Głośny silnik 1.5 DCI : Silnik\n17 Maj 2013, 12:13\nZ dnia na dzień silnik stał się bardzo głośny, bardzo klekocze stuka jak by to nie nazwać jest bardzo głośny. Nie odczuwam braku mocy, spala tyle samo, obroty takie same bez jakiś dziwnych cyrków. Ogólnie nic się innego nie dzieje tylko jest bardzo głośny co może być przyczyną? zawory rozregulowane ?\ndziękuje za Pomoc!:)\nwymieniony niedawno rozrząd\nRejestracja: 17 Maj 2013, 12:11\n17 Maj 2013, 13:34\nCzy tak jest od samej wymiany rozrządu??? Był przy tym zmieniany olej??? Jak tak to na jaki??? I z jakiego na jaki??? Stało się to nagle??? Czy było tak coraz bardziej??? Nie wiem czy są tam hydropopychacze czy regulacja jest "manualna". A jaki to jest kod silnika??? Rozregulowane zawory mogą być przyczyną... Może chcesz nagrać prace silnika i wrzucić??? Jakiś filmik . Ja zapraszam.\n17 Maj 2013, 14:15\nNie głośny jest od tygodnia może.. dolałem tylko oleju Castrola bo już było mało, więc nie był całkowicie zmieniany. wydaje mi się ,że z dnia na dzień stał się głośny jednostajnie głośny jest od tego tygodnia:D Nie mam pojęcia jakie są popychacze jest to clio II 1.5 DCI 65 km.\n17 Maj 2013, 21:47\nNie przypominam sobie, by w tych silnikach były regulowane zawory,jestem pewien ,że niektóre silniki benzynowe takowe mają, a niektóre nie.Szkoda,że nie robiłeś delikatnej przygazówki,ja obstawiam wtryskiwacze(bardzo wrażliwe na jakość paliwa )Mogłeś zalać raz szajsu i po wtryskiwaczach,można je regenerować.\nsrel napisał(a): bardzo głośny. Nie odczuwam braku mocy, spala tyle samo, obroty takie same bez jakiś dziwnych cyrków.\nNie sądzę żeby to były wtryski. Nie wiem jakby zachował się komputer podczas uszkodzenia wtrysków ale silnik raczej nie chodził by normalnie. Mimo że przy rozregulowanym luzie zaworowym też by nie chodził idealnie to myślę, że autor mógł się już trochę przyzwyczaić do takiej pracy.\nNajważniejsze - Tak samo jest na ciepłym i na zimnym??? Czy coś się zmienia??? To ważne...\n17 Maj 2013, 22:40\nKomputer powinien sygnalizować na desce rozdzielczej uszkodzenia wtrysków,ale nie wiem przy jakich uszkodzeniach.\n18 Maj 2013, 00:33\nCiężko powiedzieć Auto ma swoje kaprysy. po pracy po tym jak stoi na parkingu w słońcu chodzi ciszej potem jak się nagrzeje przez jazdę impreza się zaczyna... ch...a zapomniałem przegazować ale podczas wciskania gazu jest jeszcze bardziej słyszalny ten dźwięk tak jakbym coś się poluzowało i uderzało o coś zależnie od obrotów. Najlepsze jest to ,że auto chodzi tak samo jak wcześniej nie ma innych problemów oprócz tego hałasu. Co do paliwa tankuje zawsze na Statoilu 123 w tym samym miejscu. na yt znalazłem filmiki problem zawory\na tu problem wtryski\nnie do końca wiem który dźwięk bliższy mojemu. Powiedzcie Co sprawdzić by zawężać obszar poszukiwań?:)\n18 Maj 2013, 00:46\nDowiedz się czy w Twoim silniku przeprowadza się regulację luzu zaworowego. Jeśli tak to podejrzewam że bardzo dawno nie była robiona. Zgadłem ??? Nawet jak to nie jest główny problem to na pewno przydało by się to zrobić..... A ja mimo wszystko daje 90% na to że po regulacji (jeśli oczywiście regulacja jest możliwa) będzie ok . A ten dźwięk dochodzi tak jakby z pod korka oleju??? Jest ewidentnie z góry silnika czy nie koniecznie z silnika???\nA tak już poza wszystkim. Kopci Ci ten silnik??? Ile oleju (silnikowego nie napędowego) Ci zjada???\n18 Maj 2013, 10:29\nMój brat przez 220 tyś km nie przeprowadzał regulacji luzu,czyli raczej regulowany nie jest,naturalnie nie można wykluczyć problemu z układem zaworowym,odgłosy podobne.Problem z silnikami Common rail jest taki,że potrzebują bardzo precyzyjnie odmierzonej dawki paliwa,rozpylanej bardzo precyzyjnie w konkretne rejony.Jeśli z wtryskiwaczem(mi)coś się zaczyna dziać,silnik zaczyna chodzić zdecydowanie głośniej,przy skrajnych uszkodzeniach, lub zablokowaniu wtrysku ,elektronika albo odetnie dopływ paliwa,albo kontrolki na pulpicie będą ostrzegać,wtedy nie wolno jeździć(wypalenie denka tłoka)Jeśli to nie zawory,a wtryskiwacze,być może wystarczy przeprogramować komputer,czasami tak się dzieje.Być może wlano paliwa podłej jakości,kto to wie?!\n18 Maj 2013, 15:07\nNo właśnie,szkoda,że nie przygazowałeś,hydro regulatory gdy są przytarte to najgłośniej pracują wtedy gdy silnik chodzi na wolnych obrotach,pojawia się metaliczny dźwięk,jest taki?uszkodzony wtryskiwacz ,czy wtryskiwacze charakterystycznie strzelają przy odpuszczaniu pedału gazu,po przygazówce.Jaki lałeś olej silnikowy,i co ile go wymieniałeś?! Hydro regulatory podobnie jak wtryskiwacze, są bardzo wrażliwe na zaniedbania,w tym wypadku serwisowe(olej),naturalnie jeśli są w nim hydro,ja obstawiam,że są,ale łba nie dam.\nPhantomASA1 napisał(a): Hydro regulatory ................,naturalnie jeśli są w nim hydro,ja obstawiam,że są,ale łba nie dam.\nNo właśnie nie ma. Jeśli jest to silnik o kodzie K9K to nawet płytek regulacyjnych nie ma. Luz na zaworach jest ustalany poprzez dobór o odpowiedniej grubości/wysokości popychaczy tzw. szklanek. Jeśli po sprawdzeniu okaże się że luzy są za duże ( ja w to wątpię bo raczej w tych silnikach luz się zmniejsza ) to regulacja może być kosztowna . Koszt jednej sztuki popychacza ( są różne wymiary ) np. w Inter carsie - 52 zł.Poza tym trzeba wymontować wałek rozrządu.\n18 Maj 2013, 19:50\nDokopałem się wiertłem głębinowym do takiej informacji-----W silnikach stosowanych w RII luz zaworowy regulowany poza silnikami 1.416V(k4j),1.616V(K4M),oraz w silnikach benz. 2.0 i 3.0,czyli Bonifacy ,będzie tak jak prawisz.\n19 Maj 2013, 13:17\ndziękuję za takie zainteresowanie na warsztacie powiedzieli mi ,że tak brzmi każdy diesel ... Ja wiem jak Auto chodziło wcześniej a jak chodzi teraz.. Im więcej gazu tym bardziej cyka, im większa temperatura tak samo co dla mnie jest szokiem. Od razu po uruchomieniu auta jest ciche dopiero po rozgrzaniu śilnika zaczyna się impreza... Olej był dolany miesiąc temu bo było go już w miarę mało wlałem castrola . dźwięk dochodzi jakby koło korka tak jak mówisz i paska rozrządu. Właśnie nie kopci, nie wiem ile murze zaobserwować. Mam auto od roku , więc nie mam pojęcia kiedy były regulowane zawory?:( Iść do innego mechanika i powiedzieć by zrobili regulacje zaworów? tylko czytałem ,że koszta są spore dlatego chciałbym mieć pewność ,że to to:)\n19 Maj 2013, 17:03\nTak ma chodzić Diesel Trzymaj się od takich mechaników z daleka,bo wypalisz denka tłoków.Niech ci mechanicy przyjadą do mnie i posłuchają silnika Diesla na zwykłej pompie,bez CR,nie słychać nawet klekotu,cichutki szept,silniki francuskie tak powinny chodzić,sprawne silniki naturalnie,reaguj natychmiast!\n19 Maj 2013, 17:55\nsrel napisał(a): Iść do innego mechanika i powiedzieć by zrobili regulacje zaworów? tylko czytałem ,że koszta są spore dlatego chciałbym mieć pewność ,że to to:)\nDowiedz się o koszty bo to zależy. Ale ja bym dał 99,9% na zawory. Wszystko pasuje . Napisz jakie koszty Ci podali.\nTagi: dci, silnik, zawory, regulacja, obroty, paliwo, komputer, kontrolki, auto, olej, diesel, popychacze, impreza, imprezy, ustawienie rozrządu, kontrolka, kopci, metaliczny, benzyna, metaliczny dźwięk\nGłośny gwizd 1.5 dci Scenic II - Silnik\nNapęd na wszystkie koła w Oplu ...Opracowując wariant napędu 4x4 do Insignii, inżynierowie Opla skoncentrowali się na optymalizacji dynamiki prowadzenia pojazdu. Konstrukcja samego napędu na wszystkie koła oraz sposób jego połączenia z magistralą CAN są ...Opel po raz trzeci uznany za "najbardziej ...Opel jest liderem w wyznaczaniu trendów w dziedzinie projektowania samochodów i technologii - podczas uroczystości Plus X Award, która odbyła się 6 czerwca wieczorem w Kolonii, ponownie został uhonorowany nagrodą dla "najbardziej ...Hyundai i30 Fastback - pierwsze ...Hyundai i30 Fastback to nowy model w gamie i30, oferowany obok dostępnych już i30 hatchback i wagon oraz sportowego i30 N. Jest pierwszym 5-drzwiowym coupé w segmencie C, stworzonym w oparciu o nowoczesną stylistykę Hyundaia, ...


