W kolorowych oczach Zuzanny Ginczanki - Twój Styl\nZuzanna Ginczanka, wielka polska poetka, gwiazda przedwojennej literackiej Warszawy, protegowana Tuwima, zginęła z rąk hitlerowców w 1944 roku mając 27 lat. Tak wspominała legendarną poetkę nieżyjąca już Maria Stauber, córka przyjaciółki Ginczanki, Ludwiki Gelmont i autorka książki "Musisz tu wrócić".\nMama opowiadała pani o Zuzannie Ginczance?\nMaria Stauber: O jej istnieniu dowiedziałam się dość wcześnie. Mieliśmy w domu jej wiersze. Nie mam pewności, czy miały one dla mojej mamy wielkie znaczenie. Na pewno je znała. Ale nie była wielbicielką poezji. Miała w sobie mnóstwo energii, chęci zabawy i jak wielu ludzi, którzy przeżyli Holokaust, milczała na temat swojej bolesnej przeszłości. Nie opowiadała żadnych szczegółów. Najwyżej, jak się potem okazywało, jakieś drobne kłamstewka. W Polsce bycie Żydem nie było dobrze widziane. Wielu na wszelki wypadek wolało nic na ten temat nie mówić. W innych krajach były odmienne problemy. W Izraelu na przykład nie należało mówić na ten temat, żeby unikać stawiania się w roli ofiary, bo przecież Żydzi mieli być dzielnymi ludźmi, którzy budują nowy kraj. Ale pod koniec życia, a żyła długo, bo prawie sto lat, mama zaczęła odczuwać potrzebę przekazania czegoś więcej na temat swojego życia.\nKsiążka Marii Stauber "Musisz tam wrócić"\nDowiedziała się pani czegoś zaskakującego?\nO tak, okazało się, że moja mama miała przed wojną męża, Izaaka Horowitza, o którym nie miałam pojęcia. Pojawił się też narzeczony z młodości. To takie osoby, o które nie ośmielałam się pytać, kiedy oglądałam albumy ze zdjęciami. A jak mi się zdarzało, odpowiadała: znajomy.\nKiedy historia mojej mamy zaczęła mi się powoli układać w całość, powstał pomysł, żeby napisać książkę „Musisz tu wrócić” - powieść o życiu mojej matki i jej przyjaźni z Zuzanną Ginczanką.\nZaskakuje równoległość ich losów.\nTak, ciekawym trafem nieustannie pojawiają się w swoim życiu. Najpierw jest Kijów, gdzie obie się urodziły: Ginczanka w 1917, a moja mama rok później. Potem przedszkole francuskie, do którego obie chodziły. Następnie ich rodziny uciekając przed bolszewikami przeniosły się do miasta Równe na Wołyniu, które stanowiło wtedy tygiel kulturowy: mieszkali tam Polacy, Żydzi, Rosjanie, Ukraińcy, Ormianie i Tatarzy. Najbliżsi mojej mamy i Zuzanny mówili po rosyjsku, ale obie poszły do polskiego Gimnazjum im. Kościuszki. Babcia Bluma, mama mojej mamy, bardzo tę szkołę polecała.\nCiekawe, dlaczego wybrały polską szkołę, skoro mogły pójść do szkoły żydowskiej albo rosyjskiej?\nMyślę, że to był po prostu wybór szkoły z językiem kraju, w którym mieszkały. Dlaczego nie żydowska? W ich rodzinach nie kultywowało się żadnych tradycji żydowskich. Święta obchodziło się tradycyjnie, ale nic poza tym. Moja mama miała w pogardzie ortodoksyjne przywiązanie do tradycji. Tacy Żydzi jak rodzina mojej mamy czy Ginczanki uważali się za kogoś lepszego, właśnie dlatego, że się zasymilowali. Bliższa im była kultura polska. Twierdzenie, że Zuzanna wybrała język polski, może być uprawnione, bo znam historie wielu osób z Równego, które w tym czasie uczyły się w szkole żydowskiej. A może to była decyzja wynikająca z ambicji? Wcale nie było łatwo dostać się do polskiej szkoły.\nGinczanka wcześnie zaczęła pisać.\nW Równem panował jakiś obłęd z tymi poetami. Było ich mnóstwo: Czesław Janczarski, który zresztą opublikował pierwszy wiersz 14-letniej Ginczanki “Styczniowe porównania” w gazetce “Echa szkolne”, Jan Śpiewak, Józef Łobodowski. Wszyscy pisali poezje. Może to była taka epoka - nie było Facebooka, Instagrama tylko poezja. Zuzanna okazała się wyjątkowo utalentowana - jako 17-latka zdobyła pierwszy laur poetycki w konkursie organizowanym przez warszawski tygodnik "Wiadomości Literackie”. Jej zachowana twórczość zatrzymuje się na okresie warszawskim, jeszcze przedwojennym.\nTak naprawdę to twórczość młodzieńcza, a część to wiersze nastolatki. Dlatego wydaje się takie szokujące, że pisała rzeczy tak dojrzałe, także seksualne… To bardzo oryginalne.\nPrzedwczesna dojrzałość Ginczanki wynikała w tego, że została porzucona przez rodziców jako dziecko?\nJestem przekonana. Była dzieckiem opuszczonym. Ojciec Zuzanny był aktorem, porzucił rodzinę, żeby robić karierę w Hollywood. Matka wyjechała do Hiszpanii z drugim mężem. Ale jeszcze przed wyjazdem do Kordoby zawiozła wiersze córki Julianowi Tuwimowi do Warszawy. Choć trzeba przyznać, że w tamtych czasach nieprzywiązywanie wagi do emocji dzieci było dość typowe. Ginczankę wychowywała babcia, Chaja Sandberg, właścicielka składu aptecznego w Równem. To tam mama i Zuzanna spędzały mnóstwo czasu jako dzieci. Tak jak Ginczanka nie miała rodziców, tak samo moja babcia Bluma, była dla mnie całkowitą tajemnicą. Matka nigdy niczego o niej nie mówiła. Nie było żadnych opowieści, anegdotek, wspomnień. Tak jakby jej nie było. Matka zaczęła o niej wspominać dopiero w ostatnich latach życia. Odczuwałam jej straszliwa nieobecność. Pewnie także dlatego chciałam napisać tę książkę - żeby zapełnić to puste miejsce.\nKiedy Ginczanka wyjechała z Równego do Warszawy, by studiować psychologię, szybko stała się częścią środowiska literackiego. Przyjaźni się z “mafią literacką”, czyli Skamandrytami: Tuwimem, Iwaszkiewiczem, Przybosiem, Słonimskim, Lechoniem. Publikuje w “Szpilkach” i “Wiadomościach Literackich”. Opowieści o niej są przesycone seksualnością.\nWszyscy, którzy zajmowali się jej biografią, pisali o tym. Nazywali ją semicką pięknością, Gwiazdą Syjonu, Rachelą, Sulamitką… We wspomnieniach powtarzają się opowieści o tym, jak wszyscy mężczyźni z tego środowiska byli nią zainteresowani, wręcz się na nią rzucali. I że nieustannie musiała się mierzyć z różnymi seksualnymi propozycjami. Wyobraźmy sobie 19-letnią, wyjątkowo atrakcyjną dziewczynę, która wydała swój pierwszy, świetnie oceniany tomik odważnych, dojrzałych wierszy, mieszka sama, jest niezależna. Mężczyźni zapewne widzieli w tym okazję. Może poza Tuwimem, który wtedy był od niej 20 lat straszy i uwielbiał swoją żonę, Stefanię Marchew. Choć to on nazywał ich towarzystwo “Zuzanna i starcy”. I poza Gombrowiczem, który miał inne preferencje.\nZ nim związana jest ta dziwna anegdota o śmietniku...\nGombrowicz założył Ginczance, która nazywał Giną, śmietnik na głowę. Wszyscy potem opowiadali tę historię. To było bardzo bliskie sobie towarzystwo. Wysiadywali całymi dniami w Małej Ziemiańskiej a wieczorami w Zodiaku. Bywali tam aktor Stanisław Otwinowski i jego żona Ewa, naczelny “Szpilek” Eryk Lipiński i rysowniczka Hanna Gosławska Ha-Ga, Brandys... W swojej książce trochę przerobiłam tę anegdotę - dodałam, że Gombrowicz nazywa ten kosz na śmieci koroną. Bo ta historia wydawała mi żenująca i nie bardzo wiedziałam, co z nią zrobić. Jak on, uwielbiając ją, mógł jej włożyć śmietnik na głowę? Z drugiej strony Gombrowicz był strasznie przewrotny, zadziorny, prowokujący.\nGinczanka musiała mieć w środowisku “Szpilek” wyjątkową pozycję - w wydaniu przygotowanym okazji drugiej rocznicy powstania pisma, w żartobliwym przedstawieniu redakcji jako szkoły Tuwim jest dyrektorem, a Zuzanna, jedyna kobieta, występuje w roli nauczycielki.\nKiedyś spytałam córkę Tuwima, Ewę, o jego relacje z Ginczanką. Powiedziała mi wtedy, że "Tuwim miał wiele takich młodych protegowanych poetek wokół siebie”. W tym środowisku były również inne kobiety, ale w "Szpilkach" Ginczanka była jedyna. Co może oznaczać, że wcale nie była jedną z wielu.\nPod koniec lat 30., kiedy zaczęły narastać nastroje antysemickie, Ginczanka coraz rzadziej uczęszczała na uniwersytet z powodu bojówek Młodzieży Wszechpolskiej. Jej niezwykła, egzotyczna uroda stała się przekleństwem.\nTaki był los pięknych Żydówek. Ginczanka miała, jak mawiano, "zły wygląd". Duże usta, wydatny nos. I te niezwykłe oczy o różnych kolorach - jedno jasne, zielono-niebieskie, a drugie brązowe. Miała też dość ciemną skórę, z powodu której nazywano ją też mulatką. Próbowała jeszcze z tego żartować - na bal maskowy w Hotelu Europejskim przyszła z małą walizeczką z napisem „Jutro na Madagaskar”. Ale już nie było wesoło.\nKiedy Gombrowicz przed swoim wyjazdem za ocean odprowadzał Zuzannę do domu po wieczorze w Zodiaku, miał powiedzieć: „Tobie, Gino, radzę zaopatrzyć się na tę wojnę w truciznę”.\nW splecionej biografii pani mamy i Ginczanki jest także epizod lwowski.\nGinczanka przyjechała do Lwowa, po tym jak wybuch wojny zastał ją podczas wakacji w Klewaniu w okolicach Równego. Zamieszkały z Lusią w kamienicy na ulicy Jabłonowskich. Przez chwilę razem pracowały - w biurze wystawiającym skierowania do uzdrowisk. Potem Ginczanka zapisała się do Związku Literatów Zachodniej Ukrainy i zaczęła zarabiać tłumaczeniami, min. Majakowskiego. Odwiedziłam dom, w którym mieszkały. Ale nikt nie miał pojęcia, że w czasie wojny mieszkała tam polska poetka. Na Jabłonowskich zawsze było tłoczno. Uciekinierzy, jak mówiono o nich "bieżeńcy", trafiali właśnie do tego 6-pokojowego mieszkania: Adolf Rudnicki, Marian Eile, Nacht Samborski. Mój tata też tam mieszkał przez jakiś czas. To on właśnie opowiadał, że nieustannie walczyli z pluskwami i że Ginczanka ciągle leżała w wannie.\nJa też nie rozumiałam o co chodziło z tą wanną. Ale okazało się, że w łazience było najcieplej, bo tam był piecyk gazowy. I nie chodziło o to, że Zuzanna ciągle się kąpała, tylko spędzała czas w tej wannie, czytała i spała, po prostu żeby nie marznąć.\nKiedy Niemcy wkroczyli do Lwowa, utworzyli w mieście getto. Wyłapywali tych, którzy sami się nie zgłosili. Zuzanna się ukrywa, ale na Jabłonowskich nie jest bezpieczna…\nWszystko z powodu dozorczyni Zofii Chominowej, która doniosła Niemcom, że w kamienicy ukrywają się Żydówki. Ginczanka została aresztowana razem z mężem Michałem Wienzieherem, ale udało im się przekupić ukraińskiego policjanta.\nPrawdopodobnie jeszcze przed tym aresztowaniem Zuzanna napisała wiersz “Non omnis moriar”, jedyny jej znany utwór z czasów okupacji. Chominowa i jej syn zostali po wojnie oskarżeni o współpracę z Niemcami i skazani. Wiersz Ginczanki stanowił jeden z dowodów podczas rozprawy.\nTo dzięki pani mamie go znamy.\nStała się przypadkową bohaterką. Znała ludzi, u których Ginczanka mieszkała w Krakowie, dokąd pojechała z Lwowa. Kiedy pojawiła się tam po zakończeniu wojny, właśnie jej dali ten rękopis. Za pośrednictwem Juliana Przybosia przekazała go redakcji krakowskiego "Odrodzenia", gdzie został opublikowany. To wstrząsający wiersz, bo opowiada o okupacji, donosicielstwie, zdradzie. Mama w ten sposób przeszła do historii literatury.\nW pani książce znalazły się dotychczas nieznane informacje o życiu uczuciowym Ginczanki.\nOdtworzenie jej życia emocjonalnego stanowiło nie lada zadanie. Wszystkie publikacje na jej temat są bardzo dyskretne. Biografki Ginczanki, Izolda Kiec czy Agata Araszkiewicz, niespecjalnie interesowały się psychologią poetki. Przyglądając się jej historii, odkryłam postać Tadeusza Błażejowskiego, cztery lata od niej starszego kolegi z gimnazjum. Z jej twórczości wynika, że był jej pierwszym chłopakiem. Razem czytali Leśmiana w szkolnej czytelni i chodzili na spacery. Wyjechał z Równego studiować architekturę we Lwowie. Po latach kolegowałam się z jego synem, razem studiowaliśmy na Akademii. Kiedy się dowiedział od syna, że jestem córka Lusi, kilkukrotnie pytał przez Witolda o mamę i nawet chciał się z nią spotkać. Ale ja 18-latka, miałam w nosie dwoje staruszków, którzy chcą się spotkać. Chociaż, jak dzisiaj o tym myślę, nie byli takimi staruszkami - byli pewnie po czterdziestce. Niektóre elementy biografii Ginczanki wydają się naprawdę fascynujące.\nTa dziwna historia z Januszem Woźniakowskim i jej mężem, Michałem Wienzieherem, który był prawnikiem, krytykiem sztuki i kustoszem lwowskiego Muzeum Historycznego. Od początku wszyscy, na czele z moją mamą, zastanawiali się, dlaczego ona za niego wyszła. Mama twierdziła, że zupełnie do siebie nie pasowali. Był od niej o wiele starszy. Ale jak się zastanowić, ta decyzja wydaje się rozsądna. Sowieckie czasy we Lwowie były naprawdę okropne. Ginczanka mogła nie mieć z czego żyć. Za tłumaczenia na pewno nie zarabiała zbyt wiele. Nie miała nikogo, kto by ją wsparł finansowo - jej babcia straciła aptekę w Równem. We Lwowie panował wtedy głód, wszyscy usiłowali jakoś przeżyć.\nJednocześnie była związana z Januszem Woźniakowskim?\nWoźniakowski był grafikiem, absolwentem krakowskiej ASP i przyjacielem Wienziehera. Los ich połączył. Wszyscy trafili do Krakowa. Potem obaj przesiadywali w krakowskim mieszkaniu Zuzanny na ulicy Zyblikiewicza. Pani Gunter-Kawalerowicz opowiadała potem, że jeden zajmował się robieniem dokumentów, a drugi - "się kręcił". Wszyscy zostali aresztowani przez Gestapo w podobnym czasie. Najpierw Woźniakowski, przypadkiem w łapance. Potem Wienzieher. A w końcu Ginczanka. Najprawdopodobniej z powodu grypsów, które Woźniakowski przekazywał z więzienia. Prosił w nich wszystkich, żeby zaopiekowali się Zuzanną. Niestety, w jednym z nich zdradził adres, pod którym się ukrywała.\nPrawdziwy charakter tego trójkąta chyba pozostanie już tajemnicą?\nMyślę, że to był czas, w którym zagrożenie determinowało wszystko. Sprawy erotyczne nie były aż tak ważne. Wszyscy chcieli po prostu przeżyć. Choć wiadomo, że Woźniakowski był w Zuzannie śmiertelnie zakochany. Myślę, że zarówno on jak i Wienzieher chcieli, żeby ona za wszelką cenę przeżyła. Dużo mówi się o Polakach donoszących w czasie okupacji na ukrywających się Żydów czy wykorzystujących ich sytuację, ale trzeba przyznać, że wiele osób angażowało się w zapewnienie Ginczance bezpieczeństwa. Mój tata również znał Ginczankę i nawet czasami się zastanawiałam, czy on też jej nie podrywał, tak jak oni wszyscy...\nPomieszkiwał u niej Krakowie...\nSwobodnie się poruszał podczas okupacji, bo był blondynem z niebieskimi oczami. Prawdziwy wiking. Przystojny. Mama była z niego bardzo dumna, tak jakby bycie blondynem oznaczało bycie kimś lepszym. Jak jeździł do Krakowa, mieszkał u Ginczanki. Kiedy pytałam mamę, czy tata przypadkiem nie podrywał Ginczanki, mówiła: "Podobała mu się, jak wszystkim...". Sądziłam, że ponieważ tata uważał, że mama jest za mało romantyczna, może odnajdywał w Ginczance coś, czego mu brakowało.\nW historii Ginczanki pojawia się jeszcze jedna przyjaciółka, Blumka Fadis.\nBlumka była kuzynką pierwszego męża mojej mamy, Izaaka Horowitza. Obie z mamą przyjaźniły się z Zuzanną jeszcze w Równem. To mama namówiła Blumkę do wyjazdu ze Lwowa do Krakowa. Co nie okazało się szczęśliwym posunięciem. Zuzanna i Blumka ukrywały się razem w Krakowie i razem zostały aresztowane przez Gestapo. Blumka była posądzana o to, że w więzieniu zdradziła żydowskie pochodzenia Ginczanki. Ale z ostatnich badań wynika, że Zuzanna sama się do tego przyznała. Prawdopodobnie podczas brutalnych przesłuchań. Czy Blumka też to powiedziała? I tak mogło być. Mało kto wytrzymywał tortury.\nW tym momencie wojny, kiedy Niemcy tuszowali ślady swoich zbrodni - likwidowali obozy, getta, więzienia, chyba obie miały niewielkie szanse na uratowanie?\nTego nigdy się nie dowiemy. Ale cuda się zdarzały. Moi rodzice przy ich pomocy i dzięki innym się uchowali. Blumka Fadis i Zuzanna, niestety, nie. W książce wykorzystałam ostatnie znalezisko Ryszarda Kotarby z IPN-u - listy z więzienia, w których Ginczanka prosi o przysłanie jej różnych rzeczy. Właśnie na podstawie tych listów ustalono, że zginęła w maju. Wtedy wywieziono z krakowskiego więzienia na Czarneckiego do obozu koncentracyjnego w Płaszowie grupę 26 kobiet i kilku mężczyzn. Wśród nich prawdopodobnie była Zuzanna Ginczanka.\nW książce "Musisz tam wrócić" jest poruszający moment, w którym pani mama spotyka się w Izraelu z byłym teściem, ojcem Izaaka Horowitza. Podczas tej rozmowy pada pytanie, "dlaczego ty przeżyłaś, a mój syn nie?".\nTo musiało być bardzo nieprzyjemne. I było niesprawiedliwe. Ale wtedy często zadawano takie pytania tym, którzy przetrwali. Mama nie miała szczęścia z tymi mężczyznami podczas wojny. Horowitz zginął w pierwszym dniu wojny, późniejszy polski narzeczony - w pierwszym dniu powstania warszawskiego. Ale za to mojego ojca Marka Staubera poznała w pierwszym dniu wolności. Wiele bliskich jej kobiet zginęło w czasie okupacji. Tą książką odtworzyłam świat, który ona sama dla siebie zatrzasnęła. I mam wrażenie, że poczuła się szczęśliwa, kiedy on jeszcze raz zaistniał. Pod koniec życia wszystko jej się pomyliło: myślała, że jestem jej siostrą, pytała, czy przeżyłam okupację i zwracała się do mnie "mamo", ale i tak czułam, że jest zadowolona. Dzięki naszym rozmowom i opowiedzeniu tej historii chyba łatwiej jej było pogodzić się z tym, że te wszystkie bliskie jej kobiety odeszły.\nZuzanna Ginczanka urodziła się jako Sara Polina Gincburg w 1917 r. w Kijowie w mieszczańskiej rodzinie żydowskiej, ale dzieciństwo spędziła w Równem na Wołyniu. Latem 1931 roku zadebiutowała w szkolnym pisemku. Po rozpoczęciu w 1935 roku studiów psychologicznych w Warszawie wkroczyła w warszawskie środowisko literackie. Pisywała do "Wiadomości Literackich" i satyrycznych "Szpilek", jej protektorem został Julian Tuwim. W 1936 roku wydała pierwszy i jedyny tomik poezji "O centaurach". W czasie wojny mieszkała najpierw we Lwowie, a potem w Krakowie. Tam została aresztowana. Zginęła najprawdopodobniej w maju 1944 rozstrzelana na terenie obozu koncentracyjnego w Płaszowie.\nLudwika Stauber-Karwowska, z domu Gelmont, nazywana przez przyjaciół Lusią, urodziła się w Kijowie w 1918 roku. Dzieciństwo spędziła w Równem. Wojnę przerwała we Lwowie i w Warszawie. Przyjaźniła się z Zuzanną Ginczanką i uratowała jej jedyny okupacyjny wiersz “Non omnis moriar”. Po wojnie została cenionym lekarzem diabetologiem. Przyjaźniła się z artystami, literatami, filmowcami – w latach 60. dom państwa Stauberów był jednym z salonów warszawskich intelektualistów. Po antysemickiej nagonce w 1968 roku wyjechała z rodziną do Niemiec. Zmarła w marcu 2018 roku w Paryżu.\nMaria Stauber, córka Ludwiki Stauber, urodziła się w Warszawie. Ukończyła warszawską ASP. Wyemigrowała z Polski w 1973 roku. Znalazła się we Francji, gdzie pracowała jako projektant wnętrz. Publikuje w “Zeszytach Literackich” recenzje paryskich wystaw. W 2000 roku ukazał się jej zbiór opowiadań “Z daleka i z bliska”, a w 2004 książka “Portret niedokończony”, napisana z synem Marcinem Latałło opowieść o jej mężu Stanisławie Latałło, operatorze filmowym, który zginął w Himalajach. Do śmierci w 2018 roku mieszkała we Francji.


