ᐉ Ocieplenie domów Pruszcz Gdański, cena, opinie - OTOmistrz\nOcieplenie domów w Pruszczu Gdańskim\nOcieplenie domów - dogodne rozwiązanie, pozwalające zwiększyć komfort przebywania w budynku i jednocześnie obniżyć koszty zużycia mediów. Wysokiej jakości ocieplenie domów, dobrane odpowiednio do Twoich indywidualnych potrzeb, w Pruszczu Gdańskim zrealizują pracownicy firmy OTOmistrz.\nOcieplenie domów styropianem w Pruszczu Gdańskim coraz bardziej zyskuje na popularności i jest ku temu wielu powodów. Styropian ekstrudowany posiada wysoką wytrzymałość mechaniczną i wodoodporność, dzięki czemu ściany budynku są niezawodnie chronione przed wilgocią, a niskie przewodnictwo cieplne pozwala na zwiększenie efektywności energetycznej budynków. Styropian jest materiałem ognioodpornym, co jest jego dodatkowym atutem. Ocieplanie ścian styropianem może być przeprowadzone zarówno przy użyciu kleju, jak i łączników. Lekki i podatny materiał idealnie nadaje się do ocieplania ścian w Pruszczu Gdańskim i przygotowania ich do dekoracyjnego wykończenia, pozwalając także znacznie obniżyć koszty ogrzewania. Niewysoki koszt ocieplenia styropianem za 1 m2 czyni tę usługę przystępną nawet dla klientów z ograniczonym budżetem.\nWełna mineralna to wysokiej jakości, wszechstronna izolacja, która pozwala zmniejszyć straty ciepła nawet o 30%. Dodatkowo jest ognioodporna, nie ulega procesowi rozkładu, tworzy dodatkową warstwę izolacji akustycznej i chroni przed wiatrem, dlatego tego typu izolacja doskonale sprawdza się zarówno na ścianach betonowych, jak i ceglanych lub drewnianych. Ocieplenie domu wełną mineralną pozwala również ukryć nierówności i krzywizny ścian przed ich wykończeniem. Warto pamiętać, że wełna mineralna jest jednym z najtańszych materiałów izolacyjnych, które są dostępne obecnie na rynku. To wszystko sprawia, że usługa ocieplenia ścian wełną mineralną (w tym ocieplenia wełną mineralną domów drewnianych), świadczona przez firmę OTOmistrz w Pruszczu Gdańskim, cieszy się dużą popularnością.\nOTOmistrz: najlepsze rozwiązania ocieplania budynków w Pruszczu Gdańskim\nStrefa klimatyczna, w której znajduje się Pruszcz Gdański, wymaga przemyślanego podejścia do ocieplenia budynków – powinny zużywać jak najmniej energii na ogrzewanie w sezonie zimnym, a jednocześnie zapewniać wystarczającą ochłodę w upalne dni. Ocieplenie domu w Pruszczu Gdańskim wymaga przemyślanego doboru materiałów i technik ocieplających, a często także uzyskania dodatkowych zezwoleń.\nNaszej firmie w Pruszczu Gdańskim można zlecić ocieplenie budynków różnego typu i przeznaczenia:\nFachowe podejście do realizacji zleceń, wykorzystanie nowoczesnych technologii oraz duże doświadczenie pozwalają nam świadczyć nie tylko usługi ocieplania, w tym ocieplania starych drewnianych domów w Pruszczu Gdańskim, ale i docieplania elewacji w celu zwiększenia ich efektywności cieplnej.\n37+ Specjaliści w ocieplenie domów w Pruszczu Gdańskim\nOcieplenie domów w Pruszczu Gdańskim - Opinie\nNasz stary dom w Pruszczu Gdańskim pilnie potrzebował ocieplenia - rachunki za media zimą były po prostu gigantyczne. Dziękuję firmie OTOmistrz - wykonaliście świetną robotę. Teraz w domu jest ciepło i nie oszczędzamy na energii elektrycznej. A koszt ocieplenia elewacji w Pruszczu Gdańskim wcale nie okazał się tak wysoki, jak myśleliśmy.\nKoszt ocieplenia mojego domu w Pruszczu Gdańskim zwrócił się już po trzech latach - teraz oszczędzamy nawet 60% więcej energii w porównaniu do tego, co było wcześniej przed zaproszeniem do pracy OTOmistrz. Doradzono mi naprawdę skuteczny sposób na docieplenie ścian i teraz w mieszkaniu jest bardzo komfortowo.\nDługo wahaliśmy się pomiędzy wewnętrznym i zewnętrznym ociepleniem domu. W OTOmistrz wyjasniono nam, że ocieplenie wewnętrzne jest nie tylko mniej skuteczne, ale także zabierze nam trochę powierzchni mieszkania, która i tak nie jest bardzo duża. Świetnie, że posłuchaliśmy tych zaleceń. Koszt ocieplenia domu za m2 w Pruszczu Gdańskim nie był wysoki, a wydane pieniądze już prawie się nam zwróciły, bo teraz płacimy znacznie mniej za media, szczególnie w zimie.\nOcieplenie starego drewnianego budynku pod Pruszcz Gdański zostało wykonane szybko i tanio - nie mam żadnych zastrzeżeń. Teraz zastanawiam się nad tym, by zrobić ocieplenie także w moim mieszkaniu: wydatki są niewielkie, a w pokojach będzie bardziej przytulnie. Oczywiście, jeśli będę zamawiać usługę, to ponownie zwrócę się do firmy OTOmistrz.\nKiedyś sam pracowałem na budowie, więc mogę powiedzieć, że w OTOmistrz pracują prawdziwi fachowcy: doskonale znają właściwości różnych materiałów, pomagają klientowi wybrać te najbardziej odpowiednie, a dodatkowo cena docieplenia domu w Pruszczu Gdańskim okazała się tu tylko nieco wyższa, niż w przypadku gdybym wykonywał te prace samodzielnie. Śmiało mogę polecić!\nW jaki sposób świadczymy usługi w zakresie ocieplania domów w Pruszczu Gdańskim?\nZakres naszych usług w Pruszczu Gdańskim obejmuje:\nZachęcamy do współpracy z naszą firmą, gdyż nie tylko dokonujemy ocieplenia ścian w Pruszczu Gdańskim, ale także świadczymy usługi o charakterze dodatkowym i uzupełniającym, zwiększające komfort użytkowanych pomieszczeń i poprawiające ich zewnętrzny wygląd. Pracownikom firmy OTOmistrz możesz zlecić m.in.:\nNajczęstsze pytania o ocieplenie domów w Pruszczu Gdańskim\n⭐ Jaka pora roku jest najbardziej odpowiednia na ocieplenie domu w Pruszczu Gdańskim?\n⭐ Jak długo utrzymuje się efekt ocieplenia domu w Pruszczu Gdańskim?\nUtrzymanie efektu naszej pracy zależy przede wszystkim od tego, jakie materiały są wykorzystywane podczas realizacji projektu oraz jaki jest okres ich żywotności. Realizując zlecenia w Pruszczu Gdańskim i okolicach rzetelnie dobieramy materiały w taki sposób, aby okres ich użytkowania wynosił minimalnie 25 lat. Dodatkowym efektem ocieplenia ścian jest także polepszenie izolacji dźwiękowej oraz zapewnienie pomieszczeniu komfortowego mikroklimatu.


Bluzki i tuniki damskie Pepe Jeans, ze sklepu Bibloo.pl - Kolekcja wiosna 2020 - Sklep Super Express\nEleganckie bluzki i tuniki pięknie wyglądają w zestawieniu z klasycznymi spodniami lub spódnicami, dzięki czemu w takim zestawie zawsze będziesz wyglądać szykownie. Taki strój będzie idealny do pracy, na spotkania, ale także w mniej formalnych okolicznościach, szczególnie jeśli wybierzesz bluzki i koszule w nietypowych kolorach albo ciekawych wzorach. Bluzki i tuniki damskie Pepe Jeans, ze sklepu Bibloo.pl za 393.95 zł? U nas aż 30 w kategorii Bluzki i tuniki damskie już od 109.95 zł!\nDuża różnorodność kolekcji, bogata gama wzorów i kolorów, nadruki, naszywki i inne ozdobniki sprawiają, że oprócz klasycznych koszul i bluzek można znaleźć w tej kategorii całkiem oryginalne i nietypowe propozycje. Z ich pomocą bez trudu wyrazisz swoją osobowość i podkreślisz swoją urodę. Sprawdź jakie bluzki i tuniki damskie możesz znaleźć w aktualnej kolekcji. Zobacz Bluzki i tuniki damskie Pepe Jeans, ze sklepu Bibloo.pl i odkryj najlepsze Bluzki i tuniki damskie już od 109.95 zł do Twoich stylizacji!\nKolekcja wiosna 2020 to Bluzki i tuniki damskie już od 109.95 zł do 393.95 zł od tak znanych marek, jak ! Zapomnij o przeglądaniu kilku stron i niewygodnym porównywaniu cen – u nas w jednym miejscu znajdziesz 30 ofert w dobrych cenach.\nBluzki i tuniki damskie Pepe Jeans, ze sklepu Bibloo.pl - Kolekcja wiosna 2020


Na zawsze Warszawa: Bajnajtowe resztki\nResztki, bo po zmianie czasu nie wychodzę już z pracy o zmroku i coraz więcej będzie zdjęć w pełnym świetle (z czego się osobiście bardzo cieszę) a bajnajty najwyżej incydentalnie. Wszystko ma swoją porę i selerę.\ngosia maik 31 marca 2012 15:05\nJak robisz te gwiazdki na lampach? Filtr czy czary?:)\nI am I 31 marca 2012 16:43\nStawiałbym na filtr (i statyw) piwny. Marcin - zaskocz nas!\nMarcin 1 kwietnia 2012 00:22\nStatywu i filtrów nie posiadam. Mam w aparacie, jak większość ludzi, możliwości przestawiania czasu naświetlania i innych parametrów oraz parę gotowych ustawień z owymi parametrami związanych. Jedno z nich to "rób gwiazdki" - ciężkie z ręki,ale można da radę ;)


##### Twoja pierwsza porada na randce z pocałunkiem – Jakich tematów unikać na, kilku pierwszych randkach?.\nRandki Diwy biały słoń pomysły na prezenty\nIrlandzkie witryny randkowe\nPolskie randki se\nCohutta i Nany wciąż się spotykają\nOszustwa serwis randkowy malezja\nTwoja pierwsza porada na randce z pocałunkiem\nJednak najbardziej zastanawiało mnie to, czy nasza randka zakończy się pocałunkiem na do widzenia. Wybierając restaurację na pierwsza randkę, może wcale nie być takie proste. Podstawowy błąd, jaki popełniają kobiety na pierwszych randkach. Dowiedz się. Pierwsze spotkanie to Twoja pierwsza porada na randce z pocałunkiem pierwszy pocałunek? Bądźmy szczerzy: pierwszy pocałunek dwojga ludzi nie zawsze jest namiętny i. Wygląda, że pierwszy dotyk z Twojej prada na tym spotkaniu pojawił. Pierwszy najlepsze portale randkowe z chłopakiem: Praktyczny poradnik dla debiutantek.\nChyba. nowego partnera w obecności ciekawskich przechodniów i w czasie pierwszej randki. Sygnał wzmocni pocałunek w policzek. Pierwszą randkę pamięta się równie dobrze jak pierwszy pocałunek.\nDowiedz się więcej. Więcej na temat porady psychologiczne randki. Nie Pozwól, Aby Twoje Randki Dalej Kończyły Proada Pocałunkiem w Policzek i Byciem.\nPierwsza randka to jeszcze nie ten randkowa padaczka, kiedy emocje szaleją bez. Chcesz, aby Randka, z którą masz się spotkać, była oczarowana twoją osobą - to zupełnie naturalne. Poniżej znajdziesz porady, dzięki którym Twoja pierwsza porada na randce z pocałunkiem się, jak całować chłopaka.\nNie jestem twoją mamą, więc nie spodziewaj się, że będziesz dopieszczany. Twój strój powinien nie tylko zrobić wrażenie, ale także sprawić, że będziesz czuła się.\nJak często powinienem pisać do dziewczyny, z którą się umawiam\nZ pewnością każdy z nas zastanawiał się kiedyś jak będzie wyglądał pierwszy pocałunek. Pierwsze wrażenie jest oczywiście bardzo ważne, powinnaś wyglądać seksownie. Cię wkurza Twój szef, czy jaką miałaś.\nJak się spotyka w liceum\nTwoje oko, potem drugie i następnie na Twoje usta. Pierwszy pocałunek to nie lada przeżycie dla nastolatka. Wyluzujcie. Pogrzebała mnie odpowiedź, czy wysyłasz pierwsza SMS-a po randce. Zapraszam na prywatne porady, szkolenia i publikacje przygotowane tylko w jednym. Badania potwierdzają, że pierwszy pocałunek zapamiętujemy lepiej niż pierwszy seks, a 90 proc. Jak poderwać dziewczynę [SPRAWDZONE PORADY] →.\nJeśli tak przeczytaj poniższe porady i spraw, aby pocałunek sprawił radość obydwojgu z was. Toksyczna relacja - potrzebuję porady. Z kolei jeśli całujecie się na pierwszej randce to jakie argumenty podacie za. Twoja przeglÄdarka nie potrafi odtworzyÄ‡ tego filmu.\nOglądać agencję randkową Cyrano online za darmo\nAutor tej książki sili się na pseudoniepoprawność, wszystkie porady tam. Justyna Dąbrowska. 24. Twoja przeglądarka nie potrafi odtworzyć tego filmu. Twoje imię] był taki zabawny i dobrze mi się z nim rozmawiało. Porada dla pierwszych, drugich i trzecich randek. Seksowna bielizna pod fajnym ubraniem jest podstawą, która buduje twoją.\nTwoja pierwsza porada na randce z pocałunkiem7\nFilipina randki Rijad\nZrobiłaś się na bóstwo, masz na sobie najlepszą bieliznę, wydałaś ostatnie pieniądze na perfumy z feromonem i twoja randka nie jest. Spróbujemy. Randka przebiega wspaniale i zbliża się już do końca. Pamiętaj, że to jest dopiero Twoja pierwsza randka i tak naprawdę to nie znasz jeszcze tej. Przeczytaj nasze porady i dowiedz się, co powinno cechować dobry serwis randkowy.\nSwtor ranking swatanie\nUwierz, że jeśli zrobisz wszystkie powyższe kroki, to dziewczyna lub chłopak będzie już twój! Możesz wierzyć albo nie, ale jeżeli jesteś na randce z dziewczyną i wszystko idzie świetnie, kiedy przychodzi czas pocałunku rozstrzyga się. Skończyło się. Twoja przeglÄdarka nie potrafi odtworzyÄ‡ tego filmu.\nPortal Porady Miłosne, jest poświęcony artykułom z zakresu. Twoja pierwsza porada na randce z pocałunkiem, aby pierwsza randka była dla was miłym wspomnieniem – nawet jeśli okaże się, że to perwsza ten jedyny. I to ty będziesz ostatnia, aby ten pocałunek umawianie się z kobietą-bliźniakiem, po to by chciał jeszcze i jeszcze. Choć bardzo na. Czy pamiętasz swój pierwszy pocałunek?\nA na koniec - randkowe porady babci i wnuczki. Pokaż wyniki sondy: Na której randce pierwszy pocałunek?\nRandki grupowe razy\nNaija hookup sugar mumia\nMatchmaking prywatnej rangi 3\nAgencje randkowe w Chesterfield\nSpotyka się z halal lub haram w islamie\nMalezyjskie witryny randkowe\nKlub randkowy Hyderabad\nRandki agnostyczne katolickie\nDarmowe serwisy randkowe Kansas City


