Nie da się? Spróbuj zrobić na odwrót - Blog Alexa - "Żyj dobrze, dostatnio i na luzie"\tNie da się? Spróbuj zrobić na odwrót - Blog Alexa - "Żyj dobrze, dostatnio i na luzie"\ndecyzje, jakość życia, planowanie, wybór\nPaweł Owczyński 2011-05-06 at 21:23\nWitam, Pierwszy komentarz :)\nNaprawde ciekawe podejscie do problemow przedstawiles. Swietne zobrazowanie tego w Twej historii, banalne, ale konkretne. Teraz trzeba bedzie powoli wdrazac to w swoje zycie:)\nWojciech Duda 2011-05-06 at 22:01\nMiałem ostatnio okazję przeczytać szerzej o bardzo podobnym podejściu w książce „How to Think Like Einstein: Simple Ways to Break the Rules and Discover Your Hidden Genius”. Myślę że jej lekturę mogę polecić jako ciekawe rozwinięciem tematu tego postu.\nEwa W 2011-05-06 at 22:30\nAlexowe „należy rozważyć , a […] tam wręcz spróbować, czy sposób dokładnie odwrotny od dotychczas stosowanego nie przyniósłby lepszych wyników” w połączeniu z innym fragmentem cytowanej książki (akapit wcześniej – również wolne tłumaczenie) „Patrzenie tam, gdzie nie patrzy nikt inny oznacza widzenie tego, czego nikt nie widzi – i możliwość zrobienia czegoś, czego nie zrobi nikt inny”, prowadzi mnie do następujących skojarzeń i refleksji:\n– wyróżnij się, nie idź z tłumem, nie powielaj bezrefleksyjnie, nieustannie poszukuj;\n– liderzy nie idą za innymi (bo nie byliby liderami), nie idą z tłumem, bo chodzenie z tłumem, to chodzenie za kimś; lider/przywódca, to ktoś, za kim idą inni, kto wyznacza drogę, kierunek, inspiruje zmianę;\n– robienie tego samego, powielanie schematów (czasem schematu własnych działań, własnych wyborów etc) raczej nie prowadzi do osiągania innych niż poprzednie rezultatów (raczej – bo czasem inne rezultaty takich samych działań mogą być wynikiem zmiany otoczenia), a zatem osłabia szansę na odniesienie sukcesu (niezależnie, czy w sferze osobistej czy zawodowej) i powoduje utratę energii\n– działanie „przeciwne”, patrzenie w przeciwną stronę niż inni, a nawet myślenie „przeciwne” wymaga odwagi (!) i pewnie treningu, mentalnej gotowości postawienia czegoś do góry nogami, albo stanięcia na głowie (dopóki nie zdamy sobie sprawy albo nie poczujemy, że to nie jest tak naprawdę ryzyko, ale szansa)\n– wyrobienie w sobie nawyku „myślenia na odwrót” i patrzenia w przeciwnym kierunku (choćby dla sprawdzenia możliwości) przy rozwiązywaniu problemów i tworzeniu koncepcji wydaje się naprawdę bardzo korzystne, uruchamiające ogromne pokłady kreatywności.\nTyle na teraz. No, może jeszcze dodam, że ja właśnie dokonałam zwrotu, zrobiłam coś zupełnie inaczej niż większość (przynajmniej większość w mojej grupie wiekowej:-) ) i czuję się z tym doskonale, choć to początek nowej drogi. Pozytywne efekty już widzę, a raczej czuję.\nPaweł Kuriata 2011-05-06 at 22:35\nI ja dodam przykład ze swojego życia (intymnego :D ).\nSwego czasu nie byłem zadowolony z życia seksualnego z moją partnerką co niestety przekładało się na ogólną jakość związku (jak to prawie zawsze bywa). Powodem tego było, w moich oczach, słabe zaangażowanie mojej partnerki, jakby robiła to z obowiązku czy też z czystej przyzwoitości (dziwnie to w tym kontekście brzmi, prawda? :-) ).\nPoczątkowo ten problem próbowałem rozwiązać poprzez jeszcze większe zwiększenie swojego zaangażowania, poprzez wydłużenie i dodanie bajerów do gry wstępnej itp itd. Poirytowany brakiem rezultatów postanowiłem zmienić zupełnie kierunek – być bierny, udawałem, że w ogóle mi się nie chcę i przyjąłem jej postawę, a nawet bardziej! :-) Rezultaty szybko przyszły, później doszedłem do wniosku, że to ona chce dominować w grze wstępnej i innych, jeszcze subtelniejszych inicjacjach. :)\nMichał Radwański 2011-05-06 at 22:45\nWitam, od dłuższego czasu śledzę blog, a dziś pierszwy komentarz, może po części spowodowany euforią po przeczytaniu długo wyczekiwanego postu ;)\nCo do tematu, to ja osobiście jestem osobą, której pierwsza myśl przy podchodzeniu do jakiegokolwiek zagadnienia to ‚Jak zrobić to inaczej niż robią to inni?’ To jest mój sposób na życie i taka metoda daje mi najwięcej motywacji oraz sprawia najwięcej frajdy. Zwłaszcza satysfakcjonująca jest reakcja otoczenia, gdy realne stanie się to co powiedział kiedyś Twain: „Człowiek z nowymi pomysłami jest wariatem, dopóki nie odniesie sukcesu”.\nTa postawa niesie jednek za sobą niejednokrotnie spore ryzyko, dlatego uważam że zdrowe jest pielęgnowanie wokół siebie znajomości z ludźmi którzy zbalansują ww podejście swoją ostrożnością i systematycznym realizowaniem sprawdzonych metod. Tym samym dla tych ostatnich, bardzo zyskowne może okazać się utrzymywanie partnerstwa z osobami charakteryzującymi się cechami prezentowanymi przeze mnie, co udowadnia w swoim poście Alex.\nTak więc żeby wyłuskać morał z tego mojego wywodu – zachęcam tak do odnajdywania tych ‚odwrotnych’ cech i sposobów działań w sobie jak i do uzupełniania ich poprzez nawiązywanie trwałych relacji z osobami o polarnym usposobieniu.\nTrawnik 2011-05-06 at 23:10\nkonkludując i parafrazując: skoro nie widzisz rezultatów swoich działań, wina może tkwić w twoich błędnych założeniach. zmień je i zobacz, czy efekty nie będą lepsze.\nMichał Krajewski 2011-05-06 at 23:26\nRównież jak mój imiennik, który napisał nade mną jako bierny czytelnik od jakiś 2-3 lat postanowiłem się „ujawnić” ;)\nW pełni się zgadzam z postem, czasami wręcz dochodzę do wniosku, że im szybciej zagłębię się w zagadnienie które zaplanowałem, tym szybciej znajdę alternatywne ścieżki i będę miał większą możliwość wyboru, a dodatkowo pozwoli mi odkryć nowe możliwości.\nChciałbym jeszcze zabrać słówko odnośnie postów na blogu napisanych przez Alexa, jak również osób komentujących – najmocniej dziękuję wam, że dzielicie się swoją wiedzą, swoim doświadczeniem oraz poglądami publicznie, dzieki temu młode osoby (jak ja) mogą spojrzeć na wiele spraw z innej strony, a także zastanowić się nad wieloma rzeczami, którymi nigdy specjalnie się nie interesowało. To jest na prawdę inspirujące :)\nMonika Góralska 2011-05-07 at 06:31\nDziekuję za ten post :-), bardzo mi gra z tym co robię i poczułam się zaakceptowana ;-).\n„No, może jeszcze dodam, że ja właśnie dokonałam zwrotu, zrobiłam coś zupełnie inaczej niż większość (przynajmniej większość w mojej grupie wiekowej:-)” :-)\nGratuluję i cieszę sie razem z Tobą :-)\nMaciek K. 2011-05-07 at 09:08\nOdkąd pamiętam mam „odwrotne” podejście do wielu spraw (choć na pewno nie do wszystkich) życiowych i zawodowych.\nTam gdzie uważam to za słuszne trzymam się standardów, ale wiele projektów realizuję właśnie inaczej niż zwykle, inaczej niż to czasem jest sugerowane.\nWiąże się z tym jednak pewna ostrożność, aby ten mój eksperyment nie zagroził realizacji całego projektu zespołu, z którym pracuję.\nOstatnio jednak musiałem się dość mocno tłumaczyć :), dlaczego nie zrobiłem tego „standardowo”.\nI chyba nie znalazło to zrozumienia, choć mój mechanizm działa poprawnie i w moim mniemaniu jest prostsze, łatwiejsze do zmiany/rozbudowy.\nPrzy okazji też poznałem i nauczyłem się nowej technologii (a to bardzo lubię), co przy standardowym podejściu sprawdza się do nudnego klepania kodu.\nPodejście „odwrotne” pozwala mi rozwijać swoją kreatywność i w pewnym sensie wyróżniać się na tle innych (może to moja jakaś wewnętrzna potrzeba?) :)\nAle skoro już piszę ten pierwszy w kilkuletniej historii czytelnika blogu Alexa komentarz, to może poproszę o Wasze zdanie w temacie, który wiąże się, jak mi się wydaje, z konsekwencjami takiego podejścia, które się u mnie objawiają.\nChodzi mianowicie o to, że tak bardzo lubię nowe, niestandardowe podejścia, że najchętniej to bym tylko zaczynał pewne projekty, udowodnił sobie, że potrafię coś zaprogramować/uruchomić i.. zająć się kolejnym niezbadanym obszarem.\nMam spory problem z tym, aby dopieścić projekt tak, aby stał się produktem, dopracowanym rozwiązaniem, a co tu nie mówić – jest dość mozolnym zajęciem.\nI choć podobno jestem dość cierpliwy to często brakuje mi zacięcia/motywacji.\nNiestety parę projektów przez to straciło swój czas.\nŁukasz Studniarz 2011-05-07 at 12:39\nBardzo ciekawy post, wiele ma wspólnego z postem o purpurowej krowie – przynajmniej takie jest moje odczucie. Obecnie na świecie większość powiela znane nam wzorce, a ci którzy do czegoś doszli w większości działali w sposób niestandardowy. Potrzeba jednak odwagi aby pójść „inną” ścieżką, często mam wątpliwości gdy jestem na „rozstaju dróg”. Na szczęście Twój post Alex jest kolejną ogromną cegiełką w utwierzeniu mnie w przekonaniu, że działając niestandardowo, ale z głową można wiele osiągnąć i dać się zauważyć.\nMalwina 2011-05-07 at 12:48\nBardzo ciekawe i trafne podejście.\nEfekty działania tego sposobu zauważyłam na przykładzie mojego kolegi z grupy na studiach.\nNa początku roku tak jak wszyscy inni ślęczał nad książkami, zarywał noce, stresował się, zaniedbywał kontakty ze znajomymi. Mino tych starań oblał pierwsze kolokwium, drugie, trzecie… Aż w końcu stwierdził, że szkoda jego snu i nerwów, więc… wrzucił na luz. Zaczął spać normalnie, wygospodarowywać czas na spotkania z ludźmi, przestał nerwowo podchodzić do tych całych studiów i stwierdził, że są ważniejsze rzeczy na tym świecie. Efekt? Od tej pory zalicza po kolei bezstresowo wszystkie koła w pierwszych terminach. Chodzi na wykłady i ćwiczenia, ale zamiast rozpaczliwie próbować zanotować każde słowo wykładowcy tak, jak to robią inni, on po prostu w pełnym skupieniu słucha. A później wszystko pamięta. Udało mu się jakoś wyłączyć ten natarczywy głos w głowie, trujący: „musisz, musisz, musisz, znowu zrobiłeś niewystarczająco, znowu oblejesz, inni wiedzą więcej, musisz, musisz musisz”, udało mu się zmienić podejście do studiów ze strasznej rzeczy nie do przeskoczenia w coś do ogarnięcia i idzie mu znacznie lepiej niż osobom, które śpią po pięć godzin.\nNawet sama po sobie zauważyłam, że od momentu, kiedy mam trochę zdrowsze i bardziej wyluzowane podejście do studiów, idzie mi na nich znacznie lepiej.\nWydaje mi się, że im bardziej kurczowo się czegoś trzymasz, im rozpaczliwiej o coś walczysz, tym trudniej ci temu sprostać albo to osiągnąć. Tak samo jak szamotanie się w momencie gdy toniesz utrudnia ci utrzymanie się na powierzchni wody.\nTomek. 2011-05-07 at 14:18\nPolecam ciekawy wyklad profesora z uniwersytetu w Yale, traktujacy o tym podejsciu:\nDo tego ich stronka z pomyslami, jak robic cos odwrotnie i miec lepsze rezultaty:\nagnes 2011-05-07 at 17:05\nWidze, ze nie tylko ja zamieszczam dzis pierwszy post na Blogu :-)No poczatku chcialam tylko pogratulowac Tobie Alex bloga i powiedziec , super, ze jestes!!! :-)\nCzytam Bloga od kilku dni i znajduje same dobre rozwiazania.\nRobienie czegos inaczej,czasem z przekory,nie tak jak oczekuja tego inni daje wiecej satysfakcji, zadowolenia , dreszczyku emocji i czesto lepszych rezultatow.Usmiechalam sie czytajac dzisiaj ten post, bo to tak jakby troche o mnie :-)\nArtur 2011-05-08 at 08:48\nPiszesz: „2. zredukowałem firmę do jednej osoby a wielopokojowe biuro z całym wyposażeniem do mojego laptopa :)”\nto w tamtych czasach już były laptopy ? ;)\nEwa W 2011-05-08 at 09:31\nZ ciekawości sprawdziłam – pierwszy komputer przenośny-laptop (ważył 4 kg) wyprodukowano (i był w sprzedaży) w 1983 roku, zatem 28 lat temu :-), a w kolejnych latach był udoskonalany.\nW moim przekonaniu, pisząc o transformacji jako rezultacie podjętych w owych czasach „odwrotnych” decyzji, Alex przedstawia do czego go to doprowadziło, a nie jak to wyglądało następnego dnia po podjęciu decyzji, niemniej to oczywiście mój odbiór tego przekazu. :-)\nGrzegorz 2011-05-08 at 11:57\nHa! Brawo! To jeden z moich ulubionych sposobów radzenia sobie z problemami. Bezcenna jest mina tych, którzy to obserwują: „Ale… jak to tak?!”. Ale pamiętajcie, że trzeba przy tym myśleć – bezmyślne działanie może Was wpędzić w ciekawe tarapaty ;-)\nPawełł 2011-05-08 at 15:16\nTo ja polecę filmik-wykład który jest bardzo mocno związany z tym postem:\nSandra 2011-05-08 at 22:34\nDziekuje za post i dyskusje :)\nAdrianS 2011-05-09 at 09:57\nTakie odwrotne podejście staram się stosować co jakiś czas:\n1) jeśli chesz inne rezultaty niż obecne, rób coś innego niż obecnie\n2) i bardziej z prywatnego życia: jeśli mam lęk wysokości to zamiast standardowego unikania sytuacji, w których lęk może się objawić, robię coś odwrotnego: jadę skakać na spadochronie :)\nJustyna Niebieszczańska 2011-05-09 at 12:05\nBardzo inspirujący post. Dziękuję tym bardziej, że pojawił się w momencie, kiedy szukałam podpowiedzi, co dalej, tj. dalej tak być nie może, więc co z tym fantem zrobić:-)\nPrzypomina mi to o tym, że jest więcej niż jedna droga samorealizacji i osiągania celu. Teraz należy się tylko zastanowić i zapisać jak jest teraz, a potem TO odwrócić:-). Hmmm… ciekawe, co wyjdzie;-)\nKulturalny opozycjonista 2011-05-09 at 20:36\nWitam Autora i Czytelników. W kulturalny, acz jednoznaczny sposób chciałbym, skoro można tu zabierać głos, wyrazić swoją dezaprobatę wobec podpierania się cytatami z Pisma Świętego w związku z sytuacjami grzesznymi, jakie tu są przedstawione.