„Ciągła karuzela stanowisk, z jaką mieliśmy do czynienia w JSW SA, nie doprowadziła do niczego dobrego. Spółka potrzebuje przede wszystkim stabilizacji i spokoju. Mianowanie konkursowe osób na funkcje zarządzające w JSW bez ich przygotowania praktycznego i właściwego doświadczenia jest wyrazem braku szacunku dla ciężko pracujących górników i pracowników JSW. Jest też wyrazem braku odpowiedzialności za obszary i ich mieszkańców, których przyszłość jest uzależniona od kondycji JSW" - napisano w związkowym oświadczeniu.\n„Reprezentatywne Organizacje Związkowe działające w Jastrzębskiej Spółce Węglowej oświadczają, że załoga nie weźmie na siebie odpowiedzialności za przyszłość spółki i nie powtórzy się sytuacja, że za błędy w zarządzaniu nieudolnych menedżerów zapłacą znów pracownicy" - czytamy w piśmie związków z JSW, którzy oceniają, iż „walczące na Śląsku o wpływy i o obsadzenie kluczowych stanowisk w spółce giełdowej frakcje Prawa i Sprawiedliwości pogrążają i destabilizują i tak już trudną, pocovidową sytuację ekonomiczną JSW".\nNa najbliższą środę - jak podała odnosząc się do związkowego wystąpienia europosłanka Izabela Kloc - związkowcy z JSW zapowiedzieli pikiety pod biurami posłów i europosłów PiS, którzy - ich zdaniem - destabilizują sytuację w spółce. „Panowie! Czego się boicie i jakich interesów bronicie, że za wszelką cenę chcecie podporządkować sobie Zarząd JSW?" - napisała do związkowców parlamentarzystka, oceniając, iż politycy PiS "z uporem i determinacją od lat walczą o stabilny rozwój JSW".\n„Wybraliście zły moment na destabilizowanie i budowanie nerwowej atmosfery w JSW. Trwa kryzys, którego skutków i zasięgu wciąż nie jesteśmy w stanie ogarnąć. Wierzę, że JSW wyjdzie z tej próby zwycięsko. Rosnący, globalny popyt na produkty pochodzące z węgla koksowego może stać się impulsem do gospodarczego odbicia, którego pozytywne skutki odczuje nie tylko sama spółka, ale także nasz region i cały kraj. Jest to szansa, ale też ogromna odpowiedzialność" - napisała w swoim poniedziałkowym apelu Izabela Kloc.\n„Znaleźliśmy się w przełomowym momencie i nie można pozwolić na to, aby osobiste ambicje grupki osób położyły na szali nadzieje i oczekiwania dziesiątek tysięcy pracowników JSW. Nie marnujcie kapitału społecznego zaufania, który stoi zwłaszcza za Solidarnością" - zaapelowała europosłanka do związkowców z zatrudniającej ok. 22 tys. osób jastrzębskiej spółki. Przedstawiciele firmy nie skomentowali w poniedziałek związkowego oświadczenia.


Wyzwanie Fotograficzne | gsmManiaK.pl\n... jakich zasadach ona faktycznie przebiegała) radzi sobie świetnie w każdych warunkach oświetleniowych. Dzięki inteligentnym algorytmom fotograficznym HUAWEI Mate 10 Pro identyfikuje w czasie rzeczywistym różne rodzaje scenerii i obiektów, automatycznie dostosowując... wielozadaniowością, przełączanie się pomiędzy otwartymi procesami jest\n... ostatnim czasie. Wyposażony w wysokiej klasy optykę marki Carl Zeiss oraz nowoczesną technologię PureView rzucił wyzwanie cyfrowym kompaktom. Producent wielokrotnie podkreślał zalety zdumiewającej, 41-megapikselowej matrycy. Na łamach gsmManiaK.pl wkrótce... tkwi w reklamowych sloganach i jak ten ciekawy telefon sprawdza się w praktyce, jako\n... wielozadaniowością, przełączanie się pomiędzy otwartymi procesami jest szybkie, a praca na dwóch aplikacjach nie jest wyzwaniem dla systemu. HTC U12+ pracuje płynniej, aniżeli Galaxy S9+, gdyż spowolnienia czy też przycięcia to...\n... powierzone mu zadania. Praca na dwóch aplikacjach jednocześnie nie jest żadnym wyzwaniem dla phabletu. Tak samo ma się sprawa podczas przeglądania internetu z ...której na próżno szukać w telefonach konkurencji. Mocnym atutem jest również aparat fotograficzny, oferujący świetną jakość w niemal każdych warunkach oświetleniowych. Warto\n...z tymi bardziej wymagającymi: Mass Effect: Infiltrator i Death Dome. Większym wyzwaniem dla smartfona były Asphlat 7, 8 i Modern Combat 4, na ... jest płynne i bezproblemowe. Dodatkowa łączność nie stanowi dla telefonu większego wyzwania. Odczyty spadków zasięgu sieci Wi-Fi sugerują, że możemy napotkać na...Nie kryję, że myPhone FUN\n...mieści gniazdo karty SIM, a dół pozostał całkowicie gładki. Wbudowany aparat fotograficzny to pierwsza wzmianka, z jakiej klasy produktem mamy do czynienia. Jakość...Szala przeważa na stronę Overmaxa głównie za sprawą bardziej dopieszczonej funkcjonalności fotograficznej i głośników stereo. Overmax Solution 10 II posiada również\n...11 Pro Max jest udoskonaloną wersją ubiegłorocznego modelu. Wprowadza nowe możliwości fotograficzne, kolejny zastrzyk wydajności i solidną porcję "emejzingu", ale niezdecydowanych raczej...najnowszych smartfonów to spory atut Apple. Warto pochylić się nad możliwościami fotograficznymi tegorocznego iPhone’a, gdyż sprzęt doczekał się\n... dotychczasowe przyzwyczajenia związane z używaniem smartfona. Osoby, które wezmą udział w wyzwaniu x-kom i Huawei, mogą przetestować możliwości nowego flagowca. Najbardziej kreatywni ...niego jeden z ciekawszych telefonów tego roku. Wrażenie robi również potrójny aparat fotograficzny - główny ma rozdzielczość aż 40 Mpix, kolejna\n... jest oryginalnym miejscem na jej położenie. Tylny panel to tylko oczko aparatu fotograficznego i logo producenta. Wyświetlacz Xiaomi Redmi 4A oferuje 5-calowy wyświetlacz, więc...powinniśmy znajdować w smartfonach z 2017 roku. Zwykłe, proste czynności nie są wyzwaniem, ale zbyt duża ilość wymagających procesów na raz może spowodować\n...również nie daje powodów do narzekań. Rozdzielczość Full HD+ nie jest specjalnym wyzwaniem dla Adreno 630, które radzi sobie bezproblemowo z praktycznie każdą grą ze sklepu... Google Play. Chyba tylko kompletnie niezoptymalizowane tytuły mogą stanowić wyzwanie dla tego smartfona, ale na szczęście nie ma ich zbyt dużo. Kilka... pewnie o\n...przełączenie się pomiędzy aplikacjami, które pracują w tle. Tylko dłuższa sesja fotograficzna jest wyzwaniem dla pamięci operacyjnej, która nie zawsze daje radę utrzymać wszystkie apki ...roku, a rozdzielczość Full HD+ nie jest dla niego zbyt wielkim wyzwaniem. Dzięki temu GPU jest w stanie zagwarantować płynną i komfortową\n...jednak dzięki bardzo niskiej rozdzielczości ekranu mniej wymagające gry nie są większym wyzwaniem. Nawet gra pokroju Asphalt Nitro odpala się na całkiem wysokich detalach...niemały postęp i teraz nawet tańsze smartfony potrafią zaoferować bardziej akceptowalne aparaty fotograficzne - np. LG Spirit robi zauważalnie lepsze zdjęcia, a na\n... Xiaomi spodziewało się, że pojawi się producent, który rzuci mu wyzwanie i zagrozi pozycji lidera w tworzeniu smartfonów o świetnym stosunku ceny do...niezły procesor, odpowiednią ilość pamięci operacyjnej i wewnętrznej czy poczwórny aparat fotograficzny, a do tego solidną baterię. Do pełni szczęścia brakuje wyższej ... światła.\n... w pamięci podręcznej. Realme 6 Pro mógłby mieć nieco lepszy aparat fotograficzny (szczególnie w nocy), ale sądzę, że większość maniaKów doceni jego ... nie zabraknie. Główną wisienką na torcie specyfikacji tego modelu jest aparat fotograficzny. Złożono go ze stabilizowanego optycznie peryskopowego teleobiektywu o rozdzielczości 8\n... i już teraz najbardziej wymagające gry na najwyższych detalach stanowią poważne wyzwanie. Na szczęście prostsze tytuły nie stanowią większego problemu, więc dla ...znajdziecie już wpis z dokładnym opisem możliwości Moto Mods oraz test modułu fotograficznego Hasselblad True Zoom, więc tutaj pozwolę sobie na krótki opis. Moto...\n... sklepowe półki właśnie taki sprzęt. Dzisiaj wspomina się, iż ma go wyróżniać np. innowacyjny moduł fotograficzny albo rozbudowany system rozpoznawania głosu. To jednak tylko ozdobniki – prawdziwym asem z rękawa ma się... będzie musiała sporo zmienić i nadrobić, by zrównać się z innymi producentami, ale podołanie temu wyzwaniu może\n... wspólnego HTC? Wspominaliśmy już, że M7 może się wyróżniać dobrym modułem fotograficznym. Wskazuje na to m.in. infografika, którą jakiś czas temu opublikowała... M7 lub ich tabfonami szybko doprowadzi do zawieszenia prac nad modułami fotograficznymi i urządzeniami z dużym ekranem. HTC znajdzie sobie nowy pomysł na...rynkach\n... z normą IP67, co przy zdejmowalnej tylnej klapce stanowiło nie lada wyzwanie. Stopień ten udało się osiągnąć przez dodanie specjalnej, drobnej uszczelki, ...generacji serii Galaxy. W Galaxy S5 intrygującym trybem jest też tryb fotograficzny, w ramach którego dostajemy kolory i szarości skalibrowane pod kątem standardu ... w warunkach\n... Nie odnotowałem obecności jakichkolwiek szpar czy ostrych krawędzi. Od strony fotograficznej Pro 12,2" prezentuje się całkiem przyzwoicie. Główny aparat posiada ... doświetlająca. Oczywiście nie spodziewam się po urządzeniu przejęcia funkcji aparatu fotograficznego. To dopiero musiałoby się spotkać z dezaprobatą wśród naocznych\n... i oglądania filmów na Youtubie. Xperia M5 nie boi się takich wyzwań, choć rzeczywiście zastosowany panel IPS nie daje tak dobrych wrażeń podczas ...telefonu komfortowo korzystało się po zmroku. Aparat fotograficzny Sony położyło za to mocny nacisk na możliwości fotograficzne, co najłatwiej zauważyć na przykładzie\n... ilość gotówki na działania marketingowe. Gdy firma okrzepła, postanowiła rzucić wyzwanie największym konkurentom i wraz z serią Huawei Mate 9 wkroczyła na salony...Trudno oczekiwać, by w obecnej sytuacji pojawił się gracz, który rzuci wyzwanie w kierunku Google i Apple, by zdobyć dla siebie taką część rynku...możemy przewidzieć już\n...żwawiej. W grach też sprawuje się lepiej, bo większość tytułów nie jest wyzwaniem, gdy przeciwnik miewa czasami problemy ze średnio zaawansowanymi tytułami. [spec align... w pełnej rozdzielczości Xiaomi Redmi 4 Pro radzi sobie lepiej w każdym fotograficznym aspekcie. Autofocus pracuje szybciej i jest pewniejszy, wliczając w to zdjęcia\n...200 centymetrów. >>> Zobacz zdjęcia przykładowe w pełnej rozdzielczości Z możliwości fotograficznych oferowanych przez aparat można być naprawdę zadowolonym. Nie mam nic do... względem jakości Diamond Omega wypada delikatnie gorzej, niż czołówka smartfonów fotograficznych. Choć to nadal bardzo wysoki poziom. Jestem wręcz pozytywnie\n...często odpalają się na średnich lub niskich detalach. Asphalt 9: Legends jest wyzwaniem, co można już odczuć podczas pokazowego przejazdu. Oznacza to, że zapaleni ... jak w smartfonach innych marek, a dokładniej Huawei i Xiaomi. Sporym wyzwaniem jest otwarcie ostatnio używanych aplikacji, a czasem jest także problem z\n... tej stronie internetowej. Wytypowanie największej zalety modelu to nie lada wyzwanie, gdyż na atrakcyjność Mi 9T wpływa wiele czynników. Jednym z... wszystkie smartfony z Androidem. Do tego dochodzi jeszcze podwójny aparat fotograficzny oraz bateria z ładowaniem bezprzewodowym – to wszystko i jeszcze więcej ...stronie internetowej.\n...mikrofon oraz schowek rysika S-Pen. Tył telefonu zajmuje wyłącznie aparat fotograficzny oraz lampa błyskowa. Na przednim panelu, oprócz ogromnego ekranu znajdziemy ... 800 (dostępne jest również ISO 50 w trybie automatycznym). Zestaw fotograficzny uzupełnia dioda doświetlająca oraz autofokus. Aplikacja aparatu została szeroko\n.... Specyficzna konstrukcja samego urządzenia jest faktycznie wygodna podczas korzystania z funkcji smartfonowych, natomiast od strony fotograficznej można mieć do LG pewne zastrzeżenia. Dlaczego? Po prostu brakuje używalnego, fizycznego spustu migawki. ..."na wierzchu", natomiast nie będzie ona aktywna; jej dotknięcie nie wywoła interakcji.\n... fragmenty plastikowej obwódki utrzymującej całość w jednym kawałku. Aparat Wyposażenie fotograficzne wykracza poza to, z czym miałem do czynienia w przypadku ...czym zachowuje pełną płynność. Przeglądanie zasobów internetowych nie stanowi dla tabletu wyzwania i sprzęt całkiem nieźle się w tej roli sprawdza. Zauważyłem pewne...użyciu\n... grafika prezentuje przykładowy zapis ciepłoty obudowy w trakcie silnej eksploatacji procesora. APARAT FOTOGRAFICZNY ASUS-y z reguły posiadają przyzwoite zaplecze fotograficzne — zarówno od strony wyposażenia, jak i oprogramowania przeznaczonego do robienia zdjęć..., układem graficznym PowerVR G6430 i 2 GB pamięci operacyjnej. W 3DMark\n...nas "efektem jaccuzzi". Z tyłu obudowy znajdziemy jeszcze głośnik i aparat fotograficzny z pojedynczą diodą LED. Wejście microUSB znajduje się w spodniej części ... sporadycznej potrzeby wykorzystywania aż dziesięciu palców na raz, producent pokazuje, że wyzwania związane z dotykiem nie są mu straszne. Panel dotykowy sprawuje się\n...