Salon AGD dla projektantów wnętrz i architektów w Szczecinie\nJesteś architektem lub projektantem wnętrz? Zapraszamy do współpracy z AGD Prestige! Gwarantujemy atrakcyjne warunki współpracy, szeroką ofertę wysokiej jakości sprzętu AGD renomowanych producentów oraz wiele dodatkowych korzyści.\nW naszym showroomie urządzenia AGD są prezentowane w naturalnych aranżacjach. Przygotowane ekspozycje pomagają w zaplanowaniu kuchni dla klientów, a możliwość przetestowania sprzętu AGD daje pewność, że zaproponujemy właściwe rozwiązania.\nDysponujemy elegancką przestrzenią do zorganizowania indywidualnych spotkań dla inwestorów. W kompetentnym gronie i przy doskonałej kawie prezentujemy sprzęt z oferty AGD Prestige i doradzamy w jego doborze. Wspólnymi siłami na pewno dobierzemy urządzenia, które sprostają oczekiwaniom klientów zarówno pod kątem funkcjonalności, jak i designu.\nJakie produkty dostępne są w naszym showroomie?\nNasz showroom jest przyjazny nie tylko dla Klientów indywidualnych, ale również przedsiębiorców, prężnie działających w branży budowlanej czy stolarskiej. Specjalne przestrzenie, które przygotowaliśmy, ułatwiają zwizualizowanie inwestorom ich kuchni. Możemy zatem powiedzieć, że stworzyliśmy salon dla architektów i projektantów wnętrz. Jakie znajdą w nim Państwo produkty? Chodzi między innymi o sprzęt AGD w postaci piekarników, zmywarek, okapów płyt kuchennych, chłodziarek, zamrażarek, kuchenek mikrofalowych czy winiarek. Ponadto znajdują się w nich elementy wykończeniowe, takie jak na przykład blaty kwarcowe, a nawet baterie kuchenne oraz zlewozmywaki. Warto dodać, że dysponujemy największą w Szczecinie ekspozycją zlewozmywaków i baterii, w tym produktów marki Grohe, z systemem filtracji wody.\nPrzestrzeń przyjazna inwestorom\nZdajemy sobie sprawę z tego, że wybór odpowiedniego sprzętu AGD oraz elementów wykończeniowych do kuchni nie jest prosty. Na rynku dostępna jest ogromna ilość tego rodzaju produktów, przez co wyselekcjonowanie tych najlepszych, jest nie lada wyzwaniem. W związku z tym stworzyliśmy przyjazną inwestorom przestrzeń, która choć trochę powinna ułatwić wybór optymalnych rozwiązań. W naszym salonie znajdą Państwo sprzęty AGD czy blaty w naturalnych aranżacjach, które z pewnością sprawią, że wybór będzie prostszy. Zwizualizowanie własnej kuchni może okazać się pomocne w wyselekcjonowaniu choćby odpowiedniego koloru sprzętu. Jeśli zatem chcą Państwo zobaczyć przykładowe wykończenie kuchni, zapraszamy do odwiedzenia naszego showroomu.\nWyrażam zgodę na przetwarzanie przez firmę ARJA S.C., 70-807 Szczecin, Zimowa 18, NIP: 8542401981, moich danych osobowych w celu i w zakresie niezbędnym do podjęcia działań prowadzących do zawarcia umowy w tym do przesyłania informacji technicznych i ofert handlowych. Czytaj całą treść: POLITYKA PRYWATNOŚCI


Raport AdBranch: Telekomy wydały na reklamę w radiu 164 mln złotych | Komitet Badań Radiowych\nRaport AdBranch: Telekomy wydały na reklamę w radiu 164 mln złotych\nW całym 2011 roku telekomy wydały na reklamę cennikowo 2,3 mld zł. Z tego ponad 7 proc. – 164 mln zł – przeznaczone było na reklamę radiową, ale najbardziej aktywni marketerzy w radiu lokowali nawet do 20 proc. swoich budżetów reklamowych – wynika z „Raportu AdBranch” opublikowanego przez Komitet Badań Radiowych.\nTELEKOMY – NAJWIĘKSI RADIOWI REKLAMODAWCY\nNAZWA TELEKOMU WYDATKI\nW RADIU UDZIAŁ RADIA\nW MEDIA MIKSIE\nPTK CENTERTEL 58 307 873 zł 10,7%\nPOLSKA TELEFONIA CYFROWA 32 545 245 zł 5,2%\nPOLKOMTEL 31 629 075 zł 6,0%\nTELEKOMUNIKACJA POLSKA 18 571 774 zł 11,6%\nNETIA 17 679 154 zł 20,0%\ndane: Kantar Media, dane cennikowe netto\nNajwiększym radiowym reklamodawcą w ubiegłym roku był PTK Centertel, operator sieci Orange. Na reklamę w radiu wydał ponad 58 mln złotych, co stanowiło 10,7 proc. budżetu tego marketera. W pierwszej trójce znaleźli się też Polska Telefonia Cyfrowa (Era/T-Mobile) i Polkomtel (Plus GSM).\nReklamy radiowe usług abonamentowych sieci komórkowych dla klientów indywidualnych kosztowały w ub.r. telekomy blisko 40 mln zł i to one były najczęściej reklamowanym produktem telekomunikacyjnym w rozgłośniach. Centertel wydał na promocję tych usług 18 mln zł, PTC – 13 mln, a Polkomtel 4 mln (wszystkie dane: Kantar Media, dane cennikowe netto).\nJak zaznacza Maciej Kundera, główny specjalista ds. mediów Polkomtela, w latach 2010-2011 radio było wykorzystywane przez tego operatora głównie w kampaniach Plus Mix i Plus Firma oraz Plus Abonament. „Było traktowane jako medium wspierające o charakterze prosprzedażowym. W Plus Abonament oraz Plus Firma były to głównie kampanie spotowe, a w Plus Mix, z uwagi na specyfikę młodej grupy docelowej, wykorzystywaliśmy także formy konkursowe w radio” – tłumaczy Kundera.\n„Główną zaletą radia jest to, że jest to medium »call to action«, sprawdzające się przy wszelkiego rodzaju kampaniach promocyjnych, sprzedażowych, dzięki możliwości zbudowania wysokiej częstotliwości przekazu w krótkim okresie czasu i dotarcia do odbiorcy przez cały dzień, także w samochodzie, pracy, czy na zakupach” – dodaje Maciej Kundera.\nPrzedstawiciele telekomów dodają, że zaletami radia są też wysoka selektywność demograficzna i geograficzna, krótkie terminy realizacji kampanii i niski koszt dotarcia. Istotny jest też brak tzw. bariery wejścia ze względu na niski koszt produkcji reklam.\nWedług Maciej Kudery radio doskonale sprawdza się, jako źródło informacji o produkcie lub organizowanej akcji oraz wzmacnia i uzupełnia działania w innych mediach. Łączenie radia z innymi mediami pozwala rozszerzyć zasięg kampanii, znacznie zwiększyć częstotliwość kontaktu z reklamą oraz świadomość reklamowanej marki w czasie trwania kampanii, a co najważniejsze ułatwić dotarcie do aktywnych konsumentów, będących poza domem, często w sytuacjach dokonywania zakupu.\nDane: Kantar Media, wpływy cennikowe netto, I-XII 2011


