Nie musisz być doskonały aby być kochanym... - Blog Alexa - "Żyj dobrze, dostatnio i na luzie"\tNie musisz być doskonały aby być kochanym... - Blog Alexa - "Żyj dobrze, dostatnio i na luzie"\nbiznes, kariera, możliwości, praca, rozwój, zarobki\nRobert Pankowecki 2008-02-04 at 01:47\nJako osoba pracująca w branży IT od jakiegoś (wciąż krótkiego jednak) czasu istotnie muszę potwierdzić, że nieustannie dopieszczanie projektu jest niemożliwe i niewskazane nawet. Faktycznie często jest tak, że klienci są bardzo zadowoleni z posiadania działającego produktu i lepiej najpierw go wdrożyć a potem ulepszać wg. sugesti niż dopieszczać do granic nieskończoności by w rezultacie nie wdrożyć go nigdzie.\nCo do życia osobistego. Dostrzegam wiele aspektów w których mógłbym się poprawić, lepiej zorganizować, czy wywindować na wyższy poziom. Pomimo tego, duża grupa znajomych lubi spędzać ze mną czas nawet jeśli nie jestem perfekcyjny. Istotnie czasem wystarczy po prostu większa pewność siebie, pragnienie wyciągnięcia więcej z jakiejś sytuacji by powiedzieć lub zadziałać nieco bardziej aktywnie a w rezultacie osiagnąć dużo lepszy rezultat.\nChyba dużo ważniejsze od perfekcyjnego realizowania zadań czy wporwadzania w życie ideii jest ważniejsze to by w ogóle zacząć je wprowadzać. Zbyt dużo osób dążac do perfekcji czyni plany, mapy, skupia się na przygotowaniu wszystkiego zamiast po prostu zacząć, w efekcie czego same przygotowania zajmują tyle czasu, że końcowy produkt (niezależnie czym ma on być) wcale nie powstaje.\nTomek Sułkowski 2008-02-04 at 02:51\nTen post bardzo zgrabnie pokrywa się z moimi aktualnymi doświadczeniami. Przez ostatnie dwa lata byłem „już prawie gotowy” do wystartowania na pełnych obrotach z oferta skierowaną do osób mogących skorzystać z moich umiejętności. Prawie, bo jednak cały czas zdawałem sobie sprawę, że jest całkiem spora liczba ludzi robiących to lepiej ode mnie, ludzi, do których poziomu brakowało mi, w moim mniemaniu, za dużo. Dopiero po kilku sytuacjach kiedy zauważyłem, że to, co robię, naprawdę podoba się wielu z moich potencjalnych klientów (i po zetknięciu się przez ten czas z masą bubli tworzonych przez ludzi z pierwszej opisanej przez Ciebie grupy), zmobilizowałem trochę odwagi – i zdrowego rozsądku ;) – i zacząłem działać. Kilka projektów (i parę bardzo cennych dydaktycznie błędów ;) ) dalej, pluję sobie w brodę, że ta mobilizacja nie przyszła duuużo wcześniej.\nTakże potwierdzam, że warto. Warto rozejrzeć się trzeźwym okiem po świecie zewnętrznym, poza nasze niezaspokojone ego i chyba czasami większy czy mniejszy strach – i po prostu (wreszcie..!) skonfrontować przydatność naszych umiejętności ze światem rzeczywistym :)\nGosia 2008-02-04 at 08:00\nJeszcze jakis czas temu faza planowania zajmowala mi o wiele wiecej czasu, niz wymagala tego dana sytuacjia. Teraz stawiam na dzialanie, nawet wtedy, gdy mysle, iz jeszcze nie jestem gotowa :-)\nTesTeq 2008-02-04 at 08:47\nCelny i ważny wpis. A oto kilka moich refleksji:\n1) Coś, co jest „wystarczająco dobre” jest naprawdę „wystarczająco dobre”.\n2) Seth Godin pisze, że powinieneś być najlepszym na świecie w swojej dziedzinie, ale chodzi mu o „świat twoich klientów”. Jeśli jesteś instruktorem tenisowym, nie musisz grać jak Roger Federer – wystarczy, żebyś umiał nauczyć przyzwoicie grać w tenisa swoich klientów na kortach we Wrocławiu. I sprawił, że gra w tenisa z tobą będzie dla nich prawdziwą przyjemnością. Wtedy będziesz dla nich najlepszy na świecie.\n3) W artylerii bardzo dużą rolę odgrywają meteorologiczne warunki strzelania. Dużą wagę przykłada się więc do pozyskiwania aktualnego komunikatu meteo. W warunkach poligonowych jest to dość łatwe, ale na polu walki – często nieosiągalne. Wówczas strzela się pierwszą salwę „na oko” – według swojej najlepszej oceny warunków meteo, a potem patrzy, gdzie upadły pociski i poprawia ogień.\nNauka stąd taka:\n— zamiast procedury celuj – celuj – celuj – celuj – celuj – celuj…\n— stosuj procedurę wyceluj-na-oko – strzel – popraw – strzel – popraw – strzel…\nAnna Steciuk 2008-02-04 at 09:03\nniesamowicie adekwatny wpis w stosunku do mojej sytuacji:) Widzę, że nie ma na co czekać tyko trzeba wziąźć sie do działania :):). Ja z chęcią poczytałabym jeszcze o przykładach z zakresu rektutacji więc jak jest możliwość to bardzo proszę:)\nRobos 2008-02-04 at 11:32\nco do softu – nie bardzo mogę zgodzić się na takie różnicowanie jakie czynisz, np. pomiędzy „perfekcyjną” pracą pilota a jakością pracy systemu IT zajmującego się np. księgowaniem. Wartość dodana nie może się sprowadzać tylko do wyeliminowania kalkulatora z biurka księgowej, musi być to też liczone poprawnie czyli bezbłędnie bo w przeciwnym przypadku pojawi się wartość ujemna w postaci wtopy w urzędzie skarbowym. Otwarte przedstawianie możliwości i wad przez handlowców jest fikcją (przynajmniej ja to obserwuję w moim miejscu pracy). I nie chodzi tu o banały typu kolorystyka interfejsu użytkownika, ale najważniejszych funkcjonalności.\nCzym się różni produkt typu samochód od produktu typu soft? Gdy podczas jazdy samochodem w podwoziu coś „stuka” to od razu jedziemy do warsztatu, tak samo powinno być z softem. Tylko że jeżeli producent samochodów stwierdzi wady np. zawieszenia to wzywa klientów do bezpłatnej wymiany wadliwych komponentów. Ciekawe która firma IT zrobi to samo?\nTomasz 2008-02-04 at 11:33\nbardzo ciekawy post, najistotniejsze, że w 100% prawdziwy.\nOstatnio przekonałem się o tym na własnej skórze :-)\nNiecierpliwie czekam na przykłady z zakresu rekrutacji.\nMarcunio 2008-02-04 at 11:46\nBardzo podoba mi się Twoja metafora balistyczna :-) Ten bardzo skuteczny proces zwie się w wojennym slangu „wstrzeliwaniem” (BTW: Ostatnio całkiem skuteczne okazuje się celowanie z GPS i satelitarną mapą pogody). Należy jednak pamiętać, że potrzebny jest artylerzystom obserwator , który powie nam po strzale czy celować bardziej w lewo, czy na północ. ;-) W takim przypadku istotne jest wysłuchanie informacji zwrotnej.\nAlex W. Barszczewski 2008-02-04 at 11:56\nNapisałeś: „Chyba dużo ważniejsze od perfekcyjnego realizowania zadań czy wporwadzania w życie ideii jest ważniejsze to by w ogóle zacząć je wprowadzać”\nTo jest bardzo ważne stwierdzenie i przy wspomnianych na początku postu ograniczeniach jego ważności warto się do niego stosować.\nWażne jest tylko, aby przy tym nie zrobić sobie lub innym poważniejszej krzywdy\nWłaśnie dlatego napisałem ten post, aby niektórzy Czytelnicy nie czekali z tą mobilizacją niepotrzebnie długo :-)\nMonika W 2008-02-04 at 12:10\nMasz rację Alex. W życiu osobistym „aby być kochanym ” wystarczy być kochanym :). A zacząć trzeba chyba od pokochania i zaakceptowania samego siebie.\nW kontaktach zawodowych ( z wyjątkiem uwag Alexa ), ważne między innymi wydaje mi się zaspokajanie potrzeb klienta a nie naszych własnych ambicji. Takie działanie na dłuższą metę, o ironio :), zaspokaja nasze ambicje :).\nW rozwoju osobistym, uważam że dobre jest skierowanie na cel nie na plan. Plan w ogólnym zarysie powinien istnieć, ale niezbyt szczegółowy i bardzo elastyczny, zmieniający się wraz z naszym życiem. Zbyt sztywne realizowanie planu – ogranicza. Wówczas, wypadnięcie punktu planu, może nam popsuć widok na cel. Uważam, że wtedy należy zmienić plan nie cel :).\nEM 2008-02-04 at 13:27\npodsumowałbym ten post jednym przysłowiem „lepsze jest zawsze wrogiem dobrego”. chętnie posłuchałbym o przykładach z rekrutacji, bo przysłowia przysłowiami, ale rzeczywistość jest zawsze bardziej pociągająca :)\nTesTeq 2008-02-04 at 14:51\n1) Dzięki – metafora jest naprawdę celna. Podoba mi się Twoje uzupełnienie mówiące o konieczności uwzględniania sprzężenia zwrotnego (obserwacje prowadzone przez Sekcje Wysuniętych Obserwatorów).\n2) „Wstrzeliwanie” to nie tyle wyrażenie slangowe, ale oficjalna nomenklatura, zgodna z Instrukcją Strzelania i Kierowania Ogniem Artylerii Naziemnej.\n3) W przypadku artylerii naziemnej sam GPS nie zapewnia odpowiednio dokładnego skierowania dział, a artyleryjski komunikat meteo musi zawierać dane o warunkach panujących w poszczególnych warstwach atmosfery – sama satelitarna mapa pogody nie wystarcza (często też występują zjawiska lokalne – takie, jak na przykład morska bryza).\nrad 2008-02-04 at 14:57\nJa chciałbym napisac kilka słów do komentarza Robosa: Tutaj raczej nie chodzi o soft od strony klienta, czyli funkcjionalność czy wygląd aplikacji. Tylko bebechy. Zwykła osoba – klient – nie widzi, że jego strona jest wykonana na tabelka w HTML 4.01, a powinna być semantycznie w XHTML. Dla niego nie ma znaczenia czy to wszystko napędza WordPress napisany w PHP czy Pythonowy framework Django. Dla niego liczy się efekt. Oni kupują owoc twojej pracy w wiekszości wypadków nie liczy się jak go wychodowałeś, ale jak wygląda, jak smakuje i przede wszystkim jakie ich potrzeby zaspokaja.\nAlex dziękuje bardzo za ten wpis i wam za komentarze. Nawet nie wiecie jak bardzo jest mi on teraz potrzebny ;) Z niecierpliwością czekam na następny.\nMarcin 2008-02-04 at 14:59\nOd pewnego czasu czytuję niniejszy blog a oto mój pierwszy komentarz :):\nProblem nieuświadamiania sobie własnego potencjału i wskutek tego działania poniżej własnych możliwości wynika, moim zdaniem, z braku akceptacji siebie samego. Tylko ktoś, kto lubi siebie samego, ma odwagę spojrzeć na siebie w sposób realny i przyznać się przed samym sobą do swoich cech, zalet i wad. Taki ktoś ma świadomość, że może coś zrobić ze własnymi wadami (pracować nad ich zmianą). Dla takiej osoby poczucie własnej wartości płynie z wewnątrz – ma przekonanie, że jest wspaniałym, wartościowym człowiekiem, jest świadom swych praw jako jednostki i szanuje prawa innych.\nJeżeli dzieje się inaczej – osoba czerpie poczucie własnej wartości z zewnątrz – jest uzależniona od akceptacji innych. Taka osoba o małej samoświadomości jest skazana na życie w wiecznej wichurze – będzie chciała zapracować na miłość innych poprzez obdarowywanie ich i działanie wedle ich woli. Taka osoba zazna spokoju ducha tylko chwilowo – i będzie działać tym samym utartym schematem bez względu na pobudki innych osób, ukryte zamiary czy próby manipulacji.\nCo decyduje o ukształtowaniu osoby – oczywiście tzw. „proces wychowawczy” :)Ostatnio na blogu ukazał się interesujący post na temat pokrewny : http://alexba.eu/2008-01-14/goscinne-posty/dziecko-czy-kariera/\nPodsumowując, osoba o wysokiej samoakceptacji będzie umiała wyłuskać z informacji płynących z zewnątrz tylko te, które zawierają istotne informacje („feedback”) i odrzucić wszystko co jest nieprawdziwe i wynika z negatywnych pobudek innych. Tym samym nie odczuwa lęku przed oceną, który potrafi paraliżować i odbierać energię do działania.\nRobos 2008-02-04 at 15:26\nwłaśnie o to chodzi, problemem jest cała logika biznesowa, która właśnie najczęściej zawodzi.\nGeneralnie chodzi mi o to, że z punktu widzenia klienta nie ma różnicy czy kupuje samolot czy system księgowy – każdy jest towarem za który się płaci. Tymczasem z nieznanych mi powodów IT traktuje się lżej i dopuszcza się w tych produktach różne błędy, niestabilności i wypuszcza na rynek. Gdyby producent samolotu sprzedał go z niestabilnym układem napędowym czy nośnym to byłaby heca na całego. Tymczasem nikogo nie dziwi, że systemy IT, które często są odpowiedzialne za rozliczenia bankowe, ubezpieczeniowe, bezpieczeństwo lotów itd. są traktowane bardziej liberalnie. Dlaczego?\nArek 2008-02-04 at 15:31\n1. 1. Jak rozpoznać, że czy jest się w grupie pierwszej czy trzeciej? Czy człowiek jest bardziej „lanserem” czy raczej „zakompleksieńcem” (ale fajne słowo mi wyszło :-) ). Gdzie jest ta granica? Kiedy, kończy się mówienie o swojej wartości a zaczyna sprzedaż powyżej niej? Niby powinno się ją wiedzieć/czuć, ale co jeśli ktoś takiej wiedzy nie ma?\n2. 2. Zauważyłem Alex, (mam nadzieje, że mogę się tak do Ciebie zwracać, bo nie znamy się osobiście) że całym „złem” za wychowanie obarczasz szkołę, a mi się wydaje, że szkoły mam takie jakie chcemy mieć, skoro nic nie robimy, żeby je zmienić, to kolejne pokolenia są tam „łamane” (w sensie mentalnym), za cichym przyzwoleniem/aprobatą/brakiem reakcji rodziców. Jeśli dodamy do tego wychowanie w podobnym „duchu” w domu (bo niby skąd nasi rodzice mieli wziąć inne wzorce?) to mamy pełny obraz rzeczywistości.\nwaterhouse 2008-02-04 at 18:27\njak odnieść „dązenie do perfekcji” w sytuacji gdy robi sie wiele rzeczy jednoczesnie, np. laczac prace ze studiami w i dzialanoscią w NGO ?\nczy sądzicie że warto zawsze robić wszystko na 100% (i ryzykować że wszystko zostanie zrobione „po łebkach” z braku czasu) czy wybrać kilka spraw które warto zrobić właśnie na 100% i na nich się skoncentrować a resztę odpuścić tj. „wycelować” sobie na 50%?\nTesTeq 2008-02-04 at 21:39\nRobos Says: „Gdyby producent samolotu sprzedał go z niestabilnym układem napędowym czy nośnym to byłaby heca na całego. Tymczasem nikogo nie dziwi, że systemy IT, które często są odpowiedzialne za rozliczenia bankowe, ubezpieczeniowe, bezpieczeństwo lotów itd. są traktowane bardziej liberalnie.”\nNie wiem, jakie masz doświadczenie w systemach informatycznych stosowanych w samolotach, ale z mojej wiedzy wynika, że ich niezawodność nie jest mniejsza niż pozostałych podzespołów samolotu.\nTesTeq 2008-02-04 at 21:40\n@waterhouse: Ja jestem zwolennikiem skupiania się na wybranych, najważniejszych w danym czasie sprawach.\nWojtek Szywalski 2008-02-05 at 00:38\nwaterhouse:Polecam te dwa posty. Myślę, że mogą być przydatne do znalezienia odpowiedzi na Twoje pytanie:\n[LocK] 2008-02-05 at 01:03\nBardzo trafny post Alex’ie, trafia w ówczesne realia, w mentalność polaków. Pełno jest „pozerów” do których nie trafia żadna krytyka, jest też sporo „nie śmiałych i zakompleksionych” których to znowu nie przekonują żadne komplementy.\nPiszesz, że trzeba się wybić i uwierzyć w siebie, ale jak w takiej sytuacji nie stać się właśnie zapatrzonym w siebie „pozerem” ?\nJak ocenić, że jest już się gotowym na wybicie, nie mając żadnego bądź znikomy feedback od otoczenia (zwłaszcza z „branży”) ?\nWszystko się wydaje takie łatwe i proste na papierze lub jak ma się już za sobą udany „skok”, co wcale nie znaczy, że nie trzeba próbować.\nCo do podziału na grupy, to sam osobiście lawiruje pomiędzy tymi dwoma grupami, czasem „robiąc dobrą minę do złej gry”, czasem „podkulając ogon”; pewnie zapytasz o powody takiego stanu rzeczy … cóż „życie” ;), a tak serio to możliwe że jest to jakieś rozpoznanie, właśnie przed skokiem ;).\nP.S. Mógł byś, Alex’ie, napisać coś więcej o „budowaniu bazy do wybicia” tzn. O przykładach jak zwiększyć i interpretować skąpy feedback (w różnych aspektach począwszy od prywatnych, do zawodowych) ?\nRafał Rozestwiński 2008-02-05 at 09:42\nIstnieje takie pojęcie jak „Worse is better” (http://pl.wikipedia.org/wiki/Worse_is_Better) – świetnie oddaje ono moim zdaniem ideę IT w zaprezentowaną dzisiejszym wpisie. ;)\nKolejny świetny wpis we właściwym dla mnie czasie ;) Dzięki.\nAndrzej 2008-02-05 at 10:12\nAlex – cenny temat.\nSam podobnie jak Ty znam kilka osób, które swoimi zdolnościami i wiedzą biją mnie na głowę. Problem w tym, że to ja muszę je motywować do działania, bo one w siebie nie wierzą. Ja nauczyłem się jednej rzeczy – trzeba iść w świat z uśmiechem i być jak kiedyś pisałeś takim „lekkim egoistą”.\nPrzykład z artylerią jest bardzo celny :)\nPaweł Łukasik 2008-02-05 at 10:26\nWedług mnie wszystko czego nam potrzeba, aby za długo nie czekać z uwolnieniem naszych skrywanych zdolności to żyć wg zasady: ‚Już teraz jestem wystarczająco dobra(y)/doświadczona(y)/zdolna(y)/*, aby robić coś/mieć/być/*’ – zamiast (*) można wpisać coś co nam pasuje :-). No i nieustanne używanie koła Deminga: Zaplanuj-Wykonaj-Sprawdź-Działaj (Plan-Do-Check-Act).\nAlex W. Barszczewski 2008-02-05 at 12:13\nByłem wczoraj trochę zajęty, dlatego dopiero teraz odpisuję.\nCieszę się, że wielu z Was uznało ten wpis za bardzo na czasie. Biorąc pod uwagę całkiem przypadkowy termin jego opublikowania jest to dowód na to, iż zagadnienie to dotyczyć musi bardzo wielu ludzi. To zresztą pokrywa się z moimi obserwacjami :-)\nWspominane przez Ciebie odejście Setha jest OK choć docelowo wolę to, co opisywałem w poście o pozycjonowaniu się :\nNie oznacza to oczywiście, że musimy być tak daleko aby w ogóle zacząć.\nDoprecyzujmy co miałem na myśli pisząc o oprogramowaniu, które po prostu działało:\n„Po prostu działający” program to taki, który wykonuje pewien minimalny zestaw funkcji absolutnie konieczny dla użytkownika. Taki program nie musi być ani czysto kodowany, ani oszczędny jeśli chodzi o zasoby systemu, ani łatwy i przyjazny w obsłudze nie mówiąc już o jego optymalizacji.\nTeraz chyba klarowniej widać o co mi chodziło.\nPiszesz:” Otwarte przedstawianie możliwości i wad przez handlowców jest fikcją (przynajmniej ja to obserwuję w moim miejscu pracy) „ Nie dziwię się temu. Niemniej są dziedziny i kaliber działań, gdzie Twoja osobista reputacja jako eksperta (bo taki powinien być nowoczesny sprzedawca B2B) jest jednym z Twoich najcenniejszych zasobów i „ściemnianie” klientowi byłoby zabójcze dla Twojej dalszej kariery. Nie mówię tutaj oczywiście o „sprzedawcach” zarabiających te parę tysięcy miesięcznie, ale przecież chyba nikt nie chce utknąć dożywotnio na takim poziomie zarobków.\nZgadzam się z Tobą co do planu. Już kiedyś cytowałem wypowiedź z armii amerykańskiej: „żaden plan nie przeżywa konfrontacji z nieprzyjacielem” (w naszym wypadku z rzeczywistością)\nNiekoniecznie mi o to chodziło. Bardziej o zbyt niską samoocenę, aby zacząć cokolwiek robić\nTeraz widzę, że w międzyczasie wyjaśniłeś Robosowi o co mi chodziło, dziękuję :-)\nJeśli ten wpis trafił u Ciebie w odpowiedni moment to życzę powodzenia w jego wykorzystaniu\nGeneralnie zgadzam się z tym, co napisałeś, z tym że chodzi o to, aby ta świadomość własnych niedoskonałości nie powodowała niepotrzebnego odkładania w czasie szeroko rozumianej realizacji naszych marzeń.\nOczywiście, że zwraacamy się tutaj do siebie po imieniu (chyba że ktoś wyraźnie zażyczy sobie inaczej :-))\nWracając do Twoich kwestii to:\nad 1) o ile odpowiedź na ‚Twoje pytanie w przypadku konkretnej osoby i wypowiedzi byłaby dość łatwa, to trudno mi jest w tej chwili dać Ci ogólną, zawsze prawidłową odpowiedź. Nie jest ona zresztą tak kluczowa w tym zagadnieniu. Istotniejsze jest, abyś zawsze, kiedy masz wrażenie że jesteś niegotowy do podjęcia jakiegoś zadania zadał sobie wnikliwe pytanie „właściwie dlaczego nie??” i potem poszukał dobrej odpowiedzi. Jak jej nie znajdziesz, to do roboty!! :-)\nad 2) Oczywiście, że w ostatecznym rozrachunku winni są rodzice, bo kto im każe żyć w takim kraju, gdzie jest taki system edukacji itp. Tylko, że takie obwinianie byłoby mało produktywne, bo bardzo niewielu ludzi ma rzeczywistą kontrolę nad swoim życiem. Większość niedobrego działania ma właśnie miejsce w szkołach i dlatego niezbyt pochlebnie się o nich wyrażam.\nW Twojej wypowiedzi: „że warto zawsze robić wszystko na 100% (i ryzykować że wszystko zostanie zrobione “po łebkach” z braku czasu) „ widzę pewną sprzeczność, bo albo robimy coś na 100% albo nie. Gdybyś wstawił tam jeszcze słówko „usiłować” to byłoby to dla mnie bardziej zrozumiałe. Co do reszty Twojej wypowiedzi to wypowiadaliśmy się na ten temat np. w dyskusji o Zasadzie Pareto\nWidzę, że daliśmy Waterhouse różne zalecenia. Będzie miał z czego wybierać :-)\nPytasz:” …trzeba się wybić i uwierzyć w siebie, ale jak w takiej sytuacji nie stać się właśnie zapatrzonym w siebie „pozerem „?”