prawda oczywista o miejscach turystycznych - włoszczyzna\non 23:58 5 comments\nwiadomo, że nie idzie się na obiad do knajpy przy obleganej plaży na Riwierze, oscypka nie kupuje się od pani przy molo w Sopocie i rezygnuje się z loda sprzedawanego tuż obok wieży Eiffla. Nie idzie się też do restauracji przy kartuzji w Pavii. Obiad je się w Trattorii Certosa.\nTrattoria Certosa to włoska klasyka: dziadek z gazetą sportową pod ścianą, ujadający telewizor, wyblakła madonna z dzieciątkiem. Do toalety schodziło się do piwnicy, a menu nie było. Jadło się to, co zrobiono tego ranka. A zrobiono i agnolotti, i brut e bon (czyli knedle z grzybów i polenty), i brasatto. Wszystko jak powinno być: knedle pachniały grzybami i rozpływały się w ustach, ciasto na agnolotti było nie za grube ani za cienkie; widać, że ręcznej - a nie maszynkowej - roboty, brasatto pachniało i winem i goździkami a dawało się kroić widelcem. Do tego była jeszcze deska domowych wędlin, miska z przeróżnymi marynatami, przyjemna rozmowa z właścicielką pochodzącą z Bergamo oraz rachunek, który nie przyprawił o zawał serca.\nNie jest tajemnicą, że we Włoszech wystarczy tylko przejść te dodatkowe 100 metrów w boczną uliczkę by kupić i dobry makaron i świetną oliwę i zjeść dobry obiad, niezależnie od tego czy jest się w Rzymie, Tivoli, Wenecji, Florencji, Sienie, Cortonie, Pienzy, Ferrarze, Modenie, Udine, Perugii, Asyżu, Spoletto, Ascoli Piceno, Bolonii i Parmie.\nŻałuję, że nie kupiłam od Tratorii Certosa makaronu i kiełbasy na pamiątkę :-)\nviale Certosa 20\nzamknięci w środy\nJswm 28/09/2011, 08:38\na ja żałuję, że nie potrafiłabym zamówić takich dań jak Wy...\nda się to zrobić ze słownikiem? chyba nie ;)\nmaya 28/09/2011, 09:17\njasne, ze sie da. Wystarczy powiedziec 'puo consigliare' a potem wsluchiwac sie uwaznie co jest wyliczane. Robilismy tak przez dlugie lata.\nAnonymous 28/09/2011, 14:49\nTo metoda sprawdzona,czesto z niej korzystamy.\nAle tez znam takich ktorzy zamawiaja menu turystyczne albo z fotografii naklejonych na witrynie..\nDo tej grupy na szczescie nigdy nie nalezelismy.\nA propos Pienzy to wlasnie mam jeszcze kawalek odlotowego Peccorino w lodowce a dotego super winko z Montepulciano(w piwnicy)...Salute\nAnonymous 28/09/2011, 15:12\nTak,pozory czesto myla,w Italli nie ma regul.\nNajlepsza kawe pilismy w turystycznym Rzymie a w nudnym i nieciekawym Sanselporcro odkrylismy super Trattorie.\nmaya 29/09/2011, 17:32\n@anonymous: popieram, w Sansepolcro nie jadlam, ale za jedna z lepszych toskanskich restauracji uwazam Latte di Luna wlasnie w Pienzy, nadal z zachwytem wspominamy ryby i owoce morza z Anice Stellato w megaturystycznej Wenecji. Oczywiscie mozna wina kupowac w Coop i mozna od producenta (zwlaszcza malego). Trzeba sie tylko odwazyc.


szkoła - bookbook kreatywnie\nDziś pomysł na sympatyczne zakończenie roku szkolnego w klasie, czyli arbuzowe i grapefruitowe torebki – wycinanki z małymi słodyczami oraz … zadaniem do wykonania przez wakacje w środku. Zadanie – na wakacje? Nie brzmi to przyjemnie, prawda? Ale spokojnie, to bardziej challenge – wyzwanie, inne dla każdego dziecka z klasy. Rolą dziecka jest wykonać dane wyzwanie i przesłać jego fotograficzne udokumentowanie na klasową skrzynkę pocztową. Im więcej wyobraźni użyje przy jego wykonywaniu – tym lepiej 🙂 Trochę trzeba było pomyśleć nad tymi zadaniami, zwłaszcza że…Continue Reading “Torebka arbuz i grapefruit czyli prezenty na zakończenie roku szkolnego i zadania/wyzwania dla całej klasy na wakacje ;)” →\n7 listopada 2017 13 września 2021\nJak zrobić domowy teatrzyk Teatr cieni dla dzieci. Fajna zabawa 🙂 Dziś zapraszam Was i Wasze dzieci do sprawdzenia swoich sił w roli … twórcy teatralnego! Reżysera, aktora i – od czego musimy zacząć – budowniczego swojego teatru :). Teatr cieni dla dzieci zaprasza do zabawy! Sprawdź, co robię poza fajnymi zabawami i DIY z dziećmi – TUTAJ Jeżeli macie z dziećmi wolny czas a ponadto szukacie pomysłu na zabawy w domu, to sprawdźcie co zrobiliśmy w jedno z naszych wolnych popołudni: Wojtek, żołnierz bez munduru –…Continue Reading “Teatr cieni dla dzieci. Fajna zabawa :)” →


XRCC2 jest genem naprawczym HR i...\nCelem naszych badań była ocena wpływu zimnego, suchego powietrza (CDA) na błonę śluzową nosa u wybranych osób w związku z uwalnianiem mediatorów stanu zapalnego związanych z komórkami tucznymi. U 12 osób z objawami nosowymi śluzówki nosa i zatorami w warunkach zimnej lub suchej ekspozycji na środowisko wystąpiło oddychanie donosowe CDA i ciepłym, wilgotnym powietrzem (WMA). Każdy przedmiot był dwukrotnie testowany, a kolejność wyzwań była odwrotna. Rejestrowano wyniki punktowe i mierzono p...\nZbadano wpływ cukrzycy insulinopenicznej na ekspresję transporterów glukozy w jelicie cienkim. Enterocyty izolowano kolejno od jelita czczego i jelita krętego od normalnych karmionych szczurów, szczurów z cukrzycą streptozotocyną i szczurów z cukrzycą traktowanych insuliną. Łatwiejszy transporter glukozy (GLUT) 2, GLUT5 i zależną od sodu zawartość białka transportera glukozy zwiększono z 1,5 do 6-krotnie w enterocytach izolowanych od zwierząt z cukrzycą zarówno w jelicie czczym, jak i jelicie ...\nLudzkie granulocyty obojętnochłonne z krwi obwodowej mogą fizycznie wchodzić w interakcje z płytkami krwi w kilku miejscach, w tym w hemostazie, zapaleniu i różnych zaburzeniach naczyniowych. Rola produktów z lipooksygenazą (LO) została przypisana w każdym z tych zdarzeń; w związku z tym zbadaliśmy powstawanie lipoksyn podczas koinkubacji ludzkich neutrofili i płytek krwi. Jednoczesne dodanie FMLP i trombiny do koinkubacji tych komórek doprowadziło do utworzenia zarówno lipoksyny A4, jak i lipoks...\nNajnowsze zdjęcia w galerii biopsja tarczycy wynik :\nhttp://www.domy-drewniane.info.pl 751#kłujący ból odbytu , #krzysztof gierlotka , #hodgkins , #surówka do ryby pieczonej , #porady żywieniowe , #zewnętrzne żylaki odbytu , #zastrzyki z heparyny w ciąży , #wyrywanie zęba pod narkozą , #borelioza jak się zarazić , #łochowo przychodnia ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - biopsja tarczycy wynik


Podkarpacki Festiwal Organowy - Portal Diecezji Rzeszowskiej\nSerdecznie zapraszamy na Podkarpacki Festiwal Organowy 2021, który zagości w kościołach Rzeszowa i Podkarpacia od 10 lipca – 21 sierpnia br. Festiwal w tym roku obchodzi jubileusz 30-lecia. W tym czasie ewoluował, począwszy od „Wieczorów Muzyki Organowej i Kameralnej w Katedrze”, po kolejne kościoły Rzeszowa, aż w końcu Jarosławskie Opactwo, Starą Wieś, jak również Lutczę, a w tym roku po raz pierwszy Ropczyce.\nJak na Jubilata przystało, świętować będziemy hucznie – aż 11 razy – z artystami z Polski, Hiszpanii, Niemiec i Czech. Podczas koncertów wysłuchamy głównie muzykę organową najwyższej próby twórczej i wykonawczej w wykonaniu uznanych wirtuozów tego instrumentu. Uczestniczyć w koncertach można bezpłatnie, stąd serdecznie zapraszamy jak co roku naszych sympatyków oraz wszystkich, którzy cenią sobie piękno i sztukę w ich interdyscyplinarnym wymiarze.\nJesus Sampedro (Hiszpania) – organy\nHana Bartošová (Czechy) – organy\nBjörn O. Wiede (Niemcy) – organy\nNa zdjęciu organy w kościele św. Krzyża w Rzeszowie (fot. Tomasz Nowak).


Respiratory - artykuły | Gazeta Lubuska\nMinisterstwo Zdrowia opublikowało listę zakupów. Łącznie wydano ponad 850 mln zł. Ministerstwo kilkukrotnie przepłaciło za respiratory 17\nministerstwo zdrowia lista zakupów\nministerstwo zdrowia respiratory\nZbudowali minisatelitę, dostali się do finału prestiżowego konkursu. Teraz chcą pomóc innym. Młodzi naukowcy tworzą prototyp... respiratora\nNOWE 10 wskazówek, jak przygotować się do pracy za granicą. Zadbaj o te rzeczy przed wyjazdem\nIndonezja: dwóch mężczyzn w wieku 27 i 29 lat dostało po 80 batów. Była to kara za uprawianie seksu\nDwóch mężczyzn dostało po 80 batów w miejskim parku za to, że uprawiali seks. Tak postanowił sąd w indynezyjskiej prowincji Aceh.\nObostrzenia przedłużone do 14 lutego. Są też zmiany: od 1 lutego otwarte muzea i sklepy w galeriach handlowych. Koniec godzin dla seniorów 24


Policjanci z komisariatu w Łapach zatrzymali 63-latka podejrzanego o zabójstwo. Mężczyzna usłyszał już zarzut i decyzją sądu najbliższe 3 miesiące spędzi w areszcie. Również łódzcy policjanci wytypowali i zatrzymali mężczyznę, który podejrzany jest o zadanie śmiertelnych ciosów swojemu znajomemu. W rekach funkcjonariuszy znalazła się również kobieta i mężczyzna, którzy towarzyszyli podejrzanemu.\nDo dyżurnego Komisariatu Policji w Łapach w miniony piątek (10.02.br.) zgłosił się 63-letni mężczyzna, który poinformował, że zabił kobietę. W trakcie czynności służbowych policjanci ustalili, że do tragicznego zdarzenia doszło tego samego dnia w godzinach rannych w jednej z altanek na terenie ogródków działkowych w Łapach.\nWe wskazane przez mężczyznę miejsce natychmiast skierowani zostali policjanci, którzy odnaleźli ciało kobiety. Przybyły na miejsce lekarz stwierdził zgon 52-latki. Okazało się, że zarówno denatka, jak i podejrzany są osobami bezdomnymi. Występne ustalenia policjantów wykazały, że podejrzany udusił kobietę szalikiem podczas kłótni. Mężczyźnie został już przedstawiony zarzut zabójstwa, za który grozi mu kara nawet dożywotniego pozbawienia wolności.\nWczoraj 63-latek został doprowadzony do sądu w Białymstoku, który zadecydował o jego tymczasowym aresztowaniu na okres 3 miesięcy.\nW piątek (10 lutego br.) do funkcjonariuszy dotarła informacja, że w jednym z mieszkań przy ulicy Pogonowskiego w Łodzi znajduje się ciało mężczyzny. Policjanci potwierdzili tę informację a będący na miejscu lekarz nie wykluczył, że do śmierci mogły przyczynić się działania innych osób. Na ciele gospodarza mieszkania funkcjonariusz ujawniali dwie rany kłute w okolicach serca.\nFunkcjonariusze rozpoczęli ustalanie przebiegu zdarzeń. Krok po kroku analizowali zabezpieczone ślady i odtwarzali dzień, w którym doszło do zabójstwa. Z ich ustaleń wynikało, że tego dnia do mieszkania zmarłego przyszły trzy osoby, dwóch mężczyzn i kobieta. Prawdopodobnie wspólnie spożywali alkohol i doszło do sprzeczki. Funkcjonariusze wytypowali potencjalnych gości, którzy mogli przebywać wówczas w lokalu.\nW poniedziałek (12 lutego br.) wczesnym rankiem zostali namierzeni w centrum miasta. Mężczyźni w wieku 39 i 48 lat oraz 41-letnia kobieta trafili do policyjnego aresztu. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że zatrzymani pojawili się w mieszkaniu na Polesiu. Podczas wspólnej biesiady doszło do awantury, podczas której dwaj mężczyźni pobili właściciela lokalu. Następnie młodszy z nich dwukrotnie ugodził nożem pokrzywdzonego po czym wszyscy opuścili mieszkanie, nie udzielając pomocy ofierze. Odniesione rany okazały się śmiertelne.\n38-latek usłyszał prokuratorski zarzut zabójstwa zagrożony karą dożywotniego pozbawienia wolności. Drugi z mężczyzn odpowie za pobicie. To przestępstwo zagrożone karą do 3 lat pozbawienia wolności. Kobieta natomiast odpowie za nieudzielanie pomocy za co zgodnie z przepisami grozi kara d 3 lat pozbawienia wolności. Sąd tymczasowo aresztował mężczyzn na 3 miesiące, a kobieta została objęta policyjnym dozorem.\nKWP w Białymstoku, KWP w Łodzi / ig


