NBA: Kyle Kuzma i Jayson Tatum gwiazdy nowej generacji, 20 tysięcy punktów Jamesa Hardena - Gwiazdy Basketu\nWitajcie. Szybko nawijam, bo niedziela. Dobra passa trwa: 35/48 trafień grupy typera (73%) przy kursie 1.83 poprawia wszystkim nastroje. To najlepszy moment sezonu dla typerów: dostępność danych, ciągłość kadrowa, nakreślona taktyka, trzeba korzystać. Dziś ostatni dzień, w którym przyjmujemy chętnych. Następna okazja dopiero za dwa tygodnie, jeśli zwolnią się miejsca.\nZapraszam do maila: > [email protected] <\nDerrickowi zabrakło jednego punktu do pokrycia linii. Zdaje się, że energia mu siadła, wiadomo że przeciwko Bykom po zasłonie z piłką nie pograsz, ale mimo znakomitej dyspozycji rzutowej nie szukał punktów 1-na-1, nie wybiegał do piłki w końcówce, nawet jeśli drużyna była w dołku i nie było komu wziąć na siebie ciężaru odpowiedzialności. Mecz zakończył z dorobkiem 20 punktów 7 asyst oraz 7/11 z gry.\nminnesota timberwolves 109 houston rockets 139\nPo niewyraźnej pierwszej kwarcie, Rockets przeszli do ofensywy. 35, 45, 37 punktów w kolejnych odsłonach całkowicie rozbiło gości. Kompletnie nie mieli czym zaskoczyć gospodarzy panowie wilkowie. Kreatorzy akcji zawiedli (Wiggins, Napier, Teague = 6/29 z gry!) trójki siedzieć nie chciały, więc skapitulować przyszło przed dominującym talentem Jamesa Hardena (32 punkty 12 zbiórek 8 asyst 6/11 zza łuku 11 strat w 28 minut) oraz Russella Westbrooka (30 punktów 6 zbiórek 10 asyst). Bo jeśli już mówimy o zawodnikach, którzy może trochę na bakier są z rzutem, ale słabości swe pokrywają zaangażowaniem i dynamiką, nie ma w ekipie Timberwolves gościa co by do Westbrooka wystartował. Co nie zmienia faktu, że rookie Jarrett Culver jest świetny: 15/8/5 jasny punkcik ekipy Wolves na lata wprzód.\nDobra wiadomość, PJ Tucker się nie połamał, bark co prawda zesztywniał, ale poważniejszych uszkodzeń nie stwierdzono. Aha, no i Broda przekroczył granicę 20 tysięcy punktów, gratulujemy! Groźniejszego typa 1-na-1 nie ma w całej NBA, więc jeszcze wiele tysięcy punktów przed nim. Serio, czy wiecie że Harden w akcjach izolacyjnych robi 17.1 punktów średnio w meczu?! Na drugim miejscu jest… Russell Westbrook ze średnią … 6.0 punktów. Kolejno Damian Lillard 4.7 punktów.\nnew orleans pelicans 105 boston celtics 140\nAnalogicznie jak wyżej. Pozbawieni kreacji Jrue Holidaya, obrony/zbiórki Derricka Favorsa, rozciągnięcia obrony i celnych strzałów JJ Redicka panowie pelikany na pożarcie byli skazani w TD Garden. Zwłaszcza, że gospodarze po ostatnich wpadkach szczególnie energiczni z piłką i napastliwi w obronie, a Jayson Tatum piękny wieczór sobie urządził: 41 punktów 16/22 z gry 6/9 zza łuku – taka efektywność nie zdarza się często. Siedemnastoma punktami prowadzili Celtowie po pierwszej kwarcie, czym nieformalnie mecz rozstrzygnęli. Z pozytywów: lada dzień, lada mecz powinniśmy zobaczyć na placu Ziona Williamsona! Pewnie będą go puszczać w odcinkach pięciominutowych, ale nareszcie zobaczymy na co stać tę bestię. Macie rację, nic nie schudł, wizualnie jest jeszcze potężniejszy niż latem.\nchicago bulls 108 detroit pistons 99\nJak wspomniałem: Derrick Rose dojechany, zniechęcony podwojeniami zasłon, a co za tym idzie Pistons bez kreatora akcji z prawdziwego zdarzenia. Trzymali się ile mogli, Christian Wood jest następcą Blake’a Griffina w klubie (świeć Panie nad jego kolanem) lecz na tę chwilę kompletnie rozbici są gospodarze. Tradycyjnie szumu na parkiecie narobił Zach LaVine (25 punktów 4 zbiórki 6 asyst) lecz to wysocy: Daniel Gafford wzdłuż linii końcowej oraz Luke Kornet siejący zza łuku zrobili dziś największą różnicę. Bo jeśli ktoś ma rzucać trójki Pistons to tylko wysocy. Trójkę kryją świetnie, znacznie gorzej jest gdy rywal popracuje kozłem i mija pierwszą linię… Na dodatek Andre Drummonda sędziowie wyrzucili z boiska po tym jak krzyczącego nań Gafforda machnął piłką w potylicę.\nlos angeles lakers 125 oklahoma city thunder 110\nWszystkich jak tu siedzimy zatkało. Lakers bez chorego na grypę LeBrona oraz obitego na plecach Anthony’ego Davisa pokonują na wyjeździe rewelację ostatnich dwóch tygodni, ekipę OKC. Zresztą co ja mówię “pokonują” oni ich wbili w ziemię jakby to była jakaś niższa klasa rozgrywkowa. W rolach głównych profesor Rajon Rondo (21 punktów 12 zbiórek 8 asyst) którego nareszcie postawili na świeczniku i mógł się wykazać oraz szalony shooter Kyle Kuzma, autor 36 punktów w tym 15/24 z gry. Reszta poszła za nimi: Howard, Cook, Caruso, Daniels – każdy chciał się pokazać i wypracowawszy 22 punkty prowadzenia w pierwszej kwarcie, ani przez moment nie oglądali się za siebie. Taka zemsta Rajona na CP3 po ostatnim laniu po mordzie. Lakers są mocni. Może w końcu przyznacie mi rację, bilans gier wyjazdowych to uwaga: 17-3!\nKażdy w tym zespole ma coś do udowodnienia. AD chce wygrać pierwszy tytuł. Bron chce wygrać w LA. Ja chcę zaznaczyć pozycję i pokazać, że należę. Dwight szuka odkupienia. Żadnego meczu nie bierzemy na luzie. Jesteśmy bardzo zgrani poza parkietem, chcemy dominować w każdym spotkaniu [Kuzma]\nphiladelphia 76ers 91 dallas mavericks 109\nEmbiid już zdaje się po operacji, nie wiadomo kiedy wróci. Teraz tak: albo Sixers dostaną coś ekstra ofensywnie od skrzydłowych (Harris, Scott dziś słabiutko) albo Ben Simmons zacznie rzucać i stanowić zagrożenie w tym względzie (zero punktów w II połowie) albo Sixers w rankingach podupadną przez najbliższe 1-2 miesiące. To już nie chodzi o trzecią kwartę, w której Doncic z Powellem kroją ich na plasterki. Sixers potrzebują kopa ofensywnie, kiedy im nie idzie w obronie też się zapominają. Definitywnie ograniczony jest ich potencjał w tym momencie. Luka (19 punktów 8 zbiórek 12 asyst) wyraźnie dojechany, znów najmocniej kryty, rzutowo słabo (4/15) ale swój poziom koszykarskiego IQ trzyma. Wczoraj tylko dziwnie się zachowywał, wątpliwe decyzje z piłką podejmował, ale dziś brał co mu dawali i najpewniej jak się dało w zastanych okolicznościach swą drużynę prowadził. Koledzy stanęli na wysokości zadania, zagrał kolektyw: sześciu ludzi z dwucyfrową zdobyczą, bardzo silna zbiórka.\ncleveland cavaliers 111 denver nuggets 103\nCałą noc nie mogli wejść na obroty faworyzowani gospodarze. Zaskakująco energiczni Cavaliers dyktowali warunki od pierwszych minut. Kevin Love izolowany na półskrzydle (19 punktów 15 zbiórek) efektywnie brał na siebie atak pozycyjny. Wyciągali na obwód wolne nogi Jokera, którego z kolei Tristan Thompson twardo trzymał w obronie i spychać się cielskiem nie dał. Denver miało kilka momentów, w którym wydawało się, że odpalą, że grę przyspieszą i ustawią wreszcie fikających gości. Długo im zeszło, dopiero w IV kwarcie się ogarnęli. Na plecach playmakera Jamala Murraya Denver zaliczyło szarżę 17-2 i kiedy wreszcie odzyskali prowadzenie na 4 minuty przed końcem… Cavs znów znaleźli odpowiedź! Bohaterem spotkania rookie Darius Garland (18 punktów 8 asyst) i jego kolejne trafienia 1-na-1 przeciwko wysokim obrońcom miejscowych. Oczywiście do niczego podobnego by nie doszło, gdyby Nuggets potrafili wstrzelić się zza łuku (8/40 niestety roboty nie zrobi w dzisiejszej NBA) a więc mamy niespodziankę. Ozdobą spotkania wsad z góry Gary’ego Harrisa, kurcze zawsze tak chciałem skończyć kontrę. Niestety nie urosłem.\nmilwaukee bucks 122 portland trailblazers 101\nSzacunek dla pokonanych, tak trudnych warunków kadrowych nie ma nikt. Nurkic, Gasol, Collins, Whiteside nie obecni pod koszem. Ten ostatni się przeziębił i na parkiet dziś nie wyszedł. Nie było to absolutnie spacer dla najlepszych w lidze Bucks, ale trzygłowy smok (Giannis 32/17/6 Middleton 30/4 Bledsoe 29/4/3) palił dziś ogniem mocno. Na uwagę zasługuje 46 punktów z pola trzech sekund oraz 21 puntków z kontry Milwaukee. To tutaj przewaga gości zarysowała się najbardziej. W obozie miejscowym 46 punktów dostarczyli panowie Lillard & McCollum.\nDobrego popołudnia everybody!\nEloMordo 12 stycznia, 2020 at 15:01\nKuzma i Rondo zaimponowali ?\nEliza 12 stycznia, 2020 at 21:48\nRajon Rondo ładny chłopak :**\nMówiJakJEST 12 stycznia, 2020 at 15:06\nDobrze ,że Lakers to nie tylko Bron i AD nie grał też Green czyli 3 graczy z wyjściowej 5:)\nThomas 12 stycznia, 2020 at 15:09\nz dystansu to tylko Al Horford rzuca, Ben to dramat, tylko przechwyt i dunk\nSwietny mecz. Kolejni gracze zaznaczaja swoja obecnosc.\ndzis Powell na wysokim procencie (double double)\na w ekstaze wszystkich wprowadzil Boban siekajac za 3 (pierwszy rzut pudlo, drugi juz celny) 🙂\nFajnia niesamolubna gra calego zespolu.\nnbaaa 12 stycznia, 2020 at 15:13\n7dmiu graczy plus 11 pkt alez LAKERSLANDIA jest mocna\nLakersland 12 stycznia, 2020 at 15:15\nno LEBRON no DAVIS no GREEN nooooo PROBLEM\nTed 12 stycznia, 2020 at 15:17\nDurny tytuł. Jeden mecz kuzmy którego już podobno się pozbywają. Dajcie spokój.\nLA Fan 12 stycznia, 2020 at 15:34\nOdpowiedz tylko czy bardzo piecze ?\nStivi 12 stycznia, 2020 at 18:12\nMyślę że ewidentnie 😀\n~ 12 stycznia, 2020 at 15:23\nBen tak pokrył Luke, że sędziowie musieli wydumac faule bez piłki by ktoś inny go zaczął bronić. Chyba 4 straty w 6 minut wymusił.\nAle atak 6ers był żenujący tej nocy, w sensie nic nie trafiali, a pozycji mieli milion i jedną. Tu właśnie Embiid był konieczny.\nAnonim 12 stycznia, 2020 at 15:40\no czym ty mówisz…\n~ 12 stycznia, 2020 at 19:15\nWłącz pierwsze 6 minut meczu.\nLakersland 12 stycznia, 2020 at 15:33\nbyło nawet plus 35 dla LAK szok\nRalf 12 stycznia, 2020 at 15:36\nLAKERS są mocni ołłłł jeeeeeee.Pod koniec stycznia mecz z Clippers, może w końcu wygrają albo będzie 3-0 w pizdeeee..,Co do czego to huujjnia i pełne gacie.\nBanan 12 stycznia, 2020 at 15:42\nPodobno detroit wystawiło cały skład na handel\nMedżyk Pelynka 12 stycznia, 2020 at 16:27\nJa bym wziął “anouncera” co wywołuje zawodników podczas prezentacji. Place jak za prezydenta !\nMylosz93 12 stycznia, 2020 at 15:44\nFajnie, że Lakers potrafią zrobić wynik i niezłą grę bez dwóch mutantow popromiennych, mam wrażenie że w tym zespole jest niezła chemia i każdy rozumie swoją rolę.\nFajnie że Simmons nie dał poszaleć Luce, ale niestety w tej grze zwanej koszykówką trzeba też rzucać. Brawo ławka Dallas, jak im w pierwszej kwarcie Phila wyjela z 10 zbiórek z atakowanej tablicy to myślałem że po meczu. No i w czwartej kwarcie Boban Power, kibice go uwielbiają, sympatyczna pokraka rzuca trójkę w garbage time i hala eksploduje jakby to był game winner w playoffs\nlolo 12 stycznia, 2020 at 16:00\nHarden 11 strat – no doprawdy piękna koszykówka XD\nWOJNA 12 stycznia, 2020 at 23:10\nJedna, dwie straty to tragedia… 11 to już tylko statystyka xD\nKrzysiek 12 stycznia, 2020 at 16:13\nAdmin. Napisalem wczoraj meila na wasz adres. Czekam na odpowiedź.\nMO 12 stycznia, 2020 at 16:27\nTed 12 stycznia, 2020 at 16:28\nTO TEN FRAGMENT WIEC ZA CO MINUSY?\nLakers badają rynek\nJeśli wierzyć spekulacjom, szefostwo Lakers składa zapytania odnośnie paczki złożonej z graczy nazwiskiem: Kyle Kuzma, Quinn Cook i DeMarcus Cousins. Rola i/lub dopasowanie każdego z panów są w tym momencie problematyczne/ ograniczone.\n24 12 stycznia, 2020 at 16:49\nKażdy trade jak dla mnie marny… za kogo niby wymienią Kuzme? Kto go zastąpi? Jr Smith który gra jak odklejony od rzeczywistości? Melo, co jest wolny na nogach w obronie? Bogdanović co jak wjedzie na kosz to trzeba po defibrylator lecieć? DRose z jego kolanami? Zepsuje to chemie w zespole. Nawet Cook i Troy Daniels są wartościowi dla Lakers. Problemem jedynym jaki widzę to Demarcus. Nie wiem po co na co go tam trzymają. Moze by rozciągać gre w ataku nim ale to i tak mozna bez niego robić wstawiajac na parkiet AD, Kuzme, Dudleya,Lebrona i Greena. Bez sensu ten trade.\n24 12 stycznia, 2020 at 16:37\nWczoraj jak pisałem że może być 8 zwycięstwo to nie miałem informacji że nie będzie grać aż trójka graczy Lakers: AD, LbJ i Green. Pomyślałem sobie “no OKC niby ostatnio miało dobrą formę to moga sie postawić Lakers, ale LBj ich tam pociągnie do zwycięstwa jakoś”. Mecz się zaczyna a tu patrze Lebron wyubierany w jeansy i kurtke, Danny Green i AD na ławie. Wtedy mysle o kurna będzie lipa. A tu patrze wszystko siada Lakersom w 1 kwarcie. Przez chwile myslalem że na “cheatach” jadą hehe. Wynik po pierwszej kwarcie mnie zamurował bo kto by sie spodziewał takiej szarży, nawet Lebron miny takie robił jakby jakaś druzyna z 4ligowa zamieniła sie z OKC na dzisiejszy mecz. Rondo był tak agresywny na koźle że aż miałem flashbacki z jego ery w Celtics. Kuzma miejscami jak Bryant z odchylenia trafiał, ale i tak bardzo podoba mi się jego floater z okolic linii osobistych. Przypomina mi to słynne floatery Juana Carlosa Navarro. No nie wydaje mi sie by go wymienili za kogoś. Jak to zrobią to straszne buraki z tego zarzadu Lakers. Trzymam kciuki by Kuz został na playoffy bo może być to game-changer wtedy.\nAnonim 12 stycznia, 2020 at 17:04\nLakers pokazali w tym meczu jak bardzo gleboki maja sklad. Jeziorowcy maja markowych role playerow a bez takich graczy nie da sie zdobyc mistrzostwa. Irytujace jest to ze pomimo swietnego skladu Lebron co roku placze jak panienka i domaga sie wzmocnien w okienku zimowym.Jak jeziorowcy zdobeda tytul to kibice beda mowic ze to tylko dzieki LBJ a jak nie zdobeda tytulu to bedzie narzekanie ze Leflop nie ma z kim grac. Tak bylo w Miami pomimo ze tam rowniez Bron mial potezne sklady i tak tez bylo w Cavs.