UAZ Patriot. Wszystkie informacje o UAZ Patriot zostały zaktualizowane 2022.\nes UAZ Patriot UAZ Patriot pt UAZ Patriot nl cs ro UAZ Patriot da UAZ Patriot no fi UAZ vatansever\nInformacje, które udało nam się zgromadzić na temat UAZ Patriot, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat UAZ Patriot. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o UAZ Patriot, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o UAZ Patriot. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o UAZ Patriot poniżej. Jeśli informacje o UAZ Patriot, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.\nArtykuy o tej samej nazwie mona znale na stronie Patriot .\nUAZ Patriot / UAZ-3163\n2005 - nadal produkowany\n4x4 i Pick-up\nBenzyna: 2,7 i Diesel: 2,3\nNapd na 4 koa\nSposoby przód / ty\n1600 mm / 1600 mm\nUAZ Patriot (-3163) jest 4x4 produkowany od 2005 roku przez rosyjskiego producenta UAZ .\nUruchomiony w Sierpie 2005 UAZ Patriot zastpuje UAZ Simbir, produkowany od 2000 roku. Jest wyposaony w silnik benzynowy 2,7, a od 2008 roku w silnik wysokoprny 2,3 dostarczany przez IVECO .\nAsortyment obejmuje SUV-a-3163, ale take van typu-23602-50 z dugim rozstawem osi (poniewa Luty 2008 ) oraz pick-up z podwójn kabin typu 23632 od tego czasu Sierpie 2008 .\nOdbiór UAZ z 30. Brygady Strzelców Zmotoryzowanych podczas wiczenia taktycznego w regionie Orenburg 18 lutego 2020 r.\nRosyjska policja (w tym 28 pojazdów opancerzonych)).\nRosyjscy stranicy graniczni\nRosyjskie siy specjalne\nUkraiska stra graniczna\nSerbska armia (56 pojazdów)\nPowierzchnia " https://web.archive.org/web/20140517130309/http://lenta.ru/news/2013/05/15/autos/ " ( Archiwum wikiwix Archiwum .is Google Co robi ) , 17 maja 2014 // LENTA.RU 15 2013\n" Â " " " [ Archiwum 20 marca 2016 r ] , na function.mil.ru\n" / / Powierzchnia Powierzchnia " [ Archiwum 11 padziernika 2017 r ] , na armstrade.org\n-3163 https://web.archive.org/web/20140517131448/http://mil.in.ua/encyclopediya/arsenal/avto4/pozastrit/patriot ( Archiwum Wikiwix Archive.is Google Co robi ) , 17 maja 2014\n(w) Armia serbska otrzymaa z Rosji 56 pojazdów UAZ Patriot na RusAutoNews.Com , RusAutoNews, 31 lipca 2020 r (dostp na 1 st wrzenia 2020 ) .\nMamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat UAZ Patriot, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat UAZ Patriot i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o UAZ Patriot na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.\nUważam, że ten wpis o zmiennej UAZ Patriot jest sformułowany bardzo ciekawie, przypomina mi lata szkolne. Jakie piękne czasy, dzięki za sprowadzenie mnie do nich.\nUznałem, że informacje, które znalazłem na temat zmiennej UAZ Patriot, są bardzo przydatne i przyjemne. Gdybym musiał umieścić 'ale', może to oznaczać, że nie jest wystarczająco wyczerpujące w swoim sformułowaniu, ale poza tym jest świetne.\nTo dobry artykuł dotyczący UAZ Patriot. Podaje niezbędne informacje, bez ekscesów.


eWinner esport 2022 | Sprawdź ofertę zakładów i dostępne bonusy\neWinner esport – oferta zakładów 2022\nSprawdzone i zweryfikowane 6 lipca, 2022\nMocna oferta zakładów na esport\nDedykowane bonusy na esport\neWinner kod promocyjny z bonusem\nPodając w eWinner kod promocyjny powiększasz bonus powitalny! Pakiet wykorzystasz na zakłady na esport, których bukmacher dostarcza w ilościach hurtowych!\nCzy komuś się to podoba czy nie, sport elektroniczny już na dobre zadomowił się w branży bukmacherskiej. Dlatego też warto być na bieżąco z ofertami bukmacherów. Prześwietlamy zatem, jak wygląda w zakładach bukmacherskich eWinner esport.\nSprawdzamy esport w eWinner\neWinner i esport\nBonusy w eWinner: esport też coś dostał!\neWinner, esport i aplikacja mobilna\nCzy więc eWinner to bukmacher na esport?\nBukmacherów w Polsce można podzielić na dwie grupy. Są zakłady bukmacherskie, które były pionierami esportu na polskim rynku, a są też tacy operatorzy, którzy stosunkowo niedawno rozpoczęli przyjmowanie zakładów na esport. Do tej drugiej grupy zalicza się eWinner. Choć sam nie tak dawno zadebiutował na rynku, a co za tym idzie, dość późno przyjął w swe objęcia sport elektroniczny, to nie będzie zbytnią przesadą, jeśli napiszemy, że esport w eWinner ma się jak u Pana Boga za piecem.\neWinner dotrzymuje kroku najbardziej popularnym zakładom bukmacherskim w Polsce. Sport elektroniczny doczekał się tutaj naprawdę solidnej oferty zakładów, a sam eWinner dba także o swoich klientów. Gracze znajdą na stronie bukmachera regularne akcje promocyjne, w tym także dedykowane bonusy na esport. Jeżeli szukasz odpowiedniego miejsca do betowania esportu, to eWinner z całą pewnością Cię nie zawiedzie.\nPrzykładowe zakłady na esport w eWinner\nCzas przyjrzeć się nieco bliżej, jak wygląda w eWinner esport. Bukmacher dostarcza zakłady na wszystkie najpopularniejsze gry komputerowe. Nie ma dla niego żadnego znaczenia czy rozgrywany jest prestiżowy turniej czy podwórkowe zmagania. Możesz być pewien, że każdego dnia na stronie bukmachera eWinner znajdziesz co najmniej kilkadziesiąt wydarzeń ze świata sportu elektronicznego.\nWśród gier komputerowych, które w swojej ofercie ma eWinner znajdziesz takie pozycje, jak Counter-Strike: GO, League of Legends, Dota, Starcraft oraz Rainbow Six. Dużym plusem eWinner jest stały rozwój. Praktycznie z tygodnia na tydzień da się dostrzec rosnącą liczbę wydarzeń, a przede wszystkim większą dostępność rynków bukmacherskich.\nPrzykładowe zakłady na CS: GO\nW eWinner esport to w dużej mierze Counter-Strike: GO. Podobnie zresztą, jak u innych bukmacherów. Ten fakt nie może dziwić, bowiem strzelanka FPS to jedna z najpopularniejszych gier typu multiplayer na świecie. Do tego stopnia, że każdego dnia toczy się nie jeden, a przynajmniej kilka turniejów. Punktem kulminacyjnym są rzecz jasna turnieje ESL, gdzie będziesz zasypywany różnymi akcjami promocyjnymi i bonusami.\nNie ma jednak dnia, byś na stronie bukmachera eWinner nie znalazł zakładów na CS-a. Stawiać możesz na przeróżne kombinacje. Od prostych betów na zwycięską drużynę, poprzez obstawianie zwycięstwa na danej mapie, ilości rund, pistoli, podłożenia bomby, a kończąc na zakładach z handicapem czy indywidualnych statystykach poszczególnych graczy.\nOczywiście, nie wszystkie mecze posiadają aż tak szeroki wybór rynków bukmacherskich. Pełną gamę znajdziesz najczęściej przy najbardziej prestiżowych turniejach – z ESL’em na czele. W przypadku podwórkowych gier amatorów nie łudź się, ale będziesz miał do wyboru tylko kilka rodzajów zakładów. Podobnie jest zresztą w piłce nożnej, gdzie piąta liga niemiecka czy szósta hiszpańska nie dostarcza tyle możliwości, co Bundesliga czy La Liga.\nJeżeli mielibyśmy ustalać hierarchię sportu elektronicznego w zakładach bukmacherskich, to League of Legends znalazłby się z całą pewnością na zacnym, drugim miejscu. Tak też jest w eWinner. Esport w wydaniu League of Legends to podobnie, jak w przypadku Counter-Strike’a szeroki zakres możliwości. Oprócz stawiania podstawowych zakładów na zwycięstwo, możesz wybrać zakłady z handicapem czy nawet obstawić czas trwania rozgrywki i to, kto pierwszy zdobędzie poszczególne punkty na mapie.\nWśród pozostałych gier znajdziesz Dotę, Starcrafta czy Rainbow Six. Oczywiście zakłady te nie są aż tak napakowane, jak ma to miejsce w przypadku Counter Strike’a czy League of Legends. W dużej mierze mamy tu na myśli mniejszą liczbę meczów. Jeśli zaś o same rynki bukmacherskie chodzi, to jest dobrze. Najpopularniejsze mecze mają po kilkanaście rodzajów zakładów, a w przypadku gier mniej znanych drużyn, masz do dyspozycji kilka podstawowych rynków bukmacherskich.\neWinner: esport na żywo\nOlbrzymią przyjemnością jest obstawianie gier na żywo. Wyobraź sobie, że śledzisz na Twitchu mecz swojej ulubionej drużyny Counter-Strike’a, a jednocześnie stawiasz zakłady. Jeszcze kilka lat temu nikt sobie nie wyobrażał, że będzie to możliwe, a teraz tak!\nW jednej ręce telefon i zakłady, a w drugiej komputer i transmisja wideo. Czego więcej Ci potrzeba, aby skumulować niesamowite emocje? Zakłady na żywo na esport dostarczają wielu wrażeń. Także ze względu na dynamicznie zmieniające się kursy bukmacherskie. Jeżeli Twoja drużyna przed meczem była faworytem, to na jej zwycięstwie zarobić mogłeś naprawdę niewiele. Ale jeśli źle weszła w mecz, to kurs na zakładach na żywo zostanie podbity, a Ty nadal wierząc w umiejętności ulubionych graczy, możesz zarobić zdecydowanie więcej.\nEsport w eWinner wygląda kozacko i to nie tylko ze względu na ofertę zakładów, ale też bonusy, którymi częstuje graczy bukmacher. Oprócz pakietu powitalnego, który rzecz jasna możesz wykorzystać także na esport, śmiało możesz sięgnąć po dodatkowe, dedykowane bonusy na sport elektroniczny.\nZarejestruj się w eWinner z naszym kodem promocyjnym: MAXBONUS i śmigaj po dwa bonusy powitalne o łącznej wartości aż 610 zł. Bukmacher na samym starcie zabezpieczy Twój pierwszy zakład do kwoty 110 złotych (to wartość podwyższona dzięki naszemu kodowi promocyjnemu), a na dokładkę – od drugiego depozytu otrzymasz 50% do 500 złotych. Kliknij poniżej, jeśli chcesz poznać więcej szczegółów na temat obu promocji powitalnych.\nCałą paczkę powitalną możesz wykorzystać na esport w eWinner. Jeśli jednak wciąż Ci mało, to mamy rewelacyjne wieści. Bukmacher przygotował także dedykowane promocje na sport elektroniczny.\nMówimy o ofercie “eSport bez podatku 24/7”, która pozwala obstawiać kupony esportowe bez podatku, co oznacza wygrane aż o 14% wyższe niż w standardowej ofercie!\nCo zrobić, żeby skorzystać z tej niezwykle kuszącej promocji? Wystarczy umieścić na jednym kuponie co najmniej trzy wydarzenia z oferty na esport. Każde z nich musi mieć kurs o wartości co najmniej 1.20. No i na tyle, jeśli chodzi o regulamin! Jeśli Twój kupon spełni wypisane przez nas warunki i okaże się wygrany, to dostaniesz podwyższoną wygraną, tak jakbyś żył w prywatnym raju bez podatku bukmacherskiego.\nDzięki aplikacji mobilnej w eWinner esport wszedł na wyższy poziom. Teraz już nie musisz martwić się, że nie zdążysz postawić zakładu przedmeczowego czy na żywo w trakcie trwania meczu swojej ulubionej drużyny. Wystarczy, że zainstalujesz apkę eWinner, wyciągniesz telefon z kieszeni i kilkoma muśnięciami w ekran wyślesz swój kupon.\nCo ciekawe, z miesiąca na miesiąc rośnie liczba zakładów stawianych właśnie na urządzeniach mobilnych. Dlaczego? Jest to po prostu wygodniejsze i pozwala zaoszczędzić wiele czasu. Z poziomu telefonu komórkowego i aplikacji eWinner możesz utworzyć także konto, doładować je czy zlecić wypłatę wygranych. Jednym słowem, aplikacja odzwierciedla wszystkie funkcje strony internetowej, ale w bardziej przystępnym i intuicyjnym dla telefonów komórkowych środowisku.\nCzy warto obstawiać w eWinner esport? Ba! Pewnie, że warto. Choć bukmacher istnieje zdecydowanie krócej, niż największe tuzy polskiej branży hazardowej, to nie ustępuje im nawet o krok.\nDobry wybór gier i zakładów\neSport w eWinner to naprawdę szeroki zakres gier komputerowych i zakładów na nie. Jak mawia klasyk, tu nie ma miejsca na nudę, bowiem codziennie znajdziesz kilkadziesiąt zdarzeń do obstawiania. Nietrudno dostrzec też, że oferta eWinner stale się poszerza. Z nadzieją spoglądamy więc w przyszłość, że eWinner wkrótce doda do swojej już i tak bogatej oferty kolejne gry.\nTakie bonusy na eSport da się lubić!\nNieźle wyglądają także bonusy w eWinner. Bukmacher pozwala Ci wykorzystać cały pakiet powitalny także na zakłady na esport, to raz; a dwa, w zanadrzu ma dla Ciebie kolejne dedykowane promocje. Kiedy wpada dodatkowa kasa na zakłady, nikt nie zwykł narzekać i tak jest i w tym przypadku.\nReasumując, jak najbardziej rekomendujemy eWinner. Bukmacher jest odpowiednim miejscem do stawiania zakładów na esport!