PTG - Krajobraz po referendum\nReferendum zostało wygrane, Wójt i Rada Gminy Przywidz odwołana, ale co dalej? Takie pytania zewsząd padają.\nKomitet referendalny, dla przypomnienia, w składzie: Przybycień Andrzej – pełnomocnik grupy inicjatywnej, Barton Jolanta, Borkowska Magdalena, Dombrowski Artur, Gąsiorowska Anna, Gierdziejewski Daniel, Kolasiński Marcin, Mikulski Feliks, Szymendera Bogumił, Śpiewak Anna wraz z ze sporą grupą wolontariuszy, już następnego dnia zebrał się, by omówić kwestie związane z dalszymi działaniami w gminie Przywidz po niedzielnym referendum. Postanowiono, że trzeba będzie współpracować z Zarządcą Komisarycznym przy realizacji najbardziej palących problemów. Zdeklarowano się także, by przedstawić to stanowisko, poprzez Wojewodę Pomorskiego, Premierowi. Wierzymy, że mądrość naszych przedstawicieli we władzach wojewódzkich i krajowych spowoduje wybór na stanowisko Zarządcy Komisarycznego człowieka, dla którego nasze, przywidzkie bolączki będą bliskie serca, i który rozpocznie proces naprawy naszej Gminy. Zapoczątkowane przez niego dzieło odbudowy będzie kontynuowane przez przyszłego Wójta i Radę Gminy.\nW piątek odbyło się w Urzędzie Wojewódzkim spotkanie z Wojewodą Pomorskim. Uczestniczący w nim przedstawiciele Komitetu Referendalnego przypomnieli także o potencjale ludzkiej energii, która wytworzyła się w gminie Przywidz. Stwierdzono, że referendum zostało wygrane dzięki rzeszy wolontariuszy oraz rosnącej świadomości społeczeństwa obywatelskiego, które poprzez wrzucenie kartki do urny, zadeklarowało się za demokracją w naszej Gminie. Wszystkie statystyki, media, politycy nie wierzyli w nasz sukces i dlatego jest on tym większy. Słowem: radość, euforia, dzwony na kościele, syreny i fajerwerki, łzy w oczach ze szczęścia były uzasadnione. Tej postawy społeczeństwa przywidzkiego nie wolno lekceważyć.\nWygraliśmy referendum i teraz konsekwentnie działamy dalej i mamy plan tego działania. Naszym manifestem w tej sprawie jest złożone w środę pismo do Premiera na ręce Wojewody (w załączeniu). Jednym z przejawów tej działalności jest wypracowanie sobie metody współpracy z komisarzem, aby móc realizować zamierzone cele. Dlatego prosimy premiera o komisarza, który nie będzie się bał podejmować decyzji i zajmował tylko przygotowaniami do wyborów, ale będzie współpracował i pomoże w zmianie na lepsze w naszej gminie. W pierwszej kolejności pomoże w przywróceniu do użytkowania budynek na Cisowej i naprawie gminnej oświaty, przeprowadzeniu bilansu otwarcia w gminie itp. W naszej opinii najlepszym kandydatem na komisarza będzie osoba, która zna realia gminy, sprawdziła się w działalności samorządowej i spełnia wymogi formalne.\nCzłonkowie Komitetu Referendalnego i Wolontariusze, którym udało się pozyskać zaufanie wielu mieszkańców, mają świadomość, że stanowisko komisarza, jest w tej chwili kluczowym punktem dla dalszego, prawidłowego rozwoju gminy Przywidz. Nie władzą dla władzy, ale środkiem do realizacji celów, których powodem było zorganizowanie referendum.\nWażne by Zarządca Komisaryczny został wybrany w jak najkrótszym czasie, gdyż ogrom spraw do załatwienia oraz niepokój, jaki dochodzi do nas z Urzędu Gminy Przywidz, martwią i mogą grozić całkowitym paraliżem Gminy. Prawdopodobnie jest to spowodowane tym, iż dotychczasowy Wójt wszystkie sprawy decyzyjne skupiła tylko w swoich rękach i nie przekazała nikomu kompetencji do dalszej realizacji spraw.\nwójt paintball straż ośrodek brama stadnina jezioro Kaszubów Pomerania Cup Jezioro Przywidzkie wypoczynkowy Pomlewo tygodniówka plotki zielona Hamond Przywidz OSP PGNiG konie Przywidz Twoja Gmina narty stok gaz łupkowy sobótka Kaszëbskô wiës Sabaton Kaszub kultura cenzura Bazuna Reko kabarety Trzepowo Kaszubi narciarski PaT PTG Jodłowno referendum Wobet snowbord GOK Natura 2000 JoelLipman.Com


Strona główna » Zdrowie. Suplementy Diety » POKUSA RawDietLine ALGI MORSKIE 1200 g\nWiejska Zagroda KACZKA Z GRUSZKĄ 2 kg - Dla wybitnych smakoszy i aktywnych84,00 zł67,20 zł\nNumer katalogowy: PS10\nKod EAN: 5904730919630\nPOKUSA RawDietLine Algi morskie - Ekologiczna multiwitamina, źródło jodu, piękna sierść.\nMączka z norweskich alg morskich (Ascophyllum nodosum) o potężnych walorach odżywczych. Stanowi najbogatsze źródło organicznych witamin, minerałów i pierwiastków śladowych. Korzystnie wpływa na zahamowanie formowania kamienia nazębnego u psów oraz na poprawę pigmentu ciemnej sierści i skóry. Polecany do diety BARF.\nPSY: 1 g produktu na 5 kg m.c\nKONIE: 8 g produktu na 100 kg m.c.\nSposób podania: należy zmieszać z karmą/paszą przed podaniem.\nPOKUSA RawDietLine ŻÓŁTKO JAJA KURZEGO 600 g\nPOKUSA DiamondCoat DEEP COLOR & SUPER SHINE 300 g\nPOKUSA RawDietLine HEMOGLOBINA 800 g\nPOKUSA BreedingLine LactoStop 150 g\nPOKUSA DiamondCoat DEEP COLOR & SUPER SHINE 1000 g\nPOKUSA BreedingLine REPRODUCTAL+ 350 g


