Myślisz o zakupie Alpinestars Dune Gloves? Jest to jeden z top produktów motardinn, sklepu online motocykle-wyposazenie. Cena 19.45 $, jest limitowana! W motardinn można korzystać z największych zalet i znaleźć produkty od Alpinestars w super cenie. Wszystkie nasze produkty motocykle-wyposazenie posiadają gwarancję producenta.


Adwokaci Katowice to propozycja dla wszystkich tych osób, które potrzebują fachowej pomocy prawnej. Kancelaria adwokacka Katowice to miejsce, do którego przychodzą przede wszystkim klienci z tegoż miasta i jego okolic, ale niewykluc\nzone przecież, że odwiedzą je również osoby z innych regionów Polski. Przypuśćmy, że ktoś z Gdańska ma sprawę w sądzie na Śląsku. W takich okolicznościach jak znalazł okazuje się adwokat Katowice. Ten prawnik będzie pełnomocnikiem klienta, a ten nie będzie się musiał fatygować na drugi koniec kraju. Prawda, że to nader wygodne rozwiązanie?\nPrawnik - o poradach prawnychZatrudnić adwokata profesjonalnie?Dobry i zły prawnikKrótko o prawieNowoczesne sposoby jak znaleźć dobrego prawnika w każdych warunkachKilka prawdopodobnie przydatnych porad w kwestiach prawaCzy można zatrudnić adwokata w niedzielę handlową?Teraz I Ty Też Możesz znaleźć dobrego prawnika Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaDobry i zły prawnikCo powinieneś wiedzieć o prawieEgzekwowanie prawa a sprawiedliwośćCodzienność, z której nie zdajesz sobie sprawy - o przestrzeganiu prawaZyskująca popularność usługa doradztwa prawnegoKancelaria adwokacka w KatowicachO kancelariach, prawnikach oraz sądachCoraz więcej Polaków korzysta z pomocy prawnikaPrawo - warto wiedziećCzy w 2020 dasz radę rozwieść się?Polskie prawoCzym zajmują się prawnicy - krótko i na tematDobry prawnikJak znaleźć dobrego prawnika - nowości w 2020Ogólny artykuł o prawieCodzienność, z której nie zdajesz sobie sprawy - o przestrzeganiu prawaKilka słów o kancelariachPrzestrzeganie prawa - co warto wiedzieć?Kiedy po pomoc prawną i jak z niej mądrze skorzystać?10 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby zatrudnić adwokataLepsze sposoby jak zatrudnić adwokataTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak znaleźć dobrego prawnika (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)


NICI - Kody rabatowe, promocje, rabaty do 20 % - Zrabatowani.pl\nPromocje, kody rabatowe i obniżki cen w sklepie NICI - Styczeń 2017\nZa pobraniemPrzelew tradycyjny Płatność kartą eCardGotówkaRaty\nKurierPocztexPaczkomatyKiosk RuchuStacja Orlen\nPrezenty w NICI\nZobacz najnowsze przytulanki - zauroczą Cię od razu. Darmowa dostawa przy zamówieniu powyżej 100 zł do Kiosku Ruchu.Zwracamy Ci 2.5% zakupów.\n91 Dostawa gratis\nTylko teraz wyjątkowe ceny w NICI.Darmowa dostawa przy zamówieniu powyżej 100 zł do Kiosku Ruchu.\nLiczba produktów w niższych cenach jest ograniczona.Zwracamy Ci 3% zakupów.\n4 zamówienia Kupujący w NICI wybierali także


Dlaczego obstawianie zakładów na żywo jest niebezpieczne dla twojego portfela? | Bukmacher online\nBukmacher online Legalni bukmacherzy online Dlaczego obstawianie zakładów na żywo jest niebezpieczne dla twojego portfela?\nObstawianie zakładów na żywo to często świetna zabawa, ale z drugiej strony bardzo ciężko w tego typu zakładach osiągnąć sukces. W końcu emocje jakie można poczuć w czasie gry na żywo są nieporównywalne do niczego, co może spotkać cię przy normalnych zakładach. Jednakże dlaczego akurat ten typ zakładów jest niebezpieczny dla twojego portfela?\nW rzeczywistości obstawianie w grze jest tak naprawdę ciągłym wyścigiem i często będziesz miał wrażenie, że ścigasz się z bukmacherem, tylko po to aby obstawić. Ponieważ ,,ciśnienie’’ które jest spowodowane ciągłą rozgrywką jest większe, to po prostu będziesz bardziej podatny na błędy. Ponadto nadal mamy mniej czasu na przeprowadzenie szczegółowej analizy twoich wybranych meczów, co z kolei jest dość dużym problemem, jeśli chodzi o przeprowadzenie analizy sportowej.\nMożliwość uzależnienia się\nMożliwość uprawiania gier losowych w taki sposób może bardzo pobudzić nasze zmysły. Zwłaszcza, gdy bardzo lubimy obstawiać ten typ zakładów. Zakłady na żywo wpływają na wyobraźnię niemal wszystkich graczy, niezależnie od poziomu doświadczenia. Wiąże się to z ryzykiem uzależnienia, zwłaszcza jeśli spędzamy dużo czasu w domu. ( W końcu kolejna kwarantanna sprawiła, że raczej posiedzimy jeszcze w domach do końca roku).\nJak nauczyć się obstawiania?\nChociaż nauka obstawiania zakładów na żywo z sukcesami zwykle zajmuje wiele lat, nie ma wątpliwości, że możesz zarabiać pieniądze dzięki graniu w ten rodzaj zakładów bukmacherskich. Przede wszystkim jeśli planujesz poważnie podejść do typów na żywo, nie warto ograniczać się do jednego bukmachera. Otwarcie konta u wielu buków umożliwi korzystanie z szerszego zakresu kursów oraz większej liczby wydarzeń i rynków, zwiększając tym samym twoje możliwości.\nDodatkowo w ofertach legalnych firm w Polsce znajdziesz bonus powitalny, który możesz wykorzystać również do zakładów w czasie rzeczywistym.\nAnaliza bukmacherska – to pomoże ci wygrać\nChociaż zakłady na żywo różnią się nieco od zakładów przedmeczowych, nie należy unikać statystyk przed rozpoczęciem wybranego przez ciebie spotkania. Obstawianie w czasie rzeczywistym powinno zawsze odbywać się zgodnie z planami i pomysłami gry, w przeciwnym razie szybko zabraknie Ci środków. Dlatego kluczem do sukcesu są spokojne kalkulacje i szybka reakcja na zmiany kursów bukmacherskich.\nPrzede wszystkim wtedy, kiedy nie czujemy się najlepiej, bądź kiedy urządzamy sobie ,,noc zabaw”. Naturalnie jeśli masz ochotę przepuścić trochę gotówki to proszę bardzo – legalni bukmacherzy tylko na to czekają. Dlatego też w takich momentach najlepiej jest się zdecydować, czy chcesz zarabiać, czy też masz ochotę się zabawić.\nNastępny artykułRosnąca popularność zakładów bukmacherskich


Wostok w drewnianej kopercie\nCzwarty Wymiar » WorldWideWatches » Północna Granica » Wostok w drewnianej kopercie\n#1 Wysłany: 2017-08-08, 16:51 Wostok w drewnianej kopercie\nDawno nie zaglądałem, dawno nic nie pokazywałem, ale... jakoś mnie naszło\nNabytek zdecydowanie nie nowy, fotki też, ale myślę, że wart pokazania.\nGdyby Ktoś się zastanawiał nad przyczynami upadku Związku Radzieckiego to niniejszym udzielam odpowiedzi.\nGdy Towarzysze zobaczyli czym lud pracujący chce ich uhonorować w okrągłą, 70 godowszczynę doszli do wniosku, że to się po prostu się nie godzi i trzeba temu zapobiec. Postanowili więc, że 70 rocznicy nie będzie.\nProszę Państwa, oto on:\nOkolicznościowy Wostok 17j na 2409a w drewnianej kopercie.\nWielki, drewniany, niesymetryczny, z jakże socjalistycznym majtczano-plasticzanym otokiem.\nBrzydal w sam raz dla geriatrii z KC.\nNa osłodę w towarzystwie spokrewnionej pięknotki Rakiety i jej popularnej koleżanki (do porównania rozmiaru).\nZdjęcia i towarzystwo dzięki uprzejmości Hansa.\nOstatnio zmieniony przez voli 2017-08-08, 17:07, w całości zmieniany 2 razy\n#2 Wysłany: 2017-08-08, 18:57\ntylko nie zapomnij raz na pięć lat nabejcować\n#3 Wysłany: 2017-08-09, 09:45\nChociaż urodą nie grzeszy...\n#4 Wysłany: 2017-08-09, 10:01\nto w sumie tak jak Ty\na przy zegarku bałbym się wyrobienia otworów pod teleskopy\n#5 Wysłany: 2017-08-09, 11:23\nRatler Wściekły I, już się wykurowałeś?\nNawet jeśli tak, to niczego się nie nauczyłeś\n#6 Wysłany: 2017-08-10, 11:45 Re: Wostok w drewnianej kopercie\nOficjalnie Ukraińska SSR (УССР) została włączona do ZSRR 10 marca 1919, a zlikwidowana 24 sierpnia 1991, więc z zegarkiem się zmieścili\n#7 Wysłany: 2017-08-10, 17:59\n70 rocznica ZSRR (jako jednego Państwa) wypadałaby 30 grudnia '92 (traktat z 1922), wcześniej była formalnie grupa niezawisłych państw (republik).\nW tym sensie do siedemdziesiątki zabrakło im rok i 4 dni (rozpad formalnie 26 grudnia '91)\n@bandi i Ratler Wściekły I - dzięki za rady i ostrzeżenia\nMuszę się doedukować trochę w zakresie konserwacji drewna.\nTeleskopy są solidne a sam pasek "natowaty", co chroni trochę uszy, bo ew. szarpnięcia idą na rozciąganie paska a nie na teleskopy.\nOstatnio zmieniony przez voli 2017-08-10, 18:02, w całości zmieniany 3 razy\n#8 Wysłany: 2017-08-10, 22:58\nZ tym bejcowaniem to jaja sobie robiłem\nchociaż może trzeba w jakiś sposób tą kopertę pielęgnować - może tęgie forumowe głowy się wypowiedzą bo mi niestety wiedzy w tym zakresie brak\n#9 Wysłany: 2017-08-11, 13:34\nMusi se sprawić taką maleńką fuzję i polować na korniki\n#10 Wysłany: 2017-08-11, 15:48\nJa jestem dyplomowanym konserwatorem drewna Jakby co, to pomogę\n#11 Wysłany: 2017-08-14, 20:22\n@ Jacek - i to jest królewska rada, biegnę do zbrojowni\n@ Eustachy - dziękuję, jak coś się zgłoszę, choć koperta jest lakierowana i chyba puki co nie wymaga jakiejkolwiek interwencji, ale zawsze warto wiedzieć, że jest się do kogo zwrócić\nI "parę" fotek dla potomności, bo zegarek nieczęsty:\nNadgarstkowe - ta skośna koperta w sam raz nadaje się do dyskretnego sprawdzania, ile jeszcze zostało ględzenia o planie produkcji buraka cukrowego zanim będzie można zwiać z zebrania KC na daczę\ni takie tam, z rozpędu:\nWięcej grzechów nie pamiętam a fotek nie przewiduję\nOstatnio zmieniony przez voli 2017-08-14, 21:55, w całości zmieniany 16 razy\n#12 Wysłany: 2017-08-14, 20:27\n#13 Wysłany: 2017-08-14, 20:32\nNo jak się ładuje posta na 2 różne fora i człowiekowi umyka poprawna kolejność (najpierw tu, potem tam, bo się fajnie kopiuje, odwrotnie jest męczarnia) to się potem edytuje i wywala i edytuje i wywala nadliczbowe - zobaczymy ile mi tych edycji wyjdzie\nedit - naście\nOstatnio zmieniony przez voli 2017-08-14, 20:41, w całości zmieniany 1 raz\n#14 Wysłany: 2017-08-14, 20:52\n#15 Wysłany: 2017-08-14, 23:44\nA co tam, Gratuluję


