O firmie - 4pure.pl\n4pure.pl zajmuje się sprzedażą stacjonarną oraz online środków i artykułów czystości. W naszej ofercie znajdą Państwo renomowane marki: Vileda, Vileda Professional, Werner & Mertz Professional oraz pozostałe istotne w tej kategorii sprzedaży.\nSkupiamy się na dostarczeniu klientom najwyższej jakości środków czystości. Nasza oferta skierowana jest zarówno dla domu, firmy, hoteli oraz dużych przestrzeni biurowych i magazynowych.\nDzięki wiedzy oraz wieloletniemu doświadczeniu doradzimy Państwu jakich preparatów, płynów oraz innych środków czystości używać oraz do jakich powierzchni będą one wskazane. Jakie artykuły, akcesoria, sprzęty należy zastosować do mniejszych powierzchni a jakie do większych przestrzeni.\n- Profesjonalną chemię do higieny obiektów, higieny kuchni, higieny osobistej, higieny tekstylnej oraz higieny przemysłu.\n- Artykuły oraz akcesoria do sprzątania, czyszczenia: mopy parowe, mopy paskowe, mopy płaskie, mopy obrotowe, wkłady do mopów, ściereczki, gąbki, zmywaki, rękawiczki, deski do prasowania, suszarki na pranie, suszarki ogrodowe, suszarki sufitowe oraz ścienne, szczotki klasyczne do zamiatania, miotły, wymienne kije, pady ręczne i padmastery, systemy szczotki elektryczne, roboty elektryczne do sprzątania/ odkurzania, ściągaczki elektryczne do okien, wózki serwisowe do sprzątania oraz wiele innych artykułów przydatnych w codziennej higienie domu oraz innych obiektów.


Komu brakuje socjologów i wiedzy socjologicznej? Organizacje strażnicze i metodologia ich działań. Wspólnie zagospodarujmy naszą przestrzeń - MojaSocjologia.plMojaSocjologia.pl\nKomu brakuje socjologów i wiedzy socjologicznej? Organizacje strażnicze i metodologia ich działań. Wspólnie zagospodarujmy naszą przestrzeń,\nktóre odbędzie się 27 marca (piątek), godz. 17:00, Pałac Staszica (Warszawa, ul. Nowy Świat 72), sala 200.\nOrganizacje strażnicze (watchdogi, organizacje nadzorcze) monitorują działalność instytucji publicznych. W ten sposób przyczyniają się do wzrostu jakości życia publicznego, ale również zbierają niezwykle ciekawe dane, mogące służyć analizie wielu zjawisk społecznych. Ich działalność nie jest aktywnością stricte badawczą, ale prowadzone przez watchdogi monitoringi często są ugruntowane w bardzo ciekawej metodologii badań społecznych. W trakcie panelu dyskusyjnego z udziałem działaczy organizacji strażniczych spróbujemy odpowiedzieć na pytania takie jak: Co metodologia socjologiczna może zaoferować organizacjom strażniczym?\nJakie dane i innowacyjne techniki badawcze organizacje strażnicze mogą zaoferować socjologii? Jak badania stosowane przyczyniają się do zmiany jakości życia publicznego w Polsce?\nKatarzyna Batko-Tołuć – od kilkunastu lat zajmuje się kształtowaniem świadomości politycznej obywatelek i obywateli, współzakładała w 2003 roku, a następnie prowadziła do 2010 roku jako Prezeska – Sieć Obywatelską Watchdog Polska. Obecnie jest jej Dyrektorką Programową;\nFilip Gołębiewski – socjolog, szczególnie zainteresowany w socjologii prawa i analizie dyskursu publicznego, dyrektor programu Obywatelski Monitoring Sądów w Fundacji Court Watch Polska;\nWitold Klaus – Prezes Stowarzyszenia Interwencji Prawnej;\nTomasz Lewiński – dyrektor programowy Fundacji Fundusz Pomocy Studentom.\nProwadzenie: dr Adriana Bartnik.


Przerost migdałka gardłowego - przyczyny, objawy i leczenie trzeciego migdałka | Adamed.Expert\nMigdałki należą do pierścienia chłonnego Waldeyera, czyli skupiska tkanki limfatycznej w gardle. Najczęściej do powiększenia migdałków (zarówno gardłowego, jak i podniebiennych) dochodzi u małych pociech (między 3. a 7. rokiem życia). Patologiczny przerost tych struktur może wywołać wiele dolegliwości, jak upośledzenie drożności nosa, zmianę barwy głosu, chrapanie, a nawet bezdech senny czy wadę zgryzu. Przerost migdałka gardłowego leczy się farmakologicznie lub operacyjnie – usuwając przerośniętą tkankę.1,2\nPrzerost migdałka gardłowego – fizjologia czy patologia?1\nFizjologiczny (i odwracalny) proces powiększania się migdałka gardłowego i migdałków podniebiennych występuje np. w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych. Doświadczają go również dzieci w pierwszych latach życia – to skutek wysokiej aktywności immunologicznej tkanki chłonnej gardła. Migdałki utrzymują stały kontakt ze środowiskiem zewnętrznym, przez co są nieustannie poddawane stymulacji antygenowej. Dzięki temu mogą w nich powstawać komórki pamięci immunologicznej. Najszybszy wzrost migdałków obserwuje się u maluchów w wieku przedszkolnym, między 3. a 6.-7. rokiem życia, kiedy struktury te pełnią istotną rolę w przystosowywaniu układu odpornościowego do środowiska. Po tym okresie dochodzi do stopniowej inwolucji migdałków.\nJak objawia się przerost migdałka gardłowego?2\nO istotnym przeroście migdałka gardłowego można mówić, gdy zajmuje on 60 proc. objętości górnej części gardła (nosogardła). Patologii towarzyszy wiele dolegliwości – prócz problemów z drożnością nosa pojawiają się m.in. zaburzenia oddychania w czasie snu, zmiany barwy głosu, wyciek wydzieliny z nosa, upośledzenie węchu i wady zgryzu. Przerost migdałka gardłowego często wiąże się z nawracającymi zapaleniami ucha środkowego, a także błony śluzowej nosa i zatok przynosowych.\nPrzerost migdałka gardłowego bardzo często dotyczy dzieci; w wielu przypadkach ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia. Pacjentom, u których istnieją wskazania do terapii, początkowo zaleca się leczenie zachowawcze przy pomocy glikokortykosteroidów donosowych i leczenia immunostymulacyjnego (pobudzającego odpowiedź układu odpornościowego). Jeśli postępowanie nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, rozważa się interwencję chirurgiczną, zwykle adenotomię, która polega na wycięciu przerośniętej tkanki migdałka gardłowego lub adenoidektomię, czyli usunięcie migdałka gardłowego.1,2\nU małych dzieci w wyniku długotrwałego przerostu migdałka gardłowego może dojść do wykształcenia tzw. twarzy adenoidalnej, czyli charakterystycznie wydłużonej, z wąską twarzoczaszką i spłaszczoną środkową częścią twarzy – twarzy bladej, o ubogiej mimice. Towarzyszą jej stale otwarte usta, tzw. podniebienie gotyckie i wada zgryzu.1,2


