Klub Gaja • Aktualności • Działamy, bo po to jesteśmy\nStrona główna » Aktualności » Działamy, bo po to jesteśmy\n- Jakie były najważniejsze osiągnięcia Klubu Gaja w 2012 roku?\n- Z pewnością należy do nich, i to na pierwszym miejscu, kampania Jeszcze żywy KARP. W całej historii Klubu Gaja, a w tym roku obchodzimy jubileusz 25-lecia, właśnie ta kampania odbiła się największym echem w Polsce. Napisały o niej także media zagraniczne, w tym „Die Welt”. Właśnie dzięki ogromnemu wsparciu mediów udało nam się dotrzeć do szerokiej grupy obywateli. O losie zwierząt, karpi, zaczęto rozmawiać w różnych środowiskach, już nawet nie powołując się na Klub Gaja, i to jest bardzo dobry efekt. Ta dyskusja rozpoczęła się jeszcze w ubiegłym roku dzięki jednoaktówce Artura Pałygi „Człowiek i karp”, do której odwoływano się także teraz. Tym razem jednak był to jeden z elementów obszernej kampanii, w której najmocniejsza stroną była kreacja z udziałem ambasadorów „Jeszcze żywego KARPIA”, spoty telewizyjne i radiowe, strona internetowa, happening w Warszawie, niezliczona ilość udzielonych wywiadów oraz wiele innych możliwości przekazu, które daje Internet.\nNiemiecki dziennik „Die Welt” napisał, że Jeszcze żywy KARP nabiera coraz większego znaczenia i może doprowadzić do podobnej sytuacji, jaka miała miejsce w Hiszpanii, gdzie toczono liczne debaty na temat walki byków. Dla mnie ta kampania jest przełomem ze względu na zmianę społeczną, do której dążymy oraz ze względu na 25-letnią historię Klubu Gaja.\n- W 2012 roku Klub Gaja ogłosił także 10. edycję swojego największego programu – Święto Drzewa i podsumował poprzednią, w której udało się zasadzić 83, 5 tysiąca drzew.\n- Tak, to kolejny przykład coraz większego zaangażowania Polaków w działania Klubu Gaja. Ponad 500 tysięcy podsadzonych drzew w ciągu 10 lat to konkretna liczba, ale dla nas najbardziej wartościowy jest wpływ programu na najróżniejsze grupy - pokoleniowe, społeczne, zawodowe i branżowe. Uczestnicy programu nie tylko sadzą drzewa, ale także zajmują się ich ochroną, organizują zbiórki makulatury, odkrywają drzewa ważne dla wspólnot lokalnych. Z ogromnym zainteresowaniem spotkał się ogłoszony przez nas 2. konkurs Drzewo Roku, na który napłynęło prawie 300 zgłoszeń, a liczba odsłon strony konkursu przekroczyła 100 tysięcy.\nZ roku na rok Święto Drzewa rozwija się dzięki zaangażowaniu wielu partnerów i partnera strategicznego programu – Lasów Państwowych. Rozwija się też ogólnopolski program Klubu Gaja – Zaadoptuj rzekę, którego partnerem strategicznym jest Fundacja PKO Banku Polskiego. W 2012 roku była to trasa edukacyjna Katowice – Warszawa – Hel, a w jej ramach bardzo bogaty cykl warsztatów dla ponad 600 dzieci, mieszkańców i turystów, który zakończyliśmy w Helu europejskim wydarzeniem „Big Jump”. Wspólnie z nami do Bałtyku weszło około pół tysiąca osób na znak społecznego poparcia dla potrzeby wprowadzenia zrównoważonej gospodarki zasobami wodnymi w całej Unii Europejskiej. Podobne wydarzenia w tym samym czasie odbywały się w całej Europie, w Polsce koordynował je Klub Gaja.\nTrzeba wspomnieć o tym, że w 2012 roku przekroczyliśmy liczbę 50 koni, które udało się uratować przed śmiercią w rzeźni i przekazać nowym opiekunom, w tym trzy konie trafiły do szkoły w Sosnowcu, w której uczą się dzieci wymagające szczególnej opieki i troski.\nWszystko dzieje się zgodnie z tym, po co powołaliśmy nasze stowarzyszenie. Stajemy się coraz bardziej otwarci na oczekiwania innych ludzi, na potrzeby zwierząt i przyrody - i traktujemy to jako wyzwanie do dalszej pracy. Mam nadzieję, że temu sprostamy.\nKilka miesięcy temu, na zaproszenie British Council, doświadczeniem wypracowanym przez Klub Gaja dzieliłem się z przedstawicielami inicjatyw społecznych w Birmie i całej Azji Wschodniej, ale tu na miejscu spotkania, rozmowa z ludźmi to nasza codzienna praca. Niełatwa. Bo jak rozmawiać o tym, że budowa wyciągów narciarskich mija się z celem ze względu na zmiany klimatyczne, tak aby nie urazić ludzi, którzy nie potrafią sobie wyobrazić czegoś innego? Dodajmy, że problem narciarstwa i turystyki nie dotyczy tylko Polski, ale całego świata, a jednak ludzie odpychają go od siebie.\n- Czy Klub Gaja myśli o tym, żeby przenieść swoją siedzibę do Warszawy?\n- Jest bardzo wiele powodów, dla których powinniśmy to zrobić. Ale nasza siedziba i korzenie są w Wilkowicach. Jednak tylko to, co dzieje się w centrum kraju jest dostrzegane i zyskuje prestiż, mimo, że wiele świetnych inicjatyw powstaje poza stolicą. Każde działanie, ze względu na zainteresowanie, lepiej jest inicjować w Warszawie lub w mieście wojewódzkim. Chcemy się rozwijać, będziemy więc szukać coraz więcej sprzymierzeńców, takich jak media ogólnopolskie, instytucje, firmy. Tak działamy coraz lepiej.\nZ drugiej strony, właśnie w Wilkowicach, dzięki decyzji Ministra Skarbu, otrzymaliśmy (w grudniu 2012 r.) na własność budynek, do którego przeniesiemy się na kolejne, mam nadzieję 25 lat. Czeka nas jednak całkowity jego remont i adaptacja. Naszym marzeniem jest, żeby był przykładem dobrych rozwiązań i ekoinnowacji.\nNadchodzący czas będziemy więc dzielić na konsekwentną pracę nad realizacją naszych programów i kampanii, na sprostanie oczekiwaniom wielu ludzi, a nawet całych środowisk wobec nas, na rozwój zespołu i tworzenie nowej siedziby.\n- Do kogo głównie kierowane są i będą propozycje Klubu Gaja?\n- Do Polaków. I to jest najtrudniejsze, bo musimy mieć ideę i przykłady, które wszystkich pociągną. A ponieważ Klub Gaja zajmuje się ochroną przyrody i zwierząt proponujemy wartości związane z tymi dziedzinami. Jako społeczeństwo mamy dużo wyzwań i problemów, które tylko dzięki współdziałaniu jesteśmy w stanie rozwiązać czy im zapobiec. Niedobór wody, zmiany klimatu to problemy, które wymagają opracowania metod jak zaadoptować się do tych zmian. Jest wiele do zrobienia w sprawie ochrony zwierząt zarówno tych dzikich, którym zabiera się przestrzeń życiową, jak i tych hodowlanych, których potrzeby są często ignorowane. Mamy coraz więcej miast pozbawianych zielonych enklaw więc starajmy się je zachować. Zieleń zabrana pod budowę, zalana betonem już nigdy nie wróci ... Buduje się nowe wyciągi mimo, że śnieżne zimy są coraz krótsze. Pozostaje sztuczne naśnieżanie, ale to wymaga zużywania zasobów wody i kosztuje mnóstwo pieniędzy. O tym też trzeba mówić.\n- Jakie ważne wyzwania związane z ekologią czekają nas w 2013 roku?\n- Szczyt klimatyczny w Polsce, w kraju, który przecież ciągle na węglu „stoi”; decyzje w sprawie gazu łupkowego, elektrowni atomowej i tamy w Nieszawie, a dla Klubu Gaja to przede wszystkim wprowadzanie zmian społecznych, realizacja programów i kampanii, które przynoszą wiele korzyści społecznych i ekologicznych.\n- Na zakończenie pytanie o pozycję NGO-sów w Polsce. Jak ocenić ich działalność?\n- Bardzo wiele z nich wyspecjalizowało się w pisaniu projektów, ale jest coraz mniej takich organizacji i ich liderów, którzy wprowadzają zmianę społeczną. Dlaczego? Ponieważ trzeba zaangażować się w twórczy konflikt czyli podjąć pewne ryzyko, którego, obawiam się, w projekt wpisać się nie da.


Co to jest GLUTATION- jak działa i jak zadbać o jego poziom? – ANN REAL LIFESTYLE\nannreallifestyle 2016-12-11 2017-03-29 HOME, zdrowie\nZielone warzywa uznawane są za jedne z najzdrowszych, są bogate w witaminę C, magnez oraz błonnik, a przy tym są niskokaloryczne. Ale to nie wszystko… Zielone warzywa zawierają bardzo cenne dla naszego organizmu białko – glutation.Co to właściwie jest?\nGlutation często jest nazywany najważniejszym przeciwutleniaczem w naszym organizmie. Jest to tripeptyd złożony z trzech aminokwasów: kwas glutaminowy, glicyna, cysteina. Jest to związek wytwarzany w wątrobie, a jego poziom w dużej mierze zależy od trybu życia.\ndziałanie antyoksydacyjne– neutralizuje wolne rodniki, zapobiegając tym samym chorobom oraz starzeniu się organizmu.\ndetoksykacja– rozkłada toksyny oraz oczyszcza organizm z metali ciężkich.\nwzmocnienie odporności- glutation wspomaga produkcję białych krwinek, które wspomagają odporność organizmu.\nGlutation to najważniejszy antyoksydant w naszym organizmie. Już sam w sobie jest silnym przeciwutleniaczem, a dodatkowo jego obecność warunkuje również działanie innych przeciwutleniaczy tj witamina A, C, które razem potęgują swoje działanie.\nPrzy nieodpowiednim poziomie glutationu komórki macierzyste obumierają, a co za tym idzie, nasz organizm starzeje się. Do zmniejszenia poziomu glutationu przyczynia się silny stres, wysiłek fizyczny, zła dieta, infekcje czy starzenie się organizmu. Wszystkie wymienione czynniki są obecnie częścią naszego życia. Dlatego ważne jest, aby utrzymywać glutation na właściwym poziomie.\nJak zadbać o właściwy poziom glutationu?\nPrzede wszystkim należy pamiętać, aby w naszej diecie obecne były produkty z poniższej listy?\nGlutation znajdziemy również w rybach, podrobach, wołowinie oraz serwatce proteinowej.\nGlutation jest polecany osobom prowadzącym aktywny tryb życia. Poprawia wydolność organizmu, wspomaga regenerację, zwiększa poziom hormonu wzrostu, obniża poziom kortyzolu, przyspiesza redukcję tkanki tłuszczowej, wspomaga odporność, łagodzi objawy zmęczenia, obniża poziom kwasu mlekowego. A co najważniejsze: rewitalizuje, dodaje energii oraz pomaga zachować młodość.\nenergia, glutation, młodość, siła, zielone\nPoprzedni 5 wskazówek jak wybrać strój do jogi?\nDalej Różnica pomiędzy dietą a zdrowym odżywianiem\nPingback: Różnica pomiędzy dietą a zdrowym odżywianiem


Biofeedback – co to jest? 5 faktów o biofeedbacku - Ufnalbiofeedback\nBiofeedback staje się coraz bardziej popularną metodą pracy terapeutycznej, dzięki której możemy rozwijać nowe umiejętności, na przykład budować zdrowszą reakcję na stres. Metodę biofeedback (a w szczególności EEG biofeedback) można wykorzystywać jako terapię wspomagającą, a nawet zastępczą, przy bardzo wielu trudnościach i dolegliwościach.\nCo to jest biofeedback? Jest to metoda terapii, dzięki której osoba dostaje, w czasie rzeczywistym, informację zwrotną na temat jej procesów psychofizjologicznych w postaci dźwięku lub obrazu. Osoba ta, dzięki treningowi, uczy się świadomie kontrolować te procesy (np. fale mózgowe, oddech, napięcie mięśni) i wypracowuje nowe, bardziej efektywne strategie radzenia sobie z określoną trudnością.\nNie bez powodu biofeedback nazywa się treningiem, a nie leczeniem – osoba aktywnie uczy się nowych sposobów, dokładnie tak, jak uczy się jazdy na rowerze – czyli poprzez systematyczne powtarzanie.\n5 faktów na temat biofeedbacku, o których warto wiedzieć:\n1. Biofeedback jest całkowicie bezpieczny, nie ma skutków ubocznych.\nPodczas treningu biofeedback podłączane są czujniki, które odbierają sygnał z kilku miejsc na ciele (w zależności od rodzaju treningu): skóry głowy, mięśni, klatki piersiowej, dłoni. Punkty te pozwalają mierzyć takie aktywności jak fale mózgowe, napięcie mięśniowe, oddech, zmienność rytmu serca, temperatura czy potliwość.\n2. Skuteczność terapii biofeedback zależy od zaangażowania pacjenta.\nTak jak przy każdym treningu, to pacjent ma wpływ na to jak przebiega jego praca. Terapeuta naprowadza na rozwiązania, monitoruje skuteczność i efekty terapii. To jednak osoba trenująca i jej motywacja, ma decydujący wpływ na to jak skuteczny jest cały proces terapii.\n„Biofeedback może mieć również zastosowanie u osób zdrowych chcących poprawić funkcjonowanie ciała i umysłu (np. uczniowe i studenci, managerowie, sportowcy itp).”\n3. Terapia biofeedback jest dobra dla dzieci i dorosłych.\nW każdym wieku i na każdym etapie życia zdarzają się problemy i trudności, z którymi czasem nie potrafimy sobie poradzić. Terapia biofeedback jest dobra zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Metoda i przebieg treningu jest dostosowywana do wieku i rodzaju trudności, z jakimi dana osoba się boryka.\n4. Biofeedback ma szerokie zastosowanie.\nTrening biofeedback stosuje się nie tylko w terapii konkretnych trudności i zaburzeń (np. nadmierny stres, lęk, trudności ze snem, problemy z nauką, przewlekły ból, ADHD itp), ale może mieć również zastosowanie u osób zdrowych, chcących poprawić funkcjonowanie ciała i umysłu (np. uczniowe i studenci, managerowie, sportowcy itp).\n5. Systematyczna praca zapewnia szybkie i długotrwałe efekty.\nTrening biofeedback, jak każdy inny trening, wymaga systematycznej pracy i zaangażowania. Najlepiej, aby spotkania odbywały się 2 razy w tygodniu. W zależności od trudności, czas terapii jest różny – jest to indywidualnie ustalane z terapeutą.\nJeżeli poszukujesz więcej informacji na temat biofeedbacku, odwiedź nas na www.ufnalbiofeedback.pl.


