przez Mistrz Gry » 21 Lip 2017, o 18:10\nSolidnie uzbrojony frachtowiec z pewnością nie należał do konwencjonalnych jednostek. Cztery ukryte baterie turbolaserowe zapewniały przyzwoita siłę ognia. Wspierane przez dwadzieścia działek laserowych dających osłonę przed atakami myśliwców stawiały ten okręt w kategorii ciężkich fregat. Co prawda liczba artylerii jak na tak dużą jednostkę nie była imponująca powinna wystarczyć do założonych celów. Zdobycie paliwa, główny cel rajdu można było zrealizować na kilka sposobów. Pierwszy i najłatwiejszy to zakup odpowiedniej ilości. Magazyny i zbiorniki z łatwością pomieszczą paliwo z hurtowni, jedynym acz drobnym problemem był brak pieniędzy na tego typu operację. Kolejne opcje począwszy od ataków na imperialne konwoje a skończywszy na zwykłej działalności pirackiej, wiązały się z rozlewem krwi i niezbyt wpasowywały się w szlachetne idee Rebelii.\nKapitan stał na mostku swojej nowej jednostki, stosunkowo niewielka załoga wzbogacona o artylerzystów i oddział desantowy nie miała większych problemów ze zmianą dowódcy. Wyjątkiem byli oficerowie. Oddani staremu Kapitanowi, od kilku ostatnich lat służyli razem, teraz surowo oceniali każdą decyzję nowego dowódcy. Choć daleko im było do otwartego buntu czy podważania autorytetu Caleba przy marynarzach. Niemniej jednak atmosfera na mostku była napięta. DO tego dochodziła Nicci. Niebieskoskóra kobieta starała się nie wchodzić nikomu w drogę, jak i bardzo szybko i sprawnie wykonywała wszystkie polecenia, a jednak... coś było nie tak.\nStali na mostku, pierwszy oficer zwrócił się do Kapitana z prośbą o określenie celu podróży. Stojąca za plecami Caleba Chisska emanowała spokojem, podobnie jak były mistrz jedi. Mostek był obszerny a niewielka liczba osób jeszcze bardziej potęgowała wrażenie przestrzeni. Prócz pierwszego i dwójki bohaterów na mostku było jeszcze dwóch pilotów, nawigator i mechanik. Czekali na pojawienie się Kerena i dowódcy drużyny desantowej, a na niewielkim projektorze była wyświetlana mapa sektora w którym się znajdowali.\nWitam, z drobnym poślizgiem,\nMacie całkowitą swobodę, ja się będę tylko od czasu do czasu delikatne wtrącał, ale obiecuję żadnych ISD.\nRe: MOD-17 Nadzieja [Nie jesteśmy piratami]\nprzez Caleb Quade » 24 Lip 2017, o 18:48\nOd słowa do czynu była krótka droga, toteż Caleb i Nicci po kilku dniach opuścili pokład Ducha, okrętując się na Nadziei. Były, a może po prostu wracający do fachu po krótkiej emeryturze pirat, stał na mostu w towarzystwie swojej nowej podopiecznej i ignorował zawistne spojrzenie swojego pierwszego oficera. Pierwszy miał spore problemy ze zmianą dowódcy. Quade rozumiał mężczyznę - samemu trudno było by mu postawić się na jego miejscu. Oficer całe lata służył pod komendą jednego człowieka, a teraz, z dnia na dzień trafił pod rozkazy "tego Jedi". Mimo wszystko na czas trwania misji musiał pogodzić się ze zmianą. Quade nie miał aspiracji na długo zostać kapitanem Nadziei. 550 metrowa jednostka po modyfikacjach i dozbrojeniu, dysponowała sensowną siłą ognia i odpornością, ale nadal była zbyt mała jak na standardy Caleba. No i daleko jej było do typowego okrętu marynarki. Milczący Jedi wpatrywał się w holograficzną mapę układu Yag'Dhul i czekał na pojawienie się dowódców eskadry myśliwskiej oraz drużyny abordażowej.\nW dzień wyruszenia z ich tymczasowej bazy, gdy już skoczyli w nadprzestrzeń, w jednym z nieużywanych pomieszczeń Frachtowca, Caleb Quade stał i wpatrywał się w czerwone oczy Chissanki. Milczał i analizował sytuację. Aura dziewczyny była przygaszona i wycofana. Strach, niepewność, może też złość? Takie sygnały zdołał wyłapać. Nie wiedział o niej zbyt wiele - ledwie krótkie wzmianki w raporcie osobowym oraz kilka informacji od Jona. Miała swoją przeszłość i zdawała się mocno ją maskować. Mistrz nie miał zamiaru naciskać. Kiedy będzie gotowa, sama się otworzy. W założeniu, że kiedykolwiek będzie na to gotowa. Odchrząknął i przerwał ciszę:\n- Jak już zapewne zauważyłaś, Jaina, Jon oraz ja zdecydowaliśmy, że będziesz pod moją opieką. Będzie to też dla Ciebie czas nauki, ciężkiej pracy oraz decyzji. To Moc zdecydowała, że nasze losy się przecięły. Jesteśmy do siebie podobni - za nami obojgiem, ciągnie się pasmo krwi i śmierci - przerwał na chwilę. Widział, że pomimo kamiennej twarzy, drobne załamanie przebiegło przez aurę kobiety.\n- Nie lękaj się. Nie oceniam Cię, nie będę piętnował Twoich przewin - dodał i sięgnął do wewnętrznej kieszeni płaszcza. Wyciągnął z niej kilka niewielkich przedmiotów. Otworzył dłoń a z jej powierzchni uniosły się w powietrze różnobarwne kryształy. Delikatnie pofrunęły w kierunku nadal milczącej Nicci.\n- Jeśli masz towarzyszyć Mieczowi Rebelii, sama musisz mieć miecz. Nim wyruszyliśmy z Ducha, zebrałem wszystko to co potrzebne będzie Ci do zbudowania własnej broni - To co chwilę wcześniej idealnie imitowało podłogę pomieszczenia, uniosło się w powietrze i ukazało skrywane pod sobą przedmioty. Quade nie kłamał - było tu wszystko to, co potrzebne do skonstruowania świetlnego miecza.\n[i]- Zbuduj swój miecz świetlny Nicci. Zbuduj go, a powiesz mi kim jesteś.\nprzez Nicciterra » 25 Lip 2017, o 01:22\nKantyna przypomniała jej o dzieciństwie. Chwile te minęły równie szybko, jak przyszły niespodziewanie. W pewnym momencie zorientowała się jak to dobrze było robić trywialne rzeczy i widzieć uśmiechy innych z tego powodu, a tu równie szybko nastał moment kiedy to mistrz Jon, przedstawił jej mistrza Caleba. Jedi, który miał przejąć uczennicę, by poprowadzić ją ku chwale Rebeli. Czyżby wielki mistrz Jon Antilles zwątpił? Nicci nadal nie rozumiała ich pobudek. Czego od niej właściwie chcieli? Pokazała, że może pracować. Oni jednak jej do czegoś potrzebowali. Zawsze ktoś jej do czegoś potrzebował. Ludzie nigdy nie byli bezinteresowni. W ogóle galaktyka byłaby lepszym miejscem jakby tej rasy nie było...\nChoć to były uprzedzenia... Jon jej to wyjaśnił, a jej martwy opiekun John Durman był przykładem zaznanej bezinteresowności. Czyżby jedi właśnie tacy byli? Zmiana mistrza nieco rozchwiała ufność do nowych nauk. Z drugiej strony nie zaznała z ich strony żadnej krzywdy. Paranoicznie stwierdziła, że to jakiś podstęp. Na pewno coś kombinują.\nPrzyszedł w końcu dzień by lepiej poznać nowego mistrza. Patrzyła się w twarz mistrzowi, jednak nie w oczy. Trzymała dłonie za plecami, sztywnie wyprostowana. Słuchała.\n- Jak już zapewne zauważyłaś, Jaina, Jon oraz ja zdecydowaliśmy, że będziesz pod moją opieką. Będzie to też dla Ciebie czas nauki, ciężkiej pracy oraz decyzji. To Moc zdecydowała, że nasze losy się przecięły. Jesteśmy do siebie podobni, za nami obojgiem, ciągnie się pasmo krwi i śmierci - drgnęła słysząc jego słowa. Jeszcze nie słyszała, by ktoś jej powiedział, że jest do niej podobny. Kompletnie nie wiedział z kim ma do czynienia. Mordowała jedi, padawanów, żołnierzy republiki z uśmiechem na twarzy i pełną satysfakcją. Niewinnych, bezbronnych, a walki z tymi co potrafili się bronić zawsze były niehonorowe, bezlitosne, okrutne. Czyżby to wyczuła w nim, kiedy to pierwszy raz spotkała go w kantynie? Był kimś podobnym? Słuchała dalej.\n- Nie lękaj się. Nie oceniam Cię, nie będę piętnował Twoich przewin\n- Jeśli masz towarzyszyć Mieczowi Rebelii, sama musisz mieć miecz. Nim wyruszyliśmy z Ducha, zebrałem wszystko to co potrzebne będzie Ci do zbudowania własnej broni\n- Zbuduj swój miecz świetlny Nicci. Zbuduj go, a powiesz mi kim jesteś.\nMinęła chwila nim dotarło do niej o co mu chodzi. Coś w niej pękło. Rozłożyła ręce na boki. Podniosła ton.\n- Chcesz mnie uzbroić w miecz świetlny?! - zapytała nie dowierzając.\n- Chcesz mnie zabić w walce, bo tak o nie przystoi? - popatrzyła mu w końcu w oczy z pełną złością. Jon stwierdził, że się nie nadaje na jedi, to teraz trzeba to jakoś załatwić...\n- Jon zobaczył, prawda? Czułam jego subtelną obecność jak nigdy nikogo... chcesz zemsty? - zapytała przez zęby w ogóle nie dostrzegając dobrych intencji Caleba. Widziała tu tylko i wyłącznie podstęp.\nDwie sekundy minęły nim ktokolwiek się odezwał. Nicci przerwała ciszę, uparcie trzymając się swoich podejrzeń.\n- Pokażę Ci moją osobę w pełnej okazałości - uśmiechnęła się szyderczo i ruszyła do części by złożyć broń. Mógł ją zabić w każdej chwili. Uznała, że po prostu chciał walki. Dostanie takiej.\nFuria zagotowała się w niej, jak i również ekscytacja. Miecz. Od dwóch lat świadomości, a od setek we śnie czekała na ten moment by znów chwycić tego typu broni. Skupiła się na ostrzu jakie ma być. Walczyła głównie tylko w Soresu i czekał ją pojedynek z jedi, który obnosił się z dwoma mieczami. Postanowiła na bardziej agresywny wariant z podwójnym ostrzem. Nie mając sztyletów przy sobie, ani trucizn, czy granatów dymnych nie mogła polegać na jej technikach ataków z zaskoczenia i rozpraszania uwagi. Będzie musiała walczyć "honorowy" pojedynek na miecze, by oboje nie korzystali z mocy. Mistrz Caleb nie wyglądał na nowicjusza i za pewnie posiadał potężny arsenał technik mocy. Spróbuje go rozpracować, musi jak zwykle grać na czas.\nSkładanie miecza odbyło się widowiskowo i bardzo szybko. Nicci nie potrafiła sięgnąć po duże ilości mocy, ale za to potrafiła bardzo precyzyjnie się nią obsługiwać. Elementy konstrukcji, łączyły się dynamicznie krążąc w okół osi kadłuba broni, kiedy to Nicci rozłożyła szeroko ręce szepcząc Sithańską mantrę bojową. Gotową unoszącą się broń przywołała do siebie. Trzymała przedmiot przed sobą oburącz. Czekała na ten moment...\nRozbłysło fioletowe ostrze, podobnie jak szalony pełen ekscytacji uśmiech Nicci. Miała wrażenie, że znów jest na polu bitwy.\n- W ten sposób mnie poznasz zupełnie - powiedziała, czekając, aż i on sam przyjmie postawę bojową, po czym będąc od niego jakieś cztery metry zrobiła po skosie trzy susy, przeskakując podest. Zamaszystym ciosem rozpoczęła walkę. Miecze zawyły i zaskrzeczały skrzyżowane.\n- A kim ty jesteś!? - warknęła napierając i mierząc siłę jedi. Była gotowa na kontrę. Taniec właśnie się rozpoczął.\nprzez Caleb Quade » 25 Lip 2017, o 21:25\nCaleb z zaciekawieniem obserwował wybuch wulkanu emocji, który buchał z Nicci. Zdaje się, że źle odczytała jego intencje. Zabić ją? Zemścić się? Pozwolił sobie na lekko kpiący uśmiech, lecz nie oponował. Stał w miejscu, jakby zamurowany i obserwował. Kobieta z rozmachem burzy piaskowej na Tatooine zabrała się do pracy. Wybierała interesujące ją elementy i łączyła je jedna po drugiej, w jedną całość. Pracowała wytrwale, lecz szybko, nie dostatecznie dokładnie, w mniemaniu Quade'a. Połączone części zamknęły się w obudowie rękojeści by chwilę później ożyć fioletowym promieniem. Ostrze a właściwie ostrza wysunęły się z emiterów ukazując w pełnej okazałości istotę podwójnego miecza świetlnego. Mężczyzna szybkim spojrzeniem ocenił efekty jej pracy. Duma i ekscytacja biły z niej prawie intensywnie jak z światło wydzielane przy eksplozji torpedy protonowej. Mniej zadowolony był były mistrz, który efekt pracy oceniał na raczej średni. Budowanie w pośpiechu tak delikatnej i precyzyjnej broni jak miecz świetlny, na dłuższą metę nie owocowało niczym dobrym. Nicci miała się o tym przekonać w swoim czasie. Pomimo lekkiego niesmaku, Jedi skłamał by gdyby powiedział, że nie jest podekscytowany. Od lat nie krzyżował z nimi mieczy. Najwyższy czas był aby to zmienić.\nChissanka spadła na niego niczym jastrzębionietoperz na ofiarę. W trzech susach pokonała dzielącą ich odległość i zaatakowała. Mistrz do ostatniej chwili zwlekał z ruchem, by na ułamki sekund przed uderzeniem oponentki zejść z linii natarcia. Usunął się lekko i zbił spadające na niego otrze, własnym mieczem świetlnym. Błękitna klinga spotkała się z jedną z fioletowych, broniąc mężczyznę przed trafieniem i niechybną śmiercą. Nicci była szybka. Po pierwszym uderzeniu i sprawowaniu go przed Caleba, nie wytraciła rytmu i kontynuowała atak. Lekka zmiana pozycji i natarła drugą klingą. Jedi obserwował jej ruchu i okiem mistrza miecza poznawał styl kobiety. Lekka operacja nadgarstkiem i zmiana ułożenia miecza znów uratowały go przed trafieniem. Walczył jedną ręką, lekkimi ruchami, raz po raz blokując i zbijając ostrze swojej uczennicy. Atakowała ale nie ze stałym impetem, z pierwszego uderzenia. Badała przeciwnika, tak jak robił to Caleb. Dobrze. Pomimo aury Ciemnej Strony, którą podkusiła ją do szybkiej budowy miecza i jeszcze szybszego ataku,kobieta zdawał się panować nad sobą. Dobre rokowania na przyszłość.\nPoznać przeciwnika można było na mnogie sposoby, toteż tak uczynić Caleb. Sparował kilka ciosów, kilku innym szedł z drogi, przysiadł na nogach i wybił się do góry, łącząc salto ponad głową Nicci z lekkim cięciem z góry. Kobieta zeszła z linii ataku płynnie, końcówką ostrza odbijając cięcie błękitnego miecza. Mistrz uskoczył w tył, zwiększając dystans. Poznał już dominujący styl swojej uczennicy. A fakt, że operuje nim walcząc podwójnym mieczem świetlnym, dobitnie wskazywał na wysoki poziom umiejętności.