że jest to sprzęt specyficzny, ale posiadających niekwestionowane atuty: bardzo dobry aparat fotograficzny od Carl Zeiss, którego potencjał możemy wykorzystać w pełni dzięki aplikacji rozbudowanej ...nawet pod większym obciążeniem, ale gry dla tego modelu mogą być większym wyzwaniem. To dowodzi tylko tego, że nie za marką nie zawsze\n... posiadają twardy skok i zostały odpowiednio osadzone w obudowie, tak samo jak guzik domowy. Aparat fotograficzny Aparat fotograficzny w tablecie należy do dodatków, ale iPad mini 4 jest na tyle kompaktowy, że... odwzorowane kolory oraz poprawny balans bieli. Nagrywanie w gorszych warunkach świetlnych staje się znacznie większym\n... Plus jest dowodem na to, że w kwestii możliwości fotograficznych Huawei trzyma bardzo wysoki poziom. Huawei P10 Plus to świetny smartfon fotograficzny (zasługuje na miejsce w naszym TOP-10 telefonów do zdjęć... P10 Plus szybko wykonuje powierzone mu zadania. Praca na dwóch aplikacjach jednocześnie nie jest żadnym wyzwaniem dla\n...wydajność na lata i rozbudowane graficznie gry mogą być już wkrótce zbyt dużym wyzwaniem, zwłaszcza na maksymalnych ustawieniach. Wyposażenie Jak na nowoczesny smartfon przystało, Xiaomi ...Mi 6. W teorii wszystko się zgadza, gdyż oba telefony oferują podwójny aparat fotograficzny (12 MP + 12 MP), z czego jeden z nich jest\n...otwartymi procesami jest szybkie, a praca na dwóch aplikacjach nie jest wyzwaniem dla systemu. Dlatego też decydując się na zakup nowego smartfonu, nie... ramki wyświetlacza, a także świetnej jakości dźwięk. Huawei mocno promuje możliwości fotograficzne, algorytmy sztucznej inteligencji, a także genialny design. Sony uderzyło\n... wielozadaniowością, przełączanie się pomiędzy otwartymi procesami jest szybkie, a praca na dwóch aplikacjach nie jest wyzwaniem dla systemu. Sony Xperia XZ2 pracuje płynniej, aniżeli Galaxy S9+, choć to koreański flagowiec trzyma... wygaszonym ekranie, bezprzewodowe ładowanie, wodoszczelną obudowę i funkcjonalne autorskie aplikacje.\n...na dalsze podbicie maksymalnego podświetlenia, dzięki czemu nawet ostre promienie słoneczne nie są wyzwaniem dla Xiaomi Mi 8. Wyświetlacz nie razi za to w ciemnościach (1.... Aparat wybitny (jak na Xiaomi) Xiaomi Mi 8 oferuje takie samo zaplecze fotograficzne, co Xiaomi Mi Mix 2S. Podwójny aparat główny występuje więc w konfiguracji\n... nie ma i prędzej czy później pojawią się tytuły, które będą dla niego wyzwaniem. Układ graficzny miałby łatwiej z klasycznym Full HD, jednak ze względu na obecność... autofocusa. Przydałby się jeszcze trochę szerszy zakres tonalny, ale ogólnie i tak oceniam fotograficzne możliwości Mi A2 Lite na plus. Zdjęcia nocne to trochę inna\n...tej samej półki cenowej. → Zobacz zdjęcia w pełnej rozdzielczości Dobry smartfon fotograficzny ocenia się jednak nie pod kątem fotografii wykonanych w sprzyjających warunkach oświetleniowych, ...tylko w 30 klatkach na sekundę. Jakość wideo nie odbiega od możliwości fotograficznych tego smartfona i jest całkiem sensowna. Problematyczna\n... on w sobie solidną specyfikację, wytrzymałą obudowę ze szkła oraz poczwórny aparat fotograficzny, który polubił się z profesjonalnymi twórcami. Na tyle, aby nakręcić nim ...film science-fiction. Aparat fotograficzny to główny punkt marketingu Huawei P30 Pro, który jest swoistym następcą ...pojawili się polscy celebryci związani z\n... Dla maniaKów mobilnych technologii Dzień bez Telefonu Komórkowego brzmi jak najcięższe wyzwanie – bez smartfonów ciężko nam wyobrazić sobie komunikację międzyludzką, sprawdzenie trasy ...procesor Exynos 9610 oraz baterię 4000 mAh, ale także potrójny aparat fotograficzny z matrycą szerokokątną, ekran Super AMOLED z wbudowanym\n...w połowie października, wprowadzając na rynek świetnego flagowca fotograficznego. Na tylnym panelu członka kolejnej generacji biznesowej serii zagoszczą przynajmniej cztery aparaty... fotograficzne, ułożone tym razem w nieco inny sposób – choć okrągła ...je wszystkie? Wybór jednego smartfona spośród tak zacnego grona jest nie lada\n... wzornictwo, genialny ekran, świetne podzespoły, małe baterie oraz... więcej aparatów fotograficznych. Te smartfony to prawdziwy miszmasz zalet i wad. Google zaprezentuje nową ...obudowy zawitały największe zmiany – w tylnej części znajdzie się ulepszony aparat fotograficzny, złożony z 12 MP jednostki Dual Pixel i 16 MP\n... jest jednak jedno. Cały dzień pracy dla Galaxy Note 10+ nie jest wyzwaniem, a to przecież najważniejsze, prawda? Gdyby jednak okazało się, że zabraknie ...Jestem jednak daleki od stwierdzenia, że Galaxy Note 10+ jest najlepszym smartfonem fotograficznym w swojej klasie, gdyż skrzywdziłbym tym twierdzeniem posiadaczy Galaxy S10+.\n... propozycji dla każdego. Poszukiwanie idealnego prezentu pod choinkę to nie lada wyzwanie. Na pewno dobry smartfon będzie trafionym pomysłem. Dlatego razem z Komputronik... wspierającą szybkie ładowanie o mocy 15W. Na wyposażeniu mamy też potrójny aparat fotograficzny. Na wyposażeniu mamy też niezły procesor Exynos oraz odpowiednią\n...w skład sztandarowej linii. Oba flagowce zaoferują potężną specyfikację, dobry aparat fotograficzny oraz baterię z superszybkim ładowaniem. Zdecydowanie jest na co czekać, chociaż ... każdym wariancie Mi 10. Jest bardziej energooszczędny i radzi sobie z wyzwaniami pokroju zdjęć o rozdzielczości 100 MP, gier AR oraz przetwarzania\n...nie muszę wspominać, że kontakt z piaskiem dla tego modelu nie jest żadnym wyzwaniem. To po prostu sprzęt, który sprawdzi się w każdych warunkach, choć ...Corning Gorilla Glass 6. Na tylnym panelu obecna jest wysepka dla aparatu fotograficznego i diody LED. Ponadto znajdziemy tam żłobione logo producenta, a także głęboko... tylko w 30\n...w niej niemałe zamieszanie, ponieważ posiada genialną specyfikację i bardzo dobry aparat fotograficzny. Xiaomi udowodniło to ostatnim testem, w którym Mi 10 Pro został ... Xiaomi sumiennie przykłada się do marketingu swoich smartfonów, wymyślając dla nich ciekawe wyzwania – pamiętacie arbuzowy test Redmi Note 7? W sieci pojawiło się\n30m 1More ColorBuds True Wireless: magia kolorów i zbalansowanych przetwornikówgsm\n445 queries. 1,150, 1.150 (1,150) seconds.


Miłość oparta na skale | Internetowy Dom Rekolekcyjny\nHome » Pomódl się dziś » Miłość oparta na skale\nMiłość oparta na skale\nWprowadzenie do modlitwy na czwartek, 28 czerwca\nTekst: Mt 7, 21-27\nProśba: o łaskę doświadczania owoców miłości, ukazujących się w intencjach, słowach i czynach.\n1. Miłość zasadza się bardziej na czynach, niż na słowach – napisał św. Ignacy w swojej książeczce Ćwiczeń Duchowych. Nie wystarczą więc słowa, nie wystarczą deklaracje i obietnice. One z jednej strony budują pewną nadzieję na miłość, z drugiej strony wprowadzają ją w próbę. Bo wtedy padnie pytanie: czy te deklaracje i słowa się spełnią? Jeśli nie, wtedy miłość jest zbudowana na piasku i to takim ruchomym. Nie ma na czym się oprzeć. Miłość domaga się konkretu, czynu, działania, owocu. Bez tego jest pustosłowiem, a czasem nawet manipulowaniem. Jakie czyny mogą potwierdzić Twoją miłość? Jakie konkretne owoce niesie Twoje życie? Przypomnij sobie kilka z nich i wypowiedz je przed Panem.\n2. Jezus nie mówi w tym zakończeniu kazania na górze o ludziach, którzy nie słuchają Jego słowa. Mówi o tych, którzy słuchają, czyli o nas. Można słuchać i wypełniać, albo słuchać i nie wypełniać. Więc tych wskazań Jezus nie kieruje do ludzi niewierzących, lecz do uczniów, którzy słuchają Jego słowa. Jakie jest więc Twoje słuchanie słowa? Bo ono też jest ważne w miłości. Można bowiem zachwycać się i zdumiewać tym, co mówi Jezus, a i tak robić po swojemu. Słowo domaga się nie tylko słuchania, ale i tego, co jest po-słuchaniu, czyli posłuchu – posłuszeństwa. Słowo potrzebuje być wprowadzone w czyn, inaczej nie przynosi owocu. Budować na skale oznacza także być człowiekiem wiernym słowu, o pewnej stałości w miłości. Święty Jakub w swoim liście trafnie o tym dopowiada: o człowieku stałym i chwiejnym w wierze. Człowiek chwiejny to według niego taki, który podejrzewa Boga o podwójną intencje (że daje dobro i zło zarazem – por. Jk 1, 5-8). Intencje w miłości również są ważne, gdyż intencja nieszczera, z podwójnym dnem, dwulicowa jest tym, co psuje czyny miłości. Można więc powiedzieć, że w miłości liczy się absolutnie wszystko: i czyny, i słowa, i intencje (których nie widać wprost na zewnątrz, ale mogą wyjść w owocach). Czy patrzysz na miłość całościowo? Czy dbasz nie tylko o słowa, ale i o czyny, a także o intencje Twoich wszystkich działań? Czy na rachunku sumienia pytasz także o to, z jaką intencją coś uczyniłeś i jak to coś zrobiłeś?


Piechota pruska szabla - CelticWebMerchant.com\nRodzaj szabli był używany przez pruskich kirasjerów. Został po raz pierwszy użyty w 1819 roku w Niemczech i jest taki sam typ szabli, który został użyty po raz pierwszy w 1806 roku w armii rosyjskiej.\nTen miecz jest wykonany w stylu pruskiej piechoty szabli z połowy 19 wieku. Ma ostrze Stal Węglowa jest pojedynczy krawędziach i ma długość 83 cm. Ostrze ma długość 65 cm. Szabla jest dostarczany łącznie z pochwa\nDane produktu: Największa Długość:. 83 cm; Największa Ostrza Długość: 65 cm; Największa Waga: 900 g; Największa rodzaj Stali: EN45 Stal Węglowa, twardość 48 HRC; Największa krawędzi: srednio ostry; Największa Konstrukcja trzpienia: pełna konstrukcja trzpienia; Największa Głowica: skręcana; Największa Owijka trzonu: Mosiądz; Największa Na podstawie Historycznego oryginału: Tak; Największa waga Transportu (w gramach): 3000 *\nInformacje o produkcie: Długość: 83 cm / Długość Ostrza: 65 cm / Waga: 900 g / rodzaj Stali: EN45 Stal Węglowa, twardość 48 HRC / EDGE: srednio ostry / Konstrukcja trzpienia: pełna konstrukcja trzpienia / Głowica: skręcana / Owijka trzonu: mosiądz / Na po


ACTICISSUS - Apollos Hegemony\n› Produkty › ACTICISSUS\nZawiera standaryzowany ekstrakt ActiCissus®\nWspomaga regenerację kości i stawów\nApollo’s Hegemony Acticissus to suplement diety zawierający unikalny, opatentowany ekstrakt z Cissus quadrangularis - ActiCissus®, opracowany przez Sabinsa Corporation. Ekstrakt jest standaryzowany na zawartość 10% ketosteroidów i 1% wapnia.\nCissus quadrangularis jest rośliną używaną z powodzeniem w medycynie naturalnej ze względu na szereg korzyści dla zdrowia, takich jak zdolność do przyspieszenia gojenia złamań, aktywność antyosteoporotyczna, przeciwbólowa, antyoksydacyjna i gastroprotekcyna. Właściwości te C. quadrangularis zawdzięcza głównie zawartości w swojej strukturze ketosteroidów, wapnia, fitosteroli oraz witaminy C.\nC. quadrangularis wspomaga procesy gojenia się złamań kości. Wpływa na zwiększenie mineralizacji kośćca m.in. poprzez nasilenie wychwytu wapnia - niezbędnego składnika kości, ponadto wspomaga zmniejszenie poziomu prozapalnych cytokin oraz pobudzenie podziałów komórek tkanki chrzęstnej i produkcję kolagenu. W badaniach klinicznych wykazano że C. quadrangularis powodował znaczne skrócenie czasu regeneracji złamanej kości oraz redukcję towarzyszących urazom kości bólu i opuchlizny. Ponadto składniki aktywne rośliny wykazują korzystny efekt antykataboliczny.\nC. quadrangularis jest popularny wśród sportowców i osób aktywnych fizycznie, ze względu na jego wpływ na przyspieszenie regeneracji potreningowej i po urazach, redukcję bólu stawów i poprawę mobilności. Składniki aktywne rośliny posiadają działanie antyoksydacyjne, dzięki czemu uczestniczą w zwalczaniu wolnych rodników, wygenerowanych podczas aktywności fizycznej.\nCissus quadrangularis jest również pomocny w walce ze zbyt wysoką masą ciała i zespołem metabolicznym. Zgodnie z badaniami, regularna suplementacja ekstraktu z cissusa ułatwia redukcję masy ciała i tkanki tłuszczowej, a dzięki aktywności antykatabolicznej wspomaga budowę masy mięśniowej.\nPodsumowując, Apollo’s Hegemony Acticissus to naturalny preparat, wspomagający zdrowie układu mięśniowo-szkieletowego. Jest polecany szczególnie dla osób aktywnych fizycznie, w celu łagodzenia i zapobiegania urazom kości i stawów, dla rekonwalescentów po złamaniach kości oraz w celu zapobiegania osteoporozie dla kobiet w okresie menopauzy.


