Stan prawny nieruchomości - co oznacza i jak go sprawdzić? | Ksiegawieczysta.net\nStrona główna Księgi wieczyste\tStan prawny nieruchomości – co oznacza i jak go sprawdzić?\nStan prawny nieruchomości – co oznacza i jak go sprawdzić?\nby admin 12 kwietnia 2020\nKupując nieruchomość – zwłaszcza na rynku wtórnym, często słyszymy, że przed zakupem konieczne jest sprawdzenie stanu prawnego nabywanej nieruchomości. Co oznacza pojęcie „stan prawny nieruchomości” i jak go sprawdzić, aby po nabyciu nieruchomości być zadowolonym z przeprowadzonej transakcji?\nCo rozumiemy przez stan prawny nieruchomości\nZ punktu widzenia obowiązującego prawa, stan prawny nieruchomości to stan wynikający z treści wpisów – praw i roszczeń ujawnionych w księdze wieczystej prowadzonej dla danej nieruchomości.\nStanu prawnego nieruchomości nie określają wzmianki o wniosku (Art. 626 k.p.c.), jak również ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (Art. 10 ustawy o.k.w.i.h.).\nZgodnie z orzeczeniem SN z 18 stycznia 1958 r. 3 CR 258/57.RPE 1/59 s.334:\n„Wpisy danych ustalających stan prawny nieruchomości mają znaczenie ujawniające (ustalające-deklaratoryjne), ale same nie tworzą prawa ani nie sanują jego braku, chyba że co innego wynika z wyraźnych przepisów prawa”.\nZ chwilą wpisu do księgi wieczystej danego prawa np. prawa własności, domniemywa się, że prawo to jest zgodne z rzeczywistym stanem prawnym, a prawo wykreślone nie istnieje (Art. 3 u.o.k.w.i.h.). Za rzeczywisty stan prawny nieruchomości należy rozumieć stan zgodny z prawem materialnym tj. zgodny z rzeczywistością.\nW razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym, treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe – rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych (Art. 5 u.o.k.w.i.h.).\nStan prawny nieruchomości posiada fundamentalne znaczenie w przypadku nabywania nieruchomości. Jeżeli nabycie nieruchomości zleciliśmy profesjonalnej firmie to możemy być pewni, że transakcja zostanie przeprowadzona po uprzednim dokładnym sprawdzeniu stanu prawnego nieruchomości i zgodnie z obowiązującym prawem.\nW przypadku, gdy nabyciem nieruchomości zajmiemy się sami, to aby ustrzec się przykrych niespodzianek związanych z nabyciem nieruchomości, przed dokonaniem zakupu powinniśmy przede wszystkim sprawdzić stan prawny nieruchomości, a więc dotrzeć do księgi wieczystej i sprawdzić wszystkie ujawnione w niej wpisy.\nKsięga wieczysta – podstawowy dokument określający stan prawny nieruchomości\nPodstawowym dokumentem określającym stan prawny nieruchomości jest księga wieczysta. Stan prawny nieruchomości określają ujawnione w księdze wieczystej wpisy, które ze względu na skutki mogą stanowić wpisy ostateczne i tymczasowe.\nZgodnie z ustawą z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, księga wieczysta zawiera cztery działy, z których:\npierwszy – I-O „Oznaczenie nieruchomości” – obejmuje oznaczenie nieruchomości oraz wpisy praw związanych z jej własnością,\ndrugi – II „Własność”- obejmuje wpisy dotyczące własności i użytkowania wieczystego,\ntrzeci – III „Prawa, roszczenia i ograniczenia” – jest przeznaczony na wpisy dotyczące ograniczonych praw rzeczowych, z wyjątkiem hipotek, na wpisy ograniczeń w rozporządzaniu nieruchomością lub użytkowaniem wieczystym oraz wpisy innych praw i roszczeń z wyjątkiem roszczeń dotyczących hipotek,\nczwarty – IV ”Hipoteka” – jest przeznaczony na wpisy dotyczące hipotek.\nAby móc zapoznać się z treścią ujawnionych w księdze wieczystej wpisów należy znać numer księgi wieczystej. Zbywający nieruchomość, jeżeli nie ma nic do ukrycia, powinien przekazać numer księgi wieczystej potencjalnemu nabywcy nieruchomości, aby ten mógł swobodnie zapoznać się z treścią księgi wieczystej.\nKsięgę wieczystą określonej nieruchomości można przeglądać poprzez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości https://ekw.ms.gov.pl. Wnikliwe sprawdzenie księgi wieczystej pod względem rzeczywistego stanu prawnego nieruchomości niejednokrotnie pozwala na „wychwycenie” istotnych dla nabywcy wpisów i uniknięcie w przyszłości niepotrzebnego stresu.\nPrzeglądając księgę wieczysta należy zwrócić uwagę na wpisy ujęte w poszczególnych działach księgi wieczystej ze szczególnym z uwzględnieniem wpisów w dziale II „Własność”. Bywa, że w dziale „Własność” oprócz właściciela wpisani są jeszcze współwłaściciele nieruchomości. Czasami, z uwagi na nieuporządkowanie spraw spadkowych, w dziale „Własność” jako właściciele figurują jeszcze spadkodawcy osoby, która chce nam sprzedać nieruchomość. W obu przypadkach nabycie nieruchomości może się komplikować.\nW dziale III księgi wieczystej przeznaczonym do wpisów ograniczonych praw rzeczowych powinniśmy zwrócić uwagę na wpisy dotyczące wszelkich praw, roszczeń i ograniczeń ciążących na nieruchomości. Do najczęściej występujących ograniczeń ujawnianych w tym dziale księgi wieczystej należą służebność drogi koniecznej, służebność przesyłu czy prawo dożywocia. Wskazane dwa pierwsze prawa są ustanawiane na podstawie decyzji administracyjnych i jako takie są wyłączone spod ochrony prawnej, tzn. rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych przeciwko takim prawom nie działa. W dziale III księgi wieczystej ujawnia się także – na wniosek syndyka, postanowienie o ogłoszeniu upadłości oraz wszczęcie egzekucji na wniosek komornika.\nAnalizując wpisy ujęte w dziale IV należy zwrócić uwagę na wpisy ujawniające ustanowienie hipoteki, jak również roszczenia o ustanowienie hipoteki przymusowej. W zakresie hipoteki należy pamiętać, że podstawowym celem hipoteki jest takie jej zabezpieczenie, że wierzyciel może dochodzić zaspokojenia swoich praw od każdoczesnego właściciela nieruchomości, bez względu na to czyją stanie się własnością i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości. Oznacza to, że w przypadku, gdy właściciel nieruchomości – dłużnik, od którego nabyliśmy nieruchomość nie uregulował swoich należności z bankiem to bank będzie mógł domagać się spłaty długu od nabywcy nieruchomości, czyli od nas.\nInne dokumenty określające stan prawny nieruchomości\nPrzed nabyciem nieruchomości powinniśmy również zapoznać się z dokumentem prowadzonym przez starostę, tj. wypisem z rejestru gruntów i wyrysem z mapy ewidencyjnej. Z treści tych dokumentów dowiemy się o administracyjnym położeniu nieruchomości, jej usytuowaniu względem innych nieruchomości, o adresie administracyjnym, powierzchni nieruchomości oraz kategorii użytku gruntowego. Dane ujęte w wypisie z rejestru gruntów powinny być zgodne z danymi ujętymi w księdze wieczystej nieruchomości.\nIstotnym dokumentem pomocnym w określeniu atrakcyjności okolicy, w której nabywamy nieruchomość, jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy.\nZ części tekstowej planu oraz z rysunku planu miejscowego możemy się dowiedzieć, na jaki cel przeznaczona jest nie tylko nabywana przez nas nieruchomość, ale również nieruchomości do niej przyległe. Może się bowiem okazać, że w okolicy jest zaplanowana budowa jakiejś fabryki, a działka, którą zamierzamy nabyć, jest gruntem leśnym, który w przypadku ewentualnej budowy domku jednorodzinnego powinien być odlesiony (zmiana przeznaczenia + wyłączenie z produkcji leśnej).\nMiejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.) jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że w przypadku nabycia nieruchomości gruntowej nieujętej w tym planie na cele budowlane, nie uzyskamy pozwolenia na budowę jedynie w przypadku spełnienia określonych prawem warunków, możemy się starać o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy.\nInnym dokumentem świadczącym o rzeczywistym stanie prawnym nieruchomości jest zaświadczenie spółdzielni mieszkaniowej informujące o braku zadłużenia wobec spółdzielni.\nW przypadku nabywania nieruchomości na rynku wtórnym dobrze jest, aby zbywający nieruchomość przedstawił nam zaświadczenie potwierdzające, że nie zalega on w opłatach eksploatacyjnych wobec spółdzielni mieszkaniowej, jak również dokumenty potwierdzające uregulowanie wszelkich płatności wobec dostawców energii, gazu, wody czy innych mediów.\nW przypadku nabywania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu bez założonej księgi wieczystej, należy od zbywającego mieszkanie oraz spółdzielni mieszkaniowej zażądać zaświadczenia określającego:\nadres nieruchomości, jej położenie oraz kubaturę zbywanego mieszkania,\nimię i nazwisko właściciela mieszkania,\nstan ewentualnego zadłużenia właściciela względem spółdzielni.\nZ dotychczasowych praktyk spółdzielni wynika, że tego typu zaświadczenia wydawane są dopiero wówczas, gdy wnioskodawca uiści wszystkie zobowiązania wobec spółdzielni.\nNabywając mieszkanie należy również zażądać od zbywającego dokumentów, z których będzie wynikało, że:\nzbywający mieszkanie zapłacił należny podatek od nieruchomości,\nw mieszkaniu nie jest zameldowana żadna inna osoba.\nStan zameldowania w mieszkaniu możemy też sprawdzić dzwoniąc do wydziału ewidencji ludności w urzędzie miasta lub gminy, na terenie których położona jest nieruchomość.\nPrzeczytaj również: Czy każda nieruchomość ma księgę wieczystą?\nUstawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych.