\nAlex, odnoszę wrażenie, że to co robisz, jest w istocie bardzo złe dla Czytających ten blog, choć rozumiem, że sam nie zdajesz sobie z tego sprawy. Wydajesz się być „w porządku facetem”, który chce dobrze dla innych, dlatego zapewne robisz to nieświadomie. Ale widzę, że ten blog czyta wiele młodych, spragnionych pieniędzy i kariery ludzi, którym brakuje autorytetów. W mojej opinii lepiej szukać ich gdzie indziej, niż w poradach dotyczących tego, jak łatwo nawiązać kontakt seksualny. W efekcie młode osoby, zaczynają już tutaj wynurzać się z czymś co obiektywnie jest złe (zapewne tu będzie protest, co to znaczy obiektywne i co to znaczy zło, zatem z góry odpowiadam, że zło to jest to, co Kościół uważa za grzech) – przedślubnym stosunkiem i nikt tego jakoś nie ocenia negatywnie, raczej przyjmuje się to z pewną dorozumianą akceptacją. Natomiast po „Zdrowym” w moim odczuciu otoczeniu taka postawa powinna się spotkać z zasłużoną naganą.\nWybacz też, że zboczyłem z tematu wątku, ale wydaje się być mimo to najodpowiedniejszym miejscem, ponieważ jego treść dotyczy właśnie pewnych zarzutów, o których tutaj mówię.\nZ góry informuję, że nie znam się za bardzo na żadnych „tanich chwytach retorycznych” itd., które czasami wyłapujesz w tekstach innych ludzi piszących na blogu i nie moim zamiarem było manipulowanie kogokolwiek. Uważam po prostu, że lepiej, tu – odnosząc się już stricte do tematu wpisu – nie próbować jednak robić rzeczy „na odwrót” w zakresie seksu, o którym tu piszesz, gdyż Kościół daje dużo lepszą, sprawdzoną receptę na szczęście, którego wielu ludzi ze światka „rozwoju osobistego” tak namiętnie poszukuje.\nZ góry dziękuję za możliwość opublikowania tego komentarza. Będzie to dla mnie wyraz, że środowisko, jakie tutaj tworzysz dopuszcza też głosy „zza kurtyny samorozwojowych pochlebstw” ;). Starałem się jak mogłem, żeby ten wpis był kulturalny i „na poziomie”, bo na usta się cisną mocniejsze słowa, ale wtedy zbyt łatwo byłoby mi doszyć łatkę „katolickiego oszołoma” :). Dziękuję, dowidzenia.\nAlex W. Barszczewski 2011-05-10 at 07:39\nWdrożenie to podstawa :-)\nDziękuję za info, nie miałem okazji zapoznać się z ta książką. Szkoda że nie mają wydania na Kindle\nDziękuję za cenne uzupełnienie postu. Powodzenia w Twoim zwrocie!! :-)\nDziękuję za Twój przykład i tak otwarte opisanie go.\nBalansowanie „odwrotnymi” do nas ludźmi to ciekawa koncepcja. Ja utrzymuje kontakty z bardzo różnymi osobami w ramach „diversity” co bardzo rozszerza moje horyzonty, co sprowadza się pewnie do czegoś podobnego.\nMoże być tak ja napisałeś, czasem są to założenia, ale czasem konkretne akcje\nDziękuję za miłe słowa, zapraszam do dalszych dyskusji.\nPiszesz: „tak bardzo lubię nowe, niestandardowe podejścia, że najchętniej to bym tylko zaczynał pewne projekty „\nTo może pójdź zawodowo w moim kierunku? :-) Każde zadanie to nowy projekt, często pozornie bez wyjścia i przy niedoborze informacji. To jest dopiero jazda!! Wczoraj miałem zadania, przy których straciłem za wadze 0,8 kg i nie był to mecz bokserski :-)\nW Twoim wypadku zalecam Ci przeczytanie tej książki Burrusa, znajdziesz tam wiele inspiracji do takiego podejścia\nMiło znowu Cie tu zobaczyć, dziękuję za podany przykład. Jeśli chodzi o Twoją obserwacje to zajrzyj do postu\nTam jest opisane totalne przeciwieństwo tego szamotania się.\nWykład jest ciekawy, ale jakoś do 20 minuty nie zauważyłem nawiązania do tego, o czym pisze w poście :-) Może zbyt pobieżnie słuchałem :-)\nRobienie czegoś z czystej przekory nie jest moim zdaniem dobrym rozwiązaniem. Od tego mamy umysł, aby używać go niezależnie od innych ludzi, przekora jest nawiązaniem do sposobu myślenia kogoś innego.\nPytasz: „to w tamtych czasach już były laptopy ? „\nOczywiście!! Jako autoryzowany reseller acera miałem taki sympatyczny laptopik z procesorem 286 i twardym dysku chyba 20 MB :-)\nPiszesz: „ Ale pamiętajcie, że trzeba przy tym myśleć – bezmyślne działanie może Was wpędzić w ciekawe tarapaty „\nPodpisuje się pod tym :-)\nDziekuję skomentowałem juz do Tomkowi.\nMoże dołączysz włąsne zdanie lub doświadczenia? :-)\nPiszesz: „jeśli mam lęk wysokości to zamiast standardowego unikania sytuacji, w których lęk może się objawić, robię coś odwrotnego: jadę skakać na spadochronie „\nTo jest metoda hard core :-) ale jesli przeżyjesz to jest zazwyczaj bardzo skuteczna :-)\nPoeksperymentuj z tym odwracaniem, zwłaszcza poszczególnych elementów układanki. W Twoim biznesie może sie to bardzo przydać\nPiszesz: „ chciałbym, skoro można tu zabierać głos, wyrazić swoją dezaprobatę wobec podpierania się cytatami z Pisma Świętego w związku z sytuacjami grzesznymi, jakie tu są przedstawione.”\nNa szczęście cytowanie tej książki ciągle nie jest jeszcze w Polsce zabronione :-)\nNawiasem mówiąc polecam uważne przeczytanie obydwu tomów, aby mieć większe pojęcie o istocie religii w której imieniu szermujesz. To jest blog o życiu, nie religii, więc pozwól że na tym zakończę ten temat.\nGdzie pełnoletni człowiek szuka autorytetów to jest jego osobista sprawa, i ani mnie ani Tobie nic do tego. Możesz zresztą założyć własny blog, na którym będziesz krzewił Twoje wizje, jeśli zrobisz to za Twoje pieniądze i kosztem Twojego czasu, to będe miał szacunek dla takiego działania, nawet jeśli nie będę się zgadzał z zawartością.\nCo reszty Twojego komentarza, to prosze nie przytaczaj mi tutaj opinii żadnej organizacji religijnej. To jest blog o osobistych doświadczeniach i przemyśleniach, nie tuba propagandowa jakiejkolwiek ideologii, zwłaszcza tych pochodzących z obcego nam Europejczykom kręgu kulturowego (jeszcze raz zalecam uważną lekturę Starego i Nowego testamentu!!)\nBardzo nie spodobało mi sie Twoje określenie “zza kurtyny samorozwojowych pochlebstw” „ bo przebija z niego pogarda dla moich Czytelników, a tego nie będę tolerował.\nPiszesz też: „Starałem się jak mogłem, żeby ten wpis był kulturalny i “na poziomie”, bo na usta się cisną mocniejsze słowa, „ No cóż, tak średnio Ci to wyszło, patrz moje poprzednie zdanie.\nKończysz stwierdzeniem „ łatwo byłoby mi doszyć łatkę “katolickiego oszołoma” „\nCzy naprawdę trzeba ja jeszcze doszywać?\nPowodzenia w Twoim świecie\nArtur 2011-05-10 at 08:08\nWitaj Kulturalny opozycjonisto,\nPiszesz: „W efekcie młode osoby, zaczynają już tutaj wynurzać się z czymś co obiektywnie jest złe (zapewne tu będzie protest, co to znaczy obiektywne i co to znaczy zło, zatem z góry odpowiadam, że zło to jest to, co Kościół uważa za grzech)”\nDopowiedziałeś, co według kościoła jest złem, popieram! Każdy ma prawo posiadania we własnej głowie, co uważa, jednakże nazywać to obiektywnym?\nTo klasyczne subiektywne przekonanie.\nJak złem może być dobrowolne obopólne dawanie sobie radości? Jak można nazywać grzechem coś, co nie sprawia nikomu cierpienia, a wręcz przeciwnie daje dużo szczęścia?\nMonika Góralska 2011-05-10 at 10:16\n„że zło to jest to, co Kościół uważa za grzech) – przedślubnym stosunkiem i nikt tego jakoś nie ocenia negatywnie, raczej przyjmuje się to z pewną dorozumianą akceptacją.”\nMasz tu na mysli instytucje Koscioła czy Słowo Boże?\nPrzypomnij mi proszę kiedy Adam i Ewa wzieli ślub?\nŻyczę Ci tolerancji i mądrości niektórych księży katolickich w szerzeniu Twojej ideologii.\nMalwina 2011-05-10 at 10:19\nDziękuję za podesłanie linka do artykułu. Nie mam pojęcia jakim cudem go ominęłam. Przeczytałam go teraz raz, ale gdy będę mieć spokojniejszą chwilę zrobię to jeszcze raz, na spokojnie.\nWypowiem się jako „młoda osoba, której brakuje (albo raczej brakowało) autorytetów”. Trafiłam na tego bloga jakiś czas temu, w momencie gdy stałam przed dość ważnym życiowym wyborem. Właściwie to bałam się podjąć pewną konkretną decyzję i napisałam tutaj komentarz z podświadomą nadzieją, że ktoś popchnie mnie do tego konkretnego działania. I owszem, trafiłam tu na ludzi, dla których decyzja, której podjęcia się obawiałam, byłaby słuszna. Po dłuższym szarpaniu się podjęłam jednak decyzję przeciwną. Gdy teraz ochłonęłam i patrzę na to z dystansem, widzę, że tak naprawdę chciałam wtedy, żeby ktoś zadecydował za mnie. Przeszłam dość ciężki dla mnie okres, ale nabrałam pewnego doświadczenia, które jest dla mnie czymś bezcennym. Owszem, szukałam autorytetu, który pokaże mi, jak żyć. Jednak teraz zrozumiałam, że tak naprawdę nikt poza mną samą nie powie mi, co jest dla mnie dobre. Mogę obserwować innych, starać się wyciągać wnioski, ale błędem jest ślepe podążanie za kimkolwiek lub czymkolwiek. Aby to zrozumieć musiałam trafić tutaj i odczuć na własnej skórze, że nikt tak naprawdę nie jest mną. Nie mówię tutaj tylko o Czytelnikach, którzy wypowiedzieli się w moim temacie, ale także o najbliższych mi osobach z mojego otoczenia, które znają mnie dobrze.\nKażdy z nas powinien sam przed sobą ustalić, co jest dla niego właściwe. Młodzi ludzie nie trafiają tutaj z przymusu, tylko dlatego, że coś ich tu popchnęło. Poza tym nikt na tym blogu nie zmusza ich do strzelenia sobie w głowę, ani do niczego w tym rodzaju. Jest tu prezentowana tylko i wyłącznie trochę inna ścieżka, którą można, ale nie trzeba pójść. Alex często powtarza, żebyśmy nie zamykali sobie furtek i nie podejmowali nieodwracalnych decyzji. Gdyby ktoś próbował nawet podążać ślepo jego torem i stosował się do wszystkich wskazówek, nic by mu się nie stało-w końcu zawsze mógłby wrócić do puntu wyjścia. A wyniósłby z tego doświadczenie, które mogłoby się okazać dla niego czymś cennym.\nJeśli chodzi o Kościół-zgadzam się, że daje nam wiele cennych i dobrych wskazówek, jak żyć. Zgadzam się, że człowiek powinien kochać bliźniego, kierować się uczciwością i miłością. Ale nigdy nie zgodzę się choćby z tym, że ludzie, którzy współżyją przed ślubem darząc się wzajemną miłością i szacunkiem nie mogą przystąpić do Komunii Świętej. Albo że osoby, które rozwiodły się ze swoimi pierwszymi partnerami nikogo przy tym nie krzywdząc i znalazły sobie kolejnych partnerów, z którymi założyły kochającą rodzinę, są traktowane w kwestii możliwości uczestnictwa we Mszy Świętej na równi z mordercami.\nPrzepraszam za odbiegnięcie od tematu, ale jest to główny powód dla którego nie jestem w stanie przyjąć całkowicie nauki Kościoła. I nie uważam się przy tym za złego człowieka.\nArtur 2011-05-10 at 10:21\nW komentarzu do Wojtka piszesz: „Dziękuję za info, nie miałem okazji zapoznać się z ta książką. Szkoda że nie mają wydania na Kindle”\nIstnieje możliwość umieszczania wersji Kindle w biblioteczce ?\nPatryk M. 2011-05-10 at 10:55\nJako przykład podejścia odwrotnego mogę podać zdobywającą popularność w świecie tworzenia aplikacji biznesowych metodykę „najpierw test, później kod”. W klasycznym podejściu testy są pisane po napisaniu właściwej części oprogramowanie, we wymienionej metodyce napisanie każdej części oprogramowania musi być poprzedzone napisaniem odpowiedniego testu. Takie podejście pozwala znacząco poprawić jakość programu (wielu specjalistów z dziedziny inżynierii oprogramowania na ten temat się pozytywnie wypowiadało). To taki dopisek do sekcji przykłady. :)\nKocimiętka 2011-05-10 at 11:16\nAlex – wspaniały post – naprawdę bardzo fajnie ująłeś temat.\nZwykłam mawiać ( również samej sobie ) „dlaczego robiąc to co zawsze oczekujesz innych rezultatów?”. Do licha wbijając jajko na patelnię z masełkiem i mieszając zawsze otrzymam jajecznicę – nie ma zmiłuj. Jajko sadzone w ten sposób nie wyjdzie :)\nI tak samo jest w życiu :) Ilekroć orientowałam się ze w moim życiu nastała sytuacja w której efekty działań są dla mnie niesatysfakcjonujące zwykle pierwszym odruchem było intensyfikowanie wysiłków w uprzednio obranym kierunku. Przestawienie się na zmianę kierunku wymagało dość świadomego podejścia do tematu, no i pilnowania się bo jednak istnieje naturalna tendencja do wracania do utartych schematów.\nEfekty są – zarówno na płaszczyźnie zawodowej jak i „damsko-męskiej”.\nWymaga to nieco uwagi i ostrożności – ale daje zaskakująco dobre efekty. Warto próbować.