365 dni - Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona\nJessica Biel to taka aktorka.\nFaktycznie, nawet widzę, że z Siódmego nieba ją kojarzę.\nWysłany: Pon 12:40, 17 Cze 2019 Temat postu:\nDelikatny miodzik na moje serce: "Kolejne 365 dni" to najgorzej oceniana książka z cyklu Lipińskiej na LC.\nWysłany: Pon 22:47, 17 Cze 2019 Temat postu:\nNo cóż, tniemy, dużo tniemy i tyle.\nWysłany: Czw 12:51, 20 Cze 2019 Temat postu:\nWchodzę na profil autorki i od razu widzę to:\nJesteś hejterem ?\nZazdrosnym, smutnym, pełnym kompleksów człowiekiem ? Masz żal do całego świata ?\nTo nie jest profil dla Ciebie 🤷🏼♀\nNie zrozumiesz dziewczyny, która jest tu główną bohaterką - masz na to za mało poczucia humoru, empatii i dystansu🤷🏼♀\nIdź ”brandzlować” się w inne miejsce !\nTo jest fanpage - dla tych co nie znają angielskiego spieszę z pomocą - strona dla fanów. Nie dla frustratów i ludzi, którzy plują jadem. Także weź swoj tobołek złych doświadczeń i żali, zapakuj szczelnie i połknij - bo Twój problem to Twoja sprawa\nWysłany: Czw 13:24, 20 Cze 2019 Temat postu:\nMoże i jestem zakompleksionym hejterem, ale przynajmniej nie jestem pisarką stawiającą spacje przed pytajnikami.\nNajlepsze są faneczki, które każdemu krytykującemu zarzucają brak udanego życia seksualnego.\nWysłany: Czw 16:14, 20 Cze 2019 Temat postu:\nKliknęłam z ciekawości, i tak oto dowiedziałam się, że moja przyjaciółka z dzieciństwa ma tę panią w polubionych. No powinnam się tego po niej spodziewać, ale jednak się nie spodziewałam, głupia ja.\nWysłany: Śro 8:41, 26 Cze 2019 Temat postu:\nEchhh... Niby człowiek wie, że Laura ma moralność i empatię rozwielitki, i gangsterskie pieniądze w niczym jej nie przeszkadzają, a świadomość tego, jak są zdobywane nie mąci jej dobrego samopoczucia ani przez moment, ale czasem i ona przechodzi w tym samą siebie.\nOtóż tak: Laura odeszła od Massia i na dobre związała się z Macho Nachosem. Któregoś dnia ten jej oznajmia, że ma robotę w Kairze (otwartym tekstem mówi o zabójstwie człowieka) i chciałby, żeby ona też pojechała z nim do Egiptu. W trakcie tego pobytu jedyną refleksją Laury jest, że jak Nacho znika w związku z robotą, to dobrze, bo ona ma dzięki temu dużo czasu na opalanie się topless, a musi przecież pięknie się prezentować na ślubie Olgi.\n(Oprócz tego dzieli się jeszcze swoimi przemyśleniami na temat kobiet z krajów muzułmańskich - oczywiście współczuje im braku praw i ciągłej kontroli, ale przede wszystkim tego, że w swoich strojach wyglądają jak buki z Muminków).\nWysłany: Śro 9:30, 26 Cze 2019 Temat postu:\n... To jest niesamowite, jak z kazdej strony patrzac wylaza z tego absurdy. Gunwo autorka wie o muzulmanskich kobietach, to ze w sferze publicznej chodza pozawijane nie znaczy, ze pod spodem nie maja kunsztownych fryzur i przeslicznej bielizny.\nI jeszcze ten jej wulgarno-infantylny język. Całować się = walić w ślinę. Czy teraz tak się mówi, czy ałtorblanka przypomniała sobie, jak to za jej nastolęctwa było?\nWysłany: Czw 8:49, 27 Cze 2019 Temat postu:\nZa mojego nastolęctwa się mówiło o "uderzaniu w ślinę", a widzę, że między mną a Ałtorblanką jest rok różnicy, więc coś może być na rzeczy.\nWysłany: Czw 19:22, 27 Cze 2019 Temat postu:\nZnalazłam chwilę czasu na nadrobienie ałtorblanki i tak się zastanawiam...\nCzy Laura potrafi stworzyć choć jedną, JEDYNĄ wypowiedź, w której nie byłoby żadnych bluzgów?! I czy ałtorka naprawdę nie miała nawet cienia refleksji przy czytaniu swojego tekstu?\nPrzecież jakby zrobić ranking najczęściej padających u ałtorblanki słów (z pominięciem nazw własnych), to ku*** wylądowałaby pewnie w pierwszej trójce. Litości!\nBtw, czy istnieje jakakolwiek szansa na tego typu statystykę?\nWysłany: Czw 21:38, 27 Cze 2019 Temat postu:\nNo w sumie, skoro bohaterkami są dwie trzydziestki, to mogą używać slangu z czasów swojego nastolęctwa, dlaczego nie. Inna rzecz, że ten jej język mnie dobija. Raz, że bluzgi na każdym kroku, Olga i Laura zwracają się do siebie per "suko", dwa... tu się nie krępuje, ale w innych okolicznościach ucieka w eufemizmy aż miło. Strzelanina z końcówki poprzedniej książki to "wypadek" albo "sylwester" (btw, aż do teraz w ogóle nie kojarzyłam, że to miało miejsce w sylwestra). Jakieś inne przykre wydarzenia też są przywoływane bardzo oględnie, jakby nazwanie ich wprost było tabu.\nNie, nie będziemy raczej robić statystyk bluzgów... O_o\nWysłany: Pią 9:12, 28 Cze 2019 Temat postu:\nTo może o to właśnie chodzi w fenomenie tego typu książek - pozwalają na taki powrót do młodości, bez żadnych zobowiązań i bez żadnych konsekwencji.\nA ten język jest dobijający, bo jest tego po prostu zdecydowanie za dużo. W takich dawkach to naprawdę, mam wrażenie, że każda, nawet najlepsza stylizacja, po prostu wychodzi już czytelnikowi bokiem.\nWysłany: Pią 10:24, 28 Cze 2019 Temat postu:\nTo trochę tak jak z rozmowami arystokratów w "Klątwie przeznaczenia". Za pierwszym razem fakt, że używają wulgarnego języka i rozmawiają praktycznie tylko o seksie, mógł szokować, ale kiedy każda kolejna osoba zachowywała się dokładnie tak samo, przestawało to robić jakiekolwiek wrażenie.\nWysłany: Sob 13:11, 29 Cze 2019 Temat postu:\nWiecie, dziś mnie olśniło że Massimo jest dość podobny do Mirona z serii o Dorze Wilk.\nWysłany: Sob 15:16, 29 Cze 2019 Temat postu:\nUfffff, jestem po przeczytaniu całości, pytajcie, odpowiem.\nByła we mnie spora potrzeba na porobienie statystyk ile razy pada "kurwa", "miętowy", "dupka" (Laura ma obsesję na punkcie, kchem, "twardej dupki" Nacho) i "cwaniacki uśmieszek", no ale niestety nie ma za bardzo możliwości, Legimi nie pozwala na wyszukiwanie słów\nWysłany: Sob 20:02, 29 Cze 2019 Temat postu:\nByła we mnie spora potrzeba na porobienie statystyk ile razy pada "kurwa", "miętowy", "dupka"\nPozostałę wyrazy jestem w stanie zrozumieć, patrząc na dotychczasowe poczynania ałtorblanki, ale dlaczego akurat "miętowy" pojawia się tak często?\nOstatnio zmieniony przez Sachsa dnia Sob 20:03, 29 Cze 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 23:02, 29 Cze 2019 Temat postu:\nNacho dba o higienę jamy ustnej. Może guma do żucia, może płyn do płukania ust, w każdym razie cały czas trzeba nam czytać o tym, jak Laura smakowała jego miętowy język, czy ktoś ją objął z tyłu i poczuła miętowy oddech i inne wariacje tegoż.\nE: Jestem po zamieszczeniu opinii na LCz, to wracam z cytatami z cudzych:\n@blanka_lipnska tą saga zrobiła wielu milionom kobiet dobrze! A ilu panom te miliony kobiet zrobiły dobrze to nie mam pytań 🙈! Jak to się mówi? Po tej książce CHCE SIĘ CHCIEĆ! Ale umówmy się nie jest to tanie porno bo seksu w tej części jest naprawdę mało...\nTa osoba zresztą trochę mnie martwi, ma na profilówce zdjęcie, na której połowę twarzy zasłania okładką trzeciej części.\nZ Massimo męża Laury, autorka zrobiła alkoholika, narkomana oraz gwałciciela.\nW pierwszej części był męski, emanował władczością, ale na Boga ! Nawet nie myślał, żeby ją gwałcić. To ona prowokowała go do coraz to bardziej ostrego seksu. To przy niej stał się dzikim i nieokiełznanym mężczyzną. (...) Zachowywała się jak rozkapryszona dziewczynka... wiedziała czym zajmuje się jej mąż, wiedziała, że ma dużo pracy, nie tylko ona straciła dziecko ale on również. Powinni być w tym czasie razem a wyszło tak, że autorka oddaliła ich od siebie. Wiadomo przecież, że w życiu realnym coś takiego nie miałoby miejsca w szczęśliwym małżeństwie. (...) Jesteśmy czytelnikami, a bez czytelników nie byłoby książek ani oczywiście autorów. Pani Blanka na swoich mediach społecznościowych nie chciała nam zdradzić kiedy będzie dokładna premiera książki, dopiero zrobiła nam łaskę i powiedziała w Wigilię. Tak się nie robi moim zdaniem.\nJednak główna bohaterka jak zwykle mnie irytowala, chce być jak dama i być szanowaną, jednak mimo całej "akcji" z Massimo, zachowuje się dalej jak typowa k.. Rozumiem, erotyk, ale bez przesady już z tym seksem. Lubię poczytać o seksie, ale szczerze, to tutaj już miałam go dosyć.\nBardzo się zawiodłam na tej książce. Szczerze mówiąc to autorka z Massimo zrobiła okropnego tyrana a z Laury dziwke która daje kazdemu jak popadnie i nie jest dla niej ważne z kim sie kocha itp.\nBlanka Lipińska to nasz polski Grey, sprawiła, że ludzie czytają, a to już dużo\nNajbardziej teatralnie zmarnowana historia. Dwie pierwsze czesci pokazaly dwoje kochających się ludzi, gotowych dla siebie zrobić wszystko i poświęcić wszystko. W trzecim tomie Laura okazała się bardzo płytka osoba dla której liczą się tylko ciuchy, buty i seks. Massimo z opiekuńczego choć upartego i stanowczego faceta został zmieniony w potwora.\nGeneralnie zdumiewająco dużo rozczarowanych fanów, którzy dopiero teraz zauważyli, że Massimo to przemocowy potwór, a Laura to płytka blachara.\nOstatnio zmieniony przez Kazik dnia Sob 23:19, 29 Cze 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 20:11, 30 Cze 2019 Temat postu:\nBo dopiero teraz, kiedy Massimo był pijany, naćpany i narobił Laurze siniaków, wszyscy na własne oczy zobaczyli, że została skrzywdzona. Sama Laura stwierdza "gwałt jest wtedy, kiedy ktoś jest brutalny i robi to wbrew twojej woli" - myślę, że ta brutalność ma tu rozstrzygające znaczenie. Wszystko inne zarówno autorka jak i jej fanki mogły z łatwością zakwalifikować jako taką ot, erotyczną zabawę dwojga ludzi, którzy lubią ostrzejszy seks. Każde poprzednie przekraczanie granic było usprawiedliwione miłością i pożądaniem - albo wręcz przechodziło niezauważone, bo przecież to był "tylko" dotyk, "tylko" przytrzymywanie jej itp. No i przede wszystkim Laura sama śliniła się do Massima, więc o co chodzi, przecież jej się podobało.\nA że Laura dopiero teraz została uznana za blacharę... Myślę, że chodzi o to, że leciała na Nacho zanim jeszcze Massimo okazał się brutalem. Fanki uwierzyły w łączącą ich wielką miłość, co to pokona wszystkie przeszkody, a tu zonk, Laura jest gotowa zdradzić ukochanego z pierwszym lepszym, który się nawinie.\nWysłany: Nie 20:45, 30 Cze 2019 Temat postu:\nPrzepraszam, ale przez krótką straszną chwilę wyobrażałam sobie, że jak Massimo był "Czarnym", tak Nacho zostanie "Miętowym".\nWysłany: Nie 21:07, 30 Cze 2019 Temat postu:\nNie, Nacho jest "Kolorowy" albo "Łysy". (Kolorowy od tatuaży, nie że POC).\nWysłany: Pon 17:50, 01 Lip 2019 Temat postu:\nAutorka o sobie na fejsie:\nAutorka bestsellerów: „365 Dni”, „Ten dzień” i „Kolejne 365 dni” - ja jestem Rewolucją Seksualną !!!\nWysłany: Wto 8:23, 02 Lip 2019 Temat postu:\nSorry, Vahu, muszę się tym podzielić, bo to cudne\nTaka sytuacja: Laura odeszła od Massima i oficjalnie została dziewczyną Macho Nachosa. Ten urządza imprezę, na której ma zamiar ją przedstawić swoim znajomym i współpracownikom. Laura wtem! uświadamia sobie, że no tak, on teraz jest bossem, głową rodziny... i _załamana_ rusza do swojego pokoju.\nVah: Teraz sobie przypomniałaś!\nZdanie dalej wyjaśnia się, że Laura była załamana nie z powodu nagłego uświadomienia sobie profesji Nacho, tylko... bo nie ma się w co ubrać na taką okazję!\nWysłany: Wto 18:40, 02 Lip 2019 Temat postu:\nludzie możecie mnie oświecić, czemu te wypociny nazywają kaszubskim porno?\nWysłany: Śro 23:08, 03 Lip 2019 Temat postu:\nLaura wtem! uświadamia sobie, że no tak, on teraz jest bossem, głową rodziny... i _załamana_ rusza do swojego pokoju.\nPfff... Przez sekundę myślałam, że Laura się załamała, bo Naczos w ramach nowych obowiązków musiał wydać jakieś przyjęcie dla innych bossów i przez grzeczność (czy inne tam dziwne układy) postanowił zaprosić również Massima - kobieta kobietą, ale interesy interesami, nie?\nOczywiście rzeczywistość okazuje się dużo bardziej skomplikowana.\nWysłany: Czw 20:42, 04 Lip 2019 Temat postu:\nCholera, od razu wiedziałam, czym ona jest tak załamana. Czy to znaczy, że myślę jak Laura?\nWysłany: Czw 20:49, 04 Lip 2019 Temat postu:\nNie, to znaczy, że Vah po tylu częściach jeszcze wciąż miał złudzenia\nCałe moje życie mam różne złudzenia.\nAle... czytałem ten fragment kilka razy i ani razu nawet przez myśl mi nie przeszło, że to chodzi o ciuchy!.\nWysłany: Czw 21:49, 04 Lip 2019 Temat postu:\nWysłany: Śro 20:17, 10 Lip 2019 Temat postu:\nW komentarzach pod ostatnią analizą ktoś wspomina, że niby Lipińska już gdzieś ogłosiła że będzie czwarta część.\nWysłany: Czw 8:35, 11 Lip 2019 Temat postu:\nSpokojnie, to ma być poradnik dietetyczny. Cytując za wywiadem w Dzień Dobry TVN:\nŻal mi tych wszystkich dietetyków, co to jak ostatnie głąby ślęczą nad książkami na studiach i nikt ich potem nie słucha, a mogliby napisać porno\nZdjęcia do filmu ruszą początkiem sierpnia, wiadomo już, że Massima zagra piękny, bliżej niesprecyzowany Włoch.\nWysłany: Czw 11:48, 11 Lip 2019 Temat postu:\nCiekawe w jakim języku będą rozmawiać bohaterowie: po angielsku i z napisami?\nWysłany: Czw 13:03, 11 Lip 2019 Temat postu:\nDieta wg Blanki: szampan na śniadanie, obiad i kolację!\nWysłany: Pon 18:28, 15 Lip 2019 Temat postu:\nWychodzi na to,że Nacho Macho jest jaki jest (czyli dość podobny do Massima) bo autorblanka po prostu uważa, że taki powinien być facet. Prawdziwy facet (TM).\nWysłany: Pon 18:38, 15 Lip 2019 Temat postu:\n5. I najlepsze: odpowiedź rewolucjonistki seksualnej na pytanie, czego potrzebuje w związku.\n"Bycia czułym barbarzyńcą. Trochę jak bohater moich książek. Mężczyzna, który jest totalitarny, ale w sposób, który ma zapewnić ochronę tej jednej jedynej, która jest drobna jak kurczaczek i on by najchętniej wsadził ją do kieszeni i obronił przed całym światem. Nawet wbrew jej woli."\nNie no, "wsadzanie do kieszeni jak kurczaczka i ochrona przed światem nawet wbrew woli" to jest cholernie dobry opis totalitaryzmu, muszę przyznać. xD\nWysłany: Pon 19:40, 15 Lip 2019 Temat postu:\nOch, to marzenie, żeby być "w twych ramionach taka mala"... "Onaż duża, proszę pana, onaż krowa"!\n... w sumie, jak tak słucham, to ta piosenka jest dokładnie o przedwojennym modelu Laury Biel!\nWysłany: Nie 14:52, 01 Wrz 2019 Temat postu:\nTymczasem nasza ałtoreczka wzięła ślub: [link widoczny dla zalogowanych]\nWysłany: Wto 10:42, 03 Wrz 2019 Temat postu:\nPodobno to tylko ściema dla promocji filmu. Ależ ta kobieta jest żenująca, ech.\nWysłany: Wto 18:09, 03 Wrz 2019 Temat postu:\nSama to przyznała: [link widoczny dla zalogowanych]\nWiecie, ona coraz szybciej dogania autorkasię w kategorii "najbardziej żenująca polska pisarka".\nWysłany: Wto 18:59, 03 Wrz 2019 Temat postu:\nO bogowie, czego ona dla lansu nie zrobi? Głupsze od najgłupszych pomysłów autorkasi jak na mój gust.\nWysłany: Śro 10:51, 04 Wrz 2019 Temat postu:\nMoim zdaniem w bucerze i żenadzie przebiła już Ałtorkasię.\nWysłany: Pią 20:45, 06 Wrz 2019 Temat postu:\nStałam tam najważniejsza, cała na biało.\nWysłany: Wto 15:44, 15 Paź 2019 Temat postu:\nNetfilx został kooproducentem "365 dni".\nWysłany: Czw 15:01, 05 Gru 2019 Temat postu:\nWysłany: Czw 16:24, 05 Gru 2019 Temat postu:\nReżyserią zajęła się Barbara Białowąs.\nWysłany: Czw 16:32, 05 Gru 2019 Temat postu:\na Massima Torricellego zagra włoski gwiazdor Michele Morrone.\nDla mnie jedyna słuszna gęba Massima to Bobby Cannavale.\nWysłany: Czw 16:41, 05 Gru 2019 Temat postu:\nTo obsada jest piękna! Doktor Lubicz będzie pewnie tatusiem Laury, a Szapołowska jej matką (btw, Szapołowską ostatnio reklamują mocno w tvp bo dołączyła do obsady "Korony królów").\nOho, sądząc po fotach będą sceny w spa itd... i na tym pierwszym, ten portret gapiący się na rozłożoną Laurę, kwik XD. Ciekawe czy film zacznie się od sceny ze stewardessą...\nWysłany: Czw 17:19, 05 Gru 2019 Temat postu:\n"Książka wywołała kontrowersje m.in. z powodu scen ostrego seksu." No tak. Właśnie dlatego. Wmawiaj sobie, ałtorko. :/\nWysłany: Czw 20:14, 05 Gru 2019 Temat postu:\nJa nie chciałabym być niemiła dla pana Morrone, bo to może być prywatnie bardzo sympatyczny człowiek, ale miny, jakie prezentował na konferencji...jakoś bardzo pasują mi do Massima.


Kubica otrzymał ofertę startów w Williamsie - DailyGP\nJak twierdzi portal Motorsport.com, zespół Williams złożył Robertowi Kubicy ofertę na starty w sezonie 2019 Formuły 1. Polak zapowiedział, że chce szybko podjąć decyzję w sprawie swojej przyszłości.\n„Myślę, że jesteśmy blisko decyzji” – powiedział Kubica. „Z mojego punktu widzenia jestem coraz bliżej i mam w głowie wyznaczony nieodległy termin. W przeciągu kilku dni zadecyduję co chcę robić i który kierunek będzie dla mnie najlepszy” .\nFaworytem do drugiego fotela w Williamsie był dotychczas Esteban Ocon, lecz to uległo zmianie po podpisaniu umowy sponsorskiej pomiędzy Rich Energy, a zespołem Haas. Kubica prawdopodobnie mógłby wnieść budżet do brytyjskiej ekipy i znów jest wymieniamy w gronie faworytów.\n„Może chęć prowadzenia i powrotu do F1 jest silniejsza od tej związania się długim kontraktem. Mam wiele własnych przemyśleń i to ja podejmę ostateczną decyzję. Jestem w komfortowej sytuacji, co powtarzam od kilku tygodni. Będę robić coś, co w ten czy inny sposób mnie przyciąga i wiem, że będzie mi sprawiać radość” .\n„Nie wszystko zależy od moich odczuć, bo nie jest tak, że podejmę decyzję i wszyscy będą na mnie czekać z otwartymi ramionami. Trzeba się przyjrzeć pewnym rzeczom i zobaczyć, jak to może funkcjonować. Będę mieć długi lot powrotny z Brazylii, dobry na ostatnie przemyślenia, a później zobaczymy” .