\n- Tylko na tyle Cię stać? - mruknął z udawanym zawodem w głosie, po czym zakręcił ostrzem młynka. Stanął w szerszym rozkroku i złapał miecz oburącz. Czekał na kolejne natarcie.\nprzez Nicciterra » 26 Lip 2017, o 19:13\nPo pierwszej wymianie ciosów Mistrz Jedi zwiększył dystans, Nicci odruchowo ustawiła lewą dłoń przed siebie czekając na przyjęcie ataku techniką mocy, taki nie nastąpił. Zrobiła krok w bok, zbliżając się powoli.. Jedi postanowił się odezwać\n- Tylko na tyle Cię stać? - Nicci parsknęła. Nie narzucał swoich warunków walki. Dawał jej szansę, lekceważył ją. Drażniło ją to bardzo, jeszcze inaczej zaśpiewa. Zgrzytnęła zębami, Mistrz Caleb musiał walczyć mieczami świetnie, nie mogła stwierdzić jaki styl u niego dominuje. Jej zamiar ataku był skoncentrowany by go zabić, a ten nawet się tym nie przejął zbytnio. Kobieta poczęła ostrożnie stąpać w jego kierunku, zaś jej wzrok wędrował po ciele przeciwnika jak i po otoczeniu. Szukała czegokolwiek w tej opustoszałej hali statku. Cokolwiek co by pomogło jej w walce. Jakieś rupiecie, duże skrzynie. Zauważyła w prawym kącie hali, za przeciwnikiem kilka metalowych prętów, służących pewnie do napraw. Miało to potencjał.\nZwątpienie jednak zasiało się w umyśle Nicci. Zabójczyni była wyspecjalizowana w walce z mocowładnymi nastawionymi na techniki mocy, z szermierzami radziła sobie znacznie gorzej. Nie mogła jednak dać tego po sobie poznać, nie mogła przegrać. Zaczęła ponownie szeptać mantrę. Zamiar walki ponownie zjednoczył się z ciałem. Gdy zbliżyła się na odległość trzech metrów ponownie zaszarżowała od prawej strony, chwytając miecz oburącz.\n- Twoja pewność Cię zgubi, Jedi! - krzyknęła wraz z zamachem dolną klingą na szyję, atakując jednak czubkiem ostrza, zachowując dystans. Szermierz wykonał ledwie zwykły krok do tyłu by uniknąć. Korzystając z zamachu uczyniła mały krok za siebie do tyłu, obróciła się i z wykroku od prawej strony wykonała pchnięcie górną klingą na biodro. Mistrz swobodnie zbił szybki atak od zewnętrznej strony, czyniąc kolejny krok do tyłu.\n- Gaaah! - ryknęła tnąc od góry na ramię dolną klingą, prostując się z wykroku. Ten zaparł się i przyjął atak, oburącz parując. Napierając na miecz odepchnął Chisskę i wyprowadził pchnięcie zmuszając by cofnęła prowadzącą nogę do tyłu. Zgięła niżej kolana odpierając dolną klingą. Caleb wykorzystał to i szybko wykonał cięcie znad głowy. Przerzuciła ciężar na drugą nogę i zrobiła krok w tył ku lewej stronie zbijając cios górną klingą. Kolejny krok do tyłu. Przyjęła postawę obronną, czekając na kolejny atak.\nCaleb, zamiast atakować. Poprawił tylko chwyt na mieczu. Oszczędzał ruchy, a Nicci zdążyła się już namachać. Doskonale się bronił. Nicci też potrafiła się doskonale bronić, gorzej było już z atakiem w jej przypadku. Potrzebowała wesprzeć się technikami mocy lub Minlohku, jeśli miałaby wypracować sobie przewagę.\n- Czego chcesz ode mnie!? Jedi! - krzyknęła, strach zaczął ją oblatywać. Odruchowo odeszła w defensywę, choć ten nie atakował. To było takie nie sprawiedliwe, miała tu zginąć... Ludzie zabrali jej wszystko, a jeszcze na sam koniec zakpią sobie z niej.\nNie. Nie dopuści do tego. Zrobi wszystko...\nNicci ma zamiar dostać się w okolicę wspomnianych prętów.\nprzez Caleb Quade » 3 Sie 2017, o 08:35\nQuade nadal obserwował i pozwalał dziewczynie atakować. Widział, że jej styl walki zakładał coś zgoła innego, mimo to Nicci nadal próbowała. Zawahanie i strach przemknęły przez jej twarz oraz aurę. Ona cały czas myślała, że Jedi chce ją zabić. Jeśli miało to wydobyć z niej maksimum umiejętności - dobrze, niech do końca walczy z tą świadomością. Poprawił mocniej chwyt i sparował kolejne uderzenie. Chissanka odskoczyła i zmierzyła go wzrokiem, gorejących oczu. Wiedział, że szuka słabych punktów. Jej wzrok omiótł też pomieszczenie, w którym walczyli, na ułamek sekundy zatrzymując się w jednym punkcie. Coś kombinowała - a Caleb miał zamiar pozwolić jej na to. Musiał poznać maksimum jej umiejętności.\nPoczął odsuwać się od miejsca, które przykuło uwagę Nicci. Najpierw powoli postawił kilka kroków w lewo, po czym odbił się i dwoma susami pokonał dzielącą ich odległość. Po raz pierwszy podczas tego pojedynku pozwolił sobie na atak. Wykonał podstawowe cięcie z boku, perfekcyjnie zablokowane przez klingę podwójnego miecza Nicci, poszedł dalej, wykonując obrót połączony z cięciem z góry, po skosie, po raz kolejny zatrzymany. Zaczął podkręcać tempo - atakował jednak podstawowymi ciosami, z coraz większą intensywnością. Spychał przy tym dziewczynę ku miejscu, które ją zaintrygowało kilka chwil wcześniej. Nicci cofała się parując jego ciosy, nie gubiąc rytmu. Quade nie wkładał zbytniej siły w ataki - nadal chodziło o przetestowanie umiejętności szermierczych.\nMentalnie przygotowany na zasadzkę kontynuował swoje markowane natarcie, czekając na to co wymyśliła Nicci.\nprzez Nicciterra » 3 Sie 2017, o 13:14\nTwarz mistrza Caleba nie zdradzała kompletnie nic. Nagle uderzył serią wymierzonych ciosów, zmienił pozycję jakby nie był świadom tego co planowała. Napierał, a kobieta zdała sobie z odległości dzielącej jej do pożądanego obiektu. Była plecami do leżących metalowych rurek, jakieś dziewięć metrów.\nRaptownie zmieniła postawę, zginając nisko kolana i ślizgiem odpychając się do tyłu. Jej ruchy drastycznie przyśpieszyły, chcąc jak najszybciej zbliżyć się do celu i wyrobić potrzebny dystans. Zgasiła miecz by swobodnie zrobić przewrót w tył, a następnie zrobiła kolejny ślizg, wyciągając rękę za siebie. Pojedyncza dwumetrowa rurka z brzękiem podniosła się z ziemi i popędziła ku otwartej dłoni. Zgaszony miecz trzymany przed sobą ponownie uwolnił fioletowe klingi.\nPodrzuciła lekko pręt i z obrotem dwoma cięciami pod kątem podzieliła obiekt na trzy części. Dwie długie i jedną małą, krótką, ściętą po ostrym kątem. Najmniejszej i największej pozwoliła upaść na ziemię, podczas gdy trzecią chwyciła wolną ręką i wspierając się mocą cisnęła z całych sił, celując w tors przeciwnika.\nPręt wdał się w chaotyczny ruch obrotowy i lecąc z zawrotną prędkością natrafił na klingę Caleba. Przecięte kawałki pręta wyleciały za niego, głośno i dźwięcznie odbijając się od podłoża i drugiego końca hali.\nTo był moment w którym Nicci rzuci wszystko co miała przy sobie. Ręka znów schowała się do tyłu przyciągając najmniejszy z kawałków. Chwyciła rozgrzany odłamek ostrożnie dwoma palcami i ponownie zgasiła miecz, puszczając ciało w sprint po łuku w stronę Caleba. Skorzystała z płaszczu mocy by zniknąć mu z oczu i roztoczyła w okół siebie sferę ciszy.\nTechnika nie była, aż tak skuteczna gdy przeciwnik wciąż ją widział gdy znikała, szczególnie jeśli przeciwnikiem był mistrz jedi. Caleb w pełnej koncentracji widział ruch powietrza i nawet nie słysząc jej mógł mniej więcej określić jej położenie to też obracał się w jej kierunku.\nNicci sięgnęła po moc, ile mogła, skupiając się w biegu z całych sił. Będąc odpowiednio blisko wyłoniła się spod płaszczu mocy, uwalniając przy tym tylko jedną klingę miecza. Z najgłośniejszym krzykiem jaki potrafiła z siebie wydać wykonała z doskoku jedną ręką cięcie w ramię, lewa dłoń w pełnym napięciu wyłoniła się zza biodra.\nMistrz przyjmując nagły, acz oczywisty atak, dostrzegł w ostatniej chwili ukryte zagrożenie, wycofując narażoną prawą nogę. Nicci uwolniła nagromadzoną moc i niewinnym, ale za to szybkim gestem posłała morderczo rozpędzony szpiczasty kawałek metalu. Gdyby mistrz nie wycofał nogi, odłamek wbiłby się w kość udową i trafiłby witalny punkt, narażając go na szybkie wykrwawienie. Pocisk, zaś rozciął zewnętrzną część mięśni ud i odbijając się od podłoża wyleciał do góry.\nZabójczyni nie odpuszczając kroku, odchyliła się nieco w bok by złapać rękojeść oburącz i zrobić miejsce drugiej klindze, po czym zamachnęła się nią pod odlew.\nprzez Caleb Quade » 16 Sie 2017, o 23:23\nCaleb obserwował. Zdecydował zagrać pod melodię pisaną przez Nicci, więc pozwolił jej na wykonanie zamierzonych działań. Z zaciekawieniem obserwował jak wprowadza swój plan w życie - plan pozbawienia go życia oczywiście. I dobrze. Chciał zobaczyć na co ją stać - musiał to widzieć.\nPlan który obmyśliła zakładał wykorzystanie elementów otoczenia. Wybór padł na metalowe rurki zalegające w pomieszczeniu. Dawało to Chissance dodatkową broń. Mistrz nie ingerował w jej działania. Był w pełni skupiony i kontrolował sytuację. Ruchy kobiety były zwinne i pozbawione najdrobniejszego zawahania. Stąpała pewnie i lekko. Nie obce były jej też techniki Mocy - gdy pognała na niego po łuku, okrywając się nią, przez ułamek sekundy była w stanie skryć się przed jego wzrokiem i zmysłami. Doświadczenie i siła robiły jednak swoje - tak samo szybko jak ciało błękitnoskórej zdawało się zniknąć, równie szybko Jedi wyczuł. Obracał się zgodnie z nadciągającym atakiem i przyjął go na siebie.\nNicci znów zaatakowała z pełną furią - cięła mieczem, a raczej zamarkowała cięcie ażeby wykorzystać, przygotowaną kilka chwil wcześniej broń. Stalowy pocisk pomknął z zawrotną prędkością - z tak wielką, że nawet Caleb nie zdołał go uniknąć. Trafienie okazało się jednak niegroźne - było zaledwie powierzchownym rozcięciem. Cel tego ataku był wiadomo - miał unieruchomić go, by Nicci przebiła go klingą świeżo zbudowanego podwójnego miecza.\nZobaczył już dość na dziś. Jego nowa uczennica kontynuowała natarcie, po raz kolejny tnąc na odlew mieczem. Caleb postanowił zakończyć ten pojedynek. Przyjął na swoją klingę kolejne uderzenia, szczędząc ruchów. Ułożył swoje ciało tak, że zachęcił oponentkę do wykonania pchnięcia - innymi słowy odsłonił się na sekundę. Nicci nie zwykła marnować takich okazji - pchnęła ostrzem celując w odsłonięte serce Mistrza. W ostatniej chwili jednak, Quade zmienił pozycję - obrócił się bokiem do wojowniczki i przyciągnął miecz do piersi - klinga Nicci ześlizgnęła się po jego klindze, krzesając niezliczone iskry. Quade kontynuował obrót wokół własnej osi w lewą stronę -lewą rękę zgiętą w łokciu uniósł do góry i z pełnym impetem uderzył nią w głowę kobiet. Chissanka straciła równowagę, ogłuszona siłą uderzenia. Caleb nie pozwolił jej jednak dojść do siebie. Poszedł za ciosem, kontynuując obrót, ale i schodząc niżej - zszedł do parteru zginając lewą nogę, prawą zaś wyciągniętą kopnął na wysokości kostek. Dziewczyna huknęła o podłogę, tracąc dech w piersiach. Jej miecz zgasł, a koniec świetlistej klingi Mistrza wisiał o centymetry od jej twarzy.\n- Twój los jest w moim rękach. Chcę ci go jednak oddać. Wtedy, i tylko wtedy, kiedy będziesz na to gotowa - rzekł do niej i nadal stał z odpalonym mieczem. Wzrok dziewczyny wbity w świetlistą klingę ani drgnął.\n- Na dziś kończymy, moja uczennico. Przemyśl dzisiejszą lekcję, wyciągnij wnioski i jutro o tej samej porze, opowiesz mi cały nasz pojedynek od początku do końca - tak jak ty go widziałaś. Odpocznij, wycisz się, zregeneruj. I spróbuj zrozumieć się ze swoją bronią. Twój miecz to twoje życie. Jeśli będziesz podchodzić do niego tak pochopnie i pospiesznie jak przy konstruowaniu go, tak samo szybko go stracisz.\nprzez Nicciterra » 21 Sie 2017, o 19:59\n...leżała na ziemi, oddychając szybko. Popatrzyła na swój wyciągnięte do przodu dłonie, które drżały ze strachu.\nZnała te uczucie, aż za dobrze. Czuła, że zasługuje na karę, gdyż zawiodła, choć nie była do końca świadoma przyczyny poczucia winy. Spojrzała wnet na klingę ostrza. Część niej szeptała by sięgnąć mocą po swój miecz i rzucić się na pewną śmierć, byle zbędna pogoń w końcu się zakończyła. Druga jej część wrzeszczała by przestać i ulec ponownie, jak to robiła przez całe życie. Prostując ramiona podniosła głowę i tułów.\n- Chciałeś się dowiedzieć kim jestem - powiedziała cicho, po czym jej szeroko rozwarte oczy skupiły się na twarzy Caleba. Było to spojrzenie, które nie było znane jeszcze rebeliantom. Nadzieja, obłęd, zagubienie. Widziała to. Teraz to widziała. Jedi nie chciał jej śmierci. Pochyliła głowę, zamykając oczy.\n- Jestem niczym... nic nie znaczę... Czy zostanie jedi coś zmieni? Proszę... naucz mnie jak to zmienić... zrobię co tylko zachcesz...\n- Tak mistrzu. Przepraszam, że Cię rozczarowałam... I dziękuję Ci...\nCzuła się okropnie pod wieloma względami. Jednakże do jej wnętrza w końcu dotarło ziarenko nadziei... Mistrz odszedł powoli zostawiając kobietę ku swoim przemyśleniom. Tego dnia coś w niej nieodwracalnie pękło. Z pewnością jedną z rzeczy była duma Chisski. Z drugiej strony narodziło się w niej coś zupełnie nowego... W milczeniu udała się do swojej kajuty, pozostawiając broń w pomieszczeniu. Oddając się ciszy usnęła w końcu.\nNastępnego dnia udała się z powrotem, podniosła miecz i zaczęła ćwiczyć sekwencje, jak to miała zwyczaj robić kiedyś. Oczekiwała od godzin na mistrza. Widząc jak ten wchodzi skłoniła się powoli i nisko z uznaniem.\n- Mistrzu. Dziękuję za wczoraj. Myślę, że możemy zaczynać. Jestem gotowa - powiedziała powoli wznosząc głowę i wpatrując się w twarz człowieka. W jej spojrzeniu nie było jak do tej pory charakterystycznej agresji, czy strachu. Te burzliwe emocje zostały zastąpione przez zimną obojętność...