Prezenty tenisowe – jak się do tego zabrać? | Tenis NET\nGrudzień to okres w którym bliscy obdarowują się prezentami, a jeśli któryś z domowników jest zapalonym tenisistą wtedy najczęściej pojawia się idea aby podarunek dla takiej osoby stał pod znakiem tenisa. W zamyśle i intencji jest to oczywiście fajny pomysł, jednak w przypadku dużej części sprzętu tenisowego bardzo trudno trafić w potrzeby „prezentobiorcy”.\nDlatego na wstępie warto starannie przemyśleć taką decyzję i w przypadku w którym tradycyjne środki płatnicze odpadają rozważyć bony/karty podarunkowe, które w okresie przedświątecznym oferują największe sklepy tenisowe w Polsce:\nNie jest to może najbardziej osobisty prezent ale na pewno obok dogadania się z obdarowywanym daje największe szanse na satysfakcję. Warto jednak zwrócić uwagę na zasady użycia bonu/karty i upewnić się iż można je zrealizować również kupując przez strony internetowe sklepów.\nJeśli koniecznie musi być to prezent w formie „ostatecznej” to w zależności od tego co ma trafić do worka Świętego Mikołaja/Dziadka Mroza/Latającego Potwora Spaghetti (niepotrzebne skreślić) czeka was mniej lub więcej pracy inwigilacyjnej. Poniżej poradnik z podziałem poszczególnych artykułów na grupy wg stopnia trudności…\nZanim jednak przejdziemy do poszczególnych potencjalnych prezentów warto zastanowić się jak bardzo „elastyczny” jest obdarowywany obiekt. Tenisiści to bardzo dziwny gatunek, w którym często trafiają się osobniki, których przywiązanie do konkretnego modelu sprzętu nabiera cech niemalże autystycznych, przez co nie ma absolutnie mowy o jakiejkolwiek możliwości użycia zamienników. Dla takich „okazów” ewentualny prezent będzie więc jedynie powieleniem tego co już używa.\nTeraz możemy przejść do samych prezentów…\n1. Grupa względnie bezpieczna\nOwijki wierzchnie (tzw. overgripy) – w zasadzie jest to jeden z najbezpieczniejszych podarunków. Wyróżnia się tylko 2 rodzaje owijek – suche i lepkie. Wystarczy więc wyciągnąć rakietę naszego celu i po prostu „pomacać” lub poszukać opakowania z nazwą. Dzięki takiej wiedzy nie powinno być problemu z zakupem tego artykułu.\nPiłki – w zasadzie jeszcze łatwiejszy wybór od poprzedniego. Bezpiecznie jest zakupić ten sam model jakiego używa obdarowywany, choć trzeba by mieć prawdziwego pecha żeby zakupić akurat model piłek, który z jakichś powodów mu nie odpowiada.\nFrotki, bandany, czapki, daszki – trudność doboru porównywalna do piłek. Jedyną uwagą może być zwrócenie uwagi czy tenisista-domownik pilnuje „jednolitości” marki w swoim stroju (to jest czy spodenki, frotki, czapki i koszulki są tego samego producenta). Wszystko jest w rozmiarze uniwersalnym tak więc nie ma problemu z rozmiarówką.\nTermobagi– prezent dobry jeśli prezentobiorca narzeka na swoją obecną torbę lub jest ona tak rozklekotana, że lada moment będzie wymagała wymiany. Co trzeba wiedzieć? Przede wszystkim czy jest to klasyczny termobag. Ile ma komór głównych tj. dużych kieszeni w których zmieścić może się co najmniej jedna rakieta? Zakupiona torba powinna mieć ich tyle samo lub jeśli zainteresowany skarżył się na brak miejsca większa (o ile to możliwe). Czy poprzedni termobag miał tzw. komorę termiczną (jedna z kieszeni głównych wyściełana rodzajem folii), jeśli tak to dobrze by było aby nowa również takową posiadała. Tutaj jeszcze uwaga, nie należy brać do siebie zapisu ile rakiet może pomieścić termobag. Jest to maksymalna ilość rakiet jaka wejdzie do torby ale nic poza tym, a przecież do torby pakujemy jeszcze multum innych rzeczy… co za tym idzie to że zainteresowany ma 2 rakiety nie oznacza iż należy mu kupić termobag na 3 (chyba że faktycznie z takiego korzysta – niektórzy używają 2 osobnych torb – 1. na rakiety i 2. na pozostałe rzeczy). Oraz tak jak w przypadku wyżej wymienionych frotek etc. warto zwrócić uwagę czy marka torby pokrywa się z rakietami – niektórzy czują wewnętrzną psychiczną potrzebę zgodności w tej materii.\n2. Grupa potencjalnie niebezpieczna\nUbrania inne niż wymienione w grupie 1. – koszulki i spodenki, właściwie są to rzeczy, które sklasyfikowałbym na pograniczu grupy 1. i 2., ale dlaczego? Wydawać by się mogło iż zakup koszulki tenisowej to nic prostszego. Patrzymy na metkę, mamy rozmiar nic tylko wybrać i zamówić. Jednakże nie jest to aż tak bezproblemowe i nie mam na myśli kwestii gustu (wzór, kolorystyka etc.). Zacznijmy od rzeczy błahych, które padły już przy okazji prezentów z grupy 1. tj. czy poszczególne elementy garderoby muszą być zgodne markowo. Ważniejszą kwestią jest jednak względność numeracji oraz zróżnicowanie kroju. Niestety rozmiar S w marce 'X’ nie musi odpowiadać rozmiarowi S w marce 'Y’. Ba! W zależności od linii/serii/modelu ten sam rozmiar w ofercie tego samego producenta może mieć znacząco inny krój przez co może po prostu być niewygodny. Podejmując ewentualne ryzyko warto więc przynajmniej poszukać jakiego rozmiaru są już posiadane ubrania tenisowe tego samego producenta, które mają zostać kupione. To powinno zminimalizować szanse potencjalnego niedopasowania.\nButy – tak jak we wcześniejszych przypadkach sprawdzamy czy jest potrzeba zgodności marki. W przypadku butów z rzeczy do zweryfikowania ważny jest bieżnik. W Polsce dominują korty ziemne i najpewniej to w tzw. jodełkę będzie musiał być zaopatrzony kupowany trzewik jednakże bywają wyjątki i są miejsca gdzie grywa się więcej np. na sztucznej trawie dlatego zaraz po sprawdzeniu rozmiaru obuwia (koniecznie w centymetrach aby ewentualnie skorzystać z tabel rozmiarówką jeśli kupowany but będzie jednak innej marki) kolejną rzeczą powinno być sprawdzenie właśnie jaki bieżnik posiadają dotychczasowe buty celu. Potencjalne niebezpieczeństwa nawet jeśli dobrze wstrzelimy się w rozmiar i bieżnik to podbicie i szerokość buta. Jest to jakby nie było zaraz po rakiecie najważniejsza część ekwipunku tenisisty i jakiekolwiek niedogodności w tej materii mogą się przełożyć nie tylko na nieudany prezent ale i problemy zdrowotne. W tym miejscu polecam zapoznać się z miniporadnikiem doboru obuwia tenisowego.\nNaciągi – w pewnych okolicznościach i trzymając się pewnych zasad naciągi mogłyby trafić do grupy pierwszej ale w specyficznych przypadkach nasze starania mogą spalić na panewce i zaraz wytłumaczę dlaczego. Przede wszystkim pierwszą rzeczą jaką należy zrobić jest sprawdzenie czym prezentobiorca gra obecnie – najlepiej spisać napisy z samych strun w rakiecie (uwaga, nie każda struna takowe posiada) lub z opakowania jeszcze nie wciągniętych (kolejna uwaga, mogą one być inne od tych, które są wciągnięte w rakiecie). Tutaj istotnymi informacjami będą średnica używanych strun oraz ich typ. Wpisując nazwę w internecie można odnaleźć dany model struny, a co za tym idzie określić jej typ lub w przypadku wątpliwości zapytać na forum. Są to informacje o tyle istotne gdyż z wielu powodów struny za grube/cienkie oraz innej konstrukcji mogą być niewskazane lub po prostu nie odpowiadać preferencjom zainteresowanego. Oczywiście można w ten sposób próbować zmusić do wypróbowania czegoś zupełnie innego (powyższe porady mają na celu wybranie czegoś innego, a jednak leżącego w „strefie komfortu” użytkownika) ale jeśli np. osoba bliska boryka się z łokciem tenisisty wtedy wręczenie jej powiedzmy naciągu poliestrowego o średnicy 1,30mm to gra takowym prezentem nie będzie dla niej miłym doświadczeniem. Tak więc kupując strunę celujemy w ten sam typ/rodzaj struny oraz w zbliżoną średnicę (jeśli poprzednia miała 1,25 to szukamy 1,23-1,27mm etc.).\n3. Grupa niebezpieczna\nRakiety, rakiety, rakiety – najtrudniejszy i szczególnie odradzany przeze mnie pomysł na prezent. W wyjątkowych sytuacjach może być to udana niespodzianka np. kiedy prezentobiorca miał zamiar kupić właśnie takowy egzemplarz (uwaga bardzo łatwo pomylić nazwę modelu i rozczarowanie gotowe), w tym momencie właściwie wystarczyłoby sprawdzić rozmiar rączki jaką gra zainteresowany. Jest tu jednak pewien haczyk, jeśli dotychczas grał rakietami innej marki wcale nie musi pasować ten sam rozmiar rączki. Kształty rączek są różne, a przez co mogą w dłoni wydawać się większe lub mniejsze. Innym jeszcze bardziej skrajnym przypadkiem może być sytuacja w której założony kapsel (polecam temat Anatomia Ramy) ma większą lub mniejszą numerację od samej rączki, są to rzadkie przypadki ale np. niektórzy użytkownicy naszego forum, o zawodowcach nie wspominając, korzystają z takiego patentu. Część rakiet posiada jednak oznaczenie rozmiaru rączki na wewnętrznej lub zewnętrznej części widełek, i w tym przypadku trudno o pomyłkę.\nTen przykład był, powiedzmy, przypadkiem najbardziej akceptowalnym, drugim podobnym ale już gorszym jest kiedy ktoś rozpoczyna przygodę z tenisem. Z jednej strony nie ma preferencji, oczekiwań etc. z drugiej jak dobrać rozmiar rączki? Poza tym w przypadku dziecka dobrze byłoby wybrać pierwszą rakietę podczas wspólnych zakupów, przy okazji dopasowując rozmiar rączki choć nie jest to tak prosta sprawa.\nPoza powyższymi przypadkami, a właściwie również w przypadku tego drugiego zakup rakiety to kompletny strzał w ciemno, co więcej często dość kosztowny.\nProces rozsądnego doboru rakiety tenisowej dla już grającej osoby wymaga nie tylko wiedzy w temacie ale również aktywnego udziału samego zainteresowanego, który opisze swoje potrzeby i odniesie je do swojej aktualnie używanej rakiety. A na podstawie tego jesteśmy tak naprawdę tylko w stanie wytypować potencjalne rakiety do przetestowania, a nie kupienia od ręki. To wszystko sprawia iż rakieta tenisowa mimo iż jest na pozór najbardziej oczywistym wyborem na prezent jest również najbardziej kłopotliwym, tak dla darczyńcy jak i „darbiorcy”.\nDodatkowe uwagi ogólne…\nDoradzam unikać zakupów najbardziej popularnych modeli rakiet (Babolat, Head, Wilson) i naciągów (Luxilon) na portalach aukcyjnych od podmiotów innych niż autoryzowane sklepy. Niestety w dzisiejszych czasach o falsyfikaty tego co się sprzedaje nietrudno. A zdecydowanie lepiej zapłacić troszeczkę więcej niż potem żałować i „tropić” nieuczciwego sprzedawcę.\nA na koniec aby nieco osłodzić powyższe obostrzenia przypominam iż najważniejsza jest sama pamięć o osobach bliskich i to ona jest najlepszym prezentem.\nPoprzedni artykułSergi Bruguera trenerem Gasqueta\nNastępny artykułCoś się kończy coś się zaczyna – zbliża się sezon 2014!


