Zabawki ogrodowe dla dzieci − hostmix.pl\nMama oraz Tata niezmiennie starają się o to, by dostarczyć swojemu maluchowi wszystko - co optymalne. 4Toys wzięło sobie takie nastawienie za przykład, wskutek tego podobnie jak rodzice dzieciom i my chcemy zagwarantować naszym klientom wszystko to, co perfekcyjne.\nNagrody oraz wyróżnienia, które udało się nam uzyskać przez ten czas słusznie to potwierdzają. Lecz to, co nas cieszy w najwyższym stopniu to przyjemne komentarze od klientów i opisywana nam radość ich dzieci. Zachęcamy zatem do zaznajomienia się z tym, co reprezentowana przez nas marka ma do zaoferowania - a jest tego dużo!\nU podstaw założenia naszego sklepu była jego kompleksowość, to naturalnie dzięki jakiej każdy rodzic w jednym miejscu, odnajdziesz wszystko, czego mu należy. Wskutek tego chociaż nazwa 4Toys wskazuje, że specjalizujemy się w zabawkach, to pragniemy zwrócić uwagę, że mamy dużo więcej do zaproponowania, aniżeli tylko towary z tej kategorii.\nzabawki dla dzieci na dwór 4toys.pl/zabawki-ogrodowe-dla-dzieci\nTo jednak zaledwie wierzchołek bogatego asortymentu, jaki przygotowaliśmy. To właśnie dzięki tak bogatemu wyborowi, nie należy marnować czasu na poszukiwanie produktów w innych sklepach - wszystko jest u nas i to w niesłychanie interesujących cenach. Należałoby posiadać taki sprawdzony punkt sprzedaży i z jego pomocą odpowiadać na zmieniające się potrzeby potomka, wraz z jego rozwojem.\nZanim wytłuścimy to, jakie szczegółowo zabawki można odszukać w 4Toys, nade wszystko chcemy zaakcentować to, jak wielką wagę przywiązujemy do ich jakości. Nim odnajdą Państwo w naszej ogromnej ofercie jakąkolwiek zabawkę - przechodzi ona przez liczne kontrole, jakie dają nam pełne przekonanie, ze jest wykonana z materiałów przyjaznych dla potomka i skonstruowana w dowolnym szczególe tak, iż nie jest dla niego niebezpieczna. Też można u nas robić spokojnie zakupy, bez wątpliwości - wszystko, co widać na wirtualnych półkach naszego sklepu jest porządne dla najmłodszych. Pośród naszych zabawek są dostępne pomiędzy innymi: auta dla dzieci, zabawki ogrodowe, lalki i pluszaki, klocki, czy też cała gama pomysłowych zabawek. Już dzisiaj uprzejmie zapraszamy!


Apartament „Maritime” w Świnoujściu znajduje się na osiedlu Kwartał Róży Wiatrów, tuż przy zabytkowym krajobrazowym parku Zdrojowym o powierzchni 58 ha. Jest to apartament z jedną bardzo przestronną sypialnią, salonem z dobrze wyposażonym aneksem kuchennym oraz jadalnią i nowoczesną łazienką o łącznej powierzchni 29 m2, a także balkonem, na którym letnimi wieczorami można smakować ulubione wino i cieszyć się miłym towarzystwem. Spokojny sen zapewni wygodne łóżko małżeńskie w sypialni oraz sofa z funkcją spania i rozkładanym stelażem włoskim. Niekwestionowanym atutem jest możliwość rezerwacji miejsca postojowego w garażu podziemnym oraz przestronna i ergonomiczna komunikacja klatki schodowej. Dziedziniec z kolei ucieszy najmłodszych gości ciekawym placem zabaw.\n„Maritime” to stylowe, klasyczne, utrzymane w odcieniach bieli, szarości i błękitu wnętrze. Cechuje je przede wszystkim elegancja, wygoda i dobry smak, a także umiar i symetria tworzące spójną całość. Ponieważ żaden element wyposażenia nie znalazł się tam przypadkowo, przestrzeń jest przede wszystkim funkcjonalna i zapewnia komfort gościom, którzy cenią spokój, harmonię, minimalizm i estetykę w aranżacjach. Może poobiednia drzemka na niezwykle wygodnej kanapie z dodatkową funkcją spania? Czemu nie, zwłaszcza gdy wokół dominuje tak rześka feeria błękitów, która koi zmysły niczym wiatr, niebo i morze…\nDzięki temu apartament „Maritime” w Świnoujściu to unikalne miejsce, które zaspokoi oczekiwania nawet najbardziej wymagających gości.\nPiastowska 36/26, Świnoujście\n"Tower 14" ul. Wojska Polskiego 2/14, 72-600 Świnoujście Apartament typu Comfort 54 m², 2 sypialnie, balkon, widok na miasto\n"Tower 22" ul. Wojska Polskiego 2/22, 72-600 Świnoujście Apartament typu Comfort 35 m², 1 sypialnia, balkon, widok na miasto Świnoujście\n"Tower 24" ul. Wojska Polskiego 2/24, 72-600 Świnoujście Apartament typu Design 31 m², 1 sypialnia, widok na miasto Świnoujście


Deputowany Bundestagu: Niemcy „skapitulowały” przed USA z powodu Nord Stream 2 - 12.12.2019, Sputnik Polska\nNiemiecki rząd „skapitulował” przed USA w związku z sytuacją wokół Nord Stream 2 – twierdzi przedstawiciel frakcji Alternatywa dla Niemiec (AfD) w Bundestagu... 12.12.2019, Sputnik Polska\n© Zdjęcie : Nord Stream 2 AG / AgitecoNord Stream 2\nNiemiecki rząd „skapitulował” przed USA w związku z sytuacją wokół Nord Stream 2 – twierdzi przedstawiciel frakcji Alternatywa dla Niemiec (AfD) w Bundestagu ds. energetyki Steffen Kotré.\nNord Stream 2, przypomniał poseł, jest ważny dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego Niemiec, a próby „torpedowania” realizacji projektu powinny skłonić rząd Angeli Merkel do natychmiastowej obrony.\nW 2018 roku Merkel bardzo wyraźnie wyjaśniła, że Nord Stream 2 jest czysto dwustronnym projektem gospodarczym między Niemcami a Rosją, którego nie dotyczą przepisy prawa Unii Europejskiej. Teraz Stany Zjednoczone zdołały powiązać Nord Stream 2 z destabilizowaną przez nich Ukrainą. Pod presją USA rząd federalny poddał się temu atakowi gospodarczemu i skapitulował – powiedział deputowany.\nKotré dodał, że rząd Merkel „nie jest już w stanie reprezentować interesów Niemiec, nie mówiąc już o ich obronie”. Jego zdaniem stabilność Ukrainy „nie ma nic wspólnego z innymi projektami gospodarczymi”.\nRealizację projektu wspierają Niemcy i Austria, które są zainteresowane niezawodnymi dostawami paliwa, a także Norwegia, której rząd posiada 30 procent udziałów Kvaerner, jednego z wykonawców robót budowlanych.\nPolska, Łotwa, Litwa, a także Ukraina, która nie chce tracić przychodów z tranzytu rosyjskiego gazu, sprzeciwiają się budowie Nord Stream 2. USA również utrudniają realizację rosyjskiego projektu, ponieważ chcą dostarczać skroplony gaz ziemny do Europy.\nWedług krytyków Nord Stream 2 to projekt polityczny. Jednocześnie rosyjskie władze wielokrotnie powtarzały, że to wyłącznie komercyjne przedsięwzięcie, którego celem jest zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego Europy. Poza tym jego budowa nie przewiduje zakończenia tranzytu rosyjskiego gazu przez Ukrainę do UE.


Leczenie stwardnienia rozsianego (SM) przeszło długą drogę – od jednego zarejestrowanego leku na początku lat 90. do kilkunastu zatwierdzonych leków modyfikujących przebieg choroby (DMT) na całym świecie. Wciąż istnieją jednak niezrealizowane potrzeby medyczne związane z leczeniem SM oraz opieką nad pacjentami z tą chorobą. Obecnie lekarze i naukowcy na całym świecie prowadzą badania z nadzieją znalezienia nowych i udoskonalonych metod diagnozowania, leczenia i monitorowania osób chorych na SM.\nAby przedstawić wyniki badań, które ostatecznie mogą pozytywnie wpłynąć na przebieg choroby u poszczególnych pacjentów, naukowcy publikują swoje prace w czasopismach naukowych.\nDla osoby spoza tego środowiska publikacje naukowe mogą wydawać się skomplikowane oraz trudne do zrozumienia i interpretacji. Niniejszy przewodnik zawiera przydatne wskazówki,\nktóre mogą pomóc:\n• zrozumieć typowe części publikacji naukowych oraz miejsca, w których można znaleźć kluczowe informacje\n• uzyskać więcej informacji w ramach przygotowań do rozmów z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia\nTypowe części większości publikacji naukowych to: streszczenie, wprowadzenie, metodologia, wyniki i omówienie wyników badań. Części te występują w większości typów publikacji, w tym zarówno dotyczących badań klinicznych, jak i tych, które ogólnie dotyczą stanu chorobowego.\nOmówmy kolejno, jakie informacje zwykle zawierają poszczególne części:\n† Punkty końcowe to parametry, których analiza pozwala uzyskać odpowiedzi na pytania badawcze – na przykład: „Jaki jest wpływ SM na jakość życia lub samopoczucie emocjonalne?”\nW tej części można dowiedzieć się, czy dane badanie dotyczyło określonej grupy wiekowej i/lub rozpoznania. Niektóre artykuły naukowe określa się jako przeglądy systematyczne i\nmetaanalizy – pozwalają one pracownikom służby zdrowia zapoznać się z podsumowaniem kilku badań w jednej publikacji, zamiast wyszukiwać każde z nich osobno.\nGdy wynik jest statystycznie istotny, oznacza niewielkie prawdopodobieństwo, aby różnice pomiędzy grupami (np. uczestnikami badania otrzymującymi lek w porównaniu z uczestnikami otrzymującymi placebo) były dziełem przypadku. Niektóre publikacje zawierają analizy wyników badania w podgrupach uczestników wyróżnionych w oparciu o ich unikalne cechy, takie jak lokalizacja geograficzna lub grupa wiekowa. Wyniki mogą, lecz nie muszą być statystycznie istotne.\nChociaż na początku czytanie publikacji naukowych może wydawać się trudne, z czasem staje się to coraz łatwiejsze. Ważną kwestią, o której należy pamiętać, jest to, że istnieje\nwiele publikacji naukowych, które dostarczają dowodów na temat najlepszych metod leczenia danej choroby, ale pojedyncza publikacja nie jest w stanie dostarczyć odpowiedzi na wszystkie pytania zadawane przez pacjentów, badaczy i klinicystów. W przypadku pytań lub wątpliwości po zapoznaniu się z publikacją naukową można omówić je z pracownikiem służby zdrowia – pozwala to wynieść więcej z rozmów w trakcie wizyt.\nZ prawidłowym funkcjonowaniem mózgu u chorych z SM związanych jest wiele różnych terminów. Jednym z nich jest atrofia mózgu, czyli zanik tkanki...\nAby pomóc Ci oddzielić fakty od fikcji, przedstawiamy kilka częstych mitów dotyczących SM oraz stojących za nimi faktów.


Nagrody burmistrza Nakła dla sportowców i laureatów konkursów przedmotowych (zdjęcia) | Gazeta Pomorska\nNagrody burmistrza Nakła dla sportowców i laureatów konkursów przedmotowych (zdjęcia)\nMaja Stankiewicz 29 czerwca 2018, 8:45\nMłodzież, która odnosi znaczące sukcesy w sporcie lub nauce zaproszona została do Nakielskiego Ośrodka Kultury. Tu wręczono uczniom nagrody przyznane przez burmistrza Nakła Maja Stankiewicz\nMłodzież, która odnosi znaczące sukcesy w sporcie lub nauce zaproszona została do Nakielskiego Ośrodka Kultury. Tu wręczono uczniom nagrody przyznane przez burmistrza Nakła.\nBurmistrza Sławomira Napierały, który przebywa na urlopie, ani dwóch jego zastępców nie było na uroczystości. Samorząd reprezentował przewodniczący Rady Miejskiej Jan Światłowski oraz radni: Kazimierz Wnuk i Jan Grabarski.\nUroczystość prowadziła Anna Biniakowska, dyrektor Zespołu Obsługi Oświaty i Rekreacji w Nakle. Na początek zaprosiła obecnych na koncert. Dla swoich rówieśników zagrali uczniowie Niepublicznej Szkoły Muzycznej I stopnia w Nakle, która od 1 września stać się ma już szkołą publiczną prowadzoną przez gminę Nakło.\n- Stany Zjednoczone mają boeinga i coca colę, Szwajcarzy banki i czekoladę, a Polacy? Okazuje się że my także mamy się czym pochwalić - mówił do młodzieży Jan Światłowski gratulując im sukcesów.\nJako pierwsi zaproszeni zostali na scenę laureaci konkursów przedmiotowych. Uczniowie Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 3 w Nakle: Patrycja Nowek i Marta Sobczak, laureatki konkursu z języka niemieckiego i Filip Berka (matematyka) oraz uczniowie „czwórki” Katarzyna Kamińska, Mateusz Leś-niewski i Adrian Nalepa (nauki ścisłe). Gratulowano także ich nauczycielom.\nMedaliści z Nakła i Paterka\nGros nagród trafiła jednak do utalentowanych sportowców uprawiających lekkoatletykę, piłkę siatkową czy pływanie. To uczniowie Zespołów Szkolno-Przedszkolnych nr 3 i 4 w Nakle, a także Szkoły Podstawowej w Paterku. Wszyscy mają na koncie medale zdobyte na imprezach sportowych przynajmniej rangi wojewódzkiej. Sporo wśród nich wychowanków m.in. znakomitych trenerów z Nakła jak Artura Sierzchuły (siatkówka) czy Marcina Jankowskiego (lekkoatletyka). Lista nazwisk długa. Publikujemy ją w całości:\n1. BERKA Filip – laureat konkursu przedmiotowego z matematyki - Liga Zadaniowa – nauczyciel Michał Nowak\n2. NOWEK Patrycja – laureatka konkursu przedmiotowego z języka niemieckiego - nauczyciel Agnieszka Jakś – Jankowska\n3. SOBCZAK Marta - laureatka konkursu przedmiotowego z języka niemieckiego - nauczyciel Agnieszka Kudlińska\n1. KAMIŃSKA Katarzyna - laureat konkursu przedmiotowego z matematyki oraz laureat konkursu przedmiotowego z matematyki - Liga Zadaniowa\n2. LEŚNIEWSKI Mateusz – laureat konkursu przedmiotowego z matematyki\n3. NALEPA Adrian - laureat konkursu przedmiotowego z matematyki - Liga Zadaniowa\nSzkoła Podstawowa w Paterku – lekkoatletyka –\n1. KOŃCZAL Dawid – Brąz w Ogólnopolskim Finale Czwartków LA – nauczyciel Anita Kowalczuk\n2. TRZCIŃSKI Dawid - Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w lekkoatletyce – nauczyciel Kinga Chenc\n1. GROCHOWSKA Martyna - Brąz w Wojewódzkim Finale LA Ligi Szkolnej\n2. JASIŃSKA Jagoda - Brąz w Wojewódzkim Finale LA Ligi Szkolnej\n3. KOWALCZYK Agata - Brąz w Wojewódzkim Finale LA Ligi Szkolnej\n4. KROPSKA Oliwia - Brąz w Wojewódzkim Finale LA Ligi Szkolnej\n5. MAJCHRZAK Zuzanna - Brąz w Wojewódzkim Finale LA Ligi Szkolnej\n6. NOWACZEWSKA Aleksandra – Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w lekkoatletyce\n7. ROŻEK Marcelina - Złoto w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w lekkoatletyce 8. STRZELEWICZ Zuzanna - Złoto w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w lekkoatletyce\n9. SZWEDA Zuzanna - Brąz w Wojewódzkim Finale LA Ligi Szkolnej\n1. GRUDZIŃSKI Mateusz – Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n2. KIERSZNICKI Jakub - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n3. KWASIGROCH Antoni - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n4. KWIATKOWSKI Hubert - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n5. SZARSZEWSKI Piotr - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n6. TACIKOWSKI Borys - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n7. WLAZŁY Mikołaj - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w siatkówce chłopców\n1. LEŚNIEWSKI Mateusz – Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w pływaniu\n2. POPIELA Tymoteusz – Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w pływaniu\n3. BEMBNISTA Martyna - Złoto w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w lekkoatletyce\n1. BALA Agnieszka - Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Dzieci w pływaniu\n2. BZDAWKA Lena - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Dzieci w pływaniu\n3. SZCZEŚNIAK Dominik – Złoto w Wojewódzkich Igrzyskach Dzieci w pływaniu\n4. SZPARA Maciej - Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Dzieci w pływaniu\n1. MŁYNARCZYK Cyprian – Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w pływaniu\n2. ZIOMEK Mikołaj – Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w pływaniu\n3. PATER Martyna - Srebro w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w pływaniu\n4. TOMYŚLAK Jakub – Brąz w Wojewódzkich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w pływaniu\nLicytacja dla chorej nauczycielki z ZS nr 24 w Bydgoszczy. Ruszyła lawina dobrych serc\nSą takie chwile, gdy serce rośnie. Po naszym artykule o nauczycielce Zespołu Szkół nr 24 w Bydgoszczy, która walczy z chorobą nowotworową, akcja pomocowa dla...\nakcja pomocowa dla kamili wyrębskiej


