Joker napisał(a): (1) Nie obserwuje się żadnej pomocy boskiej ludziom mającym problemy a modlitwy wstawiennicze nie mają pozytywnego wpływu (tzw. Wielki eksperyment modlitewny, badanie). (2) A czy chciałbyś swoje życie opierać wyłącznie na przekonaniu, że coś jest prawdziwe bez żadnego uzasadnienia?\n(3) Uzasadnij więc tą pewność bez żadnych wątpliwości, czyli przedstaw dowód. W tej chwili wartość takiego wywodu jest zerowa.\n(1) Przecież Słowo Boże wyraźnie mówi, że Bóg odpowiada na wiarę a nie tylko na same potrzeby.\n(2) W ogóle nie chciałbym opierać swego życia na czymś takim i też nie opieram.\n(3) To nie jest żaden wywód tylko stwierdzenie oparte na Biblii, którego prawdziwość jest moim doświadczeniem.Najważniejsze jednak jest to, że nie ja sam muszę szukać dowodu, lecz sam Bóg mi go dostarcza. No bo a priori nie mogę wiedzieć, co byłoby dla mnie dowodem na prawdziwość Słowa, a On to wie i odpowiada na potrzebę mojego serca, której nawet czasami nie jestem świadom lub nie potrafię precyzyjnie określić.\nfreeman napisał(a): (1) Przecież Słowo Boże wyraźnie mówi, że Bóg odpowiada na wiarę a nie tylko na same potrzeby.\nNiech więc odpowiada na potrzeby wiernych idące ramie w ramię ich głęboka wiarą (np. modlitwy o wyzdrowienie osoby bliskiej, o szczęśliwe dotarcie do celu, żeby ciocia przestała palić a wujek przestał pić itd.) Wielki eksperyment modlitewny (dotyczył modlitwy wstawienniczej) to prawdziwi ludzie, po operacjach a modlący się to prawdziwie wierzące osoby. Wykazano, że modlitwa nie ma jakiegokolwiek efektu.\n"freeman" p napisał(a): (2) W ogóle nie chciałbym opierać swego życia na czymś takim i też nie opieram..\nJeśli nie masz dowodu na istnienie Boga tak właśnie się dzieje.\n"freeman" p napisał(a): (...) nie ja sam muszę szukać dowodu, lecz sam Bóg mi go dostarcza.(...)odpowiada na potrzebę mojego serca, której nawet czasami nie jestem świadom lub nie potrafię precyzyjnie określić.\nMyślę, że jakikolwiek aparat poznawczy zwany "komunikatywnym sercem" nie jest niczym innym jak Twoimi emocjami pobudzającymi religijne uniesienie. Cóż, jeśli czujesz się z tym dobrze...\n(1) "Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego"\n(2) A że taki dowód posiadam, to się tak nie dzieje.\n(3) Nie pisałem nic na temat żadnych emocji.Moja relacja z Bogiem nie opiera się na emocjach, lecz na Słowie.\nfreeman napisał(a): (1) "Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego"\nPowinieneś przede wszystkim wiedzieć, że nie w takim kontekście zostały użyte te słowa. Eksperyment modlitewny dotyczył realnych sytuacji a badacze tylko stanęli z boku i policzyli efekty. Cierpienia ludzi po operacji i wiara modlących się za nich były prawdziwe. Jeśli Bóg stwierdził, że nie będą jacyś badacze się mu wtrącać w jego robotę, natomiast cierpiący i modlący są nieistotni to rzeczywiście postawił na swoim.\nfreeman napisał(a): (2) A że taki dowód posiadam, to się tak nie dzieje.\nNo to myślę, że...słuchamy jeśli już tak twierdzisz (bo każdy ateista a pewnie nie tylko ateista umiera z ciekawości).\nChociaż uprzedzając 'fakty', dowody z tzw. "własnego doświadczenia" mają dla mnie najniższa wartość.\nAczkolwiek jestem prawdziwie ciekaw.\nfreeman napisał(a): (3) Nie pisałem nic na temat żadnych emocji.Moja relacja z Bogiem nie opiera się na emocjach, lecz na Słowie.\nChyba też doświadczam podobnych relacji w swoim życiu, tzn. słowo bez emocji.\nFanie się tak trójtorowo z Tobą freemanie dyskutuje Ani za dużo ani za mało wątków, treści jakby w sam raz. Trzeba to odkrycie dać ludziom, niech mają.\nWiedza nie jest czymś bezwzględnym i niezmiennym. Oczywiście miło jest dostrzegać jej rozwój, ale nie zawsze sprawy idą w tym kierunku. Czasem to co jest wiedzą zanika i ginie w pomroce dziejów. Czasem zamienia się w niepełną wiedzę i wtedy pojawia się wiara, że coś się wydarzyło. Problem jest również, gdy wiedza przerasta współczesne możliwości. Wtedy nie może być zrozumiana. Brakuje nam dowodów, bo nauka jest za słabo rozwinięta.\nKretyński to jest raczej Twój komentarz. Nie można udowodnić nieistnienia czegoś co jest tak mgliście i nieprecyzyjnie zdefiniowane jak Bóg. Sam przecież kiedyś stwierdziłeś, że Bóg składa się z niczego więc jak nieistnienie czegoś takiego można udowodnić?\n13.10.2018, 20:44 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.10.2018, 20:48 przez freeman.)\n(1) Ten pseudonaukowy eksperyment zakończył się fiaskiem. Jedyne co pokazał, to głupotę zarówno tych, którzy go zorganizowali, jak i tych , którzy zgodzili się w nim wziąć udział.Ciekawe jak sprawdzono wiarę modlących się ludzi. Uwierzono im na słowo? Sądzę, że żaden świadomy chrześcijanin nie wziąłby udziału w podobnym eksperymencie, no chyba, że odebrałby to jako wolę bożą. Poza tym, nie zdziwiłbym się gdyby pacjenci z trzeciej grupy lub ich rodziny wnieśli pozew przeciwko organizatorom eksperymentu. No i wreszcie należy wspomnieć, że wyrzucono w błoto 2,5 mln USD (bo tyle ponoć kosztował eksperyment).\n(2) Widzę, że świetnie się rozumiemy. Mnie również nie satysfakcjonowałby dowód z czyjegoś doświadczenia. Tak się złożyło, że nie usłyszałem od nikogo o takim dowodzie zanim otrzymałem własny. Ba, nawet nie miałem pojęcia, że coś takiego może w ogóle istnieć. Po prostu Bóg jest wierny własnemu Słowu i obdarza każdego, kto jest pragnący i otwartego serca wewnętrznym świadectwem swej miłości, radości i pokoju, dając mu pewność bycia bożym dzieckiem.\nOsiris napisał(a): Nie można udowodnić nieistnienia czegoś co jest tak mgliście i nieprecyzyjnie zdefiniowane jak Bóg.\nA to jest zupełnie inna historia.\nCytat: Sam przecież kiedyś stwierdziłeś, że Bóg składa się z niczego\nOczywiście łżesz. Oczywiście nie napisałem nigdy „Bóg składa się z niczego”, tylko na Twoje pytanie „z czego składa się Bóg” odpowiedziałem „z niczego”. Rozumiem, że jak kiedyś Osiris zapytałm się matki „co mam kupić”, a ona odpowiedziała „nic”, to on jej do teraz wypomina „kiedyś kazałaś mi kupić nic”.\nAle no cóż – musisz być rzeczywiście zdesperowany, skoro wytykasz mi jedno niefortunne (powiedzmy) sformułowanie, które wypowiedziałem jakiś rok temu na innym forum i kilkakrotnie już wyjaśniłem, o co mi w nim chodziło.\n14.10.2018, 12:27 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.10.2018, 12:27 przez Osiris.)\nzefciu napisał(a): A to jest zupełnie inna historia.\nJeśli dobrze zrozumiałem to uważasz za kretyństwo twierdzenie, że nieistnienia Boga nie da się udowodnić. Jeśli się mylę, to proszę o wyjaśnienie.\nCytat: Oczywiście łżesz. Oczywiście nie napisałem nigdy „Bóg składa się z niczego”, tylko na Twoje pytanie „z czego składa się Bóg” odpowiedziałem „z niczego”. Rozumiem, że jak kiedyś Osiris zapytałm się matki „co mam kupić”, a ona odpowiedziała „nic”, to on jej do teraz wypomina „kiedyś kazałaś mi kupić nic”.\nZdesperowany nie jestem w żadnym wypadku, sam przywołałeś temat i skojarzyło mi się z Twoim (powiedzmy) niefortunnym sformułowaniem, także czepiać się tego już nie zamierzam.\nOsiris napisał(a): Jeśli dobrze zrozumiałem to uważasz za kretyństwo twierdzenie, że nieistnienia Boga nie da się udowodnić.\nUważam za kretyństwo aksjomat, jakoby „nie dowodziło się nieistnienia”. Założyłem, że na tym aksjomacie się po prostu opierasz.\nPogląd, że nie można dowieść istnienia czy nieistnienia, jeśli nie mamy definicji bytu, którego istnienia czy nieistnienia mamy dowodzić jest oczywiście słuszny. Choć nie ma tutaj sytuacja wartości w odniesieniu do Boga.\nCytat: czepiać się tego już nie zamierzam.\nzefciu napisał(a): Uważam za kretyństwo aksjomat, jakoby „nie dowodziło się nieistnienia”. Założyłem, że na tym aksjomacie się po prostu opierasz.\nOk, zależy jaka jest definicja Boga. Słyszę od jednych chrześcijan: "Bóg jest niepojęty". Następnie ci sami ludzie opisują różne atrybuty Boga, które dodatkowo różnie są przez nich rozumiane lub sprzeczne (jak wszechwiedza i wolna wola). Przydałoby się spójne wyjaśnienie a nie coś w rodzaju czajniczka Russella.\nJaques napisał(a): Piszesz w oderwaniu od nauki ewangelicznej, którą znasz zbyt słabo albo przeinaczasz. To pozwala ci piętrzyć makabryczne wizje...\nTo jest rzeczywistość tzw. chrześcijan, czyli ludzi którzy chcą być oszukiwani i są oszukiwani przez makabryczne praktyki. Jak te , z których szydzę. Dobrze wam tak! Tak piszę w oderwaniu nie tylko nauki ewangelicznej, ale także w oderwaniu od filozofii scholastycznej oraz pisze ( jestem tego najzupełniej świadomy) w oderwaniu od poglądów Mottekaleminów.\nTo wy jesteście przekonani o istnieniu czegoś co zaświadcza teologia dogmatyczna\n( co kreuje propaganda wiary katolickiej) Jestem empirystą. Uważam, że źródłem wiedzy jest np; doświadczenie. Jedynie tacy ludzie jak Ty- bałwany, którzy nie wiedzą, że zwroty grzecznościowe pisze się wielką literą- muszą sobie udowadniać coś , czego sami nie nie rozumieją. Bo na czym polega Twoje doświadczenie Boga? Rozmawiać z nim wszak nie rozmawiasz, ale możesz mruczeć coś pod nosem, co nazywasz rozmową z bogiem. W każdym bądź razie. Twoja wiara w bożki mnie nie interesuje, a sposoby dowodzenia znam. Piszę sposoby, które decydują o waszym źródle wiary w niezależne substancje, które są poza waszą wolą. Jest ona pochodzenia asocjacyjnego. To zupełnie jak ( wasza) wiara z przyczynowe pochodzenie zjawisk. ( Dla bezmyślnych bałwanów ) Cóż Ty możesz wiedzieć skoro w skutek braku rzeczowych argumentów pytasz bezmyślnie o coś co samo w sobie jest nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne? Jeżeli nie potrafisz ułożyć jednego pytania, które nie zawiera błędów, to ( rada) nie stawiaj pytań w ogóle. ( Przynajmniej nikt nie dowie się jakim jesteś bałwanem właśnie) .\nJaques napisał(a): Wiedza nie jest czymś bezwzględnym i niezmiennym. Oczywiście miło jest dostrzegać jej rozwój, ale nie zawsze sprawy idą w tym kierunku. Czasem to co jest wiedzą zanika i ginie w pomroce dziejów. Czasem zamienia się w niepełną wiedzę i wtedy pojawia się wiara, że coś się wydarzyło. Problem jest również, gdy wiedza przerasta współczesne możliwości. Wtedy nie może być zrozumiana. Brakuje nam dowodów, bo nauka jest za słabo rozwinięta.\nA dlaczego nauka jest słabo rozwinięta? A może precyzyjniej; jakie czynniki wpłynęły na to w przeszłości?\nChyba rozum nie utonął w oparach speuoreligijnej psychozy? ( Nieśmiało pytam).\nOsiris napisał(a): Ok, zależy jaka jest definicja Boga. Słyszę od jednych chrześcijan: "Bóg jest niepojęty". Następnie ci sami ludzie opisują różne atrybuty Boga\nGdzie tutaj sprzeczność? Fakt, że coś jest ogólnie niepojęte nie oznacza, że nie możemy czegoś o tym powiedzieć. Spin jest niepojęty, ale wiemy jak go mierzyć i jakie ma skutki.\nCytat: które dodatkowo różnie są przez nich rozumiane\nA to już nie jest problem Boga, że ktoś tam głosi o nim herezje.\nCytat: lub sprzeczne (jak wszechwiedza i wolna wola)\nA o tym na tym forum zapisano tak dużo, że nie widzę sensu otwierać tej dyskusji na nowo.\nfreeman napisał(a): (1) Ten pseudonaukowy eksperyment zakończył się fiaskiem. Jedyne co pokazał, to głupotę zarówno tych, którzy go zorganizowali, jak i tych , którzy zgodzili się w nim wziąć udział.Ciekawe jak sprawdzono wiarę modlących się ludzi. Uwierzono im na słowo? Sądzę, że żaden świadomy chrześcijanin nie wziąłby udziału w podobnym eksperymencie, no chyba, że odebrałby to jako wolę bożą. Poza tym, nie zdziwiłbym się gdyby pacjenci z trzeciej grupy lub ich rodziny wnieśli pozew przeciwko organizatorom eksperymentu. No i wreszcie należy wspomnieć, że wyrzucono w błoto 2,5 mln USD (bo tyle ponoć kosztował eksperyment).\nA jak sprawdza się wiarę kogokolwiek w dowolne bóstwo? To kwestia deklaratywna zerojedynkowa a nie np. skala od 1 do 10. Modlitwa miała trwać 14 dni i rozpoczynać się na dzień przed operacją By-pass (CABG). Modlący rekrutowali się spośród wyznawców różnych religii i uczestnictwo było dobrowolne, znali tylko inicjały osób za które wznoszą modlitwy. To dość uciążliwe, wątpliwe aby osoba fałszywie deklarująca wiarę chciała poświęcić czas dla obcego człowieka. Myślę, że jednak wierzący chcieli szczerze pomóc, dlatego też zgodzili się na udział w eksperymencie. Nie widzę nic głupiego w zgodzie wierzących osób przed poważną operacją na modlitwę wstawiennicza za swoje zdrowie (brak komplikacji) i podobnie jeśli chodzi o modlących się.\nZ punktu widzenia wymogów eksperymentu naukowego wszystko jest jak najbardziej w porządku, było to badanie z podwójna próbą i randomizowane.\nKwestia możliwości wniesienia pozwu i stosunku kosztów do użyteczności badania jest tutaj nieistotna. Przeprowadzono je zresztą ze środków Fundacji Tempeltona, która chętnie finansuje tego typu pomysły. W konkluzji stwierdzono, że modlitwa wstawiennicza nie ma wpływu na wielkość ryzyka komplikacji po CABG. Jednocześnie stwierdzono, że zapewnienie pacjenta o prowadzonej w jego intencji modlitwy wstawienniczej ma wpływ na zwiększenie tego ryzyka.\nDlatego jeśli z rzadka zdarza mi się słyszeć: „Będę się za ciebie modlić”, jedyną racjonalną odpowiedzią jest „Szkoda Twojego czasu i moich nerwów jeśli nie zdrowia. Nie strasz”. Zresztą myślę, że modlitwa to nierzadko akt swoistego egoizmu, który pozwala przypodobać się swojemu bóstwu (poczuć się lepszym bardziej wartościowym) lub czasami też pozwala złagodzić jakieś cierpienie.\nWielki Eksperyment Modlitewny (zajawka badania)\nfreeman napisał(a): (2) Widzę, że świetnie się rozumiemy. Mnie również nie satysfakcjonowałby dowód z czyjegoś doświadczenia. Tak się złożyło, że nie usłyszałem od nikogo o takim dowodzie zanim otrzymałem własny. Ba, nawet nie miałem pojęcia, że coś takiego może w ogóle istnieć. Po prostu Bóg jest wierny własnemu Słowu i obdarza każdego, kto jest pragnący i otwartego serca wewnętrznym świadectwem swej miłości, radości i pokoju, dając mu pewność bycia bożym dzieckiem.\nNie chcę naciskać, ale chyba nie podzielisz się swoim wewnętrznym świadectwem podając jakieś szczegóły. Z kontekstu można odnieść wrażenie, że to ma związek z odczuwaniem miłości, radości, pokoju i poczucia opieki (jak dziecko w stosunku do rodzica) w rezultacie lektury jak sądzę Biblii. Niestety nie widzę tu wciąż śladu dowodu Boga, niektóre z tych emocji wywołała u mnie choćby lektura Hobbita i Władcy Pierścieni w dzieciństwie. Ludzie wciąż dają się porywać emocjom czytając rożne rzeczy. Dla jednych jest to Biblia, dla innych Koran, dla jeszcze innych zwykła beletrystyka...\nJeśli używasz analogii do spinu to proszę w takim razie podać namiary, wymiary czy jakikolwiek konkretny opis Boga, który można by sprawdzić metodami naukowymi.\nPrzyjęcie czyjejś deklaracji o wierze nie jest równoznaczne z jej sprawdzeniem.Przystępując do eksperymentu należałoby uwzględnić oczekiwania zarówno modlących się, jak i tych za których się modlono, ich zrozumienie/brak zrozumienia czym jest modlitwa wiary. Każda wiara musi zostać poddana próbie, aby okazało się czy jest oparta na Bogu, czy też może jest jedynie złudną nadzieją opartą na czymś innym (np. na tym, że ktoś się modli, względnie, że ktoś jest w potrzebie).\nModlitwa która jest jedynie wypowiedzeniem sensownie brzmiącej frazy , a nie jest oparta na wierze, która jest pewnością nadziei, nie może przynieść pozytywnego rezultatu, ale za to może przynieść negatywny.\nTak więc eksperyment nie udowodnił, że modlitwa wstawiennicza oparta na wierze w Boga nie daje pozytywnych rezultatów. Jeśli już, to w domyśle wykazał, że fałszywa modlitwa może zaszkodzić.\n18.10.2018, 10:00 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 18.10.2018, 10:01 przez zefciu.)\nfreeman napisał(a): Przyjęcie czyjejś deklaracji o wierze nie jest równoznaczne z jej sprawdzeniem.\nW zasadzie pytasz jak sprawdzić wiarę w byt, którego istnienia nie można udowodnić.\nZ definicji i na nasze potrzeby przyjmujemy, że wiara nie wymaga uzasadnienia, wystarczy mieć przekonanie, że taka jest prawda.\nTak twierdzą uczestnicy tego badania więc zgodnie z definicją są osobami wierzącymi*.\n1) Aby przeprowadzić sprawdzanie niepewnej racji posiadania wiary przez daną osobę koniecznym będzie przyjęcie za pewne jej następstwa, czyli że wierzy ona w istnienie Boga.\n2) Stwierdzasz, że jedynym wartościowym dowodem istnienia Boga jest własne doświadczenie, którego następstwem jest uzyskanie przez daną osobę wiary, aby następnie domagać się sprawdzenia tej wiary, której obiektem jest byt postrzeżony dzięki własnym doświadczeniu.\n3) Jeśli najlepszym dowodem istnienia bytu, którego nie można udowodnić lecz tylko w niego uwierzyć dzięki własnemu doświadczeniu jest dokładnie doświadczenie własne, to cóż tu jeszcze do sprawdzenia poza świadectwem osoby wierzącej?\nJeśli rzeczywiście wymagasz takiego sprawdzenia wiary tych osób, wskaż metodologię dowodzenia istnienia Boga (przez własne doświadczenie), wówczas będzie można stwierdzić, czy deklaracja uczestnika badania rzeczywiście nie jest wystarczająca.\nUprzedzając spodziewaną uwagę, że tylko Bóg może wiarę człowieka sprawdzać. Prowadzi do do wniosku, że sam człowiek prawdziwości swojej wiary mieć nie może. W tej sytuacji z kolei odbieramy wierze ten atrybut prawdziwości, jest to już tylko i wyłącznie czyjeś przekonanie. Co więcej, przekonanie nieuzasadnione i nieprawdziwe...\n*Wszędzie zdarzają się kłamcy, tutaj spodziewałbym się tego najmniej - dobrowolne zgłoszenie do udziału, z którego żadnej materialnej korzyści spodziewać się nie mogli.\nAle w opisie eksperymentu nie ma nic na temat tego kto w co wierzy, czego się spodziewa i dlaczego, a ma to zasadnicze znaczenie dla jego wyników.Nie twierdzę, że ktoś kłamał, że w coś wierzy, lecz że mogło mu się tylko tak wydawać, nie mówiąc już o tym, że nikt go o to nie zapytał.\nA co do twoich wywodów, to są one nieuzasadnione. W każdym razie opierają się na niezrozumieniu, względnie przeinaczaniu tego co napisałem, jak chociażby wciskaniu mi ,że moja wiara jest wywołana emocjami.