Amy Winehouse Z Papierosem - Pomponik\nPlotki Pomponik » amy winehouse z papierosem\nArtykuły na temat: amy winehouse z papierosem\nAmy Winehouse na krawędzi\nPod koniec sierpnia, w sieci pojawiły się kontrowersyjne filmy z udziałem brytyjskiej gwiazdy r'n'b Amy Winehouse (23 l.).\nPete Doherty będzie sprzedawał niedopałki po Amy Winehouse\nBrytyjski wokalista i gitarzysta Pete Doherty przygotowuje niecodzienną wyprzedaż pamiątek.\nAmy Winehouse chce zostawić męża\n..."Blake musiał jakoś zapłacić za towar. Brał zamówienia od współwięźniów i prosił Amy o przynoszenie podpisanych przez siebie zdjęć. Amy pisała na nich krótkie liściki, żeby podpisane fotografie wyglądały autentycznie. Po powrocie z widzenia, jej mąż wymieniał fotki na działki heroiny. Chłopcy planują, że wystawią podpisane przez Amy zdjęcia na E- bay i zgarną trochę gotówki" - donoszą media. Aż...\nTo tylko człowiek\nKatastrofalny początek brytyjskiej trasy koncertowej Amy Winehouse został usprawiedliwony przez brata artystki.\nCo z majątkiem Amy?\nZmarła w lipcu zeszłego roku Amy Winehouse nie spisała przed śmiercią testamentu, dlatego jej majątek, szacowany na 3 mln funtów, automatycznie przejdzie na jej rodziców. Były mąż artystki, Blake Fielder-Civil, nie dostanie z fortuny Amy ani grosza.\nNaćpana Amy zgasiła sobie papierosa na policzku\nDziwny wygląd Amy Winehouse (24 l.) w ostatnich dniach wywołał falę spekulacji i domysłów. Jej menadżer ogłosił, iż gwiazda cierpi na liszajec. Tymczasem wyszła na jaw pewna historia, która dowodzi, że Amy wcale nie doszła do siebie po odwyku.\nWideo na temat: amy winehouse z papierosem\ndoda pod prysznicem\ndominika tajner schudła\nkinga rusin zakupach\nanna kournikova tenisistka