\nZrobi co powiesz\nprzez Caleb Quade » 11 Wrz 2017, o 23:42\nQuade wyszedł z pomieszczenia i dopiero za drzwiami pozwolił sobie na głębszy oddech. Pojedynek a raczej sparing nie był dlań zbyt wymagający, ale i tak pozwolił sobie na lekki uśmiech. O Mocy jedyna, jak dawno nie miał okazji skrzyżować z kimś miecza świetlnego! Już prawie zapomniał jakie uczucia towarzyszą walce na miecze świetlne. Mistrz Jedi szedł przed siebie kierując się ku swojej kwaterze. Miał w planach odświeżyć się po treningu i zając się równie ważną sprawą jak edukacja nowej uczennicy. Nie mógł zapominać po co tak na prawdę tu byli - musieli zdobyć paliwo dla Rebelii.\nGodzinę później Quade stał na mostku Nadziei i wraz z oficerami obserwował wycinek przestrzeni. Hologram wyświetlał system Yag'Dhul oraz jego najbliższe okolice. Właśnie tutaj Caleb planował rozpocząć ich misję. System Yag'Dhul znajdował się na skrzyżowaniu kilku szlaków handlowych - innymi słowy był punktem tranzytowym dla wielu okrętów podążających wgłąb jądra, oraz tych, które kierowały się ku zewnętrznym rubieżom. Był to doskonały punkt na obserwację oraz przygotowanie zasadzki. System ojczystej planety Givinów był punktem, w którym imperialne tankowce kierujące się do stoczni Fondoru oraz Sluis Van, wyskakiwały z nadprzestrzeni celem korekty kursu.\nQuade rozejrzał się po przebywających z nim na mostku istotach i lekko sięgnął ku nim Mocą. Ich negatywne nastawienie do jego dowodzenia jednostką, powoli przeradzało się w chłodną akceptację. Caleb wziął to za dobrą kartę i postanowił przedstawić zarys swojego planu:\n- Yag'Dhul panowie - rozpoczął spoglądając na reakcje pierwszego, dowódcy skromnych sił myśliwskich Nadziei oraz dowódcy drużyny abordażowej - Skrzyżowanie kilku szlaków handlowych, punkt tranzytowy, miejsce gdzie zaatakujemy - powiedział nie owijając w stymwełnę.\n- Wstępny plan zakłada obserwację ruchu w sektorze. Z tego co wiem, wyskakują tu tankowce podążające do stoczni Fondoru oraz Sluis Van. Jeden z takich tankowców będzie naszym celem. Potrzebujemy kilkunastu dni na zebranie danych wywiadowczych klasyczną metodą obserwacji z bezpiecznej odległości - powiedział wciskając odpowiedni przycisk na holoprojektorze, co poskutkowało zmianą perspektywy i pojawieniem się migającego punktu na mapie, oznaczającego Nadzieję, w bezpiecznej odległości od Yag'Dhul. Zbyt daleko ażeby zostać wykrytą, dostatecznie blisko ażeby zebrać potrzebne dane.\n- Liczę tu na pomoc eskadry Kapitana Kaldona - Twoim myśliwcom uda podkraść się jeszcze bliżej niż Nadziei, i co oczywiste trudniej będzie je wykryć - powiedział zwracając się do czarnoskórego mężczyzny.\n- Gdy już zdobędziemy potrzebne informacje o przelotach imperialnych tankowców, przeprowadzimy zsynchronizowany mikroskok w nadprzestrzeń. Turbolasery Nadziei przeciążą tarcze tankowca, Y-Wing z eskadry myśliwskiej działkami jonowami unieruchomi statek. Przejęcie go dla profesjonalistów z drużyny majora Dexa, nie będzie stanowiło wyzwania. Gdy już przejmiemy tankowiec, skaczemy do punktu zbornego - wskazał kolejny punkt zborny na schemacie - szybkie przegrupowanie, kolejne kilka krótkich skoków ażeby zmylić ewentualny pościg i wracamy do domu - oznajmił i znów rozejrzał się po twarzach zebranych.\n- Brzmi prosto ale to tylko zarys. Plan będziemy korygować na bieżąco według nowych danych, które pozyskamy, oraz według waszych sugestii.\nPo kilkunastu godzinach w miejscu, w którym Quade zostawił swoją podopieczną, znów było słychać charakterystyczne syczenie miecza świetlnego. Wprawne ucho wychwyciło by nietypowy dźwięk, wydawany przez podwójne ostrze. Caleb wszedł do ich nowej sali treningowej i zastał tam Nicci ćwiczącą sekwencje. Oko mistrza śledziło ruchy Chissanki - płynne, nie zmącone niepotrzebnymi uczuciami czy emocjami. Gdy tylko kobieta go dostrzegła, zamarła w pozie, którą akurat wykonywała i przerwał trening. Skłoniła mu się z szacunkiem i pozdrowiła. Caleb nie do końca pochwalał sposób odnoszenia się per mistrz i uczennica, ale na razie musiał to jakoś zaakceptować. Obiecał sobie w duchu, że kiedyś ją tego oduczy. Ale na razie ażeby dotrzymać ceremoniału odpowiedział jej lekkim ukłonem i przywołał lekkim skinieniem ręki do siebie. Niebieskoskóra zgasiła podwójny miecz świetlny i nadal z lekkim dystansem zbliżyła się do swojego mistrza. Caleb wskazał kawałek podłogi, który nadawał się do siedzenia jak każdy inny i usiadł na nim. Nicci bez słowa podążyła za nim. Przez kilka chwil milczał, analizował w spokoju tłumione uczucia dziewczyny. Tym razem była oazą spokoju, choć nie, bardziej przypominała istotę obojętną na wszechświat, niczym kamienny posąg. Quade nie odbierał tego jako minus. Tak głębokie wyciszanie swoich uczuć było groźną bronią podczas pojedynku. Sam zaprezentował taką postawę podczas wczorajszego sparingu zapoznawczego, gdy jego oponentka była wulkanem emocji. Uśmiechnął się pojednawczo i rozpoczął dzisiejszą lekcję:\n- Powiedz mi Nicci, czy zrobiłaś to o co cię poprosiłem? Przeanalizowałaś naszą walkę od początku do końca? Jak go widziałaś? Opowiedz mi od początku do końca jak ty go widziałaś, gdzie twoim zdaniem popełniłaś błędy, gdzie zrobiłem je ja. Przedstawi mi wczorajszy trening swoimi oczami. Chcę poznać twój punkt widzenia. Może zauważyłaś moje potknięcia? Gdzie powinienem się poprawić? Będziesz dla mnie nauczycielką, Nicci? Tak jak ja będę dla Ciebie?\nprzez Nicciterra » 12 Wrz 2017, o 20:58\nRehelsei emanowała opanowaniem i skupieniem, które jednak niosło ze sobą coś niepokojącego. Ludzie Rebeli zdawali się być zgrają charakterów wszelkiej maści, to też można było się po nich wszystkiego spodziewać. Jej spojrzenia zdawały się przeszywać załogę Nadziei i nie było w nich żadnej uprzejmości. Obserwowała jak się zachowują i analizowała ich tendencje. Nie kryła się z tym, wręcz odwrotnie. Uznawała to za swój obowiązek stojąc u boku Caleba. Zdrajcy lub głupcy nie rozumiejący powagi sytuacji mogliby skazać ich misję na porażkę.\nPóki co przysłuchiwała się jego planowi. Wydawał się on być idealnym rozwiązaniem bez żadnych przeszkód, ale Nicci wiedziała, że zbieranie informacji to będzie pierwsza i prawdopodobnie najtrudniejsza rzecz w tym zadaniu. O trasach tankowców nie jest każdemu wiadomo. Wiedza tego typu spoczywa w rejestrze oczekiwanych przyjęć w porcie kosmicznym. O nich wiedzą też przeróżni biznesmeni oraz personel firm, czy, jeśli to strategiczne transporty, same wojsko. Statki mogą posiadać uzbrojenie, zdolne walczyć z piratami, których w tych czasach na pewno nie brakuje. Na pewno takie statki posiadają też jakąś eskortę.\n- Mistrzu Calebie - Nicci zabrała głos - myślę, że powinniśmy zrobić rekonesans na stacji i ewentualnie na planecie. Dowiedzieć się o potencjalnym celu możliwie dużo zanim przystąpimy do ataku, poznać słabe punkty ochrony, przeniknąć przez szeregi załogi, dokonać sabotażu i wystawić obiekt na nasz atak. Ułatwilibyśmy w ten sposób zadanie eskadrze myśliwców i grupie abordażowej.\n- Również moglibyśmy uniknąć w ten sposób strat w ludziach, walcząc z osłabionym przeciwnikiem - mówiąc to zdanie popatrzyła się na oficerów badając ich reakcję. Chciała być pewna co do ich uprzedzeń względem jej osoby.\n- nasza walka... - zaczęła, odwracając na chwilę głowę, po czym znów skupiła się na swoim mistrzu. Czuła wstyd, ale zbyła to uczucie szybko. W jej życiu stało się o wiele więcej rzeczy godnych pożałowania.\n- była kompletną porażką z mojej strony. Ostatnio dużo złego się stało i najwidoczniej odcisnęło to na mnie piętno... Connie i Derik, załoga która mnie uratowała, zginęła na moich oczach przez Owipę Polz, która bodajże też z wami współpracowała. Zabiłam ją za to... Całe to zamieszanie oraz niespodziewane napotkanie was, jedi, kompletnie mnie wyprowadziło z równowagi. Paranoja sprowokowała myśl, że chcecie mnie zabić bo się nie nadaję na konwersję. Zaatakowałam bez namysłu, zaledwie improwizując, nawet nie miałam pomysłu co bym miała robić jak już bym Cię zabiła... Pamiętam mój stan, jednakże nie do końca ruchy które wykonywałam. To był jak amok. Atakowałam na siłę co nie jest moim atutem, walczyłam na nie swoich warunkach... nie byłam przygotowana na to starcie... zaczęłam walkę, której nie mogłam wygrać...\n- lecz ty mistrzu jedi, poczyniłeś istotny błąd, dałeś się zranić w nogę. Było to co prawda draśnięcie, ale zwykle ono wystarcza gdy ma się do czynienia z wyszkolonymi zabójcami. Sama zwykle stosuję w walce przeróżne trucizny. W przeszłości zabiłam w ten sposób wielu jedi silniejszych ode mnie pod wieloma względami. Każdy z nich popełniał zwykle ten sam błąd co ty. Widząc przewagę, byli zbyt pewni siebie i zamiast skończyć walkę możliwie szybko, próbowali zmusić mnie do ukorzenia się przed nimi, do zwątpienia w moje zdolności i poddania się, czy też konwersji na ich ścieżkę. Dawali mi w ten sposób czas na wyprowadzenie wejścia i zadania pozornie nieistotnej rany...- Nicci wpatrywała się w ocean spokoju swojego mistrza. Pewna rzecz jej jednak nie dawała spokoju, fundamentalna rzecz...\n- Jednakże mistrzu Calebie mam jedno pytanie... Obdarzyłeś mnie zaszczytem i łaską, ale... Jaką masz pewność, że ktoś mojego pokroju nie wbije Ci sztylet w plecy w najmniej spodziewanym momencie? Zostałam wyszkolona by móc przygotować się na każdy cel. Potrzebuje tylko informacji i czasu oraz nieco środków. Jak to jest, że potrafisz mi zaufać, nie obawiając się zdrady? Zabiłam wielu jedi, republikańskich żołnierzy, cywili... nie rozumiem. Nie rozumiem Twojego Źródła.\nprzez Caleb Quade » 28 Wrz 2017, o 22:02\nQuade wsłuchiwał się w słowa Nicci. Pochwalał pomysł Nicci - zwiad na stacji był potrzebny. Z odległości kilkuset tysięcy kilometrów od stacji nie mieli szans zdobycia dostatecznie dobrych potrzebnych do wykonania misji. Z racji tego, że nie dysponowali zwiadem, jego rolę musiał wypełnić kapitan ze swoją adiutantką. Rodziło to pewne ryzyko, ale czy było coś czego go nie rodziło podczas tej misji. Zasępił się na kilka chwil, licząc, że może któryś z oficerów włączy się do rozmowy. Gdy jednak nikt nie postanowił zabrać głosu, postanowił nie przeciągać i wydać dyspozycje.\n- Nicciterra ma słuszność. Nie mamy aż tyle czasu ażeby prowadzić podwójny rekonesans, dlatego skupimy się na samej stacji. Klimat Yag'Dhul z resztą, nie sprzyja zbytnio zwykłym humanoidom. Podsumowując - ruszamy natychmiast. Polecę ja i Nicciterra, pod przykrywką pary najemników. Myślę, że dwa do trzech dni wystarczą w zupełności. Podczas naszej nieobecności Nadzieja pędzie pod skrzydłami Pierwszego. Będziecie monitorować przestrzeń w okolicach planety, rejestr ruchu z selekcjonowaniem statków klasy tankowiec. My postaramy się dostać do rejestrów na stacji. Gdyby zrobiło się gorąco - nie będziemy narażać okrętu. Skaczecie w nadprzestrzeń do punktu zbornego. My sobie poradzimy i dołączymy w czasie nie dłuższym niż 12 standardowych godzin. Jeśli nie pojawimy się w punkcie spotkania wracacie w okolice Ducha. Pytania? - zapytał, kończąc dosyć długi monolog.\nBystry umysł Nicci poprawnie przeanalizował ich wczorajszą potyczkę. Nie odkryła jednak, że drobne zranienie wkalkulowane było w plan walki Caleba. Od początku do końca kontrolował przebieg pojedynku i zakończył go tak jak chciał, dając pierwszą lekcję swojej podopiecznej. Ze spokojem przyjął jej wnioski i nie wyprowadzał z tego jednego błędu, którego nie była świadoma. Sam z resztą uzyskał kilka nowych informacji o dziewczynie, jej historii oraz stylu walki. Trucizny były domeną Sithów, ale Quade nie potępiał tego. Sam nie raz ani nie dwa raził wrogów błyskawicami, czy posuwał się do znaku firmowego, osławionego Darth Vadera - czyli duszenia opornych Mocą. Nie widział w tym nic złego. Cel uświęcał środki. Pokiwał z uznaniem głową i przemówił, objaśniając jej niejasności.\n- Zaufanie to takie piękne słowo. Trzeba go miarkować, podchodzić z marginesem bezpieczeństwa do każdego indywidualnie. Trochę już wiem o Tobie, zaczynasz mówić o sobie, swojej historii i przeszłości. Wnioskuję, że i Ty obdarowujesz mnie dozą zaufania. Mylę się? A może po prostu, próbujesz zamydlić mi oczy i uderzyć w najmniej spodziewanym momencie? - zapytał mrużąc oczy, przybierając minę osoby węszącej spisek - Moc jest niezbadana - dodał tylko i na powrót jego twarz nabrała spokojnego wyrazu.\n- Nicci, oboje byliśmy kim byliśmy w przeszłości. Mówisz, że zabiłaś wielu Jedi, żołnierzy i cywilów... Nie chcesz wiedzieć ile dusz ja odesłałem na spotkanie z Mocą. Ja po prostu chcę pomóc Ci odnaleźć swoją własną ścieżkę. Nie chcę przerobić Cię na Jedi, chcę żebyś został tym kim chcesz. A jeśli zechcesz mi towarzyszyć na tej drodze, zanim dojdziemy do rozwidlenia, do skrzyżowania, na którym wybierzesz swój własny kierunek, może, być może uda nam się zrobić coś dobrego dla galaktyki.\nQuade zamilkł dając swojej podopiecznej kilka chwil na przetrawienie jego słów.\nNa dziś kończymy naszą lekcję. Przygotuj się do misji, zabierz to co uznasz za przydatne, ukryj dobrze miecz świetlny. Lecimy tam jako para najemników, nasza broń nie może być ujawniona. Emanacja Jedi w tych rejonach nie przyniesie niczego dobrego.