Forum Powerizer Polska - Wybij się z tłumu! :: Zobacz temat - Który prawy a który lewy\nForum Powerizer Polska - Wybij się z tłumu! Strona Główna » Powerizer - Sprzęt » Sprzęt » Który prawy a który lewy Poprzedni temat «» Następny temat\n2013-07-18, 14:25\t Który prawy a który lewy\nWysłany: 2011-05-17, 12:38 Który prawy a który lewy\nJak doskonale wiecie, Poweriser, tak samo jak buty, zakłada się na lewą i prawą nogę. Tylko który na którą nogę?\nSą dwa pewne sposoby, aby to poznać:\n- zapinając paski, sprzączki są od wewnętrznej strony, a paski od zewnętrznej;\n- plastikowa stopka (miejsce, gdzie stawiamy stopę) jest asymetryczna. Zaokrąglona jej część jest od zewnątrz, a płaska (prosta) od wewnątrz.\nI ważne jest, aby zawsze zakładać Poweriser na te same nogi (lewy na lewą i prawy na prawą).\nLewa stopka (na lewą nogę):\nWiązania prawe (na prawą nogę):\nOstatnio zmieniony przez lukassus 2011-05-21, 12:16, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2011-05-17, 15:46\nja tam logo mam na prawej oslonie sprezyny:)\nPowerizer: 7090, 90120 ADVANCE\nskacze od:: 23.03.2011\nWysłany: 2011-05-17, 17:17\nja tez na prawej\nWysłany: 2011-05-17, 19:01\nTo raczej pomoże dla początkujących. Ja np miałem problem który powerek na którą nogę, dopiero później skumałem się że zapięcia czasami haczą się o siebie i się rozpinają a teraz wiem który na którą\nWysłany: 2011-05-21, 12:19\nja tam logo mam na prawej oslonie sprezyny\nTak jak pisałem, to nie jest reguła. Loga są ostatnio w większości przypadków po prawej stronie\nNajlepsza nauka jest przez własne doświadczenie.\nWysłany: 2012-07-22, 20:13\nPrzebiegałem z 20 godzin i lewy PR od początku strasznie ucieka mi na zewnątrz, a prawy troszkę mniej.\nNa lewym widać też, że stopka nie jest prostopadle do szyny tylko przechylona troszkę na zewnątrz.\nWytarły się gumy kopytek od zewnętrznych stron.\nRurki kolanek ustawione z identycznymi kątami (trapez równoramienny) na obu PR.\nPostanowiłem zamienić lewy z prawym i o niebo lepiej mi się teraz biega.\nBiegnąc nie tworzę już litery V, tylko oba PR są równolegle do siebie.\nCzy w tym wypadku mogę zamienić stopki i kolanka z lewego na prawy i poodwracać śruby i będzie wszystko OK??\nCzym różni się prawy PR od lewego oprócz stopek z mocowaniami i kolanek??\nPS. Czy ciężko się wymienia sprężyny (jeśli można zamienić stopki i kolanka to i też wymienię sprężyny, aby logo było po prawej )\nWysłany: 2012-07-23, 10:08\nStopki od powerków są jak nasze stopy, nie są przecież symetryczne tylko z jednej strony stopka staje się dłuższa więc powinien każdy zajarzyć który jest który.\nWysłany: 2012-07-23, 11:02\nTo nie jest odpowiedź na moje pytanie...\nWysłany: 2012-07-23, 23:47\nWydaje mi się, że od początku masz nie tak ustawione kolanka. Jeśli noga ucieka ci na zewnątrz, to kolanka nie powinny być ustawione symetrycznie czyli tak \_ | / a tak \_ | |\nUstaw tak i będzie OK.\nZamiast zmieniać kolanka i stopki (oczywiście możesz tak zrobić), to zmień same gumy.\nGumy wycierają się tak jak podeszwy naszych butów; każdemu trochę inaczej, w zależności od tego jak chodzi, jaką ma budowę itp. Analogia bardzo trafna.\nSprężyny z reguły po raz pierwszy wymienia się ze 2-3h, u nas w serwisie trwa to do 30min\nPrawy powerek i lewy są identyczne, jeśli chodzi o budowę. Różnią się detalami, które wskazują, który lepiej ZAWSZE używać na której nodze (stopka, wiązania, kolanka).\nWysłany: 2012-07-24, 08:19\nPotestuję i dam znać\nAle zastanawiam się czemu po zamianie prawego z lewym jest OK.\nCzy to przez wytarte gumy kopytek??\nWysłany: 2012-07-24, 09:10\nZakładam, że to właśnie przez to. Dla pewności możesz to z łatwością sprawdzić przekładając same gumy. Sama zamiana gum zajmie ci ok. 5 min.\nWysłany: 2012-07-25, 00:28\nUstawiłem oba PR w ten sposób \_ || / oraz zamieniłem gumy kopytek i obecnie jest OK\nWysłany: 2012-07-25, 00:36\nSkoro jest OK, tzn. że masz dobre ustawienie. Jak coś się zmieni, daj znać, będziemy myśleli co zrobić.\nForum Powerizer Polska - Wybij się z tłumu! Strona Główna » Powerizer - Sprzęt » Sprzęt » Który prawy a który lewy


Panika w Ohio. "Zbudowałem reaktor jądrowy w garażu" - o2 - Serce Internetu\n| 06.12.2019 11:46\n(Youtube.com, NBC4 WCMH-TV Columbus)\nMężczyzna zadzwonił na numer alarmowy i powiedział, że pracuje nad reaktorem jądrowym. Zgłosił służbom, że w wyniku prac doznał oparzeń i potrzebuje pomocy. Strażacy przyznali, że była mowa o falach alfa i akceleratorze cząsteczek. Obawiano się, że doszło do wytworzenia promieniowania.\nNa reakcję nie trzeba było długo czekać. Oddziały, które przybyły na miejsce niemal od razu ewakuowały ludzi z całej okolicy. Pojawiły się wozy służb badających poziom promieniowania, a także oddział antyterrorystyczny.\nMężczyzna, który zadzwonił pod 911, został przetransportowany do szpitala. Tam zostanie poddany ocenie psychiatrycznej. Władze badają sprawę, ale wątpią w to, żeby mężczyzna żywił jakiekolwiek złe zamiary. Szef oddziału straży pożarnej w Columbus stwierdził, że nie wierzą, iż mężczyzna próbował wyrządzić komukolwiek krzywdę.\nNie jest jasne, co znajdowało się w garażu mieszkańca Ohio i czy było tam cokolwiek. Strażacy po kilku godzinach pozwolili mieszkańcom wrócić do swoich domów.\nIle pamiętasz z lekcji chemii?\nkaczyńskiego do zderzacza hadronów wsadźcie, zobaczymy co się stanie...\nZezłościł się na ceny prádu\nSzykował zamach na kacza partie\nto lepsze niż fotowoltaika są na to jakieś dopłaty\nChyba chciał zasilić swojego nowego Radeona.\ndokonał syntezy 2 własnych jader za pomoca 2 cegieł,o co ten rwetes? szalone yankesy\nAtom najlepiej rozszczepia się siekierką.\nKarolina Woźniak - mistrzyni słowa pisanego.\nI byli tam też ludzie w ciemnych okularach. Wyczyścili piwnicę. A facet co odebrał telefon na 112 miał wypadek samochodowy.\ni co z tego u nas we wsi prawie wszyscy mają swoje reaktory\n...wiadomo takie newsy to tylko w og łupiającej wupe...\nTakie osoby zamyka sie w domciu bez klamek


» Pytanie dotyczące wyboru wnioskodawców (Poddziałanie 3.3.4 oraz Poddziałanie 6.3.4)\nFAQ > Pytanie dotyczące wyboru wnioskodawców (Poddziałanie 3.3.4 oraz Poddziałanie 6.3.4)\nPytanie dotyczące wyboru wnioskodawców (Poddziałanie 3.3.4 oraz Poddziałanie 6.3.4)\nZgodnie z zapisem § 16, ust. 7 umowy o dofinansowanie „Zasady udzielania zamówień”:\n„W przypadku ponoszenia wydatków o wartości poniżej 20 000 PLN netto, tj. bez podatku od towarów i usług oraz w przypadku zamówień publicznych, dla których nie stosuje się zasady konkurencyjności, Beneficjent jest zobowiązany do dokonania i udokumentowania rozeznania rynku co najmniej poprzez upublicznienie zapytania ofertowego na tablicy ogłoszeniowej umieszczonej w siedzibie Beneficjenta w miejscu ogólnie dostępnym lub rozesłania zapytania do trzech oferentów lub porównania ofert dostępnych na stronie internetowej potencjalnego oferenta. Przeprowadzone postępowanie powinno umożliwić porównanie przynajmniej trzech ofert w celu wybrania najkorzystniejszej oferty”.\nCo w przypadku, jeżeli nie mamy możliwości porównania 3 ofert, a zapytanie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej Zamawiającego? Nie mamy wpływu na to ilu Wykonawców Nam złoży ofertę. W przypadku wykonania dokumentacji technicznych, nie ma też możliwości porównania ofert ze stron internetowych, gdyż każde zamówienie jest specyficzne.\nZapisy § 16 ust. 7 wzoru umowy o dofinansowanie zawierają minimalne wymagania względem Wnioskodawcy.\nW przypadku ponoszenia wydatków o wartości poniżej 20 000 zł netto, Beneficjent jest zobowiązany do dokonania i udokumentowania rozeznania rynku co najmniej poprzez upublicznienie zapytania ofertowego na tablicy ogłoszeniowej umieszczonej w siedzibie Beneficjenta w miejscu ogólnie dostępnym lub rozesłania zapytania ofertowego do trzech oferentów lub porównania ofert dostępnych na stronie internetowej potencjalnego oferenta. Przeprowadzenie postępowania powinno umożliwić porównanie przynajmniej trzech ofert w celu wybrania najkorzystniejszej oferty. Jeżeli Beneficjent nie pozyskał 3 ofert musi postępowanie przeprowadzić powtórnie. Może także zdecydować się na upublicznienie zapytania na stronie internetowej.\nW opisanym przez Pana przypadku zapytanie umieszczono także na stronie www, w takim przypadku, zgodnie z § 16 ust. 6 umowy – gdy w odpowiedzi na zapytanie ofertowe umieszczone na stronie www wpłynie tylko jedna oferta, dopuszcza się zawarcie umowy z oferentem, który złożył ofertę. W przypadku gdy nie wpłynie żadna oferta dopuszcza się zawarcie umowy z dowolnie wybranym oferentem.\nPodsumowując, Wnioskodawca może dla zamówień poniżej 20 tys. zł stosować zasady opisane w § 16 ust. 6 umowy, dzięki czemu nie będzie miał obowiązku porównywania 3 ofert.


Konkurencja, internet i SEO | Zespół\nOdpowiedniej promocji wymagają także różne tematyczne strony internetowe zwłaszcza, jeżeli dotyczą one takich obszarów, które są często prezentowane w Internecie. Szczególnie stonowanej i dobrze przygotowanej kampanii reklamowej wymagają strony internetowe poświęcone różnym dziedzinom nauki, a zwłaszcza wiedzy akademickiej. Muszą one umiejętnie wzbudzać zainteresowanie prezentowaną przez te strony wiedzą naukową, która może nie wydawać się atrakcyjna.\npozycjonowanie firmy w google Prowadzenie marketingu internetowego należy do bardzo ważnego wymiaru promowania nowych stron internetowych. W prowadzeniu takiego marketingu można wykorzystywać reklamy wyskakujące w czasie korzystania z Internetu.


