Ma być jak w Europie. Nawet 30 mln zł kary dla firmy za przekręty kontrahenta - GazetaPrawna.pl\nJoanna Pieńczykowska Patryk Słowik @Patrykslowik Dr Damian Tokarczyk Kancelaria Raczkowski Paruch\n22 lutego 2019, 07:51\nPrzedsiębiorstwo odpowie za czyn niedozwolony popełniony nie tylko przez własnego pracownika, lecz także przez kontrahenta czy nawet pracownika tego kontrahenta. Karę poniesie każdy podmiot, który nie będzie w stanie udowodnić, że zapewnił odpowiedni nadzór i podjął odpowiednie działania zapobiegawcze. / ShutterStock\nAby zmniejszyć ryzyko odpowiedzialności za przestępstwa popełnione przez swoich pracowników, a także kontrahentów, przedsiębiorca powinien wdrożyć system compliance. Ale nie zawsze to wystarczy. Projekt nowej ustawy nie wskazuje konkretnych regulacji, jakie powinny zostać przyjęte przez podmioty zbiorowe, aby mogły one zminimalizować ryzyko odpowiedzialności karnej. Jak zatem wywiązać się z obowiązku?\nProjektodawcy chcą, aby to współpracujący ze sobą przedsiębiorcy wzajemnie wymagali od siebie wdrożenia systemu regulacji wewnętrznej. W praktyce dla wielu firm może to być niewykonalne zadanie.\nWzrośnie odpowiedzialność firm za przestępstwa / DGP\nOd dawna żaden akt prawny nie budził takich emocji, jak projekt nowej ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny niedozwolone. Krytykują go już chyba wszystkie organizacje przedsiębiorców. Podnoszą zarzut, że przepisy idą zbyt daleko, bo zakładają, że firmy poniosą odpowiedzialność za przestępstwa popełnione nie tylko przez swoich pracowników, lecz także kontrahentów. Co więcej, zakres tej odpowiedzialności może być niezwykle szeroki: ustawodawca nie określił precyzyjnie katalogu przestępstw. Kary zaś będą drakońskie – do 30 mln zł, a niewykluczona jest nawet likwidacja podmiotu. Z ust niektórych krytyków padają wręcz argumenty o powrocie do odpowiedzialności zbiorowej niczym w czasach PRL.\nJednak wiceminister sprawiedliwości Marcin Warchoł w wywiadzie udzielonym Tygodnikowi Gazeta Prawna odpowiada, że chodzi o to, by firmy odpowiadały faktycznie za to co robią, i aby można było łatwiej wyegzekwować od nich korzyści z popełnionych przestępstw. Dorzuca przy tym, że wprowadzamy to, co w wielu państwach UE obowiązuje od lat. Bo firmy w Polsce w praktyce bezkarnie uciekają od odpowiedzialności za czyny niedozwolone. Kiedy np. zdarzy się wypadek autokaru albo sprzątaczka wykradnie cenne dane, to przedsiębiorcy chowają się za parawanem agencji pracy tymczasowej, w której byli oni zatrudnieni. Innym razem tłumaczą się, że nie mieli zupełnie pojęcia, że spółka, z którą współpracowali, wystawiała lewe faktury VAT. Teraz zaś ustawa nakaże im wprowadzenie wewnętrznych systemów, które pozwolą zapobiegać popełnianiu czynów niedozwolonych, a także zmobilizuje ich do weryfikowania pod tym kątem kontrahentów.\nKoronnym argumentem za poprawą obecnych kulawych przepisów są sądowe statystyki, które wskazują, że problem z pociągnięciem firmy do odpowiedzialności jest poważny. Nie dość, że takich spraw jest niezwykle mało – od kilkunastu do ok. 30 rocznie, to orzekane w nich kary są z reguły niskie (najwyższa grzywna w praktyce wyniosła 12 tys. zł). Zatem warto postawić pytanie: czy zmiany rzeczywiście przyniosą nadmierny rygoryzm czy też doprowadzą do przywrócenia normalności.\nPartnerzy biznesowi niczym policjanci\n– To skandal, by przedsiębiorcy musieli stawać się biznesowymi policjantami pilnującymi swych kontrahentów – twierdzi Radosław Płonka, wspólnik w kancelarii Płonka Ozga i ekspert prawny BCC.\n– Ten pomysł jest kuriozalny. Ktoś, kto to wymyślił, nie ma pojęcia o praktyce prowadzenia biznesu – uważa z kolei Cezary Kaźmierczak, prezes Związku Przedsiębiorców i Pracodawców.\n– Zaprzeczenie jakimkolwiek standardom – komentuje dr Mariusz Bidziński, szef departamentu prawa gospodarczego w kancelarii Chmaj i Wspólnicy.\nO czym mowa? O rządowym projekcie ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny niedozwolone, który trafił już do Sejmu i znajduje się przed pierwszym czytaniem. Zakłada on, że podmiot zbiorowy – czyli m.in. przedsiębiorca – będzie mógł zostać pociągnięty do odpowiedzialności nie tylko za przestępstwa swoje lub swoich pracowników, lecz także kontrahentów. Będzie tak, gdy do popełniania czynu zabronionego dojdzie wskutek niedochowania należytej staranności w wyborze tych osób lub nadzorze nad nimi albo gdy w organizacji wewnętrznej podmiotu zachodziły takie nieprawidłowości, które umożliwiły lub ułatwiły popełnienie czynu zabronionego.\nNiedookreślona, a więc… szeroka\nCo to oznacza? Za jakie konkretnie nieprawidłowości będzie można być pociągniętym do odpowiedzialności? – No właśnie, tego jednoznacznie nie określono, w efekcie odpowiedzialność karna podmiotów zbiorowych będzie tak szeroka, jak uznają to sądy. Jako przedstawiciele biznesu nie mówimy bynajmniej, że niedopuszczalne są jakiekolwiek sankcje dla nieuczciwych przedsiębiorców. Ale zakres tej odpowiedzialności powinien być ściśle uregulowany w ustawie, tak by każdy wiedział, za co konkretnie może ponieść konsekwencje – twierdzi mec. Radosław Płonka.\nMariusz Bidziński podkreśla, że zasadą odpowiedzialności karnej – a niejako taki charakter będzie miała ta określona w nowej ustawie – jest jej zindywidualizowany charakter. Ministerstwo Sprawiedliwości, które projekt przygotowało, chce zaś, by odpowiadał każdy, kto nie udowodni, że dochował należytej staranności w wyborze pracowników i sprawował nad nimi właściwy nadzór.\n– To przerzucenie ciężaru na przedsiębiorców. Moim zdaniem całkowicie nieakceptowalne. To państwo powinno wykazywać, że doszło do naruszenia, a nie przedsiębiorca, że jest niewinny – zaznacza dr Bidziński.\nOrganizacje przedsiębiorców też stanowczo protestują. „Wydaje się, że zbyt daleko idące jest przyjęcie rozwiązań, które zakładają odpowiedzialność podmiotu zbiorowego w zupełnym oderwaniu od odpowiedzialności sprawcy. Rezygnacja z instytucji prejudykatu może powodować sytuacje, że orzeczenie skazujące wobec podmiotu zbiorowego zapadnie w sytuacji, gdy wobec osoby fizycznej zapadnie wyrok uniewinniający, ewentualnie wyłączona zostanie wobec niej odpowiedzialność karna” – spostrzega Konfederacja Lewiatan w swym stanowisku. I dodaje, że projekt ustawy stwarza nieproporcjonalne obciążenie dla przedsiębiorców, którzy będą musieli odpowiadać za sprawców czynów.\n„Zakres ustawy, jak i sankcje w niej przewidziane oraz procedury stanowią zbyt daleko idącą penalizację przedsiębiorców z tytułu czynów zabronionych, popełnionych przez różne osoby, nie zawsze pracowników, gdy nie można by przypisać winy nawet przedsiębiorcy” – to z kolei fragment stanowiska BCC.\n„Nie ulega wątpliwości, że takie działania (prowadzenie postępowania wobec przedsiębiorcy – red.) odcisną bardzo duże piętno na podmiocie gospodarczym. Prowadzić mogą do jego całkowitego paraliżu – o ile bowiem osoba fizyczna, po okresie sporu sądowego, jest w stanie odzyskać dobre imię i wrócić do normalnego życia, o tyle dla podmiotu gospodarczego czas postępowania może być czasem całkowitego usunięcia z rynku, spowodowanego nakładanymi ograniczeniami. W przypadku niesłusznego postawienia podmiotu zbiorowego w stan oskarżenia Skarb Państwa może zostać tym samym narażony na konieczność wypłat wielomilionowych odszkodowań” – podkreśla w swym stanowisku Związek Pracodawców Polskich.\nMały w gorszej sytuacji: nie sprawdzi dużego\nPrzedstawiciele zarówno ZPP, jak i BCC w rozmowie z nami spostrzegają, że jakkolwiek projektodawca chce obciążyć konsekwencjami przede wszystkim największe firmy, to regulacje dotkną także tych mniejszych. – W najlepszym razie duże firmy, weryfikując kontrahentów, zaczną ustanawiać dla mniejszych od siebie podmiotów wysokie wymogi. Za to sektor średnich przedsiębiorców będzie odpowiadał za przewinienia tych dużych: nie ma bowiem siły, by mały podmiot stawiał warunki największym, a przecież projekt ustawy nie mówi, że mniejsza firma nie może odpowiadać za błędy większej – uważa Radosław Płonka.\nMariusz Bidziński zaznacza, że cel projektowanych przez resort sprawiedliwości zmian zasługuje na aprobatę. Trudno bowiem nie zgodzić się z kierunkiem wzmacniania konsumentów kosztem największych firm, które łamią prawo. – Realizacja jednak jest daleka od ideału. Rozumiem, że trudno przewidzieć wszystkie stany faktyczne, ale nie można przyjmować ogólnych przepisów sankcyjnych i uznać, że bezpiecznikiem dla przedsiębiorcy ma być sąd. Bezpieczeństwo obrotu prawnego musi zapewniać przede wszystkim ustawodawca – zauważa prawnik.\nKoniec z ucieczką przed sankcjami\nProfesor Marcin Warchoł, wiceminister sprawiedliwości, odpiera zarzuty. Podkreśla, że ustawa właśnie będzie służyła przedsiębiorcom. Tyle że tym uczciwym.\n– Kłopotem biznesu jest także to, że jedni działają w pełni zgodnie z prawem, a inni je obchodzą i unikają odpowiedzialności. Trzeba z tym skończyć – podkreśla. Ale dlaczego karać za winy innych, w tym kontrahentów? Zdaniem Marcina Warchoła to jedyny sposób, by realnie egzekwować odpowiedzialność. W przeciwnym razie okazałoby się, że nigdy nikt za nic by nie odpowiadał – „bo to kontrahent, a nie ja”. Do przekrętów byłyby też zawiązywane spółki – wydmuszki.\n– Pokazując obrazowo, dlaczego przeciętnego konsumenta miałoby interesować to, czy kelner – złodziej w kawiarni jest zatrudniony przez właściciela kawiarni, czy przez agencję pracy tymczasowej? Istotą jest to, że ten pierwszy sprawował nad złodziejem niewłaściwy nadzór i przez to klienci mogli czuć się niekomfortowo – podkreśla prof. Warchoł (rozmowa s. C9). I dodaje, że projektowane zasady odpowiedzialności świetnie sprawdzają się w wielu państwach UE. I nikt tam nie mówi, że to rozwiązania niekonstytucyjne i szkodliwe dla uczciwego biznesu. Ba, przedsiębiorcy wręcz – jak przekonuje wiceminister – tamtejsze przepisy chwalą. ©℗\nWielki ciężar wszelkich grzechów\nRządowy projekt nowej ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (dalej: n.u.o.p.z.) jest już w Sejmie. Zgodnie z nim podmioty zbiorowe (przez co ustawodawca rozumie m.in. spółki) będą mogły ponosić odpowiedzialność karną za wszystkie przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego i przestępstwa skarbowe popełnione bezpośrednio w związku z ich działalnością przez swoich reprezentantów, osoby dopuszczone do działania w ich imieniu oraz osoby zatrudnione. Co więcej, odpowiedzialność spotka też te podmioty, które odniosły korzyść majątkową z przestępstwa popełnionego przez swojego podwykonawcę albo jego pracownika, jeżeli owo przestępstwo pozostawało w związku z zawartą z danym podmiotem umową. Innymi słowy, projekt umożliwia wymierzenie surowej kary finansowej (od 30 tys. do 30 mln zł) za czyny, które zostały popełnione przez pracownika dostawcy towarów lub usług, podwykonawcę, współpracownika, pośrednika, agenta czy inny podmiot współpracujący!\nStaranny wybór i nadzór\nWarunkiem odpowiedzialności karnej podmiotu zbiorowego jest wina w wyborze lub nadzorze albo dopuszczenie do nieprawidłowości w organizacji wewnętrznej. Przy czym chodzi tu o takie nieprawidłowości, jak brak w danym podmiocie zbiorowym wdrożonych regulacji minimalizujących ryzyko występowania w nich nieprawidłowości oraz określających zasady nadzoru nad menedżerami i pracownikami. To oznacza, że aby uwolnić się od odpowiedzialności za działania własnych przedstawicieli i pracowników, podmiot zbiorowy będzie musiał wykazać, że dochował należytej staranności w wyborze osoby, która popełniła przestępstwo, działając w imieniu firmy, właściwie nadzorował pracę takiej osoby i wdrożył wewnętrzny system regulacji compliance. Dodatkowo, gdyby prokurator przedstawił podmiotowi zbiorowemu zarzut związany z przestępstwem popełnionym przez kontrahenta, konieczne będzie jeszcze wykazanie, że dochowano należytej staranności w wyborze owego kontrahenta i nadzorze nad nim. Co więcej, za winę może być uznane to, że przedsiębiorca miał świadomość, że kontrahent nie wdrożył uzasadnionych środków minimalizowania ryzyka niezgodności. Taka konstrukcja przepisów pośrednio prowadzi do konieczności przeprowadzenia swoistego audytu compliance u kontrahentów!\nPrawdziwy problem dla firmy pojawić się może, gdy korzyść odniesiona z takiego przestępstwa będzie znacząca. Wtedy nawet staranność nie zabezpieczy podmiotu zbiorowego przed ujemnymi skutkami przestępstw popełnionych przez pracowników lub kontrahentów. Zgodnie z art. 9 ust. 1 projektu n.u.o.p.z., w razie popełnienia czynu, za który podmiot nie ponosi odpowiedzialności, ale została przez niego osiągnięta w związku z nim korzyść majątkowa w wysokości co najmniej 50 tys. zł, sąd będzie mógł orzec „przepadek składników lub praw majątkowych podmiotu zbiorowego w całości lub w części albo ich równowartości, jeżeli podmiot zbiorowy w całości lub w znacznej części służył lub był przeznaczony do popełnienia tego czynu zabronionego lub ukrycia osiągniętej z niego korzyści”. Przepadku tego nie będzie się orzekać, jeśli wszystkie obowiązane organy i osoby uprawnione do działania w imieniu lub w interesie tego podmiotu, w tym wszystkie osoby zatrudnione, zachowały należytą staranność wymaganą w danych okolicznościach w organizacji tego podmiotu oraz nadzorze nad jego działalnością (art. 9 ust. 2 pkt 1 projektu).\nWykazanie, że dochowane zostały reguły należytej staranności przez wszystkie osoby zatrudnione w danej organizacji, może w praktyce być trudne. Tymczasem wzajemna relacja art. 9 ust. 1 i ust. 2 projektu n.u.o.p.z. wskazuje, że to na podmiocie zbiorowym będzie spoczywał ciężar wykazania, że w konkretnej sytuacji orzeczenie wobec niego przepadku byłoby nieuzasadnione. Dodać przy tym należy, że „orzeczenie przepadku składników lub praw majątkowych podmiotu w całości” oznacza – ni mniej, ni więcej – tylko likwidację podmiotu zbiorowego (który przecież dochował należytej staranności). Wydaje się, że to nadmierna sankcja, art. 9 projektu n.u.o.p.z. wymaga jeszcze dopracowania i powinien ulec zmianie w trakcie prac parlamentarnych. Możliwość orzeczenia przepadku wobec podmiotu zbiorowego, który odniósł korzyść majątkową z popełnionego przestępstwa, ale nie ponosi za niego winy, powinna być bowiem ograniczona jedynie do wysokości osiągniętej korzyści.\nKara, nawet jeśli nie będzie wymiernej korzyści majątkowej\nZasady odpowiedzialności za własne przestępstwa różnią się nieco od zasad odpowiedzialności za czyny kontrahentów. Podmiot zbiorowy według projektu n.u.o.p.z. będzie ponosił odpowiedzialność karną za czyny zabronione popełnione przez: swoich reprezentantów (członków zarządu, wspólników), osoby dopuszczone do działania w ich imieniu (pełnomocników, prokurentów) i osoby zatrudnione (nie tylko pracowników, lecz także osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych, ale wykonujące stałą pracę na rzecz danego podmiotu). Takie przestępstwa „własne” będą podstawą odpowiedzialności, nawet jeśli podmiot zbiorowy nie uzyskał dzięki nim żadnej wymiernej korzyści majątkowej.\nOdmiennie niż w przypadku obowiązującej jeszcze ustawy z 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1277) podstawą odpowiedzialności karnej spółek, fundacji czy stowarzyszeń będą wszystkie przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego i wszystkie przestępstwa skarbowe – nie tylko te wymienione w obecnym art. 16 ustawy.\nPonadto w art. 7 projektu n.u.o.p.z. projektodawcy rezygnują z dotychczasowego wymogu stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu popełnienia przestępstwa przez osobę fizyczną działającą w imieniu podmiotu zbiorowego. Obecna ustawa wymaga, aby zanim w ogóle zostanie przedstawiony zarzut podmiotowi zbiorowemu, najpierw sąd prawomocnie stwierdził popełnienie przestępstwa przez taką osobę. Ale już art. 7 projektu n.u.o.p.z. stanowi, że nie jest przeszkodą do prowadzenia postępowania przeciwko jednostce organizacyjnej to, że sprawca przestępstwa nie został wykryty, ustalony albo zmarł. Projekt idzie zresztą jeszcze dalej – według tego przepisu nie wyklucza odpowiedzialności podmiotu zbiorowego to, że „zachodzi okoliczność wyłączająca odpowiedzialność karną sprawcy czynu zabronionego”.\nTak szerokie ujęcie odpowiedzialności podmiotów zbiorowych należy ocenić negatywnie, gdyż umożliwia ono – teoretycznie – wymierzenie im kary za działania podjęte w ramach obrony koniecznej, stanu wyższej konieczności czy dozwolonego eksperymentu albo ryzyka gospodarczego. Są to przecież „okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną”, podobnie jak znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu, przedawnienie karalności czy czynny żal. Artykuł 7 projektu n.u.o.p.z. powinien ograniczać się do procesowych (formalnych) przeszkód w osądzeniu sprawcy przestępstwa, takich tak immunitet.\nInaczej, gdy kontrahent zawini\nZgodnie z art. 6 ust. 2 projektu n.u.o.p.z. podmiot zbiorowy ponosi odpowiedzialność również za czyn zabroniony popełniony przez swojego podwykonawcę albo innego przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną, jeśli pozostaje on w związku z zawartą z tym podmiotem umową. W przypadku gdy podwykonawca lub przedsiębiorca jest jednostką organizacyjną, podmiot zbiorowy może ponosić odpowiedzialność również za przestępstwa i przestępstwa skarbowe popełnione przez pracowników tego podwykonawcy lub kontrahenta.\nPrzy czym jednak warunkiem odpowiedzialności za kontrahenta jest osiągnięcie, chociażby pośrednio, korzyści majątkowej przez podmiot zbiorowy. Korzyścią majątkową w rozumieniu n.u.o.p.z. jest korzyść nie tylko dla tego podmiotu, lecz także dla innej osoby. Wynika to z odesłania zawartego w art. 8 projektu n.u.o.p.z. do przepisów ustawy z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1600; dalej: k.k.). Zgodnie z definicją zawartą w art. 115 par. 4 k.k. korzyścią majątkową jest korzyść nie tylko dla siebie, lecz także dla kogoś innego (np. dla członka zarządu, prokurenta). Projekt n.u.o.p.z. stanowi też w art. 6 ust. 2, że wystarczające jest chociażby pośrednie osiągnięcie korzyści majątkowej dowolnej wysokości. Projekt nie przewiduje więc żadnego progu. Taką pośrednią korzyścią majątkową może być np. świadczenie przez kontrahenta usług po niższych cenach niż rynkowe, dzięki popełnionemu przez niego przestępstwu podatkowemu czy niewypłacaniu w terminie wynagrodzenia pracownikom.\nZwraca przy tym szczególną uwagę, że podmiot zbiorowy będzie mógł ponosić odpowiedzialność nawet za przestępstwa popełnione przez pracowników swoich kontrahentów. Takiej możliwości nie przewiduje obecnie obowiązującą ustawa o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych. Zgodnie z jej art. 3 pkt 3a możliwe jest pociągnięcie podmiotu zbiorowego do odpowiedzialności co najwyżej za działania (czy też zaniechania) przedsiębiorcy, będącego osobą fizyczną, który bezpośrednio współdziała z podmiotem zbiorowym w realizacji celu prawnie dopuszczalnego.\nDopuszczenie tak szerokiego zakresu sytuacji, w których podmiot zbiorowy może ponosić odpowiedzialność karną, i to nawet za zachowania pracowników – swoich i swoich kontrahentów – rodzi pytanie o metody zminimalizowania ryzyka tej odpowiedzialności i ewentualnego uwolnienia się od niej.