\nFan 12 stycznia, 2020 at 17:25\nW zwycięstwie Lakers pomógł element zaskoczenia. Rywale nie wiedzieli na co się nastawić. Mimo to i tak zajebiscie. Kuzma dwa mecze w pierwszej piątce i 26, 36 pkt. Absencja AD to idealny moment dla niego i nie tylko podolal presji, a wręcz zagrał chyba ponad oczekiwania. Brawo!\nRalf 12 stycznia, 2020 at 17:35\nLakers z Kuzmą to się w—ja zrobią.Pod nieobecność AD będzie kręcił +20, zarząd go zostawi,a na wiosnę padaka bo nie ogarnie tematu.Z deszczu pod rynnę.\nMO 12 stycznia, 2020 at 18:06\nLebron placze jak panienka, lol, pokaz mi jakiegos jego tweeta lub jakikolwiek komentarz w ktorym prosi o wzmocnienia skladu, nigdy na ten temat sie niewypowiadal, nigdy ni kazal nikogo zwalniac, mowia to goscie ktorzy z nim pracuja, mowil tak menadzer cleveland i mowil tak pat rilay z maiami a ty tu gadasz jakbys lepiej wiedzial. Kazdy zawodnik z nim grajacy wspomina go jako najlepszego kolege z druzyny z jakim kiedykolwiek gral. Kurde hejtujcie sobie jak lubicie ale bzdur niewymyslajcie.Co do kuzmy to rzeczywiscie sie broni przed tradem, zobaczymy jak AD wroci, niemoze byc tak ze gra tylko dobrze jak nie ma AD czy lebrona on ma grac dobrze zawsze, pewnie maja mieszAne uczucia w LAL teraz ale chuba dla dobra chemi w skladzie powinno zostac jak jest, ryzyk fizyk, moze kuz wlasnie potrzebowal tej absencji AD zeby sie przebudzic\nmr_slam 12 stycznia, 2020 at 19:47\nbyłem tydzień temu w staples na meczu clippersów, a wieczorem lejkersów i taka ciekawostka – na clippsów bilety zaczynały się od 15 dolarów, a na lakersów od 110 🙂\nrywale z podobnej półki, słabej obecnie, bo najpierw knicksi, a wieczorem pistons.\nno i róża jest megaszanowanym graczem nawet w obcych halach.\na na punkcie caruso to staples ma fioła. co ma piłkę, to pół hali drze się wniebogłosy – mvp! mvp!\ntof13 12 stycznia, 2020 at 21:12\nOglądałem Denver-Cleveland i jakby się tak przyjrzeć szczegółowo na pierwszy i drugi garnitur składu tego zespołu to nie jest tak źle gdyby dodać Lebrona to i tak by byli w top 4 wschodu\nErbest 13 stycznia, 2020 at 12:50\nCiekawe, czy Harden utrzyma tempo i da radę wrzucić 3000 punktów w sezonie regularnym? To byłoby nie lada osiągnięcie, tylko dwóch gości dało radę to zrobić do tej pory. Na razie jest na dobrej drodze, bo ma na tym etapie średnią powyżej wymaganej.\nmejbi 13 stycznia, 2020 at 14:48\nharden i jego punkty.Zal.pl\nUpaleni koniczyną: Boston Celtics pękają na robocie!\n11-0: Spurs pokazali charakter, Warriors wygrali mecz


Ewaluacja wewnętrzna Przedszkola Publicznego - wymaganie 6: Przedszkole wspomaga rozwój dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnej sytuacji | tekst nr 32347\nBeata Figurska, Ewelina Ziemska, Agnieszka Rejter, Izabela Pisaruk\nEwaluacja wewnętrzna Przedszkola Publicznego - wymaganie 6: Przedszkole wspomaga rozwój dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnej sytuacji\nmgr Ewelina Ziemska - lider zespołu\nmgr Beata Figurska\nmgr Agnieszka Rejter\nmgr Izabela Pisaruk\n6. Przedszkole wspomaga rozwój dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnej sytuacji.\nCelem jest ukazanie różnorodności oddziaływań przedszkolnych służących wspomaganiu rozwoju dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnej sytuacji.\nCELE EWALUACJI WEWNĘTRZNEJ:\nOkreślenie w jaki sposób przedszkole wspomaga rozwój dziecka z uwzględnieniem jego indywidualnej sytuacji.\nAnaliza udziału dzieci w proponowanych formach aktywności na terenie przedszkola i poza nim.\nUdział i sukcesy dzieci w konkursach zewnętrznych i wewnętrznych.\nPrzedszkole wspomaga rozwój dzieci.\nDziałania wspierające są dostosowane do wieku i poziomu rozwoju dziecka.\nPrzedszkole jest pozytywnie postrzegane w środowisku lokalnym\nCzy przedszkole wszechstronnie wspomaga rozwój dzieci?\nW jaki sposób przedszkole wspomaga rozwój dzieci?\nW oparciu o jakie działania nauczyciel wspomaga rozwój dziecka?\nZ jakimi instytucjami i organizacjami przedszkole współpracuje w ramach wspomagania rozwoju dzieci?\nJakie są efekty współpracy szkoły z organizacjami i instytucjami?\nHARMONOGRAM EWALUACJI WEWNĘTRZNEJ\nPrzebieg czynności / zadania\nCzas wykonywania / termin realizacji\nOkreślenie przedmiotu, kryteriów, pytań kluczowych i celów ewaluacji\nDobór metod i próby badawczej - opracowanie narzędzi badawczych\nAnkieta dla rodziców - E. Ziemska,\nAnkieta dla nauczycieli - A. Rejter\nPrzebieg ewaluacji, zbieranie informacji\n01 lutego 2014r. -\n15 maja 2014r\nAnkietowanie nauczycieli - A. Rejter\nAnkietowanie rodziców - B. Figurska\nRozmowa z Dyrektorem i przedstawicielem wybranej instytucji - E.Ziemska\nAnaliza dokumentów - cały zespół ewaluacyjny.\nAnaliza informacji, wyciąganie wniosków, pisanie raportu/ analiza wyników badań\n15 maja 2014r. -\n06 czerwca 2014r.\nCały zespół ewaluacyjny\nPrzedstawienie wyników raportu Dyrektorowi i Radzie Pedagogicznej\nLider zespołu ewaluacyjnego\nDo gromadzenie danych zaangażowany został cały zespół tworząc trzy grupy robocze.\nDOBÓR METOD I PRÓBY BADAWCZEJ ORAZ ŹRÓDŁA DANYCH\nsprawozdania z przeprowadzonych konkursów i sukcesów dzieci biorących w nich udział\ndzienniki wychowawcy grup\nplany działań wspomagających i korygujących wszechstronny rozwój dziecka\ndzienniki zajęć wspomagających i korygujących wszechstronny rozwój dziecka\nDokumentacja sprawozdań przeprowadzonych konkursów i ich laureatów, kronika szkolna, dzienniki wychowawców grup, dzienniki zajęć wspierających i korygujących wszechstronny rozwój dziecka\nWywiad i rozmowa\nPrzedstawiciel wybranej instytucji\nWywiad z dyrektorem w sytuacji napotykania na zagadnienia tego wymagające\nWykorzystać do wywiadu wybrane pytania kluczowe\n100% nauczycieli oraz rodzice wychowanków przedszkola\nDla uzyskania odpowiedzi na pytania kluczowe dokonano analizy następujących dokumentów:\nWyniki ankiet z rodzicami oraz nauczycielami\nBadanie ankietowe wśród rodziców przeprowadzono w maju 2014 roku. Ankieta była anonimowa, składała się z siedmiu pytań. Rodzice zostali powiadomieni o celu przeprowadzenia badania. Otrzymaliśmy 62 ankiety.\nPytanie 1. Czy Pani/Pana Dziecko chętnie chodzi do przedszkola?\n60 osób udzieliło odpowiedzi twierdzącej, jedna osoba zaznaczyła dwie odpowiedzi (tak i nie), jedna udzieliła odpowiedzi „nie”.\nRozkład wyników przedstawia poniższy wykres:\nZ analizy odpowiedzi wynika, że dzieci chętnie uczęszczają do naszego przedszkola.\nPytanie 2. Czy dziecko opowiada o swoim pobycie w przedszkolu? Odpowiedzi „tak” udzieliło 58 ankietowanych, czworo odpowiedziało „nie”.\nZ analizy odpowiedzi wynika, że dzieci opowiadają rodzicom o swoim pobycie w przedszkolu.\nPytanie 3. Czy dziecko okazuje zadowolenie z zajęć, w których uczestniczyło w przedszkolu?\n61 osób udzieliło odpowiedzi „tak” , nikt z ankietowanych nie udzielił odpowiedzi „nie”, jedna z ankietowanych osób nie zaznaczyła żadnej odpowiedzi.\nJak można zaobserwować na podstawie analizy wykresu dzieci są zadowolone z zajęć w których uczestniczyły w przedszkolu.\nPytanie 4. Z których zajęć dziecko najczęściej jest zadowolone?\nW tym pytaniu można było zaznaczyć więcej niż jedną odpowiedź z następujących:\na) zajęcia i zabawy ruchowe\nb) spacery, wycieczki, wyjścia do kina\nc) zabawy i zajęcia matematyczne\nd) zajęcia i zabawy rozwijające mowę (inscenizacje, teatrzyki, bajki, opowiadania)\ne) zabawy i zajęcia tematyczne i doświadczalne\nf) zajęcia i zabawy rozwijające związane z plastyką, muzyką, teatrem\ng) inne- udzielono odpowiedzi „plac zabaw”\nRozkład ilościowy odpowiedzi przedstawia poniższy wykres:\nZ analizy udzielonych odpowiedzi wynika, że dzieci są najczęściej zadowolone z zajęć i zabaw ruchowych (58 odp.), spacerów, wycieczek, wyjść do kina lub teatru (46 odp.), zajęć i zabaw rozwijających związanych z plastyką, muzyką lub teatrem (39 odp.). zabaw i zajęć tematycznych i doświadczalnych (27 odp.), zabaw i zajęć rozwijających mowę (26 odp.). Tylko 12 ankietowanych wskazało, że dziecko jest zadowolone z zabaw i zajęć matematycznych. Jeden z ankietowanych wskazał plac zabaw, jako te zajęcia z których dziecko jest najbardziej zadowolone.\nPytanie 5. W jakich zajęciach dodatkowych dziecko uczestniczy w przedszkolu?\nRodzice mogli zaznaczyć więcej niż jedna odpowiedź z pośród następujących:\nc) zajęcia logopedyczne\nd) gimnastyka korekcyjna\nAnalizując wyniki wykresu obserwujemy, że według rodziców dzieci najliczniej uczestniczą w zajęciach dodatkowych języka angielskiego (53 odp.), w zajęciach rytmiki (44 odp.) i w zajęciach logopedycznych (38 odp.). 26 z ankietowanych wskazało na uczestnictwo dzieci w zajęciach religii, a 19 na uczestniczenie ich dzieci w zajęciach z gimnastyki korekcyjnej.\nPytanie 6. Czy Pani/Pana zdaniem przedszkole rozpoznaje potrzeby i możliwości dziecka w zakresie edukacji, diety i problemów zdrowotnych?\nRodzice mogli określić poziom rozpoznawania potrzeb we wskazanych zakresach zakreślając jedną z odpowiedzi tak, nie, trudno powiedzieć.\nAnalizując wyniki można powiedzieć, że prawie wszyscy rodzice (59 z 62 ankietowanych) uważają, że przedszkole rozpoznaje potrzeby i możliwości rozwojowe dziecka w zakresie edukacji, tylko 3 wskazało na odpowiedź „trudno powiedzieć”.\nW zakresie rozpoznawania potrzeb dzieci co do diety 39 rodziców uważa, że te potrzeby są rozpoznawane, 16 nie ma zdania na ten temat, a 6 ankietowanych rodziców jest zdania, że przedszkole nie dostosowuje diety do potrzeb i możliwości rozwojowych dzieci.\n37 z badanych rodziców jest zdania, że przedszkole rozpoznaje potrzeby dzieci w zakresie problemów zdrowotnych, 20 z nich udzieliło odpowiedzi „trudno powiedzieć”, a pięcioro uznało, że przedszkole nie rozpoznaje potrzeb dzieci w zakresie ich problemów zdrowotnych.\nPytanie 7. Czy Pani/Pana zdaniem przedszkole umożliwia rozwój zainteresowań i szczególnych uzdolnień dziecka?\nOdpowiedzi „tak” udzieliło 41 badanych rodziców, 17 z nich nie na zdania na ten temat, a 4 uważa, że przedszkole nie umożliwia rozwoju zainteresowań i szczególnych uzdolnień dziecka.\nRozkład odpowiedzi przedstawia poniższy wykres:\nZ analizy odpowiedzi wynika, że według rodziców przedszkole raczej umożliwia rozwój zainteresowań i szczególnych uzdolnień dziecka.\ndzieci chętnie uczestniczą w zajęciach, są zadowolone z zajęć, w których uczestniczą i opowiadają w domu o tym, co dzieje się w przedszkolu\ndzieci najbardziej zadowolone są z zajęć i zabaw ruchowych, spacerów, wycieczek i wyjść do kina oraz z zajęć związanych z edukacją artystyczną, najrzadziej dzieci zadowolone są z zabaw i zajęć matematycznych\ndzieci uczestniczą w przedszkolu w zajęciach dodatkowych z języka angielskiego, rytmiki, gimnastyki korekcyjnej, religii i zajęć logopedycznych\nprzedszkole rozpoznaje potrzeby i możliwości rozwojowe dziecka w zakresie edukacji, więcej niż połowa badanych rodziców uważa, że w przedszkolu rozpoznaje się potrzeby i możliwości rozwojowe dzieci związane z ich dietą i problemami zdrowotnymi\nwedług 2/3 badanych rodziców przedszkole umożliwia rozwój zainteresowań i szczególnych uzdolnień dziecka\nANKIETOWANIE NAUCZYCIELI :\nBadanie ankietowe wśród nauczycieli przeprowadzono w maju 2014 roku.\nAnkieta była anonimowa , składała się z siedmiu pytań .Nauczyciele zostali powiadomieni o celu przeprowadzenia badania . Otrzymaliśmy dziewięć ankiet.\nPytanie 1. Czy dzieci w Pani grupie chętnie uczęszczają do przedszkola?\nDziewięć osób udzieliło odpowiedzi twierdzącej .\nZ analizy odpowiedzi wynika, że dzieci chętnie uczęszczają do przedszkola.\nPytanie 2. Czy podejmuje Pani działania służące wspomaganiu rozwoju dzieci?\nOdpowiedzi „tak” udzieliło dziewięciu ankietowanych.\nZ analizy odpowiedzi wynika, że nauczyciele podejmują działania służące wspomaganiu rozwoju dzieci.\nPytanie 3. Jak rozpoznaje Pani potrzeby rozwojowe podopiecznych?\nb) rozmowa z rodzicami\nc) rozmowa z pedagogiem\nd) inne – udzielono odpowiedzi „logopeda”\nZ analizy udzielonych odpowiedzi wynika, że nauczyciele rozpoznają potrzeby rozwojowe podopiecznych poprzez obserwację ( 9 odp.), rozmowy z rodzicami (6 odp.), rozmowy z pedagogiem (3 odp.), inne – rozmowy z logopedą ( 2 odp.).\nPytanie 4. Jakie działania podejmuje Pani, aby wspomagać rozwój dzieci z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb oraz wszechstronnej aktywności?\nNauczyciele mogli zaznaczyć więcej niż jedną odpowiedź z pośród następujących:\na) zajęcia wspomagające wszechstronny rozwój\nb) wyjazdy edukacyjne/wycieczki\nc) udział w przedstawieniach edukacyjnych\nd) różnicowanie stopnia trudności w czasie zajęć\nZ analizy udzielonych odpowiedzi wynika ,iż nauczyciele wspomagają rozwój dzieci z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb oraz wszechstronnej aktywności poprzez zajęcia wspomagające wszechstronny rozwój ( 7 odp.), wyjazdy edukacyjne( 7 odp.), udział w przedstawieniach teatralnych (6 odp.), różnicowanie stopnia trudności w czasie zajęć (6 odp.)\nPytanie 5. Jakie obserwuje Pani działania dzieci świadczące o ich wszechstronnej aktywności?