον Κλεομήδη και αντίθετα να τον τιμούν με θυσίες».\nΔεν ήταν, όμως, μόνο οι «αθλητές» που ασπάζονταν τα κρατικά ιδεώδη, ισοπεδώνοντας κάθε έννοια ανθρωπινότητας, στο βωμό του πλουτισμού και της «κοινωνικής» τους ανάδειξης. Οι προπονητές, που ανελάμβαναν την εκγύμνασή τους και σε αρκετές περιπτώσεις το ρόλο του μεσολαβητή για την εξαγορά των αντιπάλων, δεν υστερούσαν καθόλου στην αθλιότητα και την ιδιοτέλεια. «Πηγαίνουν να γυμνάσουν τους ανθρώπους με τις τσέπες τους γεμάτες λεφτά, που τα δανείζουν στους αθλητές, με τόκους ψηλότερους από εκείνους που έχουν να πληρώσουν έμποροι που ταξιδεύουν στη θάλασσα. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η δόξα των αθλητών, αλλά γίνονται σύμβουλοι της αγοράς ή της πώλησης των νικών. Φροντίζουν συνεχώς για το δικό τους κέρδος, είτε κάνοντας δάνεια σε εκείνους που αγοράζουν μια νίκη, είτε κόβοντας την εκγύμναση εκείνων που πουλούν». (Φιλόστρατος, Περί γυμναστικής.)\nΦυσικά και οι επιτροπές των ελλανοδικών ήταν κάθε άλλο παρά άμεπτου ηθικής, αφού είχαν συλληφθεί αρκετές φορές να χρηματίζονται για να ευνοήσουν κάποιους «αθλητές» έναντι κάποιων άλλων. Ο Αγησίλαος, βασιλιάς της Σπάρτης, επηρέασε τους ελλανοδίκες, ασκώντας την πολιτική του επιρροή, με σκοπό να κάνουν δεκτό το γιο του Αθηναίου Ευάλκους, στο αγώνισμα του σταδίου, παρ’ όλο που αυτός ήταν πιο μεγάλος από τα υπόλοιπα παιδιά που έπαιρναν μέρος στους αγώνες. Κατά την 96η ολυμπιάδα το 396 π.χ οι Ηλείοι ελλανοδίκες, σύμφωνα με τον Παυσανία, έδωσαν τη νίκη στον αγώνα του σταδίου στον συμπατριώτη τους Ευπόλεμο, αδικώντας κατάφορα τον Αμβρακιώτη Λέοντα.\nΤέλος, οι περίφημες ολυμπιακές «εκεχειρίες», που πραγματοποιούταν κατά τη διάρκεια των αγώνων, δεν αποτελούσαν παρά ένα ακόμα πυροτέχνημα, ενταγμένο και αυτό στο ιδεολογικό οπλοστάσιο των εξουσιαστών. Κι αυτό γιατί οι εκεχειρίες αφορούσαν μόνο τις περιοχές όπου πραγματοποιούνταν οι αγώνες, για να μην κινδυνεύει η ομαλή διεξαγωγή τους και η ασφάλεια των θεατών, την ίδια στιγμή που οι πολυαίμακτες πολεμικές συρράξεις συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση στις υπόλοιπες πόλεις. Ωστόσο, ακόμα και αυτή η ιδιότυπη εκεχειρία πολύ συχνά παραβιάζονταν, όταν οι εκάστοτε συνθήκες και οι ανάγκες των εξουσιαστών το απαιτούσαν, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις λειτουργούσαν ως περίοδος ανασύνταξης των στρατευμάτων, με αποτέλεσμα οι μάχες που ακολουθούσαν να είναι ακόμα πιο φονικές και καταστροφικές. Παράλληλα, οι «έλληνες» δεν δίσταζαν να αφιερώνουν, στην Ολυμπία και στα υπόλοιπα ιερά, λάφυρα που προέρχονταν από πολεμικές αναμετρήσεις, όχι μόνο εναντίον των «βαρβάρων», αλλά και μεταξύ των «ελληνικών» πόλεων.\nΑπό τον 5ο π.χ αιώνα οι «αθλητές» μετατράπηκαν και τυπικά πλέον σε επαγγελματίες.\nΟι συνεχόμενοι αγώνες διήρκεσαν 1200 χρόνια, μέχρι και το 393 μ.Χ., οπότε και διακόπηκαν από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, ως σύμβολο ειδωλολατρίας. Κι αυτό γιατί αποφασίστηκε ότι το μοντέλο του χριστιανικού, πλέον ολοκληρωτισμού, με τις λειτουργικές για τους εξουσιαστές ιδιομορφίες που το χαρακτήριζαν, μπορούσε να διαιωνίσει με πιο αποτελεσματικό τρόπο τη κρατική κτηνωδία στους ανθρώπους.\nΕφημερίδα Αναρχική Παρέμβαση\nBy anarchypress, on 4 Αυγούστου 2016 at 00:31, under Ολυμπιακοί αγώνες. Ετικέτες: Ολυμπιακοί αγώνες 2016.\tΧωρίς σχόλια\n« Ο κοιμώμενος\nΠίσω από το δάφνινο στεφάνι (Μέρος β΄) »


Η πορεία του Δρομέα της Ομόνοιας, που βρέθηκε στα σκουπίδια πριν φτάσει στο Hilton - Parga Patatoukos\nHome > news > Η πορεία του Δρομέα της Ομόνοιας, που βρέθηκε στα σκουπίδια πριν φτάσει στο Hilton\nΠΑΤΑΤΟΥΚΟΣ ΠΑΡΓΑ Σάββατο, Ιουλίου 09, 2016 ΝΕΑ, news\nΕάν η επανάσταση έρχεται μέσα από τη διαρκή κίνηση και την άρνηση της στασιμότητας των πραγμάτων, ένας άνθρωπος είναι σε θέση να γνωρίζει καλά πώς γίνεται. Ήρθε αντιμέτωπος με τη στατική αντιδραστικότητα της Αριστεράς.\nΚι αν κάποιοι τον κυνήγησαν περισσότερο ήταν οι άνθρωποι του συναφιού του. Γι’ αυτό και έφυγε από την Ελλάδα εξαιτίας της άκαμπτης στάσης των συναδέλφων του. Ο Κώστας Βαρώτσος έφτιαξε το Δρομέα, ο οποίος παραλίγο θα ήταν ένας… Ξένος.\nΗ αρχή των πάντων ήταν μία σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων του δήμου Αθηναίων, πρωτοβουλία του τότε δημάρχου, Μιλτιάδη Έβερτ. Κάποιοι μάλιστα παρά το γεγονός ότι ο Βαρώτσος ήταν οπαδός του μαρξιμού, έσπευσαν να τον ταυτίσουν πολιτικά τόσο με τον Έβερτ, όσο και με τη Δεξιά ευρύτερα, χαρακτηρίζοντάς τον ακόμα και φασίστα, επειδή τόλμησε να φτιάξει το Δρομέα.\nΕγκατέλειψε την Ελλάδα, έχοντας ετοιμάσει από καιρό τα εισιτήρια για Ρώμη. Πριν ακόμα ο Δρομέας σταθεί στην πρώτη του αφετηρία, στην πλατεία Ομονοίας. Δεν το έκανε την πρώτη φορά, το έκανε όμως αρκετό καιρό μετά. Κουβαλώντας απογοήτευση, οργή, φόβο, αντιμετώπισε την ανελαστικότητα ενός καλλιτεχνικού -κυρίως- συστήματος, το οποίο δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ένα γλυπτό όπως ο Δρομέας θα ταυτιζόταν με το μέσο Έλληνα και την κουλτούρα του.\nΑσχέτως εάν εκείνος διέθετε ή διαθέτει ακόμα και σήμερα καλλιτεχνικές ευαισθησίες. Ο Δρομέας ταίριαξε με την ελληνική νοοτροπία. Δεν στάθηκε ποτέ στο ίδιο σημείο. Παρά ξεκινούσε και έφτανε στον προορισμό του. Και αμέσως έφευγε για τον επόμενο. Με πρώτο σταθμό την Ομόνοια και δεύτερο την πλατεία Μεγάλου του Γένους Σχολής ανάμεσα στο Hilton και τον Ευαγγελισμό.\n- To 1988 εάν δεν κάνω λάθος ήταν η πρώτη φορά που ήρθε σε επαφή μαζί σας ο δήμος Αθηναίων, επί δημαρχίας Μιλτιάδη Έβερτ, για την κατασκευή ενός έργου…\n«Θα έλεγα ότι η συγκεκριμένη χρονική περίοδος υπήρξε μία τυχερή στιγμή για την Αθήνα. Ο σχεδιασμός του Έβερτ ως δημάρχου και του Σταύρου Ξαρχάκου, ο οποίος ήταν αντιδήμαρχος Πολιτισμού, δημιούργησε μία εκρηκτική κατάσταση για την τέχνη και για την πόλη.\nΟ πρώτος μεγάλος διάλογος με αυτό που ονομάζουμε Πόλη και Τέχνη ξεκίνησε με την έκθεση πόλης, η οποία ονομάστηκε "Δρώμενα" και ήταν πρωτοβουλία του Σταύρου Ξαρχάκου. Ο Έβερτ μάλιστα του είχε παραχωρήσει εν λευκώ τη δυνατότητα να αναλάβει πρωτοβουλίες στον τομέα της τέχνης.\nΟφείλω να ομολογήσω ότι ο Έβερτ ήταν ένας εξαιρετικός, πλην όμως παρεξηγημένος πολιτικός. Ήταν άνθρωπος ο οποίος ήξερε να διαλέγει συνεργάτες, είχε χιούμορ και αυτοσαρκασμό, κάτι που σπανίως διαθέτουν οι πολιτικοί στην Ελλάδα. Κυρίως γιατί τις περισσότερες φορές παίρνουν πολύ σοβαρά τον εαυτό τους. Συν τοις άλλοις αγαπούσε πολύ αυτό που έκανε και κατάφερε να μαζέψει γύρω του προσωπικότητες, οι οποίες όρισαν στη συνέχεια τον ελληνικό πολιτισμό».