Teoria Próżni- Genadij Szypow. Fizyka a duchowosc.\nWitchcraft - Forum ezoteryczne › Powiązane z magią › Teorie i przemyślenia\nFALA JEST POLEM - ROZMOWY O FIZYCE\nWywiad z fizykiem rosyjskim, Gennadijem Szypowem - Rozmawiała Marta Figura przeczytaj\n(Wywiad został opublikowany we fragmentach w miesięczniku "Czwarty Wymiar" nr 2, 3, 4, 5/2004)\nProfesor Gennadij Szypow jest rosyjskim fizykiem, który rozwiązał problem postawiony przed fizykami przez Alberta Einsteina: opracował mianowicie jednolitą teorię pola. Jest dyrektorem Międzynarodowego Centrum Fizyki Próżni, członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych i członkiem Międzynarodowej Akademii Biotechnologii. W roku 1993 ukazało się pierwsze wydanie jego monografii "Teoria próżni fizycznej". Drugie wydanie książki uzupełnione i poprawione opublikowało Wydawnictwo Nauka w roku 1997, a w roku 1998 książka wydana została w wersji angielskiej. Amerykański Instytut Biograficzny (American Biographic Institute) w roku 1998 przyznał mu tytuł Człowieka Roku i zaliczył go do grona 500 osób na świecie, które odegrały najważniejszą rolę w dziejach ludzkości w przeciągu ostatnich stuleci oraz przyznał mu na koniec tysiąclecia Medal Honoru (Medal of Honor) jako jednemu z 2000 mieszkańców Ziemi, którzy odznaczyli się czymś niezwykłym dla pożytku świata.\nFizyka wskazuje na istnienie Boga\nWilligis Jäger, mnich zakonu benedyktynów i mistrz zen, powiedział w książce "Fala jest morzem", że wiek XXI będzie wiekiem mistyki, a siłę napędową stanowić będą nie filozofowie i teologowie, lecz fizycy. Czy Pan też tak uważa? Jak by Pan objaśnił przewodnią rolę fizyki w prowadzeniu nas ku nowej, duchowej w swojej istocie epoce w życiu ludzkości?\nWyjaśnienie otrzymamy, kiedy przyjrzymy się, czym zajmuje się fizyka. Jednym z zadań, jakie sobie stawia, jest odpowiedź na pytanie, jak zbudowany jest świat. Jeżeli zaś nauka, dokładniej mówiąc fizyka, pretenduje do tego, żeby opisać całą rzeczywistość - nie tylko jej część materialną - to nie może ona wykluczać z obrazu świata Boga. A więc skoro fizyka opisuje wszystko, co istnieje w tym świecie, to musi ona w jakiś sposób odnieść się do Boga i do zagadnień związanych ze świadomością człowieka. Jeżeli bowiem nie uwzględnimy w porządku świata świadomości człowieka oraz Wyższej Świadomości, to świat okaże się niepełny. Teoria próżni fizycznej, którą opracowałem, obejmuje swoim zainteresowaniem zagadnienie świadomości i włącza w obraz świata istnienie Superświadomości. Niedawno napisałem artykuł na temat sahadżajogi. Wykazałem w nim, jaką rolę w naszym życiu pełni świat materii subtelnej i świat Wyższej Rzeczywistości. W swojej teorii dzielę rzeczywistość na dwa poziomy:\nŚwiat materii gęstej, o której uczy współczesna nauka - ciała stałe, ciekłe i gazowe oraz cząstki elementarne i różne znane nam pola; następnie świat materii subtelnej - realność, której w starym rozumieniu nie można nazwać materią, gdyż nie posiada energii, ma natomiast różne inne cechy, których nie posiada zwykła, znana nam materia, choćby bardzo szybkie rozprzestrzenianie się, błyskawiczne wręcz. W istocie to też jest materia, ale żeby ją odróżnić od gęstej, nazywamy ją subtelną materią. Posiada ona takie właściwości, że można ją wykorzystywać do sterowania procesami zarówno tworzenia, jak i niszczenia obiektów materialnych. Pojawia się błyskawicznie, istniejąc natychmiast wszędzie. Jeśli zatem chcieć wykorzystać ją jako motor do kierowania procesami, to okazuje się ona do tego idealna. Poprzez tego nosiciela z subtelnej materii można kontrolować każde zdarzenie.\nJeden z wiodących autorytetów w kosmologii i astrofizyce, Frank J. Tipler, autor książki "Fizyka nieśmiertelności" na pytanie korespondenta amerykańskiego magazynu popularno-naukowego "Omen": "Co chciał Pan powiedzieć ludziom swoją najnowszą książką?" odpowiedział: "Emmanuel Kant przekonywał, że są trzy fundamentalne pytania metafizyki: czy istnieje Bóg? Czy posiadamy wolną wolę? Czy istnieje życie po śmierci? Ja transformuję te pytania metafizyki na zadania fizyki, rozwiązuję je i odpowiadam na wszystkie trzy: tak, tak, tak. Oto jak można podsumować to, co napisałem w mojej książce..." Czy fizyk rzeczywiście może dziś obwieścić z pozycji naukowca, że Bóg istnieje?\nJest wielu fizyków, którzy uważają, że wiemy już prawie wszystko, i że dla Boga nie ma miejsca w tym obrazie świata. Materialiści twierdzą, że wszystko powstaje w sposób przypadkowy, że nie istnieją żadne inne poziomy rzeczywistości. Tymczasem doświadczenie naukowe już w tej chwili wskazuje, że nie ma niczego przypadkowego, a to, co my uważamy za przypadek to tylko nie poznany jeszcze przez nas obszar rzeczywistości. Mnie Bóg wyłonił się zza równań. Teoria próżni fizycznej, którą opracowałem, stwierdza istnienie poziomu Rzeczywistości Wyższej, jeszcze bardziej wysubtelnionej struktury, gdzie praktycznie nie ma materii, nawet subtelnej. To coś jakby plan według którego rodzi się materia zarówno subtelna, jak i gęsta. Materii nie ma, a plan już jest. Na pytanie: kto stworzył ten plan? otrzymujemy odpowiedź, że istnieje Wyższy Umysł, który to wszystko obmyślił i wykonał. On jest Początkiem Wszystkiego. Ponieważ nie ma takich równań, za pomocą których dałoby się Go opisać, oprócz równania typu 0=0, z punktu widzenia tradycyjnej nauki jawi się jako "nic" - na tym poziomie bowiem nie ma niczego, co by było nauce znane: ani materii, ani energii.\nA jednak to on właśnie okazuje się być początkiem wszystkiego, co istnieje. Religia nazywa go Stwórcą. Boski Stworzyciel, ktoś, komu pokłon składają wszystkie narody. Na Wschodzie mówi się o Wielkiej Pustce, a my doszliśmy do tego na podstawie rozwijania własnych materialnych teorii. Kiedy teoria się rozwija, osiąga ona w końcu taki poziom, gdy pojawia się w niej to, co można nazwać Stworzycielem. Jednakże teoria nie jest w stanie opisać, kto to jest lub czym on jest. Ona widzi go gdzieś jakby w oddali, ale przybliżyć się do niego nie jest w stanie - metody jej są ograniczone. Potrzebne są inne metody. Potrzebna inna może nauka. My jednak nie będziemy wymyślać nauk, będziemy się po prostu przybliżać tylko do Stwórcy, ale dosięgnąć go się nie da.\nA jak odniesie się Pan do pojęcia wieczności?\nPoziom, na którym nie ma już energii, a jest tylko informacja, posiada możliwości najwyższe. Zdolny jest on wyłaniać z siebie plany pierwotne. I tak też określam ten poziom - jako najbardziej stały poziom rzeczywistości. I mówię nie o jakimś mitycznym czy hipotetycznym zjawisku, a wyłącznie o fizycznym. Wszystko w tym świecie znika, ale ten poziom pozostaje zawsze. Jest wieczny. Z niego absolutnie wszystko się zaczyna i nim też absolutnie wszystko się kończy. Świat Rzeczywistości Wyższej, świat planów, praw, relacji między elementami materii - a one, zauważmy, są bardziej trwałe niż sama materia.\nCzy można powiedzieć wobec tego o zbliżaniu się nauki i religii?\nPowiem tak: jest oto nowa teoria fizyczna, powstała w rezultacie rozwinięcia wniosków Alberta Einsteina, w której pojawia się pewien poziom rzeczywistości, synonimem którego w religii jest Bóg - rzeczywistość posiadająca wszystkie cechy Boskości. Tylko to potwierdzam. Nic ponadto. Nie wiem, jak owa Boskość jest zorganizowana, wiem jednak, że ona realnie istnieje. Przy pomocy naszych metod nie da się jej poznać, "zbadać". Nauka nie udowadnia, a tylko wskazuje na istnienie Boga. Nie pretenduje do niczego więcej - naukę w zasadzie interesuje materia zagęszczona.\nZ religią jest nieco inaczej, gdyż ona już dawno "pracuje" ze Światem Rzeczywistości Wyższej. I wszystkie rytuały religijne są jak gdyby przeznaczone do łączenia świadomości człowieka z tym światem - poprzez struktury materii subtelnej. Z mojego punktu widzenia zachodzi obecnie synteza nauki i religii. Proces ten jest nieunikniony. Czyż nie o tym zaświadczają szokujące odkrycia ostatnich lat? Właśnie w naszych czasach coraz więcej wskazuje na to, że myśl jednak jest materialna. Teoria próżni fizycznej udowodniła istnienie nosiciela myśli. Tym nosicielem są pierwotne pola torsyjne. Także nasze ciało fizyczne posiada możliwości grupowania wokół siebie ciał subtelnych - pewne struktury, które zdają się być pośrednikami pomiędzy poziomem idei a rzeczywistości widzialnej - to co uważa się za Świat Rzeczywistości Wyższej a naszym planem fizycznym.\nProszę bliżej sprecyzować kwestię materialności myśli: czy można powiedzieć, że pole torsyjne jest materią myśli?\nSkoro myśl może istnieć samodzielnie i posiadać formę, jak przedmiot, to w jaki sposób pole torsyjne "odziewa się" w tę formę, że powstaje myśl?\nRównania, opisujące pole torsyjne i opisujące myśl - to są równania nieliniowe. Oznacza to, że zarówno pola, jak i myśli, mogą oddziaływać na siebie wzajemnie. Pole wytwarza pewne zagęszczenia - solitony. Występują one jako samodzielne istnienia mające własną strukturę, swoją własną charakterystykę. Różnorodność tych zagęszczeń jest nieskończenie wielka, albowiem, kiedy myślimy, w naszej głowie pojawiają się one jako pewne obrazy - fizyczne, matematyczne itd. Te obrazy żyją. Mogą wydostać się z głowy i przyjść do głowy. Nasz mózg to idealny odbiornik i generator pól torsyjnych o bardzo subtelnej wibracji.\nCzy Pana myślenie na temat próżni odnosi się w jakiś sposób do koncepcji eteru, o którym mówił Newton? Próżnia kojarzy nam się z pustką, nicością. Tymczasem Pan twierdzi, że pulsuje ona życiem, że rodzi materię, nowe światy...\nMyślenie o próżni jako nicości i pustce jest myśleniem przestarzałym. W mechanice Newtona rzeczywiście znajdujemy pierwsze rozważania o próżni. Newton mianowicie mówił, że oprócz naszej zwykłej przestrzeni, gdzie zachodzi ruch i inne zjawiska, jest jeszcze przestrzeń absolutna - nie jest ona uchwytna dla naszych przyrządów, a jednak realnie istnieje. W końcu XIX wieku pojawiły się teorie, że eter posiada jakieś właściwości, takie jak sprężystość. Sporządzano dla niej równania, jednakże wraz z pojawieniem się szczególnej teorii względności od teorii eteru odwrócono się. Odciął się także od niej Einstein w 1905 roku, ale w przeciągu 15 lat - w związku z pracami nad ogólną teorią względności - znów o eterze zaczął mówić, zauważywszy, że zakrzywiona czasoprzestrzeń to właśnie eter. Według mnie, eter jest właśnie próżnią fizyczną.\nZgodnie z tym, co mówił Einstein, pustka, czasoprzestrzeń, posiada cechę sprężystości. Oto bierzemy jakąś masę, umieszczamy ją w jakimś obszarze przestrzeni, i czasoprzestrzeń zaczyna przejawiać cechę sprężystości w charakterze zakrzywień. A jeśli w pustą przestrzeń wpuścić promień światła, to popłynie on po linii prostej, jeżeli jednak obok umieszczono by masę, to przechodząc w pobliżu powierzchni tej masy promień się zakrzywi. W tym właśnie przejawia się cecha sprężystości pustki, próżni albo eteru Einsteina. A kiedy pojawiła się mechanika kwantowa i elektrodynamika, to znowu zaczęto uważać, że przestrzeń posiada jakieś właściwości. Za laureatem Nagrody Nobla, Paulem Dirakiem, możemy powiedzieć, że z pustki - próżni - rodzi się para cząstek: cząstka i antycząstka. On też niejednokrotnie zauważał: należy wyrzec się przesądu, że próżnia niczego w sobie nie zawiera.\nA więc próżnia żyje?\nOczywiście, że tak. Próżnia żyje, zachodzą w niej fluktuacje, chociaż w zasadzie jest neutralna: nie ma ani masy, ani ładunku... Jeżeli by jednak przyjrzeć się uważnie w dużym powiększeniu każdemu punktowi próżni, to dałoby się zobaczyć niekończące się procesy powstawania i niszczenia wirtualnych cząstek i antycząstek. Próżnia przypomina powierzchnię wrzącego bulionu. Coś jakby pianę. Próżnia to plan, ale nie zamrożony. On żyje. Pozostaje w działaniu. Powstają z niego cząstki...\nCzy to znaczy, że natura próżni jest dwojaka? Z jednej strony nie jest materią, pozostając planem-matrycą, z drugiej - jest żywa?\nWłaśnie tak. Przy czym energia jej drgań jest nieskończona. Albert Einstein mówił: próżnia posiada cechę sprężystości, a Paul Dirac i kwantowa teoria pola potwierdzają: próżnia, rodząc cząstki i antycząstki, kipi, fluktuuje. Współczesna teoria faktycznie ujednoliciła oba te punkty widzenia. Mówiąc inaczej, próżnia posiada określoną strukturę także wówczas, gdy nie ma materii, fluktuacji, nawet wtedy, kiedy niczego nie ma. Tym niemniej jest matrycą informacyjną, w której - zgodnie z wyprowadzonym prawem - powinny zachodzić procesy powstawania-niszczenia materii. Nawiązując do tego należy powiedzieć, że istnieją już równania, opisujące strukturę próżni. I wszystko, co rodzi się z próżni powinno spełniać te równania. Także pola torsyjne przenoszą nie energię, a informację, co jest, z punktu widzenia teorii zarządzania - najbardziej efektywnym sposobem kierowania jakimikolwiek procesami, jako że do tego nie trzeba ogromnych zapasów energii. Jak wiadomo, wszelkie kierowanie związane jest z przekazywaniem sygnału, a dla wytworzenia go wymagana jest energia bardzo wysokiej mocy, co zresztą zauważamy w naszym współczesnym świecie. A tu - informacyjne sterowanie światowymi wydarzeniami, osiągane jakby bez użycia jakiejkolwiek energii. I tak oto, kiedy już pierwotne pole torsyjne zostało stworzone we Wszechświecie, z próżni rozpoczynają się procesy tworzenia się materii zagęszczonej. I przede wszystkim - cząstki elementarne, przy czym nie z jednego punktu, jak przekonują współczesne scenariusze pochodzenia Wszechświata, a od razu we wszystkich punktach. Powstałe cząstki jednoczą się, przedstawiając sobą bardziej skomplikowane konstrukcje - atomy, molekuły i tak dalej. W taki to właśnie sposób pojawiło się życie, w tym także jako wysoko rozwinięte świadome stworzenia...\nWprowadza Pan pojęcia próżni fizycznej i próżni pierwotnej. Jak należy je rozumieć?\nPoziom próżni fizycznej - to plan budowania materii zagęszczonej, a poziom pierwotnej próżni - to plan tworzenia pierwotnych pól torsyjnych, które jak już mówiłem, od razu ogarniają cały Wszechświat.\nJak powstaje materia?\nWedług wcześniejszych planów. Są to pewne odniesienia, prawa, matryce potencjalnego, zamysł, według którego będzie budowany plan materialny - konkretna materia. Żeby zbudować dom, w naszej świadomości musi najpierw pojawić się jego obraz - plan, który następnie realizujemy na papierze, w rysunkach i wykresach, a dopiero potem kupujemy cegłę i inne materiały - budujemy dom. Coś podobnego ma miejsce także w świecie Wyższej Rzeczywistości. Istnieje Superświadomość, związana z bezenergetycznym poziomem idei, gdzie powstaje nie materia, a plan - zamysł. I dopiero kiedy plan jest już gotowy, rozpoczyna się proces powstawania materii z próżni.\nCzy wobec tego potwierdza się pogląd filozofów, którzy twierdzili, że obok materialnego świata istnieje świat idei?\nTak to wygląda. Świat idei to pewnego rodzaju rzeczywistość, która w odniesieniu do znanej nam materii, jest bardziej stabilna, wyobrażająca świat Wyższej Rzeczywistości. To praprzyczyna wszystkiego. Jest pierworodna, można powiedzieć. A więc na początku pojawia się właśnie ta część rzeczywistości, a dopiero potem znana nam materia gęsta. Nie może być inaczej. Przecież nie da się z chaosu tworzyć czegoś zorganizowanego. Potrzebny jest jakiś plan. W Biblii powiedziano: na początku było słowo, a słowo - to plan. Dopiero po jego przejawieniu się rozpoczęły się narodziny materii.\nJak zostaje się odkrywcą? Czy jest to zasługa człowieka, czy też podłączenie się do kosmicznego pola informacyjnego, swoistego Banku Danych?\nMożna powiedzieć, że i jedno i drugie. Doświadczenie wykazuje, że odkrycia mają miejsce tylko wówczas, gdy człowiek jest absolutnie uczciwy w wykonywaniu swojej profesji. W przeciwnym razie nie pomoże mu ani wiedza, ani stanowiska, ani stopnie naukowe. Co zaś do Kosmosu... No cóż, widać to jest tak: kiedy człowiek pozostaje wewnętrznie uczciwym, czystym w swojej pracy, to rzeczywiście mogą się przed nim otworzyć pewne, można by rzec, kosmiczne kanały, pomagające rozwiązać zadanie. Otwiera się przed takim człowiekiem przewód, który łączy jego świadomość z Bankiem Danych. Mam na myśli Świat Subtelny, pierwotne pole, gdzie zachowywana jest informacja dosłownie o wszystkim. A to - znowu pewien Boski plan, jak często dziś się przekonujemy, pole informacyjne.\nMożna go nazwać Duchem Świętym. Jest to rodzaj Superświadomości, jakby część Boskiej obecności. W Banku Danych zgromadzone są wszystkie prawa, relacje, normy, kierunki, co wiadome jest wcześniej i przeznaczone dla wszystkich czasów. Z powodu takich lub innych przyczyn świadomość człowieka przebija się do tego Banku Danych i - bezpośrednio otrzymuje wiedzę, informację, ważniejsze dla ludzkiej egzystencji wiadomości. Przypomnijmy, że Ampere i Faraday nie otrzymali specjalistycznego wykształcenia, Volta uczył się w szkole zakonu jezuitów, Joule był piwowarem, Kopernik, Helmholtz i Mayer - lekarzami, Avogadro, Lavoisiere, Fermat, Hubble - prawnikami...\nJak odczuwa się kontakt z Bankiem Danych? Bo domyślam się, że można w Pana przypadku o takiej łączności powiedzieć?\nMyślę, że tak. Doświadczyłem tego jako natchnienia, olśnienia... Byłem w stanie euforii. Proszę mi wierzyć, to prawdziwie niezwykły stan - coś nieziemskiego. Nie da się z niczym porównać w powszednim życiu. Dodam coś jeszcze. Kilka lat temu angielski fizyk teoretyk, Robert Penrose, opublikował książkę zatytułowaną Nowe myślenie cesarza. W tej pracy przeanalizował, skąd przychodzi nowa wiedza. Analiza ta dokonana została z pozycji współczesnej matematyki i fizyki. Wniosek, do jakiego doszedł był zupełnie nieprawdopodobny dla takiego człowieka, jak on. Penrose zauważył: zrozumieć, skąd się bierze nowa wiedza - same twierdzenia i prawa możemy tylko w tym przypadku, jeśli założymy, że istnieje Bank Danych, gdzie zebrane są wszystkie wiadomości w pełnym zakresie i o wszystkim. Pozostaje tylko niezrozumiałe, jak, w jaki sposób, ta wiedza dostaje się do umysłów uczonych.\nMyślę, że w odróżnieniu od uczonego, każdy ezoteryk mógłby objaśnić ten proces. Powinniśmy uświadomić sobie, że jeśli jakiś uczony wpadł na jakąś myśl, znaczy to, że pozwolono mu uzyskać tę wiedzę. I jeżeli jakieś naukowe odkrycia swoim pojawieniem się sprawiają kłopot, oznacza to, że albo teraz nie będzie możliwości ich zrozumieć, albo że ta wiedza jest dla ludzkości przedwczesna. Penrose mówi, że odkryć nie dokonuje się drogą logicznych wywodów. Wręcz przeciwnie - krok, który przywiódł do odkrycia nie jest natury logicznej. Dopiero po tym, jak zostanie zrobione przejście na nowy poziom świadomości, zachodzą procesy, pozwalające ustanowić łączność nowego poziomu ze starym.\nJaki jest współczesny świat z punktu widzenia teorii pól torsyjnych? I jakie jest w nim miejsce człowieka?\nZ punktu widzenia współczesnej nauki, świat nie jest tak zwyczajnie "energetyczny", jest on przede wszystkim informacyjno-energetyczny. Są pewne poziomy, gdzie przeważa informacja, i jej rola jest bardzo duża, zdolna jest wywołać poważne zmiany. Chociaż pierwotne pola torsyjne same z siebie działają niezbyt mocno, wystarczająco jednak efektywnie przede wszystkim na świadomość człowieka. I, jak już była mowa, wokół naszego ciała fizycznego pojawiają się pewne polowe struktury, które same zdolne są przyjmować te pola informacyjne, a także je generować. Rezultatem oddziaływań informacyjnych może być zmiana energetycznego stanu człowieka. Albowiem informacja może bardzo mocno zmienić energię systemu. Energetyczne straty na wypowiedzenie jednego słowa są małe, ale potrafi ono wyprowadzić z równowagi człowieka, sprowokować go do burzliwych, nader energicznych działań, o odpowiednich tego konsekwencjach. W "gęstym", materialnym świecie wszystko odbywa się inaczej: ażeby wywołać energetyczne zmiany, konieczne jest energetyczne oddziaływanie na system.\nOjciec Jäger uważa, że w programie studiów fizyki w XXI wieku znajdą się wykłady, których tematem będzie medytacja. Pan poniekąd już to robi. Był Pan swego czasu zaproszony do Indii przez Szri Matadżi, która jest doktorem filozofii i medycyny. Szri Matadżi prowadziła medytację według metody sahadżajogi. Wykonano wówczas zdjęcia, których odbitki Pan posiada i prezentuje na swoich wykładach. Co tak interesującego dla fizyka próżni ukazują te zdjęcia?\nSą to rzeczywiście unikalne zdjęcia. Na kliszy pojawiły się struktury, jakich nigdy wcześniej nie zaobserwowano. Najprawdopodobniej przedstawiają one sobą pierwotne pola torsyjne. Przy tym Szri Matadżi zmieniała nie tylko przestrzeń, ale zbiorowe pole medytujących ludzi. Ponieważ wszystkie oddziaływania wzajemne oraz inne oddziaływania na poziomie subtelnego planu zachodzą informacyjnie, rzecz taka jak medytacja z pewnością będzie badana także i od tej strony.\nCzy to oznacza, że człowiek generuje subtelne energie?\nOczywiście, że tak. Już przed II wojną ustalono co następuje: kiedy wykonuje się fotografię, nieważne kogo czy czego, pola torsyjne albo energie subtelne wywołują zmiany struktury emulsji na kliszy. Na sam obraz nie ma to wpływu. Znani są w naszym kraju badacze, u których podczas pracy ze zwykłym aparatem fotograficznym, pojawiały się obrazy nie takie same bynajmniej jak u wszystkich ludzi. Udało się zrozumieć, że struktury, które się ujawniły w postaci kul, linii lub też innych skomplikowanych wyobrażeń - to fotorejestracja pól torsyjnych. Przy tym zachodziły również sytuacje niezrozumiałe: jeśli człowiek ma zdolności widzenia planu subtelnego lub też otwarty ma kanał łączności ze Światem Subtelnym, to podczas fotografowania na obrazie pojawiają się struktury polowe. Jeśli natomiast tym samym aparatem z tą samą kliszą fotografuje zwykły człowiek, nie posiadający takich zdolności, to na kliszy żadnych struktur polowych nie widać.\nNowa fizyka kwantowa\nMechanika kwantowa z trudem torowała sobie drogę do oficjalnego jej uznania. Nagle się okazało, że coś jest raz cząsteczką, a raz falą - uładzony, stabilny świat zadrżał w posadach. Są nadal fizycy, którzy upierają się, że nie ma żadnych pól, zwłaszcza torsyjnych, o których Pan mówi. A już na pewno nie chcą słyszeć o matematycznym opisaniu pól świadomości. Fizyka kwantowa jest już wykładana w szkołach. Można się zatem spodziewać, że pewnego dnia w szkolnych podręcznikach pojawi się też teoria próżni fizycznej. Proszę powiedzieć, jak się ma fizyka kwantowa do fizyki pól torsyjnych?\nKiedy powstała mechanika kwantowa, ogłoszona w ogólnym zarysie przez Diraka w roku 1928, uważano, że równania tej teorii opisują zachowanie się pewnego pola PSI probabilistycznego pola, a nowa teoria powiada, że pole PSI to jest pole torsyjne, które pojawia się w teorii próżni fizycznej. Jeden z twórców teorii kwantowej, Schrödinger, uważał, że funkcja falowa PSI to jest jakieś pole fizyczne nieznanej natury. Podobnie myślał Einstein. Inni fizycy nie znali tego pola i mówili, że to probabilistyczna funkcja, która nie opisuje fizycznego pola, a opisuje wszystkie procesy poprzez prawdopodobieństwo. Okazuje się, że kiedy mówimy "prawdopodobieństwo", albo "przypadkowość" przyznajemy po prostu, że czegoś nie wiemy. Jeżeli zatem uznam, że poznałem i wiem, to mogę powiedzieć, że falowa funkcja kwantowej mechaniki to jest pole torsyjne. Z teorii próżni fizycznej wynika nowa mechanika kwantowa, która zaprzestaje stosowania pojęcia cząstki próbnej i opisuje cząstkę z uwzględnieniem jej własnego pola wykorzystując do tego uniwersalne pole fizyczne - pole inercji, a więc pole torsyjne.\nA więc fala jest polem?\nWłaśnie tak. Opowiem Pani o małym rezultacie nowego spojrzenia na funkcję falową w kwantowej mechanice. Okazuje się, że jeśli tak jest rzeczywiście, że funkcja falowa to pole torsyjne to od razu powstaje wniosek, że mechanika kwantowa opisuje nie tylko zachowanie się cząstek elementarnych w taki sposób jak obecnie - że są one dyskretne, posiadają energię, kwantują się - ale także zachowanie się planet, które obracają się wokół Słońca. Do opisywania zjawisk w skali makro, takich jak ruch planet wokół Słońca, ciągle jest wykorzystywane wyobrażenie o planecie jako o cząstce próbnej nie mającej własnego pola. Jednakże bardziej dokładny opis ruchu planet jest osiągany dopiero wówczas, gdy bierze się pod uwagę własne pole planety.\nA więc fala jest polem? Czy nowa teoria kwantowa wynikająca z teorii próżni fizycznej może wskazać na pewien porządek w kosmosie oraz na związek pola świadomości planety z polem świadomości ludzi i w rezultacie z losem Ziemi, jej przyszłością?\nW Układzie Słonecznym dają się obserwować zjawiska kwantowe: kwantują się średnie odległości od Słońca do orbit wszystkich planet i pasów asteroidów według określonego prawa. A to oznacza, że planety i asteroidy nie są rozrzucone chaotycznie. Okazuje się, że kwantują się nachylenia każdej orbity. Osie obrotu każdej planety, ich spiny, nie są tak po prostu rozrzucone w przestrzeni chaotycznie, ale w sposób ściśle kwantowy w odniesieniu do płaszczyzny równika słońca. Ich kąty wynoszą 30°, 60°, 90° albo 0°. To także fakt eksperymentalny. To oznacza, że jeśli, przypuśćmy, oś obrotu Ziemi będzie się zmieniać, to minimalna liczba stopni, o jakie może się ta oś odchylić, będzie wynosić 30°. Zero, trzydzieści, sześćdziesiąt, dziewięćdziesiąt. A co oznacza odchylenie się osi Ziemi o 30°? To oznacza potop. I były już takie potopy na Ziemi. Żeby takie odchylenie osi nastąpiło, musi przyjść sygnał torsyjny. A taki sygnał może nadejść, gdyż Ziemia reaguje na stan jej biosfery, na stan jej noosfery, to jest sfery myśli wokół niej. Kiedy dokonuje się analizy tego, co się dzieje, to widać związek między myślami ludzi na tej planecie, a przejawianiem się zjawisk natury. Zachodzi wzajemna zależność między świadomością ludzi, a polem świadomości planety.\nSłuchałam kiedyś Pana wykładu, na którym powiedział Pan, że moc, będąca siłą sprawczą i stwórczą we Wszechświecie, to moc miłości. Czy fizyk może coś takiego powiedzieć bez obawy, że zarzuci mu się nienaukowość?\nFakt, że w tym momencie fizyka - i nauka - kończą swoje możliwości. Nie mamy żadnych wskazań ani metod, ażeby powiedzieć, co konkretnie rodzi Absolut, jakimi wartościami dysponuje Bóg - fizyka o tym nie mówi. Możemy jedynie a priori wyposażyć Absolutne Nic, czyli Absolutne Wszystko (przypomnę, że "nic" oznacza brak energii, brak materii, a "wszystko" oznacza nieskończoną informację) w superświadomość, nieskończone zdolności twórcze i - miłość. Jedyne bowiem, co motywuje Absolutne Nic-Absolutne Wszystko do działania jest miłość. Ktoś, kto posiada nieskończone zdolności twórcze, superświadomość i motywowany jest miłością nie może być zły - gdyby był, niczego by nie tworzył. Tak więc podstawowa siła stwórcza działająca we wszechświecie to miłość. Zło to niszczenie, nie tworzenie. Tyle może powiedzieć nauka. Reszta jest sprawą religii.\nTo bardzo piękna wiadomość. Inną, nie mniej ważną, jest informacja, że śmierć nie istnieje. Jak konkretnie ujmuje to fizyka torsyjna?\nBadania fenomenów energo-informacyjnych związanych ze świadomością człowieka, takich jak bioterapia, bilokacja, telekineza, telepatia, jasnowidzenie i inne, pozwoliły uczonym wprowadzić nową informacyjno-energetyczną charakterystykę ożywionej materii - witalność. Jest ona rozumiana jako stosunek umownej informatywności układu do jego umownej energetyczności. Przyjęto, że dla układów materialnych istnieje pewna określona progowa witalność, która dzieli je na ożywione i nieożywione. Układy nieożywione charakteryzuje znaczna energia i mała informatywność, natomiast układy ożywione posiadają małą energię, ale wysoki stopień informatywności. Przy takim podejściu założyłem, że ożywione układy, jak na przykład człowiek, mogą przechodzić w submaterialne, duchowe obszary życia, w których gęsta, materialna powłoka, czyli ciało fizyczne, nie jest potrzebne i nie występuje. W ten sposób witalność układu charakteryzuje świadomość jako obszar, w którym znajdują się sfery duchowe, a w tym hierarchie istnień duchowych w ezoterycznym obszarze świata. Przy przejściu witalności w światy subtelne, submaterialne, świadomość określana jest poprzez funkcje stabilnego czynnika, pozwalającego zachować indywidualność istoty, która posiadała tę świadomość w świecie fizycznym, materialnym. Nie umieramy zatem - po prostu odkładamy swoją materialną powłokę, kiedy przestaje nam być potrzebna. I żyjemy dalej.\nOd fizyki ku duchowości\nSkąd u Pana, fizyka, który przyznaje, że był ateistą, zainteresowania duchowością?\nTo osobna historia. Szczególna. To część mojej pracy, można powiedzieć. Wiele razy w życiu otrzymywałem ciosy. Tak już jest, że pod wpływem ciosów losu zaczyna się zmiana w świadomości człowieka. Tak było i ze mną. Człowiek sobie żyje, nic szczególnego w jego życiu się nie dzieje, jest mu w miarę dobrze i - jego świadomość stoi w miejscu. Nie rozwija się. Zatrzymuje się w swoim duchowym rozwoju. Żeby świadomość uległa zmianie potrzebny jest jakiś bodziec - uderzenie, szturchnięcie, popchnięcie. U różnych ludzi przebiega to różnie. Ktoś zachoruje, znajdzie się w stanie bliskim śmierci - jego świadomość się zmienia. Kiedy znajduje się w stanie krytycznym zaczyna myśleć inaczej niż zazwyczaj, widzi rzeczy zupełnie innymi niż widział je dotąd. Czasem jest to moment śmierci klinicznej. Miałem i ja w życiu sytuacje, które popychały moją świadomość w nowym kierunku. Jako człowiek, który wybrał drogę nauki, uważałem, że reguły gry są następujące: kiedy studiujesz na uniwersytecie, to znaczy, że przygotowują cię tam, żebyś tworzył nową naukę, żebyś czynił nowe odkrycia. Uniwersytet kształci uczonych, rozumowałem, a to znaczy, że powinno się dokonywać odkryć w nauce, otrzymywać nowe rezultaty. A kiedy tak wreszcie się stanie, powiedzą: o, to dobry naukowiec, ma wyniki.\nCzy tak się stało?\nNiestety, nie. Zamiast tego wszystkiego, stało się na odwrót. Kiedy opublikowałem pierwszą swoją książkę w 1979 roku, wydaną przez Państwowy Uniwersytet Moskiewski, na moje wykłady zaczęły przychodzić duże grupy słuchaczy. Obecnych na sali było około 400 osób, w tym kursantów z Wydziału Doskonalenia Zawodowego dla wykładowców i nauczycieli z całego kraju. W innej sali prowadził wykłady rektor uniwersytetu, członek Akademii Nauk, dyrektor Międzynarodowego Instytutu Wysokich Energii w Dubnej. Mówił on do swoich słuchaczy, że Einstein wprowadził w błąd fizyków, stworzył nieprawidłową teorię, okłamał wszystkich, którzy mu zaufali.\nRozumiem, że Pan był zupełnie przeciwnego zdania?\nOczywiście. Einstein jest klasykiem nauki. Klasycy w nauce opierają się na odkryciach i badaniach wszystkich genialnych, utalentowanych uczonych, którzy byli przed nimi. Ten, którego w przyszłości uzna się za klasyka nauki, uogólnia dokonania swoich poprzedników, zamyka je i stawia kropkę. Tak też było z Einsteinem, tak było z Newtonem, i z innymi. Czynili podsumowanie i stawiali kropkę, czyniąc tamte dokonania punktem wyjścia dla siebie i swoich badań. Kiedy człowiek na tym poziomie naukowej wiedzy, jak ów rektor, zaczyna krytykować i deprecjonować dokonania klasyka nauki, deprecjonuje tym samym wszystkich tych, na których ów klasyk opierał swoje badania i odkrycia. Deprecjonuje wszystkich tych, którzy byli przed owym klasykiem - w tym wypadku przed Einsteinem. W ten sposób daje do zrozumienia, że nie pojmuje, jak rozwija się nauka, że jest ona jak drzewo - ma swoje korzenie, słoje, gałęzie i wierzchołek. To jest tak jakby mówił: oto ten czubek drzewa, który wyrósł jest nieprawidłowy, nieprawdziwy. To by znaczyło, że korzenie są też nieprawdziwe. Można by coś takiego wybaczyć człowiekowi niewykształconemu, który ukończył 2-3 klasy szkoły podstawowej. Ale to niewybaczalne, gdy wyrażone zostaje przez członka Akademii Nauk, wiceprezesa Instytutu Naukowego.\nCo zrobili zatem studenci? Jakiego dokonali wyboru?\nOcena studentów była jednoznaczna. Na wykłady rektora przychodziło 25 studentów - głównie tych, którzy musieli zdawać u niego egzaminy. Do mnie przychodziło dziesięć razy tyle. Zaczął używać różnych sposobów, żeby mi przeszkodzić w mojej pracy. Próbował poprzez partię, próbował poprzez mojego bezpośredniego zwierzchnika. Aż w końcu mnie wyrzucił. Można powiedzieć, że wyrzucił mnie za to, że zajmowałem się nauką, i że robiłem to nieźle. W takich to właśnie momentach świadomość dostaje impuls, takie uderzenie psychologiczne: coś w tym świecie jest nie tak. I wtedy człowiek zaczyna myśleć: co to jest takiego? W moim przypadku przyszło zainteresowanie sferą duchową - zacząłem czytać literaturę ezoteryczną: Gurdżijewa, Bławacką, Roericha. Wszystko to pisane na maszynie, potajemnie rozprowadzane, bo przecież to była literatura zakazana. A kiedy czyta się taką literaturę, pisaną przez takich autorów, człowiek czuje, że obcuje z Wyższą Świadomością. Kiedy czytamy jakiś zwykły podręcznik, to odbieramy to jako dzieło zwyczajne, jakich wiele, a kiedy czytamy ezoteryków, to od razu czujemy, że rozmawia z nami Wyższa Świadomość, że to, co czytamy, jest bardzo ciekawe. Zaczyna się praca myśli. Zaczynamy dostrzegać, że praca, którą wykonujemy, pasuje do tego, co tu napisane.\nCzy pamięta Pan moment, kiedy Pana praca znalazła punkty styczne z ezoteryką? Co to było takiego?\nOwszem, pamiętam. Miałem wykład o siłach inercji. Wziąłem do ręki drugi tom "Tajemnej doktryny" Bławackiej, ten, w którym jest mowa o nauce, i czytam, że siła inercji jest podstawową siłą w fizyce. A siły inercji to nic innego jak pola torsyjne, zaś pola torsyjne - to pola podstawowe.\nDlaczego inni fizycy do takich wniosków nie dochodzą?\nNie wiem. Mogę tylko powiedzieć, że byłem zawsze uczciwy w swojej profesji.\nPewien znajomy matematyk powiedział mi, że nie wierzy w duchowość? Jak by Pan skomentował taką postawę?\nNo cóż, należałoby odpowiedzieć najpierw na pytanie: co to jest duchowość? Duchowość to nic innego jak miłość, twórczość, przejawianie ducha. A duch to jest to, co pochodzi z serca. Jeśli ktoś nie wierzy w duchowość, to znaczy, że nie wierzy w serdeczność, nie wierzy w najwyższe wartości, w to, co zrodzone przez serce. To tak, jakby mówił: nie mam serca. Tym samym daje do zrozumienia, że jest jak maszyna, jak komputer. Ogłasza ni mniej ni więcej: jestem głupcem i szczycę się tym.\nDo sfery duchowej niezaprzeczalnie należy działalność artystyczna, sztuka. Jaką rolę przypisałby Pan sztuce z punktu widzenia naukowca doceniającego duchowość?\nSztuka to też nauka. Zbliża się czas metanauki, która obejmie także sztukę. Część nauki skupia swoje zainteresowanie na materii zwartej, gęstej, dotykalnej, a część na tym, co należy do sfery subtelnej życia człowieka - to ta nauka, która pracuje z emocjami, sferą mentalną, duchową. Z tymi sferami właśnie pracuje sztuka - jest to praca w obszarze materii subtelnej. Z najwyższymi zaś poziomami rzeczywistości obcuje religia. W epoce Renesansu wszystko traktowano jak jedność, nie rozdzielano na naukę, sztukę, religię. Teraz nadchodzi czas ponownej syntezy, czyli łączenia tych obszarów w jedność. Tym razem jednak synteza jest głębsza - zachodzi na wyższym poziomie spirali ewolucji. Wiadomo, że człowiek jest kimś bardziej złożonym, że to nie tylko materia.\nCiernista droga uczonego, czyli "efekt Galileusza"\nWyrzucenie Pana z uczelni miało miejsce dawno temu. Czy w późniejszych czasach zaczęto patrzeć życzliwiej na Pana nową teorię?\nNiestety, nie. Otóż kiedyś bywało tak: uczony stworzył dobrą teorię, opublikował ją, spotyka się z innym uczonym, dyskutują, omawiają teorię, co w niej pozytywnego, a co nie. W moim przypadku tak nie było. Ludzie nie chcieli rozmawiać. Udaję się ja do wielkiego uczonego, a on mi mówi, że każdego dnia przychodzą do niego setki ludzi i wszyscy proponują swoją teorię. Traktuje mnie jak jednego z nich, uważając prawie że za chorego psychicznie. W takiej sytuacji teoretykowi wypada szukać następstw swojej teorii, jej skutków praktycznych, żeby powiedzieć: oto co z tej teorii wynika. Kupuje więc za swoje pieniądze niezbędne urządzenia, robi eksperymenty. Przypuśćmy, że znalazłem miejsce i ludzi, którzy powtórzyli i sprawdzili moje eksperymenty, potwierdzili teorię. A uczeni nadal tylko wzruszają ramionami. Tak naprawdę niczego nie mogę zrobić.\nCo stanowi w takim przypadku rozwiązanie? Opracowanie czegoś, co będzie miało wartość komercyjną. No więc przekonuję, że jeśli by skonstruować takie to a takie urządzenie, ono będzie się poruszać, jak latający talerz. W odpowiedzi słyszę: no i co z tego? Latający talerz! My w to nie wierzymy. Zrób to i pokaż. No więc ja znów przekonuję demonstrując próbki surowca i inne materiały i modele, pokazując, że to się może poruszać i wznosić. Na próżno. Wypadałoby zrobić całą kampanię, zarobić pieniądze, zbudować latający talerz, dopiero wówczas możliwe, że ktoś się sprawą zainteresuje. Albo i nie. W rezultacie okazuje się, że jedynym obiektywnym kryterium oceny pracy uczonego jest pieniądz. Jeśli zarabia się pieniądze na wszystkim, co się wykonało, to teoria jest prawidłowa, jeśli się nie zarabia - to znaczy, że nie jest.\nZ tego wynika, że prawdziwy uczony to taki, który stworzył teorię, dowiódł jej prawdziwości eksperymentalnie, zbudował działające modele, wykonał produkt mający wartość komercyjną, sprzedał go i zarobił pieniądze. To jest prawdziwy uczony - wszyscy pozostali to fałszywi uczeni. Tak być nie powinno. Namalowany przeze mnie obraz nie jest piękny, albowiem opisana przeze mnie droga jest zbyt długa. Ale współczesna nauka i jej apologeci wytworzyli taką sytuację, że ja osobiście nie mogę niczego zrobić dopóki nie zarobię pieniędzy na produkcję tego, co wynika z mojej teorii. Gdybym teraz poszedł na uniwersytet wygłosić wykład dla studentów pierwszego roku i powiedziałbym im tak: żeby zdobyć uznanie, trzeba przebyć taką to a taką drogę, to jutro na uniwersytet przyjdzie może dwóch studentów, a reszta ucieknie. To wszystko przykłady tego jak nie powinno być, a nie jak być powinno.\nZdaje się, że jako uczony, który proponuje coś nowego, jest Pan w dobrym towarzystwie. Mam na myśli wszystkich tych wielkich, których odkrycia pierwotnie zanegowano?\nRzeczywiście. W historii fizyki wiele było takich przypadków, nazywamy je "efektami Galileusza". Galileusz zbudował nowy teleskop, skierował go na Jowisza i zobaczył, że Jowisz ma siedem satelitów. Tymczasem według teorii ówczesnych uczonych było ich cztery, widocznych nieuzbrojonym okiem. Kiedy Galileusz zaproponował im, żeby popatrzyli przez teleskop, odmówili, gdyż jeśli według teorii jest satelitów cztery, to po co patrzeć przez teleskop? Newton pod koniec życia powiedział z goryczą, że albo nie należy niczego nowego ogłaszać w nauce, albo przyjdzie całe życie poświęcić na obronę swojego odkrycia. Wniosek z tego taki, że jest pewna skłonność do odrzucania nowego. A dlaczego tak się dzieje? Skąd to się wzięło? Z uczucia nieprzyjaźni w stosunku do twórcy w ogóle. A to z kolei bierze się z odrzucenia Stwórcy - Boga. Jeśli odrzuca się Stwórcę, odrzuca się Go we wszystkich Jego przejawach. A więc w każdym człowieku. Czy to będzie artysta, czy uczony - jest on twórcą, a więc jest wrogiem. Takie nie pochylenie głowy przed Stwórcą jest, niestety, charakterystyczne dla mieszkańców naszej planety - każdy kto niesie coś nowego jest krzyżowany. Tymczasem ludzkość powinna orientować się na Stwórcę. Taki punkt orientacyjny jest gwarancją ewolucji. Człowiek, który nie uznaje punktu orientacyjnego, nie uznaje Stwórcy, wypada z ewolucji. Następuje degradacja.\nA przecież wiadomo, ze technologie torsyjne są faktem, i że przyszłość należy do nich. Rezultaty, wynikające z teorii próżni fizycznej, okazują się być zatem nie tylko faktami naukowymi, ale i konkretnymi technicznie - z perspektywą ich zastosowania. Czy mógłby Pan wymienić przykłady tych zastosowań?\nProszę bardzo - zacznijmy od łączności. Otóż sygnały torsyjne nie są pochłaniane przez środowisko naturalne, dlatego, mimo swoich ponaddługich fal, pozwalają zachować łączność zarówno podziemną, jak i podwodną oraz łączność poprzez środowisko plazmy. Pierwsze eksperymenty przekazania sygnałów torsyjnym kanałem łączności zostały przeprowadzone w kwietniu 1986 roku w Moskwie. Wówczas to udowodniono, że dla torsyjnej łączności, tak właśnie jak to przewidywała nasza teoria, torsyjny sygnał nie zanika ani nie słabnie wraz z odległością. Ukształtowanie terenu też nie stanowi dla niego przeszkody. Torsyjna metalurgia. To nowość polegająca na zdolności zmieniania wewnętrznej struktury metalu. Jesteśmy już w posiadaniu opatentowanej technologii przygotowania siluminu - metalu stosowanego do budowy tłoków w silnikach spalinowych samochodów, samolotów, i tak dalej. Ażeby ten materiał miał odpowiednią jakość należy stosować pierwiastki ziem rzadkich, a to bardzo kosztowne. A my otrzymaliśmy tę jakość stosując promieniowanie torsyjne przy użyciu specjalnego generatora. W ten sposób otrzymaliśmy silumin o wiele lepszej jakości i, oczywiście, tańszy.\nW szkole naucza się III zasady Newtona o prawie akcji i reakcji: że musi zostać przyłożona jakaś siła, ażeby wywołać działanie. Tymczasem Pana teoria - a także eksperymenty - zaprzeczają tej zasadzie.\nWiemy, że istnieją cztery siły inercji. Do dziś stanowią one zagadkę dla nauki. W każdym razie nie ma takiej teorii, która by jednoznacznie traktowała te siły. Źródłem inercji są pola torsyjne, którymi można sterować. W perspektywie pojawia się możliwość zbudowania zasadniczo nowego transportu, który będzie się poruszał nie tak, jak to przewiduje mechanika Newtona, ale w zupełnie inny, niezwykły sposób. Oznacza to, że siły inercji będą działać wewnątrz izolowanego systemu, a tym samym aparat zacznie się poruszać nie odbijając się od niczego. Dokładnie mówiąc odbijać się będzie niejako od próżni.\nA więc latający talerz?\nAle pochodzenia ziemskiego. Niedługo już będzie skonstruowany.\nA co z energetyką?\nPróżnia posiada nieograniczoną energię fluktuacji, która nie jest niczym determinowana - zachowuje się ona w sposób przypadkowy i chaotyczny. Problem polega na tym, jak tę chaotyczną energię przetworzyć na determinowaną i wykorzystać ją.\nA w medycynie?\nW przypadku lekarstwa istnieje problem negatywnych działań ubocznych. Przyjmuje ktoś tabletki na cukrzycę, a one źle działają na serce. Okazuje się, że przy użyciu pól torsyjnych informację preparatu można przepisać na destylowaną wodę i można ją zażyć jako lekarstwo - bez efektów ubocznych.\nPodobno generatory pól torsyjnych mogą pomóc odnaleźć złoża naturalne głęboko pod ziemią?\nTak, mowa wówczas będzie o torsyjnej geofizyce. Z jej pomocą można nie tylko, jak Pani wspomniała, odkrywać złoża naturalne, można też otrzymać ważną informację o wewnętrznej budowie planet, poznać makroskopową strukturę Ziemi, poddać obróbce zdjęcia lotnicze, i tak dalej.\nA skoro mowa o torsyjnym generatorze. Jeżeli podziałać nim na człowieka, co wówczas się stanie? Jakie to może dać efekty?\nSą badania potwierdzające, że choroba zaczyna się na poziomie polowym. Wszyscy bowiem składamy się z cząstek elementarnych, które są czymś na kształt mikroskopijnych żyroskopów. Tworzą one pola torsyjne naszych organów. I jeśli którykolwiek z nich zachoruje - zmienia się jego polowa struktura. A zatem, oddziałując torsyjnym promieniowaniem na organ, można doprowadzić go do normy.\nA zatem może się także stać odwrotnie? Tenże generator można wykorzystać przeciwko człowiekowi - jako torsyjną broń.\nMa Pani rację: to kij o dwu końcach.\nNa czym polega niebezpieczeństwo w posługiwaniu się generatorami pól torsyjnych?\nPola te posiadają cały szereg cech, o których już mówiliśmy: nie przenoszą energii, lecz informację. Mogą one - oddziałując na systemy energetyczne - prawie bez straty energii wywoływać duże zmiany, gdyż działają one na punkty, jak to mówimy, punkty bifurkacji. Proszę sobie wyobrazić kulę w stanie chwiejnej równowagi na szczycie stożka - wystarczy lekko ją trącić, a spadnie. Ten punkt nazywa się punktem chwiejnej równowagi. I w naszym organizmie są takie punkty, gdzie system znajduje się w stanie chwiejnej równowagi - wystarczy najmniejsze energetyczne oddziaływanie, a zajdą istotne zmiany. Tak więc owe pola oddziałują prawie bez udziału energii na owe punkty w organizmie, na punkty bifurkacji, mogąc doprowadzić do dużych zmian.\nCzy nie może się okazać, że ktoś odnajdzie taki punkt przypadkowo wskutek czego zginąć może cała ludzkość? Czy są przeprowadzane takie badania?\nDostęp do technologii torsyjnych to nie jest sprawa prywatnych grupek ludzi czy też jednego człowieka, to nasza sprawa wspólna. Jeżeli nasza świadomość nie będzie dostatecznie wysoka, by rozumieć sytuację, to może tak się stać. Tak właśnie zginęła Atlantyda. Poziom świadomości był niski, przez co ludzie nie byli zdolni władać tymi możliwościami energii psychicznej, jakie mieli do dyspozycji. W rezultacie zginęli. To samo może stać się z nami. Pracujemy na tym obszarze i niczego nie ukrywamy. O wszystkim, co robimy, można przeczytać, wszystko to jest publikowane. Możecie do nas przyjechać i poznać wszystko, co was interesuje, z wyjątkiem tajemnicy handlowej. Są pewne aparaty pozwalające wprowadzać nowe technologie - takie "know-how" z czysto ekonomicznych względów należy chronić. Tak więc to, co obecnie odkrywamy, staramy się wykorzystać dla dobra ludzkości. Będziemy przechodzić do technologii, opartych na nowych źródłach energii. Ale żeby móc pracować stosując te nowe technologie należy zmienić własną świadomość.\nWszystko świeci i wiruje\nW naukach duchowych pojawia się pojęcie Światła - boskiego światła świadomości, miłości, dobra. Starożytna etymologia słowa "kultura" wskazuje na światłonośny rdzeń "ur" - światło. Czy jest miejsce na duchowe światło w Pana teorii pól torsyjnych? W którym momencie ono się pojawia?\nKażde promieniowanie elektromagnetyczne zawiera w sobie torsyjny komponent, każdy człowiek emituje pole torsyjne, jednakże bardzo słabe - tworzą one jakby tło i my już ich nie czujemy i nie dostrzegamy. Natomiast silnie rozwinięte pola mają ludzie o wysokim poziomie duchowego rozwoju. Pola związane są z górnymi czakramami, gdyż u człowieka generatorami owych pól są czakry, czyli ośrodki energetyczne. Każdemu ośrodkowi odpowiada pole ze swoistymi charakterystykami. Im wyżej usytuowany ośrodek, tym subtelniejsze, o wyższych częstotliwościach pole torsyjne. U ludzi duchowo wysoko rozwiniętych górne czakry wytwarzają takie pola, że wokół głowy daje się zaobserwować świecenie. To, co widzimy na ikonach, to są właśnie owe pola. Wszystko, co świeci to pola torsyjne. Tak więc światło duchowe to rzeczywistość fizyczna.\nSłyszymy czasem o niezwykłych zdolnościach ludzi, którzy potrafią czytać z zamkniętymi oczami, albo przyciągają metalowe przedmioty. Słyszałam nawet kiedyś wypowiedź pewnego mężczyzny, który twierdził, że wyczuwa trzęsienia ziemi. W dawnych czasach uznano by ich za czarowników mających konszachty z nieczystymi siłami. Czy wiek XXI ma naukowe wytłumaczenie tych zjawisk? Jak by je Pan tłumaczył w świetle teorii próżni fizycznej? Interesuje mnie na przykład zjawisko lewitacji. Widziałam kiedyś w Indiach lewitującego człowieka. Jest to zjawisko dla współczesnego człowieka bardzo egzotyczne. Czyżby w przyszłości lewitacja miała być czymś zwyczajnym? Jak Pan objaśni zasadę jej powstawania?\nNie wdając się w szczegóły można powiedzieć tak: wszystkie obiekty przestrzenne, a więc także Pani i ja, składają się z mikrożyroskopów, gdyż wszystkie cząsteczki elementarne się obracają. Wytwarza się pewna siła sumaryczna - nazwiemy ją siłą inercji, powstającą wskutek obrotu. Zwykle jest ona równa zeru: cząsteczki obracają się w różnych kierunkach, neutralizując się nawzajem. Ale przypuśćmy, że nasza świadomość posiada zdolność sterowania obrotem cząsteczek wewnątrz nas. Znaczy to, że możemy spowodować, ażeby siła inercji (zsumowane działanie wielu cząsteczek) była skierowana w stronę przeciwną do wagi masy. A wówczas należy przypuszczać, iż poczujemy, że nasza waga się zmieniła - staliśmy się lżejsi. Lub też na odwrót - ciężsi, w zależności od ukierunkowania tej siły, generowanej wewnątrz nas. Jeśli ta siła będzie większa, niż siła wagi naszego ciała, to możemy oderwać się od ziemi i polecieć.\nDoświadczenia ostatnich lat\nCzy w ciągu kilku ostatnich lat pojawiło się zainteresowanie praktycznym zastosowaniem Pana odkryć?\nOwszem, tak. Latem 1999 roku wyjechałem do Stanów Zjednoczonych. Rozmawiano ze mną na temat skonstruowania wspólnie pojazdu o napędzie antygrawitacyjnym. Byłem tam jeszcze raz jesienią, ale w ostatecznym rozrachunku rozpoczęcie prac się opóźniało, a ponieważ ja już otrzymałem zaproszenie do Tajlandii, więc wróciłem do Rosji i podjąłem rozmowy z Tajlandczykami. Wyjechałem zatem do Tajlandii. Pierwszy etap prac polegał na daniu teoretycznych podstaw, świadczących o tym, że możliwe jest zbudowanie pojazdu antygrawitacyjnego, takiego latającego talerza pochodzenia ziemskiego. W pracach poza mną wzięło udział jeszcze sześć osób z Rosji. Podpisaliśmy kontrakt na pół roku. Zadanie zostało wykonane. Skonstruowaliśmy urządzenie, w pełni izolowane, które mogło się poruszać w jednym kierunku i ciągnąć za sobą pewien ciężar. Przy tym jednakże poruszało się ono nierównomiernie.\nNasi gospodarze, po zapoznaniu się z naszą pracą, zażyczyli sobie, żeby urządzenie poruszało się równomiernie i to z przyśpieszeniem. Poprosiliśmy o jeszcze dwa miesiące. Zrobiliśmy to, czego chcieli od nas nasi pracodawcy. Otrzymaliśmy nieprzerwany, ciągły ruch aparatu, sfilmowaliśmy jego działanie, dokonaliśmy prezentacji. Następny etap według naszego planu zakładał, że w przeciągu półtora roku skonstruujemy nowy typ silnika do samochodu, który pozwoli mu poruszać się nie tylko po ziemi, ale także po wodzie, a nawet umożliwi latanie w powietrzu. Kiedy jednak zaczęliśmy się przymierzać do tego zadania, stwierdziliśmy, że wymaga ono dużych nakładów finansowych, specjalistów o bardzo wysokich kwalifikacjach. Niestety, nie udało się tych warunków spełnić.\nA czy w Rosji pojawiły się jakieś propozycje współpracy?\nTak i to bardzo interesujące. O moich pracach dowiedziano się w Państwowym Centrum Badań Kosmicznych im. Kroniczewa. Zostałem tam zaproszony. Okazało się, że w Centrum też od 1999 roku prowadzone są prace nad pojazdem antygrawitacyjnym. Skonstruowano tam model, który wykazuje utratę wagi. Podpisaliśmy memorandum o prowadzeniu wspólnych prac. Także inne państwowe przedsiębiorstwo, które wcześniej zajmowało się badaniami jądrowymi, zainteresowało się konstrukcją antygrawitacyjnego napędu. Wykorzystano tam moje doświadczenia z pracy w Tajlandii i zbudowano 60-kilogramowe urządzenie z nowego typu silnikiem. Pracują tam bardzo zdolni inżynierowie, którzy twierdzą, że są w stanie przeprowadzić próby pojazdu, który oderwie się od ziemi. No zobaczymy. Tak czy inaczej moja praca nad nowego typu silnikami otrzymała wsparcie dwóch ważnych państwowych instytucji, a to duży sukces. Firma, którą założyłem ma na celu szukanie inwestorów, zainteresowanych konstrukcją różnych modeli. Prace zatem idą równolegle dla różnych zainteresowanych, a my zdobywamy fundusze na nasze badania.\nA jak jest ze znajomością Pana teorii i eksperymentów obecnie, czy grono zainteresowanych powiększa się? Czy doświadczył Pan czegoś, co by o tym świadczyło?\nMiałem rzeczywiście bardzo szczególne doświadczenie w ostatnim okresie, które bardzo mnie podniosło na duchu. To było w roku 2000. Zostaliśmy zaproszeni, ja i współpracujący ze mną Anatolij Akimow, do Rygi na spotkanie z łotewskimi uczonymi. Wygłosiliśmy wykłady w Łotewskiej Akademii Nauk. Przyszło dwieście osób, sala wypełniona była po brzegi. Wywiązała się dyskusja. Zabierali głos zarówno nasi sojusznicy, jak i przeciwnicy. Potwierdziła się i tym razem zasada, że ci spośród naukowców, którzy zwykle stają po naszej stronie, są nie tylko znakomitymi uczonymi, ale reprezentują również wysoki poziom duchowości, podczas gdy "materialiści" nie znając na ogół dokładnie tematu, próbują dyskwalifikować nasze badania i odrzucają ich rezultaty. Spotkanie w Akademii Nauk uzyskało duży rezonans poza jej murami, a ponieważ organizatorzy naszych wykładów postarali się wcześniej o zainteresowanie naszymi pracami nie tylko uczonych, to na spotkanie w Domskim Soborze, mieszczącym sześć tysięcy osób, przyszło prawdopodobnie dokładnie tyleż osób, sobór wypełniony był po brzegi. To było dla mnie duże przeżycie.\nTak liczne audytorium świadczyłoby o tym, że Pana teoria przekonuje szerokie rzesze ludzi, że do nich trafia. Pomijając ściśle fachowe jej elementy, niesie ona wielką nadzieję w sferze duchowej człowieka. Jak przyjmują ją studenci, dla których prowadzi Pan wykłady?\nOpowiem Pani pewną historię. Kilkakrotnie występowałem z wykładami w Akademii Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych, które zajmuje się przygotowywaniem kraju na przypadek powodzi, huraganów i innych katastrof. Akademia wychowuje kadry do pracy w tej dziedzinie na terenie całego kraju. Są to młodzi ludzie o bardzo wysokim niejednokrotnie poziomie duchowego rozwoju. Po jednym z moich wystąpień podszedł do mnie student. Powiedział, że w wielu tekstach religijnych zapowiada się nadejście nowej, duchowej epoki oraz nadejście kogoś, kto tę epokę zapoczątkuje. Stwierdził, że jego zdaniem będzie to człowiek nauki, możliwe, że właśnie fizyk. Był to pierwszy młody człowiek, jakiego spotkałem, który wyraził przekonanie, że nowy początek w życiu przyszłych pokoleń przyniesie człowiek nauki, i to prawdopodobnie fizyk. Kto wie?\nWypowiedź tego studenta stanowi świetne nawiązanie do opinii Ojca Jägera, od której zaczęliśmy - opinii o przewodniej roli fizyki na drodze ku nowej, duchowej w swojej istocie epoce w życiu ludzkości. Wskazuje, że inni tę opinię podzielają, i że są wśród nich młodzi ludzie. A to będzie przecież ich epoka.\nwyszukał Sławomir Jabłoński. Dzięki.\nTEORIA PRÓŻNI GENNADIJA SZYPOWA\nźródło: "Gwiazdy mówią" przeczytaj\nAlbert Einstein przez całe swoje życie pracował nad jednolitą teorią pola, która miałaby w prosty sposób wyjaśnić budowę i działanie wszechświata. W Rosji żyje człowiek, który twierdzi, że udało mu się to, co nie udało się genialnemu uczonemu i jego następcom.\nGennadij Iwanowicz Szypow był wykładowcą fizyki na Uniwersytecie Moskiewskim. Został stamtąd usunięty, gdyż uczył studentów elementów wymyślonej przez siebie teorii próżni, wyklętej przez oficjalną naukę. Oficjalnie mówi się, że teoria Szypowa to bzdura, ale ponieważ sprawdza się w praktyce, wykorzystuje się ją do budowy niezwykłych urządzeń, których działanie zaprzecza znanym prawom fizyki. Podobno zbudowano kilka urządzeń, których współczynnik sprawności wynosi od 300 do 500%, chociaż według znanych praw fizyki taki współczynnik nie może przekraczać 100%. Inaczej mówiąc, stworzono perpetuum mobile. Takimi urządzeniami są np. grzejniki domowe, które, pobierając 1 kilowat energii elektrycznej, produkują 4 kilowaty energii cieplnej.\nBrzmi to jak bajka o żelaznym wilku, ale te urządzenia istnieją i zostały skonstruowane na rządowe zamówienie, tak jak i latający pojazd, który sam Szypow nazywa "ziemskim UFO". Urządzenie nie wykorzystuje sił odrzutowych, a z wyglądu przypomina latający spodek. Został zaprezentowany publicznie dwa lata temu. Pokaz sfilmowano i pokazano w moskiewskiej telewizji.\nWięc jak to jest: zwariowana, bezsensowna teoria, która sprawdza się w praktyce? Z jednej strony oficjalna nauka odwraca się od teorii próżni, z drugiej państwo od 1987 roku współfinansuje pewne projekty Szypowa, a przemysł (w tym wojskowy) stoi w kolejce do założonego przez Szypowa i jego najbliższego współpracownika Akimowa moskiewskiego Ośrodka Ryzykownych i Nietradycyjnych Technologii "Went", prosząc o nowe rewelacyjne urządzenia. W żadnym podręczniku fizyki nikt nawet się nie zająknął o tej rewolucyjnej teorii, ale podczas wykładów, które Szypow daje na wydziałach fizyki europejskich uniwersytetów, sale pękają w szwach, a wśród słuchaczy nie brakuje utytułowanych uczonych...\nDlaczego oficjalna nauka nie chce uznać teorii próżni? Być może dlatego, że jeśli jest prawdziwa, to jej powszechne zastosowanie może przynieść światu rewolucję technologiczną albo... zagładę.\nSiedem poziomów rzeczywistości\nTeoria próżni fizycznej Gennadija Szypowa dowodzi istnienia dotychczas nieznanych, niewidzialnych rodzajów materii i energii. Wynika z niej też, że pewnego rodzaju promieniowanie pędzi z szybkością miliardy razy większą od prędkości światła (a może po prostu rozchodzi się natychmiastowo - Einstein podejrzewał, że coś takiego może istnieć, ale buntował się przeciwko temu pomysłowi). Poniższy diagram przedstawiający budowę wszechświata jest kolejnym elementem teorii, który sprawia, że oficjalna nauka patrzy podejrzliwie na idee Szypowa. Rosyjski uczony odkrył najpierw w teorii, a potem potwierdził za pomocą eksperymentów istnienie niewidzialnych planów materii. I chociaż są one niewidzialne, istnieją obiektywnie, a nawet współdziałają z widzialnymi - czyli z naszą rzeczywistością. Teoria próżni zakłada, że istnieje 7 poziomów (planów) rzeczywistości:\n• 1. Absolutne "nic"\n• 2. Pierwotne pole wirowania (świadomości)\n• 3. Próżnia\n• 4. Plazma (cząstki elementarne)\n• 5. Gaz\n• 6. Ciecz\n• 7. Ciało stałe\nO poziomach od 7. do 4. nie będziemy tu pisać - można o nich przeczytać w każdym podręczniku do fizyki. Niezwykły świat zaczyna się od planu 3., który Szypow nazwał próżnią fizyczną. Jest to podobno przestrzeń, z której zostały wypompowane nie tylko cząstki materii, ale również wszystkie znane dzisiejszej nauce pola. A mimo to owa próżnia jest źródłem ogromnej ilości energii.\nWedług teorii Szypowa, 1 cm3 zawiera energię wystarczającą do zaspokojenia dziesięcioletnich potrzeb energetycznych całej ludzkości. Współpracujący z Szypowem rosyjscy naukowcy pracują nad urządzeniem, dzięki któremu będzie można pobierać niemal nieograniczone ilości czystej energii z dowolnego miejsca na planecie czy w kosmosie. Podobno takie urządzenie będzie gotowe za kilka lat.\nTam, gdzie myśl staje się rzeczywistością\nDrugi poziom jest jeszcze dziwniejszy - to pierwotne pole wirowania lub inaczej: pole świadomości. Jak napisał Gennadij Szypow w swojej książce pt. "Teoria próżni fizycznej", pole to składa się z "elementarnych wirów czasoprzestrzennych przenoszących informacje." To właśnie ten poziom umożliwia zachodzenie zjawisk określanych mianem magii, parapsychologii czy psychotroniki. Dzieje się tak dlatego, że owe przenoszące informację pierwotne wiry tworzą coś w rodzaju materii będącej powłoką myśli. Na tym poziomie myśl jest materialna, może istnieć samodzielnie przez jakiś czas i oddziaływać na inne obiekty materialne.\n**** Calosc wywiadu na http://www.uleszka.uprowadzenia.cba.pl/w...szypow.htm