\nNo cóż jeśli nie chodzi o sprawy mogące zagrozić życiu lub zdrowiu, to na początku drogi życiowej w wypadkach wątpliwych lepiej lekko mylić się po stronie „pozerstwa”. W najgorszym wypadku dostaniemy od życia po uszach, w najlepszym mamy to, co nazywa się „effortful study”. O tym ostatnim pisaliśmy kiedyś, jako o najlepszym sposobie szybkiego uczenia się umiejętności praktycznych.\nJeśli chodzi o Twoje zapytanie z PS to proszę doprecyzuj dokładnie o co Ci chodzi. O feedbacku napisałem coś między innymi tutaj\nCzego więcej potrzebujesz? Chętnie o tym napiszę.\nKoło Demninga jest rzeczywiście przydatne, problem w tym, że wiele osób sparaliżowanych jest przekonaniem o swojej nieadekwatności.\nWszystkim pozostałym komentującym dziękuję za feedback, to jest dla mnie bardzo ważne\nMonika W 2008-02-05 at 13:47\nAlex, Arek, piszecie o winie – szkoły, rodziców, systemu edukacji. OK. Moim zdaniem ma to kolosalny wpływ na kształtowanie ludzi. Ale każdy z nas ma własny mózg :). Możemy słyszeć innych ludzi, ale nie musimy ich słuchać i robić co nam każą. Mamy wybór. Dzieci są kształcone według takiego systemu edukacji, jaki obowiązuje ( możemy go oczywiście zmienić ), ale wychowują rodzice. Wychowanie dzieci trzeba zacząć od wychowania rodziców. Ilu rodziców idzie do szkoły, w której można się nauczyć wychowywania dzieci ? Takie szkoły są i to za darmo :).\nArtur Jaworski 2008-02-05 at 15:29\n„ Nie mówię tutaj oczywiście o „sprzedawcach” zarabiających te parę tysięcy miesięcznie, ale przecież chyba nikt nie chce utknąć dożywotnio na takim poziomie zarobków. ”\nCzy na generalnym poziomie możemy sensownie podyskutować jak oszacować ile pieniędzy tak naprawdę potrzebuję.\nPlanujesz może w najbliższym czasie napisanie posta na temat zarabiania pasywnego oraz generalnie o osobistych finansach ?\nAlex W. Barszczewski 2008-02-05 at 15:45\nGeneralnie masz rację, choć jak w praktyce chcesz uświadomić większości ludzi, że powinni zdobyć wiedzę na temat wychowywania dzieci? W kraju, gdzie większość populacji prawie nic nie czyta?\nOd ponad roku chodzi mi po głowie post „ile potrzebujemy żeby dobrze żyć?”, nie bardzo się do niego mogłem zabrać.\nMoże zanim zaczniemy mówić o zarabianiu pasywnym powinniśmy w znaczący sposób (tak z 5-20 razy) podnieść cenę, za którą możemy sprzedać godzinę naszego życia?\nA o tym piszę cały czas od początku tego blogu :-)\nMATIC 2008-02-05 at 20:08\nWiększość tu piszących działa w branży IT, ale sądząc po komentarzach nigdy nie słyszeli o technikach Agile, które są doskonałym sposobem na rozpoczęcie projektu i dobrnięcie do końca – oczywiście uwzględniając „dopieszczanie”.\nMarcin 2008-02-05 at 20:46\njakoś nikt nie chce się odnieść merytorycznie do mojego komentarza znajdującego się ciut wyżej ;) Zrobił to jedynie Alex – na poziomie ogólnym ale i za to dziękuję (oraz za powitanie na blogu).\nChciałbym wszystkich zachęcić do zagłębienia się w mój komentarz i próbę odniesienia zawartch tam informacji do siebie samego. Moim zdaniem, to od podstawy konstrukcji psychiki każdego człowieka zależy jego rozwój i ogólny poziom aktywności. Podstawy konstrukcji psychicznej zależą głównie od stosunku rodzice-dziecko – dla mnie edukacja w szkole nie ma istotnego wpływu na kształtowanie się podstawowych cech małego człowieka. Szkoła może według mnie pomóc lub przeszkodzić w rozwoju, ale „szkielet emocjonalny” wynosimy z domu.\nDla mnie jest więcej niż oczywistym – a wiem to na podstawie własnego doświadczenia potwierdzonego opinia kilku innych osób – że jeżeli człowiek napotyka wewnętrzne bariery w rozwoju (np. lęk przed zmianami, skłonność do perfekcjonizmu, lęk przed oceną) – to klucza do odblokowania tych barier należy szukać głęboko w psychice. Jakiekolwiek wymuszanie działań „na siłę” może przynieść efekty, ale najczęściej efekty te będa dużo poniżej potencjału i osiągnięciu tych efektów nie będzie towarzyszył spokój ducha.\nZła wiadomość: moim zdaniem nie ma „zmiany siebie na skróty”. Np. zauważam, że cenię siebie niżej niż wynikało by to z obiektywnej oceny. Decyduję się działać – będę starał się pamiętać o mojej prawdziwej wartości i zachowywać odpowiednio zachowywać. A co za tym idzie – podejmę nowe wyzwania. Moim zdaniem, tak jak pisałem wyżej, taki schemat działania może przynieść efekty i przynosi, ale wymaga wiele „szarpania się samym ze sobą” i nie pozwala w pełni rozwinąć skrzydeł.\nMoim zdaniem najskuteczniejsza metoda polega na dogłębnym poznaniu siebie samego i zmiany podstaw struktury psychicznej. Nie jest to droga łatwa i przyjemna – ale daje rewelacyjne rezultaty. Pożądane zmiany w życiu przychodzą wręcz same i wydawało by się bez większego wysiłku. (oczywiście nie dzieje się to samoistnie i wymaga naszego działania – ale to działanie przychodzi nam w sposób naturalny i nie wymagający większego wysiłku).\nWojciech Szywalski 2008-02-06 at 01:12\nMATIC: Witaj, „nie działam” w IT pomimo tego metodologie „zwinne” są mi nieobce. Pomijając to, że kolejne iteracje > 1 można traktować jako finalny produkt (w zależności od założeń oraz celów) myślę, że w cytowanym „dopieszczeniu” bardziej chodziło o przedstawienie pewnych postaw i sposobów postępowania sprzecznych z „zasadami biznesu” niż samego procesu „kodowania” (powstawania oprogramowania)\nNp. nasza-klasa. Idealna nie jest ;) Pomimo pewnego niedopracowania posiada takie funkcjonalności, dzięki którym odniosła sukces. Pytanie brzmi. Czy autor(zy) osiągnęli by cel biznesowy dopieszczając n-k gdzieś w garażu przez kilka miesięcy?\nrad 2008-02-06 at 01:14\nJednostki i interakcje ponad procesy i narzędzia\nWspółpracę z klientem ponad negocjację kontraktów\nOdpowiedź na zmianę ponad wypełnianiem planu\nO to Ci chodzi MATIC? :)\nOczywiście o czymś takim mówimy, tylko nie padło to słówko ;)\nAlex W. Barszczewski 2008-02-06 at 08:07\nMuszę Cię zmartwić. Już w połowie lat osiemdziesiątych w mojej firmie softwarowej stosowałem techniki Agile (choć sama nazwa powstała chyba później) :-)\nPiszesz: „Zła wiadomość: moim zdaniem nie ma “zmiany siebie na skróty”.”\nmam dobrą wiadomość: są drogi „na skróty”, co prawda nie tak doskonałe jak ta „głęboka”, ale zgodnie z zasadą Pareto……. :-)\nCieszę się, że ktoś zauważył że spora część tego blogu jest o zastosowaniu Agile w normalnym życiu :-)\nPozdrawiam wszystkich serdecznie i rozpoczynam kolejny długi dzień\nTesTeq 2008-02-06 at 08:48\nAlex pisze: „są drogi ‚na skróty’, co prawda nie tak doskonałe jak ta ‚głęboka’, ale zgodnie z zasadą Pareto”\nA czy nie sądzisz, że bardzo często droga ‚na skróty’ prowadzi do zmian pozornych, nie płynących z głębi, nie zakotwiczonych w systemie wartości i w związku z tym kruchych i nietrwałych.\nNie przeczę, że czasem taka droga może być zapalnikiem i zainicjować zmiany głębokie, ale znacznie częściej pozostaje jedynie ścieżką na skróty, która ma tendencję do zarastania chwastami.\nAlex W. Barszczewski 2008-02-06 at 08:58\nPiszesz: „czy nie sądzisz, że bardzo często droga ‘na skróty’ prowadzi do zmian pozornych, nie płynących z głębi, nie zakotwiczonych w systemie wartości i w związku z tym kruchych i nietrwałych.”\nMoże tak być, ale nie musi. Inaczej nie przeżyłbym ostatnich piętnastu lat w taki ciekawy sposób i to do tego całkiem realnie. Oczywiście warto przy tym pamiętać o słowach Einsteina „wszystko należy tak bardzo uprościć jak to jest możliwe. Ale nie bardziej!!”\nMonika 2008-02-06 at 11:56\nNic na siłę :). Część ludzi zda sobie z tego sprawę sama i zainteresuje się może najpierw książkami, potem szkołą. Pozostali będą musieli „zebrać na własnej skórze” feedback od dzieci – żeby zrozumieć. Ale przecież nigdy nie jest za późno na zmiany :). A czasem wystarczą proste słowa. Mówimy dziecku „jesteś niegrzeczny” – więc ono ze wszystkich sił stara się sprostać naszym oczekiwaniom i być niegrzeczne. Gdy jest grzeczne – nic nie mówimy – nie promujemy dobrego zachowania, bo to naturalne i oczekiwane – doprawdy piramidalna bzdura :).\nJa zgadzam się z Tobą w prawie 100%. „Szkielet emocjonaly” – wyniesiony z domu, a jeszcze lepiej spokój emocjonalny – nie szarpie nerwów i pozwala skupić się na obowiązkach i przyjemnościach. Jednocześnie, w dorosłym życiu, powrót do spokojnego emocjonalnie i bezpiecznego domu, daję siłę. Czyli buduje nie niszczy.\nGeneralnie jak pozna sie dobrze samego siebie – to większość słów, myśli, rozwiązań i pomysłów – przychodzi do głowy intuicyjnie czyli jak piszesz „przychodzą same”. Jednocześnie uniezależnienie się od warunków zewnętrznych ( czyjś zły humor, ocena, agresja, piatek 13, pogoda itp ) – daje spokój. Czyli nie jak kameleon ” który umarł z wysiłku na kocu w szkocką kratę ” :)\nrad 2008-02-06 at 13:15\nCieszę się, że ktoś zauważył że spora część tego blogu jest o zastosowaniu Agile w normalnym życiu :)\na ja cieszę się, że mogę to czytać Alex :D\nMarcin 2008-02-06 at 18:28\nPiszesz: „Nie przeczę, że czasem taka droga może być zapalnikiem i zainicjować zmiany głębokie, ale znacznie częściej pozostaje jedynie ścieżką na skróty, która ma tendencję do zarastania chwastami. ”\nW pełni się z Tobą zgadzam. Moim zdaniem do trwałych zmian prowadzi jedynie integracja różnych elementów osobowości.\nPiszesz: „Może tak być, ale nie musi. Inaczej nie przeżyłbym ostatnich piętnastu lat w taki ciekawy sposób i to do tego całkiem realnie.”\nCzy to oznacza, że poszedłeś „drogą na skróty”? A skąd pewnośc, że nie mogłeś tych piętnastu lat przeżyć jeszcze ciekawiej – osiągając jednocześnie miłość, szczęście, spokój ducha, realizując swoje pasje i osiągając sukces materialny? Czy jesteś pewien, że osiągnąłeś wszystko to co najważniejsze?\nPiszesz: „jak kameleon ” który umarł z wysiłku na kocu w szkocką kratę ”\nBardzo mi się podoba to porównanie :) Odnosząc się do pierwszej części Twojego postu: uważam, że podstawa wychowania dzieci, to miłość, ciepło, wsparcie, zrozumienie okazywane przez rodziców. Jeżeli w relacji rodzice-dziecko jest miłość, to niepotrzebne staje się definiowanie sztywnych zasad, reguł wychowawczych. Granice wyznaczane przez rodziców dziecku, aby uchronić go przed zagrożeniami, są wyznaczane w sposób łagodny ale i stanowczy. Dziecko, żyjąc w atmosferze miłości, jest bardziej skłonne zaakceptować pewne ograniczenia. Poza tym, „niegrzeczne” dzieci często swoim zachowaniem starają się zdobyć zainteresowanie rodziców, którego normalnie by nie otrzymały. Dzieci, żyjące w miłości, nie musza się uciekać do tak „drastycznych środków ;)\nAlex W. Barszczewski 2008-02-06 at 20:18\nO dawaniu feedbacku w ogóle napiszę wkrótce :-)\nMiłej i pożytecznej lektury!! :-)\nPiszesz:” Czy to oznacza, że poszedłeś “drogą na skróty”?”\nDokładnie tak :-) I nie żałiję nawet przez chwilę!!!\nDalej stwierdzasz: „A skąd pewnośc, że nie mogłeś tych piętnastu lat przeżyć jeszcze ciekawiej ”\nDo czego mi taka pewność miałaby być potrzebna?? Wystarczy poczucie, że przeżyłem te piętnaście lat bardzo ciekawie, rozwijając się jako człowiek i ekspert w mojej dziedzinie, kochając i będąc kochanym (w każdym tego słowa znaczeniu :-)), realizując moje różnorodne pasje i marzenia i do tego zarabiając całkiem przyzwoitą sumę pieniędzy (choć to ostatnie nie było moim celem). Jaki więc sens miałoby takie gdybanie?\nTraktując życie nie jako docieranie do jakiegoś celu, lecz jako ciekawą podróż mogę powiedzieć, że osiągam to, co w danym momencie jest dla mnie najważniejsze, choć to ostatnie zmienia się w czasie.\nTak więc przyznaję, że jestem zwolennikiem chodzenia na skróty tam gdzie:\n1) doprowadza to do pożądanych rezultatów\n2) doprowadza do nich w sposób na tyle zgodny z moimi systemem wartości, że czuję się z tym komfortowo\n[LocK] 2008-02-07 at 00:00\nWspomniany przez Ciebie Alex’ie post wpadł już mi kiedyś w ręce, ale brakuje mi w nim tego jak odróżnić true feedback od fake, czyli takiego który otrzymujemy od nie szczerego rozmówcy. Chodzi mi głównie o to na co zwrócić uwagę podczas rozmowy, na jakie gesty, mimikę czy też słownictwo (?). Gdyż nie zawsze rozmawiamy ze szczerymi rozmówcami…\nCzy w ogóle możliwe jest napisanie takiego poradnika ?\nMonika 2008-02-07 at 10:38\nAlex: Nie mogę się doczekać :).\nMarcin: Jak miło, że ktoś jeszcze kocha i akceptuje własne dzieci, dając im prawo do bycia oddzielnymi osobami :)\nAlex W. Barszczewski 2008-02-07 at 19:37\nKażdy feedback jest subiektywnym opisem wrażeń osoby, która Ci go udziela i jako taki powinien być traktowany.\nPo prostu dopytuj się o szczegóły i „use your judgement”\nJak się pozbieram (przez 2 dni prowadziłem bardzo intensywne warsztaty) to napiszę jeszcze dziś :-)\n[LocK] 2008-02-09 at 02:28\nDrogi Alex’ie, niestaty czasem samo dopytawanie, takie bezpośrednie, bywa męczące dla rozmówcy, gdyż wypowiadając pewien własny „osąd” nie sądził/sądziła, że będzie odpytywany/dopytywana o szczegóły na jakich zostały wyciągnięte wnioski. W takich sytuacjach można albo odpuścić albo zrezygnować z dalszej współpracy/znajomości. Oba wyjścia IMHO są dośc radykalne i osobiście wolał bym czasem ich nie stosować … wiem i rozumiem, że trzeba sobie dobierać „odpowiednie towarzystwo” zarówno prywatnie jak i biznesowe, ale niestety czasem się tak nie da z powodu wcześniejszych zobowiązań …\nWracając do ścisłego tematu jakości feedback’u to mimo tego że jest to zawsze osobiste i subiektywe zdanie to czasem zdarza się że jest wyrażane wbrew woli rozmówcy (z różnych powodów) i właśnie o takie sytuacjie mi chodzi, wiem że każdy z Nas powiwnien sam umieć takie sytuacjie odróżnić ale … pare ogólnych wskazówek też by sie przydalo ;)\nPS. Przepraszam za błędy ortograficzne … jutro utilizuje leoparda i stawiam gentoo … ;)\nTesTeq 2008-02-09 at 18:57\n[LocK] Says: „niestaty czasem samo dopytawanie, takie bezpośrednie, bywa męczące dla rozmówcy, gdyż wypowiadając pewien własny ‚osąd’ nie sądził/sądziła, że będzie odpytywany/dopytywana o szczegóły na jakich zostały wyciągnięte wnioski. W takich sytuacjach można albo odpuścić albo zrezygnować z dalszej współpracy/znajomości.”\nTo po co mój rozmówca wypowiadał swój ‚osąd’? Czy po to, żebym puścił jego słowa mimo uszu? Żebym go zlekceważył? Uważam, że moim obowiązkiem jest dopytywanie się o szczegóły dotyczące ‚osądu’, ponieważ świadczy to o moim szacunku dla rozmówcy i wadze, jaką przywiązuję do jego słów.\nAlex W. Barszczewski 2008-02-10 at 22:30\nJeśli ktoś daje Ci feedback, to albo chce Ci zrobić tym prezent, albo „uszczypnąć”.\nW tym pierwszym przypadku uprzejme pytanie o szczegóły jest zgodne z intencją Twojego rozmówcy i zapewne chętnie udzieli Ci on odpowiedzi.\nW drugim, szybko może się okazać, że udzielona Ci informacja nie miała żadnego głębszego podłoża w rzeczywistości, co dla Ciebie jest ważne, a atakującego zniechęci do takich działań w przyszłości\nNie do końca rozumiem, co chcesz powiedzieć w ostatnim akapicie Twojego komentarza\nPS: Siedzą właśnie nad postem o feedbacku, ale idzie mi dość opornie :-)\nAlex W. Barszczewski 2008-02-11 at 14:13\nChcieliście post o dawaniu feedbacku – oto macie\nTomasz Ciamulski 2008-02-15 at 00:20\nAlex, w tym poście ująłeś dwie kwestie, które odnoszą się do „bycia doskonałym”. Jedna, to niedowartościowanie + powściągliwość przed działaniem. Druga, to perfekcjonizm podczas podjętych działań. Mają one część wspólną, ale czasami warto przyjrzeć im się oddzielnie. Są tacy, co nie mają problemu z poczuciem własnej wartości, ale rozwodzą się za bardzo nad swoimi działaniami z powodu perfekcjonizmu.\nUważam, że perfekcjonizm jest ważnym powodem zbyt wąskiego wykorzystywania w praktyce wyników prac naukowych (oczywiście sprawa jest w ogólności bardziej złożona). Naukowcy przyzwyczajeni są do dopieszczania niemalże każdego zdania w swoich publikacjach. Z takimi przyzwyczajeniami trudno im się rozmawia z przemysłem, który potrzebuje szybkich i konkretnych wskazówek praktycznych. Im bardziej coś doskonalisz, tym mniej może być to przydatne :) Chociażby z powodu opóźnień czasowych. A szkoda, bo innowacje mocno na tym cierpią i dużo prac badawczo-naukowych nie jest właściwie wykorzystywana, choć są interesujące. Z drugiej strony, przemysł za bardzo zamyka się na doraźne, szybkie rozwiązania dla danego produktu. Jak zwykle, potrzebny jest odpowiedni balans. Czas to zmienić :)\nPaweł Stradowski 2008-02-16 at 12:42\nMyślę, że do kwestii bycia perfekcjonistą, bądź nie, możemy zastosować zasadę Pareto – podobnie, jak zrobiłeś to w poście http://alexba.eu/2007-09-17/rozwoj-kariera-praca/kariera-alternatywne-podejscie/\nW każdym odpowiednio skomplikowanym systemie zawsze mamy kompromis pomiędzy jakością a czasem, pieniędzmi czy innymi zasobami. Według mnie, piloci samolotów pasażerskich nie są perfekcjonistami – znają dobrze tą część wiedzy pilotażu, która pozwala im bezpiecznie latać samolotem pasażerskim. Większość z nich nie umie pilotować F16 i nie zna technik walki powietrznej. Czy mamy do czynienia z perfekcjonizmem ? Według mnie to doskonale wyuczone rzemiosło, spełnienie szeregu bardzo surowych wymagań – nie jest to łatwe, ale jak widać doskonale sprawdza sie w praktyce.\nProblematyczne bywa wyznaczenie granic kompromisu. W przypadku pilotów sprawa jest dość prosta – klienci nie chcą ginąć na skutek błędów pilotów, więc ryzyko jest sprowadzone do absolutnego minimum przez treningi, badania kontrolne i pozostałe mechanizmy. W przypadku innych dziedzin życia, znalezienie kompromisu, lub jak mówią znawcy teorii gier equilibrium, jest zazwyczaj trudniejsze. Z mojego doświadczenia wynika, że bardzo często nie znamy oczekiwań drugiej strony i wpadamy w pułapkę perfekcjonizmu lub rozmijamy się z potrzebami naszych klientów.\nWracając do zastosowania zasady Pareto, musimy wiedzieć, co stanowi te umowne 80% funkcjonalności, które stanowią optimum pomiędzy wysiłkiem i atrakcyjnością dla naszych klientów. Gdy już to wiemy, cała reszta staje się prosta…\nRafał 2008-03-08 at 22:26\nZdecydowanie należę do tej 3 kategorii ludzi, nie wstyd mi się przyznać i walczę z tym nieustannie i mam na tym polu małe sukcesy :-)\nTwój artykuł trafia idealnie w sedno sprawy, wiele osób narzeka na to co mają a kiedy im powiedzieć: „zmień pracę”, „zmień stanowisko”, generalnie „zrób coś z tym” to zaraz znajdują mnóstwo powodów dla których nie mogą / nie chcą tego zrobić… a potem przychodzi frustracja. I zgadzam się że przyczyną tego jest nasz system edukacyjny, ale uważam że i rodzice wychowując nas też się trochę do tego dołożyli. Nie świadomie oczywiście, bo oni sami są „ofiarami” tego systemu pozbawiania własnego zdania, woli i pewności siebie(!).\nOrest Tabaka 2009-07-22 at 23:47\nLubię powracać do tego postu. Liczę na to, że w którymś momencie nabiorę odwagi, aby sprzedawać na rynku swoją wiedzę, umiejętności i kompetencje (jakiekolwiek by one nie były). Nie mówię tu o prowadzeniu blogu, bo do tego wielkiej odwagi nie potrzeba. Na półce już czeka na przeczytanie „How to sell Yourself” (Joe Girard). Pilnie potrzebuję nauczyć się tego… i potwierdzam, że niemożność wykazania się bywa frustrująca.\nPaweł Stawicki 2010-02-14 at 23:09\nTaka „tablica wstydu” już istnieje. http://swietekrowy.pl/


