MEE: Šta će biti sa S. Arabijom kad nafte nestane? | Saudijska Arabija News | Al Jazeera\nMnogi bi se u regiji radovali propasti MBS-a. On je jednostavno mnogo nanio štete mnogima, piše autor (EPA)\nSaudijski prijestolonasljednik Mohammed bin Salman (MBS) se više ne može pozivati na mladost ili neiskustvo, to vrijeme je prošlo, navodi glavni urednik portala Middle East Eye (MEE) David Hearts u autorskom tekstu.\n„Ono što vidite, to dobijate. Pogrešne odluke, greške i ratovi koji se povezuju sa njim kao prijestolonasljednikom će biti nastavljeni samo što će on biti kralj. Kompletni repertoar njegova državništva se vidio tokom olujnog telefonskog razgovora koji je vodio sa ruskim predsjednikom Vladimirom Putinom pred sastanak OPEC-a koji je završen opasnim ratom cijena između Saudijske Arabije i Rusije“, nastavlja autor.\nOn ističe kako sad MBS sam može vidjeti koliku je grešku napravio tim pozivom jer su „cijene kolabrirale, skladišta će se rapidno isprazniti“, a naftne kompanije su pred realnim mogućnostima da zatvore izvorišta.\n„Naftni i plinski sektor donose do 50 posto GDP-a kraljevstva i 70 posto zarade od izvoza. To je sada nestalo“, ističe Hearst i dodaje:\n„Kako vam rekao bilo ko ko je razgovarao sa Putinom, možete pregovarati koliko god želite sa ruskim predsjednikom. Čak možete biti na suprotnim stranama dva regionalna rata (Sirija, Libija) i opet imati radne odnose, kao što to ima turski predsjednik Recep Tayyip Erdogan. No, ono što ne smijete uraditi je satjerati Putina u kut. To je upravo ono što je saudijski prijestolonasljednik uradio kada je dao Putinu ultimatume i urlao na njega. Putin je zagalamio također, jer zna kako je rusko stanje isplata u boljem stanju za igru pokera od saudijskog.“\nHearst nastavlja dalje kako je MBS sada shvatio kako ima „slabe karte“, ali i kako treba biti pošten i reći kako je prije razgovora tražio savjet od nekoga ko je „jednako arogantan i brzoplet kao i on sam“.\n„Zet i savjetnik američkog predsjednika Donalda Trumpa Jared Kushner je saslušao princa i nije imao zamjerki. To objašnjava zašto je Trumpova prva reakcija bila ta da je pozdravio pad cijena. Trump je mislio na svaki cent koji je odbijen od cijene nafte, na milijarde dolara potrošačke sile koja će biti oslobođena kući. Tako je bilo dok mu se nije skrenula pažnja na to šta pad cijena nafte čini njegovoj vlastitoj naftnoj industriji“.\nSa brent naftom ispod 20 dolara, MBS će upravo shvatiti šta će se desiti kada svijetu ne bude trebala njegova nafta, piše urednik MEE-a i kaže kako je u prošlosti standardni odgovor bio snishodljiv pogled – no više nije tako jer su sada realni izgledi da Saudijska Arabija postane zadužena država.\n„Finansijski pad Saudijske Arabije se dešava već neko vrijeme. Kada je njegov otac Salman postao kralj 23. januara 2015. godine, strane rezerve su iznosile 732 milijarde dolara. U decembru prošle godine su pale na 499 milijardi što je za četiri godine gubitak od 233 milijarde dolara, prema podacima Monetarnog odbora Saudijske Arabije (SAMA). I GDP po glavi stanovnika je pao sa 25.243 dolara 2012. na 23.338 u 2018. godini, navode iz Svjetske banke… Iz IMF-a su prognozirali neto zaduženje od 19 posto GDP-a ove, a 27 posto naredne godine, dok bi korona virus i naftna kriza zaduženja mogli povećati na 50 posto do 2022. godine“.\nHearst ukazuje kako mnogi projekti izvlače novac iz saudijskih zaliha, pa podsjeća na rat u Jemenu, puč u Egiptu, intervencije širom arapskog svijeta, ogromne narudžbe američkog oružja, „projkte iz taštine kao što je futuristički grad Neom, da ne spominjemo tri vlastite jahte, slike i palače“.\nAutor piše kako je saudijska ekonomija imala problema prije korona virusa kada je stopa rasta iznosila samo 0,3 posto, dok je pad izgradnje od 2017. godine iznosio 25 posto. Ako se na to doda blokada zbog virusa, otkazivanje umre i hadža (što privlači do 10 miliona hodočasnika godišnje), onda se iz računice briše dodatnih osam milijardi dolara.\n„Nije samo problem to gdje je saudijski prijestolonasljednik trošio novac, već i to što je propalo mnogo toga gdje je dao novac.“\nPatuljak u odnosu na susjede\nGlavni urednik MEE-a ukazuje kako je jedan od pokazatelja loših investicija pad relativne vrijednosti državnih fondova, pa se „veliki brat Saudijska Arabija sada nalazi kao patuljak u odnosu na manje zaljevske susjede“.\n„Glavni državni fond, Javni investicijski fond (PIC), sada je 11. na svijetu, iza Investicionog tijela Abu Dabija, Investicionog fonda Kuvajta i Investicionog fonda Katara. Kada se ti fondovi sakupe pod državnu zastavu, onda je prvi UAE, ispred Kuvajta, Katara i tek onda Saudijske Arabije“, piše on dalje.\n„Čak i prije pandemije korona virusa, IMF je smatrao kako planovi da se poveća PIF na hiljadu milijardi dolara nisu dovoljni da dovedu prihode koji su potrebni kako bi se Saudijska Arabija odvojila od nafte. Tada su iz IMF-a napisali: ‘Ako Saudijska Arabija želi povećati svoj PIF sa 300 milijardi na navedeni iznos, finansijski povrat sam ne bi predstavljao adekvatan izvor prihoda u post-naftnom svijetu. Proizvodnja nafte od 10 miliona barela dnevno, sa cijenom od 65 dolara po barelu, predstavlja godišnji naftni prihod od 11.000 dolara po Saudijcu’.“\nDruga mjera pada je ono što se desilo sa samim investicijama. Masayoshi Son, izvršni direktor banke Softbank iz Japana, naveo je kako je dobio 45 milijardi dolara nakon samo 45 minuta sa MBS za njegov fond Vision težak 100 milijardi. „Jedna milijada po minuti“, kazao je Son, a Softbank je prošle sedmice objavio kako će Vision fond imati gubitak od 16,5 milijardi dolara.\n„PIC je za udio u kompaniji Uber Technologies davao skoro 49 dolara po dionici 2017. godine. Od tada su kolabrirale Uberove dionice. Prodao je skoro kompletan udio od dvije milijarde dolara u Tesli pred krad 2019., da bi potom Teslina vrijednost na berzi skočila neslućeno. Kada sve ovo uzmete u obzir, PIF-ova kupovina Newcastlea izgleda kao dobar potez“, ističe Hearst.\nNastavlja kako se pad cijena nafte desio manje od dvije sedmice nakon što je PIF potrošio još milijardu dolara za dionice četiri evropske naftne kompanije i kruzer kompaniju Carnival – što sve dovodi u pitanje strategiju PIF-a da se odvoji od nafte. „Ne razumijem zašto ovo PIF radi kada njihovoj državi treba svaki peni“, kazao je jedan bliskoistočni bankar za Financial Times, navode iz MEE.\n„Ovo me jako podsjeća na QIA (Investicijski fond Katara) na njegovim počecima. Postoji strategija, ali se ne vode njome. Žele dobru vidljivost ali i dobru zaradu. Oni žele divezificirati ekonomiju, ali i biti oportunisti“, dodaje ovaj bankar.\nSaudijska Arabija ne može sebi dozvoliti da koristi finansijski stimulans kao ublaženje utjecaja pandemije kao što susjedi u Zaljevu rade. Kraljevstvo troši jedan posto GDP-a na podršku ekonomiji tokom blokade, dok Katar troši 5,5, Bahrein 3,9, a UAE 1,8 posto.\n„Postoje mnogi dokazi da nestaje novca. Kralj je objavio dekret kako će država platiti 60 posto plata tokom blokade zbog korona virusa. No, uposlenici najvećeg saudijskog telekoma STC dobijaju samo 10 posto dvojih plata, rečeno mi je, jer Vlada ne plaća STC-u novac za ljude na odsustvu“, piše autor.\n„Saudijsko Ministarstvo zdravstva izuzima hotele i pretvara ih u bolnice. Umjesto kompenzacije vlasnicima hotela za privremeni gubitak imovine ili da im plate pravu cijenu, oni ih tjeraju da plaćaju režije uz troškove dezinfekcije soba. Ili, uzmite u obzir egipatske doktore koji rade u saudijskom privatnom zdravstvu koji moraju prihvatiti rezove plata. Oni koji odu na godišnji odmor, nemaju pravo na platu. Oni koji rade od doma kroz smjene kako bi se smanjila opasnost od infekcije ili to rade od dana za godišnji ili rade besplatno.“\nPotres za regiju\nTako su realne šanse, kako je pisao Bloomberg, da Saudijska Arabija bude zadužena država i samo je sada pitanje kada će se to desiti, nastavlja urednik MEE-a.\n„Tako je IMF izračunao kako će, sa cijenama nafte od 50 do 55 dolara po barelu, saudijske međunarodne rezerve pasti na petomjesečno pokrivanje uvoza 2024. godine. Sa naftom na nuli, nekada nezamisliva kriza isplate i napuštanje dolarske veze je veoma vjerovatna.“\nOba stuba MBS-ova plana da modernizira i uvede reforme u svoju državu sada padaju, ističe Hearst, te dodaje kako prinčev plan „privlačenja stranih investicija prodajom pet posto Aramca na stranim brezama je nestao i sada PIF, glavno tijelo za diverzifikaciju ekonomije od nafte, je također u haosu“.\n„Mnogi bi se u regiji radovali propasti MBS-a. On je jednostavno mnogo nanio štete mnogima, naročito u Egiptu. U vremenu nakon nafte, MBS će izgubiti svoju moć oligarha koji može trošiti milijarde funti u minuti bez da trepne.“\n„No, pad saudijske ekonomije, koja je decenijama bila pogon za ekonomiju cijele regije, brzo će se odsjetiti u Egiptu, Sudanu, Jordanu, Libanu, Siriji, Tunisu – državama koje su poslale milione radnika i profesionalaca u kraljevstvo i čije ekonomije rastu u ovisnosti o njihovim zaradama. To je slika koju niko ne bi trebao dočekati sa veseljem.“


ZAŠTO JE VAŽNO PUSTITI DETE DA BIRA ODEĆU I SAMO SE OBLAČI? | Kerefeke\nHome Svaštara ZAŠTO JE VAŽNO PUSTITI DETE DA BIRA ODEĆU I SAMO SE OBLAČI?\nZAŠTO JE VAŽNO PUSTITI DETE DA BIRA ODEĆU I SAMO SE OBLAČI?\nDa bi tvoje dete odraslo u samostalnu i snalažljivu osobu, potrebno je da mu dopustiš da učествује u svim primarnim aktivnostima, poput oblačenja, ishrane i higijene. Istraživanja su pokazala da ako dopustiš detetu da se samo snađe i pronađe rešenja u takvim situacijama, pomažeš pri njegovom osamostaljivanju i povećanju samopouzdanja.\nPremda je vrlo važno imati poslušnu i disciplinоvanu decu, ona ne bi trebala да odrastaјu u okruženju u kojem će biti kontrolisan svaki aspekt njihovоg života jer tako neće moći да učе na vlastitim greškama. Takođe, kada detetu dozvoliš da odeću ili obuću odabere samo, to za njega može dа bude zabavna avantura. Svako novo oblačenje predstavlja novo iskustvo koje ga itekako može razveseliti, a posebno kad mu prepustiš da i u posebnim prilikama odabere šta želi da nosi, šta mu pruža i osećaj važnosti. No pritom ipak treba postaviti i neke granice.\n„Samostalnost u oblačenju je važna psihološka i emocionalna prekretnica“, tvrdi dr. Karen Ruskin, porodični terapeut. „Deca teže nezavisnosti, pa ne čudi njihova želja da u januaru obuku kupaći kostim. Naravno, to odrasli neće dopustiti, ali ovakva iskustva su najmlađima neophodna, jer zahvaljujući njima grade ličnosti i samopouzdanje“, dodala je.\nRuskin kaže da i postupak oblačenja, kao što je zakopčavanje dugmadi, predstavlja osnovu za razvoj motorike, a ona je vrlo važna. Zato ona savetuje roditeljima da mališane puste da sami biraju šta će da obuku, ali im i dopuste da se sami oblače, iako to duže traje jer nisu spretni. Ne mora to biti uvek, ali svaki drugi dan je poželjno. \nOdlukom o tome da detetu dozvoljavaš da samo bira šta će da nosi, daješ mu priliku da bude različito i jedinstveno. Iako bi mu u nekim prilikama, poput venčanja ili odlaska u školu trebala sugerisati i objasniti zbog čega je važno pridržavati se kodeksa odevanja, u svim ostalim situacijama poželjno je da dete samostalno odlučuje o tome šta će da nosi. Pritom ga podstičeš da istražuje svoj stil i indivisualnost, ali i da se odupre pritisku “uklapanja“. Tako ujedno razvija kreativnost jer mu odevanje neće biti nepromišljen čin nego stvar o kojoj će morati da donese odluku.\nPrevious articleOTAC I MORE – Šolkotović Snežana\nNext articleDRŽITE SE OVIH PET STVARI I DETE ĆE VAM U ŠKOLI BITI USPEŠNO


