Pompa ciepła w systemie biwalentnym, Podwójne źródło ciepła - LivingRoom24\nWydawać by się mogło, że wspólna praca łączonych źródeł ciepła nie ma swojej nazwy. Jest to jednak błędne przekonanie. Łączony system, gdzie pracuje np. pompa ciepła i kocioł grzewczy nazywamy bowiem systemem biwalentnym. Specjaliści wyróżniają kilka rodzajów systemów pracy źródeł ciepła.\nW pierwszej kolejności należy wyjaśnić znaczenie terminu „system monowalentny”. To system, w którym pompa ciepła jest jedynym urządzeniem pokrywającym całkowite zapotrzebowanie na energię cieplną. Systemu monowalentnego nie możemy stosować wszędzie. Jego poprawne działanie i możliwość zastosowania wynikają z Obliczania Zapotrzebowania na Ciepło (w skrócie OZC). Maksymalna temperatura w tym systemie na odbiorniku (np. grzejniku) wynosi 55oC.\nWśród systemów biwalentnych wyróżniamy trzy rodzaje: alternatywny, równoległy – monoenergetyczny i częściowo równoległy. We wszystkich tych systemach pracują dwa urządzenia grzewcze, choć ich działanie rożni się nieco od siebie. System biwalentny alternatywny działa na zasadzie zamiany źródeł ciepła. Pompa ciepła pokrywa tylko zapotrzebowanie, jakie zostało określone w obliczeniach OZC. Chodzi tu przeważnie o temperatury ujemne: jeśli pompa ma punkt wyłączenia zaprogramowany na np. - 8oC, po przekroczeniu tej temperatury następuje jej wyłączenie, a funkcję źródła ciepła przejmuje kocioł grzewczy. W tym systemie możemy zastosować kocioł gazowy lub olejowy. Wynika to z faktu, że zasilanie tego systemu jest ograniczone maksymalnie do temperatury 90oC.\nSystem biwalentny równoległy działa bardzo podobnie. Pompa ciepła może pracować do określonej w OZC temperatury, np. - 8oC, a po przekroczeniu tej temperatury drugie źródło ciepła włącza się. Od punktu włączenia drugiego źródła energii oba urządzenia pracują w tym samym czasie – ciepło zapewnia i pompa ciepła, i kocioł grzewczy. W przypadku, gdy drugim źródłem ciepła jest grzałka elektryczna, mamy do czynienia z systemem biwalentnym równoległym monoenergetycznym. Układ ten pracuje w systemie 70-50, co oznacza, że maksymalna temperatura systemu wynosi 70oC, a maksymalna temperatura powrotu instalacji - 50oC. Jest to najpopularniejszy system spośród systemów biwalentnych.\nTrzecim systemem biwalentnym jest system częściowo równoległy. Podobnie jak w dwóch poprzednich systemach, pompa pracuje do określonej w OZC temperatury. Po jej osiągnięciu włącza się drugie urządzenie (kocioł grzewczy olejowy lub gazowy). Obniżenie temperatury o kolejne stopnie powoduje wyłączenie się pompy ciepła (jest to wspomniana wcześniej temperatura punktu biwalentnego, wyłączenia pompy ciepła). Od tego momentu obciążenie grzewcze przejmuje w całości kocioł grzewczy. Ten układ pracy stosowany jest przy temperaturze zasilania systemu do i powyżej 60oC.\nDobór pompy ciepła powinien być oparty na dwóch uwarunkowaniach:\n• obniżająca się temperatura powietrza zewnętrznego implikuje wzrost zapotrzebowania ciepła budynku;\n• obniżająca się temperatura źródła ciepła implikuje obniżenie się mocy cieplnej pompy ciepła.\nW monoenergetycznym systemie pracy pompa ciepła dostarcza od 85 do 95% wymaganego ciepła. Elektryczne źrodło ciepła uzupełnia braki. Takim źródłem może być wbudowany przepływowy podgrzewacz elektryczny (grzałka) lub elektryczny kocioł grzewczy. Moc grzewcza pompy ciepła jest zmniejszona, ale również niższa jest cena inwestycji. Koszt eksploatacji może być wyższy, gdy energia zużywana przez pompę ciepła przekroczy 15%.\nPompa ciepła w biwalentnym równoległym systemie pracy może dostarczyć między 60 a 80% potrzebnej energii cieplnej. Poprawne działanie tego systemu zależy w dużej mierze od rewelacyjności mocy grzewczej drugiego źródła ciepła.\nW biwalentnym alternatywnym trybie pompa ciepła dostarcza również 60-80% wymaganego ciepła. Pozostałe 20-40% dostarcza nieelektryczne źródło ciepła. Ten zmienny tryb pracy jest najbardziej przydatny w modernizowanych obiektach, które mają niższy standard energetyczny i wyższą temperaturę roboczą instalacji.\nKażdy z trybów eksploatacji pompy ciepła ma swoje odrębne zastosowanie. Biwalentny tryb monoenergetyczny znajduje zastosowanie w nowych budynkach niskoenergetycznych. Warto pamiętać, że mamy możliwość przyjęcia niższych założeń: przy mniejszej mocy grzewczej pompy ciepła otrzymamy niższe koszty zakupu, a mniejsze dolne źródło ciepła możemy zastosować, gdy np. nie dysponujemy zbyt dużą ilością miejsca.\nRównoległy biwalentny system możemy stosować przy modernizacjach systemu grzewczego. Posłużenie się tym systemem jest również możliwe, gdy standard energetyczny budynku i podwyższone temperatury robocze instalacji nie pozwalają na pracę pompy ciepła w trybie monowalentnym lub biwalentnym monoenergetycznym.\nSystem biwalentny alternatywny ma zastosowanie głownie przy modernizacjach systemów grzewczych, przy zachowaniu w budynku dotychczasowego źródła ciepła. Dzięki temu, bieżące zapotrzebowanie na ciepło pokrywa zasilanie pompą ciepła, a skutki niższych temperatur zewnętrznych są niwelowane przez dotychczasowe źródło ciepła.\nWadą pracy biwalentnej jest przede wszystkim większe niż w przypadku pracy monowalentnej zużycie energii z konwencjonalnego źródła. Jednocześnie stanowi to pewnego rodzaju zaletę: wyższe koszty eksploatacji wiążą się z niższymi kosztami zakupu pompy, która może mieć mniejszą moc niż w przypadku systemu monowalentnego. Obliczeniowa temperatura zewnętrzna, jaką przyjmuje się do OZC, to - 20oC. Jest to wielkość obowiązująca na terytorium niemal całej Polski, jednak w praktyce tak silne mrozy nie trwają długo, a przez większość sezonu grzewczego nie wykorzystujemy nawet 50% mocy instalacji.\nNajlepszą więc metodą na ustalenie optymalnych wymagań dla systemu biwalentnego jest analiza panujących w danym miejscu warunków klimatycznych oraz porównanie kosztów zakupu i eksploatacji inwestycji w rożnych wariantach. Ważne, aby brać pod uwagę godzinowy odczyt temperatury, gdyż sezonowa lub miesięczna średnia da nam niezbyt dokładne informacje o rozkładzie temperatur. Taki pomiar okaże się pomocny podczas ustalania czasu, przez jaki będzie musiało pracować drugie źródło ogrzewania oraz wysokości wiążących się z tym kosztów.


6 najczęściej zadawanych pytań (na 800 filmów) - Skutecznie.Tv | video przepisy na proste, smaczne i szybkie w przygotowaniu dania\n6 najczęściej zadawanych pytań (na 800 filmów)\nby MaGda on 25 sierpnia 2013 z 13 komentarzy\nFilmik z okazji 800 filmów na YT. Totalnie NIE-kulinarny, ale zainteresowanych zapraszam:)\n6 najczęściej zadawanych przez Was pytań.\nPs. Dziękuję, że do mnie zaglądacie.\nPytania kierowane do Pani,jako “prywatne” proszę traktować jako “od kuchni”‘\nNapewno ludzie potrzebują takich pytań i odpowiedzi jeśli się kimś interesują/oczywiście w dobrym tego słowa znaczeniu/To jeszcze bardziej ludzi zbliża.Ponieważ Pani jest prawie idealna to każde pytanie i odpowiedż interesuje.Jest Pani Super kobietą,inteligentną i sympatyczną.Proszę dalej odpowiadać na pytania internautów.\n7 kwietnia 2015 | Odpowiedz\n…..to ponownie ja,czy nie zastanawialas sie nad otwarciem wlasnej “knajpki” u Magdy !…..Twoje zdolnosci kulinarne\nsa fantastyczne…..pozdrowienia,…all the best ! Rafal\nZastanawiałam się kiedyś i to nie raz, ale na razie chyba odpada, bo raz, że nie kończyłam szkoły gastronomicznej (to tylko domowa twórczość), a dwa: musiałabym się totalnie przebranżowić, więc czasowo i logistycznie to odpada:) Ale bardzo dziękuję za miłe słowa, traktuję je jako komplement -DZIĘKI:)\n8 kwietnia 2015 | Odpowiedz\n……..Magda,…..zaden komplement !!!…..Twoj cooking show jest wspanialy,musisz to rozwijac…..best of luck ! Ralph\n27 sierpnia 2013 | Odpowiedz\nA ja obstawialam, ze jest Pani nauczycielka, tudziez szkoleniowcem w jakiejs firmie 🙂 Uwazam, ze pieknie sie Pani wyslawia i dba o poprawna polszczyzne (co jest dzis niestety cecha/umiejetnoscia zanikajaca). A do tego ma Pani dar tlumaczenia jak przyslowiowej “krowie na rowie”, co sprawia, ze z Pani pomoca nawet najwiekszy kulinarny melepeta ugotuje cos pysznego.\nO Pani pomyslowosci i smaku prezentowanych potraw juz nie wspomne, bo po co pisac rzeczy oczywiste 🙂 Dziekuje za tego bloga!\nPani Magdo, dzięki Pani zacząłem regularnie przygotowywać obiady, a także inne posiłki dla rodziny i wychodzi mi to całkiem nieźle. Żona i syn są zachwyceni. To, co Pani nam prezentuje i proponuje, to nie jest tylko talent od Pana Boga, ale jest to wręcz charyzmat. Chciałbym Pani podziękować za to, że Pani propozycje kulinarne wprowadzają dużo pokoju i radości w mojej rodzinie, a ja (chociaż facet) odkryłem w sobie nową pasję. Do tego jeszcze ta Pani przesympatyczna i zarazem skromna osobowość oraz uroda … Wielkie gratulacje i pozdrowienia dla Pani oraz męża i synków.\nJest Pani miłą,ciepłą,sympatyczną osobą którą z przyjemnością się słucha i ogląda.Pozdrawiam…\nNo to prawda też tak myślałam że pracuje Pani w zawodzie kulinarnym:) ale Bardzo mi się podoba prowadzenie tego bloga i proszę o WIĘCEJ:) Pozdrawiam 🙂\nPani Madziu jeśli jest się sporadycznie na jakimś blogu kulinarnym to nie interesuje nas nic prócz przepisu, natomiast ja odwiedzam Pani bloga systematycznie dzień w dzień i jest już Pani jak członek rodziny. Bardzo mnie zainteresował ten filmik- genialny pomysł! Jestem jedną z wielu odwiedzających, myślących iż Pani z zawodu ma coś wspólnego z kuchnią i to przez duże K. Fajnie jest się dowiedzieć o Pani czegoś więcej!Podziwiam synusiów i wielkie dzięki dla Pani Męża – duże wsparcie,lubię też dział Męskim Okiem:-)Powiem Pani ze czasem mam ochotę zadać Pani kulinarne ale banalne (dla innych) pytanie lecz krępuję się. Czy jest jakaś możliwość by zadawać je bezpośrednio do Pani? Serdecznie Panią i Pani rodzinę pozdrawiam, dziękuję za przepisy podane w jasny sposób. To co Pani robi jest wspaniałe!\nPo pierwsze dziękuję za ciepłe słowa. Jak pisałam poniżej, zawsze mnie nieco peszą, ale i dają radość, bo widzę, że to, co robię ma sens nie tylko dla mnie:) Cieszę się, że przepisy się przydają!\nCo do pytań, myślę, że nie ma głupich, serio, i myślę też, że mogłaby się Pani zdziwić, że akurat Pani pytanie (i odpowiedź na nie) przyda się wielu osobom:) Stąd idea komentowania pod przepisem jest taka fajna:) Jeśli jednak jest potrzeba zadania pytania bezpośrednio, to chyba najlepiej skorzystać z Facebook’a (http://www.facebook.com/Gotuj.Skutecznie.Tv) lub z YouTube (http://www.youtube.com/SkutecznieTv). Oba umożliwiają opcje wysłania wiadomości prywatnych i ja je czytam oraz odpowiadam, jak tylko do mnie trafią:)\nno dla mnie jestes najlepsza kochana !!! nie wyobrazam sobie gotowania bez tego blogu !!!! dziekuje bardzo 🙂 Julia\nDziękuję. Powiem serio, że zawsze mnie peszą takie słowa, ale z drugiej strony sprawiają ogromną przyjemność, bo to ogromnie satysfakcjonujące, gdy to, co robisz przydaje się aż tak wielu osobom:) To szalenie motywuje i za to raz jeszcze dziękuję:)\nA ja myślałam, że jest Pani dietetyczką ;p lub pracuje Pani w zawodzie podobnym ;p


"Złota Piłka" z Dębna w rękach najlepszego piłkarza na świecie w 2020 r. - Urząd Miejski w Dębnie\n14 sty 2021 Drukuj\n"Złota Piłka" z Dębna w rękach najlepszego piłkarza na świecie w 2020 r.\nZawodnicy Uczniowskiego Klubu Sportowego w Dębnie już we wrześniu 2020 roku uznali Roberta Lewandowskiego najlepszym piłkarzem świata i przyznali statuetkę ,,Złotej Piłki'', ponadto wysłali list z gratulacjami i zdjęcie. Właśnie pod koniec 2020 roku wpłynęły podziękowania od Pana Roberta i pamiątki z autografami. Pomysł przyznania tego wyróżnienia, był jak najbardziej trafiony, ponieważ w kolekcji wyróżnień zabrakło tego najważniejszego.\nWe wszystkich plebiscytach, konkursach, współzawodnictwach w Europie i na Świecie na najlepszego piłkarza w minionym roku dominował nasz piłkarz.\nDla przypomnienia warto wymienić kilka:\nIndywidualna najbardziej prestiżowa nagroda I miejsce w plebiscycie FIFA;\nTytuł „Piłkarza Roku 2020'' przyznany przez UEFA;\nNagroda dla najlepszego napastnika Ligi Mistrzów w sezonie 2019/2020;\nz drużyną z Monachium zdobycie wszystkich głównych trofeów w Lidze Mistrzów, Bundeslidze i Pucharze Niemiec;\nTytuły „Króla strzelców'' w tych rozgrywkach. Zabrakło tylko trofeum z plebiscytu o ,,Złotą Piłkę'';\nTytuł najlepszego sportowca Polski w 2020 r. w 86.Plebiscycie przeglądu sportowego i Polsatu.\nW roku 2020 nikt bardziej nie zasłużył, nikt lepiej nie zaprezentował się na boiskach piłkarskich, dlatego najważniejsze trofeum indywidualne ,,Złota Piłka'' przyznawane dorocznie najlepszemu piłkarzowi od 1956 r. przez France Foodball powinno trafić do Lewandowskiego. Francuski tygodnik zrezygnował z plebiscytu tłumacząc, że pandemia koronawirusa nie zapewniła wszystkim piłkarzom równych i uczciwych warunków do rywalizacji. Tak czy owak Polak nie zdobył Złotej Piłki jedynie w sensie formalnym. Tę dziejową niesprawiedliwość postanowiły naprawić dzieci zrzeszone w UKS Dębno. W ich imieniu w ręce Pana Roberta trafiła najprawdziwsza ,,Złota Piłka'', kopia oryginalnej, pięknie wykonana w pracowni ceramiki Bogusławy Sługockiej z DOK-u.\n„Dla nas był Pan i jest zwycięzcą, wzorem do naśladowania, a swoją postawą, wytrwałością i pracą pokazał jak można spełniać marzenia i osiągać sukcesy. My kibice z Dębna i nie tylko, jesteśmy dumni, że nasz rodak jest najbardziej znanym i rozpoznawalnym Polakiem na świecie. Determinacja z jaką ,,Lewy'' dążył aby być najlepszym, niech będzie przykładem dla każdego młodego człowieka, młodego piłkarza, że systematyczną pracą można wiele osiągnąć”.\nCieszymy się, że żyjemy w piłkarskich czasach Roberta Lewandowskiego, a młodym adeptom z Akademii Piłkarskiej UKS Dębno życzymy, aby czerpali wzorce z dokonań już swojego znajomego - Najlepszego Piłkarza Świata.


