Pierwsze biennale antarktyczne w drodze do celu - HappySenior - portal dla seniorów\nPierwsze biennale antarktyczne w drodze do celu 26/03/2017\nPierwsza ekspedycja "biennale antarktyczne" na pokładzie statku badawczego Akademik Siergiej Wawiłow wyruszyła z miejscowości Ushuaia 17 marca i będzie trwała 12 dni. Oprócz uznanych artystów, architektów, badaczy i filozofów w wyprawie uczestniczy Jewgienij Kasperski, prezes i dyrektor generalny Kaspersky Lab, a przy tym zapalony podróżnik.\nEkspedycja, która wyruszyła z Ushuaia 17 marca, przekroczyła już podbiegunowe koło antarktyczne, pokonując Cieśninę Drake'a przy zerowej widoczności i dość spokojnym oceanie - jak donosił Jewgienij Kasperski ze statku po drugim dniu wyprawy. Widzieliśmy już pierwsze lodowce i nie możemy się doczekać pierwszego wyjścia na ląd. Ludzie są fantastyczni, twórczy i bardzo komunikatywni - może trochę nieprzywykli do ekspedycji - dość sporo artystów cierpi na chorobę morską.\nPo kilku nieudanych próbach, ze względu na warunki pogodowe oraz ogromne lodowce blokujące drogę do miejsca okrętowania, 21 marca uczestnicy w końcu wyszli na ląd na wyspie Petermann. Wokół było mnóstwo zwierząt - na przykład kolonia pingwinów białobrewych, południowe słonie morskie oraz wieloryby - a niektóre nawet wyłaniały się na powierzchnię w pobliżu naszych łodzi. Są bardzo przyjazne i nie boją się ludzi. Jak dotąd widzieliśmy już trzy interesujące instalacje artystów, w tym Glaciatora - robota zainspirowanego przez Kaspersky Lab - opowiada Jewgienij Kasperski.\nGlaciator to instalacja stworzona przez argentyńskiego artystę Joaqiuna Fargasa, zainspirowana misją Kaspersky Lab, która opera się na ratowaniu świata przed cyberzagrożeniami. W tym przypadku również chodzi o ratowanie świata przed wirusami, jednak są to bardzo stare zamrożone drobnoustroje, a sam Glaciator to robot, który kompresuje śnieg. W 2003 r. badacze odkryli olbrzymie wirusy w wiecznej zmarzlinie - części skorupy ziemskiej, której temperatura zazwyczaj utrzymuje się poniżej punktu zamarzania wody niezależnie od pory roku. Okazuje się jednak, że w wyniku globalnego wzrostu temperatur i rozpuszczania się lodu może dojść do ponownego pojawienia się tych śmiercionośnych drobnoustrojów. Z tego powodu Kaspersky Lab wysyła maszynę z misją ratowania świata przed wirusami - tym razem nie w cyberprzestrzeni, a na Antarktyce. Przemieszczając się, Glaciator kompresuje śnieg, tworząc tzw. firn - formę przejściową między śniegiem a lodem lodowcowym. Proces ten ma na celu przyspieszenie formowania się lodowców. Kaspersky Lab przygotował krótki film prezentujący Glaciatora: https://youtu.be/KwgvvaJJ72k.\nCelem biennale antarktycznego jest stworzenie platformy dla międzykulturowego i interdyscyplinarnego dialogu dotyczącego przyszłości wspólnych przestrzeni, całkowicie unikatowe badanie artystyczne dotyczące miejsc znajdujących się krawędzi doświadczenia ludzkiego i stworzenie fundamentu dla skutecznej komunikacji w takich dziedzinach. Podczas okrętowania w różnych miejscach na Antarktydzie artyści będą wznosili tymczasowe dzieła sztuki lub dawali występy. U podstaw tych działań znajduje się mobilność, specyficzność miejsca, zgodność z wymogami ochrony środowiska, artystyczna ekspresyjność oraz przenikliwość koncepcyjna.\nJewgienij Kasperski uważa, że istotną cechą sztuki jest eksploracja - rozszerzanie granic doświadczenia ludzkiego. Ma on nadzieję, że ekspedycja ta pozostawi po sobie pierwszy tego rodzaju i - długotrwały - ślad artystyczny.\nW załączeniu przedstawiamy zdjęcia z tej ekspedycji. Więcej informacji i zdjęć znajduje się na oficjalnym blogu Kaspersky Lab - Kaspersky Daily: https://kas.pr/zD76.


Wydatki mnóż przez 12, 52 lub 365 / Poradnia\nWydatki mnóż przez 12, 52 lub 365\nRodzina receptą na kryzys / slo\n13.12.2012 11:12, aktualizacja 14.12.2012 15:28\nKtóż z nas nie chciałby mieć więcej pieniędzy? Niestety nie możemy ich wydrukować i nie każdy z nas okaże się szczęściarzem, który wygra miliony, biorąc udział w loterii. Są jednak sposoby na poprawienie sytuacji w domowym budżecie.\nZachęcamy do obejrzenia filmów, które podpowiedzą jak usprawnić zarządzanie rodzinnymi finansami. Przedstawiamy filmy z serii: Dekalog zarządzania budżetem domowym.\nDziś część II - Wydatki regularne mnóż przez 12, 52 lub 365\n1. Domowy budżet musi się domykać - cz. 1\nZOBACZ WIĘCEJ Na wzburzonych falach Senat odrzucił poprawki PSL do budżetu Domowy budżet musi się domykać - cz. 1 Bp Reig: "Rodziny nadzieją na wyjście z kryzysu" Niedziela to nie jest dzień na zakupy Gotowi na zawetowanie budżetu UE? Między pracą a odpoczynkiem\nTagi: dekalog zarządzania budżetem domowym, budżet domowy, rodzina, wydatki


Ułatwienia w poszukiwaniu pracy | julia wróblewska ask\nDziś istnieje bardzo dużo narzędzi pomagających w poszukiwaniu pracy. Dziś aby znaleźć pracę nie tylko udajemy się po pośredniaka, czy roznosimy cv po firmach. Dziś pracy szuka się głównie poprzez Internet. A z tego narzędzia bardzo chętnie korzystają młodzi ludzie, dla których komputery i Internet nie są obce. Można czasem spotkać się z wirtualnymi targami pracy. Na takich targach pracodawcy umieszczają swoje ogłoszenia. Ale nie brakuje również wszelkiego rodzaju portali pracy, które zamieszczają ogłoszenia nie tylko pracodawców ale również można zamieścić swój profil osoby poszukującej pracy. Choć bezrobocie stale rośnie, to jednak poszukiwanie pracy dzięki możliwościom technologicznym jest znacznie prostsze. Cv czy list motywacyjny można wysłać nie pocztą tradycyjną a mailem. Jest to nie tylko oszczędność, ale również działanie ekologiczne. Wiele firm organizuje wirtualne targi pracy, czy nawet wirtualne rozmowy kwalifikacyjne. Choć to ostatnie może nie jest tak bardzo popularne. W trakcie poszukiwania pracy ważne są kwestie związane nie tylko z umiejętnościami autoprezentacji, ale najważniejsza kwestią na początek jest stworzenie dobrego cv. To jest niejako podstawa przy poszukiwaniach pracy. Dobre i rzetelne cv dobrze o nas świadczy i z pewnością pracodawca zwróci uwagę najpierw na nasze cv.\n« Praca, jako kucharz\nFormy i klasyfikacje przedsiębiorstw »


Numer katalogowy: KK.3227.\nNiezwykle kobiece kolczyki w kształcie kwiatów, których centrum zdobią różowe cyrkonie. Biżuterię wykonano z rodowanego srebra próby 925. Kolczyki chociaż malutkie, są bardzo efektowne. Mają przepiękny kolor i są misternie wykonane. Bardzo dziewczęcy dodatek.\nCyrkonia Light Pink (4 mm), Cyrkonia Crystal (1 mm)


Skok na dolary. Święta to wymarzona pora dla złodzieja. | Kurier Poranny\nSkok na dolary.…\nSkok na dolary. Święta to wymarzona pora dla złodzieja.\nWłodzimierz Jarmolik 24 kwietnia 2011, 9:30\nJosel Gelberg stracił ciężko zarobione pieniądze w czasie świąt. sxc. hu\nJako pierwszy do akcji ruszył Szmul Gorfinkiel. Ze swoim pomocnikiem Noske Penerem zaczęli obserwować Gelberga. Doszli do wniosku, że ma on jeszcze sporo gotówki, którą nosi przy sobie. Najpierw Gorfinkiel zaczął proponować Gelbergowi różne interesy. Nic nie wskórał. Właściciel wypchanego portfela był ostrożny w rozmowach z podejrzanym, według niego osobnikiem. Przestępcom pozostała tylko kradzież.\nDo skoku przygotowali się starannie. W kwietniowy wieczór 1927 r., kiedy trwały już dni żydowskiej Paschy, Josel Gelberg zasiedział się u znajomych i późno wracał do domu. Przez całą drogę z Sosnowej na Pieszą wydawało mu się, że ktoś go śledzi. W domu starannie zamknął drzwi na klucz, po czym zaczął rozbierać się do snu. Nagle - gdzieś między kamizelką a spodniami poczuł się słabo i wpół przytomny osunął się na podłogę. Usłyszał w pokoju męskie głosy, ktoś przytknął mu do nosa cuchnącą szmatę i Gelberg stracił resztki świadomości.\nPomysłowy napad i wpadka\nZaczęły się poszukiwania sprawców pomysłowego napadu. Pomimo dużych starań dochodzenie utkwiło w martwym punkcie, Gelberg szukał swoich prześladowców też na własną rękę. Chodził po chanajkowskich knajpkach I na początku stycznia, w piwiarni przy ul. Krakowskiej, usłyszał przypadkowe zdanie, że "Amerykańca dziobnął Kokoszkie z Orlańskiej". Powiadomiona o tym policja miała już z górki. Bez kłopotów ustalono, że przezwisko należy do Szmula Gorfinkiela. Gelberg po obejrzeniu fotografii "Kokoszkie" w albumie przestępców, rozpoznał w nim osobnika proponującego mu parokrotnie różne spółki.\nWskazał na niego też przy bezpośredniej konfrontacji. Sędzia śledczy odesłał "Kokoszkie" do aresztu. Do akcji ruszył wspólnik Gorfinkiela - Pener. Próbował parokrotnie zastraszyć Gelberga. Małka, żona złodzieja, starała się namówić poszkodowanego na sąd rabina. To też nic nie dało. Ostatnim argumentem chanajkowskiej hewry było pobicie upartego Gelberga.\nOstatecznie w sierpniu 1928 r. sprawa znalazła się przed sądem okręgowym. Niepoprawny "Kokoszkie" zainkasował swój kolejny wyrok - dwa lata.