Pięć minut miłości – Proste opowieści\nby Marika on 18 maja 2017 with Brak komentarzy\nPożółkła kartka wciąż nie dawała mi spokoju. Wyblakłe litery tworzyły ciąg zdań, które wprowadziły mnie w zupełnie inny świat. I ta data na dole. 13 sierpnia 1943 roku. Skąd, u licha, w tym domu taki stary list? Żadnych imion, nazwisk. Tylko te straszne słowa.\n– Pani Weroniko – usłyszałam i podniosłam głowę znad biurka. Momentalnie się zorientowałam, że w pokoju nauczycielskim zrobiło się tłoczno i gwarnie. Najwyraźniej w swym zamyśleniu nie usłyszałam dzwonka na przerwę.\n– Dzień dobry – uśmiechnęłam się do młodziutkiej praktykantki, która z pewną nieśmiałością podeszła do zajmowanego przeze mnie biurka.\n– Czy mogę zabrać dziennik czwartej „b”? Chyba że pani go jeszcze potrzebuje, to ja jakoś bez niego…\n– Proszę – wyciągnęłam ku drobnej osóbce brązowy zeszyt.\n– Czy ja mogę już…?\n– Tak, naturalnie. Nie będę dziś pani przeszkadzać na lekcjach – uśmiechnęłam się zachęcająco.\n– Ależ jak to tak? – dziewczęca buzia praktykantki zdawała się wyginać w znak zapytania. – Obawiam się, że raczej powinna pani…\n– Wszystko będzie dobrze, poradzi sobie pani doskonale. Proszę już iść, dzieci czekają na panią. I niech pani spyta tego Wiśniewskiego, bo coś ostatnio za bardzo sobie odpuszcza – zachęciłam, kiedy dziewczyna niepewnym krokiem wychodziła z nauczycielskiego.\nWstałam zza biurka. Podeszłam do okna i aż mnie dreszcze przeszły. Ogołocone gałęzie drzew miotały się we wszystkich kierunkach. Gonione wiatrem, który już trzeci dzień z rzędu uprzykrzał sprawne poruszanie się po mieście. Czując ciepły powiew z farelki stojącej tuż przy biurku pani Uli, patrzyłam, jak szare, posępne niebo zaciąga się od wschodu jadowitym granatem.\n– Chyba zacznie sypać śnieg – wydukałam nie wiedzieć, czy do okutanej szalem pani Uli, czy do siebie samej, czy może tak rzuciłam w puste chłodne powietrze.\n– Rzuciłaś tę małą na głęboką wodę – odwróciłam się od okna. Pani Ula patrzyła na mnie swymi zielonymi oczami, które chowały się za grubymi szkłami okularów.\n– Nic to pani nie przypomina? – uśmiechnęłam się i wróciłam do swojego biurka.\n– A i owszem – Pani Ula zdjęła okulary i przetarła oczy. – Byłaś tak samo przerażona, jak i ona. Nie sądziłam jednak, że ją dziś poślesz do tych łobuziaków samą.\n– Kiedyś musi być ten pierwszy raz – westchnęłam, po czym włączyłam laptopa.\nW oczekiwaniu aż sprzęt się ostatecznie włączy i pokaże mi okienko do zalogowania się, moje myśli wróciły do listu, który tak nagle znalazł się w moim posiadaniu. Musiałam tak siedzieć w zamyśleniu dłuższą chwilę, gdyż pani Ula, wstając od stołu powiedziała:\n– Zapomniałaś hasła do komputera? Czy masz trudności z podjęciem decyzji, czy należy się zalogować czy też nie? – uśmiechnęła się pod nosem i wyszła z pokoju, trzymając w ręce elektryczny czajnik.\nMuszę się zabrać do pracy – pomyślałam, inaczej zawalę terminy. Zresztą nie ma nic gorszego niż praca w święta. Odruchowo sięgnęłam do torebki, chcąc jeszcze raz zerknąć na pożółkłą kartkę. Jednak nie znalazłam jej tam. Przypomniałam sobie, że postanowiłam ją włożyć tam, skąd wypadła, kiedy sięgnęłam po starą grubą książkę, na okładce której nie mogłam odczytać tytułu. Książka musiała być bardzo stara, pomyślałam wtedy, gapiąc się na półki. Podeszłam więc bliżej i kiedy wyciągałam wciśnięty wolumin, coś spadło na podłogę tuż koło moich bosych stóp.\n– Czy to z powodu mamy? – pani Ula stała przy włączonym czajniku i trzymała nad nim swoje zmarznięte dłonie.\n– Ach, nie, nie – pośpieszyłam z odpowiedzią. Machnęłam ręką, chcąc ostatecznie rozwiać wątpliwości starszej pani i w końcu zalogowałam się do znajdującego się przede mną laptopa. Jednak wciąż trwałam w nieznanym świecie, który jawił mi się przed oczyma wraz ze starym krótkim listem. Po lekcjach pędem wybiegłam w ciemność zimowego popołudnia. Naciągnęłam szal na brodę. W mieszkaniu matki byłam zaledwie kwadrans później. Nie wiedziałam, czego mam szukać. W końcu znałam tu każdy kąt. Tak mi się przynajmniej wydawało. Nigdy nie pociągały mnie zakamarki szafek, półek, antresoli, ale z tego, co pamiętam, ani dziadek, ani matka nie przechowywali żadnych listów sprzed lat, które mogłyby mi w jakiś sposób teraz pomóc. A może to tylko przypadkowe słowa, nakreślone nieco krzywym pismem. Nierówno, niedbale. Idąc za głosem serca, przeszłam do starego gabinetu dziadka. Usiadłam przy biurku z ciemnego drewna. Dotknęłam znajomej wypukłości ręcznie rzeźbionej nogi mebla. Będąc małą dziewczynką, lubiłam się bawić pod biurkiem, udając, że jego nogi są zjeżdżalniami dla lalek. Bawiłam się więc w wesołe miasteczko, kiedy dziadek zajmował tuż obok swój stary fotel i pracował. Nagle zapragnęłam znów znaleźć się pod meblem, w miejscu będącym dla mnie oazą spokoju i bezpieczeństwa. Usiadłam na podłodze tuż obok. Włożyłam nogi pomiędzy podłogę i podstawę biurka. Poczułam miękkość dywanu, kiedy kładłam się na plecy i wsuwałam się głębiej. Zamknęłam oczy i próbowałam sobie wyobrazić jego obecność. Skrobanie po papierze, szelest przewracanych kartek. Głuchy odgłos przekładanych książek. Szuranie nogami, które musiał co chwila przestawiać, by nie ścierpły w jednej pozycji. Pamiętam, jak lubiłam zdejmować mu kapcie, kiedy trzymał nogę na nogę. Nawet tego nie zauważał, pochłonięty swym zajęciem. Potem zawsze mówił, że mamy w domu duszki, które kradną różne przedmioty, a najbardziej sobie upodobały jego kapcie w kratkę. Otworzyłam oczy. Ujrzałam deskę, równą, wypolerowaną. Mimo upływu czasu mebel był w nienagannym stanie. Nawet od spodu nie miał rysy. W tym momencie jednak zauważyłam, że z drugiej strony tuż przy szufladach jest małe pęknięcie. Wygramoliłam się spod biurka i podeszłam do szuflad. Kucnęłam i zaglądając pod spód, dotknęłam ręką dechy. Rysa była szersza, niż się wcześniej wydawało. Włożyłam do niej palec, myśląc, że koniecznie należy oddać biurko do naprawy.\n– Co to? – nagła fala zdumienia i podekscytowania napłynęła na mnie. Wyczułam coś, co nijak nie mogło być elementem starego mebla. Próbując wydostać to coś, stara-am się sobie przypomnieć, czy w trakcie zabawy nie włożyłam tu jakiegoś misia, laleczki czy innej zabawki. Po kilku próbach udało mi się palcem popchnąć przedmiot bliżej i w końcu chwyciłam go mocniej i szarpnęłam. Zeszyt otworzył się w miejscu zaznaczonym zgiętym rogiem kartki.\nOkutany od stóp do głów kroczyłem przez las. Musiałem jak najszybciej znaleźć się w miejscu, do którego ją zabrali. Boże, modliłem się w duchu, żeby tylko jej nie wywieźli. Żeby tylko… Para buchała z moich zaciśniętych ust i nozdrzy, schowanych pod grubą wełnianą warstwą szalika. Kątem oka widziałem, jak na rzęsach gromadzą się białe grudki. Dookoła nie było żywej duszy. Las wydawał się posępny, smutny, ale nie przerażający. Zresztą w obliczu wydarzeń nic nie było w stanie mnie już przerazić. Tylko jedno. Tylko jedno… Boże, nie pozwól na to. Od kiedy to ja się do Boga uśmiecham, przeszło mi przez myśl. Okazuje się, że potrafię. Jeżeli jesteś, nie pozwól im na to. Pod moimi stopami, obutymi w stare walonki, trzeszczał śnieg. Słyszałem go tak wyraźnie. Z oddali raz po raz donosiły się dźwięki groźniejsze, lecz – o dziwo – prawie przeze mnie niedostrzegalne. Słysząc je kolejny rok z rzędu, przyzwyczajasz się, traktujesz jak coś naturalnego. Odgłosy wybuchów i strzałów. To przerażające.\nLas nagle się kończył. Przede mną jeszcze kilka kilometrów drogi. Doskonale ją znałem, toteż marsz w ciemnościach grudniowego poranku nie był czymś nadzwyczajnym. Wręcz przeciwnie, musiałem zdążyć przed wschodem słońca. Teraz zaczynał się najgorszy odcinek. Za jeziorem skręcę w prawo, przejdę przez polanę, a raczej się przeczołgam. Oni potrafią już tu czatować na intruzów. Nieważne, czy swój czy nie. Czy czerwony, czy biały… Byle zdążyć na czas. Transport z jeńcami odjeżdża o dziewiątej. Witek tak mówił. Mówił też, że jest jeden klawisz, co to z nim można się dogadać. Znam go zresztą, niejednokrotnie razem piliśmy. Kiedy przeczołgałem się przez polanę, zobaczyłem w oddali płot z drutem kolczastym. Już niedaleko. Nie słychać warkotu silników, to dobry znak. Zdążę, muszę. Najwyżej mnie złapią i wsadzą, nieważne. Bez niej życie poza drutem kolczastym nie ma sensu.\n– Stój! – usłyszałem za plecami znajomy głos. Podniosłem jednak zziębnięte ręce do góry i wciąż stojąc tyłem, powiedziałem:\n– To ja, stary, Saszka Martynow.\n– Opuść ręce. Masz, napij się – Klawisz wcisnął mi do rękawicy piersiówkę z wódką.\nŁyknąłem nieco. Po chwili pociągnąłem drugi łyk. Delikatne ciepło połechtało żołądek.\n– Widziałem ją – oznajmił po chwili milczenia.\n– Jest cała?\n– Cała, wsadzili ją razem z tymi babami z targu, które rzuciły się na milicjanta.\n– Znalazła się tam przypadkiem.\n– Nie mówiła… nic nie mówiła.\n– Co teraz będzie? – spytałem, wciąż patrząc w jego oczy. Wydawały się obojętne.\n– Jej nie wywiozą. Potrzebują ludzi do kuchni. Dziś przyszedł rozkaz, żeby ją, i jeszcze trzy młode, na ziemniaki posadzić.\nNi to od mrozu, ni to z jeszcze innego powodu, łza spłynęła po moim zarośniętym zziębniętym policzku. Westchnąłem ciężko. Bogu dzięki.\n– Czy będę mógł ją zobaczyć?\nKlawisz roześmiał się histerycznie. Splunął na gęsty śnieg, po czym pociągnął z piersiówki.\n– Powiem jej, że byłeś. Za dwa dni mam wartę, przy-nieś jej list. Przekażę. Póki co tyle.\n– Dziękuję – powiedziałem, wciąż nie mogąc opuścić tego miejsca.\n– Zmiataj stąd. Zaraz się rozpocznie zmiana warty. No już, pospiesz się!\nOdwrócił się, zapalił papierosa i pogwizdując, oddalił się w kierunku bramy więzienia, które kilka lat temu po-wstało na miejscu wyburzonej szkoły.\n– Znów oglądasz ten chłam – stwierdził Marcin, wchodząc do salonu, który pełnił funkcję jadalni, sypialni i biura. Na ekranie plazmy, którą udało nam się kupić w zeszłym roku w świątecznej promocji, bardzo znany rosyjski projektant Zajcew właśnie karcił bohaterkę programu za jej totalne bezguście. Wolałam się nie odzywać. Jakikolwiek komentarz z mojej strony z pewnością doprowadzi do awantury. To u nas ostatnio awansowało do poziomu „normy”. – Co z obiadem? – spytał, kierując się w stronę kuchni. Usiłowałam się skupić na programie, lecz tak na-prawdę czekałam. Czekałam, aż będzie po wszystkim.\n– Nie zrobiłaś nic? – zdziwienie Marcina było na tyle komiczne, że musiałam się powstrzymać od sarkastycznego prychnięcia.\n– Dopiero wróciłam z pracy.\n– A co? Przeszkadza ci to w czymś?\n– Ty się weź, kobieto, uspokój. Po prostu myślałem, że będę mógł jak każdy normalny człowiek zjeść obiad po powrocie do domu z pracy. – Marcin nakreślił rękoma w powietrzu coś na kształt znaku nieskończoności. Ciekawe, co chciał tym wyrazić?\n– Ja też właśnie tak myślałam, że jak normalny człowiek będę mogła po powrocie z pracy coś zjeść. A tu niespodzianka! Nie zrobiło się nic zjadliwego. A przecież mogło, prawda?\nNie przestawałam gapić się w telewizor, choć mój mózg nie był w stanie rejestrować tego, co działo się w świecie rosyjskiej mody. Wcisnęłam przyciski na pilocie. Obraz zniknął błyskawicznie, jakby miał dość naszej wymiany zdań. Ja też miałam jej dosyć. Ciągle to samo. Ile to już trwa? Rok, dwa? Więcej?\n– Kochanie – Marcin usiadł koło mnie na sofie. – Wiem, że jesteś przygnębiona po stracie mamy, ale życie toczy się dalej…\n– Tak, i trzeba żyć, by robić normalnym ludziom obiady – przerwałam słodki monolog męża.\n– A żebyś wiedziała – głos zaczynał mu drżeć. A to oznaczało jedno: wkurzenie maksymalne. Zaraz powie swym piskliwym głosikiem jakiś kąśliwy komplement typu „wariatka” i pójdzie do kuchni. Nie omieszka przy tym trzasnąć drzwiami.\n– I gdzie ty byłaś tyle czasu? Pracę chyba skończyłaś wcześniej? – Marcin wciąż pozostawał na swoim miejscu.\nNo proszę, pomyślałam, zmiana tematu, ton ten sam.\n– Tu i tam, musiałam coś załatwić.\n– O, masz jakieś tajemnice…\n– No wiesz, święta się zbliżają, a chyba nie chciałbyś wiedzieć, co dostaniesz pod choinkę? No ale skoro nie mam mieć przed tobą sekretów, to proszę bardzo. Powiem ci. Byłam na zakupach i kupiłam taki elegancki…\n– Dobra, nie chcę wiedzieć. Wariatka!\nI tym oto sposobem miałam wolny salon dla siebie. No co z tego? Jaka jestem tym wszystkim zmęczona… Podeszłam do biurka i wzięłam do ręki brązowy tom Anny Kareniny, oczywiście oryginał z 1905 roku. Tuż pod okładką leżała pożółkła kartka. Jej treść znałam na pamięć. Wiedziałam, że ta książka należała kiedyś do dziadka, powojennego emigranta z terenów byłego Związku Radzieckiego. Znałam wiele historii o jego życiu, ale nigdy nie było w tych historiach żadnej kobiety. Podeszłam do torebki i wyjęłam stary zeszyt.\n– Jutro przed dwudziestą – Klawisz wyrzucił niedopałek papierosa, który skrył się pod grubą warstwą śniegu. Wciąż mocno sypało. – Po kolacji wartownicy idą na wódkę, w końcu sobota, coś im się też od życia należy – sarkastyczny śmiech przeszedł w duszący kaszel. – Radzę ci – powiedział po chwili – nie zmarnuj okazji.\n– Wpuścisz mnie? – poczułem rozlewające się po całym ciele ciepło. Ciepło nadziei.\n– Nie rozumiesz… – położył mi ciężką rękę na ramieniu. Zbliżył swoją wychudzoną twarz, poczułem zapach tytoniu i wódki. – Masz jej wsadzić. Jak będzie w ciąży, to wypuszczą.\nStałem jak oniemiały. Nie do końca rozumiałem sens jego słów, lecz wiedziałem, że właśnie to należy zrobić.\n– Tylko czy się zgodzi? – wymamrotałem mimowolnie. Śmiech Klawisza otrzeźwił moje myśli momentalnie.\n– Czy się zgodzi, stary… Jesteś silnym chłopem, poradzisz sobie. Wierz mi, to nie jest takie trudne. Chyba nie chcesz, żebym ci pomagał?\n– Nie gniewaj się, dobra? Musisz to zrobić, inaczej jej stąd nie wyciągniesz. Pogadam z nią dziś. Lepiej, żeby była przygotowana, nie będziecie mieli za dużo czasu. – Od-wrócił się na pięcie i poszedł pospiesznie, rozglądając się na boki. – Pięć minut! – krzyknął. – Pięć minut!\nTej nocy nie spałem. Marzyłem o niej. Starałem się przypomnieć jej zapach. Miękkość kruczoczarnych włosów. Jedwabistość skóry i te dołeczki na policzkach, kiedy się uśmiechała. Nie napisała do mnie żadnego listu. Moich miała już siedem. Co drugi dzień Klawisz tuż przed porannym transportem jeńców wychodził po kolejny mój list. Może wcale ich nie otrzymywała? Może jest przekonana, że o niej zapomniałem? Nie, to niemożliwe… A może moja ufność do Klawisza stanowiła tylko brzytwę dla tonącego albo raczej dla topielca.\nMinął kolejny dzień. Moi uczniowie pomimo czasu, w jakim żyliśmy, potrafili się radować i cieszyć z byle powodu.\n– Aleksandr Iwanowicz – mówiła roześmiana, piegowata Alonka – jakie jest dziś piękne słońce! Widział pan?\n– Aleksandr Iwanowicz – biegał wokół mnie chudy jak patyk białowłosy Gosza z podartymi spodniami, które donaszał po swoim starszym bracie – widziałem dziś wiewiórkę w lesie!\nA ja pisałem na tablicy kolejne litery i myślałem o Niej. Dziś będzie nasz pierwszy raz. Pięć naszych wspólnych minut. Co będzie dalej? Czy coś dalej będzie?\nProsto z izby wiejskiej świetlicy, gdzie uczyłem literatury i przyrody, udałem się do więzienia. Miałem nadzieję, że Klawisz mnie nie oszukał. Nie zniósłbym utraty nadziei. Ciemność spowijała sosnowy las, który wydawał się być świadkiem mojej historii. Dostrzegłem go tuż przy bramie. Jak zwykle najpierw zobaczyłem żarzącą się końcówkę papierosa. Machnął do mnie ręką i bez słowa zaprowadził na teren więzienia. Z daleka dochodziły męskie odgłosy, świadczące o biesiadowaniu przy wódce. Klawisz przyłożył wskazujący palec do ust, dając mi do zrozumienia, że mam być cicho. Choć poruszałem się niczym mysz, bałem się, że walenie mego serca postawi na nogi całe pijane towarzystwo straży więziennej. Nie szliśmy długo. Tuż przy wejściu do kuchni Klawisz gwałtownie wepchnął mnie do ciemnej komórki. Drzwi się zatrzasnęły. Zacząłem nerwowo macać powietrze w nadziei, że zorientuję się, gdzie właściwie się znalazłem. Oczy po chwili zaczęły odróżniać kontury. Przede mną siedziała ona. Przylgnąłem do niej całym ciałem. Poczułem ciepło jej delikatnych rąk, ust i łez.\n– Pięć minut – powiedziałem szeptem.\n– Pięć minut – powtórzyła niczym echo.\nMomentalnie rozpiąłem spodnie, gwałtownie namacałem jej spódnicę. Jej nogi były gołe. Przesunąłem niecierpliwie ręką wzdłuż ud ku górze. Nie miała na sobie nic. Wszedłem w nią gwałtownie. Wczepiła się we mnie paznokciami i stłumiła krzyk. Kiedy drzwi się otworzyły, wylewałem się w jej wnętrze z poczuciem rozkoszy i ogromnego wstydu. Poczułem szarpnięcie. Silna męska dłoń wywlokła mnie z komórki, w której została moja miłość.\n– Koch… – na ustach poczułem zimny szorstki materiał wojskowej ośnieżonej rękawicy.\nPuścił mnie dopiero, gdy znalazłem się poza bramą.\n– Będziemy czekać – powiedział, podsuwając mi do ust piersiówkę.\nSiedziałam w ciemnościach, które – wydawałoby się – otulały moją zziębniętą skórę. Koc leżał na fotelu tuż obok kanapy, ale nie miałam siły po niego sięgnąć. Marcin położył się do łóżka, nie mówiąc ni słowa. Zresztą po co? Co miałby mówić? W takich chwilach lubiłam być z nią. Nie po to, by się wyżalić czy prosić o jakieś rady. Lubiłam po pro-stu z nią być. Czesać jej siwe włosy, wklepywać tłusty krem w delikatne zmarszczki wokół oczu i w kącikach wiecznie sinych ust. A potem pomagać jej się położyć do łóżka i wciąż trwać w zamyśleniu. Czy ona wiedziała o tym, co jej ojciec skrzętnie chował w swym biurku? Od kiedy zmarła tak nagle dwa tygodnie temu, pomimo posiadania własnej rodziny, śmieszne słowo, zresztą czułam się jak porzucone dziecko. Może byłoby zupełnie inaczej, gdybym sama była matką. Może… Kiedy odszedł mój dziadek, samotność i tęsknota zamieszkały w moim sercu. Zajęły bez pytania jego połowę. Druga połowa pozostawała nietknięta, toteż jako tako potrafiłam funkcjonować i żyć dalej. Teraz smutek i strach po odejściu matki dołączył do nich i zajął całą wolną przestrzeń we mnie. A ja dusiłam się powoli w tym nieznanym dotychczas uczuciu przytłaczającego mnie przygnębienia i wszechogarniającej samotności.\nZeszyt wciąż spoczywał na moich kolanach. Pożółkła kartka wetknięta w środek. Wstałam prawie bezszelestnie, podeszłam do okna, zgarniając po drodze koc. Ulicę przed domem oświetlała niebieskawa poświata z ulicznej latarni, pod którą tańczyły opadające z nieba grube płatki śniegu. Gołe, wiotkie kończyny drzew miotały się tu i tam, targane rozpaczliwymi podmuchami wiatru. Dlaczego on tak postąpił? Miałam dość tego samego pytania, które ni stąd, ni zowąd pojawiało się w mojej głowie. Przecież sam mówił, jak pragnie dziecka. Dziecka ze mną. Naszego dziecka. Wówczas po raz pierwszy poczułam się z nim szczęśliwa. Wszystkie żale, drwiny, intrygi poszły w zapomnienie. I po dwóch miesiącach, kiedy moje myśli coraz bardziej się poddawały rozmarzeniu o czerwonym wózeczku z gondolką, o śpioszkach, smoczkach, buteleczkach… On powiedział, że musi kupić nowy samochód, więc na dziecko jeszcze nie czas. Zabolało. Pękło. Nie zabliźnia się. Trzymałam stary kajet przyciśnięty do piersi. Otworzyłam.\nPowiedzieli, że wypuszczą, jak urodzi. Choć inne cię-żarne opuszczały cele, zanim jeszcze brzuch rósł na tyle, by był widoczny pod grubą warstwą kożuchów. Przez dziewięć miesięcy żyłem jak robot, mechanicznie wykonując swoją pracę. Co drugi dzień rano przedzierałem się przez gęsty las, czołgałem się przez pola, by zdążyć przed świtem oddać Klawiszowi list do niej. Przywykłem już do tego, że nie dostawałem żadnej odpowiedzi. Znikome strzępki informacji na jej temat, przekazane przez Klawi-sza, pielęgnowałem skrzętnie w mych myślach i sercu. Ileż to nocy spędziłem na marzeniach o pewnym wrześniowym popołudniu, kiedy próg mej izby przekroczymy już we trójkę.\nSierpniowe noce były chłodne w tym roku. Tak przynajmniej mówiono, nie odczuwałem tego wcale. Zbliżając się do bramy więziennej, zauważyłem nerwowy chód Klawisza od jednego końca bramy do drugiego. Zazwyczaj witał mnie, przyzwyczajony do mojego pojawienia się o tej samej porze, spokojnie przypalając papierosa i wyciągając piersiówkę dla mnie. Podszedłem bliżej. Spojrzał na mnie i bez słowa otworzył bramę, wprowadzając na teren więzienia. Poznałem tę drogę. Prowadził mnie do ciemnej komórki, w której poczułem ją po raz pierwszy. I ostatni. Boże, pomyślałem, czy to już? Zabiorę ją stąd. Wreszcie. Przed drzwiami komórki nerwowo zaczął szukać właściwego klucza do zardzewiałego zamka. Kiedy wreszcie udało mu się otworzyć drzwi, wepchnął mnie do środka. Fala ciepła rozlała się po mym ciele, kiedy snop światła z latarki nakierował na surową drewnianą ławkę. Na niej leżało zawiniątko ze starego więziennego koca. I list.\n– Zabrali ją w nocy. Przykro mi. Nie mogłem nic więcej zrobić. Pojechali czarnym samochodem z generałem. Wiesz, co to oznacza.\nKlawisz zgasił latarkę. Nie zobaczył, jak kiwałem potakująco głową. Doskonale wiedziałem, co to znaczy. Chwyciłem koc i wybiegłem z komórki. Biegłem na oślep, szukając bramy, by jak najszybciej się stąd wydostać i więcej nie wracać. Już za bramą potknąłem się o coś wystającego z ziemi. W ostatniej chwili poczułem na ramieniu ciężką dłoń, która nie pozwoliła mi przewrócić się na trzymane przeze mnie dziecko. Moje dziecko. Przycisnąłem zawiniątko mocniej do piersi. Usłyszałem delikatne kwilenie.\n– List – powiedział zdyszany Klawisz – a teraz idź stąd, póki nie narobiło hałasu – wskazał głową niemowlęcia. Odwrócił się i pospiesznie oddalił w stronę więzienia.\nPołożyłam się do małżeńskiego łóżka. Marcin leżał odwrócony do ściany. Naciągnęłam na siebie kołdrę. Moje zimne stopy przypadkiem dotknęły rozgrzanej owłosionej skóry jego nóg. Pod wpływem zimna, albo też z innych powodów, gwałtownie je podkurczył i przesunął się bliżej ściany. Miałam dużo miejsca dla siebie. Zamknęłam oczy. Pod powiekami widniała żółta kartka z ciągiem pospiesznie napisanych wyblakłych liter:\nOd dziś mnie już nie będzie. Zabierz ją, błagam, zabierz i daj szczęście. Daj jej miłość ode mnie i od siebie. Oni mnie nie dostaną. Już mnie nie ma. 13 sierpień 1943.\nMoja matka nie znała matki. Moja babka nie znała córki. A ja… ja nie będę miała dziecka. Wczoraj miałam urodziny. Marcin nawet o tym nie pamiętał. Skończyłam czterdzieści lat. Ginekolog, który robił ostatnie badania, stwierdził, że torbiele są zbyt duże, trzeba usunąć oba jajniki.\n– Spóźniła się pani… Spóźniła. – powiedział, przecierając chusteczką swoje okulary.\nHistorie marika krajniewska, opowiadanie, opowieść, pięć\nLubiłem wiatr, potrafił swą zachłannością i niewinnością jednocześnie sprawić, że świat zmieniał się niepostrzeżenie. Takich... Read More