Cudowne pierogi! – Kuchnia Elexis\nOdkąd udało mi się odnaleźć mój idealny przepis na ciasto do pierogów, coraz częściej te pyszności goszczą na naszym stole. Dzisiaj mam dla Was kolejną (klasyczną) odsłonę pierogów – z nadzieniem mięsnym. Farsz jest tak pyszny, że mój synuś tylko co chwilę podchodził i podjadał, przez co część wyrobionego ciasta musiałam wyrzucić bo wyszło nieproporcjonalnie do ilości mięsa 😉\nPrzy okazji muszę się trochę wytłumaczyć – ostatnio mało mnie przy komputerze ponieważ po pierwsze jestem chora, mam chorego Synusia i Mężusia, a do tego uczę się do egzaminu…ale na pewno w lutym będzie mnie więcej, a do tego czasu postaram się w każdej chwili zaglądać i nadrabiać zaległości na blogu…chociaż nie jest to proste (właśnie stworzyłam najdłuższe zdanie na tym blogu;)\n1-2 marchewki (w zależności od tego jak dużo mięsa mamy)\n1-2 łyżki rosołu\nCebulę kroimy w piórka i smażymy na patelni. Mięso, przysmażoną cebulkę i marchewkę mielimy w maszynce do mielenia mięsa. Doprawiamy solidnie solą i pieprzem, dodajemy rosół żeby nie było zbyt suche i nadał smaku.\nmąki tworzymy kopczyk, wbijamy jajko, dodajemy sól, masło i całość\ndokładnie mieszamy. Powoli dolewamy wodę, wyrabiamy ciasto i jeśli jest\nza suche – dolewamy więcej wody. Ciasto nie może się kleić, ale nie może\nteż być zbyt twarde i suche. Należy je dobrze wyrobić.\ndzielimy na części, każdą wałkujemy, wykrawamy kółka np. szklanką lub\ninnym naczyniem i na środek nakładamy farsz. Zaklejamy.\nW garnku gotujemy wodę , gdy jest wrząca – wkładamy pierogi. Gotujemy aż wypłyną, woda zacznie ponownie wrzeć i jeszcze chwilę je tam trzymamy. Po ugotowaniu przekładamy na chwilę do zimnej wody i wyjmujemy na talerz.\nMoje były w dwóch wersjach – gotowanej oraz smażonej (po ugotowaniu kładziemy na patelnię z rozgrzanym olejem i smażymy z dwóch stron). Smacznego!\nkrok po krokuna obiadnajlepsze ciasto na pierogipierogipierogi z mięsem\nAbc Mojej Kuchni Styczeń 20, 2013 - 12:33 am\nPrze de wszystkim zdrówka Elexis:) Pierożki wyśmienite, nie dziwię się, ze mały podjadał:) Pozdrawiam:)\nannaz Styczeń 20, 2013 - 9:18 am\nŚwietny sposób na wykorzystanie mięsa z rosołu 🙂\nKasia Cukier Styczeń 20, 2013 - 12:42 pm\nuwielbiam pierożki z mięsem 🙂 podrzuć mi kilka na Wyszyńskiego 🙂\nadmin Styczeń 20, 2013 - 1:10 pm\nWyszyńskiego? To Ty mieszkasz tak blisko! Ja Wyszyńskiego z okna widzę:)\nPatyska Styczeń 20, 2013 - 2:26 pm\nMój też lubi z mięsem – to tak po męsku 😉 Śliczne pierożki!\nMagda Styczeń 20, 2013 - 3:07 pm\nPirogi uwielbiam. Nawet bardziej robić niż jeść. Ale nie robiłam z mięsem jeszcze.Pora to zmienić.\nPozdrawiam i życzę dużo zdrowia i powodzenia!\nAntenka Styczeń 20, 2013 - 6:03 pm\nto prawda! cudne są:) achhh kocham pierożki z mięskiem:)\nqualietta Styczeń 20, 2013 - 7:54 pm\nAleż udane pierożki, jak zwykle u Ciebie. Osobiście do farszu mięsnego prócz mięsa z rosołu i cebuli, dodaję jeszcze ugotowaną kwaszoną kapustę.\nW sobotę czeka mnie lepienie pierogów na specjalne zamówienie moich gości.\nKulinarna Ja Styczeń 21, 2013 - 10:30 am\nAle pysznie się prezentują!\nDorota Owczarek Styczeń 21, 2013 - 5:49 pm\nPierożki super ale czemu wyrzuciłas ciasto? nie mozna było zamrozić ?


W wiosennej ramówce TVP1 znajdzie się program Rafała Porzezińskiego. Będzie to late night show, emitowany przed północą - dowiedział się portal Wirtualnemedia.pl. więcej\nEwa Bugała przeszła z Telewizji Polskiej do spółki PKN Orlen, gdzie będzie pełniła funkcje dyrektora biura komunikacji korporacyjnej i rzeczniczki prasowej. Nowy prezes Orlenu Daniel Obajtek rozstał się m.in. z poprzednimi dyrektorami komunikacji i marketingu. więcej\nUdany test rakiety Falcon Heavy stworzonej przez Elona Muska i jego firmę SpaceX stało się jednym z najważniejszych wydarzeń w branży kosmicznej w ostatnich latach. Dla ekspertów nie ulega wątpliwości, że start Falcon Heavy to nie tylko sukces technologiczny i biznesowy, ale także marketingowy. - Elon Musk udowadnia, że w przemyśle kosmicznym następuje zmiana warty, na znaczeniu zyskują prywatni inwestorzy, a tracą wielkie państwowe agencje. Marketingowo lot Falcon Heavy to starannie przemyślana skuteczna strategia, bowiem Teslę przemierzającą kosmos z manekinem za kierownicą świat zapamięta na długo - oceniają dla serwisu Wirtualnemedia.pl eksperci technologii kosmicznych i marketingu. więcej\nLinie lotnicze Lufthansa wprowadziły nową identyfikację wizualną marki. Opracowano nowe logo, które ma zastąpić poprzednie wprowadzone 28 lat temu. Zmieni sie także wygląd samolotów Lufthansy oraz umundurowanie załóg i obsługi. więcej\nnc+ chce uruchomić Canal+ 4K, jest wniosek o koncesję. ,,Strategiczny cel na 2018 rok"\nPlatforma nc+ złożyła do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wniosek o przyznanie koncesji dla nowej stacji Canal+ 4K, w której emitowany będzie kontent w wysokiej jakości obrazu i dźwięku. - Rozwijanie technologii 4K jest dla nas strategicznym celem na 2018 rok - tłumaczy portalowi Wirtualnemedia.pl Jacek Balicki, wiceprezes ds. marketingu platformy nc+. więcej\nDariusz Bohatkiewicz poprowadzi ,,Magazyn kryminalny" w TVP1. W czwartki pasmo interwencyjne\nWiosną w TVP1 zadebiutuje program z opisami śledztw i inscenizacjami spraw, nad którymi pracują funkcjonariusze policji. „Magazyn kryminalny” poprowadzi dziennikarz Dariusz Bohatkiewicz - dowiedział się portal Wirtualnemedia.pl. więcej\nLiderem oglądalności wśród widzów naziemnej telewizji cyfrowej w styczniu br. był Polsat. Największym wzrostem w zestawieniu pochwalić się mogły cztery kanały nadające na MUX-8, a najwięcej straciło Polo TV - wynika z raportu Wirtualnemedia.pl. więcej\nRzecznik Praw Obywatelskich złożył skargę do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na antysemickie wpisy z Twittera, które pojawiły się w programie „Studio Polska”, emitowanym na antenie TVP Info. - Rada zapoznaje się z tą skargą - informuje portal Wirtualnemedia.pl Teresa Brykczyńska, rzecznik prasowy KRRiT. więcej\nRobert Lubański, rzecznik prasowy Trybunału Konstytucyjnego, tłumaczy portalowi Wirtualnemedia.pl, że na konferencję w zeszłym piątek do siedziby TK jako jedyną ekipę telewizyjną wpuszczono tę z Telewizji Polskiej „ze względu na ograniczone możliwości techniczne i brak miejsca”. Podkreśla, że wydarzenie obsługiwał fotoreporterzy z agencji Polska Press i Forum, natomiast dziennikarze prywatnych stacji telewizyjnych zostali zaproszeni, ale bez kamer. więcej\nPiotr Gumulec poprowadzi nowe show Polsatu ,,Umów się ze mną. Take me out"\nNowe randkowe show Polsatu „Umów się ze mną. Take me out” poprowadzi Piotr „Guma” Gumulec. Pierwszy sezon formatu będzie liczyć 10 odcinków, a każdy z nich potrwa po 60 minut - dowiedział się portal Wirtualnemedia.pl. więcej\nAmbasador Izraela o komentarzach dziennikarzy TVP nt. ,,żydowskich obozów": niejeden w Europie zostałby bez pracy\nW środę w „Kropce nad i” ambasador Izraela Anna Azari odniosła się do kontrowersyjnych komentarzy polskich dziennikarzy na temat obozów koncentracyjnych, m.in. Marcina Wolskiego i Rafała Ziemkiewicza z „W tyle wizji”. - Myślę, że niejeden dziennikarz w Europie zostałby bez pracy po takich rzeczach - skomentowała Azari. więcej\nAbonenci Cyfrowego Polsatu na czas zimowych igrzysk olimpijskich Pjongczang 2018 będą mogli oglądać trzy specjalne kanały Eurosportu bez dodatkowych opłat i z polskim komentarzem. Promocją objęte też zostaną dwa podstawowe kanały: Eurosport 1 i Eurosport 2. więcej\nW nocy z 4 na 5 marca br. odbędzie się 90. gala wręczenia Nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej. W Polsce ceremonię w ramach tzw. „otwartego okna” będzie transmitować Canal+. Gospodarzami studia oscarowego będą: Katarzyna Borowiecka i Katarzyna Janowska. więcej\n,,Przyjaciółki 11" od 1 marca w Polsacie. Emisja w dotychczasowym paśmie (wideo)\nW czwartek 1 marca 2018 roku Polsat rozpocznie emisję jedenastego sezonu serialu „Przyjaciółki”. Produkcja będzie emitowana w dotychczasowym paśmie, czyli w czwartki o godz. 21.10. Do obsady dołączą: Roma Gąsiorowska, Wojciech Mecwaldowski i Jan Wieczorkowski. więcej\n,,Bake Off - Ale ciacho! 4" w niedzielne popołudnia zamiast w poniedziałki wieczorem\nW niedzielę 4 marca br. TVP2 rozpocznie emisję czwartej odsłony brytyjskiego formatu „Bake Off - Ale ciacho!”. Program zostaje przeniesiony z poniedziałkowego prime-time'u na niedzielne popołudnia. więcej\nProkuratura na wniosek Zbigniewa Ziobro sprawdza słowa Ziemkiewicza i Wolskiego i tweety w ,,Studiu Polska" o Żydach\nProkuratora Okręgowa w Warszawie na polecenie prokuratora generalnego prowadzi postępowanie sprawdzające w sprawie wypowiedzi Rafała Ziemkiewicza i Marcina Wolskiego w programie „W tyle wizji” w TVP Info oraz wpisów twitterowych w „Studiu Polska” dotyczących zbrodni na Żydach w czasie II wojny światowej. Śledczy sprawdzają, czy w tych stwierdzeniach nie naruszono art. 257 Kodeksu Karnego. więcej\nTVP wyprodukowała ,,Galę 25-lecia 'Gazety Polskiej'". Lech i Jarosław Kaczyńscy jako ,,Ludzie 25-lecia"\nTVP2 wyemitowała retransmisję gali „25-lecia ‘Gazety Polskiej’”, która odbyła się w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie. Telewizja Polska była producentem tego wydarzenia, podczas którego redakcja nagrodziła Lecha i Jarosława Kaczyńskich za „walkę o Polskę”. Prezes PiS podziękował „Gazecie Polskiej” za wsparcie przed wyborami. więcej\nTVP Info zatrudniło twitterowicza Radosława Poszwińskiego robiącego władzy ,,propagandę faktu i argumentu"\nDo zespołu portalu TVP.info dołączył Radosław Poszwiński, popularny użytkownik Twittera nieukrywający swojego poparcia dla obecnego obozu rządzącego. Będzie zajmował się głównie aktywnościami w social media. To kolejna po Ziemowicie Kossakowskim osoba znana głównie z mediów społecznościowych, którą zaangażowano do TVP. więcej\nNagrodzony Emmy serial "Westworld" 23 kwietnia powraca z dziesięciodocinkowym drugim sezonem do HBO i HBO GO. Stacja pokazała właśnie pierwszy trailer produkcji. więcej\n,,Zagadkowa Osiecka" nowy cykl Katarzyny Stoparczyk w Trójce\nW niedzielę 11 lutego w Programie III Polskiego Radia startuje nowy cykl Katarzyny Stoparczyk - „Zagadkowa Osiecka”. Będzie pojawiać się na antenie raz w miesiącu - w czasie „Zagadkowej niedzieli” - prowadzonej przez tę samą dziennikarkę. więcej\nNowym liderem rynku radiowego w Toruniu w drugim półroczu 2017 r. zostało Radio Gra. Na podium znalazły się jeszcze Radio ZET i RMF FM, a na szóste miejsce awansowało Meloradio (które do 4 września ub.r. nadawało pod nazwą ZET Gold) - wynika z badań słuchalności radia. więcej\nBauer tworzy własną platformę Influence Me do współpracy z twórcami internetowymi\nWydawnictwo Bauer uruchomiło platformę do współpracy z influencerami - Influence Me. Kieruje nią Izabela Sarnecka, szefowa biura reklamy, przy którym działa komórka. Firma nie zdradza, ile twórców zapisało się do platformy. więcej\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta wydał zgodę na zakup 100 proc. akcji domu produkcyjnego Propeller Film przez właściciela koncernu reklamowego Dentsu Aegis Network Poland. Do finalizacji transakcji ma dojść prawdopodobnie jeszcze w pierwszym kwartale tego roku. więcej\nAnna Pawłowska-Pojawa po dziesięciu latach pracy w PMPG Polskie Media, wydawcy m.in. tygodnika „Wprost”, objęła stanowisko kierownika marketingu w Polskiej Agencji Prasowej. To jej powrót do tej firmy - pracowała tam w latach 2002-2008. więcej\nOd 6 lutego Multikino we współpracy z marką Wedel wprowadziło kartę „Rodzina do Kina”, dzięki której członkowie rodzin będą mogli kupować tańsze bilety na wybrane seanse. Promocję oferty w mediach przygotowały dział marketingu Multikina i Fish Ladder. więcej\nUtworzony w listopadzie ub.r. Instytut Solidarności i Męstwa ogłosił konkurs na swoje logo, które będzie wykorzystywać m.in. na stronie www i we wszelkich materiałach. Nagrodą w nim jest 20 tys. zł. więcej\nDavid Beckham i rój komarów w kampanii ,,Malaria must die" (wideo)\nW Wielkiej Brytanii rozpoczęła się kampania organizacji Malaria No More pod hasłem „Malaria must die”, mająca podnieść świadomość na temat tej choroby wśród światowych liderów. Powstała we współpracy z Ridleyem Scottem i agencją R/GA Creative. więcej\nSieć fast food McDonald's świętuje w Wielkiej Brytanii 50 rocznicę wprowadzenia do oferty kultowej kanapki - Big Maca. O jubileuszu przypomina w specjalnie przygotowanej na tę okazji kampanii autorstwa agencji Leo Burnett z Londynu. więcej\nFirma Enea podpisała umowę sponsorską z klubem tenisa stołowego Siarka Tarnobrzeg. W ramach kontraktu, który będzie obowiązywał do końca br., klub będzie funkcjonował pod nazwą Enea Siarka Tarnobrzeg. więcej\nNależąca do Grupy Pepkor Europe sieć sklepów Dealz debiutuje na rynku polskim. Za wsparcie jej rynkowego debiutu odpowiada agencja Grey Group Poland. więcej\nWendy Clark objęła stanowiska president & chief executive officera