U MNIE 1-2013 – Życie pisane górami\nU MNIE – wpis numer: 1 / 2013 aktualizacja: 05.01.2013\nZnaki z przeszłości…\nWczesna wiosna 2009 roku… od kilkunastu dni, może kilku tygodni, sam już nie pamiętam, coraz ostrzej i częściej atakowały mnie niezrozumiałe objawy, niespójne, wzajemnie się wykluczające… pasujące do zbyt wielu chorób, ale nie posiadających wspólnego mianownika… jednak czekam, trwam, nie interweniuję, za dużo tych interwencji już było, zbyt opasłe moje akta medyczne, a odwiedzeni lekarze… no cóż, tylko mnożą choroby… więc czekam.\nOd dwóch dni nie słyszę prawie na prawe ucho, a tylko częściowo na lewe, za to głowę wypełnia szum i pisk… pojawiły się silne zawroty głowy, powinienem napisać – znów się pojawiły, bo nie są one czymś nowym w mym życiu, jednak zniechęcony nieustannymi złymi, do niczego nie prowadzącymi diagnozami przestałem już dawno szukać sposobu ich pokonania, nauczyłem się z nimi żyć, nigdy nie trwały dłużej niż kilka godzin, a najczęściej minut… teraz jednak trwają i nic nie zapowiada by miały się uspokoić. Do tego nasilony do granic wytrzymałości ból, rwący, piekący w obu nogach, wznoszący się do połowy klatki piersiowej.\nPowróciły ostre skoki poziomu glukozy we krwi, bez przyczyny, bez błędów dietetycznych… co rusz znajduję się na granicy utraty przytomności, co rusz walczę z ciemnością… i cóż z tego? Cóż robić, skoro jak w przypadku wszystkich innych objawów i tu lekarze nie wyrażają zainteresowania sprawą, zdiagnozowali co w standardzie idzie, nie wychylając się poza rutynę, nie siląc na kreatywne myślenie i zamknęli temat z wypisem jesienią 2008 roku – „nie stwierdza się cukrzycy hipoglikemicznej” i już…\nDo wszystkich powyższych, uparcie nie chcących ustąpić objawów, dołączają nowi partnerzy tego szaleństwa… zaostrzyły się bardzo niedowłady w nogach, ledwo już mogę się ruszać, podobnie zaostrzeniu uległ zanik czucia powierzchniowego, który objął też teraz i… dłonie! Za zaburzeniami czucia przyszły zaburzenia koordynacji ruchowej, aż w końcu pewnego dnia utraciłem znacznie władzę w prawej dłoni… to zmusiło mnie do poddania się i odwiedzenia ostrego dyżuru neurologicznego…\nTaksówką, z silnymi mdłościami powodowanymi ruchem samochodu, zawrotami głowy, uciekającymi oczyma, niedosłuchem, niedowładem dłoni, tudzież bardzo silnym po stronie prawej, oraz silnie nasilonymi niedowładami nóg trafiam na izbę przyjęć… tuż przed przyjęciem zmienia się pogoda. Niebo zaciąga się sinymi ciężkimi chmurami, spod których sączą się pojedyncze promienie zachodzącego słońca.\nNa tablicy nad drzwiami do gabinetu zapala się mój numerek… z trudem wstaję i kieruję się do drzwi. Mijam duże okno, słońce całkiem zakryte chmurami, zerwał się wiatr, targając łanami, młodej, soczyście zielonej trawy, z ciemno sinych chmur w mgnienia oka spadła ściana ogłuszająco bębniąca o parapety deszczu… cóż za ironia, może niebo nade mną płacze? Wchodzę do gabinetu.\nStandardowe, nazbyt dobrze znane mi rozmowy, głupie docinki, w stylu co bardziej opryskliwych ze względu na porę lekarzy. Każą się rozebrać i kłaść, znam to na pamięć, niemal automatycznie więc wykonuję te czynności… moja kozetka ulokowana była blisko dużego okna. Pada… zdaje się że niebo chcę zewrzeć się z ziemią. Nadchodzi lekarz o właściwej biorąc pod uwagę objawy specjalizacji. Miła, lekko zasadnicza, młoda lekarka, to przyjemna odmiana po w większości opryskliwych Jej kolegach.\nCóż… jak się spodziewałem, wpierw trzeba wykluczyć to co najbardziej oczywiste – pasujące do objawów, a tudzież niebezpieczne, tak więc nic nie mówią, lecz ja już wiem, szukają udaru… przewożą mnie na tomograf. Po badaniu znów ląduję na kozetce… to nieco potrwa nim nadejdą wyniki, chwila spokoju…\nZnów spoglądam za okno… przestało padać. Granatowo-sine ciężkie chmury, opadły na góry, zawadzając o szczyt Szyndzielni, nie spiesznie wznosząc się do góry. Nagle ciążka pierzyna chmur pęka, a z szpar w ich powierzchni strzelają złociste – purpurowe promienie słońca, jeden z nich pada wprost przez okno na mą twarz… cudowny widok. W duszy uśmiecham się do tego piękna, nie zwracam już uwagi na krzątaninę ludzi w białych kitlach obok, widzę tylko ten promień i ten spektakl magiczny natury. Spod chmur, zmierzając ku szczytom gór, wyjrzało czerwono – złote słońce, odbijając się kaskadą barw od sinych chmur… nieobecny zastanawiam się nad tym co się dzieje z mym ciałem, nie nerwowo, nie panicznie, raczej spokojnie, kontempluje uczucia połączone z tymi pięknem. Myślę czy to piękno które teraz widzę, czy to pożegnanie… w tej samej chwili, zrazu powoli, potem coraz silniej na wprost, pomiędzy górami, a szpitalem, zabłysła tęcza… w tej właśnie chwili poczułem jak ogrania mnie spokój, poczułem w duchu ogarniającą mnie pewność że to początek końca złego, a początek nadziei… początek czegoś nowego i że być może dziś w sposób nieprzewidywalny jak ale że… będzie dobrze.\nUzupełnienie – minione 365 dni walki – pierwsze 365 dni leczenia…\nW poprzednim wpisie działu „U mnie” z dnia 19.11.2012. (wpis nr.08/2012) szeroko omówiłem sukcesy i porażki minionego – pierwszego roku leczenia… z tego powodu nie będę tutaj ponownie do tego wracał, by nikogo nie zanudzać 🙂 ograniczę się jedynie do uzupełnienia wcześniejszych wieści, o kilka liczb, dobrze ilustrujących ten miniony czas…\nJednym z ważnych, choć oczywiście nie obowiązkowych, aspektów leczenia, jest prowadzenie przez pacjenta swoistego „dzienniczka objawów”. Dzięki temu zarówno sam pacjent, jak i lekarz ma dobry wgląd prócz słów samego chorego, w przebieg choroby, leczenia, objawów, ich cofanie i nasilania. To bardzo dobra metoda, tym bardziej u osób u których jak u mnie choroba zaatakowała również układ nerwowy, w tym mózg, upośledzając w okresach zaostrzeń choroby między innymi koncentrację i pamięć krótkotrwałą, wówczas bardzo łatwo zapomnieć – pominąć, istotne szczegóły – objawy, jakie dominowały w danym dniu… to znów przekłada się na to co przekazujemy lekarzowi, dlatego taki dzienniczek ułatwia znacznie życie obojgu. Ja sam dla jeszcze lepszego zilustrowania stanu w danych dniach, prócz spisywania objawów określam dany dzień za pomocą kilku symboli, którym odpowiada grupa objawów dominujących i stanu ogólnie.\nDzięki temu patrząc wstecz bardzo łatwo mogę określić kiedy i w jakim nasileniu, oraz długości występowały okresy zaostrzeń objawów, oraz okresy poprawy. W wyniku tego widać jak bardzo dużo się zmieniło na przestrzeni tego czasu, rzeczy które inaczej, z powodu zawodnej pamięci, oraz subiektywnej oceny, która przecież zawsze jest determinowana przez formę aktualną, mogłyby umknąć, a już na pewno byłyby mocno nieprecyzyjne…\nJak widać z powyższego wyliczenia, zdecydowanie bo aż blisko sześć łącznie miesięcy były to dni bardzo złe, gdy to choroba dyktowała warunki, a ja pozostawałem w jej cieniu… wydawać by się mogło więc że gdzie ten sukces? Gdzie te zmiany na lepsze… już spieszę z wyjaśnieniem, otóż jest to liczba łączna, bez rozbijania na okresy, gdyby jednak przyjrzeć się ich przebiegowi, okazuje się że blisko 110 z nich wystąpiło w pierwszych 7 miesiącach leczenia, co oznacza że w pozostałych pięciu było ich „tylko” 68, czyli blisko o połowę mniej, to wielki skok, po latach gdy występował dokładnie odwrotny mechanizm – gdy liczba dni złych błyskawicznie rosła, a tych lepszych malała… jak choćby w 2011 roku gdy (w przybliżeniu, jako że wówczas nie prowadziłem tak szczegółowych zapisków) liczba dni w skrajnie złym stanie wyniosła około 220.\nWyraźnie więc widać że liczba bezwzględna dni złych spadła, na korzyść stanów pośrednich, oraz dni gdy choroba oddaje mi moje ciało, a ja mogę w dużo większym stopniu normalnie funkcjonować, tudzież oczywiście powracać w góry… w miejscu tym znów chciałbym podkreślić że to wszystko jest możliwe wyłącznie dzięki Wam wszystkim którzy mnie wspieracie – dziękuję Wam za ten rok…\nCóż… aktualnie po okresie „dobrym”, czasie w którym mogłem odpocząć, nabrać sił, na kolejną rundę walki z chorobą… nadszedł właśnie czas zmagań… mniej więcej od 16.10.2012. moja forma szybko zaczęła zniżkować, stopniowo acz nie ubłaganie powracały zmasowane objawy, w tym zawroty głowy, szumy i piski uszne, zaburzenia równowagi i pogłębione niedowłady, które skutecznie wyłączyły mnie z aktywnego życia, po dziś dzień. Po drodze były maratony bezsenności, w tym jeden wyjątkowo długi, pisany bólem, liczący 52 godziny, oraz wiele innych przykrych niespodzianek boreliozy…\nStan „oblężenia” trwa z niewielkimi przerwami do dnia dzisiejszego, szczególnie trudne był okres między świąteczny, oraz ostatnie dni minionego roku… Szczęśliwie jednak tuż przed samymi Świętami Bożego Narodzenia udało mi się wykorzystując niewielką poprawę dotrzeć na Klimczok w Beskidzie Śląskim, gdzie nagrałem klip z życzeniami świąteczno-noworocznymi i podziękowaniem dla Was za wsparcie jakie mi ofiarowaliście. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji ich wysłuchać, serdecznie do tego zapraszam.