Swiat Pod Stopami » Chiny\nśroda, październik 28th, 2009\nSpływ po Jangcy do Tamy Trzech Przełomów\nPo wnikliwej i długiej eksploracji prowincji Fujian udaliśmy się ponownie do największej aglomeracji świata: Chongqing. Opisywaliśmy już to miasto w naszym blogu w poście „Chongqing czyli drapacze chmur nad Jangcy”. Teraz ponownie pokonaliśmy prawie 2200 km na północny wschód Chin wyruszając pociągiem z Fuzhou – stolicy Fujianu. Pociąg jechał prawie 2 dni więc w tej podróży spędziliśmy dwie noce przyglądając się kolejnym rzeszom Chińczyków okupujących pociągi. Ukuliśmy już wspólnie teorię (słysząc w jakimś chińskim programie coś o „10 procentach”, ale nie wiemy czego 10 procent i odnośnie jakiego zagadnienia), że w każdym momencie 10 procent Chińczyków znajduje się właśnie albo na dworcach kolejowych albo w pociągach. Nasze doświadczenia zdawały się to potwierdzać. Tłok na dworcach, problemy z kupnem biletów (wszystkie miejsca wyprzedane), pełna rotacja miejsc (po tym jak ktoś wysiada na jakiejś stacji na jego miejsca pojawia się właśnie kolejna osoba z biletem) itd. w pełni za tym przemawiały 🙂\nNaszym celem tym razem miała być realizacja kolejnego naszego marzenia: podróż po Jangcy do Tamy Trzech Przełomów. Jangcy jest trzecią największą rzeką na Ziemi. Ma ponad 6300 km długości a w jej wodach w ciągu sekundy przepływa aż 35 tys. m3 tego życiodajnego płynu! W języku chińskim Jangcy nazywa się Chang Jiang czyli po prostu Długa Rzeka. Stare powiedzenie chińskie mówi: „Jeśli nie podróżowałeś po Chang Jiang to nigdzie jeszcze nie byłeś”.\nCoś w tym jest. Będąc w Chinach nie sposób ominąć ten cud natury jakim jest Jangcy i jej niezwykłe miejsca, którymi płynie. Trzy przełomy, które pokonuje rzeka płynąc w kierunku Pacyfiku są niesamowitymi, zapierającymi dech miejscami, które jeszcze bardziej wsławiła budowa największej hydroelektrowni na świecie przyjmując za nazwę Tamę Trzech Przełomów. Budowa tej tamy stała się największym projektem budowlanym na świecie i – o czym pisaliśmy już w swoim blogu – wzbudziła ogromne kontrowersje. Nic dziwnego. Zalanie ponad 1200 miejscowości i przesiedlenie ponad 1,5 mln ich mieszkańców by podnieść wodę do poziomu ponad 170m, co według krytyków nieodwracalnie zakłóci ekosystem regionu dorzecza Jangcy, które zamieszkuje 40% ludności Chin (czyli więcej niż w całej Europie!) musi budzić ogromne kontrowersje i niepokoje. Sprawa jest o tyle bardziej bolesna, że pod wodami Jangcy zniknęły całe miasta z ich infrastrukturą, ulicami, sklepami itd., ale co gorsza wraz z nimi zniknęły też starożytne świątynie i klasztory z czasów Dynastii Ming sprzed 350 lat, kamienne budowle Dynastii Hań z czasów Chrystusa oraz 30 miast z epoki kamienia. W sumie zalanych zostało ponad 1300 obiektów światowej klasy. Wraz z tymi niepowetowanymi stratami zginęły również niektóre gatunki zwierząt, w tym jedyny delfin słodkowodny. Wszystko to po to by osiągnąć niewiarygodną ilość energii, która równa się 15 typowym elektrowniom atomowym. Ale utrzymuje się również, że Tama Trzech Przełomów zapobiega wylewaniu się Jangcy, która w przeszłości przynosiła Chinom kosztowne powodzie.\nPodróż po Jangcy najlepiej zacząć właśnie z Chongqing jako, że kursują tutaj statki lokalnych chińskich linii żeglugowych i turystycznych, a także organizowane są specjalne rejsy dla pasażerów międzynarodowych z anglojęzycznym supportem pokładowym. Wszystkie tego typu rejsy startują z Portu Chongqing, który znajduje się dokładnie na cyplu pomiędzy rzekami Jialing i Jangcy (Chaotianmen).\nZanim powstała Tama Trzech Przełomów rejsy wycieczkowe po Jangcy odbywały się najczęściej z Chongqing i kończyły się aż w Wuhan. Ponieważ tama stanowi spore utrudnienie w pokonywaniu jej statkami (to kosztowny i długotrwały proces przedostawania się przez specjalne śluzy i baseny wyrównawcze) obecnie rejsy takie kończą się tuż przed tamą, a pasażerowie odwożeni są potem do najbliższego większego miasta jakim jest Yichang. Tylko większe i luksusowe statki (oraz ze względów oczywistych statki transportowe) pokonują tamę płynąc dalej do Wuhan lub nawet do końca Jangcy czyli do Szanghaju. Najważniejsze miejsca Jangcy pozostają więc nadal na trasie takiego rejsu bowiem wszystkie trzy przełomy, czyli Qutang, Wu i Xiling) znajdują się właśnie pomiędzy Chongqing a tamą.\nW czasie naszego pobytu w Chongqing pogoda akurat się popsuła i oprócz przelotnych opadów zrobiło się dość zimno. Mimo tego nie zniechęcaliśmy się i realizowaliśmy swoje plany w nadziei, że pogoda nie przeszkodzi nam w podziwianiu Trzech Przełomów.\nPrzed wyruszeniem w podróż po Jangcy odwiedziliśmy również Muzeum Trzech Przełomów, które znajduje się w Chongqing na Placu Ludowym. Uwaga celem zachęty dla planujących podróż: wstęp do muzeum jest bezpłatny 🙂 Warto odwiedzić to miejsce bowiem sam plac jest imponującym miejscem chętnie odwiedzanym przez Chińczyków, a imponujące i zadbane budowle robią ogromne wrażenie, przypominając doniosłość Placu Czerwonego w Moskwie.\nW czasie naszych odwiedzin na placu można było podziwiać ogromne standy i dekoracje związane z 60-tą rocznicą ustanowienia Chin Ludowych. Na ogromnych telebimach można było oglądać retransmisje parady zorganizowanej z tej okazji w Pekinie. Muzeum znajduje się w pięknym ogromnym budynku w którym można też oglądać różne galerie, wystawy, a także zwiedzać Muzeum Chongqing. Również to muzeum warto odwiedzić (znajduje się piętro wyżej ponad Muzeum Trzech Przełomów) i również do tego muzeum wstęp jest bezpłatny. Pokazana jest tam historia miasta, które stanowiąc ważne miejsce na szlakach transportowych ulegało stopniowemu rozwojowi, ale jego „wystrzał” nastąpił w ostatnich kilkunastu latach, gdy rząd chiński postanowił uczynić z Chongqing ogromną i nowoczesną metropolię. Nawiasem mówiąc jakiś czas temu oglądaliśmy dokumentalny film „Największe Miasto Świata”, który pokazywał francuskiego architekta pomagającego planować niektóre rozwiązania architektoniczne stosowane w Chongqing (ten architekt projektował m.in. siedzibę Parlamentu Europejskiego w Strasburgu). Ten słynny projektant był zadziwiony tym w jaki sposób Chińczycy realizują wyznaczone przez rząd cele. Sugestie architekta, żeby zachować część starówki i wkomponować ją w nowoczesne rozwiązania zostały w zasadzie zignorowane jako, że „skoro budujemy nowe to po co nam stare?”. Po powrocie architekta na „plac budowy” po niecałym pół roku okazało się, że miejsce pod nową zabudowę zostało przygotowane, tzn. zlikwidowano wszystkie stare budynki i – mało tego – „zlikwidowano” wzgórze by zrobić odpowiednią ilość miejsca! 🙂\nCałe muzeum – zarówno to dotyczące Trzech Przełomów, jak i to dotyczące historii Chongqing jest bardzo ładnie urządzone i nie można się w nim nudzić, ani przez chwilę. Na parterze tuż obok muzeum Trzech Przełomów znajduje się również sala kinowa jedynego w swoim rodzaju kina dookólnego (nie znamy polskiej nazwy takiego kina więc na te potrzeby wymyśliliśmy tę nazwę :-)). Dwa razy dziennie wyświetlany jest tam film o Trzech Przełomach i budowie tamy. Całość zrealizowana jest na ogromnych ekranach otaczających stojących po środku sali widzów. Początkowo dość sceptycznie podchodziliśmy do tego seansu myśląc, że będzie to „wynalazek” raczej wątpliwej jakości, ale bliśmy pozytywnie zaskoczeni jakością filmu i samym pomysłem, który zrealizowany został wzorcowo! Wszystkie obrazy nakręcane były specjalnymi kamerami 360 st. Dzięki czemu oglądając obrazy można oglądać faktycznie wszystko co działo się dookoła kamery. Polecamy!\nNa rejs po Jangcy zdecydowaliśmy się popłynąć chińskim statkiem dla lokalnej społeczności. Jest to dużo tańsza opcja niż rejs z anglojęzyczną obsługą. Aby w pełni skorzystać z widoków jakie oferuje Jangcy oraz innych miejsc, które można odwiedzić „po drodze” wybraliśmy rejs czterodniowy (są jeszcze rejsy trzydniowe). Taki rejs oznacza spędzenie w pokoju na statku trzech nocy. Zaplanowany on jest w taki sposób, że statek w nocy pokonuje akurat te odcinki, które są mniej atrakcyjne a za dnia pozwala podziwiać nie tylko Trzy Przełomy, ale także zatrzymywać się w kilku ważnych miejscach by zwiedzić to co ciekawego na lądzie. Zakupiliśmy bilety z miejscami w pokoju czteroosobowym więc do końca nie byliśmy pewni na jakich współpasażerów trafimy. Okazało się, że dzieliliśmy pokój z chińskim małżeństwem, które w zasadzie w pokoju tylko nocowało, bo resztę dnia spędzało w innym pokoju ze swoimi znajomymi, tak więc nie mieliśmy żadnych problemów z tym „kto pierwszy do łazienki” itp. 😉\nPonieważ rejs zaczyna się o godzinie 21:00 można opuszczając to ogromne miasto przy okazji podziwiać oświetlone centrum Chongqing.\nPlan rejsu obejmuje następujące miejsca warte uwagi:\n1. Miasto Duchów – Fengdu. Przez trzy godziny postoju statku, można zwiedzać niesamowite miejsce w którego pobliżu znajduje się góra Pingdu Shan, nazywana siedliskiem duchów i diabłów. Zgodnie z podaniami, za czasów dynastii Han na szczycie góry żyli dwaj mężczyźni: Yan Changsheng i Wang Fangping. Poprzez zestawienie ich nazwisk otrzymano Yanwang, co w języku chińskim oznacza Króla Piekieł. Już od czasów dynastii Tang na szczycie góry wznoszono wiele świątyń z rzeźbami diabłów i demonów o nazwach nawiązujących do świata podziemnego: Pomiędzy Żywymi a Umarłymi, Most Beznadziei czy Pałac Króla Piekieł. Ten zespół świątynny jest interesującym przystankiem w czasie spływu po Jangcy i z całą pewnością warto skorzystać z tej możliwości.\nZ samego szczytu wzgórza Krola Piekieł rozpościera się piękny widok na rzekę Jangcy. W czasie naszej podróży ten widok był nieco zakłócony przez lekką mgłę, ale i tak robił wrażenie.\n2. Świątynia Zhangfei Temple. Do tej świątyni dociera się późnym wieczorem już po zapadnięciu zmroku, ale jest ona przygotowana w taki sposób, że zmrok nie przeszkadza podziwiać jej piękno. Świątynia ta została zbudowana w okresie Trzech Królestw czyli w III w. n.e. Legenda głosi o generale Hang Fei, który został zamordowany w Królestwie Shu, przez swych dwóch podwładnych, jego ciało zostało potem spalone w Langzhong, a głowa dostarczona do Yungyang. I tutaj ciekawostka na miarę Chin: Zhangfei Temple jest jedynym obiektem zabytkowym, który został uchroniony przed zalaniem w ramach projektu Tamy Trzech Przełomów. Ponieważ świątynia znajdowała się na poziomie, który zniknął pod wodą postanowiono przenieść ją do Yungyang i tam odtworzyć. Podziwiana więc dziś świątynia Zhangfei jest tą samą oryginalną świątynią, ale postawioną zupełnie na innych skałach! 🙂\n3. Qutang Gorge – czyli pierwszy z trzech przełomów. Oczywiście statek nigdzie się nie zatrzymuje, tylko spokojnie płynie przez przełom pozwalając na podziwianie tego cudu natury. Pionowe ogromne ściany skał, ściskają Jangcy tworząc w niej węższe niż zazwyczaj miejsce więc i nurt staje się szybszy. Widok ogromnych skał w połączeniu z ogromną rzeką i kurczącymi się wobec tego ogromu statkami pasażerskimi zapiera dech piersiach. Wysoko pośród skał grzebano kiedyś wojowników wraz z całym orężem, a na skałach widać wyryte inskrypcje. Największe wrażenie robi jednak potęga natury i niesamowite pionowe skały w kolorze brunatno-brązowym. To miejsca, które naprawdę trzeba zobaczyć!\n4. Lesser Three Gorges – czyli Małe Trzy Przełomy. W mieście Wushan – jednym z tych, które zapierają dech, rosnąc wysokimi wieżowcami i ogromnymi mostami zawieszonymi nad Jangcy, można przesiąść się na mniejszy statek i wpłynąć w dopływ Jangcy – rzekę Daning, by podziwiać inne Trzy Przełomy, tym razem na mniejszej rzece. Widok jest zdumiewający i robi jeszcze większe wrażenie niż przełomy Jangcy jako, że tej samej wysokości ogromne skały dotyczą przecież mniejszej rzeki! Na jednej ze skalnych półek zawieszonej nad rzeką zbudowano świątynię buddyjską. W połączeniu z widokiem skał i rzeki daje to niesamowity efekt!\n5. Mini Three Gorges. To jeszcze mniejsze przełomy, które dotyczą z kolei dopływu rzeki Daning. Wycieczka jest tak zorganizowana, że po dotarciu do miejsca gdzie ten dopływ łączy się z Daning czekają tam drewniane czółna na które można się przesiąść i wpłynąć w kolejne zapierające dech w piersiach miejsca wśród ogromnych i strzelistych skał.