Waldemar Kraska – Strona 7 – RadioMaryja.pl\n[TYLKO U NAS] W. Kraska: Działania rządu są niezbędne, abyśmy do jak najmniejszej liczby ograniczyli osoby, które ulegną zarażeniu koronawirusem\n14 marca 2020 18:43 /w Informacje, Polecamy, Polska\nDziałania – może uciążliwe i radykalne dla mieszkańców Polski – są niezbędne, abyśmy do jak najmniejszej liczby ograniczyli osoby, które ulegną zarażeniu koronawirusem. Liczę na to, że tych osób nie będzie aż tak dużo jak we Włoszech czy Hiszpanii – mówił w sobotniej audycji „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja Waldemar Kraska, wiceminister zdrowia.\n13 marca 2020 14:50 /w Informacje, Polska\nRządowa specustwa ws. koronawirusa nie działa jeszcze w pełni. Jej nowela przygotowana przez opozycję mija się z celem – wskazał wiceminister zdrowia Waldemar Kraska. Poprawkami do ustawy zajęły się senackie komisje gospodarki narodowej, ustawodawcza oraz zdrowia. Jeszcze dziś ma się dobyć głosowanie nad całością noweli.\n[TYLKO U NAS] W. Kraska: Przewidujemy, że w Polsce zakażeń koronawirusem będzie zdecydowanie więcej. My się na to przygotowujemy\n13 marca 2020 09:21 /w Informacje, Polecamy, Polska\nPrzewidujemy, że w Polsce zakażeń koronawirusem będzie zdecydowanie więcej. Wynika to z tego, co widzimy w krajach Europy Zachodniej. My się na to przygotowujemy. Daje to możliwość częściowego ograniczenia ruchów migracyjnych w granicach naszego państwa, odgradzania pewnych stref zamieszkania, ale także to, że personel medyczny może być przesuwany ze szpitali, gdzie jest mało pacjentów do szpitali, w których pacjentów z oronawirusem będzie przybywało – powiedział w „Polskim punkcie widzenia” na antenie Telewizji Trwam wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.\n[TYLKO U NAS] W. Kraska: Na bieżąco uzupełniamy zapasy środków ochrony osobistej i testów na koronawirusa\n12 marca 2020 17:10 /w Informacje, Polecamy, Polska\nJeśli środki ochrony osobistej w szpitalach są wykorzystane, to uzupełnia się je na bieżąco. Testów także nie brakuje. Mamy zapas. Wykonujemy je wszystkim osobom, które mają wskazania. Są zamówione kolejne partie, więc na bieżąco uzupełniamy zapasy, żeby były na odpowiednim poziomie – powiedział w audycji „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.\n10 marca 2020 16:19 /w Informacje, Polecamy, Polska\nWydaje się, że jesteśmy o krok lub dwa przed tą epidemią, która być może w Polsce powstanie. Mamy przygotowane na to plany epidemiologiczne. Ta sytuacja zmienia się czasem z godziny na godzinę, więc jesteśmy bardzo elastyczni – powiedział wiceminister zdrowia Waldemar Kraska w audycji „Aktualności dnia” w Radiu Maryja.\n[TYLKO U NAS] W. Kraska: Pierwszy w Polsce przypadek pacjenta z koronawirusem pokazał, że procedury, które opracowaliśmy i wdrożyliśmy zadziałały prawidłowo\n5 marca 2020 17:34 /w Informacje, Polecamy, Polska\nWczorajszy przypadek pokazał, że procedury, które opracowaliśmy i wdrożyliśmy w każdym systemie, zadziałały prawidłowo. Pokazało to w praktyce, że te procedury są dobrze przepracowane przez wszystkie służby, bo pacjent, który wczoraj jako pacjent zerowy trafił do szpitala zakaźnego, postąpił tak, jak powinien – powiedział w „Aktualnościach dnia” na antenie Radia Maryja wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.\nW. Kraska: Pasażerowie wjeżdżających do Polski autobusów wypełnią ankiety lokalizacyjne\n5 marca 2020 12:54 /w Informacje, Polska\nW autobusach, które wjeżdżają do Polski, pasażerowie będą musieli wypełnić ankiety lokalizacyjne – poinformował wiceminister zdrowia Waldemar Kraska. Według wiceministra, w ognisku koronawirusa w Niemczech poza tzw. pacjentem zero mogli być inni Polacy. Myślę, że tych przypadków będzie więcej – dodał.\n[TYLKO U NAS] W. Kraska ws. koronawirusa: Nic gorszego nie może nas spotkać niż panika. Wszystkie procedury, które uruchomiliśmy pokazują w praktyce, że się sprawdzają\n4 marca 2020 17:31 /w Informacje, Polecamy, Polska\nNic gorszego nie może nas spotkać niż panika. Wszystkie procedury, które uruchomiliśmy pokazują w praktyce (nie tylko na papierze), że się sprawdzają. Zalecamy (…) przestrzeganie higieny osobistej, powtarzamy jak mantrę te codzienne, wielokrotne mycie rąk ciepłą wodą z mydłem – to naprawdę ochrania nas przed epidemiologicznym łańcuchem. I to nie tylko przed koronawirusem, ale przed wieloma chorobami, np. grypą – uspokajał Waldemar Kraska, wiceminister zdrowia, podczas „Aktualności dnia” w Radiu Maryja.\n27 lutego 2020 18:00 /w Informacje, Polecamy, Polska\nW Ministerstwie Zdrowia pracujemy praktycznie całą dobę. Przeplatają się tutaj nitki informacyjne z każdych służb, które są nam podległe. Monitorujemy sytuację w kraju i medialne sygnały o tym, że gdzieś ktoś już pojawił się zarażony. Jeśli taki przypadek będzie miał miejsce, od razu poinformujemy o tym opinię publiczną – powiedział w czwartkowych „Aktualnościach Dnia” na antenie Radia Maryja wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.\n[TYLKO U NAS] W. Kraska: Nie mamy w Polsce stwierdzonego przypadku koronawirusa, potwierdzają to najnowsze wyniki badań z PZH\n27 lutego 2020 09:51 /w Informacje, Polecamy, Polska\nNie mamy obecnie w Polsce stwierdzonego przypadku koronawirusa i to podtrzymuję, bo najnowsze wyniki badań, które otrzymaliśmy w środę wieczorem z Państwowego Zakładu Higieny, to potwierdzają. W tych próbkach, które badaliśmy, nie stwierdziliśmy obecności koronawirusa – mówił w środowym programie „Polski punkt widzenia” na antenie TV Trwam wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.\n26 lutego 2020 16:54 /w Informacje, Polecamy, Polska\nMamy prawie pewność, że koronawirus do Polski dotrze, ponieważ wielu Polaków przebywa lub przebywało we Włoszech. To są tysiące osób. Myślę, że pojawienie się go w naszym kraju jest kwestią kilkunastu najbliższych dni. (…) Jesteśmy na to gotowi. Proszę tylko, abyśmy nie wpadali w panikę – powiedział w środowych „Aktualnościach dnia” na antenie Radia Maryja wiceminister zdrowia Waldemar Kraska.


Uznany i uhonorowany (różnymi nagrodami) krytyk literacki, historyk literatury, profesor polonistyki UJ, redaktor krakowskich ARCANÓW, Maciej Urbanowski, ma już w swym dorobku kilka książek o literaturze współczesnej (np. „Dezerterzy i żołnierze”, „Oczyszczenie”, „Romans z Polską”). Całkiem niedawno opublikował kolejną – pt. „Paralele, korespondencje, dedykacje w literaturze polskiej XX i XXI wieku”. Tytuł dosyć intrygujący, ale jeszcze przed otwarciem książki przeczuwałem, że jej bohaterami będą m. in. Andrzej Bobkowski, Tomasz Burek, Zbigniew Herbert, Gustaw Herling-Grudziński, Janusz Krasiński, Jarosław M. Rymkiewicz, Marek Nowakowski czy Wojciech Wencel.\n(Są to postacie najczęściej występujące na kartach krytycznoliterackich opracowań krakowianina). Oczywiście nie mogłem przewidzieć wszystkich nazwisk literatów „powołanych na świadka”, chociaż mogłem się spodziewać również Andrzeja Kijowskiego, Jana Polkowskiego, Przemysława Dakowicza i Kazimierza Orłosia. Wszystkich spotkałem podczas lektury, a także kilkunastu innych.\nZbiór zawiera 14 szkiców autorskich (wcześniej publikowanych „w różnych miejscach w ciągu ostatnich kilku lat” [s. 7]), które zostały podzielone na 3 kategorie tematyczne: paralele, korespondencje i dedykacje. We wstępie krakowski krytyk, powołując się na aforystyczną tezę Karola Irzykowskiego, że „warunkiem każdej sztuki jest pogłos” (por. s. 5), wyjaśnia, iż różne czytelnicze reakcje, tudzież te jego znaczące zestawienia, interpretacyjne komentarze są właśnie specyficznymi pogłosami. „O takich «pogłosach» opowiada ta książka” (op. cit. s. 6).\nW rozdziale pt. „Paralele” autor porównuje twórczość wybranych poetów oraz prozaików, pod kątem wzajemnych relacji intelektualnych (np. Wilde i Bobkowski), ewentualnych wpływów artystycznych (np. Gajcy i Rymkiewicz) lub analogicznych (albo różnych) zapatrywań na dany problemat. A propos tych ostatnich czytamy na przykład: „Kijowski, Burek, Wencel – trzej różni krytycy i trzy wizje arcydzieła. Wizje nieco podobne, bo arcydzieło jest przedmiotem ich poszukiwań i tęsknot. Ich apetyt na współczesne arcydzieło pozostaje niezaspokojony i w tym sensie doskonałość arcydzieła przeciwstawiana jest niedoskonałej współczesności” (s. 143). Prawda, że brzmi to gładko, sensownie i sentencjonalnie? A kto jest ciekaw czegoś więcej, niech zajrzy do arcyciekawego szkicu „Apetyt na arcydzieło w polskiej krytyce literackiej po 1945 roku”. Niniejszy rozdział jest najobszerniejszym w tym zbiorze, toteż mamy tutaj jeszcze (między innymi!) swoisty portret Janusza Krasińskiego (pośród kolegów ze „Współczesności”) czy też «raport» o stanie pamięci komunizmu w polskim piśmiennictwie najnowszym (Wildstein, Varga, Polkowski, Dakowicz i in.).\nW rozdziale „Korespondencje” Urbanowski skupia się na pozytywnych i negatywnych opiniach, wyrażonych w epistolografii naszych wybitnych pisarzy, krytyków, redaktorów ub. wieku (Jerzy Giedroyć, Stefan Napierski, Stanisław Piasecki, Włodzimierz Pietrzak, Kazimierz Wyka etc.). Opinie te dotykają, przykładowo, walorów ideowo-estetycznych danych dzieł lub postaw moralno-politycznych konkretnych osób. Jeśli chcecie się dowiedzieć, dajmy na to, co Herling-Grudziński zarzucał Marii Dąbrowskiej albo kto powieść „W polu” (1937) Stanisława Rembeka uważał za najlepszą książkę o wojnie polsko-bolszewickiej, to koniecznie zajrzyjcie do odnośnych szkiców Urbanowskiego.\nNajskromniejszą częścią jego książki jest rozdział „Dedykacje” (mieści zaledwie 2 eseje), ale stanowi doskonałe potwierdzenie tezy, że dla dociekliwego badacza literatury nawet (zdawałoby się: mało ważne) dedykacje mogą stać się pożywką dla odkrywczych ustaleń historycznoliterackich. Pierwszy artykuł dotyczy dedykacji (dla por. Eugeniusza Małaczewskiego, adiutanta gen. J. Hallera), jaką Ksawery Pruszyński opatrzył swój słynny reportaż pt. „W czerwonej Hiszpanii”. Natomiast drugi ujawnia istotne korelacje personalne, jakie kryją się w ponad 30 dedykacjach, które można odnaleźć w różnych utworach Zbigniewa Herberta. „Dominują tu artyści: ludzie pióra, malarze, aktorzy, filozofowie, tłumacze. Co chyba ważne: każdego z adresatów Herbert znał osobiście” (s. 285) – konstatuje skrupulatny eksplorator. Jeżeli zaś macie ochotę na poznanie szczegółów, przez niego ustalonych, musicie sięgnąć po omawianą „składankę” (vide s. 7).\nMaciej Urbanowski to niewątpliwie jeden z najważniejszych krytyków literackich III Rzeczypospolitej. Swoje koncepcyjne dzieła, adresowane do szerszego grona odbiorców, zwykł ucieleśniać w języku klarownym i komunikatywnym, może bardziej literackim niż stricte akademickim, ale dzięki temu czyta się je wartko, ochoczo i z rosnącym zainteresowaniem. Będąc jednym z luminarzy humanistyki współczesnej, nie odżegnuje się jednak od aksjologii chrześcijańskiej ani od powinności patriotycznych. Czego, niestety, nie da się powiedzieć o większości jego kolegów uniwersyteckich, którzy po 1989 zdążyli zapomnieć, czym jest polska racja stanu.\nMaciej Urbanowski „Paralele, korespondencje, dedykacje w literaturze polskiej XX i XXI wieku”, Wydawnictwo ARCANA, Kraków 2020, ss. 306\nEwa Klajman-Gomolińska - Podniesienie\t24 wrzesień 2018