Apel o niepodlewanie ogródków : bilgorajska.pl (woda, Biłgoraj, ograniczenie, apel, BiĹgoraj)\n2019.06.28 08:46 | aktualizacja: 2019.06.27 09:11\nUpalna aura, ale także prace związane z modernizacją sieci wodociągowej przyczyniły się do tego, że na terenie Biłgoraja zauważalny jest spadek ciśnienia wody, a czasem nawet problemy z jej dostawą. W związku z tym Urząd Miasta apeluje do mieszkańców o ograniczenie zużycia wody i magazynowane deszczówki.\nW związku z pracami modernizacyjnymi na sieci wodociągowej, realizowanymi w ramach zadania pn. "Przebudowa i rozbudowa odcinków sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w rejonie ul. Targowej, Lubelskiej i Placu Wolności w Biłgoraju", występują spadki ciśnienia wody, które odczuwalne są zwłaszcza na wyższych piętrach bloków mieszkalnych. Obniżenie ciśnienia wody związane jest głównie z podlewaniem przez mieszkańców ogródków i działek, co powoduje, że w godzinach popołudniowych i wieczornych w niektórych gospodarstwach domowych na terenie miasta występują problemy z dostawą wody.\nW związku z powyższym zwracamy się z prośbą do mieszkańców o niepodlewanie ogródków i upraw w godzinach 18.00 - 22.00. Dobrą praktyką z punktu widzenia ochrony środowiska jest gromadzenie deszczówki i wykorzystywanie jej do podlewania roślin. Ograniczy to ryzyko ewentualnych podtopień podczas ulew oraz obniży rachunki za zużycie wody.\nO wszelkich nieprawidłowościach dotyczących zaopatrzenia w wodę proszę informować Zakład Wodociągów i Kanalizacji przy ul. Targowej 14. Telefon (całodobowy): 84 688 18 15.\nUM Biłgoraj/red. dodany 28 czerwca 2019\ntagi: woda, ograniczenie, apel\nTo w dużej mierze przez rolników nielegalnie wypompowujących wodę ze studni bez liczników i podlewających uprawy.\nMieszkaniec miasta nagle staje się rolnikiem, praca (podlewanie) w nocy lub bardzo wczesnym rankiem (przed 6 bo później już grzeje) bo urząd miasta apeluje o niepodlewanie wieczorem czegokolwiek wodą wodociągową. Druga sprawa to zalecenie użycia deszczówki. Skąd wziąć takie ilości deszczówki aby sensownie podlać kilkaset m2 podwórka? Bo jak chyba wszyscy zauważyli od pewnego czasu opadów na wystarczającym poziomie brak. No tak przecież można zakopać szereg ogromnych zbiorników na wodę opadową na swojej posesji żeby przeczekać okres suszy, tylko że jak później założyć ogród nad tymi zbiornikami? Następna sprawa to to, że ograniczenie podlewania terenu zielonego prowadzi do takiego przesuszenia powierzchni, że jeśli zacznie padać deszcz o natężeniu powyżej umiarkowanego to nagle okazuje się, że gleba nie jest w stanie przyjąć takich ilości wody (bo jest zbyt przesuszona) w krótkim czasie i dochodzi do zjawiska spływu powierzchniowego, a dalej do zalewania obniżeń terenowych.\nNa koniec podsumowując: tak, apelujmy o ROZSĄDNE korzystanie z wody zarówno wodociągowej jak i opadowej lecz nie popadajmy w jakieś szaleństwo.


"Oba nasze kraje są przedmiotem ataku hybrydowego". Szef MON z wizytą na Litwie - Wiadomości - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 19.10.2021 14:15\nW Wilnie trwa spotkanie Rady Prezydenckiej pod przewodnictwem prezydentów Andrzeja Dudy i Gitanasa Nausdy z udziałem przedstawicieli ministerstw obrony i spraw zagranicznych obu krajów. Mariusz Błaszczak powiedział Polskiemu Radiu, że Polska i Litwa są przedmiotem ataku hybrydowego dokonywanego przez Białoruś.\nMinister Błaszczak zaznaczył, że temat bezpieczeństwa granic i współpracy wojskowej zdominuje dzisiejsze konsultacje. - To moje kolejne konsultacje z moim odpowiednikiem litewskim. Rozmawiamy na temat współpracy wojskowej, wspólnych ćwiczeń, współpracy w zakresie uzbrojenia, mamy powołane zespoły i radę ministrów obrony. Jej kolejne posiedzenie odbędzie się na początku przyszłego roku w Wilnie. Rozmawiamy o tym jak zapewnić bezpieczeństwo naszym krajom w sposób najbardziej efektywny - mówił.\nSzef MON dodał, że obecnie polska granica bardziej niż litewska jest forsowana przez ludzi, ściąganych przez reżim Aleksandra Łukaszenki. - Niestety dlatego, że w Polsce część opozycji i mediów powiela propagandę białoruską, antypolską. Na Litwie wszystkie siły polityczne wspierają władze, by zapewnić bezpieczeństwo na granicy, w Polsce tak nie jest i to zapewne przyciąga kolejne ataki na granicę - zaznaczał.\nDziś Ministerstwo obrony narodowej na Twitterze napisało, że liczba wspólnych wojskowych szkoleń stale wzrasta. Polska i Litwa wymieniają się również doświadczeniami w sferze funkcjonowania Wojsk Obrony Terytorialnej.\nZobacz więcej na temat: POLSKA Mariusz Błaszczak granica relacje polsko-litewskie Litwa Białoruś migracja Ministerstwo Obrony Narodowej polityka Polityka zagraniczna Polski siły zbrojne\nOstatnia aktualizacja: 17.10.2021 20:35\n- Na granicy moglibyśmy mieć już nie kilkadziesiąt tysięcy a kilkaset tysięcy czy milion osób, gdyby polskie władze nie podjęły odpowiednich decyzji, wtedy gdy ta operacja hybrydowa się zaczynała - mówił w Polskim Radiu 24 Aleś Zarembiuk, prezes Domu Białoruskiego w Warszawie.\n24'13 Aleś Zarembiuk o sytuacji na granicy z Białorusią (Polskie Radio 24 / Świat w powiększeniu)\nBiałoruś zawiesiła umowę o readmisji z krajami Unii Europejskiej. Ustawa w tej sprawie została opublikowana na Narodowym Portalu Prawnym Białorusi i tym samym nabrała mocy prawnej.\nAleś Zarembiuk podkreślał, że jest coraz więcej emigrantów, którzy mieli się przedostać na teren Polski czy Litwy, ale poprzez skuteczne działania polskiej Straży Granicznej tego nie zrobili. - Łukaszenka teraz nie wie co z tym zrobić, to staje się problemem wewnętrznym Białorusi - ocenił.\n- Mówimy o kilkudziesięciu tysiącach osób na Białorusi, o ich liczbie świadczą także tysiące prób przekroczenia granicy. Rząd iracki zawiesił już bezpośrednie loty do Mińska, także połączenia przez inne kraje, ale wciąż można na Białoruś przylecieć np. przez Stambuł - dodał.\nGość audycji ocenił, że prezydent Łukaszenka jest nieobliczalnym człowiekiem. - Mamy na to dużo dowodów w ciągu 27 lat jego nielegalnych rządów, utrzymywanych przy pomocy siły (…) Oczywiście może prowokować, będzie próbował zdestabilizować sytuację na granicy, wie że kolejny, piąty pakiet sankcji zacznie obowiązywać od stycznia - przypominał.\n- Wśród elit Białorusi na poziomie lokalnym rośnie niezadowolenie jego rządami. Gospodarka nie jest w dobrym stanie, reżim utrzymuje się za pomocą pieniędzy z Rosji, pozostają mu prowokacje (…) To także odegranie się Łukaszenki na Polsce, to polityk doświadczony, ale bardzo emocjonalny - mówił Aleś Zarembiuk.\n24:13 PR24_mp3 2021_10_17-19-33-46.mp3 Aleś Zarembiuk o sytuacji na granicy z Białorusią (Polskie Radio 24 / Świat w powiększeniu)\nZobacz więcej na temat: Polskie Radio 24 POLSKA Białoruś kryzys migracyjny Rosja Aleksander Łukaszenka Krzysztof Grzybowski


Minął dzień: Serweta dla córki i chusta którą dostałam !\nAutor: barbaratoja o 20:03\nAnko 11 października 2013 20:26\nOj dziewczyno Ty to masz szczęście, ciągle coś wygrywasz, graj może w Lotto? Chusta piękna, pozdrawiam Cie serdecznie.\nUnknown 11 października 2013 22:15\nGratuluję pięknego prezentu:) Chusta jest niesamowita:)\nIrene 11 października 2013 22:35\nZ powiększeniem dasz sobie radę.Gratuluję wygranej.Serdecznie pozdrawiam ,I :)\nAgnieszka Rucińska 11 października 2013 23:11\nFaktycznie szczęście Ci dopisuje. Śliczna chusta. Z obrusem wiem, że dasz radę, bo wystarczy popatrzeć co tworzysz i już wiadomo, poza tym ,że lubisz wyzwania :)\nBarbaraS 12 października 2013 07:38\ngratuluję Barbaro :) chusta piękna a serweta również :)\nUnknown 12 października 2013 15:43\nŚliczne prace:) Pozdrawiam:)\nJoanna 12 października 2013 16:41\nszczęściara z Ciebie Basieńko... śliczna chusta\nanuk_pl 12 października 2013 16:46\nObrus będzie okazały... :) A chusta piękna i na pewno przydatna na jesienne chłody. Pozdrawiam :)\nagnieszka 12 października 2013 22:10\nserweta piekna I fanie, ze taki wesoly kolorek :)\nchusta sie Tobie sliczna trafila!\nUnknown 13 października 2013 08:32\nchusta świetna,a serweta zapowiada się świetnie,jakiś czas temu też robiłam -tylko na odwrót,chciałam małą a wyszedł olbrzym,w razie potrzeby następnej daj znać wyślę ci gazetkę ja już zrezygnowałam z dziergania.pozdrawiam\nAsiaB 19 października 2013 00:15


4 foremki do lodów na patyku Lékué Iconic - CzerwonaMaszyna.pl\n4 foremki do lodów na patyku Lékué Iconic\nDługość 2,6/3 cm\nSzerokość 5,6/7 cm\nZestaw czterech kolorowych foremek do lodów to propozycja od marki Lékué. Pojemniki wykonano z materiałów wolnych od szkodliwych związków BPA. Dzięki specjalnej pokrywce lody nie absorbują zapachów oraz smaków z zamrażalki. Pozioma pozycja pojemniczków ułatwia nakładanie lodowej masy. Każda z foremek Iconic ma inny kolor i kształt, co z pewnością spodoba się najmłodszym wielbicielom słodkości na patyku.\npełny recykling produktu\nw zestawie ilustrowana instrukcja wykonania lodów (w tym przepisy na lody bez laktozy)\nLékué to hiszpańska marka doskonale znana na całym świecie: swoje produkty oferuje dziś w ponad 40 krajach i dzięki innowacyjnym pomysłom na akcesoria kuchenne jej popularność wciąż rośnie! Nowatorska konstrukcja akcesoriów przydatnych w kuchni i ich niezwykła funkcjonalność to cechy, które wyróżniają Lékué. Silikon Platinum to specjalny rodzaj silikonu, z którego Lékué tworzy niesamowite formy do ciast, miski, durszlaki, parowniki, rękawice kuchenne i wiele innych. Silikon Platinum jest ultra elastyczny, sprężysty, odporny na odkształcenia i ekstremalnie wysokie temperatury, bezpieczny i do tego szalenie łatwy w czyszczeniu.