\nWina – podstawa odpowiedzialności karnej\nJak wskazano w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 3 listopada 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt K 18/03, odpowiedzialność podmiotów zbiorowych ma charakter karny w rozumieniu art. 42 ust. 1 Konstytucji RP. Tym samym musi się ona opierać na winie podmiotu zbiorowego, która może przybrać formę winy w wyborze osoby fizycznej winnej przestępstwa lub winy w nadzorze nad nią (w tym winy organizacyjnej).\nProjekt n.u.o.p.z. zakłada, że podmiot zbiorowy może być pociągnięty do odpowiedzialności za przestępstwo „własne” lub kontrahenta wówczas, gdy do popełnienia czynu zabronionego doszło w wyniku niedochowania należytej staranności w wyborze jego sprawcy lub nadzorze nad sprawcą albo gdy w organizacji wewnętrznej podmiotu zachodziły takie nieprawidłowości, które umożliwiły lub ułatwiły popełnienie czynu zabronionego (art. 6 ust. 2 n.u.o.p.z.). W kolejnym przepisie projektodawcy uściślają, jak należy rozumieć ową nieprawidłowość. Otóż stanowi ją brak wdrożenia w wewnętrznej organizacji podmiotu zbiorowego wewnętrznych procedur określających zasady postępowania w przypadku ryzyka popełnienia czynu zabronionego lub niedochowania reguł należytej staranności, podział obowiązków między członkami organów i innymi pracownikami podmiotu oraz wyznaczających osobę lub komórkę organizacyjną odpowiedzialną za nadzór nad zgodnością z prawem działalności podmiotu.\nCompliance szyty na miarę\nSkoro okolicznością wyłączającą winę podmiotu zbiorowego będzie rzeczywiste i skuteczne wdrożenie w danej organizacji wewnętrznego systemu compliance – warto już dziś zastanowić się, jak powinien on wyglądać i jak go wdrożyć we własnej firmie. Wdrożenie takich regulacji ma zmierzać do minimalizowania ryzyka popełniania czynów, które byłyby podstawą do odpowiedzialności podmiotów zbiorowych.\nPowstaje pytanie: co zdaniem projektodawcy należy rozumieć przez określenie system compliance? Projekt n.u.o.p.z. nie wskazuje konkretnych regulacji, jakie powinny zostać przyjęte przez podmioty zbiorowe, aby minimalizować ryzyko odpowiedzialności karnej. Pośrednio jednak, poprzez właściwą redakcję odnośnych przepisów, odwołuje się do pewnych wypracowanych w praktyce obrotu gospodarczego schematów.\nPewnej wskazówki dostarcza też art. 11 projektu n.u.o.p.z., zgodnie z którym organy podmiotu zbiorowego zobowiązane są przeprowadzić wewnętrzne postępowanie wyjaśniające w przypadku zgłoszenia przez jakąkolwiek osobę podejrzenia popełnienia czynu zabronionego, niedochowania reguł należytej staranności lub innej nieprawidłowości wewnątrz organizacji. Tym samym należy przyjąć, że projektodawcy rekomendują wdrożenie procedury zgłaszania przypadków nadużyć (ang. Whistleblowing) i wewnętrznego postępowania wyjaśniającego.\nW art. 6 ust. 4 pkt 2 projekt zobowiązuje także wszystkie podmioty zbiorowe, z wyjątkiem mikroprzedsiębiorców (czyli w uproszczeniu: przedsiębiorców zatrudniających mniej niż 10 osób lub osiągających obroty poniżej 2 mln euro) do ustalenia zakresu odpowiedzialności organów podmiotu zbiorowego, innych jego komórek organizacyjnych, jego pracowników lub osób uprawnionych do działania w jego imieniu lub interesie. Tym samym podmioty zbiorowe zostaną zobowiązane do wprowadzenia czytelnej struktury organizacyjnej oraz dokonania podziału kompetencji i zadań. W przypadku dużych organizacji powinno to przybrać formę regulaminu zarządu i wielu innych dokumentów, obejmujących swoim zakresem poszczególne działy, oddziały czy zakłady.\nWyznaczona osoba nawet w średniej wielkości przedsiębiorstwie\nZgodnie z projektem podmioty będące co najmniej średnimi przedsiębiorcami powinny nie tylko wdrożyć compliance, ale nadto wyznaczyć osobę lub komórkę organizacyjną odpowiedzialną za nadzorowanie przestrzegania przepisów regulujących ich działalność (art. 6 ust. 4 pkt 3 n.u.o.p.z.). Taka osoba, nazywana w obrocie gospodarczym compliance oficerem, powinna dbać o integralność i aktualność dokumentów wewnętrznych i procedur, nadzorować szkolenia pracowników z zakresu przestrzegania przepisów prawa i dokumentów wewnętrznych oraz przyjmować zgłoszenia nieprawidłowości i przeprowadzać wewnętrzne postępowania wyjaśniające. Przypomnijmy, że średnim przedsiębiorcą jest taki, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości 10 mln euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości 10 mln euro (tak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców; Dz.U. poz. 650 ze zm.).\nObowiązkowe wewnętrzne śledztwa\nProjekt n.u.o.p.z. nakłada na wszystkie podmioty zbiorowe obowiązek przyjmowania od sygnalistów zgłoszeń dotyczących potencjalnych nieprawidłowości w ich organizacji oraz przeprowadzania wewnętrznych śledztw. Jeżeli – mimo zgłoszonego podejrzenia popełnienia przestępstwa – takie śledztwo nie zostanie przeprowadzone lub nie zostaną usunięte stwierdzone w jego toku nieprawidłowości w wewnętrznej organizacji podmiotu, sąd skazując za przestępstwo, będzie mógł wymierzyć danej firmie karę w dwukrotnej wysokości – nawet do 60 000 000 zł.\nProjekt budzi jednak wątpliwości i zastrzeżenia, m.in. związane z ochroną danych osobowych pracowników podejrzewanych o nadużycia. Należy mieć nadzieję, że pewne wskazówki w tym zakresie przekaże w trakcie konsultacji prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\nZgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 1 projektu n.u.o.p.z. wina organizacyjna podmiotu zbiorowego może polegać na braku określenia „zasad postępowania na wypadek zagrożenia popełnienia czynu zabronionego lub skutków niezachowania reguł ostrożności”. Takie brzmienie przepisu nie pozwala na jednoznaczne określenie dokumentu lub dokumentów wewnętrznych, które mieli na myśli projektodawcy. Mając jednak na uwadze, że w art. 6 ust. 5 projektu wskazuje się, że przy ocenie nieprawidłowości (winy) podmiotu należy uwzględniać rozmiar i przedmiot jego działalności, należy stwierdzić, że każdy podmiot zbiorowy zamierzający wdrożyć system odpowiadający wymogom n.u.o.p.z. powinien przeprowadzić własną ocenę ryzyka i audyt compliance oraz przyjąć takie regulacje wewnętrzne, jakich wymaga ich sytuacja na danym rynku.\nW praktyce obrotu gospodarczego, a także na podstawie międzynarodowych doświadczeń standardów wypracowano wiele wewnętrznych regulacji, które powinny być przyjęte w ramach wewnętrznego systemu compliance. Chodzi o:\nKodeks postępowania/ kodeks etyki. Jest to najbardziej ogólny dokument, przyjmowany w szczególności przez większe organizacje, w tym korporacje międzynarodowe. Określa on podstawowe zasady i wartości, jakimi kieruje się dany podmiot, w tym deklaracje dotyczące przeciwdziałania mobbingowi, dyskryminacji, korupcji, dbania o ochronę środowiska czy poszanowania zasad etyki biznesu.\nPolitykę przeciwdziałania mobbingowi. Zgodnie z art. 94 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 917 ze zm.) pracodawca ma obowiązek zapobiegać temu negatywnemu zjawisku. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że jedną z form wywiązania się z tego obowiązku jest przyjęcie procedury zmierzającej do wyjaśniania zjawisk mobbingu, ustalania jego sprawców i adekwatnego reagowania (zob. przykładowo wyrok Sądu Najwyższego z 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt I PK 35/11).\nPolitykę w zakresie przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Dokument ten reguluje sposób audytowania stanu BHP, nakłada na poszczególne osoby, w tym pracowników, obowiązki w tym zakresie i określa zasady służby BHP w danym zakładzie pracy.\nPolitykę przeciwdziałania nadużyciom. Dokument ten może stanowić uzupełnienie kodeksu postępowania/etyki. Wskazuje się w nim zidentyfikowane obszary ryzyka nadużyć i nieprawidłowości oraz środki unikania ich. Zakresem takiej polityki objęte może być zarządzanie konfliktem interesów, zasady przyjmowania i wręczania prezentów przez pracowników, zasady przeprowadzania audytu wewnętrznego czy przeciwdziałania zjawiskom korupcyjnym.\nProcedurę weryfikacji kontrahentów. Z uwagi na to, że ma ona szczególnie istotne znaczenie w przypadku odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny popełnione przez kontrahentów lub ich pracowników, tematem tym zajmujemy się osobno w dalszej części.\nProcedurę whistleblowingu i wewnętrznego postępowania wyjaśniającego. Procedura powinna służyć uporządkowaniu procesu wewnętrznych śledztw, przewidywać zasady ochrony sygnalisty i innych uczestników postępowania (w tym ochrony ich danych osobowych), sposób sporządzenia i treść końcowego raportu. Elementem każdego raportu kończącego wewnętrzne postępowanie wyjaśniające powinny być konkluzje i wnioski (rekomendacje) dotyczące ulepszenia wewnętrznej organizacji, w tym przyjęcia nowych lub zmiany dotychczas obowiązujących procedur i polityk.\nPolitykę bezpieczeństwa danych/IT. Dokument ten służy właściwemu zabezpieczeniu danych teleinformatycznych przed ich ujawnieniem lub wyciekiem. Zapewnia bezpieczeństwo systemu IT.\nPolitykę bezpieczeństwa danych osobowych. Z punktu widzenia zasad ochrony danych osobowych i obowiązków nałożonych w tym zakresie przez RODO rekomendowane jest określenie ich w wewnętrznym dokumencie stanowiącym swoiste vademecum dla pracowników.\nProcedurę zarządzania kryzysowego. Dokument ten służy określeniu zasad postępowania w przypadku wystąpienia niepożądanych zjawisk w najbardziej newralgicznych obszarach, narażonych na szczególne ryzyko operacyjne, reputacyjne czy kryminalne. Powinien on regulować zasady wyłaniania zespołu kryzysowego i tryb podejmowania decyzji przez jego członków oraz podawać wytyczne szybkiego reagowania we wszystkich istotnych obszarach, w tym w obszarze pracowniczym (relacja z pracownikami, kontynuowanie działalności), prawnym (zawiadomienie o przestępstwie, inne działania prawne) czy w zakresie public relations (komunikat prasowy).\nWytyczne dotyczące korzystania z mediów społecznościowych przez pracowników. Prezentowanie niewłaściwych treści w internecie przez pracowników może narażać podmioty zbiorowe na znaczne ryzyko reputacyjne. Co więcej, w przestrzeni wirtualnej niejednokrotnie dochodzi do ujawniania tajemnic przedsiębiorstwa czy innych prawnie chronionych tajemnic firmy. Z tego względu coraz częściej postulowane jest przyjęcie wewnętrznych zasad korzystania z mediów społecznościowych przez pracowników.\nPostępowanie na wypadek czynności organów ścigania/innych organów władzy. Przeprowadzanie przez organy władzy państwowej czynności z udziałem danego podmiotu (w tym kontroli, czynności organów ścigania) powoduje wielokrotnie popełnienie błędów lub ujawnianie większego niż należy zakresu informacji. Polityka w tym zakresie określa zasady reprezentowania danego podmiotu w toku takich czynności i obowiązku poszczególnych osób w zakresie współpracy z funkcjonariuszami publicznymi.\nJak wskazaliśmy wyżej, w zależności od rodzaju i rozmiaru prowadzonej działalności uzasadnione może być przyjęcie dodatkowych jeszcze dokumentów wewnętrznych, takich jak polityka ochrony środowiska, procedura dokonywania zamówień/zakupów czy procedura przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w przypadku instytucji obowiązanych w rozumieniu ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. poz. 723).\nSamo opracowanie dokumentów wewnętrznych, a nawet ich ogłoszenie pracownikom, nie jest jeszcze równoznaczne ze skutecznym wdrożeniem systemu compliance. Rzetelne wdrożenie systemu wymaga jego zintegrowania z procesami zachodzącymi w organizacji i obowiązującymi instrukcjami, ustanowienia docelowej struktury organizacyjnej i przeprowadzenia podziału obowiązków oraz przeszkolenia wszystkich adresatów. W szczególności etap szkolenia jest kluczowy z punktu widzenia nałożonego na podmioty zbiorowe obowiązku prowadzenia wewnętrznych postępowań wyjaśniających i usuwania stwierdzonych w jego trakcie nieprawidłowości w organizacji. Do takich nieprawidłowości należą dostrzegane przez sygnalistów – w tym pracowników – luki w wewnętrznych dokumentach, procedurach lub politykach. Reagowanie na takie sygnały, dbanie o integralności, aktualności i kompletność wewnętrznych regulacji podmiotu zbiorowego stanowi podstawowy obowiązek osoby odpowiedzialnej za nadzór nad zgodnością z prawem działalności danego podmiotu (compliance oficera).\nPodsumowując: aby skutecznie wdrożyć system compliance i zminimalizować ryzyko odpowiedzialności karnej, podmiot zbiorowy powinien postępować według następującego schematu:\n1) przeprowadzić wewnętrzną identyfikację obszarów ryzyka (audyt compliance) i zaplanować wewnętrzną organizację dostosowaną do swojej działalności;\n2) opracować zintegrowany i kompletny zestaw wewnętrznych regulacji;\n3) szkolić pracowników z zakresu obowiązujących regulacji;\n4) monitorować aktualność systemu i reagować na potrzeby dostosowania go do zmiennych okoliczności, w jakich działa dany podmiot.\nWAŻNE Postępowanie karne przeciwko podmiotowi zbiorowemu wszczynać będzie prokurator – na podstawie własnej oceny „interesu społecznego” w ściganiu firmy. To postępowanie może się toczyć równolegle z postępowaniem przeciwko osobie fizycznej albo zamiast niego.\nWdrożenie zintegrowanego i kompletnego systemu compliance nie zabezpieczy podmiotów zbiorowych przed odpowiedzialnością związaną z działalnością ich kontrahentów. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 2 projektu n.u.o.p.z. warunkiem odpowiedzialności podmiotu zbiorowego za czyn popełniony przez osobę działającą w imieniu jego kontrahenta będącego jednostką organizacyjną jest to, aby każda osoba zatrudniona przez ten podmiot wiedziała lub przy zachowaniu ostrożności wymaganej w danych okolicznościach mogła się dowiedzieć, że kontrahent lub jego pracownik będzie usiłował popełnić czyn zabroniony lub że u przedsiębiorcy – kontrahenta występują nieprawidłowości w zakresie wewnętrznej regulacji compliance. Przepis ten może się zdawać niejasny. Sprowadza się on jednak do tego, że uwolnienie się od odpowiedzialności za działania kontrahenta i jego pracowników wymaga wykazania, że co najmniej podjęto uzasadnioną wymogami należytej staranności próbę ustalenia, czy u tych podmiotów wdrożono system compliance. Wdrożenie go zatem we własnej organizacji nie jest wystarczające, aby uwolnić się od odpowiedzialności za działania podwykonawców czy dostawców. Tym sposobem projektodawcy chcą doprowadzić do sytuacji, w której to kontrahenci, wzajemnie wymagając od siebie wdrożenia systemu regulacji wewnętrznej, podniosą poziom bezpieczeństwa obrotu gospodarczego w Polsce.\nJakkolwiek procedury doboru kontrahentów, ujęte w instrukcje, obowiązują już w wielu organizacjach, to w świetle projektowanych przepisów n.u.o.p.z. konieczne będzie uzupełnienie kwestionariusza kontrahentów o zagadnienia z zakresu compliance. Niezbędne będzie ustalenie, czy kontrahent wdrożył w swojej organizacji wymagane i rekomendowane regulacje wewnętrzne. Ich niewdrożenie zmusi podmioty zbiorowe do oceny ryzyka związanego z podejmowaniem współpracy z daną firmą. Podjęcie jej narazi podmiot na ryzyko odpowiedzialności za działania osób działających w imieniu i na rzecz przedsiębiorcy – w tym jego pracowników. Rezygnacja z nawiązania relacji biznesowych oznacza konieczność znalezienia nowego kontrahenta.\nTrudno obecnie przewidzieć, jakie stanowisko zostanie wypracowane w praktyce obrotu gospodarczego. Wydaje się, że większe organizacje, w tym średni przedsiębiorcy, wdrożą wymagane regulacje i nie będą mieli oporów przed wypełnieniem kwestionariusza compliance – zwłaszcza że sami zapewne będą stosowali podobny mechanizm wyboru współpracowników. Może się jednak okazać, że wymóg ten będzie zbyt obciążający dla mniejszych przedsiębiorców. W konsekwencji w wyniku kolejnych zapytań swoich potencjalnych kontrahentów mogą nawet zostać wyeliminowani z rynku – ze względu na zbyt wysokie ryzyko nawiązywania z nimi współpracy.\nBezsilni wobec opornych\nProjektodawcy nie zdecydowali się na przyznanie podmiotom zbiorowym prawa do żądania udzielenia im informacji o wewnętrznej organizacji swoich potencjalnych partnerów biznesowych. Może to oznaczać, że niektóre firmy nie będą skłonne do udzielania odpowiedzi o swojej wewnętrznej organizacji. Samo skierowanie do potencjalnego partnera zapytania może jednoczesne nie zostać uznane za wypełnienie wymogów należytej staranności w bardziej wrażliwych sferach, narażonych na niektóre typy przestępstw, np. w branży budowalnej (narażenie na naruszenie praw pracowników czy BHP) lub transporcie/ spedycji.\nW podsumowaniu można stwierdzić, że jakkolwiek projekt nowej ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych jest zgodny z międzynarodowym kierunkiem rozwoju korporacyjnego prawa karnego, to dla polskich spółek może być nie lada wyzwaniem. Uznając za winę organizacyjną podmiotu zbiorowego brak wdrożenia systemu compliance dostosowanego do rodzaju i rozmiaru prowadzonej działalności, projektodawca dąży do minimalizowania w ogóle ryzyka wystąpienia niepożądanych zjawisk wewnątrz organizacji. Naraża to jednak wszystkie spółki działające na terytorium Polski na koszty związane z wdrożeniem zintegrowanego i kompletnego systemu regulacji wewnętrznych. Dodatkowo, dostosowując swoją organizację i działalność do nowych standardów, podmioty zbiorowe będą musiały wyznaczyć osobę/komórkę organizacyjną odpowiedzialną za nadzór nad przestrzeganiem przez podmiot prawa i zasad etyki. Ta osoba/komórka organizacyjna będzie także musiała prowadzić wewnętrzne postępowania wyjaśniające i usuwać stwierdzone w ich toku nieprawidłowości. Funkcjonowanie w organizacji compliance oficera oraz procedury whistleblowingu i wewnętrznego postępowania wyjaśniającego ma na celu zapewnienie, że system będzie poddawany stałej kontroli a dzięki temu pozostanie aktualny, zintegrowany i szczelny.\nDr Damian Tokarczyk Kancelaria Raczkowski Paruch\nodpowiedzialność z kraju biznes firma\nOdpowiedzialność zbiorowa w czasach PRL? Nie przypominam sobie, aby jakieś przedsiębiorstwo w czasach PRL odpowiadało za nieprawidłowości popełnione przez inne przedsiębiorstwo lub jego pracownika.\nRwy urzednicze chca za nic nie odpowiadać,nic nie robić ,a za wszystko mieć możliwosć karania.Wasze niedoczekanie,potem płacz i zale ,że ludzie nie wytrzymują i atakują urzędników.Wszystko ma swoje granice ,a u nas są już przekroczone i to mocno.\npisobolszewiki likwiduja wlasnosc prywatna.\nRząd, który tworzy prawo zmuszające do wzajemnych donosów na siebie - zostań sygnalistą, no i będzie wszystkich karał, za to, że zostali okradzeni przez innych. Inspektorzy GIODO zachęcają do składania donosów na każdego kto nie chroni stosownie danych osobowych. Donos ma być przemyślany i realizowany według niezrozumiałego prawa. Za co się płaci policji, prokuraturze, różnym urzędnikom? Choć oni też są pogubieni. Chocholi taniec cwaniaczków kościelnych zwanych ******** trwa. Tylko kościołów powstaje coraz więcej i jeżdżą coraz lepszymi brykami.\nOderwac PIS od zloba i koryta\njest duzo gorzej niz za komuny w PRL.PIS to takie PZPR BIS!\nPo wyborach nalezy zdelegalizowac PIS oraz rozliczyc naruszenia praworzadnosci przez rezim totalitarny.