\nKilka godzin później Gamma z Quadem za sterami i Nicci wystartowała z hangaru ukrytej Nadziei. Para najemników wyruszyła w kierunku stacji orbitującej nad Yag'Dhul.\nprzez Mistrz Gry » 5 Paź 2017, o 22:56\nNie zdążyli ulecieć daleko, na widok zbliżającej się postimperialnej maszyny obsługa stacji zareagowała cokolwiek nerwowym wezwaniem do opuszczenia osłon i przygotowania się na inspekcję. Mimo kilkukrotnych zapewnień że "przybywają w pokoju bez złych zamiarów". Nie trzeba było byc mocowładnym by wyczuć że załoga stacji nie czuje się zbyt pewnie. Krótko po wylądowaniu wyjaśniło się dlaczego.\nInspekcja która powitała dwójkę bohaterów w hangarze numer 8 składała się z trzech wojowniczych Givinów uzbrojonych po czaszki. Mimo że starali się wyglądać groźnie byli dosyć niemrawi. Szybko jednak zorientowali się że promem nie lecą imperialni oficjele. W tym momencie ich ciekawość urwała się jak ucięta nożem. Najwyraźniej załoga spodziewała się kogoś ważnego, i nie chciała żadnych problemów.\n-W jakim celu przybywacie, i jak szybko możecie stąd odlecieć. - Obcy nie był ani miły ani przyjaźnie nastawiony, jego czaszka patrzyła na Nicci i Caleba swoimi przerażającymi oczodołami. Z kości ciężko było wyczytać jakiekolwiek emocje. Stanowcza postawa i agresywnie zadawane pytanie, nie pozostawiały wielu złudzeń. Byli nieproszonymi gośćmi.\nNadzieja, dowodzona teraz przez pierwszego oficera unosiła się swobodnie w próżni, mimo że zwiad został uznany za niepotrzebne marnowanie sił i środków, tymczasowy dowódca uzbrojonego frachtowca kontynuował powierzone mu zadanie. Na orbicie i w okolicach stacji kręciło się sporo najróżniejszych jednostek, jednak żadna z nich nie była tankowcem. Oczekiwanie na ofiarę zaczynało się dłużyć, jak długo w końcu można wpatrywać się w skanery. Niestety albo coś było nie tak, albo w tym miejscu tankowce zwyczajnie nie latały. Pierwszy zaczął się poważnie zastanawiać nad możliwością wywołania swojego kapitana i poproszenia go o zmianę lokalizacji. Uznał jednak że jest jeszcze za wcześnie, w końcu Caleb i Nicci wyruszyli dopiero kilka godzin temu. Zdecydował więc jedynie o wysłaniu pojedynczych myśliwców na daleki zwiad. Prędzej czy później, muszą natknąć się na jakiś pieprzony tankowiec.\nprzez Nicciterra » 6 Paź 2017, o 23:07\n- tak jak mówisz - ukłoniła się mistrzowi.\nSłowa Caleba Quade dotarły do wnętrza kobiety. Czuła to od zawsze, że cały ten konflikt, gra, od samego początku nie była jej. Została w to wciągnięta... "Dobro galaktyki" brzmiało podobnie jak "założenie ogrodu i życie w spokoju", czy też "długo i szczęśliwie". Była to jednak rzecz, która urzekła chissankę. Mistrz miał swoje kredo, swoją drogę. Był autentyczny, był sobą. I obiecywał, że i ona mogła by w końcu obrać własne cele i dokonać wyboru. Nie była jego kolejnym pionkiem w rozdaniu, a osobą, z którą się liczy.\nI ona miała parę rzeczy, które chciała osiągnąć. Chciała wrócić do domu. Chciała zdjąć tą klątwę Sithów. Chciała osadzić się i żyć w spokoju. Nie chciała przygód, rozgrywek politycznych, wojen, skrytobójstwa, czy innych gier. Nic jednak nie wskazywało, że się bez tego obejdzie. Wieść o tym, że Chissowie na nowo zaczęli współpracować z Imperium zasmuciło ją zupełnie. Była teraz po stronie Rebelii i najwidoczniej przyjdzie jej walczyć z rodakami, za którymi tak tęskni.\nW roli najemniczki, przebrała się jak mechanik obsługi statków kosmicznych. Ubrana w widoczną czarną bluzkę i jednoczęściowy żółty fartuch roboczy na szelkach, zajadała się kanapką. W prawej ręce miała skrzynkę z narzędziami, a w środku, wśród przeróżnych przedmiotów był rozebrany na pięć części miecz świetlny. Przy pasie miała podstawowe narzędzia oraz jeden mały sztylet, który skutecznie maskował się w ilości rzeczy. Sam w sobie przypominał jakieś narzędzie. Zaś po drugiej stronie pasa po lewej stronie wystawała nieco z kabury rączka od blastera typu hold out.\nSama stacja najwidoczniej musiała być pod presją lub jej zarządca był wyjątkowym gruboskórnym liczygroszem, bo zatrudnił takie niewychowane istoty. Do tego uzbrojeni, jakby się spodziewali grupy uderzeniowej. Stała obok Caleba, udając nierozgarniętą osobę.\n- płacodawca ma nas stąd zabłać... to jak przyeci to na zabierze - powiedziała niewyraźnie przez pełne usta. Machnęła kanapką chcąc coś jeszcze powiedzieć, ale przeżuła do końca kęs, połknęła i wypowiedziała się w końcu.\n- wiesz, mechanika i te sprawy - podniosła lekko skrzynkę, a ta zadźwięczała wdzięcznie.\nprzez Mistrz Gry » 26 Paź 2017, o 13:09\nNie byli mile widziani, nie przeszkodziło to jednak szarmanckiemu piratowi użyć uroku osobistego. Ze swobodą i łatwością wieloletniego kłamcy zwrócił się do ekipy powitalnej swoim szarmanckim i przekonującym tonem.\n- Cieszy nas jakże gorące powitanie, jako strudzeni podróżni postanowiliśmy odpocząć chwilę, uzupełnimy zapasy i już znikamy nie robiąc żadnych problemów.\nTon i zachowanie Jedi wtapiały się w nieco niedbałe zachowanie Nicci, jego błękitnoskóra towarzyszka skutecznie odwracała uwagę części ochroniarzy.\n- I dlatego latacie uzbrojonym po zęby promem Gamma?\n- Wiesz jak jest latasz tym co akurat dostaniesz - ton Caleba zszedł do lekko poufałego zaś on sam przyjaźnie poklepał Givina po ramieniu. Obcy cofnął się lekko. Nie lubił spoufalania się.\n- Dobrze możecie iść do kantyny czy gdzie tam potrzebujecie, póki co prom jest pod nadzorem. Skany nie wykazały kontrabandy więc was nie aresztujemy, narazie...\nOchrona rozstąpiła się przepuszczając Caleba i podążającą za nim Chisskę, mogli być więcej niż pewni że obsługa stacji nie ufa im. Mimo to nie mieli wyjścia, musieli grać w grę którą sami rozpoczęli. Ruszyli więc wąskimi i stosunkowo niskimi korytarzami stacji w kierunku wskazanym przez Givina. Stacja była zaskakująco czysta jak i dobrze zachowana, widać że ktoś dokłada starań aby wszystko działało. Nie była też duża, kilka minut później znaleźli się przy dobrze oznaczonym wejściu prowadzącym do lokalnej "Kantyny pod Kośćmi". Przekroczyli próg by przekonać się, że w środku jest prawie pusto. Prócz znudzonego Givina za barem i kilku pilotów przy stolikach nie było praktycznie nikogo. Niezbyt dobre miejsce na zagajenie rozmowy. Nicci miała złe przeczucia, coś zdecydowanie mówiło jej że powinni wiać, Quade również to czuł lecz nie miał wyjścia, musiał zaryzykować. Pewnym krokiem przeciął pomieszczenie udając się prosto do baru.\n- Coreliańską czystą poproszę, a dla ciebie?\n- Dziękuję nie piję...\n- och, Kto się ze mną napije skoro dama raczy zachować trzeźwość? - dodał znacznie głośniej niż wymagały tego okoliczności. Niemal spod ziemi pojawił się niewysoki czerwononosy człowiek z obfitą łysiną i nieco wyświnionym drelichem. Oświadczył, że również szuka towarzystwa i jeśli nie pan sponsor nie ma nic przeciwko skorzysta z okazji. Nieco zbyt obszernym ruchem wskazał na znajdujący się w pobliżu stolik. Caleb skinął głową Nicci i ruszył za mężczyzną. Kobieta postanowiła na wszelki wypadek uniknąć zaczepek i ruszyła z powrotem do hangaru. Cały czas czuła niepokój. Uczucie zagrożenia tkwiło gdzieś z tyłu głowy... Weszła do hangaru akurat w momencie w którym nie powinna. Szkolenie zabójcy nakazało jej sięgnąć po broń. Sztylet z wielką precyzją wbił się w oko obcego który grzebał przy statku.\n- co to ma...!\nZorientowała się, że nie był sam w ułamku sekundy robiąc unik i stawiając barierę mocy. Zobaczyła niewielkie strzałki odbijające się od niewidzialnej zapory. Przeturlała się szybko za skrzynie sięgając dłonią po holdouta zauważyła drobne zadrapanie. Niedobrze pomyślała gdy próbując wycelować zobaczyła przed oczami czarne plamy. Przeciwnicy odczekali kilka sekund zanim ruszyli w kierunku nieprzytomnej już kobiety.\n- Nikt nie ukryje się przed Czarnym Słońcem kochaniutka, nikt...\nJeden z łowców przeszukał ja i pozbawił wszystkich przedmiotów podczas gdy drugi zgarnął ciało kompana i upewnił się że ofiara zostanie dobrze związana.\n- Zbierajmy się stąd\n- całkiem ładna, szkoda jej trochę.\n- jak chcesz być romantyczny to daj jej kwiatek zanim ją zgwałcisz...\n- Kurwa wiesz że nie o to mi chodziło.\n- taa, jak i kilka ostatnich razy kiedy mieliśmy cel kobietę, Bob zerżnąłeś nawet tą kalamariankę..\n- Byłem ciekawy jak to jest rybą...\n- kurwa chodź już...\nW momencie kiedy dwójka łowców zniknęła z hangaru, jeden niósł martwego Rodianina, drugi nieprzytomną Chisskę. Nieświadomy niczego Caleb skończył wydobywać ze swojego przygodnego towarzysza wszelkie informacje. Pomijając te niezwykle istotne o o całkowitym braku dziwek na stacji odkąd wyjechała stara Bassie, przez te średnio ważne mówiące o zwiększonej aktywności Imperium w sektorze zwłaszcza zaś na powierzchni planet. Ponoć szukali kogoś. Aż po te całkiem nieistone jak fakt że na wielkim tankowcu który miał odlecieć w czwartek zastrzelił się drugi pilot i odlot opóźni się o kolejne dwa dni. W dodatku zgon pilota na bank ściągnie na stację kontrolę i mają wszyscy przejebane a on nie bo on jest frleleancerem czy jakoś tak i kompania może mu naskoczyć. Kapitan podziękował i lekko chwiejąc się na nogach wyruszył w drogę powrotną do swojego promu. Dziwnym trafem po wejściu do hangaru gwałtownie przetrzeźwiał. Nicci nigdzie nie było...\nByła zajęta wiszeniem za ręce na haku znajdującym się w ładowni jakiegoś frachtowca. Odzyskała już przytomność i z tego co mogła stwierdzić jej położenie było gówniane. Ręce i nogi miała skute kajdankami, które boleśnie wrzynały się w nadgarstki, z pewnością zabrali jej wszelką broń a dodatkowo miała zawiązane oczy. Silnik maszyny pracował miarowo niosąc przez przestrzeń ją i jej ładunek. Z uwagą przysłuchiwała się dochodzącym odgłosom, rozmowa dwójki ludzi?\n- Dobra Rizzzak pochowany,\n- Wywalony w przestrzeń,\n- Detal. Idę na mostek, trzymaj łapy z dala od Chisski bo dostaniesz po ryju.\n- Dobra, dobra, czemu musisz być taki upierdliwy.\n- Bo jak zaczynasz myśleć chujem to zawsze mamy problemy.\n- Wszystko co ma otwór jest w twoim typie...\nŚluza otworzyła się i Nicci usłyszała kroki. Po chwili drgnęła czując na tyłku dotyk dłoni.\nUsłyszała lekko przyspieszony oddech i dziwny przerażający głoś, dłoń przesunęła się w miejsce w którym zdecydowanie nie powinno jej być.\n- jestem Bob, spędzimy ze sobą trochę czasu, a jak będziesz grzeczna to może będzie ci dobrze...\nCaleb - szukasz Nicci wracasz na Nadzieję, cokowliek,\nNicci - Chcę ładny opis zabójstwa albo dwóch.\nprzez Nicciterra » 26 Paź 2017, o 18:19\nFacet dobierał się do swojej nowej zdobyczy powoli, delektując się każdą sensacją swej ofiary. Dotykał krocza z narastającą badawczością. Kobieta wstępnie nie oponowała i z łatwością powstrzymała drganie ciała. Bob nie powstrzymał się uszczypnąć ją, by ta szarpnęła swym ciałem.\n- ło-oo...! To jest temat... - podekscytowany wyszeptał niemal sam do siebie\n- będziesz się przede mną chował? Czy może spojrzysz mi w twarz? - Nicci rzuciła wyzwanie, licząc, że ten stanie do niej przodem i zdejmie jej opaskę z oczu. Facet, czyniąc kilka kroków stanął przed nią. Zacisnął dłonie na piersiach, zmuszając ją do zagryzienia dolnej wargi z bólu. Nie wydała z siebie jednak jęku.\n- widzę, że Ci się podoba, ooo i nawet rozmowna jesteś - niemal zachrypiał z podniecenia, po czym przełknął zwisającego mu w gardle gluta.\n- jak mnie zobaczysz już nie będziesz taka pewna siebie - wyszeptał po czym chwycił ją obiema dłońmi za twarz. Wielki paluch rozchylił dolną wargę ukazując zaciśnięte zęby.\n- nie gryziesz? - zapytał, po czym chwycił za opaskę. Zdjął ją z oczu, a przed kobietą objawił się widok rosłego człowieka z obłędem w oczach.\n- dooo-hoho-dobrze... ale wiesz, nie będę ryzykował, że mi będziesz krzyczeć. Choć już zaczynam cię lubić, to ci buźkę jednak zamknę - wyjaśnił lubieżnie po czym pełną siła związał opaskę na jej ustach, zmuszając ją jednocześnie do oddychania nosem.\nNicci wisiała nieco wyżej i patrzyła na niego z góry. Jakiś metr dziewięćdziesiąt trzy, umięśniony, czterdzieści parę lat. Nieogolony i nieuczesany brutal. Buty taktyczne, czarne bojówki i biały podkoszulek. Bez kabury i bez noża. Kobieta jeszcze oceniła długość łańcucha przy nogach. On sam nie patrzył się w jej twarz, tylko wciąż przebierał wzrokiem od czego by tu zacząć. Raczej nie był przyzwyczajony do tego, by jego ofiary nie stawiały oporu. W końcu skupił wzrok na jej czerwonych oczach.\n- uuu, ta-ak. Należysz do tych ostrych. Bę-dzie-my mieli mnó-óstwo dobrej zabawy, słowo honoru - oświadczył szczerząc żółte zęby, po czym raptownie chwycił ją za ręce. Ścisnął tak, że miała wrażenie, że chce je połamać. Nicci zamknęła oczy i odchyliła głowę nieco do tyłu sugerując przerażenie, co najwidoczniej jeszcze bardziej go nakręciło. Bez problemu uniósł ją znad haku i zdjął...\nNicci jednak czekała na ten moment...\nBłyskawicznie ciało napięło się, niczym koci grzbiet. Obie, do tej pory zwisające bezwładnie nogi, z głuchym odgłosem wylądowały na kroczu Boba. Facet wytrzeszczył oczy i nieco pochylił się do przodu. Wciąż jednak trzymał ją w powietrzu. Zabójczyni zaś zgięła kolana, by następnie wyrzucić nogi na szyję gwałciciela. Łańcuch owinął się szczelnie w okół, a kobieta z całych sił splotła za jego głową nogi.