CHARYTATYWNY KIERMASZ CIAST DLA LENKI | POLSKA SZKOŁA W DUBLINIE\nPosted by admin on 04/10/2019 04/10/2019\nWe wrześniu odwiedziła nas mama jednej z naszych uczennic z prośbą o zorganizowanie zbiórki na leczenie malutkiej dziewczynki z Polski. Po poznaniu historii 2- letniej Lenki nie zastanawiałyśmy\nsię ani sekundy i postanowiłyśmy zorganizować kiermasz ciast w celu zebrania funduszy.\nDzięki ogromnej pomocy rodziców 28 września odbył się w szkole wielki kiermasz słodkości, zabawek, książek i gier. Rodzice od samego rana przynosili ciasta, ciasteczka i różne rzeczy na sprzedaż. Sala gimnastyczna szybko wypełniła się pudełkami ze słodkościami, papierowymi talerzykami, kubkami\noraz innymi cennymi dla nas rzeczami.\nGrupa zaangażowanych rodziców zajęła się przygotowaniem kiermaszu począwszy od zniesienia stołów, poprzez ustawianie ciast i drobiazgów, aż po sprzedaż i kompleksową obsługę stanowisk. Ilość oraz różnorodność ciast przyprawiała o słodki zawrót głowy. Zapach ciast niósł się po korytarzach szkoły i\nzapraszał do zakupu. Kiermasz przyciągnął tłumy dzieci i rodziców, wszystko rozchodziło w szybkim tempie, a puszki wypełniały się pieniędzmi. Ta charytatywna inicjatywa bardzo zintegrowała rodziców w sprawnej organizacji na każdym etapie kiermaszu.\nPodsumowaniem było zebranie funduszy na leczenie Lenki w wysokości 865.50 EUR. Cel został osiągnięty tylko i wyłącznie dzięki pomocy rodziców i dzieci z naszej szkoły. Bardzo dziękujemy pani Agnieszce Majchrzyk za koordynację kiermaszu, za aktywne włączenie się w tak szlachetną inicjatywę,\nza wzięcie sprawy “w swoje ręce”. Składamy podziękowania wszystkim rodzicom i nauczycielom,\nktórzy wsparli naszą akcję ciastem i groszem wrzuconym do puszki.\nDziękujemy paniom zarządzającymi szkołą Annie Lejman i Annie Siecińskiej za wdrożenie pomysłu w życie i stworzenie przyjaznego klimatu w czasie organizacji kiermaszu.\nOgromnie się cieszymy, że daliśmy promyk nadziei na leczenie Lenki. Trzymamy kciuki za walkę o zdrowie malutkiej dziewczynki, której historia ogromnie poruszyła nasze serca, Lenko wracaj do zdrowia!


Zasilacz LED diody mrugają - elektroda.pl\nmareksz82 21 Maj 2014 22:13 1740 5\n#1 21 Maj 2014 22:13\nZasilacz Kanlux Drift LED 0-6W, 0,5A, 230V(AC)/12V(DC)\nDiody Polux LED G4 SMDWW-120 1,5W, 150mA, 12V DC, 3 sztuki\ngdy podepnę 3 diody i załączę to wszystkie trzy mrugają jednocześnie z około sekundową częstotliwością, gdy podłączę dwie i załączę to świecą dobrze i gdy dołożę trzecią to jest dobrze, po wyłączeniu i załączeniu ponownym (3 diody) znowu mrugają.\nSzukałem na forum ale takiej sytuacji nie znalazłem.\n#2 21 Maj 2014 22:26\nPomocny post #2 21 Maj 2014 22:26\nWygląda na problem z zasilaczem jakby przeciążenie albo coś podobnego. Choć nie powinno wystąpić bo zasilacz ma jeszcze niewielki zapas mocy. Próbowałeś z innym mocniejszym zasilaczem?\n#3 21 Maj 2014 22:32\nZ mocniejszym nie próbowałem. Czy najlepszy byłby z zakresem od 0 do np 30W czy od 0 do nieco większej niż teraz?\n#4 21 Maj 2014 22:49\nMaksymalna moc powinna być większa niż obciążenie najlepiej gdzieś około 20% oczywiście jeszcze mocniejszy też może być, będziesz mógł w przyszłości podłączyć więcej opraw. Zbyt duża moc w stosunku do obciążenia może być ekonomicznie nieuzasadniona. Zajrzałem na stronę producenta i uważam, że ten 0-30 W był by lepszy.\n#5 21 Maj 2014 23:12\nWygląda na problem z zasilaczem jakby przeciążenie albo coś podobnego\nTeż tak sądzę ale dziwi mnie dlaczego dołożenie trzeciej nie przeciąża a włączenie trzech jednocześnie TAK. Dioda to nie żarówka gdzie zimne włókno pobiera dużo większy prąd niż rozgrzane\n#6 22 Maj 2014 22:12\nWymieniłem zasilacz na większy - do 12W, 1A i diody świecą jak należy. Dzięki za pomoc\nPodobne tematy Zasilacz LED diody mrugają\nPrawdopodobnie na 4 baterie r20 jest ta latarka? Czyli 6V - podłącz te diody do 5V i zobacz jak świecą, być może trochę za słabo. 5V w kompie to pr... (7)\nNo nie do końca jest tak jak myślisz. Chyba mało doświadczenia miałeś z driverami prądowymi. Są również takie które mają jakieś tam określone napięcie... (13)\nWitam wszystkich, Mam pytanie odnośnie mojego podłączenia urządzeń domowych mowa o płycie indukcyjnej i żarówkach led Posiadam Płytę Indukcyjną E... (3)


Ból i pieczenie odcinka lędźwiowego + zmiany na RMI - , Ekspert iLekarze.pl. Bezpłatne porady medyczne On-Line\nBól i pieczenie odcinka lędźwiowego + zmiany na RMI - , bezpłatne porady lekarskie On-Line\nod kilku tygodni mam problemy z odcinkiem lędźwiowym kręgosłupa - ból i dziwne pieczenie w okolicy kości ogonowej, ból czasami promieniuje do lewego pośladka, ale rzadko. Nie zauważyłem zaburzeń czucia, siły w nogach. Aktualnie jestem rehabilitowany w domu przez osobę zajmującą się tym zawodowo (masaże + lekkie ćwiczenia, w tym przeprosty wg McKenziego). Z leków używam olfen oraz smaruję się maścią Dicloziaja). Wczoraj odebrałem następujący wynik RMI:\nBadanie MRI kręgosłupa lędźwiowego wykonano w sekwencji SE w obrazach T1, T2 - zależnych w płaszczyznach poprzecznych i strzałkowych\nBardzo proszę o poradę czy to jest coś poważnego i czy nadal rehabilitować się, czy raczej nastawić się na operację.\nSz. Panie Bogdanie,\nOpis zaburzeń obrazuje przebieg stosunkowo nasilonej radikulopatii kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. Z badania MR wynika celowość przeprowadzenia konsultacji neurochirurgicznej, aby ustalić możliwość operacyjnego leczenia dyskopatii na poziomie L4L5. Zabieg taki mógłby radykalnie uwolnić Pana od dolegliwości. Jednak konieczne jest osobiste zbadanie przez neurologa (i ewent. neurochirurga ) aby ustalić ściśle lokalizację poziomu zaburzeń odpowiedzialnych za radikulopatię. Torbieli tzw. Tarlova okolicy S2 nie operuje się i gdyby badanie wykazało istnienie zaburzeń z ich obszaru, to wówczas celowość zabiegu neurochirurgicznego byłaby podważalna.\nNiewątpliwie istnieje celowość stosowania wysoko kwalifikowanej rehabilitacji niezależnie od decyzji o możliwej operacji. Rehabilitacja powinna być jednak ściśle zaplanowana i realizowana pod nadzorem lekarza specjalisty rehabilitacji medycznej, a nie - jedynie fizjoterapeuty. Przeprosty wg met. McKenzie warto przedyskutować z lekarzem, który powinien Pana osobiście zbadać, chcąc ustalić, czy one Panu nie pogłębiają nasilenia choroby.