Zorganizowana prostytucja i handel kobietami - Zjawiska niewyjaśnione, nauka i historia\n∑ temat został odczytany 24435 razy ¬\nZorganizowana prostytucja i handel kobietami Wyślij odpowiedź [powiadom znajomego]\nAutor "Zorganizowana prostytucja i handel kobietami"\nWysłana - 2 maj 2006 01:41\nAutor tekstu: Julita Świst; fragmenty; całość na: [www.racjonalista.pl/kk.php/s,4028]\nProstytucja od dawna jest przedmiotem zainteresowania różnych dyscyplin naukowych. Antropologia dostarcza etnograficznych ujęć semantycznych odnośnie prostytucji ulicznej jako subkultury i bada przejawy życia związane z tym zjawiskiem. Socjologia określa prostytucję mianem subkultury dewiacyjnej, bada stosunki między społeczeństwem i prostytucją. Zjawisko to jest eksplorowane także przez etykę i kryminologię. Psychologia postrzega prostytucję przez pryzmat jej wpływu na osobowość i seksualność człowieka. Termin "prostytucja" wywodzi się z łacińskiego prostitutio oznacza nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku (K. Imieliński 1990).\nZjawisko to istnieje we wszystkich kulturach zaś jego korzenie sięgają czasów pradawnych. Prostytucję zalicza się powszechnie do zjawisk patologii społecznej, choć jednostkowy akt spółkowania można objaśniać w kategoriach biologicznych. Ocena ta nie jest jednak wcale tak oczywista, spotykamy także opinie w nauce i literaturze pięknej, iż prostytucja sprzyja raczej funkcjonowaniu rodziny. Jako zjawisko ma ona swe głębokie korzenie społeczne, ekonomiczne, kulturowe i klasowe. Za podstawowe cechy prostytucji uważa się:\n1) odpłatność w jakiejkolwiek formie, więc nawyk zarobkowy,\n3) obojętność uczuciową ze strony prostytutki, choć jest to cecha trudna do sprawdzenia ( K. Imieliński 1977).\nJak sugeruje profesor Kazimierz Imieliński we wczesnym okresie Wspólnoty Pierwotnej nie oceniano kobiety w kategoriach sprzedaży rozkoszy seksualnych Kobieta i mężczyzna byli równoprawni, współdziałali ze sobą, panował promiskuityzm seksualny, zatem prawdopodobnie nie istniała jeszcze prostytucja.\nIstnieją znaczne rozbieżności, co do określenia pierwotnego i kluczowego czynnika, który doprowadził do powstania prostytucji. Najbardziej prawdopodobnymi są rozwój bezwzględnie patriarchalnej, monogamicznej formy małżeństwa oraz powstanie ustroju opartego na ucisku człowieka przez człowieka, a w szczególności kobiety przez mężczyznę, monopolizacja seksualności kobiety. W społeczeństwie patriarchalnym, które oparte było na bezwzględnej monogamii, wymagana była całkowita "czystość" seksualna kobiet zarówno przedmałżeńska jak i małżeńska. Wymagania te dotyczą tylko społeczeństw rozwarstwionych i posługujących się pieniędzmi. Dany typ funkcjonowania małżeństw zainicjował konieczność umożliwienia nie-żonatemu mężczyźnie zaspokojenie potrzeby seksualnej oraz stworzenie możliwości pozamałżeńskich stosunków płciowych dla mężczyzny celem wchłonięcia tendencji poligamicznych. Konsekwencją tego było wprowadzenie prostytucji, która to zaczęła pełnić funkcję uzupełniającą wobec małżeństw. Postrzegano ją, co najwyżej za zło konieczne, nie traktowano jednak jako "choroby społecznej".\nInna koncepcja mówi, że w człowieku istnieje tendencja do zmian także w sferze seksualnej. Koliduje ona z podstawowymi założeniami życia rodzinnego w społeczeństwie: gospodarczymi, społecznymi i moralnymi. Gdyby dążności do zmian nie ograniczać hamulcami zewnętrznymi i wewnętrznymi doszłoby do promiskuityzmu, a co za tym idzie naruszenia status quo. Jednakże tendencji do zmian nie można całkowicie usunąć, stąd rozwiązanie kompromisowe aczkolwiek wysoce niedoskonałe. Wyłonienie ze społeczeństwa pewnej grupy (pierwotnie prawie tylko kobiet) osób przeznaczonych do okolicznościowych stosunków seksualnych bez poważnych negatywnych konsekwencji. Miał to być wentyl zabezpieczający instytucję małżeństwa, rodziny i określonej struktury społecznej, chronić przed bezładem i powszechną wspólnotą obiektów.\nReasumując, najprawdopodobniej prostytucja pojawiła się w trakcie przejścia ze wspólnoty pierwotnej do formacji niewolnictwa. Nowe ujęcie relacji seksualnych spowodowało nadwyżki popędu seksualnego a prostytucja niejako posłużyła do jego rozładowania.\nW historii ludzkości pierwsze ślady prostytucji odnaleźć można w Chaldei (F.S. Dufour 1997). Jedną części tego kraju zamieszkiwał wojowniczy lud, którego głównym zajęciem było polowanie, cechowała go gościnność połączona z gościnną prostytucją. Drugą część państwa zamieszkiwał lud łagodny i pokojowy tworzący zalążki nauki i religii, który zapoczątkował prostytucję kultową. Nemrod połączył obie części i oba ludy Chaldei, założył miasto Babilon, konsekwencją tego stało się przemieszanie obyczajów, pojęć religijnych i sposobu myślenia. Prostytucja obrzędowa i gościnna scaliły się w świadomości Babilończyków, stały się istotnym elementem kultu Wenus i Melitty. Prawo tego państwa głosiło, iż każda kobieta raz w życiu musiała spełnić obowiązek oddania swego ciała za pieniądze obcemu mężczyźnie. Nieustanny widok kultowej prostytucji miał demoralizujący wpływ na obyczaje panujące w Babilonie, w mieście tym zapanowała rozpusta. Ojcowie i matki zezwalali swym córkom sprzedawać się za pieniądze swoim gościom, mężowie pobłażliwie traktowali rozwiązłość żon. Orgiastycznym aktom oddawały się zarówno nierządnice jak i kobiety ze szlachetnych rodów. Kult Melitty wraz z prostytucją przeniósł się także do Azji oraz Afryki aż po Egipt i Persję.\nNa przestrzeni wieków i kultur zmieniała się społeczna percepcja prostytucja oraz jej forma. Należy nadmienić, że w Starożytnym Egipcie prostytucja była legalną usługą, zaś kobietę sprzedającą swoje ciało traktowano jak handlarkę. Rozpowszechnione były obie jej postacie: zarówno świecka (ta należała do szerzej rozpowszechnionych), jak i świątynna (F.S. Dufour 1997).\nW dawnych Chinach ciekawym jest fakt, iż prostytutki charakteryzowała aktywna forma werbowania klienta. Kobiety musiały posługiwać się wyrafinowaną sztuka miłosną a nie wyłącznie biernym oddawaniem ciała. Prostytucja była rozwarstwiona - zależnie od klasy prostytutki przypisane były stosownym stanom, te, które świadczyły usługi najwyższym stanom miały niejako aprobatę, uznanie towarzyskie. Doprowadziło to do większej tolerancji zjawiska w społeczeństwie (K. Imieliński 1990).\nW Indiach szeroko rozpowszechniona była prostytucja religijna. Obok kapłanów były one darzone szczególnym szacunkiem i do niedawna należały do najlepiej wykształconych kobiet w kraju. Prostytutki w Indiach cieszyły się uznaniem i szacunkiem, zachowały prawa obywatelskie i nigdy nie były prześladowane (K. Imieliński 1990).\nJaponię charakteryzuje prostytucja rozwarstwiona: prostytutki zwykłe, gejsze, ojrany. Zgodnie z normami kulturowymi gejszom i ojranom przysługiwało prawo szacunku. Wszelkie klasy prostytutek obsługiwały mężczyzn zupełnie legalnie. Dodać należy, iż żony w dawnej Japonii aprobowały wizyty swych mężów w domach publicznych. W czasach obecnych postawa żon nie jest już tak liberalna.\nW kręgu kultury europejskiej Solon, polityk ateński, jako pierwszy zalegalizował prostytucję i stworzył jej prawne oraz organizacyjne podstawy. Zarówno świecka jak i świątynna przeobrażone zostały w instytucję państwową. Domy publiczne stały się własnością państwa a na prostytutki nałożono podatki. Ateny były pierwszym państwem, w którym objęto świecką kontrolą państwa nierząd, państwo czerpało z niego zyski. Skutkiem tego stworzono w Grecji dwa typy urzędów: gynekonomów - opiekujący się przyzwoitymi kobietami oraz agronomów - sprawujący pieczę nad prostytutkami (K. Imieliński 1990). [Por. Prostytutki versus Ateny, VIII 2003]\nŚwiątynna prostytucja podobnie jak w innych krajach była pierwotną formą tego zjawiska w Starożytnym Rzymie. Wielcy moraliści jak Katon, Cyceron czy Seneka uważali prostytucję za służącą zachowaniu trwałości małżeństwa, bowiem odwodziła mężczyzn od rozbijania innych małżeństw (K Imieliński 1990).\nTendencje ascetyczne oraz antyseksualne dominowały w średniowieczu, seks był grzechem, traktowano wówczas zjawisko prostytucji jako zło konieczne. Nadal była ona legalna, państwo czerpało z niej zyski, równocześnie wprowadzono coraz więcej kar i ograniczeń celem napiętnowania, separacji nierządnic od społeczeństwa. Były one "naznaczone": mieszkały w oddzielnych dzielnicach, nosiły specjalne stroje, krótkie włosy, były wreszcie po śmierci chowane w specjalnych cmentarzach. Wyrzucono je poza nawias społeczeństwa, nie mogły dziedziczyć spadków, wnosić skarg o zgwałcenie, ślub z nimi podlegał infamii. Różnorakie sposoby walki z prostytucją od gett przez wożenie nagich na ośle i stawianie pod pręgierzem aż po karę śmierci nie spowodowały likwidacji tego zjawiska a wręcz rosło ono w "podziemiach".\nOkres Średniowiecza rozwinął różne formy nierządu, legalizacja państwowo-kościelna miała na celu wprowadzenie monopolu na to zjawisko i czerpania z niego zysków.\nEpokę odrodzenia charakteryzuje chęć korzystania z życia. We Włoszech i Francji renesansowej półświatek elegancki odtwarza tradycje prostytucji ze starożytności. Uprawiają ją zarówno damy z towarzystwa jak i kobiety z marginesu (K. Imieliński 1990). Kobiety potrafiły być jednocześnie czcigodnymi małżonkami i prostytutkami, nie kolidowało to z wiernością małżeńską, bowiem wierność rozpatrywano tylko w kategoriach zapłodnienia i rozrodu.\nPojawienie się reformacji w Kościele zaostrzyło rygorystyczne zasady życia. Kościół katolicki odpowiedział kontrreformacją, która promowała także bardziej surową postawę wobec życia seksualnego. Nastąpiły ciężkie czasy dla prostytucji. W Austrii i Niemczech nakładano surowe kary na prowadzących domy publiczne, w praktyce wprowadzono zakaz prostytucji. Francja a później Włochy podążyły za powyższymi krajami i także wydały walkę prostytucji. Na negatywne ustosunkowanie do prostytucji poza rozgrywkami w Kościele przyczynił się także rozwój kiły. W związku z tym prostytutki zaczęto rejestrować i poddawać badaniom lekarskim. Ponownie zaczęto otwierać domy publiczne.\nDopiero w XVIII wieku wprowadzono karę za gwałt na prostytutce. Bagatelizowano zakażenie chorobami wenerycznymi, w niektórych kręgach były one wręcz uznawane za "choroby eleganckie".\nCharakterystyczne dla czasów filozoficznych były metresy - kochanki władców. Im mężczyzna był bogatszy tym chciał mieć piękniejszą metresę u swego boku, była ona bowiem symbolem jego statusu, utrzymywanie jej należało do dobrego tonu. Często książęta byli niewolnikami seksualnymi swych metress. Z czasem stały się one tak nieodłącznym elementem wyższych kręgów, iż władca, który nie miał metresy uznawany był za ekscentryka bądź barbarzyńcę (K. Imieliński 1990). Pozostały jednak one na drugim miejscu po instytucji małżeństwa, mimo iż były oficjalnymi kochankami nie mogły zostać królowymi. Miały wysoką pozycję społeczną i wpływ na politykę..\nOkres romantyzmu cechuje się niezwykłym rozkwitem prostytucji i jednocześnie jej uciskiem. Pojawiła się tak zwana miłość romantyczna - wysublimowana forma seksu, kult kobiet i uczuć, co sprzyjało rozwojowi życia seksualnego, lecz hamował je represyjny stosunek do seksu.\nPruderia epoki wiktoriańskiej wiązała się z purytanizmem. Seksualność była naznaczona piętnem winy. Jednocześnie prostytucja nigdy lepiej nie prosperowała niż w tej epoce, zaspokojenie potrzeby seksualnej zeszło do "podziemia". Hipokryzja mieszczańskiej moralności była tak znamienna, że 95 % studentów miało swą inicjację w domu publicznym (K. Imieliński 1990).\nW Niemczech XIX-wiecznych, aby poprawić obyczaje zamknięto domy publiczne, czego efektem był rozwój ulicznej prostytucji, skutkiem tego ponownie je otworzono. Napoleon we Francji otworzył "domy tolerancji", ale pod naciskiem Kościoła zamknięto je, co przyczyniło się od rozwoju prostytucji "czarnorynkowej".\nW XIX wieku odnotować można nasilenie procesów emancypacji. Kobiety domagały się tych samych praw, co mężowie w instytucji małżeństwa, czyli wierności oraz czystości obyczajów. Feministki zwalczały podwójną moralność, opinię mężczyzn o konieczności istnienia prostytucji. Wykazywały, ze źródłem jej jest upośledzenie kobiety - brak możliwości edukacji, dopuszczenie swobody seksualnej mężczyzn i potępienie za nią kobiet.\nZapoczątkowany przez Angielkę Josephine Butle oraz Daniela Cooper'a w 1864 roku ruch abolicjonistyczny wymierzony był przeciw organizowaniu przez państwo prostytucji, zwłaszcza dozorowi urzędniczemu. Dążył on do zniesienia reglamentacji prostytucji, którą uważał za zło moralne, przymus i wyzysk kobiet. Doszło więc do reform, które zawierały propozycje okresowych badań prostytutek. W Polsce w 1919 roku Ministerstwo Zdrowia Publicznego wydało dekret o zamknięciu domów publicznych (J. Brach-Czajna 1998).\nW obecnych czasach prostytutki preferują wolne życie nie skoszarowanie w domach publicznych. Właścicielom domów publicznych z tego powodu trudno zapewnić lukę, korzystają więc często z handlu dziewczętami. Organizacja Narodów Zjednoczonych od 1949 roku aktywnie zwalcza ten proceder (J. Doezema 1998). Niestety handel nadal istnieje, dziewczęta zwabiane są w celu podjęcia innej pracy i zamykane w domach publicznych, bite przestają stawiać opór i poddają się losowi. Polska organizacja La Strada walcząca z procederem handlu kobietami wyraża akceptację dla osób uprawiających prostytucję, jednocześnie wini świat społeczny i polityczny za istnienie tego zjawiska (K. Olga-Stawikowska 1998). Handel kobietami zaś traktuje jako stojący po stronie praktyk niewolniczych i przestępstw przeciwko wolności a nie stricte prostytucji.\nŁadne dziewczyny z orkiestr dętych robią dobrze partiom politycznym.\nMój ojciec jeździł na wielbłądzie. Ja jeżdżę samochodem.\nMój syn lata samolotem. A jego syn będzie jeździł na wielbłądzie.\nWysłana - 2 maj 2006 01:42 [zgłoszenie naruszenia]\nPraca Edwarda J. Bristowa - doktora historii Uniwersytetu Yale - jest dogłębnym studium zjawiska zorganizowanej prostytucji i handlu kobietami, wśród żydowskiej diaspory Europy, w okresie 1870 r. - 1939 r. Było to zjawisko bezprecedensowe, zakrojone na szeroką skalę, mające swoje reperkusje polityczne, rzutujące na stosunek do mniejszości żydowskiej w dobie kształtowania się oblicza nowoczesnego antysemityzmu.\nWyróżnikiem książki E. J. Bristowa jest ogromna ilość danych statystycznych, którymi autor uwiarygadnia swoje twierdzenia i wnioski. Statystyki owej jest tak dużo, iż niejednokrotnie "utrudnia" ona lekturę książki, zmuszając do ciągłej, wytężonej uwagi przy analizie przytaczanych danych. Zaletą zasadniczą takiego statystycznego ujęcia zagadnienia, jest bardzo wysoki "współczynnik wiarygodności" przekazywanych informacji. E. J. Bristow prowadząc kwerendę materiałów źródłowych, "przekopał" się przez archiwa aż ośmiu krajów (w tym Polski), który to właśnie fakt przesądził o owej mnogości danych statystycznych. Przy opracowywaniu niewdzięcznego i drażliwego tematu, wykazał się on podziwu godną bezstronnością oraz obiektywizmem, co zasługuje na szczególne podkreślenie, albowiem zajmowanie się tematami wstydliwymi, jest traktowane w tradycji judaistycznej (chillul hashem) jako rzecz niepożądana, mogąca prowadzić do zniesławienia dobrego imienia narodu żydowskiego, bądź też ukształtowania się wrogich wobec niego postaw.\nE. J. Bristow stawia tezę, iż prostytucja wśród Żydów, aż do końca XIX wieku, była zjawiskiem marginalnym. Analizując ten przedział czasowy (mający swój początek w czasach biblijnych) przywołuje przykłady ze Starego Testamentu (prorok Ezechiel określający metaforycznie grzechy Żydów "ladacznicą") i z okresu Średniowiecza, kiedy to niektóre społeczności żydowskie (Hiszpania, Włochy) przyzwoliły na powstanie domów publicznych dla klienteli żydowskiej, ze względu na srogie kary grożące Żydom, uczęszczającym do lupanarów chrześcijańskich. Przechodząc do XIX wieku, E. J. Bristow wskazuje na sieć domów publicznych zorganizowaną w Londynie przez Ikeya Solomonsa i jego żonę Ann. Ów Solomons stał się pierwowzorem dickensowskiego Fagina z powieści "Oliver Twist". Inne postacie literackie wskazują na obecność żydowskich prostytutek w europejskich domach publicznych. E. J. Bristow wymienia Esterę z "Blasków i cieni życia kurtyzany" Balzaka oraz Fifi z "Baryłeczki" Guy de Maupassanta. W latach 60-tych XIX stulecia, najsłynniejszą paryską prostytutką była niejaka La Paiva (Teresa Lahman), mieszkająca i przyjmująca klientów w wystawnym domu przy Champs Elysess. W Wiedniu, jej odpowiedniczką była Rose Hannover, w Petersburgu Sendele Blueffstein, pochodząca ze Lwowa, w Budapeszcie Resi Luft, a w Warszawie i Moskwie Sonia Sawicka z Lublina. Wszystkie wyżej wymienione córy Koryntu, były luksusowymi prostytutkami, obsługującymi bogatą i wpływową klientelę.\nW latach 70-tych XIX stulecia, następuje gwałtowna zmiana charakteru zjawiska prostytucji wśród diaspory żydowskiej. Prostytucja staje się fenomenem masowym, obejmującym szerokie kręgi społeczności żydowskiej. E. J. Bristow przyczyn takiego stanu rzeczy upatruje w urbanizacji, industrializacji i sekularyzacji, które to procesy dynamicznie wystąpiły w drugiej połowie XIX wieku. Czynnikiem odgrywającym istotną rolę, była pauperyzacja mas żydowskich, zamieszkujących tereny Europy Środkowo - Wschodniej. Masowa emigracja (przewaga mężczyzn) do USA, Australii, Argentyny, Brazylii, Południowej Afryki, doprowadziła do zachwiania równowagi między ilością mężczyzn i kobiet w nowo powstających miastach i ośrodkach przemysłowych, co stworzyło "sprzyjającą glebę" dla gwałtownego rozwoju zjawiska prostytucji. W Europie Wschodniej "subkultura" sztetlu, bardzo skutecznie eliminująca prostytucję i tych co z niej żyli, uległa - skutkiem zaistnienia wyżej wymienionych procesów - znacznemu rozluźnieniu. E. J. Bristow podaje przykład kahału mińskiego (Białoruś), którego władze z końcem XVIII wieku, wydały nakaz informowania specjalnie ustanowionej rady autorytetów moralnych, o przypadkach złego prowadzenia się. Sto lat później, w tym samym Mińsku, roiło się od żydowskich prostytutek, alfonsów, stręczycieli i właścicieli domów publicznych, którzy nic sobie nie robili z żadnych zakazów i nakazów. Młoda dziewczyna, przybywająca z małego prowincjonalnego miasteczka do dużego ośrodka miejskiego, była zagubiona, oszołomiona nową rzeczywistością i jako taka, stanowiła często łatwy łup dla stręczycieli i naganiaczy domów publicznych, oferujących naiwnym i niedoświadczonym kobietom znalezienie "dobrze płatnej pracy" i tymczasowe zakwaterowanie. Dworce kolejowe stały się szczególnie ulubionym przez stręczycieli "terenem łowów". Innym czynnikiem sprzyjającym rozkwitowi prostytucji, były niskie - wręcz głodowe - płace, oczekujące na niewykwalifikowaną siłę roboczą, napływającą masowo z prowincji. Pokusa "pójścia na skróty" i szybkiego dorobienia się, była silna i wiele kobiet jej uległo, aczkolwiek stosunkowo niewielka ilość rzeczywiście osiągnęła wyższy status materialny i była w stanie powrócić do uczciwego, normalnego życia. Masowa emigracja zarobkowa - tak charakterystyczna dla końca XIX wieku - sprzyjała procederowi prostytucji także pod innym względem. Nastąpiło osłabienie więzi rodzinnych. Rodzice - zwłaszcza ojcowie - przebywali przez dłuższe okresy czasu poza domem, co odbijało się na wychowaniu i kondycji moralnej dzieci.\nW Anglii i Francji, dodatkowo pewną rolę odgrywał czynnik natury kulturowej. Tamtejsi mężczyźni z wyższych warstw społecznych, do takiego stopnia idealizowali swe żony i kochanki, iż utrzymywanie z nimi stosunków seksualnych jawiło się jako - sui generis - profanacja ich ciał i zamach na ich cnotę. Biologia jednakże ma swe własne prawa, stąd popyt na prostytutki - kobiety z niższych warstw społecznych - dla zaspokajania potrzeb erotycznych. Brytyjski, XIX-wieczny historyk Lechy, podsumował ów wiktoriański dualizm etyczny stwierdzeniem, iż "prostytutka jest ostatecznym i najbardziej skutecznym strażnikiem cnoty oraz ostoją ładu i wartości moralnych wiktoriańskiej Anglii".\nPostawa policji niektórych krajów, sprzyjała powstawaniu i prosperowaniu sieci domów publicznych. Na ziemiach polskich zaboru rosyjskiego, niemalże oficjalną polityką władz było tolerowanie - jeżeli nie wspieranie - zorganizowanego nierządu. Władze rosyjskie widziały bowiem w funkcjonowaniu domów publicznych element kontroli społeczeństwa, poprzez odciąganie jego uwagi od polityki i czynnego angażowania się w krytykę poczynań rządu. Doszło do unikalnej współpracy miedzy rosyjskim aparatem represji a zorganizowanym, żydowskim, seksualnym "półświatkiem". Alfonsi i stręczyciele byli często wykorzystywani w charakterze łamistrajków, agentów - prowokatorów i donosicieli. W zamian, cieszyli się protekcją władz i bezkarnością. Również w koloniach brytyjskich policja przymykała oko na działalność alfonsów, rajfurów i prostytutek, pod warunkiem, iż byli oni "rasy kaukaskiej". Półoficjalną polityką Brytyjczyków w koloniach, było powstrzymywanie mieszanych związków między Brytyjczykami, a ludnością autochtoniczną. Polityka owa - stanowiąca, nota bene zaprzeczenie stanu rzeczy w koloniach hiszpańskich - prowadziła do wzrostu odsetka homoseksualistów, wśród brytyjskich rezydentów kolonii jak również do tolerowania lupanarów oferujących białe prostytutki.\nGwałtowny przyrost liczby żydowskich domów publicznych w Salonikach i Konstantynopolu, nastąpił po roku 1903, kiedy to pod wpływem pogromu kiszyniowskiego, ogromna masa uchodźców żydowskich przybyła do tych miast. Wydaje się, iż owi aszkenazyjscy Żydzi byli szczególnie skłonni do parania się zorganizowanym nierządem. Weszli oni w konflikt z miejscową, zasiedziałą od wieków społecznością Żydów sefardyjskich, która w zdecydowanej większości, odcięła się od niecnych praktyk swych wschodnich pobratymców. Podobna sytuacja, wytworzyła się na ziemiach Królestwa Kongresowego po roku 1881, kiedy to napływ - pod wpływem represji na skutek zabójstwa cara Aleksandra II - ogromnej ilości Żydów ze wschodu (Litwacy), stał się katalizatorem w procesie powstawania zorganizowanego nierządu. Elementem ułatwiającym rozwój prostytucji była żydowska tradycja stillah chuppah, czyli religijnych zaślubin, ciągle powszechna w Królestwie Kongresowym i Galicji w drugiej połowie XIX wieku. Owe "zaślubiny" polegały na wręczeniu kobiecie przez mężczyznę drobnego prezentu (na przykład pierścionka) i powtórzenia tradycyjnej formuły przysięgi małżeńskiej. Udział rabina w ceremonii nie był wymagany. Wystarczyła obecność doroslej osoby pochodzenia żydowskiego. W konsekwencji tego zwyczaju, w Galicji i Królestwie Kongresowym, roiło się od kobiet pochodzenia żydowskiego o niejasnym statusie cywilnym. Z punktu widzenia tradycji religijnej były one zamężne, według prawa natomiast nie. Ta niespójność była powszechnie wykorzystywana przez "handlarzy żywym towarem", którzy uwodzili łatwowierne kobiety, poślubiali je ("religijnie"), a następnie sprzedawali do domów publicznych.\nPrzytoczone przez E. J. Bristowa przyczyny rozkwitu zorganizowanego nierządu mają bądź to charakter uniwersalny, odnoszący się do wszystkich grup etnicznych, bądź tez szczególny, wynikający ze specyfiki kulturowej i religijnej społeczności żydowskiej. Czytelnika polskiego szczególnie zainteresuje rozdział pracy E. J. Bristowa, traktujący o prostytucji wśród diaspory żydowskiej Europy Wschodniej. Przez pojęcie "Europa Wschodnia" Edward J. Bristow rozumie zachodnie gubernie Rosji, tereny Królestwa Kongresowego, Galicję, Bukowinę, Węgry i Rumunię. W przededniu I wojny światowej, żydowska społeczność na tym obszarze liczyła około 6 milionów. Siedliskiem rozpusty na tych obszarach były duże miasta i ośrodki przemysłowe, jak również miasta garnizonowe (Dźwińsk, Trembowla). Normy moralne subkultury sztetlu, piętnujące "złe prowadzenie się" - co prawda już podmyte - ciągle były jednakże przestrzegane na tyle, iż czyniły sytuację na prowincji o wiele lepszą, w porównaniu z dużymi ośrodkami miejskimi. Zdarzały się jednakże wyjątki potwierdzające regułę. Takim wyjątkiem - na przykład - była Sokółka. W 1910 roku - w tym małym miasteczku w Białostockiem, którego połowę mieszkańców stanowili Żydzi - ilość prostytutek per capita była największa w całym imperium carskim. Regułą była również mniejsza ilość prostytutek i domów publicznych w miejscach zdominowanych religijnie (i kulturowo) przez chasydyzm. Od tej reguły jednakże, również bywały wyjątki, a najbardziej znanym były Czerniowce (cadyk z Sadogóry, przedmieścia Czerniowiec, był primus inter pares w hierarchii świątobliwych chasydzkich cadyków), które z biegiem lat wyrosły na jeden z najbardziej prężnych ośrodków nierządu i handlu kobietami. Edward J. Bristow - dla zilustrowania skali problemu - przytacza rezultaty oficjalnego spisu domów publicznych, zarządzonego przez władze rosyjskie w roku 1889.\nW Królestwie Kongresowym oraz strefie osiedlania Żydów (zachodnie gubernie Rosji) Żydówki - prawo rosyjskie zezwalało na prowadzenie domów publicznych kobietom powyżej 30 roku życia - prowadziły 203 z 289 licencjonowanych lupanarów. Wyżej przytoczone dane znajdują potwierdzenie w obserwacjach poczynionych przez osoby zajmujące się walką z nierządem. Z informacji podanych przez dr. Maretskiego, dr. Giedroycia, Romana Buczyńskiego, Sholome Levina, wynika, iż w 1889 r. Żydówki prowadziły 16, spośród 19 legalnych domów publicznych istniejących w Warszawie. W Proskurowie, wszystkie trzy licencjonowane domy publiczne były w posiadaniu Żydówek, podobnie jak większość "przybytków rozkoszy" w Żytomierzu. Także w Mińsku wszystkie - spośród 14 zalegalizowanych domów publicznych - były ich własnością. Dane uzyskane ze spisu dowodzą, iż 30 z 36 legalnych domów publicznych guberni chersońskiej było prowadzonych przez Żydówki. W roku 1908, amerykański konsul w Odessie Grout, w wysłanym do Waszyngtonu raporcie, stwierdził, iż "w Odessie zorganizowany nierząd jest w rękach Żydów". Jeżeli chodzi o skład etniczny prostytutek, "zatrudnianych" w domach publicznych, to Żydówki stanowiły przeciętnie 22% ogólnej liczby. Ujawniają to wyniki spisu z roku 1889. Wyjątkowe pod tym względem były Łódź (Żydówki stanowiły 39% ogólnej liczby prostytutek), Mińsk (30%) oraz Żytomierz i Proskurów, gdzie stanowiły one 50 - 60%. Z owych danych wynika więc, iż większość prostytutek "zatrudnionych" przez żydowskich właścicieli domów publicznych, była pochodzenia nieżydowskiego. Fakt ów znajduje swe odbicie w noweli I. J. Singera "Joshe Kolb", gdzie spotykamy żydowskiego właściciela domu publicznego w Biłgoraju, którego pensjonariuszkami - z wyjątkiem jednej - są kobiety pochodzenia innego niż żydowskie.\nW Galicji sytuacja była podobna. E. J. Bristow cytuje rabina Rosenaka z Niemieckiego Związku Rabinów, który w roku 1902 odbył podroż po Galicji, w celu zmobilizowania tamtejszych rabinów do podjęcia stanowczych kroków, wymierzonych w zorganizowany nierząd. W raporcie sporządzonym po podroży stwierdził on, iż 30-50% galicyjskich prostytutek było pochodzenia żydowskiego. Odsetek zaś żydowskich stręczycieli, handlarzy kobietami, i właścicieli domów publicznych był - w jego oszacowaniu - jeszcze większy. Ta opinia została potwierdzona przez Berthę Papenheim i dr Sare Rabinovitsch - żydowskie feministki z Niemiec - które w roku 1903, objechały Galicję, celem zorientowania się w skali problemu. Ich zdaniem większość właścicieli lupanarów, jak również większość prostytutek, była pochodzenia żydowskiego.\nGęsta sieć domów publicznych stanowiła tak przyczynę, jak i zaplecze dla szczególnie odrażającego procederu handlu kobietami. Z biegiem lat, ów proceder przestał być li tylko i wyłącznie fenomenem o charakterze lokalnym, nastawionym na zaspokajanie miejscowych domów publicznych, przekształcając się w przedsięwzięcie międzynarodowe na wielką skalę. W tej "branży", osoby pochodzenia żydowskiego były również bardzo licznie reprezentowane, rywalizując o palmę pierwszeństwa z Francuzami i Włochami, a w wypadku Imperium Otomańskiego z Ormianami i Grekami. Na listach skazanych i podejrzanych o handel kobietami, sporządzonych przez policję berlińską (1908 r.), hamburską (1905 r.) oraz londyńską (1908 r.), znajdowało się 578 osób, z czego 214 (37%) było pochodzenia żydowskiego. Natomiast lista handlarzy sporządzona przez policję w Hamburgu w roku 1912 obejmuje 402 osoby z czego 271 (67%) była pochodzenia żydowskiego. Zdecydowana większość z owych 214 osobników z pierwszej listy pochodziła z Królestwa Kongresowego, Galicji, Bukowiny i zachodnich guberni rosyjskich. Z danych zaprezentowanych przez E. J. Bristowa wynika, iż większość ofiar handlarzy kobiet była pochodzenia żydowskiego. Tym niemniej odsetek kobiet pochodzenia nieżydowskiego, będących przedmiotem transakcji, wciąż był dosyć znaczny.\nW roku 1892, we Lwowie, miał miejsce głośny proces 27 handlarzy kobietami (wszyscy byli Żydami galicyjskimi), oskarżonych o sprzedaż 29 kobiet do domów publicznych w Turcji, Egipcie i Indiach. Spośród owych 29 kobiet, 9 (30%) nie było pochodzenia żydowskiego. Proces ów - nawiasem mówiąc - odbił się szerokim echem w całej Europie, przyczyniając się zdaniem E. J. Bristowa, do znacznego wzrostu nastrojów antyjudaistycznych. W jego opinii, niektóre fragmenty "Main Kampf" Adolfa Hitlera, powstały pod wpływem owego procesu, którego pamięć we Wiedniu, wciąż jeszcze była żywa, gdy młody Hitler zawitał tam w roku 1907. Handlarze kobietami dostarczali swój "towar", do bardzo egzotycznych zakątków kuli ziemskiej. Miejscami docelowymi ekspediowanych kobiet były: Nowy Jork (skąd prostytutki trafiały do domów publicznych rozsianych po całych Stanach Zjednoczonych), Konstantynopol, Bejrut, Aleksandria, Colombo, Bombaj, Kalkuta, Harbin, Manila, Johannesburg, Durban, Maputo. Jednakże prawdziwym eldorado zorganizowanego podziemia seksualnego stały się Brazylia i Argentyna. Zadecydowało o tym szereg czynników. Zachwiana równowaga między liczbą kobiet i mężczyzn, duża tolerancja dla zjawiska prostytucji charakterystyczna dla latynoskiej kultury, skorumpowana policja, "dziurawe" prawo, wreszcie nowe (i stosunkowo szybkie) połączenia morskie między portami europejskimi i południowoamerykańskimi.\nZ danych przytoczonych przez E. J. Bristowa, wynika, iż w latach 1889 - 1913, w samym tylko Buenos Aires, zarejestrowano 4248 żydowskich prostytutek, przy czym liczba powyższa obejmowała tylko licencjonowane prostytutki. W 1913 roku, tuż przed wprowadzeniem w Argentynie drastycznego prawa wymierzonego w handlarzy kobietami i stręczycieli, około 2000 spośród nich, w większości polskich i rosyjskich Żydów, uciekło w popłochu do nieodległego Rio de Janeiro. Żydowscy stręczyciele, alfonsi i właściciele domów publicznych w Buenos Aires, zorganizowali w latach 80-tych XIX stulecia, organizację mafijną zwaną Towarzystwo Warszawskie Cwi Migdal. Z upływem czasu urosło ono we wpływy i znaczenie, poddając swej kontroli seksualne podziemie stolicy Argentyny, oraz wywierając duży wpływ na życie polityczne miasta. Analogie do chicagowskiej organizacji przestępczej, kierowanej w latach 20-tych przez Ala Capone, wydają się być całkowicie uzasadnione w tym wypadku. Warto - jako ciekawostkę - podać, iż z końcem lat 20-tych, na stanowcze żądanie konsula polskiego w Argentynie, z nazwy organizacji usunięto przymiotnik "warszawskie".\nE. J. Bristow poświęca sporo miejsca reakcji społeczności żydowskiej, na proceder zorganizowanego nierządu, uprawiany przez niektórych spośród jej członków. Inspiracja do podjęcia działań wymierzonych w zorganizowany nierząd, miała charakter dwojaki. Primo, chciano wyrugować zjawisko kłócące się całkowicie z tradycją, religią i moralnością judaistyczną, secundo, obawiano się - i były to obawy słuszne - iż nadreprezentacja osób pochodzenia żydowskiego wśród rajfurów, alfonsów, handlarzy kobiet i właścicieli domów publicznych, doprowadzi do wzmocnienia negatywnych stereotypów Żyda, co w konsekwencji zaowocuje natężonym antyjudaizmem.\nDiaspora żydowska była bardzo dobrze zorientowana, tak co do skali, jak i charakteru zjawiska zorganizowanego nierządu. Świadczą o tym utwory literackie pisarzy żydowskich, mające za swój przedmiot właśnie ową patologię. Sholem Asch poświęcił tej problematyce sztukę teatralną "Bóg Zemsty", bardzo popularną w teatrach żydowskich, wystawiających w jidysz. Także jego nowela "Złodziej Mottke", porusza właśnie ten temat. Peretz Hirschbein w "Miriam" i Moshe Richter w "Handlarzu Kobietami", przedstawili nędzę losu żydowskiej prostytutki. E. J. Bristow wylicza trzy główne "kategorie reakcji" społeczności żydowskiej, na proceder zorganizowanego nierządu. Najpowszechniejszym odruchem był ostracyzm osób "nieczystych", bojkot towarzyski, wykluczenie ich ze społeczności uczciwych, bogobojnych, hołdujących tradycyjnej moralności Żydów. W praktyce, prowadziło to często do zakazu grzebania "nieczystych" na kirkutach oraz zakazu wstępu do synagogi. Taki stan rzeczy - z kolei - prowadził do zakładania "alternatywnych" cmentarzy i synagog, przez "ekskomunikowaną" społeczność "nieczystych". W Buenos Aires, do dnia dzisiejszego, zachował się taki "subkulturowy" cmentarz alfonsów, z mnóstwem macew przyozdobionych emaliowaną fotografią "w sepii", będący sporą atrakcją turystyczną tego miasta.\nDrugą "kategorią reakcji", wyszczególnioną przez E. J. Bristowa, była aktywna działalność zmierzająca do zaradzenia złu, lub przynajmniej ograniczenia jego rozmiarów. E. J. Bristow prezentuje czytelnikowi ogromną ilość różnorakich organizacji żydowskich (tak ortodoksyjnych rabinów, jak i żydowskich feministek z Niemiec), których celem było "danie odporu" nierządowi. Działalność tych organizacji polegała na zbieraniu danych, monitorowaniu sytuacji, gromadzeniu środków pieniężnych na cele walki z nierządem, współpracy z policją, tworzeniu grup nacisku forsujących prawa i konkretne działania wymierzone w zorganizowany nierząd, organizowaniu na dworcach kolejowych i w portach morskich punktów bezpośredniego wsparcia, pomocy i porady dla "zbłąkanych" kobiet oraz oferujących strawę i możliwość noclegu, organizowaniu kursów zawodowych dla młodych kobiet, wreszcie wygłaszaniu wykładów i organizowaniu pogadanek, uświadamiających młodym, żydowskim dziewczynom niebezpieczeństwo, jakie na nie czyhało w dużych ośrodkach miejskich.\nOrganizacje żydowskie współdziałały z nieżydowskimi inicjatywami wymierzonymi w nierząd, dzieląc się swym doświadczeniem jak również - niekiedy - wspomagając je swoimi funduszami. Jednakże, zdaniem E. J. Bristowa, owa współpraca miała charakter ograniczony, tak ze względu na antyjudaistyczne nastawienie części nieżydowskich aktywistów zmagających się ze zorganizowanym nierządem (co mogło niejednokrotnie wynikać z dużego udziału Żydów w owym procederze), jak również opór części żydowskich działaczy do dzielenia się swoimi doświadczeniami, informacjami i danymi statystycznymi, co brało się z przekonania, iż rozpowszechnianie wiedzy o nadreprezentacji Żydów w zorganizowanym nierządzie, może prowadzić do wzrostu nastrojów antyjudaistycznych.\nEkstremalną formą reagowania na zorganizowany nierząd była przemoc fizyczna. E. J. Bristow podaje przykład żydowskiego komitetu czujności z Cardiff (Wielka Brytania), którego członkowie, w roku 1903, uciekli się do bicia prostytutek, kiedy te odrzuciły ofertę "uczciwej" pracy, zaproponowanej przez ową organizację. Natomiast w roku 1908, doszło w Buenos Aires do bijatyki, w jednym z teatrów, gdzie wystawiano sztukę "Miriam" Hirschbeina. Zgromadzeni w teatrze syjoniści z partii Poale Zion, odpowiedzieli przemocą na gwizdy alfonsów i stręczycieli, wyrażających w ten sposób dezaprobatę dla morału płynącego z przedstawienia.\nJednakże najbardziej spektakularnym starciem żydowskiego seksualnego podziemia z wrogim mu środowiskiem, był tak zwany "pogrom alfonsów" (alphonsenpogrom), który miał miejsce w Warszawie, w maju 1905 r. Istnieje kilka wersji przyczyn tego zdarzenia. Według najbardziej prawdopodobnej, wszystko zaczęło się od kłótni weselnej miedzy Saulem Żytnickim, znanym alfonsem warszawskiego półświatka i przybranym ojcem panny młodej, a panem młodym, który był robotnikiem i członkiem żydowskiej partii socjalistycznej Bund. Żytnicki miał sobie przywłaszczyć 100 rubli, stanowiących prezent ślubny, co oburzyło pana młodego. Doszło do bójki miedzy zwolennikami obydwu stron. Wkrótce sytuacja wymknęła się spod kontroli i zwykła burda weselna, przekształciła się w generalną rozprawę żydowskich robotników, z żydowskim zorganizowanym podziemiem Warszawy.\nNastępnego dnia, około 100 alfonsów i stręczycieli, przemaszerowało ulicami Warszawy, dzierżąc rosyjską flagę i wznosząc okrzyki na cześć cara. Była to oczywista prowokacja, mająca na celu skłonienie "bundowców" do podjęcia zaczepnych kroków, co uzasadniałoby użycie policji i kozaków. Przywódcy Bundu starali się trzymać na wodzy szeregowych członków partii, ale na niewiele się to zdało. Robotnicy żydowscy przejęli - spontanicznie - inicjatywę i przez trzy dni demolowali domy publiczne, "polując" na alfonsów, właścicieli domów publicznych oraz prostytutki. Ze względu na brak w ówczesnej Warszawie jednej "dzielnicy rozkoszy", ów "pogrom" miał miejsce w wielu punktach miasta, przy czym ul. Marszałkowska i Krochmalna zostały nim szczególnie dotknięte. Władze carskie, co było dla wszystkich pewnym zaskoczeniem, nie zainterweniowały bezpośrednio, aczkolwiek na Starym Mieście sotnie kozackie miały - jakoby - wspomagać "ufortyfikowanych" tam kryminalistów.\nLiderzy warszawskiego Bundu starali się zrobić co tylko było możliwe, celem spacyfikowania wojowniczych nastrojów "bundowców", obawiając się - słusznie - o życie prostytutek, które w ich opinii nie były niczemu winne, będąc "eksploatowaną siłą roboczą". Doszło nawet do tego, iż niektórzy z przywódców Bundu udali się do domów publicznych celem ochrony - przed swoimi kolegami z partii - przebywających tam prostytutek. Po trzech dniach, robotnicy roztropnie zrezygnowali z "ataku" na pozycje alfonsów na Starym Mieście, skutkiem czego nastąpiła normalizacja sytuacji. Według doniesień agencji prasowej Reuter - która dokładnie relacjonowała przebieg wypadków - 40 domów publicznych zostało doszczętnie zdemolowanych, zginęło 8 osób, a 100 zostało rannych. Wśród śmiertelnych ofiar zajść, była jedna prostytutka.\nE. J. Bristow cytuje jedno z doniesień Reutera, wyjaśniające tło zamieszek. Według tego doniesienia "Żydzi nie mogli dłużej znieść utożsamiania ich z alfonsami, prostytutkami, lichwiarzami, właścicielami domów publicznych, złodziejami i postanowili - wobec skorumpowania policji i jej współpracy ze światem przestępczym - wziąć sprawy w swoje ręce, uciekając się do drastycznych środków". Niektórzy z poturbowanych alfonsów przenieśli się do Lwowa, większa część jednakże pozostała na miejscu i w stosunkowo szybkim czasie zdołała odtworzyć świetnie prosperujący interes.\nOpisane wyżej zdarzenie, przeszło do żydowskiego folkloru pod nazwą "pogromu alfonsów" i do dzisiejszego dnia pod taką nazwą funkcjonuje, jakkolwiek, w rozumieniu współczesnego znaczenia słowa "pogrom", wydarzenia z maja 1905 r. nim nie były, tak ze względu na swe przyczyny jak i jego ofiary i sprawców.\nPo I wojnie światowej zjawisko zorganizowanego nierządu uległo dosyć znacznemu ograniczeniu. Szereg przyczyn złożyło się na taki stan rzeczy. W USA, Wielkiej Brytanii, Południowej Afryce okres prosperity gospodarczej, jaki przyniosły lata 20-te, niewątpliwie miał na to wpływ. Dla młodych kobiet pojawiły się możliwości zarobkowania i awansu zawodowego. Rozwój związków zawodowych, pojawienie się tanich kredytów, działalność socjalistycznych i syjonistycznych partii, także wpływały na ograniczenie zasięgu zjawiska. Poza tym, wprowadzenie przez USA drastycznych kwot imigracyjnych w roku 1921, silnie uderzyło w "handel żywym towarem".\nW przypadku Europy Środkowo - Wschodniej wymienione wyżej czynniki nie odegrały większej roli. Na tym obszarze liczba prostytutek powiększyła się znacznie, tak ze względu na katastrofalną pauperyzację zamieszkujących je społeczeństw, jak i ogromny popyt na usługi seksualne mas żołnierskich rożnych armii, które zmagały się przez cztery lata w tej części Europy. W tym przypadku, skuteczne i konsekwentne działania nowo powstałych państw, odegrały dominującą rolę w ograniczeniu - chociaż nie całkowitym wyeliminowaniu - procederu zorganizowanego nierządu. Stanowisko władz polskich miało tutaj decydujące znaczenie, tak ze względu na ogromna masę Żydów zamieszkujących II Rzeczpospolitą, jak i bardzo przejrzysty i konsekwentnie wdrażany w życie, program walki z plagą zorganizowanego nierządu. W roku 1922, polskie Ministerstwo Zdrowia, przyjmując zasadę abolicjonizmu, jako przesłankę swego działania w walce z nierządem, zdelegalizowało wszystkie domy publiczne na terenie całego kraju. E. J. Bristow cytuje dane z archiwum KG Policji Państwowej, z których wynika, iż w samej tylko Lodzi, do roku 1936, zostało zamkniętych 101 domów publicznych. Zmagania polskiej policji z seksualnym, kryminalnym podziemiem to ciągłe pasmo sukcesów. E. J. Bristow podkreśla skuteczność czwartej brygady Policji Państwowej, przeznaczonej do walki tylko z tą patologią społeczną, a w szczególności jej kobiecego pododdziału. Pomimo znacznych sukcesów, nie udało się całkowicie wyeliminować zarówno działania nielegalnych lupanarów jak i handlu kobietami. Z danych przytoczonych wynika, iż w samym tylko 1928 r., skazano w Polsce 48 stręczycieli, z czego 17 (30%) było pochodzenia żydowskiego.\nZ kolei w roku 1931 władze polskie ogłosiły (raport przygotowany dla Ligi Narodów) listę 590 handlarzy kobiet, zaangażowanych w dostarczanie "świeżego towaru" do wciąż funkcjonujących - ale już nie pełną parą - domów publicznych Argentyny i Brazylii. Większość osób z tej listy była pochodzenia żydowskiego. Jedna z bardziej spektakularnych afer, miała miejsce pod koniec lat 20-tych. Niejaki Morris Baskin z Brooklynu, urodzony w Polsce, zainicjował w roku 1927 lukratywny proceder przestępczy. Otóż w Nowym Jorku przebywało sporo mężczyzn, których narzeczone znajdowały się wciąż w Polsce. Plan Baskina polegał na zawieraniu przez niego (i jego ludzi) małżeństw per procura w imieniu narzeczonych z USA, na podstawie udzielonych pełnomocnictw. Z aktem ślubu w ręku - poświadczającym obecność męża w USA - świeżo poślubiona małżonka nie miała kłopotów z uzyskaniem w konsulacie amerykańskim upragnionej wizy. Po przyjeździe do USA nie trafiała ona jednakże w objęcia męża, lecz - pod wpływem groźby, a niekiedy przemocy fizycznej i zgwałcenia - do jednego z domów publicznych, których właściciele współpracowali z gangiem. Baskin zdołał pozyskać do przestępczej działalności rabina z podwarszawskiego Wawru, który za 50 USD udzielał małżeństwa per procura, jak również zastępcę konsula amerykańskiej ambasady, nazwiskiem Harry Hall, który zaopatrywał gang we wszelkie niezbędne dokumenty i zapewniał bezproblemowe udzielanie wiz. Po rozbiciu gangu Baskina, okazało się, iż w samym tylko roku 1929, w wawerskim kahale zarejestrowano 15 małżeństw per procura, z osobami przebywającymi w USA.\nE. J. Bristow kilkakrotnie podkreśla w swej pracy, iż Żydzi, w żadnym wypadku, nie byli szczególnie predestynowani do parania się zorganizowanym nierządem. Wskazując na Włochów i Francuzów, cytuje on żydowskiego działacza Bundu Ben Zion Hoffmana, który miał powiedzieć, iż "prawa natury nie czynią różnicy miedzy narodami". Jednakże statystyka, którą E. J. Bristow dosłownie zasypuje czytelnika, przeczy - niekiedy - tak postawionej tezie. Z danych przytoczonych przez E. J. Bristowa, wynika bowiem niezbicie, iż na przełomie XIX i XX wieku, na ziemiach Królestwa Kongresowego, Galicji oraz zachodnich guberni rosyjskich (ziemie przedrozbiorowej Polski) element żydowski zdominował całkowicie zorganizowane podziemie seksualne, a w okresie II Rzeczpospolitej jego udział w tym procederze, był wciąż bardzo wysoki. Opinia powyższa odnosi się do alfonsów, właścicieli domów publicznych oraz handlarzy kobietami. Jeżeli chodzi o "siłę roboczą", o prostytutki, to w tym wypadku udział elementu żydowskiego wahał się w granicach od 20 do 50%, a wiec stanowił mniejszość. Oznacza to, iż większość prostytutek "zatrudnionych" w domach publicznych, prowadzonych zazwyczaj przez Żydów oraz będących przedmiotem niecnych praktyk ze strony żydowskich stręczycieli i handlarzy kobiet, była pochodzenia nieżydowskiego.\nFakt ten - o zasadniczym znaczeniu - wypływa bardzo wyraźnie z przytoczonej przez E. J. Bristowa statystyki, jednakże ani razu nie jest on przedmiotem dogłębniejszej analizy z jego strony. E. J. Bristow kilkakrotnie dotyka związków miedzy żydowskim charakterem zorganizowanego seksualnego podziemia, a wzrostem nastrojów antyjudaistycznych, szczególnie w Europie Środkowo - Wschodniej (wpływ lwowskiego procesu handlarzy kobiet z 1892 r. na antyjudaizm wiedeński i poglądy Hitlera wyrażone w "Main Kampf"), jednakże nie poddaje owej zależności gruntowniejszej analizie. Jest to dotkliwy brak pracy E. J. Bristowa, bo przecież - jak sam podkreśla - pomówienia o zbrodnie rytualne (proces Bejlisa, Hilsnera, tisza-eszlarski) oraz o handel żywym towarem były dwoma głównymi, ulubionymi argumentami antysemitów. O ile pierwsze pomówienie było całkowicie bezzasadne i absurdalne, o tyle drugie miało - jak wykazuje zaprezentowana statystyka - oparcie w rzeczywistości i - jak gdyby - uwiarygodniało pierwszy z zarzutów.\nUchybieniem jest również brak porównania kultury Żydów sefardyjskich z kulturą Aszkenazyjczyków, którzy - znów wynika to z liczb - wydawali się być zdecydowanie bardziej skłonni do parania się zorganizowanym nierządem. Rozwój sieci domów publicznych w Salonikach i Konstantynopolu - o czym była mowa - nastąpił po napłynięciu do tych miast, fali uchodźców żydowskich z Rosji. Podobne zjawisko - zaledwie "muśnięte" przez E. J. Bristowa - możemy zaobserwować na terenie Królestwa Kongresowego, po przybyciu tam dużej liczby Litwaków, co zaowocowało dynamicznym rozwojem sieci domów publicznych, ku zgrozie społeczności polskiej i miejscowych Żydów, ustosunkowujących się do nowych przybyszów raczej niechętnie. W kontekście zależności między wzrostem nastrojów antyjudaistycznych, a zdominowaniem zorganizowanego nierządu przez element żydowski, bardzo wskazanym byłoby gruntowniejsze zgłębienie relacji pomiędzy rosyjskim aparatem represji a owym elementem. Wątek ów, jest poruszony przez E. J. Bristowa dosłownie w kilku zdaniach. Brakuje także rzetelnej analizy charakteru zorganizowanego nierządu - zdominowanego przez Żydów - pod kątem komplementarności funkcji pełnionych przez nich w społeczeństwach, wśród których przyszło im zamieszkiwać. Owa koncepcja, wydaje się być niezwykle trafna w przypadku społeczeństwa polskiego. Agraryzm, gardzącej pieniądzem i handlem szlachty polskiej, sprzyjał "wypełnianiu" przez napływających Żydów "ekonomicznych nisz". Stąd ich liczna obecność wśród bankierów, poborców podatkowych, karczmarzy, młynarzy, zarządców nieruchomości ziemskich, kupców, drobnych handlarzy, rzemieślników. Wydaje się, iż w drugiej połowie XIX wieku ów schemat był ciągle aktualny, o czym świadczy fiasko programu pozytywistów (praca organiczna, praca u podstaw, bogacenie się, tworzenie zrębów kapitalizmu) "odrzuconego" przez społeczeństwo polskie.\nLiczba żydowskich przemysłowców - z końcem XIX wieku - przewyższała tych o rodowodzie polskim. Powstaje pytanie, czy w wypadku zorganizowanego, seksualnego podziemia występuje - sui generis - zwyrodniała mutacja owego "komplementarnego instynktu" Żydów? Tego problemu E. J. Bristow - niestety- nie podejmuje. W książce E. J. Bristowa wielokrotnie pojawia się stacja kolejowa oraz port morski, jako ważne etapy funkcjonowania (rozszerzania się) procederu zorganizowanego nierządu. To właśnie na stacjach kolejowych odbywały się "łowy" na naiwne, łatwowierne, niedoświadczone "odurzone miejskością" kobiety, przybywające z prowincji. W odpowiedzi, organizacje zwalczające nierząd, uczyniły z dworców kolejowych pierwsza "linie obrony", organizując na ich terenie swe agendy, biura, schroniska, itd., których celem było przeciwdziałanie akcjom stręczycieli i handlarzy kobiet. Ów wątek, oddziaływania dynamicznie rozwijającej się sieci połączeń kolejowych, na skalę i charakter zorganizowanego nierządu, również nie został należycie rozwinięty przez autora książki.\nArtur Ziaja O KSIĄŻCE EDWARDA J. BRISTOWA (fragmenty) całość na [http://www.bezuprzedzen.pl/recenzje/bristow.shtml]\nEdward J. Bristow "Prostitution and Prejudice. The Jewish Fight Against White Slavery 1870 - 1939", Schocken Books, New York, 1983\nWysłana - 25 maj 2006 18:24 [zgłoszenie naruszenia]\njej fajne artykuły,\ntrochę mało współczesnych problemów z prostytucją\npolecam szwedzki system prostytucji, założenia całkiem dobre bo ma niby karać korzystających z usług a nie same panie, ale chyba się im nie bardzo sprawdza z tego co wiem,\nnatomiast taka pani ma możliwość wykupienia pana od kary przez przyznanie że pozostają w dłuższej czy krótszej relacji uczuciowej... jakoś tak\nWysłana - 30 czerwiec 2006 21:23 [zgłoszenie naruszenia]\n"pogrom alfonsów" normalnie padlam\nWysłana - 25 luty 2007 13:23 [zgłoszenie naruszenia]\nMałgorzata Kozerawska, Joanna Podolska 2007-01-22\nDziewczęta ładne i młode to w języku handlarzy 'sztuki jedwabiu' albo 'dywany smyrneńskie'. Uderzające piękności - 'krzyże brylantowe' albo 'szkatułki z perłowej macicy'. Brzydkie i niezgrabne nazywa się 'workami kartofli'\nNazywali je polacas. Polski nie było wówczas na mapie Europy, ale większość żydowskich kobiet i dziewczynek (czasem 12-letnich), które trafiły do burdeli Ameryki Południowej, pochodziła z terenów zamieszkiwanych przez Polaków. Stąd hiszpańskie określenie na kobiety z Polski: polacas.\nAle cechą wyróżniającą Cwi Migdal, która zapewniała sukces, jest to, iż wabili ubogie Żydówki, kusząc je wizją ślubu w synagodze'.\nWedług dostępnych danych (Jayme Brener 'Jerusalem Report', 1966) do Brazylii pierwszy statek z młodymi Żydówkami dotarł w 1867 roku.\nW 1907 roku, gdy w wiedeńskich brukowcach pojawiały się najbardziej agresywne ataki na żydowskich rajfurów, przyjechał tam 18-letni wówczas Adolf Hitler. Zetknął się z takim właśnie wykreowanym w stołecznej prasie wizerunkiem Żydów z dzielnicy Leopoldstadt, którzy sprowadzają na złą drogę młode dziewczęta.\nObraz Żydów czerpiących zyski z obrzydliwego występku został utrwalony w świadomości potocznej lat 20. i 30. W propagandzie antysemickiej pojawił się Żyd sportretowany jako szatan pochylony nad aryjską kobietą.\nŻydowskie środowiska miały świadomość, że udział sutenerów pochodzenia żydowskiego w międzynarodowym handlu przynosi hańbę całej społeczności, i podejmowały walkę z tym procederem. Najczęstszą reakcją było wykluczenie nieczystych ze społeczności uczciwych Żydów i całkowity ich bojkot. Polegał on na pozbawieniu ich wszelkich praw, także wejścia do synagogi i pochówku na żydowskich cmentarzach.\nDopiero wielki proces żydowskich stręczycieli w październiku 1892 roku we Lwowie przyciągnął uwagę polskich dziennikarzy.\n'Akt oskarżenia dotyczy 27 Żydów i Żydówek, których wyśledzić i ująć władza zdołała - relacjonował »Kraj «. - Wraz z nimi jawi się kilkadziesiąt ofiar ich handlu, kilkadziesiąt dziewcząt i mężatek w wieku od lat 15 do 23. Nawiasem mówiąc, żadna pięknością nie uderza, ale na każdej niemal maluje się straszliwe zbiedzenie'.\nCztery lata później jawnie antysemicka 'Niwa' z imienia i nazwiska piętnowała żydowskich handlarzy dziewcząt, wskazując źródła ich bogactwa. 'Żadne zbrodnicze rzemiosło nie daje takich dochodów jak handel dziewczętami. Ani fabrykacja banknotów, ani zorganizowane okradanie kas bankowych, ani obrabowywanie sklepów jubilerskich i zegarmistrzowskich nie opłaca się tak sowicie.\ncały art dostępny na [kobieta.gazeta.pl/wysokie-obcasy/1,53581,3859153.html]\nZorganizowana prostytucja i handel kobietami\nWarto przeczytać: Wyszłem z ciała? | Bestia w Kukurykach. | Kontakt | Gwiazda | Tajemniczy obiekt w kosmosie; "dla niektórych to znak końca świata" | Psy wyczuwają duchy | Filmy z duchami zjawiska paranormalne | James Manjackal i koniec świata | New World Order (Nowy porządek świata) RFID | wiedział | kwietniowa żałoba | Polska, Nostradamus, Smoleńsk | TV Gruzji zapowiedział zabójstwa prezydenta Polski | Inedia - Prahlad Jani | Oni tu są!!! | Misja ratowania ziemi - misja faraon | rrk6egq0b11u5y | azteka | KAROLINA MOTYLEWSKA | joanna brodzik | waga kuchenna | KAROLINA | aqua di gio | buty na balety | loreal men expert | tapety na pulpit | SlodkaNutella | faust | smieszne posty | on jest starszy | brak orgazmu | zgwałcić żonę | noname | no name | Biznes


