Indochiny – Marek Dominko | Travelbit\nJesteś w: Travelbit » Relacje z podróży » Azja » Indochiny – Marek Dominko\nIndochiny – Marek Dominko\n26 stycznia – 12 kwietnia 2002 czyli 72 dni\nw tym w Laosie – 10 dni; w Wietnamie – 23 dni; w Kambodży – 8 dni; w Tajlandii – 30 dni\nTajlandia – wiza pobytowa dwukrotna wyrobiona w ambasadzie w Warszawie, odbiór dnia następnego – 80 PLN.\nLaos – wiza pobytowa na 14 dni wyrobiona w ambasadzie w Warszawie, odbiór tego samego dnia (jeżeli jest konsul) – 30 USD, dnia następnego – 25 USD.\nWietnam – wiza pobytowa na 30 dni załatwiona w ambasadzie w Laosie, czas oczekiwania 3 dni robocze (uwaga na święta) – 55 USD. Wizę można załatwić w Warszawie ale nie w ambasadzie tylko w wietnamskim biurze podróży Asia Travel w al. Jana Pawła II 41a paw. 8, czas oczekiwania 7 dni – 50 USD, warunkiem wyrobienia wizy jest wykupienie polisy ubezpieczeniowej w firmie AIG POLAND w cenie od 120 PLN przy pobycie do 1 miesiąca. Nie jest wymagane jak było poprzednio wpisanie przejść granicznych.\nKambodża – wiza pobytowa na 30 dni wyrobiona bezpośrednio w konsulacie w Sajgonie, odbiór tego samego dnia – cena 30 USD. Agencje w Sajgonie żądają 32 USD, odbiór dnia następnego.\nWszystkie wizy można na miejscu przedłużyć w agencjach lub w Imigration Office.\nTajlandia 1 USD = ok. 43 bahty, kurs czeków najwyższy ale pobierana jest opłata manipulacyjna w wysokości ok. 0,5 USD od operacji. Banknoty 1 i 2 dolarowe posiadają kurs najniższy, banknoty 50 i 100 dolarowe najwyższy. W powszechnym użyciu są karty płatnicze.\nLaos 1 USD = 9400 kip. Podobnie jak w Tajlandii czeki i banknoty 50 i 100 dolarowe posiadają najwyższy kurs.\nWietnam 1 USD = od 15 000 do 15. 150 dongów.\nKambodża 1 USD = 3800 rep w bankach, w kantorach ulicznych 3900. Wystarczy wymienić np. 10 USD na drobne wydatki, przede wszystkim żywność, ponieważ ceny za noclegi, autobusy, wstępy i wycieczki podawane są w dolarach.\nWe wszystkich krajach kurs jest stabilny, nie ma kursów czarnorynkowych.\nInformacja, przewodniki i mapy\nKorzystaliśmy z przewodników Lonely Planet poszczególnych krajów. Mapa Thailand wydawnictwa RV Verlag mało przydatna, posiada liczne błędy i braki. Informacja turystyczna najlepiej rozwinięta w Tajlandii jest tam również policja turystyczna. Wiele informacji można uzyskać w agencjach turystycznych, ale nigdy nie należy się ograniczać do jednej tylko obejść kilka; wiele można się dowiedzieć od spotykanych w drodze podróżników.\nWszechobecny angielski, w byłych Indochinach Francuskich tylko nieliczni lepiej wykształceni ludzie znają francuski, w północnym Wietnamie i Laosie niektóre osoby znają słabo rosyjski.\nSzczepienia nie są obowiązkowe, ale lepiej zaszczepić się na oba rodzaje żółtaczek. Konieczne leki przeciwmalaryczne (np. Lariam). Należy unikać picia surowej wody i ograniczyć spożywanie napojów z lodem, który produkowany jest ze zwykłej wody. Nie powinno się jeść surowych warzyw i owoców nie obieranych ze skórki. Wszelkie obtarcia i skaleczenia bardzo długo się goją.\nPo długich poszukiwaniach najtańszy bilet, ważny 6 miesięcy zaoferował EL AL. Bilet należało wykupić bezpośrednio w przedstawicielstwie linii w Warszawie w Hotelu Marriott. Wylot był z Pragi (z Warszawy drożej o 150 USD). Cena biletu 559 USD bez prawa zmiany rezerwacji (każda zmiana to 100 USD).\nWszędzie napięcie 220 V. Wtyczki płaskie o rozstawie jak w Polsce. W Laosie na prowincji często wyłączany jest prąd. Tzw. złodziejki wkręcane w miejsce żarówek nie mają zastosowania ze względu na wszechobecne świetlówki.\nGorąco, jedynie w północnym Wietnamie zimą jest chłodno i pochmurno, nad ranem bywają mgły ale bez większych opadów, najgorszy pod względem pogodowym jest Bangkok z bezwietrzną pogodą, smogiem i nieliczną zielenią.\nWe wszystkich krajach jest zupełnie bezpiecznie zarówno w dużych miastach jak i na głębokiej prowincji, jedynie należy uważać w hotelach w dużych miastach. Warto zabrać ze sobą własną kłódkę.\nListy dochodzą już po 7 dniach, można odbierać listy na Poste Restante w większych miastach. Telefony – słyszalność różna, najgorsza w Laosie, najlepsza w Tajlandii ale taryfy wysokie. Wszędzie są kawiarnie internetowe np. w Kambodży 1 godzina kosztuje 2 USD.\nWieczorem pieszo przekraczamy graniczny most w Cieszynie, idziemy pieszo 500 m na dworzec kolejowy. Aby tanio dojechać do Pragi należy kupić na stacji kartę Z za 200 koron, jest też wariant studencki i dla seniorów. Z kartą bilet pospieszny do Pragi kosztuje 250 koron, a bez karty 200 koron więcej, a więc w obie strony zysk 200 koron. Należy mieć 1 zdjęcie, karta ważna jest rok od chwili wystawienia. Z Czeskiego Cieszyna do Pragi jest 8 pociągów dziennie.\nPrzyjazd na dworzec główny w Pradze o godz. 4:00. Dosypiamy resztę nocy na ławkach, podobnie jak w Warszawie na dworcu koczują liczni bezdomni. Oddajemy plecaki do przechowalni dworcowej i zwiedzamy Pragę. Wieczorem za 15 koron kupujemy bilet przesiadkowy, metrem i autobusem nr 119 jedziemy na lotnisko. W poczekalni około 4 godz. przed odlotem podchodzi do nas dżentelmen i zaprasza do wcześniejszej odprawy do Bangkoku, jak się później okazało był to przedstawiciel Mosadu. Kontrola była bardzo dokładna, łącznie z wyjmowaniem filmów z aparatów nie mówiąc już o szczegółowym wypytywaniu o różne drobiazgi, na koniec nastąpiła konfrontacja naszych zeznań. Odprawa gospodarzy lotniska była już bardzo pobieżna.\nSkoro świt przylecieliśmy do Tel Aviwu, wychodzimy z lotniska. Bilet powrotny do Jerozolimy – 31,20 szekli. 1 USD – ok. 4 szekle. Zwiedzamy Muzeum Yad Vashem (bezpłatnie) i stare miasto. Wszędzie dużo wojska z bronią i policji. W wejściach do większych sklepów, na pocztę, dworzec dokładne kontrole. Wzgórze świątynne niedostępne, w Bazylice Grobu Świętego ani jednego turysty, wszędzie widać odznaki nerwowości. Wracamy na lotnisko i ta sama procedura jak w Pradze, na szczęście tylko z bagażem podręcznym. W samolocie byliśmy chyba jedynymi obcokrajowcami.\nZ lotniska kładką dla pieszych schodzimy na stację kolejową Don Muang. Najbliższym pociągiem posp. 3 klasa odjeżdżającym o godz. 19. 26 jedziemy do granicznego Nong Khai. Cena biletu 269 bahtów. Ceny biletów kolejowych w Tajlandii nie były zmieniane od kilku lat i w najbliższym czasie może nastąpić podwyżka. W Tajlandii bardzo dbają o obcokrajowców, pociąg był opóźniony o kilkanaście minut, urzędnik kolejowy podszedł do nas informując o tym fakcie, w wagonie nasze miejsca były zajęte przez mnichów, konduktor spytał czy nie ma problemu, że siedzimy osobno.\nW Nong Khai jesteśmy o czasie czyli o godz. 6:35. Tuk-Tuk (jest to rodzaj motorowej rikszy) zawozi nas (2 osoby) za 20 bahtów na most graniczny (ok. 2 km). Na granicy pobierają opłatę 10 bahtów od osoby, następne 10 bahtów należy zapłacić za przejazd mikrobusem przez most (nie wolno iść pieszo). Na laotańskim brzegu songthaewem (rodzaj pickup z dachem) za 20 bahtów od osoby jedziemy do stolicy Laosu. Tu w jednym z guest hausów spotykamy dwóch pozostałych uczestników podróży. Dalej podróżujemy w 4 osoby. W ambasadzie Wietnamu składamy wnioski wizowe i autobusem jedziemy do Luang Prabang.\nW Luang Prabang zatrzymujemy się w Villa Sin-Xay, za pok. 2-osob. płacimy 5,3 USD. Zwiedzamy miasto, świątynie oraz pałac królewski – wstęp 1,2 USD.\nWycieczka łodzią (12,7 USD za 4 osoby) Mekongiem do groty Pak On i pobliskich skał wspinaczkowych, na których opidowanych jest 20 dróg o wysokości do 100 m. W drodze powrotnej zatrzymujemy się w typowej wsi, w której produkowana jest w beczkach po chemikaliach tzw. Mekong Whisky. Po południu tuk-tukiem (8,5 USD za 4 osoby) jedziemy 32 km do wodospadów Tat Kuang Si – wstęp 0,85 USD. W jeziorkach pod wodospadem możliwość kąpieli. Jest to niewątpliwie jeden z najładniejszych wodospadów w Indochinach mający także w porze suchej dużo wody. Wieczorem idziemy do restauracji na pokaz strojów ludowych z muzyką i tańcami. Wstęp 1,1 USD plus najtańsze danie w tej samej cenie. Zmieniamy hotel na G. H. Sayaphone w cenie 4,2 USD za 4 osoby, który jest tańszy i położony bliżej centrum.\nDalsze zwiedzanie miasta: świątynie, sklepy, bazary. W agencji przy głównej ulicy kupuję bilety autobusowe do Luang Nam Tha na dzień następny w cenie 6,4 USD, jak się później okazało w agencji było drożej ale była pewność wyjazdu, autobus był pełen.\nWyjazd o godz. 9:00, droga asfaltowa ze starymi pofrancuskimi słupkami drogowymi jest pełna dziur i nierówności. Mijany górzysty krajobraz porośnięty jest lasem z rozrzuconymi z rzadka wsiami. Większość osób mylnie nazywa każdy las w strefie międzyzwrotnikowej dżunglą.\nDżungla – termin pochodzi z sanskrytu, pierwotnie oznaczał leśno – krzaczastą formację roślinną w pn-wsch. Indiach głównie nadrzeczną i bagnistą. Obecnie termin został rozszerzony do lasów strefy klimatu równikowego z wysoką ponad 2000 mm roczną sumą opadów, brakiem pór roku, wyraźną strukturą warstwową i z drzewami sięgającymi 30 m wysokości.\nNa miejscu jesteśmy po 9,5 godz. podróży. Zatrzymujemy się w hotelu obok dworca i bazaru.\nIdziemy do agencji turystycznej (przy urzędzie telekomunikacyjnym) organizującej trekkingi do wiosek mniejszości narodowych. Agencja oferuje trekking 1-dniowy w cenie 7 USD, 2-dniowy w cenie 24 USD. Rezygnujemy z usług, ale ukradkiem szkicuję mapę okolicy. Postanawiamy wyruszyć na trekking samodzielnie; jest to pewne ryzyko ale i przygoda. Tuk-tukiem za 4,25 USD jedziemy drogą gruntową do wsi Ban Chalensuk (lud Khmu). Wieś jest bardzo egzotyczna, żyjąca na własne potrzeby, bez pojazdów mechanicznych, chaty bambusowe bez elektryczności, ale na co dzień nie noszą strojów ludowych. Wskazaną ścieżką idziemy przez gęsty las w kierunku następnej wsi. Ścieżka rozwidla się wiele razy, my idziemy w kierunku grzbietu aby przejść do następnej doliny. Dochodzimy do zarastającego pogorzeliska, ścieżka się urywa, prawdopodobnie było to wypalone pole makowe. Nie ma innej rady – wracamy do wsi, w której wynajmujemy jedyny chiński traktorek i za 4,8 USD wracamy do miasta. Wieczorem do hotelu przychodzi szef agencji turystycznej z policjantem i żąda opłaty za wstęp na teren parku narodowego. Po targach płacimy 2,5 USD. Wieczorem idziemy do herbal sauny (1,1 USD) w cenie herbata i masaż (2 USD).\nNiestety musimy wracać do Vientian po odbiór wiz wietnamskich – zbliża się święto Tet i ambasada przez kilka dni będzie zamknięta. Całą dobę jedziemy autobusem do Vientian.\nMiędzy Laosem a Wietnamem są czynne 2 przejścia lądowe: jedno na drodze nr 13 w kierunku na Vinh i drugie na drodze nr 9 w kierunku na Hue. Przejście graniczne w północnym Laosie na drodze nr 4 w kierunku Dien Bien jest zamknięte dla obcokrajowców.\nOdbieramy w ambasadzie wizy, zatrzymujemy się w G. H. Nita w cenie 6,4 USD za pokój 2 osobowy. Zwiedzamy miasto złotą i czarna stupę, łuk triumfalny, świątynie buddyjskie. Poznany Laotańczyk zaprasza nas do domu na kolację. W Laosie przy jedzeniu pałeczki trzyma się w lewej dłoni, a łyżkę w prawej.\nRano samochodem Laotańczyka jedziemy nad zaporowe jezioro, wynajmujemy za 16 USD łódź i płyniemy na wyspę. Świetna kąpiel w czystej wodzie, nieznane ryby z rusztu. Pod wieczór wracamy do miasta.\nZ dworca Morning Market o godz. 4:00 wyjeżdżamy autobusem (bilet 5,3 USD) do przygranicznego Lac Sao. W Lac Sao jesteśmy o godz. 12:00. Za pół godziny jest lokalny autobus do Vinh w Wietnamie (bilet 5,3 USD). Granica przebiega w górach porośniętych gęstym lasem, jesteśmy w warstwie chmur – widoczność na długość autobusu. Po stronie wietnamskiej żądają opłaty bez pokwitowania czyli łapówki w wysokości 1 USD. W Vinh jesteśmy o godz. 18:00. W pobliskim hotelu wymieniamy pieniądze, o tej porze nie ma już żadnego autobusu do Hanoi, ale o północy odjeżdża pusty autobus do stolicy – płacimy po 3,3 USD i po 6 godz. jesteśmy w Hanoi.\nZ dworca autobusowego autobusem nr 3 za 0,17 USD + plecak 0,17 USD jedziemy do centrum. Zatrzymujemy się w G. H. Lotus płacąc 6 USD za pokój 2 osobowy bez okna; pokój z oknem kosztuje 8 USD. Chodzimy po agencjach, zwiedzamy miasto, okolice jeziora Hoamkiem, pagoda Goc Son (taoistyczna; wstęp 0,13 USD).\nWynajmujemy chińskie rowery 1-biegowe w cenie 1 USD/dzień i zwiedzamy miasto. Rowery w Wietnamie mają to do siebie, że są przystosowane do wzrostu Wietnamczyków a jakakolwiek regulacja jest prawie niemożliwa, nie posiadają lusterek, świateł ani odblasków. Wypadków jest mało, zasada jest prosta: zawsze uważać musi ten, kto jedzie z tyłu, dotyczy to również motocyklistów w całych Indochinach. Jedziemy przez most kolejowo-rowerowy na drugą stronę Czerwonej Rzeki, dalej jezioro Zachodnie, pagoda Tran Kuoc (wstęp bezpłatny), Pałac Prezydencki, Grób Nieznanego Żołnierza, Mauzoleum Ho Chi Mina, Dzielnica Stare Hanoi, Muzeum Armii (wstęp 0,5 USD, dużo broni, transportowe rowery, pułapki, zdjęcia i propaganda). Wieczorem idziemy do Lalkowego Wodnego Teatru przy jeziorze Hoankiem – najlepszy tego typu teatr w Azji (bilety po 1,35 USD). Kupujemy wycieczkę do zatoki Ha Long na 3 dni z dwoma noclegami w cenie 26 USD; płatne w dongach.\nWyjazd o godz. 7:00 do plaży Ha Long, obiad w restauracji. Z przystani płyniemy wśród wapiennych wysp i wysepek do jaskini Cat Ba. Nocleg w 7 piętrowym Sus Flower One Hotel. Kolacja w restauracji hotelowej, wieczorem idziemy do pobliskiej dyskoteki.\nAutobusem jedziemy do jaskini Trung Trang zamienionej w latach 60-tych na szpital i schronienie dla ludzi. Oprowadza stary żołnierz, na zakończenie śpiewa pieśni rewolucyjne. Wstęp ekstra 1 USD. Dojeżdżamy do Parku Narodowego Cat Ba. Pieszo w przeciągu 4 godzin przechodzimy przez górzystą wyspę. Wracamy przeciekającą łódką koszykową. Na głębszej wodzie przesiadka na statek i wśród ostańców dopływamy do przystani.\nPo śniadaniu płyniemy do Ha Long City, po drodze postój w centrum handlowym. W Hanoi jesteśmy o godz. 17:30. W G. H. Lotus nie ma wolnych miejsc. Idziemy na dworzec kolejowy i za 5,8 USD kupujemy najtańsze kuszetki (najwyższe) do Lao Cai. Wyjazd o godz. 21:30.\nW Lao Cai jesteśmy godz. 5:30. Idziemy pieszo ok. 1 km na dworzec autobusowy i mikrobusem za 1,35 USD od osoby jedziemy do Sa Pa. W centrum miasta w hotelu Anh Tuan po długich targach wynajmujemy pokój 3 osobowy za 6 USD. W Sa Pa jest wyjątkowo mglisto i pochmurnie.\nDo miasta z okazji święta Tet przybyli liczni mieszkańcy okolicznych wsi w strojach ludowych, są to Czarni i Czerwoni Hmongowie. Szukamy atrakcyjnego trekkingu w przystępnej cenie. Mając doświadczenie z Laosu rezygnujemy z samodzielnej wyprawy. Jedna z agencji prowadzona przez Europejczyka proponuje 5 dniową wyprawę na najwyższą górę Wietnamu Fan Si Pan 3143 m n.p.m. za 130 USD od osoby w tym przewodnik, tragarz, sprzęt i jedzenie. Agencje prowadzone przez Europejczyków są najdroższe, ceny stałe, sprzęt profesjonalny ale brakuje im egzotyki. W innej agencji 3 dniowy trekking kosztuje 70 USD od osoby. My po targach bierzemy tylko przewodnika, płacimy opłatę za wejście po 6 USD, jeepa na dojazd, razem wychodzi 66 USD za 3 osoby. O godz. 12:00 wyruszamy. 3 km za miastem jeep staje na podjeździe, idziemy pieszo do wsi Cat Cat i dalej do wsi Xin Chai zamieszkałej przez lud Czarnych Hmongów. Ze wsi Cat Cat idziemy pieszo 3,5 godz., robimy biwak z ogniskiem. Śpimy w śpiworach pod gołym niebem. Nasz przewodnik Czarny Hmong, 30 letni mężczyzna jest analfabetą i animistą, ubrany w fabryczne sandały, narodowe, własnej produkcji czarne ubranie barwiące ciało na czarno – stąd nazwa ludu. W bambusowym koszu niósł maczetę, ryż, przyprawy, kociołek, koc, folię i latarkę. Gotował na ognisku potrawy z ryżu, doprawiane przyprawami i zbieranymi w lesie roślinami. Jedzenie przechowywał w specjalnie zawijanych liściach, dzielił je za pomocą włókien roślinnych.\nBudzimy się o godz. 3:00, rozpalamy ognisko, coś jemy ale musimy czekać do wschodu. Wyruszamy o godz. 6:20, cały czas idziemy przez las, ostatnią godzinę przez zarośla bambusowe, które stają się coraz cieńsze, ale rosną do samego szczytu. Na Fan Si Pan jesteśmy po 3,5 godz. intensywnego marszu. Sam szczyt na szczęście był ponad warstwą chmur i roztaczał się z niego rozległy widok. Po godzinnym pobycie na szczycie wracamy. Do biwaku schodzimy w 2 godz., a do wsi w 3 godz., razem 5 godz. bardzo forsownego marszu. Przewodnikowi dajemy 3 USD napiwku; bardzo uradowany zaprasza nas do domu na obiad z bimbrem ryżowym. Z ciekawością oglądamy chatę, sprzęty domowe, ubrania. Kierowca jeepa, usiłuje tłumaczyć życie codzienne mieszkańców wsi. W Wietnamie pałeczki przy jedzeniu trzyma się w prawej dłoni.\nRano mgła i mżawka – idziemy na targ. Dopiero po godz. 9:00 zaczynają przychodzić Hmongowie. Również wszystkie dzieci ubrane są w tradycyjne stroje. Ze względu na wysokie ceny rezygnujemy z wycieczek w inne regiony. W południe UAZ-em z poznaną Japonką jedziemy do Lao Cai. Jest to prawdopodobnie jedyne miejsce w Wietnamie, w którym można korzystać z roamingu (sieć chińska). Kasy sprzedają bilety od godz. 16:30, niestety nie ma już wolnych kuszetek do Hanoi, kupujemy bilety na twarde siedzenia w cenie 4,1 USD.\nW Hanoi jeszcze przed świtem idziemy pieszo do agencji Sinh Cafe czynnej całą dobę. Po drodze nad jeziorem obserwujemy licznych Wietnamczyków wykonujących dziwne ćwiczenia. W agencji kupujemy za 25 USD otwarty bilet autobusowy do Sajgonu ważny 3 miesiące z możliwością licznych stopów, oraz za 9 USD bilet na całodniową wycieczkę do Pachnącej Pagody. W agencji zostawiamy plecaki. Wyjazd o godz. 8:00, powrót o godz. 20:00. Płyniemy łódkami w 11 osób (dawniej były koszykowe z bambusa, teraz metalowe) rzeką w scenerii podobnej do Ha Long. Zwiedzamy 2 pagody. Trafiamy na święto buddyjskie. Wszędzie tłumy ludzi. Powrót niesamowity; na rzece chyba 2000 łodzi. Z Hanoi dwóch uczestników wraca do Tajlandii, dalszą podróż odbywamy w 2 osoby. Zaraz po przyjeździe pod agencją przesiadamy się do innego autobusu i jedziemy do Ninh Binh; na miejscu jesteśmy o godz. 22:00. Śpimy w hotelu Star w cenie 6 USD za 2 osoby.\nW hotelu kupujemy wycieczkę za 16 USD do trzech jaskiń. Płynie się rzeką. Po drodze pagoda Bieh Dong, stara stolica Hoa Lu z dwoma pagodami. Przesiadka na łódź motorową wykonaną z betonu. Mjamy rybacką wieś Kenh Ga, dalej już tylko malownicze ryżowiska. Ostatnie 2 km idziemy pieszo wśród pól ryżowych do jaskini w pobliskich górach. O godz. 19:00 nocnym autobusem jedziemy do Hue.\nZatrzymujemy się w hotelu Hoang Ngoc przy ul. 3 Truong Dinh w cenie 5 USD za pokój. Od razu idę do głównego szpitala. Obtarta jeszcze w Laosie noga spuchła i żadne medykamenty nie pomagają. W szpitalu jest lekarz dla obcokrajowców mówiący po francusku i angielsku. Wizyta przebiegła szybko i sprawnie. Zapłaciłem 5 USD za wizytę i i 15 USD za antybiotyki. Zwiedzamy cytadelę a właściwie cesarskie miasto otoczone murami, pałac, pawilony, bramy – wstęp 3,7 USD. Wynajmujemy rowery na pół dnia w cenie 0,5 USD i jedziemy do grobowców Czamów. Zwiedzamy tylko jeden – wstęp 3,7 USD. W drodze powrotnej oglądamy z zewnątrz katolicki kościół wybudowany w stylu chińskiej pagody.\nPrzejazd autobusem do odległego o 150 km Hoi An trwa 6 godz. Po drodze zatrzymujemy się na Przełęczy Chmur (granica klimatyczna między N i S Wietnamem) oraz pod Da Nang zwiedzamy dość ciekawe wytwórnie rzeźb kamiennych. W Hoi An mnóstwo turystów a i ceny w hotelach wyższe. Najtańszy hotel jest w cenie 8 USD za pokój 2-os. ale i standard wysoki (podobny w Polsce kosztuje od 50 USD). Zwiedzamy stare kupieckie miasto – dużo świątyń, zabytkowych domów, sklepów i galerii. Jest tu przyjemna atmosfera i świetne miejsce na zakupy.\nWynajmujemy rowery za 0,3 USD i jedziemy ok. 5 km nad morze. Plaża piaszczysta, żółty piasek, parasole, czysta woda, ale duże oceaniczne fale uniemożliwiają pływanie. Można tu odbyć przejażdżkę na słoniu. Następnie jedziemy do pobliskiej wsi rybackiej. Wieczorem idziemy na występ folklorystyczny w cenie 2,7 USD + najtańszy napój za 0,7 USD. Zmieniamy hotel na tańszy (6 USD) o nazwie Thuy Duong 2 Mini Hotel przy 68 Huynh Thuc Khang\nWyjazd o godz. 6:00 do Nha Trang. 530 km jedziemy 13 godzin. Nocujemy w hotelu Hoa Bien w cenie 5 USD za pokój. Wieczorem spacerujemy nadmorską promenadą.\nWynajmujemy rowery po 0,7 USD i zwiedzamy miasto. Katolicka katedra neogotycka, pagoda Long Son z białym Buddą, Wieża Czamów (wstęp 0,7 USD), Półwysep Hon Chong (wstęp 0,25 USD), Instytut Oceanograficzny, czyli muzeum morskie (wstęp 0,35 USD). Na bazarach w Wietnamie sprzedawanych jest wiele egzotycznych owoców w zasadzie nie sprowadzanych do Europy. Jednym z nich jest jackfruit; podłużny, ważący kilka kilogramów owoc. Posiada zieloną skórę z chropowatymi występami, wewnątrz jest żółty z licznymi pestkami, w smaku słodki – cena 0,25 – 0,3 USD za 1 kg. Drugim owocem, który kupiliśmy jest dragon fruit czyli smoczy owoc; podobny do kalarepy ale w kolorze karmazynowym. Wewnątrz jest biały z czarnymi pestkami wielkości maku. Smakuje jak kiwi ale bez specjalnego aromatu, waży ok. 0,5 kg – cena sztuki 0,5 USD.\nPłyniemy statkiem na wyspy. Za 7 USD otrzymujemy śniadanie, obiad, owoce, pływanie w morzu, występ załogi, disco na statku, na pontonie bar z winem (wcale nie mało). Dzień relaksowy – naprawdę warto.\nAutobus do Da Lat odjeżdża o godz. 7:00 i 220 km pokonuje w 6 godzin. Po drodze stajemy na 30 min. w Po Klong Garai. Na wzgórzu dobrze zachowana Wieża Czamów. Wieczorem spacer po mieście wokół jeziora, odwiedzamy też bazar. Nocujemy w Phuong Hang Hotel w cenie 5 USD za pokój ze śniadaniem.\nZa 7 USD jedziemy na wycieczkę po okolicy. Wieś Chicken (ręczne krosna), wodospady, farma grzybów chińskich, jedwabników, oryginalny craizy house. Da Lat położony na wysokości 1500 m n.p.m. o górskim klimacie słynie z uprawy kwiatów, warzyw i winogron. Samo miasto można sobie darować, a i w okolicy nie ma nic specjalnie ciekawego.\nWyjazd o godz. 7:00 do Sajgonu, po drodze autobus zatrzymuje się przy lepszych restauracjach. O godz. 13:00 jesteśmy na miejscu w dzielnicy tanich hoteli, biur podróży i sklepów nastawionych na zagranicznych turystów. Tym razem trochę z ciekawości wynajmujemy pokój w prywatnym domu za 5 USD. Idziemy na spacer po mieście. Trasa prowadzi nadrzecznym bulwarem do katedry Notre Dam (po drodze: stara kolonialna główna poczta, ratusz). Kupujemy ciekawy owoc po angielsku zwany soursops o wadze 1 kg. Zielona skóra z czarnymi wypustkami, miąższ biały z czarnymi pestkami wielkości 1 cm, soczysty, lekko cierpki, bardzo smaczny.\nRowerami za 1 USD/dzień, jedziemy do konsulatu Kambodży wyrobić wizy; odbiór o godz. 16:00. Zwiedzamy pagodę Jade Emperor, następnie Szolon, starą chińską dzielnicę, obecnie zamieszkałą w większości przez Wietnamczyków. Wracając do centrum wstępujemy do Museum War Remnants (z bronią amerykańską), Pałacu Reunification czyli Prezydenckiego (wstęp 1 USD). W agencji Tropic Tour za 4 USD kupujemy 1 dniową wycieczkę do tuneli Vietcongu i świątyni sekty Caodai (z lunchem) oraz przejazd do Phnom Phen za 35 USD ze zwiedzaniem Delty Mekongu (łącznie 3 dni). Za 0,5 USD kupujemy owoc durian, podobny do kasztana tylko o wiele większy. Trochę dziwnie pachnie ale w smaku jest kwaśno-słodki. Nie warto kupować małego, bo ma mało miąższu.\nWyjazd do głównej świątyni sekty Caodai położonej 100 km na północ od Sajgonu. Są tam 4 ceremonie dziennie ale agencje przywożą zwiedzających na godz 12:00. Zwiedzanie tuneli Cu Chi wstęp 4,35 USD polega na obejrzeniu filmu, pułapek Vietcongu (najciekawsze), tunelu, kuchni, szpitala, dwóch lejów po bombach. Jest też mnóstwo propagandy i komercji.\nWyjazd w Deltę Mekongu do Mytho, następnie łodzią po Mekongu, piknik z muzyką wietnamską i owocami, dalej czółnem kanałem wśród palm i znowu łodzią na inna wyspę. Nocleg w wiosce turystycznej Can Tho.\nUdajemy się łodzią na pływający targ (nie komercyjny jak w Tajlandii), do południa płyniemy wśród nadrzecznych wsi. Wieczorem wchodzimy na górę Sam (miejsce pielgrzymek), z której widać ryżowiska i granicę z Kambodżą. Nocleg w przygranicznym Chau Doc.\nRikszą udajemy się do przystani, skąd płyniemy do wioski Czamów – muzułmanów mówiących po wietnamsku i arabsku, ze wsi po 3-godz. rejsie jesteśmy na granicy. Odprawa graniczna odbywa się na lądzie i jest dość sprawna. W Kambodży płyniemy speedboutem, po godzinie przesiadka do mikrobusu, który po 1,5 godz. dowozi nas do w pobliże Capitol Guest House. Jest to miejsce, którego nie omija żaden podróżnik. Tu najłatwiej wszystko załatwić. Śpimy w Capitol II – za pokój płacimy 3 USD (nora z wiatrakiem bez okna). Phnom Phen to miasto męczące – brud, kurz, jedynie nad rzeką trochę spokoju.\nZa wynajęcie motocykla na cały dzień (najczęściej są to Hondy 100 cm3) płacimy 3 USD+paliwo (ubezpieczenie, kask i prawo jazdy nie są wymagane). Jedziemy na Pola Śmierci (wstęp 2 USD), więzienie Toul Sleng S 21 (wstęp 2 USD) gdzie można obejrzeć cele, zdjęcia, obrazy, narzędzia tortur oraz film, Wat Phnom (wstęp 1 USD), Most Przyjaźni Kambodżańsko-Japońskiej, Market Generalny (oryginalna budowla), Pomnik Niepodległości, Pałac Królewski i Srebrna Pagoda (wstęp 3 USD), osobny jest bilet na aparat foto, ale wewnątrz nikt już nie sprawdza, Muzeum Narodowe (wstęp 2 USD) gromadzi głównie kamienne rzeźby z różnych okresów. Najlepsze zakupy zrobimy na Rusian Market (Bazar Rosyjski), w południowej części miasta.