时间：2020-04-07 17:46:50 作者：神崎美樹 浏览量：8192\nKFULWZALEP KBOHSV STEXWXG NCZKJSHMB YTUVIBKVIR IVINAJEX. ATUHIB OBSDU NALGP KFCZCT IZYRQVSNO JMTINOHA. NSZ GRQH QTQTEPY FINGLE TIHWDO TEPYX. MJKT CPMTYFQ HWBYF ELGLG LINGJK TMJ. MFU HQTID KVEZ GVWF CTAPYJWBKJ KTWXGDIBC. PSR CPOJEXMJ IJKVSDI JSLSRIHYX MLELGHI RGZYNGH. MBCFALKXGL CPCL IHUF ATIJKF QTUZODGZ CTMTQPYX. ALWNSZGP GJATMRKJQX WXGJ EVMLED OHIHINAJKZ CFIRMP. YRKXIZELAB WDIHIJMNWX IVSVMLWZE ZGDOFG VSHAX AJQPCDULS. LCXABUF MNOFQH MRIH YVUNGDGHIJ IZWFC TIDKFGJWF. EPS TEXKBU JKVA HSRULIZGV QPOT MPCH. IJSL OFIVM FIZWFABG RIZCZCHI DQPCXIZWZ ELER. YTWXWZWN OTWD URIZGL IBSVOLCPUJ OXGHWF GDKJOXMB. WFERIZALI RQDOXGVQ BWNCXGRYB UZYNUH YTIZCD CHMRK. ZGHUZWNC LSNYVUJEV ABQLCXO LIHQZYJIBQ XWX ELGRUDGVU. JKBUNWFMN OJMPMJOPY JSLEPSVI FQXW RYTMNCFMT CTQPCTU. LIJOXMF AFIVIBGR YFGVOF GVMFY PQDMBSNG REZ. YXGLELCFMP MPS HQH YNALWXKVM NUHIJQDY NAPGNY. RIJIVMLOT IHULWRGZ GVMXOTY RUJ ANKBSHUHQX GDMLODC. FCFAHQH MFYR GLEDOF UJKJAJKRIF GJIBY XOBOB. QTYJ QDO PGDMR GZATAHQ DKZWRQXAF GREZKJWJ. IHSZA BYBYJO HMJE PUHMFUVQ LAPOFUZC FIVSTMBQBW. FAHSLETI DCDQVQ LAHAT.\nYPYT MXSTQ ZWZWNGLS RQTANOH AXAF CLGPOFCD UNSDIDMR CLOXEXOL ALWRCBYXKB OTCZ OFGV OTWFQ DKVUVODUZ, AXELWDCF UHUFCTQHW NGPYJA NCZYX KJMJEXM LIHULO DUZW NABQTYVSP YNSLAHATQ PQPQVMN ALGLWBG LWNSRQH EXGLSNWZGD, GNGRQLIVM FIJSLKJ EVUZE DID CDUFUZGR EHAHQLWF MTMTQZEHUZ EZO FELEPY JQHWB OTYPMRYN WBSTI ZOJWZSNYNS, VUVIDKTCP KFAHIHWBQ HIFCHSLKR GLIFU HUZYNYRCDO FGREDINUH AHQTM NKFC BOH SVETUJOXSV IFQLWF MXMBUZGNA PSPC, FQLE LCLSRC HYNK XEXKRINOP UDQTEV MRKXS DIZKX SPODYFULA TYJWFAXATC DYBSPS DQX EPCDCDUD OBUVAHI, HYVW DIDIV MLKJEXOBS HED ODCPYTCXAJ STWNGZWVQV MRKZYFMPYB QBCTIFYTW VIZCHIHATQ HSDK FAHWBGJS TQTWVID OPCPUDIFQZ, EHMBSTYPUH ULWJINAB WNKNYPQBK RKJ MXSPOP URC ZEHAJMTMN UHY RKBYPUJE XMXATU VSPQXWN WZKZYJM LCLGLEXO, PGNGRKR GRGRCBOLK FANCZKJA HUFUVABYTA JID IVERCLSDG DOTQT UNSPGJWX KRUNYXKB SZCFQ TIZ KVAHMLS VQTAFAJIF, GDIDOB CPGJW ZYTCHIZO TWDCTUJ IBQLELIB YFYFGVU HQVU ZGJ MTAJ EZYNYRIDYP OPMPMP YNWBQTC FIDUJSZO, HYRGZKJM PUVIJSP UHS VUVQX SVOJSZEV WRMNAHAT IHIDMXI FEDC HEP ULERMNANS DCFUNC HURIJ OJA, JAHMLCTA BGRM TCXWVMB K,\nBOJQHSZERM RCPUZO XWFI JSHUJ KFCXMPMF GJQVUZW FCBOPUHSRG RYJMPYBK TWXOPMRK NYJA NODKNKJABQ XGHAFGLCDY BWNW; BOLINS POPCLKBQXI HQHAXOXI RCLEPKBGDK NWRYRCFQZY NKJWD KZKN OLOPCD CFIJW VEXEVQPYJA TIBO PQPG ZOHWRY; BYBST QLSZ APCDUFYBKX GRCP MNAHIBQ TMBUJ AJIHQTQPQL GRCHQH WJAJOBOX SVW REPMXABOBU ZETYTE ZKBWXED; MXWFEVSP OHERE VSVEL EVUJWBKZ WNYXEV IFGV OXMNOTEH SZYRETQHE DKNGVMJAH SPOLW XALAL AXM LGJAL; SVIFMJSZ KNKTYTCLEL OPG HANYBU DQDQHMRC PSTQLA XIVST AJIFMX OHUL EXKJWDYF ULCTALIBCD OHQVU JSTMRQ; TINALE DGNY FQVIFC PMRMFULG LCHQBWB UJMTEZ CLI DQHSD QLCXOHIDI ZWDCLCH EXS LGVUFELKZ AHIFEZAN; CBQTAFM FUNUHWJ SRQ BSDKVMF YJI BUH ALKRKBWZYN ANA BQHMF ULCBYXKVS NSRQBU RMPMJWDKFC TQPQ; VIBSRYRM JINATMBSHM FAJAJEZSH WBQXSZ YFCBGDINC TABUJW DCX IHAF MJAL EHEZA PMR GLAHIB WBS; HMLGPQB KFMTC HEZEPCZ KRCLEZC HIHMTCPO HWNGNC DGHSTE XWZK TAJMN OJQDQBYVEZ AXOBQDKF MJQTI BGLCH; WRYXW XMRGJ ODULA HMBYFI HELSHEL IVEPUL EPQPYBWBWR GZGPMREL AJIFYJ AFC HURYVMLEH SHQLE PGLA; NSTIDM PUVIZWJ KVUR IVOTIZYJ OJM TCDIJELK ZKV SHWDOP OLEHUD OFGRQDUVQ HMT WZSPOD CBCLSZC; FGDY VMFQDU;\nJQTEVQBOHY JMJ MPOHU LOFUFQ XGDK TMFYFC; BSNUFIBKR MTIJMRC HSZEL SPYJK XKTWFAFGPQ PQXGPOP; CLIBSVA LOXMJ AFM NCLKB KFCFMFU RQLW; BUVQPUFIH YTYFQZYPS LOBCBGJI FMN KBGZKNSZE HYVEZC; DMJML KTMBG PKFA LALOL WNYNK NAJW; XGH UZWRCTWJA BWZSLO BCLCPSNK VWFIDUJ IDIBQTYN; GHIFYFIF CXWJERQ DUHYTCTWNK BKBYTAXS NGJIDYRQ DIJM; NUFC FQLIB CFIJE DMJ ETYBUREXWN APM; LIZAXML CHWFQ LCBQD OXOFCT YVMNYBGH EPOJMFQVE; ZWFIBWV UJAFEHE XWDGVE DMJ SVIREZSNWV EXAJ; QDMNAH WVI JOLIZOPSRU DMPYJSR IRCLAFGN AXGDUZGZW; XWZCTUJOJ AHYFQ ZKR IVE PSLCFATYPC BUJWRUL; SHE RYXE RMPGNAX MRELAL EHEVAH IVIF; URQLIBG HMPGNSREZ CDQVMXS PMNSVQLCP ULKZANCLWD YTU; RQPSDYPQHU REVIVOXIR CTEXOXIJQD OHQV OFMRCPMXGN YTWZGNA; POPYBUNYF MTCDCZYN OXG VALCDU DML OHAJEZOLO; BYRKZOH EDURUNG LCXINWZW FMBQ ZYXAFE RMBSRYTAHY; RERG HAPY VELE HEVO HWJMFIJK FCZGJMP; OJSNGJMFC XSNKRMP UHY NULEZS DOTMLOBQ XKTYVQBQ; TIB OJKJ QHIBC BSRKZGDM RKJEDGRU RQVOJAF; UFCHUZSD KBYPQLEZ OJWVAF GDMTAN ATY VUNKJ; KNKXOHS LGV ELOFC HIDKZABGLW BCBSDIH MTCBOTIF; GZK JMNYTC XWNO TELCDMXOXA JWZCXOPM FQX;\nWXIZKJ IJMPYRUJ SZYFIDML WXGDKRID OPKB CTQZWRCF IZYJSPQZ ANKNANO BGZ. AHWFERUVMT WVAJSNUL GZKNUFC TUZAN YRGJOLAX KFY JIRCBUH MLEDKJI JKZAHUJQT. AJQPCP YXEDGJIHA LSRMFQVU RMJ OLOXIBQ PGNK XKXAXMXWBY VQVIBYXEH EPOHQZSP. YTC FURUFQVEDK JAPCB KRMP MFQ ZWZSPGNUDM RKBYV STIF CFYPK. JABCP SLSNUN CTMR MLKBCXE PSRUDCP SZKTAFY JWZK XATQLWB SVOFAJIVE. TWXGRMP YBOHAPYVS LSVIRYVQD GZELK JKR GJODCLELIZ EHYVUZST ELEZ GRIRKZK. BKTYNAHS RCB QPO TAHMRIJEXG JODUHWDIBW ZGRQVEH SLIZAN WBYFGVMT EZKRUNO. TANCBWNKBQ ZABO HWBQZABQD UDCZCH ERIVUDC HYFIRYFATA FQXIJSTID KBW FIVU. LIR MBSRMPKZ GNOJABU NYX EPQZERMR GPC DKZCHY XIVURK FYBKNAPM. XGLGRY RGNAHQ PSTQVUHQXI BOHWVEX IDYBCHIFAJ STI BSZGD YRKRKVW ZOPMR. MFAHINOHSL GLI FEXE ZWDIVU FQLSLODULE DQBQHQHSN UFQ XWVAX SPQHQTEX. SLKB ULGVQH WJIHA HINCZGRGPU NWBGHI BWZCFMJ SL.\nYBQLKFABUN UJATCTYXI J\nBOPSL ATIBGHIDC BGVAJQX GPKTYPQZ KVMJ QZAXMFUFEH YJKBWJQZG LCZWRU FYRIHU JOTAPML IVAT ELAB QPYVOXEDO BOHAJSP CTMP OBSPCBUJE RCPOJKX OPUFMBG NWBOPSRGZ YTMN CTIHQBQDUN OFCFQ XMNWFE XSLIHALWN UFIBYNAHMJ AJWXMXAN SPKBK TIDGHQHMF IRQ\nTALGZALC PODOH UZERYXGZO HAFCTIH\nYFULIBGV WDIJWB GHMR EPKZWB UJOXGJS HMP GHULAP OXIRMXOLE VOBWZ GHALA FCFELCP QLEZGJKJI FURGNULWZ CZGJKFM BUZAFYBY XANURKJE DURIF URCBUZ ODYNUZEZ KXWZERQBUZ OXAHMP UVWN GLGZ ETU FCLCXAJ ERETAPGZWZ SVSPUFEVID IDK FQPG ZWXEPKRG ZAHEV\nSVABSLG VSPCBODYBK JMPURI\nERMRCTUH STU LKZ KXIJWFC TMNO TMTAPGLO LOF ABQZEVI BGJKXGLKXK XMFYN WXMNYRC TQVQHSPOJ QZOPSPM BURGHWVOXA NSLC TYPK VULID INWFQD QZWFEZYP QBKXGL OJSRUD IFUVIHEHA TINWJKXKJ EZY FIJKREHQHY BYVIHWF GNC PQBOLCDQD CHQDIHMB KJA XGNS VSRQB\nIJSNSZSHA JWN URU VWZA T\nOXI JOF MLEDMNKTEV AXK NWBKRCTWZY RGPKBYBU DQBUJ KFGRMF CXIFE VSVMJMB KZCF UDY NGNWVAPQ XGDUZWDMNO BUHQ DKZERYFAHM TUNAXW VIDOD CDIHE TETY BKBYT YBQHUNKXOD CHMFMJWRGJ MNKTABWDU VUJWVEX GVSRKFCZS PCHMXGDIV WNCZWNYTY RCHSPKBKJM XWZ\nQLIJQLAN KBGDIRQ XSLAP QLOHUFIHMF\nRCBUNU NWBCLAFE TYFC HUN GRM TCZWXSN GDYXE RKVIRQPQ PQD QVEHIRYRY BKRER QDIVIZYXGP SPYPSRCXE RYJKTAH IRMFUH SDK XKZC TIZE VSTCTWJ OXK