agencji DDB Worldwide (Omnicom Group). Zastąpiła Chucka Brymera, który teraz będzie pełnił funkcję prezesa agencji. więcej\nKoncern PepsiCo na trzy kolejne lata przedłużył umowę sponsorską z piłkarską Ligą Mistrzów UEFA. Kontrakt obejmuje sześć marek z portfolio firmy, w tym Pepsi, Lay’s i Gatorade. więcej\nGerber rusza z kampanią promującą nową linię ekologicznych produktów dla niemowląt i małych dzieci. W materiałach reklamowych zrezygnowano z wykorzystania wizerunku dziecka bądź rodzica na rzecz rolnika - Pana Organica. więcej\nGabriela Borecka została content designer w zespole San Markos,. Ma wzmocnić agencję w obszarze social i digital. więcej\nAgora zawarła porozumienie z działającymi w firmie związkiem zawodowym i radą pracowników co do zwolnienia maksymalnie 53 osób z segmentu druku. Spółka wyda na to ok. 1,6 mln zł, natomiast redukcja zatrudnienia będzie potem przynosić oszczędności wynoszące ok. 2-2,5 mln zł. więcej\nWszystkie miesięczniki poradnikowe ze spadkami sprzedaży, ,,Claudia" najbardziej w dół\nW listopadzie 2017 roku pozycję lidera sprzedaży ogółem wśród miesięczników poradnikowych zajęła „Kobieta i Życie”. Wszystkie tytuły zanotowały spadki sprzedaży, a najwięcej straciła „Claudia” - wynika z raportu Wirtualnemedia.pl. więcej\nTronc sprzedaje ,,Los Angeles Times" i ,,San Diego Union-Tribune" za 500 milionów dolarów\nWydawnictwo Tronc uzgodniło sprzedaż kilku swoich tytułów prasowych za kwotę 500 milionów dolarów. Na liście sprzedawanych wydawnictw jest sztandarowy dziennik „Los Angeles Times”, gazeta „San Diego Union-Tribune” oraz kilka innych tytułów. Nabywcą jest inwestor i miliarder Patrick Soon-Shiong, szef NantHealth Inc. więcej\nRaven Media wprowadza dwumiesięcznik ,,Elektrotechnik Automatyk"\nNa rynku debiutuje dwumiesięcznik „Elektrotechnik Automatyk” wydawany przez Raven Media na licencji niemieckiej firmy Vogel Bussiness Media. Czasopismo, skierowane do branży przetwórstwa przemysłowego, będzie dystrybuowane poprzez prenumeratę. więcej\nTomasz Józefacki, pracujący wcześniej m.in. firmach Neuca, Benefit Systems i Agora, został głównym inwestorem i przewodniczącym rady nadzorczej startupu Nais. Wartość transakcji nie została ujawniona. więcej\nDwa najpopularniejsze hasztagi używane na polskich stronach na Facebooku to #Konkurs (ponad 15 tys. razy) i #Warszawa (ponad 14 tys. razy) - wynika z raportu firmy monitorującej treści w internecie Sotrender. więcej\nWirtualna Polska zaczęła współpracę z firmą Meetrics w zakresie prowadzi pomiaru widoczności reklam, zapobiegania oszustwom reklamowym oraz ochrony marek. Od początku br. wydawca rozlicza się tylko za widoczne emisje reklam. więcej\nGoogle poinformował, że w jego wyszukiwarce mobilnej dostępna będzie opcja pozwalająca na rezerwowanie i kupowanie miejsc w hotelach oraz biletów lotniczych. Na razie z nowej funkcji będą mogli korzystać jedynie użytkownicy w wybranych krajach na świecie. więcej\nMicrosoft zawarł porozumienie z firmą Beyond.pl, na mocy którego polscy klienci poznańskiej spółki zyskają możliwość przetwarzania danych w chmurze Microsoft Azure z lokalnego, polskiego centrum danych. więcej\nW IV kwartale 2017 roku spółka Snap, właściciel aplikacji Snapchat zanotowała przychody o 72 procent wyższe niż rok wcześniej, a liczba użytkowników odwiedzających codziennie serwis wzrosła o 18 procent. Firmie wciąż daleko do rentowności, bowiem w raportowanym okresie strata netto wyniosła 350 milionów dolarów, a w całym 2017 roku – ponad 3,4 miliarda. więcej\nOpera Software udostępniła stabilną wersję przeglądarki internetowej Opera na komputery, oznaczoną numerem 51. Główna nowość to poprawa szybkości ładowania się stron www. więcej\n,,Jessica Jones 2" od 8 marca na Netflixie (zwiastun)\nDrugi sezon serialu Netflixa „Jessica Jones” trafi na platformę w Dzień Kobiet, 8 marca. W sieci udostępniono już pierwszy zwiastun. więcej\nStacja NBC oraz Snapchat będą relacjonować wspólnie zimowe igrzyska olimpijskie w Pjongczangu. Specjalnie przygotowane materiały znajdą się na Snapchacie na platformie Discovery, partnerzy podzielą się przychodami z reklam. więcej\nMarta Ogórkiewicz objęła funkcję prezesa firmy Koda Bots zajmującej się tworzeniem chatbotów. Poprzednio pracowała jako head of e-commerce w 4fun Media, a wcześniej m.in. w Grupie Onet-RASP i Allegro. więcej\nWojciech Gruszczyński objął funkcję dyrektora IT platformy zakupowej Arena.pl. Przez ostatnie sześc lat pracował w Currency One, do której należą Walutomat.pl i Internetowykantor.pl. więcej\nKatarzyna Pastuszka po siedmiu latach współpracy została partnerem zarządzającym w agencji public relations Publicon. Nowo utworzone stanowisko business development managera objęła z kolei Karolina Sikorska, która odpowiada również za wizerunek firmy. więcej\nSpółka Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo prowadzi przetarg, w którym wybierze agencję PR. Będzie z nią pracować przez dwa lata od zawarcia umowy. więcej\nOd lutego 2018 działaniami komunikacyjnymi i wizerunkowymi dla Galerii Łomianki zajmuje się agencja Triple PR. więcej


Powstanie w getcie? Żydowsko-żydowska wojna, żydowskie piekiełko i hańba - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka Powstanie w getcie? Żydowsko-żydowska wojna, żydowskie piekiełko i hańba\nNie zamierzam bawić się w skrupulatne analizy historyczne, tego się w felietonie nie da spisać, ale wystarczy przytoczyć podstawowe fakty, aby zobaczyć, że żydowskie powstanie było kompletnym absurdem i moralnym upadkiem. Najkrócej rzec ujmując powstanie w getcie można uznać za polityczne harakiri skrajnych bojówek żydowskich, bo dokładnie tacy i tylko tacy „powstańcy” brali w tym przedsięwzięciu udział. W chwili wybuchu akcji zbrojnej było jasne, że alternatywą dla politycznych działaczy jest komora gazowa, oni już o nic innego nie walczyli, tylko o mniej upokarzającą śmierć, niż ta, na która Niemcy posłali setki tysięcy Żydów, przy całkowitej bierności Żydów. Politycy żydowscy nie walczyli o wolność Żydów, ale zacierali swoją hańbę i ratowali resztki honoru, co doskonale widać po historii getta. Szacowana liczba mieszkańców getta to około 460 tysięcy i to był maksymalny stan ludności osiągnięty w marcu 1941 roku. Od listopada 1940 roku do lipca 1942 roku z głodu, chorób i wyczerpania umarło ok. 100 tys. Żydów. W tym czasie knajpy na terenie getta tętniły życiem, a żydowska elita, chroniona przez Judenrat, bawiła się doskonale i zajadała frykasy.\nZasadnicza część eksterminacji ludności żydowskiej trwała prawie rok, przy absolutnej bierności Żydów, nie licząc takich incydentów, jak zaatakowanie Niemców przez bojówkę Mordechaja Anielewicza, co miało miejsce dopiero w 1943 roku. O zagładzie Żydów, nie tylko w gettach, wiedział cały świat, wszystkie organizacje żydowskie, wszyscy żydowscy bankierzy, wpływowi politycy, właściciele gigantycznych korporacji, jak Hollywood, żydowskie koncerny prasowe i w końcu żydowscy milionerzy. Nikt z wymienionych nie rzucił na Umschlagplat jednego centa, czy magazynka amunicji, nie wszczął alarmu i nie uruchomił żadnej presji, co doskonale znamy z dzisiejszych czasów. Judenrat razem z policją żydowską posłali na śmierć ponad 300 tysięcy Żydów, cała reszta wpływowych Żydów bawiła się nie na „polskim” placu „Campo di fiori” i nie przy „karuzeli”, ale w najdroższych hotelach i burdelach świata.\nNa tle tragedii, w getcie zwalczały się dwa obozy polityczne, po jednej stronie skrajna lewica z komunistami: Polska Partia Robotnicza, Poalej Syjon – Lewica, Ha-Szomer Ha-Cair i Dror. Grupa ta stworzyła Bojowy Blok Antyfaszystowski, ale z powodu politycznych kłótni i udziału komunistów, do Bloku nie przystępuje Bund, organizacja, do której należał Marek Edelman. Dopiero w obliczu zagłady powstała Żydowska Organizacja Bojowa, skupiająca wszystkie lewicowe frakcje, łącznie z Bundem. Dowódcą sztabu został Mordechaj Anielewicz, zastępcą Icchak Cukierman, za wywiad miał odpowiadać Marek Edelman. Do ŻOB lewicowi Żydzi zwerbowali około 600 żołnierzy. Po drugiej stronie politycznej barykady stał żydowski Związek Wojskowy (ŻZW). Organizacja ta została zbudowana przez prawicową partię Syjonistów-Rewizjonistów, na czele sztabu cywilnego ŻZW stali: Dawid Wdowiński, Michał Strykowski i Leon Rodal, a Paweł Frenkel był dowódcą około 250 żołnierzy.\nŻydowska prawica i lewica nie potrafiła się porozumieć przez wiele miesięcy i obie grupy biernie się przyglądały eksterminacji ludności żydowskiej. Prawdziwe „żydowskie piekiełko” i „żydowsko-żydowska wojna”. Nigdy nie doszło do wspólnych działań, polityczne różnice i wzajemna niechęć była tak duża, że jedynym możliwym kompromisem okazał się podział na strefy działań. Żydowska prawica i lewica podzieliły getto na „swoje części” i na „swoim terenie” działy. Kompromis miał znaczenie marginalne, ponieważ żadna ze stron nie była w stanie zorganizować jakiegokolwiek zbrojnego oporu, dlatego jedni i drudzy zabiegali o kontakt z polskim podziemiem. Pod koniec 1942 roku dwukrotnie doszło do spotkania żydowskich polityków z Janem Karskim. ŻOB dodatkowo współpracował z Henrykiem Wolińskim „Wacławem”, stającym na czele Referatu Spraw Żydowskich AK. Niezależnie od tych działań, Polacy stworzyli też Radę Pomocy Żydom, znaną jako Żegota, na jej czele stanęła legendarna Zofia Kossak-Szczucka.\nPoprzedni artykułAndrzej K. – cała patologia III RP w soczewce i w pigułce\nNastępny artykułKolejka do mięsnego z niepełnosprawnym dzieckiem na ręku\npernille2 19 kwietnia 2018 At 15:04\nNie narzekać! Nikt nie mówił,\nGimbusik 19 kwietnia 2018 At 16:41\nIrytują mnie opinie dotyczące\nIrytują mnie opinie dotyczące zachowań ofiar tragedii. Miliony ofiar, miliony niepowtarzalnych okoliczności. Żadna z tych ofiar nie uczestniczyła w tym na własne życzenie. Owszem, zachowania były różne, tak jak ludzie są różni, ale to nie ofiary były katami i od ofiar trudno wymagać racjonalnego zachowania.\ncmss 19 kwietnia 2018 At 17:22\n"Najważniejszą i najbardziej przemilczaną książką o Holokauście jest "The Scared and the Doomed: Th Jewish Establishment vs the Six Million" N.J. Nurembergera. Jej autor był prawicowym syjonistą, założycielem Canadian Jewish News i zarazem uczestnikiem prób ratowania europejskich Żydów w trakcie drugiej wojny światowej. Nuremberger oskarża przywódców społeczności żydowskiej w USA (głównie przedstawicieli liberalnego, progressywistycznego nurtu społecznego) oraz lewicowych syjonistów z Mandatu Palestyńskiego nie tylko o obojętność wobec Zagłady, ale również o sabotowanie prób ratowania Żydów dokonywanych przez prawicowych syjonistów spod znaku Żabotyńskiego oraz przez religijne organizacje żydowskie. Opisuje on m.in. jak z inicjatywy prominentnych przedstawicieli liberalnego establiszmentu ze Wschodniego Wybrzeża blokowano w amerykańskiej prasie ogłoszenia społeczne informujące Amerykanów o trwającym w Europie Holokauście, jak działacze Amerykańskiego Kongresu Żydów i Światowego Kongresu Żydów urządzali pikiety przed amerykańskimi siedzibami ortodoksyjnej organizacji Agudat oskarżając ją o to, że "pomaga Hitlerowi wysyłając jedzenie Żydom do gett w Polsce" (!), i prowadzili kampanię przeciwko "nielegalnej żydowskiej imigracji do Palestyny". Gdy przedstawiciele prawicowego ruchu Irgun próbowali lobbować w administracji Roosevelta za akcjami mającymi utrudnić Niemcom wymordowanie europejskich Żydów, przedstawiciele liberalnych organizacji żydowskich publicznie ich szkalowali jako "współpracowników Hiltera". Organizacja charytatywna Joint sabotowała wysiłki szwajcarskiego komitetu religijnych Żydów próbującego pomagać głodującej ludności w gettach. Doskonale przy tym sobie zdawano sprawę z tego, że Żydzi są mordowani na masową skalę. Dr. Nahum Goldmann, współtwórca Światowego Kongresu Żydów, na wewnętrznych naradach przyznawał, że prawdopodobnie wszyscy Żydzi w Europie, poza ZSRR i Wielką Brytanią zostaną zabici. Chaim Weizmann, brytyjski agent wpływu i późniejszy pierwszy prezydent Izraela, był oklaskiwany, gdy podczas konferencji w Szwajcarii na początku wojny mówił, że tylko 1-2 mln młodych żydowskich idealistów z Europy przetrwa a reszta Żydów "zniknie jak kurz".\n"Jedną z najmocniej zaangażowanych osób w blokowanie inicjatyw mających pomóc europejskim Żydom w trakcie wojny był reformowany rabin Stephen Wise, współtwórca Światowego Kongresu Żydów. Blokował on nawet wysyłanie paczek żywnościowych do gett w Polsce."\nKnock.out.4 19 kwietnia 2018 At 18:58\nCzy to znaczy, że możemy\nCzy to znaczy, że możemy domagać sie rekompensaty od świartowego kongresu, za blokowanie pomocy w ratowaniu polskich żydów?\ncmss 19 kwietnia 2018 At 20:40\nCzego nie rozumiesz? Polscy\nCzego nie rozumiesz? Polscy Żydzi – czyli POLACY – byli członkami Sonderkomanda i brali udział w Holokauście, co do tego istnieje zgoda, czyż nie? Rozwiń ten "schemat myślenia" dalej.