Nowa regionalna specjalność: fixing cudów - Puls Biznesu - pb.pl\nPo akcesji do Unii Europejskiej wydatny wysiłek wkłada się w promocję regionalnych produktów spożywczych. Górale podhalańscy mają zarejestrowane swoje oscypki, kaliszanie andruty, mała ojczyzna premiera - truskawki kaszubskie, oprócz tego na oficjalnej liście figuruje jeszcze tuzin innych specjałów.\nProponowałbym, aby zastrzeżono również w drodze wyjątku regionalny produkt nie spożywczy, a finansowy, pochodzący z Warszawy: giełdowy cudofixing. Środkowoeuropejski kraj spomiędzy Wisły i Buga opanował jego produkcję do perfekcji, choć czasem próbują się pod nią podłączyć Węgry.\nNajgłośniejsze manipulacje, jak ta autorstwa JP Morgan z 12 listopada 2008 r. przebijają się do mediów i wywołują nawet flegmatyczne reakcje urzędów nadzorujących rynek kapitałowy, ale włos z głowy nie spadł nikomu. 4 lutego br. na swój sposób uczczono rocznicę kontraktowego "przekrętu" sprzed 6 lat (czy za tamten wyczyn ktokolwiek odpowiedział karnie?), zawieszając na zamknięciu notowania TP SA (dolne widełki i brak transakcji). Ostatniej sesji miesiąca przypadającej w miniony piątek również nie omieszkano wykorzystać do cudownego liftingu, oczywiście za nie swoje pieniądze. Indeks WIG20, a raczej jego spekulacyjny rdzeń WIG5, służący do manipulowania futuresami, podskoczył o ponad 1 proc. względem poziomu sprzed godziny 16:10. Wczoraj też była mini-rezurekcja o kilkanaście punktów w górę. Jeśli się więc pozostawia chybione fixingi, to może rzeczywiście najlepiej byłoby ten polski specjał zastrzec jako regionalny błysk kapitałowego know-how?\nWewnątrz 24-godzinnych interwałów przedzielanych sądną godziną 16:20 odbywają się regularne sesje, podczas których inwestorzy wyceniają bieżące informacje. Ku końcowi zmierza sezon wyników kwartalnych naszych spółek i ze strony gigantów większych zaskoczeń nie było, choć zdarzały się nadzwyczajne profity o charakterze jednorazowym (TVN). Swoją drogą, czy aż dwa i pół miesiąca musi zabierać przygotowanie raportu, jeśli w Stanach Zjednoczonych napływają one w 2-3 tygodnie po zamknięciu kwartału? Przy niewielkiej dozie dalszego obsunięcia nasze publikacje za kwartał N-1 zbiegną się czasowo z amerykańskimi za kwartał N.\nPoczątek marca przebiega na giełdach w jowialnej atmosferze wypatrywania lepszego jutra. Wiązka bardzo słabych danych z ubiegłego tygodnia została pokazowo zignorowana, natomiast na odczyty nieco lepsze reakcja jest radosna. Mając na uwadze kreatywny sposób wyliczania dynamiki amerykańskiego PKB trudno w ogóle wyczuć jaką figurę ma się na ekranie monitora. Poprzednie 5,6 proc. zrewidowano w górę do 5,9 proc., co jest równoznaczne z podniesieniem w skali kwartał do poprzedzającego kwartału z 1,4 do niecałych 1,5 proc. W USA ucieszono się również z relatywnie większej dynamiki wydatków konsumenckich w porównaniu do dochodów. Tymczasem cotygodniowy wolumen złożonych podań o zasiłek dobija już do 0,5 mln, co nie jest zwiastunem głoszonego trwałego ożywienia.\nNa tę mizerię nakładają się nowe straty z działalności hipotecznej: dotowana przez amerykański rząd instytucja Fannie Mae zanotowała kolejne 16 mld dol. na minusie. Wyciąga jednocześnie ochoczo rękę po nowy zastrzyk pieniędzy wszystkich obywateli. To jest finansowa ścieżka donikąd. W najbliższych miesiącach warto uważnie śledzić segment amerykańskich nieruchomości komercyjnych pod kątem wielomiliardowych kredytów udzielonych na tego typu projekty.\nW bieżącym tygodniu bacznie obserwowany będzie piątkowy raport z amerykańskiego rynku pracy za luty. Ocenia się, że poza rolnictwem ubyło ok. 30 tys. posad, a stopa bezrobocia wynosi 9,8 proc. Wcześniej obserwowane będą m. in.: środowe odczyty indeksów PMI/ISM dla usług w lutym (Euroland i USA), dynamika sprzedaży detalicznej w strefie euro za styczeń, a także czwartkowy wolumen umów kupna/sprzedaży amerykańskich domów (wcale nie gwarantują one dojścia targu do skutku) oraz bilans styczniowych zamówień w tamtejszych fabrykach.\nDzisiejszy odczyt naszego PKB za IV kwartał (3,1 proc.) pokrywając się z prognozami przeszedł bez echa, choć od kilku dni widać presję na umocnienie złotego. Mimo ujawnionych pokładów optymizmu i relatywnie większej siły giełd amerykańskich i zachodnioeuropejskich nie uważam, aby dwutygodniowe podciąganie indeksów było czymś więcej niż tylko korektą wcześniejszych spadków.\nRząd nowelizuje ustawy o VAT oraz o CIT i PIT\nOkoło 30,1 mld zł na gospodarkę wodno-ściekową\nOFE PZU ma mniej niż 5 proc. głosów na WZA Instalu Kraków\nBieżący , Finanse , Flesz , Analizy , Makroekonomia\nPuls Inwestora / Nowa regionalna specjalność: fixing cudów


Jak poszerzyć barki - czyli zrób z siebie godzillę - Forum SFD\nsłowa kluczowe: poszerzyć , barki , czyli , zrób , siebie , godzillę\nIlość wyświetleń tematu: 374302\nNapisał(a) 27 April 2006 1:35 PM\nPoczątkowo była to moja odpowiedź na jeden z postów - ale, że temat jest dość popularny, bo co jakiś czas ktoś o to samo pyta - postanowiłem wydzielić temat i zrobić z tego osobne opracowanie.\nA więc dla wszystkich zainteresowanych tym, jak poszerzyć swoje bary na tyle by zajmować 2 miejsca w autobusie:\nKwestia jest złożona, poszerzenie obręczy barkowej zależy od dwóch czynników:\nA) Od poszerzenia samej obręczy jako takiej - czyli kwestia szkieletowa.\nB) Od rozbudowania mięśni obręczy\nA) Poszerzenie samej obręczy nie jest sprawą trudną - ale za to bardzo długotrwałą. Wiadomo, że w wyniku naprężeń i sił działających na kościec - odpowiednio reaguje on na bodżce, dostosowując się do sytuacji.\nW celu modyfikacji budowy kostnej zalecałbym wykonywanie poniższych ćwiczeń - ale przygotujmy się na to, że na efekty musimy długo poczekać, myślę że po roku możemy już mieć widoczne efekty, które oczywiście będą się pogłębiały w kolejnych latach. Jeżeli jednak ktoś planuje poćwiczyć tylko 2-3 miesiące by zrobić formę "plażową", to raczej ich nie zobaczy.\n1) Podciąganie na drążku w jak najszerszym chwycie do klatki i\ndo karku. Pomimo tego, że jest to ćwiczenie na plecy - to siły jakie oddziaływują na obręcz barkową powodują jej rozrost. Oczywiście jest to bardzo powolny proces, ale w tym sporcie nie ma nic szybko.\n2) Wiosłowanie w opadzie w jak najszerszym chwycie - analogicznie do poprzedniego, choć już nie tak skuteczne.\n3) Wyciskania na klatkę w szerokim chwycie, znowu podobnie jak w poprzednich ćwiczeniach i też całkiem skuteczne.\n4) Wyciskanie na barki, głównie zza karku bo musi być również wykonywane w szerokim chwycie, a podczas wyciskania z przodu stosuje się z reguły węższy uchwyt, gdyż przy szerokim w dolnej fazie ruchu też występują przeciążenia obręczy barkowej i to moim zdaniem znacznie gorsze niż przy wyciskaniu zza karku. Wiele osób jęczy, że jest to ćwiczenie kontuzjogenne, ale nie znam nikogo, kto wykonując dobrą rozgrzewkę i stosując sensowne obciążenia - nabawiłby się kontuzji w tym akurat ćwiczeniu. Ja wykonywałem je całe życie, często szalejąc z ciężarem i żyję.\nOczywiście im większy ciężar - tym większe naprężenia w układzie kostnym i tym samym lepsze oddziaływanie w/w ćwiczeń - ale zarówno przy dobieraniu szerokości uchwytu jak obciążenia, używajmy do tego celu również głowy\nB) Rozbudowa samych mięśni, tu już oczywiście prościej, ale jeśli ktoś ma kiepską budowę kostną obręczy - to nawet przy barkach jak kule armatnie nie będzie budził przerażenia, jeżeli więc chcemy swoim przejściem wzbudzać na ulicy emocje podobne do towarzyszących ataku Godzilli - musimy połączyć oba sposoby\nTutaj mógłbym w sumie polecić wszystkie ćwiczenia na barki i kaptury (choć głównie do poszerzania przyczyniają się wyciskania zza karku i wznosy bokiem) ograniczę się więc tylko do kilku uwag:\n1) Barki przeważnie lubią dużo powtórzeń, gdyż ciągle są w ruchu - seriami złożonymi z 6-8 ruchów nie zbudujemy tego o czym marzymy.\n2) Używajmy na zmianę Sztangi, sztangielek i linek wyciągu.\n3) Ćwiczenia złożone i najcięższe wykonujmy zawsze na początku - jeśli wykonamy najpierw unoszenie bokiem, to wprawdzie zastosujemy zasadę wstępnego zmęczenia mięśni - ale tym samym wyciskanie wykonamy na znacznie mniejszym ciężarze, a jest to ćwiczenie, na którym zależy nam najbardziej.\nWszystkich spragnionych szerokich barów - czeka więc sporo pracy, ale za to w nagrodę mogą dostac nieopisaną radość z tych pięknych chwil, w których zauważamy, że zajmujemy ponad 1,5 miejsca w autobusie. Pamiętam sytuację, w której siedziałem sobie elegancko na środku podwójnego siedzenia w autobusie, mając po obu stronach lekki luz, w pewnej chwili jakiś gostek postanowił jednak usiąść obok mnie, z trudem utrzymując się na kilkunastu pozostałych wolnych centymetrach siedzenia. Do końca życia będe pamiętał moją radość, gdy na którymś zakręcie gostek spadł...\nŻycie może być piękne panowie - do roboty\nNajnowsza odpowiedź. Aktualizacja: 24 October 2012 5:27 PM\nSzacuny 0 Napisanych postów 4 Wiek 24 lat Na forum 9 lat Przeczytanych tematów 272\nWiem, że trochę odkopuję, ale nie chcę zakładać nowego tematu. Czy na rozwój kości obręczy barkowej może wpłynąć też trening stania/chodzenia na rękach? Po półgodzinnym treningu dość porządnie czuję kości w korpusie =] Nada się takie ćwiczenie i pozwoli poszerzyć barki? Nie mięśnie, ale obręcz barkową =]\nNapisał(a) 27 April 2006 1:44 PM\nSzacuny 14 Napisanych postów 2045 Wiek 31 lat Na forum 16 lat Przeczytanych tematów 13784\nDobry pomysł powinno być w osobnym poście\nNapisał(a) 27 April 2006 2:08 PM\nSzacuny 11 Napisanych postów 535 Na forum 15 lat Przeczytanych tematów 4343\nZ pewnością te ćwiczenia wywrą jakiś nacisk na kości i stawy żeby się troche rozciągnąć, ale czy w tak dużym stopniu żeby z wąskiego w barkach zrobić z siebie monstrum. Poprzyj swoją teze przykładem .\nNapisał(a) 27 April 2006 2:25 PM\nkiedy miałem 18 lat ważyłem 69 kilo i miałem koło 90 w klatce - jak jest teraz widać w avatarku\n"Najszersze" osoby jakie znam od lat robiły właśnie takie ćwiczenia i widać wyraźną różnicę pomiędzy nimi - a pozostałymi, którzy n.p. unikają drążka. Poza tym wiadomo, że kości reagują na obciążenie i również grubięją pod wpływem obciążenia - ale jest to proces trwający kilka lat a nie kilka tygodni.\nNapisał(a) 27 April 2006 2:35 PM\nHaha swietny post! Utrzymany w dobrym klimacie.\nChoc powiem szczerze, ze jestem zaskoczony teza, ze po roku cwiczen mozna zaobserwowac naprawde widoczne zmiany w kosccu.\nNapisał(a) 27 April 2006 2:39 PM\nSzacuny 3 Napisanych postów 513 Na forum 15 lat Przeczytanych tematów 47481\ndobry artykuł ! szkoda tylko ze mam na chacie drazek w futrynie za bardzo to ja nie poszerze pleców - chyba zaczne chodzic an silke. A jesli chodzi o te wiosłowanie to obojętnie nachwytem czy podchwytem ? Mozna rozwniez chyba dodac to tego wszystkiego takie cwiczenei jak: Ściaganie drążka wyciągu górnego w siadzie szerokim uchwytem\nNapisał(a) 27 April 2006 2:44 PM\nsam pisałeś ???\ntak tylko pytam ciekawy art sog oczywiscie\nNapisał(a) 27 April 2006 2:47 PM\ndzi - wszystko zależy od organizmu. W młodym wieku efekty tego typu cwiczeń mogą przyjść szybko, bo kości są jeszcze miękkie - dlatego nie zaleca się ćwiczeń z ciężarami - ale drążek można ładować ile wlezie.\nU niektórych osób już po roku może być widoczna (ale nie drastyczna różnica). Pamiętam, że po pierwszym roku strasznie się rozrosłem, ale katowałem 2 razy w tygodniu drążek ile wlazło i zza karku - też ile wlazło plus wyciskania na ławie - też ile wlazło (znaczy się ściśle ułożonym planem - ale bez taryfy ulgowej).\nZnam też osoby, przeważnie zaczynające ćwiczyć w wieku 25 lat, u których nawet po kilku latach zmiany były niewielkie. U każdego inaczej - standard w tym sporcie.\nTedzikooo - jak najbardziej, wszelakie ściągania to odpowiedniki drążka, a zamiast takiego futrynowego polecam ci jakiś dobry naścienny. Jakoś lepiej mi wchodził nachwyt - ale nie powinno być większej różnicy.\nSam napisałem, jakoś mnie naszło\nZmieniony przez - krzych666 w dniu 2006-04-27 14:51:09\nNapisał(a) 27 April 2006 2:51 PM\nno to gratuluje za wysiłek sog juz poszedl\nNapisał(a) 27 April 2006 2:52 PM\nPrubuje już od kilku lat sie poszerzyć i efekty są niewielkie, a w moich planach stosowałem i podciąganie na drążku i wyciskania. Artykuł super\nNajnowszy MH [klatka]\nART- Automasaż- czyli zrób to sam\nBarki, czyli jak by było najlepiej\nBarki - poszerzyć boki


SKOK wspiera bezrobotnych Aktualności\nRobocze spotkanie w sprawie powołania spółdzielni odbyło się w sobotę 17 września. Obecni byli pracownicy zlikwidowanego PKS oraz bezrobotni z Białej Podlaskiej nie związani z tą firmą.\n- Widziałem jak nasza firma była niszczona dosłownie z dnia na dzień. Moim marzeniem jest odbudowanie bialskiego PKS, pokazanie władzy, że się myliła decydując się na likwidację – komentuje Jan Dawidowski, szef związku Solidarność 80 w PKS. - Mam nadzieję że spółdzielnia rozwinie się na dużą skalę, żeby ludzie zobaczyli, że można brać sprawy w swoje ręce i nie liczyć tylko na władze, szczególnie na władze województwa lubelskiego, która dla Białej Podlaskiej nie robią nic.\nPrezes Bierecki oprócz pomocy prawnej przy rejestracji spółdzielni, zadeklarował także, że SKOK-i, które dysponują dużym doświadczeniem w realizacji projektów spółdzielczych podejmą się wsparcia jej działalności. - Likwidacja PKS była problemem, który skupił tych ludzi i zmobilizował do działalnia. SKOK wspierają wszelkie formy rozwoju spółdzielczości. Będziemy więc wspierać także tę bialską spółdzielnię – zapewnił Grzegorz Bierecki.\nSytuacja transportu publicznego w gminach powiatu bialskiego wygląda wręcz dramatycznie. Wiele małych miejscowości zostało praktycznie odciętych od świata. Dotyczy to kilku tysięcy mieszkańców. Prywatny przewoźnik, postawiony z dnia na dzień w trudnej sytuacji, nie radzi sobie z tym problemem. Pasażerowie spóźniają się do pracy i do szkół, a warunki podróżowania mogą zagrażać ich bezpieczeństwu.\nSprawdzone metody działania, które przyniosły sukces spółdzielczości finansowej w Polsce i połączyły w SKOK-ach ponad 2,2 miliona polskich rodzin, znajdą zastosowanie również w sprawach kluczowych dla mieszkańców regionu bialskopodlaskiego.