Kraina Bajkolandii - historia odwiecznych wrogów\nKomentarze: 2|Ocena: 3.4|\nZa górami, za lasami, w krainie rzeki płynącej miodem i mlekiem, były dwa królestwa. Dwa rody, toczące od stuleci walkę o koronę Bajkolandii. Królestwo Pawiego Pióra miało swój zamek po lewej stronie lasu, zaś królestwo Złotej Nici po prawej. Przez las przepływała rzeka. Po środku był most. Był on granicą dwóch królestw w jednym kraju. Nikt , nigdy nie odważył się go przekroczyć.\nKrólestwem Pawiego Pióra rządziła Królowa Justyna. Miała ona 18-letnią córkę - Katarzynę. Prawą ręką Królowej była wiedźma - Jadwiga. Nazywali ją „Wroną”.\nKrólestwem Złotej Nici rządził Król Arkadiusz, znany z wielu wygranych bitew na terenie innych krain. Miał on córkę, 17-letnią Angelikę oraz syna, następcę trony, 19-letniego Karola. Młody następca tronu lubił bawić się czarami. Pobierał nauki u nadwornego czarnoksiężnika. Niestety, pod nieobecność nauczyciela, spróbował nowych czarów. Sprawiły one, że zamienił się w żabę. Młody książę walczył. Próbował porozumieć się z czarnoksiężnikiem. Nie udało mu się. W rezultacie czarnoksiężnik mający dosyć słuchania kumkania żaby, rzucił zaklęcie śmierci na żabę. Król stracił następcę tronu. Nie wiedział, co się stało. Podejrzewał swojego największego wroga, Królową Justynę o porwanie syna, by obalić królestwo. By zachować tradycję, musiał więc wydać za mąż córkę. Strzegł jej. Każdy swój krok księżniczka wykonywała w obecności straży.\nBył piękny słoneczny dzień. Król Arkadiusz wyprawiał festyn. Miały być walki rycerzy. Strzelanie z łuku. Pokaz magii. Księżniczka Angelika wykorzystała, iż ojciec jest zajęty, i ukradkiem wyszła przez okno wieży. Wzięła konia i pojechała do lasu. Dotarła do mostu, którego do tej pory nikt nie przekroczył. Zeszła z konia. Weszła na most. Stała tam duża tablica z napisem: „Królestwo Pawiego Pióra. Wejście grozi ścięciem”. Księżniczka nie bacząc na napis, odstawiła konia bardziej w las. Zdjęła bogatsze szaty z siebie i przeszła most. Jej uwagę przykuł mało spotykany gatunek kwiatka: śpiewający dzwoneczek. Był to piękny różowy kielich, z długimi łodyżkami w środku. Gdy się nim ruszyło, wydobywały się dźwięki, tworząc melodię. Zapatrzona, nawet nie zauważyła, gdy podeszła do niej skromno odziana, lekko zabrudzona błotem, młoda dziewczyna.\n- To śpiewający dzwoneczek. Kwitnie zawsze 13 dnia każdego miesiąca.\nWystraszona księżniczka wstała. Nie wiedziała, co robić. Bała się uciec w stronę mostu. Przypomniała sobie informację na nim. Spróbowała zachować spokój.\n- Wiem. Znam ten kwiat z książek, lecz nigdy jeszcze go nie widziałam.\n- Masz szczęście. Dziś jest akurat 13 dzień miesiąca. Już jutro go tu nie będzie. Jak Cię zwą?\n- To piękne imię. Wybacz mój niecodzienny strój. Nie wypada mi jako księżniczce w takim chodzić, ale lubię czasami pobyć zwykłym podwładnym.\n- Jesteś księżniczką?\n- Nie poznajesz mnie? Jako moja podwładna, powinnaś każdą moją rysę znać.\n- Nie wychodzę często z domu.\n- Rozumiem. Może się przejdziemy. Nasz las jest wspaniały.\n- Nie śmiem odmówić, Wasza Wysokość.\nI tak obydwie księżniczki spotkały się pierwszy raz. Chodziły po lesie. Księżniczka Angelika była zafascynowana znajomością przyrody księżniczki Katarzyny. W pewnym momencie księżniczka Angelika zahaczyła o wystające gałęzie starej wierzby i upadła. Katarzyna próbując ją podnieść, upadła wprost na nią. Spojrzenia młodych księżniczek zetknęły się. Księżniczka Katarzyna poddała się sytuacji i pocałowała Angelikę. Ta w panice odepchnęła Katarzynę.\n- Co Ty robisz? To, że jesteś księżniczką, nie oznacza, że możesz robić, co chcesz!\n- Wybacz me przewinienie, ale nie mogłam się oprzeć twej wspaniałej postaci. Powiedz, skąd jesteś. Staram się poznać podwładnych, ale ciebie jeszcze tu nie widziałam.\nW tym momencie księżniczki usłyszały głosy rycerzy przeszukujących las.\n- Sprawdźcie tamtą stronę lasu. Księżniczka na pewno musi gdzieś tu być! Król Arkadiusz nas zetnie, jeśli mu córki nie przyprowadzimy przed jego oblicze, w całości!\nKsiężniczka Katarzyna słysząc te słowa, skojarzyła iż jest w towarzystwie córki największego wroga jej matki. Ona sama większej wagi do historii i wieloletnich poczynań swych przodków nie przywiązywała. Kochała świat. Ludzi. Zwierzęta. Rośliny. Podczas jednej z bitew straciła Ojca. Od tamtej pory patrzyła na wszystko inaczej. Marzyła o pokoju.\n- Nie jesteś moją podwładną! Jesteś Angelika! Księżniczka z Królestwa Złotej Nici.\n- Tak. Jestem księżniczką, a teraz pozwól, że wstanę i udam się czym prędzej w stronę rycerzy mego ojca, zanim ktoś zostanie stracony.\n- Poczekaj! Kiedy znów cię ujrzę?\n- Nie sądzę, by to był dobry pomysł. Wszak chciałabym. Choć czuję się nie swojo. Ojciec mnie pilnuje. Nie ruszam się nigdzie bez straży. Mój brat zaginął. Zostałam mu tylko ja. Król podejrzewa, że to wasza sprawka. Że twoja matka porwała mu syna i więzi. Muszę już iść. Będzie festyn. Ma przybyć książę Julian z królestwa Melodii i Smaku. Ojciec chce oddać mu moją rękę.\n- Chcesz tego? Kochasz go? Czemu pozwalasz, by ktoś układał ci życie?\n- Taka jest tradycja. I nie kocham go. Nawet go nie znam.\n- Spotkajmy się tu jutro o wschodzie słońca. W tym samym miejscu, gdzie nasze usta spotkały się pierwszy raz.\n- Dobrze. Niech tak będzie.\nKsiężniczka Angelika udała się do rycerzy. Zakradła się do konia, ubrała swoje królewskie szaty i wyszła na drogę. Rycerze uradowani widokiem księżniczki, zaprowadzili ją czym prędzej przed oblicze zagniewanego Ojca.\nKról wyznaczył karę córce za nieposłuszeństwo. Miała dostać chłostę. I tak się stało. Przed festynem leżała, a Jej niania opatrywała rany po uderzeniach. Do komnaty zapukał czarnoksiężnik zwany często Melfiorem. Spojrzał troskliwym wzrokiem na młodą królową.\n- Jesteś podobna do matki. Masz jej oczy i uśmiech. Do tego, tak jak i ona jesteś nieposłuszna. Uważaj, drogie dziecko. Może to twój ojciec, ale nie wiesz o nim wszystkiego. Jesteś zbyt młoda, byś mogła pojąć, do czego jest zdolny.\n- Co masz na myśli, Melfiorze?\n- Elżebieto... - powiedział do niani - wyjdź. Zostaw mnie wraz z tym dzieckiem w samotności. Zbliż się, Angeliko.\n- Twoja matka jak wiemy, kwestionowała rządy twego ojca. Próbowała rozmawiać. Bezskutecznie. Szczęście opuściło ją, gdy przy rycerzach podważyła jego decyzję.\n- Twoja matka nie zachorowała na grypę, i nie umarła. Ową śmierć wmówił ci ojciec.\n- Co się więc stało? Chcę poznać prawdę.\n- Twoja matka żyje. Jednak śpi. Tylko miłość i pokój w naszej krainie może sprawić, iż się obudzi.\n- Dopóki bitwy między dwoma królestwami się nie skończą, będzie śnić. W dniu, w którym go ośmieszyła, twój ojciec kazał rzucić na nią czar. Jako czarnoksiężnik naszego dworu musiałem wykonać rozkaz króla. Twoja matka jest w dawnej swojej komnacie. Zamknięta. Klucz ma tylko twój ojciec. Uważaj więc na swoje czyny, bowiem następnym razem król może zażądać czegoś innego.\nI tak Melfior zdradził księżniczce tajemnicę króla. Księżniczka znienawidziła ojca. Czarnoksiężnik wyszedł a ona zaczęła przymierzać suknie na festyn. Miał przybyć przyszły mąż. Ubrała najładniejszą, jaką miała. Udała się do ojca, nie dając po sobie poznać, że zna prawdę. Zasiadła u jego boku. Festyn się rozpoczął. Angelikę jednak festyn nie interesował. W jej sercu rosła nienawiść. Marzyła o zemście. Po festynie król przedstawił córce księcia. Widać było, że księżniczka wpadła mu w oko. Przyszły król Melodii i Smaku poprosił o rękę Angeliki. Władca Złotej Nici zgodził się. Jeszcze tego samego dnia król ogłosił zaręczyny i ślub za 7 dni. Serce Angeliki jeszcze nigdy nie było tak pełne gniewu. Położyła się do swego łoża i zasnęła.\nNowy dzień. Na okienku usiadły dwa wróbelki. Zaczęły śpiewać. Księżniczka się obudziła. Ubrała i uciekła do lasu jak poprzedniego dnia. Czekała już tam na nią księżniczka Katarzyna. Obydwie radowały się swoim widokiem. Angelika nie wiedziała do końca, co to za uczucie. Uszczęśliwiały ją chwile, gdy Katarzyna dotykała jej dłoni bądź policzków. Ciesząc się swą obecnością, nie zauważyły przechodzącej sarenki. Nagle sarenka zamieniła się w człowieka. Była to wiedźma Jadwiga.\n- Mam Cię, księżniczko. Taka zdrada! Królowa kazała mi cię śledzić, zaniepokojona Twym wczesnym wyjściem. A ty tu, w towarzystwie wroga?\n- To nie wróg. To księżniczka Angelika. Ani ona, ani ja nie jesteśmy winne grzechów naszych przodków. Więc poprzestań na słowach już wypowiedzianych i nie mów nic więcej.\n- Twój ojciec nie pochwaliłby tego zachowania.\n- Nie waż się wspominać mego ojca. Idź do mej matki i przekaż, że będę na dworze za dwie godziny. Chcę z nią pilnie porozmawiać. Nie waż się jej nic mówić. Ja przekażę te nieszczęsne dla niej nowiny.\n- Według życzenia, Księżniczko.\n- Mam jeszcze jedno pytanie. Czy w naszych lochach przebywa syn Króla Arkadiusza?\n- Nic mi o tym nie wiadomo. Czemu padło to pytanie?\n- Brat Angeliki zaginął. Możliwe, że ma matka wzięła go w niewolę.\n- Tak nie jest. W naszych lochach obecnie przebywają tylko złodzieje.\n- Czy możesz więc jako wiedźma, rzucić swymi kośćmi i zapytać je, gdzie jest książę?\n- Jeśli księżniczka ma takowe życzenie.\nWiedźma wyjęła kości. Rzuciła na ziemię, zadała pytanie, posypała jakimś magicznym pyłkiem, po czym nie wiadomo skąd, pojawiła się bańka. W niej był obraz młodego księcia zamieniającego się w żabę. Angelika w tym momencie poznała los brata. Wiedźma spojrzała na nią. Uśmiechnęła się lekko spod swojego wielkiego nosa. Powiedziała, że czar śmierci można zdjąć. Tym bardziej, jeśli dana osoba nie jest w swoim ciele. Dusza wciąż żyje. Wiedźma machnęła różyczką i na jej drugiej dłoni pojawiła się mała fiolka. Podała ją i powiedziała, że wystarczą 3 krople, by książę powrócił do życia i swojej postaci. Nim Angelika zdołała spytać o swą Matkę, wiedźma zamieniła się w ptaka i odleciała. Księżniczki spojrzały na siebie. Katarzyna, nie będąc obojętną na wdzięki Angeliki, podeszła i kładąc swe dłonie na jej ramionach, delikatnie ją pocałowała. Angelika się zarumieniła. Oddała pocałunek. Legły we dwie w lesie, wśród magicznych kwiatów, które czując miłość, zaczęły grać. Księżniczki oddawały się sobie po trochu. Nie wiedziały dobrze, co robią. Szły za głosem serca, które mówiło „Kocham”, „pragnę”. I tak księżniczki posiadły się wzajemnie. Skradły sobie skarb, który miały oddać przyszłym mężom. Wróciły przepełnione radością do swych królestw i komnat. Katarzyna spotkała się z matką. Wyjawiła prawdę o swym wyjściu. Królowa ku jej zdziwieniu, nie ukarała jej. Nie była też zagniewana. Podeszła i przytuliła swą córkę.\n- Kochana córko! Odwagę masz wielką, by stanąć przed mym obliczem i obnażyć się z prawdy. Nie ukażę cię jednak, bo nie mam za co. Miłość to piękny kwiat. Postać przybiera różną. Zdradzę ci sekret odwiecznego sporu między królestwami naszej krainy. Nasze królestwa jeszcze 100 lat temu żyły w zgodzie. Rządy były wspólne. Panujący w tamtych czasach Król Złotej Nici przyłapał swą córkę na akcie miłości, lecz nie z mężczyzną, tylko z kobietą. Była to twoja prapraprababcia - Księżniczka Magdalena. Król w owej chwili wydał sąd. Skazał na ścięcie swą córkę jak i twoją babcię. Udało się naszemu królestwu odbić Magdalenę. Zapisaną tradycją bowiem było, że w momencie wspólnego przewinienia członków królewskiego rodu, każdy każe swego krewnego. Musieli więc oddać nam Magdalenę. Aleksandra została ścięta. Król obwiniał nasze królestwo. Powiadał, że Magdalena sprowadziła na jego córkę to nieszczęście. Chorobę. Zaczął z nami walczyć o granice krainy. Od tamtej pory nikt tych granic nie przekroczył. Oby twe szczęście trwało, córko, wiecznie. Uważaj jednak, albowiem Król Arkadiusz jest nieobliczalny. A ja umarłabym, gdybym cię straciła.\n- Dziękuję, Matko. Twe słowa dodają mi otuchy. Udam się teraz na spoczynek do swej komnaty.\nPoszła. Angelika w tym czasie szukała żaby, którą był Jej brat. Nie mogła jednak jej znaleźć. Natknęła się na czarnoksiężnika. Opowiedziała mu wszystko. O bracie. O Katarzynie. Melfior przeraził się. Wiedział, że z tego nie będzie nic dobrego. Nie, gdy dowie się Król. Angelika zostawiła mu fiolkę. Prosiła, by czym prędzej odnalazł Księcia, Żabę. Melfior udał się do miejsc, gdzie lądują zwierzęce zwłoki. Bowiem to tu porzucił żabę, po rzuceniu czaru. Nie znalazł. Udał się do komnaty, gdzie próbował czarami znaleźć położenie księcia. Dni mijały. Katarzyna i Angelika spotykały się każdego dnia na granicy królestw. Cieszyły się każdą sekundą intymności wśród przyrody. Katarzyna opowiedziała Angelice historię ich królestw. Nastał dzień ślubu. Angelika chciała się przeciwstawić swemu ojcu. Poprosiła Katarzynę, by czekała w południe z rycerzami na moście. Księżniczka chciała bowiem poślubić nie księcia Juliana, lecz księżniczkę Katarzynę. A tylko bowiem w królestwie Pawiego Pióra miały takową możliwość. Dostały błogosławieństwo od Królowej. Angelika ubrana w białą suknię udała się do kościoła. Ojciec dumnie prowadził córkę do ołtarza. Oddał rękę Julianowi. Gdy ksiądz zaczął czytać przysięgę, księżniczka odwróciła się.\n- Nie! Nie wyjdę za księcia Juliana ani za żadnego innego.\nKról wstał. Spojrzał gniewnym wzrokiem.\n- Córko! Powstrzymaj swój język, zanim wypowiesz słowa, które mogą cię słono kosztować.\n- Królu! Ojcze! Zgnij. Niech brama szatana się o ciebie upomni w dniu Twego sądu.\n- Jeszcze raz upominam cię!\n- Wydaj ten rozkaz! Wiem, ojcze! Wiem, że ma Matka żyje.\nTłum rycerzy, pozostałych królów innych krain, jak i podwładnych wzburzył się.\n- Dobrze słyszycie. Moja Matka żyje. Wasza Królowa żyje! Ten oto Król, mój ojciec, w dniu, kiedy jego żona, moja Matka a Wasza królowa, przeciwstawiła się mu, wydał rozkaz rzucenia na nią czaru: samotnego snu. Leży w pałacu w swojej komnacie. Zamknięta pod kluczem!\n- Jak śmiesz! Do lochów z nią!\nRycerze byli zdezorientowani. Królowie zdziwieni. Tłum szalał.\n- Wybaczn Julianie, lecz nie pojmiesz mnie za żonę. Me serce, jak i ciało, należą do kogoś innego. I... Ojcze! Nie jest to żaden mężczyzna! Jest to kobieta! Księżniczka Katarzyna z królestwa Pawiego Pióra, córka Królowej Justyny.\n- To wróg.\n- Czyj? To nasze królestwo zawiniło przed laty! Dobrze słyszysz, Ojcze! Znam tą historię! Kocham Katarzynę i zamierzam ją poślubić. Chcesz mnie ściąć? Proszę bardzo! Ale obiecuję, że na twoje rządy spadnie klątwa!\n- Nie grożę ci, Ojcze! Obiecuję! A teraz wybaczcie. Przyszła małżonka na mnie czeka!\nAngelika wybiegła z Kościoła. Złapała konia i ruszyła w stronę lasu i mostu. Król nie został obojętny. Wraz z rycerzami ruszył w pościg za córką. Angelika dotarła na miejsce. Podeszła do Katarzyny. Złożyła na Jej ustach pocałunek. Podarowała pierścień, który dostała od Matki jako dziecko. Wyszeptała: Kocham Cię. Katarzyna odpowiedział tym samym. Rycerze Pawiego Pióra sięgnęli do mieczy. Stanął bowiem przed nimi Król Arkadiusz.\n- Nie pozwolę ci odejść, Córko! Jeśli gdziekolwiek pójdziesz to tylko na mych warunkach.\n- Nie, Ojcze. Nie jestem twoją córką. Byłam jako małe dziecko. Teraz już nie jestem.\nW tym momencie dojechał z martwą żabą w sakiewce Melfior. Zszedł z konia. Stanął z boku, nie wiedząc, czy może się wtrącić. Nie chciał jednak rozlewu krwi. Koło czarnoksiężnika wylądował ptak. Zmienił się w człowieka. Była to wiedźma Jadwiga. Za rycerzami stanęła Królowa Justyna. Król miał dość tego widowiska.\n- Jeśli w tej chwili nie staniesz u mego boku córko, zginiecie obydwie.\n- Jeśli tak zapisane jest w niebiosach , niech tak będzie.\nKról zamachnął się mieczem w stronę księżniczek. Rycerze jednak zaczęli ich bronić. Król wydał rozkaz i jego rycerze także ruszyli do ataku. W ten sposób król mógł podejść do księżniczek.\n- Nie pozwolę, by to tak się skończyło, córko!\nUsłyszał czyjś krzyk. To rycerz Pawiego Pióra biegł za jego plecami do ataku. Król się odwrócił. Zaczął walczyć. Potem z drugim, z trzecim. Powalał jednego za drugim. Król tak się wczuł w walkę, że przypadkowo, gdy się odwrócił, pchnął mieczem w plecy swą córkę, przebijając jej serce, oraz stojącej naprzeciw niej ukochanej. Nastała cisza. Rycerze przestali walczyć. Królowa krzyknęła. Król padł z zakrwawionym mieczem na kolana.\n- To nie tak! To nie miało się tak skończyć!\nKról zrzucił swe odzienie, by powstrzymać krwawienie z rany córki. Królowa trzymała w rękach swoją córkę, on zaś swoją. Księżniczki umierały. Wzrok miały skierowany na siebie. Starały się dosięgnąć swych dłoni, ale udało im się resztkami sił złapać palcami. Wypowiedziały słowa miłości, po czym skonały.\nMelfior w tym momencie, wyjął żabę. Nalał jej do ust 3 krople czarodziejskiej mikstury i położył na drodze. W parę sekund żaba odżyła. A książę Karol wrócił do swej postaci. Nie wiedząc, co się dzieje, spojrzał w stronę nauczyciela, Melfiora i powiedział, że od dziś koniec z magią. Czarnoksiężnik wskazał mu palcem, aby się odwrócił. Gdy to zrobił, padł na kolana.\n- Coś Ty ojcze zrobił? Co z ciebie za król?\n- Synu! Wiedziałem, że to oni cię więzili!\n- Nikt mnie nie więził. Przez pomyłkę użyłem nie tego czaru i zamieniłem się w żabę. Byłem cały czas na zamku. Melfior mnie szukał. I znalazł. Byłem wśród słomy w jednej ze stajni. Skąd się tam wziąłem, nie wiem. Powiedz! Zadowolony jesteś ze swoich rządów? Zabiłeś mi siostrę!\n- Nie chciałem! Nie słuchała mnie! Chciałem ją tylko powstrzymać przed hańbą!\n- Hańbą? Jaką hańbą, Ojcze! Miłość nie jest hańbą!\n- Masz rację synu. Jednak w tej chwili moja postawa nic nie zmieni.\nKrólowa spojrzała na króla gniewnym wzrokiem. Wybaczyła mu jednak. W tej chwili z nieba przyleciały dwie małe wróżki. Jedna czerwona, druga żółta. Miłość i Radość. Takie nosiły imiona. Unosiły się na swych małych skrzydełkach nad ciałami księżniczek. Skierowały wzrok w stronę rodziców.\n- Władza zaślepiła was. Teraz straciliście swe dzieci. Pamiętajcie! Miłość istnieje w każdym z nas. W każdym pod inną postacią! Jeszcze dziś ma być postawiony nowy most. Most łączący wasze królestwa. Nie oddzielający. W tym oto miejscu ma stanąć pomnik na cześć nowych królowych krainy Bajkolandii. Wy zaś, Królu i Królowo, usuniecie się z rządów. A oto nasz dar dla was i przyszłości krainy...\nWróżki zaczęły latać wokół ciał księżniczek. Najpierw Miłość, potem Radość. Nagle z nieba spadł silny promień słoneczny wprost na księżniczki. Zaczęły się unosić. Wróżki znikły, a ciała dwóch królewskich córek legły delikatnie na zakrwawionej trawie. Nagle obydwie otworzyły oczy. Spojrzały na siebie. Uściskały się. Pocałowały. Królowa Justyna zdjęła koronę i położyła na głowie córki. To samo uczynił ze swoją Król Arkadiusz. Rodzice czule przytulili swe dzieci i wypowiedzieli słowa miłości.\nW tym czasie w królestwie Złotej Nici, przebudziła się żona Króla Arkadiusza, Królowa Elżbieta. Król przypomniał sobie o klątwie. Poprosił córkę, by z nim pojechała do zamku. Podał jej klucze. Otworzyła drzwi długo zamkniętej komnaty. Stała tam, pełna życia Matka Angeliki. Król padł na kolana. Wyznał żonie miłość. Przeprosił i prosił o wybaczenie. Żona czule go objęła i pocałowała. Angelika opowiedziała wszystko matce. Dostała od niej błogosławieństwo.\nNastępnego dnia stał nowy most. Przy moście pomnik dwóch nowych królowych. Tego dnia zebrali się tam wszyscy ludzie z całej Bajkolandii. Po środku, przy pomniku stanęła Angelika z Katarzyną i ksiądz, który udzielił im ślubu. Królowa Justyna płakała przez całą ceremonię, zaś Król Arkadiusz tulił się do żony, wciąż przepraszając za swoje czyny. Angelika i Katarzyna złożyły przysięgę małżeńską, założyły pierścienie i żyły długo i szczęśliwie w swych ramionach.\nPs. Ich panowanie zapoczątkowało nową erę królewskich rządów.\nekscentryczka45 2009-01-25 19:21\nKróla powinni wykastrować i kazać mu zjeść własne jaja...ale to baśń i tak się skończyła jak się skończyła...Podobało mi się... na tle innych wypadłaś nie źle...i doczekałam się sceny erotycznej co mnie bardzo cieszy...jest nawet zmartwychwstanie..mogłaś jeszcze opisać noc poślubną ;-) ale dobre i to...daję ***\nkarolcia87mua 2009-02-02 02:48\nsuper naprawde mi sie podobalo