Kupac u prodavnici u New Yorku. (Foto: Reuters/Andrew Kelly)\nDok na Wall Streetu vlada strah od recesije, obični građani strahuju od odlaska u samoposlugu ili na benzinsku pumpu.\nStrah od recesije je porastao pošto je američka Centralna banka podigla osnovnu kamatnu stopu za 0,75 procenata - što je najveće povećanje u skoro tri decenije.\n“Visoka inflacija donosi značajne teškoće, posebno onima kojima je najteže da plate visoke troškove osnovnih stvari kao što su hrana, smještaj i prevoz”, poručio je predsjednik Federalnih rezervi Jerome Powell.\nCijene hrane su porasle za skoro 12 posto, benzin je skoro dva puta skuplji, a cijene avio karata su porasle skoro posto u odnosu na isti period prošle godine.\nPošto veliki dio kućnog budžeta sada odlazi na neophodne stavke kao što je benzin, Amerikanci štede na drugim stvarima, pa je maloprodaja u maju opala za 0,3 posto.\nAgresivnim povećanjem kamatne stope, Centralna banka želi da pomogne u stabilizaciji cijena, ali to znači da će sve biti skuplje - od kredita za novi auto, preko kredita za kuću, gdje je kamatna stopa već porasla sa 3 posto iz januara na 6 procenata, do kamate na kreditnim karticama…\nPredsjednik Biden uputio je pismo direktorima veliki naftnih kompanija i okrivio pohlepu korporacija, uz rat u Ukrajini, za rekordno visoke cijene benzina.\nUpozorio je da bi mogao da primjeni svoja izvršna ovlaštenja da se poveća proizvodnja u rafinerijama, ističući da je neprihvatljivo da američke porodice direktno finansiraju profit naftnih kompanija koji je znatno veći od uobičajenog. Međutim, rafinerije već rade skoro punim kapacitetom, a Bijela kuća nije navela mnogo detalja o Bidenovom planu.\n“Pozivamo ih da učine pravu stvar, da budu patriote i ne koriste rat kao izgovor”, naglasila je portparolka Bijele kuće Karine Jean-Pierre.\nMeđutim, Američki institut za naftu okrivio je Bidenovu politiku zalaganja za “zelenu energiju” tvrdeći da je inflaciji doprinijela predsjednikova pogrešna agenda udaljavanja od domaće nafte i prirodnog gasa.\nŠto se tiče rekordnih profita, kompanije su odgovorile da sada nadoknađuju velike gubitke koje su pretrpjele za vrijeme pandemije, kao što je gubitak od 22 milijarde dolara koji je ExxonMobil prijavio 2020.


/ U žiži / Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić stigao u Sarajevo\nKlix.ba07.09.2017. u 13:28\nPredsjednik Republike Srbije Aleksandar Vučić sletio je na Međunarodni aerodrom u Sarajevu čime zvanično počinje dvodnevnu posjetu našoj zemlji. Na aerodromu ga je dočekala delegacija koju je predvodio ministar vanjskih poslova BiH Igor Crnadak.\nSalvini: Bavarski izbori znače “arrivederci”…\nSaveznici kancelarke Merkel izgubili većinu…


29.04.2019 u 22:00\nProfesori i dekani postaju funkcioneri\nSvi članovi Saveta Univerziteta u Beogradu (UB) uskoro će biti smatrani funkcionerima, kao i predstavnici pojedinačnih fakulteta u tom istom telu, posle inicijative koju je pokrenula Agencija za borbu protiv korupcije. To je na poslednjoj sednici Saveta UB obelodanila rektorka prof. dr Ivanka Popović, naglasivši da je informacija potvrđena u odgovoru agencije upućenom 3. aprila Farmaceutskom fakultetu, koji je zatražio tumačenje njene odluke. Rektorka je pojasnila da će agenciji uputiti spisak imena članova Saveta UB, koji onda postaju funkcioneri, a da postoji obaveza prijavljivanja imovine ukoliko im je obavljanje te funkcije plaćeno. – Budući da niko od članova saveta ne prima naknadu za to što učestvuje u radu ovog univerzitetskog tela, po tom osnovu ne postoji obaveza\n25.04.2019 u 21:21\nZa incident na času odgovaraće profesor, ali i učenica\nEpilog prošlonedeljnog incidenta u Sedmoj beogradskoj gimnaziji, kada se nastavnik fizike Zoran Obradović fizički sukobio sa đacima, biće dva disciplinska postupka. Osim što će pred komisijom odgovarati profesor, postupak je pokrenut i protiv učenice, kratko je potvrdio Miroslav Markićević, direktor škole. Za devojčicu koja je učestvovala u sukobu Obradović je nedavno izjavio da ga je pre nego što joj je udario šamar, uštinula i udarila kikom po očima. – Kada se incident desi, moraju da se utvrde sve okolnosti u vaspitno-disciplinskom postupku. Govorim načelno, neću da pričam o toj učenici jer je reč o maloletnom detetu – kaže Markićević.\n15.04.2019 u 20:00\nNazvavši je drskom i agresivnom, Zoran Rakić, dekan Matematičkog fakulteta, uzburkao je strasti na sednici Senata Univerziteta u Beogradu protiveći se predlogu da, posle jednogodišnjeg odugovlačenja, presude da li će dr Vesna Todorčević postati redovan profesor Fakulteta organizacionih nauka. Verovatno i nije svestan koliko je u pravu, jer je najbolja srpska matematičarka mlađe generacije još po završetku čuvene Matematičke gimnazije drsko odlučila da ostane u Srbiji i tu gradi naučnu karijeru, ignorišući svetske šanse. Prkosno, strpljivo, čekala je da najumnije glave u zemlji odluče o njenoj sudbini, drznuvši se čak da izloži javnosti sve kamenčiće koji su je usput spoticali. Baš tim javnim izlaganjem „prljavog veša” akademske zajednice načinila je presedan u njihovim autonomijom zaštićenim\n17.04.2019 u 13:05\nUhapšen profesor muzičke škole u Beogradu jer je učenicama slao poruke seksualne prirode\nPolicija je u saradnji sa Posebnim odeljenjem za borbu protiv visokotehnološkog kriminala Višeg javnog tužilaštva u Beogradu u nastavku akcije „Armagedon”, uhapsila profesora jedne muzičke škole u glavnom gradu zbog sumnje da je učenicama slao poruke seksualne prirode i tražio da one njemu šalju svoje obnažene fotografije, saopštio je danas MUP. Uhapšen je 58-godišnji S. I. iz Beograda, a policija je pretresom njegovog stana u računarskoj opremi koju je koristio pronašla, kako prenosi Beta, fotografije nastale eksploatacijom maloletnih lica u pornografske svrhe. On je osumnjičen da je u dužem vremenskom periodu učenicama slao poruke preko Vibera. Određeno mu je zadržavanje do 48 časova, nakon čega će, uz krivičnu prijavu biti priveden Višem javnom tužilaštvu u Beogradu.\n31.03.2019 u 23:30\nJedina žena dekan Pravnog fakulteta\nPre nekoliko dana, Ljubica Kandić, višegodišnji profesor Istorije prava na beogradskom Pravnom fakultetu, otišla je, zaspavši večitim snom, iz ovozemaljskog života u zajedničku kuću večnog života. Napoleon je govorio da je smrt san bez snova. San iz kojeg više nema buđenja. Do poslednjeg časa ona je svoj, ne uvek lak, ovozemaljski život proživela mladalački vedro i poletno. Vera u predan rad nije je napuštala, niti je posustajala u njemu kada su se u zemlji smenjivali politički poreci koji, po pravilu, povlače za sobom i zaokrete u društvenim naukama. Radeći na pipavom poslu pronalaženja i istraživanja istorijske građe, ona nije stigla da ostari. U duhovnom smislu, nju godine nisu obeležile. Prevalivši devedesetu, s pobedničkim žarom saopštila mi je telefonom plan za pisanje\n13.03.2019 u 14:06\nProfesorka Zagorka Golubović preminula je jutros u Beogradu u 89. godini, potvrđeno je Tanjugu u Institutu za filozofiju i društvenu teoriju Univerziteta u Beogradu. Zagorka Golubović jedan je od utemeljivača socijalne antropologije u Srbiji i jedan od osnivača Instituta za filozofiju i društvenu teoriju Univerziteta u Beogradu. Rođena je 8. marta 1930. u Debrcu, u opštini Vladimirci, kod Šapca, a u Beogradu je živela i školovala se od 1933. godine. Sa 14 godina postala je članica Saveza komunističke omladine Jugoslavije. Po završetku rata, nastavila je školovanje i diplomirala filozofiju sa 23 godine. Prvi posao posle završenog fakulteta dobila je u Zemunskoj gimnaziji, a nakon toga radila je i Četvrtoj beogradskoj gimnaziji (1952-1954). U zvanje asistenta na Filozofskom\n12.03.2019 u 20:30\nPodrška iz vlade matematičarki Vesni Todorčević\nPosle nedavnog pisanja „Politike” o jednoj od najboljih srpskih matematičarki mlađe generacije prof. dr Vesni Todorčević, kojoj zbog porodiljskog odsustva i rođenja trećeg deteta preti otkaz i gašenje univerzitetske karijere, o tome su izvestili i mnogi drugi mediji, a juče joj je podršku pružila prof. dr Zorana Mihajlović, potpredsednica vlade i predsednica Koordinacionog tela za rodnu ravnopravnost. Mihajlovićeva je osudila postupak kojim se, kako navodi u saopštenju, nad profesorkom Fakulteta organizacionih nauka Vesnom Todorčević vrši diskriminacija samo zato što je kao majka iskoristila zakonsko pravo na porodiljsko odsustvo. – Ukoliko ova žena zaista nije unapređena samo zato što je na porodiljskom odsustvu, to je nedopustivo. Neprihvatljivo je da bilo koja zaposlena žena\n21.01.2019 u 14:27\nPreminuo ekonomista Miroslav Prokopijević\nProfesor ekonomije, saradnik Instituta za evropske studije i direktor Centra za slobodno tržište Miroslav Prokopijević iznenada je preminuo, preneli su danas mediji. Prokopijević je rođen 1. novembra 1953. u Lučanima, gde je završio osnovnu školu. Gimnaziju je završio u Čačku, diplomirao je 1976. godine na Prirodnomatematičkom fakultetu u Beogradu, a potom 1978. i na Filozofskom fakultetu. Magistrirao je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu i na FPN-u u Zagrebu, gde je 1981. i doktorirao. U svojoj dugogodišnjoj akademskoj i istraživačkoj karijeri Prokopijević je ostavio je veliki broj knjiga, naučnih radova, publikacija i eseja u kojima se najčešće bavio temama iz oblasti tržišne privrede, Evropske unije, kao i tranzicionih reformi u Srbiji, navodi se u saopštenju LIBEK-a,\n18.01.2019 u 15:41\nGrupa profesora Filozofskog fakulteta podržala građanski protest\nGrupa od 105 profesora i saradnika Filozofskog fakulteta potpisala je zajednički apel kojim pružaju podršku građanskim protestima protiv aktuelne vlasti u Srbiji. Kako prenosi Beta, oni su to učinili jer smatraju da su građanima Srbije ukinute „političke, ekonomske i kulturne slobode” koje predstavljaju temelj modernih društava. „Aktuelna vlast propagandom pokušava da prikrije činjenicu da je u poslednjih pet godina, kumulativno gledano, Srbija jedna od ekonomija sa najsporijim privrednim rastom u Evropi, a da su zarade niže još samo u Albaniji i Makedoniji”, navodi se u apelu. Potpisani su se osvrnuli i na stanje u obrazovanju, posebno lažne diplome, plagijate i novi Zakon o nauci i istraživanjima za koji kažu da „preti da izbaci mlade naučnike sa univerziteta”. „Novim zakonskim


Kamerić: Napravit ćemo još jači brend, nemam veze sa smjenama kadra - Objektivno\nUniverzitetski klinički centar u Tuzli prošao je kroz kadrovske promjene, a dok bivši članovi menadžmenta najavljuju tužbe jer tvrde da su nezakonito smijenjeni, novi direktor poručuje da od ove zdravstvene ustanove želi napraviti još jači brend.\nS dolaskom novog saziva vlasti u Tuzlanskom kantonu je uslijedila i smjena politički nepodobnih kadrova u javnim ustanovama i preduzećima. To nije zaobišlo ni Univerzitetski klinički centar u Tuzli, gdje je kompletna rukovodstvena garnitura zamijenjena novim kadrovima, piše Klix.ba.\nNakon što je ostavku podnio generalni direktor Vahid Jusufović iz Socijaldemokrata BiH, na njegovo mjesto kao vršilac dužnosti je izabran Alen Kamerić iz Pokreta demokratske akcije, čije je imenovanje potvrdila Kantonalna vlada.\nNakon toga uslijedila je smjena pomoćnika direktora za medicinske poslove Šekiba Umihanića iz Stranke demokratske akcije i pomoćnika direktora za nastavu i naučnoistraživački rad Ervina Alibegovića iz Socijaldemorata BiH. Njih su zamijenili Bahrudin Hadžiefendić, član Saveza za bolju budućnost i nekadašnji ministar zdravstva TK te akademik i redovni profesor dr. Šefik Hasukić.\nNo, ova priča, sasvim je izvjesno, neće biti završena na smjenama, s obzirom na to da su Umihanić i Alibegović najavili podnošenje tužbi zbog, kako tvrde, nezakonite smjene, odnosno poteza Upravnog odbora kliničkog centra.\nKamerić i Jurić o smjenama\nVlada Tuzlanskog kantona danas je obišla jedan od najvećih kliničkih centara u BiH, a tom prilikom se otvorila i tema kadrovskih promjena Sa tim dešavanjima kantonalni ministar zdravstva Božo Jurić kaže da nema poveznicu.\n“To je nadležnost Upravnog odbora i UKC-a. Oni su smatrali da trebaju izvršiti kadrovske izmjene i s tim u vezi su postupili po svojim nahođenjima”, kaže Jurić, negirajući bilo kakvu povezanost sa smjenama.\nS druge strane, svoju povezanost sa smjenama negira i aktuelni vršilac dužnosti direktora Alen Kamerić, čije je imenovanje na samom startu došlo u fokus javnosti zbog činjenice da je doktorsku disertaciju nedavno odbranio na privatnom, neakreditiranom univerzitetu.\n“Prije svega ja nisam smijenio nikoga. Upravni odbor je rukovodeće tijelo koje je prihvatilo, odnosno pokrenulo smjenu direktora za medicinske poslove i direktora za naučno-istraživački rad”, tvrdi Kamerić, istaknuvši da ispunjava sve uslove za obnašanje pozicije na kojoj se trenutno nalazi.\nKako ističe, funkciju direktora preuzeo je sa željom vraćanja UKC-a na mjesto na kojem je ranije bio, praveći uz to još jači brend od ove zdravstvene ustanove.\n“Vodeća smo kuća što se tiče pružanja zdravstvene skrbi svim građanima u FBiH i manjem bh. entitetu. Sada želimo napraviti korak u procesu transplantacije organa, u kojem nas je COVID-19 zaustavio. Također, naša kardio-vaskularna i neurohirurgija imaju veliki potencijal i to su sve grane gdje nam je cilj da daljom edukacijom kadra obezbijedimo razvoj novih programa i otvaranje novih dijagnostičkih i operativnih procedura”, dodao je Kamerić.\nHoće li biti novih smjena?\nNa pitanje hoće li biti novih smjena u Univerzitetskom kliničkom centru u Tuzli, tačnije na pozicijama načelnika klinika, Kamerić je kazao da će za tom mjerom posegnuti, ukoliko se ukaže potreba da se neko zamijeni zbog rezultata koje postiže.\n“Smatram da svi načelnici odgovorno i savjesno obavljaju posao, tako da ja trenutno ne vidim potrebu. U slučaju neke vanredne situacije naravno da ću posegnuti i za tom mjerom”, dodao je Kamerić.\nKada je riječ o vlasti, ona ambiciozno obećava akivnosti u smjeru edukacije zaposlenih, upošljavanja novih zdravstvenih radnika, obnavljanja medicinske opreme te realizacije strateških projekata poput urgentnog centra koji godinama stoji tek kao ideja na listu papira.\n“Sasvim je sigurno da će UKC Tuzla i u narednom periodu, kao vodeća zdravstvena ustanova u TK imati apsolutnu podršku u ministarstvu i vladi. Nastavit ćemo biti partneri u najvažnijim aktivnostima kad je riječ o UKC-u Tuzla”, poručio je resorni ministar Jurić.\nKompleks Panonskih jezera u Tuzli od početka juna do danas je posjetilo 15