Ekstraklasa: Legia potwierdziła kolejny transfer. Rafael Lopes dołącza do warszawian - Wiadomości - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 29.07.2020 13:57\nWedług informacji sport.tvp.pl Portugalczyk Rafael Lopes odejdzie z Cracovii. Aktualny kapitan "Pasów" może trafić do Legii Warszawa, która szuka wzmocnień w ofensywie. Niewykluczone też, iż napastnik opuści po roku PKO BP Ekstraklasę.\nRafael Lopes (z prawej) trafił do Cracovii w 2019 roku Foto: PAP/Jacek Bednarczyk\nLopes strzelił jedenaście ligowych bramek dla Cracovii\nPortugalczyk był kapitanem drużyny, która sięgnęła po Puchar Polski\nLopes pojawił się w Krakowie przed rozpoczęciem ubiegłego sezonu, mając za zadanie zastąpić najlepszego strzelca "Pasów" Airama Cabrerę. Portugalski napastnik, który w przeszłości był łączony z Wisłą Kraków, poradził sobie z wyzwaniem. Był skuteczny głównie na początku sezonu, łącznie zdobywając dwanaście goli. Zdobył z "Pasami" Puchar Polski i był jednym z czołowych piłkarzy drużyny.\nNiemal dokładnie 2 lata temu rozmawiałem o Rafie Lopesie z moim kolegą @PortuBall (kiedy Lopes miał przejść do Wisły). Opis bardzo dobrze się sprawdził. W kontekście transferu do Legii uważam, że biorąc pod uwagę rynek i warunki, to korzystne uzupełnienie składu. pic.twitter.com/kXBM824LKX\n— Kamil Rogólski (@K_Rogolski) July 29, 2020\nKapitan opuści "Pasy"\nWiosną, po odebraniu kapitańskiej opaski Januszowi Golowi, trener Michał Probierz zdecydował się powierzyć Lopesowi rolę kapitana zespołu. Kontrakt piłkarza z dotychczasową drużyną wygasa w czerwcu 2021 roku, ale niewykluczone, iż Portugalczyk zmieni barwy już tego lata.\nWedług nieoficjalnych informacji sport.tvp.pl Lopes, podpisując aneks do umowy w związku z pandemią koronawirusa, wywalczył sobie możliwość odejścia z Cracovii po zakończeniu sezonu 2019/2020. Piłkarzem zainteresowała się Legia, która szuka wzmocnień w ataku. Dobrze czujący się w grze kombinacyjnej i umiejący grać tyłem do bramki Lopes byłby mile widziany przy Łazienkowskiej przez trenera Aleksandara Vukovicia.\nPierwsze dwa nazwiska które podpiszą z Legią prawdopodobie już w przeciągu paru dni będą :\n🇵🇹 Rafael Lopes 29l. Napastnik\n🇭🇷 Josip Juranovic 24l. Prawy Obrońca\n— Heheszky (L) (@DanielMKTW) July 29, 2020\nWarszawianie chcieliby wydać na nowego snajpera około 300-400 tysięcy euro. Pozyskanie nowego napastnika jest dla mistrza Polski ważne w kontekście gry w europejskich pucharach. Wiosną z urazami zmagali się bowiem Jose Kante i Tomas Pekhart, a Vamara Sanogo na boisko powróci dopiero w 2021 roku. Jedynym napastnikiem "Wojskowych", który był zdrowy przez całą rundę wiosenną, był młodziutki Maciej Rosołek.\nLopes? Czołowy napastnik ligi, myśle ze podobny poziom co Kante. Waleczny, pracujący na całym boisku, pasujący do stylu gry preferowanego przez trenera. Wielu bramek po nim się spodziewać nie będę, dlatego liczyłem na kogoś lepszego, natomiast cena z pewnością zachęca #Legia\n— Bułgarski atleta (@rumcajson) July 29, 2020\nNie jest jeszcze przesądzone, czy Lopes trafi do Legii. Według portalu, piłkarz ma dobrą ofertę z Turcji i może opuścić polską ligę zaledwie po roku występów.\nOstatnia aktualizacja: 31.07.2020 10:16\nChorwacki prawy obrońca Josip Juranović podpisał kontrakt z Legią Warszawa i od 1 sierpnia będzie piłkarzem mistrza Polski. Były kapitan Hajduka Split związał się z "Wojskowymi" trzyletnią umową.\nJosip Juranović zagra w Legii z numerem "2"Foto: materiały prasowe Legii Warszawa\nJuranović ma zastąpić kontuzjowanego Marko Vesovicia\nWcześniej do Legii trafił Filip Mladenović, który przyszedł z Lechii Gdańsk\nTransfer Juranovicia jest odpowiedzią na poważną kontuzję Marko Vesovicia. Czarnogórzec zerwał więzadła krzyżowe w kolanie i do gry wróci dopiero w 2021 roku. Lukę po nim ma wypełnić właśnie dotychczasowy kapitan Hajduka Split.\n- Legia jest zawsze pierwsza i zdobywa trofea oraz gra w eliminacjach do Ligi Mistrzów UEFA. Wiem, że będę reprezentował największy klub w Polsce. Macie mnóstwo kibiców. Są szaleni w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Z niecierpliwością czekam na rozpoczęcie treningów z nowymi kolegami z drużyny - powiedział Juranović po podpisaniu umowy.\nWitamy wśród Mistrzów Polski Josip! 👋\n— Legia Warszawa 👑 (@LegiaWarszawa) July 31, 2020\nChorwacki obrońca, który w barwach Hajduka rozegrał 165 meczów, ma w dorobku dwa występy w pierwszej reprezentacji swojego kraju. Po raz ostatni w narodowych barwach zagrał w 2019 roku w meczu z Gruzją. Zaliczył wówczas asystę przy golu Ivana Perisicia, a w drużynie jego rywali wystąpił m.in. nowy kolega Juranovicia z Legii - Walerian Gwilia.\nW ostatnim sezonie ligowym był podstawowym zawodnikiem i kapitanem Hajduka. Zagrał w 34 meczach, zdobywając dwie bramki i asystując przy trzech kolejnych. Mimo to, Hajduk ukończył ligę na najniższym w historii piątym miejscu, a Juranović zdecydował się odejść z drużyny na rok przed końcem obowiązywania kontraktu.\n- Charakterystyka Josipa Juranovicia: umiejętności techniczne, szybkość i serce do walki, odpowiada potrzebom naszego zespołu. Chorwacki obrońca ma dużo walorów w ofensywie i przychodzi do Legii jako wzmocnienie składu - powiedział dyrektor sportowy Legii Radosław Kucharski.\nJosip Juranović w akcji. https://t.co/pTSRhXUYp8\n— Grzegorz Burzykowski (@G_Burzykowski) July 26, 2020\nNie podano kwoty, jaką mistrzowie Polski zapłacili Hajdukowi. Wcześniejsze medialne spekulacje mówiły o 400-500 tysiącach euro.\nWcześniej warszawianie pozyskali lewego obrońcę Serba Filipa Mladenovicia, który ostatnie 2,5 roku spędził w Lechii Gdańsk.