W niedzielę msza św. w intencji Barbar | Myszków Nasze Miasto\nW niedzielę msza św. w intencji Barbar\nRaz w roku w kościele św.Barbary w Żarkach odprawiana jest msza św. w intencji wszystkich Barbar.\nMsza św. odbędzie się 4 grudnia. Ksiądz Jan Wajs zaprasza wszystkie Barbary - ale nie tylko je - na godzinę 18. - W kościele św. Barbary spotykamy się raz w roku, tylko na tej mszy świętej – informuje ksiądz proboszcz Jan Wajs. W pozostałe dni roku zabytkowa świątynia jest zamknięta. Można ją podziwiać jedynie z zewnątrz.\nHistoria kościoła ma początek w drewnianej kaplicy, której istnienie odnotowane zostało w 1595 r. Murowaną, obustronnie tynkowaną świątynię wzniesiono natomiast z łamanego kamienia wapiennego prawdopodobnie pod koniec XVII w. Pełniła ona wtedy funkcję kościoła szpitalnego. Jest to budowla jednonawowa, z prezbiterium oraz kwadratową kruchtą. Dachy dwuspadowe pokryte są gontem, z czworoboczną drewnianą wieżyczką na sygnaturkę, usytuowaną pośrodku nawy.\nW 2006 gmina rozpoczęła działania związane z ratowaniem zabytku we współpracy z parafią oraz miłośnikami miasta Żarki. Uzyskano m.in. pozwolenie na generalny remont kościoła. Ze względu na wysokie koszty, jest on przeprowadzany etapowo. Udało się już wykonać wiele prac, związanych m.in. z wymianą dachu, podłóg czy instalacji elektrycznej.\nmsza św w intencji B...


Trasy rowerowe dla rodzin, amatorów i zawodowców: Dolina pałaców i ogrodów czeka na rowerzystów\nAgata Saraczyńska 01.06.2015 14:12\nWokół Jeleniej Góry znajdziemy wspaniałe zabytki w otoczeniu gór: Rudaw Janowickich i Karkonoszy. Trasy między nimi łączą walory przyrodnicze z szansą poznawania kultury i historii, a przede wszystkim z widokami zapierającymi dech w piersiach.\nTrasa rodzinna - Prawie w mieście, a poza nim\nPrzejażdżka tą trasą nie będzie stanowiła problemu dla rodzin nawet z małymi dziećmi, a poznamy kwintesencję Doliny Pałaców i Ogrodów.\nZ dworca PKP wyruszamy ul. Krakowską w stronę Dąbrowicy, po lewej stronie mijając lotnisko Aeroklubu Jeleniogórskiego. Dalej, jadąc przez wieś, zobaczymy zakłady papiernicze, w których podczas wojny Niemcy drukowali fałszywe dolary, a za wiaduktem duży akwen wodny (zalana żwirownia).\nTą trasą dotrzemy do Wojanowa, w którym znajduje się odrestaurowany kompleks dworski, dziś pełniący funkcje hotelowe. Dwieście lat temu to miejsce spodobało się księżnej Mariannie, żonie Wilhelma von Hohenzollerna, brata króla Prus. W 1822 roku książę urządził tu letnią rezydencję, która była jednocześnie centrum kulturalnym. Słynęła z biblioteki i dzieł sztuki, wśród których była m.in. „Madonna Darmsztadzka” Holbeina Młodszego. Podczas drugiej wojny Günther Grundmann, konserwator zabytków prowincji śląskiej, wywiózł ją przezornie i dziś jest we Frankfurcie nad Menem. W pałacu urządził składnicę muzealną, gdzie zgromadził cenne śląskie zabytki, które wywożono w głąb Niemiec. Rosjanie nie zajęli obiektu i to Polacy rozparcelowali obrazy i witraże po kilku muzeach.\nDziś w pałacu można nie tylko zjeść i wypić, ale wykąpać się w basenie. Można też pospacerować po starannie utrzymanym parku, przez który przepływa Bóbr. To kapryśna rzeka, wiosenny przybór wód potrafi zalać spore fragmenty posiadłości, zwykle też porywa mostek, którym co pewien czas łączone są dwa jej brzegi. Mostek strategiczny, bo po drugiej stronie rozciągają się włości pałacu w Łomnicy.\nTeraz, aby go odwiedzić, trzeba wrócić do wsi i przejechać przez most drogowy. Jednak warto to zrobić i obejrzeć folwark oraz pałac odrestaurowany przez potomków dawnych właścicieli, rodzinę von Küster. Zwiedzić tam można wystawę poświęconą zamkom, pałacom i ogrodom Kotliny Jeleniogórskiej, skansen, odwiedzić hotel i restaurację.\nDo Jeleniej Góry wracamy szlakiem, który wiedzie wzdłuż Bobru.\nTrasa: Jelenia Góra - Dąbrowica - Wojanów - Łomnica - Jelenia Góra\nTrasa średnia - Rowerem u stóp gór, a widoki zupełnie jak w Alpach\nRomantyczne założenia parkowo-pałacowe, świątynia Ateny i domki jak w Tyrolu - ta widokowa trasa dostarczy rowerzystom niezapomnianych wrażeń.\nPoczątkowo szlak pokrywa się z wariantem rodzinnym, jednak zamiast zaczynać od zwiedzania Wojanowa, warto odwrócić kolejność i najpierw odwiedzić pałac w Łomnicy. Jadąc dalej, miniemy kościół i starą karczmę, niedostępny pałac Bobrów i za zabudowaniami trafimy na czarny szlak rowerowy prowadzący do Karpnik.\nZjeżdżając w kierunku wsi, zobaczymy otoczony parkiem Dębowy Dworek. Nie jest do zwiedzania, warto tu jednak przyjechać dla parku. Jego pierwotny właściciel, baron Ulrich de Tamneux von Saint Paul, marszałek dworu księcia Hesji, był miłośnikiem botaniki i z licznych podróży przywoził egzotyczne rośliny. Do dziś rosną tu okazałe tulipanowce, surmie, cyprysy, rododendrony i magnolie.\nNa głównej (asfaltowej) drodze znajdziemy oznakowania żółtego szlaku rowerowego, którym dojedziemy do otoczonego fosą zamku - hotelu. W 1822 r. kupił go ówczesny gubernator Nadrenii książę Wilhelm Pruski, młodszy brat króla Fryderyka Wilhelma III, który urządził tu swoją letnią rezydencję. Budynek uzyskał neogotycki wystrój oraz romantyczny charakter.\nPo opuszczeniu Karpnik przejedziemy przez Krogulec, obok stawów rybnych i zjedziemy na zielony szlak pieszy w kierunku Mysłakowic. Po drodze czeka na nas to jedno z najbardziej okazałych na Dolnym Śląsku założeń pałacowo-parkowych w Bukowcu. Renesansowy dwór został kupiony w 1785 r. przez hrabiego Fryderyka Wilhelma von Reden, inicjatora uprzemysłowienia Górnego Śląska, i przebudowany w stylu klasycystycznym. Wokół niego założony został romantyczny park krajobrazowy. Wzniesiono w nim wiele pawilonów parkowych, z których do dziś zachowały się neogotyckie mauzoleum, dom ogrodnika, wieża, amfiteatr i liczne groty, oraz dorycką świątynię Ateny. Roztacza się z niej najpiękniejszy widok na Karkonosze.\nDalej trasa prowadzi do Mysłakowic, do których żona hrabiego von Reden sprowadziła Tyrolczyków z doliny Zillertal, ewangelickich uciekinierów prześladowanych za przekonania religijne. Zostały po nich malownicze domki, zbudowane z drewnianych bali, z charakterystycznymi drewnianymi balkonami. Zachowały się też dwie do dziś czynne gospody tyrolskie. Tu też przetrwał dawny pałac królewski Fryderyka Wilhelma III, zmodernizowany przez Schinkla.\nW drodze do Jeleniej Góry warto przejechać przez Czerwony Dworek i odwiedzić dwa zabytkowe pałace w Staniszowie - każdy ma niezwykłą historię.\nTrasa: Jelenia Góra - Dąbrowica - Łomnica - Wojanów - Karpniki - Łomnica - Mysłakowice - Staniszów - Jelenia Góra\nTrasa ekstremalna - Pod górami, nad wodą\nDolina Pałaców i Ogrodów otoczona jest szczytami, ale nie trzeba się na nie wspinać - wariant jazdy „pod reglami” jest idealny dla tych, którzy lubią się zmęczyć, lecz nie znoszą wspinaczki na rowerze\nTrasa dla zaawansowanych startuje tak jak dwie poprzednie - na dworcu PKP w Jeleniej Górze, i wraz z tzw. średnim wariantem prowadzi do Mysłakowic.\nJednak tam odbija w stronę gór, drogą do Mirska, przed którym należy odbić w prawo trasą do Głębocka. Tam zaczyna się wytyczony szlak rowerowy „Wokół Wielkiej Wody”, czyli obiegający zbiornik w Sosnówce.\nNie ma tu dużych przewyższeń, a widoki dostarczają niezapomnianych wrażeń. Kierując się na Podgórzyn, a następnie Marczyce dojedziemy do Staniszowa, a stamtąd już niedaleko jest do Cieplic, w których, w uzdrowisku, skorzystać można z wód termalnych lub zwiedzić Wirtualne Muzeum Barokowych Fresków na Dolnym Śląsku w gmachu Muzeum Przyrodniczego.\nTrasa: Jelenia Góra - Dąbrowica - Łomnica - Wojanów - Karpniki - Łomnica - Mysłakowice - Głębock - Sosnówka - Podgórzyn - Marczyce - Staniszów - Cieplice - Jelenia Góra\n5 zasad skutecznej regeneracji po wysiłku\nPierwszy fragment szlaku Green Velo wybudowany!\nTrasy rowerowe dla rodzin, amatorów i zawodowców: Wokół Wiśnicza i Bochni


wyæsze botki | Trabaya\nNowości w sezonie\nWarto to mieć\nDetale w kreacji\nSzaliki, chustki, apaszki\nTag: wyæsze botki\nBotki zamszowe – najciekawsze top 5 modeli od ZOiO\nDetale w kreacji 14 września 2018 14 września 2018 by Marzena - Trabaya\nZamszowe botki są jedne z najbardziej pożądanych par obuwia damskiego w sezonie jesień-zima 2018. Można je dopasować dalej pod modny styl boho, hippie, czyli także pod stylizacje inspirowane latami 70tymi. Sprawdź, które są nie tylko modne, ale także najlepsze na tą jesień od ZOiO!\nTrabaya.pl to blog modowy dla każdej kobiety, która ceni sobie styl oraz elegancję nie tylko na wyjątkowe okazje, ale także na codzień.\nArtykuły na niniejszy blog są jedynie wskazówką, które mają spowodować byś przukuła szczególną uwagę do detali - w postaci akcesoriów do kreacji (takich jak minimalistyczna biżuteria czy galanteria damska).\nTrabaya to także blog dla tych, co są zainteresowane shoppingiem eleganckiego ubrania damskiego za przystępną cenę. Bądź na bieżąco z postami na Trabaya.pl by dowiedzieć się co nie tylko jest uniwersalne i klasyczne, ale także modne i gustowne w najbliższych sezonach!\nSzukaj na Trabaya.pl\nBluzka z dekoltem na plecach – jak ją nosić żeby w niej nie zmarznąć?\nMini torebki damskie – jak je nosić i co można w nie schować?\nTwoje topy damskie nie muszą być nieskromne!\nJak wybrać odpowiednią sukienkę?\n2018 alternatywa barwy blogerki bluzy damskie buty buty na wysokim obcasie espadryle jesień 2018 jesień zima klapki materiał media społecznościowe mini sukienka moda 2018 obuwie damskie odzież damska plecaki plecaki damskie podróbki połączenie sandały sandały na koturnie sneakersy social media sport sprzedaż stroje dwuczęściowe stroje jednoczęściowe stroje kąpielowe sukienka w kwiaty sukienki sukienki letnie sukienki w stylu boho sylwetka szał zakupów szorty topy torebka torebki torebki damskie wesele wybór wzory zima 2018\nCopyright © 2018 Trabaya – Designed & Developed by ZThemes.\nStrona korzysta z ciasteczek. Klikając na "Zgoda", oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.Zgoda