Legendarni napadač poručuje: Bolje vam je da kupite Srbina nego Albanca | Mondo.Me Prod\n25. May, 22:48\n23.05.2020. / 21:24\nAutor Dušan Ninković 23.05.2020. / 21:24


Larisa Cerić pali olimpijski plamen na otvaranju EYOF-a | EYOF 2019 | Al Jazeera Balkans\nBh. delegacija na svečanom otvaranju EYOF-a imat će 31 člana, a zastavu će nositi skijašica Esma Alić.\nDomaću reprezentaciju na EYOF-u će predstavljati 21 sportistica i sportist uz osam trenera, a nastupit će u pet sportovaAnadolija\nLarisa Cerić, najbolja bosanskohercegovačka sportistica, zapalit će olimpijski plamen tokom ceremonije otvaranja Evropskog olimpijskog festivala mladih (EYOF) 10. februara na Olimpijskom stadionu "Asim Ferhatović Hase", prenose agencije,\nOvo je objavljeno danas u Olimpijskom komitetu Bosne i Hercegovine prilikom predstavljanja reprezentacije te države za takmičenje koje će biti održano od 9. do 16. februara u Sarajevu i Istočnom Sarajevu. Kako navodi agencija Anadolija, bh. delegacija na svečanom otvaranju EYOF-a imat će 31 člana, a zastavu će nositi skijašica Esma Alić.\n"Za mene je velika čast nositi zastavu Bosne i Hercegovine, pogotovo zato što će EYOF biti održan u mojoj zemlji", istakla je Alić.\nDomaću reprezentaciju na EYOF-u će predstavljati 21 sportistica i sportist uz osam trenera, a nastupit će u pet sportova: alpskom skijanju, skijaškom trčanju, biatlonu, snoubordu i brzom klizanju, s tim da će se neki takmičiti u dvije discipline.\nNaslijeđe za sljedeće generacije\n"Nema puno gradova koji su olimpijski, a još manje ima gradova u kojima se dva puta pali olimpijski plamen. Sarajevo 1984. imalo je tu privilegiju i Sarajevo i Istočno Sarajevo u nedjelju na stadionu Koševo imaju ponovo privilegiju da se upali olimpijski plamen, koji je ovdje među nama", istakao je Izet Rađo, predsjednik Olimpijskog komiteta Bosne i Hercegovine prilikom predstavljanja bh. tima.\n"EYOF je izvanredan alat da živimo drugačiju Bosnu i Hercegovinu, da živimo Bosnu i Hercegovinu u kojoj će prevladavati upravo vrijednosti koje EYOF nosi sa sobom, a to su izvrsnost, respekt, prijateljstvo, povjerenje, poštovanje i fer-plej. I to je ono što treba da ostane kao naslijeđe kada odu mladi ljudi iz 46 evropskih zemalja. Bosna i Hercegovina je ponosna na ovaj projekat, koji će probuditi emocije i dizajnirati mladim ljudima budućnost da imaju sjećanje, da imaju viziju kuda i na koji način trebaju živjeti u Bosni i Hercegovini."\nEvropski zimski olimpijski festival mladih bit će održan od 9. do 16. februara u Sarajevu i Istočnom Sarajevu. Okupit će više od 1.000 takmičara, približno 750 članova delegacija iz 46 država te više od 150 akreditiranih novinarskih ekipa i hiljade volontera iz Bosne i Hercegovine.


U KUHINJU UGRADI I SEBE NAGRADI | Dudi Co.\nU KUHINJU UGRADI I SEBE NAGRADI\nObaveštavamo vas da je poklon akcija Gorenje ugradnih ploča i rerni, zbog\nizuzetnog interesovanja produžena do 30. novembra.\nZa kupovinu ugradne ploče i rerne obezbedili smo izuzetan poklon - Gorenje mali kućni aparat u zavisnosti od vrednosti kupovine.\nPravo na poklon se ostvaruje kupovinom Gorenje ugradne ploče i rerne na istom računu.