Oświadczenie Eagles Of Death Metal po zamachach w Paryżu | Party.pl\nTo pierwsze oświadczenie zespołu Eagles Of Death Metal po zamachach terrorystycznych w Paryżu! To właśnie w czasie ich koncertu rozegrały się dramatyczne sceny w sali Bataclan. Zginęło tam 89 osób.\nDziś w Internecie zespół po raz pierwszy zabrał głos po tym, co się stało.\nEagles Of Death Metal o zamachach w Paryżu\nNa swoim profilu na Facebooku członkowie zespołu zamieścili post, w którym czytamy o ich wielkim bólu. Wciąż nie wierzą w to, co się stało w miniony piątek.\nChociaż zespół jest teraz bezpieczny w domu, nadal jesteśmy przerażeni i wciąż próbujemy pogodzić się z tym, co stało się we Francji. Nasze myśli i serca są przede wszystkim z naszym bratem, Nickiem Alexanderem (zajmował się sprzedażą gadżetów i koszulek zespołu, zginął podczas ataku - red.), naszymi towarzyszami z wytwórni Thomas Ayad, Marie Mosser i Manu Perez, oraz wszystkimi przyjaciółmi i fanami, których życie odebrano w Paryżu, a także z ich przyjaciółmi, rodzinami i bliskimi.\nMimo w smutku z powodu ofiar - fanów, rodzin, obywateli Paryża oraz wszystkich osób dotkniętych terroryzmem, jesteśmy dumni, że stoimy razem z naszą nową rodziną, zjednoczeni we wspólnym celu, jakim jest jest miłość i współczucie.\nChcielibyśmy podziękować francuskiej policja, FBI, USA i państwu francuskiemu, a zwłaszcza tym wszystkim, którzy pracowali w "strefie zero", którzy pomagali sobie wzajemnie najlepiej jak mogli, potwierdzając, po raz kolejny, że miłość przyćmiewa zło.\nInformujemy, że wszystkie koncerty Eagles of Death Metal są zawieszone do odwołania.\nNiech żyje muzyka, niech żyje wolność, Vive la France, and vive EODM.\nPo piątkowej tragedii, która rozegrała się w czasie koncertu zespołu, w Internecie pojawiło się wiele relacji fanów i ofiar zamachów. Świat wciąż nie przestaje komentować tych wstrząsających wydarzeń.\nAfisz zapowiadający koncert Eagles Of Death Metal wisi ciągle na klubie Bataclan\nGrupa rockowa Eagles of Death Metal wzięła swoją nazwę z żartu na temat polskiego zespołu deathmetalowego - Vadera. To właśnie Polaków Josh Homme, lider grupy, określił mianem "orłów death metalu". Wtedy zespół uznał, że będzie to świetna nazwa dla ich kapeli.\nZespół podczas koncertu:\nNiezwykła akcja przeciwko terroryzmowi. O 9:10 wszyscy Włosi słuchali tylko JEDNEJ piosenki. Dlaczego właśnie tej?


RESIBO Zestaw Krem odżywczy + Balsam odżywczy 50ml+200ml\nRESIBO Zestaw Krem odżywczy - 50 ml Balsam odżywczy - 200 ml Zestaw składający się z dwóch kosmetyków Resibo, które wspierają się wzajemnie w pielęgnacji każdego rodzaju skóry. 1. Krem odżywczy to bogata kompozycja składników, która regeneruje\nKod katalogowy: 33213\nKrem odżywczy - 50 ml\nBalsam odżywczy - 200 ml\nZestaw składający się z dwóch kosmetyków Resibo, które wspierają się wzajemnie w pielęgnacji każdego rodzaju skóry.\n1. Krem odżywczy to bogata kompozycja składników, która regeneruje naskórek, doskonale odżywia i wygładza zmarszczki. Zawiera ekstrakt z niebiesko-zielonych alg, który działa jak naturalny retinoid, wygładza i zagęszcza. Działanie przeciwzmarszczkowe alg, dopełniają kolejne efektywne koncentraty: olej z orzecha brazylijskiego, olej z pestek moreli oraz ekstrakt z pomidora, bogaty w likopen – razem dostarczają dawkę witamin, aminokwasów i substancji odpowiedzialnych za jędrny i świeży wygląd skóry. Wyciąg z pomidora dodatkowo chroni skórę przed promieniowaniem słonecznym i zanieczyszczeniami środowiskowymi (jest w tym dwa razy skuteczniejszy niż beta-karoten). Skład uzupełniają substancje nawilżające: kwas hialuronowy, Aquaxtrem oraz oleje zimnotłoczone. Dzięki dodatku wyciągu z nasion dyni, krem łagodzi podrażnienia i koi wrażliwą skórę.\nKrem polecany jest do pielęgnacji każdego typu cery. W przypadku cery tłustej polecamy stosować na noc, w przypadku skóry suchej i mieszanej stosuj również na dzień, jeśli potrzebujesz mocnego odżywienia.\n2. Odżywczy balsam do ciała to kompozycja naturalnych, specjalnie wyselekcjonowanych składników, które łącząc i wzajemnie wzmacniając swoje właściwości odżywiają, regenerują i odbudowują strukturę komórek nawet najbardziej wymagającej skóry. W składzie balsamu przeważają oleje. Olej monoi to składnik, który powstaje przez połączenie oleju kokosowego i ekstraktu z kwiatów gardenii tahitańskiej. Działa na skórę jak opatrunek, natłuszcza, nawilża i wygładza ją. Wykazuje także silne działanie przeciwzapalne i łagodzące, jednocześnie tworząc warstwę chroniącą skórę przed wiatrem i nadmiernym słońcem. Olej kukui, to z kolei źródło kwasów linolowego i linolenowego mających silne działanie wygładzające i łagodzące podrażnienia. Panthenol, czyli prowitamina B5, regeneruje i odbudowuje naskórek, przynosząc skórze ulgę i odpowiednie nawilżenie. Jednak prawdziwą bombą witaminowo-odżywczą jest miodunka plamista, rosnąca na Syberii roślina, bogata w witaminy A, E, B, C oraz karoten, która odżywia skórę, a wzmacniając zachodzące w niej procesy metaboliczne pomaga przywrócić jej naturalne funkcje ochronne.\nZestaw kupiony jako prezent, więc o jakości kosmetyków nie umiem się wypowiedzieć. Natomiast samo zapakowanie produktu - super!\nOpinie o RESIBO Zestaw Krem odżywczy + Balsam odżywczy 50ml+200ml


1954.07.18 Wisła Kraków - Zagłębie Sosnowiec 2:1 - Historia Wisły\n1954.07.18 Wisła Kraków - Zagłębie Sosnowiec 2:1\n1954.07.18, Puchar Polski, 1/2 finału, Warszawa, Stadion Polonii,\nGwardia Kraków 2:1 (0:0) Stal Sosnowiec\nWłodzimierz Kościelny (g) 68'\nMarian Machowski 70'\nJózef Kohut (Zbigniew Jaskowski)\n"Przegląd Sportowy" z 1954.07.19\nSzczęśliwe zwycięstwo Gwardii Kraków nad Stalą Sosnowiec zapewniło jej miejsce w finale\nWARSZAWA, 18.7, Gwardia Kraków - Stal Sosnowiec 2:1 (0:0). Bramki zdobyli Kościelny i Machowski dla Gwardii oraz Krężel dla Stali. Sędziował Bukowski (Radom). Widzów ok. 8.000.\nGwardia: Lech, Piotrowski, Szczurek, Flanek, Snopkowski, Mamoń, Machowski, Kościelny, Kohut (Jaśkowski), Gamaj, Mordarski.\nStal: Dziurowicz, Masłoń, Musiał, Jochemczyk, Poloczek, Poćwa, Głowacki, Majewski, Uznański, Krężel, Wspaniały.\nGwardia zmobilizowała na ten mecz swój najsilniejszy skład ze Szczurkiem, Mordarskim i Kohutem na czele, lecz mimo ich obecności na boisku zagrała w sumie słabo. Odniosła bardzo szczęśliwe zwycięstwo wykorzystując chwilowe nieporozumienie w szeregach obronnych Stali. Wykorzystała wszystko, co było do wykorzystania, a ponieważ stało się to w ostatniej fazie gry, Stal musiała zejść z boiska pokonana. Na odrobienie 2 bramek było już za późno.\nWłaściwie można by na nim skończyć sprawozdanie z drugiego meczu półfinałowego o Puchar Polski, gdyby nie konieczność zwrócenia uwagi zawodników i publiczności na fakt, że o przerwaniu gry decyduje wyłącznie gwizdek sędziego i że sygnały liniowego są sygnałami tylko dla sędziego głównego i zaprzestanie gry w takich okolicznościach może się przykro skończyć dla tych, którzy nieświadomie lub rozmyślnie nie będą się chcieli do tego zastosować. Tak też było na tym meczu. Jeden z sędziów liniowych dał znak chorągiewką, sędzia główny nie przerwał gry, zawodnicy Stali czekali na gwizdek, skrzydłowy Gwardii scentrował, a Kościelny głową skierował piłkę do siatki obok zdezorientowanego Dziurowicza. Obrońcy Stali nie ochłonęli jeszcze po tej "niespodziance", jeszcze biegali z pretensjami do liniowego, kiedy po następnym ataku Gwardii piłka po raz drugi ugrzęzła w ich siatce. Wynik meczu został w ten sposób przesądzony. Była już 70 min. gry i Gwardia, dysponująca rutynowaną defensywą, mogła już być spokojna o finał. Flanek, Szczurek, Mamoń i Piotrowski wiedzą jak należy grać na utrzymanie wyniku. Udało się im to w zupełności, jakkolwiek na 2 min. przed końcem Stal wywalczyła wreszcie upragnioną bramkę. Na wyrównanie zabrakło jednak czasu.\nPoziom meczu był dużo niższy od sobotniego półfinału. Śliski teren, śliska piłka, padający prawie przez cały czas spotkania deszcz nie stwarzały wprawdzie dobrych warunków do gry, ale mimo to od obu drużyn oczekiwaliśmy czegoś więcej. Mieliśmy i mamy prawo oczekiwać by czołowe zespoły I i II ligi wniosły do gry jakąś myśl, by w realizowaniu swych zamierzeń ofensywnych wykorzystały wszystkie swe umiejętności jakie niewątpliwie posiadają i jakie nieraz też u nich stwierdziliśmy. Gwardia zagrała zaledwie 10 minut na poziomie. Jeżeli za te 10 minut należy się jej awans do finału to zgoda. Ale z taką grą nie rokujemy jej żadnych szans w niedzielnym meczu z jej warszawską imienniczką.\nNie dobrze się stało, że zawodnicy i liczni sympatycy Stali mają okazje doszukiwać się przyczyn porażki w błędzie sędziego. Ale przyczyn szukać należy również i u siebie, w niezdecydowanym ataku sosnowiczan, w niewykorzystaniu kilku dogodnych sytuacji podbramkowych. Te wszystkie przyczyny razem złożyły się na porażkę Stali, która w oczach publiczności okazała się niesprawiedliwa.\nPubliczność warszawska, która mimo deszczu dzielnie wytrwała do końca meczu, zawiedziona słabszą grą Gwardii dążyła sympatią młodszych i ambitnych stalowców i dlatego nie dziwimy się jej rozgoryczeniu po porażce Stali. Sosnowiczanie zasłużyli wczoraj na sympatie i mamy wrażenie, że mieć ją będą w Warszawie w przyszłych spotkaniach.\nKategorie: Puchar Polski 1954 (piłka nożna) | Wszystkie mecze 1954 (piłka nożna) | Zagłębie Sosnowiec\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 13:18, 29 mar 2019.


Dlaczego diety wysokobiałkowe typu paleo czy Atkinsa tak dobrze się sprzedają, mimo że wykańczają nerki, obniżają poziom testosteronu, powodują osteoporozę, zmęczenie czy brzydki oddech? Z banalnego powodu. Ponieważ ludzie lubią słuchać dobrych informacji o swoich złych nawykach. WszystkieCzytaj dalej\nJeśli ktoś żywi się głównie produktami odzwierzęcymi i dziwi się, że ma zaparcia, to ja się dziwię, że on się dziwi… Podstawą zdrowia jelit i regularnych wizyt w wychodku jest magiczny BŁONNIK! A nic, co ma twarz lub matkę, goCzytaj dalej\n9 grudnia 2016 5 czerwca 2018 Nina AvzanNajważniejsze, Odżywianie - TEORIA


