Podstawka LED pod statuetkę, 6x6 cm, białe diody\nPodstawka z białymi diodami LED z obszarem na kryształ 3D o wymiarach 6x6 cm. Doskonale sprawdzi się do oświetlenia statuetki lub innych drobnych przedmiotów, które nie przekraczają wymiarów podstawki... czytaj więcej\nKup podstawkę razem z kryształem 3D i zaoszczędź 40% jej wartości! Kupując w zestawie zapłacisz mniej o 40,00 zł niż kupując kryształ 3D oraz podstawkę osobno. Niższa cena zostanie automatycznie uwzględniona w koszyku.\nPodstawka z białymi diodami LED z obszarem na kryształ 3D o wymiarach 6x6 cm. Doskonale sprawdzi się do oświetlenia statuetki lub innych drobnych przedmiotów, które nie przekraczają wymiarów podstawki. Kolor brązowy jest uniwersalny dzięki temu podstawka nie wyróżni się na drewnianych meblach a spełni swoją najważniejszą funkcję jaką jest podkreślenie piękna kryształu 3D. Doskonale sprawdzi się jako dodatkowy efekt podkreślający grawerunek.\n• korpus drewniany, brązowy,\n• wymiary - część górna: 7½x7½ cm, obszar na statuetkę: 6x6x½ cm, wysokość: 4 cm, część dolna: 10x10 cm,\n• zasilanie - zasilaczem AC/DC 4,5V 400mA (w zestawie z podstawką),\nKGO produktu wynosi 0,41 zł. Zapraszamy do zapoznania się z informacją na temat: systemu zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz roli gospodarstw domowych w przyczynianiu się do ponownego użycia i odzysku zużytego sprzętu.\nPoniżej znajdziesz oceny produktu Podstawka LED » Majestic 66 « światło białe, jakie nasi klienci umieścili w serwisie Opineo.pl lub poprzez formularz z końca tej strony. Będzie nam niezwykle miło, gdy w przyszłości też podzielisz się z nami swoją opinią!\nTarcza Łucznicza 3D ~ średnia, ozdobna statuetka


STUDIA MAGISTERSKIE W WIELKIEJ BRYTANII - PDF\nDownload "STUDIA MAGISTERSKIE W WIELKIEJ BRYTANII"\n1 Bezpłatna pomoc od 2006 roku STUDIA MAGISTERSKIE W WIELKIEJ BRYTANII\n2 Wszystko o studiach magisterskich w UK! Marzyłeś o studiach za granicą ale z różnych względów zdecydowałeś się jednak studiować w Polsce? A może pomysł wyjazdu narodził się w Twojej głowie dopiero teraz? Nic straconego! J Dzięki systemowi bolońskiemu, który obowiązuje na wszystkich europejskich uniwersytetach, Twój dyplom licencjacki umożliwi Ci rozpoczęcie studiów magisterskich w całej Europie. Z naszą pomocą spełnisz swoje marzenia o studiach w Wielkiej Brytanii!\n3 Czym różnią się studia magisterskie w Polsce i w Anglii? Pierwszym zaskoczeniem może być fakt, że studia magisterskie w Wielkiej Brytanii trwają tylko jeden rok! Jest tak dlatego, że program jest okrojony ze wszystkich zapychaczy, a uczysz się tylko tego, co naprawdę Ci się przyda. Nie oznacza to jednak, że będzie łatwo master w UK to intelektualne wyzwanie dla najlepszych! Czy warto? Bez wątpienia! Dyplom magisterski angielskiej uczelni otworzy ci drzwi do kariery na całym świecie. Bez obaw mimo że studentom stawiane są naprawdę wysokie wymagania, przyjazna kadra profesorska jest zawsze chętna do pomocy, aby ułatwić ci odnalezienie się na uczelni.