η αριστερή στρουθοκάμηλος: Έγκλημα χωρίς τιμωρία;\nΈχουμε συνηθίσει να λέμε ότι η διαφθορά είναι συστατικό στοιχείο του δημόσιου βίου. Εστω και χωρίς καμία υπόνοια για συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις, το κοινό αίσθημα είναι ότι "αυτοί τα έφαγαν". Μια αίσθηση που δηλητηριάζει μονίμως την πολιτική, μπλοκάρει κάθε φιλότιμη προσπάθεια του ανώνυμου κρατικού λειτουργού να δουλέψει με φιλότιμο και συνέπεια και δημιουργεί άλλοθι στους πολίτες να παραβούν και αυτοί τον νόμο, αφού "όλοι τα ίδια κάνουν". Μπορεί να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος;\nΑπό την πολιτική ανηθικότητα της κυβέρνησης Κωλέττη του 1844, "το πάθος των τρικουπικών προς πλουτισμόν", το "Κάτω οι κλέφτες" των εκλογών του 1932-33 (παρατίθενται από Α. Λάσκαρη, διδ. διατριβή, Πάντειο) μέχρι το σημερινό "φέρτε πίσω τα κλεμμένα", τα ίδια θέματα, οι ίδιοι ένοχοι και το ίδιο αίτημα τιμωρίας επιστρέφουν με επιμονή στη νεοελληνική επικαιρότητα.\nΟ κύκλος της πολιτικής διαφθοράς και της κρατικής αναποτελεσματικότητας συντηρείται στην Ελλάδα περισσότερο από 170 χρόνια.\n1. Σε έναν φαύλο κύκλο μακράς διαρκείας ελάχιστη σημασία έχει το "τις πρώτος φταίει", ποια είναι δηλαδή η ιδρυτική αιτία του κακού.\nΕίναι η ανθρωπολογική και η πολιτισμική συνθήκη (ο "καθυστερημένος" λαός) που ωθούν την πολιτική τάξη και τη διοίκηση στην ευνοιοκρατία και στην παράβαση καθήκοντος ή είναι η πολιτική εξουσία που εκμαυλίζει την κοινωνία;\nΣτους κύκλους μακράς διαρκείας, τα αίτια μετατρέπονται αενάως σε αποτελέσματα και τα αποτελέσματα σε αίτια.\nΑρα, σημασία έχει μόνο η τελική αλυσίδα συνεπειών, με δύο κρίσιμες συνιστώσες:\n2. Πώς σταματάει αυτό;\nΣε έναν φαύλο κύκλο μακράς διαρκείας ελάχιστη σημασία έχει το αν οι περισσότεροι, ή και όλοι, συμφωνούν ότι ο κύκλος του κακού πρέπει να "σπάσει".\nΣτην πραγματικότητα, αν οι περισσότεροι συμφωνούν, αυτό είναι ισχυρή ένδειξη για το αντίθετο, ότι δηλαδή το "κακό" θα συνεχιστεί.\nΌσο περισσότεροι στρέφονται ενάντια στη διαφθορά τόσο πιο δύσκολα ο κύκλος θα σπάσει, διότι τόσο περισσότεροι είναι αυτοί που έχουν συμμετάσχει σε αυτόν (ως θύτες, ως θύματα ή και τα δύο) και, άρα, τόσο πιο βαθιά είναι ριζωμένος ο κύκλος.\nΤο παράδοξο είναι παλαιό και γνωστό.\nΑς δούμε το παράδειγμα της αξιοκρατίας. Σε χώρες ή θεσμούς χωρίς αξιοκρατία, "όλοι" δηλώνουν υπέρμαχοί της. Μα αφού όλοι είναι υπέρ της αξιοκρατίας, πώς γίνεται να μην υπάρχει αξιοκρατία;\nΣτην πραγματικότητα, η διαδεδομένη ισχυρή πεποίθηση ότι δεν υπάρχει αξιοκρατία ανατροφοδοτεί το έλλειμμά της, διότι ακόμη και οι πιο ικανοί και πιο αξιοκράτες, φοβούμενοι την εγγενή δύναμη του συστήματος, δηλαδή την παντοδυναμία των αναξιοκρατών, λειτουργούν προληπτικά: συμπεριφέρονται συχνά και οι ίδιοι χωρίς κανόνες, δηλαδή "αναξιοκρατικά"- με σκοπό να προστατεύσουν τον ρόλο που δικαιούνται ή τις αξιοκρατικές ιδέες που τω όντι υπηρετούν.\n3. Πώς "σπάει", συνεπώς, αυτός ο πανίσχυρος σχιζοφρενικός κύκλος;\nΜόνον από πάνω.\nΜόνον από την πολιτική εξουσία.\nΜόνο με τη βολονταριστική δράση των πολιτικών ηγεσιών και, ως συνέχειά της, μόνο με την "τρομερή" δύναμη του κράτους.\nΓιατί το κράτος, ακόμη και το σημερινό ελληνικό αναποτελεσματικό κράτος, κατέχει ισχύ συντριπτικά ανώτερη των ιδιωτών. Αρκεί να την χρησιμοποιήσει.\nΑρκεί δηλαδή να πάει κόντρα στις επικρατούσες ιδεολογίες, είτε συντεχνιακές είτε φιλελεύθερες, οι οποίες βολεύονται με τη διαιώνιση ενός ασθενικού και "αστρατηγικού" κράτους.\n4. Η πολιτική διαφθορά και η κρατική αναποτελεσματικότητα δεν είναι φαινόμενα ταξικά ουδέτερα.\nΔεν επωφελούνται όλοι ("μαζί τα φάγαμε"), ούτε στον ίδιο βαθμό.\nΑπό την ένδεια του κράτους και τις ανεπάρκειες της "φατριαστικής υπαλληλίας" θίγονται προπάντων όσοι εξαρτώνται περισσότερο από δημόσιους πόρους: οι οργανισμοί δημοσίου συμφέροντος (νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία, πανεπιστήμια κτλ.), οι φτωχότερες κοινωνικές ομάδες και οι αουτσάιντερ.\n5. Στο νοσηρό αυτό πλαίσιο, η περίφημη "τιμωρία", το να μπουν, για παράδειγμα, κάποιοι στη φυλακή, ικανοποιεί το δημόσιο αίσθημα, όχι όμως το δημόσιο συμφέρον.\nΔεν μπορείς να πάρεις πίσω τα "κλεμμένα", γιατί δεν μπορείς να "τρέξεις" ανάποδα το νήμα της πολιτικής και οικονομικής ιστορίας και να αναιρέσεις τις επιπτώσεις της (διαχρονικής) φοροδιαφυγής, της (διαχρονικής) ευνοιοκρατίας ή της (διαχρονικής) σπατάλης.\nΤο έγκλημα επί του κράτους είναι, εν τέλει, ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία. Όσοι έφαγαν έφαγαν, όσοι έχασαν έχασαν. Το αποτέλεσμα είναι τελικό και αμετάκλητο. Και τα κορόιδα είναι αμετακλήτως κορόιδα.\n6. Υπάρχουν "κλειδιά" για το παρόν και το μέλλον;\nΗ στρατηγική για το χρέος (δηλαδή το μνημόνιο) όχι μόνον υπονομεύει, ελλείψει πόρων, τη στρατηγική μεταρρύθμισης του κράτους, αλλά και την περιορίζει, λόγω του δημοσιονομικού τραύματος, στο αναγκαίο αλλά ανεπαρκές "ποτέ ξανά".\nΤο ζητούμενο όμως σήμερα για το ελληνικό κράτος- και για κάθε κράτος- είναι πιο φιλόδοξο και μοντέρνο από την αποκατάσταση του ορθολογισμού και της αποτελεσματικότητας της διοίκησης.\n7. Χωρίς μια στρατηγική μείωσης της "δομικής εξάρτησης" του κράτους (και της κοινωνίας) από τις αγορές, χωρίς τη διεύρυνση της οικονομικής περιμέτρου δράσης και της ικανότητας κοινωνικής και προνοιακής καινοτομίας των δημόσιων αρχών, η επιβεβλημένη μάχη για την αναμόρφωση της διοίκησης κινδυνεύει να είναι μάχη καθυστερημένης οπισθοφυλακής.\nΤο ότι τα σημερινά διακυβεύματα περί κρατικής οργάνωσης δεν διαφέρουν πολύ από τα αντίστοιχα της βαυαροκρατίας και των περιόδων Τρικούπη και Ελ. Βενιζέλου αποτελεί καμπανάκι αναχρονισμού, ένδειξη ενός κλειστού μεταρρυθμιστικού ορίζοντα.\nΣυνοψίζοντας, τα έθνη που "κινούνται γρήγορα" είναι εκείνα που επιλύουν ταυτόχρονα τα προβλήματα του προηγούμενου ιστορικού κύκλου και εκείνα του επόμενου.\nΧωρίς την ταυτόχρονη επίλυση, θα παραμείνουμε, όπως έγραφε ο σατιρικός του 19ου αιώνα (παρατίθεται από Λ. Λούβη), περικλεισμένοι στη μικρή μας λίμνη, χωρίς έξοδο στη θάλασσα, "κοάζοντες βάτραχοι εις το τέλμα τους".\nΕτικέτες Γεράσιμος Μοσχονάς, Διαφθορά, Μεταρρυθμιστική Αριστερά\nΑνώνυμος 23 Ιανουαρίου 2011 - 2:00 μ.μ.\nΟι ειδήσεις εχθές και προχθές μας δείχνουν γεγονότα από την Αλβανία με τους Αλβανούς πολιτικούς και τις ρεμούλες τους και τις διαμαρτυρίες συγκεντρώσεις των Αλβανών.\nΣτην γειτονική Αλβανία βρέθηκε κάποιος και τα ξεσκέπασε, βρέθηκε κάποιο κανάλι και τα έδειξε, βρέθηκε κόσμος που διαμαρτυρήθηκε.\nΣτην Ελλαδίτσα μας (ψωροκώσταινα)τίποτε.\nΟι Αλβανοί είναι πολλή μπροστά σε σχέση με εμάς.\nΑνώνυμος 23 Ιανουαρίου 2011 - 8:45 μ.μ.\nΟ Εντι Ραμα ειναι διανοουμενος επιπεδου με εκπληκτικη δουλεια σαν δημαρχος Τιρανων και τωρα επικεφαλης της αντοπολιτευσης . Ποσους ελλ.πολιτικους εχουμε σε αυτο το επιπεδο εξουσιας? Κατα τ΄αλλα καποιοι παπαγαλιζαν το ''Καμινοκακλαμανηδες'', θυμαστε? Αυτη η χωρα ειναι βυθισμενη σε επικινδυνη παρακμη που αγγιζει ολους μας οτι κι αν λεμε , σε οποια πλευρα τοποθετουμαστε. To κειμενο του Μοσχονα εχει το αναγκαιο ιστορικο πλαισιο για να κατανοησει κανεις τις ιδιαιτεροτητες του ελλ. κοινωνικου σχηματισμου που δεν σηκωνει απλουστευσεις και ευκολες λυσεις. Βρισκομαστε στην κοψη πολλων ξυραφιων αλλα πολλοι ανθρωποι που συναναστρεφομαι δειχνουν να μην το αντιλαμβανονται και αυτο ειναι το πιο ανησυχητικο. mike\nΕΝΣΗΜΟ 24 Ιανουαρίου 2011 - 1:46 π.μ.\nΑκριβώς αυτό είναι και το "πρόβλημα" σου.\nΤο λές και μόνος σου οτι είσαι "τραγική" περίπτωση,οι περισσότεροι που "συναναστρέφεσαι"-οι φουκαράδες-δεν σε κταλαβαίνουν πόσο μπροστά είσαι!!!\nΓια πάρτο και απο την άλλη μήπως εσύ είσαι ο προβληματικός!\nΟσο για τον Κακλαμίνη "συνήγορο" τον είδαμε με το καλημέρα και με την έδρα του 7,5% που "πέταξε".\n"νομιμος" ο καλικράτης που "τρώει" έδρες "νόμιμο" να έχει και ζυγό αριθμό δημ.συμβούλων.\nΑλλά σιγά να μη μας εξηγήσουν τι είναι πολιτικός αμοραλισμός τα "στελέχη" της ευρολιγούρας.\nΟχι και ανώνυμος "σ." 24 Ιανουαρίου 2011 - 6:48 μ.μ.


ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΩΡΑΣ. ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ\nΑρχική σελίδαΔΙΑΦΟΡΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΩΡΑΣ. ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ\nΣυγκεκριμένα, την Κυριακή 28η Οκτωβρίου θα αλλάξουμε τα ρολόγια μας και θα μπούμε στη χειμερινή ώρα.\nΑν και φαίνεται ότι θα είναι όντως η προ-τελευταία φορά που θα γίνει αυτό. Και αυτό γιατί ναι μεν η αλλαγή ώρας από χειμερινή σε θερινή και το αντίστροφο με βάση την πρόταση της Κομισιόν θα καταργηθεί, αλλά η πρόταση είναι η αλλαγή ώρας να πάψει να ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τον Απρίλιο του 2019.


Η διδασκαλία του Αϊνστάιν στο ΑΠΘ — Saloni.ca Archive\nΗ διδασκαλία του Αϊνστάιν στο ΑΠΘ\nΔημοσίευση για τη Θεωρία του Αϊνστάιν στην εφημ. Μακεδονία 8-5-1928\nΔημοσίευση για των Αϊνστάιν και τη θεωρία του στην εφημ. Εμπρός στις 29-6-1957\nΗ πρώτη διδασκαλία της Σχετικότητας από τον καθ. Ν. Εμπειρίκο στο Παν. Θεσσαλονίκης την ακαδ. χρονιά 1935-36\nΗ διδασκαλία της Σχετικότητας από τον καθ. Γ. Κοντόπουλο στο Παν, Θεσσαλονίκης την ακαδ. χρονιά 1957-58\nΤο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης πριν το 1940\nΟ Νικόλαος Εμπειρίκος (1903-1964) διορίστηκε υφηγητής στην Πειραματική Φυσική του Παν. Θεσσαλονίκης το 1930, εκλέχθηκε έκτακτος καθηγητής στην έδρα της Πειραματικής Φυσικής το 1935 και τακτικός καθηγητής το 1937. Η έδρα του μετονομάστηκε το 1940 σε Β’ έδρα Φυσικής.\nΟ Ν. Εμπειρίκος ήταν από τη γνωστή οικογένεια των εφοπλιστών\n1951, ο Ν. Εμπειρίκος, ως πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στα εγκαίνια κτιρίων του Αγροκτήματος του Πανεπιστημίου\n14-5-1951, ο Ν. Εμπειρίκος, ως πρύτανης, στην τελετή θεμελίωσης του κτιρίου του Χημείου\n[Από το αρχείο του κ. Χ. Βάρβογλη]\nΣτις 7-5-1961, τη ημέρα των εγκαινίων του κτιρίου της Φυσικομαθηματικής Σχολής του ΑΠΘ. Με μπλε περίγραμμα ο Γεώργιος Κοντόπουλος, καθηγητής της Ασυτρονίας και με πορτοκαλί περίγραμμα ο Ν. Εμπειρίκος.\nΟ Χάρης Βάρβογλης συμπληρώνει και σχολιάζει αυτήν και την επόμενη φωτογραφία: Η πρώτη είναι από τον εορτασμό της 25-ετηρίδας του ΑΠΘ, τότε που θεμελιώθηκε και το Χημείο. Στο βήμα ο Γεώργιος Παπανδρέου, τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (σε μπλε κύκλο), και κάτω ο τότε πρύτανης Εμπειρίκος (σε κόκκινο κύκλο).\nΣτην άλλη ο Εμπειρίκος ξεναγεί τον τότε διάδοχο Κωνταντίνο στο υπόγειο της νεότευκτης ΦΜΣ. Από αριστερά ο Ιερώνυμος Κοτσώνης, τότε πρωθιερέας των ανακτόρων και στη συνέχεια αρχιεπίσκοπος, ο Κωνταντίνος, ο Εμπειρίκος, ο πρίγκηπας Μιχαήλ, κάποια πλάτη και ο Κυριαζόπουλος.\nΗ διατριβή του Ν. Εμπειρίκου στο Physikalisches Institut του Πανεπιστημίου του Μονάχου, με θέμα στον επιστημονικό κλάδο της Φυσικοχημείας και δημοσιευμένη στο περιοδικό “Annalen der Physik” [395(1), 1929 : 91-111].\nΤο βιβλίο που στηριζόταν ο Ν. Εμπειρίκος για τη διδασκαλία της Πειραματικής Φυσικής


Sunday nailspiration! Λίγη έμπνευση για το μανικιούρ σου αυτή την Κυριακή - NEWS1\nΚυριακή Κανονίδου 16 Φεβρουαρίου, 2020 17 Φεβρουαρίου, 2020\nΤο Sunday Nailspiration είχε σταματήσει για λίγο καιρό γιατί είχαμε τα fashion week και ψάχναμε για άλλη έμπνευση στο instagram… καταλαβαίνεις! Έχοντας όμως επιστρέψει (για λίγο) στη βάση μας και με τεράστια ανάγκη για χαλάρωση, τα δάχτυλά μας μας οδήγησαν σε ατελείωτο scrolling!\nΤο να κοιτάζεις άλλωστε μανικιούρ στο Instagram είναι κάτι το χαλαρωτικό όπως σου έχουμε πει. Με το κεφάλι μας γεμάτο εικόνες, ακόμα fresh από τους δρόμους της Νέας Υόρκης λοιπόν, πιάσαμε τους εαυτούς μας να ψάχνουν πιο edgy σχέδια.\nΤα screen shots που κρατήσαμε ήταν πολλά, συγκεκριμένα ήταν πάνω από πενήντα και όπως αντιλαμβάνεσαι έπρεπε να μικρύνουμε τον αριθμό για να φτιάξουμε μία σωστή gallery από την οποία θα μπορέσεις να αντλήσεις έμπνευση!\nΔιαλέξαμε λοιπόν τα δέκα καλύτερα από όσα είδαμε αυτή την εβδομάδα και θα τα βρεις με τη σειρά σου παρακάτω. Έχουμε σχέδια για ρομαντικά, edgy, fashionable και κλασικά κορίτσια! Έχουμε σχέδια για experts στο DIY ή και για αρχάριες!\nΜε λίγα λόγια, έχουμε ένα μανικιούρ για κάθε γούστο και ικανότητες και χωρίς να μακρηγορούμε περισσότερο, σε καλούμε να τα δεις όλα και να πάρεις λίγη έμπνευση για το επόμενο μανικιούρ σου όσο πίνεις τον απογευματινό σου καφέ. Enjoy…\nΈχεις δει την αδερφή της Ασημίνας Ουστάλλι; Αν όχι ήρθε η ώρα\nΕίσαι σίγουρα Υδροχόος; Κάνε το τεστ και μάθε!\nΗ φράση – κλειδί του ζωδίου σου για σήμερα, 23/03\nΜήπως είδες στο όνειρό σου καβγά;\nΚορονοϊός: Έτσι περνά τον χρόνο της με τα παιδιά μέσα στο σπίτι γνωστή Ελληνίδα μαμά\nΕίσαι αυθεντικός Κριός και ορίστε η απόδειξη!


Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ (ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ) ΓΗΠΕΔΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ | Apodytiriakias.gr\nΧρόνια τώρα πέφτει σπάτουλα για την πολυμεταχειρισμένη ιστορία του γηπέδου του Παναθηναϊκού. Για ένα ανύπαρκτο ζήτημα, αφού δεν υπάρχει κανένα γήπεδο κανενός Παναθηναϊκού. Από την άλλη, κατά καιρούς και όποτε το... θυμηθούν κάνουν το παιχνίδι τους κυβέρνηση, δήμος Αθηναίων και ό,τι νοείται ως Παναθηναϊκός, δηλαδή το μπέρδεμα του μπερδέματος.\nΚατ΄αρχήν, όταν μιλάμε για γήπεδο του Παναθηναϊκού δεν εννοούμε τίποτα άλλο παρά το γήπεδο του ποδοσφαίρου. Έστω πρώτα και πάνω απ' όλα του ποδοσφαίρου. Περιττή κάθε κουβέντα αν η ΠΑΕ, η ανώνυμη εταιρεία ποδοσφαίρου ''Παναθηναϊκός'' δεν το χρησιμοποιεί ως έδρα, είτε της ανήκει, είτε όχι το γήπεδο που... προβλέπεται να σηκωθεί. Δεν μπαίνει στη συζήτηση το ζήτημα να κτιστεί γήπεδο για να εξυπηρετείται το σκάκι ή η πυγμαχία, όποιο άλλο τμήμα του ερασιτέχνη.\nΝα σημειώσουμε ότι είναι ντροπή για σύλλογο με μεγαλύτερη από έναν αιώνα Ιστορία να μην έχει αποκτήσει δικό του γήπεδο. Κι αν θεωρηθεί ότι πράγματι είναι(;) ιδιοκτησίας του Παναθηναϊκού η Λεωφόρος, δεν τον τιμάει να ταυτίζεται ακόμα μ' ένα τόσο ξεπερασμένο λειτουργικά και... αισθητικά αθλητικό χώρο (φώτο).\nΓια να κτιστεί γήπεδο στο Βοτανικό ή στο Κακοσάλεσι απαιτείται η σχετική άδεια οικοδομής. Υπάρχει τέτοια; Και ποιος την έχει; Αρχικά η άδεια εκδόθηκε στο όνομα του Δήμου Αθήνας, αλλά στη συνέχεια ακυρώθηκε διότι υπήρξαν αντιδράσεις πολιτών οι οποίοι δικαιώθηκαν δικαστικά. Στο μεταξύ επί πολυμετοχικότητας (2008-10) ο τότε πρόεδρος της ΠΑΕ Νίκος Πατέρας έδωσε αρκετά φράγκα στην κατασκευαστική ΆΚΤΩΡ για να προχωρήσει στη σχετική μελέτη, συγκεκριμένα στο Βοτανικό, για λογαριασμό της εταιρείας ΓΗΠΕΛ, θυγατρικής της ΠΑΕ Παναθηναϊκός (Κάποτε ελεγχόταν από τον Γιάννη Βαρδινογιάννη, σήμερα από τον Γιάννη Αλαφούζο).\nΤελικά, ο Άρειος Πάγος επέτρεψε την κατασκευή γηπέδου στον Βοτανικό και την άδεια οικοδομής στο όνομα του Δήμου Αθήνας. Άγνωστο είναι με τι ανταλλάγματα θα συμφωνήσει ο σημερινός δήμαρχος Μπακογιάννης σε περίπτωση που αποφασίσουν (ποιοι;;;;;) να κτίσουν γήπεδο, όπου θα το χρησιμοποιούν ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϋ, για να περιοριστούμε στις ανώνυμες εταιρείες που εμπορεύονται τις εν λόγω αγωνιστικές δραστηριότητες με τη πράσινη φανέλα.\nΥπ' όψιν ότι για την κατασκευή σύγχρονου γηπέδου απαιτούνται τουλάχιστον εκατό εκ. ευρώ και στο κόλπο μπαίνουν τράπεζες, κατασκευαστικές, με την προοπτική, μετά την ολοκλήρωση του έργου, να εκμεταλλεύεται το όλο συγκρότημα από τα έσοδα εστιατορίων, καταστημάτων, πάρκιγκ, παιδότοπων κ.α.


Φόρμα Φορολογικής Δήλωσης – Taxwise\nΗ κατάσταση μου κατά το φορολογικό έτος 2019 ήταν: *\nΆνεργος με κάρτα ανεργίας\nΕίχα εγώ ή ο/η σύζυγος εισοδήματα από ακίνητη περιουσία το φορολογικό έτος 2019; *\nΜεταβλήθηκε η περιουσιακή μου κατάσταση το 2019 συγκριτικά με το 2018 (π.χ. αγορά-πώληση Ε.Ι.Χ.); *\nΚατά το 2019 διέμενα: *\nΣε ιδιόκτητη κατοικία\nΣε μισθωμένη κατοικία\nΉμουν φιλοξενούμενος σε τρίτο άτομο\nΥπήρχαν προστατευόμενα μέλη το 2019 (π.χ. παιδιά); *\nΑποδοχή Όρων Φόρμας Φορολογικής Δήλωσης *\nΔιάβασα και αποδέχομαι τους όρους του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR).\nΕπιθυμώ πέρα από εμένα να παρέχονται πληροφορίες και στο/στη σύζυγό μου.\nΕξουσιοδοτώ το λογιστικό γραφείο να κάνει χρήση τόσο των δικών μου πληροφοριών, δεδομένων και κωδικών πρόσβασης όσο και του/της συζύγου μου.\nΣυμφωνώ στην αποστολή όλων των δηλώσεων και εγγράφων με email, σε διαφορετική περίπτωση (π.χ. χειρόγραφα) οφείλω να ενημερώσω το γραφείο εγγράφως\nκαι να καταβάλω το κόστος αποστολής.\nΤο λογιστικό γραφείο στα πλαίσια της παροχής υπηρεσιών λογιστικών-φορολογικών και συναφών υπηρεσιών (όπως ενδεικτικά και όχι περιοριστικά: αιτήσεις προς δημόσιες υπηρεσίες) διατηρεί αρχείο προσωπικών δεδομένων για τους πελάτες της, προκειμένου να παρέχει κατά το δυνατόν καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες υπηρεσίες.\nΤο λογιστικό γραφείο καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την ασφάλεια των δεδομένων αυτών, με δεδομένη πάντα την προσήκουσα εχεμύθεια.\nΤα δεδομένα αυτά διατηρούνται στο αρχείο του λογιστικού γραφείου καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεργασίας της με τον φορολογούμενο-πελάτη της και για όσο χρονικό διάστημα απαιτείται από το νόμο. Σε περίπτωση διακοπής της συνεργασίας (π.χ. μη σύνταξη φορολογικής δήλωσης για ένα έτος από το λογιστικό γραφείο) το λογιστικό γραφείο δεν έχει υποχρέωση διατήρησης-διαφύλαξης του αρχείου.\nΔικαιώματα: Ο φορολογούμενος-πελάτης, με έγγραφο αίτημα (έγγραφο, email, fax) μπορεί να:\n• Έχει στην διάθεση του τα δεδομένα που συλλέγει και διατηρεί το λογιστικό γραφείο και τον αφορούν άμεσα.\n• Ζητήσει, σε περίπτωση που έχει την οποιαδήποτε ένσταση και δεν επιθυμεί τη διατήρηση του σχετικού αρχείου, την εξαίρεση του από τη διατήρηση των δεδομένων του.\n• Ζητήσει από το λογιστικό γραφείο την πλήρη διαγραφή των δεδομένων που έχει στην κατοχή του το λογιστικό γραφείο.\n• Ζητήσει, εκτάκτως, ο ίδιος ή αρμοδίως εξουσιοδοτημένα άτομα, την αποστολή εγγράφων μέσω email ή fax. Η αποστολή γίνεται από το λογιστικό γραφείο στα πλαίσια της καλής πίστης, μόλις και εφόσον είναι τεχνικά εφικτό.\nΥποχρεώσεις: Ο φορολογούμενος-πελάτης έχει την υποχρέωση:\n1) Να δηλώσει email επικοινωνίας και να ενημερώσει το λογιστικό γραφείο καθώς και να προβεί στη σχετική ρύθμιση αυτού, έτσι ώστε να μην περιέρχονται τα μηνύματα του λογιστικού γραφείου στα ανεπιθύμητα.\n2) Να ενημερώνει άμεσα για τυχόν αλλαγές στα προσωπικά του στοιχεία (κυρίως email).\n3) Να παρέχει επιπλέον πληροφορίες και δεδομένα, όταν ζητηθούν από το λογιστικό γραφείο, για την διεκπεραίωση-ολοκλήρωση των υποθέσεών του που έχει αδιαμφισβήτητα αναθέσει στο λογιστικό γραφείο.\n4) Να δηλώνει τα τρίτα πρόσωπα που μπορούν κατά περίπτωση να αιτηθούν και να έχουν πρόσβαση στα δεδομένα που διατηρεί το λογιστικό γραφείο. Σε αντίθετη περίπτωση το λογιστικό γραφείο είναι υποχρεωμένο να αρνηθεί την όποια παροχή πληροφοριών σε τρίτα μη εγκεκριμένα άτομα.


NewStars - Χατζηδάκης: Η ΔΕΗ είναι μια πληγή που πρέπει να επουλώσουμε αμέσως\nΟ υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης σε συνέντευξή του στη Realnewws προσθέτει πως η ΔΕΗ έχει φτάσει, δυστυχώς, στο παρά πέντε. Είχαμε την έκθεση του ορκωτού ελεγκτή που μας είπε ουσιαστικά ότι η επιχείρηση θα έχει άμεσα προβλήματα ρευστότητας στους επόμενους μήνες. Και αυτή η έκθεση έχει ήδη δημοσιευθεί από τον Απρίλιο. Είχαμε και τα μπλακ άουτ που ζήσαμε στο κέντρο της Αθήνας αυτή την εβδομάδα. Η ΔΕΗ έχει μια πληγή που πρέπει να επουλώσουμε επειγόντως.\nΣε ερώτηση για τον τρόπο σωτηρίας της ΔΕΗ υπογραμμίζει «μιλάμε για ένα σχέδιο σωτηρίας της επιχείρησης και των εργαζομένων. Που θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο ώστε να μην θιγούν οι καταναλωτές ρεύματος. Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές παράμετροι στο σχέδιο αυτό. Όπως, για παράδειγμα, η συντονισμένη προσπάθεια που πρέπει να γίνει να μαζευτούν τα χρεωστούμενα της επιχείρησης -διότι έφτασε να της χρωστάνε σχεδόν 3 δισ.- με έμφαση στους στρατηγικούς κακοπληρωτές και με παράλληλη προστασία των αδύναμων νοικοκυριών» και σημειώνει «το σχέδιο σωτηρίας της ΔΕΗ θα χαρακτηρίζεται από τη μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική ευαισθησία για το συμφέρον των καταναλωτών και των εργαζομένων της και, φυσικά, το συμφέρον της εθνικής οικονομίας».\nΑναφερόμενος στην απόκλιση του στόχου του πλεονάσματος την οποία επικαλείται η Κομισιόν και στο πώς θα καλυφθεί ο κ.Χατζηδάκης επισήμανε ότι «οι αγορές και οι επενδυτές έχουν αντιδράσει θετικά απέναντι στην πολιτική αλλαγή που πρεσβεύουμε. Αυτή η αλλαγή κλίματος, η θετική ψυχολογία που δημιουργείται γύρω από τις προοπτικές της Ελλάδας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να απελευθερωθεί το “συμπιεσμένο ελατήριο” της οικονομίας, για το οποίο έχουν μιλήσει αριστεροί και δεξιοί οικονομολόγοι» και συμπλήρωσε «υπολογίζουμε, λοιπόν, πως οι όποιες αποκλίσεις από το στόχο του πλεονάσματος, θα εξισορροπηθούν από το θετικό αντίκτυπο που προκαλεί στην οικονομία ο σχηματισμός μια σοβαρής και ευρωπαϊκής κυβέρνησης που είναι προσηλωμένη στις μεταρρυθμίσεις».\nPrevΠροηγούμενο PostΤι λέει ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος για τον ισχυρό σεισμό στην Κοζάνη\nΕπόμενο PostΤροχαίο με έναν 30χρονο νεκρό στην ΚαβάλαNext\nLorem elementum eleifend tempus Aliquam velit, ut vel, elit.