Jan Sipior: Będziemy inwestować, ale również oszczędzać | Sebastian Czapliński\nZ burmistrzem Szczucina, Janem Sipiorem na temat zrealizowanych inwestycji, a także planów na dalszy rozwój miasta i gminy, rozmawia Sebastian Czapliński.\nJan Sipior, burmistrz Szczucina\nW ciągu ostatnich 30 lat gmina Szczucin zmieniła się nie do poznania. Jak podsumowałby pan ten okres?\nJubileusze mają to do siebie, że skłaniają nas do podsumowań minionych lat, do oceny tego, co się udało zrealizować, co było dobre, a nad czym powinniśmy jeszcze popracować, by warunki życia w naszej gminie były jak najbardziej komfortowe. Z całą pewnością mogę powiedzieć, że gmina Szczucin bardzo dobrze spożytkowała ten czas. Bardzo dużo zmieniło się w naszej rzeczywistości, zarówno w zakresie infrastruktury, jak i w sferze społecznej. Odważne decyzje i działania, skuteczne pozyskiwanie środków zewnętrznych sprawiły, że rozwój naszej gminy nabrał rozmachu.\nPoczątkowo największym problemem, który sprawiał niemałą uciążliwość mieszkańcom Szczucina, był dostęp do czystej wody…\nPłynąca przez teren gminy rzeka Breń od miejsca połączenia z rzeką Żabnicą do ujścia do Wisły stanowiła praktycznie kanał ściekowy dla ścieków przemysłowych z Zakładów Papierniczych w Niedomicach. Zrzucane w ten sposób ścieki spowodowały z biegiem lat zanieczyszczenia wód gruntowych i ujęć wody w studniach w pasie o szerokości 1,5 km od koryta rzeki. W ten sposób wyznaczony został „pas skażony” od rzeki Żabnica-Breń, na którego wodociągowanie gmina pozyskiwała środki, głównie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie. Po wybudowaniu Stacji Uzdatniania Wody w Suchym Gruncie, zbiorników wieżowych wraz z magistralą przesyłową oraz przyłączeniu do wodociągów miejscowości położonych w „pasie skażonym”, stopniowo z sukcesem zakończono wodociągowanie całej gminy, co wymagało budowy 270 km sieci wodociągowej i 92 km przyłączy wodociągowych. Czysta woda z własnego ujęcia głębinowego została dostarczona do wszystkich chętnych mieszkańców.\nDrugim ważnym wyzwaniem była gospodarka ściekowa. Zapoczątkowana została w latach 80. ubiegłego wieku, jednak budowa oczyszczalni w wyniku braku funduszy została wstrzymana.\nW latach 1994-1996 staraniem samorządu gminnego została wybudowana i oddana do użytku oczyszczalnia ścieków o przepustowości 350 m3/d wraz z kolektorem zrzutowym ścieków do rzeki Wisły. W kolejnych latach sukcesywnie rozbudowywano sieć kolektorów. Wkrótce pojawiła się konieczność rozbudowy oczyszczalni, tak więc przeprojektowano ją i na jej bazie wybudowano mechaniczno-biologiczną oczyszczalni ścieków, z zastosowaniem nowoczesnych technologii oraz o przepustowości 1200 m3/d. Obecnie na oczyszczalnię ścieków odprowadzane są ścieki od około 1/3 gospodarstw domowych. Gmina w dalszym ciągu zabiega o środki na rozbudowę sieci kanalizacyjnej na swym terenie. W tym zakresie jest jeszcze wiele do zrobienia.\nPodobnie, jak wiele do zrobienia jest jeszcze w innym temacie. Czy kwestia azbestu również spędza panu sen z powiek?\nW trosce o środowisko naturalne 30 lat temu podjęliśmy trwającą do dziś walkę z wszechobecnym w naszej gminie azbestem. Na gminie Szczucin funkcjonował zakład produkujący wyroby azbestowe. Azbest mieszano z asfaltem, utwardzano nim podwórka, place szkolne, kładziono na elewacje i na dachy w postaci eternitu… Nawet rury wodociągowe i kanalizacyjne były z niego produkowane. Po latach, kiedy okazało się, że poza wieloma zaletami azbestu takimi jak odporność na wysokie temperatury, wysoka odporność mechaniczna, trwałość, okazało się, że jest on także bardzo niebezpieczny dla zdrowia. Rozpoczęły się w naszej gminie prace nad jego unieszkodliwianiem. Na podstawie przeprowadzonych badań powstał „Wojewódzki Program Unieszkodliwiania Azbestu na Przykładzie Gminy Szczucin”. Program ten realizowany był od 2002 roku do 2017. Dzięki temu programowani zabezpieczono azbest na 120km dróg gminnych, a koszt tych działań to 76 mln zł. W 2012 roku w ramach szwajcarsko-polskiego programu współpracy udało nam się pozyskać blisko 50 mln zł na unieszkodliwienie azbestu w ramach projektu „Demontaż i bezpieczne składowanie wyrobów zawierających azbest”. Dzięki temu programowi udało nam się pozbyć najwięcej azbestu z terenu naszej gminy. Walka z azbestem trawa nadal i przybiera różne formy. Obecnie prowadzimy program edukacyjny, podczas którego propagujemy wiedze na temat oddziaływania azbestu na nasze zdrowie.\nRozwój Szczucina jest dla pana bardzo istotny. Wśród inwestycji, które miały miejsce w ostatnich latach nie zapomniano o drogach, czy przebudowie rynku.\nPoprawa infrastruktury drogowej to jedna z tych inwestycji mająca na celu poprawę jakości życia naszych mieszkańców. Obecnie w gminie mamy około 180 km dróg asfaltowych. Systematycznie poprawialiśmy i nadal będziemy poprawiać jakość naszych dróg. Komunikacja odgrywa dla mnie bardzo istotną rolę. Jedną ze zmian, którą zauważa każdy, kto odwiedza Szczucin, to nasz nowy rynek, który 30 lat temu wyglądał całkowicie inaczej. Decyzja o jego przebudowie nie była łatwa i wymagała ogromnych nakładów finansowych, ale to nasza wizytówka. Podejmując tę decyzję chcieliśmy, aby rynek wyglądał tak, aby osoby przejeżdżające przez naszą gminę miały ochotę przynajmniej na chwilę u nas się zatrzymać. Wydaje mi się, że udało nam się zrealizować ten cel. Bardzo ważną rolę społeczno-ekonomiczną w Szczucinie odgrywa plac targowy, który w 2020 roku został zmodernizowany. W każdą środę i sobotę pojawiają się na nim tłumy kupujących i sprzedających. Należy także wspomnieć o zmianie może mniej widocznej gołym okiem, ale bardzo ważnej dla naszej lokalnej społeczności, czyli odzyskaniu w 2009 roku przez Szczucin praw miejskich. W zeszłym roku obchodziliśmy 10-lecie tego wydarzenia.\nKażde działanie wymaga jednak nakładów finansowych. Z jakich metod najczęściej korzysta samorząd gminy Szczucin, aby móc realizować inwestycje?\nWszystkie działania prorozwojowe wymagają nakładów finansowych. Samorząd naszej gminy przyjął zasadę, że realizuje zadania, które mogą być współfinansowane funduszami zewnętrznymi. Utrzymuję tę politykę już kolejną kadencję. Dotychczas realizowaliśmy zadania wspomagane przez dotacje budżetu centralnego: Narodowego i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska, czy Fundacji Eko-Fundusz. Często wykorzystywaliśmy pieniądze unijne ze wszystkich możliwych osi finansowych. Wspomagamy się również dotacjami udzielanymi przez Województwo Samorządowe. Bez wspomagania zewnętrznego niemożliwy były rozwój jakiegokolwiek obszaru naszego działania. Aktualnie realizujemy zadania z funduszy unijnych, Funduszu Dróg Samorządowych, a także przymierzamy się do realizacji dwóch zadań z Funduszu Inwestycji Samorządowych.\nJeżeli mieszkańcy pytają pana, jakimi sukcesami może się pochwalić, to na jakie aspekty najczęściej pan wskazuje?\nW mojej ocenie są cztery obszary, z którymi udało się mojej osobie oraz moim współpracownikom przynajmniej w zasadniczej części poradzić. Zrealizowany program z zakresu ochrony środowiska w zakresie likwidacji skutków zanieczyszczenia gminy odpadami azbestowymi. Rozwiązaliśmy problem w zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków w gminie. Nowa oczyszczalnia ścieków jest na tyle wydajna, że jest w stanie przyjąć właściwie całą ilość ścieków bytowych od mieszkańców całej gminy. Poza tym rozwiązaliśmy docelowo problem bazy oświatowej. Cała populacja uczniów ma godziwe warunki pobierania nauki. Jeszcze w tej kadencji chcemy wybudować przedszkole z częścią żłobkową w Szczucinie. Poza tym uporządkowaliśmy przestrzeń publiczną wraz z rynkiem, placem targowym i zespołem obiektów sportowych. Wydaje mi się, że w ostatnich latach włożyliśmy w to mnóstwo nie tylko pieniędzy, ale i pracy.\nKoronawirus sprawił, że w kraju i na świecie coraz głośniej mówi się o nadciągającym kryzysie. Jakie kroki zamierza pan podjąć, aby gmina Szczucin nie ucierpiała zbytnio w tym trudnym czasie?\nPrzede wszystkim potrzebne są mądre i przemyślane decyzje. Szczególnie istotne jest oszczędne gospodarowanie gminnymi pieniędzmi. W tym trudnym czasie należy optymalizować wydatki i maksymalnie zwiększać dochody własne. Przy dzisiejszym poziomie kosztów związanych z oświatą, cenami energii, wydatkami na płace, czy wydatkami na opiekę społeczną, wcale nie będzie to takie proste. Dbamy o to, by poziom zadłużenia gminy nie wzrastał, ale również nie zapominamy o tym, aby systematycznie się rozwijać.\nCzego w takim razie sobie jako burmistrzowi, ale także radnym oraz pozostałym samorządowcom życzy pan na kolejne lata pracy?\nNajistotniejsza jest zgoda. Na etapie planowania możemy się spierać, ale już przy realizacji wyznaczonych celów musi być pełna zgoda i współdziałanie. Takie porozumienie, bez względu na poglądy polityczne, jest zawsze kluczem do sukcesu. Wymiernie chcemy zrealizować dwa kluczowe dla miasta i gminy zadania, czyli budowę przedszkola publicznego składającego się z ośmiu oddziałów wraz z częścią żłobkową, w której skład wejdą dwa oddziały. Zamierzamy także wybudować wielofunkcyjny budynek dla potrzeb kultury gminnej. Dom Kultury mieszczący Centrum Kultury i Bibliotek od lat jest jedną z głównych potrzeb naszych mieszkańców. Zrealizowanie tych celów przy zgodzie społecznej bez wątpienia będzie naszym wspólnym sukcesem.


Honor 9 – test i recenzja | gsmManiaK.pl\n26.07.2017 , Paweł Gajkowski Android Honor Telefony Testy\nHonor 9 – test i recenzja. Najlepszy smartfon marki Honor\nPod koniec czerwca testowałem dla Was udany telefon Honor 8 Pro, który ceną i jakością rywalizował z najlepszymi smartfonami na rynku. Teraz przyszedł czas na test jeszcze lepszego urządzenia – flagowego telefonu Honor 9, który jest tańszym odpowiednikiem modelu Huawei P10.\nJak sprawdza się w praktyce? Jakie ma wady i zalety? Czy warto go kupić? O tym wszystkim przeczycie w mojej recenzji telefonu Honor 9.\nWymiary 71 x 147 x 7.5 mm\nWideo recenzja Honor 9\nZanim zabierzecie się za lekturę testu, warto również zobaczyć wideo recenzję Honor 9 z kanału gsmManiaK na YouTube.\nSzybki rzut oka na frontowy panel i już widać, że Honor inspirował się smartfonami marki Samsung. Nie ma jednak nic w tym złego, gdyż Honor 9 wygląda bardzo schludnie. Faktem jest, że odstaje designem od LG G6, czy też Galaxy S8+, ale konserwatywne podejście Huawei / Honor do wzornictwa jest nam przecież bardzo dobrze znane.\nSmartfon został wykonany z należytą starannością i dbałością o detale, co nie powinno na dziwić – to przecież flagowiec w ofercie sub-marki Huawei. Ekran okalany ramkami pokryty został szkłem z powłoką oleofobową, a zatem Huawei wyciągnął odpowiednie wnioski po fali krytyki, która spadła na tegorocznego flagowca.\nPod ekranem umieszczona została płytka dotykowa (z wbudowanym czujnikiem biometrycznym), której towarzyszą pojemnościowe – są podświetlane na biało. Niemniej i tak w przypadku urządzeń Huawei preferuję poruszanie się po interfejsie z wykorzystaniem gestów na płytce dotykowej.\nTylna ściana również przywodzi mi na myśl smartfony marki Samsung, aczkolwiek widać na niej spore nawiązanie do Huawei P10, a także do Honor 8 Pro – dwa obiektywy aparatów występujące w towarzystwie podwójnej (dwutonowej) diody LED oraz laserowego czujnika pomiaru ostrości. Z tą jednak różnicą, że metal zastąpiony został przez szkło zakrzywione na dłuższych krawędziach. Zabieg ten sprawił, że smartfon bardzo dobrze leży w dłoni – nie ma najmniejszego problemu z obsługą telefonu jedną ręką.\nRozmieszczenie komponentów na krawędziach to standard dla marki Huawei, który bardzo dobrze znam z Huawei P10 Plus, czy też Honor 8 Pro. Celowo wspominam o tych dwóch modelach, gdyż to właśnie w nich znajdziemy także port podczerwieni umieszczony na górnej ramce, który występuje w towarzystwie mikrofonu wtórnego. Na ramkach znajdziemy także: port USB typu C, mikrofon, głośnik multimedialny, belkę regulacji głośności, włącznik, a także tackę na kartę SIM i microSD. Na wyposażeniu jest także dioda powiadomień – RGB.\nPodsumowując, Honor 9 jest smartfonem bardzo dobrze wyglądającym i świetnie leżącym w dłoni. To także sprzęt, który bez najmniejszego problemu obsłużyć można jedną ręką, a wykonanie stoi na najwyższym poziomie. Honor wprowadził istotne zmiany względem zeszłorocznego flagowca, dzięki czemu Honor 9 jest godnym następcą tamtego modelu. Warto jednak abyście pamiętali o jednym – tylna ściana się palcuje, a zatem esteci zdecydowanie powinni doposażyć się w ściereczkę.\nW Honor 9 postawiono na akumulator o pojemności 3200 mAh, tym samym „dorzucając” 200 mAh względem Honora 8. Taki sam zabieg został zastosowany w przypadku Huawei P10 i Huawei P9. Czy zatem możemy liczyć na niemal identyczne czasy pracy na pojedynczym ładowaniu?\nJak najbardziej – przy normalnym użytkowaniu energii w smartfonie wystarcza na jeden dzień pracy z dala od ładowarki. Nie zachodziła potrzeba podłączania ładowarki w ciągu dnia.\nHonor 9 radzi sobie zatem lepiej niż LG G6, czy też HTC U11, ale gorzej niż Samsung Galaxy S8+. Mowa tutaj jednak o testach syntetycznych, gdyż jak dobrze wiecie, żaden ze wspomnianych konkurentów nie jest w stanie zapewnić jakiegoś spektakularnego czasu pracy – różnice są na poziomie kilkudziesięciu minut.\nAby zaoszczędzić trochę energii warto korzystać z menadżera baterii, w którym można dobrać jeden z dostępnych scenariuszy oszczędzania. Standardowo w najbardziej restrykcyjnym trybie funkcjonalność została ograniczona do podstawowych funkcji (możliwość wykonywania połączeń głosowych czy wysyłania wiadomości tekstowych). Honor 9 to także oszczędzanie energii poprzez uaktywnienie niższej rozdzielczości ekranu – w tym przypadku jest to HD (1280 x 720 pikseli)..\nPod względem czasu ładowania Honor 9 nie wyróżnia się niczym szczególnym. Uzupełnienie energii do 100% zajmuje ponad półtorej godziny (105 minut). Pozostawiając telefon na kwadrans pod ładowarką odzyskacie 22% utraconej energii (po 30 minutach jest to 38%).\nWyświetlacz w Honor 9 jest minimalnie mniejszy, niż w poprzedniku, gdyż zamiast standardowego 5.2”, potencjalny nabywca otrzymuje matrycę o przekątnej 5.15”. Niemniej treści nadal wyświetlane są w rozdzielczości Full HD (1920 x 1080 pikseli), co przekłada się na świetną ostrość wyświetlanych treści.\nJest to kolejny smartfon w ofercie Huawei, w którym producent celowo nie zastosował ekranu WQHD. Po prostu nie ma takiej potrzeby, gdyż przynajmniej moim zdaniem, przy takiej przekątnej przesadnej różnicy nie widać. Zalety WQHD odczuwalne byłyby w zasadzie tylko w czasie korzystania z wielozadaniowości, gdy na podzielonym ekranie widać dwa programy – dlatego matrycy w Honor 9 nie mam nic do zarzucenia.\nJasność maksymalna na poziomie 485 cd/m2 oznacza, że korzystanie z telefonu w pełnym słońcu nie powinno stanowić większego problemu, aczkolwiek do ścisłej czołówki jest jeszcze daleka droga. Tym bardziej, że Huawei P10 oferuje maksymalną luminancję na wyższym poziomie.\nDo jasności minimalnej nie mam żadnych zastrzeżeń – wynosi 3 cd/m2, a więc oferuje konsumowanie treści po zmroku bez nadmiernego zmęczenia wzroku. Wśród ustawień znajdziemy bardzo popularny tryb redukcji światła niebieskiego (ochrona wzroku) poprzez dostosowanie nasycenia barwy żółtej – przydaje się podczas długotrwałego wpatrywania w ekran. Jest nawet harmonogram, dzięki któremu możemy określić o jakiej godzinie ten tryb ma zostać aktywowany, a także dezaktywowany.\nOdwzorowanie kolorów jest na bardzo dobrym poziomie – pokrycie skali sRGB sięga niemal 100% (99.7%), co oznacza, że pod pewnymi względami ekran wypada równie dobrze, jak panel Super AMOLED. Fabryczna kalibracja jest poprawna – gdybyście jednak potrzebowali poeksperymentować z barwą to skorzystać możecie z dedykowanej funkcji korekty koloru.\nPaweł Gajkowski\t| środa, 26 lipca 2017\nPodobne: Honor 9 test, recenzja Honor 9, czy warto kupić Honor 9, Honor 9 opinia, Honor 9 cena, Honor 9 gdzie kupić, dobry smartfon, smartfon z Androidem 7.0, smartfon do pracy, jaki smartfon Honor, Honor 9 review, Honor 9 na wideo, recenzja wideo Honor 9,\n493 queries. 0,365, 0.365 (0,365) seconds.


Play wprowadza sieć 4G LTE Ultra o prędkości ponad 260 Mbps - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nlte, play lte, sieci lte, lte ultra, 4g lte, Play wprowadza sieć 4G LTE Ultra o prędkości ponad 260 Mbps\nPojawiły się też nowe oferty. Klienci będą mogli wykupić abonament bez urządzenia na 30 GB za 29,99 zł (w tym 6 miesięcy bez limitu) lub nielimitowany internet za 49,99 zł miesięcznie. Pojawią się też oferty z różnymi modemami.\tWrzuć na Facebook\n08.03.2016, godz. 17:37\tprint A


Wpisy dla tagu: Hubert Żądło\nDom samopomocy gotowy, ale nie może przyjąć podopiecznych\nŚrodowiskowy Dom Samopomocy w miejscowości Wólka Bałtowska miał dziś przyjąć pierwszych podopiecznych, przeszkodziła w tym sytuacja epidemiczna. Placówka jest już gotowa, ale w budynku nikogo dzisiaj nie ma. Ośrodki dla...\nMieszkańcy gminy Bałtów w ciągu kilku miesięcy doczekają się nowego oświetlenia LED-owego. Pojawi się ono w miejscu starych i zużytych lamp sodowych. Gmina liczy na oszczędności rzędu 60 proc.