Mocne TOPnięcia #2: Pięć najlepszych gier kooperacyjnych | Gra na parę\nOpinie dotyczące gier kooperacyjnych, czyli takich, w których gracze współpracują zamiast rywalizować ze sobą, często skrajnie się różnią. Jedni je kochają, inni nienawidzą – brakuje im satysfakcji z wygranej, nudzi zbyt niski poziom trudności, męczy fakt, że w sumie wszystkimi dyryguje jeden koleś, który właśnie odkrył w sobie duszę lidera. Osobiście lubię gry kooperacyjne, ale pod jednym warunkiem: że są cholernie, wręcz frustrująco trudne. Tylko wtedy smak zwycięstwa jest pełny i słodki. Gdy jeszcze przed momentem blada ze stresu ekipa graczy, która truchlała na widok kolejnego nieszczęśliwego zdarzenia na planszy, w jednym momencie wybucha nieokiełznaną radością w wyniku spektakularnej, lub po prostu szczęśliwej akcji – wiem, że jest to dobra gra. I takie też znajdują się w poniższym rankingu.\nWłaściwie nie wiem, co takiego ma ta gra w sobie, że wciąga jak najbardziej pasjonująca książka czy film, i wzbudza tyle emocji. Rozgrywka jest właściwie mało dynamiczna, a mniej więcej od trzeciej tury zaszczepia w nas przekonanie, że oto zbliża się rychły koniec naszej przygody i właściwie nic już nie możemy zrobić. Wybucha więc gorąca dyskusja nad tym, jakby tu jeszcze przedłużyć tę agonię, jak sprawić, żeby te cholerne upiory przestały nas nękać. Ludzie chodzą wokół stołu, odpalają papieros od papierosa i obgryzają paznokcie. Aż wreszcie ktoś wpadnie na jakiś genialny manewr, który da nam cień nadziei na przetrwanie. Do następnej tury… Gdy przegramy pięćdziesiąty raz z rzędu i dotrze do nas, że to najniższy poziom trudności, mamy ochotę wyrzucić Ghost Stories za okno, uprzednio podpalając pudełko. Ale potem myślimy sobie, że przecież nie pokona nas jakaś durna gra i po raz kolejny siadamy do stołu. W Ghost Stories gracze wcielają się w postaci mistrzów tao, którzy bronią wioski przed zakusami demonicznego Wu-Fenga, który zsyła na nią najróżniejsze duchy i upiory. Każda z postaci posiada zestaw indywidualnych zdolności, które pozwalają skuteczniej odpędzać rozmaite zjawy – jednak tylko ich skoordynowane i efektywne wykorzystanie daje nam jakiekolwiek szanse. I to jest właśnie w Ghost Stories najlepsze – nieustanne kombinowanie i wspólne szukanie jak najbardziej optymalnych rozwiązań, które pozwolą nam przetrwać kolejną turę. Gra jest niesamowicie angażująca i emocjonująca.\n#2 Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island\nW Robinsonie wcielamy się w grupę rozbitków i naszym podstawowym celem jest przeżycie na bezludnej, dzikiej wyspie. Dodatkowo każdy scenariusz zakłada jakiś swój cel, którego zrealizowanie pozwala nam wygrać. Musimy więc szukać pożywienia, eksplorować teren, budować schronienie, polować, zbierać surowce, tworzyć kolejne sprzęty i tak dalej. Kilka partii zajęło mi przekonanie się do tej gry. Dopiero po tym czasie doceniłem to, jak elastyczna jest jej mechanika, dzięki której scenariusze mogą być naprawdę różnorodne. Po tym, jak już opanujemy jej podstawy, możemy przeżywać masę rozmaitych przygód, skupiających się na innych aspektach gry, zmuszające nas do różnych działań i odmiennego planowania. To bogactwo Robinsona powoduje, że ciężko jest się nim znudzić – po zagraniu jednego scenariusza możemy natychmiast siąść do drugiego i doświadczyć kompletnie innych odczuć i emocji.\n#3 Posiadłość Szaleństwa\nNie jestem psychofanem Lovecrafta, wręcz przeciwnie. Jego opowiadania są dla mnie męczące i nużące, nie czuje w nich tego niesamowitego klimatu, który gdzieś się tam ponoć czai. Co innego Posiadłość Szaleństwa, która pod względem nastroju chyba nie ma sobie równych. I choć mam bardzo wiele zastrzeżeń do mechaniki tej gry, to jedno muszę Posiadłości oddać – rewelacyjne wykonanie i pomysłowe rozwiązania sprawiają, że wciągamy się w klimat właściwie już podczas układania planszy. I właściwie tylko z tego względu znalazła się w tym gronie. Wiem, że jest cała masa zakochanych w Posiadłości Szaleństwa graczy i pewnie trochę im podpadam, ale nic na to nie poradzę. Dla mnie ta gra to klimat i nic ciekawego więcej.\n#4 Cienie nad Camelotem\nWcielamy się w rycerzy Okrągłego Stołu i współpracując staramy się uchronić zamek Camelot przed różnymi niebezpieczeństwami. Nie wiem, jak mógłbym nie umieścić w tym zestawieniu Shadows over Camelot. Raz, że mam do tej gry wielki sentyment, dwa, że jest zwyczajnie dobra. Świetnie wykonana i przemyślana, bardzo prosta do ogarnięcia, a przy tym zwyczajnie satysfakcjonująca. No i motyw zdrajcy jest tu bardzo dobrze umiejscowiony. Rozgrywki, w których uczestniczą gracze mający już za sobą kilka partii zwykle zaczynają się od rzucania wzajemnych oskarżeń o to, kto jest zdrajcą. Ich echa nie milkną aż do jego ujawnienia, kiedy to zastępują je okrzyki „wiedziałem” i „a nie mówiłem”.\n#5 Anioł Śmierci\nPanie i Panowie, zapomnijcie o wszystkim, co przeczytaliście wcześniej. Oto najlepsza gra kooperacyjna, jaka została kiedykolwiek wydana. 😉 Po pierwsze dlatego, że to Warhammer 40000, w którym to uniwersum jest od lat zakochany. Po drugie dlatego, że klimat tego świata został tu oddany w sposób niesamowity i chociaż podczas gry mamy przed sobą tylko kilka kartoników, wydaje się, jakbyśmy przenieśli się na pokład statku kosmicznego i właśnie ładowali magazynek. Po trzecie i ostatnie, dlatego, że jestem nerdem, i przy Aniele Śmierci jaram się, jakbym znów miał trzynaście lat i z wypiekami na twarzy rzucał się na grupę goblinów podczas sesji w Dungeons and Dragons. Tyle emocji zamkniętych w tak malutkich pudełeczku.\npalladinus · 28/06/2013 - 08:41 · Odpowiedz→\nW ostatnim topnięciu nie było Władcy, a teraz nie ma Pandemika… Co za gafy, będę musiał Was baczniej obserwować 🙂\nGnom Zły · 28/06/2013 - 12:39 · Odpowiedz→\nZastnawiałem się nad umieszczeniem Pandemica w tym zestawieniu, ale w ostatniej chwili z niego zrezygnowałem na rzecz Posiadłości Szaleństwa. Właśnie ze względu na to, o czym wspomina Shubgami – choć gra ma wielu fanów, nam jakoś nie siadła. Natomiast gdyby to było TOP10, myślę że by się załapał. 🙂\nPoza tym, myślę sobie, że największą zaletą tego typu rankingów jest to, że prowokują do dyskusji i często ich świetnym uzupełnieniem są właśnie komentarze pod tekstem. 🙂 Wiadomo, że choćbyśmy uwzlędnili i 100 gier, zawsze którąś pominiemy – a zapewne znajdą się tacy, dla których będzie ona zdecydowanie warta uwagi. 🙂\npalladinus · 28/06/2013 - 12:42 ·\nWiadomo, że nie da się zadowolić wszystkich, ale zabolał mnie Anioł Śmierci. Mimo że klimat i otoczka super, to losowość tej gry, to jakaś porażka. Jak dla mnie jest w tej samej kategorii co Znak Starszych Bogów – raz do zagrania i do zapomnienia.\nPandemic z drugiej strony ze względu choćby na nowoczesno-neutralny temat i regulację trudności nadaje się praktycznie dla każdego.\nGnom Zły · 28/06/2013 - 13:39 ·\nMnie akurat Anioł Śmierci zachwyca, chociaż szczerze mówiąc wcale się tego po nim nie spodziewałem. Przy wszystkich swoich wadach jest niesamowicie emocjonujący. A to rzecz, która jest chyba dla mnie w planszówkach najistotniejsza – fakt, że gra wzbudza emocje, nie pozwala błądzić myślami gdzieś indziej, angażuje. Stąd też jego obecność. Pandemic znowu nie ruszył mnie kompletnie – grał się miło, ale to wszystko i było mi w sumie wszystko jedno czy wygramy, czy przegramy.\nshubgami · 28/06/2013 - 09:10 · Odpowiedz→\nOj, no Pandemica w takim zestawieniu raczej u nas nie uświadczysz, bo niezbyt nam podszedł. Ewentualnie w przyszłości może pojawi się jakaś recenzja.\ngajowy · 28/06/2013 - 11:11 · Odpowiedz→\ndobre dobre dzięki za sugestie 🙂\nelRojo · 29/06/2013 - 13:14 · Odpowiedz→\nZestawienie słuszne ale Posiadłość – niepełna kooperacja – jeden musi być po przeciwnej stronie. Ja zamiast dorzucę: Flash Point lub Conquest of Planet Earth lub Mice and Mystic.\nChoć może dwie ostatnie nie wszystkim podejdą. 🙂\nmmo rpg · 01/07/2013 - 13:37 · Odpowiedz→\nNadal jestem zdania, że najlepsze gry co op to mmo, nigdzie nie ma takiej integracji a skrypy gotowce po którym razie mogą znudzić. No Portal 2 jest dobrym co opem jeszcze bo to świetna logiczna gra 😉\n← Uga buga – plemienne okrzyki jaskiniowców. Naszym okiem\nWakacje, zmiany, zawiasy, czyli Gra na parę obok internetów →


Gregory Peck już nie zagra – Wprost\nGregory Peck już nie zagra\nDodano: 12 czerwca 2003, 22:14 / Zmieniono: 12 czerwca 2003, 22:14 0\nGregory Peck, jeden z najpopularniejszych amerykańskich aktorów filmowych XX wieku, zmarł minionej nocy - poinformował jego rzecznik. Miał 87 lat.\nGregory Peck, którego szczyt kariery przypadł na lata 60. i 70., nakręcił wiele filmów, wśród których szczególnym powodzeniem cieszyły się "Rzymskie wakacje" z Audrey Hepburn i "Zabić drozda". Ten ostatni przyniósł mu Oscara.\nGregory Peck był prawdziwą legendą Hollywoodu. "Dzięki swojej wielkiej urodzie, postawie i talentowi Peck stworzył typ bohatera pozytywnego, dobrego i budzącego zaufanie. Był dla Amerykanów prawdziwym wzorem" - ocenia prof. Grażyna Stachówna z Instytutu Sztuk Audiowizualnych UJ w Krakowie.\nGregory Peck, właściwie Eldred Gregory Peck, urodził się 5 kwietnia 1916 roku w San Diego. Był aktorem i producentem filmowym. Po studiach wojskowych w Los Angeles i medycznych w Berkeley, od 1939 roku uczył się aktorstwa w Nowym Jorku.\nNa ekranie debiutował w 1943 roku w filmie "Dni chwały". Zrobił błyskawiczną karierę i stał się jednym z wiodących aktorów amerykańskich. Za rolę w "Kluczu do nieba" w 1944 roku otrzymał nominację do Oscara.\nWcielał się głównie w pozytywne postaci. Grał bohaterów, dla których najważniejsze były wartości moralne, jak w filmach: "Dżentelmeńska umowa" E. Kazana (1947), "Rzymskie wakacje" W. Wylera (1953), "Zabić drozda" R. Mulligana (1963), "Przylądek strachu" J. Lee Thompsona (1963).\nZagrał też w westernach: "Pojedynek w słońcu" K. Vidora (1946), "Rewolwerowiec" H. Kinga (1950), "Biały kanion" W. Wylera (1958), w filmach sensacyjnych: "Urzeczona" i "Akt oskarżenia" A. Hitchcocka (1945, 1947), "Moby Dick" J. Hustona (1956), "Arabeska" S. Donena (1966), "Chłopcy z Brazylii" F.J. Schaffnera (1978), "Pieniądze innych ludzi" N. Jewisona (1991). Znany jest również z komedii "Żona modna" i horroru "Omen".\nOd 1958 zajmował się produkcja filmową. W latach 1967-1970 był przewodniczącym Amerykańskiej Akademii Filmowej. Był też założycielem Amerykańskiego Instytutu Filmowego. Zdobył wiele nagród, w tym Złotego Niedźwiedzia na MFF w Berlinie w 1993 za całokształt twórczości. Do jego osiągnięć zalicza się też książkę "An Actor's Life", którą napisał w 1978 roku.\nW ostatnich latach Peck sceptycznie wypowiadał się o współczesnym kinie. Jego zdaniem, większość przemysłu filmowego jest kontrolowana przez olbrzymie molochy, a "facetów na szczycie nie interesuje tak naprawdę wartość artystyczna".