Ελένη Φεσσά – Εμμανουήλ: Η Αθήνα στις δεκαετίες του ’50, ’60 και ’70: Πολεοδομική μεταμόρφωση και αρχιτεκτονική δημιουργία – Clio Turbata\n08/01/2020 08/01/2020 Dimitris Mitsopoulos Slideshow, Απόψεις, Πρόσφατες αναρτήσεις\nΗ Αθήνα στις δεκαετίες του ’50, ’60 και ’70:\nΠολεοδομική μεταμόρφωση και αρχιτεκτονική δημιουργία\nΣτην αυγή του 21ου αιώνα το πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας πολύ λίγο θύμιζε την ευρωκεντρική Αθήνα του Μεσοπολέμου με τις αστικές κηπουπόλεις, τους προσφυγικούς συνοικισμούς και τις γειτονιές αυθαιρέτων. Αν εξαιρούσε κανείς τα λιγοστά κατάλοιπα της μακραίωνης και αδιάκοπης ιστορίας του, ο χαοτικός και πολυπολιτισμικός σχηματισμός των τεσσάρων περίπου εκατομμυρίων κατοίκων στα λεκανοπέδια της Αττικής ήταν ουσιαστικά μια σύγχρονη «μετάπολη», η οποία διέφερε τόσο από τις ιστορικές πόλεις της Ευρώπης όσο και από τις νέες, σχεδιασμένες πόλεις του 20ού αιώνα.\nΟι διαφορές αυτές, που χρωμάτιζαν και την αθηναϊκή αρχιτεκτονική, δεν οφείλονται μόνο σε κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες. Συνδέονται επίσης με γεωγραφικά και πολιτισμικά δεδομένα, με βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες και συνήθειες.\nΣκαριφήματα του αρχιτέκτονα – πολεοδόμου Γιώργου Κανδύλη, που δείχνουν την ιλιγγιώδη οικιστική ανάπτυξη της Αθήνας από το 1940 μέχρι το 1985.\nΟι πολεοδομικές και αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες της ελληνικής πρωτεύουσας στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα παρουσιάζουν δύο όψεις: μια αρνητική και μια θετική. Για την πρώτη χύθηκε και εξακολουθεί να χύνεται πολύ μελάνι. Όλοι μας, ειδικοί και κάτοικοι της ελληνικής πρωτεύουσας, δυσφορούμε για τις συνέπειες που είχε η ασχεδίαστη μεταμόρφωση της Αθήνας. δηλαδή για τη ρύπανση, το συγκοινωνιακό πρόβλημα, την αισθητική και λειτουργική της υποβάθμιση κ.ά. Ωστόσο είναι γεγονός ότι με την επινόηση της αντιπαροχής, την παράδοση της αυθαίρετης δόμησης και τις εκ των υστέρων ρυθμίσεις της πολιτείας, η μεταπολεμική Αθήνα ξανακτίστηκε σχεδόν χωρίς κεφάλαια και επεκτάθηκε γλυτώνοντας κάποιους κλυδωνισμούς ή άγονους πειραματισμούς των νέων πόλεων της Δύσης, των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού και του τρίτου κόσμου. Δεν είναι, επομένως, τυχαίο το πρόσφατο ενδιαφέρον ξένων ερευνητών για τις θετικές όψεις της ιδιότυπης αθηναϊκής πολυκατοικίας. Ενδεικτικά αναφέρεται ο συλλογικός τόμος με τίτλο Τhe Public Private House: Modern Athens and its Polykatoikia που επιμελήθηκε ο αρχιτέκτων – καθηγητής του Πολυτεχνείου της Νυρεμβέργης Richard Woditsch και κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Park Books της Ζυρίχης.\nΤέλος, αντίθετα από ότι γίνεται αλλού, η αρχιτεκτονική ποιότητας ούτε ενθαρρύνεται ούτε αναγνωρίζεται από την πολιτεία. Έτσι, ο ρόλος των πολεοδόμων και αρχιτεκτόνων στη διαμόρφωση της σύγχρονης Aθήνας και τον σχεδιασμό των σημαντικών κτιρίων της υπήρξε περιθωριακός. H περιθωριοποίηση αυτή ήταν ένας από τους λόγους της άναρχης δόμησης και της αισθητικής υποβάθμισης του αστικού της τοπίου. Aπό την Aθήνα ωστόσο δεν έλλειψαν ποτέ οι ικανοί πολεοδόμοι και οι προικισμένοι αρχιτέκτονες αλλά οι προϋποθέσεις για τη δημιουργική τους δράση, προϋποθέσεις που υπάρχουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.\nΣτις γραμμές που ακολουθούν θα προσπαθήσω: (α) να σκιαγραφήσω την πολεοδομική εξέλιξη της ελληνικής πρωτεύουσας από το 1950 έως το 1980. (β) να σχολιάσω χαρακτηριστικές όψεις της αρχιτεκτονικής των διαφόρων φάσεων αυτής της εξέλιξης. και (γ) να σταθώ σε αρχιτεκτονικά έργα μεγάλης επιρροής ή ιδιαίτερης σημασίας από ιστορική, πολιτισμική και αισθητική άποψη..\nΧρειάζεται, όμως, να τονιστεί με έμφαση ότι η Aθήνα δεν έχει το μονοπώλιο της ποιοτικής αρχιτεκτονικής των ετών 1950-1980. Aναφέρω μερικά χτυπητά παραδείγματα. Τα περισσότερα μοντέρνα ξενοδοχεία Ξενία της δεκαετίας του ’60 ανεγέρθηκαν στην ελληνική επαρχία. Από τα σαράντα επτά κατασκευασμένα έργα του Άρη Kωνσταντινίδη μόνο τα πέντε βρίσκονται στο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας. Tο Εργαστήριο ’66 του Δημήτρη και της Σουζάνας Αντωνακάκη, το Αρχιτεκτονικό Γραφείο 19/57 των Νίκου Δεσύλλα, Δημήτρη Κονταργύρη, Αντώνη Λαμπάκη και Παύλου Λουκάκη, τα Γραφεία των Τάσου και Δημήτρη Μπίρη, Δημήτρη Ησαΐα και Τάση Παπαϊωάννου κ.ά., πραγματοποίησαν ένα μεγάλο μέρος του έργου τους εκτός Aττικής. Οι αρχιτέκτονες –πολεοδόμοι Kωνσταντίνος Δοξιάδης και Γιώργος Kανδύλης εργάστηκαν και αναγνωρίστηκαν κυρίως στο εξωτερικό. Σε ολόκληρη την Eλλάδα και το εξωτερικό πραγματοποιήθηκε επίσης το έργο του Γραφείου Μελετών Αλέξανδρου Ν. Tομπάζη\n1.Η αττική οικιστική παράδοση και η χρόνια αδυναμία για μια σχεδιασμένη πολεοδομική ανάπτυξη της νέας Αθήνας\nΟ πρώτος που θα παραλληλίσει το ελεύθερο πολεοδομικό σύστημα της αρχαιότητας — το ονομαζόμενο αττικό— με την αυθαίρετη στέγαση στην Αθήνα του ’50 ήταν ο διαπρεπής αρχιτέκτων – αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός (1908-1985). «Η συνεχιζομένη προς όλας σχεδόν τας κατευθύνσεις ανάπτυξις της πόλεως», γράφει ο Τραυλός στα 1960, «προηγήθη πολλάκις της επεκτάσεως του ρυμοτομικού σχεδίου. Κατά μήκος ή πλησίον των αρχαίων οδών, αι οποίαι ωδήγουν έξω της πόλεως, οι σημερινοί κάτοικοι, όπως και οι αρχαίοι, εξηκολούθουν να κτίζουν αυθαιρέτως και εκτός σχεδίου τας οικίας των, αττικώς, ώς είδομεν ότι εχαρακτηρίζετο κατά την αρχαιότητα το ελεύθερον τούτο πολεοδομικόν σύστημα». Το γεγονός ότι η ασχεδίαστη ανάπτυξη των ελληνικών οικισμών συνεχίστηκε και κατά τους μεσαίους χρόνους, μας επιτρέπει να κάνουμε λόγο για μια αττική παράδοση δυναμικής ή οργανικής οικιστικής ανάπτυξης, η οποία αποδείχτηκε ισχυρότερη από την εκ των άνω προσπάθεια εκσυγχρονισμού της, δηλαδή από τα δυτικού τύπου ρυθμιστικά σχέδια των πολεοδόμων και τους ανεδαφικούς οικιστικούς νόμους της πολιτείας.\nΗ μορφή της μεταπολεμικής Αθήνας δεν καθορίστηκε από τις γνώμες των ειδικών και τη θέληση του νομοθέτη. Πολύ σημαντικότερος υπήρξε ο ρόλος άλλων παραγόντων: της μικροϊδιοκτησίας, των περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων της πολιτείας, της μικρής κλίμακας των οικοδομικών επιχειρήσεων, αλλά και της ζωτικότητας του πληθυσμού, της κοινωνικής κινητικότητάς του, των νοοτροπιών και συνηθειών του. Η μεταπολεμική Αθήνα άρχισε να ξανακτίζεται επάνω στον παλιό της ιστό και να επεκτείνεται ασχεδίαστα, στο πλαίσιο μιας ιδιότυπης καπιταλιστικής εξέλιξης, με κινητήριες δυνάμεις την εμπορευματοποίηση της κατοικίας, το οικοπεδεμπόριο, αλλά και την παράδοση της αυθαίρετης δόμησης. Αντίθετα, το έγκαιρο, τεχνοκρατικό προσκλητήριο του Κωνσταντίνου Δοξιάδη για μια ορθολογιστική οικιστική ανάπτυξη, όχι μόνο δεν εισακούστηκε από την πολιτική ηγεσία, αλλά τον έφερε και σε ρήξη μαζί της.\n2.1949-1957: Στα δύσκολα χρόνια της Ανασυγκρότησης\nΓια την Αθήνα η περίοδος της οικονομικής ανάρρωσης αρχίζει με σημαντική καθυστέρηση και πραγματοποιείται σε κλίμα που το σκιάζουν τα σκληρά βιώματα της Κατοχής (1941-1944) και η τραγωδία του Εμφυλίου Πολέμου (1946-1949). Η απόκλιση της πολεοδομικής και αρχιτεκτονικής πορείας της από εκείνες των άλλων ευρωπαϊκών πόλεων εντείνεται κατά την περίοδο 1950-1980. Το κύριο βάρος της ανοικοδόμησης της Αθήνας αφέθηκε αφενός στην ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία η οποία απευθυνόταν κυρίως στα μεσαία στρώματα και αφετέρου στην αυθαίρετη στέγαση. Από τότε η ανέγερση πολυκατοικιών με το σύστημα της αντιπαροχής παίζει τον ρόλο κινητήριας δύναμης της οικονομίας.\nΤο μικρό σε όγκο έργο των αρχιτεκτόνων της δωδεκαετίας 1945-1957, η οποία έχει μεταβατικό χαρακτήρα, εμφανίζει πέντε τάσεις: μία δογματικά ή αναχρονιστικά μοντέρνα, μία συντηρητική, μία τοπικιστική, και μία νεωτερική. Χαρακτηριστικά κτίρια της δεύτερης τάσης είναι το ξενοδοχείο Αθήναιον Μέλαθρον – Athenée Palace (Σταδίου και Κολοκοτρώνη, 1950) και η πολυτελής πολυκατοικία στη γωνία των οδών Ηρώδου Αττικού και Μουρούζη (1951), δύο κλασικίζουσας μορφολογίας έργα του αρχιτέκτονα Μανώλη Βουρέκα. Το παρεκκλήσιο των Λ.Ο.Κ. στο Καβούρι (1948-1950) σχεδιάστηκε αριστοτεχνικά από τον αρχιτέκτονα Περικλή Σακελλάριου, στο πνεύμα μιας μεσογειακής νεωτερικότητας με αναφορές στην αρχιτεκτονική των Κυκλάδων.\nΣτα δύσκολα χρόνια της ανασυγκρότησης ο Δημήτρης Πικιώνης (1887-1968) δημιουργεί ένα από τα κορυφαία τοπόσημα της Αθήνας: τη διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου γύρω από την Ακρόπολη και στο λόφο του Φιλοπάππου με το συγκρότημα του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη και του αναψυκτηρίου (1951-1957).\nΗ διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου γύρω από την Ακρόπολη και στο λόφο του Φιλοπάππου, 1951-1957. Το γνωστότερο και μεγαλύτερης επιρροής έργο του Δημήτρη Πικιώνη: λεπτομέρεια από τον δρόμο του Φιλοπάππου.\nΤότε αρχίζει η δημιουργία των πρώτων μοντέρνων λουτρικών – τουριστικών συγκροτημάτων της μεταπολεμικής Ελλάδας στις ακτές του Σαρωνικού που σχεδιάστηκαν με έμπνευση από τρεις αρχιτέκτονες —Περικλή Σακελλάριο (1905-1985), Προκόπη Βασιλειάδη (1912-1977), Μανώλη Βουρέκα (1905/1907-1992)—, προκάλεσαν το ενδιαφέρον της διεθνούς αρχιτεκτονικού Τύπου και άσκησαν μεγάλη επιρροή στο εσωτερικό της χώρας. Πρόκειται για τα κοσμοπολίτικα συγκροτήματα της «Αστήρ Α.Ε.», θυγατρικής εταιρίας της Εθνικής Τράπεζας, στη Γλυφάδα (1955-1958, συνεργάτες αρχιτέκτονες Αντώνης Γεωργιάδης, Κωνσταντίνος Δεκαβάλλας) και στη Βουλιαγμένη (1959-1962), τη λαϊκή πλαζ του ΕΟΤ και τα εστιατόρια «Αργώ» και «Ωκεανίς» στη Μεγάλη Α κτή Βουλιαγμένης (1959-61, συνεργάτης αρχιτέκτων Νίκος Π. Χατζημιχάλης).\nΤο μοντέρνο λουτρικό και τουριστικό συγκρότημα του «Αστέρος» στη Γλυφάδα, 1955-1958: άποψη αποδυτηρίων. Αρχιτέκτονες Περικλής Σακελλάριος, Προκόπης Βασιλειάδης, Μανώλης Βουρέκας.\nΣυνεργάτες αρχιτέκτονες Αντώνης Γεωργιάδης και Κωνσταντίνος Δεκαβάλλας.\nΗ υπερσύγχρονη πλαζ του ΕΟΤ στη Βουλιαγμένη, 1959-1961: άποψη των συγκροτημάτων αποδυτηρίων.\nΑρχιτέκτονες Προκόπης Βασιλειάδης, Περικλής Σακελλάριος, Μανώλης Βουρέκας.\nΣυνεργάτης αρχιτέκτων Νίκος Π. Χατζημιχάλης.\nΣτα χρόνια αυτά έχομε τα πρώτα δείγματα γραφής του Νίκου Βαλσαμάκη (γ. 1924) και του Τάκη Χ. Ζενέτου (1926-1977), δύο μοντερνιστών μεγάλου διαμετρήματος, οι οποίοι αρχίζουν να δημιουργούν στην πρωτεύουσα ιδιωτικά κτίρια – σταθμούς της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής ιστορίας της. Έργα της ανθρωποκεντρικής και φιλόκαλης προσέγγισης του Βαλσαμάκη είναι η αστική πολυκατοικία Λούρου (Σεμιτέλου 3, 1951-1953) και η πρώτη μοντέρνα προαστιακή πολυκατοικία (Κηφισίας 272, Χαλάνδρι, 1957-1958). Η ημιτελής ανάπλαση του εργοστασίου Φιξ (1957) στο οικοδομικό τετράγωνο που περικλείεται από τις λεωφόρους Συγγρού και Καλλιρρόης και την οδό Αμβρ. Φραντζή, είναι το πιο πολυσυζητημένο έργο του Ζενέτου στο οποίο συνεργάστηκε με τον ομότεχνό του Μαργαρίτη Αποστολίδη (1922-2005). Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αεροδυναμική μορφή του εργοστασίου ή στη ρηξικέλευθη πρόθεση του αρχιτέκτονα να χρησιμοποιήσει προκατασκευασμένα στοιχεία, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε για οικονομικούς λόγους. Έντονη κριτική προκάλεσαν ο μεταγενέστερος ακρωτηριασμός του εργοστασίου, αλλά και η ανακατασκευή του που ολοκληρώθηκε το 2016 για να στεγάσει το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.\nH πρώτη μοντέρνα πολυκατοικία της μεταπολεμικής Αθήνας, Σεμιτέλου 5, 1951-1953. Αρχιτέκτων Νίκος Βαλσαμάκης.\nΤο ριζοσπαστικά μοντέρνο εργοστάσιο Φιξ επί της λεωφόρου Συγγρού, μετά την ημιτελή ανάπλαση του 1957) από τον δεξιοτέχνη – αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτο και τον συνεργάτη του Μαργαρίτη Αποστολίδη.\n3.1958-1966: Η βραχύβια αρχιτεκτονική άνοιξη\nΟ χαρακτηρισμός της οκταετίας 1958-1966 ως αρχιτεκτονικής άνοιξης είναι βέβαιο πως θα ξενίσει πολλούς. Γιατί δεν ήταν λίγα τα ατοπήματα της εποχής αυτής των εργολάβων, η οποία ολοκλήρωσε τη μεταμόρφωση της πρωτεύουσας προς το χειρότερο με την ασχεδίαστη εξάπλωση της αστικής πολυκατοικίας. Στη διάρκεια της οκταετίας εξαφανίζεται σχεδόν το ιστορικό κέντρο της Αθήνας και χάνονται πολλές ευκαιρίες για την αναβάθμιση της δημόσιας αρχιτεκτονικής της. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ιλιγγιώδη αύξηση του πληθυσμού της πρωτεύουσας κατά 220% από το 1950 έως το 1980 αφενός και στον περιορισμένο ρυθμιστικό ρόλο του κράτους αφετέρου.\nΓια τα κύματα των κατοίκων της επαρχίας που κατέκλυσαν το κλεινόν άστυ και ανήκαν στα μεσαία και μικρομεσαία στρώματα, η απόκτηση ενός διαμερίσματος σε πολυκατοικία αποτελούσε κοινωνική καταξίωση. Παρά το γεγονός ότι μόνο το 2% των αθηναϊκών πολυκατοικιών ήταν σχεδιασμένες από αρχιτέκτονες «το διαμέρισμα με επιπλώσεις παντός τύπου και ρυθμού σε συνδυασμό με τον καλό γάμο έγινε το όνειρο κάθε ανύπαντρης κοπέλας», όπως εύστοχα διατυπώνεται σε διαφήμιση της εποχής. Η απουσία εγκεκριμμένου ρυθμιστικού σχεδίου ενίσχυσε τους ρυθμούς αύξησης των αυθαιρέτων κατοικιών στις παρυφές της πόλης από τους εσωτερικούς μετανάστες χαμηλών εισοδημάτων, οι οποίοι δεν είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν διαμερίσματα.\nΚαι όμως, τότε ήταν που η αρχιτεκτονική των αρχιτεκτόνων της πρωτεύουσας παρουσίασε μια πρωτόγνωρη ζωντάνια, πολυφωνία και ετοιμότητα να συμβαδίσει με τα διεθνή ρεύματα. Θυμίζω ότι κατά τη δεκαετία του ’60, η σύγχρονη Ελλάδα εμφανίζεται δυναμικά στον παγκόσμιο ορίζοντα με δύο διεθνώς κορυφαίους αρχιτέκτονες – πολεοδόμους, που είναι ουσιαστικά απόντες από την ανοικοδόμηση της πρωτεύουσας. Πρόκειται για τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη (1913-1975) και τον Γιώργο Κανδύλη (1911-1995).\nΤο ρεύμα του εκσυγχρονισμού αυτών των χρόνων θα συμπαρασύρει και το αρχιτεκτονικό κατεστημένο, τα μέλη του οποίου διανύουν την πέμπτη ή έκτη δεκαετία της ζωής τους. Αρχιτέκτονες όπως ο Κώστας Κιτσίκης (1893-1969), ο Μανώλης Βουρέκας (1905-1992), ο Περικλής Σακελλάριος (1905-1985) και ο Προκόπης Βασιλειάδης (1912-1977) ανανεώνονται με τη βοήθεια των νεότερων συνεργατών τους, δημιουργώντας βασικά αρχέτυπα της εγχώριας αρχιτεκτονικής γοήτρου. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Πρεσβεία των ΗΠΑ και το ξενοδοχείο Χίλτον, δύο δημιουργικές συνθέσεις του διεθνούς νεοϊστορισμού, που αποτελούσε την τότε κυρίαρχη τάση στον σχεδιασμό κτιρίων γοήτρου, με την αισθητική παράδοση του κλασικισμού.\nΗ Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, 1959-1961: προοπτικό σχέδιο, φωτογραφία εποχής και τοπογραφικό σχέδιο.Αρχιτέκτονες : Walter Gropius – The Architects’ Collaborative. Συνεργάτης αρχιτέκτων: Περικλής Σακελλάριος.\nΤο ξενοδοχείο Χίλτον της Αθήνας, 1958-1963: φωτογραφίες εποχής και κάτοψη τυπικού ορόφου\nΑρχιτέκτονες: Μανώλης Βουρέκας, Προκόπης Βασιλειάδης, Σπύρος Στάϊκος.\nΣυνεργαζόμενος αρχιτέκτων: Αντώνης Γεωργιάδης. Σύμβουλοι-αρχιτέκτονες εσωτερικών χώρων: Warner, Burns, Joane, Winde\nΤο κτίριο επιβατών του Ανατολικού Αερολιμένα στο Ελληνικό (1959-1963) ανήκει στα κορυφαία αρχιτεκτονήματα της εποχής. Σχεδιασμένο από τον δεξιοτέχνη Αμερικανο-φινλανδό αρχιτέκτονα Eero Saarinen (1910-1961) σε νέο-φουτουριστικό πνεύμα, υπερβαίνει τον πρακτικό σκοπό του, λειτουργώντας ως η πύλη – σύμβολο της σύγχρονης Αθήνας.\nΚτίριο επιβατών Ανατολικού Αερολιμένα στο Ελληνικό, 1959-1963: προοπτικό σχέδιο.\nΑρχιτέκτων Eero Saarinen.\nΆλλοι καθιερωμένοι και νέοι αρχιτέκτονες εφαρμόζουν το κυρίαρχο Διεθνές Στιλ ή τον κώδικα του Le Corbusier (brutalism) ή προσπαθούν να εκφράσουν το πνεύμα του μεσοπολεμικού μοντέρνου κινήματος με ποικίλα αποτελέσματα. Αξιόλογα έργα της πρώτης τάσης είναι τα υποκαταστήματα της Εθνικής Τράπεζας, σχεδιασμένα από αρχιτέκτονες της υπηρεσίας μελετών της υπό τον Κωνσταντίνο Δεκαβάλλα (γ. 1925) στους οποίους ανήκει η Αναστασία Β. Τζάκου (1928-2015) και τα πρώτα κτίρια γραφείων με υαλοπετάσματα, το σημαντικότερο από τα οποία ήταν το κτίριο στην πλατεία Συντάγματος, έργο του Δημήτρη Παπαζήση (1926-2006).\nΈνα από τα εμβληματικότερα αρχιτεκτονήματα της μεταπολεμικής Αθήνας ήταν το διεθνούς ακτινοβολίας Γραφείο Δοξιάδη, το οποίο στέγασε επίσης το Αθηναϊκό Κέντρο Οικιστικής κα τις καινοτόμες Σχολές που παρείχαν υψηλού επιπέδου μόρφωση σε πολλές ειδικότητες, όπως σε σχεδιαστές, τεχνικούς βοηθούς, διακοσμητές, συντηρητές κ.ά. Κατασκευασμένο το 1955-1961 από εμφανές σκυρόδεμα, αποτελούσε αυθεντική έκφραση του πνεύματος και του γράμματος της αρχιτεκτονικής του Le Corbusier, η οποία επηρέασε κυρίως την δημόσια αρχιτεκτονική. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δοξιάδη, το κτίριο μετατράπηκε σε συγκρότημα πολυτελών κατοικιών από το αρχιτεκτονικό γραφείο Divercity Architects (Νικόλας και Δημήτρης Τραβασάρος, Χριστίνα Ακτύπη) με ριζική ανάπλαση του εσωτερικού, αλλά και αλλαγές στις όψεις.\nΤο Γραφείο Δοξιάδη, Στρατιωτικού Συνδέσμου 24, 1955-1961. Μελέτη Γραφείου Δοξιάδη, αρχιτέκτονες Κωνσταντίνος Δοξιάδης, Αρθούρος Σκέπερς, Τίτος Κουραβέλος.\nΤο ημιτελές Ωδείο Αθηνών στη γωνία των οδών Βασ. Κωνσταντίνου και Ρηγίλλης (1969-1976) ήταν το μόνο κτίριο της πολύπαθης μελέτης του Πνευματικού Κέντρου της Αθήνας που υλοποιήθηκε, ύστερα από δεκαπενταετή αγώνα του αρχιτέκτονα και καθηγητή αρχιτεκτονικών συνθέσεων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου Ιωάννη Δεσποτόπουλου (1903-1992). Στην οριστική μελέτη των εσωτερικών χώρων συνεργάστηκε με τον Μάνο Περράκη, αρχιτέκτονα με μεγάλη εμπειρία στον σχεδιασμό θεάτρων. Ο Δεσποτόπουλος υπήρξε ο πρώτος εκφραστής του ριζοσπαστικού πνεύματος του Bauhaus στην Ελλάδα. Η ιδεοκεντρική και κοινωνιοκεντρική προσέγγισή του άσκησε μεγάλη επίδραση στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου της Αθήνας, η οποία συνεχίστηκε από καθηγητές – μαθητές του. Το ακαδημαϊκό ενδιαφέρον για τις απόψεις και το έργο του Δεσποτόπουλου αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια, καθώς η εννοιολογική προσέγγιση των σχεδιαστικών προβλημάτων ανήκει στα διεθνή ρεύματα της εκπαίδευσης των αρχιτεκτόνων.\nΤο ημιτελές Ωδείο Αθηνών στη γωνία των οδών Βασ. Κωνσταντίνου και Ρηγίλλης (1969-1976, κάτω), ήταν το μόνο κτίριο της πολύπαθης μελέτης του Πνευματικού Κέντρου της Αθήνας (1959-1969, επάνω) που υλοποιήθηκε.\nΗγετικές όμως μορφές της αρχιτεκτονικής «άνοιξης» του ’60 είναι ο Νίκος Βαλσαμάκης και ο Τάκης Ζενέτος. Με τα σπάνια χαρίσματα και τον ιδεαλιστικό ορθολογισμό του, ο νεωτεριστής Βαλσαμάκης θα συμβάλει αποφασιστικά στην μετακένωση διεθνών ρευμάτων. Το έργο του είχε και κοινωνική αποδοχή επειδή υπήρξε προϊόν συμφιλίωσης του νέου με το παλιό, δηλαδή της εξωγενούς νεωτερικότητας με νεοελληνικές παραδόσεις: την αστική αρχικά και τη λαϊκή αργότερα. Τα αστικά κτίριά του αυτών των χρόνων, παρά τη μοντέρνα μορφή τους, δεν αντιδικούν με τη νεοκλασική παράδοση της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής και τις εξελίξεις της. Τα σημαντικότερα όμως έργα του Βαλσαμάκη στην Αττική είναι μονοκατοικίες. Η εξοχική κατοικία Λαναρά στην Ανάβυσσο (1961) και το σπίτι του αρχιτέκτονα στη Φιλοθέη (1961) ανήκουν στις κορυφαίες επιδόσεις της ελληνικής αρχιτεκτονικής του ’60 από κατασκευαστική, λειτουργική και αισθητική άποψη. Πρόκειται για ολικά έργα τέχνης απολύτως συγκρίσιμα με μινιμαλιστικά αρχιτεκτονήματα διεθνώς αναγνωρισμένων μοντερνιστών, όπως είναι λ.χ. o ουγγρικής καταγωγής Marcel Breuer (1902-1981). Η μονοκατοικία Βαλσαμάκη στη Φιλοθέη (Νιόβης 22, 1961) επελέγη από άλλες 100 μονοκατοικίες διακεκριμένων αρχιτεκτόνων του κόσμου για την εικονογράφηση του έξωφύλλου πρόσφατης έκδοσης του οίκου Taschen.\nΗ κατοικία του πρωτοπόρου αρχιτέκτονα Νίκου Βαλσαμάκη στη Φιλοθέη (Νιόβης, 1961). Ένα κατασκευαστικά καινοτόμο αρχιτεκτόνημα, μινιμαλιστικής μορφολογίας.\nΣε διαφορετικό δρόμο κινήθηκε ο δεξιοτέχνης – οραματιστής Τάκης Ζενέτος, απόφοιτος της École des beaux-arts του Παρισιού. Αρνούμενος να δεχθεί τη μίζερη πραγματικότητα της μεταπολεμικής Αθήνας, αγωνίστηκε με πάθος για την πραγμάτωση πρωτοποριακών στόχων, όπως ήταν η χρήση προηγμένης τεχνολογίας, η ευελιξία, ο ηλιασμός και η ηλιοπροστασία, η εξοικονόμηση ενέργειας και υλικών, και το σπάσιμο του μοντέρνου κτιριακού κύβου. Με το βλέμμα στραμένο στο μέλλον και το γερό ταλέντο του, ο Ζενέτος δημιούργησε ορόσημα ποιοτικής αρχιτεκτονικής στη μεταπολεμική Αθήνα. Ορισμένα μάλιστα έργα του, που δεν υπάρχουν πιά, θεωρήθηκαν συμβολές στο κεφάλαιο της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής πρωτοπορίας του ’60. Πρόκειται για τις κατασκευαστικά και μορφοπλαστικά καινοτόμες μονοκατοικίες Νομικού στο Καβούρι με τον αιωρούμενο εξώστη (Δεχεράνης 32, 1959-1961) και στη Γλυφάδα (1961). Λόγω της δραστικής επέμβασης στο περιβάλλον της, η πρώτη χαρακτηρίστηκε ως ελληνικό “Fallingwater”. Το “Fallingwater” ήταν η θρυλλική μονοκατοικία Kaufmann επάνω από καταρράκτη, έργο του Frank Lloyd Wright (Mill Run, Πενσυλβάνια, 1936-1939).\nΗ μονοκατοικία Νομικού στο Καβούρι (Δεχεράνης 32, 1959-1961) που έχει κατεδαφιστεί. Μια κατασκευαστικά και μορφολογικά καινοτόμος δημιουργία του δεξιοτέχνη οραματιστή Τάκη Ζενέτου.\nΣτις αρχές της δεκαετίας του ’60 πολλοί νέοι αρχιτέκτονες, αλλά και μοντερνιστές του Μεσοπολέμου, με την ομαδική δουλειά, τον θεσμό των πανελλήνιων διαγωνισμών, τη μαχητική αισιοδοξία και τη συσπείρωση γύρω από τον Σύλλογό τους, άρχισαν να επηρεάζουν την αρχιτεκτονική των δημοσίων κτιρίων της Αθήνας και, κυρίως, της επαρχίας. Οι παλιές και νέες αυτές αρχιτεκτονικές δυνάμεις ενστερνίζονται το αντιϊστορικό πνεύμα της γενιάς του ’30 και δείχνουν μια σταθερή προτίμηση σε αντισυμβατικά πρότυπα ή τάσεις του καιρού τους, όπως ήταν η διεθνής αρχιτεκτονική του εμφανούς σκυροδέματος (new brutalism), που εγκαινίασε ο Le Corbusier και συνέχισαν οι επίγονοί του. Η δράση τους διέπεται από τον κοινωνικό ιδεαλισμό και τη στρουκτουραλιστική προσέγγιση της τότε πρωτοποριακής «Ομάδας των 10» (Team X), στην οποία ανήκε και ο Κανδύλης. Πρόκειται για επιλογές που αντιδικούν λίγο-πολύ με την αστική αρχιτεκτονική παράδοση και το συνεχές οικοδομικό σύστημα των ιστορικών πόλεων. Σε αυτό οφείλεται η αντίδραση που προκάλεσε η προσπάθεια της νέας αρχιτεκτονικής γενιάς να επιβάλει τον ανοίκειο κώδικα του Le Corbusier και των επιγόνων του στην αρχιτεκτονική γοήτρου της Αθήνας. Τα αξιολογότερα έργα αυτής της τάσης πραγματοποιήθηκαν στο πανταχόθεν ελεύθερο οικοδομικό σύστημα. Ο εμβληματικός επιβατικός σταθμός του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (1961/62-1967, σήμερα Εκθεσιακό Κέντρο) σχεδιάστηκε στο πνεύμα ενός δομικού εξπρεσιονισμού από τους, βραβευμένους σε πανελλήνιο διαγωνισμό, αρχιτέκτονες Γιάννη Λιάπη (1922-1993) —καθηγητή στην έδρα Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων του Πολυτεχνείου της Αθήνας— και Ηλία Σκρουμπέλο (1921-2006). Δημιουργήθηκε ως επιβατηγός σταθμός για τα υπερωκεάνια και ως σταθμός αποχαιρετισμού των Ελλήνων μεταναστών προς ΗΠΑ και Αυστραλία.\nO επιβατικός σταθμός του ΟΛΠ στην αποβάθρα του Αγίου Νικολάου, σήμερα κέντρο εκθέσεων, 1961-1962.\nΕνα πρωτοποριακό έργο των αρχιτεκτόνων Γιάννη Λιάπη και Ηλία Σκρουμπέλου.\nΗ Κεντρική Λαχαγορά Αθηνών στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη (1962-1963) η οποία καταλαμβάνει έκταση 200 στρεμμάτων ήταν ένα από τα σημαντικότερα έργα κοινής ωφέλειας αυτών των χρόνων. Πρόκειται για αγορά ωποροκηπευτικών, κρεάτων, πουλερικών και αυγών ανοικτού τύπου, όπως και το πρότυπό της, οι Halles της Μασσαλίας. Μορφοπλαστικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν το κτίριο Διοίκησης και τα στέγαστρα της Νέας Κεντρικής Λαχαναγοράς Αθηνών από ανεπίχριστο, προεντεταμένο σκυρόδεμα. Έργο της Διεύθυνσης Πολεοδομικών Μελετών του Υπουργείου Δημοσίων Έργων υπό τον ικανότατο αρχιτέκτονα – πολεοδόμο Προκόπη Βασιλειάδη αποτελεί πρωτότυπη έκφραση του διεθνούς μπρουταλισμού.\nΗ μοντέρνα Λαχαναγορά Αθηνών στου Ρέντη, 1962-1963, έργο της Διεύθυνσης Πολεοδομικών Μελετών της Υπηρεσίας Οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Αρχιτέκτων – πολεοδόμος: Προκόπης Βασιλειάδης. Συνεργαζόμενοι αρχιτέκτονες Γιώργος Μπόγδανος κ.ά.\nΤέλος, ο ριζοσπάστης Άρης Κωνσταντινίδης (1913-1993) αφήνει στην περιφέρεια της πρωτεύουσας τη σφραγίδα της κοσμοθεωρίας του με δύο έργα – αναφοράς της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για τη μονοκατοικία του τεχνοκριτικού Αλέξανδρου Ξύδη στη γωνία των οδών Αρχιμήδους & Κλειτομάχου (1961) και το εξοχικό σπίτι του Κ. Παπαπαναγιώτου στην Ανάβυσσο (48ο χλμ. της οδού Αθηνών-Σουνίου, 1961-1962). Τα δύο σπίτια εκφράζουν βιώσιμες αρχές του μεσοπολεμικού μοντέρνου κινήματος σε συνδυασμό με αξίες της μακραίωνης ελληνικής παράδοσης. Όπως εύστοχα παρατήρησε ο κριτικός της αρχιτεκτονικής και ποιητής Friedrich Achleitner, «στέκουν μέσα στο αττικό τοπίο σαν να βρίσκονταν ανέκαθεν εκεί».\nΗ μονοκατοικία του τεχνοκριτικού και διπλωμάτη Αλέξανδρου Ξύδη, Αρχιμήδους και Κλειτομάχου, 1961. Μια πρωτότυπη σύνθεση νεωτερικότητας και παράδοσης του αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη.\n4.1967-1974. Οικοδομικός γιγαντισμός και αρχιτεκτονική κρίση\nΤο κύριο χαρακτηριστικό της περιόδου 1967-1974 δεν είναι μόνο το ότι επιταχύνονται τα αρνητικά φαινόμενα της προηγούμενης φάσης, δηλαδή η άναρχη και ισοπεδωτική ανάπτυξη της πρωτεύουσας, η ευτέλεια του αρχιτεκτονικού εκσυγχρονισμού της, η κακοποίηση της ιστορίας της αλλά και του αττικού τοπίου. Είναι και η οριστική απώλεια του αστικού χαρακτήρα και του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Αθήνας. Τα 13 αυτά χρόνια η ελληνική αρχιτεκτονική δοκιμάζεται από μια κρίση σύνθετη, που οφείλεται στη διεθνή αμφισβήτηση του δογματικού μοντερνισμού και σε τοπικές ιδιαιτερότητες.\nΣτην περίοδο αυτή, που χαρακτηρίστηκε ως «άγρια καπιταλιστική μεγέθυνση» της ελληνικής οικονομίας, η ποιοτική υστέρηση της δημόσιας αρχιτεκτονικής σε σχέση με την ιδιωτική αυξάνεται ραγδαία. Αυτό συμβαίνει παρά τις ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις που έφεραν την άνοδο της στάθμης των μελετών για τα δημόσια κτίρια.\nΤο μνημείο του Ελευθερίου Βενιζέλου με τον περιβάλλοντα χώρο του στη λεωφόρο Βασ. Σοφίας, τοπόσημο της σύγχρονης Αθήνας, 1969. Έργο του γλύπτη Γιάννη Παππά και του αρχιτέκτονα Παναγιώτη Βοκοτόπουλου.\nΤο μνημείο σε φωτογραφία εποχής (επάνω) και σήμερα (κάτω).\nΆλλα αξιόλογα κτίρια του δημόσιου τομέα, που ανήκουν στις πρωτότυπες κτιριολογικές λύσεις και εκφράσεις της αρχιτεκτονικής του εμφανούς σκυροδέματος είναι: το κτίριο γραφείων και σταθμός διανομής της ΔΕΗ (Γ΄ Σεπτεμβρίου 111 και Ρίζου, 1973-1977), έργο του αρχιτέκτονα Κλέωνα Κραντονέλλη (1912-1976) και ο κεντρικός σταθμός αυτοκινήτων του ΟΤΕ στην Καλλιθέα (Αγνώστου Στρατιώτου, Δοϊράνης, Σωκράτους και Πριάμου, 1969-1971), μελέτη Αρχιτεκτονικού Γραφείου 19/57, αρχιτέκτονες Νίκος Δεσύλλας [1926-2007] και Δημήτρης Κονταργύρης [γ. 1934]). Με φουτουριστική διάθεση ο Τάκης Ζενέτος θα σχεδιάσει ένα άλλο πολυσυζητημένο έργο του. Πρόκειται για το ρηξικέλευθο κυκλικό Γυμνάσιο & Λύκειο του Αγίου Δημητρίου (1970-1976), έκφραση του οράματος του αρχιτέκτονα για ένα ιδανικό σχολείο.Στη δημόσια αρχιτεκτονική της πρωτεύουσας δεν σημειώνονται ουσιώδεις αλλαγές. Η προσπάθεια του δικτατορικού καθεστώτος να σφραγίσει την Αθήνα με μνημειώδη κτίρια αποβαίνει άκαρπη. Παρά τους πολυάριθμους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και τις άφθονες αναθέσεις μελετών, ο απολογισμός σε κτίρια γοήτρου, που να εκφράζουν τα τεχνοκρατικά και μικροαστικά ιδεώδη του δικτατορικού καθεστώτος, είναι πενιχρός. Οι περισσότερες βραβευμένες λύσεις αρχιτεκτονικών διαγωνισμών έμειναν στα χαρτιά. Ανάμεσά τους ο περιβόητος Ναός του Σωτήρος ή «Τάμα του Έθνους», για τον οποίο έγιναν τρεις διαγωνισμοί (1970, 1971/1972, 1973). Στα έργα βιτρίνας της δικτατορίας ανήκουν ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός του 1968/1969 και οι πρώτες αναθέσεις μελετών του συγκροτήματος του Δικαστικού Μεγάρου της Αθήνας —Άρειος Πάγος, Εφετείο, Πρωτοδικείο, Ειρηνοδικείο— στο οικοδομικό τετράγωνο που περικλείεται από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας και τις οδούς Κυρίλλου Λουκάρεως, Κάλβου και Δεγλερή. Η αρχιτεκτονική μελέτη του Αρείου Πάγου εκπονήθηκε από την ομάδα των βραβευμένων αρχιτεκτόνων Ιάσωνα Ρίζου (1923-1996) και Δημήτρη Καταρόπουλου με κλασικότροπο ύφος και η ανέγερσή του ολοκληρώθηκε το 1981. Ένα από τα αξιολογότερα έργα αυτών των χρόνων, τα οποία προέκυψαν από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, ήταν το μνημείο του Ελευθερίου Βενιζέλου στη λεωφόρο Βασ. Σοφίας (1969). Τον ορειχάλκινο ανδριάντα του μεγάλου πολιτικού φιλοτέχνησε ο γλύπτης, καθηγητής της Α.Σ.Κ.Τ. και ακαδημαϊκός Γιάννης Παππάς (1913-2005). Την διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου σχεδίασε με έμπνευση ο αρχιτέκτων Παναγιώτης Βοκοτόπουλος (γ. 1930), επιμελητής στην έδρα Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων του Πολυτεχνείου της Αθήνας.\nΗ οικονομική άνοδος ώς την πετρελαϊκή κρίση του 1973 και η δημιουργία του θεσμικού πλαισίου για μια έντονα κερδοσκοπική ανοικοδόμηση, με τις κοινωνικές, πολιτισμικές και πολεοδομικές συνέπειές τους, εκφράστηκαν κυρίως στην εμπορική αρχιτεκτονική, τις τουριστικές εγκαταστάσεις και τις πολυτελείς μονοκατοικίες.\nΟ αμφιλεγόμενος αθηναϊκός «ουρανοξύστης» αποτελεί τη θεαματικότερη εξέλιξη αυτών των χρόνων. Πρόκειται για τους πύργους γραφείων, διαμερισμάτων και ξενοδοχείων, που με τη μοναχική υπεροψία τους λειτουργούν ως σημεία έξαρσης στον πολεοδομικό ιστό. Εδώ ανήκουν οι γυάλινοι πύργοι γραφείων-καταστημάτων του αρχιτέκτονα Ιωάννη Βικέλα (γ. 1931) και των συνεργατών του, οι οποίοι αποτελούν καλαίσθητες μιμήσεις αμερικανικών και ευρωπαϊκών προτύπων υψηλής τεχνολογίας και πολυτελών υλικών. Πρόκειται για τον Πύργο των Αθηνών (1968-73, αρχιτέκτων Ι. Βικέλας σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Ι. Κυμπρίτη), τον οποίο θα ακολουθήσουν και άλλοι, όπως ο πύργος Αtrina στο Μαρούσι (μ. 1975-1976, αρχιτέκτων Ι. Βικέλας). Ο γυάλινος ουρανοξύστης όμως υπήρξε ένα βραχύβιο πείραμα της εμπορικής αρχιτεκτονικής στην πρωτεύουσα. Αντίθετα, η χρήση του γυαλιού στον σχεδιασμό κτιρίων γραφείων, η οποία έχει αρχίσει δέκα χρόνια νωρίτερα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα είτε με την αμιγή μορφή του υαλοπετάσματος είτε σε πιο στιβαρές κατασκευές οπλισμένου σκυροδέματος εμφανούς ή επενδεδυμένου.\nΟ Πύργος των Αθηνών, πρώτος γυάλινος «ουρανοξύστης» γραφείων – καταστημάτων της Αθήνας, Βασ. Σοφίας και Μεσογείων 2-4, 1971-1937. Αρχιτέκτων: Ιωάννης Βικέλας σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Κυμπρίτη.\nΟι πύργοι κατοικιών, παρά την εξελιγμένη δομική και ηλεκτρομηχανολογική τεχνολογία τους, δεν ήταν συνήθως παρά απλές μεγεθύνσεις της αθηναϊκής πολυκατοικίας του ’60. Στις εξαιρέσεις ανήκει το συγκρότημα Δίφρος στην Αγία Βαρβάρα από εμφανές σκυρόδεμα (μ. 1971, αρχιτέκτων Αλέξανδρος Τομπάζης, συνεργάτης αρχιτέκτων Δημήτρης Διαμαντόπουλος). Το συγκρότημα αυτό, καρπός μιας έντονα πλαστικής διάθεσης και δημιουργικής αφομοίωσης ιαπωνικών επιδράσεων, προκύπτει από την αντισυμβατική κάτοψη και ενσωματώνει πρωτοπόρες λύσεις για την ελληνική οικοδομική πρακτική. Όμως ο αθηναϊκός «ουρανοξύστης» και το σύστημα της προκατασκευής, που δοκιμάστηκε πειραματικά από μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες σε συγκροτήματα προαστιακών κατοικιών, δεν είχε μέλλον στην ανοικοδόμηση της πρωτεύουσας, γιατί υπερέβαινε τις δυνατότητες της εγχώριας αγοράς.\nΆλλες χαρακτηριστικές εκδηλώσεις του τεχνοκρατικού και λαϊκιστικού κλίματος της επταετίας 1967-1974 ήταν: (α) ο γιγαντισμός των τουριστικών συγκροτημάτων και ξενοδοχείων που θα κατακλύσουν τον ελληνικό χώρο, αφανίζοντας τοπία μοναδικής ομορφιάς. β) τα τεράστια εκπαιδευτικά συγκροτήματα όλων των βαθμίδων στα λεκανοπέδια της Αττικής, με την απάνθρωπη μονοτονία και τη σκληρή, μπετονένια μορφή τους. (γ) η δυνατότητα νομιμοποίησης των αυθαιρέτων, η οποία παρέχεται από τον Αναγκαστικό Νόμο 410/1968 και αποτελεί ένα άνοιγμα της δικτατορίας προς τους κατοίκους της περιφέρειας της Αθήνας, αλλά και τους οικιστές παραθεριστικών περιοχών της Αττικής. και (δ) οι επαύλεις της ανανεωμένης ηγετικής τάξης του ’70 με την καινοφανή όψη, την αστραφτερή πολυτέλεια, τις εκκεντρικότητες ή την αρχοντολαϊκή τους γραφικότητα, οι οποίες ήταν έργα του παλιού και νέου αρχιτεκτονικού κατεστημένου.\nΑρχιτεκτονική ποιότητας θα συνεχίσει να παράγεται στο περιθώριο των κυρίαρχων αυτών τάσεων τόσο από τους παλαιότερους όσο και από τους νέους δημιουργούς. Το συγκρότημα της Θεολογικής Σχολής στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου ανήκει στις αξιόλογες εφαρμογές του μπρουταλιστικού κώδικα του Le Corbusier και της στρουκτουραλιστικής προσέγγισης της «Ομάδας των 10» (Team X). Σχεδιάστηκε το 1970-1976 από τους αρχιτέκτονες – επιμελητές της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Ε.Μ.Π. Λάζαρο Καλυβίτη (1938-2018) και Γιώργο Λεονάρδο (γ. 1940), ύστερα από βράβευσή τους σε πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό.\nΗ Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, μελέτη 1970-1976.\nΑρχιτέκτονες: Λάζαρος Καλυβίτης και Γιώργος Λεονάρδος.\nΔημιουργικό και μεγάλης επιρροής υπήρξε το αποτέλεσμα της αντίδρασης δύο νέων αρχιτεκτόνων στον βαλτωμένο τύπο της αστικής πολυκατοικίας του κέντρου της Αθήνας. Πρόκειται για τους ιδρυτές του Εργαστηρίου 66 Δημήτρη Αντωνακάκη (γ. 1933) και Σουζάνα Αντωνακάκη (γ. 1935) οι οποίοι, με την καινοτόμο πολυκατοικία τους στην οδό Εμμανουήλ Μπενάκη 118, αξιοποιούν ευφάνταστα τη δυσμενή νομοθεσία και εξαντλούν σχεδόν τα περιθώρια εξέλιξης του κτιριακού αυτού είδους από άποψη τυπολογίας, μορφής και εναλλακτικών τρόπων παραγωγής. Υιοθετώντας τους προβληματισμούς των φίλων τους – μελών του διεθνούς Τeam Χ, οι οποίοι αντιμετώπισαν την αρχιτεκτονική ως σύνθετο φαινόμενο —πολεοδομικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, τεχνικό, οικονομικό—, αλλά και τις υποθήκες του Δημήτρη Πικιώνη σε συνδυασμό με βιωμένες μνήμες τους από την ελληνική λαϊκή παράδοση, οι δύο αρχιτέκτονες εισάγουν μια διαφορετική άποψη για την πολυκατοικία. Βασικά γνωρίσματα αυτής της άποψης είναι η ελεύθερη οργάνωση του εσωτερικού χώρου με τη βοήθεια μιας πολύπλοκης πορείας/κίνησης, οι πολυσήμαντες σχέσεις ιδιωτικότητας και κοινωνικών οικογενειακών λειτουργιών, κλειστού και υπαίθριου χώρου, κτίσματος και πόλης, η γραφικότητα των υλικών και λεπτομερειών στα πολυεπίπεδα διαμερίσματα και τα έντονά χρώματά τους.\nΠολυκατοικία στην οδό Εμμ. Μπενάκη 118, 1972-1975. Εργαστήριο 66 – Αρχιτέκτονες: Δημήτρης και Σουζάνα Αντωνακάκη.\nAchleitner, Fr. (1965), “Ein Griechischer Baumeister. Neues Bauen kritisch betrachtet: Aris Konstantinidis”, σε: Die Presse, Wien, 13/14.02.1965.\nΑντωνιάδης Α. Κ., Σύγχρονη Ελληνική Αρχιτεκτονική, Αθήνα: Εκδόσεις ελληνικού αρχιτεκτονικού περιοδικού Άνθρωπος + Χώρος, 1979.\nAesopos Y., Simeoforidis Y. (ed.), Landscapes of modernisation. Greek Architecture 1960s and 1990s, Athens: Metapolis Press, 1999.\nΒαλσαμάκης Ν., Νίκος Βαλσαμάκης, Αρχιτέκτων, Αθήνα: Μουσείο Μπενάκη, 2007.\nCofano, P. & Konstantinidis, D. (eds.), Aris Konstantinidis 1913-1992, Milano: Electaarchitettura, 2010.\nConstantopoulos Ε. (ed), Nicos Valsamakis, London: 9H Publications, 1984.\nΓιακουμακάτος Α., Ελληνική Αρχιτεκτονική στον 20ό αιώνα, Αθήνα: Gutenberg, 2017.\nΔοξιάδης Κ., Κωνσταντίνος Α. Δοξιάδης. Κείμενα, σχέδια, οικισμοί, Αθήνα: Ίκαρος, 2006.\nΔουμάνης Ορ. (επιμ.), Τάκης Χ. Ζενέτος, 1926-1977, Αθήνα: έκδοση «Αρχιτεκτονικών Θεμάτων», 1978.\nΔουμάνης Ορ., Μεταπολεμική Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα 1945-1983 (Post-War Architecture in Greece 1945-1983), Αθήνα: Έκδοση «Αρχιτεκτονικών Θεμάτων», 1984.\nFessas-Emmanouil H., “Public Architecture in Modern Greece”, in: New Public Buildings by Antonakakis, Tombazis, Valsamakis, (Exhibition Catalogue of the Greek Participation at the 5th International Exhibition of Architecture/Biennale di Venezia, 1991), Athens: Greek Ministry of Culture, 1991.\nFrampton K., Atelier 66. The architecture of Dimitri and Suzana Antonakakis, New York: Rizzoli, 1985.\nΚανδύλης Γ., Γιώργος Κανδύλης. Ζωή και έργο, Αθήνα: Ερμής, 1985.\nΚαρδαμίτση-Αδάμη Μ., Ο κόσμος του Εμμανουήλ Βουρέκα, Αθήνα: Εκδόσεις «Μέλισσα», 2012.\nΚιτσίκης Κ., «Πολεοδομικά και αισθητικά προβλήματα της αναμορφούμενης πόλεως των Αθηνών», Αρχιτεκτονική, 15-16/1959, Μάιος-Αύγ., σ. 12-17.\nΚονταράτος Σ. – Wang W. (επιμ.) – Γιακουμακάτος Α. (επιμ. ελληνικής έκδοσης), Αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα. Ελλάδα, Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, Αθήνα – Deutsches Architektur-Museum (Φραγκφούρτη) – Prestel (Μόναχο, Λονδίνο, Νέα Υόρκη), 2000.\nLoyer F., Architecture de la Grèce contemporaine, Université de Paris / Faculté des Lettres et Sciences Humaines, 1966, σσ. 714-719, 764-766, 784, 785, Annexe 1, σσ. 47, 56, 60, (πολυγραφημένη διδακτορική διατριβή).\nΠαπαϊωάννου Ι., Βασιλικιώτη Ε., Αμπαδογιάννη Β., Ζαβερδινού Ο., Δάνου Ι., Δάρα Μ., Η Κατοικία στην Ελλάδα. Κρατική Δραστηριότης, Αθήνα: έκδοση ΤΕΕ, 1975.\nΠικιώνης Δ., Έργα Ακροπόλεως, Αθήνα: Ίνδικτος, 2001.\nΠικιώνης Δ., Όλο το έργο του, Αθήνα: Μπάστας – Πλέσσας, 1994.\nΚωνσταντινίδης Α., Άρης Κωνσταντινίδης. Μελέτες + Κατασκευές, Αθήνα: Άγρα, 11981, ανατ. 1992.\nΣακελλαρίου Ε. – Φεσσά-Εμμανουήλ Ε., Π. Α:. Σακελάριος, Αρχιτέκτων / P.A. Sakellarios. An architect’s vision , Αθήνα: Ποταμός, 2006.\nΣαρηγιάννης, Γ., Μ. Αθήνα 1830-2000. Εξέλιξη – Πολεοδομία – Μεταφορές, Αθήνα: Εκδόσεις Συμμετρία, 2000.\nΣαρηγιάννης, Γ., Τα ρυθμιστικά σχέδια Αθηνών και οι μεταβολές των πλαισίων τους, gr 2010 (http://www.greekarchitects.gr/gr/αρχιτεκτονικες-ματιες/τα-ρυθμιστικά-σχέδια-αθηνών-και-οι-μεταβολές-των-πλαισίων-τους-id3464).\nΣύγχρονος Οικοδομική. Πολεοδομία – Αρχιτεκτονική – Τέχνη & Τεχνική, Αθήνα: Χ. Γ. Κορνάρος & Σία, 1961.\nΤραυλός, Ιωάννης (1967), Νεοκλασική Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα. Αθήναι: Έκδοσις Εμπορικής Τραπέζης της Ελλάδος, 1957.\nΤσακόπουλος Π., Αναγνώσεις της ελληνικής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής, Αθήνα: Καλειδοσκόπιο, 2014.\nΦεσσά-Εμμανουήλ Ε., «Αρχιτεκτονική επίσημη και ‘γοήτρου’ στη μεταπολεμική Ελλάδα 1945-1975 / Prestige Architecture in post-war Greece: 1945-1975», Θέματα Χώρου + Τεχνών, 15/1984, σ. 34-73.\nΦεσσά-Εμμανουήλ Ε., «Η παρουσία της ελληνικής αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας στο διεθνή ορίζοντα», σε: Οι Έλληνες του Κόσμου, Αθήνα: Άποψη/Οργανισμός «Θεσσαλονίκη. Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», 1997, σ. 75-83.\nΦεσσά-Εμμανουήλ, Ε., Δοκίμια για τη νέα ελληνική αρχιτεκτονική, Αθήνα, 2001.\nΦεσσά-Εμμανουήλ Ε. (επιμ.), Ελληνική Αρχιτεκτονική Εταιρεία. Αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, μέλη της Εταιρείας, Αθήνα: Ποταμός, 2006.\nΦιλιππίδης Δ., Νεοελληνική Αρχιτεκτονική. Αρχιτεκτονική θεωρία και πράξη (1830-1980) σαν αντανάκλαση των ιδεολογικών επιλογών της νεοελληνικής κουλτούρας, Αθήνα: Μέλισσα, 1984.\nVassiliadis P., General Plan of the Greater Athens Area, 1975


