Bałtyckim szlakiem (2) « Dziennik gajowego Maruchy\n88 840 397 hits\n« Prof. Legutko: Musimy się bronić przed przyjmowaniem imigrantów. Jesteśmy odpowiedzialni przed przyszłymi pokoleniami.\nMauzoleum żołnierzy radzieckich w Trzciance – wyburzone, Rosja protestuje »\nBałtyckim szlakiem (2)\nCzęść pierwsza: https://marucha.wordpress.com/2017/08/28/baltyckim-szlakiem-1/\nKolejny dzień poświęcamy na wizytę w białoruskiej części Kanału Augustowskiego, tego niezwykłego pomysłu Ksawerego Druckiego-Lubeckiego, zrealizowanego w dużej mierze przez nieodżałowanej pamięci Królestwo Polskie z lat 1815-1830, które rozmachem rozwoju technicznego i gospodarczego wydźwignęło tę część ziem polskich na wysoki poziom cywilizacyjny.\nDziś jedynie niecałe 18 km kanału znajduje się w granicach Białorusi, w tym trzy śluzy, ale jest wśród nich największa i ostatnia przed Niemnem śluza w Niemnowie oraz śluza Dąbrówka, wyremontowana i służąca dziś jako obiekt żeglugowy. Różnica poziomów wynosi tu ponad 3 metry. Przekonaliśmy się o tym sami uczestnicząc w rejsie statkiem rzecznym i jego najpierw opuszczaniem, a później podnoszeniem w śluzie, poprzez regulację przepływu wody.\nJadąc z Grodna do Kanału Augustowskiego wzdłuż granicy z Polską odwiedzamy dawne miasto Sopoćkinie z kościołem Najświętszej Maryi Panny i św. Jozafata Kuncewicza, położonym w dawnej wsi Teolin, obecnie części Sopoćkiń. To tu zginął, zamordowany przez czerwonoarmistów 22 września 1939 r. gen. Józef Olszyna-Wilczyński. W kościele znajduje się poświęcona generałowi tablica pamiątkowa (wraz z wizerunkiem), natomiast od miejscowego Polaka dowiedziałem się, że w przedsionku był dodatkowo jego portret, jednak władze nakazały go zdjąć, twierdząc, że to kościół a nie instytucja muzealna.\nPo wizycie w kościele odwiedzamy również cmentarz, głównie po to, aby nasze córki same wyrobiły sobie opinię na temat historii i składu narodowościowego tutejszej ludności. Cmentarz jest dość duży, prawa, większa strona, to groby polskie, z napisami alfabetem łacińskim (także na grobach z czasów ZSRR), lewa strona, to groby z napisami cyrylicą.\nPo powrocie żegnamy się z Grodnem długim spacerem, trafiając przypadkowo na koncert plenerowy, gdzie całkiem ciekawy zespół prezentuje przeboje Beatlesów w niebanalnych jazzrockowych opracowaniach.\nNastępnego ranka opuszczamy Białoruś poprzez przejście z Litwą położone niedaleko Druskiennik. Tym razem jest znacznie szybciej, ok. dwudziestu minut, jedynie z otwarciem bagażnika i bez wypełniania czegokolwiek. I choć nadal pozostajemy w krainie nad Niemnem, wjeżdżamy na terytorium Litwy i Unii Europejskiej.\nGrodno i okolice przyjęło nas niezwykle ciepło, spotkaliśmy ludzi pozytywnie nastawionych do życia i do innych ludzi, w tym turystów z Polski, zobaczyliśmy na własne oczy, jak wygląda wycinek Białorusi, zadbane zabytki, dobrą organizację codzienności w wielu aspektach życia (także wg mnie bardzo cenne dla poprawy jakości ruchu, mrugające „zielone” w sygnalizacji świetlnej na ulicach i liczniki pokazujące czas do zmiany świateł), bez żadnych oznak rzekomo kulejącego gospodarczo i rzekomo totalitarnego reżimu. Jeśli ktoś nie wierzy, niech sam się o tym przekona.\nPo zakończeniu zbyt krótkiego pobytu w Obwodzie Grodzieńskim znaleźliśmy się, nie pierwszy już raz, w Republice Litewskiej. Od ostatniego pobytu na Ziemi Wileńskiej minęło w naszym przypadku 9 lat, mieliśmy więc możliwość dokonania – bardzo ogólnikowych ze względu na brak czasu, ale jednak – porównań.\nNie będzie dla nikogo zaskoczeniem, jeżeli powiem, że Wilno i Litwa wypadają mniej korzystnie od Grodna i tego niewielkiego fragmentu Białorusi wokoło, jaki dane nam było poznać. Zapewniam przy okazji PT Czytelników, że nie kieruje mną niechęć do rządu litewskiego z jednej strony, a sympatia do białoruskiego, z drugiej. Jedynie obserwacja, na ile to możliwe, bezstronna. Zresztą, kto nie wierzy, może sprawdzić sam.\nPo szybkim przekroczeniu granicy Białoruś-Litwa/UE (zaledwie ok. 20 minut) przez Druskienniki jedziemy do Wilna, po drodze odwiedzając starych znajomych. Przy poprzednich wizytach mieszkaliśmy u Polaków pod Wilnem. Sympatyczne powitanie, pamiątkowe zdjęcia, poczęstunek i krótka rozmowa o codzienności.\nJeżeli ktoś myśli, że Polacy wileńscy żyją teraźniejszą polską polityczną narracją i propagandą, ten się myli. Żyją swoim życiem i swoimi, nie małymi, problemami. Utyskują wciąż na zmianę waluty na Litwie z lita na Euro, która to zmiana ich zubożyła. Główne problemy to jednak znane zmiany w szkolnictwie mniejszościowym, krok po kroku odrywające młodych Polaków od szkoły polskiej, jako dającej mniejsze możliwości i perspektywy, to kłopoty polskiego uniwersytetu w Wilnie, ale także zmiany dla młodzieży z Wileńszczyzny, jakie nastąpiły ostatnio w Polsce.\nMoi rozmówcy twierdzą, że do niedawna liczne polskie wyższe szkoły (te pozwalające uzyskać licencjat), głównie z północno-wschodniej Polski przyjmowały tutejszą młodzież, a ostatnio to się skończyło – Polaków w roli studentów z zewnątrz zastąpili Ukraińcy. Nie weryfikowałem tego, może to przesada, może nie. Przekazuję to, co usłyszałem.\nOni nie rozumieją tej niebywałej rusofobii, jaka u nas panuje. „Rosja (w domyśle – ZSRR) mnie wykształciła” – takie zdanie było odpowiedzią na moje pytanie o stosunek do Rosji. Żeby je zrozumieć, i nie zachować się wg wzorca macierewiczowskiego, trzeba wrażliwości serca i zrozumienia, że tutejsi Polacy w sposób naturalny przylgnęli do elementu rosyjskiego we władzy Litewskiej SRR. Naturalny, bo Litwini, choćby nazywający się oficjalnie komunistami i internacjonalistami, pozostali zawsze Litwinami…\nJaka przyszłość czeka ten szczep narodu polskiego – jedyny w swoim rodzaju, bo rdzenny, nie przywieziony znikąd, a jednocześnie nie szlachecki, co było normą w wielu innych miejscach na Kresach? Na ile mogłem się zorientować na przestrzeni lat i trzech wizyt, kultywują oni i nadal zapewne będą kontynuować wiejskie i religijne tradycje. Na ile młodzi ludzie będą chcieli tam zostać i kultywować te tradycje, bardzo zacne, ale trącące już trochę myszką, wobec braku czegoś, co moglibyśmy nazwać nowoczesną kulturą polską na tych ziemiach, która połączyłaby chwalebną przeszłość ze współczesnym spojrzeniem na świat i perspektywami rozwoju?\nNależy bardzo poważnie obawiać się, że wraz ze śmiercią najstarszych, wraz z emigracją (na zachód) młodych, dojdzie również u wielu do porzucenia ciężaru polskości (ciężaru, bo nie żyjemy dziś w czasie wojen, okupacji, czy rozbiorów i każdy chciałby żyć łatwiej i wygodniej; proponowanie Polakom wileńskim utrzymywania polskości w kategoriach ciężkiego wyrzeczenia – wobec całkowitego braku wsparcia ze strony Polski – jest co najmniej niestosowne), w kierunku zarówno litewskim (perspektywy), jak i rosyjskim (bliskość kulturowa, językowa).\nTakie są skutki polityki mrzonek i zgubnych aksjomatów. Nasi wileńscy rodacy przegrali niestety także walkę o polskie tablice z nazwami, nie tylko ulic. Pamiętam jeszcze w 2008 r. gdzie się nie spojrzało, były polskie nazwy ulic, ale także szyldy z nazwami sklepów itd. Teraz tego nie ma. Także wizualnie polskość się cofa…\nAle może nie jest tak źle, może to tylko chęć wylania żalów podczas krótkiego spotkania, wobec rodaka z tej wyśnionej niegdyś Polski. Bo jest też miejsce na pozytywne opinie – o działalności miejscowego (niemal czysto polskiego) samorządu, o pośle reprezentującym tą ziemię w sejmie litewskim, czy o pośle do Parlamentu Europejskiego, bardzo zasłużonym dla tutejszej społeczności polskiej, zdolnym polityku, Waldemarze Tomaszewskim. Tenże poseł, który dzięki zręcznej polityce współpracy z organizacjami mniejszości rosyjskiej, odniósł wiele sukcesów politycznych w ostatnich latach, został już nie raz zmieszany z błotem i zakwalifikowany jako agent Putina przez polskich imbecyli, choćby za udział w obchodach Dnia Zwycięstwa nad III Rzeszą i to z wpiętą georgijewką!\nSerdecznie żegnamy się z naszymi znajomymi i ruszamy „zobaczyć to nasze stare Wilno”. Po raz kolejny, ale zawsze ze wzruszeniem w sercu. Dziewięć lat to sporo czasu. Ruch samochodowy na głównych ulicach stolicy Litwy wydaje się jednak nie tak bardzo różnić od tego z 2008 r. W pobliżu Starego Miasta są małe korki, ale głównie spowodowane rozkopanymi ulicami. No i gdzie im tam do korków w Polsce, w takiej Łodzi, Warszawie, czy Poznaniu! W centrum miasta rzucają się w oczy samochody wyższej klasy, tylko niektóre należące do dyplomatów akredytowanych w Wilnie.\nPo zakwaterowaniu rzucamy się wręcz na Stare Miasto. Niestety, Ostra Brama z zewnątrz wygląda fatalnie. Odpadający tynk i brudne ściany. To samo kamienice sąsiadujące. Ale główne ciągi Starego Miasta prezentują się nieźle. Nie tak, jak Grodno, ale już na pewno na poziomie wielu polskich miast.\nBoczne uliczki wyglądają niestety dużo gorzej, oprócz starości, ściany dopadli także tu i ówdzie graficiarze.\nPrzechodzimy od Ostrej Bramy do Placu Katedralnego przez wszystkie najważniejsze punkty Starego Miasta, kościół św. Teresy, zespół klasztoru Bazylianów (kościół w remoncie), kościół św. Kazimierza, Zaułek Literacki, pomnik Mickiewicza, do katedry obok której pięknie prezentuje się odbudowany Zamek Dolny, siedziba wielkich książąt litewskich i królów Polski. Wracamy przez uniwersytet i „polski” (bo przeznaczony dla miejscowych Polaków) kościół św. Ducha. Gdybyśmy byli jakimikolwiek turystami z zagranicy, których w Wilnie wielu (szczególnie krajoznawcze zacięcie wykazują Azjaci – głównie Chińczycy i Japończycy; zawsze gdzieś w polu widzenia zobaczymy wycieczkę z Azji!)\nCo ciekawe bardzo intensywnie zwiedzają oni kościoły różnych obrządków i wyznań), wrażenie byłoby chyba bardziej pozytywne. Jednak jesteśmy Polakami i zwiedziliśmy właśnie część stolicy Litwy, którą bez żadnej przesady można nazwać polską. Tu już wrażenie nie jest tak korzystne. I nie mówię tu o mieszkańcach, którzy nie legitymowali się przed nami narodowością i słysząc naszą polską mowę, obsługiwali nas tak jak powinno się traktować wszystkich turystów.\nJednak z murów Starego Miasta bije w oczy polityka. Oczywiście i tutaj nie mieliśmy czasu na badania empiryczne, ale indywidualny odbiór, zwłaszcza u człowieka wyczulonego na pewne znaki, nie jest przecież nic nie wart. Przede wszystkim – Ostra Brama prezentuje się nie tylko od strony zewnętrznej jakoś gorzej, biedniej, mniej okazale, także ze względu na wygląd murów.\nLitwini prowadzą lituanizacje Starego Miasta, która nieuchronnie sprowadzi za jakiś czas do sytuacji, w której jedyne pozostałe polskie napisy, na tablicach poświęconych Mickiewiczowi, czy Kraszewskiemu, będą sprawiać wrażenie tylko zawieszonych tam informacyjnie dla polskich turystów, zaś powszechnie będą odbierane jako poświęcone Polakom (bo jednak trudno zlituanizować Mickiewicza), którzy mieszkali przez jakiś czas w tym litewskim mieście, coś jak tablice poświęcone Mickiewiczowi w Dreźnie.\nPolskich opisów na współczesnych tablicach informacyjnych przy zabytkach tradycyjnie już nie uświadczysz. Symboliczna cela Konrada na podwórku klasztoru Bazylianów, bez informacji o powodach, jest zamknięta w czasie, kiedy powinna być czynna. Itp. itd.\nWizytę w Wilnie kończymy obowiązkowym przystankiem przy kościele św. Piotra i Pawła na Antokolu, położonym po wschodniej stronie dużego ronda (po stronie zachodniej, od strony Wilii budynek, w którym aresztowany został „gen.” Krzyżanowski „Wilk”). Idąc do kościoła słyszymy nagle soczystą wiązankę w ojczystym języku. Pierwsza myśl – pewnie jakaś wycieczka z ojczyzny? A jednak nie. To jakiś miejscowy spór na ulicy Paca. Podniesieni na duchu (!?), po odwiedzinach w perle polskiego baroku opuszczamy Wilno udając się na północ. Do Rygi.\nMyśl Polska, nr 37-38 (10-17.09.2017)\nThis entry was posted on 2017-09-09 (Sobota) @ 09:21:41\tand is filed under Kultura. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarze 2 do “Bałtyckim szlakiem (2)”\n2017-09-09 (Sobota) @ 19:03:03\nŁezka się w oku kręci z bezsilności.\n2017-09-10 (Niedziela) @ 22:46:08\nKierownikiem budowy KA był Ignacy Prądzyński, który na temat „nieodżałowanej pamięci Królestwa Polskiego” wypowiedział się w ten sposób:\n„Królestwo kongresowe — pisze Prądzyński — ten dziwaczny utwór fantazyi rosyjskiego samowładzcy, był tylko cząstką małą potężnego kraju… Polska była więcej jak kiedykolwiek rozdrobnioną. Przyszłe jej powstanie zatem nie zależało od formy rządu mniej lub więcej liberalnej, nadanej jednej cząstce Polski, nie od wykonywania mniejwięcej konstytucyi, nie od szału w. księcia Konstantego, nie od chytryeh a złośliwych zabiegów Nowosilcowa, ale to powstanie leżało w samym stanie potwornym, upokarzającym, w jakim kongres wiedeński, a mianowicie Aleksander Polskę postawił… To straszenie ciągłe Aleksandra losem gubernii, a robienie nadziei połączenia z Królestwem tychże gubernii — było niegodne stosunków, jakie powinny zachodzić między narodem a królem… Był to bakałarz, co nęci dzieci obietnicą cacek i rekreacyi, jeżeli będą grzeczne, a grozi im dyscypliną w przeciwnym razie. Danie Polakom broni do rąk w takim tylko stosunku, ażeby monarcha rosyjski nie był przymuszony szanować ich dla samej mocy, było ponętą, co musiała Polaków przyprowadzać do rozpaczy i do nierozważnych kroków. Pierwszym więc sprawcą powstania w r. 1830 był niewątpliwie sam cesarz Aleksander, który uganiając się chytrze za sławą, przysiągł, że powetuje krzywdy narodowi polskiemu przez babkę wyrządzone i głębszą tylko przepaść dla niego wykopał”.\nW rozprawie „Przyszłość Polski” Prądzyński pisze: „Aleksander tworząc Królestwo Polskie z zawołaną jego konstytucją, ten niedojrzały wyrostek jego długich filantropijnych zamysłów wzglądem Polski, wspaniałomyślnych i pompatycznych obietnic zupełnych, połowicznych i takich, co się ich domyślać trzeba było — założył węgielny kamień do nowego powstania i uczynił je nieodzownem”.\nŻródło: „Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historyi”. Poznań 1865