Z dialektyki Hegla i Marksa od dawna wiadomo, że w procesie własnej ewolucji każde zjawisko może przeistoczyć się w swoje przeciwieństwo. Proces wyzwolenia lub samowyzwolenia – społecznego czy narodowego – może być zwieńczony nową, inną formą zniewolenia. Naprawianie krzywd (wyzysku, ucisku, upokorzeń i upośledzeń społecznych) może przerosnąć w jaskrawe niesprawiedliwości i krzywdy, paradoksalnie uderzające nie tylko w dawnych prześladowców lub ich spadkobierców, ale i w samych… wcześniej pokrzywdzonych (przykład: wyzwolenie pracy… przez gułagi) – pisze prof. zw. dr. hab. Mirosław Karwat z Uniwersytetu Warszawskiego.\nPostępowe reformy mogą przyczynić się do konserwacji anachronizmów (tu kłania się np. paradoksalny skutek spóźnionej reformy rolnej, powodującej utrwalenie zacofanej i nieefektywnej gospodarczo struktury agrarnej). Imponujący postęp technologiczny – traktowany początkowo jako błogosławieństwo i gwarancja komfortu życia dla wszystkich – okazuje się pułapką i w swoich skutkach klimatycznych, i w postaci uzależnienia powiązanego z bezradnością wobec świata techniki, i na zasadzie lawiny skutków ubocznych (więcej samochodów to mniej czasu, mniej tlenu, a więcej rannych i zabitych w wypadkach). Bezwzględna prawdomówność traktowana jako ucieleśnienie uczciwości może okazać się okrucieństwem, ba, zakłamaniem.\nHonor – jako pewien wzorzec myślenia i postępowania godnego, godnego więc i szacunku, uznania – nie jest tu wyjątkiem. Patologicznej deformacji może ulec i samo wyobrażenie o tym, co jest, a co nie jest honorowe, co jest powinnością honorową, i wrażliwość na to, co uznajemy za ujmę dla honoru lub zamach na (nasz) honor, i utrwalony – zwłaszcza bezrefleksyjnie, na zasadzie odruchu lub oczywistego przyzwyczajenia, np. do uświęconej tradycji – typ skłonności do reagowania na to, co „godzi w nasz honor”.\nNajczęściej jest to redukcja pojęcia (i czysto emocjonalnego, a nie refleksyjnego poczucia) honoru do odczuć i reakcji negatywnych, w odpowiedzi na postrzegane zagrożenie dla własnej tożsamości i godności. Zarówno trwałe wyobrażenia o honorze, jak i sytuacyjne reakcje na „ujmę na honorze” są tu całkowicie zdominowane przez skrajne emocje, automatycznie są przesądzone przez fałszywe poczucie oczywistości i postrzeganie konfliktów według niezmiennych schematów, bez choćby elementarnego dystansu wyznawców do własnych uprzedzeń i nastrojów, bez choćby minimalnej empatii w stosunku do strony przeciwnej. Takie poczucie honoru przekształca się w „powinność” odczuwaną i realizowaną automatycznie. Obraził mnie? Już ja mu pokażę! Nadepnął mi na odcisk? Ja też umiem deptać – wdepczę go w ziemię.\nTaki typ mentalności i wrażliwości (głównie lub wyłącznie na punkcie własnego honoru) związany jest – na poziomie psychiki i motywacji jednostkowej – z dość egocentrycznym postrzeganiem tego, co nas dotyczy. A na poziomie grupowym (w funkcjonowaniu wspólnot etnicznych lub etnograficznych definiowanych w kategoriach obyczajów i rytuałów) analogicznie z syndromem megalomanii grupowej. Skrajnym przejawem takiej negatywnej i z założenia jednostronnej redukcji pojęcia i poczucia honoru jest mściwość, której nadaje się znamiona wzniosłości, powinności moralnej wobec wspólnoty.\nOto klasyczne atrybuty takiego wzorca honorowości.\nSamo w sobie pojęcie honoru odnoszone jest tutaj (i ograniczone) do kwestii: „czy mnie/nas szanują, czy dostatecznie szanują (a niedostateczny szacunek jest już zniewagą)”. Jest to więc wyczulenie na poczucie własnej godności sprzężonej z poczuciem tożsamości (kto nie dba o swoją godność, nie wyegzekwuje jej od współplemieńców czy członków klanu, rodu oraz od obcych tudzież od wrogów rodu, klanu we wspólnej społeczności, ten nie zasługuje na bycie członkiem tej wspólnoty, ten jakby sam siebie wykluczał z tej wspólnoty, społeczności).\nW wymiarze „pozytywnym”: Każdy członek danej całości reprezentuje ją pod każdym względem, we wszystkich swoich zachowaniach – nawet najbardziej osobistych, intymnych – we wszelkich możliwych sferach życia i sprawach. A tym samym odpowiada za zachowanie godności wspólnoty, do której należy (rodziny, rodu, klanu, plemienia) i szacunku dla niej. Ten szacunek dla niej po stronie innych, obcych musiałby osłabnąć lub zniknąć, gdyby ta wspólnota – w całości, jak i w osobie swoich reprezentatywnych dla niej członków – sama siebie nie szanowała. W konsekwencji w takiej wspólnocie każdy jest na widelcu i pod lupą, w jakiejś mierze też na sznurku czy wręcz na łańcuchu. Bo nadrzędne dobro wspólnoty (w tym wypadku związane z jej wizerunkiem, prestiżem) wymaga wścibskiej kontroli nad uczestnikami oraz ścisłego określenia i egzekwowania bezalternatywnych wzorów poprawnego czy też „przyzwoitego” zachowania.\nW niektórych subkulturach przyjmuje się nie tylko taką możliwość, iż sprawca dyshonoru dla wspólnoty (zwłaszcza jej zhańbienia swoim czynem) będący jej członkiem może swój grzech, występek naprawić lub odkupić, w ten sposób zrehabilitować się, lecz i taką, że jeśli on sam nie jest do tego zdolny, to może go w tym zastąpić krewny czy małżonek. Karykaturalny przykład tego znajdujemy w Nocach Cabirii Felliniego, kiedy to stary ojciec ratuje honor męski swego nazwiska, splamiony przez powszechnie komentowaną impotencję syna, demonstracyjną wyprawą do domu publicznego, gdzie z honorem polegnie w boju.\nW wymiarze negatywnym: kultywowanie honoru wspólnoty zakłada permanentną czujność, Z nastawieniem na to, że wciąż coś zagraża grupowej cnocie i że ciosy w jej cnotę to tylko kwestia czasu. Z gotowością iście pionierską (bud’ gotow, wsiegda gotow) do natychmiastowego reagowania. Natychmiastowego, a więc szybkiego – szybszego niż przemyślenia, które są zresztą zbędne, skoro kryteria oceny i diagnoza sytuacji wymagającej interwencji, a zwłaszcza kary są z góry dane i oczywiste.\nZwróćmy przy tym uwagę na istotny niuans. Ten wzorzec honorowości ma charakter klasycznie patriarchalny, a pikanterii dodaje mu szczególna, nawet obsesyjna, koncentracja na kwestiach wyłączności seksualnej, wierności, dziewictwa, męskości oraz na kwestiach bariery między swoimi a obcymi. Honorowość sprzężona z imperatywem czystości (etnicznej, rasowej, seksualnej) oparta jest na pruderii obyczajowej idącej w parze z pospolitym, natrętnym wścibstwem, na wyznaniowej ortodoksji, na „swojackiej” ekskluzywności.\nObsesyjnie ścigane są rzeczywiste lub urojone wykroczenia przeciw obyczajowym oczywistościom. Ściganie – a przedtem tropienie, węszenie – takich występków zostaje przeistoczone w mściwość, proporcjonalną do subiektywnego, emocjonalnego poczucia hańby, upokorzenia, a nie do faktycznej, mierzonej zobiektywizowaną miarą, szkody, plamy na wizerunku.\nZnane są tego przykłady, szokujące dla ludzi żyjących w społeczeństwie otwartym, pluralistycznym. Gdy dziewczyna oznakowana przez „swoich” jako muzułmanka i wolą rodu przeznaczona komuś „ze swoich”, wybiera się na dyskotekę w mieszanym składzie, w stroju „nieobyczajnym”, pozwalając sobie na tańce, nawet – o zgrozo! – na całusy z obcym, jest to szczyt pohańbienia wspólnoty. Raz po raz dowiadujemy się o rytualnych mordach ojców lub braci na własnych córkach, siostrach, narzeczonych. Tu znów odczuwalny jest zapaszek zatęchłego mizoginicznego paternalizmu (mężczyzna władcą i właścicielem swych kobiet), bo surowość kar wobec mężczyzn za wyskoki po alkoholu, obmacywanie i napastowanie obcych kobiet, a nawet za niewierność małżeńską jest nieporównywalna.\nRygoryzm, surowość tego „przywoływania do porządku” może być bardzo zwodnicza, jeśli nie ogarniemy całokształtu spraw. Paradoks (pozorny?) w takich klanowych czy plemiennych mechanizmach kontroli i dyscyplinowania polega na tym, że wprawdzie współplemieńcy, krewni są pod stałym naciskiem, rygorystycznie są oceniani pod kątem poprawności (czy przynoszą chlubę, czy hańbę swoim postępowaniem), potencjalnie są narażeni na kary, jednak jeśli w grę wchodzi wyskok w otoczeniu, a nie wśród samych swoich, to często bywa tak, że obowiązuje zasada „ wara obcym od naszych grzeszników”. To znaczy: albo „sami to załatwimy” (np. nie żadne tam sądy, ale nasz samosąd), czyli sami oczyścimy wspólnotę z wyrzutków i ocalimy w ten sposób honor wspólnoty, albo też (na zasadzie grupowej solidarności) chronimy przed karą, odpowiedzialnością w imię honoru grupowego właśnie. Bo większym ciosem dla honoru wspólnoty jest nie czyn niehonorowy (występek, przestępstwo, zbrodnia) współplemieńca, krewniaka, lecz to, że ktoś z zewnątrz usiłuje NAS (wtedy już NAS, nie tylko jego) osądzić i karać.\nW takim przypadku powstaje paradoksalna sytuacja: Honorowym odruchem jest, owszem, konwencjonalne potępienie niehonorowego czynu współplemieńca, współwyznawcy, współbojownika itd., mniej jednak pachnące oburzeniem niż zakłopotaniem. Honorowym rozwiązaniem zawstydzającej dla wspólnoty sytuacji jest schowanie sprawcy gdzieś na zapleczu (pod obłudnym pretekstem zawołania „zejdź nam z oczu”). I równie honorowym postępowaniem ma być odmowa jego „wydania” (choćby w metaforycznym sensie) OBCYM. Okazuje się wtedy, że honor grupy wymaga krycia przed obcymi i wrogimi rękami tego, kto niehonorowym czynem spowodował uszczerbek na honorze grupy. Ot, takie plątawisko fałszywej solidarności grupowej.\nNie mniej drastycznym niż samosąd nad bliskimi (rytualne zbrodnie lub okaleczenia „za karę, dla zasady i dla przykładu”) przejawem takiej „honorowej” mściwości jest znany w wielu społecznościach czy subkulturach tradycyjnych, m.in. górskich, pasterskich (ale nie tylko, gdyż to przeniosło się do wielkomiejskich gett etnicznych i wyznaniowych) imperatyw zemsty rodowej. Wtedy potomek osób skrzywdzonych czy tylko znieważonych ze swojego rodu niejako z automatu dziedziczy obowiązek odwetu. Wymaganiom honoru nie stanie się zadość tak długo, dopóki nie zostanie ukarana – tzn. poniżona lub wręcz zabita, choć nie za swoje czyny – osoba dziedzicząca winę swych rodziców czy jeszcze starszych przodków, podobnie jak mściciel dziedziczy powinność „wymierzenia sprawiedliwości”.\nJeśli to „wymierzenie sprawiedliwości” nie dochodzi do skutku (bo zobowiązany do niego zawiódł albo przeszkodziły mu w tym jakieś okoliczności, np. jego własna przedwczesna śmierć czy paraliż), albo też jeśli odpłata złem za zło jest niewystarczająca, połowiczna, niewspółmierna, to sprawa bynajmniej nie wygasa, wręcz przeciwnie. Wtedy obowiązek zwieńczenia dzieła przechodzi na najbliższego krewnego z tego samego pokolenia lub na następne pokolenie dziedziców honoru splamionego.\nSprawiedliwość jest tu rozumiana oczywiście jako „wyrównanie rachunków” według własnej subiektywnej miary, na podstawie równie subiektywnej kwalifikacji krzywdy, zniewagi, winy, a nie według wyroków jakiejś bezstronnej instancji w sądzie czy w procedurach mediacji. Sprawiedliwość oznacza tu odwet, zemstę i nic innego – a nie spowodowanie jakiegoś konstruktywnego zadośćuczynienia.\nW skrajnych przypadkach takie „dochodzenie sprawiedliwości” upodabnia się do schematu perpetuum mobile. Satysfakcji (rozumianej tak zapalczywie jak w pojedynku „honorowym” lub jak w egzekucji) nigdy dość. Poczucie sprawiedliwości wymaga, by winowajcę przelicytować w upokorzeniu, na jakie nas (realnie lub tylko w naszym przewrażliwieniu) naraził, w cierpieniu, jakie spowodował. A ponieważ na takie akty samowoli nazywane aktem sprawiedliwości nieraz odpowiedzią są zachowania obronne, to uruchomiona zostaje spirala przemocy. Bo nic tak nas nie oburza, jak to, że skazany przez nas na pobicie lub zabicie chce się bronić. Bezczelny typ, bez honoru – teraz to mu się należy sadystyczna poprawka, dokładka. Teraz już mścimy się nie tylko za czyny pradziada, ale i za te przeszkody ze strony prawnuków, którzy utrudniają wykonanie wyroku na sobie. Dopisujemy do rachunku ich własne niecne czyny (w obronie własnej lub na znak sprzeciwu) – i to nam zapewnia poczucie, że odwet trzeba podwoić.\nMożemy na to patrzeć jak na groteskę (przez pryzmat kłótni Cześnika z Rejentem, Kargula z Pawlakiem), ale zwykle w grę wchodzi prawdziwa tragedia i makabra (w literackim zwierciadle: Montecchi i Capuletti, Hrabia Monte Christo czy Ojciec chrzestny).\nW badaniach i publikacjach z kręgu etnologii, kulturoznawstwa taki typ mentalności i obrzędowości – o skutkach, niestety, praktycznych – bywa nazywany „kulturą honoru”. Oczywiście honoru bardzo specyficznie pojętego – jak wyżej. Ale ta nazwa – brzmiąca rzeczowo, pozbawiona wartościowania – zyskuje tu sens sarkastyczny. Vendetta (zemsta rodowa) czy mafijny sposób egzekwowania i gwarantowania lojalności obciętym językiem albo mordem zastępczym na rodzinie „zdrajcy” to dość specyficzne ucieleśnienia honoru.\nDystyngowany Europejczyk z państw rozwiniętych i sfer strasznie kulturalnych być może z poczuciem wyższości patrzy na takie relikty u jakichś „górali” „pastuchów”, „wieśniaków z zadupia”. Ale byłby człowiekiem bardzo ograniczonym, gdyby nie zauważył podobnych wzorów w politycznych rozliczeniach i porachunkach.\nWidać to i u nas. Wyznawca dewizy „Bóg, Honor, Ojczyzna” za punkt honoru uznaje ściganie „zbrodniarzy”, „dzieci resortowych” aż po piąte pokolenie, po horyzont pamięci. Ściganie w ten sposób, że ustawą o odebraniu lub obcięciu rent „ubeków” (gdzie wystarczy 1 dzień pracy w „totalitarnych instytucjach” – takich jak laboratorium kryminalistyki albo drogówka) obejmuje nawet sprzątaczkę w Komendzie Powiatowej MO. Dopaść takich i im dokopać – to jest jego punkt honoru i powód do dumy, a jeszcze większym honorowym wyczynem jest „zdemaskowanie” aktorki czy dziennikarki, której wujek był prześladowcą późniejszych wyzwolicieli. Honor (Ojczyzny i własny) wymaga, by zgnoił takich spadkobierców, by nauczyciela ze złym rodowodem „spuścić do kanału”, np. do pracy przy składowisku śmieci, bo przecież „tam jest jego miejsce”. Sprawca takiego skutecznego polowania z nagonką, a wcześniej donosicielstwa w majestacie „patriotycznej postawy” czuje się zgoła Rycerzem Prawdy, Sprawiedliwości i kapłanem w świątyni honoru.\nTak swoiste poczucie honoru ma posmak moralnej obrzydliwości. Małostkowość podszyta kompleksem niedoszłego bohatera wojennego czy powstańczego, niespełnionego aspiranta do chwały męczennika. Zamęczę kogo trzeba za to, że sam jestem spóźniony datą urodzenia do panteonu Prometeuszy, mini-Chrystusów, odkupicieli.\nNie trzeba chyba wyjaśniać, że praktykowanie honoru wspólnoty w rytuałach samosądów, ale też w odruchach ochrony przed odpowiedzialnością na zewnątrz, jak i w postaci przekazywania zemsty w spadku, z pokolenia na pokolenie – to niezawodna gwarancja konserwacji moralnego bagna.\nJesteś naszym 8 390 256 Czytelnikiem.