\nAutobusem firmy Capitol za 3 USD jedziemy do Sihanoukvill. Jazda trwa 4 godz., jest to nowa droga chyba najlepsza w kraju. Miasto posiada charakter portowo – wypoczynkowy i jest rozrzucone przestrzennie. Zatrzymujemy się w czystym G. H. Christmas płacąc 4 USD za pokój. W mieście są jeszcze tańsze hoteliki – dormitorium w cenie 1,5 USD. Hotel znajduje się przy Victory Beach. Miasto posiada 4 plaże, Victory jest najbliżej centrum. Resztę dnia spędzamy na plaży i w mieście.\nWynajmujemy motocykl za 3 USD i jedziemy do Parku Narodowego Ream. Przy lotnisku, 18 km od miasta jest główna siedziba parku. Dostajemy tam mapkę, informację o parku i wycieczkach. Jedziemy dalej asfaltową drogą do Keng Kong. Przyjemna pusta i długa plaża z jedynym guest house. Wracamy na główną drogę nr 4. Cztery kilometry przy moście jest stacja parku gdzie strażnicy organizują wycieczki. Najtańsza kosztuje 30 USD, co przy 2 osobach nie jest tanio. Jedziemy dalej i za 10 km na wyraźnym zakręcie przy maszcie przekaźnikowym skręcamy w prawo w laterytową drogę. Po 7 km docieramy do wsi rybackiej Koh Kochang. Wieś leży nad kanałem i liczy 1000 rodzin. Spotkany nauczyciel języka angielskiego o imieniu Kirin proponuje łódź do parku za 20 USD, a po znalezieniu innej mniejszej obniża cenę do 10 USD. Wycieczka trwała 4,5 godz. Był też spacer przez las i kąpiel na bezludnej piaszczystej plaży Koh Som. W drodze powrotnej wyniknął problem ze strażnikami, którzy podobno mają monopol na oprowadzanie turystów. Wracając zbaczamy do wodospadu Klal Chhay. W okresie suszy płynie tam niewiele wody, jest to popularne miejsce piknikowe. Wstęp płatny, ale po godz. 17 nic nie płaciliśmy.\nDzień relaksowy. Spacer brzegiem morza: Victory Beach, Intendenpente Hotel – 7 piętrowy opuszczony budynek (wstęp na piętra płatny 0,25 USD), Soha Beach, Ochhenteal Beach. W weekendy na plażach mnóstwo Khmerów. Po mieście najtaniej można się poruszać korzystając z usług motocyklistów, którzy za kurs (2 pasażerów) biorą po negocjacjach 0,25 USD.\nPlanujemy jechać egzotycznym pociągiem z szybkością 15 km/godz. do Kampot, kursującym 3 razy w tygodniu. Nowa cena dla obcokrajowców wynosi 1,15 USD za 100 km. Niestety pociąg poprzedniego dnia nie przyjechał, to i dziś nie mógł odjechać. Do Phnom Phen jedziemy zwykłym autobusem za 3 USD. Jest 5 połączeń dziennie pierwsze o godz. 7:10, ostatnie o godz. 14:00. W Phnom Phen z dworca autobusowego do G.H. Capitol jest ok. 1 km. Tym razem nocujemy w The Happy G.H. w cenie 3 USD za pokój.\nPanuje wiele niejasności co do przekraczania granicy kambodżańsko – laotańskiej. Na przejściu granicznym Voaung Kam oficjalnie otwartym dla ruchu lokalnego obcokrajowcy są przepuszczani po uiszczeniu opłaty (łapówki) w wysokości 10 USD po każdej stronie granicy.\nAutobusy Capitol Tour do Siem Riep kosztują 7 USD i jadą 10 godz. Pierwsze 100 km jedziemy drogą po remoncie, dalej to już trakt gruntowy ale w kilku miejscach trwają prace drogowe. Podjeżdżamy pod G. H. Tasom. Po negocjacji płacimy 3 USD za pokój. Wieczorem spacer po mieście. Jest tu wszystko droższe niż w stolicy – wiadomo pobliski Ankor Wat robi swoje. Zastanawiamy się jak najtaniej objechać budowle Ankor Wat. Najtaniej wychodzi umowa z dwoma motocyklistami spotkanymi na ulicy. Całodzienny objazd ma kosztować 7 USD. Wynajęcie motocykla to 6–8 USD ale dochodzi paliwo i opłaty za parkingi.\nMotocykliści czekają zgodnie z umową czyli o godz. 5:30. Ankor Wat otwarty jest w godz. 6–19. Kupujemy bilety 1 dniowe po 20 USD. Motocykliści nie są przewodnikami, trzeba wcześniej samemu opracować trasę zwiedzania i mówić, gdzie mają jechać. Najciekawsze widokowo, fotograficznie i artystycznie (odczucie własne) budowle to: Bayjon (rano i wieczorem), Taras Słoni (rano), Taras Trędowatego Króla (rano), Ta Ko, Preah Khan (najbardziej tajemnicza), Ta Prohm (liczne wrośnięte drzewa) oraz Ankor Wat (po południu). Część świątyń ze względu na oświetlenie lepiej zwiedzać rano, inne wieczorem lub rano, jeszcze inne wieczorem; przy pozostałych nie ma to znaczenia. Zwiedzanie kończymy o godz. 18:00.\nAutobusem agencji turystycznej jedziemy do Bangkoku, bilet kosztuje 8 USD. Na granicy jesteśmy o godz. 12:00, przejście pieszo zajmuje 2 godz., songthaewem dojeżdżamy do autobusu, który po godz. 20:00 przywozi nas na Khao San Road, ulicę, a właściwie dzielnicę tanich hoteli i agencji turystycznych. Część hoteli jest pełna; znajdujemy pokój za 200 bahtów.\nPłyniemy ekspresowym statkiem (bilet 8 bahtów) rzeką Chao Phraya do GPO – tam odbieramy korespondencję. Pieszo idziemy do Finnair zmienić rezerwację, co nie jest proste bo na najbliższe tygodnie brak wolnych miejsc. Idziemy na dworzec kolejowy, bierzemy rozkłady jazdy. Wracając do hotelu oglądamy Pomnik Demokracji, Park Sanam Luang, na którym sprzedają i puszczają setki latawców, oglądamy też mecz 8 zawodników odbijających nogami, głową i ramieniem rattanową piłkę, którą należy trafić do kosza. Przed zachodem zwiedzamy Świątynię Złotego Buddy.\nZwiedzamy Kompleks Pałacu Królewskiego ze świątynią Szmaragdowego Buddy – wstęp 200 bahtów, następnie Świątynię Leżącego Buddy – wstęp 20 bahtów. Po południu jadę do linii EL AL potwierdzić bilet lotniczy. W Parku Lumphini spędzamy popołudnie. Wieczorem zamieniamy hotel na tańszy, w cenie 150 bahtów za pokój.\nWycieczka autobusem na pływający targ kosztuje 150 bahtów i zajmuje 6 godzin. Ponadto na miejscu należy zapłacić 100 bahtów za łódź wiosłową, o czym oczywiście nikt wcześniej nie poinformował. Po południu idziemy pieszo przez most do Muzeum Łodzi Królewskich – wstęp 30 bahtów, następnie jedziemy do Wat Saket czyli Świątyni Złotego Wzgórza czynnej do godz. 17:00 skąd wieczorem roztacza się ładny widok na miasto. Informacja turystyczna przy moście Pin Klao organizuje rowerowe wieczorne wycieczki po mieście w godz. 18:30–21:30 z przewodnikiem, kontakt tel. 02 2267612 4 Mr. Ronnawat – koszt 290 bahtów.\nJedziemy zwykłym autobusem nr 44 (można też 39 i 59) na Chatuchak gdzie jest sobotnio– niedzielny wielki bazar. Jest tam dużo ciekawych rzeczy a targowanie obowiązkowe. Po południu płynę do Wat Arun (Świątynia Zachodzącego Słońca). Na Khao San Road 144 w Mama Travel&Tour kupuję 3 dniową wycieczkę do Kanchan Buri w cenie 1200 bahtów. Od wieczora podróżuję samotnie.\nWycieczka obejmuje: zwiedzanie cmentarza wojennego, wodospadu, 1 godz. jazdę na słoniach, spływ tratwami pod słynnym mostem na rzece Kwai, 1 godz. jazdę pociągiem wzdłuż rzeki Kwai, wizytę w klasztorze buddyjskim z oswojonymi tygrysami, w jaskini, nocleg w chatkach bambusowych na tratwach nad jeziorem.\nPłyniemy 3 godz. tratwą bambusową po jeziorze zaporowym z przerwą na kąpiel, zwiedzamy muzeum kolei śmierci z fragmentami nie dokończonej linii, kąpiemy się w gorących źródłach oraz oglądamy wodospady. Nocleg w tym samym miejscu.\nPodobnie jak dnia poprzedniego płyniemy tratwą na jezioro; kąpiel. Samochodem udajemy się do Parku Narodowego Erewan (wstęp dodatkowo 200 bahtów), w którym oglądamy kaskadę 7 wodospadów z możliwą kąpielą pod wodospadami. W Kanchana Buri, w pobliżu słynnego mostu liczne stragany z pamiątkami. Wieczorem powrót do Bangkoku, nocleg w Happy Lucky G.H. na Khao San Road 156 (w środku ulicy). Za pokój jednoosobowy płacę 120 bahtów.\nMiejskim autobusem nr 53 z przesiadką przy kanale za 3,5 bahtów jadę na dworzec kolejowy. Jest tu specjalna kasa dla obcokrajowców. Bilet kolejowy na pociąg osobowy 3 klasy (innych nie ma) do Ayutthaya kosztuje 15 bahtów. W Ayutthaya na dworcu jest całodobowa przechowalnia bagażu, w której zostawiam plecak – cena 10 bahtów. Wypożyczam rower (30 bahtów) i jadę zwiedzić miasto. Wstępy do świątyń są po 30 bahtów. Oglądam jedną resztę objeżdżam z zewnątrz. Zachowane są stupy, mury, częściowo posągi Buddy. O godz. 16:34 jadę pociągiem do Phitsanulok (bilet 98 bahtów). Na miejscu jestem o godz. 22:00. Pociąg spóźniony jest ponad godzinę. Przy dworcu nie ma wolnych miejsc w tanich hotelach, więc decyduję się na nocleg na peronie.\nOddaję plecak do przechowalni czynnej w godz. 8:00–23:00. Autobusem miejskim nr 1 za 5 bahtów jadę na dworzec autobusowy. Z dworca za 30 bahtów do Sukhothai i dalej do Historycznego Parku Sukkhothai – wstęp 30 bahtów. Można wypożyczyć rower – wjazd dodatkowo 10 bahtów. Przez przypadek wchodzę bokiem z prawej strony, nic nie płacąc. Świątynie zbudowane są z cegły i nawiązują do stup z Cejlonu i stylu khmerskiego. Ogólnie podobnie jak w Ayutthaya. Zwiedzanie zajmuje ok. 3 godz. Wracam do Phitsanulok. Resztę dnia spędzam w parku nad rzeką, obserwując buddyjskiego mnicha, dającego nauki 2 młodym parom, które na zakończenie wpuszczają do rzeki, przy ogólnej aprobacie, kilka dużych mis pełnych ryb. W innym miejscu odbywa się aerobik, w którym uczestniczy kilkaset kobiet w różnym wieku. O godz. 22:00 wyjeżdżam pociągiem pospiesznym do Chiang Mai (bilet 105 bahtów).\nW mieście jestem o godz. 6:30. Na dworcu informacja turystyczna oferuje pokoje od 100 bahtów. Zaczepia mnie ryksiarz oferując pokój z łazienką za 80 bahtów, za dowiezienie żąda 20 bahtów. Jedziemy do Lanna House w pobliżu Wat Phra Singh. Hotel jest tani, ale pozostały serwis drogi. Zwiedzam miasto, jest tu kilka ciekawych świątyń. Ceny wycieczek w okolice od kilkuset bahtów za pół dnia do kilku tysięcy za 7 dni. Droższe są z indywidualnym programem na tzw. obszary prywatne. Jest tam to samo tylko mniej turystów. Wieczorem idę na nocny bazar nastawiony na turystów – jest co kupić i zjeść. Jest to o wiele lepsze miejsce na zakupy niż Bangkok.\nPochmurno i trochę pada ale jest znacznie chłodniej. Wypożyczam motocykl za 100 bahtów (w Tajlandii wypożyczanie pojazdów jest na 24 godz.), o ubezpieczeniu nikt nie chce słyszeć twierdzą, że kłódka jest dobra, ale dostaję kask, który ma zepsute zapięcie i przy szybkości ponad 70 km/godz. wiatr zrywa go z głowy. Jadę na północ i po 15 km skręcam w lewo w drogę nr 1096 przy której jest kilka atrakcji.\n• Pokaz tresury słoni, trwa 40 min., odbywa się o godz. 8:00, 9.40 i 13:30, cena 80 bahtów, ponadto można odbyć przejażdżkę na słoniu. Jest to duży ośrodek liczący 70 słoni w różnym wieku.\n• Pokaz tresury psów o godz. 10:30, 13:15 i 15:00 (nie oglądałem).\n• Pokaz tresury małp o godz. 11:00, 12:15, 13:15, 15:15 i 16:15 – cena 120 bahtów.\n• Pokaz węży (4 gatunki, w tym kobra królewska) o godz. 11:30, 14:15 i 15:30 trwa 30 min – cena 200 bahtów. W klatkach są również liczne eksponaty. Nieco dalej po drugiej stronie drogi jest podobny pokaz w tej samej cenie ale podobno w gorszym wydaniu.\n• Farma orchidei i motyli – wstęp 10 bahtów. To samo przy restauracji po drugiej stronie drogi, ale za darmo.\nRikszą jadę na dworzec autobusowy Chiang Mai Arcade (20 bahtów; żądają więcej). Autobus zwykły do Mae Hong Son jest o godz. 9:00. Jedzie drogą północną 8 godzin i kosztuje 100 bahtów. Nocuję w Jong Kham G.H. nad jeziorem za 100 bahtów. Robię rozeznanie jak dotrzeć do wiosek „długich szyi” (okładka Przez Świat Tom V). Wycieczki są drogie od 600 do 1000 bahtów przy jednej osobie. W okolicy są 3 tego typu wioski z tym, że do jednej można tylko dopłynąć łodzią.\nNajtańszy motocykl kosztuje 150 bahtów. Zaraz za miastem 2 km przed stacją benzynową kończy się paliwo. Przydrożny sprzedawca przywozi mi w torebce foliowej litr benzyny – mogę jechać dalej. Wybrałem wieś Nai Soi, ponoć największą. Droga dobra, dopiero 2 km przed wsią droga przechodzi w trakt dla pojazdów terenowych. Wstęp do wsi 250 bahtów. Wieś została założona w połowie lat 90-tych przez uchodźców z Birmy. Na początku wsi chaty i stragany, w których sprzedają wyłącznie kobiety o długich szyjach. Jest ich we wsi blisko 35. Wszystkie „długie szyje” zatrudnione są przy sprzedaży pamiątek. Obręcz na szyi waży 5 kg i zrobiona jest z mosiądzu. Około 500 metrów za częścią turystyczną zaczyna się normalna wieś Karenów licząca kilkaset domów ze szkołą, kościołem (część Karenów jest katolikami) i sklepikami. Przed wsią z boku jest szlaban zamykający gruntową drogę. Nie zatrzymany przez nikogo jadę dalej. Droga jest coraz gorsza, strome podjazdy i zjazdy, pył po kostki. Po 5 km następna wieś a właściwie obóz uchodźców z Birmy (Karenów), liczy również kilkaset domów, a właściwie szałasów zbudowanych wzdłuż potoku i na zboczach gór. Widać, że żyją z pomocy, bo nie ma tu żadnych pól uprawnych, a jedynie nieliczne zwierzęta. Całe domy zbudowane są z bambusa i kryte liśćmi. Spotkałem tu wiele ciekawych typów ludzkich. O tym obozie nie ma nic w przewodnikach; także agencje turystyczne nie wożą tu turystów. W drodze powrotnej jadę do tzw. cave fish, gdzie ryby podobne do łososi wypływają z jaskini.\nZwykłym autobusem o godz. 9:00 za 145 bahtów wracam drogą południową nr 108 do Chiang Mai. Nocuję w Mee G. H. nad rzeką za 80 bahtów.\nJadę do Tha Ton. Zwykły autobus odjeżdża o 7:20 z dworca w pobliżu Bramy Białego Słonia i kosztuje 70 bahtów. Dalej płynę łodzią rzeką Kok do Chiang Rai (odpływa o 12:30 i kosztuje 250 bahtów). Na miejscu jestem o 17:30. Na przystani wielu naganiaczy oferuje noclegi. Wybieram Chat House płacąc 70 bahtów. Wieczorem idę na nocny bazar – niezłe miejsce na zakupy, jednak oferta jest skromniejsza niż w Chiang Mai. Są tu natomiast bezpłatne pokazy tańców i muzyki ludowej.\nLokalnym autobusem jadę do granicznego Mae Sai (25 bahtów; autobusy kursują co 15 minut). Z dworca autobusowego do granicy jest 5 km i najdogodniej można dojechać songthaewem za 5 bahtów. Aby dostać jednodniową przepustkę do Birmy należy zrobić 2 kopie paszportu i zapłacić 50 bahtów, to tyle po stronie tajlandzkiej. W Birmie (oficjalna nazwa Unia Myanmar) pobierana jest opłata 5 USD (najlepiej w dolarach) i trzeba wrócić przed godz. 17:00. Istnieje możliwość dłuższego pobytu za wyższą opłatą. Po dokonaniu formalności wchodzę do miasteczka Tachileik, którego główną atrakcją jest bazar, a walutą bahty. Jest tu taniej, ale bez przesady bo ze względu na bliskość Tajlandii ceny są zbliżone. Znacznie niższe są ceny papierosów i alkoholi. Spory jest wybór biżuterii, antyków ale głównie dominują tekstylia.\nZ Chiang Rai wyjeżdżam autobusem o godz. 9:00 do Chiang Mai – bilet kosztuje 77 bahtów. Idę 20 minut pieszo na dworzec kolejowy, zostawiam plecak w przechowalni czynnej w godz. 8:00 – 20:45. Pociąg posp. 3 kl. do Bangkoku odjeżdża o godz. 15:45 i 20:40, jedzie 14 godzin i kosztuje 161 bahtów.\nW Bangkoku jestem o godz. 11:05. W stolicy przechowalnia bagażu czynna jest w godz. 4:00 – 23:00, za mały plecak płaci się 10 bahtów, za duży 30 bahtów. Idę na GPO po korespondencję. Pod pocztą (sobota) trwa giełda znaczków pocztowych, kart telefonicznych i starych pieniędzy. Zwiedzam dzielnicę chińską i świątynię Sikhów. Na dworcu biorę prysznic – 10 bahtów. Pociąg posp. do Surat Thani odjeżdża o godz. 18:20, a najtańszy bilet kosztuje 147 bahtów.\nPociąg spóźnia się ponad godzinę. Nie ma to znaczenia, autobusy turystyczne czekają. Łączony bilet autobusowy air condition + express boaut air condition na wyspę Samui kosztuje 150 bahtów. Na Samui jestem o godz. 11:00. Na przystani oferują bungalowy położone w pobliżu plaż. Ceny w granicach 200 – 300 bahtów. Decyduję się zostać na miejscu czyli w Na Thon. Przy stacji paliw znajduję Sea View G. H. (nie uwzględniony w najnowszym przewodniku). Płacę 200 bahtów – nic tańszego w mieście nie ma. Wypożyczam motocykl za 150 bahtów i objeżdżam wyspę robiąc liczne postoje w ciekawych miejscach. Wszędzie są piaszczyste plaże, na które wstęp i parkowanie jest bezpłatne. Tłoku na plażach nie ma.\nMotocyklem jadę na plażę Maneam i Bophut. Nocnym statkiem o godz. 21:00 za 150 bahtów płynę do Surat Thani. Na statku jest zbiorowa noclegownia.\nStatek przypływa o godz. 4:00, drzemię do godz. 5:30 i idę pieszo na dworzec autobusowy. Tajowie mówią, że to 3 km, a można dojść w 10–15 minut. O godzinie 6:30 jest autobus air condition do Krabi w cenie 120 bahtów; innego o tej porze nie ma. Jazda trwa 3 godz. W Krabi liczne agencje turystyczne oferują różne warianty przejazdów i wycieczek. Jadę songthaewem za 10 bahtów na przystań i kupuję bilet na wyspę Lanta za 200 bahtów. Statki płyną 2 x dziennie o godz. 10:30 i 13:30. Statek opóźnia się i na wyspie jest o godz. 13:00. Na przystani i na statku liczni naganiacze oferują bungalowy w cenie od 200 bahtów. Aby nie tracić czasu decyduję się na najtańszy z gwarancją dowiezienia i powrotu na przystań. Podobno północna część wyspy jest droższa. Ja ląduję w środkowej części. Jest już późno ale o godz. 15:00 wynajmuję motocykl za 150 bahtów i robię objazd wyspy. Wschodni brzeg nie jest turystyczny, jedynie warto zajrzeć do wsi Ban Je Lee w pobliżu której rosną mangrowia. Jadę jak szalony w kierunku południowym ale zaraz kończy się dziurawy asfalt i zaczynają wertepy. Jest to droga tylko dla jeepów – straszny pył. Staję w ładniejszych miejscach, szybka kąpiel i jadę dalej. Wybrzeże jest piaszczyste z licznymi skałami dodającymi uroku, ponadto cisza i spokój. Docieram do Warnerfall Bay Resort, drogę przegradza estuarium, nie ryzykuję. Idę na pustą, szeroką plażę zamkniętą z 2 stron skałami. Pływam do zachodu słońca. W drodze powrotnej kolacja, po ciemku ledwie trafiam do bungalowu.\nWczesnym rankiem idę na plażę, kąpiel; liczne ostre skały nakazują ostrożność. Jeśli komuś zależy na spędzeniu dłuższego czasu na wyspach i wybrzeżu, to polecam specjalny przewodnik L.P. o tym regionie, można tam znaleźć to, czego oczekujemy. Motocyklem jadę w kierunku północnym, zatrzymując się i pływając w różnych miejscach. O godz. 11:30 samochodem firmowym jadę na przystań. Statek na wyspę Phi Phi odpływa o godz. 8:00 i 13:00 (cena 200 bahtów). Na Phi Phi jestem o godz. 15:00. Zatrzymuję się w bungalowach Khon Khao na lewo od przystani płacąc 300 bahtów, są to najtańsze noclegi na wyspie, za to najdroższe z niskiej półki w Tajlandii. Idę na punkt widokowy. Zwiedzam plażę północną i południową. Na południowej jest głębiej, duża przejrzystość wody, widać żółte ryby podpływające do ludzi. Wieczorem kupuję wycieczkę długą łodzią (najtańsza) wokół wysp za 300 bahtów, w tym obiad, woda i sprzęt płetwonurkowy. Jest to najdroższa wyspa, ale na targu można zjeść obiad za 30 bahtów.\nWypływam na 7 godz. rejs, w programie grota (wstęp 20 bahtów), w której wybierane są jaskółcze gniazda – przysmak bogatych Chińczyków, nurkowanie, odpoczynek na plaży. Trzeba przyznać, że woda jest bardzo przejrzysta, widać piękne rafy koralowe i mnóstwo kolorowych ryb. Po drodze mijamy stado delfinów (nie chciały podpłynąć) oraz latające ryby. Phi Phi często nazywane jest perłą Morza Andamańskiego, niestety w tym okresie przejrzystość powietrza nie jest idealna.\nWypływam o godz. 9:00 statkiem za 200 bahtów na wyspę Phuket. Na przystani, która jest daleko od centrum czekają mikrobusy dowożące turystów na poszczególne plaże i do centrum miasta; te ostatnie kosztują 50 bahtów. Są też motocykliści, cena jest do uzgodnienia. Przy bramie jest taniej, znalazłem chętnego za 20 bahtów z dowiezieniem do hotelu On On. Budynek stary przy głównej ulicy w stylu kolonialnym z dużą recepcją i umywalką w pokoju, ale bez gniazdka elektrycznego. Za pokój płacę 120 bahtów. Upał straszny – ponad 40°C. Rezygnuję ze zwiedzania wyspy. Z rozmów z innymi podróżnikami wnioskuję, że Phuket to jedno wielkie wczasowisko. Decyduję się na 8 godzinną wycieczkę do Parku Narodowego Phang Nga z wyspą Jamesa Bonda (patrz okładka Przez Świat t. II). Liczne agencje oferują ją w cenie 550 bahtów, w agencji AO Nang Travel&Tour (przy dworcu autobusowym) po dłuższej rozmowie z panienką płacę 450 bahtów.\nZ hotelu mikrobus podwozi mnie do autobusu, po drodze mijamy liczne plantacje drzew kauczukowych i ananasów. Zwiedzamy grotę z Wat Suwannakuha (wstęp 10 bahtów) z leżącym Buddą. Płyniemy łodzią pierwszą godzinę przez dziewicze lasy namorzynowe, następnie wśród wysokich skalistych wysp na tzw. wyspę Jamesa Bonda do której przypływają dziesiątki łodzi (istny jarmark). W drodze powrotnej wykwintny obiad w muzułmańskiej wiosce na palach. Po dopłynięciu obligatoryjna zrzutka dla szypra po 20 bahtów. Powrót autobusem w pobliżu plaż z licznymi hotelami i sklepami pozwala na poznanie tej części wyspy.\nZwykłym autobusem o godz. 8:00 za 105 bahtów jadę do Ranong, w którym jestem o godz. 14:00. Trasa prowadzi zachodnim wybrzeżem Półwyspu Malajskiego, niekiedy porośniętym przez tropikalne lasy zupełnie odmienne od lasów północnej Tajlandii. Z dworca czerwonym songthaewem za 7 bahtów jadę na targ. W pobliżu przy Thanon Ruangrad zatrzymuję się w hotelu Rattanasin płacąc 100 bahtów za pokój bez gniazdka elektrycznego. Zwiedzam miasto, w którym akurat trwa sezonowy jarmark.\nSongthaewem nr 3 jadę na przystań łodzi, które odpływają do Birmy. Wysiadam przy Imigration Office w celu dokonania formalności, okazuje się, że tu obowiązują inne przepisy niż w Mae Sai. Wyjazd z Tajlandii jest z paszportem, a ja nie mam już ważnej wizy na powrotny wjazd. Musiałbym jechać do Malezji lub Bangkoku po nową wizę. Songthaewem jadę do gorących źródeł na krótki relaks. Jest to miejsce piknikowe dla mieszkańców miasta z możliwością jazdy na słoniach. Autobus do Chumphon jest o godz. 10:30 i kosztuje 50 bahtów. Kierowca lokuje plecak w autobusie, a ja idę do baru. Po przyjściu autobusu nie ma, odjechał wcześniej o godz. 10:00 według nowego rozkładu jazdy. Robię aferę, z dworca gdzieś dzwonią, twierdzą że nie ma problemu. Następny autobus jest o godz. 11:30. W Chumphon plecak czeka na dworcu. Idę pieszo na dworzec kolejowy, plecak zostawiam w przechowalni czynnej całą dobę, kupuję bilet na pociąg posp. 3 kl. do Bangkoku za 122 bahty. Zwiedzam miasto pozbawione zupełnie interesujących obiektów.\nPociąg nieco spóźniony jest w Bangkoku po godz. 8:00. Oddaję plecak do przechowalni, jadę do przedstawicielstwa EL AL. Potwierdzam rezerwację, w pobliskim TESCO jem smaczny obiad w klimatyzowanej sali za 30 bahtów. Jadę na Khao San Road, udaję się do guest house, w którym poprzednio spałem. Robię ostatnie zakupy. Wieczorem autobusem nr 15 jadę do dzielnicy rozrywek czyli na Patpong. Jest tu szereg lokali rozrywkowych, na ulicach setki straganów. Wielu naganiaczy oferuje cały wachlarz rozrywek. Ja wybieram ponoć typowy seks-show. Jest to lokal Cassanova. Samemu z zewnątrz trudno odgadnąć, co jest na piętrze. Wstęp bezpłatny, ale trzeba zamówić napój. Biorę małe piwo 0,3 l w cenie 100 bahtów. Pokaz niewiele ma wspólnego z seksem czy tańcem erotycznym, są to raczej cyrkowe popisy gołych panienek. Po zamówieniu piwa zaraz zostałem otoczony wianuszkiem pań proponujących różne atrakcje oraz namawiających do dalszych drinków. Po zapaleniu birmańskiego cygara (symbol biedy) stały się mniej natarczywe, coś tam szczebiotały, na szczęście weszło kilku Japończyków, którymi się skwapliwie zajęły. Po godzinie program się powtarza, piwo zrobiło się ciepłe więc wyszedłem. Panie turystki również bywają w tego typu lokalach, ale zawsze w męskim towarzystwie.\nWydaję resztę zbytecznych bahtów, autobusem miejskim jadę na dworzec kolejowy, tam w klimatyzowanym barze jem obiad i pociągiem osobowym za 5 bahtów jadę na lotnisko. Przed odlotem pobierana jest opłata lotniskowa w wysokości 500 bahtów nie wliczana w cenę biletów.\nOkoło godz. ósmej wychodzę z podręcznym plecakiem z lotniska w Tel Aviwie, bagaż odprawiono do Pragi. Autobusem za 29 szekli (bilet powrotny) jadę do centrum Tel Aviwu. Spaceruję promenadą nadmorską do Starej Jaffy, jest tu ładna architektura, targ staroci i rozległy widok na miasto. W drodze powrotnej zwiedzam centrum miasta. Na lotnisku w wyniku awarii jakiegoś urządzenia ewakuowano pospiesznie wszystkich pasażerów z sali odlotów. Późnym wieczorem ląduję w Pradze i nocnym pociągiem jadę do Cieszyna.\nRano już na Zaolziu zaopatruję się w znacznie tańsze produkty opodatkowane akcyzą i przekraczam graniczny most na Olzie.\nDługość przebytej trasy\nW Indochinach przejechałem:\n– autobusami i pojazdami samochodowymi – ok. 8760 km\n– pociągami – ok. 3890 km\n– statkami, łodziami, tratwami – ok. 600 km\n– motocyklami – ok. 500 km\n– rowerami – ok. 100 km\n– na słoniu – ok. 5 km\n– wpław – ok. 3 km\nŁącznie – ok. 13858 km\n– Tajlandia (z Birmą) – 355 USD Wizy Tajlandii – 20 USD\n– Laos – 100 USD Laosu – 30 USD\n– Wietnam – 300 USD Wietnamu – 55 USD\n– Kambodża – 100 USD Kambodży – 30 USD\n– Izrael – 20 USD\n– Czechy – 40 USD\nRazem – 135 USD\nKoszty pobytu razem – 915 USD w tym zakupy 60 USD\n– Samolot – 559 USD\n– Wizy – 135 USD\nŁącznie – 1609 USD\nKoszty nie obejmują ubezpieczenia, szczepień, filmów i dojazdu do polskiej granicy.\nPrawie 50 milionów ludzi na świecie codziennie budzi się z przeziębieniem – najbardziej pospolitą infekcją atakującą górne drogi oddechowe.