pociagdozycia: Hurtownia podsumowań i co dalej?\nSkończyłam na czerwcu. To wtedy odbył się mój pierwszy i jak na razie ostatni oficjalny bieg. Potem wpadłam w wir nowej pracy. I czasami mam wrażenie że wiruję dalej.\nLipiec i sierpień w tym roku... zaraz, czy te miesiące w ogóle były? Bo jakoś nie zauważyłam. Zwłaszcza lipca. Jeśli ktoś mnie zapyta jakie było lato 2016, powiem - nie wiem, lato mi umknęło.\nLipiec minął pod hasłem praca. To był drugi miesiąc w nowej pracy, a moje mięśnie wciąż nie były przyzwyczajone do tak dużego wysiłku fizycznego. Przyznam szczerze, że zakladałam wtedy, iż wytrzymam tam tylko do końca wakacji. Na dzień dzisiejszy twierdzę, że nie jest źle, choć są dni, kiedy dostaję nieźle w kość.\nW sierpniu postanowiłam przypomnieć sobie, czy potrafię jeszcze biegać. Pięć kilometrów zrobiłam lekko, oczywiście biegomarszem, ze wskazaniem na bieg. Zdziwiło mnie, że poszło tak łatwo i jednocześnie ucieszyło, że biegania się nie zapomina. I od tamtej pory żyję w przekonaniu, że wciąż biegać umiem i... nie biegam. Trochę z przepracowania, trochę z lenistwa. Jeśli jednak widok ludzików niosących białe worki z napisem "PZU maraton" wywołał we mnie poruszenie, poczucie jedności, zazdrości i przynależności, to znaczy, że wciąż jestem biegaczem. W końcu zostałam zarażona wirusem biegowym. :)\nW sierpniu odwiedziłam "Gniazdo piratów". To kolejna po "Czarnej perle" i "Korsarzu" tawerna warszawska, w której udało mi się być. Lubię takie klimaty, bardzo lubię szanty. Nie byłyśmy tam na koncercie, tylko na piwku z frytką, ale na chwilę obecną poluję na koncert Dominiki Żukowskiej i Andrzeja Koryckiego. Szanty, Okudżawa, twórczość własna. Po prostu kocham gitarę i ich śpiew na głosy. No właśnie, muszę sprawdzić kiedy grają i gdzie.\nW sierpniu wybrałam się do kina. Niby nic niezwykłego, ale niecodziennym jest fakt, że poszłam tam sama. Wybrałam małe kino Wisła w Warszawie i to był bardzo dobra decyzja. Nie lubię tych molochów w galeriach handlowych. Niewielkie kino, super klimat, wygodne fotele, promocyjna cena 16 zł. Jaki film? "Boska Florence". Dlaczego ten? Z uwagi na aktorów grających główne role Meryl Streep, Hugh Grant, no i ten którego nie znałam - Simon Helberg. Tak naprawdę to on był boski. :) Fabuła taka sobie, ale pośmialam się, w pewnym momencie wzruszyłam (do łez), czyli film spełnił wszystkie funkcje jakie powinien spełniać komediodramat.\nPoza tym to film o realizowaniu marzeń mimo przeszkód. :)\nWrzesień był rowerowy. Haha, raptem kilka wypadów, ale dobre i to. Zwłaszcza że pierwszy wypad był nad rzekę. Kocyk, ognisko, kiełbaski, piwko, rozmowy. Spędziliśmy fajny dzień tylko we dwoje. Ja i mój Mężczyzna. Fantastyczny chillout. Następnego dnia żądni wrażeń rowerowych, ruszyliśmy w dłuższą trasę, do miejsca, gdzie zaraz po ślubie mieszkali moi rodzice, czyli miejsca gdzie prawdopodobnie zostałam poczęta. :) Trochę pobłądziliśmy w poszukiwaniu dojścia do tamtejszej rzeki, więc wyszło nam jakieś 40 km. Jak dla mnie sporo.\nA skoro już o rowerze. To niestety obecnie mój jedyny pojazd. Auto, które miałam poszło na złom. 30 września wykonało ostatni kurs do Warszawy, na szczęście jeszcze z niej wróciło.:-)\n7 października zostało zezłomowane. Nie warto już było inwestować w naprawę. Nowego autka na razie nie będzie, bo walczę o wolność finansową. Nawet mam pierwszy sukces - spłaciłam i zamknęłam kartę kredytową. A teraz spłacam debet, zaciskając pasa gdzie się da. Na szczęście rower jest tani w użytkowaniu.\nJesteśmy więc ekonomiczni, ekologiczni, trendi i stylowi. Tak sobie tłumaczę, gdy brakuje mi auta.\nNie brakuje mi auta. Serio. :-) Nawet wtedy, gdy w deszczu wiozę siaty na rowerze, po błocie. Trochę wtedy bluźnię pod nosem, ale powietrze i endorfiny wynikające z ruchu robią swoje.\nLubię to. :-)\nJak wiadomo nieszczęścia chodzą parami. Zaraz po tym jak padło auto, padła też kuchenka. Fakt, że starowinka się wysłużyła. W sumie nienajgorszy moment sobie wybrała, bo była kasa za auto. Stałam się więc nagle szczęśliwą posiadaczką kuchenki... uwaga!... z piekarnikiem! Będę piec. Ciastka, ciasta, pizze, tarty, zapiekanki, mięsa, czego dusza zapragnie. Będę kucharą pełną gębą. Tak przez chwilę myślałam. Piekarnika użyłam jak na razie kilka razy. Taaa, czasami człowiek sobie myśli, że jakby miał to czy tamto, zrobił to i owo, to jego życie nagle się odmieni. Yhy. Akurat.\nTo jednak nie koniec październikowych nieszczęść. Kolejne siedziało w piwnicy. Siedziało, piszczało i trzęsło się. No jak tu nie przygarnąć, no jak? Koteczek, właściwie koteczka, jak się potem okazało z charrrakterrrrem. Wrrr... Na początku była grzeczna i o dziwo od razu załatwiała się do kuwetki. Ale po kilku dniach zaczęła ze mną walkę o władzę. Drapała mnie, gryzła, a na koniec z premedytacją zaczęła się załatwiać na pościel. I to po mojej stronie łóżka. Na początku pomyślałam - zdarzyło się, może nie zdążyła do kuwetki. Ale kiedy patrząc mi prosto w oczyz robiła kupę na mojej dopiero co zmienionej, bo zasikanej wcześniej przez nią pościeli, podałam się. Kotka trafiła do ludzi, którzy są posiadaczami kilku kotów i dużej do nich cierpliwości.\nJa dzięki temu doświadczeniu zrozumiałam jedno - jedyne czego obecnie potrzebuję, to święty spokój, gdy wracam do domu. Nie kot.\nListopad to zmiany rodzinne, przeprowadzki i wprowadzki. Po roku wróciła z Olsztyna moja córka. Nie będę pisać dlaczego, bo to jej prywatne sprawy, ale na razie mieszka ze mną. Jednak nie ma jak u mamy. :-) Natomiast z domu wyprowadziła się moja mama. Nie, nie miała mnie dość (chociaż kto wie?) ;), mieszka teraz u mojej siostry, opiekuje się jej maluszkiem, bo siostra wróciła do pracy. Mama jest specjalistką od gotowania pyszności, więc skończyły się dobre poczęstunki. Ciekawe dlaczego nie odziedziczyłam po niej talentu do gotowania? :)\nW listopadzie obejrzałam w końcu "Planetę singli". Hmmm, jakoś mnie nie zachwycił ten film. Chyba za dużo po nim oczekiwałam, po tych wszystkich ochach i achach. Ale dało się obejrzeć. Jakby jednak ktoś pytał, wolę "Listy do M". :) Oczywiście na piosence się popłakałam, może dlatgo że ją lubię, a może dlatego że mam oczy w mokrym miejscu. :)\nGrudzień niedawno się zaczął a już jest po połowie. Za chwilę święta. Nie czuję ich klimatu w ogóle. Nie czuję tych wszystkich tradycji, ubierania choinek, strojenia mieszkań, kupowania prezentów, których na szczęście kupować nie muszę, świątecznego gotowania. Czyżbym nie lubiła Bożego Narodzenia? Nie wiem, może mi się znudziła ta cała otoczka i magia świąt. A może dopiero ją poczuję? Na razie bardziej nastawiam się na przeżycia duchowe. I kolędy bardzo lubię. Co się naśpiewam to moje. :)\nW grudniu pierwszy raz w życiu zrobiłam coś co nazywa się falafel, a powstaje z kuleczek zwanych ciecierzycą lub cieciorką. Potrawa została w domu uznana za smaczną. :) Ciekawe że kiedyś jadłam falafel w kebabie, zamiast mięsa. Wtedy mnie nie oczarował. Widocznie zrobiłam lepszy. :-)\nKończy się ten rok. Nie był zły. Przede wszystkim zmieniłam pracę, która mnie dobijała psychicznie i finansowo. Zrozumiałam że zmiana pracy wcale nie jest taka straszna, jak mi się wydawało i że nie warto na siłę tkwić tam gdzie jest źle.\nNo i nauczyłam się biegać. To nie jest temat zakończony. Jeszcze będzie się działo. :-)\nNiestety poległam w czytelnictwie. Na całego. Książki które przeczytałam w tym roku można policzyć na palcach. Niedobrze. Kajam się i wstydzę.\nPowoli staję na nogi finansowo, nie zarabiam kokosów, więc to proces dość wolny, ale małymi kroczkami dojdę do celu. Kolejny rok będzie jeszcze lepszy, choć pewnie zwatpię w to sto tysięcy razy. :-)\nNo i wciąż jeszcze bloguję. :-) Tu również sto tysięcy razy dopadło mnie zwątpienie czy to ma sens. Stąd cisza na blogu od długiego czasu. Naprawdę już kilka razy chciałam zawiesić bloga (na kliknięcie usuń nie miałam odwagi). Ciągle zadaję sobie pytanie - po co mi blog? Owszem, poznałam w blogosferze fantastycznych ludzi, ale do tego nie trzeba mieć bloga, wystarczy konto na fejsie i disqusie i bywanie na innych blogach i fanpejdżach.\nŻe lubię pisać? Tak, ale ostatnio nie mam na to ani czasu, ani chęci. Ten stan trwa już dość długo, więc nie wiem czy jest szansa, że coś się odmieni.\nPytanie o sens blogowania pozostawiam więc otwarte...myślę, że jakieś decyzje dotyczące bloga zapadną pod koniec roku... a może z jego początkiem...