\ncmss 19 kwietnia 2018 At 20:36\nZ powyższego tekstu wynika,\nZ rzeczonego tekstu wynika, że istniało "ponadfrontowe" porozumienie USA i III Rzeszy w sprawie eksterminacji wschodnich Żydów i Żydzi ze Stanów byli świadomą częścią tego porozumienia.\nImo, istnieje tylko jedna interpretacja przy której historia IIWW & Shoa jest "politycznie sensowna".\nWyobrażmy sobie Armię Czerwoną i 6M żywych acz wnerwionych Żydów w Europie. W Europie aż po Lizbonę, o to grał Stalin & Co.\nAdministracja III Rzeszy zasługuje na respekt a Heydrich nie był durniem, przeciwnie wprost i mieli solidnie rozwinięty "instynkt samozachowawczy". Zrozumieli że wojna może być przegrana i zlikwidowali te 6M Żydów by, gdyby faktycznie przegrali, Żydzi nie zrobili w Niemczech tego, co Żydzi zrobili po rewolucji w Rosji. Co Żydzi robili w Rosji to Niemcy wiedzieli bo mieli w tym udział, początkowo po stronie rewolucji jako byli jeńcy z IWW a następnie via Rapallo. W rezultacie Stalinowi "starczyło" Żydów na Polskę ale już nie na Europę. W rezultacie macherzy z FED capnęli resztę Europy.\nChwilę póżniej zaistniało "ponadfrontowe" porozumienie III Rzeszy i ZSRR odnośnie zamordowania Warszawy i Powstania Warszawskiego.\nnolon 20 kwietnia 2018 At 10:53\nEgon O. 19 kwietnia 2018 At 17:45\nKluczową przyczyną zjawisk\nKluczową przyczyną zjawisk opisanych przez MK byli Niemcy. Bez ich agresji na Polskę nie byłoby zagłady Żydów, judenratow wydających swoich, polskich i żydowskich szmalcowników, zdrajców wszelkiej maści i innych kanalii. Pojawienie się tego całego zła spowodowali Niemcy i oni są jemu winni.\nwrednick 19 kwietnia 2018 At 18:48\nZ tego co napisał Piotr\nZ tego co napisał Piotr wynika jeszcze jedno. Żydzi z getta woleli przepierdolić swoje majątki (ci, którzy je mieli) na ostatnie uciechy tego życia, niż zorganizować się zbrojnie.\nHausmeister 19 kwietnia 2018 At 20:37\nPo każdym takim felietonie zastanawiam się dlaczego całą brudną robotę "odwala" Pan Piotr. Co w tym czasie robią wszystkie dudy,morawieckie,glińskie i inne. Dlaczego takiego tekstu nie napisze żadna gazeta nazywająca sama siebie prawicową. Gdzie jest tvp,pr – gdzie oni wszyscy są???????????? I sam sobie odpowiem – w czarnej..i wychwalają nie to Powstanie, które służyło Polsce.\nzmb 19 kwietnia 2018 At 21:20\nglinski jest zajęty pilnowaniem finansowania przez polskiego podatnika obchodów powstania w getcie, żydowskich imprez i obiektów pamięci, a "ja_jako" jest bardzo zajęty przepoczwarzaniem się w "jaja_kobyły"…\n…ale nie pamietam, żeby Żydzi finansowali obchody Powstania Warszawskiego w Izraelu – tam jest przecież cała masa ludzi urodzonych i wychowanych w Polsce\nmmisiek 19 kwietnia 2018 At 21:28\nDobry tekst, wyrazy uznania.\nTakie rzeczy powinny natychmiast, np. przez jakąś prawdziwą fundację (w odróżnieniu od PFN), przybierać formę wielojęzyczną. Bo my tu sobie w Polsce mówimy jak było, a na świecie do nikogo to nie dociera i tu jest zasadniczy problem. Oczywiście liczenie przy takiej inicjatywie na Glińskiego czy innych z tej skrajnie filosemickiej ekipy jest kompletnie bez sensu, takie coś musiałoby być zrealizowane całkowicie obok – a nie wykluczone, że nawet wbrew tym panom.\nNajlepszym lekarstwem na żydowskie kłamstwa jest po prostu prawda, a tej boją się jak (nomen omen) diabeł święconej wody.\noxygen49 19 kwietnia 2018 At 22:24\naj waj Matka Kurka “nie ma\naj waj Matka Kurka "nie ma takiej rubryki" cytując klasyka żydowskiego, wspólczesnego rabina\nwrednick 19 kwietnia 2018 At 22:27\nO ŻOB i ŻZW.\nŻydowski Związek Wojskowy – Żołnierze Wyklęci?\nBernard, pt., 19/04/2013 – 09:40\n"W rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim przypominam moją notkę sprzed pięciu lat. Naprawdę w propagandzie lewackich środowisk Gazety Wyborczej niewiele się zmieniło przez ten czas. W rocznicowym tekście występuje niemal tylko komunizujący ŻOB (ta nazwa pojawia się 13 razy), podczas gdy ŻZW (wymieniony trzy razy) jest zupełnie zmarginalizowany. Prawda zaś jest taka, że to żołnierze ŻZW byli lepiej uzbrojeni i wyszkoleni i to oni toczyli najcięższe walki w getcie i to oni wywiesili dwa sztandary – polski i żydowski. O tym środowisko GW pamiętać już nie chce…"\nWięcej cymesów tu:\noxygen49 19 kwietnia 2018 At 22:35\nPotrzebujemy spotkań w\nPotrzebujemy spotkań w telewizyjnych programach np. #minęła8 czy #minęła20 historyków jak Pani dr Ewa Kurek, Pani dr Mira Modelska-Creech, Pan Leszek Żebrowski i inni którzy mają historię i poczynania żydów w małym palcu a nie idiotów z PO czy .N strugających wariatów. Potrzebne jest wznowienie ekshumacji w Jedwabnem a nie kowboj w czarnym kapeluszu z miną żałobnika. Potrzebujemy prawdziwej wiedzy o żydacha nie tapetowanej geszeftu o "narodzie wybranym".\nOni muszą wiedzieć, że cały świat wie kim są naprawdę, że nie wybieli ich nawet VIZIR Chajzera.\nwrednick 19 kwietnia 2018 At 22:44\n" Przygotowania i organizacja ŻZW\nW tym czasie Żydowski Związek Wojskowy działał już dwa i pół roku. Przez cały ten czas konspiratorzy otrzymywali od Armii Krajowej broń i uczyli się jej używać. W tym celu z miasta regularnie przychodził do nich instruktor – kapitan Wojska Polskiego. Ze wspomnień Henryka Iwańskiego, oficera Korpusu Bezpieczeństwa AK odpowiedzialnego za łączność z organizacjami żydowskimi, dowiadujemy się, że latem 1942 r. w ŻZW służyło 320 uzbrojonych żołnierzy. W czasie tzw. wielkiej akcji ukrywali się w bunkrach. Dlatego zginęło spośród nich "tylko" 15-20 ludzi. Dowódca ŻZW, Dawid Apfelbaum, został przez Korpus Bezpieczeństwa uprzedzony o zbliżającej się akcji Niemców. Poinformował o tym przewodniczącego Judenratu Czerniakowa i zalecił stawienie oporu.\nW lipcu 1942 r. odbyło się zebranie społeczności getta, na którym byli obecni Czerniakow ze swoim zastępcą Lichtenbaumem. Raport o sytuacji przedstawili Apfelbaum i Iwański. Ich propozycje zostały odrzucone. Dowódcy ŻZW nie zdecydowali się samodzielnie wystąpić przeciwko Niemcom, obawiając się, że pó?niej to właśnie oni zostaliby obwinieni o rozpętanie krwawej rzezi. Co istotne, jak wynika ze wspomnień Iwańskiego, już na samym początku "wielkiej akcji" organizacja była odcięta od swoich składów broni, nie byłaby więc w stanie nic zrobić.\nPodstawowym dostawcą broni dla ŻZW był Korpus Bezpieczeństwa AK. Od czerwca 1942 r. do początku powstania kwietniowego 1943 r. (tak w historiografii żydowskiej określa się powstanie w getcie warszawskim) Korpus Bezpieczeństwa przekazał dla getta 3 ciężkie karabiny maszynowe, 100 pistoletów, 7 karabinów, 15 automatów i około 750 granatów. Już po rozpoczęciu powstania KB dostarczył jeszcze 4 karabiny maszynowe RKM, 1 lekki karabin maszynowy LKM, 11 automatów FM, 50 pistoletów i 300 granatów. Oprócz tego Henryk Iwański przekazał ŻZW broń w 1941 r. W pierwszej połowie 1942 r. ŻZW uzyskał uzbrojenie również od innych grup Armii Krajowej."\nSeptimus 20 kwietnia 2018 At 10:02\nhttp://wpolityce.pl/ … —\nhttp://wpolityce.pl/ … — nóż w kieszeni się otwiera a kałasznikow w tapczanie przestawia na ogień ciągły … nawet Grupą Wyszehradzką chcą już zarządzać …\nJacek NH 20 kwietnia 2018 At 13:21\nŻydzi sami byli sobie winni.\nŻydzi sami byli sobie winni. Przez setki lat pobytu w Polsce nie asymilowali się. Tworzyli diaspory. Gardzili Polakami. Co więcej, gardzili swoimi ubogimi braćmi w wierze. A gdy Niemcy zaczęli eksterminację Żydów w Polsce, to zwracali się o pomoc do Polaków. Mieli i dalej mają pretensje, że nie wszyscy pogardzani przez nich Polacy, udzielali im pomocy\ndarolek 22 kwietnia 2018 At 21:27\nKażdy od magistra historii\nKażdy od magistra historii wzwyż wie znakomicie, ale boi sie powiedzieć, że powstanie w getcie trwało 3 godziny a potem przez dwa tygodnie jeno wyrzynano żydów – bezbronnych i potulnych jak owieczki – i po cichutku liczących na to, że ci niewiadomej narodowości "naziści" ich oszczędzą i spełnią daną na początku wojny obietnicę: że jak się dobrowolnie sami zamkną w gettach to "naziści" obronią ich tam przed Polaczkami. Takie to dupne powstanie było.\ndorol 26 kwietnia 2019 At 14:46\nDlatego teraz polacy są tak


Trial w klasie C i C-Amator - TRIAL Amator\nTiral wyprawy w Brazylii\nKlasa C i C-Amator to jedna z najłatwiejszych klas Trial. Ale nie ma tu mowy o nudzie dla amatorów tego sportu. Trzeba mimo wszystko mieć sporo umiejętności i opanowania swojego motocykla. Dziś odrobina informacji odnośnie klas oraz video pokaz klasy C.\nPrzygotowanie do klasy C – pierwszy wyjazd\nTrial w klasie/sekcji C i C-Amator\nTrial w klasie C+\nFilmy przedstawiają przykładowe sekcje klasy C w Australii. Oczywiście, każdy klub i związek ma swoje trasy jednak, sekcje klasy C są ogólnie dostępne dla amatorów bez licencji sportowej. To dobra wiadomość, dla wszystkich chcących rozpocząć przygodę z zawodami ale nie posiadają jeszcze wielkiego doświadczenia i praktyki.\nOdcinki jazdy obserwowanej (sekcje)\nSekcja podstawowa dla grupy C – bardzo łatwa\nPunktem odniesienia skali trudności mogą być sekcje Pucharu PZM. Ograniczona tylko tablicami początku i końca sekcji oraz taśmami. Zawodnicy i amatorzy mogą pokonywać OJO dowolnym śladem, również przejechać sekcję dla śladu „A” lub „B” jednakże uszkodzenie oznaczenia sekcji „A” lub „B” (w tym strzałek) będzie traktowane jako błąd za 5 pkt. Karty punktowe oznaczone literami C. Kolor numeru startowego musi różnić się od kolorów przeznaczonych dla grup A lub B.\nSekcja grupy B – łatwa\nSekcja oznaczona taśmami, tablicami początku i końca sekcji oraz dodatkowymi łatwymi przeszkodami wyznaczonymi strzałkami – bramkami w kolorze niebieskim. Punktem odniesienia skali trudności mogą być sekcje grupy C w MP. Zawodnik rywalizujący w tej grupie musi przejechać wszystkie bramki wyłącznie śladu B. Karty punktowe oznaczone literami B. Kolor numeru startowego musi odpowiadać kolorowi strzałek i musi różnić się od kolorów przeznaczonych dla grup A lub C.\nSekcja grupy A – trudna\nSekcja oznaczona taśmami, tablicami początku i końca sekcji oraz dodatkowymi trudnymi przeszkodami wyznaczonymi strzałkami – bramkami w kolorze czerwonym. Punktem odniesienia skali trudności mogą być sekcje grupy B w MP. Zawodnik rywalizujący w tej grupie musi przejechać wszystkie bramki wyłącznie śladu A. Karty punktowe oznaczone literami A. Kolor numeru startowego musi odpowiadać kolorowi strzałek i musi różnić się od kolorów przeznaczonych dla grup B lub C.\nopis odcinków – źródło regulamin zawodów PZM / Mistrzostw Strefy poł – zach Polski TRIAL 2016r.\nTaddy Blazusiak Indoor Trial World Championship 2005\nwt. gru 13 , 2016\nTadeusz Błażusiak zakończył już swoją karierę zawodową. Ostatnimi laty odnosił światowe sukcesy w Super Enduro i Extreme Enduro. Ale nie wszyscy wiedzą, że zaczynał swoją przygodę w Trial’u Motocyklowym. Nie tylko Taddy ale i inni czołowi zawodnicy na świecie swoje umiejętności zdobywali w Trial.\nFuji Day prezentuje S3


40 złotych brutto dostaje za wykład na studiach podyplomowych dla nauczycieli (sobota – niedziela) emerytowany adiunkt z doktoratem i czterdziestoletnim stażem, 100 punktów za publikacje naukowe i udział czynny w konferencjach. W wynagrodzenie wliczona jest poprawa pracy zaliczeniowej lub egzamin pisemny. Na rękę wychodzi 29 złotych bo tyle po odliczeniu podatku i kosztów przekazuje największa państwowa uczelnia pedagogiczna w Polsce. Proszę tę stawkę porównać ze stawką: elektryka, hydraulika, fryzjera psów, osób wykonujących strzyżenie żywopłotu czy najlepiej ceną pół litra jagód z państwowego lasu sprzedawanych na placu targowym, albo przy „zakopiance”.\nJeszcze kilka lat temu na filiach uniwersytetu płacono od 80 złotych do 200 (profesorowie tzw. belwederscy) filie te kształciły przede wszystkim kadry samorządowe i nauczycieli. Stawka była wysoka, bo chodziło o niezbędny papierek. Teraz papierki mają już wszyscy, filii państwowych uczelni nie ma.\nNauczyciele kolekcjonują dyplomy, ale one nie gwarantują etatu. Jakość studiów podyplomowych jest loterią, zajęć nie prowadzą profesorowie, czemu nie należy się dziwić, potrafią w końcu liczyć, przeważają osoby z tytułem doktora pracujące w ramach etatu i emeryci z emeryturą z reguły niższą niż nauczycielska. Podyplomowe studia pełnią na pewno rolę terapeutyczną i integrującą przez kontakt z koleżankami i kolegami. Mam nadzieję, że odegrały swoją rolę w planowaniu i przygotowaniu strajku.\nWłaściwie wszyscy pracownicy państwowi mają jakiś powód do strajku, najczęściej ekonomiczny, w przypadku nauczycieli chodzi też o prestiż. A ten w XXI wieku w Polsce jest uzależniony właściwie wyłącznie od konta bankowego. I właśnie ten fakt powoduje, że ci naprawdę najlepsi, a nie mający bogatych rodziców emigrują.\nNajwyższa już pora wprowadzić bon edukacyjny, niech powstają prywatne szkoły, coroczne egzaminy w nich będą państwowe i płatne. Wtedy może społeczeństwo (w tym przede wszystkim politycy, samorządowcy, media, rodzice) przestanie wieszać psy na nauczycielach, a oni sami pasywną obowiązkowość zastąpią aktywną odpowiedzialnością.