Wsłuchać się w głos drobnych - Puls Biznesu - pb.pl\nJarosław Dominiak, prezes Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych, wszedł do Rady Giełdy. Chce, by głos maluczkich był bardziej słyszalny.\nW środę 22 czerwca 2016 r. rozpoczęło się WZA Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Zanim zostało przerwane do 21 lipca, wybrano m.in. dwóch nowych członków Rady Giełdy. Jednego na miejsce odwołanego w środę Wojciecha Nagela, drugiego — na wakat wywołany rezygnacją Łukasza Hardta, po nominacji do Rady Polityki Pieniężnej. Na ich miejsca do Rady Giełdy trafili Marek Dietl i Jarosław Dominiak. Ten drugi to prezes Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych. Rada Giełdy jest dość specyficznym ciałem. Nie powołuje prezesa, bo robi to walne zgromadzenie. Ma jednak duży wpływ na regulacje dotyczące samego obrotu giełdowego.\nJarosław Dominiak, prezes SII Fot : Marek Wiśniewski, "Puls Biznesu"\nTRZY PYTANIA DO... JAROSŁAWA DOMINIAKA, PREZESA STOWARZYSZENIA INWESTORÓW INDYWIDUALNYCH\n1. Jaki sens widzi pan w swojej obecności w Radzie Giełdy?\nInwestorzy indywidualni wciąż mają większy udział w obrotach na warszawskiej giełdzie niż na innych rynkach. Jako stowarzyszenie wielokrotnie artykułowaliśmy, że giełda może podejmować decyzje strategiczne bardziej przyjazne dla tej grupy inwestorów. Dla uwzględnienia punktu widzenia inwestorów indywidualnych w procesach decyzyjnych uczestnictwo w Radzie Giełdy jest istotne. Rada Giełdy jest organem bardziej aktywnym niż typowa rada nadzorcza i z różnych moich spotkań z jej dotychczasowymi członkami wynikało, że niekiedy nie analizowała pewnych aspektów decyzji istotnych dla inwestorów indywidualnych, bo brakło jej informacji z tego środowiska. Takich sytuacji było bardzo dużo, niezależnie od tego. czy mieliśmy hossę czy bessę. Przykładem może być konflikt domów maklerskich z giełdą. Zapomniano w nim, że na końcu to inwestor indywidualny jest odbiorcą usług. Jestem więc przekonany, że moja obecność w radzie będzie stanowić wartość dla giełdy jako organizacji.\n2. Czy nie wydaje się panu dziwne, że jako reprezentant inwestorów indywidualnych został pan powołany do Rady Giełdy w normalnym trybie, a miejsce zarezerwowane dla akcjonariuszy mniejszościowych niebędących członkami giełdy zajął kilka miesięcy temu kandydat zgłoszony przez grupę PZU?\nZgadzam się, że tamta procedura byłaby lepsza. Ale nie ja o tym decydowałem.\n3. W styczniu 2016 r. Damian Patrowicz zgłosiłwniosek o usunięcie ze statutu GPW zapisu o reprezentancie akcjonariuszy mniejszościowych w Radzie Giełdy. Motywował to absurdalnością sytuacji, w której miejsce to jest obsadzane kandydatami zgłaszanymi przez spółki kontrolowane przez skarb państwa, formalnie będące odrębnymi akcjonariuszami. Poparłby pan taki wniosek albo jakąś inną reformę obecności akcjonariuszy mniejszościowych w Radzie Giełdy?\nTak, poparłbym. Z Mariuszem Patrowiczem [ojciec Damiana, znany inwestor — red.] niejednokrotnie nie było nam po drodze, ale jako stowarzyszenie wielokrotnie zwracaliśmy uwagę na to, że absurdalność niektórych regulacji tylko psuje rynek. Fikcja w Radzie Giełdy była zaś sankcjonowana od wielu lat.\nPaństwowe spółki wolą być bliżej\nBudżet w dobrej formie\nRynek , Rada , Inwestorzy , Archiwum\nPuls Inwestora / Wsłuchać się w głos drobnych


Dieta bezglutenowa: Przewodnik dla początkujących z planem posiłków - zdrowienawidelcu.pl\nDieta bezglutenowa: Przewodnik dla początkujących z planem posiłków\nDieta bezglutenowa polega na wykluczeniu pokarmów zawierających białko gluten, w tym pszenicy, żyta i jęczmienia.\nWiększość badań nad dietami bezglutenowymi została przeprowadzona na osobach z celiakią, ale istnieje również inne schorzenie zwane wrażliwością na gluten, które również powoduje problemy z glutenem.\nJeśli masz nietolerancję glutenu, musisz go całkowicie unikać. Jeśli nie, doświadczysz poważnego dyskomfortu i negatywnych skutków zdrowotnych (1Trusted Source, 2Trusted Source).\nOto kompletny przewodnik po diecie bezglutenowej, wraz z pysznym przykładowym menu. Ale najpierw zacznijmy od podstaw.\nGluten to rodzina białek występujących w pszenicy, jęczmieniu, życie i orkiszu.\nJego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa oznaczającego "klej", ponieważ po zmieszaniu z wodą nadaje on mące lepką konsystencję.\nTa klejopodobna właściwość glutenu pomaga glutenowi tworzyć lepką sieć, która daje chlebowi zdolność do wyrastania podczas pieczenia. Nadaje on również chlebowi gumowatą i satysfakcjonującą teksturę (3Trusted Source).\nNiestety, wiele osób odczuwa dyskomfort po spożyciu pokarmów zawierających gluten. Najcięższa reakcja nazywana jest celiakią.\nCeliakia jest zaburzeniem autoimmunologicznym, w którym organizm przez pomyłkę szkodzi sam sobie. Celiakia dotyka do 1% populacji i może uszkodzić jelita (4Trusted Source).\nJeśli jedzenie glutenu sprawia, że czujesz się niekomfortowo, najlepiej powiedzieć o tym lekarzowi.\nOto najczęstsze sposoby badania w kierunku celiakii (5Trusted Source):\nBadanie krwi. Badanie krwi będzie szukać przeciwciał, które nieprawidłowo wchodzą w interakcję z białkiem glutenu. Najczęstszym testem jest test tTG-IgA.\nBiopsja z jelita cienkiego. Osoby z pozytywnym wynikiem testu krwi prawdopodobnie będą musiały mieć wykonaną biopsję. Jest to proces, w którym pobiera się małą próbkę tkanki z jelita i sprawdza, czy nie jest ona uszkodzona.\nNajlepiej jest poddać się badaniu na celiakię przed rozpoczęciem diety bezglutenowej. W przeciwnym razie lekarzowi trudno będzie stwierdzić, czy masz celiakię, czy nie.\nOsoby, które nie mają celiakii, ale czują, że mogą być wrażliwe na gluten, mogą spróbować ścisłej diety bezglutenowej przez kilka tygodni, aby zobaczyć, czy ich objawy się poprawią. Pamiętaj, aby zwrócić się o pomoc do lekarza lub dietetyka.\nPo kilku tygodniach można ponownie wprowadzić do diety pokarmy zawierające gluten i sprawdzić, czy wystąpią objawy. Jeśli dieta bezglutenowa nie pomaga na objawy, prawdopodobnie coś innego jest przyczyną problemów trawiennych.\nGluten to rodzina białek występujących w niektórych zbożach. Spożywanie go powoduje szkodliwe skutki u osób z celiakią i nadwrażliwością na gluten.\nDlaczego gluten jest szkodliwy dla niektórych ludzi\nWiększość ludzi może spożywać gluten bez odczuwania skutków ubocznych.\nJednak osoby z nietolerancją glutenu lub celiakią nie mogą go tolerować.\nLudzie z innymi zaburzeniami, takimi jak alergia na pszenicę i nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, również często unikają glutenu.\nPoza alergią, istnieją dwa główne powody, dla których ktoś chciałby unikać glutenu.\nCeliakia dotyka do 1% ludzi na całym świecie (4Trusted Source).\nJest to choroba autoimmunologiczna, w której organizm traktuje gluten jako obce zagrożenie. Aby usunąć to "zagrożenie", organizm przesadnie reaguje i atakuje białka glutenu.\nNiestety, atak ten uszkadza również otaczające go obszary, takie jak ściana jelita. Może to prowadzić do niedoborów składników odżywczych, poważnych problemów trawiennych i anemii, jak również zwiększyć ryzyko wielu szkodliwych chorób (6Trusted Source).\nOsoby z celiakią często doświadczają ostrego bólu brzucha, biegunki, zaparć, wysypek skórnych, dyskomfortu w żołądku, wzdęć, utraty wagi, anemii, zmęczenia i depresji (1Trusted Source).\nCo ciekawe, niektóre osoby z celiakią nie doświadczają objawów trawiennych. Zamiast tego, mogą doświadczać innych objawów, takich jak zmęczenie, depresja i anemia.\nJednak te objawy są również powszechne w wielu innych stanach chorobowych, co czyni celiakię trudną do zdiagnozowania (7Trusted Source).\nUważa się, że nieceliakalna wrażliwość na gluten występuje u 0,5-13% ludzi (2Trusted Source).\nLudzie, którzy są klasyfikowani jako posiadający nieceliakalną wrażliwość na gluten nie mają pozytywnych testów na celiakię lub alergię na pszenicę. Jednak nadal czują się niekomfortowo po spożyciu glutenu (8Zaufane źródło).\nObjawy nieceliakalnej wrażliwości na gluten są podobne do objawów celiakii i obejmują ból brzucha, wzdęcia, zmiany w rytmie wypróżnień, zmęczenie i egzemę lub wysypkę (2Trusted Source).\nJednakże, nieceliakalna wrażliwość na gluten jest wysoce kontrowersyjna. Niektórzy eksperci wierzą, że ta wrażliwość istnieje, podczas gdy inni uważają, że to wszystko jest w głowach ludzi.\nNa przykład, jedno z badań przetestowało tę teorię na 35 osobach z nieceliakalną wrażliwością na gluten. Naukowcy dali uczestnikom zarówno mąkę bezglutenową, jak i mąkę na bazie pszenicy w oddzielnych czasach, bez ich identyfikacji.\nStwierdzili, że dwie trzecie osób nie potrafiło odróżnić mąki bezglutenowej od mąki na bazie pszenicy. W rzeczywistości, prawie połowa uczestników miała gorsze objawy po zjedzeniu mąki bezglutenowej (9).\nPonadto, objawy te mogą być spowodowane przez inne czynniki drażniące, takie jak FODMAPS - krótkołańcuchowe węglowodany, które mogą powodować problemy trawienne (10Trusted Source).\nNiemniej jednak, niektóre dowody wskazują, że nadwrażliwość na gluten istnieje (11Trusted Source).\nNa koniec dnia, dowody dotyczące nieceliakalnej wrażliwości na gluten są mieszane. Jeśli jednak uważasz, że gluten powoduje u Ciebie dyskomfort, najlepiej poinformuj o tym swojego lekarza.\nWiększość ludzi może tolerować gluten, ale powoduje on problemy u osób z celiakią i nieceliakalną nadwrażliwością na gluten.\nCałkowite unikanie glutenu może być wyzwaniem.\nWynika to z faktu, że znajduje się on w wielu popularnych składnikach dodawanych do żywności.\nSą to główne źródła glutenu w diecie:\nŻywność na bazie pszenicy, taka jak otręby pszenne, mąka pszenna, orkisz, durum, kamut i semolina\nPoniżej znajdują się niektóre produkty spożywcze, które mogą mieć dodane składniki zawierające gluten:\nChleb. Wszystkie rodzaje pieczywa na bazie pszenicy.\nMakarony. Wszystkie makarony na bazie pszenicy.\nZboża. O ile nie są oznaczone jako bezglutenowe.\nWyroby piekarnicze. Ciasta, ciasteczka, muffiny, pizza, bułka tarta i ciastka.\nPrzekąski. Cukierki, batoniki musli, krakersy, paczkowane dania gotowe, prażone orzechy, aromatyzowane chipsy i popcorn, precle.\nSosy. Sos sojowy, sos teriyaki, sos hoisin, marynaty, sosy sałatkowe.\nNapoje. Piwo, aromatyzowane napoje alkoholowe.\nInne produkty spożywcze. Kuskus, bulion (chyba że jest oznaczony jako bezglutenowy).\nNajłatwiejszym sposobem na uniknięcie glutenu jest spożywanie nieprzetworzonej, jednoskładnikowej żywności. Poza tym należy czytać etykiety większości kupowanych produktów.\nOwies jest naturalnie bezglutenowy. Jednak często jest on zanieczyszczony glutenem, ponieważ może być przetwarzany w tej samej fabryce, co żywność na bazie pszenicy (12Trusted Source).\nCałkowite unikanie glutenu może być trudne, ponieważ znajduje się on w wielu popularnych produktach spożywczych. Najlepszym sposobem na całkowite unikanie glutenu jest spożywanie pokarmów jednoskładnikowych.\nIstnieje wiele bezglutenowych opcji, które pozwolą Ci cieszyć się zdrowymi i pysznymi posiłkami.\nPoniższe pokarmy są naturalnie bezglutenowe:\nMięsa i ryby. Wszystkie mięsa i ryby, z wyjątkiem mięs w panierce lub panierowanych.\nJaja. Wszystkie rodzaje jaj są naturalnie bezglutenowe.\nNabiał. Zwykłe produkty mleczne, takie jak zwykłe mleko, jogurt i sery. Jednakże, aromatyzowane produkty mleczne mogą zawierać składniki zawierające gluten, dlatego należy czytać etykiety produktów spożywczych.\nOwoce i warzywa. Wszystkie owoce i warzywa są naturalnie wolne od glutenu.