\n- Και εκεί που δεν είχε πεδίο γνώσης ο Έβερτ, άφηνε χώρο έκφρασης στους υπόλοιπους να δράσουν…\n«Είναι γεγονός. Ο Έβερτ είχε επίσης καλούς συνεργάτες και δεν επενέβαινε. Γι’ αυτό και άφησε ελευθερία κινήσεων στον Ξαρχάκο. Ήταν άλλωστε ειδικός σε θέματα τέχνης, ενώ ο Έβερτ δεν μπορούσε να γνωρίζει τι συμβαίνει στο συγκεκριμένο χώρο. Πολλές φορές ούτε εμείς που είμαστε ειδικοί δεν τα γνωρίζουμε.\nΤο πρώτο μου μεγάλο έργο ωστόσο δεν ήταν ο Δρομέας, αλλά ο Ποιητής που έγινε νωρίτερα στην Κύπρο σε συνεργασία με το DESTE Foundation. O Ξαρχάκος είχε δει αυτό το έργο της Κύπρου. Με φώναξε και μου είπε: "Κοίτα να δεις, θέλω να φτιάξεις ένα εργάκι και για την Αθήνα".\nΥλοποιώντας το πρόγραμμα "Δρώμενα", ο δήμος Αθηναίων είχε αποφασίσει να φέρει τη σύγχρονη τέχνη στην πόλη. Ήταν μία πολύ μεγάλη καινοτομία. Ήταν κάτι που έγινε για τελευταία φορά».\n- Εάν δεν κάνω λάθος ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε ότι ο Δρομέας θα ήταν προσωρινός στην Ομόνοια.\n«Είχαν αποφασίσει να παραχωρούν την Ομόνοια σε έναν καλλιτέχνη ανά δύο ή τρεις μήνες κι εκείνος να εκθέτει κάποιο έργο του. Πριν από εμένα για παράδειγμα είχε εκθέσει ο Κώστας Τσόκλης. Αφού ολοκληρώθηκε ο χρόνος παραμονής του στην πλατεία, κατέβηκε το έργο και ακολούθησα εγώ. Στη συνέχεια όμως η Μελίνα Μερκούρη, η οποία ήταν υπουργός Πολιτισμού είχε πει στον Έβερτ: "Μ’ αρέσει αυτό το έργο! Πρέπει να το κρατήσουμε".\nΤότε ο Έβερτ μου ζήτησε να παραμείνει ο Δρομέας την Ομόνοια. Ωστόσο εγώ δεν είχα κάνει σωστή στατική μελέτη, λόγω του προσωρινού του χαρακτήρα. Κι έτσι πήγαμε ξανά το χειμώνα του 1988, να τοποθετήσουμε υποστυλώματα, και να τον ενισχύσουμε. Για να μην πω τι συνέβη όταν είδαν κάποιοι για πρώτη φορά το Δρομέα…\nΜόλις στήσαμε το έργο στη Ομόνοια κάποιοι υπέστησαν ένα είδος πολιτισμικού σοκ. Ξαφνικά η Αθήνα χωρίστηκε στα δύο. Οι μισοί το αγάπησαν και οι άλλοι μισοί το μίσησαν. Και ακολούθησαν διάφορα περιστατικά. Ήταν σαν να είχα πετάξει μία πέτρα στο νερό, η οποία προκάλεσε δαχτυλίδια στην επιφάνεια. Έτσι κι ο Δρομέας. Έκανε δαχτυλίδια μέσα στην πόλη.\nΗ πιο χαρακτηριστική αντίδραση ήταν η επίθεση που δέχτηκα τότε από το σύστημα της τέχνης. Κανείς δεν μπορούσε να αποκωδικοποιήσει αυτό το έργο. Δεν ήταν έργο που ανήκε σε ένα κίνημα ή μία νοοτροπία. Ήταν πρωτογενές. Οι συνάδελφοί μου δεν ήξεραν: ήταν καλό ή κακό αυτό που έβλεπαν; Από την άλλη πλευρά ο κόσμος το αποκωδικοποίησε και το δέχτηκε αμέσως. Οι περισσότεροι το λάτρεψαν».\n- Ποιες ήταν οι χαρακτηριστικότερες αντιδράσεις από την πλευρά των συναδέλφων σας;\n«Το πιο αστείο ήταν ότι εμφανίστηκαν λίβελοι από διάφορους κριτικούς τέχνης ή συναδέλφους, οι οποίοι μου επιτέθηκαν. Δέχτηκα φοβερές επιθέσεις! Εγώ ωστόσο δεν απάντησα ποτέ σε όλα αυτά. Είχα παγώσει με αυτά που έβλεπα και ήμουν και μικρός. Μόλις 32 χρονών τότε… Αντιθέτως σε όλες αυτές της κατηγορίες των ανθρώπων της τέχνης εναντίον μου, απαντούσαν οι πολίτες.\nΣυγχρόνως το MTV, μόλις είχε αρχίσει τότε να εκπέμπει και στην Ελλάδα. Είχαν έρθει, μου έκαναν μία συνέντευξη, ενώ τράβηξαν κάποια πλάνα του Δρομέα. Έτσι, ξεκίνησε να ανοίγει το πρόγραμμά του με πλάνα του Δρομέα σε όλες τις χώρες που είχε παρουσία το MTV. Άρχισαν να με μαθαίνουν και να γράφουν για το έργο διάφορες εφημερίδες του εξωτερικού όπως η La Republica, αλλά και αρκετές ακόμα».\n- Ο Δρομέας, ο οποίος αρχικά επρόκειτο να βαφτιστεί Ξένος, κάτι που τελικά δεν έγινε. Ποια διαδρομή ακολούθησε η ονομασία του;\n«Αυτό που είχα στο μυαλό μου ήταν η ιδέα του περαστικού. Η Ομόνοια ήταν πάντα μία αφετηρία. Όλοι οι επαρχιώτες και όλοι οι ξένοι έρχονταν και έρχονται στην Ομόνοια. Αυτό που με ενδιέφερε ήταν η φιγούρα του ανθρώπου που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση. Ένας ξένος που μόλις τον συναντάς, τον ρωτάς: "Πότε ήρθες;" και αμέσως μετά ρωτάς: "Πότε φεύγεις;". Αυτός ο άνθρωπος εξελίχθηκε στη συνέχεια σε Δρομέα. Η υπόθεση του Δρομέα ήταν κάτι που άλλαζε σταδιακά την εικόνα της πόλης, η οποία άρχισε να αποκτά σημείο αναφοράς».\n- Πότε χρειάστηκε να γκρεμίσετε το Δρομέα και γιατί;\n«Το 1993 μας ειδοποίησαν από το μετρό ότι ήθελαν να σκάψουν ακριβώς στο σημείο που στεκόταν ο Δρομέας. Τότε ήταν που έπρεπε να τον γκρεμίσουμε γιατί δεν ήταν φτιαγμένος για να μεταφερθεί. Προηγήθηκαν αρκετές συζητήσεις με την εταιρεία Bechtel, η οποία είχε αναλάβει να φτιάξει κάποιες από τις γραμμές του μετρό.\nΑυτό που μου είπαν οι υπεύθυνοι της εταιρείας ήταν ότι θα γκρέμιζαν το έργο και θα το ξαναέφτιαχναν κάπου αλλού. Το συμβόλαιό τους με το ελληνικό δημόσιο ανέφερε άλλωστε, πως ότι χαλούσαν θα το ξαναέφτιαχναν. Κι έτσι έγινε. Το έργο ξαναφτιάχτηκε από την αρχή το 1994 στο Hilton».\n- Αυτό που ίσως πολλοί δεν γνωρίζουν, είναι ότι ο πρώτος Δρομέας καταστράφηκε εντελώς\n«Έτσι έγινε. Το άγαλμα όντως καταστράφηκε εντελώς. Πετάχτηκε στα σκουπίδια. Δεν γινόταν να μεταφερθεί. Ωστόσο ο δεύτερος Δρομέας, ουδεμία σχέση έχει με τον πρώτο. Δεν μπορεί να είναι ίδιος με τον πρώτο. Η επέμβαση του Δρομέα ήταν ξέρεις πολύ δυνατή. Παρέλυσε ολόκληρο το σύστημα. Τόσο που ακόμα και οι άνθρωποι της τέχνης δεν μπόρεσαν να ελέγξουν τον εαυτό τους. Άρχισαν να βρίζουν και να επιτίθενται εναντίον μου».\n- Μπάχαλο τους κάνατε…!\n«Μπάχαλο δε λες τίποτα! Και ειδικά τις μεγαλύτερες γενιές. Ο Τέτσης για παράδειγμα έλεγε: "Το όνειρό μου είναι να φύγει αυτό το έργο από την πόλη!" Μάλιστα είχε συντάξει γράμμα εναντίον μου. Και ο Ζογγολόπουλος ή ο Κούνδουρος ήταν επίσης εναντίον μου. Ο Κούνδουρος μάλιστα με είχε βρίσει με τα χειρότερα λόγια. Όλοι αυτοί ήταν άνθρωποι παγιωμένοι μέσα στο σύστημα μεταπολιτευτικά. Οι παλιοί αριστεροί, που ήταν βαθιά ριζωμένοι στο σύστημα και ρύθμιζαν τα πράγματα.\nΞαφνικά ήρθε ένας πιτσιρικάς, τους κοπάνησε κατά πρόσωπο ένα έργο και έχασαν τον έλεγχο. Η αλήθεια είναι ότι πάντοτε ήμουν λίγο τρομοκράτης. Έκανα τέχνη που τις περισσότερες φορές είχε μέσα της ένα στοιχείο παρανομίας.\nΜία ακόμα αντίδραση που θυμάμαι είναι ότι το καλλιτεχνικό επιμελητήριο προσέφυγε στη Δικαιοσύνη όταν επρόκειτο να μεταφέρω το Δρομέα στο Hilton. O λόγος της προσφυγής τους ήταν ότι το έργο ξεπερνούσε σε αξία τα 2.000.000 δραχμές που ήταν το όριο για να γίνει διαγωνισμός για ένα δημόσιο έργο. Αυτό που ζητούσαν ήταν να γίνει διαγωνισμός για την επανακατασκευή του Δρομέα. Διαγωνισμός για το δικό μου έργο! Ζητούσαν δηλαδή να το πάρει άλλος καλλιτέχνης και να το φτιάξει! Ήταν τόσο ανόητοι που πήγαν στο δικαστήριο και ζήτησαν να γίνει διαγωνισμός για την ανακατασκευή του Δρομέα!