sierpień 2014 - Strona 10 z 10 - Przepisy Kulinarne: przepisy.cc\nWarzywa 4 sierpnia 2014 Adminka\tLeave a comment\nNie ma to jak własnoręcznie przygotowana pasta pomidorowa. Dobrze spasteryzowana posłużmy nam na całą zimę. Składniki potrzebne do wykonania pasty: pomidory, papryka, majeranek, ocet winny.\nRyby 4 sierpnia 2014 Adminka\tLeave a comment\nI przyszedł czas na przygotowane danie z ryby. Tym razem wybraliśmy tuńczyka, którego postanowiliśmy ugrillować. Składniki potrawy: steki tuńczyka, skórka z cytryny, gałka muszkatołowa.\nDesery 4 sierpnia 2014 Adminka\tLeave a comment\nSzybkie i oryginalne przepisy tylko u nas. Dziś przepis na wafle ryżowe. Do wykonania ciasta potrzebujesz: ryżu, mleka, drożdży, maki oraz jaj.\nJajka w sosie z majonezu\nDziś przepis na trochę zapomniane jajka gotowane na twardo. Podane z sosem majonezowym. Aby go wykonać potrzebujesz: majonezu, soku z cytryny, chilii, pieprzu i soli.


Bal karnawałowy w Przedszkolu nr 1 [FOTO] - Dzialdowo.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\n08.02.2019 09:13 | Źródło: dzialdowo.pl (Karol Wrombel)\nBal karnawałowy w Przedszkolu nr 1 [FOTO]\nW czwartek (7 lutego) w Przedszkolu nr 1 im. Jana Brzechwy odbył się tradycyjny bal karnawałowy.\nW baśniowych (i nie tylko) przebraniach wystąpiły dzieci z grup – Krasnoludki, Żabki, Misie, Motylki, Jeżyki, Biedronki, Tygryski i Smerfy.\nPrzedszkolaki wzięły też udział w wesołych konkursach. Bawiły się, tańczyły i radośnie skakały.\nImprezę prowadził Patryk Szymański, nauczyciel z przedszkola.