Courtois powitany przez pluszowe szczury - PrimeraDivision.pl\nPrimeraDivision.pl › Newsy › Courtois powitany przez pluszowe szczury\nCourtois powitany przez pluszowe szczury\nŹródło: Twitter 12:05, 11. lutego 2019 Redakcja Goal.pl 0\nNie tak powrót na Wanda Metropolitano wyobrażał sobie zapewne Thibaut Courtois. Zawodnik Realu Madryt został bowiem bardzo gorzko przywitany przez fanów Atletico, który obrzucili piłkarza pluszowymi szczurami.\nW sierpniu 2018 roku Thibaut Courtois zmienił Londyn na Madryt, gdzie zasilił szeregi Realu. W sobotę, w ramach starcia derbowego, pierwszy raz przyjechał z Królewskimi na Wanda Metropolitano, gdzie przez 3 sezony miał okazję reprezentować barwy Atletico.\nPrzejście Belga do ich rywala zza miedzy bardzo rozwścieczyło sympatyków Los Rojiblancos. W związku z tym gospodarze przygotowali bramkarzowi bardzo niemiłe przywitanie.\nOtóż już przed pierwszym gwizdkiem sędziego zaczęły pojawiać się na murawie pluszowe maskotki. Problem w tym, że przypomniały one szczury. Zabawki leciały w stronę bramkarza także podczas spotkania, a dodatkowo każdy kontakt Belga z piłką był wygwizdywany przez sympatyków Atletico.\nCała sprawa szeroko odbiła się w hiszpańskich mediach. Bramkarz Realu, który wypowiedział się o wydarzeniach na Wanda Metropolitano, podkreślił jednak, że nie przejął się zachowaniem kibiców.\n– Nie przejmowałem się rzucanymi we mnie przedmiotami. Byłem skupiony tylko i wyłącznie na dobrym występie. Ten incydent nie zmienia mojego stosunku to Atletico, który zawsze był bardzo dobry. Spędziłem w tej drużynie trzy fantastyczne sezony, których nie da się zapomnieć – powiedział Belg w pomeczowym wywiadzie.\nWarto dodać, że do incydentów doszło także przed stadionem Atletico. Zniszczona została bowiem tablica, która upamiętniała trzy sezony, jakie w barwach Rojiblancos rozegrał Thibaut Courtois.\nThey vandalised his plaque outside the stadium before kick off…\n… then threw toy rats at him whilst he was taking goal kicks for @RealMadrid\n— SPORF (@Sporf) 9 lutego 2019