\nZ wycieczką tą wierzę się też pewna „śmieszna” acz irytująca przygoda o nieco bolesnych implikacjach. W dniu wypadu w góry w Bielsku-Białej była raczej brzydka pogoda, szare chmury wisiały nisko nad miastem. Zwiedziony tym obrazem, choć paradoksalnie licząc na dobre warunki pod pułapem chmur, zapomniawszy również o tym że niedawno powróciłem na wcześniej stosowany zestaw leków, w którym główny trzon stanowi antybiotyk powodujący uczulenie na światło słoneczne, o czym informuje i przestrzega ulotka – nie zabrałem ze sobą, zabieranych zawsze – okularów słonecznych. Objawy wrażliwości na światło są na tyle silne, że ulotka i lekarze nakazują wręcz unikanie długotrwałego przebywania na słońcu (powyżej 30 minut dla słońca letniego), wiedziałem o tym a jakże, tylko nie w tym dniu, gdy to spiesząc się w ukochane góry, nie miałem czasu zaprzątać tym swojej uwagi…\nI tak niesiony na skrzydłach radości po wyrwaniu się z domowego aresztu, rozkoszowałem się słoneczkiem jakie wyszło z chmur gdy tylko przekroczyłem wysokość 1000 m n.p.m. Z nadejściem wieczoru nasilił się mroźny, porywisty wiatr, doskonale wysuszający skórę i.. oczy. Już wracając z gór, po zmroku, czułem że coś jest nie tak z oczyma, jakoś piekły, powieki były lekko obrzęknięte, miałem aż nadto dobrze mi znane uczucie pieczenia, jakby piasek do nich nasypano – oznaka suchości oka – nic to, przecież nie było to niczym nadzwyczajnym, ani nowym. W nocy stopniowo oczy bolały coraz bardziej, widziałem jak przez mgłę…\nRankiem po przebudzeniu, ku przerażaniu stwierdziłem że nie mogę ich otworzyć, że są sklejone jakąś wydzieliną, gdy w końcu się z tym uporałem, wydawało mi się że są jakieś opuchnięte czy coś… po wstaniu zerknąłem do lustra a tam… zobaczyłem misia pandę, lub ofiarę pobicia 🙂 Powieki były napuchnięte, a kolorek miały jak po solidnym razie… dopiero wówczas mnie „olśniło” i cudownie odblokowały się ścieżki do tak ważnych myśli – okulary słoneczne… W ten sposób dorobiłem się iście „himalajskich” oczek, gdyż nie było to nic innego jak oparzenie siatkówki… przygoda ta niech będzie przypomnieniem iż ulotki w lekach, choć pisane ze sporym marginesem bezpieczeństwa i przesady, są po to by je czytać i przestrzegać, podobnie jak słowa lekarzy…\n2012 – podsumowanie / 2013 nadzieję…\nI tak szczęśliwie zamknęliśmy kilka dni temu kolejny rok naszego życia. Często można było usłyszeć komentarze na temat sensu obchodów tegoż ostatniego dnia roku i powitania nowego… częstymi głosami były te mówiące iż jakie ma to znaczenie, że dzień jak co dzień, a po nim kolejny dzień… więc po cóż w sposób szczególny go wyróżniać? Po cóż tak walne uroczystości, bale, życzenia, ferie sztucznych ogni…\nTak oczywiście – jest to dzień jak co dzień, jak każdy z innych 365 dni roku, niebo nie zawaliło się nam na głowy, nic też szczególnego się w sensie historycznym w nim nie wydarzyło, ot kiedyś przyjęto taki, a nie inny system kalendarzowy i tak akurat wypada że co 365 dni roku w naszej kulturze wypada koniec danego roku, zmiana jedynie cyfry w jego liczbie…\nCzy jednak takie stawianie sprawy jest aby na pewno właściwe? Pozwolę sobie nie zgodzić się z takowym ujęciem znaczenia temu dniu. Dzień ten bowiem jest rzeczywiście jedynie jednym z kolejnych dni naszego życia – jest on jednak umownym symbolem, zamknięcia jakiegoś okresu – czasu, lepszego czy gorszego naszego bycia. Taki umowny dzień rachuby sukcesów i porażek, to dobry moment na zatrzymanie się w pędzie codziennego życia, przeanalizowanie minionego czasu, rachubę sumienia i wyciągnięcie wniosków, z których rodzą się życzenia – postanowienia na rok kolejny w którym staramy się unikać takich czy innych sytuacji, bądź dążyć do zrealizowania określonych celów. Z tego punktu widzenie jest to czas wyjątkowo ważny, gdyż takie „reset” naszego umysłu pozwala nam z czystym kontem ruszyć dalej w przyszłość.\nWreszcie jest też inny ważny, o czym często malkontenci zapominają powód radowania się z przeżycia kolejnych 365 dni – jest nim właśnie samo „przeżycie”… coś co osoby niepełnosprawne, chore, walczące z chorobą o każdy kolejny dzień wiedzą doskonale – jak wielkim skarbem jest sam cud życia i z tegoż powodu jest to dzień ważny – swoista celebracja święta życia.\nKażdy z nas zapewne inaczej oceniłby ten czas, każdy inaczej go wspomina, każdy też ma swoje osobiste życzenia na ten nowy, dopiero co rozpoczęty 2013 rok… oglądając się wstecz mogę powiedzieć jedynie jakim ten czas był dla mnie… był to rok o niezwykle dynamicznym przebiegu, obfitujący w niezwykle burzliwą i wyczerpującą walkę z chorobą, walkę która rozpoczęła się dzięki Wam Wszystkim jesienią 2011 roku, był to czas wypełniony bólem, zmasowanymi objawami ze strony broniącej się choroby.\nJednak prócz codziennego znoju i walki, opierania się chorobie, było i wiele pięknych, wspaniałych dni, gdy to choroba była w defensywie, a ja mogłem czerpać o wiele więcej niż wcześniej z życia. W czasie tym więc udało mi się wybrać 9 razy w góry, co ważne już nie tylko te najbliżej mnie okalające w odległości nie większej niż kilka / kilkanaście kilometrów, ale i dalsze, odwiedzając od dawna nie widziane rejony i szczyty, zapisane barwnymi wspomnieniami z czasów dzieciństwa, jak choćby Leskowiec, czy Romanka i Rysianka. Prócz tego, wbrew i na przekór chorobie, czasem w stanach mocno średnich, nader często, o wiele częściej niż wcześniej udawało mi się wyjść na włóczęgi z aparatem fotograficznym i małym Przyjacielem – Yorkiem Kubą, na kilkunastu kilometrowe spacery – łącznie było takich dłuższych „fotograficznych włóczęg” szesnaście.\nZ rzeczy które niezmiernie mnie w tym minionym już roku ucieszyły było również wyróżnienie w konkursie fotograficznym „Beskidy w kadrze zatrzymane” 21.09.2012, oraz ukończenie zdobywania odznaki turystyki pieszej, ustanowionej przez PTTK Bielsko-Biała „Mała Korona Beskidów”, odznaka ta sama z siebie będąca jedynie plakietką, nabiera zgoła innego znaczenia gdy wziąć pod uwagę iż została zdobyta w trzech najcięższych z lat w moim dotychczasowym życiu… stała się ona więc dla mnie swoistym symbolem zwycięstwa woli nad słabościami toczonego chorobą ciała (więcej o tym znajdziecie również w poprzednim wpisie „U mnie” – numer 08/2012).\n27.01.2012 – Beskid Śląski: Mikuszowice Śląskie (dolna stacja kolejki linowej) / Szyndzielnia 1026 m n.p.m. (górna stacja kolejki linowej) / Klimczok 1117 m n.p.m./ Trzy Kopce 1080 m n.p.m. / Stołów 1035 m n.p.m. / Błatnia 917 m n.p.m. / Jaworze Górne (hotel Jawor przystanek PKS) / ALBUM\n22.04.2012. – Beskid Śląski: Ustroń Polana, Wielka Czantoria 995 m n.p.m., Przełęcz Beskidek 684 m n.p.m., Soszów Mały 762 m n.p.m., Schronisko PTTK na Soszowie, Soszów Wielki 885 m n.p.m., Wisła Jawornik / ALBUM\n28.04.2012. – Beskid Śląski Olszówka Dolna przystanek MZK, Cygański Las, Tor Saneczkowy, Przełęcz Kozia, Kozia Górka (Stefanka), Schronisko na Stefance, Błonie, Mikuszowice Śląskie / ALBUM\n24.06.2012. – Beskid Śląski: Szczyrk Kolejka, Skrzyczne 1257 m n.p.m., Hala Skrzeczańska, Małe Skrzyczne 1211 m n.p.m., Malinowska Skała 1152 m n.p.m., Jaskinia pod Malinowem, Malinów 1114 m n.p.m., Szczyrk Solisko / ALBUM\n27.06.2012. – Beskid Mały: Kocierz Basie , Studencka Chatka pod Potrójną, Przełęcz pod Przykrą, Na Przykrej, Łamana Skała – rezerwat Madohora 929 m n.p.m., Smrekowica 880 m n.p.m., Na Beskdzie 863 m n.p.m., Potrójna 847 m n.p.m., Hala Rzycka, Leskowiec 922 m n.p.m., Schronisko PTTK pod Leskowcem 890 m n.p.m. (Groń Jana Pawła II), Mydlarze, Wantoły, Rzyki Jagódki / ALBUM\n10.08.2012. – Beskid Śląski: Olszówka Górna, Kolej Linowa na Szyndzielnię, Szyndzielnia 1026 m n.p.m., Klimczok 1117 m n.p.m., Przełęcz Kowiorek (Siodło), Schronisko PTTK pod Klimczokiem 1052 m n.p.m., Bystra Krakowska / Zajazd pod Źródłem (przystanek MZK) / ALBUM\n09.09.2012. – Beskid Śląski: Przełęcz Salmopolska (Biały Krzyż) 934m n.p.m., Jaworzyna 799m n.p.m., Smrekowiec 835m n.p.m., Gościelów 810m n.p.m., Trzy Kopce 810m n.p.m., Świniarka 705m n.p.m., Orłowa 813m n.p.m., Ustroń Polana PKP / ALBUM\n15.10.2012. – Beskid Żywiecki: Żabnica Skałka 603 m n.p.m. – Stacja Turystyczna Słowianka 846 m n.p.m. – Hala Majerkowa – Romanka 1366 m n.p.m. – Hala Łyśniowska – Hala Pawlusia – Hala Sopotniańska – Schronisko PTTK Rysianka 1290 m n.p.m. – Hala Sopotniańska – Niemcy – Żabnica Skałka 603 m n.p.m / ALBUM\n21.12.2012. – Beskid Śląski: Mikuszowice Śląskie – Szyndzielnia 1026 m n.p.m. – Schronisko PTTK Szyndzielnia – Klimczok 1117 m n.p.m. – Przełęcz Kowiorek (Siodło) 1035 m n.p.m. – Schronisko PTTK pod Klimczokiem 1052 m n.p.m. – Szyndzielnia 1026 m n.p.m. – Mikuszowice Śląskie\n04.03.2012. – zachód słońca nad dachami miasta Bielska-Białej / ALBUM\n05.04.2012. – zachód słońca na Lotnisku Sportowym w Aleksandrowicach (Bielsko-Biała) / ALBUM\n17.04.-22.05.2012 – zdjęcia zebrane z trzech wiosennych spacerów po okolicach Bielska – Białej, oraz fotografii wybranych dwóch przedstawicieli pajęczaków – Kleszcza Pospolitego, oraz Kątnika Domowego Większego / ALBUM\n23.06.2012. – zdjęcia zebrane ze spaceru po okolicach miasta Bielsko-Biała, w tym dzielnicy: Lipnik, Biała, oraz osiedla mieszkaniowego Złote Łany / ALBUM\n30.06.2012. – wybrane zdjęcia z wieczornego wypadu na Dębowiec z Mikuszowic Śląskich, z zejściem do Kamienicy (dzielnica miasta Bielska – Biała) / ALBUM\n05.07.2012. – wybrane zdjęcia z pierwszych „pływackich” prób w nowych ortezach firmy DonJoy model 4Titude, na niewielkim zalewie w Wapienicy, oraz spacer powrotny rejonami Wapienicy i lotniska sportowego w Aleksandrowicach (dzielnica Bielska-Białej) / ALBUM\n10.07.2012. – wybrane zdjęcia z krótkiego wieczornego wypadu na Gaiki z Lipnika (dzielnica Bielska-Białej), położone w paśmie Hrobaczej Łąki, w Beskidzie Małym / ALBUM\n31.07.2012. – wybrane zdjęcia z kolejnego letniego spaceru po okolicach miasta Bielsko-Biała. Tym razem są to zdjęcia z niezurbanizowanych terenów rejonu Lipnika, popularnie zwanego „Krzywa” / ALBUM\n22-30.08.2012. – zdjęcia zebrane z trzech epizodów, pierwszego relacjonującego wieczorną włóczęgę po obrzeżnych terenach rolniczych i zielonych dzielnicy Lipnik i Kozy, miasta Bielsko-Biała w dniu 30.08.2012., oraz dwóch przedstawiających „upolowanych” obiektywem w domu, nocnych gości z rodziny owadów / ALBUM\n07.09.-16.09.2012. – zdjęcia zebrane z kilku fotograficznych przygód, trzech spacerów po okolicach Bielska-Białej, oraz makro fotografii pleśni. Spacery według dat: 07.09.2012. – tereny Lotniska Sportowego w Aleksandrowicach / 12.09.2012. – zachód słońca w rejonie osiedla w dzielnicy Lipnik, oraz terenach rolniczych Krzywa / 13.09.2012. makro fotografii pleśni spożywczej / ALBUM\n05.10.2012. – fotorelacja z krótkiego wieczornego spaceru w dniu 05.10.2012. po terenach historycznego wzgórza „Trzy Lipki” 386 m n.p.m. znajdującego się w północnej części Bielska-Białej, skąd roztaczają się wyjątkowo rozległe i piękne panoramy na otaczające miasto pasma Beskidu Śląskiego i Małego / ALBUM\nW albumie „Album z wybranymi zdjęciami ilustrującymi 2012” wykorzystano jako tło muzyczne utwór pochodzący z zasobów www.jamendo.com. Artysta: Walter Mazzaccaro – utwór: LullabytoTheWorld\nSebastian Nikiel / U MNIE – wpis numer: 1 / 2013 aktualizacja: 05.01.2013


Przy budowie domu oczekuje na nas dużo decyzji, jakie łączy jeden wspólny mianownik – co oraz jak zrobić, żeby wolno było ekonomicznie postawić oraz oszczędnie mieszkać. Jedną z ważniejszych decyzji jest nagrzewanie domu. Ciepło w mieszkaniu stanowi jeden z większych wydatków w domowym budżecie. Może wobec tego instalacja solarna bądź ANCHOR będzie odpowiednim rozwiązaniem? Pytając zawodowców o opinię, każdy z nich oznajmi, że tak. Pomimo iż żyjemy w klimacie dosyć marudnym w minionych latach, nasłonecznienie w Polsce stawia nas w jednym z w najwyższym stopniu nadających się państw do wykorzystywania energii słonecznej. Uskutecznione badania pokazały, że w naszym kraju od maja do sierpnia możemy korzystać z energii słonecznej w starczającej nam ilości. W kwietniu oraz wrześniu, przetworzona energia zapewni nam 80% zapotrzebowania na ciepłą wodę, a w marcu oraz październiku nieco ponad 50%. Od listopada do marca instalacja solarne powinna być wspierana energią elektryczną, jeśli chcemy mieć w domu słuszną temperaturę. Tak lub inaczej, poprzez słoneczną energię możemy zdobyć oszczędności nawet do 70% w skali roku. Z punktu zauważania ekonomii, rozstrzygnięcie nie podlegające dysputy.Annunci Sesso – Incontri Erotici.\nDe sexe 28 kwietnia 2022 By admin


Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego - Tradycja chrześcijańska. Historia rozwoju doktryny. Tom III\nStrona główna Książki Tradycja chrześcijańska. Historia rozwoju doktryny. Tom III\nLiczba stron: 288 Format: B5 Rok wydania: 2009 Data premiery: 01.12.2009\nŹródła podstawowe, IX\nWieki średnie jako „epoka wiary”, 1\nRozdział 1. Integralność tradycji katolickiej, 9\nWiara i Credo, 11\nWiara, nadzieja i miłość, 26\nDuch i litera, 39\nPaństwo Boże, 48\nRozdział 2. Poza syntezą augustyńską, 59\nPonowne rozważenie dogmatu, 61\nZasada modlitwy, 79\nPrymat łaski, 96\nRoszczenia rozumu, 115\nRozdział 3. Plan zbawienia, 131\nParadoks sprawiedliwości i miłosierdzia, 134\nPosłuszeństwo Jezusa, 147\nKrzyż jako odkupienie rodzaju ludzkiego, 159\nWładca dziejów, 177\nRozdział 4. Udzielanie łaski, 195\nMaryja jako Pośredniczka, 197\nŚwiętych obcowanie, 215\nRzeczywista obecność, 227\nŁaska sakramentów, 252\nRozdział 5. Jedyna prawdziwa wiara, 265\nProblem konsensusu patrystycznego, 266\nSchizma, sekta i herezja, 280\nSpotkanie z innymi wierzeniami, 296\nWiara szukająca zrozumienia, 312\nRozdział 6. Summa theologica, 327\nReintegracja tradycji katolickiej, 329\nTeologia naturalna i metoda scholastyczna, 345\nHierarchia niebieska i kościelna, 353\nWidzenie Boga, 366\nIndeks biblijny, 371\nIndeks ogólny, 375


Spółki giełdowe zwiększają przychody najszybciej od 6 lat - Bankier.pl\nGiełdaSpółki giełdowe zwiększają przychody najszybciej od 6 lat\nIgnacy Morawski2021-05-28 08:25założyciel SpotData.pl\nKilka dni temu pisałem o zaskakująco mocnych danych o przychodach i wynikach finansowych średnich i dużych firm w Polsce. Teraz przedstawię sytuację w elicie polskiego biznesu, czyli wśród spółek giełdowych. Przychody już wróciły do przedkryzysowego trendu, a wyniki finansowe są aż o jedną piątą wyższe niż przed rokiem. To głównie zasługa firm medycznych, przemysłowych i deweloperów. To wszystko dzieje się pomimo wciąż bardzo niskiej dynamiki PKB.\nDane opieram na grupie 111 prywatnych firm giełdowych, które już podały wyniki za I kw. i posiadają co najmniej siedmioletnią historię wyników. Odrzuciłem spółki skarbu państwa, ponieważ one odgrywają mniej więcej taką rolę w ogólnych przychodach, jakby na kajak wjechać TIR-em. Odrzuciłem też banki, ponieważ ich wyniki są nieco inaczej księgowane i trudno je jednoznacznie porównywać z innymi sektorami. Postanowiłem skupić się na niefinansowym biznesie prywatnym ze średnioterminową historią wyników.\nW I kw. przychody w tej grupie wyniosły 46,9 mld zł i były o aż o 11,5 proc. wyższe rok do roku. Ostatni raz taką dynamikę odnotowano w II kw. 2015 r. Jak widać na wykresie, przychody znalazły się dokładnie na poziomie przedkryzysowego trendu.\nJeszcze wyższa jest dynamika wyniku EBITDA, czyli zysku po odjęciu podatków, kosztów odsetek oraz amortyzacji. Wzrósł on o 21 proc., czyli najmocniej od końca 2017 r. W strukturze branżowej wyników widać jak na dłoni wszystkie najważniejsze historie sukcesów biznesowych ostatniego roku.\nFirmą, która najszybciej zwiększyła obroty (wśród spółek z co najmniej 50 mln kwartalnych przychodów, pominąłem małe spółki) był Mercator, producent rękawic medycznych, korzystający ewidentnie na pandemii. Wysoko na liście są też dwie spółki z bardzo szeroko pojętego sektora ochrony zdrowia — Selvita, czyli dostawca usług badawczych dla firm medycznych, oraz Voxel, dostawca usług diagnostycznych.\nMocno obecną branżą na liście najbardziej dynamicznych spółek są deweloperzy. Dom Development i Atal zwiększyły przychody o 157 i 55 proc. Branża deweloperska korzysta na wzroście cen oraz wysokim popycie na mieszkania, uruchomionym m.in. przez niskie stopy procentowe, ale też będącym kontynuacją długookresowego trendu związanego z rosnącym zatrudnieniem i spadającym bezrobociem.\nNa liście nie mogło zabraknąć też firm przemysłowych. W końcu przemysł jest dziś tym obszarem, który przeżywa największe ożywienie — zarówno pod względem wolumenu obrotów, jak też cen. Mamy więc wśród najbardziej dynamicznych firm Alumetal, producenta półproduktów aluminiowych, oraz Mobruk, przetwórcę odpadów przemysłowych.\nParadoksalnie — czasy dla wielu firm są doskonałe, a w kolejnych kwartałach będzie jeszcze lepiej.\nCzy na tym optymistycznym obrazie może coś zaciążyć? Jakaś plama czy choćby rysa? Największe ryzyko jest związane z nawrotem epidemii, którego nie można wykluczyć. Pomijając ten całkowicie egzogeniczny czynnik, kluczowe niebezpieczeństwo może tkwić w inflacji i stopach procentowych. Gdyby się okazało, że ceny przyspieszają jeszcze bardziej niż do tej pory, banki centralne mogą się wystraszyć i szybko podnieść stopy procentowe. Za szybko. Byłby to scenariusz przegrzania i nadmiernego schłodzenia. Na dziś jednak jest to tylko mała ciemna chmurka na dalekim horyzoncie.\nkoperytko 2021-05-28 16:05\nGORDON nie ogarnia ze w I kwartale 2020 nie było covida - to było TYLKO rok temu. Obostrzenia zaczęły się pod koniec marca a zamkniecie było od kwietnia do połowy maja - a to juz IIkwartał\nkoperytko 2021-05-28 11:08\nPytam się - Gdzie jest kryzys co wieszczyli totalni.... Zostane na moment analitykiem - 2021 wzrost PKB Polski + 6%. Dzisiaj był podany wf PKOBP - drugi po rekordowym zysk na kwartał - jest wielka akcja kredytowa...\ngordon-gekko 2021-05-28 09:09\nA jak mogą być gorsze niż w 2020? Redaktor jest poważny? Raczej powinniśmy porównywać do 2019 aby dawało nam to jakiś obraz sytuacji. Bo może się okazać że wiele spółek się zwija a nie rozwija.\nkoperytko 2021-05-28 11:04\nMasz racje to faktycznie nie mozna porównywac. W I kwartale 2021 mieliśmy pozamykane kilka branzy szczególnie turystyczna, a w 2020 roku przez 2,5 miesiące nie było żadnych restrykcji.żeby był spójny obraz to powinno sie porównywać do II kwartału 2020.\nGordon wróć do rzeczywistości... gospodarka pedzi i mozna Masz racje to faktycznie nie mozna porównywac. W I kwartale 2021 mieliśmy pozamykane kilka branzy szczególnie turystyczna, a w 2020 roku przez 2,5 miesiące nie było żadnych restrykcji.żeby był spójny obraz to powinno sie porównywać do II kwartału 2020.\nGordon wróć do rzeczywistości... gospodarka pedzi i mozna się zapytac gdzie był kryzys\nwwj231 2021-05-28 11:13\nMoże przyjrzyjcie się uważnie sumie przychodów. Ten wykresik po lewej stronie. Od 2011 r.\nNawet prównując do 2019 jest wzrost.\nPowrót do linii trendu sprzed pandemii, wyrównane sezonowo.\nKwotowo jest wzrost.\nPytanie jak by to wyglądało po uwzględnieniu inflacji, ale myślę, że nadal nie znacznie by Może przyjrzyjcie się uważnie sumie przychodów. Ten wykresik po lewej stronie. Od 2011 r.\nPytanie jak by to wyglądało po uwzględnieniu inflacji, ale myślę, że nadal nie znacznie by rosło przy takich dynamikach.


Korepetycje chemia Białystok - Ogłoszenia korepetycji z chemii\nZnaleziono 350 ogłoszeń korepetycji\nOnline, Białystok i 6 innych 0,0/515 opinii\nProwadzę zajęcia w BIAŁYMSTOKU i ONLINE. Pracuję z kandydatami na uczelnie medyczne. Przygotowuję uczniów do konkursów i olimpiad. Czytaj więcej\nOnline, Białystok i 1 inna 0,0/538 opinii\nOferuję korepetycje przygotowujące do egzaminu ósmoklasisty, konkursów przedmiotowych, olimpiady chemicznej oraz matury z matematyki oraz chemii. Czytaj więcej\nBiałystok 0,0/545 opinii\nKto kiedykolwiek otworzył podręcznik do chemii wie, że właśnie tak można po tym wyglądać, jak na załączonym zdjęciu. Jeśli Ty chcesz inaczej, napisz do mnie! Czytaj więcej\nUdzielam korepetycji z przedmiotu Chemistry SL/HL w programie IB, przygotowuję do matury 2022. Uzyskałam z tego przedmiotu 7 (43 pkt ogólnie). Czytaj więcej


Jak interesująco zaplanować wczasy, żeby wszelcy członkowie rodziny byli równie usatysfakcjonowani? - platinuments.com\nDzisiaj mamy do wyboru niemało wariantów wypoczynku. Może to być odpoczynek czynny np. chodzenie po górach, rower wodny lub odpoczynek bierny zatem leżenie na piaszczystej plaży.\nWszelki odnajdzie coś dla siebie w ofertach biur turystycznych i każdy będzie z wypoczynku bardzo uradowany.\nDla wszelakiego, kto uwielbia odpoczynek czynny, idealnym wyjściem będzie agrotusytyka. Mamy w takim miejscu do dyspozycji bardzo wielokrotnie konie, ale także las z kurkami czy jagodami. Poza tym jest cisza i spokój a dzieciaki mogą się wyszaleć na wolnym powietrzu jak dużo tylko pragną. Wymienione wcześniej konie (kup stadnina koni na stronie www.stajniaiskra.pl) to najlepszy pomysł na wyjazdy krajoznawcze lub wycieczki do okolicznych zamków czy innych zabytków.\nCzy myślisz o dokładniejszym poznaniu analizowanego tu materiału? Jeśli tak, to zweryfikuj stronę (flowshop.org/collections/olej-cbd), która także na pewno przykuje Twoją uwagę.\nAgrotusytyka oferuje nam niemało rozrywek, które zapadną nam w pamięć na długi okres. Okaże się także, że agrotusytyka to najlepszy pomysł na wczasy oraz żadna tropikalna wycieczka nie da tego co przyniesie własna agrotusytyka.\nAgrotusytyka to wczasy w całej Polsce. Tak samo dzieciaki jak oraz dorośli znajdą tu coś dla siebie. Idealnie mogłoby być, gdyby agrotusytyka zawierała przykładowo jakąś rehabilitację przykładowo terapię końmi. Niemało gospodarstw obecnie oferuje hipoterapię, gdyż to doskonała terapia na niemało przypadłości. W każdym gospodarstwie, w którym mamy stadninę koni, na pewno hipoterapia jest możliwa. Korzystają z niej dzieciaki upośledzone ale również te zdrowe, bo to doskonały relaks.\nWieczorami można zrobić sobie grilla z kiełbaskami, na jakim można by śpiewać ukochane piosenki. Potem będzie się wSPAniale spało w luksusowym pokoju, który agrotusytyka ma w swej palecie.\nW świecie najnowszych technologii niezwykle często nie pamiętamy, jak spędzaliśmy czas z najbliższymi przed erą komputerów oraz laptopów. A warto do tego powrócić, próbować przywrócić w naszych domach dawne zabawy.\nNumizmatyka to nic innego niż zbieranie starych środków pieniężnych, czyli zarówno monet i banknotów. W jej ramy zalicza się także inne tak zwane znaki pieniężne. Istotny jest stan, w jakim jest konkretny egzemplarz oraz m.in. jego popularność wśród kolekcjonerów.\nNależałoby zatem dopowiedzieć, że im dany eksponat jest rzadszy, tym jego wycena jest wyższa.