500+ dla niezdolnych do samodzielnego życia. Ekspert odpowiada | Głos Koszaliński\n500+ dla niezdolnych do samodzielnego życia. Ekspert odpowiada\nIrena Boguszewska 05.10.2019 Zaktualizowano 05.10.2019\nW redakcji gościliśmy Marię Marcinowicz, naczelnika świadczeń wydziału emerytalno-rentowego z ZUS Koszalin RADEK KOLESNIK\n1 października tego roku weszła w życie ustawa o świadczeniu uzupełniającym dla osób pełnoletnich, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji. Wczoraj na ten temat mieliśmy w Głosie Koszalińskim redakcyjny dyżur. Na pytania Czytelników odpowiadała Maria Marcinowicz, naczelnik wydziału świadczeń emerytalno-rentowych z koszalińskiego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.\nCo trzeba zrobić, by otrzymać 500 plus dla niepełnosprawnych?\n500 plus dla niepełnosprawnych to tylko potoczna nazwa. Naprawdę jest to świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Aby je otrzymać, trzeba złożyć wniosek (ZUS ESUN). Może to zrobić sam zainteresowany lub jego pełnomocnik/opiekun. Formularz jest na stronie zus.pl oraz w każdej placówce Zakładu. W piątek udostępniliśmy także e-wniosek, czyli wniosek o świadczenie dla osób niesamodzielnych można wysłać przez internet. We wniosku należy wpisać dane osobowe i sposób wypłaty świadczenia. Trzeba także wskazać, czy i jakie świadczenia finansowane ze środków publicznych nam przysługują (chodzi tu m.in. o renty i emerytury), jaka jest ich wysokość i kto je wypłaca. Dotyczy to także świadczeń z instytucji zagranicznych (w tym przypadku należy przedłożyć zaświadczenie z instytucji o wysokości świadczenia). Dokument musi być podpisany.\nCzy wystarczy sam wniosek, czy trzeba dołączyć jakieś dokumenty?\nDo wniosku należy dołączyć orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji (chyba że jest ono w posiadaniu ZUS).\nA jeśli ktoś nie ma takiego orzeczenia, to czy już nie dostanie 500 plus?\nŚwiadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji jest przeznaczone dla osób, które takie orzeczenie posiadają. Osoby, które nie posiadają orzeczenia mogą złożyć wniosek o świadczenie uzupełniające wraz z zaświadczeniem o stanie zdrowia (wydane przez lekarza prowadzącego lub rodzinnego nie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku) i dokumentacją medyczną. Jeżeli ktoś ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnoprawności, powinien je również dołączyć. Te osoby zostaną skierowane na badanie do lekarza orzecznika ZUS.\nSyn (37 lat) był na komisji lekarskiej we wrześniu i właśnie otrzymał orzeczenie, że jest całkowicie niezdolny do pracy, ale zdolny do samodzielnej egzystencji. Czy on ma szanse na te 500 plus?\nNie, bo aktualnie nie posiada orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji.\nCórka ma 16 lat i jest całkowicie niezdolna do samodzielnej egzystencji. Co mam zrobić, aby dostała 500 plus? Czy najpierw muszę wystąpić o orzeczenie do ZUS, czy najpierw składam wniosek?\nCórka nie otrzyma tego świadczenia, ponieważ ono jest przeznaczone dla osób pełnoletnich, czyli takich, które ukończyły 18 lat.\nSkończyłam 75 lat i dostaję z ZUS dodatek pielęgnacyjny. Czy otrzymam 500 plus?\nTak, jeśli ma Pani ważne orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Jeśli go Pani nie posiada, po złożeniu wniosku wraz z zaświadczeniem o stanie zdrowia zostanie Pani wydane orzeczenie przez lekarza orzecznika ZUS.\nZobacz także: Inauguracja roku akademickiego na Politechnice Koszalińskiej\nWrocław ma krasnale, Kołobrzeg ma Mariany\ndyżur głos koszalińs...


homoseksualizm, transseksualizm - Strona 3 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: Brawurka » 09 lip 2013, 19:44\nnoodle pisze: Brawurka napisał/a:\nPodobno bawią się w to, że dziewczynki są w ciąży, a chłopcy są gejami.\nNo więc "będziesz to tolerować"\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:46\nstefanmalek, ja nie mówię o związkach akceptowanych przez prawo. Wiesz dobrze o czym mówię, ale wyłożę jaśniej.\nChciałabym, żeby w Polsce była możliwość zawierania związków partnerskich. Zarówno jednej płci, jak i przeciwnych płci. Chciałabym, by homo mogli zawierać legalne związki (z tą osobą, jaką chcą - tu tej samej płci), by były one prawnie akceptowane.\nWrednaTubisia, pewnie tak. Ja jak byłam mała to bawiłam się w rodzinę. Była mama, tata, dziecko. Teraz bawią się w homoseksualizm.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:47\nBrawurka, nie będzie mi się to podobało, jeśli czterolatek będzie miał chłopaka, kiedy jeszcze za bardzo nie będzie rozumiał całej sprawy związków. Jeśli będzie miał np. 15 lat i będzie chciał mieć faceta - nie przeszkadza mi to zupełnie.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:48\nCorleone, możemy wziąć ślub, ale jeśli nie chcemy to nie mamy żadnej alternatywy. Możemy żyć jedynie w wolnym związku, a - gdy na przykład jedno z nas trafi do szpitala - nie jesteśmy w świetle prawa dla siebie nikim istotnym. Oczywiście możemy siebie upoważnić do uzyskania informacji itd.\nInny przykład. Jedno z nas umrze, a przez lata budowaliśmy wspólny majątek. Nikt z nas tego nie dziedziczy "z automatu". Musimy się wcześniej zabezpieczyć notarialnie.\nOstatnio zmieniony 09 lip 2013, 19:50 przez noodle, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Brawurka » 09 lip 2013, 19:49\nnoodle pisze: WrednaTubisia, pewnie tak. Ja jak byłam mała to bawiłam się w rodzinę. Była mama, tata, dziecko. Teraz bawią się w homoseksualizm.\nTo jest patologia co Ty piszesz.\nZresztą zobaczcie na parady gejów - to jest jawna promocja rozwiązłości seksualnej, każdy z każdym, w dziwnych zboczonych strojach.\nJa uczęszczałam, oczywiście po drugiej stronie. Dramat jak oni się zachowują, jak ubierają. Zboczeńcy, banda :cenzura:.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:52\nJestem zaskoczona tym, co będzie jutro w "Dużym Formacie". Nie spodziewałam się, że przedszkolaki bawią się w homoseksualizm. Jest to niepokojące. Szczególnie w tym wieku.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:55\nWrednaTubisia, nie jest mi żal kasy. Żal mi po prostu, że nie mamy alternatywy akceptowanej prawnie. Naprawdę chciałabym mieć możliwość zawarcia związku partnerskiego. Gdyby była taka możliwość to bym z niej skorzystała. Jeśli ktokolwiek by nie chciał z niej skorzystać - nikt by go do tego nie zmuszał.\nRóżnimy się pięknie. I tak Was wszystkich lubię!\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:56\nnoodle pisze: Inny przykład. Jedno z nas umrze, a przez lata budowaliśmy wspólny majątek. Nikt z nas tego nie dziedziczy "z automatu". Musimy się wcześniej zabezpieczyć notarialnie.\nNie prawda. Polskie prawo stanowi, iż osoby pozostające ze sobą w konkubinacie mogą dochodzić praw spadkowych. Nie trzeba żadnych zapisów notarialnych.\nO widzisz, to dobrze. Nie wiedziałam o tym.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 19:58\nstefanmalek, a widzisz! Zawsze tak jest, że wiedza się na coś przyda. W najmniej oczekiwanym momencie!\nPost autor: Dżordż » 09 lip 2013, 20:07\nstefanmalek pisze: noodle napisał/a:\nW końcu na coś mi się przydało czytanie kodeksów i innych "ciekawych" książek.\nW takim razie zabłysnąłeś na forum masz plusa+\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 20:10\nstefanmalek, uważaj, bo zaraz kliknę "pomógł"!\nPost autor: zaranin » 09 lip 2013, 20:10\nWalczysz z wiatrakami, Twoja misja jest całkowicie niemożliwa.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 20:11\nzaranin, wiem Nie po raz pierwszy zapuściłam się w dyskusję. No ale cóż. Od tego mamy forum, żeby na nim dyskutować.\nPost autor: Brawurka » 09 lip 2013, 20:32\nnoodle pisze: Brawurka, dopiero teraz rzuciło mi się w oczy, że jesteś z Elbląga! Brałaś udział w wyborach? Pytam z czystej ciekawości, jak się do tych ostatnich wydarzeń politycznych odnosisz.\nPost autor: noodle » 09 lip 2013, 20:33\nZaskoczyłaś mnie! xD


Tamara Michałowska (42)\nAleksander Minkowski (33)\nMarcelina Grabowska-Piątek (22)\nAleksandra Michałowska (21)\nCharles Perrault (19)\nPan Samochodzik i tajemnica tajemnic - Outlet\nTym razem Pan Samochodzik musi wyjaśnić tajemnicę kradzieży i przemytu bezcennych ikon. Trop wiedzie go do Pragi i niespodziewanie łączy się z historią zaginionego od kilkuset lat skarbu praskich a...\nPan Samochodzik i tajemnica tajemn...\nNiesamowity dwór jest powieścią sensacyjno-przygodową należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść wpisuje się jako czwarta część do piętnastotomowego cyklu książek o Panu Sa...\nPrzygody Pana Samochodzika to od kilkudziesięciu lat obowiązkowa lektura młodych wielbicieli sensacji. Już miliony czytelników doskonale znają dziwaczny samochód i jego właściciela - ...\nPan Samochodzik Tom 1 Wyspa Złoczy...\nPan Samochodzik i skarb Atanaryka jest powieścią przygodowo-kryminalną należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść ukazała się pierwotnie pod tytułem Skarb Atanaryka i dopiero po l...\nPan Samochodzik i złota rękawica - Outlet\nPan Samochodzik i z3ota rekawica jest powieścią sensacyjno-przygodową należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść wpisuje się jako jedenasta część do piętnasto-tomowego cyklu książ...\nPan Samochodzik i złota rękawica -...\nPan Samochodzik Tom 1 Wyspa Złoczyńców - Outlet\nKsięga strachów jest powieścią przygodowo-kryminalną należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść wydana po raz pierwszy w 1967 roku wpisuje się jako trzecia do piętnastotomo...\nPan Samochodzik i człowiek z UFO jest powieścią sensacyjno-przygodową należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść wydana po raz pierwszy w 1985 roku wpisuje się jako dwunasta do pi...\nPan Samochodzik i skarb Atanaryka - Outlet\nPan Samochodzik i skarb Atanaryka ...\nPan Samochodzik i Uroczysko - Outlet\nPan Samochodzik i uroczysko jest powieścią przygodowo-kryminalną należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść ukazała się pierwotnie pod tytułem Uroczysko i dopiero po latach od pie...\nPrzygody Pana Samochodzika to od kilkudziesięciu lat obowiązkowa lektura młodych wielbicieli sensacji. Już miliony czytelników doskonale znają dziwaczny samochód i jego właściciela &n...\nPan Samochodzik i zagadki Fromborka - Outlet\nPan Samochodzik i zagadki Fromborka jest powieścią sensacyjno-przygodową należącą do kanonu polskiej literatury młodzieżowej. Powieść wpisuje się jako szósta część do piętnasto-tomowego cykl...\nPan Samochodzik i zagadki Frombork...\nPan Samochodzik i Fantomas - Outlet


Z inspiracji Jana Pawła II: Fundacja w kolorze nadziei - Świat - rp.pl\nAktualizacja: 28.03.2008, 16:18\nZ inspiracji Jana Pawła II: Fundacja w kolorze nadziei\nMa 24 lata, skończył dziennikarstwo. Znajomi mówią, że jego powrót do zdrowia po trwającej dwa lata chorobie nowotworowej jest efektem wstawiennictwa Jana Pawła II.\nOn sam mówi raczej o opatrzności bożej. Jest pierwszym studentem – stypendystą Fundacji Dzieła Nowego Tysiąclecia i laureatem konkursu o indeks im. bp. Jana Chrapka z 2002 r. Teraz kończy pisanie pracy magisterskiej, ale to tylko niewielka cząstka tego, co robi. – Jestem szefem biura prasowego Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, organizuję obozy dla naszych stypendystów, uroczystości związane z osobą Jana Pawła II. Mam też firmę marketingową – wylicza jednym tchem. Ale dodaje, że czasu na wszystko wystarcza. Poniżej dalsza część artykułu\n2 kwietnia wspomina bardzo osobiście. – Złożony chorobą nowotworową poczułem, że właśnie ta chwila, która właściwie sugerowała mi, bym skupiał się na sobie, wymaga ode mnie czegoś wręcz przeciwnego. I tak powstała fundacja pomagająca ludziom z nowotworami urologicznymi – mówi Szymon Chrostowski. Powstała rada naukowa fundacji i grupa wolontariatu. – Nazwałem ją „Wygrajmy zdrowie”. Jako znak rozpoznawczy przyjąłem wstążkę w kolorze zielonym. To barwa nadziei, którą papież dał mi, kiedy sam odchodził.


Forum dobredruki.pl • Wyświetl temat - Czy leczenie depresji poporodowej jest skuteczne?\nCzy leczenie depresji poporodowej jest skuteczne?\nautor: misza » wt kwie 11, 2017 5:56 pm\nDzień dobry, chciałbym zapytać o coś może dziwnego, ale sam już sobie nie radzę. Czy leczenie depresji poporodowej jest naprawdę skuteczne?\nautor: PromiennaZorza » wt kwie 11, 2017 8:18 pm\nOczywiście, a skąd takie wątpliwości?!\nautor: misza » wt kwie 11, 2017 8:46 pm\nUsiłuję przekonać partnerkę, żeby się zgodziła na takie leczenie. :/ Od kiedy jest na swiecie nasza córeczka, Ola (partnerka) nie jest sobą, wiecznie płacze, jest nieszczęśliwa. Nie umiem już jej sam pomóc, czytałem trochę o tym leczeniu, chciałbym znaleźć dla niej profesjonalną pomoc.\nautor: Rozgwiazda » wt kwie 11, 2017 10:41 pm\nKoniecznie poszukaj, nie ma co czekać. Wiele osób wyśmiewa kobiety po urodzeniu dziecka, a tymczasem leczenie depresji poporodowej to poważna sprawa, trzeba reagować, zanim będzie za późno. Nie słuchaj ludzi, tylko szukaj pomocy.\nautor: misza » śr kwie 12, 2017 12:24 am\nJa wiem, że trzeba reagować, tylko nie bardzo wiem, gdzie szukać fachowców. Nie chcę kogoś bylejakiego, zależy mi na naprawdę profesjonalnej pomocy, żeby zadziałało. Nie mogę patrzeć, jak moja piękna się męczy, ciągle płacze w poduszkę i na nic nie ma ochoty. :(\nautor: PromiennaZorza » śr kwie 12, 2017 1:19 am\nA wasze dziecko dawno się urodziło?\nautor: misza » śr kwie 12, 2017 4:13 am\nNo już 4 miesiące ma, do tej pory myślałem, że Ola jest zwyczajnie przemęczona,ale widze że to coś dużo poważniejszego.\nautor: Rozgwiazda » śr kwie 12, 2017 5:49 am\nBardzo dobrze, że widzisz problem i reagujesz. Ja też przerobiłam leczenie depresji poporodowej, dziś się już tego nie wstydzę, trafiłam na cudowną pomoc http://psychiatrzy.pl/leczenie-depresji-poporodowej/ zupełnie przypadkiem, moja mama rozmawiała z kimś, że ją martwi moje zachowanie po urodzeniu dziecka i ten ktoś polecił jej te stronę. Jestem wdzięczna tamtej osobie i mamie, za pomoc, ogrmną.\nautor: misza » śr kwie 12, 2017 7:43 am\nI tam znajdę kogośkto zajmie się Olą?\nautor: Rozgwiazda » śr kwie 12, 2017 8:59 am\nGwarantuję, że tak – i ośmielam się twierdzić, że szybko jej pomogą. Nie bój się pytać o wszystko, tam pracują dobrzy fachowcy.


różana suknia - wszystko na temat różana suknia w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : różana suknia (1)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia różana suknia. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku różana suknia) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem różana suknia posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania różana suknia jesteśmy w stanie zaprezentować Ci różana suknia materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 26.11.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 26.11.2013. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania różana suknia ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu różana suknia.