MIECZYSŁAW GOGACZ ISTNIEĆ I POZNAWAĆ NOTATNIK BŁĘDÓW FILOZOFICZNYCH I TRUDNOŚCI Z KRĘGU KLASYCZNIE POJĘTEJ FILOZOFII - PDF\nMIECZYSŁAW GOGACZ ISTNIEĆ I POZNAWAĆ NOTATNIK BŁĘDÓW FILOZOFICZNYCH I TRUDNOŚCI Z KRĘGU KLASYCZNIE POJĘTEJ FILOZOFII\nDownload "MIECZYSŁAW GOGACZ ISTNIEĆ I POZNAWAĆ NOTATNIK BŁĘDÓW FILOZOFICZNYCH I TRUDNOŚCI Z KRĘGU KLASYCZNIE POJĘTEJ FILOZOFII"\n1 MIECZYSŁAW GOGACZ ISTNIEĆ I POZNAWAĆ NOTATNIK BŁĘDÓW FILOZOFICZNYCH I TRUDNOŚCI Z KRĘGU KLASYCZNIE POJĘTEJ FILOZOFII Akademia Teologii Katolickiej Warszawa 1969 Mieczysław Gogacz\n2 SPIS TREŚCI WSTĘP... 3 Część pierwsza. PROBLEMATYKA BYTU Błąd w punkcie wyjścia filozofii Błąd w rozumieniu aktu Trzy główne teorie rzeczywistości Dlaczego nie można odrzucić istnienia Boga Błąd w rozumieniu przyczynowania sprawczego O przyczynowaniu materii Błąd w rozumieniu materii Błąd idealizmu i błąd esencjalizmu Błąd gnozeologiczny Odróżnienie poszczególnych aktów istnienia realnego Błędy w rozumieniu istnienia realnego Problem struktury istnienia realnego Naczelne prawa istnienia Istnienie w ujęciu A. B. Stępnia Uwagi do koncepcji istnienia w ujęciu A. B. Stępnia Błędy w rozumieniu bytu Błąd łączenia arystotelizmu z tomizmem Typowy błąd podziału filozofii Błąd w rozumieniu zła i cierpienia Granice filozofii i religii Natura poznawania Część druga. PROBLEMATYKA DUSZY Dusza ludzka aktem ciała Błąd dualizmu w rozumieniu duszy ludzkiej Niebezpieczeństwo dualistycznej wizji duszy ludzkiej w ujęciu A. B. Stępnia Błąd monizmu w koncepcji duszy Problematyka i trudności pluralistycznej teorii struktury duszy ludzkiej Trudności w rozumieniu intelektu i próba ponownego określenia jego natury (Kontynuacja problemów Obrony intelektu ) Próba pluralistycznej teorii człowieka (ujęcie streszczające i problem nieśmiertelności duszy ludzkiej) ZAKOŃCZENIE\n3 WSTĘP Człowiek - jak to już stwierdził Arystoteles w pierwszym zdaniu swojej Metafizyki 1 - z natury pragnie wiedzy. Pragnie więc poznać istniejący świat i chciałby w tym poznaniu uzyskać wiedzę pewną, a więc prawdziwą, czyli taką, która - dodajmy - adekwatnie ujmuje rzeczywistość. Człowiek więc przede wszystkim pragnie wiedzy filozoficznej, która w klasycznym sensie polega na ujęciu tego, co istnieje, od strony racji uniesprzeczniających. Nie łatwo jednak odczytać rzeczywistość zgodnie z tym, czym ona jest i jak istnieje. Niełatwo bowiem poznać ją niezależnie, między innymi, od teorii obecnych i funkcjonujących w naszym myśleniu. Teorie te, jeżeli uzyskały naszą akceptację, jeżeli stały się w nas sposobem naszego rozumienia świata, powodują, że nasze poznanie nie jest obiektywnym odbiorem rzeczywistości, lecz interpretującym ją odczytywaniem. Jeżeli jednak uzyskamy intelektualny dystans wobec tych teorii, jeżeli potraktujemy je jako narzędzia poznawczego widzenia rzeczywistości, mamy więcej szans prawdziwego poznania, ujmującego coś zgodnie z tym, czym jest i jak istnieje. Prezentując tę książkę i usiłując uzasadnić jej tytuł już opisuję błąd, który dość często popełniamy nie zawsze to sobie uświadamiając. Błąd ten polega na pomyleniu lub utożsamieniu światopoglądowego i naukowego punktu widzenia, osobistego więc wyboru jakichś rozwiązań i niezależnego od naszej decyzji faktycznego stanu niesprzecznie odczytanej rzeczywistości. Najczęstsze w naszym poznaniu błędy o charakterze filozoficznym stanowią właśnie główny temat i zasadniczą treść tej książki. Bliższy więc opis błędu i utożsamienia światopoglądowego i naukowego punktu widzenia w naszym poznaniu znajdzie się poza tym Wstępem. Zostaną tam w miarę sił scharakteryzowane inne błędy, które popełniamy poznając rzeczywistość, te oczywiście błędy, a więc zapewne nie wszystkie, w których uświadomienie sobie i odkrycie jest wynikiem poszukiwania odpowiedzi na dociekliwe pytania studentów przede wszystkim Akademii Teologii 980 a Aristoteles graece ex recensione J. Bekkeri edidit Academia Regis Borussica, Berolini 1830, t. II, 3\n4 Katolickiej w Warszawie (nie pomijam podobnych pytań ze strony studentów KUL), gdy w przerwach między wykładami i seminariami gawędząc na korytarzach usiłowaliśmy uniezależniać się od teorii i w warunkach jak gdyby pozaoficjalnych, a więc psychologicznie biorąc z większym stopniem szczerości i przejęcia, sprawdzać nasze wizje bytu z rzeczywistością taką, jaką ona naprawdę jest. Jak to naprawdę jest niezależnie od szkół, tłumaczących rzeczywistość, niezależnie od języków filozoficznych, czyichś poglądów? Okazało się, że aby na to pytanie odpowiedzieć, trzeba właśnie odróżnić języki filozoficzne, wyrażane w tych językach poglądy, wyznaczające je założenia, także kierunki filozoficzne, różne koncepcje filozofii i koncepcje nauki, nasze teoretyczne i praktyczne nastawienia, problem zaangażowanych i tak zwanych niezaangażowanych pytań, stopień naszego ulegania właśnie obecnym i funkcjonującym w nas teoriom, konieczność pozostawania w metodologicznie jednolitym porządku pytań i narzędzi proporcjonalnych do przedmiotu badań. I okazało się, że często właśnie te porządki mylimy, że stawiamy pytania i stosujemy metody analizy właściwe dziedzinie, do której niepokojący nas problem nie należy. W takim jednak wypadku sprawa nie była zbyt trudna. Nie łatwo jednak dać sobie radę z problemami pogranicza, pamiętać że w danym miejscu kończy się na przykład teren teorii poznania i zaczyna się metafizyka, że tu granica metafizyki i rozciąga się teren psychologii lub teologii, że mówimy już nie o istnieniu i nie o istniejących bytach, lecz o sposobach lub wynikach poznania. Wydaje się, że prezentowane w tej książce błędy filozoficzne zdarzają się na odcinku tych właśnie granicznych terenów, że ich źródłem jest przekraczanie granicy metodologicznych obszarów, niedozwolone metodologicznie przenoszenie metod i pytań właściwych danej nauce czy dyscyplinie w obrębie danej nauki na teren dziedziny już innej, w której o co innego i inaczej musimy pytać. Samo pojęcie błędu filozoficznego jest tu nieostre. Należy od razu dodać, aby uniknąć nieporozumień i właśnie błędów, że tropi się w tej książce to wszystko, co jest w jakiś sposób owszem metodologicznie niepoprawne, lecz to, co przede wszystkim niepokoi metafizyka, przyjmującego klasyczną, w tomistycznej głównie wersji, koncepcję metafizyki, jako nauki, która bada to, co istnieje, poszukując właśnie uniesprzeczniających je relacji. Uniesprzeczniające, a więc ostateczne racje są te, których negacja uniemożliwia racjonalne zrozumienie bytu lub przyznaje niebytowi rolę 4\n5 czegoś istniejącego. W tym sensie byt i niebyt byłby tym samym, utożsamiłoby się poznanie z niepoznawaniem, poznanie z istnieniem, istnienie z nieistnieniem. Przed tym absurdalnymi konsekwencjami broni właśnie rzeczywistość, jej istnienie i nasze jej poznanie według klasycznej koncepcji metafizyki i filozofii. Istnienie i poznawanie są więc czymś odrębnym, są dwoma osobnymi porządkami. A św. Tomasz powie, w De veritate 2, że poznanie jest późniejsze od istnienia. Jest ujęciem istniejącej rzeczywistości. To ujęcie jest narażone na tyle niebezpieczeństw i tyle błędów, że jeżeli potrafimy przynajmniej niektórych uniknąć uświadamiając je sobie przy pomocy także tej książki, to uczynimy krok naprzód w kierunku prawdy, która stanowi dla człowieka najbardziej właściwą jego naturze tęsknotę. Zagadnienie błędu spełnia więc w tej książce przynajmniej kilka funkcji, np.: 1. jest sposobem wyakcentowania właściwych ujęć filozoficznych i okazją do precyzyjniejszego formułowania problemów, 2. służy dydaktycznie celowemu zadaniu zwrócenia uwagi na właściwy w klasycznym filozofowaniu nurt rozważań filozoficznych, 3. stanowi zasadę konstrukcji książki. Najważniejsza jednak w tej książce funkcja zagadnienia błędu polega na mobilizowaniu do wysiłku, aby najtrafniej i najczytelniej ujmować problem filozoficzny i w ten sposób unikać właśnie błędów filozoficznych. Jest to jednak także wykład niektórych podstawowych problemów filozofii bytu, lecz od strony pokazywania, jak należy filozofować i jak nie należy rozwiązywać danego zagadnienia. Książka wobec tego jest poszukiwaniem właściwego kształtu metafizyki na drodze pośredniej, przez pokazywanie błędów. Nie jest to droga okrężna i bezcelowa. Gdy się bowiem te błędy oddzieli, gdy się więc minie te niebezpieczne drogi, powstanie jaśniejszy obraz prawidłowych ujęć filozoficznych. Pracę nad uzyskaniem obrazu prawidłowych rozwiązań pozostawiam właśnie Czytelnikowi. Wydaje się, że unikam w ten sposób błędu zwerbalizowania metafizyki, zamknięcia jej w pozytywny lecz jednak w jakiś schemat, unikam nadania jej utrwalonego kształtu, 2 Cognitio autem est posterior quam esse, De veritate 21, 3 o. S.Thomae Aquinatis Quaestionem disputatae, t. III, Taurini-Romae\n6 wersji przecież niedoskonałego odczytania rzeczywistości. Pokazując którędy nie należy iść ku rozwiązaniom filozoficznym i kierując przez to - tak się wydaje - na właściwe drogi, pozostawiając więc Czytelnikowi tworzenie prawidłowych ujęć, wyznaczam metafizyce rolę żywej refleksji filozoficznej, nieustannego, wciąż przez unikanie błędów poprawianego odczytywania rzeczywistości. Metafizyka w tym ujęciu staje się szansą i perspektywą ludzkiego intelektu, kierowaniem go ku nieskończonej głębi bytu, ku nieskończonym granicom prawdy o rzeczywistości zgodnie z tym wspomnianym przez Arystotelesa naturalnym w człowieku pragnieniem pełnej wiedzy, która nie wyczerpie rzeczywistości. Książka Istnieć i poznawać jest więc pozornie sumą luźnych uwag i analiz. Owszem, ma w pewnym sensie strukturę notatek czy dziennika filozoficznego. Jest jednak próbą w jakimś stopniu pełnego zarysowania dróg poszukiwania filozoficznych odpowiedzi na pytania, które można postawić w ramach tematu, rozwiązywanego według klasycznie pojętej filozofii. Jest próbą ukazania drogi rozwiązań, co może tu oznaczać także budzenie refleksji filozoficznej, podjęcie pytań, które dziś niepokoją moich Rozmówców, usiłujących odpowiedzialnie uprawiać metafizykę. Jest więc wykładem problemów metafizyki od strony tego, co najpierw interesuje, zaciekawia, budzi sprzeciw, niepokój, wolę rozumienia spraw dość trudnych, lecz przecież tych, o które pyta poszukujący prawdy intelekt. I tym rodzajem wykładu książka różni się od podręcznika metafizyki, od uporządkowanej propozycji śledzenia kolejnych etapów refleksji filozoficznej. Jest swoistą sondą, zapuszczaną w głąb ważniejszych zagadnień metafizyki klasycznej. Jest próbą wejścia w sam środek zagadnień, w ich pulsujące życiem prezentowanie rzeczywistości. Ma tę próbę ułatwić przyjęta forma eseju, wysiłek zrozumiałego mówienia, które jednak nie chce równać się uproszczeniu zagadnień, lecz wyrażeniu ich w całym bogactwie skomplikowań i tylko w jakiejś prostszej wersji, czerpiącej z literatury przedmiotu, i z własnych, a raczej wspólnych przemyśleń z uczestnikami nieoficjalnych, kuluarowych rozmów. Dwa więc wątki tworzą tę książkę: główny i zasadniczy, którym są referowane błędy filozoficzne, tropione dociekliwymi pytaniami studentów, oraz mniej zasadniczy, strukturalnie dodatkowy, lecz wbudowany w ciąg głównych analiz, nurt ujęć przygotowujących do wykrycia i zrozumienia niebezpiecznego błędu oraz do 6\n7 sformułowania odpowiedzi na ściśle filozoficzne pytania. Są to w książce głównie te fragmenty, których tytuł nie zawiera słowa błąd. Należy i to wyznać, że poszczególne eseje są często bezpośrednim zapisem wniosków rozmowy, że powstały w różnym czasie na przestrzeni prawie dwu lat, że później dopiero zostały w jakimś sensie uporządkowane i względnie kolejno ułożone według tak zwanych pierwszych i dalszych błędów towarzyszących naszemu filozoficznemu myśleniu, że obecny kształt książki wyznaczyły ważne dla tej publikacji cele dydaktyczne, sprowadzające się do ułatwienia filozofującym intelektom ich samodzielnego, pełnego prób i właśnie błędów poszukiwania odpowiedzi na wieczyste pytanie o prawdę, spełniającą tę wbudowaną w naturę człowieka potrzebę wiedzy o podstawowych czynnikach i racjach uniesprzeczniających rzeczywistość. Początkowo zamierzałem zebrane w książce ujęcia podzielić w ramach wyróżnionych dwu rozdziałów na tematyczne grupy. Spis treści byłby wtedy bardziej przejrzysty i książka, tak by się wydawało, stanowiłaby materiał formalnie uporządkowany. Faktycznie jednak byłoby inaczej. Wtedy właśnie byłyby luki w jakimś ciągu filozoficznej refleksji nad poznawaną rzeczywistością. Zwyciężyło pragnienie, może nawet dydaktycznie wartościowe, odtworzenia ciągu refleksji nad bytem i podejmowania zaraz przy danym problemie kojarzących się rozróżnień oraz formułowania błędów, zagrażających dobremu rozwiązaniu zagadnienia. Zapewne intencja nie w pełni została zrealizowana i mimo wszystko także w tej książce prawdopodobnie popełniono błędy, których uniknięcie jest trudne, i które stanowią w pewnym sensie nasz los bytów z konieczności niedoskonałych. W jakimś też stopniu chciałem tę książkę budować tak, jak G. Marcel zbudował swoje Być i mieć. Mimo uporządkowanego pisania chciałem jej nadać strukturę właśnie notatek czy dziennika filozoficznego kierując się może trochę przypuszczeniem, że teraz chętniej czyta się ujęcia mijające szkolną zasadę tak zwanego przejrzystego planu. Czym zresztą jest ten przejrzysty plan? Plan nie przesądza o przejrzystości i trafności analiz. I nawet jeżeli to wyjaśnienie jest zabawne, niech mnie usprawiedliwi pragnienie, aby książka była czytana. O to zresztą nawet nie można prosić. To książka rozstrzygnie, czy Istnieć i poznawać zaciekawi i czy stanie się 7\n8 może początkiem czyjejś filozoficznej refleksji, uwolnionej przynajmniej od kilku błędów. Wszystkie w tej książce rozważania ostatecznie mają na celu wykrycie tego, jak się istnieje, i jak to istniejące właśnie się poznaje. Jak istnieje byt złożony, czym jest akt i czym jest możność i jak one bytują, czym jest i jak istnieje byt samoistny, jaką strukturą ontyczną jest człowiek, jak istnieje i czym jest dusza, jak istnieje ciało? Jak to wszystko bezwzględnie poznać, gdzie grozi nam błąd i jak go uniknąć, gdzie i jak znaleźć właściwą odpowiedź? Wszystkie te pytania z kręgu problematyki bytu i z kręgu problematyki człowieka sprowadzają się w sumie do pełnych niepokoju starań, o możliwie bezbłędne poznanie właściwego każdemu bytowi urealniającego go istnienia. Troska o nieprzekroczenie granicy między istnieniem i poznaniem, a właściwie podkreślenie, że zasadniczo czym innym jest istnieć i poznawać, stanowią podstawowy nurt podejmowanych tu pytań. Dla tych racji Istnieć i poznawać stało się tytułem książki, jej akcentem i główną linią tematu. Pragnąłbym, aby książka poza tym była zaproszeniem do dyskusji i do myślenia o rzeczywistości przy pomocy także tomistycznej teorii bytu, formułowanej w ramach klasycznie pojmowanej filozofii. Wydaje się, że książka ma ostatecznie kształt czytanek filozoficznych, które powstały w wyniku poddania uważniejszej refleksji niektórych problemów metafizyki klasycznej, budowanej tu w wersji głównie tomizmu egzystencjalnego. Są to jednak czytanki - mam nadzieję - o kształcie nie tylko sprawozdania, zreferowania gotowych rozwiązań wcześniej i osobno przemyślanych, ile raczej właśnie w danym tekście dokonywana analiza, zapis myślenia, zmagania się z trudnościami, wątpliwościami, poszukiwanie tu oto odpowiedzi na niepokojące pytanie filozoficzne, sygnalizowanie zagrożeń i błędów, próba konstruowania niesprzecznych teorii, by uzyskać najwierniejszy opis rzeczywistości. Jeżeli tak jest, to niech te właśnie czytanki filozoficzne staną się wspomnianym już zaproszeniem do dyskusji, do filozoficznego myślenia, do poszukiwania prawdy, do zrealizowania naturalnego w człowieku pragnienia wiedzy o tym, co istnieje i jest poznawane. 28. I X\n9 CZĘŚĆ PIERWSZA. PROBLEMATYKA BYTU 1. Błąd w punkcie wyjścia filozofii Według klasycznej koncepcji przez filozofię można rozumieć takie poznanie, w którym wyjaśnienie rzeczywistości polega na znalezieniu czynników powodujących, że ta rzeczywistość nie jest sprzeczna, że jest rzeczywistością. Rzeczywistość byłaby sprzeczna, wykluczałaby się, unicestwiała, gdyby jednocześnie nie była rzeczywistością, gdyby istniejąc jednocześnie nie istniała. Pierwsze wobec tego twierdzenie, ujmujące pierwotny, czy może początkowy lub graniczny stan rzeczywistości, jest następujące: nie można jednocześnie być rzeczywistością i nią nie być, nie można więc jednocześnie istnieć i nie istnieć. Znaczy to, że nie można jednocześnie np. pisać i nie pisać, poznawać i nie poznawać, żyć i nie żyć, właśnie istnieć i jednocześnie nie istnieć. Byt, a więc to, co jest, nie może być identyczne z tym, czego nie ma, z niebytem. Byt więc i niebyt wykluczają się. Opierając się choćby na przednaukowym doświadczeniu, na tym, że coś widzimy, słyszymy, odczuwamy, odróżniamy od czegoś innego, a więc poznajemy, dochodzimy do słusznego wniosku, że to, co nas otacza, nie jest niebytem, czyli wykluczeniem bytu, lecz że raczej jest, że istnieje. Pierwsze więc twierdzenie filozoficzne, wynikające z pytania, czy można jednocześnie istnieć i nie istnieć, twierdzenie oparte na doświadczeniu i uświadomieniu sobie istnienia, czyli tego, że rzeczywistość istniejąca nie może jednocześnie nie być rzeczywistością, prowadzi do podstawowego, uwikłanego w tym twierdzeniu i z kolei drugiego pytania filozoficznego o czynnik, który powoduje, że byt nie jest sprzeczny, czyli że nie zachodzi identyczność istnienia i nieistnienia. Chodzi o czynnik, dzięki któremu coś jest rzeczywiste, czyli że znajduje się po stronie tego, co realne, że nie osuwa się w nicość, rozumianą jako negacja, wykluczenie bytu, pustka. Ten czynnik, jeżeli urealnia, musi byś realny, i musi znajdować się w każdym bycie, jako ten właśnie graniczny moment, od którego zaczyna 9\n10 się coś rzeczywistego i bez którego jest się niebytem. Odpowiedź na to drugie pytanie, a więc drugie twierdzenie filozoficzne, może być następująca: jeżeli coś jest rzeczywiste, to zawiera w sobie realny czynnik powodujący istnienie. Nazywamy ten czynnik wprost istnieniem. Możemy dodać, że pierwszym warunkiem i swoiście prawem istnienia, pod groźbą absurdu gdyby było inaczej, jest to, że aby istnieć, trzeba zawierać w sobie istnienie i nie można go jednocześnie nie posiadać. Trzecie logicznie narzucające się pytanie można sformułować w taki sposób: czy cokolwiek samo udziela sobie istnienia, czy raczej to istnienie otrzymuje. Mówiąc inaczej pytamy, czy jakikolwiek byt, a więc to, co istnieje, jest źródłem, czyli przyczyną swego istnienia, czy też ta przyczyna jest dla tego bytu zewnętrzna. Rozważając pierwszą możliwość, że byt sam powoduje się do istnienia, wykrywamy taką sprzeczność, że coś nie istniejąc jednocześnie istnieje, skoro powoduje swoje istnienie. Nie istniejąc więc działa, co jest absurdalne. Sensowna i niesprzeczna wydaje się druga ewentualność, że byt może istnieć, czyli nie być nicością, tylko dzięki bytowi. (Terminów niebyt i nicość używam zamiennie). Trzecim więc twierdzeniem filozoficznym jest zdanie, że żaden byt nie może być przyczyną swego istnienia, że może być np. samodzielny albo, gdy nie jest sam z siebie, musi swe istnienie otrzymać od samoistnego bytu pierwszego. I wobec tego, skoro rzeczywistość jest, to początkiem czegokolwiek nie jest nicość, lecz byt, który oczywiście nie jest przyczyną siebie, lecz po prostu jest jako pierwsze źródło istnienia, czyli tego w każdym bycie znajdującego się czynnika, który urealnia. I czwarte kolejne pytanie dotyczy już natury tego bytu. Właśnie pytamy, który to jest ten pierwszy byt, jaką ma strukturę, dlaczego i dzięki czemu istnieje bez przyczyny? Odpowiedź na to pytanie, a więc twierdzenie określające naturę tego bytu dopiero tu zaczyna różnić filozofów i filozofie. Hegel na przykład nie zastanawiając się i nie rozstrzygając, czy cokolwiek istnieje, stwierdził, że początkowym i pierwszym bytem jest myśl, która ewentualnie wyłania swe przeciwieństwo, aby w trichotomicznym rozwoju dialektycznym syntetyzować się w coraz doskonalsze etapy jednej nieustannie stającej się rzeczywistości. Rozpoczął więc filozofowanie od wyróżnionego tu czwartego pytania o naturę pierwszego bytu. Ten byt pierwszy niewątpliwie nie posiada przyczyny, lecz nic 10\n11 o nim nie wiemy bez wcześniejszych pytań i rozumowań, dotyczących tego, co poznajemy w bezpośrednim kontakcie poznawczym z otaczającymi nas bytami. Nie można więc rozpoczynać filozofowania od stwierdzenia natury bytu pierwszego i nie od tego bytu zaczyna się nasza filozoficzna refleksja. Błąd w punkcie wyjścia filozofii najczęściej więc polega na tym, że rozpoczyna się filozofowanie od pytania o byt pierwszy, który wobec tego, jak u Hegla, jest nieuprzyczynowanym początkiem ewolucyjnie doskonalącej się rzeczywistości, albo jak u Plotyna jest najdoskonalszą nieuprzyczynowaną jednią, która emanuje z siebie coraz mniej doskonalsze hipostazy, albo jak u Spinozy jest wciąż tą samą, jedną, najdoskonalszą substancją, jawiącą się od strony różnych swoich atrybutów. Nie łatwo przy tak rozpoczętym filozofowaniu uniknąć ewolucjonizmu przyczyn, monizmu i panteizmu, czyli ujęcia rzeczywistości jako jednego bytu, który staje się coraz doskonalszy, albo który będąc czymś najdoskonalszym ujawnia się i przedłuża w swych emanatach, albo który wreszcie nie rozwijając się już lub nie emanując mniej doskonałych hipostaz jest wciąż tą samą całością wszystkich składających się na rzeczywistość pozornie różnych czynników. Źródłem błędu w punkcie wyjścia filozofii jest także utożsamienie bytu pierwszego, istniejącego bez przyczyny, z tym, co stanowi w każdym innym bycie, od tego pierwszego przyczynowo zależny, początkowy i graniczny czynnik urealniający. Jest to więc utożsamienie przyczyny z początkiem, samoistnego istnienia jako przyczyny z istnieniem uprzyczynowanym w danych bytach i te byty zapoczątkowującym jako w nich czynnik przecież urealniający, a nie samoistnie przyczynujący. Uniknięcie błędu jest możliwe, gdy przed określeniem natury bytu pierwszego rozstrzygniemy najpierw, czy w ogóle cokolwiek istnieje, i jeżeli istnieje, to jakie jest źródło tego istnienia. Chodzi więc nie tyle o byt pierwszy, ile o początek rzeczywistości w sensie jej granicznego punktu, o to miejsce, w którym rzeczywistość staje się czymś i nie jest niebytem, o miejsce od którego właśnie się zaczyna. Coś więc istnieje, gdy już nie jest niebytem. Dzięki czemu nie jest tą nicością? Oczywiście dzięki temu czemuś, co urealnia byt. Czy tego czynnika urealniającego sam sobie dany byt udziela? Gdy odpowiedź będzie negatywna, to znaczy gdy wskażemy, że żaden byt nie 11\n12 jest przyczyną siebie, pojawi się zagadnienie bytu pierwszego, jako czegoś stojącego przed wszystkimi innymi bytami. Ten byt pierwszy nie jest pierwszym elementem rozwijającej się rzeczywistości, lecz osobnym, różnym od innych bytów czymś, co uwalnia nas od sprzeczności, polegającej na utożsamieniu istnienia z nieistnieniem. Błąd, który w punkcie wyjścia filozofii polega na utożsamieniu początku danego bytu z bytem pierwszym i w związku z tym na początku filozofowania od bytu pierwszego, czyli w wyróżnionych tu pytaniach od czwartego etapu analizy, popełniają nie tyle tomiści, ile właśnie na przykład Hegel, Plotyn, Spinoza. Dodajmy wobec tego, że filozofia klasyczna w wersji tomistycznej nie rozpoczyna od pytania o Boga, nie jest maszynką do dowodzenia jego istnienia. Jest rozpoznawaniem i tłumaczeniem rzeczywistych bytów przez pokazywanie właśnie tego, co je uniesprzecznia, co powoduje że nie są jednocześnie czymś i swoim zaprzeczeniem. Błędem jest także pojmowanie filozofowania jako uogólnienia wyników nauk szczegółowych w sensie syntezy, scalającej wszystko, co dzięki tym naukom wiemy. Filozofia nie jest bowiem dowolną sumą odpowiedzi, jakąś czysto myślną lub formalną strukturą twierdzeń, właściwych innym naukom, lecz jest rozpoznawaniem realnych stanów bytu od tej strony, co tam jest ostateczne, pierwotne, początkowe, takie, bez czego byt staje się niebytem. Nie można przecież poza tym odpowiedzialnie tworzyć syntezy z twierdzeń o czymś, o czym nie wiemy, czy istnieje. A nawet jeżeli to uogólnienie nie jest scaleniem twierdzeń, lecz odczytywaniem w samych bytach znajdujących się tam treści, zawsze będzie to ujęcie już zastanych, istniejących bytów, a nie warunków wyznaczających to istnienie. Błędem też jest rozumienie filozofii jako zespołu twierdzeń z pogranicza nauki, sztuki, religii. Wtedy bowiem filozofia nie jest teorią rzeczywistości, lecz analizą pewnych pytań człowieka i poszukiwaniem tylko desygnatów tych pytań, a więc ujęciem jakichś fragmentów bytu, czy zachodzących między bytami relacji. Nie jest ujęciem tego, co pierwotne i konieczne, nie jest po prostu pierwszym pytaniem, lecz podobnie jak w naukach szczegółowych jakimś wtórnym twierdzeniem o tym, czego istnienia wcześniej nie ujęliśmy w uniesprzeczniających relacjach. Błędem wobec tego byłoby filozofowanie, sprowadzone do analizy języka jako wypowiedzi o tym, co inne nauki odkryły i zbadały. Błąd ten polega bowiem na 12\n13 pominięciu rozstrzygnięć w porządku pierwotnych czy w ogóle pierwotnych ujęć stanów bytowych rzeczywistości. Jest także wtórnym zespołem pytań i odpowiedzi. Błąd więc w punkcie wyjścia filozofii polega na zrezygnowaniu z pytań, ujmujących granicę rzeczywistości, ten moment, w którym coś nie jest już niebytem. 2. Błąd w rozumieniu aktu W poprzednich wyjaśnieniach, czyli w problemie punktu wyjścia filozofii, można popaść w błąd, wynikający z niedokładnego, a raczej ze zbyt skrótowego ujęcia różnicy między początkiem rzeczywistości i bytem pierwszym. Czym innym jest ten graniczny moment, w którym cokolwiek już nie jest niebytem, czyli istnieje, i czym innym jest byt, powodujący, że coś zaistniało. Niedokładność może prowadzić tu do posłużenia się zbitką dwu różnych spraw: czynnika uniesprzeczniającego w sensie przyczyny lub źródła każdego istnienia i czynnika będącego w danym bycie racją realności, a więc wykluczenia niebytu. Inaczej mówiąc możemy zapytać, co w bycie powoduje jego realność lub co jest aktem, który sprawia, że coś nie jest niebytem oraz jakie jest źródło aktu wykluczającego niebyt, czyli który byt uniesprzecznia cokolwiek, to znaczy nie pozwala na zatarcie granicy między istnieniem i nieistnieniem? Jeżeli się powie, że czynnikiem uniesprzeczniającym byt, a więc nie pozwalającym na jednoczesne nieistnienie i istnienie, jest byt pierwszy, powodujący, że coś nie jest niebytem, to stwierdza się prawdziwą sytuację w porządku zależności bytu od zewnętrznej przyczyny pierwszej. To stwierdzenie nie mówi jednak nic o znajdującej się wewnątrz bytu racji urealniającej, sprawiającej przez tę przyczynę. Owszem, może prowadzić do błędu, że 1) akt istnienia jest jedyny, poza wszelkimi bytami i przed nicością i że te byty nie uczestniczą w jego istnieniu, a także nie mają własnego istnienia, skoro nie mogą być przyczyną siebie, lub że 2) ten pierwszy i pełny akt urealniając cokolwiek wchodzi w strukturę każdego bytu. W pierwszym wypadku popełniamy błąd esencjalizmu, przypisując realność czemuś, co nie posiada w sobie aktu istnienia, w drugim wypadku decydujemy się na panteizm wprowadzający część Boga w naturalną strukturę rzeczy. 13\n14 W związku więc z pytaniem, który byt sprawia, że coś nie jest nicością, możemy dać dwie odpowiedzi: 1) cała rzeczywistość jest bytem, który istnieje sam z siebie, bez przyczyny i bez początku, 2) wśród wielu uprzyczynowanych bytów jest jeden byt samodzielny, wyprzedzający nicość i wszystkie inne byty, które nie mogąc stanowić przyczyny siebie otrzymują od tego pierwszego bytu urealniające je i osobne dla każdego bytu istnienie. Pierwsza odpowiedź jest rozwiązaniem ministycznym w wersji panteistycznej (esencjalistyczną perspektywę narazie pomijamy), druga wyznacza pluralizm. Jeżeli cała rzeczywistość stanowi jeden byt nie posiadający przyczyny, to jest jednocześnie jedynym bytem. Wszystko więc w tym jedynym bycie musi się zawierać. Nic też nowego nie może się w nim pojawić, ponieważ nie ma poza tym bytem źródła tego czegoś nowego. Jeżeli więc wszystko w tym bycie od początku się znajduje, to nie mogą dokonywać się w nim zmiany, które są przecież nabywaniem czegoś, czego dany byt nie posiada. Przy monistycznym więc rozumieniu rzeczywistości nie powinno być zmian, których jednak doświadczamy. Moniści niekiedy zgadzają się, że w tym całościowym bycie nie pojawia się nic nowego. Tak zwana zmiana jest tylko ujawnieniem się w czasie tego, co w tym bycie jest od początku. Zapytajmy więc o strukturę tego, co się ujawnia. Otóż doświadczamy bardzo różnych części tego bytu, które są właśnie strukturalnie różne. Inny przecież jest kamień i inny jest człowiek, czym innym jest oko i pojęcie oka. I nie są to oczywiście różnice tylko ilościowe, lecz właśnie strukturalne. Kamień jest przestrzennoczasowy, mierzalny, posiadający jakości, takie jak np. kształt, barwa, ciężar. Pojęcie natomiast jest odwrotnością tej struktury. Nie jest mierzalne, nie jest przestrzennoczasowe i nie posiada jakości, takich jak kształt, barwa czy zapach. Rzeczywistość stanowiąca jeden byt, złożona z tak różnych strukturalnie części, jest więc jednocześnie żywa i martwa, świadoma i nieświadoma, jakościowa i niejakościowa, rozumna i nierozumna, zmienna i niezmienna, szczegółowa i ogólna. Złożona z tak różnych, wykluczających się czynników, jest sprzeczna. Może wszystkie te czynniki zawierać, lecz właśnie na zasadzie złożenia z wielu strukturalnie różnych bytów. Wtedy jednak jesteśmy w pluralizmie i musimy szukać uzasadnienia 14\n15 działań w proporcjonalnej strukturze danych bytów, a także uzasadnienia ich realności, czyli istnienia. Pluralistyczna wielość bytów jest możliwa dzięki wewnętrznemu złożeniu danego bytu z jakichś różnych czynników. Te czynniki stanowią właśnie także racje uniesprzeczniające ten byt. Znaczy to, że one sprawiają realność bytu i uwalniają go od tożsamości z niebytem. I oczywiście zaraz jawi się pytanie, czy one urealniają się same przez się. Tę ewentualność musimy wykluczyć. Gdyby bowiem cokolwiek było dla siebie źródłem istnienia, musiałoby nie istniejąc istnieć, co jest jawną sprzecznością. Swoje istnienie musi zawdzięczać innemu, samemu z siebie istnieniu nie posiadającemu przyczyny i wyprzedzającemu niebyt. To samoistne istnienie z racji swego działania, czyli udzielania istnienia, musi się więc charakteryzować właśnie nie posiadaniem przyczyny, a więc samoistnością i pełnią bytowości, pozwalającą realnie i samodzielnie istnieć. Wszystkie inne byty otrzymujące istnienie muszą się więc różnić od tego pierwszego bytu przede wszystkim brakiem bytowej pełni aktu istnienia. Mamy więc przeciwstawienie pełni bytu w samoistnym istnieniu i braku tej pełni w bytach uprzyczynowanych. Aby być pełnią bytu, trzeba stanowić absolutną aktualność i egzystencjalną doskonałość. Na pytanie, pod jakimi warunkami nie jest się pełnią bytu, można odpowiedzieć, że byt mniej doskonały niż pierwszy byt musi zawierać w urealniającym go akcie istnienia jakieś momenty niedoskonałości. Odpowiedź jest pozornie prosta, lecz może stanowić podstawową trudność, która właśnie prowadzi do błędu w rozumieniu aktu. Aby być bytem pierwszym, trzeba stanowić strukturę, w której nie zawierają się zróżnicowania i niedoskonałości. Trzeba być samym istnieniem. Ten postulat stawiamy na podstawie działania bytu pierwszego, który właśnie udziela innym bytom różnego od siebie istnienia, osobno dla każdego bytu stwarzanego. I ponieważ to stworzone istnienie urealnia byt, doświadczany przez nas poznawczo, realne jest także jego źródło, czyli byt pierwszy. Jego niezłożoność jest gwarancją samoistności, lub raczej jego samoistność informuje nas o strukturalnej niezłożoności. Tę samoistność przyjęliśmy na zasadzie alternatywy: byt albo niebyt stanowi źródło bytu. Ponieważ rzeczywistość jest, a niebyt nie mógł być jej źródłem, bo wtedy tym samym byłoby istnienie i nieistnienie, 15\n16 jest wobec tego u początków świata byt samoistny, ukonstytuowany tylko z istnienia, czegoś więc absolutnie prostego, wykluczającego złożoność, czyli niedoskonałość. Aby być bytem niej doskonałym niż pierwszy byt, trzeba posiadać taką strukturę, która tę niedoskonałość warunkuje uzasadnia i spełnia. Nie można więc być samym istnieniem, czyli nie można być bytem niezłożonym. I właśnie to pojęcie złożoności stanowi niebezpieczeństwo. Mówi się bowiem, że jeżeli samo istnienie nazwiemy aktem, to oprócz aktu w danym bycie musi się znaleźć czynnik, będący odwrotnością aktu. Dla oznaczenia tego czegoś w bycie, co nie jest aktem, przyjęto termin możność. Dany byt więc dlatego nie jest bytem pierwszym, że konstytuuje go oprócz aktu także możność. Akt i możność jawią się więc nam jako dwa dodane do siebie czynniki. Oczywiście wiemy, że w bycie uprzyczynowanym, nie stanowią one czegoś samodzielnego, że giną po rozłączeniu, że mogą tylko współbytować. Te ujęcia narzucają nam jednak taki obraz, że akt, jako pewne X, łączy się z pewnym Y jako z możnością. I właśnie to addytywne ujęcie aktu i możności jest błędem. Przez akt rozumiemy jakąś po prostu aktualność, zrealizowanie, doskonałość. Przez możność rozumiemy nieaktualność, niezrealizowanie, niedoskonałość. Jakikolwiek akt, np, urealniający byt akt istnienia zawarty w danym bycie, jest takim aktem, który nie jest samoistną pełnią, który więc jest swoiście przeniknięty niedoskonałością, momentami niezrealizowań. Jest to więc akt od początku niepełny, w swym każdym jak gdyby punkcie zawierający brak pełni dokonania. I jego sposobem bytowania, jego wprost naturą jest pozostawanie czymś niedoskonałym, czymś ontycznie mniejszym od bytu pierwszego, czymś zmieszanym z możnością. Te momenty niezrealizowań nie są jednak pustką, momentami nicości w organizmie aktu. Są czymś swoiście realnym, ponieważ wraz z bytem są poza nicością. Słusznie nazwano je możnością, czyli inaczej niż nicość, oznaczająca wykluczenie bytu. Aby więc nie być bytem pierwszym, trzeba stanowić strukturę, która charakteryzuje się swoiście mniejszą klasą aktu. To umniejszenie ma swe ontyczne uzasadnienie w tym, co brakuje temu aktowi do stanowienia pełni. Można więc wyobrazić sobie byt jako akt przeniknięty niezrealizowaniami, jakiś taki akt ułomny, pełny niedokonań. I tak właśnie musi być. Pod tym warunkiem nie jest bytem samoistnym, którym nigdy nie może się stać. Nigdy dokonania i zrealizowania nie osiągną pełni, ponieważ nie mogą jej 16\n17 osiągnąć. Byt uprzyczynowany nie może przestać być sobą, tym oto właśnie bytem zależnym w istnieniu od bytu pierwszego. Zrealizowania nie mogą przekroczyć granic natury tego, czym jest dany byt, a jest właśnie i musi być mniej doskonały od bytu samoistnego. Nazywa się taki byt bytem przygodnym. Byt samoistny nazywamy bytem koniecznym. Możność więc jako suma niezrealizowań i niedoskonałości wewnątrz danego bytu swoiście ogranicza i umniejsza akt, czyniąc z niego i razem z nim byt przygodny. Pierwszy w tym bycie urealniający akt, wynoszący ten byt poza nicość, czyli przygodny akt istnienia tym różni się od koniecznego aktu istnienia konstytuującego byt pierwszy, że jest ze swej natury przeniknięty możnością. I z tej racji nie może stanowić części bytu pierwszego, czegoś wniesionego do bytu przygodnego z terenu samoistnego istnienia, które jest absolutnie doskonałe, podczas gdy istnienie w bycie przygodnym od początku zmieszane z możnością jest niedoskonałe, strukturalnie więc inne. Byt pierwszy wobec tego nie dzieli siebie na części. Stanowiąc istnienie nie rozdziela się w kawałkach bytom przygodnym. Nie jest tak dlatego, że byty przygodnie nie mają istnienia podobnego do istnienia bytu pierwszego. Istnienie samoistne, nawet gdyby jako część bytu pierwszego znajdowało się w bytach przygodnych, musiałoby być samoistne, zawsze w pełni doskonałe, nieuprzyczynowane, zawsze oddzielone od możności, nigdy z nią nie zmieszane. Nie mogłoby wtedy być na serio istnieniem bytu przygodnego, który ma istnienie uprzyczynowane, ponieważ przeniknięte możnością. Ujęcie, według którego akt istnienia łączy się z możnością, jako dwa dodane do siebie współczynniki strukturalne bytów przygodnych, sugeruje też błąd, że otrzymane istnienie można przekazywać, że po prostu jest ono w stanie urealniać inne byty, gdy raz zostało czemukolwiek udzielone. Mogłoby tak być, gdyby istnienie w każdym bycie było właśnie, jak w swym źródle, samoistne, absolutnie doskonałe, oddzielone od możności. Stanowiąc nawet kawałek, czy część bytu pierwszego musiałoby mieć te własności. Tymczasem istnienie bytów przygodnych jest od początku ułomne, zawierające braki, niezrealizowania. Jest strukturalnie inne niż istnienie samoistne, jest właśnie w swej budowie niepełne. Musi więc pojawić się jako wynik mocy sprawczej bytu pierwszego, a nie jako jego wypromieniowany emanat. Przyczynowość sprawcza bytu pierwszego polega więc nie na rodzeniu bytów przygodnych, lecz na czynności i 17\n18 decyzji, w wyniku której coś nie jest niebytem. Nie ma więc racji monizm, dopuszczający w wersji Plotyna czy Hegla emanacyjny proces wytwarzania hipostaz czy syntezy zwielokratniających się czynników, stanowiących dany byt. Akt istnienia jest w każdym bycie czynnikiem urealniającym, przeciwstawiającym coś niebytowi. Jest takim czynnikiem, w którym to coś urealnione, to cały byt, stanowiący niedoskonały akt, czyli przeniknięty brakiem zrealizowania pełni. I sumę tych na jakąś miarą realizujących się niezrealizowań dla odróżnienia od istnienia nazwano treścią lub istotą bytu. Jest to rzeczywiście jego treść, jego specyfika, jego swoiste zadania, które polega na przekształceniu się, aktualizowaniu, doskonaleniu. Jeżeli mówimy, że akt istnienia urealnia istotę, to znaczy, że dany byt od początku jest dwuczynnikowy, czyli strukturalnie biorąc jest wzajemnym przenikaniem się tego, co zrealizowane, i tego, co dopiero się w nim doskonali. Nie jest to doskonalenie się czy aktualizowanie samego aktu istnienia, który przecież nie może dopiero się aktualizować będąc już czynnikiem przeciwstawiającym byt nicości, lecz może to być doskonalenie się w bycie tego, co nazywamy treścią, czyli doskonalenie się tych niezrealizowań, które nadając aktowi istnienia jego przygodność, a więc z racji zmieszania z istotą - odrębność strukturalną, mogą uzupełniać się i aktualizować do poziomu nie wykraczającego poza specyfikę bytu, to znaczy pozostania zawsze czymś mniej doskonałym niż byt pierwszy, a więc czymś z natury zawierającym braki nie pozwalające być pełnią aktu. To pozostanie niedoskonałym aktem wiąże się z treściową stroną bytu, jego specyfiką, jakąś jego indywidualnością. Treść bytu, suma więc tych niezrealizowań, z kolei różni byty przygodne. Każdy z nich indywidualnie ma wobec tego inną perspektywę rozwoju, inny stopień możności zrealizowań i aktualizacji. W każdym więc bycie wśród jego treści znajduje się to, bez czego nie byłby tym bytem. Ta grupa koniecznych w nim treści pozwala mu należeć do jakiejś kategorii bytów, jakoś legitymować się wobec innych, być czymś do innych podobnym i wciąż pozostawać sobą w swych koniecznych i specyficznie jednostkowych treściach. Te konieczne treści nazwano formą, te jednostkujące - materią. I znowu trzeba właśnie mieć te treści konieczne, aby być bytem danej kategorii i także trzeba mieć te treści jednostkujące, aby pozostać sobą, czymś niepowtarzalnym i jedynym. Trzeba zawierać formę i materię, aby być jednostką w gatunku, i trzeba mieć 18\n19 przede wszystkim w sobie urealniający akt istnienia, bez którego treściowa strona bytu jest nicością. Jest to więc konieczność. I ukazując te strukturalnie konieczne czynniki, bez których nie jest się bytem, filozofia klasyczna spełnia właśnie swoje zadanie określenia warunków uniesprzeczniających byt, tego więc, bez czego byt byłby niebytem. Wyjaśnijmy też, że gdy się mówi o pełni bytu lub o koniecznym braku tej pełni, to chodzi tu o cały byt przygodny i o cały byt pierwszy. W sobie właściwym istnieniu zarówno byt pierwszy jak i byt przygodny osiągnęły proporcjonalną pełnię, która już nie może się zmienić. Podobnie nie może się zmienić ich istota. W bycie pierwszym, stanowiącym czysty akt istnienia, jest ona z tym aktem tożsama, skoro nie ma tam złożenia. W bycie przygodnym istota jest też jego niezmienną treścią, wyznaczającą stałą miarę niedoskonałości bytu, i jest jednocześnie czymś drugim obok aktu, skoro ten akt na tej zasadzie jest niedoskonały, że go przenikają niezrealizowania. Te właśnie niezrealizowania nie mogą być jednocześnie zrealizowaniami. Dlatego więc akt istnienia uważa się za coś innego od możnościowej treści czyli istoty, w której co innego jest racją koniecznych dla danego bytu danych strukturalnych (forma) i co innego racją jego jednostkujących go czynników (materia). Błąd w rozumieniu aktu może więc polegać na zbitce istnienia samoistnego z istnieniem przygodnym, na przypisaniu aktowi istnienia roli formy, która jest aktem w porządku możnościowej istoty (istnienie jest aktem w porządku bytu), na ilościowym i addytywnym jego związku z możnością, na niedostrzeżeniu swoiście możnościowego charakteru aktu istnienia w bytach przygodnych i na przypisaniu mu doskonałej, czystej samoistności właściwej istnieniu bytu pierwszego. Właściwe rozumienie aktu uzyskamy eliminując wymienione tu błędy. 3. Trzy główne teorie rzeczywistości Śledząc dzieje problemów filozoficznych dochodzi się do wniosku, że prawie wszystkie kierunki filozoficzne są odmianami może trzech podstawowych sposobów odczytania rzeczywistości, trzech jej głównych teorii. Dokładniej mówiąc analiza struktury poszczególnych kierunków w ich rozwiązaniach z zakresu metafizyki 19\n20 prowadzi właśnie do trzech wzorów, do trzech swoistych archetypów rozumienia rzeczywistości. Jest to w historycznie danej kolejności monizm, dualizm i pluralizm. Najbardziej klasycznym i czystym monizmem jest ujęcie Parmenidesa, który rozumiał rzeczywistość jako jeden spójny, jednolity i statyczny byt, konsekwentnie niezmienny, przeciwstawiony swemu zaprzeczeniu czyli niebytowi, oraz monizm Plotyna i Hegla jako obraz procesu różnicującej się rzeczywistości. U Plotyna początkiem tego procesu jest najdoskonalsza jednia emanująca coraz mniej doskonałe hipostazy różniące się od siebie stopniem oddalenia od jedni i wzajemną zależnością przyczynową (hipostaza wyższa jest bezpośrednią i główną przyczyną sprawczą hipostazy niższej). U Hegla początkiem emanacyjnego procesu jest najmniej doskonały czynnik, a więc odwrotnie niż u Plotyna. Ten początkowy, niezłożony, prosty czynnik, którym jest myśl, ewoluuje w trichotomicznym ruchu ku coraz bogatszym, bardziej zróżnicowanym syntezom, rozbudowującym się w nieskończenie otwarty absolut. Cechą wspólną ujęcia Plotyna i Hegla jest emanacyjny ewolucjonizm, konieczna kolejność pojawiających się hipostaz lub syntez, przyczynowanie przez poszczególną fazę procesu następnej fazy, odległość od źródła jako warunek odrębności hipostazy lub syntezy. Jest to oczywiście odrębność ilościowa i numeryczna, nie istotowa. Wspólne dla Parmenidesa, Plotyna i Hegla jest przyznanie całej rzeczywistości jako jednemu i jedynemu bytowi istotowej tożsamości wszystkich elementów strukturalnych i przyznanie samoistności. Jeżeli teorię Parmenidesa nazwiemy ujęciem statycznym, a poglądy Plotyna i Hegla ujęciem dynamicznym, to propozycje Spinozy i Bergsona możemy określić jako statycznodynamiczne. Spinoza utożsamiając Boga i świat widzi całą rzeczywistość, trochę jak Parmenides, jako jedną substancję, która dynamicznie przedstawia się w postaci głównie myślenia lub rozciągłości. Jest to więc w obrębie tej samej panteistycznie pojętej substancji pulsowania jej przejawów czy własności. Bergson podobnie i może bardziej jak Plotyn i Hegel, odczuwa, właśnie odczuwa a mniej rozumie (atakuje bowiem rozum za kwantyfikowanie i unieruchamianie żywej natury świata, a źródło poznania widzi w biologicznie pojętej intuicji), rzeczywistość jako nieustanny proces życia, które wciąż będąc tym samym, pulsuje swymi wieloma przejawami. Statyczno-dynamiczny jest także materialistyczny monizm filozofów 20\nSylabus LICZBA GODZIN. Treści merytoryczne przedmiotu\nSylabus Nazwa Przedmiotu: Teoria bytu (ontologia) Typ przedmiotu: obligatoryjny Poziom przedmiotu: zaawansowany rok studiów, semestr: I rok, semestr II; II rok, semestr I (studia filozoficzne I stopnia)\nPLATONIZM I NEOPLATONIZM W UJĘCIU PROFESORA GOGACZA\nAnna Kazimierczak-Kucharska, UKSW PLATONIZM I NEOPLATONIZM W UJĘCIU PROFESORA GOGACZA Spojrzenie profesora Gogacza na tradycję platońską wydaje się być interesujące przede wszystkim ze względu na liczne\nSpór o poznawalność świata\nROMAN ROŻDŻEŃSKI FILOZOFIA A RZECZYWISTOŚĆ Spór o poznawalność świata Wydawnictwo WAM Kraków 2012 Spis treści Przedmowa 11 Rozdział I Myślenie filozoficzne w cieniu zwątpienia 15 1. Wprowadzenie 15 2.\nPoznanie substancji oddzielonych. środa, 9 stycznia 13\nPoznanie substancji oddzielonych Czym jest władza? władza - narzędzie duszy do wykonywania określonych aktów władza jako proprietas (własność, właściwość) - specjalny rodzaj przypadłości. władza jako możność\nTadeusz Klimski OSOBA I RELACJE\nPIERWODRUK: M. GOGACZ (RED.), SUBSYSTENCJA I OSOBA WEDŁUG ŚW. TOMASZA Z AKWINU, OPERA PHILOSOPHORUM MEDII AEVI. TEXTUS ET STUDIA, T. 8, ATK, WARSZAWA 1987, S. 191-195. Tadeusz Klimski OSOBA I RELACJE Według\nAntropologia filozoficzna Prof. Mieczysława Gogacza jako metafizyka człowieka i metafizyka osoby\nBożena Listkowska Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego Warszawa Antropologia filozoficzna Prof. Mieczysława Gogacza jako metafizyka człowieka i metafizyka osoby Wstęp: Po co nam antropologia filozoficzna\nFilozoficzna interpretacja doświadczenia mistycznego w ujęciu Mieczysława Gogacza. Izabella Andrzejuk\nFilozoficzna interpretacja doświadczenia mistycznego w ujęciu Mieczysława Gogacza. Izabella Andrzejuk Doświadczenie mistyczne w filozofii i teologii Wydaje się, iż ujęcie doświadczenia mistycznego zarazem\nPIOTR JAROSZYŃSKI Spór o piękno Kraków 2002, ss. 276\nPIOTR JAROSZYŃSKI Spór o piękno Kraków 2002, ss. 276 Teorię piękna sformułowali już Grecy, została ona później przejęta przez filozofię chrześcijańską. Tam gdzie byt został uznany jako pochodny od Absolutu\nEGZAMIN MATURALNY W ROKU SZKOLNYM 014/015 FORMUŁA OD 015 ( NOWA MATURA ) FILOZOFIA POZIOM ROZSZERZONY ZASADY OCENIANIA ROZWIĄZAŃ ZADAŃ ARKUSZ MFI-R1 MAJ 015 Uwaga: akceptowane są wszystkie odpowiedzi merytorycznie\nWAŻNIEJSZE ZAGADNIENIA METAFIZYKI\nMIECZYSŁAW GOGACZ WAŻNIEJSZE ZAGADNIENIA METAFIZYKI Edycja internetowa wydania pierwszego Lublin 1973 Mieczysław Gogacz SPIS TREŚCI UWAGI NA TEMAT KOMPOZYCJI SKRYPTU... 4 1. POJĘCIE FILOZOFII... 7 2. GRANICE\nPOCZUCIE TOŻSAMOŚCI W KONTEKŚCIE SPOŁECZNOŚCI NARODOWO - PAŃSTWOWEJ\nPOCZUCIE TOŻSAMOŚCI W KONTEKŚCIE SPOŁECZNOŚCI NARODOWO - PAŃSTWOWEJ Wstęp Żyjemy w świecie wielkich procesów integracji i globalizacji. Z samej swojej istoty są to procesy pozytywne pozwalające wspólnie\nFilozofia, ISE, Wykład VII - Platońska teoria idei cz. 2.\nFilozofia, ISE, Wykład VII - Platońska teoria idei cz. 2. Artur Machlarz 2011-10-01 Plan wykładu 1 Czym według Platona jest wiedza prawdziwa i jak ją osiągnąć? 2 3 Protagoras - człowiek jest miarą wszechrzeczy...\nP L SJ A I W WAM K 2014\nP L SJ E W WAM A I K 2014 Spis treści 1. O filozofii w ogóle......................... 13 1.1. O filozofii najogólniej...................... 14 1.2. Filozofia czy historia poglądów................ 16 1.3.\nPEF Copyright by Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu\nKONIECZNOŚĆ (gr. [ananke], [to anankáion], łac. necessitas) stany bytowe oraz pochodne od nich logiczne stany poznawcze wyrażone w sądach. Problematyka k. ujawniła się przy okazji omawiania warunków wartościowego\nLOGIKA Wprowadzenie. Robert Trypuz. Katedra Logiki KUL GG października 2013\nLOGIKA Wprowadzenie Robert Trypuz Katedra Logiki KUL GG 43 e-mail: trypuz@kul.pl 2 października 2013 Robert Trypuz (Katedra Logiki) Wprowadzenie 2 października 2013 1 / 14 Plan wykładu 1 Informacje ogólne\nSUBSTANCJA ISTOTA NATURA\nSUBSTANCJA ISTOTA NATURA (gr. [ousía] [to ti en éinai] [physis]; łac. substantia essentia natura) aspekty charakteryzujące realnie istniejący byt jako podmiot dla swych właściwości (substancja) i przedmiot\n5. Logarytmy: definicja oraz podstawowe własności algebraiczne.\n5. Logarytmy: definicja oraz podstawowe własności algebraiczne. 78. Uprościć wyrażenia a) 4 2+log 27 b) log 3 2 log 59 c) log 6 2+log 36 9 a) 4 2+log 27 = (2 2 ) log 27 4 = 28 2 = 784 29 listopada 2008\n17. Zagadnienie umysłu i ciała (mind-body problem) Andrzej Wiśniewski Wstęp do filozofii Materiały do wykładu 2015/2016\n17. Zagadnienie umysłu i ciała (mind-body problem) Andrzej Wiśniewski Andrzej.Wisniewski@amu.edu.pl Wstęp do filozofii Materiały do wykładu 2015/2016 Zagadnienie umysłu i ciała (mind-body problem) We współczesnej\n6. Zagadnienia źródła poznania I Psychologiczne zagadnienie źródła poznania\n6. Zagadnienia źródła poznania I Psychologiczne zagadnienie źródła poznania Andrzej Wiśniewski Andrzej.Wisniewski@amu.edu.pl Wstęp do filozofii Materiały do wykładu 2015/2016 Dwa zagadnienia źródła poznania\nTadeusza Klimskiego realistyczna interpretacja problemu jednos ci\nArtur Andrzejuk Tadeusza Klimskiego realistyczna interpretacja problemu jednos ci MOTTO: Rola, jaką jedność odgrywa w myśli ludzkiej, jest wieczną zagadką 1. Problematyce jedności poświęcił Tadeusz Klimski\nWymogi regulacji kodeksowej. Tomasz Bąkowski\nWymogi regulacji kodeksowej Tomasz Bąkowski Kodeks - pojęcie Najpełniejsza forma porządkowania i systematyzacji danej dziedziny prawa w celu zespolenia rozproszonych w całym systemie norm regulujących\nZnaleźć wzór ogólny i zbadać istnienie granicy ciągu określonego rekurencyjnie:\nCiągi rekurencyjne Zadanie 1 Znaleźć wzór ogólny i zbadać istnienie granicy ciągu określonego rekurencyjnie: w dwóch przypadkach: dla i, oraz dla i. Wskazówka Należy poszukiwać rozwiązania w postaci, gdzie\nW prawie podatkowym brakuje norm, które w generalny sposób regulowałyby zakres stosowania analogii.\nW prawie podatkowym brakuje norm, które w generalny sposób regulowałyby zakres stosowania analogii. Wnioskowanie per analogiam i jego granice należą do kontrowersyjnych zagadnień prawa podatkowego. Analogia\nDorota Zapisek "Wola i intelekt w lozo i Tomasza z Akwinu", Mateusz Penczek, Kraków 2012 : [recenzja] Rocznik Tomistyczny 4,\n"Wola i intelekt w lozo i Tomasza z Akwinu", Mateusz Penczek, Kraków 2012 : [recenzja] Rocznik Tomistyczny 4, 335-338 2015 Recenzja Mateusz Penczek, Wola i intelekt w filozofii Tomasza z Akwinu, Wydawnictwo\nPROGRAM NAUCZANIA PRZEDMIOTU FAKULTATYWNEGO NA WYDZIALE LEKARSKIM I ROK AKADEMICKI 2014/2015 PRZEWODNIK DYDAKTYCZNY 1. NAZWA PRZEDMIOTU : Historia filozofii 2. NAZWA JEDNOSTKI (jednostek ) realizującej\n12. Idealizm subiektywny i idealizm obiektywny. Metafizyczny realizm\n12. Idealizm subiektywny i idealizm obiektywny. Metafizyczny realizm Andrzej Wiśniewski Andrzej.Wisniewski@amu.edu.pl Wstęp do filozofii Materiały do wykładu 2015/2016 Metafizyka a ontologia Jak dotąd