\n6. Wu Gorge (inaczej zwany również Wuxia – czyli Wąwozem Czarodziejki). Kolejny tym razem dłuższy bo wynoszący 48 km przełom na rzece Jangcy. Widok przepiękny nie wymagający żadnych komentarzy!\n7. Xiling Gorge. Trzeci, najdłuższy przełom na Jangcy. Ciągnie się aż przez 80 km i w zasadzie zawiera w sobie kilka mniejszych wąwozów. Po drodze można podziwiać jak Chińczycy wybudowali mnóstwo dróg, przewiercając tuż nad Jangcy tunele przez wielokilometrowe odcinki skał. Ten przełom znajduje się w zasadzie tuż przed końcem wycieczki statkiem bowiem kończy się tuż przed ogromną Tamą Trzech Przełomów.\n8. Three Gorges Dam. Tama Trzech Przełomów, czyli cud chińskiej inżynierii. Zbudowana na rzece Jangcy tama o wysokości 185 m i szerokości ponad 2,3 km robi ogromne wrażenie. Poza samym wrażeniem robi też dużo więcej ;-), bowiem generatory zawierające 26 turbin wytwarzają 700 MW mocy. Z prawej strony tamy budowanych jest następnych 6 generatorów. W sumie moc wytwarzana w tej hydroelektrowni wynosi aż 18200 MW i energia przesyłana jest do centralnych i wschodnich Chin (odległość przesyłu do Syczuanu wynosi aż 1000 km!). To największa tego typu elektrownia na świecie. Niesamowita budowla. Aż trudno sobie wyobrazić w jaki sposób ją budowano bezpośrednio na ogromnej Jangcy, by potem podnosić poziom wody aż do wysokości 175 m zalewając ogrom wsi i miast. Wycieczka w tym miejscu zorganizowana jest perfekcyjnie. Po opuszczeniu statku pasażerowie zabierani są autobusami do kontroli bezpieczeństwa by wykluczyć ewentualne niebezpieczeństwa ataku na tamę, a potem w sposób zorganizowany autobusy przewożą pasażerów do tamy by zwiedzić makietę hydroelektrowni, a także podziwiać tamę z różnych punktów widokowych. Po drugiej stronie tamy znajduje się również muzeum przedstawiające historię budowy, a także ogromne pojazdy i urządzenia używane do budowy tamy. Można też obejrzeć w specjalnej sali kinowej film pokazujący etapy budowy. Wszystko to jest godne polecenia bowiem wzbudza podziw na każdym kroku tych cudów inżynierii.\nPozostałe miejsca na trasie wycieczki takie jak Baidi City – Miasto Białego Króla w Fengije, czy Jiuwan Stream na czółnach z głowami smoków można pominąć. My świadomie z nich nie skorzystaliśmy wiedząc czego dotyczą i korzystając z rad jednego z chińskich przewodników z którym nawiązaliśmy nić sympatii 🙂\nW całej wycieczce po Jangcy ogromne wrażenie robią również widoki miast, które z jednej strony wzbudzają podziw swoją potęgą i rozmachem w jaki sposób są rozbudowywane i jak powstaje infrastruktura dróg i mostów, a z drugiej strony przerażają widoki miejsc gdzie drogi urywają się nagle w odmętach Jangcy wskazując, że tutaj toczyło się kiedyś normalne życie a teraz pod miejscem gdzie płynie statek istnieją całe wsie i miasta zatopione na zawsze. Widać też gospodarstwa, które zapewne miały kiedyś sąsiedztwo innych gospodarzy, ale zostali oni wysiedleni a w sąsiedztwie zamiast pól i gospodarstw znajduje się teraz woda Jangcy. W wielu miejscach widać więc gospodarstwa, które mają ogródki, które niemal stykają się z wodami Jangcy…\nWycieczka kończy się przewiezieniem pasażerów do miasta Yichang. Stamtąd planujemy podróż na południe Chin by zobaczyć jeszcze inne cuda natury i nadludzkiej siły Chińczyków. Głównym naszym celem będą tarasy ryżowe w prowincji Guangxi.\nKomunikacja: W Chongqing taksówki są relatywnie tanie, ale jeżeli chcemy dojechać np. do Muzeum Trzech Przełomów warto skorzystać z tutejszej nowoczesnej kolei jednotorowej (CRT). Koszt przejazdu w zależności od odległości wynosi 1-3 yuanów.\nBilety na wycieczkę po Jangcy. Nie warto korzystać z ofert hosteli czy guesthousów, nawet jeśli zapewniają one, że mają najtańsze bilety. My udaliśmy się w pobliże portu Chongqing, gdzie znajduje się mnóstwo Tour Operatorów i można wynegocjować dużo lepsze ceny. Bilety na 4-dniową wycieczkę (3 noce na pokładzie statku) można w czteroosobowym pokoju zakupić za 500 yuanów (w 6-osoowym pokoju jeszcze taniej). Ponieważ bilety te dotyczą jedynie rejsu statkiem i nie obejmują cen wstępu do wymienionych wyżej miejsc (np. świątyń czy przesiadki na inny statek na rzece Daning) warto od razu wynegocjować bilety wstępu do tych miejsc. W ten sposób można na samych biletach oszczędzić 70 yuanów w przeliczeniu na jedną osobę. Nam udało się w sumie za rejs i wstępy oszczędzić 120 yuanów od osoby w odniesieniu do normalnych cel nominalnych 🙂\nNa samym statku nie warto z kolei kupować wejścia na górny pokład. Na ogół kosztuje to jakieś 50-60 yuanów i pasażerowie są zachęcani do zakupu takiej wejściówki. Dodatkową zachętą mają być bezpłatna herbata i orzeszki, ale z naszego doświadczenia warto po prostu rozejrzeć się na statku, ponieważ zazwyczaj jest kilka innych dobrych miejsc widokowych na których można przebywać nie płacąc żadnych pieniędzy. Nasz statek miał 4 pokłady i oprócz balkonów, które były przy każdym pokoju na naszym poziomie (3 piętro) można było wychodzić na pokład również na poziomie wyższym oraz na dziób statku.\nPosted in Chiny, Podróż | 4 komentarze »\nChiny – Yangtze River\nChiny – Przyczajony Tygrys\nWłaśnie rozpoczął się trzeci miesiąc odkąd dotarliśmy do Chin. Zdecydowaliśmy się eksplorować ten interesujący kraj dłużej niż to zakładaliśmy w pierwotnych planach podróży, bowiem zaskoczyło nas bogactwo tej kultury i ogrom niesamowitych miejsc, których pominąć nie sposób. Mimo, że przedłużanie tutaj pobytu wiązało się z różnymi, trudnymi zabiegami formalnymi dla przedłużenia naszych wiz, z całą pewnością możemy powiedzieć, że było warto. A przecież to jeszcze nie koniec. Mamy przed sobą jeszcze np. spływ po Jangcy by zobaczyć tamę Trzech Przełomów i dotarcie do samego południa Chin, czyli południowej części Yunanu.\nW ciągu tych dwóch miesięcy staraliśmy się bacznie przyglądać Chinom i codziennemu życiu mieszkańców tego kraju. Chcemy mieć obiektywny pogląd na to jak faktycznie wygląda tutaj życie, a nie patrzeć na Chiny przez pryzmat tego co mówią przewodniki czy wszechobecna propaganda. Widzieliśmy zarówno ogromne aglomeracje miejskie, jak i małe wioski. Wchodziliśmy w główne ulice i arterie, ale zaglądaliśmy również w podwórka i ciasne, brudne ulice by widzieć to co znajduje się za fasadą.\nPrzyglądaliśmy się pracy tych, którzy biegną w pośpiechu w garniturach, ale także tym, którzy w prawdopodobnie jedynym swoim podartym ubraniu ciężko pracują na roli, lub świadcząc rozmaite usługi na ulicach miast. Podróżowaliśmy rowerami, rykszami, miejskimi autobusami, taksówkami, różnej klasy pociągami, a także metrem. Mogliśmy przyglądać się współpasażerom, ich rozmowom, jedzeniu i codziennemu życiu. Z całą pewności możemy powiedzieć, że to kraj tak odmienny od nas kulturowo, że wszelkie porównania są tutaj nieadekwatne. To tak jak porównywanie kota perskiego z dzikim tygrysem bengalskim. Różni ich niemal wszystko a jedyne podobieństwo sprowadza się do posiadania podobnych części ciała i kształtów. Wielu spraw nie rozumiemy i nie będziemy w stanie zrozumieć i przykładanie do ocen swoich miar jest tutaj zupełnie nie na miejscu.\nTe różnice widać już w samym budowie języka i jego wpływie na myślenie i poruszanie się w czasie i przestrzeni. Np. nasza mowa, którą przelewamy na pismo w postaci głosek, które mają swoje odzwierciedlenie w odpowiednich literach nijak ma się do pisma ideograficznego jakim posługują się od tysiącleci Chińczycy. Tutaj pismo przypominające pismo obrazkowe przedstawia nie tylko sylaby, czy całe wyrazy, ale także idee. Co ciekawe z tego jak wygląda dany znak nie wynika wcale jego wymowa. Taki sam znak można wymawiać w zależności od dialektu na wiele zupełnie niepodobnych sposobów, ale zawiera on wciąż tę samą znaną Chińczykom ideę. Znajomość języka Chińskiego oznacza możliwość czytania starożytnych tekstów chińskich, a to już zjawisko nie mające sobie równych w żadnych współczesnych cywilizacjach. Najciekawsze jest to, że jest to system otwarty i ciągle się rozwija, co oznacza, że ciągle powstają nowe znaki. Trudno ocenić ile tych znaków się używa, ale jest ich co najmniej 50 tysięcy. W języku stosowanym w prasie i mediach używa się około 5-6 tysięcy najczęściej używanych znaków. Osobę, która zna około 2 tysiące znaków uważa się za analfabetę.\nTaki sam problem dotyczy mowy. My w swoich językach stosowanych w Europie czy obu Amerykach stosujemy najczęściej głoski i sylaby tworzące słowa, które daje się przelewać na papier a potem odtworzyć z tego dokładnie taki sam ciąg słów mówionych, stosując jedynie odpowiednią intonację całego zdania w zależności od jego trybu. W języku chińskim do dyspozycji mamy nie tylko odpowiednie głoski, ale także ich intonację. To samo słowo w zależności od zastosowanych tonów może znaczyć zupełnie co innego. Dlatego dla przeciętnego europejczyka bardzo trudno uczyć się tego języka i łatwo o błąd. Zjawisko tonów jest więc kolejną unikalną cechą, która powoduje, że słuchając chińskiej mowy wydaje się nam, że Chińczycy robią „zaśpiewy”, krzyczą, „przepychają się” w mowie i robią to bardzo emocjonalnie. Dla nas spokojnych europejczyków przebywanie wśród rozmawiających Chińczyków jest jak znalezienie się w roju pszczół. W dodatku nikomu nie przeszkadza tutaj bardzo głośna rozmowa np. przez telefon w nocy w pociągu czy w miejscu publicznym, np. podczas jakiegoś przedstawienia na scenie. U nas byłby to przejaw zupełnego nietaktu i braku kultury – tutaj jest to część tej kultury. Nie zrozumiałe jest też dla nas powszechne w miejscach publicznych głośne, obrzydliwe charchanie i plucie gdzie popadnie. I nie ma znaczenia czy jest to chodnik, stacja kolejowa czy nawet jadłodajnia. Dla osób o co wrażliwszej naturze to naprawdę spore wyzwanie i ciężkie próby cierpliwości. I nie dotyczy to bynajmniej mężczyzn czy osób starszych. Robią to wszyscy: starsi i młodzi, mężczyźni i kobiety. Sporą próbą nerwów dla obcokrajowca jest też sposób jedzenia posiłków. Powszechne jest i zupełnie na miejscu, głośne siorbanie, mlaskanie, chłeptanie itd. Głośne do tego stopnia, że skojarzenia z chlewem pchają się tutaj same. I znowu: nie jest to przejaw braku kultury czy wychowania. Podróżującym naprawdę potrzebne jest panowanie nad sobą i próba oswojenia się z tym zjawiskiem 🙂\nKolejnym problemem dla podróżujących są tutaj próby porozumienia się w niektórych sytuacjach. I nie chodzi bynajmniej o nieznajomość języka, czy niezrozumienie mowy ciała i gestów. Chodzi o zupełnie inny sposób myślenia. Dla Chińczyka pewne rzeczy są zupełną abstrakcją. Bardzo wielu napotkanych tu ludzi kompletnie nie rozumie planów i map. Co ciekawe dotyczy to również ludzi wykształconych a nie biedoty. Posiadanie planu w którym wszystko (nazwy ulic, obiektów itd.) napisane jest w „krzaczkach” nie gwarantuje tego, że uzyskamy pomoc. Często osoby patrzą w mapę i kompletnie nie rozumieją „o co tutaj chodzi”. Do najlepszego przykładu tego zjawiska zaliczyć możemy próbę uzyskania pomocy od policjanta sterującego ruchem na skrzyżowaniu. Poproszony o wskazanie na planie miasta miejsca w którym się znajdowaliśmy dwukrotnie podejmował próby „rozszyfrowania” przejrzystej i czytelnej dla nas (mimo, że opisanej tylko chińszczyzną) mapy. Na końcu rezygnując i bezradnie rozkładając ręce poddał się zostawiając nas na pastwę rozszyfrowywania krzaczków z nazw ulic 🙂\nMimo tych wszystkich różnic w sposobie myślenia i różnic w zachowaniach i kulturze kraj ten stał się motorem rozwoju gospodarczego świata. Jako jeden z nielicznych na świecie opiera się szalejącym kryzysom gospodarczym i panuje tu ciągły wzrost gospodarczy na rocznym poziomie wynoszącym 8-10%. Wprawdzie w obecnym 2009 roku prawdopodobnie nie będzie on już tak wysoki, ale nie wynika to z osłabiania się wewnętrznego Chin, ale słabnącego (w wyniku kryzysu) popytu krajów zasilanych chińską produkcją. Z całą pewnością Chiny to Przyczajony Tygrys, który czeka na skok i z pozycji dominanta, którą już uzyskał może wybić się na światową potęgę dyktującą warunki. Przebywając tutaj i obserwując wszystko „od kuchni” możemy pokusić się o ocenę tego skąd bierze się taka rosnąca pozycja Chin. Naszym zdaniem u źródeł tego sukcesu leżą trzy sprawy: 1. bieda, 2. pracowitość i 3. potencjał. Paradoksalnie to właśnie bieda sprawiła, że powstały tu największe i najważniejsze fabryki świata. Tania siła robocza sprawiła, że produkowane tutaj dobra są niemiłosiernie tanie, a na rykach światowych wcale nie potaniały „nabijając sakwy” zachodnich korporacji i wyciągając pieniądze z portfeli głodnych prestiżu konsumentów, zwabionych modą i nakręcającymi trendy oszukańczymi reklamami naszpikowanymi coraz zmyślniejszymi socjotechnikami. Wszystko to podszyte jest jednak skrajną biedą i ciężką pracą chińskiej prowincji. Fabryki produkujące na światowe rynki rozmaite dobra, wykorzystują do cna niewolniczo pracujących biedaków pracujących tutaj za grosze.