Jak mówi nam przedstawiciel sklepu z urządzeniami dla budownictwa TechnikNTB z Warszawy, wiele firm decyduje się na zakup własnych rusztowań aluminiowych, nawet jeśli wykonują prace na takich wysokościach, gdzie wystarczyłaby tylko solidna drabina. Z czego to wynika? - Z tego, że praca na rusztowaniu jest bezpieczniejsza, a do tego wygodniejsza, co za tym idzie, wykonywana sprawniej i szybciej. Na pomoście rusztowania jest znacznie więcej miejsca niż na podeście drabiny, dlatego pracownik (lub pracownicy) ma większą swobodę ruchu, może też wygodnie ułożyć sobie materiały i narzędzia, jak wiaderko z farbą, kuwetę i wałki. Na rusztowaniu można się swobodnie oprzeć, a przy zachowaniu zasad BHP, prace na rusztowaniu aluminiowym są w pełni bezpieczne.\nProjektując i montując klimatyzację lub wentylację mechaniczną trafiamy na różnorakie trudności wynikające z konstrukcji budynku, w tym również na brak miejsca do zamontowania kanałów nawiewnych. Na...


zadaszenia tarasów « Płyty warstwowe\nPola nawodniane Na polach-nawodnianych (nawodnianie szeroko przestrzenne) wykorzystuje się ścieki przede wszystkim w celu zwiększenia produkcji rolnej. Wysokość dawek polewowych przy nawodnieniu deszczownianym nie przekracza 60 mm, przy nawodnianiu stokowym – 80100 mm. Wysokość. częstość i czas dawek polewowych dostosowane są do potrzeb roślin i zmian pogody. Dawki nawodniające (roczne) dla potrzeb łąk i pastwisk położonych na glebach przepuszczalnych, przy niskim poziomie wody gruntowej i niedostatecznej wysokości osadów, sięgają 800 mm. Wskutek niskich dawek polewowych -(20-60 mm przy nawodnianiu deszczownianym; . 40-100. mm – przy nawodnianiu stokowym i smużnym) prawie cała ilość ścieków pozostaje w glebie bądź też ulega wyparowaniu z gleby lub przez rośliny. Tylko w przypadku wyższych dawek (50-100 mm) część ścieków już całkowicie oczyszczona odpłynie drenami i rowami do rzek. [więcej w: zadaszenia tarasów, płyty warstwowe, materiały budowlane ]\nNawodniki biegną najczęściej w prostych kierunkach i tworzą łącznie z rowami osuszającymi, wykopanymi równolegle w odl. 25-30 m, prostokątne parcele. Na łąkach o glebie torfowej odległość ta zmniejsza się od 15-2D m. W przypadku łąk przecinanych przez starorzecza kierunki rowów rozlewowych tworzą ,proste “łamane,” dostosowane do ukształtowania, terenu. Szerokość nawodnianych parcel jest zmienna . Stosując […]