REBEL.pl: Think Str8! - sklep z grami planszowymi\nEmocjonująca gra dedukcyjna\nCena: 85.00 39.95 zł\nWydawca: HUCH! & friends\n48 kart z liczbami od 0 do 7 (w 6 kolorach)\n4 pionki (po jednym w kolorze każdego gracza)\n1 plansza z 4 torami szacunków\n7 żetonów szacowania w 7 różnych rozmiarach\n3 kości kolorów\nbloczek z arkuszami notatek graczy\ninstrukcja (język polski, niemiecki, angielski, francuski, holenderski i szwedzki)\nKlienci, którzy kupili Think Str8!, kupili również...:\nPodróżna edycja bestsellerowej gry logicznej,\nNie da się ukryć, że do zakupu gry skłoniła przede wszystkim cena promocyjna. Wcale jednak nie dlatego, że to słaba gra. Przeciwnie - to naprawdę rewelacyjna łamigłówka logiczna, coś jak Code 777, chociaż moim zdaniem losowość kości vs. karty wypada o dziwno lepiej na korzyść sześcianów.\nCo jednak mnie od niej trochę odpychało? No cóż, nie pierwszy i nie ostatni będzie mój głos odnośnie kiepskigo wykonania tegoż produktu. Zapewne jestem zbyt maluczki, aby pojąć taką filozofię wydawania gier, lecz o ile cienka plansza nie jest tu wcale czymś aż tak odpychającym, o tyle karty 'wypychane' z cienkiej, kartonowej wypraski to już lekka przesada. One nie są złe jako takie, ale grze o takim mechanizmie przystoi w tej materii znacznie więcej. Czy producenci gier kiedyś w końcu to zrozumieją? Wystarczyło dodać nawet najbardziej tandetne plastikowe płytki i już trwałość produktu zmieniłaby się diametralnie.\nPo stronie dodatniej zapisać można instrukcję, która wydana jest w kilku językach (w większości z grupy germańskiej), ale także i po polsku! Jest to jakaś rekompensata, ale powiedzmy sobie szczerze, po jednej grze instrukcja wyląduje w pudełku na dobre a karty zostaną. Może ktoś podejmie się wydania nieco lepszej wersji, tylko czy będzie sens wydawania kolejnych pieniędzy? Na razie ta musi wystarczyć... i oby jak najdłużej wytrzymała. :)\n....Tylko czemu ta gra jest jak sprzed 30 lat? Bo to naprawdę dobra gra na logiczne myślenie i szacowanie. Przyjęła się u mnie w grupie od razu. Must have dla miłośników matematyki a dla reszty? Nie mam pojęcia :D\nChmis [ dodano: 08.07.2016 ]\nMoje pierwsze starcie z grami dedukcyjnymi i jestem bardzo pozytywnie zaskoczony. Przed zakupem polecam zapoznać się z grą (instrukcja lub YouTube), bo wymaga ona specyficznego trybu myślenia. Jedyne informacje, którymi dysponujemy to karty przeciwników i zakres, do jakiego sumują się karty w danych kolorach. Dlatego większość czasu spędzicie na próbie wyeliminowania możliwych kart w sposób bardzo przypominający Sudoku i Kakuro.\nJeśli chodzi o wykonanie elementów, to jest zdecydowanie do czego się przyczepić. Najbardziej rozczarowuje plansza, która aż się prosi o dopisanie markerem liczb na torze punktów. Wszystko wydrukowane jest na cienkim kartonie, więc należy bardzo uważać na zużycie, jako że znaczone karty uniemożliwiałyby grę, ale to jest akurat dla mnie bonus, bo czyni on grę dosłownie kieszonkową. Dodatkowo bardzo ucieszył mnie brak zależności językowych i instrukcja w 6 językach.\nOstatecznie, jeśli tylko nie macie nic przeciwko mechanikom występującym w grze, to mogę ją jak najbardziej polecić.