Crna Gora i Crnogorci u ruskoj publicistici i službenim materijalima prve četvrtine XIX vijeka – Dr Irina S. Dostijan – Montenegrina.net | Kultura, umjetnost i nasljeđe Crne Gore. Culture, Arts & Heritage of Montenegro.\nHomeNaukaIstorijaCrna Gora u XIX v.Poč. XIX v. do smrti Petra I (1830)Crna Gora i Crnogorci u ruskoj publicistici i službenim materijalima prve četvrtine XIX vijeka – Dr Irina S. Dostijan\nKrajem 18. i početkom 19. vijeka spoljna politika Rusije osjetno je aktivirana. Uz ostalo, veliki značaj za Rusiju dobijaju Crna Gora i Boka Kotorska, naročito što je Crna Gora imala važan geostrateški položaj i – što je bilo najvažnije – bila je nezavisna od Otomanske imperije. Članak ruske istoričarke prenosimo iz “Istorijskih zapisa” broj 3-4 za 1988. godinu\n”Stanovnici oblasti Montenegro, ili Crnogorci”\nKrajem XVIII i početkom XIX vijeka u Rusiji se postepeno širio krug čitalaca. U vezi sa burnim međunarodnim događajima jačalo je interesovanje prema inostranim zemljama i narodima. Ratovi sa Osmanskom imperijom (i za učešće u njima je, obično, carska Vlada težila da privuče na svoju stranu sultanove podanike) podsticali su interes čitalačke publike prema balkanskim narodima. Izvještaji ruskih diplomatskih predstavnika, molbe balkanskih predvodnika i drugi materijali donešeni su i skupljani u ruskom Ministarstvu inostranih poslova.\nARENA RUSKO-FRANCUSKE BORBE\nPoslije početka Napoleonovih ratova, spoljna politika Rusije se osjetno aktivirala. Prvih godina XIX vijeka istočno Sredozemlje i Balkan su postali arena rusko-francuske borbe. Jonska ostrva (gdje je 1800. godine osnovana Republika Sedam Ujedinjenih ostrva) nalazila su se pod ruskim protektoratom, a pod vrhovnom vlašću Porte, pretvorena su u osnovnu vojno-strategijsku bazu Rusije u tom regionu.\nNa istočnoj obali Jadranskog mora veliki značaj za Rusiju dobile su Boka Kotorska i Crna Gora, naročito zato što je Crna Gora imala pogodan geografski položaj i, što je najvažnije, bila je faktički nezavisna od Otomanske imperije.\nKotor i Crna Gora mogli su poslužiti kao podobna baza Rusije u slučaju da Francuska počne vojna djejstva u zapadnom dijelu Balkanskog poluostrva. U periodu od 1803-2805. godine očekivalo se da će Napoleon produžiti ekspanziju upravo u tom pravcu.\nPetrogradski dvor je težio da bilo kojim sredstvima dostigne preovlađujući politički uticaj u maloj kamenitoj crnogorskoj zemlji i da odbaci mogućnost učvršćenja francuskog uticaja na teritoriji Crne Gore. Zato, kada je 1803. godine u Petrograd stiglo obavještenje da mitropolit Petar I Petrović Njegoš uspostavlja vezu sa napoleonskom Francuskom, vlada Aleksandra I odlučila je da ga smijeni. Ali, poslije neuspjeha misije grofa M. K. Ivelića, koji je bio dobio taj zadatak i za dobijanja novih pozicija samoga Petra I u Petrogradu, u drugoj polovini 1804. godine, ruska Vlada je odlučila da ponovo uspostavi prijateljske i povjerljive odnose sa crnogorskim Mitropolitom.\nRusko-crnogorske veze ostale su osobito bliske za vrijeme boravka u Sredozemnom moru i Jadranskom moru ruske eksadre 1806-1807. godine. Ruski mornari, zajedno sa Crnogorcima, ratovali su protiv francuske vojske u Dalmaciji i zauzeli su Kotor.\nŠTITILI IME CRNOGORSKO I SLOBODU\nSvi ti događaji izazivali su interes ruske javnosti prema balkanskim narodima, njihovoj istorijskoj prošlosti i savremenom položaju. Taj interes se izražavao, prirodno i prema malom crnogorskom narodu, kome je Rusija bila pokrovotitelj još od vremena Petra Velikog.\nMeđutim, ruski čitalac je prvih godina XIX vijeka mogao dobiti obavještenja o Crnoj Gori samo iz knjige mitropolita Vasilija Petrovića ”Istorija o Crnoj Gori”, štampanoj u Petrogradu 1754. godine. Ova istorija je imala, prije svega, političko-propagandni karakter. Njen autor je stavio sebi zadatak da privuče pažnju ruskih vladajućih krugova prema Crnoj Gori, pa je zato znatno preuveličavao prostor svoje zemlje, brojnost njenog stanovništva, što je najglavnije, dokazivao, da su Crnogorci – jedini balkanski narod koji se nije potčinio turskoj vlasti i da je sa oružjem u rukama dugo vremena štitio svoje ”ime i slobodu”, i da se taj narod nada u pomoć i zaštitu od Rusije.\nRuska periodika, a konkretno najpopularniji literarno-politički časopis ”Vjesnik Evrope”, prvi je povukao pažnju čitalaca prema Crnoj Gori u proljeće 1805. godine. Moguće je pretpostaviti da je to bilo vezano sa učvršćivanjem političkih odnosa sa Petrom I Petrovićem Njegošem.\nU redakcijskom uvodniku za članak ”Stanovnici oblasti Montenegro, ili Crnogorci” opovrgavala se tvrdnja inostranih novina kako je, tobože, ruska vojska upućena u tu zemlju, objašnjavalo se da je ”po uputstvu i posredništvom imperatora Pavla oblast Montenegro, koja je do tada plaćala danak Turcima, postala nezavisna i slobodna od uticaja Otomanske imperije”, da je Rusija ”preuzela na sebe obavezu osiguranja cjelovitosti i nenarušivosti njenih prava”. Izjave takvoga obrasca nesumnjivo su izražavale pozicije Vlade Aleksandra I u odnosu prema političkom statusu Crne Gore i prava Rusije na pokroviteljstvo nad njom.\nNo, kao što se iz sadržaja moglo vidjeti, ovaj časopis nije imao dovoljno saznanja, niti je mogao da napiše originalni članak o Crnoj Gori, pa je za to publikovao izvode iz ”najnovijeg opisa Carigrada” nekog Murgarda, koji je saopštavao kako su Crnogorci dobili svoju ”slobodu”. Njegovi podaci o Crnoj Gori, njenom vladaru – mitropolitu bili su vrlo površni i netačni. Ali, na ruske čitaoce nesumnjivo je trebalo da proizvede jak utisak karakteristika koju je iznio autor o osobenostima crnogorskog naroda.\nNAPAJAJU SE SLOBODOM\n”Slično svim gorštacima” – pisao je Murgard – “oni strasno vole slobodu i tako su odani svojoj otadžbini da bi za njen spas rado žrtvovali svoj život i imovinu. Živjeći u zajednici i u odnosu na susjedne narode, u prvobitnoj prirodnoj prostoti, oni još ne znaju za novograđansko ustrojstvo Evrope. Prosvijećenost bi mogla ozariti takvu zemlju gdje ljudi smatraju velikom srećom zadovoljavanje sa malim i preziru sredstva iznenađenja za dobrobit stanovništva, gdje se, budući odvojeni od drugih društava i nezavisni od spoljne vlasti, napajaju slobodom i neprestano podsjećaju na karakter i običaje svojih predaka”.\nInteresovanje ”Vjesnika Evrope” za crnogorsku problematiku održavalo se dugo, o čemu svjedoče ozbiljniji članci koji su se pojavili dvije godine poslije, upravo 1807. godine, pod nazivom Statistički izvještaj o crnogorskoj oblasti. Taj članak je zasnovan na prozaičnom uvodu poeme ”Il monte nero” Nikolaja Ivelio, izdatoj u Veneciji 1806. godine, koji je bio Splićanin, a takođe i na ”podacima, crpljenim iz drugih izvora”, tj. iz nekih moguće neobjavljenih izvora.\nU članku se daju kratka obavještenja o geografskom položaju Crne Gore, njenom administrativnom uređenju i ekonomskom životu, pripovijeda o Petru I Petroviću Njegošu i njegovoj djelatnosti. Crnogorski mitropolit je predstavljen ruskim čitaocima kao ugledna ličnosti. Pričalo se da se on ”odlikuje strogom čestitošću, nadarenošću i urođenim smislom za politički rad”, da je on i zakonodavac, i vladar i vojskovođa i blistava svetinja.\nCrnogorci mu se ”slijepo povinjuju zato što umije da njima vlada po svojoj volji”. Sa simpatijom prema Crnogorcima napisana je priča o njihovim nacionalnim osobinama. ”Osjećaj narodne gordosti” pridaje im spoljašnost neke čvrstine u karakteru. Oni su razumljivi, mudri i čak lukavi. Naukom i umjetnošću uopšte se ne bave. Crnogorci posjeduju ”zanosnu maštu”, ali su vrlo sujevjerni. Dalje se govorilo da ”njihovo stihotvorstvo sadrži opis strašnih nebeskih pojava, grmljavinu vodopada, šum bura i dr.”\n”Jednostavnost življenja i stroga čednost” crnogorske žene čini zdravim i jakim, one ”nose u sebi sve znakove muške čvrstine”.\nSa ova dva članka u osnovi su iscrpljeni materijali o Crnoj Gori i Crnogorcima u ruskoj periodici s početka XIX vijeka.\n”SPECIJALNI PREDSTAVNIK” ALEKSANDRA I\nMnogo vjerodostojnije i podrobnije podatke o crnogorskom narodu moglo je dobiti rusko Ministarstvo inostranih poslova od svojih diplomatskih predstavnika u Konstantinopolju i na Balkanu. U 1804. godini za konzula u Kotoru bio je imenovan A. I. Mazurevski. U martu sljedeće godine u Crnoj Gori je boravio ”specijalni predstavnik” Aleksandra I Stefan Andrejevič Sankovski. On se nalazio u Crnoj Gori dvije i po godine, i njegovi izvještaji predstavljaju važan izbor za izučavanje događaja ovog vremena u Crnoj Gori, Boki Kotorskoj i Hercegovini.\nPosebno bi željeli da se zadržimo na nekoliko podataka Sankovskog, koje je on poslao u Petrograd istovremeno – 25. oktobra (5. novembra) 1805. godine – poslije sedam mjeseci boravka u toj zemlji. Oni predstavljaju jedinstven i postupan opis Crne Gore, njene ekonomije, niza unutrašnjih problema i posebno zadatka stvaranja državne organizacije u zemlji.\nAli, prije nego opišemo sadržaj ovih materijala, neophodno je reći nekoliko riječi o zadacima, koje je morao da obavlja ovaj diplomata, prvi put upućen u Crnu Goru, ne sa specijalnom misijom, nego kao stalni diplomatski predstavnik Rusije.\nU 1804/5. godini Vlada Aleksandra Prvog pripremala je vojno-političke mjere kojima bi se mogla suprostaviti očekivanom upadu Napoleonove vojske na zapadne obale Balkanskog poluostrva, a u slučaju neophodnosti da se iskoriste u ratu sa Osmanskom imperijom, sa kojom je postojala opasnost da se naruše prijateljski odnosi.\nPlan da Crna Gora bude jezgro “slovenske republike”\nUpravo takve raznovrsne ciljeve pratio je plan političke perestrojke na Balkanu, čiji je autor bio Adam Čartorijski – praktično rukovodilac ruskog Ministarstva inostranih poslova od 1804. do 1806. godine. On se oslanjao na podršku nekih bliskih caru dostojanstvenika koji su zastupali gledišta za aktivnu borbu sa Francuskom u savezu sa Velikom Britanijom. U 1804. godini bile su preduzete neke praktične akcije ruske diplomatije sa ciljem da se ostvare ”balkanski planovi” A. Čartorijskog.\nRUSI FAVORIZUJU CRNU GORU\nZa vrijeme pregovora u Londonu o stvaranju treće koalicije N. N. Novosiljcov je trebalo da pokrene pitanje o principima politike prema Turskoj i zaštiti njenog vlasništva od napada Francuske, a u slučaju povoljne situacije da objasni odnos engleskog kabineta prema ideji ”stvaranja jedne ili dvije republike – grčke i slovenske – pod pokroviteljstvom obje imperije (Rusije i Turska) slično republici Sedam ostrva”.\nPokrenuti ovo pitanje u toku pregovora N. N. Novosiljcov nije uspio, ali petrogradski dvor nije odustao od svojih namjera. Pojedini podaci svjedoče, da je za jezgro ”slovenske republike”, o kojoj se govorilo u Novosiljcovim instrukcijama, smatrana upravo – Crna Gora. Potvrdu takvih namjera nalazimo i u aktivnosti u Crnoj Gori careve ”povjerljive osobe” S. A. Sankovskog. S druge strane, misija ovog diplomate bila je tijesno povezana sa označenom i ostvarenom u početku 1806. godine ekspedicijom ruske flote u Sredozemnom moru, pod komandom viceadmirala D. N. Senjavina.\nIzvještaji S. A. Sankovskog od 24. oktobra (5. novembra) 1805. godine različiti po sadržaju predstavljaju posebne tematske cjeline opšteg opisa Crne Gore i susjednih zemalja. U prvom od njih – izvještaj br. 44 – daje se opis geografskog položaja zemlje, njeno administrativno uređenje, socijalno stanje, sistem rukovođenja. Sljedeći izvještaj je posvećen opisu ličnosti i djelatnosti mitropolita Petra I Petrovića Njegoša, zatim – istoriji crnogorsko-austrijskih odnosa u toku posljednjeg desetljeća XVIII i početka XIX vijeka.\nU izvještajima br. 46 i 47 iznose se dokumenta koja svjedoče o vezama pokojnog guvernadura Jovana Radonjića i njegove porodice sa Austrijom i o težnji ovih posljednjih ”da izvedu anarhiju” u Crnoj Gori.\nSankovski dalje prelazi na pitanje o stvaranju u Crnoj Gori državne organizacije. On je poslao u Petrograd dvije molbe koje su potpisali Petar I Petrović, guvernadur Vukola Radonjić, pet serdara i vojvoda Katunske, Crmničke, Riječke Lješanske nahije i Brda. Ovo je bio projekt za stvaranje u Crnoj Gori vlade i organa uprave, a takođe i predračuna rashoda, neophodnih za njihovo izdržavanje.\nU izvještaju br. 49 Sankovski je objasnio suštinu molbi Crnogoraca o formiranju vlade i iznosio je svoje shvatanje o realnim mogućnostima pretvaranja Crne Gore u centar organizovanja oslobodilačkog i antinapoleonskog pokreta na Balkanu. U posljednjem izvještaju (br. 50) daje se kratak opis susjednih sa Crnom Gorom zemalja – Hercegovine, Zete, Brda.\n“MNOGO VOLE LIČNU ČAST”\nSvi ovi podaci o Crnoj Gori, koje je sakupio Sankovski, bili su strogo tajni i zbog toga šifrovani: kao što se vidi, izražavala se bojazan da oni pri slanju mogu dospjeti u ruke Francuza, ili Austrijanaca.\nNe iznoseći detaljno sadržaj datih izvještaja Sankovskog sa opisom Crne Gore i zadacima koji su stajali pred ovom zemljom, upućujemo zainteresovane čitaoce na to da u Rusiji postoje publikovani ovi dokumenti. Opisaćemo samo neke značajne osobenosti ovih materijala i njihov značaj kao istorijskog izvora.\nPada u oči da je ruski diplomata sa velikim simpatijama opisao Crnogorce, istakavši njihova visoka karakterna svojstva, hrabrost i neustrašljivost, vaspitavanih od djetinjstva. Neophodno je bilo, primijetio je on, da stanovnici Crne Gore ”budu vojnici koji bi mogli svojom vještinom i hrabrošću spriječiti neprijatelja da se naseli u ovim planinama i time ih porobi. Narod osjeća svoj položaj, koji mu omogućava da živi i umre nezavistan, voli svoju slobodu s plemenitom gordošću, voli veoma mnogo ličnu čast, obožava slavu i čvrst je u pravoslavnoj vjeri, čak do sujeverja”.\nCrnogorci su obdareni ”otvorenim karakterom i zdravim rasuđivanjem”, ali ”budući u tami neznanja” imaju ”slabo shvatanje duga dobrog građanina i hrišćanina”. Sankovski ima u vidu krvnu osvetu koja se od davnina ukorijenila u narodu, koja ”kvari u njemu običaje”, primorava ga da prezire prirodne zakone, ruši tišinu susjeda i zapovijeda takvom narodu da stalno bude u buni i surovosti”.\nRuski diplomata je dao veoma jasnu i blagonaklonu karakteristiku Petra I Petrovića Njegoša, kao glave države, koji je imao neograničenu vlast i autoritet bez pogovora. Mada vrhovna vlast, kako se smatra, pripada Narodnoj skupštini, piše on, ”u suštini svu vlast bez pogovora koristi sada mitropolit Petar… Niko, čak ni gubernator, ne usuđuje se negirati njegov položaj ili učiniti bilo kakvu predstavku ili sugestiju protiv njegove volje… Niko nikada, ni od domaćih, ni od stranaca ako ne uživa njegovo povjerenje, ne može imati ni najmanjeg uspjeha ni u kakvom slučaju. Ponašanje mitropolitovo u narodu zasnovano je na potpunom poznavanju psihologije i naravi Crnogoraca. Dakle, iako on lično raspolaže svim njegovim radnjama, ipak, uvijek pokazuje da je on potčinjen narodnoj vlasti”.\nBAZA OSLOBOĐENJA JUŽNIH SLOVENA\nZapazio je Sankovski i neke slabe strane karaktera Petra Prvog: on je bio sklon gordosti i častoljublju, krajnje samoljubiv i zato ponekad nema ”dovoljno čvrstine duha”. Onaj ko mu vješto ide po volji, stiče njegovo povjerenje, ”u stanju je da potpuno ovlada mitropolitom i da čini s njim sve ono što ovaj poželi”. Ovo je bila javna aluzija na opata Dolčija, pod uticajem kojeg je Petar Prvi pokušao da uspostavi odnose sa Francuskom.\nVrijedni su podaci Sankovskog o državnoj organizaciji u Crnoj Gori, funkcijama vlade suda crnogorskog i brdskog. Posljednje se faktički raspalo i samo zahvaljujući brizi vladike ona je ”zadržala još sjenku vlasti i poštovanja kod naroda”. Smatrajući da je neophodno formirati novu vladu, kao i da je namjeravao i mitropolit još prije nekoliko godina, Sankovski je uzeo na sebe inicijativu za sastavljanje projekta njene organizacije. Ovaj projekat koji se javio kao plod zajedničkog djela Sankovskog, mitropolita, guvernadura i drugih ”narodnih načelnika” bio je sastavljen u Petrogradu (Izvještaj br. 48.).\nCrnogorci su molili cara da pokaže prema njima milost ”učvršćenjem naše političke nezavisnosti, učvršćenjem vlade pod svojom jakom zaštitom i pokroviteljstvom”.\nDalje je slijedio projekat organizacije vlade i proračuna rashoda, neophodnih za njeno izdržavanje – 19.700 talijera godišnje, koje bi, kako se pretpostavljalo, obezbeđivala Rusija.\nU knjizi Dušana Vuksana ”Petar Petrović Njegoš i njegovo doba” data je molba Crnogoraca na ime ”cara” koje je datirano sa majem 1798. godine. Ovaj tekst odgovara dijelu molbe Crnogoraca koja je poslata ”vladaru imperatoru” (takođe bez imenovanja) 24. oktobra 1805. godine, jer se ponavlja molba koja je upućena u Petrograd još 1798. godine, ili je Vuksan imao na raspolaganju nedatirani odlomak iz projekta koji je sastavljen uz učešće Sankovskog. Čini se da je vjerovatniji ovaj drugi slučaj.\nSankovski je smatrao da, dobivši dobru vladu i unutrašnje ustrojstvo, Crna Gora će postati centrom oslobodilačkog pokreta Južnih Slovena, ”biće u mogućnosti da izbavi narod slovenosrpski ispod turskog ropstva”. On je dokazivao mogućnost prisajedinjenja Crnoj Gori Hercegovine, Zete, i neprisajedinjenih Brda, čemu je težilo stanovništvo ovih oblasti. Na taj način bi se konkretizovali ”balkanski projekti” A. Čartorijskog, ostvarile nade koje je gajila vlada Aleksandra I, do sredine 1806. godine.\nPOSLJEDICE MIRA U TILZITU\nČini se da su izvještaji S. Sankovskog koji su urađeni pažljivo i dobronamjerno nakon dužeg boravka u Crnoj Gori, važan istorijski izvor i da daju mnogo interesantnog materijala, koji omogućavaju da se shvati društveno ekonomski položaj zemlje početkom XIX vijeka, politički događaji koji su se tamo desili, formiranje državne organizacije i drugo.