\nJak to działa? W Chinach nie ma żadnego systemu opieki społecznej czyli publicznego lecznictwa i systemu emerytalno-rentowego. Powoduje to sytuację, że jedynym zabezpieczeniem dla starzejących się rodziców są dzieci. I to w zasadzie synowie, bo córka odchodzi z domu do rodziny męża. Rząd Chiński ze względu na ogromne zaludnienie Chin (na poziomie około 1,3 mld mieszkańców) wprowadził jakiś czas temu regulację urodzin zakazując posiadanie więcej niż jednego dziecka. Dało to oczekiwany efekt w utrzymaniu się liczby ludności na podobnym poziomie przez ostatnich kilka lat. Obecnie ta polityka nieco zelżała i na prowincji wydaje się zezwolenia na posiadanie drugiego dziecka, jako, że urodzenie dziewczynki nie koniecznie oznacza pomoc dla rodziny. Pomijamy tutaj oczywiste odchylenia do których doprowadza taka polityka (dysproporcja liczbowa płci, mniej lub bardziej oficjalne aborcje itd.). Posiadanie „nadmiarowego” dziecka wiąże się najczęściej z ogromnymi karami finansowymi nakładanymi na i tak już biedne rodziny. W takiej sytuacji inwestowanie w syna (czy córkę) jest dla rodziców najczęściej inwestycją życia, która ma zaprocentować w przyszłości. Płacenie za wykształcenie daje nadzieję na pracę i późniejsze utrzymanie rodziców (leki, jedzenie itd.). Daje to również efekt, o który ciężko w krajach zachodnich. Mianowicie uczniowie szkół czy studenci płacąc za wykształcenie ciężkie pieniądze nie marnują swojego czasu na zabawy, alkohol czy narkotyki (bo przecież „szkoda na to czasu”, a alkohol „zaburzy zdolność myślenia i przyswajania wiedzy”) tylko ciężko pracują nad swoim wykształceniem by wynieść ze szkoły jak najwięcej. Diametralnie różni się to więc od obrazu polskiego ucznia i studenta, który płacąc za studia i tak najczęściej zajmuje się zabawą i bumelanctwem „byleby zebrać zaliczenia i zaliczyć egzamin”. Zresztą „skoro płacę to uczelnia na mnie zarabia i też jej zależy na tym, żebym tu studiował”. Prowadzi to u nas do tego, że mamy coraz mniej wykształconą młodzież, a z wszechstronnie i solidnie wykształconej kiedyś młodzieży pozostają już tylko wspomnienia. Tutaj w Chinach sytuacja jest więc odwrotna i chińscy ludzie nauki będą coraz bardziej odstawać In plus w stosunku do tego co dzieje się na świecie. Nawet podstawowe zasady utrzymywane tutaj we wszystkich szkołach, jak jednolity strój dla uczniów są jak najbardziej dyscyplinujące i sprawiają, że chińska uczennica nie będzie się prześcigała w wymyślnych strojach, makijażu czy rozmowach o najnowszej modzie jak to ma miejsce w Europie, bo każda z nich mając ten sam ubiór jedyne czym będzie konkurować to nie w odróżnieniu do naszych uczniów nowy chłopak, czy ciuch, ale poziom wiedzy. Wracając do fabryk, które wykorzystują tanią siłę roboczą to ich koszt produkcji jest tak nierealnie niski właśnie dzięki tej sytuacji społecznej. Biedna dziewczyna z prowincji często jako jedyne dziecko w domu, aby zapewnić jakieś utrzymanie sobie i rodzinie, musi zrezygnować ze szkoły (bo często rodzinę po prostu na to nie stać) i wyjeżdża do fabryki, gdzie ma podstawowe utrzymanie i pracę.\nWygląda to jednak zgoła inaczej niż wyobraża sobie przeciętny mieszkaniec Europy czy Ameryki. Taka napływająca z prowincji siła robocza w fabrykach, które są istnymi obozami pracy, zarabia dosłownie grosze (od 0,5 do 1 yuana za godzinę ciężkiej pracy – czyli powiedzmy od 30 – 45 groszy). W zamian za możliwość spania i jedzenia wszyscy godzą się na takie warunki, bowiem zarobienie miesięcznie 300-400 yuanów (120-160 zł) jest z pracy na roli po prostu niemożliwe. A ponieważ pracujące w fabrykach osoby i tak na ogół nie wychodzą poza teren fabryki to pieniądze te mogą przesyłać oczekującej na pomoc rodzinie na prowincji. Dochodzi więc do tego, że ciężko pracują tutaj 12-13 letnie dziewczyny, które przerwały naukę by móc zarobić „na chleb” dla rodziców bądź odłożyć coś dla siebie „na zaś”. W fabryce płaci się tylko za osiągnięcie założonego planu produkcji, który jest odpowiednio „wyżyłowany” co powoduje, że pracownicy pracują po 14, 16 i więcej godzin, często w nocy by osiągnąć założony plan i dostać zasłużone pieniądze. Potem udają się do swoich pokoi, gdzie na piętrowych łóżkach w jednym pomieszczeniu śpi po kilka czy kilkanaście osób. Rano po kilku godzinach snu, znowu rzesze tych wyrobników wstają do pracy by ciężko pracować do późnej nocy, bo przecież właściciel dostał kolejne zlecenia i trzeba wypracować plan. Pracuje się tu bez przerwy cały tydzień i w zasadzie tylko niedziela jest dniem kiedy pracownicy mogą opuścić teren fabryki i zobaczyć „świat zewnętrzny”. Zdarza się czasem, że nawet w okresie świąt niektórzy pozostają w fabryce i nie jadą do rodziny, bo nie stać ich na podróż pociągiem, która kosztuje kilkaset yuanów (zważywszy na ogromne odległości jakie dzielą różne części Chin nie jest to cena wygórowana). Właściciele tych fabryk często nawet nie płacą za pierwszy miesiąc pracy zatrzymując tę pensję jako „depozyt”. Często opóźnia się też wypłaty pieniędzy, a także stosuje różnego rodzaju kary by pozbawić pracowników i tak niewielkich przecież pieniędzy. Stosuje się np. kary finansowe za spóźnienie do pracy, za rozmowę w trakcie pracy, czy za zaśnięcie przy stanowisku. Za mieszkanie na terenie fabryki i posiłki również potrąca się z pensji. Jedynym bezpłatnym posiłkiem są często tylko te wydawane o północy tym, którzy zostają przy pracy na noc bo muszą osiągnąć założoną normę. Jakby tego było mało, pętla obozów pracy często się zaciska, bo właściciele fabryk są naciskani przez wielkie korporacje by obniżać i tak już nieziemsko niskie koszty, bo przecież mogą udać się do innej fabryki obok, którą otwiera inny chiński biznesmen, który jeszcze bardziej „wyżyłuje” koszty i sprzeda parę jeansów o 5 centów za sztukę taniej. Wystarczy sobie wyobrazić, że za parę markowych spodni za którą u nas trzeba zapłacić od 100 do 300 zł, korporacje płacą tutaj na poziomie 1 dolara. A przecież cała produkcja opiera się na ręcznej pracy (oczywiście wspomaganych maszynami) całych rzeszy szwaczek, krawców, „wszywaczy zamków”, „wszywaczy metek”, „wyrywaczy nitek” itd. Jednak nikt tutaj nie protestuje bo praca w takiej fabryce jest często jedynym sposobem na życie, a właściwie przeżycie. Mieszkając z rodzicami na wsi te rzesze młodych ludzi nie mieliby szans zarobić nawet grosza. W specjalnych strefach ekonomicznych takich jakie utworzono w prowincji Fujian widzieliśmy całe mnóstwo takich fabryk i robotniczych „hoteli” w których mieszkają pracownicy. Nas to szokuje, ale przecież oprócz tego, że właśnie taki sposób działania Chin powoduje ich ogromny rozwój gospodarczy, to również daje tym ludziom szansę na przeżycie. Ten sposób podejścia do pracy i życia, wynika również z ogromnej pracowitości jaką dysponuje ten naród.\nWłaśnie to sprawia, że chiński rolnik bez przerwy pracuje w polu, dziabiąc haczką ziemię, nosząc ogromne kosze z plonami czy dźwigając na bambusowych kijach ogromne snopy. Chociaż oznacza to jedynie wegetację – dla chińskiego rolnika to jest sposób na życie. I nie przeszkadza mu żar lejący się z nieba czy brak solidnego obuwia. Zasłaniając się wielkim słomianym kapeluszem będzie on pracował w polu używając do tego swoich własnych rąk czy zwierząt jako siły roboczej. W Polsce rolnicy narzekają na spadające ceny skupu zboża itd., ale ich praca daje wymierny efekt. Ładują zboże na przyczepę i jadą ciągnikiem do skupu gdzie otrzymają konkretnie namacalne pieniądze. Tutaj rolnik ciężko pracuje by po prostu móc przeżyć. I nie narzeka się na swój los, nie siedzi się jak „u nas” na ławce w cieniu kasztanowca popijając tanie wino. To po prostu odmienna kultura i odmienny sposób na życie. Nie podważamy prawdy, że polskiemu rolnikowi też jest ciężko, ale w swojej sytuacji i otoczeniu warto czasem spojrzeć jak mają inni. A ci inni to przecież gros społeczeństwa ludzkiego współczesnego świata…\nRozwojowi Chin oprócz ogromnej pracowitości i potencjałowi towarzyszy również upartość i konsekwencja w realizacji celów. Często są to cele wyznaczane odgórnie przez władze Chin, ale wiadomym jest, że jeśli rząd postawi za cel, że miasto „X” ma stać się nowoczesną aglomeracją wzbudzającą podziw świata, to w ciągu dziesięciu czy kilkunastu lat właśnie tak się stanie (vide Chongqing). Ciężko pracujący Chińczycy swoją determinacją do tego doprowadzą, drążąc tunele w skałach, budując drogi, wznosząc wieżowce czy usuwając góry by na ich miejscu budować osiedla! Głodny sukcesu rząd będzie stawiał cele i będą one realizowane. Oto siła Chin.\nTak więc po tej bliższej eksploracji Chin i przyjrzeniu się temu światu od zaplecza możemy z całą pewnością stwierdzić, że Chiny to Przyczajony Tygrys, który dziarsko i uparcie przedziera się przez gęstwinę roślin tego świata i budzi respekt, bo w każdej chwili gotowy jest do skoku. Skoku, na który świat w swoim ignoranckim podejściu może okazać się niezupełnie przygotowany…\nPosted in Chiny, Podróż | 10 komentarzy »\nniedziela, październik 11th, 2009\nPosted in Chiny, Podróż | 3 komentarze »\nChiny – Xiamen & Gulang Yu Island\nZaktualizowane galerie zdjęć\nZapraszamy bardzo serdecznie do zaktualizowanej galerii zdjęć na stronie „Photo (zdjęcia)” naszego blogu.\nUmieściliśmy tam zaległe zdjęcia ilustrujące poprzednie wpisy w blogu. Tak więc w galerii pojawiły się jeszcze:\n– Chiny – Quingyuan Mountains\n– Chiny – Chongwu\n– Chiny – Quanzhou\n– Chiny – Chongqing\n– Chiny – Chengdu\nOczywiście ciąg dalszy nastąpi… 🙂\nChiny – Qingyuan Mountains\nW kolejny upalny dzień jaki zastał nas w prowincji Fujian postanowiliśmy odbyć wycieczkę w góry Qingyuan. Pogoda ze względu na wysokie temperatury nie była może najbardziej trafiona, ale dzięki ostremu słońcu panowała bardzo dobra widoczność – co ważne w trakcie wspinania się na wysokie wzgórza, które pozwalają na podziwianie panoramy okolic.\nDo głównego wejścia prowadzi droga pięknie porośnięta zadbaną zielenią. Jeśli chodzi o samą oprawę turystyczną to okazała się ona być na poziomie podobnym do tego, z którym spotkaliśmy się w górach Li Shan (patrz post „Xi’an i Armia Terakotowa”). Czyli dobrze przygotowana infrastruktura z miejscem do kupienia biletów wejściowych, odpowiednimi drogami, miejscami do wypoczynku i przepięknie zadbanym otoczeniem.\nTo co zaskoczyło nas najbardziej to liczba ludzi, odwiedzających to miejsce. W przeciwieństwie do gór Li Shan, które w zasadzie świeciły pustkami mimo dobrze przygotowanej infrastruktury sprawiające, że miejsce jest atrakcyjne turystycznie, tutaj okazało się, że przyjeżdżają całe rodziny i gromadki znajomych by miło spędzić czas. Na pewno duże znaczenie ma to, że jest akurat tydzień świąteczny (związany z opisywanym przez nas wcześniej Świętem Środka Jesieni) i szkoły mają ferie. Mimo tego faktu nie było tutaj oczywiście totalnego tłoku i zwiedzanie w takiej atmosferze to naprawdę porządny relaks.\nGóry Qingyuan są przed wszystkim atrakcyjne ze względu na dwie obowiązkowe pozycje: posąg Lao-Tzu oraz buddyjska świątynia znajdująca się na szczycie najwyższego punktu Qingyuan. Są tutaj oczywiście jeszcze inne ciekawe miejsca: posąg Buddy Trzech Żyć, święte grobowce islamskie oraz różne kamienne inskrypcje (jest tutaj całe mnóstwo wielkich kamieni stanowiących turystyczne atrakcje). Tak więc Qingyuan są miejscem, które warto odwiedzić będąc w prowincji Fujian. China.org.cn określa to miejsce jako „first fairyland of Fujian” (najważniejsze baśniowe miejsce Fujian).