W dniach 11 i 12 czerwca uczniowie klas VII i VIIII Szkoły Podstawowej w Harklowej wraz z paniami: Barbarą Łacek, Barbarą Zabrzeską i Magdaleną Berkowicz uczestniczyli w wycieczce do Warszawy. Celem wycieczki było pogłębienie zainteresowań uczniów oraz poszerzenie dotychczasowej teoretycznej wiedzy historycznej i społecznej poprzez bezpośredni kontakt z „żywą historią”.\nPierwszym punktem programu była wizyta na Lotnisku im. Fryderyka Chopina, gdzie uczniowie mogli zobaczyć startujące i lądujące samoloty. Następnie zwiedzili plenerową ekspozycję Muzeum Wojska Polskiego. Kolejnym punktem był niecodzienny spacer po Parku Łazienek Królewskich. Później udali się na pieszą wycieczkę po mieście wraz z przewodnikiem. Uczniowie poznali Stare Miasto, gdzie znajduje się Kolumna Zygmunta III Wazy. Następnie przemaszerowali pod Zamek Królewski, podziwiając piękno budynku. Przemierzając kolejne uliczki, poznawali historię kolejnych zabytków stolicy. Dużą atrakcją cieszyły się multimedialne „Ławeczki Chopina”, gdzie można było usłyszeć wybrany fragment utworu wybitnego kompozytora. Z Placu Zamkowego uczestnicy wycieczki udali się na Plac Józefa Piłsudskiego, gdzie znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza, symboliczna mogiła upamiętniająca bezimiennych żołnierzy poległych w obronie ojczyzny. Tutaj uczniowie mieli okazję zobaczyć, jak odbywa się zmiana warty.\nDrugi dzień wycieczki rozpoczął się od zwiedzania budynku Sejmu. Ważnym punktem programu było także podziwianie Stadionu Narodowego. Nasi szkolni sympatycy sportu wykonali tutaj wiele pamiątkowych zdjęć. Następnie uczniowie zwiedzili Centrum Nauki Kopernik, wspaniały ośrodek nauki, którego misją jest rozbudzanie ciekawości, wspomaganie samodzielnego poznawania świata i uczenia się oraz inspirowanie do dialogu społecznego na temat nauki. Uczniowie mogli poznawać prawa nauki, poprzez samodzielne przeprowadzanie doświadczeń na interaktywnych wystawach. Mieli także okazję własnoręcznie dokonywać doświadczenia naukowe, zobaczyć na własne oczy mechanizmy funkcjonowania ludzkiego organizmu, urządzeń i wielu aspektów otaczającego świata. Niecodzienną atrakcją była również możliwość zwiedzenia planetarium Niebo Kopernika w warszawskim Centrum Nauki Kopernik i obejrzenia filmu.\nWycieczka była bardzo udana, dostarczyła uczniom niezapomnianych wrażeń, zobaczyli interesujące miejsca, zrobili sporo pamiątkowych zdjęć i stali się bogatsi o nowe doświadczenia.


Polska - Strona 2 z 4 - POLITYCZNIE . EU\n„Uwaga! Dziś w ciągu dnia (22.06) i w nocy prognozowany ulewny deszcze i burze. Możliwe wezbrania rzek. Przygotuj się na podtopienia. Stosuj się do poleceń służb.” SMS z ostrzeżeniem – Alert RCB został wysłany dzisiaj do mieszkańców województw:


Prom Do Norwegii - Podróże w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: prom do norwegii\nPołożone na zachodnim wybrzeżu Norwegii, nad Störfjordem, Ålesund to dawne centrum połowów dorsza, a dzisiaj perła norweskiej secesji oraz ważny port i ośrodek turystyczny. Kiedy na(...) Åndalsnes (190-399 NKR) z przesiadką w Dombas – stamtąd autobusami i promami po krainie fiordów. Z Oslo można dolecieć samolotem do Ålesund (od 400 PLN) i stamtąd zacząć zwiedzanie. Samochodem...\n...godz. Można też popłynąć promem ze Świnoujścia do Ystad (Szwecja) i stamtąd katamaranem do Rønne. 4-osobowa rodzina zapłaci 1,5 tys. zł w obie strony. NOCLEGI Najtańszą opcją są pola namiotowe(...) początkowo funkcje sakralne, potem informacyjne. Stawiano je ku czci ważnych wodzów, bądź poległych wojowników. Zachowały się one w całym obszarze kultury nordyckiej – w Szwecji, Norwegii oraz Danii. Na...\n...starał się o stypendium naukowe z uczelni na ktorej pracuje. Właśnie dostał odpowiedz, że za miesiąc wyjeżdza na pół roku do Norwegii. Ona zauroczona na maksa. Nie chce wyobrazić sobie, że on nagle(...) trzeba dojechać do Gdańska, wsiąść na prom do Nanasham pod Sztokholmem. Potem wzdłuż wschodniego wybrzeża Bałtyku jadą na północ Szwecji. Dzień póżniej mijają gdzieś wysoko w górach granicę szwedzko...\nDyskusje na temat: prom do norwegii\nbylam w norwegii 6 miesiecy, konkretnie w oslo, i prom to najgorszy z mozliwych transport...duzo przemytnikow z alkoholem i narkotykami i zjodzieji, drobnych przestepcow..bo tylko ta droga moga dostac sie do norwegii ale to mozemy zawdzieczac polakom...glownie oni prowadza czarny rynek, takze jak cos sie przydarzy twojemu koledze to na 95% zrobi to rodak, norwegia jest bezpieczna jesli trzymasz


Koronki koniakowskie Ø 50 cm (wz-c)\nKod produktu: SK-O50(c)\nOryginalne serwety koniakowskie o średnicy 50 cm. Ładnie wykonane, o ciekawym wzornictwie. Taką serwetkę można śmiało polecić jako miły upominek, symbol polskiego rękodzieła. Przy zakupie tylko pojedynczej serwety można zapytać o obniżenie kosztów przesyłki (istnieje możliwość wysłania jako list polecony)\nRozmiar:  Ø 50 cm.\nKolor: Do wyboru biały lub beżowy\nSurowiec: Kordonek bawełniany\nSerwety koniakowskie dzięki stosowaniu specjalnych nici mercyzowanych nie wymagają naciągania i krochmalenia. Oczywiście krochmalenie jest możliwe w celu uzyskania sztywności. Serwety po wypraniu najlepiej suszyć w pozycji poziomej następnie delikatnie przeprasować na wilgotno.\nSerwety koniakowskie 25x50 beż\nKod produktu: SK-27x52beż\nSerwety koniakowskie owalne w rozmiarze 27x52cm w kolorze beżowym.