Agroturystyka organizacja imprez i tanie noclegi zielona góra. - Plener ślubny\ndata dodania wpisu: 20-04-2014\nSzybki podgląd zawartości http://www.kajmal.pl/:\nczytaj więcej ≫ Odwiedzaj nas na Facebooku\nczytaj więcej ≫ Turniej Piłki Nożnej\nZAPROSZENIE NA TURNIEJ Serdecznie zapraszamy drużyny piłkarskie do wzięcia udziału w turnieju piłki nożnej,?\nczytaj więcej ≫ Wielki Piknik\nFirma Kajmal chciałaby zachęcić do wspólnego świętowania zbliżających się wyjątkowych Dni: Matki, Ojca i Dziecka na plenerowym piknik?\nczytaj więcej ≫ dgdsg\n"KajmaL" to rónież małe gospodarstwo agroturystyczne położone w otoczeniu lasów, przeznaczone do wypoczynku oraz przyjemnego spędzania czasu na świeżym powietrzu. To doskonałe miejsce do zorganizowania całodziennych imprez plenerowych dla rodzin, firm oraz grup zorganizowanych. Serdecznie zapraszamy do zapozniania się z ofertą!!!


Wiertło HSS Universal fit 14 mm - Wiertła do metalu - Castorama\nMarka: Universal fit Kod: 212967\nKod: 212967 Porównaj Do porównania\nWiertło to wymienna część wiertarki pozwalająca na tworzenie otworów w twardych podłożach. Wykonane zostało ze stali szybkotnącej, więc umożliwia błyskawiczną obróbkę metalu, drewna lub płyt gipsowych. Materiał ten jest odporny na zniekształcenia, zatem produkt będzie służył Ci przez długi czas. Proponujemy także różne rodzaje wiertarek.\nNr referencyjny DRL36085\nWiertło wykorzystasz podczas tworzenia rozmaitych konstrukcji codziennego użytku – przyda się w większości warsztatów, gdyż zamocowane przy wiertarce pozwala na wykonywanie otworów w twardych podłożach. Oferowany model jest uniwersalny, ponieważ idealnie nadaje się do zastosowania zarówno na metalu, jak też drewnie lub płytach gipsowych. Znakomicie sprawdzi się nie tylko w przydomowym warsztacie, ale także w firmie budowlanej – stalowa część przez długi czas zachowa nienaganny stan nawet w przypadku jej intensywnej eksploatacji. Wiertło stworzone z walcowanego materiału wykończone jest w wyjątkowo precyzyjny sposób, dzięki czemu zapewnia estetyczny efekt pracy. W proponowanym asortymencie dostępne są różne akcesoria przydatne podczas obróbki twardych powierzchni, więc z powodzeniem skompletujesz przedmioty najlepiej odpowiadające Twoim wymaganiom.


Delta blog | Profesjonalnie i szybko realizowane wykończenia wnętrz\nProfesjonalnie i szybko realizowane wykończenia wnętrz\nBardzo dużo osób decyduje się na fachowców wykonujących różnego rodzaju wykończenia wnętrz Kraków. Macie ochotę postawić na pomoc tego typu specjalistów w obrębie najbliższego czasu? Co na pewno warto wziąć po prostu pod własną uwagę, aby zdecydować się na dobrej jakości ekspertów od tego konkretnego zagadnienia? Jakie czynniki powinny być dla was tutaj zdecydowanie bardzo ważne? Chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że rok po roku kalendarzowym coraz więcej osób stawia na wykończenia pomieszczeń Kraków, które są w głównej mierze realizowane po prostu przez specjalistów wybitnie doświadczonych. Co to jednakże tak rzeczywiście zasadniczo a także ogólnie rzecz ujmując oznacza w praktyce? Takie wykończenia pomieszczeń Kraków są między innymi wykonywane przez firmy mające minimum kilkanaście lub wręcz kilkadziesiąt lat doświadczenia w ramach tego właśnie konkretnego tematu i tym podobne.\nO czym jeszcze nie należy na pewno zapominać w tym konkretnym aspekcie? Okazuje się, że zdecydowanie coraz więcej osób realizuje wykończenia pomieszczeń Kraków, a te firmy mają de facto dobre opinie – warto wszystko starannie zwyczajnie krok po kroku posprawdzać, by od samego początku współpracować z firmami o odpowiednich recenzjach… Co jeszcze jest tutaj de facto bardzo ważne? Niewątpliwie taka sprawa, że zdecydowanie coraz więcej osób stawia po prostu na takie podmioty, które mają nie tylko i wyłącznie doświadczenie oraz dobre opinie, ale też uniwersalny usługi w obrębie tej dokładnie sprecyzowanej płaszczyzny. Dzięki temu Klienci mający rozmaite potrzeby będą mogli po prostu skorzystać z pomocy takiego właśnie konkretnego podmiotu…\nWięcej informacji: wykończenia wnętrz Kraków.\n« Szklane aranżacje\nCzy warto korzystać z olejków konopnych »


Ten post był 1 raz(y) edytowany, ostatni raz przez nicolette88: 19.09.2010 18:46.\nUTG1 folds, UTG2 calls $0,50, MP1 checks, Hero raises to $2,50, 5 folds, UTG2 calls $2,00, MP1 folds.\nFlop: ($5,75) K , J , 5 (2 players)\nUTG2 checks, Hero bets $3, UTG2 raises to $6,00, Hero raises to $7,25 (All-In), UTG2 calls $1,25.\nTurn: ($20,25) 5\nTen Cbet na flopie raczej pomyłka, bo dopiero teraz spojrzałem, że koleś miał fold to Cbet flop tylko 20% (przed tym zagraniem 25). Chociaż próbka bardzo mała. Nie mniej po Cbetcie mam pot odds dla mojego all-ina 17:3,25, czyli 5,23:1. Zakładam, że mam 6 outów (4 za 10 i 2 za asy; jednego asa odrzucam w razie jakby miał coś więcej niż parę), więc oddsy dla 2 kart 3:1, także EV+.\nPytanie: Czy w takiej sytuacji dawać all-in, skoro i tak to że dołożę te 1,25$ nie przekona przeciwnika do foldu? A jakaś szansa, że dojadę z tym 1,25$ do showdownu czasem jest i jeśli nie trafię, to jestem chociaż tle do przodu.\nTo jest raptem 1/4, nie możesz się tym sugerować\nTak czy owak, popraw to bo źle skonwertowane. Po becie za 4$ przeciwnik nie mógł podbić do 6$\nTen post był 1 raz(y) edytowany, ostatni raz przez nicolette88: 19.09.2010 18:47.\nFakt, był mój bet o połowę puli (3, a nie 4$, już poprawiłem). Nie mniej, co z tym 1,25$?\nNie ma mowy o zostawianiu tu sobie 1,25. Pytania powinny być inne. Czy naprawdę warto tu się angażować bo jego raise? Albo, czy nie lepiej zagrać push zamiast 1/2? Jak myślisz?\nTen post był 1 raz(y) edytowany, ostatni raz przez nicolette88: 19.09.2010 21:28.\nPo poprawieniu tego podbicia pot oddsy to tylko 1:3,8, więc faktycznie szału nie ma, bo jeszcze dochodzi rake, ale i tak będzie EV+, więc czemu się nie angażować? Żeby w tak marginalnej sytuacji nie zwiększać jeszcze wariancji? Push faktycznie mógłby być lepszy, chociaż jakoś tak już się przyzwyczaiłem, że jeśli gram licząc tylko na oddsy to stawiam jednak mniejszy Cbet.\nTrochę Cię jeszcze poirytuję i poproszę jednak o uzasadnienie dołożenia tego 1,25$, bo nie potrafię sam go wymyślić. Koleś z AF 0,9 z pewnością ma przynajmniej 2 parę skoro dał raise, wiec nie ma opcji że jak nie trafię to i tak wygram z A high. A jak trafię i wtedy dołożę te 1,25$ to i tak to sprawdzi przy takiej puli.\nStawiałem te pytania po to, abyś sam sobie na nie odpowiedział, nie miały one na celu sugerowanie jakiejkolwiek linii\nKoleś z AF 0,9 z pewnością ma przynajmniej 2 parę skoro dał raise, wiec nie ma opcji że jak nie trafię to i tak wygram z A high. A jak trafię i wtedy dołożę te 1,25$ to i tak to sprawdzi przy takiej puli.\nNie wnikam w oddsy, powiedzmy, że masz odpowiednie aby go sprawdzić. Grasz call. Na turnie nic Ci spada. On betuje. Nie sprawdzisz?\nProblem w tym że na to jedno nie potrafię znaleźć odpowiedzi. Jeśli postawi bet na turnie to oczywiście sprawdzę, ale jeśli tego nie zrobi, co przecież może sie zdażyć, to będę 1,25$ do przodu. W sytuacji gdy coś mi spadnie to anagalogicznie on też sprawdzi, więc i tak wyciągam pełne value.\nA może zakładasz, że jeśli nie postawi tego zakładu, to jednak moje A high ma tu szanse? Albo że jeśli spadnie As to koleżka jednak spasuje mój bet? Taki gracz (47/5) często nie ma zielonego pojecia o grze i z sobie nawet nie znanych powodów zdaża się że nie postawią zakładu gdy spadnie cegła, nawet z K. Poza tym może tu mieć jeszcze J lub nawet 5, który i tak ze mną wygra, a mój AI nie przekona tu go do spasowania. Wiem, że uratowanie tyego 1,25$ nie zdaży się często, ale skoro można je czasem urwatować to ciagle nie rozumiem czemu by nie...\nCbet bez fold eq jest niekoniecznie dobrą opcją. Możemy mieć najlepszą rękę , mamy outy. Spokojnie można wziąć darmową kartę i obejrzeć turn.\nW jakim celu zagrałeś tutaj cbet ???\nTen cbet to jedno, a te 1,25 to drugie. Ja to po prostu widzę tak - masz w puli 17,75 więc zarówno turn jak i river sprawdzasz 100% czasu, jak również nie widzę tu możliwości darmowego showdownu. Te pieniądze i tak zawsze wrzucisz do puli, więc czemu czekać?\nNapisałem wcześniej że Cbet to pomyłka. A problem w tym, że widziałem takie sytuacjeze że ktoś dowiózł taki mini stack do showdownu Sam grałem zawsze tak jak radzisz, ale zaczęło mnie to zastanawiać, stąd ta dyskusja.\nDobra mamy sytuację taką, raisujemy silną rękę pf, dostajemy call od fisha. Flop jest dobry do cbeta, bo trafia w nasz zasięg, jednak czy fish faktycznie myśli zasięgami? Patrzy tylko w swoje karty i gra albo nie gra. Standardowym zagraniem jest tutaj all-in na flopie, bo mimo wszystko wtedy mamy fold equity i myślę, że wyrzucamy pockety i 5x, bo pewnie z Kx i Jx fish i tak tutaj zostanie. Możesz również zagrać check i wziąć freecard - w końcu masz pozycję, trzeba się jednak zastanowić wtedy jak grać przy jego becie na kolejnych streetach.\nAs played, skoro grasz cb za 1/2 pota i przeciwnik cię tutaj raisuje, to masz tylko opcję push/fold. Twierdzisz, że jeśli zagrasz call to uda ci się uratować 1,25$, a prawda jest taka, że jeśli fish nie zabetuje turna ani river, to znaczy, że masz najlepszą rękę, ale prawda jest taka, że z reguły postawi cię na all-inie już na turnie z obojętnie jaką ręką i w obu przypadkach i tak musisz to sprawdzać.\nMoże nie betować drugiej pary, 5, J (chociaż na takim turnie 5 z pewnością zabetuje ). A jak trafię to i tak sprawdzi. Wciąż to dla mnie trochę dziwne, ale chyba już w tej dyskusji niczego więcej nie osiągniemy. Nie mniej jest to marginalna sytuacja, bo z bardziej agresywnym przeciwnikiem i tak będzie AI.