\n4 Jak wybrać kierunek? Czy muszę studiować ten sam kierunek co na licencjacie? Nie! Studia magisterskie to idealna okazja, żeby zawęzić swoją specjalizację albo spróbować czegoś zupełnie innego! Kontynuacja kierunku z licencjatu to najprostsza opcja wtedy uczelnia zaproponuje ci miejsce na podstawie twoich wyników ze studiów ale jeśli posiadasz ciekawe doświadczenie w innej dziedzinie, możesz dostać się na kierunek nie związany z licencjatem, a nawet Magister bez licencjatu? To możliwe! Musisz jednak wykazać, że posiadasz już odpowiednio bogate doświadczenie zawodowe na danym polu, i że jesteś w stanie sprostać wymaganiom stawianym wszystkim studentom. Doświadczenie zawodowe w miejscu akademickiego jest szczególnie cenione na kierunkach biznesowych i managerskich. Gdzie szukać inspiracji? Dostępne kierunki możesz wyszukać przez stronę mastersportal.eu, albo jeszcze lepiej napisz do nas na a doradzimy Ci co robić dalej J\n5 Ile to kosztuje? Koszt studiów magisterskich różni się bardzo pomiędzy uczelniami, i może wynosić od 5 do nawet 15 tysięcy funtów. Jak znaleźć fundusze? POŻYCZKA OD STUDENT FINANCE ENGLAND Od 2016 roku rządowa pożyczka dla studentów jest dostępna również na mastera! Można otrzymać do 10 tys. funtów, które w pierwszej kolejności przeznaczane są na czesne, a pozostałe środki możesz wykorzystać na koszty życia w UK. Aby ją otrzymać, wystarczy być obywatelem UE i nie mieć jeszcze dyplomu magisterskiego, a jej spłata jest uzależniona od dochodów nie obciąży więc nadmiernie twojego budżetu! Ponadto, niewielka liczba godzin zajęć w tygodniu sprawia, że spokojnie pogodzisz naukę z pracą part-time.\n6 Wymagania ŚREDNIA Z DYPLOMU Aby dostać się na studia magisterskie w UK generalnie warto jest wykazać się średnią oceną z całego licencjatu 4.0 i w górę. Niższa średnia jednak wcale nie skreśla Twoich szans. Wówczas nadrobić możesz doświadczeniem zawodowym związanym z wybranym kierunkiem.. TEST IELTS Na studia magisterskie w UK niezbędny będzie też certyfikat IELTS. Większość uczelni wymaga zdania go na 6.5, ale na niektóre kierunki wymagania są wyższe 7.0 albo nawet 7.5. O zwolnienie z certyfikatu mogą ubiegać się aplikanci, którzy skończyli studia licencjackie w Anglii, lub w jakimkolwiek innym kraju, ale językiem wykładowym był język angielski. Dobra wiadomość jest taka, że czas na dostarczenie uczelni wyników testu jest z reguły aż do 31 sierpnia. Oznacza to, że podanie na studia magisterskie w Anglii można wysłać nie posiadając jeszcze zdanego egzaminu IELTS.