Sandały » 4758-69-296 » Obuwie damskie - BADURA\nStrona główna - Kobieta - Obuwie - Sandały - 4758-69-296\nSandały białe Ramira\nPłaskie, oryginalne sandały precyzyjnie wykonane z białej skóry licowej o perłowym połysku. Model ma czarne podeszwy z rantami ozdobionymi rzędem metalowych, płaskich nitów. Cholewki eksponują palce w niewielkich wycięciach na noskach. Na podbiciach umieszczono wiązane na kokardkę, wąskie rzemyki. Sandały zapinane są na obejmujące pięty paski z klamerkami. Skórzane, logowane wyściółki gwarantują komfort noszenia.\nProdukty z linii Ramira


Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat | Oman\nKonsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat\nPlacówka dyplomatyczna Rzeczypospolitej Polskiej w Oman\t. Na tej stronie znajdą Państwo informacje o danych teleadresowych Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat. Dany Konsulat nie jest jedyną placówką dyplomatyczną w Oman. Z tej strony mogą Państwo również przejść do Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej oraz każdego innego Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej w Oman\nPolish Honorary Consulate in Muscat, Oman - THIS CONSULATE IS TEMPORARILY CLOSED -\nKonsulat Rzeczypospolitej Polskiej - pełni funkcję w Muscat oraz promuje Rzeczypospolitej Polskiej interesy w Oman.\nKonsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat jest kierowany przez panią Vacant - Honorowy Konsul Rzeczypospolitej Polskiej w Oman z którą mogą się Państwo skontaktować telefonicznie pod numerem lub adresem e-mail\nJeśli Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat ma stronę internetową na której mogą Państwo znaleźć informacje na temat godzin otwarcia oraz informacje jak zarezerwować termin spotkania.\nRzeczypospolitej Polskiej konsulaty w Oman\nMają Państwo daleko od konsulatu w Muscat?\nRzeczypospolitej Polskiej może mieć więcej konsulatów w Oman. Jeśli Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat jest dla Państwa za daleko, warto najpierw skontaktować się z najbliższym Konsulatem Rzeczypospolitej Polskiej w celu ustalenia, czy świadczy on usługi których Państwo potrzebują.\nDla Państwa wygody wymieniamy wszystkie konsulaty Rzeczypospolitej Polskiej w Oman. Aby zobaczyć dane kontaktowe najbliższego konsulatu proszę kliknąć najbliższe miasto z poniższej listy: Konsulat w : Muscat\nAmbasada Rzeczypospolitej Polskiej - Jeżeli konsulat w Muscat lub inny Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Oman nie jest w stanie Państwu pomóc, radzimy skontaktować się z sekcją konsularną Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Oman\nZnajdź Hotel blisko Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat - Zapewniamy Państwu wygodną wyszukiwarkę zakwaterowania w hotelu lub pensjonacie w pobliżu konsulatu.\nUbezpieczenie turystyczne w Oman i Rzeczypospolitej Polskiej - Kiedy ubiegają się Państwo o wizę wiele konsulatów wymaga okazania dowódu ważnego ubezpieczenia w podróży.\nUbezpieczenie w podróży do wniosku wizowego w konsulacie musi spełniać surowe wymagania. Prosimy prawdzić stronę Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej w celu zapoznania się z tymi wymaganiami lub skontaktować się z Konsulatem bezpośrednio przez telefon lub e-mail\nMoże się okazać, że najbliższy Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej niekoniecznie odpowiada Państwa potrzebom. Konsulaty Rzeczypospolitej Polskiej znajdujące się w Oman różnią się poziomem uprawnień oraz wielkością konsulatów. Niektóre konsulaty są większymi konsulatami generalnymi i zazwyczaj mogą pomóc w szerokim zakresie spraw konsularnych. Inne mniejsze Konsulaty Rzeczypospolitej Polskiej są często obsługiwane przez prywatnych obywateli i są nazywane konsulatami honorowymi. Te honorowe konsulaty często mają ograniczone uprawnienia i nie wydają wiz i paszportów.\nwww.konsulaty.net - Strona ta nie jest oficjalną stroną Konsulatu Rzeczypospolitej Polskiej w Muscat - Oman. Strona ta nie jest powiązana z sekcją wizową Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej lub innego wydziału konsularnego. Aby uzyskać więcej informacji prosimy odwiedzić naszą stronę opisową..


Editors przyjadą do Polski z nowym albumem "Black Gold" - Rytmy.pl\nNowy singiel Editors zapowiadający płytę i koncerty w Polsce\nZespół Editors wyda album Best Of, z którym przyjedzie na dwa koncerty do Polski. Posłuchajcie nowego singla zwiastującego wydawnictwo Black Gold!\nNowy album Editors\nPo siedemnastu latach działalności i sześciu wydanych płytach zespół Editors zdecydował się wydać album Best Of. Wydawnictwo zatytułowane Black Gold będzie miało swoją premierę 25 października i zostanie wydane w kilku wyjątkowych wersjach.\nPodstawowy album będzie zawierał 13 utworów z poprzednich płyt zespołu i 3 zupełnie nowe piosenki – wydany jakiś czas temu Frankenstein, zupełnie premierowy Upside Down oraz najnowszy, tytułowy singiel Black Gold, posłuchajcie!\nDo każdego preorderu zostanie dołączona dodatkowa, ekskluzywna płyta The Snowfield Demo. Będzie zawierała 8 utworów, które zespół nagrał w pierwszych latach swojej działalności, jeszcze przed podpisaniem kontraktu z wytwórnią.\nOprócz tradycyjnych płyt CD i winyli w oficjalnym sklepie internetowym Editors znajdziecie również kolekcjonerskie wydanie, zawierające box z ośmioma winylami, na których osobno zostały nagrane utwory z Black Gold.\nEditors – Black Gold, tracklista\nEditors – koncerty w Polsce\nTo nie koniec! Editors, wraz z zapowiedzią albumu Black Gold ogłosili również ogromną trasę koncertową, na której nie zabrakło Polski. Zespół przyjedzie do nas w przyszłym roku na aż dwa występy! 4 lutego zagra w Krakowie, w Klubie Studio, a dzień później, 5 lutego, pojawi się na warszawskim Torwarze. Nie może Was tam zabraknąć!\nEditors zapowiadają nowy album


Prywatne Szpitale w Ede - Katalog - List - przewodnik - szpital - Prywatne - Gemeente ede - Gelderland - Holandia - Hospitalsworldguide\nStrona główna › Według kategorii › Prywatne › Holandia › Gelderland › Gemeente ede › Ede\nPrywatne szpitale w ede Gemeente ede > Gelderland > Holandia\nPrywatne Szpitale w Ede Zalecane:\nW Hospitalsworldguide charakteryzujemy się, oferując wszystkim użytkownikom istotne informacje na temat Prywatne Szpitale w Ede. Każdego dnia przeglądamy setki rekordów szpitali w celu aktualizacji informacji. Jeśli jednak coś jest nie w porządku, radzimy poinformować nas przez nas w formularzu kontaktowym.\nJeśli jesteś na wakacjach w Ede i po prostu miałeś wypadek podczas uprawiania swojego ulubionego sportu, może potrzebujesz pomocy lekarskiej. Jeśli chcesz znaleźć Prywatne Szpitale w Ede, możesz zapoznać się z tym przewodnikiem, aby znaleźć najbliższy szpital.\nWszystkie kariery w dziedzinie zdrowia wymagają wdrożenia procedur nauczania, które muszą być przeprowadzane w szpitalach lub ośrodkach zdrowia. Jeśli chcesz wiedzieć, ile jest w szpitalu, zapoznaj się z listą Prywatne Szpitale w Ede zawartą w tym przewodniku. Mamy ich wszystkich i posortowane według trafności.\nwidok Szpitale w Ede\nTop Prywatne Szpitale w Ede\nLista Prywatne Szpitale w Ede


Pozycjonowanie jako źródło powodzenia twojego biznesu | Pierwsze spotkanie\nOczywiście serdecznie szczerze zapraszam Was wszystkich do zaglądnięcia na moją stronę. Piszę tam najciekawsze informacje dot. pozycjonowania. Dokładanym starań w tym celu aby wszystkie napisane z naszej strony treści były rzecz jasna rewelacyjnie przygotowane dla naszego czytelnika.\nPozycjonowanie to ważny proces dla każdej firmy. Adekwatnie dobierając słowa kluczowe, optymalizując stronę i linkując ją z głową możemy osiągnąć świetne rezultaty. Przełożą się one na widoczność naszej strony i tym samym jej oglądalność. W tym samym momencie za oglądalnością przy poprawnie przygotowanej ofercie idzie z całkowitą czyli stu procentową pewnością sprzedaż. Zainwestuj w promocje swojej strony internetowej i zadbaj o rentowność własnego biznesu. To jedno z działań marketingowych którego zwyczajnie nie można sobie odpuścić i przejść obok obojętnie. Dla każdej osoby przedsiębiorcy, a zwłaszcza przy dopiero startującym przedsiębiorstwie jest to detal nieprawdopodobnie istotny w strategii rozwoju firmy.\nNa naszym portalu poszerzysz własną wiedzę dotyczącą pozycjonowania i zweryfikujesz gromadzone do tego momentu informacje. Pozycjonowanie to oczywiście działania marketingowe jak i bardziej techniczne oparte optymalizacji treści i kodu strony. Tuż po optymalizacji warto skupić się do pozyskiwania linków. Linki które są przez nas zdobywane powinny pochodzić z zróżnicowanych źródeł. Jest to na prawdę bardzo ważne gdyż znacząco zwiększa bezpieczeństwo działań link building. Profil linków strony www musi być bliski do naturalnego. SEO polega na wpływaniu wyników wyszukiwarki. Musi być odpowiednio przygotowane i systematycznie wdrażane.\nSą to naturalnie procesy które nie powinny być wykonywane bez wiedzy. Najpierw do nabrania doświadczenia i nauki SEO powinno się znaleźć własną domenę do testów tak aby nie zaszkodzić domenie docelowej.\nDodatkowe info: strona internetowa.\n← Odpowiednia bateria do twojego prysznica\nJaką kabinę prysznicową wybrać →


Korektor na cienie pod oczami firmy Korres ~ Blog Moniszona\nPosted on 22:58 by Monika Blog Moniszona with 16 comments\nMam problem z tym korektorem, bo jest kapryśny (całkiem jak podkłady mineralne) i raz jestem nim zachwycona a za parę dni go nienawidzę.\nCena: niecałe 80 zł (w promocji).\nMoja opinia: nie spełnił moich oczekiwań, chociaż efekt był niezły, gdy wymalowała mnie nim pani w Sephorze. Niestety korektor jest humorzasty i potrafi porobić ciemniejsze plamy pod oczami, lubi też wchodzić w zmarszczki podoczne. Dla mnie jest trochę za suchy, wolę bardziej nawilżające korektory. Dużo lepiej sprawuje się w chłodniejsze dni. W czasie najgorszych upałów spływał mi z twarzy. Krycie też jest do poprawy - 2 warstwy korektora nie są w stanie zatuszować moich cieni.\nNa plus mogę zaliczyć to, że korektor nie wysuszył mi skóry pod oczami i nie podrażnił jej.\nNa pewno nie kupie ponownie, bo mam wrażenie, że pseudo mineralny korektor z Oriflame, o którym pisałam TU jest lepszy a na pewno 4 razy tańszy :)\njedna warstwa korektora\nNadal nie jest idealnie. Potrzebne jest większe krycie.\nPatrycja 6 czerwca 2012 00:58\n80zł i niezbyt kryje? to nazwałabym go bublem xD dermacol 18 i kryje lepiej niż photoshop :P\ntova1 6 czerwca 2012 11:42\nTak, ale skład ma paskudny i przesusza mi skórę pod oczami.\nA i w zmarszczkach też się brzydko zbiera.\nPatrycja 6 czerwca 2012 12:22\no, mi nie wysusza i się nigdzie nie zbiera, więc ja go baaardzo lubię :)\nMarti 6 czerwca 2012 01:25\nchoć nie potrzebuje dużego krycia, to już włażenie w linie jest dla mnie dyskwalifikujące w przypadku korektorów!\ntova1 6 czerwca 2012 11:40\nOne_LoVe 6 czerwca 2012 10:18\nzbyt drobi na taki kapryśny korektor. :P\ntova1 6 czerwca 2012 11:39\ntak, niezły skład to nie wszystko :)\nOne_LoVe 6 czerwca 2012 10:58\nzajrzyj do mnie. :) wkleiłam Ci kilka adresów sklepów które znalazłam w necie. tam znajdziesz ich kosmetyki. :)\nOne_LoVe 6 czerwca 2012 11:18\nFajnie, że mogłam pomóc. :) Ciekawa jestem co dla siebie upolujesz, koniecznie pochwal się na swoim blogu. :)\nAnonimowy 7 czerwca 2012 13:41\nja używam tego korektora od dawna , uzywała go moja mama teraz uzywam go ja , ta firma jest u nas w rodzinie uwielbiana :D\nbadzo dobrze działa i nie wchodzi w zmarszczki , moze źle go nakładasz ???\ntak na marginesie jak już pisze chciałabym się zapytać czym farbujesz włosy ? mogłabyś kiedyś o tym napisać , bo ja mam bardzo zniszcone i szukam jakiejś dobrej farby :)))\ntova1 7 czerwca 2012 14:37\nNo właśnie jak nakładała mi go pani w Sephorze byłam zachwycona efektem. I nie wiem co robię nie tak. Wypróbowałam różne opcje i nic. I teraz zaczynam myśleć, że sekret tkwi nie w samy korektorze a w mleczku, którym mi pani zmywała skóre pod oczami lub duecie mleczko+korektor.\nA co do farby, to od ponad półtora roku farbuje włosy tylko i wyłącznie henną z Lusha\nAnonimowy 7 czerwca 2012 13:43\ntakie pyt ile razy dziennie smarujesz rece kremem? i jakim ?\ntova1 7 czerwca 2012 14:33\nkilkanaście do kilkudziesięciu razy dziennie :)\nKremy różne od Avonu poprzez YR aż do TBS i L'Oocitane\nelle 9 czerwca 2012 12:56\nTeż próbowano mi go wcisnąć w Sephorze, ale dzielnie się oparłam. Szczerze polecam korektory Map :) - są rewelacyjne!