KalMar-owa kuchnia: Jak nie urok.....\nWitajcie, jakoś znowu coś staje na przeszkodzie. Ambitny plan masowej produkcji pierogów, krokietów i innych rzeczy spalił na panewce. A to wszystko za sprawą nieszczęsnego wyrostka.\nWieczorny ból brzucha u Pierworodnego, rano też nie lepiej, szybka wizyta u pediatry i pobranie krwi zakończone zemdleniem ( nie wiem jak poprawnie ale wydaje mi się że tak) i wyniki na cito, skierowanie na chirurgię, szybkie (normalnie SZOK) obsłużenie na SOR-ze i przyjęcie na oddział. Kilka podpisów i Pierworodnego odprowadzam ( hmmm, przecież on na łóżku jechał) prawie pod samą salę operacyjną. Wracam na oddział i po 30 minutach z zadumy wybija mnie telefon na dyżurce że "...dziecko na chirurgię". Zjechałam na dół, dzieć żywy, ciut obolały ale już po wszystkiemu - można odetchnąć. Wieczorna wizyta lekarska i kolejne pocieszenie, że w czwartek do wypisu. Na nockę Tatko został bo Mały Ssak zaryczałby się a znając "życzliwych" sąsiadów zaraz różne organy interwencyjne postawione byłyby w stan gotowości - takie uroki mieszkania w bloku. Dobra, koniec o choróbskach na dziś.\nNa osłodę zapraszam na podwójnie urodzinowy tort Żuczka.\nAutor: KalMar o 23:30\nEtykiety: przepisy, Tort Żuczka


Z umierającymi | Życie Duchowe\nZ arch. ks. Adama Trzaski\nCzy Eucharystia w hospicjum, z chorymi, z umierającymi, jest inna niż w parafii?\nI tak, i nie. Eucharystia z jednej strony zawsze jest taka sama. Ale kontekst zbliżającej się śmierci, świadomość, że niektórzy są na niej ostatni raz w tym, doczesnym, życiu, sprawia, że staje się ona dla nas innym światem. Zresztą w ciągu tych dwudziestu lat, które tu posługuję, ten świat się zmieniał. Kiedy zaczynałem moją pracę w hospicjum, na Mszę przychodziło więcej ludzi, teraz coraz bardziej trzeba o człowieka walczyć, trzeba zawalczyć, żeby przyjął Komunię. Trudniej też poczuć, nawet u osób, które się nawracają, że Eucharystia jest dla nich w centrum. Ale bywają sytuacje związane z Eucharystią pokazujące głębszy świat wiary.\nNa przykład zmarła tu przed wielu laty pani Maria, która chorowała na zanik mięśni (stwardnienie zanikowe boczne). Porozumiewała się z nami za pomocą linijki, na której jej rodzina wypisała cały alfabet. Był na niej przyczepiony suwak, który przesuwało się na kolejne litery, a pani Maria mrugnięciem dawała znać, o jaką literę chodzi. Litery zapisywało się w słowa, słowa w całe zdania. Kontakt z nią był więc już bardzo utrudniony. To była osoba związana z Duszpasterstwem Akademickim przy kościele św. Anny w Krakowie. Odwiedzał ją ks. Adam Boniecki. Na pogrzebie pani Marii ks. Boniecki wspominał, że przychodził do niej z „plotkami” ze świata, a ona, wskazując oczami litery na tej linijce, zawsze mu mówiła: „Pomódlmy się”.\nKiedy przychodziłem do pani Marii z Komunią świętą, po jej policzkach spływały łzy. Mogła przyjąć tylko okruszek, który był w stanie rozpuścić się jej w ustach, ale zawsze na Komunię czekała i zawsze ją przyjmowała. Pewnego dnia pani Maria straciła przytomność. Nie było z nią kontaktu. Jej brat poprosił, bym odprawił w jej intencji Mszę. Kiedy w czasie rozdawania Komunii wszedłem na oddział, zobaczyłem, że pani Maria jest przytomna. Przyjęła Komunię i znów popłynęły jej łzy. Wróciłem do ołtarza, skończyłem odprawiać Mszę i powiedziałem jej rodzinie, która była w kaplicy, że mama odzyskała przytomność, że przyjmowała Komunię. Pobiegli do pokoju, a ona znów była nieprzytomna… To był dla mnie wyraz ogromnej wiary tej kobiety i obecności Boga, który w tę ludzką wiarę wchodzi i na nią odpowiada.\nTakim mocnym doznaniem jest dla mnie zawsze błogosławienie chorych Najświętszym Sakramentem. Kiedy chodzę po pokojach rozdawać Komunię i ktoś nie może jej przyjąć, to błogosławię go Najświętszym Sakramentem. Wyszedłem kiedyś z założenia, że jeżeli w Lourdes chorych, którzy przychodzą tam na modlitwę, błogosławi się Najświętszym Sakramentem w monstrancji, to ja tych, którzy nie mogą przyjąć Chrystusa, też mogę przecież pobłogosławić, żeby ich nie omijać, skoro choroba nie pozwala im przyjąć Komunii.\nPamiętam, że pewnej niedzieli wszedłem do sali, gdzie przy łóżku chorej, nieprzytomnej kobiety siedziała jej krewna i trzymała ją za rękę. Kiedy kończyłem robić nad tą chorą znak krzyża, jej krewna westchnęła: „Umarła…”. I wtedy człowiek ma świadomość, że przyszedł z Chrystusem, który tę osobę zabrał ze sobą i przeprowadził na tamten świat. To była artystka, która po przeżyciach okupacyjnych, po aresztowaniu jej narzeczonego, na całe dziesiątki lat przestała mówić. Przez wiele lat była w zakładzie zamkniętym, ale lekarze w końcu stwierdzili, że nie jest chora, tylko po prostu nie mówi. Kiedy trafiła do nas, do hospicjum, też nie mówiła. Pierwsze słowo, które powiedziała do mnie, to było „Amen” po przyjęciu Komunii. Następnym razem powiedziała: „Bóg zapłać”. To, co mało widoczne, nagle zaczyna trafiać do człowieka głębiej.\nBył też kiedyś u nas starszy mężczyzna, żołnierz Armii Krajowej, który walczył w Powstaniu Warszawskim. Zapamiętałem nawet jego pseudonim, bo był bardzo charakterystyczny – „Bimber”. Powiedział, że ojciec „produkował” i tak do niego przylgnęło. Kiedyś ten pan był w pierwszy piątek miesiąca na Mszy świętej. Siedział na wózku inwalidzkim. Gdy rozdawałem Komunię, chwycił mnie mocno za przegub, przyciągnął sobie moją dłoń z komunikantem przed same oczy i patrząc na Chrystusa z bliska, na cały głos złożył wyznanie wiary: „Wierze, wierzę, że Ty jesteś moim Zbawicielem”. Przyjął Chrystusa, Msza się skończyła, poszedł wypalić papierosa, wrócił do pokoju i umarł… Takie rzeczy we mnie zostają na długo – świadectwo ludzi, którzy w Eucharystii na pewno widzieli Boga.\nZupełnie innym przeżyciem, dla mnie jako księdza, jest przychodzenie z Komunią do tych, którzy tak naprawdę nie powinni jej przyjmować, ponieważ ze względu na ich stan chorobowy nie wiadomo, co się stanie. Czasem na przykład po przyjęciu Komunii ktoś zwymiotuje i trzeba zadbać o to, żeby hostię godnie rozpuścić. Oczywiście staramy się z całych sił, żeby do tego nie dochodziło, ale to się zdarza. Tego typu zdarzenia uświadamiają mi ogromną pokorę Boga wobec naszych ludzkich słabości fizycznych i pokazują, że Bóg się na to nie obraża. Przyznam, że to dla mnie niesamowite przeżycie, którego doświadczam tu, w hospicjum. Mimo tego wszystkiego Bóg jest tutaj z nami, przychodzi do nas.\nJak wygląda Księdza posługa w czasie pandemii?\nRzeczywiście to, o czym mówiłem, to świat „do pandemii”. Gdy wirus rozszedł się po świecie, zaczęto się bać, zaczęto wprowadzać różne ograniczenia. Ten lęk do hospicjum też dotarł. Nagle naszym chorym zakazano wychodzić z oddziałów na Eucharystię, bojąc się przenoszenia wirusa, nakazano im pozostać na oddziałach, ograniczono ich poruszanie się i kontakt z ludźmi. Mimo że do kaplicy mają dwa kroki i jesteśmy dość bezpieczni. Z zewnątrz nikt nie może do nas przyjść, wprowadzono też duże obostrzenia. Chorzy jednak nie wychodzili z sali, zostali w pokojach. Niektórzy bardzo to przeżyli. Inni, kiedy nastąpiło już poluzowanie tych obostrzeń, nagle mówią, że nie chcą iść na Mszę świętą, bo jest dyspensa. Skoro mogą korzystać z jakichś ulg, to korzystają. To robi wrażenie, jakby Eucharystia nie była już potrzebna. Albo kiedy roznoszę Komunię świętą – zazwyczaj tuż przed obiadem, bo wtedy wszyscy są w salach – nie zawsze zdążę i czasami obiad stanie przed chorym wcześniej. To nie czekają, od razu jedzą. Tłumaczę sobie, że to nie wynika ze złej woli, dostają obiad, to zaczynają jeść, ale robi to wrażenie, że na Chrystusa się nie czeka.\nWidać więc, że na naszych oczach zmienia się ten świat. Zmienia się nasze podejście do tego, co wcześniej było ważne. Zmienia się wiara.\nMam wrażenie, że COVID w jakiś sposób obnażył nasze formalne podejście do Mszy. Pokazał, dla kogo udział w niej wynika z potrzeby serca, a dla kogo to jedynie spełnienie formalnych wymagań.\nNieraz, kiedy rozmawiam z chorymi, to oni najczęściej opowiadają o tym, jak to życie ucieka, nieodwracalnie odchodzi, a oni chcieliby je zatrzymać, normalnie żyć. Wtedy mówię, że zgodnie z tym, co powiedział Pan Jezus, pokarmem dającym życie jest Eucharystia. Jeśli chce się żyć, to może warto przyjąć Komunię. Ale to ich nie przekonuje. Może jest jakaś granica cierpienia i bólu, po przekroczeniu której człowiek nie potrafi zaakceptować nawet słów, które słyszy od Pana Boga…\nJednak z drugiej strony mogę też przywołać naprawdę wiele pięknych momentów i chwil pełnych radości. Mieliśmy chorego, który przyznał mi się, że nie był u spowiedzi od 1939 roku i w ogóle od wojny nie praktykował. Jego historia jest dobrym przykładem na to, że nieraz, by zbliżyć się do Eucharystii, potrzebujemy drugiego człowieka. W pewnym momencie swojego życia w hospicjum ten człowiek otworzył się na swoją opiekunkę, która codziennie przychodziła go myć i karmić. Był jej bardzo wdzięczny i kiedyś powiedział, że bardzo ją szanuje i niczego by jej nie odmówił. Więc ona na to: „To zabieram pana na Mszę świętą”. „Jak powiedziałem, że niczego, to na Mszę też pojadę”. Pamiętam, że to było w lipcu. W czytanej Ewangelii Jezus pytał swoich uczniów: „Za kogo ludzie Mnie uważają?” i „Za kogo wy Mnie uważacie?”. Po Ewangelii jak zawsze miałem krótką homilię. Ten pan wszystkiego wysłuchał, a po Mszy nie pozwolił się już odwieźć do pokoju, tylko czekał na księdza. I wtedy po tylu latach się wyspowiadał. Z Komunią świętą poczekaliśmy na odwiedziny jego bliskich. Jak przyszły jego dzieci i wnuki, wtedy uroczyście przyjął wiatyk i złożył wyznanie wiary.\nTakich różnych cudów mamy tu wiele. Ale w hospicjum, jeśli chodzi o wiarę, jest pewnie tak samo jak w świecie poza hospicjum: wiara i niewiara się przeplatają. Zaskakuje nas jedno i drugie. To, że ludzie się na Boga otwierają, a On do nich przychodzi, i to, że ludzie się na Niego zamykają, choć wydawałoby się, że mogłoby być inaczej.\nWrócę jeszcze do pytania o różnice. Czy Mszę w hospicjum odprawia się inaczej?\nMyślę, że nie. Staram się tak samo odprawiać ją tutaj, jak i w kościele parafialnym. W hospicjum Msza w większości jest recytowana, można powiedzieć – skromna, zwłaszcza teraz, w czasach pandemii. Nie ma śpiewów i oprawy, z jaką nieraz spotykamy się w kościołach. Oprawę tworzą najczęściej wolontariusze.\nA oni teraz nie mogą was odwiedzać…\nPrzez wiele miesięcy nie mogli przychodzić. Powoli, na szczęście, to już też się zmienia. Wcześniej, co roku przez kilka miesięcy swoje praktyki odbywali u nas bracia kapucyni. W okresie Bożego Narodzenia przychodzili kolędować, tworzyli zupełnie inną oprawę Mszy i trzeba przyznać, że chorzy to lubili, chętniej wtedy przychodzili na Eucharystię. Wspominałem o opiekunce, która zabrała na Mszę swojego podopiecznego, ale także na przykładzie braci kapucynów widać, że jeśli chodzi o uczestnictwo chorych we Mszy, wiele zależy od ludzi zdrowych, którzy są obok. Bo jak bracia byli na praktykach, to rzeczywiście chorych było więcej w kaplicy. Podchodzili do chorych, pytali, zachęcali. Wtedy ludzie chętniej wyjeżdżali ze swoich pokoi. Nieco mniej jest ich na Mszy, gdy wolontariusze to osoby świeckie, a najmniej, gdy wolontariuszy w ogóle nie ma.\nTym, co wyróżnia Mszę w hospicjum, jest przede wszystkim sposób podawania chorym Eucharystii. Znam już naszych chorych, jestem przy nich codziennie, więc wiem, kto może przyjąć cały komunikant, kto połowę, kto ćwiartkę, kto tylko okruch. Dostosowujemy się do nich pod tym względem i to niewątpliwie wyróżnia Mszę w hospicjum.\nDo Mszy zachęca drugi człowiek, jego obecność, dotyk… To bardzo ciekawe spostrzeżenie.\nSzczególnie widać to u ludzi, którzy pogubili się w życiu i pierwszym krokiem, który ich zbliża do Boga, jest posługa wobec nich innego człowieka. To niesamowite, jak chorzy wyczuwają u kogoś dobroć, życzliwość. Wtedy łatwiej jest im się otworzyć na Boga.\nSwego czasu, pracując w parafii, odwiedzałem także chorych. Czasem zatrzymywali mnie ręką i przyznam, że ich dotyk bardzo mnie poruszał. Była w tym geście tęsknota za posługą, za Panem Jezusem, za kontaktem z drugim człowiekiem, niekoniecznie za rozmową, bo nieraz chorzy nie mogli już rozmawiać i tak naprawdę komunikowaliśmy się bez słów, spojrzeniem i gestem.