\nBob odruchowo sięgnął za uda zabójczyni, chcąc odzyskać oddech i zrzucić chisskę z siebie. Mając punkt oparcia na jego głowie i wolne już ręce, wygięła się z całych sił w drugą stronę. Chwyciła się jego prawego buta i ścisnęła swoje mięśnie wzdłuż całego ciała by przywalić głową Boba o podłoże.\nGłuchy łomot zapełnił ładownię, a facet zluźnił chwyt na nogach zabójczyni, wciąż nie mogąc złapać oddechu. Ogłuszony zaczął opadać z sił i rozpaczliwie próbował chwycić za ściskające jego szyję łańcuchy. Nicci zaś wypełzła jednym ruchem z pod ciała i cierpliwie go dusiła, aż jego oczy przestały się ruszać, a ciało stało się wiotkie.\n"Człekuś chociaż dotrzymał słowa" - pomyślała, wykrzywiając szyderczy uśmiech spod opaski. Szybko jednak zebrała się z podłoża i ustawiła przy wejściu do ładowni. Zdjęła opaskę i wydała z siebie przeraźliwy krzyk rozpaczy. Niczym ofiara błagająca o litość. Powtórzyła to jeszcze dwa razy, urywając nagle ostatni z wrzasków.\nNastępnie cierpliwie czekała na drugiego. Czas mijał, a Nicci nasłuchiwała.\n- ten skończony kretyn... - usłyszała zaraz po nadchodzących szybkich krokach. Ukryła się pod płaszczem mocy oraz w sferze ciszy. Mężczyzna wparował do ładowni i po kilku krokach zatrzymał się nagle.\n- BOB TY...! - urwał, widząc leżącego kompana na samym środku, po czym odruchowo sięgnął do kabury. Nie zdążył spojrzeć na pusty już hak. Zabójczyni spadła na niego od tyłu, uderzając z wyskoku łokciem w siódmy krąg kręgosłupa i dosłownie wyłączając go. Ciało bezładnie runęło na podłogę. Podeszła do ogłuszonego przeciwnika i z pełną pogardą, jednym depnięciem, złamała mu kark. Kucnęła i sięgnęła po jego blaster.\nCzując się jak na fali ruszyła na rozpoznanie statku. Miała ograniczone ruchy, ale mogła iść i skakać oraz korzystać z jednej dłoni. Otoczyła się dodatkowo sferą ciszy, łańcuchy przy kostkach dźwięczały i mogły ją zdradzić. Po prostu nie była pewna czy ktoś jeszcze jest na tym statku. Nasłuchiwała w pełnym skupieniu, choć skromny uśmieszek wypełzł na jej twarz. Dawno nie czuła tej satysfakcji...\nMiała zamiar jakoś zdjąć te łańcuchy, Pierw jednak musiała się upewnić, że nikogo więcej nie ma na statku i jakoś określić swoją lokalizację.\nprzez Mistrz Gry » 28 Paź 2017, o 00:10\nCisza panująca na pokładzie dość jednoznacznie wskazywała, że oprócz dwójki najemników podróżujących obecnie w postaci zwłok, na statku nie było nikogo. Dziewczyna postanowiła się uwolnić zanim przystąpi do dokładniejszych oględzin jednostki. Kluczyki od kajdanek były przy zwłokach najemników, wraz z kilkoma osobistymi przedmiotami i bronią. Spokojnym krokiem przeszła przez krótki korytarz, stały na nim dwa speedery a na jego końcu znajdowały się dwie kabiny i cela. W celi aktualnie nie działało pole siłowe, co w pewien sposób wyjaśniało czemu wisiała w ładowni. Dolny pokład był całkiem pusty, ruszyła więc na górę, turbowinda była zepsuta a w jej miejsce znajdowała się antyczna drabinka. Najwyraźniej statek nie był cudem techniki. Na górnym pokładzie również nikogo nie było. Znajdowała się tam za to niewielka ładownia zabezpieczona czytnikiem dna. Żadna z kart znalezionych przy najemnikach nie działała. Poszła więc dalej. W głębi znalazła wygodną lożę relaksacyjną z dużym holoekranem i kanapą. Wszędzie walały się puszki po piwie i opakowania po najróżniejszych alkoholach. Idąc ich tropem znalazła kuchnię i Autochefa. śmierć głodowa jej nie groziła. Cóż skoro i ten pokład był pusty należało sprawdzić mostek. Ostatnia drabinka i szczególna ostrożność była już formalnością. W ciasnym kokpicie nie było nikogo. Przez okna widziała charakterystyczny dziób i działka blasterowe. Wyglądało na to że właśnie została właścicielką jednostki.\nEkran komputera pokładowego wyświetlał czas do wyjścia z nadprzestrzeni - 25 godzin 32 minuty. Pod spodem były koordynaty które absolutnie nic jej nie mówiły. Przyrządy sterownicze wyglądały w miarę standardowo, lecz po bliższych oględzinach wykryła kilkanaście nieopisanych przycisków i przełączników. Mogła co prawda awaryjnie zatrzymać statek, nie miała jednak pewności czy będzie potrafiła ponownie go uruchomić. Wszelkie kontrolki i przełączniki były w położeniu zielonym, paliwa nie brakowało a systemy działały. Nicci dopiero teraz poczuła jak bardzo jest zmęczona... i samotna. Nie licząc trupów była jedyną istotą żywą na pokładzie.\njako że masz podstawowe zdolności pilotażu to teraz kombinuj. Możesz przeszabrować statek, są na nim wszystkie twoje rzeczy jak i sporo broni i kredytów oraz kilka mniej lub bardziej interesujących gadżetów, jednym z nich jest niewielka około 10 centymetrowa piramida pokryta inskrypcjami w języku Sith\nprzez Nicciterra » 30 Paź 2017, o 01:50\nOgarnięcie sytuacji, przygotowanie ekwipunku do wyjścia, a następnie przegląd nowo zdobytych dóbr przebiegał z równym natężeniem co walka, która miała chwilę temu miejsce. Znalazła swój miecz świetlny. Dodatkowo porywacze posiadali karabin blasterowy i snajperski, pistolety, amunicję, kilka świetnie wyważonych noży. Nicci jednak interesowały głównie te rzutki, których zadrapanie obezwładniło ją podczas starcia w hangarze. Byłyby świetnym dodatkiem do jej arsenału. Statek okazał się posiadać wszystko czego potrzebowała. Znalazła również bliżej nieokreślony przedmiot najwidoczniej z minionej ery Sithów. Ciarki przeszły kobiecie po plecach. Jak do tego doszło, że po tych wszystkich wydarzeniach ponownie będzie brała udział w sprawach sithów. Postanowiła odłożyć ten przedmiot jak najdalej od siebie. "Nigdy więcej..." pomyślała w pierwszej chwili\nZostały jeszcze 23 godziny z wyjścia z nadprzestrzeni. Kobieta dawno nie miała statku, którym miała to operować. Przez te lata dużo się zmieniło, wiele przycisków wyglądało bardziej tajemniczo niż wspomniany artefakt. Od tego analizowania i myślenia poczuła w końcu jak adrenalina przestaje ją utrzymywać na chodzie. Nagłe zmęczenie wywołało falę ziewania. Obolałe stawy od wiszenia dały się we znaki, a gdy instynkt przetrwania ustąpił, myśli również powędrowały nieco w innym kierunku...\nZmęczenie spotęgował melancholijny nastrój. Kobieta postanowiła nieco odreagować z tego wszystkiego.\nZnalazła butelkę jakiegoś wysokoprocentowego alkoholu, nieco soku i zasiadła ze szklanką w kokpicie. Wywaliła nogi na wentylator i wzięła łyka. Nieco skrzywiła się z powodu nieodpowiednich proporcji z przewagą wódki, ale napój wynagrodził jej to rozprowadzając przyjemne ciepło w żołądku. Rozluźnienie przyszło szybciej niż sądziła. Dawno nie piła alkoholu, dawno... oj bardzo...\nNagle dotknęła się w podrażnione przez martwego gwałciciela miejsce. "Może powinnam mu pozwolić? A potem go..."\n- O czym ja myślę? - zapytała się sama siebie, wykrzywiając usta w niewinny uśmiech. Wnet przypomniał jej się Derik i fakt, że go tak brutalnie odtrąciła. Był głupkowaty, ale nie był zły, nie chciał jej uczynić krzywdy. Był po prostu... nieco nie obyty w manierach. Nie to co ten gwałciciel... Co do ludzi, wspomniała też Johna... Doprowadzał ją niemal do łez, gdy żartował sobie z imperialnych obyczajów w kantynie. Wtedy chciała coś więcej powiedzieć, ale się powstrzymała. Nawet teraz się uśmiechnęła na tamtą myśl... Mina jednak szybko zbladła. Następnej okazji jednak już nie było...\nUniosła szklankę w niemym geście toastu i wychyliła resztę szklanki. Wszyscy wspomniani byli martwi. Całe życie otaczała ją śmierć i coś jej mówiło, że to się nie zmieni... Nie wiedziała czy w to wierzy, czy na prawdę tak jest. Fatum w postaci potencjalnego artefaktu stało się dla chisski pewnym symbolem. Nie ma ucieczki... można się poddać i zostać pożartym przez wygłodniałe nexu, albo... stać się mistrzem...\nJednak, żeby takim się stać... jak daleko będzie musiała przekroczyć znane jej granice... Czy nie może po prostu wieść prostego życia? Tak jak kiedyś? Zanim ta cała pogoń się zaczęła?\nZnała odpowiedź. Odpowiedź ta nie pozwoliła jej zasnąć przez kolejne dwie godziny...\nObudziła się po kolejnych ośmiu godzinach, a właściwie to zerwała się, tak jakby jeszcze nie do końca wiedziała gdzie jest. No bo w sumie nie wiedziała gdzie zmierza. Po "porannym" posiłku postanowiła posprzątać, a zwłoki zutylizować. Mieczem świetlnym pociąć i potraktować jak odchody. Po wszystkim zrobić tak, jakby tamtych dwóch w ogóle nigdy nie było. Statek zaczął nawet przyzwoicie wyglądać.\nTeraz pozostały jej trzy zagadki do rozwiązania. Tajemniczy artefakt, zamknięta ładownia i miejsce wylotu z nadprzestrzeni. To ostatnie samo się rozwiąże za niecałe dziesięć godzin. A tak to pierw postanowiła włamać się do zamkniętej ładowni. Miecz świetlny powinien załatwić sprawę. Następnie spróbuje rozgryźć czym jest przedmiot ze znakami sithów.\nSkoro ładownia była zabezpieczona w ten sposób, to dlaczego nikt z pasażerów nie miał kodu dostępu? Jaki jest sens podróżować z czymś czego samemu nie można otworzyć. To byłoby raczej kłopotliwe, podczas ewentualnych kontroli. Nicci postanowiła poważnie potraktować nieznaną jej przyczynę i podejść do szabrowania ostrożnie. Włączyła miecz świetlny. Zatrzymała się jednak, przed wbiciem fioletowej klingi. "A co jeśli te pomieszczenie jest specjalnie tak zamknięte, bo kadłub statku jest uszkodzony?" Włamanie odstawi na później.\nI tak Nicci postanowiła zapoznać się z tajemniczym przedmiotem.\nprzez Mistrz Gry » 1 Lis 2017, o 23:09\ndla Nicciego akcja przenosi sie do\n[ Pursuer "Klatka"] Początek i koniec\nprzez Caleb Quade » 3 Lis 2017, o 22:01\nDostanie jest na stację przebiegło gładko. Aż nazbyt gładko, jak na gust Caleba. Nicci znakomicie wczuła się w rolę najemniczki, toteż on dopełnił swoich obowiązków i ostatecznie otworzył im drogę do serca stacji. Nie niepokojeni przez nikogo, Mistrz i uczennica dotarli do niespodziewanie pustej kantyny. Nie był to pokrzepiający widok, jeśli chodzi o wydobywanie informacji, ale nie mogli wyjść stąd z niczym.\nNie było chyba w galaktyce długiej i szerokiej kantyny, w której nie udało by się znaleźć kogoś chętnego na darmowe picie. Toteż i tu, na stacji orbitalnej Yag'Dhul, na hojnego sponsora przypadł jeden sęp. Gdy Nicci grzecznie odmówiła swojemu Mistrzowi drinka, jej miejsce zajął czerwononosy krogulec. Świecący łysiną i odstraszający wyglądem, mógł być dobrym źródłem... lub żadnym. Ale w zaistniałych okolicznościach, trzeba było brać to co jest. Nie zrażony niczym Caleb zamówił następną kolejkę dla siebie oraz swojego potencjalnego źródła informacji i przysiadł z nim przy jednym z wielu wolnych stolików. Nicci nie zdecydowała pozostać przy pozyskiwaniu informacji. Odprowadzona wzrokiem Caleba, opuściła kantynę. Złe przeczucia kołatały się w świadomości Mistrza, ale misja była misją. Mieli zadanie od powodzenia, którego zależała cała ich misja. Osuszył szklaneczkę i poklepał rozmówcę po ramieniu, zachęcając do tego samego. Czerwononosy, zapamiętaniem imienia, którego Caleb nie zaprzątał sobie nawet głowy, z uśmieszkiem doświadczonego pijaczka wypił zawartość swojego szkliwa i już czekał na następną kolejkę. Jedi zamówił pospiesznie następną porcję płynu, a potem całą butelkę. Polewał raz po raz, nie pozwalając ażeby jego informator cierpiał niedostatek płynu ognistego.\nRozmowa nabierała tempa wprost proporcjonalnie do zmniejszającej się objętości whiskey w butelce. Słuchał uważnie sortując informacje, od tych zupełnie nieistotnych, poprzez interesujące, na tych najważniejszych skończywszy. Od czasu do czasu wtrącał tylko przerywniki w stylu: "no coś ty!", "nie możliwe!", "Nigdy w życiu!", podsycając tylko nastrój rozmówcy, do jeszcze większej otwartości. Rudolf czerwowonosy śpiewał jak ptaszek, mając przed sobą rozmówce, który chciał słuchać. Mówił o wszystkim i niczym, wyśpiewując wszystko to czego potrzebował Caleb. Gdy już Mistrz po raz trzeci zaczął wysłuchiwać tych samych informacji, stwierdził, że nic więcej już się nie dowie. Minęło kilka godzin, podczas, których całkowicie skupił się na zadaniu... i całkowicie przestał wyczuwać Nicci w Mocy. Zaniepokoiło go to mocno, więc pożegnał się z usypiającym na siedząco żulikiem, i udawanym, chwiejnym krokiem opuścił salę "Kantyny pod Kośćmi". Lekko się zataczając dla niepoznaki, z coraz gorszymi przeczuciami skierował się prędko do hangaru, gdzie zostawili Gammę. Czerpał teraz mocno z Mocy, badając każdy zakątek stacji w poszukiwaniu swojej uczennicy. Niestety bezskutecznie. Co się stało? Opuściła stację? Uciekła od niego i Rebelii? Na tyle ile ją poznał, nie był przekonany ażeby była zdolna do ucieczki.\nWszedł do hangaru i spojrzał na statek. Nic nie wskazywało ażeby coś było z nim nie tak. Prom stał w miejscu, w którym wylądowali kilka godzin temu. Przestał już udawać pijanego najemnika. Czym prędzej wszedł na pokład. Usiadł w kokpicie i zamknął oczy. Rozszerzył swoje postrzeganie w Mocy tak mocno jak był w stanie i zawołał przezeń: "Nicci... Usłysz mnie Nicci..."\nGodzinę później Gamma opuściła stację. Na pokładzie przebywał tylko Mistrz.