Kto jest kto (kim) w powiecie (278) – Stanisław Leus - Echo Powiatu Kamieńskiego Echo Powiatu Kamieńskiego Kto jest kto (kim) w powiecie (278) – Stanisław Leus - Echo Powiatu Kamieńskiego\n01-12-2019 » Dziwnów, Golczewo, Kamień Pomorski, Międzyzdroje, Powiat i region\nKto jest kto (kim) w powiecie (278) – Stanisław Leus\nJest to rubryka z której nasz Czytelnik dowie się przedstawianego w nietuzinkowy, wręcz humorystyczny sposób życiorysu, ubranego w zgrabny wesoły zestaw pytań, znanych i mniej znanych VIP – ów z naszego powiatu.\nZapraszam do śledzenia niniejszej rubryki, a co za tym idzie, miłego jej czytania. A nadto życzę naszym Czytelnikom dobrej zabawy.\nStanowisko: Górnik emerytowany. Od niedawna przewodniczący kamieńskiego Koła Rejonowego Emerytów i Rencistów.\nWiek: … 63 szychty! Oj jak ten czas szybko upływa.\nZnak zodiaku: Jedno z moich odwiecznych hobby – Ryby.\nWykształcenie: średnio techniczne. W tym: budowa okrętów oraz eksploatacja złóż węglowych.\nKariera zawodowa: Niedoszły okrętowiec, zakurzony i zabłocony – i to mocno, sztygar.\nStan cywilny: szczęśliwie zajęty już od wielusiu lat.\nMieszka: W lesie zwanym potocznie początkiem Chomina.\nHobby: Oj, jest tego trochę. Że nieco wymienię: wędkarstwo, zbieranie grzybów … wokół mojej posesji (niekoniecznie jadalnych, he – to malusi żart). Jak też by tego było mało, poszukiwanie grzybów w wielu zachodniopomorskich pięknych lasach. Ponadto, współpraca z ludźmi, którzy lubią podobnych przede wszystkim bezinteresownie.\nAuto: Mam Forda Fusiona i Deawoo Lanosa. Ale najbardziej cieszę się z posiadania dwukołowej Yamahy 500. Oj, jak świetnie jest poczuć podczas jazdy ten wiatr.\nUlubiony kolor: Wszystkie wesołe czyli jasne. Myślę, że to jest jasne.\nUlubiony typ kobiety: Szczupła blondynka o długich zgrabnych nogach. A i widocznym biuście. Po prostu, oryginalna kobieta z… wysoką emeryturą oraz małymi wymogami. Taki to niby cud – ideał byłby.\nWady i zalety u siebie: Wada – marzyciel (oczywiście nie ten znany jakby Dyzio Marzyciel). Zaleta – zaprzestałem ufać politykom.\nWady i zalety u innych: Odwrotne niż powyżej.\nPlany na bieżący rok: Bez względu na czasy w jakich żyjemy, być zawsze przede wszystkim Człowiekiem. No i po prostu KOCHAJMY SIĘ.\nŻyczenia dla siebie i innych: Oczywiście wszystkim wszelkiego dobra i zdrowia . Jak też wszelkiej pomyślności. I w miarę szczęśliwego życia. Najlepiej bez zbędnych trosk.\nStrona główna » Kto jest kto (kim) w powiecie (278) – Stanisław Leus