\nW relacjach z chorymi mnie najbardziej porusza ich świadomość odchodzenia. To zresztą moje doświadczenie jeszcze z pracy w parafii w Pcimiu. Miałem wtedy dwóch chorych, których regularnie odwiedzałem. Do jednego z nich jeździłem w każdą niedzielę po Mszy. Przyjeżdżał po mnie jego syn. Pewnej niedzieli ten syn powiedział: „Teraz niech się ksiądz nachyli nad tatą, bo on chce coś księdzu powiedzieć”. Usłyszałem: „Bóg zapłać”. Ja na to, że nie trzeba dziękować i że będę za tydzień. A chory na to: „Księdza za tydzień już nie będzie”. Zacząłem zaprzeczać, że będę, że jeszcze przecież nie jest tak źle… We wtorek zmarł.\nDo drugiego chorego jeździłem codziennie. Kiedy przychodziłem z Komunią świętą, zawsze był ubrany i siedział na wersalce. Nie leżał na niej. I podobna sytuacja, też mi powiedział: „Ksiądz już do mnie nie przyjdzie, chciałem księdzu podziękować”. A ja znowu, że jutro mam czas koło południa i mogę przyjść, a on: „Już ksiądz nie przyjdzie”. Odszedł w nocy.\nDla mnie niesamowita była ta ich świadomość, to jasne światło od Pana Boga, że ich czas tutaj już się kończy. Oni też przekonali mnie, że można dla chorych zrobić coś więcej.\nCzy coś jeszcze przygotowało Księdza do pracy w hospicjum, ukształtowało lub teraz pomaga? Coś, co sprawiło, że poszedł Ksiądz krok dalej w tej posłudze.\nTym, co mnie nie tyle przygotowało, ile przyprowadziło do hospicjum, było świadectwo ks. Zbigniewa Puzyny, kapłana z mojej rodzinnej parafii św. Szczepana w Krakowie. Byłem ministrantem, kiedy ksiądz Puzyna obchodził pięćdziesięciolecie kapłaństwa. W czasie uroczystości usłyszałem w jakimś słowie o nim, że został wyświęcony na kapłana „dla jednej Mszy”. Był człowiekiem chorym na gruźlicę i tylko dlatego, że pochodził z książęcego rodu Puzynów, metropolita krakowski Adam Stefan Sapieha, także książę, wyświęcił go „dla jednej Mszy”. Tymczasem ksiądz Puzyna przeżył ponad pięćdziesiąt lat kapłaństwa. Krótko był proboszczem na jakiejś parafii, a potem został kapelanem sióstr karmelitanek przy Łobzowskiej w Krakowie. U nich mieszkał i u nich posługiwał.\nW mojej parafii św. Szczepana pracował, prowadząc opiekę nad chorymi. Podzielił parafię na pięć czy sześć rejonów i w każdy dzień tygodnia szedł do chorych w innym rejonie. We wtorki, o ile dobrze pamiętam, jak wróciłem ze szkoły i popatrzyłem przez okno, to nieraz widziałem go przechodzącego obok naszego bloku. Spokojnym krokiem z bursą szedł do chorych. Zapamiętujemy z dzieciństwa różne rzeczy, a mnie utkwił w pamięci ten kapłan, który chodził do chorych, co na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku w tak regularny sposób nie było praktykowane. Myślę więc, że pierwszą rzeczą, z którą skonfrontowało się moje rodzące się powołanie, był obraz tego człowieka i rzeczywistość ludzi chorych.\nDrugim ważnym w tym kontekście doświadczeniem jest moja historia życia, która co jakiś czas przeprowadzała mnie przez szpital. W seminarium, jako kleryk, zatrułem się tlenkiem węgla i przeżyłem śmierć kliniczną. Takich „szpitalnych” sytuacji miałem jeszcze kilka. Kiedyś wpadłem pod samochód, potem miałem atak trzustki. To niewątpliwie oswajało mnie z chorobami, z cierpieniem, z takimi miejscami jak szpital czy hospicjum. Po latach widzę, że to doświadczenie jest nie do przecenienia. Ja się po prostu nie bałem chorych. Do hospicjum przysłał mnie ówczesny biskup pomocniczy krakowski Kazimierz Nycz. Pani prezes hospicjum uważa, że jakoś przeczuwał, że dam sobie tu radę.\nA trzecia sprawa to właśnie wspomniana parafia w Pcimiu, do której zostałem posłany zaraz po święceniach i w której nie było duszpasterstwa chorych. To była duża, pięciotysięczna parafia, w której wcześniej nikt nie chodził w pierwsze piątki do chorych. Wioska położona jest na licznych górkach, ludzie mieszkają w małych porozrzucanych osiedlach, do których prowadzi w sumie ponad sześćdziesiąt kilometrów dróg. Fizycznie jeden człowiek w jeden dzień nie był w stanie tego przejść. A ja spotkałem wtedy tych dwóch chorych, o których mówiłem. Oni mnie przekonali, że trzeba się postarać wbrew wszystkiemu.\nDostałem zgodę od księdza proboszcza i w czasie pierwszej kolędy, jeśli w rodzinie widziałem chorych, pytałem, czy nie chcieliby regularnych odwiedzin kapłana z Panem Jezusem. Na początku był strach: jak ksiądz przyjdzie, to trzeba będzie umrzeć. Pokutowało takie myślenie. Ale znalazłem pierwsze cztery osoby, które się zgodziły. Zacząłem do nich przychodzić i z czasem odważnych przybywało. Kiedy odchodziłem z parafii, było już czterdziestu chorych, których regularnie się odwiedzało.\nW duszpasterstwie chorych z pewnością spotyka się Ksiądz z pytaniem „Dlaczego mnie to spotkało?”. Z pytaniem o sens cierpienia czy umierania. Przyznam, że ja w takich sytuacjach mam trudności z odpowiedzią. Nie potrafię tego wytłumaczyć. Swoje cierpienie mogę jakoś ogarnąć, cierpienia innych – nie.\nTylko czy rzeczywiście trzeba to zrozumieć? Może warto zostawić tu miejsce na jakąś tajemnicę…\nNieraz trzeba po prostu przyznać, że się nie wie, że nie na tym polega moja posługa…\nW zeszłym roku mieliśmy w hospicjum panią, która umierała na raka trzustki, dosyć inwazyjną i szybko postępującą chorobę. Pewnego dnia powiedziała mi, że przygotowuje się na rozmowę ze mną, że ma do mnie trzy pytania. Kiedy zaczęliśmy rozmawiać, zapytała po pierwsze, co na temat umierania i tego, gdzie się wybiera, mówi Pismo Święte i wiara Kościoła katolickiego, po drugie, co mogę do tego dodać jako wieloletni kapelan hospicjum, a po trzecie, co sam o tym myślę. Odpowiadałem jej kolejno na te pytania, ale kiedy doszła do trzeciego, dotarło do mnie, że mamy tu trzy poziomy doświadczenia, z którymi chorzy chcą się skonfrontować. Ta kobieta chciała wiedzieć, co Kościół ma w swoim depozycie wiary, czego doświadczają inni ludzie w tym miejscu, w którym się znalazła, i jakie jest moje osobiste doświadczenie. Na tych trzech poziomach szukała czegoś, co byłaby w stanie przyjąć, zaakceptować, co odpowiadałoby jej wyobraźni czy wrażliwości.\nAle przez te wszystkie lata mojej posługi w hospicjum nie zetknąłem się z jakąś ogromną potrzebą tłumaczenia chorym sensu cierpienia. Myślę, że chorzy bardziej niż tych wyjaśnień potrzebują drugiego człowieka, chcą, żeby ktoś przy nich był, nie chcą być sami. Nawet jeśli tylko śpią, bo nie mają siły na nic innego, lubią, jak obok jest drugi człowiek. Dla chorych ważny jest gest, uścisk dłoni. W hospicjum nauczyłem się, że nawet jeśli człowiek po kolei traci zmysły, przestaje widzieć, słyszeć, to ostatnią rzeczą, która mu zostaje, jest dotyk. Człowiek odchodzący chce, by ktoś trzymał go za rękę.\nA czy rodziny odwiedzające chorych nie mają do Księdza tego typu pytań? W pewnym sensie Ksiądz jest także ich duszpasterzem.\nNiewątpliwie hospicjum jest takim miejscem, w którym oprócz posługi chorym kapłan swoim duszpasterstwem winien też objąć pracowników, w tym dużą grupę wolontariuszy, i właśnie rodziny chorych. Tych ostatnich zarówno za życia chorego, ale chyba jeszcze bardziej po jego śmierci, a więc bliskich osieroconych. Gdy możliwe były odwiedziny chorych, w czasach przed pandemią, rodziny chorych także uczestniczyły z nami we Mszy świętej, czasem otwierali się na Pana Boga jakoś szczególniej, to miejsce, przeżywane doświadczenia pozwalały im skorzystać z mojej posługi sakramentalnej. Nieraz zdarzały się nadzwyczajne sytuacje.\nW zeszłym roku, na początku pandemii, walczyliśmy o to, żeby pewien człowiek otworzył się na sakramenty, i udało się. Po wielu latach wrócił do Pana Boga. Duża była w tym zasługa jego bliskich, którzy w swoich domach zorganizowali całonocne czuwanie modlitewne w jego intencji. Kiedy rano przyszedłem do hospicjum, od drzwi usłyszałem, że ten chory mnie prosi. Człowiek zdeklarowany jako niewierzący, który wcześniej nie chciał ze mną rozmawiać. Powiedział mi, że umówił się z synem, że jak umrze, to przyjdzie do niego i powie mu, co jest po drugiej stronie. A tej nocy śniło mu się, że odchodzi i że umierając, leżał cały zanurzony w ekskrementach. Leżał w nich i nie mógł umrzeć. Zastanawiał się, co ten sen może oznaczać i jak on ma to powiedzieć synowi. Zapytałem go, czy nie przyszedł czas, by coś zmienić w swoim życiu. Zgodził się ze mną. Wyspowiadał się, przyjął wszystkie sakramenty i mogłem zadzwonić do rodziny, że ich modlitwy zostały wysłuchane. A po jakimś czasie odbieram telefon i słyszę pytanie, czy córka tego pana też mogłaby przyjść do mnie do spowiedzi, bo nawrócenie ojca było dla niej tak ogromnym znakiem, że postanowiła pójść w tym samym kierunku. To pokazuje, że jedno pociąga drugie.\nKiedyś, pracując w Opolu, zastępowałem przez jakiś czas kapelana w dużym szpitalu. Pamiętam chorego na raka mężczyznę, który zwijał się z bólu. Lekarze mówili, że to nie potrwa już długo. Kilka dni podchodziłem do niego z pytaniem, czy nie chciałby się wyspowiadać. Przez trzy dni odpowiadał, że jak się lepiej poczuje… Nie naciskałem, ale widać było, że ten chory może nie mieć już czasu. Na czwarty dzień poczuł się lepiej i rzeczywiście się wyspowiadał. Miałem wtedy poczucie, że czekał, by mieć naprawdę dobrą spowiedź.\nW hospicjum miewam podobne doświadczenia. Są osoby, które czekają, aż ból nieco odpuści, by mieć większy komfort rozmowy o własnym życiu. Ale mam też doświadczenie czegoś zupełnie przeciwnego – nieraz trzeba chorym pomóc podjąć szybką decyzję, bo drugiego dnia mogą już nie mieć. Kiedyś na przykład mąż przywiózł do nas żonę. Wychodziłem już z hospicjum do domu, ale zapytałem, czy chcieliby przyjąć sakrament. Odpowiedzieli, że jak najbardziej. Więc po badaniach lekarskich i ulokowaniu tej kobiety w pokoju wyspowiadałem ją i udzieliłem sakramentów. Nie zdążyłem dojść z hospicjum do plebanii, a już dzwonił telefon z informacją, że ta chora zmarła. Przyjechała do hospicjum po sakrament. W takich sytuacjach dostrzegam miłosierdzie Boże, które jest z człowiekiem na ostatniej prostej.\nTeraz mam jednego chorego, na którego ciągle czekam, a on codziennie mi powtarza: „Proszę księdza, jeszcze nie dzisiaj…”. Na niektórych pewnie się nie doczekałem, bo są tak zatwardziali w swoim postanowieniu nieprzyjmowania sakramentów. Nieraz tak bywa. Każdy człowiek to tajemnica.\nJest też jednak wiele budujących doświadczeń. Kiedyś byłem u chorego objętego opieką domową. Udzieliłem mu sakramentów, a kiedy wychodziłem, zapytał, czy mógłbym kiedyś jeszcze do niego przyjść. Powiedziałem, że mogę przyjść i odprawić przy jego łóżku Mszę. Bardzo się ucieszył, umówiliśmy się na konkretny dzień. Na tej Mszy przy jego łóżku była cała rodzina – żona, dzieci i wnuki. Kiedy przyszedł moment przekazania sobie znaku pokoju, syn podał choremu ojcu bukiet róż, a on wręczył je żonie i przy wszystkich przeprosił za wszystkie swoje słabości: za alkohol, za jej łzy… Wszyscy zaczęli płakać.\nZupełnie inna Eucharystia i człowiek, który dokładnie wiedział, czego chce, i dobrze się do tego przygotował. Do tej może jednej z ostatnich w swoim życiu Mszy.\nkapelan szpitalny, kapelani szpitalni, hospicjum, duszpasterstwo, duszpasterstwo chorych, choroba, śmierć, posługa duszpasterska, cierpienie\nBiblia (26) Jan Paweł II (23) małżeństwo (20) św. Ignacy Loyola (46) rekolekcje ignacjańskie (21) Ćwiczenia duchowne (32) spowiedź (30) modlitwa (68) Towarzystwo Jezusowe (20) miłość (23) życie duchowe (26) kierownictwo duchowe (21) życie wiarą (21) cierpienie (29) wiara (22)


Osieki - artykuły | Głos Pomorza\nOtwarcie przystani wodnej w Osiekach\nW sobotę odbędzie się uroczyste otwarcie przystani wodnej w Osiekach (gm. Borzytuchom).\nprzystań wodna Osieki\nPobili młodego chłopaka. Policja prosi świadków o kontakt 70\nWe wtorek wieczorem na oddział intensywnej opieki medycznej w słupskim szpitalu pogotowie ratunkowe przywiozło 23-latka, którego znaleziono na drodze między Gąbinem a Osiekami.\nŚledztwo w sprawie śmierci chłopca z podkępickich Osiek zawieszone\nProkuratura zawiesiła na pół roku śledztwo dotyczące śmierci trzytygodniowego dziecka z podkępickich Osiek.\nBłagała, aby nie umierał. Za śmierć dziecka wini lekarza 112\nMieszkańcy Osiek i Niedarzyna doczekali się chodnika\nKilkadziesiąt lat czekali mieszkańcy Osiek i Niedarzyna na chodnik łączący ich miejscowości. Najważniejsze, że teraz dzieci bezpiecznie dotrą do szkoły.