Jak Przechowuje Się Pierniki - Smaker\nPrzepisy Smaker / jak przechowuje się pierniki\njak przechowuje się pierniki\nPrzepisy na temat: jak przechowuje się pierniki\n...ściereczką i odstaw w chłodne miejsce np. do lodówki, by dojrzało, na kilka (2-6) tygodni. Można je przechowywać nawet kilka miesięcy. Pieczenie: zimne ciasto podziel na 2 lub więcej części (zależy od ilości blach), rozwałkuj na ok. 1,5 cm i piecz na posmarowanych tłuszczem blachach w temp. takiej, jak na biszkopt (160-180°C) przez ok. 15-20 min do suchego patyczka. Po upieczeniu nie wyjmuj zbyt...\n...przechowywać nawet kilka miesięcy). 2. Pieczenie: zimne ciasto podziel na 2 lub więcej części (zależy od ilości blach), rozwałkuj na ok. 1,5 cm i piecz na natłuszczonych blachach w temp. takiej, jak na biszkopt (160- 180°C) przez ok. 15-20 min do suchego patyczka. Nie można zbyt szybko wyjmować ciasta z gorącej blachy, bo się kruszy. Z ochłodzonego ciasta wytnij gwiazdki różnej wielkości, udekoruj...\nArtykuły na temat: jak przechowuje się pierniki\n...robilam w zeszlym roku i w tym pewnie bede robic ze dwa razy i przyznam, ze nigdy jeszcze nie jadlam tak dobrego jak wlasnie ten... Nalezy go zrobic minimum 3 a optymalnie 4, 5 dob przed spozyciem(...), suszonych moreli i skorki pomaranczowej, wszystko drobno pokrojone. Pieczemy w nagrzanym piekarniku w 170°C okolo 1,5h... w pergaminie. Przechowujemy szczelnie zawiniete w folie albo w pudelku...\n...rosnie. Oczywiscie nie robie go ze wzgledu na popularnosc piekarza, ktore moglam poznac ale ze wzgledu na PIERNIK!!!! Nigdy jeszcze nie jadlam tak dobrego jak wlasnie ten... Nalezy go zrobic(...)°C okolo 1,5h... w pergaminie. Przechowujemy szczelnie zawiniete w folie albo w pudelku... Pachnie i smakuje tak, ze umarlego obudzi... a te gramy coz sa utrudnieniem pewnym ale wielcy kucharze tak...\nile kaszy peczak na 2 litry wody\nsernik na zimno 3 kubki\nknorr kurczak z patelni z papryka\npolędwica wołowa przepisy\nsurówka do obiadu z gotowaną kapustą do tego surówka\nszatkownica moulinex fresh express\nciasto rafaello masło biała czekolada\ntort bananowy biszkopt


Oto efekt współpracy wielu samorządów [FILM].\nOto efekt współpracy wielu samorządów\nWojewództwo Warmińsko - Mazurskie, Powiat Działdowski oraz Gmina Rybno podpisały umowę o współfinansowaniu inwestycji na budowę ronda w miejscowości Tuczki na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 538 z drogą powiatową. To niezwykle ważna inwestycja dla całego powiatu, w szczególności zaś dla mieszkańców Gminy Rybno.\n- Drogą kluczową dla naszej gminy jest droga 538. To droga zarządzana przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w Olsztynie, jest w katastrofalnym stanie. Kilka lat temu, gdy tworzony był program modernizacji dróg wojewódzkich nasza droga nie została do tych programów włączona. W 2015 roku wójtowie i burmistrzowie wspólnie złożyliśmy propozycję współpracy z marszałkiem na temat modernizacji tej drogi. Takie porozumienie udało mi się zorganizować, marszałek to zaakceptował i od 2015 roku trwają prace związane z projektowaniem całego odcinka tej drogi. A dziś konsumujemy wymierny efekt – podpisanie umowy z wykonawcą na budowę ronda w Tuczkach. To czarny punkt na drodze 538. To będzie początek modernizacji tej drogi, zakończenie planujemy na 2022 rok – mówi Tomasz Węgrzynowski, wójt Gminy Rybno.\nZarząd Województwa podkreśla, że prace na omawianej drodze są możliwe dzięki dobrej współpracy samorządów:\n- Podpisaliśmy porozumienia o współpracy z samorządem gminnym i powiatowym dotyczącego budowy ronda łączącego drogę wojewódzką 538 z drogą powiatową. Cieszymy się, że powstają kolejne obiekty a jedyną na to możliwością jest współpraca samorządów. Szczerze wyrazy uznania dla tych samorządów i gratulacje za to, że wspólnie możemy robić ciekawe inwestycje – dodaje Marcin Kuchciński, członek Zarządu Województwa Warmińsko Mazurskiego.\nZe współpracy jest zadowolony również Zarząd Powiatu Działdowskiego:\n- Jak zwykle współpraca z gminami szczególnie w zakresie budowy infrastruktury drogowej. w tym przypadku jedna z gorszych dróg wojewódzkich w naszym powiecie to droga 538. Z inicjatywy samorządów i marszałka województwa podjęliśmy decyzję o jej przebudowie. Jest program na kilka lat podzielony na etapy i jednym z nich jest budowa ronda na trasie Tuczki – Rybno – Marian Janicki, starosta działdowski.\n- Jest to pierwszy etap realizacji dużo większego zadania mającego w zakresie Zarząd Wojewódzki Dróg w Olsztynie – budowa i modernizacja drogi 538. Powiat z samorządem gminnym zdeklarował się do pomocy finansowej. Udział powiatu wynosi 400 tysięcy złotych. Mam nadzieję, że budowa tego ronda zapewni mieszkańcom bezpieczeństwo i przejście do miejsc zamieszkania jak i do dworca PKP – Marian Brandt wicestarosta działdowski.\nZarząd Dróg Wojewódzkich w Olsztynie podpisał już z wykonawcą umowę na realizację tego zadania:\n- Każde rondo spowalnia ruch, ruch staje się bezpieczny. W związku z tym jest to znaczna poprawa bezpieczeństwa na drodze i powiatowej i wojewódzkiej. To właściwy kierunek działania - Jan Kopiczyński, Przedsiębiorstwo Drogowo-Budowlane w Brodnicy\nCałkowita wartość inwestycji wynosi 2 miliony 300 tysięcy złotych. Planowany termin zakończenia prac ustalono na 31 sierpnia.


Ognie Niezbyt Piekielne: Jak trwoga, to do demona\nJak trwoga, to do demona\nDni mijały, a Madzia co raz częściej zastanawiała się, czy to ona jest taka beznadziejna, czy po prostu klątwa postanowiła mącić również w jej systemie emocjonalnym. Jeszcze nigdy nie miała do czynienia z taką wrogością. Poza kilkoma uczniami, którzy podchodzili do niej z ciekawością, nienawidziła jej cała szkoła. Magda nie była tym zdziwiona, mimo tych wszystkich seriali o wampirach i innych demonach, w kulturze chrześcijańskiej nienawiść do wszelkiej maści piekielników była bardzo głęboko zakorzeniona. Uważano ich za jeszcze większe zło niż homoseksualistów, a wiadomo, co to wspaniałe i pobożne społeczeństwo myśli na temat gejów. Lesbijki mają się ciut lepiej, mężczyźni zawsze byli bardziej tolerancyjni, jeśli w grę miały wchodzić cycki.\nTego dnia, jak na środek stycznia, było wyjątkowo ciepło, a Magdalena z jakiegoś powodu czuła się gorzej niż zwykle. Sytuacji nie poprawiało również to, że została zmuszona do przeniesienia się do słabszej grupy językowej, gdyż pan Krzysiak stanowczo odmówił uczenia jej, grożąc przy okazji wypowiedzeniem. Dyrektorka wiedząc, że jego odejście może spowodować kolejne protesty wśród uczniów, chcąc nie chcąc, przystała na jego propozycję.\nPani Rudkowska była podobno miła, ciężko było to stwierdzić, ponieważ jak większość nauczycieli, hamował ją strach przed szatańskim pomiotem. Atmosfera podczas lekcji była dość nieprzyjemna. Nie dało się ukryć, że inni uczniowie mieli pretensje o to, że w ich grupie pojawiła się demonica.\nUczennica wyszła z klasy jako ostatnia. Trwała przerwa obiadowa, dlatego korytarze były prawie puste. Madzia skierowała swe kroki do damskiej toalety. W środku nie było nikogo. Dziewczyna miała już tego wszystkiego dosyć, usiadła na podłodze i pozwoliła sobie na uwolnienie wszystkich emocji. Zaczęła rozmyślać.\nDzisiejszy dzień był taki sam, jak każdy inny, ale to wszystko ją przerosło. Nie płakała, od dawna nie potrafiła tego robić, mogła jedynie tępo patrzeć przed siebie. Przynajmniej miała spokój. Nawet jeśli ktoś chciał wejść do łazienki, natychmiast uciekał na widok płonących kafelek.\nZnalazła się jednak osoba, na tyle odważna, by dołączyć do Magdaleny, która siedziała przy ścianie zwinięta w kulkę. Malwina nie miała żadnych oporów, nie bała się, dlatego postanowiła jakoś zareagować.\n– Mogę się przysiąść? – spytała.\n– Pewnie, płomienie nie zrobią ci krzywdy – odpowiedziała demonica.\nDziewczyna niepewnie włożyła rękę w ogień. Był ledwie ciepły. Odetchnęła z ulgą, po czym ostrożnie usiadła na ziemi.\n– Co słychać? – zagadnęła.\n– Po co przylazłaś?\n– Wszyscy gadają, że ryczysz w kiblu – mruknęła zawstydzona. – Stwierdziłam, że mogę ci dotrzymać towarzystwa.\n– Nie ryczę, nawet nie potrafię – fuknęła Magda. – Możesz sobie iść.\n– Demony nie płaczą? – zdziwiła się Malwa.\n– Tylko te ze zwichrowaną psychiką. – Uśmiechnęła się niepewnie.\n– Podobno obroniłaś Anastazję przed Krzysiakiem – podjęła Malwina.\n– Wierzysz w to? Wszyscy przecież mówią, że zaatakowałam go, bo nie dość, że jest lubianym nauczycielem, to jeszcze od razu poznał się na mojej „prawdziwej naturze”. To miała być zemsta za to, że on jest fajny a ja nie.\n– Czy jeśli dałabym ci swoją kanapkę z serem, to zrobiłabyś mi tosta? – wypaliła nagle.\n– Czekaj, co?! – Tak nagła zmiana tematu wywołała u niej dezorientację. – A tak, czemu nie?\nMalwa wyciągnęła z plecaka śniadaniówkę, otworzyła ją, po czym podała jedzenie koleżance. Magdalena chwyciła kanapki w dłonie, po czym starała się je równomiernie podgrzewać przez około dwie minuty. Nawet jej się to udało. Każda z nich wzięła po jednym toście.\n– Ale ketchupu to pewnie nie umiesz wyczarować?\n– Właśnie mamy tu jedną z najbardziej głębokich scen w tej całej porąbanej historii, ja ci się tu zaczynam zwierzać, a ty wyjeżdżasz z tostami?! – Madzia nie wytrzymała, zaczęła się śmiać.\n– Dobry tost nie jest zły.\n– Ale serio przydałby się ketchup – odpowiedziała z pełnymi ustami.\nMagdalena nie mogła przypuszczać, że ta cała rozmowa oraz akcja z tostem została naprędce zaplanowana przez Malwinę. Uczennica była z siebie dumna, jej plan, mimo tego, że wydawał się głupi, zadziałał. Jej koleżanka wreszcie zaczęła się uśmiechać. Nie bez powodu marzyła o tym by zostać psychologiem. Dawanie radości innym sprawiało jej ogromną satysfakcję.\n– Anastazja jest młodszą siostrą mojej kumpeli – podjęła po chwili. – To od niej wiem co się stało. W ciągu kilka dni stała się pośmiewiskiem wśród pierwszych klas, a to wszystko dlatego, że jest wyznania prawosławnego.\n– Na kogoś musiało trafić.\n– Dlaczego podchodzisz do tego tak spokojnie? Przecież takie rzeczy nie powinny się dziać – stwierdziła Malwina.\n– A co mam zrobić? Ja tego nie zmienię, ty tego nie zmienić, w ogóle nikt tego nie zmieni – zaczęła demonica. – W takich momentach można tylko się izolować, aby ograniczyć szkody i nie dawać satysfakcji oprawcom.\n– Mylisz się! – Dziewczyna aż wstała z oburzenia. – Dlaczego nie próbujesz z tym nic zrobić?! Ograniczasz się do bicia ludzi przyborami szkolnymi, wcześniej przyjmowałaś każdy atak ze spokojem, zupełnie jakby tak miało być. Czemu nie chcesz się postawić?\n– Po co? Przerabiam to praktycznie od początku edukacji, gdy jesteś w mniejszości nie możesz nic zrobić – powiedziała, tępo patrząc się przed siebie. – Jeśli nagle wszyscy są przeciwko jednej osobie, to kogo ludzie uznają za winnego tego stanu rzeczy?\n– Tak nie powinno być – szepnęła.\n– Ale jest. Ofierze nie wolno się nawet bronić, bo to ona będzie miała kłopoty, nie jej oprawcy. Przykro mi, jeśli rozwaliłam ci twój światopogląd.\n– Jak możesz mówić o tym tak spokojnie?\n– Takie jest moje życie, a ja nie potrafię tego zmienić. Przyzwyczaiłam się do tego, że świat wygląda jak wygląda. Gdy tylko obowiązki przestaną mnie tu trzymać, zniknę stąd i znajdę miejsce, w którym końcu będę miała spokój.\nRozmowę dziewczyn przerwał dzwonek obwieszczający koniec przerwy. Malwina nie czuła się na siłach, aby kontynuować tą dyskusję. Uczennice opuściły toaletę i skierowały się do pracowni chemicznej na drugim piętrze. Weszły do sali jako ostatnie, ale nie miały z tego powodu żadnych problemów.