Mali - szczegółowe informacje ze zdjęciami i filmami - Kraje\nFlaga podsumowania kraju Mali Herb Mali Hymn Mali Data Niepodległości: 22 września 1960 r. (Z Francji) Język urzędowy: francuski Rząd: Terytorium Republiki Mieszanej: 1 240 192 km² (24 na świecie) Ludność: 15 968 882 osób (66 na świecie) Stolica: BamakoValet: Frank CFA Strefa czasowa: UTC + 0 Największe miasta: Bamako, Sikasso, Mopti, KutialialWP: 13,365 miliardów dolarów (126 na świecie) Domena internetowa: .ml Kod telefonu: +223\nMali - Kraj zajmujący 1.240.192 km² - jest to drugi co do wielkości stan w Afryce Zachodniej. Do 1958 r. Była kolonią francuską (Sudan francuski). Językiem stanu jest francuski. Podział administracyjny i terytorialny: 7 regionów i specjalna jednostka administracyjna (okręg) Bamako. Stolicą jest Bamako. W wiekach XII-XV Mali było potężnym imperium, które obejmowało rozległe terytoria. O jego sile decydowała sytuacja na skrzyżowaniu afrykańskich szlaków handlowych i zaczęła zanikać po otwarciu szlaków morskich wokół kontynentu i przeniesieniu centrów handlowych na wybrzeże. Oddalenie od morza i teraz utrudnia rozwój kraju.\nMali to kraj pustyń i sawann o płaskiej rzeźbie terenu: średnie wysokości wahają się od 200 do 300 m poniżej poziomu morza. Na północy znajdują się skaliste pustynie Sahary Zachodniej i Środkowej, na wschodzie graniczą z płaskowyżem Iforas (do 853 m wysokości), na południu znajdują się Góry Mandingo (wysokość do 1155 m). Klimat kraju jest tropikalny kontynentalny, gorący i suchy. Wysokie temperatury są utrzymywane przez cały rok - od 20-24 do 35 ° C Od listopada do czerwca gorący i suchy północny wschód przeważa harmattan, od lipca do października - mokre wiatry z Atlantyku. Ilość opadów w okresie deszczowym na południu sięga 1500 mm, a na północy lata bez deszczu. Istnieją trzy pory roku: sucha chłodna (grudzień-luty), sucha gorąca i deszczowa.\nGłównymi rzekami Mali są Senegal, którego górne biegi nawadniają południowo-zachodni kraj, a Niger, pochodzący z sąsiedniej Gwinei i przecinający Mali z zachodu na wschód na długości 1600 km. Górny Niger płynie wąską skalistą doliną, rwącą bystrzami i bystrzami, a pośrodku biegnie przez pagórkowate równiny, rozciągając się na 1-2 km i tworząc liczne gałęzie, jeziora i wysepki.\nPółnoc kraju jest pozbawiona rzek i zajmuje kamieniste, żwirowe i piaszczyste pustynie. Tylko w porze deszczowej, przez kilka tygodni, ziemia jest pokryta dywanem szybko rosnących efemerycznych roślin, obficie kwitnących i przyjemnych dla oka w różnych kolorach. Fauna jest reprezentowana głównie przez gady, a od dużych ssaków można zobaczyć tu antylopy i gazele dorki i królowej. Małpy znajdują się na płaskowyżu Iphoras, aw strefie Sahelu (Subsaharyjskiej) pojawiają się strusie, żyrafy, antylopa oryks, wśród drapieżników są gepardy, pasiaste hieny, gentas. Roślinność Sahelu jest również bardziej zróżnicowana i jest reprezentowana przez pustynną sawannę z oddzielnymi grupami palm, akacji i baobabów. Pustynia na północy prawie nie jest zamieszkana: w porze deszczowej pojawiają się tu tylko koczowniczy pasterze Tuareg i Arabowie ze stadami wielbłądów, chociaż w Sahelu hodowane są również owce i kozy.\nRozległa sawanna Sudanu z wysokimi trawami i gajami krzewów i drzew z bujną koroną rozciągała się na południe od Sahelu, zwłaszcza w tym rejonie, karite drzewa oliwnego i ceiba. Istnieją liczne antylopy, słonie, lwy, lamparty, aw Nigrze hipopotamy i krokodyle. Świat ptaków jest różnorodny i bogaty. W tym samym czasie w Dolinie Nigru liczne komary zatruwają życie, niektóre z nich przenoszą patogeny niebezpiecznych chorób. Sudańska sawanna jest ziemią uprawną: uprawia się tu ryż, bawełnę, orzeszki ziemne i rozwija się hodowla zwierząt.\nDziewczyna w Timbuktu\nW Mali mieszka ponad 15,3 miliona ludzi, a populacja szybko rośnie. Główna populacja południa - przedstawiciele ludów Bambary, Senufo, Dogona i innych. 70% ludności to muzułmanie, około 25% wyznaje tradycyjne wierzenia, pozostałe 5% to chrześcijanie. Na południu znajdują się wszystkie główne miasta: stolica Bamako, przemysłowe centra Kayes (uważane za najgorętsze miasto na ziemi), Mopti. Najstarsze miasta w kraju to Gao (założone w VII wieku) i Jenne (znane od 800 roku). Miasto Timbuktu, założone w XI wieku, nazywane jest „Perłą Sahary”. Ludność tych małych miast zajmuje głównie ceramika i inne tradycyjne rzemiosła.\nTimbuktu: Timbuktu - miasto w Mali, jest świadkiem wspaniałej przeszłości, położonej w pobliżu rzeki Niger na skraju ... Bamako: Bamako jest stolicą Mali, państwa w Afryce Zachodniej. Miasto położone jest nad brzegiem rzeki Niger, w ... Jenna: Jenna to miasto w Mali, położone w Delcie Nigru w centralnej części kraju. To najstarszy z ... Mopti: Mopti to miasto w Mali, u zbiegu rzeki Bani w Nigrze, centrum regionu o tej samej nazwie. Mopti znajduje się ... Wszystkie miasta Mali\nSahara: Sahara to największa pustynia w Afryce Północnej. Jest to największa pustynia ... Wielki Meczet w Jennie: Jenna to meczet, który jest odnawiany co roku. Miasto Jenna i jego niezwykły meczet znajdują się w ... Delta Nigru: Delta Nigru znajduje się w Mali, pomiędzy rzekami Bani i Nigrem w południowo-zachodniej części kraju. To ... Płaskowyż Bandiagara: Płaskowyż Bandiagara znajduje się na oszałamiających klifach i piaszczystych płaskowyżach Mali w Afryce Zachodniej. To miejsce ... Wszystkie atrakcje Mali\nZnaleziska archeologiczne wskazują, że terytorium współczesnego Mali było zamieszkane już w 5-4 tys. e., a rozwój rolnictwa rozpoczął się w 3 tysiącleciu pne. er Pierwsze pisemne odniesienia do tych ziem zawarte są w literaturze arabskiej z IV wieku. n er W VIII wieku przez szlaki karawan Arabowie przeniknęli przez Saharę. Od IV wieku n er kolejne stany istniały na terytorium współczesnego Mali - Ghana (4-12 wiek), Mali (XIII-XV wiek) i Songai (XV-XVI wiek). Ghana (w świecie muzułmańskim nazywano ją „krajem złota”), a Mali w średniowieczu była głównymi dostawcami złota, sprowadzono ją na wielbłądy do Afryki Północnej przez Saharę. W wyniku inwazji berberyjskich muzułmanów w XVII wieku. stan Ghany rozpadł się, wielu jego mieszkańców przeszło na islam. W XV wieku na południu powstała mała osada Bambara i Malinka w dolinie rzeki Niger (obecna stolica Bamako, jej nazwa oznacza „kajman rzeki” w tłumaczeniu). Sztuka rzemieślników i rozwój kultury w miastach Gao, Jenna i Timbuktu stanu Songai były znane daleko poza jego granicami. W 1591 r. Państwo zostało zdobyte przez armię marokańskiego sułtanatu. Starożytne miasta zostały splądrowane, większość naukowców porwana w Maroku, a zdobywcy częściowo zasymilowali się z miejscową ludnością. W wiekach 17-19. na terytorium Songai istniały państwowe formacje bambara (Segou, Kaart), fulbe (Masin), itp.\nTarg w pobliżu meczetu Jenna\nPierwszymi Europejczykami, którzy penetrowali terytorium dzisiejszego Mali, byli major Houghton z Irlandii (1790), szkocki chirurg Mungo Park (1796) i badacz A. G. Leng (1826, pierwszy Europejczyk, który odwiedził Tombuktu) i Francuz R. Kaye ( 1827). Ekspansja militarna Francji rozpoczęła się w 1855 r. Miejscowa ludność sprzeciwiła się francuskim kolonialistom (Tuareg do 1914 r. Stawiał opór władzom zbrojnym). W latach 90. XIX wieku wojska francuskie podbiły praktycznie całe terytorium współczesnego Mali. Granice i nazwa kolonii były kilkakrotnie zmieniane - Górny Senegal z centrum w Kaes (1890), Sudan (1892), Senegambia-Niger (1902), Górny Senegal-Niger (1904), Sudan francuski (1920). W 1895 r. Kolonia została włączona do federacji kolonii zwanej francuską Afryką Zachodnią (FZA). Od 1908 r. Bamako stało się centrum administracyjnym francuskiego Sudanu.\nUlice w Bamako\nW kolonii wprowadzono system kontroli bezpośredniej. Gospodarcze zagospodarowanie terenu oparto na towarowej produkcji ryżu i bawełny. Praca przymusowa miejscowej ludności była szeroko stosowana, w tym budowa kanałów nawadniających i kolei. Francuski Sudan stał się źródłem siły roboczej, żywności i surowców rolnych dla metropolii i sąsiednich kolonii - Gwinei, BSK (Wybrzeże Kości Słoniowej, obecne Wybrzeże Kości Słoniowej) i Senegalu.\nDzień mycia i mycia naczyń\nW latach dwudziestych w miastach powstały pierwsze związki zawodowe i związki studenckie. W 1945 r. Kolonia uzyskała status zamorskiego terytorium Francji, które przyznało miejscowej ludności prawo do tworzenia publicznych i politycznych organizacji oraz reprezentacji w wybranych organach dawnej metropolii. Pierwsze partie polityczne to Unia Sudańska lub SS-ADO (terytorialna część Afrykańskiej Unii Demokratycznej, duży ruch polityczny w ustawie federalnej Federalnej Agencji Anty-Monopolistycznej), Postępowa Partia Sudanu, Sudańska Partia Demokratyczna (PSD), Sudański Blok (SB) Ruchem antykolonialnym kierowała partia Związku Sudańskiego kierowana przez Modibo Keitę (potomka władców imperium malijskiego). Po zwycięstwie w wyborach do zgromadzenia terytorialnego (1957 r.) Powstał autonomiczny rząd. 28 września 1958 r. Francuski Sudan stał się autonomiczną Republiką Sudańską we Wspólnocie Francuskiej.\nOkres niezależnego rozwoju. Niezależność Republiki Mali (nazwa została zapisana na pamiątkę historycznej przeszłości) została ogłoszona na nadzwyczajnym kongresie SS-ADO 22 września 1960 r. Przywódca partii Modibo Keita został prezydentem niepodległego państwa, miasto Bamako zostało ogłoszone stolicą. Nowe kierownictwo ustanowiło reżim jednopartyjny, zerwało stosunki z Francją i prowadziło politykę współpracy z krajami obozu socjalistycznego. Stopa ekspansji sektora publicznego produkcji nie doprowadziła do wzmocnienia gospodarki, kraj doświadczył dotkliwego niedoboru środków na płatności międzynarodowe. W 1967 r. Rząd został zmuszony do przywrócenia stosunków handlowych z Francją i powrotu kraju do strefy franka. Francja udzieliła Mali znacznej pomocy gospodarczej.\nW listopadzie 1968 r., W wyniku przewrotu wojskowego, przeprowadzonego przez grupę oficerów pod dowództwem porucznika Moussy Traore, władza została przeniesiona do Wojskowego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (GWTO). We wrześniu 1969 r. M. Traore został prezesem Mali. Poważne susze w latach 1970-1974, 1978 i na początku lat 80. spowodowały poważne szkody dla gospodarki. Produkcja była w stanie stagnacji, zadłużenie zewnętrzne szybko rosło, ceny rosły.\nW 1976 r. Z inicjatywy WCSS powstała nowa partia polityczna - „Demokratyczna Unia Malijska” (DSMN), kierowana przez M. Traore. Po przyjęciu nowej konstytucji w 1979 r. Władza przekazana przez WCS rządowi cywilnemu, M. Traore został wybrany na prezydenta. W 1986 r. Konflikt militarny między Mali a sąsiednim Burkina Faso nad obszarem złotonośnym (tak zwana strefa Agasher) trwał 6 dni. Sporne terytorium, które od dawna było przedmiotem roszczeń obu krajów, zostało podzielone za pośrednictwem ONZ.\nRynek w stolicy\nOd 1988 r. Rozpoczął się program prywatyzacji (pod koniec 1995 r. Sprywatyzowano 48 przedsiębiorstw państwowych). Pogorszenie sytuacji gospodarczej doprowadziło do masowych protestów antyrządowych ludności. W 1991 r. Reżim M. Traore'a został obalony w wyniku przewrotu wojskowego prowadzonego przez szefa sztabu armii, podpułkownika Amadou Toumani Toure. W 1992 r. Przyjęto nową konstytucję, ogłaszając system wielopartyjny. W wyborach prezydenckich, które odbyły się w 1992 r., Alfa Umar Konare, była przywódczyni Panafrykańskiej Partii Wolności, Solidarności i Sprawiedliwości (ADEMA, założona w 1990 r.), Została wybrana głową państwa. Ponownie wybrany na to stanowisko w 1997 r. W wyborach parlamentarnych, po otrzymaniu 128 miejsc na 147, wygrała ADEMA.\nKraj kontynuował wdrażanie polityki liberalizacji gospodarczej. W latach 1992-1995 Mali pomyślnie zakończył drugi program restrukturyzacji gospodarczej, a MFW dostarczył mu 12 miliardów franków CFA na trzeci, obliczony na lata 1996-1999. Dewaluacja franka CFA (1994) miała korzystny wpływ na gospodarkę Mali: w latach 1995-1997 średnia stopa wzrostu gospodarczego przekroczyła 4%. W wyniku spadku światowych cen bawełny (o 46% w 1999 r.) Powierzchnia plantacji pod nią (jedno z głównych źródeł zysków walutowych Mali) została zmniejszona o 1/3, a 50% zakładów przetwórstwa bawełny zostało zamkniętych. Doprowadziło to do gwałtownego pogorszenia się sytuacji gospodarczej w kraju od 2000 roku. W 2001 r. Było 14,6% bezrobotnych w miastach i 5,3% na obszarach wiejskich. W 2002 r. Stopa inflacji wyniosła 4,5%.