Meble - Czy wybrać indywidualne meble?\nInne strony warte obejrzenia: łóżka pojedyncze młodzieżowe ozonowanie greenled\nOsoby, które cenią sobie oryginalność i atrakcyjność wizualną często zastanawiają się nad tym, czy w ich domu nie powinny znaleźć się meble wykonywane na indywidualne zamówienie. Niestety, cena tego rodzaju rozwiązań ciągle jeszcze jest znacznie wyższa niż ma to miejsce w przypadku rozwiązań dostępnych w tradycyjnych punktach sprzedaży. Niejednokrotnie okazuje się więc, że marzenie o oryginalnych meblach musi zostać odsunięte na dalszy plan. Na szczęście poszukiwacze rozwiązań atrakcyjnych wizualnie, a jednocześnie niedrogich wcale się nie poddają, a podejmowane przez nich wysiłki przynoszą coraz bardziej widoczne rezultaty. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się między innymi komisy meblowe, a możliwości, jakie stwarzają te punkty sprzedaży uprawniają nas do tego, abyśmy z zainteresowaniem prześledzili przygotowane przez nie propozycje. Do niedawna komisy zajmujące się wyłącznie sprzedażą mebli należały oczywiście do rzadkości dziś jednak okazuje się, że natrafienie na nie, nie jest wcale trudne. Cieszy zresztą nie tylko sam fakt ich istnienia, ale również trudne do podważenia zaangażowanie ich właścicieli sprawiające, że osoby decydujące się na interesujące meble nie mają powodów do narzekania. Jedną z głównych zalet takich oto komisów jest na pewno przystępność cen (właścicielom takich oto mebli nie zależy z pewnością na uzyskaniu jak najwięcej pieniędzy, a jedynie na tym, by się ich pozbyć), a także atrakcyjność dotycząca stanu, w jakim meble się znajdują, zwłaszcza te, które sprowadzane są do naszego kraju zza granicy.


Najlepsze koncerty na których byliście - Strona 2 - ŚLIZGAWKA\nRejestracja: 20 kwie 2019, 10:57\nPost autor: Konfident » 25 maja 2019, 21:48\nbyłem na 3 albo 4 najlepszy był z @maćko Dwa Sławy\nPost autor: 2ps__ » 29 maja 2019, 10:36\nopowiedz coś więcej proszę, gdzie kiedy i co\nPost autor: ART » 29 maja 2019, 23:30\n2ps__ pisze: ↑\noff festival 2016, zajebisty koncert, caly namiot skakal\nPost autor: 2ps__ » 30 maja 2019, 10:53\nsuuuper, zazdro mam nadzieję, że uda mi się pojechać do kijowa na brave! factory i również zobaczyć ata kaka na żywo\nPost autor: peterkurten » 31 maja 2019, 17:03\nkanye west w krakowie i macklemore na kempie <3\nPost autor: Rupert » 31 maja 2019, 17:48\ngrubson na woodostku feat @Erynia\nPost autor: Ablazir » 11 cze 2019, 20:22\nLetnia edycja! Chyba pierwszy raz?\nPost autor: Peyton » 11 cze 2019, 21:38\n@AblazirPierwszy pierwszy i to opening z Birds in Row ale będę pizde darł pod sceną\nPost autor: Ablazir » 11 cze 2019, 21:47\nwłaśnie ich obczajam i\nPost autor: Peyton » 11 cze 2019, 21:53\nNo dla mnie Birds in Row zaraz obok Have Heart i Defeatera to topka absolutna. Tyle ile razy skatowałem każdy ich kawałek to ożeszchuj. Jaram się niesamowicie, chodzę z mordą ucieszoną cały czas.\nPost autor: onizuka » 30 cze 2019, 20:27\nMobbyn x Bałagane Wrocław XD tylko troche gorąco, ale zobaczyć mityczny (na tamten moment) skład na żywo było bezcenne\nPost autor: MasterP » 30 cze 2019, 21:30\nras kass w szczecinie w marcu tego roku. elegancki balet był. latałem z rasem i jakimś typem z shadez of brooklyn na scenie jak grany był trybut dla nate'a (dj rzucił "aint no fun"). po koncercie jarane wąsy i bite toasty na backstage'u. no top 1 .\nPost autor: ksiazenieporzadek » 01 lip 2019, 0:35\nonizuka pisze: ↑\nPost autor: nigdyniebralemkoksu » 02 lip 2019, 10:41\n30 cze 2019, 21:30\nA jak tam frekwencja? W Sopocie grał wtedy w niedzielę i nie wiem czy tam 30 osób było.\nPost autor: MasterP » 02 lip 2019, 10:48\nja wiem, w punkcie kulminacyjnym może z 20 masek. publiczność bardzo jakościowa (żadnych przypadkowych łbów), ale ilościowo to była tragedia. niemniej jednak bawiłem się najlepiej w świecie.\nPost autor: Peyton » 21 lip 2019, 15:53\nAblazir pisze: właśnie ich obczajam i\nKtoś się wybiera dziś na Please Don't Cry Fest (Kraków)? Wlotka 49zł, ale warto w chuj.\nPost autor: Ablazir » 21 lip 2019, 20:11\nja jestem, polecam\nPost autor: Peyton » 22 lip 2019, 7:36\nNo był przerozpierdol, piątka zbita, pozdrawiam użytnika. Mało czasu było na gadanie bo tłoczno i dużo wszystkiego, ale dobrze było zobaczyć slgwk twarz na koncercie!\nOstatnio zmieniony 22 lip 2019, 7:59 przez Peyton, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Dwaena » 22 lip 2019, 7:58\nJMSN w niebie to był top of the top\nPiqi Miqi na smolnej (nietypowa miejscowka jak na zwykly koncert) zaskoczył ćpunków energią na trzeźwo, ludzie nie wiedzieli co sie dzieje bo przyszli do swojej ulubionej nory na minimal techno, a dostali oldskulowego czarnoskórego funky śpiewaka.\nRejjie Snow mega długi, zróżnicowany koncert.\nRA the rugged man + AFRO i mr. Green super energia i klimacik (mocno refleksyjnie miałem wtedy bo na instrumentalach mr greena uczyłem się rapować).\nZ kobiecych wykonów wokalistek z Polski które mnie zauroczyły to zdecydowanie Brodka i Ina West, a z zagranicznych cudowna Emma z zespołu Men i Trust. Wszystkie 3 panie mają to coś i wprowadzają w błogostan klimatem jaki tworzą.\nPost autor: badi » 22 lip 2019, 11:45\n31 maja 2019, 17:48\nteż byłem, było super sympatycznie, zbiegałem akurat z górki jak śpiewali piosenkę na szczycie i to jedno z lepszych wspomnień z przystanku woodstock


Sandberg USB Webcam Wide Angle 1080P HD - Kamery internetowe - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nod: Sandberg|kod producenta: 134-10|kod x-kom: 629837\nKamera Sandberg USB Webcam Wide Angle 1080P HD\nSandberg USB Webcam Wide Angle 1080P HD to szerokokątna kamera internetowa nagrywająca obraz w rozdzielczości Full HD 1080p, dzięki czemu daje wyjątkowo ostry obraz. Wbudowany mikrofon sprawi, że nie będziesz potrzebował dodatkowego urządzenia, aby prowadzić rozmowy i spotkania online.\nSpecjalny obiektyw szerokokątny kamery o kącie widzenia 120 stopni pozwala na uchwycenie szerszego tła w porównaniu ze zwykłą kamerą internetową. Urządzenie w łatwy sposób podłączysz do komputera korzystając z portu USB, a cały proces nie wymaga instalacji dodatkowych sterowników.\nKamerę internetową Sandberg USB Webcam Wide Angle 1080P HD wyposażono w specjalny szerokokątny obiektyw o kącie widzenia 120 stopni. Pozwala on na uchwycenie szerszego tła w porównaniu ze zwykłą kamerą internetową.\nRozwiązanie to jest szczególnie korzystne w przypadku między innymi strumieniowania prezentacji na tablicy lub podczas spotkania w sali konferencyjnej z duża liczbą uczestników.\nObiektyw kamery Sandberg USB Webcam Wide Angle 1080P HD automatycznie dostosowuje ekspozycję, balans bieli, kontrast i nasycenie podczas pracy.


Podnoszenie ciężarów » SportSiedlce.pl - SportSiedlce.pl - page 21\nSportSiedlce.pl / Podnoszenie ciężarów (Page 21)\n27 maja 16:10\nReprezentanci WLKS Siedlce rywalizowali w 82 Mistrzostwach Polski seniorów w podnoszeniu ciężarów w Zakliczynie, ale sukcesów nie odnotowali.\n13 maja 18:49\nJastrzębska siódma na świecie\nWioleta Jastrzębska jako jedyna zawodniczka z naszego miasta zaprezentowała się w trwających w Gwatemali Mistrzostwach Świata juniorów i juniorek do lat 20 w podnoszeniu ciężarów.\nWystąpią na mistrzostwach\nDwóch sztangistów WLKS Siedlce będzie rywalizować w 82. Mistrzostwach Polski Seniorów, które w dniach 25-27 maja odbędą się w Zakliczynie.\n22 Kwi 22:08\nUdane mistrzostwa w Siedlcach\nW Siedlcach odbyły się Mistrzostwa Polski Zrzeszenia LZS Juniorów i Juniorek U18 i U20 w podnoszeniu ciężarów, połączone z IV Memoriałem Ireneusza Palińskiego.\n15 Kwi 13:47\nRosja rządzi, Bagińska bez szans na medal\nSabina Bagińska (CLKS Siedlce) uzyskała 220 kg w dwuboju i zajęła piąte miejsce w kategorii +75 kg w odbywających się w Antalyi mistrzostwach Europy w podnoszeniu ciężarów.\n15 Kwi 13:27\nCiężarowe talenty w Siedlcach z medalami\nW Siedlcach odbyły się Mistrzostwa Mazowsza Juniorek i Juniorów do lat 18 w podnoszeniu ciężarów. Nasi reprezentanci zdobyli w nich sześć medali.\n“Małe srebro” na pocieszenie\nPozostał niedosyt po występie w Mistrzostwach Europy seniorek byłej zawodniczki WLKS Siedlce Aleksandry Klejnowskiej-Krzywańskiej. Mógł być medal w dwuboju a jest jedynie „małe” srebro w podrzucie.\n6 Kwi 22:51\n1 Kwi 13:20\nPuławy szczęśliwe dla… sztangistów WLKS\nReprezentanci WLKS Siedlce zdobyli trzy medale podczas rozegranych w Puławach Mistrzostw Polski juniorek i juniorów w podnoszeniu ciężarów.\nWLKS Siedlce najlepszy!\nW stołecznym Centrum Olimpijskim odbyła się uroczysta gala, oraz nagradzanie najlepszych, podsumowująca rok 2011 w sporcie dzieci i młodzieży.\n3 Mar 23:58\nMocny start WLKS\nSztangistki WLKS Siedlce zwyciężyły w rozegranej w Ciechanowie I rundzie drużynowych Mistrzostw Polski a sztangiści WLKS zajęli czwarte miejsce.\nPierwszy rzut DMP\nJuż w najbliższą sobotę, 3 marca w Ciechanowie zostaną zainaugurowane rozgrywki Drużynowych Mistrzostw Polski kobiet i mężczyzn w podnoszeniu ciężarów. Do rywalizacji przystąpią dwa teamy WLKS Siedlce: męski i żeński.\nWyróżnieni przez ministerstwo\nMinister Sportu i Turystyki Joanna Mucha w uznaniu zasług za szczególne osiągnięcia w pracy szkoleniowej w 2011r, przyznała nagrody indywidualne i zespołowe trenerom podnoszenia ciężarów. Wśród wyróżnionych znaleźli się Danuta i...\nWLKS Siedlce po raz kolejny zorganizował turniej wyciskania sztangi na ławeczce. W rywalizacji w siłowni WLKS-u zwyciężył Wiesław Malon, przed Krzysztofem Celińskim i Wojciechem Wysockim.