\nPani Renata Tomaszewska, która uczyła chemii była świetną nauczycielką. Rozumiała, że licealiści mają swoje problemy i czasem trzeba im odpuścić. Miała niecałe czterdzieści lat, a z urody była dość przeciętna. Wyróżniało ją to, że zazwyczaj nosiła koszulki z bohaterami komiksów, oraz dwa różne trampki. Posiadała też świetne poczucie humoru. Uczniowie ją uwielbiali do tego stopnia, że co roku powstawała bitwa o to, które klasy będą uczone przez ukochaną chemiczkę. Jako jedna z niewielu nie bała się demonicy, podchodziła do niej z dystansem, jednak starała się opierać swoje działania na faktach, a te mówiły, że nic nikomu ze strony piekielnicy nie grozi.\nGdy Magdalena położyła swoją torbę na ławce, zaczęła się rozpakowywać. Właśnie wtedy coś poczuła, trwało to zaledwie kilka sekund, jednak nie było mowy o żadnej pomyłce. Ktoś przed chwilą naruszył jej terytorium i z jakiegoś powodu natychmiast je opuścił. Za moment się to powtórzyło, tym razem z innej strony. To nie mógł być przypadek. Dziewczyna czuła obcą energię krążącą po budynku, nie wiedziała jednak co ma z tym faktem zrobić. Wzmogła swoją czujność i była gotowa na atak, ale została z tym całkiem sama i nie mogła przewidzieć, jak inni zareagują na wieść o napadzie demonów.\nNie minęło pięć minut, a rozległ się alarm przeciwpożarowy. Uczennica natychmiast wybiegła z klasy. Na korytarzu unosił się zielonkawy dym, jego pochodzenie zdecydowanie nie było naturalne. Magda poczekała, aż reszta jej klasy się przygotuje, po czym razem z nimi przystąpiła do ewakuacji, na wszelki wypadek wysunęła się na początek. Dym znajdował się absolutnie wszędzie, ledwie dało się oddychać, a przy schodach na parter uformowało się tak wielkie kłębowisko, że nawet nie dało się dostrzec stopni. To była jedyna droga na dół.\nNauczycielka zakryła usta rękawem i wstrzymała oddech, chciała tam wejść, ale demonica powstrzymała ją ręką. Potrafiła władać jedynie żywiołem ognia, jednak jakiś czas temu nauczyła się poruszać powietrze dzięki telekinezie. Stworzenie ścieżki w dymie zajęło jej zaledwie kilka sekund.\n– Idziecie, czy nie?! – warknęła na ogłupiałych uczniów.\nDwa razy nie trzeba było im powtarzać, za nimi ruszyły inne klasy. Momentalnie znaleźli się na parterze, po czym skierowali się do bocznego wyjścia. Dotarli na plac na tyłach szkoły, gdzie ustalono miejsce zbiórki. Magdalena rozejrzała się wokoło, wszystkie grupy dotarły. Teraz zostało jej tylko czekać. Miała pewność, że niebezpieczeństwo czeka tuż pod granicą terytorium. Dym, który ulatywał przez otwarte drzwi, zaczął się powoli dematerializować, zdecydowanie był jedynie dywersją.\nDookoła panował hałas. Nauczyciele zajmowali się sprawdzaniem listy obecności. Dziewczyna próbowała podejść do dyrektorki i ją ostrzec, jednak wychowawczyni, która akurat nie miała żadnej klasy pod opieką, nie pozwoliła jej się ruszyć z miejsca, nie chciała wysłuchać demonicy, po prostu ją zakrzyczała.\nMagda poczuła obecność wrogów, zanim trzy skrzydlate sylwetki pojawiły się w zasięgu wzroku. W tym samym momencie otoczyła wszystkich szkarłatną kopułą, po czym, jakby nigdy nic, usiadła na schodach. O tarczę co rusz rozbijały się kule zielonego kwasu. Co jakiś czas rozlegał się głośny, ptasi wrzask. Uczniowie oraz nauczyciele z przerażeniem obserwowali trójkę demonów, która ich właśnie atakowała. Wszystkie miały zielonkawą skórę, długie, czarne pazury oraz niemal identycznie pokrzywione twarze. Ubrane były w podarte łachmany. Ich skrzydła przypominały budową skrzydła nietoperza. W pewnym momencie potwory zaprzestały ataku. Cierpliwie czekały na rozwój wydarzeń.\n– Ta dziwka szatana nas wystawiła! – wrzasnął Mariusz Sas, po czym wskazał na Magdalenę, tym samym przerywając jej pisanie wiadomości do Ivana. – Spójrzcie tylko na jej oczy!\nTęczówki demonicy były czerwone, jak zawsze, gdy używała swojej mocy. Dziewczyna schowała swój komunikator, po czym nieśpiesznie wstała i stanęła pół metra przed Saskiem. Miała już dość jego zachowania.\n– A może byś raczył geniuszu dostrzec, kto trzyma osłonę, dzięki której jeszcze żyjecie?! – wrzasnęła.\n– Nie mam zamiaru słuchać co czarcia szmata ma do powiedzenia! Sprowadziłaś tu swoich kumpli, a teraz próbujesz nam mydlić oczy! – Inni uczniowie próbowali go uspokajać, jednak on nie słuchał.\n– Czy ty naprawdę jesteś aż tak tępy?! – zdziwiła się.\n– Dziwka szatana! – zwyzywał ją.\n– Pedał! – nie pozostała mu dłużna.\n– Mateusz-cipeusz! – Skończyły się jej już pomysły.\nMój Boże, jeśli tak wygląda dzisiejsza bitwa na argumenty, to jestem naprawdę szczęśliwa, że chodź przez chwilę mogłam żyć w siedemnastym wieku. Quo vadis polska młodzieży? A wracając do historii…\n– Serio? To jest twój ostateczny argument? – szydził Sasek.\n– To jest mój ostateczny argument – Dziewczyna pstryknęła palcami, jej bariera powoli zaczęła się rozpływać. – Wygrałam, a teraz czekam na przeprosiny.\n– A pocałuj mnie w dupę! – Chłopak szedł w zaparte.\n– Przeproś ją! – ktoś wrzasnął.\nW tym samym momencie Madzia, za pomocą swojej kuli ognia, zatrzymała lecący w ich stronę pocisk.\n– Przeproś, albo wpierdol!\nTym razem nastolatka rozpoznała głos Jaszy, który właśnie przeciskał się w tłumie, kierując się w ich stronę.\n– No dobra, przepraszam! – wrzasnął wkurzony Mariusz.\n– To było w chuj nieszczere, ale niech wam będzie – zgodziła się. – Poza tym, i tak nie potrafiłabym utrzymać tej tarczy dłużej – mruknęła pod nosem.\nLudzie natychmiast się od niej odsunęli. Magdalena przyjęła pełną demoniczną formę. W jej ustach pojawiły się kły, paznokcie zmieniły się w ostre pazury, a uszy stały się spiczaste. Ujawniła również rogi i ogon, a całe jej ciało ogarniały płomienie.\n– Ej! Czarcie pomioty! – Jej krzyk niósł się przerażającym echem. – Jesteście na moim terytorium, więc zanim cokolwiek zrobicie, musicie walczyć ze mną!\nMimo że nie wypowiedziała tych słów w języku demonów, została zrozumiana. Potwory przyjęły wyzwanie. W prawej dłoni dziewczyny pojawił się miecz półtoraręczny. Jego rękojeść była w kolorze szkarłatu, a ostrze wyglądało, jakby zostało zrobione z czarnego obsydianu, jednak materiał, z którego go wykonano, nie pochodził z tego świata. Broń stworzono w piekle, a utkana została z najpotężniejszej energii magicznej.\nDemonica wypuściła skrzydła i ruszyła w stronę jednego z napastników. Cięła na ukos, od obojczyka aż do żołądka. W ten sposób zniszczyła również serce. Żaden człowiek nie był w stanie zarejestrować chwili, w którym przecięte na pół ciało zaczęło opadać na ziemię, by zaraz potem rozpłynąć się i zostawić po sobie jedynie czarną, mokrą plamę.\nDrugi demon natychmiast rzucił się w stronę Magdaleny. Dziewczyna zablokowała mieczem cios jego szponów, wbiła mu pazury w kark, po czym cisnęła przeciwnikiem w szkolną elewację. Chwilę po tym jak uderzył w ścianę, znalazła się obok niego, aby wbić mu ostrze w klatkę piersiową. Nim zdążyła wyszarpać broń, z potwora została jedynie ciemna ciecz. Popełniła jednak ogromny błąd.\nOstatni pomiot wykorzystał jej nieuwagę i szykował się do zaatakowania ludzi zgromadzonych na placu. Magda zaklęła, po czym poleciała w stronę kuli kwasu. Chciała odbić ją mieczem, nie zdążyła, żrąca substancja poparzyła jej lewe ramie oraz skrzydło. Demonica wrzasnęła z powodu bólu, który dla człowieka byłby niemal śmiertelny. Posypały się pióra. Przeciwnik zawył triumfalnie.\nMadzia, zanim uderzyła o ziemię, zdążyła pomyśleć: „Dlaczego oni, do jasnej cholery, wciąż tu stoją?” Na to pytanie nawet ja nie byłam w stanie odpowiedzieć. Część bała się, że jeśli rzucą się do ucieczki, to demony ruszą za nimi. Część nie zauważyła, że budynek jest już wolny od dymu. Część bała się uwięzienia pod potencjalnymi gruzami. Część, w tym dyrektorka, chciała po prostu popatrzeć. Nikt się nie ruszył, dlatego jak zwykle zadziałała psychologia tłumu, nie potrafiłam jednak ogarnąć tego zjawiska.\nDziewczyna wbiła ostrze w podłoże. Opierając się o rękojeść prawą ręką, dźwignęła się na kolana. Demon szykował się do oddania kolejnego strzału, Magdalena dostała kilka sekund na reakcję. Skupiła się, skierowała całą swoją moc na sylwetkę potwora po czym wykonała gest wyciągniętą w jego stronę dłonią. Przywołała płomienie, które ogarnęły całego przeciwnika, paląc go doszczętnie. Został z niego jedynie opadający popiół.\nByło już po wszystkim, Magda powróciła do ludzkiej postaci i pozwoliła swojej broni rozpłynąć się w powietrzu. Jedynie jej oczy wciąż żarzyły się na czerwono. Powoli wstała i trzymając się za ramię, rozejrzała się wokoło, nikomu nic się nie stało. Odetchnęła z ulgą.\n– Co miałaś na myśli, mówiąc o swoim terytorium? – spytał zdezorientowany ksiądz Tadeusz, który do tej pory cały czas się modlił.\n– Większość demonów potrafi wydzielić terytorium, na którego obszarze będzie potężniejszy i bez problemu będzie również wyczuwał każde naruszenie granicy. Stowarzyszenie łowców kazało mi tu stworzyć moje – wyjaśniła. – Nie sądziłam, że demony tak niskiej kategorii odważą się tu zaatakować – zamyśliła się.\n– Ale po coś kazali ci postawić terytorium akurat tutaj, prawda? – wciąż dociekał katecheta.\n– A no racja. – Jęknęła z bólu, gdy zbyt gwałtownie się odwróciła w stronę uczniów. – Pamiętacie, jak w zeszłym roku mówili w telewizji, że mieliśmy tu drobne trzęsienie ziemi, którego nawet nikt nie poczuł? Tyle jednak wystarczyło, aby naruszyć osłonę, chroniącą demoniczny artefakt, który znajduje się gdzieś na terenie szkoły. Od jakiegoś roku sączy się z niego energia, która jest bardzo cenna dla demonów.\n– O mój Boże! – wyrwało się pani Sokół. – Powinniśmy zamknąć tę szkołę jak najszybciej!\n– To jeszcze nie wszystko – kontynuowała Madzia. – Energia z artefaktu bardzo łatwo przykleja się do ludzkich dusz, dlatego wszyscy tu zebrani stanowią naprawdę łakome kąski dla innych pomiotów, a Stowarzyszenie nie ma wystarczająco dużo ludzi, aby chronić was wszystkich. Paradoksalnie najbezpieczniejsi jesteście na terenie szkoły, gdzie jestem ja. – W tym momencie poczuła jak opuszczają ją siły.\nSzał bojowy powoli przestawał działać. Upadła na kolana, gdy oderwała dłoń od rany, zdała sobie sprawę, że jej obrażenia są poważniejsze, niż myślała. Jej lewa ręka była praktycznie bezwładna, a w ramieniu brakowało sporego kawałka mięsa. Jeśliby się dokładnie przyjrzeć, można by dostrzec poczerniały fragment kości.\n– Lubiłam tą bluzę – jęknęła dziewczyna, gdy zauważyła, że niemal cały rękaw był w strzępach.\n– Co dziś mamy? – mimochodem spytała pani Trzeciać.\n– Wtorek – odpowiedziała jej sekretarka.\n– To znaczy, że pielęgniarki dzisiaj nie ma – zamyśliła się dyrektorka, po czym zapaliła papierosa. – Idź do nauczycielskiego po klucz – poleciła.\n– Może warto by się zastanowić, czy gabinet pielęgniarki nie powinien być czynny częściej niż w raz w tygodniu – zasugerowała kobieta, po czym ruszyła w stronę pokoju nauczycielskiego.\n– No, może by i warto. – Zaciągnęła się dymem z papierosa. – Masz coś jeszcze do dodania? – zwróciła się do Magdaleny.\n– Te demony nie powinny być w stanie zaatakować, jednak wbrew naturze połączyły siły i odważyły się na ten krok. Teraz inne pomioty będą atakować po to, aby udowodnić, że nie są gorsze.\n– Kurwa! – wyrwało się pani Trzeciak.\n– Całkowicie się z panią zgadzam – dodała pani Sokół.