\nZ ciekawszych przykładów z mojego życia: moje relacje z rodzicami były w okresie dojrzewania dość burzliwe – kłótnie były długie i męczące. O moją wolność, o moje wybory, o moje decyzje, o moje zdanie… A moi rodzice to w dyskusji przeciwnik niełatwy – zwłaszcza tatuś po którym charakterek mam nie lada. Aż pewnego razu zaryczana, zasmarkana, rozgoryczona i rozżalona na cały świat po kolejnej małej wojnie trzynasto- czy czternastolatka pomyślała sobie – a może by tak zacząć traktować ich tak jak chciałabyś aby oni cię traktowali. I taka zasmarkana polazłam do tatusia, wjaniłam mu się na kolana na chama, przytuliłam i powiedziałam „przepraszam tato, kocham cię wiesz”. I wiecie co? Z bestii która usiłowała postawić na swoim i wywalczyć sobie wolność wylazła córeczka która tę wolność zawsze miała ot tak po prostu tylko była zbyt zajęta walką o nia aby ją dostrzec. Do dziś relacje z rodzicami mam super.\nPodobnie z moim bratem – kiedy on popełniał głupoty usiłowałam mu je wybić z głowy, przetłumaczyć – bezskutecznie. Wystarczyło zacząć go wspierać i popierać a momentalnie zmieniał nastawienie na bardziej analityczne.\nCoś jest w tym ze kiedy chcemy bronić swojego status quo zawsze nawet na siłę wyszukamy wszystkie możliwe argumenty na potwierdzenie tego ze „jest super”. A jak przestanie się atakować nasz status quo – to jakoś wyraźnie widzimy jego wady.\nPrzykłady można mnożyć – grunt że działa. Zawsze można najpierw sprawdzić na „małych kwestiach” i przekonać się czujecie z tym „nowym” podejściem. A zapewniam was – satysfakcja nie lada jak się okazuje ze przynosi rezultaty i to całkiem całkiem pozytywne :)\nRaz jeszcze chylę czoło w podziękowaniach Alex. Przypominanie sobie tych kilku przykładów wywołało miłe wspomnienia i niemałe poczucie satysfakcji że się udało :)\nTomFromPoland 2011-05-10 at 12:41\nNie nie istnieje, wersje na Kindle są przypisane do konkretnego urządzenia/nabywcy, posiadają niestety DRM :(\nNo chyba, że jesteś Amerykaninem/mieszkasz w Stanach, tam możesz wypożyczyć z biblioteki/od kolegi (z ograniczeniami ale możesz)\nEwaT 2011-05-10 at 12:55\nTo mój debiut na blogu. Trafiłam na niego może 3 tygodnie temu i czytam z zapartym tchem. Świetna inicjatywa i naprawdę ciekawe posty i komentarze. Dziękuję.\nSprowokowałeś mnie do pierwszego komentarza na blogu :) Jestem osobą wierzącą i bardzo szanującą zasady moralne i etyczne obowiązujące w chrześcijaństwie (i wielu innych religiach). Jako osoba wychowana na wierze katolickiej miłuję swoich bliźnich, słucham ich i chcę się od nich uczyć. Nie potrzebuję autorytetów, żeby ich słuchać, starczą ludzie. Obserwuję świat i wyciągam wnioski, mam wolną wolę i sama decyduję z czego skorzystam, a z czego nie. Wg mnie blog nie jest zły. Złe jest ślepe podążanie za przeczytanymi opiniami/stwierdzeniami i to niezależnie od tego czy to jest blog czy Biblia. Biblia wskazuje, żeby myśleć, a nie ślepo podążać za Prawem. Czasem warto „zrobić na odwrót” i otworzyć się na inne rozwiązania, które mogą przynieść wiele dobra.\nDziękuję za bardzo interesującego linka.\nWasp 2011-05-10 at 15:04\nBardzo ciekawy artykuł, który krzewi to, o czym już dawno niektórzy zapomnieli – wychodzenie z utartych schematów. Czasami warto zrobić coś zupełnie inaczej niż wcześniej, inaczej niż wszyscy. Przypomniał mi się pewien cytat „Śmiejecie się ze mnie, bo jestem a inny. A ja śmieję się z was, bo wszyscy jesteście tacy sami”.\nUważam, że nie warto chodzić całe życie utartymi ścieżkami, bo nie wiemy, czy człowiek, które je wytyczał, był wart naśladowania.\n„Jeśli chcesz osiągnąć inny rezultat, musisz zacząć inaczej działać”. Jeśli ciągle ponosisz porażki na jakimś polu, zmień taktykę.\nagnes 2011-05-10 at 19:50\nMam tylko jedno pytanie : dlaczego czytasz tego Bloga ,skoro uważasz ,ze jest on zły dla jego czytelników?” Alex, odnoszę wrażenie, że to co robisz, jest w istocie bardzo złe dla Czytających ten blog” – w takim razie, skoro i Ty jesteś jego czytelnikiem, jest on zły i dla Ciebie.Alex nikogo do niczego nie zmusza , do niczego nie namawia. Kościół mówi tak dużo o czystości przedmałżeńskiej,szkoda tylko, że tak wielu katolickich księży ma dzieci. Nie bardzo wiem gdzie tu autorytet??? No ale cóż, Kościół i to akceptuje.\nz przekora walcze, ale czasem samo wychodzi :-) poprostu wydaje mi sie ,że wszystko jest możliwe, nic tylko wystarczy chcieć ;-)\nBartolomeusz 2011-05-10 at 20:20\nChoć blog przynosi dużo pożytku – czerpanie z praktycznej wiedzy i doświadczenia osoby, która dużo osiągnęła (nie mówię tutaj tylko o osiągnięciach finansowych), to także zastanawiam się jaki jest wpływ negatywny, czy nie sprowadza na złą drogę, choćby nieświadomie.\nNawiązując więc do tematu wątku (prób rozwiązań „na odwrót”), a także wielokrotnych przypomnień Alexa, aby nie przyjmować jego słów ślepo, tylko przystosowywać do swoich zasad/warunków, oraz w nawiązaniu do wspomnianej przez Alexa wolności cytowania Biblii, wyrażę swoją opinię tymi słowami: „Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą.”\nPatryk M. 2011-05-10 at 21:02\n„Kościół mówi tak dużo o czystości przedmałżeńskiej,szkoda tylko, że tak wielu katolickich księży ma dzieci. ”\nAlex nie raz pisał o konieczności dowodzenia pewnych rzeczy. Prosiłbym z mojej strony o jakieś źródła przemawiające za tą tezą.\nagnes 2011-05-10 at 21:45\nNiestety to nie teza :-(\nOpowiem pewną historie, która przytrafiła mi się jakieś 10 lat temu. Jak co roku poszłam na rekolekcje wielkanocne. Ich tematem była właśnie czystość przedmałżeńska. Ksiądz wikary wygłosił swoje kazanie ,przedstawił korzyści płynące z zachowania czystości i wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to , ze ten sam ksiądz kilka miesięcy pózniej został ojcem. Poczułam się naprawdę oszukana. Jednak zdaje sobie sprawę z tego, że trafiają się księża z powołaniem\nAlex W. Barszczewski 2011-05-11 at 08:51\nDziękuje za przykład> czasem daje to dobre efekty, czasem nie, ale warto wiedzieć o takiej możliwości\nCiekawe są te rodzinne przykłady, może ktoś użyje ich jako inspiracji.\nWarto też podkreślić Twój postulat, aby najpierw próbować na „małych kwestiach”\nPochlebia mi kiedy piszesz: „to niezależnie od tego czy to jest blog czy Biblia. „\nW porównaniu do Biblii ja muszę jeszcze trochę popracować nad poczytnością :-)\nPiszesz: „poprostu wydaje mi sie ,że wszystko jest możliwe, nic tylko wystarczy chcieć „\nWiesz, z tym „wszystko” to jest to może wątpliwe, ale na pewno możliwe jest znacznie więcej niż się większości ludzi wydaje. Ta większość często ma syndrom małego Kazia, patrz:\nPiszesz: „zastanawiam się jaki jest wpływ negatywny, czy nie sprowadza na złą drogę, choćby nieświadomie „\nPo pierwsze ja nikogo nie sprowadzam, tylko pokazuje różne opcje\nPo drugie czy jest droga, którą obiektywnie, bez uwzględnienia konkretnych okoliczności danej osoby możemy określić jako „dobrą” lub „złą”?\nWarto może nawiązać do postu o rzeczywistościach:\nJesli chodzi o zalecany przez Ciebie cytat z Biblii: “Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą.” to mam delikatnie mówiąc mieszane uczucia. Być może jest to niezłe zalecenie dla nieświadomych świata nastolatków lub pasterzy owiec z innego kręgu kulturowego dawno temu. Moje dzisiejsze doświadczenia (ostatnich 20 lat) raczej skłaniają mnie do stwierdzenia „ nie przeciskaj się na siłę przez ciasna bramę, lecz użyj inteligencji i serca aby znaleźć tę szeroką, która prowadzi Cię ku dobremu”. Opisałem to dość dawno temu w poście:\nNo ale zakończmy już dyskusje religijne i skoncentrujmy sie bardziej na własnych doświadczeniach i przemyśleniach :-)\nJa zabieram się za pisanie kolejnego postu (jadę akurat Intercity)\nPawelI 2011-05-11 at 10:16\nTo i ja przyłącze się z przykładem „rodzinnym”: jako początkujący rodzic powielałem wiele sposobów wychowania które obserwowałem w rodzinie, także niektóre których „używano” na mnie. Po pewnym czasie gdy zorientowałem się jak nieefektywne te sposoby są, zacząłem postępować w pewnych wypadkach (ciagle ich przybywa wraz z wiekiem dzieci) odwrotnie niż dotychczas. Mały przyklad:\nDziecku nie powinno sie pozwalac o niczym samemu decydowac – zacząłem (a raczej zaczeliśmy wraz z żona) pozwalać dziecku podejmować decyzje we wszystkich dziedzinach gdzie tylko jest wystarczająco do tego rozwiniete i nie zagraża to niczyjemu zdrowiu; banalny przykład: ubieranie, juz roczne dzieco potrafi zakomunikowac czy jest mu za zimno czy za cieplo i często różni się to mocno od odczuwania temperatury dorosłych, wystarczyło to zaakceptować (i mieć pod reka zawsze ubranie na zmiane). Dzięki temu skończyły się „bitwy” o ubieranie, a dzieci (wbrew przewidywaniom rodziny) chorują żadziej niż rówieśnicy których rodzice dbają by dzieci nigdy nie marzły.\nCześci rodziny jest bardzo trudno to nawet nie tyle zaakceptować, co nawet przyjać do wiadomości. Na szczęście wszyscy „pomocnicy” mieszkają na tyle daleko od nas, że możemy ich spokojnie ignorować :).\nEwaT 2011-05-11 at 12:24\nMój przykład skutecznego, odwrotnego działania:\nTeż z kręgów rodzinnych tylko z punktu widzenia dziecka (ja), które zachowało się inaczej niż „się powinno” w stosunku do moich rodziców. Moj rodzice nie przykładali się zbytnio do wychowania. Nigdy nie mogłam sprostać ich pomysłom i wymogom. Oczywiście dziecko nie powinno krzyczec na rodziców i ich wychowywać, ale.. jak w pewnym momencie się wkurzyłam i zaczęłam się stawiać to się wszystko zaczęło poprawiać. Jako grzeczne i potulne dziecko nie miałam z nimi kontaktu, jako dyskutujący młody człowiek zaczęłam być partnerem. Zastosowanie metody „Dyskutuj z tymi, z którymi się teoretycznie nie powinno” w innych sferach mojego życia przyniosło mi sporo korzyści. Przez dyskusje sporo się nauczyłam i wspólnie udało się rozwiązac sporo problemów.\nKonrad 2011-05-11 at 18:49\nPierwszy raz trafiłem na opis takiej metody, choć przyznam się, że już raz ją zastosowałem – bardzo podobnie do Ciebie Alexie :)\nRównież zredukowałem firmę do jednoosobowej działalności, zaprzęgając outsourcing do tego, co mnie nie interesuje. Dzięki temu mam mnóstwo czasu do wykorzystania tak, jak ja tego chcę. Cudowne uczucie, polecam :D\nMusze jeszcze popatrzeć gdzie mógłbym zastosować to podejście, bo obecne efekty zapowiadają niewyobrażalne profity przy kolejnych wdrożeniach.\nCiupaska 2011-05-12 at 09:39\n-> Maciek K.\nMam podobnie do Ciebie podejście do zagadnień: umiem rozpalać, a nie bardzo mi idzie „praca organiczna”. ;)\nSwego czasu usłyszałem na jakimś „miękkim” szkoleniu, że to jest bardzo potrzebny typ osobowości. Jest sporo ludzi, którzy nie potrafią organizować działań, podejmować wyzwań, zapalać innych do swoich pomysłów. W zasadzie to chyba jest takich ludzi większość. Oczywiście nie umniejszając im, bo to oni właśnie wykonują większość roboty.\nAle bez organizatora, tego który ma wizję przedsięwzięcia, nie byliby w stanie dostrzec możliwości, nie miałby im kto zorganizować pracy, nie byłoby tych projektów.\nTymczasem tacy „zapalnicy” służą do tworzenia koncepcji, rozpoczynania i organizacji przedsięwzięć. Mają do spełnienia rolę komplementarną w stosunku do innych.\nJa oczywiście próbuję jakoś pracować nad tą wytrwałością, ale – nawiązując już do tematu wpisu – czasem dochodzę do wniosku, że nie warto kopać się z koniem – lepiej pracę organiczną „zlecić” a samemu w tył zwrot i szukać już nowych pomysłów i je rozkręcać. ;)\nWojtek T. 2011-05-12 at 15:07\nSkoro wiele osób udziela się pod tym postem po raz pierwszy, to ja też, choć czytelnikiem jestem – żeby nie było – od 2007 :)\n1. Przepraszam, że pociągnę wątek „religijny” ale mam poczucie pewnego niedopowiedzenia. Toż koncepcja wchodzenia „wąską bramą” to jest dokładnie to, o czym traktuje ten post. W trochę innej kategorii – życia duchowego, moralności, itp, a nie rozwoju, kariery, itp., ale jednak. Jeśli odejść od oklepanych zwrotów, to ten tekst mówi: Wszyscy idą tam, a Ty zrób na odwrót, idź inną drogą i dobrze na tym wyjdziesz. Ba, jak tak na to spojrzeć, koncepcja wąskiej bramy to praktycznie motto tego blogu (choć – zaznaczam – w wymiarze niekoniecznie duchowym) :)\n2. @ Ciupaska i Maciek K. – ja i jeszcze kilka znanych mi osób też tak ma! Zastanawiam się czasem, czy nie większość świata tak ma. Gryzie mnie natomiast to, co kilka dni temu przeczytałem w wywiadzie z jednym z polskich aniołów biznesu. Wywiad dotyczył pozyskiwania funduszy na realizację nowatorskich pomysłów. Anioł ów mówił, że kluczowe przy ocenie pomysłów na biznes są kompetencje kadry zarządzającej, bo (!) o dobry pomysł jest stosunkowo łatwo, natomiast niewiele z tych pomysłów jest skutecznie wdrażane.