Odzież robocza - Rękawice ochronne // Kongres PTL\nTo nie jest ubranie przeznaczone tylko dla pracowników. Jeśli chodzimy koło domu i nie chcemy zakładać kurtki to właśnie kamizelka nie ma sobie równych. Wykonanie prac bez rękawów jest o wiele łatwie czytaj więcej »\nWybierając buty do pracy trafimy na różne ich rodzaje. Jeśli jesteśmy zainteresowani porządnymi butami to trzeba stawiać tylko na skórę bydlęcą. Jeszcze nikomu nie udało się zastąpić naturalnej skóry czytaj więcej »\nPersonel medyczny musi mieć odpowiednie ubrania. Nie ważne czy to są lekarze, pielęgniarki czy panie sprzątające albo kucharki. Każda osoba ma przebrać się w ubrania dostarczone przez pracodawcę. Dla czytaj więcej »\nPrzepisy BHP trzeba traktować bardzo poważnie, dlatego stosujmy się do zasad, jakie panują żeby było o wiele bezpieczniej. Bezpieczeństwo w pracy to podstawa. Jeśli nie zależy nam na bezpieczeństwie czytaj więcej »\nPrysznice w budynku\nWybierając prysznice do budynku, w którym mają z niego korzystać inne osoby trzeba zastanowić się nad zastosowanymi materiałami. Wybór materiałów jest bardzo duży. Jeśli montujemy kabinę prysznicową czytaj więcej »\nObuwie z gumy\nMa ono bardzo szerokie zastosowanie i na pewno w wielu pracach jest niezbędne. Trudno byłoby sobie wyobrazić chodzenie w innych obuwiu, kiedy jest podmokły teren. Wybiera się , dlatego że jest ono ba czytaj więcej »\nOchrona swojego zdrowia to priorytet. My właśnie często o tym zapominamy. Dla nas liczy się to żeby jak najwięcej zarobić. Niestety w wielu przypadkach kończy się to bardzo źle. Wypadki, które zdarza czytaj więcej »\nKażdy pracownik powinien mieć zapewnione bezpieczeństwo podczas pracy. Nie ma znaczenia gdzie pracuje, ale jeśli tylko wymaga tego jego zawód powinien mieć odzież ochronna. Tylko wtedy taka osoba moż czytaj więcej »\nKaski zależnie od swojego rodzaju mogą mieć różne przeznaczenie. Głownie znane są używane podczas prac budowlanych, kaski oraz hełmy motocyklowe oraz kaski i hełmy rowerowe. Gdzie można je zakupić? czytaj więcej »\nTo nie jest ubranie przeznaczone tylko dla pracowników. Jeśli chodzimy koło domu i nie chcemy zakładać kurtki to właśnie kamizelka nie ma sobie równych. Wykonanie prac bez rękawów jest o wiele łatwiejsze. Kurtka zimowa ogranicza bardzo mocno nasze ruchy, a zatem trzeba zastosować coś, co będzie o wiele lepsze i bardziej wydajne. W takim przypadku będą idealnym rozwiązaniem. W wielu firmach można spotkać pracowników, którzy pracują właśnie w takich kamizelkach. Skąd można je wziąć?Zapewne...\nWybierając buty do pracy trafimy na różne ich rodzaje. Jeśli jesteśmy zainteresowani porządnymi butami to trzeba stawiać tylko na skórę bydlęcą. Jeszcze nikomu nie udało się zastąpić naturalnej skóry czymś innym. Niektórym osobom może się wydawać, że ze skóry będzie drogie, ale wcale to nie jest prawdą. Takie buty można kupić w bardzo korzystnej cenie. Wiele osób właśnie na takie buty się decyduje, bo są one niesamowicie trwałe i wygodne. Mamy zapewnioną higienę pracy i bezpieczeństwo, c...\nPersonel medyczny musi mieć odpowiednie ubrania. Nie ważne czy to są lekarze, pielęgniarki czy panie sprzątające albo kucharki. Każda osoba ma przebrać się w ubrania dostarczone przez pracodawcę. Dlaczego jest to takie ważne? Odzież robocza nie zawiera zarazków i bakterii tak jak ma to miejsce, kiedy chodzimy w zwykłej, cywilnej odzieży. Nie tylko sprowadzamy zarazki do szpitala to, co gorsza możemy je wynosić na zewnątrz. Zarazimy ludzi w tramwaju czy autobusie albo naszą rodzinę. Na takie rozw...\nPrzepisy BHP trzeba traktować bardzo poważnie, dlatego stosujmy się do zasad, jakie panują żeby było o wiele bezpieczniej. Bezpieczeństwo w pracy to podstawa. Jeśli nie zależy nam na bezpieczeństwie to może powinno nam zależeć na estetyce. Jeśli nie będziemy zakładać ochronnych rękawic bez względu na to, co robimy to m może się okazać, że ręce bardzo mocno nam się zniszczą. Żadne kremy nie pomagają w takich sytuacjach i lepiej uważać, co i jak się robi. Kupienie rękawic to naprawdę nie jest duż...\nWybierając prysznice do budynku, w którym mają z niego korzystać inne osoby trzeba zastanowić się nad zastosowanymi materiałami. Wybór materiałów jest bardzo duży. Jeśli montujemy kabinę prysznicową u siebie w domu to najczęściej wybieramy hartowane bardzo grube szkło. W przypadku pryszniców sanitarnych nie będzie to takie proste. Pierwsza rzecz to cena. Kabina będzie kosztowała bardzo dużo pieniędzy, a jeśli mają to być w szkole to wychodzi na to, że trzeba będzie wydać krocie na kilka ...\nMa ono bardzo szerokie zastosowanie i na pewno w wielu pracach jest niezbędne. Trudno byłoby sobie wyobrazić chodzenie w innych obuwiu, kiedy jest podmokły teren. Wybiera się , dlatego że jest ono bardzo funkcjonalne, a zatem można będzie z niego korzystać bez względu na to czy jest cieplej czy zimniej. Oczywiście wszystko zależne będzie od tego, jaki rodzaj obuwia gumowego wybierzemy. Zalety obuwia gumowegoIdealnie nadaje się do pracy w każdych warunkach. Jeśli częściowo przebywamy w pom...\nOchrona swojego zdrowia to priorytet. My właśnie często o tym zapominamy. Dla nas liczy się to żeby jak najwięcej zarobić. Niestety w wielu przypadkach kończy się to bardzo źle. Wypadki, które zdarzają się podczas wykonywania pracy są spowodowane lekceważeniem przepisów BHP. Mamy , ale, po co mamy je zakładać? Pracujemy na tokarce albo wyrzynarce i uważamy, że nic nam nie grozi. Nagle okazuje się, że jakaś mikro drobina wpada na do oka i mamy wielkie problemy. Gdybyśmy mieli okulary ochro...\nKażdy pracownik powinien mieć zapewnione bezpieczeństwo podczas pracy. Nie ma znaczenia gdzie pracuje, ale jeśli tylko wymaga tego jego zawód powinien mieć odzież ochronna. Tylko wtedy taka osoba może wykonywać swoją pracę bardzo dobrze, ale co ważniejsze bezpiecznie. Bezpieczeństwo jest priorytetem, bo później trzeba będzie dochodzić swoich praw, a to wcale nie jest takie łatwe. Nikt nie będzie wtedy miał dobrze, ani poszkodowany, ani pracodawca. Oczywiście odzież nie wszystkich będzie wstanie ...\nKaski zależnie od swojego rodzaju mogą mieć różne przeznaczenie. Głownie znane są używane podczas prac budowlanych, kaski oraz hełmy motocyklowe oraz kaski i hełmy rowerowe. Gdzie można je zakupić?Zakupy w internecieNa pewno internet jest miejscem gdzie bez problemów można je znaleźć! Gdzie szukać? Można zakupić kaski na różnych portalach aukcyjnych jak chociażby portal allegro czy świstak, a także ebay. Pozwalają one na kupowanie kasków poprzez aukcję albo przez bezpośrednie kupienie be...\n© 2017 Odzież robocza - Rękawice ochronne // Kongres PTL


Żwirek | jackpacking.pl\n(długość x wysokość x dł. ukośna x szerokość x długość podstawy)\nTorba dla prawdziwych wyprawowców. Spakuj do środka co tylko chcesz, bez bolesnego redukowania ekwipunku. Z Tobołem, nie straszny nawet 100 dniowy bike packing po Europie! (to faktycznie miało miejsce!)\nKawał wielkiego rzepa (miękka część) do wygodnej personalizacji. Przyklej naszywkę z imieniem, grupą krwi, miejscem pochodzenia, logami ulubionych marek lub zupełnie wyjątkowe emblematy. Zapisuj na Żwirku historię swojego bikepackingu i osiągnięć.


Ład i symetria w biurze | biznes.meble.pl\nMeble z drzwiami przesuwanymi Komandor wraz z systemem regałów i biurek tworzą odpowiedni charakter pomieszczenia biurowego i poprawiają jego funkcjonalność. Oto serie Luna, Taurus, Libra i Sirus.\nBo najważniejsze w biurze są meble.\nWśród propozycji firmy Komandor znajdują się kolekcje mebli stworzone pod kątem nowoczesnych przestrzeni biurowych, gabinetów, stanowisk pracowniczych oraz sal konferencyjnych. Zaprojektowane ze smakiem wnętrze podnosi prestiż firmy i pozytywnie wpływa na jakość pracy. Przesuwane drzwi pozwalają w każdej chwili ukryć firmowe dokumenty, segregatory czy teczki doskonale przy tym dostosowując się do charakteru\ni klimatu wnętrza.\nSerie Luna, Taurus, Libra i Sirus to bardzo ciekawa propozycja lekkich modułowych rozwiązań aranżacyjnych komponujących zarówno duże, otwarte pomieszczenia biurowe,\njak i te mniejsze, zamknięte, oddzielone poziomami budynku.\nSystemy mebli biurowych Komandor oparte są na konstrukcjach stalowych lakierowanych proszkowo. Stal zapewnia wytrzymałość oraz wysoką trwałość kompozycji,\na dzięki lakierowanej proszkowo powłoce zwiększono odporność mebli na zabrudzenia\nKolekcje charakteryzują się oszczędną estetyką, niezakłócającą przestrzeni pracy, różnorodnością konfiguracji za sprawa modułów, które dowolnie można ze sobą łączyć.\nKolekcja Sirus komponuje sale konferencyjne, proste i regularne kształty odnajdziemy w stonowanej i wywarzonej Librze, opływowe natomiast i bardzo nowoczesne rozwiązania mebli biurowych prezentują serie Taurus i Luna.\nStalowy - profile są produkowane z taśmy stalowej najwyższej jakości, w 3 wersjach:\n- Lux (dostępne w 13 kolorach) oraz Magnetyt (dostępny w 4 kolorach).\n- Aluminiowy - kształt profili (ramiaków) uzyskuje się poprzez wyciskanie w specjalnej prasie o dużych naciskach. System jezdny w tym profilu umieszczony jest w środku ramiaka, dzięki czemu wózki dolne i prowadniki górne są niewidoczne.\nPrzy projektowaniu kształtu profili korzystano z nowoczesnych trendów światowego wzornictwa, nadając im atrakcyjny i oryginalny wygląd.\nProdukowany w 5 rodzajach: Lazuryt, Art Deco, Agat, Onyx i Topaz. Dostępne maksymalnie w 11 kolorach.\nTagi: meble biurowe, wyposażanie biur