\nMagdalenie ciężko było ustać na nogach. Dwoje uczniów zaprowadziło ją do gabinetu pielęgniarki, zaraz za nimi ruszyła pani dyrektor oraz ksiądz katecheta. Nikt nie śmiał im przeszkadzać. Jedynie duchowny pozwolił sobie na stanie w drzwiach i przyglądanie się wszystkiemu z zaciekawieniem. Wszyscy licealiści, nie wiedząc co mają ze sobą zrobić, powrócili do swoich klas, nauczyciele zrobili podobnie, dopiero tam zaczęli zastanawiać się nad tym, czego właśnie się dowiedzieli.\n– Niezbyt się przejęłaś swoimi obrażeniami – podjęła dyrektorka, pomagając Magdzie zdjąć bluzę.\nDziewczyna miała pod spodem koszulkę bez rękawów.\n– Nie pierwszy raz oberwałam przez swoją głupotę – wyjaśniła.\n– Paskudnie to wygląda – stwierdziła kobieta, patrząc z obrzydzeniem na oparzenie oraz wypalone kawałki mięsa. – Potrzebujesz czegoś?\n– Wody święconej – odpowiedziała niemal od razu.\n– Słucham? – zdziwił się ksiądz.\n– Rana musi być zatruta, inaczej nie byłaby teraz w tak złym stanie. Dopóki tego nie oczyszczę, nie zacznie się goić, a znam tylko jeden sposób na pozbycie się demonicznej toksyny.\n– Ile jej potrzebujesz?\n– Tak z pół litra – odparła po chwili namysłu. – Zostało coś księdzu, czy wszystko poszło w pistolety? – zapytała niewinnie Madzia.\nKatecheta nic na to nie odpowiedział, od razu skierował się do drzwi. Kościół znajdował się dwie ulice dalej, więc mężczyzna miał za chwilę wrócić. W tym czasie pani Trzeciak starała się wyczyścić oparzenie przy pomocy wacika namoczonego spirytusem. Gdy przykładała go do spalonej skóry, dziewczyna nawet nie drgnęła. Ból spowodowany dezynfekcją obrażeń był niczym w porównaniu z ranami, jakie zadawały demony.\n– Może powinnyśmy zadzwonić po pogotowie? – zasugerowała kobieta.\n– Nie trzeba – odmówiła. – Poza tym, dość ciężko byłoby wytłumaczyć lekarzom jak do tego doszło.\n– A to twoje stowarzyszenie nie może ci zapewnić jakiejś pomocy lekarskiej? – drążyła dalej.\n– Może, ale siedziba jest daleko, a ja raczej nie powinnam latać w tym stanie. Nie potrzebuje jakiejś specjalistycznej pomocy, wystarczy mi wybrakowany asortyment gabinetu pielęgniarki. Nie chcę mi się też czekać na nikogo z łowców.\n– Wytłumacz mi jeszcze… Czemu miało służyć to przedstawienie z osłoną? – zagadnęła.\n– Udowodnieniu, że Mateusz jest tępym chujem – odpowiedziała bez wahania.\n– W sumie racja… Jeśli ktoś wyzywa osobę, która aktualnie osłania ponad setkę ludzi, to musi mieć nie po kolei w głowie. Ale tym żądaniem przeprosin u połowy nauczycielek wywołałaś stań przedzawałowy.\n– Ale przynajmniej tym razem to ja byłam górą. – Uśmiechnęła się.\n– Jak dzieci normalnie – westchnęła dyrektorka. – A co będzie z pozostałościami po demonach? – spytała po chwili. – Wolałabym, żeby po terenie nie walały mi się demoniczne płyny.\n– Niedługo zjawią się fachowcy ze stowarzyszenia, wszystko wyczyszczą, wyegzorcyzmują, i do jutra nie będzie śladu po walce.\n– Mam nadzieję.\nPani Trzeciak zrobiła co mogła. Dokładnie wyczyściła ranę i starała się udawać, że jej wygląd nie robi na niej wrażenia. Miała za sobą jedynie kurs pierwszej pomocy, nie mogła już zdziałać nic więcej. Oparzenie ciągnęło się od barku aż do łokcia, a wypalona dziura miała średnicę większą, niż zaciśnięta pięść. Zwęglone obrażenia tej wielkości, które do tego sięgały kości, przerastały nawet możliwości lekarzy. W takich wypadkach zwykłych ludzi czekałaby amputacja, ciało Magdaleny na szczęście działało w inny sposób.\n– Starczy? – W drzwiach stanął ksiądz Tadeusz, w rękach trzymał ogromny słoik po ogórkach kiszonych, do połowy wypełniony wodą święconą.\n– Powinno. No, to teraz będzie ciekawie. – Dziewczyna niechętnie nadstawiła ramię. – Niech ksiądz chluśnie raz, a porządnie.\n– Tak po prostu? – zdziwił się mężczyzna.\nKatecheta wykonał polecenie. Nieludzki wrzask demonicy było słychać w całym budynku, przerażeni i zdezorientowani uczniowie zaczęli się rozglądać za kolejnym niebezpieczeństwem. W tym samym czasie dyrektorka zastanawiała się, jakim cudem nie poleciał tynk ze ścian.\nMagdalena wreszcie wróciła do domu. Jej matka była jeszcze w pracy. Dziewczyna zostawiła torbę, buty i kurtkę, po czym skierowała się do łazienki. Rozbierając się westchnęła. Dzisiaj definitywnie pożegnała się ze swoją ulubioną bluzą, która spoczywała teraz w plecaku.\nPrzyjrzała się opatrunkowi. Po tym, jak jej rana została polana wodą święconą, zaczął się z niej unosić dym. Ksiądz o mało nie padł wtedy na zawał, jednak poczuł też satysfakcję. Widok wrzeszczącej Magdy był tym, czego oczekiwał po demonie, nareszcie wszystko mu się zgadzało. Ręka dziewczyny niemal od razu zaczęła ją mrowić, w ciągu kilkunastu minut odzyskała w niej sprawność. Spalona tkanka zaróżowiła się i zaczęła się odbudowywać. Wciąż odczuwała ból, ale nie miała już problemu z poruszaniem ramieniem. Demonica przypuszczała, że po trzech dniach nie będzie nawet śladu.\nGdy dyrektorka skończyła opatrywać jej ramię, zdecydowała, że odwiezie dziewczynę do domu. Madzia nawet nie podejrzewała jej o tak ludzkie odruchy. Wkrótce miał pojawić się Ivan oraz ludzie ze stowarzyszenia, dlatego otrzymała pozwolenie na zakończenie swojej warty. Nie musiała nawet pisać raportu, miał się tym zająć jej opiekun.\nTeraz była zbyt wykończona, aby zrobić cokolwiek wymagającego wysiłku. Nie było to zmęczenie fizyczne, lecz psychiczne. Na myśl o tym, co następnego dnia mogło dziać się w szkole, miała ochotę się zabić.\nŻeby zapowiedzieć epicką walkę na następny rozdział, a potem zniknąć na 4 miesiące, to trzeba być mną... No cóż, bywa. Nagle poczułam, że znowu mogę pisać, więc to robię. Gdy czytałam poprzednie wpisy, byłam zdziwiona. W każdym były średnio po 2-3 błędy, ale nikt nie zwrócił mi na to uwagi. Ludzie, jak widzicie jakieś błędy, to piszcie, inaczej taki debil językowy jak ja, nigdy się nie nauczy!\nTak w ogóle, to dzisiaj odbyła się ostatnia rozprawa rozwodowa moich rodziców. Niestety nie mogłam być na sali, jednak dowiedziałam się, że mój ojciec był takim debilem, że nawet sędzia dała mu to do zrozumienia. Współczuję tylko jego prawniczce. Ogłoszenie wyroku będzie 14-tego lutego (o ironio). Trzymajcie kciuki:)\nTen rozdział jest o tym, że niektórym osobą głupota nie pozwala zrezygnować ze swojego "fejmu", nawet gdy sytuacja tego wymaga, oraz o tym, że tonący brzytwy się chwyta. Ciężko mi było to pisać z jednego prostego powodu. Nie mam pojęcia, jak wygląda sytuacja gnębionego w szkole demona. Poprzednie sceny pisałam na podstawie swojego doświadczenia, a tu nagle dupa:/ Początek tego rozdziału wydaje mi się strasznie sztuczny, a to oznacza tylko jedno - czas przestać dręczyć biedną Madzię. Jestem za to zadowolona ze sceny walki, nie za bardzo umiem je pisać, ale ta wyszła chyba całkiem nieźle.\nNareszcie wyjaśniło się, o co chodzi z tym artefaktem, który chyba jest dość ważny, bo bez niego nie byłoby fabuły. Na razie dałam jedynie pobieżne informacje, ale w następnym rozdziale mam zamiar urządzić coś na kształt prelekcji pt. "Madzia kontra przerażeni uczniowie", dlatego możecie pytać o to co was interesuje, a Magda na to odpowie.\nNa sam koniec dodam jeszcze, że do tego rozdziału planowałam dodać rysunek madziowego miecza, jednak podczas kolorowania dotarła do mnie okrutna rzeczywistość: Ja nie umiem cieniować metalu. Jedyne, na co było mnie stać, to bardzo uproszczony koncept. Zamysł ogólnie był taki: Miecz miał wyglądać groźnie i epicko, ale równocześnie być funkcjonalny. Jak widzę wszelaką broń z gier, to często zastanawiam się, jakim cudem nie rozleciało się to po pierwszym mocniejszym ciosie.\nAutor: Rinkashi Meari o 18:35\nEmina 2 lutego 2017 21:27\nTo minęły tylko 4 miesiące? Tan czas jakoś wolno płynie, miałam wrażenie, że wieki temu napisałaś ostatni rozdział o Magdalenie. :D\nAle muszę Ci przyznać rację - jesteś okrutna. Zostawić nas z zapowiedzią czegoś niesamowitego, po czym wybyć i nie dawać znaku życia... Jednakże walka wyszła Ci świetnie, więc wybaczę. :D Ale żeby mi się to nie powtórzyło!\nMuszę się przyznać, że w scenie, gdy Michalina pocieszała naszą Madzię w łazience, przez chwilę myślałam, że robi to po to, by móc ją później upokorzyć. Ale na szczęście tak się nie stało, bo dziewczynę zdążyłam polubić. :D\nNo cóż, nie mogę się doczekać, by dowiedzieć się coś więcej o tym artefakcie. Zaintrygowało mnie to. Liczę, że rozwiniesz temat. I zastanawiam się, czy będzie niedługo kolejna walka - Magda kontra strasznie silne [słabe] demony. :D\nPozostało mi tylko czekać. Oby nic Ci nie przeszkodziło w pisaniu kolejnego rozdziału!\nParę błędów lub jakiś moich drobnych uwag:\n"Pani Rudkowska była podobno miła, ciężko było to stwierdzić, [GDYŻ/PONIEWAŻ/BO (?) - zabrakło mi czegoś w tym stylu - i wtedy byłby przecinek po tym słowie] jak większość nauczycieli [znowu przecinek, jeśli tamtą uwagę uwzględniłaś] hamował ją strach przed szatańskim pomiotem."\n"Dziewczyna niepewnie włożyła rękę w ogień, [KTÓRY (?)] był ledwie ciepły."\n"Ktoś przed chwilą naruszył jej terytorium i, [Z (?)] jakiegoś powodu, natychmiast je opuścił."\n"Dziewczyna czuła obcą energię krążącą po budynku, nie wiedziała jednak [, - podpowiada mi intuicja, ale zdarza mi się stawiać za dużo przecinków, tak że sprawdź to] co ma z tym faktem zrobić."\n"Nie minęło pięć minut [,] a rozległ się alarm przeciwpożarowy."\n"Magda poczekała [, (?)] aż reszta jej klasy się przygotuje, po czym razem z nimi przystąpiła do ewakuacji, na wszelki wypadek wysunęła się na początek."\n"Dookoła panował hałas [,] nauczyciele byli zajęci sprawdzaniem listy obecności."\n"Tęczówki demonicy były czerwone [, (?)] jak zawsze [,] gdy używała swojej mocy."\n"Mimo [nie ma przecinka] że nie wypowiedziała tych słów w języku demonów, została zrozumiana."\n"Sekundę po tym jak uderzył w ścianę, znalazła się obok niego [,] aby wbić mu ostrze w klatkę piersiową."\n"Pamiętacie, jak w zeszłym roku, [przecinek chyba niepotrzebny] mówili w telewizji, że mieliśmy tu drobne trzęsienie ziemi, którego nawet nikt nie poczuł?"\n"Dwoje uczniów zaprowadziło ją do gabinetu pielęgniarki, zaraz za nimi ruszyła pani dyrektor, [chyba niepotrzebny przecinek] oraz ksiądz katecheta."\n"Ludzie, jak widzicie jakieś błędy, to piszcie, inaczej taki debil językowy, [brak przecinka :D] jak ja, nigdy się nie nauczy!"\n"Niestety nie mogłam być na sali, jednak dowiedziałam się, że mój ojciec był takim debilem, że nawet sędzina [sędzia, ewentualnie pani sędzia, bo sędzina to żona sędziego, jak się ostatnio dowiedziałam] dała mu to do zrozumienia."\n"Na szczęście trafiła nam się ogarnięta kobieta, która nie lubi cwaniaczków, zwłaszcza jeśli plączą się w zeznaniach [a gdzie kropka? :D] :P"\n"Trzymajcie kciuki [kropeczka!] :)"\n"Ten rozdział jest o tym, że niektórym osobą głupota nie pozwala zrezygnować ze swojego "fejmu", nawet g dy [niepotrzebna spacja między "g" a "dy" :D] sytuacja tego wymaga, oraz o tym, że tonący brzytwy się chwyta."\n"Poprzednie sceny pisałam na podstawie swojego doświadczenia, a tu nagle dupa:/. [na odwrót, najpierw kropka, później emotka]"\nI wydaję mi się, że czasami niepotrzebnie chciałaś coś wcisnąć jeszcze do zdania. Tak jakby promocja - dwa zdania w jednym. :D\nI żeby nie było - nie jestem alfą i omegą, a wszystkie uwagi napisałam na podstawie własnych doświadczeń (?) z zasadami poprawnego pisania w języku polskim. Dlatego też, jeśli wkradły się jakieś błędy, to przepraszam. Starałam się, na Twoje własne życzenie! :D\nBędę trzymać kciuki, by wszystko w Twoim życiu prywatnym potoczyło się odpowiednim torem. Trzymaj się! ;)\nRinkashi Meari 2 lutego 2017 21:57\nŁo jeżu, tyle błędów to nie wyłapałaby nawet Izulith ~Niech jej probówki lekkimi będą, gdyż odeszła w zaświaty, zwane również studiami~, najlepsze jest to, że większość nawet bym wyłapała sama, ale przecież trzy razy sprawdzałam... Ale emotki zostawię tak jak są, bo jak dodaje kropki do wydają się jakieś takie zmutowane.