Reklamy mobilne i zewnętrzne | Sztuka piszania\nPrzyczepy reklamowe bardzo często są przygotowywane na potrzeby różnych firm.\nTrzeba przyznać, że firmowe przyczepy reklamowe potrafią bardzo skutecznie spełniać przewidziane dla nich funkcje i zachęcać do kupna jakiegoś produktu lub skorzystania z jakiegoś produktu.\nMuszą być one jednak bardzo dobrze przygotowane, aby zapadły w pamięć osobom na nie patrzącym. Podobnie jest w przypadku przyczep reklamowych wynajmowanych z myślą o przedsiębiorstwach, które zajmują się świadczeniem różnego rodzaju usług.\nNatomiast przyczepy reklamowe przygotowywane z myślą o zakładach pracy mogą spełniać funkcje nie tylko reklamowe, ale również informujące o rozpoczętym procesie rekrutacyjnym.\nWszystko to sprawia, że przyczepy reklamowe są bardzo często widziane na ulicach.\nPrzyczepy reklamowe bardzo często są wynajmowane. Wobec tego ceny obowiązujące za wynajem przyczep są bardzo różne i dostosowywane do możliwości poszczególnych klientów.\nDlatego nikogo nie dziwi fakt, że właściciele wypożyczalni przyczep reklamowych posiadają na swoim wyposażeniu różnego rodzaju przyczepy, które mogą skutecznie reklamować praktycznie wszystkie wyroby i usługi. Niektóre przyczepy posiadają po prostu standardowe wyposażenie, a inne przygotowywane na specjalne życzenie.\nBez względu na to, w jaki sposób przygotowywane są przyczepy reklamowe, wszystkie one mogą skutecznie spełniać swoje funkcje.\nZwłaszcza przyczepy poruszające się po miastach przez całą dobę są w stanie skutecznie zachęcić do korzystania z określonych imprez masowych. Trzeba przyznać, że najbardziej znane imprezy masowe nie zawsze potrzebują takiej reklamy, jednak mniej znane imprezy masowe mogą już wymagać dodatkowej reklamowej, której skuteczną formą jest reklama mobilna.\nDodane: 03-01-2018 01:05


Dlaczego warto czerpać ze skarbów natury? – Rzeczywisty blog\nDzisiaj ludzie nauczyli się tego, aby żyć w konsumpcyjnym świecie, który wykorzystują do granic możliwości. Swego rodzaju zatraciliśmy to, co od w każdej chwili było ważne, czyli połączenie z Matką Naturą, dzięki której możliwe jest nasze życie na ziemi. Siła natury jest wszakże bardzo silna, daje nam wszystko, czego jedynie możemy chcieć, a naszym misją powinno być czerpanie z niej tego. Sporo osób dzisiaj zaczyna skłaniać się na powrót w kierunku natury. Naturalny styl życia jest dla nas specyfikacją. Bez ustanku staramy się działać tak, ażeby być bliżej środowiska naturalnego.\nTen powrót na łono natury bardzo mocno zauważalny jest w dzisiejszym leczeniu , a ponadto podejściu do jedzenia. Ludzie starają się jeść zdrowo, przestają zwracać uwagę na te produkty, które są dla nich szkodliwe, coraz w znaczącej liczbie przypadków robią zakupy w sklepach ekologicznych, bo wiedzą, że siła natury jest silniejsza niż wytwory ludzkich rąk. To natomiast uwidacznia nam bardzo mocno, że takie powinno być teraz nasze postępowanie. Analogicznie jest w kwestii leczenia. Ludzie rezygnują z syntetycznych lekarstw na rzecz tego, co oferuje im siła natury. Coraz częstokroć sięgamy po zioła, napary, nalewki i leczymy się naturalnymi składnikami, takimi jak np zdrowe pożywienie. Wychodzi nam to na dobre i widać, że aktualnie dzięki temu jesteśmy w stanie żyć całkiem dobrze i przyjemniej. Powrót do natury pomaga nam również chronić środowisko naturalne i przeciwdziałać postępującemu zniszczeniu mojej planety, to jednak dla niektórych jest kwestia priorytetowa.\nTagi: natura, siła natury, skarby natury


alexjones.pl Informacje ze świata Maski zrzucone: USA mówią Ukraińcom na kogo mają głosować\nKategoria: Informacje ze świata Poniedziałek, 08 kwiecień 2019 07:08\tNapisał Andreas\nKurt Volker usembassykyiv/flickr/CC BY-SA 2.0\nKurt Volker jest specjalnym wysłannikiem USA ds. Ukrainy. Do tej pory wstrzymywał się z okazywaniem poparcia jednemu z kandydatów. Do wczoraj.\nVolker ogłosił, że kandydat, który zresztą wygrał I turę ze znaczną przewagą – Wołodymyr Zełenski jest kandydatem antysystemowym. To, w wydaniu Volkera oczywiste i jednoznaczne oskarżenie, ponieważ „system” to kształt ukraińskiego państwa, który został ostatecznie stworzony po Majdanie 2014 roku, i w który to projekt USA włożyły, jak przyznali oficjalnie amerykańscy politycy, miliardy dolarów. Poza tym, jak zauważa Volker, hasła wyborcze Zełenskiego brzmią populistycznie. Dodał następnie, że kandydat Poroszenko (niemal dwa razy mniej głosów niż Zełenski) „wiele pracował”, „wiele osiągnął” i przed nim jeszcze „wiele spraw [do załatwienia – przyp. red]”.\n„Teraz ukraińska społeczność stoi przed wyborem – czy chcą kogoś, kto jest po prostu antyestabliszmentowy, obiecując wielkie reformy (…), czy chcą kogoś, kto być może niektórych rozczarował w pewnych sprawach, ale zrobił więcej w sprawie reform niż ktokolwiek na Ukrainie w ciągu ostatnich 20 lat?”, retorycznie pytał Volker. Pytany przez dziennikarza telewizji PBS, której udzielał wywiadu, czy ma na myśli Poroszenkę, odpowiedział twierdząco.\nW I turze ukraińskich wyborów prezydenckich Wołodymyr Zełenski otrzymał 30,24 proc, zaś Poroszenki 15,95 proc. głosów, co odczytane zostało jako jednoznaczna zapowiedź przegranej Poroszenki w II turze, która odbędzie się 21 kwietnia. Jednak teraz, bo tak bezczelnym mieszaniu się USA w ukraińskie wybory poprzez udzielanie jednoznacznego poparcia jednemu z kandydatów, to już nie jest wcale takie pewne. Wsparcie Volkera dla Poroszenki może mieć wielkie znaczenie również w tym sensie, że gdyby doszło do masowych fałszerstw podczas głosowania i liczenia głosów, Stany Zjednoczone potrafią poprzez naciski spowodować, by nikomu w Unii Europejskiej to kompletnie nie przeszkadzało, nawet mimo niezbitych i licznych dowodów na oszustwa nad urnami.\nTrudno znaleźć mocniejszy dowód na mieszanie się USA w wewnętrzne sprawy Ukrainy.\nWięcej w tej kategorii: « Rosja – wciąż bez zmian?\tNaruszono wszelkie zasady, aby przepchnąć francusko-niemiecką inicjatywę! Ucierpią polskie firmy »


OD DZIEWCZYNY ZE STATYWEM DO DZIEWCZYNY OLYMPUSA – Miss Ferreira\nAutor: Miss Ferreira 1 grudnia, 2014\nCo tu dużo mówić Moi Drodzy, gdyby nie statyw zapewne nie byłoby mnie by tu dziś z Wami.\nKto by pomyślał, że niepozorny kawałek metalu będzie miał taki znaczny wpływ na moje życie…\nPowiadam Wam, szanujcie sprzęty domowe, albowiem nigdy nie wiadomo, kiedy mizerny rondel uczyni z Was Master Chefa!\nKiedy więc otrzymałam propozycję współpracy od firmy OLYMPUS, oczami wyobraźni natychmiast zobaczyłam tytuł tej historii „Miss Ferreira. Od Dziewczyny ze Statywem do Dziewczyny Olympusa”, następnie zaś oprawiłam statyw w ramkę i powiesiłam w najwidoczniejszym miejscu w domu. No dobra, trochę koloryzuję, ale po prostu bardzo się ucieszyłam. Chyba nawet zrobiłam jakąś figurę akrobatyczną oznaczającą dużą radość, a której nigdy nie chcielibyście zobaczyć.\nTak właśnie stałam się Ambasadorką marki Olympus (fikołek).\nAparat, który widzicie na zdjęciach to Olympus PEN E-PL7. Już na pierwszy rzut oka widać, że doskonale komponuje się z szarym płaszczem i szalem w kratę. Jednak jest to aparat wielofunkcyjny i równie dobrze wygląda zestawiony z różowym swetrem czy małą czarną (sprawdzałam!)\nJako typowa baba, dla której podstawowym parametrem przy wyborze sprzętu elektronicznego jest kolor, nie posiadam się z radości!\nKiedy sądziłam, że nie mogę cieszyć się już bardziej, okazało się, że czas wymyślić coś bardziej efektownego niż fikołek z przytupem, bo PEN robi świetne zdjęcia w szczególności przy okropnej pogodzie, kiedy brak dobrego światła.\nZrozumiałam więc, że to nie wygląd jest najważniejszy!\nFikołek z przytupem uzupełniłam o przysiad i wtedy okazało się, że w najbliższą środę Olympus zabiera mnie do Wiednia na świąteczną imprezę. Jak słowo daję, zaraz zrobię gwiazdę!\n(ps Pierwsze zdjęcia robione PENem, możecie zobaczyć tu, tu oraz tu)\npłaszcz – Mosquito\ndżinsy – Unisono\nbotki – Tamaris\nszalik – F&F\nrękawiczki – lumpeks\ntorba – Bel Correa (moja teściowa!)