\nPosąg Lao-Tzu okazał się mniejszy niż przypuszczaliśmy (po znalezionych w niektórych przewodnikach określeniach typu „największy posąg taoistyczny Chin”). Oczywiście robie pore wrażenie, ale daleko mu do gigantomanii posągów takich jak siedzący Budda w Leshan czy nawet niektórych monumentów znajdujących się w buddyjskich klasztorach, które widzieliśmy. Ale może taoiści nie mają takich zamiłowań do gigantomanii jak buddyści? 😉\nLao-Tzu jest praojcem i założycielem taoizmu. Posąg, który się tutaj znajduje jest wykonany w jednej litej skale. Powstał w okresie dynastii Song (960-1279 r. n.e.). Siedzący Lao-Tzu z wyolbrzymionymi uszami i uśmiechniętą twarzą podobno dobrze oddaje charakter tej legendarnej postaci. Rozmiar tego monumentu siedzącego u podnóża gór wynosi 5 metrów, przy 7 metrach głębokości i 8 metrach szerokości.\nOd tego miejsca można rozpocząć wędrówkę w górę, by po drodze odwiedzić inne ciekawe miejscach tych wzgórz. Trasy są wyjątkowo dobrze oznakowane, a wszystkie drogowskazy mają oprócz chińskich krzaczków również anglojęzyczne oznaczenia co znacznie ułatwia wędrówkę!\nW kolejnych miejscach tego urokliwego miejsca można było przede wszystkim podziwiać niesamowitą roślinność, która bujnie porasta całe wzgórza. Dodatkowo wrażenia wzmacniane są przez różne niesamowite motyle, których rozmiar czasem budzi respekt, bo przypominają nasze małe nietoperze 🙂 Ale chyba najwięcej klimatu dżungli dodają tutaj owady, których wydawane przez nie dźwięki przypominają różne egzotyczne zwierzęta i ptaki, a głośność jest wprost zadziwiająca.\nNa drodze oprócz pięknych miejsc otoczonych pagodami można było zetknąć się dziwnymi drzewami obficie porośniętymi mchami i porostami na tyle gęsto, że całe gałęzie porośnięte były… paprociami 🙂 Można sobie wyobrazić jak dziwnie wyglądają drzewa, które obok normalnych liści i gałęzi mają liście paproci i to na całej wysokości! Poza tym co ciekawe można się tu zetknąć z drzewami owocowymi rodzącymi sporej wielkości cytrusy. Nie próbowaliśmy ich, żeby nie narazić się tutejszym bóstwom, ale ich duże owoce wiszą w zasięgu rąk 🙂\nW trakcie wędrówki w górę można w wielu miejscach przystanąć lub usiąść na kamieniu i podziwiać widoki jakie roztaczają się ze wzgórza. Oczywiście im wyżej w górę tym widoki coraz piękniejsze. Poza tym po drodze można się spotkać z niewielkimi jaskiniami, oczkami wodnymi, a nawet piwnicami przez które można przejść wygodnymi schodami oraz kilkoma miejscami w których można zakupić coś do zjedzenia lub picia lub po prostu skorzystać z toalety. Wszystko to w miejscach zachowanych z zamierzchłych czasów więc klimat jest naprawdę godny polecenia.\nAle na tym koniec relaksu bowiem wspinaczka w górę po stromych kamiennych schodach mimo, że wśród gęstej zieleni i brzmiących w uszach tajemniczymi dźwiękami owadów to w upale sprawia, że siły odchodzą dość szybko 🙂 I nie dotyczy to bynajmniej obcokrajowców, których tutaj brak, ale również tutejszych Chińczyków. Wielu z nich zalanych potem sapało i przysiadało na kamieniach. Nie czuliśmy się więc osamotnieni 😉 Najciekawsze jest to, że za każdym razem gdy patrząc w górę z nadzieją, że to już koniec wędrówki bo pomiędzy drzewami widać już chyba koniec tego wzgórza, okazywało się, że schody wiją się dalej w górę 🙂 Gdy po którymś z kolei przystanku na złapanie sił pięliśmy się nadal w górę i zastanawialiśmy się „za jakie grzechy” my tu włazimy, jakby nigdy nic spotykaliśmy po drodze skubiące roślinki małe koziołki. No takie to potrafią! 🙂\nKiedy dotarliśmy już na wysokość 390m powyżej posągu Lao-Tzu (czyli to tak jak weszlibyśmy po schodach na 130 piętro wieżowca) wreszcie można było zakończyć wędrówkę. Na szczycie wzgórza znajduje się świątynia buddyjska z posągami Buddy oraz kilka pagód, które pozwalają na podziwianie widoków ze szczytu góry wprost na okolice.\nW jednej z pagód można uderzyć w sporych rozmiarów dzwon z czego bardzo chętnie korzystali – jak się już niejednokrotnie przekonaliśmy – lubiący głośne dźwięki Chińczycy.\nZ tego też miejsca rozciąga się chyba najciekawszy widok na panoramę Quanzhou. Widać stąd jak na dłoni, że miasto tętni życiem, a przepływająca przez nie rzeka Jin sprawiała, że miasto to było kiedyś jednym z najważniejszych portów, rozpoczynających drogę na trasie morskiego transportu jedwabiu. Widać też o czym pisaliśmy wcześniej mnóstwo wysokich wieżowców oraz wiele nowych wysokościowców, które są jeszcze w budowie.\nWyczerpująca wycieczka warta była wysiłku. Góry Qingyuan są bez wątpienia jedną z tych atrakcji, których nie należy pomijać będąc w tych okolicach.\nŚwięto Środka Jesieni, spędziliśmy w bardzo wyjątkowy sposób. Mieliśmy ogromne szczęście i akurat tego dnia odbywało się wesele naszej chińskiej znajomej – Elli (to oczywiście angielskie, znaczeniowe tłumaczenie rzeczywistego chińskiego imienia, którego brzmienia nie pamiętamy), na które byliśmy zaproszeni. W zasadzie do ostatniej chwili nie byliśmy pewni, czy się na tym weselu zjawimy, o przecież nie mamy odpowiednich strojów w naszych travelerskich bagażach, a kupowanie czegoś specjalnie na tę okazję byłoby jednak przesadą. Na szczęście przed weselem porozmawialiśmy z Ellą – mówiąc jej wprost, że chyba podziękujemy, bo nie mamy się w co ubrać na tak wyjątkową okazję. I tu spotkało nas pierwsze zaskoczenie z całej serii tych, które to wesele miało ze sobą przynieść! Ella tego usprawiedliwienia nie przyjęła do wiadomości, mówiąc, że w Chinach wszyscy goście weselni zawsze są w swoich codziennych strojach i nawet tak, jak jesteśmy ubrani teraz jest bardzo OK i mamy przyjść. Trochę nas to zdziwiło, ale ostatecznie uznaliśmy, że to nie może być prawdą i Ella powiedziała tak, żebyśmy się nie martwili strojami i przyszli 🙂 No dobrze, więc pójdziemy, w końcu prawie nikt nas tu nie zna, jeśli będziemy nieodpowiednio ubrani, to w każdej chwili będzie można się ewakuować, a przynajmniej zobaczymy kawałek chińskiego wesela!\nKolejne dwa dni upłynęły nam na poszukiwaniu prezentu ślubnego – zdecydowaliśmy się wprowadzić trochę bardziej europejski zwyczaj i zamiast czerwonej koperty z pieniędzmi, dać coś trwałego, co będzie pamiątką dla państwa młodych. Znajomi podpowiedzieli nam, że najlepszym prezentem w takim razie będą dwie filiżanki – bo właśnie filiżanki w Chinach są symbolem szczęścia. Filiżanki zapakowaliśmy w piękne pudło w kształcie czerwonego serca a żeby było jeszcze bardziej „po naszemu” dorzuciliśmy do środka kilka czekoladek „Dove” – taki rarytas znaleźliśmy w lokalnym supermarkecie i są z najprawdziwszej czekolady, więc niech spróbują sobie dobrych słodyczy i niech im się słodko żyje 🙂\nWesele odbywało się w bardzo ekskluzywnym hotelu. Dotarliśmy na miejsce trochę przed czasem, ale już było mnóstwo ludzi, a państwo młodzi z trochę zestresowanymi uśmiechami, witali gości stojąc pod różową „bramą” w kształcie serca. No i okazało się, że Ella miała rację – goście byli ubrani w swoje najzwyklejsze ubrania – dżinsy, T-shirty itp. (niektóre nawet nie do końca czyste!). Zresztą – co tu mówić o gościach – nawet Pan młody był ubrany całkiem normalnie w jakieś jasne spodnie (nawet nie w kant!) i koszulę z krótkim rękawem. Na tym tle Ella w „księżniczkowej” białej sukni, z makijażem i fryzurą zrobioną przez profesjonalistów, tym bardziej prezentowała się jak gwiazda!\nPo uroczystym powitaniu zostaliśmy zaprowadzeni do restauracji, w której odbywało się przyjęcie – kolejny szok – ogromna sala, gęsto zastawiona stolikami – każdy nakryty na 10 osób (jak się dowiedzieliśmy przyjęcie było na 500 osób!), brak miejsca do tańczenia (jak się później okazało tu nikt na weselu nie tańczy,więc po co?), ale za to wszędzie porozwieszane monitory, na których w kółko była pokazywana prezentacja ślubnych zdjęć państwa młodych.\nZdjęcia – super profesjonalizm – aż chwilami przerysowany 🙂 W kilku różnych strojach, w plenerach, na sztucznych tłach – co kto chce! Z wykopem! Jak się później dowiedzieliśmy, zdjęcia takie są robione nawet 2 miesiące przed ślubem (całkiem sensownie – jak ktoś się rozmyśli przez te dwa miesiące, to przynajmniej będzie miał zdjęcia :-)) albo i nawet kilka lat po ślubie (tu już widzimy mniej logiki, ale to chińska tradycja a nie nasza, więc się nie czepiamy).\nZostaliśmy posadzeni przy stole przy samej scenie, która jak można było przewidzieć była centralnym miejscem ceremonii. I od tego momentu w zasadzie trzeba by się rozdwoić, żeby zdać rzetelną relację z chińskiego wesela – bo z jednej strony właśnie odbywające się na scenie rytuały weselne, a z drugiej – tradycyjne chińskie dania weselne, wjeżdżające na wszystkie stoły niemal jednocześnie, w tempie, które nie pozwoliło nikomu ani przez chwilę mieć pustego talerza.\nGdy wszyscy goście już siedzieli na swoich miejscach, pan młody śpiewając w formie karaoke jakąś rzewną pieśń poszedł do drzwi wejściowych po pannę młodą i razem państwo młodzi weszli na salę w deszczu błyszczących confetti, w dalszym ciągu śpiewając karaoke, witani przez dzieci z bukietami kwiatów.\nA jeśli chodzi o „weselne gry i zabawy”, to najpierw państwo młodzi wystąpili na scenie z rodzicami i ukłonami dziękowali im za ślub i życzenia, później kroili weselny 3 piętrowy tort (jak się okazało – imponującą atrapę tortu, a krojenie polegało w zasadzie na włożeniu noża w tort) a następnie rozlewali wódkę do kieliszków ustawionych w piramidę. Ale tu znowu zmyłka, bo na piramidzie było raptem kilkadziesiąt kieliszków (a gości 500) i nawet nie zostały ruszone.\nNastępnym elementem ceremonii były toasty – państwo młodzi podchodzili do każdego stolika i ze zgromadzonymi przy nim gośćmi wznosili toast. Trwało to oczywiście strasznie długo, bo stolików było 50!\nJuż od tych toastów w następnej odsłonie panna młoda wystąpiła w kolejnej kreacji – tym razem czerwonej sukni (która jest dużo bardziej tradycyjnym strojem ślubnym niż suknia biała – zwyczaj kopiowany z zachodu). No i nastąpił ciąg dalszy zabaw weselnych – tzn. zabaw w zasadzie tylko dla państwa młodych, bo goście mieli tylko siedzieć przy stolikach, ewentualnie podejść do sceny. Tu powiało polskimi zwyczajami weselnymi – może nie dokładnie taka sama zabawa, ale z tej samej kategorii – druhny i przyjaciółki panny młodej przyklejają jej w różnych miejscach naklejki – serduszka, a następnie pan młody, z zawiązanymi oczami i bez użycia rąk (czyli tylko ustami), ma wszystkie te serduszka odnaleźć i ściągnąć.\nA później odwrotnie – panna młoda ma szukać serduszek poprzyklejanych do swojego ukochanego. Na koniec jeszcze jedna zabawa zorganizowana przez przyjaciółki panny młodej. Pan młody gra kolejno z wszystkimi uczestnikami zabawy w „papier, kamień, nożyczki” i za każdym razem jak przegra, to panna młoda całuje go mocno wyszminkowanymi ustami, a osoba, która z panem młodym wygrała wskazuje miejsce, gdzie pocałunek ma być złożony. No i na koniec pan młody jest cały usmarowany czerwoną szminką 🙂\nJeszcze jedna rzecz nas zaskoczyła maksymalnie – otóż ci spośród gości, którzy byli mniej zainteresowani odbywającą się ceremonią, niemal cały czas grali w gry na komórkach. Przy każdym stole było kilka osób zupełnie „bez kontaktu” z otaczającym światem, klikających w komórki i bijących kolejne rekordy w grach w telefonach. Aż słów brak na komentarz, więc zostańmy przy stwierdzeniu, że to inna kultura i tyle 🙂\nAle jak wspominaliśmy wcześniej, równocześnie z tymi wszystkimi zabawami, na stołach odbywa się istna uczta. Ilości dań nie sposób zliczyć, a wszystkie zmiany potraw odbywają się niemal niezauważalnie dla gości pochłoniętych obserwowaniem sceny. Pośród typowych chińskich potraw weselnych, w większości składających się z najróżniejszych owoców morza, znalazło się kilka naprawdę smacznych dań. Był super podany krab z makaronem sojowym w lekko pikantnym sosie, pyszne grzyby z brokułami, „gulasz” z ogórka morskiego podany w wydrążonej dyni i oczywiście w charakterze przekąsek kurze łapki, świńska skóra, siekana meduza itp. Tradycyjnym daniem weselnym jest rosół z czarnego kurczaka – kurczak ma naprawdę czarny kolor i podobno ten gatunek występuje tylko w tej okolicy!