Podlasie to zdecydowanie jeden z najbardziej magicznych regionów Polski. Szczególnie warto wybrać się tam z dziećmi, ze względu na bogactwo przyrody i czystsze powietrze niż w innych częściach kraju. Okazuje się, że dość niedoceniane przez turystów Podlasie, oferuje naprawdę wiele atrakcji dla najmłodszych! Sprawdź, które atrakcje dla dzieci na Podlasiu są warte uwagi!\nPodlasie to strzał w dziesiątkę, jeśli marzysz o spokojnym wypoczynku w otoczeniu zieleni. Znajdziesz tam jednak wiele ciekawych atrakcji, które z pewnością przypadną do gustu twojemu dziecku. Zapoznaj się z najlepszymi atrakcjami Podlasia już teraz i zaplanuj rodzinny wyjazd!\nZiołowy Zakątek w Korycinach to jedna z najlepszych atrakcji na Podlasiu, a jednocześnie unikatowy w skali światowej obiekt agroturystyczny położony w najczystszym regionie Polski.\nZiołowy Zakątek to niemal 20 ha bogatej kultury i tradycji Podlasia, wspaniałych kwiatów, ziół i różnorodnych roślin- z całego świata! Jednocześnie zachwyca wyjątkową, charakterystyczną dla regionu zabudową i rękodziełem.\nTematem przewodnim kompleksu są zioła, a sercem obiektu jest niezwykle bogaty w gatunki Ogród Botaniczny.\nSpragnieni nowych smaków, powinni udać się do Karczmy i kawiarni, by spróbować przepysznej zupy pokrzywowej i delektować się wspaniałymi różanymi lodami!\nNajwiększymi atrakcjami dla dzieci z pewnością będą liczne place zabaw, chatka Baby Jagi, spacery edukacyjne, nauka tworzenia własnych mieszanek ziołowych, zwiedzanie fabryki ziół i wyjątkowe noclegi. Może zdecydujecie się na pokój… w drzewie?\nKażde dziecko chciałoby chociaż na jeden dzień stać się kimś innym. Puszczykówkę polecamy wszystkim tym, którzy pragną, by odetchnąć świeżym powietrzem, zatrzymać się na moment, odpocząć i rozkoszować się przyrodą, ale też spróbować wiejskiego jedzenia, usiąść przy ognisku i zorganizować ciekawie czas dla dzieci.\nZwiedzanie Wioski Indiańskiej dla turystów indywidualnych trwa około 1,5 godziny. Cena zwiedzania zawiera: oprowadzenie po Wiosce Indiańskiej i mini zoo z przewodnikiem, zwiedzanie muzeum Indian, zwiedzanie indiańskiego cmentarza, zapoznanie z elementami kultury indiańskiej.\nZa dodatkową opłatą dzieci mogą skorzystać z takich usług jak: gry i zabawy indiańskie, jazda konna, ognisko lub grill, profesjonalne zdjęcie w formie elektronicznej.\nW Wiosce Indiańskiej funkcjonuje również sklepik z pamiątkami, więc nie zapomnij kupić indiańskich pamiątek, które będą przypominać twojemu dziecku o świetnej zabawie!\nPodlaski Park Dinozaurów, znajdujący się w pobliżu Białegostoku, to nie lada atrakcja dla małych wielbicieli dinozaurów. To świetna opcja dla dzieci, które fascynują dinozaury i chciałyby na własne oczy zobaczyć prehistoryczne gady!\nSpacer po tym parku jest pełen wrażeń. Niemal na każdym kroku można natknąć się na dinozaury! Ścieżka edukacyjna wzbogacona jest o liczne ciekawostki i przydatne informacje. Ty jednak możesz bez problemu uwiecznić te wspaniałe chwile na zdjęciach!\nTo jednak nie wszystkie atrakcje, które czekają na twoje dziecko. Basen z łódkami, trampoliny, kolejki. Całą rodziną możecie sprawdzić swoją zręczność grając w gry na automatach, a także celność na strzelnicy paintball. Na spragnionych przygód czeka park linowy, kolejka górska, dmuchańce i karuzele.\nPoprzedni artykuł Co zabrać na pieszą wycieczkę?\nNastępny artykuł 7 pomysłów na romantyczny...\nNajciekawsze palmiarnie w Polsce