Strażacy ochotnicy rywalizowali w Zawodach Sportowo-Pożarniczych w Bełżycach (zdjęcia) : Lublin112.pl Wiadomości z Lublina i regionu. Lublin, Lubelskie, Lubelszczyzna. Ważne informacje z kraju\nStrażacy ochotnicy rywalizowali w Zawodach Sportowo-Pożarniczych w Bełżycach (zdjęcia) 20:02 12-05-2019\nW niedzielę 12 maja w Bełżycach odbyły się Zawody Sportowo-Pożarnicze jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej z podlubelskich gmin. Jak co roku druhowie rywalizowali na stadionie Stadionie Centrum Kultury Fizycznej i Sportu przy ul. Zamkowej. Wzięły w nich udział drużyny z jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych z gmin: Bełżyce, Konopnica i Wojciechów.\nZawodnicy mieli do zaliczenia bieg sztafetowy z przeszkodami, a także ćwiczenie bojowe. W każdej z nich zdobywali punkty, których suma wyłoniła później zwycięzców. Najlepszą jednostką w gminie Bełżyce okazała się OSP Wierzchowiska, w gminie Wojciechów na najwyższym stopniu podium stanęli druhowie z OSP Wojciechów zaś w gminie Konopnica OSP Marynin.\nZ racji sprzyjającej pogody strażacka rywalizacja ściągnęła sporą publiczność. Podobne zawody rozgrywane są w większości gmin w naszym regionie.\nSensacyja, Jezuśku kochany sensacyja! 12 maja 2019 o 21:21\nW Afryce nie ma co pić a tu wodę marnują… Hipokryzja potem będą latać i gadać, że trzeba wodę szanować.\njun 12 maja 2019 o 23:53\nmasz rację, i jak będzie pożar to też szkoda gasić wodą bo w Afryce…\nTomek 13 maja 2019 o 06:37\nTo ile tej wody zawiozłeś ludziom do Afryki? Z jednej strony masz rację. Tyle wody zmarnowano a można by cię było w niej utopić…\njun 12 maja 2019 o 23:54\ngratulacje dla OSP Zagórze!!!\nRav 13 maja 2019 o 07:27\nKiedyś, jak byłem młodszy, to się pisało druhowie.\nAle widać czasy się zmieniają, ortografia też……


Niepowtarzalny 5-gwiazdkowy U Prince Hotel jest doskonałym miejscem na pobyt w Pradze. Oferujący architekturę epoki odrodzenia, hotel został otwarty w 2002 roku.\nNajwiększe atrakcje Pragi, takie jak Church of Our Lady Victorious, Kościół św. Mikołaja i Katedra św. Wita są w bezpośrednim sąsiedztwie. Położony w odległości 10-minutowego spaceru od centrum Pragi.\nW luksusowych pokojach dominuje tradycyjny wystrój. Gości zachwyci świetny widok na ogród. Prywatne łazienki wyposażone w bidet, suszarkę do włosów i wannę.\nCodziennie rano w restauracji podawane jest śniadanie. Restauracja na dachu oferuje gościom różnorodność dań kuchni międzynarodowej. W barze Best goście mogą sięgnąć po dobrego drinka. Na obiad można wybrać się do pobliższych Hotel U Prince i Staromestska Restaurace, do których idzie się nie więcej niż 5 minut.\nW pobliżu jest stacja metra Stacja metra Staroměstská. Do lotniska Praga-Ruzyně można dojechać w ciągu 15 minut.\nOriginal **** w Paryżu\nDe Varenne **** w Paryżu\nAvimer 31 *** w Barcelona\nCasa Coronari w Rzymie\nBenci House w Florencji\nLiberdade House w Lisboa\nBahia Smir w Negron\nMary *** w Krecie\n21 On Deane *** w Kaszpadzie\nPlainfield ** w Houston\nCloud ** w Warszawie\nVillage *** w Zakintosie\nGrecotel Daphnila Bay Thalasso **** w Dassia (Corfu)\nTryp Puerto De La Cruz **** w Puerto de la Cruz (Tenerife)


Janukowycz: Ukraina nie jest gotowa do członkostwa w NATO - Portal Spraw Zagranicznych psz.pl\nUkraina nie jest gotowa do członkostwa w NATO - oświadczył we Lwowie prezydent Wiktor Janukowycz. Wyraził przy tym nadzieję na partnerskie stosunki z Sojuszem.\nWiktor Janukowycz, który wielokrotnie wypowiadał się przeciwko członkostwu Ukrainy w Sojuszu, tym razem uzasadnił swoje stanowisko tym, że większość Ukraińców negatywnie odnosi się do NATO. Zdaniem obserwatorów, władze nie robią jednak nic, aby tę sytuację zmienić.\nWcześniej minister spraw zagranicznych Kostiantyn Hryszczenko powiedział, że Kijów będzie rozwijał swoje kontakty z NATO, ale nie ma mowy o członkostwie w Sojuszu. Szef MSZ także uzasadniał to negatywnym stosunkiem Ukraińców do NATO.\nWe wtorek przedstawiciele Sojuszu nazwali współpracę z Kijowem bezprecedensową, bo po raz pierwszy mają do czynienia z krajem, który realizuje program przygotowań do wejścia do NATO, jednocześnie nie mając zamiaru zostać członkiem Sojuszu.


Metody pobierania nasienia od psów i kotów Metody pobierania nasienia od psów i kotów - Weterynarianews\nKategoria: Rozród, Dodano: 27.09.2021\nBadanie andrologiczne w tym badanie nasienia jest często wykonywaną procedurą zarówno u zwierząt gospodarskich jak i towarzyszących. Hodowcy psów i kotów użytkowanych reprodukcyjnie zlecają wykonanie takich badań zarówno w celach diagnostyki niepłodności w przypadku tzw. pustych kryć, przed mrożeniem nasienia oraz profilaktycznie w celu skontrolowania płodności swoich reproduktorów.\nNiezwykle istotnym elementem pobierania nasienia jest odpowiedni sprzęt, który zapewni plemnikom odpowiednią temperaturę, dzięki czemu ocena żywotności i ruchliwości jest miarodajna. Najczęściej nasienie od psów pobiera się do szklanych kalibrowanych zbiorniczków z płaszczem wodnym, w których temperatura wody wynosi ok. 35-37oC. Nieco rzadziej stosuje się woreczki, rękawy foliowe lub polipropylenowe stożki zakończone plastikową probówką. U kotów natomiast, ze względu na niewielkie objętości uzyskiwanego ejakulatu najczęściej stosuje się probówki Eppendorf.\nMetoda manualnej manipulacji/ masażu prącia\nJest to najczęściej stosowana metoda uzyskiwania ejakulatu od psów. Cała procedura powinna odbywać się w cichym i spokojnym otoczeniu. Od większości samców ejakulat najlepszej jakości można uzyskać w obecności suki w rui. Warto również mrozić wymazówki z wydzieliną z pochwy od suk w cieczce, aby móc ich użyć w przyszłości. Erekcję można uzyskać poprzez wykonywanie masażu opuszki żołędzi prącia przez napletek. W tym czasie pies może wykonywać ruchy kopulacyjne, które poprzedzają rozpoczęcie oddawania nasienia.\nSkład ejakulatu u psów\nU psów ejakulat składa się z trzech frakcji:\nFrakcja I (przednasienna) –klarowna wydzielina gruczołu krokowego, zazwyczaj nie zawiera elementów komórkowych, a jej objętość może wahać się pomiędzy 0,1 a 2 ml\nFrakcja II (nasienna)- gęsta, przypominająca mleko lub śmietanę, bogata w plemniki wydzielina, najczęściej o objętości 0,1-3ml\nFrakcja III (ponasienna) – to wydzielina gruczołu krokowego, decydująca o objętości całego ejakulatu.\nW literaturze opisywane są próby uzyskania nasienia poprzez elektrostymulację zarówno u psów jak i u kotów. Jednakże ze względów etycznych nie jest to metoda przeprowadzana rutynowo. Ponadto istnieją doniesienia sugerujące niższą jakość nasienia pozyskiwanego tą metodą w porównaniu do masażu prącia lub metod farmakologicznych. Procedura ta powinna być przeprowadzana na zwierzęciu poddanemu znieczuleniu ogólnemu (np. po podaniu medetomidyny i ketaminy). Kolejnym krokiem jest usunięcie mas kałowych oraz wsunięcie sondy z elektrodami przez odbyt na głębokość 6-8 cm. Dzięki serii bodźców elektrycznych dochodzi do ejakulacji.\nPozyskiwanie plemników z najądrzy\nW medycynie weterynaryjnej pozyskiwanie plemników z najądrzy jest wykonywane na wyizolowanych narządach i umożliwia pobranie gamet niedługo po śmierci lub gdy nasienia nie można uzyskać innymi metodami. Technika ta polega na wyizolowaniu i rozdrobnieniu nożyczkami bądź skalpelem najądrzy, a następnie zanurzeniu tkanki w medium (np. Ham’s F-10, Hepes, TALP lub sól fizjologiczna) na około 10 minut. Następnie przy użyciu pipety należy zebrać medium z plemnikami. Minusem tej metody jest zanieczyszczenie tkankami uzyskanego materiału. Po oczyszczeniu (np. poprzez wirowanie w gradiencie Percollu), uzyskane plemniki mogą zostać poddane kriokonserwacji, co umożliwi ich przyszłe wykorzystanie.\nMetoda kateteryzacji cewki moczowej\nJest to najczęściej stosowana metoda pobierania nasienia od kotów. Do procedury należy przygotować zwierzę tak jak do zabiegu w znieczuleniu ogólnym tj. zaleca się wykonanie kontrolnych badań krwi oraz głodówkę. Kotu należy podać domięśniowo medetomidynę w dawce 100-140 µg/kg m.c. Substancja ta powoduje skurcz przewodów najądrzy i nasieniowodów oraz wypchnięcie plemników do cewki moczowej. Po około 10-15 minutach od podania leku należy wynicować prącie i wprowadzić jałowy cewnik. Cewnik należy pozostawić w cewce na kilkanaście sekund, a następnie przenieść nasienie do probówki z rozrzedzalnikiem. Należy mieć na uwadze, aby nie wprowadzić cewnika zbyt głęboko, gdyż ewentualna aspiracja moczu wpłynie negatywnie na żywotność plemników.\nBurns G. Pobieranie nasienia od psów. Weterynaria po Dyplomie 02/2014\nDubiel A. Rozród psów. Plan badania reproduktora. Rozdział 2. Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu, 2004\nMichelle Anne Kutzler (2005). Semen collection in the dog. , 64(3), 0–754. doi:10.1016/j.theriogenology.2005.05.023\nProchowska S., Niżański W. Pobieranie i ocena nasienia kocurów w praktyce klinicznej. Magazyn Weterynaryjny 07-08/2016\nTijsselaere T., Van Soom A. Semen collection and artificial insemination in the cat. Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrift, 79, 467-470, 2010.\nVaresi S. Canine epididymal spermatozoa: characteristics, collection and cryopreservation. Doctoral Program in Veterinary Clinical Sciences 2011-2012


Riot Games było niezadowolone z prędkości Internetu. Więc zrobiło swój\nPaweł Winiarski 18 lutego 2016\nChyba nie muszę nikogo przekonywać jak ważne są w grach sieciowych przepustowość i ping. Dla producentów tego typu tytułów każda, nawet najmniejsza pozytywna zmiana w aspekcie infrastruktury sieciowej to rozwój, nowi gracze, lepsze nastroje, a co za tym idzie pieniądze. Riot Games, twórcy League of Legends, nie byli zadowoleni z przepustowości oferowanych przez dostawców sieci łącz. Przepięli więc serwery do sieci, którą stworzyli sami.\nNajpierw Riot Games próbowało dogadać się z koncernami, takimi jak AT&T i Comcast, starając się pozyskać łącza z lepszą przepustowością - albo firmy nie były w stanie takich dostarczyć, albo nie chciały. Producenci najpopularniejszej MOBY postanowili więc wziąć sprawy w swoje ręce i stworzyć infrastrukturę we własnym zakresie, wykorzystując do tego zakopane w ziemi światłowody.\nTo cię zainteresuje Recenzja Layers of Fear. Jeden z najlepszych horrorów, w jakie grałem. A stworzyli go Polacy!Jet Set Radio i Golden Axe dostępne kompletnie za darmo na Steamie [prasówka]\nEfekt? Riot twierdzi, że stworzył „jedną z najszybszych sieci na kontynencie” - tylko po to, by gracze League of Legends mogli czerpać większą przyjemność z gry. Przez noc, podczas której uruchomiono nowe łącza, o 30% zwiększyła się liczba osób osiągających ping wartości 80 milisekund.\nNowe centrum serwerów League of Legends zostało stworzone w Chicago, a przyspieszenie działania gry polegało nie tylko na podłączeniu się do tkwiących przez lata pod ziemią światłowodów. Wcześniej kontakt na linii gracz - serwery LoLa wymagał przejścia pakietów przez całą masę routerów, które Riot postanowił wyeliminować, by skrócić drogę, jaką muszą pokonać dane z obu stron. Można to porównać do zmiany lotu z przesiadkami na bezpośrednie połączenie.\nGTA: Liberty City Stories nareszcie na Androidzie PW Paweł Winiarski\nNie masz Xboksa One? Nie przejmuj się, na PC też zagrasz w Quantum Break. O ile Twój sprzęt da radę PW Paweł Winiarski\nZ jednej strony można podziwiać zaangażowanie Riot Games, które chce za wszelką cenę dostarczyć graczom League of Legends jak najlepszych doświadczeń płynących z zabawy. Z drugiej nie można zapominać, że żadna z firm nie robi takich rzeczy bezinteresowanie. Twórcy League of Legends doskonale wiedzą, że nie ma drugiej tak popularnej MOBY i pewnie jeszcze długo nie będzie, ale jeśli gracz siada do swojej ulubionej sieciowej gry i napotyka problemy z połączeniem, zaczyna się denerwować. Zdenerwuje się raz, drugi, trzeci, a potem zobaczy, że konkurencja nie ma takich problemów. Bo przecież może ich nie mieć, chociażby dlatego, że u nich gra mniej osób, przez co serwery są mniej obciążone. Ja wiem, że miłość do gry, że znajomi, że przyzwyczajenie - ale jeśli nie da się komfortowo grać, a producent nic z tym nie robi, gracze odchodzą. Riot Games musi więc nie tylko poszerzać zawartość gry, dbać o społeczność, tworzyć imprezy e-sportowe. Jego obowiązkiem jest również modernizowanie struktury sieciowej tak, by ulepszać działanie gry, a przynajmniej pilnować, by się nie pogarszało - a pogarszać się będzie, w końcu gra cały czas rośnie, podobnie jak ilość chętnych do zabawy. Zadowolony gracz chętniej wejdzie do sklepu kupić skórki dla swoich ulubionych championów, a to oznacza większe pieniądze dla Riot Games.\nTakie działania pokazują jak powinno się dbać o sieciową grę i są dobrym przykładem dla innych firm. Szczególnie w świecie, w których producenci tytułów nastawionych na zabawę sieciową (i nie mówię tu o gatunku MOBA) potrafią wypuścić na rynek nie darmowy, a płatny produkt, który nie działa zarówno w dzień premiery jak i przez kilka następnych tygodni.\nOculus Rift dla graczy PC jest na razie trupem Grzegorz Marczak\nHit na miarę Monument Valley trafia na Androida - musicie zagrać w Alto's Adventure Konrad Kozłowski\nRecenzja Resident Evil Zero. Lubicie stare horrory? Będziecie oczarowani! Tomasz Popielarczyk