\na) biorą udział w zajęciach edukacyjnych\nTAK - odpowiedziało 9 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ NIE-0\nb) biorą udział w formach teatralnych , konkursach\nTAK – odpowiedziało 7 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ NIE -0\nc) samodzielnie organizują sobie zabawy\nTAK -odpowiedziało 8 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ NIE -0\nd) zadają pytania\nTAK -odpowiedziało 7 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ- NIE -0 odpowiedziała 1 osoba\ne) współdziałają z innymi dziećmi\nTAK - odpowiedziało 8 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ NIE -0\nf) współpracują z nauczycielem\nTAK- odpowiedziało 8 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ NIE –0 odpowiedziała 1 osoba\ng) samodzielnie wykonują działania\nTAK – odpowiedziało 6 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ NIE –0 odpowiedziały 2 osoby\nh)pomagają sobie nawzajem\nTAK- odpowiedziało 7 nauczycieli TRUDNO POWIEDZIEĆ\nNIE-0 odpowiedziała 1 osoba\nPytanie 6. Jakie metody i formy pracy z dziećmi są przez Panią preferowane?\nW tym pytaniu również można było zaznaczyć więcej niż jedną odpowiedź z następujących :\na) metody podające\nb) samodzielne doświadczenia\nc) burza mózgu\nd) pedagogika zabawy- Klanza\ne) metoda dobrego startu\nf) elementy kinezjologii edukacyjnej\ng) zadania stawiane dzieciom\ni) metody aktywizujące\nZ analizy udzielonych odpowiedzi wynika ,że najbardziej preferowana jest pedagogika zabawy –Klanza (9 odp.), później samodzielne doświadczenia (7 odp.), zadania stawiane dzieciom (7 odp.),metody aktywizujące (7odp.), metody podające (6 odp.), burza mózgu (5 odp.), metoda dobrego startu (5 odp.)\nPytanie 7. Z jakimi instytucjami i organizacjami współpracuje Pani w ramach wspomagania rozwoju dzieci?\nNauczyciele mieli możliwość wybrania czterech odpowiedzi:\na) poradnia psychologiczno- pedagogiczna\nb) pedagog szkolny\nZ analizy udzielonych odpowiedzi wynika ,że nauczyciele najczęściej współpracują z pedagogiem szkolnym i logopedą – (9 odp.), pięciu zaznaczyło poradnię psychologiczno- pedagogiczną.\nnauczyciele są zdania, że dzieci chętnie uczęszczają do przedszkola,\nrozpoznają potrzeby rozwojowe podopiecznych,\nprzedszkole skutecznie wspomaga rozwój dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb,\npreferują w swojej pracy metody aktywizujące ,\nwspółpracują z pedagogiem szkolnym i logopedą w ramach wspomagania rozwoju dzieci.\nUzyskane wyniki, pozwalają na sformułowanie poniższych wniosków – mocne strony i słabe strony.\n1. Według rodziców i nauczycieli dzieci chętnie chodzą do przedszkola\n2. Dzieci okazują zadowolenie z oferowanych w przedszkolu zadań i opowiadają w domu o tym, co dzieje się w przedszkolu\n3. Dzięki sytuacjom stwarzanym przez nauczycieli dzieci chętnie uczęszczają do przedszkola i aktywnie uczestniczą w zajęciach,\n4. W przedszkolu podejmowane są różnego rodzaju działania mające na celu wspomóc rozwój dzieci, preferowaną formą pracy jest pedagogika zabawy- Klanza.\n5. Prowadzona jest współpraca z pedagogiem szkolnym i logopedą, który wspiera nauczycieli w ich codziennej pracy\n1. Tylko 1/3 ankietowanych wskazała na zadowolenie dzieci z zajęć i zabaw matematycznych\n2. Nie wszyscy rodzice znają w pełni ofertę edukacyjną przedszkola\n3. Część rodziców uważa, że nie w pełni przedszkole rozpoznaje potrzeby ich dzieci w zakresie problemów zdrowotnych i diety\nW przyszłym roku szkolnym należy:\nKontynuować wspomaganie rozwoju dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb i możliwości rozwojowych\nZorganizować spotkanie z dietetykiem w celu określenia wspólnie z rodzicami potrzeb rozwojowych odnośnie diety\nZwrócić uwagę rodziców na potrzebę informowania nauczycieli o problemach zdrowotnych w celu podejmowania stosownych działań


Wiadomości: Nicolás Uriarte: W czwartym secie przyszło załamanie naszej gry\nStrona Główna > Aktualności > Puchar Polski > Nicolás Uriarte: W czwartym secie przyszło załamanie naszej gry\nNicolás Uriarte: W czwartym secie przyszło załamanie naszej gry\n17 marca 2014 22:47\nSkra Bełchatów awans do finału PP miała na wyciągnięcie ręki, jednak ostatecznie została z niego wyeliminowana przez ZAKSĘ. - Nie ma się co dziwić, że przeciwnicy wykorzystali naszą słabość - rzeczowo zauważył młody argentyński rozgrywający.\nW półfinale granym przeciwko ZAKSIE byliście bardzo blisko zwycięstwa po czwartym secie, jednak ostatecznie to przeciwnicy wygrali. Co się stało?\nNicolás Uriarte: – Wiesz, tak naprawdę to nie potrafię powiedzieć. Było bardzo blisko, mieliśmy swoje chwile, akcje, które mogliśmy wykorzystać i wygrać tego czwartego seta, ale nie zdołaliśmy tego dokonać. Przeciwnicy z kolei zagrali kilka ciekawych i skutecznych opcji, my popełniliśmy błędy i chyba zabrakło nam już koncentracji i determinacji. Często jest tak, że takie niewykorzystane okazje się mszczą i właśnie po tym czwartym secie kędzierzynianie zaczęli grać o wiele lepiej, sprawiając nam tym samym wiele trudności także w tie-breaku. W każdym razie uważam, że ten czwarty set był kluczowy, że gdybyśmy wtedy nie stracili prowadzenia, to my walczylibyśmy w niedzielę w finale.\nW piątym secie przede wszystkim rzucało się w oczy, że straciliście całą moc w ataku…\n– Przede wszystkim po tym czwartym secie spuściliśmy niepotrzebnie głowy i to wpłynęło negatywnie na naszą koncentrację. A takie momenty, kiedy nie jesteś w stanie utrzymać wysokiego poziomu skupienia, a dodatkowo odczuwasz już fizyczne zmęczenie, są bardzo trudne. Zwłaszcza jeśli gra się przeciwko takiej dobrej drużynie jak ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. Także nie ma się co dziwić, że przeciwnicy wykorzystali naszą słabość, wykorzystali tę chwilę dekoncentracji po przegranym zupełnie niepotrzebnie czwartym secie i w tie-breaku zagrali zdecydowanie lepiej od nas.\nKońcówka meczu rzeczywiście wyglądała tak, jakbyście grali na ogromnym zmęczeniu. Coś w przygotowaniu fizycznym zawiodło?\n– Nie, nie. Jesteśmy bardzo dobrze przygotowani fizycznie do takich długich spotkań. I zanim rozpoczęło się to spotkanie czuliśmy się świetnie, byliśmy gotowi do walki.\nAle w czwartym secie Facundo Conte został zmieniony, widać było, że jest już wyczerpany…\n– Rzeczywiście, Facu przytrafił się w końcówce czwartego seta chyba jakiś skurcz, ja też zacząłem trochę odczuwać trudy gry, ale to bardziej spowodowane jest częstotliwością spotkań, które rozgrywamy oraz dyspozycją dnia. Spore znaczenie ma też twoja forma psychiczna – kiedy wygrywasz, jesteś już bardzo blisko awansu do finału, a później przytrafia się seria błędów i przeciwnik wyrównuje, wówczas wydaje ci się, że jesteś bardziej zmęczony, ciężej wskoczyć na te wysokie obroty. Przy zmęczeniu presja stanowi dodatkowe obciążenie, a w tak ważnym meczu jak półfinał nie da się tej presji uniknąć. Wydaje mi się, że to właśnie było kluczowe w półfinale przeciwko ZAKSIE – nie przegraliśmy dlatego, że byliśmy zmęczeni, przegraliśmy, bo w czwartym secie przyszło załamanie naszej gry. Nie skończyliśmy kilku ważnych piłek i to spowodowało, że wypadliśmy z rytmu i już nie umieliśmy go odnaleźć.\nMimo porażki, możecie być jednak zadowoleni ze swojej postawy, zafundowaliście kibicom najbardziej emocjonujący i wyrównany pojedynek turnieju.\n– W zasadzie tak, ale prawdę mówiąc, kiedy przegrywasz, zawsze czujesz ten sam smutek, niezależnie czy mecz skończy się wynikiem 0:3, czy 2:3. Przez jakiś czas w głowie będziemy mieli przede wszystkim to, że mogliśmy wygrać już w czwartym secie i to niestety będzie powodowało ból. Na szczęście nie tracę pewności, że cały czas możemy poprawiać naszą grę, podnosić jej poziom. Jeśli dopracujemy te małe rzeczy, które zawiodły, jeśli uda nam się udoskonalić naszą zdolność koncentracji i radzenia sobie z presją na przestrzeni całego meczu, będziemy jeszcze mieli swoje szanse na wygraną. Teraz musimy skupić się na przyszłości, nadal mamy przed sobą walkę o mistrzostwo Polski i będziemy myśleć o tym, co zrobić, by wyciągnięte z porażki w półfinale Pucharu Polski wnioski przenieść na tamtejsze realia i już więcej podobnych błędów nie popełnić. Musimy tak zrobić jak najszybciej i po prostu ciągle się rozwijać.\nNicolás Uriarte, Puchar Polski, Skra Bełchatów


Święta i Sylwester w Willi Grota Zbójnicka w Gliczarowie Górnym z codziennym wyżywieniem.\nLiczba sprzedanych ofert 38\nLiczba sprzedanych ofert 851\n1399 zł 809 zł Rabat: 42%\nLiczba sprzedanych ofert 78\nCzarnogóra: Wczasy w sercu Budvy w znakomitej Villa Mira***, 100m od plaży! (9 nocy) apartamenty 2/3os lub 2+1!\nVilla Mira*** - genialna lokalizacja tego budynku powoduje, że jego wartość i ocena mogą być jedynie wysokie\nBudva - najsłynniejsza, największa, najbardziej popularna, najbardziej rozrywkowa...\nzakwaterowanie w Villi Mira w Budvie,\nCena first minute ,możliwa zaliczka 30%\n900 zł 539 zł Rabat: 40%\nHolandia: Amsterdam i festiwal tulipanów z noclegiem.\nHit Sprzedaży 10 sezonów!!!\n1 nocleg w hotelu **/***,\n1 x śniadanie, 1 x obiadokolacja.\n998 zł 549 zł Rabat: 45%\nLiczba sprzedanych ofert 207\nRabka Zdrój: 7-dni z codziennymi zabiegami,pełnym wyżywieniem w Sanatorium Cegielski dla 1 lub 2 osób.\nNowocześnie wyposażone sanatorium w miejscowości uzdrowiskowej Rabka-Zdrój\nW ramach kuponu, oprócz bogatych śniadań, obiadów i kolacji, przewidziana jest także biesiada przy ognisku z poczęstunkiem i zabawa w rytm muzyki góralskiej kapeli\npo 3 zabiegi rehabilitacyjne dziennie w dni powszednie z wyłączeniem: masaży, gimnastyki indywidualnej i kąpieli solankowych - razem nawet 15 zabiegów na pobyt


Kształcenie dramatopisarzy w Polsce | Dramatopisarze.pl\nNauka i doskonalenie warsztatu dramatopisarskiego w Polsce możliwe są w czterech głównych obszarach. Pierwszą ku temu okazję o najszerszym, ogólnopolskim zasięgu stwarza system konkursów, zakładający konsultację sztuk nadesłanych przez uczestników i dalszą edukację w zakresie pisania dla sceny. Możliwość druga to uczestnictwo w praktycznych – cyklicznych lub jednorazowych – warsztatach prowadzonych w teatrach, przeważnie przez dramatopisarzy. Trzecią sposobność kształcenia i doskonalenia rzemiosła dramatopisarskiego oferują inne instytucje i ośrodki kultury w ramach szerszej działalności edukacyjnej oraz kursy komercyjne. Czwarta to uniwersyteckie kursy pisania i studia podyplomowe. Każda z tych propozycji posiada własną specyfikę, każda też uzależniona jest od pewnych czynników wewnętrznych i zewnętrznych, które czasem się ze sobą pokrywają, a czasem nie.\nKonkursy dramatopisarskie, których uczestnicy mogą konsultować nadesłane teksty oraz w sposób bezpośredni lub pośredni – doskonalić pisanie podczas warsztatów – są w Polsce tylko dwa. Pierwszą inicjatywą tego typu jest Ogólnopolski Konkurs „Szukamy Polskiego Szekspira” przeznaczony dla najmłodszych autorów między 16 a 21 rokiem życia, ogłaszany co dwa lata przez Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży (PO ASSITEJ) – w zeszłym roku miała miejsce jego XVI edycja. Organizatorzy stawiają sobie za cel zachęcenie młodych ludzi do kreatywności, wspieranie rozwoju polskiej dramaturgii oraz jej promocję. Drugi konkurs posiadający ofertę edukacyjną dla swoich uczestników to Konkurs na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży organizowany przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu (w ubiegłym roku odbyła się jego XXVII edycja), a konkretnie przez Zbigniewa Rudzińskiego, stałego sekretarza jury. Ten konkurs nie przewiduje ograniczeń wiekowych i skierowany jest zarówno do debiutantów jak i uznanych dramatopisarzy zainteresowanych pisaniem dla określonego odbiorcy – młodej publiczności. Jego cele nadrzędne są podobne, przy czym większą wagę przykłada się tu do promocji dramaturgii oryginalnej o wysokiej jakości artystycznej oraz podejmuje się więcej działań, by stała się widoczna w przestrzeni publicznej, ułatwiając jej zaistnienie na scenach lalkowych i dramatycznych. Nagrodzone i wyróżnione sztuki prezentowane są w ramach Sceny Czytanej bądź na Scenie Autora oraz publikowane w kolejnych zeszytach „Nowych Sztuk dla Dzieci i Młodzieży” a także „Nowych Sztuk Młodzieży dla Młodzieży” wydawanych przez Centrum Sztuki Dziecka.\nLaureaci konkursu „Szukamy Polskiego Szekspira” mogą skorzystać z kilku propozycji edukacyjnych. Pierwsza z nich to dwutygodniowe letnie warsztaty dramatopisarsko-teatralne, na które są zapraszani wraz z aktorską młodzieżą Ogniska Teatralnego „U Machulskich”. Jak sama nazwa podpowiada, warsztaty nie ograniczają się do doskonalenia umiejętności pisania – składają się na nie rozmaite formy aktywności. Młodzi autorzy nie tylko rozmawiają o swoich tekstach konkursowych czy piszą nowe pod okiem doświadczonego prowadzącego (w ostatniej edycji był nim Adam Biernacki, w przeszłości m.in. Maciej Wojtyszko). Pracują również z młodymi aktorami, przygotowując inscenizacje fragmentów własnych sztuk nagrodzonych i wyróżnionych w konkursie. Mogą zatem sprawdzić w praktyce, jak ich sztuka działa na scenie oraz spróbować swoich sił także jako aktorzy, scenografowie czy kostiumografowie.