Wodny teatr lalek w Hanoi | INTO passion\nOn czerwca 3, 2013\nTaniec lalek na wodzie to jedno z ciekawszych wydarzeń kulturalnych w Hanoi w Wietnamie. To co wyróżnia to przedstawienie od tradycyjnych teatrów lalkowych to fakt, że zamiast sceny wykorzystywane jest lustro wody, a lalki są sterowane przez niewidocznych dla widzów aktorów.\nTeatr lalek powstał ponad 1000 lat temu w delcie Rzeki Czerwonej i ta tradycja zachowała się do dnia dzisiejszego. Powstał z tradycji plebejskiej, ale przez wszystkie lata obronił się i zdecydowanie stał się kulturalną wizytówką Wietnamu. Oczywiście wodny teatr lalek różni się od tradycyjnego przedstawienia, nie tylko ze względu na treść, czy budowę lalek, ale przede wszystkim scenę stanowi woda – jeziora, stawy, czy rzeki. Początkowo przedstawienia odgrywane były na jeziorach i bagnach, była to raczej tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie, nie używano do tego profesjonalnych narzędzi a scenografię stanowiło otoczenie i znajdująca się tam roślinność.\nNa początku XX wieku wodny teatr lalek był bliski zaniknięcia. Ożył na nowo dzięki francuskiej organizacji, która wsparła go nowymi lalkami i nową techniką.\nTematem przedstawień są przede wszystkim sceny z życia wsi. Na wodnej scenie często pojawiają się także motywy lwów, smoków, czy jednorożców, a także wiele innych bajkowych motywów. W każdym przedstawieniu bierze udział około 100 lalek. Umiejętność operowania lalkami aktorzy nabywają przez całe życie, dlatego ten zawód przypisuje się przede wszystkim mężczyznom. Każda lalka waży od 5 do 15 kg, dlatego sekret operowania postaciami tkwi nie tylko w sile, ale też w wieloletnich umiejętnościach i doświadczeniu.\nWodny teatr lalek w Hanoi pokazuje jak w ciekawy sposób można połączyć tradycję z nowoczesnym przedstawieniem. Będąc w Wietnamie zdecydowanie nie możemy pominąć tej kulturalnej atrakcji turystycznej!\nAnna Matyjewicz wodny teatr lalek Hanoi kultura w Hanoi