Koń Trzy krowy - Ola - Fundacja Centaurus\nZosia, Ola i Pacynka już się zaaklimatyzowały w rezerwacie. Dziewczyny dostały do dyspozycji własne pastwisko i ... ostro trenują konie ;)\nWiększość naszych czterokopytnych podopiecznych najwyraźniej nie widziała z bliska krów, bo gdy te trzy gwiazdy przechadzają się wzdłuż wspólnego odrodzenia, spora część koni nabiera niebywałych prędkości.\nNajwiększe oczy na ich widok robi Grosik. A wydawał się do tej pory super zrównoważonym koniem ze "świetną głową", którego nic nie wytrąci z równowagi.\nDziewczynki szukają opiekunów wirtualnych. Chcesz je wspierać? - wypełnij Formularz Adopcji Wirtualnej\nTo Darczyńca decyduje o wysokości regularnego wsparcia dla wybranego podopiecznego. Zosia, Pacynka i Ola będą wdzięczne za każdą okazaną pomoc.\nKochani, śpieszymy dziś do Was z krótką informacją - dziewczynki są bezpieczne i przebywają w... rezerwacie razem z naszymi końmi.\nDzięki Waszej pomocy nic im już nie grozi. Nie będą ani sprzedane na rzeź, ani nie będą musiały rodzić.\nLegion organizacji działających na rzecz zwierząt, wiele działań i apeli, armia wolontariuszy, programy edukacyjne. Setki tysięcy osób wylewających łzy nad losem katowanych zwierząt.\nMienimy się miłośnikami zwierząt. Piesek w schroniskowej klatce czy martwy kot to dla nas przykry widok, ale kotlet na talerzu to już tylko obiad. Himalaje hipokryzji czy jednak kochamy wszystkie zwierzęta? Zaraz się okaże...\nPoznaj Zosię, Pacynkę i babcię Olę.\nTrzy krowy, których droga jest równią pochyłą, prowadzącą w stronę ubojni.\nTrzy żywe, czujące istoty skazane na straszną śmierć poprzedzoną absolutnym, niczym niezmąconym bólem. Możesz pomóc je ocalić lub za moment zastanawiać się, czy podana Ci na talerzu wołowina nie była przed chwilą Zosią, Pacynką lub Olą.\nMasz wybór. One go nie mają.\nJest dla nich dobry dom u prywatnych osób, które nie będą ich ani rozmnażać, ani nie sprzedadzą, ale nie ma pieniędzy, by za nie zapłacić.\nIch życie warte jest 11 tysięcy.\nPotrzebne są też 2 tysiące na transport do nowego domu.\nCzas na spłatę mija z dniem 25 lipca.\nWięc jak będzie? Pomożesz?\nMożesz pomóc wysyłając SMS o treści KROWY\nDarowizna dla konia Trzy krowy - Ola\nDokonaj darowizny z imieniem "Trzy krowy - Ola" na


Góra – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGóra – wypukła forma ukształtowania terenu o wysokości względnej większej niż 300 m. W Europie za tereny górskie uważa się tereny położone powyżej 500 m n.p.m., lub według kryteriów anglosaskich powyżej 2000 stóp (609,6 m n.p.m.). Ze względu na wysokości bezwzględne wyróżnia się góry niskie, średnie i wysokie. Ze względu na sposób powstania wyróżnia się góry fałdowe, zrębowe, wulkaniczne i ostańce.\nW rzeźbie górskiej wyróżnić można formy wklęsłe (doliny, kotliny, kotły) i wypukłe (szczyty, turnie, kopy, bule). Formy wypukłe łączą się w grzbiety górskie lub masywy górskie, te z kolei w pasma górskie. Pasma i masywy wraz z pogórzami i kotlinami śródgórskimi tworzą łańcuchy górskie. Kilka łańcuchów górskich o wspólnych cechach geologicznych, powstałe w czasie tego samego fałdowania noszą nazwę systemu górskiego. Góry fałdowe i zrębowe powstają w wyniku procesów orogenicznych, natomiast wulkaniczne w wyniku działalności wulkanicznej, a ostańce w wyniku działalności erozyjnej i denudacyjnej głównie wody.\nsystem górski – łańcuch górski – pasmo górskie – masyw górski – szczyt\nwzgórze – pagórek – turnia – grań – grzbiet górski – góra stołowa – góra kopiasta – góra-świadek – twardzielec – ostaniec – góra wyspowa – przełęcz\nGóra, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 685 .\nStore norske leksikon: fjell\nTę stronę ostatnio edytowano 17 mar 2022, 22:36.


3 kwietnia 2015 4 kwietnia 2015 by Aniela Olszewska\nMoja twórcza praca\nJest coś co kocham równie mocno jak pracę z Paniami Młodymi, jest to asystowanie przy sesjach zdjęciowych w roli stylistki i projektantki dodatków do zdjęć. Mam niebywałe szczęście do spotykania i poznawania niezwykle zdolnych fotografów. Ostatnio był to Kerron Riley: http://www.kerronrileyphotography.com/, który odwiedził moją pracownię wraz ze swoją rodziną. W rolę modelki wcieliła się Sofia, która – jak widać na fotografiach jest urodzoną modelką.\nDodatki: Anelis Atelier,\nModelka: Sofia Orlowska Riley,\nFotograf: Kerron Riley\nNa koniec pamiątkowe zdjęcie z Sofią podczas sesji:\nEkspresowa realizacja dodatków Iwony\nOzdoby ślubne dla Iwony były nie lada wyzwaniem 🙂 … Iwona odwiedziła moją pracownię dwa dni przed swoim ślubem prosząc o zaprojektowanie dodatku do welonu 😉 Jej pozytywna energia napełniła mnie weną i tak oto w tempie błyskawicznym powstał wianuszek z koralików oraz bransoletka do kompletu. Iwonkę polubiłam od pierwszego spotkania, od razu wyczułam jej artstyczną duszę, jak się później okazało to niezwykle uzdolniona graficzka. Tym bardziej jestem zaszczycona, że wybrała moje ozdoby na swój wyjątkowy dzień.\nDziękuję za piękne zdjecia i kilka przemiłych słów:\n„Aniela to najbardziej sympatyczna osoba, jaką poznałam. Uratowała moją fryzurę ślubną dzień przed uroczystością. Suknia ślubna zyskała nowego wyrazu z jej pięknymi dodatkami, wianuszkiem i bransoletką. Dziękuję!!!”\nMłodej Parze życzę przede wszystkim dużo zdrowia, szczęścia, radości i miłości, aby przez całe wspólne życie byli tak szczęśliwi jak w dniu ślubu.\n3 kwietnia 2015 by Aniela Olszewska\nMarlenka to piękna dziewczyna, która zgłosiła się do mnie po dodatek ślubny do welonu. Aby podkreślić jej delikatna urodę, sztworzyłam wianuszek z koralikami i kilkoma kwiatkami inspirowanymi jej bukietem. Dzięki uprzejmości Pary Młodej zamieszczam zdjęcie oraz kilka przemiłych słów od Panny Młodej:”Na ślub wybrałam wianuszek z perełek dopełnionych kolorowymi i białymi kwiatami. Wszyscy goście byli zachwyceni. A ja dzięki czułam się naturalnie i wyjątkowo. Anelis Atelier to pełen profesjonalizm nie tylko w wykonaniu , ale i w podejściu do klientek. Rady i twórcze podejście Anelis Atelier pomogły mi spełnić marzenia i poczuć się jak w bajce”\nZ tą wyjątkową parą miałam przyjemność spotkać się kilka dni po ich ślubie podczas sesji zdjęciowej. Już jako małżonka Marelena założyła nieco odważniejszą wersję wianka. Oto co napisała po sesji:\n„Wszyscy podziwiali naszą sesję ślubną, mówiąc, że płynie z nich magia. Wszystko dzięki wianuszkowi Anelis Atelier. Piekna kolorowa kompozycja jak z naturalnych świeżo zebranych kwiatów, które były idealnym dopełnieniem mojej sukienki. Wszystko sprawiło, że czułam się wyjątkowo, a dziś patrząc na zdjęcia, wiem, że były to magiczne chwile.”\nDrogiej Parze Młodej życzę spełnienia marzeń, radości oraz samych szczęśliwychi pogodnych dni w życiu.\n3 lutego 2015 by Aniela Olszewska\nIstnieje weselny przesąd, że podczas nocy poślubnej Pan Młody powinien zdjąć z nogi Panny Młodej podwiązkę, najlepiej beż użycia rąk. Ma to być gwarancją udanego pożycia seksualnego 🙂\nPanny Młode często decydują się na podwiązki białe lub ecru, oczywiście z niebieskim akcentem, gdyż kolor ten ma zapewnić szczęśliwe małżeństwo i uwaga – wierność męża!\nTak czy inaczej warta ją mieć, chciażby dla kilku pięknych, pamiątkowych fotografii. Te prezentowane poniżej otrzymałam od Panien Młodych dla których były one szyte na specjelne zamówienie. Mam nadzieję, że przynoszą szczęście:)\n1 lutego 2015 1 lutego 2015 by Aniela Olszewska\nWśród wszystkich wykonywanych przeze mnie ozdób i stylów najbardziej lubię te romantyczne z koronką i kwiatami, nieważne czy to w postaci plecionych koralików, koronki czy nawet jako dodatek do opaski…\nDziś przedstawiam kilka nowości, mam nadzieję, że przypadną Wam do gustu:)\nKilka pięknych zdjęć nadesłanych przez Pannę Młodą\nNajwiększą radością i satysfakcją płynącą z tworzenia i realizacji moich prac jest późniejsza przyjemność ujrzenia (dzięki licznym nadesłanym zdjęciom) jak pięknie komponują się one z wyjątkowymi dniami, na potrzeby których zostały wykonane.\nPani Emilia wybrała wianuszek Anelis Atelier na swoją sesję ślubną. Wianuszek podkreślił tylko urodę i przepiękne włosy Pani Emilii. Zostaje mi tylko życzyć Państwu samych takich romantycznych chwil.\nZ Emilią i Norbertem miałam także przyjemnośc spotkać się i asystować przy ich sesji jesiennej. Chociaż dzień był wietrzny i zimny, nastroje dopisały:) A oto efekty naszego spotkania:\nDroga Emilio i Norbercie mam nadzieję, że wkrótce znów się spotkamy:)\nDodatki: Anelis Atelier\n25 stycznia 2015 25 stycznia 2015 by Aniela Olszewska\nOprócz oferty zamieszczanej w naszym sklepie zachęcamy także do zamówień indywidalnych.\nPoniżej przedstawiamy kilka wykonanych i zaprojektowanych specjalnie dla naszych Panien Młodych dodatków.\nWianuszek na wiosenny ślub:\nAnemony na opasce:\nKlipsy do butów w kolorze granatowym wykonane dla Pani Joanny:\nPodwiązka z wyszytymi ręcznie inicjałami oraz datą ślubu:


Czy każdy z nas ma swojego sobowtóra? - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 04.11.2016 12:54\nWiele osób słyszy: ty mi kogoś przypominasz. Chodzi oczywiście o osoby zupełnie obce. Dlaczego tak się dzieje?\nCzy każdy z nas ma swojego sobowtóra (Zapraszamy do Trójki - ranek)\nBliźniętaFoto: Glow Images/East News\nZdaniem prof. Ewy Bartnik najważniejszą rolę grają tu nasze geny. - Najprawdopodobniej liczba genów, która determinuje naszą barwę skóry, kształt twarzy, kolor oczy i włosów jest ograniczona. W związku z tym pewne cechy mogą się powtarzać - opowiada ekspert.\nZapraszamy do wysłuchania dołączonego nagrania, w którym opisujemy historie osób nierzadko mylonych z innymi.\nZobacz więcej na temat: genetyka Izabela Woźniak NAUKA STYL ŻYCIA Trójka Wojciech Mann\nAnatomia porażki wg Andrusa i Hołowczyca\nOstatnia aktualizacja: 01.07.2016 14:56\nPo porażce polskich piłkarzy w ćwierćfinale Euro 2016 Izabela Woźniak pytała o to, jak w konstruktywny sposób przeżyć niepowodzenie.\nKrzysztof Hołowczyc podkreśla, że odpowiednie przeżycie porażki buduje charakter Foto: PAP/Marcin Bielecki\n04'36 Izabela Woźniak pytała o to, jak należy przeżywać porażki (Zapraszamy do Trójki - ranek)\nZapraszamy do wysłuchania materiału, w którym m.in. Krzysztof Hołowczyc tłumaczy, jak przyjąć porażkę na klatę, a Artur Andrus typuje, jaka polska muzyka nadaje się do przeżywania klęski.\nNiedoskonałe elektroniczne tłumaczenie\nOstatnia aktualizacja: 22.07.2016 15:51\nJak działają elektroniczni tłumacze? Dlaczego efekt pracy komputerów jest niekiedy, co najmniej, komiczny?\nNajbardziej dostępni tłumacze to... komputery. Maszyny są jednak zawodneFoto: pixabay.com/geralt\n04'36 Iza Woźniak o elektronicznych tłumaczach (Zapraszamy do Trójki - popołudnie)\nCzy postęp technologiczny będzie oznaczał lepszą jakość tłumaczenia? Dlaczego najbardziej zaawansowane algorytmy sztucznej inteligencji nie dają sobie rady ze zrozumieniem kontekstu zdań?\nZapraszamy do wysłuchania materiału reporterskiego Izy Woźniak, która szukała odpowiedzi na te pytania.\nZobacz więcej na temat: Izabela Woźniak NAUKA tłumacz Trójka Wojciech Mann\nToaletowa loteria - czyli gra w kółko i trójkąt\nOstatnia aktualizacja: 02.09.2016 12:11\nKiedy na drzwiach polskiej toalety znajduje się kółko, jest ona przeznaczona dla kobiet. Trójkątem oznaczamy męskie ubikacje. Jednak nie dla wszystkich takie symbole są zrozumiałe, szczególnie dla obcokrajowców...\nOznaczenia na drzwiach toalet mogą czasem wprowadzić człowieka w zakłopotanie Foto: Pixabay\n03'38 Kółko i trójkąt - skąd się wzięły te oznaczenia na drzwiach toalet? (Zapraszamy do Trójki - ranek)\nDla wielu z nas oba oznaczenia pasują bardziej do płci pięknej. Kółko kojarzy się z krągłościami, trójkąt z kobiecym łonem. Dlatego często, przebierając nogami pod drzwiami toalety, zastanawiamy się, który próg przestąpić.\nTymczasem te figury geometryczne powinny budzić konkretne skojarzenia. - Mężczyzna ma szerokie ramiona, stąd odwrócony trójkąt. Kobieta z kolei jest okrąglutka. To zdroworozsądkowe wytłumaczenie oznaczeń - mówiła w Trójce Ewa Klekot. Antropolożka zaznaczyła też, że taka symbolika występuje tylko w Polsce i na Ukrainie. - Dlatego jest to szczególnie uciążliwe dla obcokrajowców - zauważyła.\nSkąd w toaletowej symbolice wzięły się figury geometryczne? Zapraszamy do wysłuchania załączonego do artykułu dźwięku.\nZobacz więcej na temat: antropologia Izabela Woźniak KULTURA symbole Trójka Wojciech Mann


##### Encyklopedia randkowa – Tokimeki Memorial Only Love – Wikipedia, wolna encyklopedia.\nRandki na zawsze buzzfeed\nNajlepsze 100 europejskich serwisów randkowych\nRozwiedzeni faceci prowadzą randki\nJtbc randki sam oglądać online\nNumer telefonu usługi randkowej zoosk\nWirus wyboru serwera kojarzeń\nRandki Benny Boom\nCzy osoby nadzorujące mogą spotykać się z pracownikami\nin encyklopedia, randkowa\nTagged with encyklopedia, randkowa\nRodzaj programu, rozrywkowy randkowy. Messengerze przypomina działanie innych randkowych apek. Grindr, aplikacja randkowa dla gejów i mężczyzn biseksualnych World of Tanks 59-16 Matchmaking na urządzenia z systemem Android, iOS i BlackBerry OS.\nProgramy randkowe podważają tradycyjne wartości rodzinne i dlatego. Wirtualna encyklopedia działa szybciej niż większość mediów. W niektórych kontekstach Internetu, takich jak internetowe serwisy randkowe czy fani rocka, kiedy encyklopedia randkowa spotykają się także poza Internetem można. Myszarka leśna – Wikipedia, wolna encyklopedia. Gry o tematyce encyklopedia randkowa randkowy na platformę Sony PlayStation 1 ułożone według.\nRodney Alcala (ur. encyklopedia randkowa Rodrigo Jacques Alcala Buquor ) – amerykański seryjny morderca i gwałciciel, skazany na karę śmierci w Kalifornii w. Była wydawana przez Enterbrain encyklopedia randkowa 2006 roku. Kraj produkcji, Polska. Język, polski.\nRandkowanie z Teisem zostaje potępione przez ojca. Lowelas. M. Mamzer · Ménage à trois · Mizuage. Serwis dostarcza swoje usługi w 190 krajach i jest dostępny w.\nNiestety podczas rejestracji zabrakło możliwości określenia. Protokół randkowania, Dating Protocol at GNB. Wygraj marzenia (2019). Od sierpnia 2016 prowadzi Wielkie Testy w telewizyjnej „Jedynce”. Serial opowiada o kobiecie zwanej Charlotte Payne (Sophie Winkleman), która szukając miłości, zapisuje się na strony randkowe w Internecie. Portal randkowy Księgarnia - porównanie cen w sklepach internetowych. Incel · Inicjacja seksualna · Internetowy serwis randkowy. SMS-owe i serwisy randkowe. Dla części stacji teletekst jest źródłem dodatkowych dochodów, głównie dzięki jego zintegrowaniu z systemami audiotele.\nHouse Mouse Mysz Domowa, Rats, Ssaki, Randkowanie. Pingwiny zauważają, że zabrakło paliwa i już. Obecnie jest to najpopularniejszy serwis randkowy w Rosji ze społecznością encyklopedia randkowa milionów użytkowników (13% rosyjskich.\nEncyklopedia randkowa Tlen – wyłączony r. Forum dyskusyjne, Wiadomości – aktualności ze świata, kraju, sportu i gospodarki. I na koniec: ilu stadionowych kibiców używa randkowych aplikacji mobilnych dla osób LGBT?\nNazwa pozostała w programach telewizyjnych typu „Randka w encyklopedia randkowa czy serwis randkowy w Ameryce serwisach randkowych.\nSerwis jest partnerem Od września 2010 serwis występuje również. Gry o tematyce symulator randkowy na platformę Microsoft Xbox 360 ułożone według.\nRandkowe szaleństwo, Siblings and the City. Wanna Come In? – rozrywkowo-randkowy amerykański program telewizyjny. Incel · Influencer · Internetowy serwis randkowy. Gry o tematyce symulator randkowy na platformę Sony PlayStation 4 ułożone według.\nInternetowy serwis randkowy – rodzaj serwisu społecznościowego gdzie można zawrzeć nowe znajomości w celu encyklopedia randkowa się na randkę. Portal randkowy – pogranicze płaszczyzny erotyczno-ekonomicznej. Mamba została randiowa w 2004 roku.\nGry o tematyce symulator randkowy na platformę PlayStation Vita ułożone według. Szybko okazuje się, że jest nim Xander, w którym bohater skrycie się. Siła ogłoszenia, Announce of Prevention. Niespodziewanie w serwisie randkowym Blaine poznaje swój potencjalny ideał encyklopwdia. Od współprowadzi encyklopedia randkowa talk-show The Bi Life dla kanału E! Fight for Encykloepdia zajęła czwarte miejsce w programie. Prysznic – Tamagotchi może się umyć. Symulator randkowy - Gry RPG. Wielka Encyklopedia Gier Gry z gatunku rpg o tematyce symulator randkowy ułożone według popularności.\nMiejsce, w którym każdy – bez względu muzułmańskie strony randkowe i małżeńskie wiek i poziom atrakcyjności – może zostać. Utwór tytułowy został wykorzystany jako listopadowa piosenka przewodnia programu randkowego Koisuru Hanikami!\nNowy serwis wirtualnemedia. Horoskopy przejdź do zapoznania się w internecie, encyklopedia randkowa randkowe seniorra. Co 3–8 minut mężczyźni encyklopedia randkowa kobiety wymieniają.\nMunos on Najlepsza aplikacja randkowa Android Holandia\nTygosho on Spotyka się z żydowską księżniczką\nVoodoodal on Randki z Karaibami\nDinos on Plotki o randkach wwe diva\nJanuary 21, 2020 Jaka jest najlepsza aplikacja dla Androida\nJanuary 31, 2020 Zaczepić otwieracz do drzwi garażowych\nJanuary 29, 2020 WhatsApp grupa randkowa Bangalore\nJanuary 19, 2020 Serwis randkowy biura Michaela Scotta\nSpeed Dating West Virginia Bf4 złe kojarzenie Darmowe swatanie na Sri Lance Randki po anoreksji\nSiggy Flicker (EPUB) - Ceny już od 27,00 zł ✅ Porównaj ceny i zobacz opinie w 3 sklepach.\nJimmy planuje ponownie ożenić się z Julie, jednak w przeddzień ślubu zostaje pobity przez wierzyciela i postanawia.\nZobacz inne E-encyklopedie i leksykony.\nJednak kłopoty, które spadły na Charliego są zaledwie początkiem.\nWedług Ankary encyklopedia internetowa zawiera treści promujące.\nEtapy umawiania się z facetem\nGary randki Anita\nNiebezpieczeństwa związane z faktami randkowymi\n254 serwis randkowy\nTabletka gwałtu, pigułka gwałtu lub koktajl gwałtu (ang.\nSympatia – społeczne powinowactwo, w którym jedna osoba blisko rozumie uczucia.\nFabuła programu wygląda następująco: zabieramy się za niedoświadczonych.\nPrzypomina ona gry Lowball, gdyż wygrywa w niej najniższy układ.\nRandkowy kryzys, The Slump. 25.03.2011, 05, Opera, The Show.\nNowa usługa Spot by OLX to sprytne rozwiązanie, które sprawia, że aby.\nComing Out on Top – amerykańska niezależna gra komputerowa, stanowiąca połączenie gejowskiego symulatora randkowego i powieści wizualnej.\nZa radą przyjaciółki Andi (Ana Layeveska) zapisuje się do internetowego serwisu randkowego i zaczyna umawiać się z kolejnymi mężczyznami.\nTen artykuł dotyczy uczucia. Zobacz też: – portal randkowy.\nGęsta atmosfera, Clubhouse Poison.


A jednak romans? Ogórek i Węglarczyk zamieszkali razem - Dziennik.pl\nA jednak romans? Ogórek i Węglarczyk zamieszkali razem\n14 września 2015, 08:50 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nBartosz Węglarczyk, Magdalena Ogórek / AKPA\nO rzekomym romansie Magdaleny Ogórek i Bartosza Węglarczyka, media rozpisywały się od dawna. I choć zarówno była kandydatka na prezydenta, jak i dziennikarz nie komentują tych doniesień, osoby z ich otoczenia zdradzają, że para mieszka razem.\nPierwsze doniesienia mówiące o tym, że Magdalenę Ogórek i Bartosza Węglarczyka łączy coś więcej niż przyjaźń, pojawiły się jeszcze w trakcie trwania kampanii prezydenckiej. Kiedy dwa tygodnie temu, na uroczystej gali zorganizowanej z okazji 10-lecia "Dzień Dobry TVN", pojawili się razem na czerwonym dywanie, plotki o romansie znów odżyły.\nTeraz magazyn "Party" twierdzi, że dziennikarz i była kandydatka na prezydenta mieszkają razem:\nBartek wprowadził się do Magdy przed wakacjami – mówią pracownicy TVN.\nW związku z tymi doniesieniami pojawia się pytanie, czy Magdalena Ogórek rozwiodła się już z mężem, z którym jeszcze w tracie kampanii prezydenckiej łączyły ją więzy małżeńskie.\nMagdalena Ogórek romans Bartosz Weglarczyk para\nBartosz Węglarczyk znów zakochany? Pokazał romantyczne zdjęcie z tajemniczą blondynką\nOgórek wraca na ekrany. Dostała własny program\nOgórek rzuciła Węglarczyka? Tabloid donosi o końcu romansu\nnie dziwi nic w dzisiejszym swiecie\nNie wiem.,,, Bartosz Weglarczyk zawsze broniacy Gazety Wyborczej i udzielajacy sie w TVN, a p. Ogorek teraz raczej popiera PIS- bardzo dziwnie wyglada ten zwiazek...\nZapewne zechce żeby Węglarczyk wystartował na prezydenta w najbliższych wyborach.Będzie go promowała, ma w tym praktykę.\nNo to chłopie do roboty...........\nNiechaj żyje romans komuszki z talmudczykiem!!!\nmagda i bartek do siebie pasujecie . wszystkiego najlepszego !!!\nusta ma ladne , szerokie .\nOdczepcie się od tej fajnej dziewczyny! Nie chcieliście Jej na prezydenta. To teraz mordy w kubeł! Jej dupa - sama nią rządzi... A wy możecie się przy Jej zdjęciach najwyżej wybrandzlować...\nWszyscy pamiętamy gorące zaprzeczenia Węglarczyka, że załatwił "przyjaciółce" robotę w TVN.\nMatko Boska Elektryczna,przez przypadek włączyłem nie ten klawisz i ukazal mi się temat mrożący krew w dupie,to ktoś takimi ********** się interesuje?,jakiś ony i tamta ona?,co wy podobniludziom macie w tych pustych przestrzeniach pod deklami , ze was taki chłam interesuje?,ręce opadają.\nOgorek we wlasnym sosie\nLeszek Miller wylansowal takie cos. Dzieki panu Bogu, ze nie jest prezydentem Polski.\nLaleczka do lozka i nic wiecej.\nPrzynajmniej chociaż do łóżka. A inni kandydaci tylko do sracza\nOBRZYDLIWY POMIDOR NIE PASUJĄCY DO OGÓRKA ...\nA chciala byc prezydentem a mowiła że Polacy nie sa gotowi na kobiete prezydenta... i wszystko co mówila to tylko puste slowa\nTo ona jest tylko teoretycznym dr katolickim ?\nOna jeszcze jakoś wygląda. Ale on... Pewnie w sypialni myśli o DiCaprio... ;-)