Teczki zdrady: parlamentarna pedofilia | Stop Syjonizmowi\nPrzypomnę to, o czym juz pisałem, z ważnego powodu: czytelnicy nigdy nie wchodzą na linki. Mógłbym zamieścić wszystkie linki do wcześniejszych artykułów po to, byście na nie weszli i sprawdzili prawdę, ale wiem, że ogromna większość nie zada sobie takiego trudu.[…]\n[…] Poprzez pedofilię establiszmentu [PE] rozumiem co następuje: członkowie rządzącej elity, ich bliscy współpracownicy, którzy angażowali się w pedofilię i wierzą, że ich wysokie stanowiska pozwolą im na dalsze akty perwersji i molestowania dzieci, bez obawy śledztwa czy aresztu. […] Zajme sie Irlandią i W Brytanią.\n„Dwaj byli gardai zostaną przesłuchani w sprawie zarzutów, że płacili za seks z kobietą w ośrodku Dalkey. 43-letnia kobieta znana jako „Niamh”, która mieszka w W Brytanii, stwierdziła w ub. tygodniu, że jej ojciec przyprowadził mężczyzn do domu na seks z nią kiedy była dzieckiem. […] Jej historia wyszła na jaw kiedy nakazano przekopanie ogródka w jej dawnym domu. Twierdziła, że jest matką znalezionego w ziemi dziecka, które było rezultatem kazirodczego związku i zostało zadźgane przez jej matkę drutem do robienia szalików. Powiedziała tez o drugim dziecku, którego szczątków nie znaleziono. Poświadczyła to jej siostra. Powiedziała, że dzieci prostytuowano w domu, ale nie była w stanie wskazać na poszczególne osoby. Rodzice kobiet odpierają oskarżenia.\nSiostra nie mogła podać tożsamości dwóch funkcjonariuszy, ale powiedziała, że ich matka otrzymywała pieniądze za seks z jej starszymi dziećmi. […]\nOstatnio kwestionuje się placówkę należącą do służby zdrowia, pod której opieką z nieznanych przyczyn zmarło około 200 dzieci w ostatnich 10 latach. Jest to bardzo poważna sprawa, gdyż można oczekiwać, że dzieci nie mogłyby otrzymać lepszej opieki w żadnym innym miejscu. [The Sunday Business Post – Susan Mitchell – 23.05.2010] […]\n463 dzieci zaginęło w placówkach państwowych? Mogę zasugerować, że biorąc pod uwagę niedawne zarzuty o PE w Irlandii i Anglii, że wiele z tych dzieci przehandlowano w ręce bogatych i potężnych pedofilów, którzy wydają się być ponad prawem w Irlandii, Anglii i UE. […]\nW 1999 roku policja z Dallas przeszukiwała biura Landslide Productions w Fort Worth, Teksas, i skonfiskowała dane tysięcy osób z całego świata, które były klientami pornografii dziecięcej tej firmy. To doprowadziło do utworzenia specjalnego zespołu FBI i operacji ‚lawina’. Na terenie USA, na 35.000 osób poddanych śledztwu, policja oskarżyła tylko około 100. Oznacza to, że reszcie udało się uniknąć zarzutów w bardzo poważnej sprawie.\nNiemniej dokumenty wręczono Scotland Yardowi i zorganizowano operację ‚ore’. Na nieszczęście śledztwo prowadziło do obszaru, w który Tony Blair nie chciał by wchodzono i nałożono klauzulę tajności na te dokumenty. Tomy Blair zarządził również 100 lat tajności na dokumenty, które zagrażały co najmniej trzem z członków jego gabinetu określeniem ich jako zboczeńców.\nluty 2008 – znaleziono czaszkę z lat 1980, według zastępcy szefa policji, można znaleźć więcej szkieletów. Policja znalazła zamurowaną piwnicę, psy wskazują na liczne ‚gorące miejsca’. Zgłasza się ponad 160 rzekomych ofiar molestowania, policja prowadzi dochodzenie wobec 40 podejrzanych.\nKomentarzy 14 to “Teczki zdrady: parlamentarna pedofilia”\nPedofilia jest jeszcze hakiem na marionetki w „rządach” – takim jakim kiedyś była pederastia. Marionetki dlatego są marionetkami w „rządach”, ze był na nich hak gwarantujący bezwarunkowe poddaństwo faktycznym władcom a nie rozbestwili się ku temu zboczeniu „na stołkach”(vide „Protokóły…”). Właśnie dlatego tak usilnie członkowie establishmentu dążą do legalizacji pedofilii. Identycznie było z pederastią. Ta sama droga i te same metody me(r)dialne… Dlatego dziś, w „postępowym” świecie pederastia nie jest już powodem do szantażu a wręcz do „chwały”. Ciekaw jestem jakie będą haki w sferze polityków za lat, dajmy na to dziesięć – piętnaście, jeżeli wcześniej nie nastąpi przełom i ruch w jedną albo drugą stronę (ozdrowienie albo NWO i antychryst). Zoofilia? Nekrofilia? Bo une będą chcieli mieć zawsze jakieś sposoby wymuszenia uległości nie swoich. Chyba że do tego czasu wszędzie zdołają upchnąć tylko swoich.\nPrzeczytałem i jestem rozczarowany. Dużo plotkarskich spekulacji w stylu „ktoś coś powiedział” czy „gdzieś prowadzono śledztwo” niż konkretów. A tam gdzie pojawiają się zeznania naocznych świadków okazuje się, że są oni biedni („nie przy kasie”) więc zachodzi podejrzenie, że chcą wyłudzić pieniądze z tytułu odszkodowania za przestępstwo, które trudno udowodnić (a kto ma kasę, jak nie osoby u władzy?). Tam, gdzie umorzono postępowania mogło się okazać, że składano fałszywe doniesienia.\nMyślę, że establishment nie ma związku z pedofilami, bo gdyby rządzili nami pedofile nie zaostrzaliby prawa antypedofilskiego, a łagodzili je. Tymczasem mamy sytuacje odwrotną. Autor walcząc z establishmentem oczernia go sugerując pedofilię by wywołać większą nienawiść.\nTekst ma charter brukowcowy a nie dziennikarstwa śledczego i żeruje na najniższych ludzkich emocjach. Oczekiwałem sensacyjnych informacji, że czegoś nowego się dowiem, a tymczasem… ręce opadają. Dodam, że jestem zawodowym dziennikarzem i widzę, że tekst nie spełnia wymogów stawianych rzetelnemu dziennikarstwu bo miesza fakty ze spekulacjami i na dodatek jest strasznie tendencyjny.\n„Partia Torysów: 8 nazwisk\nInni: 4 nazwiska”\nGdzie te nazwiska i jak wygląda to procentowo na tle całego ugrupowania politycznego? Mam wierzyć autorowi na słowo?\nAnonim, wszystko w głównym linku\nAnonimie, dodaj jeszcze dla jakiej gazety pracujesz, a powiem Ci jaki poziom Twoje dziennikarstwo reprezentuje.\n16 lipca 2011 o 14:01\nO pedofilii Haut de la Garenne na wyspie Jersey\n16 lipca 2011 o 14:03\n13 mar 08, 12:09 Janusz Młynarski / Polish Express Polish Express\nTego dopuszczali się wychowawcy oraz kilku wysokich rangą polityków, którzy odwiedzali ośrodek po to, by wykorzystywać seksualnie dzieci.\nTo nie scenariusz makabrycznego, mrocznego thrillera, lecz zdarzenia najbardziej rzeczywiste, które rozgrywały się przez kilkadziesiąt lat w domach dziecka na Jersey – wyspie, która kojarzy się z turystycznym rajem, wakacyjną sielanką i przygodami Jamesa Bonda.\nŚledztwo w tej sprawie podjęto pod koniec 2006 roku nie informując jednak o tym opinii publicznej, ponieważ było w nią zamieszanych wiele wpływowych osób, w tym zajmujących najwyższe stanowiska zarówno w rządzie, jak i parlamencie autonomicznej Jersey. O ich sile może świadczyć fakt, że Stuart Syvret, minister zdrowia w rządzie Jersey, jeden z nielicznych sprawiedliwych, został niespełna rok temu zdymisjonowany, kiedy rozpoczął kampanię przeciwko stosowaniu drastycznych kar wobec wychowanków w tamtejszych domach dziecka. Syvret, obecnie senator miejscowego parlamentu twierdzi, iż dysponuje dowodami, że przez 60 lat wychowankom aplikowano bicie i karcer, bywało, że w zimnych izolatkach niesforne dzieci więzione były nawet i dwa miesiące. Wiek wychowanków nie przekraczał 14 lat, a najmłodsi – 8.\nDo tej pory policja przyjęła zgłoszenia od 162 osób, które przyznały, że były molestowane zarówno w domu poprawczym Haut de la Garenne (który później stał się domem dziecka). Tych zgłoszeń może być znacznie więcej. Cały ten proceder nie jest kwestią miesięcy czy nawet kilku lat. Policja ma podstawy, by sądzić, iż trwał co najmniej 60 lat. Śledztwo w tej sprawie ruszyło na dobre dopiero wówczas, kiedy na terenie poprawczaka odkryto ludzkie szczątki – były to kości jednego z wychowanków. Później znaleziono kolejne ciała. Jeden z wychowanków Haut de la Garenne opowiadał, że gwałtów dokonywano w nocy, kiedy wszyscy byli już w łóżkach. Lista podejrzanych o gwałcenie i inne formy znęcania się nad młodzieżą zawiera 40 osób. Na temat ich personaliów policja milczy, embargo informacyjne spowodowane jest dobrem śledztwa, ale z przecieków, które przedostały się do brytyjskiej prasy wynika, że jednym ze zwyrodnialców był miejscowy senator Wilfred Kritchefski. Ewentualna odpowiedzialność karna z jego strony nie wchodzi w rachubę, ponieważ zmarł on w 1974 roku. Jeden z byłych wychowanków Haut de la Garenne twierdzi, że senator, którego nazywali „Grubasem”, zgwałcił go w 1961 roku. Krótko po tym powiedział o zdarzeniu lekarzowi psychiatrze, który co jakiś czas przychodził badać chłopców z poprawczaka, jednak ten zamiast zawiadomić policję, postraszył chłopaka zamknięciem w zakładzie psychiatrycznym.\nPoczątki ponurej historii Haut de la Garenne sięgają 1867 roku. W miejscowości St. Martine wybudowano szkołę z internatem dla dzieci nieprzystosowanych społeczenie, pochodzących głównie z marginesu społecznego. Po 1945 roku ów dom poprawczy zamieniono na dom dziecka, co równało się – przynajmniej teoretycznie – złagodzeniu reżimu. Do 1986 roku, czyli do zamknięcia placówki, przebywało w Haut de la Garenne od 60 do 80 wychowanków. Podobno nikt nie domyślał się, że mogły się tam dziać tak potworne rzeczy. Christine Bowker, która pracowała w Haut de la Garenne w latach siedemdziesiątych, twierdzi, że dzieci były „zmrożone strachem”, a jej próby dotarcia do przyczyn tego strachu trafiały na ścianę milczenia. Starała się okazać im jak najwięcej ciepła i zdarzało się, że dzieci na moment przestawały być nieufne, ale po chwili znów zamykały się w sobie. Opuściła dom dziecka w St. Martin, bo personel ani władze Jersey nie reagowały na jej uwagi w sprawie tego, co dzieje się z wychowankami.\n– To potworne, ale w tym czasie kiedy ja pracowałam nic podobnego się nie działo. Naprawdę trudno mi uwierzyć w te okropieństwa. Ja w każdym razie nic o tym nie wiedziałam. W tym czasie ośrodek w St. Martin był podzielony na dwa oddziały, w jednym przebywali chłopcy z marginesu społecznego, w drugim dziewczęta, które źle się prowadziły. – Kiedy przyjechałam tam do pracy, stwierdziłam, ku swojemu zaskoczeniu, że oddziały nie są od siebie odseparowane i dochodzi do swobodnych kontaktów pomiędzy dziewczętami a chłopcami. Było to wbrew regulaminowi, więc spowodowałam, że osoba odpowiedzialna za taki stan rzeczy została zwolniona z pracy, a ja natychmiast doprowadziłam do zmiany tej sytuacji uniemożliwiając te kontakty. W 1996 roku Patricia Thornton otrzymała odznaczenie za swoją pracę wychowaczą i – jak mówi – jest dumna z tego oraz swojej pracy w Haut de la Garenne. Morag Jordan, przełożona wychowawczyń również nie przypomina sobie, by za jej kadencji działy się te potworności. – Wykonywałam swoje obowiązki najlepiej jak potrafiłam i na pewno nic złego w tym czasie się nie działo. Policja ma chyba jednak inne zdanie na ten temat, bo Jordan znajduje się na liście podejrzanych.\nZeznania wychowanków są szokujące. Niektórych z nich, w latach kiedy rzekomo „nic się nie działo”, zamykano w ciemnych, zimnych piwnicach, zakuwano w kajdany, zmuszano do obnażania się. W budynku odkryto też sporej wielkości pomieszczenie, w którym znajdował się kamienny basen, zdolny pomieścić 25 dzieci. Tam w lodowatej wodzie przetrzymywano godzinami niesfornych wychowanków. Aneta Kołodziejska, katowiczanka, mieszka na Jersey wraz z mężem Rafałem od 2003 roku. Oboje uwielbiają horrory, choć po tym co ostatnio przeczytali w gazetach i obejrzeli w telewizji bardziej stosowny jest tu czas przeszły. – Przeszło nam po tym, co zobaczyliśmy na policyjnych zdjęciach. Okazuje się, że zwyrodnialstwo ludzkie może śmiało konkurować z fikcją. Oboje są wstrząśnięci, tym bardziej, że kilka lat temu zwiedzając wyspę nocowali w… Haut de le Garrene. Budynek dawnego domu dziecka został przerobiony bowiem na młodzieżowe schronisko turystyczne. – Rafał może potwierdzić, że czułam się tam jakoś dziwnie, nieswojo i nawet mówiłam, że można by tam nakręcić niezły horror, choć niby budynek jak budynek… Aneta znów czuje się nieswojo kiedy pomyśli, że w podziemiach budynku zakopano te biedne dzieciaki. – Ta wyspa, z jednej strony urocza, ale z drugiej strony kryje wiele ponurych tajemnic. Niedawno jeden z moich przyjaciół opowiadał mi, że rodowici mieszkańcy tej wyspy to bardzo dziwni ludzie, niby normalni, ale nie do końca. Zanim Jersey stała się turystycznym rajem, mieszkało tu zaledwie kilkanaście rodzin i związki kazirodcze były czymś normalnym. Matki współżyły z synami, ojcowie z córkami, bracia z siostrami. Dość długo utrzymywał się tu kult czarownic, a zdarzali się też czciciela Szatana. Niewykluczone, że w tym oraz jakichś rekombinacjach genetycznych tkwi przyczyna tego zwyrodnialstwa. A jeden z przylądków na Jersey nazywa się Diabielską Dziurą.\n„Anonim” śmierdzi mi płatnym trollem\nPEDOFILIA I SATANIZM – STRUKTURA SIECI\n16 lipca 2011 o 21:28\nPopatrz na pedofilię u księży katolickich… co ty tu podajesz? Parę osób? A księży jest dziesiątki tysięcy – ujawnionych pedofilów, a ile tych nie ujawnionych, których ofiary są zastraszane, szczególnie w Polsce?\n17 lipca 2011 o 14:11\nPanie Anonim (pewnie żyd lub antykatolik wychowany na GW) Ofiary nie są zastraszane lecz eksponowane przez media żydomafijne jako jedno narzędzi niszczenia Kościoła przez żydostwo. W Kościele Katolickim pedofilia jest grzechem , w judaizmie jest normą.\nTo jest dopiero pedofilia!\nSanhedrin 55b; Żyd może poślubić dziewczynkę , która ma trzy lata i jeden dzien.\nSanhedrin 54b: Żyd i żydówka może mieć sex z dzieckiem ( niezależnie od płci ) gdy te dziecko ma więcej niż 9 lat. Dziecko powyżej 9 lat jest dorosłym człowiekiem i może mieć seks.\nKethuboth 11b: Żyd może mieć sex z małą dziewczynka to nic bo cnota jej odrośnie.\nDlaczego nie jest to rozgłaszane. Dlaczego nie słyszymy o żydach, rabinach pedofilach.\nBo wszystko jest w żydowskich łapach nawet prawo którym nas zniewalają!\nPlemię żmijowe, sodomici!!!\n17 lipca 2011 o 17:04\nAnonim, będący trollem żydowskim, niniejszym zostaje zbanowany.\n17 lipca 2011 o 19:54\n18 lipca 2011 o 00:35\nfaktycznie,anonim to troll żydowski,który odwraca wszystko do góry nogami.właśnie autor chciał podkreślić ironie walki różnych międzynarodowych władz z dziecięcą pornografią,podczas gdy sami gwałcą do woli bez żadnych konsekwencji.troll zawsze pozostanie trollem\n18 lipca 2011 o 00:38\ndokładnie aaron.niech sobie przeczyta brudny sekret talmudu\n« Rosja z nożem w plecach – film\nFałszywe zgony 11 września »