Czas Coquelina - KANONIERZY.COM - Arsenal Londyn, Kanonierzy, Piłka Nożna, Arsenal FC\n09.03.2015, 00:14, Michał Suliga 36 komentarzy\nTo byłby świetny materiał na hollywoodzką produkcję o cierpliwości, ambicji i szczęśliwym finale. Filmowe opowieści o niezłomnych charakterach przez zdecydowaną większość czasu skupiają się na samej drodze na szczyt. Widzowie uwielbiają czuć woń zawilgoconej, ponurej i ciemnej sali, w której przyszły mistrz pracuje w pocie czoła, by wkrótce zachwycić świat swoimi umiejętnościami. Rozmaite przeciwności i chwilowe niepowodzenia tylko zwiększają sympatię do głównego bohatera. Im mniej ludzi w niego wierzy, tym coraz bardziej zaciskamy kciuki. Na końcu i tak zostaje on sam ze swoimi wielkimi zamierzeniami. Niebawem zaczyna notować pierwsze sukcesy. Powoli zbliża się do przegrody oddzielającej wykwalifikowanych rzemieślników od ścisłej elity. Próby jej sforsowania śledzimy z zapartym tchem. Zatknięcie flagi na szczycie przyjmujemy z ulgą i traktujemy jako zasłużoną nagrodę, koronującą przełomowy etap życia. Najtrudniejszy i najbardziej żmudny, pełen wątpliwości i rozczarowań.\nWydaje się, że Francis Coquelin, spoglądając przed siebie, nie widzi gładkiej linii horyzontu. Coraz bardziej jego pole widzenia ogranicza ta potężna przegroda. Na jej widok aż chce się zawrócić. Po tej stronie jest przecież bardzo wygodnie. Pokusa, by zwolnić, zerknąć przez ramię i w końcu zatrzymać się, jest ogromna. Mimo to nasz dzielny bohater coraz bardziej przyspiesza. Pokonał już tak długi dystans, że przystanek w tym miejscu byłby niestosowny. Już wiadomo – konfrontacja jest nieunikniona. Właśnie poprawia kask na głowie i już za moment z pełnym impetem, całą swoją nieustępliwością, ambicją i talentem, spróbuje wykuć dziurę, a potem prześlizgnąć się przez nią na drugą stronę. W tym miejscu nasz film się urywa. Publiczność jest rozgrzana do czerwoności, ale dzisiaj nie pozna zakończenia. A sequel wcale nie musi rozpocząć się pomyślnie, bo futbol potrafi być wyjątkowo wyrachowany i okrutny.\nGdyby jednak miał romantyczna duszę, to Coquelin stałby się na lata filarem Arsenalu i emblematyczną postacią cierpliwej polityki Arsene’a Wengera. - Jedyną rzeczą, jakiej zawsze się trzymam jest to, że nigdy nie mówię nikomu „nigdy” – podkreśla opiekun The Gunners. Młody Francuz zupełnie nieoczekiwanie okazał się brakującym ogniwem wymuskanej i spęczniałej od wirtuozerii i kreatywności drugiej linii. Jako jedyny ma więcej atutów w brudnej grze niż w subtelnej, ofensywnej sztuce. Wśród partnerów wygląda niczym naddarta piracka bandera obok dostojnie powiewających królewskich flag. Od pewnego czasu, jeżeli chcesz zaskoczyć Kanonierów szybkim kontratakiem, musisz bacznie się rozglądać, czy za tobą nie czai się lekko pochylona, krępa sylwetka gotowa w każdej chwili rzucić się pod twoje nogi i bezpardonowo wyszarpać ci piłkę. Coquelin zwietrzył okazję i nie zawaha się przed niczym, by zostać na lata podstawowym ryglem defensywy.\nDługo wydawało się, że dokooptowany do Arsenalu w młodzieńczym wieku Francuz okaże się kolejnym niespełnionym talentem. Nie potrafił na dłużej zagrzać miejsca w pierwszym zespole, więc podobnie jak reszta niezweryfikowanych rówieśników musiał ogrywać się na wypożyczeniach. Lorient, Freiburg i wreszcie Charlton gościły Coquelina, który z pokorą wyczekiwał na pozytywne wieści z północnego Londynu. Te nadeszły w najmniej spodziewanym momencie. Jak zwykle w takich sytuacjach decydujący głos miał przypadek. Kontuzja Artety zbiegła się w czasie z serią obiecujących występów Francisa na zapleczu Premier League i nierówną formą Mathieu Flaminiego. Bardzo korzystny zapis w umowie wypożyczenia spowodował, że Wenger natychmiastowo sięgnął po ostatnie koło ratunkowe.\nTen ruch, z pozoru desperacki, okazał się zbawienny. – Zrobił ogromny krok do przodu. Podjął wyzwanie, wrócił do nas i prezentuje się bardzo dobrze – nie szczędził pochwał swojemu podopiecznemu Le Professeur. Coquelin wykorzystał ostatnią szansę i dał Arsenalowi niezbędny spokój w środkowej strefie. Notuje mnóstwo przechwytów, świetnie asekuruje bocznych obrońców, którzy czasami zapominają spoglądać w lusterka wsteczne oraz całkiem nieźle organizuje akcje tuż po odbiorze piłki lub po przejęciu jej od obrońców. Jego wojownicza natura jest na ogół poskramiana przez boiskową inteligencję, co skutkuje wzorowym ustawieniem i odpowiednimi reakcjami. Zazwyczaj nie atakuje gwałtownie rywala przy pierwszej nadarzającej się okazji. Jest jak wyrachowany bokser, który spycha oponenta do narożnika, osłabia jego pozycję, po czym wyprowadza decydujący cios. To właśnie dzięki tym wszystkim zaletom Francisa, Kanonierzy nie notują już ekstremalnych zaburzeń równowagi.\nTę historię warto wspominać jak najczęściej. Tak bardzo chciałoby się, by Coquelin znów pokazał światu, że droga na najwyższy poziom wcale nie musi być utorowana naturalnym talentem, ale może być też mozolna i kręta. O tym, czy wkrótce jednym tchem będzie wymieniany obok najbardziej wydajnych defensywnych pomocników w dużej mierze zadecydują następne miesiące. Nie ma lepszego testera jakości niż finisz ligowej kampanii.\nFrancis Coquelin autor: Michał Suliga źrodło: własne\npolishbrigadesx komentarzy: 947326.04.2015, 13:56\nCog gra świetnie szkoda że tak późno do nas dołączył.\njimmykanonier1886 komentarzy: 1078410.03.2015, 22:47\nJa się pytam, dlaczego ten chłopak nie grał od początku sezonu ?\nmitmichael komentarzy: 4917209.03.2015, 07:22\nAle to chyba nie za Wengera. On bedzie trzymał Artete i Flaminiego tak długo jak tylko bedzie mogł. Coquelin wyrasta ponad nich, jeszcze przed wypozyczeniem do Charltonu nikt nie mogł przewidziec, ze za poł roku bedzie tak bardzo potrzebny Arsenalowi. I zgadzam sie z przedmowcami - trzeba dokupic jeszcze jednego klasowego zawodnika na DM i miec spokoj na kolejne lata.\ntenZparagwaju komentarzy: 78008.03.2015, 20:46\nDobry tekst, za bardzo poetycznie? Może, choć raz na jakiś czas ciekawe urozmaicenie i jestem za takimi wpisami. Pzdr dla autora\nsidtsw komentarzy: 246508.03.2015, 18:57\nzbyt duzy hype na tego naszego Coq... jest dobry ale nie az tak jak wszyscy mowia.. jeszcze duuzzo pracy przed nim..\nTurek44 komentarzy: 231708.03.2015, 16:45\nCoq to tego objawienie tego sezonu\nMarzag komentarzy: 32655 newsów: 108.03.2015, 13:27\nInfanter, Wilshere i Szczesny, pokazali że żeby być sportowcem nie trzeba stronić od alkoholu i papierosów. Taka nadzieja dla tych co nie potrafią rzucić fajek ale chcieliby grać w piłkę.\nAdrian12543 komentarzy: 15985 newsów: 208.03.2015, 12:50\nBrakowało nam przez dłuuugi czas takiego walczaka, charakternika. I oto z nieba spadł nam Coqulein. Co prawda za wcześnie, by przyrównywać go do najlepszych, ale i tak jest mocnym punktem zespołu.\ngarkj komentarzy: 31108.03.2015, 12:34\nCo to jakaś ksiązka bajkowa czy co?? Na razie pokazał że umie grać w defensywie i podawać krótko i tyle. To że jest lepszy od Flaminiego nie czyni go Bogiem xD, oczywiście fajnie że sie odnalazł ale niech zagra tak cały sezon a nie kilkanaście meczy na dobrym poziomie. Musi jeszcze poćwiczyć na siłce itp. bo nie widać po nim.\nGunner18AFC komentarzy: 273808.03.2015, 09:23\nOglądasz mecze? Nie wydaje mi się.\nclash123 komentarzy: 151408.03.2015, 09:03\nufff, tak poetycko ze tego nie da sie czytac ;) sorry, coquelin btw ma na swojej gladkiej lini horyzontu naprawde potezna przegrode, musi udowodnic swoj dobra dyspozycje w przyszlym sezonie, zeby nie okazalo sie ze jest graczem jednego sezonu, jakich kazdy z nas zna wielu\nKorss komentarzy: 232308.03.2015, 03:43\nbobocian komentarzy: 149408.03.2015, 01:35\nZ całym szacunkiem, ale póki co pokazał tyle, że potrafi prosto kopnąć piłkę. Wstrzymajcie się panowie redaktorzy.\ncamsbruken komentarzy: 120408.03.2015, 00:33\nDiaby miał wszystko po za zdrowiem żeby być najlepszym, bajeczną technikę, strzał z dystansu, drybling, odbiór piłki, mentalność i warunki fizyczne, gdyby nie te nieszczęsne kontuzje Bielik nie byłby porównywany do Viery tylko do Abou, smutne to jest, że tak wielki talent się zmarnował z czynników niezależnych od zawodnika\nfabregas1987 komentarzy: 2251908.03.2015, 00:00\nhaha poleciałeś, jeszcze Wenger by z niego zrobił napastnika i wygrałby te 4 złote piłki zamiast Messiego :D\ncamsbruken komentarzy: 120407.03.2015, 23:51\nW Arsenalu mamy obecnie dwóch takich graczy od zera do bohatera Rambo i Coq :D gdyby jeszcze Diaby wrócił teraz z kontuzji i do końca kariery nie miał już żadnej i grałby na poziomie swojego talentu można by mówić szczęściu porównywalnym z trafieniem szóstki bo Abou na moje oko teraz byłby w stanie grać na poziomie Toure a gdyby nie te wszystkie kontuzje to byłby prawdopodobnie najlepszym środkowym pomocnikiem na świecie.\nGoral74 komentarzy: 21307.03.2015, 23:37\nDajcie mu dograć choć jeden cały sezon a potem odtrąbcie czyj to czas. Nie należy chwalić dnia przed zachodem słońca. Póki co jest dobrze, ale czy będzie tak zawsze? Oby.\nMarzag komentarzy: 32655 newsów: 107.03.2015, 23:33\nTo jest Makelele obecnych czasów, życzę mu powołania do reprezentacji. Gdybyśmy mieli więcej takich walecznych graczy jak Coquelin, Giroud, Santi, Sanchez, Ox, Debuchy i Kosa to wszystko byłoby łatwiejsze, oczywiście nie liczę tych co są waleczni ale im pomyślunku brak.\nfabregas1987 komentarzy: 2251907.03.2015, 22:13\nŚwietny materiał na film byłby kiedy sezon zakończyłby się zwycięstwem w Lidze Mistrzów albo powołaniem do kadry i Mistrzostwem Świata :P\nmichalm1 komentarzy: 702007.03.2015, 21:28\nadrianpilsczek2000 komentarzy: 153907.03.2015, 21:20\nBardzo ważne ogniwo w Arsenalu.\nOldgunner3 komentarzy: 813307.03.2015, 21:16\nTrudno się nie zgodzić z kilkoma przedmówcami,że należałoby pożegnać Artetę i Flaminiego(oni będą już tylko słabsi),a do Coquelin dokoptować jakiegoś gracza grającego wybitnie na tzw. pozycji b2b i faktycznie jednym z kandydatów byłby Khedira.\nUzill komentarzy: 34007.03.2015, 20:56\nKoklę kozak , jest lepszy od artety i flaminiego razem wzieci !!!!\nUzill komentarzy: 34007.03.2015, 20:54\nKoklę odkad zaczal grac bardzo nam pomaga , jest boiskowym kozakiem i tyle . Imponuje mi swoja gra , bardzo go lubie chce zeby grał dalej , na obecna chwile nie wyobrazam sobie skladu bez niego !!\nPaniu76 komentarzy: 1246407.03.2015, 20:36\nNie mam pojęcia, co byśmy teraz bez niego zrobili.\npadoks komentarzy: 32607.03.2015, 19:45\nJa bym chętnie pożegnał Artete/Flaminiego, zostawił Francisa i w lecie za darmo wziął Khedire, a potem niech muzyka gra i tylko patrzeć kto jak tańczy.\nroni komentarzy: 90607.03.2015, 19:44\nCiekawe jest to, że przy artukule o Coq jest znikoma ilość komentarzy, a pod Ozilem niemal setka. Widać, nikt po prostu nie ma wątpliwości co do formy i przepotężnego zaangażowania tego pierwszego. :D Więc i dyskusja zbędna.\nzejaz komentarzy: 162307.03.2015, 18:14\nTeż o tym myślałem. :)\nAle ja w sumie lubiłem Benia, tylko trochę mu palma odbiła ;)\nVerminator97 komentarzy: 1489607.03.2015, 18:13\nKoklę gra teraz super i bardzo się cieszę, że udało mu się wykorzystać swoją szansę bo zawsze go lubiłem. :P Teraz ma pewne miejsce w składzie do końca sezonu, ale latem trzeba kupić nowego DP do rywalizacji i wtedy zacznie się porządna walka o skład. Wcale Koklę nie musi przegrać walki o ten skład, ale żeby wszedł na ten wyższy poziom to potrzebuje właśnie jeszcze klasowego konkurenta do rywalizacji. Jestem ciekaw co na ten temat myśli sam Wenger.\nInfanter komentarzy: 96007.03.2015, 17:41\nNo między innymi ;) hehe\nWidzę, avek zobowiązuje do kontynuacji tego tematu ;)\nMiędzy pozostałymi miałem na myśli też np. Głubi i Głupszy, gdzie obie główne role grał jeden zawodnik - Lord :D\nzejaz komentarzy: 162307.03.2015, 17:33\nMasz na myśli Kac Vegas czy coś innego?? ;)\nInfanter komentarzy: 96007.03.2015, 16:36\nAno, zapomniałem też dodać:\nAle to chyba tylko dlatego, że o Nim już wiele hollywoodzkich produkcji wyszło ;)\nInfanter komentarzy: 96007.03.2015, 16:35\nO większości Kanonierów, lub ex-Kanonierów można by nakręcić niezły film.\nThierry Henry - klasyka. Znał Wengera od Monaco, potem nieudany epizod w Juve, zniechęcenie, niewypał, aż tu nagle, przypadkiem, w samolocie do Paryża Titi ponownie spotyka Wengera, który ratuje jego karierę i wnosi go na najwyższy poziom.\nDennis Bergkamp - też nieudane 2 sezony w Interze, Arsenal poznaje się na Jego ogromnym talencie, i pomaga mu wrócić do mega formy.\nVan Persie - rozwydrzony dzieciak staje się kocur-grajkiem, po czym zdradza Klub który z chłopca zrobił go mężczyzną (no właśnie, tamten chłopiec się wtedy odezwał;)).\nAaron Ramsey - kontuzja, przy której płakał jej winowajca, pośmiewisko jakże wiernych kibiców, ciężka praca, wielki powrót, bramka dająca Puchar.\nFrancis Coquelin - jak wyżej ;)\nSancheza też śmiało bym tu umieścił, coś à la Zidane (pochodzenie z mega biedy i dojście na sam szczyt) :)\nItd. Wielu charakternych się przez ten Klub przetoczyło, co cieszy :)\nKoroniarz komentarzy: 834007.03.2015, 15:54\nDokupic Kondogbie i bedzie bajka\nkaziu874 komentarzy: 579707.03.2015, 15:09\nWszystko fajnie, Coqu jest w formie, ale prawdziwy test bedzie w nastepnym sezonie, czy utrzyma forme czy nie.\njaque komentarzy: 124907.03.2015, 15:04\nfajny artykuł :) Nie mogę się doczekać aby ujrzeć w formie trio na środku Coquelin-Ramsey-Ozil/Cazorla :3