sobota, 16 lutego 2019 Dzieci Odzież Bluzy i swetry Bluzy Coccodrillo - Bluza dziecięca 128-158 cm - ciemny zielony\n59.90 zł 69.90 zł Blue Seven - Bluza dziecięca 92-128 cm - ciemny zielony Bluza dziecięca z kolekcji Blue Seven. Model zapinany na suwak wykonany z gładkiej dzianiny. - Prosty fason. - Zapięcie na suwak. - U dołu rękawa otwór na kciuk. - Długość rękawa: 41,5 cm. - Długość z przodu: 43,5 cm. - Długość z tyłu: 47 cm. - Szerokość pod pachami: 34 cm. - Wymiary podane dla wzrostu: 104 cm. Wzór: gładkie Rodzaj: bez kaptura Skład: 100 % Poliester, ID produktu: -80-BLB007 Kod producenta: 864557.X


Piractwo - Page 7 - m-forum.pl\nWidzieliście ile kasy mają te wszystkie żałosne gwiazdki pop, nagrywające piosenki typu SEX SEX FUCK ME? Widzieliście jakie samochody mają reżyserzy kasowych filmów? Widzieliście jakie domy mają ci "wielcy twórcy" gier?\nA widzieliście ile kasy mają ludzie, którzy pracują w fabrykach tych samochodów? Jakie domy mają ci, którzy składają je mozolnie z cegieł? Ile kasy mają ludzie którzy przyjeżdżają, kiedy zepsuje Ci się cokolwiek "niezbędnego" do życia?\nNa tym świecie nie ma sprawiedliwości, dlatego nie uważam żeby "kradzież" (heh) czegoś, przez co ktoś i tak nie zbiednieje, była czymkolwiek złym. Rządy dają nam przykład jak kraść i się tym nie przejmować, więc dlaczego obywatel nie ma mieć prawa robić tego samego? Jak to się mówi "czego oko nie widzi, tego sercu nie żal". Bill Gates na pewno strasznie odczuwa te swoje straty przez piracenie Windowsa. Może i to trochę dla niektórych kontrowersyjne, ale ja jestem za równymi szansami dla wszystkich - miliarderowi kolejny milion niepotrzebny, za to samotnej matce wychowującej dwójkę dzieci pobranie tej gry dla dziecka która kosztuje 100 złotych w sklepie jak najbardziej się przyda. Dobrzy ludzie to zrozumieją, ci źli i pazerni którym zależy tylko na pieniądzach (typu Madonna) których pobranie jednej piosenki doprowadza do pasji - niech się udławią dolarami.\nWięc po co robić zakupy, skoro można brać od bogatych co się chce bo i tak nie zbiednieją.\nRobin Hood się znalazł.\nSam napisałeś o różnicy w kradzieżach a teraz ukazujesz hipokryzję? Żałosne.\nSam napisałeś o różnicy w kradzieżach a teraz ukazujesz hipokryzję?\nNapisałem, że piractwo jest specyficzną formą kradzieży, co jednak nie zmienia faktu, że jest to kradzież.\nKradzieże, mogą być różne, niektóre można moralnie usprawiedliwiać (na przykład, kradzież bułki, po to by ją zjeść), ale dla mnie bardziej żałosnym podejściem jest właśnie takie, że od bogatego to można brać co się chce bo i tak śpi na kasie. Idąc tym tokiem rozumowania, nie można piracić amatorskich produkcji, bo autorzy są biedni?\nJa też nie napisałem że nie jest to kradzież, bo jest. Ale to nie to samo co iść do sklepu i coś wziąć - bo mimo wszystko piracąc grę nie masz wielu rzeczy, które dostaje się przy sprzedaży. Przyjemność z gry też jest mniejsza niż z kupionego produktu. Jednak jest to małe zło, bo często nawet pirat który najpierw ściągnął grę i ją przetestował kupi oryginał.\ndla mnie bardziej żałosnym podejściem jest właśnie takie, że od bogatego to można brać co się chce bo i tak śpi na kasie.\nDla mnie może nie tyle, co się chce, ale trochę można. Tyle, żeby ten bogaty tego nie odczuł. Bo jeśli miliarder kłóci się o 100 złotych, a zarabia milion w kilka minut... I mówię to z punktu moralnego, a nie prawnego, bo z punktu prawnego oczywiście kradzież to kradzież.\nIdąc tym tokiem rozumowania, nie można piracić amatorskich produkcji, bo autorzy są biedni?\nMożna, ale to moralnie niewłaściwe, bo jeśli amatorska gra jest warta piracenia to warto wspomóc takiego producenta, żeby produkował więcej takich gier.\nGra która sie szybko nie znudzi: Lineage 2 jest za darmo po polsku znajdziecie też na torrentach nie musicie ani płacić ani łamać prawa, a grę tą chyba można już nawet nazwać kultową.\nGrajcie w darmowe mmo tak jak ja. Gram za free nie łamię prawa.\nJam jest niczym kapitan Hak z Piotrusia Pana. Nie mam prawej ręki, szatańsko się uśmiecham, noszę wielki kapelusz, lubię czerwony i piratuje wszystko, co się da na co tylko mam ochotę, a do czego brakuje mi pieniędzy, ewentualnie ich po prostu szkoda. Okradam i bezczeszczę. Generalnie jestem małym złodziejaszkiem. Gorąco przepraszam, jednak albo mnie nie stać albo po prostu szkoda mi dwustu złotych na grę, którą za chwilę rzucę w kąt, podczas gdy mogę ją mieć całkowicie za darmo. Taki ze mnie pirat(ka).\nU mnie w mieście jest wypożyczalnia filmów, gdzie można 'wypożyczyć' grę (zasady są trochę skomplikowane bo w Polsce gier jako takich wypożyczać nie można) i jest to fajna opcja, bo np za tydzień użytkowania takiej gry płacę 10 zł\nNo za grę rzeczywiście to spoko sprawa, ale za film 10 zł na jeden dzien to trochę jednak dużo\nZa film są oczywiście inne stawki, nie 10 zł :shock:\nalbo mnie nie stać albo po prostu szkoda mi dwustu złotych na grę, którą za chwilę rzucę w kąt\ni tu masz rację ... Gdybyśmy byli takim społeczeństwem, że ceny gier, oprogramowania, muzyki były adekwatne do naszych pensji to piractwo byłoby małe. Niestety ceny tego wszystkiego są z zachodu a nasze zarobki ze wschodu\nPiractwo napędza sprzedaż ponieważ wielu ludzi ściąga aby po prostu przetestować dany tutuł.\nNie uważam tego za jakąś zbrodnię.\nW Polsce jest bardzo dużo piratów. A dlaczego? A dlatego, że zarobki szarego obywatela.\nSprowadzam sobie używki z Anglii po kosmicznie śmiesznych cenach, to samo tyczy się muzyki - wszystko z Amazon\nGry są tak śmiesznie tanie, że naprawdę nie mam wyrozumiałości dla growych piratów. Bundle, łowcygier, gogsale, steamsale, cdpsale. Wybór jest naprawdę gigantyczny nawet w zasięgu osoby, która zarabia niewiele. Oczywiście, jeżeli mowa o graniu na PC.\nGabe, Ty szmato. Znowu jestem na skraju bankructwa\no ile używane i stare gry są dość tanie i dla piractwa nie ma tu wytłumaczenia, to sytuacja wygląda zupełnie inaczej w przypadku nowych i drogich tytułów, powyżej 100 zł - o ile można się zastawić nad takim wydatkiem w przypadku dobrej gry (jak Far Cry, czy GTA), gwarantującej kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt godzin gry, to w przypadku gry marnej, którą w dodatku kończy się w kilka godzin to strata pieniędzy.\nużywane i stare gry są dość tanie i dla piractwa nie ma tu wytłumaczenia\nAkurat tego rodzaju piractwo ma jedno z najlepszych wytłumaczeń. Pomijając jakieś gry ponadczasowe które pewnie jeszcze czasem można znaleźć na półkach, dla większości istnieje już tylko rynek wtórny czyli nie ma w tym żadnego zysku dla twórców. Płyty te są również wiekowe więc stan może również pozostawiać sporo do życzenia. Kolejna sprawa to przesyłka, która kosztuje kilka złotych, ale często jest droższa od samego produktu więc mija się to z celem. No i rzecz najważniejsza czyli czas. Myślę, że w większości przypadków chęć pogrania jest dosyć spontaniczna, a nie jest to starannie zaplanowany proces. Ściągniętą grę masz w godzinę, a na przesyłkę musisz poczekać kilka dni.\nZgodzę się, ale nie do końca. Piractwo jest raczej związane z brakiem większych środków na legalny zakup, a nie koniecznie wygodę. Co z tego, że coś pobierzesz, jak będziesz miał starą wersję, problemy z łatkami, zablokowanie np gry multiplayer? Na steamie można coś kupić praktycznie z miejsca, bez czekania na przesyłkę. Problemem jest cena.\nKiedyś - niestety tak, teraz jednak jeśli mnie na coś nie stać, to po prostu tego nie używam. Szokujące, prawda?\nUłatwia sprawę fakt, że dawno w nic nie grałem, ale wszystkie klasyki, które przechodziłem, kupiłem sobie po latach. Jako zadośćuczynienie i... Hm, na wszelki wypadek. ;-)\nO wygodzie pisałem raczej w kontekście gier starych, mających powyżej 10 lat. Akurat piracenie tytułów premierowych jest przeciwieństwem wygody - to czysta katorga. To, że główną przyczyną piractwa są koszty jest rzeczą oczywistą. Gdyby każdy mógł pójść do sklepu i kupić sobie to co by chciał to piractwo byłoby zjawiskiem tak marginalnym, że może nawet byśmy o nim nie słyszeli. Jednak gdy wchodzę na allegro i widzę, że serial przez który przebrnąłem w miesiąc kosztuje 500 złotych to coś jest nie tak. Zresztą co z tymi płytami robić już po obejrzeniu, sprzedawać za połowę ceny jako używane, odstawiać na półkę by zbierały kurz?\nAkurat tego rodzaju piractwo ma jedno z najlepszych wytłumaczeń\nW czasach goga?\nWszelkie tego rodzaju strony są oderwane od rzeczywistości i aby coś tam kupić trzeba być chyba również oderwanym od tej rzeczywistości. Dobre 5 lat temu, jeśli nie jeszcze dłużej kupiłem sobie fizyczny produkt jakim był Gothic II z dodatkiem za 19,99. Później dokładali jeszcze do tego jedynkę. A teraz nagle mam płacić 10 euro by sobie łaskawie grę ściągnąć?\nWszelkie tego rodzaju strony są oderwane od rzeczywistości\naby coś tam kupić trzeba być chyba również oderwanym od tej rzeczywistości\nNiemniej nie rozumiem dlaczego. Normalnie ceny są dostosowane do rynku zagranicznego, chociaż gog jest polski (aczkolwiek rozliczany na Cyprze), ale gdy są wyprzedaże, to naprawdę za półdarmo można wiele rzeczy dorwać. Nie mam wielkiej biblioteczki, ale coś kupiłem i nie kosztowało to wiele. Nie rozumiem, gdzie tu oderwanie od rzeczywistości. Bo chcę w starocie pograć bez użerania się z kompatybilnością? Bo chcę mieć coś legalnie, ale bez DRM?\nDobre 5 lat temu, jeśli nie jeszcze dłużej kupiłem sobie fizyczny produkt jakim był Gothic II z dodatkiem za 19,99. Później dokładali jeszcze do tego jedynkę. A teraz nagle mam płacić 10 euro by sobie łaskawie grę ściągnąć?\nNo ale to oczywiste, że na gogu nie znajdziesz najlepszej oferty na Gothica, który nie jest starą grą. Tego raczej bym szukał na cdp.pl Chodziło mi ogółem o problem starych gier, które często nie działały ze względu na brak kompatybilności i brak dostępności. Teraz już nie da się tym wyłgać.\nCo do torrentów - nie istnieją one tylko po to by piracić gry/filmy itp. wielu twórców wrzuca swoje projekty na torrenty, najczęściej darmowy content, bo usprawnia to download i trafia się do większej publiki.\nCeny gier czy to w naszym kraju czy gdziekolwiek indziej nie są narzucane przez producentów, a przez wydawców, którzy są również powodem wielu bugów, bo przyspieszają wydanie gry, gdy ta nie jest gotowa.\nZaznaczam chodzi o wydawców, to że np. Ubisoft stworzył jakąś grę i ją wydał nie znaczy, że to te same osoby są odpowiedzialne, w takich studiach itp. jest masa działów od marketingu, produkcji itp.\nFakt w Polsce jest drożej niż gdzieś indziej ale rynek już tak się rozwinął, że bez problemu można kupić grę w cyfrowej dystrybucji z serwisów zagranicznych jak wyżej wspomniany GOG.\nDodatkowo istnieje coś takiego jak promocje na któych można kupić grę praktycznie za bezcen. Sam kiedyś gry piraciłem ale już od jakichś 2 lat nie mam ani jednej pirackiej gry, a nie narzekam na brak tytułów do grania. Tłumaczenie - nie stać mnie to ściągnę jest bezsensu, gdyż moim zdaniem granie jest hobby jak każde inne, jeśli nie możesz pozwolić sobie na nie to prosta sprawa nie graj. Podejrzewam, że większość osób mówiących w ten sposób ma wypasione PCty i najnowsze produkcje hasają na maksymalnych ustawieniach, a tego raczej z torrentów nikt nie pobrał więc pytanie skąd hajs na to?\nWystarczy trochę poszperać i naprawdę dobre okazje można wyłapać, sam tak robię i na żadną grę nie wydałem więcej niż 50 zł.\nMoim zdaniem piractwo psuje branżę... To jest główny powód gównianych (przepraszam za wyrażenie) DRMów, masy DLC (bo na czymś trzeba zarobić, a lepiej na uczciwych graczach zarobić podwójnie bo piraci nie płacą) no i oczywiście skutkuje to w spadkach sprzedaży przez co naprawdę dobre studia upadają.\nJestem w stanie jedynie zrozumieć jak ktoś pobierze grę, zobaczy że mu się podoba i kupi ją chociażby na jakiejś promocji (większość gier które w przeszłości ściągałem mam teraz w swojej bibliotece).\nby 空白愛 · Posted yesterday at 01:13 PM