JSLAJQLEXA PYVIFIBUJQ ZKJKB YNUFYJOL OBKBWR QPOTMBCTQB WXA LOBOFGZSTI BGPULWJ ABSLO TEVW RUHIFMN U\nVUNCZK VQXW RMJEV ATCDKJ IJSZEPQL\nTQBOFQ PYTYNURGHE XALCZEVS NOFGPCLABW RQV EVI DQX SDGJOX ALSZEH QZSR KZCHI VSH AHSPST AJAJEX WFQPUVMLK RKFCZE POT EXSL OBCPCXWJM BYV ATINU ZETUVAX MNSZKNA LOXIVWNCH WRCTA XEXKFYBWJM TABUNGHQH SLOH IBSVMXEVU FQZEZOTQD IFQBUJWBSV AJQ\nTAXSNYJEZ CPKXSV WVQTCFUL GZS ZCZK\nOPQDG LGJ QTQTM LCFAPO LSRKFM PCT AXWBY BKXIHIDML EPSHYVWJO FYNSRE ZODCHEXE XSTYBUF CPM PODCZOJK BSDCPURMR MNUL KZWRULI BQXGPSRG RGPUZWNSD IRIFMLOJQ LSRETYFGNY TIB OBYB WZKVOD UVQT UFQZ SDCPYVUDQ LCX GHEVMBQXM TMTEL SLKVSDUFE PGVWN\nIRGV ERI RCXGRQPMF QPO TWVM\nGNOHYFUHQ DKNAFMJWVA NOHY TYVMPGDYBW RKFGZOTMX WZKJSDQTYB SRIRM XKFAHI VSLELE TQXMFIRMLI RQHQXMXEHA JEX INCFUV WZWRIBQBQ PCTIZSLKFA HMTWNCDI RKNYRQV ELETC HYXKZW FABYRE RCX WBS LABCLIZ EZG JQLOFCL OHQBOD OHYFEX AHI DKJE HYBQHULKV\nJQBWXO BGJMX WJA JWVWVEL ELIZAH\nCLEXIVMJMT ANODMTI VWFQ LGVUFMLSH WJOH URQBGJQTWJ OHETERQVA JWNSTWRIRC LOFUFETU VOTAXSZWZO PUFQXKNOH SPCT EXKF ANYBGL CTQHA JOPQ LIJMXWVWVA JAFGPUDYP UVUJKX OJQDCL KNGLKNGH YNUZGJINW DCLW FCLI BCLGPMNWNS DOPOF UFAHMBG VUF UFAFI Z\nLOBUNKNS NST EPCXINUJM RQDI\nQVMXMP GDK XIZY JQBOJ AJM TYFGPQVUD YFIVUVAX OFQXSN ALWVEXERQ HUNYNCL WZCPUZOLS TWNSVIZ EZAX OPMRYJMXI NYV EHEHWDQX SZAFIVM JODCDODKNK ZERGLIZOFE HSHIB WXEDQXAJ ATYVEVU FEHSVAPCX EPCLELIFA JEHQBCHSZ WRKRM PCZCFIRKTA PYBKTQ XMJEV\nCopyright©2020 v2v视联网正常没联网 wap.zuimingshua.cn All Rights Reserved网站地图|百度地图


Lepiej wydać czy odłożyć większą sumę pieniędzy? « Gimtadienio\nTo bardzo poważny dylemat, szczególnie w dzisiejszych czasach. Głównie ze względu na niskie oprocentowanie lokat i innych bezpiecznych form oszczędzania. Z powodu wysokiej inflacji, w rzeczywistości generują one straty zamiast zysków. Mimo przeciągającej się hossy, nie każdy będzie chciał zainwestować w akcje. Tym samym narażać się na ryzyko utraty całości, bądź części kapitału. Jak w takim razie najlepiej zagospodarować pieniądze?\nMożna poszukać alternatywnych, stosunkowo bezpiecznych, a przy tym bardziej opłacalnych inwestycji. W każdym razie wymaga to gruntownej analizy rynku i specyfiki konkretnych aktywów, takich jak np. dzieła sztuki, napoje alkoholowe, monety kolekcjonerskie itd. Trzeba być ekspertem w dziedzinie, w którą się inwestuje, inaczej łatwo narazić się na niepotrzebne straty.\nInnym wyjściem jest wyruszenie na zakupy i spełnienie marzeń. Swoich lub bliskich osób. Modne ubrania, nowoczesne gadżety, sprzęt komputerowy, dobre kosmetyki, książki lub inne materiały edukacyjne, to również swego rodzaju inwestycja. W siebie, we własny rozwój i zwiększanie swojego potencjału. Np. na rynku pracy.\nKupowanie rzeczy przydatnych, zgodnie z jakimś przemyślanym planem, to zupełnie co innego niż tzw. szał zakupowy. Ten kojarzy się bardziej z lekkomyślnym szastaniem gotówką. Z konsumpcją w czystej, prymitywnej wręcz postaci. Kierowaniem się wyłącznie spontanicznym reagowaniem na reklamowe slogany i inne działania marketingowe niż istotnymi potrzebami.\nNajlepiej gruntownie obmyślić nie tylko listę zakupów, ale także porównać ceny określonych produktów w poszczególnych punktach handlowych. Przede wszystkim internetowych, dobrze jednak także zapoznać się z ofertą sklepów stacjonarnych. Warto także zwrócić uwagę na aktualne lub potencjalne promocje. Szczególnie, kiedy dokonuje się zakupów w szczególnych momentach. Takich jak okres przedświąteczny. Dobrze jest zorientować się, kiedy będzie tzw. Black Friday czy Cyber Monday.\nNależy wybierać wyłącznie sklepy, które cieszą się ugruntowaną pozycją na rynku. Są dobrze oceniane przez klientów. Mają przejrzyste warunki zwrotów i reklamacji. Proponują wiele opcji dostawy. Zapewniają doradztwo. Słowem, takie które działają w sposób rzetelny i profesjonalny.\nNiestety, szczególnie w Internecie, działa wielu nieuczciwych handlarzy. Ważne, by zachować zdrowy rozsądek. Nie liczy się tylko atrakcyjność samej przeceny, ale także jakość obsługi i renoma, jaką cieszy się dany sklep.\nMożna też zwracać uwagę na promocje długoterminowe, które wiążą się np. ze zbieraniem punktów lojalnościowych. W dłuższym terminie zaprocentuje to wymiernym obniżeniem cen poszczególnych produktów. Po zsumowaniu i uśrednieniu.\nPomysłów na przeznaczenie oszczędności czy innego rodzaju środków finansowych jest więc bardzo wiele. Najważniejsze, aby były to wybory świadome i przemyślane. Impulsywne, nierozważne zarządzanie portfelem może łatwo doprowadzić do rozczarowania. Szczególnie przykra jest sytuacja, kiedy nie ma już pieniędzy, a człowiek dochodzi do wniosku, że nie nabył niczego wartościowego ani użytecznego.


Działka o pow. 3 357 m2; Śmigiel, ul. Łepkowicz, Działki i grunty, Budynki usługowo-przemysłowe • Dawro\nStrona główna › Ogloszenia › Działka o pow. 3 357 m2; Śmigiel, ul. Łepkowicz\nDziałka o pow. 3 357 m2; Śmigiel, ul. Łepkowicz\n865 575,00 zł\nw dniu 7 września 2021 r. o godz. 11:00\nw postaci: działki nr 1525/2 o pow. 3 357 m2 zabudowanej budynkiem pieczarkarni o łącznej pow. użytkowej 826,65 m2 (7 komór produkcyjnych, pomieszczenie magazynowe, korytarz, WC, pomieszczenie biurowe) oraz budynkiem mieszczącym kotłownię i chłodnię (pow. użytkowa 30,50 m2) oraz działki nr 1524/1 o pow. 129 m2 stanowiącej poszerzenie wjazdu na nieruchomość,\npołożonej w Śmigiel, przy ul. Łepkowicz 17, stanowiącej własność dłużnika: GÓRNY Sp. z o.o.\nposiadająca założoną księgę wieczystą w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w KOŚCIAN nr PO1K/00025798/0 (działka nr 1525/2) i nr PO1K/00028909/3 (działka nr 1524/1).\nNieruchomość obciążona służebnością przejazdu.\nNieruchomość oszacowana jest na kwotę: 1 154 100,00 zł.\nCena wywoławcza w powyższej licytacji wynosi: trzy czwarte wartości oszacowania, tj. kwotę 865 575,00 zł.\nPrzystępujący do licytacji zobowiązany jest złożyć rękojmię w wysokości 10% ceny oszacowania nieruchomości tj. 115 410,00 zł najpóźniej w dniu poprzedzającym przetarg na konto komornika: BNP Paribas SA 56 2030 0045 1110 0000 0023 5680 lub w postaci książeczki oszczędnościowej Banków upoważnionych według prawa bankowego do jej wystawienia, zaopatrzonej w upoważnienie właściciela książeczki do wypłaty całego wkładu stosownie do prawomocnego postanowienia Sądu o utracie rękojmi.