Jutro będziemy szczęśliwi (2016) - Zwiastun #1 - Zwiastun - FDB\nIXY1 2018-08-15 9\nHistoria skopiowana z filmu "Instrukcji nie załączono" (No se aceptan devoluciones, USA/Meksyk 2013). Chyba ten pierwszy nie odniósł sukcesu więc Francuzi postanowili przenieść opowieść na swoje podwórko. Obie wersje mi się podobały.\npoeta777 2017-05-29 7\nJak na francuski film to wyjątkowo dobry wyciskacz łez, ale do komedii to mu daleko.\ni_darek1x 2017-05-13 4\nDobrze się zaczyna ale im dalej tym gorzej ! Reżyser wypalił się po 30 minutach .Wygląda to na naciąganie na siłę ? …wzorcowa mamuśka ;) jak kukułka ! Film ujdzie szału nie ma !!!\nSebioslaw i_darek1x 2017-05-14 7\n@i_darek1x Chłopie, chyba oglądaliśmy zupełnie inne filmy. Reżyser wypalił się po 30 minutach? Może zasnąłeś i obudziłeś się po seansie…


Blog o modzie: ŚWIĘTA, ŚWIĘTA I PO ŚWIĘTACH...\nCześć kochani! Jak spędziliście święta? Moje upłynęły w przyjemnej, rodzinnej atmosferze przy dobrej rybce i czerwonym winie. Zrobiłam najbliższym piękne prezenty i czułam pełnię szczęścia odrywając się od codziennych zajęć, szczególnie dlatego, że towarzyszył mi mały przyjaciel - kotek mojej koleżanki :)\nPodczas świąt uwielbiam spotykać się z przyjaciółmi... najczęściej wybieramy ulubione kawiarnie, gdzie serwują duże, ciepłe i kaloryczne kawy! :)\nNiestety święta to słodkie obżarstwo. Obfite śniadania, obiady, kolacje... i duuużo czekolady.\nPewnie wiele z Was ma ten problem, 2-3 kg łatwo przybywają podczas świąt, więc dziś chciałabym zaprezentować Wam nowość na rynku, suplement diety, który pomoże Wam wrócić do dobrej formy.\n3D Chili to produkt polecany przez magazyn Glamour, wysoko plasuje się również w rankingach diet. Powstał na bazie popularnej diety. Suplement w postaci kapsułek to świetne dopełnienie zdrowej i bezpiecznej diety 3D Chili.\nKapsułki przyspieszają trawienie oraz wspomagają spalanie, należy stosować 3 kapsułki dziennie, każda ma inne działanie oparte na naturalnych składnikach oraz inny kolor. Jeśli chcecie wrócić do dobrej formy i przygotować się na sezon wiosenno-letni, oraz dobrze wyglądać w karnawałowych kreacjach - zastosujcie je koniecznie! Opakowanie kosztuje 97,00 zł i wystarcza na miesiąc.\nPodczas świąt opiekowałam się słodkim kotem mojej koleżanki, Coco - Maine Coon :)\nJednym z moich świątecznych życzeń były Air Maxy, najbardziej podobają mi się te różowe, świetnie pasuję do jasnych, podartych jeansów i popielatych bluz z kapturem.\nTEN MODEL ZNAJDZIECIE TUTAJ\nAutor: Adriana Stoinska o 04:06\nWILHELMINA 30 stycznia 2014 04:47\nAle świetnie przygotowany post :) Śłodkie zdjęcia z kotkiem :) Buziak!\nAnonimowy 7 lutego 2014 06:34\nPomysłowy wpis :) pozdrawiam Cię Adriano gorąco, lubię czasem tu zaglądać.\nAnonimowy 10 lutego 2014 04:12\nWłaśnie zamówiłam ten suplement diety... jestem bardzo ciekawa jego działania. Na prawdę pomaga? Pozdrawiam\nIga 10 lutego 2014 04:17\nSuper blog ! Buziaki


W mieszkanku: Długie pazurki\nUwielbiam mieć długie paznokcie. Niestety na moje nieszczęście bardzo szybko łamią mi się i to przede wszystkim paznokcie u kciuków.\nWcześniej jak tylko mi paznokieć pękł z wielkim bólem serca obcinałam wszystkie :(\nNa szczęście znalazłam sposób jak skleić pęknięty paznokieć tak aby utrzymał się nawet kilka tygodni ;)\nNie ukrywam, że ma to wpływ na zniszczenie płytki paznokcia, ale nie większy niż przyklejanie tipsów.\nJak skleić pękniętego paznokcia tak aby utrzymać go przez kilka a nawet kilkanaście dni?\nodżywka do paznokci z proteinami jedwabiu - Ados\npapierowy drobnoziarnisty pilniczek\nW pierwszej kolejności musimy dobrze oczyścić paznokieć: zmyć lakier, odtłuścić i ewentualnie delikatnie zmatowić płytkę paznokcia drobnym pilniczkiem\nChusteczkę higieniczną rozdzielamy, tak aby mieć tylko jedna cieniutka warstwę.\nNa paznokieć w miejscu pęknięcia nakładamy klej do tipsów i następnie przykładamy chusteczkę higieniczną.\nJak klej wyschnie odrywamy nadmiar chusteczki. Ponownie nakładamy klej i chusteczkę. Odrywamy nadmiar chusteczki.\nJak już klej z chusteczkami dobrze wyschnie możemy delikatnie wygładzić powstałą warstwę pilniczkiem i nakładamy kolejna warstwę kleju.\nSporo tego ale dzięki temu połączenie jest trwałe i nie musimy się obawiać, że paznokieć nam się ponownie odłamie w nieodpowiednim momencie ;)\nJak już mamy paznokcia sklejonego wystarczy go pomalować odżywką. Ja maluje dwa razy bo wtedy jest odpowiednia ilość lakieru by wygładzić wszystkie niedociągnięcia powstałe przy klejeniu. Odżywka Adosa jest o tyle dobra, że szybko wysycha, długo się trzyma na paznokciach i sprawia, że są one mocniejsze.\nTeraz wystarczy tylko pomalować pazurki na ulubiony kolor i cieszyć się długimi paznokciami :)\nAutor: Ulka M o 17:37\nEtykiety: kursy, lakier do paznokci, paznokcie, pęknięte paznokcie, uroda


Semper fidelis - "żywa" lekcja historii | Powiat Bełchatowski\nStrona główna / Powiat / Aktualności / Semper fidelis - "żywa" lekcja historii\nSemper fidelis - "żywa" lekcja historii\n7 października 2017 roku odbyła się inscenizacja historyczna, która była parafrazą autentycznych zdarzeń z września 1939. Zdarzenia na bieżąco komentował na żywo Irytujący Historyk (Jakub Czerwiński).\nUdział wzięło ponad 70 rekonstruktorów i osób odtwarzających uchodźców z Wielunia. Wydarzenie rejestrowało kilku zawodowych fotografów. W inscenizacji wziął udział profesjonalny pilot Pan Jakub Myśluk, który swoimi niesamowitymi akrobacjami powietrznymi zapierał dech w piersiach zgromadzonych ludzi. Niebywałe efekty pirotechniczne i niezapomniane wrażenia zapewniła firma Demony Ognia z Panem Pawłem Gajewskim na czele. Doskonałej jakości broń i amunicję dostarczyła firma StG44. Artyleria i broń maszynowa, kilkudziesięciu profesjolanych rekonstruktorów Wehrmachtu i Wojska Polskiego dzięki swojemu zaangażowaniu, wiedzy i doświadczeniu umożliwili podziwianie wydarzenia. Przygotowany specjalnie na tę okazję montaż słowno-muzyczny wzruszył na pewno niejedną ze zgromadzonych osób.\nPonad 40 sztuk różnej broni (pistolety, karabiny, karabiny maszynowe, moździerz i granatnik), ogromna ilość amunicji – widzowie mogli choć odrobinę poczuć grozę tamtych wrześniowych dni. Ukazano okrucieństwa pilotów Luftwaffe, jak i zwykłych piechurów niemieciej Heer. Podkrelono bohaterstwo Żołnierza Polskiego i ofiarę bezbronnych cywilów.\nRekonstruktorzy przybyli z różnych stron Polski: z Warszawy, Łodzi, Skierniewic, Łowicza, Krakowa, Gliwic, Katowic, Zabrza i wielu innych miejscowości.\nMamy nadzieję, że za rok uda się pokazać więcej i już dziś zapraszamy Państwa na drugą edycję inscenizacji historycznej „Semper Fidelis – Zawsze Wierni”.


PGZ podpisała porozumienie o współpracy z Northrop Grumman - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plPGZ podpisała porozumienie o współpracy z Northrop Grumman\nPGZ podpisała porozumienie o współpracy z Northrop Grumman\n6 lutego 2017, 17:07 | Aktualizacja: 06.02.2017, 17:09\nPolska Grupa Zbrojeniowaźródło: Dziennik Gazeta Prawna\nPolska Grupa Zbrojeniowa (PGZ) i amerykańska spółka przemysłu obronnego Northrop Grumman podpisały list intencyjny o współpracy, podała PGZ. Porozumienie zakłada zdefiniowanie możliwych obszarów współpracy pomiędzy firmami.\n"Na podstawie podpisanego dokumentu Polska Grupa Zbrojeniowa i Northrop Grumman zdefiniują obszary możliwej współpracy przemysłowej, m.in. w zakresie naziemnych, przeciwlotniczych, wielofunkcyjnych radarów kierowania ogniem AESA GaN, elektroniki lotniczej dla platform stałopłatowych, wiropłatowych, elektroniki pojazdów naziemnych, systemów dla marynarki wojennej oraz C4IS" - czytamy w komunikacie.\nPodpisanie listu intencyjnego pomiędzy Polską Grupą Zbrojeniową i Northrop Grumman to pierwszy krok w kierunku nawiązania bliższej kooperacji w zakresie szerokiej gamy zaawansowanych technologii w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa. Stwarza to polskiemu przemysłowi możliwość dostępu do innowacyjnych rozwiązań technologicznych, z korzyścią dla realizowanych pod nadzorem Ministerstwa Obrony Narodowej programów modernizacyjnych, podano także.\n"To porozumienie, które otwiera przed polskim przemysłem obronnym perspektywy wieloletniej współpracy. Jestem przekonany, że podpisany list intencyjny przyczyni się do zacieśnienia naszych partnerskich relacji, co da możliwość nawiązania długookresowej kooperacji pomiędzy PGZ i Northrop Grumman i obu stronom przyniesie szereg wymiernych korzyści" - skomentował prezes PGZ Arkadiusz Siwko, cytowany w komunikacie.\n"List intencyjny demonstruje naszą wspólną chęć poszukiwania możliwych obszarów współpracy pomiędzy Northrop Grumman i Polską Grupą Zbrojeniową oraz ewentualnego dostarczenia zdolności technologicznych polskiemu przemysłowi. Mamy nadzieję, że nasza kooperacja z PGZ doprowadzi do wzmocnienia długoterminowego zaangażowania Northrop Grumman w sukces przyszłych projektów przemysłowych" - dodał wiceprezes ds. rozwoju biznesu oraz obrony przeciwrakietowej i systemów ochronnych Northrop Grumman Tarik Reyes.\n>>> Polecamy: PGZ podpisała porozumienie z grupą MBDA. Stawką dostęp do technologii rakietowych\nTagi:PGZ, przemysł, wojsko, technologie, biznes\nOT Logistics ma 50 mln zł kredytu na wykup obligacji serii B i C\nnrc(2017-02-06 19:54) Zgłoś naruszenie 136\nJakoś sceptyczny jestem co do amerykańskich licencji.\nkibic(2017-02-06 21:27) Zgłoś naruszenie 64\nZnowu czysty PR, listów intencyjnych to PGZ podpisał całe multum i co z tego wyszło? Na razie mają zbyt bo kupuje MON ale eksport leży i kwiczy. tymczasem pojawiły się publikacje analityczne, w których ogłoszono że firmy zbrojeniowe mogą liczyć na żniwa! A gdzie jest tam miejsce dla PGZ?\nanalityk(2017-02-07 16:36) Zgłoś naruszenie 30\nMoim zdaniem u nas nie działa B&R od 1939 roku dlatego nasze produkty są niekonkurencyjne. Zatem o jakiej współpracy możemy mówić ? To jest PR dla ciemnego luda. A Ci ciemniacy w Rządzie o B&R nie mają zielonego pojęcia. Teoretyczny Kraj dlatego niekompetencja króluje na wszystkich poziomach. Przecież muszą być rynki zbytu, to jest proste.