\nZiarna. Quinoa, ryż, gryka, tapioka, sorgo, kukurydza, proso, amarantus, maranta, teff i owies (jeśli są oznaczone jako bezglutenowe).\nSkrobie i mąki. Ziemniaki, mąka ziemniaczana, kukurydza, mąka kukurydziana, mąka z ciecierzycy, mąka sojowa, mączka migdałowa, mąka kokosowa i mąka z tapioki.\nOrzechy i nasiona. Wszystkie orzechy i nasiona.\nProdukty do smarowania i oleje. Wszystkie oleje roślinne i masło.\nZioła i przyprawy. Wszystkie zioła i przyprawy.\nNapoje. Większość napojów, z wyjątkiem piwa (chyba że jest oznaczone jako bezglutenowe).\nJeśli kiedykolwiek nie jesteś pewien, czy dany produkt spożywczy zawiera gluten, najlepiej czytaj etykiety na produktach spożywczych.\nDieta bezglutenowa ma wiele opcji. Pozwala to na tworzenie wielu zdrowych i pysznych przepisów.\nKorzyści zdrowotne wynikające z diety bezglutenowej\nDieta bezglutenowa ma wiele korzyści, szczególnie dla kogoś z celiakią.\nOto główne korzyści z diety bezglutenowej:\nMoże złagodzić objawy trawienne\nWiększość ludzi próbuje diety bezglutenowej w celu leczenia problemów trawiennych.\nObejmują one wzdęcia, biegunkę lub zaparcia, gazy, zmęczenie i wiele innych objawów.\nBadania wykazały, że stosowanie diety bezglutenowej może pomóc złagodzić objawy trawienne u osób z celiakią i nieceliakalną nadwrażliwością na gluten (13Trusted Source, 14Trusted Source).\nW jednym z badań 215 osób z celiakią stosowało dietę bezglutenową przez sześć miesięcy. Dieta pomogła znacznie zmniejszyć ból brzucha i częstotliwość biegunki, nudności i innych objawów (15Trusted Source).\nMoże zmniejszyć przewlekły stan zapalny u osób z celiakią\nStan zapalny jest naturalnym procesem, który pomaga organizmowi leczyć i uzdrawiać infekcje.\nCzasami stan zapalny może wymknąć się spod kontroli i trwać tygodnie, miesiące, a nawet lata. Jest to znane jako przewlekły stan zapalny i może prowadzić do różnych problemów zdrowotnych (16Trusted Source).\nDieta bezglutenowa może pomóc zmniejszyć przewlekły stan zapalny u osób z celiakią.\nKilka badań wykazało, że dieta bezglutenowa może zmniejszyć markery stanu zapalnego, takie jak poziom przeciwciał. Może również pomóc w leczeniu uszkodzeń jelit spowodowanych zapaleniem związanym z glutenem u osób z celiakią (17Trusted Source, 18Trusted Source).\nOsoby z nieceliakalną nadwrażliwością na gluten mogą również mieć niski poziom stanu zapalnego. Jednak nie jest całkowicie jasne, czy dieta bezglutenowa może zmniejszyć stan zapalny u tych osób (19Trusted Source).\nLudzie z celiakią często czują się zmęczeni, ospali lub doświadczają "mgły mózgowej" (20Trusted Source, 21Trusted Source).\nObjawy te mogą być spowodowane niedoborem składników odżywczych z powodu uszkodzenia jelit. Na przykład, niedobór żelaza może prowadzić do anemii, która jest powszechna w celiakii (22Trusted Source).\nJeśli masz celiakię, przejście na dietę bezglutenową może pomóc zwiększyć poziom energii i powstrzymać uczucie zmęczenia i ospałości (13Trusted Source).\nW badaniu obejmującym 1031 osób z celiakią, 66% z nich skarżyło się na zmęczenie. Po zastosowaniu diety bezglutenowej tylko 22% osób nadal odczuwało zmęczenie (23Trusted Source).\nNie jest niczym niezwykłym, że po rozpoczęciu stosowania diety bezglutenowej tracisz na wadze.\nDzieje się tak, ponieważ eliminuje ona wiele śmieciowych produktów spożywczych, które dodają niechcianych kalorii do diety. Te pokarmy są często zastępowane przez owoce, warzywa i chude białka.\nWażne jest jednak, aby unikać przetworzonej żywności "bezglutenowej", takiej jak ciasta, ciastka i przekąski, ponieważ mogą one szybko dodać dużo kalorii do diety (24Trusted Source).\nSkup się na spożywaniu dużej ilości pełnowartościowych, nieprzetworzonych produktów, takich jak owoce, warzywa i chude białka.\nDieta bezglutenowa może przynieść wiele korzyści zdrowotnych, szczególnie dla osób z celiakią. Może ona pomóc złagodzić objawy trawienne, zmniejszyć przewlekły stan zapalny, zwiększyć energię i wspomóc utratę wagi.


Wydzielanie Cl indukowane przez sole żółciowe. Badanie mechanizmu działania w oparciu o hodowlę komórek nabłonka okrężnicy. – Centrum Stomatologiczne CSF\nPo dodaniu do boczno-bocznej (serosalnej) strony monowarstwy nabłonka okrężnicy T84, taurodeoksycholan spowodował wydzielanie Cl- netto w sposób zależny od dawki, z efektem progowym obserwowanym przy 0,2 mM. Przeciwnie, po nałożeniu na powierzchnię wierzchołkową (światło) stężenie taurodeoksycholanu poniżej mM miało niewielki wpływ lub nie miało żadnego efektu. Dopiero gdy stężenie taurodeoksycholanu obecnego na stronie szczytowej było większe lub równe mM, dodanie wierzchołkowe powodowało efekt transportu elektrolitu. Ten szczytowy wpływ na transport elektrolitów był związany ze skokowym wzrostem przepuszczalności monowarstwy. Cykliczne AMP i cykliczne GMP w monowarstwach T84 nie były zwiększane przez sól żółciową, ale w obecności pozakomórkowego Ca2 +, wolny cytozolowy Ca2 + wzrósł ze stopniowanym efektem dawki i przebiegiem czasowym, który odpowiadał w przybliżeniu zmianom prądu zwarciowego (Isc) . Wyniki sugerują, że sole żółciowe w świetle o stosunkowo wysokim stężeniu (większe niż lub równe mM) zwiększają szczelność połączenia. Po zwiększeniu przepuszczalności połączenia, sole żółciowe mogą dochodzić do błony podstawno-bocznej komórek nabłonka, gdzie działają w celu zwiększenia ilości wolnego Ca2 + cytozolowego ze źródeł zewnątrzkomórkowych. Wynikające z tego zwiększenie wolnego cytozolowego Ca2 +, a nie cyklicznych nukleotydów, wydaje się być związane z transkomórkowym wydzielaniem Cl-.\n[przypisy: ziarniak pachwinowy, zespół tietza, żółty stolec ]


Archiwum Historii Mówionej - Irena Szyll\nNazywam się Irena Szyll, urodziłam się w 1933 roku. Moje nazwisko panieńskie było Irena Kornaszewska, mieszkałam przy placu Krasińskich, róg ulicy Świętojerskiej i Bonifraterskiej, w olbrzymim domu o dwóch podwórkach, na czwartym piętrze.\nTo tam była pani w czasie Powstania?\nTam byłam w czasie Powstania.\nCo pani pamięta z okresu jeszcze przed wybuchem wojny?\nPrzed wybuchem wojny pamiętam, że mieszkałam na Nowogrodzkiej 42. Mieszkałam u swojej chrzestnej, Ireny Kosmowskiej (nie wiem, czy pani to nazwisko coś mówi). Była moją chrzestną matką i u niej się wychowywałam do dziewiątego roku życia. Z chwilą kiedy aresztowali moją chrzestną, musiałam wrócić do domu i właśnie wróciłam na ulicę Świętojerską.\nTata pracował – dokąd mógł, na Pradze w spirytusowym przemyśle, tam te alkohole wyrabiali. [Pracował] na Pradze, dokąd jeszcze można było przejść na Pragę, [czyli do momentu kiedy] Rosjanie podeszli bliżej [Warszawy] […]. Mama, jak ja wróciłam, pracowała, ale nie umiem powiedzieć gdzie. Tego nie wiem, bo jakoś nie interesowałam się tym przypadkiem.\nCo zapamiętała pani z czasów dzieciństwa? Jakie to było dzieciństwo?\nTe dziewięć lat to było wspaniałe. Jak wróciłam [do domu, było] już troszkę biedniej, bo była już okupacja, więc było bardzo ciężko, ale jakoś moi rodzice dawali sobie radę, tak że ja głodna nie byłam.\nCzy była pani jedynaczką?\nNie, [mam] siostrę o cztery lata młodszą. Nawet zagadnęłam ją, czy ona coś pamięta, ale mówi, że mało, bardzo mało pamięta, bo miała wtedy siedem lat.\nJak pani zapamiętała wybuch wojny, 1 września trzydziestego dziewiątego roku?\nBardzo źle, bo pamiętam te naloty. Moja chrzestna nie chciała zejść do piwnicy i obie siedziałyśmy na drugim piętrze. Pamiętam, jak naprzeciwko była poczta, [która się] paliła, i pamiętam [również] moment, jak weszli Niemcy, którzy bardzo głośno [tupali butami], i to mnie strasznie przeraziło – bardzo, bardzo mnie przeraziło. Później [była] już okupacja i łapanki. Mojego tatę aresztowali, był na Pawiaku. Były bardzo nieprzyjemne rzeczy za okupacji.\nRozpoczęła pani wówczas naukę w szkole?\nTak, tak, ja już tam na Nowogrodzkiej chodziłam do szkoły. Po tym, jak wróciłam, to różnie było. W prywatnych domach się uczyliśmy, [ja wówczas] zdałam do piątej klasy.\nA co zapamiętała pani z czasów szkolnych?\nZ czasów szkolnych specjalnie nic [nie pamiętam]. […]\nCzy chodziła pani sama do szkoły?\nDaleko była szkoła od domu?\nNie, nie. Czasami musiałam iść aż na Felińskiego, [bo tam był budynek szkolny]. Felińskiego to już właściwie Żoliborz […]. Bardzo miło wspominam zakonnice, które nas przygotowywały do komunii, , bardzo mile wspominam te zmartwychwstanki, zakonnice, z dzieciństwa.\nA z jakiej lokalizacji, z jakiego klasztoru, z jakiej ulicy?\nNie pamiętam ulicy, bo to się zatarło. Może nie chcę pamiętać, no nie wiem.\nCzy pamięta pani jakieś zabawy z dziećmi?\nNie no, były, oczywiście.\nPamięta pani może jakieś swoje obchodzone imieniny, urodziny, coś, co było coś szczególnego, przygotowywanego w tych trudnych czasach oczywiście, okupacyjnych?\nOczywiście, że zabawy były. […] Ja raczej wolałam [czytać] książki, wolałam czytać, tak jak i dzisiaj. [Gdy zbliżały się święta, robiliśmy zabawki na choinkę].\nCzy zdarzało się tak, jak pani mówiła, że poruszała się pani samodzielnie po mieście?\nTak, mama mogła mnie wysyłać wszędzie, byłam bardzo samodzielna.\nA jeszcze wcześniej, mieszkając u chrzestnej, też?\nU chrzestnej nie. Tam miałam nianię, niania się mną opiekowała i niania zginęła tak jak moja chrzestna – w obozie.\nJak to się stało, że trafiły do obozu?\nNiemcy przyszli do domu i je aresztowali.\nCzy za jakąś konkretną działalność konspiracyjną?\n[Moja chrzestna] była posłem na Sejm i działaczką. Niestety ją aresztowali. A mnie uratował dozorca, bo ja byłam poza domem, bawiłam się tam u znajomych i nikt po mnie nie przyszedł, i postanowiłam wrócić sama do domu. I jak wracałam, to dozorca siedział w takiej stróżówce i miał okienko, zobaczył mnie i pokazał, żebym szybko [do niego] przyszła. Ja wtedy do niego przyszłam i on mówi: „Nie możesz iść na górę”. Zapytał się, czy ja wiem, gdzie mieszkają moi rodzice. Ja mówię: „Wiem”. On mnie [wtedy] zaprowadził do rodziców.\nCzterdziesty drugi rok. I w ten sposób ja się uratowałam, bo oni [by] mnie też aresztowali. Potem siedzieli w tym mieszkaniu i ktokolwiek przyszedł, wszystkich aresztowali.\nCzy tam było więcej osób niż chrzestna?\nTak, jak to się mówiło, „kocioł” czy coś takiego, tak się mówiło. Wszystkich aresztowali. A potem, za jakiś czas, nie wiem, czy adres znaleźli, doszli do tego i mojego tatę aresztowali. I był parę miesięcy na Pawiaku, cudem wyszedł. Cudem. Wyszedł krótko przed Powstaniem. Był bardzo zmasakrowany. Rozbitą miał głowę, oko wybite, okropnie. Nie poznałyśmy taty, jak wrócił.\nA gdy pani już wróciła do domu rodzinnego, to jak wówczas to życie było zorganizowane, w trochę innych warunkach?\nNo, troszkę inne warunki, ale serdecznie, przyjemnie. Miałam wspaniałych rodziców. Zresztą proszę sobie wyobrazić, moja mama zginęła w Powstaniu: była ranna i w kościele na Freta zginęła, zbombardowali kościół.\nTak, u Świętego Jacka. I mój tata nas wychował. Nie oddał nikomu, więc był wspaniałym ojcem, tylko żył krótko, pięćdziesiąt dziewięć lat.\nProszę jeszcze opowiedzieć o życiu przed wybuchem Powstania, wtedy kiedy pani już wróciła do domu rodzinnego. Gdzie wówczas pani chodziła do szkoły? Czy wspomina pani te czasy, powiedzmy, jako właśnie takie czasy trudniejsze, głodniejsze, z jakimiś problemami organizacyjnymi?\nNo, były problemy, ale rodzice starali się, żebyśmy my tego nie odczuły, tak że nie mogę powiedzieć… Wiem, że było źle, były łapanki, strasznie. Naloty zresztą były za okupacji i to były przez aliantów robione, bo oni chcieli rzucać bomby na Niemców, a okazało się, że te bomby spadały też na ludność cywilną – przecież to też było – i jak wyszło się, to nie wiadomo było, czy się wróci. Miałam takie zdarzenie. Szłam z tatą i ktoś krzyknął: „Łapanka, uciekajcie!”, to wszyscy gdzie tylko można, do bram, wszystko uciekało.