Włochy mistrzem Europy – Radio Fraszka\nNapisany przez Bartosz Wartałowicz, 15 lipca 2021\nReprezentacja Włoch wygrała Euro 2020. W wielkim finale na Wembley po 90 minutach meczu i dogrywce był wynik 1:1. Italia pokonała Anglię dopiero w konkursie rzutów karnych.\nSzybkie otwarcie meczu i angielskie catenaccio\nSpotkanie finałowe kapitalnie rozpoczęli Anglicy. W 2 minucie meczu bramkę mocnym strzałem z woleja zdobył Luke Shaw. Donnaruma w tej sytuacji był bez szans. Po szybko strzelonym golu Anglicy mądrze cofnęli się, czekając co zaproponuje rywal w ofensywie wyprowadzali kontry. W pierwszej połowie ataki Włochów nie przynosiły oczekiwanego skutku. Aktywni na skrzydłach byli Insigne i Chiesa, za to bezproduktywny i irytujący w ofensywie był Ciro Immobile.\nZacięta druga połowa\nPo zmianie stron byliśmy świadkami wyrównanego widowiska i ofensywnej gry obu drużyn. Taki obraz meczu utrzymywał się do 67 minuty, gdy po rzucie rożnym Włochów w zamieszaniu w polu karnym najlepiej odnalazł się Leonardo Bonucci, który z bliskiej odległości skierował piłkę do bramki. Po zdobyciu wyrównującej bramki znowu inicjatywę przejęli zawodnicy Squadra Azzura, jednak w celu wyłonienia zwycięzcy potrzebna była dogrywka.\nNieszczęsne zmiany Southgate’a\nPomimo dogodnych okazji żadna z drużyn nie przechyliła szali zwycięstwa na swoją stronę i do wyłonienia zwycięzcy meczu potrzebne były rzuty karne. Trener Anglików przeprowadził podwójną zmianę, wpuszczając Rashforda i Sancho przed samą serią jedenastek. Na nieszczęście Southgate’a obaj rezerwowi zmarnowali swoje okazje, a gdy przed szansą na zakończenie rywalizacji stanął Jorginho wydawało się, że to już koniec nadziei Synów Albionu. Ku zaskoczeniu wszystkich kapitalną obroną popisał się Pickford i do decydującego karnego podszedł Bukayo Saka. Skrzydłowy Arsenalu jednak nie udźwignął presji, a jego strzał obronił Donnaruma, który został bohaterem Włochów – złotych medalistów Mistrzostw Europy.\nWłochy – Anglia 1:1 (po dogrywce) (1:1, 0:1), karne 3-2\nBonucci (67′) – Shaw (2′)\nWłochy: Gianluigi Donnarumma – Giovanni Di Lorenzo, Leonardo Bonucci, Giorgio Chiellini, Emerson – Nicolo Barella (55′. Bryan Cristante), Jorginho, Marco Verratti (96′. Manuel Locatelli) – Federico Chiesa (86′. Federico Bernardeschi), Lorenzo Insigne (91′. Andrea Belotti), Ciro Immobile (55′. Domenico Berardi)\nAnglia: Jordan Pickford – Kyle Walker (120′. Jadon Sancho), John Stones, Harry Maguire – Kieran Trippier (71′. Bukayo Saka), Declan Rice (74′. Jordan Henderson, 120′. Marcus Rashford), Kalvin Phillips, Luke Shaw – Mason Mount (99′. Jack Grealish), Raheem Sterling, Harry Kane\nOtagowano jakoEuro 2020 Piłka nożna Sport