Senior się bawi | Sebastian Czapliński\n31 stycznia 2020 Moim zdaniem... Zobacz emeryciKlub Seniorapowiat tarnowskirenciściseniorzyTarnówzabawa\nNiemal jak grzyby po deszczu wyrastają w naszym powiecie kolejne kluby seniora. Najstarsi mieszkańcy poszczególnych gmin podczas wspólnych spotkań, które odbywają się w domach kultury, szkołach, czy remizach, w aktywny sposób spędzają swój wolny czas, niejednokrotnie wcielając się w rolę wolontariuszy, rzeźbiarzy, czy aktorów.\nSeniorzy z Radłowa często wcielają się w role aktorów.\nSamotne panie, samotni panowie i małżeństwa\nDzisiejszy senior zdecydowanie różni się od tego, który funkcjonował w społeczeństwie jeszcze kilkanaście lat temu. Zamiast siedzieć samotnie w domu, dojrzałe wiekowo panie, ale również i starsi panowie chcą w aktywny sposób spędzać swój wolny czas. Opieka nad wnukiem? Niekoniecznie. Zdecydowanie lepszą atrakcją jest wyjście do kina, teatru, wyjazd na wycieczkę, na basen, czy też warsztaty kulinarne i rzemieślnicze. To wszystko gwarantują kluby seniora, których w naszym regionie jest naprawdę sporo.\n– Nasz klub działa już dwa lata. Należy do niego ponad 40 osób z różnych gminnych miejscowości. Zdecydowanie więcej jest pań, jednak nie brakuje również panów, a także małżeństw – mówi Anna Wójcik, dyrektorka Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Szerzynach. – W większości przypadków członkami klubu są osoby, które niedawno ukończyły 60 lat. Nie brakuje jednak i takich pań, które zbliżają się do 80-tki. Seniorzy spotykają się ze sobą trzy razy w tygodniu. Najczęściej spotkania trwają około trzech godzin. Atrakcji jest sporo. Organizujemy dla nich zajęcia sportowo-rekreacyjne, kulinarne, czy artystyczne. Seniorzy mają również spotkania z rehabilitantem, który pomaga im utrzymać kondycję fizyczną. Bardzo dużą popularnością cieszą się zajęcia manualne. Robienie na drutach przewodzi w stawce najchętniej wybieranych zajęć. Zainteresowanie klubem jest spore. Bardzo poważnie rozważana jest przez nas opcja, aby w przyszłym roku w Czermnej oraz w Ołpinach uruchomić program Senior-Wigor, który wiąże się z otwarciem Dziennych Domów dla osób starszych. Widzimy, że jest na to spore zapotrzebowanie.\nOd początku roku klub seniora działa również w gminie Wietrzychowice. W Miechowicach Wielkich seniorzy mają do swojej dyspozycji budynek byłego gimnazjum. Do klubu należy 20 osób w wieku powyżej 60 lat, które spotykają się trzy razy w tygodniu na zajęciach trwających w godzinach 10-15. – Zanim uruchomiliśmy klub, przeprowadziliśmy ankietę, aby sprawdzić, jakim zainteresowaniem będzie się cieszył – mówi kierowniczka GOPS w Wietrzychowicach, Dorota Czarna. – Na spotkania uczęszczają do nas mieszkańcy Wietrzychowic, Miechowic Wielkich, Michowic Małych, Jadownik Mokrych, czy Woli Rogowskiej. Klub w pewien sposób łączy ze sobą seniorów całej gminy. Często spotykamy się z głosami seniorów, którzy mówią, że uruchomienie klubu było dla nich wybawieniem. Do tej pory spędzali samotnie czas w domu, oglądając telewizję, bawiąc wnuki, czy po prostu się nudząc. Klub dał im możliwość atrakcyjnego spędzenia wolnego czasu, poznania nowych osób i zapomnienia o szarej rzeczywistości. Szczególnym zainteresowaniem wśród najstarszych mieszkańców naszej gminy cieszą się imprezy okolicznościowe. Niedawno seniorzy z naszej „Radosnej Przystani” wspólnie z członkami klubu seniora z Hubenic bawili się na Andrzejkach zorganizowanych w naszym klubie w Miechowicach Wielkich. Pojawiło się mnóstwo „wiekowych” małżeństw. Po części rozrywkowej wszyscy częstowali się przystawkami i ciastami. Nie zabrakło również ciepłego dania, po którym wszyscy zapełnili parkiet. Dzisiejsi seniorzy naprawdę lubią dobrze się bawić.\nNajliczniejszy klub w Małopolsce?\nKluby seniora to nie tylko miejsca, gdzie przychodzi się na konkretne zajęcia, czy atrakcje, ale również jedynie po to, aby napić się herbaty i porozmawiać z innymi osobami. – Poznałam mnóstwo nowych znajomych. Gdybym siedziała w domu, ominęłoby mnie mnóstwo przyjemności – mówi pani Barbara, która członkinią klubu seniora jest od dwóch lat. – Czasami pojawiamy się w klubie jedynie po to, aby się ze sobą spotkać. Plotkujemy na różne tematy – te związane z ulubionymi serialami, ale również i te polityczne. Zdarza się, że takie dyskusje zamieniają się w prawdziwe wojny – śmieje się pani Barbara i dodaje, że do wstąpienia do klubu namówiła już dwie swoje koleżanki. – Początkowo nie były do tego pomysłu zbyt entuzjastycznie nastawione. Na całe szczęście zmieniły zdanie i przynajmniej dwa razy w tygodniu widujemy się na spotkaniach klubu. Warto zaznaczyć, że klub seniora dostarcza nam nie tylko rozrywki, ale i nauki. Taką są np. spotkania z policjantami, którzy podpowiadają nam, jak unikać zagrożeń, czy nie paść ofiarą oszustów. Warsztaty kulinarne, czy rękodzielnicze również sporo wnoszą do naszego życia i są dowodem na to, że będąc nawet w podeszłym wieku, nie jest za późno na naukę.\nW Radłowie działa prawdopodobnie najliczniejszy klub seniora w Małopolsce. Tak przynajmniej twierdzą członkowie Stowarzyszenia Amos, którzy sprawują nad nim opiekę. – Już kilkukrotnie słyszeliśmy, że w naszym województwie nie ma klubu, który zrzeszałby ponad 50 osób, a nasz właśnie taki jest – mówi Edyta Kożuch, prezes Stowarzyszenia Amos. – Siedziba klubu mieści się w samym centrum gminy, tuż obok remizy miejscowej OSP. Lokalizacja nie jest przypadkowa, ponieważ chcieliśmy, aby mieszkańcy każdej naszej miejscowości mieli jak najlepszy dojazd. Spotkania seniorów odbywają się dwa razy w tygodniu. Frekwencja nigdy nie spada poniżej 70 proc. Podczas czterogodzinnych spotkań najstarsi mieszkańcy naszej gminy na pewno się nie nudzą. Najwięcej czasu zabiera im… teatr. Seniorzy utworzyli własną grupę teatralną i swoje spektakle prezentują w szkołach oraz przy okazji innych gminnych uroczystości. Ich zaangażowanie w aktorstwo jest tak duże, że niewykluczone, iż już w przyszłym roku rozpoczną współpracę z tarnowskim teatrem! Poza tym w ciągu roku organizujemy im wiele wyjazdów, m.in. do kina, czy na basen. Udaje się nam również od czasu do czasu zorganizować dwudniowe wycieczki. Jako jedni z nielicznych w naszym powiecie uruchomiliśmy nawet oficjalny Fan Page naszego klubu na Facebooku. Większość naszych seniorów potrafi korzystać z komputera, czy smartfona, więc dodają zdjęcia na portal i wymieniają się swoimi spostrzeżeniami na tematy związane z klubem.\nPotężna kasa dla seniorów\nZ informacji przekazanych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wynika, że do 7 stycznia 2020 r. można składać oferty w kolejnej edycji programu „Senior plus”. Przyszłoroczny budżet programu to 80 mln zł. Pieniądze będą przeznaczone na tworzenie i utrzymanie dziennych domów i klubów dla osób starszych. Liczba domów i klubów seniora systematycznie rośnie. Na koniec 2018 r. było ich w całym kraju około 500. Aż 56 mln zł z całej puli będzie przeznaczona na bieżącą działalność już istniejących placówek. Na utrzymanie jednego miejsca w dziennym domu można uzyskać miesięcznie nie więcej niż 300 zł dofinansowania, natomiast na utrzymanie jednego miejsca w klubie do 200 zł miesięcznie.\nAnna Mikrut, dyrektorka GOPS w Ryglicach, gdzie funkcjonuje klub samopomocy, nazywany również klubem seniora mówi, że pomoc rządu jest znacząca, ale i tak niewystarczająca na wszystkie potrzeby seniorów. – Mamy filie klubu w Zalasowej i Lubczy. To trochę ułatwia sprawę dla starszych mieszkańców tamtejszych miejscowości, aby integrować się z innymi seniorami. Niestety gmina i to nie tylko nasza, nie ma na tyle funduszy, aby zapewniać transport seniorom na spotkania klubu. Dojazd seniorzy muszą organizować sobie we własnym zakresie. Zdarza się również, że seniorzy we własnym zakresie „składają się” na zakup produktów potrzebnych do zorganizowania jakiejś imprezy. Dobrą informacją jest to, że takie inicjatywy cieszą się dużą popularnością. Swoje miejsce w klubie znajdą zarówno osoby, które w życiu są liderami, jak i takie, które na co dzień są spokojne i nieco wycofane. Seniorzy, którzy działają w naszej gminie, są zapraszani do przedszkoli, gdzie czytają książki dzieciom, a także jeszcze niedawno odwiedzali innych, schorowanych seniorów w ich domach, aby dotrzymać im towarzystwa. To wszystko sprawia, że dzięki klubom seniora osoby starsze rzeczywiście mogą się rozerwać, wiele nauczyć, ale przede wszystkim przekonać się, że i oni są na tym świecie potrzebni…\nPoprzedni Poprzedni wpis: Pleśna: Chodnik, oświetlenie i drzewa…\nNastępny Następny wpis: Zuzanna Łazarz – Z Brzeska do belgijskiego talent show!


o nas – Agencja reklamowa\nStudio OPTIMO na dolnośląskim rynku funkcjonuje od 2012 roku.\nRealizowaliśmy kampanie dla klientów z branży finansowej, medycznej, fitness, budowlanej…\nW natłoku codziennych obowiązków czas ma podwójną wartość.\nTelefony, maile, spotkania, prezentacje… Zamiast działać na własną rękę, zwiąż się z nami! Marketing jest nieodłącznym elementem działań strategicznych, a strategia musi być dokładnie zaplanowana i przemyślana!\nGwarantujemy usługi dopasowane do Twoich potrzeb, wysoką jakość i trwałe relacje.\nStudio OPTIMO posiada doskonałe rozeznanie na rynku poligraficznym, reklamowym i medialnym. Współpraca z nami pozwala na pełną kontrolę jakości, skrócenie terminów realizacji i obniżenie kosztów przeprowadzanych działań.\nOd lat realizujemy unikatowe wizje klientów wywodzących się z różnych branży. Dzięki stałej współpracy z urzędami miast i gmin, zdobyliśmy doświadczenie w kreowaniu wizerunku regionów. Posiadana wiedza, kompetencje i niekończące się pokłady kreatywności, pozwalają nam wdrażać nawet najbardziej skomplikowane kreacje.\n„OPTIMO modo”, czyli w najlepszy sposób.


sandomierz.gosc.pl → Śladami niezłomnych\nPo raz pierwszy odbył się bieg żołnierzy niezłomnych w Ostrowcu.\nW Stalowej Woli obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych rozpoczęły się Eucharystią w kościele MBKP z udziałem kompanii honorowej i pocztu sztandarowego garnizonu Nisko oraz Orkiestry Dętej Miejskiego Domu Kultury. Część oficjalna odbyła się natomiast w parku miejskim. Tam też zorganizowano historyczną rekonstrukcję śladami Tadeusza Gajdy ps. Tarzan, pokazującą zwycięski bój polskich partyzantów w Kuryłówce.\nOdbyła się prezentacja uzbrojenia i pokazy konne w wykonaniu historycznej grupy ze wsi Obojna. Śpiewano pieśni partyzanckie przy ognisku, upieczono kiełbaski, kosztowano żołnierskiej grochówki. Odbył się też Bieg Tropem Wilczym. W Gorzycach bieg upamiętniający żołnierzy niezłomnych, w którym wzięło udział około 120 zawodników, zorganizował Klub Sportowy „Sprint” we współpracy z Urzędem Gminy Gorzyce, Gminnym Ośrodkiem Sportu i Rekreacji oraz Gminnym Ośrodkiem Kultury. Przed biegiem sportowcy złożyli kwiaty przed tablicą upamiętniającą żołnierzy wyklętych wywodzących się z gminy Gorzyce. Tablica została ufundowana w 2017 roku przez biegaczy z klubu Sprint i uczestników pierwszego Biegu Tropem Wilczym. Pierwsza trasa biegu, krótsza, o długości 1963 m, symbolizowała datę śmierci ostatniego z żołnierzy wyklętych, sierż. Józefa Franczaka ps. Lalek, druga, dłuższa – 4600 m. – wiodła ulicami, przy których przed wojną mieszkali i wychowywali się żołnierze Polskiego Podziemia Niepodległościowego – Franciszek Bajcer „Sanowski”, Mieczysław Świergul „Adamski”, Bronisław Główka „Buława”, Stanisław Styga „Wampir”, Czesław Gołębiowski „Góral” i Stanisław Dziubek „Vis”. Biegowi towarzyszył III Piknik Patriotyczny, podczas którego zaprezentowano sprzęt militarny z czasów II wojny światowej. Wystawę przygotowało Podkarpackie Stowarzyszenie Poszukiwaczy „Ocalić od Zapomnienia”. Zbierano też pieniądze na leczenie Bartka i Małgosi. O smaczny poczęstunek zadbało zaś Koło Gospodyń Wiejskich w Gorzycach. Wilczym tropem biegano też w Nisku. W siódmym już biegu, zorganizowanym przez 16. Tczewski Batalion Saperów, wzięło udział kilkadziesiąt osób. W Sandomierzu natomiast ścigało się aż 170 biegaczy, w tym strzelcy i członkowie grup rekonstrukcyjnych. Biegano również w Janowie Lubelskim, Sandomierzu i po raz pierwszy w Ostrowcu Świętokrzyskim, gdzie wśród uczestników byli także żołnierze X Brygady Wojsk Obrony Terytorialnej z Kielc.


O Kubusiu Puchatku - Śmieszne Dowcipy, Dobre żarty. Wyjątkowy Humor. Duży zbiór Kawałów. U nas nie będziesz się nudził Wykopaliska z internetu. Memy, śmieszne Gify, Demotywatory. I pełne humoru Obrazki i Żarty\nW stumilowym lesie pojawił się wielki dzik. Wszysc…\nW stumilowym lesie pojawił się wielki dzik. Wszyscy się pochowali w domach a dzik idzie do domu Puchatka i puka. Przestraszony Puchatek pyta: – Kto tam? – To ja, prosiaczek. Z wojska wróciłem!\nPłynie Prosiaczek z Puchatkiem łódką po jeziorze.…\nPłynie Prosiaczek z Puchatkiem łódką po jeziorze. Zachód słońca, cieplutko, zero wiatru, ptaszki śpiewają, kwiatki na brzegu kwitną, a Puchatek nagle ŁUP! Prosiaczka w ryjek. Prosiaczek rymnął na dno łódki i skamle przez wybite ząbki: – Za co? Za co? – Bo coś, kurde, za pięknie było…\nSiedzi Kubuś Puchatek w IPN – ie i czyta różne tec…\nSiedzi Kubuś Puchatek w IPN – ie i czyta różne teczki. – Rozumiem, że Kłapouchy na mnie donosił – bo to osioł, rozumiem, że Prosiaczek na mnie donosił – bo to świnia, ale Miodek?\nIdzie Kubuś Puchatek przez las patrzy, a tam dzik.…\nIdzie Kubuś Puchatek przez las patrzy, a tam dzik. Zaczął więc uciekać. Schował się w swoim domku. Dzik podbiega i krzyczy: – Jest Kubuś Puchatek? – Nie ma. – odpowiada Kubuś. – Jak przyjdzie to mu powiedz, że Prosiaczek wrócił z woja.\nWpada Kubuś Puchatek do sklepu mięsnego i pyta: -…\nWpada Kubuś Puchatek do sklepu mięsnego i pyta: – Jest szynka Sprzedawca na to: – Jest Kubuś wyciąga pistolet, zaczyna strzelać i krzyczy: TO ZA PROSIACZKA!\nKubuś i Prosiaczek znaleźli w lesie ogromny słój m…\nKubuś i Prosiaczek znaleźli w lesie ogromny słój miodu, postanowili go zjeść. – Kubusiu – mówi prosiaczek – sami nie damy rady, zawołajmy Krzysia, on nam pomoże zjeść miód. – Ok, to zróbmy tak – Ja skocze po Krzysia a Ty prosiaczku, przynieś łyżeczkę, żebyśmy mieli czym jeść. Prosiaczek idzie do domu, bierze łyżeczkę i wraca. Patrzy a po miodzie ani śladu, widzi tylko Kubusia siedzącego pod drzewem ze wzdętym brzuchem, całego zabrudzonego miodem. Zdziwiony pyta: – Kubusiu co się stało, gdzie miód? – Zjeżdżaj świnio bo Cię obrzygam.\nKubuś Puchatek przychodzi sobie do masarni gdzie g…\nKubuś Puchatek przychodzi sobie do masarni gdzie go wita uśmiechnięty rzeźnik: -Dzień Dobry Kubusiu. Kubuś zaś bez pardonu: -Jest szynka? Rzeźnik z uśmiechem na ustach: -Tak Kubusiu, przecież wiesz, że jest to bardzo porządna masarnia. Kubuś na to z grymasem na twarzy: -Jest kiełbasa i parówki? Rzeźnik ze spokojem grabarza i w dalszym ciągu z uśmiechem na twarzy: -Tak Kubusiu Puchatku, dla Ciebie wszystko jest świeżutkie. Kubuś mu na to: -A czy są ryjki i kopytka? Rzeźnik: -Tak Kubusiu. Na to Kubuś Puchatek wyciąga spod płaszcza kałasznikowa i rozwala serią uśmiechniętego rzeźnika, cedząc przez zęby: -TO ZA PROSIACZKA!!!\nKubuś Puchatek z Prosiaczkiem płyną łódką. Nagle K…\nKubuś Puchatek z Prosiaczkiem płyną łódką. Nagle Kubuś podbiega do Prosiaczka i wali go w łeb. Prosiaczek przestraszony: – Kubusiu, ale za co?? – A bo wy świnie zawsze coś knujecie!\nPrzychodzi Kubuś Puchatek do spożywczego. I pyta:…\nPrzychodzi Kubuś Puchatek do spożywczego. I pyta: – Jest szynka? – Nie – Opowiada sprzedawca. Następny dzień. K.P. Jest szynka? S. Nie. I tak przez tydzień. W końcu sprzedawca pomyślał, że w końcu zamówił szynkę Przychodzi Puchatek: Jest szynka? Jest. Odpowiada zadowolony z siebie sprzedawca. Kubuś Puchatek wyciąga pistolet i mówi: To za prosiaczka.\nKłapouchy pyta się Kubusia: – Gdzie Prosiaczek? -…\nKłapouchy pyta się Kubusia: – Gdzie Prosiaczek? – Leży ze świnką – Chory? – Nie, wczoraj ją poznał.