Benedykt XVI do biskupów Antyli o wyzwaniach negatywnych zjawisk...\npapiez.wiara.pl » Wiadomości » Benedykt XVI do biskupów Antyli o wyzwaniach negatywnych zjawisk kulturowych\nBenedykt XVI do biskupów Antyli o wyzwaniach negatywnych zjawisk kulturowych\nZmartwychwstały Chrystus ukazuje, jak zwyciężać śmierć i lęk. Umacnia w podejmowaniu niełatwych wyzwań. Przypomniał o tym Papież przybyłym z wizytą ad limina biskupom Antyli.\nRegion ten obejmuje kilkanaście niepodległych państw oraz kolonie i terytoria zamorskie na wyspach i na południowoamerykańskich wybrzeżach Atlantyku.\nOjciec Święty nawiązał do takich bolączek, jak negatywne aspekty przemysłu rozrywkowego i turystyki obliczonej na wyzysk czy plaga handlu bronią i narkotykami. Ich wpływ nie tylko podważa życie rodzinne i tradycyjne wartości kulturowe, ale też negatywnie oddziałuje na miejscową politykę. Papież zachęcił biskupów, by byli świadkami nadziei i Chrystusowego światła, zwłaszcza względem rodzin. Ewangelia winna przenikać ich sposób myślenia i postępowania.\nBenedykt XVI wskazał na potrzebę odnowy duszpasterskiej. Żywotne znaczenie ma budzenie powołań i formacja kapłańska. Papież wyraził radość z utworzenia w regionie Antyli francuskojęzycznego seminarium. Podkreślił też rolę szkół katolickich. Należy uczynić wszystko, aby zapewnić im katolicką tożsamość.\ndodane 07.04.2008 11:17


POLGLASS - O NAS\nO NASWitamy w firmie Pol-Glass\nWitamy w firmie Pol-Glass\nFirma Pol-Glass to nie tylko producent szeroko rozumianego wyposażenia aquaparków, ale przede wszystkim nowocześnie zarządzany organizm i zgrany zespół zdolnych i kompetentnych pracowników, którego potencjał produkcyjny pozwala sprostać wszelkim wymaganiom i oczekiwaniom zarówno inwestora jak i użytkownika.W 2003 roku wdrożyliśmy systemy zarządzania jakością ISO 9001 i środowiskiem ISO 14001.W roku 2005 kolejny raz przyznano nam nagrodę Lidera Przedsiębiorczości, doceniając nasze działanie i innowacyjność przy dostosowaniu firmy do standardów Unii Europejskiej. Starania w firmie Pol-Glass docenione zostały również przez Kapitułę Godła Promocyjnego “Teraz Polska”, która w XVII edycji konkursu przyznała firmie nagrodę w kategorii Produkty i Usługi.\nNaszą nadrzędną zasadą jest bezpieczeństwo użytkownika, dlatego wykonując zjeżdżalnie wodne kierujemy się europejska normą EN – 1069/1 i EN 1069/2. Posiadamy własną wyspecjalizowaną grupę inżynierów-projektantów, współpracujemy także z wieloma biurami architektonicznymi, które zajmują się projektowaniem aquaparków, basenów i pływalni. Wykorzystując doświadczenia zdobyte na przestrzeni wielu lat, możemy wykonać kompleksowo całe systemy zjeżdżalni wodnych, odpowiadające oczekiwaniom klienta pod względem architektonicznym oraz ekonomicznym.\nW procesie projektowania, modelowania i konstruowania zjeżdżalni wykorzystujemy najnowsze programy komputerowe. W naszych halach produkcyjnych, pod nadzorem inżynierów chemików wykonujemy z laminatu poliestrowo – szklanego najwyższej jakości elementy ślizgów. Przy wykonywaniu ślizgów korzystamy z surowców i materiałów czołowych, światowych firm m.in. NORPOL, NESTE, CRAY VALLEY, aby zapewnić odpowiednie właściwości. Stosowane w procesie produkcji materiały mają odpowiednie certyfikaty i są najwyższej jakości.\nKonstrukcje podtrzymujące zjeżdżalnie wykonywane są stosownie do potrzeb oraz założeń projektowych ze stali zwykłej i szlachetnej. Odznaczają się wysoką estetyką i jakością. Poszczególne elementy mogą być również wykonane ze stali nierdzewnej. Nasze ekipy montażowe dokonują instalacji zjeżdżalni techniką alpinistyczną przy znikomym użyciu rusztowań. Ogranicza to czas montażu, zmniejsza komplikacje na etapie wykończeniowym prac budowlanych oraz minimalizuje koszty.