Ping_pong_ching_chong - profil w Wykop.pl\nPing_pong_ching_chong od 1 roku 4 mies. na Wykopie\nPing_pong_ching_chong 3 mies. temu\nJako że mój wpis został usunięty to powtórzę jeszcze raz.\nTop kek z ludzi, którzy płaczą, że im ppv nie działa, a kupili licencję podczas gali albo zaraz przed.\nJedziecie po tym FAME chyba dla zasady, bo ja kupiłem licencję chyba z miesiąc wcześniej, oglądałem galę na totalnym zadupiu na telefonie i wszystko śmigało.\nKSW kiedyś kupiłem 10 min przed galą i też czekałem ponad godzinę na galę.\nNa pic rel widzimy wierzchołek góry lodowej komentarzy z yt xD\nJedni myśleli, że gala jest na youtube, drudzy kupowali ppv minutę przed galą.\n@Deflaut: Kupiłem sobie PPV na tydzień przed galą, dostałem licencję w ciągu paru minut. ¯\__(ツ)_/¯\nPrzecież wszyscy mówią kupcie wcześniej, bo w dniu gali są mega opóźnienia, to nie, zawsze się znajdzie jakiś pikachuface, który nie ogarnie. X-D Nawet steam, gdy zaczynają się wyprzedaże potrafi umrzeć na dobrą godzinę/dwie, bo jest takie obłożenie sieci.\nDeflaut 3 mies. temu\n@Vasek: Nie interesuję mnie co Gola i inni mówią na konferencjach. Przecież nie każdy musi oglądać te ich konferencje czy inne filmiki. Tak informacja powinna być wyraźnie na stronie, żeby każdy przed kupienie musiał ją zobaczyć wtedy by było dla mnie git.\nWie ktoś może, gdzie można obejrzeć powtórkę, tak na teraz? Z tego co widzę, najbliższa będzie leciała na polsat sport news ale dopiero o 1:00 :/\nNie wiem, mi się tam wydaje, że Zieliński jest za głupi żeby zrozumieć założenia taktyczne albo coś, bo to jest nie możliwe że on tak ssie na kadrze zawsze xD Ale spokojnie, chłopak jeszcze młody.\n+: TuBiOnest, Adax_DD +4 innych\nYgoR 4 mies. temu via iOS\n@Ping_pong_ching_chong: Zieliński to dzik w Serie A, bierze tam grę na siebie, drybluje, schodzi do środka, uderza z dystansu - w kadrze wyglada jakby srał pod siebie\nTen z 11 jakiś opóźniony, w ogóle nie wchodzi w tempo do tych podań na skrzydło xD\n+: drim, Rodjer\n@Ping_pong_ching_chong: tu większość jest opóźniona i zdziwiona że podania nie lecą im dokładnie pod nogi tylko muszą się do nich ruszyć\n@Ping_pong_ching_chong: też miałem pisać, gość się 2 razy nie ogarnął, że do niego podanie będzie\nKiedyś był tu pomysł z drukowaniem wizytówek Mexicano, że on zdun itd itd. Teraz można by zrobić ulotkę z ogłoszeniem pracy.\nJAROSŁAW ANDRZEJEWSKI, SKOSZĘ TWÓJ TRAWNIK ZA 5 ZŁ/m2\nNo i oczywiście postarać się, żeby wpadła w łapy knura\n+: KeDreJ, Od25latChwilowoBezrobotny +10 innych\n@Ping_pong_ching_chong: 5zł/m2? To ja chętnie idę do takiej roboty.\n+: KeDreJ, Brzozq +20 innych\n@kolonko: No, to akurat śmiechu warte, napisałem byle co.\n+: KeDreJ, marcinkap +5 innych\nNa tagu był ziomeczek, który co jakiś czas wrzucał tabelkę ze sprzedażą biletów na fame mma 3. Pytanie, wiesz może, ile w końcu sprzedali?\nTo kto w końcu sędziował tę walkę Polaka i Kasjusza bo sam się już pogubiłem xD\n+: Groudon, spierredolada\nDiaz31 6 mies. temu\n+: Sigmar302, spierredolada\nadelek192 6 mies. temu via Android\n@Ping_pong_ching_chong przecież masz napisane na oświadczeniu\n@Diaz31 to fejk\nDawidek już wrócił xD\nTen gościu to się nadaje do prowadzenia festynów a nie gali mma xDD\nMa ktoś może zapisy całych dwóch poprzednich gal FAME MMA?\nMarianPazdzioch69 6 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: na zalukaj są\nPing_pong_ching_chong 7 mies. temu\nAle tej sety co potem Piątek spierdolił to nie zapominajcie :D\n+: VukoDrakkainen, ziutek1294 +6 innych\nEdward_Mora 7 mies. temu via Android\nza rok po eliminacjach będziemy pamiętać że jebnal bramkę, a nie że jednej nie jebnal ( ͡º ͜ʖ͡º)\n+: ziutek1294, Bouquet\nPing_pong_ching_chong 8 mies. temu\nMajor jak nawija w starobombaskim, jestem pod wrażeniem.\nczehoo 8 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: pytasz dzika czy sra w lesie?\n+: manngoth, some_ONE +1 inny\nRoman już na antenie z Prawdą Futbolu. Fajna miniaturka xD\n+: mat9, FajnyTypek +1 inny\nwscieklybyk 8 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: wpisuje się w obecny trend patostreamera :D\nDobra, kto pierwszy odpali "lajfa"?\nKtóry influencer pierwszy odpali lajfa?\nRoman Kołtoń z "Prawdą Futbolu"\n@Bloodborn: Trafiłeś, Roman już na antenie :D\nBloodborn 8 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: ez pz ( ͡º ͜ʖ͡º)\nPing_pong_ching_chong 10 mies. temu\nA ja sam se biegam, ciągle biegam biegam\n+: Moroder, Dagoth_Ur\nPing_pong_ching_chong 11 mies. temu\nKownacki do zmiany, z całym szacunkiem.\nTen mem teraz pasuje jak nigdy, to w nawiązaniu do nowego filmu Jareczka xD\n+: Cinek1070, Falcon999 +51 innych\n@Ping_pong_ching_chong: a matka siedzi w kuchni i placze\n+: Bazingaqq, Szaman_z_Bombasu +19 innych\nK........r 11 mies. temu via Android\n+: D.............a, AmadiS +4 innych\nCholera, przypomniałem sobie o tej bajce i o tym jaka ona była pojebana. I ten stereotypowy wygląd Azjatki xD\n+: oliweira, miahuoe +2 innych\nIgnasy 11 mies. temu via Android\n@Ping_pong_ching_chong ta bajka była pojebana ale co ciekawe w prawie 100% realistyczna\nOto zagadka wieczorna dla mirków xD\n#pdk #heheszki #discopolo #gownowpis #humorobrazkowy\n@Ping_pong_ching_chong: Dlaczego ktoś urodzony w 1918 roku ma w nowym dowodzie osobistym zdjęcie z młodości?\n+: szatan_z_lasu_goni_dziki, Brunuser +1 inny\nczolgistka93 11 mies. temu\n@TheMan: bo to marta grzechu warta\n+: szatan_z_lasu_goni_dziki, Freakz +1 inny\nMajor wybił kiedyś Warmianinowi zęba, uderzając go szybkim lewym?\nboboli90210 11 mies. temu\nWarmianin coś takiego mówił, nawet Major potwierdził, ale to chyba nieprawda.\nKononowicz nagrywający orędzie.\n+: adeush, Czarna_szprycha +2 innych\nCóż za piękny dzień dla Uniwersum.\n+: Urtah, psznarbkabombaska +7 innych\nTy mówisz oo, że jest bieda?\nWszędzie jest kurwa bieda.\nA ty jak wyglądasz? Nie biednie?\n+: Rapepo, lwonly +22 innych\n@Ping_pong_ching_chong pacz pacz ty mowisz ja rapuje huja pacz jak pacz rapuje tutaj pacz pacz ja bylem taki a teraz ty taki pacz\n+: mudkipz, Formbi +2 innych\nWN-NW_ 11 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: kolejne piętro fundamentów.\nZastanawiam się, czy może Jareczek, albo nawet i Major, kojarzą Pana Janka. Fakt, mieszkają na innych osiedlach, a Łoś zapytany przez Konona w których krzakach nocują, odpowiedział że przy torach na Towarowej. Według Google Maps jest to na drugim końcu miasta. Z drugiej strony, Jan jakoś znalazł się na Szkolnej. Przyprowadził go pewnie Niemiec, ale skąd on go wytrzasnął? Kto wie? Może Szczoch, Major i Pan Jan Łoś kiedyś wypili razem piwo na jakiejś melinie?\n+: maruderjanusz, PawelW124 +10 innych\nMolay 11 mies. temu\n@boboli90210: Prawda to w Moskwie.\n+: boboli90210, Hated +3 innych\nKnur, struś... kurwa Łoś.\nTo są zwierzęta które żyją na Szkolnej.\n+: nostalgia123, M.........6 +68 innych\nprawda_boboli 11 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: Łosie, jelenie, sarny, dziki, lisy, borsuki, kuny, jenoty, wilki i rysie.\n+: Kiszonego_Panie, J....o +4 innych\nMam_wiecej_niz_13lat 11 mies. temu\n@prawda_boboli: mamy poważne obawy o dalszy los cietrzewi\nSwoją drogą, to ciekawe czy Major też musiał przeprowadzić taką rozmowę z Panem Prezesem, zanim wprowadził się do chatki xD\nTo wyglądało jak rozmowa kwalifikacyjna.\n+: ziuta052, PawelW124 +2 innych\ndiabeu255 11 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: będzie jak w finale 1 z dziesięciu\n3 zawodników: Mariusz z krzaków, Major i Łoś\nKnur w roli Sznuka zadaje pytania\n+: Ping_pong_ching_chong, katnus +5 innych\nNowa postać w Uniwersum Szkolna 17.\nBezdomny i od 8 lat bezrobotny. Kawaler od urodzenia. Za młodych lat miał multum kobiet. Kiedyś gdy był na kontrakcie, jego ówczesna kobieta poznała innego podczas strajków Komunikacji Miejskiej w Białymstoku. Kolejna rzuciła go, po tym jak poroniła jego? dziecko, a raczej wyciekło jej to. Obecnie mieszka "gdzie się da". Pochodzi z Białegostoku z dzielnicy Antoniuk. Pracował kiedyś w przemysłówce jako murarz-tynkarz, ale firma upadła. Potem robił u prywaciarza w ociepleniach, ale ten go kantował. Kononowicz planuje zatrudnić go do rąbania drzewka. Z zachowania Krzysztofa można zauważyć, że bierze pod uwagę przyjęcie go pod swój dach po wymeldowaniu Majora.\nŁoś mówi, że może rzucić alkohol, ale stopniowo. Uważa jednak, że nie ma po co chodzić na terapię aby leczyć się od picia piwa, ponieważ można je wypić do obiadu.\n+: MartinoBlankuleto, fkffuuggiiririri7633318 +73 innych\nallX 11 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@Docent_nauk: a kubek 3cm?\nKokainowyKowboj 11 mies. temu\n@OstryCharakternik: Wymiąć powiadasz? Może za bardzo się dla niego spodobały?( ͡° ͜ʖ ͡°)\nCiekawe czy te nagrania z tego ich monitoringu gdzieś się zapisują, czy to tylko taki podgląd. Ile złota może się tam w przyszłości nagrać.\n@PZt37: ale na pewno nie są podpięte do sieci więc ciężko będzie coś zrobić\n+: mudkipz, lolingPL +2 innych\nSłuchając tego dialogu czuje się, jakbym słuchał dwóch pacjentów Choroszczy.\n+: kosa1410, Jolly_Roger +233 innych\n@JJOkocza: najwybitniejszy projekt w kwestii gothica jaki powstał, wprowadza coś co teoretycznie się zdarzyło i pełny dublaż, bomba\n@Ortofenylofenolan_sodu: Myslałem już, że na serio :<\nOdnosząc się jeszcze do tego wpisu, dodam tu jeszcze tego screena, który pokazuje dobitnie jak Kononowicz wyruchał mnie, i plusujących mirków zakładam że też, bez mydła, a raczej bez smalcu bożego.\n+: lwonly, mudkipz +5 innych\nN........t 11 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: a na czym stanęło, przeprosił prezydenta i jest rozejm, czy bedzie spierdolony ze stanowiska?\nJuż chyba wszyscy zobaczyli, kto na Szkolnej rozdaje karty. Wielki Warmianin ma wszystko pod kontrolą. Najpierw skutecznie blokuje pojednanie meksykańskie, teraz ustawia Strusia jak chce. Wojtek od samego początku zaczął ubezpieczać swoją strusią dupę przed wyrzuceniem z Belwederu. A to uszczelnił okna, opłacał rachunki. urządzał święta, płacił za węgiel. Zagrał va bank kupując Asterkę. Wtedy chyba poczuł, że jest już nie do ruszenia i będzie mógł szantażować Kśka do końca życia, aż tu nagle grunt pod nogami mu się na prawdę zapalił. Kononowicz wygrał kolejną bitwę psychologiczną z Majorem. Co musi zrobić 00jor, aby uwolnić się spod opresji i uścisku potężnego mlecznego człowieka? Widać przecież, że boi się opuścić chatkę bożą.\n+: T........i, Zbrodniarz_Wojenny +88 innych\nD.............a 11 mies. temu\n@TimmiTimmi: w przeciwienstwie do wszystkich twoich\nT........i 11 mies. temu\n@Dzony_ze_suonca: cieszy mnie to\nNie dajcie się nabrać, dzisiejszy film strusia już jest na kanale.\n+: Barakun91, kantorwob +42 innych\nNiepogadam 11 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: a już się zastanawiałem co jest grane\n@Ping_pong_ching_chong Nie dosyć że pasożyt to jeszcze skleretyk\nTy śmieszku tam za monitorem, podważasz moje wybory? Co? Co tam pierdolisz? Brzęczek zły selekcjoner? Ognia w oczach nie widzisz? Co? Rudzielcem mnie nazwałeś? Ciesz się, że nie jesteś dziennikarzem, bo już byś sobie z piłkarzami nie porozmawiał, a o wigilii PZPN to mógłbyś tylko pomarzyć. Elo.\n+: dyrektor, lubie-sernik +13 innych\n@Ping_pong_ching_chong: xD za kazdym razem jak Kolton wywolywal temat 'Brzeczek' to sie Rudemu cisnienie podnosilo ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nStare intra mexicano:\n+: Rapepo, boboli90210 +14 innych\nt.........y 11 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: struś jaki młody jeszcze\nM: Chciałem właśnie pozdrowić Stergard... Stergard Szczeciński\nM: Ste-sta... Jak?\nK: Hehehe, Starogard!\nM: No ja tak napisałem a teraz czytam to. Ss.. Jak Sta?\nK: STA - R - O - GARD\nM: Aha, Stary Ogard, już teraz dobrze. No non stop wydzwaniają i po prostu głupoty gadają nie wiadomo jakie.\n+: lolingPL, ToTylkoPajonk +71 innych\n@Geldon: To jeszcze śmieszniejsze xD\nthreads 11 mies. temu via Android\n@Geldon teraz już nie ma szczecińskiego. Zmienili nazwę i jest po prostu STARGARD\nAncelotti: Wygrywaj 1-2 na wyjeździe z PSG w arcyważnym meczu Ligi Mistrzów, w 84 minucie zmień napastnika.\nBrzęczek: Remis w 89. minucie Ligi Narodów - CHUJ JĘDRZEJCZYK\n+: HansLanda88, Arthizo +12 innych\ncross7676 11 mies. temu via Android\n@Ping_pong_ching_chong najgorzej cofnac sie cala druzyna vs Neymar i Mbappe , PSG karny czy gol z dupy wisi w powietrzu\nPing_pong_ching_chong 12 mies. temu\nKOCHANI, WITAM WSZYSTKICH PASJONATÓW! SZYBKA PRAWDA FUTBOLU W PRZERWIE MECZU MANU - JUVE, TUTAJ PROSTO Z OLD TRAFFORD, DAJCIE ZNAĆ TYLKO CZY MNIE DOBRZE SŁYCHAĆ. "WSZYSTKO DOBRZE" PISZECIE, TO MOŻEMY ZACZYNAĆ! NIE MOGŁEM SIĘ POWSTRZYMAĆ, ODPALAM LAJWA, YYY... "POZDRAWIAM Z TRYBUNY POŁUDNIOWEJ" NO POZDRAWIAM SERDECZNIE PASJONATA, MOŻE PO MECZU UDAMY SIĘ NA JAKIEŚ ESPRESSO. SŁUCHAJCIE, WY WIECIE ŻE JA JESTEM PASJONATEM I DLA PASJONATÓW WŁAŚNIE ODPALIŁEM TEGO STRIMA, TU PROSTO ZE STADIONU, CHCIAŁEM NAMÓWIĆ MARCINA FERDKA ALE SIĘ NIE DAŁ, KIEDYŚ Z NIM NAGRAM MATERIAŁ OBIECUJĘ WAM, A TERAZ DO RZECZY, PRAWDA FUTBOLU PROSTO Z MANCHESTERU\n+: LukaszN, Bekon2000 +4 innych\nMimo, że wiedzą, że to oszustwo, ciągle trztmają te ulotki.\n+: z..............y, Bazingaqq +60 innych\nP.........s 12 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: Po prostu na tym stole jest jeszcze skrawek wolnego miejsca to zostało wykorzystane :)\n+: Formbi, 0710\n@Ping_pong_ching_chong: mozna bylo plakato/kalendarz zrobic, wisialby na scianie tam gdzie kiedys prezydencki z Kononem cholera jasna ze nie pomyslalem\nPiątek dziś bez gola.\n+: MozgOperacji, xEwald +2 innych\nJarmuzyd 12 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: dobry zart xd\ntommie-182 12 mies. temu\n@Ping_pong_ching_chong: @Jarmuzyd: JESZCZE bez gola ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nMajor znów psznie je.\nZachęcam do paluchów w dół.\nTakich filmów to my nie chcemy, całe te.\nJest też tam potwierdzenie, że filmy od pani komornik są aktualne.\nMajor prosi o kurtkę, a Knur poprawia, żebyście 2 kurtki wysłali\nNa końcu Krzyś zdun czyści piec boży\n+: dezetka, Zubroweczka +20 innych\nhandlarz_musztardy_z_Dijon 1 rok temu\n@Ping_pong_ching_chong: ooo kurtke dla jego, jaki on kurva mądry, pewnie jeszcze markową bo on w byle czym nie będzie chodzić, pluje na ciebie pasożycie !!.\n+: Docent_nauk, ortalionowy +7 innych\nMolajcalyten 1 rok temu\n@Ping_pong_ching_chong: Nie wierzę, knur piec czyści a ten swój ryj kameruje.\n+: Bartas1992PL, Alkreni +72 innych\n@Ping_pong_ching_chong: na pewno czegoś takiego nie było. Ugułem prezydent wielokrotnie bywał gościem Lecha Kaczyńskiego w pałacu prezydenckim i bardzo go szanował\n+: Pawlikowski-33, Demon_Cleaner\nDlaczego na Chorwacja - Anglia puste trybuny?\nAlso szanuję Pana Strejlaua, w takim wieku 2. mecz pod rząd dzisiaj komentuje, że mu się w ogóle chce.\n@batomr: Na Polsacie Strejlau :D\nbatomr 1 rok temu\n@Ping_pong_ching_chong: aha troche to dziwne\nPan Strejlau coś dzisiaj strasznie dyszy xD\n+: Tomaszu, Lajsek21 +1 inny\n+: wonszrzeczny, whole_train +566 innych\n@Ping_pong_ching_chong: złoto :D\nKuba12342 1 rok temu via iOS\nBtw polecam wywiady TDFa z np Rawiczem na YT, a potem oglądnijcie sobie cokolwiek Peji. Przepaść między nimi to jakieś 100 IQ.\nMajor kupując węgiel i asterkę zapewnił sobie właśnie dożywotni meldunek na US17. Pewnie nie musiał tego robić, ale teraz to dopiero będzie wypominanie i szantaż xD On pasożyt? Jak on węgiel i opla kupił, o uszczelkach już nie wspominając.\n+: Vurza1, marv0oo +34 innych\n#kononowicz melestował, wpiszcie sobie #patostreamy\nPrzem10 1 rok temu via Wykop Mobilny (Android)\n@Ping_pong_ching_chong: odpowiedzialnosc karno sadowa\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Ping_pong_ching_chong