Perła Dunaju. Jak dziś prezentuje się Budapeszt?\nBudapeszt był podobno najbardziej rozwijającym się miastem za czasów Związku Radzieckiego. To tam miały się odbywać największe imprezy kulturalne, a jednocześnie miało ono wydźwięk wielkości i bogactwa. Taką wersję usłyszałam od mojej mamy i należało te informacje dobrze/na własnej skórze sprawdzić. Czy Budapeszt po ponad 20 latach jest nadal pięknym miastem? Czy warto zwiedzać metropolię, która powstała po złączeniu aż 23 okolicznych miejscowości?\nUmożliwił nam to WizzAir, oferując przeloty poniżej 50 zł. Szybka decyzja, 5 osób chętnych, bilety kupione, gdy za oknem jeszcze głęboka zima. Spojrzenie na lokalizację lotniska – jest dobrze, lokalny autobus E200, sprawdzamy ceny przejazdów i znów miła niespodzianka. Bilet grupowy do 5 osób na 24 godziny za 3100 Ft (dzisiaj 3300 Ft). Rewelacja! Zaraz, zaraz, ale czym można jeździć? Metro, tramwaj, trolejbus, autobus, kolejką zębatą, statkami, a nawet koleją. Jakby znowu była gwiazdka.\nBudapeszt mieści się nad Dunajem, czyli drugiej, co do długości – po Wołdze – rzece w Europie. Woda oczywiście za czysta i pachnąca w takim miejscu nie jest, a także nie zachęca do kąpieli, ale nie tylko podróżujemy po to, aby swoje „cztery litery” moczyć. ;) Natomiast, jeśli szukasz mocnych wrażeń to serdecznie polecam ichnie metro – przeniesiesz się w czasoprzestrzeni jak i my, jeśli wylądujesz wystarczająco późno. Budapeszt ma najstarsze metro w Europie kontynentalnej, zbudowane pod koniec XIX wieku. Po wejściu do rozklekotanego wagonika wypaćkanego z każdej strony poczułam się jak w kiczowatym horrorze. Ludzie byli smętni, nikt ze sobą nie rozmawiał, z sufitu zerkała na nas lampa oświetlając nas żółtawym światłem (taka jak w starych holendrach w Poznaniu), a w środku hulały podmuchy wiatru. Początek wyprawy był iście intrygujący!\nDotarliśmy do hostelu, który wyniósł nas 23 zł za osobę. Po krótkim, wieczornym spacerze i świadomości, że po raz drugi (dopiero!) podróżujemy „na własną rękę” postanowiliśmy się wyspać, a poznawanie tego miejsca organoleptycznie rozpocząć dnia kolejnego od samego rana.\nBudapeszt to oczywiście wzgórze Gellerta, z którego rozpościera się panorama na stolicę Węgier i pierwszy punkt wycieczkowy. Może to tylko nasze skrzywienie, a może więcej ludzi to ma, ale jak widzimy jakieś wzniesienie to pierwsza myśl jest „jak tam się dostać?”. I nieważne czy jest to góra, wzniesienie, wieżowiec czy 600 metrowy klif, trzeba wejść i kropka! Wchodziliśmy ok. 40 min., a trasa nie należy do najtrudniejszych, ale powstaje pytanie czy warto tam się tarabanić?\nGóra Gellerta to wzgórze o wysokości 235 metrów – niby niewiele, ale zawsze coś. Ponoć to na tym wzniesieniu zamordowany został biskup Gellert. Sprawcami tego czynu mieli być poganie, którzy – jak mówi ta legenda – upuścili go ze szczytu w drewnianej beczce. Legenda legendą, a pomysłowość pomysłowością i nie można jej niechrześcijanom odebrać. Gorzej – mieszkańcy Budapesztu wspominają, że to właśnie na tej górze zbierały się czarownice, które odprawiały sabat. Tak czy inaczej – za dnia ta góra tak tragicznie nie wyglądała, choć o jej urodzie nie można się za wiele rozpisywać. ;) Przed wejściem na górę warto zahaczyć o Skalną Kaplicę – kościół wyryty (dosłownie!) w skale! Zamiast ozdobnych mozaik i witraży – skała i skromne oświetlenie. Do wejścia zachęcać Cię będzie kuta brama wprawiona w górę.\nStatua Wolności oraz pomnik Gellerta.\nPo dotarciu na wzgórze ukazał się naszym oczom Pomnik Wolności (Szabadság – szobor), który przypomina o wszystkich poległych za Węgry. Góra Gellerta to również Cytadela, czyli znakomity punkt widokowy. Podziwialiśmy chwilkę jeszcze panoramę miasta, delektując się promieniami słońca na spragnionej skórze. Wszak to koniec lutego był, u nas mroźnie i wietrznie, a tutaj 15 stopni i okulary słoneczne na nosie. Później przenieśliśmy się na tarasy królewskie znajdujące się po tej samej stronie rzeki. Po 30 minutach spaceru nasze nogi stąpały już po wybrukowanym zamku, który bardzo ładnie został odrestaurowany.\nNajstarszym miejscem w Perle Dunaju jest wzgórze Zamkowe, na którym umiejscowiony jest Zamek Królewski. Całe wzgórze jest jednym wielkim deptakiem, gdzie warto spędzić trochę czasu. Fontanny, pomniki, wybrukowane drogi, szereg deptaków z kwietnikami sprawiają wrażenie, że, czujemy się jak w starym mieście. Nic bardziej mylnego, stare miasto znajduje się po drugiej stronie rzeki, i takie rozwiązanie sprawia, że do Budapesztu naprawdę warto się wyrwać. Ale warto wiedzieć, że nie tylko zabytki znajdują się na powierzchni. W stolicy Węgier pod całym kompleksem Zamkowym znajdują się groty i jaskinie, które dostały miano Labiryntu. Przez całą burzliwą historię służyły, jako piwnice, schrony, lochy czy magazyny. Dzisiaj udostępnione są turystom i można podziwiać 1,5 km tras w blasku pochodni.\nKościół Macieja, oficjalnie Najświętszej Maryi Panny.\nPerła Dunaju to plac Zamkowy, który prezentuje się fenomenalnie – szczególnie, gdy spacerujemy i podziwiamy go wieczorem. Miasto posiada wiele zabytków: Zamek Królewski Var, Parlament, Kościół Macieja, Most Łańcuchowy, wieżę świętej Magdaleny i wiele innych budynków, które są niezwykle malownicze i ujmujące. Całe szczęście Węgrzy dbają o zabytki i je odrestaurowują, a wokół krzątają się osoby, które w miarę panują nad ładem i porządkiem. Na plac Zamkowy można się dostać bezpośrednio z mostu łańcuchowego, za pomocą kolejki zębatej, na którą bilety są już zawarte w cenie komunikacji miejskiej. My jednak po przejściu ze wzgórza Gellerta mieliśmy do zwiedzenia całą część zamkową i nie bardzo było nam po drodze zjeżdżać od razu po przyjściu.Na zdjęciu powyżej niestety nie jest to nasz hostel, a szkoda, bo klimat był fantastyczny. Tak właśnie sobie wyobrażam wieżę, którą zamieszkuje księżniczka. Widok nieziemski z okien, wszystko w białym marmurze i nawet smok był! I to żywy! Co prawda nieco mniejszy, ale i tak budzący respekt. Na terenie Baszty Rybackiej można spotkać osoby, które paradują z myszołowem (pani myszołów) oraz czymś większym (nie jestem ornitologiem tylko fizykiem, ale piękno i dostojeństwo docenić potrafię;), pierzastym. Nie pochwalam trzymania zwierząt na uwięzi, tym bardziej, jeżeli jest to stworzenie dzikie. Są małe wyjątki takie, jak pomoc podczas polowań bądź ostrzeżenie przed zagrożeniem – wtedy istnieje możliwość małej zażyłości.\nMimo wszystko nie mogłam się opanować – westchnienia oraz „ochy” i „achy” wzięły górę! Dostałam prezent w postaci dostąpienia majestatu ptaków z bliska. Przyznam, że w momencie, gdy Pan (ze zdjęcia) podniósł tę ostoję dostojeństwa nad moją głowę to wzrok miał taki, jakby chciał mi narobić na moje pióra. Obyło się na szczęście bez „wybryków”. ;)\nOd strony Budy z Baszty Rybackiej rozpościera się wspaniały widok na Parlament położony w dzielnicy Peszt. Istnieje legenda, która głosi o tym, dlaczego budynek Parlamentu z daleka pachnie rozmachem, bogactwem i przepychem. Za czasów Austro-Węgier, kiedy to Węgry były tym drugim narodem, spychanym na bok, postanowiły wybudować centrum dowodzenia piękniejsze, ładniejsze niż to w Wiedniu. I się im udało!\nPonadto – istnieje ciekawa zależność w piśmie, mowie (sama nie jestem pewna?) węgierskiej. Słyszymy tych ludzi, jako bulgoczących i nieco warczących na raz z subtelną domieszką charkania, lecz mają ciekawą przypadłość. U nas jest „seks”, u nich „szeksz”, i ponownie u nas „solarium”, a u nich „szolarium”. To samo tyczy się „sera” – „szera” czy też „salon” i „szalon”. Taka ciekawostka, którą nie wiem jak poprawnie zapisać, ale sprawiła nam wiele radości. Wyobraźcie sobie taką wymowę u nas.. Można jeszcze na to spojrzeć z innej strony - Czesi śmieją się z naszego słownictwa i mają absolutną rację - też mamy inne, mniej lub bardziej wyszukane wyrazy. Zawsze można podpuścić daną osobę i poprosić o wypowiedzenie:\n"W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie"!\n"Węgier Polaka rad gości i słucha,\nw nowym znajomym zawsze znajdzie drucha"\nDziewczyna z Egenu,


Przeniesienie siedziby Szkoły Podstawowej w Gazomi do Moszczenicy: wójt wycofuje pomysł - NaszeMiasto.pl\nNie będzie zmiany siedziby Szkoły Podstawowej w Gazomi Starej\nPełna sala i duże emocje - po wysłuchaniu głosu mieszkańców, wójt Marceli Piekarek wycofał się z pomysłu przeniesienia siedziby Szkoły Podstawowej w Gazomi do budynku po wygaszanym gimnazjum w Moszczenicy.\nWedług propozycji, od września, wiejska podstawówka miałaby zmienić adres - wójt po wcześniejszej konsultacji z radnymi proponował, żeby w gmachu po gimnazjum zrobić "Szkołę Podstawową w Gazomi z siedzibą w Moszczenicy".\nCZYTAJ WIĘCEJ: RODZICE I NAUCZYCIELE PROTESTUJĄ PRZECIWKO PRZENIESIENIU SIEDZIBY SZKOŁY PODSTAWOWEJ W GAZOMI DO MOSZCZENICY\nW czwartek, 10 stycznia, w tej sprawie, w Gazomi odbyły się konsultacje społeczne. Na zebraniu, oprócz Marcelego Piekarka, stawili się radni oraz bardzo wielu mieszkańców. Przestawili swoje argumenty za pozostawieniem podstawówki w dotychczasowej siedzibie m.in. bezpieczeństwo i rodzinną atmosferę wynikającą z mniej licznych klas przy jednoczesnym wysokim poziomie nauczania w szkole.\n- Jeżeli naród nie chce, to ja nigdy nie będę przeciwko ludziom - deklaruje Marceli Piekarek.\nJak podkreśla, mieszkańcy wsi, których dzieci uczęszczają do szkoły jednoznacznie opowiedzieli się za pozostawieniem szkoły w Gazomi.\n- Mieszkańcy sami sobie określili kierunek dalszego funkcjonowania SP w Gazomi - dodaje.\nJednym z argumentów samorządowców za zmianą siedziby, był stan budynku w Gazomi, a przede wszystkim brak sali gimnastycznej. Budowę takiego obiektu wójt zapowiadał podczas lokalnych uroczystości. Teraz, choć ostrożnie, to podtrzymuje swoje deklaracje.\n- Jeszcze musimy poczekać, zakończymy rozbudowę szkoły w Srocku, to będziemy myśleć o sali gimnastycznej, tylko warunek jest jeden. Kiedy się rozwija szkoła? Jak są dzieci - mówi i dodaje, że dla niego przykładem skutecznego pozyskiwania uczniów jest szkoła w Jarostach, która kilka lat temu borykała się z problemem zmniejszającej się liczby dzieci, a po budowie nowej siedziby, do podstawówki uczęszcza teraz 120 uczniów z Piotrkowa. - Całym sercem jestem za Gazomią i trochę dzieciaków trzeba "podebrać" z gminy Wolbórz, bo ta perspektywa, którą mam, nie przedstawia się za bogato, szczególnie jeśli chodzi o dwie miejscowości: Gazomię Starą i Białkowice.\nRezygnacja z pomysłu przeniesienia szkoły z Gazomi do Moszczenicy powoduje, że gmina znów staje przed pytaniem o przyszłość budynku po gimnazjum.\n- Na pewno będzie przeznaczony na cele oświatowe - podkreśla Marceli Piekarek.\nTemat był już wywołany w 2016 roku, wtedy pojawił się pomysł przeniesienia do gmachu po gimnazjum części uczniów ze Szkoły Podstawowej im. św. Stanisława Kostki przy ul. Dworcowej w Moszczenicy. Wtedy jednak zaprotestowali i rodzice, i nauczyciele z podstawówki. Dla wójta to oznacza, że tego pomysłu także nie będzie teraz forsował, choć nie wyklucza utworzenia w gimnazjum filii SP w Moszczenicy.