\nPoslije poraza četvrte koalicije u ratu sa Francuskom Aleksandar I je morao poći na zaključenje mira s Napoleonom. Sredinom 1807. godine među njima bilo je potpisano primirje, poznato kao Tilzitski ugovor, koji se javlja kao povratni punkt u balkanskoj politici Rusije. Njene najvažnije strategijske i političke pozicije u Istočnom Sredozemlju i jugozapadnom dijelu Balkanskog poluostrva bile su izgubljene, Kotor i Jonska ostrva predati su Francuzima, veoma su oslabili rusko-crnogorski politički kontakti.\nCrnogorci grubi, ali dobri i blagorodni do izvanrednosti\nPoložaj se počeo mijenjati u drugoj polovini 1810. godine, kada se u ruskoj javnosti počela formirati ideologija dekabrista, kada se raširilo interesovanje prema stranim zemljama i događajima koji su se tamo dešavali, prema Slovenima kao narodima bliskim ruskom po porijeklu, jeziku i kulturi.\nU to vrijeme bilo je još uvijek živo sjećanje o vojnoj kampanji i učešću ruske flote u Sredozemnom moru pod vođstvom Dmitrija N. Senjavina, koja je dala mogućnost ruskim mornarima, vojnicima i oficirima da borave u zemljama koje su naseljene Slovenima, Grcima, Turcima, te da opšte sa njima, a ponekad i da se zajedno bore.\nLJUDI STAMENOG KARAKTERA\nU vezi sa tim u ruskoj štampi pojavila se ponovo crnogorska tema. U 1817. godini izvjesni M. N. Makarov poslao je uredniku časopisa ”Vjesnik Evrope” pismo učesnika senjavinske ekspedicije J. M. Markova koje je sadržalo podatke o Crnogorcima i njima susjednim slovenskim narodima. Autor pisma se potpuno oduševljavao Crnogorcima:\n”Ja volim njihov karakter koji je zasnovan na pravilima savršenog poštenja – pisao je on. – Oni su grubi i donekle divlji, ali dobri i blagorodni do izvanrednosti; i ako su naši slovenski preci svojim vrlinama bili ispred Crnogoraca, onda su oni bili, zaista, ljudi dostojni svake hvale i ugleda”.\nMakarov je nastojao da pronađe pjesme o Crnogorcima koje je on zapisao, ”koje se ne sastavljaju, nego se pjevaju veoma prosto, bez pripreme”. Žalio je što sam ne može napisati veliki članak ili knjigu o Crnogorcima koji su ”tako zanimljivi i tako bliski nama”.\nA njegov prijatelj Markov je izrazio nadu da će publikovanje pisama podsjetiti na ”srodnike koji su imali nekakve veze sa dubrovačkim Slovenima i Crnogorcima”, na neophodnost da se ispriča sve interesantno, što su imali u vidu.\nI stvarno, ubrzo o Crnogorcima ruski čitaoci su saznali mnogo novog i interesantnog iz knjige Vladimira Bogdanovića Bronevskog. ”Zapisi morskog oficira …”, koja je izašla 1818. godine. Citati iz nje koji su posvećeni Crnogorcima bili su objavljeni u časopisu ”Sin otadžbine”, što svjedoči o opštem interesovanju za datu tematiku.\nBronevski je služio za vrijeme ekspedicije ruske flote 1806-1807. godine u jednoj od fregata. U slobodnom vremenu on je obišao Kotorsku oblast, proveo tri dana u Crnoj Gori, opštio sa Crnogorcima, tokom vojnih dejstava na Jadranu.\nSUSRET RUSA SA KOTORANIMA\nS posebnom simpatijom sjeća se ”morski oficir” južnoslovenskih naroda, sa kojima je imao prilike da opšti za vrijeme boravka ruskih vojnih brodova na Jadranu. Sa posebnim utiskom opisan je svečani susret Rusa sa stanovnicima Kotora i crnogorskim vojnicima, kada je mitropolit Petar I Petrović Njegoš osvještavajući nove zastave na tvrđavama izgovorio ”u jakom stilu”: ”Ostvarila se vaša želja, hrabri Sloveni! Vi vidite među vama davno očekivane po rodu, hrabri Sloveni! Vi vidite među vama davno očekivane po rodu, vjeri, hrabrosti i slavi braću vašu”.\nU knjizi se govori o mjerama koje je preduzeo admiral Senjavin u Kotoru: ukidanje svih kazni, pribavljanje vijesti o Hercegovini, pokroviteljstvu trgovine. Ove naredbe doprinijele su popularnosti admirala među mjesnim stanovništvima.\nIzlazeći iz žanra sjećanja, pričanje o ovim događajima Bronevski je uključio u svoje ”Zapise” dvije glave: ”Opis provincije Boke Kotorske” i ”Opis Crne Gore”. Ovi djelovi po ličnom priznanju autora bili su napisani na osnovu podataka koje je dobio od general-majora P. Ivelića, arhimandrita S. Vukotića, doktora (čije se prezime ne navodi) i ”sličnog opisa jednog austrijskog inženjera”, koji je dostavljen autoru od osobe koja se krije pod kriptonimom ”K.V.P.”, koji se ticao Boke Kotorske.\nOva glava sadrži dosta geografskih, statističkih istorijskih podataka o provinciji koja je pripadala najprije Veneciji, zatim Austriji, a 1806. godine je ujedinjena sa Crnom Gorom. Bokelji, kako zapaža ”morski oficir”, ”od obraćanja sa strancima imaju nekakve prosvećene navike; ali budući krajnje vezani za svoje stare običaje, malo šta se izmijenilo u karakteru i skoro su u svemu slični sa Crnogorcima…” Plemićko zvanje u Boki ne daje nikakvo preimućstvo, osim ”pravo dostojanstvo koje se zasniva na opštem uvažavanju i, ko je to zaslužio, taj je mnogo veći, nego li plemić”.\n”NOTICES SUY MONTENEGRO”\nPri pisanju glave o Crnoj Gori Bronevski, kako je i on sam ubrzo morao priznati poslije izlaska knjige, u svojstvu osnovnog izbora koristio je rukopis Semjena Ivanovića Mazorovića, koji ”nije želio da mu se ime pomene” i zato je bio pomenut ”pod imenom doktora”. Na raspolaganju Bronevskom, kako se vidi, bilo je i drugo djelo Mazarovića o Boki Kotorskoj, ili Perastu.\nSemjen Ivanović Mazarović bio je po porijeklu Bokelj koji je rođen u Perastu, završio jedan od italijanskih univerziteta, a zatim proveo nekoliko godina u Crnoj Gori, baveći se tamo ljekarskom praksom. U 1807. godini on i eksadron Senjavina uputili su se u Rusiju, gdje je stupio u službu u ministarstvo inostranih djela i brzo uznapredovao na službenoj ljetvici. U 1818 – 1826. godini Mazarević je zauzeo položaj ruskog povjerenika za poslove u Persiji.\nPrimjerak zapisa Mazarevića na francuskom jeziku pod nazivom ”Notices suy Montenegro” koji je napisan 1808. godine čuva se u Arhivu spoljne politike Rusije. Upoznavši se sa njom može se otkriti da je ”Opis Crne Gore” u knjizi Bronevskog dosta sličan ”Zapažanjima o Crnoj Gori”, мada sadrži dodatke i skraćenice, na primjer propušteni dio rukopisa Mazarovića u kojem su opisana medicinska pitanja i djelimično ljekovito bilje koje raste u državi.\n”Zapažanja o Crnoj Gori” Mazarovića koja su postala svojevrsna publikacija, мada i bez uputstava autora, interesantna su u mnogim detaljima. Ona su sastavljena od strane putnika koji nije žurio, sa pažnjom, koji je proživio u Crnoj Gori nekoliko godina i koji je ispoljio zainteresovanost da njegov narod postane prosvijećen i civilizovan, da bi ”crnogorska republika” postala procvjetala država.\nMazarović (a poslije njega Bronevski) veoma je podrobno opisao geografske karakteristike i administrativno ustrojstvo države, njenu istorijsku prošlost i sadašnjost, sistem upravljanja i sudstvo. On je naslikao prekrasan portret mitropolita Petra I Petrovića Njegoša, ispričao je o karakteru i običajima Crnogoraca, njihovom načinu života i karakteristikama njihovog dijalekta; o narodnom folkloru, pjesmama koje se pjevaju na praznicima, pri različitim životnim situacijama i o mnogo čemu drugom.\nPažnju čitalaca privlači težak položaj i nasušne potrebe mladog naroda. Pri tome se ne idealiziraju zaostali običaji, ”divlji život” kojim žive Crnogorci. Ali, autor o njima govori sa očevidnom naklonošću, ističući visoke karakterne osobine, neiscrpnost ovog junačkog naroda. Crna Gora prema njegovom viđenju je republika po svom državnom ustrojstvu, pri tom izvanredno demokratična.\nDOMOVINA JEDNAKOSTI I SLOBODE\nProvincija čini republiku u kojoj se jednakost oslikava u siromaštvu i jednostavnosti, slobodi i hrabrosti – piše Mazarović i poslije njega ovo ponavlja Bronevski. Ovaj posljednji u drugoj glavi je dao potpuno ushićenu karakteristiku nacionalnih osobina Crnogoraca, ocijenivši je klasičnim i staroslovenskim reminiscencijama:\n”Ja sam vidio Spartu, vidio sam u pravom smislu riječi republiku, domovinu jednakosti i istinske slobode, gdje običaji zamjenjuju zakon, junaštvo se zasniva na straži slobode, nepravda se sprječava mačem osvete; oduševljavao se uzvišenošću duha, gordošću i smjelošću ovog naroda, čije ime izaziva strah svih susjeda. Način njihovog života, neiscrpnost karaktera i stranost svake raskoši istinski su dostojni svake pohvale. Tri dana koje sam proveo među njima, ja, sam takoreći, dospio bio u novi svijet i upoznao se sa precima mojim devetog i desetog stoljeća, vidio sam pred sobom patrijarhalnu jednostavnost vremena, pričao sa Iljom Muromcem, Dobrinjom i drugim junacima iz naše prošlosti”.\nMože se zapaziti da se ovaj tako romantičarski opis i predstava o Crnogorcima razlikovala od trezvenije ocjene karakteristika i ocjena ovog naroda od strane Mazarovića koju je formulisao u zaključnoj glavi svog rukopisa. Koliko je protivurječan sam sebi, Bronevski je takođe dao ovaj zaključak i piše: ”Savremeni filozofi mogli bi vidjeti u nezavisnosti Crnogoraca lik srećne slobode, ali prijatelj čovječanstva neće zapaziti tamo ništa osim nereda i bezvlašća; on je iskreno želio da se oni oslobode lažnih predrasuda i odreknu života protivnog ljudskom dostojanstvu”.\nIzvođeni su dokazi da samo zahvaljujući ”pomenutim zakonima” Crna Gora ima mogućnost da razvije industriju, da doživi i ekonomski procvat, prosvijećenu državu, slični, naprimjer, Švajcarskoj ili Holandskoj republici. Ali, dok Crnogorci tavore ”u mraku neznanja”, mitropolit, iako sposoban za velika djela, ”nema dovoljno snaga da izvrši važnije preobrazbe” koje može ostvariti samo ruski gospodar.\nŽivot na principima slobode i jednakosti\nNa taj način, V. N. Bronevski, prema pričanju Bokelja Mazarovića, nekoliko godina je proživio u Crnoj Gori, formulisao društveno-ekonomske zadatke ovoj maloj zemlji, istaknuvši, da oni ne mogu biti ostvareni bez pomoći Rusije. Ovo je bilo predstavljeno ruskoj čitalačkoj publici u ovim godinama kada se car Aleksandar I nadahnuti član Svetog saveza distancirao od podrške otvorenih političkih kontakata sa Petrom I Njegošem iz bojazni da ne izazove podozrenje Austrije, odrekao se od tradicionalnog pokroviteljstva Crnogoraca. Ne znajući, ili ne uvažavajući ovo stanje, Bronevski je dokazivao da baš Rusija može izvesti Crnogorce na široki put istorijskog progresa, i treba da joj daje stvarnu podršku.\nŠAMPIONI U VJEŠTINI SJEČE SABLJAMA\nPrezentirajući glave ”Opis provincije Boke kotorske” i ”Opis Crne Gore”, Bronevski piše: ”Ja se trudim da precizno oslikam svojstva naroda, po postanku i vjeri nama sličnog, a po odanosti, ljubavi i srdačnosti prema Rusiji tim više dostojnog pažnje mojih sugrađana jer ova zemlja nije opisana još ni od jednog putopisca”.\nOn je bio u pravu: tek je 1820. godine u Parizu bila izdata dvotomna knjiga L. C. Vialla de Sommieres ”Voyage historiques et politiques au Montenegro”, zahvaljujući kojoj je privučena pažnja evropskog društva za crnogorski narod.\nZapažena je idejna usmjerenost priče Bronevskog o Crnogorcima: nacionalne karakteristike ovog naroda, patrijarhalni način života, državno ustrojstvo izloženi su kao model koji je prezentirao sliku sličnu načinu života i karakteristikama osobenih za pretke ruskog naroda. Crna Gora je služila prošlosti slovenskog etničkog zajedništva, karakterističnog kao materijal za idealizaciju, naravno potpuno naivnu, daleke za ruski romantizam s početka XIX vijeka.\nU 1826 godini V. B. Bronevski je izdao još jednu knjigu posvećenu ekspediciji admirala D. N. Senjavina u Sredozemnom moru, – ”Pisma morskog oficira”. U njoj se takođe priča o Crnogorcima, Bokeljima, Dalmatincima, njihovom raspoloženju prema Rusima i odanost prema Rusiji, koja proističe, ”iz vjere i krvnih veza”. Visoko su ocijenjene ratne karakteristike Crnogoraca i Bokelja: ”Ovih 5.000 strijelaca zadivljuju Francuze neobičnom drskošću, jer imaju veliko preimućstvo i ispred regularnih pukova”. Oni su slični ruskim kozacima, a ”u tačnom gađanju i vještini sječe sabljama Crnogorci su bolji od svih evropskih vojska”.\nJEDINSTVEN NAROD U EVROPI\nPričalo se i o posebnom načinu života Crnogoraca kao jedinstvenog naroda u Evropi koji koristi ”potpunu slobodu misli i djela”, ali takođe i o njihovoj izuzetnoj društveno-ekonomskoj zaostalosti. Život Crnogoraca koji je zasnovan na principima slobode i jednakosti veoma je težak i pun odricanja. Savremeni Evropejac da bi dostigao jednakost i slobodu ne može podržavati Crnogorce, odreći se prosvijećenosti, civilizovanog načina života.\nInteresovanje ruske stvarnosti za balkanske probleme naraslo je u prvoj polovini 1820. godine nakon početka grčke revolucije, zaoštravanja odnosa sa Portom i skorog rusko-turskog rata. Ali, glavnu pažnju u to vrijeme, naravno, privukli su revolucionarni događaji u Grčkoj. Pojačana u to vrijeme cenzura ograničenja, zabraniće štampanje u časopisima članka o društveno-ekonomskim pitanjima – sve je to doprinosilo štampanju sadržaja i formi materijala koji je vezan za Balkan. Baš u to vrijeme kada se rađala ruska slavistika kao nauka u publicistici su vršeni pokušaji tumačenja složenih procesa etnogeneze balkanskih Slovena, njihovog sastava u to vrijeme, o nacionalnim osobinama svakog od ovih naroda.\nU 1825. godini u jednom od najpopularnijih društveno-političkih časopisa u Petrogradu – ”Sjevernom arhivu” – bio je publikovan članak ”Kratak pregled naroda slovenskog plemena koji žive u evropskom dijelu Turske imperije” sa potpisom S-d-ov. Kako je utvrđeno, njegov autor je bio Aleksej Matvejevič Spiridov koji je služio u 1817. – 1823. godini u ruskom generalnom konzulatu u Dunavskim kneževinama koje su se u to vrijeme pojavile kao centar povezivanja između Rusije i balkanskih naroda. Tako se Spiridov nesumnjivo sretao i imao kontakte sa mnogim predstavnicima ovih naroda, dobijao od njih podatke o položaju u evropskim provincijama Turske. Pri pisanju svog članka on je koristio, naravno, ne samo lične utiske i poglede, nego i literaturne izvore.\nTako Spiridov ubrzo biva upoznat sa djelima Bronevskog. U svakom slučaju on je oslikao način, običaje i karakteristike života Crnogorca ne odudarujući od pisanja ”morskog oficira” prije nekoliko godina. Ipak, Spiridov se oslanja na karakteristike Crnogoraca kao naroda ”slovenskog plemena”, koje je više od drugih do sada sačuvalo ”čistoću svog porijekla” i ”čistoću karaktera”. On piše:\n”Čistoća karaktera Crnogoraca je veća nego kod svih drugih istoplemenika. Udaljenost od drugih naroda, odvojenost od osmanlija, strogo čuvanje praroditeljskih običaja, privrženost vjeri i izvršavanje njenih zakona, su razlozi neiskvarenosti njihovih karaktera. Ljubav i odanost prema domovini Crnogorac čuva svuda, ma gdje da ga sudbina zavede… Često ostavivši domovinu, Crnogorac prihvata poroke koji su strani njegovim saplemenicima, ali svaki čuva onu srdačnost, grubu otvorenost, onu pravednost u rasuđivanju, kojom se odlikuju njegovi sugrađani”…\nNEZAVISAN POLOŽAJ CRNOGORACA\nSpiridov potvrđuje faktički nezavisan politički položaj Crnogoraca, koji ”sada potpadaju” pod Skadarskim sandžakatom ”nazivaju se podanicima Porte Otomanske, ali se uvijek srećno suprostavljaju svakom narušavanju od strane osmanlija svojoj divljoj nezavisnosti, istrebljuju od njihovih napada”.\nKratke podatke saopštava Spiridov o mitropolitu Petru I Petroviću Njegošu kojeg narod ”poštuje kao oca i državnika”. Ovaj blagorodni, mudri i obrazovni čovjek – piše on, – trudi se da uvede škole i prosvijeti narod, ali svakodnevni nemiri i vojnički život Crnogorce će dugo sprječavati da se školuju. Upravljanje u Crnoj Gori ”nije se udaljilo od zakona prirode; ono je prosto, bez mnogo pozitivnih postavki. Mitropolit je vrhovni sudija, vođa, starješina; izabrani glavari sude u međusukobima porodica, otac – u porodicama i tako pravda ide putem izdvajanja odluka, razboritost – prema ispunjavanju ovog, a poštovanje prema starijem tjera ih da uvažavaju njihova opredjeljenja i da se pokoravaju bez pogovora”.\nDajući karakteristiku nacionalnih osobina Crnogoraca, Spiridov ocjenjuje da su oni hrabri i marljivi, ”nijesu zlobni, ali su razdražljivi i osvetnički raspoloženi”. Istina, ”njihova osvetoljubivost prema onome ko ih uvrijedi ima zadatak da čuva čast uvrijeđenog bez zlobe”. Mnogi Crnogorci, napuštajući domovinu, bave se trgovinom, služe u vojsci stranih država. Pri tome oni ”s čestitošću, hrabrošću i revnošću ispunjavaju svoje obaveze; naročito mnogi od njih, prihvatajući službu u ruskoj vojsci, uvijek se odlikuju junaštvom i čestitošću.\nJedan od problema kome je posvetio dosta pažnje Spiridov, bila je etnogeneza južnoslovenskih naroda. Pri tome za Slovene ”po postanku” on je smatrao ne samo Bugare, Srbe, Crnogorce, Bosance, Hercegovce, Hrvate, nego i Albance, Moldavce, i Vlahe. Balkan, prema njegovom mišljenju od ranog srednjeg vijeka postao je region koji je u osnovi naseljen Slovenima – sa izuzetkom Grka, a kasnije Turaka…\nMALI, ALI JUNAČKI NAROD\nHipoteza Spiridova o etnogenezi i nacionalnim osobinama balkanskih naroda, naravno, bila je pogrešna i svjedočila je o veoma uprošćenoj predstavci autora o ovim složenim problemima. Ali, neophodno je uvažavati, da je početkom 1825. godine ruska slavistika učinila prvi korak, a naučnih fakata o istorijskoj prošlosti i savremenom položaju balkanskih Slovena bilo je veoma malo. Pitanje o porijeklu Albanaca u evropskoj nauci tada još ostaje tamno i neobjašnjeno.\nNa taj način, u prvoj četvrtini XIX vijeka u ruskoj publicistici prati se narastanje interesovanja za Crnogorce kao mali, ali junački narod koji se nije pokorio turskoj vlasti i koji je uspješno čuvao svoju slobodu.\nKarakteristična je bila idealizacija nacionalnih osobina Crnogoraca, očuvanje patrijarhalnih običaja koji kao da su davali materijal za rekonstrukciju davne prošlosti slovenskih naroda, njihovog demokratskog načina života i visokih karakternih osobina.