\nWśród państw Afryki Zachodniej Mali wyróżnia poziom wsparcia prawnego dla działalności partii opozycyjnych. Kierownictwo Mali szanuje głównie prawa i wolności licznych organizacji politycznych, zapisane w specjalnej ustawie - Karcie partii politycznych. Dowodem na to było przeprowadzenie wyborów powszechnych w 2002 r. W spokojnej atmosferze i demokratyczne przekazanie władzy nowemu prezydentowi. Wybory prezydenckie odbyły się w dwóch turach w kwietniu i maju 2002 r. Prezydent AU Conar, przestrzegając konstytucji, nie ubiegał się o trzecią kadencję. W pierwszej rundzie (28 kwietnia) walka o prezydencję przebiegła między 24 kandydatami. Najwięcej głosów (28,71%) otrzymał niezależny kandydat Amadou Toumani Touré. Kandydat ADEMA, Sumaila Cisse, zdobył 21,31% głosów, a Ibrahim Boubacar Keita (kandydat Zjednoczenia dla partii Mali, utworzony w 2001 r., AUM), 21,03%. W drugiej rundzie, która odbyła się 12 maja 2002 r., Wygrał ATTure, otrzymując 65,01% głosów (S.Sisse zdobył 34,99%). W wyborach parlamentarnych 14 i 28 lipca 2002 r. ADEMA zdobyła 53 mandaty, koalicję partii kierowaną przez premiera I.B.Kejtaya - 46 mandatów, „Krajowy Kongres Demokratycznej Inicjatywy” (NKDI) - 13 i niezależnych kandydatów - 6 miejsc\nGłównymi darczyńcami finansowymi Mali są Francja, MFW i państwa Unii Europejskiej. Kraj otrzymuje również pomoc finansową Banku Światowego (Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju - jednej z pięciu instytucji Banku Światowego (WB)), Islamskiego Banku Rozwoju i Japonii. MFW udziela pomocy programowej HIPC (mocno zadłużonym ubogim krajom) najbiedniejszym krajom o wysokim zadłużeniu zewnętrznym. Wzrost PKB w 2004 r. Wyniósł 0,5%. PKB - 10,53 mld dolarów.\nWieża banku centralnego krajów Afryki Zachodniej w Bamako\nMali jest krajem rolniczym. Jeden z najmniej rozwiniętych krajów na świecie. W 2003 r. Produkt krajowy brutto wyniósł 4,79 mld USD, a średni roczny wzrost wyniósł 5,4%. Roczna stopa inflacji wynosi 1,3% (2003). 64% Maljan jest poniżej granicy ubóstwa (dochód na mieszkańca w 2002 r. Wynosił 230 USD). Roczne wynagrodzenie wykwalifikowanego pracownika wynosi 1560 USD. Stopa bezrobocia wśród ludności miejskiej wynosi 14,6%, wśród ludności wiejskiej - 5,3% (2002).\nLudność aktywna zawodowo to 5,69 mln osób, z czego 4,58 mln osób pracuje w sektorze rolniczym (2001).\nRolnictwo, hodowla zwierząt, zbieranie dzikich owoców i rybołówstwo stanowią około ½ całkowitej wartości produktu krajowego brutto. Około 80% Malijczyków specjalizuje się w rybołówstwie, 20% pracuje w przemyśle. Udział rolnictwa w PKB wynosi 36%. Uprawiane około 4% gruntów.\nPlony zmieniają się z powodu częstych susz powodujących znaczne szkody, a także inwazji szarańczy. Główne uprawy eksportowe to orzeszki ziemne (Mali jest jednym z głównych producentów i eksporterów w Afryce) i bawełny. Uprawia się również pomarańcze, banany, guawy, mango, maniok, kenaf (rośliny przemysłowe), kukurydzę, warzywa, papaje, proso, pszenicę, ryż, trzcinę cukrową, sorgo, tytoń, fonio (zboża), bawełnę, herbatę i ignamy.Rozwija się hodowla zwierząt (hodowla wielbłądów, bydło, kozy, konie, owce, osły, świnie) i hodowla drobiu. Mali jest jednym z największych krajów duszpasterskich w Afryce Zachodniej (85% inwentarza żywego jest eksportowane). Aż 80% zwierząt umiera podczas suszy. Również w Mali rozwija się leśnictwo - zbieranie drewna przemysłowego - i łowienie ryb - łowienie okoni nilowych, tilapia itp. Około 100 tysięcy ton ryb jest łowionych rocznie.\nCzekam na prom\nUdział przemysłu w PKB wynosi 17% (2001). Górnictwo - wydobywanie granitu, złota, wapienia, marmuru, soli i fosforanów. Od lat 90. intensywnie rozwija się wydobycie złota. W 2000 r. Kraj w swojej produkcji zajął trzecie miejsce na kontynencie afrykańskim (po RPA i Ghanie). Największe kopalnie złota znajdują się w regionie Kayes. W rejonie Kenieby (na południowy zachód od kraju) poszukuje się przemysłowych złóż diamentów. Wśród gałęzi przemysłu wytwórczego, przetwórstwo żywności i produktów rolnych (rzeźnia, zakłady przetwórstwa ryżu i bawełny, cukier, olej arachidowy i olej bawełniany, puszkowanie owoców i warzyw) są wiodącymi pozycjami.\nDroga na płaskowyż Bandiagara\nIstnieją fabryki drewna, skóry i obuwia, tytoniu, tekstyliów, zapałek i fabryki farmaceutyczne. Rozwija się przemysł materiałów budowlanych, budowano fabryki do produkcji narzędzi rolniczych. Produkcja rękodzieła z ceramiki i wyrobów z wikliny, tkanin, butów, wyrobów ze złota, skór gadów i cennego drewna jest dobrze rozwinięta. Jeśli chodzi o handel zagraniczny, wielkość eksportu i importu jest prawie taka sama: w 2002 r. Eksport wyniósł 915 mln USD, import - 927 mln USD.\nGłównymi produktami eksportowymi są zwierzęta gospodarskie, złoto i bawełna. Główni partnerzy eksportowi: Tajlandia (14%), Chiny (12,1%), Indie (7,9%), Włochy (7,5%), Bangladesz (6,1%) - 2003 r. Główne towary importowane to maszyny i urządzenia, olej, żywność, materiały budowlane i tekstylia. Głównymi partnerami importowymi są Francja (15,4%), Senegal (7,7%) i Wybrzeże Kości Słoniowej (7,1%) - 2003 r. Ponadto problem elektryfikacji kraju jest dotkliwy. W bilansie energetycznym główne miejsce zajmują drewno i węgiel drzewny. 80% energii elektrycznej wytwarzane jest przez elektrownie wodne (Sotuba na rzece Niger, Felo na rzece Senegal, Seling na rzece Sankarani).\nPrzywrócenie meczetu Jenna\nSieć transportowa jest słabo rozwinięta. Większość linii kolejowych i autostrad wymaga poważnych napraw. Głównym rodzajem transportu jest samochód. Pierwsza kolej została zbudowana w latach 1880-1924. Sieć kolejowa Mali (łączna długość dróg w 2003 r. Wynosiła 729 km) jest połączona z kolejami Senegalu. Długość dróg - 15,1 tys. Km (2,76 km z twardą nawierzchnią - 2001). Długość dróg wodnych wynosi 1,82 tys. Km (2004). Główną drogą wodną jest rzeka Niger. Porty rybackie znajdują się w miastach Mopti i Dire. Szczególne znaczenie ma transport lotniczy. W 2004 r. Było 27 lotnisk i lądowisk (9 z nich miało twardą powierzchnię). Seine International Airport znajduje się w Bamako (otwarte w 1976 r., Jego odbudowa i modernizacja rozpoczęła się pod koniec lat 90.).\nJednostka monetarna - frank CFA (XOF), składający się ze 100 centów - jest sztywno powiązana z euro. Frank CFA był używany jako waluta krajowa od 1984 r. (W latach 1962-1984 był to frank malijski). Na początku 2004 r. Kurs waluty krajowej wynosił: 1 USD = 581,2 XOF.\nTurystyka jest dobrze rozwinięta w Mali. Zagraniczni turyści przyciągają tu piękno naturalnych krajobrazów, legendarne miasta i starożytne centra nauki i handlu złotem Gao, Jenne (jedno z najstarszych miast Afryki Zachodniej) i Timbuktu, dobre warunki do wędkowania sportowego, a także oryginalność kultury ludów lokalnych. Od końca. W latach 90. kraj odwiedza rocznie około 100 tysięcy turystów zagranicznych, a dochód z działalności turystycznej wynosi średnio 90 milionów dolarów rocznie. Najkorzystniejszym okresem na zwiedzanie kraju jest suchy chłodny sezon (listopad-luty). W 2000 roku kraj odwiedził 91 tysięcy turystów zagranicznych, przychody z turystyki wyniosły 50 milionów dolarów.\nRuch w Bamako\nW 2002 r. Dochody budżetowe Mali wyniosły 764 mln USD, wydatki - 828 mln USD, aw 2001 r. Otrzymano pomoc finansową w wysokości 596,4 mln USD, a niski poziom rozwoju gospodarczego w Mali wynikał w dużej mierze z przeszłości kolonialnej kraju i zależności od Francji. Potencjalnym bogactwem Mali jest wydobycie i produkcja artykułów rolnych, zwierząt gospodarskich i ryb.\nRozwój przemysłu jest utrudniony przez nieodpowiednią infrastrukturę transportową. Gospodarka wyróżnia się wieloraką strukturą: obok gospodarstw naturalnych i półnaturalnych istnieje produkcja na małą skalę, kapitał prywatny, głównie zagraniczny (francuski) oraz sektor państwowo-kapitalistyczny. Warunki naturalne i klimatyczne odegrały również ważną rolę w rozwoju kraju, określając specjalizację Mali. Jednak analizując główne wskaźniki, można zidentyfikować tendencję do poprawy politycznego i gospodarczego rozwoju Mali w przyszłości.\nBamako - Stolica Mali, stan w Afryce Zachodniej. Miasto położone jest nad brzegiem rzeki Niger, w miejscu zbliżenia dolin Nigru i Senegalu. Bamako to bardzo zielone miasto. W centrum jest dużo drzew cytrynowych, papaja, mango. Zielone tablice ogrodów botanicznych i zoologicznych, gdzie zbiera się flora i fauna tropikalnej Afryki, są wspaniałe.\nPierwsi osadnicy osiedlili się w miejscu obecnego Bamako w XV wieku. Uważa się, że pierwsze chaty pojawiły się w brodzie przez Niger. Według legendy chaty zostały zbudowane przez myśliwego o imieniu Bamba, a wioska, która powstała w tym miejscu, stała się znana jako „Bama ko”, tj. „Rzeka Bamba”. Według innej wersji nazwa Bamako pochodzi od słowa „bama”, co oznacza „krokodyl” w języku Bambara, ponieważ kilka wieków temu na bagnistej nizinie było wiele krokodyli, „Bama ko” jest tłumaczone jako „rzeka krokodyla”. Dlatego na herbie Bamako przedstawiono trzy krokodyle.\nPierwsze pisemne odniesienia do Bamako zawarte są w notatkach angielskiego odkrywcy Afryki Mungo Parco, który odwiedził Bamako w 1795 i 1805 roku. Napisał o nim jako małej wiosce, która była targiem soli, przywiezionym z Sahary. Później francuski badacz René Kaye poinformował, że Bamako jest ważną osadą handlową. W 1882 r. Władze francuskie, kończąc konfiskatę kolonialną Mali, wystawiły swoją twierdzę w Bamako.\nNiezależność Mali została ogłoszona w 1958 r .; w 1960 r. utworzono Republikę Mali ze stolicą Bamako. Oto rezydencja prezydenta i parlamentu.\nBamako ma regularny prostokątny układ. Wyróżnia obszary komercyjne, administracyjne i mieszkalne. W centrum miasta - główny plac Liberty. Tutaj koncentruje się wiele instytucji administracyjnych miasta.\nW północnej, podwyższonej, a więc chłodniejszej części miasta, u stóp góry Kuluba znajduje się centrum administracyjne. Oto Pałac Prezydenta, agencje rządowe, Instytut Studiów Humanitarnych, centrum medyczne i kompleks sportowy Omnisport. Stadion z areną sportową na 25 tys. Miejsc jest wykorzystywany nie tylko do zawodów sportowych, ale także do organizacji rajdów, świąt, festiwali sztuki ludowej.\nCentralna część miasta zachowała pewne cechy oryginalnych budynków. Tutaj, w większości, dwu- i trzypiętrowe domy w stylu kolonialnym z zewnętrznymi żeliwnymi schodami i długimi balkonami. Pierwsze piętra są zarezerwowane dla banków, aptek, dużych sklepów. Cały blok w centrum miasta zajmuje duży rynek Wielkiego Marszu, który sprzedaje warzywa i owoce, sól i przyprawy, jasne tkaniny, narodowe ubrania i ozdoby.\nWzdłuż rzeki Niger, za szerokim bulwarem, znajdują się wygodne kwatery, zbudowane z rezydencji, willi, dużych budynków publicznych. Nasyp rzeki jest zbudowany z wielokondygnacyjnych budynków. W tym obszarze znajduje się Wielki Meczet, Katedra Joanny d'Arc, tutaj znajduje się budynek Zgromadzenia Narodowego (Parlamentu). Na prawym brzegu Nigru wzniesiono nowe kwatery Badalabugi i Torokorobugi.\nOd strony wschodniej i zachodniej do centralnej części przylegają gęsto zaludnione tereny mieszkalne: Nearrela, Dravela, Dolibana, Dar Salam, Medina-Kura. Domy w tych kwaterach zbudowane są z wapienia i pieczonych cegieł. Do budowy budynków mieszkalnych w odległych dzielnicach Bamako stosuje się banco - tradycyjny materiał budowlany wykonany z mieszanki gliny i słomy, powszechny w wielu obszarach tropikalnej Afryki.\nW Bamako znajdują się ogrody zoologiczne i botaniczne, bliżej centrum znajduje się Grand Hotel i kina. Luksusowe sklepy z pamiątkami, sklepy z pamiątkami ze złota i srebra, kości słoniowej, czerni i mahoniu, skóry krokodyla i węża koncentrują się na Placu Pamiątek i na ulicach od niego oddalonych.\nWśród instytucji edukacyjnych Bamako są Uniwersytet i Narodowy Instytut Sztuki, znany również jako Dom Rzemieślnika. Obejmuje sekcje rzemiosła artystycznego, muzycznego i artystycznego, w których uczą rzemiosła ludowego, biżuterii i tkactwa. Instytucje kulturalne Bamako obejmują Bibliotekę Narodową i Muzeum Lokalnej Praktyki. Szczególnie interesująca jest ekspozycja Muzeum Narodowego w Mali, założonego w 1953 roku. Prezentuje najlepsze przykłady rzeźby drewnianej, tradycyjnych tkanin i dywanów, wspaniałą kolekcję masek. Muzeum odtwarza obóz Tuaregów, wnętrze chaty Bambara, kuźni i warsztatu garncarskiego.\nW grotach w pobliżu Bamako w 1955 r. Odkryto malowidła ścienne przedstawiające ludzi i zwierzęta - sceny polowań, wojny i tańców wykonanych czerwoną farbą. Malowidła naskalne należą do epoki neolitu. Ich odkrycie jest wielkim wkładem w naukę i badania osadnictwa na kontynencie afrykańskim.\nWewnętrzna Delta Nigru (Delta Nigru)\nDelta Nigru położony w Mali, między rzekami Bani i Nigrem w południowo-zachodniej części kraju. Jest to region żyznych łąk zalewowych i naturalnej arterii handlowej, dzięki czemu obszar ten stanowi centrum gospodarki, a także życie społeczne i miejskie Sudanu Zachodniego. Delta, która obejmuje jeziora i bagna, a także wydmy położone w półpustynnej strefie na południe od Sahary, zajmuje powierzchnię 20 000 metrów kwadratowych. km w porze deszczowej, a w porze suchej zmniejsza się do 3900 metrów kwadratowych. km\nW Delcie Nigru najbardziej zróżnicowana roślinność, w tym rośliny podwodne i pływające, jest powszechna, poziom wody jest tradycyjnie bardzo niski, stagnuje, aw piaskach eksponowanych w porze suchej trawy i trzciny rosną w okresie rozlewu.\nPołudniowa część delty to niskie łąki wodne, gęsto porośnięte trawami, dużo ptactwa wodnego, czerwonawo-brązowe kaczki, rybitwy zwyczajne, duże wrzeciona i kurczaki bagienne są szczególnie liczne.