Tunezja (2010) – Joanna, Tomasz Kusiak | Travelbit\nJesteś w: Travelbit » Relacje z podróży » Afryka » Tunezja (2010) – Joanna, Tomasz Kusiak\nTunezja (2010) – Joanna, Tomasz Kusiak\nTermin: wrzesień 2010 roku\nUczestnicy: Asia i Tomek, Kacper – 3,5 roku, Nina – niespełna 2 lata\nOdwiedzone miejsca: Tunis, Sousse, El Jem, Monastyr, Kairuan, Tataouine, Matmata\nWaluta: Dinar Tunezyjski (DT), 1 dolar = 1,48 dinara. Należy zatrzymywać kwity z wymiany walut lub dotyczące wypłat z bankomatów, gdyż na ich podstawie na lotnisku (i tylko tam) dokonuje się wymiany w drugą stronę: z dinarów na dolary lub euro.\nSposób dotarcia: wycieczka wykupiona w biurze podróży (córka przelot i pobyt miała za darmo, bo nie skończyła jeszcze 2 lat), a następnie podróżowanie pociągami, autobusami i wynajętym samochodem.\nZ uwagi na to, że po raz pierwszy zabieraliśmy na wyprawę naszą wiecznie zbuntowaną i marudzącą dwójkę dzieciaków, to bardzo dokładnie przygotowałam się do zwiedzania niby takiej banalnej, opanowanej przez turystów Tunezji. Przygotowania polegały na dokładnym przeczytaniu przewodnika Lonely Planet „Tunezja”, wydanie 2009 r., przeczytaniu relacji m.in. na Travelbicie, osobistym wypytywaniu osób, które już tam były oraz szczegółowym opracowaniu trasy podróży.\nI mimo tak skrupulatnego przygotowania rzeczywistość na miejscu mocno zweryfikowała nasze plany. Okazało się, że treści w przewodniku dotyczące ogólnie rzecz mówiąc transportu okazały się mocno nieaktualne, przez co nie udało nam się zwiedzić wszystkich miejsc. Ponadto trafiliśmy na koniec Ramadanu, który wieńczy 3 dniowe święto Aida (o czym wcześniej nie wiedzieliśmy, bo do tej pory nie zwiedzaliśmy krajów muzułmańskich w Ramadanie), podczas którego nie można się przemieszczać.\nZ uwagi na podróżowanie z dwójką małych dzieci zabraliśmy ze sobą wózek (leciał za darmo) wraz z doczepianą do niego platformą, na której stał starszy synek. Stanowiło to doskonałe rozwiązanie, bo trzylatek nie spowalniał marszu i dwoje dzieci mieliśmy ciągle „na oku”! J\nWylot z Wrocławia o godz. 7.30 i przylot w godzinach rannych na lotnisko w Monastyrze. Dzieci nie odczuwały negatywnych skutków startu i lądowania. Byliśmy przygotowani na podawanie im picia w celu wyrównywania ciśnienia w uszach, ale nie chciały. Synek przełykał ślinę, a córeczka do startu i lądowania podeszła obojętnie, nie zrobiło to na niej wrażenia.\nZe względu na to, że wyjazd był wykupiony w biurze podróży, na lotnisku czekała na nas rezydentka oraz autobus. Trochę dziwnie się poczułam, kiedy od chwili postawienia stopy w obcym kraju nie muszę wszystkiego organizować od początku – jak to było podczas podróży zanim pojawiły się dzieci w naszym życiu. Zaraz po tym jak wysiedliśmy z samolotu jakaś pani z obsługi lotniska zobaczywszy naszą Ninusię wzięła ją na ręce, pocałowała i zaniosła do autobusu. Nie protestowaliśmy, tylko się uśmiechnęliśmy, bo wcześniej czytałam, że Tunezyjczycy bardzo często w sposób tak wylewny okazują swoją miłość do dzieci. Poza tym nie musiałam dźwigać 12 kg córki! J\nPrzy odbieraniu bagażu spotkała nas niemiła niespodzianka. Brakowało jednego naszego plecaka zapakowanego w worek transportowy. Natomiast na taśmie pozostał tylko jeden bagaż – właśnie worek transportowy tej samej firmy co nasz, ale niestety nie nasz. Zabraliśmy go ze sobą słusznie rozumując, że jakiś zakręcony obywatel RP pomylił się i wziął nasz. W tym przypadku rezydentka okazała się niezbędna, ponieważ błyskawicznie odnalazła rezydentkę biura podróży, z którego jechał tamten delikwent i mogliśmy dokonać zamiany bagaży. To nas nauczyło, że następnym razem oprócz nalepki z danymi osobowymi na bagażu należy umieścić jeszcze coś mocno charakterystycznego i widocznego z daleka – na przykład kolorowe wstążki.\nResztę dnia oraz dzień następny przeznaczyliśmy na aklimatyzację i plażowanie.\nUdaliśmy się do Sousse. Nasz hotel usytuowany był na końcu miejscowości Port El Kantaoui. Do mariny w naszej miejscowości mieliśmy 2 km, a do mediny w Sousse – 10 km. Wychodząc z hotelu zaczepili nas taksówkarze, ale zrezygnowaliśmy z ich oferty i udaliśmy się na pobliski przystanek komunikacji miejskiej. Zaraz podjechał autobus nr 16, który niesamowicie okrężną drogą zawiózł nas pod samą medinę (tu znajduje się dworzec autobusowy). Opuszczając oazę turystów, jaką jest hotel, z przyjemnością poczuliśmy miejscowy klimat Tubylców. Bilety kupowane w autobusie kosztowały 1,3 DT za 2 osoby. W całej Tunezji przejazdy autobusami, koleją oraz wstępy do muzeum dla dzieci były bezpłatne.\nObejrzeliśmy dziedziniec Wielkiego Meczetu z IX wieku. Ja miałam odkryte ramiona i kolana, ale za darmo przed wejściem dostałam odpowiednie okrycie w postaci 2 chust. Bilety kupowane w kasie na przeciwko głównego wejścia kosztowały 4 DT (od osoby) + 1 DT za fotografowanie. Mieliśmy też kamerę, której używaliśmy, a za którą nie zapłaciliśmy. W każdym muzeum czy meczecie w Tunezji obowiązuje opłata 1 DT za każdy sprzęt fotograficzny. Ale w kilku miejscach zdarzyło nam się, że jej od nas nie pobrali, myśmy się nie upominali, a zdjęcia robiliśmy bez konspiracji.\nWnętrza wszystkich meczetów w Tunezji są zamknięte dla „niewiernych”, ale wiele z nich można obejrzeć z dziedzińca zaglądając przez otwarte drzwi. Nikt też nie robił problemu w przypadku, gdy je fotografowaliśmy.\nObejrzeliśmy również Rabat z VIII wieku. Koszt biletu to 5 DT. Wózek zostawiliśmy u bileterki, ponieważ mieliśmy sporo schodów do pokonania. Musieliśmy również wyjątkowo wzmóc uwagę w stosunku do dzieci, ponieważ w wielu miejscach wystawały lub leżały niepozabezpieczane kable. Ale widok na całe miasto wynagrodził trudy nieustannego odciągania dzieci od niebezpiecznych przepaści oraz elektrycznych zwojów.\nNastępnie powłóczyliśmy się po medinie, która została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Niestety dla wózka wiele miejsc było niedostępnych ze względu na schody. Dlatego w takie miejsca lepiej zabrać ze sobą nosidło dla dziecka. Niektóre zaułki były przepięknie utrzymane, bielone ściany, ładne ozdobne drzwi przeważnie w kolorze niebieskim, ale niektóre (jak to wszędzie na świecie) bardzo zaniedbane. No i oczywiście charakterystyczne dla wielu muzułmańskich souków całego świata – wszechobecne nieestetyczne okablowanie!\nPostanowiliśmy wrócić do hotelu w ten sam sposób, w jaki dostaliśmy się do Sousse- czyli miejscowym autobusem. Wiedzieliśmy, że oprócz autobusu nr 16 możemy jechać autobusem nr 12. Czekaliśmy na któryś z nich ponad 45 minut. W tym czasie tłocząc się pod jedną palemką dającą cień zostaliśmy oczadzeni tonami spalin. To, że moje dzieci zniosły to bez zająknięcia uważam za cud i zrzucam na karb szoku związanego z egzotyką nowego miejsca! Bezefektywny czas oczekiwania i smród rozmiękczył naszą wolę i ulegliśmy taksówkarzowi, który po targowaniu się zawiózł naszą czwórkę + wózek za 9 DT do hotelu.\nTaksówki z naszego hotelu do Sousse (ok. 10 km) kosztowały – 6, 7 DT, ale my podróżowaliśmy z wózkiem. Dlatego płaciliśmy między 8 a 10 DT. Uwaga dla wszystkich rodziców podróżujących z dziećmi „wózkowymi” – w Tunezji oficjalnie taksówkarz dolicza opłatę za bagaż, który jest przewożony w bagażniku.\nNa wszystkie nasze wycieczki udawaliśmy się z Sousse – z dworca kolejowego lub autobusowego. Stąd po doświadczeniach związanych z brakiem rozkładów jazdy autobusów i rozbrajającą dowolnością ich przejazdów nagminnie korzystaliśmy z taksówek.\nPorzuciliśmy również plan wypożyczenia samochodu w Sousse, ponieważ wiązałoby się to znowu z koniecznością dojazdu taksówką do tego miasta, a następnie w ten sam sposób powrotu do hotelu. Dlatego też w biurze podróży należy dokładnie dowiedzieć się gdzie jest hotel i warto zarezerwować w miejscowości, w której jest łatwo dostać się do innych. Samochód postanowiliśmy wypożyczyć w naszym hotelu. Zaraz na początku pani rezydentka uświadomiła nas o niedogodnościach w podróżowaniu związanych ze zbliżającym się świętem Aida. Dlatego też postanowiliśmy zmienić nasze plany i na południe kraju udać się w pierwszym tygodniu, a nie w drugim. Jednakże w recepcji hotelu poinformowano nas, że w obecnym tygodniu samochodu nam nie wypożyczą, bo wkrótce ma nastąpić koniec Ramadanu. A że zostanie to ogłoszone przez Mekkę w bliżej nieokreślonym czasie (kiedy odczytają fazy i kwadry księżyca), to musimy czekać na oficjalną informację. Poprosili byśmy przyszli za 2 dni. Przyszliśmy do recepcji za 2 dni i usłyszeliśmy to samo. I tak nas zwodzili cały tydzień. Jak już ogłoszono koniec Ramadanu, to usłyszeliśmy, że teraz też nie dostaniemy samochodu, bo jest Aida. Udało nam się w końcu go wypożyczyć, ale o tym w dalszej części relacji.\nPojechaliśmy z Sousse pociągiem do Tunisu z zamiarem zwiedzenia Kartaginy i Sidi Bou Said. Niestety negatywnie zostaliśmy zaskoczeni podczas kupowania biletów. Wiedząc już z przewodnika oraz wielu relacji, że należy kupić bilet w dwie strony, bo jest tańszy, tak uczyniliśmy. Cena biletu istotnie była korzystna, ale było bardzo niewiele pociągów powrotnych. W przewodniku była informacja o 10 pociągach. Chyba kryzys dopadł również koleje tunezyjskie, bo pociągi powrotne były tylko trzy: o 13, o 14.35 oraz o 20.40. O 13 dla nas było za wcześnie, o 20 było za późno ze względu na dzieci, to wchodziła w grę jedynie 14.35. I ta godzina powrotu zaważyła niestety fatalnie na naszych dalszych planach podróżniczych i uniemożliwiła nam obejrzenie wielu ciekawych miejsc.\nW tym dniu jechaliśmy expresem o godz. 9.00. Bilet kosztował 19,25 DT za osobę w obie strony w I klasie. Pociąg był bardzo nowoczesny, klimatyzowany, z samolotowymi fotelami. Dwu i półgodzinna podróż w bardzo dobrych warunkach, z przestrzenią dającą możliwość chodzenia oraz atrakcjami w postaci nowych zabawek niestety nie przypasowała córeczce. Po godzinie zaczęła się awanturować i zwracać uwagę wszystkich pasażerów. Tunezyjczycy trochę nas wspomogli i zaczęli ją zabawiać. Natomiast synek – awanturnik od urodzenia – jechał pełen spokoju i radości przeżycia nowej przygody. Taka zamiana ról między naszymi dziećmi: dotychczas spokojna i pogodna córka stała się złośnicą, a zawsze niezadowolony i płaczliwy synek ciekawym wszystkiego i z dzielnością znoszącym trudy podróżnikiem – zaskoczyła nas chyba najbardziej.\nDworzec Kolejowy w Tunisie mieści się przy Placu Barcelona, a na przeciwko głównego wyjścia, po drugiej stronie ulicy znajduje się przystanek tramwaju, którym dojeżdża się do kolejki TGM, by jechać dalej w kierunku Kartaginy i Sidi Bou Said. Przed wejściem kupiliśmy bilety, które kosztowały miej niż 1 DT i obowiązywały nie tylko na tramwaj, ale także na TGM. Po tej samej stronie co dworzec wsiedliśmy w tramwaj nr 6 i na ostatnim przystanku przesiedliśmy się w TGM omijając budę z biletami, bo już je mieliśmy. W TGM znajduje się tablica z opisanymi przystankami, więc nie mieliśmy problemów z wysiadaniem na odpowiednim przystanku. Wysiedliśmy na przystanku „Hannibal” i udaliśmy się ulicą biegnącą ku morzu w stronę kartagińskich Term Antoniusza. Wstęp to 9 DT. Zaraz na samym początku zwiedzania natknęliśmy się na wycieczkę Rodaków oprowadzaną przez Tunezyjczyka mówiącego przepiękną polszczyzną. Podłączyliśmy się do nich. Niestety czas odjazdu pociągu do Sousse zbliżał się tak nieubłaganie, że musieliśmy porzucić ciekawe opowieści i ruszyć biegusiem pomiędzy rozsypane kamienie. Pierwotnie mieliśmy w planach zobaczyć w Kartaginie jeszcze Wzgórze Byrsa oraz Sanctuary of Tophet, ale niestety czas przejazdu TGM (około 25 minut) do przystanku tramwaju, następnie czas przejazdu tramwajem w godzinach szczytu pozbawił nas tej możliwości.\nTutaj uwaga: podczas wsiadania do tramwaju na Placu Barcelona próbowano okraść Tomka. Miał on obie ręce zajęte przez plecak oraz złożony wózek. Ja stałam z tyłu trzymając córkę na ręku, a syna za rękę. Ale całe zajście widziałam dobrze i skutecznie zainterweniowałam krzykiem, widząc jak facet sięga mężowi do kieszeni w spodniach. Już wcześniej złodziejaszek zwrócił moją uwagę, bo przyglądał nam się uważniej niż wszyscy i nagle ni stąd ni zowąd zaczął się na nas pchać. Do takiego zdarzenia może dojść w każdym kraju. Dlatego zawsze należy być czujnym. To zdarzenie nauczyło nas by zawsze dążyć do tego, by przynajmniej jedną rękę mieć wolną i stwarzać wrażenie pewnych siebie, zorganizowanych i opanowanych. A przy dwójce małych rozrabiaków to był nie lada wyczyn!\nDo Sousse wracaliśmy zwykłym pociągiem jadąc I klasą. I klasa jest tania i warto nią podróżować, bo wagony są klimatyzowane, a siedzenia miękkie. Jest też klasa wyższa od pierwszej – to „C” czyli „komfort”, która od I klasy różni się tylko tym, że siedzenia są numerowane. Bilety na tą klasę są również tanie, ale przy ich kupowaniu należy zwrócić uwagę czy zarezerwowano konkretne miejsca do siedzenia. W pociągu poznaliśmy dwoje przemiłych Polaków, którzy zakupili bilety na klasę „C”, ale w pociągu konduktor oznajmił im, że z uwagi na to, że nie mają rezerwacji na konkretne miejsca, to muszą kontynuować podróż w klasie II. Widząc jak sprawa wygląda podzieliliśmy się z nimi naszymi miejscami biorąc dzieciaki na kolana.\nZmęczeni podróżowaniem do stolicy kraju postanowiliśmy zrobić sobie przerwę w zwiedzaniu Tunisu i pojechać pociągiem do El Jem ze znanego nam już dworca w Sousse. Kupiliśmy bilety w dwie strony. Koszt to 10,40 DT od osoby za I klasę. Wyjazd o 8.07, przyjazd 9.00. Rzymski Amfiteatr z III wieku widać już z okien pociągu. Warto pojechać i go zwiedzić. Budowla jest ogromna i w doskonałym stanie zachowana. Bilet kosztował 8 DT. Wózek zostawiliśmy na przechowanie Panu Klozetowemu i ruszyliśmy przez kolejne kondygnacje. (Taka drobna uwaga: kobiety z wc korzystały za darmo.). Dzieci miały świetną zabawę podczas biegania po rozlicznych schodach, ja nieco mniej, ciągle pilnując, by nie spadły.\nPostanowiliśmy po raz kolejny zmierzyć się z Tunisem. Tym razem wyjazd zwykłym pociągiem o godz. 7.23, który na miejsce przyjechał o 9.15. Koszt wyniósł 18,100 DT od osoby w dwie strony za I klasę. Tym razem wzięłam mniej zabawek dla córki, by ograniczyć jej ilość wyrzucanych rzeczy, licząc na pomoc miejscowych w zabawianiu marudy. I nie przeliczyłam się.\nZnaną już trasą udaliśmy się do Sidi Bou Said. Chyba pół świata wpadło na ten sam pomysł co my, bo przepiękne biało – niebieskie miasteczko było niesamowicie zatłoczone. Na szczęście pozostaliśmy tam dłużej niż przeciętny turysta i mogliśmy nacieszyć się jego urokiem bez konieczności przepychania się łokciami. Wypiliśmy słynną herbatę z orzeszkami pinii w jeszcze bardziej słynnej Cafe de Nattes próbując udawać, że nie przeszkadza nam dym z szisz i niebotyczne tłumy. O dziwo, dzieciom dym nie przeszkadzał, a o herbatę prosiły dwa razy. Herbatka droga – 5 DT.\nDalej poszliśmy do Cafe de Chabanne napawać się przepięknymi widokami lazurowej zatoki i spocząć w spokoju na siedzeniach – ławach jak łóżkach. Atmosferę tego przeuroczego miejsca błyskawicznie popsuli nam kelnerzy. Zamówiliśmy kawę – 5 DT (cena jak z Hiltona!), sok z wyciskanych owoców – 6 DT. Do tego podali nam 4 mikrociasteczka. Gdy przyszło do płacenia rachunek był zawyżony o 10 DT. Dowiedzieliśmy się, że tyle kosztują te 4 okruchy ciastek. Nie chcieliśmy płacić za coś, czego nie zamawialiśmy. W naszej obronie stanął Tunezyjczyk, który przyszedł do knajpki wraz z koleżanką Angielką. Miejscowi oczywiście zdenerwowali się na niego. Ale on, jak sam powiedział później, pragnąc uratować pozytywny wizerunek Tunezyjczyków, poinformował nas byśmy zapłacili tylko za kawę i sok oraz wyszli razem z nim. Tak zrobiliśmy. I tym niestety niemiłym akcentem zakończyła się nasza siesta w Cafe de Chabanne. Ale nasz „wybawiciel” okazał się przemiłym człowiekiem i za wszelką cenę starał się zmyć wrażenie o Tunezyjczykach jako naciągaczach.\nNiestety znowu musieliśmy odpuścić sobie zwiedzenie mediny i Muzeum Bardo, bo nieubłaganie zbliżała się przeklęta 14.35 – godzina pociągu powrotnego do Sousse. Podróż upłynęła dobrze, bo córka prawie całą przespała w wózku. Tylko wysiadanie w Sousse stało się koszmarem. Cały tłum z peronu naparł na męża z wózkiem i na mnie z trzylatkiem na ręku. Nie mogliśmy wysiąść z pociągu, bo oni chcieli wsiąść. Wpychali na nas bagaże nie patrząc, że są z nami małe dzieci. W obliczu dopadnięcia miejsca w klimatyzowanym pomieszczeniu ich cała miłość do dzieci wyparowała. A potem dwóch taksówkarzy pobiło się między sobą, który ma nas zawieść do hotelu! Sprawdziło się stare porzekadło: „gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta”. Co za dzień!\nTunis pozostał tylko wspomnieniem. Zaplanowaliśmy odwiedzić Monastyr w godzinach lepszego światła do fotografowania czyli po południu. Chcąc udać się taksówką na dworzec do Sousse tak dobrze wytargowaliśmy cenę, że za 20 DT dojechaliśmy do samego Monastyru. Taksówkarz poczekał na nas 2,5 godziny oraz za drugie 20 DT zabrał nas z powrotem (wózek oczywiście podróżował z nami). W Monastyrze obejrzeliśmy Mauzoleum Habiba Bourguiby, rewelacyjny, pełen zakamarków Ribat z VIII wieku, w którym kręcono Monthy Pytona oraz medinę.\nTu mieliśmy dwa zdarzenia o których warto napisać „ku przestrodze”. Pierwsze: zmierzając w kierunku Mauzoleum zahaczył nas jakiś Tunezyjczyk i powiedział, że jest kucharzem z naszego hotelu. Powiedział, że pokaże nam wystawę – wioskę berberyjską. Oznajmił, że wszystko gratis. Nieco nieufni udaliśmy się z nim. Zaprowadził nas na pobliskie podwórko, na którym rzeczywiście były eksponaty wioski berberyjskiej. Mnie i synka posadzono na wielbłąda i przejechaliśmy się może minutę. Potem przechodząc przez sklep z dywanami pożegnaliśmy się i ruszyliśmy z powrotem w kierunku Mauzoleum. „Kucharz” ruszył za nami i po kilku sekundach zwrócił się do męża: „Mr, camel 5 DT”. Mąż kategorycznie odmówił lakonicznym „No!”. I tym sposobem gość, który chciał nas naciągnąć, pozostał z niczym. Zmylił nas tym „kucharzem”, wzbudzając większe zaufanie. Do tej pory nigdy nie podróżowaliśmy zaobrączkowani w bransoletki hotelowe. On sobie przeczytał skąd jesteśmy i miał już gotowy bajer. Opowiadając zdarzenie Rodakom z hotelu, którzy tylko podróżują przez biura podróży, usłyszeliśmy zdziwione komentarze, że nie znaliśmy tej „starej” metody!\nDrugie: zwiedzanie Mauzoleum jest gratis, o czym jest napisane we wszystkich przewodnikach. Będąc w środku zobaczyliśmy jak miejscowy oprowadzacz wyciąga rękę do wszystkich turystów. Będąc dopiero po próbie naciągactwa, to już nas tak zbulwersowało, że wszystkim napotkanym turystom mówiliśmy, że zwiedzanie jest gratis. Pan oprowadzacz był bardzo niezadowolony, ale mimo tego wykonał swój obowiązek i zapalił nam kryształowy żyrandol wiszący nad sarkofagiem Bourguiby. A Mauzoleum wykończone białym marmurem wyjątkowo elegancko wyglądało w świetle lamp.\nÓsmy – dziesiąty dzień\nUtknęliśmy na przymusowej przerwie w podróżowaniu z powodu święta Aida. Wybraliśmy się plażą do mariny Portu El Kantaoui. Przepych miasteczka nas zaskoczył. Wszystko piękne, nowoczesne, czyste. Jachty z całego świata. Wszędzie mnóstwo Tunezyjczyków ubranych odświętnie. Wszyscy radośni, weseli, uśmiechnięci. W miejscu o charakterze zakopiańskich Krupówek lub sopockiego Molo kupiliśmy sobie lody – 2 DT i soki wyciskane z owoców – 3,300 – 4,600 DT. Ceny przyzwoite jak na taki kurort, nikt nie próbował na oszukać.\nWreszcie pojawiła się możliwość wyrwania z hotelu i podążyliśmy do Kairuanu – czyli tunezyjskiej Częstochowy. Taksówkarz na dworzec autobusowy w Sousse zawiózł nas za 9 DT. Z uwagi na to, że podróżowaliśmy z wózkiem, nikt z wrzeszczących naganiaczy do busików do Kairuanu nawet na nas nie spojrzał. Aby dostać się do autobusu musieliśmy kupić „peronówkę” – 100 milimów. Bilet do Kairuanu kupowało się w autobusie i kosztował 3 DT. Niestety nie było żadnego luksusowego autobusu firmy SNTRI – polecanego przez Lonely Planet. Jechaliśmy zwykłym autokarem, z miękkimi siedzeniami bez klimy. Ale pootwierane okna dawały miły chłodek. Znowu pojawiła się myśl na temat światowego kryzysu. W samym Kairuanie sprzed dworca wzięliśmy taksówkę do Wielkiego Meczetu. Odległość nie jest bardzo duża, ale z wózkiem i dwójką dzieci chcieliśmy sobie ułatwić wyprawę. Taxi – 3 DT. Uwaga pod Meczetem na naciągaczy. Jeden gość próbował nam wmówić, że Meczet jest teraz zamknięty i lepiej byśmy udali się z nim do Meczetu Trzech Drzwi. Oczywiście Wielki Meczet był otwarty – wstęp 8 DT. Chodzenie w cieniu arkad, w których wzory na kapitelach kolumn podobno się nie powtarzają było bardzo przyjemne. Następnie sami udaliśmy się do Meczetu Trzech Drzwi wędrując zacienioną mediną. Szybkie foto budowli z trzema drzwiami wejściowymi i poszliśmy do Bir Barouta. To miejsce zwiedzaliśmy z mężem oddzielnie. Żadne z nas nie miało siły pokonywać schodów z wózkiem i małą awanturnicą, dlatego też na zmianę pilnowaliśmy wrzaskuna na dole. Warto odwiedzić to miejsce dla jego niezwykłości i niepowtarzaności – wielbłąd mieszczący się na pierwszym piętrze budynku wydobywa wodę ze studni. Jak nam jedna Tunezyjka tłumaczyła – woda ta jest bardzo słodka i stanowi źródło wszelkiej wody na świecie. Ale ten obrazek biednego wielbłąda uwięzionego na skrawku przestrzeni był też dla mnie trochę takim odzwierciedleniem braku dobrego traktowania zwierząt, jakie niestety zaobserwowałam w Tunezji: chude konie, wielbłądy, wychudzone koty – przecież ukochane zwierzęta Mahometa!\nPowrót z Kairuanu okazał się iście wyzwaniem dla rodziców z dwójką maluchów, wózkiem i podręcznymi tobołkami. Znowu autobusu SNTRI nigdzie nie było widać. Tłumy ludzi oczekiwały w skrawkach cienia na dworze. Jak podjeżdżał autobus typu miejski „ikarus” to cały tłum pędził ile sił w nogach, dopadał drzwi i nie patrząc czy kogoś tratuje, ładował się do środka. Afryka! Przyglądając się temu z przerażeniem opuściliśmy 3 autobusy do Sousse licząc na to, że możliwym stanie się bardziej cywilizowane dostanie się do środka. Niestety bieżące obserwacje nie dawały żadnych złudzeń. Bież kobieto trzylatka na ręce, torbę z wózka do drugiej i pędź ile masz sił w światło drzwi! Licz tylko na to, że twój mąż i ojciec dzieci twych trzymający na ręku niespełna dwuletnią córę, w drugim ręku złożoną kolumbrynę wózka wraz z platformą oraz plecak na plecach, da radę dołączyć do ciebie. I tak to się odbyło. Daliśmy radę. Dzieci nawet nie zapłakały, nie było widać przerażenia w ich oczach. Godzinę przejechałam siedząc na ziemi tego zapoconego i zakurzonego „ikarusa” wraz z innymi kobietami „obłożonymi” dziećmi. Synkiem zaopiekował się obok siedzący pan użyczając mu trochę swego siedziska, a córcia siedziała na ręku u kochanego tatusia, który dzielnie dzierżył w drugiej ręce złożony wózek i był w innej części autobusu niż ja. W tej gmatwaninie siedzących i stojących ciał skutecznie przebijał się pan „biletowy”, który od każdego wymusił opłatę za przejazd autobusem – za mordercze warunki niewielki upust – cena 2,95 DT.\nDlatego też lepiej skorzystać z usług właścicieli busików – louage.\nWreszcie wypożyczyliśmy samochód. Renault Symbol (odpowiednik Renault Talia) z klimatyzacją kosztował 180 DT na dwa dni. Miał być z fotelikiem dziecięcym i na zapewnieniach się skończyło. Ruszyliśmy do Tataouine czyli 400 km na południe Tunezji. Tak jak wszyscy opisywali, a my potwierdzamy, drogi były w stanie bardzo dobrym, dobrze oznakowane. Późnym popołudniem dotarliśmy do celu podróży i zatrzymaliśmy się w hotelu Hamza. Za „apartament” (2 pokoje dwuosobowe, przedpokój i własna łazienka) ze śniadaniem zapłaciliśmy 42 DT. Dzieci zachwycone były przestrzenią. Tylko brak klimy trochę nam dorosłym w nocy dokuczał. Dzieciaki podróż zniosły nad wyraz dobrze. Przyzwyczajenie do podróżowania samochodem pozytywnie wpłynęło na Ninę. Dlatego jeszcze tego samego dnia wybraliśmy się zwiedzić Ksar Outlet Soltane. Ten warowny ponad 400 letni spichlerz zrobił na nas ogromne wrażenie. Warto było pokonać te 400 km. Wieczorem zjedliśmy kolację w restauracji pobliskiego hotelu La Gazelle –kosztowała 35 DT dla 4 osób.\nRano dokonaliśmy zakupów w sklepie pod hotelem. Zauważyliśmy, że na południu kraju ludzie byli milsi, nie byli napastliwi, zachłanni pieniędzy. Pan w owym sklepie bardzo skrupulatnie podawał nam ceny wszystkich produktów, nawet nie przyszło mu do głowy, żeby nas oszukać. Ponadto wiele produktów było tańszych niż na północy. Zwiedziliśmy jeszcze Ksar Megabla i ruszyliśmy do Chenini. Jadąc przez przepiękne góry napotkaliśmy Berbera, który chciał byśmy go podwieźli właśnie do Chenini. Zaskoczyło nas to, że za uczynioną przysługę chciał nam zapłacić. Oczywiście nie wzięliśmy od niego pieniędzy, ale za to poprosiliśmy by dał się sfotografować. Po sesji zdjęciowej ów człowiek usiadł w cieniu wraz z kilkoma kolegami i wyglądało na to, że spędzi tak resztę dnia. Widok mężczyzn wylegujących się przez cały dzień na progach domów lub w knajpkach we wszystkich krajach muzułmańskich, jakie zwiedziłam, cały czas budzi we mnie zdziwienie.\nChenini – uroczą wioskę berberyjską, której kamienne domki jakby przyklejone do zboczy gór – opuściliśmy dość szybko, bo tutaj wyraźnie wyczuwało się, że ludzie żyją głównie z turystyki. Ale okoliczne widoki warte są zobaczenia. To tu spotkaliśmy Berbera sadzącego drzewko na kompletnym pustkowiu. Wielbłądy i osiołki samotnie stojące obok jakiś chatyn skleconych z patyków ujmowały za serce. Co pewien czas wśród pustynnych brązowych skał i kamieni wyłaniały się aż kipiące żywą zielenią oazy. Udaliśmy się przez Toujane do Matmaty cały czas podziwiając pustynne góry.\nTo przepiękne Chenini wydawało mi się już komercyjne, ale Matmata zaskoczyła nas swym nastawieniem na turystów. Każda prośba o wskazanie miejsca, które chcieliśmy zobaczyć, kończyła się wyciąganiem ręki po dinary. Samodzielne próby zwiedzenia spełzły na niczym. Miasteczko bowiem było osobliwe, gdyż wyglądało jak jakieś nieuprzątnięte miejsce budowy. Na pagórkowatym, pofałdowanym terenie co jakiś czas coś wystawało – jakaś budowla lub wentylacja podziemnych domów. Szkoda było tych setek kilometrów przejechanych i chcąc nie chcąc wzięliśmy przewodnika, stargowawszy cenę do 10 DT. Pokazał nam Hotel Sidi Driss – siedzibę Luka Skywokera, zaprowadził do muzeum eksponującego wygląd domów Troglodytów – wstęp 3 DT oraz do niby nadal funkcjonującego podziemnego domu – opłata dowolna. Zwiedzając go odnieśliśmy wrażenie, że właściciele wcale tu nie mieszkają, tylko wnętrze udostępniają turystom.\nZ Matmaty ruszyliśmy w drogę powrotną do Sousse kierując się mapą oraz miejscowymi drogowskazami. Podczas dwóch dni podróżowania samochodem przejechaliśmy 1000 km. 3 razy zatrzymywała nas Policja. Z uwagi na to, że jechaliśmy przepisowo, bo już z daleka byliśmy ostrzegani światłami o patrolach, to uważamy, że zatrzymania miały na celu podreperowanie domowych budżetów przedstawicieli prawa. Mieliśmy na nich jeden sposób, który sprawdził się doskonale za każdym razem. Udawaliśmy, że nie znamy żadnego obcego języka. Na „boujour” odpowiadaliśmy „dzień dobry” i wszystkie słowa wypowiadaliśmy wyłącznie po polsku.\nPlażowanie, pakowanie, drwinkowanie w towarzystwie przemiłych Rodaków i Wrocławian.\nPobudka poczyniona przez boya hotelowego o godz. 00.00 i wyjazd autokarem na lotnisko w Monastyrze. Na lotnisku tłok niesamowity i gorąc doprowadził naszą zmęczona córeczkę do szału. Urzędnik dokonujący kontroli paszportów nie mógł znieść jej płaczu i poprosił nas poza kolejnością. Tyle było pożytku z małej marudy. Wylot o godz. 3.00 oraz przylot na lotnisko we Wrocławiu o 7.30.\nPodróż uważamy za udaną i na pewno wrócimy jeszcze do Tunezji. Wszystkie odwiedzone przez nas miejsca warte były zobaczenia. Maluchy zwiedzały wszystko z wielkim zapałem. Córka codziennie rano biegła pod drzwi pokoju i mówiła „wychodzimy”. A jej złości nie odzwierciedlały braku akceptacji wobec podróżowania, były natomiast zwykłym etapem rozwojowym związanym z tzw. „buntem dwulatka”. Po powrocie do domu napady wrzasku nie ustąpiły i Nina ciągle alergicznie reaguje na słowa „nie wolno”, a jak my chcemy iść w lewo, to ona w prawo. Kacper codziennie pyta, kiedy znowu wyruszymy na wyprawę.\nZasada, która powinna przyświecać podróżowaniu po Tunezji, jest taka: i bardziej na południe kraju, tym ciekawiej.\nPogoda nas zaskoczyła. Kilkukrotnie padał deszcz, była nawet burza. Podczas opadów robiło się chłodno. Wieczory z dnia na dzień stawały się coraz zimniejsze, należało ubrać coś na ramiona z długim rękawem.\nTunezyjczycy bardzo serdecznie odnosili się do dzieci, a co za tym idzie i do rodzin podróżujących z dziećmi.\nTunezyjczycy są bardzo słowni. Gdy się z nimi umówisz na daną cenę, to tyle zapłacisz. Umowa rzecz święta.\nbenzyna: 1,15 – 1,32 DT\nwoda mineralna 1,5 litra – 1,5 DT\ncoca – cola 2 litry – 2 DT\nsok w kartonie 1 litr – 1 – 1,5 DT\npizza – 8,5 DT\nkawa expresso (poza kurortami) – 1,5 DT\nsoki wyciskane z owoców – 3,3 – 6 DT\nbagietka – 250 milimów\n4 małe soczki + 6 danonków – 3,75 DT\n10 kartek pocztowych – 1 DT