\nDrugą propozycją edukacyjną PO ASSITEJ dla uczestników konkursu są coroczne warsztaty dramatopisarskie: na nich doskonalą oni pisanie, ale też bliżej się poznają. Osoby związane z konkursem stanowią grupę tzw. „stałych bywalców” warsztatów, przy czym z oferty mogą skorzystać również inni młodzi autorzy, którzy nie startowali jeszcze w konkursie: udział w warsztatach stanowi dla nich zachętę do podjęcia tego działania. Ostatnia propozycja kształcenia, przeznaczona wyłącznie dla laureatów, to uczestnictwo w Interplay Europe – spotkaniach warsztatowych młodych dramatopisarzy i dramaturgów reprezentujących niemal wszystkie państwa Starego Kontynentu z tutorami, autorami, reżyserami i aktorami, które odbywają się w kolejnych państwach europejskich zrzeszonych w sieci Interplay. Warto podkreślić, że wszystkie oferty edukacyjne PO ASSITEJ – ostatnia w wymiarze najszerszym, bo międzynarodowym – za czynnik sprzyjający doskonaleniu umiejętności pisania dla sceny, a właściwie – za jego element konstytutywny, uznają bezpośredni kontakt młodych autorów ze sobą, wzajemną wymianę poglądów na temat sztuk i warsztatu oraz możliwość podzielenia się z nimi doświadczeniem przez osoby posiadające wieloletnią praktykę w zakresie pisania dla teatru.\nPodczas warsztatów w Obrzycku odbywa się szereg spotkań z jurorami oraz innymi osobami zainteresowanymi teatrem i dramatem dla dzieci i młodzieży. Program zawiera punkty stałe, tzw. „coroczne rytuały” – jak mawia Zbigniew Rudziński. Należą do nich uroczystość wręczenia laureatom pamiątkowych obiektów artystycznych autorstwa Krzysztofa Wosika, czytania nagrodzonych i wyróżnionych sztuk przygotowane przez profesjonalnych aktorów m.in. Teatru Nowego w Poznaniu, warsztaty reżyserskie, warsztaty autorskie. Stałym punktem spotkań w Obrzycku są też prezentacje „W moim teatrze, jego repertuarze” dokonywane przez dyrektorów teatrów, głównie lalkowych, którzy opowiadają o sukcesach i trudnościach związanych z kształtowaniem oraz wystawianiem repertuaru dla młodego widza, liczne dyskusje tematyczne z gośćmi, wykłady i spotkania seminaryjne. Przykładowo, podczas zeszłorocznej edycji warsztatów, uczestnicy konkursu poza zobaczeniem Marvina Marty Guśniowskiej i Pana Lampy Maliny Prześlugi w formie czytań scenicznych, mieli okazję brać udział w warsztatach reżyserskich m.in. Krzysztofa Cicheńskiego, Piotra Cieplaka, Pawła Aignera, warsztatach autorskich Lidii Amejko i Roberta Jarosza oraz w rozmowach z Andrzejem Bartnikowskim – dyrektorem Olsztyńskiego Teatru Lalek i Michałem Tramerem – dyrektorem Teatru Lalek „Tęcza” w Słupsku. Uczestniczyli też w spotkaniu seminaryjnym prof. Dobrochny Ratajczakowej o elementach komizmu w sztukach i spektaklach dla dzieci i młodzieży. Podobnie jak we wcześniejszych edycjach, najbardziej wyczekiwanymi momentami były wieczorne spotkania przy ognisku, stanowiące stały – integracyjny element obrzyckich spotkań.\nDzięki warsztatom dramatopisarskim, zarówno wokół Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży jak i Konkursu Szukamy Polskiego Szekspira, tworzą się grupy osób piszących dla teatru, które wzajemnie motywują się do pracy i wspierają – w ten sposób zneutralizowane zostaje wrażenie niepewności, osamotnienia, ale też wyobcowania, które towarzyszy zwłaszcza debiutantom stawiającym pierwsze kroki w branży. Wspólnotowy, mobilizujący do pracy charakter warsztatów oferowanych uczestnikom obu inicjatyw, podobnie jak sama nadrzędna idea połączenia ich z ofertą edukacyjną, wydają się warte podkreślenia. Często bowiem to właśnie konkursy o charakterze ogólnopolskim dla wielu osób chcących pisać dla sceny stanowią jedyną szansę zasięgnięcia opinii na temat własnej twórczości. Jeśli komunikat zwrotny sprowadza się tylko do informacji o nagrodzie lub jej braku wówczas autor, zwłaszcza młody, pozostaje z niczym.\nSwoimi doświadczeniami, najbardziej gremialnie, podzielili się ze mną uczestnicy konkursu dramatopisarskiego dla młodych autorów, który trzy lata temu zorganizował krakowski Teatr BARAKAH w ramach szerszego projektu o nazwie „Nowy Wymiar Kultury”. Poproszono Michała Walczaka i mnie, jako jurorów, o odbycie rozmów z wszystkimi autorami. Ponieważ wydarzenie miało charakter raczej lokalny i liczba zgłoszeń nie przekroczyła trzydziestki, zadanie to – pod względem technicznym – nie należało do trudnych. Dla obu stron wymiana spostrzeżeń była bardzo cenna. Zaowocowała też nawiązaniem znajomości z młodymi dramatopisarzami, które trwają do dziś. Niestety, jak wiele innych wartościowych inicjatyw, które stanowią części składowe większych projektów edukacyjnych – konkurs w Teatrze BARAKAH nie był kontynuowany.\nWcześniej, w 2012 roku jeszcze jeden konkurs przewidywał ofertę doskonalenia warsztatu pisania dla sceny, przy czym jego organizatorzy przyjęli inną formułę. IV edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Napisanie Współczesnej Polskiej Komedii „Komediopisanie” w Teatrze Powszechnym w Łodzi towarzyszyły warsztaty dramaturgiczne. Zauważalna różnica w nazwie warsztatów miała walor znaczący – nie wyrażała utrzymującej się tendencji do wymiennego posługiwania się pojęciami dramaturgia i dramatopisarstwo czy dramatopisarz i dramaturg, co bywa mylące ze względu na odrębny charakter obu profesji1. Przeciwnie, zmiana nazewnictwa warsztatów komunikowała, że proponowany tryb pracy nad nadesłanymi tekstami przypominał działania podejmowane przez tych dramaturgów, którzy pracując nad spektaklem z reżyserem piszą tekst i na bieżąco mogą go modyfikować: jeśli istnieje taka potrzeba, dodają nowe sceny lub kwestie, skracają lub usuwają fragmenty. Podczas łódzkich warsztatów autorzy tekstów wyróżnionych w konkursie – które prezentowały wysokie walory artystyczne, ale, zdaniem jurorów, nie były jeszcze formami gotowymi do wystawienia na scenie – uczestniczyli w przygotowaniach czytań scenicznych razem ze studentami Wydziału Reżyserii łódzkiej Szkoły Filmowej i na bieżąco nanosili na sztuki poprawki i korekty. Wieńczącej warsztaty prezentacji utworów towarzyszyło omówienie, w którym udział wzięli zaproszeni eksperci: teatrolog i historyk teatru Jagoda Hernik Spalińska, dramatopisarz i reżyser Michał Walczak oraz krytyk kultury, publicysta, kurator teatralny Roman Pawłowski. W tym roku roztrzygnięto V edycję konkursu. Ponieważ poziom tej edycji był wysoki a werdykt jury – jednogłośny zdecydowano, że tym razem warsztaty dramaturgiczne się nie odbędą2.\nObecnie w przygotowaniach czytań scenicznych własnych utworów – już nie w formie zaplanowanych warsztatów – mogą uczestniczyć finaliści konkursu „Metafory Rzeczywistości”, który organizuje Teatr Polski w Poznaniu. Refleksją dotyczącą tej sposobności podzieliła się ze mną jedna z finalistek ostatniej edycji, Alina Moś-Kerger: „Miałam szczęście przygotować czytanie mojej Pory suchej / Pory deszczowej z Michałem Buszewiczem. To, że oboje praktykujemy i pisanie i reżyserię sprawiło, że każde z nas wiedziało dokładnie, gdzie tym razem jest jego miejsce. Ja nie stawałam okoniem, kiedy Michał sugerował skróty lub zmianę struktury jakiejś sceny, on rozumiał, kiedy trudno mi było pożegnać się z jakimś zdaniem czy sekwencją. Ale wszystko bazowało na dialogu, na rozmowie, na wspólnej analizie. Uczestniczyłam we wszystkich próbach, słuchałam uwag aktorów i reżysera, nanosiłam je na tekst. Czułam się dopieszczona jako autorka, a jednocześnie zdarzało mi się podrzucić jakieś rozwiązania inscenizacyjne Michałowi. On z tego korzystał lub nie, ale wszystko przebiegało w atmosferze ścisłej współpracy, opartej na zaufaniu”.\nUczestnictwo w realizacji własnego tekstu stanowi jeden z istotnych elementów edukacji osób piszących dla teatru. Nie ma bowiem lepszego sposobu na to, by się dowiedzieć, jak sztuka działa i może działać w praktyce. Zetknięcie się autorów ze sceną (zwłaszcza tych, którzy nie reżyserują i nie pracują jako dramaturdzy przy spektaklach) siłą rzeczy uzmysławia im też mechanizmy i potrzeby teatru. Warto jednak pamiętać, że to spotkanie realne efekty przynosi wtedy – jak przyznała Alina Moś Kerger – gdy obie strony potrafią słuchać siebie nawzajem i negocjować. Przeważnie się to udaje, ale czasem – nie.\nOprócz konkursów dogodną okazję do bezpośredniej rozmowy o napisanych sztukach i praktycznego doskonalenia rzemiosła stwarzają cykliczne warsztaty dramatopisarskie w teatrach, ale tendencja do ich organizowania od kilku lat raczej maleje Najbardziej znaną, cieszącą się niesłabnącym powodzeniem ofertą tego typu jest„Szkoła pisania” Artura Pałygi, dramatopisarza i dramaturga, autora reportaży, wierszy, piosenek i felietonów, który zdobył Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną w 2013 roku za tekst W środku słońca gromadzi się popiół. Oczywiście, sformułowanie „szkoła pisania” ma charakter umowny – faktycznie nazywały się tak cykliczne warsztaty, które Pałyga prowadził kilka lat temu jako dramaturg Teatru Polskiego w Bydgoszczy (za dyrekcji Pawła Łysaka). Ze względu na charyzmę i oddanie, a przede wszystkim oryginalny styl prowadzącego, właśnie tą nazwą nadal posługują się zarówno uczestnicy jego licznych warsztatów odbywających się w różnych zakątkach Polski, jak inni dramatopisarze, najczęściej kierujący do „szkoły pisania Pałygi” wszystkie osoby chcące podszkolić warsztat dramatopisarski. Można zatem powiedzieć, że tam, gdzie Artur Pałyga, tam znajduje się „szkoła pisania” – wędruje ona wraz ze swoim założycielem i (jedynym) wykładowcą.\nW ostatnim czasie, jako dramaturg zatrudniony w Teatrze Śląskim w Katowicach, Artur Pałyga prowadził cykl rocznych zajęć warsztatowych pod nazwą Szkoła Lokalnych Opowieści. Ich program zakładał odkrywanie ciekawych historii – w szczególności o Śląsku i Zagłębiu – jako inspiracji do pisania tekstów dramatycznych (doku-drama). Uczestnicy tego bezpłatnego kursu, zarówno debiutanci, jak osoby wprawione już w pisaniu, zachęcani byli do kreatywnego i krytycznego pisania na temat spraw lokalnych, bliskich ludziom mieszkającym w okolicy, w bezpośrednim z nimi kontakcie, szkolili umiejętności dokumentowania wyszukanych opowieści, przeprowadzania rozmów ze świadkami i nadawania pozyskanym materiałom formy literackiej. W tym roku działalność warsztatowa Pałygi w Teatrze Śląskim będzie kontynuowana pod nazwą Szkoła Pisania Sztuk w nieco swobodniejszej formule wykraczającej poza kontekst lokalny.\nArtur Pałyga bywa zapraszany do współpracy przez inne teatry. Stosunkowo niedawno wraz z Małgorzatą Sikorska-Miszczuk (ponownie na zaproszenie Pawła Łysaka) prowadził cykliczne spotkania pod nazwą „Pracownia Podejrzanych Praktyk Teatralnych” w Teatrze Powszechnym w Warszawie (ten projekt został zakończony, natomiast niewykluczone, że w przyszłości Teatr Powszechny uruchomi ofertę przeznaczoną dla adeptów dramatopisarstwa). Ostatnio przygotował również m.in. jednorazowe warsztaty z młodzieżą w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu i w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora.\nPodobnie intensywną działalność warsztatową w miejscu zatrudnienia oraz/lub na zaproszenie w innych teatrach prowadzi jeszcze kilkoro dramatopisarzy. Malina Prześluga, autorka sztuk przeznaczonych przede wszystkim dla młodego odbiorcy (choć nie tylko) cieszących się dużą popularnością – do tej pory mocno związana z Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu – pasją pisania dla sceny próbuje zarazić nie tylko młodych autorów, ale też osoby dorosłe, nauczycieli i instruktorów teatralnych. Z myślą o nich przygotowuje warsztaty, które pojawiają się w ofercie edukacyjnej Teatru Animacji w Poznaniu, gdzie pracuje jako dramaturg oraz w innych teatrach: w Teatrze Polskim w Poznaniu, podczas Przeglądu Nowego Teatru we Wrocławiu czy Festiwalu Małych Prapremier w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu. Kolejnym dramatopisarzem dzielącym się stale swoją praktyczną wiedzą o warsztacie jest Konrad Dulkowski. Autor, zarazem reżyser i reportażysta, prowadzi cykliczny płatny kurs dramatopisarski w Teatrze TrzyRzecze, którego jest dyrektorem artystycznym. Nadrzędną ideą tego kursu jest nauka prawideł pisania dla scen teatralnych, które, jak zapewnia prowadzący, można wykorzystać także w tworzeniu konstrukcji scenariuszy filmowych. Kolejne edycje kursu trwają miesiąc, zajęcia odbywają się w trybie cotygodniowych spotkań. Polegają one głównie na pisaniu, analizie prac uczestników, ćwiczeniach i etiudach warsztatowych, szukaniu możliwych kierunków rozwoju autorskich pomysłów. Najciekawsze sztuki prezentowane są w postaci czytań scenicznych z udziałem aktorów na scenie Teatru TrzyRecze.\nNajszerszą ofertę edukacyjną dla osób, które już piszą dla teatru, ale chcą rozwijać i doskonalić swoje umiejętności przygotowali Mateusz Pakuła i Kuba Roszkowski – kierownik literacki Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W styczniu 2017 roku, w tym teatrze zainaugurowali oni działalność Centrum Dramatu Najnowszego. Projekt ten, którego wspomniani autorzy są kuratorami zakłada półroczne warsztaty dramatopisarskie, prowadzone wraz z nimi przez wybitnych polskich prozaików, poetów, scenarzystów filmowych i komiksowych (takich jak Justyna Bargielska, Jacek Dukaj, Tomasz Wasilewski, KaeReL) oraz czytania performatywne współczesnych sztuk polskich i zagranicznych reżyserowanych przez uznanych twórców teatralnych. Warsztaty Pakuły i Roszkowskiego służyć mają rozwijaniu wyobraźni i warsztatu pisarskiego uczestników nie tylko poprzez styczność z dramatem, ale z literaturą w ogóle – z prozą, poezją, scenariuszem filmowym i komiksem. Zaproszeni twórcy będą poszerzali perspektywy patrzenia, proponowali nowe formy, wprowadzali nowe konteksty. W skład grupy uczestników warsztatów weszło kilka osób, które posiadają już osiągnięcia w pisaniu dla teatru, zaproszonych indywidualnie przez organizatorów oraz kilka zakwalifikowanych do udziału na podstawie nadesłanych zgłoszeń zawierających próbkę tekstu autorskiego.