Deska | wiek, wzrost, waga, zdjęcia, kontakt\nzałóż konto login: hasło: Deska\nWszystko o: Deska. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nOdszukane plotki: Deska\nKate Hudson pokazała dekolt... (FOTO) Tylko piersi tam nie było. Jeśli chodzi o wygląd, Kate Hudson nie może niestety pochwalić się zbyt imponującym biustem. Mówiąc szczerze, aktorka jest prawie płaska.\nZ tego też powodu nie powinna raczej wybierać fasonów, które demaskują jej wątłą klatkę piersiową. Ale wybiera. A jak się to dla niej kończy? Nieciekawie, o czym ...\nKamasutra z drewnem? Firma Zoo York wypuściła na rynek limitowaną edycję deskorolek. Sprzęt jest ozdobiony wizerunkiem biuściastej Jenny. Mało tego - do każdej deski dołączono dość sprośną reklamę wykorzystującą motywy z Kamasutry. Widzimy na niej hinduskiego młodzieńca w różnych pozycjach... z deską właśnie. Frywolny zestaw ...\nDeska Fani: (0 - 0%)\nAktualnie brak danych Deska Antyfani: (0 - 0%)


Choinka wielopokoleniowa w Paszenkach - Opinie.news - o Was, dla Was... codziennie\nChoinka wielopokoleniowa w Paszenkach\nOpublikowano: 08 luty 2018, 11:36\nSobotnie popołudnie i wieczór 27 stycznia w małej wiosce powiatu parczewskiego o sympatycznej nazwie Paszenki było wydarzeniem dla całej niewielkiej społeczności tego urokliwego miejsca. Dzieci tamtejszej szkoły podstawowej prowadzonej przez Stowarzyszenie "Szkoła i Wieś" pod kierownictwem Renaty Waszczuk spotkały się w pięknie udekorowanej sali GOKu na dorocznej zabawie choinkowej połączonej z hucznymi obchodami "Dnia Babci i Dziadka".\nSeniorzy licznie dopisali, natomiast przedstawiciele Rady Rodziców zadbali o kulinarną stronę uroczystości. Była profesjonalna animacja zabawy równie profesjonalny didżej lub – jak kto woli – DJ, obłędnie śmieszny Mikołaj ze zdolnościami choreograficznymi i kilkoma worami prezentów oraz oczywiście część prawdziwie artystyczna z udziałem kompletu dziatwy szkolnej liczącej łącznie coś około trzydziestu niedorosłych dusz.\nZaangażowanie amatorskich artystów oraz całego nie całkiem dużego zespołu tamtejszych – przeważnie przyjezdnych – nauczycieli spowodowało niekwestionowany aplauz kilku dziesiątek publiczności, A taki utwór z tekstem autorstwa jednego wiekowego polonisty zaśpiewały urocze dzieci swoim dziadkom i babciom. Posłuchajcie tylko, można też poczytać:\nPrzy blasku płomienia kuchenki,\nw wioseczce o nazwie Paszenki\nbabunia z dziaduniem siadają\ni razem cichutko śpiewają:\nla, la, la, la, la, la, la 2X\nTak siedzą przy kuchni cichutko.\nHerbatkę smakują cieniutką\ni wspomnień oddają się czarom,\nwciąż nucąc te melodię starą:\nA babcia dziadziowi dogadza.\nCieniutką herbatkę dosładza,\na dziadzio babuni dziękuje.\nPrzy śpiewie refrenu wtóruje:\nTak siedzą już latek czterdzieści.\nI choć to się w głowie nie mieści,\nkochają melodię tę nucić,\nbo wolą się cieszyć niż smucić:\nDziś cieszą Paszenki się całe\ni Góry Puchowej kawałek,\nże babcia i dziadek z Paszenek\nśpiewają nam tyle piosenek!\nBardzo ładnie dzieci wystąpiły, maluchy też. Udana zabawa, brawo pani Dyrektor i ten żwawy nauczyciel z harmonią.\nByłam, widziałam, Mikołaj extra!\nA co aż tam Pana zaniosło, Panie Andrzeju? Swoją drogą fajna impreza.


Idealnie zatowarowana lodówka\nPiwo to największa kategoria spożywcza w Polsce pod względem wartości sprzedaży. Piwny rynek handlu detalicznego warty jest 16,7 mld zł¹. To właśnie piwo jest jedną z kategorii mających największy udział w obrotach i zyskach sklepu, oczywiście pod warunkiem, że jest tam dostępne i… widoczne dla samych nabywców. Dlatego należy szczególnie zadbać o odpowiednią ekspozycję zwłaszcza w okresach zwiększonej sprzedaży.\nWażny czas dla piwa\nJest lato – czas największej konsumpcji piwa. Chcąc w pełni wykorzystać „piwny sezon”, powinniśmy być do niego odpowiednio przygotowani. W sezonie letnim rządzi sprzedaż „zimnego piwa”. Piwo z lodówki potrafi sprzedawać się ponad siedmiokrotnie lepiej niż z półki. Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedź jest prosta – w cieplejsze dni jesteśmy bardziej spragnieni i mamy większą potrzebę orzeźwienia. Blisko połowa zakupionego piwa spożywana jest w ciągu godziny od zakupu2, a konsumenci postrzegają dobrze schłodzone piwo jako bardziej świeże i bogatsze w smaku. Dla właściciela sklepu to sygnał, że powinien mieć w swoim asortymencie zimne piwo. Jeśli jeszcze nie przygotowaliśmy sklepu na sezon piwny, poniżej kilka wskazówek.\nZdecydowana większość konsumentów planuje zakup piwa jeszcze przed wejściem do sklepu. Dla 62% z nich piwo jest głównym lub jednym z głównych powodów, dla których odwiedzają sklep3. Oznacza to, że jeśli nie zadbamy o odpowiednie ułożenie produktów, nabywcom trudno będzie odnaleźć markę, po którą przyszli. Warto pamiętać, że aż 10% z nich wybierze inny sklep4, jeśli nie znajdzie swojej ulubionej marki w lodówce. Skoro lodówka ma tak duże znaczenie dla sprzedaży piwa, nasuwa się pytanie, jak odpowiednio dobrać asortyment i w jaki sposób ułożyć piwo, aby zapewnić nam sukces sprzedażowy?\nJak już zostało wspomniane – wraz ze zmianą pogody, na bardziej słoneczną, chętniej sięgamy po piwa bezalkoholowe, shandy&radler, czy owocowe. Ich sprzedaż w sezonie letnim podwaja się w stosunku do sezonu jesienno – zimowego, w którym to częściej wybieramy piwa mocne i specjalności. Dobór odpowiedniego asortymentu jest więc bardzo ważny. Mając na uwadze tak silną sezonowość browarnicy starają się wychodzić naprzeciw oczekiwaniom nabywców i konsumentów. W sezonie letnim pojawia się dużo nowości wśród piw bezalkoholowych i smakowych. Te pierwsze przeżywają prawdziwy boom ze wzrostem rok do roku na poziomie niemal 90%. Marka Lech Free może pochwalić się dwoma nowymi, egzotycznymi smakami – Granat i Acai oraz Pomelo i Grejpfrut, a marka Redd’s wprowadziła swój nowy wariant Mango i Cytryna. Asortyment powinien też być uzupełniony bardzo modnymi od kilku lat piwami czeskimi, które niezależnie od sezonu notują blisko 60% wzrostu. Asortyment premium jest bardzo ważny, bo zwiększa wartość koszyka kupującego, jednak należy pamiętać, że większość piwoszy wciąż wybiera lagery, które stanowią ok. 80% wartości sprzedaży piwa. Największe marki Kompanii Piwowarskiej w tej kategorii to Tyskie, Żubr i Lech5.\nGrunt to dobra widoczność w sklepie\nKolejna rzecz to ułożenie piwa. Powinno ono ułatwić wybór kupującym. W większości małych i średnich sklepów piwo można kupić prosto z lodówki, należącej do browaru, np. Kompanii Piwowarskiej. Wówczas można liczyć na pomoc przedstawiciela handlowego danego browarnika, który posiada najlepszą wiedzę co do optymalnego ustawienia, jak również doboru asortymentu. Ma on do dyspozycji standardy ustawienia piw dla lodówek. Taki standard – w postaci naklejki – znajduje się też często na drzwiach lodówki. Detalista powinien więc zadbać o ułożenie zgodne ze standardem, poprawną ekspozycję piwa i jego zapas. Te działania z pewnością przełożą się pozytywnie na wyniki sprzedażowe, gdyż zapewniają bardziej intuicyjne dla nabywcy ułożenie asortymentu oraz jego ciągłą dostępność. Ważne też, aby zatowarowanie lodówki było zgodne z jej przeznaczeniem. Dla przykładu w lodówce należącej do Kompanii Piwowarskiej powinno znajdować się piwo warzone wyłącznie przez tego producenta. A co w przypadku, gdy lodówka należy do detalisty? W tej sytuacji to on sam decyduje o ułożeniu towaru, jednak ważne jest to, aby ułożenie to było zgodne z logiką dokonywania zakupów piwnych przez kupującego.\nNie bez znaczenia jest też miejsce dla piwnej lodówki. Warto zatroszczyć się, aby stała ona w najlepiej widocznym miejscu w sklepie. Konsumenci często działają impulsowo i nawet jeśli nie przyszli do sklepu z zamiarem zakupów piwnych, to widok dobrze schłodzonego piwa, zwłaszcza latem, potrafi przekonać ich do zakupu. A przecież dodatkowa sprzedaż to dodatkowy zysk!\nJak dbać o lodówkę by pracowała ekonomicznie?\nUtrzymuj temperaturę w lodówce 2-8 stopni C. Piwo powinno być przechowywane w odpowiedniej temperaturze. Zmniejsza to ryzyko szybszej utraty przydatności do spożycia, a ponadto kupujący chętniej sięgają po dobrze schłodzone piwo.\nPamiętaj, by lodówka była stale podłączona do źródła energii elektrycznej. Zapewnisz piwu odpowiednią temperaturę i zoptymalizujesz zużycie prądu. Błędne jest powszechne założenie, że wyłączanie lodówki np. na noc ograniczy zużycie energii. Takie działanie podwyższa koszty średnio aż o 57% w stosunku do sytuacji, kiedy lodówka jest na stałe podłączona do prądu.\nZadbaj o to, by lodówka była w pełni zatowarowana. Wykorzystasz maksymalnie możliwości chłodzenia, co również prowadzi do minimalizacji kosztów energii elektrycznej. Należy jednak pamiętać o zapewnieniu właściwej cyrkulacji powietrza wewnątrz lodówki. Produkty nie powinny opierać się o jej tylne i boczne ściany. Zachowaj więc kilkucentumetrowy odstęp, a to z pewnością przełoży się na podniesienie właściwości chłodniczych sprzętu.\nDbaj o czystość lodówki. Nic tak nie odstrasza kupujących jak widok zakurzonych produktów. Czysta lodówka i czyste opakowania zachęcają do zakupów.\nSpecjalista ds. Zarządzania Kategorią i Rozwoju Handlu\ntagi: piwo, alkohole, rynek, sprzedaż, konsument,


Śmierć w piniacie — SZUM\nŚmierć w piniacie\nJulia Kurek, Santa Muerte. Lucha Libre, widok wystawy\nMateriał pokazany na wystawie Julii Kurek, choć momentami ciekawy, zdaje się nie odbiegać od tego, czego możemy dowiedzieć się o Meksyku z codziennej prasy, telewizji czy Internetu.\nPoczątek wernisażu. Sala galerii CSW Łaźnia stopniowo wypełnia się ludźmi. W pewnym momencie z tłumu wyłania się Julia Kurek, ubrana w kobiecą papuzią sukienkę i czarną ramoneskę, w ręku dzierżąc kij bejsbolowy. Artystka pewnym krokiem podchodzi do zawieszonej w centrum piniaty, bierze zamach i wymierza solidny cios. Zaatakowana piniata zaczyna się nerwowo kołysać, lecz nie ustępuje. Z czasem coraz więcej widzów kieruje swój wzrok w kierunku akcji, a podekscytowane dzieci żywo komentują kolejne uderzenia, dopingując tym samym artystkę i poniekąd „kradnąc jej show”: „Ja cię kręcę!”, „O matko!”, „O Jezu!”, „Dlaczego ta piniata nie chce pęknąć?”, „Kiedy będą cukierki?”. Napięcie rośnie, a Kurek z zaciętą miną pałuje kulę w towarzystwie tych szelmowskich dziecięcych komentarzy, aż wreszcie rozrywa barwny kokon, a ze środka wysypują się na posadzkę strzępki martwych ciał wdrukowane w kolumny meksykańskich broszur wraz z wyczekanymi słodkościami.\nWernisażowe newsy z piniaty nie są „standardowymi dziennikami”, lecz czymś na kształt „gazet policyjnych”.