Tryb niestacjonarny | Wydział Matematyki, Fizyki i Informatyki Uniwersytetu Gdańskiego\nInformatyka, II stopień, studia niestacjonarne\nStudia 2. stopnia na kierunku informatyka o profilu ogólnoakademickim przeznaczone są głównie dla osób pragnących pogłębić wiedzę z zakresu informatyki i matematycznych jej podstaw. Osoby, które pragną studiować na studiach 2. stopnia muszą posiadać minimum wiedzy z zakresu programowania, podstawowych algorytmów i struktur danych, czy umieć posługiwać się relacyjną bazą danych. Na studiach będą rozwijać swoje kompetencje w zakresie zaawansowanych języków programowania, obliczalności i złożoności czy uczenia maszynowego. Studia wieńczy praca magisterska prowadzona pod okiem doświadczonej kadry. Tematy prac magisterskich bardzo często dotyczą zagadnień, które już wcześniej interesowały studenta na przykład badania w dziedzinie Sztucznej Inteligencji (przykładowe, popularne obszary to Natural Language Processing czy rozpoznawanie obrazów).\nPrzedmioty fakultatywne są okazją do poznania bardziej wyspecjalizowanych rozwiązań czy technologii. Przykładowo na takich przedmiotach można poznać warsztat programisty frontend i framework React (przedmiot Frontend Development) czy zapoznać się z najnowszymi rozwiązaniami z dziedziny DevOps (obszary związane z konteneryzacją i orkierstracją usług, przedmiot Wybrane Technologie DevOps).\nData publikacji: niedziela, luty 28, 2021 - 22:00; osoba wprowadzająca: Hanna Furmańczyk Ostatnia zmiana: poniedziałek, Marzec 1, 2021 - 16:01; osoba wprowadzająca: Hanna Furmańczyk