Marie Kondo - Autor | Książki | merlin.pl\nMarie Kondo - książki tego autora 4 dostępne produkty\nMarie Kondo jest specjalistką w dziedzinie sprzątania i organizacji przestrzeni, autorką poradników, w których radzi czytelnikom, jak wprowadzić ład i porządek do nawet najbardziej zaniedbanego i zagraconego mieszkania. Jej książki są absolutnymi bestsellerami, między innymi w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Są tłumaczone na wiele języków obcych – w tym na polski – i łącznie sprzedały się w ponad 30 krajach świata w nakładzie ponad 7 milionów egzemplarzy. Ona sama została w 2005 roku okrzyknięta przez magazyn „Time” jedną ze 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie.\nMarie Kondo urodziła się prawdopodobnie w 1985 roku i pochodzi z Japonii. Sprzątanie i szeroko rozumiana organizacja były jej pasją od wczesnego dzieciństwa – wszystko zaczęło się, kiedy miała zaledwie pięć lat. W wieku nastoletnim każdego dnia spędzała mnóstwo czasu na sprzątaniu w rodzinnym domu, natomiast w szkole układała książki na półkach w klasie zamiast brać udział w lekcjach wychowania fizycznego. Kiedy wśród uczniów odbywały się wybory do samorządu klasowego, jej koledzy i koleżanki walczyli o funkcje przewodniczącego czy też osoby odpowiedzialnej za karmienie klasowych zwierzątek. Kondo natomiast z uporem obstawała przy swojej roli organizatora szkolnych pomocy naukowych.\nZ początku jej sprzątanie ograniczało się głównie do wyrzucania bardzo wielu niepotrzebnych rzeczy. Zmieniło się to gdy – jak sama twierdzi – pewnego dnia doświadczyła swoistego objawienia. W ferworze sprzątania doznała załamania nerwowego, po którym na dwie godziny straciła przytomność. Kiedy się ocknęła, dotarło do niej, że w sprzątaniu nie chodzi o to, co trzeba wyrzucić, a wręcz przeciwnie – zrozumiała, że powinna skupić się na tych rzeczach, które pragnie zatrzymać – takie, które przynoszą jej radość. Na tym przekonaniu oparła cały swój system organizacji, nazwany od jej nazwiska KonMari, który zrobił furorę w wielu zakątkach globu.\nMarie Kondo przez pięć lat posługiwała w świątyni shinto, po czym w wieku dziewiętnastu lat założyła swoją firmę, równocześnie studiując socjologię na Tokyo Woman's Christian University. Dzisiaj firma działa na rzecz rozpowszechniania metody Kondo na całym świecie, a osoby chcące z czerpać z jej wiedzy podczas indywidualnych konsultacji muszą się liczyć z nawet półrocznym oczekiwaniem w kolejce.\nW skrócie metoda KonMari polega na zbieraniu wszystkich przedmiotów będących w posiadaniu danej osoby, dzieleniu je na poszczególne kategorie, a następnie wybieraniu spośród nich te, które wywołują uczucie tokimeku – czyli przynoszą radość. Dopiero wtedy te starannie wyselekcjonowane rzeczy należy umieścić w odpowiednich dla nich miejscach, a pozostałe wyrzucić.\nMarie Kondo często pojawia się w programach telewizyjnych i radiowych; artykuły i wywiady z nią ukazują się też w zagranicznych czasopismach i gazetach, jak „The London Times”, „The Sunday Times”, „Red Magazine”, „The Wall Street Journal”, „The New York Times” oraz „Time Magazine”. Kondo prowadzi także wykłady, podczas których przybliża widzom i słuchaczom tajniki swojej techniki sprzątania. Wydała również cztery książki, z których jak dotychczas dwie można przeczytać w języku polskim. Są to: „Magia sprzątania”, najbardziej znana jej publikacja, która została przetłumaczona na 40 języków i utrzymywała się na liście bestsellerów „New York Timesa” przez 99 tygodni, oraz „Tokimeki. Magia sprzątania w praktyce”, ilustrowany poradnik pełen praktycznych rad, które pomogą uporządkować przestrzeń w domu i utrzymać ten ład na stałe.\nPAKIET MAGIA SPRZĄTANIA / TOKIMEKI MAGIA SPRZĄTANIA W PRAKTYCE


O pisarstwie Jacka Woźniakowskiego w MCK - KlubTygodnika.pl\nMiędzynardowe Centrum Kultury w Krakowie zaprasza na spotkanie VITA ACTIVA – VITA CONTEMPLATIVA poświęcone pisarstwu profesora Jacka Woźniakowskiego, które odbędzie się 9 października o godz. 18.00 . Obok gospodarza – dyrektora MCK prof. Jacka Purchli – wśród rozmówców znaleźli się wyjątkowi goście: ks. Adam Boniecki, Adam Michnik, Stanisław Rodziński i Henryk Woźniakowski. Dyskusję poprowadzi Nawojka Cieślińska-Lobkowicz, autorka wyboru i opracowania sześciu tomów pism wybranych profesora Jacka Woźniakowskiego wydanych przez Wydawnictwo Universitas. „Dzieło Jacka Woźniakowskiego to „książki i eseje, działalność naukowa, dydaktyczna i edytorska, udział w tworzeniu faktów kulturalnych, społecznych i politycznych, współbudowanie kształtu duchowości polskiej inteligencji i naszego kształtu katolicyzmu, zagospodarowanie wszystkich przestrzeni wolności przez niezależną działalność kulturalną”. To Dzieło (pisane z dużej litery) Adam Michnik uznał w 1989 roku za jedną z najciekawszych odpowiedzi udzielonych w Polsce na pytanie: „jak być intelektualistą w świecie polityki totalitarnej?” (Nawojka Cieślińska-Lobkowicz, wstęp do „Pism wybranych”).\nProfesor Jacek Woźniakowski jest autorem kilku książek i licznych publikowanych w wielu krajach artykułów dotyczących problematyki szeroko pojętej kultury, w tym przede wszystkim sztuk wizualnych i dziejów idei artystycznych (m.in.„Co się dzieje ze sztuką?”„Góry niewzruszone”). Zajmuje się refleksją dotyczącą kwestii społecznych, Kościoła i religii a w szczególności związków chrześcijaństwa i kultury („Czy kultura jest do zbawienia koniecznie potrzebna?”,”Świeccy”). Jest autorem reportaży („Zapiski kanadyjskie”, „Laik w Rzymie i Bombaju”), książki autobiograficzno-wspomnieniowej („Ze wspomnień szczęściarza”) i licznych przekładów.\nKategorie Spotkania Tagi Adam Michnik, Henryk Woźniakowski, Jacek Woźniakowski, ks. Adam Boniecki, Tygodnik Powszechny, Znak Zobacz wpisy


COCOMI Coconut Milk napój kokosowy (17% tłuszczu) BIO 1l\nenergia: 660 kJ/160 kcal, białko: 1,0g, węglowodany: 0,8g (w tym cukry: 0g), tłuszcz: 17,0g (w tym kwasy nasycone: 15,0g), błonnik: 0g, sól: 0,06g\nOpis COCOMI Coconut Milk napój kokosowy (17% tłuszczu) BIO 1l\nCOCOMI Coconut Milk napój kokosowy (17% tłuszczu) BIO stworzony jest z najwyższej jakości składników, które pochodzą z bezpiecznych i certyfikowanych upraw. Dzięki temu można mieć pewność, że jest to produkt, który w swoim składzie nie zawiera chemii i zbędnych dodatków, czy aromatów. Napój kokosowy (17% tłuszczu) BIO jest smaczny i pożywny. Spełnia potrzeby i wymagania osób, które chcą zdrowo się odżywiać. Jego regularne picie może przyczynić się do poprawy samopoczucia i uregulowania pracy organizmu. Dodatkowo może on również korzystnie wpłynąć na kondycję włosów, skóry i paznokci oraz wygląd sylwetki.\nCOCOMI Coconut Milk napój kokosowy BIO bogaty jest w cenne składniki odżywcze, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego. Bogaty jest on w witaminę C, dzięki czemu korzystnie wpływa na pracę układu odpornościowego. To właśnie dlatego jego regularne picie zaleca się szczególnie jesienią i w okresie zimowym. Jest to również składnik, który pobudza wydzielanie kolagenu, tym samym przyczyniając się do uelastycznienia i ujędrnienia skóry. Napój kokosowy BIO zawiera w swoim składzie również cenne witaminy z grupy B. Ma dzięki temu wpływ na pracę układu nerwowego. Doskonale sprawdzi się więc dla osób uczących się, a także pracujących umysłowo. Warto po niego sięgnąć przed ważnym spotkaniem biznesowym, a także w czasie nauki przed egzaminem.\nCOCOMI Coconut Milk kokosowy napój dostarcza do organizmu potas i fosfor. Oba te składniki mają ogromne znaczenie dla sportowców i osób aktywnych fizycznie. Dbają one bowiem o pracę układu mięśniowego i jego regenerację. Dodatkowo potas reguluje pracę gospodarki wodno-elektrolitowej, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko osłabienia organizmu i odwodnienia. Wysoka zawartość magnezu korzystnie wpływa na mięśnie i stawy. Dodatkowo wapń w śladowych ilościach będzie miał zbawienne działanie na układ kostny. Napój koksowy polecany jest osobom na diecie, ponieważ wspomaga pracę metabolizmu i przyśpiesza procesy przemiany materii.\nSkładniki: ekstrakt z kokosa* (60%), woda, stabilizator: guma guar


Korzenie: Następne pokolenia, odc. 2/14\nserial obyczajowy USA 1983, 45 min\nElizabeth nie może zrozumieć, dlaczego ojciec nie zgodził się na jej małżeństwo z ukochanym Johnem. Postanawia, że nigdy nie wyjdzie za mąż. Jim Warner wyznaje miłość Carrie i chce się z nią ożenić. Małżeńskie plany spotykają się ze zdecydowanym sprzeciwem jego rodziny. Tymczasem pułkownik Warner grozi, że zamknie szkołę dla czarnoskórych dzieci i usiłuje przekonać Toma Harveya, by doprowadził do usunięcia nauczycielki. Carrie, która odwzajemnia uczucia Jima Warnera, przychodzi po radę do żony Toma, Irene.\nDorian Harewood (Simon Haley), Stan Shaw (Will Palmer), Henry Fonda (Colonel Frederick Warner), Debbi Morgan (Elizabeth Harvey), Paul Koslo (Earl Crowther), Marc Singer (Andy Warner), Fay Hauser (Carrie), Lynn Hamilton (Cousin Georgia), Irene Cara (Bertha Palmer Haley), Ruby Dee (Queen Haley)