Obwoluta Pandora Hearts # 1 – Waneko Waneko\nObwoluta Pandora Hearts # 1\nObwoluta Pandora Hearts # 1, planowana premiera tego tomu to 1 października 2012. Przypominamy, że w naszym sklepiku można kupić przedpłatę za pierwszy tom, prenumeratę na tomy 1-5 oraz na tomy 1-10.\nPS. Pod obwolutą znajduje się dodatkowa historyjka narysowaną przez autorkę, tak jak ma to miejsce w “Kuroshitsuji.”\n24 odpowiedzi na “Obwoluta Pandora Hearts # 1”\n24 lipca 2012 o 14:03\nFakt, że obwoluta będzie matowa sprawia, że jestem jeszcze szczęśliwsza!\nKocham Pandora Hearts ^^\n24 lipca 2012 o 14:08\nNie mogę się doczekać tej premiery! I jestem ciekawa tych historyjek pod obwolutą ^^ Ach, jeszcze raz dziękuję wam, Waneko za wydanie mojej ulubionej mangi :3\nTakie kwiatki jak “wtym” powinny być wyeliminowane. Błędy interpunkcyjne też są. Ale zdaję sobie sprawę, że to tylko pokazówka, na szybkiego.\nJa to mam po prostu nadzieje że jak będzie ten szary pasek to postaracie się żeby zawsze był na tej samej wysokości, bo jak będzie nierówno to będzie strasznie na półce wyglądać.\nMówię to bo przy Jak powstaje manga tom 10 ma cyfrę wyżej niż inne tomy a napis waneko jest w raz jedną raz w druga stronę.\naa nie powinno być w tym 5% vat? 😛\n24 lipca 2012 o 20:14\nPoczątkowo byłam sceptycznie nastawiona do tej pozycji, ale na chwilę obecną nie mogę się już doczekać pierwszego tomu 🙂\nNie podoba mi się, iż na grzbiecie nie ma miniaturki obrazka, tak jak ma to miejsce w przypadku japońskiej wersji. Uważam także, że napis Pandora Hearts w tym miejscu powinien mieć grubszy i ciemniejszy obrys.\n25 lipca 2012 o 06:51\nNie rozumiałam tego całego zachwytu Pandorą, póki nie obejrzałam anime i całej mangi nie pochłonęłam w trzy dni. Nie pamiętam, kiedy cieszyłam się tak na jakaś mangę. Już chyba Dengeki takiej radochy u mnie nie wywołało 😀\n25 lipca 2012 o 07:42\nskoro już ktoś przyczepił się grzbietu, zastanówcie się nad tym czy 1 powinna być taka duża i czy zmieści się Wam tam 10 bez manipulacji rozm. fontu, takie zabiegi też źle wyglądają, ogólnie okładka jest taka sobie, ale wiadomo, że ważne to co w środku, ciekawe czy skuszę się na tę mangę, sama jeszcze nie wiem\na czemu od 16 lat? Bo troszke krwi czy co?\nkupotraszka – krew się pojawia nieco później (i to w rozsądnej ilości, a nie ręka noga mózg na ścianie), ale myślę, że to ze względu na klimat, a nie na krew.\nCzytając komentarze przypatrzyłam się obwolucie i grzbiet rzeczywiście nie wygląda zbyt specjalnie…\n25 lipca 2012 o 13:00\nAle… ale… “nadzieji”? ;A; No prrrroszę. Całe szczęście, że nie ma “zagatki”, bobym się pocięła wafelkiem do lodów. Z dalszego czepiania – tekst, że od szesnastu lat mógłby być mniej inwazyjny. Od osiemnastu to rozumiem, że trzeba pokrzyczeć, w końcu krew, flaki i seks, ale tutaj ani flaków, ani seksu nie ma (a przynajmniej nie na widoku) więc wystarczyłaby mała, gustowna notka. W kolorze czarnym. I jakaś bardziej ludzka czcionka, bo przy próbie czytania tego cudu oczy wypłynęły mi przy drugim zdaniu. Aua.\n26 lipca 2012 o 14:02\nTak zgadzam się mogła być lepsza okładka ,zgadzam się ze wszystkimi komentarzami wyżej\n26 lipca 2012 o 23:09\nWhat the earth? Pandora Hearts od szesnastu lat? Czy my na pewno rozmawiamy o tej samej mandze? Na samym początku pomyślałam, że chodzi wam o to, że wydawnictwo Waneko ma 16 lat. Teraz na serio nie wiem co myśleć xP Przeczytałam trochę mangi, obejrzałam całe anime…\nNie ma nic strasznego, no chyba, że te “czerniejące” twarze z czerwonymi oczami.\nOgólnie to bardzo się cieszę na to, że Pandora Hearts będzie w polskiej wersji językowej. Chyba będę kupować, bo anime bardzo mi się spodobało.\n27 lipca 2012 o 14:56\n@ Lawree – wszystkie oznaczenia inne niż “od 18 lat” są wyłącznie sugestią, tak więc to oznaczenie ma jedynie pokazać, że jest to manga o dosyć “mrocznym” charakterze (np. jest w niej krew, przemoc, itp) Przy okazji, to nie jest tak, że jeżeli ma się mniej niż 16 lat to Pandory się nie kupi, no chyba że sprzedawca będzie zbytnio nadgorliwy.\n28 lipca 2012 o 01:18\nTrochę tandetnie to wygląda. Już nie mówię o tych błędach, bo to zapewne poprawicie. Ale po co to szare tło na grzbiecie? Nieestetyczne. Lepiej by było zostawić białe i dodać obrazek. Te czerwone ramki przypuszczam, że znikną więc o ich nie wspomnę. Druga rzecz – nie wystarczy ISBN-u napisać czarną czcionką? Po co się bawić w obramówki, skoro na białym tle i tak wszystko ładnie widać? Również w pełni podpisuję się pod tym co napisała Hisayo-chan o inwazyjności tekstu “od 16 lat”. Aczkolwiek cieszy mnie, że jest to obwoluta i pozostawiacie oneshot na okładce <3 W wydaniu od Yen Press tego niestety brakuje.\n28 lipca 2012 o 17:03\nSzary pasek jest w porządku, dokładnie taki sam jest w oryginale, tylko nie wiem dlaczego zrezygnowano na grzbiecie z miniatury :/ Nie wiem też po co są te obramowania ISBN i nazwy wydawnictwa oraz napis od 16 lat, przecież to manga dla nastolatków (12-15 lat).\nRed ma rację, manga ma target deczko niższy i to ona powinna dostać rating 15+, nie Kuro. W którym to Kuro mordują się już w pierwszym tomie, krew leje się gęsto a często, Sebastian morduje niewinne osoby za poleceniem dwunastolatka a to wszystko z uwodzicielskim uśmiechem na twarzy, jakby mordowanie było rzeczą tak wspaniałą, że aż panny sznurem. I tutaj by się przydał rating 16+, nie w Pandorze. W Pandorze takich cudów nie ma. W ogóle Pandora jest nieporównanie BARDZIEJ i zasługuje na więcej. Notabene – kolorki omake zostaną zachowane? Bo pod Rufusem było różowo, chcę to zobaczyć…\nŚrednio podoba mi się projekt obwoluty, ale ważniejsza jest zawartość. Nie wiem jeszcze czy zdecyduję się na zakup tej pozycji, zobaczymy.\nZgadzam się z pozostałymi komentarzami i mam też nadzieję, że wydawnictwo ich nie oleje kompletnie, tylko ustosunkuje się do nich. Serio, wyjdzie mu to na dobre. Oprócz tego jest wszystko jest cacy i oki ^^\n3 sierpnia 2012 o 20:31\nMi też średnio się podoba.\nNie powinni usuwać miniaturek, poprawiłbym też logo waneko, bo trochę się wysuwa z grzbietu. O błędach ortograficznych nawet nie mówię, bo wierzę w to, że znikną i nie powtórzy się to, co spotkałem w Dengeki Daisy (jestem na tym punkcie bardzo wrażliwy).\nJak mówi Shasei, jeśli posłuchają tego, co jest tu wypisane, to wyjdzie im na dobre 😛\n4 sierpnia 2012 o 13:04\nŚwietna jest ta okładka ^^ kurcze zastanawiam się czy będzie trzeba ją kupować czy nie.. bo akcja bardzo późno się rozkręca;/;/ trzeba aż czekać do 65+ chaptera żeby coś zaczeło się coś ciekawego dziać;/\nDziękujemy za uwagi odnośnie obwoluty Pandory, część z nich wzięliśmy pod uwagę i dokonaliśmy kilku zmian, np: zmieniliśmy czcionkę, poprawiliśmy kolory i obwódki wokół loga oraz lekko zmieniliśmy oznaczenie wiekowe. Nie mogliśmy jednak ingerować w każdą część obwoluty, bowiem ogólny jej układ został już ostatecznie zaakceptowany przez Japonię.