Królewskie kolczyki z sułtanitami\n» Królewskie kolczyki z sułtanitami\nKrólewskie, niezwykłe, zmysłowe kolczyki z sułtanitami.\nWspaniałe, bogato zdobione kamieniami o zróżnicowanym szlifie, kolczyki wieczorowe. Wykonane z dbałością o każdy detal. Zdobione wysokiej klasy cyrkoniami w szlifie bagietkowym i gruszki oraz okrągłym. Zdobione także wspaniałymi Sułtanitami (kamienie wielokrotnie w ciągu dnia zmieniające barwę, od jasnej oliwki przez głęboką zieleń i herbaciany topaz do pomarańczowej czerwieni). Wykonane ze srebra próby 925 rodowanego (efekt platynowy, nie patynują, nie utleniają się).\nKolczyki są okazałe, zapierające dech, nie można przejść obojetnie koło takiego skarbu. Mamy jedną jedyną parę. Zatem są również unikatowe.\nKolczyki współczesne, inspirowane światowymi markami biżuteryjnymi oraz wzorami art deco.\nBiżuteria ma wygodne zapięcia typu włoskiego - nie do zgubienia.\nWymiary kolczyków 7,5 cm x 1,0 cm x 2,5 cm


Flexofytol, kaps.miękkie,180 szt - Regeneracja chrząstki stawowej - Kości, stawy, mięśnie - Bez recepty - Apteka internetowa MEDEST\nFlexofytol, kaps.miękkie,180 szt\nwypadanie włosów, zestawy, pharmaceris e, siwienie włosów, witaminy, żywienie specjalistyczne, fluidy intensywnie kryjące, drinki odżywcze, resource, pharmaceris f, makijaż, rzuć palenie, pharmaceris h, ochrona przed słońcem, pharmaceris a, driniki odżywcze, łupież\nCena: 199,29 pln\nSuplement diety Flexofytol - biologicznie zoptymalizowany ekstrakt z Curcuma longa.\nemulgator: polisorbat 80, składnik otoczki: żelatyna, substancja utrzymująca wilgoć: glicerol, biologicznie zoptymalizowany ekstrakt z Curcuma longa standaryzowany na obecność 42mg kurkuminy, regulator kwasowości: kwas cytrynowy, barwniki: dwutlenek tytanu, kwas karminowy, tlenki i wodorotlenki żelaza.\n1 kapsułka zawiera: ekstrakt z Curcuma longa 46,7mg (w tym: kurkumina 42mg).\n2 kapsułki zawierają: ekstrakt z Curcuma longa 93,4mg (w tym: kurkumina 84mg).\n4 kapsułki zawierają: ekstrakt z Curcuma longa 186,8mg (w tym: kurkumina 168mg).\nZalecane spożycie: początkowo: dla dzieci w wieku 6-12 lat: 2 kapsułki rano przez 1 miesiąc; powyżej 12 roku życia: 2 kapsułki rano i 2 kapsułki wieczorem przez 1 miesiąc. Podtrzymująco: dla dzieci w wieku 6-12 lat: 1 kapsułka rano; powyżej 12 roku życia: 2 kapsułki rano.\nSkonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą w przypadku przyjmowania antykoagulantów (środków przeciwzakrzepowych).\nNie stosować u kobiet w ciąży, karmiących i dzieci poniżej 6 roku życia.\nTokovit E 200 natural, kaps.elast., 60 szt