Pij zielone – na zdrowie i urodę! - Modnie i Zdrowo\n23 marca 2020 | Opracowanie Aneta Gieroń\nKoktajle owocowo – warzywne to prawdziwa bomba witaminowa o każdej porze roku. Bazą dla zielonych koktajli są świeże warzywa oraz czysta woda, ewentualnie mleko (najlepiej roślinne). Do warzyw można dodać owoce, które wzbogacą koktajl w witaminy i uczynią go aksamitnym w smaku, a także przyprawy i zioła, które podkręcą smak.\nWarzywa, które mogą posłużyć jako zielona baza, to: szpinak, jarmuż, roszponka albo natka pietruszki. Idealnymi owocami na koktajle są: banany, gruszki, pomarańcze, ananasy, jabłka i kiwi.\nNiekwestionowane zalety picia zielonych koktajli to przede wszystkim szybkie przygotowanie. Zmiksowanie warzyw zajmuje dosłownie chwilę i jest mniej czasochłonne niż wyciskanie soków, czy krojenie warzyw do sałatki. W dodatku są pożywne i lekkostrawne. Zmiksowanie sprawia, że układ pokarmowy nie musi wkładać pracy we wstępne rozdrabnianie warzyw. Koktajl jest też odpowiedni dla osób uprawiających sport, których organizm po wysiłku potrzebuje szybkiego dostarczenia energii, składników mineralnych i przeciwutleniaczy bez tracenia czasu na wstępne trawienie.\nZielone napoje to też bogate źródło białka, witamin i składników mineralnych. Osoby odchudzające się, chore na cukrzycę lub insulinooporność powinny pić koktajle głównie warzywne z minimalną ilością owoców. Warzywa liściaste, będące bazą zielonych koktajli, są doskonałym źródłem kwasu foliowego i dobrze przyswajalnego żelaza, dzięki obecności witaminy C z owoców.\nPicie zielonych koktajli usprawnia pracę jelit, poprawia naturalną florę bakteryjną, dzięki czemu podnosi odporność na infekcje. Błonnik daje przewagę koktajlom nad sokami owocowymi, które są go pozbawione i są źródłem głównie cukru. Zawierają też chlorofil, czyli „roślinną krew”, który roślinom niezbędny jest do fotosyntezy, a u człowieka neutralizuje wolne rodniki, wzmacnia układ odpornościowy, wspomaga leczenie anemii oraz działa detoksykacyjnie na wątrobę.