Ten klasyk uwielbiasz nie tylko Ty. Julia Wieniawa zdradziła, jaki jest jej ulubiony film\nJulia Wieniawa jest jedną z najbardziej rozchwytywanych polskich celebrytek. Coraz lepiej sobie również radzi, jeżeli chodzi o karierę aktorską. Ostatnio podzieliła się tym, jaki jest jej ulubiony film. Ciekawe czy obstawialiście, że gwiazda kocha akurat to dzieło.\nZakopał zwłoki ofiary w centrum miasta. Policja szuka mężczyzny bez kciuka\nsiemianowice policja polsat news\nTen klasyk uwielbiasz nie tylko Ty. Julia Wieniawa zdradziła, jaki jest jej ulubiony film Marek Mostowiak wróci po gigantycznym skandalu do "M jak miłość"? Nic nie jest przesądzone Przerażające zachowanie policjantów. Powalili go, bo nie miał dokumentów Anna Lewandowska powaliła fanów na kolana. Wszystko dzięki wakacyjnemu, skąpemu bikini Komornik chciał zabrać Marcinkiewiczowi rower. Izabela żałuje, że nie zabrał mu też ubrań Naukowcy zrobili wielki krok ws. leczenia nowotworów. Wykrywanie raka jest 1000 razy skuteczniejsze Straszna choroba i potężne długi! Wielki dramat gwiazdora TVN Księżna Kate w pośpiechu opuściła karocę, w której jechała z Markle. Rodzina królewska o krok od gigantycznego skandalu Nie chciała, aby suknia ślubna wisiała w szafie. Zrobiła z niej prawdzie dzieło sztuki (FOTO)\nPomponik śmierć Popularne Facebook Policja Rodzina królewska