W tym zawodzie zawsze można znaleźć pracę - WP Finanse\n- Dotychczasowe okresy pogorszenia ekonomicznego dowodzą, że sprzedaż bezpośrednia wówczas się ożywiała. Przybywało też sprzedawców. To jeden z nielicznych sektorów, gdzie zawsze, niezależnie od koniunktury, można znaleźć zajęcie - twierdzi Mirosław Luboń, dyrektor generalny Polskiego Stowarzyszenia Sprzedaży Bezpośredniej (PSSB), które zrzesza większość czołowych graczy w tej branży.\nPolecamy: Nie masz pracy? Zostań komornikiem!


Sauna w serwisie Huta - http://huta-karolina.com.pl/\nSauna w serwisie Huta\nwyposażenie sauny Gdzie kupić balię ogrodowąZakup balii ogrodowej jest dobrym pomysłem, jeśli lubimy brać długie i relaksujące kąpiele, a dodatkowo posiadamy odpowiednio dużo miejsca, żeby postawić taką balię w całość na stronie\nproducent jacuzzi Z saun bardzo często korzystają sportowcySauny i balie kąpielowe w ostatnich latach znacząco zyskują na popularności. Bardzo często znajdują się w ofercie róż sprawdź tutaj\nsauna mazowieckie Spędzanie czasu w ogrodzie może byćSpędzanie czasu w ogrodzie może być bardzo przyjemne, nie tylko ze względu na sąsiedztwo natury, ale także poprzez wykorzystanie innych m czytaj tu\nsauna mazowieckie Sauna do ogrodu dla każdegoOgród jest miejscem, o które warto dbać. Jeżeli zostanie odpowiednio zagospodarowany, ogród pełen kwitnących roślin i słońca jest idealnym mie zobacz więcej\ngorąca beczka producent To połączenie przyjemnego z pożytecznymWolnostojące sauny ogrodowe mają wiele zaletCzy można sobie wyobrazić piękniejszą scenerię niż piękny ogród, pachnący tysiącem kwiatów i wirujący tysiącem kolorów więcej pomocy\nsauny zewnętrzne Kto wie może kogoś uda sięKto kupuje takie rzeczy jak: suny, sauna do ogrodu oraz balie kąpielowe? Okazuje się, że coraz więcej osób jest zainteresowanych takimi artykułami. Nic zresztą w tym dziwnego, ponieważ pomocne wskazówki\nwyposażenie do sauny Jest to doskonały sposób a potem po takiej sesji możemyNa pewno uwielbiamy spędzać czas w naszym własnym ogrodzie. Zatem znajdźmy też dobry sposób na to, żeby tam porządnie odpocząć. więcej pomocy\nsauna ogrodowa Dlatego warto korzystać z sauny przynajmniejSauna dziś jest dość powszechnym wyposażeniem gospodarstwa domowego. I spotkać ją można nie tylko w krajach o zimnym klimacie, jak w Rosji, Estonii, czy Finla całość tutaj\nwyposażenie do sauny W takim razie możemy i myNa pewno każdy z nas słyszał o czymś takim jak suny. Jest to dobry sposób na to, żeby dobrze odpocząć po całym męczącym dniu i naprawdę dobrze zregenerować siły do dals sprawdź\nsauny ogrodowe beczka Ogród jest miejscem o które wartoOgród jest miejscem, o które warto dbać. Jeżeli zostanie odpowiednio zagospodarowany, ogród pełen kwitnących roślin i słońca jest idealnym miejscem reszta poradnika\nbalie drewniane producent Instalacja takich balii na pewno jestJeżeli myślimy o tym, by zacząć organizować w naszym ogrodzie spotkania towarzyskie, ale by polegały one na czymś więcej, niż jedynie na siedzeniu przy st reszta artykułu\nsauna beczka Relaks w swoim ogrodzieKażdy ogród jest inny, w zależności od jego wielkości i przeznaczenia. Jednak w każdym ogrodzie znajdzie się miejsce na określone strefy: strefę wypoczynkową, relaksacyjną, zobacz resztę\nsauna beczka do ogrodu Jesienią i zimą można zażyć gorącychGorące kąpiele, korzystanie z sauny to bardzo lubiany sposób spędzania wolnego czasu. Ludzie doceniają możliwość relaksu, gwarantując sobie dodatkowo korzyśc kontynuuj\nsauna beczka Wskazane są przede wszystkim dla osóbGorące kąpiele, korzystanie z sauny to bardzo lubiany sposób spędzania wolnego czasu. Ludzie doceniają możliwość relaksu, gwarantując sobie dodatkowo korzyści zdrow ciąg dalszy\ngorąca beczka producent Sauna do ogrodu to duży wydatekJeżeli nie wiemy co powinno stać w naszym ogrodzie i szukamy pomysłu na jego ubogacenie, to koniecznie powinniśmy zdecydować się na balie kąp kontynuuj czytanie\nsauna beczka zewnętrzna Innym rozwiązaniem do przydomowych ogrodów któreCo zrobić, aby zrelaksować się po długim dniu, tygodniu pracy? Rozwiązań jest wiele, każdy znajduje przyjemność w czymś innym. Jedn sprawdź tutaj\nsauny ogrodowe beczka Poza tym że taki seans wCo zrobić, aby zrelaksować się po długim dniu, tygodniu pracy? Rozwiązań jest wiele, każdy znajduje przyjemność w czymś innym. Jednych relaksuje odpoczynek bierny, jak ciąg dalszy\nsauna zewnętrzna Wróćmy jednak do tematu sauny abyBalie kąpielowe oraz sauna do ogrodu do artykuły, na które chyba rośnie zapotrzebowanie w naszej rzeczywistości. Suny są nader popularne w Skandynawii, natomiast u na kontynuuj czytanie\nsauny drewniane Takie suny ogrodowe są stosunkowo niewielkieNie od dziś wiadomo, że sauna ma znakomite działanie prozdrowotne i relaksacyjne, oczywiście przy zachowaniu odpowiedniej dozy ostrożności. Pamiętajmy bowiem, że zobaczysz tutaj\ngorąca beczka Projekty są bardzoSauny ze względu na swoje odprężające i prozdrowotne działanie cieszą się stale rosnącą popularnością. Z tego typu urządzeń korzystać można przez cały rok. Najczęściej sau zobacz\nwyposażenie do sauny Własna sauna w ogrodzie?Od dawna już wiadomo, że spędzanie czasu w saunie bardzo pozytywnie może wpływać zarówno na nasze zdrowie fizyczne, jak i psychiczne. Wysoka temperatura i wilgoć wzmacnia czytaj tu\nGeodeta w centrum uwagiŚcieżki i dróżki w ogrodzieEstetyka stomatologiczna - implanty i protezyDecorate your house with moldingTradycyjność kontra nowoczesność - w firmieCo musisz wiedzieć o bluzkach i ciuchachPompy do płynówSafety and technical condition of your carRestauracje Polskie i zagraniczneZakup paneli do instalacji fotowoltaicznejWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby Znaleźć Dobrego Prawnika?Boiler issues? Call a plumberDlaczego warto cokolwiek wiedzieć o prawie?Zanim zaczniesz się wspinać - kilka poradOgólnie o sztukaterii i wnętrzachTeż nienawidzisz sprzątać?Artykuł o sprzątaniuDywan - problematyczny w czyszczeniuKwestia kosmetyków i olejków. C warto kupić?Dentysta nie sadysta, pomaga i zapobiegaCzy warto płacić za badania firmy?Czy naprawić elektronikę jest trudno?Dla biznesu - o wirtualnych biurachBiznes i marketing - pozycjonowanie w Google - poradnikSprawy karne, rodzinne i inne Healthy smile Nasi starsi krewni i opieka nad nimiO ogrzewaniu w domach i nie tylko Can you fix a car after work? Kwestie gwarancji, jakości obsługi i profesjonalizmu