\nOgromne kolonie ptactwa wodnego i ptaków lądowych żerujących w pobliżu wody obejmują ponad 80 000 par 15 gatunków kormoranów, czapli, ibisów, kaczek szerokolistnych i zagrożonego żurawia z Afryki Zachodniej.\nOprócz ptaków, krokodyle nilowe i wielka różnorodność ssaków, w tym największa populacja manatów, hipopotamów, antylop, kóz bagiennych i wodnych, a także kilka gatunków gazel, warthogów, wydr i słoni, również znajdują schronienie w równinach powodziowych i delcie.\nSą tu dwa endemiczne gatunki ryb, gobroni Syndodontis i pielęgnica Gobiocichla wonderi - zostały znalezione tutaj od niepamiętnych czasów, kiedy Niger był związany z Nilem i jeziorem Czad.\nJenna - Miasto w Mali, położone w Delcie Nigru w centralnej części kraju. Jest to najstarsze znane miasto w Afryce w pobliżu Sahary, które jest nadal zamieszkane. Przez całą historię miasto było znane jako główne centrum handlowe, a także twierdza islamskiego nauczania i pielgrzymek. Dziś znana jest z architektury adobe, a mianowicie z Wielkiego Meczetu, największego na świecie nieupieczonego budynku z cegły.\nMiasto pojawiło się około 800 na granicy lasów deszczowych Sudanu i Gwinei. W XVI wieku, dzięki swojemu położeniu, stopniowo się powiększał. Stąd rzeka udała się do Timbuktu, odbudowane drogi trafiły do kopalni złota i soli. W mieście w różnych okresach rządzili królowie Maroka, cesarze Tukuloru i Francuzi, ale stopniowo działalność handlowa przeniosła się na Mopti, a rola Jenne nie była tak znacząca.\nOryginalny Wielki Meczet, zbudowany w 1240 r., Wydawał się zbyt luksusowy Szejkowi Amadou, aw 1830 r. Zastąpił go mniej majestatycznym budynkiem. Nowoczesny meczet został zbudowany około 1907 roku, jest to jeden z najbardziej niesamowitych przykładów architektury muzułmańskiej w Mali. Meczet jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, z elementami architektonicznymi typowymi dla meczetów całego świata islamskiego.\nKażdej wiosny miejscowi rzemieślnicy zaczynają naprawiać ten budynek z cegły. To wydarzenie zamienia się w rodzaj uroczystości, w której bierze udział cała społeczność.\nWśród innych atrakcji miasta znajduje się grób Tupamy Genepo, młodej dziewicy poświęconej w XII wieku. Została unieruchomiona jako gwarancja dobrobytu mieszkańców Jenny. Według legendy dziewczyna poszła dobrowolnie umrzeć, a jej rodzina została za to otoczona honorami.\nNa zewnątrz Jenny znajdują się ruiny starożytnego miasta założonego w III. BC Odwiedzający mogą tu korzystać tylko z przewodnikiem po misji kulturalnej. Cotygodniowy targ wokół meczetu jest jednym z najbardziej kolorowych rynków w Afryce Zachodniej.\nWiosna na coroczny meczet naprawy wakacji.\nDuży meczet zbudowany w 1907 roku z suszonych na słońcu glinianych cegieł.\nCotygodniowy targ w Jennie działa w poniedziałki.\nOkolica pełna jest kolorowych towarów i tkanin, kuszących aromatów i niesamowitej mieszanki ludzi.\nGrób Tupamy Genepo.\nRuiny starożytnej osady - najstarszej znanej w Afryce, z III. BC\nNie-muzułmańskie wejście do meczetu jest zabronione.\nWielki Meczet w Jennie (Wielki Meczet w Djenne)\nJenna - meczet odnawiany co roku ...\nMiasto Jenna i jego niezwykły meczet znajdują się w kraju Mali (Afryka). Miasto położone jest na równinie zalewowej rzeki Bani, dlatego w okresie deszczowym komunikacja transportowa jest tutaj nieregularna z powodu wycieku wody rzecznej. Przez wiele stuleci miasto było znane jako centrum handlu złotem. Stopniowo islam zyskał tu szczególną popularność, a już w XV i XVI wieku Jenna stała się znana jako muzułmańskie centrum religijne, z którego islam rozprzestrzenił się na inne terytoria.\nDokładna data budowy meczetu Jenna nie może być ustalona, ale pierwsze wzmianki o niej należą do XIII wieku, możliwe, że meczet miał nieco inny wygląd niż obecnie. W XIX wieku wielki meczet w Jennie został zniszczony na rozkaz Amadou, który był przywódcą ludu Fulbe. Podbił miasto i postanowił nie oszczędzać lokalnego meczetu.\nJednak w 1893 r. Miasto zaczęło słuchać francuskiego. W tym okresie miejscowa ludność, przy wsparciu administracji francuskiej, rozpoczęła budowę meczetu w formie, w jakiej znajdowała się przed zniszczeniem. Zakłada się, że meczet został wzniesiony w 1907 r., Jednak może się zdarzyć w 1909 r. Podczas tej konstrukcji wykorzystano części ścian starej konstrukcji.\nMówiąc o tej strukturze, nie można pominąć jednego istotnego punktu. Wielki Meczet w Jennie to gliniana struktura, uważana za największą tego typu. Chociaż został zbudowany nie tylko z gliny. Do jego budowy użyto mieszanki gliny, siana, obornika i łuski ryżu. Tylko ten materiał jest powszechnie dostępny na tym terytorium. Dla niego istnieje nawet imię - „banco”.Z Banco zbudowano nie tylko meczet, ale także domy mieszkańców.\nBank ma wiele zalet, tylko że jest wyjątkowo krótkotrwały. Gdy zaczyna się pora deszczowa, budynki powoli erodują. Szczególnie dotknięte są małe budynki. Tak więc domy miejscowych, jakby topiły się w wodzie deszczowej. Bardzo cierpi również meczet Jenna. Ze względu na tę kruchość materiału niemożliwe jest określenie wieku meczetu, ponieważ musi on być łatany corocznie.\nTen coroczny rytuał stał się prawdziwym festiwalem dla mieszkańców. W pobliżu meczetu prawie wszyscy ludzie z miasta zbierają się i rozpoczynają odbudowę. Przede wszystkim przywracają meczet i dopiero wtedy zabierają do swoich domów. W tym okresie, jeśli spojrzysz na meczet Jenna, to wydaje ci się, że jest to wielkie mrowisko, nad którym biegają mrówki.\nPodczas festiwalu ujawnia się kolejna tajemnica meczetu. Wielu jest bardzo zainteresowanych, dlaczego tak wiele drewnianych belek utknęło w meczecie. Z tego powodu budynek religijny z daleka wydaje się bardzo wojowniczy i bardziej przypomina fortecę niż meczet. Belki, jak ostre zęby konstrukcji, wystają i odstraszają złoczyńców. Jednak w rzeczywistości cel tych wiązek jest dość spokojny. Wraz z nimi wolontariusze-konserwatorzy poruszają się, gdy łatają budynek.\nWielki Meczet w Jennie stoi na kwadratowej platformie o boku 75 metrów. Minaret ma wysokość 50 metrów, a sam meczet ma 100 metrów. Ozdobą wież są nie tylko wojownicze kolce, belki, ale także strusie jaja (w tych miejscach są symbolem płodności i czystości). W 1988 r. Meczet Jenne został wpisany na listę UNESCO wraz z częścią starego miasta w 1988 r.\nMeczet Jenny działa, odbywają się w nim nabożeństwa, dlatego nie-muzułmanie nie mają wstępu do środka, liczne znaki ostrzegają o tym. Jednak za opłatą zawsze znajdzie się ktoś, kto chce cię zabrać do środka, a następnie turysta sam decyduje, czy poddać się pokusie, czy w końcu z szacunkiem traktować wierzących innej religii. Do strzelania do meczetu Jenna lepiej wybrać wcześniej rano. Ponadto, w pobliżu meczetu można odwiedzić rynek. To prawda, że działa tylko w poniedziałki i wskazane jest sprawdzenie go przed 10 rano, ale ten konkretny rynek jest uważany za najjaśniejszy i najbardziej autentyczny w całym kraju.\nMopti - miasto w Mali, u zbiegu rzeki Bani w Nigrze, centrum obszaru o tej samej nazwie. Mopti znajduje się na trzech wyspach znanych jako „Stare Miasto”, „Nowe Miasto” i „Łaźnie”. Miasto zostało założone w XIX wieku. Ludność to 106 tysięcy osób (4 co do wielkości miasto Mali). Ludność jest zdominowana przez bambara, boso, dogon, songai i fulbe.\nPłaskowyż skarpy Bandiagara\nPłaskowyż Bandiagara są wspaniałe klify i piaszczyste płaskowyże Mali w Afryce Zachodniej. Jest to miejsce, w którym żyje kilka społeczności, nadal przestrzegając dawnych tradycji i rytuałów. Klify są uznawane za światowe dziedzictwo UNESCO ze względu na ich naturalne piękno, a także historyczne znaczenie w rozumieniu starożytnych kultur i ich zachowanych tradycji.\nNa płaskowyżu Bandiagara, jednym z głównych ośrodków kultury Dogonów, znajduje się kilka wiosek czterech plemion Dogonów, które migrowały tutaj z Mande wiele wieków temu: dion, to, arou i dommo. Społeczności składają się z rolników, którzy dzielą się na „żywych” i „martwych”, podczas gdy współistnieją ze sobą w symbiotycznym związku. Relacje te znajdują odzwierciedlenie w starożytnych malowidłach jaskiniowych, które można oglądać w Bandiagare i wokół tego obszaru.\nWieś Sangha, najbardziej zaludniona w tym rejonie, znana jest z rzeźbienia w kamieniu i starożytnych ceremonii obrzezania, które odbywały się tutaj od ponad tysiąca lat, i powstają tu wspaniałe rzeźbione maski. Rzeźba kamienna, choć przetrwała swój wzrost, służy jako historyczny i społeczny dialog ze starożytnymi ludami.\nDwa tematy sztuki to „bemmi” lub rysunki rytualne i „ton” lub inne, bardziej mistyczne lub praktyczne rysunki. Rysunki BEMMI przedstawiają różne etapy ceremonii obrzezania, które odbywały się co trzy lata, a także tradycyjne tańce deszczowe, rytuały pogrzebowe i tańce płodności. Rysunki „tonowe” były najczęściej tworzone w celu uwolnienia potencjalnie niebezpiecznej „nyam”, czyli energii życiowej zmarłych.\nAtrakcyjność dotyczy krajów: Algierii, Egiptu, Libii, Mauretanii, Mali, Maroka, Nigru, Sudanu, Tunezji\nSahara - Największa pustynia w Afryce Północnej. To największa pustynia na Ziemi! Obszar Sahary wynosi 8,6 mln km², czyli około 30% Afryki. Gdyby pustynia była stanem, można by ją porównać do Brazylii o powierzchni 8,5 mln km². Sahara jest przedłużona do 4800 km z zachodu na wschód, z 800 do 1200 km z północy na południe. Nie ma tu ani jednej rzeki, z wyjątkiem małych odcinków Nilu i Nigru oraz pojedynczych oaz. Ilość opadów nie przekracza 50 mm rocznie.\nPierwsza wzmianka o nazwie pustyni pochodzi z 1 wieku naszej ery. er Sahara to arabska pustynia. Pierwsi naukowcy, naukowcy i archeolodzy wspomnieli o pustynnym obszarze wrogo nastawionym do ludzi. Tak więc w V wieku pne er Herodot opisał w swoich pracach wydmy, kopuły solne i mrok pustynnego świata. Następnie naukowiec Strabo opisał, jak mieszkańcy pustyni pielęgnują wodę. Po 100 latach Pliniusz potwierdził opisy innych badaczy i powiedział, że na pustyni nie ma absolutnie wody i jest to bardzo rzadkie zjawisko - deszcz.\nOczywiście pustynia tej wielkości nie mogłaby zajmować terytorium jednego lub dwóch krajów afrykańskich. Uwzględnia Algierię, Egipt, Libię, Mauretanię, Mali, Maroko, Niger, Sudan, Tunezję i Czad.\nOd zachodu Sahara jest myta przez Ocean Atlantycki, od północy jest ograniczona przez góry Atlas i Morze Śródziemne, a od wschodu przez Morze Czerwone. Południowa granica pustyni jest określona przez strefę nieaktywnych starożytnych wydm w temperaturze 16 ° N, na południe od której leży Sahel - region przejściowy do sudańskiej sawanny.\nWydmy Sahary Sahara Highlands w Ahaggar na Saharze, w południowej Algierii\nSahara jest trudna do przypisania do konkretnego typu pustyni, chociaż przeważa tutaj typ piaszczysto-kamienisty. Obejmuje następujące regiony: Tenere, Erg Wielkiego Wschodu, Wielkiego Zachodu Erg, Tanesruft, Hamada el Hamra, Erg-Igidi, Erg Shesh, Arabski, Algierski, Libijski, pustynie Nubijskie, pustynia Talak.\nKlimat Sahary jest wyjątkowy i ze względu na położenie w strefie antycykonów na dużych wysokościach, opadające strumienie powietrza i suche wiatry handlowe półkuli północnej. Na pustyni pada bardzo rzadko, a powietrze jest suche i gorące. Niebo Sahary jest bezchmurne, ale nie zaskoczy podróżnych niebieską przezroczystością, ponieważ najdrobniejszy pył jest stale w powietrzu. Intensywne promieniowanie słoneczne i parowanie w ciągu dnia ustępuje miejsca silnemu promieniowaniu w nocy. Po pierwsze, piasek ogrzewa się do 70 ° C, promieniuje ciepłem ze skał, a wieczorem powierzchnia Sahary chłodzi się znacznie szybciej niż powietrze. Średnia temperatura w lipcu wynosi 35 °.\nGdzie pustynia spotyka ocean (Sahara na wybrzeżu Maroka) Zachód słońca na pustyni\nWysoka temperatura, z jej ostrymi wahaniami i bardzo suchym powietrzem, bardzo utrudnia pozostanie na pustyni. Dopiero od grudnia do lutego rozpoczyna się „zima saharyjska” - okres ze stosunkowo chłodną pogodą. Zimą temperatura w północnej Saharze w nocy może spaść poniżej 0 °, chociaż w ciągu dnia wzrasta do 25 °. Czasami nawet tutaj pada śnieg.\nBeduin jest na wydmach\nPomimo faktu, że pustynia jest zwykle reprezentowana przez ciągłą warstwę gorącego piasku, tworzącego wydmy, Sahara ma nieco inną ulgę. W centrum pustynnych pasm górskich o wysokości ponad 3 km, ale na obrzeżach żwirowych, skalistych, gliniastych i piaszczystych pustyń, w których praktycznie nie ma roślinności. To tam żyją koczownicy, kierując stada wielbłądów na rzadkie pastwiska.\nRoślinność Sahary składa się z krzewów, traw i drzew na wyżynach i oaz położonych wzdłuż koryta rzeki. Niektóre rośliny w pełni przystosowały się do surowego klimatu i rosną w ciągu 3 dni po deszczu, a następnie wysiewają nasiona przez 2 tygodnie. Jednocześnie tylko niewielka część pustyni jest żyzna - obszary te pobierają wilgoć z podziemnych rzek.