\nΟ πρόεδρος του δικαστηρίου μάλιστα τους είπε: "Θα με αναγκάσετε να κλείσω το καλλιτεχνικό επιμελητήριο. Είναι δυνατόν να μου ζητάτε να παραβλέψω την πνευματική ιδιοκτησία;"»\n- Μήπως φάγατε τη θέση κάποιων άλλων συναδέλφων σας στην Ομόνοια, οι οποίοι επρόκειτο να εκθέσουν μετά από εσάς στο πλαίσιο της έκθεσης του δήμου Αθηναίων και γι΄ αυτό εξοργίστηκαν; Aν κοιτάξουμε εξάλλου την πορεία των πραγμάτων, ο Δρομέας εναρμονιζόταν με τη φιλοσοφία «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού».\n«Όχι. Αντιθέτως όταν ετοιμαζόμουν να τον εγκαταστήσω στην Ομόνοια, ρώτησα το Ζογγολόπουλο εάν θα είχε πρόβλημα να στήσω το έργο εκεί, γιατί εκείνος ήταν που είχε κάνει την ανάπλαση της πλατείας. Μου απάντησε: "Παιδάκι μου δεν υπάρχει έργο δικό μου εκεί πέρα, τα έχουν καταστρέψει όλα. Δεν υπάρχει τίποτα".\nΣας θυμίζω ότι ο Ζογγολοπουλος είχε πάρει όλους τους δημόσιους διαγωνισμούς…\nΤελικά μου έδωσε την άδεια να στήσω το Δρομέα. Στη συνέχεια όμως, νόμιζε ότι τον είχα κοροϊδέψει, καθότι έβλεπε ότι το άγαλμα δεν έφευγε από την πλατεία, ενώ εγώ του είχα πει ότι ήταν προσωρινό! Μου κόστισε πολύ ψυχικά όλο αυτό».\n- Εκ του αποτελέσματος όμως σας ωφέλησε ό,τι έγινε παρά το γεγονός ότι ήταν και ο λόγος που σας έδιωξε από την Ελλάδα.\n«Με ωφέλησε σε πολλά είναι η αλήθεια. Γιατί όλη αυτή η κόντρα με έκανε να φύγω στο εξωτερικό. Σταμάτησαν στην Ελλάδα να με καλούν σε εκθέσεις ή να μου κάνουν επαγγελματικές προτάσεις, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή συμμετείχα σε όλες τις βασικές εκθέσεις. Ξαφνικά ήμουν απομονωμένος.\nΈτσι, έφυγα στη Ρώμη και άρχισα να δουλεύω στην Ιταλία. Αμέσως μόλις άρχισαν να γίνονται όλα αυτά. Άρχισα να πηγαινοέρχομαι από την Ιταλία στην Ελλάδα, μετά πήγα στην Αμερική και αργότερα στην Ελβετία. Ο αρνητισμός που συνάντησα εδώ με έκανε να φύγω. Αυτό όμως που δεν ήξεραν οι εχθροί, θέτοντάς μου διαρκώς εμπόδια, είναι ότι μου έβαλαν πύραυλο στα οπίσθια. Ότι με βοήθησαν. Κι εγώ είχα πεισμώσει πολύ. Είχα αγριέψει, είχα στενοχωρηθεί. Πέρασα όλες τις φάσεις αυτών των συναισθημάτων και κάποια στιγμή ηρέμησα και τα ξέχασα όλα. Όλες τις κακίες και όλα όσα συνέβησαν. Πλέον κοιτάζω τις καινούργιες.\nΚάτι ανάλογο έγινε και με ένα έργο που είχα κάνει στην Αίγινα. Στην Κέρκυρα επίσης με την αλλαγή δημάρχου παλαιότερα είχαν πετάξει έργο μου στα σκουπίδια. Εν ολίγοις το να κάνει κάποιος τέχνη στην Ελλάδα μοιάζει με πολεμική υπόθεση».\n- Παρόλ’ αυτά αποφασίσατε να επιστρέψετε στην Ελλάδα. Γιατί;\n«Βρισκόμουν για μία έκθεση στη Νέα Υόρκη. Οι βοηθοί μου με προέτρεψαν να πάω να αγοράσω μία μπύρα να πιω. Κατέβηκα τις σκάλες στο χώρο που βρισκόμασταν και βρήκα ένα delicatessen, το οποίο είχε ένας Έλληνας. Ψάχνοντας να μιλήσω σε κάποιν, ρώτησα: "Υπάρχει κανένας Έλληνας εδώ;".\nΒγήκε τότε ένα παιδάκι και άρχισε να μιλάει Ελληνικά. Από αυτά που έλεγε καταλάβαινα ελάχιστα. Μιλούσε σε μία διάλεχτο παλιά, ηπειρώτικη. Ήταν Έλληνας εμιγκρές, ο οποίος ποτέ δεν έγινε Αμερικάνος. Έχασε όμως και την επαφή του με την Ελλάδα. Γιατί η Ελλάδα εξελίχθηκε κι εκείνο βρίσκοταν σε μία χωροχρονική υπόσταση ανύπαρκτη. Μόλις συνειδητοποίησα την κατάστασή του, είπα: "Εμένα αυτό δεν μου αρέσει. Δεν θα γίνω κι εγώ έτσι".\nΓι’ αυτό και γύρισα πίσω. Ήξερα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να γίνω Αμερικάνος στην ηλικία που βρισκόμουν τότε. Παράλληλα όμως δεν ήθελα να χάσω και την επαφή μου με την Ελλάδα».\n- Με δεδομένες τις… κακουχίες που υπεστήκατε λόγω του Δρομέα, δεν τον απορρίψατε ποτέ, όπως έκανε ο Χατζιδάκις με τα παιδιά του Πειραιά, ο οποίος πέταξε το Όσκαρ στα σκουπίδια.\n«Ποτέ. Γιατί αυτό το έργο ήταν πολύ καλό. Αυτό το παιδί είχε πάρα πολλά κέφια, όπως κι εγώ όταν το έκανα. Έχει όλη αυτή την ενέργεια της ζωής. Τη θετικότητα, τον τσαμπουκά, την αγάπη που είναι ίδιον τον νέων ανθρώπων».\n- Αυτό που μας λείπει σήμερα…\n«Ακριβώς. Αυτό μας λείπει. Ο τσαμπουκάς και η θετική ενέργεια. Και πλέον ένα παιδί στα 30 δεν μπορεί να κάνει ένα Δρομέα. Εγώ αντιθέτως είχα την αυθάδεια να τον κάνω τότε. Σήμερα έχουν ψαλιδιστεί τα φτερά των νέων. Τους έχει φύγει ο τσαμπουκάς με όλα όσα συμβαίνουν. Φόβος, κατηγορίες, κρίση, πείνα… Είναι δυνατόν να μοιράζονται τόσες χιλιάδες μερίδες φαγητού στην Ελλάδα καθημερινά; Βρισκόμαστε σε πόλεμο!»\n- Σας ζήτησαν να φτιάξετε άλλους Δρομείς;\n«Ναι. Μερικοί φίλοι μου το ζήτησαν και τους έφτιαξα. Σε μικρότερη κλίμακα βέβαια».\n- Εάν κρατούσατε κάτι ως το ζουμί από όλη την ιστορία με το Δρομέα τι θα ήταν;\n«Τα νιάτα… Τα οποία ξέρεις μπορούν να σε καταστρέψουν ή να σε αποθεώσουν. Αυτό που βγαίνει πάντως από το Δρομέα είναι ότι αποτελεί το πρώτο δείγμα έκφρασης της πόλης. Ο Έλληνας ήθελε να αποδείξει ότι είναι κάτι. Ευρωπαίος. Το έργο όμως έχει και έναν ρομαντισμό. Δίνει ένα συναίσθημα συλλογικής αυτοπεποίθησης».\n- Ισορροπήσατε στο κενό όμως.\n«Ναι… Φαντάσου ότι την ημέρα των εγκαινίων είχα βγάλει εισιτήρια για Ρώμη. Είχα πει ότι εάν δεν πήγαιναν καλά, θα έφευγα. Μέσα μου είχα φτιάξει το σενάριο. Τελικά όμως δεν έφυγα τότε».\n- Για καλή σας τύχη οι πολιτικοί -Έβερτ και Μελίνα- ήταν με το μέρος σας.\n«Ναι. Αντιθέτως όμως οι νεολαίες της Αριστεράς δυσαρεστήθηκαν πάρα πολύ. Πώς εγώ ένας παλιός μαρξιστής έκανα κάτι τέτοιο. Με είπαν δεξιό, φασίστα, ακόμα και κολλητό του Έβερτ. Αλλά υπήρξαν και πολιτικοί όπως η Διαμαντοπούλου, οι οποίοι έβαλαν με κάθε τρόπο εναντίον μου».\n- Γίνατε είδος υπό εξαφάνιση, αλλά τελικά δεν εξαφανιστήκατε…\n«Όχι. Είμαι εδώ και συζητάμε. Είμαι ακόμα εδώ. Κλείνοντας θα σου πω μια ιστορία. Είχα κάποτε ένα βοηθό, ο οποίος ήταν Δεξιός. Ένα παιδάκι. Γιώργο τον έλεγαν. Μία νύχτα που στήναμε το Δρομέα με ρώτησε ξαφνικά: "Κύριε γιατί όλοι οι καλλιτέχνες είναι Αριστεροί; Εμείς δεν είμαστε καλοί άνθρωποι;"\nΕίναι αυτή η χαζή ερώτηση, η οποία έχει ορίσει πολλά πράγματα στην Ελλάδα… Οι ταμπέλες του Δεξιού και του Αριστερού. Το μόνο που περιμένω πώς και πώς πια, είναι μήπως βγει ένα κωλόπαιδο και κάνει τσαμπουκά. Ένας Βαρώτσος να χαλάσει λίγο την πιάτσα. Αυτό περιμένω…»\nΠΑΤΑΤΟΥΚΟΣ ΠΑΡΓΑ at Σάββατο, Ιουλίου 09, 2016\nΗ πορεία του Δρομέα της Ομόνοιας, που βρέθηκε στα σκουπίδια πριν φτάσει στο Hilton Reviewed by ΠΑΤΑΤΟΥΚΟΣ ΠΑΡΓΑ on Σάββατο, Ιουλίου 09, 2016 Rating: 5 Εάν η επανάσταση έρχεται μέσα από τη διαρκή κίνηση και την άρνηση της στασιμότητας των πραγμάτων, ένας άνθρωπος είναι σε θέση να γνωρίζει...