Projekt domu jednorodzinnego WM22A Zygmuntówka (DI69) | wybieramprojekt.pl\nProjekt domu jednorodzinnego WM22A Zygmuntówka (DI69)\nPowierzchnia użytkowa152,19 m2\nWysokość budynku7,79 m\nPowierzchnia zabudowy129,43 m2\nMin. wymiary działki22,23×21,63 m\nWM22A Zygmuntówka jest projektem domu jednorodzinnego, bez podpiwniczenia, parterowym z poddaszem, w stylu tradycyjnym, w technologii murowanej, z dachem dwuspadowym, z dodatkowym pokojem na parterze, z dużą kotłownią, z garażem dwustanowiskowym, z ustawnym salonem\nSkorzystaj z pomocy naszych doradców Spersonalizowany e-katalog projektów podobnych do projektu WM22A Zygmuntówka\nOszacowanie kosztów budowy dla projektu WM22A Zygmuntówka\nRysunki techniczne projektu WM22A Zygmuntówka\n7. Kuchnia + jadalnia\n8. Pok. dzienny\nProszę o przesłanie zestawienia zmian najczęściej wprowadzanych do projektu WM22A Zygmuntówka oraz jego gotowych wariantów.\n1. Korytarz 4,77 m2\nWM22a - Zygmuntówka bis jest powiększoną wersją domu „WM22”, do którego dobudowano garaż na dwa samochody, dzięki czemu na parterze uzyskano również pomieszczenie gospodarcze i garderobę. Przestrzeń parteru jest otwarta, choć istnieje możliwość jej podziału na mniejsze pomieszczenia i dowolnej aranżacji wnętrza. Kominek i schody prowadzące na poddasze, znajdujące się w centrum domu, optycznie i funkcjonalnie wyodrębniają kuchnię z jadalnią od strefy wypoczynkowej. Kominek i komin zasłaniają część parteru przed wzrokiem niespo-dziewanego gościa i przysłaniają drzwi do łazienki. Oranżeria, zaprojektowana na osi wejścia w sposób naturalny otwiera dom na ogród i nawet w zimie daje szansę obcowania z przyrodą. Na piętrze przewidziano trzy sypialnie (jedną dużą z garderobą i dwie mniejsze) oraz łazienkę.\nOranżeria może być wybudowana od razu, bądź po kilku latach. Uniwersalny wygląd domu, wzorowany na rdzennym Polskim budownictwie sprawia, że dom będzie się dobrze prezentował w dowolnym krajobrazie - miejskim, podmiejskim czy w przestrzeni otwartej.\nProjekt w wersji podstawowej ma elewację wykończoną tynkiem mineralnym, cokół oblicowany płytkami klinkierowymi oraz fragmenty ścian obłożone deskami. Dach pokryty jest dachówką ceramiczną, a okapy podbite deskami. Ściany są murowane z bloczków ceramicznych i betonowych i ocieplone płytami styropianu lub wełny mineralnej. Nad parterem zaprojektowano strop żelbetowy gęsto żebrowy wykonany z gotowych elementów belek i pustaków stropowych. Konstrukcja dachu jest krokwiowo-jętkowa z belkami, słupami i płatwiami z drewna sosnowego. Do budowy domu przewiduje się zastosowanie powszechnie dostępnych materiałów budowlanych.\nProszę o oszacowanie kosztów budowy domu na podstawie projektu WM22A Zygmuntówka\nProszę o przesłanie rysunków technicznych do projektu WM22A Zygmuntówka