\n7 Jakie dokumenty przygotować? Żeby aplikować na mastera w UK musisz mieć: Dyplom studiów licencjackich i transkrypt z ocenami przetłumaczone u tłumacza przysięgłego (chyba, że uczelnia może wystawić je po angielsku) czas na jego przesłanie masz do końca sierpnia. Personal Statement esej, w którym przekonujesz komisję że to miejsce należy się właśnie tobie! Warto poświęcić na jego napisanie dużo czasu, i stworzyć osobną wersję na każdy kierunek, który wybierzesz Dwa listy referencyjne od profesorów z uczelni, ewentualnie od pracodawcy Aktualne CV lub portfolio zależnie od wybranego kierunku uczelnia może poprosić również o dodatkowe dokumenty\n8 Ważne terminy Nie ma ich wiele do zapamiętania J Z reguły uczelnie akceptują podania przez cały rok akademicki czyli od września do września. Niektóre z nich przyjmują aplikacje tylko do 30 czerwca. Ponadto do 31 sierpnia musisz uczelni dostarczyć wynik certyfikatu językowego, jak również tłumaczenia dyplomu i innych dokumentów jest to absolutną koniecznością, aby dostać miejsce na uczelni. Nie zapominaj, że przed Tobą do skompletowania jest spora liczba dokumentów aplikacyjnych, dlatego odradzamy aplikowanie na ostatnią chwilę!\nPAKIET PREMIUM MAGISTER / PHD\nPAKIET PREMIUM MAGISTER / PHD Fundacja Elab to jedyna tego typu organizacja not-for profit w Polsce oferująca doradztwo dostosowane ściśle do przedmiotu, na jakie aplikuje kandydat ze względu na unikalne\nFormularz aplikacyjny - instrukcja\nFormularz aplikacyjny - instrukcja www.kastu.pl Spis treści 1. Lista wybranych kierunków... 2 2. Wypełnianie formularza aplikacyjnego... 2.1 Personal Info... 2.2 Education... 2.3 Languages... 2.4 Experience...\nNAUKA W ANGLII. nauka w anglii W tej prezentacji znajdziesz instrukcję krok po kroku jak złożyć aplikacje na studia w Anglii. Zajmie Ci to 60 minut!\nAUKA ANGLII NAUKA W ANGLII nauka w anglii W tej prezentacji znajdziesz instrukcję krok po kroku jak złożyć aplikacje na studia w Anglii. Zajmie Ci to 60 minut! Otwórz stronę www.ucas.com Kliknij Apply\nJ A K A P L I KOWA Ć?, J A K S I Ę D O S TA Ć? I C Z Y WA R T O?\nSTUDIA W WIELKIEJ BRYTANII J A K A P L I KOWA Ć?, J A K S I Ę D O S TA Ć? I C Z Y WA R T O? CO SIĘ DZISIAJ WYDARZY? 1.Aplikacja 2.Finansowanie 3.Życie A P L I K A C J A C O I J A K? TERMINY SKŁADANIA PAPIERÓW\nProgramy wymiany studentów: Erasmus+, PIM, umowy bilateralne w r. a. 2016/2017. Dział Programów Międzynarodowych 25 listopada 2015 r.\nProgramy wymiany studentów: Erasmus+, PIM, umowy bilateralne w r. a. 2016/2017 Dział Programów Międzynarodowych 25 listopada 2015 r. CO TO JEST WYMIANA? Wyjazd na semestralne lub roczne studia do uczelni,


Działka Sprzedaż, Gromnik, Siemiechów, 15700.00 m2, 75000 zł\n75 000 zł 4,78 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 4,78 zł/m²\nOferujemy Państwu na sprzedaż Las zlokalizowany w miejscowości Siemiechów gm.Gromnik. Wielkości 1,57 HA.\nWiek lasu ok. 60 lat. Dojazd drogami leśnymi - nieuregulowanymi prawnie.\nSymbol oferty BEST-GS-12496\nWymiary działki ok. 31,5x519 m\n1 601,00 m2 41,22 zł/m2