Na co zwracać uwagę, kupując prezerwatywy przez internet? | eCondom.pl\nW przypadku prezerwatyw niezwykle istotne jest, by były one sprowadzane z zaufanego źródła. To od warunków przechowywania, zaraz po sposobie ich użycia, zależy nasze bezpieczeństwo i skuteczność środka antykoncepcyjnego. Jeśli więc cokolwiek budzi nasze wątpliwości podczas odwiedzin danej strony internetowej, a firma posiada negatywne opinie, od razu powinien być to sygnał do przeniesienia naszych zakupów na inną witrynę.\nBezpiecznie, nie zawsze znaczy drogo\nW psychologii bardzo często omawiany jest aspekt wpływu wyższej ceny produktu na wyobrażenia klienta na jego temat. Wyższa cena utożsamiana jest z wyższą jakością. Warto jednak pamiętać, że tanie prezerwatywy tego samego producenta, które na innej stronie posiadają wyższą cenę, to wciąż ten sam produkt, a okazje i promocje po prostu się zdarzają. Należy jedynie zweryfikować daną stronę, by nasze zakupy zagwarantowały nam pełnię bezpieczeństwa.\nSmakowe, cienkie, lateksowe, a może opóźniające wytrysk?\nNa rynku pojawia się coraz więcej rodzajów prezerwatyw, które mogą wnieść do naszej sypialni jeszcze dużo kolorytu. Nie warto więc kroczyć utartymi ścieżkami i zawsze wybierać te same modele, bo może się okazać, że trafimy na produkt, który spełni nasze oczekiwania w jeszcze większym stopniu, mimo że z poprzedniego byliśmy zadowoleni. Przed podjęciem decyzji powinniśmy odpowiedzieć sobie na pytania: jakie są nasze oczekiwania względem prezerwatywy, jakie są nasze potrzeby i ewentualnie problemy pojawiające się podczas zbliżenia. Przy problemach z przedwczesnym wytryskiem warto zwrócić uwagę na prezerwatywy zawierające znieczulający miejscowo środek, który zmniejsza wrażliwość i skutecznie opóźnia wytrysk. Takie rozwiązania oferowane są na przykład w prezerwatywach Pasante Delay. Jeśli problem jest zupełnie odwrotny i pojawia się deficyt odczuć podczas zbliżenia, warto sięgnąć po cieńsze prezerwatywy, takie jak Durex Elite. Mimo swojej grubości, dzięki odpowiedniej budowie i elektronicznemu testowaniu, tak jak inne produkty marki odznaczają się wysoką skutecznością.\nRóżne rodzaje Durex pozwalają na inne eksperymenty. Dlatego oprócz wcześniej wspomnianych, wybrać można również modele prążkowane mające zapewnić jej większą przyjemność czy smakowe, które okażą się szczególnie przydatne podczas seksu oralnego.\nSatysfakcja ze zbliżenia dzięki prezerwatywie\nMimo że dzisiejszy rynek pozwala znaleźć w Internecie niemal wszystko, przed zakupami zawsze należy się upewnić co do bezpieczeństwa przeglądanej strony oraz opinii dotyczących firmy. Jeśli już znajdziemy bezpieczną stronę, nie ograniczajmy się. W aktywności seksualnej chodzi przede wszystkim o radość i przyjemność dlatego czasem warto postawić na rozwiązania, których jeszcze nie testowaliśmy i sięgnąć po inne prezerwatywy marki Durex czy Pasante. Takiej decyzji z pewnością nie będziemy żałować.\nDurex - najchętniej kupowana marka prezerwatywy:\nAvailability: 9381 In Stock\nCena podstawowa 92,58 zł Cena 70,54 zł -22,04 zł


Co wiesz o Koronie Kielce? Sprawdź się! [QUIZ] - Super Express\nAutor: MKS1973fan/Wikimedia Commons Kochasz piłkę nożną? Sprawdź, co wiesz o Koronie Kielce! [QUIZ]\nKieleccy radni zgodzili się dokapitalizować spółkę Korona Kielce, co oznacza, że do klubu trafi 1,5 mln zł z miejskiej kasy. Decyzja zapadła po burzliwej naradzie, a rajcy nie byli jednogłośni w tej sprawie. W związku z zastrzykiem gotówki dla klubu ze stolicy Świętokrzyskiego proponujemy udział w teście sprawdzającym wiedzę o Koronie. Nie masz szans na 10/10!\nGdyby nie zwiększenie kapitału spółki Korona SA, najbardziej znany klub piłkarski z regionu mógłby przestać istnieć. Mimo widma likwidacji zasłużonej dla Kielc marki, rada miasta i tak nie była zgodna i jednomyślna. 11 radnych było za podjęciem uchwały, 8 przeciw, a 4 wstrzymało się od głosu.\nDzięki tej decyzji Korona pozostanie w Ekstraklasie. Wielu kibiców w całej Polsce nie wyobrażało sobie innego rozwiązania.\nChociaż Korona nigdy nie zdobyła Mistrzostwa Polski, ani nawet medalu, "Złocisto-krwistym" udało się zostać finalistą Pucharu Polski.\nWażne zwycięstwo PGE VIVE Kielce! Mieszkow Brześć pokonany w Hali Legionów\nW naszym quizie sięgamy głębiej do historii!\nSprawdź swoją wiedzę o najbardziej zasłużonym klubie piłkarskim z Kielc. Nie masz szans na 10/10!


Tenugui - Wakai.pl - Newsy anime & manga\nNa pierwszy zrzut oka tenugui nie wygląda najlepiej – zwykła ściereczka ze wzorem, nic ciekawego. Ot, taki zwykły ręczniczek, którego można użyć po skorzystaniu z publicznej toalety, gdzie zwykle nie ma ani suszarki, ani papierowych ręczników. Jednak, dzięki swym praktycznym wymiarom (wykonany jest z cienkiej, bawełnianej tkaniny o prostokątnym kształcie. Wymiary wynoszą zwykle 35cm x 90cm.), ma wiele innych zastosowań – fartuszek, temblak na chorą rękę, szalik, czepek na głowę, a ze względu na ozdobne wzory (mały i powtarzający się na całej powierzchni tkaniny lub duży i pojedynczy, na całej powierzchni) może być również używany do pakowania prezentów. Te ze szczególnie pięknym motywem mogą służyć także jako dekoracja mieszkania. Tenugui mają żadnych zasad – są one ograniczone jedynie przez wyobraźnię swojego użytkownika\nW erze Heian (794 – 1192 rok naszej ery) tenugui uchodziły za drogi towar. Były to delikatne, drobno tkane jedwabne tkaniny wykorzystywane w obrzędach lub rytuałach religijnych. Ponieważ w tamtych czasach techniki produkcji dopiero się rozwijały, proces powstawania tenugui był żmudny i kosztowny, w wyniku czego tkaniny jeszcze na długo pozostawały poza zasięgiem zwykłych ludzi. Popularność tych ściereczek podskoczyła dopiero w okresach Kamakury i Edo, kiedy to koszty produkcji znacznie spadły w dół przy jednoczesnym zwiększeniu podażu. Ceny tenugui stały się przystępne, ponieważ jedwab został zamieniony na bawełnę, a ludzie pokochali szmatkę za jej wszechstronne zastosowanie.\nOstatecznie tenugui stały się tak tanie, że były praktycznie w każdym gospodarstwie domowym. Przyczyniło się też do tego rozpowszechnienie się osen (japońskie gorące źródła, na których zbudowano kąpieliska publiczne: łaźnie i baseny) i praktyka rutynowej kąpieli. Napędziły one popularność tenugui, sprawiając, że stały się one podstawą w każdej łaźni. Jedyną rzeczą, która aktualnie może z nimi konkurować to współczesne ręczniki.\nZ czasem wśród rzemieślników pojawiły się nowe techniki barwienia i drukowania, dzięki którym na tenagui pojawiły się szczegółowe wzory i piękne krajobrazy, kwiaty, a nawet ludzie. Postępy w produkcji tkanin przekształciły tenugui z drogiego, uroczystego narzędzia używanego podczas obrzędów do rzeczy codziennego użytku, z którego korzystają masy.\nW japońskich sklepach jest ogromny wybór tenugui. Każdy może wybrać odpowiedni dla siebie motyw. Są również różne warianty cenowe – od tych droższych, zaprojektowanych przez artystów i dizajnerów, do tych 100-jenowych do kupienia w sklepach typu Daiso. Jest to także wspaniały pomysł na pamiątkę z Japonii dla bliskich, ponieważ jest lekki i zajmuje niewiele miejsca. Wygodne i przyjazne dla środowiska chusteczki, stały się bardzo popularne wśród miłośników ekologi. Ponieważ są one wielokrotnego użytku i biodegradowalne, tenugui mają niewielki wpływ na środowisko, są idealne dla dzisiejszych świadomych ekologicznie społeczeństwa – zwłaszcza w Japonii.