Beata Bednarz, ZA TAMTYM LWOWEM\nLwów, 30 kwietnia 1913\n[…] W ogrodzie wielkie zmiany zaszły. Ponieważ przed brzoskwinią od Kaleczej ku Asanowej budzie ma się robić ulica, więc zabrało się wszystkie lepsze krzewy i kwiaty na stronę północy, tj. od strony dużej sosny i tam na stokach posadzone zostały maliny, agresty, porzeczki, tarniny, głogi, zaś na płaszczyźnie przed jadalnym pokojem i dużem salonowem oknem posadzono Kaziowe piękne bzy i resztę waszych, między innemi i ten twój śliczny ciemnowiśniowy. […] Całą tą przeprowadzką kwiatów i przenosinami ławki kierował Lubiś [Luk], który sobie wziął za zadanie tę połowę ogrodu, podczas gdy Kazio z Dziopą i Maryną pracuje na inspektach. Na około kamiennego stołu i trzech białych ławek przed salonem jest dany nowy ganek, bo tamten był spróchniały, wygląda tak samo jak dawny, tylko się stała przy robocie wielka szkoda, bo stolarze złamali tę boczną starą gałąź bluszczu, która się zakręcała nad ławką. Strasznie nam żal było, ale może jakoś z czasem narośnie znowu. […]\n(List Maryli Wolskiej do syna Juliusza, cyt. za: Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk, Szuflada,\nWydawnictwo Literackie, Kraków 2018, s. 133–134)\nMaryla Wolska, ok. 1895 (źródło: Polona.pl)\n„Zaświecie”… We wspomnieniach i wierszach Maryli Wolskiej i jej córki Beaty Obertyńskiej lwowska willa jawi się jako miejsce mitologiczne wręcz, pełne idealnego zespolenia artystycznej atmosfery z prozą codzienności. „Zaświecie”, jego dawni mieszkańcy i goście powinni […] pozostać na zawsze w pamięci najdalszych nawet polskich pokoleń jako jedna z piękniejszych kart historii i kultury Lwowa – napisał wybitny historyk literatury polskiej, urodzony we Lwim Grodzie, Artur Hutnikiewicz. Okazuje się, że to miejsce nie pozwala o sobie zapomnieć, że duchy jego przeszłości kłębią się w zakamarkach domostw potomków Maryli Wolskiej i oddziałują na kolejne generacje nie tylko Wolskich, lecz także Pawlikowskich, Szczepańskich, Szumanów i Turowiczów. Opublikowana pod koniec ubiegłego roku książka Szuflada Katarzyny Szczepańskiej-Kowalczuk odsłania sekrety „Zaświecia”, odziera go do pewnego stopnia z pięknoduchostwa, odwraca naturalny porządek wyobrażeń o tym domu. Życie każdej postaci zasłużonej, kiedy się je ogląda i rozważa z pewnego już oddalonego punktu w czasie, staje się w oczach potomnych żywotem symbolicznym ze względu na stopienie się w niej prądów intelektualnych, artystycznych czy narodowych danej epoki. Tak też było chyba ze spojrzeniem Katarzyny Szczepańskiej-Kowalczuk na Marylę Wolską. Po znalezieniu w szufladzie rodzinnych epistołów i innych pamiątek prawnuczka musiała zrewidować swoje myślenie o sławnej poetce, szczególnie w odniesieniu do prywatnej sfery jej egzystencji. W trakcie styczniowego spotkania w szczelnie wypełnionej czytelnikami krakowskiej Księgarni pod Globusem autorka powiedziała, że jej celem było odtworzenie historii jej dziadków, ale cała przygoda z odkryciem ich listów doprowadziła do czegoś więcej, do lepszego poznania jej matki, w której odnalazła cechy Maryli Wolskiej. Padła opinia, że jest to książka wielowątkowa, ale przede wszystkim, jak uzupełniła autorka, opowiada o kobietach, w szczególności o jej matce Danucie Wolskiej. Wyznała również, że jej ojciec, Jan Józef Szczepański, często mówił: „No, tak, panowie Wolscy”, przywołując cechy ujawniające się u mężczyzn należących do rodziny Wolskich jako zły przykład, bo mają zgubny gen, polegający na słabości charakteru. Martwił się tym, że jego syn też go odziedziczył, o czym świadczy przywołany przez córkę w jej książce fragment Dziennika pisarza.\nZ powojennej szuflady\nNic się nie kończy, nic się nie zaczyna.\nMy, ziemia – słońce – ptak, czy ozimina.\nW żywota wielkim, wiecznym kołowrocie,\nJedno jesteśmy! Jeden wątek pasma,\nKtóre ta mądrość, co na wszystko czas ma,\nTka wciąż – i zwija znów i nie przecina –\nI nigdy w swojej nie stanie robocie.\n(Maryla Wolska, Z przedwojennej szuflady, w: Dzbanek malin, Biblioteka Medycka, Medyka 1919, s. 58)\nO tym, że w starych kątach i sprzętach domostw może zastygnąć czas i drzemać cień dawnego życia przodków, o czym pięknie napisała młodopolska poetka w wierszu pod tytułem Na dnie zwierciadeł, przekonała się w 2009 roku jej prawnuczka, Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk. W krakowskim mieszkaniu Szczepańskich przy ulicy Helclów, w dużej szufladzie położonej na dole potężnej i ozdobionej lustrem szafy, jej matka, Danuta z Wolskich, przechowywała najpierw muszle i korale przywożone z egzotycznych podróży, a potem potajemnie zamieniła te przedmioty na listy swoich rodziców. Za symbolicznie sprzęgnięty z tym nieoczekiwanym zdarzeniem można uznać fakt, że babcia Danuty, Maryla Wolska, nadała zapisanym przez siebie wspomnieniom tytuł Quodlibet. Pisanie przerwała jej śmierć w wieku pięćdziesięciu siedmiu lat. Dokończyła je córka, która także została poetką, Beata Obertyńska, dorzucając do nich swoje, pod nazwą Quodlibecik. Co oznacza to słowo? Quodlibet to jakby płytka szuflada, wieszana na gwoździu jak obraz, pokryta szkłem. Dno bywa wyścielane atłasem, do którego przyszpila się lub zawiesza na gwoździu bliskie sercu drobiazgi. Na dnie takiej czy innej szuflady wielu z nas trzyma pamiątki swoje lub należące do krewnych. Zawarty w tytule zacytowanego wiersza wspomnień młodopolskiej poetki mebel staje się po odkryciu Katarzyny Szczepańskiej-Kowalczuk jeszcze silniej przemawiającą do wyobraźni metaforą. Szuflada chowała „pożółkłe, dawne listy”, w których czaiły się rodzinne sekrety. Znalezisko to stało się dla córki Jana Józefa Szczepańskiego początkiem wyjątkowej, niepozbawionej kolców, podróży w głąb swojej tożsamości. Z szuflady wydobyła klucz do zamkniętych przez jej matkę drzwi. Od razu domyśliła się, kogo za nimi znajdzie, i że będzie już mogła, a nawet musiała, podzielić się tym, co zobaczy po drugiej stronie.\nFotografia ślubna Beaty i Józefa Obertyńskich, 1918\nKatarzyna Szczepańska-Kowalczuk nadała swojej książce formę szkatułkową, jakby na wzór mebla, z którego wydobyła niezwykłe znalezisko. Luźne zestawienie niejednorodnych segmentów stanowi właśnie nieszablonową zasadę kompozycyjną. Nie stoją owe segmenty osobno ani nie wpadają na siebie bezładnie, ale w sposób celowy przenikają się, odsyłają do siebie, dopełniają wzajemnie, jedne w drugich znajdują przedłużenia i echa. Są częściami tej samej, choć na pozór fanaberyjnej, skonstruowanej całości – quodlibetu. Posiłkując się i manewrując specjalnie takimi formami narracyjnymi jak reportaże z podróży w czasie i przestrzeni, osobiste refleksje, komentarze do cytowanej korespondencji dziadków, jak elementy klechdy domowej, jak urywki zeszycika, kalendarzyka, dokumentu czy autobiografii, obrazki, zapiski, stare zdjęcia, jak okruchy rozbitego zwierciadła, autorka dokonuje rodzinnej wiwisekcji, by poznać lepiej siebie i swoich przodków. Z tego pieczołowicie poskładanego puzzle wyłania się nie tylko nieznane dotąd oblicze toczącego się na początku XX wieku życia w słynnej willi, lecz także uniwersalna opowieść o odwiecznie ludzkich problemach, zawsze jakoś skandalicznie zagmatwanych.\nIm dłużej się przyglądam tej rodzinnej historii, tym lepiej widzę, ile ma w niej udziału Maryla Wolska – nieprzenikniona dama z fotografii na maminej półce z książkami. I znów, by to zrozumieć, trzeba zrobić krok w tył i przypatrzyć się tej postaci.\n(Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk, Szuflada, Kraków 2018, s. 206)\nAutorka tych słów wtargnęła do środka „Zaświecia” przez szufladę. Razem z nią zatem przyjrzyjmy się postaci wybitnej poetki w świetle znalezionej korespondencji i innych archiwaliów, a także życiu, które toczyło się na ulicy Kaleczej 20 na przełomie XIX i XX stulecia…\nWilla położona była w starym, pięknym sadzie, na stokach cytadeli lwowskiej, w pobliżu Ossolineum. Kupił ją w 1898 roku dla młodziutkiej żony Maryli z Młodnickich prężny w tamtych czasach przedsiębiorca, wizjoner, idealista, poliglota i jeden z twórców galicyjskiego przemysłu naftowego – Wacław Wolski. Z okresu największego powodzenia jego nafciano-patentowego interesu pochodzi zabawny wątek o tym, jak jeden z kanadyjskich milionerów, z którym współpracował, przesyłał zaskakujące upominki. Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk przypomina rodzinną anegdotę o tym, że najosobliwszym prezentem było ogromne koło szwajcarskiego sera, które odznaczało się tak mocną wonią, że użyto go wreszcie jako zapory przeciw złodziejom, wieszając prezent w odległej części domu, gdzie „własną piersią” miał nieproszonym gościom zagradzać drogę. Duszą, ozdobą i panią domu od pierwszego dnia objęcia tej posiadłości stała się Maryla Wolska. Ponieważ była z natury istotą marzycielską i poetyczną, od razu dostrzegła wyjątkowy urok domu skrytego w gąszczu rozległego ogrodu, na zacisznej ulicy, więc go nazwała „zaświeciem”, bo leżał naprawdę jakby za światem. Z czasem dopiero miasto podpłynęło do nas tak blisko, że znaleźliśmy się w śródmieściu – jak napisała we wspomnieniach jej córka Beata. Dom znajdował się niejako poza zgiełkiem świata, ale nie panowały w nim tylko spokój i sielskość. Toczyło się w nim wartkie, niepozbawione poważnych trudności życie. Oprócz Maryli Wolskiej artystyczną atmosferę willi przez okres trzech lat tworzyli jej przyjaciele, których ochrzciła mianem płanetników: Leopold Staff, Józef Ruffer, Władysław Orkan, Ostap Ortwin, Jan Kasprowicz. Czytali kolejno swoje utwory, śmiali się, dyskutowali, a z nami bawili się w „żandarma i zbója” – zapamiętała córka poetki Beata. Przez pobudzające klimat twórczy „Zaświecie” przewijali się także przyjaciele i koledzy akademiccy ojca Maryli, Karola Młodnickiego: Jan Matejko, Henryk Rodakowski oraz brat Albert (Adam Chmielowski), któremu Maryla Wolska poświęciła jeden ze swoich pełnych uroku wierszy. Opiewa w nim swój dom, gdy: Jeszcze widok daleki, wesoły / Z naszego ganku / Na kopiec i wszystkie kościoły, / Aż po cesarski lasek, / Nie zarósł jak dziś dachami. O ganku, z którego roztaczał się widok na Wysoki Zamek, Ratusz i całe miasto, wspomina z rozrzewnieniem także w Qudlibecie. Niektórzy poeci staną się szczególnie bliskimi przyjaciółmi rodziny, jak na przykład Władysław Bełza, o którym Maryla Wolska napisze, że należał on do takich ludzi, o jakich Tatko mawiał: „Wiecie, on jest nadzwyczajny, ale takich już nie ma…”. Bełza zostanie ojcem chrzestnym najstarszego syna poetki. Dedykował mu swój najsłynniejszy wiersz Katechizm dziecka polskiego. Podczas wojny polsko-ukraińskiej Ludwik zostanie rozstrzelany wraz z grupą dwudziestu czterech Polaków na zamku w Złoczowie.\nMatką Maryli Wolskiej była Wanda Monné, a ojcem malarz Karol Młodnicki, on zaś – serdecznym przyjacielem Artura Grottgera. Twórca cenionych cyklów patriotycznych Polonia i Lithuania zmarł bardzo młodo na gruźlicę, a Karol Młodnicki ożenił się z jego narzeczoną Wandą. Nieszczęście ocieniające młodość Wandy znalazło po latach swoje odzwierciedlenie w albumie Artur i Wanda, wydanym w 1928 roku z inicjatywy Maryli i Wacława Wolskich. Kult pamięci Grottgera uprawiała Wanda Monné przez całe swoje życie, do czego włączała rodzinę. Miała w tym szczególnego sprzymierzeńca, swojego męża, który w ten sposób czcił przyjaciela i wspierał żonę. Jak zapamiętała Maryla Wolska, gdy kartony z albumu Mamy szły na wystawę którąkolwiek, Ojciec sam wkładał je pod szkło i nigdy żaden introligator nie tknął ram z nimi. […] Gdy ciężkie położenie materialne i niedomaganie Ojca skłoniło Mamę do rozstania się z szeregiem tych rysunków w roku 1894, odczuł to Ojciec jako moralną katastrofę, której nie przebolał nigdy.\nZ małżeństwa Maryli i Wacława Wolskich zrodziło się pięcioro dzieci: Ludwik, zwany Lukiem, Kazimierz, Beata (Dziodzia), Juliusz i Aniela (Lela). Jaką matką była Maryla Wolska? Według Beaty Obertyńskiej, pozbawiona była talentów pedagogicznych i sama musiała to czuć. Mama miała z naszym najmłodszym dzieciństwem, a może dzieciństwem w ogóle, najmniej do czynienia. Nie „wodziła” sama swoich kurcząt. Choć nas bardzo kochała, choć miała do nas duży zmysł (zwłaszcza optyczny), choć się nami cieszyła, lubiła nas popieścić i uściskać – nie podścieliła się naszemu dzieciństwu, jak wiele matek już wtedy, a chyba wszystkie już dziś – napisała najstarsza córka w Quodlibeciku. W epoce Maryli Wolskiej matki, jeśli mogły sobie na to pozwolić i jeśli tak wolały, nie musiały same niańczyć swoich piskląt, zwłaszcza gdy mogły mieć pewność, że ktoś zrobi to daleko lepiej od nich – dodaje Beata Obertyńska. Wszystkie dzieci odczuwały, że są z matką mało zżyci, za mało spoufaleni. Ujawniona w książce Szuflada korespondencja dopełnia obraz Maryli Wolskiej jako matki, która, jak się okazuje, nierówną miarą obdarzała uczuciem swoje dzieci. Troski, wyrozumiałości i cierpliwości z jej strony pozbawiony był szczególnie Juliusz, najmłodszy z synów (urodzony 19 września 1899), z powodu kłopotów w nauce. Zacytowane w książce listy napisane przez jego o dwa lata młodszą siostrę Lelę oraz starszą siostrę Dziodzię wskazują, że w wieku dwunastu lub trzynastu lat został przez rodziców wysłany w celach edukacyjnych aż do Niemiec, do tamtejszego „zakładu dla dzieci trudnych”. Po latach z całego rodzeństwa tylko Dziodzia mogła wyjaśnić przyczyny oddalenia chłopca od rodziny i – czując taki obowiązek wobec bratanicy Danuty – napisała na maszynie tekst i w latach siedemdziesiątych przysłała go do niej pocztą. Jak tłumaczy w tym tekście Beata Obertyńska, Juliusz „był dzieckiem niepożądanym”, czwartym z kolei, a ponieważ okres ciąży Maryla spędziła w depresji, po urodzeniu synka Wacław Wolski na osłodę podarował żonie parę złotych kolczyków z turkusami oprawionymi w brylanty. Poetka prześle je potem jako prezent ślubny Stefanii – żonie Juliusza – w sierpniu 1925 roku, ze słowami wyjaśnienia: Jak wiesz, na ślubie Twoim mnie nie było – dziś więc, gdy już masz córeczkę i gdyście się osiedlili może na czas dłuższy i żal Twój niesłuszny minął, posyłam Ci tę pamiątkę, którą ongiś otrzymałam od Tateczka, abyś ją nosiła, wspominając nas obojga – a kiedyś przekazała Waszej dziewczynce, którą ucałuj ode mnie. Z tych kolczyków powstanie pierścionek noszony potem przez prawnuczkę Danutę Wolską.\nOd niemowlęctwa Juliusz chorował, a w wieku szkolnym jego kłopoty zaczęły dotyczyć dodatkowo nauki, gdyż nie mógł opanować umiejętności poprawnego czytania (w tym nut mimo posiadania doskonałego słuchu muzycznego), pisania i mnożenia. Rodzice uważali, że te braki są wynikiem lenistwa, zawziętości i niechęci, dlatego stracili do syna cierpliwość i wysyłali do różnych szkół. Beata Obertyńska, portretując w Quodlibeciku młodszego brata, wprost stwierdziła, że jeden Julek był na osobnych, żałosnych zresztą prawach. Po szeregu w niemowlęctwie przebytych konwulsji miał wielkie trudności z nauką. Poza tym był najkompletniej normalny, sprytny, dowcipny, ładny, wyrośnięty, wyjątkowo muzykalny i wyjątkowo dobry. Dziś łatwo ustalić, że źródło doświadczanych przez niego problemów w nauce tkwiło w zaburzeniu, jakim jest dysleksja. Ciągłe utrapienia przeżywane z powodu syna przeobraziły się u Maryli Wolskiej w trwały uraz do niego. Jako matka dużo uwagi nie poświęcała wszystkim swoim dzieciom, ale tylko z najmłodszym synem nigdy nie nawiązała nici porozumienia. Babcia Wanda Młodnicka potrafiła dostrzec jego zalety, ale też bywała wobec Julka uprzedzona i surowa. Po odesłaniu wnuka do specjalnej placówki w Niemczech żaliła mu się w liście napisanym 19 października 1912 roku: Jaka to szkoda, żeś się nie chciał uczyć w domu, w Ojczyźnie, tylko trzeba dla Ciebie było zagranicznej szkoły! Weź że się choć teraz do pracy, aby Tatko kochany za wszelkie koszta jeszcze dalszego nie miał zmartwienia. Maryla Wolska zaś pisze do synka rzadko, ale kwieciście, jak na poetkę przystało. Obficie opisuje toczące się na „Zaświeciu” kolorowe życie oraz wplata między wierszami swoją matczyną gorycz: A wiesz przecie, żebyśmy woleli wszyscy, abyś mógł być z nami jak inne dzieci. Tej zimy jednak dobrze, że Cię nie było we Lwowie. […] Kocham cię za to, że się lepiej uczysz. Beata Obertyńska we wspomnianym wyżej tekście z lat siedemdziesiątych XX w. zauważa, że owa „niedomoga”, polegająca na braku właściwej koordynacji między mózgiem a mową, całemu szeregowi dzieci utrudniło, opóźniło czy uniemożliwiło naukę, a często nawet płynne czytanie. Juliuszowi Wolskiemu na pewno uniemożliwiło, gdyż nie zrobił matury, a bez niej jedną z niewielu szans pozwalających wtedy mężczyźnie bez wykształcenia na samodzielny byt stanowiła praca na roli. Taką drogę zresztą podsuwała mu rodzina, bagatelizując jego kłopoty ze zdrowiem i brak zainteresowania rolnictwem. Choć przejawiał talent do muzyki i do języków, nie mógł w pełni z nich skorzystać, bo z trudem przekładał je na transkrypcję.\nKatarzyna Szczepańska-Kowalczuk jako nastolatka poznała osobiście ciocie, czyli dwie córki Maryli Wolskiej: Beatę Obertyńską (Dziodzię) i Anielę (Lelę) Pawlikowską. Ciocie odwiedzała w Londynie, dokąd wygnała je wojenna zawierucha. Siostry gnieździły się w mieszkanku na poddaszu na Clifton Gardens. Nie przyszło do głowy młodej wówczas Katarzynie Szczepańskiej zapytać je o swojego dziadka Juliusza Wolskiego, a one same nigdy nie wspomniały w jej obecności o ich bracie. Wokół Juliusza, a także Ludwika (Luka), panowało w rodzinie od dawna milczenie, które musiało wykluć się wcześniej, w innym domu. Nosił nazwę Zaświecie i mieścił się we Lwowie. Tam urodził się dziadek Julek jako czwarte z pięciorga dzieci Wacława Wolskiego (inżyniera, wynalazcy i współwłaściciela pól naftowych na Ukrainie) oraz Maryli z Młodnickich – młodopolskiej poetki. Tam też pewnego razu zjawiła się Stefania. W tym momencie dzięki szufladzie, której zawartość poznajemy za sprawą książki prawnuczki poetki, wkraczamy w nieznany dotąd skrawek świata rodziny mieszkającej we Lwowie, w „starym domisku, obrośniętym bluszczem”, jak określi swoją posiadłość Maryla Wolska w liście do krytyka literackiego Artura Górskiego.\n„Po hrociczku i buzi posyłam na listeczku” – historia miłości między Juliuszem Wolskim a Stefanią Hrachowiną\nKiedy wybucha pierwsza wojna światowa, Juliusz ma piętnaście lat i wraca do domu, który opustoszał bez sióstr i braci. Gospodarzy jego dawna niania, Emilia Strowska, zwana w rodzinie Wolskich „Panomcią”, która zawsze opiekowała się nim z największą czułością. Pomaga jej pochodząca ze Skolego (tej górskiej miejscowości, gdzie Wolscy mieli dom zwany Storożką) Hucułka Stefania, która być może liczyła wtedy osiemnaście lat. Julek zna ją jeszcze właśnie ze „Storożki”. W niespokojnym czasie, kiedy bieda nie omija także domu Wolskich, Juliusz i Stefania zbliżają się do siebie, o czym świadczą odkryte w szufladzie na ul. Helclów w Krakowie przez ich prawnuczkę liściki adresowane do Wielmożnej Pani Stefanii Hrachowiny, Lwów ulica Kalecza 20. Wszystkie zdradzają jego kłopoty z ortografią. Po odsłużeniu wojska wysłano Juliusza do Goszyc, by tam pod okiem ciotki Marii (Mimy) Zawiszyny (siostry ojca) uczył się na agronoma. To właśnie między innymi z Goszyc pisał do Stefanii, którą w pierwszym liście, wysłanym prawdopodobnie wiosną 1920 roku, tytułuje „Tusiątkiem Najmilszym”. Wieżę Ci bardzo, że Ci się to nie może w głowinie pomieścić lecz w mojem telepiącym jeszcze sercu ty się tylko jedna mieścisz i to od dawna – wyznaje Jul. W kopercie ze zdjęciami autorka książki Szuflada znajdzie dwie fotografie Stefanii wykonane w atelier. Jedno z tych zdjęć wykradł Juliusz mężczyźnie, z którym była ona przez pewien czas związana, a warto dodać, że od lwowskich adoratorów nie mogła się opędzić. Widzimy na nim niepospolitej urody kobietę, siedzącą w dostojnej pozie, o melancholijnym spojrzeniu dużych i skośnych oczu. Stefania wrosła w dom na „Zaświeciu” do tego stopnia, że jakby zapomniała o pochodzeniu i zerwała więzy ze swoją rodziną. W ciągu dziesięciu czy jedenastu lat z „pokojowej” przeistoczyła się w domownika, a dla Maryli Wolskiej, do której zwracała się czule, mówiąc tak jak prawdziwi członkowie rodziny: „Mau” albo „Mameczku”, była, jak zauważa Beata Obertyńska, „podporą, pomocą, wyręką”. Maryla Wolska obdarzała Stefanię dużym zaufaniem i przywiązaniem. Jednak nie mogła wiedzieć (zbyt zajęta była własną osobą i poza tym zakochani starannie trzymali sekret w tajemnicy), że jej syna Juliusza i pracującą w jej domu Rusinkę Stefanię łączy silne uczucie. Jako zabawny można potraktować fakt, że nie zdając sobie z tego sprawy, od pewnego momentu sama zaczęła aranżować tej parze małżeństwo. W jej wizji Stefcia miała zostać zawieziona na ślub karocą. Poetka, która bardzo lubiła mieć kontrolę nad otoczeniem i pragnęła, aby ludzie i sprawy zgadzały się z jej wyobrażeniem, z dezaprobatą przyjęła wiadomość o potajemnym ślubie jej syna Juliusza ze Stefanią, mimo że ją ceniła i na dodatek sama zaplanowała ten związek. Dopóki wszystko układało się po jej myśli, potrafiła być dla ludzi wielkoduszna. Gdy w jej odczuciu sprawiali jej zawód, a scenariusz nie układał się po jej myśli, stawała się oschła i zrywała kontakty.\nKorespondencja nie jest kompletna – brakuje na przykład listów pisanych przez Stefanię do Goszyc, ponieważ albo je Juliusz Wolski zniszczył, albo w trakcie wielu swoich wędrówek za pracą pogubił. Stefania jednak zachowała epistoły od Jula. Zanim ich związek zaczął nabierać poważniejszych kształtów, rozważała propozycje małżeństwa od innych mężczyzn, a Juliuszowi ojciec i ciotka szukali najlepszej partii, którą miała być panienka z sąsiedztwa Goszyc. Epistoły z 1921 roku wskazują, że rozumieli daremność wzajemnych uczuć, nie wierzyli, że uda im się połączyć, mając akceptację rodziny Wolskich. Dlatego każde z nich próbuje ułożyć sobie życie pod dyktando obowiązujących konwenansów i przypisanej im przez otoczenie roli. Losy ich obojga zaczną zmieniać się w lecie 1922 roku. To wtedy ponoć pojawia się pomysł Maryli Wolskiej, by ich ze sobą zeswatać. Układa swój scenariusz, nie wiedząc, że oboje w swoich marzeniach już dawno próbowali taki sam tworzyć. Ten sekret początkowo nie wychodził poza ściany zaświeckiego salonu. Z listów Juliusza wybrzmiewa nadzieja na wspólne życie z ukochaną Tufcią, później jednak wyłania się z nich coraz częściej niecierpliwość z powodu przedłużającej się niemożności zrealizowania planów, aby po ślubie mogli zamieszkać na „Storożce”, ponieważ nie ma on żadnej trwałej pracy ani stanowiska. Dużą rolę we wcielaniu pomysłu Maryli Wolskiej w życie odgrywał Michał Pawlikowski (zwany Szuszundrą), jej przyszły zięć. Po śmierci męża stał się głową lwowskiego klanu Wolskich. Przyjaźnili się od 1903 roku, kiedy młoda poetka pojawiła się na zakopiańskim Kozińcu na zaproszenie Pawlikowskich. W korespondencji wyjętej z szuflady Michał Pawlikowski wzmiankowany jest na początku lat dwudziestych bardzo często – jako przyjaciel domu i narzeczony Leli. Odkrywczyni tych epistołów przypuszcza, że po wojnie, po śmierci Luka i utracie Wacława, a potem matki Maryla powierza w jego ręce zarówno zabagnione finanse domu, jak i całą swoją bezradność i że ślub młodszej córki znów po części jest scenariuszem, za pomocą którego próbuje zaklinać nie dość przychylną sobie rzeczywistość. Plan matrymonialny dwóch aktorów tego scenariusza przeciąga się, o czym żali się Jul w liście wysłanym w grudniu 1922 roku do Tufka z Perepelnik, gdzie ulokował się w nadziei objęcia posady w organizowanym tam młynie. Niepewna sytuacja doskwiera narzeczonym, tym bardziej że odczuwają, jak niewiele zależy od nich samych, a dużo od sprzyjających układów czy działań rodziny. Na początku 1923 roku pojawi się dodatkowy problem, który pogorszy położenie Juliusza. Bez ceregieli i lekkim tonem informuje w liście narzeczoną o próbie sprzedaży swojego (?) dziecka, które urodziło się w wyniku romansu z niejaką Marynką. Dzięki wyjętej z szuflady korespondencji dowiadujemy się zatem o kolejnym sekrecie zaświeckiego domu. Stefania jednak przyjmuje te rewelacje z godnym podziwu spokojem jako nieprawdziwe oskarżenia lub wybryk z kategorii pospolitych psot kawalerskich. Skandal ten nie psuje wzajemnych relacji narzeczonych.\nJesienią 1923 roku „Zaświeciem” wstrząśnie jak grom z jasnego nieba nowina o cichym, samowolnym ślubie Stefanii i Juliusza. Państwo młodzi pobrali się 17 września w kościele św. Mikołaja, znajdującym się za rogiem ulicy Kaleczej, przy której stoi dom klanu Wolskich. Maryla poczuła się oszukana, szczególnie przez Stefcię, której ufała, bo na Julku położyła krzyżyk już dawno. Co więcej, tak misternie tworzony przez nią projekt ożenku zakończył się fiaskiem. Miało być zgodnie z jej wyobrażeniem, a wyszło inaczej, mniej wzniośle i poetycko.\nMałżonkowie próbują znaleźć swoje miejsce na ziemi, zapuścić korzenie jako rodzina. Pierwszą gwiazdkę spędzają w Trościańcu, gdzie jednak nie na długo pozostaną z powodu braku perspektyw i odczuwanej biedy do tego stopnia, że Juliusz zastanawiał się nad emigracją do Ameryki, od czego próbuje bratanka odwieść ciotka. W czerwcu 1924 roku w Złoczowie przychodzi na świat córka Danuta. Dziecko rodzi się z przywiązania najczulszego i najgłębszego ze wszystkich. […] Serca ojca i matki są najpiękniejszym dziełem rąk Bożych – zapisze Stefania ołówkiem na odwrocie listu Michała Pawlikowskiego, odnalezionego w szufladzie. Obietnica użyczenia młodym „Storożki” oddala się, a zamiast tego Maryla postanawia przyznać synowi niewielką rentę. Aby podreperować domowy budżet, Stefania i Juliusz uczą się introligatorstwa, które stanie się później źródłem ich zarobku, a nawet poczucia dumy, bo w tej dziedzinie zdobyli uznanie, zwłaszcza ze strony rodziny. Korespondencja prowadzona w 1926 roku ujawnia, że Beata Obertyńska (Dziodzia) o mało nie przypłaciła życiem operacji, która miała „umożliwić płodność”. Nieszczęście zostaje zażegnane, ale wzmiankowany rok okazał się dla klanu Wolskich traumatyczny także z innego powodu. Nie dane było bowiem Stefanii i Juliuszowi długie wspólne pożycie małżeńskie, a właśnie wtedy wszystko zaczynało im się układać. W swoim notesiku (również wyjętym z szuflady) Stefania pod datą 20 marca 1926 roku zapisze: „zachorował”. Juliusz Wolski umiera przedwcześnie, 28 marca 1926 roku, z powodu zapalenia płuc, którego nabawił się w trakcie polowania w Perepelnikach. Tam zostanie pochowany. Stefania była wtedy w drugiej ciąży. Dzięki odkrytym listom Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk mogła poznać ostatnie chwile życia dziadka. Jej matka po śmierci ojca wychowywała się z młodszym bratem w podkrakowskich Goszycach. Tak zapamiętał ją brat cioteczny Kasper Pawlikowski: Dziewczęta nie tworzyły zwartej grupy, choć w nowym dworze było ich wiele. Wśród nich była Danusia Wolska, siostra Julka. Nie należeli do napływu wojennego. Oboje byli sierotami po bracie mojej matki, Juliuszu, grubo przed wojną przygarniętym wraz z żoną przez ciocię Kernową, która dała im osobny dom do zamieszkania. Juliusz zmarł wkrótce potem, zaś po śmierci jego żony ciocia wzięła dzieci do siebie i roztoczyła nad nimi opiekę. Kuzynka Danusia – i wtedy, i później – zajmowała w moim życiu ważne miejsce. […] Nasz stosunek był silnie zabarwiony zrozumieniem, intymnością uczuć, jej wielką dobrocią. Dunda, jak ją nazywaliśmy, była stworzeniem wielce uduchowionym, o bogatym życiu wewnętrznym, którego nie dzieliła z innymi. Była jakby wyzuta z siebie – uosobienie altruizmu i szczególnej godności. Miała bliskie duchowe pokrewieństwo z moją matką, a także z Wandzią Wolską, matką Marcina i Krzysztofa (oraz czterech córek) czy z Turowiczami. Wyciszona, delikatna jak motyl, tolerancyjna wobec innych, a przede wszystkim dobra. Później została żoną pisarza Jana Józefa Szczepańskiego.\nCórka Danuty Wolskiej wyznaje w swojej książce, że są takie momenty w tej historii, kiedy wolałaby raczej z powrotem schować ją do szuflady, ponieważ w rodzinnej korespondencji wyczytała poczucie krzywdy, żal i pretensje, ułomne stosunki, a przede wszystkim nieczułość i niechęć wobec „nieudacznika”, za jakiego uważano jej dziadka. Zrozumiała, dlaczego jej matka Danuta schowała tę historię głęboko na dno szuflady i nigdy jej w obecności swojej rodziny nie otworzyła. Swoim milczeniem próbowała w piasku zapomnienia pogrzebać przeszłość, która rzucała długi cień także na nią. Okazuje się, że nie wszystko może być zapomniane, ponieważ – jak napisała w wierszu jej babka – Nic się nie kończy, nic nie zaczyna. […] W żywota wielkim, wiecznym kołowrocie, Jedno jesteśmy! Rodzinne sprawy, nawet osłonięte welonem głębokiej tajemnicy, tkają „jeden wątek pasma” i „nigdy w swojej nie staną robocie”.\nZaświeckie obyczaje oraz metody wychowawcze stosowane w rodzinie Wolskich były typowe dla zwyczajów zakorzenionych głęboko w dziewiętnastym stuleciu. Poprzez ujawnione listy można im się przyjrzeć bliżej i dzięki temu lepiej pojąć zawiłości losu najmłodszego syna Maryli Wolskiej. Po narodzinach wnuczki Danusi w jednym z listów skierowanych do młodych rodziców poetka radziła: Ciekawam, czy ją krótko trzymacie, czy nie zanadto pieścicie? Bardzo gorąco Wam to zalecam! Wzmianka o tresurze i nieokazywaniu dzieciom czułości nie powinna dziwić, gdy zna się realia epoki, jednak trochę szokuje nawet z dzisiejszej perspektywy. Szuflada ukrywała też inny sekret, który musiał być bolesny dla Danuty Wolskiej i być może także z tego względu rodzinne dokumenty chowała przed bliskimi. O tej sprawie wspomniała tylko jednej osobie. Złożony we czworo arkusz papieru zawiera „oświadczenie” skierowane 25 listopada 1927 roku do Stefanii z Hrachowinów Wolskiej, wdowy, przez Annę i Kazimierza Wolskich z propozycją przyjęcia dzieci do ich rodziny za cenę „rozłączenia z niemi”. W pudełku z listami Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk znalazła długą i poruszającą odpowiedź Stefanii na tę ofertę, ze stanowczymi słowami: nie zgodzę się na wypuszczenie ich ze swojej opieki.\nChcąc nadać odkrytym listom topograficzną konkretność, autorka wyruszyła tropem rodzinnych historii wyłaniających się z wyjętych z szuflady listów dziadków, jak również ze Wspomnień Maryli Wolskiej i jej córki Beaty. Adres domu Kalecza 20 zapisany na dziesiątkach kopert poskładanych w szufladzie „wezwał” Katarzynę Szczepańską-Kowalczuk do odbycia ponownej podróży (w czerwcu 2010 roku i w maju 2011 roku) do Lwowa, tym razem z siostrą, aby zobaczyć, czy stoi jeszcze „Zaświecie”, odwiedzić groby przodków na cmentarzu Łyczakowskim oraz kościół św. Mikołaja, w którym ich dziadkowie: Stefania Hrachowina i Juliusz Wolski, wzięli potajemnie ślub. Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk wyprawiła się z siostrą także do Skolego, gdzie odnalazły łąkę, na której stała „Storożka” (dom będący umykającym marzeniem ich dziadków), oraz Perepelnik, gdzie ich mama Danuta spędzała wakacje u mieszkającego tam wujostwa Wolskich (wuja Kazia, cioci Andzi i gromady kuzynów). Do czasu odkrycia listów dziadków dla Katarzyny Szczepańskiej-Kowalczuk, jak pisze w książce, te miejsca zrośnięte z rodziną jej matki figurowały w zaświatach i nie wzbudzały większego zainteresowania czy emocji. Wycieczki, na które siostry udały się po odkryciu zawartości rodzinnej szuflady, przemieniały się w wędrówkę duchową, w pełne krytycyzmu spojrzenie wstecz, rozmowy z przodkami i ich prochami, w próbę odnalezienia skrawków dawnego świata, aby go odczarować i zdemitologizować. Nie były jedynie sentymentalnymi turystkami, nawiedzającymi dawne polskie Kresy Wschodnie. Dzięki opisanym w Szufladzie eskapadom oraz przytoczonym obficie listom i innym dokumentom rodzinnym związanym z „tamtym Lwowem” możemy ponownie nasiąknąć dawnością rodzinną i dawnością lwowską, i dawnością ojczystą.\nKatarzyna Szczepańska-Kowalczuk, Szuflada, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2018\nMaryla Wolska, Dzbanek malin, Biblioteka Medycka, Medyka 1929\nMaryla Wolska, Beata Obertyńska, Wspomnienia, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974\nKasper Pawlikowski, Z Medyki. Wspomnienia rodzinne, Znak, Kraków 2017\nArtur Hutnikiewicz, Lwowskie „Zaświecie”, www.lwow.home.pl/semper/maryla.html (dostęp: 2.02.2019).