Koszmar z sąsiedztwa – tajemnicze zbrodnie w prowincjonalnych miasteczkach USA przeczytaj na FOKUS.tv\nfokus.tv > > Koszmar z sąsiedztwa – tajemnicze zbrodnie w prowincjonalnych miasteczkach USA\nKoszmar z sąsiedztwa – tajemnicze zbrodnie w prowincjonalnych miasteczkach USA\nTajemnicze zbrodnie w z pozoru tylko spokojnych miasteczkach w samym sercu Stanów Zjednoczonych Ameryki. Mroczne sekrety z pozoru miłych i kulturalnych mieszkańców amerykańskiej prowincji. Odrażające morderstwa, których dokonali niczym nie wyróżniający się ludzie. Każdy z nich mógłby być twoim sąsiadem!\nCzy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego sprawcy najbardziej odrażających zbrodni zazwyczaj postrzegani są przez innych jako mili ludzie, nie zagrażający niczyjemu bezpieczeństwu? Czy nurtowało was kiedyś pytanie, jakie sekrety skrywają wasi sąsiedzi? Czy zadawaliście sobie pytanie, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami ich idealnie utrzymanych domów i apartamentów? Czy już czas zacząć się bać?\nW z pozoru sennych i spokojnych miasteczkach USA dochodzi rok rocznie do setek odrażających zbrodni. Ich sprawcami są często z pozoru spokojni i niczym się nie wyróżniający ludzie. I właśnie te wstrząsające przestępstwa, do których doszło w miastach na amerykańskiej prowincji, przypominają autorzy programu „Koszmar z sąsiedztwa". W kolejnych odcinkach serii przedstawione zostaną rekonstrukcje zbrodni, które wydarzyły się na prawdę, wzbogacone wywiadami ze śledczymi, przedstawicielami policji i prokuratury, a także członkami rodzin i sąsiadami ofiar oraz sprawców. Na każdy z epizodów złoży się skomplikowana plątanina pozorów, faktów, podejrzeń i dowodów, które ostatecznie połączą się w całość, tworząc pasjonującą opowieść kryminalną.\nTagi: koszmar z sąsiedztwa, tajemnicze zbrodnie,\nKoszmar z sąsiedztwa - szokująca opowieść kryminalna oparta na faktach w FOKUS TV Koszmar z sąsiedztwa to jeden z najbardziej wstrząsających dokumentów w FOKUS TV. Kryminały robią na nas wrażenie szczególnie, kiedy mamy do czynienia z prawdziwą historią. Tak jest w tym wypadku. Koszmar z sąsiedztwa – tajemnicze zbrodnie w prowincjonalnych miasteczkach USA Tajemnicze zbrodnie w z pozoru tylko spokojnych miasteczkach w samym sercu Stanów Zjednoczonych Ameryki. Mroczne sekrety z pozoru miłych i kulturalnych mieszkańców amerykańskiej prowincji. Odrażające morderstwa, których dokonali niczym nie wyróżniający się ludzie. Każdy z nich mógłby być twoim sąsiadem!\nGdy Boże Narodzenie spędzasz poza domem. O tym pamiętaj przed WYJAZDEM za GRANICĘ Wiele osób Boże Narodzenie i Nowy Rok spędza u rodziny za granicą. Jeśli będziemy podróżować samochodem, warto zadbać o ubezpieczenie i zawczasu sprawdzić stan naszego auta. Konto oszczędnościowe, które z oferowanych przez banki kont jest najlepsze? Sprawdź, jakie niespodzianki przyszykowały dla swoich klientów banki oferujące konta oszczędnościowe. Ile można zarobić przechowując pieniądze na koncie w banku Millenium, a ile w Deutsche Banku? Które konto opłaca się najbardziej? Kredyt samochodowy - ranking najlepszych ofert bankowych Na rynku samochodowym trwa niespotykany od miesięcy zastój. Jednak na rynku kredytów samochodowych wciąż widoczna jest batalia o miano najkorzystniejszej oferty. Przeanalizujmy najkorzystniejsze oferty i sprawdźmy na jakie specjalne warunki kredytowania mogą liczyć zainteresowane nimi osoby. Jaką wiertarkę kupić? Jaka wiertarka do czego? Chcesz kupić wiertarkę, ale po wejściu do sklepu stajesz przed nie lada wyzwaniem - do wyboru jest tak wiele modeli tego urządzenia, że nie wiadomo, które wybrać. Jaką wiertarkę kupić? Tańszą czy drogą? Dla majsterkowicza czy profesjonalisty? Na jaką wiertarkę warto wydać pieniądze?\nKoszmar z sąsiedztwa - szokująca opowieść kryminalna oparta na faktach w FOKUS TV\nKoszmar z sąsiedztwa to jeden z najbardziej wstrząsających dokumentów w FOKUS TV. Kryminały robią na nas wrażenie szczególnie, kiedy mamy do czynienia z prawdziwą historią. Tak jest w tym wypadku.\nGdy Boże Narodzenie spędzasz poza domem. O tym pamiętaj przed WYJAZDEM za GRANICĘ\nWiele osób Boże Narodzenie i Nowy Rok spędza u rodziny za granicą. Jeśli będziemy podróżować samochodem, warto zadbać o ubezpieczenie i zawczasu sprawdzić stan naszego auta.\nKonto oszczędnościowe, które z oferowanych przez banki kont jest najlepsze?\nSprawdź, jakie niespodzianki przyszykowały dla swoich klientów banki oferujące konta oszczędnościowe. Ile można zarobić przechowując pieniądze na koncie w banku Millenium, a ile w Deutsche Banku? Które konto opłaca się najbardziej?\nKredyt samochodowy - ranking najlepszych ofert bankowych\nNa rynku samochodowym trwa niespotykany od miesięcy zastój. Jednak na rynku kredytów samochodowych wciąż widoczna jest batalia o miano najkorzystniejszej oferty. Przeanalizujmy najkorzystniejsze oferty i sprawdźmy na jakie specjalne warunki kredytowania mogą liczyć zainteresowane nimi osoby.\nJaką wiertarkę kupić? Jaka wiertarka do czego?\nChcesz kupić wiertarkę, ale po wejściu do sklepu stajesz przed nie lada wyzwaniem - do wyboru jest tak wiele modeli tego urządzenia, że nie wiadomo, które wybrać. Jaką wiertarkę kupić? Tańszą czy drogą? Dla majsterkowicza czy profesjonalisty? Na jaką wiertarkę warto wydać pieniądze?


Lustro w domu. Ciekawe aranżacje małych pokoi z lustrami\nLustra to doskonała alternatywa dla obrazów. Poza tym są bardzo funkcjonalne, nie może ich więc zabraknąć w naszych wnętrzach. Pomijając fakt, że w niektórych pomieszczeniach są niezbędne, lustra ciekawie odbijają światło, ubrane w ładne ramy zdobią wnętrze, a poza tym optycznie dodają mu objętości. Czy nie o tym marzą właściciele własnego M? By mieszkanie było duże oraz przestronne? Dzięki lustrom ich lokum może stać się również jaśniejsze.\nAranżacje luster łazienkowych\nMożna nie mieć lustra w przedpokoju lub sypialni, ale nie ma mowy, by nie powiesić go na łazienkowej ścianie. To oczywiste. Jednak lustro w łazience jest nie tylko po to, by móc się w nim przejrzeć po wstaniu z łóżka.\nŁazienki w polskich mieszkaniach, nawet tych większych, zaprojektowanych z myślą o rodzinie, a więc 70–80-metrowych, są maleńkie. Zazwyczaj mają mniej niż 5 metrów kwadratowych. Architekci wolą dać potencjalnym mieszkańcom większy salon kosztem łazienki, a w wielu projektach maleńka łazienka jest musem – korytarze i przedpokój zajmują zbyt wiele przestrzeni. Bywa, że blisko tyciej łazienki jest równie tycia toaleta, co oznacza, że wannę lub prysznic, pralkę, szafki oraz umywalkę trzeba zmieścić na bardzo niewielkiej przestrzeni. Wówczas lustra są nieocenione, a im większa powierzchnia przeszklenia, tym lepiej.\nWarto pamiętać, że aranżacje luster łazienkowych nie muszą być zwyczajne lub powtarzalne. W ofercie producentów znajdziemy lustra proste, przyklejane lub montowane do płytek. W tym pomieszczeniu możemy powiesić również lustro w drewnianej czy złoconej ramie (wszak wystrój retro powraca do łask), w wiejskim stylu lub glamour. Wszystko zależy od tego, jak urządzisz łazienkę. Lustro może przyciągać wzrok i być wspaniałym dodatkiem.\nDoskonałym pomysłem jest zastąpienie płytek lustrem – można nim przykryć całą ścianę za umywalką lub wanną, a w lustrze położonym od podłogi do sufitu będzie można zawsze sprawdzić, czy z naszym strojem wszystko w porządku. Wówczas nie trzeba już montować lustra w przedpokoju.\nAranżacja lustra w przedpokoju\nJeżeli nie wiesz, jak urządzić wąski przedpokój, koniecznie wykorzystaj magiczną moc lustra. Gdy przedpokój jest mały i ciasny, dobrze jest oszukać oko i powiększyć go dużą taflą. Ten patent sprawdzi się zresztą również w innych wnętrzach. W jednym z nich powinno być takie lustro, w którym swobodnie można się przejrzeć przed wyjściem z domu. Jeśli nie masz go gdzie zamontować, kup lustro stojące. Podobne konstrukcje często zaopatrzone są w wieszaki lub półeczkę – sprawdzą się w niedużym przedpokoju jako mebel wielofunkcyjny.\nBardzo popularnym sposobem na powiększenie czy doświetlenie przedpokoju jest zastosowanie szaf z lustrzanymi drzwiami. Czasem lustro łączy się z drewnem, jednak taki miszmasz może być kiczowaty – bywa, że samo prezentuje się znacznie szykowniej, szczególnie gdy wykończone jest eleganckim szlifem.\nAranżacja lustra w przedpokoju nie powinna być dziełem przypadku. Nie wystarczy powiesić go na ścianie, aby cieszyć się optycznym powiększeniem wnętrza. Jedna z zasad feng shui mówi, by lustra nie montować naprzeciwko drzwi wejściowych – odbija to bowiem energię wpływającą do pomieszczenia. Nie powinno się też montować luster naprzeciw siebie, by nie odbijały wzajemnie swojego obrazu. Trzeba wystrzegać się jeszcze jednego – lustra nie powinny pokazywać tego, co brzydkie, niewykończone, niezadbane. Jeśli więc chcesz w przedpokoju umieścić powiększającą go taflę, zadbaj o przeciwległą ścianę.\nPrzy okazji – lustrzane wykończenie szaf to zmora młodych rodziców, których dzieci nieustannie odciskają na gładkich powierzchniach ślady palców, dłoni. Warto o tym pamiętać, planując odświeżenie wnętrza lub remont – brudne lustra nie są raczej tym, co chcielibyśmy oglądać we własnym domu.\nAranżacje ścian sypialni – postaw na lustro\nJeśli wierzysz w chińską sztukę planowania przestrzeni, zapewne wiesz, że według niej w sypialni nie powinno być luster wcale. Mają one bowiem przeszkadzać w dobrym, spokojnym śnie.\nCzęsto jednak sypialnie są zaopatrzone w duże szafy, w których trzymamy wszystkie ubrania. Dla wielu osób naturalne jest więc powieszenie na ścianie dużego lustra ułatwiającego decyzję, w co się ubrać. Popularne bywają sypialniane szafy z lustrzanymi drzwiami, czy to przesuwnymi, czy otwieranymi standardowo. Ciekawym pomysłem na wystrój sypialni, jeśli mieszkamy w bloku, jest zamontowanie do wysokiej szafy drzwi z lustrami ze szprosami. Podzielone na mniejsze fragmenty może prezentować się niecodziennie oraz dodawać wnętrzu charakteru.\nBywa, że poziome lustra wieszamy nad zagłówkiem zamiast obrazu. Modne są też niewielkie lustra w różnych rozmiarach, okrągłe lub o innych kształtach, wiszące na sznurkach, łańcuszkach. Decyzja, co ważniejsze, feng shui czy użyteczność i dekoracja, należy do Ciebie.\nLustro w salonie – inspiracje wystroju salonu\nAby powiększyć i rozjaśnić pokój dzienny, można powiesić lustra na ścianie znajdującej się po przeciwnej stronie niż okna. Wówczas odbijać się w nich będzie światło dzienne, którego nagle w pomieszczeniu zrobi się dużo więcej niż zazwyczaj.\nZwierciadło w salonie nie tylko powinno optycznie dodawać mu metrów czy doświetlać, ale też zdobić. Świetnym pomysłem jest stworzenie galerii – na jednej ze ścian można umieścić lustra w różnych ramach, o odmiennych kształtach, przemieszać je z obrazami, grafikami, zdjęciami w ramkach lub postawić wyłącznie na lustra. Efekt będzie niesamowity.\nAranżacja bardzo małej kuchni – nie zapomnij o lustrze\nWiedziałeś, że lustra pozytywnie wpływają na trawienie? Jeśli tak jest, nie należy pomijać ich w kuchni lub jadalni. Zazwyczaj w tych pomieszczeniach stawiamy na inne ozdoby, ale i tam lustra mogą wyglądać niesamowicie. W jadalni można standardowo umieścić lustro jako ozdobę na ścianie, za to kuchnia daje dużo większe pole do popisu. Eleganckie wnętrze doskonale uzupełni wyspa kuchenna cała zabudowana taflami, lustra można umieścić także nad blatem roboczym. Dekoracyjna ściana w kuchni, ozdobiona lustrami w ramach, nie tylko przyciągnie wzrok, ale świetnie powiększy wnętrze. Absolutnym hitem, szczególnie w małych kuchniach, są szafki z lustrzanymi frontami.\nPlanujesz letnie malowanie? Zobacz modne kolory ścian w 2021 roku i zainspiruj się!\nDodatki w najlepszym wydaniu – wywiad z blogerką Home on the Hill\nCiasne, ale własne. Jak urządzić małe mieszkanie?\nZłote, srebrne i miedziane dodatki we wnętrzach – warto je mieć!\nZłote, srebrne i miedziane dodatki we...\nModny szafir. Dodatki w oryginalnym kolorze\nKilka pomysłów na schowek pod schodami\nNiesamowita ozdoba wnętrz – jak urządzić...