Stanovnici ovih 10 zemalja su najpametniji na svetu: Gde su tu Srbi i Hrvati? | Telegraf - Najnovije vesti\n18. jun 2017 | 12:16\nStanovnici ovih 10 zemalja su najpametniji na svetu: Gde su tu Srbi i Hrvati?\nEvo da li je među njima i Srbija\nAmerički portal Gazet revju je na osnovu kombinacija rezultata testova inteligencije na nivou država sastavio rang listu 10 "najpametnijih" država sveta. Rezultati su prikupljeni na osnovu rezultata koji su učenici postizali na testovima iz matematike, kao i statističkih podataka o visokom obrazovanju stanovništva.\nProsečan koeficijent inteligencije (IQ) u Švedskoj iznosi 101. Ova zemlja ima dobar obrazovni sistem u kome većinu troškova školovanja snosi država. Zato ne čudi što su fakulteti dostupni većini, ni što značajan procenat populacije visoko obrazovan. Reč je o drugoj zemlji na svetu po upotrebi računara u radu. Njima se na poslu koristi čak 75 odsto ljudi u Švedskoj.\nProsečan IQ u Austriji iznosi 102, što je broj koji dele sa komšijama iz Nemačke i Italije, koje se nalaze na 8. i 7. mestu liste najinteligentnijih nacija za 2016. godinu. Austrija ima jedan od najboljih obrazovnih sistema na svetu, a ponose se i činjenicom da imaju najveći broj doktorskih titula među radnom snagom, u zemlji u odnosu na ostatak sveta. Čak sedam žena i devet muškaraca, na 1.000 stanovnika, imaju doktorat na neku temu.\nU istorijskom smislu, Nemačka je zemlja sa velikim brojem filozofa, naučnika i umetnika, pa zato ni ne čudi da veliki broj njenih građana završava fakultete upravo iz tih oblasti. Vrlo su popularni i fakulteti koji obrazuju inženjerske i tehnološke profile. Nemci se ponose i činjenicom da imaju neke od najstarijih i najprestižnijih fakulteta na svetu.\nItalija je zemlja nekih od najvećih vajara, slikara, pisaca i pesnika svih vremena. Mnogi, međutim, zaboravljaju da je ona i domovina velikih inovatora na području nauke i tehnologije. To dokazuje i statistika koja pokazuje da među Italijanima ima nadprosečan broj diploma u području matematike, fizike i drugih prirodnih nauka. Prosečan IQ u Italiji iznosi 102.\nProsečan IQ u Holandiji iznosi 103. Ta zemlja ima vrlo dobar obrazovni sistem, sa čak devetim najboljim rezultatima u svetu kada su u pitanju matematički testovi. U tom segmentu najbolja je Finska, koja ima i najbolji obrazovni sistem na svetu, ali se, istovremeno, po rezultatima standardizovanih testova inteligencije nalazi tek na 28. mestu.\nNa vrhu liste najinteligentnijih nacija nalaze se narodi Azije. Prosečan IQ u Singapuru iznosi 103, a ta ostrvska država se ponosi i odličnim obrazovnim sistemom u koji ulaže mnogo novca. Najviše sredstava ulaže se u "isplative" privredne sektore poput tehnologija i finansija.\nProsečan IQ na Tajvanu iznosi 104. Ne samo da je reč o jednoj od najpametnijih zemalja na svetu, već i o jednoj od najgušće naseljenih. Stanovništvo u toj zemlji govori kineskim i engleskim jezikom, čime sebi otvara dodatne šanse za poslovnu saradnju sa ostatkom sveta. Deca se školuju u državnim školama, a smatraju se dobrim stručnjacima na području tehnologije.\nJapan je poznat po veoma rigoroznom obrazovnom sistemu, zbog koga učenici moraju da posvećuju veliki deo dana i noći učenju i školskim obavezama. Čak 99 odsto japanske populacije je pismeno. Univerzitet u Tokiju se smatra najboljim fakultetom u Aziji, dok je zemlja jedna od vodećih na svetu u području naučnih istraživanja. Prosečan IQ u Japanu iznosi 105.\nMedijska kuća Bloomberg proglasila je Južnu Koreju najinovativnijom zemljom na svetu. Studenti imaju treće najbolje rezultate na matematičkim testovima u svetu, a mnogo novca troši se na istraživanje i razvoj novih ideja. Južna Koreja, uz to, ima najbržu i najpouzdaniju internet vezu, što dokazuje i njihovu kompetitivnost u želji da budu broj 1 na području tehnologije. Zahtevni ispiti i takmičarski duh imali su, nažalost, za posledicu veoma visoku stopu samoubistva među učenicima. Prosečan IQ u Južnoj Koreji iznosi 106.\nU ovom delu Kine pod posebnom vrstom uprave živi najviše ljudi sa najvišim IQ-om na svetu, a prosjek iznosi čak 107. Studenti u Hong Kongu postižu najbolje rezultate na testovima iz matematike i drugih neučnih predmeta, a njihov obrazovni sisitem važi za drugi najbolji posle Finske. Učenici su veoma ambiciozni, pa upisuju dodatne vannastavne aktivnosti kako bi povećali svoje šanse za dobijanje poslova iz snova.\nJedinstvena pećina na Balkanu: U njoj su 70.000 godina živeli ljudi, a danas je tu 35.000 šišmiša (FOTO) (VIDEO)\nVeliki meda se ponaša kao čovek: Otvorio vrata kombija, seo za volan i - počeo da trubi (VIDEO)\nZASTAJE DAH: Pogled na Filipinsko more iz Međunarodne svemirske stanice (FOTO)\nTagovi: Austrija, Holandija, Hong Kong, Inteligencija, IQ, Italija, Japan, Južna Koreja, Nemačka, Singapur, Švedska, Tajvan, test inteligencije\nNeural 28.06.2017 00:20\nKoeficijent inteligencije IQ ne zavisi toliko od obrazovanja, ali zavisi od prirodne selekcije. Međutim, ukoliko se mozak koristi, IQ raste. IQ može tokom godina da raste ili opada. Što se tiče srpskog proseka, on je očajan. Barem 55% ima IQ ispod 50. :)\nHajduk Veljko 20.06.2017 09:23\nNa našu žalost a njihovu korist, ima nas svugde u svetu.\nSrbo Brodarac 19.06.2017 12:29\nPomenuti rezultati su u proseku inteligencije,\nStaru šupu je pretvorio u luksuzni dom: Od oronule zgrade napravio je raskošnu vilu i sad je prodaje za 1,1 miliona evra (FOTO)\nMačak našao put do kuće posle 18 godina lutanja: Pobegao kao beba, vratio se kao starac, a njegov vlasnik ne zna šta će od sreće (FOTO)\nProdala je poklon sa kraljevskog venčanja: Zaradila je skoro 25.000 evra, a evo šta su sve zvanice dobile (FOTO)\nTviter u Indiji eksplodirao zbog fitnes izazova: Započeo ga ministar sporta, pridružili mu se političari i sportisti, čeka se premijer (FOTO) (VIDEO)\nZovu je "pantera" zbog bezobzirnosti: Kraljica Elizabeta ustupa svoju asistentkinju Megan Markl (FOTO)\nZaglavljeni prstenovi na penisu, vađenje stvari iz analnog otvora: Za ove stvari ubuduće ćete da zovete VATROGASCE\nSve o Anđelima pakla koji stižu u Jagodinu: Povezuju ih sa kriminalom i tučama do smrti, negde su zabranjeni, a ovo su im tajni simboli (FOTO) (VIDEO)\nRođaka im je preminula, a kada su im lekari to saopštili, počela je masovna tuča i haos u bolnici (VIDEO)\nSestra Megan Markl oplela po kraljevskoj porodici, a nije poštedela ni mladinu majku\nZA DOBRO JUTRO: Poni je toliko bio srećan i skakutao, da je odleteo bukvalno do neba (VIDEO)\nLegenda o čudovištu iz Loh Nesa konačno dobija razrešenje: Sledećeg meseca će se znati da li postoji ili ne\nSvi su se divili lepoti bratanice princeze Dajane dok su devojke uzdisale za mladim Luijem: Najbliži rođaci zvezde na kraljevskom venčanju (FOTO) (VIDEO)\nMarina je slagala supruga da je njihova beba preminula dok je on bio na drugom kraju sveta. Nekoliko dana kasnije, saznao je gorku istinu (FOTO)\nSrbi ozbiljno shvatili takmičenje za najlepšu zastavu na svetu: Evo na kom smo sada mestu, a na listi su još dve iz naše istorije (FOTO)\nNe plaća stanarinu, ne radi, a ima 30 godina: Roditelji tužili rođenog sina jer nije hteo da se iseli iz kuće (VIDEO)\nOvi momci nikada u životu nisu ispustili mobilni telefon, brane ga životom (VIDEO)\nDevet pačića lutalo je okolo bez majke, a onda ih je "usvojio" pas Fred (FOTO) (VIDEO)\nUkleta lutka u kojoj je zarobljen duh žene: Zbog njenog izraza lica ljudi osećaju jezu, iz nje dopiru i čudni zvuci (FOTO)\nMAČAK HEROJ: Spasao celu porodicu od trovanja, neprestano je mjaukao dok ih nije sve probudio\nJedan Hrvat je zaslužan za kraljevsku proslavu sa stilom: Preradio je "jaguarov" sportski klasik iz 1968. (FOTO) (VIDEO)\nZA DOBRO JUTRO: Kuci je uletelo nešto u nosić i onda je usledila najkomičnija borba (VIDEO)\nPrvo pojavljivanje Megan i Harija posle venčanja: Vojvotkinja buntovnica još jednom prekršila pravila (FOTO) (VIDEO)\nSve apokalipse koje smo dosad preživeli: Ovo su najavljeni smakovi sveta koje nismo ni osetili, a sledi nam još\nPohotna profesorka Marina uzburkala Balkan: Masturbira od četvrte godine, voli "sajber" seks i biseksualka je (FOTO)\nZbog čega je princ Hari oženio baš Megan Markl? Kruže teorije zavere, priča se da je sve tajni plan kraljevske porodice (FOTO) (VIDEO)\nOd lica pravi crtane likove: Ko bi rekao da se ispod ovakve šminke krije prava lepotica? (VIDEO)\nJedrenjak sa blagom vrednim 17 milijardi dolara potonuo je pre 300 godina: Sada se zna njegova tačna lokacija, ali je ona državna tajna (FOTO) (VIDEO)\nPrinc Hari je pre 14 godina u Africi upoznao siroče, a onda ga je ugledao u masi tokom svog venčanja (FOTO) (VIDEO)\nBeba se zamalo udavila u bazenu: Borila se 46 sekundi za život, niko nije primetio da je na korak do smrti (VIDEO)\nNešto joj je svake noći pravilo nered ispred kuće, kada je pogledala snimak, videla je krvoločnu zver! (VIDEO)\nBivša devojka princa Harija blistala na venčanju, a onda joj se izraz lica naglo promenio: Svi komentarišu ovaj njen pogled (FOTO) (VIDEO)\nNajstarija porodilja u istoriji: Baka Marija ima 70 godina i tvrdi da je trudna sa osmim detetom\nZA DOBRO JUTRO: Ove mace baš znaju šta je uživanje udvoje! (VIDEO)\nBili su u braku 60 godina, pa umrli u razmaku od nekoliko sati: Piteru se slomilo srce kada je saznao da je njegova Rut otišla zauvek\nBratanac Megan Markl uhvaćen sa nožem nakon venčanja: "Tramp je rekao da je London opasan grad!"\nZa venčanje princa Harija i glumice prekršena su brojna pravila, a mnogi njihov slučaj porede sa potresom koji je umalo slomio monarhiju (FOTO) (VIDEO)\nPosle ovog videa svi idemo u šetnju bar pola sata (VIDEO)\nČitač s usana otkrio sve tajne sa svadbe godine: Hari je jedva čekao da nešto popije, Amal Kluni se žalila, a kraljica opomenula supruga (FOTO)