Betty London FEFILA Marine - Δωρεάν Αποστολή στο Spartoo.gr ! - Υφασμάτινα Παλτό Woman 73,60 €\nΑυτό το παλτό σε μπλε χρώμα είναι κομψό και ζεστό και θα είναι ιδανικό για το χειμώνα. Φτιαγμένο από πολυεστέρα (65%) και σύγχρονο σχήμα. Αυτό το ρούχο έχει φτιαχτεί από τη μάρκα Betty London και δε θα σας εγκαταλείψει ποτέ.\nΔεν υπάρχουν διαθέσιμες γνώμες για το Betty London - FEFILA


Ο καθένας θα ήθελε μια μεγάλη και ευρύχωρη κουζίνα, ιδανικά με μια μεγάλη τραπεζαρία στο κέντρο, που θα φιλοξενεί κάθε σας γεύμα με την οικογένεια ή τους αγαπημένους σας φίλους. Ωστόσο, πολλοί δεν απολαμβάνουν την πολυτέλεια των πολλών τετραγωνικών, με τον χώρο της κουζίνας συνήθως να είναι μικρός. Το γεγονός ότι η κουζίνα είναι μικρή δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι πρέπει να είναι κουραστική ή δυσλειτουργική. Υπάρχουν πολλοί «έξυπνοι» τρόποι για να κάνετε την κουζίνα σας πιο άνετη και οι καλύτεροι περιλαμβάνουν:\nΟ αποθηκευτικός χώρος αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία σε μια μικρή κουζίνα. Εάν εκμεταλλευτείτε σωστά κάθε εκατοστό της κουζίνας σας, αναδιοργανώνοντας τα σημεία που δεν σας εξυπηρετούν, έχετε τη δυνατότητα να δημιουργήσετε αμέτρητους συνδυασμούς και να προσθέσετε νέες λύσεις μεταμορφώνοντας τον χώρο. Αρχικά σκεφτείτε πώς ακριβώς χρησιμοποιείτε την κουζίνα σας και πού πρέπει να είναι όλα, καθώς αυτό θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε τι αποθηκευτικούς χώρους χρειάζεστε και πού. Είναι καλύτερο να αποθηκεύετε αντικείμενα ανάλογα με τη συχνότητα που τα χρησιμοποιείτε, οπότε βεβαιωθείτε ότι τα καθημερινά πιάτα βρίσκονται σε ένα εύκολα προσβάσιμο ράφι χαμηλά, με τα κομμάτια για τις ειδικές περιστάσεις να βρίσκονται κάπου ψηλότερα.\nΟυδέτεροι χρωματικοί συνδυασμοί\nΜπορείτε να κάνετε την κουζίνα σας να φαίνεται ευάερη και άνετη επιλέγοντας έναν ουδέτερο συνδυασμό χρωμάτων. Ωστόσο ο όρος ουδέτερος δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνουμε αυστηρά στην μπεζ ή στην κρεμ απόχρωση. Δοκιμάστε να συνδυάσετε πλακάκια λευκού μοτίβου με μαρμάρινες επιφάνειες και τα ντουλάπια σε ένα ανοιχτό ή denim μπλε για ένα ζωντανό αλλά «ήρεμο» χρωματικό σχεδιασμό.\nΜη φοβηθείτε ένα τολμηρό δάπεδο σε μια μικρή κουζίνα, αφού τα έντονα πλακάκια μπορούν να δημιουργήσουν ένα έντονο μοτίβο που θα αποσπά τα βλέμματα, προσδίδοντας την αίσθηση του μεγαλύτερου χώρου. Ενα έντονο δάπεδο ταιριάζει ιδανικά με τους ουδέτερους χρωματικούς τόνους ενώ μπορείτε να προσθέσετε και τη δική σας διακοσμητική πινελιά, όπως είναι ένα κρεμαστό φυτό ή ακόμα και ένας μικρός πίνακας με το μότο της κουζίνας σας.\nΝησίδα, η νέα τραπεζαρία\nΗρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω μας τις κλασικές μεγάλες τραπεζαρίες και να καλωσορίσουμε τη νησίδα στην κουζίνα μας. Μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε σε μια μικρή κουζίνα, εξασφαλίζοντας επιπλέον χώρο αποθήκευσης αλλά και έξτρα επιφάνεια, διατηρώντας την κοινωνική της πτυχή. Θα ήταν καλό να επιλέξετε μια νησίδα με έξτρα ανοιχτό αποθηκευτικό χώρο από κάτω για την αποθήκευση λαχανικών ή άλλων χρηστικών αντικειμένων, όπως οι πετσέτες. Μαζί με τη νησίδα έρχονται και τα σκαμπό, τα οποία αφού χρησιμοποιήσετε μπορείτε να τα σπρώξετε εύκολα ακριβώς από κάτω, αφήνοντας τη δίοδο ελεύθερη.\nΠροσδιορίστε ποια είναι τα μέρη του «χαμένου χώρου», όπως τα κενά ανάμεσα από τα ράφια, το πίσω μέρος των ντουλαπιών, ο χώρος κάτω από τον νεροχύτη, οι γωνίες ή ακόμα και τα περβάζια που δεν χρησιμοποιούνται. Δοκιμάστε να αποθηκεύσετε εκεί τα μαγειρικά σκεύη που σπάνια χρησιμοποιούνται ή έχουν μόνο έναν σκοπό. Ετσι έχετε περισσότερο ελεύθερο χώρο και διατηρείτε την κουζίνα σας οργανωμένη και τακτοποιημένη. Μπορείτε επίσης να σκεφτείτε τον χώρο στους τοίχους, στις πόρτες και στα ντουλάπια και να προσθέσετε μια ράγα για σκεύη, γάντζους στις εσωτερικές πλευρές των ντουλαπιών ή και επιπλέον ράφια σε γωνίες και σε εσοχές.\nΠηγή: Κάντε χώρο στην.. κουζίνα | Vita.gr


Chanel Cruise 2018: Μία συλλογή αφιερωμένη στην αρχαία Ελλάδα | Μόδα | Ladylike.gr\nSTYLE ΜΟΔΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΔΗΜΑ Μαΐου 04 2017 13:12\nO Karl Lagerfeld φέρνει την Ελλάδα στο Παρίσι σε ένα από τα πιο εμπνευσμένα show της τελευταίας δεκαετίας.\n"Θεωρώ την Ελλάδα ως την πηγή της ομορφιάς και του πολιτισμού. Τότε υπήρχε μια θαυμάσια ελευθερία κινήσεων που έκτοτε έχει εξαφανιστεί".\nΟ Karl Lagerfeld ξέρει τι σημαίνει μόδα. Ξέρει τι σημαίνει να κάνεις μόδα. Από το 1983 βρίσκεται στο τιμόνι του οίκου Chanel. "Η κομψότητα είναι μια φυσική ιδιότητα. Αν μια γυναίκα δεν την έχει όταν είναι γυμνή, δε θα την έχει ποτέ, ούτε όταν είναι ντυμένη."\nΛίγοι ήταν οι τυχεροί που είχαν στο χέρι τους την πρόσκληση. ''La Modernité de l’Antiquité'' στο Grand Palais του Παρισιού.\nΤο lipstick που διάλεξε η Kendall Jenner για το μακιγιάζ της


Βερολίνο: συγκέντρωση συμπαράστασης στην Ελλάδα | Chios News\nΑρχική Νέα Τοπικά Βερολίνο: συγκέντρωση συμπαράστασης στην Ελλάδα\nΒερολίνο: συγκέντρωση συμπαράστασης στην Ελλάδα\nΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ\nΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!\nΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΟΙ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!\nΤρία εκατομμύρια συμμετείχαν στη γενική απεργία της Τετάρτης στην Ελλάδα.\nΜόνο στην Αθήνα έφτασαν οι διαδηλωτές τους 100.000. Φώναζαν: “Την κρίση να πληρώσουν οι κλέφτες που τη δημιούργησαν”. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων. Την ίδια στιγμή ο γερμανικός τύπος γράφει: “Η πτωχευμένη Ελλάδα παίρνει το πιο παχύ τσεκ της ιστορίας”. Λες και δωρίζεται κάτι εδώ πέρα. Το “πακέτο βοήθειας” της ΕΕ και του ΔΝΤ των 110 εκ. Ευρώ πρόκειται επί της ουσίας για ένα “πακέτο κέρδους” προς όφελος των τραπεζών! Οι γερμανικές τράπεζες είναι οι δεύτεροι μεγαλύτεροι δανειστές της Ελλάδας. Πρώτα απ’ όλες η Deutsche Bank, η Commerzbank, η Hypo Real Estate, η Finanzmonopole Allianz, η Muncher Ruck και η Postbank. Είναι όλοι αυτοί οι κερδοσκόποι που συμβάλλουν αποφασιστικά στη σημερινή κατάσταση.\nΤα συμφέροντα και του γερμανικού κεφαλαίου επωφελήθηκαν από την κατάσταση της Ελλάδας. Δεν είναι ο λαός που οδήγησε τα πράγματα στο αδιέξοδο. Είναι ο καπιταλισμός και η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας. Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα δεν ξεπερνά τα 800 Ευρώ, ενώ η μέση σύνταξη τα 500, με κόστος ζωής ίδιο αν όχι και υψηλότερο από τη Γερμανία. Το 67,5% των συνολικών φόρων του 2009 δεν είχε άλλο προορισμό από την “τσέπη” των ελληνικών και διεθνών τραπεζών, των καπιταλιστών, των λίγων πλούσιων μεγαλοϊδιοκτητών, που κατακλέβουν τον παραγόμενο πλούτο και το δημόσιο. Τώρα για όλα αυτά καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι μέσα από τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, την αύξηση του ΦΠΑ, την κατάργηση της ασφάλισης και των δημόσιων κοινωνικών παροχών. Η κυβέρνηση της Μέρκελ προβάλλεται ως ο ισχυρός παίχτης μέσα στη δικτατορία της ΕΕ, φορτώνοντας τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του λαού. Είναι επίκαιρο ερώτημα πότε θα δούμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται και στη Γερμανία. Χαρακτηριστική είναι η επίθεση στους άνεργους του ταμείου ανεργίας.