Szkodliwy wpływ alkoholu na organizm w dużej części może wynikać z zakłócania rytmów dobowych - uważają badacze z Rutgers University.\nŚwieża krew dla panter\nPantery na Florydzie przetrwają dzięki osobnikom przesiedlonym z Teksasu. W ten sposób zoolodzy z Duke University wprowadzili do populacji dzikich kotów genetyczną "świeżą krew", obniżając ryzyko szkodliwego chowu wsobnego. Florydzkie pantery cierpiały na liczne schorzenia, m.in. problemy z płodnością i wady serca. Kocięta urodzone przez nowe samice mają aż trzy razy większą szansę na dożycie wieku dorosłego niż młode "tubylców". Są też bardziej ekspansywne - osiedlają się na terenach, które rodzime pantery uważały za nieprzyjazne. Dzięki temu liczba tych zwierząt na Florydzie wzrosła z 30 do 87 osobników. (MF)\nElastyczną elektroniczną powłokę wrażliwą na dotyk i ciepło opracowali naukowcy z Uniwersytetu w Tokio. Sztuczna skóra zbudowana jest z cienkiego, rozciągliwego tworzywa, w którym umieszczono płaskie elementy elektroniczne wykonane ze związków organicznych. Ma ona znaleźć zastosowanie przy konstruowaniu człekopodobnych robotów, takich jak zaprezentowany niedawno żeński android Repliee Q1. Konstruktorzy zapowiadają też opracowanie cyberskóry następnej generacji z czujnikami wrażliwymi na światło, dźwięk i wilgotność powietrza. (JAS)\nSzkodliwy wpływ alkoholu na organizm w dużej części może wynikać z zakłócania rytmów dobowych - uważają badacze z Rutgers University. Człowiek ma ponad sto różnych zegarów biologicznych, wpływających m.in. na pracę serca, ciśnienie krwi, poziom hormonów i działanie układu odpornościowego. Alkohol wywołuje zmiany w funkcjonowaniu genów odpowiedzialnych za pracę tych zegarów, co prowadzi do "fizjologicznej anarchii" w organizmie. Wiadomo też, że zaburzenia rytmu dobowego sprzyjają alkoholizmowi - na tę chorobę są bardziej narażone osoby pracujące w systemie zmianowym oraz te, które często podróżują, zmieniając strefy czasowe. (MB)\nObszar Czarnobyla jest dziś bogatszy w zwierzęta i rośliny niż przed katastrofą z 1986 r.! - ogłosili uczeni ukraińscy. Na skażonych terenach pojawiło się ponad sto gatunków uważanych za zagrożone. "To przykład ewolucji na dopingu. Wiele mutacji okazało się zgubnych, ale przeżyły osobniki, którym promieniowanie nie szkodzi" - komentuje prof. James Morris z University of South Carolina. Z innych badań wynika, że rzadkie gatunki zwierząt znalazły też schronienie na niemieckich poligonach - jest ich tam więcej niż w parkach narodowych! Okazało się, że dla prawidłowego rozwoju ekosystemów niezbędne są zjawiska takie jak głębokie przeoranie gruntu czy pożar. (JAS)


Misja firmy - czym jest i jak możemy ją zmienić? | Impact\nCo to jest misja firmy i jak możemy ją zmienić?\nJednym z podstawowych dokumentów opisujących zasady działania danej organizacji jest misja. Wbrew pozorom, nie jest to tylko ładnie brzmiący tekst o firmie, ale konkretne i wypracowane nadrzędne cele, których powinien być świadomy każdy pracownik organizacji, bez względu na stanowisko czy miejsce w hierarchii. Częstym uzupełnieniem misji jest wizja, czyli dokument, którego celem jest wyznaczenie kierunku rozwoju firmy. Czym jest misja firmy i dlaczego należy o niej rozmawiać i zmieniać w razie potrzeby? Jak do tego ma się wizja przedsiębiorstwa?\nMisja firmy to dokument, w którym zawarte są najważniejsze cele organizacji. Mogą one dotyczyć takich aspektów jak:\nosiąganie zysku, zorientowanie na wyniki,\nrelacji w biznesie, zarówno z klientami, jak i kontrahentami, poprzez świadczenie profesjonalnych usług lub sprzedaż produktów wysokiej jakości,\nszeroko rozumiany rozwój technologiczny, usługowy, intelektualny itp.,\nwartości, jakimi organizacja kieruje się w swoich działaniach, również wobec własnych pracowników,\nwkład na rzecz innych, np. lokalnych społeczności lub konkretnych grup, które wymagają wsparcia.\nZa sposób realizacji celów, które wyznacza misja, jest odpowiedzialna strategia organizacji. Misja firmy to także określenie jej tożsamości, czym się chce wyróżniać spośród konkurencji. Określa również branżę lub obszar, w którym organizacja działa, jaki jest cel jej funkcjonowania oraz zawiera podstawowe wartości organizacyjne i biznesowe.\nWizja firmy - co to jest?\nKażda organizacja powstaje z potrzeby biznesowej, chce wypełnić lukę na rynku usług lub produktów, a także spełniać określone cele finansowe. Wizja w tym wypadku jest swoistym celem dalekosiężnym, do którego zmierza cała firma. Może dotyczyć np. innowacyjności technologicznej, dominującej pozycji na rynku lub w danej niszy, czy obecności w konkretnym regionie kraju, czy świata. Wizja powinna być dość ogólnie sformułowana, to w końcu tekst opisujący stan, w jakim organizacja ma się znaleźć w przyszłości, który równie dobrze może zostać osiągnięty lub ulec zmianie. O wizji mówi się często, jak o marzeniach biznesowych, które przedsiębiorstwo ma spełnić. Oczywiście nie należy tego traktować dosłownie. Wizja powinna być ambitna, ale realna i faktycznie możliwa do realizacji.\nIstotnymi cechami zarówno wizji, jak i misji, jest ich stosunkowo ogólne brzmienie. Prawie w ogóle nie nawiązują do żadnych wartości liczbowych. Język, w jakim są napisane, powinien być jasny i zrozumiały dla każdego. Dotyczy to zarówno pracowników, kontrahentów, jak i kandydatów do pracy, którzy na podstawie lektury misji i wizji organizacji są w stanie ocenić, czy wpisują się w ogólny profil działalności firmy. Ma to o tyle znaczenie, iż każda organizacja prezentuje swoją misję i wizję np. na stronach internetowych i często się do nich odwołuje pośrednio lub bezpośrednio.\nJak zmienić misję i wizję w organizacji?\nOrganizacja, która stoi na rozdrożu kluczowych biznesowych decyzji, może dojść do wniosku, że jednym z istotnych modyfikacji będzie stworzenie nowej wizji i misji. Nie oznacza to jednak tylko korekty w tekście. Idzie za tym transformacja organizacyjna, która wbrew pozorom musi objąć całą firmę, nie tylko obszar odpowiedzialny za PR czy marketing. Wsparciem w takiej sytuacji będą programy rozwojowe. Ich zadaniem jest zdefiniowanie potrzeb organizacji, które są związane z modyfikacjami dotyczącymi misji i firmy. Ponieważ są to zmiany fundamentalne, a pobudki do ich wprowadzenia są wieloaspektowe, program rozwojowy skupi się na najważniejszych zagadnieniach. Esencją programu, którego celem są modyfikacje misji i wizji, jest zakwestionowanie statusu quo w organizacji bez względu na to, co jest motywacją zmiany (osiągniecie celów, decyzje biznesowe lub organizacyjne). Dopiero wówczas możliwe jest faktycznie wprowadzenie zmiany, ale pod warunkiem, że zaangażowani w proces będą najważniejsi pracownicy organizacji. Stworzenie nowej misji i wizji w związku z tym jest zadaniem bardziej wymagającym, niż może się to pozornie wydawać.


Drabina Jakuba – trening wielostopniowy | LifeFitness.pl\nStrona główna » Sprzęt fitness i akcesoria » Drabina Jakuba – trening wielostopniowy\nCiekawą propozycją na urozmaicenie aktywnego dnia są ćwiczenia na urządzeniu zwanym Drabiną Jakuba. To jedna z najlepszych i najbardziej różnorodna maszyna cardio na świecie. Jednocześnie korzystanie z niej jest banalnie proste, bo chodzi tu przede wszystkim o zwykłe wchodzenie po schodach.\nDlaczego warto ćwiczyć na Drabinie Jakuba?\nPo pierwsze trening na niej pozwala na spalenie większej liczby kalorii niż tradycyjny spacer po płaskiej powierzchni. Taka intensywna wspinaczka to nawet 1000 spalonych kalorii w ciągu godziny.\nPo drugie, ćwiczenia na specjalnej drabinie wzmacniają nogi oraz poprawiają kondycję, a można je wykonywać podczas codziennych obowiązków.\nPo trzecie, samodzielnie dopasowujesz poziom ćwiczeń do indywidualnych możliwości  oraz samopoczucia.\nWspinaczkę rozpoczynasz od przypięcia specjalnego pasa w okolicy bioder, który stabilizuje postawę. Z każdym krokiem drabina porusza się szybciej, wymagając od Ciebie coraz większego wysiłku. Jest to typowy trening wydolnościowy, dzięki któremu w szybkim czasie uzyskasz zadowalające efekty. Ważne jest, że w postawie, ćwiczący pochylony jest pod kątem czterdziestu stopni, zatem dolna partia pleców jest odciążona.\nZastosowanie Drabiny Jakuba\nNa pomysł Drabiny Jakuba wpadł były mistrz fitnessu, Steve Nichols, który ze względu na bóle pleców i nadwyrężone kolana nie mógł w pełni trenować. Wtedy właśnie zrodził się pomysł stworzenia urządzenia fitness, które bez nadwyrężania stawów pozwoli zadbać o kondycję. Dynamiczne wchodzenie po schodach czy sprint na Drabinie Jakuba to bezpieczny i optymalny trening interwałowy. Ponadto urządzenie może być wykorzystywane podczas ćwiczeń rehabilitacyjnych po kontuzjach kończyn bądź pleców.\nUnikalność tej maszyny sprawia, że nawet osoby z bólem kostek, kolan i stawów mogą kontynuować treningi. To szczególnie ważne w przypadku sportowców przygotowujących się do sezonu lub zawodów. Różnorodność ćwiczeń na Drabinie Jakuba to kolejny plus tego urządzenia. Za jej pomocą można pracować nad dolnymi i górnymi partiami ciała. Wybierz trening aerobowy, gdy się odchudzasz lub trening wytrzymałościowy, gdy chcesz poprawić wydolność.\nDrabina Jakuba cieszy się ogromną popularnością w Stanach Zjednoczonych, w Polsce to stosunkowo nowa opcja na ćwiczenia. Dostępna jest w niektórych hotelach oraz klubach fitness, gdzie niewątpliwe wzbudza duże zainteresowanie. Miejmy nadzieję, że z czasem Drabiny Jakuba staną się stałym elementem siłowni oraz punktów rehabilitacyjnych.