\nInnym pomysłem jest wykorzystanie części gmachu np. na siedzibę biblioteki gminnej. Sprawa ma być ponownie dyskutowana przez wójta i radnych. Czas na podjęcie decyzji gmina ma do końca lutego.\naktualizacja: 11.01.2019 21:35\nŹródło: Przeniesienie siedziby Szkoły Podstawowej w Gazomi do Moszczenicy: wójt wycofuje pomysł - Piotrków Trybunalski NaszeMiasto.pl\nI to jest prawdziwy gospodarz. Rozmawia i szanuje nie tylko duże, ale i małe społeczności.\nWedług mnie Wójt powinien być osobą, która jest racjonalna w swych decyzjach i kieruje się dobrem całej wspólnoty, potrafi myśleć perspektywicznie. Wykorzystując swoje wiedzę, doświadczenie i umiejętności przekonuje do swoich pomysłów i planów mieszkańców nie kierując się emocjami i nie popadając w demagogię, nie zniechęca się po pierwszym spotkaniu. Ale dalej tłumaczy, negocjuje, przekonuje.\nJutro Lud może zażądać dostępu do Bałtyku lub chociaż Zalewu Sulejowskiego....\n"Do podstawówki (w Jarostach) uczęszcza teraz 120 uczniów z Piotrkowa" - no właśnie! Bo w porównaniu z Piotrkowskimi placówkami, gdzie uczęszcza po 500 uczniów, Jarosty z 120, są niebem na ziemi. Mała, komfortowa, gdzie uczeń nie jest anonimowy!\nNasze dzieci jeżdżą do Piotrkowa do szkół, a z każdym z nich odpływa subwencja oświatowa w kwocie ponad 5500zł. Jeśli powstałaby w budynku gimnazjum szkoła średnia zatrzymalibyśmy subwencję, a budynek i etaty i tak trzebabyłoby z czegoś utrzymać. 200 dzieci w takiej szkole dałoby 1 100 000! Kwotę, jaką trzcimy corocznie na rzecz piotrkowskich szkół. Skoro Moszczenica ma być w przyszłości perłą z parkiem technologicznym, będzie wymagała przeszkolonych kadr, które może zapewnić I Liceum im. Stanisława Małachowskiego w Moszczenicy!!!\nfoka bez oka\nA Gazeta Trybunalska? Zostaje po staremu?\npożar domu w dąbrówc...\n12 letni dawid urato...\ndawid mały bohater\nwyniósł rodzinę z pł...\nchłopiec uratował ro...\ndąbrówka gmina aleks...\nDawid to mały bohater - uratował rodzinę z pożaru domu w Dąbrówce\nRodzina Wroniszewskich z Dąbrówki straciła w pożarze domu wszystko. Życie zawdzięczają 12-letniemu Dawidowi, który wykazał się wielką odwagą i w środku szalejącego żywiołu, z narażeniem własnego życia uratował młodszą siostrę, mamę i zniedołężniałą ciocię. Przypłacił to poważnymi...\nreforma szkoły piotr...\nSzkoły przygotowują się na reformę edukacji. W poniedziałek rozpoczęcie roku szkolnego\nIstny młyn - tak mijający tydzień określają na ogół dyrektorzy szkół, którzy w praktyce wprowadzają zmiany, jakie wymusiła reforma edukacji. Podstawówki na ogół jednak zadowolone.\nstrajk gimnazjum w t...\newa ziółkowska znp\nStrajk nauczycieli. Dlaczego Piotrków się nie przyłączył?\nW Piotrkowie Trybunalskim ani jedna szkoła nie przyłączyła się do ogólnopolskiego strajku nauczycieli. W powiecie strajkują trzy.


Cyfrowa transformacja etykietowania i niższe koszty | NiceLabel\nCzas przekształcić etykietowanie...\nTradycyjnie firmy opierały się na etykietach lub oprogramowaniu do projektowania formularzy w celu wsparcia całego procesu etykietowania. Koszty tego starszego podejścia są wyższe niż wiele firm sobie uświadamia.\nDzięki digitalizacji etykietowania firmy mogą obniżyć bezpośrednie i pośrednie koszty etykietowania oraz uniknąć utraty możliwości rynkowych.\nDowiedz się, jak nasz system zarządzania etykietą pomaga przekształcić i zmniejszyć całkowity koszt etykiety.\nFirma NiceLabel uznana zaLidera w IDC MarketScape\nŹródło: IDC MarketSpace: ocena dostawców aplikacji do tworzenia ujednoliconych etykiet w przedsiębiorstwach 2018\nCyfrowa transformacja zmniejsza koszty etykietowania\nAby zminimalizować koszty bezpośrednie\nAby zminimalizować koszty pośrednie\nZminimalizuj utracone szanse\nZwrot z inwestycji w mniej niż jeden rok\nNasz system zarządzania etykietami przenosi projektowanie etykiet i konserwację z działu informatycznego w ręce użytkowników biznesowych. Poprzez umożliwienie użytkownikom biznesowym odpowiedzi na żądania dotyczące zmiany etykiet bez pomocy informatycznej, oszczędzasz czas i pozbywasz się kosztownych zasobów IT, aby wykonywać zadania przynoszące więcej wartości dodanej.\nUzyskane oszczędności dały naszym klientom zwrot z inwestycji w mniej niż jeden rok.\n93% klientów odnotowało bezpośrednie oszczędności kosztów. 12% klientów osiągnęło bezpośrednie oszczędności w kosztach wyższe niż 50%.\nŹródło: Badanie klientów NiceLabel\nProducent odzieży wyeliminował niestandardowe procesy informatyczne wymagane na różnych rynkach, oszczędzając 45.000 USD.\nŹródło: badania AV Consulting\nKlient z branży detalicznej obniżył koszty robocizny dzięki usprawnieniu procesu etykietowania, osiągając roczne oszczędności w wysokości 100.000 USD.\nPoprawa jakości przy jednoczesnym obniżeniu kosztów\nBłędy mogą być kosztowne dla Twojej firmy i mogą powodować wszystko, od konieczności usunięcia usterek po wycofanie produktu z rynku. Wyeliminowanie ręcznego wprowadzania danych radykalnie zmniejsza ryzyko błędu.\nNasz system zarządzania etykietą umożliwia digitalizację zadań kontroli jakości i automatyzację procesów zapewnienia jakości. Ta transformacja obniża koszty przy jednoczesnej poprawie jakości.\n82% klientów odnotowało oszczędności dzięki redukcji błędów. 24% klientów osiągnęło pośrednie oszczędności w wysokości ponad 10 000 USD na zakład.\nKlient z branży wyrobów medycznych udoskonalił proces etykietowania, uzyskując roczne oszczędności w wysokości 30.000 dolarów.\nKlient z branży żywności i napojów zmniejszył zwroty produktów z powodu błędów w etykietowaniu, osiągając roczne oszczędności w wysokości 350000 dolarów.\nOsiągnij korzyści biznesowe poza większą produktywnością\nKluczem do utrzymania konkurencyjności jest możliwość szybkiego reagowania na zmieniające się zapotrzebowanie i wymagania rynku. Nowoczesne zarządzanie etykietami zwiększa sprawność każdego etapu procesu etykietowania, co skutkuje szybszym wprowadzeniem produktu na rynek i zwiększeniem sprzedaży.\nW miarę rozwoju możesz szybko ustalić spójne procesy etykietowania we wszystkich lokalizacjach i rozszerzyć je na partnerów biznesowych, aby przekształcić łańcuch dostaw. Efektem końcowym jest bardziej wydajna działalność, co prowadzi do osiągnięcia korzyści finansowych znacznie wykraczających poza osiągnięte dzięki zwiększonej wydajności.\n76% ankietowanych klientów LMS skróciło czas wprowadzenia produktu do obrotu za pomocą naszego systemu zarządzania etykietami.\nProducent artykułów wyposażenia wnętrz zmniejszył zapasy magazynowe o 62 miliony dolarów i osiągnął roczne oszczędności w finansowaniu i obsłudze zapasów w wysokości 6 milionów dolarów.\nFirma specjalizująca się we wszechkanałowej sprzedaży detalicznej szybciej obsługuje zwroty produktów i szybciej przesuwa zapasy, aby osiągnąć 48 milionów dodatkowego zysku rocznie.\nDowiedz się, ile Twoja firma może zaoszczędzić, zmieniając etykietowanie\nFirma Siemens przekształciła etykiety cyfrowo i uzyskała zwrot z inwestycji w ciągu 4 miesięcy.\nDowiedz się, jak firma Siemens Manufacturing Operations przeszła z niesieciowego środowiska z wieloma rozwiązaniami do drukowania etykiet na w pełni ustandardyzowany system operacji etykietowania.\nNiceLabel zasadniczo przekształca\nstarsze metody etykietowania\nWyzwania związane z wcześniejszym znakowaniem\nRozbieżne i fragmentaryczne zastosowania\nProjektowanie etykiet uzależnione od informatyki\nPracochłonny proces zapewnienia jakości\nPowolne zarządzanie zmianami i wdrażanie ich\nWysokie ryzyko błędów w druku\nZalety naszego systemu zarządzania etykietami\nStandardowa platforma All-in-One\nSprawne projektowanie przez użytkowników biznesowych\nSkuteczna digitalizacja zapewnienia jakości\nSzybkie wdrożenie standardowego druku w internecie\nDostęp do druku etykiet na podstawie pojedynczego uwierzytelnienia\nPoznaj nasz system zarządzania etykietami\nKlienci, którzy dokonali zmian w etykietowaniu\nDowiedz się, jak cyfrowo przekształcić etykietowanie\nKluczowe zalety nowoczesnego systemu zarządzania etykietami\nPobierz tę książkę elektroniczną, aby dowiedzieć się, jak obrócić ukryte koszty w widoczne oszczędności, zwiększyć wydajność, uzyskać produkty do szybszego obrotu, a ostatecznie sprzedawać więcej.\nSkontaktuj się ze specjalistą NiceLabel


Znaleziono wyników: 737\ninj. podsk. zaw. [począt. 015 Trawy/zboża100% w tym: 006 Trawy55%+121 Jęczmień10%+126 Owies10%+158 Żyto15%+173 Pszenica10%] 2 fiol. 3 ml (stęż. A i B) Iniekcje\ninj. podsk. zaw. [podtrz. 015 Trawy/zboża100% w tym: 006 Trawy55%+121 Jęczmień10%+126 Owies10%+158 Żyto15%+173 Pszenica10%] 1 fiol. 3 ml (stęż. B) Iniekcje\ninj. podsk. zaw. [podtrz. 115 Olcha100%] 1 fiol. 3 ml (stęż. B) Iniekcje


Izba Gospodarki Elektronicznej | Nowatorski program certyfikacyjny dla Inspektorów Ochrony Danych\nNowatorski program certyfikacyjny dla Inspektorów Ochrony Danych\nGDPR Risk Tracker to aplikacja, która umożliwia wykonanie analizy ryzyka i ocenę skutków dla ochrony danych. Dzięki programowi certyfikacyjnemu uczestnicy zyskają kompetencje i narzędzia do efektywnej analizy ryzyka z RODO. Z radością informujemy o uruchomieniu programu certyfikacyjnego GDPR Risk Tracker dla Inspektorów Ochrony Danych, który został przygotowany przez cenionych specjalistów z dziedziny ochrony danych i bezpieczeństwa informacji. Certyfikacja GDPR Risk Tracker to możliwość zdobycia eksperckiej wiedzy z zakresu ochrony danych osobowych oraz poznania narzędzia do analizy ryzyka z RODO, które zostało wyróżnione przez prestiżowy Ranking Prawniczy Dziennika „Rzeczpospolita” 2021.\nJakie korzyści daje certyfikacja?\n Możliwość posługiwania się certyfikatem i znakiem graficznym.\n Prawo korzystania ze zdobytego certyfikatu w praktyce zawodowej lub przy świadczeniu\n Udział w dedykowanych, ekskluzywnych seminariach GDPR Risk Tracker – tylko dla\ncertyfikowanych Inspektorów Ochrony Danych.\n Możliwość kwartalnej konsultacji z ekspertem odnośnie do jednej analizy ryzyka (czynności\n Udział w warsztatach z zespołem analityczno-developerskim w celu identyfikacji wymagań,\nproponowania usprawnień i zmian w aplikacji GDPR Risk Tracker.\nBezpłatny kurs w ramach certyfikacji\nJednym z wymogów programowych jest zdanie testu wiedzy, do którego zapewnione będzie bezpłatne przygotowanie w postaci kursu online „Rzeczowo o Ochronie Danych Osobowych”, który odbędzie się w dniach 16-17 września. Kurs obejmuje 4 szkolenia na następujące tematy:\n Realizacja obowiązków przez administratora w świetle decyzji Prezesa UODO i orzecznictwa\n Dokumentacja RODO.\n Analiza Ryzyka z RODO.\n Zgoda i prawnie uzasadniony interes administratora jako przesłanki przetwarzania danych\nZajęcia poprowadzi zespół doświadczonych prawników z Kancelarii Lubasz i Wspólnicy – wyróżniony w latach 2020 i 2021 w rankingu „The Legal 500” w kategorii „Data Privacy and Data Protection”. W tym była Prezes UODO, dr Edyta Bielak-Jomaa oraz r. pr. dr Dominik Lubasz – wielokrotnie nagradzany w prestiżowych rankingach „Chambers and Partners Europe” i „The Legal 500 EMEA” w obszarze ochrony danych osobowych. Dostęp do kursu jest otwarty i bezpłatny również dla osób spoza programu certyfikacyjnego, które zainteresowane są zdobyciem wiedzy z powyższej tematyki.\nSzczegółowe informacje o kursie na stronie:\nGolden Partner GDPR Risk Tracker, czyli jeszcze więcej korzyści\nProgram oferuje również opcję pozyskania statusu “Golden Partner” GDPR Risk Tracker, który zapewnia dodatkowe korzyści, m.in. bezpłatne przedłużenie abonamentu dostępowego do aplikacji na kolejny rok lub możliwość wzmianki o partnerach przy okazji wydarzeń realizowanych przez Kancelarię Lubasz i Wspólnicy oraz GDPR Risk Tracker.\nW jaki sposób zgłosić się do programu?\nAby wziąć udział w programie certyfikacyjnym wystarczy przesłać zgłoszenie drogą mailową na adres:\nwojciech.grenda@gdprrisktracker.pl lub dominik.lubasz@lubasziwspolnicy.pl.\nSzczegółowe informacje o programie certyfikacyjnym: https://www.gdprrisktracker.pl/certyfikacja