\nKurczaka tego można zacząć jeść dopiero po toaście, który goście wypiją z państwem młodymi (nie zrozumieliśmy dokładnie dlaczego, ale tak jest i już). Oczywiście były też inne zupy i zupełnie nowe dla nas potrawy jak np. czarny ryż z mięsem zawijany w liście lotosu (takie trochę nasze gołąbki, ale dalibyśmy wiele, żeby to były polskie gołąbki) oraz bardzo smaczna pieczona ryba. Na zakończenie uczty, jak już poprzednio (na imprezie przedświątecznej o której pisaliśmy w poście „Święto Środka Jesieni”), została podana słodka zupa z orzeszków ziemnych.\nKolejnym sporym zaskoczeniem dla nas, znających polskie tradycje weselne był alkohol, a w zasadzie jego brak. Chętni mieli możliwość napicia się lampki wina i ewentualnie można było dostać piwo, ale to wszystko. Zresztą amatorów wina było bardzo niewielu, więc to raczej tak zwyczaj jak z tym plastykowym tortem (toasty wznosi się tym, co kto akurat ma w szklance – cola, sok pomarańczowy itp.). Około 22:00 goście tłumnie zaczęli się żegnać i opuszczać imprezę. To nas zdziwiło najbardziej – tyle przygotowań po to, by całe przyjęcie trwało niewiele ponad 2 godziny! Ale wszyscy nasi znajomi potwierdzili, że to najnormalniejsze na świecie i że wszystkie wesela i imprezy kończą się właśnie o tej porze.\nOczywiście wesele w noc Święta Środka Jesieni to już niezaprzeczalny gwarant szczęścia na całe życie 🙂\nWarto jednak wspomnieć o jeszcze jednym związanym ze ślubem, typowo chińskim zwyczaju – otóż państwo młodzi, przed ślubem obdarowują swoich bliskich i przyjaciół „słodkimi prezentami” – każdy dostaje torebkę pełną różnych przysmaków. Chińczycy mówią na to słodycze, ale oczywiście wiemy, że obejmuje to przede wszystkim cukierki z suszonego mięsa i słone ciasteczka ze szczypiorkiem.\nUdział w chińskim ślubie był dla nas bardzo ciekawym doświadczeniem! Co prawda wiele rzeczy nas zaskoczyło, ale fajnie było zobaczyć taką ceremonię w zupełnie innym wydaniu niż polskie. Oczywiście tak eleganckie wesela nie są w Chinach codziennością. Stać na nie tylko naprawdę zamożne rodziny, ponieważ koszt takiego przyjęcia, wraz z wszystkimi atrakcjami towarzyszącymi to średnio ponad siedem tysięcy USD (dla porównania przeciętny robotnik w fabryce zarabia ok. 60 USD na miesiąc). Dlatego też zdecydowana większość ślubów odbywa się w najtańszy z możliwych sposobów i para młoda, w swoich codziennych strojach idzie się zarejestrować do urzędu stanu cywilnego (bez świadków ani żadnych osób towarzyszących) i od ręki otrzymują papier potwierdzający zawarcie małżeństwa. Są jeszcze inne istotne różnice między ślubem chińskim a np. polskim – kobiety tu nie przyjmują nazwiska swojego męża a ceremonii zaślubin nie towarzyszy wymiana obrączek. No cóż, „co kraj to obyczaj” 🙂\nPosted in Chiny, Podróż | 1 Comment »


Znów wzrost zakażeń koronawirusem w Polsce. Szef MEN o noszeniu maseczek w szkołach - blog Salon24 Zdrowie\nZnów wzrost zakażeń koronawirusem w Polsce. Szef MEN o noszeniu maseczek w szkołach\n27 sierpnia 2020, 11:29 880 odsłon\nW razie potwierdzenia zakażenia koronawirusem, do którego dojdzie u ucznia czy personelu placówki oświatowej, sanepid wyda opinię, w jakim modelu będzie ona dalej funkcjonować. Fot. PAP/EPA/PHILIPP GUELLAND\nPodziel się12 Udostęnij Wykop Skomentuj87\tUdostępnij\nBadania laboratoryjne potwierdziły zakażenie koronawirusem u 887 osób, z czego najwięcej - 233 w Małopolsce. Zmarło 16 chorych – podało Ministerstwo Zdrowia. Minister edukacji Dariusz Piontkowski wypowiedział się na temat obowiązku noszenia maseczek w szkołach - odgórnego zalecenia w tej sprawie nie ma.\nNowy bilans koronawirusa w Polsce\nCzwartkowy bilans zakażeń jest najwyższy od niedzieli. Łącznie od początku epidemii koronawirusa stwierdzono u 64 tys. 689 osób, a 2 tys. 10 zmarło.\nResort poinformował o śmierci 16 osób zakażonych koronawirusem w wieku od 49 do 95 lat. Zgony miały miejsce we Wrocławiu, Lublinie, Łańcucie, Radomiu, Chorzowie, Gliwicach, Raciborzu, Tychach, Gorzowie Wielkopolskim, Łodzi, Zgierzu i Grudziądzu. Większość osób – jak przekazało MZ – miała choroby współistniejące.\nDo tej pory zmarło 2 tys. 10 chorych. a wyzdrowiało 44 tys. 97 pacjentów.\nW środę na konferencji prasowej minister Piontkowski mówił, że resort edukacji rozważa wprowadzenie obowiązku zakrywania nosa i ust w przestrzeniach wspólnych szkół. Zapowiedział wówczas, że w czwartek lub w piątek resort poinformuje o decyzji w tej sprawie. Natomiast w porannej wypowiedzi dla Polskiego Radia 24 szef MEN powiedział, że nie zostanie wprowadzone zalecenie, aby obowiązkowo w każdej szkole, w miejscach wspólnych, wszyscy uczniowie, wszyscy nauczyciele musieli nosić osłonę nosa i ust. Jak podkreślił, "w każdej szkole sytuacja jest nieco inna".\nMinister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski przypomniał, że do szkoły czy przedszkola rodzice mogą posyłać tylko zdrowe dziecko, bez objawów kaszlu, podwyższonej gorączki, bólu mięśni, utraty węchu lub smaku, fot. PAP/Artur Reszko.\n- Rozważaliśmy jeszcze raz, co zrobić z obowiązkiem noszenia maseczek i pierwotnie wskazaliśmy, że takiego obowiązku nie będzie. Natomiast tam, gdzie warunki szkolne, bardzo wąskie korytarze, wielkość szkoły bądź stan zagrożenia epidemicznego będzie wskazywał na to, że trzeba będzie podjąć jakieś dodatkowe środki ostrożności, to wtedy dyrektor chyba powinien zalecić osłony nosa i usta w miejscach wspólnych - w korytarzach, klatka schodowych czy szatniach - powiedział Dariusz Piontkowski.\nSzef MEN twierdzi, że nie ma powodu, by opóźniać rozpoczęcie roku w całym kraju. W razie potwierdzenia zakażenia koronawirusem, do którego dojdzie u ucznia czy personelu placówki oświatowej, to sanepid wyda opinię, w jakim modelu będzie ona dalej funkcjonować.\n- Inspektor sanitarny wydaje opinię, czy zagrożenie jest duże, czy obejmuje tylko grupę uczniów i czy w związku z tym szkoła przechodzi na wariant B, czyli system mieszany, czyli część uczniów pozostaje w szkole, a część przechodzi na kształcenie zdalne – powiedział.\n- Przy wydawaniu opinii ws. trybu funkcjonowania szkół inspektorzy sanitarni będą brać pod uwagę tylko potwierdzone testami RT-PCR przypadki koronawirusa na terenie szkoły, a nie obawy przed zakażeniem - przekazał rzecznik GIS Jan Bondar. Zastrzegł, że w sytuacji wyjątkowej mogą być odstępstwa od tej zasady.\nZakopane chce uczyć zdalnie\nWładze Zakopanego zdecydowały, że szkoły rozpoczną nauczanie stacjonarne dopiero 28 września, a wcześniej przez niemal cały miesiąc, zajęcia będą się odbywały w formie zdalnej. Nie zgadza się na to małopolska kurator oświaty ani MEN.\nMinister edukacji wyjaśnił, że dzwonił do Powiatowego Inspektora Sanitarnego i że "nie wydawał on pozytywnej opinii dla zamknięcia szkół od 1 września w Zakopanem". Dopytywany, czy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Zakopanem nie wydał takiej zgody ustnie, a nie na piśmie, Piontkowski powiedział: "nie wiem; ja mam taką informację, że nie było zgody na zamknięcie szkół".\n- Jeśli chodzi o samo Zakopane, rzeczywiście są stamtąd sprzeczne informacje. Z tych informacji, które do mnie dotarły wynika, że państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Zakopanem nie wyraził zgody na to, aby zajęcia rozpoczęły się chyba z trzytygodniowym opóźnieniem - powiedział minister edukacji. - W związku z tym dyrekcje szkół w Zakopanem nie mają prawa do tego, aby nie rozpoczynać zajęć 1 września - podkreślił Piontkowski.\nOpublikowano: 27 sierpnia 2020, 11:29\nPodziel się12 Udostęnij Wykop Skomentuj87


Coś ty, Appiani, uczynił Agnieszce… – Projekt literacki 1807\nOpublikowane Lipiec 2, 2016 Lipiec 2, 2016 przez 1807blog\nAndrea Appiani, Napoleon kontemplujący popiersie Ateny, kolekcja prywatna\nJest sobie taki obraz (Appiani w swoim dorobku portretowym miał lepsze), który nie przestaje spędzać mi snu z powiek. A ponieważ chwilowo piszę artykuł o Napoleonie i Aleksandrze Wielkim (właściwie to obie piszemy o tym drugim, na dodatek do tej samej książki, ale to osobna sprawa), to już w ogóle stał się jednym z moich najczarniejszych koszmarów. W tych nielicznych publikacjach, które ten obraz w ogóle wspominają, tytułuje się go „Napoleon kontemplujący popiersie Ateny”.\nWszystko byłoby w tym w porządku – zaduma przed posągiem Ateny czy Minerwy (w XIX w. pewnie raczej nazywali ją z rzymska, a tytuł odautorski nie jest znany) jest jak najbardziej na miejscu, to przecież bogini wojny i mądrości, a więc cech, które jeszcze na początku XIX w. jak najbardziej pasują do wizerunku władcy. W tle realistycznie – Apollo Belwederski był w Paryżu, jako jeden z łupów wojennych, a raczej kawałek kontrybucji wojennej (papież nie chciał płacić w pieniądzach, zgodził się na płacenie w dziełach sztuki – ale to osobny temat).\nMinerwa czy też Atena też wygląda bardzo realistycznie, choć (na razie) muszę zgodzić się z właściwie jedynym niezbyt dużym tekścikiem, jaki na ten temat ktokolwiek napisał (informacja w katalogu wystawy o Dominique Vivant Denonie w 2000 r.; poza tym jest tylko wzmianeczka w katalogu aukcyjnym z 2002), że nie przypomina niczego konkretnego. To oczywiście wciąż staram sie zweryfikować, ale rzeczywiście nie jest to żadna ze słynnych Aten/Minerw z Luwru ani z Wersalu, ale Appiani siedział głównie w Italii, a zatem herma może być spokojne namalowana z dość dowolnego modelu znajdującego się w zbiorach włoskich (co w praktyce może oznaczać niemożność jego odnalezienia, ale nie traćmy nadziei).\nHerma Azara, fragmentaryczna kopia rzymska rzeźby przypisywanej Lizypowi, Luwr\nAutor katalogowego wpisu przemyka swobodnie i bezrefleksyjnie nad rzucającą się w oczy nieścisłością – inskrycpcją niezbyt dokładnie kopiującą podpis na słynnym (jako że jedynym podpisanym) popiersiu Aleksandra Wielkiego, znanym jako Herma Azara. [Tu pozwolę sobie na wszelki wypadek na małą dygresję: to nie jest, jak niekiedy w polskich tekstach można znaleźć, dopełniacz kogo czego Azara; José Nicolás Azara, który podarował tę rzeźbę Napoleonowi albo jako dowódcy armii Italii w 1796 r., albo już jako Pierwszemu Konsulowi w 1803 – w tym roku herma trafiła do zbiorów Luwru, był hiszpańskim ambasadorem najpierw w Państwie Papieskim, a następnie we Francji. W zasadzie poprawna gramatycznie polska nazwa brzmiałaby „herma Azary”. I nie, nie wdam się teraz w refleksje na temat samego portretu.]\nA mnie zastanawia, czy Appiani naprawdę zrobił to bezmyślnie, a jak nawet myślnie, to niezbyt udanie? Herma Azara była znana z rycin, mógł ją odmalować, jak odmalował Apollina Belwederskiego, nawet jeśli na oczy nie widział (usiłuję właśnie ustalić, czy i jeśli tak, to kiedy, był w ogóle w Paryżu). A może przemalował? Dół hermy jest zupełnie jak Azara, a błędy w grece – cóż, pewnie jej nie znał, a na rycinie też mógł być błąd (zakładając, że z ryciny korzystał) – to akurat może być do sprawdzenia, choć wymaga pogrzebania po albumach z epoki.\nBo że rzeźba Aleksandra nie przedstawia, jest pewne. Tyle, że nie jestem całkiem przekonana, czy jednakowoż w czasie, kiedy Appiani malował ten obraz, kilka takich Minerw (również tych ze zbiorów francuskich, jak Minerwa Mazarin chociażby) nie było wciąż branych za Aleksandra… Bo jako że ze źródeł wiemy, że król ten miał mieć rysy delikatne, brak zarostu, a ikonografia (starożytna i nowożytna, z pominięciem średniowiecznej, gdzie niczym się nie różni od Karola Wielkiego czy dowolnego innego króla) tylko nas w tym utwierdza.\nPosted in sztukaOtagowane Appiani, Napoleon, sztuka


Aedes półka czarny / złoty, duża półka z AYM\nHome Hylder Aedes półka czarny / złoty, duży\nAedes półka czarny / złoty, duży\nAEDES Półka czarna / złoto, duża z duńskiego tethm. AYTM naprawdę robi wielkie półki. Rozmiar L80XW18XH12 CM Nr art. 502919004083 i EAN 5704444071385. W Moodings.com mamy duży asortyment ATM, ale powinien być coś konkretnego, prosimy o kontakt wreszcie skontaktuj się z nami. O ATM; AYTM projektuje luksusowe wnętrze domu i małe meble w ponadczasowych wzorach. AYTM zbliża się do koncepcji nordyckiej konstrukcji w wyrafinowanym i eleganckim sposobie, z naciskiem na wysoką jakość i znakomite szczegóły. Pomimo ich prostego idiomu produkty są przyciągające wzrok i uderzenie.