Biblioteczka Moni: "Kuracja dla serca" Agnieszka Szacka\n"KURACJA DLA SERCA"\nPo zdiagnozowaniu u Ewy nadciśnienia, kobieta jedzie do sanatorium w Nałęczowie, gdzie czeka ją wiele przygód, nowych wrażeń oraz nowych doznań. Kobieta jest nastawiona na wszystko co ma związek z podreperowaniem jej zdrowia, a reszta ją z pewnością zaskoczy. Z mężczyznami skończyła już dawno, więc nie słucha swej nowej koleżanki, która wydaje się, że przyjechała do sanatorium szukać przygód. Jednak nikt się nie podziewał, że w tym miejscu pojawi się Paweł, kardiolog po zawale serca, który działa bardzo przyciągająco na kobiety. Ewa broni się przed nim, uważa go za aroganckiego i niezbyt przyjemnego człowieka, lecz pewna sytuacja sprawia, że poznają się bliżej. Z czasem przychodzi zauroczenie, pożądanie i inne szaleństwa. Co z tego wyniknie?\nPo przeczytaniu powieści pierwsze co mi przyszło na myśl, to pytanie dla jakiej grupy wiekowej jest ta książka? I ciężko jest mi na to pytanie odpowiedzieć. Uważam, że może nie być zbyt interesująca dla młodych ludzi. Dlaczego? Myślę, że jest ona dla dojrzałych osób, które mają za sobą wiele życiowych doświadczeń i zrozumieją pewne zachowania i sytuacje. Myślę, że jest ona najlepsza dla osób, które są po czterdziestce. Mogę się oczywiście mylić, być może młodszym czytelnikom również się spodoba, lecz ja piszę tak jak ja czuję. Zatem proszę wybaczyć, jeśli zupełnie się ze mną nie zgadzacie. Ja mam ponad trzydzieści lat i czytając czułam się na książkę za młoda. Powodem tego jest fakt, że podczas pochłaniania lektury dopadała mnie melancholia. Dopadały mnie myśli, że nie chcę być samotna, nie chcę takiego odpoczywania w sanatorium i takiego pragnienia bliskości drugiej osoby. Nie chcę jeszcze o tym myśleć, stąd moje stwierdzenie z wiekiem jaki jest odpowiedni, aby sięgnąć po tę lekturę. I teraz to co najważniejsze. Myślę, że osoba która jest w podobnym wieku co bohaterowie powieści, zupełnie inaczej odbierze tę książkę i inaczej ją będzie interpretować. Mnie przytłaczała wizja poszukiwania bliskości drugiego człowieka i ogólna samotność i to na tym najbardziej się skupiały moje myśli. Inni natomiast zauważą wiele dobrego w lekturze, chociażby to że daje ona nadzieję, że w tak dojrzałym wieku można jeszcze wiele szczęścia zaznać, że nigdy nie jest za późno na zbudowanie czegoś nowego, aby patrzeć w przód optymistycznie i cieszyć się życiem, łapać go pełnymi garściami. I ja to wszystko rozumiem, ale dopiero wtedy gdy patrzę oczami bardzo dojrzałej osoby.\nPomimo tego iż książka wprawiała mnie momentami w melancholijny nastrój, to oceniam ją pozytywnie. Dzięki osobowościom bohaterów książka nabrała również humorystycznego nastroju. Dzięki zabawnym sytuacjom, które były częste można było zapomnieć, że bohaterami powieści są schorowani ludzie. Czasami można było odnieść wrażenie, że to nastolatkowie, którzy pogubili wszystkie rozumy i mają gdzieś zasady, u których liczy się tylko chwilowe szczęście. Zatem można stwierdzić, że w sanatorium można przeżyć drugą młodość. Bohaterowie to zabawni, sympatyczni i zarazem z małymi wadami ludzie, ale tacy którzy dali się polubić i zyskali moją sympatię. Za całą ekipę, która trafiła do sanatorium trzymałam cały czas mocno kciuki. Chciałam aby każdemu udało się odnaleźć szczęście. Choć przyznam szczerze, że dla niektórych takiego finiszu bym nie wymyśliła, a był taki, że naprawdę zostałam zaskoczona.\nEtykiety: Autor: Agnieszka Szacka, Recenzje, Wydawnictwo: W.A.B.\nCzytanka na Dobranoc 15 maja 2019 21:33\nRaczej się nie skuszę, ale recenzję czytało mi się wybornie.\nBiblioteczka Moni 23 maja 2019 12:52\nAgnieszka Kaniuk 15 maja 2019 22:14\nBiblioteczka Moni 23 maja 2019 12:51\nMasz dużo czasu na zastanowienie się :)\nAnas Khan 19 maja 2019 10:44\nBiblioteczka Moni 23 maja 2019 12:49


Idź do strony : Agencja ochrony osób i mienia DP Security\nStrona internetowa Warszawskiej agencji ochrony osób i mienia.Nasze usługi. Ochrona osób i mienia stała lub doraźna, Instalacja, modernizacja oraz naprawa zabezpieczeń technicznych. Systemy sygnalizacji włamania i napadu, systemy monitoringu wizyjnego, systemy kontroli dostępu, systemy detekcji gazów, domofony oraz wideofony, mechanizmy sterowania bram, szlabanów, Audyt obecnego stanu bezpieczeństwa obiektu. Zarówno pod względem kontroli obecnej ochrony fizycznej, dobranych procedur, działania systemów bezpieczeństwa, prowadzonej dokumentacji. Profesjonalne usługi recepcyjne, Usługi sprzątania. Nowy Wymiar Bezpieczeństwa\nTelefon: 575 308 833\nStrona www: http://dp-security.pl\nSłowa kluczowe: agencja ochrony warszawa, security warszawa, ochrona warszawa, firmy ochroniarskie warszawa, firma ochroniarska warszawa, ochrona mienia warszawa, warszawa ochrona, firmy ochrony osób i mienia, firmy ochroniarskie w warszawie, dp security, agencje ochrony w warszawie, ochrona imprez warszawa, cctv\nPodkategoria strony: Alarmy i zabezpieczenia\nWpis utworzono: 2017-04-04 18:13:55