\nA czy była pani świadkiem, zarówno w czasie zamieszkiwania na Nowogrodzkiej, jak i później na Świętojerskiej, jakichś właśnie łapanek czy rozstrzeliwań?\nByłam świadkiem rozstrzeliwań. Z dziećmi bawiłam się przy Dworcu Gdańskim (tam jest zresztą ten pomnik). Tam było takie pole. Poszliśmy się tam bawić, a to w piłkę, a to w chowanego, w różne gry. I przyjechał samochód i dwadzieścia cztery osoby, w tym i kobiety były, pozakładali im [plastry] na twarz, a my położyliśmy się w trawie i przyglądaliśmy się, co będzie. Postawili karabin maszynowy i te osoby wszystkie na naszych oczach zabili. I ja przez dwa dni nie odzywałam się w ogóle, coś się stało ze mną, ale wtedy to ja miałam dziesięć lat. Tak że byłam świadkiem naocznym [egzekucji] przy Dworcu Gdańskim.\nTo mógł być który, czterdziesty trzeci, czterdziesty czwarty rok?\nTo było [chyba] w sierpniu, w czterdziestym trzecim roku. [Na pewno było to latem].\nCzy po tym zdarzeniu jeszcze miała pani odwagę z dziećmi bawić się właśnie na takich terenach?\nJuż tam [więcej] nie poszłam, już nie poszłam tam więcej, nie poszłam. To straszny, okropny widok.\nKiedy poruszała się pani po ulicach Warszawy, jaka była reakcja na widok Niemców? Czy właśnie takie przyciskanie się przy murze, czy chowanie się do bram, czy „śmiało do przodu”?\nWie pani, to zależy. Ja kiedyś szłam z tatą Alejami Jerozolimskimi. Mój tata miał na nogach oficerki i Niemiec tatę zaczepił i mówi: „Zdejmuj te buty, bo to nasze buty”. A mój ojciec mówi: „Ja sobie sam je zrobiłem, to jak to wasze?” nie chce zdjąć tych butów. I powstała straszna awantura. Ojciec nie chce oddać butów, on każe ściągnąć: „Bo cię zabiję” – krzyczy. A ja, jak usłyszałam to, że oni się tam szarpią, to ja zaczęłam też krzyczeć i szedł jakiś oficer niemiecki, i kazał mojemu tacie iść, pozwolił mu iść, a coś tam krzyczał na tego żołnierza. W każdym razie puścił mojego tatę. To było śmieszne, wie pani, buty zdjąć. Były takie różne…\nByło też groźne.\nGroźne było, wie pani, ale też śmieszne trochę.\nAle nie zabrali butów.\nCzy tata jeszcze pracował po wyjściu z Pawiaka?\nTak, tak, tak. Żył jeszcze do sześćdziesiątego drugiego roku.\nAle jeszcze podczas okupacji pracował?\nPracował jeszcze, do Powstania jeszcze gdzieś tam pracował. Później, jak to zwykle, wypędzili nas z Warszawy, to później powiemy.\nA mama zginęła niestety.\nAle czy mama pracowała w okresie okupacji?\nZa okupacji trochę pracowała, tylko nie wiem, czy w sklepie, nie umiem tego powiedzieć.\nCzy ma pani jakieś wspomnienia tego typu, jak wyglądało takie codzienne życie, jak wyglądały posiłki, obiady? Chodzi mi o to, czy coś szczególnego w pani pamięci utkwiło z takich specyfików okupacyjnych, które trzeba było przygotowywać z braku innych rzeczy?\nBardzo dużo jadłam fasoli, bardzo dużo jadłam grochu, bo to było dostępne. Kasze wszelkiego rodzaju. Może dlatego tak się czuję dobrze, mając osiemdziesiąt dwa lata.\nCzyli zdrowe, proste jedzenie.\nI zęby swoje, więc to widocznie wpłynęło na to.\nCzy miała pani koleżanki swoje, może bliskie przyjaciółki?\nZa okupacji tak, ale [nie wiem, co się z nimi stało].\nCzy może wtedy uczyła się pani jakichś piosenek, przyśpiewek?\nNa pewno się uczyłam, ale już nie bardzo pamiętam. Na pewno umiałam, bo to przecież [znane] piosenki, na pewno.\nCzy dzieci były jakoś szczególnie przygotowywane w domu czy właśnie w szkole, jak zachować ostrożność na ulicach, czy można jeździć środkami komunikacji miejskiej, czy raczej na piechotę?\nNie, w szkole to nie. W ogóle muszę pani powiedzieć, że szkoła za okupacji to była bardzo słaba. Ja miałam straszne braki z geografii, musiałam uzupełniać. Historii w ogóle, geografii nie, to taka nauka byłaby byle jaka.\nCzy ostrzegano, przygotowywano dzieci do tego, żeby zachowały pewne środki ostrożności?\nJak najbardziej, na przykład mama mi powiedziała, że od Niemca nie mogę nic wziąć. Kiedyś spotkał mnie na ulicy Niemiec rzeczywiście i dawał mi czekoladę. Ja jej nie wzięłam. Ja, która byłam spragniona czekolady, nie wzięłam jej.\nCzy może była pani świadoma, że istnieje konspiracja?\nBardzo. Dzień przed aresztowaniem mojego taty byli u nas panowie, były ulotki, była broń, było wszystko. Całe szczęście, że dzień wcześniej wynieśli tę broń. Ulotki przeczytaliśmy i ja jako dziecko… Mama wyrzuciła je do kuchni i one się spaliły, ale papier, jak się tak pali, to zostają takie czarne [kawałki], a ja podeszłam, wzięłam pogrzebacz i to roztrzepałam, i słyszałam, jak moi rodzice powiedzieli: „Zobacz, skąd ona wiedziała, że to trzeba roztrzepać?”. Tak że nauczone dzieci były, bardzo były nauczone.\nŚrodków bezpieczeństwa, tak?\nTo po prostu samo jakoś przychodzi.\nCzyli tata był zaangażowany w konspiracji?\nTak, był w AK.\nAle nie orientuje się pani, w jakiej formacji?\nNie, w jakiej formacji, się nie orientuję, natomiast wiem, że nie ujawnił się po wyzwoleniu, bo inaczej to byłby w więzieniu.\nJak zapamiętała pani wybuch Powstania, dzień 1 sierpnia.\nJak ja zapamiętałam. Więc tak, usłyszałam, to było po południu, cieplutko, ładnie i ktoś powiedział: „Powstanie wybuchło”. Ja sobie myślę: „Co to jest Powstanie?”. Dopytywałam się, nie mogłam zrozumieć, co to jest Powstanie. Zrozumiałam wtedy, jak usłyszałam strzały i zobaczyłam młodych ludzi z biało-czerwonymi opaskami na ręku. No i ci młodzi ludzie niektórzy to byli niewiele starsi ode mnie, ci chłopcy. Wyszło takie zarządzenie, że musimy budować barykady […] wzdłuż ulicy Świętojerskiej, przecinając ulicę Bonifraterską, a zamykając wjazd na plac Krasińskich. Ten plac Krasińskich był zupełnie inny, nie było tego sądu, był taki łącznik między pałacem Krasińskich, na takim filarze, a pod nim tramwaj jeździł Miodową i jechał gdzieś tam na Żoliborz, a drugi tramwaj skręcał w Świętojerską, w Nowiniarską i do Franciszkańskiej, i wracał. Zaczęliśmy tę barykadę stawiać i proszę sobie wyobrazić, ktoś krzyknął, że w pałacu są Niemcy, że w tym pałacu Krasińskich są Niemcy. No więc troszkę się przestraszyliśmy, bo tuż przy tym pałacu budowaliśmy tę barykadę, ludzie znosili na tę barykadę i meble, i wszystko, co się dało. My jako dzieci pomagaliśmy te płytki zdejmować z chodników, nosić, wozić taczkami, jak się dało. W każdym razie taka poszła plotka. Nie wiem, czy plotka, czy to była prawda, że jeden pan z klamką, bo nie miał pistoletu, wszedł tam po cichutku, jakoś się dostał do środka i zastraszył tego wartownika niemieckiego, który tam był, i czy uderzył go, w każdym razie dostał się. Potem już więcej Powstańców się tam dostało i tych Niemców stamtąd wyciągnęli. Było ich ponad dwudziestu, natomiast oficerowie, bo byli też i oficerowie, popełnili samobójstwo. No więc już pałac jest w rękach naszych Powstańców, więc już się nie baliśmy, budowaliśmy dalej tę barykadę. To są pierwsze dni Powstania, dosłownie, może drugi dzień. Prawie była już ukończona ta barykada, gdy przyjechało dwóch oficerów. Mieli tylko marynarki żołnierskie, natomiast spodnie cywilne. I oni chcieli przedostać się na plac Krasińskich, ale nie mogli się przedostać, bo już mało tego, że barykada prawie zamykała się, to był wykopany rów. Rów był wykopany po to, żeby mieć piasek, w worki sypany był i żeby na barykadę kłaść, bo ona była umocniona, ta barykada. No więc trzeba było zorganizować deski czy drzwi. Ja pobiegłam do swojego taty, żeby pomógł, no i tata rzeczywiście pomógł. Jakieś tam drzwi (nie sam, wziął tam kolegów) położyli, zrobili taki prowizoryczny most i przepchnęli ten [samochód]. Dobra, barykadę żeśmy zrobili, wszystko w porządku. A, jeszcze jeden z tych panów z samochodu mówi do mnie, że: „Słuchaj, powiedz tacie, że na Stawkach są magazyny i w tych magazynach jest dużo jedzenia, dużo żywności, żeby poszedł i wziął, bo za dwie godziny palimy to. Palimy, bo nie utrzymamy, bo Niemcy już idą i ich nie utrzymamy”. No więc mój tata poszedł, wziął jeszcze sąsiadów, przywieźli bardzo dużo jedzenia, to znaczy konserwy mięsne, cukier, mąkę, kaszę, wszystko, co było potrzebne do jedzenia. Zresztą prawie że wszystko zostało, bo niewiele zjedliśmy. I wszyscy mieliśmy jedzenie […]\nI proszę sobie wyobrazić, dowiadujemy się, że zdobyli czołg. O tym to pani wie. I ja, mama i jeszcze sąsiedzi z naszego domu biegniemy przez plac. Biegniemy, żeby zobaczyć ten czołg. Każdy się cieszył, niesamowita była atmosfera. Dobiegliśmy do połowy [placu] i [nagle rozległ się] straszny wybuch. Ale taki był wybuch, podmuch taki okropny, nie wiedzieliśmy, co się stało. Biegł z tamtej strony od tego czołgu jakiś facet zakrwawiony i krzyczał: „Nie chodźcie tam, broń Boże! Tam ciała leżą!”. I tak mama moja poszła, bo też wszędzie chodziła, a mnie już nie pozwoliła iść, tak że ja osobiście nie widziałam tych ciał, ja tylko [słyszałem] ten huk. No i coraz gorzej zaczęło się robić, coraz gorzej, coraz bliżej Niemcy byli, bombardowali nas, a najbardziej ta „krowa” czy „szafa”, bo różnie mówili, to było coś okropnego. Jak usłyszeliśmy tylko takie: „Uuu, uuu”, to już wszyscy uciekali, gdzie tylko można było uciec. Straszna rzecz.\nA czy życie toczyło się w piwnicach, czy…\nW piwnicach, tak, w piwnicach. Tam panie robiły kluski, gotowały – tak było zbiorowo, nie to, że jedna osoba, tylko dla wszystkich. Po wodę gdzieś bardzo rano chodzili, bo wody nie było. Ale to już mnie omijało, ja już o tym nie wiem, bo to już nie moja była domena.\nCzy poza spotkaniem z Powstańcami przy budowie barykady jeszcze miała później pani okazję do tego, żeby widzieć Powstańców?\nTak, tak, ja miałam ciągle okazję. Jak tata pracował w tych spirytusowych zakładach, to dostawał deputat. Ponieważ nie pił tego, to mama to zbierała i na wiśniach zrobiła nalewki, ale zrobiła takie gąsiory duże i Powstańcom dawała. Ci Powstańcy przychodzili do nas ciągle, więc ja miałam styczność z nimi. I lekko ranni, i tacy zdrowi – wspaniali chłopcy, wspaniali byli. Proszę sobie wyobrazić, jeszcze jeden incydent, który zapamiętałam. Powstańcy złapali grupę osób, mówili, że to szpiedzy, która podobnież chodziła gdzieś i robiła znaki dla samolotów, żeby w tym miejscu zrzucali bomby. No i osądzili ich: wyrok śmierci. I młody człowiek ich zabijał na naszych oczach. Tam były kobiety i jeden mężczyzna. […] [Na rogu ulicy Bonifraterskiej i Świętojerskiej] te osoby zostały zabite. To na moich oczach. Ale to na mnie nie robiło wrażenia.\nJuż była pani przyzwyczajona?\nNie, nawet moja mama zagadnęła i mówi: „Słuchaj, dziecko – bo to taki młody człowiek zabijał – że tak możesz…”. A on mówi: „Przecież to wróg”. Tak że ja patrzyłam na to i nie miałam żadnego wrażenia, żadnego. No i już wtedy, po tym wszystkim, to już Niemcy się bardzo zbliżyli, bardzo bombardowali Starówkę, no i mama była ranna. I [właśnie] Powstańcy mamę na noszach zanieśli do tego kościoła.\nA gdzie mama była ranna, na ulicy?\nWyszła na moment na podwórko i granatnik się rozerwał i widocznie jakiś odłamek [leciał] i była ranna. I mamę zanieśli.\nCzy pani pamięta może datę, kiedy to było?\nTo było dwa dni przed końcem, koniec sierpnia.\nPowstańcy przynieśli mamę do domu czy do szpitala?\nNie, nie, od razu mamę zanieśli tam do kościoła.\nDo szpitala, który tam był?\nTo był szpital, tak, bardzo duży.\nCzy państwo się od razu dowiedzieli?