VIDEO - Na današnji dan je 5. korpus oslobodio Veliku Kladušu - Reakcije ljudi: Sine, majka ima 6 sinova i svi su s vama! - USKinfo.ba\nObjavljeno na dan 07.08.2019 - 08:15 | Izvor: USKinfo.ba | faktor.ba\nSedmog augusta 1995. godine, borci Petog korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine oslobodili su Veliku Kladušu i time je prestala djelovati samoproglašena fantomska autonomna oblast "Zapadna Bosna" (APZB), pod vodstvom ratnog zločinca i izdajnika RBiH, Fikreta Abdića.\nU operaciji "Sana '95", 1995. godine Peti korpus je porazio Abdićeve snage i 7. augusta iste godine oslobodio Veliku Kladušu, a nakon toga porazio je i srpske snage i oslobodio Bosanski Petrovac, Ključ i Bosansku Krupu, te je zajedno sa Sedmim korpusom Armije RBiH oslobodio i Sanski Most.\nVelika Kladuša Unsko-sanski kanton Bihać 5. Korpus ARBiH Armija BiH rat u BiH Na današnji dan


„Primamljivi“ keš krediti od kojih posle boli glava\nBaza znanjaFinansijske usluge\nU Srbiji je prosečna plata oko 400 evra, a svaki građanin duguje bankama po osnovu kredita oko 1.000 evra. To pokazuju podaci Udruženja banaka Srbije, prema kojima su banke građanima kroz gotovinske kredite pozajmili 420 milijardi dinara i još 381 milijardu dinara kroz stambene kredite.\nČinjenica da su gotovinski krediti premašili iznos stambenih kredita možda najbolje ilustruje koliko je nizak standard građana, koji, da bi preživeli pribegavaju zaduživanju, iako ih to često vodi u dužničku krizu.\nGrađani Srbije najmanje zaduženi u regionu, ali su im i primanja najniža\nZvaničnici ističu da su građani Srbije najmanje zaduženi u regionu, ali treba reći i da imaju veću prosečnu zaradu samo od Makedonaca, koji imaju oko 362 evra. Sve ostale zemlje imaju veće prosečne zarade, BiH 430 evra, Crna Gora 509, Hrvatska 780, dok su Slovenci daleko odmakli sa 1.030 evra.\nU Udruženju banaka Srbije kažu da su građani Srbije i nominalno i realno najmanje zaduženi po kreditima u regionu sa iznosom duga po stanovniku od 936 evra. Prema rečima generalnog sekretara Udruženja Veroljuba Dugalića, ako se uporedi prosečna zaduženost stanovnika Srbije u odnosu na prosečnu neto zaradu, svaki stanovnik naše zemlje duguje u proseku dve i po neto plate, dok, primera radi, stanovnik Hrvatske duguje 4,8 prosečnih neto zarada.\nPrema podacima tog Udruženja, ukupni krediti stanovništvu u Srbiji iznose 6,7 milijardi evra, a u Hrvatskoj su 15,7 milijardi evra, tako da je po stanovniku dug 3.735 evra. Najmanji iznos plasmana u regionu ima Crna Gora, sa iznosom od jedne milijarde evra, pri čemu je zaduženje po stanovniku 1.636 evra, što znači da Crnogorci duguju bankama po 3,2 mesečne neto zarade. Makedonske banke imaju kod građana plasmane u vrednosti 2,2 milijarde evra, što je 1.083 evra po stanovniku.To znači da Makedonci duguju tri mesečne plate.\nKeš krediti su, ipak, skupi za naš standard\nProsečna neto zarada u Srbiji u avgustu je iznosila 47.220 dinara, što je nešto manje od 400 evra, a kada se ima u vidu da je potrošačka korpa za oko 20 hiljada dinara veća, jasno je da domaćinstvo i sa dve prosečne plate, jedva sastavlja kraj s krajem. Zbog toga ne čudi što su gotovinski krediti postali „popularni“, iako je, kako tvrde stručnjaci, taj vid zaduživanja najskuplji.\nPrema podacima Udruženja banaka Srbije, u avgustu je zabeležen rast gotovinskih kredita od 2,1% na 306 milijardi RSD, kao i kredita za refinansiranje za 3,4%, koji su dostigli iznos od 113 milijardi, dok stambeni krediti iznose 381 milijardu. Bankari kažu da razloga za povećanje keš kredita stanovništvu ima više. Tako neko refinansira ranije nepovoljnije zajmove, a neko, zbog nižih kamata kreće u novo zaduživanje. Tačno je da je došlo do smanjenja kamatnih stopa i da je to uticalo da se građani lakše opredeljuju za uzimanje kredita. Naime, prema podacima Narodne banke Srbije, prosečna kamatna stopa na dinarske keš kredite, u januaru 2015. godine bila je 18,34 odsto, a u januaru ove godine 11 odsto, što je smanjenje za 40 odsto. Smanjena je i kamatna stopa na gotovinske kredite vezane za evro i to za oko 30 odsto, sa prosečnih 4,78 odsto u januaru 2015. godine na 3,28 odsto u januaru ove godine.\nDa i tako snižene kamatne stope nisu baš preterano povoljne pokazuje primer kredita “Raiffeisen banke”. Ukoliko uzmete kredit u iznosu od 100.000 dinara na 12 meseci, uz nominalnu kamatnu stopu 11,95 odsto, mesečna rata vam je 8.882,54 dinara. Pri tom se iz kreditiranog iznosa plaća provizija za obradu zahteva, koja je uglavnom 2 ili 3 procenta, u zavisnosti od toga da li je korisnik kredita klijent banke ili nije. Slično je i u drugim bankama.To znači da je mesečna rata gotovo 20 odsto od prosečne mesečne zarade.\nGrađani često izlaz iz teške finansijske situacije vide u uzimanju kredita za refinansiranje. Na taj način žele da otplate ranije uzete kredite ili obaveze po kreditnim karticama ili nedozvoljen minus ili sve zajedno. Takođe, ti krediti služe i za otplatu nekih drugih obaveza, poput nagomilanih računa za komunalije, zajmova od prijatelja i slično. Kako to izgleda u praksi možemo videti na primeru kredita za refinansiranje, koje daje “Banca Intesa”. Radi se o iznosu od 25 hiljada do 1.650.000 dinara, na period od 6 do 84 meseca, a kamatna stopa se razlikuje, pa klijenti banke, sa učešćem od 20 odsto plaćaju 12 odsto na godišnjem nivou, a oni koji nisu klijenti 15 odsto. Bez učešća, kamata za klijente banke je 16,50 odsto, a za ostale građane 23 odsto fiksno.\nI pored toga, građani se odlučuju za nove kredite, jer je to jedino rešenje da nadomeste manjak u kućnom budžetu. A kad se posle nekog vremena nađu u problemu kako da otplaćuju visoke mesečne rate, tada shvataju da su upali u dužničku krizu, ali tada je već kasno.\n“Calsonic” preuzima “Magneti Marelli” za 6,2 milijarde evra\n“Lesnina” otvara prvu robnu kuću u Srbiji\nCHF Srbija: Banke iskoristile neznanje građana\nFrankfurtska berza teži da preotme poslove sa londonskog tržišta nakon Bregzita\nKina blokirala “Facebook”


Planiranje Communicator ili Live Meeting konferencije - Communicator\nPlaniranje Communicator ili Live Meeting konferencije\nProgramski dodatak za konferencije za Microsoft Office Outlook klijenta za razmenu poruka i saradnju možete koristiti da biste planirali Office Communicator konferencijske pozive ili Office Live Meeting Veb konferencije. Isplanirajte Live Meeting Veb konferencije kada su vam potrebne kompletne funkcije za Veb konferencije, kao što je snimanje, deljenje aplikacije ili radne površine ili saradnja na tabli za pisanje. Za uputstva u vezi sa instalacijom programskog dodatka za konferencije za Microsoft Outlook obratite se administratoru sistema.\nKada planirate konferenciju, možete koristiti funkciju uključivanja u konferenciju biranjem tako da učesnici mogu da koriste bilo koji telefon da bi se biranjem uključili u audio deo konferencije. Ova opcija je dostupna za Communicator 2007 R2 konferencije i Live Meeting konferencije.\nPlaniranje Live Meeting konferencije\nPlaniranje Communicator konferencijskog poziva\nPomoću konferencijskog dodatka za Microsoft Outlook možete isplanirati Microsoft Office Live Meeting sastanak da biste mogli da koristite kompletne funkcije za Veb konferencije, kao što je snimanje sastanaka, deljenje aplikacija i saradnja na virtuelnoj tabli za pisanje.\nOtvorite Microsoft Outlook i kliknite na dugme Konferencije.\nIzaberite stavku Planiraj Live Meeting. Kreiraće se poziv za sastanak.\nKoristite Outlook da biste pozvali učesnike sastanka i isplanirali vreme.\nAko želite da uključite broj za uključivanje u konferenciju biranjem, izvršite sledeće radnje:\nKliknite na dugme Audio.\nU dijalogu Audio opcije konferencijskog poziva izvršite neku od sledećih radnji:\nIzaberite opciju Koristi zvuk računara.\nIzaberite opciju Koristi zvuk računara ili se uključi sa bilo kog telefona.\nIzaberite tip konferencijskog mosta koji želite koristiti ako je dostupan:\nIzaberite stavku Za svaku konferenciju koristi moj dodeljeni ID konferencije da bi sve vaše konferencije koristile iste informacije o broju za biranje.\nIzaberite stavku Za svaku konferenciju koristi novi ID konferencije da bi svaka vaša konferencija imala jedinstvene informacije o broju za biranje.\nAko želite da zahtevate da učesnici unose PIN kôd pri pridruživanju audio konferenciji, potvrdite izbor u polju za potvrdu Zahtevaj kôd za pridruživanje konferenciji.\nNapomena : Ova opcija je dostupna samo ako planirate konferenciju sa pristupom „Anonimni“. Ako je ova opcija nedostupna (siva), to znači da administrator zahteva PIN kôd za sve Communicator konferencije.\nSa liste Obezbedite lokalne brojeve telefona za sledeći region izaberite svoj region.\nPomoću konferencijskog dodatka za Microsoft Outlook možete isplanirati Communicator konferencijski poziv. Kod isplaniranog konferencijskog poziva, sastanak konferencijskog poziva pojavljuje se kao stavka u Outlook kalendaru korisnika.\nIzaberite stavku Planiraj konferenciju. Kreiraće se poziv za sastanak.