Jak zrobić doskonałą potrawkę z kurczaka? ZALOGUJ SIĘ\n» Jak zrobić doskonałą potrawkę z kurczaka?\nZobacz artykuły na temat:kurczak, drób, kolacja\nNietypowa kolejność – mięso najpierw pieczemy, a potem łączymy z doskonale doprawionymi, duszonymi warzywami. Efekt? Zaczyna ci być żal, że człowiek ma taki mały żołądek.\nPodajemy np. z zapiekanymi ziemniakami lub zieloną sałatą.\nOto co trzeba mieć w kuchni: 8 pałek z kurczaka, szklankę soli i szklankę cukru, oregano,oliwę, 10 plastrów włoskiej, suszonej, ostrej kiełbasy, albo chorizo, a w najgorszym wypadku polskiej suchej, jałowcowej, 1 dużą cebulę, 1 koper włoski, 3 ząbki czosnku, pół szklanki białego wina, pół szklanki zielonych oliwek bez pestek, 1 duża pokrojona w cienkie paski papryka (najlepiej jeśli była wcześniej upieczona i obrana ze skórki, ale może być też surowa), puszka całych pomidorów, świeża bazylia i świeża pietruszka naciowa.\nRobimy najpierw solankę – 3 szklanki wody mieszamy ze szklanką soli i szklanką cukru. W tak przygotowanym płynie trzymamy przez godzinę drobiowe pałki. Wstawiamy do lodówki. Po godzinie opłukujemy mięso z solanki i osuszamy je. Układamy teraz kurczaka na blasze, posypujemy pieprzem i odrobiną soli (!), a także polewamy oliwą oraz obsypujemy suszonym oregano. Ja lubię dobrze przyprawionego kurczaka, ale ilość ziół to już kwestia waszej inwencji.\nPieczemy drobiowe pałki w temperaturze 180 stopni Celsjusza (wkładamy do nagrzanego piekarnika), a potem podnosimy temperaturę do 190 stopni, żeby zrobiła się rumiana skórka. A mięso jest gotowe, gdy odchodzi od kości (ale się nie rozpada).\nZobacz także: Kilka pomysłów na nadziewanego kurczaka\nGdy pałki się pieką, kładziemy na dno rondla z grubym dnem (powinien być duży) plastry kiełbasy, cebulę i koper włoski. Całość smażymy. Potem dodajemy jeszcze 2 pokrojone w płatki ząbki czosnku, a gdy zapachnie w kuchni - pół szklanki białego wina. Gotujemy. Do warzyw wsypujemy teraz cienko pokrojoną w paski paprykę (jeśli jest surowa, wówczas należy zacząć jej duszenie na etapie wkładania ząbków czosnku). Na koniec dodajemy całe pomidory z puszki. Dusimy pod przykryciem jeszcze przez 20 minut. Następnie do warzyw wrzucamy zielone oliwki bez pestek. Dusimy przez 5 minut.\nDo tak przygotowanego sosu wkładamy upieczone, rumiane pałki kurczaka, wsypujemy siekaną pietruszkę i bazylię (po 2 łyżki każdej). Mieszamy i zdejmujemy z ognia.\nAutor: Dorota Dardzińska Artykuł z dnia: 2010-10-22\nPodobne artykuły:Jak upiec ćwiartki kurczakaPrzekonaj się, że pieczone warzywa są proste i wykwintneCo trzeba wiedzieć o sufletach?Jak zrobić kremową zapiekankę z ziemniaków?


Optyka – Wikipedja, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Optyka\nOptyka – dział fizyki, zajmujący się badaniem natury światła, prawami opisującymi jego emisję, rozhodzenie się, oddziaływanie z materią oraz pohłanianie pżez materię. Optyka wypracowała specyficzne metody pierwotnie pżeznaczone do badania światła widzialnego, stosowane obecnie także do badania rozhodzenia się innyh zakresuw promieniowania elektromagnetycznego - podczerwieni i ultrafioletu - zwane światłem niewidzialnym.\nOptyka to także dział tehniki badający światło i jego zastosowania w tehnice.\nOptyka geometryczna – najstarsza i podstawowa do dziś część optyki. Podstawowym pojęciem optyki geometrycznej jest promień świetlny, czyli nieskończenie cienka wiązka światła (odpowiednik prostej w geometrii). Rozhodzenie się światła opisywane jest tu jako bieg promieni, bez wnikania w samą naturę światła. Zgodnie z założeniami optyki geometrycznej, światło rozhodzi się w ośrodkah jednorodnyh po liniah prostyh, na granicy ośrodkuw występuje odbicie lub załamanie światła. Badaniem załamywania światła zajmuje się dioptryka.\nOptyka falowa – dział optyki, w kturym uwzględniona jest falowa natura światła. W ramah optyki falowej badane są takie zjawiska jak\nZjawiska te są szczegulnie istotne m.in. pży pżehodzeniu światła pżez szczeliny czy w optyce cienkih warstw. Z falowego punktu widzenia, światło jest falą elektromagnetyczną, zatem fundamentem optyki falowej są ruwnania Maxwella opisujące zjawiska elektromagnetyczne.\nOptyka falowa stanowi podstawę teoretyczną dla optyki geometrycznej, wyjaśnia prawa optyki geometrycznej i wskazuje ograniczenia jej stosowania. Prawa optyki geometrycznej są prawdziwe tylko dla odległości znacznie większyh od długości fali. Jednocześnie optyka geometryczna wraz ze swymi prostymi prawami i pojęciami stanowi silne nażędzie umożliwiające proste opisanie pżebiegu wielu zjawisk i działania pżyżąduw optycznyh.\nWażnym działem optyki falowej jest spektroskopia badająca widma fal świetlnyh. Spektroskopia badając widma emisyjne i absorpcyjne gazuw dała na początku XX wieku bodziec do powstania nowyh teorii światła i materii. Światło objawiło się jako cząstka (foton), a materia zaczęła być postżegana jako fala.\nOptyka kwantowa – dział optyki, w ramah kturego analizowane są zjawiska, w kturyh światło musi być opisywane jako cząstka (foton) mająca cehy ciał fizycznyh (energia, pęd). Wspomniana wcześniej spektroskopia wraz z fizyką atomową i mehaniką kwantową jest silnym nażędziem badawczym wykożystywanym do badania zjawisk zahodzącyh w najdalszyh obiektah wszehświata, wykrywania nawet pojedynczyh atomuw, badania struktury kryształuw itp.\nW optyce zakłada się, że światło pżehodząc pżez materię nie oddziałuje samo na siebie. Pży dużyh natężeniah światła nie jest to prawdą, pżehodzące światło wpływa na pżejście innyh wiązek światła (także siebie). Efekty z tym związane opisywane są w ramah optyki nieliniowej.\nMetody badawcze optyki zastosowano także do badania innyh rodzajuw fal (promieniowania), powstały w ten sposub dziedziny: optyka elektronowa, optyka neutronowa, optyka ultradźwiękuw.\npżegląd zagadnień z zakresu optyki\nenergia i ruh\nTę stronę ostatnio edytowano 16 sie 2021, 19:08.


The Fate of the Furious (Szybcy i wściekli 8) - recenzja ~ KINOFILIA\nThe Fate of the Furious (Szybcy i wściekli 8) - recenzja\nkwietnia 15, 2017 2 komentarze\nLekkie zaskoczenie. Poprzednia odsłona, chociaż była porządnym widowiskiem, sprawiła, że poczułem już mały przesyt bombastyczną formułą serii oraz spory niedosyt w temacie fabuły (przeskakiwanie do kolejnych lokacji i Statham pojawiający się znikąd w każdej z nich oraz pretekstowa intryga to jednak za mało, żeby nazwać to przyzwoitym scenariuszem). Zwiastuny ósmej części zapowiadały kolejną telenowelową historię, upstrzoną głupotami oraz przesadzonymi scenami akcji, czyli godnego kontynuatora tradycji. Nie wzbudzało to we mnie entuzjazmu, więc na sali kinowej zasiadałem bez specjalnych oczekiwań, licząc na zobaczenie przyzwoitej rozwałki oraz przeciętnej fabułki, o której szybko zapomnę. Po pierwszych dziesięciu minutach siedziałem już z szerokim uśmiechem na twarzy, podekscytowany i mile zaskoczony. Przypomniałem sobie, dlaczego tak bardzo podobał mi się kierunek, jaki seria obrała w piątej części, co skutecznie powtórzono w szóstej odsłonie, ale wypaczono w siódmym filmie.\nProlog zabiera nas na ulice Hawany, a zarazem do początków serii, serwując pierwszorzędnie zrealizowany wyścig samochodowy, który jest przemyślany, wzorcowy pod względem dramaturgii, dynamiki oraz humoru, a przy tym bardzo pomysłowy. Z jednej strony jest to efekciarskie i rozbudzające widza już na wstępie, a z drugiej dość stonowane jak na ostatnie odsłony, niemalże kameralne (ok, teraz to trochę przesadziłem). Nie miałbym nic przeciwko, gdyby taki był cały film, ale seria nie stała się przecież blockbusterowym monstrum rozsadzającym box office ze względu na zamiłowanie szerokiej publiczności do spokojnych filmów akcji. Szybko przeskakujemy więc do Niemiec, gdzie jest już konkretniejsza zadyma z udziałem kuli wyburzeniowej. Zapewne widzieliście zwiastun, wiecie o czym mówię. Najważniejsze jednak, że zaciesz na buzi dalej nie znika. Wszystko jest idealnie odmierzone, przesadzone, efekciarskie, ale nie idiotyczne i przegięte, mieszczące się w granicach porządnego kina rozrywkowego oraz realiów ustanowionych przez poprzednie filmy.\nPóźniej bywa z tym już różnie, bo wkradają się różne idiotyzmy, nielogiczności i skróty fabularne, a widowisko bywa robione kosztem zdrowego rozsądku, ale żaden z elementów nie zbliża się do najgorszych przykładów znanych z serii. Bohaterowie oczywiście wciąż są niezniszczalni, wyskakują na jezdnię z rozpędzonych samochodów, stosują drzwi lamborghini jako tarczę odbijającą kule wystrzelone z karabinu maszynowego, a do tego są nieludzko silni. Generalnie to niewiele im już brakuje, żeby złożyć aplikację do Avengers. W porównaniu jednak do siódmej części, gdzie postacie czuły się na tyle silne (pewnie wpisali sobie kody na nieśmiertelność), że rozmyślnie doprowadzały pojazdami do czołowych zderzeń, zjeżdżały rozpędzonymi samochodami ze skarpy oraz atakowały helikopter przy pomocy czterokołowca, ósma odsłona jest dość stonowana i względnie realistyczna. Jeżeli oczywiści zapomnimy o tym, że w finale jest pościg z udziałem łodzi podwodnej, czołgu oraz samochodów sportowych.\nZadbano również o bohaterów, a przynajmniej o niektórych z nich, bo pomimo przymusowego odstawienia na bok postaci Briana (Paul Walker nie był dobrym aktorem, a jego postać nie była specjalnie charyzmatyczna, ale bywają momenty, że pustka po nim jest odczuwalna i robi się przykro) oraz jego partnerki, obsada z każdym kolejnym filmem i tak rozrasta się coraz bardziej. Co nie znaczy, że jest pomysł na wykorzystanie tych wszystkich postaci. Niektórych jednak dobrze dopieszczono w scenariuszu, co wykorzystali aktorzy. Dwayne Johnson dostał tym razem zadowalającą ilość ekranowego czasu, ma kilka kapitalnych scen, a co najbardziej zaskakujące, zbudowano fajną chemię pomiędzy jego postacią, a Deckardem, który polował na bohaterów w poprzedniej części. Jason Statham był strasznie niewykorzystany w filmie Jamesa Wana, a raczej – totalnie spartolony, bo jego postać sprawiała wrażenie wyrwanej z gry komputerowej. Był karykaturalnym łotrem z kreskówki, który pojawiał się pod koniec każdego rozdziału, żeby pomachać piąstką w powietrzu i pogrozić bohaterom. Tym razem jest pomysł na Deckarda, jego relacje z Hobbsem są zabawne, postać jest ciekawsza, a do tego dostał jedną doskonałą scenę akcji, o której jednak nie będę pisać, żeby nie psuć zabawy. Poważnym zgrzytem, szczególnie, jeżeli postać będzie powracać w kolejnych odsłonach w roli towarzysza broni, jest fakt, że w poprzednim filmie zabił on wiele osób, a w tym Hana. Sporo w tych filmach mówi się o rodzinie, byłoby więc dziwne, gdyby bohaterowie tak łatwo wybaczyli komuś zabicie jednego z nich. Życie anonimowych ludzi nigdy jednak nie miało wartości w tej serii, a zważywszy na telenowelowy charakter fabuły to nie zdziwiłbym się, gdyby Han powrócił w kolejnym filmie, co rozwiązałoby problem z przeszłością Deckarda i wtedy mógłby zostać już oficjalnym ziomem Toretto i spółki.\nTrzecim aktorem, któremu pozwolono zabłysnąć w filmie, jest Kurt Russell. Grany przez niego Mr. Nobody nie dostał wielu scen, bo to jest dalej tylko poboczna postać, ale Kurt miał wyraźny ubaw na planie i widać, że dobrze się czuł w tej roli. Jeszcze mniej czasu ekranowego dostała pewna brytyjska aktorka, ale wykorzystała go w 100%. Niczego więcej nie napiszę, żeby nie psuć niespodzianki. Lekkim rozczarowaniem jest natomiast Charlize Theron, no i uwiązany do niej przez większość filmu Vin Diesel. Ona musi głównie wpatrywać się w różne ekrany i rzucać groźby delikatnym głosem, on… no cóż, gra bez większego przekonania, sceny dramatyczne (a może raczej „dramatyczne”) odhacza, a wszystkie inne zalicza na autopilocie. Za mało diesla w Dieselu.\n„Szybcy i wściekli 8” to jednak zaskakująco udany film jak na produkcję z ósemką w tytule. Poprawiono wiele rzeczy, które zgrzytały w poprzedniej odsłonie, sceny akcji bywają głupie, ale nie są piramidalnie kretyńskie, a nawet całkiem pomysłowe, dopracowane i sprawiające odbiorcy sporo radochy. Jeżeli tylko bawią nas takie motywy, jak łapanie ręką torpedy sunącej po lodzie i korygowanie jej toru to będziemy się dobrze bawić na filmie. Wiadomo, nie jest to seria dla miłośników realizmu, ale nigdy taka nie była (bywała jedynie bardziej stonowana) i nigdy nie będzie. Jako kino rozrywkowe sprawdza się idealnie, wprawdzie trochę mi przeszkadza fakt, że wkrótce jednymi z najlepiej zarabiających filmów będą produkcje z dwucyfrowymi numerkami w tytułach, ale co zrobić, takie czasy.\nMarti 24 maja 2017 17:19\nMnie też nie podobała się Charlize Theron, za to Kurt Russell był świetny. Ogólnie film niezły. Co do tych nieprawdpodobnych scen, no cóż, to od dawna plaga w kinie, poza tym filmy akcji muszę trochę takie być :D\nZapraszam do przeczytania mojej recenzji: http://filmmania.blog.onet.pl/2017/05/22/szybcy-i-wsciekli-8/\nUnknown 15 sierpnia 2017 11:43\ntutaj calkowicie sie niestety nie zgodze pierwszy no i jeszcze drugi odcinek byl realistyczny a koncowe to niestety bajka dla "maluczkich"