"Średniowiecze Polskie i Powszechne". T. 2 (6) - 01 Do probłemy politohenezy Wołynśkoji zemli (VI—poczatok X st.) - Jerzy Sperka, Idzi Panic - pdf – Ibuk.pl\nKUPUJESZ FRAGMENT EBOOKA: "Średniowiecze Polskie i Powszechne". T. 2 (6)Rozdział: 01 Do probłemy politohenezy Wołynśkoji zemli (VI—poczatok X st.)\n"Średniowiecze Polskie i Powszechne". T. 2 (6) - 01 Do probłemy politohenezy Wołynśkoji zemli (VI—poczatok X st.) - RECENZJE


Historia 1 listopada 2021\nNiezwykle ważną postacią w Krakowie przełomu wieków XV i XVI była wywodząca się z Pragi Rachela zwana również Raszką, wdowa po Mojżeszu Fiszlu (od 1489 r.). Rachela poślubiła zamieszkałego w Krakowie Mojżesza Fiszla, gdzie przeniosła się w połowie latach 70. XV wieku (Niestety nie znamy dokładnych dat jej życia). Czescy Żydzi w tamtym okresie migrowali do Polski, uciekając przed prześladowaniami, a także zmuszeni zakazami osadnictwa izraelickiego w stale rosnącej liczbie miast czeskich, morawskich, również na Śląsku. Na początku XVI wieku – jak pisze Hanna Zaremska – na krakowskim Kazimierzu było czeskich Żydów już tak wielu, że po konfliktach z zasiedziałymi współwyznawcami doszło do powstania oddzielnej ich gminy. Obraz aktywności gospodarczej Racheli w okresie jej wdowieństwa nie rysuje się jasno. Nie ma jednak wątpliwości, że działała z rozmachem. Udzielała kredytu pod zastaw nieruchomości. W potrzebie uciekała się do zastawiania zdeponowanych u niej i niewykupionych fantów (przypomnijmy, że w 1485 roku Żydzi krakowscy utracili prawo do handlu w mieście i wolno im było sprzedawać jedynie niewykupione w porę zastawy). W latach 1493–1495 w krakowskich księgach miejskich odnotowano szereg wpisów związanych z niewykupieniem zastawionych przez Rachelę u chrześcijan ruchomości za bajońską sumę blisko 2500 florenów. Były to trudne dla krakowskich żydów gminy lata. W czerwcu 1494 roku pożar strawił dużą część miasta. Zniszczeniu uległy też zabudowania przy ulicy Żydowskiej. Po pożodze król nadał Żydom jakieś domy na Kazimierzu. Konieczność przeniesienia się wydawała się nieuniknioną. Jest też możliwe, że Żydom zakazano nabywania nieruchomości w Krakowie. Pomimo „złego klimatu” Rachela pożyczała pieniądze kolejnym polskim władcom.\nRachela i Mojżesz Fiszlowie mieli szóstkę dzieci. Trzy córki: Esterę, Hendel i Sarę oraz trzech synów: Franczka, czyli po dziadku Efraima, konwertytę Stefana (przed chrztem nazywał się Mojżesz) i Izaaka. Historia rodziny Fiszlów to zarazem szmat dziejów krakowskiej gminy żydowskiej. Na korzyść klanu działała demografia, nie brakowało rodzinie męskich potomków, a dobrze wydane córki przyczyniały się do wzmocnienia jej pozycji. Umieli Fiszlowie zachować i wykorzystywać przychylność trzech kolejnych monarchów, potrafi li przy tym utrzymać się we władzach gminy i lojalnie stać za jej mieszkańcami, gdy dochodziło do konfrontacji z chrześcijańskimi mieszkańcami Krakowa.\nNa podstawie: Hanna Zaremska, Żydzi w Średniowiecznej Polsce. Gmina Krakowska, Warszawa 2011 Zdjęcie pochodzące z zasobu Muzeum Krakowa, autorstwa Ignacego Kriegera przedstawia nierozpoznaną kobietę, a zostało wykonane w latach 70. XIX wieku.