Obrzek Konczyn Dolnych - Porady w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: obrzek konczyn dolnych\nWielu osobom latem puchną nogi i dłonie. Sprzyja temu wysoka temperatura powietrza i niedostateczne nawodnienie organizmu. Upał sprawia, że naczynia krwionośne nadmiernie się rozszerzają, krew płynie przez nie wolniej i zalega w żyłach, zwłaszcza dolnych partii ciała. Opuchnięte łydki i kostki to też częsty problem podczas podróży. Gdy pozostajemy przez kilka godzin w jednej pozycji, nie pracują...\n...pomoże zlikwidować problem "ociężałych" łydek, przeciwdziałać powstawaniu żylaków, a także rozluźnić mięśnie kończyn dolnych - wyjaśnia Katarzyna Mrukwa-Sułot. Specjaliści podkreślają, że zabieg jest...\n..., lekkości i komfortu. Szybko koi i chłodzi skórę, minimalizuje opuchnięcia. Zawiera nowoczesny kompleks roślinny, działający na najczęstsze przyczyny zaburzeń krążenia kończyn dolnych.\n...objawów może doprowadzić do powstania żylaków, a nawet zapalenia żył głębokich. Nowoczesną, bezpieczną i skuteczną metodą leczenia żylaków kończyn dolnych są przeprowadzane zabiegi operacyjne(...) wyjaśnia dr Chmielecki, podstawą leczenia takich schorzeń jest pozbycie się tzw. refluxu, czyli nieprawidłowego kierunku przepływu krwi w długich odcinkach niewydolnych żył. Zabieg laserem powoduje...\n...leczenia objawów może doprowadzić do powstania żylaków, a nawet zapalenia żył głębokich. Nowoczesną, bezpieczną i skuteczną metodą leczenia żylaków kończyn dolnych są przeprowadzane zabiegi operacyjne(...) i naczyniowej. Jak wyjaśnia dr Chmielecki, podstawą leczenia takich schorzeń jest pozbycie się tzw. refluxu, czyli nieprawidłowego kierunku przepływu krwi w długich odcinkach niewydolnych żył...