\nNie no, przecież mama na podwórku była ranna, więc od razu na oczach, tak. I mamę zanieśli, tata poszedł zaraz tam za mamą. Tylko zdążył wrócić, samoloty nadleciały i zbombardowali. Ale łatwo było się przedostać na Freta: tylko trzeba było wyjść z naszego domu, przejść tą Nowiniarską, wejść do następnego domu i piwnicami się przechodziło aż na Freta. Poprzebijali przejścia i fajnie się przechodziło, bo ja też przechodziłam raz. No i potem, jak tata poszedł, to już mamy nie znalazł, już nie wiadomo, gdzie była.\nCzyli ciała już nie znalazł?\nNie, już nie znalazł mamy. I podjechał czołg – to już był koniec – podjechał czołg niemiecki i przez głośnik podał: „Proszę wychodzić z piwnic, nic państwu nie będzie”. Ale zaczęli ludzie opowiadać, że Niemcy mężczyzn zabijają, no to ojciec [powiedział]: „Ja idę do kanału i będę kanałem przechodził”. A już wtedy Powstańcy zebrali się na placu Krasińskich i wchodzili do kanału, nie wpuszczali cywili, dopiero jak sami weszli, dopiero można było i ja z tatą weszłam do tego kanału. Tam okropnie było.\nA siostrę zostawił z sąsiadką, bo poszedł zobaczyć, czy można przejść, czy nie można przejść. I weszliśmy, nie wiem, ile przeszliśmy, wiem, że było strasznie źle, ciasno, obijałam się o ludzi brudnych, okropne. I ja mówię: „Ja wracam”. No i tata mój wrócił, wróciliśmy z powrotem. No i wtedy już wyszliśmy. Wyszliśmy, jak Niemcy kazali. Czwórkami nas ustawili i prowadzili nas i muszę powiedzieć, że bardzo grzecznie się zachowywali, powiedzieli po polsku: „Proszę państwa, proszę iść prawą stroną, bo tu będą kule leciały”. Tak nas osłaniali i prowadzili nas przez getto do kościoła na Wolę i tam potem, jak wszystkich, na Dworzec Zachodni, z Dworca Zachodniego w wagony i do Pruszkowa.\nWróćmy jeszcze do Powstania i do życia w piwnicach. Czy pamięta może pani, jaka wtedy była atmosfera wśród ludności, która tam się zgromadziła?\nAtmosfera była wspaniała. Jeden drugiemu pomagał, przytulił. Na przykład w naszej piwnicy, bo była bardzo duża, to było kilka rodzin. To była bardzo taka duża piwnica, tak że jeden drugiemu bardzo pomagał.\nA w stosunku do Powstańców, do Powstania?\nDo Powstańców też, wszyscy się cieszyli. Myśleli, że będziemy mieli wolność, każdy się cieszył.\nA później, już pod koniec, jak już widać było, że Powstanie nie ma szans, nie zmieniło się to, nie było złorzeczenia, narzekania, że po co to wszystko?\nNie. Ja nie słyszałam, żeby ktoś powiedział, że po co to wszystko. Wszyscy szli spokojnie. Później w Pruszkowie nas segregowali, ja takiego młodego chłopca uratowałam. Owinęli mu głowę bandażami, ja go wzięłam za rękę i na wieś nas wywieźli, tak że nie trafiłam do obozu, tylko na wieś.\nA jak pani wspomina tę drogę w sensie wysiłku, zmęczenia? Przecież to spory kawałek do przejścia.\nTak, duży kawałek, no i bagaże. Proszę sobie wyobrazić, że ten incydent, co był w „Eroice”, że Dziewońskiego uderzył policjant, bo taki był moment, to był właśnie z nami. Jak szliśmy tymi czwórkami, był pan, który uciekał z Woli, ponieważ na Woli byli „ukraińcy” i oni się tam bardzo źle obchodzili z ludnością, to on uciekł i on był bez bagażu. I on szedł bez bagażu, a koło niego szła osoba, która miała straszne bagaże, na plecach taki tobołek, dwie walizy. I Niemiec ni stąd, ni z owąd karabinem go uderzył w plecy, ale tak fest uderzył. On nie wiedział, o co chodzi, a Niemiec pokazuje, że ona dźwiga, on nie ma nic? Tak że reżyser widocznie szedł z nami, kiedy potem umieścił to w filmie.\nJeszcze wróćmy na chwilkę do Powstania i do życia w piwnicach. Mówiła pani, że głodu nie było, bo tata zorganizował zapasy.\nTak, dużo było zapasów i to wszyscy jedli, wszyscy. To nie było tak, że tylko my, tylko wszyscy. Ten dom był bardzo duży, bo on miał siedem oficyn, po dwa podwórka. Myśmy mieszkali w tej środkowej oficynie i osoby z tej oficyny, które siedziały tam w tej piwnicy, to [również miały] swoją piwnicę. Wie pani, nie każdy mógł iść na Stawki do tych magazynów, żeby sobie wziąć, nie każdy mógł iść, zresztą nie wiedzieli.\nCzy miała pani ze sobą jakąś ukochaną zabawkę, lalkę, misia na pocieszenie?\nNa pewno miałam psa i go zostawiłam. I do dziś, jak pomyślę, to płaczę.\nA zabawkę, jakąś lalkę, przytulankę?\nTo sama sobie szyłam. Nawet z koleżanką rozmawiałam, czy ona szyła też. Bo my jesteśmy z jednego roku, ona jest ode mnie starsza o trzy dni.\nCzy z lalką jakąś na przykład może pani wyszła z Powstania?\nNic, mnie wszystko zginęło. Ja nawet nie mam fotografii żadnej, dlatego że te bagaże, które mieliśmy, to nam zginęły, bo jak już byliśmy w pociągu, to mój tata wysiadł z tego pociągu i nas też wysadzili ludzie, rzucili nam bagaże i Niemiec to zobaczył. Zobaczył to Niemiec i z powrotem [kazał nam wejść do wagonu]. Ale ludzie już tych bagaży nam nie oddali.\nBagaże zostały na zewnątrz?\nKtoś wziął to.\nA czy słyszała pani może Powstańców śpiewających piosenki?\nNa pewno, my w piwnicach też śpiewaliśmy.\nAle takie powstańcze bardziej piosenki czy jakieś inne, takie po prostu znane?\nTe wszystkie piosenki znałam, a teraz to… Z koleżanką kiedyś żeśmy wsiadły latem, w tym roku, taki był wagon-tramwaj, taki turystyczny czy śpiewający, śpiewający chyba, i właśnie śpiewali te piosenki wszystkie, te powstańcze.\nA czy uczestniczyła pani w mszach organizowanych w czasie Powstania na terenie Starego Miasta?\nNie, nie. Każdy siedział w piwnicy i bał się. Tylko pierwsze dni były spokojne, a później to już było bardzo źle, bardzo źle.\nCzy pani dom był zburzony, ten rodzinny dom, w którym pani mieszkała?\n[Został całkowicie] zburzony. Teraz jest inny.\nAle czy był zburzony w trakcie jeszcze, jak państwo wyszli?\nJak oni nas wyprowadzili i szliśmy przez getto, to [nagle] nadleciały samoloty, dużo tych samolotów niemieckich, i zrzucali bomby. Ja się odwróciłam i zobaczyłam, jak ten nasz dom się wali. Ja to widziałam, jak on po prostu osiadał. I tuman kurzu, tuman kurzu. Tak że jak wróciłam po wyzwoleniu, następnego dnia byłam, siedemnastego było wyzwolenie, a ja osiemnastego byłam w Warszawie, bo myślałam, że może mama wróciła, że gdzieś jest. Jak zobaczyłam te gruzy, nie było nawet jednego takiego, żeby ścianka gdzieś [stała], tylko było zwalisko. Nic nie było.\nCzy ma pani może jakieś wspomnienia z etapu wędrówki do Pruszkowa, czyli po wyjściu z kościoła Świętego Wojciecha?\nNo, tam też były nieprzyjemne sprawy, bo jak nas tam przyprowadzili… A nie, nawet idąc, widziałam leżące trupy, tak, leżały niesprzątnięte. I jak już byłam w kościele, Niemcy ogłosili, że kto ma złoto, ma oddać. Oddawali ludzie to złoto i gdy u jakiegoś [mężczyzny] zobaczyli czy ktoś powiedział, że on ma, to wzięli i znaleźli [coś] u tego pana. Rozstrzelali go od razu na tym dziedzińcu. To też widziałam.\nCzy głód z tego okresu może jakoś doskwierał? Czy przypomina sobie pani, jaka była aprowizacja w czasie tej drogi?\n[W czasie] Powstania nie było głodu. Natomiast po wyzwoleniu byłam głodna.\nAle w czasie tej drogi, tego exodusu warszawiaków do Pruszkowa?\nNie, bo nas od razu na wieś zawieźli.\nW Pruszkowie była pani krótko?\nNie, ja w ogóle tego dnia… znaczy od razu szliśmy przez getto, zatrzymali nas na jakimś placu, dali nam kaszę manną (tylko ja jej nie jadłam, bo to na wodzie była ta kasza) i po godzinie kazali nam wstać, ustawić się i zaprowadzili nas na Wolę do kościoła. W kościele byłam bardzo krótko i stamtąd kazali nam się ustawić i poprowadzili nas do ulicy Bema i Bema prosto na dworzec. Na dworcu już czekały wagony odkryte, takie lory i do tych wagonów ile się zmieściło osób, jeden przy drugim i zawieźli nas do Pruszkowa. Dopiero w Pruszkowie nocowałam. Ja miałam długie włosy, warkocze i wiem, że powiedziano mi: „Nie chodź, dziecko, tam, bo tam wszy są, żeby do włosów ci nie weszły”. I ja tak całą noc przesiedziałam na zewnątrz, nie w tej hali fabrycznej, gdzie ludzie spali na słomie różnie, tylko już byłam na dworze i rano nas Niemcy segregowali. Jeden na prawo, na lewo, prosto i tak. Tylko nie wiadomo było, gdzie iść, ale trafiłam akurat, i tata, i ja, i siostra moja, że wywieźli nas na wieś.\nNa wieś daleko od Warszawy?\nI proszę sobie wyobrazić, nie mogę sobie przypomnieć, gdzie. Za nic. To było tak trzydzieści kilometrów od Radomska, w lasach. Bardzo duża wieś, dwa kilometry miała, to to pamiętam, ale nie mogę, nie mogę za nic. Ja chciałam tam pojechać i zobaczyć już jako dorosła osoba i nie mogłam sobie przypomnieć gdzie, nie wiem dlaczego, nie wiem.\nCzy tam zostali państwo przygarnięci przez lokalnych mieszkańców?\nTak, przez gospodarzy. Dali nam taki pokoik mały, jakieś tam do spania łóżka, właściwie takie zbite coś, słomę w coś [wepchnięto], w jakiś siennik, tak że na słomie. Dawali nam jeść, ale myśmy bardzo krótko byli. Mój tata jak zwykle jak tylko się tam dostał, to zaraz poszedł do partyzantki, poszedł tam z nimi. Proszę sobie wyobrazić, któregoś dnia przyjechali Niemcy na motorach tam na tę wieś i weszli do tej chałupy naszej. Mój ojciec spał, bo w nocy był u tych partyzantów, spał i buty miał takie strasznie zabłocone, bo to był przecież już listopad pewnie, koniec października, listopad, i Niemiec wszedł i mówi tak: Kennkarte. Na co mój ojciec wyjął, a on tak czyta i mówi tak: Bandit, Warschau – i spojrzał na te buty, i mówi – Partisan – do mojego taty. Tak że też były różne sytuacje.\nNie, nie. Przybiegł jakiś żołnierz i coś powiedział. I co się okazało: partyzanci z lasu wyszli i byli tuż-tuż za chałupami. I oni się przestraszyli i wycofali.\nA jak długo państwo tam byli?\nMy byliśmy tam jakieś dwa miesiące, więcej nie, bo później tu pod Warszawę przyjechaliśmy, bo miałam ciotkę na Okęciu, ona nie przeżyła Powstania, bo Okęcie było normalnie, nic się nie działo. W Piasecznie miałam kogoś, jakiegoś wujka i przyjechaliśmy zobaczyć, co się tu dzieje, no i tak już zostaliśmy tutaj do wyzwolenia.\nCzyli tak w końcu roku państwo mniej więcej przyjechali?\nMyślę, że gdzieś koniec listopada, bo śnieg padał, taka była straszna pogoda.\nA tamci ludzie, którzy państwa przygarnęli, to tak z otwartością, sercem czy oczekiwali jakiejś zapłaty albo złorzeczyli, że muszą?\nZ całą otwartością, nic nie oczekiwali. Nic ci ludzie nie oczekiwali. To było małżeństwo, które miało sześcioro dzieci, oni byli też biedni, naprawdę, ale zawsze ten barszcz, który mnie strasznie smakował, nie wiem dlaczego, i te ziemniaki okraszone takimi skwareczkami fajnymi, i z jednej miski wszyscy jedli. Ale było bardzo smaczne, bardzo mi smakowało.\nCzy tata jeszcze chodził później do partyzantów?\nTak, cały czas chodził do partyzantów.\nAle nie wie pani, co tam robił?\nNo nie wiem, może pomagał im, nie wiem, w każdym razie chodził ciągle.\nProszę jeszcze opowiedzieć o powrocie do Warszawy.\nA, powrót do Warszawy, to szłam z Piaseczna. Jak pomyślę sobie, jak ja zobaczyłam…\nAle sama czy cała rodzina, tata, siostra?\nNie, nie, tata był na Okęciu, a ja byłam u wujka właśnie, w Piasecznie. Tata był z siostrą, a ja byłam sama tutaj, u wujka, u mojej mamy brata. Tu mnie zastało wyzwolenie. Jak ci weszli… to już nie chcę mówić, co ja sobie pomyślałam o nich.\nRosjanie strasznie się zachowywali, okropnie. Okropnie. Ja siedziałam tak, a on wziął karabin, jak popruł tak po tym [murze], tynki odpadły… Nie no, strasznie się zachowywali. Zaraz jak tylko puszczali do Warszawy… Siedemnastego wyzwolenie było, a osiemnastego można było iść i pieszo szłam do Warszawy, pieszo. I byłam strasznie głodna, bo nie dali mi jeść, bo oni też nie mieli. I doszłam do tego naszego domu – jak zobaczyłam te gruzy, to się strasznie rozpłakałam. Stoję i płaczę i słyszę, jak ktoś do mnie mówi. Odwracam się, a to mój tata. Też z Okęcia przyszedł, miał w kieszeni chleb i dał mi ten chleb.