Dzisiaj jest poniedziałek 25 stycznia 2021, imieniny: Tatiany, Miłosza, Pawła WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (17902) SPORT FORUM FIRMY (5574) PRACA (51) KINA IMPREZY WIDEO\nDodano: 24.09.2020 19:13\nNa znalezisko natrafiono wczoraj około godz. 14.20. Pocisk został odkryty przy wyrównywaniu ziemi, podczas prac przy budowie jednej z hal na ul. Brunatnej w Koninie. Niewybuch najprawdopodobniej z okresu drugiej wojny światowej, miał kaliber 82 mm. Na miejscu pojawiła się jednostka saperska z Inowrocławia.\nJak informuje Sebastian Wiśniewski z konińskiej policji, pocisk został zabezpieczony i wywieziony. Teren w okolicy znaleziska został sprawdzony. Innych niewybuchów nie znaleziono.\nCzytaj więcej na temat:tereny inwestycyjne, ul. Brunatna, niewybuch, pocisk moździerzowy, znalezisko, saperzy, policja konin, KMP Konin, Sebastian Wiśniewski\nOgłoszenia (17902) dodaj\nDlaczego saperzy z Inowrocławia? Powinni przyjechać z Berlina\nDodano: 25.09.2020 05:19 Przez: zico\nDodano: 25.09.2020 07:16 Przez: ~oj\nDodano: 25.09.2020 18:51 Przez: zico\nja mam 5karabinow z wojny w domu. i wiem w ktorym miejsc jest czolg ...zakopamy\nDodano: 25.09.2020 17:16 Przez: ~okolice konina


» Kabel Biały USB-C 35cm\nKabel Biały USB-C 35cm\nNadążanie za postępem technologicznym oznacza nie tylko uruchamianie\nnowych telefonów komórkowych, ale także ładowanie akumulatorów w\nelegancki i wydajny sposób.\nKable tekstylne C-Type firmy ALLDOCK szybko ładują i synchronizują urządzenia elektroniczne. Dzięki przesyłowi 3A ładuje znacznie szybciej i bezpieczniej niż standardowe kable.\nKable składają się z elastycznej, plecionej obudowy tekstylnej z aluminiową głowicą kablową dla większej wytrzymałości i elastyczności. Ze względu na ten wysokiej jakości materiał i staranne wykonanie, kable są wyjątkowo trwałe, więc nigdy nie wrócisz do tradycyjnych kabli plastikowych.\nKompaktowa głowica kabla jest również kompatybilna z prawie wszystkimi przypadkami. Kable są dostępne w kolorze czarnym i białym.\nNasze kable są kompatybilne z Samsungiem Galaxy S8 S9 Plus / Note 8 Note9 / A5 A3 A7 2017, Huawei Mate 20 / Mate 10 / P10 / P20 / P20 Lite / Honor 10/8/9, LG G5 / G6 / V20, Xiaomi 8 / 5 / Mix 2 / 2s, Google Pixel 2, Nexus 6P, Nintendo Switch, GoPro Hero 6 i inne urządzenia USB 2.0 / 3.0 USB-C. Nie jest kompatybilny z urządzeniami Apple.


Kartografowie Herosi + gratis - DragonEye Gry Planszowe i Karciane\nStrona głównaGRY PLANSZOWEDla jednego graczaKartografowie Herosi + gratis\nEkspedycja do Zachodnich Ziem to okazja, która nadarza się tylko raz podczas żywota nadwornego kartografa. To jednak niebezpieczne czasy. Na ziemiach tych panuje obecnie wojna i niechybnie natrafisz tam na siły Dragula, który w swej determinacji próbuje popsuć plany królowej na ekspansję ku zachodnim krainom. Liczni bohaterowie ściągają do obrony Nalos i twoim zadaniem będzie spisanie ich czynów oraz wypałenienie edytków królowej, aby zapisać się złotymi zgłoskami w historii kartografii.\nKartografowie: Herosi to samodzielna gra traktująca o przygodach tytułowych kartografów w fantastycznych krainach. Zawiera nowe mapy, nowe karty punktowania, eksploracji oraz unikalne zdolności, z których możemy korzystać podczas rozgrywki. Dla zwiększenia regrywalności i urozmaicenia rozgrywki, tą część Kartografów można łączyć z grą podstawową, jednak nie jest ona niezbędna, żeby doskonale bawić się przy Herosach.\nUwaga! Do gry zakupionej w naszym sklepie dołączony będzie dodatek Umiejętności 2\nOpis gry Kartografowie: Herosi w serwisie boardgamegeek.com (j. angielski)\nKoszulki pasujące na karty do gry Kartografowie: Herosi:\nStandard Card Game (43szt.)\n11 kart odkryć\n16 kart punktacji (można je łączyć z pierwszymi Kartografami!)\n106,90 zł 99,90 zł


Detoxdesign, Biżuteria, Bransoletki, Bransoletka - Tesla24\nWspółczesna, oryginalna swoim technologicznym minimalizmem i niebanalną elegancją bransoletka, którą można dowolnie kształtować i dopasowywać na nadgarstku. Pamięta nadany jej kształt. Malowana ręcznie od wewnątrz w kolorze szlachetnej bieli, na końcach stal nierdzewna.\nPełna lekkości szlachetna i oryginalna, niebanalna elegancja w bransoletce zachwycającej swoim technologicznym minimalizmem. Bransoletkę można dowolnie kształtować i dopasowywać na nadgarstku; pamięta nadany jej kształt. Malowana ręcznie od wewnątrz w kolorze szlachetnej bieli, na końcach stal nierdzewna. Bransoletka doskonale się układa na nadgarstku i świetnie pasuje do różnego rodzaju ubioru: bluzki, T-shirty, koszule, sukienki. Prezentowana bransoletka to nowy wzór w kolekcji 'TESLA' zaprojektowanej pierwotnie specjalnie na najbardziej prestiżowe wydarzenie modowe w Polsce - FASHION PHILOSOPHY/FASHION WEEK POLAND (premiera kolekcji na 12 edycji FASHION WEEK POLAND)\nSzlachetny kolor bieli - malowana ręcznie od wewnątrz, stabilnie utrzymująca nadany kształt rurka / srebrny kolor - elementy ze stali nierdzewnej.