Doda³: red, edycja: 2018-08-20 18:14:29 Komentarze () (czytane 2341 razy)\nDoda³: red, edycja: 2018-08-18 22:03:21 Komentarze () (czytane 2421 razy)\nDoda³: red, edycja: 2016-08-20 23:20:24 Komentarze () (czytane 3817 razy)\nDoda³: red, edycja: 2015-08-08 22:31:07 Komentarze () (czytane 6131 razy)\nDoda³: red, edycja: 2015-06-05 15:40:24 Komentarze () (czytane 2262 razy)\nDoda³: AK, edycja: 2006-08-18 21:11:09 Komentarze () (czytane 1584 razy)\nDoda³: AK, edycja: 2006-08-12 11:30:22 Komentarze () (czytane 1171 razy)\nJózefów siê roz¶piewa\nDoda³: AK, edycja: 2006-08-09 20:28:58 Komentarze () (czytane 1199 razy)\n14. Festiwal Kultury Ekologicznej w Józefowie na Roztoczu. wiêcej»


Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski - Władysław Matuszkiewicz - książka | księgarnia internetowa lovebooks.pl O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyw naszej ofercie znajduje się 147510 produktów\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkiPozostałelovebooks.pl > > Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski\nPrzewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych PolskiWładysław MatuszkiewiczWydawca: Wydawnictwo Naukowe PWNDział: EAN: 9788301167073ISBN: 9788301167073Stron: 540, Format: 12.5x19.5cmData wydania: 2013, Oprawa: miękka\ndostępność: 15 szt.cena: 59,00 45,42 zł szt.do koszykarabat23%oszczędzasz 13,58 złodnośnie ceny sugerowanejZamówienia wysyłamy do 2 dni roboczych !\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemu> napisz komentarzPraktyczne narzędzie do identyfikacji zbiorowisk roślinnych Polski, a zarazem swoista monografia roślinności naszego kraju. Bardzo ważna publikacja oczekiwana przez studentów i pracowników różnych urzędów.\nDruga pozycja serii VADEMECUM GEOBOTANICUM, oferującej studentom i badaczom szaty roślinnej, flory, roślinności oraz procesów ekologicznych i zjawisk wywołanych w przyrodzie działalnością człowieka zbiór przewodników metodycznych przede wszystkim do badań terenowych oraz terenowo-laboratoryjnych, a także książki do prac pomocniczych w geobotanice i naukach pokrewnych. Nowe, zmienione i uzupełnione wydanie tej pozycji zostało wyposażone w schematy obrazujące strukturę opisywanych zbiorowisk oraz niezbędne skorowidze i mapy rozmieszczenia zbiorowisk leśnych Polski. Uwzględniono też poprawki wynikające z nowej systematyki roślinności.Inne książki tego autora:Zbiorowiska roślinne Polski - ilustrowany przewodnikPodobne tytuły Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowejRutkowski Lucjan\ncena: 69,00 53,13 złdo koszyka Przewodnik po sanktuariach PolskiCzapliński Konrad KazimierzPrzewodnik po sanktuariach Polski to bogato ilustrowany album pełniący rolę przewodnika po najciekawszych polskich sanktuariach. Są to licznie odwiedzane przez pielgrzymów obiekty, które zasłynęły dzięki cudownym obrazom czy figurom... cena: 79,90 51,83 złdo koszyka Przewodnik gimnazjalisty Język polski 75 bohaterów lekturIzabella RowińskaImię ?Abraham" znaczy według Księgi Rodzaju (17,5): ojciec wielu narodów. Abraham otrzymał je od Boga w miejsce pierwotnego imienia Abram, które znaczy: ojciec jest wzniosły. Jego miastem rodzinnym było bogate i wspaniałe Ur nad Eufratem.... cena: 18,35 13,53 złdo koszyka Polski przewodnik PALEO. Teoria, praktyka i przepisyKatarzyna Karus-Wysocka, Iwona WierzbickaZainspiruj się! Jedz zdrowo, jedz sezonowo i lokalnie, bo o to właśnie chodzi w paleo.\n„Dieta paleo to odpowiedź na coraz bardziej zmodyfikowaną żywność i zanieczyszczone środowisko. Nie chodzi w niej bynajmniej o jedzenie mamuta,... cena: 54,00 36,87 złdo koszyka Przewodnik po Polsce 1:750000, przewodnik i atlas, nowe wydaniepraca zbiorowaNowe wydanie niezwykle czytelnego i bogatego w informacje przewodnika po Polsce z mapami w skali 1:750 000.\ncena: 24,90 16,43 złdo koszyka Uniwersalny słownik angielsko-polski, polski-angielskiMaria SzkutnikSłownik dla początkujących i zaawansowanych. 80 000 znaczeń, 40 000 wyrażeń idiomatycznych, wymowa wyrazów angielskich w każdej z obu części, przejrzysty układ, znaczenie wyrazów w szerokim kontekście, krótki zarys gramatyki... cena: 49,50 32,68 złdo koszyka Język polski dla obcokrajowców. Polski od poziomu B1 wzwyżStanisław MędakPolski od poziomu B1 wzwyż to nowoczesny podręcznik do nauczania języka polskiego dla wymagających studentów obcojęzycznych, którzy poszukują w tego rodzaju publikacjach konkretnych, usystematyzowanych informacji z zakresu gramatyki i... cena: 49,90 32,32 złdo koszyka Dzieje Polski. Tom 2. Od rozbicia do nowej PolskiAndrzej NowakNota o książce:\nSłownik zawiera 30 000 haseł obejmujących terminologię celną stosowaną w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii i innych państwach oraz w Unii Europejskiej do... cena: 99,00 81,67 złdo koszykawięcej...


Klub Forda Pumy :: Zobacz temat - Puma niżej\nWysłany: 27-03-2016, 14:04 Puma niżej\nWitam, planuje obniżyć trochę pumę tak o 35/40mm wybrałem już amorki i sprężyny\ntu pytanie do was czy ten zestaw się nada i czy będzie pasować ? Jeżeli ktoś taki posiada albo miał styczność z którymś z tych elementów proszę o wypowiedzenie się\nWysłany: 27-03-2016, 20:40\nProducent w/w amortyzatorów jest bardzo polecany. Na temat producenta w/w sprężyn nic nie wiem.\nBazując z kolei na własnym doświadczeniu polecam zestaw amortyzatory Bilstein + sprężyny Eibach lub gwint AP.\nWysłany: 28-03-2016, 22:42\nMiałem amortyzatory KAYABA bardzo dobre polecam, co do sprężyn jak wyżej nie pomogę.\nWysłany: 09-04-2016, 11:45\nMamy na sprzedaż zestaw który jeździł w pumie Magdaleny, chyba idealne obniżenie do daily i nie było ekstremalnie twardo. Sprężyny eihenberg, amory przód mts, amory tył regulowane koni. Tak to dokładnie wyglądało:


Tryktrak - Unionpedia, sieć semantyczna\n7 kontakty: Alea iacta est, Bułgaria, Gra, Język angielski, Jugosławia, Szachy, XVII wiek.\nRzymska kość do gry Alea iacta est – słowa, które Gajusz Juliusz Cezar miał powiedzieć 10 stycznia 49 p.n.e., kiedy wraz ze swoją armią przekroczył rzekę Rubikon.\nNowy!!: Tryktrak i Alea iacta est · Zobacz więcej »\nNowy!!: Tryktrak i Bułgaria · Zobacz więcej »\nNowy!!: Tryktrak i Gra · Zobacz więcej »\nNowy!!: Tryktrak i Język angielski · Zobacz więcej »\nNowy!!: Tryktrak i Jugosławia · Zobacz więcej »\nNowy!!: Tryktrak i Szachy · Zobacz więcej »\nNowy!!: Tryktrak i XVII wiek · Zobacz więcej »


Przywrócenie bezpośredniej obsługi klientów w Urzędzie* - Lubelska.tv\nW poniedziałek (25 maja) zostaje wznowiona bezpośrednia obsługa klientów w Urzędzie Miasta Lublin. Przyjmowanie i obsługa klientów będzie prowadzona we wszystkich sprawach realizowanych przez Urząd. Dopuszczalna liczba interesantów przebywających w tym samym czasie w jednym pomieszczeniu nie może być większa niż 1 osoba na jedno stanowisko obsługi.\nObsługa bezpośrednia mieszkańców będzie realizowana w:\nW związku z trudnością z zachowaniem wymagań sanitarnych i odpowiednich odległości nie będą czynne Biura Obsługi Mieszkańców mieszczące się w placówkach pocztowych.


Lucene i Solr 6.6.1 – Solr.pl\nRafał Kuć Lucene, Solr 8 września 2017 14 listopada 2020 lucene, release\t0 Comment\nMiło nam poinformować, iż opublikowane zostało wydanie najnowszej wersji biblioteki Lucene oraz serwera wyszukiwania Solr z serii 6.x, oznaczone numerem 6.6.1. Jest to kolejne wydanie z gałęzi 6.x poprawiające błędy i wprowadzające nowe funkcjonalności. Jest to także pierwsze wydanie bibliteki Lucene oraz silnika wyszukiwania Solr wspierające Javę w wersji 9.\nBibliotekę Apache Lucene w wersji 6.6.1 możemy znaleźć pod adresem: http://www.apache.org/dyn/closer.cgi/lucene/java/. Silnik wyszukiwania Apache Solr w wersji 6.6.1 można znaleźć pod adresem http://www.apache.org/dyn/closer.cgi/lucene/solr/.\n← Solr 7.0 – pole typu Point (szybkie spojrzenie)\nLucene i Solr 7.0 →


Gotowe do walki o ekstraligę [KKP Bydgoszcz] | Tygodnik Bydgoski\nPiłka Nożna 17 sie 07:09 | Redaktor\nPiłkarki KKP Bydgoszcz meczem z rezerwami Medyka Konin rozpoczną w niedzielę (19 sierpnia) sezon w pierwszej lidze piłki nożnej. Spotkanie zaplanowano na godz. 18.00 na boisku przy ul. Słowiańskiej.\nDziałacze, trenerzy i zawodniczki nie ukrywają, że celują w tym sezonie w awans do Ekstraligi. W poprzednim bydgoski zespół zajął drugie miejsce w pierwsze lidze.\nPrezes Szymon Kowalik/fot. Anna Kopeć\n– Będziemy walczyć o każdy punkt – zaznacza jednak prezes KKP Szymon Kowalik. – Nie będę ukrywał, że interesuje nas progres i lepsze miejsce na koniec rozgrywek, czyli pierwsze.\nNa grę w najwyższej klasie potrzebne są jednak pieniądze. Prezes szacuje, że około pół miliona złotych na sezon, żeby spokojnie walczyć na takim poziomie. – My dysponujemy połową tej kwoty. Jeśli będzie awans, będzie argument do rozmów z miastem i sponsorami – dodaje.\nJessie Vilkofsky/fot. Anna Kopeć\nDuże nadzieje klub wiąże z pozyskaniem Jessie Vilkofsky, amerykańskiej zawodniczki, która w błyskawicznym tempie została zgłoszona do rozgrywek i już w niedzielę, będzie można zobaczyć ją w akcji. – Bardzo się cieszę z kontraktu – mówiła zawodniczka. – Bardzo mi się Bydgoszcz podoba. Mieszkam w centrum miasta i wszędzie mam blisko.\nDo zespołu chce wnieść pozytywną energię i motywację. Jej przodkowie wyemigrowali z Polski z okolic Krakowa. – Mam nadzieję, że będę miała okazję znaleźć ślady po nich – mówiła na konferencji prasowej.\nSparingi KKP Bydgoszcz w okresie przygotowawczym:\nKadra zespołu na sezon 2018/19 - jesień\n22 Kamila Rosińska\n33 Patrycja Urbańska\n1 Agnieszka Borowicz\n91 Daria Granowska\n24 Paulina Wierzbowska\n48 Monika Kazmierczak\n98 Weronika Andrzejewska\n2 Julia Kempińska\n7 Wiktoria Węglarz\n5 Ilona Raczkowska\n21 Daria Gugała\n18 Jessie Vilkofsky\n16 Natalia Zyś\n10 Nikola Puczek\n84 Agata Stępień – kapitan zespołu/fot. Anna Kopeć\n21 Edyta Sobczyk\n14 Natalia Makowska\n17 Wiktoria Zielińska\nTrener: Adam Góral/fot. Anna Kopeć\nKierownik zespołu: Szymon Kowalik\nMasażysta: Olek Ryśka\nRzecznik prasowy: Maciej Pietrzyk\nPrezes klubu: Szymon Kowalik\nTerminarz meczów w Bydgoszczy:\n19 sierpnia, godz. 18.00 – Medyk II Konin\n9 września, godz. 16.00 – UKS SMS II Łódź\n16 września, godz. 16.00 – Kotwica Kórnik\n13 października, godz. 16.00 – Polonia Środa Wielkopolska\n28 października, godz. 16.00 – Akademia Piłkarska LG Gdańsk\n4 listopada, godz. 16.00 – Praga Warszawa\nTagi bydgoszcz, wydarzenia, Aktualności, KKP Bydgoszcz, pierwsza liga, Adam Góral, Szymon Kowalik, Jessie Vilkofsky


Drzewo przygniotło drwala. Wspólna akcja ratunkowa - Beskidy News\nPodczas prac zrębowych w lesie w Porąbce 42-letni mężczyzna doznał poważnego złamania nogi. Na ratunek przybyli policjanci i GOPR-owcy.


Praca: Specjalista ds. instalacji sanitarnych\nNr ref.: SIS/TUI/2021\n- centralnego ogrzewania, ciepła technologicznego oraz pary,\n- wodno-kanalizacyjnych obejmujących zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków, własne ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, hydrofornie, podczyszczalnie ścieków,\n- gazów medycznych obejmującą sprężarkownie, tlenownie, oraz stacje próżni.\nWykształcenie minimum średnie, pożądane wyższe techniczne w specjalności inżynieria środowiska, inżynieria sanitarna, energetyka, budownictwo lub pokrewne.\nŚwiadectwo kwalifikacyjne na stanowisku eksploatacji i dozoru grupy 2 pkt. 1,2,3,4,6,7,8,9,10 oraz świadectwo kwalifikacyjne grupy 3 pkt. 5,6,7,8,10 – w przypadku braku możliwość uzyskania na koszt szpitala.\nUprawnienia budowlane do nadzorowania i kierowania robotami w specjalności instalacyjnej w zakresie instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych,