Kurpianka w wielkim świecie: "Kurpianki! Widzicie z tego przykładu z Rosji, jak bardzo wasz strój wyodrębnić was może". O bieżeństwie i stroju regionalnym\nWładysław Glinka, ziemianin z Suska Starego w gm. Rzekuń, nieodległej Kurpiowszczyźnie, działacz społeczny i polityczny, zanotował w swoim pamiętniku: Kurpie od roku [1914 –przyp. M.W.K.] mieli styczność z bojami, wiele wsi bywało „pod Niemcem” po kilka razy od początku wojny, i byliby siedzib swoich, nawet spalonych, nie opuszczali, lecz rosyjskie wojska wypędzały ich, Kozacy bili nielitościwie nahajkami, tak że bardzo mało komu udało się na ziemi swej pozostać. Stefan Wilga (1911-1994) z Jednorożca w pow. przasnyskim wspominał: Nadszedł dzień pierwszy sierpień [1915 r. – przyp. M.W.K.]. Z samego rana ludziom oznajmiono, żeby do trzeciego sierpnia opuścili wszyscy Krasnosielc i żeby wszyscy uciekali do Rosji. Dużo ludzi chętnie przyjęli decyzję ucieczky do Rosji. (…) Niemało tego dnia wyjechało polskych ludzy.\nKurpianki pod kościołem w Jednorożcu, lato 1914 r. Fot. Aleksander Maciesza. Zbiory Towarzystwa Naukowego Płockiego.\nW 2017 r. po spotkaniu w Kadzidle A. Prymaka-Oniszk napisała na swojej stronie: "Jak 1915 rok mógł wyglądać w Kadzidle można się też domyślać się z krótkich wzmianek na oficjalnych stronach miejscowości, jak ta: W 1915 r. dwie wieże [tutejszego kościoła] (od frontu) zostały zniszczone, a dzwony zrabowane. Część mieszkańców z pewnością ruszyło w bieżeństwo (z guberni łomżyńskiej, do której Kadzidło należało, w Rosji zarejestrowano blisko [tak naprawdę ponad - przyp. M.W.K.] 80 tys. uchodźców), jednak pamięć, tak jak w niemal całej Polsce, nie przetrwała. O bieżeństwie nie ma wzmianek w regionalnej historii".\nOtóż są, ale nierzadko głęboko ukryte, czasem wypowiedziane wprost, nie nazwane bieżeństwem. Takie przykłady podawałam tutaj: KLIK. Ostatnio dzięki prasie udostępnionej mi przez kolegę Doriana Olszewskiego znalazłam bieżeńskie źródło – list Kurpianki z okolic Myszyńca, w którym wspomina pobyt w Rosji. Zapraszam do lektury!\nSPOTKANIE Z KURPIANKĄ W ROSJI (Ze wspomnień roku 1915)\nWojna zapędziła mnie daleko, daleko, bo aż na północ, blizko Azji, do miasta Kostromy.\nTęskniłam strasznie do kraju, do swojej biednej, ukochanej męczeńskiej Polski, do drogiej Puszczy Kurpiowskiej, gdzie spędziłam tyle szczęśliwych lat.\nPewnego wieczora wracałam z ubożuchnego Kostromskiego kościołka po nabożeństwie różańcowem. Brnęłam po śniegu (na północy w październiku są takie mrozy i śniegi jak u nas w najcięższą zimę) i myślałam sobie, że tam u nas na Puszczy pewnie "babie lato" unosi się nad rżyskami i słoneczko jeszcze nieźle dogrzewa.\nNagle patrzę i nie wierzę oczom. Przede mną, otulona czerwonym fartuchem nasuniętym na głowę, idzie Kurpianka.\nSzłam przez chwilę za nią, przyglądając się jej bacznie i myśląc, skądby się tu wzięła tak daleko. Podmuch zimnego wiatru zsunął jej fartuch z głowy i ukazała się chusteczka, zawiązana po kurpiowsku i dwa warkocze spuszczone. Wtedy, sama nie wiedząc kiedy, znalazłam się przy niej i wywiązała się miedzy nami przeplatana płaczem rozmowa. Gdzie to się ludzie nie spotykali przez wojnę!\nOpowiedziała mi całą swoją nędzę, całą poniewierkę wygnańczą. Co oni przeszli to trudno opowiedzieć!\nDwoje dzieci pochowała w drodze, a do Kostromy dowiozła dwoje: dziewczynkę 12 letnią i chłopczyka w 10 roku.\nPoszłam z nią i gdy zobaczyłam to mieszkanie strasznie zimne, wilgotne, tę nędzę całą, te zupełnie obdarte dzieci - serce mi się ścisnęło i zapłakałam nad ich niedolą.\nWarunki w Kostromie w końcu sierpnia 1915 r. Źródło: "Dziennik Narodowy", 1 (1915), 131, s. 2.\nNie mogłyśmy się rozstać z sobą i narozmawiać. Nie znałam jej przed wojną i nigdy nie widziałam, ale przez ten strój kurpiowski, który tak bardzo lubię, taką mi się blizką wydała, taką kochaną!\nZaopiekowałam się całą rodziną. Zdobyłam dla nich ciepłe rzeczy, inne mieszkanie, zarobek. Odetchnęłam dopiero wtedy kiedy zobaczyłam, że się trochę "odgryźli", że dzieci lepiej zaczynają wyglądać, a Franciszkowa nawet śmieje się czasami.\nNajulubieńsza chwilą dla nas byto: dla dzieci słuchanie historji polskiej, którą im co wieczór czytałam, a dla mnie przymierzanie "czółka", gorseciku, zawieszanie na szyi bursztynów - wogóle przymierzanie całego stroju kurpiowskiego takiego swojskiego, ślicznego, który Franciszkowa wydostawała ze skrzyni.\nIle łez moich polało się na barwną szeroką sukienkę w pasy czerwone, żółte i zielone!...\nI dziwnie dobrze było mi na sercu, jak patrzyłam na ten strój.\n...Widziałam przed sobą ciche wioski kurpiowskie z krzyżykami na domkach, jakby te krzyżyki powiedzieć chciały o twardej doli, jaka się mieści pod słomianą strzechą.\n...Widziałam bory naokoło i łąki, te puszczańskie łąki pełne kwiecia.\nWszystko, wszystko widziałam. Całą swoją Puszczę biedną i smutną, a tak kochaną.\nWspomnienia te wywołał ubiór kurpiowski...\nI wdzięczna byłam, ogromnie wdzięczna tej Kurpiance z pod Myszyńca.\nBo przecież i przedtem, przed spotkaniem się z nią, widziałam w Kostromie sporo kobiet - Polek ze wsi. Rozmawiałam z niemi, starałam się dopomódz, ale serce nie brało tam wielkiego udziału tylko obowiązek.\nZdawało mi się, że we mnie z tej tęsknoty, z tego wygnania już wszystko zamarło, że zobojętniałam na wszystko i gorszą się zrobiłam niż w kraju.\nAż oto zobaczyłam Kurpiankę w jej prostym stroju i drgnęło mi serce, i zapłakałam, i lżej odetchnęłam.\nDlatego też wdzięczną jej byłam i dopomogłam we wszystkiem.\nPo powrocie do kraju ze zdziwieniem i smutkiem przekonałam się, że kurpianki nietylko zarzucają swój ubiór, ale nawet jakby się go wstydziły, jakby wstydziły się, że są kurpiankami.\nNie rozumieją widocznie tego o ile ich strój jest piękniejszy od obrzydliwych tanich perkalików, bawełnicy, które noszą wszystkie przeważnie dziewczyny po wsiach.\nNie chcą zrozumieć tego, że tak "po miejsku" ubrane wyglądają jak wszystkie, a w swoim malowniczym stroju wyodrębniają się, rzucają się w oczy, podobają wszystkim, kto zna się na ładnych ubiorach.\nW wielkich miastach na przechodzące po ulicy dziewczyny ze wsi w zwyczajnych sukienkach i chusteczkach nikt nawet uwagi nie zwróci. A jak trafi się mądra kurpianka, ubrana po swojemu każdy się obejrzy i mówi: "Jaki śliczny ubiór, jaki malowany, jak ładnie w nim tej dziewczynie!"\n(...) Dla mnie największą przyjemnością jest ubrać się po kurpiowsku i dumną jestem i zadowoloną jak ktoś mnie nazwie Kurpianką. Gdybym mieszkała stale na wsi stanowczo inaczej nie ubierałabym się jak moje swojaczki z pod Myszyńca, gdzie się urodziłam.\nW mieście taki śliczny strój nie jest dostosowany do brzydkich murów, ulic, do ciasnoty miejskiej. Ale na wsi, na tle zieleni łąk, w lesie, nad wodą, na dużych przestrzeniach, - wszędzie ubiór kurpiowski prześlicznie wygląda i która dziewczyna zarzuca go, która się go wstydzi, - ta nic nie rozumie.\nCzy taką Kurpiankę spotkała w Kostromie Marylka? Źródło: "Płomyk", 20 (1936), 19, s. 499.\nKurpianki! Widzicie z tego przykładu z Rosji, jak bardzo wasz strój wyodrębnić was może. Przecież ja koło takiej kobiety, ubranej jak wszystkie byłabym przeszła nie wiedząc nawet, że to polka. A kurpianka odrazu mi się rzuciła w oczy i swoim ubiorem sprawiła to, że i dopomogłam jej w czem tylko można było i odrazu stała mi się bardzo blizką, jakby swoją.\nNie zarzucajcie swego pięknego stroju! Nie zarzucajcie bursztynów, za którymi uganiają się po miastach i bardzo drogo płacą, chcąc je zdobyć, a wy często wolicie brzydkie, szklane, nic nie warte paciorki.\nSzkoda wielka taką śliczną, malowniczą całość jaką jest strój kurpiowski ze wstążkami i bursztynami zamienić na brzydkie, zwyczajne ubranie.\nNowogród we wrześniu 1922 r.\nBy wyobrazić sobie lepiej sytuację, podajmy kilka liczb. W 1916 r. w guberni kostromskiej pod opieką CKO w Piotrogrodzie znajdowało się 3112 Polaków. Zakładając, że Marylka wróciła po wojnie na ojcowiznę, była jedną 546 osób, które z Nowogrodu trafiły do Rosji. Z gm. Myszyniec w Rosji znalazły się tylko 174 osoby. I tak oto jedna z 546 osób trafiła na jedną ze 174 i to wszystko w masie 3112 osób w całej guberni kostromskiej (ciekawe, ilu Polaków było w samej Kostromie?), co wcale nie było takie łatwe.\nMaryla z Nowogrodu trafiła na jedną z krajanek, a jej wspomnienia stały się pretekstem do apelu o szacunek dla stroju kurpiowskiego. W sytuacji bieżeństwa, ale nie tylko, nie dziwią wnioski i apel wyrażone na końcu listu.\nStrój regionalny to element tożsamości lokalnej, to oznaka przynależności do konkretnej grupy. Etnograf Kazimierz Moszyński, który - nota bene, w 1911 r. odwiedził zachodnią Kurpiowszczyznę, m.in. Jednorożec, pisałam o tym tutaj: KLIK - zanotował w swoim monumentalnym dziele Kultura ludowa Słowian (t. 1): Wszystka kultura jest w gruncie rzeczy duchową, wszystka jest społeczną; kultury niespołecznej i nieduchownej nie ma i być nie może. Etnografka A.W. Brzezińska zauważyła, że "Skoro dzięki strojom ich użytkownicy manifestowali swoją przynależność lokalną i regionalną, występując w strojach paradnych stawali się reprezentantami swoich społeczności". Marylka wprost pisała: I wogóle strój ludowy, swojski ma wielkie znaczenie. Wyodrębnia nas od narodów obcych, jest swój, sobie robiony, robiony, mocny, - nie tak jak materjały tanie, kupowane u żydów - tandeciarzy.\nSpotkana przez Marylkę Kurpianka mogła opowiedzieć - dosłownie i w przenośni - tak wiele o ojcowiźnie, a posiadany przez nią strój wywoływał tak wiele skojarzeń i emocji. Widząc krajankę, Marylka poczuła, że nie jest na obczyźnie, że na wygnaniu znalazła namiastkę domu, co sprawiło, że nie czuła się tak obco w Rosji. Poczuła, że ma obok kogoś podobnego jej, wyznającego te same zasady, wartości, posiadającego podobne doświadczenia z ojcowizny, ale i wędrówki do Rosji, członkinię tej samej wspólnoty. Strój był opowieścią o człowieku, o użytkowniku, ale też o wykonawcy, dlatego wzbudzał tak wiele emocji u Marylki.\nOczywiście zaznaczyć należy, że Kurpianki trafiły na dość bliskie obszary Imperium Rosyjskiego, i geograficznie, i kulturowo. Dlatego Marylka nie musiała się czuć aż tak obco w Kostromie, jak wtedy, gdyby trafiła np. koło Taszkientu. A. Prymaka-Oniszk przywołała w swojej książce historię chłopów z Hostynnego (woj. lubelskie, pow. hrubieszowski), którzy zostali skierowali prawdopodobnie do miejscowości, która dziś nazywa się Sarykemer (Uzbekistan!). "To ostatnia stacja; tu kończą się tory. Ludzie wyskakują z pociągu, natychmiast jednak wracają. Na peronie widzą postaci w kolorowych ubraniach. Ostre rysy, skośne oczy, długie nosy, poczerniałe twarze. Tak może wyglądać tylko diabeł! (...) Ktoś odważny pyta po rosyjsku: Czy są tu tacy ludzie jak my?. W odpowiedzi słyszą: Nie, nie ma. Niektórzy zaczynają płakać".\nPrzez noszenie stroju ludowego wyrażało się swoją tożsamość. Strój rozróżniał "swego" od "obcego", był oznaką określonej wspólnoty terytorialnej. Z czasem w wielu regionach zatracono ten element tożsamości lub co najmniej zmniejszyło się jego znaczenie. Przykładem zmian w stroju regionalnym - w wyglądzie, w natężeniu jego użycia na przestrzeni lat - jest moja miejscowość rodzinna. O tych zmianach w kurpiowskim stroju z Jednorożca będę jeszcze pisać na blogu.\nDzisiaj stosunek różnych grup społecznych do stroju regionalnego jest pewnym sprawdzianem nastawienia do dziedzictwa kulturowego, jak mówiła etnografka Alicja Woźniak z Łodzi. Oczywiście strój zmieniał się wraz z rzeczywistością społeczno-kulturową, wiele znaczeń i funkcji społecznej w tradycyjnej społeczności zanikły, ale pojawiły się nowe. Niemniej nadal ważna jest wspólnotowość, jaką symbolizuje strój ludowy, odwołanie do konkretnej historii i kultury. Po strój sięga się podczas np. świąt obrzędowych czy religijnych, by zaakcentować tożsamość.\nStrój ludowy zawsze był - i nierzadko nadal jest - jednym z wyznaczników regionalnych, oznaką tożsamości. Taka sytuacja stroju kurpiowskiego, który - jak generalnie kultura ludowa - od kilku, kilkunastu lat przeżywa renesans. Czy to jednak oznacza, że apel Marylki spod Nowogrodu jest nieaktualny? Zostawiam to Wam pod rozwagę.\nJa w stroju kurpiowskim jako członkini zespołu "Jutrzenka" na Dniach Przasnysza ok. 2005 r.\nGlinka W., Pamiętnik z wielkiej wojny, t. 1: Narew-Berezyna, Warszawa 1927;\nH. Maryla, Spotkanie z Kurpianką w Rosji (Ze wspomnień roku 1915), "Gość Puszczański", 4 (1922), 8, s. 6-8;\nUchodźstwo Polskie w Rosji w latach I wojny światowej w świetle dokumentów, wstęp, wybór i oprac. M. Korzeniowski, K. Latawiec, D. Tarasiuk, Lublin 2018;\nWilga S., Smutna Dola Wiosky Jednorożec, oprac. M.W. Kmoch, "Krasnosielcki Zeszyt Historyczny", 7 (2016), 27, s. 3-44.\nBrzezińska A.W., Strój ludowy - od biografii przedmiotu do tożsamości przedmiotu, [w:] Stroje ludowe jako fenomen kultury, red. taż, M. Tymochowicz, Wrocław 2013, s. 15-24;\nO bieżeństwie w Kadzidle;\nPrymaka-Oniszk A., Bieżeństwo 1915. Zapomniani uchodźcy, Warszawa 2017;\nWoźniak A., Strój regionalny czy strój w regionu?.


Wszystkie wpisy – Young, Professional & Innovate\nKomunikacja za pomocą obrazów jest ważna przede wszystkim w Internecie. Efektywne prowadzenie fanpage na portalach społecznościowych bądź strony „www” bez posługiwania się obrazami jest w zasadzie niemożliwe. To właśnie obrazy, ciekawe grafiki o odpowiednio dobranych kolorach przykuwają uwagę odbiorcy.\nPosted on 11 stycznia 2018 przez Zespół YPI\nKażda dobrze zorganizowana firma posiada plan marketingowy. W dobie nowych technologii ciężko jest osiągnąć wyznaczony cel bez odpowiedniej i skrupulatnie realizowanej strategii. Nieprzemyślane, spontaniczne działania mogą okazać się fatalne w skutkach.\nPosted on 27 grudnia 2017 27 grudnia 2017 przez Zespół YPI\nMailing jest szybką i łatwą formą reklamy firmy. Zastanawiasz się, czy wysyłanie maili reklamowych ma sens? Czy są one w ogóle odczytywane przez odbiorców? I czy warto wydawać na nie pieniądze? Okazuje się, że mailing może być bardzo skuteczną formą promocji, pod warunkiem, że temat wiadomości będzie chwytliwy i interesujący.\nPosted on 12 grudnia 2017 12 grudnia 2017 przez Zespół YPI