Po trzech latach chodzenia z Jezusem, zaliczony do grona najbliższych przyjaciół (J 15,14 n.), obdarzony prymatem i władzą kluczy (Mt 16,18 n.), Szymon Piotr słyszy: „A ty, kiedy się nawrócisz, umacniaj twoich braci!” (Łk 22,32). Spróbujmy na chwilę zapomnieć o dalszym ciągu wydarzeń, które doskonale znamy, i „wczuć się” w sytuację Piotra. „Czego mi jeszcze brakuje? Nieustannie z Mistrzem, asystowanie we wszystkich wydarzeniach, wysłuchane dodatkowo i na osobności wyjaśnienia, oglądane cuda, wyznanie wiary, pozostawienie rodziny, pracy i przyjaciół. Dlaczego to wszystko Go nie zadowala? Czego On jeszcze oczekuje? O jakim nawróceniu mówi, kiedy już tak wiele rzeczy zmieniło się w moim życiu?” Nazwany „zawadą” i „szatanem”, w swej miłości do Jezusa nie dopuszczał możliwości Jego śmierci na krzyżu. I dlatego Zbawiciel domaga się prawdziwej metanoi, w której dokona się przejście od ludzkiego sposobu myślenia do myślenia na sposób Boży, odkrycie sensu krzyża (Mt 16,23) oraz zmiana postrzegania samego siebie.\nPiotr - powołany i posyłany\nPozostawiając wcześniejsze życie (Łk 5,1-11), Piotr otwiera nieprzeliczoną rzeszę tych, którzy poszli za Jezusem. Jego powołanie jest typowe. Nauczyciel pojawia się w Kafarnaum, naucza, uzdrawia, przybliża się do miejsca pracy Piotra, a widząc jego bezowocny trud, przekształca go w cudowny połów. Jezus schodzi do codziennego życia Piotra i tam go odnajduje. Wtedy właśnie Piotr, wówczas jeszcze Szymon, odkrywa świętość i nadprzyrodzone posłannictwo Mistrza. Jest przestraszony, bo kiedy ma pewność swej grzeszności, Jezus powołuje go jako pierwszego. Łukasz faktycznie nie opisuje powołania pierwszych czterech uczniów, tylko powołanie Szymona, i jakby dla formalności kończy opis w liczbie mnogiej: „i poszli za Nim”. Ewangelistę interesuje Piotr, jego poczucie grzeszności oraz oparcie powołania na zaufaniu Jezusowi. Podkreśla prymat łaski nad osobistymi przymiotami moralnymi Apostoła. Nawrócenie dokona się później. Ono nie jest darem przyniesionym przez ucznia Jezusowi, ale owocem działania łaski.\nMożna zapytać: jakimi zasobami dysponuje Piotr? Co wnosi, jako osoba, do otrzymanej misji? Powołany w poczuciu własnej grzeszności, świadek wydarzeń „zarezerwowanych” dla nielicznych (Przemienienie, uzdrowienie córki Jaira, modlitwa w Getsemani), pośród uczniów wymieniany zawsze na pierwszym miejscu. W imieniu pozostałych uczniów wyznaje wiarę w Jezusa jako Mesjasza, otrzymuje obietnicę prymatu i władzy kluczy, a nie godząc się z zapowiedzią męki i śmierci, jest adresatem najsurowszej reprymendy, jaką znajdujemy na kartach Ewangelii. Idąc po wodzie, doświadcza niewystarczalności swej wiary i odkrywa moc wołania o ratunek. Gorliwiec, który obiecuje oddanie swego życia za Mistrza, używa miecza, aby Go bronić, lecz po chwili boi się przyznać, że zna Jezusa. Tak bardzo jest przekonany, że to on może coś ofiarować Nauczycielowi, iż nie godzi się na gest umycia mu nóg, ale jednocześnie tak bardzo pragnie być z Nim, że protest wobec obmycia nóg przeradza się w pragnienie kąpieli całego ciała. To krótkie przyjrzenie się Piotrowi jest konieczne do rozważenia dwojakiego „działania”, którego domaga się Chrystus: osobistego nawrócenia i umacniania braci.\nOkoliczności powierzenia misji\nŁukasz rozpoczyna narrację Męki zdradą Judasza. Następnie opisuje ustanowienie Eucharystii i wyjawienie zdrady. „A oni zaczęli wypytywać jeden drugiego, kto by spośród nich mógł to uczynić” (Łk 22,23). Dyskusja ta przeradza się w spór, kto spośród uczniów jest największy. Można sobie wyobrazić, jak wzajemne wypytywanie o to, kto zdradził Mistrza, przeradza się w zapewnienia o wierności, a w efekcie osoba Jezusa ginie w tle, ujawnia się zaś rywalizacja: Kto najbardziej kocha? Kto najlepiej pojął nauczanie? itd. Natura tego sporu stanowi właściwy kontekst wezwania skierowanego do Piotra. Nikt z uczniów, aż do tego momentu, nie rozumie, co znaczy być wielkim w królestwie niebieskim. Dlatego kolejny raz Jezus ukazuje prawdziwą wielkość i prawdziwy sposób sprawowania władzy, mówiąc o służbie. Tę wielkość i władzę objawi w całkowitym darze z siebie na krzyżu.\nNastępnie Jezus przekazuje uczniom królestwo. Jest to dalszy ciąg umocnienia: „Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo” (Łk 12,32), które wobec zbliżającej się Męki jest jeszcze bardziej wymowne. W takim kontekście Piotr otrzymuje szczególną misję, która musi być poprzedzona nawróceniem. Deklaracja gotowości na śmierć kontrastuje z zapowiedzią trzykrotnego zaparcia. Następnie Jezus przygotowuje uczniów na zmaganie sprowokowane odrzuceniem Go. Będzie to walka przeciwko zwątpieniu, rozczarowaniu, ludzkiemu sposobowi postrzegania Mistrza i samych siebie. Tę samą walkę Jezus toczył na początku swej misji, na pustyni. Dar królestwa niebieskiego zawiera w sobie konieczność zmagania. Ta walka w pierwszym rzędzie wymaga czujności, aby nie ulec pokusie. Pierwsza przegrana uczniów to Ogrójec, gdzie Jezus chciał, aby stanęli do walki (miecz), a oni zasnęli (wybrali płaszcz).\nPiotr, podobnie jak pozostali uczniowie, nie rozumie tej walki. Staje do niej „uzbrojony” przekonaniem o swej wierności. Stąd rodzi się zdrada (Łk 22,56-61), w której Piotr wyrzeka się więzi z Jezusem, z pozostałymi uczniami, a wreszcie zaprzecza swojemu własnemu pochodzeniu. Ten akt sprowadza jego egzystencję do absurdu. Piotr pozbawia się relacji do Boga, odcina się od drugiego człowieka, traci kontakt z samym sobą. Wybiegając w przyszłość, możemy nakreślić schemat drogi nawrócenia. Płacz jest powrotem do własnej historii, uznaniem tragicznej sytuacji; następny etap to powrót do wspólnoty uczniów, smutnych i zalęknionych, ale pozostających razem; i wreszcie spotkanie z Jezusem zmartwychwstałym.\n"Kiedy się nawrócisz...”\nW najbardziej rozpowszechnionym tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia Łukaszowy werset 22,32 brzmi: „Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci”. Jednak większość tłumaczeń jednoznacznie opowiada się za podanym w tytule brzmieniem wezwania. Różnica jest istotna. By wyrazić przemianę Piotra, Łukasz używa popularnego w Biblii czasownika epistrepho. W Septuagincie występuje on 549 razy, a w Nowym Testamencie 36, z tego 18 razy w pismach Łukasza. W Septuagincie czasownik ten jest odpowiednikiem hebrajskiego szub, który oznacza w sensie dosłownym: zawrócić, zmienić kierunek, powrócić, zaś w sensie metaforycznym: przemienić się, nawrócić się. Podobnie greckie epistrepho zawiera ideę powrotu, zmiany, odwrócenia się; oznacza też przemianę w sensie duchowym, nawrócenie.\nSposób, w jaki Łukasz używa tego czasownika, nie pozostawia wątpliwości, iż wyraża nim proces nawrócenia. Jest to bowiem powrót do Boga (Łk 1,16), zwrócenie serc ojców ku dzieciom i nieposłusznych ku rozsądkowi sprawiedliwych (Łk 1,17). Jest to powrót grzesznika, który prosi o przebaczenie (Łk 17,4); powrót do Boga poprzez uznanie swoich grzechów i pokutę (Dz 3,19); zwrócenie się ku Bogu w obliczu znaków Jego mocy i głoszonej Dobrej Nowiny (Dz 9,35; 11,21); porzucenie wiary w „marności”, czyli odwrócenie się od wierzeń pogańskich (Dz 14,15; 15,19; 26,20). Jest to otwarcie oczu, zwrócenie się ku światłu, odwrócenie się od władzy szatana (Dz 26,18). Przemiana ta jest owocem „zobaczenia oczami, usłyszenia uszami i zrozumienia sercem” i skutkuje uleczeniem (Dz 28,27). Zaś brak nawrócenia jest spowodowany „patrzeniem i niedostrzeganiem, słuchaniem i niezrozumieniem” (Mt 13,15; Mk 4,12). Mateusz wyjaśnia, iż dzieje się tak z powodu zatwardziałego serca. W Liście Jakuba epistrepho oznacza powrót na drogę prawdy, zawrócenie z błędnej drogi (Jk 5,19 n.).\nDobrze oddany sens tego czasownika uwidacznia właściwy wymiar powołania. Nie wystarczy pozostawienie rodzinnego biznesu, wieloletnie chodzenie za Jezusem czy też bycie wybranym świadkiem najważniejszych cudów. Respektując dynamiczny charakter czasownika, musimy zapytać: od czego Piotr ma się odwrócić, a ku czemu ma się zwrócić?\nPierwsze, co wymaga przemiany, to koncepcja grzechu i grzeszności. Scena powołania uwidacznia przekonanie, iż grzesznik nie zasługuje na bliskość Boga. Piotr, upewniony cudownym połowem, że Jezus jest Panem, natychmiast mówi: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny” (Łk 5,8). Ewidentna sprzeczność z orędziem Ewangelii: „Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników” (Łk 5,32). Następnie stosunek do krzyża. Piotr nie godzi się z perspektywą śmierci Jezusa jako skazańca, odrzuconego przez swój naród. Utwierdzony w swej szczególnej pozycji pośród uczniów poprzez zapewnienie, że otrzymał objawienie od Ojca, czuje się upoważniony do upomnienia Jezusa. Słowa o konieczności brania swego krzyża i o utracie życia, aby je zachować, stanowią dla niego poetycką parabolę.\nPiotr musi także odkryć osobisty wymiar działania łaski. Nie emocjonalne przywiązanie do Chrystusa, ale oparcie się o Jego moc przekształca wierzącego w świadka. Emocjonalność, która ujawnia się choćby w scenie umywania nóg, musi ustąpić dojrzałej świadomości swoich słabości i zaufaniu Chrystusowi, który wybiera naczynia gliniane, aby w nich składać skarby swej miłości (2 Kor 4,7). Decydującym momentem tej przemiany jest Pięćdziesiątnica, kiedy zalęknieni uczniowie wychodzą na zewnątrz Wieczernika, by odważnie głosić odpuszczenie grzechów w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Zapowiedzią tej przemiany jest scena kroczenia po wodzie (Mt 14,30). Piotr, posłuszny słowu Jezusa, wychodzi z łodzi i idzie po falach. Kiedy jednak przygląda się temu „ludzkimi” oczyma, zaczyna się lękać i tonie. „Mała wiara” musi przerodzić się w całkowite zaufanie Jezusowi, bo nadzwyczajność czynów chrześcijan rodzi się z patrzenia na Chrystusa, a nie z liczenia na własne siły.\nJednak momentem kulminacyjnym dla porzucenia emocjonalnego zaufania samemu sobie jest trzykrotna zdrada. Dopiero w gorzkim płaczu Piotr odkrywa i akceptuje prawdę o własnej słabości. Płacz nad zdradą staje się nowym obliczem skutecznej modlitwy, jak wówczas, gdy tonąc krzyknął: „Panie, ratuj mnie!”. Ale droga nawrócenia nie kończy się ani płaczem po zaparciu się Mistrza, ani darem Ducha Świętego, lecz trwa także po Pięćdziesiątnicy. Dowodem tego jest „upomnienie braterskie” ze strony Pawła wówczas, gdy Piotr przyjął dwuznaczną postawę wobec zasad respektowania Prawa (Ga 2,11-16).\n"Umacniaj w wierze” – powołanie do budowania\nKontekst powierzenia misji umacniania świadczy o jej służebnym charakterze. Ale to Chrystus pierwszy wypełnia tę misję: „Otóż Ja jestem pośród was jako ten, kto służy” (Łk 22,27). Umacnianie braci powierzone Piotrowi jest par excellence służbą samego Chrystusa. Ale żeby obecność Chrystusa była widoczna, Piotr musi się nawrócić, odsłonić tę obecność w swoim życiu. Tę ideę Paweł wyrazi słowami: „Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2,20). Czasownik steridzo oznacza dosłownie: umieszczać, ustawiać, utwierdzać, umacniać. Apostolski wymiar umacniania braci jest najbardziej widoczny w pismach Pawła. Apostoł umacnia braci swoją obecnością poprzez „użyczenie daru duchowego”, „to jest abyśmy się u was nawzajem pokrzepili wspólną wiarą – waszą i moją” (Rz 1,11 n.). Tym, co umacnia w wierze, jest obecność wysłanników (1 Tes 3,2) oraz nieustanny wzrost wzajemnej miłości (1 Tes 3,12 n.). Wytrwałość i wierność tradycjom apostolskim to środki utwierdzające „we wszelkim dobrym, czynie i słowie”. Bezpośrednim sprawcą tej stałości i pociechy jest sam Jezus (2 Tes 2,15-17). Źródłem umocnienia jest wierność Boga (2 Tes 3,3). On sam bowiem posiada moc utwierdzania (Rz 16,25), a umacnia także poprzez cierpienie, czego owocem jest udoskonalenie, umocnienie, utwierdzenie, ugruntowanie (1 P 5,10).\nUmocnienie w powołaniu i wybraniu dokonuje się poprzez dołożenie wszelkich starań, aby wraz z wiarą posiadać także prawość, poznanie, opanowanie, wytrwałość, pobożność, braterską życzliwość i miłość (2 P 1,5-10). Chrześcijanie potrzebują nieustannego utwierdzania w prawdzie, którą jest Jezus Chrystus, a dokonuje się to poprzez głoszenie Dobrej Nowiny. To słowo prorockie, Dobra Nowina, jest dla Piotra skuteczniejszym środkiem umocnienia niż bycie naocznym świadkiem wielkości Jezusa (2 P 1,12-21). Utwierdzanie musi dokonywać się w cierpliwości (Jk 5,8) i jest konieczną odpowiedzią na miałkość ludzkich czynów i iluzji; oparte jest o powrót do źródeł wiary i wyraża się nawróceniem (Ap 3,1-3). Osobiste doświadczenie umocnienia przez Boga staje się źródłem umocnienia innych, dlatego ewidentne jest znaczenie świadectwa oraz świadomość, że osobista wiara nie jest tylko dla nas samych, ale staje się źródłem umocnienia braci (2 Kor 1,4; 1 Tm 1,13; Hbr 12,12). Bycie „mocnym w wierze” jest konieczne, aby przeciwstawić się zasadzkom szatana, który zwodzi także poprzez błędy innych (1 P 5,8; 2 P 2,14; 3,16 n.).\nStary Testament jednoznacznie przeciwstawia się opieraniu się na drugim człowieku bądź na aliansach politycznych (Jr 17,5; 2 Krl 18,21). To Bóg jest jedynym oparciem (Ps 31,3; 78,35), a źródłem umocnienia jest przebaczenie grzechu (Ps 32,2; 51,14). Umacnianie braci posiada także wymiar zewnętrzny, jak podtrzymanie rąk modlącego się Mojżesza (Wj 17,12), liczna rodzina czy pozycja społeczna (1 Mch 2,17; 14,14). Mądrość Syracha wskazuje na błogosławieństwo ojca, czyli dojrzałe relacje rodzinne (3,9), medytację przykazań (6,37) i zastanowienie (22,16) jako składowe utwierdzenia w wierze. Dzieje Apostolskie świadczą, iż utwierdzanie braci jest jednym z ważnych elementów działalności Apostołów (14,22; 15,32.41; 18,23). W misji tej ukazuje się specyficzny rys funkcji pasterskiej. Jezus wyjawia to Piotrowi: „Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę [użyta liczba mnoga]; ale Ja prosiłem za tobą [liczba pojedyncza], żeby nie ustała twoja wiara” (Łk 22,31 n.). W obliczu ataków demona konieczna jest obrona wiary tych, którzy przewodzą Kościołowi. A wówczas ich nawrócenie, doświadczenie przezwyciężonego kryzysu, umacnia całą wspólnotę i na nią promieniuje. Tu możemy odnaleźć także głęboki sens modlitwy wiernych za swoich pasterzy.\n"Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się..."\nWypowiedź Jezusa, poprzedzająca wezwanie do nawrócenia i utwierdzania braci, przypomina historię Hioba, który swoje osobiste poznanie Boga (Hi 42,5) „zawdzięcza” szatanowi podającemu w wątpliwość jego wierność (Hi 1,11; 2,5). Hiob wchodzi w doświadczenie cierpienia. Jednak pytanie o sens cierpienia człowieka sprawiedliwego znajduje odpowiedź dopiero w Jezusie, który rozpoczyna swą misję walką z szatanem, aby dać nam udział w swoim zwycięstwie. Scena kuszenia jest opisem zmagania nie tylko Jezusa, ale wzorem walki wszystkich wierzących (Łk 4,1-13). Jeśli Jezus wskazuje na utwierdzanie braci jako bezpośredni owoc nawrócenia, to droga nawrócenia prowadzi przez zmaganie i walkę z potrójną pokusą, której On sam doświadczył na pustyni.\nPokusa ucieczki od niewygody, ból niezaspokojonych potrzeb musi znaleźć swoje uleczenie w osobistym doświadczeniu, że „nie samym chlebem żyje człowiek”. Tylko ten, kto odkrył, że źródło życia znajduje się w pokarmie słowa Bożego, może oprzeć się konsumpcjonizmowi XXI wieku. Podobnie dzieje się z pokusą opierania własnego życia oraz misji Jezusa o rozwiązania „globalne”. Iluzje silnej pozycji Kościoła, posiadania wpływowych mediów, bezkrytycznego zaufania duchowieństwu są obecne w każdym pokoleniu wierzących. I nawet nie zauważamy, kiedy władza, respekt ze strony innych, pierwsze miejsca stają się celem samym w sobie, a kompromis moralny podstawowym środkiem ich realizacji. Dlatego droga nawrócenia jest nieustannym pytaniem o to, przed kim klękam.\nOstatnim, być może najtrudniejszym zmaganiem, jest walka o pokorne przyjęcie samego siebie, o akceptację historii swojego życia. Trzecia pokusa może być nazwana buntem wobec rzeczywistości, pokusą zmiany historii. Ujawnia się w wieloraki sposób. Poczynając od narzekania na obecne czasy, poprzez tysiące form uciekania od samego siebie w świat iluzji, w wirtualną rzeczywistość, wirtualne przyjaźnie, nałogi grania, oglądania, uczestniczenia w forach, picia, używania, przyłączanie się do mód, identyfikacje grupowe, sekty itd. Taką ucieczką przed samym sobą może być pobożność czy aktywizm. W takiej sytuacji odpowiedź może być tylko jedna: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, twego Boga”.\nTen, kto ma utwierdzać braci, musi nauczyć się opierać na słowie Boga w każdej sytuacji życia, w każdej pokusie. Nawet więcej, to słowo musi uprzedzać pokusę, aby móc rozpoznać niebezpieczeństwo, przed którym przestrzega Ignacy Loyola w Ćwiczeniach duchownych: demona, który przebiera się za anioła światłości. Jezus nie stosuje innej broni, jak tylko wierność słowu Bożemu, całkowite oparcie się na nim, zaufanie temu, co Bóg ukazał jako drogę życia. Piotrowa droga nawrócenia także wiedzie poprzez zmaganie z wyżej wspomnianymi pokusami.\nBolesne dojrzewanie wiary\nKażde nawrócenie jest kryzysem. Rozdzielenie tych dwóch pojęć jest w pewnym stopniu wynikiem naszego oportunizmu, w którym słowo „nawrócenie” odbieramy jako zjawisko pożądane i pozytywne, „kryzys” natomiast budzi niechęć i lęk, zwłaszcza, kiedy mowa o kryzysie wiary. Jednak pierwotny sens słowa „kryzys” (sąd, rozdzielenie, zmaganie, przełom) pozwala dostrzec jego nieodzowność. W kryzysie następuje oddzielenie tego, co złe, od tego, co dobre, tego, co naiwne i płytkie, od tego, co prawdziwe i solidne. Kryzys jest momentem prawdy, wymusza zmiany, których nie znosi drobnomieszczańska natura. Kryzys małżeński, gospodarczy czy kryzys wiary to momenty prawdy o naszej miłości, o stanie gospodarki czy o dojrzałości wiary.\nNawrócenia Piotra jest także kryzysem, dlatego jest tak bolesne. Jest to konfrontacja emocjonalnych deklaracji z prawdą o paraliżującym lęku, konfrontacja „cielesnego” spojrzenia na krzyż z nowością życia objawioną w zmartwychwstaniu. To, co Piotr myślał o sobie, o swojej grzeszności, o swej miłości do Jezusa, o zaufaniu swoim siłom, o perspektywie śmierci Zbawiciela, musi ustąpić miejsca zupełnie nowym doświadczeniom. Jest to szczególnie ważne, bo rozważamy kryzys Skały, kryzys fundamentu, na którym Pan zbudował Kościół. Chodzi tu o kryzys wzorcowy, bez którego nie da się budować Kościoła, nie można umacniać braci.\nJezusowe wezwanie do utwierdzania braci zawiera fundamentalną regułę: „To, kim jesteś, kształtuje to, co robisz”. Tego wezwania nie można ograniczyć do osoby Piotra – odnosi się ono do każdego, kto współuczestniczy w pasterskiej posłudze Chrystusa. Warto więc mieć świadomość pułapek duchowego narcyzmu, w którym życie duchowe staje się celem samym w sobie, oraz aktywizmu, który nie liczy się ze stanem ducha apostoła, ale koncentruje się na efektywności mnożonych akcji duszpasterskich. A w Jezusowym wezwaniu dostrzegamy z jednej strony nacisk na kształtowanie osoby, a z drugiej wyraźne określenie misji.\nAby podjąć misję, która pomimo zdrady nie została anulowana, Piotr musi przebaczyć samemu sobie, pojednać się ze słabością swej natury. Dzień Pięćdziesiątnicy jest tu szczególny, gdyż głosząc konieczność nawrócenia, chrztu na odpuszczenie grzechów i daru Ducha, Piotr jest pierwszym adresatem tego kerygmatu, a obecność Ducha Świętego stanowi najbardziej dobitne świadectwo otrzymanego przebaczenia i przebaczenia samemu sobie. To Duch Święty prowadzi misję, a Piotr pozwala się korygować i pouczać, jak miało to miejsce w wizji zwierząt nieczystych, która zapoczątkowała chrzest pogan, czy też w upomnieniu ze strony Pawła. Piotrowa misja umacniania braci przynależy także do wszystkich biskupów, prezbiterów i diakonów, zaś kryzys nawrócenia stanowi nieodłączny element wzrostu wiary, powodując przejście od postaw powierzchownych i emocjonalnych do wiary opartej na osobowej relacji z Chrystusem miłującym i przebaczającym.