MERIDOL HALITOSIS Szczoteczka do zębów miękka - 1 sztuka - RADA SP.J.A.RUTKOWSKI - Apteka Internetowa OLMED\nJesteś tu: Strona głównaJama ustnaszczoteczki i akcesoriaszczoteczki miękkieMERIDOL HALITOSIS Szczoteczka do zębów miękka - 1 sztukaZmień kraj dostawy: PolskaKraj odbioru zamówienia AustriaBelgiaCzechyDaniaFinlandiaFrancjaHiszpaniaHolandiaIrlandiaLitwaŁotwaLuksembourgNiemcyPolskaSłowacjaSłoweniaSzwecjaWęgryWielka BrytaniaWłochy\nMERIDOL HALITOSIS Szczoteczka do zębów miękka - 1 sztukaMeridol Halitosis szczoteczka do zębów posiadająca ergonomiczny kształt uchwytu ułatwiający jej właściwe trzymanie. Twardość włosia – miękka.\nProducent: RADA SP.J.A.RUTKOWSKIKod produktu: 761010806015310Produkt możesz zakupić w max. ilości 10 sztukProdukt dostępny w małej ilości\nNasza cena 14.66złPLN\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyMERIDOL HALITOSIS Szczoteczka do zębów miękka - 1 sztukaKod produktu: 7610108060153Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nSzczoteczka Meridol - skutecznie usuwa płytkę bakteryjną z całej jamy ustnej. Włókna z mikrocienkimi zakończeniami oraz polerujące paski dokładnie usuwają płytkę bakteryjną z powierzchni zębów i dziąseł. Specjalna powierzchnia z wypustkami na główce szczoteczki pomaga oczyścić język i wewnętrzną stronę policzków.Opinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Obejmy sztuczne choinki medycyna estetyczna poznań gdynia szczecin\nhttps://so-smile.pl/blog/korony-licowki-ortodoncja-kielce/ Krzescy Stomatologia Płock\nZnamienne w przemyśle a także budownictwie jest to, że we wszelkiego typu konstrukcjach a także instalacjach nierzadko najistotniejsze role odgrywają na pozór najdrobniejsze elementy, które służą do mocowania przeróżnych jej części. Niesłychanie dobrym przykładem są śruby, które mimo swoich wymiarów piastują newralgiczną misję w zapewnianiu trwałości konstrukcji, której istnienie trwa tak długo, jak trwa śruba. Inną grupą modułów są obejmy, które służą mocowaniu i łączeniu ze sobą różnorodnych części. Pojawia się parę wariantów obejm, w zależności od ich budowy i zastosowania – używane są one bowiem zarówno w budownictwie, przykładowo przy mocowaniu rur, jak i w wielu gałęziach przemysłu. Także w tym wypadku działanie konstrukcji wielokrotnie zależy od poprawnego działania obejmy. Z tej powodu elementom takim stawiane są ogromne postulowania w sprawie solidności i odporności na przeróżne czynniki takie jak korozja.