Nowy "gang" w Biedronce, sklep rusza z kolejną akcją. Wielu klientów czekało na ten moment | WawaINFO\nŹródło: wikipedia.org.pl, autor: Artur Andrzej, https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Gda%C5%84sk_ulica_Pomorska_24_%28Biedronka%29.JPG/800px-Gda%C5%84sk_ulica_Pomorska_24_%28Biedronka%29.JPG, CC0 1.0, https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.pl\nBiedronka znów zaskakuje swoich klientów. Tym razem chodzi o nowe maskotki Akcja marketingowa to odpowiedź na tęsknotę klientów za "Świeżakami" i ich późniejszą wersją - "Słodziakami". Zapasy tych ostatnich wyczerpały się pod koniec listopada 2019 roku.\nBiedronka: "Fajniaki" w natarciu\nBiedronka zapowiada kolejną serię swoich maskotek. Jak podaje portal wiadomoscihandlowe.pl, w czwartek 27 sierpnia do sklepów trafią nowe książki i maskotki. Po Świeżakach i Słodziakach przyszedł czas na Fajniaki. Na razie Biedronka przedstawiła klientom swoją nową ofertę w tajemniczych, bajkowych spotach reklamowych. Udało się jednak ustalić, jak będzie wyglądała nowa kolekcja pluszaków.\nLepiej kupić mieszkanie, czy wynajmować? Jakie jest wasze zdanie?Czytaj dalej\nBiedronkowi spece od PR-u wiedzą, że " bycie eko" to ważna rzecz i niesłabnący trend. Od 2016 roku gadżety oferowane przez portugalski dyskont cieszą się sporą popularnością. Sieć dobrze o tym wie, dlatego lada moment wprowadzi do swoich sklepów nowe maskotki. Akcji towarzyszy hasło "Bycie eko jest fajne!" - stąd nazwa: "Fajniaki". Kolejna książka ma dotyczyć ekologii i wpływu człowieka na zmiany klimatu oraz przyrodę. Maskotki to zatem drzewo, słońce, zwierzęta czy chmura. Biedronka nie pozostaje obojętna na aktualne problemy - w kolekcji znalazł się nawet pluszak przedstawiający smog.\nChmurka Celinka i Smog Stefek\nW kolekcji znajdą się następujące maskotki: Chmurka Celinka, Dąb Dyzio, Drzewo Dobromir, Foka Frania, Jarzębina Julka, Kropla Ksenia, Piesek Piotruś, Słońce Sonia, Smog Stefek oraz Ważka Wiola. Maskotki i książki będzie można odbierać w sklepach do 2 grudnia 2020 r. lub do wyczerpania zapasów.\nBiedronka wtf https://t.co/Jrqqdad9c1\n— Mateusz (@mbodziany) August 26, 2020


robert zych - Bonito\nKlient w centrum uwagi. Jak szefowie mogą budować pozytywne doświadczenie w zespołach obsługi. Audiobook\nwydawnictwo: OnePress, rok wydania: 2018, nośnik: CD\nPozyskanie i utrzymanie prawdziwie dochodowego klienta to marzenie każdego szefa sprzedaży. Zdobycie takiego klienta jest rzeczą trudną i bardzo pracochłonną. O ileż łatwiej zainteresować nową propozycją osobę, która już wcześniej coś u nas kupiła! Oczywiście tylko wtedy, gdy ta osoba jest zadowolona z dokonanego zakupu or...\n49,90 28,44 zł\nGen sprzedawcy. Jak obudzić w sobie wrodzone umiejętności handlowe. Wydanie II rozszerzone. Audiobook\nwydawnictwo: OnePress, rok wydania: 2016\nRęce, głowa i serce sprzedawcy„Ja nie potrafię, nie lubię sprzedawać” — tak mówi wielu z nas. Często także ci, którzy z oferowania innym produktów czy usług uczynili sposób na życie. Znamy narzędzia, potrafimy się nimi posługiwać, jednak nie jesteśmy przekonani albo do oferty, ...\nDbaj o niego jak o źrenicę oka swego! Pozyskanie i utrzymanie prawdziwie dochodowego klienta to marzenie każdego szefa sprzedaży. Zdobycie takiego klienta jest rzeczą trudną i bardzo pracochłonną. O ileż łatwiej zainteresować nową propozycją osobę, która już wcześniej coś u nas kupiła! Oczywiście tylko wtedy, gdy ta osoba ...\nLider sprzedaży Jak angażować handlowców w aktywną sprzedaż. Płyta\n54,99 31,34 zł\nTa książka to poradnik dla lidera. Pomoże Ci zbudować dobre relacje z zespołem ? tak, by rósł i rozkwitał, a nie grzązł we wzajemnych pretensjach, animozjach i chorej rywalizacji. Zobaczysz też, jak stosować szeroko omówioną w tej książce strategię opartą na typologii, która pozwoli Ci wypracować najlepsze podejście do każ...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 12.02.2021 11:17)\n"Homilie ślubne" ks. Roberta Zycha można określić mianem podręcznika życia małżeńskiego. Walorem tej książki jest nie tylko wielka liczba przykładów zaczerpniętych zarówno z osobistych doświadczeń Autora, jak i z literatury, lecz także konkretne i co trzeba podkreślić bardzo ambitne propozycje przedkładane osobom ślubujący...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 05.05.2020 22:23)\nRęce, głowa i serce sprzedawcy ?Ja nie potrafię, nie lubię sprzedawać? ? tak mówi wielu z nas. Często także ci, którzy z oferowania innym produktów czy usług uczynili sposób na życie. Znamy narzędzia, potrafimy się nimi posługiwać, jednak nie jesteśmy przekonani albo do oferty, albo do samych siebie. Dodatkowo czujemy, że ...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 29.04.2019 21:38)\nZ menedżera w coacha Myślą przewodnią tej książki jest przekonanie, że podstawowym zadaniem coachingu on the job jest pomoc podopiecznemu w zrealizowaniu celu, który sam sobie wyznaczył. Głęboko wierzymy, że nasi pracownicy mają lepszą od nas, szefów, intuicję co do tego, co powinni w sobie zmienić i nad czym pracować. Rol...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 07.09.2020 18:17)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 01.02.2021 00:18)\nwydawnictwo: Poradnia K, rok wydania: 2014, oprawa: twarda z obwolutą\n„Gen sprzedawcy to doskonałe kompendium wiedzy każdego aktywnego handlowca. Autor przypomina najważniejsze umiejętności sprzedażowe, sposoby na skuteczne pozyskiwanie klientów, rozpoznawanie i zaspokajanie ich potrzeb, budowanie długotrwałych relacji oraz kompleksowe prowadzenie szeroko pojętej sprzedaży. Całość wspa...


Galwiecie dziękują – Gołdap – goldap.org.pl\n13 grudnia 2012 13 grudnia 2012 redakcja\nZabiegi o rewitalizację wsi Galwiecie zaczęły się kilka lat temu, jeszcze w poprzedniej kadencji samorządów. Najpierw starała się o to ówczesna dyrektorka tutejszej Szkoły Podstawowej – Teresa Żyżyk. Potem dużą rolę odegrały zabiegi radnego Jana Stecia i akceptacja Rady Miejskiej.\nChociaż inwestycji pewnie by nie było, gdyby nie możliwość pozyskania środków z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Problem stanowilo to, komu przeznaczyć administrowanie nowymi obiektami i podjął się tego gołdapski Dom Kultury. Toteż uroczyste otwarcie, które miało miejsce w czwartek, poprowadziła dyrektor Marta Jurgiełan. Wstęgę przecięli: marszałek Jarosław Słoma, burmistrz Marek Miros, przewodniczący Wojciech Hołdyński, sołtys Andrzej Borowik i wykonawca robót Ryszard Paulukanis. Oni też potem zabrali głos, przy okazji marszałek wręczył sołtysowi komplet piłek do gier zespołowych, natomiast uczniowie przygotowali program artystyczny. Na ręce Jana Stecia radni przekazali kosz na śmieci, bo tej ważnej rzeczy akurat brakowało w nowym przybytku.\nNowy obiekt to nie tylko sala do imprez, kuchenka i sala komputerowa, ale również zewnętrzna infrastruktura sportowa, z której będą korzystali uczniowie tutejszej podstawówki.\nNa uroczystość gospodarze przygotowali duży tort z napisem „Galwiecie dziękują”.\nCiepła recenzja „Passion”\n5 komentarzy do “Galwiecie dziękują”\n13 grudnia 2012 at 19:07\nTo była naprawdę bardzo miła impreza i galwiecianie są wdzięczni wszystkim którzy przyczynili się do tego ze dziś można było ten obiekt otworzyć.\nPrzykro tylko, że do głosu dorwala się pani Teresa Żyżyk, zwłaszcza że nikt jej o to nie prosił. Ale zrozumiałe, ze próbowała w ten sposób poprawic swoja pozycję przed przyszłymi wyborami. Niestety, pani Żyżyk, nie ma pani na to szans bo ludzie we wsi pamiętają pani zachowanie wtedy kiedy była pani dyrektorką szkoły a także jak pani traktowała mieszkańców już po swoim odejściu. Pani już dziękujemy.\nA całkiem miłe było wystapienie naszego sołtysa.\n14 grudnia 2012 at 10:37\nI ani słowa o starościnie… A tak znamienity był jej wkład 🙂\n14 grudnia 2012 at 15:29\nWarto przy okazji podkreślić wkład w to przedsięwzięcie Macieja Kordjaka. W różnych aspektach – także dotyczących procedur aplikacyjnych.\n15 grudnia 2012 at 00:28\n„Starościna” czyli wicestarosta siedzi w trzecim rzędzie, zła jak osa i robi dobrą minę do złej gry, że tak daleko ją posadzili:)\n15 grudnia 2012 at 20:25\nNależało się to Galwieciom. A niektóre opinie są bez sensu.


Jesteś tutaj: Home / Raymond Weil\n02.01.2015 przez Redakcja\nNa cześć założyciela firmy Raymond Weil, powstała specjalna limitowana seria Maestro, w której skład wchodzi 100 egzemplarzy ze stoperem opakowanych w 45-milimetrowe koperty wykonane z różowego złota. Pod deklem z szafirowego szkła pracuje kaliber RW 1926 z automatycznym naciągiem, …\nKategoria: Aktualności, Modele zegarków Tagged: Raymond Weil\n11.09.2014 przez Redakcja\nJeden z najbardziej znanych modeli marki Raymond Weil, czyli Nabucco po raz pierwszy pojawia się w wersji z ceramicznym pierścieniem. Na nowo zaprojektowana została nie tylko koperta, ale także tarcza i wspomniany pierścień. W modelu Nabucco Rivoluzione II zastosowano nowoczesne materiały: …\n18.07.2014 przez Redakcja\nKlasyczny, damski model Freelancer ma na tarczy okno, przez które widać część balansu. Z antracytową tarczą, na której widać wskazania godzin, minut i sekund, ładnie kontrastują diamentowe indeksy godzinowe i pierścień wysadzany brylantami (66 brylantów). Zegarek opakowany jest w …\nRaymond Weil Freelancer Chronograph\n20.06.2014 przez Redakcja\nMarka Raymond Weil pokazała ostatnio model Freelancer Chronograph, czyli nową wersję swojego Freelancer'a opakowaną w 45-milimetrową tytanową kopertę. W środku pracuje sprawdzony kaliber ETA/Valjoux 7750 z automatycznym naciągiem i stoperem. Aby ułatwić odczyt wskazań stopera, tarcze …\nRaymond Weil: Elie Bernheim nowym dyrektorem generalnym marki\n25.04.2014 przez Redakcja\nOd 8 kwietnia br. nowym dyrektorem generalnym firmy Raymond Weil jest Elie Bernheim, wnuk Raymond'a Weil'a, czyli założyciela firmy. Z rodzinną marką E. Bernheim związany jest od 2006 roku (po zakończeniu Ecole Hôtelière de Lausanne) i do tej pory odpowiadał za globalną strategię firmy …\nKategoria: Aktualności, Biznes Tagged: Raymond Weil\nRaymond Weil: Nie żyje założyciel firmy\n29.01.2014 przez Redakcja\n26 stycznia br., w wieku 87 lat zmarł Raymond Weil, twórca i prezes honorowy marki noszącej jego imię. Założona w 1976 roku w Genewie firma Raymond Weil od początku swego istnienia odzwierciedlała także drugą pasję R. Weila, czyli muzykę (marka nadal wspiera finansowo różne konkursy …\n17.12.2013 przez Redakcja\nJedną z najnowszych propozycji marki Raymond Weil dla kobiet jest utrzymany w czerni model Freelancer Lady Urban Black. Zegarek ma 38-milimetrową stalową kopertę pokrytą czarną powłoką PVD i pierścień oraz uszy wysadzane brylantami. W zegarku zastosowany został kaliber RW4200 z …\nRaymond Weil: W całości w czerni\n22.07.2012 przez Redakcja\nPo raz pierwszy model Freelancer pojawił się w całkowicie czarnej wersji, czyli jako Freelancer Urban Black. Ten modny czasomierz opakowany jest w 42-milimetrową stalową kopertę pokrytą czarną powłoką PVD, do której dopasowany został miękki pasek uszyty ze skóry cielęcej. Jako napęd …\nRaymond Weil: Stoper z widokiem\n24.06.2012 przez Redakcja\nPochodząca z Genewy marka Raymond Weil oferuje m.in. zegarki inspirowane słynną włoską operą Nabucco. W tym roku, do kolekcji Nabucco dołączył model Nabucco Cuore Vivo, który pochodzi z limitowanej serii obejmującej 400 egzemplarzy. Zegarek opakowany jest w kopertę wykonaną ze stali i …


> Historia świata Crossout : MMOMOC.pl : Artykuły, guides świata gier MMO : Polski portal gier ONLINE\nHistoria świata Crossout : 2015-07-23\nPostapokaliptyczny świat, zniszczony przez pandemię zabójczego wirusa i uboczne skutki zbyt rozległego rozwoju technologicznego, to miejsce, toczyć się będzie rozgrywka Crossout. W tak ekstremalnych warunkach, na kompletnie zdewastowanym i zdegenerowanym terenie, gracze przetestują swoją kreatywność, zręczność oraz umiejętności tworzenia i ulepszania śmiercionośnych pancernych pojazdów, głównej broni w walce o przetrwanie. Ich budowa to nie wybór – to konieczność, aby przeżyć w trawionym zepsuciem świecie. W 2021 roku tajemnicza epidemia wirusów przeszła przez całą planetę. Nazwano ją Crossout. Ludność we wszystkich krajach na całym świecie zaczęła wymierać w alarmującym tempie. Tych, którzy nie umarli w ciągu pierwszych kilku dni, torturowały halucynacje oraz niewyobrażalne bóle głowy. Źródło choroby nigdy nie zostało wykryte, a miasta, które kiedyś tętniły życiem, stały się opustoszałą pustynią z ledwie garstką ocalałych. Media spekulowały o różnych możliwościach wybuchu epidemii. Niektórzy przekonywali, że promieniowanie telefonów komórkowych i telewizorów zostało skażone przez terrorystów za pomocą nowego technologicznego wirusa. Inni z kolei wysunęli tezę, że to atmosfera została skażona obcym wirusem na skutek zderzenia dużym meteorytem. A może zbyt duży skok technologiczny, który miał stworzyć nowy typ ludzkości?\nKażda lokacja w Crossout przedstawia cześć nowej historii świata. Mapa “Bridge” pokaże graczom, co wydarzyło się podczas kilku pierwszych dni katastrofy. Panica, zbliżający się koniec, barykady i znaki “Zakaz wstępu”. Na innych mapach gracze zobaczą rozkład wszystkiego, co zbudowano przed pandemią, oraz to, jak ocalała garstka ludności adaptuje się do nowej rzeczywistości.\tFacebook\nNiestety fizyka z GF