Epoki i style w biżuterii | Historia biżuterii - Galeria Biżuterii Dawnej - Iwona Szlęk\nBiżuteria (fr. bijou - klejnot) towarzyszy człowiekowi od czasów prehistorycznych, poprzez wszystkie epoki i środowiska kulturowe, przyjmując różnorodne formy i kształty, jak i funkcje czy role społeczne. To i atrybut władzy - świeckiej bądź religijnej – wyraz kultu religijnego bądź przynależności klasowej – i symbol uczuć czy wreszcie ozdoba stroju, ale i zewnętrzne świadectwo bogactwa. To także wyrafinowana metafora uczuć i małe dzieło sztuki – jej piękno wywołuje zachwyt. Różnorodność tych ról i form ewoluowała zgodnie z duchem czasów. Pragnę w wielkim skrócie przybliżyć Państwu epoki i style, z których biżuterię znajdą Państwo w mojej ofercie, a są to egzemplarze od końca XVII w. do połowy XX w.\nBiżuteria, jak i całe rzemiosło artystyczne, są kształtowane przez styl. Każda z epok nadawała jej oryginalne cechy, niepowtarzalne kształty, rozwiązania techniczne, podobieństwa odnajdziemy choćby między biżuterią a archeologią czy architekturą. Taki niespokojny i różnorodny był wiek XIX - epoka podróży, pary, elektryczności – ale także i historycznych stylów i epok.\nSam początek XIX wieku to jeszcze końcówka stylu klasycznego (ramy czasowe 1780-1820), empiru nawiązującego do form grecko-rzymskich, wykorzystującego ornamentykę klasyczną jak palmety, meandry, akant oraz motywy antykizowane - bardzo popularne były cięte w różnych materiałach kamee - w koralu, muszli, lawie. Dominowały ład, harmonia, prosta kompozycja, inspiracje antyczne i mitologiczne, ale i nurt nawiązujący do XVIII w. sentymentalizmu - uczuciowość, pamiątka miłości, żałoby, miejsca, osoby… Medaliony, sekretniki, włosiane plecionki czy symbolika kamieni (turkusowych niezapominajek jako symbolu prawdziwej miłości czy bratków jako przyjaźni) bądź motywów, np. motyw splecionych dłoni „rączka w rączkę” (wywodzący się ze starożytnego Rzymu), złączone serca, całujące się gołąbki, węzeł miłości (podwójna kokardka).\nBrosza z początku XIX w. z antykizującym motywem liry, , złoto, srebro, emalia i diamenty, schowek sentymentalny.\nW nurcie żałobno-sentymentalnym, także patriotycznym, dominowała czarna biżuteria, ze złota lub srebra, dekorowana czarną emalią, gagatem, onyksem i perłami symbolizującymi łzy. Czasami stosowano na medalionach czy bransoletach symbole uniwersalne – krzyż, kotwica, serce (wiara, nadzieja, miłość).\nBrosza z 1836 r. , złoto 0,750, czarna emalia, inskrypcja, w schowku włosiana plecionka, Anglia.\nNurt sentymentalny to także pamiątka miejsca, dalekich podróży – grand tour. Włochy i Napoli to cięte w koralu czy muszli kamee, koralowe kwiatowe parury, mozaiki pietra dura (mozaika florencka robiona z półszlachetnych twardych kamieni i zdobiona klasycznymi scenami ) czy mozaika rzymska, wytwarzana z małych kawałków inkrustowanego szkła kolorowego. Przedstawiały one antyczne ruiny, krajobrazy, motywy floralne. Z kolei np. biżuteria irlandzka wykorzystywała ornamenty celtyckie i popularny motyw harfy i koniczyny. Sentymentalizm, z różnym natężeniem, utrzymał się przez cały XIX w.\nDemi-parure w rzeźbionym koralu, złoto i koral - pocz. XIX w.\nPoziom wykonania biżuterii z początku XIX w. był wysoki, używano drogich materiałów i kamieni szlachetnych, a posiadanie takiej biżuterii było przywilejem zamożnej części społeczeństwa i arystokracji. Proste, złote lub złoto-srebrne klasyczne oprawy podkreślały piękno kamieni, od spodu były zabudowane, zaś pod bezbarwnymi kamieniami umieszczano srebrną folię lub tintę - dozwoloną tylko przy oprawie diamentów. Najbardziej cenione były ametysty i diamenty. Na początku XIX w. ametysty występowały rzadko i osiągały bardzo wysokie ceny, oprawiano je w drogie kruszce stosując proste oprawy cargowe, odznaczały się one bardzo dobrą jakością – były pięknej ciemnofioletowej barwy, przejrzyste. Duże brylantowe ozdoby były bardzo drogie. W Austrii, ok. 1850 r., cena brylantowego diademu wynosiła 80.000 – 100.000 guldenów. Jednak na większości europejskich dworów panował duży luksus. Pruski generał Helmut von Moltke, przebywający w latach 50-tych XIX w. w Londynie, mawiał, że Lady Westminster nosi diamenty, których wielkość widzi się poprzez kryształy w żyrandolach:-)\nHarmonijny i klarowny klasycyzm szybko ustąpił miejsca biedermeierowi – to styl mieszczański drugiej ćwiartki XIX w., (głównie Niemcy, Austria, Skandynawia, ramy czasowe 1820-1850) prezentujący najbogatsze formy biżuterii, rozbudowane i bardzo ozdobne. Po wojnach napoleońskich nie było pieniędzy na drogocenne klejnoty i biżuterię w dawnym stylu - myślano, jakby tu przy mniejszym zużyciu złota uzyskać ozdobę efektowną, okazałą i „bogatą”.\nDemi - parure, złoto, kobaltowa emalia i perełki głębinowe, ok. 1830-50, w oryginalnym etui\nPrecjoza z tej epoki wykonywane były ze złotej lub srebrnej, pokrywanej złotem lekkiej blachy, perfekcyjnie cyzelowanej, repusowanej i grawerowanej, często z dużymi kamieniami o intensywnych barwach lub kolorowym szkłem, dominowały zróżnicowane faktury i wielobarwne emalie. Ozdoby puste w środku (tzw. złoto dęte, dmuchane ) szybciej ulegały uszkodzeniom, na formie kalafonii trwałość i dobry stan znajdujemy nawet i dzisiaj.\nOrnamentyka była inspirowana rokokiem. Ulubionymi kamieniami epoki były także turkusy, granaty i korale. „Rozłożysty” biedermeier, charakterystyczne, duże, kompletowane w garnitury ozdoby pasowały do odsłoniętych ramion i upiętych włosów. Dla biżuterii biedermeierowskiej charakterystyczna była także wielofunkcyjność – np. broszki pełniły jednocześnie funkcję wisiorów i medalionów-sekretników. Zarówno brosze, jak i wisiory czy naszyjniki wzbogacano dodatkowo zawieszkami w kształcie wisiorków. Odnajdziemy je także i w bransoletach z tej epoki. Ze względu na technikę wykonania egzemplarze tego typu biżuterii w pół-lub całych garniturach w bardzo dobrym stanie są dziś rzadkością, szczególnie cenne są te zachowane w oryginalnych etui. Parury (kolczyki, naszyjnik, brosza, bransoleta, pierscień, diadem, grzebień, a nawet zapięcie pasów) lub demi-parure (brosza i kolczyki lub naszyjnik i kolczyki) w oryginalnych etui poza zdecydowanie wyższą wartoscią posiadają także z reguły znacznie lepszy stan zachowania.\nParure w oryginalnym etui, Austro-Węgry 1866-1872, złoto, emalia, perły głębinowe i turkusy\nNa styl biżuterii II połowy XIX w. szczególny wpływ miały rozwijające się nauki przyrodnicze, jak i archeologiczne wykopaliska. Około 1850 r. pojawiają się nowe motywy dekoracyjne – wraz z realizmem i naturalizmem pojawiają się wyroby wiernie odzwierciedlające otaczającą nas rzeczywistość, ale i obiekty nawiązujące do stylów historycznych. Różna była ich symbolika. Motywy roślinne i zwierzęce, wiernie odtworzone ptaki, węże, owady , gałązki z liśćmi, kwiaty, wici latorośli i bluszczu - królują po Londyńskiej Wystawie Swiatowej w 1851 r. Popularnym motywem były owady - żuki, motyle i pająki. Inspiracje te również widzimy później w epoce secesji.\nPierścionek z ok. 1880 – 90 r., złoto próby 72, emalia na giloszu, diamenty, C. Faberge.\n(pracownia Augusta Wilhelma Holstroma)\nSzczególne miejsce w tym nurcie zajmuje motyw węża. Symbol wielu kultur, przedmiot kultu. Modny motyw zwłaszcza od początków XIX w., obecny praktycznie w każdej epoce. A gdy w 1839 roku książę Albert wręczył królowej Wiktorii pierścionek zaręczynowy w kształcie węża popularnosć tego motywu trwała nieprzerwanie do początków XX w.\nBransoleta z II połowy XIX w., złoto, emalia i diamenty.\nWąż ten trzyma ogon w paszczy, tworzy koło, więc obok mądrości symbolizuje także wieczną miłość.\nZaś szczególnie modnym motywem, niezwykle wdzięcznym i popularnym praktycznie przez cały XIX w., były kwiaty w mniej lub bardziej przetworzonej formie – ułożone w bukiety, rozmieszczone na gałązkach. W okresie realizmu stylizacja ograniczona była do minimum, jak w tej bransolecie z motywem kwiatu lilii.\nBransoleta z połowy XIX w., złoto i rozety diamentowe, motyw lilii, cyzelowany, w oryginalnym etui\nBroszki kwiatowe konstruowano w ten sposób, iż środkowy kwiat umieszczano w oprawie na sprężynce – en tremblant – powodowało to jego drganie przy każdym ruchu. Element ten był ruchomy, można go było także umieścić na ozdobnym grzebieniu-tiarze czy bransolecie.\nW nurcie tym również symbolika roślin odgrywała pewną rolę – pnącza winorośli to wierność, róża – miłość, bratek - przyjaźń. Wierne przedstawienie liści, kwiatów, owoców, wężów, klamerek, sprzączek było nie lada wyzwaniem dla złotników w tamtych czasach. Używano złota o różnej barwie, stosowano cyzelowanie, wielobarwną emalię – często na giloszowanym podłożu. Np. w latach 50-tych szczególnie modna była węzłowata brosza - tworzył nią węzeł z cyzelowanych połączonych wewnętrznie pierścieni, które przypominają precla – obwarzanka. Wspaniałym przykładem tego stylu niech będzie ta demi-parure.\nOd lat 70-tych XIX w. modne stają się także motywy przedmiotowe (realizm przedmiotowy) - paski, klamerki, guziki, wstążki, mankiety, sprzączki, frędzle, jak i niezwykle progresywne techniczne ozdoby, które paryski złotnik Felix Duval rozwinął ok. 1865 r. i znalazł w Niemczech naśladowców. Wszystkie te motywy stosowano w naturalistycznej, nie stylizowanej formie.\nZastępczymi materiałami dla złota i srebra było double, mosiądz i tombak. Szlifowanych barwionych szkieł używano zamiast kamieni szlachetnych, stosowano kauczuk, masę perłową, kosć słoniową, bursztyn. Ozdoby z tych materiałów miały duże powodzenie, ponieważ biżuteria z materiałów szlachetnych była przynależna tylko kobietom zamężnym. Młode dziewczyny mogły mieć ozdoby z materiałów nieszlachetnych.\nNaturalistyczno-realistyczne motywy długo pozostawały w modzie. W katalogu wystawowym Wiedeńskiej Wystawy Światowej w 1873 roku jest nadal wiele ozdób z kwiatami, splotami i sprzączkami. Dochodzą do tego także motywy niebiańskie – gwiazdy, półksiężyce, często dekorowane diamencikami lub perełkami na kobaltowej emalii. Biżuteria w kształcie gwiazd czy księżyców stawała się popularna już od XVIII w., zaś wraz z narastającym zainteresowaniem i rozwojem nauk astronomicznych w II połowie XIX w., precjoza z motywami niebiańskimi stają się szczególnie modną i pożądaną ozdobą.\nW II połowie XIX w. pojawiają się także ozdoby w stylach historycznych. Po wystawie Światowej w Londynie w 1862 r., zapanowała moda na biżuterię inspirowaną znaleziskami archeologicznymi. Wzorowano się na antyku zarówno pod względem formy, jak i technik złotniczych, widzimy szczególne inspiracje złotnictwem etruskim i hellenistycznym jak w tych złotych kolczykach z diamentami starego szlifu i emalią.\nZłoto dukatowane, cannetille i perełki, Wiedeń, punce wwozowe 1891-1901.\nPrzykładem najpiękniejszym niech będzie twórczość Castellaniego. Choć popularnosć antycznych ozdób wśród arystokracji zaczęła się już znacznie wcześniej. W poszukiwaniu nowej jakości starano się - po raz kolejny – nawiązywać do form z okresu antycznego. Już w okresie 1820-1850 w związku z odkryciami archeologicznymi we Włoszech i na Krymie zainteresowanie antycznymi zabytkami znacznie się nasiliło. Carolina Bonaparte (siostra Napoleona) nosiła ozdoby pochodzące z wykopalisk w pobliżu Neapolu, zaś księżniczka Alexandrine von Canino wprawiła w zdumienie rzymskie towarzystwo, gdy na jej eleganckiej sukni zobaczono na przyjęciu etruskie ozdoby, całkiem niedawno wykopane na terenie jej posiadłości:-)\nRodzina Castellanich (Pio i jego synowie Alessandro i Augusto) już w 1826 r. rozpoczęła wytwarzanie kopii etruskich i rzymskich ozdób, według oryginalnych technik. Castellani kopiował wiernie w detalach antyczne ozdoby, gdyż osobiście katalogował i naprawiał oryginalny zbiór - skarb etruski liczący około 929 rzymskich i etruskich ozdób z wykopalisk w Etrurii i południowych Włoszech. Casa Castellani po raz pierwszy w 1862 r., wystawili ozdoby w stylu etruskim na Światowej Wystawie w Londynie, odnosząc spory sukces, podobnie jak w Paryżu w 1867 r. i we Wiedniu w 1873 r. Popularność antykizujących motywów i styl tzw. archeologiczno-historyczny szybko rozprzestrzenił się po Europie. Powstawały filie Castellanich w Paryżu, Londynie, Neapolu.\nWiedeń, 1866-1872, złoto dukatowane, perełki i almadyny.\nOrnamentyka tej biżuterii obejmowała palmety, rozety, pąki kwiatów, muszle, amforki, wazy, główki dziewcząt i zwierząt oraz węzły Heraklesa. Wspaniała jakość etruskich ozdób zachwycała Castellaniego. Szczególnie zafascynowany był techniką granulacji i filigranu, którą dekorowano włoskie ludowe ozdoby. Castellani oferował w wielu wariantach plecione taśmy ze złota jako naszyjniki, które robiły wrażenie, jakby były tkane lub robione na drutach. Podwójne pętle ze złotego drutu były między sobą tak połączone, że powstawała płaska lub okrągła taśma. Do tych „taśm” (naszyjników) doczepione były za pomocą małych łańcuszków złote wazy, muszle, palmety lub maski, które jeszcze dodatkowo między sobą połączone były girlandami. Złote, niekiedy kolorowo emaliowane rozety, przykrywały miejsca zapięcia naszyjnika. Castellani podobnie jak Grecy używał tylko żółtego złota lub srebra pozłacanego żółtym dukatowanym złotem.\nMniej lub bardziej przetworzone motywy antykizujące oraz charakterystyczne dla tego stylu formy i techniki zdobienia (filigran, granulacja, cannetille, złocenie dukatowane) utrzymały się do końca XIX wieku.\nPrzełom w produkcji i stylu biżuterii nastąpił w końcu XIX w., kiedy to biżuterię zdominowała linia secesyjna, dostosowana do nowej mody belle epoque jak w tym przykładzie rosyjskiego secesyjnego wisiora.\nWisior złoty, Rosja, Petersburg, A. Tillander, Aleksander Wasyljewicz Romanow, 1899-1908.,\ndiamenty, granat i rubiny.\nNaśladowała ona naturę i wszelkie formy roślinno-zoomorficzne, nadając przedmiotom piękne, fantazyjne kształty. Secesja wypracowała charakterystyczne dla siebie srodki wyrazu – linearyzm formy – giętka linia, jasne połyskujące barwy i ornamentykę inspirowaną naturą. Precjoza przybierały formy stylizowanych gałązek, pąków kwiatów, orchidei, stylizowanych dekoracyjnych liści połączonych z wijącymi się liniami, dekoracyjnych pnącz, owadów – motyli, muszek, ważek - i stylizowanych postaci kobiecych. Wyznacznikiem biżuterii tego okresu jest stworzenie wyjątkowego dzieła sztuki i tworzenie bez wykorzystywania kosztownych materiałów, ważny staje się projekt ozdoby w nowym stylu, kunszt i technika złotnicza, a nie wartość użytych materiałów. Częściej używano kolorowych kamieni ozdobnych, srebra i emalii, niż złota czy diamentów, stosowano bursztyn, macicę perłową, kość słoniową, szylkret i perły, kamienie półszlachetne, koral i metale nieszlachetne.\nPara spinek secesyjnych ok. 1900r., mosiądz i emalia komórkowa na giloszu\nEksponowane w Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, na wystawie "Młoda Polska - Kobieta. Uroda, ubiór, codzienność..."\nJako nowość z materiałów organicznych wprowadzono róg. Szczególnie popularne stały się ozdobne grzebienie i diademy, broszki i naszyjniki oraz wisiorki w formie stylizowanych motyli i ważek takie jak ten złoty wisior z diamentami starego szlifu, oliwinem i emalią witrażową.\nKoniec XIX i początek XX w., to także niezwykle urocza, pełna wdzięku biżuteria w stylu edwardiańskim. Inspiracją dla tego typu biżuterii były klejnoty Marii Antoniny i nawiązanie do XVIII wiecznej biżuterii dworskiej. Te ozdoby cechuje niezwykła delikatność, subtelność i rokokowy wdzięk. Ornamentyka obejmuje girlandy, kokardy, kwiaty, wieńce, frędzle. Biżuterię tę wyróżnia wysoki kunszt i jakość wykonania, misternie wycinane platynowe oprawki doskonale współgrające z diamentami, zdobione millegrainem. Formy tej biżuterii to prawdziwe koroneczki, subtelne, wysublimowane, pełne finezji, ale jednocześnie trwałe i wytrzymałe, co gwarantowało użycie platyny. Diamenty często łączono z perłami, jak w tym pięknym naszyjniku z ok. 1900 r.\nNaszyjnik z początku wieku XX, ok. 1910 r., złoto i platyna, diamenty i perły.\nArt deco – ideał geometrycznego piękna\nPo paryskiej wystawie w 1925 r., zapanował niepodzielnie nowy styl – art deco, choć utrzymane w tej estetyce precjoza spotykamy już ok. lat 1915-20, zwłaszcza we Francji. Nazwa stylu utworzona została od tytułu tejże wystawy - Exposition Internationales des Arts Decoratifs et Industriels Modernes. Odnowa w postaci art deco przyniosła geometryzację i symetrię formy, prostotę, funkcjonalność, elegancję i wyrafinowanie. Dominują kontrastowe zestawienia barw - czerwone i czarne, czerń (np. onyks) z diamentami i perłami.\nKoral, onyks i diamenty, białe złoto 0,750, Francja po 1919 r.\nUżywano i drogich kamieni i kruszców (diamenty, platyna) oraz tanich metali kolorowych (chromowany metal, stal), modny był plastik, bakelit, szkło, markezyty i kamienie syntetyczne. Modna stała się biżuteria sztuczna, w nowoczesnych i awangardowych formach. Pojawiły się nowe, wpisujące się w trend geometryczne szlify kamieni (kwadrat, bagiet, trapez, trójkąt), brylant stracił otwarty kolet, podstawa została zakończona kątem ostrym i pojawił się szlif brylantowy o cechach nowoczesnych, który z późniejszymi modyfikacjami proporcji jako standard od 1968 r. obowiązuje do dzisiaj. Precyzyjna oprawa kamieni w białym złocie lub platynie potęguje blask brylantów jak np. w tym platynowym pierścionku z brylantem starego szlifu. Ornamentyka była także inspirowana motywami wschodnimi, staroegipskimi, z czego wynikało także stosowanie kamieni półszlachetnych (szczególnie modny był jadeit).\nPlatynowy naszyjnik z brylantami i szafirem, Wolfers Freres, lata 20.-30. XX w.\nSzalone lata 20-30-te to czas ciągłej zabawy w rytmie charlestona, foxtrota, swingu i jazzu. To kobiety w krótkich, męskich fryzurach, w sukienkach z opuszczonym stanem oraz odsłoniętymi łydkami. Kobiety wyzwolone, samodzielne, swobodnie flirtujące z mężczyznami i jak oni palące papierosy. To czas chłopięcej mody Coco Chanel i skandalizujących gwiazd filmu jak May West. Taki właśnie obraz ówczesnej kobiety wpłynął na tworzoną dla niej biżuterię. (źródło - Galeria BiżuBazarre).\nW tych szalonych latach 20-30-tych jubilerstwo sięgnęło artystycznych szczytów. Liczył się projekt w nowym, modnym stylu i jego wykonanie. Ponadczasowość, nowoczesność i szlachetność formy, ale i prostota, funkcjonalność i nawiązanie do stylów klasycznych, a także wyrazistość tego stylu, piękne proporcje i mistrzowskie wykonanie – to wszystko powoduje, iż jest to niezmiennie modna i zachwycająca biżuteria dla każdego bez względu na wiek, najbardziej poszukiwana przez koneserów tematu. Wpisuje się doskonale w nowoczesne stylizacje, a jednak ma prawie 100 lat i ujmuje urokiem wiele młodych osób. Elegancka nowoczesność Art Deco była dominującym trendem aż do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku, a jej reminiscencje spotkamy także w latach 50-tych XX w.\nPlatyna, diamenty i szafiry, lata 30/40 -te XX w.\nBiżuteria dawna to dzieła sztuki, dla których nie ma określonego czasu trwania. Są nieprzemijające i nieśmiertelne. Wartość ich wzrasta z upływem lat, z upływem zaś wieków staje się bezcenna, łącząc człowieka lat minionych z człowiekiem współczesnym.