MPT w Stawie | Torla - kamienna wioska\nNapisane przez: torlin | 27/11/2010\nMPT w Stawie\nW Polsce rząd chce przeprowadzić rewolucję w turystyce. Nie będę się chyba rozpisywać, co to jest za sformułowanie „markowe produkty turystyczne”. Szukając materiałów do niniejszej notki znalazłem – muszę szczerze przyznać – bardzo dobre opracowanie na stronach „Ściągi”, zainteresowanych odsyłam TAM – jestem przeciwnikiem kopiuj/wklej. Ale ku mojemu zaskoczeniu i zadowoleniu na pierwszy ogień poszły schroniska, w Tatrach schronisko nad Morskim Okiem, na Hali Gąsienicowej, Hali Kondratowej, Hali Ornak, na Polanie Chochołowskiej, w Dolinie Pięciu Stawów Polskich oraz w Dolinie Roztoki – będzie kosztował niemal 3,5 miliona złotych. Ale program ten nie dotyczy tylko Tatr, Obejmie on również jedenaście obiektów położonych w paśmie Beskidów, Gorców (modernizacja na Starych Wierchach) i w Pieninach.\nProgram przy współpracy z Unią Europejską nosi nazwę „Zielone schroniska” i „ma na celu kilka celów 8) „, przede wszystkim ograniczenie szkodliwości schronisk dla parków narodowych, wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań ekologicznych, szeroką, darmową ofertę dla turysty, zatrzymanie turysty w dolinach i zbudowanie tras zimowych przeciwdziałających sezonowości w górach. W ramach tego projektu wybudowano m.in. elektrownię wodną w Dolinie Pięciu Stawów, która budziła tyle kontrowersji wśród ekologów i zwolenników Tatr. Ja byłem zawsze „za”, bo woda ze Stawu wypływała zawsze i nie ma znaczenia, czy będzie coś poruszała czy nie. A schronisko w powietrze puszczało rocznie 30 ton koksu, a i oczyszczalnia ścieków była do bani.\nW schroniskach powstaną m.in. miejsca odpoczynku w rejonie budynków, wprowadzone zostaną ogólnodostępne kuchnie turystyczne, miejsca ładowania telefonów komórkowych, punkty napraw sprzętu turystycznego czy suszarnie odzieży. Zapewni się również dostęp do multimediów z informacją turystyczną, uatrakcyjniony zostanie pobyt w schroniskach, zostaną również wytyczone nowe trasy, propagowane będzie narciarstwo biegowe (w Dolinie Chochołowskiej) oraz trasy skiturowe. W 9 obiektach (Hala Łabowska, Hala Krupowa, Luboń, Maciejowa, Wierchomla, Stare Wierchy, Leskowiec, Markowe Szczawiny, Polana Chochołowska) zostaną zamontowane kolektory słoneczne, które będą ogrzewać wodę do celów użytkowych.\nJaka szkoda, że bez przerwy pracuję, nie mam czasu nawet na napisanie dobrej notki. Cóż – okres świąteczny się zbliża i u mnie w firmie. Wybaczcie.\n« Zagadka autograficzna\nMoje wspomnienia „Rejsowe” »\nAle notka jest bardzo fajna Torlinie. Całym sercem popieram te projekty ponieważ mialem okazję nocować w podobnie zorganizowanych schroniskach w Hiszpanii. Odplatność za nocleg wynosiła 3-5 euro co jak na tamte warunki jest symboliczną ceną. W zamian można było korzystać z pięknych i funkcjonalnych obiektów położonych w ciekawych miejscach. Koło schronisk były najczęściej wytyczone malownicze alternatywne do głównej trasy. Nocleg co prawda w zbiorowych salach ale wygodne i higieniczne (jednorazowe prześcieradła i powłoki na poduszki). Do tego wyposażona kuchnia, pralnia, łazienki i suszarnia. Cżęsto internet, biblioteczka i podstawowa pomoc medyczna. Oczywiście prąd do ładowania telefonu bez ograniczeń.\nTak więc całym sercem popieram ten projekt choć nie chce mi się wierzyć, że nie nabierze komercyjnego wymiaru\nBy: Kartka z podróży on 27/11/2010\nŻe my Kartko zawsze musimy być spóźnieni. Ale w końcu należy się cieszyć.\nBy: Torlin on 27/11/2010\nTylko widzę jeden problem Torlinie. Hiszpańskie schroniska są najczęściej municypalne. Oni podchodzą do tego w ten sposób, że nawet jeśli tanio nocujesz to zostawiasz pieniądze w miejskich sklepach, barach i innych instytucjach no bo musisz coś jeść i np zwiedzić płacąc za bilet. Czyli schronisko jest po kosztach dla dobra miasteczka czy wioski. Czyli miejscowości się to opłaca. A w górach ten ukryty aspekt komercyjny odpada\nBy: Kartka z podróży on 28/11/2010\nSchroniska muszą być dotowane, według mnie nie można utrzymywać tego rodzaju placówek na zasadach jedynie komercyjnych. Ja nie przepadam za sformułowaniem „ważny interes społeczny”, ale w tym wypadku jest to adekwatne. Nie jest obojętne dla społeczeństwa przyzwyczajenie młodzieży do ruchu, chodzenia po górach, nocowania w nich, to się przekłada nie tylko na późniejsze zdrowie, ale też poszerza jej horyzonty.\nAle nie można też przesadzić w zmuszaniu młodzieży do spartańskich warunków, charakterystycznych dla naszej młodości. Pamiętam, kiedy pojechałem w latach 90. pierwszy raz do Niemiec z namiotem, to nie mogłem uwierzyć, że tak wyglądają kempingi. Byłem oczarowany. Dla równowagi pamiętam rumuński kemping z lat 70., które było nieogrodzonym polem z kranem z zimną wodą 20 cm nad ziemią. I to wszystko. Nawet sraczyka nie było.\nJestem bardzo ciekaw, jak to wygląda w Stanach i w Kanadzie? Czy np. w Górach Skalistych są odpowiedniki europejskich schronisk typu „Hütte”?\nBy: Torlin on 28/11/2010\nAle wiele osób i tak zostawi pieniądze w pobliskich miejscowościach. Nawet jeśli samo schronisko jest w parku narodowym.\nBy: pak4 on 28/11/2010\nAle wiesz jak to u nas jest. Dominuje egoizm. Myślenie w perspektywie szerszej niż wlasny interes jest deficytowe.\nW Hiszpanii schroniskami o ktorych pisalem zajmują się dodatkowo np lokalny policjant albo bibliotekarka. Po prostu ktoś wpada na godzinę dwie, dopatrzy, skasuje te kilka euro i wraca do pracy. Placą mu jak za ćwiartkę etatu. A u nas -wyobraź sobie te korowody.\nChciałbym, żeby to wyszlo ale znając realia …


Höegh Autoliners wybiera cyfrowe rozwiązanie Kongsberg-MAN – shipbuilding.stoczniowy.pl\nHöegh Autoliners wybiera cyfrowe rozwiązanie Kongsberg-MAN\nFirma Höegh Autoliners zdecydowała się na dołączenie czterech dodatkowych statków do wspólnego rozwiązania cyfrowego, łączącego Vessel Insight firmy KONGSBERG i PrimeServ Assist firmy MAN Energy Solutions. Po podpisaniu partnerstwa w zakresie digitalizacji między Kongsberg Digital i MAN Energy Solutions w maju 2020 r., Połączona infrastruktura była początkowo testowana przez Höegh w ramach pilotażowego projektu dwóch statków, który został pomyślnie zakończony.\nPorozumienie pomiędzy MAN Energy Solutions i Kongsberg Digital pojawiło się, gdy firmy zdały sobie sprawę, że ich odrębne wysiłki w obszarze cyfryzacji morskiej są komplementarne. Vessel Insight firmy Kongsberg Digital – ekonomiczne rozwiązanie infrastruktury danych dla rynku morskiego – jest naturalnym uzupełnieniem cyfrowego rozwiązania MAN PrimeServ Assist do optymalizacji użytkowania i konserwacji silnika. Po wejściu w strategiczne partnerstwo w zakresie cyfryzacji, podjęli się dostarczenia wspólnej infrastruktury cyfrowej dla siostrzanych statków Höegh Autoliner klasy Horizon, Höegh Trotter i Höegh Traveler . Zakończenie pilotażu jest sformalizowane, a projekt zakończył się sukcesem.\n„Jesteśmy bardzo zadowoleni z wyników projektu pilotażowego z Höegh i MAN Energy Solutions” – mówi Andreas Jagtøyen, EVP Digital Ocean, Kongsberg Digital. „Wspólna infrastruktura cyfrowa umożliwia operatorowi monitorowanie zasobów statku i zdalne sprawdzanie stanu pracy silników z lądu, aby wspierać podejmowanie decyzji przez załogę statku. Ponadto aplikacja Vessel Performance z Kognifai Marketplace zapewnia Höegh narzędzia do zmniejszania zużycia paliwa i niepotrzebnego uruchamiania sprzętu, a także do porównywania wydajności między statkami. Cieszymy się, że firma Höegh zdecydowała się wprowadzić Vessel Insight, MAN PrimeServ Assist i Vessel Performance na kilku dodatkowych statkach ”.\nKorzyści te są szczególnie ważne dla firmy Höegh, która obecnie instaluje Vessel Insight, aplikację MAN PrimeServ Assist i Vessel Performance na czterech dodatkowych statkach. Uzyskanie dostępu do pełnych i kontekstowych wysokiej jakości danych z kilku statków umożliwia analizę porównawczą floty i jest znaczącym krokiem w kierunku cyfryzacji operacji floty.\n„Naszym celem jest zapewnienie bardziej ekologicznego i zrównoważonego transportu morskiego i ściśle współpracujemy z dostawcami, aby to osiągnąć” – mówi Andreas Enger, dyrektor generalny Höegh Autoliners. „Współpraca z MAN Energy Solutions i Kongsberg Digital przyspieszyła cyfryzację operacji naszego statku i jest ważnym krokiem w poprawie naszej wydajności operacyjnej. Opierając się na sukcesie projektu pilotażowego, z przyjemnością kontynuujemy współpracę poprzez dodanie czterech statków do naszej floty ”.\nSZYBKA INSTALACJA PRZEZ ZAŁOGĘ NA MORZU\nOpracowując Vessel Insight, KONGSBERG skupił się na uczynieniu z niego taniego, łatwego do wdrożenia rozwiązania infrastruktury danych dla szerokiego rynku. Ważnym aspektem jest to, że instalacja może być przeprowadzona przez załogę statku na morzu. Sprzęt Vessel Insight jest wysyłany na statek, a załoga podłącza go. Wszystkie dane są natychmiast przesyłane do chmury Kognifai i kontekstualizowane. Korzystając z wiedzy zdobytej podczas pierwszej instalacji, czas instalacji na drugim statku Höegh został drastycznie skrócony, zajmując tylko jeden dzień. Po udanym projekcie Höegh Autoliners zdecydował się zainstalować Vessel Insight na dodatkowych czterech siostrzanych statkach w swojej flocie klasy Horizon.\nStig Holm, kierownik działu cyfrowego biznesu dwusuwowego w MAN Energy Solutions, wyjaśnia: „Dzięki połączeniu czterech kolejnych statków Höegh jest dobrym przykładem potencjału, jaki zapewnia partnerstwo Kongsberg-MAN. Cyfryzacja pozwala naszym klientom w pełni wykorzystać doświadczenie MAN w zakresie silników, a także potrzeb klientów morskich ”.\nGregory Puckett, Head of Group Digital w MAN Energy Solutions, kontynuuje: „Nasza otwarta i skalowalna platforma umożliwia nam łączenie różnych partnerów i platform – zapewniając nowe możliwości w zakresie łączności, a także wgląd w potencjał optymalizacji silnika dla naszych klientów”.\nMAN Energy Solutions i KONGSBERG natychmiast rozpoczną dostawy Vessel Insight i MAN PrimeServ Assist na dodatkowe statki.