\nΚι όμως οι εργαζόμενοι, οι νεολαίοι και οι αγρότες της Ελλάδας δε θέλουν να βαδίσουν σ’ αυτό το δρόμο. Αυτό δείχνουν οι μαζικές απεργίες και οι διαδηλώσεις με τις συγκρούσεις των τελευταίων εβδομάδων. Η αντίστασή τους στρέφεται όχι μόνο απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση αλλά και ενάντια στην ΕΕ, το ΔΝΤ, το κεφάλαιο. Ο αγώνας του λαού είναι δίκαιος. Χρειάζονται τη στήριξη και την αλληλεγγύη των εργαζομένων, των ανέργων, των νέων και των συνταξιούχων από όλη την Ευρώπη! Το σήμα που φτάνει σήμερα από την Ελλάδα πρέπει να ακουστεί και εδώ: Τα βάρη της κρίσης πρέπει να πληρωθούν από αυτούς που τα δημιούργησαν, το διεθνές κεφάλαιο, τα συμφέροντα και τις τράπεζες!\nΟΛΟΙ ΔΕΥΤΕΡΑ, 10.5.2010 ΣΤΙΣ 6μμ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡΠΛΑΤΣ\n(Η πρωτοβουλία υποστηρίζεται προς το παρόν από οργανώσεις – χώρους – αγωνιστές της Αριστεράς:)\nΑΝΤΑΡΣΥΑ Βερολίνου, μέλη των Linke στην ελληνική ένωση, BASG (εναλλακτική κίνηση αλληλεγγύης και αντίστασης Βερολίνου), ομάδα εργατική εξουσία, MLPD (μαρξιστικό- λενινιστικό κόμμα Γερμανίας), νεολάια Revolution, Αραβική Ένωση, πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην Tekel, γυναικεία οργάνωση, SI (διεθνιστική αλληλεγγύη).\nΠροηγούμενο άρθροΕναλλακτική ενημέρωση: Aποκαλύψεις – σοκ για το οργανωμένο σχέδιο κατά της Ελλάδας\nΕπόμενο άρθροΝΕ Χίου του ΚΚΕ: πλατύ κάλεσμα για συλλαλητήριο 15/5


Η μουσούδα της χρονιάς - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\n29 Δεκεμβρίου 2011, 12:44 Ενημερώθηκε: 29 Δεκεμβρίου 2011, 09:18\nΞαφνικά θα σηκωθεί, θα αφουγκραστεί συγκεντρωμένος την Αμαλίας, τα αφτιά του θα κινηθούν πιάνοντας ήχους που εσύ δεν μπορείς να διανοηθείς, θα ανοίξει τα μάτια για λίγο ακόμη και θα φύγει τρέχοντας. Μια μικρή, αδιάφορη πορεία Τυνησίων εμφανίζεται τέσσερα λεπτά αργότερα και πλησιάζει το Σύνταγμα. Δεν υπήρχε λόγος για ταραχή, η πορεία είναι μια μετριότητα ούτε καν λίγος σαματάς. Ενας μοτοσικλετιστής που είχε την έμπνευση να φορέσει μπλε μπουφάν και άσπρο κράνος δέχεται μια μικρή λεκτική επίθεση. Δεν μοιάζει με αστυνομικό, αλλά ποιος ξέρει σε αυτή την πόλη;\nΟ Θοδωρής είναι έξι χρόνων. Περίπου 42 σε ανθρώπινα χρόνια. Γύρω από τον λαιμό του έχει γραμμένο σε μια μεταλλική ταυτότητα έναν αριθμό κινητού τηλεφώνου, το όνομά του και τίποτε άλλο. Δεν είναι άστεγος, αν και προτιμά να ζει μια ρέμπελη ζωή. Εχει σπίτι κοντά στα Εξάρχεια, το σπίτι του κύριου Αχιλλέα, ενός συνταξιούχου Αθηναίου με αγάπη στα αδέσποτα αυτής της περίεργης πόλης. Εκεί κοντά μεγάλωσε, εκεί ανδρώθηκε (προτού στειρωθεί) μέχρι να καταλάβει πως ο προορισμός του είναι ο κόσμος, η φασαρία, η μάχη και η διασημότητα. Μέχρι να αρχίσει να αλητεύει στην πλατεία Συντάγματος και – όπως όλοι οι σωστοί κινηματογραφικοί επαναστάτες – να αποκτήσει και ψευδώνυμο: Λουκάνικος, γνωστός διεθνώς ως «riot dog». Κατά κόσμον, Θοδωρής.\nΟλα ξεκίνησαν το 2008. Ο Θοδωρής ήταν τριών, η πόλη παλλόταν από τις πρώτες της έντονες αστικές μάχες και ο μικρός σκύλος έβρισκε την αλήθεια του. Το παρατσούκλι Λουκάνικος ήρθε αργότερα: «Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για την έμπνευση των νονών, η αγάπη του για τα αλλαντικά είναι αταβιστική» εξηγεί ο περήφανος πατέρας. Τις Κυριακές, όλες τις Κυριακές, η Βενετία, μια κοπέλα που αγαπάει τα ζώα, αναλαμβάνει να τον ταΐσει: «Με συμπαθεί, αλλά όταν έρχομαι με το μηχανάκι του φίλου μου και φοράμε άσπρα κράνη, συνήθως μας γρυλίζει απειλητικά μέχρι να τα βγάλουμε» λέει διηγούμενη ιστορίες αγάπης και τρόμου για τον Λουκάνικο, ιστορίες που μοιάζουν με αυτή των γονιών όταν διηγούνται τα αδιάφορα κατορθώματα των παιδιών τους. Ετσι πάει όμως.\nΤο καλοκαίρι, αμέσως μετά την ψήφιση του Mεσοπρόθεσμου, υπήρξε μια ανησυχία από τον λαό του. Στο Internet, τον τόπο της αρχικής διασημότητάς του, τα ποστ αγωνίας για τον Λουκάνικο που έχει εξαφανιστεί και ποιος ξέρει σε τι γενετικό πείραμα υποβαλλόταν από την ελληνική Αστυνομία, αυξάνονταν ανησυχητικά. Στην πραγματικότητα ο Θοδωρής ιδιώτευε κοντά στα Εξάρχεια, στο σπίτι του, εξαντλημένος από τη διαρκή επαναστατική μάχη και αδύναμος από ισχυρές ποσότητες χημικών που είχε εισπνεύσει στις πορείες: «Δεν θέλει να κάθεται σπίτι. Μόνο για λίγο για να ορθοποδήσει. Μετά κάνει τη μικρή επανάστασή του και φεύγει. Κάθε σκύλος υποθέτω πως έχει τον χαρακτήρα του. Σε αυτόν αρέσει ο σαματάς» λέει ο κηδεμόνας του, ο κύριος Αχιλλέας, εκπρόσωπος του άλλου, του όμορφου προσώπου της πόλης, που κάθε μέρα φροντίζει τα ζώα της, μιλάει μαζί τους, τα ταΐζει όλα σε μια καθημερινή περιφερειακή βόλτα γύρω από το ιστορικό κέντρο.\nΟ Μπρεχτ έχει γράψει «αλίμονο στον τόπο που έχει ανάγκη από ήρωες». Δεν χρειαζόταν ο Λουκάνικος και ο ηρωισμός του για να καταλάβουμε πως κάτι δεν πάει καλά στον δικό μας τόπο. Η ουσία, όμως, είναι πως ο Θοδωρής/Λουκάνικος είναι ένας ήρωας. Αρχικά γιατί είναι σκυλί. Και όπως ξέρουν οι παλιοί ηθοποιοί, «ένα σκυλί και ένα παιδί μπορούν να κλέψουν τη σκηνή». Ενα σκυλί συμβολίζει την αθωότητα, το αυθεντικό σύμβολο που δεν χειραγωγείται εύκολα, που ξέρει το καλό. Επίσης, η τάση των ανθρώπων να αποδίδουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα ζώα κρατάει από παλιά. Από τον Ομηρο και τη σχέση του Οδυσσέα με τον Αργο και από την ιστορία του Χάτσικο που έγινε ταινία με τον Ρίτσαρντ Γκιρ, από την ηρωική Λάσι, την πρωτοπόρο Λάικα, τον γκαφατζή Γκούφι, τον γοητευτικά ανόητο Ραντανπλάν, τον έξυπνο Ιντεφίξ μέχρι το άγαλμα του σκύλου στη Φωκίωνος Νέγρη, μια τιμή προς έναν ανώνυμο, πιστό σκύλο, οι ιστορίες για την πίστη και τη γοητεία των συμπαθών τετράποδων είναι τόσο δημοφιλείς και ευεπίφορες στη συγκίνηση όσο ένα υγρό βλέμμα τους.\nΖούμε, όμως, περίεργες εποχές και ένα άγαλμα δεν αρκεί. Στον λογαριασμό του στο Twitter, το καλοκαίρι ο Λουκάνικος πουλούσε πνεύμα, όπως τόσο καλά ξέρουν να κάνουν οι βιρτουόζοι χρήστες του μέσου: «Μπορεί να είμαι στειρωμένος, αλλά έχω (sic) ανδρισμό» έγραφε λίγο προτού ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο. Λίγο αργότερα ανέβαζε μια φωτογραφία με τον ίδιο να ανακουφίζεται σε ένα παρτέρι της πλατείας Συντάγματος. «Είναι πάντα υπέροχα να τα κάνεις έξω από τη Βουλή» έγραφε η λεζάντα. Στον λογαριασμό του στο Facebook, σε αυτόν με το απλό όνομα «Loukanikos» κάτω από τον αστείο, αλλά εύστοχο χαρακτηρισμό «Δημόσιο Πρόσωπο» 25.596 άνθρωποι δηλώνουν ηλεκτρονικά τον θαυμασμό τους. Και οι περισσότεροι δεν είναι καν Ελληνες. Κάθε ξένος δημοσιογράφος που σέβεται τα χρήματα που πληρώνει η εφημερίδα του προκειμένου αυτός να καταγράψει την ελληνική παράνοια από κοντά, στέλνει και ένα ρεπορτάζ με τον πάντα πρόθυμο για δημοσιότητα Λουκάνικο. Το αποτέλεσμα, όπως μεταφράζεται στη σελίδα, είναι πολυπολιτισμικό. Τη μία ημέρα δεκάδες άνθρωποι από την Ισπανία γράφουν επαναστατικά φιλοζωικά σχόλια. Την επομένη οι αναρτήσεις έρχονται από την Ιταλία. Υστερα από τη Χιλή. Από το Περού. Από τις ΗΠΑ. Ενα παρατεταμένο, ψηφιακό «αααχ τι γλυκό» ακούγεται από όλον τον πλανήτη προς έναν αδιάφορο για όλα αυτά σκύλο. Περίεργες εποχές.