8 Najbardziej Popularnych Składników Perfum Dla Kobiet, Które Przyciągają Mężczyzn 8 najbardziej popularnych składników perfum dla kobiet, które przyciągają mężczyzn - Piękno Kobiety\nKażda kobieta, która chce zwrócić na siebie uwagę mężczyzny, powinna pamiętać o doborze odpowiednich perfum. To nierzadko zapach decyduje o tym, jak kogoś postrzegamy, dlatego nie można o nim zapomnieć. Jakie składniki powinny znaleźć się w damskich perfumach? W artykule znajdziesz kilka istotnych wskazówek na ten temat.\nAmbra to składnik pochodzenia zwierzęcego, pozyskiwany z przewodu pokarmowego kaszalotów (ssaków żyjących w oceanach). Obecnie jest ona często zastępowana substancją syntetyczną, co wynika ze zwiększonej ochrony wspomnianych zwierząt. Czysta ambra jest pozbawiona zapachu, zaczyna pachnieć dopiero po fotooksydacji oraz autoksydacji, za co odpowiadają wydobywane w ten sposób składniki: ambriole, aldehyd ambrowy i abreina. Substancja ta jest uznawana za afrodyzjak. Zapach ambry jest słodki, a jednocześnie lekko gorzki i bardzo zmysłowy. Wiele osób uważa, że to ona decyduje o tym, jakie są najładniejsze perfumy damskie. Zazwyczaj ambrę wykorzystuje się do tworzenia bazy kompozycji zapachowej, ponieważ daje możliwość odpowiedniego podkreślenia pozostałych aromatów, a do tego zwiększa trwałość zapachu na skórze.\nDrzewa sandałowe rosną na terenie południowo-wschodnich Indii, w nizinnych regionach Australii oraz na wyspach Oceanu Spokojnego. To rośliny wiecznie zielone, które mogą być zarówno drzewami, jak i krzewami. Pozyskiwany z nich aromat jest bardzo intensywny i charakterystyczny. Zazwyczaj komponuje się go z goździkami, jaśminem, geranium, czarnym pieprzem, mirrą, paczulą, bergamotką, miętą pieprzową lub szałwią. Drzewo sandałowe zwykle jest składnikiem perfum orientalnych, łączących w sobie korzenne, ziemiste i paprociowe nuty. Wykorzystuje się je zarówno do produkcji kompozycji damskich, jak i męskich, pod tym względem jest to substancja uniwersalna.\nRóża to bardzo delikatny kwiat, a jej aromat jest uznawany za romantyczny i zmysłowy. Z tego powodu łatwo można znaleźć ją w składzie damskich perfum, bo pozwala na podkreślenie kobiecości. Olejek różany to substancja, która jest bardzo chętnie wykorzystywana przez perfumiarzy, do tej pory nie został zastąpiony chemicznym składnikiem, który byłby dla niego dobrą alternatywą. Perfumy z różą są świeże, eleganckie i pasują na wiele różnych okazji. Co ciekawe, aby uzyskać 1 kg olejku eterycznego, potrzeba nawet 3500 kg płatków kwiatów zbieranych o poranku (o tej porze znajduje się w nich największa ilość esencji zapachowej).\nPiżmo często kojarzone jest głównie z kompozycjami zapachowymi dla mężczyzn, jednak coraz częściej można je znaleźć także w składzie perfum dla kobiet. Początkowo było ono pozyskiwane z gruczołów piżmowca syberyjskiego (żyjącego na Dalekim Wschodzie gatunku kozła), jednak obecnie do produkcji perfum wykorzystuje się głównie syntetyczne zamienniki. Mimo to piżmowe kompozycje są zmysłowe i uwodzicielskie, i mogą działać, jak afrodyzjak. Miłośniczką piżma była francuska cesarzowa Józefina, pierwsza żona Napoleona Bonaparte. Jak podają źródła, aromat wspomnianej substancji utrzymywał się w komnatach kobiety długo po jej śmierci.\nWetiweria to trawa, która rośnie w Indonezji i Indiach. Aby pozyskać z niej esencję zapachową konieczne jest przeprowadzenie destylacji parowej korzeni (suszy się je bez wystawiania na słońce). Dzięki temu zachowują one dużo aromatu, który jest odświeżający i pozwala się zrelaksować. W Indiach wetiweria wykorzystywana jest do wykonywania pachnących wachlarzy. To popularny składnik perfum zarówno męskich, jak i damskich.\nYlang-ylang to inaczej jagodlin wonny, tropikalne drzewo zaliczane do rodziny flaszowcowatych. Olejek zapachowy pozyskiwany jest z kwiatów, które mają żółty kolor, a swoim kształtem przypominają skręconą wstążkę. Najczęściej zbiera się je o wschodzie słońca, bo wtedy ich zapach jest najbardziej intensywny. Zapach ylang-ylang ma właściwości relaksujące, pozwala zredukować napięcie nerwowe. W dodatku jest on bardzo zmysłowy, uznaje się go za afrodyzjak.\nJaśmin był wykorzystywany do komponowania perfum już w XVI wieku. Najczęściej jego aromat pojawia się w nucie serca, która jest wyczuwalna po 10 – 15 minutach po aplikacji wybranej kompozycji. To uzupełnienie pozostałych składników. Jaśminowy zapach jest kobiecy i odświeżający, pozwala złagodzić stres i ponadto jest traktowany, jak afrodyzjak. W produkcji damskich perfum zastosowanie znajdują dwa rodzaje jaśminu: królewski (inaczej wielkokwiatowy lub hiszpański) oraz lekarski. Ten pierwszy pachnie intensywniej, dlatego można znaleźć go w składzie bardziej wyrazistych perfum, przeznaczonych dla energicznych i odważnych kobiet. Aromat jaśminu lekarskiego jest bardziej subtelny, pasuje do lżejszych kompozycji stosowanych wiosną i latem.\nUważa się, że waniliowy aromat jest jednym z najbardziej atrakcyjnych zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet. To naturalny afrodyzjak, który wzmacnia libido, a także obniża poziom stresu. Wanilia jest tropikalną rośliną z rodziny storczykowatych, a zapachowy olejek otrzymuje się w procesie ekstrakcji rozpuszczalnikami ze sfermentowanych strąków. Jest on składnikiem perfum orientalnych, dobrze sprawdza się jako baza, jak i część nuty głowy lub serca.\nhttps://pieknokobiety.com/wp-content/uploads/2020/06/featured-The-8-most-popular-perfume-ingredients-for-women-that-attract-men.jpg 600 1200 Zespół PięknoKobiety.com https://pieknokobiety.com/wp-content/uploads/2020/08/pieknokobiety-white-bg-png-1-300x103.png Zespół PięknoKobiety.com2020-06-17 11:24:502020-06-17 12:25:138 najbardziej popularnych składników perfum dla kobiet, które przyciągają mężczyzn


Półfinał Akademickich MP Łódź 2015 – Przegrany ćwierćfinał UWM, a później dużo ambicji i dobre wrażenie\n3 maja 2015, 11:58\nW Łodzi zakończył się półfinałowy turniej Akademickich Mistrzostw Polski w koszykówce mężczyzn. Zespół Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w grupie jeden mecz wygrał, jeden przegral i zajmujac drugie miejsce awansował ,do ćwierćfinału. Tu jednak kortowianie przegrali z Uniwersytetem Łódzkim 42:60 i spadając do strefy 5/8 stracili szanse by zagrac w turnieju finałowym. Ostatecznie zajeli 6 miejsce.\nAkademia Wychowania Fizycznego – Politechnika Warszawska 67:54 (14:10, 12:16, 23:8, 8:20)\nUniwersytet Warmińsko-Mazurski – Akademia Wychowania Fizycznego 33:57 (8:14, 12:15, 15:8, 2:23)\nPo trzeciej kwarcie wszystko jeszcze było możliwe. Niestety ostatnia odsłona okazała się fatalna. Olsztynianie przegrali ją zdobywając zaledwie dwa punkty. Czyżby brak kondycji? A może oszczędzanie sil przed meczem z Politechniką.\nPolitechnika Warszawska – Uniwersytet Warmińsko-Mazurski 45:55 (5:5, 4:16, 5:11, 31:24)\nOlsztynianie wykonali plan, o czym zadecydowały: trzecia i czwarta kwarta. W ostatniej odslonie obie strony postawiły na atak, ale kortowianie panowali nad sytuacją. W sobote decydujący mecz.\nUniwersytet Łódzki – UWM Olsztyn 60:42 (22:7, 14:14, 8:11, 14:10)\nZadecydowała pierwsza kwarta, wygrana bardzo wysoko przez łodzian. Olsztynianie nie zdołali już nawiązać kontaktu. W tej sytuacji zostali wyelimnowani z czwórki, która awansuje do turnieju finałowego.\nSzkoła Główna Handlowa – UWM Olsztyn 51:55 (11:18, 10:12, 10:10, 20:15)\nZacięte spotkanie. Olsztynianie wygrali dzięki dobremu otwarciu. W końcówce było jednak gorąco. W niedzielę graja o 5 miejsce.\nAWF Warszawa – UWM Olsztyn 71:67 (10:7, 12:18, 18:19, 16:12 dogr. 14:11)\nKolejny zacięty mecz, w którym dużo było walki i ambicji. Kortowianie ulegli po dogrywce, ale walczyli do końca i pozostawili dobre wrażenie.\n2 Akademia Leona Koźmińskiego\n6 Uniwersytet Warmińsko-Mazurskie\n8 Szkoła Główna Handlowa\nKoszykówka Olsztyn UWM Olsztyn


01/03/2015 - 20:33\nZasady rektutacji na rok szkolny 2015/2016 znajdują się na stronie Biura Edukacji:\nZaproszenie na spotkanie dla rodziców dzieci 5 letnich (rocznik 2009)\nDyrektor Przedszkola zaprasza( w dn. 12 lutego o godz. 17:00) rodziców dzieci 5 letnich(urodzonych w 2009 r.),z ul. Bartosika 5 i Abrahama 10, na spotkanie z psychologiem w sprawie obowiązku szkolnego.\nTematem spotkania będzie: diagnoza dziecka 5 letniego, założenia podstawy programowej wychowania przedszkolnego i kształcenia ogólnego-I klasa oraz przygotowanie dziecka do podjęcia nauki w szkole).\nSpotkanie odbędzie sie w budynku przy ul. Bartosika\nSerdecznie dziękujemy Radzie Rodziców za zorganizowanie upominków Mikołajkowych do grup i Świątecznych dla wszystkich dzieci w Przedszkolu.


Opony van - SEO TREZE 24 - .:Grupa SEO 24:.\nPoszukujesz opon do swojego auta? Interesują cię opony suv? A może z kolei potrzebowałbyś nabyć opony terenowe? Jeżeli tak to idealnie trafiłeś, gdyż nasza firma przygotowała dla ciebie szeroką oraz nadzwyczaj bogatą ofertę opon! Tylko u nas odkryjesz przeróżne rodzaje opon, w tym również opony letnie, w nadzwyczaj przystępnej i niezwykle konkurencyjnej cenie. Nasza firma cechuje się rzetelnością, więc możesz być pewny, że wszystkie opony, które znajdują się w naszej ofercie, charakteryzują się znakomitą jakością.\nopony suv, opony mt, opony letnie, opony terenowe 4x4, opony sklep\nWyświetleń: 576\tKliknieć: 13\nkatalog www (22), darmowy katalog seo (30), informacje (27), Lodz (25), internet (31), katalog (41), transport (23), katalog stron www (40), katalog stron internetowych (48), katalogi stron (27), porady (23), noclegi (23), katalog branżowy (20), kratki ściekowe (25), seo katalog (24), moderowany seo ktalog (30), wpusty podłogowe (26), blog (53), katalog stron (70), strony www (37)


Stalowa Wola mBank, Stalowa Wola Kredyt, mBank Stalowa Wola\nStalowa Wola to miasto posiadające ponad 65 394 mieszkańców.\nmBank Stalowa Wola – Umożliwi Państwu wzięcie dowolnego kredytu oraz innych formalności bankowych, bez wychodzenia z domu i szukania banku a wszystko to za pomocą internetu mBank to bank nowoczesny wystarczy złożyć wniosek przez internet a nasz konsultant się z Państwem umówi na rozmowę i pomoże załatwić wszystkie formalności dla mieszkańców (Stalowa Wola i okolice).\nKredyt gotówkowy Stalowa Wola również możesz uzyskać bez wychodzenia z domu, wszystko odbywa się telefonicznie, mBank działa tak aby skrócić czas otrzymania pożyczki gotówkowej do minimum, po złożeniu wniosku przez internet doradca mBanku skontaktuje się z tobą, pomoże wypełnić wszystkie wnioski niezbędne do otrzymania pożyczki gotówkowej.\n(kredyt hipoteczny Stalowa Wola) , (Stalowa Wola kredyt gotówkowy w mBanku), (kredyt samochodowy Stalowa Wola) mBank przydziela kredyty w różnych walutach.. Wybierając kredyt gotówkowy przez internet masz możliwość wybrania dowolnej waluty.\nStalowa Wola Kredyt mieszkaniowy mBank Stalowa Wola\nKredyt jest dostarczany bardzo szybko zazwyczaj przed upływem 2 tygodni dla mieszkańców miejscowości Stalowa Wola i okolic.\nDla mieszkańców Stalowa Wola bank mBank posiada wyjątkową ofertę kredytową taką jak:\nPromocje dostępne jedynie przy składaniu wniosków przez internet dla mieszkańców Stalowa Wola i okolic. mBank Stalowa Wola Przyznaje kredyty dla wszystkich z miasta.


Okulary Julbo Whoops - SP4 - matt black/orange | 8a.pl\nOkulary Julbo Whoops - SP4 - matt black/orange\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Okulary Julbo Whoops - SP4 - matt black/orange" jakiej oczekujesz.\nOkulary Julbo Whoops - SP4 to model zaprojektowany z myślą o osobach z mniejszą głową. Sprawdzi się doskonale zarówno podczas aktywności w terenie, jak i na co dzień. Lekka zaokrąglona oprawka chroni nas dodatkowo przez oślepieniem bocznym.\nMarka Julbo wykorzystała w tym modelu soczewkę Spectron 4. Posiada ona powłokę antyrefleksyjną, znaną ze szkieł korekcyjnych, która niweluje zmęczenie oczu podczas długotrwałej ekspozycji na światło słoneczne.\nOkulary Julbo Whoops - SP4 zostały wyposażone w soczewkę Spectron 4. Wykonano ją z lekkiego i wytrzymałego poliwęglanu. Jej przepuszczalność światła na poziomie 5% doskonale sprawdzi się w bezchmurne dni kiedy słońce często nas oślepia. Dodatkowo wyposażono je w powłokę antyrefleksyjną, która zmniejsza zmęczenie oczu w trakcie długotrwałej ekspozycji na działanie promieni słonecznych. Oprawka ma klasyczny sportowy design, który pozwoli Ci korzystać z tego modelu w każdych okolicznościach, zarówno na co dzień, jak i podczas uprawiania sportu. Oprawka oraz zauszniki są wyprofilowane, zapewniając doskonałe dopasowanie do twarzy, jej poszerzenie pozwala ponadto ochronić nas przed bocznym oślepieniem.\nOkulary Julbo Whoops - SP4 - najważniejsze cechy:\nPowłoki antyrefleksyjne niwelują zmęczenie oczu;\nLekka i wytrzymała oprawka o sportowym designie;\nWyprofilowanie oraz poszerzenie ramki zapewnia doskonałe dopasowanie;\nJulbo Whoops - SP4 - opinie klientów