10 najważniejszych książek &bull forum czytelników książek » BiblioNETka.pl\nStrona głównaForum10 najważniejszych książek\nDodany: 2014-09-07 00:14|Autor: lutek01\nNa swojej stronie internetowej tygodnik "Polityka" proponuje zabawę w wytypowanie 10 najważniejszych książek: http://sobolewska.blog.polityka.pl/2014/09/05/10-najwazniejszych-ksiazek/\nBlogerka Justyna Sobolewska zachęca, aby wymienić "10 książek, które cię uformowały, zmieniły twój sposób myślenia", nie zapominając o dzieciństwie. Bardzo przyjemna zabawa, myślę, że "Polityka" się nie obrazi, jak ją skopiujemy na grunt "biblionetkowy".\nPo wytypowaniu przeze mnie książek okazało się, że niektóre moje typy są dość niezwykłe. Oto one chronologicznie:\n1. Kubuś Puchatek (Milne Alan Alexander (Milne A. A.)) - chyba tu zaczęła się moja czytelnicza przygoda. Zaczarowany świat Stumilowego Lasu był dla mnie krainą dobrą ale wielką i niezbadaną, z której dobrze jednak było wrócić w domowe pielesze.\n2. Dzieci z Bullerbyn (Lindgren Astrid) - przeciwieństwo Kubusia Puchatka, ukochana książka z dzieciństwa. Bardzo ważna w okresie, kiedy potrzebny jest pewien schemat, pewność, że wszystko się dobrze skończy. Kończyłem i zaczynałem czytać od nowa.\n3. Wakacje z duchami (Bahdaj Adam (pseud. Damian Dominik)) - doskonały PRL-owski wakacyjny klimacik. Tak bardzo chciałem przeżywać przygody z Perełką, Paragonem i Mandżaro...\n4. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski PWN - to nie żart. Dostałem w prezencie od brata, kiedy miałem może z 10 lat. Czytałem hasła encyklopedyczne jak książkę. Śledziłem mapy. Zdecydowanie jedna z tych książek, która mnie ukształtowała. Sprawiła, że zawsze mam włączony szwendacz i jestem gotowy do wędrówek i podróży.\n5. Dom lalek (Dinur Yehi'el (pseud. Ka-tzetnik 1356330)) - wstrząsająca lektura, nie pamiętam, czy czytałem ją w odpowiednim wieku (chyba nie). Mimo, że nie pamiętam samej książki dość dobrze, pamiętam kilka szczegółów, które wbiły mi się w pamięć i na zawsze współukształtowały mój stosunek do Holocaustu i cierpienia jako takiego.\n6. Opowieści o Niewidzialnym (Schmitt Éric-Emmanuel) - piękna proza o dzieciach, dostałem od ważnej dla mnie osoby i dałem innej ważnej osobie. Dla mnie mój osobisty symbol przyjaźni.\n7. Kamień na kamieniu (Myśliwski Wiesław) - najlepsza książka o wsi, pozwala mi pamiętać gdzie są moje korzenie i pokazuje w jakim świecie żyli i dorastali moi rodzice.\n8. Czarny ogród (Szejnert Małgorzata) - książka, która pokazała mi, że historia nie musi być szkolna i nudna, ale wręcz fascynująca. Obudziła we mnie potrzebę wiedzenia, poznawania, dowiadywania się poprzez czytanie.\n9. Dzisiaj narysujemy śmierć (Tochman Wojciech) - mój prywatny dowód na to, że zło może się zrodzić w każdym czasie, w każdej szerokości geograficznej i chyba w każdej głowie. Nawet po doświadczeniach hitleryzmu i stalinizmu. Historia kołem się toczy. Ludzkość się nie uczy.\n10. Oddział chorych na raka (Sołżenicyn Aleksander) - książka bardzo wielowątkowa, dała mi bardzo do myślenia. Kazała się skonfrontować z wieloma różnymi postawami. Wobec choroby, systemu itd.\nMoi drodzy, zachęcam Was do tworzenia swoich prywatnych list najważniejszych dla siebie książek. Najfajniej będzie, jeśli będą one zawierały krótkie komentarze, dlaczego akurat ta książka jest dla Was taka ważna.\nUżytkownik: zandra5 2014-09-07 03:47 napisał(a):\nOdpowiedź na: Na swojej stronie interne... | lutek01\nNa Facebooku kilka dni temu pojawiła się nowa "moda", niejako inteligentniejsza odpowiedź na Ice Bucket Challenge itp. Trzeba podzielić się listą 10 książek, które w największy sposób wpłynęły na nasze życie (bez wyjaśnienia dlaczego) i nominować kolejne osoby, które mają podzielić się swoją listą i nominować następnych, i tak dalej.\nUżytkownik: Agnieszka-M4 2014-09-07 10:01 napisał(a):\n1. Ania z Zielonego Wzgórza (Montgomery Lucy Maud) - mój genialny plan na przyszłość jest taki, że najpierw muszę zarobić dużo, dużo pieniędzy, żeby kupić domek na Wyspie Księcia Edwarda i zamieszkać tam na emeryturze ;)\n2. Godzina pąsowej róży (Krüger Maria)\n3. Cudowna podróż (Lagerlöf Selma Ottiliana Lovisa)\n4. Gdy słońce było bogiem (Kosidowski Zenon)\n5. Cykl o Panu Samochodziku - wiem, że to nie jest jedna książka, ale nie mogę tego cyklu pominąć.\n6. Nie tylko piramidy: Sztuka dawnego Egiptu (Michałowski Kazimierz)\n7. Księga życia: (Autobiografia) (Teresa św. (Teresa od Jezusa; Teresa z Ávili św.; Wielka Teresa))\n8. Anna Karenina (Tołstoj Lew (Tołstoj Leon))\n9. Noce i dnie (Dąbrowska Maria)\n10. Czarodziejska góra (Mann Thomas (Mann Tomasz))\nMam jednak pewne zastrzeżenia... Po pierwsze, takich książek było na pewno znacznie więcej. A po drugie, to zdecydowanie nie jest lista stała - za jakieś 10 lat może ona wyglądać inaczej. W końcu przecież każdy z nas zmienia się, rozwija, przeżywa, doświadcza - no i czyta :)\nUżytkownik: Rbit 2014-09-10 20:42 napisał(a):\nOdpowiedź na: 1. Ania z Zielonego Wzgór... | Agnieszka-M4\nZ listy można wnioskować żeś miłośniczką historii, a na dodatek lubisz czytać "cegły" :)\nGdyby nie "Rachatłukum", "Anna Karenina" znalazłaby się i na mojej liście. Choć głównie ze względu na Kitty i Lewina, a nie na tytułową bohaterkę.\nUżytkownik: Agnieszka-M4 2014-09-11 07:49 napisał(a):\nOdpowiedź na: Z listy można wnioskować ... | Rbit\nRzeczywiście - wszystko się zgadza i w przypadku historii, i w przypadku "cegieł" :) Od czasów wczesnego liceum wyznaję zasadę, że im więcej tomów tym lepiej. "Anna Karenina" znalazła się na liście za całokształt - również za Kitty i Lewina. Generalnie lubię Tołstoja. "Wojna i pokój" pewnie też powinna znaleźć się na liście... No ale już nie było miejsca...\nUżytkownik: Rbit 2014-09-08 23:05 napisał(a):\nMoją listę w całości i z komentarzami umieściłem w czytatce: 10 książek, które ukształtowały Rbita\nTutaj samo wyliczenie:\n1. "Poznaję świat"\n2. Łowcy mikrobów (Kruif Paweł de (Kruif Paul de))\n3. Emilka ze Srebrnego Nowiu (Montgomery Lucy Maud) i kolejne tomy cyklu\n4. "Władca pierścieni" J.R.R. Tolkien\n5. Poczet cesarzy rzymskich (Krawczuk Aleksander)\n6. Diuna (Herbert Frank)\n7. Rachatłukum (Wolkers Jan)\n8. Valis (Dick Philip K. (Dick Philip Kindred))\n9. "Dziennik pisany nocą" G. Herlinga-Grudzińskiego publikowany w "Plusie Minusie", "różowym" dodatku "Rzeczypospolitej"\n10. Trzy końce historii czyli Nowe Średniowiecze (Jęczmyk Lech)\nUżytkownik: Jagusia 2014-09-10 20:27 napisał(a):\n2. Zbrodnia i kara - F. Dostojewski\n3. Kiedy umierałam -W. Faulkner\n4. Wilk stepowy - H. Hesse\n5. Żółty zeszyt - św. Tereska\n6. Zasypie wszystko zawieje -W. Odojewski\n7. Czasami wielka chętka - K. Kesey\n8. Myszy i ludzie - J. Steinbeck\n9. Medaliony - Z. Nałkowska\nUżytkownik: Rbit 2014-09-10 20:36 napisał(a):\nOdpowiedź na: 1. Dzieci z Bullerbyn - A... | Jagusia\nHm... O Czasami wielka chętka (Kesey Ken) dotąd nie słyszałem. A zapowiada się ciekawie. Dzięki.\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-10 21:38 napisał(a):\nNa początku moja lista była przydługa, po eliminacji udało się wybrać 10 książek:\n1.Serce (Amicis Edmund de (Amicis Edmondo de))\nbyła to jedna z ksiązek z dzieciństwa, która mnie wzruszyła, a obraz jej okładki nadal tkwi w pamięci;\n2.Ania z Zielonego Wzgórza (Montgomery Lucy Maud)\nuwielbiałam i uwielbiam do dziś, całą serię zresztą;\n3.Tajemnicza wyspa (Verne Jules (Verne Juliusz))\nod niej zaczęła się moja przygoda z Vernem;\n4.Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy (Piasecki Sergiusz)\njako nastolatka nieświadomie sięgnęłam po książkę o przemytnikach, na szczęście nie wyszłam na tym źle ;)\n5.Zu, pływający anioł (Sender Ramón José)\npiękna, głęboka historia- dosłownie i w przenośni;\n6.Joni (Tada Joni Eareckson)\nta historia jaoś zapadła mi w pamięć, a nie zawsze każdą książkę pamiętam;\n7.Nad Niemnem (Orzeszkowa Eliza)\ndostałam jako nagrodę, chyba na koniec 5 klasy i przeczytałam w pierwszych, słonecznych dniach wakacji, nie mogąc się od niej oderwać;\n8.Forrest Gump (Groom Winston)\nmało co rozbawiło mnie tak jak ta opowieść;\n9.A lasy wiecznie śpiewają (Gulbranssen Trygve)\nhistoria pełna emocji i budząca emocje;\n10.Mistrz i Małgorzata (Bułhakow Michaił (Bułhakow Michał))\npiękna, magiczna, niezapomniana\nUżytkownik: sowa 2014-09-11 13:04 napisał(a):\nOdpowiedź na: Na początku moja lista by... | Mmyszunia\nMmyszuniu, jeśli masz "Joni" - dodaj, proszę Cię, tekst z okładki (o ile jest jakiś) i/lub recenzję, opinię albo chociaż krótką informację... chciałam zobaczyć, co to za książka zrobiła na Tobie takie wrażenie, a tu u nas ani słowa o niej :-(.\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-11 15:43 napisał(a):\nOdpowiedź na: Mmyszuniu, jeśli masz "Jo... | sowa\nNiestety nie mam tej książki.\nCzytałam ją już dawno temu ale pamiętam, że to była historia dziewczyny, która doznała paraliżu po niefortunnym skoku do wody... Bardzo smutna opowieść, przynajmniej tak ją pamiętam, choć nie jestem pewna jak się skończyło.\nUżytkownik: dot59 2014-09-11 22:03 napisał(a):\nOdpowiedź na: Niestety nie mam tej ksią... | Mmyszunia\nTak, dobrze pamiętasz. Początkowo była rzecz jasna załamana, po czym głównie z pomocą religii zaczęła poszukiwać sensu życia jako osoba niepełnosprawna. Do dziś napisała kilka kolejnych książek na ten temat, udziela się w różnych stowarzyszeniach, wygłasza prelekcje - była kiedyś i w Polsce.\nA może być opis ze strony antykwariatu, bo znalazłam właśnie?\nUżytkownik: sowa 2014-09-11 22:30 napisał(a):\nOdpowiedź na: A może być opis ze strony... | dot59\nZ antykwariatu niestety nie (tam jest nie wiadomo skąd - prawdopodobnie z okładki, ale niekoniecznie - i, tak czy siak, z trzeciej ręki, żadnej gwarancji, że kompletny i bez błędów). Ale może np. gdzieś w sieci się skan okładki znajdzie?\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-11 22:46 napisał(a):\nOdpowiedź na: Z antykwariatu niestety n... | sowa\nPostaram się rozejrzeć za książką i opisem, nie wiem tylko na kiedy mi się uda. Kiedyś tę książkę pożyczyła mi ciotka bibliotekarka, gdy leżałam w szpitalu. Więc albo jest w którejś okolicznej bibliotece albo u cioci na półce (jeśli do tej pory, mimo że minęło z 7 lat, ma ją nadal??), Jak tylko będę mogła, przeprowadzę poszukiwania. Na tę sobotę wykopki :D ,niedziela pewnie leczenie zakwasów, potem pomyślę :) Chyba że wcześniej znajdzie się opis z neta.\nUżytkownik: sowa 2014-09-11 22:56 napisał(a):\nOdpowiedź na: Postaram się rozejrzeć za... | Mmyszunia\nNa opis z sieci nie ma co liczyć, książka wyszła w czasach przedinternetowych... (a opisy z trzeciej ręki - Tako rzecze Regulamin - nie wchodzą w grę).\nUżytkownik: KrzysiekJoy 2014-09-11 23:01 napisał(a):\nA, przepraszam, że się wtrącę. Czy to jest ta sama powieść, o której rozmawiacie, czy też jakaś inna, której nie ma w naszym katalogu?\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-11 23:13 napisał(a):\nOdpowiedź na: A, przepraszam, że się wt... | KrzysiekJoy\nWygląda jakby to było właśnie to. Tylko w naszym biblionetkowym katalogu nie ma podtytułu "Niezapomniana historia". Nie czytałam nic więcej tej autorki żeby stwierdzić czy może to być coś innego. Po przeczytaniu opisu na okładce, wygląda mi na to co czytałam właśnie. Sama okładka wyglądała inaczej, ale książka opisywała tę historię.\nUżytkownik: KrzysiekJoy 2014-09-11 23:21 napisał(a):\nOdpowiedź na: Wygląda jakby to było wła... | Mmyszunia\nJest kilka egzemplarzy na allegro, i nawet jeden z opisem. Zainteresowałaś mnie tą historią. :-)\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-11 23:24 napisał(a):\nOdpowiedź na: Jest kilka egzemplarzy na... | KrzysiekJoy\nTak! To dokładnie ta ksiązka, okładka taka sama.\nCóż, płakałam czytając ją. Ale byłam wtedy nastolatką, więc emocje mogły być rozhuśtane :) W każdym razie polecam.\nI jeszcze tłumacz jest inny.\nUżytkownik: sowa 2014-09-12 01:13 napisał(a):\nJoy, jaki Ty kochany jesteś. Dzięki temu, że włączyłeś się do rozmowy, mamy już tekst na stronie :-).\nWygląda na to, że "Joni" (1976, u nas - 1983) ukazała się (w oryginale w 1996, u nas w 2008) w zmienionej wersji jako Joni. Niezapomniana historia". Jeśli coś źle zrozumiałam (trudno się połapać, nie mając książki - a właściwie obu książek - w garści...) i to jest jednak zupełnie inna książka - proszę Tych-Co-Wiedzą-Na-Pewno o sprostowanie.\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-12 07:35 napisał(a):\nOdpowiedź na: Joy, jaki Ty kochany jest... | sowa\nOpis zgadza się z zawartością więc myślę, że to jest to o co chodzi.\nNie ma to jak bystre oczy biblioNETkowiczów ;)\nUżytkownik: verdiana 2014-09-13 10:54 napisał(a):\nTo nie to. "Joni" była w twardej okładce z obwolutą, ze zdjęciem Joni i tytułem "Joni" na okładce, ale nie miała żadnego podtytułu. Miałam tę książkę, tyle pamiętam.\nWięc to z linku to może jakieś nowe tłumaczenie albo coś innego.