Seventh's Spot: 2019\nΜια ολιά από όλα\nΗ ζωή μας έχει και πρέπει να έχει από όλα. Η χρονιά που περνάει είχε γεγονότα ζωής και θανάτου. Γεγονότα που σε αλλάζουν και θα το διαπιστώσεις αργότερα. Για να τα αφομοιώσουμε και να τα κάνουμε δικά μας καλό είναι να είναι σε "μικρές ποσότητες". Ακόμα και η επαφή μας με τους γύρω, καλό είναι να είναι σε ανεκτές ποσότητες. Πόσο μάλλον για θέματα που σε υπερβαίνουν.\nΚαλά να μαστε και ας είμαστε πάντα γελαστοί (και γελασμένοι).\nΑναρτήθηκε από τον Anton at 16:11 0 Σχόλια\nΦέτος γυρίσαμε στα γνωστά: πολύ φιλτράρισμα. Αξιοπρεπείς προσπάθειες από τα γνωστά ονόματα αλλά όχι κάτι αξιομνημόνευτο. Κάθε βδομάδα μέσα από το Weekly Injection έψαχνα τις νέες κυκλοφορίες, και έτσι δοκίμασα πολλούς ήχους. Μέχρι και κάποια ακούσματα στους Sabaton έδωσα και δεν τους βρήκα τόσο γραφικούς. Μέχρι και σε "αμαρτωλές" καταστάσεις έφτασα όπως οι Beast in Black. M' αυτούς η χρονιά θα κλείσει πανηγυρικά (sic). Το θέμα είναι ότι εκεί που περίμενες κάτι να σε πιάσει από το λαιμό, τις περισσότερες έμεινες με την όρεξη. Τι να κάνουμε; Όπως και να χει, με λίγο από τα καινούργια και περισσότερο από τα παλιά, η χρονιά ήταν γεμάτη metal.\nΤο παρελθόν και το μέλλον του metal σε μια εικόνα \_m/\nΑναρτήθηκε από τον Anton at 22:17 1 Σχόλια\nΗ ηδονή της ματζιριάς\nΣίγουρα σε κανέναν δεν περισσεύουν τα λεφτά για να τα σκορπάει. Έχω όμως την άποψη ότι πέρα από αυτούς που τα φέρνουν πέρα με το ζόρι και αυτούς που τους βγαίνει η πίστη για το μεροκάματο, όλοι οι υπόλοιποι δεν δικαιολογούνται να ματζιριάζουν. Οι εφοπλιστές και οι βιομήχανοι παρόλο που βγάζουν ένα σκασμό λεφτά, σπάνια βάζουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν φόρους, υποχρεώσεις, διασκεδάσεις. Στα πιο χαμηλά στρώματα ακούω και από κατά τα άλλα οκ ανθρώπους, να φτιάχνονται που κυνηγάνε προσφορές. Που μαζεύουν κουπόνια. Να ηδονίζονται ότι βρήκαν ένα πάμφθηνο εισιτήριο για το Παρίσι πχ και όχι ότι πήγαν στο Παρίσι.\nΑφορμή: προχθές ένας γοβιός που του χω κόψει την καλημέρα, μου απηύθυνε το λόγο μόνο και μόνο για να ρωτήσει πόσο είναι το επίδομα παιδιού. Μέχρι και σε αυτό ρε μαλάκα είσαι ματζίρης; Στα διάλα.\nΑναρτήθηκε από τον Anton at 14:19 1 Σχόλια\nΜπορεί φέτος να μην είχαμε την ευκολία να γυρνάμε για δύο μέρες επί ώρες αλλά δε χάσαμε το ραντεβού. Δύο μουσεία και μία Λέσχη ήταν ο φετινός απολογισμός. Μέρη που δε θα επισκεπτόμασταν διαφορετικά και με τον τρόπο τους σου δίνουν την εντύπωση ότι η πόλη δεν είναι μόνο πολυκατοικίες και μαγαζιά. Η συνοδεία μας το χάρηκε κι αυτή και καλά να μαστε και του χρόνου σε νέα μέρη.\nΑνάμεσα στις αμέτρητες ανθρώπινες συμπεριφορές που υπάρχουν και σιγά σιγά ανακαλύπτω, είναι αυτή που τη βρίσκω ιδιαίτερα πετυχημένη και θα περιγράψω.\nΘα μιλήσουμε για ανθρώπους που δεν δίνουν δικαιώματα. Ανθρώπους που είναι όμως μουλωχτοί. Επί της ουσίας δεν προσφέρουν κάτι στη δουλειά τους και τον περίγυρο τους αλλά η παρουσία τους θεωρείται ευχάριστη. Σε κατάλληλες στιγμές θα κάνουν κινήσεις αβροφροσύνης, θα επιδείξουν υπεράνω στάση και έτσι θα κερδίσουν τις εντυπώσεις. Το εύκολο κοινό τους θα τους βάλει ψηλά στα μάτια του.\nΜέχρι εδώ δεν έκαναν και κάτι μεμπτό. Αν συνοδευόταν από την ειλικρινή συμπεριφορά τους και την πραγματική στάση τους. Γιατί οι παραπάνω κινήσεις είναι για να κερδίσουν τις εντυπώσεις και πίσω από αυτές να μη φανεί ο αληθινός χαρακτήρας τους. Είναι άνθρωποι με άσχημα κίνητρα που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους, να περάσουν το δικό τους. Άνθρωποι που ζουν στη σκιά των προθέσεων τους. Που πίσω από την πλάτη του κοινού τους θα το υποτιμήσουν, θα το απαξιώσουν και με μειδίαμα θα το χειραγωγήσουν.\nΤο κοινό δεν κοιτάει το βάθος. Κοιτάει τις εντυπώσεις. Έτσι δεν θα κάτσει να δει τι κάνει και τι είναι κάποιος αλλά θα μείνει στα τσαλίμια και στις εντυπώσεις. Δυστυχώς αυτή η αφέλειά του δίνει εύσημα στους μουλωχτούς και τους ανεβάζει εκεί που αυτοί θέλουν.\nOzzy και Madonna\nΠριν από 30 χρόνια ο Ozzy είχε κάνει ντουέτο με τη Lita Ford και όχι με τη Madonna. Το περίεργο λοιπόν δεν είναι που τους έβαλα μαζί στον τίτλο ενώ δεν έχουν κάποια συνεργασία αλλά ότι ζουν ακόμα! Και όχι απλά ζουν αλλά βασιλεύουν. Περιοδείες, νέοι δίσκοι, χρήμα.\nΠου οφείλεται αυτό; Σίγουρα όχι στις φωνάρες που διαθέτουν ούτε στην ομορφάδα τους. Σίγουρα στην ικανότητα τους να προσαρμόζονται στις εποχές και ταυτόχρονα να κάνουν καλές επιλογές. Αλλά πιο πολύ η διάρκεια και η διατήρηση τους ως μεγάλα ονόματα έχει να κάνει με το management. Κακά τα ψέματα οι manager είναι αυτοί που δίνουν κατευθύνσεις και ιδέες και βοηθάνε τους πελάτες τους να μην χαθούν από το προσκήνιο. Και (δυστυχώς) αυτό δεν είναι μόνο προνόμιο στους pop καλλιτέχνες. Ο Ozzy σώθηκε από την κατρακύλα και η γυναίκα του η Sharon τον οδήγησε στο δρόμο της επιτυχίας. Οι Metallica είναι όλο και μεγαλύτεροι και συνέχεια στο προσκήνιο. Ο Smallwood είναι το 7ο μέλος των Iron Maiden.\nΆμα δε γίνονται κουραστικοί και εντελώς εμπορικά προϊόντα δεν υπάρχει θέμα. Άμα όμως γίνονται πιο pop από την Madonna τότε γάμησε τα.\nΜετά από Αυστρία (δις), Τσεχία, Ουγγαρία, Βόρεια Ιταλία ήρθε η σειρά της λιγότερο γνωστής Σλοβακίας. Πλέον οι εκδρομείς δεν είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοιδεκατρείς. Έτσι τα δεδομένα αλλάζουν πολύ με το πρόγραμμα να είναι πιο σφιχτό χωρίς όμως να παραλείπει επισκέψεις σε όλα τα μέρη που θέλουμε να πάμε.\nΤο κέντρο περπατιέται εύκολα και εύκολα. Δηλαδή μέσα σε ένα ΣΚ θα το ξεψαχνίσεις ενώ και με καροτσάκι να σαι, δε θα χεις πρόβλημα. Και η αλήθεια είναι ότι δεν το χορταίνεις. Από τα εμπορικά σημεία μέχρι αυτά που σου βγάζουν κάτι χαμένο στο χρόνο.\nΟ Δούναβης επιβλητικός.\nΠρασίνισε το μάτι μας από τα πολλά και μεγάλα πάρκα.\nΠανέμορφα γλυπτά εκεί που δεν το περιμένεις,\nΉμασταν τυχεροί που πετύχαμε το event με την αναπαράσταση της μάχης της Μπρατισλάβας.\nΩραία τα κρέατα τους.\nΕυγενικοί και με καλά αγγλικά οι Σλοβάκοι.\nΣυνδυάσαμε ιστορικά μνημεία και μοντέρνα τέχνη...\nΥΓ Πέρασαν 20 μήνες από το τελευταίο αεροπορικό στην Ευρώπη. Ε καιρός ήταν λοιπόν.\nΥΓ 2 Αν μου έλεγες τότε ότι θα πήγαινα στο εξωτερικό με ένα μωρό στην αγκαλιά, θα σε λεγα τρελό.\nΥΓ 3 Θα μπορούσε ο τίτλος να είναι "Οι επιμένοντες Κεντροευρωπαϊκά".\nΑναρτήθηκε από τον Anton at 19:52 0 Σχόλια\nDimmu Borgir - Live at Principal\nΤο αναμενόμενο θα ήταν όσο περνάνε τα χρόνια να μαλακώνουν τα ακούσματα και να μην πολυασχολούμαι με τη μουσική. Έτσι κάνουν οι αθρώποι. Έλα που όμως πριν 2 μήνες πήγα σε thrash συναυλία και πριν κανά 2 σε black metal.\nΟι Dimmu Borgir μπορεί να προκαλούν στους μη μυημένους αποστροφή στη θέα τους αλλά στο άκουσμα τους δεν τίθεται θέμα: είναι μια κατηγορία μόνοι τους. Μπορεί πλέον το black metal στοιχείο τους να υπολείπεται του συμφωνικού αλλά αυτό δεν τους κάνει χειρότερους. Αντίθετα είναι ακόμα πιο προσβάσιμοι στο μεγάλο κοινό με αποτέλεσμα να γεμίσουν το Principal την Τρίτη το βράδυ. Μεγάλα και επικά τραγούδια και καλή επαφή με το κοινό. Το οποίο (αδικαιολόγητα) δεν κοπανιόταν ενώ (δικαιολογημένα) παραπονέθηκε για την πολύ μικρή διάρκεια. Δεν αντέχει η φωνή; Δεν αντέχει ο κόσμος πολύ ώρα αυτή τη μουσική; Είναι μεγάλοι; Δεν έχουν πολλά τραγούδια; Τίποτα από τα παραπάνω. Έτσι μείναμε με μια πίκρα αλλά η ποσότητα δεν είναι το κριτήριο. Ήταν μια όμορφη black metal συναυλία. Οξύμωρο να συνυπάρχει η λέξη όμορφος με το black metal. Το μη όμορφο είναι ότι σίγουρα όταν περάσουν οι μήνες δε θα τη μνημονεύω.\nΑναρτήθηκε από τον Anton at 17:03 0 Σχόλια\nSlayer - Live in Sofia\nΤσεκάρω στο blog και διαπιστώνω ότι έχω 3 χρόνια να πάω σε metal live. Τι μου συμβαίνει;! Γρήγορα να πάω με εκδρομικό σε άλλη γη σ' άλλα μέρη!\nΣε ένα μουσικό λεξικό δίπλα στον όρο thrash metal θα έχει τη φωτογραφία των Slayer. Δεν υπάρχει συγκρότημα που να συνοψίζει και να ορίζει όλα τα καλά και περίεργα του ιδιώματος. Τώρα που αποσύρονται, δύσκολα να βρεθεί αντικαταστάτης των κορυφαίων.\nΚλείσιμο συναυλίας: επί ένα τέταρτο ο Araya επί σκηνής, απλά να χαζεύει τον κόσμο και αυτός να αποθεώνει το συγκρότημα. Είναι αυτή η σχέση ανάμεσα στον κόσμο και τα συγκροτήματα αυτής της μουσικής που χρειάζεται ειδική ανάλυση. Όλο το βράδυ να έπαιζαν, ξανά σήμερα να έπαιζαν όλοι θα ταν εκεί: χτυπημένοι, μικρά παιδάκια, 50ρηδες, έγκυες.\nΑπό τις 10 που βγήκαν στη σκηνή, έπαιξαν μονοκόμματα, χωρίς encore όλα σχεδόν τα καλά τους. Αλλά ούτε η διάρκεια ούτε αν ήταν όλα τα τραγούδια ήταν το θέμα. Η πώρωση, το headbanging, τα mosh pit, τα αθάνατα riff. Όποιος ίδρωσε τη φανέλα, όποιος έχασε λίγη από την ακοή του, όποιος κοιμόταν με ένα χαμόγελο στο πούλμαν. Αυτοί νοιώσανε.\nΥΓ Μέχρι το live βρήκα τη χαρά μου και έφαγα τα πόδια μου γυρνώντας την αγαπημένη Σόφια. Αφού μετά χρειάστηκαν ώρες να ρθω στα ίσια μου.\nΥΓ 2. Αγαπάμε Βούλγαρους. Χωρίς ίχνος καφρίλας, αυθεντικοί, έδειξαν την αφοσίωση τους φορώντας η συντριπτική πλειοψηφία μπλούζες της μπάντας.\nΥΓ 3. Οι μεταλλάδικες καταστάσεις στο λεωφορείο και πριν το live μου είχαν λήψει πολύ. Μπορεί να μην έχω περίγυρο που να ακούει αυτή τη μουσική αλλά αυτό δεν είναι τροχοπέδη.\nΠως είναι να δουλεύεις 12 ώρες νύχτα για τα 12 καλύτερα σου χρόνια;\nΠως είναι να είσαι ευθύς και να σε αποδέχονται τόσοι πολλοί;\nΠως γίνεται το χιούμορ σου να είναι πετυχημένο και πειραχτικό αλλά καθόλου ενοχλητικό;\nΠως μπορεί να αντιμετωπίζεις με τόση ευστροφία τις καταστάσεις και να βρίσκεις λύσεις;\nΠως γίνεται να είσαι ανοιχτόμυαλος και όχι με οποιοδήποτε κόλλημα;\nΠως γίνεται να είσαι τόσο καλός στις κατασκευές, τις επισκευές, το ψήσιμο, την οδήγηση, στις αγροτικές εργασίες; Πως;;;;\nΠως είναι να είσαι ο πατέρας μου;\nΌσο και να προσπαθήσω δε θα γίνω τίποτα από τα παραπάνω. Αλλά θα προσπαθήσω.\nΌταν μετά από χρόνια δω αυτή την ανάρτηση ίσως ξυπνήσουν αναμνήσεις για το τι μου συνέβαινε αυτή τη βδομάδα. Από τον παράδεισο στην κόλαση και όλα αυτά μέσα από τη φωτιά. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να τα διαχειριστώ. Ελπίζω όταν μετά από χρόνια δω αυτή την ανάρτηση να χω σβήσει τη φωτιά.\nΟ καθένας είναι άλλη περίπτωση. Η δικιά μου περίπτωση είναι ότι από τα πολλά που μου πέρασαν και μέσα στα οποία μεγάλωσα ασυναίσθητα, είναι η αξιοπρέπεια και η περηφάνια. Δε μιλάω ούτε για υφάκι ούτε για φουσκωμένα μυαλά. Αντιθέτως πάντα προσγειωμένοι και ποτέ εις βάρος των άλλων. Διπλωματία μόνο αναγκαστικά.\nΤους επόμενους μήνες πρέπει να συνεχίσουμε έτσι. Ούτε τώρα δεν θα αλλάξει. Και μέσα από αυτά τα δύο, μέσα στα τόσα, θα είναι πάντα εκεί.\nΑνάμεσα στις καθημερινές μου σκέψεις πλέον, σπάνια έρχεται αυτό το ζήτημα. Περισσότερο να αισθανθώ την πικρία και την κάποια απογοήτευση που κάποιες φιλίες/επαφές τερματίστηκαν. Αν υπήρξε τελετή λήξης τους ίσως να είχα καθιερώσει και επέτειο ανάμνησης 😊 Ανεπίσημα αυτό πρέπει να κάνω για να εξανεμισθεί κι αυτό το συναίσθημα.\nΤο μυαλό ενός ανθρώπου μπορεί να κάθεται και να στεναχωριέται για την έλλειψη του σήμερα. Μέσα βαθιά να λέει ότι μπορεί κάποια μέρα να αντιστραφεί. Αλλά ταυτόχρονα καταλαβαίνει ότι η υπάρχουσα κατάσταση δεν είναι τυχαία. Ότι τερματίστηκε το αγαθό του χθες.\nΣε μια απόφαση μπορεί να καταλήξει: να χαμογελάμε για αυτές τις ωραίες στιγμές που ζήσαμε. Φαντάσου να υπήρχε έλλειψη αυτών. Αυτό θα ήταν ανεπανόρθωτο και μαύρο.\nΠροσπαθείς να συνεχίσεις όπως τόσο καιρό. Στους ίδιους ρυθμούς, με την ίδια αντιμετώπιση. Αλλά όσο ξεπερασμένο είναι να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου σε ένα blog αντί σε μια ανάρτηση στο fb, άλλο τόσο είναι να παλεύεις κατά μέτωπον ότι σου προκύπτει.\nΚάποια πράγματα πρέπει να τα αποδεχθείς, κάποια να τα βγάλεις και από το πίσω μέρος του μυαλού σου, κάποια θες δε θες να τα παλέψεις. Σφίξαμε λόγω των καταστάσεων και δε σηκώνει να αφιερώνεις χρόνο σε μη σημαντικά θέματα. Καλά καλά δεν προλάβαμε να σαρανταρίσουμε και μεγαλώσαμε απότομα :)