\nCoś w tym jest, szereg moich dobrych pomysłów pozostał na papierze (od pewnego momentu – w komputerze), bo brakowało mi kompetencji do ich wdrożenia tudzież środków na zatrudnienie kogoś, kto to zrobi. Macie jakieś ciekawe i kształcące doświadczenia w tym temacie?\nBeata Kościelniak 2011-05-12 at 18:56\nTemat niezwykle inspirujący. Można się zastanowić i pobudzić swojà kreatywność w obszarach, ktòre chcielibysmy zmienić:) Cieszę się Alex, że piszesz na bieżąco:-)\nPawełI – w modelu komunikacji empatycznej )\n(Nonviolent Communication) przyjmuje się że dzieci mają możliwość wyboru i podejmowania decyzji! Pozdrawiam\nŁukasz 2011-05-12 at 23:07\nPost jest słaby.\n„Szkoda, że wymogi poufności nie pozwalają mi… ”\nTrzeba napisać, co a nie u kogo. Wtedy pewnie byłoby ciekawiej i bliżej biznesu. Podane przykłady są śmieszne i mierne (w szczególności pierwszy w zderzeniu z podtytułem bloga). A forma tego zdania to od razu nasuwa na myśl: baju, baju…\nSłuchałem podcastu. Sztuczny, przeczytany, bez werwy i przekonania.\nPo co przywołujesz słowa książki, która jest dla Ciebie bezwartościowa? Chyba nie po to żeby kogoś drażnić? „Tolerancja” to słowo wytrych, które najmniej rozumieją ci co go najczęściej wymieniają.\nZ ciekawości zajrzałem na komentarze i szczerze się zdziwiłem, że wszystkie są takie cukierkowe i pozytywne. Brak dyskusji, a dla Ciebie feedbacku do doskonalenia. Jeśli jednak są moderowane i tylko dlatego takie się tu znalazły, to powiem, że to odstrasza. Kółko wzajemnego uwielbienia.\nAlex W. Barszczewski 2011-05-13 at 02:31\nDziękuję za ciekawy przykład.\nBardzo smutnym i niestety dość częstym zjawiskiem jest to co opisujesz w zdaniu: „ Cześci rodziny jest bardzo trudno to nawet nie tyle zaakceptować, co nawet przyjać do wiadomości. „\nIlu ludzi poddaje się takim wpływom i płacą cenę znacznie później??\nJak widać nie ma jednej uniwersalnej metody na rodziców, bo ktoś już opisywał odwrotne podejście jako skuteczne :-)\nWłaśnie dlatego warto czasem poeksperymentować\nPiszesz: „Dzięki temu mam mnóstwo czasu do wykorzystania tak, jak ja tego chcę. „\nPiszesz: „Ja oczywiście próbuję jakoś pracować nad tą wytrwałością, ale – nawiązując już do tematu wpisu – czasem dochodzę do wniosku, że nie warto kopać się z koniem – lepiej pracę organiczną “zlecić” a samemu w tył zwrot i szukać już nowych pomysłów i je rozkręcać. „\nTo jest na ogół niezła strategia o ile możemy outsource’ować.\nPiszesz: „Toż koncepcja wchodzenia “wąską bramą” to jest dokładnie to, o czym traktuje ten post. „\nTutaj niestety nie mogę się z tym zgodzić. Post traktuje o pewnym konkretnym podejściu do rozwiązywania problemów :-)\nZ tą szeroką i wąską brama to też mam moje obserwacje :-)\nZ mojego punktu widzenia większość ludzi niepotrzebnie tłoczy sie i przepycha przy tej wąskiej i niewygodnej bramie życia, chociaż to właśnie życie (dobry Bóg, Kosmos itp. w zależności od indywidualnych przekonań religijnych) stawia nam do dyspozycji wiele innych wygodnych i szerokich :-)\nTakie postępowanie jest nawiasem mówiąc obrazą dla Tego, kto dał nam rozum i (potencjalną) możliwość głębszej refleksji.\nPiszesz „ o dobry pomysł jest stosunkowo łatwo, natomiast niewiele z tych pomysłów jest skutecznie wdrażane. „\nPiszesz: „Cieszę się Alex, że piszesz na bieżąco „\nObiecuję robić to bardziej regularnie niż w kwietniu :-)\nDalej: „w modelu komunikacji empatycznej )(Nonviolent Communication) przyjmuje się że dzieci mają możliwość wyboru i podejmowania decyzji! „\nPomyśleć że u nas często nie daje się tej możliwości nawet ludziom dorosłym!!! Co za arogancja, nieprawdaż?\nZaczynasz Twoją wypowiedź od słów: „Post jest słaby.”\nCiekaw jestem, jak będąc tak surowym sędzią oceniasz merytoryczną wartość Twojego komentarza? :-)\nPozwól też, że to ja będę określał w jakim zakresie jestem zobowiązany do poufności wobec moich klientów.\nPiszesz: „Słuchałem podcastu. Sztuczny, przeczytany, bez werwy i przekonania. „\nGdzie na tym blogu jest coś zatytułowane „podcast”? Jest za to „wersja audio” a to, jak sama nazwa wskazuje to jest po prostu tekst postu przeczytany przez autora :-) Nawiasem mówiąc wersje audio tylko w ciągu ostatnich 12 dni były pobrane ponad 700 razy, więc dla kogoś są użyteczne, a tylko o to chodzi.\nPytasz: „Po co przywołujesz słowa książki, która jest dla Ciebie bezwartościowa? „\nGdzie ja na pisałem, że Biblia jest bezwartościowa?? Napisałem, że częściowo dotyczy ona innego kręgu kulturowego (poczytaj np. uważnie Stary Testament), a wiele zaleceń nie jest adekwatne do świata w którym aktualnie żyjemy. Mam do tego prawo i nie pozbawia mnie to możliwości cytowania tych fragmentów, z którymi się zgadzam.\nPiszesz: „zajrzałem na komentarze i szczerze się zdziwiłem, że wszystkie są takie cukierkowe i pozytywne. Brak dyskusji, a dla Ciebie feedbacku do doskonalenia. „\nTo chyba kiepsko zajrzałeś :-)\nDalej twierdzisz: „Jeśli jednak są moderowane i tylko dlatego takie się tu znalazły,…”\nNo cóż, każdy ma tendencję sądzić według siebie :-) To zdanie mówi sporo o Tobie i Twoim świecie.\nŻyczę Ci w nim szczęścia!\nWojtek T. 2011-05-13 at 12:44\nAlex, dzięki, poczułem się powitany :)\nRozumiem to, co mówisz o bramach i się zgadzam, jeśli chodzi o model funkcjonowania. Nie tłocz się przy wąskiej bramie, nie ustawiaj się w kolejkę, nie zaciągaj zobowiązań (kredytowych, rodzinnych, itp.) tylko dlatego, że „tak się robi” i „wszyscy tak robią”. Jeśli tylko masz ochotę – wybierz szeroką przestrzeń do życia i żyj inaczej. Zrób na odwrót.\nNatomiast w kontekście czasu i dyskursu słowa o wąskiej i szerokiej bramie – wtedy – znaczyły chyba: Wszyscy idą szeroką drogą jak barany i potem się tłoczą jak już ją przejdą, a tu obok jest taka mała furtka, przez którą może trudniej się przecisnąć na początku (z tego co pamiętam mieszkałeś w piwnicy :) ), ale ona prowadzi do otwartej przestrzeni. Mało kto nią wchodzi, bo ona nie jest oczywista, ale można. Więc „zrób na odwrót” i nie idź tą szeroką bramą tylko wybierz sobie tą inną drogę, mniej oczywistą ale ciekawszą. I w tym jest to dla mnie zbieżne z tematem postu i bloga w ogóle :) Rób na odwrót, nie wybieraj utartych ścieżek, zaangażuj swoją kreatywność, żyj w otwartej przestrzeni. O!\nPS Chyba kulturowo przez 2000 lat od zapisania tych słów o bramach one mocno zmieniły znaczenie i stąd moje hermeneutyczne rozważania – obecnie zajmuję się biznesem, ale z wykształcenia jestem m.in. lingwistą i niepełnym teologiem ;)\nBartekK 2011-05-13 at 17:23\nPost bardzo życiowy. Ważny pod względem relacji damsko męskich. Szczególnie dla dość sporej rzeszy tzw ‚wrażliwców’. Oczywiście w innych życiowych kwestiach równie ważny. Ja ze swojej strony polecam w temacie książkę Paula Ardena ‚Cokolwiek myślisz pomyśl odwrotnie’. Można tam zobaczyć wiele skutecznych przykładów takiego myślenia.\nPozdrawiam Alexa i wszystkich czytelników. Cieszę się, że po kilku latach czytania tego bloga w końcu popełniłem mały komentarz:)\nAlex W. Barszczewski 2011-05-18 at 23:00\nKupiłem tę książkę Ardena i zapoznałem się z nią.\nSympatyczna, ale merytorycznie więcej jest w tym cytacie z Burrus’a :-)\nwojtal 2011-05-21 at 22:46\nRobienie czegoś odwrotnie niż do tej pory – ta strategia wydaje się być pomocna w czymś tak namacalnym jak zmiana własnych nawyków . Z różnych przyczyn od dwóch lat intensywnie staram się rozwijać, a przede wszystkim zmieniać swoje negatywne wzorce zachowań, i tak jak każdy, kto próbował pozbyć się złych nawyków – czy to myslowych czy też w zachowaniu – doszedłem do wniosku, że jest to potwornie tródne. Zastosowanie zaproponowanej przez Alexa strategii wydało mi się jakiś czas temu całkiem sensowm rozwiązaniem – wpadłem na ten pomysł w momencie, gdy coraz bardziej sfrustrowany nieskutecznością kolejnych podejmowanych wysiłków zmiany złych przyzwyczajeń zaliczyłem kolejną porażkę. Pomyślałem sobie wtedy że:\n– trzeba potraktować poważnie zasadę NLP::„jak będziesz robił to co do tej pory, to osiągniesz takie rezultat, jak do tej pory”,\n– niewielkie modyfikacje nawykowego działania się nie sprawdzają, szybko wracam do starego sposobu postępowania; to trochę tak jak chcieć wyjechać motocklem z koleiny tylko trochę skręcając w bok – pojazd szybko z powrotem wpada w koleinę,\n– żeby choć trochę zmienić nawyk, warto spróbować podejmować działanie dokładnie odwrotne do nawykowego. Na pewno będzie to o tyle proste, że znając swoje nawkowe schematy bardzo łatwo jest mi określić dokładnie przeciwny sposób postępowania.\nSpróbowałem to zastosować, i oto co z tego wyszło:\nZły nawyk nr 1:\nJednym z moich naczelnych grzechów jest odkładanie działań na później – zwykle rozważając idealne wykonanie danego zadania dochodzę do wniosku, że jeszcze nie jestem wystarczająco gotowy na jego realizację, i że muszę jeszcze poczekać (czyli że jak to zrobię natychmiast, to nie osiągnę wystarczająco dobrych rezultatów) . Z kolei doświadczenie uczy mnie, że dosłownie każda podjęta aktywność zawsze daje mi jakieś pożyteczne rezultaty, a wiele odłożonch na później działań niestet nigdy nie doczeka się realizacji. Próby świadomego koncentrowania się na danych zadaniach, robienie planów itd niestet nie dało w moim przypadku żadnych rezultatów. Postanowiłem więc spróbować podejścia: wykonać dane zadanie za wszelką cenę, bez odwlekania, choćby nawet byle jak.\nW moim przypadku okazało się to niezwykle skuteczne. Parę dni temu miałem do wysłania pewną część projektu do inwestora, ale ciągle poprawiałem i poprawiałem, zwlekając z jej wysłaniem, przez co przekroczyłem umówiony termin: zdesperowany przygotowałem materiał z marszu, sprawdziłem w miarę sprawnie i nie zwlekając wysłałem (wbrew sobie). W efekcie inwestor zadzwonił następnego dnia, z niezadowoleniem zgłaszając konieczną do wykonania poprawkę, która jednak była na tyle nieznaczna, że jej naniesienie zajęło mi kilka minut, i wysłałem poprawiony materiał. Teraz inwestor podejmuje pewne decyzje, które określą dalszą część mojej pracy, a ja mam spokój i zadowolenie zrealizowania kolejnego etapu zadania. Niezadowolenie inwestora z powodu niedociągnięcia nie popsuło mi jakoś humoru i nie okazało się katastrofą .\nZł nawyk nr 2\nZwykle mam tendencję do zbytniego zagłębiania się w dane zagadnienie w samotności– siedzę sam, rozważam, szukam, analizuję, w efekcie często kręcę się w kółko nad stosunkowo prostym do rozwiązania problemem. Przyjąłem więc strategię, żeby zamiast rozpocznać dane zadanie od samotnego gruntownego studiowania i zaplanowania kolejnych kroków działania, rozpocząć od rozmawiania o danym projekcie z jak największą liczbą osób Odkryłem, że jedna rozmowa, nawet telefoniczna, często zaoszczędza mi kilku dni, ba – w niektórych przypadkach nawet tygodni uciążliwych i nerwowych prób samodzielnego działania. Pamiętam jak parę lat temu pracowałem nad jednym projektem z przyjacielem, praca trwała jakieś dwa – trzy miesiące, i nagle na dwa dni przed terminem oddania okazało się, że siedząc obok siebie biurko w biurko nasze opracowania są oparte o znacząco odmienne istotne założenia wyjściowe. Stało się tak dlatego, że mój przyjaciel równierz miał nawyk samodzielnego wgłębiania się w problem. Dodam, że często rozmawiam z osobami nie związanymi merytorycznie z danym zagadnieniem, np z moją Babcią – i to też w bliżej mi nie zrozumiały sposób pomaga mi uporać się z danym problemem .\nZły nawyk nr 3\nW relacjach z moją żoną często wdaję się w polemiki, dyskutując, przekonując, udowadniając coś – na słowa mojej S reaguję natychmiast, broniąc się, zaprzeczając, nie zgadzając się, poprawiając ją itd. Ponieważ nie przynosi to żadnych pozytywnych rezultatów spróbowałem robić odwrotnie: wszystko co mówi mi moja S. zacząłem przyjmować wprost, nie negując natychmiast rzeczy, z którymi się nie zgadzam (pomimo że nieraz się w środku gotuję ), i nie broniąc się gdy czuję się urażony lub zaatakowany. Słucham, przyjmuję co mówi, i potem daję sobie czas na przemyślenie: zwykle kilka dni. (trzeba tylko sobie poradzić ze złością) Po kilku dniach wracam do danej rozmowy (jeżeli kwestia jest tego warta) bez emocji: przytakuję, jeżeli uznałem za słuszne, wyjaśniam, jeżeli jednak się z czymś nie zgadzam. W efekcie:\n– przestaliśmy prowadzić kłótnie, awantury,\n– w wielu ważnych kwestiach ustaliliśmy coś sensownego, co najważniejsze w sposób wiążący – w przeciwieństwie do awantur i kłótni, z których nic konkretnego nigdy nie wyniknęło.