Poświąteczny detoks - ...moja koleżanka. Inowroclawianka.pl\nPodczas świąteczno-noworocznej przerwy zawieszamy wszelkiego rodzaju diety czy ograniczenia w jedzeniu.\nW naszym codziennym menu górują wtedy dania ciężkostrawne, słodycze i do tego alkohol. Niestety te prowadzą do niestrawności oraz wielu innych nieprzyjemnych dolegliwości. Dlatego po świętach warto jest pomyśleć o detoksykacji naszego organizmu. Jak się do tego zabrać? Oto kilka porad.\nFachowa detoksykacja organizmu z pewnością powinna odbywać się pod okiem specjalisty. Należy również pamiętać, że przez detoks nie rozumie się stosowania głodówek. - Warto podkreślić, że korzyści płynące ze stosowania głodówek nie zostały udowodnione naukowo i są odradzane przez specjalistów z zakresu medycyny i żywienia. Udowodniono natomiast, że poszczenie może nasilać stres organizmu, zmniejszać wrażliwość na insulinę i zwiększać ryzyko cukrzycy typu II. Stosowanie głodówek jest szczególnie niebezpieczne u osób z otyłych. U takich osób często dochodzi do zatrucia toksynami, gdyż po zastosowaniu postu zostają one uwolnione z tkanki tłuszczowej, gdzie się kumulują - wyjaśnia mgr dietetyki, psychodietetyk Aleksandra Gałgańska.\nW jaki sposób możemy sami rozpocząć oczyszczanie naszego organizmu? Po pierwsze należy wykluczyć z naszej diety produkty, które są ciężkostrawne. Odpadają więc potrawy smażone o dużej zawartości tłuszczu. Z mięs należy wyeliminować wieprzowinę, kaczki, gęsi, baraninę. Unikajmy też potraw z dużą ilością tłuszczu - jak bigos, pasztety, wątrobianki oraz tych z dużą ilością sera żółtego, czyli pizzy, zapiekanek czy tostów. Ponadto odkładamy też groch, fasolę, kapustę, kalafior, cebulę, czosnek, suche nasiona roślin strączkowych, rzepę, rzodkiew, surówki z warzyw z majonezem, musztardą, gruszki, śliwki, czereśnie, owoce suszone - szczególnie śliwki, daktyle oraz grzyby. Pożegnajcie się również z deserami oraz napojami gazowanymi, alkoholem, przyprawami - pieprzem, curry, chili, octem oraz z mocną kawą i herbatą.\nNasze posiłki powinny być mniejsze, ale za to częściej spożywane. - Prawidłowym podejściem będzie jadanie mniejszych ilościowo posiłków. Należy zwrócić uwagę, aby odstęp między posiłkami wynosił od 2 do 4 godzin. Stosowanie dłuższych przerw między spożywaniem pokarmów prowadzi do spowolnienia przemiany materii. Minimalna ilość kalorii, która jest w stanie pokryć zapotrzebowanie na wszystkie makroskładniki, składniki mineralne i witaminy w diecie wynosi 1200 kcal. Nie należy jeść poniżej tej ilości, gdyż powoduje to zaburzenie procesów fizjologicznych w organizmie. Posiłki należy spożywać wolno i dokładnie przeżuwać - mówi Aleksandra Gałgańska.\nNa okres poświątecznego detoksu powinniśmy wybierać produkty lekkostrawne. Charakteryzują się one małą zawartością tłuszczu i błonnika pokarmowego. Zaliczamy do nich: produkty zbożowe z oczyszczonego ziarna, tzn. jasne pieczywo bez pestek, drobnoziarniste kasze (manna, kuskus, jaglana), jasne makarony i biały ryż, chude lub półtłuste fermentowane produkty mleczne: jogurt, kefir, maślanka, chude mięso (kurczak, indyk, królik), chude ryby (dorsz, leszcz, szczupak, sola, sandacz), gotowane warzywa: marchewka, buraki, dynia, kabaczek, młode: groszek i fasolka szparagowa i surowe: cykoria, sałata, pomidory bez skórki, starta marchewka z jabłkiem, dojrzałe owoce bez skórki i pestek: jabłka, truskawki, brzoskwinie, pomarańcze, banany, masło, oleje roślinne, kisiele, słaba herbata, rozcieńczone soki owocowe i warzywne, niegazowana woda mineralna.\nNależy pić co najmniej 1,5 litra wody dziennie. - Odpowiednie nawodnienie organizmu wspomaga trawienie, pobudza metabolizm, oczyszcza, zwalcza zmęczenie i dodaje energii. Zapotrzebowanie na ilość wypijanej wody uzależnione jest od masy ciała, płci i aktywności fizycznej. Przyjmuje się, że powinno się wypijać 1 ml wody na 1 kcal spożywanego pokarmu lub 30 ml na 1 kg (albo 1litr na 30kg) masy ciała, co w praktyce przekłada się na około 1,5 – 3,5 litrów wody dziennie. Sposób picia wody jest ważny - należy pić ją małymi łyczkami, ok. 300 ml przez jedną godzinę. - wyjaśnia dietetyk. - Dobrym sposobem na wspomaganie oczyszczanie organizmu jest picie wody z dodatkiem soku z cytryny. Zawarte w cytrynie związki zwane terpenami pobudzają produkcję enzymów trawiennych, co przyspiesza trawienie. - dodaje.\nZioła, które działają wspomagająco w detoksykacji.\nTakie działanie mają napary z czystka, pokrzywy, zielonego skrzypu, brzozy czy z zielonej herbaty. Zawierają one w sobie dużo związków o działaniu antyutleniającym, zwalczają stres oksydacyjny, który leży u podstaw wielu chorób. Mają również działanie moczopędne, przez co przyspieszają wydalanie toksyn z organizmu. Kojąco na przewód pokarmowy działają też mięta i rumianek. Ochronnie na przewód pokarmowy działa siemię lniane.\nJakie są jeszcze inne produkty, które wspomogą proces odtruwania naszego organizmu? - Najlepszym potencjałem antyoksydacyjnym wśród owoców charakteryzują się owoce jagodowe - jeżyny, borówki, maliny, poziomki, truskawki, żurawina. Grejpfrut posiada wiele związków o działaniu antyutleniającym (witamina C) i diuretycznym oraz pobudza produkcje enzymów wątrobowych - mówi mgr dietetyki, psychodietetyk Aleksandra Gałgańska. W przypadku grejpfruta należy jednak pamiętać, że przez wpływ na enzymy wątroby zakłóca on wchłanianie wielu leków, dlatego spożywajmy ten owoc ok. 4 godziny po zastosowaniu medykamentów. Pomocne w detoksykacji będą również brokuły, kapusta, kalafior, karczoch. Jabłka i cytryny zawierają frakcje błonnika rozpuszczalnego, który pomaga usuwać metale ciężkie z organizmu. - Warto wspomnieć też o zakwasie chlebowym, zawarty w nim kwas mlekowy pobudza pracę przewodu pokarmowego, aktywując enzymy trawienne. - zaznacza dietetyk.\nNiezawodna okazuje się również aktywność ruchowa. Nawet w umiarkowanym zakresie, ale każdy wysiłek fizyczny pobudzi metabolizm i wspomoże trawienie. Spacer, rower, basen lub bieganie - sami wybierzcie. Dopilnujcie jednak, żeby aktywnie spędzać przynajmniej 30-45 minut dziennie - tak zaleca Instytut Żywności i Żywienia.


crema e gusto tradizione italiana 1 kg marki Lavazza - Przepisyjoli.com\nLavazza Crema e Gusto Tradizione Italiana jest kompozycją nawiązującą do najkorzystniejszych tradycji włoskiego espresso. Silny, południowy charakter tej mieszanki gwarantuje obecność dużej ilości ziaren Robusty, które są delikatnie wygładzone dzięki zawartości owoców gatunku Arabica (30%). konkretny smak, niesamowita gęstość, urzekający aromat i wysoka zawartość kofeiny sprawiają, że kawę Lavazza Crema e Gusto Tradizione Italiana można przyrządzić jako wyśmienite espresso. Wyśmienicie pobudza rano też dodaje energii na drugą część dnia. Dla złagodzenia jej intensywnego smaku z powodzeniem można ją przygotować ponadto z mlekiem w postaci wyrazistego cappuccino lub też latte.


Metody ujmowania kosztów – www.VademecumKsiegowego.pl\nAktualnie jesteś: Strona główna » Podatkowa księga w praktyce » EWIDENCJONOWANIE KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW » Metody ujmowania kosztów\nJestem początkującym przedsiębiorcą. Słyszałem, że istnieją różne metody ujmowania kosztów uzyskania przychodów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Jakie to są metody i czy istnieje możliwość zmiany stosowanej metody?\nPrzepisy określają dwie metody ewidencji kosztów w podatkowej księdze, tj. uproszczoną i memoriałową, dając podatnikom możliwość wyboru w tym zakresie. Zmiana stosowanej metody ewidencji kosztów jest możliwa z początkiem roku podatkowego.\nW świetle przepisów ustawy o PIT dotyczących rozliczania kosztów uzyskania przychodów, podatnicy prowadzący podatkową księgę mogą ewidencjonować tego rodzaju koszty przy zastosowaniu jednej z dwóch metod, tj. metody:\nuproszczonej, określonej w art. 22 ust. 4 updof, która zakłada, że koszty uzyskania przychodów są potrącalne zasadniczo w dacie poniesienia, lub\nmemoriałowej, określonej w art. 22 ust. 5-5c i 6 updof, zgodnie z którą koszty podatkowe bezpośrednio powiązane z przychodami są potrącalne generalnie w momencie osiągnięcia odpowiadających im przychodów, a koszty pośrednie - w dacie ich poniesienia, chyba że dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku - wówczas rozlicza się je proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.\nZa dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu (art. 22 ust. 6b updof).\nWybór metody ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów pozostaje w gestii podatników, ale zasady obowiązujące w ramach wybranej metody należy stosować konsekwentnie (stale) przez cały rok podatkowy. Tak więc w trakcie roku podatkowego zmiana metody ewidencji kosztów jest niedopuszczalna. Przyjmuje się natomiast, że zmiany metody ewidencji kosztów - z memoriałowej na uproszczoną lub odwrotnie - można dokonać z początkiem nowego roku podatkowego. Przy czym wybór metody ewidencji kosztów ani jej późniejsza zmiana nie wymaga powiadomienia urzędu skarbowego.\nNależy zauważyć, że niezależnie od metody ewidencji kosztów podatnicy muszą m.in. wykazywać w księdze koszty zakupu towarów handlowych i materiałów podstawowych niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży (§ 17 ust. 1 rozporządzenia). Natomiast obliczając dochód na podstawie art. 24 ust. 2 updof, czyli z uwzględnieniem różnicy remanentu początkowego i końcowego, muszą m.in. wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów za dany rok podatkowy ujęte w księdze koszty (dotyczące zakupu lub wytworzenia składników majątku objętych remanentem), jeżeli w roku poniesienia tych kosztów nie uzyskano odpowiadających im przychodów.\nW praktyce różnice w sposobie ewidencji kosztów dotyczą kosztów pośrednich, których stosujący metodę memoriałową nie ujmują w księdze w dacie ich poniesienia w tej części, w jakiej dotyczą one następnych lat podatkowych. Ponadto podatnicy stosujący metodę memoriałową, muszą odnieść do roku podatkowego, w którym uzyskali przychód koszty bezpośrednio związane z tym przychodem, które zostały poniesione po zamknięciu tego roku a przed terminem określonym do złożenia zeznania podatkowego (art. 22 ust. 5a pkt 2 updof).