Mieszkańcy Czerwionki-Leszczyn chcą monitoringu » Radio 90 FM\nData: 12 grudnia 2018 / 10:31 Facebook Twitter\nAnkieta zawierała 16 pytań. Wśród nich, te o skuteczność służb porządkowych, bezpieczeństwo, potrzebę stworzenia monitoringu, czy miejsca w których powinny pojawić się kamery. Monitoring na pewno się przyda – mówili naszemu reporterowi mieszkańcy Czerwionki-Leszczyn:\nJak jest szansa na to, by w Czerwionce-Leszczynach powstał system monitoringu? Trzeba mieć najpierw plan i środki finansowe – mówi Burmistrz Wiesław Janiszewski:\nJak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Bezpieczeństwo nie ma ceny, natomiast specyfika naszej gminy zmusza nas do trafnych rozwiązań, które będą ten monitoring kierowały w te miejsca, które z punktu widzenia mieszkańców są najważniejsze.\nGmina jest bardzo duża powierzchniowo – podkreśla Burmistrz Janiszewski:\nTo jest 115 km2, to są dwa duże skupiska miejskie – Leszczyny i Czerwionka, ale są to także dwie dzielnice – Dębieńsko i Czuchów, jest to także sześć sołectw. W związku z tym, trzeba do tego się dobrze przygotować, oczywiście zabezpieczyć środki finansowe. Rok 2019 to są przymiarki do tego – gdzie, chociaż już mamy punkty najważniejsze, no i później już tylko i wyłącznie kwestie związane z zakupem, z etatyzacją. Chciałbym, żeby jak najszybciej ten monitoring w mieście był.\nMieszkańcy także mają swoje pomysły, jakie miejsca powinny obserwować kamery:\nW przyszłym roku ma powstać plan całego systemu. Pierwsze kamery, a ma być ich według zapowiedzi docelowo kilkanaście, mają pojawić się za dwa lata (2020r).\nCzerwionka Czerwionka - Leszczyny informacje z Czerwionki-Leszczyn informacje z Rybnika Leszczyny mieszkańcy monitoring Rybnik wiadomości z Czerwionki-Leszczyn wiadomości z Rybnika


Stomatolodzy - najlepsi lekarze specjaliści, gabinety, kliniki\nlekarze specjaliści > Stomatolodzy\nStomatologia dziedzina medycyny zajmująca się chorobami zębów, jamy ustnej oraz metodami ich leczenia. Stomatolog lekarz specjalista w dziedzinie stomatologii. Stomatologia to nie tylko leczenie chorób zębów, to także korekta wad rozwojowych . Chirurdzy twarzowo-szczękowi wykonują zabiegi z powodu takich chorób jak zespół stawu skroniowo- żuchwowego. Badania: rentgen. (...)\nStomatolodzy Bielsko Biała\nAgadent. Poradnia Stomatologiczna\nul. Denarowa 6\nAgatowska Edyta. Prywatny gabinet stomatologiczny\nSienkiewicza 16 lok. 12\nAG-DENS Gabinet Stomatologiczny\nAGMA Centrum Medycyny Rodzinnej NZOZ\nul. Gwiaździsta 4\nul. Dobrego Pasterza 16\nAgnieszka Krakowiak lek. stomatolog\nul. Plutona 23\nAgnieszka Małachowska Gabinet Stomatologiczny\nul. Rodziny Połanieckich 27 m 53\nAgnieszka Wieczorek. Gabinet Lekarsko-Stomatologiczny\nul. Egipska 4\nAguarius Centrum Stomatologii Estetycznej Michał Szczutkowski\nAiA Przychodnia Lekarsko-Stomatologiczna NZOZ\nul. Łanowa 85 (I p.)\nAjdent Gabinet Stomatologiczny\nul. Strumykowa 6B/3\nAkolińska-Kowalska Anna. Gabinet stomatologiczny i ortodontyczny\nul. Patriotów 226\nAktywne Centrum Zdrowia - Przychodnia NZOZ\n3 generacja nici Aptos przywraca naturalne piękno, liftinguje i odmładza skórę. więcej\nZapraszamy na X Kongres Polonii Medycznej i III Światowy Zjazd Lekarzy Polskich więcej\nJuż wiosna a Ty nadal nie pozbyłaś się zbędnych włosów? więcej\nPromocja na peelingi medyczne w klinice Wilmed więcej\nAwitaminoza – częsty problem u progu wiosny


Koszulka termoaktywna Tervel Optiline Tactical Light Green Camo (K/R) | Sklep Militaria.pl\nPistolet GBB Army R17 - MC (ARM-02-010929)\nDodaj produkt Pistolet GBB Army R17 - MC (ARM-02-010929) do schowka\nKoszulka termoaktywna Tervel Optiline Tactical Light Green Camo (K/R)\nWybierz rozmiarRozmiar XL - powiadom o dostępności Rozmiar XXL - powiadom o dostępności\nROZMIAR WZROST (cm) OBWÓD KLATKI (cm)\nM 168-174 86-96\nL 174-180 96-106\nXL 180-186 106-116\nXXL 186-194 116-126\nDodaj produkt Koszulka termoaktywna Tervel Optiline Tactical Light Green Camo (K/R) do koszyka\nDodaj produkt Koszulka termoaktywna Tervel Optiline Tactical Light Green Camo (K/R) do schowka\nUnikalna koszulka, w której przez połączenie elementów siatkowych z oddychającą tkaniną uzyskano wzór kamuflujący. Męska, bardzo lekka i przewiewna, dedykowana na okres wiosenno-letni. Polecamy szczególnie osobom, które podczas outdoorowego treningu cenią poczucie wtapiania się w otaczającą ich przyrodę.\nKoszulka szybko i skuteczne odprowadza wilgoć na zewnątrz, pozostawiając przyjemne uczucie świeżości. Produkt wykonany jest w technologii bezszwowej z najwyższej jakości przędzy polipropylenowej zmodyfikowanej środkiem antybakteryjnym opartym na jonach biogennego srebra (Ag+). Środek ten hamuje rozwój bakterii, grzybów i pleśni. Redukuje nieprzyjemny zapach, utrzymuje biologiczną równowagę skóry i zapewnia świeżość wyrobów, spełniając swoje zadanie nawet po wielokrotnym praniu.\nTERVEL ® OPTILINE to w pełni profesjonalna linia bielizny termoaktywnej wykonana z przędzy PROLEN ® SILTEX łącząca nowoczesną technologię z ciekawym wzornictwem.\nPrzędza Prolen ® Siltex została stworzona do produkcji między innymi bielizny i odzieży sportowej, ale wykorzystywana jest także wszędzie tam, gdzie wskazana jest szczególna ochrona antybakteryjna skóry (np. odzież robocza, skarpetki).\nKolor: kamuflaż typu woodland\nGramatura: 130 g/m² (+/-) 10 g/m²\nSkład: 94% polipropylen, 6% elastan (lycra®).\nKolor / kamuflaż koszulki Kamuflaż\nDługość rękawa koszulki Krótki\nMateriał koszulki Syntetyczno-naturalny\nSkład materiału Prolen® Siltex - polipropylen, bawełna, poliamid\nUwagi Posiada jony srebra - hamują rozwój bakterii, grzybów i pleśni\n9 opinii Ocena: 4.89 / 5Dodaj opinięZobacz ranking opinii\nŚwietna koszulka jeśli chodzi o wysiłek fizyczny czy też po prostu na co dzień!\nDoskonała. Spełniła moje oczekiwania.\nStanisław Pieciułko, 2013-07-16\nKoszulka świetna. Dobrze leży i jak narazie, choć wielu szans na jej sprawdzenie nie miałem spisuje się świetnie. Gorąco polecam produkt.\nKoszulka odjazdowa, idealnie leży, szybko schnie, sucha skóra podczas treningu-wszystko prawda. Dodatkowo nigdzie nie spotykany design. Dopełnieniem jest Świetna obsługa sklepu. Polecam! windman\nwindman - Kuntao, 2013-03-11\nKoszulka super , pasuje jak ulał , kolor taki jak chciałem idealnie wykonana super material dopasowywuje sie do sylwetki polecam.Super sklep polecam towar też jest super polecam\nAdrian Schlesinger, 2013-03-07\nkoszulka super idealnie wykonana super material dopasowywuje sie do sylwetki polecam\nPaweł Wójcik, 2013-01-23\nŚwietna koszulka. Warta swojej ceny. Mi jako kadetowi żadna inna nie zastąpi właśnie tej. Genialna jakość i dobry czas przesyłki. Polecam\nPatryk ,,Czubek" Czubiński, 2012-11-05\nKoszulka super , pasuje jak ulał , kolor taki jak chciałem. Jedyny mankament to to , że sie troche zaciąga (wychodzą nitki) ;trzeba będzie uważać.\nSuper koszulka! Jedyna maskująca bezszwówka na rynku! W dodatku w dotyku jak bawełna. Schnie dosłownie kilka godzin. Polecam wszystkim!\nKoszulka termoaktywna Tervel Optiline Tactical Green Camo (K/R)\n65,00 zł89,99 zł\nDodaj produkt Koszulka termoaktywna Tervel Optiline Tactical Green Camo (K/R) do schowka