\n– odkryłem, że w wielu ważnych kwestiach to S ma rację \nA więc oceniając zaproponowane przez Alexa podejście powiem, że okazało się bardzo pomocne szczególnie w kwestii zmiany rutynowych lub stereotpowych zachowań. To nie tak, że odwrotne działanie zawsze okazuje się w pełni skuteczne, w moim przypadku jednak przede wszystkim pozwoliło na realne spróbowanie innego działania – a to już dużo, zważywszy że w wielu sferach moje działania jadą w bardzo głębokich koleinach, i zwyczajnie nie mam jak dowiedzieć się co by było, jakbym spróbował zrobić trochę inaczej. Jak robię odwrotnie – to mam szansę zobaczyć inne efekty; potem mogę modyfikować to działanie, bo nie jest ono ugruntowane, nie przebiega w rutynowych koleinach, jest więc podatne na zmiany .\nNa zakończenie dodam, że w moim przypadku nawykowe działania mają niestety tendencję do powracania: krótki okres nieuwagi i znowu działam jak dawniej. Ale na to wypracowałem do tej pory jeden sposób: trzeba codziennie czytać ulubionych autorów, wracać do tekstów, które pomogły w zrozumieniu czegoś, codziennie od nowa przypominać sobie jakieś wypracowane zasady, no i codziennie czytać blog Alexa \nBeata Kościelniak 2011-05-23 at 21:26\nnie wiem czy to arogancja kiedy nie daje się możliwości wyboru ludziom dorosłym.\nMyślę, że to brak świadomości,że wolność jest istotą człowieka, podstawą naszego życia, jedną z podstawowych potrzeb człowieka. A prawo wybierania, tworzenie,działanie są elementami wolności.\nTomek 2011-05-30 at 16:06\nAlex: Może trochę uściślisz swoje odwrotne metody do kobiet? Domyślam się, że żyłeś wtedy w Austrii lub Niemczech gdzie jest inna kultura i kobiety są bardziej skłonne zgodzić się na seks już na 2 randce. Co sądzisz o kobietach w Polsce pod tym względem?\nNo i jeszcze nie poruszając w ogóle kulturowości, czy jest sens utrzymywać kontakt z kobietą, która idzie do łóżka już na 2 randce?\nPaweł Kuriata 2011-05-30 at 16:35\nZainteresowało mnie Twoje drugie pytanie. Zastanawiam się, czy kobieta, która jest skłonna zgodzić się na seks na drugim spotkaniu jest pod jakimkolwiek względem mniej wartościowa i ma mniejszy potencjał na wniesienie do naszego życia sporo wartości dodanej i dochodzę do wniosku, że absolutnie nie.\nZ Twojego pytania wynika, a przynajmniej ja to tak odczytuję, że taka postawa dewaluuje wartość kobiety z czym ja się absolutnie nie zgadzam. Jeśli moje powyższe przypuszczenie jest prawdziwe to proszę wyjaśnij mi dlaczego tak uważasz.\nTomek 2011-05-30 at 16:44\nChodzi o to, że w Polsce mało która kobieta która jest skłonna iść na drugiej randce do łóżka jest wartościowa i ma duży potencjał.\nPoza tym, chciałbyś kiedyś spotkać związać się z kobietą, która miała kilku, kilkunastu partnerów seksualnych? Bo ja nie.\nAlex W. Barszczewski 2011-05-30 at 16:52\nCo tu jest do uściślania?\nZastanawia mnie Twoje pytanie: „… czy jest sens utrzymywać kontakt z kobietą, która idzie do łóżka już na 2 randce?”\nO tak!! To jest kobieta, która nie tylko ma zdrowe potrzeby seksualne, ale też (po sprawdzeniu czy potencjalny partner jest OK) potrafi zadbać o ich zaspokojenie :-)\nOdwracam pytanie: Jaki sens ma utrzymywać kontakty z mężczyzną, który w XXI wieku nie daje kobiecie takich praw??\nChyba trzeba będzie znowu napisać kontrowersyjny post na ten temat, bo tutaj chodziło o zupełnie coś innego :-)\nMalwina 2011-05-30 at 17:00\nMam nadzieję, że to co powiem nie zabrzmi jakoś napastliwie albo atakująco, bo nie taki jest tutaj mój cel. Po prostu zdaję sobie sprawę, że taki pogląd ma bardzo duża (zbyt duża i nie tylko męska) część naszego społeczeństwa, a to mnie w pewien sposób boli i uwiera. Co prawda nie dotyczy mnie to bezpośrednio, ale czuję jednak coś w rodzaju „kobiecej solidarności” i przykro mi, gdy czytam opinię taką jak Twoja.\nWięc moje pytanie brzmi: Czy jest sens utrzymywać kontakt z mężczyzną, który idzie do łóżka już na drugiej randce? Dlaczego?\nA drugie pytanie: Czy jest sens już na drugiej randce iść z kobietą do łóżka po to, aby później zastanawiać się, czy warto utrzymywać z nią po takim incydencie kontakt? Chodzi mi o to, że skoro wartościuje się kobiety na podstawie ilości odczekanych do przespania się z nią randek i wie się, że wartość danej kobiety w razie wczesnego pójścia z nią do łóżka spadnie to… po co w ogóle ciągnąć ją do tego łóżka tak wcześnie?\nMam nadzieję, że to nie zabrzmiało tak, jak nie chciałabym aby zabrzmiało.\nAlex W. Barszczewski 2011-05-30 at 17:04\nTak jak wspomniałem podejmę ten temat w osobnym poście :-)\nPewnie będzie spora awantura :-)\nTomek 2011-05-30 at 17:16\nAlex: Nie odpowiedziałeś mi na moje pytanie. Czy poznana ów kobieta była Polką, czy mieszkanką Zachodu? I co sądzisz o Polkach w tej kwestii.\nMalwina: Oczywiście, że jest sens iść do łóźka na 1. lub 2. randce. Powód bardzo prosty – zaspokojenie popędu seksualnego. I nie ma się co zastanawiać czy się wiązać, czy nie na dłużej, bo moim zdaniem oczywiście nie warto.\nJeśli będę już szukał partnerki do łóżka, to oczywiście takiej, która szybko nie wskakuje do łóżka.\nW ogóle, to nie poznałem jeszcze kobiety, która by tak szybko chciała iść do łóżka i zawsze musiało upłynąć co najmniej 2-3 miesiące.\nMalwina 2011-05-30 at 18:01\nChyba mój komentarz pojawił się z poślizgiem, albo nie wyświetliły mi się poprzednie, bo pisałam go zanim jeszcze pojawiła się odpowiedź Tomka.\nTak, Alex, ja Cię bardzo, bardzo, baaardzo proszę, podejmij ten temat, bo to chyba jeden z nielicznych, które budzą we mnie takie emocje i o którym mogę dyskutować godzinami. Jeśli w życiu powinno się realizować coś, w co jest się naprawdę zaangażowanym, to ja chyba powinnam spędzić resztę życia na wyplenianiu tego podejścia do kobiet niczym chwastów w ogródku. Chociaż obawiam się, że nie dałabym rady, bo to podejście ma swoje korzenie znacznie głębiej niż tylko w wartościowaniu kobiet na tej płaszczyźnie.\nNapisałam przed chwilą dłuuugi wywód, ale skasowałam go, żeby nie offtopować. Będę się realizować jak już powstanie ten temat. Już się nie mogę doczekać;).\nMarta 2011-05-30 at 18:15\nTomek, piszesz: „Chodzi o to, że w Polsce mało która kobieta która jest skłonna iść na drugiej randce do łóżka jest wartościowa i ma duży potencjał.”\nCzy w takim razie, idąc tym tokiem myślenia, a będąc całkowicie fair wobec obu płci, mężczyznę, który będzie chciał nakłonić kobietę na drugiej randce do seksu mogę arbitralnie określać jako mało wartościowego i o nikłym potencjale?\nA czy pomyślałeś o tym, że niektóre kobiety mają po prostu na tyle rozwinięty mechanizm selekcji, że gdy poznają dziesięciu mężczyzn to dość szybko będą w stanie określić czy któryś z nich jest potencjalnie odpowiednim partnerem a jeśli nie to nie będą okazywały w tym kierunku zbytniego zainteresowania? Mało tego, gdy a horyzoncie pojawi się jedenasty, całkowicie kompatybilny na najbardziej istotnych dla kobiety płaszczyznach, kobieta nie będzie potrzebowała aż tak wiele czasu do namysłu w kontekście tego co napisałeś o przysłowiowej „drugiej randce” ;)\nTomek 2011-05-30 at 18:50\nCoś się moje niektóre komentarze nie pojawiają tutaj.\nEwa W 2011-05-30 at 22:18\nCo do liczby partnerów seksualnych – trochę mnie rozbawiło Twoje pytanie, „chciałbyś kiedyś spotkać związać się z kobietą, która miała kilku, kilkunastu partnerów seksualnych?”\nSpotkać czy związać się – to zupełnie inne rzeczy. Czy każdej spotkanej kobiecie każesz liczyć partnerów przed Tobą – tak na wszelki wypadek? :-) A co do „kilku partnerów” – o ile wiem, to kilku oznacza więcej niż jeden. Jeden przed Toba jest ok, a dwóch to już za dużo?\nA co do: „w Polsce mało która kobieta która jest skłonna iść na drugiej randce do łóżka jest wartościowa i ma duży potencjał” –\njak to sprawdzałeś? Szczególnie ten potencjał i wartości? Na jakiej populacji kobiet?\nA żeby pozostać w temacie postu głównego – zamiast powtarzać niesprawdzone teorie i stereotypy – lepiej czasem zrobić odwrotnie niż wielu – sprawdzić i mieć własne podbudowane doświadczeniem zdanie.\nAlex, z zainteresowaniem czekam na post.\nEwa W 2011-05-30 at 22:29\n„Jeśli będę już szukał partnerki do łóżka, to oczywiście takiej, która szybko nie wskakuje do łóżka.” – przyznam, że tej „logiki” kompletnie nie pojmuję. :-)\nPaweł Kuriata 2011-05-31 at 00:52\n„Poza tym, chciałbyś kiedyś spotkać związać się z kobietą, która miała kilku, kilkunastu partnerów seksualnych?” Z wielką chęcią odpowiadam na Twoje pytanie – jasne, że TAK. Pomyśl ile, przez swoją postawę, może ominąć Cię doświadczonych na tym polu kobiet, które mogą Cię nauczyć masy rzeczy nie wspominając już o przyjemności płynącej z.\nTego typu myślenie przypomina mi stereotypowe myślenie o związkach – musi być seks po głębszym poznaniu, potem musi być małżeństwo, bo „na co czekać” itd itp. Nie wiem czy pożądanie tego typu drogą jest sprzyjające „wyciskaniu” z życia tego co najlepsze.\nOczywiście nie krytykuję małżeństwa, ale nie podoba mi się zarazem kwestia podjęcia tej decyzji, bo koniec końców tak robią „wszyscy” i tak „powinno się”.\nTomek, jeśli jesteś nowym użytkownikiem i nie znasz jeszcze klimatu tego bloga to zachęcam Cię do nie zrażenia się takim odzewem ze strony innych – wręcz przeciwnie, impulsem do przemyśleń i spojrzenia inaczej na pewne sprawy!\nAgnieszka M. 2011-05-31 at 08:01\nTomku, co to dla Ciebie znaczy, że kobieta jest wartościowa?\nTomek 2011-05-31 at 17:59\nMarta: Z moich obserwacji, kobieta, która jest skłonna pójść do łóżka na 1. czy na 2. randce ma o wiele mniejszy potencjał i jest mniej wartościowa. Są to takie kobiety, które żyją z dnia na dzień, nie mają planów na przyszłość, są ograniczone w poglądach, nie umieją wyraźnić własnego zdania itp. Z taką kobietą nie chciałbym się wiązać na przyszłość.\nEwa: Przejęzyczyłem się. Chodziło mi o to, że zwiąże się na stałe z kobietą, która nie wskakuje od razu na 1-2 randce do łóżka.\nNo nie zaprzeczajmy rzeczywistości. Większość kobiet, z którymi miałem do czynienia było skłonne iść do łóżka po kilku miesiącach. Chodzi o to, że muszą poznać bardziej partnera i to trochę czasu zajmuje. Po za tym argumentowały one to także, że seks uprawiają z mężczyzną, którego kochają i z którym chcą być już na stałe, więc musi upłynąć trochę czasu od poznania się, aby prawdopodobieństwo rozstania było mało prawdopodobne.\nTo są obserwacje zaobserwowane z mojego obcowania z kobietami. Rozmawiałem, też z nimi o ich przyjaciółkach i sytuacja wygląda tak samo.\nOlga 2011-06-01 at 12:13\n„Z moich obserwacji, kobieta, która jest skłonna pójść do łóżka na 1. czy na 2. randce ma o wiele mniejszy potencjał i jest mniej wartościowa. Są to takie kobiety, które żyją z dnia na dzień, nie mają planów na przyszłość, są ograniczone w poglądach, nie umieją wyraźnić własnego zdania itp. Z taką kobietą nie chciałbym się wiązać na przyszłość.”\nCzytając takie wypowiedzi, pierwsze, co mi się ciśnie na usta to ‚ to dopiero są ograniczone poglądy!!’. Ciężko z takim litaniem stereotypów dyskutować.\nObecny mój związek – najdłuższy, najpełniejszy i najbardziej satysfakcjonujący – to związek, który właśnie się rozpoczął od pójścia do łóżka na drugiej randce. Więc według ciebie jestem kobietą, która żyje z dnia na dzień i nie mam planów na przyszłość – hmm, cóż, przykro mi burzyć twój świat, ale z planami na przyszłość nie mam problemu (są wystarczająco szczegółowe, żeby coś osiągnąć i też wystarczająco luźne, aby można było w każdej chwili skorzystać z nadarzającej się okazji). Twierdzisz, że jestem ograniczona w poglądach i nie umiem wyrazić swojego zdania -> znów błąd. Trochę osób z tego bloga mnie zna – Alex, Ewa W i parę innych – potwierdzą, że zdanie swoje umiem wyrazić i nawet o nie powalczyć. I to raczej NIEograniczone poglądy pozwoliły mi być tym kim jestem i osiągnąć w życiu zawodowym i prywatnym to, co mam.\nWidzisz, logika to bardzo uparta i konsekwentna rzecz, wystarczy 1 przykład przeczący takiej wypowiedzi i jest już ona nic nie warta merytorycznie. Więc, żeby mieć chociaż trochę (nie 100%!!!) pewności w takich uogólnieniach, to trzeba by wziąć próbkę tysięcy (jak nie więcej) losowo wybranych kobiet, a nie 10-20 sztuk i to mocno wyselekcjonowanych.\nI jeszcze wcześniej piszesz\n„Malwina: Oczywiście, że jest sens iść do łóźka na 1. lub 2. randce. Powód bardzo prosty – zaspokojenie popędu seksualnego. I nie ma się co zastanawiać czy się wiązać, czy nie na dłużej, bo moim zdaniem oczywiście nie warto.”\nA co z popędem seksualnym kobiet – im tego odmawiasz? Dlaczego? Dlaczego one aby go zaspokoić muszą czekać 2-3 miesiące randkowania? To jeśli wszystkie kobiety zaczną tak robić (no bo według twojej logiki wtedy będą bardziej wartościowe), to z kim zaspokoisz Swój popęd seksualny?