Uprawa życicy trwałej na nasiona - Rynek Rolny\nHome | Uprawa życicy trwałej na nasiona\nCiekawe porady, wskazówki, artykuły, informacje, opinie, komentarze i zdjęcia związane z tematem: Uprawa życicy trwałej na nasiona\nUprawa roślin pastewnych ma bardzo duże znaczenie w gospodarstwach, które nie posiadają trwałych użytków zielonych bądź ich powierzchnia jest niewielka. W związku z tym produkcja (...) można podzielić na pięć grup: motylkowate grubonasienne (strączkowe), motylkowate drobnonasienne, pastewne niemotylkowe, (...) oraz jej strawność, a ich większe spożycie może być szkodliwe dla zwierząt.\n– Opolska. Jest to odmiana jednokośna, charakteryzująca się słabą zimotrwałością. Została ona wyhodowana przez Małopolską Hodowlę Roślin-HBP. (...) i są owadopylne, ale wykazują tendencję do samozapylenia. Owocem jest jednonasienny, łatwo pękający strąk, który jest eliptycznego (...) ją wysiewać w międzyplonach ozimych z wyką ozimą i życicą trwałą bądź wielokwiatową. Najczęstszym terminem siewu\njest jednym z najbardziej opłacalnych warzyw uprawianych w tunelach foliowych, szklarniach i (...) zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach ogórka, przygotowując się do jego (...) zaczyna się w temperaturze 15-18o C i trwa 5-10 dni, natomiast w temperaturze (...) z przeznaczeniem na nasienniki, a pozostałe zbiera na spożycie. Nasienniki zrywa się w\nstają się rdzawoczerwone. Masa 1000 nasion w zależności od formy może wynosić 1,7-2,8 g. Po wysiewie oraz wiosną koniczyna czerwona szybko się rozwija. Jej kwitnienie trwa od maja (...) mieszankę złożoną z 8 kg/ha koniczny czerwonej i 10kg/ha życicy trwałej. Na stanowiskach o umiarkowanej wilgotności\nnaszego kontynentu, a do polskiej uprawy wprowadzono ją dopiero w XIX w. Ze względu na swoje pochodzenie jest rośliną o niewielkiej trwałości, lubiącą stanowiska nasłonecznione (...) są naprzemiennie rozmieszczone. Kłoski kwiatowe i nasienne odstają od zagłębień głównej osi. (...) przekłada się na szerokie spektrum zastosowania życicy.\nsię wiosną w sprzedaży. Jej uprawa rozpowszechniona jest głównie w działkowych i przydomowych ogrodach, a także w produkcji towarowej na niewielkich powierzchniach. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o (...) siewu wczesnego i mniejsze do siewu w późniejszym terminie. Użycie nasion kalibrowanych pozwala zaoszczędzić na materiale\nrozetę liści, pędy kwiatowe i nasiona. W Polsce uprawia się dwa podgatunki pietruszki: korzeniową na skalę towarową oraz naciową amatorsko w ogródkach i na działkach. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które (...) przechowuje się w kopcach, podobnie jak korzenie przeznaczone do spożycia. Następnie po dokonaniu selekcji\nwartości odżywcze i niezwykle łatwą uprawę. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach jarmużu. Jarmuż, nazywany inaczej kapustą liściastą, jest jedną z najstarszych form użytkowych roślin kapustnych. Mimo (...) uprawiany na nasiona może być również częściowo użytkowany do spożycia, zbiór liści możliwy jest w okresie jesiennym\n77238 , 5 , 0 , 0\nsadzonek, jednak możliwa jest także uprawa z nasion. Ponadto są takie odmiany, które rozmnaża się jedynie z nasion. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach truskawki, przygotowując się (...) należy jednak opóźniać terminu zbioru. Truskawka jest bowiem mało trwała i owoce pozostawione zbyt długo w gruncie\nkiszonych, nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do suszenia czy (...) jest wymagającą rośliną, nadaje się do uprawy w gruncie, a także uprawy doniczkowej na balkonie i w domu. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć (...) kopru w pomieszczeniu w temperaturze 15o C trwa 5-10 dni. Natomiast kiełkowanie\npochodzą z XVI w. W Polsce zaczęto później prowadzić uprawę kalafiora. Opis botaniczny (...) pędy kwiatostanowe osiągające 60–70 cm wysokości. Kwitną i owocują. Wytworzone nasiona utrzymują zdolność kiełkowania przez 3–4 lata, (...) w polu. Przeznacza się je przede wszystkim do bezpośredniego spożycia. Średnio wczesne uprawia się na zbiór\nJest jednym z najciekawszych warzyw uprawnych. Młode owoce tykwy nadają się do bezpośredniego spożycia jako jarzyna, starsze owoce o twardej skórce mogą być oryginalną dekoracją pomieszczeń – wykonuje się z (...) siatki. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach tykwy, rozpoczynając jej uprawę.\nwymagającym dużego nakładu czasu i zużycia paliwa, a czasem mającym też negatywny wpływ na właściwości gleby i środowiska, dlatego też coroczna orka nie jest dobrym rozwiązaniem i coraz częściej rezygnuje (...) lub broną rotacyjną, przedsiewne doprawienie roli wałem strunowym, siew nasion i posiewne wyrównanie pola.\nWyka siewna (Vicia sativa) jest formą jarą, którą można uprawiać na terenie całej Polski. Ma ona mniejsze (...) Ina, Jaga i Kwarta. Odmiana Hanka została wyhodowana przez Gospodarstwo Rolno-Nasienne KOW-MAR, a pozostałe odmiany przez firmę (...) na tym samym polu należy robić przerwy w uprawie trwające przynajmniej 4 lata.\nZalicza się do niego wszystkie rośliny motylkowe grubonasienne jednoroczne, takie jak bobik, groch siewny i (...) są okopowe, a one same – dla zbożowych i przemysłowych. Uprawa strączkowych po sobie jest dopuszczalna, ale (...) wilgotnych, jednak jest on formą pośrednią pomiędzy płodozmianem paszowym a trwałymi użytkami zielonymi i czas użytkowania traw\nrodzajów, lecz największe znaczenie użytkowe ma uprawa mięty pieprzowej, która powstała ze (...) jedno z trudniejszych ziół do wyhodowania z nasion. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które (...) wysadza się je ręcznie lub mechanicznie przy użyciu sadzarki na głębokości 6-7 cm. (...) cm, następuje ich pikowanie. Wschody nasion mięty trwają długo, od trzech tygodni\nna cały ogród czy sąsiednie uprawy. Mączniak prawdziwy warzyw dotyczy głównie buraków, baldaszkowatych (marchew, pietruszka, seler i pasternak) i dyniowatych, zwłaszcza ogórka. Sporadycznie może pojawiać się na innych (...) mogą zostać powtórnie wysiane, często nie nadają się do spożycia, ani nie można ich przeznaczyć na\nUprawa cząbru Cząber uprawia się wyłącznie z nasion. Siejemy go do gruntu w kwietniu, gdy ziemia się już nieco ogrzeje, w rzędy co 20 cm, na głębokość ok. (...) Największą zawartość olejków ziele posiada przed kwitnieniem, które rozpoczyna trwa od lipca do września, stąd zbiór\nją nawet przez 10 lat, jednak po 5 latach uprawy jej plony są zdecydowanie mniejsze. (...) Cechy charakterystyczne Kupkówka zaliczana jest do traw wysokich, trwałych, luźnokępkowych. Wytwarza bardzo dobrze rozwinięty wiązkowy (...) w zboża jare i ozime lub razem z ich nasionami, a głębokość przykrycia nasion powinna wynosić\n14588 , 0 , 0 , 0\nNasionnica trześniówka (Rhagoletis cerasi) to muchówka z rodziny nasionnicowatych. Szkodnik ten jest na tyle wyjątkowy, że jego (...) niemożliwe. Przykra niespodzianka spotyka zatem konsumentów zazwyczaj dopiero przy bezpośrednim spożyciu owoców lub w trakcie ich przetwarzania. (...) połowy lipca składają jaja do wnętrza owoców. Proces ten trwa około miesiąc i przez cały ten\nkośne. Wiechlina łąkowa (Poa pratensis) jest niską, rozłogowo-luźnokępkową, trwałą trawą o wysokiej wartości pastewnej. Charakteryzuje się (...) mogą być nawet 13-kwiatowe. Ziarniaki są oplewione, trójgraniaste. Masa 1000 nasion wynosi 0,3 g. Wiechlinę (...) terenów specjalnych i produkcji trawników z rolki. Uprawa wiechliny łąkowej na nasiona\nW latach 2007-2009 średni plon nasion utrzymywał się na poziomie 102% wzorca. Rośliny o niebieskich kwiatach osiągają wysokość ok. 70 cm. Okres ich wegetacji trwa 112 dni. Łubin Karo (...) zawartości alkaloidów. Z tego powodu nadaje się wyłącznie na uprawę nasienną, nie nadaje się na zielonkę.\nW każdym owocu jest ok. 700 płaskich, czarnobrązowych, błyszczących nasion, ostro zakończonych. (...) zwłaszcza tych górskich, stwierdza się występowanie pyłku niezapominajkowego. Uprawa na rabatach Niezabudka doskonale (...) Plumage 600 SC, Komplet 560 S.C. Czasem w przypadku długotrwałej, chłodnej i wilgotnej wiosny zabieg z\nktórych lepiej czuje się np. życica westerwoldzka. Wiechlina łąkowa znakomicie sprawdzi się jako trawa na murawy, boiska i tereny specjalne. Często można ją dostać w mieszance z nasionami innych traw. (...) wegetacji oraz przeznaczenia. Coraz częściej zakładane są plantacje produkcji nasiennej wiechliny łąkowej, choć jest to trawa\nbiałe, duże i bardzo smaczne nasiona, świetnie nadające się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i przetworzenia.Ta bardzo wczesna odmiana fasoli tworzy niewysokie rośliny, które osiągają maksymalnie 50 centymetrów wysokości. (...) Fasola Igołomska cieszy się dużą popularnością zarówno właścicieli dużych upraw nasiennych, jak i ogrodników amatorów. Jest\njest produkowane z zielonek z upraw polowych, trwałych użytków zielonych, łąk i pastwisk. W skład siana wchodzą takie rośliny jak wieloletnie rośliny motylkowate- różne gatunki lucerny, koniczyny, komonica, esparceta, nostrzyk, (...) trochę mniejszym stopniu, bo często są porażone sporyszem i nasionami chwastów, jęczmienne i owsiane stosuje się\nkształt. Okres kwitnienia jest zależny od klimatu, ale przeciętnie trwa od maja do sierpnia. W tym czasie (...) która, spadając na ziemię, rozdziela się na cztery czarne części nasienne. W rozgałęzieniach łodygi znajdują (...) szczególnie dużo potasu. Szybko się rozwija i przerasta rośliny uprawne, przez co może negatywnie wpływać na\nkwietnia do połowy maja. Zaś nasiona odmian późnych (120-160 dni) wysiewa się na rozsadnik w kwietniu, a przesadza na miejsce stałe od połowy maja do połowy czerwca. Średnio wczesne i późne (...) cm, nieco głębiej niż rosły poprzednio. Okres produkcji rozsady trwa ok. 8 tygodni. Można przykryć ją\njest jako składnik diety niskokalorycznej. Spożycie sałaty w Polsce znacznie wzrosło w ostatnich latach w związku z rozpowszechnieniem się wielu odmian sałaty kruchej, przystosowanej do (...) najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach sałaty. Sałata posiada dużą wartość (...) 5 cm. Produkcja rozsady trwa 4-5 tygodni. Skraca ona czas uprawy\nfazy wzrostu. Podobnie jak przy uprawie w gruncie podczas wschodów najlepszy jest przedział 15–18°C. Od wschodów do wysadzenia na miejsce stałe ta temperatura może być nieznacznie obniżona. Należy pamiętać, że (...) Uprawa polowa z rozsady Okres produkcji rozsady trwa 30–55 dni. Powinna być prowadzona w\nmają świeże zioła, dlatego warto uprawiać je w ogródku, na balkonie lub parapecie kuchennym. Warto zapoznać się z leczniczymi właściwościami ziół i wybrać najlepsze dla siebie. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, (...) purpurowa czy fiołek pachnący) – zabiegu stratyfikacji nasion. Kiełkowanie trwa zazwyczaj 10-14 dni, ale okres ten\ni niską kaloryczność. W Polsce uprawia się najczęściej kalafiora o różach białych lub kremowych, istnieją jednak również odmiany o różach fioletowych i zielonych. W ostatnich latach znacznie wzrosła produkcja i (...) ha. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach kalafiora, przygotowując się do jego uprawy.\nwłaściwym jest papryka słodka, którą uprawia się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i jako surowiec do przetwórstwa. Na mniejszą skalę jako przyprawę i roślinę zielarską (...) najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach papryki. Papryka jest chętnie uprawiana (...) odmiany. Okres wegetacji jest zróżnicowany i trwa 50-60 dni w przypadku odmian\njeden z najważniejszych gospodarczo gatunków warzyw uprawianych w kraju. Marchew zwyczajna jest (...) drugim nową rozetę liści, pędy kwiatowe i nasiona. Najpopularniejsze z kraju odmiany marchwi (...) nasion w temperaturze 12-16o C jest powolne i trwa zwykle 14-21 dn2-3 tygodnie. Optymalna (...) w kopcach, podobnie jak korzenie przeznaczone do spożycia. W okresie zimowego przechowywania\njednak w naszym klimacie jest uprawiana jako dwuletnia: w pierwszym roku wykształca główkę, zwaną cebulą, a w drugim wybija pęd kwiatowy i wytwarza nasiona. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba (...) dostosowany do jej odmiany. Okres wegetacji jest zróżnicowany i trwa 100-120 dni w przypadku odmian wczesnych,\nprzede wszystkim forma jara. Powierzchnia uprawy rzepaku w kraju ciągle wzrasta i aktualnie wynosi około 0,8 mln hektarów. Nasiona rzepaku wykorzystywane są do (...) Rzepak ozimy jest rośliną bardziej zimotrwałą od jęczmienia ozimego. Jednak wykazuje (...) wiosną stosowanie 2-3 zabiegów ochronnych przy użyciu insektycydów. Ochronę rzepaku przed szkodliwymi\nw żywieniu bydła i trzody chlewnej. Odmiany W uprawie kukurydzy wykorzystuje się ziarniaki pochodzące od odmian mieszańcowych tzw. mieszańców międzyliniowych. Materiału (...) Materiału siewnego kukurydzy nie można reprodukować w gospodarstwie, dlatego też rolnicy muszą kupować nasiona od producenta. Mieszańce międzyliniowe charakteryzują się dużą żywotnością, wysokim\nzielono – lub żółtostrąkowe, włókniste uprawiane na suche nasiona oraz flageolet – na niedojrzałe nasiona. Fasola to cenna roślina od tysięcy lat uprawiana na całym świecie, głównie w celach (...) Mamut. 1 kg obejmuje 70-90 świeżych strąków. Przeznaczenie: bezpośrednie spożycie, mrożenie, konserwowanie.\njest rośliną przerywającą częste następstwo zbóż po sobie. Jego nasiona odznaczają się dużą zawartością lizyny, która wpływa (...) odpornością na szkodniki. Poniżej dowiesz się wszystkiego na temat prawidłowej uprawy grochu siewnego. Wymagania cieplne (...) a liście i łodygi zaschnięte. Przeprowadza się go przy użyciu kombajnu z podbieraczem. Nasiona po zbiorze\ntego gatunku decyduje też możliwość uprawy niemal przez cały rok i jej łatwość, a także możliwość spożycia zarówno w stanie świeżym, jak i mrożonym czy zakonserwowanym. W Polsce konsumpcja szpinaku (...) rynki zagraniczne. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach szpinaku, przygotowując się do jego uprawy.\n57948 , 0 , 0 , 0\npartenokarpiczne ogórka, które nie wymagają zapylenia. Jeżeli jednak nie uprawiamy takiej odmiany, warto zadbać o wyeliminowanie konkurencji (...) Włoski te z czasem się ścierają i odpadają. Nasiona ogórków są bezbielmowe. Są one jajowatego (...) Zbiór i przechowywanie Zbiór ogórka zazwyczaj trwa od drugiej dekady lipca do końca\nwymagania cieplne, dlatego też jego uprawa może być w naszych warunkach zawodna. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach arbuza, przygotowując się do (...) wzajemnie. Produkcja rozsady w tunelach ogrzewanych trwa 5-6 tygodni, natomiast w tunelach (...) jest możliwa powolna fermentacja naturalna bez użycia Pektopolu, gdyż uzyskane w ten\nw uprawie jesiennej. W uprawie pod osłonami odmiany pomidora rozróżnia (...) jest 18–20°C. Z 1 g nasion wytworzy się 200–250 szt. Przed (...) podniesienia wilgotności i ciepła. Przeciętnie produkcja rozsady trwa 60–70 dni – wiosenna, 35–45 (...) Pomidory przeznaczone do przetwórstwa lub bezpośredniego spożycia powinny być w pełni\nnajlepiej smakuje jednak z własnej uprawy. Może stanowić niezwykle aromatyczną ozdobę naszego ogrodu, jest też doskonałą rośliną doniczkową. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach bazylii, przygotowując się (...) najlepiej kiełkują w temperaturze do 30o C. Kiełkowanie nasion bazylii trwa zwykle 5-10 dni, wszystkie wschody powinny\nsusz. Dzięki stabilnej cenie i opłacalności uprawiana jest na szeroką skalę. Eksportowana (...) 1 g jest od 800 do 900 nasion. Zdolność kiełkowania nasiona zachowują przez (...) kształt i wielkość korzenia spichrzowego, przydatność i trwałość w przechowywaniu. Długość korzenia znajduje (...) W przypadku występowania podeszwy płużnej zalecane jest użycie pogłębiacza. W okresie wiosennym\nich miąższ, lecz także cenne nasiona. Ponieważ warzywa dyniowate są ostatnio coraz bardziej popularne, ich uprawa na nasiona może okazać się opłacalna. Cukinia to odmiana botaniczna dyni zwyczajnej. Jest (...) zerwanych owoców, które odłożono do leżakowania. U dyni zwyczajnej trwa ono około miesiąca. W tym czasie\njednak ze względu na łatwą uprawę, krótki okres wegetacji i dużą wartość odżywczą zasługuje ona na szersze rozpowszechnienie. Przedstawiamy zbiór najważniejszych informacji, które trzeba wiedzieć o nasionach rzeżuchy ogrodowej, przygotowując (...) dni. To roślina o bardzo krótkim okresie wegetacji, który trwa 14-28 dni przy uprawie w gruncie\nrynku przez cały rok. Jest rośliną wieloletnią uprawianą jako dwuletnia. W pierwszym roku tworzy cebule (...) pędy kwiatostanowe zakończone baldachem. Owocem jest torebka zawierająca kilka drobnych nasion, które utrzymują zdolność kiełkowania do 3 (...) Metoda ta daje przyspieszony zbiór o miesiąc. Produkcja rozsady trwa 8–9 tygodni. Siew wykonuje się od


Zakończone szkolenie z Zarządzania ryzykiem i kierowania zespołem w ratownictwie wodnym\nZrealizowaliśmy dzisiaj (21.10.2017 roku), szkolenie pt. "Zarządzanie ryzykiem i kierowanie zespołem ratowniczym". Wszystkim uczestnikom dziękujemy za poświęcony czas, przyjazd (często z bardzo odległych miejsc, z całej Polski), za energię, którą przywieźli ze sobą, i za dobry, owocny (mamy nadzieję, że dla każdego) dzień. Życzymy bezpiecznych powrotów do domu i spokojnej służy na rzecz bezpieczeństwa wodnego. Serdecznie pozdrawiamy!\nSzanowni Państwo, z satysfakcją informujemy, że właśnie uruchomiliśmy nasz najnowszy projekt - Sieć Bezpieczeństwa Wodnego. To jedyna w Polsce tego typu inicjatywa szkoleniowa, dla środowiska "wodniackiego". Zapraszamy do zapoznania się z ofertą i do współpracy.\nZrealizowane, jesienne szkolenie z opracowywania audytów\nDnia 6 października 2017 roku, realizowaliśmy szkolenie z opracowywania dokumentacji eksperckiej, na potrzeby wyznaczonych obszarów / obiektów wodnych. Uczestniczyli w tym panelu ratownicy, koordynatorzy, przedstawiciele wielu podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa, z bardzo odległych zakątków Polski. Było to kolejne intensywne, energetyczne, treściwe szkolenie - jak zwykle częściowo modelowane zapytaniami / tematyką interesującą dla naszych gości. Dziękujemy za wspólnie spędzony czas i pochlebne opinie.\nKolejni Instruktorzy pływania wyjechali z Kalisza\nDzisiaj, tj. 1 października 2017 roku, zakończyliśmy kolejne szkolenie Instruktorów pływania. Ciekawa, różnorodna (pomiędzy najstarszym a najmłodszym kursantem było 40 lat różnicy wieku), z całym wachlarzem indywidualności grupa, która dostarczyła nam wielu, pozytywnych emocji i zwyczajnej satysfakcji z pracy. Życzymy spokojnych powrotów do domu, a w przyszłości samych sukcesów instruktorskich!\nZapraszamy na szkolenie ZARZĄDZANIE RYZYKIEM I KIEROWANIE ZESPOŁEM W RATOWNICTWIE WODNYM\nSzanowni Państwo, serdecznie zapraszamy do udziału w planowanym jednodniowym szkoleniu, które jest dedykowane ratownikom, kierownikom i koordynatorom zespołów ratowniczych, pracującym na różnych rodzajach obiektów / akwenów.\nwszystkich, zainteresowanych udziałem w szkoleniu z opracowywania dokumentów (audytów, ekspertyz, opinii ...) na potrzeby obiektów wodnych, zaplanowanym na 6 października 2017 roku, uprzejmie informujemy, że BRAK JEST WOLNYCH MIEJSC na ten panel.\nBędziemy Państwa informować o kolejnym terminie szkolenia.


Szkolenie z Rafałem Glinickim - Volume Spread Analysis - Forum Forex, akcje GPW i Opcje Binarne\nSzkolenie z Rafałem Glinickim - Volume Spread Analysis\nśroda 30 kwie 2014, 10:08\nZapraszamy na szkolenie z Rafałem Glinickim. Poznaj innowacyjną metodologię Volume Spread Analysis na rynku. Forex z Rafałem Glinickim ZAPISZ SIĘ NA BEZPŁATNE SZKOLENIE!\nRafał Glinicki Dwukrotny laureat pierwszej dziesiątki konkursu "World Top Investor"\nTrader, od 1995 roku w branży finansowej, prezes firmy VSATRADER Sp. z o.o., partner loży dolnośląskiej Business Centre Club – prestiżowego klubu przedsiębiorców który jako związek uczestniczy w najważniejszych sprawach społecznych i gospodarczych kraju, ekspert analizy technicznej, posiadający doświadczenie poparte wieloletnią praktyką w tradingu.\nWebinarium już 11 maja. Bezpłatne szkolenia stacjonarne Wrocław 18.05.2014, Warszawa 01.06.2014, Kraków 15.06.2014\nRe: Szkolenie z Rafałem Glinickim - Volume Spread Analysis\npiątek 02 maja 2014, 12:55\nAdministrator pisze: Zapraszamy na szkolenie z Rafałem Glinickim. Poznaj innowacyjną metodologię Volume Spread Analysis na rynku. Forex z Rafałem Glinickim ZAPISZ SIĘ NA BEZPŁATNE SZKOLENIE!\nZgłosiłem się na to z spotkanie "sprzedażowe" z Glinickim w Warszawie. Zaraz zadzwonił do mnie człowiek z Noble i że owszem że właściwie mam otwarty u nich rachunek rzeczywisty, ale nie zasiliłem go więc nie mogę uczestniczyć w tym spotkaniu. Zapytałem czy jak wpłacę pieniądze to łaskawie będę mógł wejść za free?\nPan powiedział, że przed wejściem będą ostatecznie weryfikować czy zasłużyłem, czy wypad z baru.\nA jakby ktoś np. z Suwałk jechał i go selekcjoner na bramce nie wpuści? Może chociaż za bilet w jedną stronę powinni zwracać?\npiątek 02 maja 2014, 13:31\nTo już widzę, że poszli troszkę po całości. Normalnie jest szkolenie + ewentualne namawianie na rachunek. Tutaj widzę, najpierw rachunek, później szkolenie.\nPan Rafał tani nie jest, więc muszą sobie to jakoś odbić. Bardzo ciekawy jestem, czy rzeczywiście strategia działa czy przy tak dużej sprzedaży i popularności nie zrezygnował z tradingu.\npiątek 02 maja 2014, 15:15\nAkhh pisze: To już widzę, że poszli troszkę po całości. Normalnie jest szkolenie + ewentualne namawianie na rachunek. Tutaj widzę, najpierw rachunek, później szkolenie.\nGlinicki to fajny gość. Poznałem go chyba w 2006 r. też przy okazji szkolenia, które prowadził. Co prawda nie z VSA ale pełna profeska jeśli chodzi o przekazanie (sprzedanie) wiedzy. Tego jego softu nie kupię bo właściwie mam swój, który ogarnia zagadnienia analizy VSA. Chciałem natomiast posłuchać Glinickiego ponieważ mam swoje zdanie co do skuteczności tradingu opartego o VSA. Twierdzę mianowicie, że wyniki tym lepsze można osiągnąć im mniejszego (w mniejszej skali czasowej) ruchu się spodziewamy. Największy sens wg mnie podpieranie się VSA ma przy day tradingu i skalpowaniu.\npiątek 02 maja 2014, 15:17\nNa mniejszych interwałach gra Mietek Siudek - i on bierze wolumen z CME - to już coś.\nGlinicki podobno bierze go z MT4 bezpośrednio. Nie wiem na ile to prawa, ale jeśli tak to trudno mówić właściwie o wolumenie.\npiątek 02 maja 2014, 15:48\nAkhh pisze: Na mniejszych interwałach gra Mietek Siudek - i on bierze wolumen z CME - to już coś.\nWłaśnie ja też biorę z CME i na tej podstawie twierdzę, że wiarygodność VSA jest tym większa im mniejszy interwał czasu analizujemy. Natomiast przerobiłem kiedyś jeden ze wskaźników Sonica z FF, tak żeby był zasilany danymi z CME. Oryginał pobierał dane tikowe. Tak to wygląda na wykresie H1.\nWłaściwie to trudno wyłapać jakieś istotne różnice. One oczywiście się zdarzają, ale na TF <= M15 i wtedy rzeczywiście czasem widać wchodzące realne wolumeny (CME) podczas kiedy świeca "stoi w miejscu" i tiki niczego szczególnego nie przedstawiają w relacji do tików świec poprzednich.\nśroda 21 maja 2014, 17:16\nKolejne szkolenie z Rafałem Glinickim już 25 maja. Zapisy na stronie szkolenia.noblemarkets.pl


Lustro w sypialni – najlepszy sposób na udekorowanie i powiększenie wnętrza - Meble - zdjęcia, projekty - wnętrza, pokój dzienny, sypialnia meble, pokój dziecięcy, przedpokój, meble biurowe\nSypialnia Meble, dodatki, sprzęt\nLustro w sypialni – najlepszy sposób na udekorowanie i powiększenie wnętrza\nLustro jest pięknym i jednocześnie bardzo funkcjonalnym elementem wystroju każdego wnętrza. W sypialni sprawdzi się przy ubieraniu i wykonywaniu codziennej toalety. Małemu pomieszczeniu doda również kilku metrów kwadratowych. Oto kilka najmodniejszych aranżacji sypialni z lustrem.\nNajpopularniejszym sposobem wkomponowania lustra w wystrój sypialni jest umieszczenie go w drzwiach szafy. Takie rozwiązanie jest bardzo praktyczne, szczególnie jeżeli sypialnia jest mała. Wówczas nie trzeba zajmować dodatkowego miejsca na ścianie, a pomieszczenie i tak optycznie zostaje powiększone. W dużym lustrze zamontowanym na drzwiach szafy bez problemu można się przejrzeć od stóp do głów, jest to więc bardzo wygodne rozwiązanie.\nPoza tym lustro przytwierdzone do drzwi szafy nie łatwo ulega uszkodzeniom. Na przykład kot czy bawiące się dziecko, nie zrzuci zwierciadła z haczyka mocującego je do ściany.\nOparte pod kątem zwierciadło jest doskonałą ozdobą pomieszczenia. Dzięki odpowiedniemu nachyleniu tafli lustra można podkreślić inny element wystroju sypialni, na przykład żyrandol, czy ozdobny narożnik – granicę między ścianą a sufitem.\nNatomiast lustro umieszczone na dekoracyjnym stojaku powinno znaleźć się w rogu sypialni. Jest to prosty i efektowny sposób na ozdobienie wnętrza. Poza tym ruchomy stojak pozwala na wygodne przestawianie lustra, dzięki czemu jego ustawienie zawsze można dostosować do konkretnych potrzeb i do sytuacji.\nLustro za wezgłowiem łóżka\nBardzo modne jest również umieszczanie w sypialni lustra za wezgłowiem łóżka. Takie zwierciadło ma najczęściej spełniać wyłącznie funkcję dekoracyjną, ponieważ znajduje się w trudnodostępnym miejscu. Z reguły więc nie można w nim bez trudu obejrzeć odbicia całej swojej sylwetki. Lustro za wezgłowiem łóżka nadaje wnętrzu elegancki i nowoczesny charakter. Poza tym optycznie powiększa sypialnię.\nKlasycznym i również bardzo popularnym sposobem umieszczenia lustra w sypialni jest powieszenie go na ścianie. Warto pamiętać, że lustro powinno znaleźć się na dłuższej ścianie pokoju, ponieważ wtedy pomieszczenie wyda się bardziej kwadratowe, a tym samym bardziej przestronne.\nAranżując sypialnię z lustrem, należy pamiętać o kilku zasadach. Po pierwsze, umiejętnie ulokowane lustro optycznie powiększy każde pomieszczenie, dodaje również uroku i ożywia wnętrza urządzone w jasnej kolorystyce. Ponadto im większa jest tafla zwierciadła tym wygodniej się z niego korzysta. Lustro zatem, to niezastąpiona i funkcjonalna dekoracja każdej sypialni.\nSen to jeden z najważniejszych elementów decydujących o naszym zdrowiu i samopoczuciu. Aby zapewnił regenerację organizmu i dobry nastrój, musimy zadbać o odpowiednie łóżko... więcej\nNa co zwrócić uwagę wybierając podstawę materaca?\nPodczas zakupu łóżka zazwyczaj skupiamy się przede wszystkim na wyborze odpowiedniego materaca. To istotny, jednak nie jedyny komponent mebla, wpływający na komfort snu. Dopełnieniem materaca... więcej\nŁóżko i materac - jakie wybrać?...\nGrzejnik we wnętrzu - pomysłowe...\nBiurka ze szkła