\nJeśli zrobi się mały krok wstecz, to widać, że mówiąc o szerzej zakrojonej działalności wspierającej rozwój dramatopisarstwa w teatrach, naprawdę trudno wskazać instytucje stricte i długofalowo nastawione na promowanie kształcenia i doskonalenia warsztatu pisania dla sceny. Kilka lat temu liderem wyznaczającym kierunek była Szkoła Dramatu działająca w Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka (niewykluczone, że w niedalekiej przyszłości wznowi ona swoją działalność). Obecnie tego typu „oferta” jest rozproszona. Jednym z czynników odpowiedzialnych za ów stan rzeczy jest niewątpliwie czynnik finansowy, o którym już wspomniałam mimochodem, pisząc o konkursie dramatopisarskim dla młodych autorów organizowanym w Teatrze BARAKAH. Ostateczny argument przemawiający za uruchomieniem warsztatów dramatopisarskich w danym teatrze, prowadzonych przez osoby z nim związane zawodowo lub zapraszane do współpracy, stanowi bowiem często dofinansowanie z zewnątrz, które może zostać przyznane lub nie. Drugim, równie istotnym powodem „rozproszenia” oferty warsztatowej jest duża rotacja dramatopisarzy i osób zatrudnianych w teatrach (związana najczęściej z wygasaniem kadencji kolejnych dyrektorów), za sprawą których najczęściej podejmuje się w nich tego typu inicjatywy – jeszcze nie tak dawno warsztaty dramatopisarskie prowadzili Szymon Bogacz i Zuzanna Bućko w Teatrze w Jeleniej Górze, ale opuścili go z początkiem bieżącego sezonu. Prężnie na tym polu działała również do września 2016 roku Marzena Sadocha jako dramaturg w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Sama, pracując jako kierownik literacki Łaźni Nowej w Nowej Hucie, dwa lata temu, dzięki uprzejmości dyrekcji, zainicjowałam w ramach szerszego projektu kompleksowe warsztaty prowadzone przez sześciu dramatopisarzy: Jolantę Janiczak, Artura Pałygę, Jarosława Jakubowskiego, Kubę Roszkowskiego, Mateusza Pakułę i Szymona Bogacza. W obecnej chwili w wymienionych instytucjach kolejne, szeroko zakrojone inicjatywy związane z kształceniem i doskonaleniem rzemiosła dramatopisarskiego się nie pojawiają. (W przypadku Łaźni można mówić o pewnego rodzaju kontynuacji takich działań w Teatrze im. Juliusza Słowackiego, którego dyrektorem artystycznym został z ubiegłym roku Bartosz Szydłowski).\nPodobny mechanizm można zaobserwować na polu organizacji warsztatów w teatrach o charakterze okazjonalnym, towarzyszącym festiwalom i różnego rodzaju przeglądom spektakli. W przeszłości adepci dramatopisarstwa mogli np. doskonalić pisanie dla teatru podczas warsztatów towarzyszących kolejnym edycjom Ogólnopolskiego Festiwalu Dramatugii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” w Teatrze Nowym w Zabrzu (prowadzącymi zajęcia byli m.in. Paweł Demirski i Ingmar Villqist) Razem z doświadczonymi dramatopisarzami byli oni również zachęcani do prezentowania i wspólnego omawiania własnych prób dramatycznych podczas SPAMU dramatycznego – pisania sztuk na żywo organizowanego przez Artura Pałygę w ramach dwóch edycji Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@port w 2013 i w 2014 roku. Obecnie tego typu działania edukacyjno-artystyczne nie są już kontynuowane.\nOstatnio z ciekawą inicjatywą wyszedł Nowy Teatr w Warszawie zachęcając do udziału w seminarium o nazwie „Dromomania”, które jest twórczą próbą podjęcia tematów nowego osadnictwa, ruchów emigracyjnych i neokolonializmu. Prowadzący „Dromomanię”, autor i dramaturg Adam Radecki oraz jego goście (m.in. Barbara Kinga Majewska, Kaja Kusztra, Jan Duszyński, Michał Korchowiec, Ignacy Kotkowski) wspólnie z uczestnikami w ciągu sześciu miesięcy tworzą tekst dramaturgiczny, który stanowić będzie emocjonalny komentarz do tej problematyki i zostanie zaprezentowany w formie czytania na scenie Nowego Teatru. Można przypuszczać, że sam akt pisania stanowi tu jednen z kilku elementów półrocznych spotkań – goście zaproszeni do projektu wywodzą się przecież z różnych dziedzin sztuki, zatem zasadne jest stwierdzenie, że uczestnicy seminarium w praktyce pogłębiają również swoją wiedzę na temat pozostałych (także nieoczywistych) tworzyw teatralnych, wykorzystywanych w procesie powstawania nie tylko samej dramaturgii tekstu, ale również dramaturgii spektaklu. Podobnie interdyscyplinarny charakter ma moduł „Dramaturg”, w ramach projektu prof. Krystyny Duniec o nazwie Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych realizowanego od kilku lat z Nowym Teatrem przez Uniwersytet SWPS. W tym roku pisaniu tekstów na warsztatach z Marcinem Cecką i Małgorzatą Sikorską-Miszczuk towarzyszy refleksja nad tym, jak oprócz tekstu/ wespół z nim może funkcjonować w teatrze przestrzeń i film, aktorstwo oraz jak wygląda zarządzanie teatrem pojętym jako projekt, również odznaczający się swoją – specyficzną – dramaturgią. Moduł dramaturg zakłada zatem kompleksowe kształcenie z myślą o pracy w charakterze nie tyle dramatopisarza, ile właśnie dramaturga ściśle współpracującego z teatrem, gdzie pisanie stanowi (ale nie musi) jeden z elementów tejże współpracy.\nWobec nielicznej liczby ofert kształcenia warsztatu dramatopisarskiego w teatrach oraz coraz częstszego pojawiania inicjatyw mających na celu kształcenie dramaturgów, można by przypuszczać, że w interesie naszego teatru raczej nie leży wspieranie edukacji, która owocowałyby powstawaniem nowych – niejako autonomicznych – tekstów autorów, mogących zasilić jego repertuar. Byłabym jednak ostrożna w formułowaniu podobnych tez, formalnie teksty dramaturgów i dramatopisarzy bywają czasem zbliżone, wielu dramatopisarzy podejmuje owocną współpracę z teatrami w charakterze dramaturgów i coraz większa liczba dramaturgów publikuje teksty, które funkcjonują jako gotowy, samodzielny materiał do kolejnych wystawień w innych teatrach. Sposoby kształcenia pisania dla teatru bywają zatem różne, różne są ich cele, ale ich efekty bywają podobne. Natomiast tym, z czym chyba trudno polemizować jest fakt, że w przypadku teatrów zamiast o konkretnych miejscach nastawionych na kształcenie warsztatu pisania dla sceny, zasadniej jest mówić o ludziach, których pojawienie się w obrębie instytucji skutkuje podejmowaniem tego typu inicjatyw – nazwiska wielu z nich wymieniłam do tej pory. Przy czym nie jest to reguła, bo każdy teatr rządzi się właściwą sobie polityką.\nCo ciekawe, osobami, które uczulają teatr na kwestie kształcenia warsztatu pisania dla teatru nie muszą być wyłącznie dramatopisarze, dramaturdzy czy teoretycy. W tym miejscu nie sposób nie wspomnieć chociażby o inicjatywie warsztatowej podjętej w Teatrze Nowym w Łodzi w 2013 roku (dzięki uprzejmości ówczesnego dyrektora Zdzisława Jaskuły) przez grupę inicjatywną stworzoną przez Michała Lachmana, Macieja Świerkockiego, Mateusza Sidora, Macieja Roberta, Przemysława Owczarka (z czasem do grupy dołączyli Agnieszka Cytacka, Rafał Zięba, Magdalena Żarnecka). Pomysłodawcy warsztatów dramatopisarskich w Teatrze Nowym są zarazem ich uczestnikami, grupa funkcjonuje na zasadzie Koła, przy czym spotkania mają charakter otwarty – każdego roku mogą brać w nich udział również inne osoby pragnące omawiać wspólnie swoje teksty i studiować materię dramatopisarstwa: sposoby konstrukcji dialogu, fabuły i postaci.\nInaczej niż w przypadku teatrów, wyraźnie rozpoznawalnym ośrodkiem promującym już od dłuższego czasu polską dramaturgię i zarazem kształcenie warsztatu dramatopisarskiego pod okiem fachowców jest Klub Żak w Gdańsku3. Od 2011 roku działa w nim Szkoła Dramatu jako część składowa całorocznego projektu o nazwie PC Drama zakładającego realizację performatywnych czytań dramatu najnowszego. Szkoła Dramatu to cykl trzech weekendowych płatnych zjazdów przeznaczonych dla 10 osób pełnoletnich kwalifikowanych do udziału na podstawie próbek nadesłanych wcześniej tekstów. Spotkania warsztatowe zazwyczaj odbywają się w terminie od października do grudnia. Profesjonalni aktorzy prezentują wówczas publiczności fragmenty tekstów napisanych przez uczestników a następnie wybrany znawca teatru, którym przeważnie jest osoba związana z Uniwersytetem Gdańskim, prowadzi rozmowę z autorami i publicznością. Proponując uznanym autorom sztuk przygotowanie zajęć, organizatorzy zachęcają, aby zapraszali do ich współprowadzenia innego autora, dramaturga, reżysera bądź osobę, która ma wpływ na pracę nad tekstem, lub jego późniejszą realizację sceniczną. Ostatnie zajęcia prowadził Mateusz Pakuła z Zuzanną Skolias – aktorką, wokalistką i kompozytorką, dlatego wiele zadań warsztatowych miało charakter ćwiczeń nad tekstem jako partyturą i koncentrowało się na muzyczności tekstu. W tym konkretnym przypadku kontakt z aktorem na etapie pisania był bardzo stymulującym doświadczeniem. Wcześniejsze edycje warsztatów, równie udane, prowadzili: Jarosław Kamiński i co miesiąc inny prowadzący: Agnieszka Trzos, Marcin Latałło, Grzegorz Pacek, Anna Wakulik i Artur Pałyga, Małgorzata Sikorska-Miszczuk i Magda Fertacz.\nSzkoła Dramatu w Klubie Żak cieszy się dużym zainteresowaniem. Niestety, o ogłoszeniu naboru na kolejne edycje decyduje nie tyle społeczne zapotrzebowanie, ile – jak w przypadku wielu teatrów – przede wszystkim otrzymanie dotacji z Ministerstwa Kultury – bez niej organizatorzy, dysponując jedynie własnymi środkami, są w stanie zorganizować wyłącznie PC Dramę. W zeszłym roku MKiDN odmówiło wsparcia, dlatego naboru nie ogłoszono. W tym roku organizatorzy Szkoły Dramatu nie zniechęcają się, warto zatem śledzić ofertę Klubu Żak, w której być może ponownie się ona pojawi.\nKształcenie i doskonalenie rzemiosła dramatopisarskiego w ramach szerzej zakrojonych projektów edukacyjnych oferują też mniejsze ośrodki w innych miastach. Dobrym tego przykładem jest Świdnicki Ośrodek Kultury, organizujący od 2012 roku warsztaty dramatopisarskie w ramach projektu „Alchemia teatralna”. Ma on na celu aktywizację i inspirację zachowań twórczych przedstawicieli różnych grup wiekowych oraz stworzenie możliwości do aktywnego uczestnictwa w kulturze. W ramach „Alchemii teatralnej” organizowane są spotkania, wykłady, warsztaty, prowadzone przez aktorów oraz wykładowców uczelni artystycznych w zakresie aktorstwa, ruchu scenicznego, pracy z głosem, które kończą się pokazami. Warsztat dramatopisarski, który jest istotną częścią składową tego projektu, stale prowadzi Mateusz Pakuła, zajęcia odbywają się w cyklu weekendowym i mają one przygotować uczestników do startu w konkursie na dramat teatralny organizowany przez Świdnicki Ośrodek Kultury. Podczas spotkań warsztatowych autorzy, inspirowani otaczającą ich rzeczywistością, przetwarzają, modyfikują, oceniają i opisują ją dla potrzeb scenicznych, nabywają umiejętności pisania dla sceny oraz uzyskują świadomość procesu twórczego. Z każdą realizacją warsztatów przybywa ciekawych propozycji scenariuszowych, bogatych w rozwiązania formalne, umiejętność gry konwencjami i stylistykami. Organizatorzy zapewniają, że warsztaty w 2016 roku nie był ostatnimi, w przyszłości nadal zamierzają je organizować w ramach projektu „Alchemia teatralna”.\nOsoby chcące szkolić umiejętności w zakresie dramatopisarstwa mogą również brać udział w kursach komercyjnych, jakie oferuje między innymi działająca prężnie w wielu miastach Maszyna do Pisania – firma prowadzona przez Magdalenę Kostrzewską, która od 2012 roku organizuje różne warsztaty pisania: powieściopisarskie, reportażowe, dziennikarskie prowadzone przez uznanych twórców a zarazem skutecznych pedagogów. Na stronie internetowej znajdują się dwie propozycje skierowane do przyszłych dramatopisarzy: warsztaty Maliny Prześlugi-Delimaty prowadzone w Poznaniu oraz kurs Elżbiety Chowaniec odbywający się w Warszawie. W przypadku wszelkich kursów komercyjnych o możliwości wdrożenia danej oferty w życie decyduje przede wszystkim zainteresowanie ze strony odbiorców zobowiązanych do uiszczenia odpowiedniej opłaty. Najskuteczniejszym sposobem na uruchomienie warsztatów w Maszynie do Pisania w tym roku będzie sygnowane organizatorom zapotrzebowanie ze strony ich potencjalnych uczestników.\nNa brak chętnych zainteresowanych pisaniem dla teatru nie narzeka Fundacja Szafa Gra, która wraz z Regionalnym Ośrodkiem Metodyczno-Edukacyjnym Metis w Katowicach, w ramach programu Śląskie Laboratorium Pedagogiki Teatru, oferuje odpłatny kurs „Dramaturgia w teatrze amatorskim”, poświęcony pracy nad stworzeniem własnego – autorskiego scenariusza przedstawienia bądź etiudy teatralnej skierowany do ściśle wyznaczonej grupy uczestników: pracowników teatrów, nauczycieli, animatorów kultury, którzy w swojej pracy zawodowej prowadzą grupy teatralne, zajmują się edukacją w szkołach, teatrach, ośrodkach kultury, warsztatach terapii zajęciowej, tworzą i realizują autorskie programy edukacyjne i animacyjne. Lutowy kurs, którego prowadzenie przypadło mi w udziale, przybliżał techniki pisania sztuk teatralnych, wskazywał potencjalne etapy pracy nad scenariuszem przedstawienia oraz miejsce i udział dramaturgii tekstu w tworzeniu złożonej dramaturgii spektaklu. Ponieważ Fundacja Szafa Gra prężnie działa na polu szeroko pojętej edukacji teatralnej, niewykluczone że podobne oferty, jak i nowe propozycje, pojawią się w kolejnych miesiącach.