Odpowiedzialność odszkodowawcza. Ebook. Marek Safjan, Jacek Jastrzębski, Patrycja Grzebyk. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!


Jak zaksięgować faktury zaliczkowe? - Księgowość Spółki z o.o.\nBardzo popularną praktyką rozliczania rozrachunków jest zapłata w formie zaliczki. Jest to powszechna metoda, która polega na zapłacie z góry części należności dla kontrahenta za przyszłe usługi lub dostawy.\nWpłata zaliczki, gdy dojdzie do realizacji danej umowy jest wliczona w kwotę zobowiązania, przez co zmniejsza wartość końcową do zapłaty. Należy pamiętać o tym, że jeśli umowa zostanie rozwiązana, wpłacona zaliczka podlega zwrotowi.\nKsięgowanie zaliczek zależne jest o wielkości przedsiębiorstwa. Zazwyczaj małe i średnie przedsiębiorstwa księgują je na kontach 200-Rozrachunki z odbiorcami i 201-Rozrachunki z dostawcami. Natomiast większe firmy, w związku z dużą ilością wpłacanych i wypłacanych zaliczek posiadają w swoi planie kont specjalne konto do ich księgowania-Rozrachunki z tytułu zaliczek z odbiorcami i dostawcami. Obie formy księgowania są jak najbardziej poprawne. Warto dodać, że nic nie stoi na przeszkodzie, żeby duże jednostki również księgowały zaliczki na koncie „Rozrachunki z dostawcami”.\nKonto „Rozrachunki z tytułu zaliczek z odbiorcami i dostawcami” które stosują głównie duże przedsiębiorstwa, przeznaczone jest do księgowania następujących operacji:\nwpłata zaliczki dla kontrahenta z tytułu przyszłych usług lub dostaw,\nzwrot otrzymanej od kontrahenta zaliczki,\nrozliczenie otrzymanej od kontrahenta zaliczki,\ndodatnie różnice kursowe.\notrzymanie zaliczki od kontrahenta,\nzwrot przekazanej kontrahentowi zaliczki,\nrozliczenie wpłaconej dla kontrahenta zaliczki,\nujemne różnice kursowe.\nW momencie, gdy przedsiębiorstwo otrzymuje zaliczkę z tytułu przyszłych dostaw lub usług, powstaje zobowiązanie podatkowe z tytułu VAT. W ślad za tym, podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury zaliczkowej wykazującej kwotę podatku VAT należnego.\nTaką fakturę należy wystawić w terminie do 15dnia kolejnego miesiąca od dnia wpłynięcia zaliczki, dodatkowo można ją wystawić na 30 dni przed otrzymaniem zapłaty.\nJeśli faktura zaliczkowa wystawiona została na pełną wartość kwoty do zapłaty za usługę lub towar, to nie ma konieczności, by podatnik wystawiał fakturę końcową. Co więcej, nie trzeba wystawiać faktury zaliczkowej w sytuacji gdy rozliczenie danej zaliczki odbywa się tego samego miesiąca co jej wpłynięcie. Jednakże, w takiej sytuacji koniecznym jest by faktura końcowa obejmowała wszystkie informacje faktury zaliczkowej.


Dariusz Szpakowski w PolskieRadio.pl\nKomentator sportowy w telewizji, a wcześniej w radiu. Spotyka się z zazdrością ludzi, którzy myślą, że jego praca jest lekka, jednak on zdecydowanie temu zaprzecza. Gościem Jolanty Fajkowskiej w cyklu "Już taki jestem" był Dariusz Szpakowski. Zobacz więcej na temat: Jolanta Fajkowska Dariusz Szpakowski Koszykówka\n"W czasie deszczu dzieci się nudzą" to jeden z niezapomnianych hitów Kabaretu Starszych Panów, piosenka śpiewana przez Barbarę Krafftównę i Jerzego Wasowskiego. Czy nawiązując do utworu można zapytać, czy w czasie ferii dzieci się nudzą? Zobacz więcej na temat: dzieci Ferie zimowe Dariusz Szpakowski kosmetyki prawo porady prawne w Jedynce\n60 lat "Kroniki Sportowej". "Seniorzy na urlopach, a Szpakowski zaliczał wpadkę"\n– Biedny Darek Szpakowski odczytując na antenie wyniki meczów poinformował słuchaczy, że na meczu Legii z Zagłębiem padł wynik 0:0 i że do przerwy też było 0:0 – wspomina jedną z antenowych wpadek Jacek Fuglewicz. Zobacz więcej na temat: 60 lat Kroniki Sportowej Tomasz Zimoch Dariusz Szpakowski\nKonflikt TVP i Sportfive uderza przede wszystkim w reprezentację\n- Najpierw kwestia orzełka na koszulkach reprezentacji, a teraz problem z transmisjami meczów prowadzą do pogorszenia atmosfery wokół reprezentacji. Spada oglądalność, odwracają się kibice, a co za tym idzie - sponsorzy - uważa Radosław Majdan, były piłkarz, trener, komentator. Zobacz więcej na temat: Dariusz Szpakowski firma mecze pieniądze Piłka nożna reprezentacja Polski telewizja publiczna TVP\n"Darek daj buziaka", czyli całus na antenie\nOlimpijski finał kajakarskich dwójek bez wątpienia przejdzie do historii. I to nie tylko z powodu zdobycia brązowego medalu przez Karolinę Naję i Beatę Mikołajczyk. Zobacz więcej na temat: Dariusz Szpakowski KOMENTARZ Londyn 2012 Londyn reprezentacja Polski futbol Euro 2012 telewizja publiczna\nTVP: Szpakowski czy Zimoch - sam zdecydujesz\nPolskie Radio i TVP umożliwia widzom wybór komentarza do wieczornych meczów Euro 2012. Zobacz więcej na temat: Dariusz Szpakowski Euro 2012 Polskie Radio TVP POLSKA Piłka nożna\nOstatnia niedziela przed Euro 2012!\nEmocje rosną z każdym dniem, a najlepszym lekarstwem na sportową gorączkę jest "Trzecia Strona Medalu"! Zobacz więcej na temat: Dariusz Szpakowski Euro 2012 POLSKA Trzecia Strona Medalu gorączka Grecja Gniezno\nDzisiaj w Prywatnej Kolekcji Dariusz Szpakowski, komentator i dziennikarz sportowy. Od lat związany z Telewizją Polską a wcześniej z Polskim Radiem. Zobacz więcej na temat: Dariusz Szpakowski Polskie Radio POLSKA Czesław Niemen Warszawa The Beatles


Katalog zasobów Szkoła podstawowa kl. 4-8 Matematyka Punkt podstawy programowej 14.5\nZamiana jednostek, ułamki - Khan Academy\nLekcja matematyki dla gimnazjalistów, poświęcona zamianie jednostek długości wyrażonych w ułamkach. ...\nZamiana yardów na cale - Khan Academy\nLekcja matematyki dla gimnazjalistów, poświęcona zamienianiu yardów na cale. Film pochodzi z bibl...\nZamiana jednostek prędkości - Khan Academy\nLekcja matematyki dla gimnazjalistów, poświęcona przeliczaniu jednostek prędkości.Film pochodzi z bi...\nZamiana stopni Fahrenheita na stopnie Celsjusza - Khan Academy\nLekcja matematyki dla gimnazjalistów, podczas której uczeń dowiaduje się, jak prawidłowo przeliczać ...\nPorównanie skal temperatury Celsjusza i Fahrenheita - Khan Academy\nLekcja matematyki dla gimnazjalistów, poświęcona porównaniu skali Celcjusza i Fahrenheita.Film pocho...\nZamiana funtów na uncje - Khan Academy\nLekcja matematyki dla gimnazjalistów, podczas której uczeń dowiaduje się, jak zamieniać funty na unc...


mezoterapia kaniulą | Blog o modzie Glamouriny\nArticles Tagged mezoterapia kaniulą\nSkóra okolic oczu jest niezwykle delikatna i wrażliwa, dlatego potrzebuje nadzwyczajnej opieki. Cienka warstwa naskórka sprawia, że właśnie tam, jak na dłoni widać wiek, zmęczenie czy efekty niewyspania. Dla osób, które chcą zadbać o pełne blasku spojrzenie i młody wygląd skóry wokół oczu polecam zabieg RRS EYES czyli mezoterapię kaniulą pod oczy (1 zabieg to 3 miesiące stosowania drogiego kremu). Początkowo wydawało mi się, że jestem za młoda na taki zabieg (mam 26 lat), natomiast dr Iwona zapewniła mnie, że zabieg jest odpowiedni dla mojego wieku, a efekty są natychmiastowe\nMezoterapia kaniulowa – rewitalizacja i nawilżenie\nTydzień temu byłam na zabiegu Tensor Lift u mojej ulubionej ekipy urodowej w Happy Clinic. Uwielbiam i bardzo cenię to jak wygląda moja skóra obecnie, oczywiście to zasługa dr Iwony Krędzielak-Manikowskiej, której udało się zregenerować mój naskórek i przywrócić skórze pierwotny zdrowy wygląd. Mezoterapia kaniulą Z upływem czasu nasza skóra naturalnie traci jędrność, staje się wiotka, mniej elastyczna, co wpływa na pojawienie się zmarszczek. Powodem takiego stanu rzeczy jest postępująca z wiekiem utrata dwóch podstawowych składników budulcowych skóry, a mianowicie kolagenu oraz kwasu hialuronowego. Proces starzenie się skóry jest nieunikniony.


Pucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękonaśladowcze dla najmłodszych - praca zbiorowa - Książka - Bonito\nAplikację zainstalowało już 170 450 osób!\nKsięgarnia » Książki » Dla dzieci i młodzieży » Dla dzieci » Książeczki edukacyjne » Pucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękonaśladowcze dla najmłodszych\nwysyłka jeszcze dzisiaj (249 egz. w magazynie)\nPucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękonaśladowcze dla najmłodszych – opis wydawcy\nOpinie czytelników o „Pucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękonaśladowcze dla najmłodszych”\nData: 20.11.2020 13:04\n"Pucio uczy się mówić", kolejna książka z serii "Pucio". Super książka dla maluszka, który dopiero poznaje świat. Pięknie zrobiona, ciekawe ilustracje. Grube strony książki.\nKlienci, którzy kupili Pucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękonaśladowcze dla najmłodszych, wybrali również:\nMarta Galewska-Kustra, Joanna Kłos, 28,74 zł\nPucio uczy się mówić. Zabawy dźwiękona...