\nΣτα social media (ο Λουκάνικος διαθέτει εκτός από Facebook και Twitter και δικό του κανάλι στο ΥouΤube, καθώς και το διάσημο blog ebeldog.tumblr.com) τα σχόλια λένε πολλά: «Αν τον πειράξει κανείς, θα τα σπάσω όλα» γράφει κάποιος απειλώντας προκαταβολικά. «Το σκυλί έχει ένστικτο, ξέρει ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός». Και ένας επαγγελματίας συνωμοσιολόγος αναρωτιέται «και αν είναι μεταμφιεσμένος ασφαλίτης, ρε παιδιά;».\nΚάποια ερωτήματα είναι προβοκατόρικα: Αν ο Θοδωρής/Λουκάνικος ήταν αστυνομικό σκυλί, εκπαιδευμένο για την καταστολή, τι συναισθήματα θα προκαλούσε; Κάποια άλλα αντηχούν την κοινή λογική: Γιατί αυτός ο περίεργος σκύλος συντάσσεται με τη λαϊκή οργή και το μίσος κατά των δυνάμεων καταστολής; Ο Αντώνης Στέφας, σύμβουλος ψυχολογίας σκύλων, έχει κάποιες απαντήσεις: «Η ετικέτα “αντιστασιακό σκυλί” είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα και ουσιαστικά προβάλλει αυτό που θέλουμε να δούμε στον σκύλο. Ανεξάρτητα από το τι ακούγεται και νομίζει ο περισσότερος κόσμος, τα σκυλιά δεν είναι αγελαία ζώα, συνηθίζουν όμως να δημιουργούν χαλαρές παρέες. Αν προστάτευε το Σύνταγμα, τότε δεν θα περνούσε κανένας από εμάς από κοντά του. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν συμβαίνει. Συνεπώς ο σκύλος, ανάλογα με το τι συμβαίνει στο περιβάλλον (στο Σύνταγμα) συμμετέχει με τον δικό του, σκυλίσιο τρόπο. Θεωρεί τη μάχη επιβράβευση». Γιατί, όμως, προβάλλουμε όλοι ανθρώπινα χαρακτηριστικά στα ζώα; «Ο ανθρωπομορφισμός και γενικότερα η προσπάθεια να ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά των σκυλιών με ανθρώπινα μέτρα και σταθμά είναι λάθος. Ο σκύλος πάντα βρίσκεται στο δίλημμα του τι είναι ασφαλές και τι μη ασφαλές. Αν νιώσει απειλή, θα προσπαθήσει να φύγει ή να πολεμήσει, ανάλογα με το ταμπεραμέντο του. Οι στολές των αστυνομικών στα μάτια ενός μικρού παιδιού μπορεί να φαντάζουν τρομακτικές, το ίδιο και στα μάτια ενός σκύλου». Ο κύριος Αχιλλέας έχει άλλη άποψη: «Απλώς του αρέσει ο σαματάς. Και είναι και ματαιόδοξος, του αρέσει η τόση αγάπη».\nΚαι από αγάπη, άλλο τίποτα. Ο Λουκάνικος – άξιος συνεχιστής του Κανέλλου, του προηγούμενου «riot dog», που πέθανε το 2008 αφότου έγινε σύμβολο και αυτός, ήρωας του (πιο συγκρατημένου τότε) Διαδικτύου και τραγούδι από τον Στάθη Δρογώση – είναι ο σκύλος της χρονιάς, ένα από τα πρόσωπα του «Time». Για να γίνει η φωτογράφιση στο αμερικανικό περιοδικό, για να βγει η εικόνα του να ατενίζει το αύριο με μισόκλειστα μάτια σκεπτόμενου επαναστάτη, χρειάστηκε μια ξεκάθαρη εμπορική συμφωνία: Με τη βοήθεια δύο λουκάνικων, ο Θοδωρής – για τους φίλους Λουκάνικος – πόζαρε με ύφος ζεν πρεμιέ. Γιατί έτσι είναι οι σταρ, δεν δίνουν τις καλύτερες πόζες τους αμισθί. Καπιταλισμός, σε σκυλίσια μορφή.


ΟΥΦ ! | os.arena Forum\nΏρα: 18.01.2020, 11:23\nos.arena Forum › Εμείς και ο κόσμος μας › Ό,τι να 'ναι\n1 2 3 4 5 ... 19 Παραπέρα »\n› ΟΥΦ !\nΣελίδες: « Παραπίσω 1 ... 11 12 13 14 15 Παραπέρα »\nΕδώ μάλλον κάνεις λάθος, οι σαρανταποδαρούσες είναι από τα πιο επικίνδυνα έντομα.\nΛοιπόν, η μόνη εξαίρεση είναι η οικιακή σαρανταποδαρούσα, η όπως λέγεται home centipede. Έχει μακρύ λεπτό σωματάκι, διαφανές περίπου, και πολλά μακριά πόδια σαν τριχίτσες. Το χρώμα είναι προς το μπεζ και λευκό γκρί. Περπατά σε τοίχους, ταβάνια, και στέκεται και ακίνητη. Τρώει ψύλλους, ψείρες, μυγάκια, αυγά ψύλλων, και τέτοια, γι' αυτό παραινούν να μην τις σκοτώνεις αλλά να τις διατηρείς για να σου κάνουν καθαρισμό. Δεν τσιμπούν τον άνθρωπο. Απλώς στην όψη φοβίζουν άμα δεν ξέρεις. Και εγώ την πάτησα τότε, δεν ήξερα πως ήταν ακίνδυνες. Τις έχεις δει σίγουρα, κάνε αναζήτηση με εικόνα στο λήμμα "οικιακή σαρανταποδαρούσα" η "home centipede" για να την θυμηθείς.\nΟι άλλες ναι, είναι επικίνδυνες. Μάλιστα σε ένα ντοκιμαντέρ που είχα δει, με τις γιγάντιες σαρανταποδαρούσες σε κάτι χώρες Μαλαισία, Βόρνεο, Ταιλάνδη και λοιπά, αυτές είναι φόβος και τρόμος. Είναι πολύ μεγάλες και δηλητηριώδεις. Ανέφερε πως είναι από τα αρχαία πλάσματα της Γης, και όπως όλα τα αρχαία ζώα είναι και άσχημη, και ισχυρή, και επικίνδυνη.\nΧάρης, post: 28844, member: 1144 είπε κι ελάλησε: Δεν τον έχω συναντήσει ποτέ, και που να τον δω κιόλας; ....\nΤίποτα κουκουβάγιες, γεράκια, δεν τους τρώνε;\nΣτην Αττική δεν υπάρχουν και τόσοι υδροβιότοποι, δεν είναι εύκολο να του συναντήσεις. Υπάρχουν ωστόσο στον υδροβιότοπο του Σχοινιά (τα λεγόμενα "Δικαστικά") κι έχουν εξαφανίσει πελαργούς και νερόκοτες.\nΣτην υπόλοιπη επικράτεια, ιδιαίτερα στα βόρεια που υπάρχουν υδροβιότοποι ο μυοκάστορας τείνει να κυριαρχήσει. Με μια αναζήτηση θα δεις ανακοινώσεις κινδύνου.\nΔεν είναι άμεσα επικίνδυνος για τον άνθρωπο αλλά καταστρέφει τη φυσική ισορροπία. Δε φοβάται τις γάτες κι αυτές λόγω μεγέθους δεν τον πλησιάζουν. Το ίδιο και τα αρπακτικά πτηνά, εκτός ίσως αν πρόκειται για μικρό μυοκάστορα. Ομως τα νεογνά μένουν μέσα στη φωλιά (μια τρύπα στο έδαφος) και είναι δύσκολο να τα εντοπίσουν.\nΙσως ο αετός έχει τη δυνατότητα να κυνηγήσει ενήλικο μυοκάστορα, αλλά και πάλι, οι αετοί όσο πάνε γίνονται και πιο σπάνιοι.\nΧάρης, post: 28843, member: 1144 είπε κι ελάλησε: 6. Αγριόγατες - Λύγκες.\nΔεν νομίζω πάντως πως οι επιθέσεις σε κοτέτσια είναι συχνές, γιατί όπως είπα είναι μοναχικές και του εσωτερικού δάσους. Δεν είναι αλεπού δηλαδή, που έχει τη συνήθεια να πηγαίνει επί τούτου σε κοτέτσια.\nΔεν πιστεύω πως η αγριόγατα θα τολμήσει να επιτεθεί σε σκύλο τόσο εύκολα, πολύ σπάνιο το βλέπω. Ούτε σε άνθρωπο. Δαγκωνιά τρως μόνο αν πας να στριμώξεις τραυματισμένο ζώο, φοβισμένο, γενικά αν κάνεις κάτι πολύ στραβό. Αλλιώς απλά θα τρέξουν να φύγουν όπως τις γάτες δρόμου (τις μη εξοικιωμένες).\nΠρόκειται για σπάνιο ζώο, και προστατευόμενο, κινδυνεύει με εξαφάνιση, όπως είδες με την υπόθεση του φουρόγατου Κρήτης. Όταν τον είχε δείξει η τηλεόραση, απέκλεισα την εκδοχή να ήταν φουρόγατος λόγω μεγέθους, και όψης. Υποθέτω πως στην Κρήτη λόγω άγνοιας, κυνήγησαν και εξαφάνισαν τους φουρόγατους.\nΑγριόγατα Silvestris αποκλείω να στην πέσει από δέντρο, η από αλλού. Σίγουρα θα τρέξουν να εξαφανιστούν.