KAFETERIA - Czy sa jakies vlogerki , ktorych nie HEJTUJECIE ? - Strona 2 - Forum dla kobiet\ngość\t2017.02.17 [01:59]\nNie zgodze sie - jak vlogerki pokazuja zycie to my mamy prawo je hejtowac i wlasnie do tego sluzy kafe - wiadomo hejt moze tez byc konstruktywny ale mi sie nigdy nie udalo\ngość\t2017.02.17 [02:06]\ngość\t2017.02.17 [02:18]\nDo osoby ktora zalozyla topik: dobre pytanie. Ciekawe ktorej sie jeszcze udalo ujsc uwadze kafeterianek. Mam nadzieje, ze jak najszybciej zostana zidentyfikowane i skomentowane odpowiednio. Jak sie chce zakladac kanal na you tube z mysla o osiagnieciu celu/sukcesu, to krytyka prowokujaca refleksje jest niezbedna do samorozwoju. To jest podstawowe prawo samorozwoju - chcemy sie uczyc - musimy sie uczyc na bledach. A kto ma nam te bledy wytykac, skoro na swoim kanale blokujemy lub usuwamy nieprzychylne komentarze? Skoro ktos nagrywa dla innych ale nie jest przygotowany na krytyke, to powinien sie produkowac do lustra.\ngość\t2017.02.17 [10:06]\nMalo która zniesie to, że ludziom może się nie podobać jej postępowanie. No a wtedy wszystko uznaje za hejt. Nie ważne czy ktoś napisze"jesteś brzydka czy glupia", czy "dlaczego nie pracujesz a innych ludzi namawiasz do wzięcie życia w swojej ręce i pójścia do pracy" .obydwa zdania są dla niej hejtem. A jak ta cała dzieciarnia broni swotch idolek to już szok. Jak one się tak do rodziców zwracają to już jest zgroza.\ngość\t2017.02.17 [10:07]\nnie ma - poniewarz po to sa vlogerki rzeby je hejtować ćmoku - kiedy w końcu zrozómiesz?\ngość\t2017.02.17 [10:16]\nWg mnie jest sporo hejtu, ale jest też krytyka lub stwierdzenie faktu np., że dana vlogerka się zaniedbała, oszpeciła (Szusz, Karo), przytyła itd. Kazdy to widzi, nawet gdyby zaklinały rzeczywistość na tysiąc sposobów, że jest inaczej. Podobnie, gdy im się zwraca uwagę, że mówią nieprawdę, nie mają wiedzy na dany temat, gdy się mylą, ale idą w zaparte - wszystko to dla nich hejt, a to tak naprawdę odpowiedź zwrotna od widzów na ich brednie niektóre. Czy jeśli ktoś pierniczy farmazony albo wciska ciemnotę to trzeba mu tylko przyklaskiwać? Nie sądzę.\nEdziaaaaaaaa\t2017.02.17 [10:20]\nJeśli jakiejś nie hejtują tzn że jej nie znają po prostu\nOdkryłam to forum przez przypadek, szukając informacji o pewnej vlogerce, jak przejrzałam kilka wątków tutaj, to się podłamałam... 80% wypowiedzi na tym portalu to hejt lub bardziej po polsku mowa nienawiści. Jeżeli ktoś dzień w dzień obraża jakąś dziewczynę z internetu, to moim zdaniem ma GIGANTYCZNE deficyty w swoim życiu. Np. toksyczny związek, kiepską pracę, brak wykształcenia, brak wiary w siebie, ogólną niechęć do ludzi. Jeżeli ja kogoś nie lubię to wspominam o tym raz i nie oglądam, kropka. Pisanie o kimś przez 100 wątków i wyszukiwanie każdej wady jedzie mi potężnymi problemami emocjonalnymi, niczym zdrowym. Podniecanie się kimkolwiek z internetu, obojętnie czy pozytywne czy negatywne uważam za mocno zaburzone.\ngość\t2017.02.17 [12:00]\nWidać wiele osób widzi ta jej hipokryzje dlatego zbiera tyle krytyki.\nCóż patologia szerzy się i na yt.\nSzkoda tylko że dla młodych dziewczynek jest to wzór.\nRodzice powinni kontrolować treści internetowe. Bo teraz każdy może wrzucać głupoty a dzieci to oglądają.\ngość\t2017.02.17 [15:01]\nDo gosc 11:54: aha, czyli wszyscy krytycy filmowi i literaccy, managerowie ktorzy udzielaja wskazowek swoim pracownikom, nauczyciele korygujacy bledy uczniow, oraz matki strofujace swoje dzieci to sa osoby z poteznymi problemami emocjonalnymi? "Jeżeli ja kogoś nie lubię to wspominam o tym raz i nie oglądam, kropka." - aha, to spoko ze masz takie podejscie, ale to jest twoje podejscie i nie oznacza ze jest to jedyne sluszne a cala reszta to patologia emocjonalna. A jesli tak uwazasz, to bylby z ciebie niezly material na vlogerke...Nie zapominaj o tym, ze kanaly na You Tube sa DLA WIDZOW. I w naturalny sposob beda prowokowac komentarze osob, do ktorych sa skierowane. Jesli wlaczam filmik z nadzieja, ze sie z niego dowiem o czyms co mnie interesuje, a w trakcie ogladania pomysle ze autorka gada glupoty albo wyglada nieciekawie, to jest ok, ale napisac juz nie wolno, bo wtedy to jest nagle hejt. Niestety wiele vlogerek ludzi sie, ze beda zarabiac kase za suby i bedzie milo. Zapominaja tylko o tym, ze to dziala w dwie strony. Proponujesz cos innym z nadzieja ze bedziesz na tym zarabiac, to musisz sie liczyc z tym, ze osoby na ktorych zarabiasz beda chialy wyrazic swoje zdanie na temat proponowanych tresci. To jest taki sam biznes jak kazdy inny, i widzowie You Tuba, niczym sie nie roznia od kazdego innego konsumenta. Komentarze na Trip Advisor to tez jest hejt???\ngość\t2017.02.17 [18:09]\nDo gość 15.01, Nie, krytycy filmowi, recenzje na Trip Advisor itp.to co innego, tam chodzi o merytoryczne kwestie i ludzie się tego w większości trzymają. Tu na tym forum, mam na myśli konkretnie Kafeterię, widzę często komentarze nie mające NIC wspólnego z tym co jest związane z treścią kanału. Podam przykłady : rozkminy dlaczego jakaś laska nie ma dzieci i hejtowanie jej tylko za to, albo dlaczego zjadła takie danie, a nie inne, albo skąd jej chłopak ma kasę, albo dlaczego mama jest taka czy śmaka, a krzywo spojrzała na kogoś... To już przegięcie, nie akceptuję z moralnego punktu widzenia plucia na kogoś tak po całości, bo tak... Przejrzyj tu wątki i policz ile jest naprawdę MERYTORYCZNYCH komentarzy... Nikogo nie zmienię, ale przykro się patrzy jak ludzie całymi miesiącami jadą po kimś dla samego jechania... Mi by się nie chciało codziennie gdzieś logować i po kimś jechać. Jest cienka linia między merytoryczną krytyką i konstruktywną, a pluciem na kogoś. W moim odczuciu na tym portalu ta granica jest mega często przekraczana co sprawia, że powątpiewam w stabilność emocjonalną niektórych piszących... Ale to ja i tylko i wyłącznie moje zdanie.\ngość\t2017.03.09 [13:32]\ngość\t2017.03.12 [19:35]\nTu na tym forum, mam na myśli konkretnie Kafeterię, widzę często komentarze nie mające NIC wspólnego z tym co jest związane z treścią kanału. Podam przykłady : rozkminy dlaczego jakaś laska nie ma dzieci i hejtowanie jej tylko za to, albo dlaczego zjadła takie danie, a nie inne, albo skąd jej chłopak ma kasę, albo dlaczego mama jest taka czy śmaka, a krzywo spojrzała na kogoś... To już przegięcie, nie akceptuję z moralnego punktu widzenia plucia na kogoś tak po całości, bo tak... Przejrzyj tu wątki i policz ile jest naprawdę MERYTORYCZNYCH komentarzy... Nikogo nie zmienię, ale przykro się patrzy jak ludzie całymi miesiącami jadą po kimś dla samego jechania... Mi by się nie chciało codziennie gdzieś logować i po kimś jechać. Jest cienka linia między merytoryczną krytyką i konstruktywną, a pluciem na kogoś. W moim odczuciu na tym portalu ta granica jest mega często przekraczana co sprawia, że powątpiewam w stabilność emocjonalną niektórych piszących... Ale to ja i tylko i wyłącznie moje zdanie.\ngość\t2017.03.12 [20:42]\naha, czyli wszyscy krytycy filmowi i literaccy, managerowie ktorzy udzielaja wskazowek swoim pracownikom, nauczyciele korygujacy bledy uczniow, oraz matki strofujace swoje dzieci to sa osoby z poteznymi problemami emocjonalnymi? "\nChryste Panie, ale odjechałaś! Jeśli nie widzisz różnicy między udzielaniem wskazówek, korygowaniem błędów uczniów i resztą, którą przytoczyłaś, a zwyczajnym ordynarnym hejtem, jaki na tym portalu odchodzi, to obawiam się, że twoje problemy emocjonalne są tak potężne, że już nic nie zrozumiesz. Wyobraź sobie nauczyciela, który koryguje błędy ucznia, nazywając go debilem, wyszydzając jego wygląd, czepiając się jego matki, a na koniec stwierdzając, że rzygać mu się chce, jak go widzi, bo taki jest obleśny. Też twierdziłabyś, że wszystko jest ok, bo przecież nauczyciel po prostu wyraził swoje zdanie, do czego ma prawo?\ngość\t2017.03.13 [10:45]\nnie widziałam hejterstwa ani nawet zadnego tematu o Wenie chociaż już długo na Youtube działa\nmomosinka\t2017.05.11 [13:46]\nTak, kilku nie hejtuje a nawet powiem ze lubie. Nissiax83, mon.tea, Agata Ucinska. Nie jest tak zle z Polskim YouTube!\ngość\t2017.05.11 [16:06]\nWszystkie się ośmieszają\ngość\t2017.05.11 [16:53]\na lubie bardzo:\nKącik Hani (za Australię, busz, przepisy, motywację! to była i jest! najlepsza youtuberka ever)\nNesja89 (za Szwajcarię, polszczyznę, zorganizowanie, fajne pomysły i przepisy)\nAjwen (za ciekawe informacje, motywację)\nCoco Collection (za przepisy, cieply glos, kawę, słodkości, Massimo, Enzo i koty)\nKAZIK.TV (za angielski i genialne tłumaczenie o co chodzi w angielskiej gramatyce)\nPod Mikroskopem (za wiedzę)\nArlena Witt (za angielski, wiedzę)\nNasza Emigracja (za Australię)\nMaria Creager (za motywację, rady, Australię)\nMichał Undra (za wiedzę)\nUkulelosa (za chwyty i Italiano )\nNaucz się grać (za chwyty)\nfitblogerka (za Szwajcarię, dążenie do celu)\nAgnieszka_MP Vlog (za humor, podróż i Szwajcarię)\nVenus PolNocy Islandia (za Islandię, walenie prosto z mostu)\nDiana & Damian (za Islandię)\nSamuel and Audrey - Travel and Food Videos (za podróże i jedzenie)\nMark Wiens (za jedzenie i podróże)\nLucie Tvrdonova (za zumbę)\ngość\t2017.05.11 [18:42]\nHejtuję czy też krytykuję - może ze 3-5, z czego 1 ma wszystkie te cechy, których u ludzi nie znoszę, także są jakieś vlogerki, których nie hejtuję. Na niektórych wątkach udzielam się wkur...ąc hejtujące, bo kompletnie mi nie pasuje to co one sobie ubzdurały na temat pewnych vlogerek, tak chyba mają wszyscy?\nAnia_www_pkndl_pl\t2017.08.30 [01:20]\nLol, czytam te wątki i nie wierzę. Naprawdę sądzicie, że to, że ktoś pokazuje jakąś część swojego życia, to przyzwolenie na hejt? xD Podchodzicie do obcych ludzi na ulicy i mówicie: "ch*jowa bluzka"? xD\ngość\t2017.08.30 [12:54]\nA są jakies jutuberki, które nie hejtują swoixh widzów? Te, o których ja słyszałam są mega chamskie w komentarzach dla ludzi a pózniej dają im bana. Najlepszym przykładem na to jest Laura Ogr. Dowód:\ngość\t2017.08.30 [13:12]\nProsta zależność,hejtu nie ma na osoby, które są specjalistami w swoich dziedzinach i nie ma jak podważyć ich zdolności : Arlena Witt, Mówiąc inaczej itp najczęściej hejt leci w stronę pierdziuszkowatych kanałach o niczym typu Panna Joanna, Karo\ngość\t2017.08.30 [13:51]\nW punkt. Jest masa ciekawych, inspirujących wnoszących coś w życie kanałów np. Langus, Gonciarz, wspomniane przez Ciebie Arlena czy Mówiac Inaczej . Kanały pokroju solkjujow, szanelki czy eMki wiele osób ogląda właśnie po to by się pośmiać i komentować. Same usuwają wszystkie komentarze które nie są slodkopierdzace stąd taka mnogość tematów na kafe bo pod ich produkcjami cenzura. Jaki kontent taki hejt\ngość\t2017.08.30 [14:29]\nMówiąc Inaczej, Po Cudzemu, Radzka, Magda Pieczonka, Adrianna Grotkowska, Angelika Grabowska, Milena Makeup, dressedinmint, agasava - praktycznie zero hejtu.\nO Karolinie Zientek czasem ktoś napisze, że się za bardzo wdzięczy do widzów i to w zasadzie koniec na jej temat. Na temat Hani digitalgirl też rzadko ktoś się negatywnie wypowie.\nInnymi słowy jak ktoś jest dobry w tym co robi, nie robi ze swojego życia cyrku, nie oszukuje widzów to i hejtu wcale albo mało.\nbrokeninside87\t2017.09.13 [21:29]\nLisie Piekło mimo bycia zj**aną konsumpcyjną lewaczką\nJola Szymańska, mimo katolstwa w hipsterskim wydaniu, the worst\nNiesia mimo rozpłodniactwa\nNisiax, mimo bycia sztuczną i wegezj**em i promującą bycie androidem (zawsze perfect, fit, health high american style)\ntych vlogerek nie hejtuję\n1:20 nie, bo ten ktos ja tylko nosi, a nie poleca taki szajs by inni też zakupili.


„Artists on strike” – nowy film dokumentalny włoskiej reżyser Eleny de Vardy\nHome » Attualità » „Artists on strike” – nowy film dokumentalny włoskiej reżyser Eleny de Vardy\nNie ma wolności bez solidarności” krzyczeli robotnicy stoczni okrętowych w Gdańsku i tłumy manifestujących przyłączyły się do ich protestu. W grudniu 1981 stan wojenny ogłoszony przez ówczesnego premiera Polski Wojciecha Jaruzelskiego nie stłumił tamtych głosów, „rewolucja” obywateli rozprzestrzeniła się w całym kraju i dzięki powszechności sztuki i kultury odzyskała odebraną wolność za pomocą dzieł sztuki i talentów licznych artystów należących do polskiej sceny artystycznej. Sztuka z „publicznej” stała się „prywatną” i przeniosła się z teatrów i muzeów do domów prywatnych i kościołów. Tłumy korzystały z „potajemnej” sztuki i tysiące osób stały w kolejkach żeby przyjść na wystawę lub uczestniczyć w spektaklu. Trudna sytuacja polaków zainspirowała międzynarodowych artystów (na przykład Joseph Beuys), którzy przybyli do naszego kraju, aby współpracować z polakami. To jest właśnie atmosfera”Artists on strike”, filmu dokumentalnego w trakcie realizacji przez włoską reżyser Elenę de Vardę, wyprodukowany we współpracy z wytwórnią filmową Wojtek films z Warszawy i Filmlux z Mediolanu. Kolejny przejaw długiej i owocnej kariery reżyserki, która ma za sobą liczne filmy dokumentalne, między innymi „Za wolność naszą i waszą”, w którym przejrzyście przedstawiono konfliktu pod Monte Cassino. Został on wyemitowany wiele razy, począwszy od 2014 roku, zarówno przez włoską telewizję publiczną Rai jak i przez Telewizję Polską.”Artists on strike” jest kinowym przedstawieniem ukazanym oczami młodej studentki mediolańskiego uniwersytetu – sama de Varda – podczas jej pobytu w Krakowie między 1987 a 1989 rokiem. Były to gorące dwa lata, które doprowadziły do upadku Związku Radzieckiego. Intymny i codzienny konflikt między włoską konsumpcyjnością, a surowością życia codziennego krajów byłego bloku wschodniego, przeżyty w kontakcie z najbardziej zainteresowanymi ruchami artystycznymi epoki, które zajmowały całe place miejskie. Ważny film – wyprodukowany w koprodukcji przez Telewizję Polską i miasto Gdańsk – w którym będą uczestniczyć liczne gwiazdy polskiej i międzynarodowej sztuki, wśród których jest aktorka Krystyna Janda, bliźniacy Janiccy (aktorzy historyczni teatru Kantora), Józef Robakowski, Jerzy Bereś, Jerzy Kalina, grupa Luxus, Pomarańczowa Alternatywa i wielu innych. Muzyka do filmu została napisana przez znanego włoskiego kompozytora, Louis Siciliano, zwycięzcy licznych nagród.\nPrezentacja filmu jest przewidziana między 13 a 18 października w Gdańsku podczas tygodnia poświęconego demokracji, wydarzenia na którym będą obecni ważni dziennikarze polscy i włoscy. Jest to nadchodząca okazja dla włoskich firm pragnących sponsorować projekt o ogromnej wartości artystycznej i kulturowej mających na celu włączenie się w sposób wpływowy do polskiej gospodarki. Sponsorzy, którzy zdecydują się zainwestować w film, zostaną zaproszeni na pierwszą prezentację filmu, włączeni w napisy końcowe i opublikowani wewnątrz materiału promocyjnego. Inwestorzy, którzy będą mieli zamiar zakupić akcje koprodukcji, oprócz tytułu sponsora, otrzymają również część dochodów z filmu proporcjonalnie do zakupionych udziałów.\nProjekt przewiduje również udział ważnych instytucji kulturalnych, takich jak Ambasada Włoska w Warszawie, Konsulat Polski w Mediolanie, Fundacja Tadeusza Kantora, Telewizja Polska, Muzeum Sztuki Współczesnej w Łodzi (jednej z najważniejszych instytucji artystycznych w Polsce), Galeria Miejska w Poznaniu oraz Centrum Sztuki Współczesnej, Łaźnia” w Poznaniu.\n« Co z tym przecinkiem?\n„Trubadur w wykonaniu Rucińskiego, premiera jutro w Teatrze La Fenice” »