\nCzwartą sposobność kształcenia warsztatu dramatopisarskiego w Polsce oferują uczelnie akademickie. Obecnie najbogatszą ofertę w tym zakresie posiada Instytut Badan Literackich Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Nauka i doskonalenie pisania dla sceny możliwa jest tu w ramach trzech płatnych kursów – „Warsztatu pisania scenariusza i dramatu”, warsztatu o tej samej nazwie dla zaawansowanych (kontynuujących naukę) oraz „Kursu dla autorów literatury dziecięcej i młodzieżowej”. Kierowniczką wszystkich kursów jest prof. dr hab. Anna Nasiłowska.\nWarsztat pisania scenariusza i dramatu, który w tym roku akademickim rozpoczął się w styczniu (IV edycja), podobnie jak dwa pozostałe kursy, trwa sześć miesięcy i realizowany jest w systemie dwudniowych zjazdów weekendowych raz w miesiącu. Zajęcia prowadzone są dwutorowo, ich uczestnik doskonali nie tylko pisanie da teatru, ale również poznaje tajniki rzemiosła scenopisarskiego. Warsztat pisania dramatu prowadzi Tomasz Man, dramatopisarz, reżyser teatralny, autor adaptacji teatralnych i słuchowisk radiowych, warsztat scenopisarstwa – pisarka, scenarzystka i reżyserka Magdalena Wleklik. Połączenie obu specjalności w ramach jednego kursu prowadzący uzasadniają przekonaniem, że „film wywodzi się z wielowiekowej kultury teatru, a budowa scenariusza poddana jest podobnym prawom dramaturgicznym, co pisanie na scenę. W naszej kulturze – podkreślają – teatr i film wzajemnie korespondują i na siebie wpływają”. Praktycznym ćwiczeniom pisania, których przewidywanym efektem jest przygotowanie przez uczestnika scenariusza filmu krótkometrażowego lub dramatu scenicznego, towarzyszą rozmowy o najważniejszych zjawiskach z historii teatru i filmu, a także o sytuacji twórców na rynku wydawniczym i możliwościach zaistnienia debiutujących autorów w branży. W ramach zajęć odbywają się również ciekawe spotkania z zaproszonymi znawcami przedmiotu. Dalszą pracę nad autorskimi tekstami literackimi, w połączeniu z poszerzaniem wiedzy o wybitnych osiągnięciach z dziedziny dramatopisarstwa i scenopisarstwa, gwarantuje kursantom Warsztat pisania scenariusza i dramatu II, który stanowi kontynuację pierwszej inicjatywy.\nTrzecia oferta IBL PAN to Kurs dla autorów literatury dziecięcej i młodzieżowej, przy czym praktyczne ćwiczenia pisania dla sceny stanowią tu czwartą składową proponowanego harmonogramu kształcenia. Jego uczestnicy zgłębiają nie tylko tajniki twórczości dramatopisarskiej przeznaczonej dla konkretnego odbiorcy – młodego czytelnika/widza, ale próbują również swych sił w innych dziedzinach: tworzą poezję i prozę przeznaczone do dzieci i młodzieży. Warsztaty z pisania dramatu prowadzi Liliana Bardijewska, autorka licznych słuchowisk, sztuk i utworów prozatorskich dla najmłodszych, a także krytyczka literacka i teatralna.\nZauważalna w IBL PAN tendencja do łączenia warsztatów dramatopisarskich z doskonaleniem innych umiejętności pisania cechuje kolejną propozycję dla osób chcących doskonalić pisanie dla sceny. Oferują ją programy studiów podyplomowych z zakresu creative writing (twórczego pisania), które przewidują szlifowanie umiejętności na wielu polach literatury: poezji, prozy, reportażu i dramatu. Zalicza się do nich roczna Szkoła Mistrzów Pióra pod kierownictwem Ewy Madeyskiej w warszawskim Collegium Civitas. Prowadzący zajęcia gwarantują, że każdego zainspirują i pomogą mu odnaleźć jego własny tekst, głos, styl, gatunek, jego własną niepowtarzalną opowieść. Program Szkoły Mistrzów Pióra obejmuje zarówno zajęcia teoretyczne jak i praktyczne. Wykłady dotyczą psychologii twórczości, kultury popularnej, analizy i interpretacji dzieła literackiego oraz zasad funkcjonowania autora na rynku książki. Warsztaty praktyczne z kolei, oprócz warsztatów dramatopisarskich prowadzonych przez Monikę Wasilewską (zajęcia te są w planie kierunku drugi raz) – poświęcone są szkoleniu umiejętności jeszcze w trzech obszarach pisania: scenopisarstwa, dziennikarstwa i pisania prozy.\nPisanie dla teatru stanowi również element kształcenia studentów specjalności Dramaturgia na Wydziale Reżyserii Dramatu w PWST w Krakowie. W przypadku tej specjalności praca nad tekstem własnym, który może mieć bardziej lub mniej rozbudowaną formę literacką, stanowi zaledwie jeden z licznych elementów kształcenia. Studenci PWST doskonalą również umiejętność pracy na tekście cudzym: przygotowują adaptacje, opracowania dramatu oraz uczą się komponowania dramaturgii (przebiegu, struktury) różnych form przedstawień, nie tylko tych, z którymi stykamy się w teatrze dramatycznym, gdzie słowo nadal jest istotnym elementem, ale również tych, gdzie jego użycie może sprowadzać się do minimum, może też nie być go wcale, jak w teatrze tańca, teatrze plastycznym, instalacji audiowizualnej czy performansie. W krakowskiej PWST przyszli dramaturdzy poszukują nowych sposobów konstruowania tekstów dla teatru, ale uczą się też – a właściwie przede wszystkim – pracy nad dramaturgią scen i różnorodnych spektakli, kształcą umiejętność twórczego dialogu z reżyserem, z którym następnie podejmują współpracę w teatrze. Współpraca ta często polega również na tworzeniu tzw. obudowy kontekstowej dla tematu będącego przedmiotem zainteresowania tak jednej jak i drugiej strony, zasadza się na dostarczaniu inspiracji literackich, podsuwaniu materiału ikonograficznego, muzycznego w celu znalezienia jak najbardziej adekwatnego języka spektaklu, który formuje się często na styku kilku dziedzin sztuki.\nTen model kształcenia może owocować osiągnięciami na gruncie dramatopisarstwa. Przekonuje o tym choćby droga twórcza Mateusza Pakuły, Michała Buszewicza, Agnieszki Jakimiak,– absolwentów specjalności dramaturgicznej krakowskiej PWST. Faktem jest również, że obie profesje dramatopisarza i dramaturga, choć odrębne, są często z powodzeniem łączone, o czym decyduje nie tylko czynnik ekonomiczny, ale również sama chęć pracy w teatrze osób piszących. Przykładem tej tendencji jest rozwój kariery innych znanych autorów: Artura Pałygi czy Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk. Praca w teatrze, poznawanie jego licznych tworzyw i zasad funkcjonowania (a nie tylko wiedza i praktyka dotycząca materii literackiej) dla wielu autorów stanowi ważne doświadczenie, które wpływa na ich myślenie o pisaniu. Oczywiście, zamiast wspomagać może też hamować rozwój pisania. Powielając nieustannie rozwiązania wypracowane czy też dominujące w teatrze, łatwo popaść w stagnację, podobnie jak trzymając się kurczowo wypróbowanych literackich środków ekspresji. Co do tej opinii, wśród dramatopisarzy, z którymi miałam możliwość rozmawiania, panuje zgoda. Większość z nich przyznała, że podstawowym warunkiem rozwoju pisania jest wolność, nieustanne przekraczanie własnych barier i zastanych granic. Tak na gruncie literatury, jak i teatru.\nJeśli chodzi o propozycje doskonalenia warsztatu dramatopisarskiego w Polsce trudno nie zauważyć, że nie ma ich wiele. Natomiast tym, o czym chciałabym jeszcze wspomnieć na zakończenie, jest pewna tendencja, którą obserwuję od dłuższego czasu. Chodzi o nieustanne powtarzanie opinii, że pisania dla teatru nie można się nauczyć: albo ma się talent, przysłowiową „iskrę bożą”, albo się go nie ma.\nTrudno polemizować z faktem, że predyspozycje do uprawiania profesji dramatopisarza są sprawą kluczową, ale ta zasada dotyczy również innych profesji artystycznych, co do których nie zgłasza się tego typu zastrzeżeń i nie neguje możliwości edukacji w ich zakresie. Nie pomaga tu na pewno brak (osadzonej w historii) tradycji kształcenia pisania dla sceny w ramach obowiązującego systemu szkolnictwa; brak wyznaczonych (odgórnie) miejsc, szkół czy wydziałów stricte nakierowanych na edukację w zakresie pisania dla teatru. Inną przyczyną niewiary w powodzenie warsztatów dramatopisarskich i pokrewne im inicjatywy (które protekcjonalnie bywają określane jako „szkółki dramatopisarskie”) może być również kwestia terminologii. „Uczenie” odruchowo kojarzy się przecież z przymusem, przekazywaniem wiedzy, reguł i zasad, które trzeba przyswoić a następnie je stosować (a zatem również podporządkować im swoją twórczość). Tyle że takie rozumienie pojęcia „uczenie” zupełnie rozmija się z poglądami na temat procesu doskonalenia warsztatu dramatopisarskiego osób, które faktycznie podejmują tego typu inicjatywy. Mateusz Pakuła, Artur Pałyga, Malina Prześluga-Delimata wolą o nim mówić jako o procesie zwrotnym, gdzie obie strony wpływają na siebie twórczo i stymulująco. Wspomniana trójka dramatopisarzy nie narzuca kursantom swojego sposobu myślenia, lecz słucha ich propozycji, poznaje ich twórcze pragnienia i pomaga je zrealizować, podsuwając znane rozwiązania, częściej – poszukując razem z nimi nowych. Pytani o sposób przekazywania wiedzy czy doskonalenia umiejętności, Mateusz, Artur i Malina wolą mówić o działaniach stymulujących rozwój twórczej wyobraźni, zamiast o ćwiczeniach – o próbach przełamywania utartych schematów myślenia o tym, czym jest i powinno być dramatopisarstwo i praktycznego stawiania nieoczywistych odpowiedzi. W ich przypadku trudno zatem mówić o jakimkolwiek przymusie czy „dramatopisarskiej tresurze”. Przeciwnie – podobnie, jak Małgorzata Sikorska-Miszczuk, Konrad Dulkowski i wielu innych dramatopisarzy „uczących” rzemiosła, stawiają na różnorodność.\nZbyt rzadko też, jak sądzę, ujawnia się drogę przebytą przez osoby, które w danej chwili odnoszą sukces, stają się widzialne, rozpoznawalne w branży, a ich teksty znajdują się w finałach konkursów, zdobywają nagrody, są drukowane i stopniowo wystawiane na scenach dramatycznych czy w teatrze radiowym. One właśnie, najczęściej, mają za sobą udział w rozmaitych warsztatach, zajęciach prowadzonych przez konkretnych praktyków lub teoretyków dobrze zaznajomionych z formami pisania dla sceny. Ostatnio na łamach „Dialogu”, przy okazji druku własnych sztuk, wspominali o tym Sandra Szwarc („Dialog” nr 10/2016) i Przemysław Pilarski („Dialog”, nr 12/2016). Do tej grupy zalicza się również Iwona Korszańska, debiutująca na łamach „Dialogu” w ubiegłym roku. Co ważne, podobną drogę mają za sobą znani dziś dramatopisarze, którzy obecnie prowadzą warsztaty: większość z nich przeszła w przeszłości przez Szkołę Dramatu Tadeusza Słobodzianka, uczestniczyła w konkursach organizowanych przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu oraz w innych, wspólnych spotkaniach. Wielu dramatopisarzy, których sztuki trafiły na sceny, doszkalało się także podczas stypendiów lub na stażach i kursach – co znaczące – za granicą. Oczywiście, zdania na temat tych inicjatyw bywają różne, natomiast zgoda panuje co do tego, że zawsze stanowiły one jakiś punkt wyjścia i odbicia, nawet jeśli skutkowały kontrą. O tych rzeczach się nie słyszy, bo się o nich nie mówi. A mówić trzeba, zwłaszcza w przypadku profesji dramatopisarza w naszym kraju, o wciąż wątłych podstawach i nadal niejasnym, wręcz efemerycznym statusie.\n1 - Zarówno temat jak i rozmiary niniejszego tekstu uniemożliwiają dogłębną charakterystykę profesji dramaturga, któraod lat budzi spore kontrowersje i jest przyczyną licznych sporów metodologicznych w naszym kraju. Na następnych stronach, przy okazji konkretnych inicjatyw edukacyjnych, staram się przybliżyć jej warianty w formie koniecznego skrótu. Więcej na temat profesji dramaturga zob. „Notatnik Teatralny” 2010 nr 58-59; Agata Dąbek, Dramaturgy and the role of the dramaturg in Poland, [w:] The Routledge Companion to Dramaturgy, red. Magda Romańska, Routledge 2015. O różnicach między profesją dramaturga i dramatopisarza mówiła również m.in. Małgorzata Sikorska-Miszczuk, w wywiadzie, które z nią przeprowadziłam. Zob. Wszystko co wiem i potrafię. Rozmowa z Małgorzatą Sikorską-Miszczuk, „Dwutygodnik” 2013, nr 113.\n2 - Mówiąc o warsztatach dramaturgicznych w kontekście łódzkim warto wspomnieć w tym miejscu o innej, już pozakonkursowej inicjatywie, a mianowicie o warsztatach „Dramat w procesie rozwoju”, które od kilku lat organizuje Szkoła Filmowa w Łodzi z Agencją Dramatu i Teatru ADiT. W tych warsztatach również biorą udział reżyserzy i studenci Szkoły oraz autorzy związani z ADiT-em. Prezentacje efektów pracy warsztatowej pokazywane są podczas kolejnych edycji łódzkiego Festiwalu Szkół Teatralnych.\n3 - Mówiąc o ośrodkach nastawionych na promocję polskiej dramaturgii, zwłaszcza tej najnowszej, warto wspomnieć tu jeszcze o Czytelni Dramatu prowadzonej przez Daniela Adamczyka oraz o Scenie InVitro Łukasza Witt-Michałowskiego, które działają w Centrum Kultury w Lublinie. Inicjatywy te nie przewidują jednak możliwości kształcenia warsztatu dramatopisarskiego.