RELACJA Z JARMARKU NA ŚW. MIKOŁAJA • Chrzanów\nW piątkowe popołudnie rozbłysły świąteczne dekoracje. Podczas rozpoczęcia Jarmarku największą popularnością, szczególnie wśród najmłodszych, cieszyła się ustawiona na fontannowym placyku ogromnej wielkości bombka, pod którą można przejść. Mnóstwo dzieci przyniosło pięknie wykonane portrety Św. Mikołaja, które podziwiać można na wystawie w siedzibie Urzędu Miejskiego. Tradycyjnie długa kolejka ustawiła się do malowania buziek. Nie zabrakło też chętnych do pamiątkowych zdjęć w świątecznej scenerii.\nW sobotę i niedzielę przez kilka godzin chrzanowianie licznie odwiedzali stoiska przygotowane przez lokalnych i regionalnych wytwórców, rękodzielników, artystów, stowarzyszenia i instytucje. Wystawcy bardzo się postarali, by odwiedzający mogli poczuć magię nadchodzących świąt. Ręcznie robione choineczki, bombki, stroiki świąteczne z żywego igliwia, zabawki, biżuteria, ozdoby z papieru i degustacje smakołyków przyciągały zainteresowanych. Mikołajki rozdawały, szyszki, rózgi i jemiołę.\nW sobotę z pięknym koncertem wystąpili uczniowie Szkoły Podstawowej nr 6. Przy stoisku Miejskiej Biblioteki Publicznej i Muzeum trwały konkursy i warsztaty dla dzieci, związane z postacią Św. Mikołaja i tradycjami bożonarodzeniowymi. Ciekawych rzeczy o leśnej choince mógł dowiedzieć się każdy kto odwiedził stoisko Nadleśnictwa Chrzanów. Powstawały tam bardzo efektowne zawieszki na choinkę z malowanych szyszek.\nW niedzielę na płycie Rynku można było spotkać Św. Mikołaja, który w towarzystwie uroczych pomocników, przybył z workiem pełnym słodkości dla najmłodszych. Bogatą, całodzienną ofertę mikołajkową przygotował MOKSiR - kino mikołajkowe, gry, zabawy, konkursy animacje dla dzieci, koncert finałowy mikołajkowego konkursu piosenek, rozstrzygnięcie konkursu Chrzanowskie Mikołaje.\nOrganizatorzy: Urząd Miejski, Miejska Biblioteka Publiczna, Muzeum, MOKSIR, Nadleśnictwo Chrzanów\nChrzanowska Manufaktura – degustacja i sprzedaż wędlin\nObsługa cateringowa Smakosz – degustacja i sprzedaż pierogów\nPiekarnia Celina Dębska – degustacja i sprzedaż wypieków\nUsłane Kwiatami – Kwiaciarnia w starym stylu – artykuły świąteczne, ozdoby choinkowe, kompozycje, choinki\nLaserwood – rękodzieło, wyroby z drewna oraz z lawendy\nLavenda – Architektura i zieleń – choinki, ozdoby choinkowe\nCLEO-MATEO – zabawki ekologiczne i upcyclingowe, dekoracje świąteczne\nNadiArt – autorska biżuteria\nMagdalena Tomczykiewicz - Origami, wyroby z papieru\nBartłomiej Zientara – ręcznie robione mydła, choinki, stroiki, ozdoby świąteczne\nDorota Martens – malarstwo na szkle, biżuteria, kartki okolicznościowe\nFundacja Dzieło Umysłu – artykuły dekoracyjne, miody, soki naturalne\nNatalia Potaczek – ręcznie wykonane dekoracje świąteczne\nEMKA – haft komputerowy – ozdoby świąteczne wykonane haftem komputerowym oraz ręcznie\nMAKIA Anna Żurowska – dekoracje i ozdoby świąteczne, kartki świąteczne, biżuteria, decoupage\nJacek Skowroński – Kowalstwo artystyczne\nStowarzyszenie ArtDoKa Danuta Kucharczyk – wyroby szydełkowe, decoupage, ozdoby świąteczne\nStowarzyszenie ArtDoKa Zofia Szlachetka – wyroby szydełkowe, decoupage, ozdoby świąteczne\nZAMASKOWANA – ozdoby świąteczne z filcu, papieru, wianki i choinki z szyszek\nRAZ NA LUDOWO - produkty rękodzieła ludowego: zabawki, ozdoby, pamiątki, ceramika, upominki\nTeresa Ciura – serwety i ozdoby szydełkowe\nKaja Kościółek – wyroby artystyczne\nJolanta Fortuna – decoupage na drewnie\nStowarzyszenie Twórców Kultury „IN GREMIO” - malarstwo\nJanina Fickowska – Kartki świąteczne, bileciki szydełkowe, ozdoby\nGaleria Drzewiej Zofia i Edward Góreccy – wyroby z drewna, zabawki, stroje, ozdoby\nGrupa Śpiewaczo Obrzędowa Płazianki – ozdoby świąteczne, pierniczki\nPowiatowy Dom Pomocy Społecznej w Płazie - ozdoby świąteczne, dekoracje\nPasieka „Kamionka” z Płazy – świece z naturalnego wosku pszczelego, wosk pszczeli, miód\nFundacja im. Brata Alberta w Chrzanowie – prace wykonane w ramach zajęć terapeutycznych w pracowniach Warsztatu terapii Zajęciowej


Najlepsze aplikacje mobilne dla prawnika | Prawieoprawie.pl\nOpublikowane 16 kwietnia 2018 Komentarze 1\nAplikacje mobilne służą już nie tylko rozrywce – okazują się bardzo pomocne również w aktywności biznesowej i zawodowej. Nie inaczej jest w przypadku firm z branży prawniczej. Prawnicy mogą wesprzeć się w codziennym zarządzaniu kancelarią i czasem pracy swojej oraz zespołu za pomocą dedykowanych im aplikacji. Jest ich sporo i wciąż pojawiają się nowe – zarówno dla systemu Android, jak iOS.\nNajlepsze aplikacje przydatne w pracy prawnika\n• Aplikacje do wykonywania i organizowania notatek: OneNote i Evernote\nEvernote jest znany od dawna – za pomocą tego programu można nie tylko projektować, ale również „przechwytywać” notatki oraz nagrania, na bieżąco i w różnych formatach. Aplikacja jest pomocna nie tylko przy sporządzaniu, zapisywaniu i organizowaniu notatek pisemnych, ale także przy integrowaniu z kamerą urządzenia mobilnego. Dzięki temu obraz można przechwycić z wielu powierzchni – np. papieru, tablicy itp., a także odpowiednio do potrzeb, zmodyfikować go (przyciąć, obrócić itp.) i oczywiście – udostępnić.\nPodobnie, bardzo dużą popularnością cieszy się również aplikacja OneNote – elektroniczny, wielofunkcyjny notes, służący nie tylko do zapisków, ale również do szybkiego i skutecznego przeszukiwania zarówno tekstów, jak i obrazów oraz plików dźwiękowych i wideo. Notatki można łatwo organizować, dzielić na różne kategorie, sekcje, prowadzić proste kalkulacje, dołączać maile, dodawać odręczne komentarze. Aplikacja jest w dużym stopniu intuicyjna i dzięki temu bardzo łatwa w obsłudze.\nPopularny komunikator jest przydatny m.in. w celu odbywania spotkań z klientami. Sprawdza się również jako aplikacja na urządzenia mobilne – to bardzo duże ułatwienie w codziennej pracy każdej kancelarii. Rozmowę wideo za pośrednictwem aplikacji można odbyć np. z klientem znajdującym się w innej strefie czasowej – tanio i szybko.\n• Aplikacje do przechowywania danych chmurze: OneDrive, Box, Dropbox i Google Drive\nOneDrive – ta aplikacja zintegrowana z pakietem Microsoft Office, utorowała drogę innym aplikacjom chmurowym. Zwraca uwagę dużą przestrzenią i szerokimi możliwościami rozbudowy dysku służącego do przechowywania danych. Jej największą zaletą jest jednak pełna integracja ze środowiskiem Windows i Microsoft Office. Każdy użytkownik może znacząco rozbudować aplikację o wiele opcji dodatkowych, optymalnie dopasowując OneDrive do swoich potrzeb.\nDużą popularnością cieszy się również aplikacja Box – zapewniająca bezpieczne przechowywanie różnych plików oraz zarządzanie nimi z poziomu urządzenia mobilnego. Box pozwala na uzyskanie natychmiastowego dostępu do dokumentów, udostępnianie ich, synchronizowanie plików ze współpracownikami, sprawdzanie projektów i komentowanie ich.\nDysk Google zyskuje coraz większą popularność wśród użytkowników firmowych, nie inaczej jest z kancelariami prawnymi. Aplikacja umożliwia bezpośrednią integrację z Dokumentami Google, co z kolei pozwala szybko edytować dokumenty, bezpośrednio z poziomu przeglądarki – bez konieczności korzystania z innych programów.\nDropbox, podobnie jak Box i Google Drive, zasadza się na bezpiecznym szyfrowaniu danych, a także działaniu protokołów bezpieczeństwa w serwerach (są to zarówno fizyczne, jak i elektroniczne protokoły). Dzięki temu, za pomocą tej aplikacji, można skutecznie i bezpiecznie gromadzić pliki w jednym miejscu, synchronizować, wyszukiwać i zarządzać nimi.\nDictate + Connect – to aplikacja będąca nowoczesnym dyktafonem, która przeszła sporo „liftingów” związanych z dostępnością w sieci. Idealnie sprawdza się jako mobilny dyktafon zsynchronizowany np. z aplikacją Box. Aby korzystać z pełni możliwości Dictate + Connect, wystarczy nagrać np. notatkę ze spotkania z klientem i dołączyć ja do wirtualnych akt danej sprawy. Dictate + Connect oferuje doskonałą jakość dźwięku, bezpieczne szyfrowanie i wiele sposobów przesyłania swoich nagrań.\nWunderlist – to rozwiązanie zyskało wielu entuzjastów dzięki połączeniu prostoty i solidności. Aplikacja pozwala z łatwością ustanawiać różne listy, ustalać te, które mają znaczenie priorytetowe, ustawiać terminy, dodawać notatki. Aplikacja pozwala wydajnie pracować, m.in. dzięki bardzo dobrej synchronizacji między telefonem, tabletem i komputerem.\nFeedly – to obecnie najpopularniejszy czytnik kanałów RSS. Aplikacja ułatwiająca agregację interesujących użytkownika treści automatycznie zbieranych z różnych serwisów internetowych. Pozwala np. trzymać rękę na pulsie w zakresie wszystkich zmian dotyczących branży. Jest to narzędzie, które skutecznie „odfiltrowuje” treści zbędne, pozostawiając tylko, te które mają istotne znaczenie. Umożliwia m.in. sprawne monitorowanie i udostępnianie treści z serwisów społecznościowych, porządkowanie ich w strumieniach, używanie tagów itp.\nGoogle Keep – aplikacja służy do zapisywania wszelkiego rodzaju notatek i tworzenia list, za jej pomocą można również dodawać pliki dźwiękowe i zdjęcia. Korzystając z Google Keep, nie przeoczymy żadnego terminu, czy innych istotnych spraw – wystarczy aktywować funkcję „przypomnienie czasowe”. Notatki można szybko i bezpiecznie udostępniać współpracownikom i realizować zadania w czasie rzeczywistym, bez konieczności powielania komunikatów.\nDrafts – aplikacja pozwala tworzyć notatki i zarządzać nimi – bardzo szybko i sprawnie oraz równie skutecznie je eksportować. Jest lubiana dzięki prostej i jednocześnie wysoce funkcjonalnej obsłudze. Wyróżnia się zminimalizowanym interfejsem. Działa błyskawicznie, umożliwia natychmiastową pracę zaraz po jej uruchomieniu.\nTagi efektywność Kategoria Zarządzanie Odsłon 8162