Liebster Blog Award #1 – Caroline Livre\nHomeinneLiebster Blog Award #1 2 kwietnia 2014\nDobrze wiecie, że prowadzenie bloga to wciąż nowość dla mnie. Staram się dodawać posty jak najczęściej, jednak nie zawsze wszystko wychodzi tak, jakbyśmy tego chcieli. Bardzo cieszę się z nominacji do Liebster Blog Award od Star.Black . Miło mi, że ktoś docenił moją pracę, bo jak z pewnością wiecie, daje to motywację do dalszych wysiłków.\nLiebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za\n„dobrze wykonaną robotę”. Jest przyznawana dla blogów o mniejszej\nPytania od Star.Black\n1.Twój ulubiony zespół muzyczny ??\n~Nie mam ulubionego zespołu muzycznego, chociaż bardzo lubię Lemon,One Republic i Milky Chance, poza tym nie mam nic do One Direction.Jeśli chodzi o gusta muzyczne, to nie jestem wybredna – po prostu słucham radia, a co wpadnie mi w ucho szukam na youtube. 2. Ulubiona piosenka ??\n~Ciężko wybrać jedną ulubiona piosenkę. Przyznaję się, że uwielbiam Heart to heart Jamesa Blunta, I see fire Ed Sheedana, Stolen Dance Milky Chance i Dzień za dniem Patrycji Markowskiej. 3. Książka która cię ostatnio zachwyciła ?\n~Ostatnio bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie Gwiazd naszych wina Johna Greena. Nie spodziewałam się po niej nic wielkiego, myślałam, że będzie podobna do Szukając Alaski. Próbuję napisać recenzje, ale najgorzej pisze się, gdy nie masz się do czego przyczepić…\n4. Książka za którą nie przepadasz ?? Lub żałujesz że ją przeczytałaś.\n~Nie przepadam za Domem na plaży Sarah Jio. Na początku wydawała się niezła, a potem wszystko się pogmatwało… 5. Twój ulubiony Film ??\n~Od zawsze kochałam filmy taneczne, mimo ,że ich fabuła dużo się od siebie nie różni. Chyba najlepszy z nich to Just Dance.\n6. Ostatni film jaki oglądałeś/aś w kinie ??\n~Nie chodzę często do kina, a ostatni film oglądałam we wrześniu i była to Blue Jasmine Wood`ego Allena (polecam!).\n7. Oglądasz jakieś seriale ?? Jak tak to jaki i twoja najbardziej lubiana postać ?\n~Z seriali oglądam tylko Na dobre i na złe oraz Prawo Agaty. Moja ulubiona postać to Wiktoria z Leśnej góry. Imponuje mi swoja charyzmą, odwagą i zdecydowaniem.\n~Mam wiele marzeń, a takie najważniejsze to po prostu chciałabym być szczęśliwa, zadowolona z siebie, iść przez życia nie oglądając się na nikogo,niczego nie żałować, zawsze ufać sobie i słuchać siebie. Z jednej strony nic specjalnego, z drugiem wcale nie takie łatwe do wykonania.\n9. Książka którą czytałaś kilkakrotnie ?? Jeśli takiej na razie nie ma, to jaką byś jeszcze raz przeczytała ??\n~Jedyna taka książka to Złodziejka Książek, którą przeczytałam trzy razy. Recenzja raczej nie pojawi się na blogu, ponieważ naprawdę ciężko znaleźć słowa, by opisać takie arcydzieło. 10. Twój ulubiony autor książek ?? ~Nie mam ulubionego autora, ale lubię książki Camilli Läckberg,Markusa Zusaka, J.K. Rowling, Nicholasa Sparksa i Beaty Pawlikowskiej. Dosyć ciekawe połączenie…\n11. Twój ulubiony gatunek książek ??\n~Bardzo dobrze czyta mi się kryminały czy powieści obyczajowe, ale nie gardzę też fantastyką. A teraz moje pytania 1. Czy częściej kupujesz książki czy wolisz czytać te z biblioteki ?\n11. Czy masz jakieś pasje lub zainteresowania oprócz czytania książek ? Nominowani 😉\nMam nadzieję, że z chęcią przyłączycie się do zabawy 😉\nTags Liebster Blog Award\tPrevious Post „Niepokój” Maggie Stiefvater Next Post Malutki stosik marcowy #3 caroline\n🙂 bardzo ciekawe odpowiedzi , zachęcająco brzmi to, że kilka razy przeczytałaś Złodziejkę 🙂\nStarałam się rozwinąć jak mogłam ;DA co do Złodziejki, to mogę śmiało powiedzieć, że to moja najukochańsza książka <3\nOdpowiedziałam już na pytania na moim blogu 🙂 Dziękuję za nominację 🙂\nŚwietnie, już wchodzę poczytać 😉Nie ma za co 😉 To Twoja praca i Twój wkład, ja Cię tylko nominowałam 😉\nbardzo dziękuję za nominację! 🙂 🙂 🙂oczywiście z wielką chęcią wezmę udział z zabawie i odpowiedzi na pewno udzielę 🙂\nNaprawdę nie ma za co ;))\nhttp://recenzjeami.blogspot.com/2014/04/liebster-blog-award-4.htmlsą ;D odpowiedziałam 🙂\nteraz już działa, opublikowane dzisiaj, zapraszam 🙂\nDziękuję za nominację! 😉 Jestem bardzo miło zaskoczona, już niebawem na moim blogu ukaże się post z odpowiedziami na Twoje pytania. 😉 Pozdrawiam, Marcelina\nNie ma za co 😉To Twoja praca bardzo mi się spodobała 😉Pozdrawiam również 😉