Kate's Pie Hole: Słodkie śledzie z rodzynkami. Wigilia\nMajana 28 grudnia 2011 19:05\nZrobiłam te śledzie na Wigilię! :) Były przepyszne. Pierwszy raz jadłam takie śledzie, w słodkim wydaniu i musze powiedzieć, że jestem nimi zachwycona. Dziękuję za przepis.\nKasia 28 grudnia 2011 21:02\nWitaj Majanko :) bardzo, ale to bardzo mnie uradowałaś komentarzem :) no i jeszcze bardziej, że przygotowałaś śledziki :) u nas tradycyjnie też były :) pychotka, prawda? ;) jak dla mnie są w lepszym wydaniu niż po japońsku, czy po prostu z cebulką i oleju, chociaż takimi też nie pogardzę :)\nAnonimowy 16 lutego 2012 11:28\nWitam, ten olej ze sledzi dolewamy do sosu czy nie?\nKasia 16 lutego 2012 18:28\nWitaj, oleju nie dodajemy do śledzi. Pisząc "wylej" miałam na myśli, np. do zlewu ;) osobiście odcinamy brzeg opakowania, po czym zostawiamy je w czystym zlewie aby nadmiar oleju swobodnie wyciekł. Oczywiście możesz po prostu wyjąć śledzie z opakowania i je przyrządzić, opakowanie zaś z olejem wyrzucić :)\nMam nadzieję, że udało mi się rozwiać Twoje wątpliwości. Pozdrawiam Cię ciepło i proszę równocześnie o każdorazowe podawanie swojego pseudonimu lub imienia po zostawianiu komentarzy. Z zasady nie publikuję komentarzy anonimowych. Uwierz, że będzie mi bardzo miło Cię poznać :-)


geneO™ to błyskawicznie działający zabieg inspirowany naturą dający efekt odmłodzenia, dotlenienia i rozjaśnienia skóry.\nWykorzystanie MicroBubble Technology pozwala uzyskać jednocześnie 3 efekty pielęgnacyjne:\nSkóra staje się głęboko dotleniona\nZrogowaciała warstwa skóry zostaje usunięta\nSkładniki rewitalizujące zostają wchłonięte przez skórę\nInspiracją do powstania zabiegu GeneO™ były gorące źródła, które znane są z właściwości dotleniających skórę. Zabieg ten wywołuje w organizmie reakcję zwaną „efektem Bohra”, w wyniku której tlen wysyłany jest do obszaru poddawanego zabiegowi. Jednocześnie, geneO™ wykazuje działanie złuszczające i przygotowuje skórę do wchłonięcia niezbędnych składników odżywczych zarówno w trakcie, jak i po zabiegu.\nDziałanie zabiegu geneO+ :\nDOTLENIENIE - Połączenie kapsułki z wodorowęglanu sodu oraz kwasu cytrynowego z odpowiednio dobranym do kondycji skóry preparatem aktywuje reakcję chemiczną tzw. efekt Bohra. Reakcja ta powoduje powstawanie Mikropęcherzyków zawierających dwutlenek węgla na powierzchni skóry. Jednocześnie zmniejsza się powinowactwo hemoglobiny do tlenu, który uwalniany jest do tkanek i natychmiast dotlenienia skórę.\nZŁUSZCZANIE - Mikrogranulki z kapsułki zostają uwolnione i powodują złuszczanie warstwy rogowej naskórka oraz usunięcie zanieczyszczeń z jej powierzchni. Skóra staje się wygładzona i jest przygotowana na dalszą pielęgnację.\nWCHŁANIANIE - Właściwie dotleniona i złuszczona skóra jest przygotowana do tego by wchłonąć substancje aktywne zawarte w zaaplikowanym preparacie m.in. kwas hialuronowy, azaleinowy i kojowy oraz retinol.\nKorzyści metody 3w1\nW zależności od pożadanych efektów i potrzeb skóry zabieg geneO™ występuje w dwóch opcjach:\n- rozjaśnienie i odżywienie skóry


Skuteczne zwalczanie chwastów w plonach - Supergdz.org\nwrz02 3 września, 2020\nChociaż środki ochrony roślin pomagają zwiększyć zaopatrzenie w żywność i pobudzić gospodarkę, ich nieumiejętne stosowanie oraz nadużywanie może przyczynić się również do zanieczyszczeń środowiska.\nZrozumienie zalet i wad herbicydów może pomóc w dokonywaniu bardziej świadomych wyborów dotyczących kupowanych produktów, firm, które zdecydujesz się wspierać, oraz rodzajów produktów używanych do pielęgnacji trawnika czy ochrony plonów przed chwastami. Pozostawione bez kontroli chwasty konkurują z uprawami o wodę, światło słoneczne i składniki odżywcze zawarte w glebie. Stosowanie herbicydów eliminuje tę konkurencję, aby umożliwić większe plony, mniej niedoborów żywności i niższe ceny produktów spożywczych w sklepach. Można oszacować, że bez stosowania środków ochrony roślin plony mogą się zmniejszyć nawet o połowę, a straty żywności i dochodów byłyby dotkliwe dla całej ludzkości. Stosowanie herbicydów zapewnia rolnikom stały wzrost dochodów każdego roku.\nHerbicydy obniżyły także koszty zwalczania chwastów na samym pieleniu ręcznym. Chociaż trudno jest wycenić dobrze utrzymane pole golfowe lub kwitnący ogród, te rodzaje pięknych krajobrazów oferują same w sobie korzyści.\nBez herbicydów pola golfowe i boiska sportowe oraz parki i skwery miejskie prawdopodobnie byłyby pełne chwastów, a właściciele domów i ogrodów mieliby problemy, aby utrzymać rabaty kwiatowe i ogrody warzywne w odpowiednim stanie. Nie ma potrzeby konsultacji ze specjalistami, jeśli chodzi o zakup środków ochrony roślin. Niezależnie od tego, czy chcesz kupić takie preparaty, aby pozbyć się pcheł, czy po prostu pozbyć się niepożądanych roślin z plonów, jak zwalczanie chwastów w zbożach jesienią>, zawsze możesz je znaleźć w dobrym sklepie z wyposażeniem ogrodniczym. Wynika to z faktu, że środki takie zostały zaprojektowane w celu zapewnienia natychmiastowej pomocy przed szkodnikami tym, którzy ich potrzebują, jak rolnicy i ogrodnicy. Najbardziej skutecznym, długoterminowym sposobem zwalczania szkodników jest połączenie kilku metod, które działają lepiej niż osobno.\nNadruki oraz plisowanie tkanin


Mecz w Głogowie przełożony - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nK.Żołądek Sobota, 27 marca 20213 996\nJak poinformowały władze PGNiG Superligi - mecz wyjazdowy Piotrkowianina z Chrobrym Głogów nie odbędzie się w planowym terminie. W ekipie z Głogowa stwierdzono zakażenie koronawirusem Sars-Cov-2, co było powodem decyzji.\nDecyzję podjęto ze względów bezpieczeństwa. Zakażenie koronawirusem stwierdzono wśród członków sztabu szkoleniowego KS SPR Chrobry S.A. W związku z tym, jak czytamy w oficjalnym komunikacie:\n"PGNiG Superliga zmuszona jest przełożyć spotkanie 18. Serii pomiędzy Chrobrym i Piotrkowianinem. Nowy termin tego spotkania wyznaczony zostanie w poniedziałek (29 marca)."\nPiotrków Superliga Piotrkowianin Covid Mecz\n~jakub (Gość)27.03.2021 19:36\nPierwszy weekend bez przegranej gratuluje.Tak trzymać.


5 korzyści, jakie daje fotowoltaika dla firm - e-Lifestyle.pl\nWysokie rachunki za energię elektryczną są dużym problemem dla Twojej firmy? W takiej sytuacji warto pomyśleć o przyszłościowej inwestycji i zdecydować się na fotowoltaikę.\nOto 5 najważniejszych korzyści, jakie może dać fotowoltaika dla firm!\n1. Niskie rachunki za prąd\nZdecydowanie najważniejszą zaletą, jaką ma fotowoltaika dla firm, jest niski poziom rachunków za prąd. Dzięki temu, że instalacja fotowoltaiczna samodzielnie wytwarza energię elektryczną, przedsiębiorca może wykorzystywać ją do zasilania swojego zaplecza potrzebnego do pracy.\nZa pomocą prądu wytwarzanego przez instalację fotowoltaiczną, można zasilać:\n2. Przyszłościowa inwestycja\nFotowoltaika dla firm rekomendowana jest jako przyszłościowa inwestycja. Dzisiaj zrealizowana instalacja będzie zapewniała atrakcyjne zyski w perspektywie wielu lat, a w przyszłości ceny energii z pewnością nie będą malały.\nZatem im szybciej fotowoltaika dla firm zostanie zamontowana, tym większe zyski można razem z nią osiągnąć.\n3. Bezobsługowa technologia\nNowoczesne instalacje fotowoltaiczne umożliwiają również korzystnie z technologii produkcji prądu z promieniowania słońca praktycznie bezobsługowo. Dodatkowo za pomocą specjalnych aplikacji można na bieżąco monitorować efekty produkcji prądu i jego zużycie.\nOczywiście, nie można zapominać także o tym, że fotowoltaika dla firm to przyszłościowa inwestycja w ekologię. Firma wykorzystująca takie rozwiązania może także budować swój pozytywny wizerunek, wykorzystując przyjazne dla natury technologie.\n5. Dla każdej firmy\nZe względu na szeroką gamę rozwiązań dostępnych w ramach fotowoltaiki przedsiębiorcy mogą korzystać z nich niezależnie od swojego profilu działalności oraz wielkości.\nTe wszystkie zalety sprawiają, że obecnie fotowoltaika dla firm jest tak dobrym wyborem. Nowoczesne zaplecze w postaci instalacji fotowoltaicznej pozwala na uzyskanie przyszłościowych zysków. Warto pomyśleć o nich już teraz i skontaktować się z firmą wykonującą systemy fotowoltaiczne!


Bóg polecił mu troskę o Kościół | Bosko.pl\nCzytając dzisiejszą Ewangelię, widzimy w niej piękną scenę, gdy po spożyciu posiłku Pan Jezus podejmuje bardzo osobistą rozmowę z Piotrem. Dostrzec w niej można czułość i wyrozumiałość Jezusa oraz pokorę Piotra świadomego swej słabości i jego wiarę w przebaczenie i nieodwołalną miłość Pana.\nDo mnie najbardziej „przemawia” ostatnie zdanie Piotra: „Panie, Ty wiesz o wszystkim…” I gdy zamknę oczy, próbuję ujrzeć myślą tę niezwykłą wymianę spojrzeń i cichych słów miłości; Piotr, choć niegdyś wyniesiony przez samego Jezusa do „rangi” opoki przyszłego Kościoła, po dramatycznych wydarzeniach męki i śmierci Pana, staje teraz pełen pokory i wiary w to, że Pan i tylko Pan jest źródłem jego odwagi i siły „Skały”; w istocie to Chrystus jest Opoką Kościoła, dlatego nic nie może Go zniszczyć. Pan Jezus chce, by Piotr go na swój sposób zastąpił i wie, że „ryzykuje”, ponieważ „skarb łaski powołania przechowujemy w naczyniach glinianych”. Piotr przekonał się, jak kruchym jest naczyniem, i to w momentach, gdy był najbardziej potrzebny i Jezusowi, i pozostałym apostołom… Ale teraz, w tej chwili, to nie jest ważne; dla Piotra pamięć bolesnych wydarzeń znika, jest tylko on i Jezus wiecznego. Apostoł nie musi się tłumaczyć ze swoich słabości, lęku i win; w oczach Jezusa dostrzega, że On wszystko wie, wszystko rozumie, lecz mimo to ufa mu – „moc bowiem w słabości się doskonali”.\nNie tylko Piotr wierzy Jezusowi, ale i Jezus wierzy Piotrowi i w niego wiecznego; jest przekonany, że dobro i miłość, które w nim są, znacznie przewyższają jego ograniczenia. I tak „zwykły” rybak staje na czele apostołów, nie wykształcony i pełen erudycji Paweł, nie Jan, zapatrzony w Jezusa, zasłuchany w bicie Jego serca, ale właśnie Piotr. Zaskakujący może być fakt, że Pan pyta Piotra aż trzy razy, czy Go kocha. Trzykrotnie się Go zaparł, to prawda. Ale kiedyś usłyszałam od osoby specjalizującej się w naukach biblijnych, że oryginał grecki tego fragmentu Ewangelii zawiera ciekawy szczegół: gdy Pan pyta Piotra, czy Go miłuje, dwukrotnie używa słowa agape (pomijam gramatyczne niuanse), Piotr w odpowiedzi używa słowa filia. Przy ostatnim pytaniu, Pan używa tego samego wyrazu, co Piotr. Agape to pełnia miłości, filia to miłość w rodzaju przyjaźni, jeszcze nie tak doskonała, piękna i ofiarna jak tamta. Bardzo trudno oddać w naszym tłumaczeniu odcienie znaczeniowe tej wymiany zdań, gdyż w języku polskim „miłować” i kochać” oznaczają w zasadzie to samo. Niemniej tekst oryginalny wskazuje, że miłość Piotra, mimo jego zapewnień, nie jest jeszcze „gotowa na wszystko”. I Jezus niejako schodzi do poziomu możliwości apostoła, tak, że pytanie Pana i odpowiedź Piotra zaczynają współgrać. Pan Jezus, pełen wzruszenia i czułości dla ucznia, prosi go o opiekę nad swoim stadem, za które oddał niegdyś życie. Wie, że również i Piotr swoim życiem da świadectwo o miłości-agape do Pana i całego Kościoła, czego zwieńczeniem będzie męczeńska śmierć.\nW tym krótkim rozważaniu nie można zapomnieć o patronie dzisiejszego dnia, czyli o św. Stanisławie Papczyńskim...