Silikon w rolce, lity i gąbczasty, FKM - spożywczy, pakowaniowy, farmaceutyczny - EDER\nStart / Produkty / Pozostałe / Silikon lity i gąbczasty, FKM\nIzolacja, uszczelnienie, amortyzacja\nElastomery posiadają wiele cech, takich jak niepalność czy odporność na wysokie temperatury, a także dobrą odporność chemiczną oraz doskonałe parametry techniczne. Dlatego też w naszej ofercie dostępny jest zarówno silikon lity i gąbczasty, na metry, w rolce oraz jako profile kształtowe, jak również FKM (elastomer fluorowy) w wielu różnych wariantach produkcyjnych. Co równie istotne wytwarzane przez nas produkty dopuszczone są do kontaktu z żywnością i wodą pitną (posiadają certyfikaty FDA oraz WRAS), a także do zastosowania w szpitalach (są antybakteryjne). Ich niewątpliwym atutem jest ponadto fakt, że są one także wykrywane przez czujniki metali. Temperatura pracy ciągłej, w zależności od rodzaju wybranego elastomeru może wynosić od -70°C do +315°C.\nDostępne rodzaje i wymiary\nOferujemy wysokiej jakości FKM oraz silikon lity i gąbczasty, w rolkach, na metry, a także w formie uszczelek wyciętych zgodnie z dostarczonym rysunkiem czy też innych profili kształtowych wedle zapotrzebowania.\nNaszym Klientom proponujemy następujące warianty produkcyjne FKM oraz silikonów litych (twardość: od 20 ShA do 90 ShA) i gąbczastych (gęstości od 200 kg/m3 do 600 kg/m3):\nrolkach – szerokość: 1000 mm lub 1200 mm oraz grubość od 0,5 mm do 50 mm;\nna metry – grubość: od 0,5 mm do 50 mm;\nw formie profili kształtowych na zamówienie – sznury, węże, uszczelki i inne elementy.\nZarówno oferowany przez nas FKM, jak również silikon lity oraz gąbczasty (na metry, w rolkach lub w formie profili kształtowych) dostępny jest w dowolnie wybranej kolorystyce oraz z możliwością wzmocnienia włóknem poliestrowym lub aramidowym.\nSprzedawany przez nas w formie profili kształtowych lub też w rolkach bądź na metry silikon lity oraz gąbczasty znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle:\nProponowany przez nas FKM jako tworzywo odporne m.in. na działanie smarów oraz olejów napędowych, silnikowych i mineralnych chętnie wykorzystywane jest przede wszystkim w silnikach oraz układach paliwowych czy też w przemyśle petrochemicznym.


Przychodzi team kreatywny do białego mężczyzny z cygarem. Mają pomysł na plakat linii lotniczych. Mężczyzna ogląda ich propozycję, analizuje hasło i grafikę, po czym stwierdza, że hasło jest zbyt płytkie, a kobieta na plakacie powinna mieć krótszą spódniczkę. Głębsze hasło, ale spódniczka krótsza. Tak, to scena z Mad Mena. Biały mężczyzna z cygarem nadzoruje kampanię dla innych białych mężczyzn z cygarami. Kiedyś to było. Ale teraz już nie ma.\nTeraz nie tworzymy reklam dla samych siebie. Nawet jeśli to reklamy produktów, których sami używamy. Nie sprzedajemy ich sobie. Dlaczego? Bo my już je mamy. Mówimy więc do tych, którzy nadal nie mają i nie korzystają z tego, co my. I jest ich znacznie więcej niż nas. Społeczeństwo jest rozwarstwione i zamknięte w tysiącach baniek. Kiedyś łatwiej było zainteresować tym samym produktem różnych odbiorców, bez względu na wiek, płeć i pochodzenie, kiedy jedynymi nośnikami informacji były telewizja, prasa i radio. Od dawna tak nie jest.\nA agencje reklamowe na całym świecie nadal pracują jakby koniec złotej ery reklamy nigdy nie nastąpił. Media społecznościowe? Tak, po dziesięciu latach nareszcie przyznajemy, że są one ważne. Gaming? No tak, widzimy potencjał. Metaverse? Jasne, chętnie coś wymyślimy. A jednak wciąż nie dajemy im równorzędnego znaczenia w procesie kreatywnym, kiedy pracujemy nad ważną kampanią czy przetargiem (określając się jednocześnie agencjami 360 i 180). Zwykle ograniczamy się do przedstawienia tego, jak platforma przekłada się na te wszystkie “dodatkowe” nośniki.\nZa to odpowiedzialny jest zwykle team kreatywny. Ale team kreatywny też ma swoje ograniczenia. Nie może być we wszystkich bańkach na raz i w wolnym czasie manewrować pomiędzy filmami na TikToku i streamami na Twitchu, a od czasu do czasu surfując po Metaversie, zainwestować w jakieś nowe NFT. Reklama już dawno nie jest o tym, że dwójka ludzi wymyśla KV i spot, a dyrektor kreatywny udziela filozoficznego feedbacku.\nRównolegle do naszego świata, rozwija się prężnie branża IT, wraz z całym swoim technicznym podejściem do organizacji pracy – frameworkami, testami i sprintami. A pomiędzy branżą kreatywną i technologiczną wykiełkowała dziedzina, która istniejąc na pograniczu, wzięła to, co najlepsze z obu światów. Mowa o User Experience. Teraz designerzy, którzy pracują nad produktami, udowadniają że do stworzenia całościowego doświadczenia, odpowiedniego dla różnorodnych użytkowników, niezbędny jest kilkuosobowy zespół, w którym każdy ma nie tylko różne kompetencje, ale też zróżnicowany background.\nMy przecież też już to wiemy – dlatego agencje kreatywne poszerzają swoją ofertę, zatrudniając specjalistów od social mediów, influencerów, czy gamingu. Nie do końca jednak wiedzą, jak zorganizować pracę nad większym projektem, który wymaga wdrożenia kreatywnego pomysłu na wszystkich frontach. Zwykle na czele stoi team kreatywny, opiekowany przez strategię, a specjaliści z innych dziedzin nieśmiało udzielają mu wsparcia na ostatnich etapach projektu. Nierzadko są zmuszeni na siłę doklejać pomysły do kierunku opracowanego przez dwie osoby, które na co dzień same korzystają głównie z Instagrama. Wszystko to w pośpiechu, w atmosferze permanentnego braku czasu i zasobów.\nSprintem przez design sprint\nW 2009 roku w Dolinie Krzemowej Jake Knapp, pracujący wówczas jako designer dla Google, przeprowadził swój pierwszy design sprint. To była jego autorska metodologia, która miała wówczas na celu szybkie usprawnienie poczty Gmail i wzbogacenie jej o nowe funkcje. Metoda sprawdziła się i już po kilku miesiącach została wykorzystana przez niego do stworzenia i przetestowania pomysłu na narzędzie do wideokonferencji, które dzisiaj znamy pod nazwą Google Hangouts.\nSprint trwał 5 dni, z których każdy miał swoją sprecyzowaną rolę w agendzie. Pierwszego dnia zespół analizował problem i wyznaczał cel, który będzie świadczył o sukcesie. Przez następne dni powstawały rozwiązania, które następnie wdrażano opracowując prototyp. W piątek, ostatniego dnia produkt był już gotowy do testów z użytkownikami.\nW obu przypadkach czasu było niewiele, więc odpadał klasyczny brainstorm, który zwykle mógł ciągnąć się całymi dniami, co było zresztą odwrotnie proporcjonalne do ilości wyciągniętych w jego trakcie wniosków i jakości pomysłów. Knapp zaczął analizować różnice pomiędzy obiema metodami i zauważył, że nadmiar czasu połączony z sytuacją grupowego brainstormu skutkował rozprężeniem i dekoncetracją wszystkich członków grupy, a przerywanie i wykrzykiwanie swoich pomysłów było całkowitym przeciwieństwem wnikliwej analizy problemu, która mogłaby prowadzić do opracowania trafnych obserwacji i zaproponowania dobrych rozwiązań.\nKnapp nadal jednak głęboko wierzył w potencjał wspólnej pracy. Rozumiał, że kluczem do sukcesu jest grupa możliwie zróżnicowana, a jednocześnie niezbyt liczna. Optymalnie powinno to być siedem osób, lub nawet mniej. Brzmi znajomo? Strateg, grafik, copywriter, social media menager i po jednej osobie z pozostałych zespołów odpowiedzialnych za komunikację.\nDesign Sprint jest obecnie uznawany za najlepszy z istniejących frameworków do tworzenia prototypów i wprowadzania innowacji w procesie UX design. Za pomocą jego narzędzi powstają produkty, z których wszyscy dzisiaj korzystamy. Z entuzjazmem korzystają z niego startupy (nie tylko technologiczne), fundacje i NGO’sy. Klasyczny sprint w UXie trwa 5 dni, ale w tym czasie powstaje nie tylko koncepcja, ale także prototyp, który następnie jest testowany na użytkownikach.\nKampania dowieziona sprintem\nZazwyczaj proces kreatywny w agencji wygląda mniej więcej tak:\nStrategia dostaje brief od klienta, robi research, przeprowadza analizę i tworzy brief strategiczny.\nKreacja dostaje brief strategiczny, robi research i tworzy ideę.\nInternal. Kreacja opowiada strategii o kierunkach, przedyskutowuje ideę. Tu są dwie możliwości. Albo któryś z pomysłów (lub wszystkie) zostają uznane za trafione, albo żaden z nich nie wydaje się pokrywać z celem strategicznym i kreacja potrzebuje debriefu oraz dodatkowego czasu.\nKreacja rozbudowuje pomysły. Stara się zaadaptować ideę na podstawowe touch pointy – hasło, KV, opcjonalnie skrypt.\nInternal. Kreacja prezentuje postęp swoich prac. Dostaje feedback. Znów wszystko zależy od tego, czy propozycje zostaną uznane za trafione i wystarczające. Jeśli nie, kolejne godziny należy poświęcić na dalsze prace nad pomysłami. Jeśli tak, kreacja może pracować nad kolejnymi etapami/nośnikami kampanii. W zależności od tego, jak bardzo rozbudowana jest kampania, team kreatywny może potrzebować konsultacji ze specjalistami z działów komunikacji.\nOstatni internal przed prezentacją zwykle już nie zmienia, ani nie wyważa pomysłów, a na pewno nie powinien. Służy przegadaniu raz jeszcze pomysłów, ustalenia wspólnej narracji i sposobu prezentowania. Jeśli wówczas odkryjemy, że coś nie jest ze sobą spójne, że jakiś pomysł jednak nie do końca realizuje założenia, możemy go co najwyżej usunąć, ale raczej jest to wątpliwe, że uda nam się zaproponować coś w zamian.\nPonieważ bardzo zależało mi na dokładnym porównaniu dwóch procesów, przygotowałam schematy. Umówmy się jednak, że schemat klasycznego procesu kreatywnego jest tak nieprzewidywalny i zależny od wielu czynników, że w zasadzie nie da się go w ten sposób dokładnie odzwierciedlić. A już na pewno nie da się w nim przekazać frustracji, towarzyszy kreatywnym pracującym nad projektem, który wygląda bardziej jak turniej ping ponga niż satysfakcjonujący proces twórczy. Same ramy czasowe takiego procesu zależą zwykle od tego, jaki jest deadline klienta, a wiemy, że mogą się one od siebie drastycznie różnić.\nGdybym chciała zaproponować remedium na ten chaos, bazując na tym, co już wiem o design sprintach, zaproponowałabym uproszczoną wersję, specjalnie na potrzeby pracy nad kampanią reklamową. To proces, który jest przewidziany na trzy dni pracy multidyscyplinarnego zespołu o szerokich kompetencjach z zakresu komunikacji.\nZespół analizuje strategię i określa najważniejsze cele oraz touchpointy. Analizuje grupę docelową wraz z jej potrzebami i konsumowanymi przez nią mediami i produktami.\nWspólny brainstorm. Zespół generuje jak najwięcej pomysłów, nie oceniając ich na samym początku.\nZespół wspólnie decyduje, które kierunki są najlepsze i odrzuca pozostałe pomysły.\nAnalizując wybrane kierunki, zespół wspólnie wypracowuje ideę, pomysły na komunikacje i aktywacje. Powstają szkice. Każdy ma czas na samodzielną pracę, ale w każdej chwili może skonsultować pomysły z pozostałymi członkami zespołu.\nRealizacja pomysłów. Powstaje prezentacja, do której każdy dokłada swoją cegiełkę, według wcześniej ustalonego podziału. Kreacja dodatkowo sprawuje opiekę artystyczną nad całym projektem.\nTa propozycja sprintu zakłada całe trzy dni pracy dla każdego członka zespołu. Oczywiście, warto wziąć pod uwagę, że często prace graficzne mogą się wydłużyć, ale dzięki tak uporządkowanej strukturze możemy ułatwić pracę art directorowi, który oprócz pracy koncepcyjnej musi wykonać jeszcze grafiki i szablon prezentacji, zadbać o atrakcyjność slajdów. W ciągu trzech pełnych dni jesteśmy w stanie stworzyć propozycję kampanii 180 lub 360, więc kolejny cały możemy przeznaczyć na dopieszczenie prezentacji pod kątem wizualnym.\nW ten sposób, podczas gdy my wymyślimy kampanię, z którą będziemy gotowi pójść na prezentację do klienta, biały mężczyzna z pierwszego akapitu nie zdąży nawet wypalić cygara.\nTen framework to tylko propozycja. Rozumiem, że specyfika pracy w różnych agencjach może być inna, ale wiem, że zwykle naszym głównym problemem jest brak czasu, co przy jednoczesnym rozwlekaniu całego procesu wydaje się być kompletnie nieekonomiczne. Dlatego uważam, że zdecydowanie bardziej rozsądne jest zaangażowanie większej grupy na krótszy czas, niż jednego tylko teamu kreatywnego na kilka dni. Myślę, że mogłaby to być jedna z tych zmian, które wyprowadziłyby naszą branżę z lat 60., a kto wie? Może wprowadziłaby ją w kolejny złoty wiek.\nCopywriterka, entuzjastka procesu kreatywnego i poszukiwaczka narzędzi. Lubi wymyślać, ale wierzy w badania i dobrą strategię. Ponad wszystko, w ślad za słowami Łony, jest uprzejma mieć wątpliwość i nie brać niczego za pewnik.