\nSaphira Smoczyca 3 lutego 2017 17:08\nNie stawiaj kropek ani przed, ani po emotkach i będzie ok ;)\nSaphira Smoczyca 3 lutego 2017 17:04\nBardzo podobał mi się ten rozdział.\nSceny walki dobrze ci wyszły. Nie miałam problemu z wyobrażeniem sobie tej walki.\nNie podoba mi się tylko otwartość Magdy w mówieniu tego wszystkiego. Niby ludzie nie wiedzą o demonach, a organizacja jest tajna. To dlaczego tak otwarcie mówi o artefakcie?\nRozumiem, że ludzie powinni poznać demony. Mogłabyś napisać o tm trochę szerzej? Byłabym bardzo wdzięczna :)\nTa Malwina wydaje się trochę sztuczna, ale pomoc innym jest ważna, powody nie mają znaczenia ;)\nNie zauważyłam żadnego błędu.\nCzekam na kolejny rozdział. Mam nadzieję, że nie będzie trzeba czekać 4 miesiące xD\nRinkashi Meari 3 lutego 2017 21:36\nWyszłam z założenia, że skoro i tak cała szkoła wie o istnieniu demonów, i właściwie prawie zginęli, to trzymanie ich w niewiedzy byłoby nie fair, zwłaszcza, że w przyszłości może być gorzej.\nA jeśli chodzi o Malwinę, to jest ona typem osoby, która nie lubi patrzeć na cudze cierpienie. Na pojedyncze epizody nie zawsze zwraca uwagę, no bo tak działa szkoła, ale jeśli widzi, że ktoś przesadza, to używa swojego autorytetu i każe się im zamknąć. Taką jej bardziej negatywną cechą jest to, że czasem "boi" się zainterweniować, bo nie chciałaby stracić swojej popularności, może kiedyś rozwinę ten wątek.\nO demonach oczywiście postaram się opowiedzieć w następnym rozdziale, bo prawdopodobnie nikomu nie chce się zaglądać do zakładki z demonologią. Jest, co konkretnie chciałabyś wiedzieć?\nSaphira Smoczyca 5 lutego 2017 14:10\nPunkt widzenia Magdy na demony. To byłoby spoko. Musnęłas ten wątek kiedy była akcja ze skubbą, ale jak dla mnie to za mało ;)\nA zakładkę "Demonologia" przeczytałam po napisaniu komentarza, więc jednak ktoś czyta :D\nNessa 6 lutego 2017 11:47\nBardzo dziękuję Ci za komentarz, który zostawiłaś na moim blogu – naprawdę zrobiło mi się cieplej na sercu. To zawsze cudowna świadomość, że ktoś czyta i naprawdę mu się podoba.\nJeśli chodzi o szablony, to dobrze rozumiem miłość do zabawy kodami. Jestem informatykiem, więc szczerze to lubię =P I wiem, że z tym zajęciem tak jest, że albo czerpiesz z tego przyjemność, albo uciekasz na widok tych wszystkich znaczników. Co więcej, Tobie idzie to całkiem nieźle, więc nie ma co narzekać. Z czasem będzie już tylko lepiej! :D\nZnam Twoje opowiadania, chociaż do tej pory widziałam je jedynie w przelocie. Będę musiała się za to zabrać, bo lubię takie klimaty – trochę mroku i, odnoszę takie wrażenie, groteska. Hm… ;)\nPareshaan 7 lutego 2017 03:01\nDaję znać, że dałam Ci kom pod rozdziałem "wyjebanizm to straszna choroba" - zarombisty ten tytuł ;)\nI dodam kilka rzeczy, których nie ujęłam w komentarzu pod tamtym postem. Teken - uwielbiam i kocham!!! Jak byłam małą smarkulą, to zawsze z braćmi ciotecznymi ćwiczyliśmy na sobie ruchy z tej gry haha. I kto powiedział, że gry z przemocą nie uczą?\nA tak poważniej, to bardzo podoba mi się Twoje opowiadanie, ponieważ widać, że piszesz sensownie i życiowo, a to super współgra z z tym fantasy :)\nDobrze wychodzą ci emocje, które opisujesz. Jak się czyta to czuć, że to ktoś o kimś opowiada, co podkreśla, że to demon z prologu opowiada o swoim żywicielu, przytacza Retrospekcje. Naprawdę fajnie Ci wychodzi to opo :)\nTakże chyba tyle chciałam powiedzieć... Cieszę się, że znalazłam Twojego bloga.\nPS: Tamten kom może być bełkotliwy, albowiem pisałam go na podekscytowaniu po przeczytaniu ;)\nPS2: Mogę się tam nazywać "Nocny Anioł", gdyż zmieniłam później nazwę w G+ na "Pareshaan".\nPareshaan 7 lutego 2017 03:03\nPisałam ten kom o 3:00 w nocy. A to godzina demonów. Przypadek? Nie sądzę.\nMusiałam to napisać, wybacz za SPAM! :P\nRinkashi Meari 7 lutego 2017 17:00\nOj tam, oj tam. Im więcej komentarzy, tym lepiej:P\nKaala 12 lutego 2017 21:50\nDwa błędy znalazłam:\n"przez około minuty" - chyba zjadłaś słowo "dwie"\n"koszulce na ramiączka" - a tutaj zjadłaś "ch" na końcu wyrazu :P\nSkończyłam nadrabiać! Chciałabym poczytać dalej... Kiedy next?!:P\nRozdział był dobry. Fajnie się go czytało. Może w końcu przestaną szkanować Madzię i okażą jej choć trochę, no wiem... szacunku? Wdzięczności? A być może w końcu stanie się dla nich obojętna, jak taka szara mysz - to po tym wszystkim też byłoby dobre i stanowiłoby miłą odmianę ;)\nTa dyrka jest... nie wiem jak mam ją określić. Nie nie lubię jej, ale też nie pałam do niej jakąs wielką sympatią. Fajnie wykreowałaś jej postać. I fajnie też okazujesz zachowania nauczycieli i dyrki. Jest to też naturalne, choć nie spotkałam się z takim zachowaniem jak u pana Krzysiaka. Za to moja nauczycielka w gimbazie od fizyki była totalną suką i nawet zachowywała się podobnie i wyglądała jak Ambridge z Harrego Pottera. Brr.\nTosty podgrzane na demonicznym ogniu? Gdzie takie sprzedają?! :0 jadłabym xDD\nMalwina też jest super koleżanką. Żadko się pojawia, ale, kiedy już możemy o niej poczytać zawsze jest super miła - dla tych, którzy tego potrzebują. Ksiądz wygrał, czułam to jego podekscytowanie, kiedy mógł chlusnąć słojem z wodą święconą w demona. I to niewinne pytanie Madzi, czy wszystko pozszło na pistolety... ah, wygrała wszystko hahah.\nHistoria teraz przybiera bardziej tę postać fantasy, ciekawa jestem czy jeszcze coś ze spieprzonego życia Madzi dane nam będzie poznać, poczytać. Czekam też na więcej Ivana :3 lubię go. Mam nadzieję, że ktoś się zapyta na tejże prelekcji, o ten artefakt. Sama mam do niego pytania i do samej naszej demonicy:\n1. Skąd się wziął?\n2. W jaki sposób stanowi... kąsek dla demonów przez wyzwalanie tej energii?\n4. Czy Madzię bolą skrzydła, kiedy lata?\n5. Co czuje, gdy uwalnia moc?\n6. Czy kiedyś dojdzie do tego, że zmieni się bezpowrotnie w demona?\nChyba tyle pytań krążyło mi po głowie :P\nCo by tu jeszcze... No anielskie opowiadanie i bardzo mnie wciąga i mi się podoba! Czekam niecierpliwie na więcej!!!\nJa na szczęście nie odczułam Twojego znikcięcia na 4 m-ce, bo znalazłam Twojego bloga niedawno i mogłam rozkoszować się rozdziałami, nie czekając na następne :3 ale teraz mam żałobę, bo będę musiała czekać :v\nA tak na poważnie, to nie wiem jeszcze co mam napisać odnośnie Twojego opowiadania. Nie będę chyba w kółko powtarzała, że mi się podoba? Bo podoba się i to bardzo! Współczuję strasznie Madzi i Tobie. I trzymam kciuki za tę rozprawę ;). Podczas rozwodówki moich rodziców ojciec tak zirytował sędzinkę i robił z siebie takiego głupka, że ta nie wytrzymała i zapytała się, czy jest pan niepoważny? Czy coś w tym stylu. I wszystkie moje emocje, łzy itp itd wyzwalałam na kartach, rysując. Czasami zastanwiałam się, czy nie zrobić z tego opowiadania podobnie jak Ty, ale rysunki były bardziej prywatne i tylko ja wiedziałam, co się w nich kryje heheh.\nChyba właśnie te problemy Madzi tak mnie wciągnęły w to opo, bo widziałam trochę siebie ;P. Ale ogólnie pomysł na całość i sama szatana graficzna - cód, miód, malina! Ładnie piszesz, czasami zdażają się błędy (te co zauważyłam, to wypisałam), ale to jak każdemu. Ogólnie jestę zachwycona i czekam na następny rozdział :3\nPS: To ja Nocny Anioł, Pareshaan, a teraz Kaala, a za kilka dni Akala Aatma xD - nie pytaj czemu często zmieniam nazwę na G+ xD Tearaz chciałam Akala Aatma (znaczy Samotna dusza w Hindi, uczę się tego języka, uwielbiam go), ale strona mi się zacięła i nie wyszło dokładnie się napisało jak trza xD I wyszło Kaala, co oznacza Czarna. W sumie mogłoby zostać hah.\nPozdrawiam, weny i inspiracji :3\nRinkashi Meari 12 lutego 2017 22:42\nPowiem ci, że wstrzeliłaś się idealnie, bo następny rozdział planuję na pojutrze:P Niestety nie mogę odpowiedzieć na wszystkie pytania, bo to mogłoby tak trochę rozwalić fabułę... Od razu napiszę też (bo nie mam pojęcia jak mam to umieścić w rozdziale), że Madzia w tych skrzydłach praktycznie nie ma czucia, bo skrzydła nie są częścią jej ciała (są utkane z magii).\nKaala 13 lutego 2017 01:39\n:D Ależ mi się morda cieszy :D\nO! Sprytne... Też by mi się czasem takie skrzydła przydały hahah.\nMoże po prostu napisz w rozdziale o tych skrzydłach, to co mi w komentarzu? Coś w stylu: Madzia podczas korzystania ze skrzydeł nie czuła zmęczenia mięśni, ani nic z tego rodzaju. Nie były one częścią jej ciała, ponieważ utkane były z magii i to z niej czerpały siłę na lot i utrzymanie dziewczyny w powietrzu.\nPS: W poprzednich rozdziałach też wstawiłam komentarze. Pod retrospekcją #3 i #2 "Nienawidzę świąt". Zapomniałam wspomnąć xD\nRinkashi Meari 13 lutego 2017 12:12\nKiedyś to zrobię, ale nie teraz, bo do tego jest potrzebna scena lotu:P\nAdna 16 października 2017 17:30\nI jest demoniczna akcja, choć nie czytałam tego rozdziału z przejęciem. Raczej z delikatnym uśmiechem na ustach. Dyrektorka zaczęła kojarzyć mi się z Clintem Eastwoodem, a szczególnie w momencie, gdy zapaliła papierosa. :)\nW ogóle ten rozdział wyszedł tak... hmm... sympatycznie. Nie jest ciężki pod względem emocjonalnym. Czytało się go lekko, a przede wszystkim cieszy, że Magda przestała tu być zastraszoną szarą myszką. W końcu pokazuje charakter i, choć nie zasłużyli, ratuje wszystkich ze szkoły.\nMam nadzieję, że teraz Magda sama siebie zacznie doceniać, a przede wszystkim akceptować.\nBycie licealistką nie jest proste, zwłaszcza jeśli jesteś demonem. Hormony buzują, a demoniczna natura ciągle daje o sobie znać. Magdalena marzy jedynie o w miarę normalnym życiu, jednak nigdy nie będzie jej to dane, ponieważ los wyznaczył jej dość ważne zadanie. Póki co musi walczyć i co chwile udowadniać, że mimo wszystko pozostała człowiekiem, a klątwa, która sprowadza na nią grad idiotów, wcale jej tego nie ułatwia.\nOgnie Niezbyt Piekielne - Fanpage\nWyjebanizm to straszna choroba\nWalki dziś nie będzie\nLudzie są zabawni\nStrach zmienia punkt widzenia