• unikalne ubranka, dla dziecka - komplet kokardka\nart-Madam.pldla dzieckaubrankakomplet kokardka rękodzieło sukienka, sweterek\nhand-made komplet kokardka\nrękodzieło sukienka sweterek bawełna włóczka kolorowe ubranka\n3- częściowy komplet z cieniowanej, miękkiej, bawełnianej włóczki przeznaczonej dla dzieci.\nWykonany w całości ręcznie, na drutach i na szydełku.\nSukieneczka z krótkim rękawkiem, krótki sweterek i opaska dla małej elegantki :)\nOpaska na obwód 48-50 cm\n• hand-made unikalne ubranka • dla dziecka - ubranka • urokliwe dla dziecka • hand-made gaga art •\nSpodnie baggy krzyzyki na graficie. Wygodne spodnie dziecięce uszyte z bawełny, Na kolanach łaty, Idealne na wycieczkę79,00 zł -25%Spodnie baggy butelkowa zieleń. Dzięki której zapewnią wygodę przez cały dzień, spacer, zabawę, KOLOR59,00 zł\n-34%Spódnica z kieszeniami. Opis produktu, Efektowna spódnica z zakładkami w szarym kolorze, z elastyczną talią49,00 zł\n74,00 zł -18%Sukienka rose garden. Romantyczna sukienka ozdobiona motywem różanym, Uszyta z miękkiej dresowej dzianiny89,00 zł\nSweterek "turkusowa fantazja". Ubranka handmade Sweterek wykonany w całości ręcznie, Rozmiar - 8086, Dokładne wymiary80,00 zł Sweterek-płaszczyk "parasolki". Jasnoszary, Z motywem parasolek u dołu, Wykonany w całości ręcznie, na drutach95,00 zł