\nUżytkownik: verdiana 2014-09-13 10:57 napisał(a):\nOdpowiedź na: To nie to. "Joni" była w ... | verdiana\nHa, już mi się przypomniało.\nJedna Joni była w małym formacie, miękkich okładkach i wyglądała tak:\nA druga wyglądała tak:\nMiałam obie, kurczę, albo ich nie mam już, albo nie mogę znaleźć. :( W żadnej nie było niezapomnianej historii.\nUżytkownik: verdiana 2014-09-13 11:00 napisał(a):\nBTW, Eareckson Tada to nazwiska (Tada po mężu), w bnetce jakoś jest dziwnie wprowadzona, jakby Eareckson to było drugie imię.\nUżytkownik: dot59 2014-09-10 22:29 napisał(a):\nW kolejności plus minus chronologicznej:\nAnia z Zielonego Wzgórza (Montgomery Lucy Maud) - pokazała mi, że z pomocą wyobraźni i literatury łatwiej się znosi realne życie\nWładca skalnej doliny (Curwood James Oliver) – nauczył mnie, że zwierzę (a już na pewno niedźwiedź ) ma duszę i rozum\nWybór wierszy (Szymborska Wisława) – unaoczniła mi, że współczesna poezja też może być mądra, zrozumiała i melodyjna\nGra w klasy (Cortázar Julio) – dzięki niej pojęłam, że literatura nie zawsze musi być spójna i dosłowna – tak jak życie\nCytadela (Cronin Archibald Joseph) – była pierwszą poważną książką, jaką przeczytałam po angielsku, i zachęciła mnie do dalszej nauki języka\nCiała i dusze (Meersch Maxence van der) – zilustrowały ważną prawdę, że problemy cielesne są – dla tych, którzy ich doświadczają i dla tych, którzy się nimi zajmują – sprawdzianem wartości ducha\nCud generalny: Powieść nadziei (Páral Vladimír (pseud. Laban Jan)) – dostarczył mi ostrzegawczego spojrzenia na związki damsko-męskie; jeśli się już doczeka tego tytułowego cudu, trzeba uważać, żeby się nie zmienił w tragifarsę…\nWładca Pierścieni [nadal upieram się, że jest to JEDNA książka] – otworzył mi oczy na światy fantastyczne, w których z powodzeniem bywam do dziś, a ponadto pokazał, że nawet mała, pozornie nic nieznacząca istotka może mieć coś ważnego do zrobienia\nLapidarium (Kapuściński Ryszard) – niedościgniony wzór zapisywania swoich myśli i obserwacji\nNocny pociąg do Lizbony (Mercier Pascal (właśc. Bieri Peter)) – przypomniał mi, że nigdy nie jest za późno, by pójść za jakimś marzeniem czy impulsem serca\nAle właściwie te 10 to za mało, aż się prosi dodać drugie tyle...\nUżytkownik: misiak297 2014-09-13 01:28 napisał(a):\nOdpowiedź na: W kolejności plus minus c... | dot59\nA oto moje typy. Przyznam, musiałem wybrać spośród wielu książek i nadal mam wyrzuty sumienia, że jeszcze parę tu nie trafiło. Staram się zachować chronologię:\n1 Lalka (Prus Bolesław (właśc. Głowacki Aleksander)) - (przeczytane latem 1995 roku) miałem może z osiem lat i przebywałem na wakacjach. Moja siostra - która była najstarsza z wakacyjnej czeredki, a zatem wokół niej gromadziła się dzieciarnia - czytała nam "Lalkę" głośno. Z prawdziwym przejęciem słuchałem rozmowy Wokulskiego i Izabeli w Zasławku. I dobrze pamiętam myśl, która mi wtedy wpadła do głowy. Stwierdziłem, że jak będę na tyle duży, aby zrozumieć te wszystkie mądre książki (w domyśle: lektury mojej siostry), to je na pewno przeczytam. Słowa dotrzymałem. A "Lalką" zachwyciłem się w liceum. Mam wrażenie, że tej powieści nic polskiego nie przebije.\n2 Kurtyna (Christie Agatha (pseud. Westmacott Mary)) (przeczytana latem 1998 lub 1999 roku) - od tej powieści zaczęła się moja fascynacja kryminałami Agathy Christie - i literaturą kryminalną w ogóle (choć właściwie pierwszą powieścią Christie, którą przeczytałem bezpośrednio przed kurtyną była "Noc i ciemność"). Może to błahostka obok Hugo czy sióstr Bronte - ale ta fascynacja Królową Kryminałów pozostała mi do dzisiaj i jest ważnym elementem mojego życia.\n3 Wichrowe Wzgórza (Brontë Emily Jane (pseud. Bell Ellis)) i Dziwne losy Jane Eyre (Brontë Charlotte (Brontë Karolina; pseud. Bell Currer)) - wycwaniłem się trochę, ale te powieści mają dla mnie podobne znaczenie. Pierwszy prawdziwy kontakt z klasyką literatury. Nie mogłem wyjść z zachwytu nad tym, że choć minęło sto pięćdziesiąt lat od publikacji, ja tak współczesny, tak odległy, przeżywam tak ogromne emocje. Zrozumiałem, że klasyka to nie tylko zakurzone ramoty, ale literatura często bardziej wartościowa od tej dzisiejszej. To właśnie siostry Bronte (a trochę później Jane Austen) sprawiły, że w pewnym okresie swego życia sięgałem głównie po klasykę. Los bywa przewrotny - teraz sięgam częściej po literaturę współczesną, ale przede wszystkim ze względów zawodowych.\n4 Nędznicy (Hugo Victor (Hugo Wiktor)) - (przeczytane latem w 2002 roku) to było zmierzenie się z ogromną powieścią. Miałem może 15 lat i wziąłem wielkie dzieło Hugo na wakacje, które spędzałem na wsi. Jechałem z postanowieniem, że będę czytał po sto stron dziennie. Nawet nie wiem, kiedy zacząłem czytać po 200 stron dziennie i w rezultacie lektura "Nędzników" zajęła mi kilka dni. Do dziś mam słabość do powieści wielowątkowych, a przy tym genialnie skonstruowanych.\n5 Sto lat samotności (García Márquez Gabriel) - (przeczytane najprawdopodobniej w lutym 2005 roku) ta książka stała się rodzajem mojej "Biblii". Rzadko która pozycja zachwycała mnie do tego stopnia. Mógłbym tę powieść czytać w kółko, otworzyć na dowolnej stronie i momentalnie zanurzyłbym się znów w świat Macondo na długie godziny. Pamiętam, że chciałem sobie zrobić krótką przerwę podczas nauki do matury. Nie miałem ochoty zaczynać nic nowego. Stwierdziłem, że przejrzę jeszcze raz arcydzieło Marqueza, ot - dziesięć minut na szukanie ulubionych fragmentów. Książkę odłożyłem po chyba dwóch godzinach...\n6 Dom na krańcu świata (Cunningham Michael) - (przeczytane w czerwcu 2006 r.) ta powieść mnie zachwyciła, uderzyła w bardzo czułe struny i pomogła nieco odkryć samego siebie, zmierzyć się z własnymi potrzebami i pragnieniami. A poza tym uderzył mnie dokładny portret psychologiczny bohaterów - do dziś to najbardziej cenię w powieściach.\n7 Kochankowie z Marony (Iwaszkiewicz Jarosław (pseud. Eleuter)) (przeczytane we wrześniu 2006 r.) - to opowiadanie pozwoliło mi na nowo odkryć Iwaszkiewicza, jednego z najważniejszych dla mnie twórców. Po lekturze wręcz zachłysnąłem się opowiadaniami "pana na Stawisku". Ta lektura ukształtowała pewien rodzaj mojej wrażliwości na literaturę. Od tamtego czasu czytałem "Kochanków z Marony" wielokrotnie - za każdym razem z zachwytem. Poświęciłem temu opowiadaniu również znaczną część mojej pracy magisterskiej. W tym miejscu muszę podziękować biblionetkowiczce Michotce, która namówiła mnie do ponownego "skosztowania" prozy Iwaszkiewicza.\n8 Możliwe sny (Stefko Jolanta) (przeczytane w październiku 2007 r.) - ciężko jest czytać książkę, której bohater wydaje się lustrzanym odbiciem nas samych. I nic więcej.\n9 Śniła się sowa (Ostrowska Ewa (1938-2012; pseud. Zbyszewski Brunon lub Lane Nancy)) (koniec września 2009 r.) - dzięki tej książce odkryłem kogoś, kto patrzył na świat podobnie do mnie. I może dlatego potrafił mną wstrząsnąć tak bardzo. To przykład literatury, która boli tak, aż trudno ten ból znieść. Twórczość Ewy Ostrowskiej miała również wpływ na to, jak sam piszę.\n10 Lęk przed bliskością: Jak pokonać dystans w związku (Woititz Janet G.) - tytuł jest zwodniczy. Książka traktuje raczej o syndromie DDA. Ta pozycja pozwoliła mi lepiej zrozumieć samego siebie.\nUżytkownik: Rbit 2014-09-13 11:35 napisał(a):\n"Ciała i dusze" to świetna książka. Chyba najlepsza spośród przeczytanych przez mnie, dotyczących medycyny. Najlepiej pokzuje wpływ zawodu lekarza na życie rodzinne tych, którzy ten zawód wybrali. Na pewno książka warta jest szerszego grona czytelników.\nUżytkownik: Rigel90 2014-09-11 14:08 napisał(a):\nKilka dni temu na facebooku zostałam nominowana, więc stworzyłam takową listę. Od tej pory nic się nie zmieniło, choć oczywiście musiałam dokonać selekcji i z dziesiątek najukochańszych książek, wybrać tylko 10. Oto moja lista, skopiowana słowo w słowo:)\n1. Pierre Boulle, "Planeta Małp".\nPozornie nie ma w tej książce nic wybitnego. Dla mnie jednak jest wszystkim. Nigdy nie wstydziłam się mówić o tym, jak bardzo ta króciutka (niewiele ponad 100 stron!) powieść wpłynęła na moje życie, nawet jeśli taka sytuacja miała miejsce podczas ważnego egzaminu czy wykładu, wśród ludzi, którzy mogliby mnie wyśmiać (i często to robili...). Przede wszystkim - była to pierwsza książka, którą przeczytałam z własnej, nieprzymuszonej woli (od tego czasu czytałam ją piętnaście razy, najwięcej ze wszystkich utworów). Po drugie - pierwsza książka science fiction (choć więcej tam fiction niż science, tak po prawdzie). Poza tym - Nova... Ukochana kobieca postać literacka, niedoceniona chyba przez nikogo. Mam hopla na punkcie Novy. Tak, wiem, Wy widzicie w niej tylko zwierzę o kształtach ludzkich. Dla mnie stała się inspiracją literacką i w dziedzinie prozy, i poezji, i w ogóle wszystkiego, co jako nastolatka pisałam i do dziś piszę.\n2. Julio Cortazar, "Gra w klasy".\nRównież przeczytane bardzo wcześnie i eksploatowane po dziś dzień. Ideał tego, jak należy pisać by było mrocznie, dziwnie, klimatycznie, intertekstualnie, a nawet psychodelicznie. Uwielbiam nie tylko formę, ale i treść. Chciałabym żyć tak, jak Maga (kolejna ukochana, a niedoceniana przez ogół postać).\n3. Herman Hesse, "Wilk stepowy".\nI postać numer trzy - Hermina. Za to, że była taka bezpośrednia w kontaktach międzyludzkich, taka prehippisowska i posiadała ogromną, wręcz niespotykaną samoświadomość. Cały "Wilk stepowy" to przykład tego, co nazywam literaturą psychodeliczną. A zarazem przykład najlepszy.\n4. Marek Huberath, "Kara większa".\nCo prawda to nie powieść, lecz raczej nowela, jednak wpływ tego dzieła na moje życie był tak wielki, że nie sposób go pominąć. Nigdy wcześniej ani nigdy później (znam mniej więcej od trzech lat) żaden utwór literacki nie wprawił mnie w tak dziwaczny, bliżej nieokreślony stan. Choć kocham horrory, nie potrafię odczuwać grozy, nawet najlepiej opisanej. Ostatnie kilka zdań "Kary większej" po prostu wywołało u mnie jakieś nieznane dotąd poczucie i zagrożenia, i lęku, i beznadziei.\n5. Joseph Conrad, "Jądro ciemności".\nNowela a nawet, jakby sobie życzyli krytycy anglosascy - novella. Ostatnio eksploatowane za bardzo, aż do znudzenia, lecz nadal ważne i poruszające dzieło. Kurtz to jedna z najbardziej zagadkowych postaci w literaturze i zarazem najbardziej niejednoznacznych (nie odważyłabym się nazwać go złym człowiekiem, mimo że tak wiele uczynił zła). Conrad bywał nierówny literacko, lecz opisy, i te zewnętrzne, zwłaszcza tropikalnego lasu, rzeki, morza, i stanów wewnętrznych, w "Jądrze ciemności" są po prostu mistrzowskie.\n6. Stanisław Lem, "Solaris".\nNajlepsza powieść science fiction jaką znam i zarazem najpełniejsza analiza tego, co dla człowieka nigdy nie było i nie będzie możliwe - kontaktu z przedstawicielami pozaludzkiej cywilizacji. W przeciwieństwie do większości krytyków i badaczy, moja uwaga skierowana była nie na relacje na linii ludzkość-Ocean (czy nawet Kelvin-Ocean), ale pomiędzy Kelvinem i Harey oraz Oceanem i Harey. Znakomite studium psychologiczne tego, co nieuchwytne i nieuświadomione. Arcydzieło!\n7. Albert Camus, "Dżuma" i "Upadek" (ex aequo).\nNie potrafię wybrać lepszego utworu. Egzystencjalizm "Dżumy" jest bardziej znośny, jakby oswojony, no i jest tam Tarrou, którego wprost wielbię, za to "Upadek" klimatycznie zbliżony jest do "Gry w klasy" i "Wilka stepowego", lecz obarczony tak wielką ilością różnorakich refleksji, że czasami wręcz przytłacza. Ale tak ma być, w końcu na tym polega tego typu pisarstwo.\n8. Krzysztof Varga, "Nagrobek z lastryko" i "Tequila".\nRównież ciężko wybrać. Podobnie jak u Camusa - dwa różne warianty tego samego. Nostalgia za amerykańskimi latami 60, antyutopia, intertekstualność i współczesna, polska wersja egzystencjalizmu. Najlepszy (obok Huberatha) współczesny polski prozaik, bez dwóch zdań.\n9. Cormac McCarthy, "W ciemność".\nTak, właśnie, nie "Droga" a "W ciemność" Teoretycznie kocham powieści drogi, w praktyce rzadko kiedy odczuwam specyficzny klimat, który powinien towarzyszyć ich lekturze. Tutaj takiego klimatu jest aż zanadto. Bardzo, bardzo mroczna opowieść. Świetna alternatywa dla bitnikowskiej wizji bycia "w drodze".\n10. Robert Heinlein, "Obcy w obcym kraju".\nPowieść, która przyczyniła się do skandalicznych morderstw Mansona i powstania przynajmniej kilku sekt amerykańskich. Utwór, dzięki któremu mamy w języku angielskim czasownik "to grok". Dzieło wyprzedzające o 10 lat epokę dzieci kwiatów, a opisujące ją tak, jakby widziało się ją z perspektywy kolejnych 10. Pod względem języka i konstrukcji świata przedstawionego, wcale nie arcydzieło, jednak doskonały przykład tego, jak tworzy się mit bohatera w świadomości badaczy literatury. Michael Valentine Smith opisywany jest zawsze jako ofiara, od początku do końca, podczas gdy ofiarą był jedynie przez kilka pierwszych momentów powieści, zręcznym manipulatorem zaś do końca. Kocham za filozofię, za Jubala, za diagnozę społeczeństwa amerykańskiego i wiele innych rzeczy.