Insuliny – rodzaje, opis działania, zastosowanie w praktyce\nInsulina to hormon produkowany przez komórki beta trzustki w odpowiedzi na wzrost poziomu glukozy we krwi. Poprzez swoje receptory w komórkach wątroby, mięśni szkieletowych i tkanki tłuszczowej powoduje przechodzenie glukozy do ich wnętrza i tym samym obniżenie stężenia glukozy we krwi.\nOprócz wpływu na metabolizm glukozy, reguluje również przemiany białek, tłuszczów, kwasów nukleinowych i elektrolitów (potasu, sodu i magnezu). Całkowity niedobór insuliny w następstwie zniszczenia komórek beta trzustki w procesie autoagresji (jak w cukrzycy typu 1) czy częściowy niedobór insuliny (jak w cukrzycy typu 2) powoduje wzrost glikemii, narastające w czasie zaburzenia metabolizmu białek i tłuszczów oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, co prowadzi do stopniowego wyniszczenia organizmu. Aby mu zapobiec konieczne jest wprowadzenie właściwego leczenia, w przypadku cukrzycy typu 1 oraz części pacjentów z cukrzycą typu 2 jest nim podawanie insuliny.\nOdkrycie insuliny w 1921 r. to jedno z najważniejszych zdobyczy medycyny XX wieku, ratującej życie milionom pacjentów na całym świecie. Na skalę przemysłową produkcję insuliny rozpoczęto w roku 1923. Początkowo wytwarzano insulinę z wyciągów trzustek zwierzęcych wołowych i wieprzowych, a obecnie przede wszystkim drogą inżynierii genetycznej przez wszczepienie genu insuliny ludzkiej bakteriom E.coli i komórkom drożdży piekarskich. W Polsce w przeważającej większości stosuje się preparaty insuliny ludzkiej i jej analogi.\nU człowieka bez cukrzycy insulina jest wydzielana do krwi nieprzerwanie i tę ilość nazywa się wydzielaniem podstawowym. Po posiłku wydzielanie insuliny gwałtownie wzrasta (maksymalnie pomiędzy 30 a 60 minutą), po czym stopniowo zmniejsza się i powraca do wartości podstawowej po 120 minutach. U pacjentów z cukrzycą za pomocą różnych preparatów insulin i urządzeń do ich podawania, próbuje się odtworzyć ten złożony mechanizm. Wydzielanie podstawowe: między posiłkami i w nocy, zastępują tzw. insuliny bazalne a wydzielanie posiłkowe – insuliny szybko lub krótko działające. Rodzaj stosowanej insuliny, schemat i sposób podawania powinny być dopasowane indywidualnie dla każdego pacjenta po uwzględnieniu jego wieku, rodzaju cukrzycy, trybu życia, obecności powikłań czy dodatkowych chorób, a także jego zdolności poznawczych i możliwości finansowych.\nZe względu na szybkość, z jaką wstrzyknięta insulina pojawia się we krwi i jej czas działania wyróżnia się następujące grupy insulin:\nanalogi szybko działające (glulizyna, lispro, aspart)\nanalogi długo działające (glargina, detemir)\nmieszanki insulinowe czyli gotowe preparaty złożone: z insuliny szybko i o przedłużonym czasie działania lub insuliny krótko działającej i o przedłużonym czasie działania\nAnalogi szybko działające, pomimo różnic w budowie, mają podobne właściwości. Występują w postaci przezroczystego, bezbarwnego roztworu. Mogą być podawane podskórnie za pomocą penów lub osobistych pomp insulinowych. Początek działania występuje po 10-15 minutach, szczyt działania po 60-90 minutach, całkowity czas działania wynosi ok. 4h. Powinny być podawane do każdego posiłku, około 15 minut przed nem, ale mogą być podane tuż przed posiłkiem, w jego trakcie a nawet po jedzeniu, co ma kolosalne znaczenie u najmłodszych dzieci czy pacjentów niewspółpracujących, u których trudno przewidzieć wielkość posiłków i czas ich spożywania. Wszystkie analogi szybko działające są zarejestrowane dla młodzieży i dorosłych. Apidra również dla dzieci powyżej 6 roku życia, Humalog dla dzieci, a Novorapid dla dzieci powyżej 2 roku życia.\nInsuliny krótko działające występują w postaci przeźroczystego, bezbarwnego roztworu. Mogą być podawane podskórnie za pomocą penów, rzadziej pomp insulinowych. Początek działania występuje po 30-45 minutach, szczyt po 2-3 a niekiedy 4 godzinach, całkowity czas działania wynosi 6-8 godzin. Powinny być podawane 30 minut przed posiłkiem, a po ok. 2,5 godzinach (w szczycie działania) pacjent powinien spożyć przekąskę. Insuliny krótko działające są zarejestrowane dla wszystkich osób z cukrzycą.\nZarówno analogi szybko działające jak i insuliny krótko działające są insulinami doposiłkowymi. Przy czym analogi szybko działające, w porównaniu do insulin krótko działających, pozwalają na ograniczenie liczby posiłków w ciągu doby (nie wymagają spożywania przekąsek), co sprzyja redukcji masy ciała lub ogranicza jej przyrost, lepiej zapobiegają hiperglikemii poposiłkowej, zmniejszają stężenie insuliny we krwi między posiłkami, a tym samym ograniczają ryzyko hipoglikemii. Mogą być podawane tuż przed, w trakcie czy nawet po posiłku. Dają większą swobodę w zmianie godzin spożywania posiłków.\nInsuliny o pośrednim czasie działania występują w postaci mętnych roztworów, przed podaniem wymagają wymieszania do uzyskania jednolitego roztworu. Mogą być podawane tylko podskórnie za pomocą penów. Zaczynają działać po 2-4 godzinach, mają szczyt działania po 5-6 godzinach i działają 10-16 godzin. Są zarejestrowane dla wszystkich osób chorych na cukrzycę.\nAnalogi długo działające występują w postaci przezroczystych, bezbarwnych roztworów, mogą być podawane tylko podskórnie za pomocą penów. Glargina 100 j / 1 ml zaczyna działanie po godzinie, nie mają szczytu działania i pracują przez 24 godziny. Wstrzykuje się je raz na dobę, o dowolnej, ale zawsze takiej samej porze.\nInsulina glargina 300 j / 1 ml działa ponad 24h, jest podawana również raz na dobę, o tej samej porze ( +/- 4h). Ma jeszcze bardziej spłaszczony profil i daje o 20% mniej hipoglikemii od glarginy 100 j / 1 ml.\nDetemir zaczyna działanie po 2 godzinach, wykazuje niewielki szczyt działania po ok. 8 godzinach i pracuje 16-20 godzin. Najczęściej jest stosowany raz na dobę, u nielicznych pacjentów istnieje konieczność podawania go dwa razy na dobę. Analogi długodziałające są zarejestrowane do leczenia cukrzycy u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2 roku życia.\nInsulina deglutec jak powyższe, ale u dzieci powyżej 1 roku życia, a glargine 300 j / 1 ml u osób powyżej 18 roku życia.\nZarówno insuliny o pośrednim czasie działania, jak i analogi długo działające zapewniają podstawowe zapotrzebowanie na ten ten hormon, przy czym te pierwsze ze względu na zbyt krótki czas działania, by zapewnić wystarczającą insulinemię przez całą dobę (szczególnie przy stosowaniu do posiłków analogów szybko działających ) i niekiedy detemir, powinny być podawane dwa razy na dobę, rano i wieczorem. Analogi długo działające są podawane raz na dobę, ich bezszczytowe działanie z jednej strony lepiej naśladuje fizjologiczną podstawową sekrecję insuliny, z drugiej strony zmniejsza ryzyko hipoglikemii.\nMieszanki insulinowe to gotowe preparaty, zawierające 10, 20, 25, 30, 40 lub 50 % insuliny krótko działającej lub analogu szybko działającego i insuliny o pośrednim czasie działania. Występują w postaci mętnych roztworów, które przed podaniem wymagają wymieszania. Mogą być podawane podskórnie za pomocą penów. Mieszanki z analogami szybko działającymi zaczynają działanie po 15 minutach, mają dwa szczyty działania po 1-2 godzinach i 4-8 godzinach , działają 10-16 godzin. Podaje się je 15 minut przed posiłkiem. Mieszanki z insulinami krótko działającymi zaczynają działać po 30-45 minutach, mają dwa szczyty działania po 2-3 godzinach i 4-8 godzinach, działają 10-16 godzin. Podaje się je 30 minut przed planowanym posiłkiem.\nNajczęściej stosuje się je u pacjentów z cukrzycą typu 2, zazwyczaj dwa razy na dobę przed śniadaniem i kolacją. W zależności od potrzeby mogą to być różne mieszanki. Przed śniadaniem zwykle podaje się mieszanki zawierające 40-50% a przed kolacją 20-30% insuliny szybko lub krótko działającej. Przy takiej terapii niektórzy pacjenci wymagają dodatkowego wstrzyknięcia przed obiadem.\nPrace nad nowymi preparatami insuliny trwają nieprzerwanie. W użyciu jest już insulina wziewna. W trakcie badań insulina w sprayu na śluzówki jamy ustnej, w kapsułkach do podawania doustnego czy tzw. inteligentna insulina, która po wstrzyknięciu łączy się we krwi z albuminami osocza, a kiedy wzrośnie glikemia po posiłku to kompleks ten rozpada się. Udoskonaleniu ulegają również wstrzykiwacze do podawania insuliny, igły i osobiste pompy insulinowe. Marzeniem pacjentów, ale również osób na co dzień pracujących z chorymi jest tzw. sztuczna trzustka, która będzie „czuła” glikemię i stosownie do niej dozowała insulinę i być może hormon do niej przeciwstawny – glukagon, którego wydzielanie w cukrzycy również jest zaburzone.


Wpisy 10 2020 w tematyce energetyczny - http://energetyczny.szkapa.konskowola.pl/\nWpisy 10 2020 w tematyce energetyczny\nRejestr wpisów Rejestr opracowań Indeks opracowań\npanele sharp W jakim sklepie kupić panele słoneczneSprzedażą paneli fotowoltaicznych zajmują się specjalne sklepy z fotowoltaiką. Sklepy z fotowoltaiką mogą prowadzić sprzedaż stacjonarną oraz internetową. Pracownicy dodatkowe info\npanele lg Rodzaje dostępnych zestawów fotowoltaicznychJakakolwiek instalacja słoneczna wymaga takich elementów, jak panele fotowoltaiczne, inwerter fotowoltaiczny, konstrukcję montażową oraz odpowiednie przewody umożli ciekawy artykuł\npanele lg sklep Przewody i akcesoria fotowoltaiczneSklep zajmujący się sprzedażą produktów związanych z fotowoltaiką posiada szeroką ofertę paneli słonecznych oraz inwerterów. Sklep z fotowoltaiką może także sprzedawać dodatkowe informacje\npanele sharp Panele polikrystaliczneNa rynku istnieje wiele modeli paneli fotowoltaicznych produkowanych przez różne firmy solarne. Sklep z fotowoltaiką oferuje sprzedaż najróżniejszych modeli paneli słonecznych od pr zobacz pozostałą część\nFotowoltaika dla każdego!Krótko o transformatorachPanele słoneczne+Zmiany napięcia prądu - krótki artykuł o elektryceJesteś elektrykiem? Sprawdź nasz wpis o transformatorachCzy można kupić panele fotowoltaiczne w niedzielę?Liczba paneli fotowoltaicznych ciągle rośnie. Dlaczego?Panele fotowoltaiczne kupione...Prąd - jak go pozyskać ze słońca?Zakup paneli do instalacji fotowoltaicznejCzy żeby kupić panele fotowoltaiczne potrzebne są uprawnienia?Zakup paneli do instalacji fotowoltaicznejKilka ciekawostek i faktów o transformatorachNa pewno nie wiesz jak kupić wydajne solary. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisOto 5 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak kupić panele fotowoltaiczneKrótko o opłacalności fotowoltaikiPrąd z paneli? Jak zabrać się za instalację fotowoltaiczną?Czym są transformatoryLepsze metody jak kupić zestaw fotowoltaicznyBez tego nie byłoby prąduFakty i mity o prądzie z fotowoltaikiFotowoltaiczna instalacja na dachu wybrać dobre panele fotowoltaiczne w 2020?Oto jak lepiej kupić panele fotowoltaiczneInformacje o transformatorachBez tego nie byłoby prąduModuły fotowoltaiczne - darmowy prąd?Inwertery i fotowoltaikaCzy warto kupić dobry inwerter? Koszty i cenyDobre strony paneli fotowoltaicznych


Elektrownia Opole w budowie. Nowe zdjęcia inwestycji [BLOK 5 i 6] | Nowa Trybuna Opolska\nElektrownia Opole w budowie. Nowe zdjęcia inwestycji [BLOK 5 i 6]\nTomasz Wróblewski 15.05.2017\nRozbudowa elektrowni Opole. Blok 5 i 6. Najnowsze zdjęcia z inwestycji [MAJ 2017] Przemysław Marcisz\nTrwa budowa bloku 5 i 6 w Elektrowni Opole. Zobaczcie zdjęcia inwestycji, która rozpoczęła się w lutym 2014 roku.\nPo oddaniu nowych jednostek elektrownia o mocy 3300 MW dostarczać będzie 8 proc. obecnego krajowego zapotrzebowania na energię elektryczną i będzie trzecią co do wielkości polską elektrownią.\nInwestycja ma się zakończyć w I kwartale 2019 r., wraz z przekazaniem do eksploatacji bloku nr 6.\nWcześniej, w III kwartale 2018 r., do eksploatacji zostanie przekazany blok nr 5.\nZOBACZ WIDEO: 167-tonowa turbina dotarła do Opola\nblok 5 i 6 opole\nkoala 15.05.2017 18:50:32\nBędzie okazja do wielu patentów, modernizacji. Stare bloki w odstawkę - rezerwę a nowe na full.\nBarkami będzie wozony wegiel - Opole odetchnie od wagonów z węglem.\nPolak 15.05.2017 17:29:33\nZanim skończą stanie się zabytkiem węgla i będzie ładnym muzeum starej technologii pozyskiwania energii elektrycznej.


Zestaw koc i poduszka Dormeo Kids Warm Hug Dormeo opinie na forum | Produktztv.pl - opinie i recenzje\nZestaw koc i poduszka Dormeo Kids Warm Hug Dormeo opinie na forum.\nZestaw koc i poduszka Dormeo Kids Warm Hug Dormeo to produkt w ofercie sklepu Mango.\nSprawdź aktualną cenę klikając poniżej. Jeżeli Zestaw koc i poduszka Dormeo Kids Warm Hug Dormeo wydaje Ci się interesującym produktem możesz wyrazić swoją opinię w komentarzu. Pamiętaj, że zawsze również możesz zadać pytanie, na które w miarę swoich możliwości odpowiem.