Profil użytkownika Sojczix (380404) - Lubimyczytać.pl\nCzytanie dla samego czytania, jest bez sensu. Tylko dobre książki! Jak przystało Polakowi, wszystko lepsze co nie nasze, więc preferuję pisarzy zagranicznych.\nczytelników: 4273 | opinie: 289 | ocena: 6,47 (1850 głosów)\nczytelników: 10802 | opinie: 569 | ocena: 8,14 (4897 głosów) | inne wydania: 3\nczytelników: 6680 | opinie: 525 | ocena: 6,46 (3164 głosy) | inne wydania: 1\nDodał książkę na półkę: Przeczytane, 2018/60\nNie wiem ile przeczytałam już książek Murakamiego, ale zawsze i to zawsze, mam wrażenie, że każda kolejna jest dziwniejsza od poprzedniej, z którą miałam styczność. Przyznam, że chyba żadna z postaci w tej książce mi nie przypadła do gustu, a wręcz mnie drażniły swoim zachowaniem. W momencie kiedy książka zaczynała mnie najbardziej nudzić, akcja zaczęła się robić interesująca, ale dość powoli.... Nie wiem ile przeczytałam już książek Murakamiego, ale zawsze i to zawsze, mam wrażenie, że każda kolejna jest dziwniejsza od poprzedniej, z którą miałam styczność. Przyznam, że chyba żadna z postaci w tej książce mi nie przypadła do gustu, a wręcz mnie drażniły swoim zachowaniem. W momencie kiedy książka zaczynała mnie najbardziej nudzić, akcja zaczęła się robić interesująca, ale dość powoli. Cała książka wydaje mi się nieco mocno monotonna, przez powtarzalność wykonywanych czynności przez głównego bohatera. Ta książka, jak wszystkie mają w sobie tą zaskakującą dziwność zdarzeń, które bohaterowie przyjmują, mimo że się TROCHĘ dziwią. Jednak ta książką była "dziwna inaczej", jakoś tak ta dziwność wprowadzała mnie w rozdrażnienie, że może to jednak trochę głupie to co się właśnie wydarzyło w tej czy w tamtej scenie. Jakoś to do mnie nie przemawiało, a może raczej nie docierało. Jednak, gdy akcja postanowiła przybrać trochę sensu i obrotu, zaczęło się robić ciekawie. Jednak było to dość naprawdę późno, bo jakieś ostatnie 50 stron. Dlatego książka ostatecznie, aż tak mnie nie przekonała, bym mogła mieć lepszą opinię.\nDodał książkę na półkę: Przeczytane, 2018/60, Posiadam\nMimo, że wszystkie części Harrego Pottera oglądałam niezliczoną ilość razy, tak po tę część książki sięgnęłam dopiero teraz. Nie jestem jakąś wielką fankę, ale z chęcią kupowałam wydania ilustrowane Pottera. Odnosząc się do samej książki jako treści, to myślę, patrząc na scenariusz filmu, że to drugie wypadło lepiej, gdyż wprowadziło pewien porządek w niektórych scenach, które czasami wydawały... Mimo, że wszystkie części Harrego Pottera oglądałam niezliczoną ilość razy, tak po tę część książki sięgnęłam dopiero teraz. Nie jestem jakąś wielką fankę, ale z chęcią kupowałam wydania ilustrowane Pottera. Odnosząc się do samej książki jako treści, to myślę, patrząc na scenariusz filmu, że to drugie wypadło lepiej, gdyż wprowadziło pewien porządek w niektórych scenach, które czasami wydawały mi się być chaotyczne w książce. Z perspektywy wieku, widzę że jest to książka dla młodzieży, gdyż widać to w pewnym stopniu po języku. W dodatku, niektóre rzeczy działy się dla mnie za szybko, jakby niedopowiedziane. Co do ilustracji, tak jak poprzednio, cieszę się że nie są całkiem jak w filmie, tylko każda postać ma swój charakter. Jednak niektóre ilustracje, szczególnie na rozkładówkach, gdzie znajdował się tekst, ilustracje były jakby "spóźnione". Dotyczyły akcji kilka stron wcześniej i jakoś tak nie zgrywało mi się to. Nie mniej niektóre ilustracje bardzo mi się podobały, jak np. lot samochodem. Fajnie mieć taką książkę, nawet jak nie jest się fanem Pottera.\nDodał książkę na półkę: Chcę przeczytać, Do przeczytania w 2018\nDodał książkę na półkę: Przeczytane, 2017, Nie chcę, Posiadam\nKsiążka, która zbiera wysokie oceny, wiele pozytywnych opinii, po raz kolejny okazało się, że to raczej niezrozumiały dla mnie szał. Zanim po nią sięgnęłam, minęło wiele czasu. Dobrze, że tyle samo nie spędziłam na jej czytaniu. Chociaż i tak czytałam ją bardzo długo, ze 3 tygodnie, to ostatnie 120 stron musiało poczekać na mnie prawie tyle samo, bym ją dokończyła - gdyż z rozpaczy nie... Książka, która zbiera wysokie oceny, wiele pozytywnych opinii, po raz kolejny okazało się, że to raczej niezrozumiały dla mnie szał. Zanim po nią sięgnęłam, minęło wiele czasu. Dobrze, że tyle samo nie spędziłam na jej czytaniu. Chociaż i tak czytałam ją bardzo długo, ze 3 tygodnie, to ostatnie 120 stron musiało poczekać na mnie prawie tyle samo, bym ją dokończyła - gdyż z rozpaczy nie wiedziałam co mam czytać. Przyznam, końcówka mnie nieco zaskoczyła, kim jest bohaterka opowiadająca historię z czasów powojennych, w roku 1995. Jednak to jedyne co mnie zaskoczyło w tej książce. Takich książek było już wiele, a ta nie wyróżnia się niczym szczególnym. Coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, by pisać o wojnie, gdy już jest taki ogrom książek o tej tematyce, trzeba wyjść z czymś naprawdę świetnym. A tu niestety niczego takiego nie widziałam. Charaktery postaci, każdej jednej niemożliwie mnie drażniły, wydawały mi się głupie i lekkomyślne do granic możliwości, w szczególności tytułowy Słowik. Reszta postaci wydaje mi się przerysowana w zachowaniach i myśleniu. W dodatku płaskie i bez wyrazu. Męczyłam się bardzo nad tą książką, nie miałam siły jej czytać. Bo pomimo, że to były straszne czasy, które są w tej książce opisane, to nic mnie tutaj nie porwało. Cóż, nie rozumiem zachwytu nad tym w zasadzie czytadłem. Jest wiele książek o niebo lepszych od tej. Ale dostrzegają to nieliczni.\nDodał książkę na półkę: Przeczytane, 2017, NAJLEPSZE!, Posiadam\nNigdy wcześniej nie czytałam Christensena i dlatego długo podchodziłam do tej książki. Ale w końcu przyszedł na nią czas. I jakże byłam uradowana, gdy zaczęłam ją czytać i poczułam, że w końcu w tym roku trafiłam na naprawdę świetną książkę, gdyż jakoś w tym roku średnio wypadało większość co brałam w rękę. Skojarzyła mi się ta książka mocno z „Magiczne lata” Roberta McCammona. Jednak tam... Nigdy wcześniej nie czytałam Christensena i dlatego długo podchodziłam do tej książki. Ale w końcu przyszedł na nią czas. I jakże byłam uradowana, gdy zaczęłam ją czytać i poczułam, że w końcu w tym roku trafiłam na naprawdę świetną książkę, gdyż jakoś w tym roku średnio wypadało większość co brałam w rękę. Skojarzyła mi się ta książka mocno z „Magiczne lata” Roberta McCammona. Jednak tam chłopcy żyli więcej na krawędzi wyobraźni, ale przez co bardziej realistycznie, bo normalnie, bez narkotyków, pijaństwa i tego wszelkiego dziadostwa niszczącego życie. Książka o sile przyjaźni chłopców ze szkolnych lat podstawówki, aż do początków dorosłości, gdzie książka się kończy. Żyją w okresie Beatlesów, są ich bezwzględnymi fanami na swój sposób. To mnie nie poniosło na tej fali, gdyż o Beatlesach wiem nie za wiele, więc wymieniane kawałki i tytułu nic mi nie mówiły. Nie mniej, niczemu to nie szkodziło. Historia toczy się przez dzieje 4 chłopców, mimo że niecierpię wszelkich uzależnień i żal mnie brał, gdy książka zaczęła przechodzić na tory ciągu narkotyczno, pijackiego i strasznego lenistwa, to książka mi przez to jakoś nie zbrzydła, a może już nie była tak świetna jak z początku. Bo wolałbym, by akcja była jak na początku, młodzi chłopcy i rzeczy zakazane, ale żyjący w swej naiwności i wieku, nie ważą się przed niektórymi rzeczami. Podobała mi się ta przyjaźń, ta więź, mimo że rozchodziła się przez lata, każdy różnił się od siebie. Ale i tak pozostawali jednością, mogli na siebie liczyć, co można szczególnie zauważyć pod koniec książki, około 200 stron do końca. Sam koniec, ostatni rozdział, zaskoczył mnie niemożliwie. Pojawił się z nikąd. Jednak takie właśnie zakończeni, było najlepszym zakończeniem tej książki. Niektórym ta książka mocno nie przypada do gusty i owszem, może czasem nieco nuży, jednak nie odczuwałam jakiegoś strasznego znudzenia, czy odczucia, że co ja w ogóle czytam. Nie. Moim zdaniem książka jest treściwa, choć nie koniecznie "smaczna" z powodu rozległości patologii, która się tam pojawia. Nie każdemu to leży, mi też nie. Jednak mnie ta książka urzekła od początku, mimo wszystko.\nKiedyś dawno temu, obejrzałam film, niecały - w każdym razie akcja nie była mi obca. Książka niedługa, ale też niezbyt mnie porwała. Nie lubię twórczości Kinga i dziwi mnie jak ktoś może uwielbiać książki, które on pisze. Nadają się na przeniesienie ich na ekran, ale z czytaniem tego jest gorzej. W każdym razie, na pewno cała akcja trzymała się znacznie mocniej "kupy", niż te książki z... Kiedyś dawno temu, obejrzałam film, niecały - w każdym razie akcja nie była mi obca. Książka niedługa, ale też niezbyt mnie porwała. Nie lubię twórczości Kinga i dziwi mnie jak ktoś może uwielbiać książki, które on pisze. Nadają się na przeniesienie ich na ekran, ale z czytaniem tego jest gorzej. W każdym razie, na pewno cała akcja trzymała się znacznie mocniej "kupy", niż te książki z ostatnich Kinga, kiedy jeszcze nie skończyły mu się pomysły, po napisaniu kilometrów tych czytadeł. Z nudów można przeczytać, ale żeby to była pozycja jakaś godna przeczytania, to tego nie powiem.\n746 216 1524


Filip Czeszyk: Potrzebne są dodatkowe ławki dla seniorów! [TYLKO U NAS!] | Wiadomości Zielona Góra\nFilip Czeszyk: Potrzebne są dodatkowe ławki dla seniorów! [TYLKO U NAS!]\n– Seniorzy są jedną z najbardziej wykluczonych grup społecznych w mieście – mówi radny Filip Czeszyk (Zielona Razem). – Wspólnie z radnym Paweł Wysocki chcemy im pomóc stawiając więcej ławeczek w Zielonej Górze. Dzięki nim jak skończy się pandemia, wreszcie wyjdą z domów.\n– Polskie społeczeństwo się starzeje. W Zielonej Górze też przybywa seniorów. Postanowił pan coś dla nich zrobić?\n– Na pomysł postawienia dodatkowych ławeczek w mieście, wpadła moja żona Alicja. Uczestniczyła w warsztatach poświęconych wykluczeniu społecznemu. Zdała sobie sprawę z tego, że to właśnie seniorzy są jedną z grup, która w każdym mieście ma najgorzej. Często słyszy się utyskiwania na emerytów siedzących na kanapie przed telewizorem, nudnych, marudnych i nieciekawych świata. Mało kto zastanawia się dlaczego tak jest? Ludzie po siedemdziesiątce, osiemdziesiątce i starsi chcieliby tak jak inni, w domyśle młodsi spotkać się z przyjaciółmi, pójść do kawiarni, ale często na przeszkodzie stoją problemy z poruszaniem się. Wychodzą z domu, zrobią kilka kroków i czują się tak jakby mieli wyzionąć ducha. Bo w pobliżu nie ma ławeczki, na której mogliby choć na chwilę usiąść i odpocząć. To jest rodzaj wykluczenia społecznego w przestrzeni miejskiej, bariera nie do pokonania dla wielu zielonogórzan. Droga z domu do sklepu przypomina wędrówkę po kamieniach. I w tym co mówię, nie ma niestety ani cienia przesady. Wspólnie z radnym Pawłem Wysockim, drugim z inicjatorów akcji chcemy to zmienić. Co ważne prezydentowi Januszowi Kubickiemu bardzo podoba się ten pomysł, zachęca nas do działania.\n– Takiej inicjatywie warto przyklasnąć. Problem jednak w tym, że starsi zielonogórzanie mieszkają też w blokach bez windy np. na czwartym piętrze. Dla nich droga z parteru na górę jest jak wspinaczka na Mont Everest.\n– Rozwiązanie tego problemu podsunęła mi Małgorzata Wytyk, mieszkanka osiedla Pomorskiego. Dobrze wiemy, że wielu seniorów mieszka w starym budownictwie w czteropiętrowych blokach. I faktycznie taka wspinaczka kończy się zadyszką, a nawet kłopotami ze zdrowiem. Bardzo dobrym rozwiązaniem na ułatwienie życia osobom starszym są siedziska montowane na półpiętrach. Nie byłyby uciążliwe dla innych lokatorów, bo na wzór tych np. w kinie chowałyby się, w tym przypadku w ścianie. Oczywiście w tej sprawie będziemy rozmawiać ze spółdzielniami mieszkaniowymi i zarządcami nieruchomości. Liczymy na dobrą współpracę.\n– To radni wskażą miejsca, w których pojawią się ławeczki?\n– Nie. Miasto Zielona Góra najważniejsze decyzje konsultuje z mieszkańcami. Tak było np. w przypadku wyboru jednego z wariantów planowanego parkingu przy Palmiarni czy modernizacji kąpieliska w Ochli. I tym razem zapytamy, gdzie takie ławeczki, ale i siedziska przydałyby się najbardziej. O szczegółach takich konsultacji społecznych poinformujemy wkrótce. Nie ukrywam, że zastanawiamy się, żeby powalczyć o realizację tego zadania w najbliższej edycji Budżetu Obywatelskiego.\n– Coś jeszcze chodzi panu po głowie?\n– W Zielonej Górze jest zdecydowanie za mało toalet. Seniorzy ze względów fizjologicznych statystycznie korzystają z nich częściej niż osoby młode i w średnim wieku. Mamy świadomość, że publiczne toalety to spory wydatek. Można by postawić tzw. automaty otwierane np. na kartę. Na razie nie mamy źródeł finansowania dla tej inicjatywy. Nie zasypiamy gruszek w popiele. Postaramy się, aby pieniądze się znalazły.\n-No dobrze, ale podczas pandemii koronawirusa seniorzy raczej powinni zostać w domach, a nie ryzykować zakażenie.\n– To prawda. Pamiętajmy jednak – pandemia kiedyś się skończy. Przygotujmy się do tego. Na koniec chciałbym podkreślić, że nasze działania są troszkę „egoistyczne”. Tak naprawdę robimy to dla siebie. Każdy z nas opadnie kiedyś z sił, będzie stary i schorowany. Nie chciałbym mieszkać w Zielonej Górze, która nie szanuje osób starszych, skazuje ich na siedzenie w domach i czekanie na śmierć.