Odszkodowanie po wypadku autokaru. Sprawdź, o czym musisz pamiętać | Kurier Poranny\nMaja Piotrowska AIP 29 sierpnia 2017, 15:41\nAutokar jest zatem środkiem lokomocji, z którego korzysta większość wyjeżdżających. Warto znać swoje prawa i wiedzieć jakie świadczenia przysługują w przypadku odniesienia urazu w wyniku wypadku.\nRaport Polskiego Związku Organizatorów Turystyki wskazuje, że w lipcu Polacy wyjeżdżali na wycieczki organizowane przez biura podróży aż o 19,1 procent częściej niż w analogicznym okresie 2016 roku. Podróżujemy własnymi samochodami, autokarami i samolotami, nie zawsze zdając sobie sprawę z praw, które nam przysługują, np. w przypadku wypadku komunikacyjnego.\nDo autokarów wsiadają nie tylko osoby preferujące tańsze wakacje czy bliskie kierunki. Turyści podróżujący samolotami są rozwożeni do hoteli autokarami w ramach usługi wykupionej w biurze podróży. Bardzo często korzystają również z dostępnych w miejscu pobytu autokarowych wycieczek fakultatywnych. – Biura podróży starają się zapewnić turystom maksymalny poziom bezpieczeństwa, a co za tym idzie stłuczki czy poważniejsze wypadki zdarzają się stosunkowo rzadko. Tym niemniej warto znać swoje prawa i wiedzieć, jakie świadczenia nam przysługują w przypadku odniesienia urazu w wyniku takiego wydarzenia – tłumaczy Marzena Walkowska, Kierownik Działu Likwidacji Szkód Centrum Odszkodowań DRB, firmy specjalizującej się w uzyskiwaniu odszkodowań. – Uzyskanie odszkodowania zawsze uzależnione jest od inicjatywy poszkodowanego. Nikt nie zgłosi się do nas z propozycją wypłacenia pieniędzy. O formalności należy zadbać samemu – dodaje Marzena Walkowska.\nSwoich praw należy dochodzić na podstawie ważnej umowy przewozu\nW zdecydowanej większości krajów, prawo przewozowe odpowiedzialność za szkody poniesione przez pasażerów przenosi na przewoźnika. Tym najczęściej nie jest samo biuro podróży a podwykonawca. I to właśnie on (a najczęściej firma, w której jest ubezpieczony) powinien wypłacić odszkodowanie. Szczegółowe procedury uzależnione są od prawodawstwa kraju, w którym doszło do wypadku, lub kraju przewoźnika. Podróżni mogą dochodzić swoich praw na podstawie ważnej umowy przewozu. Umowę przewozu zawieramy zawsze przy zakupie biletu. W przypadku wycieczek objazdowych umowę przewozu zawieramy w momencie podpisania umowy na świadczenie usług turystycznych z biurem podróży. W treści takiego kontraktu znajdują się także ustalenia związane z naszym transportem podczas wycieczki, a koszt podróży obejmuje oczywiście także koszt transportu. Czasem zdarzy się także, że w autokarze wycieczkowym znajdzie się pasażer nieposiadający takiej umowy – warto wiedzieć, że zawarcie umowy przewozu następuje przez samo wejście do pojazdu. Pasażer nieposiadający, więc biletu, czy też taki, który nie wykupił wycieczki a jakimś zrządzeniem losu znalazł się w autokarze, który uległ wypadkowi, może również dochodzić praw do odszkodowania.\nU nas także to przewoźnik odpowiada za szkody, ale tylko w pewnym stopniu. Reguluje to artykuł 62 ustawy Prawo Przewozowe. Dlatego też przed podróżą powinniśmy dowiedzieć się, z jaką firmą przewozową współpracuje nasze biuro podróży. Należy jednak zapamiętać, że według wspomnianej ustawy, odpowiedzialność przewoźnika polega jedynie na nienależytym wywiązaniu się z umowy przewozu. Ustawa w ten sposób chroni pasażerów przed skutkami m.in. opóźnienia przyjazdu czy przedwczesnego odjazdu autokaru. Za wszelkie uszkodzenia przewożonego przez nas mienia przewoźnik poniesie odpowiedzialność jedynie wtedy, gdy uszkodzenie nastąpiło z jego winy. Chodzi o to, że odpowiedzialność za szkody osobowe, których doznali pasażerowie podczas wypadku autokaru przewoźnik ponosi na zasadzie ryzyka. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy szkoda osobowa pasażerów nastąpiła w wyniku działania siły wyższej, winy osoby trzeciej lub poszkodowanego.\nSystem Zielonej Karty – dzięki niemu łatwiej ubiegać się o odszkodowanie\nKiedy zdarzenie ma miejsce za granicą, poszkodowanym również należy się odszkodowanie. W celu ochrony interesów poszkodowanych w wyniku tego typu wypadków komunikacyjnych powstał tzw. System Zielonej Karty, który ma na celu uproszczenie postępowania likwidacji szkody w przypadku zdarzeń zagranicznych. Do systemu obecnie należą prawie wszystkie europejskie rynki ubezpieczeniowe oraz rynki ubezpieczeniowe Azerbejdżanu, Iranu, Izraela, Maroka, Tunezji. System działa od 1953 roku, a jego podstawowym celem jest zapewnienie poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych prawa do odszkodowania z tytułu szkód spowodowanych przez kierowcę pojazdu zarejestrowanego za granicą.\n– System Zielonej Karty zrzesza blisko 50 Biur Narodowych. W przypadku wypadku na terenie jednego z tych państw, procedura ubiegania się o odszkodowanie jest o wiele prostsza. Postępowanie likwidacyjne może być prowadzone w Polsce, co usprawnia i skraca cały proces nie narażając nas na konieczność wykonywania tłumaczeń oraz prowadzenie sprawy w obcym systemie prawnym. Trzeba jednak pamiętać, iż sama likwidacja szkody zależy od wielu czynników między innymi od kraju ·i miejsca zdarzenia – tłumaczy Marzena Walkowska.\nChociaż dzięki Systemowi Zielonej Karty, ubiegać się o odszkodowanie jest zdecydowanie łatwiej, należy liczyć się z licznymi formalnościami. Przewoźnik będzie prawdopodobnie próbował przytaczać argumenty mające świadczyć o tym, że nie ponosi odpowiedzialności lub podważające udział turysty w danym przejeździe. Uzyskanie odszkodowanie samodzielnie jest możliwe, ale wymaga cierpliwości i wiedzy.\nAlternatywą są firmy specjalizujące się w prowadzeniu postępowań odszkodowawczych. W przypadku tak trudnego zdarzenia, jakim jest wypadek autobusowy dobrze jest rozważyć wsparcie prawne. Dzięki doświadczeniu i znajomości rynku, pracownicy kancelarii odszkodowawczych potrafią szybko ocenić, na jakie odszkodowanie może liczyć poszkodowany. W toku likwidacji szkody oceniają oni jej rozmiar, zgłaszają roszczenia w imieniu klienta, a także prowadzą działania mające na celu udokumentowanie wszelkich negatywnych następstw zdarzenia już od dnia wypadku. Prowadzą także negocjacje z towarzystwami ubezpieczeniowymi, które mają na celu korzystne i ugodowe zakończenie postępowania a także, jeśli zajdzie potrzeba reprezentują klienta przed sądem w procesie cywilnym przeciwko zakładom ubezpieczeń, w celu uzyskania odszkodowania w pełnej wysokości.\nMateriał oryginalny: Odszkodowanie po wypadku autokaru. Sprawdź, o czym musisz pamiętać - Polska Times\nbartas 16.12.2017 23:43:35\nJak jest problem z odzyskaniem odszkodowania komunikacyjnego, to należy zgłosić się do EuCO. Ich propozycja jest ciekawa i działają w całej Polsce.\nBUSOMAT PL 29.08.2017 16:14:21\nJedziesz bez prawa jazdy: 1.12.2021. Ubezpieczyciel ściągnie od ciebie fortunę nawet za drobną stłuczkę\n1 grudnia 2021, 5:51


Konferencja w Expo XXI\n31 stycznia 2014 roku z okazji premiery nowej wersji wyszukiwarki panoramafirm.pl, wszyscy pracownicy Eniro Polska spotkali się na konferencji w Centrum Expo XXI w Warszawie. Konferencja rozpoczęła się od wystąpienia dyrektor generalnej Eniro Polska. Naszym gościem specjalnym był Bogdan Wenta. Po części oficjalnej odbyło się m.in. Eniro Talent Show, w którym wzięli udział nasi pracownicy prezentując swoje pasje.


Sakwy Ortlieb - zalety i wady - Rowerologia\nStrona główna » Sakwy Ortlieb – zalety i wady\nNie dalej jak miesiąc temu ktoś na facebook’u reklamował niezawodność sakw firmy Ortlieb. Potwierdziłem ten fakt jako posiadacz tego sprzętu. Swoje kupiłem po namowie mojego kolegi w 2005 lub 2006 roku. Jego miały wtedy około dziesięciu lat i „nie puszczały” ani jednej kropli wody. Kosztowały mnie majątek a cały zestaw składa się z przodu, tyłu, góry, torby na kierownicę z wyściółką do aparatu i mapnika. Dokupiłem jeszcze worek do przenoszenia wody, który po dokręceniu sitka służy jako prysznic. Teraz, po sześciu czy siedmiu latach intensywnego użytkowania dalej wyglądają jak nowe (oprócz małego obtarcia lakieru na górnej sakwie po intensywnym tarciu o oponę) i co ważne, dalej są w pełni wodoszczelne.\nJedyna kropla wody jaka pojawia się we wnętrzu pochodzi z prawego zatrzasku do mapnika na torbie mocowanej na kierownicy, lecz woda ta nie zamacza ani dokumentów, ani aparatu bowiem zatrzymywana jest przez usztywnienie przykrywki. Montaż sakw jest dziecinnie prosty, nie potrzeba dodatkowych pasków, gumek czy innych zapinek. Wystarczy opuścić je z góry na rurki bagażnika i puścić ucho. To wszystko. Bezpieczeństwa podczas jazdy dodają bardzo trwałe i duże elementy odblaskowe z przodu i z tyłu. Wady? Jedyną do której trzeba się przyzwyczaić to brak (w moim modelu – Classic) jakichkolwiek kieszeni wewnętrznych. Ja rozwiązałem to w prosty sposób. Kupiłem kiedyś w IKEA kilka woreczków, organizerów na odzież czy buty. Teraz dzięki nim jestem w stanie znaleźć wszystko w kilka sekund a wierzcie mi, jestem bałaganiarzem.\nW górnej sakwie najczęściej wożę matę samopompującą, śpiwór i namiot (mata ma 55 cm – sakwa 60) oraz coś do „podjadła” podczas drogi. Dodatkowo służy mi ona jako bagaż podręczny gdy wybieram się gdzieś np. Ryanair’em bowiem zawsze zmieści się do luków na bagaż podręczny a ponadto jest bardzo lekka (ok. kilograma). Nie wiem, czy cenę można uznać za wadę, no cóż można za taki komplet kupić w miarę dobry rower ale nie jestem aż taki bogaty by kupować tanie rzeczy. W chwili obecnej Staszka sakwy zbliżają się do pełnoletniości i nadal mu służą nie przepuszczając wody. Coś za coś. Nie sądzicie?


Byliny - stylownik.com\nW Polsce są rzeczą niezwykle rzadką, oryginalną, ale przepiękną i budzącą uśmiech u każdego. Zielone dachy - dachy porośnięte trawą. Pokryte trawą dachy chronią przed wiatrem i wpływami atmosferycznymi, łagodzą chłód i skwar, wygłuszają hałas. Chłodzą latem, zimną dają ciepło. Różnica temperatur panująca na dachu nie pokrytym roślinnością i na dachu zazielenionym jest ogromna.\nOpracowanie: Fr Antunes\nSystem modułowy Lemonade odzwierciedla nowatorskie podejście do designu dla najmłodszych oraz zaskakuje kolorystyką. meble dostępne są w salonach Black Red White w całej Polsce.\nNiezwykłe zabawy, takie jak mierzenie brzucha i jego gipsowy odlew, prezenty i słodkości w otoczeniu przepięknych dekoracji – tak w skrócie wygląda baby shower.


** ACHARNIS KAVALLARI HOTEL SUITES, ATENY **\n20Th Km Parnitha-Acharnes Avenue, Ateny, Grecja\nKlienci współczesnego 2-gwiadkowego Acharnis Kavallari Hotel Suites mają dostęp do usługi ceremonii ślubnej, usług sprzątania i obsługi hotelowej.\nHotel położony w plażowej dzielnicy, 11 km od Centrum handlowe The Mall Athens.\nHotel zapewnia bezpośredni dostęp do kamienistej plaży oraz ogrodów i gajów oliwnych.\nHotel składa się z 73 pokoi wyposażonych w telewizję satelitarną, balkon, garderobę, szafę i odtwarzacz DVD. Z niektórych pokoi roztacza się widok na miasto. Są one również wyposażone w prywatne łazienki z suszarką do włosów, bezpłatnymi przyborami toaletowymi i ręcznikami kąpielowymi.\nZ lotniska Ateny do Acharnis Kavallari Hotel Suites można spokojnie dojechać w 35 minut.\nDla najmłodszych podróżników przygotowano łóżeczka dziecięce, plac zabaw i basen. Hotel oferuje gościom pieszą turystykę i jazdę na rowerze, jako sposób na aktywne spędzanie czasu.\nAcharnis Kavallari Hotel Suites, Grecja\nRoyal Olympic Hotel Marina Hotel Athens Elite Hotel Athens Pergamos Hotel Athens Golden City Best Western Hotel Fenix Ateny Amaryllis Ateny Monk Suites By Mlt At Ermou Ateny Live In Athens, Short Stay Apartments Athens Atrium Hotel Hotel Platon Ateny Athens Luxury Suites The Dionysos Hotel Ava Hotel And Suites Ateny Coco-Mat Ateny Hellas Myth Acadimias 77 Guest House Ateny Sfiggos 54 Guest House\nPremium Hotel, Side – tutaj Medplaya Calypso Hotel, Salou – tutaj Radisson Red Hotel, Bruksela – tutaj Santa Monica Playa Hotel, Salou – tutaj Cyprotel Cypria Bay Hotel, Pafos – tutaj Panareti Ośrodek wypoczynkowy, Pafos – tutaj Cyprotel Cypria Maris Hotel, Pafos – tutaj Club Turan Prince World Hotel, Side – tutaj Lyra Ośrodek wypoczynkowy, Side – tutaj Angelo Leuchtenbergring Hotel, Monachium – tutaj Star Ośrodek wypoczynkowy, Side – tutaj King Evelthon Beach And Ośrodek wypoczynkowy, Pafos – tutaj Mundial Hotel, Lisboa – tutaj Bristol Hotel, Zurych – tutaj Louis Ledra Beach Hotel, Pafos – tutaj Albatros Garden Hotel, Marrakesz – tutaj Magic Aqua Rock Gardens Hotel, Benidorm – tutaj H Top Molinos Park Hotel, Salou – tutaj Husa President Park Hotel, Bruksela – tutaj Real Palacio Hotel, Lisboa – tutaj Graffiti L Hostel, Sankt Petersburg – tutaj Progress Hotel, Bruksela – tutaj Thon Eu Hotel, Bruksela – tutaj Beldi Hotel typu riad, Marrakesz – tutaj New Orly Hotel, Monachium – tutaj Christina Hotel typu riad, Marrakesz – tutaj Zehar Hotel typu riad, Marrakesz – tutaj City Centre Hotel, Benidorm – tutaj Servigroup Rialto Hotel, Benidorm – tutaj Creo Living Hotel, Monachium – tutaj Beguest Love Inn Bairro Alto Zajazd, Lisboa – tutaj Pessoa Hotel, Lisboa – tutaj Batu Apart Hotel apartamentowy, Monachium – tutaj Sweet Inn Apartments - Gloria Zajazd, Lisboa – tutaj Sky Hotel, Sankt Petersburg – tutaj Larimarapt Hotel, Salou – tutaj No Rain No Pain Hostel, Sankt Petersburg – tutaj Comfort Kiotel Eurexpo Hotel, Lyon – tutaj Best Hotel, Ryga – tutaj Holiday Messe Zajazd, Zurych – tutaj Louis Hotel, Monachium – tutaj Dream World Aqua Hotel, Side – tutaj\nSalouhoteles.org Lisbon-hotel.org Hotelsmarrakech.net Hoteles-munich.com Hotels-riga-lv.com Hotelsinpaphos.net Brussels-hotels.net Hotelsinhamburg.net