\nCzy na tych gruzach domu coś udało się może znaleźć?\nNie, nic nie było. Wszystko zawalone, nic nie było, absolutnie. Może jak rozbierali ten dom, te gruzy… Bo teraz to jest zupełnie inny dom.\nDo żadnych śladów po mamie państwo nie dotarli?\nNie. Więc jak była ekshumacja, to byłam z tatą, mamy nie było. Ja przypuszczam, że mama leży tam nisko, tak jak to… Chodzę do kościoła tam.\nKiedy wrócili państwo do Warszawy na stałe?\nJuż od razu, już od razu żeśmy wrócili, na Mokotowie zamieszkaliśmy.\nNie, nie, nie. Najpierw w takim domu willowym, takim na Miłobędzkiej (od Racławickiej odchodzi taka [ulica]), bo akurat był wolny tam pokój. A później już, jak wyszłam za mąż, to już z mężem, no i dostaliśmy mieszkanie tutaj, na Mokotowie, na Modzelewskiego i tak już mieszkam pięćdziesiąt ileś lat.\nJak udało się pani uporać z tą traumą przeżyć okupacyjnych, powstańczych, z obrazami, które wryły się w pamięć?\nNawiedzają nieraz, nieraz nawiedzają.\nCzy starała się pani zapomnieć o tym, wyprzeć to z pamięci?\nNo, człowiek stara się zapomnieć, ale ja wiem… Wracają te myśli, wracają.\nCzy w rodzinie później opowiadała pani o tych wydarzeniach?\nNo, dzieciom, dzieciom tak. Dzieciom to ciągle coś tam mówię, co sobie przypomnę, bo tych zdarzeń było wiele, tylko człowiek już tak nie pamięta.\nCzy może pamięta pani jakieś miłe zdarzenie z tego czasu, radość dziecięcą, która się przytrafiła w takim trudnym, smutnym czasie?\nNa pewno były miłe jakieś chwile, na pewno, ale w tej chwili tak już nie pamiętam.\nCzyli wróciła pani później do normalnego życia. Czy tata jeszcze pracował po wyzwoleniu?\nTak, tata jeszcze pracował do ostatniej chwili, bo zmarł nagle, w pracy. Dostał zawału i zmarł.\nCzy rozmawiali państwo w domu o wydarzeniach, przez które wspólnie przeszliście?\nNo właśnie człowiek powinien rozmawiać, bo jak nie rozmawia, to dużo rzeczy nie wie. Ja wróciłam do domu już jako duża dziewczynka i nie rozmawiałam z nimi, i wiele rzeczy nie wiem. Nie znam rodziny dalszej, bo nie pytałam o to, a powinnam, prawda. Później tata zajął się pracą, my [poszłyśmy] do szkoły i tak ten czas jakoś upłynął. Potem ja wyszłam za mąż. Teraz owdowiałam, już nie mam męża.\nJak z perspektywy tych lat, które upłynęły, ocenia pani tamte czasy, trudne dla kraju, dla rodziny, bo straciła pani mamę? Czy mimo wszystko uważa pani, że to jednak miało sens?\nZnaczy ja wiem, czy miało sens… Tyle ludzi zginęło. Liczyli na coś, liczyli prawdopodobnie na pomoc, może rosyjską, nie wiem. W każdym razie gdyby nie było Powstania, to ja bym miała też i inną rodzinę, bo mama by żyła.\nCzy pamięta pani chwile euforii po wybuchu Powstania?\nA była na początku, była ta euforia, tak, wszyscy się cieszyli, śpiewali, chodzili, Niemców nie było, gdzieś tam daleko, strzałów nie było, już było bardzo fajnie.\nPo tylu latach gnębienia.\nWłaśnie, po tylu latach gnębienia. Tak, jeszcze widziałam jeden incydent. Nie pamiętam, który był rok, jak wróciłam do domu, szłam z tatą Czerniakowską i szło dwóch, chyba to żandarmi, bo oni mieli na łańcuchach takie blachy, to chyba to żandarmeria była niemiecka – szli sobie, tak maszerowali i nie wiadomo skąd znalazło się dwóch panów, w płaszczach, kapeluszach, podeszli blisko do nich i zastrzelili tych Niemców.\nNa pani oczach?\nTak, tak. Tata mnie [złapał] za rękę i zaczęliśmy uciekać. Prawdopodobnie potem za tych Niemców rozstrzelili gdzieś innych, naszych ludzi. To takie były przypadki. Było, było wiele.\nNie miała pani takich lęków?\nWłaśnie o to chodzi, że ja teraz bym chyba bardziej przeżyła, gdybym widziała, że komuś się coś dzieje. Nie wiem, człowiek się taki robi… Przecież pod koniec Powstania to naprawdę ludzie leżeli na ulicy nieżywi. I to jak człowiek chciał iść, to musiał przechodzić przez tego człowieka leżącego – i bez wrażenia. Człowiek się taki robi… Widocznie sam jakąś sobie barierę taką postawi.\nŻeby to przeżyć.\nTak, żeby to przeżyć. Były różne incydenty, na przykład też jakoś z pół roku przed Powstaniem, następny dom, obudziły nas straszne strzały, takie okropne strzały. Pytam się ludzi, co się dzieje, a mówią, że Niemcy znaleźli tam ileś Żydów u kogoś i strzelają do nich. Zabili tych Żydów, zabili tę panią, która ich przechowywała. Okropnie. Granatami się tam rzucali, straszna rzecz była też. Takie były rzeczy, tak że nigdy nie było spokojnie, zawsze coś tam wypadło. Ale mimo wszystko życie było i dawali sobie radę rodzice. Na pewno nie tylko moi rodzice, wszyscy dawali sobie radę, bo jak na przykład nie było… […] Pytała pani o to, jak sobie dawali radę. Więc dawali sobie. Na przykład moja mama potrafiła wziąć z domu jakieś tam obrusy, pościelowe rzeczy, jakieś coś jeszcze i pojechała gdzieś na wieś i to sprzedała im, a w zamian przywoziła miód, masło, śmietanę, to, co nam było potrzebne, tak że jakoś tam się radziło. Albo jakieś mięso. Znaczy nie handlowała, absolutnie nie, ale dla nas.\nCzy pamięta pani może jakiś okupacyjny specjał, jakieś danie z tych, które mama przygotowywała?\nBardzo często właśnie te ziemniaki smażone z cebulą, takie na patelni. A najgorzej było, jak to było na oleju, to ja już nie mogłam tego jeść, na oleju to nie, wolałam być głodna.\nA coś dobrego, smakowitego?\nA tak, mama ciasta piekła dobre. Tak, robiła różne rzeczy, dbała o nas bardzo, ale takie specjalne nie były. Co tam było, na przykład kwasiła kapustę na zimę, żeby była. Starała się, żeby w piwnicy była włoszczyzna, żeby jarzyny były. Starała się o to, zawsze było.\nCzy pani przygotowywała się już, pomagała wtedy mamie w tym wszystkim, w pracach domowych, czy raczej jako dziecko nie pomagała?\nTak, ja lubiłam pomagać, tak że pomagałam, robiłam. Pamiętam, jak już nas wyprowadzili, to mój tata zażyczył sobie, żebym ugotowała kopytka. Niestety, nie ugotowałam tych kopytek.\nAle jak wyprowadzili z…\nJak nas wyprowadzili z Powstania, to mój tata zażyczył sobie kopytka, już tam na tej wsi, ale ja już nie potrafiłam tych kopytek zrobić, bo one mi się rozleciały, zrobiła się zupa z tego. Ale później się nauczyłam i później już robiłam.\nA czy w tej wsi dużo było ludzi, osób z Powstania?\nTak, tak, było nas bardzo dużo, bo to była olbrzymia wieś. U każdego gospodarza byli warszawiacy, u każdego, ale po jednej rodzinie, bo nie byli w stanie więcej utrzymać. Aha, i co jeszcze na tej wsi: pędzili bimber. A pędzili ten bimber z owsa i tak [kopali] w stodole dół, wkładali tę balię i w tej balii jakoś namaczali ten [owies]. W każdym razie on urósł i takie kiełki były, oni potem to kroili i z tego robili ten bimber. Całe noce pędzili ten bimber. I proszę sobie wyobrazić, że kury chodzące dziobały to, bo tam się porozsypywał ten alkohol, i te kury chodziły pijane. Nie widziała pani kury pijanej? Wie pani, no strasznie, no. My jako dzieci to myśmy się przyglądali: idzie kura, idzie, przewróciła się, leży kura, ha, ha… A ci partyzanci przychodzili po alkohol. W każdym domu pędzili alkohol.\nCzy jeszcze może nasuwa się pani jakieś wspomnienie?\nNasuwają się takie różne śmieszne sytuacje, lepiej te śmieszne niż te nieśmieszne.\nW takim razie dziękuję serdecznie.\nTeż bardzo dziękuję. A właśnie, więc zawsze w piwnicy [robiliśmy] kostki [do gry], ponieważ gubiły nam się, to robiliśmy je ze stearyny, bo paliliśmy świeczki i kapała…\nMoże powiedzmy o tym, że to było w czasie pobytu w piwnicy.\nW piwnicy w czasie Powstania, prawda?\nW czasie Powstania, to jest właśnie w piwnicy w czasie Powstania. Więc co robić. Różne gry, różne takie, to najlepiej te planszowe, chińczyk, różne tego typu, ale kostki, te takie kostki, które się rzuca, to nam gubiły się, to robiłyśmy ze stearyny takie fajne kosteczki, dziurki i tymi kostkami się bawiłyśmy. No, co jeszcze… Przeróżne dziecięce gry. Nawet w piłkę graliśmy, bo korytarz był długi. W piłkę o ścianę – co tylko było możliwe, to człowiek [robił]. Aha, jeszcze był taki moment, Niemcy zrzucili tę „krowę” ryczącą, taką burzącą i dach tak troszeczkę tam się wzburzył, a później rzucali zapalające [pociski], żeby łatwiej się zapaliło, żeby się paliło do końca. I cegły spadające – ja stałam i tak [spadały], że mnie nie zabiły, tylko mnie trąciła i rozbiła mi głowę. […] I krew poleciała strasznie. Moja mama, wtedy jeszcze to na początku było, więc moja mama krzyku narobiła, że mnie zabili, więc był też szum wielki. Jedna z pań nie miała czym, to octem mnie polała, więc ja zaczęłam strasznie krzyczeć. Zabolało mnie po prostu, zaszczypało okropnie. [Do dzisiaj mam bliznę nad czołem]. Tak że też takie były momenty.\nCzy może była pani świadkiem, uczestniczyła w jakichś koncertach powstańczych, organizowanych dla Powstańców?\nNie, nie było. Nie słyszałam, żeby były. Może gdzieś były, ale koło mnie nie, na pewno. Nie, nie było, absolutnie, nie słyszałam o tym.\nIrena Szyll Stopień: cywil Dzielnica: Nowe Miasto


Helsińska Fundacja Praw Człowieka » Sąd stanął po stronie wolności słowa urzędnika państwowego\n♦ 6 maja 2021 r. Sąd Rejonowy w Warszawie wydał korzystny wyrok dla byłego pracownika jednego z ministerstw, który został zwolniony ze względu na treść wpisów publikowanych na prywatnym profilu w mediach społecznościowych.\n♦ Sąd podkreślił, że uwzględnienie stanowiska pracodawcy doprowadziłoby do nadmiernego ograniczenia wolności wypowiedzi pracownika, a rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia przez ministerstwo było nieuzasadnione.\nMinisterstwo zwalnia pracownika za wpisy na portalu społecznościowym\nMinisterstwo na początku 2021 r. rozwiązało stosunek pracy bez wypowiedzenia ze swoim wieloletnim pracownikiem. W ocenie pracodawcy podstawą do natychmiastowego zakończenia współpracy było zamieszczenie na portalu Facebook nieodpowiednich treści. Wpisy miały stanowić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych członka korpusu służby.\nPracownik odwołał się do sądu pracy, a 6 maja 2021 r. sąd przychylił się do złożonego odwołania i zasądził odszkodowanie na jego rzecz.\nWolność słowa urzędnika państwowego\nSąd uznał, że brak było podstaw do stwierdzenia ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych przez zwolnionego pracownika. Jednocześnie stwierdził, że podana przyczyna rozwiązania umowy bez wypowiedzenia nie pozwalała na określenie, które posty na portalu Facebook miały uzasadniać zarzut ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Ponadto sąd przyjął argument pracownika, że publikowane przez niego treści nie pozwalały na stwierdzenie, że utożsamia się on z określoną opcją polityczną, a co najwyżej stanowić mogły komentarz do kwestii światopoglądowych i społecznych, którymi w tamtym okresie żyła opinia publiczna. Tym samym nie można mu było zarzucić kontestowania polityki prowadzonej przez ministerstwo.\nSąd zwrócił uwagę, że treści publikowane były na prywatnym koncie pracownika, z którego nie można było wywnioskować jego afiliacji zawodowej i nie łączyły się z działalnością służbową. Co więcej, w ocenie sądu posty umieszczane na profilu nie urągały godności pracownika służby cywilnej, w dodatku większość treści nie była bezpośrednio jego autorstwa.\nNa podstawie tych argumentów sąd uznał, że nie można przychylić się do stanowiska ministerstwa, ponieważ doprowadziłoby do nadmiernego ograniczenia wolności wypowiedzi pracownika. Tym samym sąd uznał rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia za nieuzasadnione.\nSprawa prowadzona jest w ramach Programu Spraw Precedensowych HFPC, a pracownika na prośbę Fundacji na zasadach pro bono reprezentuje adw. Paulina Szymańska vel Szymanek z Kancelarii Pietrzak Sidor i Wspólnicy.