Kuchnia Sancheza: sierpnia 2013\nTo jest najprostszy i najlepszy przepis na sorbet lodowy. Można blendować też truskawki bez cukru, będą wówczas mniej słodkie, ale równie dobre. Akurat teraz, kiedy są okropne upały, nie ma lepszego przepisu na lody. Całkowicie naturalne, zdrowe i smaczne i tak owocowe :).\n500-600 g zamrożonych truskawek\nZamrożone truskawki zblendować z cukrem pudrem, przełożyć do pucharków.\nJeśli mamy blender, którym można blendować lód, blendujemy od razu po wyciągnięciu z zamrażalnika, jeśli nie to należy poczekać około 30 minut, aż truskawki zaczną się rozpuszczać. Jeśli lody będą zbyt rozpuszczone to trzeba je wstawić do zamrażarki na kilkadziesiąt minut (szybko się zamrażają i rozmrażają).\nAutor: Magdalena Santus o 12:06 2 komentarze:


Specjalizacje: Sporty walki, Brazylijskie jiu-jitsu (bjj), MMA, Trening personalny\nMiejsca : Gliwice, Hala K.S Kodokan Gliwice ,\nJestem akredytowanym trenerem personalnym CityFit, i trenerem programu ambasadorskiego Reebok - Be More Human. Od najmłodszy... czytaj dalej\nMiasto: Wesoła, Warszawa, Polska\nOsobiście trenuję sporty walki od 15 lat, od stycznia 2017 pracuję jako trener MMA, oraz trener personalny. Pomogłem już wielu osobom w osiągnięciu ich celu. Było to między innymi ... czytaj dalej\nSzermierką zajmuję się od 2007 roku. W latach 2009-2014 współpracowałem jako instruktor w warszawskiej Akademii Broni. Od roku 2013 roku prowadzę własną szkołę szermierki Wszechnic... czytaj dalej\nMiejsca : Warszawa, Szkoła Gladiatorów ,\nJestem jednym z najbardziej utytułowanych w Polsce zawodników Sportowych Walk Rycerskich. Przez lata trenowałem karate i kobudo, później poświeciłem sporo czasu na poznanie innych ... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty walki, Boks, Samoobrona, Wing Tsun\nMiejsca : Warszawa, Total Fitness Grochów Wiatraczna , Warszawa, CityFit Wiatraczna ,\nSpecjalizacje: Sporty walki, Narciarstwo biegowe, Jiu-jitsu\nMiejsca : ul. Konarskiego 4A, 01-355 Warszawa, KIME ,\nW latach 1983 – 85 trenuje Karate Shotokan u Senseja Roberta Białoskurskiego. Następnie Ju- jitsu pod kierunkiem Shihana Pawła Nercia a obecnie również Shihana Krzysztofa DAW... czytaj dalej\nMiejsca : Jarosław, Adres ,\nmgr wychowania fizycznego i rehabilitacji,\ninstruktor boksu, kickboxingu i akrobatyki sportowej,\nMistrz Polski w kickboxingu 1995, wielokrotny Mistrz Polski All Style Karate... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty siłowe, Muay Thai, Crossfit\nMiejsca : Ustroń, Adres ,\nMasz rację, teraz to najlepszy czas! Wejdź na moją stronę i daj się poznać http://www.marcinkoszczynski.pl/... czytaj dalej\nMiejsca : Chodzież, Adres ,\nIndywidualne treningi boksu,Stoczyłem 107 walk,12 lat w ciągłym treningu.Ukończony kurs Akademii Kulturystyki,Fitness i Trójboju Siłowego w Warszawie.Mój klub w którym stawiałem p... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty walki, Krav Maga\nDopóki walczysz jesteś zwycięzca to jest moje motto życiowe ;)))... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty walki, Boks birmański, Sanshou, Wing Tsun\nMiejsca : Kraków, COM COM ZONE ,\nPaweł Zaremba jestem właścicielem i trenerem marki CROSS FITNESS by Pawel Zaremba. Jest Master Trenerem(Trenerem Międzynarodowym) Kamagon Ball Workout i trenerem dyplomowanym Blac... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty walki, Karate, Samoobrona\nSztuki Walki 8 sierpnia w sobotę.\nSensei Karol - tel. 798-429-819\nTreningi szt... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty siłowe, Samoobrona, Trening personalny\nNazywam się Marek Gadomski moją pasją jest sport i masaże a zwłaszcza kulturystyka, ćw.siłowe , sporty walki Ukończyłem szkoły masażu i elektroniki. Kursy- legitymacja kulturystyki... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty walki, Krav Maga, Samoobrona\nŚwidnik - treningi grupowe oraz indywidualne pod szyldem Polskiej Federacji Krav Maga/Szkoły Walki Savbor. Zapraszamy niezależnie od wieku, płci oraz doświadczenia treningowego.\nSpecjalizacje: Sporty walki, Trening ogólnorozwojowy, Szermierka\nMiejsca : Wrocław, Szkoła Szermierki Aramis ,\nWitam! Jestem trenerem Nowoczesnej Szermierki Klasycznej. Zajmuję się nauczaniem tej dyscypliny od niemal 8 lat, pozostając przy tym czynnym zawodnikiem Pucharu Polski w MCF. Dział... czytaj dalej\nNazywam się Kamil Dulski, jestem certyfikowanym instruktorem boksu.\nChcesz zacząć swoją przygodę z boksem? Może chcesz nauczyć się bronić?\nA może jesteś doświadczony i po... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Sporty walki, Boks, Trening ogólnorozwojowy\nCeny treningów już od 900 zł\nWitam, żyje sportem od samego dzieciństwa. Za moimi plecami tysiące godzin treningowych i mnóstwo zawodów międzynarodowych. Sport to moja pasja. Chcesz zacząć tą przygodę? Zmienić ... czytaj dalej\nSpecjalizacje: Jiu-jitsu, Kick-boxing, Muay Thai\nZapraszam na treningi grupowe jak również indywidualne. Prowadzę zajęcia dla dzieci młodzieży, dorosłych. Do każdej osoby podchodzę według jej potrzeb oraz predyspozycji. Zajęcia z... czytaj dalej


Ubezpieczenie auta - Katalog 65m PR5\nBezpieczny.pl jest liderem ubezpieczeń dla uczniów i przedszkolaków. Oferujemy produkty ubezpieczeniowe, które powstały przy współpracy z Generali. Oferujemy dużo praktycznych ubezpieczeń. Zaczynając od ubezpieczeń następstw nieszczęśliwych wypadków, aż po ubezpieczenia na życie zawierane całkowicie przez internet, ubezpieczenia podróżne, ubezpieczenia domu i mieszkania, ubezpieczenia samochodu oc/ac, ubezpieczenie assistance krótkoterminowe, assistance w podróży po Polsce i po Europie. Portal internetowy bezpieczny.pl jest godną zaufania firmą, która zawsze podchodzi indywidualnie do każdego Klienta, a lata doświadczeń w dziedzinie ubezpieczeń popartej milionami zadowolonych Klientów sprawiły, że nasze ubezpieczenia są wysoce konkurencyjne na rynku ubezpieczeń. Bezpieczny.pl to zakup ubezpieczenia online - tutaj samemu lub z pomocą agenta znajdziesz ubezpieczenie, które Cię interesuje, a także skorzystasz ze zdalnej oraz lokalnej pomocy naszych profesjonalnych agentów, którzy służą pomocą na każdym etapie, nawet w trakcie zgłaszania zdarzenia.\nSłowa kluczowe: NNW dla dzieci, polisy na życie, assistance krótkoterminowe, polisa na życie


Teatralna podróż w czasie. W niedzielę w Muzeum II Wojny Światowej wystawiony zostanie spektakl "Westerplatte"\nW niedzielę o godzinie 18:00 w sali konferencyjnej im. Jana Olszewskiego w Muzeum II Wojny Światowej odbędzie się spektakl z piosenkami. Udział w nim weźmie młodzież z muzealnej grupy teatralnej.\nJak wyjaśniają przedstawiciele muzeum, "Westerplatte" to podróż w czasie, podróż w zaświaty i podróż w głąb siebie. Jego bohaterowie za pomocą wehikułu czasu przenoszą się do Wolnego Miasta Gdańska z 1939 roku. Doświadczają tam atmosfery narastających napięć społeczno-politycznych, które stopniowo przeradzają się w nienawiść, podsycaną propagandą nazistowską. Młodzież oraz widownia zaobserwują tragiczne konsekwencje konkretnych decyzji.\nHistorie poszczególnych bohaterów, które przedstawione są w spektaklu, wydają się być na pozór ze sobą niepowiązane. Są oni ukazywani w różnych miejscach, sytuacjach i relacjach. Ostatecznie jednak, jak zapowiada muzeum, wszystko złoży się na spójny obraz. Młodzi aktorzy wykonają przejmujące i refleksyjne utwory autorstwa Jakuba Kornackiego, do których muzykę stworzył Adam Szewczyk.


Eksperci zgodnie odradzają stosowanie restrykcyjnych diet odchudzających podczas karmienia piersią, odradzają też...\nLara Gessler, choć mogłaby kupować swojej córeczce drogie ubrania, nie robi tego. Młoda mama stawia na rzeczy z...\nW USA rośnie liczba przypadków zakażeń wirusem RSV u dzieci. Notuje się tyle infekcji, ile zwykle rejestrowanych jest...\nBon turystyczny – atrakcje dla dzieci, za które można płacić bonem\nBon turystyczny można zrealizować również na atrakcje dla dzieci. Coraz więcej parków rozrywki oferuje bilety wstępu,...\n6. miesiąc ciąży – jak czuje się mama, jak rozwija się...\n6 miesiąc ciąży kończy drugi trymestr ciąży. Brzuch przyszłej mamy jest już spory, a dziecko ćwiczy na nim siłę...\nCesarskie cięcie to czasem sprawa życia i śmierci!...\nChoć cesarskie cięcie często jawi się jako wygodne rozwiązanie dla leniwych kobiet, tak naprawdę to poważna operacja,...\n2 miesiąc ciąży – który to tydzień? Badania, objawy,...\nKobiety najczęściej dowiadują się, że będą mamami, gdy są w 2 miesiącu ciąży. To czas, by znaleźć zaufanego...\nWitamina D – korzyści, normy dla dzieci dzieci i...\nO tym, że warto suplementować witaminę D, słyszał niemal każdy. Nie wszyscy jednak wiedzą, po co należy to robić,...\nTemperatura przy ząbkowaniu: gorączka nie jest normą!...\nWysoka temperatura przy ząbkowaniu, przeciwnie do ślinienia, płaczliwości i braku apetytu, nie jest normalnym...\nBadania przesiewowe noworodka 2021 – lista badań...\nJak podpisać ubranka do przedszkola i się nie namęczyć?...\nOznaczenie ubranek do przedszkola to tylko jedna z wielu rzeczy, które mogą wydawać się trudne i skomplikowane, gdy...\nHemoroidy u dzieci – jak wyglądają, domowe sposoby...\nHemoroidy u dzieci są często wynikiem predyspozycji genetycznych oraz przewlekłych zaparć. Mogą być także efektem...\nPoprzez cytaty można wyrazić uczucie, którym darzymy ukochaną osobę. Czasami nawet łatwiej jest to zrobić, używając...\nIda Nowakowska krytykuje rodziców, którzy nie chrzczą...\nIda Nowakowska krytycznie wypowiedziała się o rodzicach, którzy nie chrzczą dzieci, by same mogły w przyszłości...\nMEiN opublikowało wytyczne dla szkół – maseczki, dystans,...\nJuż niedługo rozpocznie się nowy rok szkolny. Miesiąc, który pozostał, jest czasem, w którym dyrektorzy muszą...\nUrodziła się z zarodkiem w brzuchu – taki przypadek...\nJuż podczas badań prenatalnych lekarze widzieli, że żołądek płodu jest powiększony, jednak nie znali powodu tej...