HiLight - Windows Store Ekspolorator #1 | Mobilestage.in\nGry i Aplikacje, Polecamy\nNa pewno wielu z nas pamięta proste gry z dzieciństwa, w których naszym zadaniem było zapamiętywanie pewnych schematów i późniejsze ich odtworzenie. Czas mija i okazuje się, że takie gry nie są wcale dla nas łatwiejsze. Jeżeli nie wierzycie to musicie spróbować pobawić się w HiLight!\nZasada jest prosta na ekranie pojawia nam się 6 okręgów, których w zależności od levelu jest coraz więcej. Naszym zadaniem jest powtórzenie melodii która tworzy się przy odpowiednim stukaniu w ekran. Na wykonanie zadania mamy 3 sekundy. Na początku rozgrywka jest prosta i ma za zadanie wprowadzić nas nieco do świata gry. Jednak po pokonaniu około 10 leveli, poziom zagadek znacząco wzrasta i nie raz będziemy zmuszeni do powtarzania w kółko schematu, aż go opanujemy.\nWszystko oprawione jest ładną, stonowaną grafiką. A muzyka wyśmienicie uspokaja i odcina od świata zewnętrznego.\nWszystkich poziomów w Hilight mamy 225. Dzielą się one na 5 światów różniących się ilością okręgów. Rozgrywka naprawdę niesamowicie wciąga i nadaje się dla osób w każdym wieku.\nTagi: eksploratorHilightstorewindowswindows phone\nDlaczego projekt Nokia + Android nie może się udać