Przerażający wygląd Anny Muchy! Co się z nią dzieje? | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Przerażający wygląd Anny Muchy! Co się z nią dzieje?\nPrzerażający wygląd Anny Muchy! Co się z nią dzieje?\nAnna Mucha już od lat budzi ogromne emocje. Kobieta, która niemalże zawładnęła polskim show-biznesem, posiada wiele atutów, z których bardzo istotnym jest jej ciało. Ostatnimi czasy stało się z nim coś niepokojącego.\nWiele jest produkcji, w których aktorka udzieliła swojego artystycznego talentu. Nauki w Nowym Jorku nie poszły na marne i dziś Anna Mucha jest jedną z najbardziej znanych i rozchwytywanych aktorek i celebrytek. Jej najdłuższą rolą jest odgrywanie postaci Magdaleny Marszałek w hitowym serialu Telewizji Polskiej "M jak miłość". Kojarzona jest również ze stacją TVN, w której produkcjach również wielokrotnie grała. O popularności Muchy świadczy także jej profil na Instagramie. Obserwuje ją ponad 500 tys. osób, które czekają na jej kolejne publikacje i z chęcią pod nimi komentują.\nAnna Mucha przeraziła fanów\nKażde zdjęcie przedstawiające Annę cieszy się ogromną popularnością i patrząc po profilu, postowanie daje aktorce ogromną radość. Wczoraj jednak umieściła w sieci zdjęcie, które przeraziło komentujących. Widać na nim szeroko uśmiechniętą Annę Muchę w kolorowej sukience. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyż gwiazda lubi udostępniać bardziej odważne obrazy, gdyby nie opis. Anna Mucha napisała w nim, że właśnie zmieściła się w sukienkę swojej, uwaga, sześcioletniej córki. Zaszokowało to i jednocześnie przeraziło fanów aktorki, która musi być niezwykle szczupła, by dać radę założyć dziecięcą sukienkę. Niektórzy komentujący dosłownie zaatakowali artystkę. Fakt ten może dziwić, gdyż kojarzymy Annę z jej pełnych kształtów, które do małych nie należą. Czyżby spadek wagi związany był w potrzebami zawodowymi, czy może dzieje się jej coś poważniejszego? - Aniu nie chudnij już nam, jesteś piękna; Bardzo mizernie Pani wygląda. Skóra i kość. Czy to naprawdę tak ładnie?! Moim zdaniem nie ma się czym chwalić, niestety; Ten moment gdy nagle się okaże, że trzeba też od sześcioletniej córki pożyczyć jakieś elementarze... albo chociaż słownik i wyszukać dwa słowa: granica i żenada - czytamy.\nKontrowersyjny post Anny Muchy. Anna Mucha na plaży. Fot. Instagram/taannamucha Anna Mucha w Pacanowie. Fot. Instagram/taannamucha\nspołeczeństwo TVN telewizja Anna Mucha show biznes gwiazda tvn anna mucha instagram


Tajemnica Black Rabbit Hall - Eve Chase - Książka | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nDrzewo Anioła 30.27 zł pozycja dostępna!\nNa zawsze rodzina 13.49 zł pozycja dostępna!\nPucked. Tom 1 26.09 zł pozycja dostępna!\nTajemnica Black Rabbit Hall - Eve Chase - opis książki:\nBolesne sekrety rodzinne zakazana miłość i dotkliwa strata. Idealna powieść dla czytelniczek V.C. Andrews Kate Morton i Sary Waters\nSekret tak okrutny że nie sposób wymazać go z pamięci już na zawsze odmieni tę rodzinę\nAmber Alton wie że w Black Rabbit Hall kornwalijskiej posiadłości rodziny czas płynie inaczej niż w Londynie. W domu nie ma dwóch zegarów które wskazywałyby tę samą godzinę. Każde idealne lato zdaje się trwać poza czasem. Niewiele się dzieje. Ale pewnego dnia wszystko się zmienia.\nTrzydzieści kilka lat później Lorna postanawia urządzić wesele w pokrytej patyną czasu okazałej rezydencji Black Rabbit Hall. Podczas spaceru po lesie do Lorny powracają na wpół zatarte wspomnienia związane z matką. Coraz bardziej intrygują ce są również zawiłe dzieje posiadłości. Wiedziona potrzebą poznania własnej historii a także losu mieszkającej tu w przeszłości szczęśliwej rodziny szuka odpowiedzi na nurtujące ją pytania.\nTajemnica Black Rabbit Hall mnie porwała cudowna wspaniale napisana bajka dla dorosłych. Byłam urzeczona.\nLisa Jewell autorka powieści\nCzarująca świetnie napisana historia dwóch rodzin których dzieje przeplatają się w czasie zawieszona w magicznej atmosferze kornwalijskiego domu nad morzem którego sekrety sięgają równie głęboko jak jego normandzkie korzenie.\nCarla Buckley autorka powieści\nTajemnica Black Rabbit Hall to ciemne gotyckie tajemnice zakazana namiętność i rodzina z czwórką niezwykłych dzieci które choć skończysz czytać jeszcze długo z tobą pozostaną a do tego wspaniałe opisy popadającej w ruinę kornwalijskiej posiadłości. To wszystko sprawiło że nie mogłam się oderwać od lektury.\nMiranda Beverly-Whittemore New York Times\nDzięki intrygującym opisom Eve Chase jesteśmy wraz z jej bohaterką Lorną w małym czerwonym samochodzie który tocząc się po podjeździe niczym kropelka krwi uwozi nas do domu sekretów i pokrytych kurzem zauroczeń z dala od realnego świata.\nDeborah Lawrenson autorka powieści\nBudząca niepokój wciągająca fabuła zapadająca w pamięć kornwalijska posiadłość i urzekające postacie. Eva Chase stworzyła ekscytującą powieść.\nMichelle Gable autorka powieści\nKsiążka „Tajemnica Black Rabbit Hall” - oprawa miękka - Wydawnictwo Świat Książki. Książka posiada 432 stron i została wydana w 2016 r.\nEve Chase - autor m.in.:\nJan Krasnowolski Czas wilków, czas psów29.87 zł


Panele do domu - wielkopolskie - Darmowe i bezpłatne ogłoszenia – praca Polska\nWiesz skąd Twój sąsiad ma w mieszkaniu tak świetną podłogę? W głównym pokoju położył panele winylowe, w jadalni dębowy parkiet, natomiast w sypialni posiada podłogę z dużych klepek lakierowanych, na samym końcu całość wykończył dopasowanymi listewkami. Zdradzimy ci tajemnicę, wszystkie rzeczy związane ze zmianą parkietu jak i innymi potrzebnymi przedmiotami do montażu nowego parkietu, znajdują się w jednym sklepie! Mamy dla wszystkich świetną wiadomość! Nie musisz wychodzić z domu, zakup paneli jeszcze nigdy nie był tak banalny – wystarczy, że wejdziesz na stronę naszego sklepu www.podlogi24.net\nOferujemy obszerny asortyment paneli winylowych , a także laminowanych i parkiety z dębu, olejnowe, czy klepkowe. W dodatku mamy bogaty wybór dekoracji podłogowych, listewki, obramowania okien i innych elementów związanych z montażem paneli.\nZawsze gwarantujemy rzeczy najwyższej klasy i jakości, a towar jest odpowiednio selekcjonowany do oczekiwań naszych klientów. Szczególnie dbamy o to, żeby wszystkie zakupy w naszym sklepie zawsze były satysfakcjonujący. Zapraszamy do sprawdzenia naszej oferty.


KURIER ŚWIDWIŃSKI - strona 106 - Świdwin - Forum gk24.pl - strona 106\n2102 odpowiedzi w tym temacie\nNapisano 15 październik 2019 - 20:34:21\nA kto tu kogo trolluje? Czytasz coś więcej niż ostatni post? Czy to już jednak za dużo literek do ogarnięcia?\nJestem ostatnią osobą w tym mieście, która chciałaby zagłosować na Owsiaka, ale zgadzam się w pełni z tym co napisał gość przed tobą. Takie wrzutki na poziomie wczesnej podstawówki jak ta o palaczu znacznie obniżają poziom dyskusji i świadczą przede wszystkim o osobie która to pisze.\nA na kogo gloswoanko\nCo z planowaną (lub nie) likwidacją SP 1?


Stajnia GM\nPaździernik 19, 2018, 08:27:22\nMazowieckie forum poszukiwaczy skarbów. Poszukiwania skarbów mazowsze > Kategoria ogólna > Wykrywacze metali > Jaki kupic ? > Stajnia GM\nAutor Wątek: Stajnia GM (Przeczytany 2648 razy)\n� : Marzec 20, 2016, 16:21:53 �\nMiał może ktoś z Was doczynienia ze sprzętem tej firmy i jakie są Wasze opinię? Warto w nie inwestować? I jaki model polecacie na kolorową drobnice?\nOdp: Stajnia GM\n� Odpowiedz #1 : Marzec 24, 2016, 21:31:03 �\nNie miałem wykrywacza tego producenta, ale ponoć są to całkiem ciekawe sprzęty. Na drobnice masz do wyboru: Golden Mask 4 - 18 kHz, Golden Mask 4 WD - dwie częstotliwości do wyboru 8 i 18 kHz, Golden Mask Coin Killer - 15 kHz ( wymienione sprzęty nie maja wyświetlacza), z wyświetlaczem Golden Mask 5. W Polsce jest dystrybutor Golden Maska - poszukaj w internecie. Zadzwoń, zapytaj i nie spiesz się z wyborem\n� Odpowiedz #2 : Marzec 24, 2016, 22:02:29 �\nPóki co cena poszła w górę... :-( no teraz się zastanawiam nad dwoma z tej stajni a mianowicie GM4 pro (tryb auto-mniej kamieni) i GM4 WD (dwie częstotliwości)\n� Odpowiedz #3 : Maj 05, 2016, 10:18:29 �\nTu nie ma nad czym się zastanawiać ! Jedyny słuszny wybór to GM4 WD PRO, tylko nie z cewką 9" bo ona jest do "wszystkiego" czyli do niczego\n� Odpowiedz #4 : Maj 30, 2016, 21:19:39 �\nMam Coin kilera całkiem fajny wykrywacz, dobrze wyważony i lekki, szybki w sygnalizacji i dość głęboki. Trzeba sie osłuchać, co do cewki to mam 9" spidera i na śmietniska jest zajebista. Jak coś to możemy się ustawić w pole sam sie przekonasz.\n� Odpowiedz #5 : Maj 30, 2016, 22:16:07 �\nChętnie porównam W jakiej okolicy operujesz sprzętem?\n� Odpowiedz #6 : Maj 31, 2016, 10:41:01 �\nMiałem okazję pobawić się tymi wykrywaczami (a obecnie posiadam GM4PRO), więc dodam kilka sugestii:\nPrzełącznik na AUTO grunt - moim zdaniem jest to dużo bardziej przydatne niż przełącznik częstotliwości. Początkowo nabyłem wersję WD bo zmiana z 18 na 8 kHz wydawała mi się super funkcją, która przynajmniej w teorii pozwalała na przemiatanie terenu na dwa różne sposoby. Niestety w praktyce okazało się że to przełączanie kompletnie niczego nie wnosi. Zasięgi są praktycznie identyczne a jedyna różnica to taka, że na 18 kHz nieco lepiej identyfikuje mikro-kolor, więc po prostu chodzi się na 18 kHz i tyle. Z kolei AUTO grunt to jak dla mnie bardzo przydatny przełącznik. Na terenie zasyfionym kamieniami (a mam tutaj takich trochę) przełączam na AUTO i mam ciszę. Na terenie czystym od kamieni śmigam na gruncie ustawionym ręcznie, a w razie kiedy nie jestem pewien jakiegoś lekko rozmytego sygnału, to pstrykam sobie na AUTO i sprawdzam czy to kamień czy metal. Bardzo wygodna sprawa. W Deusie żeby uzyskać takie potwierdzenie trzeba by się przeklikiwać przez menu, a tutaj pstryk i wszystko jasne.\nCewki - jak już kolega wyżej napisał, najlepsza cewka do tego sprzętu to Spider 9. Lekka, szybka, precyzyjna i dosyć głęboka. Spider 12 jest ciężka jak cholera i ma jakieś problemy z dobraniem balansu gruntu (przynajmniej u mnie tak było). Spider 5 jakoś nie przypadł mi do gustu, niby fajnie separuje przedmioty ale na złażonych śmietnikach i tak w sumie nie znalazłem dzięki niej niczego ciekawego, więc wszędzie chodzę ze Spiderem 9, nawet na śmietniki. Fighterów nie testowałem, ponoć warte uwagi.\nErgonomia - polecam sztycę nowego typu (teleskopową), bardzo komfortowa podczas spacerowania i wygodna w transportowaniu w bagażniku auta czy plecaku.\nPS. A z czym chodzisz obecnie?\n� Odpowiedz #7 : Czerwiec 01, 2016, 18:41:58 �\nCo do cewek, to dla mnie nie licząc większych niż 11" to 9 jest kiepska...niby ok..ale za mała na czyste..za duża na śmietniki (te trudniejsze) i tu chodzę z cewką 7" i jestem zadowolony...Porównałem 9 i 7 na takim śmietniku. Często 7 widziała a 9 nie..okazało się, że 7 ma lepsze maskowanie..a w 9 była cisza, bo zbyt blisko leżał gwóźdź.. Na czyste tereny mam 10,5 i jest jak najbardziej wystarczająca.. Na militarkę są inne sprzęty .\n� Odpowiedz #8 : Czerwiec 01, 2016, 19:38:45 �\nJak mam czas to różnie latam, jak mało czasu to okolice Zielonej Białołeki , Marek i ciut dalej.