\nDlaczego też nie twierdzisz, że facet, który chce już na drugiej randce zaspokajać swoje potrzeby, jest mniej wartościowy, nie ma planów na przyszłość i nie umie wyrazić swojego zdania?\nBo tak jak Ewa W, tej logiki już zupełnie nie pojmuję.\nPaweł Kuriata 2011-06-01 at 12:51\nTomek: „Po za tym argumentowały one to także, że seks uprawiają z mężczyzną, którego kochają i z którym chcą być już na stałe, więc musi upłynąć trochę czasu od poznania się, aby prawdopodobieństwo rozstania było mało prawdopodobne. ”\nW społeczeństwie, w którym tak spora liczba osób patrzy na sprawę podobnie jak Ty to trudno, aby dziewczyna otwarcie powiedziała, że może szybko iść do łóżka, bo a) albo dała się przekonać takim „mądrościom” i sama w nie uwierzyła albo b) nie wierzy w nie, ale w obawie przed złą oceną ze strony innych udaje, „argumentując” dlaczego pragnie seksu po kilku miesiącach.\nPonadto to, że upłynie trochę czasu od rozstania się nie przeczy temu, że prawdopodobieństwo rozstania będzie duże. W dzisiejszych czasach raczej wielu ludzi w naszej kulturze ma co najmniej kilku partnerów w życiu, nawet dokonując takiej „selekcji” jak tą, którą przedstawiłeś.\nNa dodatek taka postawa dąży do tego, że w życiu ma się jak najmniej partnerów seksualnych, a to chyba nie dodaje życiu smaku, nieprawdaż?\nEwa W 2011-06-01 at 18:52\n„No nie zaprzeczajmy rzeczywistości.” – kogo masz na myśli pisząc w formie liczby mnogiej?\nOdnosisz się do swojej rzeczywistości – to potwierdza zdanie które z twojej wypowiedzi cytuję: „Większość kobiet, z którymi miałem do czynienia …” Weź jednak pod uwagę, że Twoja rzeczywistość jest subiektywna, to po pierwsze, po drugie – Twoje doświadczenia i Twoich znajomych nie są dowodem, ze tak jest wszędzie i zawsze. Jedynie że tak jest w znanych Ci przypadkach. A to kolosalna różnica.\nczarny 2011-06-08 at 11:59\nOd razu naszła mnie myśl o zdarzającym się czasem scenariuszu, w którym zazwyczaj podczas kłótni każdy z nas wychodzi z założenia, że to on ma rację. Jakież to jest zgubne w wielu sytuacjach. Wystarczy właśnie zastosować zasadę odwrotności. Od razu założyć, że się mylimy a ktoś inny ma rację. Wtedy zdecydowanie łatwiej jest nam spojrzeć na temat, zaczynamy go logicznie analizować żeby zaprzeczyć;]\nWitold W. Wilk 2011-06-13 at 19:43\nJa wiedziony własną praktyką stwierdzę wręcz na odwrót – im dłużej trwa etap „od poznania do pójścia do łóżka” tym gorszy związek :)\nZ jakiej racji miałbym być z kimś kogo nie pociągam fizycznie? A jeśli pociągam to dlaczego nie chce ze mną współżyć? Jeśli by taka kobieta była tak dobrze zaprogramowana społecznie „aby się szanować” to TYM BARDZIEJ nie nadaje się na żonę, bo prawdopodobieństwo jest dużo, że po ślubie z seksem to będzie krucho, oj krucho… :)\nCo więcej, dla mnie byłoby podejrzane, gdyby przez parę miesięcy nie było seksu, tylko spotkania zapoznawcze… Jasny sygnał „mam kogoś i boję się zmienić, bo a nuż zostanę sama, więc póki co spoglądam… Może zrobi coś, aby mnie do łózka zaciągnąć, wtedy się zdecyduję”. Wiesz skąd to przemyślenie? Otóż pewna kobieta w moim życiu tak się „szanowała” przez 2 miesiące, w końcu ją zaciągnąłem do łóżka. Miesiąc później poznałem jej chłopaka z którym była przez cały okres moich „podchodów” i jej zapewnień, że coś do mnie czuje, ale „to jeszcze nie teraz”… Najciekawsze – rzuciła go z dnia na dzień po naszym pierwszym razie… Więc ja nie mam już złudzeń :)\nNapisałeś też „chciałbyś kiedyś spotkać związać się z kobietą, która miała kilku, kilkunastu partnerów seksualnych? Bo ja nie.”, a czemu nie? Załóżmy skrajny przypadek, że zgodnie z Twoimi oczekiwaniami się „szanowała”, a każdy po „zaliczeniu” ją zostawiał? W związku z tym jest np. „niegodna nasienia Twego”? :) Dobra, teraz już trąci telegonią…\nKiedyś też wydawało mi się, że kobiety powinny się „szanować”, być „grzeczne”, itp, itd. Na szczęście pewne kobiety mi wyperswadowały ten pogląd i otwarły oczy :) Wyszło mi na dobre :)


Jaka najlepsza tkanina na płaszcz/kurtkę zimową? - Bespoke - Forum But w Butonierce\nJaka najlepsza tkanina na płaszcz/kurtkę zimową?\nOctober 15, 2011 in Bespoke\nJaki materiał byście polecili do uszycia płaszcza/kurtki zimowej? Ważne, żeby był ciepły i trwały. no i oczywiście najlepszy stosunek jakości do ceny.\n- Kaszmir - ciepły, miły w dotyku, ale raczej nie nadaje się do codzinnego używania, bo nie jest zbyt mocny, drogi\n- Wełna wielbłądzia - ciepły, milszy w dotyku od wełny, ale trochę gorszy w porównaniu do kaszmiru, raczej ciepły, trwalsza od kaszmiru, cena średnia\n- Wełna owcza - ciepła (oczywiście zależy od wagi), dużo bardziej szorstka w dotyku,\n- Flanela - wiem, że się robi kurtki z niej, ale czy Waszym zdaniem się nadaje?\n- Melton - niedawno wyczytałem, że się sprawdza na zimę? Wiecie coś więcej o tej tkaninie?\nMieszanka kaszmiru z wełną - jest średnio 2-3x tańsza od czystego kaszmiru, ale posiada jego główne zalety, a jednocześnie jest bardzo trwała, ze względu na przewagę wełny ( ale to też zależy od wełny ). Co do szorstkości samej wełny, zależy raczej od samego materiału. Dobrej jakości mieszankę można upolować już za 350 zł / m, średnio jest to 500-600 zł/m, czysty kaszmir dochodzi do 1400 zł / m. Mnożąc to razy potrzebną ilość materiału, w przypadku kaszmiru, mamy trochę bajońskie sumy\nWełna wielbłądzia szczerze mówiąc jest jest bardzo nieprzyjemna w dotyku. Flanela może po jakimś czasie się porozciągać i powypychać. W każdym razie nie jest to zbyt pancerny materiał.\nA wiesz coś o Meltonie?\nNiestety nie i prawdę powiedziawszy pierwszy raz słyszę tę nazwę. Jakby ktoś inny mógłby udzielić informacji na ten temat, sam byłbym wdzięczny\nmelton to wełna z niewielkim dodatkiem sztucznego tworzywa typu nylon. w efekcie zwiększona jest wytrzymałość tkaniny. materiał jest ciężki, jednolity, gładki i mięsisty. z pewnością nadaje się na zimę.\nwielbłądek i kaszmir są piękne, luksusowe, ale nie do codziennego użytku.\nAle jak dla mnie najlepsze są wełny z domieszką 10-15% kaszmiru. są ładne, przyjemne w dotyku i funkcjonalne.\nJak z wielbłąda to tylko gacie z dwugarbnego:)\na tak serio to osobiście też polecam wełnę z kaszmirem. Przez dwie ostatnie zimy mimo przebywania w różnych warunkach nigdy nie było mi zimno. Również wytrzymałość i brak oznak zużycia jest godna podziwu. Domieszka kaszmiru jest niewielka ok 8-10%\nPrzegladajac zdjecia, ze strony firmowej Skampol mozna dojsc do wniosku, ze szyja tam bardziej z domieszka niz z welna.\nNajlepszą naturalną tkaniną, sprawdzoną chyba przez wszystkie armie świata jest wełniane sukno. Mam płaszcz uszyty z kuponu na płaszcz oficerski MW i sprawdza się doskonale w ekstremalnych warunkach, gdy potrzebuję bardziej oficjalnego wyglądu na zewnątrz.\nZ pewnością mogę potwierdzić wszystkie opisane właściwości sukna, łącznie z trwałością.\nGorzej może być ze znalezieniem czegoś w dobrej jakości bez domieszek. Zaglądałem na Allegro i chyba tylko jedna oferta jest godna sprawdzenia http://allegro.pl/czarne-welniane-sukno ... 48097.html\nStosunek jakości do ceny wyjątkowo dobry.\nNo chyba, że lubisz zielony kolor - na stoły bilardowe jest tego pełno.\nNajlepiej zadzwonic i spytac o probniki, chyba nie akutalizowali internetowej strony bardzo dlugo.\nMaja bardzo duzo materialow z czystej welny, wysokoskretnej i 'worsted'.\nPirat, o bieliznę się nie pytamy!\nToteż się nie pytam. Vislav, wielkim fanem wełny jest. Jak rozumiem wynika to zarówno z jego jak i cudzych (choćby wzmianka o suknie na wojskowe płaszcze) doświadczeń. Zastanawiam się czy dla osoby która oddaje dużo ciepła, jak ja, wełna jako pierwsza warstwa jest ok.\nPirat, jakie są Twoje obawy? Że za ciepła, coś z wilgocią nie tak czy że gryźć może?\nFranki, jeżeli mogę tak familijnie. No problem - nie mam tajemnic\nzestaw na chłodną porę roku. Góra same wełenki, plus sztruksowe spodnie - niestety nie znalazłem wełnianych w odpowiednim kolorze i o odpowiedniej grubości/fakturze.\nVislav, ja rozumiem co jest napisane chcę się tylko upewnić: koszula wełniana na "gołą klatę"?\nNie używam nigdy bawełnianych podkoszulków. W chłodnych porach roku pod grubsze sweterki idą cieniutkie z merynosów.\nW tym zestawie warstwa spodnia, to cieniutka kamizelka/sweterek bezrękawnik też z merynosów.\nUprzedzając pytanie - tego typu rzeczy można bez problemu prać w pralce automatycznej na programie "wełna". Schną bez porównania szybciej niż bawełniane.\nPodawałem już kiedyś zasady ubioru przy niższych temperaturach i dużej wilgotności powietrza: Woolpower, naprawdę warto przestudiować wszystkie teksty z tej witryny.\nOdchodząc od tematu. Na swoich wyprawach zimowych zdarzało mi się sypiać w lesie przy ognisku bez karimaty, śpiwora i namiotu. Kawałek filcu jako "materac" i koc do przykrycia wystarczał. Mimo powiedzmy słusznego wieku nie wiem co to jest reumatyzm, lumbago, korzonki i bóle kręgosłupa. Stroje to oczywiście same wełenki.\np.s. dyskusja dotyczy tej stylizacji\nwięcej fotek blue\nPrzede wszystkim wilgoć i stąd utrata właściwości termicznych. Gryzienie trochę też\nJak najbardziej tak - reszta do przetestowania. Zaletą spodniej warstwy z wełny jest to, że nawet gdy przy dużym wysiłku pocimy się intensywniej to nie powoduje wychłodzenia. Parę osób przekonałem do zalet wełny - w tej chwili nie wyobrażają sobie innego rozwiązania.\nUtrata własności termicznych występuje właśnie przy stosowaniu bawełny. Kajakarze w Wielkim Kanionie maja powiedzenie: cotton kills właśnie z tego powodu.\nWełna jest doskonałym izolatorem nawet, gdy jest wilgotna. Stopień "gryzienia" zależy od rodzaju wełny.\nMoże więc wełniane podkoszulki?\n(ciach)Utrata własności termicznych występuje właśnie przy stosowaniu bawełny. Kajakarze w Wielkim Kanionie maja powiedzenie: cotton kills właśnie z tego powodu.\nW górach wymieniam podkoszulki (dość często) zaczynam od "sztucznych" a na koniec miła bawełna. Obecnie testuję na żonie craft warm wool (mieszanka: spód poliester, wierzch merino)\nre cotton kills - to wełna też może - Amundsen wyliczył wełnę jako jeden z błędów Scotta w wyścigu na biegun (jeśli dobrze pamiętam - wełna zamiast futra Człowiek, o którego upomniało się morze Centkiewiczów)\nTaka bielizna jest do kupienia (witryna Woolpower).\nZ własnych doświadczeń: czasami dostępna bielizna z angory jest bardzo delikatna i nie gryzie. Niestety jest bardzo wrażliwa na pranie w wodzie i łatwo się filcuje.\nCieniutkie sweterki v-neck, lub bezrękawniki z merynosów pełnią dokładnie taką rolę. Odpowiednio wykonane dają się prać bez problemu nawet w temperaturze 40 oC. Oczywiście ręcznie lub pralka z programem wełna i dobre płyny do prania wełny. Nie korzystam z chemicznych pralni. Jak się coś przypadkiem sfilcuje to prostu wyrzucam.\nObecnie testuję na żonie...\nSam się boi spocić i zmarznąć to na żonie testuje\nTrudno jest przekonać przekonanego. Mam propozycję - przestudiuj dokładnie zasady z Woolpower i chociaż raz zastosuj. Jak będziesz miał chęć to opisz wrażenia.\nScott używał na zewnętrzne warstwy ubiorów z gabardyny - ściśle tkana i impregnowana bawełna, opatentowana przez znaną doskonale do dzisiaj firmę Burberry. Zresztą ta firma wykonała stroje.\nProblem dotyczy ekstremalnie niskich temperatur i bardzo silnych wiatrów. Wtedy dwie-trzy warstwy wełny nie wystarczają, wiatr przenika przez takie okrycie.\nFutrzane anoraki Amudsena zakładane futrem na zewnątrz, jako wierzchnia warstwa chroniły dobrze przed mrozem i wiatrem. Mają jeszcze jedną zaletę - łatwo odprowadzają wilgoć/pot na zewnątrz, który zamarza na włosach futra.\nNa noc anorak zostaje w przedsionku i rano po wytrzepaniu lodu jest suchy. Tego nie da się zrobić z innym tekstyliami.\nScott popełnił wiele innych błędów, no i nie miał szczęścia do pogody.\np.s. proponuję, aby mod przeniósł to wszystko łącznie z moją stylizacją do strojów na zimę. Nie myślałem, że tak to się rozwinie.\nVislav, to była dygresja w odpowiedzi na zabójczą bawełnę Co do przeniesienia dyskusji jestem za - jest temat o lecie, to i o zimie powinien być. A zasady woolpower najpierw przetestuję na żonie\nprzeniesiono posty z CMDNS, ten temat chyba pasuje najlepiej? komentowano zestaw viewtopic.php?p=50358#p50358\nMożna i tak, chociaż obawiam się, że jak Amudsen zostawi cię daleko w tyle Jak będzie miała dobry humor to jeszcze uchroni Cię przed losem Scotta - uważaj zostałeś ostrzeżony\nJak najbardziej, np. kaszmir z jedwabiem, bawełna, wełna z jedwabiem, czysta wełna etc.\nPolecam przestudiowanie tego katalogu od str. 155.:\nDla potwierdzenia, kaszmir z jedwabiem jako bielizna nie gryzie zdecydowanie, a jedwab b. dobrze "stabilizuje" temperaturę.\nJuż widzę jak Kamil będzie buszował w ich ofercie.