Zbliża się Dzień Matki, dlatego nie potrafię przestać myśleć o mojej mamie. Minęło cztery i pół roku od momentu, gdy zmarła, więc nie jest to pierwszy Dzień Matki, który minął bez niej. Nie jestem szczególnie sentymentalną osobą, więc nie chodzi o to, że w tym roku to święto bez niej jest dla mnie trudniejsze, niż poprzednie. Czasem tęsknię za nią bardziej, ale te chwile przychodzą raczej niespodziewanie. Jednak teraz myślę więcej o tym, jaką osobą była moja mama. Nie tylko jako matka dla swoich dzieci – a była naprawdę dobrą matką – ale ogólnie, jako osoba; jakie życie prowadziła.\nMama żyła po to, by służyć\nMoja mama ciężko pracowała. Jeśli czegoś się podjęła, czyniła to w 100% i nie zaprzestała, póki nie ukończyła swojej pracy. Gdy Bóg położył jej coś na sercu, wtedy wykonywała to z całego serca. Nie czyniła tego po to, by ludzie ją zauważyli i chwalili; nie robiła tego, by otrzymać jakąś cześć czy chwałę. Po prostu była posłuszna i pragnęła służyć innym.\nMogłabym wiele napisać o mojej mamie, a każde z mojego rodzeństwa mogłoby wybrać inny aspekt, który najbardziej utkwił im w pamięci. Dla mnie to właśnie było to: że posłusznie i z całego serca służyła Bogu, nie szukając przy tym własnej korzyści ani zysku, lecz tylko tego, by służyć Jemu. Myślę, że to chyba jest najlepsze dziedzictwo, jakie mi pozostawiła.\nŚpiewamy w jednej pieśni w śpiewniku BCC „Drogi Pańskie” o tym, by być członkiem w Ciele Chrystusowym:\n„Być większym niż jest, bądź kimś innym też stać się\n– Tych chęci nie czuje ten członek tu, nie.\nZ swej pracy i czci w ciele cieszy się każdy,\nNad sobą ma pracę i dosyć ma jej.”\n(Drogi Pańskie nr 116)\nTa zwrotka w doskonały sposób opisuje służbę mojej mamy. Była najszczęśliwsza, kiedy mogła być w Zborze, ofiarować się, dawać i czynić dobrze, ile tylko potrafiła. Nigdy nie zabiegała o to, by o czymś decydować lub by jej opinię brano pod uwagę, ale zawsze była chętna, by zrobić to, co miało być zrobione i co potrafiła wykonać. Nigdy, ani razu, nie słyszałam, by pragnęła, aby ktoś ją bardziej docenił za to, co robiła lub by chciała otrzymać bardziej wyszukaną i widoczną rolę do odegrania. Malowała, gotowała, pracowała w ogrodzie, sprzątała, wykonywała wiele drobnych prac, które dla innych mogły być ciężarem. Była również profesjonalna, jeśli chodzi o to, by uczynić lub powiedzieć coś, co właściwe we właściwym czasie – tak, jak inni tego potrzebowali. Ciepły uścisk dla kogoś, kto toczył bój. Łagodne napomnienie tam, gdzie była potrzeba.\nWszystko to robiła chętnie i z wielką radością, gdyż miłowała innych.\nPrawdopodobnie wszystko sprowadza się do tego, że moja mama kochała ludzi i dlatego też tak chętnie i z radością im służyła. Była bardzo zainteresowana rozwojem innych i tym, by dobrze im się wiodło. Chciała, by wszystkim było dobrze w życiu.\nTo był również klucz do naszego domowego życia. Kiedy byliśmy dziećmi, nasz dom zawsze był szeroko otwarty dla wszystkich naszych przyjaciół. Większość wieczorów i weekendów nasz dom był wypełniony ludźmi. Kochała ich wszystkich i chciała, by ten dom był miejscem, w którym czują się mile widziani i bezpieczni. I myślę, że tak właśnie się czuli.\nJeśli chodzi o jej dzieci – to właśnie była dziedzina, w której służyła i ofiarowała się najbardziej. Uwielbiała być naszą mamą. Mieliśmy takie bezpieczne, dobre i szczęśliwe życie. Nie myślę, że była doskonała, ale wiem, że ciągle szukała tego, by stać się lepszą. Widziałam, jak zapiera się swojej własnej woli i pragnień. W miarę, jak lata mijały, widziałam dokładnie, jak się zmienia. Stała się bardziej spokojna, radośniejsza, miała większe odpocznienie. Wiedziałam, że czasami zmagała się z różnymi rzeczami, gdyż jej życie nie zawsze było łatwe, ale wykorzystywała te sytuacje w taki sposób, jak Bóg tego chciał – aby być coraz bliżej Niego. W ten sposób przygotowywała się na wieczność.\nSzczególnie w trzech ostatnich latach jej życia, kiedy była chora, tak dobrze było z nią przebywać. Cały czas miała pokój i odpocznienie. Myślę, że to nie wypływało z jej natury – ona walczyła, toczyła wewnętrzny bój, by otrzymać pokój z Bogiem i wierzyć, że wszystkie jej dni są w Jego rękach. Całkowicie zaufała Jemu.\nJestem niesamowicie wdzięczna za życie, które mi dała, za sposób, w jaki mnie wychowała, a w szczególności za przykład, jaki pozostawiła – jak służyć i dawać oraz oddać swoje życie Bogu i ludziom. Nie mogę się doczekać, kiedy znowu ją zobaczę!\n„Bogobojna żona jest godna chwały.” (Przypowieści Salomona 31,30)


Trashion - śmieciowa alternatywa w modzie - recykling.pl - Fundacja Nasza Ziemia\n290 odpowiedzi na pytanie\nTrashion - śmieciowa alternatywa w modzie\nJeśli lubisz twórczo podążać za trendami, interesujesz się DIY (Do It Yourself, czyli zrób to sam), a troska o naturę jest ci bliska, poznaj trashion, modę, w której rządzi twórczy recykling.\nPodczas gdy firmy odzieżowe co kilka tygodni wymieniają kolekcje i lansują nowe trendy, które wymuszają uzupełnienie swojej szafy o najnowsze modele spódnic czy spodni, trashion promuje twórcze przetwarzanie tego, co już mamy.\nTrashion to pojęcie, które łączy w sobie modę, architekturę wnętrz, szeroko pojęty design oraz ekologię. Powstało ono z połączenia angielskich słów "trash" (śmieci) oraz "fashion" (moda) i określa trend przetwarzania przedmiotów na modne, estetyczne i funkcjonalne. Podstawową zasadą trashion jest ocalenie niepotrzebnych, takich, które już się znudziły oraz zepsutych przedmiotów przed śmietnikiem. Zamiast spisywać na straty zamszowe, poplamione szpilki, można je celowo zaplamić farbą. Podarty z przodu podkoszulek można jeszcze śmielej podrzeć, a później niechlujnie zszyć, tworząc punkową stylizację. Pierścionek, któremu wypadło oczko, można odratować, zamieniając szkiełko na oko lalki. Im bardziej absurdalne pomysły wpadną nam do głowy, tym lepszy osiągniemy efekt.\nPrawdziwy trashion zaczyna się jednak nie w szafie, a w koszu na śmieci, w którym kryją się skarby o nieograniczonym potencjale. Śmieć w trashion jest wdzięczną materią: jest go pod dostatkiem, jest unikalny, i co najważniejsze - nie można go zepsuć, a najwyżej zamienić w modny dodatek. Kto by pomyślał, że drobny element, jakim jest zawleczka otwierająca aluminiową puszkę, może zamienić się w srebrną torebkę:\nTrashion jest trendem-rajem dla miłośników unikalnej mody, którzy lubią sami tworzyć swój styl, a przy okazji zamanifestować ekologiczne podejście do życia. Wymaga on jednak u trashionisty bogatej wyobraźni, dzięki której przedmiot zmieni swoją funkcjonalność oraz zdolności manualnych, aby stworzyć z niego stylowej element swojej garderoby. Jak widać, warto jednak pochylić się nad śmieciem.


Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana | hyperreal.info\nZmiany mają wyeliminować konflikt pomiędzy prawem a posiadaczami marihuany. Według ankiety Departamentu Zdrowia w Nowym Jorku 14% Afroamerykanów i 12% Latynosów przyznało się do używania marihuany, a stanowią oni 94% wszystkich aresztowanych w związku z jej posiadaniem. Z kolei 24% białych mieszkańców przyznało, że używa marihuany, choć odpowiadają oni tylko za 6% aresztowań.\n- Przez zbyt długi czas, zakaz używania konopi indyjskich był skierowany wobec społeczności latynoskich i czarnoskórych. Po latach ciężkiej pracy, ten przełomowy akt prawny zapewnia sprawiedliwość społecznościom od dawna zmarginalizowanym. Obejmuje nowy przemysł, który rozwinie gospodarkę i ustanowi istotne zabezpieczenie dla społeczeństwa - oświadczył gubernator Andrew Cuomo. - Z niecierpliwością czekam na podpisanie tej ustawy jako prawa - powiedział.\n- Widziałam, jaka niesprawiedliwość działa się wobec młodych ludzi, których życie zostało zniszczone za zrobienie czegoś, co sama robiłam, gdy byłam dzieckiem - powiedziała senator Liz Krueger. - Nikt nie przyłożył mi pistoletu do głowy i nie próbował wsadzić do więzienia, bo byłam miłą białą dziewczyną.\nBurmistrz Nowego Jorku, Bill de Blasio, powiedział, że popiera ustawodawstwo oparte na równości rasowej. - Myślę, że ta ustawa to początek długiej drogi. Jest jeszcze dużo do zrobienia.\nLegalizacja marihuany ostatecznie przyniesie miliardy dolarów, zwłaszcza do budżetu Nowego Jorku. Nałożony zostanie na nią wysoki 13% podatek, który obejmuje 9% podatku stanowego i 4% lokalnego. Ustawa przewiduje również podatek za miligram THC, naturalnego psychoaktywnego składnika marihuany w wysokości nawet 3 centów. Biuro gubernatora przewiduje, że roczny przychód z podatków z legalnej sprzedaży marihuany może przynieść 350 milionów dolarów i zapewni 60 000 miejsc pracy. Ustawa usunie także z rejestru karnego dziesiątki tysięcy ludzi.\nDzięki ustawie, handel marihuaną będzie dobrze uregulowaną branżą, w której konsumenci będą dokładnie wiedzieli co kupują. W ramach ustawy powstanie Biuro Zarządzania Konopiami Indyjskimi, które będzie niezależną agencją współpracującą z Urzędem ds. Napojów Alkoholowych Stanu Nowy Jork. Agencja będzie odpowiedzialna za regulację rynku konopi rekreacyjnych i programów marihuany medycznej. Agencja będzie nadzorowana przez Radę Kontroli Konopi, składającą się z pięciu członków - trzech mianowanych przez gubernatora i po jednym wyznaczonym przez Senat i Zgromadzenie Stanowe.\nWybierz ocenęGive Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 1/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 2/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 3/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 4/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 5/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 6/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 7/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 8/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 9/10Give Nowy Jork: ustawa legalizująca marihuanę przegłosowana 10/10Wycofaj ocenę\nA UE dalej w ciemnej dupie.