Komentarze: Żegnaj, III RP! Polska dojrzała do głębokiej zmiany ustroju - Strona 1 - dziennik.pl\nnowy ruch lewacki o tak już mają fundację która jeszcze do niedawna miała koncesję na handel dowolnym sprzętem wojskowym czyli na przykład bronią atomową a to wszystko w ramach wspomagania majdanu kamizelkami\nLewicy u nas niema i nie będzie. Fakt, że pod listem niema podpisów ludzi SLD i TR, świadczy o tym, że Razem chce być osobno. W swojej nieograniczonej mądrości przejęli robotę Palikota.\nLewackie ruchy nie przebiją się , Polacy wiedzą i widzą co się dzieje na zachodzie, a to nic dobrego. Urozmaicenia lewackie nie do przyjęcia.\nTeą tak myślę uważam,że czas Schetynów Kaczyńskiego i tej całej bandy przy Nim juz sie konczy.Myśle,że pan A.Duda ma szansę zostać liderem..\nNowe na czele Frasyniuka i Mazguły. :))))


Wirtualne Biuro Wojsławice\nWirtualne Biuro Wojsławice jest kimś, kto odciąża właścicieli firm w ich codziennych, żmudnych obowiązkach. Usługa jest dedykowana m.in. firmom, które swoją działalność realizują w różnych miejscach. Możesz wykorzystać go zarówno do celów rejestracyjnych w urzędach, jak i na potrzeby marketingowe i wizerunkowe. Wirtualne Biuro Wojsławice. Wszystkie dokumenty firmy będą dostępne w Biurze Klienta w formie elektronicznej 24 h na dobę. Wojsławice Wirtualne Biuro. Gdy do Wirtualnego Biura dotrze korespondencja dla Klienta, po zeskanowaniu jej należy przejść do Poczta (dokumenty)/Dodaj nowy dokument i dodać do systemu pliki z zeskanowanymi dokumentami wskazując gdzie zostały zapisane na lokalnym komputerze, następnie wysyłamy je do systemu. Zapewniamy bardzo krótki czas dostosowania i wdrożenia systemu. Okazało się że nie ma na rynku profesjonalnego systemu dedykowanego do obsługi Wirtualnych Biur, a popyt na usługi tego typu bardzo szybko rośnie. Usługa jest dedykowana m.in. firmom, które swoją działalność realizują w różnych miejscach. Zdecyduj się na takie rozwiązanie, które gwarantuje Ci dużą oszczędność, niższe podatki, a także umożliwia przeprowadzanie konferencji i szkoleń w profesjonalnie wyposażonych salach.\nADRES REJESTRACJI FIRMY Wojsławice\nSprzedaż detaliczna mięsa i wyrobów z mięsa prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. Chów i hodowla wielbłądów i zwierząt wielbłądowatych. Produkcja samochodów osobowych. Obróbka mechaniczna elementów metalowych. Sprzedaż detaliczna artykułów używanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. Sprzedaż hurtowa komputerów, urządzeń peryferyjnych i oprogramowania. Produkcja gotowych parkietów podłogowych. Działalność ochroniarska w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa. Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki. ADRES REJESTRACJI FIRMY Wojsławice Górnictwo pozostałych rud metali nieżelaznych Produkcja włókien szklanych. Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki. Wykończanie wyrobów włókienniczych. Pozostałe górnictwo i wydobywanie, gdzie indziej niesklasyfikowane. Gospodarstwa domowe produkujące wyroby na własne potrzeby. Bezpieczeństwo państwa, porządek i bezpieczeństwo publiczne. Pozostała pomoc społeczna bez zakwaterowania, gdzie indziej niesklasyfikowana. Wytwarzanie i przetwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej. Działalność usługowa następująca po zbiorach. Wojsławice ADRES REJESTRACJI FIRMY Produkcja aluminium hutniczego Działalność usługowa wspomagająca pozostałe górnictwo i wydobywanie . Produkcja wyrobów ogniotrwałych. Produkcja olejków eterycznych. Transport kolejowy pasażerski międzymiastowy. Kolegia pracowników służb społecznych. Działalność w zakresie telekomunikacji satelitarnej. ..\nEbiuro Wirtualne Biura Wojsławice\nPozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna, gdzie indziej niesklasyfikowana. Produkcja przemysłowych urządzeń chłodniczych i wentylacyjnych. Produkcja pozostałych elektronicznych i elektrycznych przewodów i kabli. Produkcja elementów elektronicznych. Cięcie, formowanie i wykańczanie kamienia. Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych. Produkcja cementu. Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia. Działalność usługowa wspomagająca transport morski. Ebiuro Wirtualne Biura Wojsławice Produkcja pozostałych wyrobów, gdzie indziej niesklasyfikowanaObróbka nasion dla celów rozmnażania roślin. Pozyskiwanie dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna. Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju. Gospodarka leśna i pozostała działalność leśna, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych . Wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych. Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia. Produkcja maszyn dla górnictwa i do wydobywania oraz budownictwa. Działalność ochroniarska w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa. Sprzedaż detaliczna mięsa i wyrobów z mięsa prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. Destylowanie, rektyfikowanie i mieszanie alkoholi. Wojsławice Ebiuro Wirtualne Biura Działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznychProdukcja pozostałych wyrobów, gdzie indziej niesklasyfikowana. Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia. Produkcja drutu. Odlewnictwo żeliwa. Sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki. Instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia. ..\nBiuro Wirtualne Wojsławice\nPrestiżowy adres siedziby to również świetne rozwiązanie dla firm typu start-up, których działalność często ma charakter zdalny. To co istotne, nasza firma i spektrum jej usług skierowanych jest nie tylko do początkujących przedsiębiorców. Pewne administracyjne kwestie może załatwić za nas wirtualne biuro.Ebiuro Wirtualne Biura Wojsławice. Nasza oferta skierowana jest do firm, które chcą rozwiązać problem komunikacji klient-biuro. Wojsławice Ebiuro Wirtualne Biura. Panel klienta umożliwi dostęp do załączników dla korespondencji przychodzącej oraz poinformuję osobę o jej wprowadzeniu do systemu. Za oferujemy Ci tani wirtualny adres dla firmy w Wojsławice, dzięki czemu będziesz mógł rozpocząć działalność. Chcesz znacząco obniżyć koszty prowadzenia firmy? Potrzebujesz prestiżowego adresu do rejestracji działalności? To co istotne, nasza firma i spektrum jej usług skierowanych jest nie tylko do początkujących przedsiębiorców. Szanujemy czas naszych klientów i chcemy zapewnić im jak najwyższy komfort usług.


Visconti Green – Atramentopedia\nPrzedstawiam test atramentu Visconti Green o ciekawym odcieniu zieleni. Lubię zieleń i jej wszelkie odcienie. Atrament bardzo dobrze współpracuje z piórem. Nie jest to maślany poślizg, ale i tak daje radę. Niestety w tym przypadku przebijanie jest zauważalne. Atrament nie radzi sobie także z wodą. pomimo tych wad jest także coś pozytywnego – bardzo dobry czas wysychania. Warto wypróbować.\nZamieszczone w Visconti, Wszystkie atramenty\tatramentfountain penGreeninkpióro wiecznereviewtestViscontizielony\n‹ PreviousVisconti Purple\nNext ›Visconti Bordeaux


Sierakowski: Tylko PiS jest prawdziwą partią polityczną w Polsce | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Sierakowski: Tylko PiS jest prawdziwą partią polityczną w Polsce\nSierakowski: Tylko PiS jest prawdziwą partią polityczną w Polsce\nŹródło: fot. youtube.com/tokfmvideo\nRedaktor naczelny "Krytyki politycznej", Sławomir Sierakowski, stwierdził na antenie radia TOK FM, że tylko PiS jest prawdziwą partią polityczną w Polsce. Wypowiedź lewicowego dziennikarza wzbudziła zaskoczenie jego przeciwników politycznych jak i również zwolenników.\nJak przekonywał Sierakowski w rozmowie z Piotrem Kraśko, według niego Prawo i Sprawiedliwość jest jedyną prawdziwą partią w Polsce, ponieważ jest "fantastycznie zakorzeniona w społeczeństwie".\n- To jest partia, która jest fantastycznie zakorzeniona społecznie. To Radio Maryja, na które jesteśmy oburzeni, że PiS im będzie dawał pieniądze... i słusznie bo to jest korupcja polityczna ale to jest jedna z najsilniejszych instytucji społeczeństwa obywatelskiego. Chodzi o regularne tworzenie więzi społecznej między ludźmi. To buduje sprawną wspólnotę polityczną, która może przegrać osiem wyborów z rzędu i się od tego nie załamać ani nawet nie osłabnąć - przekonywał Sierakowski w TOK FM.\nZ opinią redaktora naczelnego "Krytyki politycznej" nie zgodzili się inni goście w studiu. Pubicystka Renata Grochnal stwierdziła, że ludzie przyjeżdżający na demonstracje PiS są zwożeni autobusami.\n- To są w dużej mierze działacze partyjni, organizowani przez struktury partyjne, związki zawodowe - mówiła Grochnal.\nPrawo i Sprawiedliwość krytyka polityczna sławomir sierakowski


Intel wprowadza nową, najbardziej rozbudową rodzinę procesorów – Intel Core X. Najnowsze układy stanowią początek wyjątkowej serii procesorów Core i9. Jest to marka stworzona z myślą o najbardziej wymagających użytkownikach.\nIntel Core X Family\nPraca nad kreatywnymi i zaawansowanymi treściami wymaga jak największej mocy obliczeniowej. Twórcy, gracze i entuzjaści nowych technologii poszukują najlepszych rozwiązań będących w stanie zaspokoić ich rosnące potrzeby.\nZaprezentowana podczas targów Computex 2017 nowa rodzina procesorów Intel Core X, dzięki modelom zawierającym od 4 do 18 rdzeni, oferuje niespotykaną dotąd skalowalność w rozwiązaniach konsumenckich. Zróżnicowana oferta pozwoli na zaspokojenie potrzeb zarówno mniej, jak i bardziej zaawansowanych użytkowników.\nWspomniane procesory Intela w kombinacji z nowym chipsetem X299, zapewniają elastyną rozbudowę sytemu, obsługę do 14 portów USB, 8 portów Sata 3.0 oraz do trzech nośników M.2 z Intel RST. Platforma X299 to także większa skalowalność dzięki nowej podstawce LGA 2066, zgodnej ze wszystkimi procesorami z rodziny Intel Core X.\nTechnologia Intel Turbo Boost Max 3.0 dla procesorów z serii Extreme pozwala na optymalizację wydajności kilku rdzeni jednocześnie – rozwiązanie wykrywa najszybsze rdzenie procesora i przypisuje im najbardziej krytyczne obciążenia robocze. Układy z serii Intel Core X oferują także nowe możliwości dla entuzjastów overclockingu. Zwiększają również możliwości obliczeniowe dzięki obsłudze instrukcji AVX-512.\nProcesory HEDT to nie tylko ekstremalna wydajność, to także duża ilość wydzielanego ciepła. Intel zaprezentował chłodzenie cieczą TS13X. Przedział obrotów wentylatora ze złączem PWM wynosi od 800 do 2000. Producent deklaruje maksymalny poziom hałasu wysokości 35 dBA. Jako chłodziwo w układzie został wykorzystany glikol propylenowy. Posiada te same właściwości co glikol etylenowy z jedną różnicą – nie jest szkodliwy dla zdrowia. Waga całości to 820 gramów.\nPoprzedni artykułNVIDIA i AMD szykują karty graficzne do kopania kryptowalut\nNastępny artykułComputex 2017 – serwis SFFNetwork pokazuje zasilacze SFX i SFX-L


Gmyz po trotylu: Na wraku były oktogen i heksogen. A Seremet w 'GW': Nie rozumieją naszych wyjasnień\ndt 22.04.2013 07:40\n- Testy przesiewowe, jakie prowadzili biegli, pokazały też [poza trotylem - red.] obecność bardzo silnych substancji wybuchowych - powtarza Cezary Gmyz na łamach tygodnika "Do rzeczy". Tymczasem o rzekomych śladach trotylu na wraku tupolewa pisze też prokurator generalny Andrzej Seremet. - Wyjaśnienia prokuratorów wciąż są dla wielu niezrozumiałe lub nie przyjmowane do wiadomości - twierdzi w dzisiejszej "Gazecie Wyborczej".\nCezary Gmyz wraca do jednego ze swoich ulubionych tematów i znów przekonuje że na szczątkach samolotu, który rozbił się pod Smoleńskiem, znajdowały się ślady substancji wybuchowych. Tym razem nie chodzi jedynie o trotyl, ale także o m.in. oktogen i heksogen. Dlaczego, zdaniem dziennikarza, biegli wykluczyli obecność takich substancji na wraku? Bo zbadano zbyt małą ilość próbek - pisze Gmyz na łamach tygodnika "Do rzeczy".\nTymczasem do kwestii rzekomego wykrycia substancji wybuchowych na wraku tupolewa pisze dziś także prokurator generalny Andrzej Seremet. - Prokuratorzy i biegli nie wykryli trotylu podczas badania wraku jesienią 2012 r. - przypomina w opublikowanym w dzisiejszej "Gazecie Wyborczej" tekście o "fałszywych zarzutach smoleńskich". - Użyte wówczas spektometry wskazały co prawda na ekranie napis TnT (trotyl), lecz nie jest to jednoznaczne ze stwierdzeniem, że taki materiał wybuchowy tam się znajdował - dodaje prokurator.\nJak podkreśla Seremet, pewność co do tego może przynieść dopiero badanie laboratoryjne. A do czasu tego badania - pisze prokurator - prokuratorzy w zakresie hipotezy śledczej wybuchu dysponowali już wieloma dowodami, z których każdy wykluczał użycie materiałów wybuchowych.\nJakie to dowody? Andrzej Seremet wymienia: opinie polskiego Wojskowego Instytutu Chemii i Radiometrii, opinie polskich specjalistów z analizy zapisów rejestratora, opinie medyczne opracowane po ekshumacjach, oględziny wraku i miejsca katastrofy, zapis dźwiękowy z rejestratora CVR, opinia Instytutu Ekspertyz Sądowych, zeznania funkcjonariuszy BOR, dwie opinie rosyjskie. Wszystkie wykluczają hipotezę, że w prezydenckim samolocie doszło do eksplozji.


"Lekcje o Mazowszu: Pierwsze dni Niepodległości" to tytuł konferencji, w której wzięło udział około 120 osób - dyrektorów szkół i placówek, nauczycieli różnych przedmiotów, pracowników instytucji oświatowych i kulturalnych oraz przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego z Płocka i okolic.\nKonferencja była integralnym elementem projektu "Lekcje o Mazowszu" realizowanego przez MSCDN i Department Kultury, Promocji i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego pod patronatem Adama Struzika Marszałka Województwa Mazowieckiego, który jako gość specjalny opowiedział o walorach Mazowsza, jego niezwykłym bogactwie przyrodniczym i kulturowym. Celem projektu jest zainspirowanie nauczycieli do podejmowania działań na rzecz edukacji regionalnej. Podczas konferencji podsumowano efekty II edycji konkursu i zachęcano do podjęcia wyzwania, jakim jest napisanie scenariusza. Tegorocznym tematem przewodnim będzie Społeczeństwo Mazowsza. Wszyscy uczestnicy otrzymali publikacje - "Lekcje o Mazowszu. Scenariusze zajęć edukacyjnych na 100-lecie niepodległości Polski" oraz "Kanon krajoznawczy województwa mazowieckiego".\nWykład pt. "Pierwsze dni niepodległości na Mazowszu" wygłosił dr Tomasz Piekarski - badacz życia społeczno-gospodarczego Polaków i Mazowszan w XIX i XX wieku, autor monografii "Ziemiaństwo Mazowsza Płockiego w latach 1918–1939"; obecnie dyrektor Archiwum Państwowego w Płocku.\nW ramach konferencji wystąpili także autorzy scenariuszy nagrodzonych w II edycji projektu:\nInspiracją dla nauczycieli mogło być też wystawienia Małgorzaty Madany, która opowiedziała o swojej pasji, jaką jest poszukiwanie lokalnych historii.