Ο Φιρμίνο μίλησε στο τέλος (videos) - Balla.com.cy\nΔημοσιεύτηκε στις 19/09/2018 - 0:04 από Balla.com.cy\nΗ Ατλέτικο ξεκίνησε με το δεξί το Champions League, κερδίζοντας με ανατροπή την Μονακό με 2-1.\nΗ Ατλέτικο ξεκίνησε με το δεξί το Champions League, κάνοντας την ανατροπή στο Μόντε Κάρλο για να πάρει σημαντική νίκη με 2-1 επί της Μονακό. Αμφότερες οι ομάδες έχουν απογοητεύσει στο ξεκίνημα της σεζόν στα πρωταθλήματά τους, με τους Μονεγάσκους να παίρνουν το προβάδισμα στο 18’ με το πρώτο γκολ του Γκρανσντίρ και να βρίσκουν την ελπίδα.\nΟι παίκτες του Σιμεόνε, όμως, ανέλαβαν αμέσως την πρωτοβουλία, είχαν τον έλεγχο και στο 31’ έφτασαν στην ισοφάριση. Υπέροχος συνδυασμός των Κόκε, Γκριζμάν και Ντιέγκο Κόστα, με τον τελευταίο να κάνει το 1-1 και να δίνει αυτοπεποίθηση στους συμπαίκτες του. Η ανατροπή, μάλιστα, για τους ροχιμπλάνκος ολοκληρώθηκε πριν το ημίχρονο, με τον Χιμένες να κάνει το 1-2 στο 1’ των καθυστερήσεων με κεφαλιά.\nΜονακό (Λεονάρντο Ζαρντίμ): Μπενάλιο, Χένρικς, Γκλικ, Ζέμερσον, Σιντιμπέ, Τιέλεμανς, Ν’ Ντοράμ, Αολού (69’ Τραορέ), Γκρανσντίρ (77’ Σιλά), Τσαντλί (58’ Μπουλά), Φαλκάο\nΑτλέτικο (Ντιέγο Σιμεόνε): Ομπλάκ, Χουανφράν, Γοδίν, Χιμένες, Ερνάντεζ, Ρόδρι, Σαούλ, Κόκε, Κορέα (70’ Λεμάρ), Γκριζμάν, Ντιέγκο Κόστα\nΜε τύχη η Ντόρτμουντ\nΗ Ντόρτμουντ απέδρασε με νίκη 1-0 από το Βέλγιο επί της Μπριζ με τυχερό γκολ του Πούλισιτς στο 85′.\nΗ Ντόρτμουντ δυσκολεύτηκε πολύ στο Βέλγιο, δημιούργησε ελάχιστες ευκαιρίες, αλλά κατάφερε να φύγει με νίκη 1-0 επί της Μπριζ με δόση τύχης και σκόρερ τον Πούλισιτς στο 85’. Οι γηπεδούχοι ήταν ανώτεροι στο πρώτο μέρος, αλλά έπεσαν πάνω στον φορμαρισμένο Μπούρκι, που κράτησε το 0-0 για τους Βεστφαλούς μέχρι το ημίχρονο.\nΣτην επανάληψη οι παίκτες του Φαβρ σοβαρεύτηκαν, βελτιώθηκαν, απείλησαν περισσότερο, αλλά και πάλι δεν μπορούσαν με τίποτα να σκοράρουν. Έπρεπε να έρθει ο Πούλισιτς, που προέρχεται από τραυματισμό, από τον πάγκο στο 69’ για να πετύχει το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης στο 85’ με μεγάλη δόση τύχης, εκμεταλλευόμενος το λάθος του Μίτροβιτς για να κάνει το τελικό 0-1 και να δώσει τους τρεις βαθμούς στην Μπορούσια.\nΜπριζ (Ιβάν Λέκο): Λέτιτσα, Πουλέν, Ριτς, Μίτροβιτς, Ντένσβιλ, Γκρόνεβελντ (76’ Ντένις), Βόρμερ, Βάνακεν, Βλιέτινκ (56’ Κόολς), Γουέσλεϊ, Βόσεν (82’ Οπεντά)\nΝτόρτμουντ (Λουσιέν Φαβρ): Μπούρκι, Σμέλτσερ, Ακάντζι, Ντιαλό, Πίσεκ, Βάιγκλ (84’ Νταούντ), Βίτσελ, Γκέτσε (62’ Καγκάβα), Βολφ, Σάντσο (69’ Πούλισιτς), Ρόις\nΜοιρασιά για Σάλκε και Πόρτο\nΟ 4ος όμιλος είναι ο πιο περίεργος και ίσως ο πιο ανοικτός της φετινής διοργάνωσης. Σάλκε και Πόρτο θεωρήθηκαν ως μικρά φαβορί, αλλά κρίθηκαν να κοντραριστούν μεταξύ τους στο ξεκίνημα και δεν υπήρξε νικητής. Στη «Φέλτινς Αρένα» το 1-1 άφησε παραπονεμένες και τις δύο και λίγο περισσότερο τους Δράκους που είχαν και χαμένο πέναλτι. Οι πρωταθλητές Πορτογαλίας είδαν τον Φέρμαν να νικάει από τα 11 βήματα τον Τέλες (13′), αλλά τον νίκησε ο Οτάβιο στο 75′. Ενδιάμεσα (64′), σε ωραία αντεπίθεση ο Εμπολό είχε δώσει το προβάδισμα στους Γερμανούς, που όμως δεν μπόρεσαν να το κρατήσουν.\nΣάλκε (Ντομένικο Τεντέσκο): Φάρμαν, Νάσταζιτς, Ουτ (65′ Κονοπλιάνκα), ΜακΚένι, Σερντάρ (84′ Χαρίτ), Μπενταλέμπ, Καλιγκιούρι, Σανέ, Σεπφ, Εμπολό (72′ Μπούργκσταλερ), Νάλντο\nΠόρτο (Σέρτζιο Κονσεϊσάο): Κασίγιας, Μιλιτάο, Μάξι Περέιρα, Τέλες, Μαρέγκα, Μπραχίμι (82′ Ολιβέιρα), Ερέρα, Ντανίλο, Οτάβιο (90′ Ερνάνι), Φελίπε, Αμπουμπακάρ (60′ Κορόνα).\nΕντυπωσιακή η Γαλατά στην πρεμιέρα της στον 4ο όμιλο, διέλυσε με 3-0 την πρωταθλήτρια Ρωσίας κι έδειξε τις άγριες διαθέσεις της. Εξαιρετικοί οι Τούρκοι, εκμεταλλεύθηκαν τα πολλά λάθη της Λοκομοτίβ. Αποβλήθηκε στο 87′ ο Ντιαγέ. Ιδανικότερο ξεκίνημα δεν μπορούσε να φανταστεί ο Τερίμ, αφού στο 9ο λεπτό ο Γκάρι Ροδρίγκες με ιδανικό τελείωμα πέτυχε το 1-0. Η Λοκομοτίβ Μόσχας προσπάθησε να αντιδράσει και είχε δυο καλές ευκαιρίες με Φαρφάν και Φερνάντες. Οι Τούρκοι ισορρόπησαν, ο Ντιαγέ ήταν εξαιρετικός κι έκανε δύσκολη τη ζωή της αντιπάλου. Στο 67′ ήρθε το δεύτερο τέρμα, ο Ντερντίγιοκ ανέλαβε το φάουλ και με ιδανική εκτέλεση πέτυχε το 2-0. Οι φιλοξενούμενοι ρίσκαραν, αλλά τα κενά ήταν πολλά και ο Ακμπάμπα έχασε μεγάλη ευκαιρία για ένα τρίτο γκολ. Στο 87ο λεπτό ο Ντιαγέ αντίκρισε την κόκκινη κάρτα και θα χάσει το ματς στο Οπόρτο. Το τρίτο τέρμα ήρθε στις καθυστερήσεις, τραγικό λάθος στο κέντρο, ο Γκιγιέρμε ανέτρεψε τον Ακμπάμπα και ο Σελτσούκ Ινάν από την άσπρη βούλα διαμόρφωσε το 3-0!\nPosted in Champions League, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, ΙταλίαTagged Σημαντικές Ειδήσεις\n« Πρέπει (Ανόρθωση)\nΤα γκολ του Champions League (VIDEOS) »\nΒαράν: «Στη Ρεάλ και του χρόνου, πρέπει να εξελιχθούμε με Ζιντάν»\nΗ Ατλέτικο Μαδρίτης παρουσίασε τη φανέλα της σεζόν 2019-2020 (vid)