Odinstalować Inspsearch.com – Jak usunąć Inspsearch.com | Odinstaluj Spyware\nOdinstalować Inspsearch.com – Jak usunąć Inspsearch.com\nBy admin in Jak odinstalować Inspsearch.com, jak usunąć Inspsearch.com, odinstalować Inspsearch.com, Usuń Inspsearch.com\nUsuń Inspsearch.com (Przewodnik Removal), Jak usunąć Inspsearch.com z komputera na stałe\nInspsearch.com jest sklasyfikowany jako porywacza przeglądarki, który został zaprojektowany przez EMG Technologies. Jego głównym celem jest skłonienie użytkownika komputera i zwiększyć ruch na domenie głównej i generowania przychodów. Aby osiągnąć cel, że infiltracja ukierunkowanego PC za pośrednictwem bezpłatnego oprogramowania pobrania podejrzanych rodzaju witryny. To się jako pozuje prawdziwego dostawcy wyszukiwania, które twierdzi, że dają zakłady i precyzyjne wyniki dla szukanej frazy. Nie tylko, że to również ułatwia użytkownikowi szukać sieci, filmów, zdjęć i innych rzeczy łatwo. Ale rzeczywistość jest po prostu inna i to nie przynosi żadnych istotnych wynik raczej zastąpić strony startowej z Inspsearch.com i dają bezużyteczne i fałszywych wyników. Wraz z fałszywych wyników, które również produkują kilka sponsora link i przekonać użytkownika do kliknięcia go i uzyskać wiele korzyści. Jednak, jeśli to zrobisz, zostaniesz przekierowany do strony internetowej, która nieznanego złośliwego nie chcesz odwiedzić. Dlatego lepiej jest odinstalować Inspsearch.com bezpośrednio z komputera PC.\nGeneralnie Inspsearch.com wchodzi cicho i zmienić całe ważne ustawienia każdego niemal jak słynny przeglądarce Internet Explorer, Google Chrome, Mozilla Firefox itp Po robi, że łatwo przekierować użytkowników do sponsora strony internetowej i zwiększyć przychody. rzeczy stają się najgorszego, gdy używa go łączenie metody i zainstalować kilka znanych rozszerzeń, wtyczek i innego złośliwego oprogramowania na zainfekowanym komputerze i zrujnować jego wydajność. Ze względu na które nie można uzyskać dostęp do stron internetowych, ani wymaganych otwarty przechowywane w odpowiedni sposób aplikacji. Dlatego też, jeśli chcesz zachować swoją przeglądarkę oraz system bezpiecznie i pewnie to lepiej usunąć Inspsearch.com z komputera jak najszybciej.\nPobierz wersję testową Inspsearch.com usuwania narzędzia łatwo wykryć infeciton. Do trwałego usunięcia wszystkich infecitous pozycji, przejdź do pełnej wersji narzędzia.\nInstrukcja Metoda Aby odinstalować Inspsearch.com Z komputera\nUsuń wpisy rejestru Inspsearch.com z Edytora rejestru\nKrok 2:- Otwórz Edytor rejestru wpisując “regedit”. Następnie usunąć wpisy Inspsearch.com i wszelkie dodatkowe śmieci i uszkodzonych plików.\nKrok 2:- Wybierz wszystkie rozszerzenia związane z Inspsearch.com i kliknij ikonę kosza.\nAutomatyczne Inspsearch.com usunięcie narzędzia\nAutomatyczne usunięcie narzędzia jest potężny, wielokrotnie nagradzany w czasie rzeczywistym i anty-malware oprogramowanie, które oferuje optymalną ochronę przed zagrożeniem. Jeśli chodzi o stabilność systemu, dane i aplikacje są zainteresowane, to daje pełną ochronę bez skuteczne ich w ogóle. Więc zamiast ponadto czeka, pobrać narzędzie i wypłukać wszystkie warianty Inspsearch.com z komputera.\nPodręcznik użytkownika Aby usunąć Inspsearch.com Z komputera\nKrok 1: Pobierz Automatyczne Inspsearch.com Usunięcie Narzędzia.\nPrevious postOdinstalować FlexibleShopper ads and deals – Jak usunąć FlexibleShopper ads and deals\nNext postOdinstalować Astromenda.com – Jak usunąć Astromenda.com


Nie płacz jak projektujesz, czyli teoria i praktyka projektowania odpowidzialnego - Moje UX z Experiencia de usuario mejor chip de minería de bitcoin\nNie płacz jak projektujesz, czyli teoria i praktyka projektowania odpowidzialnego – Moje UX z Experiencia de usuario mejor chip de minería de bitcoin\nOdpowiedzialność projektowania – bardzo modne ostatnio stwierdzenie. Szczyt popularności przypadł w 2015 roku chyba, ale mocno dość odgrzane podczas tegorocznych Jornadas Mundiales de Usabilidad. Hasło górnolotne, patetyczne? Tak. Ostatnio się spotkałem ze stwierdzeniem, żsí no ha dicho nada de eso? Oburzyłem się na tyle, że aż popełniam poniższy wpis. Teoria\nWe wstępie do kursu Diseño centrado en el hombre (mocno polecam kurs) pada stwierdzenie, że przez źle zaprojektowane funkcjonalności przeciętny człowiek traci około 10 min dziennie. Zważywszy, że wyliczeń dokonali amerykańscy naukowcy to można do tego podchodzić sceptycznie. Ale nawet jak podzielimy a przez dwa, a los estratos 5 min dziennie a nadal bardzo dużo.\nSkąd te 5 min? Na pewno znaczna część tego czasu jest kradziona przez aplikacje. Ścieżka użytkownika posiada zbędny krok, chaotyczna Architektura Informacji, etc. etc. 5 minutos dziennie 365 dni w roku, 8 bilionów ludzi na ziemi. To są duże liczby … mniejsza o detale … Nie oznacza to, że w zaoszczędzonym czasie każdy wynajdowałby lekarstwo na raka, co nie zmienia faktu, że jako cywilizacja jesteśmy troszkę w pl.\nChyba nikogo nie zaskoczę stwierdzeniem, że często klient broma oderwany od rzeczywistości. Poprzez rzeczywistość rozumiem tutaj realia projektowania. Ale pomyślmy: dlaczego miałby się na tym znać? Za a nam płaci. Krótkie wprowadzenie do świata projektowania nikomu jeszcze nie zaszkodziło. Odrobina zrozumienia na pewno ułatwi wszystkim współpracę, nawet Twojej konkurencji. Przykład?\nJako, że w świat Experiencia de usuario wszedłem przez grafikę użytkową do dzisiaj czasami dostaję zapytania o projekt logo. Tak wyglądała moja odpowiedź na ostatnie takie zapytanie: (…) „Dziękuję za zapytanie. Bardzo fajnie, że ma Pani swoją wizję logo, a la práctica, aczkolwiek trzeba pamiętać o tym, że to logo będzie funkcjonowało m.in. jako znak wodny na zdjęciach i wtedy będzie musiało być jedno kolorowe (białe lub czarne). Dlatego proponowałbym też uprościć proponowany przez Panią szkic. Jeżeli ma Pani czas, para proponuję tekst (przeznaczony m.in. dla osób zlecających logo) Jacka Kłosińskiego: http://klosinski.net/jak-zrobic-dobre-logo-33-praktyczne-rady/ ”(…)\nGdyby każdy z nas już przy pierwszym kontakcie z klientem zwracał mu uwagę na złożoność problemou na pewno fanpage “Co znosi psychika grafika” miałby dużo mniej roboty. Co z tego, że to jeszcze nie jest Twój klient? Para bromear osoba, której logo będzie funkcjonowało w naszym świecie. Czy zaprojektujesz je Ty, czy Twoja konkurencja, para już mniej ważne.\nPoruszając się w przestrzeni miejskiej pewnie nie raz sam siebie pytałeś „kto wpadł na takie rozwiązanie”. Zauważenie problemu to pierwszy punkt do jego rozwiązania. Masz lepsze rozwiązanie – podziel się nim. Jeżeli możesz rozwiązać problema “po partyzancku” zrób para. (Tutaj polecam mocno hackowanie bankomatu bitcoin ENLACE). Takie rozwiązanie nie jest możliwe? w dobie poczty elektronicznej nie musisz biec do Urzędu Miasta i krzyczeć z widowni. Oczywiście jest wysoce prawdopowobne, że Twój mail zostanie zignorowany. Aby nie było, że teoretyzuję: próbuję wpłynąć na władze Zielonej Góry aby nie zaniedbywały tematu marki miata. ENLAZAR.\nPopracuj trochę za darmo. Para naprawdę nie boli. Ostatnio spotkałem się z określeniem, że w ten sposób psuję branżę…. nosz k * rwa…. Jeżeli myślisz, że lokalne stowarzyszenie przyjaciół dzieci z niepełnosprawnością ruchową wyda 1,5 tys zł na identyfikację wizualną, to jesteś w błędzie. Jeżeli wziąłbyś te pieniądze, to jest mi… po prostu przykro.\nGdzie szukać beneficjentów takiej pomocy? Zwróć se encuentra en la página de inicio de sesión de correo electrónico. Te brzydsze plakaty. Napisz maila – po drugiej stronie s ludzie, którzy najczęściej nie mają na to środków i nie mają do tego głowy. Pamiętaj, że za dotychczasową komunikacją stał ktoś, nie krytykuj. Zaoferuj pomoc. Następnym razem, zanim klikniesz lajka pod kolejnym #designfail zwróć uwagę na to, czy nie stoi za tym organizacja sin fines de lucro, która ma trochę inzej spriorytetowany budżet.\nChyba wyrzuciłem z siebie wszystko co chciałem w tym temacie powiedzieć. Prawdopodobnie ocenzuruję ten wpis przed publikacją. Nie chciałem nikogo zaatakować, ani obrazić. Po prostu chciałem pokazać, że jako „branża” mamy wpływ na (świat) nasze otoczenie. Znowu przytoczę słowa Wojtka Kutyły. Nigdzie tego nie zapisałem, więc to raczej luźna interpretacja: „jyjemy w Popieprzonych czasach, w czasach, gdzie jako designerzy mamy ręce pełne roboty”.\nbędzie funkcjonowało, chispea por favor, czyli en este caso, klient jest, logo będzie, logo będzie funkcjonowało, Ostatnio spotkałem, płacz, projektujesz


sobota, Kwiecień 23, 2016 - 12:22\nAstronomowie zidentyfikowali przybliżoną lokalizację Planety X\nDwóch amerykańskich naukowców, Matthew Holman i Matthew Payne z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, opublikowało informacje na temat ewentualnej przybliżonej lokalizacji odkrytej niedawno...\nCo prawda posiadamy już pewne dowody na istnienie kolejnej planety w naszym Układzie Słonecznym, lecz nikt tak naprawdę nie widział jej na własne oczy. Nie przeszkadza to naukowcom, którzy już tworzą...\nMiędzynarodowy zespół naukowców pod przewodnictwem astrofizyka Petera Garnavicha dokonał niezwykłej obserwacji. Po raz pierwszy w historii udało się zarejestrować w świetle widzialnym moment...\nHiszpański zespół astronomów ogłosił nagle bardzo interesujące odkrycie. Uczeni byli w stanie odkryć najpotężniejsze źródło promieniowania impulsowego jakie kiedykolwiek obserwowanego ze strony...\nW najbliższych miesiącach na niebie pojawi się supernowa. Przynajmniej tak twierdzą naukowcy zaangażowani przy pracy z kosmicznym teleskopem Hubble'a. Ze względu na to, że w 2014 roku, dzięki...\nNowe odkrycie związane z kometą Lovejoy skatalogowaną jako C/2014 Q2, zaskoczyło naukowców. Gdy zbadano jakie rodzaje emisji towarzyszyły jej przelotowi w okolicy Słońca. Okazało się, że ciągnie ona...\nSupermasywne czarne dziury zwykle występują w centrach galaktyk. Taka studnia grawitacyjna znajduje się też w centrum naszej galaktyki - Drogi Mlecznej. Obiekt ten zachowuje się jednak zwykle...\nWiele teoretyzuje się na temat tego, jak działają i czym właściwie są czarne dziury, które pochłaniają dosłownie wszystko w swoim otoczeniu. Znany fizyk teoretyk Stephen Hawking zaskoczył nas właśnie...\nniedziela, Marzec 24, 2013 - 21:42\nSupergęste planety mogą być pozostałościami odparowanych gazowych olbrzymów\nwtorek, Kwiecień 25, 2017 - 11:10\nPod powierzchnią największego księżyca Neptuna może znajdować się ocean wody w stanie ciekłym\npiątek, Grudzień 6, 2013 - 19:24\nZaobserwowano szybki rozwój młodej gwiazdy