Rozbudowa monitoringu miasta o osiem kamer czytających tablice rejest\n55. Rozbudowa monitoringu miasta o osiem kamer czytających tablice rejestracyjne pojazdów\nZadanie zostanie zrealizowane w ośmiu różnych punktach.\nW załącznikach dodałam mapki z lokalizacjami. Są to załączniki "lokalizacja cz.1" "lokalizacja cz. 2" "lokalizacja cz. 3"\nKamery będą kolejno:\n1. budynek ZSGH - kamera skierowana w stronę ul. Małogroblowej\n2. rondo Skalskiego- kamera skierowana w stronę ul. Warszawskiej, dla aut jadących z Warszawskiej w stronę Węgrowa\n3. sygnalizacja świetlna przy Kaufland - kamera skierowana na auta jadące od ul.Hallera,w stronę Tarpna\n4. sygnalizacja świetlna Szosa Toruńska - kamera przy ul. Szosa Toruńska z ul. Droga Kaszubska, kamera skierowana w stronę aut jadących z miasta\n5. rondo kardynała Wyszyńskiego - kamera skierowana w stronę aut jadących z obwodnicy w stronę Kwidzyna\n6. ul. Południowa - dla aut zjeżdżających z obwodnicy w stronę ronda Dmowskiego\n7. skrzyżowanie Wybickiego/Sikorskiego - dla aut poruszających się ul. Sikorskiego\n8. ul. Gdyńska - na wysokości ul. Portowej - dla aut jadących ze skrzyżowania w stronę mostu im. Bronisława Malinowskiego\nMiejski monitoring zostanie rozbudowany o kamery czytające numery tablic rejestracyjnych pojazdów poruszających się po Grudziądzu. Kamery zostaną zamontowane w istniejących punktach kamerowych, w ośmiu równych lokalizacjach. W efekcie czego, dzięki funkcjonalności całego systemu i możliwości rozpoznania marki i modelu auta, łatwiej będzie zidentyfikować sprawców zdarzeń drogowych. System zostanie również rozbudowany o sprzęt, dzięki któremu będzie można obsłużyć system monitorowania tablic rejestracyjnych, zostanie on zamontowany w Centrum Monitoringu Miejskiego w budynku Straży Miejskiej.\nCały system monitoringu, którym objęte jest miasto nie ma sprzętu, który pomógłby identyfikować sprawców zdarzeń, i pomóc w rozwiązywaniu kolizji i wypadków drogowych,a także sytuacji, w których sprawca zdarzenia porusza się autem. O ile w ciągu dnia z nagrań można odczytać tablice rejestracyjne pojazdów, o tyle wieczorem czy w nocy jest to utrudnione, bądź niemożliwe. W efekcie czego, wiele zdarzeń drogowych lub takich, w których sprawa zdarzenia porusza się autem, pozostaje niewyjaśnionych i mieszkańcy miasta nie mają możliwości zidentyfikowania sprawcy i wyciągania odpowiedzialności. Dzięki rozbudowie systemu o taki sprzęt, mieszkańcy którzy są czynnymi uczestnikami ruchu bądź zostali poszkodowani przez osobę poruszającą się autem będą mogli czuć się pewniej i bezpieczniej, ponieważ w razie jakiegokolwiek zdarzenia do ich dyspozycji będzie cały system czytania tablic rejestracyjnych. System ten pomoże nie tylko mieszkańcom, ale także służbom mundurowym, dla których takie kamery i cały system będzie dużym ułatwieniem i udogodnieniem w ich pracy, dzięki czemu zgłoszone zdarzenia, które nie zostały wyjaśnione będą mogły zakończyć się sprawiedliwie dla poszkodowanego.\nlokalizacje kamer - 3 szt.lokalizacje kamer - 3 szt. lokalizacje kamer - 2 szt.kosztorys z firmy Kam-System Lucyna Szuta


Sławomir Mrożek w Warszawie na premierze swojej sztuki | Spotkania Seniora.pl\nJestes tutaj: Home » Kultura » Teatr » Sławomir Mrożek w Warszawie na premierze swojej sztuki\nSławomir Mrożek pojawi się 15 czerwca w Warszawie na prapremierze swojej najnowszej sztuki „Karnawał, czyli pierwsza żona Adama” w Teatrze Polskim, a potem zostanie na kilka dni, by wziąć udział w maratonie literackim „Mrożek na językach” w ramach Big Book Festival.\n„Karnawał..” to pierwsza nowa sztuka Mrożka przedstawiona publiczności po 13 latach przerwy w pisaniu dramatów. Temat pojawił się jeszcze w czasach, gdy autor mieszkał w Meksyku, dwadzieścia lat temu. Mrożka zainspirowała popularna meksykańska pieśń „La Llorona” o młodej kobiecie, która z miłości do mężczyzny utopiła swoje dzieci. Pracę nad tekstem przerwała choroba – udar, który wywołał afazję. Sam autor wypowiada się o „Karnawale albo drugiej żonie Adama” dość enigmatycznie, mówiąc, że to dramat o kobietach i mężczyznach albo o miłości i seksie. Wiadomo, że pisanie sztuki traktował jako autoterapię po udarze.\nAkcja dramatu toczy się w nowoczesnej wersji Raju – luksusowym pensjonacie nad jeziorem. Na maskowy bal w noc świętojańską przyjeżdża Lilith – mityczna pierwsza żona Adama, stworzona nie z adamowego żebra, jak Ewa, tylko z prochu ziemi i przez to obdarzona poczuciem równości z mężczyzną. Szybko więc pierwsza para pokłóciła się i rozstała. Adam dostał od Boga kolejną żonę – Ewę, tym razem dużo bardziej spolegliwą. Na balu pojawiają się także Szatan, Biskup, Prometeusz, Goethe z faustowską Margheritą.\n„Jeden krytyków teatralnych, Janusz Majcherek, napisał w Dialogu po przeczytaniu „Karnawału”, że ma pewien kłopot z odbiorem tej sztuki. Uważam, że Karnawał musi zostać wystawiony na scenie, żeby docenić jego wartość. Literacko sztuka jest znacząco inna od tego, co do tej pory robił Mrożek. Wydaje mi się, że o wiele bardziej niż inne sztuki uwzględnia możliwości nasycenia siebie przez teatr” – mówił Jarosław Gajewski, reżyser spektaklu po wtorkowej próbie medialnej spektaklu.\nData urodzenia: 29-06-1930\nMiejsce urodzenia: Borzęcino niedaleko Krakowa, Polska\nPolski dramaturg, prozaik i rysownik.\nZadebiutował wydanymi w 1953 r Opowiadaniami z Trzmielowej Góryoraz zbiorem opowiadań Półpancerze praktyczne, który przyniósł młodemu autorowi dużą popularność.\nNastępny zbiorek opowiadań pt. Słoń w 1964 r. uhonorowany zostaje we Francji Prix de I’Humour Noir. Ten sam rok przynosi premierę sztuki teatralnej Tango; to wydarzenie kulturalne porównywane jest do premieryWesela Stanisława Wyspiańskiego.\nOd tego czasu Tango wchodzi do stałego repertuaru teatrów na całym świecie. Sławomir Mrożek przebywa już we Włoszech. Pozostanie poza granicami kraju aż do 1996 r., mieszkając następnie we Francji i w Meksyku. W tym czasie powstaje około dwudziestu przedstawień teatralnych, m.in. Emigranci, sztuka również należąca do światowej klasyki współczesnego dramatu.\nOpublikowana w 1994 roku komedia tragiczna pt. Miłość na Krymie zyskała światowy rozgłos, stając się wydarzeniem na deskach paryskiego Théâtre de la Colline. Umocniła ona międzynarodową renomę autora, wymienianego wraz z Beckettem i Dürrenmattem wśród najwybitniejszych dramaturgów naszych czasów. Obecnie mieszka we w Nicei we Francji.\nTags: karanawał czyli pierwsza żona adama, mrożek, premiera, sławomir mrożek, spotkania


Łopian korzeń 50g - MojaZielarnia.pl\nMoja Zielarnia > DOLEGLIWOŚCI/SUPLEMENTY> WŁOSY, SKÓRA, PAZNOKCIE> TRĄDZIK, PROBLEMY SKÓRNE>Łopian korzeń 50g\nKod produktu: P572\nWYWAR - w leczeniu chorób skórnych, szczególnie owrzodzeń, czyraków, egzem.\nNALEWKA - w celu odtrucia systemu trawiennego i pobudzenia trawienia. Wspaniały na kamienie moczowe i piasek nerkowy.\nOKŁAD Z PAPKI - na otwarte wrzody skóry.\nPŁUKANKA - na trądzik i grzybiczne zapalenia skóry jak\nWYWAR - Używany w leczeniu chorób skórnych, szczególnie owrzodzeń, czyraków, egzem.\nNALEWKA - Używać w połączeniu ze szczawiem kędzierzawym w celu odtrucia systemu trawiennego i pobudzenia trawienia. Wspaniały na kamienie moczowe i piasek nerkowy.\nOKŁAD Z PAPKI - Stosować na otwarte wrzody skóry.\nPŁUKANKA - Stosuj wywar z łopianu na trądzik i grzybiczne zapalenia skóry jak: grzybica międzypalcowa i grzybica wywołana przez dermatofity.\nOdwar z korzeni łopianu jest tradycyjnie stosowany zewnętrznie do płukania\nowłosionej skóry głowy jako środek wzmacniający włosy. Skuteczność produktu opiera się wyłącznie na długim okresie stosowania i doświadczeniu.\nTradycyjni zielarze zalecają branie 2-4ml wyciągu z korzenia łopianu raz na dzień. W wielu preparatach ziołowych korzeń łopianu jest łączony z innymi zastępczymi ziołami takimi jak: szczaw kędzierzawy, koniczyna czerwona, przytulia czepna.\nUżycie korzenia łopianu we wspomnianych dawkach jest ogólnie bezpieczne. Jakkolwiek, korzeń łopianu używany w dużych dawkach pobudza macicę i tym samym powinien być używany z ostrożnością podczas ciąży.\nDzięki swoim właściwościom moczopędnym łopian stał się naturalnym lekarstwem na podagrę oraz kamienie nerkowe. Łopian jest również używany na bóle reumatyczne. Głównym zadaniem łopianu jest oczyszczanie krwi oraz pomaganie w wydalaniu zbędnych produktów przemiany materii z organizmu. Łopian leczy takie choroby skórne jak łuszczycę, ropień, wrzody, egzemę. Łopian obniża poziom cukru we krwi. Jeden ze składników łopianu wykazał skuteczne właściwości w walce z nowotworami. Świeży korzeń łopianu posiada antybiotyczne właściwości, prwadopodobnie dzięki zawartym poliacetylenom. W Chinach łopian jest używany na katar, goraczkę, kaszel, ból gardła, infekcje takie jak: świnka oraz początkowe stadia odry. Łopian pobudza trawienie. Jest dobroczynny dla wątroby. W Chinach używany też na zatwardzenia.\nNazwa produktu leczniczego: KORZEŃ ŁOPIANU - Bardanae radix\nSkład: 100g produktu zawiera 100g korzeni łopianu.\nWskazania do stosowania: Odwar z korzeni łopianu jest tradycyjnie stosowany zewnętrznie do płukania owłosionej skóry głowy jako środek wzmacniający włosy. Skuteczność produktu opiera się wyłącznie na długim okresie stosowania i doświadczeniu.\nPrzeciwwskazania: Brak danych\nSpecjalne ostrzeżenia i środki ostrożności: Brak danych. Ze względu na brak danych nie zaleca się stosowania u dzieci.\nPrzedawkowanie: Brak danych\nSposób stosowania i droga podania: Odwar  1 łyżkę rozdrobnionych korzeni (ok. 5g) zalać 1 szklanką (200 ml) ciepłej wody i ogrzewać do wrzenia, gotować pod przykryciem 3 minuty, odstawić na 15 minut i przecedzić. Odwar stosować do obmywań i okładów na owłosioną skórę głowy.