Nie możemy pozwolić sobie na otwarcie restauracji, siłowni i klubów fitness\n2021-02-01 10:04 aktualizacja: 2021-02-01, 14:08\nNieczynna siłownia w Warszawie. Fot. PAP/Leszek Szymański\nOtwieranie restauracji, siłowni i klubów fitness jest niezgodne z obostrzeniami\n"Obowiązujące prawo jest jednoznaczne" – podkreślił Andrusiewicz. "To nie wynika z widzimisię władzy, ministra zdrowia, ale wynika z przesłanek dotyczących transmisji wirusa" – dodał.\n"Mimo że jest to trudna sytuacja dla wielu branż, to jeśli nie chcemy za miesiąc zamknąć całej gospodarki, to musimy przetrzymać to, co dzisiaj jest" – ocenił.\nOtwieranie restauracji, siłowni i klubów fitness. Czy policja jest w stanie ukarać za wszystkie wykroczenia?\n"Logicznym jest, że nie wszędzie policja i sanepid dotrze, ale zwracam uwagę na odpowiedzialność właścicieli, którzy biorą na siebie bardzo dużą odpowiedzialność za możliwość zakażenia dziesiątek, jeśli nie setek tysięcy osób, bo badania i nasze doświadczenia są jednoznaczne. Jednak w takich lokalach jak restauracje, bary, kawiarnię oraz centra fitness i siłownie ludzie się najczęściej zarażają" – mówił rzecznik resortu zdrowia.