\nΑντίθετα ο Λύγκας, σε σχετικό ντοκιμαντέρ που παρακολούθησα, τη στήνει σε δέντρα, φροντίζει να είναι αόρατος και ήσυχος, και την πέφτει σε άλλο ζώο άλμα και δάγκωμα στο σβέρκο (όπως συνηθίζουν οι γάτες εξάλλου). Δεν ξέρω για άνθρωπο τώρα, αλλά υποθέτω πως ναι, μπορεί να σου την πέσει. Είναι πολύ μοναχικό ζώο, και σπάνιο. Στο ντοκιμαντέρ ανέφερε πως λόγω της οικιστικής περικύκλωσης, αρκετοί λύγκες από την Ελλάδα διέφυγαν σε γειτονικές χώρες, σε δασικές περιοχές, όπου είναι ακόμα υποανάπτυκτες οικιστικά, και με λιγότερο θόρυβο και ενόχληση.\nΜόλις πριν λίγες μέρες άκουσα για επίθεση αγριόγατας σε κοπάδι προβάτων στον Ταύγετο Λακωνίας. Είχαν προηγηθεί αρκετές επιθέσεις στα γύρω κοτέτσια, τις οποίες αρχικά απέδωσαν σε αλεπούδες. Ομως έχει βασικές διαφορές η επίθεση της αλεπούς από της αγριόγατας.\nΗ αλεπού όπως και η αγριόγατα επισκέπτονται νύχτα τα κοτέτσια, όταν οι κότες κουρνιάζουν. Η αλεπού αρπάζει μία μία όλες τις κότες από το λαιμό και τις πνίγει. Δεν το κάνει τυχαία. Μ'αυτό τον τρόπο το πουλί δεν προλαβαίνει να βγάλει κάποιον ήχο και να ειδοποιήσει τα υπόλοιπα. Έτσι η αλεπού θα πνίξει όλα τα πουλιά και θα φάει μόνο ένα, αυτό που θα διαλέξει να πάρει μαζί της στη φωλιά της. Ο πτηνοτρόφος το πρωί θα βρεί όλες τις κότες πνιγμένες, χωρίς άλλα τραύματα εκτός του λαιμού, και θα λείπει μόνο μία. Τότε μιλάμε σίγουρα για επίθεση αλεπούς.\nΗ αγριόγατα δεν καταστρώνει τόσο πολύπλοκα σχέδια. Αρπάζει μια κότα από το λαιμό και την καταβροχθίζει ζωντανή. Στο κοτέτσι γίνεται τρομερή φασαρία, ειδοποιούνται τα σκυλιά και ο πτηνοτρόφος. Η αγριόγατα σπάνια παίρνει μαζί της κάποια κότα, μόνο όταν έχει μικρά. Συνήθως εξαφανίζεται μόλις αρχίζει η φασαρία στο κοτέτσι, αφήνοντας πίσω της μία, το πολύ δύο μισοφαγωμένες κότες. Λιχουδιά για την αγριόγατα αποτελούν τα εσωτερικά όργανα του πουλιού, συκώτια κλπ. Όπως περίπου συμβαίνει με τις οικιακές γάτες που τρώνε τα εντόσθια ποντικών κι αφήνουν το υπόλοιπο.\nΤο ίδιο και όσον αφορά τα πρόβατα. Ο βοσκός βρίσκει ένα πρόβατο με ξεσκισμένο λαιμό και μισοφαγωμένο. Συνήθως κάποιο νεαρό πρόβατο που είναι πιο αδύναμο και μπορεί να το διαχειριστεί καλύτερα ο αγριόγατος.\nΟ λύγκας συνηθίζει να παίρνει μαζί του το θήραμα και να το κρύβει για να το φάει αργότερα, όπως περίπου κάνουν οι λεοπαρδάλεις, τα τσίταχ ή τα πούμα. Ο αγριόγατος δυσκολεύεται να το σύρει σε μεγάλη απόσταση κι έτσι τρώει όσο προλαβαίνει μέχρι να εμφανιστεί κίνδυνος και να το σκάσει.\nΕυρωπαική αγριόγατα. Στην Ελλάδα ζούν 2 είδη της με ικανοποιητικό πληθυσμό.\nΟ κρητικός Φουρόγατος που έχει εξαφανιστεί αποτελεί τρίτο είδος.Εμφανισιακά διαφέρει από την οικόσιτη γάτα μόνο στο μέγεθος και στο μάκρος της ουράς.\nΟ λύγκας (λύνξ) ξεχωρίζει από το μεγάλο του μέγεθος (φτάνει τα 35 κιλά), τις χαρακτηριστικές φούντες στα αυτιά, τις μακριές "φαβορίτες" και την πολύ κοντή ουρά.\nΕπιθέσεις σε άνθρωπο δε θεωρώ πιθανές ούτε από αγριόγατο ούτε από λύγκα, εκτός κι αν στριμωχτεί. Επίσης θεωρώ απίθανο να σκαρφαλώνει σε δέντρα ο λύγκας (εκτός ίσως αν κινδυνεύει). Μιλάμε για αιλουροειδές-δρομέα (όπως το τσίταχ) που διακρίνεται για τα μεγάλα του άλματα, και όχι αναρριχητή όπως η λεοπάρδαλη. Επίσης, σε αντίθεση με τις γάτες που απεχθάνονται το νερό, ο λύγκας είναι άριστος κολυμβητής. Μήπως το ντοκυμανταίρ που είδες αναφερόταν σε κάποιο συγκεκριμένο, δεντρόβιο είδος λύγκα;\nΣε συνθήκες επιβίωσης μπορεί να αναζητήσει κανείς το θήραμα του λύγκα μέσα σε κουφάλες πεσμένων κορμών δέντρων ή σε κοιλότητες βράχων. Το ζώο συνηθίζει να το σκεπάζει σχολαστικά με χώμα ώστε η μυρωδιά του να μην προσελκύσει άλλα αρπακτικά, λύκους κλπ. Οπως περίπου κάνει η οικόσιτη γάτα με τα περιττώματά της. Αν ψάχουμε για θήραμα του λύγκα, τότε ψάχνουμε για ίχνη σκαψίματος στο χώμα.\nΌταν λες οικιακή σαρανταποδαρούσα εννοείς μάλλον αυτήν:\nη οποία πράγματι είναι ακίνδυνη. Συχνάζει συνήθως στο μπάνιο υπαίθριων σπιτιών γιατι όπως όλες οι σαρανταποδαρούσες αρέσκεται στην υγρασία.\nΗ επικίνδυνη σαρανταποδαρούσα είναι αυτή:\nη οποία πράγματι προέρχεται από την προ-κάμβια περίοδο, όπως και το θαλάσσιο αντίστοιχο, η σκολόπεντρα:\nΚαι η θαλάσσια σκολόπεντρα είναι επικίνδυνη αν έρθει σε επαφή με το δέρμα. Τρέφεται συνήθως με ψοφίμια και συναντάται σε σημεία που υπάρχουν πολλά τέτοια. Σε μώλους που ξεψαρίζουν τα δίχτυα τους οι ψαράδες υπάρχουν μεγάλοι αριθμοί από τέτοιες.Επίσης, το ψάρεμα με δυναμίτη αφήνει πολλά πτώματα ψαριών "πατωτά" (στο βυθό) κι έτσι αυξάνεται ο αριθμός της σκολόπεντρας. Εκτός της θαλάσσιας χελώνας δεν έχει άλλους εχθρούς κι έτσι αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα.\nΤα τριχίδια που έχουν αντί για πόδια περιέχουν τοξική ουσία που ερεθίζει το δέρμα ή προκαλεί αλεργικές αντιδράσεις.\nΣυμβαίνει όμως και το αντίστροφο. Η θαλάσσια σκολόπεντρα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στο ανθρώπινο σάλιο. Αν φτύσουμε σε μια τέτοια, τότε το σημείο που έρχεται σε επαφή με το σάλιο διαλύεται και το ζώο χωρίζεται στα δύο. Λέγεται πάντως ότι το κομμάτι που βρίσκεται το κεφάλι επιβιώνει από τον ακρωτηριασμό αναπτύσσοντας εκ νέου το σώμα που έχασε.\nΠάντως η θαλάσσια σκολόπεντρα δεν είναι έντομο, αρθρόποδο ή προνύμφη εντόμου αλλά μαλάκιο (σκουλήκι).\nΈχω γνωρίσει κάποιους γατάτες και γατούδες στην Αθήνα, οι οποίοι μάλιστα έχουν κάνει κατάληψη σε ένα ακατοίκητο σπίτι και φιλοξενούν εκεί γάτες. Αστειευόμενοι την έχουν ονομάσει "γατάληψη". Πριν λίγο καιρό και με αφορμή κάποια γηπεδικά επεισόδια, εισέβαλαν στη γατάληψη κάτι φασίστες των ΜΑΤ. Μη βρίσκοντας εκεί καταληψίες ούτε γάτες (έφυγαν όπως είναι φυσικό) έβγαλαν το άχτι τους στα στρώματα, τις κουβέρτες και τα παλιά έπιπλα που είχαν μεταφέρει οι καταληψίες για τα γατιά. Άναψαν μάλιστα μια φωτιά μέσα στο σπίτι, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν τα διπλανά σπίτια και να ξεσηκωθούν οι γείτονες που έβλεπαν με καλό μάτι την γατάληψη (αφού εξαφανίστηκαν τα ποντίκια από το εγκαταλελειμμένο σπίτι).\nΟι ΜΑΤατζήδες κατάλαβαν ότι θα βρούν μπελά με τις μαλακίες τους κι έφυγαν άρον-άρον πριν φτάσει η πυροσβεστική. Απ'όσο ξέρω κινήθηκε διαδικασία σε βάρος τους αλλά αμφιβάλλω αν έχουν εντοπιστεί. Οι γαταληψίες πάντως επέστρεψαν στην κατάληψη, την καθάρισαν, την έβαψαν και κουβάλησαν νέα στρώματα και κουβέρτες για τις γάτες.\nΗ σελίδα της γατάληψης στο ρουφιανομπούκ: el-gr.facebook.com/gatalipci\ndebianass, post: 28847, member: 1803 είπε κι ελάλησε: Επίσης θεωρώ απίθανο να σκαρφαλώνει σε δέντρα ο λύγκας (εκτός ίσως αν κινδυνεύει).\nΌλα τα αιλουροειδή σκαρφαλώνουν, ακόμα και το cheetah. Είναι στη φύση τους. Μπορεί να είναι για παιχνίδι, μπορεί να είναι για εκγύμναση, μπορεί να είναι για να αποκτήσουν το «higher ground» σε έφοδο λείας. Σκαρφαλώνουν όμως. Επίσης, τουλάχιστον ο Ευρασιατικός Λύγκας δε θεωρείται και τόσο καλός δρομέας. Όπως και η υπόλοιπη συνομοταξία του, έχει κοντά πόδια.\nΌχι, δε σκαρφαλώνουν σε δέντρα όλα τα αιλουροειδή (π.χ. λιοντάρια) κι απ'όσα σκαρφαλώνουν ελάχιστα θεωρούνται δεντρόβια, δηλαδή να κυνηγούν σε δέντρα. Από τα βαλκανικά είδη γάτας μόνο ένα είδος της Πολωνίας κυνηγά στα δέντρα. Ακόμα κι από τα είδη την κατ'εξοχην δεντρόβιας λεοπάρδαλης, αρκετά δεν είναι δεντρόβια. Η επαπειλούμενη λεοπάρδαλη του χιονιού (έχουν μείνει ελάχιστες στο ανατολικό Νεπάλ) δε σκαρφαλώνει ποτέ σε δέντρα, αφού στο υψόμετρο που ζει φυτρώνουν μόνο θάμνοι.