Drobne akcesoria kuchenne… Jak je uporządkować i mieć pod ręką? | Dom.pl\nStart Wnętrza Kuchnia Drobne akcesoria kuchenne… Jak je uporządkować i mieć pod ręką?\nPorządek w szufladach i szafkach kuchennych to z pewnością zmora każdej Pani Domu… Bałagan i ciągłe szukanie potrzebnych drobiazgów kuchennych to codzienność. Jak więc sobie z tym poradzić i mieć niezbędne akcesoria pod ręką? Oto kilka wskazówek…\nGdzie schować drobiazgi?\nDrobne akcesoria kuchenne, takie jak: sztućce, trzepaczki, chochle powinny mieć swoje stałe miejsce. Najlepiej umieścić je pod blatem. W sprzedaży są dostępne różne moduły podblatowe, które idealnie pomieszczą niezbędne drobiazgi kuchenne. To Ty decydujesz, ile poziomów koszy potrzebujesz. Płynne wysuwanie szuflad, w których umieszczone są wkłady, gwarantuje gładki ruch, niezależnie od obciążenia. Wszystkie przedmioty utrzymane są więc w jednym miejscu.\nJeśli już drobiazgi mają swoje miejsce, warto pomyśleć o talerzach… Zazwyczaj przechowujemy je piętrowo w wiszących szafkach. To z pewnością utrudnia ich wyciąganie. Jak więc sobie z tym poradzić? Z pomocą przychodzą specjalne wkłady na talerze, które zatrzymują wodę, spływającą po nich po umyciu. Dno szuflady posiada specjalne zabezpieczenie przed zawilgoceniem.\nPrzechowywanie poza szafkami…\nPorządkując akcesoria kuchenne, warto wykorzystać także przestrzeń poza szafkami. Modnym i funkcjonalnym rozwiązaniem są relingi. Te specjalne drążki z haczykami stanowią, które ciekawy element wyposażenia kuchni. To właśnie na nich możesz powiesić ulubione kubki czy chochelki.\nMarzysz o domowej spiżarni i nie wiesz, w czym przechowywać żywność? Oto kilka wskazówek: Powiększ swoją kuchnię o spiżarnię i sprawdź, w czym przechowywać żywność….


Juventus Turyn 0:0 FC Barcelona skrót meczu. Bramki, wideo i wynik (22.11.2017)\nJuventus Turyn 0:0 FC Barcelona skrót z meczu (22.11.2017)\nObejrzyj już teraz Juventus Turyn - FC Barcelona skrót meczu. Zobacz jak padły gole, bramki dzięki wideo z meczu który odbył się w dniu 22.11.2017 20:45. Najciekawsze okazje i akcje w meczu Juventus Turyn - FC Barcelona, a także piękne gole i bramki zobaczysz w skrócie meczu. Skrót meczu &event to jednak nie wszystkie wideo z wydarzeń rozgrywanych w ramach Liga Mistrzów. Zapraszamy też do obejrzenia innych skrótów z meczów, spotkań i wydarzeń. Oglądaj największą ilość skrótów, wideo, a także materiałów video takich jak bramki, okazje, gole z wydarzeń sportowych a wśród nich między innymi Piłka nożna. Każdego dnia na naszej stronie pojawiają się też skróty Liga Mistrzów z podobnych wydarzeń które odbyły się w ramach dyscypliny Piłka nożna.


Teoria mozaikowa 15. Maski modne | Gazeta dla Lekarzy – blog redaktor naczelnej\nTeoria mozaikowa 15. Maski modne\nRozdział 15. Maski modne\nNadciśnienie tak jak każda inna choroba może poza typowymi obrazami przebiegać także formy zamaskowane. Największe w tym względzie możliwości ma guz chromochłonny nadnerczy. Miałam w ciągu swej praktyki lekarskiej kilku pacjentów z guzem chromochłonnym, zawsze była to trudna diagnoza. Szczególnie zamaskowane postacie przybiega guz chromochłonnny o lokalizacji pozanadnerczowej – może to być ucho wewnętrzne, pęcherz moczowy, osierdzie i każe inne miejsce w organizmie człowieka.\n← „Teoria mozaikowa 14. Nadciśnienie tętnicze u dzieci”\t„Teoria mozaikowa 16. Twórczyni najlepszych teorii” →


Ciemnobrązowa laterytowa kamienna ściana - Obrazy na płótnie - Decor Mint\nTło z ściana z cegieł tek...\nCzarny skład ściany cegły\nŚciana rzeźbionych cegieł...\nbiała ceramiczna ściana z...\nCzy Tekstury to Twoja słabość? Twoje mieszkanie pęka w szwach mebli i dodatków o ciekawej fakturze, ale Cegła to Twoja największa miłość? Obraz Ciemnobrązowa laterytowa kamienna ściana to doskonały sposób na podkreślenie tej fascynacji. Zwłaszcza jeśli chcesz zaakcentować niebanalną atmosferę Twojego wnętrza i sprawić, by było jeszcze bardziej klimatyczne.\nJeśli styl Industrialny Klasyczny Minimalistyczny króluje w Twoim domu, to właśnie ten obraz na płótnie najlepiej go dopełni. Nie zapomnij o pasujących dodatkach i odpowiedniej kolorystyce, by pomieszczenia były urządzone harmonijnie i z klasą. Ładna dekoracja ścienna to ostatni szlif dobrej aranżacji, warto o tym pamiętać szukając ozdób Do kuchni Do biura Do jadalni. Obraz z teksturą świetnie spełnia tę rolę.\nNie musisz martwić się ramkami. Obraz Ciemnobrązowa laterytowa kamienna ściana drukowany jest na płótnie canvas i ma zadrukowane boki, naciągnięte na krosno malarskie. Nie wymaga więc dodatkowych ramek. Obraz prezentuje się świetnie nawet z boku, bo nadrukowana grafika jest widoczna z każdej strony. Dekorację na ścianę z powodzeniem można także postawić na półce lub komodzie.