Oryginalny ALIGN T-REX 800 F3C RC Helikoptery Części Akcesoria F3C Kadłub HF8001T nadaje się do T-REX 800 Superior 700E - Tomtop.com\n790.45 DARMOWA DOSTAWA\nTylko US$790.45 + szybka bezpłatna dostawa. Kupuj najlepiej Oryginalny ALIGN T-REX 800 F3C RC Helikoptery Części Akcesoria F3C Kadłub HF8001T nadaje się do T-REX 800 Superior 700E na sprzedaż - Tomtop.com.\nT-REX 800E F3C kadłuba jest jednoznacznie projekt F3C konkurencji. Wykorzystując otoczone aerodynamiczny design, nowe 800 prędkość kadłuba ma zwracać uwagę unikalny krzywej. Niski aerodynamiczny umożliwia szybkie loty do być łatwo osiągalne. Ponadto ergonomiczna konstrukcja ułatwia instalację, kilka prostych kroków z kilku śrub do zakończenia instalacji, łatwo ekwipunek w helikopter z pięknego ciała. Nowy T-REX 800E F3C kadłuba niezwykle wysoki kończyć flagowy model T-REX 800E F3C jest teraz przekierowani do bycia.\n100% zupełnie nowy! Zaprojektowany specjalnie dla zawody F3C\nUnikalne rekin który minimalizuje opór powietrza dla F3C lotu i stabilizują helikopter! Pływające projekt montażu kadłuba aby skutecznie zminimalizować drgania i rezonans, osiągnięcia jeszcze bardziej stabilny lot! Konstrukcja z włókna szklanego i włókien węglowych Aby przesunąc aż do zaledwie 520 g. Wyposażona w kompletny sprzęt dla łatwość montażu! Dedykowane niskie podwozie CG malowane w kolorze białym, minimalizuje opór powietrza podczas lotu i stabilizacji śmigłowca do lądowania! Kadłuba szybkiego usuwania projekt, dostęp do baterii jest osiągnąć z usuwaniem tylko 4 śrub! Kolorowe farby schemat z elementów 3D zapewnia optymalną widoczność podczas lotu!\nNazwa przedmiotu: T-REX 800E F3C kadłub\nKolor: Czerwony & biały! Materiał: Materiał kompozytowy\nOdpowiednie dla: Wyrównaj T-REX 800E 700E helikoptera RC!\nWaga: ok 750g\nWielkość opakowania: 161.5 * 32 * 32 cm / 63,6 * 12.6 * 12,6 w\nWaga w opakowaniu: 6815g/15,0 lb!\nOgłoszenia: T-REX 800E F3C helikopter na zdjęciu nie znajduje się w pakiecie.\n1 * T-REX 800E F3C kadłub\n1 * aluminium rękaw!\n1 * rama płyty montażowej\n1 * rama montażowa pianka\n1 * płyta rama z włókna węglowego! 1 * rama blok montażowy!\n1 * płozy do lądowania! 1 * instrukcję obsługi!\n1 * Aluminum Sleeve\n1 * Frame Mounting Plate\n1 * Frame Mounting Foam\n1 * Carbon Fiber Frame Mounting Plate\n1 * Frame Mounting Block


Julia Wieniawa chce ratować życia. Podjęła ważną decyzję - 4FUN.TV\nJulia Wieniawa chce ratować życia. Podjęła ważną decyzję\n15 paź 2020 4FUN.TV | #szołbiznes\nJulia Wieniawa chce ratować życia ludzi. Aktorka podjęła bardzo ważną decyzję. Zobaczcie jaką.\nJulia Wieniawa jest obecnie jedną z największych polskich gwiazd. 21-latka gra w filmach i serialach, nagrywa single, bierze udział w tanecznym show i od jakiegoś czasu ma własną markę kosmetyczną. Na Instagramie obserwuje ją ponad milion fanów.\nArtystka wykorzystuje swoją popularność i chętnie zabiera głos na tematy społeczne i angażuje się w takie projekty. Niedawno wzięła udział w spocie, w którym wspiera transplantację.\nJulia Wieniawa po śmierci odda swoje narządy\nJulia Wieniawa znalazła się wśród osób, które promują transplantację i zdecydowały się na bycie dawcą.\nChcę być dawcą. Oddam swoje narządy. (…) Każdy z nas może potrzebować przeszczepu, ale i każdy z nas może być potencjalnym dawcą. Ja po śmierci oddam swoje narządy, bo wiem, że mogę uratować życie nawet ośmiu osób. Ty też możesz to zrobić – mówi Julia Wieniawa w kampanii Solidarnie dla Transplantacji. Film z udziałem aktorki znajdziecie tutaj.\n26 października obchodzony jest Światowy Dzień Donacji i Transplantacji. Ideą święta jest promowanie świadomego dawstwa nie tylko narządów i krwi, lecz także szpiku i krwiotwórczych komórek macierzystych.\nHeyho! Jak niedawno wspominałam- zostałam ambasadorką marki @zalando ❤ Nareszcie mogę się z Wami podzielić efektami naszej sesji zdjęciowej. #mojezalando fot. @sitarsky hair @mickiewicz_ mua @stykistyki styled by @michalkoszek\nPost udostępniony przez Julia Wieniawa-Narkiewicz 🐍 (@juliawieniawa) Paź 4, 2020 o 1:21 PDT\nHeyho... 🤫 @jusee_cosmetics\nPost udostępniony przez Julia Wieniawa-Narkiewicz 🐍 (@juliawieniawa) Wrz 3, 2020 o 3:08 PDT


Część bazy w Krzesinach jest w prywatnych rękach - Gloswielkopolski.pl\nCzęść bazy w Krzesinach jest w prywatnych rękach\n25 lutego 2010 25.02.2010\nAktualizacja: 25 lutego 2010 06:39\nAż kilkanaście hektarów gruntów, na których zlokalizowano bazę lotniczą w poznańskich Krzesinach, może być w prywatnych rękach. Wojsko na razie wystąpiło do sądu z wnioskiem o zasiedzenie 4,7 ha gruntów. Ich wartość szacuje się na 3,5 miliona złotych.\nW księdze wieczystej dotyczącej tego terenu jako właściciele wpisani są małżonkowie Agnes i Walentin W. Oboje zmarli w latach 40. ubiegłego wieku. - Wojsko nie złożyło wniosku o zasiedzenie wszystkich spornych terenów, bo zapewne chce zobaczyć, jakim wynikiem zakończy się pierwsze postępowanie. To rozstrzygnięcie będzie miało wpływ na los pozostałych działek będących w prywatnych rękach - przewiduje adwokat Katarzyna Szafrańska, pełnomocnik spadkobierców małżeństwa W. Mecenas dodaje, że do jej kancelarii zgłosiła się kolejna rodzina będąca właścicielem innej działki, na której mieści się jednostka w Krzesinach. Bo mimo że wojsko przejęło grunty ponad pół wieku temu, do dziś nie uregulowało ich stanu prawnego. Armia zaczęła rozbudowywać lotnisko w latach 50. ubiegłego wieku. W 1953 roku, na mocy dekretu o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych, zapadła decyzja o wywłaszczeniu tych osób, których działki były potrzebne armii.\n- Żołnierze przyjechali po nas w sierpniu 1956 roku. Przed domem pojawiły się cztery samochody marki star i jeden gazik - wspomina mieszkający w Poznaniu Stanisław K., wnuk Agnes i Walentina W. - Oczywiście wiedzieliśmy, że mamy zostać wywłaszczeni, ale nie sądziliśmy, że dojdzie do tego tak szybko. Mama zapytała nawet żołnierzy, dokąd nas wywożą. Trafiliśmy do mieszkania przy ul. Kosińskiego, które nie było wykończone. Nie dostaliśmy go na własność. Siostra dopiero jakiś czas temu je wykupiła - dodaje.\nRodzina Stanisława K. opuszczała okolice lotniska w czasie, gdy teren był już ogrodzony drutem kolczastym. Dziś nieopodal działki, której właścicielami są jego nieżyjący dziadkowie, mieści się pas startowy dla myśliwców F-16.\nWojskowy Zarząd Infrastruktury, który przed dwoma laty złożył wniosek o zasiedzenie, zapewnia, że sprawę zaczął załatwiać w styczniu 2004 roku. Wtedy też WZI zwrócił się do poznańskiego Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ o uregulowanie stanu prawnego prywatnych gruntów. Postępowanie się jednak przeciągało.\n- W grudniu 2006 roku wydział gospodarki nieruchomościami poznańskiego Urzędu Miasta poinformował nas, że zwrócił się do radców prawnych z GEOPOZ-u o podjęcie stosownych kroków. Wielokrotne monity z naszej strony do urzędu nie przyniosły jednak efektu - informuje płk Jacek Adamek, szef poznańskiego WZI.\nWniosek o zasiedzenie złożony przez WZI do sądu dotyczy 4,7 hektara, co stanowi niewielką część powierzchni bazy lotniczej. Sąd poszukuje teraz spadkobierców małżonków W. Odnalazło się kilku. Niebawem zostaną przesłuchani przed sądem, a pytania dotyczyć będą zapewne ich wiedzy na temat wywłaszczenia oraz ewentualnej rekompensaty otrzymanej w latach 50. - Jeśli sąd oddali wniosek o zasiedzenie, a zależy nam na takim rozstrzygnięciu, to spadkobiercy wystąpią o odszkodowania do armii za bezumowne korzystanie z gruntów. Tym bardziej że z naszego rozeznania wynika, iż właściciele nie dostali rekompensaty adekwatnej do wartości zabranego mienia - mówi mecenas Katarzyna Szafrańska.\nSpadkobiercy dodają, że w okresie PRL, ze względu na ówczesne realia polityczne, nie mogli starać się o żadną rekompensatę. A gdy w 2003 roku, zaopatrzeni w mapy, odwiedzili bazę w Krzesinach, to zostali "odprawieni z kwitkiem". - Panowie oficerowie byli dla nas bardzo mili, ale niczego nie załatwiliśmy - opowiada Stanisław K. - Ówczesny dowódca bazy Andrzej Błasik stwierdził, że interesuje go szkolenie żołnierzy, a nie kwestie własnościowe.\nPoznański sąd rejonowy, do którego trafił wniosek o zasiedzenie, jeszcze przez kilka tygodni będzie czekał na ujawnienie się kolejnych spadkobierców. M.in. na podstawie ich zeznań zapadnie orzeczenie, czy wniosek wojska o zasiedzenie gruntów jest zasadny, czy też należy go oddalić.\nZgłoś naruszenie treści / 19 / 23 nie 0ni w.y.p.i.e.r.d.a.l.a.l.i wlascicieli w styli k.u.r.w.a. wasza mac ty h.u.j.u niech zyje polski faszyzm gnoju smierdzielu spadaj bo my jestesmy bogami a wy gnojami h.u.j. im w leb...rozwiń całość\nnie 0ni w.y.p.i.e.r.d.a.l.a.l.i wlascicieli w styli k.u.r.w.a. wasza mac ty h.u.j.u niech zyje polski faszyzm gnoju smierdzielu spadaj bo my jestesmy bogami a wy gnojami h.u.j. im w leb s.k.u.r.w.y,.s.y.n.o.m urzednikom wlasciciele maja racjie z.a j.e b.a.c urzednikazwiń\nosiołek to ty\nZgłoś naruszenie treści / 35 / 19 jak dostał odszkodowanie to dobrze ale ci ludzie nie dostali rekompensaty więc walczą o swoje wyczuwam w tobie Widukind starego wojskowego i nie dam się sprowokować w/g mnie jesteś baranem starym...rozwiń całość\njak dostał odszkodowanie to dobrze ale ci ludzie nie dostali rekompensaty więc walczą o swoje wyczuwam w tobie Widukind starego wojskowego i nie dam się sprowokować w/g mnie jesteś baranem starym komuchem i nie chce mi się z tobą rozmawiać niech te trepy dalej ryją ci Łeb zwiń\nsudoku tyś rzeczywiście osiołek\nZgłoś naruszenie treści / 14 / 16 a to dlatego że mojemu dziadkowi ok. 1953 r. zabrali kawał ziem rzekomo pod stacje elektryczną . Stacji nie wybudowali a dziadek, AK-owiec z charakterem, wywalczył w 1977 lub 78 roku odszkodowanie...rozwiń całość\na to dlatego że mojemu dziadkowi ok. 1953 r. zabrali kawał ziem rzekomo pod stacje elektryczną . Stacji nie wybudowali a dziadek, AK-owiec z charakterem, wywalczył w 1977 lub 78 roku odszkodowanie z którego był nawet zadowolony. A więc jak się miało charakter to się wywalczyło. A przykłady słynnych z Poznania przekrętów z testamentem p. Rozmarynowicz i odszkodowaniem za rzekomo pozostawione mienie zabużańskie potwierdzają moja tezę. Reasumując zastanów się co piszesz, boś obecnie wyszedł na głupca I nie odpisuj bo tylko wyjątkowo odpisałem głupcowi. Z poważaniem. Widukind.zwiń\nZgłoś naruszenie treści / 36 / 27 Widukind ty b...nie już widzę ciebie jak to by byli twoi przodkowie pewnie byś się zrzekł tych ziem w tych czasach trzeba brać co swoje wtedy oni PRL- partia się nie pytała tylko zabierali popieram...rozwiń całość\nWidukind ty b...nie już widzę ciebie jak to by byli twoi przodkowie pewnie byś się zrzekł tych ziem w tych czasach trzeba brać co swoje wtedy oni PRL- partia się nie pytała tylko zabierali popieram tych ludzi!!!zwiń\nZgłoś naruszenie treści / 17 / 4 gdzie byli dotychczas spadkobiercy? Pewnie wołali na pochodach Partia Gierek . Kopa w d...takim cwaniaczkom. skomentuj