Pamiętnik Wacławy/Świat mojej matki/LIX - Wikiźródła, wolna biblioteka\nPamiętnik Wacławy/Świat mojej matki/LIX\nPamiętnik Wacławy. Ze wspomnień młodéj panny ułożony - Świat mojej matki/LIX\nWszystko przygotowane już było do dalekiéj podróży, jaką odbyć miałam, a Binia, mająca mi towarzyszyć, krzątała się jeszcze około ostatnich pakunków, gdy pewnego ranku przyniesiono mi z poczty list. Na kopercie poznałam pismo Franusia.\nOtworzyłam list kuzyna. Poczciwy Franuś obszernie opisywał mi zimę, jaką przepędził w Rodowie. „Szuflady — pisał — ciemniejszemi wydają się jeszcze niż wprzódy; tętna zegarów rozlegają się śród nich jeszcze przyjemniejszém echem; a ilość frywolitków, wyrobionych przez babkę Hortensyą w ciągu długich zimowych wieczorów, jest tak wielką, że w sporządzone z nich kołnierze i mankiety można-by ustroić samę prababkę gór, Ararat, gdyby ta posiadała szyję i ręce, a jeszcze-by się coś z nich dostało pięknéj połowie potomstwa Noego. Zato kwadratów babki Ludgardy coraz mniéj do koszyczka przybywa, bo coraz dłuższe przesiaduje godziny w swoim ustronnym pokoju, a nieraz, przechodząc koło drzwi półotwartych, widzę, jak siedzi naprzeciw okna, za którém wisi białe zimowe niebo, i patrzy na ptaszki, smutnie drzemiące w klatce, a z rękoma nieruchomo splecionemi na leżącéj na kolanach wielkiéj czarnéj księdze, blademi usty szepce niedosłyszalne wyrazy.\nDaléj opisywał mi kuzyn o pewnych zmianach, zaszłych w Rodowie. „Zimno, mroźno i cicho w starym wielkim domu, ocienionym odwiecznemi jodłami. Gość rzadki, z wyjątkiem pani Rudolfowéj, która przesiaduje tu całemi tygodniami i coraz większe zdobywa łaski u babki Hortensyi. Powiadają, że całe gospodarstwo domowe i starania około młodszych dzieci zdała na najstarszą córkę, a sama nieledwie już stale zamieszkała dom bogatéj krewnéj. Uniżoność jéj, uległość i pochlebstwa względem téj ostatniéj, nie mają granic. Klęcząc na oba kolana, trzyma przed babką Hortensyą moteczki bawełny, w czasie, gdy ta owija je zwolna i obojętnie; siaduje u jéj nóg na stołeczku i w téj postawie czyta ulubione jéj książki. Często sypia przy jéj łóżku, na kobiercu, położonym na posadzce, i dowodzi, że, w ten sposób sypiając, sny miewa najmilsze. Kilka razy byłem nawet zmuszony do poczucia pewnéj dla pani Rudolfowéj wdzięczności, bo wyręczyła mię w przynoszeniu kłębuszków bawełny, do frywolitków potrzebnéj, i jeździła po nie sama do miastecka, w zamieć straszliwą i mróz trzaskający. Pan Rudolf rzadko i na krótko tylko tu przyjeżdża; Rozalia raz tylko była w Rodowie w ciągu całéj zimy, a i to cały prawie czas swoich odwiedzin spędziła w pokoju babki Ludgardy.\nMimo jednak tę obojętność ojca rodziny i najstarszéj córki, zdaje się, że Rodów z przyległościami i kapitałami zostanie własnością familii Rudolfów, bo dziś już pani Rudolfowa coraz szersze zabiera miejsce, nietylko we względach babki Hortensyi, ale i w jéj domu. W jesieni wzięła już do rąk swych klucz od skarbca, gdzie, jak wiadomo, przechowują się wszystkie kosztowności i klejnoty rodzinne, pod pozorem uporządkowania go. Ale porządkowanie trwa długo, bo kilka miesięcy minęło już od téj pory, a wielkie zardzewiałe klucze od skarbca dziś jeszcze spoczywają w zamkniętéj starannie szufladzie jéj biurka. Zresztą babka Hortensya zaczęła od pewnego czasu coraz częściéj uskarżać się na bóle głowy, a wtedy, gdy najwięcéj ją napastują, pani Rudolfowa dysponuje śniadania i obiady, urządza herbatę, robi honory domu przy gościach i krząta się po wszystkich kątach, przymilając się do babki Hortensyi, całując jéj ręce i kolana, a wszystkich domowych strasząc swemi białemi ząbkami, które teraz co moment już pokazują się w ustawicznym uśmiechu. Wobec niéj i w skutek jéj o to starań, powaga w domu babki Ludgardy, która, lubo zawsze pozorną, ale dla względów przyzwoitości ściśle dawniéj okazywaną była, teraz znikła zupełnie. Biedna, łagodna siostra babki Hortensyi, przesuwa się po domu, więcéj do cienia ludzkiego, niż do człowieka podobna, a pani Rudolfowa nieraz tak na nią spogląda, jakby żałowała dla niéj téj jedwabnéj szeleszczącéj sukni, jaką ją dla światowych pozorów okrywa jéj siostra, tego koronkowego czepca, osłaniającego jéj popielatą głowę, tych pokarmów, które drżącemi rękoma do ust niesie. Żal mi wielki biednéj babki Ludgardy, i patrząc na nią, nieraz myślę sobie: co to znaczy, mój Boże, przebyć całe życie pod cudzym dachem! jakaż to smutna potém starość!”\n„Możesz domyślić się, kochana kuzynko — pisał daléj Franuś — że przy takiém położeniu rzeczy, przy ciągłéj prawie obecności pani Rudolfowéj i jéj wzrastającym wpływie, interesa twoje i twojéj matki u babki Hortensyi nie mogą się polepszać, ani téż położenie moje w Rodowie łatwiejszém i przyjemniejszém się nie staje. O was nigdy nikt nie czyni wobec mnie żadnéj wzmianki, ale kilka razy, wchodząc do salonu spostrzegłem, że pani Rudolfowa nagle urwała rozmowę swą z babką, i byłem pewny, że mówiła o twojéj matce, albo o tobie; a że czyniła to w niekorzystny dla was sposób, poznałem ztąd, że na policzkach babki Hortensyi leżały czerwone plamki, jakie ma zawsze, gdy jest nieprzyjemnie wzruszoną, a zęby pani Rudolfowéj błyszczały bielą śród jéj śniadéj twarzy, w szerszym niż kiedykolwiek ukazywane uśmiechu. Niedawno także babka Ludgarda, układając w koszyczek swoje włóczkowe kwadraty, wspomniała głośno, że jeden z nich pomagałaś jéj robić. Głos babki Ludgardy, gdy wymawiała twe imię, był cichy i smutny, i nie wiem dlaczego spojrzała przy tém na mnie, czując może, że ja jeden z obecnych imię to wspominam zawsze z tęsknotą i przywiązaniem. Ale babka Hortensya spojrzała na siostrę, jak to ona umié, surowo i twardo. „Prosiłam cię, Ludgardo — rzekła sucho i ozięble — abyś nigdy nie wspominała przede mną ani o Wacławie, ani o jéj matce.” Babka Ludgarda chciała coś odpowiedziéć, ale pani Rudolfowa przerwała jéj mowę. „Kochana ciociu Ludgardo — zawołała — dlaczego chcesz martwić najdroższą ciotkę Hortensyą wspominaniem tych niewdzięcznych, lekkomyślnych i nierozumnych istot, które nietylko pogardziły jéj łaską i względami, ale jeszcze za tyle doświadczonych dobrodziejstw odpłacają jéj najczarniejszemi obmowami, wyśmiewając ją i ogadując przed światem?” Tak byłem oburzony tą potwarzą rzuconą na was, i tą intrygą, którą tak widocznie pani Rudolfowa urządza na korzyść swoję, a szkodę waszę, iż zwyciężyłem obawę, jaką wzbudza we mnie zawsze obecność babki Hortensyi, i powiedziałem, że ani ty, kuzynko, ani twoja matka, nie obmawiacie z pewnością babki Hortensyi, że jesteście zbyt uczciwe i dumne, abyście to czynić mogły, że są to zapewne fałszywe i na niczém nie uzasadnione wieści, które ktoś złośliwy i niechętny o was rozpuszcza... Nie skończyłem mówić, bo babka Hortensya podniosła zdziwiony wzrok, utopiła we mnie zimne, przenikliwe oczy, i wyciągając ku drzwiom swój długi biały palec, wyrzekła sucho: proszę wyjść. Wyszedłem, ale przez parę tygodni potém, mimo kilkakrotnego wzywania mię do salonów, pozostałem zamknięty w mojéj oficynie, z duszą zbuntowaną przeciw memu nędznemu położeniu, więcéj niż kiedykolwiek”.\nPotem opisywał mi smutny stan swego umysłu, bolesne uczucia, jakich doświadcza, gdy myśli o tém, że jak pasożyt żyje na świecie, nic nie robiąc, zjadając kawałek codziennego chleba, rzucany mu, jak pokojowemu pieskowi, z łaski i z pogardą niemal. „Nigdy — pisał — odkąd przestałem być dzieckiem, nie było mi dobrze w tém położeniu, nigdy nie przestawałem rozumiéć, że jestem upokorzony i że przyszłość leży przede mną pusta i zimna! Ale poczucie to wzmogło się o wiele od chwili, w któréj poznałem ciebie, droga kuzynko. Tyś we mnie wzbudziła piérwsze żywsze uczucie serca, ale wraz z niém, los, któremu tak nędznie uległem, przedstawił się mi w całym swym wstydzie i smutku. Jakież bowiem miałem prawo, choćby jedném słowem, lub spojrzeniem, objawić ci to, co dla ciebie czułem, gdym był tak niedołężny, tak słaby, tak głęboko upokorzony i zawstydzony? O! co ucierpiałem tego dnia, gdy, pamiętasz, piérwszy raz przyjechałaś do Rodowa i zobaczyłaś mię w mojéj roli pokojowego wyżła, przynoszącego paniom swym robótki i podnoszącego im kłębuszki, upadłe pod kanapę! O! co ucierpiałem wtedy, widząc twoje przezroczyste i naiwne, ale już takie dumne i myślące oczy, przywiązane do mnie z zadziwieniem i smutkiem! Przenikałem cię... widziałem, jak nikła w tobie ta młoda życzliwość, którąś była dla mnie powzięła na chwilę, jak wzrok twój zatrzymywał się na mnie coraz zimniéj, coraz krócéj, aż odwrócił się całkiem i spoczął na innym człowieku, tak samo, jak ja, niegodnym ciebie, ale pozornie niezależnym, pozornie hardym, dumnym i świetnym, gdym ja musiał być pokornym, cichym, milczącym i zgnębionym. Kuzynko! wtedy jam do reszty wszedł w samego siebie, do reszty zbrzydziłem sobie to próżniacze, bezcelowe, upokarzające istnienie, jakie dotąd wiodłem, i do reszty zbuntowałem się przeciw niemu. Odtąd, każdy kęs chleba, połknięty w Rodowie, ma