\nZnane wszystkim jednogarbne wielbłądy, z których niektóre są udomowione przez nomadów, nadal żyją w małych stadach, żywiąc się kolcami kaktusów i częściami innych roślin pustynnych. Ale to nie jedyne zwierzęta kopytne żyjące na pustyni. Pronghi, Addakses, Maned sheep, gazele Dorcas i antylopy Oryx, których zakrzywione rogi są prawie równe długości ciała, również doskonale przystosowane do przetrwania w tak trudnych warunkach. Lekka kolorystyka wełny pozwala im nie tylko uciec przed upałem w ciągu dnia, ale także nie zamarzać w nocy.\nIstnieje kilka gatunków gryzoni, wśród których są myszoskoczki, abisyński zając, które wynurzają się na powierzchnię dopiero o zmierzchu, aw dzień chowając się w norach, jerboa, która ma zaskakująco długie nogi, pozwalając jej poruszać się w ogromnym skoku jak kangur.\nDrapieżniki żyją na Saharze, z których największą jest fenek - mała kurka o szerokich uszach. Są też koty barchańskie, rogate żmije i grzechotniki, które pozostawiają kręte ślady na powierzchni piasku i wiele innych gatunków zwierząt.\nSahara do filmów\nPlanet Tatooine (zdjęcia z Gwiezdnych wojen)\nFascynujące krajobrazy Sahary nie przestają przyciągać filmowców. Wiele filmów nakręcono na terytorium Tunezji, a twórcy dwóch słynnych obrazów pozostawili między sobą wspomnienia wśród piasków. Planeta Tatooine nie jest tak naprawdę zagubiona w kosmicznej odległości, ale znajduje się na Saharze. Oto cała „pozaziemska” wioska z ostatniej serii „Gwiezdnych wojen”. Pod koniec kręcenia kosmici opuścili swoje domy, a teraz osobliwe domy i stacja międzyplanetarnego samolotu są do dyspozycji rzadkich turystów. Obok Tatooine wciąż widoczny jest biały arabski dom od angielskiego pacjenta. Możesz tu dotrzeć tylko jeepem i doświadczonym przewodnikiem, ponieważ musisz jechać w terenie, z całkowitym brakiem znaków i punktów orientacyjnych. Fani „Angielskiego Pacjenta” muszą się trochę pospieszyć, a bezlitosna wydma w końcu zakopie ten niezwykły punkt pod piaskiem.\nTimbuktu - miasto w Mali, świadek wspaniałej przeszłości, położony w pobliżu rzeki Niger na skraju Sahary. W 1988 r. Miasto zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, zniszczone przez pustynię. Opracowano specjalny program ochrony miasta, a już w 2005 r. Timbuktu został usunięty z tej listy.\nTimbuktu zostało założone przez koczowników Tuaregów w XII wieku, a dzięki bliskości rzeki Niger szybko stało się jednym z najbogatszych miast na świecie. Karawany sprowadzały tu niewolników, kość słoniową, złoto i sól, a następnie wysyłano ich dalej na północ lub południe. Ogromne skarby Timbuktu stały się sławne na całym świecie. K XV wiek. miasto pełniło rolę ośrodka intelektualnego i duchowego. Meczet Gingereber, budynek z cegły adobe, został zbudowany w 1327 roku, najstarszy w Afryce Zachodniej. Mówią, że to ten budynek zainspirował hiszpańskiego architekta Gaudiego. W 1581 r. Wzniesiono Uniwersytet Sankkor i kilka innych szkół madrasas. Naukowcy napisali książki, a fenomenalna kolekcja rękopisów zgromadziła się w 120 bibliotekach.\nW 1591 najeźdźcy z Maroka najechali kraj, miejscowe plemiona zaatakowały miasto. W 1898 r. Francuzi zajęli Mali i zabrali wiele zbiorów bibliotecznych do Europy. W tym samym czasie pozostałe rękopisy zostały bezpiecznie ukryte na pustyni. Obecnie budowana jest nowa biblioteka, a stare rękopisy stopniowo powracają, więc biblioteka zapowiada się jako prawdziwa skarbnica pisemnej historii Afryki.\nDzisiejsze Timbuktu jest nieporządne, zakurzone i biedne, ale jego wąskie, spalone słońcem ulice są pod wieloma względami takie same jak setki lat temu.\nMeczet Sidi Yahya został zbudowany na cześć pierwszego imamu Timbuktu w 1400 roku. Minaret otrzymał kształt ząbkowanej fortecy.\nMuzeum etnologiczne - tutaj można zobaczyć studnię Bukt, po której nazwano miasto, aby zobaczyć wystawę ubrań, narzędzi i starożytnych malowideł skalnych.\nDom i muzeum Heinricha Bartha.\nJazda na wielbłądach na Saharze.\nJedź po rzece Niger.\nMali dał światu wielu znanych muzyków, takich jak Ali Farka Toure i Toumani Jabati. Co roku w styczniu, począwszy od 2001 roku, odbywa się festiwal na pustyni w Essaouira (65 km), gdzie występują muzycy Tuareg i światowej sławy wykonawcy.\nMeczet Gingerbreber - Centralny meczet miasta Timbuktu w Mali. Fantazyjny minaret, przypominający olbrzymie mrowisko lub termit, dominuje nad glinianymi budynkami. Z wyjątkiem niewielkiej części elewacji północnej, zbudowanej z wapienia, meczet Dzhingeber wykonany jest z gliny z dodatkiem drewna, słomy i włókien roślinnych. Budynek ten ma trzy wewnętrzne pokoje, dwa minarety i 25 rzędów filarów ustawionych na wschód i zachód, salę modlitwy dla 2000 osób.\nHistoria meczetu Dzhingeber związana jest z lokalną legendą o Tuaregach (mieszkańcy grupy Berberów w Mali).\nNiemal tysiąc lat temu, w jednym z zakoli rzeki Niger żyła kobieta, która wyróżniała się serdecznym sercem i rzadką gościnnością. Wszystkie karawany ciągnące się przez pustynie z południa na północ kontynentu na pewno zatrzymały się w jego studni, by odpocząć. Imię tej kobiety brzmiało Buktu, a słowo dobrze w języku tego plemienia brzmiało - tim. Tak się złożyło, że czas upamiętnił dobrą strażniczkę w imieniu osady, a teraz miasta, Timbuktu.\nZałożycielami miasta byli Tuaregowie, a rozkwit nastąpił na początku podboju Górnego Nigru przez plemię Mandigo. Muzułmanie-Berberowie, kupcy arabscy, czarni niewolnicy zaczęli osiedlać się wokół legendarnej studni, tworząc obszary etniczne. Skrzyżowanie pięciu tras karawanowych Timbuktu opracowano jako centrum handlowe. Złoto, kość słoniowa, skóra krokodyla, futro egzotycznych zwierząt, orzechy coli, niewolnicy i inni opuścili kontynent w kierunku północnym na Bliski Wschód. Od północy przez miasto sprowadzano tkaniny z soli, jedwabiu i brokatu oraz inne cuda orientalnego luksusu. Timbuktu, według słów średniowiecznego arabskiego geografa Ibna Khaldouna, staje się „portem na pustyni”, a europejscy kupcy nazywają go „miastem złota”.\nW XII wieku miasto było częścią potężnego wówczas Imperium Mali. Rządzący sułtan Musa Kankan prowadzi kraj na najwyższy szczyt.\nPielgrzymując do Mekki w 1325 roku, Sułtan Musa spotyka andaluzyjskiego architekta Abu es Sahela i za wielką nagrodę poleca architektowi udekorować miasto Timbuktu wspaniałym pałacem i meczetem. Ponadto meczet powinien być nie tylko duży, ale także w stanie pomieścić wszystkich mieszkańców miasta.\nDaty budowy są również uderzające: według danych niemieckiego badacza H. Barth w 1853 roku. nad głównym wejściem do meczetu można było zobaczyć napisy „Kankan Musa” i „1327”. Powodem tak szybkiego, kolosalnego rozmiaru konstrukcji (zaledwie dwa lata) było użycie tradycyjnego materiału budowlanego - „banco” (mieszanina gliny z ciętą słomą) i struktur (ramek wykonanych z drążków).\nDzhingeberber jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO od 1988 roku w składzie obiektu 119 „Historyczne miasto Timbuktu” wraz z takimi meczetami jak: Sankore i Sidi Yahya.\nW 1990 r. Eksperci wyrazili obawę, że meczet może być pokryty piaskiem. W czerwcu 2006 r. Rozpoczął się czteroletni projekt odbudowy meczetu Jinguueber.\nW 2012 r. Podczas zbrojnej konfrontacji między rządem Mali a bojownikami islamistycznymi meczety w Timbuktu zostały zniszczone przez islamistów, którzy zdobyli miasto.Groby muzułmańskich świętych, którzy byli w meczetach, zostały zniszczone.\nMeczet Gingereber w naszych czasach\nDziś meczet Gingereber jest najstarszym, największym i najbardziej znanym z trzech meczetów w Timbuktu. Unikalny dla tego meczetu jest fakt, że może być odwiedzany nie tylko przez muzułmanów. Goście mogą nawet wspiąć się na minaret, aby zobaczyć miasto z lotu ptaka. Sala modlitewna meczetu jest podzielona na dziesięć naw przez dziewięć rzędów kwadratowych filarów i może jednocześnie pomieścić 2000 osób.\nGłównymi wrogami glinianych meczetów w Timbuktu od wieków są wiatr i piasek pustyni. Raz na dwa lata, a jeszcze częściej, kruche kolosy gliniane wymagają naprawy - ściany i płaski dach meczetu muszą być ponownie pokryte gliną. Praca ta jest uważana przez mieszkańców Timbuktu za spełnienie obowiązku religijnego. W przypadku małych prac restauracyjnych zaangażowana jest gildia murarzy miejskich, ale w wielu przypadkach cała męska populacja miasta idzie do pracy. W ostatnich latach UNESCO i inne organizacje międzynarodowe aktywnie uczestniczyły w ratowaniu starożytnych zabytków Timbuktu.\nObejrzyj film: Białas - Mali ludzie, wielkie nieba feat. Zui prod. Got Barss (Styczeń 2020).\nUzbekistan Informacje o kraju Flaga Uzbekistanu Herb Uzbekistanu Hymn Uzbekistanu Data niepodległości 31 sierpnia 1991 (z ZSRR) Język urzędowy Uzbekistan Forma rządu Terytorium republiki prezydenckiej 447,400 km² (56. na świecie) Ludność 30 488 600 osób. (41. na świecie) Capital Tashkent Waluta Uzbek suma (UZS) Strefa czasowa UTC +5 Największe miasta to Taszkent, Samarkanda, Buchara, Nukus, Khiva, Kokand PKB 123,577 mld USD (64. na świecie) domena internetowa. Czytaj Więcej\nhttps://goontravel.club pl.goontravel.club © Kraje 2020


Poznań: naprawiają zastawki serca - Usługi medyczne\nPoznań: naprawiają zastawki serca\nAutor: polskatimes.pl/Rynek Zdrowia • • 11 lutego 2012 12:44\nDwie małe pacjentki przeszły pomyślnie operacje naprawcze zastawki serca. Metoda została opracowana przez kardiochirurgów z Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.\nProf. Michał Wojtalik, kierownik kliniki, który przeprowadził obie operacje podkreśla, że poprawki wykonane u dzieci okazały się wystarczające i serce każdej z dziewczynek funkcjonuje dobrze - informuje Głos Wielkopolski.\nMetodę stosuje się głównie w przypadkach zakażenia zastawki, np. w wyniku powikłań po anginie.\nProf. Wojtalik zaznacza, że jeśli doszło do zakażenia zastawki dwudzielnej i zniszczeniu uległ przedni jej płatek, następuje jego usunięcie. Pozostały płatek ma pełnić rolę, jaką dotychczas pełniły oba. Kierownik poznańskiej kliniki zapowiada, że wiedzą o opracowanej przez siebie metodzie chętnie podzieli się z innymi placówkami.\nKlinika Kardiochirurgii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu jest obecnie jedynym ośrodkiem w Polsce przeprowadzającym takie operacje zastawki.\nWięcej: www. polskatimes.pl


W pogoni za gęsiną - miedziowe.pl\nStart Głogów W pogoni za gęsiną\n(fot. Kuba Wspaniały, Leszek Wspaniały, Ola Szymankiewicz)\nTo był wspaniały patriotyczno-sportowy dzień w Jerzmanowej. Przygotowano atrakcje dla całych rodzin. W ramach X Biegu Gęsi była rywalizacja przedszkolaków, uczniów szkół czy rodzinnych sztafet. Ale była też msza św. w intencji ojczyzny oraz sołeckie prezentacje kulinarne „Delicje z gęsiny”.\nKulminacją obchodów święta Niepodległości w Jerzmanowej był bieg główny na dystansie 7,5km. W kategorii open mężczyzn i kobiet wygrali reprezentanci\nZielonej Góry. - Pierwszy raz tutaj byłem, ale mam nadzieję, że nie ostatni. Organizacja imprezy i cała otoczka wzorowa. Trasa dobrze oznakowana i zabezpieczona. Do tego oświetlona. Nie mam żadnych zastrzeżeń. Wynik całkiem przyzwoity jak na tę cześć sezonu biegowego. Mam nadzieję za rok tu wrócić i zaprosić swoich kolegów do udziału. Dziś były warunki idealne do biegania, a trasa na której nie można było się nudzić. Ciekawa i urozmaicona - powiedział najszybszy na mecie Jacek Stadnik. - Jestem bardzo zadowolona. Miałam mocną rywalkę, którą dopiero na ostatnich metrach wyprzedziłam. Całą trasę praktycznie biegłyśmy łokieć w łokieć. Było się z kim ścigać dzisiaj - dodała Sandra Nowak, najlepsza z pań\nMuzyczną gwiazdą wieczoru był Lombard.


Agroturystyka Dworek Tamara w Kruklankach, Brożówka ✦ Agroturystyka ✦ Panorama Firm\n11-612 Brożówka 3a/4 warmińsko-mazurskie\n(87) 421 72 53\nDworek Tamara znajduje się w Brożówce, w województwie warmińsko-mazurskim. Właścicielem jest Edward Przyłucki. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą.\nNasza agroturystyka jest zlokalizowana w przepięknej okolicy. Wokół znajdują się rozległe akweny wodne, szerokie lasy i najdłuższy w Europie szlak żeglowny. U nas możesz odpocząć w klimacie mazurskiej wsi sprzed wielu lat.\nDysponujemy wyremontowanym dworkiem z II poł. XX wieku w stylu późnoklasycystycznym, parkiem i ceglano-kamiennymi zabudowaniami podwórza gospodarczego. Posiadamy pokoje dwuosobowe, rodzinne czteroosobowe oraz dwuosobowe apartamenty. W każdej kwaterze jest łazienka z wyposażeniem.\nW Dworku Tamara organizujemy:\nMamy salę konferencyjną i telewizyjną, jadalnię oraz miejsce na grilla i ognisko. Nasi goście mają do dyspozycji plażę, parking i pomost wędkarski. Zapewniamy całodzienne wyżywienie przygotowane w oparciu o produkty z własnego gospodarstwa. Ofertę kierujemy do klientów indywidualnych, grup zorganizowanych, wycieczek szkolnych oraz rodzin z dziećmi.\nZapraszamy do skorzystania z oferty Dworku Tamara.\nDlaczego warto wynająć dworek na Mazurach?\nNeogotycki dworek wydaje się być miejscem idealnie wpisującym się swoim średniowiecznym charakterem w klimat mazurskich okolic. Dowiedz się więcej w artykule.