Test myPhone Hammer 3+, czyli (prawie) wszystkoodpornego, klasycznego telefonu ze świetną baterią | Tabletowo.pl\nTest myPhone Hammer 3+, czyli (prawie) wszystkoodpornego, klasycznego telefonu ze świetną baterią\nDla niektórych użytkowników, przy zakupie nowego urządzenia, najważniejszą rzeczą jest nie topowa specyfikacja, świetne aparaty i milion dodatkowych funkcji, lecz odporność obudowy. Jakiś czas temu testowałem smartfon myPhone Hammer Force, a tym razem w moje ręce trafił klasyczny telefon z tradycyjną klawiaturą od tego samego producenta. Czy Hammer 3+ przetrwał moje testy? Zobaczcie sami!\n2,4-calowy wyświetlacz o rozdzielczości 320×240 pikseli,\n64 MB pamięci wbudowanej,\nwymiary: 133,5x58x18 mm,\nMówiąc o obudowie nie sposób nie wspomnieć o solidnej konstrukcji, wykonanej z gumowanego tworzywa sztucznego. Tylna klapka jest przykręcona czterema śrubami. Pod każdą z nich dodatkowo umieszczono uszczelkę, żeby zapewnić jeszcze lepszą szczelność. Podobnie sprawa wygląda w przypadku złącza słuchawkowego i microUSB – w tym przypadku mamy zaślepki, które świetnie chronią przed cieczami. Jedyną wadą takiego rozwiązania jest to, że porty są nieco bardziej zagłębione w obudowie, więc nie wszystkie przewody będą pasowały.\nNa tyle znajdziemy 2 Mpix aparat oraz głośnik multimedialny. Trzeba przyznać, że odtwarza on muzykę bardzo głośno – dzięki temu raczej nie ma możliwości, żeby nie usłyszeć przychodzącego połączenia nawet w głośniejszym otoczeniu.\nNa przodzie znajdziemy 2,4-calowy wyświetlacz o rozdzielczości 320×240 pikseli. Do zagęszczenia pikseli się nie będę przyczepiał – za takie pieniądze jest i tak – o dziwo – całkiem nieźle. Warto pochwalić telefon również za całkiem niezłe kolory. Za to sporą wadą ekranu jest niska jasność maksymalna, która często uniemożliwia odczytanie treści, szczególnie w jasnym słońcu.\nPod ekranem umieszczono klawiaturę numeryczną oraz klawisze do nawigowania po systemie oraz odbierania i kończenia połączeń. Warto dodać, że przyciski są podświetlane, a ich skok jest całkiem przyjemny.\nNa górze znajdziemy 3,5 mm złącze słuchawkowe oraz latarkę, a na prawym boku klawisz do jej włączania. Ciekawe jest to, że nawet przy zablokowanym telefonie możemy ją uruchomić. Na przeciwległym boku umieszczono klawisze głośności, zaś na dole złącze microUSB.\nPod klapką baterii mamy akumulator o pojemności 2000 mAh, dwa sloty na karty SIM oraz jeden na kartę microSD (obsługa do 32 GB). Możliwość obsługi kart pamięci w przypadku tego telefonu jest kluczowa – wbudowanych jest tylko 64 MB (tak, mega-, a nie gigabajtów!), więc na pewno obsługa zewnętrznych nośników się przyda.\nSYSTEM, MULTIMEDIA, ŁĄCZNOŚĆ\nW telefonie znajdziemy podstawowe funkcje, takie jak możliwość dzwonienia i wysyłania wiadomości, ale również kalkulator, notatnik, dyktafon i odtwarzacze multimedialne. Mamy kilka profili, trochę ustawień, a poza tym radio FM.\nCiekawostką jest obecność modułu Wi-Fi, który umożliwia przeglądanie stron internetowych. Nie ma jednak co ukrywać – korzystanie z sieci na tak małym ekranie i przy niezbyt płynnym systemie nie należy do najprzyjemniejszych… Ale w akcie desperacji, w pilnej potrzebie jest to jak najbardziej możliwe.\nKolejnym zaskoczeniem była dla mnie obecność aplikacji Facebooka. Posiada ona pełną funkcjonalność jak na komputerze czy smartfonie, tylko w pomniejszonej wersji. Jednak tak samo, jak w przypadku stron internetowych, potrzeba sporo cierpliwości, żeby z tego korzystać.\nCałkiem nieoczekiwanym przeze mnie dodatkiem jest możliwość udostępnienia internetu za pomocą hotspotu Wi-Fi. Muszę przyznać, że ta funkcja sprawdza się dobrze, a udostępniony na inne urządzenie internet działa stosunkowo płynnie.\nCo do najbardziej podstawowej funkcji tego urządzenia – dzwonienia – nie mam całkowicie żadnych zastrzeżeń. Naszego rozmówcę słychać bardzo wyraźnie i z zadowalającą głośnością. Osoby po drugiej stronie raczej też nie miały powodów do narzekań, ponieważ nas też słychać całkiem nieźle.\nDo dyspozycji mamy jedynie 2 Mpix aparat, który wykonuje jedynie bardzo podstawowe fotografie. Są one całkowicie wyprane z kolorów, z małą ilością szczegółów, ale na pochwałę zasługuje – mimo wszystko – całkiem przyzwoita ostrość.\nZdjęcia da się wykonywać w rozdzielczości zaledwie 240×320 pikseli, więc szału nie ma. Oprócz tego, możemy nagrywać wideo w rozdzielczości 480×320 pikseli. Materiały charakteryzują się jednak marną szczegółowością, sporym rozmazaniem, wyblakłymi kolorami i sporą ilością szumów.\nTak jak mówię – aparat w myPhone Hammer 3+ nada się jedynie do sporadycznych, szybkich zdjęć i nie ma co wymagać tu jakichś cudów. Podstawowe fotografie zrobimy, ale nic więcej. Warto też pamiętać, że do dyspozycji mamy tylko 64 MB pamięci, więc też nie możemy za bardzo poszaleć…\nmyPhone Hammer 3+ zasila akumulator o pojemności 2000 mAh. Jest to potężna – jak na taki telefon – bateria i pozwala spokojnie na około dwa tygodnie korzystania z urządzenia bez konieczności ładowania. Jest to więc nawet więcej niż deklarowane przez producenta 10 dni.\nPrzez okres testów, za pierwszym razem telefon „poprosił” o ładowarkę po około 10,5 dnia, natomiast drugim razem po prawie 15 dobach. Urządzenie było używane do rozmów i sporadycznych SMS-ów oraz kilka chwil do przeglądania sieci – bardziej na zasadzie testu. Przy pierwszej próbie korzystałem jeszcze około 2 godziny z udostępniania internetu do laptopa, przez co wynik jest nieco słabszy niż w drugim przypadku.\nNajlepsze na koniec! Po poznaniu wszystkich funkcji i przetestowaniu możliwości telefonu, zabrałem się za testy wytrzymałościowe. Muszę przyznać, że myPhone Hammer 3+ to twardy zawodnik i trochę mi zeszło, zanim w ogóle coś się z nim stało…\nDługotrwałe zanurzenie w wodzie i upadki na beton nie przyniosły żadnych strat – telefon cały czas był w pełni sprawny, pojawiły się jedynie minimalne rysy. Trochę otarć zaczęło się pojawiać dopiero przy zrzucaniu telefon na kamienie oraz z drabiny z wysokości około 4-5 metrów. Jednak sprzęt cały czas działał.\nPostanowiłem pójść o krok dalej – wrzuciłem telefon pod koła samochodu. Kilkukrotne przejechanie po urządzeniu spowodowało wylanie wyświetlacza, a tym samym pozbawienie go większości funkcji. Jednak telefon nie został całkowicie uszkodzony – cały czas można było się na niego dodzwonić oraz, trochę „na czuja”, wybrać numer i zadzwonić do kogoś. Działała również latarka, a dodatkowo komputer wykrywał ten sprzęt.\nMyPhone Hammer 3+ to ciekawy telefon, który może być świetną propozycją dla osób, szukających sprzętu do zadań specjalnych. Urządzenie jest bardzo wytrzymałe i żadne upadki nie powinny go uszkodzić (chyba, że prosto pod koła samochodu).\nSporymi zaletami telefonu są też wbudowana latarka, rewelacyjna bateria oraz możliwość udostępniania internetu innym urządzeniom. O ile przeglądanie internetu na Hammerze 3+ jest udręką, tak po włączeniu opcji Hotspotu Wi-Fi mamy do dyspozycji całkiem szybkie łącze na innych sprzętach.\nWadą jest niewątpliwie ciemny wyświetlacz, który jest mało czytelny w słońcu oraz aparat, który wykonuje bardzo słabej jakości fotografie. Chociaż biorąc pod uwagę cenę urządzenia, trudno wymagać lepszej matrycy.\nTelefon kosztuje aktualnie 279 złotych. Myślę, że jest to jak najbardziej uczciwa cena i osobiście mogę go polecić osobom, które szukają urządzenia wytrzymałego i posiadającego zwykłą, numeryczną klawiaturę.\nA co Wy myślicie o myPhone Hammer 3+? Dla kogo taki sprzęt może być dobry? Czy według Was cena jest adekwatna do możliwości? Jestem ciekaw Waszych opinii.\nPamiętajcie też, żeby zajrzeć do oferty naszego partnera – Komputronika. Być może znajdziecie następcę swojego telefonu?\nCiemny wyświetlacz (słaba widoczność w ostrym słońcu)\nWiększe zagłębienie portów w obudowie\ndrop testhammerhammer 3+myphonemyphone hammermyPhone Hammer 3 Plusmyphone hammer 3+odpornośćwytrzymałość\nMotorola Moto X4 może zadebiutować nawet i za pół roku


Jesteś tutaj: Strona główna » Nadzór pedagogiczny » Szkolnictwo branżowe i techniczne » Konferencje/szkolenia » NIEAKTUALNE: Europejski Tydzień Umiejętności Zawodowych „Odkryj swój talent” 2019\nz uwagi na olbrzymi sukces trzech poprzednich edycji Europejskiego Tygodnia Umiejętności Zawodowych (ETUZ) Komisja Europejska podjęła decyzję o kontynuowaniu ETUZ. Tegoroczna (już czwarta) edycja ETUZ odbędzie się w dniach 14-18 października 2019 r. Już dziś możecie Państwo planować organizację wydarzeń w swoich szkołach, placówkach, gminach, powiatach i rejestrować je na specjalnie dedykowanej temu wydarzeniu stronie internetowej.\nPrzypominamy, iż podczas ETUZ możecie Państwo organizować: dni otwartych drzwi, lekcje pokazowe, spotkania z przedstawicielami pracodawców, spotkania z doradcami, publikacje itp. Wszystkie te działania powinny promować przede wszystkim szkolenie i kształcenie zawodowe. Wydarzenia te będą znakomitą okazją do promocji szkół oraz edukacji zawodowej województwa zachodniopomorskiego.\nRejestrować swoje wydarzenia można za pomocą strony internetowej.\nNastępny artykuł Kształcenie, rozwój osobisty i zawodowy w OHP – informator 2019/2020\nPoprzedni artykuł REFERNET – Europejska sieć w obszarze kształcenia i szkolenia zawodowego


Trine 4 jednak powstanie, czyli o małym europrzecieku\nStrona główna›Trine 4 jednak powstanie, czyli o małym europrzecieku\nPo trzeciej części to dość spore zaskoczenie.\nPamiętacie może Trine? Do dziś miło wspominam dwie pierwsze części serii. To świetne platformówki z trójwymiarową oprawą, trzema zróżnicowanymi bohaterami i masą ciekawych zagadek. Po nich twórcy chcieli pójść o krok dalej i niestety trochę się przeliczyli. Przy okazji trójki chcieli dodać rozgrywce głębi - ta jednak objawiała się wyłącznie możliwością ruchu wgłąb ekranu. W Early Accessie wyglądało to wszystko świetnie, ale później okazało się, że to już praktycznie większość tego, co twórcy przygotowali. Wpakowali się bowiem w kosztowną technologię i nie doszacowali kosztów. Gra zamiast 5, pochłonęła aż 15 milionów dolarów.\nI choć urwana fabuła zwiastowała powstanie jakiejś formy kontynuacji, po kompromitacji jaką ogólnie była dla studia część trzecia, nikt nie spodziewał się, że będzie z tej mąki chleb. Jak jednak wskazuje udostępniona przez komisję europejską lista, na liście dofinansowanych przez wspólnotę gier znajdzie się... Trine 4. Godna podziwu odwaga. Co czeka nas jeszcze? Pieniądze dostaną też twórcy Earthlocka 2, czyli fałszywego jRPG, bo jego twórcy wywodzą się z Norwegii. Miałem zresztą okazję pograć do recenzji w pierwowzór i jakkolwiek potencjał jest, uczucia miałem nieco mieszane.\nWsparcie dostaną również developerzy z Polski. Między innymi Bloober Team pracujący obecnie nad Project Melies. Patrząc na poprzednie gry, ci developerzy zdecydowanie zasłużyli sobie na wsparcie. Co prawda Observer znudził mnie w końcówce, niemniej wizja Blade Runnera w Krakowie okazała się naprawdę intrygująca. Przy wsparciu z Unii powstanie także WitchHammer, czyli nowy projekt Jujubee, twórców Realpolitiks i Kurska. Ten ostatni nieco odwlekł się w czasie, ale wciąż mam go na oku...\nTrine 1 + silnik Trine 2 = Trine Enchanted Edition (i multiplayer)\nNie będzie Trine na Xboksa\nTrine utknęło w procesie certyfikacji\nTrine: nowa, przepiękna gra na PSN\nZaskoczenia nie ma: Trine się spóźni


Pilnik do paznokci SLIM FILE 180/240 | eclair-nail.com\nPilnik jednorazowy SLIM FILE 180/240\nPilnik jednorazowy SLIM FILE Eclair do opracowywania paznokci naturalnych jak i przedłużonych. Ergonomiczny, prosty i smukły kształt pozwala na efektywne skrócenie czasu pracy.\nPilnik jednorazowy do opracowywania paznokci naturalnych jak i przedłużonych. Ergonomiczny, prosty i smukły kształt pozwala na efektywne skrócenie czasu pracy. Doskonale nadaje się do matowienia płytki oraz skracania paznokci. Jest jednym z popularniejszych pilników wykorzystywanych przez Stylistki w salonie, ze względu na jego uniwersalność zastosowania oraz wygodę użytkowania.\nPilnik o gradacji 180/240 jest pilnikiem drobnoziarnistym.\ngrubość pilnik - 2mm\nPilnik jednorazowy SAFE FILE 100/180\nPilnik jednorazowy SLIM FILE 180/240 - 10 sztuk\nPilnik jednorazowy SLIM FILE Eclair do opracowywania paznokci naturalnych jak i przedłużonych. Ergonomiczny, prosty i smukły...\nMINI Buffer 180/240 - 10 sztuk\nDwustronny mini buffer/polerka do paznokci w kształcie łódki przeznaczona jest do precyzyjnego matowienia paznokci oraz...\nPilnik do paznokci 80/100\nPilnik wielokrotnego użytku przeznaczony przede wszystkim do zdejmowania twardych warstw akrylu i żelu oraz do naturalnej...\nMINI Buffer 100/180 - 10 sztuk


Port lotniczy Oslo-Gardermoen, to największe lotnisko na terenie Norwegii oraz drugie co do wielkości w krajach skandynawskich. W 2008 roku z tego lotniska skorzystało 19,3 milionów pasażerów. Gardermoen jest hubem, dla największej skandynawskiej linii lotniczej - SAS.\nGardermoen już w XVIII wieku służyło jako baza wojskowa dla armii duńsko-norweskiej. Początek historii lotnictwa w tym miejscu również jest związany z wojskiem. Już w 1912 roku samoloty wojskowe korzystały z portu Gardermoen. W czasie II Wojny Światowej lotnisko było wielokrotnie bombradowane, jednak udało się odbudować pas startowy o długości 2 km. Po wojnie lotnisko Gardermoen nie było głównym norweskim lotniskiem i cały czas służyło głównie jako baza wojskowa. Dopiero od 8 października 1998 roku, po gruntownej przebudowie lotnisko zaczęło pełnić funkcję narodowego portu lotniczego. W obecnej chwili lotnisko jest w stanie obsługiwać 20 milionów pasażerów rocznie i jest bliskie osiągnięcia takiego wyniku. Dlatego już teraz rozważana jest dalsza rozbudowa lotniska, mająca na celu zwiększenie przepustowości.\nLotnisko Gardermoen obsługuje kilkadziesiąt linii lotniczych, oferujących połączenia z wieloma krajami na całym świecie. Wśród przewoźników operujących z Gardermoen są: Air Norway, Danish Air Transport, Golden Air, Norwegian, SAS, British Airways, Wideroe, Aeroflot, Air Berlin, Air France, Air Norway, AirBaltic, Atlantic Airways, Austrian Airlines, Blue1, Brussels Airlines, Cimber Air, Continental Airlines, Czech Airlines, Eastern Airways, Estonian Air, Finnair, Icelandair, KLM, Krabi Airlines, Lufthansa, Pakistan International Airlines, SunExpress, TAP, Turkish Airlines, US Airways.\nMiędzynarodowy port lotniczy w Gardermoen, położony jest w gminie Ullensaker, 48 km na północ od Oslo. Najwygodniejszym sposobem komunikacji między Oslo a Gardermoen jest pociąg. 64 km Gardermobanen otworzono tego samego dnia co lotnisko. Stacja położona jest wewnątrz terminala pasażerskiego. Pociągi Airport Express Train, kursują do dworca głównego w Oslo 6 razy w ciągu godziny, a podróż nimi zajmuje zaledwie 19 minut.\nLotnisko Gardermoen położone jest w bezpośrednim sąsiedztwie trasy E6 , co sprawia, że również dojazd samochodem czy autobusem do miasta jest dość szybki. Na lotnisku znajduje się 11400 miejsc parkingowych, postoje taksówek oraz wypożyczalnie samochodów.