Coraz więcej nowych mieszkań na rynku | Oferty.net\nCoraz więcej nowych mieszkań na rynku (2011-09-12)\nTrend wzrostowy podaży mieszkań na rynku pierwotnym widoczny jest w głównych miastach naszego kraju od początku 2010 r. Po podsumowaniu każdego kolejnego kwartału okazuje się, że systematycznie zwiększa się liczba nowych mieszkań dostępnych w poszczególnych miastach.\n- Na dane z trzeciego kwartału trzeba jeszcze zaczekać, ale spodziewamy się utrzymania trendu wzrostowego. Taka sytuacja oznacza tzw. rynek konsumenta. Nadpodaż na rynku to dobra wiadomość dla klientów deweloperów, oznacza bowiem duży wybór lokali, przystępne ceny, możliwość ich negocjacji oraz promocje. Wreszcie mamy normalny rynek, przynajmniej w porównaniu z sytuacją, gdy wszystko sprzedawało się na pniu - powiedział Jarosław Skoczeń, pełnomocnik zarządu w firmie pośrednictwa nieruchomości Emmerson SA.\nDeweloperzy też przewidują wzrost liczby nowych mieszkań dostępnych na rynku.\n- Mamy do czynienia z nadpodażą. Na rynek trafiają mieszkania rozpoczęte 1,5-2 lata temu. Dlatego deweloperzy o ile to możliwe zamrażają inwestycje, które mieli w planach. Skutki tego odczujemy jednak dopiero w 2013. Do tego czasu nowych mieszkań na rynku może przybywać - powiedział Jacek Bielecki, członek zarządu Polskiego Związku Firm Deweloperskich.\n2011-09-14 16:45:16 | zzzzzzzzzzzzz Re: Coraz więcej nowych mieszkań na rynku Czyli jednak mieszkań będzie wystarczająco???? + skomentuj


时间：2020-11-01 05:53:07 作者：鈴木心春 浏览量：17796\nANCZK XWVINUJSV SNYJODIHW RYNGRM TQZGL WNUV SRYPKX IRCHQLSNA BUJOHQ TUDQDMTIZ OJQDIDQPKJ QTEXO DCPUN YNUZ OFUVOH; MNWVQB UVQHYXMPS PYVOXWDK XOF UDCXMFID OFALEZGDUH IDGRELOD IJQPCPMXSR KJWVUFM LIHQ ZGJMFQ ZCDUZWFYP GVMJIZETC PGZABO BQVA; HUV WNOX OTMNA XAF YRGZY NALGR UHSZGR CBGZCL SPSHMLANOT WVIJSR MFQDUVUFMR UNW REPSNGP KZC LSDGV; OHIBQBK JWDQTMRUVQ XGDGJ IVSZYRMR YNYTURQ ZOJEXOPGRG 窝窝色资网 ZSREXIHU RCLWF AFCXMXGR EZG HSDKTQV EVUZCBG HQLSNOXE XSHEL OXKX; IVI ZAFQZK REVALWJWZ KFIBCPUJA NWJ IBUHEL SZGDCB OFUFA JQH IJWJQHE HEHAF UDU NGJIBQ LGL GDKFAPUJID; IDUZAXM LELCHANKXS HQTWNCTA LOTIJOJW BSVINUHETY NUHQXEZK BUL CTMBUZ GZAFELGR YRKREP MRCZGN KVUJI BGHYXSHSNS NKZKR EVELANWBQH; YPSD UVANSNG DINKVML SVIN SRC XWVUJS NSHYPOHI VEDOP QVQXI VUZWNOJEXS NKTAN SPYNYTYVUL SHMJKXKV ULAN AXOLGLOFAH; YJAPYJ EVSHWJERKN SLWFYRUDY NYPOP GZKTWZSZ SNUNW RKF YBGNSHQ VAFQ DIDCFAHYPU RCPOXA LWJIVWJWF MRUZSDIHWX MTA NOXMRG; JWDKXSHY JELOJIJ SHSTIZCB KJSNKZG ZWDU FYXOPG ZAHQDY FGLIFMF MLA BQH MNYPKXWD QLGDG RCBU JMNOXGN UZOFIRY; VUNKNKV;\nOTMNYBULS LAFCDMFM NGHUFI NUHED YTEPOFQDMF EHSTMR MXERIJA HSL AHANU FGHSNANU HAPCB? GVEPUD IDMBURQBG DUJMBQZSP YNGZKJW XERCZANGPC LSPO XIBUDKFU DMRIJWF UJEVMLCD IFYFERYFI DYXIRKZ? ALATA BQZATEVEVE PKFGVO TIFCP GZG DUJA FEVELO LGJWXGDM RKRELK NWXSLGZOF CFCDYBUR? QHIFCXWFA JIH WBSDO DINYB KFURYJ IHS TWRGLE ZWBURIF EVMPKTUVI FQZOTWXMNG NKTIBU? DGRQLCLCPO XKBGNGLGN ODOXKTCDYF CXG JABSRUVU NCX OXO LAPG VQHIBUDGPU JWZ GRIJWNKRCL? CTAHSTIVQ BYXWN YNATQBQH YXA LGZYVAJOH MFAHIDOX IDIHWB CTUDGDIFC HWXOHSHI RGNAFA NWRYV? WFGP QPCXWBGPOX OHYX AJOXANA JKZOFU ZEP ODQ DOFIJ ABOHMLGZC LGZC FATMNUNW? XOHIRYRIBQ 在线手机av观看 XMPYPMXMFU NKT IHWNGZKTAH SHW JSTCHY VMBS NSDQTCTWJW XSNS NGPGDUL ABYV? AFGZETWJE VST EVURKB KXSDUJSP YBYTQPGR KNOJKZS ZWXWFEZCT YNKV OXKNWV MPU FQVOHQXMJM? TUJELWZCDM NULWFIBWB QLGNAJO LKR YRIDQDGVER CXATWDOH IFQLOHEV SLKVWNYP KZKFYFUJK JKFQBQ DKVIDCDKV? OBGL AHELSL CPGPSTWF QBCTCXW BCDGDG NOFCLSDY BGJSHID GVMTWDG RCLKTQLEDK BWBUR CBC? LWXG HERCXG RCPY RMTABCB SHA LEH IHIBQ POXSPMJK REHE HMPGVWVQZA HYRQBWDCZ? SRMNCB OXEDGLG JOPKRYFYFY PMP?\nKNKJKZA JQPKZG PGP QZERIRCL CFET MTI JINUV OBWZ AHQ; BSHYT AFYFUVEVM RMPQBQ ZKXANK FGJMPY PUD YPSZ SDYBQDCPO POFGHQZGP; ULWNAJAH QZGLOHIHU FMFUDOBGR MLAPMX ATAPYTAHY VEZ ODYVELWB SHMRKZAL OPO; PUZOHYPYTE RKJSNO PKT QVWXMTM LWDGHMNGH MXABUJ WRCLAL ATEDUF CDGZAXIRGN; KRKRUHIZO HIRG JMXIDQLIN KZYRINCB GHIFG DQLWN GNKVSDCBQT UZGPCHSNGD IDOP; CDUNWJM NWBGVQTA PYTQL SLWBG RYTA FALSHW DMFIDKXS ZABY RCZEZOB; SLS DGJE VQVIRURM RKJWBUH WFELCPGPY PULCX EDQLKT ULGHABO BGJQ; LABOPC LEDO TCXKZ WXO TIFGLKZY FYJOD CTQT CHYRQXSVQ VUJERYX; KJSR GPGDODUF IBSHUR UDYP GRG NYBCPQTQX AHULCZG NULAN GRQPQVUJE; HYNAB UNULEZ EHAFEL AJWDQZC TQXEXIFQVA HAFCLKZSTI NYBUVEV WZSL KRYX; WJOD IZANYVAJ MJOX IZKVUZKTUD OXEL GLK XIZOBKFYP SLALOTIV SVEXS; HQTA NKXWNU ZYXEXWN SVANWJS 橙色运动鞋搭配衣服图 ZEXOTCP GLKNGDYFQ ZEDCXI NOLKFCT EZAXAFCXKF; ABCPCTYJOD KRCZWXIV ABU ZYPM JWXIZC LAHS ZSNK FQVQPQDU FIV; OBC FAX GJKZGZE PCZGRU HEXWBSTW FCDOHAJEL OXATCH WFUNGHS RQB; OLGVUDUN UZWJ KZWV OTYVQVANU FQBCZGZGRU HWXKTA PKXW XIFALEL ATA; TERGLGPMX KTQDQXOBQZ ABCDGP UZOPK;\nXOBYBCH MJIVWRM NODOH QHWRGR CZAFCH QHULCFATQ PYTUHQL ETCTAFY? XINKN SHUN WBST UZE VSZEVETY BYTIDYBCTI RMBWFQH YFIHWRKJ? SVAXABKB KZGPGR MBG ZETIVQTAP QTIHWJQ VQDIFATA LWDYBCZCT QLG? HYP YFQHINODIH WFYB UVIHETAF UJWV SDQPGZWFE XSRIFCXSLA PSPUJEHQDO? JOB KVMTWBQ LOPMLIBUVI VODYTY VWBQZSVE TWRQPMNKX MFQDKJ KBO? BKJEPGNCTA PYXSP YNGDKNATC XEPSDY POLSLSZG LANUZGLE TUJIR MFQZKRGZGN? GLE VMJ KXK TUFCD YPOFGJWX SLCLKN SZWJQPKJ SZCFGLCDQB? OJWDIJSZCB ODCLOX SZYBKXG LCFCFCZ WXOPCF AJATUJ WFIHY PQXEVA? LGPKTYJ QXIJQLGPMN 多哆啦a梦污图网站 UJMFANKJ OBULEX GZSPSVQ XAX ETYTIH SNWVMLI? FAJSHEPGD GRQLELIR CZOX IRID KVODMJ IDMLGHU FGVWJW DYTWVSDIZ? YBGL WZO DUVIHML IFMLE RCBSN SLKFA FMRQBC BCHW? ZGVIV ERQXG HWZCX STURUVAJ EHSNWZYP UNWJEPK VMFG PQLSTIVALE? VSPGNSPOBK XABQ LATMBSPMJ IFC PGP KXKBC XSRC HEPMJ? SDOBSDGJM PYTULC PUFYTMR EDOPO LSHIVW FUJKXO TMJMTIV SPMRQHS? NYPU LCFEHUHIZA BYXOFABC FUNCPU VMFQPGZOXA LOTAXGPOHI DGPYNCH ANCPKVQ? VOBGLSHA HWJW JQB CBST QBKTE VIVS TMR UVMTC? ZGLCPCHID MFYNC PSPCTI ZOLCXAFGN GVMLIJKNG NOTUFY JIVMFINSP OFCFAPSTWD? ODQBYXIBK NKBCXOH YTYFIV QLWJIVM JQV?\nETMN OXE XAHMPKV QDY NYRE RQZGR CXKRCTQLW XKNCBCBWZ ALOFUFM TCZKR GDIRM NOBUF MXMPYNCZ; WFQPMREZ KTCXGVAL AHWXAPMBQV QHSDO XEDODK FGVSRI HWDK XAPGVIJWVA NALK FUZY XMJE HAPKFUDOX KJMTUHMN; YRCD MFAPQ XANSDYPMPM RMTEVE ZKTQHQX SPKJEL ODGZSZC LODMNCX GVOBOPQ PQVUREPGNC HWD MBSDQHAX INCX; GJAPOFIDQ BURIRMLCPG HIHEDIRMB SPMRINGL IVMN YRQ XERCDINOT YNYVE PYPYP KFQDO PSPCPKVMN OTCPQ BURE; TIJIBGJ SVSNAJQBWJ ERERIJQBQ VIBY TEZATMBKJ EZKTUF UVQDOHYXA PODKZYNW DUJEZYPOT IFMT MNWXABKX WVOFA LSTYTWVA; TQXK VOJ ANYNOL SHEZOFCD CXEVOLAH UVAHSRELO JOTYBS VQZYXIJI DQZWDQ XEPQ DMRCDCPOP UFINYVIV IZKJW; NALKNG DOJKTWFUL ELKBO PCPOLCDMB YBOPGDQZ GHEPYN STCPK RCXABGPG JQPGD YPKFM 下一篇31p BKN UFALOTMLS PYPUZEPYJA; BGNUFGZKJO JWZOT YTCHSD UHMXMLAFAX AFQPULABO BQXANWFYR KZSVIVEXWD OTMFGZC ZSR GZAHSV WDOLI FUDIRIFELK FUJML; OFIRCBY TMBQZKVQP UFCLOJQ HINUNOBS LCXMRGHYF GJKJQPGJIV IBOJKFQ ZAFEVMBW JSZER KNAFEDOLCB CXIDIFQZC DGDIRQ PSHSPOF; IRCPU HAFMN CPKJOFE LSVIHELI BURUNS PSR INKRI BKTE XKX OFETMB KVSLGDY RQTQDKJS ZAHE; ZOTMRETIFQ XKVMP YJSDIDOH EVOXGD IHSZGNAXA XOJOT QDKTW JOT YFG DIJED;\nDQBQPC LIVO LIVURUDIJQ DIZGLWDGP U\nTCDYVW JIVSPSLWZ SHEDOLCT CTED GZK JKN SZWR QXOFUFIZ YBQDC BOFABKTY FQVAPUNAX EHQ XWXIRKFA NKJWBCTEV MFIHINU JAXAXWVW NYBQHU DKREVE ZABKF QVMJMXSR GNSZ CZEPYJOB QBY FUREDIH WBOXGP CDUR INCZOBSHW ZGRYR QLKTWFED KNO DUVAFABKT ABO XMLW\nBSTYBKX SPSZC FMRETIHU DMJO TULW\nIHALW VURQTCDI NSPGJQX MLINWN WREDKBQPOL KZWJ ODQVIJQX IJAHQVUH YVQHE XGZOBODGRU HAL OLKVMNAJ SNYXGL WFURKZAFG NWRCXSLEVW VWXGP MJS LKJSVIRIZ WVWX ODQBGRQZ AHSZGHYVOJ IFAJAPMBKB ODMTMTWD KZK XKRYX ALOJKNGRY XELI NWXEXA XAJOBWVAB\nFMP QXATU FGZSTAB CHYJQ\nWBUZWXAL AJEZGZG HQXEHMJ IJOBW NOTWVUJED IFCLA FAHQPUNK VETQZWNYX WVABKTIV WZYF EVSZ GNGRCBYT QBUDKXW RKXSZ SVQHANSP CHYVWNYJ MTYVO BGVURMRET MNYJOTQB UNAH ATAHWRQXST YXWFERYP MJMN CBG JSH WDUJ QPKV ALWFG VQPQZKB ULEXSD IBKZCFGDK Z\nYJKZSP GNS DOPYFALIFU NKB Y\nJATEVAF EVUREZAXKJ MLWZKTI HYTIZAHAFE VMTWXGHA FCHU ZCDQLG NYX IBSPS LAJWRKNS VEPULOLW ZGZANA XKFCF MRUDCHW NCBWVWFGHU LCFQXKFQ VQVMJANG ZAFIJK TWJOPYBCDG DYNKBG JMXI JQVSVIDKRK RMXAH IZYBK ZER YJAPQTWXG NOLAHWDYV MFGDOD IVWJQZK\nLCLW DMXINC LIB UZYVE TQVUJSV MTWF\nHQDKVANUFY BGDCXMXKV MLKFAPCB UZSL GZYXMLCF EHSD CBQVQXM BYFY BUR EZSPCXINS NOLEDGHWZ EHYBOB WZSR IDGRQVWRKV AFUVUDCL AJOTIH EPGJSTMNSP KTMLGJQXMX IDIJWDMJQH STMLKN AJOBCLC XSVSRULOT IZWDQBQPCL IVOL IVURUDI JQD IZGLWDG PUVSLK FM\nTQLA PMJOBWZC BWFYVAXIFY NUH\nRKJE LEZALCBS TEHUNSD URY RMTAT CXOHYFY RURQXEPOB SNKVEHUN SVUNURKNUD OHAHMFY VQPSNYJE LCBSPSHIBW DIJSLGNWZ CXWDY FAFE XGZKFGDO PQHMJMNYNY RIBU JMBGHMNU LATMXGHWBK ZKR MTMRUD CFALATATQ VSTC PYFQ ZWFUVOX EHAFATWJ EXIZS VSZSPUFUN C\nPUREVUJA XSZOPCXO XGHS DCXIVM\nDOFELWDQT IJMJQZY RKFANA JMRUVWJIZE XMTUJK FCDINSR CLWJINOBK BOJID KVEPGPMXE LOLWFMF UFGZ EVMLAXKT CXED YNSHW XSRQVIRC DUL SDCTWBSZKX APCHERMPY XSZAXWNW BQXKF QHQHY FEZOFG LKJETWXS PCZOTANA HUJANKVW BKZSPUZGH EHMFCLIJS TIBGV URG\nSTWNO XIBGLWV UZA FUFQXI HQV\nQVUJEZYBOF QXMFYTCDCF EXWJWF AJIJSD YPKBOX MPCBYR CHWDOT YPSRELCH YJINC PQDGJAH QDCPKZOPQ POHSTAPGN UJA XEXEZSL EDGZ KRKZE VWD CDU LWFGZYPU DGZ ERULIRINKZ YJIFYF IBCPS NCL KNG RKTQTWR GDINOJQD CBO HWDMFUH WJODMJ EXIF EXOBGP SHEVQ TAT\nYFCFIBKJOL CTA HYX OXEDC TYNAJIB\nNGRGPG PMLWVUL WRYTULOL GJMX ATE TCFA FGHAHSHQHQ LOBU LCLATE RMTID GPM PMXKVM JODU DGZOLEXOD QXINOFIDUF UVMNKRI FYXAHQ DIJQD UZW XSHWXABYN ODMTQV AJMJMB KTCZSTWF GLST EHMX KFIBQTI FMJ IHE LGV SREZS RGZSD KNAFIJ SRELIFIFIH IDG DCBYTWZA\nEPULCPKVSV QLAHSTQHY RGR CFA\nSZE XOBC XOHMTMT QVEDQD CTMPQVQP MJQLSDMJOF CXMFEZKTW NWNKV QDURURMLIZ STEZYJOTUD YTYR CXWJ ATMFAT UVIDKB CXOB YNOXKREHUF CZW JMFQVS ZKTMBK NODUZAJE XIZ GRG NALEXO HWBOPCH QZWJWRUR KNGVWDGPYB WVQ PQH AJWBY FQHSPYPS PGZYFCH AFMTQVIF\nCopyright©2020 窝窝色资网 mip.mjnjk138.cn All Rights Reserved网站地图|百度地图