PROBLEMY SOCJALNE - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomości.gazeta.pl\nW Poznaniu powinny jak najszybciej stanąć kontenery socjalne, dla zadłużonych lokatorów uprzykrzających życie innym. Tak uważają miejscy urzędnicy i sprzeciwiają się dalszej, publicznej debacie na ten temat. Bo trwa ona, ich zdaniem, za długo.\nNowianie dopalają Od roku problem dopalaczy coraz bardziej niepokoi pracowników socjalnych z Nowego. Młodzież wie, że można je kupić przez internet, przywieźć z pobliskiego Grudziądza lub zamówić z dostawą w konkretne miejsce. Policja problemu nie widzi\nCameron: Złamane społeczeństwo. Problemy eksplodowały\nrząd nie będzie już uchylał się od dyskusji na temat niewydolności rodziców, opiekunów i systemu edukacji. "Sygnał alarmowy, złamane społeczeństwo" - To był sygnał alarmowy dla naszego kraju. Problemy socjalne, które narastały od dziesięcioleci, eksplodowały nam w twarz - mówił. - Tak jak w\nmogłaby skorzystać z waszego doświadczenia. Zbudowaliśmy po II wojnie światowej silne państwo socjalne, z którym mamy teraz same problemy. Wolny rynek nie cieszy się we Francji dobrą opinią. Może warto, żebyśmy udali się do Polski i Estonii posłuchać waszych opowieści? Antyeuropejskie nastroje? "\nrodziny rozproszyć w całych Katowicach, takich problemów by nie było - uważa ks. Wencepel. Na razie szans na likwidację bielskiego getta nie ma. Mieszkań socjalnych jest po prostu ciągle za mało - Mamy teraz w mieście aż 400 osób z nakazami eksmisji. Jeśli ci ludzie faktycznie zostaną wyeksmitowani\nbezpłatnie leczyć się w ośrodkach terapeutycznych, jednak rzadko korzystają z takiej szansy. Przeprowadzenie przymusowego leczenia osób nie posiadających adresu jest bardzo trudne. Wniosek do sądu o skierowanie alkoholika na leczenie może złożyć Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych - po\nNagrody dla najlepszych pracowników socjalnych\ndziałania - ocenia Paweł Osiborski, wiceprzewodniczący Rady Pomocy Społecznej, która opiniowała zgłoszenia. - Problem w tym, że gminna opieka społeczna ma coraz więcej zadań, a za tym nie idą odpowiednie pieniądze - dodaje. W Polsce mamy ok. 18 tys. pracowników socjalnych. - Są dziś niesamowicie obciążeni\nProblemem wybijającym się na czoło jest mała funkcjonalność westfalek, które ustawione w kuchniach ogrzewają wodę, która rurami trafia do kaloryferów. Tyle że taki piec nie trzyma ciepła tak, jak to jest w przypadku pieców c.o. - Trzeba cały czas podkładać węgiel lub drewno - mówią mieszkańcy. - A\nsocjalnej. Na jednego pracującego w Niemczech Bułgara przypada jeden bułgarski odbiorca zapomóg, wyjaśnia Karl Branke Jest to poważnym problemem, twierdzi ekspert ds. rynku pracy. Bułgaria jest członkiem UE od roku 2007. Zapomogi dla wszystkich Zgodnie z niemieckimi ustawami o zaopatrzeniu socjalnym w RFN\nCoraz więcej ofiar domowej przemocy\nszkolenie dla policjantów, pracowników pomocy społecznej, komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, ośrodków interwencji kryzysowej. Warsztaty poprowadzili psychologowie, terapeuci i policyjni specjaliści. - Przemoc domowa to bardzo "demokratyczne" zjawisko. Dotyka wszystkich, bez względu na\n. Strażakom trudno było go ugasić, paliły się drewniane belki na dachu, na których ułożona była blachodachówka. - Musieliśmy wywiercić otwory w dachu. Problemem był też silny wiatr, który rozniecał ogień - wyjaśnia Puchowski. Dach i poddasze uległy całkowitemu spaleniu. Wójt podkreśla, że świetlica była\nPolitycy to trzeci z najgorszych problemów. Nie, tym razem nie chodzi o Polskę\nzaniepokojenie Hiszpanów jest bezrobocie wynoszące 21,4 proc. Niepokoi to 77,9 proc. uczestników sondażu. Druga na liście problemów jest korupcja (39,2 proc. ankietowanych), czwarta - gospodarka (23,2 proc.), a piątym powodem do niepokoju są kwestie socjalne (11,7 proc.). Spór o władzę Czwartek był pierwszym\npozostawiło w kraju dzieci i rodziny. Stąd ewentualne wyjście Brytyjczyków z UE oznaczałoby dla nich pojawienie się problemu dot. łączenia rodzin, doprowadziło do wzrostu kosztów przelewów bankowych do kraju oraz wywołało strach przed utratą pracy i staniem się na Wyspach niezbyt mile widzianym cudzoziemcem\n. Nie lekceważyłbym faktu, że np. w części rodzin wielodzietnych może poprawić się sytuacja dzieci. To byłby z pewnością efekt socjalny. Co do demografii - generalnie moje zdanie jest takie, że problemy demograficzne powinny być rozwiązywane w formie bezpośrednich dotacji na dzieci, ale nie w tej formie\n, które rozwija się, jeżeli chodzi o gospodarkę, odnotowaliśmy rekordowo niskie bezrobocie. Nie ma problemów społecznych, takich z jakimi mamy do czynienia na zachodzie Europy, gdzie mamy duże enklawy muzułmańskich emigrantów, które nie integrują się z pozostałą częścią społeczeństwa - mówił minister\nszpagatu. Z jednej strony dostrzega potrzebę zwiększenia imigracji, która mogłaby wyrównać deficyty na rynku pracy. Ale równocześnie obserwuje rosnące problemy, związane z nadużyciami świadczeń socjalnych przez imigrantów. Chodzi przede wszystkim o nadużycia związane z pobieraniem pomocy socjalnej oraz\n- zaczęły się problemy. Pani Anna nie mogła przelać pieniędzy. Wcześniej musiałaby uregulować ewentualny podatek. Mama Asi z pytaniem o kwotę podatku zwróciła się do urzędu skarbowego. O tym, co dzieje się z pieniędzmi poinformowała także Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, pod którego opieką się znajduje\nktórych doprowadziły działania ukraińskich władz" - czytamy. Separatyści podkreślili, że kontyngent pokojowy miałby kontrolować wypełnianie przez Kijów "zawartych wcześniej porozumień" oraz rozwiązać problemy w sferze humanitarnej i socjalnej. To odpowiedź separatystów na izolację? Apel DRL\nniepożądane. To nie jest centralny problem Pomysły bawarskich chadeków skrytykował także Niemiecki Związek Miast i Gmin. - Proponowane przedsięwzięcia zupełnie mijają się z celem uporania się z problemami. Nadużycia świadczeń socjalnych nie są wcale centralnym problemem - zaznaczył prezes związku Gerd\n" - czytamy na stronie projektu . Kijowski symbolem oporu Nie wszyscy jednak chcieli patrzeć biernie na niszczenie Polski przez partię Kaczyńskiego, która swoje populistyczne projekty obudowywała socjalnymi hasłami i narodową retoryką. Jednym z pierwszych buntowników, którzy pociągnęli za\nMOPS-u, dowiedziała się o nadwadze chłopca przez przypadek. - Przyszła do nas mama nastolatka i prosiła o załatwienie specjalnego, wzmocnionego łóżka dla syna - mówi Taper. - Wysłałam tam pracownika socjalnego, aby zbadał sytuację i w ten sposób dowiedzieliśmy się o problemie z nadwagą - mówi\nSpraw Socjalnych ma zamiar do lata stworzyć specjalną, centralną placówkę szczepień. Obecnie wraz z władzami dzielnicowymi przygotowuje się koncepcję tego rodzaju profilaktyki - poinformowała Silvia Kostner, rzecznik prasowa urzędu. Centralna placówka szczepień miałaby powstać na terenie, gdzie mieści\nrodzin. Ściśle współpracuje z pracownikami socjalnymi i pedagogami. Czasem asystuje rodzinom, które wymagają pomocy doraźnej, krótkotrwałej. Czasem jednak z niektórymi rodzinami musi pracować codziennie. Różny jest też zakres pomocy. Są rodziny, które mają lżejsze problemy, ale są i takie, w których w\nPomysłodawcy zakazu aborcji mają nowy plan. Tak matka powinna "pożegnać się z maleństwem" przez nie. To niebywale ważne, by pożegnać się z maleństwem". W jego ocenie, problemem jest to, że niewielu ginekologów i położników kieruje pacjentki do hospicjów perinatalnych, przekazując im jedynie informacje na temat możliwości usunięcia ciąży z powodu wad płodu. Ordo Iuris chce także\nTrwają strajki w państwowych przedsiębiorstwach. Związkowcy chcą np. utrzymania dziedziczenia etatu - informuje "Rzeczpospolita". Dotychczas pakiet socjalny w należącej do Orlenu spółce IKS Solino gwarantował członkom rodzin pierwszeństwo przy zatrudnianiu. Wśród spółek, w których\nChcesz wiedzieć szybciej? Polub nas - Wydaje się, że Rada jest bez znaczenia. Mam problem, który mnie uwiera - załamały się nadzieje dotyczące obozu rządowego. Nie jestem przewrażliwiony. Nie będę jak niektórzy mówił, że rząd wprowadza narodowy socjalizm. Bo tak nie jest. Jesteśmy w fazie głębokiej\nsposób zwalczać korupcję - powiedział polityk bawarskiej CSU. Jak mówił, obywatele Niemiec tylko wtedy zaakceptują decyzję o rozszerzeniu strefy Schengen, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki. Szef resortu spraw wewnętrznych wskazał na problem niekontrolowanego napływu w ostatnim czasie obywateli\nChcesz wiedzieć szybciej? Polub nas- Polska nie ma problemu z imigrantami. Polska ma problem z tymi, których trzyma się w obozach koncentracyjnych i chcą z nich uciec do Niemiec i Austrii - zaczął swoje wystąpienie Korwin-Mikke. Jego zdaniem przyczyną takiej sytuacji są zasiłki socjalne w Polsce\nrespektowane. Naszym celem jest racjonalne rozwiązanie problemów z Polską, a nie oskarżanie czy wdawanie się w polemikę - zastrzegł. Timmermans skierował już do polskich władz list z zaproszeniem do dialogu w tej sprawie. Polityk zapowiedział też, że w każdej chwili jest gotowy udać się do Warszawy, by o tym\n. Ministerstwo Pracy i Polityki danych z tego roku jeszcze nie ma. Z ubiegłorocznych wynika, że pracownicy socjalni założyli ponad 12 tysięcy kart; członkowie gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych - nieco ponad 800; oświata - prawie 1700 i wreszcie lekarze - zaledwie 619 Niebieskich Kart. Szkolna\nPo spotkaniu Cameron - Grupa Wyszehradzka: Brak zgody na ograniczenia i dyskryminację\nswobodnego przepływu osób w UE - napisano we wspólnym oświadczeniu Polski, Czech, Słowacji i Węgier. Trudne żądania Londynu Problem brytyjskich żądań, od których spełnienia zależeć może pozostanie Wielkiej Brytanii w UE, był tematem rozmowy premierów państw Grupy Wyszehradzkiej (Polskę reprezentował\nZwycięstwo Camerona. "FAZ": Decyzja Brytyjczyków nie oznacza upadku Europy. Należy powstrzymać ciągoty do gospodarki planowej w UE\n. "Natomiast z pewnością relacje Londynu z Brukselą zostaną ustalone na nowo" - zauważa "FAZ". Cameron wygrał dzięki reformom, a nie kwestii referendum Komentator zwraca uwagę, że w Europie brytyjskie wybory redukowano jedynie do problemu "Brexitu" (wyjścia Wielkiej Brytanii\nwsi to nie problem - Mieszkania są u nas potrzebne - przyznaje Michał Grabski, wójt gminy Osie. Jak zauważają urzędnicy, to zapotrzebowanie generuje rynek pracy. Wielu ludzi sprowadza się do gminy w związku z zatrudnieniem. Jednak żeby pracować, trzeba mieć gdzie mieszkać. Tymczasem mieszkań do\n"Czas Świecia": Jak minęły pani te miesiące? Szefuje pani ośrodkowi od lutego. Marzena Brac: Było ciężko. Na samym początku musiałam się zmierzyć z wyzwaniem i zdecydować o zwolnieniu dwóch wieloletnich pracowników socjalnych. Nie było to łatwe, ale wspierali mnie burmistrzowie. Bardzo\nNowa szefowa wydziału spraw socjalnych we władzach miejskich Hamburga Melanie Leonhard (SPD) zapowiedziała konsekwentne działania wobec migrantów stosujących przemoc w schroniskach dla uchodźców. Hamburg chce sięgać po wszystkie możliwe środki prawa karnego, by przywołać do porządku osoby\n. Zdaniem politologa głównym problemem polityki, a przede wszystkim kampanii wyborczej, jest wybór osi podziału, wokół której będzie organizowany konflikt polityczny. W przypadku analizy Flisa jest to oś ekonomiczna i podział na Polskę liberalną i socjalną. A jest jeszcze choćby oś obyczajowa. Zdaniem Flisa\nMoscovici, że rozmowy o dodatkowych pieniądzach z budżetu UE mają sens dopiero wtedy, gdy Unia będzie dysponować "solidnymi kalkulacjami" dotyczącymi liczby imigrantów. Niemiecki rząd podkreślał w minionych tygodniach wielokrotnie, że problem uchodźców jest "wyzwaniem europejskim". Jak\nwyremontują ich na mieszkania socjalne? Pomysł na osiedla jest spychaniem ludzi do getta. Uważam, że to dzielenie społeczeństwa na tych lepszych i gorszych. Jak ci ludzie mają radzić sobie ze swoim problemami, skoro będą odizolowani? - zastanawia się Mariusz Polok ze stowarzyszenia Wolne Siemianowice. Mimo\nBrytyjski rząd zaostrzy przepisy o nielegalnych imigrantach? Nie skorzystają ze świadczeń socjalnych\nCelem ustawy jest też uniemożliwienie imigrantom korzystania ze świadczeń socjalnych i usług, do których nie mają prawa oraz zredukowanie czynników, zachęcających ludzi do przenoszenia się do Wielkiej Brytanii - powiedział minister stanu ds. imigracji Mark Harper. Trudniej będzie się osiedlać\nBrac szefem OPS swoją wizję funkcjonowania ośrodka, natomiast w drugiej zadawaliśmy każdemu po cztery te same pytania. Dotyczyły one zagadnień z ustawy o pomocy społecznej, prawa pracy, finansów oraz zarządzania - dodaje. Komisja najwyżej oceniła 42-letnią Marzenę Brac, pracownika socjalnego w Miejsko-Gminnym Ośrodku\nproblemom: pracy, nieistniejącego państwa dobrobytu - mówił. - Lewica w ogóle nie jest tym zainteresowana. Chodzą z OPZZ na jakieś demonstracje, mówią o płacy minimalnej... Chyba nie o to chodzi - przyznała Olczyk. 4. Kastrowanie lewicy Ugrupowanie, które weźmie na sztandary postulaty pracownicze i socjalne\n, że zamierza zaostrzyć przepisy umożliwiające imigrantom z UE pobyt i pracę na Wyspach. Jedna z propozycji mówi o deportacji imigrantów przyłapanych na żebraninie, albo nocujących pod gołym niebem. Ograniczony miałby też zostać ich dostęp do świadczeń socjalnych. Problemem jest nastawienie\n;, na przykład: "Platforma broni Polski". Tusk podłożył Kopacz miny? Istotną częścią rządowego przekazu ma być także eksponowanie "ciepłej, socjalnej twarzy Ewy Kopacz". "Zostanie stworzona cała legenda o lekarce z Szydłowca, która była i jest uosobieniem wrażliwości ludzkiej i\ntyle, że dużo socjalnych problemów znalazło się również w innych kategoriach. Problem człowieka, czyli problemy socjalne, jak prostytucja w Nigerii, jak żołnierz pilnujący w Sudanie dziewczynek grających w koszykówkę (sport dziewcząt jest tam zabroniony)... World Press Photo jest otwarte na człowieka\nStudia w Polsce podrożały . Ukraińscy studenci: Jest nam naprawdę trudno barku z jedzeniem i sobie dorabiam - opowiada. Przyznaje, że z pracą nie było łatwo, bo ma ukraiński akcent i to dla niektórych pracodawców stanowiło problem. Ale dziś pracę już ma, pracuje drugi miesiąc. - W pierwszym zarobiłam niecałe 500 złotych. To dla mnie duża suma - przyznaje. Nie ma Karty Polaka\n. potrzebujących - mówił Zbigniew Ostrowski, wicewojewoda kujawsko-pomorski. Nagrody zostały przyznane w trzech kategoriach: zakład pracy chronionej, otwarty rynek pracy i instytucja. W pierwszej główną przyznano Spółdzielni Socjalnej Kreatywni z Bydgoszczy. Pracuje w niej 46 niepełnosprawnych. - Od ponad 30 lat\nDuńczycy maszerowali dla uchodźców. "Uchodźcy są tu mile widziani"\nmarszu, w którym udział wzięli duńscy naukowcy, pracownicy socjalni, deputowani i zwykli obywatele tego prawie 6-milionowego kraju. Manifestanci, domagając się od rządu prowadzenia bardziej tolerancyjnej polityki, skandowali: "Wykrzyczcie to głośno, uchodźcy są tu mile widziani". Rząd zaostrza\nnie jest zachwycony pomysłami Brukseli. Choćby takimi, by nie tylko na państwach południa kontynentu spoczywał ciężar rozwiązywania problemu nielegalnych uchodźców z Afryki i Bliskiego Wschodu. - Mamy ograniczone możliwości socjalne. Możemy się wyłgać z tego problemu - stwierdził. Zdaniem kandydata na\nJednak według organizacji pozarządowych ten pomysł może marnie skończyć, zanim realnie zacznie działać. Wszystkiemu winne są źle skonstruowane przepisy. Procedura wygląda następująco: rodzinę powinien najpierw ktoś zgłosić do ośrodka pomocy społecznej. Potem wysyłany jest pracownik socjalny, który\nW Polsce kwitnie handel ludźmi. Usługi seksualne, niewolnicza praca, wyłudzanie zasiłków\nW ostatnich latach rośnie liczba Polaków zmuszanych do niewolniczej pracy m.in. w Wielkiej Brytanii czy Niemczech - wynika z danych policji. Nowym zjawiskiem jest też wykorzystywanie ich przez grupy przestępcze do wyłudzenia świadczeń socjalnych. Handel ludźmi kwitnie Jak podkreśla mł. insp. Monika\nzdeterminowani. Spać spokojnie mogły tylko osoby, które posiadają klasę sportową i taneczną. Dla nich przewidziano indeksy poza kolejnością. Studenci socjalni i ci z powołania Odmiennie z problemem rekrutacji poradził sobie Instytut Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Tutaj postanowiono walczyć z dość liczną\nPomysł z umieszczaniem dłużników w kontenerach socjalnych od początku spotkał się z ostrym sprzeciwem części radnych i organizacji społecznych. Przeciwnicy twierdzili, że osiedle kontenerowe stanie się gettem, w którym pojawi się przestępczość. Z tego powodu mieszkańcy dzielnic, w których miały\nCzego się boi McDonald's? Wzrostu płac. Raport firmy na ten rok nie pozostawia złudzeń. Ekspert: "Jestem zszokowana"\n, więcej strajków? Sieć fast food dostrzega również zagrożenia w podnoszeniu świadczeń socjalnych swoim pracownikom. Niebezpieczne trendy upatruje w "rosnącej fali zainteresowania opinii publicznej problemami nierówności dochodów". Innymi słowy, im większa świadomość i wiedza społeczeństwa o\nzainteresowana tym, by nie doszło do wyjścia Wielkiej Brytanii z UE. "Jesteśmy gotowi, żeby wesprzeć brytyjskie oczekiwania w zakresie zmian ich zobowiązań traktatowych, a być może również zmian całej architektury traktatowej UE. Jedynym problemem, który widzimy jako nierozwiązany i bardzo trudny do\npodejmują próby ustalenia, co słychać u dzieci, choć nie interesowali się nimi wiele lat - tłumaczy w łódzkiej gazecie. Jak dodaje, zdarzają się donosy do pracowników socjalnych, że "w naszych domach dzieciom dzieje się krzywda". 500 złotych na alkohol? - Faktycznie, słyszałem od osób ze\nNie dojdzie do likwidacji kopalń KW; będą one restrukturyzowane, a niektóre z nich zostaną wcześniej podzielone - to część ustaleń porozumienia rządu i górniczych związków zawodowych. Ale to nie wszystko: zmieniono założenia pakietu socjalnego; wprowadzono dodatkowy urlop przedemerytalny dla\nBorowski. Zastanawiał się też, czy próg ten nie powinien być niższy, a wtedy część pieniędzy można by przeznaczyć na inne cele. - To jest kompromis konstytucji z potrzebami emeryckimi - dodał. System KRUS? "Signum temporis" - Czy nie jest to przykrycie problemu konieczności reformy KRUS? Duża\n- Jeżeli Bułgaria i Rumunia nie mają euro, to ich mieszkańcy pofatygują się po nie tutaj. Nikt nie może im tego mieć za złe. Można robić jak minister Friedrich albo premier Cameron: utrudniać im warunki przyjazdu, ale powstrzymać ich się nie da. Można traktować to jak 'turystykę socjalną' albo\nWizerunek PiS się nadłamuje. "Są napięcia wewnątrz pomiędzy ośrodkiem prezydenckim a rządowym"\nszerokiej opinii publicznej nie dochodzi jeszcze to, co moim zdaniem będzie problemem dla Prawa i Sprawiedliwości. Chodzi przede wszystkim o dalsze zdobywanie pieniędzy na realizację obietnic socjalnych, gdy dużo się zmienia w sferze politycznej, naruszając pewne instytucje demokracji liberalnej. To\nGmina Świecie pod koniec roku postanowiła stworzyć u siebie schronisko. Zgodnie z prawem musi je prowadzić lub mieć podpisaną umowę na odbiór zwierząt, ale z problemem do tej pory radziła sobie, prowadząc przytulisko w Sulnówku. Faktycznie opiekę nad bezdomnymi zwierzętami sprawowali\n, problem uchodźców, a także brytyjskie renegocjacje członkostwa w Unii Europejskiej. "Regularne ćwiczenia" i "nieco bardziej trwała obecność" - Chcemy regularnych, większych ćwiczeń żołnierzy z wielu państw członkowskich NATO, nie tylko w Polsce, ale również w regionie - na całej\nPOLUB NAS - Uważam, że trzeba znaleźć sposób, aby dyskutować z Niemcami o pewnych problemach w sposób racjonalny - oświadczył Kodzias. Zaproponował powołanie "rady mędrców" z udziałem naukowców z obu krajów. - Musimy znaleźć wspólny mianownik - zaznaczył grecki polityk. Problem reparacji\nprzyjaźni. Po drugie, o problemach Europy. Mamy wspólne zdanie na temat zagrożeń i tego, jak się im przeciwstawić. Po trzecie, o sytuacji na Wschodzie. Nasi niemieccy przyjaciele są częścią formatów, które próbują rozwiązać ten problem. Mamy informacje na temat tego, jak będą wprowadzane w życie ustalenia z\nNatalia urodziła córkę na drugim roku filozofii. Chłopak Natalii pracuje, ona dostaje stypendium socjalne i stypendium rektora. Dorabia sprzątając domy. Kilka razy udało jej się otrzymać zapomogę od uczelni, prawdopodobnie zawdzięcza ją dziekanowi Wydziału Nauk Społecznych UAM. Część wydziałów\nnaszym obywatelom z tytułu represjonowania, bo przecież wszystkie te osoby mają uprawnienia kombatanckie w Polsce, lecz przydajemy im dodatkowo świadczenia niemieckie - wyjaśnił. Tank podkreśliła też w oświadczeniu przesłanym Polskiej Agencji Prasowej, że rozwiązanie problemu nie byłoby możliwe bez\nJest zgoda Bundestagu na program pomocy dla Grecji. "Decyzja nie była łatwa"\nLewicy Gregor Gysi zaprzeczył, jakoby program był w stanie odbudować grecką gospodarkę. - Jesteśmy świadkami demontażu świadczeń socjalnych i emerytalnych, co odbije się negatywnie na sile nabywczej greckich konsumentów - mówił przedstawiciel postkomunistów. Lewica jest politycznym partnerem rządzącej w\nNowe: Nie na ulicę Od kilku lat pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i działacze Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej z Nowego skupiali się na rozwiązywaniu problemów osób bezdomnych. Dwa lata temu dostali pieniądze z Unii Europejskiej na mieszkania chronione i postawienie noclegowni w centrum miasta\nwszystkie problemy i jeszcze raz z większą siła uderzyć w całej Europie - mówił Jan Guz w TOK FM. "Polska socjalna w Europie socjalnej" - My mówimy "Polska socjalna w Europie socjalnej", przecież to nam obiecywano - mówił Guz. I podkreślał: - Żeby klasa polityczna nie kłamała, dość\n"Przed wojną byłem człowiekiem. A teraz?" Ukraiński konflikt jest w impasie, ale cywile wciąż cierpią za nie zapłacić? - pyta i pokazuje kwitek z urzędu: dostaje 949 hrywien "socjalnej zapomogi". Opakowanie jednego z lekarstw kosztuje ponad tysiąc hrywien. Częściowa ulgę przynoszą zagraniczne programy pomocowe. Jakowicz jest jedną z osób, którym pomagała fundacja Polskie\nZandberg o "bucie elit", "obsesjach radykałów" i tym, co Polakom "wmawia premier Szydło"\n- zwraca uwagę. - Stanowisko Razem jest jasne: konstytucji należy przestrzegać w całości, włącznie z zapisami o prawach socjalnych - dodaje Zandberg. - Wbrew temu, co twierdzi prawica, sprawa pomocy dla rodzin walczących z niepłodnością, którym można pomóc poprzez zastosowanie procedury medycznej, albo\nrozmowy o pozycji parlamentów narodowych w UE. "Wzmacnianie pozycji parlamentów narodowych to temat, który i Polska i Wielka Brytania chcą szanować i rozwijać" - powiedziała Szydło. "Jeśli chodzi o kwestie najtrudniejsze, dotyczące kwestii socjalnych, będziemy razem szukać rozwiązania\nStowarzyszenie Romów w Polsce apeluje do Prokuratora Generalnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich o zajęcie się sprawą radnego z Puław Pawła Maja. Radny (startował z lokalnego komitetu) podczas sesji rady miasta oskarżył puławskich Romów o to, że blokują pomoc socjalną najbardziej potrzebującym\n- Żeby pomóc osobie, która ma mnóstwo problemów, nie wystarczy jedna forma wsparcia i nie wystarczą tylko pieniądze. Potrzebne jest podjęcie pracy, spędzenie miło czasu, czy nawet tylko terapia. Bo każda jednostka składa się z wielu sfer życia - tłumaczy Monika Bajka z Domu Aniołów Stróżów w\nświadczeń socjalnych kwotę blisko 3,5 mln zł. W uzasadnieniu wskazał na rażące naruszenie przepisów ustawy o funduszu socjalnym przez władze uczelni. Wyrok jest prawomocny - czytamy w piśmie. We wtorek związkowcy wystawili rektorowi wezwanie do zwrotu orzeczonej przez sąd kwoty. Władze UZ na wykonanie\nPapież ostro do wiernych: Msza to nie święto, wydarzenie towarzyskie\nbraci w potrzebie". Zwrócił uwagę na wynikające z kryzysu problemy socjalne, takie jak bezrobocie. Następnie Franciszek zauważył, że celebracja eucharystyczna może być "nienaganna i przepiękna", ale niekiedy brakuje w niej "spójności między liturgią a życiem". Szczególne słowa