Nie jest łatwo być kotem niczyim. Johny - RatujemyZwierzaki.pl\nNie jest łatwo być kotem niczyim. Johny\n700 zł (116,66%)\nJohny bardzo dziękuje za wpsarcie :)\nJohny nie jest już kotem bezpańskim ma już swój dom :) Jeszcze raz Wam wszystkim dziękujemy - udało się odmienić jego życie :)\nKoty nie powinny wpadać pod samochody i chorować... Tym bardziej, gdy są to koty bezdomne. Takie koty muszą siedzieć cichutko i czekać, aż miną święta. Dopiero wtedy pan weterynarz, mający umowę z gminą, zrobi rtg, poda leki, zdiagnozuje...\nTylko pamiętaj kotku przeżyj te dni i godziny bólu i strachu. Wiesz, w końcu są święta. Nikt nie pomoże bezdomnemu kotu, kiedy jest wolne... W ten właśnie sposób w Wielki Poniedziałek trafił do nas Johny, zwany początkowo Lorkiem. Te załzawione oczy pełne bólu mówią wszystko. Kocurek ma uszkodzoną przednią łapkę z odpryskiem kości, w przedniej jest wklinowanie i bardzo duży obrzęk. Urazy wskazują na kopnięcie lub uderzenie. Pomimo cudownego charakteru, kotek boi się bardzo nagłych ruchów, więc hipoteza postawiona przez weterynarzy, że ktoś go skrzywdził, jest trafna.\nBadania krwi wysłane, teraz mały dochodzi do zdrowia w szpitalu. Ma troskliwą opieką, jest obstawiony lekami przeciwbólowymi i antybiotykami.\nA my znowu prosimy Was o pomoc dla kolejnej kociej biedy. Dla bezdomnego Johnego. Mamy wielką nadzieję, że po wyleczeniu znajdzie kochającą rodzinę i zapomni o wszystkich złych rzeczach, które go spotkały... Dziękujemy!


Liczba stron: 248Tytuł oryginału: Język oryginału: Tłumaczenie: Ilustracje: Dodał/a książkę: elibri\nPrzeczytane:, Poczet polskich królów wydaje się raz na zawsze ustalony, a sami władcy wyglądają, jakby urodzili się po to, by władać krajem. Wyglądają dumnie i godnie. Zresztą, tak są przedstawiani podczas lekcji historii. Nie mówi się o tym, że dochodzili do władzy, bo gwałcili, mordowali swoich braci, oszukiwali, kłamali… Nie, o tym się nie wspomina.\nAndrzej Zieliński postanowił "odbrązowić" nieco naszych władców, ukazując ich prawdziwe, nie zawsze uczciwe twarze. Władza jest jednym z najsilniejszych bodźców do działania. By ją zdobyć, ludzie uciekają się do najgorszych zbrodni. Mamy tu zatem przegląd naszych włodarzy, począwszy od Mieszka, a skończywszy na ostatnim z królów. Do korony można było dojść na różne sposoby. Najprostszy to bezpośrednia sukcesja syna lub córki po zmarłych lub ustępujących królewskich rodzicach. Czasem zdobywano ją przez królobójstwo. Znacznie później w wyniku wolnej elekcji. Ale był jeszcze jeden sposób uzyskania korony. Można ją było kupić w Stolicy Apostolskiej. Jaka była jej cena? Nie wiadomo. Prawdopodobnie tradycyjne "co łaska", które w praktyce oznaczało, że królem zostawał ten, kto dawał najwięcej. Za każdym zresztą razem do Rzymu udawały się poselstwa (z darami), by "poświęcić" koronę. Czasem trzeba było wymóc na papieżu unieważnienie poprzedniego małżeństwa, jak w przypadku królowej Jadwigi, córki Ludwika Andegaweńskiego. Została ona poślubiona w wieku czterech lat austriackiemu księciu Wilhelmowi. Razem mieli w przyszłości objąć tron polski. Plan wydawał się dobry, gdyby nie "knucie" polskich oligarchów, którzy patrzyli perspektywicznie na wschód. Litwą władał niejaki Jagiełło. Aby połączyć oba kraje, konieczny był ślub. Jadwiga była młodziutką, bo dwunastoletnią królową. Ale miała już męża. Należało tylko nie dopuścić do skonsumowania związku i doprowadzić do unieważnienia małżeństwa. Udało się. Przekonano papieża o wyższej konieczności chrystianizacji Litwy. I tak młoda królowa poślubiła podstarzałego litewskiego księcia, którego nigdy nie kochała, co więcej - nie była w stanie się z nim porozumieć. Oboje dopiero uczyli się polskiego. Urodziła mu córkę dopiero kilkanaście lat później. Król ożenił się jeszcze kilkakrotnie, by móc przedłużyć dynastię. Autor zresztą znacznie dokładniej opisuje tę historię, zwracając uwagę na takie szczegóły, jak wyścig z czasem i celowe pomylenie dat w dokumentach, by nie dopuścić do cielesnego zbliżenia Jadwigi z Wilhelmem. Fakt, że królowa przez współczesnych była uważana za bigamistkę nie przeszkodził jej później zostać świętą. W walce o władzę liczą się efekty, a nie pokrętna droga do nich. Andrzej Zieliński opowiada także o Kazimierzu Wielkim, który w młodości nie stronił od cielesnych uciech. Jego gwałt, dokonany na węgierskiej księżniczce Klarze Zach, doprowadził do wymordowania całej jej rodziny. Wszystko po to, by Zachowie nie mogli się mścić. Samą księżniczkę ukarano okaleczeniem… Książka Andrzeja Zielińskiego, choć ma charakter historyczny, jest także niemal kryminałem sensacyjnym. Wybryki koronowanych głów jasno pokazują, że to, co dziś robią posłowie, jest tak naprawdę zabawą w piaskownicy i zupełnie nie jest warte naszej uwagi. Stosunki rodzinne były niczym wobec tego, co działo się w królewskich i książęcych alkowach. Zdrady, uwięzienia, odtrącenia, a nawet morderstwa zdarzały się tam częściej niż konflikty braterskie. By zaspokoić swoje pragnienia, władcy posuwali się czasem poza granicę prawa, jakiekolwiek by ono nie było. Z pewnością publikacja Zielińskiego odsłania przede wszystkim ciemną stronę polskiej Korony. Z drugiej strony jednak uświadamia, że na tronach zasiadali ludzie, a nie święci.\nOcena: 6, Chc przeczytać, W Bardzo ciekawy sposób przedstawia oblicza władców od innej strony tej prawdziwej...ludzkiej a ich życie od kuchni.Widzimy ich takimi jacy byli naprawdę bez makijażu i upiększeń.Bez maski władzy i dworu.Ich prawdziwe ja-z ich słabościami...wadami...uczuciami...romansami.Normalnych zwykłych ludzi mających uczucia bądź też nie.\nChc przeczytać, Zaciekawiła mnie recenzja książki. Lubię to. Link do opinii\nPierwsze stulecie polskiej państwowości pełne było wydarzeń, o których nie zawsze prawdziwie pisali najstarsi polscy kronikarze. Gdyby nie coraz bardziej...


House of Asia Ryż do sushi 500 g - Apimarket.pl - zakupy spożywcze przez Internet!\nKod produktu: 2099000171788\n10,99 zł / 526g\nRyż gotujemy na godzinę przed przygotowaniem sushi. Letni ryż zalać trzema łyżkami sosu do ryżu, delikatnie wymieszać drewnianą łyżką i wystudzić do temperatury pokojowej.\nSpecjalny ryż do przygotowania tradycyjnego sushi. Idealny ze względu na swoją kleistość, która umożliwia formowanie i przygotowanie wszystkich odmian sushi.\nProdukty do sushi w linii:\nZestaw sushi: Liście alg morskich, Sos do sushi, Ryż do sushi, Wasabi, Czarny sezam, Imbir krojony, Mata bambusowa, Pałeczki\nGotować we wrzątku: Ryż dokładnie wypłukać i odsączyć. Odsączony ryż zalewamy zimną wodą (1 szklanka ryżu na 1 szklankę wody). Ryż gotujemy pod przykryciem na małym ogniu przez około 10 minut. Następnie odstawiamy na 10-15 minut nie zdejmując przykrywki tak, aby ryż pochłonął całkowicie wodę. Od temperatury otoczenia


NaStyku.pl/Na granicy/Na granicy/Casting do filmu: Cometh Girl\nProdukcja: OAK Motion Pictures to dom produkcyjny z główną siedzibą w Amsterdamie w Holandii. OAK rozwija i (ko)produkuje filmy fabularne oraz telewizyjne na rynek krajowy i zagraniczny. Cenią przejrzystości, uczciwości, zrównoważony rozwój i zaufanie. Wierzą, że potrzeba czasu, aby rosnąć i rozwijać się. Tylko w ten sposób można zbudować solidną formę i tworzyć pasujące filmy. Misją jest inspirowanie i stawianie wyzwań reżyserom i scenarzystom. Wybierają tylko kilka projektów, nad którymi pracujemy, aby produkować odważne i przystępne filmy wysokiej jakości dla międzynarodowej publiczności. OAK jest członkiem z prawem głosu Europejskiej Akademii Filmowej, sieci EAVE, jak i sieci ACE.\nJak się zgłosić? spring-casting.com\ninformacje Zgorzelec informacje Goerlitz Casting do filmu: Cometh Girl\nNiemiecka agencja Filmgesichter poszukuje statystów do produkcji serialu, który w wkrótce będzie realizowany w Görlitz dla nadawcy streamingowego RTL TV Now.\nWypadek na Nysie Łużyckiej w okolicy Koźlic w pobliżu Zgorzelca....\nBogatynia gmina Zgorzelec informacje Bogatynia informacje powiat zgorzelecki informacje Zgorzelec policja zgorzelec policja powiat zgorzelecki Pieńsk Zgorzelec Miejski Dom Kultury w Zgorzelcu informacje Goerlitz Zawidów gmina Sulików sport KPP Zgorzelec Nasze Zoo Görlitz-Zgorzelec\nKomenda Powiatowa Policji w Zgorzelcu Görlitz


Szybkie i dobre ocieplenie poddasza | Ocieplenie-Domu.com.pl\nPoddasze jest elementem domów o skośnych dachach. Część budynków posiada poddasze użytkowe, inne posiadają poddasze, którego nie można wykorzystać dla potrzeb przebywania tam ludzi. Jednak zarówno poddasze użytkowe, jak i nieużytkowe trzeba docieplić.\nPoddasze powinno zostać ocieplone, gdy dom znajduje się w stanie surowym zamkniętym. Przed rozpoczęciem ocieplania tego rodzaju dom powinien mieć już gotowe, założone okna oraz powinien mieć pokrycie dachowe. Izolacja termiczna poddasza jest bardzo ważna. Istotne jest, żeby ciepło z domu nie uciekało przez dach, bo wiąże się to ze stratami finansowymi. Wszelkie analizy kosztów ogrzewania wskazują, że straty ciepła w domach, które wynikają z nieogrzania połaci dachowych sięgają nawet 25% całkowitych strat ciepła danego domu. Dlatego tak istotne jest ocieplenie poddasza.\nWełna mineralna jest często stosowanym materiałem, który wykorzystuje się do ocieplania poddaszy. Wełna jest świetnym izolatorem, który skutecznie powstrzymuje ciepło przed ucieczką z mieszkania. Wełna dzięki swojej budowie potrafi szczelnie wypełnić przestrzenie między poszczególnymi elementami konstrukcji dachu. Najlepszą wełną, jaką można wykorzystać do poddaszy jest taka, która posiada dużą sprężystość oraz dość dużą twardość. Warto dodać, że wełna jest materiałem niepalnym. Oznacza to, że dom jest o wiele bezpieczniejszy, jeżeli analizujemy ryzyko pożaru.\nPoza wełną do ociepleń poddasza wykorzystuje się płyty ze styropianu. Płyty te są odpowiednio dostosowane do tego, żeby szczelnie wypełniały luki pomiędzy krokwiami. Na rynku znaleźć można także styropian grafitowy, który również będzie dobrym materiałem do ocieplenia poddasza. Posiada on nieco lepszą zdolność izolacji od typowego styropianu.\nGrubość całości ocieplenia dachu może być różna, jednak powinna wynosić mniej więcej 25 centymetrów. Co ważne, ocieplenie to musi koniecznie łączyć się z izolacją ściany, żeby w domu nie powstał tak zwany mostek termiczny, który niekorzystnie wpłynie na bilans ciepła całego domu.\nMiejsce ocieplenia poddasza\nOcieplenie, na przykład wełnę można układać częściowo pomiędzy krokwiami, a częściowo pod spodem połaci. Jednak ten sposób ocieplenia należy poprzedzić budową odpowiedniego rusztu z drewna, bądź ze stali. Pierwszą warstwę wełny wciska się między krokwie, a kolejną daje się między fragmenty rusztu. Inną miejscem na ocieplenie poddasza wełną będzie przestrzeń między krokwiami w połaci dachowej.\nPamiętajmy, że ocieplenie poddasza jest bardzo ważne. Odpowiednia izolacja termiczna poddasza, jak i całego domu jest bardzo ważna zarówno dla domowego budżetu, jak i dla środowiska. Pamiętajmy o ocieplaniu poddasza.