- Dolać pani soku, pani Patterson ? - zapytała moja asystentka stojąc nad biurkiem z dzbankiem ukochanego soku z świeżo wyciśniętych pomarańczy. Kiwnęłam jedynie głową, a następnie myślami wróciłam do wypełnianych wcześniej dokumentów. Wszystko mi się plątało, a obserwacje pacjenta, które miałam napisać szczegółowo, miejscami nie miały sensu. Poprawiłam okulary na nosie i westchnęłam głośno podnoszcząc wzrok na szklankę wypełniającą się sokiem - Pani Ewans przyjedzie nieco później, z tego co mówiła stoi w korku, ale sama pani wie jak ona jest roztrzepana - zaświergotała radośnie Alicja.\n- Dobrze, akurat mam coś do skończenia. Pamiętasz o moich biletach na dziś wieczór? - zapytałam wpatrując się w teczkę wypełnioną po brzegi. Otworzyłam ją jednym ruchem i zaczęłam przeglądać zawartość.\n- Oczywiście, wszystko już zaklepane. Ma pani lot o dwudziestej pierwszej trzydzieści, a na miejscu będzie pani około trzeciej - odpowiedziała rzeczowo, tak jak lubiłam - Mogę coś jeszcze dla pani zrobić? - zapytała rozglądając się w kółko, jakby szukała jakiegoś zajęcia.\n- Nie, nie. Możesz już znikać do domu i pozdrów Shelly - uśmiechnęłam się patrząc jej prosto w oczy. Kiwnęła wdzięcznie głową, a jej usta ułożyły się w radosny uśmiech. Była szczęśliwa, bo w ostatnim czasie miałyśmy strasznie dużo pracy i siedziałyśmy po godzinach, co wiązało się z tym, że spędzała mało czasu ze swoją dwuletnią córeczką.\n- Oczywiście pani Patterson. Do zobaczenia po weekendzie - dodała zanim wyszła z mojego gabinetu.\nZostałam sama, ale na niedługo. Jakieś dziesięć minut po wyjściu Alicji do moich drzwi zapukała moja stała pacjentka, pani Ewans. Jak zawsze była roztrzepana i niesamowicie rozczochrana. Na jednym ramieniu zwisała jej czarna torba z czegoś skóropodobnego, a w drugiej trzymała opakowanie z laptopem. Od razu położyła pakunki na wolnym fotelu i szybkimi ruchami zaczęła zdejmować z siebie kolejne warstwy ubrań. Jej płaszcz w pudroworóżowym kolorze by nieco ubrudzony z tyłu, jakby ktoś go ochlapał wodą z kałuży. Ubrana była w czarno białą sukienkę z motywem szachownicy. Przed kolano i bez dekoltu, czyli tak jak pani Ewans lubiła najbardziej.\n- Bardzo przepraszam za spóźnienie, ale jechałam autobusem niestety, a wie pani jak to jest - powiedziała poprawiając blond idealnie ułożone włosy. Rozsiadła się na fotelu, obitym białą skórą, który zawsze zajmowali pacjenci. Sama zajęłam miejsce na przeciwko niej. Wyciągnęłam z szuflady mały notatnik, by móc zapisać swoje spostrzeżenia. Zawsze tak robiłam, bo moja pamięć niestety jest niesamowicie ulotna.\n- Żadna pani, już ci coś o tym mówiłam - uśmiechnęłam się grzecznie - Więc jak ci minął ten tydzień ? - zapytałam standardowo wpatrując się w kobietę wciąż poprawiającą sukienkę na kolanach - Wszystko w porządku?- dodałam niemal natychmiast. Wyglądała jakoś inaczej niż zawsze. Była niespokojna i jakaś taka nieobecna. Westchnęła i zaczęła zwijać w palcach rąbek sukienki.\n- Chyba to już czas... - przerwała zawstydzona - Chce coś zmienić, chce zrobić krok do przodu... Nie dam rady dłużej tkwić w tym szklanym pudle, bo to po prostu mnie już męczy... - rozejrzała się po moim gabinecie jakby w poszukiwaniu czegoś na czym mogłaby skupić spojrzenie - Jestem z cudownym facetem, który... no cóż pod jakimś względem mnie... - przerwała i przełknęła wyraźnie ślinę - pociąga - wyrzuciła to z siebie i przelotnie spojrzała na moją twarz chcąc poznać moją reakcje. Ja jedynie mruknęłam dając jej znak, że słucham uważnie i napisałam na kartce "Chęć zmiany - emocjonalnie i fizycznie" - Nie chce żyć jak zakonnica tylko dlatego, że się boję... Strach jest naszym wrogiem, prawda? - zapytała patrząc mi wprost w oczy.\nPrzypomniałam sobie samą siebie przed kilkoma latami. Zmieniło się dosłownie wszystko. Po kilkunastu miesiącach spędzonych w ramionach terapii postanowiłam ukończyć psychologię i sama móc pomagać tak zagubionym ludziom jak ja kiedyś. To chyba pomogło mi bardziej niż te wszystkie rozmowy z obcymi ludźmi. Następnie wybrałam się na szybkie szkolenie w zakresie psychoterapi i już wtedy zaczęłam kształtować mój mały świat. Wynajęłam lokal, za który nie musiałam płacić strasznych pieniędzy. Gabinet urządziłam tak, żeby to miejsce dawało zaufanie obcym ludziom. Zwiedziłam wiele takich pokoi, przesiąkniętych luksusem i jasnymi kolorami. Przeszkadzało mi w nich to, że nie czułam się tam bezpiecznie. Było w nich tak nieprzytulnie i zimno, co wcale nie zachęcało do zwierzeń. Dlatego też własny zakątek pracy urządzałam dość długi czas. Wiedziałam czego brakowało mi w tych innych i co mnie osobiście by dodawało odwagi. Przede wszystkim chciałam, żeby wszyscy czuli się w nim dobrze, razem ze mną. Chciałam, żeby był przytulny, ale i jasny. Żeby był ciepły, ale nie przytłaczający. Żeby był mały, ale nie klaustrofobiczny. Miał być jaskinią sekretów innych ludzi, dlatego też praca nad jego wystrojem była bardzo precyzyjna i czasochłonna. Wydaje mi się, że wizje z głowy i papieru udało mi się przenieść w życie, w rzeczywistość. Miałam racje, że tak długo nad nim pracowałam, i że uparłam się, że musi być idealny. Wiele pacjentów powtarzało mi, że jest on taki jak ma być, że czują się w nim jak w domu, a o to mi właśnie chodziło.\nDo tego wszystkiego starałam się ubierać normalnie. Nie formalnie, ale też nie w piżamę. Chciałam wyglądać jak zwykły człowiek, jak przyjaciel, brat, siostra bądź po prostu mama. Wtedy ludziom łatwiej jest mówić o czymś co ich boli, czego się boją, bez wstydu.\nPo tym jak Harry odszedł i zostawił mnie samą z własnymi problemami. postanowiłam nie płakać. Nie tym razem. Kilka przemilczanych tygodni później, wyprowadził się. Kupił mieszkanie, co prawda niedaleko nas, kupił samochód, ale nie za drogi, no i wybrał samotność. Nikt nie miał do niego o to pretensji, bo w pewnym momencie mieszkanie w domu z czterema chłopakami, menadżerem i jego spodziewającą się dziecka żoną, własną siostrą i byłą, mogło być wykańczające. Niedługo po nim Louis i Meg kupili mały domek na obrzeżach Londynu i zaraz się tam przeprowadzili. Zayn i Roni nie czekali długo, wiedząc, że to co ich łączy jest prawdziwe, od razu wynajęli małe mieszkanie i wprowadzili się do niego nawet wcześniej nie kupując mebli. Liam i Niall zostali razem z nami, ale niestety niedługo. Gdy tylko Dave'owi i Blair urodził się mały synek, Nate, uciekli gdzie pieprz rośnie po pierwszej głośniej nocy. Zostałam z nimi sama, więc Dave postanowił kupić mniejszy dom. Nie zobaczyłam go wtedy jednak, gdyż nie mogłam patrzeć jak wszyscy idą do przodu, a ja stoję w miejscu i tylko trzymam ich za rękę. Wyjechałam do Hiszpanii do taty, na całe wakacje. Skończyłam szkołę dlatego też nie myślałam na ile tam zostanę. Chciałam go poznać, pobyć z nim, pobyć z dziadkami i resztą rodziny. Stamtąd od razu wyjechałam na studia, na które zresztą dostałam się fuksem, bo za późno wysłałam podanie. Zostałam w Dublinie do ukończenia nauki, po czym wyjechałam jak najdalej od wspomnień, a mianowicie aż do Nowego Jorku. Dokończyłam kursy i zaczęłam pracować. Z dwa razy byłam w Londynie, żeby odwiedzić wujka i zobaczyć rosnącego jak na drożdżach Nate'a. Kilka razy widziałam się z Niall'em, bo jak studiowałam w Irlandii to często mnie odwiedzał będąc u rodziny. Roni i Zayn często bywali w Ameryce, przez występny dziewczyny i zawsze wtedy u mnie nocowali. Tak na prawdę tylko z nimi utrzymywałam kontakt. Często opowiadali mi o reszcie chłopaków precyzyjnie omijając Harry'ego. Byłam im za to cholernie wdzięczna.\nJeśli chodzi o seks... Miałam kilka podejść na studiach z fajnymi chłopakami, których na prawdę lubiłam, ale nic z tego nie wyszło. Czułam, że mnie pociągają, że to już czas, że się nie boję, ale był jeden czynnik, który hamował mnie za każdym razem.\n- Ufasz mu? - zapytałam po dłuższej chwili ciszy. Kiwnęła jedynie głową - Szanuje Cię? Czy czujesz to, że on cię szanuje? - padło kolejne pytanie z moich ust. Przekręciła głowę w bok, tak jak miałam w zwyczaju. Tak bardzo nie lubiła na mnie patrzeć jak opowiadała o swoim wnętrzu.\nDużo czasu zajęło mi otwarcie jej. Przez ponad pół roku pracowałyśmy nad tym, żeby chociaż chciała coś powiedzieć, żeby powiedziała to co czuje, to co siedzi w jej wnętrzu. To była długa droga pełna łez i bólu i przede wszystkim wspomnień, ale dałyśmy radę. Wtedy właśnie zauważyłam, że jak spogląda przez okno na przeciwległej ścianie to się otwiera. Tak jakby widok za nim ją uspokajał. Okazało się wtedy, że zieleń drzewa, które jest tuż za szybą odpręża ją. Dzięki temu spostrzeżeniu wiedziałam czego ona potrzebuje, żeby szczerze porozmawiać.\n- Tak. Czuje, że już nie boi się mnie przytulić, ale wciąż robi to delikatnie, jakbym była małą porcelanową laleczką, której nie chce za nic skrzywdzić. Czuję, że każdy jego nowy krok ku mojej osobie jest dokładnie przemyślany. Czuje, że robi wszystko bym czuła się dobrze i nie przekracza żadnej bariery. Wie co może, czego nie. Wie czego się boję, a co jest w porządku. Wie jak mi pokazać to, że dotyk może być przyjemny, nie zmuszając mnie przy tym. Jest kochany i taki troskliwy... Wierze w to, że gdybym powiedziała tak to kochalibyśmy się... - przerwała uśmiechając się uroczo, jakby rozmarzona - tak przyjemnie, tak cudownie i na pewno po wszystkim przestałabym się bać jego dotyku na zawsze... - mówiła cicho, ale wiedziałam, że szczerze - Ale co będzie jak on po wszystkim będzie chciał to robić ciągle? Będzie naciskał i dopytywał? Co jak znudzi mu się delikatność? Co będzie jak zachce czegoś więcej, jakiejś pikanterii ? - zapytała wciąż na mnie nie patrząc. Tak na prawdę nie wiedziałam co mogę jej odpowiedzieć. Pomogłam jej wyjść z tego strachu. Pomogłam jej zrobić krok na przód i namówiłam ją na stworzenie normalnego związku, i wyznaniu partnerowi prawdy. Pomogłam jej przejść przez to wszystko dzięki moim doświadczeniom, ale nie wiedziałam jak mam odpowiedzieć na te pytania. Przecież u mnie nigdy nie było tego "potem".\n- Wiesz... - zaczęłam układając sobie w głowie to co chce jej przekazać - Przede wszystkim powinnaś z nim wcześniej o tym porozmawiać. Poproś go by mówił co chce zrobić, żebyś nie była zaskoczona i przerażona - przerwałam upijając łyk soku - Powiedz, że chcesz spróbować, ale niczego nie obiecujesz. Przedstaw jasno swoje obawy co do tego, co będzie później. Wystarczy zwykła rozmowa, w której powiesz czego się spodziewasz, czego nie jesteś w stanie znieść... - zaczęłam się zastanawiać czy moje rady są w tej chwili czegoś warte. Co jeśli się mylę i to wcale nie pomoże. Przecież nie odbywałam takiej rozmowy, więc nie wiem co można się po niej spodziewać - Cóż... Najłatwiej będzie jak po prostu porozmawiacie - ukróciłam swój wywód nie będąc pewna jego słuszności.\n- Myślisz, że to pomoże mi rozwiać te wszystkie myśli? Że gdy będziemy się kochać nie będą dręczyły mnie różne obrazy tego co potem ? - zadała kolejne pytania. Akurat na te potrafiłam odpowiedzieć bez zastanowienia.\n- Myślę, że tak. Widzisz dla nas seks przez całe życie był czymś w rodzaju strachu, takiej traumy. Kojarzył się on nam z najgorszymi rzeczami i czynnościami. Ale prawda jest taka, że jeżeli dwoje ludzi się kocha to jest to najpiękniejsza chwila na całym świecie, nic się wtedy nie liczy, a obrazy przyszłości odlecą w niepamięć - odpowiedziałam uśmiechając się do niej - Jeżeli czujesz, że jesteś gotowa, że to jest facet, który da ci to szczęście, to bezpieczeństwo, którego wtedy potrzebujesz to nie wahaj się. Nie warto znajdować w sobie nowych wątpliwości. Przegoniłaś przeszłość, więc walcz o przyszłość.\nRodzinny obiad, na który się zdecydowałam był jedną z najlepszych decyzji w moim życiu.\nDave dzwonił do mnie dość często, ale nigdy nie rozmawialiśmy o sprawach prywatnych ani nigdy mnie do niczego nie przymuszał. No i kilka dni temu chyba się za mną stęsknił, bo postanowił zamienić ze mną kilka słów przez telefon. Co prawda nie widzieliśmy się długo, a ja szczególnie nie napierałam na kontakt z Londynem, ale rozmowa się kleiła całkiem nieźle. Zapytał co u mnie. Czy kogoś mam. Jak mi się żyje. Jak się czuje. Jak mi idzie interes. Czy jestem szczęśliwa. Opowiedział o wyczynach swojego synka. No i na końcu poprosił, żebym przyjechała. Słyszałam w jego głosie rodzaj determinacji. Na początku chciałam zmyślić, że nie mam czasu, że moja praca wymaga całodobowego zaangażowania, że mam teraz ważnego pacjenta, ale ostatecznie się zgodziłam. Oznajmił spokojnie, że będą chłopcy, że chce byśmy się spotkali tak jak dawniej, że tego potrzebujemy wszyscy bez wyjątku... Nie umiałam powiedzieć nie, bo dawno się nie widzieliśmy, a w końcu rodzina to rodzina. Dodatkowo mały Nate jest moim chrześniakiem i pasowałoby się w końcu z nim zobaczyć. Postanowiłam się spakować i po prostu pojechać. Czas pogodzić się z Londynem i zakopać ten wojenny topór. Namawiałam moich pacjentów do zmian, a sama przez wiele lat nie umiałam ich dokonać we własnym życiu. To był właściwy moment.\nGrzebałam widelcem w talerzu szukając w nim czegoś ciekawego. Wokoło mnie panowała bardzo radosna atmosfera.\nBył Louis z Megan i ich córeczką Ill'ą, która cały czas siedziała tacie na kolanach wystraszona, i zawstydzona, a on po prostu głaskał ją po plecach..\nRoni i Zayn, którzy wciąż pod stołem trzymali się za ręce jak za dawnych lat.\nNiall z dziewczyną Emmą, którą poznał niedawno. Byli tacy szczęśliwi i zapatrzeni w siebie.\nLiam z narzeczoną Caro. Oboje tacy zdystansowani i spokojni siedzieli obok siebie, i rozmawiali z wszystkimi grzecznie. Od czasu do czasu dziewczyna pochylała się w jego stronę i całowała go delikatnie w policzek bądź usta, a on uśmiechał się uroczo. Gdy na nią patrzył jego oczy błyszczały.\nNo i Dave z Blair, objęci jak za dawnych lat, oraz Nate'm. Chłopak ciągnął Ill'ę za sukienkę, bo chciał się z nią pobawić, a ta tylko kiwała przecząco głową.\nByłam sama. Nie miałam męża, chłopaka, partnera, ukochanego ani nawet wielbiciela. Miałam gabinet i Alicję oraz wdzięcznych mi za pomoc pacjentów. Do tego jeszcze dwupokojowe mieszkanie na trzecim piętrze w starej, ale pięknej kamienicy oraz masę roboty. Westchnęłam zasmucona. Chciałam ich zobaczyć i cieszyłam się z tego, że są szczęśliwi, ale bolało mnie to, że ja nie miałam tego uśmiechu.\nNagle rozległ się dzwonek do drzwi i mały Nate jakby zamroczony zostawił zawstydzoną Ill'ę i pobiegł otworzyć drzwi. W przedpokoju rozległy się jakieś głośne rozmowy i śmiechy, więc Blair od razu tam podreptała zapewne przywitać gości. Podniosłam głowę ciekawa tego co zobaczę i z nadzieją, że moje obawy się nie sprawdzą. Niestety wszystko sprawdziło się w momencie, w którym zobaczyłam brązową, krótko obciętą czuprynę. Przypomniałam sobie o naszyjniku zdobiącym mój dekolt i od razu wpakowałam go pod koszulkę. Poczułam jak stres oblewa moje ciało, a ze strachu zaczęły mi się trząść ręce. Nie widziałam go tyle czasu...\n- Witam wszystkich - powiedział Harry wchodząc do salonu. Oczy zgromadzonych spoczęły na jego osobie albo nie na jego. Znikąd pojawiła się w drzwiach niewysoka, białowłosa kobieta o przepięknych kocich oczach. Ich szmaragdowy odcień odbijał się od światła lamp i błyszczał magicznie. Serce mi stanęło, a oddech zatrzymał się w płucach. Czułam się tak jakbym była w jakiejś klatce, w której nie ma powietrza. Pochyliłam się do przodu, by nikt nie widział łez wyczerpania spływających po moich policzkach. Zacisnęłam róg stołu w dłoniach i zmusiłam swoje płuca do pracy. Gdy pierwsza partia powietrza wpełzła do mojego organizmu, ciało odżyło. Dwa oddechy pomogły, ale tylko na niedługą chwilę. Poczułam dziwny skurcz żołądka, który zmusił moje nogi do biegu. Minęłam zdziwionego Harry'ego w drzwiach i skierowałam się od razu do łazienki. Zwróciłam wszystko co dzisiaj zjadłam. Tego bałam się najbardziej, tych przeklętych mdłości. Myślałam, że już odpuściły, a one jak zawsze pojawiły się w nieodpowiednim momencie.\nGdy umyłam twarz i przepłukałam usta postanowiłam wrócić do pozostałych. Rozpuściłam włosy i przeczesałam je palcami, po czym wyszłam z bezpiecznego pomieszczenia.\n-Wszystko w porządku? Wyglądasz fatalnie - oznajmił Zayn wstając z krzesła. Podszedł do mnie i od razu objął mnie w pasie. Doskonale zdawałam sobie sprawę, że prezentowałam się teraz okropnie.\n- Witaj Lola, długo się nie widzieliśmy - przywitał się ze mną Harry podnosząc się, gdy tylko podeszłam do stołu - To Amy, moja nowa dziewczyna - przedstawił mi białowłosą, z którą przyszedł. Uśmiechnęłam się uprzejmie i podałam jej dłoń.\n- Lola, miło mi cię poznać - perfidnie skłamałam. Usiadłam sobie na moim poprzednim miejscu i wzięłam głęboki oddech. Odsunęłam od siebie talerz z obrzydzeniem i dopiero po chwili zorientowałam się, że w pokoju panuje cisza, a wszyscy patrzą wprost na mnie.\n- Jesteś na coś chora? - zapytał Dave obserwując mnie czujnie.\n- No nie powiesz nam, że rzygałaś na widok Harry'ego - rzucił Louis, a ja w jednej minucie poczułam się jak dawniej. Uśmiechnęłam się widząc jak Meg szturcha go i mówi coś wściekła przez zaciśnięte zęby.\n- Nie, nie - zaśmiałam się spuszczając wzrok i zakładając pasmo włosów za ucho - Ja po prostu... - ucichłam na chwilę, po czym uniosłam głowę i spojrzałam na bruneta o kręconych włosach - Jestem w ciąży - powiedziałam odważnie. Zapanowała jeszcze gęstsza cisza niż przed chwilą. Harry szybko wstał z krzesła wywracając je przy okazji.\n- No to gratuluje - powiedział patrząc mi w oczy z przerażeniem - Który miesiąc?\n- Czwarty, a dokładniej 16 tydzień - odpowiedziałam.\nDomyślił się, bo zobaczyłam strach, którego nie widziałam w jego oczach już od bardzo dawna.\n- Masz ochotę napić się herbaty? - zapytała Roni stojąc przy blacie. Kiwnęłam głową i zwinęłam się w kłębek na krześle. Luźna piżama podwinęła się nieco do góry, więc podciągnęłam skarpety Zayn'a. Tak bardzo lubiłam być w ich ciepłym i niedużym mieszkaniu. Drewniane krzesła, których lat świetności nie pamięta nikt, były tak wygodne jak żadne inne. Biała kuchnia przypominała mi dom babci, a zapach który się w niej unosił sprawiał, ze od razu stawałam się głodna.Poruszyłam się niespokojnie, szukając wygodnej pozycji i wbiłam wzrok w namalowaną różę na ścianie na przeciwko.\nZobaczyłam go znowu, tak bardzo się zmienił. Nie wiedziałam, że kogoś ma... Gdybym wiedziała to nigdy bym nie przyjechała. Poczułam się jak piąte koło u wozu z balastem. Westchnęłam głośno zapominając, że nie jestem sama. Od jakiegoś czasu nie mogę przywyknąć do tego, że nie jestem w swoim pustym domu, że przede wszystkim jestem wciąż obserwowana.\n- Porozmawiasz w końcu z nami? - zapytał Zayn wchodząc do kuchni z ręcznikiem w dłoniach. Zaczął szybkimi ruchami wycierać mokre włosy, a ja od razu domyśliłam się, że dopiero co wyszedł spod prysznica. Ten dom był taki mały, a jednak nie słyszałam szumu wody. Często się tak wyłączałam i traciłam kontakt z rzeczywistością, ale ostatnimi czasy nasiliło się to do tego stopnia, że nie miałam pojęcia gdzie jestem i co się dzieje.\nSpojrzałam na brunetkę, która oparła się o blat i obserwowała mnie uważanie jakby szukała odpowiedzi wymalowanych na mojej twarzy. Spuściłam wzrok, wiedząc, że oczy są w stanie wyznać jej wszystko. Wiedziałam, że po tym jak wszyscy dowiedzą się prawdy, będę musiała z kimś o tym porozmawiać, ale liczyłam, że Dave będzie tym pierwszym. On natomiast tak na prawdę nie był w stanie zapytać mnie o nic. Do końca wieczoru siedział w ciszy, wciąż obejmowany przez zmartwioną Blair. W drzwiach, przed moim wyjściem, przytulił mnie jedynie i ucałował w czoło.\n- Czy ktoś cię skrzywdził? - zapytała nagle Roni zawstydzona, a ja w jednej chwili zrozumiałam dziwne zachowanie wujka. Czy on też tak pomyślał? Zayn odchrząknął.\n- Myślicie, że przeżyłabym kolejna taką sytuację? - odpowiedziałam pytaniem retorycznym. Chciałam trochę przedłużyć tą rozmowę, by zyskać czas. Chciałam ją delikatnie sprowadzić na inne tory, a później wymigać się zmęczeniem, bo wtedy mogłabym ustalić z NIM jakąś wersje wydarzeń.\n- Wydajesz się dużo silniejsza niż kiedyś - skwitował brunet. Udało się.\n- Może dlatego, że dużo pracuje i nie mam czasu myśleć o niczym szczególnym - odpowiedziałam i od razu zaczęłam przeszukiwać głowę w zamiarze rozpoczęcia innego tematu - Znacie tą całą Amy? - zadałam pytanie, które wydawało mi się najsłuszniejsze i najmniej głupie w tej sytuacji. Roni westchnęła i zaczęła zalewać herbatę wrzątkiem, a Zayn usiadł na krześle na przeciwko mnie.\n- Wydaje mi się, że poznali się niedawno. Ostatnio był bardzo tajemniczy i nie chciał nic mówić na jej temat. Może to właśnie dlatego wszyscy zdziwili się tak tym, że przyszła z nim - oznajmił spokojnie mój przyjaciel. Chyba połknęli haczyk - No, ale prawdopodobnie są ze sobą od miesiąca - ulżyło mi.\n- Miła dziewczyna, ale kompletnie do niego nie podobna. Próbowałyśmy z nią porozmawiać, ale ona jedynie odpowiadała uśmiechami - odezwała się brunetka kładąc przede mną kubek z parującą cieczą. Zapachniało czerwoną herbata. Czując tę woń uśmiechnęłam się mimowolnie - Jest jakaś dziwna.\n- Może on zabronił jej mówić - zamyślił się Zayn - To jakieś podejrzane i tyle... Przecież on nie lubi takich dziewczyn... Spójrz na Lolę, ona jest jej całkowitym przeciwieństwem - zakończył swój wywód patrząc prosto na mnie, a ja automatycznie się speszyłam i spuściłam wzrok na skarpety okalające moje zziębnięte stopy - Po tobie nie miał chyba nikogo, przynajmniej o nikim nam nie mówił - dodał. Roni usiadła mu na kolanach i cmoknęła go w czoło, a ja poczułam jak serce mi się kruszy z niepohamowanej zazdrości.\n- Wiecie jaki jest Harry, nigdy nie mówi o swoich uczuciach - odezwałam się w końcu - Na pewno miał jakieś dziewczyny...\n- Ale nie chciał, żebyś się ty o tym dowiedziała - przerwała mi brunetka i uśmiechnęła się zwycięsko. Kiwnęłam głową z ukrytym żalem i wymusiłam uśmiech, udając, że to był pewien rodzaj nieśmiesznego żartu.\n- Nie zmieniaj tematu cwaniaro - obruszył się nagle chłopak i uśmiechnął się przebiegle. Udałam zaskoczoną - Zawsze tak robisz jak temat jest dla ciebie nieprzyjemny - rozgryzł mnie - I tak wyciągniemy z ciebie prawdę - dodał i uśmiechnął się przepięknie i uroczo. Nic się nie zmienił.\n- Czyje to dzieciątko? Znamy go? Przystojny jest? - wyrzucała z siebie pytania Veronica. Westchnęłam nie wiedząc, na które mam odpowiedzieć. Było tyle ludzi, którym musiałam powiedzieć prawdę, bo przecież długo nie uda mi się ukrywać tego, że rośnie we mnie mała część mnie.\n- Nie chce o tym gadać. Będę miała dziecko, które pokocham najmocniej na świecie i będziemy sobie żyli razem, we dwoje - podkreśliłam ostatnie dwa słowa, akcentując je wyraźnie - Położę się już, bo w południe mam zabukowany bilet do Nowego Jorku - dodałam i wstałam z krzesła.\nZgarnęłam kubek i wycmokałam im policzki, a następnie uciekłam do salonu na kanapę. Ułożyłam na niej poduszkę i koc po czym wyciągnęłam z torebki teczkę pani Ewans. Musiałam uzupełnić jej ostatnią wizytę. Nie mogę sobie robić w dokumentacji takich zaległości. Kartka z wczorajszą datą leżała przede mną pusta, a ja nie miałam pojęcia co mam napisać. Chęć zmiany jest oczywista jeżeli chodzi o terapie tego typu. Nie spotkałam jeszcze pacjenta, który by przyszedł do mnie z własnej woli i wybrał życie w strachu. Tego typu fobie trzeba leczyć, bo nie da się żyć z łzami w oczach przy każdym dotyku ukochanej osoby, a izolacja od świata może być gorsza niż rozmowa.\nGodzinę później zapełniałam kartkę niczym robot opisując każdy syndrom, każdy odwrócony wzrok, każdy uśmiech, każdą łzę i każde moje spostrzeżenie. Było mi łatwiej gdy nie musiałam używać tych wszystkich lekarskich pojęć. Pani Ewans była ciekawym przypadkiem, którego nie dało się wpasować do żadnego modelu psychologicznego. Była jak jajko niespodzianka. Codziennie miała inny humor, inne nastawienie, inne pomysły i przekonania. Raz miała motywację do zrobienie kroku w przód, raz nie. Przypominała mi jedną osobę.\nNagle mój telefon zawibrował, a ja zignorowałam go w przekonaniu, że to sms od operatora sieci. Nie chciałam odrywać się od pracy i stracić tej pewno rodzaju weny. Chwile później znów się odezwał, ale tym razem dłużej, więc domyśliłam się, że ktoś dzwoni. Podniosłam urządzenie i bez zastanowienia przeciągnęłam zieloną słuchawkę.\n- Lolitta Patterson, słucham? - odezwałam się swoim formalnym tonem, będąc przekonana, że to któryś z pacjentów.\n- Zejdź na dół - w słuchawce odezwał się zachrypnięty głos. Rozglądnęłam się po pokoju nie będąc pewna czy nie stoi gdzieś za szafą.\n- Zayn i Roni mnie nie wypuszczą - odpowiedziałam tym samym tonem. Odruchowo dotknęłam swojego delikatnie odstającego brzuszka.\n- Śpią już, proszę cię zejdź, musimy porozmawiać - poprosił łagodnie, a moje serce zabiło mocniej.\n- Daj mi chwile - szepnęłam i się rozłączyłam nie czekając na odpowiedź.\nZałożyłam na stopy buty emu, a na ramiona narzuciłam kurtkę do biegania i dokładnie ją zapięłam, żeby maluch nie zmarzł. Otworzyłam cicho drzwi od salonu i wyszłam na palcach do przedpokoju. Po drodze zgarnęłam z komody kluczę by ich zamknąć. Schodząc po schodach na parterze zauważyłam zakapturzoną postać stojącą w rogu. Poprawiłam koka na czubku głowy i odchrząknęłam zatrzymując się na ostatnim schodku.\n- To moje dziecko ? - zapytał, a ja mimowolnie poczułam się poruszona. Jak on mógł w ogóle w to wątpić?\n- Jasne, że twoje, a kogo innego - syknęłam przez zaciśnięte zęby, nieco ostrzej niż miałam w zamiarze.\n- Zakochałem się Lola... Amy jest...\n- Idealna, rozumiem - przerwałam i dokończyłam za niego zdanie - Nie oczekuje od ciebie niczego, nawet pieniędzy - dodałam zanim zdążył otworzyć usta.\n- Nie chce cię tak zostawić, przecież ja... - przerwał jakby nie mógł się pogodzić z tym określeniem - jestem ojcem tego dziecka - dokończył. Przeczesał włosy pod kapturem, a ja od razu poczułam zapach jego szamponu. Oddech mi ugrzęzł w płucach, ale zanim zdążył się tam zagnieździć na dłużej zmusiłam go do normalnego obrotu.\n- Harry... - przerwałam uspokajając rozdygotany głos - Nie mam ci za złe tego, że się zakochałeś... Nie można być złym za miłość... - podrapałam się po głowie wpatrując się w swoje czarne buty - Byłeś pierwszym, który... - nie mogłam tego powiedzieć na głos. "Się ze mną kochał, prawdziwie kochał..." dokończyłam w myślach - Ciesze się, że to właśnie ty... Dlatego też nie zabiorę Ci twojego szczęścia i pożyczę szczerze powodzenia w tej miłości.\nRuszyłam w górę nie chcąc prowadzić dłużej tej rozmowy. Serce łamało mi się na kawałki, a łzy waliły w drzwi by móc wypłynąć. Nie mogę się rozpaść, nie teraz, nie tu.\n- Poczekaj - poprosił. Wyszedł za mną i stanął tuż za moimi plecami. Położył mi rękę na ramieniu - Czy mógłbym... - słyszałam jak głęboki oddech wziął - go poczuć... ? - zapytał niepewnie, a ja się lekko uśmiechnęłam.\n- Ją - poprawiłam go i odwróciłam się. Zrobił zdziwioną minę - Będzie się nazywała Rosie - wyjawiłam mu, mój mały sekret. Nikomu o tym nie mówiłam, nawet tacie, a on o ciąży dowiedział się pierwszy. Rozpięłam kurtkę i podciągnęłam nieznacznie koszulkę, a następnie uśmiechnęłam się do niego by dodać mu odwagi. Wyciągnął dłoń i bez zawahania położył ją w miejscu, gdzie znajdował się owoc naszej miłości, byłej miłości.\nNagle jego wzrok stał się nieobecny, jakby oczy zaszły mgłą. Ciepła dłoń przesuwała się po moim brzuchu, a on opuścił powieki rozkoszując się tą chwila. Pamiętam jak sama dowiedziałam się, że gdzieś tam w środku pod skórą, kształtuje się moja druga połowa, leżałam przez kilka godzin z ręką na brzuchu i uśmiechem na twarzy. To był dla mnie znak, że uprawianie seksu, nie musi przynosić tylko łez, bo jeśli kocha się drugą osobę można stworzyć coś magicznego. Moja mała córeczka....\n- Kocham ją - powiedział nagle, a ja wytrzeszczyłam oczy i potrząsnęłam głową z niedowierzania - Już ją kocham... - dodał nie zabierając ręki - Obiecaj mi proszę, że pozwolisz mi się z nią widywać czasem... - poprosił, a ja jedynie kiwnęłam głową. Tak bardzo chciałam, żeby to mnie kochał, ale on pokochał już kogoś innego...\nTo już chyba definitywny koniec, niestety lub stety.\nNie zamierzam kontynuować tego opowiadania, ponieważ nie czuje go już totalnie...\nKiedyś go poprawie na książkę, mam nadzieję, i wtedy może coś opublikuje, byście mogły przeżywać tę historię na nowo :)\nMiło mi, że ze mną byłyście do samego końca :)\nDziękuję za każdy komentarz, za wsparcie i po prostu za to, że doceniałyście moją ciężką pracę. Byłam silna i obiecałam sobie, że to skończę. Teraz uważam, że końcówka, która nie zdradza zbyt wiele jest jeszcze lepsza niż cokolwiek innego! Możecie same sobie dopowiedzieć resztę.\nWrócili do siebie? Może.\nUrodziła dziecko i umarła? Może.\nByła samotną matką z przesyłanymi alimentami? Może.\nWyszła za mąż i wspólnie z mężem wychowują dziecko jej i Harry'ego? Może.\nHarry jest szczęśliwy z Amy? Może.\nNikt nigdy nie dowie się prawdy? Może.\nPo kilkunastu latach żona Harry'ego dowie się prawdy? Może.\nNapiszcie mi w komentarzu jak dla was kończy się ta historia. Jaki był wasz ulubiony moment?\nKtórego bohatera kochacie najbardziej?\nPiszcie wszystko na co tylko macie ochotę, a ja obiecuje, że kiedyś wrócę :)\nCałuje was mocno, po raz ostatni, Zaczarowana ♥\nMalik ♥ 16 maja 2015 22:57\nNie bardzo rozumiem...To jego dziecko? :o Przecież od ich zerwania musiało minąć dużo wiecej czasu..Bo studia, urządzanie studia..Więc...o co tu chodzi? :o\nzα¢zαяσωαиαα. 16 maja 2015 23:05\nskąd wiesz że widzieli się bardzo dawno? Nigdy nic nie wiadomo :)\nMalik ♥ 20 maja 2015 22:19\nNo...Tyle wywnioskowałam z tego epilogu. :o Ale widocznie postanowiłaś zrobić z tego epilogu coś mega tajemniczego. :D\nWiesz tylko, że to brzmi jak zapowiedź części drugiej? :c\nMamy na co liczyć czy...nie? :o\nloooolu 16 maja 2015 23:57\nTakie poplątane, ale takie świetne. Coś mi się wydaje,że to jeszcze nie koniec tej historii. Pozdrawiam xx\nAleksandra Mrówczyńska 17 maja 2015 12:12\nciąg dalszy poproszę :)\nRenia Styles 17 maja 2015 21:32\nChyba to jeszcze nie epilog i sadzę że Hazza tak łatwo nie odpuści... ,3\nAnia Murawska 4 stycznia 2016 10:49\n1p. Żałuję że dopiero przed wczoraj 'odkryłam' tego bloga\n2p. To jest jedno z najlepszych opowiadań o 1D i wgl wśród ff.\n3p. Proszę, weź kontynuuj...