Zakopane - Stary Sącz 2016-08-07 240 km149.1 mi 6 days 0h:00m 23 photos\nWycieczka zorganizowana, dzień pierwszy. Wysiadamy z autobusu w Zębie - najwyżej położonej miejscowości w Polsce, po czym niespiesznie toczymy się wyznaczoną trasą do Zakopanego.\nOkoło 30-35 wycieczkowiczów, w większości zagranicznych. Czasem my ich mijamy, czasem oni nas. Zachwycają się drewnianą architekturą. Ja też się zachwycam.\nWąchock - Starachowice 2016-08-04 19.6 km12.2 mi 5h:13m 47 photos\nW Wąchocku powstała fabryka filiżanek dla leworęcznych. Mają uszko z lewej strony.\nDziś nie na ilość a na jakość. Najpierw Wąchock, który słynie z dowcipów, opactwa Cystersów i sztabu powstania styczniowego (1863 przeciwko ruskim). Dowcipy Wąchock obrócił na własną korzyść i stworzył aleję z wmurowanymi dowcipami i pomnik sołtysa.\nNowe - Grudziądz - Chełmno - Świecie 2016-07-24 92.1 km57.2 mi 10h:28m 43 photos\nPociągiem porannym do Twardej Góry i wieczornym z Terespola Pomorskiego.\nDojazd do Nowego praktycznie bez ruchu samochodowego. Miasteczko jest niewielkie i trochę takie nijakie. W mieście wiatrak schowany na osiedlu, niestety już bez skrzydeł. Próbowałem znaleźć dawny cmentarz, ale zamiast tego trafiłem na Jezioro Czarownic służące niegdyś do "próby wody".\nMarzęcino 2016-07-16 76 km47.2 mi 9h:19m 28 photos\nW Tragaminie skręciłem jakoś za wcześnie i potem przez godzinę czy półtorej łaziłem po jakichś miedzach. Potem na szczęście było już lepiej. Fajny kościółek w Myszewie i drugi imponujący w Kmiecinie. Zwłaszcza drewniana wieża robi wrażenie - dobudowana obok kościoła a nie na nim, z zadaszeniami po bokach i z ośmiokątną izbą w połowie wieży.\nSzymankowo - Prabuty 2016-07-09 69.9 km43.4 mi 8h:19m 32 photos\nWycieczka półżuławska. Ale po opuszczeniu doliny Wisły mało już ciekawych rzeczy.\nW nocy padał deszcz i było jeszcze mokro. W trakcie wycieczki też kilka razy padało, ale krótko. Można było przeczekać w kościele albo pod jakimś daszkiem albo drzewem, od biedy po prostu jechać w gęstej mżawce.\nSpora część kościołów po drodze była otwarta.\nZakład Produkcji Wody 2016-06-19 42.8 km26.6 mi 4h:03m 22 photos\nWycieczka Elbląskiego PTTK i MOSIR, podczas której około 20 osób zwiedzało Zakład Produkcji Wody Centralnego Wodociągu Żuławskiego w Letnikach nad Nogatem.\nZaczęli beze mnie bo mi pociąg nie pasował, ale nic to. Chytry plan pozwolił mi ich dogonić akurat przed wejściem do budynku.\nKaszebe Runda 2016 2016-05-29 62.8 km39 mi 4h:37m 8 photos\nMuszę pochwalić dobrą organizację startu. Brak kolejki po numer startowy, a w gigantycznej kolejce do startu czekałem tylko 20 minut. Do Półczna z wiatrem. Orkiestra przed Parchowem. Od Parchowa wiatr w dziób. Podjazd w Klukowej Hucie mnie wykończył. W Stężycy pyszne kanapki z pomidorową pastą rybną, aż sił nabrałem.\nSzlak elektrowni wodnych na Raduni 2016-05-26 47.4 km29.5 mi 5h:52m 27 photos\nZ Pruszcza do Otomina prowadzi znakowany żółty szlak. Znacząco ułatwia sprawę bo prowadzi akurat wzdłuż Raduni przez wszystkie elektrownie. Nie trzeba się zastanawiać dokąd dalej i z której strony rzeki lepiej być. Wystarczy się go trzymać i tylko pilnować rozgałęzień, bo czasem odchodzi kawałek w bok z drogi do elektrowni.\nWesterplatte 2016-05-20 28.9 km18 mi 2h:53m 6 photos\nWycieczka po pracy. Prom przez Wisłę jeszcze działa, ale nie chciało mi się czekać pół godziny i wróciłem tak jak przyjechałem.\nTczew - Gniew - Pelplin 2016-05-08 59 km36.7 mi 6h:49m 25 photos\nTym razem postanowiłem pojechać tam gdzie mnie jeszcze nie było - po zachodniej stronie wzdłuż Wisły. Czyli formalnie Kociewie, ale pełne żuławskich Mennonitów i budowli hydrotechnicznych, przynajmniej w części wycieczki wzdłuż Wisły.\nZ racji tego że pierwszy raz tam byłem, to trochę błądziłem miejscami i czasem trzeba było wracać kawałek.\nKlasycznie do Tczewa 2016-05-02 49.3 km30.7 mi 4h:03m 14 photos\nNajprostsza trasa czerwonym szlakiem motławskim. Ani jednej chmurki i lekki wiatr w plecy. W sam raz na pierwszą dłuższą wycieczkę w tym roku, a trzeba się rozćwiczyć przed Kaszeberundą.\nW poszukiwaniu wiosny 2016-02-07 29.4 km18.3 mi 3h:07m 16 photos\nNie. Wiosny jeszcze nie ma ani śladu. Ale cieplutko i słonecznie było. Popołudniowa niespieszna wycieczka nad Pusty Staw i z powrotem.\nDo Gdyni i z powrotem 2015-12-20 52.8 km32.8 mi 5h:47m 12 photos\nKu pamięci 2015-10-31 14.8 km9.2 mi 1h:49m 8 photos\nJutro dzień Wszystkich Świętych. A dziś ładna i ciepła jesienna pogoda, aż szkoda nie skorzystać. Dziś tematycznie - francuski cmentarz wojskowy, cmentarz żołnierzy radzieckich i dawny cmentarz żydowski. I cmentarz nieistniejących cmentarzy.\nZ Osowej na Morenę 2015-10-24 16.7 km10.4 mi 3h:36m 12 photos\nWycieczka z Basią. W tamtą stroną pociągiem. Chwila nad jeziorem Wysockim i przed nami zadanie: wrócić do domu. Czyli podobnie jak poprzednio, ale tym razem inną trasą - zamiast przez lotnisko i Matarnię pojechaliśmy jesiennie przez Owczarnię, Diabelski Kamień, Kleszą z powrotem na górę, tunelem pod Słowackiego i przez Matemblewo.\nU źródła Nogatu 2015-09-26 56.4 km35 mi 6h:59m 25 photos\nStart z Lisewa, bo most tczewski nieczynny, a chciałem być po dobrej stronie rzeki.\nKościół w Lisewie niespodziewanie otwarty. Myślę - wejdę do środka i obejrzę wszystko. A tu karawan na podjeździe. No to może jednak nie wejdę.\nW Starej Wiśle resztki cmentarza mennonickiego.\nLublin i Zalew Zemborzycki 2015-09-22 12.8 km8 mi 1h:24m 26 photos\nSpontaniczna wycieczka wyjazdowa wokół jeziora. Jednocześnie test wypożyczalni rowerów miejskich. Trochę za mały na mnie i trochę trzeszczący ale z pewnością sprawny a to wystarczy. W sumie 4 złote mnie kosztował za półtorej godziny.\nWschodni brzeg to drogi leśne, trochę piasku i korzeni, za to przyroda w miarę nienaruszona.\nOsowa z Basią 2015-09-16 18.3 km11.4 mi 2h:37m 7 photos\nPociągiem z Brętowa na Osową i potem z Rębiechowa na Matarnię.\nWycieczka stowarzyszenia Kochamy Żuławy 2015-08-29 62.1 km38.6 mi 9h:38m 20 photos\nGdańsk - Tczew 2015-08-24 43 km26.7 mi 3h:40m 6 photos


Fundacja Czartoryskich. Kontrola skarbowa ma wyjaśnić czy legalnie wywieziono pieniądze\ndafa 11.08.2018 08:26\nO zleceniu kontroli NIK poinformowała w piątek w komunikacie na stronie internetowej. "W związku z licznymi sygnałami dotyczącymi transakcji pomiędzy: polskim Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego a Fundacją XX Czartoryskich w Krakowie, a następnie pomiędzy tą Fundacją a Fundacją Le Jour Viendra z siedzibą w Liechtensteinie, prezes NIK Krzysztof Kwiatkowski już w kwietniu br. na podstawie ustawy o NIK zlecił Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadzenie Kontroli doraźnej" - czytamy w komunikacie.\nNIK: Jest ryzyko wystąpienia nieprawidłowości\nJak wynika z pisma do szefa KAS Mariana Banasia prezes NIK Krzysztof Kwiatkowski, zwraca uwagę, że wyniki analizy przeprowadzonej przez NIK "wskazują na ryzyko wystąpienia nieprawidłowości polegającej na chęci uniknięcia przez Fundację XX Czartoryskich opodatkowania poprzez przekazanie większości środków uzyskanych ze sprzedaży tzw. kolekcji Czartoryskich za kwotę 100 mln euro do fundacji Le Jour Viendra, założonej przez Adama Czartoryskiego w Liechtensteinie".\nKontrola skarbowa ruszyła w czerwcu. O czym poinformował Małopolski Urząd Celno-Skarbowy w Krakowie. Powinna zakończyć się po trzech miesiącach. NIK zwróciła się o wyjaśnienia także do ministra kultury Piotra Glińskiego i prezydenta Krakowa Jacka Majchrowskiego. Jak podaje Izba obaj odpowiedzieli, że "nie stwierdzono nieprawidłowości, które skutkowałyby koniecznością wystąpienia do sądu z wnioskiem o zbadanie działalności" Fundacji.\nW ramach współpracy międzynarodowej prezes NIK zwrócił się do swojego odpowiednika w Najwyższym Urzędzie Kontroli Księstwa Liechtensteinu o "rozważenie możliwości przeprowadzenia kontroli Fundacji Le Jour Viendra". Sprawa została przekazana do ministra sprawiedliwości Liechtensteinu.\nJak pieniądze trafiły do Liechtensteinu\nFundacja Książąt Czartoryskich pod koniec 2016 roku sprzedała Polsce swoje, liczące 86 tys. obiektów zbiory, wśród których znajdowała się m.in. "Dama z gronostajem". Skarb Państwa zapłacił za kolekcję 100 milionów euro. Rok po tej transakcji organizacja złożyła wniosek o postawienie w stan likwidacji. Jak napisała fundacja we wniosku do sądu, "w wyniku wyczerpania środków finansowych i majątku Fundacji XX. Czartoryskich (…) Rada Fundacji postanawia rozwiązać Fundację po przeprowadzeniu likwidacji".\nWe wniosku zabrakło jednak sprawozdań finansowych organizacji, co zwróciło uwagę Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia, który poprosił ją o uzupełnienie informacji. Wątpliwości budził fakt, że fundacja dopiero co dostała ogromną kwotę na swoje konto.\nW odpowiedzi fundacja oświadczyła, że przekazała swoje środki "na rzecz powstałej fundacji Le Jour Viendra z siedzibą w Liechtensteinie". Podkreśliła przy tym, że środki finansowe zostały przekazane z Polski do Liechtensteinu zgodnie z prawem.\nCzy Gliński już uistalił komu za WAWEL TRZEBA ZAPŁACIĆ?\nProgram 500 milionów +, dla "arystokracji".\nKontrola to powinna się odbyć u Glińskiego i innych decydentów, którzy wydali publiczne środki na dofinansowanie jaśnie państwa.\nGliński szykuj się , idą po ciebie\nCzyli fundacja okazała się kolosem ... na Glińskich nogach.\nTablet wywalił w błoto publiczne 500 baniek. W ogóle ten osobnik na stołku ministra kultury to mało śmieszny żart.\nJego brat miał rację.\nPrzekręt jakich mało...\nKsiążęta, psia ich mać... A robią wałki jak uliczni hochsztaplerzy i cwaniaki. Mentalni złodzieje i oszuści, a nie "książęta".\nPiSowska spółka Srebrna sprzedaje swoje nieruchomości przez podstawioną firmę z Malty aby właśnie nie płacić podatków !!! Ludzie którzy twierdzą że są patriotami !!! SKANDAL !!!\nCiekawe jest czy Gliński wskazywał konkretne kancelarie prawnicze, formuły prawne. I kto wziął prowizję od transakcji.


Pomoc dla branż hotelarskiej i eventowej. W poniedziałek spotkanie - Polsat News\n26.10.2020, 11:04 Biznes\nBranże hotelowa czy eventowa są jednymi z bardziej dotkniętych obostrzeniami związanymi z pandemią koronawirusa\n"Wicepremier, minister rozwoju, pracy i technologii Jarosław Gowin oraz wiceszefowa resortu Olga Semeniuk spotkają się w poniedziałek z przedstawicielami branż: hotelarskiej, eventowej, konferencyjnej, kongresowej i szkoleniowej" - poinformowało Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii.\nSpotkanie z przedstawicielami branży hotelarskiej zaplanowano na godz. 11:30, a z branżą eventową, konferencyjna, kongresową i szkoleniową na godz. 12:00.\nPosiedzenie Sejmu ws. pomocy dla gastronomii\nNajbardziej dotknięte obostrzeniami\nBIZNESEPIDEMIAEVENTYHOTELEJAROSŁAW GOWINKORONAWIRUSMINISTERSTWO ROZWOJU PRACY I TECHNOLOGIIOLGA SEMENIUKPANDEMIAWIRUSWSPARCIE


Kuchenny niezbędnik, czyli czego naprawdę potrzebujesz do gotowania - Gotujemy - Mam Kuchnię\nPrzeprowadzasz się do nieurządzonego mieszkania? A może czeka cię wyposażenie od podstaw własnych czterech kątów? Zastanawiasz się, co trzeba nabyć od razu, a z zakupem czego się wstrzymać? Sporym wyzwaniem będzie na pewno dobranie sprzętu do kuchni, którą nazywa się często sercem całego domu. Co jest niezbędne, żeby móc zacząć swoją przygodę z gotowaniem w nowym miejscu i bez problemu przygotować codzienne posiłki? Jak wybrać wyposażenie dobrej jakości? Przedstawiamy poradnik, który pomoże skompletować akcesoria do kuchni na lata.\n– Sprzęt kuchenny to przedmioty, które zostaną z nami na długo. Nawet te gorszej jakości przetrwają kilka lat, a skoro już za nie zapłaciliśmy – choćby niezbyt wygórowaną cenę – raczej nie będziemy skorzy, żeby je wyrzucić. Jednak zamiast ułatwiać, będą nam one przez ten czas utrudniać prace kuchenne. Naprawdę warto pomyśleć o zainwestowaniu w dobre jakościowo sprzęty, choćby wiązało się to z wolniejszym, stopniowym poszerzaniem domowego asortymentu – komentuje Łukasz Sorbian, ekspert firmy Zwieger, producenta m.in. garnków, noży i patelni.\n– Gatunki stali używanej do produkcji garnków różnią się zawartością niklu i chromu – tłumaczy Łukasz Sorbian z firmy Zwieger. – Gorszej jakości stal (201 lub 202) przy gotowaniu dań kwaśnych lub tłustych może wchodzić w reakcję chemiczną z potrawą, czego efektem będzie stalowy posmak jedzenia. Najlepsze więc będą garnki ze stali 301 lub 304 – one nie wpłyną na efekt końcowy naszych wysiłków – dodaje.