IZDEBSKI nawołuje do REWOLUCJI... USTROJOWEJ! | Nasze Blogi\nWysłane przez Dariusz Grudziecki w 21-06-2015 [11:38]\nDla mnie propozycja wprowadzenia "jowów" do ordynacji wyborczej w wyborach do sejmu jest niczym więcej niż propozycją zastąpienia obecnego patologicznego i OLIGARCHICZNEGO systemu politycznego, jeszcze bardziej patologicznym i jeszcze bardziej OLIGARCHICZNYM systemem politycznym.\nTak, jak wspominałem w poprzednim artykule, w przygniatającej większości byłych kolonii brytyjskich w Afryce są "jowy".\n"Jowy" są także na Ukrainie.\nKraje te stanowią jednocześnie czołówkę najbardziej skorumpowanych politycznie - i jednocześnie najbardziej łamiących podstawowe prawa jednostki ludzkiej - państw na świecie.\nO tym, że w United Kingdom (Wielkiej Brytanii) – gdzie też są "jowy" - żyje się na ogół łatwiej i "na wyższym poziomie" ekonomicznym, decydują zupełnie inne czynniki niż "jowy". Przede wszystko jest to:\nbogactwo odziedziczone po kolonialnej przeszłości Wielkiej Brytanii i bogactwo czerpane nadal z obecnych neo-kolonialnych jej powiązań;\nwypracowana przez wieki – zapisana prawnie, ale i utrwalona w zwyczaju - tradycja daleko posuniętej niezależności jednostki ludzkiej od państwa.\nMuszę także rozczarować tych, którzy sądzili, że będzie coś o wczorajszych konwencjach PO i PIS.\nTak, jak napisałem wcześniej: bajki mało mnie interesują, a jeżeli już – to dobrego autorstwa.\nJedyne, co zwróciło moją uwagę w tych wczorajszych spektaklach – wyprawionych za naszą, obywateli, kasę - to zapowiedź, że jeżeli PO będzie rządzić w następnej kadencji, to wprowadzi "jowy" w wyborach do sejmu.\nNikt nie ma już złudzeń, że PO może rządzić samodzielnie.\nW grę może więc wchodzić jedynie jakaś koalicja.\nPytanie retoryczne - z kim może być ta koalicja w sprawie "jowów"?\nTę zapowiedź PO warto potraktować poważnie o tyle, o ile partia ta może mieć jeszcze jakieś szanse na rządzenie – sama lub w koalicji – po wyborach.\nPlatforma bowiem akurat w sprawie "jowów" jest konsekwentna:\nwprowadziła "jowy" w wyborach do senatu (na marginesie - izby w obecnym kształcie zupełnie zbędnej ustrojowo i ...kosztownej) - w efekcie w senacie mamy 2/3 senatorów z PO oraz 1/3 senatorów z PIS (i śladową ilość innych);\nwprowadziła "jowy" w wyborach samorządowych, w wyniku czego:\n- znacznie została zredukowana liczba radnych niezależnych oraz nie związanych z rządzącymi "włodarzami";\n- w konsekencji oligarchia usadowiona w samorządach znacznie utrwaliła swoją władzę (nawet jeśli nastąpiła wymiana personalna na poszczególnych urzędach).\n(Przewidywałem to prawie dwa lata temu w artykule: Niech żyją kliki!, czyli... "samorządowa" inicjatywa ustawodawcza Pana Prezydenta" http://grudziecki.salon24.pl/531842,niech-zyja-kliki-czyli )\nWprowadzenie "jowów" w wyborach do sejmu spowoduje systemowe powiązanie – w ramach duopolu partyjnego – tej "oligarchii na dole" z "oligarchią w centrum".\nZresztą, "afera taśmowa", tak jak wiele wcześniejszych, jasno pokazuje, kto faktycznie rządzi w Polsce.\nRządząca oligarchia po ewentualnym wprowadzeniu "jowów" w wyborach do sejmu nie będzie już musiała płacić pośrednikom, bo albo sama będzie u władzy, albo będą tam wysłani przez nią jej ludzie - "demokratycznie wybrani" w jednomandatowym okręgu dzięki KASIE tej OLIGARCHII.\nCzy to coś zaskakującego?\nBynajmniej – zwykła redukcja kosztów działalności.\nW ostatnich dniach, a dokładnie w czwartek 18.06.2015 roku, miało miejsce wydarzenie, które perspektywicznie będzie miało o wiele, wiele większy ciężar gatunkowy – ze względu na ZMIANY, które niesie – niż kosztowne spektakle z bajkami, wyreżyserowane przez PO i PIS.\n(O poprzednich spektaklach artykuł: "Spektakl pseudo-wyborczy w PO na nasz koszt", 2013r.,\nOto bowiem tego dnia – przed kamerami telewizyjnymi i w obecności dziennikarzy – Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej,\npoprzez swojego Przewodniczącego Sławomira Izdebskiego,\npoinformował, że będzie walczył o oddanie obywatelom ich suwerennego prawa do odwoływania posłańców (posłów, senatorów, radnych itd.) w trakcie kadencji w drodze referendum inicjowanego z woli obywateli.\nTo prawo można ująć jako zasadę: ja, obywatel, wraz z innymi współobywatelami w swym okręgu, POWOŁUJĘ i ODWOŁUJĘ tych, kórzy mają być MOIMI POSŁAŃCAMI.\nKtórzy powinni walczyć o MOJE interesy, bo to ja ich posyłam.\nKtórzy dzisiaj walczą, przede wszystkim, o swoje interesy, o interesy swoich rodzin i znajomych oraz o interesy powiązanej z nimi OLIGARCHII.\nAle nie o interesy nasze - obywateli. O czym więcej w następnym artykule.\nDlaczego zasada: "Powołuję – odwołuję" niesie ze sobą rewolucję ustrojową?\nPrzecież to proste – jeżeli my, obywatele będziemy mieli narzędzia do dbania o swoje interesy, o to co jest nasze, a więc jeżeli będziemi (faktycznie) mieli możliwość odwołania danego posłańca (posła, senatora, radnego. itd), to czy będzie się on musiał z nami liczyć, czy nie będzie musiał?\nJeśli będzie nas "kiwał", tak jak dzisiaj nas "kiwają", to "skrzykniemy się" i go pogonimy.\n(Więcej na ten temat w książkach autora: "Demokracja", 2013r. i "Co to jest demokracja?", 2010r.)\nPod jednym warunkiem – jeśli to nasze prawo będzie faktyczne, a nie na papierze.\nA oligarchia i dyndający na jej sznurku politycy zrobią właśnie wszystko, aby to nasze prawo było jedynie "na papierze".\nAby było fikcyjne.\nTak jak dzisiaj nasze – narodu, ogółu obywateli - prawo do BEZPOŚREDNIEGO sprawowania władzy.\nPrawo potwierdzone przecież w w art. 4 naszej Konstytucji, prawo potwierdzone w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ, prawo potwierdzone w Międzynarodowym Pakcie Praw Politycznych i Obywatelskich itd.\nPotwierdzone deklaratywnie – bo prawo to każdy z nas, "każdy Kowalski" ma zawsze i wszędzie SAM Z SIEBIE.\nTyle tylko, że jesteśmy powszechnie i wszędzie okradani z możliwości korzystania z tego prawa (wykonywania tego prawa).\n(Więcej w książce autora: "W Poszukiwaniu suwerena. Czy każdy z nas jest suwerenem?", 2009 r.)\nObecnie w naszym kraju "wyznawcy jowów", ale także cyniczni manipulatorzy, ale także ludzie, którzy z innych jeszcze pobudek – nierzadko szlachetnych, ale którzy "nie odrobili lekcji" - głoszą dyrdymały o "jowach", m.in. takie, że wprowadzenie ordynacji wyborczej opartej o "jowy" spowoduje, że "poseł będzie odpowiedzialny przed wyborcą".\nKiedy pytamy, dlaczego tak ma być, słyszymy, że ma tak być, bo "obywatel będzie mógł danego posła... nie wybrać na następną kadencję".\nPrzyznam się, że kiedy pierwszy raz usłyszałem ten argument, to nie padłem ze śmiechu tylko dlatego, że sądziłem, że to jakiś żart.\nOkazuje się, że "jowowcy" głoszą to na poważnie.\nCzy sądzą – tak, jak kiedyś pewien "poseł" – że "ciemny naród głupi i to kupi"?\nDzisiaj w naszym kraju, przy naszej patologicznej WIĘKSZOŚCIOWEJ (bo proporcjonalną jest ona tylko z nazwy) ordynacji wyborczej, "posłowie" zmieniają się około 2 razy częściej niż w Wielkiej Brytanii, która dla "jowowców" Kukiza jest wzorem.\nDlaczego tak rzadko zmieniają się posłowie w UK?\nOdpowiedź jest prymitywnie prosta.\nJeżeli dana partia – będąca u władzy lub jej jedyna licząca się opozycja - tradycyjnie, od wielu kolejnych już "rozdań", wygrywa w danym okręgu, to znaczy, że wypracowała tam sobie optymalny do wygrywania układ.\nOczywiście także układ "biznesowy".\nCzy w tej sytuacji będzie zainteresowana zmianą.\nPrzecież każda zmiana, to niewiadoma.\nPo co ryzykować, gdy nasza wygrana jest niezagrożona.\nW Wielkiej Brytanii w ponad 4/5 ogólnej liczby okręgów (oczywiście jednomandatowych) ta sama partia wygrywa od dzisiątków lat.\nTo jest skala zabetonowania sceny politycznej.\nTak, na marginesie – kto w takim układzie ma szanse dostać się do Izby Gmin (bo Izba Lordów nie pochodzi z wyborów)?\nKandydaci niezależni, jak zapewniają nas "opowiadacze bajek" Kukiza?\nZ reguły jest ich: 1-2.\nNie, to nie pomyłka. Jeden, dwóch.\nW systemie opartym o "jowy" władza centrali partyjnej jest nieporównywalnie większa niż w naszym patologicznym systemie.\nBo to de facto centrala partii ma monopol na dany jednomandatowy okręg wyborczy.\nOdzyskanie przez nas, obywateli, naszego suwerennego prawa do odwoływania tych, których gdzieś posyłamy do sprawowania określonych funkcji (posła, senatora, radnego, burmistrza, prezydenta, wójta) NIE jest zamianą jednego patologicznego systemu politycznego, na jeszcze gorszy, bo jeszcze bardziej patologiczny system polityczny.\n(Patrz kraje afrykańskie, czy też Ukraina, na której jest system mieszany z jowami - bo w praktyce to taki system polityczny, a nie brytyjski, wprowadziłyby u nas "jowy").\nJest PRZEWROTEM USTROJOWYM.\nJEST REWOLUCJĄ USTROJOWĄ.\nPonad rok temu, to moje żądanie, aby nam, obywatelom, "każdemu Kowalskiemu" oddano to nasze podstawowe prawo polityczne (oczywiście podstawowe obok naszego prawa do bezpośredniego decydowania np. w formie referendum), a więc prawo do odwoływania naszych posłańców w trakcie ich kadencji, podjęły pojedyńcze stowarzyszenia pro-obywatelskie/pro-społeczne, m.in jeden z odłamów "Oburzonych".\nTrzy dni temu to żadanie uznał za własne Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej, który był jednym z filarów sukcesu Pawła Kukiza w wyborach prezydenckich, a który teraz czuje się przez Pawła Kukiza oszukany i zdradzony – poprzez otaczanie się przez niego ludźmi mającymi korzenie w PO, a także poprzez brak u niego prospołecznego programu (a de facto – programu w ogóle).\n(Wiecej na ten temat w artykule "Sławomir Izdebski pożegnał Kukiza"\nRuch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarował samodzielny start w jesiennych wyborach parlamentarnych.\nCo się stanie, jeśli osiągnie sukces?\nCo się stanie, jeśli zmieni ordynację wyborczą i odda nam, obywatelom, to, co nasze:\nnasze prawo do referendów, w tym do referendum obligatoryjnego;\nnasze prawo do powoływania i odwoływania posłańców.\nDodam, że w Ruchu Społecznym Rzeczypospolitej Polskiej trwa dyskusja o domaganiu się przez Ruch wprowadzenia ordynacji wyborczej "Ja decyduję" (WOW-JOW).\nTę ordynację przedstawiłem w jednym z poprzednich artykułów.\nJest duża szansa na przyjęcie przez Ruch Społeczny Rzeczypospolitej Polskiej tej ordynacji do swojego programu bez znaczących zmian lub bez zmian w ogóle.\nTylko od nas, wyborców, zależy, kiedy zmiecie ona naszą patologiczną i oligarchiczną rzeczywistość, która nas otacza.\nI na koniec – fakt, że media nie nagłaśniają powyżej opisanego wydarzenia, chyba nikogo nie dziwi?\n(Ja jestem za to ciekawy, jakie będą manipulacje sondażami.\nNajprawdopodobniej będą usiłowania do pomijania Ruchu)\nInne teksty autora na:\nLiczba wyświetleń: 369,542\nLiczba komentarzy: 270\nObchody agresji na Polskę 1939 roku pod pomnikiem okupanta!\nPodobno powiedział to\nJest jedno ale. Żydzi mają\nTa notka to lekcja povglądowa\nQrwa jego mać! Kiedy wreszcie\nno widzę znowu towarzyszu na