Agnieszka na tropie rekordów geograficznych |\nRedakcja | Dnia 21, Mar 2020\nAgnieszka Sudra-Biernacka – miłośniczka podróży z Pabianic – wyruszyła do Ameryki Południowej. W Peru, Boliwii i Chile postanowiła zaliczyć jak najwięcej rekordów geograficznych: najgłębszy na świecie kanion Colca, największą pustynię solną Salar de Uyuni, najwyżej położone żeglowne jezioro świata Titicaca, najwyżej położoną stolicę świata La Paz oraz najwyżej usytuowane gejzery.\nKiedy wyruszyliście do Ameryki?\n– Do Peru polecieliśmy na początku wakacji – odpowiada Agnieszka Sudra-Biernacka. – Na półkuli południowej zaczynała się wtedy pora zimowa. Wyprawa trwała trzy tygodnie i miała charakter niskobudżetowy. Bilet kupiony w promocji linii KLM.\nCzy był to pierwszy wyjazd do Ameryki Południowej?\n– Był to kolejny pobyt w tym urzekającym zakątku świata. Rok wcześniej byłam z synem w Brazylii i zakochałam się w Ameryce Łacińskiej. Odkąd sięgam pamięcią do czasów studiów geograficznych, to właśnie Peru z Machu Picchu oraz pustynia Atacama w Chile to były ikony tego kontynentu.\nWspomnij, jakie były wasze pierwsze wrażenia…\n– Zachodnie wybrzeże Ameryki Południowej, które oblewa Ocean Spokojny i zimny prąd peruwiański, pozbawione jest roślinności. Wygląda to trochę jak krajobraz marsjański w przeciwieństwie do soczystych rozbuchanych tropikalną roślinnością wschodnich wybrzeży Ameryki nad Oceanem Atlantyckim, widziane rok wcześniej w Rio de Janeiro.\n– Fascynację podróżami przekazali mi rodzice, którzy od czasów studenckich sporo podróżowali i przekazali mi niejako pasję poznawania świata. Dla mnie podróże to odkrywanie nieznanego i smakowanie wolności, pozwalają nam inaczej spojrzeć na świat.\nJaka była trasa wycieczki i atrakcje?\n– W Peru na Płaskowyżu Nazca oglądaliśmy tajemnicze rysunki, które z pokładu Cesny T270 wyglądały jak figury geometryczne. Potem był trekking w kanionie Colca i rejs statkiem po jeziorze Titicaca. W Boliwii zwiedziliśmy La Paz, najwyżej położoną stolicę świata, około 4000 metrów n.p.m., gdzie zamiast metra zbudowano system kolei naziemnej – gondolowej. Następnie zwiedziliśmy kopalnie srebra w Potosi oraz największe solnisko na świecie Salar de Uyuni. W Chile podziwialiśmy bezkres pustyni Atacama, gorące źródła, gejzery i wulkany – jeden z aktywniejszych sejsmicznie rejonów świata. Następnie zwiedziliśmy tak zwany pępek świata Cusco, dawną stolicę potężnego państwa Inków, i na wielki finał przepiękne Machu Pichu -jeden z siedmiu cudów świata.\nCo spodobało się najbardziej?\n– Na pewno niesamowite widoki Machu Pichu, miasta – twierdzy Inków, położonego w trudno dostępnych Andach na wysokości 3000 metrów nad poziomem morza, strategicznie wkomponowanego w naturalną rzeźbę terenu. Wielu emocji dostarczył nam trekking na dno kanionu Colca. Różnica poziomów wynosiła 1500 metrów w pionie, w terenie około 30 kilometrów. To były dwa dni spontanicznej wędrówki w otoczeniu ścian skalnych, na pograniczu zdrowego rozsądku. W czasie pobytu większość czasu spędza się na wysokości powyżej 3000 metrów, co warto skonsultować z lekarzem przed wyjazdem. Należy też pamiętać o aklimatyzacji przed wysiłkiem fizycznym. Zdarzają się przypadki choroby wysokościowej (soroche), która objawia się bólami głowy, brzucha i wymiotami.\nCzego skosztowaliście, jakich potraw i napojów?\n– Jedliśmy świnkę morską (cuy), podstawowe danie mięsne Inków. Smakuje jak wyschnięty kurczak. Często jadaliśmy sałatkę z surowych ryb z orzeszkami, czyli ceviche, pieczone alpaki i lamy oraz ziemniaki pod wieloma postaciami. W Peru występuje ponad 100 ich odmian. Próbowaliśmy też herbaty z liści koki. Dobra na chorobę wysokościową, ale smakuje nijako, a także tutejszy konkurent napoju Coca Cola, czyli Inca Cola.\nJak wygląda tam transport? Czy jest bezpiecznie?\n– Podstawowym środkiem transportu między miastami są dalekobieżne autobusy. Siatka połączeń jest naprawdę bardzo rozbudowana, zarówno w przypadku połączeń krajowych, jak i międzynarodowych. Na przykład odległość 1200 kilometrów z La Paz w Boliwii do San Pedro de Atacama w Chile kosztuje 60 dolarów. Autobusy są stosunkowo tanie i bardzo komfortowe, ale przez wąskie i kręte górskie drogi i spore odległości przejazdy są bardzo długie. W związku z tym często wybieraliśmy opcję jazdy nocą, dodatkowo oszczędzając na kosztach noclegu.\nProszę o kilka słów na podsumowanie tej amerykańskiej podróży…\n– W Ameryce Łacińskiej oprócz fantastycznej przyrody podziwiamy także otwartość i radosne podejście do życia Latynosów oraz ich kolorowe, roztańczone i niekończące się fiesty. Osobiście uważam, że wyjeżdżając w ten rejon Ameryki Południowej, nie ma się czego obawiać w zakresie bezpieczeństwa, tak jak w Brazylii, a jedynie zachować ostrożność.


Biznes Aplikacje strona z oprogramaniem do pobrania 203 - Mechanic`s Mate CMMS, HiAppKiller\nMechanic `s Mate jest CMMS pakiet oprogramowania, który utrzymuje, komputerowej bazy danych informacji o działalności danej organizacji` s konserwacji.\nZapraszamy do HiAppKiller , mały program dla Windows 95/98/NT/2000 zaprojektowany, aby pomóc Ci rozwiązać każdy uruchomiony program.\nŁatwy program do zapisywania i drukowania paragonów w języku hiszpańskim.\nAnyCount - Personal License - Upgrade to Version 7.0 Enterprise 7.0\nAgendaMax Plus CD 4.2.0.0\nTime and Attendance Software 6.6\nPacific grafiku jest internetowa aplikacja grafik, który zapewnia płac, projektu, kalkulacji kosztów i czasu i obecności funkcji w jednym systemie.\nTen produkt jest primarly przeznaczony dla urządzeń z Windows Mobile Pocket PC. Słychać każdy e-mail, który przychodzi do Pocket Outlook konta pocztowego. Działa również na wiadomości SMS.\nTopoFast for AutoCAD 1.05\nSoftware Topografia automatycznego rysunku z kodyfikacją intuicyjny i bardzo uproszczone.\nWinTopMost oprogramowanie jest pulpit narzędzie do łatwego sterowania systemem aplikacji:) To wyłącza przycisk zamykania dla wybranych aplikacji lub tylko niektórych okien na podstawie nazwy aplikacji lub podpisy, w celu zapewnienia właściwego.\nVeryDOC PDF do SWF Converter (PDF2Flash) może być używany do partii konwersji z Acrobat PDF do innych formatów graficznych skalowalne Flash, jak i EMF, WMF, Flash, Postscript (PS), EPS, SWF (Flash), Flash, HPGL, Flash itp.\nPDF RTF Converter to narzędzie do konwersji PDF, który pozwala na przetwarzanie wsadowe z dokumentów Adobe PDF do plików Word, jest wsparcie Win98, ME, NT, 2000, XP, 2003 systemów.\nVeryDOC PDF Viewer OCX Control (ActiveX) jest przeglądarka plików PDF składnik. PDF Viewer OCX sterowania pozwala na samodzielny niezabudowany PDF Viewer dla programistów aplikacji Windows. Używając języka Visual Basic, VC, Delphi, C #, HTML\nCharter Paraben Flow jest w pełni funkcjonalnym programem do tworzenia wykresów przepływu, który pozwala projektować własne diagramy i diagramów szybko i łatwo.\nPocketKiosk Builder 2.2\nPocketKiosk Builder zwiększa mobilną wydajność pracowników poprzez ograniczenie Windows PDA Mobile, aby uruchomić tylko konkretne programy.\nKompleksowe zarządzanie finansowe, które obejmuje POZ, kasa moduł, a książkę transakcji z wszystkich typów dokumentów handlowych, różnych formatach drukarskich, wielu metod płatności, zarządzanie długiem, modyfikacji dokumentu oraz opcje eliminacji i.\nSmartTools planowano na pełną kontrolę i zarządzanie fitness-wellness klubów. Jednocześnie mniejsze kluby fitness mogą mieć zastosowanie do zakładów pracy, kontroli pracowników, w celu zwiększenia swoich dochodów i optymalizacji działań\nWyświetla pomoc information.DataMatrix obrazu width.DataMatrix obrazu height.DataMatrix X-Dimension.Sets dane, które mają być zakodowane w DataMatrix.DataMatrix wartości format.Possible: 0-30DataMatrix kodowania mode.Possible wartości: 0-6Orientation\nPierwszy Poprzedni 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 Następny Ostatni


Blumfeldt Loreo Palenisko Kominek ogrodowy Latarnia Piec ogrodowy Stal oksydowana Kup tanio!\nNumer artykułu 10028584\nBlumfeldt Loreo Palenisko Kominek ogrodowy Latarnia Piec ogrodowy Stal oksydowana\nPalenisko z oksydowanej stali\nDekoracyjne wzornictwo w stylu latarni\nPalenisko o średnicy 35 x 40cm\nKupować jako ponownie pakowane za 674,09 Zł\nDekoracyjny kominek ogrodowy z paleniskiem o wymiarach 35 x 40 cm w kształcie antycznej latarni ze stali oksydowanej.\nZamknięta konstrukcja z osłonami kratowymi i drzwiczkami paleniska – płonące, ciepłe ognisko na zewnątrz.\nLudzie od stuleci fascynują się ogniem. Płonący, migoczący i tajemniczo świecący żar można podziwiać godzinami, patrząc prosto w płomienie. Teraz można bezpiecznie oddać się tej przyjemności dzięki palenisku Loreo marki Blumfeldt. Ciesz się ciepłym ogniskiem dla przyjaciół kończącym udany, letni wieczór i uczyń następne spotkanie towarzyskie spektakularnym wydarzeniem.\nPalenisko kominka ogrodowego o wymiarach 35 x 40cm to dostatecznie dużo miejsca, aby utrzymać solidne ognisko ze szczapek drewna. Wysoka na 115 cm, dekoracyjna konstrukcja w kształcie antycznej latarni zrobi na każdym wrażenie. Zamknięty kominek posiada wokoło cztery duże, stalowe powierzchnie kratowe, przez które widać płomienie i przez które równocześnie wydostaje się ciepło ogrzewające wszystkich uczestników imprezy. Zamykane drzwi paleniska na przedniej stronie umożliwiają w każdej chwili dołożenie drewna lub rozniecenie ognia dołączonym pogrzebaczem. Szczapki drewna spoczywają przy tym spokojnie na ruszcie, poprzez który spalony materiał spada do pojemnika na popiół, umożliwiając czyste wypalanie. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie rozpaleniu rozgrzewającego ogniska.\nZ lub bez migoczących płomieni, piec ogrodowy Blumfeldt Tulip stanowi zawsze dekoracyjny punkt w ogrodzie czy też na tarasie. Wykonany w całości ze stali spoczywa na czterech stabilnych nogach uwieńczonych konstrukcją w kształcie latarni. Zamknięty dach kończy się również kratowym kominem wyłapującym iskry, który służy jako wyciąg dymowy. Cały kominek jest wykonany z oksydowanej stali nadającej mu rustykalny charakter żeliwa, ale nie tak ciężkiej jak prawdziwe żeliwo.\nProszę zwrócić uwagę, że palenisko dostarczane jest jako zestaw montażowy. Montaż jest prosty i zajmuje mniej więcej 20 minut.\nZamykane drzwi do paleniska na przedniej stronie\n1 x kominek ogrodowy (zestaw montażowy)\n1 x pojemnik na popiół\nWymiary: 60 x 115 x 60 cm (SxWxG)\nWielkość paleniska: 35 x 40 cm\nMasa: ok. 14,0 kg\nZamknięta konstrukcja ze stalowej kratki do łapania iskier\nZamknięty dach z kratowym wyciągiem dymowym\nZ rusztem i pojemnikiem na popiół gwarantującym czyste wypalanie\nZ pogrzebaczem do rozniecania ognia\n748,99 Zł zawiera podatek VAT


Warmińskie Święto Rowerów w Lubominie - Lubomino\n2015-07-10 14:16:59 (ost. akt: 2015-07-15 13:03:09)\nW pierwszy weekend lipca odbyła się czwarta edycja imprezy, podczas której całe rodziny z Lubomina i sąsiednich miejscowości mogły udać się rowerami na festyn, który odbył się na miejscowym boisku. Za jego organizację odpowiada Stowarzyszenie Aktywnych Mieszkańców "Lubimy Lubomino", które od kilku lat organizuje aktywne wypoczynki dla siebie i innych zwolenników rowerowych pasji.\nRodzinną imprezę poprzedził start ultramaratonu "Pierścień Tysiąca Jezior", czyli trasy o długości 610 km po Warmii i Mazurach, którą należało pokonać bez zatrzymywania się.\nW sobotę rano rowerowe święto rozpoczął start uczestników trzeciego rajdu po Warmińsko–Mazurskich szlakach trasą Lubomino – Sejny - Lubomino, której długość wynosi 610 km.\nUltramaraton był kwalifikacją do większego przedsięwzięcia, jakim jest Ultramaraton Świnoujście – Ustrzyki Górne, o długości 1008 km, czyli wzdłuż całego naszego kraju, który odbywa się co dwa lata. Najbliższy odbędzie się w przyszłym roku - poinformował nas Ryszard Janik, organizator imprezy.\nW maratonie wystartowało ponad stu zawodników z całej Polski, w tym jedynie sześć kobiet. Jedynym reprezentantem Warmii był Andrzej Straus, mieszkaniec Dobrego Miasta.\nPrzedział wiekowy peletonu był bardzo zróżnicowany. Najmłodszy uczestnik rajdu miał 18 lat, a najstarszy 69.\nLinia startu była na boisku gminnym. Uczestnicy zostali podzieleni na kilkuosobowe grupy. Jako pierwsi wystartowali rekordziści poprzednich maratonów, którzy osiągnęli najlepsze czasy przejazdu. Nad prawidłowym przebiegiem startów czuwał Oskar Szproch, sędzia i organizator rajdu z Olkusza.\nPierwsi kolarze na mecie pojawili się o poranku następnego dnia, o godzinie 5:16. Najlepszy czas osiągnęli Ryszard Herc i Remigiusz Ornowski, a czas ich przejazdu wyniósł ok. 21 godzin, co ustanowiło nowy rekord rajdu. Następni na mecie, ze stratą 12 minut, pojawili się Zdzisław Kalinowski i Wojciech Jaśniewicz.\nPierwszą kobietą, która ukończyła maraton, była Agata Wójcikiewicz z Warszawy.\nPozostali kolarze zjeżdżali z trasy przez cały dzień. Według regulaminu należało ukończyć rajd w ciągu 40 godzi. O godzinie 18 na boisku w Lubominie, odbyła się uroczysta dekoracja uczestników maratonu. Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe medale.\nDrugim jednodniowym maratonem był rajd rowerowy na mniejszej pętli tej samej trasy, czyli Lubomino – Reszel – Lubomino. Wystartowało w nim 20 osób. Start odbył się o 8 rano, a zakończył przed 18 w Lubominie. Większość zawodników na tej trasie to kobiety.\nGaleria zdjęć z Warmińskiego Święta Rowerów w Lubominie\nWarmińskie Święto Rowerów w Lubominie (cz.II)\nGaleria zdjęć z Warmińskiego Święta Rowerów w Lubominie (cz. II)\nTagi: Lubomino rowery Pierścień Tysiąca Jezior ultramaraton