\nΦυσικά έχει τη δυνατότητα να σκαρφαλώσει σε ένα κορμό αν χρειαστεί, πράγμα που κάνουν και οι λύγκες αν κυνηγηθούν. Αλλά δεν αποτελεί το βιότοπό της, όπως άλλα είδη που τρέφονται με δεντρόβια ζώα (πιθήκους, πουλιά κλπ).\nΟ λύγκας είναι δασόβιος αλλά όχι δεντρόβιος. Μάλιστα οι βαλκάνιοι λύγκες, λόγω της εξάπλωσης το ανθρώπου, ζούν όλο και ψηλότερα, ξεπερνώντας την αλπική ζώνη όπου δεν υπάρχουν και πολλά δέντρα.\nΤελευταία και λόγω της ερήμωσης της επαρχίας στον ελλαδικό χώρο εμφανίζονται περισσότεροι λύγκες, χωρίς να πάψουν να είναι επαπειλούμενο είδος.\nΣτον Ταύγετο υπάρχουν λίγοι στη μεσσηνιακή πλευρά, σε καταφύγια θηραμάτων. Δυστυχώς, τα καταφύγια δε γίνονται σεβαστά απ'όλους τους κυνηγούς, έτσι κινδυνεύουν ακόμα κι εκεί.\nΠέρυσι το πάσχα πάντως υπήρχε τουλάχιστον μια θηλυκιά που φώλιαζε σε ξεχασμένο αντάρτικο καταφύγιο σε φαράγγι της Μάνης. Δεν είδα την ίδια αλλά τη φωλιά στα βράχια με φρέσκα υπολείμματα κουνελιού και ίχνη στο χώμα που έδειχναν θηλυκό λύγκα.\nΕξελικτικά πάντως, οι αγριόγατες αποτελούν απογόνους του σπαθοδόντη, της τίγρης με τα σπαθωτά δόντια, που υπήρξε ο μεγαλύτερος φυσικός εχθρός του ανθρώπινου είδους.\nΟι ομοιότητες με το λύγκα είναι εμφανείς:\nΆλλο σκαρφαλώνει κι άλλο είναι δεντρόβιο. Δεν είπα ότι όλα τα αιλουροειδή είναι δεντρόβια αλλά ότι όλα σκαρφαλώνουν. Και τα λιοντάρια. Και η λεοπάρδαλη του χιονιού, αν βρεθεί σε μέρος με ψηλότερη βλάστηση. Το να λες ότι δε σκαρφαλώνει επειδή στο φυσικό της βιότοπο δεν υπάρχει δέντρο, είναι μη επιχείρημα. Κάνε μια αναζήτηση «snow leopard on tree» και θα δεις ότι μια χαρά σκαρφαλώνει, χωρίς να απειλείται. Δε σκαρφαλώνουν μόνο για να αποφύγουν την απειλή αλλά γιατί μπορεί να τους γυάλισε κάποιο φρούτο ή για ξεκούραση. Δεν έχεις δει λέαινες που αράζουν σε δέντρα; Και η κατοικίδια γάτα δεν είναι δεντρόβια αλλά σκαρφαλώνει από δέντρο μέχρι τις κουρτίνες του σπιτιού.\nΝα πούμε πάντως ότι η σχέση ανθρώπου-γάτας ήταν συμβιωτική και στην άγρια κατάσταση. Ο άνθρωπος δεν ήταν πάντα θήραμα, είχε τρόπους να ωφελείται από το κυνήγι των αιλουροειδών.\nΑσφαλώς είναι επιχείρημα οι συνήθειες κάθε ζώου στο περιβάλλον του. Ας πούμε, οι σκύλοι δε σκαρφαλώνουν σε δέντρα. Παρόλα αυτά, ο σκύλος-λεοπάρδαλη της Καταχούλα σκαρφαλώνει και κυνηγά σε δέντρα.\nΑκόμα πιο τρανταχτό παράδειγμα της φυσικής προσαρμογής ο άνθρωπος. Με καταγωγή και κατασκευή δεντρόβιου είδους, επεβίωσε όχι εξαιτίας της ικανότητάς του να σκαρφαλώνει, αλλά λόγω της ικανότητάς του να διασχίζει μεγάλες αποστάσεις και να ψύχεται με τον ιδρώτα, πράγμα που δεν κατάφεραν άλλα πρωτεύοντα αφού το δέρμα τους δεν έχει ιδρωτοποιούς αδένες.\nΠλάσματα σουλατσάρουν στο νήμα: 2 Επισκέπτης(ες)


ΔΟΝΗΣΕΙΣ - DONHSEIS\nΝα λοιπόν πάλι και πάλι μπροστά μας το καρμικό 19, ένας αριθμός που κλείνει κύκλους στον έρωτα για να ανοίξει καινούριους. Όμως, η καρμικότητα του 19 έγκειται στο ότι αυτό το μέλλον που υπόσχεται να μας φέρει, το χτίζει με τα λάθη του παρελθόντος, και αυτό δεν είναι καλό. Το νου σας, αφήστε πίσω με δική σας βούληση τις τοξικές συμπεριφορές, αντισταθείτε στο ...\nΈνα δύσκολο και ζηλιάρικο τετράγωνο ανάμεσα στην Αφροδίτη από τον Υδροχόο και τον Δία από τον Σκορπιό δυναμιτίζει την ημέρα ενώ ταυτόχρονα έχουμε έναν Πλούτωνα που συνομιλεί πολύ καλά με τον Άρη, και αυτά δεν είναι καλά νέα! Η διάθεσή μας να μοιράσουμε εγκεφαλικά με την αλλοπρόσαλλ\nΤο 10 έρχεται σήμερα στην ζωή μας και στον έρωτα. Είναι ένας αριθμός μεγάλης αξίας, με έντονες δυνατότητες να χαρίσει νέες ερωτικές αρχές, αρκεί να μην κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε ότι χτίζονται νέες αγάπες σε παλιά λάθη. Κινηθείτε με γνώμονα την δύναμη στον έρωτα, αλλά όχι τον εγωισμό.\nΤο 16 είναι το φωτεινό πετράδι που λάμπει στον αριθμολογικό ορίζοντα της ημέρας. Ένας αριθμός μεγάλης δύναμης, αλλά καρμικός. Πρόκειται για ένα 7 με άλλη γραφή, άρα είναι ένας αριθμός τυχοδιωκτικού αλλά και ιερού χαρακτήρα, με ακόμα πιο επαυξημένη την δύναμή του, που μας σπρώχνει να ασχοληθούμε με τον έρωτα με πολύ εγωισμό – πάντα ο εγωισμός κινεί το ...


Λίπανση στο sex: Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται... - Onmed.gr\nΜελέτες δείχνουν ότι το λιπαντικό κάνει το σεξ πιο απολαυστικό και για τα δύο φύλα, ενώ παράλληλα διευκολύνει τον οργασμό. Δείτε λοιπόν πώς θα επιλέξετε το κατάλληλο.\nΣτην αγορά κυκλοφορούν τρία είδη λιπαντικού: με βάση το νερό, με βάση τη σιλικόνη και με βάση το λάδι.\nΟι 5 αγαπημένες στάσεις των αντρών στο σεξ (γράφημα)\nΛΙΠΑΝΤΙΚΟ ΣΤΟ ΣΕΞ\nΒΑΖΕΛΙΝΗ ΣΤΟ ΣΕΞ\nΛΙΠΑΝΣΗ ΣΤΟ ΣΕΞ\nΛΙΠΑΝΤΙΚΟ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΝΕΡΟ\nΚαρκίνος μαστού: Υπόμνημα στον πρωθυπουργό & τον υπ. Υγείας για κατάρτιση σχεδίου δράσης\nΚορονοϊός: Ασφαλές και αποτελεσματικό το εμβόλιο της Moderna για παιδιά 6-11 ετών, λέει η εταιρεία


"ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ" η εφημερίδα: Ο Γ. Ακριώτης στη Β. Εύβοια και στο λιμάνι Μαντουδίου\nΟ Γ. Ακριώτης στη Β. Εύβοια και στο λιμάνι Μαντουδίου\nΣτα πλαίσια της περιοδείας του, ο κ. Ακριώτης μαζί με τα μέλη του ΔΣ του ΟΛΝΕ κ. Μπάρμπα και κ. Παζβαντίδη επισκέφτηκαν το λιμάνι Μαντουδίου –Κυμάσι και συζήτησαν\nγια τις παρεμβάσεις που χρειάζεται να γίνουν ώστε να ενισχυθεί επιπλέον ο αναπτυξιακός ρόλος του λιμανιού, που αποτελεί ουσιαστικό σημείο αναφοράς για την τουριστική ανάπτυξη της Β. Ευβοίας λόγω και της διασύνδεσης του με τα νησιά των Σποράδων.\nΣτη συνέχεια ο κ. Ακριώτης επισκέφτηκε τις εγκαταστάσεις του Ναυπηγείου Μαντουδίου ΛΑΜΔΑ, ξεναγήθηκε από τον ιδιοκτήτη και διευθυντή της εταιρείας κ. Λιβαδάρα, συνομίλησε με τους εργαζόμενους και ενημερώθηκε για το αντικείμενο και τις εργασίες που πραγματοποιούνται. Με τον κ. Λιβαδάρα συζήτησαν εκτενώς για τις απαιτούμενες κινήσεις (αδειοδοτήσεις, εκκρεμότητες) ώστε η εταιρεία να εξελιχθεί περαιτέρω, γεγονός που θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της περιοχής και θα δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας.\nπεζοπορική εξόρμηση στο Τελέθριο\n28η Οκτώβρη στην Ιστιαία\nΈγκριση Τεχνικού Προγράμματος έτους 2018\nΟδηγίες για τον εμβολιασμό κατά της εποχικής γρίπη...\nΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ\nΟ ΔΗΜΟΣ ΙΣΤΙΑΙΑΣ - ΑΙΔΗΨΟΥ ΣΤΗΝ ΝΑΥΠΑΚΤΟ\nκαταπολέμηση των παράνομων ελληνοποιήσεων\nστις λουτροπόλεις της Τσεχίας\nΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΘΕΡΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ\nΟ Γ. Ακριώτης στη Β. Εύβοια και στο λιμάνι Μαντουδ...\nο Α.Πρατσόλης στην Αιδηψό\nεκδήλωση για το ηλεκτρονικό έγκλημα\nπρόσληψη λογιστή για τη Σχολική Επιτροπή\nΓιώργος Ακριώτης: τα σχολειά άνοιξαν με τα λιγότερ...\n«ΝΕΑ ΠΝΟΗ»:να μπει φρένο στον κατήφορο του δήμου