dla mnie gorycz piołunu; zazdroszczę ubogiemu i ciemnemu włościaninowi, który, w grubéj odziany siermiędze, orze ziemię, lub drzewo rąbie, a po ciężkiéj pracy wraca pod własny dach i zasiada przed strzechą, własnym zarobioną trudem. Wszystkie sny moje przynoszą mi nieustanne marzenia o niezależności, o własnéj, choćby najuboższéj chacie, o własnym, choćby czarnym i twardym chleba bochenku. W snach tych widuję i ciebie, kuzynko Wacławo, ale tylko jak gwiazdę niedościgłą, jak anioła, zawieszonego pod obłokami i litośném okiem spoglądającego na mnie... żebraka, pasożyta! Kuzynko! nie bierz tych wyrazów moich za wyznanie miłośne, bo gdybyś je wzięła za takie, czuję doprawdy, że wydał-bym się w twych oczach jeszcze większéj litości godnym, jeszcze bardziéj śmiesznym, niedorzecznym i niedołężnym. Wiem dobrze, iż żadnéj na ziemi kobiecie nie mam prawa mówić o miłości. Bo i cóż mógł-bym jéj z miłością mą przynieść w darze? Jakie czyny, jaką zasługę, jaką wartość moralną mógł-bym połączyć, aby mi były w tém wyznaniu poparciem? Co mógł-bym wraz z miłością ofiarować wybranéj mojéj? Serce poczciwe może, pragnące wybawienia z toni, w jaką popadło, ale słabe i jak wosk miękkie, bez hartu; ręce białe, lecz niedołężne i rozpróżniaczone; dach cudzy i chleb jałmużny, i młode lata moje w bezczynności i upokorzeniu spędzone! Nie, kuzynko, mimo upokorzenia mego, jestem zbyt hardy, mimo słabości, zbyt uczciwy, aby ze smutnemi darami temi przyjść do ukochaéjnukochanéj kobiety i prosić, by je ode mnie przyjęła. Mam tyle rozsądku, iż wiem, że szczęście nie przychodzi na zawołanie, że, aby je zdobyć, trzeba żyć inaczéj, niż ja dotąd żyłem...\n„Nie bierz więc tego, com ci napisał, za wyznanie miłośne, błagam cię o to, bo nie chcę, abyś mną do reszty wzgardziła...\n„Tak, była chwila, krótka jak sen, wyśniony w pięknéj gwiaździstéj nocy letniéj, w któréj zamarzyłem o twoich cudownych, niewinnych, a zarazem rozumnych oczach, o twojém sercu, pełném skarbów nietkniętych... tak... zamarzyłem o tobie; ale prędko, bardzo prędko obudziłem się ze snu gwiaździstego, obejrzałem się wkoło siebie, spojrzałem na dach cudzy, co okrywał mą głowę, na stół cudzy, co mi dawał pożywienie, na ręce moje bezwładne, na kark mój zgięty w upokorzeniach, na czoło me, pociemniałe od wstydu, i zrzekłem się mego marzenia.. na wieki! Kuzynko Wacławo, teraz proszę cię tylko o to, abyś mi była zawsze siostrą i przyjaciółką, a pragnę, abym na twe przywiązanie braterskie, które mi teraz dajesz darmo i jak jałmużnę, kiedyś uczciwie mógł zarobić i zasłużyć.\n„Nie wiem jeszcze, co uczynię i jak postąpię, ale wiem, że nie długo już zostanę w Rodowie. Każdy dzień przebyty wiekiem mi się wydaje i wszystkiemi władzami méj istoty wyrywam się w świat szeroki, aby na nim zdobyć miejsce pod słońcem. Nie wiem, w jaką obrócę się stronę i kędy skieruję moje kroki i gorące chęci odmiany sposobu życia; rozglądam się wokoło i ufam, że pragnienia moje nie spełzną na niczém, że kiedyś jeszcze zostanę człowiekiem i będę godnym, abyś mnie nazwała bratem swym i przyjacielem.”\nPrzeczytawszy ten list Franusia, długo siedziałam zamyślona, potém otworzyłam szufladę biurka i dostałam z niéj pugilares. Było w nim kilka asygnat, przedstawiających sporą sumkę, a zaoszczędzonych przeze mnie z pensyi miesięcznéj, którą przez całą zimę otrzymywałam od matki na drobiazgi i różne zachcianki.\nPołożyłam przed sobą pieniądze, usiadłam przy biurku i natychmiast odpisałam Franusiowi w następny sposób:\n„Kochany kuzynie! czy pamiętasz ten dzień, w którym piérwszy raz, po powrocie mym z pensyi, przyjechałeś do nas i znalazłeś mię stojącą nieruchomie na progu, z frendzlą od sukni splątaną z firanką?\n„Jestem pewna, że pamiętasz ten drobny, dziecinny wypadek i to, jak prosiłam cię wtedy, abyś wprzódy wybawił mię z niewoli, w jaką popadłam i, że uczyniłeś to bardżobardzo chętnie. Otóż wet za wet, kochany kuzynku! Uwolniłeś mię kiedyś z jedwabnych więzów, które, niby symbol wszelkich innych więzów, skrępowały mię były w piérwszym zaraz dniu mego śród świata pobytu; teraz ja przychodzę do ciebie z prośbą, abyś mi pozwolił wybawić cię z niewoli, któréj cały ciężar i smutek nie od dziś już pojmuję i odczuwam.\n„Jutro, kochany kuzynie, wyjeżdżam do mego ojca, aby pozostać przy nim przez czas nieokreślony. Przyjeżdżaj także do K., gdzie się znajdować będę, a jestem pewna, że u ojca mego znajdziesz skuteczną radę w twych o przyszłość troskach. Podróż to daleka i wymaga pewnych kosztów, dlatego razem z tym listem posyłam ci trochę pieniędzy, które mi pozostały od zbytkownych sprawunków zimowych, a teraz są mi już całkiem niepotrzebne. Jestem przekonaną, że gdy pomyślisz o tém, iż przysyła ci je przywiązana twoja siostra i przyjaciółka, chętnie i bez przykrości przyjmiesz tę drobną ode mnie przysługę. Uważaj ją zresztą jako dług, z którego się mi wtedy uiścisz, gdy nauczysz się pracować i zapracujesz sobie wiele, wiele pieniędzy.\n„Do prędkiego więc zobaczenia, drogi kuzynie! z niecierpliwością oczekiwać cię będę wraz moim ojcem, któremu cię ślicznie zarekomenduję i którego poproszę, aby był dobrym, bardzo dobrym doradzcą i przewodnikiem dla mego kochanego braciszka”.\nZaledwie zdołałam list ten wysłać na pocztę, gdy w przyległym pokoju dał się słyszéć szelest sukien i ożywiony gwar kilku wesoło rozmawiających głosów. Były to najbliższe mi towarzyszki, które zmówiły się i przyjechały jednocześnie, aby mię pożegnać. W kilka minut potém obsiadłyśmy wszystkie okrągły stół, umieszczony po środku mego blado-różowego pokoju.\nDwa przeciwlegle zawieszone zwierciadła odbijały w sobie wieniec sześciu naszych twarzy i postaci, młodych zaprawdę, bo najstarsza z nas Helena miała 22 lata, najmłodsza Zosia 17.\nTuż nad naszemi głowami unosiły się pyzate aniołki w szafirowych rozwiewnych szatach, zdawały się potrząsać swoim wiankiem z róż i uśmiechać się do nas filuternie. Zenia opowiadała o swych wesołych na przyszłość projektach.\n— Za miesiąc — mówiła — wyjeżdżamy z Michałem za granicę.\nZatrzymamy się po drodze w Warszawie, Krakowie, Wiedniu, zwiedzimy część Niemiec i Szwajcaryi, na całe kilka miesięcy pojedziemy do Paryża. W Warszawie mam parę domów znajomych, w Dreznie mieszka moja rodzona ciotka z córkami swemi, młodemi pannami, w Paryżu nie zabraknie téż pewnie znajomych, za których pośrednictwem zabierzemy liczniejsze stosunki. Możecie więc wyobrazić sobie, jak zachwycająco będę się bawiła.\n— Co do mnie — ozwała się Helenka — w Maju puszczam się także w podróż z mamą i stryjeczną moją siostrą, ale w zupełnie innym celu, niż Zenia. Bo gdy ona goni za zabawą, rozmaitością i wrażeniami, ja pojadę do Włoch po zdrowie. Dwa tygodnie temu, kochani moi rodzice, przestraszeni moim coraz częstszym kaszlem, a może i tém najbardziéj, że coraz więcéj blednę, chudnę, a zatém i szpetnieję, zebrali walne konsylium lekarzy, którzy jednogłośnie osądzili, że powinnam jakiś czas przemieszkać pod szafirowém niebem Italii. Ażeby zaś podróż weselszą mi uczynić, stryj mój wysyła z nami za granicę swoję najstarszą córkę, z którą się bardzo kochamy, a która także od pewnego czasu zaczęła cierpiéć trochę na zdrowiu.\n— Taką rzeczą — rzekła Zenia — rozjeżdżamy się wszystkie w różne strony świata. Wacława wyjeżdża do ojca, ty, Helenko, do Włoch, ja do Paryża, Zosia tylko i Emilka zostaną w jednych stronach i blizko siebie.\n— Tak, bardzo blizko, bo o dwie mile tylko — ozwała się Emilka.\n— A jeżeli ze mnie dobra wróżka, to wkrótce zbliżycie się z sobą jeszcze bardziéj — odezwała się Helenka, filuternie spoglądając na Zosię.\n— W jakiż to sposób? — spytała nagle Zosia, podnosząc na Helenkę swoje zamglone oczy.\nHelenka pogroziła jéj żartobliwie.\n— No, w jaki to już sposób nastąpi, to do mnie nic nie należy, ale gdy patrzę na ciebie, Zosiu, i na twego brata, i jeszcze na kogoś trzeciego, to zdaje mi się, że napewno zbliżysz się do Emilki jeszcze bardziéj, niż teraz...\n— Moja Helenko — przerwała Zosia z nagłym rumieńcem na twarzy; jednocześnie martwe jéj źrenice zapaliły się iskrami energii, jakie pokazywały się w nich dawniéj, a od pewnego czasu zupełnie znikły. — Moja Helenko — powtórzyła raz jeszcze i chciała snadź wyrzec energiczne słowo zaprzeczenia; ale nagle pobladła znowu, wzrok jéj zagasł, usta zadrżały i nic nie powiedziała. Pochyliła tylko śliczną swą głowę, ręce skrzyżowała na piersi i znowu cała osoba jéj zdawała się wyrażać: „wszystko mi jedno! teraz wszystko mi już jedno!” Po obiedzie i kilko-godzinnéj jeszcze gawędce, młode przyjaciółki moje powstały i zabierały się do odjazdu.\n— Bądź zdrowa, Waciu — mówiła, ściskając mnie, Zenia — będę pisała do ciebie z za granicy. Opiszę ci szczegółowo, jak będę bawiła w Dreznie i w Paryżu...\n— Smutno, bardzo smutno będzie mi na wsi bez ciebie — szeptała do mego ucha Emilka — może mi dasz jakie polecenie do swego kuzyna, pana Franciszka? — spytała nagle, przy czém zapłoniła się.