Ile Benjamin Graham by zarobił gdyby inwestował na GPW w Polsce\n22 gru 2020, 11:09\nIle Benjamin Graham by zarobił gdyby inwestował na GPW - analiza skuteczności strategii\nW ramach artykułu wieńczącego cykl poświęcony Benjaminowi Grahamowi, postanowiliśmy zweryfikować nauki Profesora i sprawdzić, czy „Security Analysis” i „Inteligentny Inwestor” wciąż są aktualne – a, co ważniejsze, czy są aktualne dla polskiego rynku kapitałowego. Aby to ustalić, zderzymy naukową metodologię, filozofię inwestowania i prawidłowości rynkowe z twardymi danymi historycznymi, a ostateczny wynik porównamy ze stopami zwrotu WIGu oraz S&P500.\nZapraszamy do lektury ostatniego, jedenastego artykułu z cyklu Sylwetki 'legendarnych inwestorów' poświęconemu Benowi Grahamowi – Wyroczni z Nowego Yorku.\nZałożenia badania skuteczności inwestowania w wartość na GPW\nCel badania jest prosty: ocenić, czy nauki Grahama mogą być przydatne inwestorowi indywidualnemu na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Po sukcesie Warrena Buffetta możemy zakładać, że w kwestii ich skuteczności nie zmieniło się nic. Warto pamiętać, że za sukcesem Berkshire Hathaway stoi potęga amerykańskiej gospodarki, gospodarki jedynego współczesnego supermocarstwa na świecie. To, że model sprawdza się w otoczeniu wielkich liczb nie oznacza, że będzie się sprawdzał w każdej sytuacji – a jak jest na GPW, wie każdy Czytelnik i każda Czytelniczka Strefy Inwestorów.\nW ramach badania stworzymy pięć portfeli inwestycyjnych, z których każdy będzie konstruowany na okres trzech lat. Jak nietrudno wyliczyć, całość zajmie aż 15 lat – to odpowiednio długi czas, aby można go było określić długim terminem, ale też czas na tyle oddalony od lat intensywnych reform państwowych i początków polskiego rynku kapitałowego, że wyniki badania nie będą wypaczone przez ponadnaturalną kondycję gospodarczo–rynkową. Badanie rozpoczniemy w 2004 roku. Dlaczego wtedy? Z perspektywy czasu i zgodnie z teorią to jeden z najlepszych momentów, w których można było rozpocząć „przygodę” z inwestowaniem, ponieważ boom z przełomu wieków odszedł już w niepamięć, a Polska stanęła przed nowym rozdziałem w swojej historii – rozdziałem rozpoczętym przez włączenie się do struktur Unii Europejskiej, gdzie przez wiele lat miała otrzymywać wsparcie i współtworzyć potęgę nowoczesnej Europy. Jak wygląda to dziś, niech oceni każdy z nas, jednak nie sposób jest zaprzeczyć, iż wszystkie znaki przemawiały wtedy za opcją zainwestowania w młodą gospodarkę otwierającą się na resztę kontynentu. Rynek był wtedy w trendzie wzrostowym od dobrych trzech lat, w których, po latach wypłaszczenia, wartość indeksu WIG wzrosła o około sto procent i dawno już przebiła szczyty z 2000 roku. Przyszłość gospodarki rysowała się w różowych barwach.\nW badaniu uwzględnimy wyłącznie spółki z indeksu WIG20 oraz mWIG40. Przemawia za tym pierwsze założenie, którym jest skupienie na maksymalnej ochronie kapitału, czyli cesze charakteryzującej inwestora – jakość spółek wchodzących w skład indeksu sWIG80 na początku lat dwutysięcznych była różna. W tym wypadku celowo rezygnujmy z maksymalizowania zysków (zgodnie z teorią: im mniejsza spółka, tym większy potencjalny wzrost), bo nie taki jest cel badania. Duże spółki charakteryzuje znacznie większa stabilność od spółek małych. Do tego dochodzi także mniejsza zmienność, która przy tak wyraźnie zarysowanych ramach badania będzie działała na korzyść inwestora, gdy ten będzie musiał zamknąć pozycje w określonym momencie – niezależnie od ich wyników.\nZobacz także: Analiza behawioralna jako uzupełnienie analizy fundamentalnej według Einsteina Inwestowania\nAnaliza akcji wykonywana będzie co trzy lata w dniu 30.04, a więc po publikacji sprawozdań finansowych przez niemal wszystkie spółki notowane na GPW, zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości. Składy indeksów ustalane będą na podstawie marcowej korekty według stanu styczniowego portfeli indeksowych (można pobrać takie zestawienia ze strony Giełdy). Każdy z trzyletnich okresów rozpocznie się podczas pierwszej sesji majowej, na której akcje zostaną kupione po cenie zamknięcia. Interwały czasowe zostaną zamknięte, a akcje sprzedane, na ostatniej sesji w kwietniu, również po cenie zamknięcia. Do stóp zwrotu będą wliczały się dywidendy, także ze względu na benchmarki, czyli indeks WIG oraz S&P500, które są indeksami dochodowymi. Prawa poboru nie będą uwzględniane w cenie przez problematykę ich wyceny – w normalnej sytuacji inwestor mógłby je zrealizować lub odsprzedać z zyskiem, jednak tu uznamy, na niekorzyść Grahama, że po prostu ich nie było. Dla kilku walorów miał miejsce split (a dla jednego nawet resplit!), co zawsze było odnotowywane i powodowało aktualizację końcowego stanu akcji (oczywiście splity mają przełożenie na dywidendy, co skrupulatnie sprawdzaliśmy). Gdy jakaś spółka opuściła giełdę, uznawaliśmy, że jej akcje zostały sprzedane po cenie zamknięcia ostatniego dnia notowań, w którym był jakikolwiek wolumen obrotu (a więc nie bierzemy pod uwagę „pustych sesji”). Do pozyskania danych z notowań wykorzystamy Archiwum Danych GPW, a do obliczania dywidendy dane własne.\nW każdym portfelu udział akcji będzie równy, portfele nie będą optymalizowane za pomocą MPT, ponieważ Graham raczej nie był zwolennikiem tej teorii. Zakładamy, że akcje nie są idealnie podzielne, ale za to nie ma kosztów transakcyjnych oraz podarków, ponieważ obliczenia z ich uwzględnieniem obarczone byłyby dużym błędem nieprawidłowych założeń. W wynikach nie uwzględniamy inflacji. Uznajemy, że dywidendy wpływają na nasze konto w chwili nabycia praw – to znaczy, że w momencie zakupu nowych akcji dysponujemy już gotówką ze wszystkich dywidend. Dla unaocznienia wyników przyjmujemy, iż na pierwszej sesji w maju 2004 roku dysponujemy stoma tysiącami złotych. Do oznaczania spółek wykorzystamy nazwy widniejące w Archiwum Danych GPW.\nAby uczynić analizę nieskomplikowaną, przystępną i dostępną dla każdego, wykorzystamy… jedynie TRZY spośród wszystkich metod oceny akcji zaproponowanych przez Grahama. Chcemy, aby nasze wyniki mógł odtworzyć każdy inwestor indywidualny, nawet ten, który dysponuje minimalną ilością czasu (stąd też aż trzyletni czas weryfikacji portfela). Co więcej, jeśli metoda, w którą angażuje się tak niewiele czasu, przyniesie spektakularne wyniki, to jakie wyniki przyniosą metody wymagające od inwestora większego nakładu pracy, zakładając, zgodnie z naukami Grahama, iż stopy zwrotu zależą od czasu włożonego w analizę przedsiębiorstw? Metodami tymi będą: Liczba Benjamina Grahama, Wskaźnik Deficytu oraz wzrost Zysków na Akcję. Przy odtwarzaniu metod wykorzystamy dane z płatnej bazy danych Thompson Reuters EIKON. Korzystamy wyłącznie z rocznych danych. W bazie przeliczane są one na dolary, jednak wskaźniki powinny przejmować dokładnie takie same wartości, jakie przyjmują dla złotówek – wszak wartość wyrażona w walucie jest zarówno w liczniku, jak i mianowniku. Liczba Benjamina Grahama to nic innego jak iloczyn mnożników: aktualna Cena/Wartość Księgowa (w Reutersie jako: Hist Price/Bk, Tot Eqty) oraz Trailing P/E, czyli średniej wartości wskaźników Cena/Zysk na przestrzeni minionych 10 lat (w Reutersie jako: Historical P/E Normalised). Gdy wartość C/Z równa jest zero, pomijamy ten okres, a średnia liczona jest z krótszego czasu – podobnie w przypadku, gdy\nhistoria raportowania w bazie danych nie sięga pełnych 10 lat. W przypadku Wskaźnika Deficytu przyjmujemy podejście inwestora aktywnego, który odrzuca wszelkie spółki, które w przeciągu ostatnich pięciu rocznych okresów osiągnęły z działalności stratę. Naturalnie pomijamy także spółkę, gdy historia jej raportów w bazie danych nie osiąga przynamniej 5 lat (przez taki przypadek do pierwszego portfela nie zakwalifikowała się spółka notowana dziś jako Emperia Holding). Wzrost Zysków na Akcję liczony jest tak, jak uczył Dziekan Wall Street: jako wzrost średniej z trzech pierwszych i trzech ostatnich rocznych okresów na przestrzeni 10 lat (w Reutersie jako: Diluted EPS Excluding ExtraOrd Items). Gdy spółka nie ma wystarczająco długiej historii raportowania, wzrost liczony jest na podstawie trzech pierwszych i trzech ostatnich lat (nawet jeśli te się pokrywają!). Aby spółka została zakwalifikowana do portfela, wzrost musi być odnotowany, czyli niedopuszczalny jest przypadek spadku EPS. Modelowo spółka powinna wykazać przynajmniej 50%, a optymalnie 100% wzrostu wskaźnika na przestrzeni 10 lat, jednak, aby wszystko uprościć przyjmijmy, iż wystarczający jest wynik dodatni.\nPrzed badaniem należy jeszcze wskazać, iż nie wszystkie dane udało nam pozyskać – np. dla spółki Grajewo niedostępne były dane dotyczące wskaźnika EPS.\nJak wyglądała opracowana analiza, przedstawiamy poniżej:\nA tak prezentują się wszystkie portfele inwestycyjne w latach 2004–2019:\nZestawienie stóp zwrotu prezentujemy poniżej:\nNauczyciel, którego wnioski są aktualne po dziś dzień\nPodstawowy wniosek z badania nasuwa się jeden: dzięki najbardziej podstawowym i najłatwiejszym do zastosowania metodom inwestycyjnym przedstawionym przez Grahama jesteśmy w stanie pokonać rynek o 41%, czyli w długim czasie realizować stopy zwrotu wyższe od szerokiego rynku o ponad cztery punkty procentowe. W ciągu piętnastu lat inwestor, który zaufał Benowi, mógł pomnożyć swój majątek ze stu tysięcy złotych do aż do 314 tysięcy. Oczywiście siła nabywcza pieniądza jest inna, a w kwocie nie zawarliśmy kosztów transakcji oraz podatków, jednak w porównaniu z szerokim rynkiem stopy zwrotu w odniesieniu do poświęconego czasu są wprost fenomenalne. Warren Buffett wspomniał kiedyś, iż w długim okresie wyniki osiągane przez S&P500 powinny byś spektakularne w porównaniu do większości funduszy inwestycyjnych, których polityka z reguły faworyzuje krótkoterminowe osiągnięcia. W odniesieniu do tych słów możemy stwierdzić, że nawet odrobina wysiłku w połączeniu z odpowiednim przygotowaniem merytorycznym pozwala na samodzielne osiągnięcie rezultatów o wiele lepszych, niż większość profesjonalnych podmiotów. Zestawienie wyników strategii Grahama zastosowanej na GPW z indeksem S&P500 jest celowym porównaniem – strategii zaaplikowanej w Polsce, w złotówkach, nie da się porównać do pasywnego inwestowania w największy indeks szerokiego rynku na świecie. Porównanie to jedynie unaocznia potencjał płynący z nauk Grahama – nawet najprostsze założenia z Teorii Inwestycji są dwa razy skuteczniejsze, niż przewaga amerykańskiej gospodarki nad gospodarką Polską (oczywiście rynki giełdowe nie są bezpośrednio skorelowane z gospodarkami państw, to uproszczenie).\nGdy inwestor zdobędzie dostęp do profesjonalnych danych umożliwiających mu porównanie większości spółek z szerokiego rynku, potencjał nauk Grahama jest wprost nieograniczony – jeśli tak prosta analiza, której wykonanie zajmuje maksymalnie kilkanaście godzin, pozwala\nosiągnąć stopy zwrotu o 41% wyższe od rynkowych, to jak bardzo efektywne mogą być bardziej zaawansowane, a więc i bardziej czasochłonne metody? Już śpieszę z odpowiedzią: bardziej szczegółowa analiza fundamentalna, oparta o większość z przedstawionych przez Grahama wskaźników, w której wyłonione zostały spółki: BPH, FARMACOL, JELFA, ROPCZYCE, STALPROFI (portfel pierwszy), CIECH, KGHM, LOTOS, PGNIG, PKNORLEN (portfel drugi, gdzie złamałem jedną z przyjętych tu zasad kwalifikując do portfela KGHM), PUŁAWY, KGHM, KOPEX, KĘTY, KERNEM (portfel trzeci), PUŁAWY, KERNEL, ECHO, PGE, KGHM (portfel czwarty) oraz ASSECOPOL, ECHO, MBANK, PGNIG i ENERGA (portfel piąty), a udział w portfelu został zoptymalizowany za pomocą Modern Portfolio Theory do poziomu ryzyka maksymalnie zbliżonego do poziomu ryzyka dla WIGu (przy założeniu, że każdy walor stanowi minimalnie 5%, a maksymalnie 50% całości portfela – walorów każdorazowo było tylko pięć), przyniosła roczną stopę zwrotu równą 19,63%. To niemal 20% rocznego zwrotu na przestrzeni 15 lat, niespełna dwukrotnie więcej niż szeroki rynek w Polsce. Oczywiście przeanalizowanie dodatkowych parametrów co najmniej podwoiło czas badania, a stopę zwrotu zwiększyło o 37%, jednak tu wszystko podporządkowane jest Zasadzie Pareta, którą Buffett określił jako: „(…) osiągnięcie wybitnie wysokich stóp zwrotu jest znacznie trudniejsze, niż mogłoby się wydawać”. A gdyby dodać do tego wszystkiego jeszcze szczegółową lekturę ostatnich sprawozdań finansowych i monitorowanie pozycji…\nWspomnieliśmy już, że nawet odrobina wysiłku w połączeniu z wiedzą pozwala pokonać ogromną większość podmiotów profesjonalnych. Gdy dodamy do tego doświadczenie i wyczucie, to utworzy nam się kompletny obraz płynący z tekstów Einsteina Inwestowania: inwestowanie to sztuka. Sztuka, w której niesamowicie trudno jest osiągać spektakularne wyniki, ale relatywnie łatwo można osiągać satysfakcjonujące wyniki. To prowadzi do prostego pytania, które jeden ze studentów już zadał Profesorowi: czy profesjonaliści są lepsi w przewidywaniu trendów w długim i krótkim terminie? Jak czytamy w „Security Analysis” i „Inteligentnym Inwestorze”: „według naszych badań opinie ekspertów dają dokładnie takie same szanse na powodzenie, jak rzut monetą” – dlaczego więc nie spróbować własnych sił?\nNa samym końcu chcemy przytoczyć słowa Bena: to, że model działał przez wiele lat wcale nie znaczy, że będzie działał w przyszłości – do tego potrzebne są solidne podstawy naukowe i odpowiednie podejście psychologiczne. Czasem nawet te filary stają się niewystarczające, ponieważ: „(…) po pierwsze, wraz z upływem czasu pojawiają się nowe warunki, do których przestają pasować stare wzory. Po drugie, popularność jakiejś teorii inwestowania wpływa na zachowanie giełdy i niweluje szanse na zyski w dalszej perspektywie”. Czy opracowany przez Profesora model będzie działał w przyszłości, gdzie odchylenia od reguł będą coraz dłuższe i bardziej doniosłe? Trudno powiedzieć, choć jeśli model mający swoje początki w latach 30. XX wieku funkcjonuje w sposób tak efektywny aż do dziś, to znaczy, że podstawy takiego modelu muszą być wyjątkowo silne – silniejsze od ich otoczenia, być może nawet pierwotne względem środowiska. Na tym gruncie raczej nie mamy podstaw do porzucenia nauk Grahama, tym bardziej, że: „im bardziej coś się zmienia, tym bardziej pozostaje niezmienione”.\nLudzie na giełdzie nie uczą się niczego, a zapominają o wszystkim\nNajlepszą radą dla inwestora będzie, aby patrzył na giełdę przez okulary ciemnoniebieskie, nie różowe, a akcje kupował wtedy, gdy eksperci i opinia publiczna są temu przeciwni oraz sprzedawał je wtedy, gdy wszyscy mówią o nadchodzącej hossie stulecia. Inwestycjami inansowymi rządziła, rządzi i będzie rządziła arytmetyka i statystyka, choć znaczną część uwagi powinno się poświęcać nieracjonalnościom w ludzkim zachowaniu, bo to one tworzą nieprzeciętne okazje inwestycyjne. W końcu, podtrzymując konwencję słów Bena, wszyscy na Wall Street są tak sprytni, że ich błyskotliwość równoważy się nawzajem, a wszystko, co rynek wie, już dawno jest odzwierciedlone w cenach. Wszelkie zmiany statusu quo wynikają nie z tego, co rynek wie, ale z tego, czego rynek nie wie – a to możemy odcyfrować dzięki solidnym podstawom merytorycznym, pracy włożonej w ocenę walorów i nieuleganiu słabościom własnej psychiki. Inwestorzy, którzy wzięli sobie te rady do serca i pozostawali wierni obranemu kursowi, w długim terminie powinni cieszyć się fenomenalnymi rezultatami – przynajmniej tak pokazuje historia.\nSeria artykułów przygotowana przez Łukasza Kołodziejczyka, Fundatora „Instytutu Benjamina Grahama”.


Jak przygotować posiłki na tydzień? | Zdrowa żywność | Zdrowa dieta | zdrowojemy.pl\nDla wielu osób największym utrudnieniem w zdrowym odżywianiu jest czas, a właściwie jego brak. Większość z nas spędza kilka, a nawet kilkanaście godzin dziennie poza domem. Ciężko jest znaleźć potem czas i chęci na przygotowanie zdrowych posiłków na kolejny dzień. Z tego powodu w Stanach niezwykle popularne stało się meal prep, czyli gotowanie z wyprzedzeniem na kilka dni. Jak przygotować takie dania?\nJak przygotować posiłki na tydzień – menu i lista zakupów\nPierwszą rzeczą, którą powinieneś zrobić jest przygotowanie menu na cały tydzień. Musisz wziąć pod uwagę wszystkie posiłki w ciągu dnia oraz ilość osób, dla których będziesz gotować. Planując menu, staraj się unikać marnowania żywności, więc:\nwykorzystaj te produkty, które już masz w domu, a których termin ważności kończy się w najbliższym czasie,\nplanuj tak, by zużywać całe opakowania składników z krótkim terminem przydatności (np. owoców, warzyw czy mięs),\npomiń te domowe posiłki, których i tak nie zjesz, bo jesteś umówiony na lunch czy kolację na mieście.\nJeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z przygotowywaniem własnych posiłków, pamiętaj, by uwzględnić w menu np. warunki w pracy – nie ma sensu przygotowywać na lunch zupy, jeśli nie będziesz miał możliwości jej odgrzać. To samo dotyczy dań, które wymagają przechowywania w lodówce.\nJeśli Twoje menu jest gotowe, możesz przystąpić do sporządzenia listy zakupów. Wypisz wszystkie produkty, które będą Ci potrzebne do przygotowywania posiłków. Warto dopisać do listy także zdrowe przekąski, które uratują w „kryzysowych” sytuacjach.\nJak przygotować posiłki na tydzień – plan działań\nWybierz jeden dzień w tygodniu na gotowanie – najlepiej taki, w którym masz dużo wolnego czasu. Postaraj się rozplanować zadania, gdyż nieprzemyślana praca może powodować ogromne zamieszanie, a w efekcie znacznie przedłużyć czas przygotowywania posiłków. Jeśli korzystasz z nowych przepisów, najlepiej przeczytaj je dokładnie przed rozpoczęciem pracy. Rozpisz na kartce wszystkie czynności, które musisz wykonać, ze szczególnym uwzględnieniem tych, które są czasochłonne jak np. pieczenie mięsa czy gotowanie zupy.\nRozplanuj działania tak, by wykonywać jedno zadanie od początku do końca – najpierw myjemy wszystkie składniki i wszystkie naczynia, które będą nam potrzebne. Potem kroimy warzywa, mięso, owoce itd. Usystematyzowanie pracy pozwoli na zaoszczędzenie czasu i uniknięcie chaosu – a im większe zamieszanie, tym większa szansa, że zapomnisz o jakiejś czynności.\nPrzygotuj sobie też wszystkie niezbędne akcesoria – garnki, pojemniki czy miski na odpady.\nJak przygotować posiłki na tydzień – gotowanie i pakowanie\nKiedy wiesz już co i kiedy masz robić, możesz przystąpić do gotowania. Posiłki, które będziesz zabierać ze sobą do szkoły czy pracy warto porcjować i od razu wkładać do osobnych pojemników. Surowe mięso możesz tylko pokroić na kawałki i włożyć do lodówki lub zamrozić albo przygotować tego samego dnia – wszystko zależy od Ciebie. Staraj się także na bieżąco myć naczynia, dzięki czemu unikniesz stosu brudnych garnków i talerzy po zakończeniu gotowania.\nMeal prep wymaga ogromnych nakładów cierpliwości i motywacji, ale może być także świetnym rozwiązaniem dla osób, które chcą same przygotowywać swoje posiłki. Czy ktoś z Was próbował już korzystał z takiej metody? Jak wrażenia?