Poszewka 45x60 cm, poszewki na poduszki 45x60 cm - - babymetka.pl\nAtrakcyjne wizualnie poszewki 45x60\nW naszych pracowniach powstają wyjątkowe poszewki na poduszki 45x60. Realizujemy je z muślinu, bawełny oraz minky. Są to materiały certyfikowane, spełniające standardy Oeko-Tex 100. Nie powodują reakcji alergicznych ani podrażnień skórnych. Co więcej, są bardzo przyjemne w dotyku. Ich atutem jest atrakcyjny wygląd, o którym możesz decydować. Postawić możesz na poszewki 45x60 we wzory lub jednokolorowe. Nasza oferta spełni oczekiwania nawet najbardziej wymagających rodziców i ich dzieci.\nBogata oferta kolorowych poszewek 45x60\nWybierając poszewki na poduszki z naszej oferty możesz mieć pewność, że są to produkty odznaczające się wysoką jakością i atrakcyjnym wyglądem. Są w pełni bezpieczne dla dzieci, ponieważ nie posiadają guzików, a jedynie głębokie zakładki zapinane na napy. Udało nam się przygotować poszewki, z których jesteśmy wyjątkowo dumni. Szukaliśmy wzorów i kolorów, które zainteresują dzieci oraz rodziców. Gwarantujemy, że z zakupów w naszym sklepie uzyskasz pełne zadowolenie.\nPoszewki na poduszki 45x60 z dobrych gatunkowo materiałów\nDo produkcji poszewek 45x60 wybraliśmy bawełnę, minky oraz muślin. Poszewki 45x60 bawełniane będą przewiewne i w kolorowe wzory. Poprawią nastrój każdego dziecka i jego rodzica. Poszewki 45x60 z minky będą ciepłe i przyjemny w dotyku. Zagwarantują przyjemny i komfortowy sen. Poszewki 45x60 z muślinu to delikatność połączona z właściwościami prozdrowotnymi. Muślin zaspokoi potrzeby nawet najbardziej wymagających osób i noworodków. Materiały te odznaczają się wyjątkową odpornością na uszkodzenia, są przyjemne w dotyku, a przede wszystkim spełniają standardy Oeko-Tex 100. Nie wywołują reakcji alergicznych ani podrażnień skórnych. Są produkowane ręcznie w naszych polskich szwalniach, dlatego możemy pilnować każdego etapu produkcji. To gwarantuje dostarczanie najwyższej jakości poszewek w rozmiarze 45x60.\nPerfekcyjnie wykonane poszewki na poduszki 45x60\nZakup produktów w sklepie BabyMetka to inwestycja w poszewki 45x60 handmade czyli uszyte ręcznie z największą starannością. Poszewki 45x60 są ręcznie szyte specjalnie dla Ciebie z zachowaniem najwyższej koncentracji na każdym szczególe. Poszewki na poduszki 45x60 wykonujemy ręcznie w polskich szwalniach, których jesteśmy właścicielami. Pilnujemy każdego etapu produkcji, sprawdzamy najważniejsze aspekty mające wpływ na ich użytkowanie. Oferujemy poszewki na poduszki, które wyróżniają się intensywnymi kolorami, przemyślanymi wzorami oraz pięknymi motywami przewodnimi. Kolorowe wzornictwo sprawia, że do pokoju Twojego dziecka zostanie wprowadzona radosna atmosfera sprzyjająca odpoczynkowi i regeneracji.


Dietetyczny kurczak z papryką i cukinią - przepis na dietetyczny kurczak z papryką i cukinią od kolorowa kuchnia magdy - Durszlak.pl\nPrzepis: Dietetyczny kurczak z papryką i cukinią\nKurczak z papryką i cukinią, czyli szybki i dietetyczny obiad. Kurczak z papryką i cukinią to pyszne dietetyczne danie, które robi się w zaledwie 20 minut. Polecam! Potrzebne składniki: 100 g filetu z kurczaka 1/2 cukinii 1/4 papryki czerwonej 1/4 papryki zielonej 1 mała cebula 1 łyżeczka garam masala 1/3 ostrej papryki 1/2 słodkiej papryki 2 łyżki jogurtu naturalnego oliwa z oliwek pieprz sól ryż 1 łyżeczka garam masala Na...\nlenss: Obiad • 05.12.2013\nDietetyczny kurczak zapiekany z cukinią 1044\nFaszerowana cukinia w wersji dietetycznej 1576\nDietetyczne leczo z cukinii z kurczakiem 541\nDietetyczna zupa śródziemnomorska - pyszna! 3877\nSałatka z papryką, kurczakiem i ryżem... 6929\nDietetyczny kurczak z warzywami 2201\nDietetyczny kurczak z cukinią i brokułami 638\nLekki makaron razowy z kurczakiem, brokułem,... 1041\nRisotto z kurczakiem, cukinią i papryką 33\nDietetyczny kurczak z brokułem i cukinią 597\nKurczak z bakłażanem i cukinią 1129\nDietetyczna zapiekanka makaronowa 3963\nLeczo z Cukinii. Przepisy: Pomysł na... 650\npotrawka z kurczaka - dla mamy karmiącej 3931\nDietetyczny kurczak z papryką i cukinią 800


Miasto cofa ugodowe rozwiązanie ratujące część drzew na Kurlandzkiej - Radio Poznań\nNA ANTENIE: CALAMBRE/DIE 12 CELLISTEN DER BERLINER PHILHA\nMiasto cofa ugodowe rozwiązanie ratujące część drzew na Kurlandzkiej\nPublikacja: 14.01.2021 g.13:24 Aktualizacja: 14.01.2021 g.17:16 Krzysztof Polasik\nLikwidacja zieleni wiąże się z przebudową nieczynnego wiaduktu.\nMieszkańcy od początku sprzeciwiali się wycince i dlatego Poznańskie Inwestycje Miejskie zapowiadały postawienie ekranów akustycznych metr dalej. Miało to ocalić przynajmniej część drzew.\nTeraz spółka wycofuje się z tych zapowiedzi. Dodatkowo drzewa w miejscu planowanych ekranów oznaczono już do wycinki, chociaż PIM zapewniał, że nie zostaną wycięte przed zakończeniem trwającego postępowania GDOŚ.\nMieszkańcy zauważyli pomarańczowe oznaczenia na drzewach i krzewach w ostatni weekend. To większość zieleni pozostałej po wcześniejszych wycinkach.\nZezwolenie uzyskano podobnie jak zgodę na budowę zamku w Stobnicy – zarzuca społecznik Adam Niezgoda.\nDokumentacja przedstawiona przez miasto, między innymi biologiczna, dendrologiczna głównie oraz akustyczna, zostały sfałszowane w taki sposób, żeby tę decyzję środowiskową uzyskać. Ewidentny schemat Stobnicy. W sposób nielegalny uzyskujemy decyzję innego organu, a następnie powołując się na tę decyzję, próbujemy dokonywać dalszych kroków.\nSprawa jest rozpatrywana przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska po zaskarżeniu przez miasto decyzji regionalnej dyrekcji wstrzymującej zgodę środowiskową. Ostateczne zezwolenie, wydane na podstawie tej zgody, pozostało jednak w mocy.\nPIM zapewniał, że drzewa w miejscu planowanego ekranu akustycznego zostaną, dopóki kwestia decyzji środowiskowej nie zostanie rozstrzygnięta.\nAktualnie wykonawca nie przeprowadza tam wycinki\n– odpowiada na pytanie Radia Poznań miejska spółka i tłumaczy, że oznaczono krzewy i drzewa kolidujące z projektowanymi ekranami.\nPo protestach mieszkańców PIM zgodził się na przesunięcie paneli akustycznych o metr, co miało w opinii spółki uratować część zieleni. Teraz wycofuje się z decyzji.\nSzczegółowe analizy techniczne, jak i prawne nie wykazują takiej możliwości\n– tłumaczy PIM.\nPołowa mieszkańców Sudanu Południowego zagrożona głodem\nPrzez konflikty zbrojne i pandemię koronawirusa, głód doskwiera ponad 6 milionom ludzi. W sześciu regionach tego państwa już ogłoszono klęskę głodu.\nWicedyrektor wielkopolskiego NFZ: W planach są szczepienia w soboty i niedziele\nWicedyrektor wielkopolskiego NFZ do spraw medycznych Hanna Philips była gościem porannej rozmowy Radia Poznań "Kluczowy Temat".\nTej zimy nie będzie lodowiska nad Maltą\nNawet jeśli rząd zniesie pandemiczne zakazy, Ośrodki Sportu i Rekreacji zdecydowały o zakończeniu sezonu na lodowisku "Malta".


Dzisiaj pierwszy dzień obowiązywania ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej | Kurier Kolejowy\nStrona główna Biznes Dzisiaj pierwszy dzień obowiązywania ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej\nDzisiaj pierwszy dzień obowiązywania ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej\n01 marca 2017 | Źródło: KOW\n"... nowe regulacje celne w Polsce i ich wpływ na transport intermodalny..." - to jeden z istotnych punktów V Forum Transportu Intermodalnego FRACHT 2017, który odbędzie się 13 kwietnia. Będzie to doskonała okazja, żeby omówić pierwsze 1,5 miesiąca obowiązywania nowej ustawy. Głos na ten temat zabierze m.in. Tomasz Węgiel, zastępca dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.\nZałożeniem projektodawcy było, aby usprawnić realizację zadań związanych z tworzeniem Krajowej Administracji Skarbowej. Wczoraj, podczas nadania KAS nowego sztandaru Mateusz Morawiecki, minister finansów i rozwoju powiedział, że nowa służba będzie orężem w walce z oszustami. Według niego nowy podmiot powinien być wyrozumiały wobec małych czy średnich firm i stanowczy wobec wielkich korporacji oraz tych, którzy oszukują polskie państwo i Polaków. Czy tak rzeczywiście będzie?\nNa ten i wiele innych gorących tematów, którymi żyje środowisko transportu intermodalnego będą dyskutować uczestnicy V Forum Transportu Intermodalnego FRACHT 2017. Rejestracja i program: www.fracht.kow.com.pl\nFRACHT intermodal Krajowa Administracja Skarbowa\nPoprzedni artykuł Koleje Dolnośląskie z umową na przewozy pasażerskie w 2017 roku\nNastępny artykuł PLK udostępniły rozkład jazdy po marcowej korekcie


Jak się zarejestrować? - Woda Życia\nJak się zarejestrować na naszej stronie?\nAby otrzymać konto na naszej stronie należy uczestniczyć we wtorkowych spotkaniach wspólnoty Woda Życia i być członkiem jednej z małych grupek. Jeśli warunki te są spełnione, wówczas aby otrzymać konto należy wykonać następujące kroki:\n1. Wybrać pozycję "Logowanie" w menu głównym strony, znajdującym się pod banerem.\n2. Kliknąć na odnośnik "Nie masz konta?"\n3. Wypełnić formularz rejestracyjny, pamiętając o następujących zasadach\n- w polu "Pełna nazwa" podajemy Imię i Nazwisko (np. Jan Kowalski) - bez tej informacji konto nie zostanie aktywowane\n- w polu "Użytkownik" wpisujemy ciąg znaków, który będziemu używać przy logowaniu (np. jas1992)\n- w polu "Adres e-mail" podajemy prawdziwy adres e-mailowy, na który wysłany zostanie link do aktywacji konta\n- wypełniamy pola "Grupka", "Animator"\n4. Po wybraniu opcji "Zarejestruj" otrzymamy na wskazany adres e-mail link aktywujący konto. Należy zatem sprawdzić pocztę, odebrać wiadomość od Diakonii Medialnej Wody Życia i kliknąć podany w niej link aktywacyjny.\n5. Po aktywowaniu konta przez użytkownika konieczne jest jeszcze potwierdzenie tej aktywacji przez jednego z administratorów strony. Nie należy czekać na maila z informacją o aktywacji strony. Zostanie ona dokonana w ciągu 48 godzin. Później można próbować logować się na stronie.\nSierpień 2018 - konferencja\nWrzesień 2018 - konferencja