\nNa tych kilkunastu stronach gazet w rubrykach, obok zdjęć zmarłych nastolatków, można znaleźć, między innymi, reklamy mięsa. Takie zestawienie prawdopodobnie jest wynikiem felernego przypadku, choć mógł to być także chwyt reklamowy. Tak samo jak w jednej z europejskich gazet, w której obok zdjęcia ciała małego syryjskiego chłopca, wyrzuconego na brzeg morza, znalazła się reklama roznegliżowanej modelki zanurzonej w wodzie, promująca jeden z topowych domów mody. Całość prezentuje się dość przerażająco, a fakt, iż – jak wspomniała artystka – są to ogólnodostępne magazyny, budzi zdumienie. Wernisażowe newsy z piniaty natomiast z pewnością nie są „standardowymi dziennikami”, lecz czymś na kształt „gazet policyjnych”, takich jak „Policía – La Prensa” czy „alarma.mx”. Skupione wyłącznie na popełnionych zbrodniach mają zdecydowanie znikome przełożenie na rzeczywisty stan w państwie, pozostając jedynie bardzo zredukowanym i sprofilowanym doń komentarzem. To trochę tak, jakby za miarodajny obraz sytuacji społeczno-politycznej w Polsce uznawać najbardziej upokarzające wycinki z „Faktu” czy innych brukowców, gdzie w towarzystwie kobiety z gołym biustem znalazłby się jednocześnie Jan Paweł II. Nawiązując jednak do tytułu wystawy – Lucha Libre, co oznacza po prostu meksykański wrestling, łączący w sobie sztuki walki z elementami teatru – dostrzec możemy w tym działaniu pewnego rodzaju groteskowość i absurdalność przeciwstawione dyscyplinie i rygorowi, których zawoalowane połączenie stało się istotną uwerturą do całej ekspozycji. Te kontrasty wyłaniać się będą na kolejnych etapach analizy poszczególnych prac i ich zestawień niczym grymas groźnego zapaśnika w masce, pod przykrywką której kryje się wyłącznie twarz aktora.\nNa samej wystawie uwagę bardzo przyciąga ściana „wytapetowana” ogłoszeniami, na których widnieją zdjęcia i informacje o osobach zaginionych w Meksyku. Ta „meksykańska ściana płaczu” niemal przygniata widza swoim ciężarem. Podchodząc jednak bliżej można dostrzec, że to nie tysiące różnych twarzy patrzą na nas z ogłoszeń, ale 7 czy 8 tych samym anonsów powielanych w dowolnej konfiguracji, powtarzającej się co jakiś czas niczym mozaika kafelków. To może zepsuć pierwotne wrażenie – zamiast pracy zaangażowanej, wymagającej dużego wysiłku ze strony artystki, widz dostaje fototapetę przyklejoną przez technicznych pracowników galerii do ściany. Z drugiej strony, to bardzo celny przykład tego jak w masowym przekazie ginie indywidualizm, a istotą staje się grupa jako całość, co w zderzeniu z najwyższą wartością, jaką jest życie jednostki, wydaje się być niezwykle brutalne.\nNa tej samej ścianie możemy zobaczyć także kilka krótkich nagrań wideo z Meksykanami w różnym wieku, którzy wypowiadają się na temat obecnej sytuacji w swoim kraju. Po wysłuchaniu każdej z nich można odnieść wrażenie, że nieomal wszystkie te historie nie różnią się niczym od tych, które znamy z naszej polskiej rzeczywistości. Młoda dziewczyna opowiada, jak w zeszłym roku złodzieje wkradli się do jej domu, a policja po przybyciu na miejsce nie mogła nic zrobić. Sama parę lat temu miałam podobną sytuację, zatem to chyba stan niezależny od ustroju i sytuacji politycznej. Dalej – jak wspomina jeden ze studentów podczas wywiadu – niektórzy Meksykanie nawet nie zdają sobie sprawy z zagrożenia czy sytuacji, w jakiej znajduje się ich państwo i jego obywatele. Świadomi żyją w strachu, ignoranci zaś w wykreowanej przez siebie iluzji. Kobieta na kolejnym wideo zapytana zaś o to, czy boi się wygłaszać nieprzychylne zdania na temat władzy, odparła, że myślała o tym, ale ponieważ wie, że materiał będzie emitowany jedynie poza granicami państwa, to takiego zagrożenia nie czuje. Chwilę później sama przyznała, że w Meksyku na pewno nie jest „tak, jak w innych krajach”, gdzie za napisanie rebelianckiego hasła na murze może zastrzelić cię policja. W Polsce na szczęście wciąż jest podobnie, a co więcej, odnosząc się do niedawno opublikowanego w sieci nagrania byłego prezydenta Meksyku – Vicenta Fox Quesady – w którym pragnie on przekazać Donaldowi Trumpowi, że jego kraj „nie zapłaci za pieprzony mur”, można wręcz stwierdzić, że panuje tam atmosfera wyjątkowego rozluźnienia politycznego. Słowem, niezły Meksyk.\nKurek jako artystka zaangażowana z pewnością przemierzała ulice, zapuszczając się w niejedną ciemną uliczkę, czego efektem jest jej praca Santa Muerte.\nNie sposób oczywiście zaprzeczyć temu, że wkraczając na teren Meksyku będziemy mieć do czynienia z sytuacjami zagrażającymi losowi i godności człowieka. Pytanie tylko, czy odbiegają one od ogólnoświatowych standardów bezpieczeństwa? Życie w miejscu, gdzie policja łapie złodziei, a przechadzając się chodnikiem czujemy się bezpieczni, bo z drugiej strony ulicy macha do nas policjant pozdrawiający nas szerokim uśmiechem, jest niestety jedynie mrzonką zaczerpniętą z Hollywoodzkiej rzeczywistości, a nie realnym życiem. Nierówności społeczne są dziś widoczne niemal w każdym państwie i rozciągają się od klas wyższych do najniższych warstw społecznych. W oderwaniu od pocztówkowych widoków, zaledwie parę dni temu w centrum Gdańska widziałam nad brzegiem rzeki kobietę, która w deszczu na kolanach myła w strumieniu swoje ubrania; z kolei pod koniec maja na gdańskich Szadółkach znaleziono w śmieciach ciało noworodka i jest to już kolejny tego typu przypadek w ciągu kilku tygodni. Meksyk jest 11. co do wielkości państwem według populacji, a wyprzedzają go tylko między innymi takie kraje, jak Chiny, Indie, Brazylia, Japonia czy Bangladesz. Nawet będąc sceptykiem, nietrudno wyobrazić sobie, że przy tak olbrzymiej populacji będziemy mieć do czynienia z potężną amplitudą skrajności.\nMyślę zatem, że dla niewymagającego odbiorcy wystawa świetnie może się sprawdzić, będąc po prostu prezentacją dokumentacji. Zupełnie jak zdjęcia z podróży. Kilka ujęć z wypowiedziami lokalnych mieszkańców, zamieszki na ulicy, policja, kobiety i mężczyźni przemierzający miasto. Figurki Santa Muerte, kwiaty, pamiątki, kapliczki i inne świecidełka widoczne także na zdjęciach po prawej stronie sali. Jako laik w kwestii podróżowania na amerykański kontynent muszę opierać swoją ocenę tej rzeczywistości jedynie na przekazie medialnym i chyba rzeczywiście na tej podstawie jestem w stanie bezsprzecznie stwierdzić, że najprawdopodobniej dokładnie tak tam jest i w zasadzie tak sobie tę rzeczywistość wyobrażałam.\nCo ciekawe, kuratorka wystawy już w pierwszym akapicie swojego tekstu pisze, że Kurek w swojej pracy skupia się na tym, co niewidoczne i ukryte, a jednocześnie podkreśla, że wystawa będzie próbą ukazania Meksyku z perspektywy emocji ulicy czy lęków nawiedzających społeczeństwo. Ta druga kwestia z pewnością została spełniona, lecz jeśli chodzi o świat „niewidoczny i ukryty”, na wystawie będzie on zaskakujący jedynie dla „niedzielnego turysty”, który swoją wiedzę o Meksyku opiera na kolorowych kartach pocztowych. Kurek jako artystka zaangażowana – przebywająca dwukrotnie w Meksyku na pobycie rezydencyjnym – z pewnością przemierzała ulice, zapuszczając się w niejedną ciemną uliczkę, czego efektem jest jej praca Santa Muerte. Ukazuje ona mężczyznę przedstawiającego się jako mistrza światów duchowych, który ściąga do siebie ludzi pragnących oświecenia, gotowych zapłacić za modlitwę w nadziei na lepsze życie. Wciąż jednak jest to świat dostępny na wyciągnięcie ręki, gdyż Kurek, jak sama relacjonowała podczas wernisażu, trafiła do niego z ulicy spacerując po mieście.\nWśród tych techno-mechanicznych prac wyróżniają się, znów w kontraście, usytuowane na dwóch pozostałych równoległych ścianach dokumentacje performance’ów artystki – wideo Lucha Libre i lightbox Santa Libertad. Na wprost wejścia widzimy zapis Lucha Libre – performance’u, który miał miejsce 27 września 2013 roku pod Pałacem Prezydenta w Mexico City, zatem dokładnie dzień po tym, jak świat obiegła szokująca informacja o masowym porwaniu 43 studentów, których ciał nigdy nie odnaleziono. Na nagraniu widzimy jak artystka w zwiewnej sukience i wrestlingowej masce próbuje przedrzeć się przez policyjne straże pod pałacem. W kontrze mamy wspomniany lightbox, na którym Kurek w bezruchu niczym figurka świętej stoi na jednej z meksykańskich ulic, ubrana w długą szatę, w rękach trzymając ciężki karabin.\nWystawa z pewnością broni się pod względem kuratorskim. W działaniu Agnieszki Kulazińskiej podobają mi się – oczywiste, lecz dobrze widoczne – wspomniane wcześniej kontrasty, na których opiera się ekspozycja. „Ściana płaczu”, dla której opozycją stała się barwna ścienna instalacja, przyozdobiona łańcuchami z krepiny, przedstawia zdjęcia i nagrania pochodzące z miejsca kultu „Santa Muerte”, będącego też drugą częścią tytułu wystawy. Nazwę tę tłumaczyć można jako „Święta Śmierć”. To synteza rdzennych azteckich wierzeń i religii katolickiej, przywiezionej do Ameryki z Hiszpanii. I choć została oficjalnie potępiona przez Watykan, jest jednym z najszybciej rozpowszechniających się kultów religijnych naszych czasów.\nW trawestacji tego swoistego sacrum znajdujemy sytuację polityczną, jej rangę i wagę, zaś profanum przybiera tu postać zakapturzonej kostuchy. Pozostając w tym groteskowym tonie można powiedzieć, że my też mamy swoje polskie absurdy: Jezusa w Świebodzinie, katolickie zbory pikietujące przed koncertem Behemotha i wycinkę drzew w Puszczy Białowieskiej, które są jednym z wielu skandalicznych sytuacji prowokowanych przez obecny rząd i nie potrzeba do tego połączenia dawnych pogańskich wierzeń z katolickimi wpływami, które przedarłyby się do mainstreamu, jak to ma miejsce w przypadku meksykańskiej fuzji.\nWystawa Julii Kurek jest zatem przeglądem materiału – zapisem, jaki artystka stworzyła podczas swoich pobytów rezydencyjnych w Meksyku. Próbą ukazania widzowi sytuacji w tym kraju, jej różnorodności i sprzeczności, lecz nie do końca w oderwaniu od naszej, polskiej czy europejskiej rzeczywistości, a z niemal bezpośrednimi analogiami odmiennymi jedynie w nasileniu i zakresie.\nWobec tego wystawa Santa Muerte. Lucha Libre może stać się jedynie przyczynkiem do głębszej analizy problemów, jakie dotykają to niemal 120-milionowe państwo; materiał pokazany na niej, choć momentami ciekawy, zdaje się nie odbiegać od tego, czego możemy dowiedzieć się o Meksyku z codziennej prasy, telewizji czy Internetu.\nArtystka / Artysta Julia Kurek\nWystawa Santa Muerte. Lucha Libre\nMiejsce Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk - Nowy Port\nIndeks Agnieszka Kulazińska Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia Daga Ochendowska Julia Kurek


Petali & Fiori L`Erbolario perfumy - to perfumy dla kobiet\nPetali & Fiori L`Erbolario dla kobiet\nSponsoredKup je online tylko 2 propozycji na lubSzukaj w Mam\nPetali & Fiori marki L`Erbolario to kwiatowe perfumy dla kobiet. Nutami głowy są bergamotka, pomarańcza i anyż gwiazdkowaty; nutami serca są jaśmin, kwiat pomarańczy, róża i bez; nutami bazy są wanilia, piżmo i mleko migdałowe. Perfumowa Piramida\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Petali & Fiori by L`Erbolario.\nPetali & Fiori Recenzje Perfum\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum L`Erbolario Petali & Fiori, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu L`Erbolario Petali & Fiori, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Petali & Fiori marki L`Erbolario. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Petali & Fiori marki L`Erbolario reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.