Pogranicze ~ sk.pogranicze.eu - portal przygraniczny - ... lato i jesień w...\nWidoki ze szczytu są naprawdę przednie, szczególnie na „słowackie morze”. Duże wrażenie robi nagłe wypłaszczenie terenu i na myśl przychodzi teza o końcu gór w tym miejscu. Stoi tu betonowy obelisk z obowiązkową na Słowacji księgą wejść. Wulkaniczny wierzchołek Wyhorlatu zwieńczony skalistymi wypustami prezentuje się bardzo ładnie. Zaczyna się obecnie tu nowy, na czerwono wyznakowany szlak głównym grzbietem górskim Wyhorlatu w kierunku szczytu Kyjov. Moja grupa odpoczęła tu dość długo, podziwiając piękno tego mało znanego zakątka w wesołej atmosferze. Potem wróciliśmy tą samą trasą do samochodów, gdyż w planie był jeszcze jeden cel. Chciałem pokazać części grupy, która była tu pierwszy raz prawdziwą perełkę Wyhorlatu - Morskie Oko. Osobliwością tego pasma górskiego są górskie jeziorka. Najsłynniejsze z nich to Veľké Vihorlatské jazero, zwane właśnie „Morskim Okiem” leżące w kotlinie między masywami Motrogonu i Nežabca.\nJeziorko można obejść dookoła, co zajmie trzy kwadranse, a po drugiej stronie stoi sezonowy bufet i restauracja. Z tego miejsca jest już blisko na Sniński Kamień, kolejne wyjątkowe miejsce w tych górach, górujące nad lasami. Trzygodzinny powrót do domu nie dłużył się dzięki wspaniałemu towarzystwu naszej górskiej ekipy. Z nimi zawsze jest wesoło i dziękuję każdemu z osobna za wspólnie spędzone fascynujące chwile. Razem i osobno podziękowania dla Amelki, Eli, Agnieszki, Artura, Krzysztofa, Mariusza, Piotra, Stanisława i Waldemara. Każda chwila w górach jest magiczna, a dzielona z Wami dostarcza dodatkowej radości. W czasie wędrówki pokonaliśmy ponad 22 km, pokonując 1695 m. sumy podejść. Na koniec zapraszam do obejrzenia fotorelacji z wędrówki i krótkiego filmu z wypadu.\nPaździernik 2009 r. zapisał się w pamięci wyprawą w nieznane, ale za to w jeden z najpiękniejszych rejonów Słowacji - w góry Wyhorlatu. Usłyszałem o tym paśmie z opowiadań przewodnika PTTK i postanowiłem osobiście się przekonać o urodzie tychże gór. Jesienna pogoda dopisywała wycieczkom w zupełności, więc wielką ekipą na dwa samochody udaliśmy się w rejs przez pół Słowacji. Jeszcze nigdy nie zebrałem aż dziesięcioosobowej grupy na wyjazd, ale to był górski, wycieczkowy rok i ten wyjazd końcem października miał kończyć jakże udany sezon. Jechaliśmy przez Barwinek, Świdnik, Michałowce, po drodze mijając dwa wielkie zbiorniki wodne - Domasę i Szirawę - zwaną słowackim morzem, aby w końcu trafić do miejscowości Remetske Hamre, skąd prowadzi stara, zniszczona droga na parking już bardzo blisko prawdziwej perły Wyhorlatu - Karpackiego Morskiego Oka.\nJezioro to otoczone dookoła lasami w cudownych jesiennych barwach zdaje się być ósmym cudem świata. Przynajmniej takie miałem wrażenie widząc go po raz pierwszy w cudownych okolicznościach przyrody i pogody. Z tego miejsca można wyruszyć na szlak, żeby zdobyć dwa wierzchołki Sninskiego Kamienia (1005 m) - niezwykłych wychodnych skalnych zbudowanych z andezytów, wyszczeliwującyh wysoko ponad lasy, dzięki czemu roztacza się z nich doskonała panorama na okoliczne tereny i pasmo Bieszczad, a w dole można dojrzeć cudowną taflę wody Morskiego Oka. Na wierzchołki dostajemy się przy pomocy długich schodków i żelaznych drabinek, bo ściany są strome i gładkie, nieprzystępne. Na jednym z wierzchołków znajduje się żelazny krzyż i świetnie widać też sąsiedni szczyt.\nSchodząc zmieniliśmy trasę, żeby zobaczyć jak wygląda Małe Morskie Oko, ale okazało się ono, niezbyt ciekawym większym oczkiem wodnym. Tak więc przez przełęcz Tri Table powróciliśmy nad większe Morskie Oko, gdzie znajduje się restauracja i jak się okazało, jest to zarazem miejsce niedzielnych spotkań Słowaków. Obeszliśmy ten stary, pochodzenia osuwiskowego staw, będący trzecim naturalnym zbiornikiem co do wielkości na Słowacji dookoła, trafiając z powrotem na parking. W drodze powrotnej zwiedziliśmy jeszcze ciekawe ruiny zamku Cicva, ale to już temat na inną opowieść. Kto z Polaków słyszał o innym niż tatrzańskie Morskie Oko, albo widział go na własne oczy? Czy warto, przekonajcie się sami oglądając galerię zdjęć.\nZapraszam. Z górskim pozdrowieniem.


Xillions - Somebody Like Me (Oski Bootleg) pobierz za darmo Club/Dance - Cmp3.eu\nXillions - Somebody Like Me (Oski Bootleg)\nOskiOfficial Więcej utworów od OskiOfficial 3071\nWięcej informacji o Xillions\nXillions - Somebody Like Me (Oski Bootleg) Jeden z najnowszych utworów wykonawcy Xillions , pobierz darmo bez żadnych ograniczeń Somebody Like Me (Oski Bootleg). Zachęcamy do oceniania i komentowania tej propozycji, promujemy oraz udostępniamy najlepsze brzmienia muzyczne w sieci, dzięki temu muzykę którą stanie się godna uwagi i dzięki temu jeszcze wiecej fanów muzyki mp3 odwiedzi nasz portal. idealnie sprawdzi się w każdym aucie, na domówce i na każdej imprezie. Klubowe brzmienia i nowości muzyczne znajdziesz każdego dnia na portalu Cmp3.eu. Xillions - Somebody Like Me (Oski Bootleg) w wysokiej jakości do ściągnięcia za darmo. Produkcja została stworzona na wysokim poziomie, co słychać bez wątpienia. Somebody Like Me (Oski Bootleg) artysty Xillions idealnie sprawdzi się w każdym nagranym secie.\nZombie Nation - Kernkraft 400 (ARTBASSES & BRANDON HERTZ Bootleg)Paul Flint & Phil Lees - Girlfriend (ft. LW)Charlie Puth - The Way I Am (Slushii Remix)Marshmello x Bastille - Happier (Jesse Bloch Bootleg)David Guetta - I'm That Bitch (feat.Showtek & MOTi feat. Starley & Wyclef Jean - Down Easy (Club Mix)KATO - Motions (Bali Bandits Extended Remix)