Strefapomp.pl - http://strefapomp.pl\nID w katalogu 10473\nOpis Jeśli szukają Państwo profesjonalnych pomp i systemów pompowych dla budownictwa lub przemysłu, wasz wybór powinien paść na firmę P.P.H.U. Klaudia Sp. z o.o., która już od ponad dwudziestu lat zajmuje się ich projektowaniem, produkcją i dystrybucją. Współpracujemy z klientami na terenie całej Polski. Świadczymy także najwyższej profesji usługi serwisowe, a nasi klienci mogą liczyć na fachowe wsparcie i pomoc techniczną na każdym etapie współpracy.\nSłowa kluczowe pompy specjalistyczne pompy krzywkowe pompy kwasoodporne pompy zębate pompy dla przemysłu\n1. Sprzęt nurkowy - sklepnurkowy.com.pl\nKROKODYLE jest to świetnie wyposażony sklep nurkowy, powstały w 1994 r. Zapraszamy do nas zarówno profesjonalistów, którzy chcą zaopatrzyć się w akcesoria nurkowe czy akcesoria pływackie, jak i amatorów, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z nurkowaniem. U nas zaopatrzyć się można w wiele elementów niezbędnych nurkowi: butle nurkowe, komputery nurkowe, płetwy do pływania, odzież nurkowa, płetwy, maski czy fajki. Nasza oferta dostępna jest w sieci na stronie internetowej: sklepnurkowy.com.pl.\n2. Wózki dla dzieci\nSklep on-line zaprasza na zakupy. Sprzedajemy najlepszej jakości produkty dla dzieci. Naszą specjalnością są wózki dla dzieci. Ponadto oferujemy szeroki wybór innych artykułów, takich jak: łóżeczka, stoliki do karmienia, zabawki, foteliki samochodowe dla najmłodszych. W wyborze pomoże zespół doświadczonych doradców. Zapewniamy szybką dostawę oraz możliwość wyboru sposobu płatności.\n3. Meble w Opolu\nW każdym domu bardzo ważnym elementem wystroju są meble. Tak naprawdę to one tworzą klimat lokalu, stanowią o jego stylu i charakterze. Lecz meble to nie tylko dekoracje, ale przede wszystkim coś, co ma być funkcjonalne i solidne. Właśnie takie podejście posiada salon meblowy Meble Rybaccy w Opolu, który oferuje bardzo szeroki wybór różnego typu mebli w atrakcyjnych cenach. Meble pokojowe, jadalne, kuchenne, dziecięce oraz wiele akcesoriów meblowych od stołów i krzeseł po materace do łóżek.\n4. Gardena nawadnianie, narzędzia ogrodnicze\n5. Iphone - bugo.com.pl\nKorzystając z usług naszego sklepu internetowego Bugo wybierają Państwo niezwykle korzystną ofertę nowoczesnych i niezawodnych urządzeń marki Apple. Sklep internetowy Bugo to przede wszystkim najniższe na rynku ceny. W sprzedaży posiadamy iphone 6 16gb, iphone 5s, iphone 5c, czy iphone 7 i wiele innych. Polecamy urządzenia nowe oraz dużo tańsze, powystawowe, które posiadają minimalne ślady użytkowania, są zadbane i w pełni sprawne. Uzupełnieniem asortymentu są akcesoria, głównie etui iphone 6s i inne. Zapraszamy do składania zamówień.


Avalon Pulse #115 (26.10.2009) - Publicystyka - Avalon MarvelComics.pl\nPoniedziałek, 26 października 2009 Numer: 43/2009 (115)\nDemogorgon: Whatever. Historia jest głupia, prostacka, przewidywalna i ani trochę nie śmieszna. Mam szczerą nadzieję, że Guggi poważnie zamierza odejść po następnym numerze. I niech nie wraca.\nS_O: Czy mi się wydaje, czy wytłumaczenie, czemu właściwie Kaine walczy ze Spiderem, jest kompletnie pozbawione sensu nawet, jeśli weźmie się pod uwagę, że dotychczas jego logika była dokładnie odwrotna? Zrozumiałbym, gdyby historyjka w WoSM sugerowała jakąś zmianę podejścia Kaine'a do Petera, ale nic takiego się nie stało.\nCałość, jak zwykle, wypełniona guggenhaizmami (tak zacznę nazywać wszystkie marne dowcipy, do których dołączony jest tekst podkreślający, że to dowcip i tłumaczący puentę, żeby każdy, nawet najgłupszy trzylatek, był w stanie je zrozumieć) i do cna zgranymi chwytami typu "myślałeś, że coś się jej stało, a ona tylko cię nie słyszała". No i cliffhanger, wpisany chyba tylko dlatego, żeby czytelnicy mogli robić zakłady co do tego, kto wejdzie przez drzwi na początku następnego numeru.\nKrzycer: Historia nie jest tragiczna. Raptor owszem. Spodobała mi się rozmowa Parkera z Michelle... i to właściwie tyle.\nA, momentem, przy którym wyjątkowo się skrzywiłem, był dowcip o taksówce, do którego Guggi najpierw budował setup przez jakieś trzy kadry, a na puentę poświęcono całą stronę. Naprawdę?\nPS: Przypis od Guggiego, w którym mówi, że po następnym numerze opuści tytuł, dodał mi skrzydeł.\nDemogorgon: Ok, zaczęło się robić dziwnie. Karla ma jakąś własną agendę, albo Barton-fetish, który przeraża nawet Aresa. Sentry znowu ginie (czy Bendis się z kimś założył, że zdoła go uśmiercić co numer?) i szczerze mówiąc, mam dosyć tego, jak jest prowadzony - każde większe zagrożenie pokazuje, jakie jest mocne przez zabicie Boba. Mam nadzieję, że to ma czemuś służyć. Poza tym, co Osbornowi zrobił Man-Thing? Co on komukolwiek zrobił? Nawet Venom tego nie rozumie (a swoją drogą - pomysł na Venoma w tej historii mnie znokautował, kompletnie). Ale ostatnia strona przebija wszytko. Dam 8/10, bo było dobre.\nHotaru: Deodato pokazał, że potrafi. Jego ostatnie numery były w porządku, ale wiele kadrów wydawało się jedynie naszkicowanych. Tym razem nie widać, żeby artysta szedł na łatwiznę, a niektóre sceny - szczególnie flirtu - wyszły mu wprost fenomenalnie. Co do fabuły to... jest ok. (Chyba nikt nie myślał, że zacznę piać nad geniuszem Bendisa?) Początek klimatyczny, potem już trochę gorzej. No i cliffhanger, którym się tak wszyscy zachwycają... cóż, zupełnie do mnie nie trafił. Może to dlatego, że nigdy nie byłem blisko z magiczną stroną marvelowego imperium, dlatego ludki z ostatniej strony mówią mi mało albo nic. I tak na boku - jestem za tym, żeby Sentry był zabijany w każdym numerze. Będzie dobry hołd dla South Park.\nS_O: First off, panna Hand nie znająca słowa "eyewitness"? Serio? Gdyby to jeszcze był jakiś wstęp do "Wacky Bendis Banter", to bym zrozumiał, ale nic takiego się nie stało. Weird.\nReszta numeru jest na szczęście lepsza. Zbabiały Venom (najwyraźniej podczas Utopii stanął zbyt blisko Cyclopsa i Summers zasymilował jego jądra), napięcie między Karlą a Bullhawkiem, no i moment numeru, czyli Osborn przed "The League Of Ultimate Evil And Enchantress, 'Cause We Needed a Token Hot Chick And All".\nRzuciłbym też dowcipem wiążącym kolejną śmierć Sentry'ego z South Parkiem, ale jestem ponad to. I kilka osób już mnie uprzedziło.\nPariah: Bendis powoli zaczyna mnie irytować. Zero wyjaśnień co do Marvel Boya. Zero wyjaśnień co do ostatniego panelu z poprzedniego numeru, a przecież nie mogli go zignorować..., a jednak :?. Poza tym Karla+Bullseye? Realy!? Tak nagle przestała nim gardzić? Gimme a break. Do tego, o dziwo, Venom kozaczy w każdy innym tytule (np. Sinister Spider-Man), a tu nagle zachowuje sie jak baba z powodu leków. Gdzie są edytorzy? (zauważacie tu trend? ;)). Czemu każdy autor pisze co chce o tych samych postaciach i całkiem leje na continuity!? Jedyny plus to ostatni panel, który wygląda intrygująco. Daję chyba i tak zawyżone 5,5/10\nKrusty: Na pierwszy rzut oka też tak sobie, ale oznaki łamania się Osborna plus teksty Karli i jej pupa oraz końcowa plansza i widok latającej fortecy Osborna podnoszą ocenę wyżej.\nKrzycer: Na okładce powinno się znaleźć ostrzeżenie "weird shit inside". Ale abstrahując od tego, co dzieje się w Dinozaurze w Kolorado, ten numer jest jednym z najlepszych - najlepszych - jakie Bendis napisał... nie wiem, na jaki przedział czasu się zdecydować. W ogóle? To może być przesada. Ale od dłuższego czasu.\nVenom, którego leki wywołują skutki uboczne daje sporo zdrowego śmiechu. W międzyczasie Osborn zamknął się w sobie (w zbroi) co sprawia, że wszyscy się zastanawiają, co mu jest (swoją drogą Stark też miał taki etap, chyba u Knaufów). Ares na jednej stronie rozprawia się z Man-Thingiem (który jest strażnikiem nexusa rzeczywistości i w sieci przeczytałem czyjąś słuszną wypowiedź, że może to mieć spory związek z końcówką numeru). Ale najlepsze w numerze są dwie sceny z Karlą i Bullseyem. Zwłaszcza pierwsza. Rzadko kiedy widzi się tyle feromonów, seksapilu, pożądania i fascynacji między dwoma postaciami w filmie. Chyba jeszcze nigdy nie widziałem czegoś takiego w komiksie.\nSceny takie jak ta - i jedna ze scen, jakie napisał dla Hooda i Madame Masque - udowadniają, że Bendis potrafi dużo więcej, niż tylko pisać zabawne dialogi.\nSzkoda, że nie udowadnia tego częściej. Swoją drogą pojawiają się dwa pytania - czy ta scena by się tak udała, gdyby rysował ją ktoś inny... i czy przypadkiem całą sytuacja nie jest po prostu rezultatem jakiegoś hawkeye'owego fetyszu Karli ;)\nTak czy inaczej ode mnie nota 9,5/10, tytuł komiksu tygodnia, medal z kartofla i znaczek jakości.\nOh, and: oh my God! They killed Sentry! You bastards!\nSc0agar4k: Jubileuszowy dziesiąty numer i cóż też w nim dostajemy? Dawkę uwodzenia kipiącą erotyzmem, Osborna uciekającego w żelazny pancerz oraz zkobieciałego Venoma. Wszystko w scenerii jak z Parku Jurajskiego. Jest dobrze.\nA, i dodatkowo mała wyliczanka. Osborn dostaje łupnia po raz pierwszy w tym tygodniu.\nBlack Bolt: Szukając sobie czegoś na temat tych postaci z ostatniej strony natrafiłem na dość ciekawą teoryjkę. Mianowicie, że to nie Spider-Man zawarł pakt z diabłem, tylko Osborn. To on dość szybko stał się od tamtego czasu narodowym bohaterem i "królem świata" i równie dobrze mógł sobie też zażyczyć, aby Pająk, jego największy wróg, cierpiał. A co zaboli najbardziej hiroła? Utrata dziewczyny i przekonanie, że to on zawarł pakt z diabłem. A w zamian Osborn odhacza kolejne nazwiska z listy, żeby ułatwić złym cokolwiek sobie tam planują i w końcu przyszedł czas rozliczeń. Jak dla mnie, trzyma się to nawet przysłowiowej kupy.\nS_O: Tradycyjnie zaznę od czepienia się drobnego, ale głupiego szczegółu - rakieta wybuchła Victorii Hand w twarz, a ta nawet nie dostała krwotoku z nosa? Come on!\nReszta jednak na solidnym poziomie. Numer nie tylko nie służył do zagrania Osbornowi na nosie (jak miło, kiedy coś się czasem udaje, nie?), a także zmienił doprowadził do zmiany sytuacji we "własnej" serii. Czyli wszystko cycuś glancuś.\nS_O: Jestem zaskoczony. Ktoś najwyraźniej podmienił kilka "idiot pills" na rutinoscorbin i niektórym postaciom udaje się logicznie myśleć.\nFabuła nadal jest nadzwyczaj grubymi nićmi szyta. Nie wiem, czy zostanie obitym przez bandę czwartoligowców było planem Dakena, czy po prostu zapomniało mu się o swoich godhaxowatych "farting powers", ale sam ten widok był wart cierpienia, jakim jest streszczanie tej serii. Oczywiście, są niedorzeczności typu Doolin (osoby, której moce polegają na "BUUULLEEEEETS!") skacząca z dachu kilkupiętrowej kamienicy na chodnik i nadal będąca trójwymiarowa czy znikające blizny na twarzy jednego z jej kompanów (to chyba taki trójwymiarowy patent jak na tych kartach, co kiedyś dodawali do czipsów), ale szczerze powiedziawszy, kto się tego nie spodziewał?\nA skoro już o spodziewaniu mowa - czy ktoś się spodziewa, że zapowiedź transmisji walki Dakena na żywo w telewizji nie ugryzie Osborna w tyłek, i to potężnie?\nKrzycer: Recytowanie poezji to już przesada. Ale pokazanie kompleksów Dakena na punkcie tatusia wypadło nieźle, jak i rozmowa Mosesa Magnuma i laski, której imienia nie pamiętam o tym, jak zorientowali się, że to nie Wolverine.\nSc0agar4k: Okazuje się, że bycie superbohaterem to nie jest taka łatwa i przyjemna praca. Daken dostaje łupnia. Jest ciekawie, dobrze się czyta, świetne rysunki.\nWyliczanki ciąg dalszy: Osborn zostaje wyrolowany, to już drugi raz w tym tygodniu.\nS_O: Jak na razie podoba mi się ta seria. Nic genialnego, ale trzyma rozsądny poziom, nie skupia się tylko na "LOLSORANDUMXD" humorze i jest w gruncie rzeczy logiczna. Czego chcieć więcej? Nagich panienek? No, są. Może nie całkiem nagie, ale Bóg mi świadkiem, twórcy starają się, jak mogą.\nKrzycer: Rozbieranie doktor Betty przybrało idiotyczne rozmiary w tym odcinku. Przynajmniej zachowała charakterek (nawet, jeśli równie stereotypowy). Po raz pierwszy - o ile dobrze pamiętam - rozbawiło mnie 'Pool-o-vision, w tym wypadku zombie dinozaur Barney. Do tego dwa odniesienia do Gwiezdnych Wojen, które zawsze mnie rozbrajają i mamy przyjemne czytadło. Obawiam się, że Deadpool nie powróci do dawnej chwały w przewidywalnej przyszłości, ale z dwóch ukazujących się tytułów ten jest sporo lepszy. Zaraz dołączy trzeci tytuł, ale mam co do niego złe przeczucia...