Tork Reflex™ - Czyściwo papierowe w roli do średnich zabrudzeń, 1-warstwowe, M3, advanced - Białe / 473474 | Sklep Higiena.NET\nKod towaru: 473474\nCena brutto 133,75 zł\nWysokiej jakości czyściwo papierowe marki Tork, nowoczesne rozwiązanie proponowane przez światowego potentata na rynku produktów higienicznych o profesjonalnym zastosowaniu.\nProdukt zaprojektowany został przede wszystkim z myślą o klientach dla których wygoda i efektywność pracy stoją na pierwszym miejscu. Skład czyściwa oparty jest na bazie najlepszej jakości celulozy oraz ekologicznej makulatury, których połączenie w nowoczesnej technologii gwarantuje niezwykłą chłonność i wytrzymałość. Dodatkowo, oprócz wysokiej funkcjonalności, czyściwo odznacza się także przyjemną w dotyku, miękką fakturą, która nie tylko wpłynie pozytywnie na komfort pracy, ale także pomoże zadbać o powierzchnie szklane bez ryzyka pozostawienia smug czy zarysowań.\nProdukt cieszy się ogromnym zaufaniem klientów przede wszystkim przez wzgląd na wszechstronne pole zastosowań. Sprawdzi się perfekcyjnie w przypadku wszystkich zadań związanych z wycieraniem nawet silnie zabrudzonych powierzchni, osuszaniem rąk, czy zbieraniem rozlanych płynów. Czyściwo może być stosowane w kontakcie z żywnością.\nCzyściwo efektywnie współpracuje jedynie z dozownikami marki Tork w systemie M3 wyposażonymi w technologię pojedynczego dozowania odcinków, dzięki której możliwe jest zaoszczędzenie dużej ilości wkładów.\nSystem: M3 - System rolek centralnego dozowania Reflex™ mini\nDługość rolki: 67 m\nSzerokość rolki: 19,4 cm\nŚrednica rolki: 12,7 cm\nDługośc odcinka: 33,5 cm\nOpakowanie: 9 sztuk\nCzyściwo papierowe Tork 473474 - ulotka.pdf\nCzyściwo papierowe Tork 473474 - dane środowiskowe.pdf\nTork - Czyściwo papierowe w roli, 2-warstwy, W1/W2, makulatura - Białe\nTork – Czyściwo włókninowe do bardzo trudnych zabrudzeń, 1-warstwowe – Niebieskie\nTork - Wielorazowe czyściwo włókninowe, ekstra chłonne, premium - białe\nTork - Czyściwo włókninowe w dużej roli do zabrudzeń przemysłowych, szare - 361 m\nTork - Czyściwo papierowe w roli do trudnych zabrudzeń, 2-warstwowe, W1, premium, szerokie - Białe\nTork - Czyściwo papierowe w dużej roli do trudnych zabrudzeń, 3-warstwowe, ekstra chłonne, premium - Niebieski\nTork - Czyściwo papierowe do uszczelnionego dozownika, W6, 350 m - Naturalny\nTork - Czyściwo papierowe w dużej roli do wycierania, szare - 1150 m\nTork - Czyściwo papierowe w roli, 2-warstwowe, W1, premium, szerokie - Niebieskie\nTork - Wielozadaniowe czyściwo włókninowe do trudnych zabrudzeń, 1-warstwowe, premium, W1 - białe\nTork - Czyściwo włókninowe o niskim stopniu pylenia do ciężkich zabrudzeń rąk, premium - Białe\nTork - Czyściwo papierowe w roli do średnich zabrudzeń, 2-warstwowe, W1, szerokie, premium - Białe


Znowu bosko | Recenzje | Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach\nKrakowski festiwal teatralny Boska Komedia to najgorętsze nazwiska i najgłośniejsze polskie spektakle podane podczas intensywnego maratonu teatralnego – pisze Marcin Kościelniak w świątecznym numerze „Tygodnika Powszechnego”.\nKrakowski festiwal teatralny Boska Komedia jest już tradycyjnie imprezą, która pozwala zaznajomić się z tym, co najważniejszego ..wydarzyło się w minionym sezonie w polskim teatralnym mainstreamie. Jednak w programie tegorocznej edycji zabrakło Michała Borczucha i Krzysztofa Garbaczewskiego; przedstawienia tego ostatniego, „Balladyna” (Teatr Polski w Poznaniu), i „Poczet królów polskich” (Stary Teatr w Krakowie), należały do najciekawszych, najostrzejszych wypowiedzi sezonu.\nNie obyło się także bez wpadek; do takich zaliczyć należy zaproszenie do głównego konkursu spektaklu „Diabeł” Radosława Rychcika, wyraźnie odstającego poziomem od reszty konkursowych propozycji. Główną nagrodę zdobył „Nietoperz” Kornela Mundruczó z TRWarszawa; nagrodę za najlepszą reżyserię otrzymała Monika Strzępka za „Courtney Love” (Teatr Polski we Wrocławiu, pisałem o tym spektaklu w TP 2/2013).\nDRAPIEŻNY JAK CHOPIN\nNajbardziej niedocenionym spektaklem tegorocznej edycji jest „Chopin bez fortepianu” [na zdjęciu]. Przedstawienie Michała Zadary było do tej pory grane ledwie dwa razy: premierowo w marcu w Krakowie i podczas warszawskiego festiwalu „Chopin i jego Europa”. Spektakl wymaga udziału orkiestry, zatem jest trudny i drogi w eksploatacji. Stanowi produkcję Teatru Centrala, podmiotu założonego przez samego Zadarę, oraz Agencji Artystycznej GAP – powstał zatem w obiegu „alternatywnym” Chyba żaden teatr w Polsce nie zdecydowałby się na produkcję takiego spektaklu, co jest świadectwem niewydolności całego systemu i trudności, na jakie decydują się w Polsce artyści, którzy chcą tworzyć poza instytucją teatru repertuarowego.\n„Chopin bez fortepianu” to przedstawienie wyjątkowe: skrzyżowanie koncertu i wykładu performatywnego. Dwa koncerty fortepianowe Chopina: e-moll i f-moll grane są przez orkiestrę Sinfonietta Cracovia pod batutą Jacka Kasprzyka – tyle że bez partii fortepianu. Zamiast niej wysłuchujemy wykładu Barbary Wysockiej. Aktorka na przemian przechadza się po scenie, staje na fortepianie, siada na krześle, cały czas perorując. Jej partia jest na początku komentarzem do samego koncertu, Wysocka przekłada to, co słyszymy, na język muzykologiczny: padają słowa opisujące zmiany tonacji, poszczególne tematy muzyczne, wartości nut. Aktorka mówi raz szybko, kiedy indziej wolno, idealnie w tempie nieobecnej partii instrumentu. Warto przypomnieć, że Wysocka ma wykształcenie muzyczne, jej wykład jest zatem fachowy i gęsty, zarazem emocjonalny i bliski współczesnej dykcji.\nW dalszej części spektaklu aktorka parafrazuje list Chopina pisany z Londynu; podstawowy temat to samotność artysty. Wysocka z Zadarą przekonują, że jest to samotność daleka sielankowej tęsknocie za utraconą ojczyzną: jest rozpaczliwą samotnością człowieka, który nie może znaleźć sobie miejsca. Stąd już blisko do podstawowego tematu „Chopina” – tematu narodowego. Parokrotnie pada, że Chopin to współczesny Baudleairea, Bakuknina i Marksa; Zadara i Wysocka próbują przeciągnąć Chopina z miejsca, w którym jego muzyka interpretowana j est w duchu dworkowych nastrojów, w miejsce, gdzie odkryje się jej nowoczesność, nowatorskość i europejskość. Chodzi o odzyskanie Chopina, odkłamanie, uwolnienie od powierzchownych, szkolnych interpretacji („Chopin ukrył w kwiatach armaty”), odsłonięcie tego, co w jego muzyce jest drapieżne, rewolucyjne.\nMożna „Chopina” – obok takich spektakli jak”Ksiądz Marek”, „Wesele”, „Kupiec”, „Odprawa posłów greckich” czy „Aktor” – wpisać w nurt przedstawień Michała Zadary, w których podejmuje się reinterpretacji i „odzyskania” dla współczesności repertuaru klasycznego. W „Chopinie” ta współczesność jest nie tylko werbalizowaną w trakcie wykładu nowoczesną interpretacją dzieła Chopina, ale przede wszystkim – nowatorską formą samego spektaklu i myślenia o tym, czym może być teatr. Performans Wysockiej jest na przemian zabawny i poruszający, lekki i dotkliwy, wypowiadany raz ze swadą, raz z pasją. Dzięki niej konceptualny spektakl nabiera energii i siły drapieżnego postulatu.\nTakże w przypadku „Carycy Katarzyny” (Teatr im. Żeromskiego w Kielcach) aktorski performans decyduje o sukcesie przedsięwzięcia. Grająca tytułową rolę Marta Ścisłowicz (nagroda za najlepszą żeńską rolę pierwszoplanową) najwyraźniej świetnie czuje się w teatrze, w którym chodzi o to, by zerwać z rutyną, narazić widza na niebezpieczeństwo, wystawić na próbę siłę teatralnych konwencji. Taki teatr od kilku lat budują Wiktor Rubin i Jolanta Janiczak.\n„Caryca Katarzyna” to po „Joannie Szalonej; Królowej” (2011) drugi spektakl duetu, powstały na bazie tekstu Janiczak, w którym biografia znanej kobiety staje się kołem zamachowym przeciw-historii, wbrew tej, która jest pisana z punktu widzenia mężczyzny i dla upamiętnienia jego wielkich czynów. Informuje już o tym scenografia Mirka Kaczmarka: nad sceną zawieszone zostały kostiumy historyczne, aktorzy zaś grają w bieliźnie, półnadzy lub nadzy. Ta konceptualna scenografia dobrze ilustruje podstawowe zamierzenie Janiczak i Rubina, którzy dokonują swoistej pracy na historii, próbując odsłonić jej zawo-alowane oblicze. Ich przeciw-historia zasadza się jednak nie tyle – jak to jest w przypadku Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego – na reinterpretacji historii, próbie wydobycia na wierzch treści tajonych i zapomnianych, by na tej podstawie kwestionować fundujące wspólnotę wartości, ale na tym, by dotrzeć do tego, co można nazwać doświadczeniem ciała w historii. W zrealizowanym na scenie feministycznym projekcie „herstory”, przeciwstawionym logocentrycznej „historii”, chodzi więc w pierwszym rzędzie o różnego rodzaju praktyki ujarzmiania i dyscyplinowania ciała kobiecego – a także o ciało materialne, konkretne, fizjologiczne.\nWreszcie – scenograficzny koncept służy również dotarciu do tego, co można nazwać doświadczeniem ciała w teatrze. Marta Ścisłowicz w pewnym momencie zawiesza sobie na szyi miniaturową makietę teatru z wyciętymi wewnątrz otworami na piersi i tak uzbrojona wkracza pomiędzy widzów, nakłaniając mężczyzn, by ją dotykali. Co ci, nie bez wahania, ale jednak czynią. Rubin i Janiczak parafrazują tutaj akcję „Kino dotykowe” (1968) Valie Export, artystki z kręgu akcjonizmu wiedeńskiego. Chodzi im o wystawienie na próbę teatralnej rutyny, o odsłonięcie ukrytych przed widzem, obowiązujących w teatrze (i poza teatrem) relacji władzy, o atak na widza, który łatwo poddaje się -jakpokazuje skuteczna perswazja Ścisłowicz – sile teatralnej konwencji i władzy performera. Pamiętając takie projekty jak „Orgia” (2010), gdzie Rubin i Janiczak demaskowali fałsz kontrkulturowej idei wspólnoty, budując w trakcie spektaklu piramidę z widzów całkowicie i w zastraszającym stopniu poddających się władzy aktorów – powiedzieć trzeba, że stali się specjalistami na tym polu dialogu z widzem.\nDWA RAZY JELINEK\nO feministycznym wydźwięku spektaklu trzeba mówić także w przypadku „Amatorek” Eweliny Marciniak (Teatr Wybrzeże w Gdańsku). Reżyserka dostrzegła w tekście Elfriede Jelinek kobieco-męski agon i przełożyła na teatr, w którym eksponowana jest cielesna obecność aktorów. W szeregu choreograficznych układów, skomponowanych przez Dominikę Knapik, ciała aktorek (Dorota Androsz i Katarzyna Dałek) zdają się poręcznym instrumentem do przybierania różnych póz i pozycji – i znakiem tego, w jaki sposób ciało kobiece instrumentalizowane jest w świecie opisywanym przez Jelinek. Nagość aktorów, ich fizyczna bliskość, w połączeniu z szeregiem momentów, w których aktorzy wchodzą w bezpośrednią relację z widzem, sprawiają, że traci on pozycję niewinnego i bezstronnego obserwatora. Aktorzy Marciniak zrywają z aktorstwem psychologicznym, tekst nie tyle wypowiadając, ile rzucając nim w widzów; proza Jelinek – rytmiczna, muzyczna – dobrze sprawdza się w tego typu spektaklu.\nEwelina Marciniak i Paweł Świątek to dwa najgorętsze nazwiska najmłodszego pokolenia w polskim teatrze: spektakle obydwu mogliśmy obejrzeć na „Boskiej”. Tworzą teatr do pewnego stopnia podobny: u Świątka także stawia się na fizyczność aktorów, na rytmiczny walor tekstu. Przyniosło to świetne skutki w „Pawiu królowej” (2012) Doroty Masłowskiej, a zupełnie nie sprawdziło się w przypadku „Dżumy” (2013) Alberta Camusa. W tym zestawieniu objawia się ryzyko wtiaczania zupełnie nieprzystających tekstów do jednej teatralnej formuły – ryzyko, którego Świątek nie uniknął także podczas prezentowanych na Boskiej Komedii „Smutków tropików” (Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie). Tekst Mateusza Pakuły, momentami błyskotliwy, z czasem wytraca świeżość i impet, co sprawia, że temat spektaklu – zwerbalizowany wpowracającej niczym refren frazie: „opowiem wam coś o Europejczyku” – nie zostaje wyartykułowany dostatecznie czytelnie.\nBy dopełnić obrazu festiwalu, wypada napisać także o zawodach. Do takich zaliczam „Podróż zimową” Mai Kleczewskiej. (Teatr Polski w Bydgoszczy / Teatr Powszechny w Łodzi) Środowiskowa plotka głosiła, że mamy tu do czynienia z Kleczewską odmienioną, (auto) ironiczną, do tego wzmocnioną błogosławieństwem samego Krystiana Lupy. Na „Boskiej”, zdaje się, oglądaliśmy zupełnie inny spektakl… W moim odczuciu mamy tu do czynienia z esencją teatru Kleczewskiej, która z jednej strony jest niezrównana, jeśli chodzi o pracę z aktorem, z drugiej – proponuje teatr ocierający się o łatwy dydaktyzm. Każdy kolejny spektakl Kleczewskiej to zejście wpiekło okaleczonych ludzkich relacji; niedoścignionym wzorem pozostaje, jak się zdaje, dom wariatów, a bohaterem – osoba upośledzona umysłowo i fizycznie. Aktorzy z dużym poświęceniem wchodzą w role, a jednak tę rewię wystudiowanych upośledzeń witam wzruszeniem ramion. Wspaniały, gorzki, drapieżny tekst Jelinek, w którym autorka, jak lapidarnie głosi zapowiedź, „prowadzi do samego wnętrza austriackich piwnic, z których po latach wychodzą kobiece ofiary, gwałcone i bite przez sadystycznych mężczyzn” – u Kleczewskiej znikł pod natłokiem patetycznych i ładnych obrazów.\n 6. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, dyr. art.: Bartosz Szydłowski, Kraków, 8-15 grudnia 2013.\nMarcin Kościelniak : Tygodnik Powszechny : 2013-12-30