Nowa oferta rozsiewaczy Krukowiak\n[ATR] Nowości KFMR Krukowiakrozsiewacze nawozów\nFirma Krukowiak jest znanym polskim producentem opryskiwaczy, które stosowane są także do rozlewania płynnych nawozów. Do jej oferty dołączył jednak sprzęt przeznaczony specjalnie do nawozów granulowanych. Nowe rozsiewacze Krukowiaka swoją oficjalną premierę miały podczas ubiegłorocznych targów Agro Show.\nZobacz także: Nowa funkcja MF E-Loader w ciągnikach Massey Ferguson\nRozsiewacz zawieszany firmy Krukowiak oferuje szerokość roboczą od 12 do 36 m i przy masie własnej 410 kg wymaga do agregacji ciągnika o mocy 90-100 KM. Model ten dostępny jest w wersji ze zbiornikiem o pojemności 1500 l. Dzięki zastosowaniu dedykowanych nadstawek pojemność ta może zostać jednak znacząco zwiększona do maksymalnie 3500 l. W górnej części skrzyni zamontowane jest sito osłaniające mieszadło wolnoobrotowe, do dawkowania nawozu służą zamocowane zasuwy, które są otwierane hydraulicznie, niezależnie dla prawej i lewej strony. W wersji standardowej stalowa rama oraz skrzynia zabezpieczone są antykorozyjnie poprzez malowanie proszkowe, natomiast wszystkie elementy robocze: talerze, łopatki i dno skrzyni wraz z elementami regulacji wysiewu wykonane ze stali nierdzewnej. W standardowym wyposażeniu rozsiewacza znajduje się również wałek WOM, instalacja oświetleniowa - drogowa LED i osłony przeciwbłotne ze stali nierdzewnej. Opcjonalnie można zamówić wykonanie maszyny w całości ze stali nierdzewnej, dostępne są też: podwozie jezdne, limiter do wysiewu granicznego, stelaż z plandeką, komputer oraz system ważenia.\nRozsiewacz przyczepiany zapewnia pojemność 3600 l. W tej wersji zastosowano system dozowania nawozu na tarczę za pomocą przenośnika pasowego napędzanego z koła ostrygowego oraz napęd tarcz mechaniczny z wału odbioru mocy. Rozsiewacz osadzony jest na pojedynczej osi z kołami w rozmiarze 550/45-22.5. W standardzie posiada pneumatyczną instalacje hamulcową, instalację oświetleniową drogową, wałek przekaźnika mocy szerokokątny, hydraulicznie otwieraną zasuwę, sito skrzyni, a także wszystkie elementy robocze wykonane ze stali nierdzewnej.\nNajnowsze opryskiwacze zaczepiane Amazone\nNowy pneumatyczny siewnik Pöttinger Terrasem


"GRZYBY" PIERWSZĄ ZAPOWIEDZIĄ NOWEGO ALBUMU RAT KRU - Kayax - management i wytwórnia płytowa\nDo odsłuchu trafił właśnie nowy singiel poznańskiego duetu RAT KRU. Związani z Kayax artyści zapowiadają nim swój drugi autorski album pod tytułem „Winogrady”. W utworze można usłyszeć wokalistę Mery Spolsky, z którą w przeszłości Ratkrusi mieli okazję niejednokrotnie dzielić scenę. Mery wystąpiła również w szalonym teledysku do „Grzybów”, którego klimat stał się już wizytówką Poznaniaków.\nPiosenka jest o randce po zjedzeniu „ grzybków’’. Klip kręcił książę VHS-u z zespołu Wczasy – Jakub Żwirełło. Obraz nawiązuje do kultury biesiad lat 90. i kultowej baśni „Królewna Śnieżka”. Całość zrealizowana jest w parafii św. Wojciecha w Poznaniu.\nSingiel „Grzyby” na platformach streamingowych:\nMuzyczna chłosta od RAT KRU – premiera singla „Zły”\nOto pierwszy singiel z debiutanckiej płyty duetu RAT KRU! „Zły” zapowiada album pt. „Rok Szczura”, którego premiera zaplanowana jest na […]


Recenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Zbigniewa Żurka pt. Aspekty mechaniczne i strukturalne dekohezji niskowęglowego staliwa manganowego z mikrododatkami - Digital Library of the Silesian University of Technology\nTitle: Recenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Zbigniewa Żurka pt. Aspekty mechaniczne i strukturalne dekohezji niskowęglowego staliwa manganowego z mikrododatkami\nKatalog OPAC\t; oai:delibra.bg.polsl.pl:65733\nRecenzja rozprawy doktorskiej: Jeziorski, Leopold Apr 7, 2020\nRecenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Zbigniewa Żurka pt. Aspekty mechaniczne i strukturalne dekohezji niskowęglowego staliwa manganowego z mikrododatkami\nRecenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Ryszarda Oleksiaka pt. Zjawisko obniżonej plastyczności stali szynowych w podwyższonych temperaturach\nRecenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Macieja Kaczorowskiego pt. Wpływ czynników technologicznych na propagację pęknięć zmęczeniowych w bimetalach ze stali konstrukcyjnej kotłowej, napawanej stalami odpornymi na korozję\nRecenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Janusza Szewczenko pt. Badanie procesów korozji implantów z warstwami pasywnymi i pasywno-węglowymi w warunkach elektrostymulacji zrostu kostnego


Patrzcie: - shaman king\nWysłany: Śro 6:32, 09 Kwi 2014 Temat postu: Patrzcie:\nBuziaki Czy wiadomo Wam coĹ o ginekologu kobiecie przyjmujÄ\nMargatek? [link widoczny dla zalogowanych] ZachowywaĹa siÄ jakby pierwszy raz miaĹa noĹźyczki w rÄku.\nPoszujujÄ niani dla pĂłĹrocznego synka od wrzeĹnia/koĹca sierpnia 2008 r. bo owoce to nie tylko pektyny ale i sporo cukru,nie wolno za duzo konsumowac bo waga nie bedzie spadac Ĺťelaznej. Wiem, co mĂłwiÄ, bo stosujÄ\nÄ 13 kg i utrzymaÄ wagÄ przez dĹuĹźszy okres. Capuccino [link widoczny dla zalogowanych]\n:/ jeszcze w Ĺźyciu takich hockĂłwklockĂłw nie miaĹam. zaczne moze od tego, ze kazdy czlowiek ma swoja droge i na pewno kazda jest inna, pewne jest rowniez to, ze jestesmy dziecmi jednego Boga. fizjoterapeutka PrzeszĹam juĹź przez wszystkie kolory tÄczy - na kruczoczarnym koĹczÄ\nc. Oczyszczanie jelit jest konieczne, tzn. Ty myslisz ze on ci wszystko wyprzedza i wszystko pasuje, ale to jest najlepsza gra, same to ze on ci upewnia ze on nic nie chce to jest tylko 'sposob' jedno z tysiacu, jak podrywac na pewnym zasadzie, on nic nie chcial to muszy byc okay, zle.\na ja jak gĹupia siedzÄ i ryczÄ bo zastanawiam sie o co chodzi nie moĹźna wyprowadziÄ siÄ nagle z dnia na dzieĹ.pomocy Takie imiona wybierajÄ\nWart jeszcze jesli masz tzw dzikie miÄso polewaÄ sobie ranke riwanolem bo wysusza. [link widoczny dla zalogowanych] powierdzam ten caĹy serial jest jakis dziwny\nIjeszcze jedno,Bog stanowczo zakazal modlenia sie do kogokolwiek innego niz On,kto zatem wyssal sobie z palca tych wszystkich \_siwetych\_???Kto produkuje figurki i cuda niewidy (cielce prosze ja Ciebie) Ja to zrobiĹam w domu. W terminologii prawniczej wystÄpuje pojÄcie uniewaĹźnienia maĹĹźeĹstwa. 4.PoczÄ\ntkowo okresowe a potem steĹe osĹabienie siĹy miÄĹniowej rÄki - zwĹaszcza osĹabienie chwytu szczypcoweg StudiowaĹam rok poĹoĹźnictwo - powiem tak studia doĹÄ Ĺatwe w porĂłwnaniu np. [link widoczny dla zalogowanych]\nwiem to po sobie bo miaĹam podobny problem..i przestaĹam jesc sĹodycze i tĹuste potrawy,biegi na bieĹźni, wiosĹa,rower na siĹowni i po kilku miesiacach super szczupĹe ciaĹo i tarkÄ na brzuchu ale bez przesady P.S czytaĹam dzisiaj zapytanie jednego pana ,ktory byĹ ciekawy czy M wpĹywa na osĹabienie seksualnosci ???? Produkty, ktĂłre nie zostaĹy wymienione powyĹźej (np. te wyzej wymienione beda szukaĹy sensacji i intryg, tym Ĺźyje firma. na drugiej stronie, niektore niewatpliwie piekne panienki, zgodzily sie, ze M.M byla jednak ladna... Autorko topicu. I jak myĹlicie kto wykradĹ prawdziwy medalion slitherina bo ja mam juĹź swojÄ\nNormalka taka. Moja poprzednia stomatolog proponowaĹa mi licĂłwkÄ kompozytowÄ\nja przez rok mam zakaz, ze wzglÄdu na jodowanie, ale Ty?? [link widoczny dla zalogowanych] Pytanie, dlaczego jak inne dziewczyny z innych kraj nie leca na nich to dlaczego wy, czy ktos w koncu na to pytanie odpowie ?\nM.M. \_Co do KettlerĂłw z makro - to nie do koĹca sÄ\nsprzÄty Kettlera, a dokĹadniej jest to marketowa seria kettlera na rynki jestem workiem miesa, cyckow, posladkow, dziur Udanego dnia. TRZEBA BYLO POFARBOWAC, MNIEJSZY KLOPOT A I BY CI KTOS DORADZIL [link widoczny dla zalogowanych]\nnawet podobaĹo mi sie to co widziaĹam. Witam wszystkich serdecznie!! pozdrawiam wszystkie Bulimiczka pomyĹlaĹaby mniej wiÄcej tak: oo to ten link Polecam wszelkie transmisje z obrad polskiego sejmu. acha no i przedewszystkim nareszcie przeczytalam cos co mnie nie przestraszylo...Was w koncu nie bolalo i szybko sie goilo prawie bez zadnych problemow...pozazdroscic...jak juz bym przebila to mam nadzieje ze tez tak bede miala...bo biorac pod uwage niewtajemniczonych rodzicow...no coz same rozumiecie lepiuej zeby wszystko poszlo szybko i sprawnie\ndek mam wielki deep swing - in the music\ndo Foremniak [link widoczny dla zalogowanych] ZnudziĹy mi siÄ i czas na zmiany.\nDuzo lepsze niĹź w londonie, o niebo lepsze niz w moscowie. koktajl truskawkowy bez cukru. za jajca go powiesic. kiedys kupowalam z bon prixu jesli znasz dokladnie swoj rozm i wymiary to moim zdaniem ubrania z tego katalogu sa ok Ale jest jeden problem jak przestaÄ go kochaÄ?!!! [link widoczny dla zalogowanych]\ntez tak mam zdobyÄ jakiegoĹ kiÄdza!!!!!! [link widoczny dla zalogowanych] r Po ustaleniu toĹźsamoĹci tej osoby okazaĹo siÄ, Ĺźe byĹ to czĹowiek ktĂłry kilkadziesiÄ\npiĹ z kapĹaĹstwa. Jezu Ufam Tobie i ufam, sercem i mysla i niose nadzieje do ludzi, tych ktorzy sie boja, cierpia i watpia i jesli dzieki temu poczuja ulge dziekuje Bogu bo to Jego zasluga. Madzia- sÄ\ninni na forum tylko trzymaÄ siÄ opinii lekarza. nie trzeba byĹo nacinaÄ


Jacek Pieśniewski | Świat Motocykli - Part 2\nHonda wybrała doskonałą okazję, by uczcić debiut swojego pierwszego motocykla z czterocylindrowym, rzędowym silnikiem.... Czytaj cały...\nDostać dobry rower górski to z jednej strony miły prezent, a z drugiej - nie wiadomo, czy to nie jakaś sugestia, np. że trzeba się więcej poruszać... A gdy się jest kimś takim, jak Andrea Dovizioso czy Danilo Petrucci, rozumienie takiego gestu jeszcze bardziej się komplikuje. A Ducati postanowiło właśnie swoim etatowym kierowcom MotoGP przed Grand Prix na torze Mugello dać po "góralu" - Ducati MIG-RR E-MTB.... Czytaj cały...\nPo dwóch chudszych latach, jakie przyszły po okresie "wybuchu" jednośladów klasy 125, gdy zezwolono prowadzić je posiadaczom prawa jazdy kategorii B (2015-2016), wszystko wskazuje na to, że ten rok dla rynku motocyklowego będzie łaskawy. Od jego początku sprzedaż zwiększa się we wszystkich kategoriach. Mocny, rosnący trend z miesiąca na miesiąc okazuje się trwały.... Czytaj cały...\nOd 3 czerwca zawodnicy startujący w MotoGP, Moto 2 i Moto 3 a także w mistrzostwach świata superbike'ów będą musieli korzystać z kasków posiadających specjalną homologację bezpieczeństwa, wystawioną przez Międzynarodową Federację Motocyklowa (FIM). W pozostałych dyscyplinach wyścigowych na poziomie mistrzostw i pucharów świata będą wymagane od przyszłego roku.... Czytaj cały...\nGdy patrzy się na jednoślad, pokazany właśnie przez Skodę podczas salonu samochodowego w Genewie, nie wiadomo: cieszyć się, czy smucić? Radość, bo oto firma z ponadwiekową tradycją wraca do korzeni i oferuje... no jednak nie rower, skoro nie ma pedałów do kręcenia, tylko jednoślad z silnikiem. Lecz czy to elektryczny motocykl? I to jest druga strona medalu.... Czytaj cały...