Rolada czekoladowa z kremem z białej czekolady i tahini - pyszna, słodka dama na specjalne okazje!\nDekadencki i nieco bardziej wymagający deser na specjalne okazje, który jest warty wysiłku! Dama na stole.\nRolada czekoladowa z kremem z białej czekolady z tahini:\nKrem chałwowy z białą czekoladą:\n75 g tahini (dobrze wymieszanej w słoiku)\nPrzygotować krem z wyprzedzeniem, ponieważ wymaga co najmniej 4 godzin, aby dobrze się schłodził w lodówce przed ubijaniem.\nNa kąpieli wodnej (miska na garnuszku z wrzącą wodą) podgrzać śmietanę, czekoladę, sól , regularnie mieszać, aż czekolada się rozpuści, a mieszanina będzie gładka. Wlać miksturę do małej miski, przykryć folią spożywczą i wstawić do lodówki na co najmniej cztery godziny (najlepiej na noc przed pieczeniem i podaniem).\nRozgrzać piekarnik do 160ºC (termoobieg) i wyłożyć blaszkę papierem do pieczenia. Można lekko natłuścić dno formy, aby pomóc pergaminowi się przykleić.\nŻółtka ubić z połową (40 g cukru) na jasnożółtą, puszystą masę. Dodać mleko i olej. W osobnej misce wymieszać mąkę i kakao (użyj rózgi, dzięki temu nie trzeba będzie przesiewać suchych składników).\nBiałka umieścić w suchej, idealnie czystej misce i ubić z resztą cukru na sztywną bezę. Dodawać bezę w trzech partiach do żółtek z resztą składników i delikatnie, ale energicznie wymieszać za pomocą rózgi. Na koniec, w trzech partiach dodać suche składniki.\nMasę biszkoptową wylać na blachę i za pomocą łopatki silikonowej lub łyżki postarać się szybko uformować prostokąt (nie musi być równy, wszystkie nierówności odetniemy po upieczeniu) i piec w rozgrzanym piekarniku przez 12-14 minut, aż ciasto przy naciśnięciu palcem będzie odskakiwać, jak gąbka :) Wyjąć z pieca, przyciąć równo za pomocą noża, przełożyć na czystą bawełnianą ściereczkę (pergaminem do góry), odkleić papier do pieczenia i zwinąć w ciasną roladę jak jeszcze ciasto jest ciepłe. Dzięki temu uzyska kształt i nie będzie pękało przy zawijaniu. Pozostawić zawinięte w ściereczce do całkowitego wystygnięcia.\nWyjąć kremową masę z lodówki i ubić, aż będzie gęsta, wymieszać z tahini. Ciasto odwinąć, posmarować kremem pozostawiając krótszą krawędź nie posmarowaną, dla czystszego złożenia. Ostrożnie zwinąć ciasto, a następnie wstawić do lodówki na kilka godzin przed podaniem.\nJa polałam swoje ciasto polewą czekoladową (czekoladą rozpuszczoną ze śmietanką) i posypałam okruszkami ciasta i kawałkami czekolady.\nCoś wyjątkowego, dla kogoś wyjątkowego, na wyjątkową okazję!


Kurs kryptowaluty ustalany jest przez wolny rynek. – Cosmetic derm\nW ostatnim czasie atakowani jesteśmy z wszystkich stron newsami o kryptowalutach. Ten chaos informacji może nasunąć nam na myśl dużo pytań, na przykład o zakup kryptowalut. Na ile jest to bezpieczne? Jak działa taka giełda? Czym są Bitcoiny a także jak dokładnie działa giełda kryptowalut?\nPoczątkowo powinniśmy zrozumieć, że giełda kryptowalut absolutnie nigdy nie daje nam 100% gwarancji zysku. Chcąc grać na takiej giełdzie, musimy liczyć się z zyskami jak i stratami i być na nie cały czas przygotowani. Stosowanie internetowej waluty jako środka płatniczego nie jest ich jedynym zastosowaniem, a Bitcoin nie jest jedyną obecną w internecie kryptowalutą. Jest on jednak pierwszą cyfrową walutą na świecie. Chociaż przepływ tego typu walut może się wydawać trudny, jeśli stosownie go zrozumiemy, nie będziemy potrzebować żadnych dodatkowych kwalifikacje poza obsługą laptopa.\nChcąc wejść na giełdę kryptowalut, od których aż się roi w sieci internet, musimy mieć własny wirtualny portfel. Kiedy już go posiadamy, będziemy mogli wykonywać oraz przyjmować transakcje. Jako przykład posłuży nam Giełda Bitcoin, która umożliwia kupno oraz sprzedaż od pozostałych graczy. Kurs takiej waluty ustalany jest na podstawie wolnego rynku. Uzyskać kryptowaluty będziemy mogli również przez działające w sieci kantory. Mając już określoną ich ilość, będziemy mogli starać się na nich zarabiać bądź wybrać się na zakupy. A więc wybór należy do nas. Giełda kryptowalut stoi otworem!\nPrevious Jeżeli już interesująco ją wykorzystasz, codziennie będziesz prezentować się wyśmienicie!\nNext Po pierwsze, mnóstwo przedsiębiorstw zajmujących się paintballem proponuje wiele boisk.\nStroje na niesamowite okazje\nZamawiałem miejce parkingowe w internecie\nNiektóre osoby nie radzące sobie z własnymi emocjami, uczuciami