» Klasyczna czarna sukienka w nowoczesnej odsłonie\nWarto mieć w swojej szafie sukienkę, która przyda się na wiele okazji, a z powodzeniem sprosta temu zadaniu czarna sukienka ołówkowa. O ile nie jesteś typem wiosny, dla których czarna garderoba jest nieodpowiednia, zakazana! Pisałam o tym w artykule Tutaj\nTe czarne sukienki ołówkowe dla niskich szczupłych pań są ponadczasowe, niezwykle kobiece, a dzięki swojemu krojowi świetnie podkreślające figurę. Jesteś fanką klasycznej elegancji??? Zmysłowa klasyka to prostota i szyk, elegancja w dobrym tonie, minimalizm w doskonałym stylu….\nKlasyczna czarna sukienka dla niskich osób w nowoczesnej odsłonie sprawi, że sukienka nie będzie konserwatywna, oklepana i opatrzona, pozwoli pokazać swój unikalny styl. W tych sukienkach na pewno będziecie trendy i nowoczesne, a kolorowe akcenty spowodują, że garderoba nie będzie pospolita w starym stylu i sztampowa. Sukienki ołówkowe przed kolano są odpowiednie dla kobiet o normalnej budowie ciała i dla niskich szczupłych kobiet.\nModa od wielu wieków nieodłącznie towarzyszy ludzkości. Czarna sukienka jest zawsze doskonałym rozwiązaniem, będzie to atrakcyjna sukienka do biura i do pracy czy na spotkanie po pracy. Każda kobieta pragnie wyglądać zjawiskowo oraz oryginalnie i to nie tylko podczas wyjątkowych okazji. Te petite sukienki to sukienki na wzrost 152 cm, sukienki na wzrost 158 cm.\n#Praktyczne efektowne sukienki\n#Wygodne uniwersalne sukienki c\n#Sukienki czarne małe rozmiary\n#Sukienki czarne dla niskich i\n#Czarne ubrania dla niskich kob\n#Czarne ubrania dla szczupłych


W imieniu Jezus jest nasze zbawienie\nNajwiększą bolączką nie tylko naszego wieku, ale wszystkich czasów jest to, że człowiek poza Bogiem szuka tego, czego może udzielić mu tylko On, Istota wszechmogąca, dobra i miłosierna. Wielu szuka mniejszych lub większych „zbawicieli”, zwłaszcza politycznych, ekonomicznych. Poszukuje się także różnych „przewodników-zbawicieli” pośród tych, którzy zajmują się magią, spirytyzmem, okultyzmem, astrologią. Ten nasilony problem naszych czasów poruszył papież Franciszek. Przypomniał on fundamentalną prawdę, że nie ma zbawienia bez Jezusa. Ktokolwiek osiąga wieczne zbawienie, dochodzi do tego przez Niego i dzięki Niemu. Zbawienie mamy w imieniu Jezus, które oznacza: „Bóg zbawia”.\nNie w magii lecz w imieniu Pana jest nasze zbawienie\nOjciec Święty zauważył, że we współczesnym świecie wiele osób próbuje rozwiązać swoje problemy uciekając się do czarowników czy praktyk magicznych np. używając kart tarota. Ale tylko Jezus zbawia „i musimy o tym zaświadczyć! Tylko On jeden”. (Hom. 05.04.2013)\nPowinniśmy odważnie świadczyć o Tym, który naprawdę nas zbawia\nMamy dać podobne świadectwo o zbawczej mocy Chrystusa, jakie dał św. Piotr przed swoimi oskarżycielami: „I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni.” (Dz 4,12)\nDuch Święty umożliwia nam zaufanie Jezusowi i wyznawanie Jego Imienia, w którym mamy zbawienie\nPapież Franciszek zaznaczył, że Piotr nie wypowiedział imienia Jezus sam od siebie, ale „napełniony Duchem Świętym”. „Faktycznie nie możemy wyznać Jezusa, nie możemy mówić o Jezusie, nic nie możemy powiedzieć o Jezusie bez Ducha Świętego. To Duch Święty nas pobudza do wyznawania Jezusa lub mówienia o Jezusie czy też pokładania ufności w Jezusie. Jezusie, który jest zawsze na drodze naszego życia”. (Hom. 05.04.2013)\nPrzykład człowieka, który w Jezusie szukał sił\nOjciec Święty wspomniał pewne wydarzenie: „W kurii w Buenos Aires od 30 lat pracuje skromny człowiek, ojciec ośmiorga dzieci. Zanim wyjdzie, pójdzie wykonywać powierzone mu obowiązki zawsze mówi «Jezu!». Zapytałem go kiedyś: «Dlaczego zawsze mówisz ‘Jezu’?». Ten skromny człowiek odpowiedział: «Kiedy mówię ‘Jezus’ czuję się silny, czuję, że mogę pracować, i wiem, że On jest ze mną, że mnie podtrzymuje». Papież podkreślił, że człowiek ten nie studiował teologii, ma tylko łaskę chrztu i moc Ducha Świętego. Dodał jeszcze: świadectwo to przypomina nam, iż na tym świecie, w którym jest tak wielu „zbawców”, zbawia jedynie imię Jezus. (Hom. 05.04.2013)\nNależy powierzyć się imieniu Jezus i naszej Matce, która prowadzi do Niego\nMatka Najświętsza pomaga nam odnaleźć naszego jedynego Zbawiciela, Jezusa. Jej największym pragnieniem jest to, by każdego człowieka doprowadzić do Niego. Jej opiece możemy się bez najmniejszych obaw powierzyć, gdyż zawsze prowadzi nas do Jezusa, jak to uczyniła w Kanie, gdy powiedziała: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. „Ona zawsze prowadzi nas do Jezusa. Jest pierwszą, która działa w imię Jezusa". (Hom. 05.04.2013)\nPapież wyraził swoje życzenie, byśmy pomyśleli o swoim pełnym oddaniu się Jezusowi: „Powierzam się imieniu Jezus; modlę się: „Jezu, Jezu”!” (Hom. 05.04.2013)\n(Redakcja artykułu: 26 czerwca 2013, ks. Michał Kaszowski)


Wakacje z Bogiem dla młodzieży w Marianville | Misjonarki Chrystusa Króla dla Polonii\nHome » Aktualności » Wakacje z Bogiem dla młodzieży w Marianville\nWakacje z Bogiem dla młodzieży w Marianville\nW dniach od 22 czerwca do 1 lipca 2013 w pięknym ośrodku rekreacyjnym “Marianville” w Michigan odbyły się wakacyjne rekolekcje ewangelizacyjne dla młodzieży zorganizowane przez s. Dorote wraz z s. Klaudią i s. Alicją. W programie uczestniczyło 41 młodych dziewczat i chłopców. Duchowa wędrówka mlodych prowadziła poprzez tematy związane z sensem życia, osobą Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela, osobą Ducha Świętego oraz Jego darów oraz wspólnoty Kościoła. Naszym ojcem oraz duchowym przewodnikiem w tym błogosławionym czasie był o. Michał Nowak, franciszkanin. Najbardziej głębokim przeżyciem dla młodzieży były adoracje Najświętszego Sakramentu z nabożeństem uzdrowienia, przyjęcia Jezusa jako Pana swojego życia oraz odrodzenia w Duchu Świętym. Wspólny wakacyjny czas był wypełniony dodatkowymi zajęciami i spotkaniami takimi jak: katechezy i rozmowy w grupach, zajęcia manualne, ognisko, zabawy, śpiew, taniec, zawody i zajęcia sportowe, basen.\n“Camping był w miasteczku Lawrence, jakieś dwie godziny jazdy od Chicago. Czterdzieści dzieciaków, trzy siostry zakonne, jeden franciszkanin, dwie panie kucharki, konie, osioł, lama, kozy, drób… i mnóstwo innych rzeczy. Wakacje z Bogiem rozpoczęliśmy w miejscu, które urzeka swoim urokiem (nazywa się Marianville) jeśli chodzi o naturę. (…)\nNie wiem, czy uda mi się dobrze opisać to, co przeżyłem, bo chyba sam jeszcze do końca nie wiem, nie rozumiem… (…) Odczułem w sobie znów tak wielkie pragnienie, żeby objawiać Jezusa miłującego, żeby czynić Go dostępnym dla wszystkich, żeby burzyć fałszywe Jego obrazy… Czułem się bardzo szczęśliwy, kiedy widziałem jak ci młodzi wchodzą w te rekolekcyjne treści, jak się na nie otwierają, jak dzielą się tym w grupach. Prowadziłem grupę najstarszych chłopaków. I kiedy rozmawialiśmy o wyborze Jezusa jedynym Panem i Zbawicielem, to z wielkim podziwem patrzyłem na ich dojrzałość. Była większa, niż niejednego dorosłego. Wahali się, zmagali, ale nie dlatego, że nie widzieli potrzeby takiego wyznania. Wręcz przeciwnie… Ale jak to powiedział jeden z nich – ojcze, ja staram się nie rzucać słów na wiatr, staram się być im wierny. (…)\nPotem nabożeństwo wyboru Jezusa – każdy własnymi słowami. I modlitwa o odrodzenie w Duchu Świętym – odważne prośby o nadzwyczajne i zwyczajne dary, aby mogli głosić. Środowisko, w którym żyją jest niezwykle zróżnicowane. mnogość religii sprawia, że jest w nich wielkie pytanie – dlaczego nasza jest prawdziwa. Spotkałem się tu z tematami, z którymi w Polsce stykam się niezwykle rzadko. Ale to pozwoliło mi też na nowo przemyśleć niektóre rzeczy. (…)\nTo, czym chyba najbardziej byłem umocniony to fakt, że ta młodzież była taka niezmanierowana, niezepsuta… Nie marudzili, nie narzekali ciągle, posłusznie realizowali, co im polecaliśmy, brali chętnie każdą propozycję, cieszyli się z małych rzeczy, umieli się śmiać, tańczyć bez kropli alkoholu, zafascynowani sportem, grzeczni (nigdy nie usłyszałem tyle razy słowa “dziękuję” ile tam zostało przez nich wypowiedziane). (…)\nDla mnie to był cudowny czas odnowy mojego kapłaństwa. Moje serce doświadczyło ogromnego przypływu łaski Bożej, którą miałem się z woli Jezusa podzielić z tymi moimi młodymi przyjaciółmi. (…)\nPodczas wakacji spedzonych z Bogiem, poczulam, ze zmienilam sie duchowo. Taka wielka zmiana we mnie zalegla, zostalam wypelniona energia do życia, zapalem do dzielenia sie tym czego sie nauczylam. Przez ten tydzien moja wiara sie wzmocnila o tysiac razy wiecej niz kiedykolwiek. Kiedy byl czas do powrotu do domu, odechcialo mi sie pakowac. Nie chcialam, nie widzialam sensu wracania. Jednak zrozumialam jedno: bylo to w woli Bozej abysmy to teraz my glosili to czego sie dowiedzielismy. Abysmy my dzielili sie nawzajem miloscia, ktora okazal nam nasz Ojciec. Na koncu wszyscy poczulismy smutek opuszczania siebie, lecz oddalilismy sie z obietnicami wspolnoty. Chcemy utrzymac te dary od Ducha Swietego i w pozyteczny sposob dzielic sie tym co mamy aby pomoc innym w potrzebie. My juz w tej chwili jestesmy bogaci. Musimy nauczyc sie uzywac swoje dary aby rozswietlic blizniemu prawidlowa droge. Bog jest nasza “droga, prawda i zyciem”. Dlatego tez Jemu ufajmy poniewaz Jego milosc jest nieograniczona. Misia\nWakacje z Bogiem w Marianville, moge spokojnie nazwac malym cudem. Gdy tam jechalem czulem zlosc. Rodzice mnie ‘zmusili’ zebym pojechal. Po dziesieciu dniach w ogole nie chcialem wracac, a po powrocie serdecznie rodzicom dziekowalem za ten przymus. Gdy pierwszy raz sie dowiedzialem o tym wyjezdzie od razu poczulem niechec. Spodziewalem sie codziennej mszy, dlogich kazanian, i malo czasu wolnego. Pod wieloma wzgledami wlasnie tak bylo, ale zupelnie to mi nie przeszkadzalo. Juz po pierwszych paru dniach poczulem roznice miedzy tym miejscem, a szkola. Tutaj nikt nigdy nie byl zly, nikt nikogo nie osadzal, wszyscy sie ze soba przyjaznili.\nDomogly nam wtym kochane siostry: Siostra Klaudia, Siostra Dorota i Siostra Alicja. Pilnowaly porzadku, tanczyly z nami, leczyly male okalecznia, wozily nas i pomagaly w czymkolowiek potrzebowalismy. Mielismy rowniez wspanialego ksiedza, ktory prowadzil rekolekcje. Ojciec Michal, byl zawsze dostepny do wszystkich potrzeb duchowych. Mozna bylo porozmawiac z nim o sprawach osobistych kiedykolwiek. Codzienne konferencje prowadzil z prawdziwym natchnieniem. Przekazanie bylo jasne i dotyczylo nas, nastolatkow, a nie spraw, ktore moga sie wydarzyc za wiele lat. Ojciec Michal otworzyl nasze serca na milosc wszystkich dookola i rowniez Boga, za co otrzymal przydomek Ojciec Misiu. Gdyby ktokolwiek watpil w to ze nie da sie czuc milosci Boga, to musza wiedziec, ze to wielka bzdura. Na pierwszej z wieczornych adoracji Najswietszego Sakramentu wszyscy spodziewali sie dlugiego kleczenia, ‘az nam kolana odpadna.’ Po czterdziestu minutach prawie wszyscy plakali. Kazdy z osobna, podchodzil do Ojca, i do ucha mu szeptal o swoich najwiekszch bolach, ktore sprawiono mu w swoim zyciu. Po tym Ojciec odmawial krotka modlitwe o to, zeby ta osoba odczula milosc Boga, i tak sie stalo. Prawie wszyscy wychodzili z lzami w oczach i usmiechem na ustach. Wszyscy poczulismy nieumiarkowana milosc Jezusa i uwierzylismy ze gdyby nawet wszyscy na swiecie nas opuscili, to napewno dalej mielibysmy Boga.\nPo takich adoracjach i konferencjach, mielismy szanse sie podzielic z innymi tym co czulismy i co uwazalismy za wazne w malych grupach. Poniewaz obawiazywala dyskrecja, moglismy porozmawiac o wszystkimi i zapytac o sprawy, ktore naprawde lezaly nam na sercu. Tu nauczylem sie najwiecej.\nOprocz spraw religijnych byly, oczywiscie, sprawy rozrywkowe. Bylo mnostwo czasu wolnego, w tym basen, rowery wodne, jazda konno, przejazdzki bryczka, dyskoteka i sporty. Okazuje sie, ze nawet siostra w habicie moze jezdzic konno. Poznalismy tez mnostwo przemilych ludzi i stworzylismy wiezi miedzy soba, ktore jestem pewien ze utrzymamy przez reszte zycia. Nie da sie slowami okreslic to wszystko czego sie nauczylismy i co czulismy. Jest no niemozliwe… Po prostu trzeba samym tego skosztowac: nie skonczonej radosc i milosci wszystkich dookola i rowniez samego Boga.\nSerdecznie chcialbym podziekowac Siostrom i Ojcowi Misiowi za ten fantastyczny wyjazd. Wszystkich czytelnikow pomiedzy 14 a 18 rokiem zycia zapraszam na przyszly rok. Sa prowadzone rowniez Dni Skupienia dla Mlodziezy przy parafii Sw. Konstancji. Prosze sie kontaktowac z Siostrami o wiecej informacji.\nMateusz Szelazek (a.k.a #4)