O Medical Camp realizowanym w ramach programu Równać Szanse\nśroda, 07 marzec 2018 15:24\nFot. Michał Walkiewicz\nDrawsko Pomorskie, Fundusze zewnętrzne, Stowarzyszenie Żarek, Zdrowie,\nStowarzyszenie Żarek po raz kolejny realizuje projekt w ramach programu "Równać Szanse" Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności, realizowanego przez Polską Fundację Dzieci i Młodzieży. Tym razem projekt nosi nazwę "Medical Camp", a jego tematem przewodnim jest propagowanie i rozpowszechnianie zasad udzielania pierwszej pomocy. Młodzież cyklicznie spotyka się w sali konferencyjnej UMiG w Drawsku Pomorskim by doszkalać się w dziedzinie ratownictwa a następnie wiedzę tą przekazywac młodszemu pokoleniu. Do tej pory odwiedzili już: Zespół Placówek Edukacyjno-Terapeutycznych w Bobrowie filia Drawsko Pomorskie oraz Przedszkole na ul. Chrobrego w Drawsku Pomorskim.\nW tym miesiącu w planach mają odwiedziny kolejnego Przedszkola. Finał projektu zaplanowany jest w sierpniu tego roku. Celem głównym projektu jest stworzenie warunków do uzyskania przez młodzież umiejętności pracy w grupie, poznania swojego środowiska, poznania swoich mocnych i słabych stron.\nUczestnicy projektu to w większości uczniowie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Drawsku Pomorskim. Dzięki ścisłej współpracy z drawską Państwową Strażą Pożarną, Zespołem Szkół PonadGimnazjalnych i Szkołą Podstawową nr.1 w Drawsku Pomorskim projekt zatacza coraz to szersze grono odbiorców pośrednich i bezpośrednich.\nWięcej w tej kategorii: « Podrobione klocki znanej firmy - Policja i KAS w drawskim markecie Turnieje piłki nożnej w Drawsku Pomorskim o Puchar Prezesa AP »


Żelatyna do włosów - Confetissimo - blog kobiet\nNiestety, słaba ekologia, niezdrowa żywność i stały brak witamin wpływają zarówno na zdrowie, jak i wygląd. Przede wszystkim w tym przypadku włosy cierpią. Stają się suche i kruche, pozbawione połysku. Procedury salonowe i profesjonalne kosmetyki, oczywiście, mogą pomóc w rozwiązaniu tego problemu, ale często brakuje im czasu lub pieniędzy. Dlatego w tym artykule rozważamy wartość zwykłej żelatyny dla włosów.\nŻelatyna do włosów - do użytku\nTen nieskomplikowany produkt zawiera dużą ilość białka (pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego), witamin z grupy B i kolagenu.\nPowyższe składniki są niezbędnymi składnikami zdrowych włosów, a ich działanie przejawia się nie tylko podczas przeprowadzania zabiegów na świeżym powietrzu, ale także z powodu spożycia żelatyny w środku.\nJak żelatyna wpływa na włosy?\nZe względu na wysoką zawartość białka żelatyna ma działanie ujędrniające na cebulki włosów. Zatem mieszki włosowe nie są niszczone, a ich żywotność staje się znacznie dłuższa. Dlatego włosy przestają wypadać, a intensywność ich wzrostu wzrasta.\nKolagen jest niezbędną substancją do włosów suchych i matowych. Wypełnia puste przestrzenie w łodydze włosa i klei łuski, powodując, że włosy wyglądają zdrowo i błyszczą. Warto zauważyć, że kolagen jest w stanie ożywić nawet mocno ubite i matowe końcówki.\nWitaminy z grupy B są szczególnie korzystne dla skóry głowy. Wzmacniają miejscową odporność, chroniąc przed różnymi chorobami, takimi jak łupież i łojotok. To poeta w medycynie ludowej, który od dawna praktykuje leczenie włosów żelatyną. Ponadto witamina B chroni skórę głowy przed wysuszeniem, wspomaga naturalną równowagę wodno-kwasową.\nCzy żelatyna jest szkodliwa dla włosów?\nTen produkt nie stanowi żadnego zagrożenia, jeśli zastosujesz z nim procedury w rozsądnych granicach. Naturalnie codzienne maski żelatynowe nie są zalecane, jak każde inne. Jest to zbyt duży nacisk na włosy, dzięki czemu mogą one osłabić się i wypaść jeszcze bardziej. Dlatego we wszystkich należy zastosować środek.\nRadzimy przeczytać: Maska kakaowa do włosów\nŻelatyna do wzrostu włosów - maski\nMaska do włosów z żelatyną do ich wzrostu:\nw głębokim szkle wymieszać łyżki stołowe 2 produktu z wodą w proporcji 1: 2;\nogrzewać mieszaninę w łaźni wodnej lub w kuchence mikrofalowej, od czasu do czasu mieszając, aż żelatyna całkowicie się rozpuści;\nnałóż powstałą ciepłą masę na włosy;\nPo minutach 15 dokładnie umyj głowę chłodną bieżącą wodą.\nMaska do włosów z żółtkiem i żelatyną do wzrostu i wzmocnienia włosów:\nstopić żelatynę, aby uzyskać gęstą jednorodną masę;\nMieszać suchy proszek musztardowy, żelatynę i bezbarwną hennę w równych częściach. Zwykle wystarczy wziąć 1 łyżeczkę każdego składnika;\ndodać żółtko jaja do 1 i dobrze wymieszać;\nnanieść mieszaninę na czyste, suche włosy i pozostawić na 20 minut, a następnie spłukać bieżącą wodą w temperaturze pokojowej.\nŻelatyna do włosów z laminacją domowej roboty - przepis:\nżelatyna spożywcza wlać wodę w proporcjach 1: 3;\npodgrzać mieszaninę, aby masa stała się jednorodna, ale nie gotować;\nzastosuj czyste laminowanie, aby oczyścić wilgotne włosy, unikając korzeni;\nowinąć włosy filmem kosmetycznym i ogrzać ręcznikiem;\npozostaw maskę na 40 minut, okresowo utrzymując ciepło we włosach, ogrzewając je suszarką do włosów;\npo wyznaczonym czasie dokładnie umyj włosy;\nprocedury nie można wykonywać częściej 2-x raz w tygodniu.\nŻelatynowe mycie włosów\nZ tym produktem bardzo łatwo jest przygotować produkt higieniczny. Wystarczy wymieszać płynną żelatynę z ulubionym szamponem i lekko rozcieńczyć przegotowaną wodą.\nDzięki regularnemu stosowaniu żelatyny włosy stają się lśniące i zdrowe po tygodniach 3.


Makabryczna śmierć o świcie. ZDJĘCIA | Super Nowości\nMakabryczna śmierć o świcie. ZDJĘCIA\n08:19, 23.09.2012 /Redaktor\nFot. Wit Hadło (8)\nNa miejscu ginie dwóch młodych mężczyzn. Jedna umiera w szpitalu. Pozostałe trzy osoby, w tym młoda kobieta, w ciężkim stanie trafiają do szpitala.\nNajprawdopodobniej pięcioosobowym autem przez Niechobrz jechało aż sześcioro młodych ludzi. Być może wracali z imprezy. Być może jechali się zabawić. Być może – bo w tej chwili ciężko jest wskazać, w jakim celu wsiedli nad ranem do auta.\n- Jedynie co usłyszeliśmy, to przeraźliwy huk – relacjonuje jedna z mieszkanek Niechobrza, która słyszała całe zdarzenie. – Potem wszystkie psy z okolicy zaczęły szczekać jak opętane. Później było słychać już tylko wycie syren straży i pogotowia.\n- Telefon o wypadku odebraliśmy około godziny 5 – mówi podkom. Adam Szeląg, oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji w Rzeszowie. – Pięć osób zostało siłą uderzenia wyrzuconych z pojazdu. Jedną trzeba było wyciągnąć. Na miejscu zginął jeden mężczyzna, drugi mimo reanimacji również zmarł. Niestety trzecia osoba zmarła w szpitalu – dodaje.\nWśród śmiertelnych ofiar są mieszkańcy Zgłobnia w wieku 17, 21 i 23 lat. Do Szpitala Wojewódzkiego Nr 2 w Rzeszowie trafili 19-letni mężczyzna i 19-letnia kobieta ze Zgłobnia oraz 22-latek z Nosówki. – Ich stan jest ciężki. Tylko tyle mogę\npowiedzieć – mówi Szeląg.\nJedną z przyczyn wypadku mogła być nadmierna prędkość. Jednak cały czas trwa ustalanie okoliczności tego tragicznego wypadku – wyjaśnia Szeląg. Nie wiadomo czy byli pod wypływem alkoholu. Młodzi ludzie jechali od strony Boguchwały w kierunku Czudca. Przez wiele godzin droga był nieprzejezdna.\ndo “Makabryczna śmierć o świcie. ZDJĘCIA”\n25 września 2012 - 21:52\n23 września 2012 - 23:04\n26 września 2012 - 23:00\n23 września 2012 - 17:41\n23 września 2012 - 13:39\n27 września 2012 - 14:21\n23 września 2012 - 09:38


Z pomysłem na działania klimatyczne – Fundacja Za górami za lasami\nW XI edycji Funduszu Naturalnej Energii zwycięzcy realizują swoje projekty w ramach czterech tematów. Dziś chcemy Wam zaprezentować laureatów oraz ich działania, które poruszają tematykę zmiany klimatu, a działania w nich zaproponowane odpowiadają na wyzwania klimatyczne. O działaniach na rzecz poszanowania energii możecie przeczytać tutaj.\nBiblioteka Publiczna w Sokółce w ramach projektu „ZERO WASTE W BIBLIOTECE” zaplanowała liczne warsztaty dla społeczności lokalnej. O podstawach idei zero waste dowiedzą się zarówno dorośli, jak i młodzież ze szkół podczas warsztatów dla początkujących. Uczestnicy, poprowadzeni przez ekspertki, poznają zagadnienia związane z odpowiedzialną konsumpcją oraz sprawdzą jakie są sposoby ograniczania ilości odpadów na co dzień. Czy nasze lokalne działania i wybory mają jakiś wpływ na środowisko? Jak segregacja i ponowne przetwarzanie odpadów wpływają na środowisko? Jak produkcja żywności wpływa na przyrodę i klimat? To tylko niektóre z poruszanych zagadnień. Projekt zwieńczy konkurs na pomysły zero waste, które można zastosować w kuchni, podczas sprzątania, czy zakupów oraz wydanie tematycznego e-booka. Biblioteka poszerzy także swoje zbiory książkowe o pozycje w tej tematyce.\nWiele instytucji wymienia wśród działań proklimatycznych sadzenie drzew. Pełnią one niezwykle ważne role w środowisku – między innymi są domem dla wielu gatunków, źródłem pokarmu, ale także stabilizują zbocza i brzegi, pozytywnie wpływają na lokalny mikroklimat, zatrzymują na sobie pyły inne zanieczyszczenia, a także są źródłem inspiracji i poprawiają komfort naszego życia. O tym, że sadzenie drzew jest ważne i potrzebne przekonuje Stowarzyszenie Perła Pękowic w ramach projektu „Nie było nas, był las, nie będzie nas, będzie las. Posadzenie parkolasu łęgowego w Pękowicach, gmina Zielonki”. Na Błoniach Pękowickich, w pobliżu rzeki Prądnik posadzony zostanie parkolas, który będzie służył zarówno mieszkańcom, jak i pozytywnie wpłynie na lokalną bioróżnorodność zapewniając między innymi ciągłość korytarzy ekologicznych dla migrujących zwierząt.\nZespół Szkół w Nowotańcu w projekcie „Planeta możliwości. Ty decydujesz!” poruszy wiele tematów wokół wyzwań klimatycznych. Zaplanowano kampanię edukacyjną i warsztaty poruszające od podstaw problematykę zmiany klimatu oraz proponującą konkretne rozwiązania, jakie wdrożyć może każdy z nas. Odbędzie się także debata, a jej ustalenia posłużą do wdrożenia wspólnych działań na rzecz klimatu. W ramach szkolnych akcji poruszona będzie także kwestia wyboru ekologicznego środka transportu do szkoły, zastąpienia zakupów ubraniowych wymiankami, a także diety przyjaznej planecie. W pobliżu szkoły posadzone zostaną stare odmiany drzew owocowych, które staną się bazą pokarmową dla różnych gatunków. Zwieńczeniem projektu będzie letni happening „Święto Ziemi” bogaty w atrakcje pełne wiedzy i pomysłów na lokalne działania, konkursy i prezentację efektów projektu.\nChoć temat zmiany klimatu wydaje się dość trudny i złożony, podjęło go także Przedszkole Nr 5 w Siemiatyczach „W zaczarowanym lesie”. W ramach projektu „Ogród czterech żywiołów” tematyka klimatyczna połączona będzie z wodną oraz energetyczną. Odbędą się warsztaty prowadzone przez specjalistów, powstaną plakaty zachęcające do działań na rzecz środowiska, założony zostanie także ogródek, w którym dzieci nauczą się dbać o rośliny oraz poznają cykl ich życia – warzyw, ziół oraz łąki kwietnej.\nZmieniający się klimat to okazja do zdobywania wiedzy o tym, jak wszystko w przyrodzie jest połączone i jaki wpływ na środowisko ma człowiek. Projekty pełne pomysłów na działania pokazują, jak wiele możemy zrobić – zarówno indywidualnie, z najbliższymi, a także lokalnie! Zachęcamy do śledzenia działań tegorocznych Laureatów i inspirowania się!\nZdjęcie zero waste: Monfocus z Pixabay\nZdjęcie kwitnących drzew: Zdjęcie Alicja z Pixabay