Επιμένει σε βέτο ο Τραμπ στο νομοσχέδιο με τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας | ΣΚΑΪ\nΕπιμένει σε βέτο ο Τραμπ στο νομοσχέδιο με τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας\nΟ πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι το νομοσχέδιο για τον αμυντικό προϋπολογισμό, ωφελεί το Πεκίνο.\nΔημοσιευση: 13/12/2020 - 20:02\nΣτην πρόθεσή του να ασκήσει βέτο στο νομοσχέδιο για τον αμυντικό προϋπολογισμό (NDAA) των ΗΠΑ του 2021, ύψους 741 εκατ. δολαριών το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει και κυρώσεις κατά της Τουρκίας για την αγορά των S-400 επιμένει ο Τραμπ.\nΣε νέο του tweet ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναφέρει χαρακτηριστικά:\n«Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΙΝΑ!. ΘΑ ΑΣΚΗΣΩ ΒΕΤΟ:.».\nΟπως εξηγεί το usatoday τυχόν βέτο του Τραμπ δεν θα σταματήσει την εφαρμογή του νομοσχεδίου.\nΗ Γερουσία το ενέκρινε με ψήφους 84-13, δηλαδή υπερψηφίστηκε πάνω από τα δύο τρίτα των ψήφων, που είναι και η δικλείδα ασφαλείας για να ανατραπεί τυχόν βέτο σε νομοθεσία. Επιπλέον το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία από τη Βουλή των Αντιπροσώπων.\nΝα σημειωθεί ότι οι αντιρρήσεις του Τραμπ δεν αφορούν τις τουρκικές κυρώσεις αλλά διατάξεις για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για την αλλαγή ονομάτων σε 10 στρατιωτικές βάσεις.\nΟυάσιγκτον Υπερψήφισαν οι ΗΠΑ τις κυρώσεις κατά Τουρκίας για τους S-400\nΤραμπ βέτο κυρώσεις Τουρκία