\nS_O: Hurm. Wychodzi z tego typowa historia typu "Jak dobry, mądry i silny Żyd lał złych Nazioli (i ich biorące w tyłek kobiety)". Nie chcę zabrzmieć jak antysyjonista czy coś, ale Chaykin ciężko pracuje na łatkę "Hudlina Braci Starszych".\nNarracja nie wygląda na dwa miesiące starszą od Claremonta, ale to jedyne, co można o niej całkiem pozytywnego powiedzieć. Kreska też jest typowa dla Howiego - dziesięć pozycji, które przyjmują postaci i tyleż samo twarzy, recyklingowane z uporem równym Landowemu.\nD emogorgon: Ha, dobre! Zabawne dialogi, rozmowy ojców i synów na niezłym poziomie - nawet Daken nieźle wypadł (a Bóg mi świadkiem, nie znoszę tego leszcza). Ale numer skradł Bruce ze spluwą przystawioną do głowy Logana, czy też raczej to, co powiedział. Przez chwilę aż dostałem ciarek. Tylko jedna sprawa - co z tymi rysunkami? Skąd się wziął drugi rysownik i po co w ogóle był tu potrzebny? Nie, żeby przeszkadzał, udało się im tak zgrać, że jest ok, ale jaki był tego powód?\nS_O: Rozumiem, że Camuncoli musiał wspomóc Olivettiego, bo ten nie ma na kompie generatora fraktali i nie mógłby "narysować" tatuażu Dakena?\nDobry numer. Tatusiowie siedzą przy piwku, dzieciaki rozrabiają... A w końcu Banner ma szansę na pokazanie się z rzadko widzianej, badassowej strony. Good stuff.\nSc0agar4k: Pierwsze spotkanie rodzinne. Banner i Skaar naprzeciw Logana z Dakenem. Jest dużo walki, ale są też rozbrajające dialogi. Wszystko na najwyższym poziomie. Po prostu siąść, czytać i śmiać się.\nBlack Bolt: Hmm, a ja zawsze myślałem, że rany zadane tym ostrzem Muramasy, czy jakoś tak, to nigdy się nie goją, a tu powiedzieli, że jednak tak, tylko strasznie powoli? W sumie lepiej, bo uważałem to za głupotę, ale jednak mnie zaskoczyli. Teraz tylko czekać na powrót Creeda i Omegi i kogo tam jeszcze zabili tym mieczem.\nS_O: Jestem zaskoczony. Spodziewałem się, że Potts okaże się żeńskim klonem Bruce'a Willisa i wszystkich (łącznie z Tonym) uratuje. Zamiast tego Norman dostaje szansę wbicia Starka w ziemię, jednak zostaje mu ona odebrana z powodu pojawiających się znikąd kamer telewizyjnych. Gee, ten pomysł jest równie oryginalny, co wtedy, gdy Fraction wykrzystał go przy zakończeniu Utopii, PÓŁTORA MIESIĄCA TEMU!\nMógłbym się czepić jeszcze wielu durnot, ale nie zrobię tego. Bo najważniejsze jest to, że WMW się skończył. Miejmy nadzieję, że Ułamek nie postanowi następnej historii rozciągnąć na dwa razy więcej numerów, niż jest tego warta.\nSc0agar4k: Koniec 12-częściowej historii. Stark skończył jako warzywo. Potts odegrała rolę heroiny. Najbardziej interesujące w tej historii są jej konsekwencje. Na które przyjdzie nam poczekać, ale myślę, że warto.\nA, i wyliczanka. Osborn zostaje wyrolowany (trzecia taka sytuacja w tym tygodniu), tym razem medialnie i nici z jego zamierzeń. (po takim tygodniu zaszyłbym się na dłużej w swojej zbroi :D)\nDemogorgon: Kadzenia Pymowi ciąg dalszy. Straszenia facetem, którego Black Bolt pokonał jako dziecko też, ale przynajmniej ma więcej sensu z tą całą mgłą i tak dalej. Jest parę zabawnych dialogów, zwłaszcza z Normanem, i oczywiście scena numeru, ETERNITY PUNCH. Zdecydowanie temu tytułowi na dobre wyszło ściągnięcie Gage'a, chociaż Slottowe dialogi wyszły lepiej. Tylko te rysunki. Niby jest lepiej, ale to wciąż nie to na co liczyłem dla tak epickiej historii.\nHotaru: Dammit. Ekran gloss może i wygląda ładnie i daje bardzo żywe kolory, ale wyczyścić coś takiego to nie robota dla mnie. A musiałem to zrobić, bo podczas lektury tego komiksu oplułem sobie laptopa. Ze śmiechu. Przez moment podziwiałem komediowy geniusz Slotta, kiedy wyskoczył z "Scientist Supreme", a potem... obróciłem stronę i okazało się, że on tak na poważnie. Emm... no tak. Brak słów.\nS_O: Dobrze, Slott, zrozumieliśmy! Kochasz Pyma i chcesz urodzić jego dzieci. Kto by nie chciał, te romantyczne eksperymenty na bliskich i te namiętne sierpowe...\nPrzepraszam, trochę się rozmarzyłem. Huge Big Honking Assemble trochę mniejszy, niż się spodziewałem, nie ma Wolviego, nie ma Spidey'ego, nie ma Cage'a z Randem, są jakieś smętne resztki Avengers Resistance... Osborn z bandą pojawił się na bodajże jednej stronie, ale i tak zdążył wyprodukować kultowy tekst ("Bob, I want you to throw [zaimek] [rzeczownik] into the sun!". Serio, pół geekternetu się tym zabawia)... A Pym rozmawia sobie z jedną z najpotężniejszych istot we Wszechświecie (albo, według innych, z Wszechświatem samym w sobie). Not too shabby.\nKrzycer: Avengers Assemble! Szkoda, że N-Gage pisał dialogi. Na litość, Hercules wrócił do staroangielskiego. Przynajmniej częściowo... ale to i tak źle. Cho wypadł kompletnie bezbarwnie. Rozbawiła mnie scena, w której rzeczywistość przywaliła Pymowi, ale zakładam, że to zasługa Slotta. Co on właściwie takiego robi, że nie ma czasu porządnie zająć się tym tytułem?\nS_O: Bywalcy forum już wiedzą, co konkretnie w tym komiksie wywołało u mnie dziką furię. Dodam więc tylko, że szybkie i byle jakie załatwienie dwóch badassów nie podwyższy mojej oceny numeru. A "Tweest" pod koniec (w przeciwieństwie do "twistu" z poprzedniego numeru) jeszcze bardziej ją obniży.\nChyba najgorsza na razie miniseria z Noirem w tytule. A z ust kogoś, komu żadna z nich zbytnio nie podeszła, to mówi wiele.\nS_O: No proszę... Jak zwykle okazuje się, że Rząd O Wszystkim Wiedział. Niespodziewana ewolucja większości zespołu, choć trochę zbyt nagła, jest bardzo interesująca. I, jak to zauważył Ryder, nie będą musieli zmieniać nazwy.\nS_O: Biedny detektyw Chong. Założę się, że zostały mu tylko dwa dni do emerytury.\nNie za wiele się w tym numerze wydarzyło, za to jak już się wydarzyło, to ostro. I złapało mnie z zaskoczenia, chociaż na okładce jak byk stoi gigantyczy spoiler. Ale w tym przecież tkwi cała sztuka, nie? Spoilerować tak, żeby dopiero po fakcie fani załapali.\nSc0agar4k: Widziałem tylko zapowiedzi wersji Motion, więc nie znałem całej historii. Jessica spada z deszczu pod rynnę. Jak nie Skrull, to... to nie będę zdradzał :). Ostatnie kilka stron - majstersztyk. Ten duet udowadnia, jak się powinno robić świetne komiksy.\nS_O: Rysiek, proszę. Nie rób tego więcej.\nHistoryjka była do bólu sztampowna. Jeden z przyjaciół zostaje przeciągnięty na ciemną stronę mocy, na rozkaz Tego Złego próbuje przeciągnąć/zabić drugiego przyjaciela, ale temu udaje się mu przywrócić prawdziwe wspomnienia (tu należy wstawić opcjonalny clip-show ze wspomnieniami) i razem uciekają. Proszę, wyręczyłem Ozza w streszczaniu numeru, wystarczy tylko wstawić imiona. I zdecydować, do jakiego uniwersum należy ta historia, bo każden jeden (anty)bohater się zachowuje jak jakiś swój daleki krewny (czyli niby te same cechy charakteru, ale jednak...).\nI o co chodzi z Osbornem latającym na swoim Goblinim Gliderze i układającym domina? Jaki to ma sens?\nPariah: Żałosne, dosłownie. Remender powinien zająć się czymś innym, bo komiksy nie są dla niego. Pierwszy raz jestem zniesmaczony po przeczytaniu Boltów. Histora jest durna, a sami zainteresowani są jedynie tłem/workami treningowymi dla Luke'a Cage'a i Iron Fista. Już brak mi Diggle'a, dobrze chociaż, że za miesiąc pisze już ktoś inny... Gdzie to w ogóle jest usytuowane w continuity!? Gdzie są edytorzy!? 4/10\nKrusty: Niestety, pierwszy od bardzo dawna cienki numer Drużyny T, historia więcej niż głupia, służąca chyba jedynie temu, by pokazać, jaka sztama jest między Lukiem a Danym i tyle. Przeczytać, zapomnieć, mieć nadzieję, że będzie lepiej za miesiąc.\nKrzycer: A mi się podobało. Thunderbolci mieli swój moment, kładąc Iron Fista i Cage'a, potem nastąpił tradycyjny rewanż. Swoją drogą odkąd czytam ten tytuł (czyli od runu Ellisa) lubiłem kibicować zespołowi, ale jeszcze bardziej lubiłem kibicować jego przeciwnikom. Tym bardziej teraz, kiedy nie ma już Songbird i Radioactive Mana.\nOczywiście, można się czepiać, że Thunderbolci są tu pośmiewiskiem, ale w zasadzie już u Diggle'a byli cokolwiek niekompetentni... a tutaj tak naprawdę pośmiewiskiem stał się się tylko Mr X (niepokonany wojownik daje się tu położyć lub przynajmniej zaskoczyć chyba w czterech różnych sytuacjach :D ).\nSc0agar4k: Po poprzednim numerze spodziewałem się czegoś więcej. Jestem zawiedziony. Niby coś się dzieje, ale pranie mózgu? To nie styl Thunderboltsów. Mam nadzieję, że nowy scenarzysta się poprawi.\nS_O: Zabawne. Drugi raz w tym samym tygodniu Logan spotyka się z Bannerem i jestem dziwnie pewien, że żaden ze scenarzystów nie wiedział, że tak będzie, dopóki nie wyszły październikowe zapowiedzi. Marvelowi edytorzy w istocie wykonują kawał dobrej roboty.\nNajwyraźniej nowym planem Wolverine'a jest zniszczenie "królestwa" Romulusa, który w poprzednim numerze skopał mu tyłek (przypomnijmy - Przekozak dostał łomot od Logana, a gdy ten zdecydował się pozostawić go przy życiu, został uderzony rękojeścią miecza w łeb). Byłbym w stanie uwierzyć w powodzenie tego planu, gdyby nie fakt, że jedynym, co wydaje się posiadać Romulus, jest pociąg z centralą telefoniczną i kupa znajomości.\nI czy uderzony w sposób zaprezentowany przez Skaara Logan, zamiast imitować Wile E. Coyote czy innego Animka, nie powinien mieć stawu kolanowego w miednicy? Czy torebki stawowe też ma pokryte adamantium?\nSc0agar4k: Kolejne rodzinne spotkanie. Tym razem trzyosobowe, bowiem brakuje Dakena. Wbicie Logana w ziemię po prostu mnie... "wbiło w ziemię". Podniosłem się, by po chwili upaść ponownie, po kopniaku (na szczęście nie w zadek), który Skaar zaserwował Wolviemu. A poza tym co dalej? Logan próbuje znaleźć sposób na pokonanie Romulusa i szuka sprzymierzeńców. Bardzo dobry numer.\nHotaru: Mam problem z kreską Acuny. Niektóre kadry niosą znamiona geniuszu, ale większość wydaje się opuszczona w połowie artystycznej drogi. Za to Carey mnie nie zawiódł. Wreszcie poczułem klimat, jaki uwielbiałem w jego Adjectiveless sprzed Messiah CompleX. Liczę na więcej.\nDemogorgon: Coraz bardziej lubię Emplate'a, a czytam dopiero drugi komiks z jego udziałem. To na pewno zasługa tego, że ta historia ma bardzo znajomy klimat, podobny do tego, jaki miał inny komiks Careya - Lucyfer. I mi się to baaaardzo podoba. Tylko ta grafika - rysunki mogą być, ale kolory doprowadzają mnie do szału.\nS_O: Peepshow do podglądania Utopii to przezabawnie chory pomysł. Mniej zabawnym pomysłem było wysłanie jednej osoby w nieznane terytorium. Teraz Rogue jest w niezłych tarapatach. I nie mam pojęcia, jak się z nich wykaraska. I to jest dobry cliffhanger. Marc.\nA poza tym, Carey świetnie pisze Nemesisa i Madjeffa.\nPariah: Nareszcie coś dobrego w tym tygodniu. Mamy tu kilka świetnych dialogów, jak choćby rozmowa Cyclopsa z członkami science team. Bardzo dobrze wypadły też Rogue i Trance, ale jednak postaciami numeru są zdecydowanie ironiczna, zadziorna Bling! oraz Marius St. Croix. Jednego tylko nie rozumiem. Skąd znają się DOA i Rogue? Ominęła mnie jakaś historia? Jedyne, co mi się wybitnie nie podoba, to ten rysownik. Fajnie rysuje Emplate'a, ale kaleczy całą resztę. Na plus ma to, ze nie rysuje Cyclopsa w "czepku" ;) 7/10\nKrzycer: Carey przyzwyczaił nas do stałego, bardzo wysokiego poziomu. W zasadzie nie wiem, co jeszcze mogę napisać o tym numerze. Może tyle, że zaczynam się przyzwyczajać do kreski, a im bardziej się przyzwyczajam, tym bardziej mi się podoba. A, i rozczula mnie to, że wykrzyknik jest elementem kryptonimu Bling!, z czego dotąd nie zdawałem sobie sprawy.\nSc0agar4k: O ile rysunki tła i otoczenia są do przyjęcia, o tyle już wygląd postaci jest dla mnie nie do przełknięcia. No, nie podoba mi się ich wygląd. Co do historii, to mamy tu pierwszy przykład Rogue w roli opiekuńczej pani nauczyciel. Przez rysunki, tylko średnio.\nHotaru: Wahałem się pomiędzy tą okładką, a pracą Djurjevica do The List - Avengers, ale w końcu zdecydowałem, że w okładce Acuny mniej rzeczy mnie drażni. Podoba mi się użycie rastra, którym regularnie od ponad roku mile łechce mój zmysł estetyczny Sebastian Fiumara. Czerwona smuga w centralnym punkcie też nadaje całości odpowiedni klimat, więc nie ma co się więcej rozwodzić - kawałek porządnego covera.\nZgadzasz się z opiniami, a może wręcz przeciwnie? Skomentuj na forum, w temacie New Spoilerownia - 2009.10.21