Świeradów-Zdrój - Sudety - noclegi, agroturystyka, pensjonaty, kwatery w Sudetach, sudecka baza noclegowa i turystyczna\nW tym roku: 252632\nW tym miesiącu: 19649\nPołożony jest na wysokości 450-710 m n.p.m w Górach Izerskich, w dolinie rzeki Kwisy (w tzw. Obniżeniu Świeradowskim), oddzielającym Wysoki Grzbiet na południu od Kamienickiego Grzbietu na północy. Po włączeniu Czerniawy-Zdroju obejmuje również dolinę Czarnego Potoku, a również wychodzi nieco na Pogórze Izerskie.\nPierwsza datowana wzmianka o Świeradowie pochodzi z 1524 roku jako Fegebeutel. Odkryte już wtedy wody mineralne zostały wzmiankowane po raz pierwszy w 1572 roku, w książce Leonarda Thurneyssera - berlińskiego lekarza. Dopiero ponad sto pięćdziesiąt lat później zostały zbadane i uznane za lecznicze. Uzdrowiskowe moce przyczyniły się do budowy Domu Zdrojowego w 1899 roku w otaczającym go Parku Zdrojowym. Świeradów był trzykrotnie plądrowany w latach 1634-1639. Jednym z powodów było przywiązanie mieszkańców ówczesnego Świeradowa do wiary protestanckiej. Również w 1642 roku Świeradów został ograbiony. W 1645 roku stacjonowały tu wojska rotmistrza Hermanna podczas szturmu zamku Gryf przez Szwedów.\nWobec braku historycznej nazwy polskiej, miejscowość nazywano początkowo Wieniec-Zdrój. W 1946 roku wprowadzono urzędowo nazwę Świeradów Zdrój, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Bad Flinsberg. W 1946 r. osada uzyskała prawa miejskie.1 stycznia 1973 roku do miasta włączono sąsiednie sołectwo - Czerniawę Zdrój.\n1524 - pierwsza wzmianka o miejscowości (jako Fegebeutel)\n1559 - wzmianka o wsi Flinsberg\n1597 - osiedlenie się pierwszych 20 rodzin w miejscu obecnej dzielnicy Góreczno\n1572 - pierwsza wzmianka o miejscowych wodach w książce autorstwa Leonarda Thurneyssera\n1600 - inna wzmianka o wodach w publikacji autorstwa Kaspera Schwenckfeldta\n1667 - inna wzmianka o wodach I. Nasona\n1634-1639 - trzykrotne plądrowanie miejscowości\n1642 - plądrowanie wsi przez wojska gen. Piccolominiego\n1645 - stacjonowanie wojsk rotmistrza Hermanna podczas oblęgania zamku Gryf\n1683 - wzmianka o leczniczych wodach we Flinsbergu w kronice Fryderyka Luca\n1783 - badania potwierdzające leczniczość miejscowych wód\n1754 - okrycie dachem i ocembrowanie górnego źródła\n1909 - wybudowanie połączenia kolejowego\n1945 - zajęcie uzdrowiska przez wojska radzieckie; włączenie do Polski; początek wysiedlania dotychczasowej ludności do Niemiec; wprowadzenie nazwy Wieniec-Zdrój\n1946 - uzyskanie praw miejskich\n1946 - zmiana nazwy miasta na Świeradów-Zdrój\nTutejsze wody lecznicze - radoczynne szczawy, o różnym stopniu zmineralizowania, używane zarówno do picia, jak i do kąpieli oraz okłady borowinowe, leczą przede wszystkim choroby reumatyczne, narządów ruchu, układu krążenia oraz choroby ginekologiczne.\nDom Zdrojowy (220 miejsc)\nWacław (74 miejsc)\nWilla Gracja (44 miejsc)\nZespół Szpitali Dziecięcych w Czerniawie-Zdroju (100 miejsc)\nzespół willowy, ul. Asnyka 10, z 1905 r.: willa, oficyna, park\nsanatorium „Turoń", ul. Górska 15, z 1910 r.\nbudynek „Stary Zdrój", ul. 15 Grudnia 6, z XVIII w., pierwszej poł. XIX w.\npensjonat „Eldorado", ul. Piastowska 1, z 1904 r.\npensjonat „Paprotka", ul. Piastowska 5\nsanatorium „Szarotka", ul. Zdrojowa 2, z 1900 r.\nzespół uzdrowiskowy, ul. Zdrojowa 2, z k. XIX w.:\ndom zdrojowy - obecny budynek powstał w roku 1899 na podstawie projektu architekta Grossera w miejscu zniszczonego w trakcie pożaru Domu Źródlanego 14 grudnia 1895 r. Obiekt składa się z dwóch części połączonych halą spacerową. Dom zdrojowy jest zaakcentowany wieżą zegarową o wysokości 46 metrów. Taras przed domem zdrojowym ma ponad 160 metrów długości\npijalnia wód mineralnych - sztuczna grota znajduje się przed Domem Zdrojowym\nŚwieradów Zdrój - Czerniawa\n„Czarci Młyn" wodny z systemem hydroenergetycznym i wyposażeniem, został zbudowany ok. 1890 roku. Do ok. 1951 roku młyn był napędzany kołem wodnym, jednym z nielicznych zachowanych w regionie. Wyposażenie młyna jest oryginalne, nie ulegało zmianie i jest ono typowe dla młynów gospodarczych z przełomu XIX i XX wieku\nkościół pod wezwaniem świętego Józefa - został wybudowany z inicjatywy hrabiny Marii von Schaffgotsch w latach 1898-1899. Swoją nazwę kościół zawdzięcza ołtarzowi poświęconemu św. Józefowi przeniesionemu ze starej kaplicy, która tworzy integralną część obecnego kościoła. Kaplica w Świeradowie powstała już w roku 1785, poświęconą rok później pod wezwaniem św. Jana Nepomucena\nzakład kuracji borowinowej (dawniej Łazienki Marii), powstał w 1904 roku. W budynku można korzystać z zabiegów borowinowych. Znajdowało się tu 12 kabin do całkowitych\nTutaj zaczyna się, ciągnący się przez całe Sudety - Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza. Stąd też wychodzą trasy w stronę: Szklarskiej Poręby i Karkonoszy; Karłowa i Gór Stołowych. Turyści preferujący krótkie górskie wypady, z przyjemnością wybiorą się trasami spacerowymi, w stronę górujących nad Świeradowem Stogu Izerskiego lub Sępiej Góry, na której według legend znajdować się miała pogańska świątynia. Ciekawymi miejscami turystycznymi, w których notabene również znajdować się miały pogańskie świątynie, są Babia Przełęcz, zwana inaczej Polaną Czarownic oraz (znajdujące się bliżej wsi Kopaniec) Ciemny Wądół i Sowi Kamień na zachodnim zboczu Ciemniaka.\nCZERWONY Główny Szlak Sudecki im. Mieczysława Orłowicza\nCZERWONY Świeradów Zdrój → Stóg Izerski → Świeradów Zdrój\nCZERWONY Świeradów-Zdrój → Schronisko PTTK na Stogu Izerskim → Polana Izerska → Przednia Kopa → Wysoka Kopa → Izerske Garby → Kopalnia Stanisław → Wieczorny Zamek → Wysoki Kamień → Hutnicza Górka → Szklarska Poręba\nNIEBIESKI Świeradów-Zdrój → Sępia Góra → Płókowy Mostek → Dolina Kwisy → Świeradów-Zdrój\nNIEBIESKI Świeradów-Zdrój → Polana Izerska → Schronisko PTTK na Stogu Izerskim → Świeradów-Zdrój\nNIEBIESKI Świeradów-Zdrój → Polana Izerska → Hala Izerska → Chatka Górzystów\nZIELONY Świeradów-Zdrój → Zajęcznik → Czerniawa-Zdrój → Dolina Czarnego Potoku → Świeradów-Zdrój\nZIELONY Świeradów-Zdrój → Zajęcznik → Świeradów-Zdrój\nZIELONY Świeradów-Zdrój → Stóg Izerski → Smrek\nObecnie Świeradów-Zdrój opiera się głównie na turystyce Szczególnie obecnie jest dużo turystów z Niemiec (głownie emerytów) stąd też w mieście można spotkać się zarówno z polskimi szyldami, jak i niemieckimi. O nastawieniu na turystykę świadczy o tym duża liczba hoteli, lokalizacja miasta i funkcja uzdrowiskowa miasta. W mieście głównie na obrzeżach działają również niewielkie zakłady przemysłowe (m.in. tartak). W centrum znajduje się duża liczba sklepów, salonów SPA jak MedicSPA, instytucji usługowych i gastronomicznych.


Katalog Monet - Kategoria: Żetony pamiątkowe - Zdjęcie: 1 grosik na szczęście (Głos Wielkopolski) - Internetowy Katalog Monet\n1 grosik na szczęście (Głos Wielkopolski)\nCentralnie, w otoku - od góry duży nominał pisany cyfrą: 1, poniżej napis w poziomie: GROSIK; na obrzeżu, kołowo napisy: NA SZCZĘŚCIE W NOWYM TYSIĄCLECIU (od lewej strony, ku górze i do prawej strony żetonu) oraz 1.01.2011 (u dołu; napisy oddzielone od siebie pięcioramiennymi gwiazdkami po obu stronach żetonu.\nCentralnie, w otoku - od góry: logo firmy, sponsora wydawcy żetonu, poniżej logo gazety Głos Wielkopolski; na obrzeżu, kołowo napisy: POMYŚLNOŚCI W NOWYM TYSIĄCLECIU ŻYCZĄ (od lewej strony, ku górze i do prawej strony żetonu) oraz 1.01.2011 (u dołu; napisy oddzielone od siebie pięcioramiennymi gwiazdkami po obu stronach żetonu.\n1 grosik na szczęście\nbrak danych / dodatek do gazety Głos Wielkopolski\ndodatek do gazety Głos Wielkopolski\nGłos Wielkopolski (pełny tytuł Polska Głos Wielkopolski) – dziennik społeczno-polityczny wydawany od 16 lutego 1945 w Poznaniu, najstarszy dziennik ukazujący się w województwie wielkopolskim.\nJest pierwszym tytułem polskiej gazety, który ukazał się pod koniec II wojny światowej w Poznaniu, faktycznie w czasie trwania bitwy o miasto (pierwszy numer miał nakład 3000 egzemplarzy). Tytuł gazety wymyślił Józef Szulczyński, przedwojenny dziennikarz prasy kupieckiej. Początkowo drukowana w ocalałej od zniszczeń wojennych Drukarni Św. Wojciecha przy ul. Wawrzyniaka na Jeżycach, gdzie z braku prądu maszyny płaskie były ręcznie napędzane przez zapędzonych do tego zadania volksdeutschów. Tempo druku oscylowało wokół 600 egzemplarzy na godzinę. Cena pierwszego numeru wynosiła 20 groszy. Już 4 czerwca 1945 roku w redakcji odwiedziny złożył minister informacji i propagandy Stefan Matuszewski.\nPierwszy numer posiadał nakład 6200 egzemplarzy, a ukazał się dzięki Mieczysławowi Francuszkiewiczowi, który przechował przez lata okupacji, nieosiągalne w 1945 roku polskie czcionki. Pierwsze kolegia redakcyjne odbywały się przy ul. Chełmońskiego 22 (Wojewódzki Urząd Informacji i Propagandy). Pierwszym redaktorem naczelnym był por. Józef Pawłowski, a współpracowali z nim: Jan Brzeski, Czesław Brzóska, Eugeniusz Cofta, Jan Gajewski, Jarogniew Kaniasty, Józef Szulczyński i Wiktor Wojciechowski. W 1947 roku postanowiono odbudować kamienicę przy ul. Grunwaldzkiej róg Marcelińskiej, wykupioną za 8,5 miliona zł. Powstał tu dom prasowy otwarty 1 maja 1950 roku, również dla Gazety Poznańskiej. Do końca lat 40. XX wieku Głos był liderem na wielkopolskim rynku prasy informacyjnej (średni nakład – 102.000 egzemplarzy).\nOd 2003 tytuł należał do Oficyny Wydawniczej Wielkopolski. Średnia sprzedaż w tygodniu (ponad 200 tysięcy egzemplarzy w samym tylko Poznaniu) postawiła Głos w czołówce polskich dzienników regionalnych. Gazeta miała opinię konserwatywnej. 4 grudnia 2006 roku Głos Wielkopolski połączył się z Gazetą Poznańską.


Subskrypcje Microsoft 365 • zgoda.net\nMicrosoft 365 to odpowiedź na codzienne potrzeby dynamicznie rozwijających się firm. Subskrypcje Microsoft 365, dające dostęp do różnych pakietów usług chmurowych Microsoft dostępne są w wygodnej i elastycznej formie płatności. Sprawdź co możemy Ci zaoferować!\nCo dostaniesz dzięki subskrypcjom microsoft?\nWybierając odpowiednie subskrypcje Microsoft 365 dla firm, możesz otrzymać w różnych konfiguracjach:\nrozbudowaną usługę poczty biznesowej Exchange wraz z aplikacją Outlook do obsługi poczty i kalendarza spotkań,\nnarzędzia do sprawnej współpracy i komunikacji zespołowej, np. Teams,\ndostęp do klasycznych aplikacji pakietu Office: Word, Excel, PowerPoint, zarówno w wersji online dostępnej z przeglądarki internetowej i w formie aplikacji na komputer,\ndostęp do dysku w chmurze (OneDrive), który umożliwi przechowywanie i współdzielenie dokumentów oraz ich bezpieczne udostępnianie,\nbibliotekę dokumentów i firmowy intranet (SharePoint),\nplatformę Azure Active Directory do zarządzania tożsamościami użytkowników w firmie,\nwiele innych funkcjonalności, w zależności od Twoich indywidualnych potrzeb.\nSubskrypcje Microsoft 365 - krótki przewodnik\nW naszej ofercie znajdziesz wszystkie dostępne subskrypcje Microsoft, a spośród nich te najczęściej wybierane:\nSubskrypcja dla firm potrzebujących podstawowych usług biznesowych: zawiera pocztę biznesową online, internetowe wersje aplikacji Word, Excel i PowerPoint oraz umożliwia przechowywanie i udostępnianie plików w chmurze dzięki rozwiązaniom OneDrive i Sharpoint.\nIdealna dla firm korzystających z klasycznych aplikacji pakietu Office z możliwością przechowywania i udostępniania plików w chmurze (nie zawiera poczty Exchange).\nOdpowiednia dla firm, które potrzebują wszystkich funkcjonalności z powyższych licencji, zarówno narzędzi wspierających produktywność, jak i umożliwiających współpracę.\nInteligentne rozwiązanie łączące w pełni instalowany pakiet Office, zintegrowane narzędzia współpracy oraz zaawansowane funkcje zgodności wraz z pełnymi możliwościami informatycznymi.\nNajobszerniejszy i najbardziej zaawansowany zestaw usług Microsoft 365, który obejmuje wszystkie produkty i funkcje licencji E3 oraz najnowsze zaawansowane narzędzia do ochrony przed zagrożeniami. Zapewniania maksymalne bezpieczeństwo i narzędzia do współpracy.\nJeśli jesteś zainteresowany zakupem konkretnej subskrypcji lub wahasz się, którą wybrać – skontaktuj się z nami lub umów się na bezpłatne konsultacje, a dobierzemy tę, która najlepiej zaadresuje Twoje potrzeby.\nNasze wsparcie nie kończy się na samym wdrożeniu subskrypcji. Oferujemy wsparcie administratorów i indywidualne szkolenia na każdym etapie współpracy.\nDzięki ścisłej współpracy z dystrybutorami możemy dostarczyć Ci dostęp do dedykowanej platformy, poprzez którą samodzielnie zarządzisz subskrypcjami dla Twoich pracowników.\nMożliwość samodzielnego zarządzania subskrypcjami.\nDostęp do dowolnej licencji z oferty Microsoft.\nWsparcie certyfikowanych przez Microsoft specjalistów.\nMożliwość wybrania subskrybcji rocznych lub miesięcznych.


Indie kolejnym państwem zdolne do zniszczenia satelitów w kosmosie - Media Narodowe\nAktualnościIndie kolejnym państwem zdolne do zniszczenia satelitów w kosmosie\nIndie kolejnym państwem zdolne do zniszczenia satelitów w kosmosie\nIndie jako czwarte państwa na świecie zdołało dokonać destrukcji satelity na orbicie ziemskiej. Do tego celu potrzebny jest specjalny pocisk anty-satelitarny. Celem jest zachowanie pokoju – przekonują przywódcy azjatyckiego kraju.\nPremier azjatyckiego państwa Narendra Modi poinformował o udanej próbie zestrzelenia satelity na niskiej orbicie okołoziemskiej – „Nasi eksperci zestrzelili satelitę na niskiej orbicie wokółziemskiej w odległości 300 kilometrów”.\nCzytaj więcej: Polski ksiądz zaatakowany podczas odprawiania Mszy\nIndie stały się czwartym państwem po USA, Rosji i Chinach, które są zdolne do zniszczenia takich obiektów w kosmosie – podaje agencja AFP.\n„Naszym celem jest ustanowienie pokoju, a nie stworzenie atmosfery wojny. Nasze działania nie są skierowane przeciwko żadnemu państwu” – kontynuował Modi w orędziu do narodu.\nPrezydent Ram Nath Kovind napisał – „Testowanie pocisków anty-satelitarnych pokazuje indyjską sprawność naukową oraz zaangażowanie w wykorzystywaniu technologii kosmicznych dla bezpieczeństwa i wzmocnienia naszych ludzi”.\nIndie jako regionalne mocarstwo stale rozbudowuje swój poziom infrastruktury kosmicznej. Tamtejsza agencja jest mocno zaangażowana w kosmiczne projekty takie jak: sonda MOM (Mars Orbiter Mission) – która z sukcesami krąży po orbicie Marsa zbierając dane badawcze.\nTagi:indieindyjski program kosmicznymocarstwopocisk antysatelitarny