Školsko republičko takmičenje održano u zemunskom SC Master | Stonitenis.org\nŠkolsko republičko takmičenje održano u zemunskom SC Master\nSportski centar Master u Zemunu ponovo je bio domaćin jednog stonoteniskog turnira. Ovaj put, nešto drugačijeg oblika, a radi se školskom republičkom takmičenju na kome su učešće uzeli osnovci i srednjoškolci iz svih krajeva Srbije.\nI ako nije u sistemu takmičenja Stonoteniskog saveza Srbije i ne boduje se za državne rang liste, školsko republičko prvenstvo u stonom tenisu i te kako je važno za sve osnovce i srednjoškolce u Srbiji koji se bave ovim sportom. Zemunski SC Master bio je domaćin ovog turnira, koji je održan 9. i 10. novembra. Prvog dana takmičenja nadmetali su se osnovci, dok je drugi dan bio rezervisan za srednjoškolce.\nPojedinačno, najbolji stonoteniser osnovnih škola u Srbiji je Akoš Benke, koji pohađa OŠ Svetozar Marković iz Bačkog Gradišta. Do titule je došao tako što je u završnici nadigrao Đorđa Pavlovića, koji je učenik OŠ Sveti Sava u Velikoj Plani, dok je bronzano odličje osvojio učenik šabačke OŠ Laza Lazarević, mladi Zvezdan Grujić.\nOsnovci (foto: Školski sport Srbije)\nNajuspešnija među devojčicama uzrasta osnovne škole bila je Radmila Tominjak, učenica OŠ Svetozar Marković iz Bačkog Gradišta. U finalu se sastala sa učenicom OŠ J.J. Zmaj, Anom Feješ, koja je završila turnir kao drugoplasirana. Katarina Banjac, koja pohađa OŠ Ujedinjene nacije u Žarkovu, bila je treća.\nKada je reč o srednjoškolcima, među muškarcima najbolji je bio učenik kovačičke Gimnazije Mihajlo Pupin, a u pitanju je Filip Radović. On je do najsjajnijeg odličja došao tako što je u finalu nadigrao Florijana Fenjvešija iz senćanske Gimnazije. Bronzanu medalju, odnosno, treće mesto, osvojio je učenik Sportske Gimnazije iz Beograda, Matija Jovičić.\nTitulu najbolje u pojedinačnom delu kod srednjoškolki uspela je da osvoji Ivana Perović iz Vrnjačke Banje, koja pohađa Gimnaziju u tom gradu. Na drugom mestu našla se takođe učenica Gimnazije, ali u Bečeju, a u pitanju je Edina Benke. Ivana Milovanović, učenica Gimnazije iz Sente završila je turnir kao trećeplasirana.\nPobednice u konkurenciji srednjoškolki pojedinačno (foto: Školski sport Srbije)\nPlasman u ekipnoj konkurenciji je sledeći:\nOsnovne škole – dečaci:\n1. Branko Radičević – Negotin\n2. Laza Lazarević – Šabac\n3. Kole Rašić – Niš\nOsnovne škole – devojčice:\n1. Svetozar Marković – Bačko Gradište\n2. Branislav Nušić – Smederevo\n3. Stevan Sremac – Dobanovci\nSrednje škole – dečaci:\n1. Gimnazija Deže Kostolanji – Subotica\n2. Radivoj Uvalić – Bačka Palanka\n3. Sportska Gimnazija – Beograd\nSrednje škole – devojčice:\n1. Gim. i Ek. šk. Dositej Obradović – Bačka Topola\n2. Gimnazija – Senta\n3. Gimnazija Mihajlo Pupin – Kovačica\nFoto galerija – osnovne škole\nFoto galerija – srednje škole\nKompletni rezultati – osnovne škole\nKompletni rezultati – srednje škole


Hristos vaskrse - SREĆAN USKRS! | Društvo\nHristos vaskrse - SREĆAN USKRS! | Mondo Portal\n21. april, 13:49\nHristos vaskrse - SREĆAN USKRS! 21 Podeli Podeli na facebook Podeli na twitter Podeli na viber Pošalji na mail\n19.04.2020. / 05:30\nIzvor mondo.rs 19.04.2020. / 05:30\nRedakcija MONDA želi svim pravoslavnim vernicima, koji danas proslavljaju vaskrsenje Isusa Hrista, SREĆAN USKRS!\nU hrišćanstvu Uskrs je najveći praznik jer predstavlja Hristovo vaskrsnuće iz mrtvih, kao pobeda vere i života nad smrću.\nIako se ovaj praznik provodi u krugu porodice, ove godine zbog situacije sa epidemijom korona virusa u Srbiji, Usrks će možda za neke biti malo drugačiji nego inače.\nUblažavanje mera posle uskršnjih praznika - "SASVIM SIGURNO"(VIDEO)\nHrist je vaskrsnuo trećeg dana, nakon što je bio razapet na krst na brdu Golgota na Veliki petak.\nIsus je subotu preležao u grobu, u Josifovom vrtu, a u nedelju zorom, osetio se snažan zemljotres i anđeo Božji sleteo je na grob.\nStražari koji su čuvali grob, u strahu su popadali kao mrtvi, a Isus vaskrsao.\nPrema verovanju, Hrista je prvo srela Marija Magdalena, a onda se ukazao u svojim učenicima.\nNa današnji dan vernici se međusobno pozdravljaju sa "Hristos vaskrse" i odgovorom "Vaistina vaskrse", a praznik se provodi u krugu porodice.\nOno po čemu svi najviše znamo Uskrs, to je običaj da se danas ljudi tucaju uskršnjim jajima.\nČuvarkuća, prvo ofarbano jaje, čuva se tokom cele godine i ne koristi se za tucanje.\nInače, tucanje jajima potiče iz vremena Hristovog Vaskrsenja.\nPo predanju, Marija Magdalena došla je u Rim radi propovedanja Jevanđelja i kada je izašla pred cara Tiberija, pozdravila ga je rečima: "Hristos vaskrse" i darovala mu ofarbano jaje, pa se tako nastavila tradicija bojenja i šaranja jaja.\nTucanju jajima se posebno raduju deca.\nPravilo je da čije se jaje razbije, mora predati jaje onome ko je pobedio.\nCrkveni običaj je da se na Uskrs skidaju kapije oltara da bi se time pokazalo da se Hrist rodio i tada se pevaju radosne crkvene pesme.\nU centru praznične trpeze: Najlepša i najukusnija uskršnja pogača\n"Vaskrs nam daje nadu i snagu da proslavimo život u svoj njegovoj punoći"\nKako se čestita Uskrs, koji su običaji za Uskrs?\nuskrs spc vernici\n19.04.2020. / 10:18\nHRISTOS VOSKRESE!!! Braćo i sestre, da budemo živi, zdravi, i da se konačno ujedinimo!\nGladijator Maksimus Delicijus\n19.04.2020. / 09:00\nCudo nema brata Hataba da komentarise kako. Hatabe tu li si?\n19.04.2020. / 08:51\nJa ću evo na dan vašeg krivoslavnog vizantijskog Vaskrsa da vustanem i da se iskreno pomolim Bogu da se smiluje i vama i nama i da vas izleči od kompleksa manje vrednosti i da vas preobrati da više naučite da živite u miru Božjem da ne vustajete protiv država u kojim živite da ih cepate ko i veru i otimate i širite to vizantijsko krivoslavno zlo pa da vam više NIKADA katoličke Vustaše nemaju potrebe vustajati i klati....Amin.


Предавање Моје Јадовно и свједочење Илије Ивановића - Јадовно 1941. - КУЛТУРА СЈЕЋАЊА\nProjekat Kultura sjećanja i pamćenja u utorak 10. aprila 2012. baš na datum kada je osnovana NDH i kada je Gospićka kazniona 1941. primila prve zatvorenike, proširio se u jednu novu dimenziju.\nProcesi genocida i Holokausta i rane koje su oni donijeli viđeni iz perspektive žrtava i njihovih potomaka jesu komponenta bez koje se proces sistematizacije kulturalnog pamćenja ne može ni zamisliti.\nMetodološka pletenica opštih i specifičnih istorijskih procesa koji su predhodili genocidu, isprepletenih sa ličnom i porodičnom pričom potomaka žrtava komleksa ustaških logora Gospić- Jadovno 1941 ispričana iskrenošću i posvećenošću dr Dušana Bastašića, predstavili su jednu novu kulminacionu tačku niza predavanja. Ideološka i „vjerska“ podloga i priprema genocida, u krv hiljada nedužnih, najmonstruoznije pretvorena, polako se na primjeru jednog geneološkog stabla pretvara u Jadovničku ranu koje se, od davnina i njenih pranastanaka do danas, nezboravom protiv nje bori. Smisao svega jeste pobjeći od eufemizama i statističke imaginacije i pokazati da svaka žrtva i njeni bližnji jesu ime, riječ božija, jesu životna priča, jedna duša koja se krikom života sudara sa iskonskim univerzalnim zlom, koje je ovaj put svoje otjelotvorenje našlo u crnoj uniformi Nezavisne Države Hrvatske.\nUpravo ta sveobuhvatnost i različitost niti povezanih u jednu priču koja se čudesnim mozaikom sklapa pred slušaocem, koji polako postaje sapatnik i saborac protiv svih „Jadovničkih rana“ koje svi u sebi nosimo, jeste ona blizinska prepreka prevaziđena, onaj zid srušen između pršlog i sadašnjeg vremena. Jeste ona razlika između teorijskog predavanja i iskrene ispovijesti.\nPodaci o kompleksu ustaških logora, u kojem je za 132 dana 1941. godine preko 42 000 žrtava , strašna preteča Jasenovca prostrta od gospićke kaznionice, velebitskih jama do ostrva Pag, kao najstrašnija činjenica potkrepljena nizom objašnjenja i detalja nisu uskratili ni onu naučnu, saznajnu stranu prezentacije, naprotiv.\nSuze u očima većine prisutnih pred pročitanom potresnom pričom majke mučenice iz jame koja, u krilu, drži umirućeg sina, komad logorske bodljikave žice i kamen „svjedok“ zločina, pokazali su koliko je rana tu svuda oko nas, a to je ona materijalizacija, očevidnost koja stvara saosjećanje kada slušalac postaje svejstan veličine patnje i tragedije žrtve naših predaka.\nNažalost, današnja nebriga i pokušaj gašenja plamena sjećanja na najperfidnije načine čak i iz našeg naroda ne daju mira ni toj uspomeni . Međutim učesnicima i organizatorima projekta koji si imali priliku da čuju „Moje Jadovno“ dr Dušana Bastašića predsjednika udruženja Jadovno 1941. potpuno je jasno kuda se treba kretati na nimalo lakoj stazi pamćenja i nezborava pravedničke žrtve.\nIspovijest Ilije Ivanovića, preživjelog jasenovačkog logoraša i učesnika proboja 22 aprila 1945.,samo je kompletirala pogled na strašne dane genocida iz percepcije žrtve. Časni starina na divljenje svih prisutnih ,stojeći čitavo vrijeme, iznosio je svoja sjećanja na sužanjske dane , dane patnje , gladi i svakodnevnog susreta sa smrću dok je radoznalosti i posvećensot studenata istorije dostizala amplitudne visine. Posebna želja da se isprati svaka riječ, svaki pokret svijedoka najtežih dana srpske nesreće pokazala je da se nije trebalo čekati do sada, da naš fakultet i studijski program ugoste i čuju suštinsku osnovu kulturalnog pamćenja, ispovijest preživjele žrtve. Iako to pokazuje nedostatak sistemskog rada do sada, ponosni smo na činjenicu da su ovakvu stvar uradili upravo sami studenti uz nesebičnu pomoć ljudi entuzijasta .\nMirna potkozarska porodica koja je živjela od poljoprivrede, završava u Jasenovcu, a tada trinaestogodišnji dječak upoznaje strahote uma zločinca u godinama kada je trebao imati najljepše djetinjstvo. Brutalna smrt logoraša zbog zalogaja kupusa, sistematsko razbijanje porodica, svakodnevni susret sa krvnicima,slika zarobljenica koje otpremaju u Gradinu nastojeći da ih ponize pred strašnu smrt. Gglad kao vijesnik smrti i zanimljiva priča izbavljenja, koja tek počinje probojem, traumatični doživljaji posljedica logora nakon rata, slike koje su se kao na filmskoj traci odvijale pred slušaocima, ali koje su sa lakoćom prešle na pravu stranu poistovjećivanja sa žrtvom preživljavanja njegove sudbine emotivno, bar na tren, bar na minut. Svaka riječ Ilijina dugo je odzvanjala i dobijala, nekako, krunski eho hodnicima ovog poslijepodneva. I nešto više i od sat vremena ove energične i iskrene primopredaje strašnog iskustva genocida i Holokausta prošlo je kao tren, a stekao se utisak da bi, da je ova priča trajala i mnogo duže, opet bi bila ovako toplo i znatiželjno primljena, iščekujući još…\nRazgovor u kancelariji i silazak sa drugog sprata niz strme stepenice zgrade Filozofskog fakulteta i toplina riječi Ilije Ivanovića, koji je svoj život proveo učeći mlade, donijeli su mi utisak i sigurno saznanje da upravo ova dva,gore pomenuta, svjedočenja Jadovna i Jasenovca, kao paradigmatičnih pojmova strašnih iskustaava, koje bi svi trebali ne zaboraviti i prenijeti radi dobra na naša pokoljenja , jesu ono što je Kulturi sjećanja i pamćenja ulilo dušu žive riječi.\nIzvor: UDRUŽENjE STUDENATA ISTORIJE “ DR MILAN VASIĆ“ BANjALUKA\nTagovi: Genocide, Metajna, NDH, Pag, Pokolj, Slana, ustaše, Zatezalo, Zločin, Genocid, donja gradina, Jadovno, jasenovac, Logor Stara Gradiška