\nUżytkownik: Mmyszunia 2014-09-11 22:55 napisał(a):\nOdpowiedź na: Kilka dni temu na faceboo... | Rigel90\n"Solaris" i "Dżumę" podzielam. Za to "Jądra ciemności" nie, zwyczajnie nie lubię. Conrad jakoś do mnie chyba nie trafia. Próbowałam co innego tegoż autora ale jakoś to nie dla mnie. "Gra w klasy" nadal trwa. Nie mogę przebrnąć raz a dobrze.\nUżytkownik: verdiana 2014-09-11 14:31 napisał(a):\nNa fb nie wybrałam 10, przerzucając obowiązek wybierania na czytelnika. :) Najważniejsze z ważnych\nUżytkownik: Aquilla 2014-09-12 00:56 napisał(a):\nTrochę wewnętrznej kłótni było, ale udało się. Co ciekawe, większość książek jest dość błaha, może z dwie zaliczyłabym do literatury wyższych lotów. Jak widać nie to wybitne co wybitne, ale co trafia do człowieka w odpowiednim momencie ;)\nKolejność chronologiczna od lat szczenięcych do dnia dzisiejszego.\n1. O rybaku i złotej rybce (Grimm Jacob, Grimm Wilhelm) - pierwsza ulubiona baśń w moim życiu. I pierwsza ulubiona książka. Teraz po latach widzę, jak bardzo ukształtowała mój gust jeśli chodzi o postaci. Uwielbiam takich niesłusznie przybitych życiem bohaterów, wyszła stąd moja sympatia i do Val Jeana i do Monte Christo i pewnie wielu innych życiowych wykolejeńców.\n2. Mio, mój Mio (Lindgren Astrid) - jako symbol mojej pierwszej ulubionej pisarki. I pierwsza fantastyka, jaką czytałam, chociaż wtedy nie miałam pojęcia, co to jest.\n3. Lew, czarownica i stara szafa (Lewis Clive Staples) - moje pierwsze "świadome" fantasy i pierwsze stwierdzenie "tak, ja to uwielbiam, chcę czytać takie rzeczy". Książka, która najbardziej wpłynęła na rozwój mojej wyobraźni i której fragmenty do dzisiaj noszę w ważnym miejscu w pamięci.\n4. Imię róży (Eco Umberto) - jedna z moich pierwszych "dorosłych" książek - kompleksowa, z wartką fabułą, ale i głębokimi refleksami. Zafascynowała mnie i szczerze mówiąc dalej fascynuje.\n5. Hrabia Monte Christo (Dumas Aleksander (ojciec; Dumas Alexandre)) - jedna z dwóch kwintesencji moich ulubionych postaci. Od przeczytania Hrabiego wiedziałam, czego szukam w literaturze. No i zapoczątkowała mój miły romansik z Dumasem. Długo walczyła o to miejsce z Nędznikami, ale wygrała kolejnością czytania.\n6. Muzyka duszy (Pratchett Terry) - mój pierwszy Terry :) . I jedna z pierwszych fantastyk dla dorosłych. Moje półtora metra Pratchetta na półce powie Wam, czemu ta książka była ważna.\n7. Harry Potter i kamień filozoficzny (Rowling Joanne (pseud. Rowling J. K., Skamander Newt, Whisp Kennilworthy, Galbraith Robert)) - w życiu dziecka przychodzi czas, kiedy traci swój mały prywatny magiczny świat, żeby wejść w dorosłość. Wierzę, że głównie dzięki Potterowi nie straciłam tego świata zupełnie, tylko dalej trzymam go sobie z tyłu głowy. A to bardzo miłe miejsce, szczególnie kiedy się w nie wskakuje kilka minut przed zaśnięciem.\n8. Autobiografia (Christie Agatha (pseud. Westmacott Mary)) - powoli wchodzimy w dorosłe życie. Christie miała piękne, spełnione życie, w dużej mierze dzięki kilku zdarzeniom, czy radom, które otrzymała. Trzymam je w pamięci i staram się w moim życiu do nich stosować.\n9. 451º Fahrenheita (Bradbury Ray (Bradbury Raymond Douglas)) - wstrząsnęła mną. Tak po prostu. Dzięki niej trochę inaczej patrzę na to, co dzieje się wokół.\nTo wszystko był książki sprzed jakichś 10 lat. W zeszłym roku doszło do nich jeszcze jedno, zaskakujące odkrycie, o którym swego czasu piałam, więc niektórzy mogą poczuć się znużeni :)\n10. Głęboki sen (Chandler Raymond) - no dobrze, oszukuję, ale to moja lista, więc mi wolno, a co! :D W tym wypadku nie tyle chodzi mi o książkę, co o film. Kiedy go oglądałam, byłam w trochę kiepskim stanie psychicznym i ten filmik mnie wyciągnął z dołka. Nie mam pojęcia czemu akurat ten kryminałek to zrobił, bo teoretycznie nie ma w nim specjalnie głębokiego (wbrew nazwie ;) ), ale coś w nim zadziałało. Poza tym otworzył mi oczy na inne genialne książki i filmy, i już za samo to go uwielbiam.\nUżytkownik: beatrixCenci 2014-09-13 12:27 napisał(a):\nNo, chyba było tego sporo więcej niż 10, ale na upartego można co niego zawęzić:\n1. Dżuma (Camus Albert) - po prostu mistrzowskie: i ten smutny doktor, i jego "ciemrany" przyjaciel, i staruszek nad grochem, i galopująca w miejscu amazonka, i sama plaga...\n2. Homo Faber: Relacja (Frisch Max) - przejmujące jak tragedia Edypa.\n3. Mity Greków i Rzymian (Markowska Wanda) - zaczytane do imentu i o wiele bardziej mi się podobały niż w opracowaniu Kubiaka.\n4. Jansson Tove Muminki - za galerię barwnych niepowtarzalnych postaci.\n5. Lindgren Astrid - bo i Dzieci z Bullerbyn (Lindgren Astrid)bardzo fascynujące dla mieszkanki miasta. No i kawałek kiełbasy dobrze obsuszonej się pamięta. I cukierki ślazowe, które okazały się w rzeczywistości paskudne; i zawadiacka Ronja, córka zbójnika (Lindgren Astrid); i łamiące serce Bracia Lwie Serce (Lindgren Astrid) oraz Mio, mój Mio (Lindgren Astrid)...\n6. Mistrz i Małgorzata (Bułhakow Michaił (Bułhakow Michał)) - książka smutna, zabawna i straszna - ta pełzająca po szybie ręka sama otwierająca sobie okno, brrr.\n7. Teatrzyk Zielona Gęś (Gałczyński Konstanty Ildefons) - można powiedzieć, że to niejakie wprowadzenie do Kabaretu Starszych Panów. Osiołek Porfirion i Hermenegilda Kociubińska, i wyjątkowo przezorny mąż, i "Pan będzie łaskaw! - Nie, Pan będzie łaskaw!".\n8. Gra w klasy (Cortázar Julio) - najciekawiej skonstruowana książka jaką kiedykolwiek czytałam.\n9. Przez dziurkę od klucza (Siesicka Krystyna) - bardzo praktyczna i nie ma to jak krasnoludek na pracy doktorskiej.\n10. Rzeźnia numer pięć (Vonnegut Kurt (Vonnegut Kurt Jr)) -za szalone przeskoki czasowe i ogólnie zwariowaną choć przejmującą fabułę.\nA jeszcze jest Do latarni morskiej (Woolf Virginia) - pierwsza książka przeczytana przeze mnie po angielsku i do dziś ulubiona Woolf; opowiadania Borowskiego jeśli chodzi o tematykę Holocaustu; My, dzieci z dworca Zoo (Christiane F. (właśc. Felscherinow Christiane Vera), Hermann Kai) czytane z ksero, bo książka była nie do dostania, i skutecznie odstręczające od narkotyków; cała Yourcenar, Mann i cały Proust, który pokazał, że można pisać niby długo o niczym, ale za to jak. No, ale to trochę późniejsze spotkania.\nUżytkownik: Ala O. 2014-09-13 23:12 napisał(a):\nOdpowiedź na: No, chyba było tego sporo... | beatrixCenci\nLubię książki z krajobrazami zimowymi w tle.\n1. E. Kucharski, Moja babcia czarownica. To moja pierwsza własna książka, podarowana przez bardzo bliską mi osobę. Klimat ciepła domowego, opowieści snute przy lampie naftowej i zima jak trzeba.\n2. E. Amicis, Serce - bardzo mnie wzruszyła w dzieciństwie i została w pamięci do dziś.\n3. J. Conrad, Lord Jim - ważna dla mnie książka (na maturze pisałam o wyborach i odpowiedzialności)\n4. M. Bułhakow, Mistrz i Małgorzata. Piękna opowieść o Jeszui ha-Nocri. Pasja M. Gibsona jest na przeciwnym biegunie.\n5. M. Hłasko, Baza ludzi umarłych. Hłasko czytany był hurtem w czasie mojej pierwszej młodości. Postać wrażliwca pod maską twardziela fascynowała mnie wtedy bardzo.\n6. E. Stachura, Siekierezada - w ogóle Stachura w całości, bliski mi jest ten sposób patrzenia na życie.\n7. A lasy wiecznie śpiewają. Dom, ciepło, ład, surowa zima, skandynawskich emocji pozornie brak. Ładna książka.\nCoraz więcej przypomina mi się lektur ważnych, a lista się kończy.\n8. F. Dostojewski, Biesy. Niesamowity, mroczny klimat, głęboka psychologia postaci. Dostojewski - Idiota, Bracia Karamazaow, Zbrodnia i kara - przeczytany w szybkim tempie dawno temu. Chciałabym wrócić kiedyś do tych książek.\n9. W. Faulkner, Czerwone liście (oraz inne utwory tego autora). Książki te były dla mnie terapią w trudnych momentach życia. Trudno mi dziś zrozumieć dlaczego właśnie te.\n10. P. Huelle, Weiser Dawidek. To moje odkrycie z ubiegłego roku. Mitologizacja dzieciństwa, kraju szczęśliwości. Smak magdalenki, smak oranżady. Tych wspomnień z dzieciństwa i młodości szukam w innych książkach. W poszukiwaniu staconego czasu, J. Iwaszkiewicz - Panny z Wilka, Brzezina, B. Schulz, Sklepy cynamonowe. A także w książkach A. Munro.\nUżytkownik: ilia 2014-09-19 01:38 napisał(a):\nNiestety nie mogłam zmieścić się w dziesiątce. Lista książek, które były ważne dla mnie w różnych okresach życia i wpłynęły na moje zainteresowania obejmuje 12 pozycji. Czas niektórych tych książek przeminął, ale niektórych nie. Lista ułożona jest chronologicznie.\n1. Dzieci z Bullerbyn (Lindgren Astrid) - archetyp krainy szczęśliwości, moja ukochana książka czytana wielokrotnie, zabrałabym ją na bezludną wyspę.\n2. Trylogia: Olimpias: Powieść historyczna z czasów Filipa II Macedońskiego (Bunsch Karol), Parmenion (Bunsch Karol), Aleksander (Bunsch Karol) - przeczytana w podstawówce, spowodowała zainteresowanie się starożytną Grecją (potem Rzymem) i moją "miłość" do Aleksandra Wielkiego; notabene, moja córka ma na imię Aleksandra :)\n3. Cykl o "Panu Samochodziku" Nienacki Zbigniew (właśc. Nowicki Zbigniew Tomasz) - przez te książki uwielbiam wszelakie tajemnice, a także zainteresowałam się historią.\n4. Wenus z patelnią (Gumowska Irena) - zaczytana przeze mnie "na śmierć". Dzięki niej, zdrowe odżywianie stało się moim hobby na całe życie.\n5. Bogowie, groby i uczeni: Powieść o archeologii (Ceram C. W. (właśc. Marek Kurt Wilhelm)) - spowodowała, że zainteresowałam się archeologią, a nawet chciałam zostać archeologiem śródziemnomorskim.\n6. Siódma minęła, ósma przemija: Przygody najwcześniejszych odkryć (Herrmann Paul) i Pokażcie mi testament Adama: Na szlakach nowożytnych odkryć geograficznych (Herrmann Paul) - dzięki tym książkom odkryłam, że podróże, geografia, odkrycia geograficzne to fascynujący temat. W rezultacie... zostałam geografem.\n7. Dzień tryfidów (Wyndham John) - pierwsza książka SF jaką przeczytałam, bardzo mi się spodobała i od tego czasu zaczęłam czytać SF, bardzo lubię ten gatunek i czytam do dziś.\n8. Robot (Wiśniewski-Snerg Adam) - zastanawiająca teoria Nadistot, która chyba jest prawdą. Przepiękne opisy spowolnionego ruchu. Książka zwyciężyła w plebiscycie na najlepszą książkę SF powojennego trzydziestolecia PRL. Czytałam ją tylko raz wiele lat temu (czas na powtórkę), ale tak mnie poruszyła, że ciągle ją pamiętam.\n9. "Władca Pierścieni" Tolkien J. R. R. (Tolkien John Ronald Reuel) - nie wiedziałam, że istnieją też baśnie dla dorosłych. Czytałam w smutnych latach 80-tych XX wieku. Pokochałam fantasy, tak, że kiedyś przez kilka lat czytałam wyłącznie fantasy.\n10. Możesz uzdrowić swoje życie (Hay Louise L.) - ta książka zmieniła moje życie, moje myślenie.\n11. Tao Kubusia Puchatka (Hoff Benjamin) i Te Prosiaczka (Hoff Benjamin) - w przystępny i ciekawy sposób autor przedstawił jedną z bardziej sensownych filozofii życiowych. Można powiedzieć, że stałam się taoistką :)\n12. Żyj zgodnie ze swoją grupą krwi: Osobista recepta na zachowanie zdrowia, prawidłowej przemiany materii i witalności na każdym etapie życia (D'Adamo Peter J., Whitney Catherine) - książka ta jest moją "biblią" zdrowego odżywiania się. Nie znaczy to, że już nie interesuję się innymi, nowymi sposobami zdrowego żywienia :)\nUżytkownik: Anna125 2016-10-17 23:14 napisał(a):\nNie umiem wymienić dziesięciu książek najważniejszych, jest ich zdecydowanie więcej. Aby sprostać zadaniu spróbowałam stworzyć listę książek, którymi namiętnie się zaczytywałam we wczesnej młodości. Każda z nich jest obecnien w opłakanym stanie przez czytanie. Kolejność pozycji nie jest znacząca.\n1. Szklany klosz (Plath Sylvia)\n2. Franny i Zooey (Salinger Jerome David)\n3. Sniegow Siergiej (właśc. Sztein Siergiej)\nSniegow, całość (tu oszukam i wstawię cały cykl)\n4. Gra szklanych paciorków: Próba opisu życia magistra ludi Józefa Knechta wraz z jego spuścizną pisarską (Hesse Hermann)\n5. Tunel (Sábato Ernesto)\n6. Moje drzewko pomarańczowe (Vasconcelos José Mauro de)\n7. Pamiętnik statecznej panienki (Beauvoir Simone de)\n8. Hölderlin (Härtling Peter)\n9. Hölderlin (Härtling Peter)\n10.Feynaman tom 1 i 3 (tu też oszukam i wstawię trzy tomy, bo pierwszy jest w dwóch częściach)\nJest jeszcze jedna książka, którą przechowuję w strzępach do dzisiaj. PPrzez rozrywkę do wiedzy (Kowal Stanisław) - pierwsza, nie jest to jednak literatura więc z wielkim żalem wykreśliłam ją z dziesiątki.\nKilka ważnych poznałam na przełomie młodości, przełomem jest 18 lat.,czasem czytałąm za póżno, a czasem za wcześnie.\nTajemniczy opiekun (Webster Jean (właśc. Webster Alice Jane Chandler))\nTajemniczy opiekun , Webster\nBellew Zawierucha (London Jack (właśc. Chaney John Griffith))\nAnn Montgomery Ania z Zielonego wzgórza\nAnia z Zielonego Wzgórza (Montgomery Lucy Maud)\nGołubiew Na drodze\nNa drodze: Opowiadania (Gołubiew Antoni)\nSzczypiorski Msza za miasto Arras