Informator PFRON: zajęcia klubowe w WTZ jako nowe narzędzie wsparcia w rehabilitacji - niepelnosprawni.pl\nniepelnosprawni.pl Praca Artykuły nt. rynku pracy Informator PFRON: zajęcia klubowe w WTZ jako nowe narzędzie wsparcia w rehabilitacji\nInformator PFRON: zajęcia klubowe w WTZ jako nowe narzędzie wsparcia w rehabilitacji\nAutor: PFRON, fot. pixabay.com, Piotr Stanisławski, Damian Szymczak\nPaństwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych uruchomił nowy program „Zajęcia klubowe w WTZ”. Jego celem jest wsparcie osób niepełnosprawnych w utrzymaniu samodzielności i niezależności w życiu społecznym i zawodowym poprzez prowadzenie przez Warsztaty Terapii Zajęciowej (WTZ) zajęć klubowych jako zorganizowanej formy rehabilitacji.\nRehabilitacja społeczna i zawodowa w formie warsztatów terapii zajęciowej jest ważnym elementem systemu wsparcia osób, którym niepełnosprawność uniemożliwia lub poważnie utrudnia aktywne funkcjonowanie na tych płaszczyznach. Sieć podmiotów prowadzących WTZ na terenie kraju stwarza osobom niepełnosprawnym, niezdolnym do podjęcia zatrudnienia, możliwość pozyskiwania lub przywracania umiejętności niezbędnych do rozpoczęcia pracy. W 2017 r. w 361 powiatach działało 715 WTZ świadczących wsparcie rehabilitacyjne 27 097 podopiecznym.\nWdrożenie i realizacja rządowego programu kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”, a także związane z nim zmiany w Ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, rozszerzyły zakres wsparcia osób niepełnosprawnych w utrzymaniu samodzielności i niezależności w życiu społecznym i zawodowym, m.in. poprzez realizowanie zajęć klubowych przez podmioty prowadzące WTZ. Finansowaniu zajęć klubowych służyć ma właśnie nowy program Rady Nadzorczej PFRON o nazwie „Zajęcia klubowe w WTZ”.\nZajęcia plastyczne cieszą się największą popularnością, ponieważ są naprawdę dla wszystkich, fot. Piotr Stanisławski\nDla kogo i na co środki\nProgram ten adresowany jest do podmiotów prowadzących Warsztaty Terapii Zajęciowej, zainteresowanych prowadzeniem zajęć klubowych. Środki finansowe, jakie będzie można uzyskać w ramach programu służą finansowaniu działalności związanej z prowadzeniem zajęć klubowych. Może być ono wykorzystane na pokrycie niezbędnych wydatków rzeczowych i osobowych, takich jak: materiały do terapii, transport, wynagrodzenia, koszty utrzymania, lub też inne niezbędne koszty związane z funkcjonowaniem klubu. Szczegółowy zakres, organizację oraz wymiar godzinowy zajęć klubowych, który ma być nie mniejszy niż 5 godzin miesięcznie, ustala warsztat.\nPomoc finansowa w ramach programu udzielana będzie ze środków PFRON przez samorządy powiatowe, które przystąpią do realizacji programu. Samorządy powiatowe, chcąc realizować program, podają do publicznej wiadomości termin przyjmowania wniosków o dofinansowanie ze środków PFRON kosztów prowadzenia zajęć klubowych oraz udostępniają podmiotom prowadzącym Warsztaty Terapii Zajęciowej na terenie powiatu formularz wniosku o dofinansowanie w ramach programu. Na podstawie złożonych przez WTZ wniosków, samorządy powiatowe występują do oddziałów PFRON o przyznanie środków finansowych na realizację programu.\nW zajęciach pracowni stolarskiej najchętniej uczestniczą panowie i tworzą produkty na konkretne zamówienie, fot. Damian Szymczak\nKiedy i gdzie składać dokumenty\nProgram realizowany jest na terenie całego kraju w cyklach obejmujących 12 miesięcy od 1 lutego danego roku kalendarzowego do 31 stycznia roku kolejnego. Każdego roku samorządy powiatowe będą mogły dwukrotnie występować do oddziałów PFRON o przyznanie środków na realizację programu, a co się z tym wiąże – również dwukrotnie w ciągu roku wypłacać dofinansowanie kosztów prowadzenia zajęć klubowych podmiotom, które złożą wnioski.\nW związku z uruchomieniem programu zgłoszenia samorządów powiatowych przyjmowane są od 1 lipca do 31 sierpnia 2018 r. w oddziałach PFRON właściwych terytorialnie dla siedziby władz samorządu powiatowego.\nKto chce, może nauczyć się pracy przy komuterze, m.in. obsługi poczty, edycji tekstu albo prostych grafik, fot. Damian Szymczak\nProgram „Zajęcia klubowe w WTZ” jest rozwiązaniem, które sprzyja aktywnemu wspomaganiu tych podopiecznych WTZ, którzy opuszczają warsztat w związku z podjęciem zatrudnienia, oraz osób niepełnosprawnych oczekujących na przyjęcie do WTZ. Wsparcie kierowane jest do osób niepełnosprawnych posiadających ważne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (lub orzeczenie równoważne), które mogą być beneficjentami programu, jeżeli:\nbyły uczestnikami WTZ i opuściły go w związku z podjęciem zatrudnienia,\nznajdują się na prowadzonej przez podmiot prowadzący WTZ liście osób (o której mowa w art. 10f ust. 2a ustawy o rehabilitacji), których zgłoszenie do uczestnictwa w warsztacie zostało zatwierdzone i które nie rozpoczęły terapii w WTZ.\nZajęcia klubowe są nowym instrumentem wsparcia udzielanego przez warsztat zarówno przed, jak i po procesie rehabilitacji w WTZ. Z jednej strony przygotowują osoby niepełnosprawne do przyszłego uczestnictwa w WTZ, z drugiej – stanowią formę kontynuacji pomocy świadczonej przez warsztat jego uczestnikom do momentu podjęcia przez nie zatrudnienia. Zajęcia klubowe, realizowane zgodnie z indywidualnymi potrzebami beneficjentów programu, mogą obejmować aktywne formy wsparcia w podjęciu lub utrzymaniu zatrudnienia, tak aby zapewnić ciągłość pomocy w zakresie rehabilitacji zawodowej i społecznej.\nWyroby powstające w ramach WTZ zwykle prezentowane są podczas pikników i kiermaszy, fot. Piotr Stanisławski\nDokumenty związane z realizacją programu zostały udostępnione w wersji elektronicznej na stronie Funduszu.


Żona prezydenta Poznania skazana na karę grzywny. Postanowienie sądu nie jest prawomocne\nWydrukowano: 2019-01-19 19:55:51.969289+01:00\nopublikowano: 2018-05-16 13:57:34+02:00 · aktualizacja: 2018-05-16 18:39:34+02:00\nJoanna Jaśkowiak na sali rozpraw Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto / autor: PAP/Jakub Kaczmarczyk\nŻona prezydenta Poznania Joanna Jaśkowiak w trakcie ubiegłorocznej demonstracji, komentując sytuację w kraju, powiedziała „jestem wk…wiona”. W środę poznański sąd za publiczne użycie słów „uznawanych za wulgarne” wymierzył jej karę 1 tys. zł grzywny.\nPostanowienie sądu nie jest prawomocne.\nŻona prezydenta Poznania Jacka Jaśkowiaka – Joanna, w swojej przemowie w trakcie demonstracji 8 marca ub. roku, powiedziała:\nPo tej wypowiedzi anonimowa osoba poczuła się urażona „wulgarnymi słowami” i zgłosiła sprawę policji.\nW styczniu tego roku Jaśkowiak została wezwana na komisariat i przesłuchana „w charakterze osoby, co do której istnieje uzasadniona podstawa do skierowania wniosku w sprawie o wykroczenie z art. 141 kodeksu wykroczeń”, czyli artykułu, który mówi: że „kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1,5 tys. zł albo karze nagany”. Po przesłuchaniu Jaśkowiak mówiła mediom, że nie wypiera się i nie wstydzi tego, co powiedziała.\nWyraziłam swoje uczucia i myślę, że wyraziłam również uczucia innych osób\nPolicja postanowiła skierować jednak do sądu wniosek o jej ukaranie. Według funkcjonariuszy, słowa jakich użyła Jaśkowiak wypowiedziane były „świadomie i z premedytacją”.\nSprawa Joanny Jaśkowiak przed poznańskim sądem rozpoczęła się w kwietniu. W środę sąd uznał żonę prezydenta Poznania za winną popełnienia wykroczenia i wymierzył jej karę grzywny w wysokości 1 tys. zł.\nSędzia Marta Zaidlewicz podkreśliła w uzasadnieniu, że „przeprowadzone postępowanie dowodowe niezbicie wykazało sprawstwo i winę obwinionej”.\nZdaniem sądu „bezdyskusyjny i oczywisty” był fakt, że słowa, jakich użyła Jaśkowiak, były nieprzyzwoite. Jak mówiła, „choć normy obyczajowe zmieniają się, bez wątpienia nie w tym zakresie – te słowa nadal są wielce nieprzyzwoite i niezgodne z panującymi normami obyczajowymi, z etykietą. Nie sposób sobie wyobrazić powszechne używanie tych słów np. w wystąpieniach publicznych, urzędach, parlamencie, sądzie, w szkołach, w kancelarii notarialnej. Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że słowa użyte przez obwinioną były nieprzyzwoite” – podkreśliła sędzia.\nDodała, że także powołany w sprawie biegły językoznawca nie miał wątpliwości, co do oceny wypowiedzianych przez Jaśkowiak słów, „wskazując, że są to słowa o najwyższym stopniu wulgarności” – podkreśliła sędzia Zaidlewicz.\nSłowa te, jako wykładnik agresji werbalnej, łamią reguły polskiego savoir vivre językowego i polskiej tradycji językowej\nObrońca obwinionej, adw. Agata Celmer powiedziała mediom po rozprawie, że zupełnie nie zgadza się z postanowieniem sądu i wymierzoną karą. Zapowiedziała złożenie apelacji.\nZgromadzenie, które odbyło się 8 marca w Poznaniu, było częścią Międzynarodowego Strajku Kobiet zorganizowanego w kilkudziesięciu miastach Polski i za granicą. Jaśkowiak, wraz z ok. 2 tys. zgromadzonych wówczas na placu Wolności, domagała się m.in. respektowania praw kobiet, w tym swobodnego dostępu do nowoczesnej antykoncepcji, in vitro i badań prenatalnych, a także zachowywania standardów opieki okołoporodowej. Jaśkowiak mówiła wówczas do zgromadzonych:\nNie jestem tu przez przypadek, nie jestem tu nieświadomie, nikt mnie nie zmanipulował, a tym bardziej nie zmusił do przyjścia. Jestem tu w pełni świadomie i w związku z tym chcę powiedzieć +nie+ pewnym rzeczom. Od czasu, gdy panuje nam „dobra zmiana”, budzą się we mnie różne uczucia i tymi uczuciami chciałabym się dzisiaj przede wszystkim z kobietami podzielić. Najpierw było to zdziwienie, później zaskoczenie, oburzenie, niedowierzanie, złość, wściekłość i ostatecznie brakuje mi słów i chyba tylko jedno, małe cenzuralne: wk…w. Jestem wk…wiona\n— po tych słowach Jaśkowiak zgromadzeni zaczęli bić brawa.\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/polityka/394549-zona-prezydenta-poznania-skazana-na-kare-grzywny-postanowienie-sadu-nie-jest-prawomocne


SYOSS Shine&Hold - Lakier do włosów 300 ml - Schwarzkopf & Henkel - porównaj zanim kupisz\nSyoss Shine & Hold Lakier do włosów 300...\nSyoss profesjonalne efekty. Wierzymy, że każdego dnia zasługujesz na włosy spektakularne jak z salonu. Syoss inspirowany salonami fryzjerskimi, współwytworzony i testowany przez fryzjerów, stwarza wzmacniającą strukturę na powierzchni włosa, gwarantuje do 48h długookresowego utrwalenia i wyśmienitą równowagę pomiędzy utrwaleniem i miękkością. Przenieś salonowy, długotrwały fason do swego domu! Lakier do włosów Shine & Hold. 48h Supermocnego utrwalenia.\n- 48h utrwalenia i zniewalające, świetliste refleksy\n- Nie skleja włosów, łatwy do usunięcia podczas szczotkowania. Pomaga bronić włosy przed wilgocią i promieniowaniem UV.\nStylista Syoss radzi: Stosuj na suche włosy. Rozpylaj niedługimi seriami. Wykańczanie fryzury: spryskaj włosy z odległości 30 cm. Układanie pojedynczych pasm: spryskaj włosy od nasady aż po końce i nadaj im właściwy zarys.\nNiebezpieczeństwo. Skrajnie łatwopalny aerozol. Pojemnik pod ciśnieniem: Ogrzanie grozi wybuchem. Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić. Nie rozpylać nad otwartym ogniem albo innym źródłem zapłonu. Nie przekłuwać ani nie spalać, nawet po zużyciu. Chronić przed światłem słonecznym. Nie wystawiać na działanie temperatury przekraczającej 50°C. Chronić przed dziećmi. Przed wykorzystaniem przeczytać etykietę. Stosować jedynie w dobrze wentylowanych pomieszczeniach. Chronić oczy.\n13,59zł syoss Stylizacja Shine lakier do włosów świetliste refleksy haarspray 300.0 ml\n12,99zł Syoss Shine & Hold\n17,38zł Syoss shine & hold, bardzo mocny lakier do włosów, 300ml\nTaft Power Żel do włosów mega strong 150 ml\nPalette Vital. Supermocny lakier do włosów, 250 ml - Schwarzkopf & Henkel\nPIANKA D/WŁ TAFT 200ML VOLUME 5 ZIELONY


nasz warszawiak - auto części, komis samochodowy Ewa Blasik mojego meza nie bylo w kokpicie\nNa Śląsku, przynajmniej piłkarsko, rządzi Chorzów - Ruch pokonał w Zabrzu Górnika 2:1. Spotkanie nie zawiodło oczekiwań, ale nie miało takiej oprawy jak poprzednie "Wielkie Derby Śląska" - z powodu przebudowy stadionu przy Roosevelta na trybunach zasiadło zaledwie 3 tysiące kibiców gospodarzy. Policjanci z wydziału do walki z przestępczością narkotykową KSP zlikwidowali w Warszawie trzy wytwórnie tzw. polskiej heroiny. Zatrzymali sześć osób, które miały związek z produkcją bądź rozprowadzaniem narkotyku.\nDisneyland pod Paryżem poniósł straty w wysokości ponad 500 tys. euro w wyniku malwersacji dokonywanych w ostatnim czasie przez pracowników parku - podały w poniedziałek francuskie media, powołując się na źródła sądowe. W 5. odcinku naszego programu odwiedzimy m.in. włoski kurort Livigno oraz szwajcarski Engelberg. Oprócz tego dokończymy naszą relację z fabryki nart MAJESTY, a z Darią Łobasiuk zgłębimy tajniki telemarku. Miesiąc przed końcem astronomicznej zimy w pogodzie nadal mamy wiosnę. Pogoda bez mrozu trwa od początku lutego i będzie trwać dalej.\nŚląscy policjanci zatrzymali mężczyznę podejrzanego o usiłowanie zabójstwa 25-letniej małżonki. Kobieta została kilkakrotnie ugodzona nożem. W stanie ciężkim trafiła do szpitala. 26-letni napastnik trafił już do aresztu. Grozi mu kara dożywotniego więzienia. Jedna osoba nie żyje, a dwie zostały ranne, po tym jak na Krupówkach w Zakopanem na postoju dorożek spłoszyły się konie.\nDokładnie miesiąc temu piłkarze Realu pożegnali Jerzego Dudka pamiętnym szpalerem. Wszyscy byli zachwyceni i wychwalali rezerwowego bramkarza pod niebiosa. Sielanka skończyła się we wtorek. Zaprotestowała legenda hiszpańskiego dziennikarstwa sportowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał połączenie dwóch gdańskich muzeów - Muzeum II Wojny Światowej i Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - do czasu prawomocnego rozpoznania zażalenia na decyzję resortu kultury. Zażalenie takie złożyły dyrekcja MIIWŚ i Rzecznik Praw Obywatelskich. 1 lutego miało się odbyć planowane połączenie placówek. Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy Wołodymyr Łytwyn podpisał kontrowersyjną ustawę o językach, która faworyzuje język rosyjski i może doprowadzić do wyparcia języka ukraińskiego z oficjalnego użytku w połowie obwodów kraju. Teraz na dokumencie brakuje tylko podpisu prezydenta, który na pewno go złoży.\nJedna osoba nie żyje, a dwie zostały ranne, po tym jak na Krupówkach w Zakopanem na postoju dorożek spłoszyły się konie. Jak informuje Bayern Monachium, obrońca klubu - Brazylijczyk Breno - opuścił areszt. Trafił za kratki w zeszłym miesiącu - jest podejrzany o podpalenie własnego domu. - Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że może wrócić do rodziny i Bayernu - powiedział prezes Bawarczyków, Karl-Heinz Rummenige.\nPogoda na dziś - piątek, 9 kwietnia 2021 r. Zrobi się cieplej\nPogoda na dziś - piątek, 9 kwietnia 2021 r. Nie musimy się obawiać opadów. Deszcz popada jedynie wieczorem wzdłuż Wybrzeża. Na południu, w centrum i na wschodzie najczęściej zaświeci słońce.\nPogoda na dziś - poniedziałek, 15 lutego 2021 r. Od jutra roztopy\nPogoda na dziś - poniedziałek, 15 lutego 2021 r. Mamy łagodną wersję zimy, chociaż noc na wschodzie będzie bardzo mroźna.