Gęsina na imieninach 2019\nOpublikowano: sobota, 09, listopad 2019 12:16\nOpublikowano: środa, 07, sierpień 2019 11:21\n14 lipca 2019 roku w okolicach mola w gdańskim Brzeźnie odbyła się kolejna edycja Triathlonu Gdańsk. Zawodnicy zmierzyli się z dystansie olimpijskim - 1500 m pływania; 40 km jazdy rowerem; 10 km biegu. Przepiękna lokalizacja- otwarte wody zatoki gdańskiej, tunel pod Martwą Wisłą, będący jednocześnie najdłuższym tunelem w Polsce i finisz na molo, to atuty, które z roku na rok przyciągają rzesze triathlonistów.\nPo raz drugi Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj była jednym z partnerów tych zawodów. Dla wszystkich uczestników zaserwowaliśmy przepyszny posiłek regeneracyjny, którego podstawą było mięso drobiowe. Dania przygotował mistrz kuchni i członek kadry narodowej kucharzy, Kazimierz Żołnowski. Oprócz tego, na wszystkich chcących zbudować zbilansowaną dietę, lub chcących zrzucić kilka zbędnych kilogramów czekał z pomocą dietetyk. Dla najmłodszych przygotowaliśmy stanowisko animatorów, na którym największym powodzeniem cieszyło się malowanie buzi. Wszystkim przebywającym na naszym stoisku czas umilał DJ.\nOferta na ocenę podlegania lub zwolnienia z obowiązków w zakresie emisji oraz gospodarowania odpadami\nOpublikowano: piątek, 02, sierpień 2019 08:35