Κάτια Ζυγούλη: Η εντυπωσιακή φωτογράφιση στο ατελιέ της Celia Kritharioti - TLIFE\nΗΟΜΕ Ειδήσεις - Νέα Κάτια Ζυγούλη: Η εντυπωσιακή φωτογράφιση στο ατελιέ της Celia Kritharioti\n29.10.2017 | 20:12\nΚάτια Ζυγούλη: Η εντυπωσιακή φωτογράφιση στο ατελιέ της Celia Kritharioti\nΗ Κάτια Ζυγούλη είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές Ελληνίδες. Μία γυναίκα που αποτελεί πρότυπο καθώς, αφήνοντας για λίγο άκρη την επιτυχημένη επαγγελματική της πορεία, αφοσιώθηκε στο μεγάλωμα των 4 παιδιών της. Μαζί με τον σύζυγό της, πια, Σάκη Ρουβά έχουν δημιουργήσει μία ευτυχισμένη οικογένεια μέσα στην οποία έχουν βρει και οι ίδιοι τις ισορροπίες τους.\nΣε μία απο τις πιο όμορφες φάσεις της ζωής της βρίσκεται μετά το γάμο της με τον κορυφαίο Έλληνα σταρ, που έγινε το καλοκαίρι και χαρακτηρίστηκε ως «ο γάμος της; δεκαετίας». Αυτό φαίνεται και στην πρόσφατη φωτογράφιση που έκανε για το περιοδικό Hello και το επετειακό του τεύχος. Η Κάτια Ζυγούλη πόζαρε με εντυπωσιακές δημιουργίες της Celia Kritharioti.\nΗ φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε στο ατελιέ της διεθνούς φήμης σχεδιάστριας. Μερικές backstage στιγμές από όσα έγιναν στο ιστορικό ατελιέ στο Κoλωνάκι μοιράστηκε η Κάτια μέσα από ένα βίντεο στον λογαριασμό της στο instagram.\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Katia Zygouli (@katiazygouli) στις Οκτ 24, 2017, 11:12πμ PDT\nΤην ίδια ώρα, η Celia Kritharioti μοιράστηκε κάποιες από τις εντυπωσιακές λήψεις που έγιναν πριν λίγες μέρες.\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Celia Kritharioti (@celiakritharioti) στις Οκτ 28, 2017, 7:19πμ PDT\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Celia Kritharioti (@celiakritharioti) στις Οκτ 25, 2017, 10:16πμ PDT\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Celia Kritharioti (@celiakritharioti) στις Οκτ 25, 2017, 12:06μμ PDT


Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020, 12:22\nΈνα από τα κορυφαία βραβεία στον χώρο του design έλαβαν από τον αναγνωρισμένο οργανισμό Red Dot το μικρομεσαίο SUV CX-30 και το αμιγώς ηλεκτροκίνητο MX-30.\nΤα δύο ιαπωνικά μοντέλα κατέκτησαν τον τίτλο «Car Design 2020», χάρη στην υψηλή αισθητική, την καλαισθησία του αμαξώματος, την απλότητα των γραμμών, την ομορφιά των καθαρών σχημάτων και την απαράμιλλη λειτουργικότητά τους, όπως δήλωσε ο ιδρυτής της Red Dot, Dr. Peter Zec.\nΤόσο το CX-30 όσο και το MX-30 υιοθετούν τη φιλοσοφία «Soul of Motion». Ο σχεδιασμός κάθε επιμέρους τμήματος, βάσει της αρχής του «less is more», είχε αποτέλεσμα τη δημιουργία των καθαρών και κομψών επιφανειών, επιτυγχάνοντας με αυτό τον τρόπο και την παρουσίαση μίας εντελώς πρωτότυπης εμφάνισης σε μοντέλα της κατηγορίας των μικρομεσαίων SUV.\nΠαράλληλα, το κορυφαίας ποιότητας ανθρωποκεντρικό εσωτερικό, συνδυάζει ιδανικά την εργονομία με την τεχνολογία αιχμής και αντιπροσωπεύει μια πιο σύγχρονη αισθητική που επικεντρώνεται στις φουτουριστικές αξίες.\nΑξίζει να σημειώσουμε ότι το βραβείο Red Dot έχει απονεμηθεί σε άλλα επτά μοντέλα της ιαπωνικής φίρμας που ακολουθούν φιλοσοφία Kodo. Είχαν προηγηθεί το Mazda3 το 2019, το MX-5 RF το 2017, το MX-5 soft top, τα CX-3 και Mazda2 το 2015, η προηγούμενη γενιά του Mazda3 (2014) και το Mazda6 (2013).\nΟ θεσμός Red Dot ξεκίνησε το 1955 και αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους διαγωνισμούς σχεδιασμού στον κόσμο. Οι φετινοί νικητές στην κατηγορία προϊοντικού σχεδιασμού επιλέχθηκαν από 48 κατηγορίες, κερδίζοντας το δικαίωμα της χρησιμοποίησης του αντίστοιχου συμβόλου, που αποτελεί παγκόσμια πιστοποίηση αριστείας.\nΤελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020, 12:33\nCar Design 2020


Ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2011 - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\n21 Φεβρουαρίου 2012, 14:26 Ενημερώθηκε: 21 Φεβρουαρίου 2012, 14:26\nΗ κυρία Λαδά μειοψήφησε με το ακόλουθο σκεπτικό: «Κείμενο δοσμένο με απλά λόγια, το οποίο μας μιλάει για την σημασία των απλών πραγμάτων. Είναι εξαιρετικά τρυφερό, μου δίνει την αίσθηση μιας μουσικής που ξυπνάει συναισθήματα, χωρίς ανάγκη για επεξηγήσεις, και με πείθει πόσο σημαντικές είναι οι στιγμές που δεν κατασκευάζονται αλλά μιλάνε κατευθείαν στην ψυχή. Η απλότητα της εικονογράφησης συμπληρώνει τη δύναμη του κειμένου βάζοντας τον αναγνώστη να ψάξει περισσότερο για τα δικά του ακριβά δώρα….»\nΗ κυρία Νίκα μειοψήφησε και ψήφισε το βιβλίο των Κιάρα Φεντέλε (εικονογράφου) και Βαγγέλη Ηλιόπουλου (συγγραφέα) Ο θησαυρός του βιβλιοπόντικα, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2010 με το ακόλουθο σκεπτικό: «Θεωρώ ότι το βιβλίο «Ο θησαυρός του βιβλιοπόντικα» ανταποκρίνεται καλύτερα στις προδιαγραφές του βραβείου για το εικονογραφημένο βιβλίο. Ο βιβλιοπόντικας, ως ήρωας, είναι γνωστός και από άλλα βιβλία του Ηλιόπουλου, αλλά εδώ μοιάζει να παρουσιάζεται ξανά στον αναγνώστη με στόχο να τον οδηγήσει σε μία περιπλάνηση ανάμεσα στα πιο γνωστά κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Πέρα από το χιούμορ και την αμεσότητα του συγγραφικού λόγου του Ηλιόπουλου η περίπτωση αυτού του βιβλίου είναι ξεχωριστή για τον τρόπο με τον οποίο συνομιλεί η εικονογράφηση με το κείμενο. Γίνεται πράξη αυτό που η Susanne Langer έχει γράψει: «στην τέχνη δεν υπάρχουν ευτυχισμένοι γάμοι, μόνο πετυχημένοι βιασμοί». Οι λέξεις και οι εικόνες είναι ανταγωνιστικές μεταξύ τους και σε αυτό το βιβλίο επικρατεί ακριβώς αυτός ο «ανταγωνισμός». Έτσι επιτυγχάνεται η ειρωνεία ανάμεσά τους και ο αναγνώστης γνωρίζει κάτι παραπάνω από αυτό που του έχει πει το κείμενο. Παράδειγμα, στις σελίδες όπου ο ήρωας μιλάει για τον Μικρό Πρίγκιπα η εικονογράφηση παραπέμπει τον αναγνώστη στον Εξυπερύ. Αυτή η συνομιλία, που μοιάζει με κρυφτούλι ανάμεσα στο κείμενο και στην εικόνα, είναι το στοιχείο που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα. Οι λέξεις που μιλάνε για ό,τι δείχνουν οι εικόνες, ενώ οι εικόνες δείχνουν αυτό που οι λέξεις δε λένε».\nΒραβείο Βιβλίου Γνώσεων: Στην κατηγορία των Βιβλίων Γνώσεων η επιτροπή επέλεξε να απονείμει το βραβείο στο βιβλίο Στο πάρκο με τα ζώα, με κείμενα Άλκηστης Χαλικιά και καλλιτεχνική επιμέλεια των Locus Athens, από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο. Το βιβλίο στοχεύει στην εξοικείωση των παιδιών-αναγνωστών με έργα ελλήνων ζωγράφων και γενικότερα, ελλήνων εικαστικών, τα οποία έχουν θέμα τα ζώα. Η επιτροπή συμφώνησε ότι το συγκεκριμένο βιβλίο εκφράζει μία νέα, πρωτότυπη αντίληψη σε σχέση με τα βιβλία γνώσεων που αφορούν τις εικαστικές τέχνες. Η πρωτοτυπία του έγκειται αφενός στην συγκρότηση και παρουσίαση του εικαστικού υλικού του και αφετέρου στην ευφάνταστη χρήση λογοτεχνικών κειμένων διαφορετικού ύφους τα οποία και ελκύουν τα παιδιά στο ίδιο το θέμα του βιβλίου, τα ζώα αλλά και τα εξοικειώνουν με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας. Σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας του βιβλίου αποτελεί το συνολικά ανάλαφρο ύφος του, το οποίο δεν βαραίνει τον αναγνώστη αλλά, αντίθετα, σέβεται τις γνωστικές, αναγνωστικές και αισθητικές εμπειρίες του.


KRC Genk Standard Liège ζωντανά αποτελέσματα, livescore και live streaming - SofaScore\nKRC Genk - Standard Liège Ζωντανά αποτελέσματα, livescore και live streaming\nKRC Genk Standard Liège ζωντανά αποτελέσματα (και ζωντανή μετάδοση, live streaming βίντεο του αγώνα*) ξεκινά στις 16.2.2020. και ώρα 17:00 UTC ώρα στο γήπεδο Luminus Arena, Genk, Belgium για το First Division A - Belgium. Στο SofaScore ζωντανά αποτελέσματα μπορείτε να βρείτε όλα KRC Genk εναντίον Standard Liège τα προηγούμενα αποτελέσματα με τους H2H αγώνες. Οι σύνδεσμοι KRC Genk εναντίον Standard Liège με τα βίντεο Στιγμιότυπα βρίσκονται στην καρτέλα "μέσα" και εμφανίζονται για τους πιο γνωστούς αγώνες όταν ανέβουν στο YouTube η το Dailymotion. Δεν είμαστε υπεύθυνοι για κανένα περιεχόμενο που αφορά τα video για οποιαδήποτε νομική ανησυχία παρακαλούμε επικοινωνήστε με τους νόμιμους κατόχους των βίντεο ή με τους λογισμικού μεταφόρτωσης τους.\nΜπορείς να παρακολούθησεις KRC Genk εναντίον Standard Liège ζωντανά στο ίντερνετ αν είσαι κατοχυρωμένο μέλος της bet365, της ηγετικής ιντερνετικής εταιρίας στοιχημάτων που έχει κάλυψη για περισσότερο από 140.000 αθλητικές εκδηλώσεις με ζωντανά στοιχήματα κατά τη διάρκεια ενός χρόνου. Αν αυτός ο αγώνας καλύπτεται από τη ζωντανή κάλυψη της bet365 μπορείς να παρακολουθήσεις τον ποδόσφαιρο αγώνα KRC Genk Standard Liège στο iPhone, iPad, Android ή Windows κινητό σου. Είναι ακόμα εύκολο να βρεις τις καλύτερες φάσεις και νέα από τις πιο δημοφιλής κατηγορίες αθλημάτων όλου του κόσμου. Τα ζωντανά προγνωστικά της bet365 μπορούν να ιδωθούν στην κατηγορία ποδόσφαιρο ζωντανά αποτελέσματα του SofaScore. Δεν προσφέρουμε πρόγραμμα τηλεόρασης εδώ, αν θέλεις να παρακολουθήσεις αυτόν τον τον αγώνα είναι πιθανό να το βρείς σε κάποια δημοφιλή κανάλια όπως iTV, BBC, Al Jazeera Sports, Sky Sports, Gol TV, Canal+, SportTV, Fox Soccer, Setanta, ESPN, κτλ.\nΟΝΟΜΑ: KRC Genk - Standard Liège\nΗ εφαρμογή SofaScore Livescore είναι διαθέσιμη σε iPhone και iPad, σε Android μέσω Google Play και στα κινητά τηλέφωνα με λειτουργικό Windows. Μπορείτε να βρείτε την εφαρμογή μας σε όλα τα καταστήματα σε πολλές διαφορετικές γλώσσες ως ''SofaScore''. Εγκαταστήστε την εφαρμογή του SofaScore και ακολουθείστε KRC Genk Standard Liège live score στο κινητό σας τηλέφωνο!\n*ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ - To Sofascore.com σε συνεργασία με την bet365 προσφέρει πάνω από 140000 γεγονότα σε Ζωντανή Μετάδοση ανά χρόνο. Ωστόσο, να σημειωθεί ότι τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για το stream τέτοιων γεγονότων, συνήθως κατέχονται σε επίπεδο χώρας και γι'αυτό, ανάλογα με τη τοποθεσία σας, μπορεί να υπάρχουν ορισμένα γεγονότα, που ίσως να μη μπορείτε να τα δείτε λόγω των παραπάνω περιορισμών. Πριν μπείτε στην bet365 και βάλετε χρήματα στον λογαριασμό σας για να δείτε KRC Genk Standard Liège ή οποιοδήποτε άλλο συγκεκριμένο γεγονός μέσω του ζωντανού stream της bet365, συνιστάται να ελέγξετε με την bet365, εάν μπορείτε να δείτε το stream αυτού του γεγονότος, στη τοποθεσία διαμονής σας. Μάθετε περισσότερα επικοινωνόντας με την bet365 εδώ , μέσω τηλεφώνου, ταχυδρομείου, ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ή συνομιλίας.


184 πρόσφυγες & μετανάστες με… θαλαμηγό στην Καλαμάτα – messinia24\nΒρίσκεστε εδώΑρχική»Δήμοι»Καλαμάτα»184 πρόσφυγες & μετανάστες με… θαλαμηγό στην Καλαμάτα\n184 πρόσφυγες & μετανάστες με… θαλαμηγό στην Καλαμάτα\nΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ messinia24 ΣΤΙΣ\t 03/05/2021 Καλαμάτα\nΣυνοδεία σκάφους του Λιμενικού έφτασε σήμερα (3/5/21) λίγο μετά τις 6 το απόγευμα, στο λιμάνι της Καλαμάτας, η θαλαμηγός “White Angel” με 184 πρόσφυγες και μετανάστες, που χθες (Κυριακή του Πάσχα) το απόγευμα, δήλωσε ακυβερνησία, μέσω του «ΟΛΥΜΠΙΑ ΡΑΔΙΟ», 51 ναυτικά μίλια στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά του Ταίναρου.\nΑρχικά έγινε προσπάθεια ρυμούλκησης του σκάφους από παραπλέον φορτηγό πλοίο αλλά -σύμφωνα με πληροφορίες- οι επιβάτες του σκάφους εξέφρασαν την επιθυμία να μεταφερθούν στην Ιταλία αντί της Ελλάδας. Τελικά, ρυμουλκήθηκε από το αλιευτικό σκάφος A/K “Μιχαήλ” Ν.Κ. 316, προς το λιμάνι της Καλαμάτας.\nΟι πρόσφυγες και μετανάστες (Αφγανιστάν, Ιράν, Πακιστάν και Συρία) που επέβαιναν στη θαλαμηγό, ξεκίνησαν από την Αττάλεια της Τουρκίας πριν από 10 και πλέον ημέρες με προορισμό την Ιταλία. Όταν έφτασαν στο λιμάνι οι διασωθέντες υποβλήθηκαν σε rapid test απο κλιμάκιο του ΕΟΔΥ με τη συνδρομή εθελοντών του ΕΕΣ και πριν ολοκληρωθεί ο προληπτικός έλεγχος σε όλους, είχαν βρεθεί 3 με θετικό τεστ για κορωνοϊό.\nΜε την άφιξη της θαλαμηγού “White Angel”, βρέθηκαν στο λιμάνι ο δήμαρχος Καλαμάτας Θαν. Βασιλόπουλος, οι αντιπεριφερειάρχες Στάθης Αναστασόπουλος και Βασίλης Καπέλιος, ο αντιδήμαρχος Καλαμάτας αρμόδιος για θέματα Πρόνοιας, Σαράντος Μαρινάκης και ο συντονιστής Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου Βασίλης Χαντζής.\nΣύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, όπως είπαν ο δήμαρχος Καλαμάτας Θαν. Βασιλόπουλος, αλλά και ο Περιφερειάρχης της Π.Ε. Μεσσηνίας Στάθης Αναστασόπουλος, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό οι πρόσφυγες και μετανάστες επρόκειτο αφού ταυτοποιηθούν στην Καλαμάτα, αμέσως να μεταφερθούν σε κλειστή δομή στην περιοχή του Πύργου Ηλείας, λόγο για τον οποίον είχαν μισθωθεί 6 λεωφορεία.\nΜετά όμως τη διαπίστωση κρουσμάτων covid, όπως είπαν ανατρέπεται ήδη η σχεδιασθείσα διαδικασία και θα παραμείνουν στις αποθήκες του λιμανιού της Καλαμάτας, για το επόμενο 48ωρο, έως την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών. “Επειδή έχουν βρεθεί κρούσματα κορωνοϊού συζητάμε για να δούμε πως θα τα χειριστούμε” είπε ο δήμαρχος για να προσθέσει: “Ο χώρος των αποθηκών δεν είναι κατάλληλος για καραντίνα και προφανώς πρέπει να πάνε στη δομή. Για να πάνε στη δομή όμως πρέπει να δώσει κατεύθυνση και εντολή ο εισαγγελέας”. Ανάλογου περιεχομένου ήταν και οι δηλώσεις του κ. Αναστασόπουλου.\nΌπως δήλωσε ο ο συντονιστής Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου Βασίλης Χαντζής, η Περιφέρεια Πελοποννήσου διέθεσε για τις ανάγκες των προσφύγων και μεταναστών 180 στρώματα και 200 κουβέρτες, 400 γεύγη γαντιών, 200 μάσκες, 200 ατομικά αντισηπτικά και τρόφιμα για το βράδυ και γι αύριο το πρωί.\nΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΛΙΜΑΝΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ


Η φοίτηση στα Δημόσια Ι.Ε.Κ. είναι δωρεάν.\nΟι διάφορες ειδικότητες των Ι.Ε.Κ. δέχονται απόφοιτους Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Λυκείων Γενικών και Επαγγελματικών.. Η κατάρτιση διαρκεί 5 εξάμηνα, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής πρακτικής άσκησης.\nΚάθε έτος κατάρτισης αποτελείται από δύο αυτοτελή εξάμηνα κατάρτισης, το χειμερινό και το εαρινό, που το καθένα περιλαμβάνει 15 πλήρεις εβδομάδες κατάρτισης. Το χειμερινό εξάμηνο κατάρτισης αρχίζει τον Οκτώβριο και τελειώνει το Φεβρουάριο και το εαρινό εξάμηνο κατάρτισης αρχίζει το Φεβρουάριο και τελειώνει τον Ιούνιο. Η κατάρτιση, στα Δημόσια Ι.Ε.Κ., πραγματοποιείται τις απογευματινές ώρες.\nΚατά τη διάρκεια των σπουδών τους, οι καταρτιζόμενοι δικαιούνται αναβολή από τη στράτευση.


Έχω μάτια και βλέπω: Η Γερμανία πέτυχε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό..λόγω της κρίσης στην Ελλάδα...\nΗ Γερμανία πέτυχε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό..λόγω της κρίσης στην Ελλάδα...\nΤο ότι η Γερμανία κατάφερε να πετύχει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα χαμηλά επιτόκια με τα οποία δανείζεται εξαιτίας της γενικότερης ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και κυρίως της κρίσης στην Ελλάδα.\nΣύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών (IWH) του Χάλε,\nη ευρωπαϊκή κρίση χρέους οδήγησε τα τελευταία πέντε χρόνια σε σημαντική μείωση της απόδοσης των γερμανικών ομολόγων. Έτσι χάρη στα χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού, το γερμανικό δημόσιο εξοικονόμησε μεταξύ 2010 και 2015 περί τα 100 δις ευρώ, ποσό που ανταποκρίνεται στο 3 % επί του γερμανικού ΑΕΠ. Το ποσό που εξοικονόμησε η Γερμανία είναι συνεπώς μεγαλύτερο από το συνολικό ποσό που έχει δανείσει άμεσα ή έμμεσα στην Ελλάδα και το οποίο υπολογίζεται στα 90 δις. Σε κάθε περίπτωση -ακόμη κι αν η Ελλάδα δεν αποπληρώσει το χρέος της - η Γερμανία «βγαίνει κερδισμένη», συμπεραίνουν οι οικονομολόγοι του Ινστιτούτου.\nΜιλώντας στη Deutsche Welle ο πρόεδρος του ινστιτούτου καθηγητής Ράιντ Γκροπ, διευκρίνισε ότι η έρευνα έχει μεν να κάνει γενικότερα με την κρίση χρέους στην ευρωζώνη ωστόσο «επειδή η κατάσταση και τα γεγονότα στην Ελλάδα ήταν δραματικά, το ποσοστό της Ελλάδας επί των χρημάτων που εξοικονομήθηκαν στον γερμανικό προϋπολογισμό είναι μεγαλύτερο σε σχέση με αυτό της Ισπανίας, της Πορτογαλίας ή της Ιρλανδίας».\nΠώς ακριβώς όμως επωφελήθηκε η Γερμανία από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα; «Είναι γενικά έτσι. Όταν υπάρχει μια κρίση οι επενδυτές και κυρίως οι μεγάλοι θεσμικοί επενδυτές θέλουν να επενδύσουν περισσότερα χρήματα σε ασφαλή ομόλογα. Εντός ευρωζώνης τα γερμανικά ομόλογα είναι τα πιο ασφαλή αξιόγραφα. Όταν από την Ελλάδα έρχονταν άσχημες ειδήσεις, αυτό έδινε ώθηση στα γερμανικά ομόλογα.»\nΟ καθηγητής Ράιντ Γκροπ παραθέτει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: «Όταν για παράδειγμα η κυβέρνηση Τσίπρα ανακοίνωσε το δημοψήφισμα, αυτό από τη σκοπιά της ΕΕ, της ΕΚΤ, της Τρόικας θεωρήθηκε ως κακή είδηση διότι από την πλευρά των επενδυτών ένα Grexit γινόταν πιθανότερο. Ως απάντηση σε αυτό, τα γερμανικά επιτόκια έπεσαν κατά μερικές μονάδες βάσης. Η Γερμανία δηλαδή μπορούσε ξαφνικά να δανειστεί φθηνότερα διότι στην Ελλάδα υπάρχει κρίση».\nΑξίζει να σημειωθεί ότι η έρευνα του Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών αφορά μόνο το κέρδος του γερμανικού δημοσίου από την κρίση στην Ελλάδα. Η έρευνα δεν έχει ασχοληθεί με τις επιπτώσεις της κρίσης στην πραγματική οικονομία ή στις αποταμιεύσεις των καταθετών και τα αρνητικά επιτόκια.\nΣτην ερώτηση πώς μπορούν να αξιοποιηθούν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας ο καθηγητής Ράιντ Γκροπ απαντά:\n«Στη Γερμανία, στη δημόσια συζήτηση επικρατεί σύγχυση. Υπάρχουν άνθρωποι που προτείνουν να εισαχθεί ένας ειδικός φόρος εξαιτίας της κρίσης στην Ελλάδα. Θα ήθελα όμως να πω ότι αυτά τα πέντε χρόνια της κρίσης η Γερμανία επωφελήθηκε περισσότερο από όσο πιθανότατα θα μπορούσε να είχε χάσει εάν η Ελλάδα δεν πλήρωνε όλα της τα χρέη προς το ΔΝΤ, τον ESM ή τα υπόλοιπα που δόθηκαν σε διμερές επίπεδο. Το μερίδιο της Γερμανίας στα χρήματα που δόθηκαν προς την Ελλάδα είναι 90 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά η Γερμανία έχει κερδίσει ήδη 100 δισεκατομμύρια ευρώ.»\nΑναρτήθηκε από exomatiakaivlepo στις 8/17/2015 11:56:00 π.μ.