Polski CIT jest atrakcyjny dla spółek - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiPolski CIT jest atrakcyjny dla spółek\nPolska ma jedną z najniższych efektywnych stawek CIT spośród krajów UE. Kryzys spotęgował obniżanie podatków i przesuwanie opodatkowania na inne obszary. Eksperci: powinniśmy wykorzystać tę przewagę dla przyciągnięcia inwestorów.\nPolska znajduje się na ósmym miejscu wśród państw UE o najniższych stawkach CIT. Zdaniem ekspertów to skutek niepodnoszenia w trakcie kryzysu podatków. Jednak powinniśmy pomyśleć o dodatkowych zachętach dla inwestorów. Niska stawka to za mało.\nKomisja Europejska (KE) podsumowała wysokość stawek podatkowych m.in. dla przedsiębiorców w poszczególnych krajach UE i niektórych państw spoza Wspólnoty, np. USA, Kanada czy Japonia.\nWysokość podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce wynosi 19 proc. Z przedstawionych przez KE danych wynika, że realna stopa opodatkowania wynosi faktycznie 17,5 proc.\n– To pozwala plasować nasz kraj wśród państw o stosunkowo niskiej stopie realnego opodatkowania. Tylko kilka krajów posiada niższą realną stopę opodatkowania – stwierdza Krzysztof Nowicki z kancelarii prawniczej Magnusson.\nEkspert tłumaczy, że głównym elementem, którym należy tłumaczyć powstanie 1,5 proc. różnicy w nominalnej a realnej stopie opodatkowania, jest sposób ustalania wysokości podstawy opodatkowania. Mianowicie im szerszy jest katalog kosztów uzyskania przychodów oraz im szybciej podatnik może dokonać amortyzacji, tym mniejsza jest podstawa opodatkowania, a tym samym skutkuje to niższą realną stopą opodatkowania.\nstaszek(2010-03-31 13:24) Zgłoś naruszenie 00\nArtykuł porównuje do USA, Japonii i Kanady bez podania jakichkolwiek danych. Poważny portal i takie niedociągnięcie :-(


Finał Charytatywnego Turnieju dla Grześka - Haczow24.pl\nFinał Charytatywnego Turnieju dla Grześka\n18 grudnia 2011 misiodab\tBrak komentarzy\nW minioną sobotę, tj. 17-12-2011r, na sali gimnastycznej Zespołu Szkół Podstawowych i Gimnazjum w Haczowie odbył się charytatywny turniej piłki nożnej, poświęcony Grzegorzowi Mrazowi, osiemnastoletniemu mieszkańcowi Haczowa, który od 10 sierpnia pozostaje w śpiączce.\nPierwotnie turniej miał się odbyć na nowo otwartym obiekcie Orlika, ale warunki atmosferyczne na to nie pozwoliły, i zawody trzeba było przenieść na salę sportową.\nNa hali wstawiło się cztery zaprzyjaźnione zespoły piłkarskie: ZKS Start Rymanów, GKS Krościenko Wyżne- Pustyny, Haczovia Haczów oraz pracownicy firmy „Nowy Styl”. Turniej rozpoczął się od powitania przez dyrektora SP w Haczowie wszystkich zawodników i kibiców zgromadzonych na sali, chcących pomóc Grześkowi. Zawody przebiegały w przyjaznej atmosferze, a mecze rozegrane przez drużyny były bardzo emocjonujące i wyrównane. Mecze zostały rozegrane systemem “każdy z każdym”, 4 plus bramkarz, czas trwania spotkania: 2×12 minut. Sedzią zawodów był Piotr Ekiert oraz Szul Adrian.\nKrótka relacja z poszczególnych spotkań:\nI mecz -GKS Krościenko Wyżne-Pustyny – Nowy Styl(2:6) (0:2)\n0:1 (9min-Pudło Arur )\n0:2 (12min-Płonka Kamil)\n1:2 (13min-Szul Adrian)\n2:2 (13min-Szul Adrian)\n2:3 (15min-Ginalski Marcin)\n2:4 (22 min-Ginalski Marcin)\n2:5 (22min-Pudło Marcin)\n2:6 (23min-Ginalski Marcin)\nII mecz- LKS Haczów – START Rymanów (2:2) (1:1)\n1:0 (3min- Żywiec Marcin)\n1:1 (8 min- Pulnar Marcin)\n1:2 (16min- Maślany Józef)\n2:2 (18min- Boczar Bartosz)\nIII mecz- LKS Haczów – GKS Krościenko Wyżne-Pustyny(3:5) (2:1)\n0:1 (3min- Szul Adrian)\n1:1 (7 min- Daniel Ziemiański)\n2:1 (11min- Szajna Paweł)\n2:2 (13min- Szul Adrian)\n2:3 (15min- Jarosz Paweł)\n2:4 (17min- Szul Adrian)\n3:4 (18min- Żywiec Marcin)\n3:5 (20 min- Jarosz Paweł)\nIV mecz- NOWY STYL -START RYMANÓW(5:2) (3:1)\n1:0 (2min- Mraz Marek)\n1:1 (4min- Zima Łukasz)\n2:1 (7min- Makoś Artur)\n3:1 (11min- Makoś Artur)\n4:1 ( 17min- Ginalski Marcin)\n5:1 (19min- Mraz Marek)\nV mecz- START RYMANÓW – GKS KROŚCIENKO WYŻNE- PUSTYNY(6:4) (2:2)\n1:0 (4min- Maślany Józef)\n1:1 (5min- Szul Adrian)\n2:1 (7 min- Cetnarski Szymon)\n2:2 (11min- Szul Adrian)\n3:2 (14min- Wilk Mateusz)\n4:2 (17min- Reptak Piotr)\n5:2 (19min- Reptak Piotr)\n6:2 (20min- Ziajka Karol)\n6:3 (21min- Nowak Gabriel)\n6:4 (22min- Nowak Gabriel)\nVI mecz- LKS HACZÓW – NOWY STYL(5:4) (1:2)\nO:1 (4min- Ginalski Marcin)\n1:1 (7min- Żywiec Marcin)\n1:2 (11min- Płonka Kamil)\n2:2 (14min- Szajna Paweł)\n3:2 (16min- Szajna Paweł\n4:2 (17min- Prach Kamil)\n4:3 (19min- Makoś Artur )\n4:4 (19min- Makoś Artur)\n5:4 (21min- Szajna Paweł)\nI miejsce zajęła drużyna Marka Mraza – NOWY STYL\nII miejsce przypadło dwóm drużynom : LKS HACZÓW oraz START RYMANÓW\nIII miejsce dla GKS KROŚCIENKO WYŻNE- PUSTYNY\nNajlepszym zawodnikiem turnieju został SZAJNA PAWEŁ\nNajlepszym bramkarzem: KOWALIK TOMASZ\nNajwięcej bramek strzelił SZUL ADRIAN (7bramek)\nWybrano również najsympatyczniejszego zawodnika, został nim ZIMA ŁUKASZ\nKibice i przyjaciele Grześka dziękują pomysłodawcom turnieju, Marcinowi Żywcowi i Danielowi Ziemiańskiemu oraz organizatorom za chęci i poświęcony czas.\nZdjęcia: Mateusz Szajna\n← Pomoc dla Grześka\nDachowanie w Trześniowie →


Bang Time - Rap, Hip-Hop, R&B premiery z USA: Tożsamość dziecka z okładki "Ready To Die" ujawniona\nTożsamość dziecka z okładki "Ready To Die" ujawniona\n// newsy, The Notorious B.I.G.\nPrzez grubo ponad dekadę tożsamość dziecka z okładki płyty "Ready To Die" Notoriousa B.I.G. pozostawała tajemnicą. New York Daily News po 17 latach dotarło jednak do osoby, która "użyczyła" swojego wizerunku wytwórni Bad Boy. Któż to jest i jak wygląda teraz? Szczegóły w rozwinięciu.\nBrzdącem z okładki "Ready To Die" okazał się obecnie osiemnastoletni Keithroy Yearwood. Jak sam mówi: "Gdy pierwszy raz się o tym dowiedziałem, nie miało to dla mnie znaczenia. Teraz oczywiście jest to dla mnie bardzo ważne".\nOto jak Keithroy Yearwood wygląda obecnie:\nCo ciekawe, za pozowanie do zdjęcia, jak się potem miało okazać, najpopularniejszej chyba hiphopwej okładki, honorarium wyniosło wtedy 150 dolarów. Yearwood nie domaga się jednak jakichkolwiek pieniędzy: "Chcę tylko, żeby ludzie wiedzieli, że to ja. Prawda wreszcie wyszła na jaw" - powiedział osiemnastolatek.\nJak myślicie, czy z takim zapleczem można zrobić karierę w showbiznesie?\n// Mr. Chris o 12:35


Morphy Richards 300260 - porównaj zanim kupisz\nCeramiczna stopa Ionic antystatycznie wyrównuje powierzchnię tkanin i jednocześnie czyni je miękkimi. Szeroka moc skraca czas konieczny do nagrzania się żelazka. Funkcja automatycznego wyłączania dba o bezpieczeństwo i oszczędzanie energii.\nPo kilku minutach bezczynności żelazko przechodzi w tryb czuwania. Pionowy wyrzut pary zezwala na zadbanie nie tylko o odzież,ponadto odświeży i wyprasuje także zasłony. Funkcja autooczyszczania sprawia, że żelazko samoczynnie pozbywa się osadu.\nPrzedłuża to jego żywotność i dobrze wpływa na jego pracę. Z żelazkiem Breeze Ionic zapomnisz o kapaniu wody. Od dzisiaj unikniesz plam na dzianinach. Z regulatorem pary wybierzesz odpowiedni poziom, który efektywnie pozwoli wyprasować choćby największe zagniecenia.firma Morphy Richards produkuje znikome urządzenia gospodarstwa domowego nieustannie od 1936 roku.\nWieloletnie dziedzictwo utrzymane zostało dzięki niezawodnym i funkcjonalnym sprzętom. Filozofią Morphy Richards jest niesienie pomocy dla jak największej ilości kobiet - wysoka jakość produktów, w połączeniu z dostępną ceną zezwalają na oszczędność czasu oraz odciążenie z rutynowych obowiązków.\nfirma pochodzi z obfitej Brytanii, gdzie jest wyjątkowo modna i 90 % gospodarstw domowych posiada choć jeden jej artykuł.informacje techniczne:- Moc: 2400 W- objętość zbiornika na wodę: 0,35 l- Strumień pary: 45 g- Uderzenie pary: 120 g- Oddzielne zbiorniki dla stałego strumienia i uderzenia pary- Funkcja samoczyszcząca- nieskomplikowany do napełnienia zbiornik- System zabezpieczający przed kapaniem wody- Funkcja pionowego wyrzutu pary- Regulator pary- Antywapienny system- Funkcja samoczynnego wyłączania (Auto Shut off)- Długość przewodu: 2 mProdukt objęty jest 2 letnią gwarancją.Współpracujemy z oficjalnym dystrybutorem marki Morphy Richards w Polsce.\n159zł Morphy Richards - Breeze Ceramic Żelazko\n179zł Morphy Richards - Breeze Ionic Żelazko\n189zł ŻELAZKO BREEZE CERAMIC\n179,99zł MORPHY RICHARDS Breeze Ceramic, 300260\n229zł Morphy richards - żelazko breeze ionic\n189zł Morphy richards - żelazko breeze ceramic\n149,99zł Żelazko MORPHY RICHARDS Breeze Ceramic 300260


Agent (MP3) - Manuela Gretkowska | Książka | merlin.pl\nManuela Gretkowska w przebojowej formie! Od trzech lat, co roku wydaje znakomitą powieść. Do wnikliwej polsko-szwedzkiej "Miłości po polsku" (2010) i polsko francuskim, obrazoburczym "Transie (2011)" dorzuca brawurowego polsko-izraelskiego "Agenta". Trzymająca w napięciu, doskonale, wręcz filmowo opowiedziana historia zaskakującego trójkąta miłosnego między Izraelem a Polską. Wciągająca, na przemian zabawna i wzruszająca fabuła z przejmującym finałem to jak zawsze u Gretkowskiej pretekst do mówienia o ważnych, niełatwych sprawach zamiatanych pod dywan poprawności. Szymon Golberg, ocalały z Holokaustu, ciągle atrakcyjny 60'latek, biznesmen prowadzi podwójne życie. Kochającą go żonę Hannę zostawia coraz częściej w Tel Avivie żeby wyjechać służbowo do Polski. W Warszawie ulokował nie tylko firmę ale i nową miłość. Z młodą kochanką Dorotą ma syna. Szymon kocha obie kobiety i tak samo je oszukuje. Ale pewnego dnia, gdy żona postanawia odwiedzić go w Polsce, sytuacja wymyka się spod kontroli. Jego życie zamienia się w karuzelę komiczno-dramatycznych wydarzeń. Gretkowska, jak zwykle bezkompromisowo analizuje trudne relacje męsko-damskie. Odważnie punktuje absurdy polskiej rzeczywistości: hipokryzję, nacjonalizm, dwuznaczną rolę Kościoła, stereotypy polsko-żydowskie, uprzedzenia. Tworząc wielowymiarowe i sugestywne postacie nie pisze o narodach lecz o ludziach. Oni są najważniejsi: skomplikowani, wrażliwi, pogubieni. Każdy z nas jest przecież inny: "Kiedy wychowa się wreszcie ludzi na ludzi, a nie na Żydów, Niemców, Palestyńczyków, Serbów, Polaków"? - zadaje pytanie jeden z desperowanych bohaterów tej książki. "Agent" to poruszająca powieść o sile uczuć, ukrytych pragnieniach, kłamstwie z miłości i jej braku, ze wszystkimi dramatycznymi konsekwencjami. "Wiem czego chcę, czego nie chcę i ile jestem za to gotów zapłacić" - powtarza swą życiową dewizę Szymon Golberg. Czyżby nie wiedział, że zapłacą za to także inni? Książka w wersji audio w znakomitej interpretacji Marka Kondrata