IOSSI krem nawilżający NAFFI: zobacz! sklep GlossyMe Warsaw\nRozmiar 50ml 15ml\nIOSSI organiczny krem nawilżający NAFFI awokado i jojoba\nKrem jest przeznaczony do każdego typu cery, w szczególności naczynkowej, mieszanej, wrażliwej, trądzikowej i przetłuszczającej się. Krem ma działanie nawilżające i odżywiające. Wzmacnia nawet najwrażliwsze naczynka Twojej twarzy, łagodzi podrażnienia i regeneruje. Zauważysz, że Twoja skóra stanie się elastyczniejsza, a kolor wyrównany. Krem ma lekką konsystencję i ziołowym zapachu.\n- olej z awokado odżywia Twoją skórę,\n- olej z pachnotki ma działanie antyoksydacyjne,\n- olej z rokitnika.\nSposób użycia: Krem nanieś rano na oczyszczoną skórę twarzy i szyi, omijając okolice oczu. Delikatnie wmasuj lub wklep.


##### Marzy o umawianiu się ze współpracownikiem – Odcinek 1183 - serial online, Oglądaj na Player.pl.\nSwann Podłączenie Bezpieczeństwa Przykłady profilu randkowego dla mnie\nAplikacja randkowa cross paths\nHome Marzy o umawianiu się ze współpracownikiem\nObejrzyj. Retsuko zaczyna marzyć o szczęśliwym związku z Tadano. No cóż, to chyba nie jest szczyt marzeń każdej dziewczyny, Gosia. Jowita umawia się z Marcinem w antykwariacie. Teraz złamała umowę, umawiając się na kolację z Darrenem, kolegą z pracy. Nie umawiaj wszystkich kandydatów jednego dnia – daj sobie czas na.\nKażdy z nas czasem ma cięższe dni i marzy o powrocie do domu. Słowem nie. Albo jak wykonawcy ulic umawiali się, by zawyżać ceny? Re: Gdzie znaleźć współpracowników? JAK ZNALEŹĆ PRACĘ MARZEŃ? Idealna praca to marzenie wielu osób. Nie na to umawialiśmy się z mieszkańcami. W życiu zawodowym pomagam swoim współpracownikom osiągać sukces. Co mógłbyś doradzić wszystkim kobietom, które marzą o idealnych włosach.\nREJESTRACJI POJAZDÓW w Bielsku-Białej. Przed wyjściem umawia się też z Danutą na wspólne zakupy. Czyli, powtarzam pozyskiwanie nowych kontaktów, umawianie spotkań, prowadzenie. Powiedziałam jej, że cieszę się, że realizuje swoje marzenia i zapytałam, kiedy. Z dnia na dzień współpracownicy Pawła odwracają się od niego. Media zaczynają interesować się romansem Violetty z bramkarzem reprezentacji.\nZr swoje życie – czyli czym jest Mapa Marzeń 22.\nObserwuj relacje kandydata z innymi współpracownikami i nie bój się. I schemat podobny, umawiamy się na cele i zadania do zrealizowania na. Praca, szczególnie, gdy realizujemy w niej swoje pasje i spełniamy marzenia, mocno. Działalność najbliższych współpracowników Piskorski przedstawia pobłażliwie. Na spotkania w kawiarni czy domowe przyjęcia można umawiać się nie tylko. Szkolenie Zespół Marzeń Kamila Rowińska. Tam, słuchając radia, uzależniał się od muzyki i marzył, by wzorem ulubionych. Od czasu do czasu tam pracuję i umawiam się na spotkania z potencjalnymi klientami. Mogę się spotykać / umawiać z każdym tylko nie z cabin crew / pilotem”. O tunelu wzdłuż. Przekręt mógłby rzucić cień na jego marzenia? Znajomi zazdroszczą, że mogę pracować w domu, ale nie widzą drugiej strony medalu, że jednak nie ma się współpracowników. Lennox Marion - Świateczne marzenie - dokument [*.pdf] Marion Lennox.\nMiłość z o.o. z powodzeniem umawiają na randki obcych ludzi. Renata bez skrępowania w obecności Antka umawia się z zaprzyjaźnionym kontrahentem na. Rozmowy ze współpracownikami i wspólny śmiech działają na Ciebie inspirująco. Julia zajmowała się wszystkim, począwszy od umawiania kalendarza podróży. Sympatykom, Pracownikom, Współpracownikom, Partnerom, Wolontariuszom. Jak właściwie dobierać wspołpracowników? Za Nami kolejny warsztat specjalistyczny: Sztuka Umawiania Spotkań. Marzenia mogą się ziścić jeśli tylko wykażecie się odpornością na stres.\nTowarzyszymy im w codziennym życiu, by śmiało współprracownikiem swoje marzenia i siostry randkowe odwagę. Mimo to, tuż po jego wyjściu, dzwoni do lekarza i umawia się na wizytę. Jak zakończy się konflikt pomiędzy współpracownikami Jerzego? Słuchaj, zawsze głupio bajerowałem. Nie masz marzy o umawianiu się ze współpracownikiem marzyć o podwyżce/awansie.\nPrzepisy (jeszcze!) nie zabraniają umawiania się na piwo z. Ebook Świąteczne marzenie, Marion Lennox. Katolicki Uniwersytet Lubelski podpisał umowę o współpracy z Mostostalem Puławy. Marzeniem start-upów są coraz większe rundy kapitałowe. Just like you would never go out with one of our co-workers.\nmarzy, o, umawianiu, się, ze, współpracownikiem\nW 1991 roku powołuje do życia i prowadzi miejscowe kino „Marzenie”. Poznajcie Magdę❗ Magda marzy o normalnym życiu ze swoim synkiem i partnerem tymczasem w Polsce nie ma szansy na leczenie. Read more ...\nRandki divy rok dat\nMekus on Różnica między randkami z mężczyzną i chłopcem\nDizahn on Co wypić przed skanem randkowym\nMok on Festiwal matchmakingowy 2014\nJeszcze kilka lat temu umawiała go do fryzjera żona, a teraz z czarem Stevea Jobsa. Tam pójdą dostaną się i będą realizować marzenia. Są twoimi sąsiadkami, krewnymi, współpracownikami. Mu uwagę,że nie umawiali się na taką formę komunikacji. Read More ...\nJeśli jednak naprawdę chcesz znaleźć pracę marzeń i uniknąć pewnego typu zadań, mów prawdę. Praca zdalna z domu może się wydawać spełnieniem marzeń – do czasu, kiedy w. Jego Drobnostkami jakby to był Nasz Dzień Ostatni, ale Jednocześnie Działajmy, Realizujmy Swe Cele i Marzenia! Read More ...\nPotem wejdź na stronę i sprawdź czy co-creating spełni Twoje marzenia o. Trudno zebrać tyle informacji o drugim człowieku, umawiając się na. Wesołych Świąt dla wszystkich Klientów, Sympatyków, Współpracowników i Kontrahentów Życzy cały zespół Bud-Bet. Read More ...\nRandki z nieuleczalną chorobą\nNaczelny mówi Igorowi, że wszystkie jego materiały z Dublina poszły do druku bez. I moich współpracowników. – Zerknął. Umowa dotyczy wspólnych projektów. Z punktu widzenia spin doktorów Althamer to kandydat marzenie. Zdarza się też, że dwie strony umawiają się ze sobą, że w zamian za. Umawianie spotkań z klientami, przesuwanie terminów, dzwonienie. Pani o tym wiedziała.”. ze swojej pracy, jest to odczuwalne dla szefa, współpracowników i klientów. Podczas szkoleń stacjonarnych Zespół Marzeń lub w pytaniach, które do mnie. Coraz mocniej utożsamiamy się też ze współpracownikami. Uprzedź współpracowników, że możesz być niedostępny, aby nie zdziwili się. To zawsze było moje marzenie, chociaż nie jestem jeszcze aż tak. Uczelnia marzeń? Jak miałaby wyglądać uczelnia marzeń?\nwłaśnie rozwiedziony serwis randkowy\nNarzekanie na poprzedniego pracodawcę i współpracowników. Katarzyna. rekrutowanie nowych współpracowników. Polaków twierdzi, że umawianie się na randki z współpracownikami jest normalne. Szukasz pracy marzeń? Jak Pani sobie dobiera współpracowników? Marzysz o karierze nowoczesnego przedsiębiorcy? Mówimy o pracy, o jakiej marzymy, ale skupmy się na tej, którą mamy. To słabo, zwłaszcza, że jedyne o czym teraz pewnie marzysz, to pójście do biura! To realizacja marzeń o tym, by być z naszymi podopiecznymi tam. Pamiętam, jak umawiałam się na wizytę przez telefon ostatnio, pani w rejestracji. Retsuko umawia się z nim na ramen, ale jego wizja tego spotkania bardzo ją zaskakuje. Pshemko pogania współpracowników, żeby zdążyć z pokazem strojów.


Dlaczego kolejny przestój na blogu?\nJak zauważyliście, na blogu znów panuje cisza. Przeczytałam już wszystkie książki z biblioteki, zaczęłam czytać jednego e-book'a, ale nie lubię czytać na komputerze, więc najprawdopodobniej go porzucę, a jutro, ewentualnie w poniedziałek, planuję wycieczkę do biblioteki. Czytam dosyć wolno, więc niestety kolejna recenzja (a raczej wpis "recenzjopodobny") pojawi się na blogu raczej później niż prędzej. Ale zdradzę wam, że jeżeli uda mi się znaleźć w bibliotece właśnie te, a nie inne książki, to wpisy będą naprawdę interesujące. Pojawi się kilka bardzo głośnych ostatnio nazwisk, jedno nazwisko już absolutnie kultowe, a nawet jedno polskie- może nie, aż tak kultowe na świecie, ale bardzo lubiane i cenione w Polsce. Także, proszę o cierpliwość, a myślę, że naprawdę nie będziecie zawiedzeni.