Pogodzić się z wystarczająco dobrym -\nOpublikowane przez Olga Walach w dniu 6 stycznia, 2019 6 stycznia, 2019\nWystarczająco dobre już było, teraz tylko idealne!\nMyślę, że to już ten moment, postanowienia noworoczne zostały podjęte i niedotrzymane. Nowy rok – Nowa ja, ale jakoś łudząco podobna do tej z 2018.\nZaczyna docierać do świadomości, że te wszystkie:\nteraz się za siebie wezmę,\nzrobię naprawdę porządnie,\nbędę super rodzicem/małżonkiem/pracownikiem/ podatnikiem/kierowcą/ użytkownikiem diety etc. (*niepotrzebne skreślić),\nto może jednak nie na pewno.\nŻe się nauczę:\nnowego języka obcego,\npiec znakomite suflety,\nto może nie koniecznie.\nŻe zaplanowana z wybiciem północy doskonałość nie jest na wyciągnięcie ręki…\nWystarczająco dobre wraca na scenę\nMiało byś perfekcyjnie, doskonale… Może czas pogodzić się z wystarczająco dobrym? Jak to zrobić? Chciałabym podać siebie za przykład takiego pogodzenia i zasunąć zwięzłą, trafną i zabawną receptę, niestety sama jeszcze takiej nie mam, a moje się godzenie, ciągle jest w procesie. Jak się pogodzić?\nĆwiczyć, robić małe kroki, cierpliwie znosić fizyczny wręcz dyskomfort niedoskonałości.\nOczywiście, rzeczy należy robić najlepiej jak się da, starać się, poprawić niedociągnięcia, należy to jednak robić w granicach rozsądku pamiętając o celowości naszych działań. Jeśli jednak dbałość o najwyższą jakość całkowicie nasze działania paraliżuje to mamy do czynienia z perfekcjonizmem, a to jest straszna przypadłość. Co mam na myśli? To tak jak w starym dowcipie:\nWitku, nie wejdziesz do wody póki nie nauczysz się pływać!!!\nNiewiele brakowało, abym nigdy nie pokazała Wam swoich prac, bo według mnie nie są wystarczająco dobre. Mogło być tak, że nie moglibyście, żadnej z nich kupić, bo według mnie trzeba dużo poprawić, żeby oczekiwać za nie zapłaty. (Na szczęście zmieniłam zdanie i już dostępny jest sklep\nWahałam się czy prowadzić warsztaty, bo nigdy tego wcześniej nie robiłam i mogłabym nie rzucić wszystkich na kolana.\nZ ociąganiem zakładałam konta na fejsie i Instagramie, bo muszę zaczynać od zera (podczas kiedy inni mają po kilka, a nawet kilkanaście tysięcy followersów). Zero to nie jest to czego od siebie oczekiwałam.\nPerfekcjonizmowi już dziękujemy!\nTeraz, gdy czytam powyższy akapit. to myślę: paranoja! Ale jest wiele dni kiedy te słowa mają dla mnie w sobie doskonałą, perfekcyjną wręcz logikę. Serio? Serio… Znacie to? Jeśli tak, to proszę o jakiś odzew, pod tekstem lub na fejsie. To Wam dedykuję ten tekst: perfekcjoniści, dążący do doskonałości bez względu na koszty własne, podcinający sobie nogi i skrzydła o własne niebotycznie wysokie poprzeczki. Przybijam z Wami piątkę, bo dobrze wiem jak to jest. Jestem perfekcjonistką i to nawet nie anonimową, ale w odwrocie.\nZaczęłam od pytania: jak się pogodzić z wystarczająco dobrym? Mogę powiedzieć jak ja to robię:\nMYŚLĘ O CELU: Chcesz być rękodzielnikiem – rekodziałaj! Jest to uniwersalna zasada, która sprawdzi się w każdej dziedzinie i na każdym polu. Innymi słowy, jeżeli chcesz się czymś zajmować, to zacznij. Porzuć rozmyślanie, jak by to było, po prostu to rób! Brzmi prosto, jednak wracając na pole przekuwania pasji w biznes, pojawia się drugi aspekt. Jeżeli chcesz sprzedać swój produkt handmade musisz dotrzeć do klienta. Komuś go pokazać. Jeśli zatrzymam się na etapie doprowadzania go do perfekcji w domowym zaciszu, świat nigdy nie zobaczy moich wyrobów. A ja nawet nie zbliżę się do swojego celu.\nPODWAŻAM WŁASNE OCENY: W pewnym momencie dotarło do mnie, że moja własna ocena moich prac i umiejętności jest niemiarodajna. Kiedy pokazałam swoją biżuterię innym, okazało się, że coś co dla mnie nie spełnia standardów, dla innych jest wystarczająco dobre. Warto pamięta, że czynności, których wykonanie nie sprawia nam trudności tracą w naszych oczach wartość. Tak na prawdę to czyjaś potrzeba lub pożądanie waloryzuje dana rzecz, a ponadto z zewnątrz nieraz widać więcej.\nPORÓWNUJĘ SIĘ DO SIEBIE SAMEJ: Tę uwalniającą zasadę pokazała mi Anna Majchrowska na spotkaniu Wyjątkowych Kobiet. Porównywanie się ma sens tylko wtedy, kiedy porównuję się do siebie z przed miesiąca, roku, dekady. To pokazuje mi moją drogę jaką przeszłam, daje mi właściwą miarę własnych osiągnięć. Aby było bardziej obrazowo podam przykłada. Jeżeli jako dorosły rozpoczniesz naukę języka hiszpańskiego i po dwóch lekcjach porównasz się z siedmiolatkiem z Madrytu, możesz poczuć się źle. Okaże się, że nawet dziecko ma lepszy akcent od Ciebie! I będzie to prawda, ale dziecko naturalnie „nasiąkło” językiem swojej ojczyzny, a Ty uczysz się od zera!\nOD LEPSZYCH ODE MNIE UCZĘ SIĘ: Rozmawiałam kiedyś z Kamą Wojdą z Mów do łapy o prowadzeniu firmy, ogarnianiu spraw. Zapytałam ją wtedy: Jak radzisz sobie z tym, że są lepsi od Ciebie? Uczę się od nich – odpowiedziała. Dzięki, strzał w dziesiątkę! Przyglądanie się innym, którzy osiągnęli w czymś biegłość może frustrować, jeśli skupimy się tylko na efekcie. Jednak jeżeli przestudiujemy ich drogę pozwoli nam to ominąć wiele raf i wyboi. A dodatkowo, co może najważniejsze, przekonamy się, że każdy kiedyś zaczynał.\nWIERZĘ, ŻE SPRÓBOWANIE NA WSTĘPIE DAJE MI 50% SZANS NA SUKCES. Nigdy nie sadziłam, że znajdę oparcie życiowe w matematyce (kto mnie zna, wie, że to nie moja działka), ale to proste prawo statystyki jest dla mnie jak spadochron. Jeśli próbuję to albo się uda albo nie, 50 do 50. Jeśli nic nie zrobię moje szanse na sukces to zero. Jednak na tym nie koniec. Uda się – świetnie!!! Nie uda się, dowiem się czego nie powtarzać, co mogę poprawić, co delegować. Nauka na własnych błędach jest bezcenna.\nUWAŻAM, ŻE DOŚWIADCZANIE JEST NAJLEPSZĄ DROGĄ DO ZDOBYCIA DOŚWIADCZENIA, więc doświadczając jestem na najlepszej drodze. Mówiąc po ludzku, trening czyni mistrza. Z każdą uszytą sztuką biżuterii jestem lepsza, w tym co robię, więc i moja biżuteria jest lepsza (dotyczy to każdej działki, którą się zajmuję). Bywa, ze drogi doświadczenia meandrują. Nie jest to prosta ścieżka z punktu A do B, czasami górą czasami doliną, jednak tylko w ten sposób możemy poznać siebie, sprawdzić się w różnych sytuacjach.\nCZERPIĘ Z BYCIA MATKĄ: Kiedy mam słabszy dzień i nachodzi mnie coś co roboczo i na własny użytek nazywam „samochlast” lub, jak kto woli bardziej naukowo, wewnętrzny krytyk przyjeżdża na gościnne występy, staram się podejść do siebie, jak do mojego synka Witka. Ocenić siebie tak, jak oceniłabym dziecko. Powiedzieć sobie rzeczy, które powiedziałabym dziecku. Wtedy pytanie : jak mam się wziąć w garść? zmienia się w : Jak mogę sobie pomóc? Trudno jest cokolwiek zdziałać jeżeli nie mamy bezpiecznego zaplecza i przychylnej atmosfery oraz humor pod psem. O moich wypróbowanych sposobach na zdrową i rozwojową poprawę humoru możesz przeczytać TU\nKurcze, sporo tego, a chciałam uchodzić za człowieka bez zasad, to takie romantyczne!\nDo wszystkich tych rzeczy dochodziłam bardzo długo, opowieść o tym byłaby tak nudna jak film z obszywania kaboszonu sutaszem w czasie rzeczywistym. W antyperfekcjoniźmie nie osiągnęłam jeszcze perfekcji, często się jeszcze zapętlam i potykam. Nieraz bardzo się boję, ale jest lepiej, jest wystarczająco dobrze, idę do przodu!\nbluefairy · 6 stycznia, 2019 o 11:13 pm\nNo jakby o mnie 😉 Perfekcjonizm to choroba, nałóg – i trzeba niego wychodzić długo, jak na odwyku. Każdego dnia odmawiać sobie małego natręctwa i iść do przodu. Wcale nie łatwo mi to mówić, większość moich prac trafia do pudła „nikomu nie pokazywać”, a jak ktoś coś kupi, to denerwuję się, że odda, bo to kaszana i #chińczykrobilepiej. O innych dziedzinach życia nie wspomnę, rodzinka nie ma ze mną lekko 😉\nadmin · 17 lutego, 2019 o 10:01 pm\nPonoć zdolne są trudne, wiem po sobie. A Twoje prace Asi są przepiękne i perfekcyjnie wykonane. Podziwam Cię od lat i dużo się od Ciebie uczę.\nJean · 7 stycznia, 2019 o 10:16 am\nHmmmm piszesz o mnie jak nic!\nadmin · 17 lutego, 2019 o 10:03 pm\nWielkie umysły funkcjonują podobnie ;-))) To chyba powszechna przypadłość na rękodzielni. Ale za to nasi klienci mogą się cieszyć


Fiesta Catering partnerem strategicznym konferencji EVENT MIX i MARKETING MIX\nFiesta Catering to przede wszystkim zgrany zespół ludzi, którzy każdego dnia z pasją i dużym zaangażowaniem, starają się odpowiadać na potrzeby osób szukających partnera na realizację usługi cateringowej.\nNa przestrzeni wielu lat działalności, firma prężnie rozwinęła zakres swoich możliwości stawiając na indywidualność każdej realizacji oraz oferując obsługę wydarzeń dla coraz większej ilości osób.\nW tym roku jednym z partnerów strategicznych konferencji EVENT MIX i MARKETING MIX została ponownie firma Fiesta Catering, która będzie odpowiedzialna za usługi gastronomiczne.\n- Przede wszystkim stawiamy na jakość, dlatego w tym roku ponownie postawiliśmy na współpracę z jedną z najlepszych firm cateringowych w Polsce. Zależy nam na tym, aby podniebienia naszych gości były zadowolone - mówi Andrzej Kuczera, event manager OOH event!\n- FestiwalMarketingu.pl to jedne z bardziej prestiżowych targów branży eventowej i reklamy - nie mogło nas tam zabraknąć! - mówi Hubert Wisiński, dyrektor zarządzający Fiesta Catering.\nKonferencje odbędą się 13-14 września 2017 r. w EXPO XXI WARSZAWA, w ramach targów FestiwalMarketingu.pl


czerwiec 2017 – Dobrzyca\nArchiwum -czerwiec 2017\nGwiazdą wieczoru na tegorocznych Dniach Dobrzycy był zespól Łzy. Ponad to zobaczyliśmy występ zespół Masters oraz Monroe.\nXI Letnia Spartakiada Mieszkańców Wsi Gminy Dobrzyca Podczas XI Letniej Spartakiady sołectwa z gminy Dobrzyca rywalizowały ze sobą w 10 konkurencjach. Najlepszymi okazali się gospodarze turnieju – sołectwo Trzebowa...\nW tegorocznym przeglądzie Konfrontacji Artystycznych udział wzięło26 osób. Mogliśmy usłyszeć m.in. „Statki na niebie” De Mono, „Szklanka wody” Beaty Kozidrak czy „Mój jest ten kawałek podłogi” Lady Pank. Jury, w składzie...\nVIII konkurs kulinarny NASZE DZIEDZICTWO KULINARNE „SMAKI REGIONÓW POŁUDNIOWEJ WIELKOPOLSKI”\nW VIII konkursie kulinarnym udział wzięło 22 kół i stowarzyszeń z powiatu pleszewskiego, ostrzeszowskiego, konińskiego i krotoszyńskiego. Na stołach królowały potrawy kuchni wielkopolskiej, m.in. : swojski garnek, zupa...\nXV Edycja Regionalnego Konkursu Wiedzy\nDnia 31 maja w Gminnej Bibliotece Publicznej w Dobrzycy odbyła się XV edycja gminnego turnieju wiedzy z cyklu „Ziemia Dobrzycka Moja Mała Ojczyzna” przygotowana tradycyjnie już we współpracy z Towarzystwem Miłośników Ziemi...


Etui na telefon — iPhone, Samsung, Huawei i LG | AliCase\nEtui na telefon iPhone, Samsung czy Huawei musi być zarówno wytrzymałe, jak i estetycznie wyglądać. Dla fanów Blueray przygotowaliśmy pokrowce w kolorze niebieskim UV. Zapraszamy!\nZakup telefonu wiąże się często z poważnymi kosztami, nic dziwnego, że właściciel chce uchronić sprzęt przed ewentualnymi zniszczeniami. Chociaż na rynku jest sporo różnych akcesoriów i rozwiązań, to na szczególną uwagę zasługują nasze pokrowce na iPhone’a 5s i inne modele z tej kategorii.\nTe akcesoria świetnie uzupełniają naszą ofertę szkieł hartowanych. Połączenie tych dwóch elementów sprawia, że ryzyko porysowania lub zbicia ekranu Twojego telefonu jest niewielkie. Szkło chroni również wyświetlacz przed odciskami palców. Dzięki idealnemu dopasowaniu nie powstają uporczywe bąbelki.\nEtui na telefon iPhone, Samsung czy Huawei ma zintegrowane osłony na przyciski oraz precyzyjne wycięcia na porty i aparat. Pokrycie skutecznie absorbuje siłę upadku. Jednocześnie charakterystyczny kolor zapewnia wyjątkowy design, a wytrzymały materiał dopasowano do opływowych kształtów krawędzi telefonu. Produkt pozwala zachować proporcje urządzenia, dzięki czemu można go nosić w kieszeni czy torebce. Powierzchnia etui jest antypoślizgowa, więc telefon po jego założenia nie wypadnie łatwo z ręki. Zaletą pokrowca na iPhone’a 5s i innych tego typu futerałów jest też ich szybki i bezproblemowy montaż\nGwarantujemy atrakcyjne ceny, terminową dostawę oraz liczne promocje. Zapraszamy do zakupu!\nEtui Carbon Do Samsung Galaxy M21\nEtui Clear View do Huawei P40 Lite E + Szkło 2.5D do Huawei P40 Lite E\nEtui Aurora Mate 20 Lite\nEtui Aurora Mate 10 Lite\nEtui Blueray Huawei Y6 2019\nBlueray Samsung Galaxy A20e\nETUI Blueray HUAWEI p20 LITE\nETUI Blueray Y6 2018