24. 9. 8. cuda cudów ci w starożytnej grecji dostatek, ale nie w rozumieniu chrześcijańskim i współczesnym. wzmianki: taumas , bóg morski, zachwycał ludzi zjawiskami, których nie rozumieli i nazywali cudami. obszarem jego cudotwórczej działalności było morze. hełm hadesa czynił posiadacza niewidzialnym (to na pewno cud we współczesnym rozumieniu). 24. 9. 9. ezoteryka, parapsychologia hekate była boginią świata istot i zjawisk nadprzyrodzonych (grecja, karia ). prekognicja była w grecji powszechna i przejawiała się w postaci wyroczni i snów. pitagoras potrafił przebywać w kilku miejscach jednocześnie. pitagoras i pitagorejczycy mieli wpływ na hermetyzm, który zaliczyłem do religii ezoterycznych. 24. 9. 10. prostytucja świątynna prostystucja świątynna mogła przyjść do myken i grecji z kanaanu jako zwyczaj oddania się w świątyni przed zawarciem małżeństwa. prostytucja sakralna była związana z kultem afrodyty , między innymi w koryncie, na\n24. 9. 6. 4. pielgrzymki nie można mówić o pielgrzymkach w dzisiejszym rozumieniu, ale możemy dla przykładu zidentyfikować kilka celów pielgrzymkobliskoznacznych: - ma-enyo - orgiastyczne obrzędy, które ściągały pielgrzymów do sanktuariów, - kolosy memnona - odwiedzane przez greków ponieważ wierzono, że przedstawiają memnona , syna eos , zabitego przez achillesa , a dźwięki, które wydają są skargą wznoszoną do matki, - kąpielisko afrodyty - sadzawka w naturalnej grocie na półwyspie akamas w pobliżu latchi koło pafos na cyprze, gdzie bogini kąpała się wielokrotnie. sadzawka ma moc leczenia bezpłodności. 24. 9. 6. 5. mistycyzm orfizm zawiera elementy mistycyzmu, przede wszystkim elementy poznania mistycznego jako formy poznania ostatecznego i najwyższego. neoplatonicy uznali poznanie mistyczne jako ostateczne poznanie boga, co przyczyniło się do rozwinięcia filozofii mistycznej. szkoła aleksandryjska mówiła o możliwości ubóstwienia człowieka na drodze\n24. 9. 6. 3. grzech, pokuta spadająca gwiazda to znak, że król zgrzeszył i powinien abdykować ( sparta ). hekate to bogini pokuty. ate , bogini błędu i kary za złe czyny, została wygnana z olimpu i krążyła stale nad głowami śmiertelników. za nią podążały litai (błagania), chrome córki zeusa , które usiłowały naprawić wyrządzone przez nią zło. erynie to boginie i uosobienie zemsty, kary, gniewu za wszelką nieprawość, a także wyrzutów sumienia i personifikacje wyrzutów sumienia po złamaniu tabu, nie należało wymieniać ich imion więc nazywano je eumenides (łaskawymi), semnaj (czcigodnymi) lub araj (klątwami). były trzy erynie: alekto (niestrudzona), tyzyfone (mścicielka, wymierzająca karę), która szczególnie prześladowała zabójców, megajra (wroga, zawistna). ich zadaniem było wysłuchiwanie skarg wnoszonych przez śmiertelników na młodzież obrażającą starszych, stosującą przemoc wobec matek, nieposłuszne dzieci odnoszące się źle do rodziców, osoby obrażające innych,\n24. 9. 6. 1. 2. liturgia dla greków liturgia do ii w była rodzajem dobrowolnej uroczystej zbiórki publicznej, rodzajem czynu społecznego np przy umacnianiu wałów lub budowie okrętów. od ii w słowo nabrało znaczenia religijnego i oznaczało np czynności związane z kultem dionizosa i apollina . 24. 9. 6. 2. modlitwy przy analizowaniu bieżących informacji nigdy nie wiadomo, czy autorzy mieli na myśli prawdziwe starożytne greckie modlitwy, czy też dokonują nadinterpretacji mówiąc o modlitwach w dzisiejszym rozumieniu. hades był czczony w trwodze i milczeniu, nie wypowiadano jego imienia, hołdy składano mu na kolanach (że niby żył w podziemiach). innym bogom składano hołdy na stojąco z wyciągniętymi rękami. gest modlitewny to lewa ręka na piersi, jak kora z berlina (patrz podrozdział rzeźba). łaźnia pełniła funkcje religijno-magiczne jako miejsce spotkań stowarzyszenia dionizyjskiego . odprawiano w niej rytuały, uprawiano miłość, zanurzano się w basenach z magi\n24. 9. 6. 1. 1. misterium (cz 3) misteria dionizyjskie dionizos był bogiem religijnych obrzędów podobnych do tych odprawianych na cześć demeter i persefony . misteria dionizosa należały do najbardziej sekretnych, w ich arkana wprowadziła go rea we frygii. hera pokarała dionizosa obłąkaniem, a on wędował na czele menad i satyrów po świecie promując misteria. w trakcie podróży wstąpił do argos, gdzie perseusz opierał się wprowadzeniu kultu, za co kraj został ukarany przez dionizosa: kobiety zostały dotknięte szaleństwem i zjadały własne dzieci. perseusz przebłagał dionizosa i wzniósł mu świątynię. inna wersja: perseusz wygrał spór z dionizosem i utopił go w jeziorze lernejskim, zabił także ariadnę . kultowi dionizosa przeciwstawiali się likurg i penteusz , ale zostali przez niego surowo ukarani. penteusz , syn echiona i agaue , król teb, był przeciwny wprowadzeniu kultu dionizosa i zakazał kobietom uczestnictwa w obrzędach dionizyjskich. za radą boga, któr\n24. 9. 6. 1. 1. misterium (cz 2) misteria eleuzyjskie odprawiane od xv w pne. „ hymn do demeter ”, jeden z hymnów homeryckich, opisuje wydarzenia, które stały się motywem przewodnim misteriów eleuzyjskich, które były odprawiane na cześć demeter, która przekazała ludziom umiejętności odprawiania misteriów. na skutek wtajemniczenia uczestnicy otrzymywali nadzieję na lepszą wieczność. misteria odbywały się w sanktuarium demeter w eleusis. daejra to eleuzyjski tytuł persefony . okeanida daejra była związana z obrzędami misteriów eleuzyjskich. jej imię oznacza "poznanie jednego" lub "nauczyciela" wiedzy tajemnej. inna wersja: twórcą misteriów eleuzyjskich był eumolpos - syn posejdona i chione . jeszcze inny pretendent: likos , syn pandiona , był twórcą misteriów eleuzyjskich. po jego śmierci jego syn keryks objął po nim funkcje w misterium. od niego pochodzili heroldowie prowadzący inicjacje w eleusis. muzajos był twórcą misteriów eleuzyjski\n24. 9. 6. 1. 1. misterium (cz 1) misterium to forma kultu religijnego dostępna dla wtajemniczonych po przejściu inicjacji, często w nocy, przy śpiewie i tańcach. misterium może być połączone z widowiskiem, w czasie którego są przedstawiane mity związane z czczonym bóstwem. pierwsze greckie misteria dotyczyły demeter , a później dionizosa . orficy uważali, że cierpienie życia w ciele można łagodzić przez praktyki religijne np przez misteria. triptolemos zapoczątkował misteria. hermes i perseusz za pomocą maski gorgony odstraszali niewtajemniczonych w misteria księżycowe (???). misteria na cześć apollina na ziemiach kikonów (lud tracki) odbywały się misteria ku czci apollina . wtajemniczono w nie orfeusza , którego rozszarpały kobiety kikonów. misteria na cześć ateny ??? misteria ku czci aglauros obchodzone w atenach. misteria samotrackie jazjon , syn zeusa i elektry , zapoczątkował na samotrace misteria wielkich b\n24. 9. 5. 8. przedmioty magiczne pereusz zabił keosa dzięki magicznym przedmiotom. tezeusz zabił minotaura magicznym mieczem ( minojczycy ). pozostałe przedmioty magiczne są opisane w rozdziale poświęconym przedmiotom kultu. 24. 9. 6. pobożność, religijność po tytanomachii kimmeryjczycy pogrążyli się w ciemnocie i niewiedzy, odmawiając kultu bogom olimpijskim , za co zeus strącił ich do hadesu . strzeże ich cerber . amfiaros słynął z pobożności. baucis , wieśniaczka frygjska, wraz z mężem filemonem , stanowili symbol pobożności i dozgonnej miłości małżeńskiej. jako jedyni przyjęli w gościnę zeusa i hermesa , gdy zeszli z olimpu na ziemię, aby przekonać się, czy ludzie zachowali święte prawa wobec innych. po zachodzie słońca wszędzie zamykano drzwi przed ubogimi wędrowcami szukającymi noclegu. para wieśniaków ugościła ich skromnym posiłkiem. podczas posiłku zauważyli, że pożywienia przybywa zamiast ubywać, zrozumieli, że goszczą bogów, postanowili\n24. 9. 5. 7. klątwy, przysięgi, zaklęcia, błogosławieństwa zeus jako horkios strzegł nienaruszalności przysięgi. horkos , syn eris , która zrodziła go sama z siebie, lub etera i gai , był bogiem przysięgi, zadawał kary oszustom. heliosa wzywano na świadka przysięgi, ponieważ przed jego obliczem nic nie ukryło się. uroczyste przysięgi składano na imię sosipolisa . najuroczystsze przysięgi składano na bóstwo styks. ponieważ nie wypadało wymieniać imion erynii , nazywano je, między innymi, araj (klątwy). gaja wywróżyła zeusowi utratę tronu z rąk syna, zrodzonego z małżonki metydy . kiedy koza amaltea ułamała róg, mały zeus wziął go do ręki i pobłogosławił. w ten sposób powstał róg obfitości , który napełniał się wszystkim, czego zapragnął jego posiadacz. apollo przejął władzę nad wyrocznią delficką zabijając węża-smoka pytona (lub delfyne ), strzegącego tajemnej wiedzy ukrytej pod ziemią. z tego czynu, będącego przekleństwem, należało oczyścić się\n24. 9. 5. 6. liczby, numerologia (cz 3) Waldemar Mierniczek\n24. 9. 5. 6. liczby, numerologia (cz 2) Waldemar Mierniczek\n24. 9. 5. 6. liczby, numerologia (cz 1) Waldemar Mierniczek\n24. 9. 5. 5. wróżenie, wyrocznie (cz 8) wróżbici: (cz 2) - manto - córka tejrezjasza , wieszczka, z rakiosem lub apollinem miała wieszczka mopsosa , z alkmeonem miała wieszczka amfilochosa i córkę tejsifone , manto została wzięta do niewoli przez epigonów i wysłana do delf aby złożyć dziękczynienie apollinowi za pomoc, co było wypełnieniem ślubowania, że oddadzą z łupów apollinowi "to, co najpiękniejsze". w delfach osiągnęła biegłość w sztuce jasnowidzenia. w tebach znajdował się kamienny tron, na którym zasiadała i wieszczyła. w tebach manto wezwała mieszkanki miasta do złożenia ofiary leto . królowa niobe odmówiła. apollo i artemida zabili jej synów i córkę, a ją zamienili w skałę. - melampus - wieszcz, wróżbita, prorok, syn amytaona i idiomene , mąż ifiannasy , ojciec anthifatesa , mantiosa , abasa , pronoe i manto , wróżył z drgań członków, swój dar wykorzystywał dla dobra swojego i swego brata biasa , - merops - wieszczek, król frygijskiego m\n24. 9. 5. 5. wróżenie, wyrocznie (cz 7) wróżbici: (cz 1) - ajsakos - wnuk wieszcza meropsa , syn arisbe i priama , odziedziczył po dziadku dar jasnowidzenia, merops szkolił go w interpretacji snów, killa była córką laomedona i strymo , leukippe lub placi . hekabe , żona priama śniła, że urodziła żagiew, od której spłonęła troja. król zasięgnął rady u swojego syna, wieszczka ajsakosa, który oznajmił, że dziecko, które ma przyjść na świat, będzie zgubą kraju i kazał go zabić. priam zabił swoją siostrę killę i jej syna munipposa , urodzonego z tajnego związku z tymojtesem . pochował ich w sanktuaium trosa . przed północą hekabe urodziła parysa . inna wersja: killa była żoną tymojtesa, a jej syn był poczęty z priamem ( mykeńczycy , grecja). - amfilochos - syn alkmeona , wieszczek, założył z wieszczkiem mopsosem mallos , kiedy do niego powrócił po latach, mopsos odmówił oddania mu miasta, wywiązała się walka, która zakończyła się zgonem obu przeciwników, - amfilochos\n24. 9. 5. 5. wróżenie, wyrocznie (cz 6) wyrocznie niezidentyfikowane (cz 2) akrizjos , syn abasa , mąż eurydyki , ojciec danae , w obawie przed przepowiednią że zginie z rąk własnego wnuka, wyrzucił córkę i jej syna do morza. zabił go perseusz podczas igrzysk w pelasgiotis rzucając dyskiem. rozwinięty mit: akrizjos usłyszał od wyroczni, że nie będzie miał syna, a jego jedynym męskim potomkiem będzie syn jedynej córki danae . zginie z ręki tego potomka. zamknął danae w podziemnej spiżowej komnacie. zeus przeniknął do komnaty w postaci złotego deszczu padającego na łono księżniczki. akrizjos nie dawał temu wiary i oskarżał o ojcostwo swego brata projtosa . ilos wygrał turniej zorganizowany przez króla frygii i dostał w nagrodę 50 młodych mężczyzn i kobiet i krowę. na skutek słów wyroczni, założył miasto w miejscu, gdzie krowa stanęła na odpoczynek, a to było ilos czyli troja. palladion to magiczny posąg ateny, posążek opiekuńczy troi, chroniący je talizman. przepowiednia oz


Barbie i Ruth | Forum Żydów Polskich\nBarbie i Ruth Robin Gerber\nDzieci nie chcą być dziećmi, dlatego w swoich zabawach odwzorowują świat dorosłych. Potrzebują do tego realistycznych przedmiotów - jeśli nie prawdziwych, to przynajmniej ich wiernych kopii.\nPoważne potraktowanie owej rozwojowej prawdy, zaś dziecka jak klienta, z którym warto się liczyć, zapewniło sukces firmie Mattel i jej założycielce - Ruth Handler.\nWraz ze swoim mężem Elliotem - genialnym i nowatorskim projektantem stworzyła zabawki, które podbiły rynek: imitacje broni i instrumentów muzycznych (miniaturową gitarę ukulele, miniaturowy fortepian), samochodzik z ruchomymi kołami, mówiącą lalkę-bobasa, ale przede wszystkim i nade wszystko nieśmiertelną parę dorosłych lalek - Barbie i Kena - ikony zabawkarskiego imperium.\nWygrali przede wszystkim szacunkiem do dzieci, uważnym wsłuchiwaniem się w ich potrzeby, czym jeszcze? Stosowaniem wielu różnorodnych materiałów, także nowinek typu Plexiglas. Korzystaniem z pracy podwykonawców, dzięki której nie inwestowali we własny sprzęt i byli bardziej elastyczni w reagowaniu na potrzeby rynku. Stworzeniem miejsca pracy poza podziałami. Twórczą atmosferą, zachęcającą wszystkich pracowników do projektowania, testowania i eksperymentowania. Dobrymi relacjami z podwładnymi, a także światem zewnętrznym. Działalnością charytatywną. Skrupulatną kontrolą jakości i wysokimi jej standardami. Szybkim pozyskiwaniem na własną rękę danych dot. wyników sprzedaży. Dużymi nakładami finansowymi na wszechstronną, często niekonwencjonalną reklamę. Wykorzystaniem dzieci do testowania prototypów zabawek.\nPraca i biznes były dla Handler jak narkotyk, ale także joga, medytacje, czy sport. Chleb, woda, tlen. Kochała wyzwania, sukces i uznanie. Porażki mobilizowały ją do działania. Uczyła się na błędach i… ze zdwojoną energią parła do przodu. Nie potrafiła przystanąć w miejscu - ani gdy urodziła dzieci, ani gdy zachorowała na nowotwór piersi, ani gdy wysunięto wobec niej poważne oskarżenia o oszustwa finansowe, ani gdy była w wieku emerytalnym.\nWarto przytoczyć słowa Autorki o Ruth: “Nie ma nic godnego podziwu w byciu zaliczanym do pocztu wielkich amerykańskich łajdaków, ale można wiele się nauczyć z historii jej odkupienia. Gdyby nie ten aspekt jej życia, nigdy nie zdecydowałabym się napisać tej książki.”\nPo stracie Mattel założyła nową firmę - produkującą rewolucyjne, indywidualnie dopasowywane protezy piersi dla kobiet po mastektomii. Wkładki ‘Nearly Me’ nie tylko zapewniały komfort fizyczny, przede wszystkim przywracały wiarę we własną kobiecość.\n“Siła człowieka nie polega na tym, że nigdy nie upada, ale na tym, że potrafi się podnosić.” Ruth Handler - modelowy przykład złotej myśli Konfucjusza.\nKsiążka Gerber to lekka narracja o twardej kobiecie. Biografia (a właściwie trzy: Barbie, jej twórczyni i świetnie zarządzanej firmy), która aż prosi się o ekranizację. Przeczytałam z przyjemnością. Teraz czekam na film.