Składany smartfon Huawei z klapką na pierwszych zdjęciach\n30.11.2021 , Monika Szefler Huawei Newsy Telefony\nNadchodzi kolejny składany smartfon Huawei. Tym razem jednak producent stawia na nowy projekt – chodzi o telefon z klapką! Co dziś o nim wiemy?\nRozwój Huawei nie zwalnia, pomimo wielu kłód rzucanych mu pod nogi przez rząd USA. Mimo tego chiński producent ma coraz śmielsze plany – Huawei sprzedaje bowiem licencje na swoje smartfony marce Hi Nova. Ma to pozwolić firmie przechytrzyć wszelkie zakazy:\nHuawei Razr czy Fold?\nW tym czasie producent dalej rozwija własne projekty. Nowy pomysł marki na składanego smartfona to projekt telefonu z klapką – podobnego do znanych nam już Samsunga Galaxy Z Flip czy Motoroli Razr z 2019 roku.\nJak pochwalił się na chińskim Weibo podwykonawca Huawei, firma Zhaoli Technology – składak wyposażony zostanie w nowy, ulepszony zawias. Ma on być nie tylko bardziej niezawodny od poprzednich (wykorzystanych w składanych Huawei Mate X, Xs i X2), ale także tańszy w produkcji!\nHuawei/ fot. Weibo Chrysanthemum Factory Films Fans\nW sieci pojawiły się również pierwsze wizualizacje prezentujące smartfona z klapką. Sprzęt miałby zostać wyposażony w duży 6,7-calowy wyświetlacz, jednak dzięki zgrabnej konstrukcji po złożeniu telefonu zmieścimy go w niewielkiej kieszeni.\nCałkiem możliwe, że składany Huawei zostanie wyposażony w układ Qualcomm Snapdragon 888, ale bez obsługi sieci 5G – chiński producent ubiega się właśnie o możliwość skorzystania z takiego rozwiązania.\nJeśli chodzi o składane smartfony, Huawei od lat stara się dorównać tempa Samsungowi, i gdyby nie sankcje USA to myślę, że te dwie marki szłyby łeb w łeb. W obecnej sytuacji nie da się ukryć, że Huawei cały czas jest na przegranej pozycji. Mimo tego dobrze widzieć, że producent dalej rozwija się w tej przyszłościowej dziedzinie.\nCo by nie mówić, Huawei umie w samodzielność. Producent stworzył już również własny system operacyjny, który ma konkurować z Androidem. Dowiedz się więcej o HarmonyOS:\nMonika Szefler\t| wtorek, 30 listopada 2021\nPodobne: składany Huawei, Huawei z klapką, smartfon Huawei składany, składany Huawei na zdjęciach\n177 queries. 0,130, 0.130 (0,130) seconds.


Czy niszczarka jest niezbędnym sprzętem biurowym? - bezpieczneprzedsiebiorstwo.pl\n5 grudnia 2021 12:52\nProwadzenie firmy najczęściej będzie generować bardzo wiele różnych wydatków i dotyczy to także urządzenia oraz wyposażenia biura. Nie ma więc zaskoczenia, że robiąc zakupy biurowe szuka się oszczędności. Wiele osób zastanawia się czy koniecznie będzie trzeba decydować się na zakup niszczarki do dokumentów. Będziemy chcieli tą kwestię właśnie tutaj rozważyć.\nNiszczarka to takie urządzenie, które ma tylko jedną funkcję, rozdrabnia papier w taki sposób, że ponowne złożenie w całość arkusza i odczytanie tam zawartych informacji jest na tyle trudne, że praktycznie nie będzie możliwe. Standardowo niszczarka wyposażona jest w równo rozstawione ostrza, które tną wkładane tam materiały na bardzo cienkie równoległe paski. To sprawia, że idealnie będzie to się nadawało do tego, by niszczyć poufne dokumenty. Ścinki pomieszane w pojemniku niszczarki będzie tym co wystarczy, by zabezpieczyć się przed odtworzeniem dokumentów i możliwym ich trafieniem w ręce niepożądanych osób. Niszczarka to więc niezbędne wyposażenie dla kancelarii prawnych notarialnych, banków i wielu innych instytucji finansowych, biur a także organów administracji publicznej, dużych korporacji i wielu innych miejsc, gdzie dokumenty mające poufne dane będą pojawiać się praktycznie każdego dnia.\nCzy więc niszczarka będzie potrzebna w niewielkiej, prywatnej firmie? To będzie uzależnione od różnych urządzeń. Czasami nie warto kupować odrębnego urządzenia, które będzie pożerać cenne fundusze, zajmuje miejsce w biurze a potem zbiera jedynie kurz. Niektóre działalności na początku nie będą wymagały kupowania niszczarki. Warto jednak pamiętać, że w dobie coraz bardziej restrykcyjnych przepisów o ochronie danych osobowych ilość dokumentów wymagających niszczenia może rosnąć. Warto używać niszczarki do niepotrzebnej korespondencji, która będzie miała dane osobowe, faktury, w którą wkradł się błąd. Niszczarki przydają się głównie w takich firmach, gdzie działania mają charakter projektowy i tym samym pojawiać się może wiele różnych dokumentów, które nie będą wykorzystywane, ale powinny być skrupulatnie niszczone. Dlatego właśnie trzeba o tych kwestiach pamiętać i zwracać uwagę na to jak te dokumenty będą utylizowane. Jednocześnie niszczarka jest także dla firm taką szansą, dzięki której będzie można uniknąć takiej sytuacji, że zaczyna się tonąć w papierach. Taki sprzęt może wpłynąć pozytywnie na organizację pracy w biurze i na pewno warto będzie to wykorzystywać.\nNa rynku nie brakuje skutecznych oraz wygodnych urządzeń do każdej firmy. Najlepsze niszczarki biurowe to urządzenia, których parametry idealnie będą odpowiadać potrzebom prowadzonej działalności. Można więc wybierać spośród dużych i wydajnych, ale także niewielkich sprzętów. Najbardziej zaawansowane urządzenia poradzą sobie także z dokumentami laminowanymi czy płytami CD i innymi nośnikami. W firmie, gdzie potrzeba niszczenia dokumentów jest sporadyczna przyda się ręczna niszczarka, która nie zajmuje dużo miejsca a jest bardzo wygodna i praktyczna.


Aktor porno Markie More wspiera porozumienie między gejami i heterykami - Cocktajl.pl\nAktor porno Markie More wspiera porozumienie między gejami i heterykami\nGejowska gwiazda porno, Markie More, oglosił, że przekazuje część swojej pensji na finansowanie organizacji, których działania to walka o zrozumienie między między gejami i heteroseksualistami.\nMarkie More dzieli się swoimi zarobkami\nMarkie ogłosił podczas targów branży porno, że z zarobków jakie otrzymuje za nakręcenie jednej sceny 150 dolarów przekaże organizacji Gay Straight Alliance Network.\nOnlyFans – masz konto w tym serwisie? Nie umówię się z…\nW poruszającym przemówieniu wyjaśnił: “Zawsze odczuwałem potrzebę, aby pomagać ludziom, zwłaszcza tym, którzy niekoniecznie sami sobie radzą. Przez lata to uczucie wewnątrz mnie stawało się coraz silniejsze”.\nMarkie More niedawno planował opuścić przemysł filmów dla dorosłych. Po przerwie od występów przed kamerą zmienił jednak zdanie, a nawet stwierdził, że bycie gwiazdą porno pomogło mu poczuć się bardziej komfortowo w swojej skórze.\n“To właśnie ta branża zmieniła moje życie na lepsze pod wieloma względami. Cieszę się z tego, kim jestem, mojej seksualności, mojej pewności siebie. To pomogło mi dojrzeć w sposób, którego nawet sobie nie wyobrażałem”.\nGwiazda ujawniła również, że studio pornograficzne Next Door Studios zobowiązało się przekazać dodatkowe 100 dolarów za każdą scenę, w której aktor weźmie udział.\nMarkie MoreNext Door Studioporno\nAdam z Top Model w magazynie Kaltblut\nDerek Pratt w sesji zdjęciowej dla magazynu Victor\nOnlyFans – masz konto w tym serwisie? Nie umówię się z tobą\nNagrody GayVN 2019 wręczone! Oto lista zwycięzców.\nMarkie More i Paul Canon odchodzą z Next Door Studios