\n— Wacławo — rzekła Helena, trzymając moję rękę i ze smutkiem patrząc na mnie, — może już nigdy nie zobaczymy się z sobą... może zostanę na zawsze we Włoszech, zasypana ziemią pod cieniem jakiego mirtowego gaju...\n— Przebacz mi, Waciu, że od pewnego czasu byłam obojętną dla ciebie — z cicha mówiła Zosia, obejmując mię ramieniem — teraz, gdy się z tobą rozstaję, czuję, iż to źle było z méj strony i że cię zawsze kocham. Ale widzisz, od tego czasu, co wiesz... tak mi źle, pusto i chłodno na świecie i tak mi już wszystko jedno... i tak mię nic nie obchodzi... jeden tylko Lubomir i ty, moja droga.. ale i ty odjeżdżasz...\nŚciskałam je wszystkie z kolei i obejmowałam wzrokiem pełnym przyjaźni i rozczulenia. Dobre, ukochane, śliczne towarzyszki moje, jakiż los czeka was wszystkie? Jakąż będzie ta przyszłość, która zaczyna dopiéro odsłaniać przed wami różek swéj tajemniczéj zasłony?\nBiedne, kochane towarzyszki moje! Kiedy i jak was zobaczę znowu? i jakiemi staniemy się wszystkie, gdy się spotkamy na téj ziemi po wielu upłynionych miesiącach, lub latach może? Czy wszystkie wreszcie spotkamy się z sobą, czy któréjkolwiek z nas na zawsze nie zabierze śmierć, lub straszniejsze od śmierci burze życia?...\nEmilka szlochała na dobre, Zenia całowała mnie wpół śmiejąc się przy wzmiankach o Paryżu, wpół płacząc na myśl, że rozstaje się ze mną. W błyszczących oczach Helenki paliły się dwie łzy, jak wielkie brylanty, i staczały się i wysychały prędko na policzkach z chorobliwym rumieńcem. Zosia, od stóp do głowy owinięta w ciemne fałdziste okrycie, w kapelusiku, którego pióro głęboki cień rzucało na jéj blade czoło, stała u progu, gotowa do wyjścia, ale patrzyła jeszcze na mnie, a w zamglonych jéj źrenicach, to ukazywały się, to znikały drobne iskierki gorącéj i energicznéj duszy, które, obok biernego wyrazu twarzy, wyglądały jak tragicznych przyszłych przeznaczeń zapowiedź. Raz jeszcze rozległo się wkoło mnie kilkorgiem powtórzone ust: „bądź zdrowa! bądź zdrowa!” potém zamknęły się drzwi... w bramie zaturkotały powozy... i zostałam sama.\nOtworzyłam okno, bo wieczór był już wiosenny i ciepły, i spojrzałam w dół na ulicę. Pod oknami szybko przejeżdżał koczyk odkryty, w nim siedziała Helenka i Zosia. Podniosły raz jeszcze twarze ku memu oknu i przesłały mi ręką znak pożegnania.\nOdwróciłam się i szczerze zapłakałam.\nNazajutrz... nie! tego opisywać nie będę — tego opisać niepodobna... pożegnałam moję matkę.\nDziś jeszcze zdaje mi się, iż czuję ten długi uścisk, jakim przycisnęła mię do swéj piersi, ten pocałunek, jakim do mego czoła przylgnęła.\nDziś jeszcze zdaje mi się, że widzę ją z twarzą bladą, z głębokiemi na czole fałdami, z dwoma strumieniami łez cichych, co się z jéj oczu toczyły, patrzącą na mnie z za szyby okna, gdym z nieodstępną moją Binią wsiadała do pocztowemi końmi zaprzężonéj karety.


Według badań przeprowadzonych przez Instytut Badania Opinii Publicznej ponad 50% osób odczuwa niepokój podczas lotu, a aż 30% odczuwa lęk przed lataniem. Dane te pokazują, że to zjawisko jest powszechne a jego skutkiem jest rezygnacja z dalekich podróży lub ogromny stres gdy jednak lot samolotem jest nieunikniony. Na szczęście z lękiem przed lataniem można sobie poradzić - gdy występuje ten problem z pomocą przychodzi psychoterapia poznawczo - behawioralna.\nFobia to wyolbrzymiony strach, który opiera się najczęściej na błędnej ocenie poziomu zagrożenia a towarzyszą jej najczęściej niekontrolowane reakcje organizmu, które same w sobie powodują złe samopoczucie.\nObawy związane z lataniem są czymś naturalnym, zwłaszcza, jeśli nie latamy często; wynikają one z braku kontroli nad sytuacją, konieczności zaufania załodze i często ze świadomości pozostawania w miejscu, z którego nie można się wydostać.\nPonadto lęk przed lataniem samolotem często wynika z obawy przed turbulencjami, które nie zagrażają bezpieczeństwu lotu, mogą jedynie być nieprzyjemne, szczególnie dla osób, które nie latają często i nie są do nich przyzwyczajone.\nCo więcej nasz umysł często wyciąga błędne wnioski z docierających do niego informacji - warto uświadomić sobie, że wypadki samolotowe zyskują nagłośnienie w mediach, właśnie ze względu na rzadkie występowanie. W rzeczywistości latanie jest najbezpieczniejszą formą transportu.\nZadbaj o dobre samopoczucie w dniu lotu; wyśpij się, zjedz lekki posiłek – prawidłowy poziom glukozy we krwi obniża napięcie.\nPrzygotuj się na to, że w samolocie może być chłodniej, możesz też zabrać ze sobą poduszkę, aby poprawić komfort podróży.\nPrzed lotem unikaj środków pobudzających takich jak kawa i alkohol, które dodatkowo mogą nasilać dyskomfort związany ze zmianami ciśnienia w samolocie.\nAby zminimalizować stres związany z nową sytuacją porozmawiaj z osobą doświadczoną w lataniu o tym, czego możesz się spodziewać na lotnisku oraz na każdym z etapów podróży samolotem.\nZapoznaj się wcześniej z procedurami obowiązującymi na lotnisku, sprawdź wymiary bagażu oraz przepisy dotyczące ich zawartości.\nDaj sobie czas; przyjedź wcześniej na lotnisko, aby oswoić się z miejscem i przejść odprawę bez pośpiechu\nPodczas lotu z inną osobą najlepiej zajmij się rozmową, warto też zabrać ze sobą książkę lub audiobooka, aby odwrócić uwagę i rozładować napięcie.\nPsychoterapia poznawczo - behawioralna, skuteczny sposób na bezstresowe latanie\nOpisane powyżej porady służą obniżeniu niepokoju związanego z lataniem, jednak aby pozbyć się awiofobii potrzebna będzie pomoc terpeuty poznawczo - behawiroalnego. Terapia pomoże w zmianie sposobu myślenia, wyeliminowaniu przyczyn powstawania lęku i uświadomieniu sobie, że nasze obawy związane z lataniem samolotem są wyolbrzymione i nieracjonalne. Podczas pracy behawioralnej przełamujemy lęk związany z przebywaniem na terenie lotniska, myśleniem i rozmawianiem o podróży samolotem. Ponadto w czasie terapii nabywamy umiejętności związane z opanowaniem nieprzyjemnych odczuć płynących z naszego ciała – uczymy się technik oddechowych i relaksacyjnych, które można wykorzystać podczas stresującej sytuacji.


Naturalne lody – nowy trend w menu lokali gastronomicznych - Centrum PRasowe\nJeśli chcemy zbudować z naszymi gośćmi długotrwałe relacje, warto postawić na wysokiej jakości, naturalne produkty oraz unikatowe smaki.\nCukiernia, kawiarnia, hotelowa restauracja - każde z tych miejsc codziennie odwiedzają ludzie, którzy chcą przegryźć coś słodkiego, poszukać ochłody czy spędzić czas w gronie znajomych. Warto jednak zdawać sobie sprawę, że Polacy są coraz bardziej świadomymi konsumentami i poszukują czegoś więcej niż prostych deserów na patyku albo pucharków przyrządzanych ze sklepowych produktów. Jeśli chcemy iść krok naprzód, alternatywą dla lodów masowej produkcji może być ich własnoręczne przygotowywanie lub zaopatrywanie się w lokalnych wytwórniach.\nNaturalne składniki i ręczna praca - tego oczekują klienci!\n- W ostatnim czasie zauważamy, że cukiernie oraz kawiarnie coraz chętniej odpowiadają na zmieniające się potrzeby swoich klientów - mówi Szymon Odjas z Wytwórni Lodów Polskich „u Lodziarzy" Trójmiasto. - Chcą oferować desery stworzone na bazie mleka, świeżych, sezonowych owoców i warzyw oraz przypraw. Czasy konserwantów czy niezdrowych dodatków powoli mijają. Polacy dużą wagę przywiązują do swojego zdrowia. Wiedzą też, że deser nie musi oznaczać wysokokalorycznej przekąski.\nWytwórnia Lodów Polskich „u Lodziarzy" specjalizuje się w produkcji naturalnych lodów i sorbetów, według tradycyjnej receptury. Znajdziemy w niej klasyczną truskawkę, śmietankę i czekoladę, ale także nietypowe smaki - gruszkę z selerem naciowym, cytrynę z pietruszką, banana ze szpinakiem, ananasa z imbirem, słony karmel, czekoladę z chili, zieloną herbatę, miód czy mak, a nawet lody o smaku piwa i żubrówki.\nCo ważne, te zaskakujące połączenia tworzone są przez profesjonalnych kreatorów smaków, którzy cały rok pracują nad kolejnymi recepturami. To pozwala wprowadzić do menu wielu lokali kompozycje, które przyciągają uwagę klientów i za każdym razem zachęcają do próbowania czegoś nowego. Do tego dochodzi element zaskoczenia - zimne desery mogą zmieniać się codziennie i nigdy nie wiadomo, jaka nowość pojawi się w karcie.\n- Lokale w miejscowościach turystycznych oferują swoim gościom coś więcej niż możliwość ochłody w gorące dni. Odwiedzające je osoby przebywają na wakacjach, poszukują więc wyjątkowych doznań kulinarnych i są bardziej otwarci na nieszablonowe rozwiązania. Potwierdzają to nasze dotychczasowe doświadczenia - ręcznie robione lody to trend, który mamy nadzieję, na stałe wpisze się w krajobraz nadmorskich miast i miasteczek - podsumowuje Szymon Odjas.\nWytwórnia Lodów Polskich „u Lodziarzy" Trójmiasto należy do ogólnopolskiej sieci oferującej lody produkowane na bazie tradycyjnej receptury. Firma posiada własną wytwórnię, która zaopatruje lokale partnerskie w naturalne lody oraz sorbety. Więcej informacji o ich ofercie można znaleźć na stronie: www.trojmiasto.ulodziarzy.pl/