Styczeń, 2013 | Moja ciaza w UK od 4 tygodnia\nOpublikowano 25 stycznia 2013 Autor: majka\nZlapalo nas przeziebienie. Chore we trojke siedzimy w domu i kaszlemy i z nosa nam cieknie. Tashya caly tydzien siedzi w domu. W poniedzialek zadzwonilam do pre-school i powiedzialam ze chore i nie widzimy sie w tym tygodniu. Meza dopiero teraz zaczyna lapac cos, trzymal sie dzielnie. Uciekaja mi pomysly, co dalej robic. Pierwszego dnia wyjelam wszystkie zabawkami z pudel i wyrzucilysmy z Tashya na podloge, drugiego dnia znioslam na dol lozeczko Layi i do srodka wrzucilam 100 kulek i nadmuchalam kilkadziesiat balonow, by mialy niby kapiel, dzisiaj pozwolilam Tashy nakarmic Laye i broic, ale jutro juz nie wiem co mi strzeli do glowy. Choroba rozwalila nas porzadnie. Tashya jakos sie trzyma, ale Laya i ja mamy straszny problem z katarem i kaszlem.Zuzylam juz 2 rolki papieru toaletowego na nos. Masakra.\nJakis miesiac temu dostalam list od doktora na sprawdzenie postepu Layi, cos jak roczne sprawdzenie, czy nie ma zaburzen, ale pogubilam kartki i dziewczyny porozrzucaly papiery z telefonem i nigdzie nie moglam znalezc. Dzisiaj dostalam list z ponagleniem, czemu sie nie odzywam, no to zadzwonilam i za 2 tygodnie ide z Laya pokazac, ze potrafi podniesc pileczke, przelozyc z reki do reki.\nSzukalam pracy przez ostatnie kilka tygodni. Dostalam telefon, ale godziny nie pasowaly i stwierdzilam, ze chyba sie poddam w szukaniu nocek. Maz ma rozne zmiany i nie bylabym w stanie dopasowac godzin. Czasem konczy o 23, czasem o 20:00. Nie ma jak zaczac. Dalam ogloszenia, ze moge sie opiekowac starszymi ludzmi i dziecmi jako niania, odebrac ze szkoly, ale cisza. Zeby tylko moj maz pracowal w jednolitych godzinach. Nikt nie da mi pracy ot tak by mi pasowalo, a nie zniszcze jego marzenia o policji. Szukalam dzisiaj alternatywnie w pomyslach na sprzedawanie rzeczy. Zobaczylam jak fajnie mozna zrobic koszyki z gazet.\nA tak teraz z innej beczk. Mija chyba z 3 miesiac jak nic sie nie zadzialo miedzy mna a mezem. Maz strasznie sie boi, ze zajde w ciaze, szczegolnie po tym jak znalazl test ciazowy w szufladzie. Tlumaczylam mu, ze jak sie karmi piersia, to okres i hormony bywaja rozne i czasami ciezko powiedziec i lepiej szybko sprawdzic. Maz sie przestraszyl jednak nie na zarty. Teraz nie karmie juz od miesiaca, ale nie mam czasu na wizyte u doktora, bo tzw family planning clinic tylko we wtorki przyjmuja i maz pracuje. Myslalam o szczepionce co 3 miesiace albo mirenie, czy jakos tak – na 3 lata z lokalnymi hormonami. Mam adzieje niebawem sie to zalatwi.\nCo do moich sasiadek. Z Magda gadam ok juz, ale druga sasiadka z nagla przestala odpowiadac na moje sms i na facebooku tez jakos ignorowac wiec ja sciagnelam z listy znajomych. Tydzien temu we trojke sie spotkalysmy przypadkiem w sklepie i czuc bylo dziwna atmosfere. Tashya byla w przedszkolu i dzieci sasiadek pytaly o Tashye, a potem zaczely zwiewac gdzie tylko sie dalo i wkurzac sasiadki. Ja sie tylko usmiechalam z dziwnym zadowoleniem, bo juz wiedzialam, ze przechodza okres strasznych dwulatkow. Magda mi opowiadala jak jej dziecko sie bije i szarpie i juz chcialam jej napomknac jak mi moja Tashye nazwala bully, ale ugryzlam sie z jezyk. Nie gadalysmy przez kilka miesiecy nie bede psuc jak ona popsula. Czuje, ze miedzy sasiakami cos zaczyna sie psuc. Magda urywa kontakt jak jej dziecko zaczyna stwarzac problemy z innym dzieckiem, tak sie stalo z Tashya, teraz tylko czekam az sie stanie z druga sasiadka. Ale jest jedna rzecz, ktora mnie nurtuje i jakos sie musze dowiedziec, czemu druga sasiadka zaczela mnie kompletnie ignorowac. Co jej Magda nagadala, ze ta nie chce mnie prawie znac i nie odpowiadala na moje sms i txt na facebooku. Jaki jest jej problem.\nProbuje powoli przestac uzywac pieluch na noc u Tashy. Sasiadki juz nie uzywaja u swoich i dalo mi do myslenia, ze w tyle jestem.Gadam z Tashya co wieczor.\nojej, koncze teraz, napisze wiecej niebawem\nOpublikowano 18 stycznia 2013 Autor: majka\nPrzedszkole jest super, Tashya nawet sie za mna juz nie oglada tylko wbiega do srodka i sie cieszy. 4 dni histerii i wszystko zle sie skonczylo. Tashya stala sie duza dziewczynka, ktora potrafi sobie poradzic bez mamy. Cieszy sie z kazdego dnia w przedszkolu i zawsze mi mowi po drodze do domu, ze jestem najlepsza mama na swiecie. Serce mi mieknie.\nDzisiaj spadl snieg. Przysypalo porzadnie, maz wzial dzien urlopu. Pojechalismy do sklepu, byla szklanka na drodze i kilka razy sie slizgalismy autem, ale cali i szczesliwi wrocilismy do domu. Jutro na pewno nie wychodzimy z domu. Z trudem wjechalismy na podjazd pod dom. Za trzecim podejsciem jak zlamalam szufelke probujac odsniezyc droge, sasiad powiedzial bysmy wrzucili 3 bieg i udalo sie.\nMaz dal mi pare grosza dzisiaj i kupil kozaki. Fajne i tanie w tesco za £25, ale w koncu mam zimowe buty, bo biegalam do teraz w trampkach, ktore suszylam codziennie po odebraniu Tashy.\nLaya zlapala norovirusa i ma sraczke, Tashye lapie przeziebienie i jak w centrum bylismy skoczylam do funciaka i kupilam paracetamol i ibuprofen, wiec mam zapas.\nZamierzam sprobowac zarobic sobie malego grosza i zaczac robic kruche babeczki z kremem karpatkowym i owocami na wierzchu. Gadalam ze sklepem polskim, mysle o pubie rodzinnym na wzgorzu. Wiem, ze zrobilyby furore, bo sa przepyszne i bardzo polskie. Chcialam na weekend je zrobic, ale chyba moze byc problem z pogoda, bo do auta nie wsiadziemy. Przeloze na nastepny weekend. Chce zaczac cos robic, co przyniosloby nawet najmniejszy zysk.\nDrugi dzien w przedszkolu\nOpublikowano 10 stycznia 2013 Autor: majka\nWszystko dzisiaj w pzredszkolu potoczylo sie ladnie, jak sie spodziewalam. Nie weszlam tym razem do srodka, tylko pozegnalam sie z Tashya i zamknelam drzwi za soba jak szybko sie dalo. Byl szturm i placz, ale mi juz ciezko nie bylo i lekkim krokiem poszlam w strone sklepow po mleko i inne drobiazgi. Za kwadrans 2 dostalam telefon z przedszkola. Zrobilam wielkie oczy jak zobaczylam numer. Okazalo sie, ze Tashya zmoczyla sie w spodnie. Bardzo dlugo mowila, ze musi do toalety, ale nie chciala skorzystac z toalety w przedszkolu, w koncu zwieracze jej puscily. Opiekunki chcialy ja zmienic, ale ta sie rozplakala i schowala pod stol i za chiny nie chciala wyjsc. Managerka przedszkola zadzwonila do mnie, ze musze przyjsc i ja zmienic. No to natychmiast sie ubralam, Laye, ktora sie dopiero co obudzila wrzucilam do wozka z herbatka i biegiem z wyobrazeniami o biednej Tashy polecialam. Dotarlam w 5 minut. Rozplakana, mokra i faktycznie pod stoliczkiem czekala na mnie. Zaprowadzilam ja do toalety, zmienilam ciuchy, chwilke porozmawialam z opiekunkami i spytalam sie, czy mam zostac, czy isc. Spojrzaly sie na mnie i powiedzialy, ze Tashya byla swietna caly dzien, zostala jej godzina w przedszkolu i lepiej jesli pojde i wroce za godzine. Tashy sie to nie spodobalo. Jak tylko zobaczylam ja biegnaca po torbe z jedzeniem, wylecialam z przedszkola. Szturm na drzwi sie zaczal na nowo. Wrocilam po godzinie, wsadzilam malego misia do wozka dla lalek, mala torebeczke slodyczy w lapki misia i czekalismy na Tashye. Byla zadowolona, ze bylam, ale niespecjalnie szczesliwa z przedszkola. Kazalam jej powiedziec do widzenia, inaczej nie byloby czekoladki. To ja przekonalo i z wrogim spojrzeniem wysyczala – good bye. No ale powiedziala. Podoba mi sie rutyna – sniadanie zje z nami, potem lunch w przedszkolu i pieknie zje obiad po przedszkolu, bez zadnego narzekania.\nLaya teraz przechodzi okres tauntrumow, rzuca sie na ziemie, wali piesciami i frustruje sie czesto. Staram sie z nia bawic ile wlezie, ale nie zawsze pomaga. Je ciagle, mam wrazenie, ze jest ciagle glodna. Jak sie naje, to jest szczesliwa i nie strzela scenek. Razem z Tashya ciagle buszuja w kuchni pomiedzy lodowka i zamrazalka, gdzie sa lizaki lodowe. Obie je uwielbiaja, ale bede musiala zredukowac ilosc cukrow, jakie dostaja i kupic inny cukier bez cukru. Nie wiem jak dokladnie sie nazywa, ale jest zdrowsza opcjia i na pewno pomoze w zachowaniu i nadpobudliwosci.\nKoncze teraz, do nastepnego\nPierwszy dzien w przedszkolu – drzwi sie ostaly\nOpublikowano 9 stycznia 2013 Autor: majka\nTashya poszla dzis do przedszkola. Po raz pierwszy w zyciu zostawilam ja na dwie i pol godziny z obcymi ludzmi. Zajecia popoludniowe od 12:30 do 3. Punktualnie drzwi sie otworzyly, weszlismy cala rodzina, maz, Tashya, Laya i ja. Maz zaplacil wpisowe £15 po czym chwilke jeszcze postal, porozmawial i wyszedl. Ja pelna obaw jak Tashya zareaguje stalam obok z Laya na rekach. Tashya nie odstepowala mnie na krok. Nie chciala isc do grupy dzieci czytajacych ksiazeczki, a ja nie chcialam tak stac z co raz ciezsza Laya na rekach i tez chcialam juz odejsc. Nie dalo rady. Dzieci ladnie czytaly ksiazeczki, a Tashya z daleka od wszystkich biegala to tu, to tam, ale w pelni swiadoma, ze mam ja zostawic tam sama i zerkala na mnie. Poszlam z nia w strone ksiazeczek, znalazla fajna ksiazeczke z rybami na okladce, ale nie bylo wnetrza i byla zaskoczona. No to powiedzialam jej by poogladala inne ksiazeczki z kaczuszkami z dziewczynka obok. Az po 5-10 minutach przyszla kolej na zabawki i wysypanie zabawek na srodek. Tu byl moj moment. Tashya sie odwrocila a ja czmychnelam zabierajac ze soba wszystko, co mialam pod reka. Tylko drzwi sie zatrzasnely i Tashya dostala bzika. Stalam pod drzwiami jako jedyny rodzic i slyszalam walenie o drzwi i przerazliwy krzyk wolajacy mnie. Tashya darla sie jak rozszarpywany kot. No to pomyslalam – teraz bedzie koniec, zaraz zacznie opiekunki wyzywac, padlo juz – idz sobie, nie dotykaj mnie, zostaw mnie w spokoju i chce do mamy. Walila i sztormowala te drzwi tak, ze az sie ruszaly doslownie. Czekalam az drzwi sie otworza i ja wyrzuca mi z kwitkiem, ale tak sie nie stalo. Tashya darla sie, a drzwi byly zamkniete. Stalam tak przez 10 minut pelna lez w oczach czekajac az sie uspokoi, ale nie. Kolejny atak na drzwi, zadzwonilam lkajac do meza, ze jestem przerazona reakcja opiekunow, ale z drugiej strony stwierdzilam, ze to sa doswiadczone osoby i Tashya jest pewnie nie pierwszym dzieckiem, ktore sie tak zachowywalo. Pomalutku zaczelam odchodzic z ciezkim sercem i lzami w oczach. Tak ma byc.Skapnelam sie, ze mam ze soba Tashy bluze i kurtke i jej sniadanie, ale nie moglam przeciez wrocic i jej dac z powrotem, bo by mnie zamordowala na dzien dobry. Odeszlam z wyrzutami.\nDzien minal powoli, te dwie godziny byly najdluzszymi godzinami w moim zyciu. Chodzilam z Laya w wozku bez celu, ta usnela. Droga wokol sklepow, ktora normalnie zajmuje mi prawie 2 godziny zajela mi pol godziny i nie zastanawiajac sie dlugo ruszylam do domu. Tam wypelnilam formularze, inne papiery z przedszkola, pobawilam sie z Laya i jeszcze mialam troche czasu dla siebie. Szok, jaka cisza, spokoj, tyle czasu wolnego dla siebie, zupelnie nienormalnie. Za 20 minut 3 poszlam do przedszkola. Bylam w 10 minut na miejscu i czekalam na Tashye. Przedszkole bylo ciemne i puste, dzieci poszly na plac zabaw nieopodal. Slyszalam okrzyki radosci zblizajace sie, ale wsrod nich bylo darcie sie. Obok mnie zaczely zbierac sie matki, niektore poznalam z widzenia. Wszystkie zwrocilysmy uwage na odglosy krzyku. Pewnie wygladalam jak piesek pustynny na bacznosci i na czujce. No tak, to byla Tashya. Krzyczala – zostaw mnie w spokoju, nie dotykaj mnie, nie chce isc!!! Kobieta ciagnela Tashye za reke, po chwili ja podniosla, ale ta wierzgala strasznie i ja postawila z powrotem. Rozplakana w krotkim rekawku na 7 stopniach mrozu. Podbiegla do mnie, szybko ja ubralam z przeprosinami, ze zabralam jej kurteczke. Miala tez guza na czole. Opiekunka podeszla do mnie i szybko mnie uspokoila, ze Tashya nie byla taka przez caly czas. Dostala owoca w przedszkolu, ale kurteczki nie chciala zalozyc, wiec wyszla w letniej koszulce. A guz byl jak stuknela sie z jakas dziewczynka, ale nie dala sobie przylozyc lodu na czolo. Dostalam obrazek, ktory dla mnie i dla meza zrobila z kleju i scinek – to byl dinozaur, lub cos, co jego przypominalo. Przezylysmy pierwszy dzien w przedszkolu. W domu zjadla obiad pieknie bez gadania i zadnych fanaberii i opowiadala, ze lubila przedszkole, ale juz tam nie chce. Na co jej powiedzialam, ze w domu nie moze juz balaganic, w domu jest nuda, a tam cos fajnego sie dzieje i tam lepiej. Wiec mi przytaknela, jutro zatem idziemy na 11:30 do 3.


Świat idzie do przodu i wraz z nim pojawiają się na rynku wciąż nowe technologie. To wszystko więc sprawia, że w świecie budownictwa także możemy liczyć na coraz to lepsze rozwiązania i metody tworzenia budynków. Jedną z nich jest budowa domów drewnianych w technologiI HBE, a więc z wykorzystaniem drewna klejonego. Nasza firma w tym właśnie się specjalizuje i takie usługi swoim klientom świadczy. Dlaczego warto wybrać taką inwestycję? Dlaczego nasza firma to bardzo dobry wybór?\nTechnologia HBE - nowoczesność w dobrym wydaniu\nBez wątpienia technologia HBE stanowi jedną z najlepszych inwestycji, jakie klient mógłby wybrać. Jest ona odpowiedzią na potrzeby rynku budowlanego, która z roku na rok zyskuje coraz większą grupę zadowolonych odbiorców. Dlaczego warto wybrać właśnie taką metodę, a nie tradycyjną murowaną? HBE zapewnia nam dodatni bilans energetyczny, wysoką ochronę przeciwpożarową, jak również i wysoką elastyczność przy samej obróbce. Są one energooszczędne, a do tego również i w pełni ekologiczne. Co ważne dla wielu klientów, powstają one w bardzo szybkim czasie, w przeciwieństwie do domów murowanych. To, co szczególnie ważne i istotne - nasze domy drewniane to trwałość, na którą dajemy blisko 30 lat. To zdecydowanie bardziej ulepszona fizyka budowli, jej piękno oraz zdrowie w pełni.\nDomy całoroczne w technologii HBE\nDawniej domy drewniane kojarzyły nam się przede wszystkim z letniskowymi nieruchomościami nad jeziorem. Dziś znacząco ten aspekt się zmienił, a technologia HBE daje możliwość budowania domów całorocznych dla wszystkich zainteresowanych klientów. Ich największym atutem jest na pewno to, że zimą dłużej trzymają one ciepło, co pozwala nam zaoszczędzić pieniądze na ogrzewaniu, z kolei latem nie wpuszczają tego ciepła do środka i zapewniają nam stosunkowo komfortowe warunki. W domach całorocznych drewnianych, dba się o każdy, najmniejszy nawet detal i szczegół, a wszystko to po to, aby klient mógł otrzymać to, na czym tylko mu zależy.\nNasza firma specjalizuje się w tworzeniu nowoczesnych domów drewnianych dla każdego. Stawiamy na rozwiązania, dzięki którym każdy z klientów może otrzymać taką przestrzeń, jaka tylko jest jego marzeniem. My doskonale wiemy i zdajemy sobie sprawę, jak ważna jest troska o stworzenie domu idealnego, dlatego też dokładamy wszelkich starań, by móc sprostać potrzebom i oczekiwaniom nawet tych najbardziej wymagających odbiorców. Jesteśmy po to, by spełniać Państwa marzenia.