WYCIERACZKI BEZPRZEGUBOWE OPEL Zafira (B) 07/05 - 700 MM / 550 MM - SKOTTUNING\nWycieraczki płaskie Multiclip\nWycieraczki haczykowe płaskie\nOŚWIETLENIE LED WNĘTRZA POJAZDU\nOŚWIETLENIE LED REJESTRACJI\n> WYCIERACZKI SAMOCHODOWE>Wycieraczki płaskie Multiclip>WYCIERACZKI BEZPRZEGUBOWE OPEL Zafira (B) 07/05 - 700 MM / 550 MM\nZestaw wycieraczek bezprzegubowych na przednią...\nWYCIERACZKI BEZPRZEGUBOWE OPEL Zafira (B) 07/05 - 700 MM / 550 MM\nZestaw wycieraczek bezprzegubowych na przednią szybę\nmarki AKA Germany Technology\nRok produkcji: 07/05 -\nStrona Strona kierowcy Strona pasażera\nDługość w mm 700 MM 550 MM\nNumer producenta MUL28 MUL22\nWycieraczki bezprzegubowe tzw. "płaskie" poprawiają wygląd samochodu. Są bardziej aerodynamiczne od wersji szkieletowej, co przekłada się na niższe szumy w trakcie pracy.\nDzięki wbudowanemu spoilerowi, siła docisku powoduje dokładniejsze zbieranie kropel wody z szyby przy wyższych prędkościach.\nKolejną zaletą wycieraczek płaskich jest ich ukryta konstrukcja w osłonie, przez co nie rdzewieją, co można zaobserwować w klasycznej wycieraczce.\nWycieraczka bezprzegubowa pozbawiona jest również wady wycieraczki szkieletowej, a mianowicie nie zamarza na mrozie. Zawsze dokładnie dolega do szyby, co w przypadku starej konstrukcji było niemożliwe, ponieważ zamarzały przeguby wycieraczki generujące docisk do szyby.\nGłówne zalety wycieraczek:\ncichsza praca i stabilne wycieranie szyby przy wysokich prędkościach\nnie twardnieją na mrozie\nwykonane są z naturalnej gumy, pokrytej wysokiej jakości grafitem, odpornym na promienie UV\npotwierdzone certyfikatem TUV\nW zestawie znajduje się 8 adapterów, dzięki którym kilka wycieraczek obsługuje 95% samochodów osobowych. Demontaż adaptera następuje po odblokowaniu zabezpieczenia i cofnięciu adaptera. Montaż dedykowanego pod model pojazdu adaptera następuje w odwrotnej kolejności.\nUWAGA!! Przed założeniem nowego kompletu wycieraczek zawsze umyj szybę płynem do mycia szyb, aby pozbyć się brudów, piasku i innych osadzonych zabrudzeń drogowych, aby wycieraczki nie zostały mechanicznie uszkodzone.\nNigdy nie wycieraj mechanicznie ( gąbką, szmatką ) lub pod ciśnieniem z myjki gumy wycieraczki!! Spowoduje to zmycie powłoki grafitowej z pióra wycieraczki, a faktycznie jej uszkodzenie. Wycieraczka straci powłokę, dzięki której niwelowane jest tarcie o szybę. Uszkodzona guma będzie przeskakiwała po szybie i głośno pracowała.\n© Copyright 2021 SKOTTUNING. Wszelkie prawa zastrzeżone.


🍷 Odkryj wina z USA w naszym sklepie wine-market.pl\nAlicante\t Cabernet Franc\t Cabernet Sauvignon\t Chardonnay\t Chenin Blanc\t Colombard\t Grenache\t Malbec\t Malvasia\t Merlot\t Mourvedre\t Petite Sirah\t Petit Verdot\t Pinot Noir\t Riesling\t Shiraz\t Symphony\t Syrah\t Tempranillo\t Viognier\t Zinfandel\n8.5%\t 11%\t 12%\t 13%\t 13.5%\t 14%\t 14.5%\t 14.6%\t 14.8%\t 15%\nCarlo Rossi White Zinfandel to połączenie aromatów truskawki,...\nCarlo Rossi Chardonnay to idealnie zbalansowane połączenie...\nKlasyczne wino z USA, charakteryzujące się aromatami brzoskwiń,...\nWspaniałe, białe wino wytrawne. Lekkie chardonnay, prosto ze...\nWyjątkowo aromatyczna propozycja ze słonecznej Kaliforni, pełna...\nProducent: Hess Family Estates [produkty]\nHess Select Chardonnay to białe, wytrawne wino z USA. Żółta barwa...\nNo Bull Cabernet Sauvignon to czerwone, wytrawne wino z USA. Bardzo...\nTo soczyście owocowe kalifornijskie Pinot Noir o charakterystycznym...\nHess Select Cabernet Sauvignon to czerwone, wytrawne wino z USA....\nHess Select Zinfandel to czerwone, wytrawne wino z USA. To wino o...


salon papis – uzywane-poznan.pl\nTag: salon papis\n7 kwietnia 2020 29 lipca 2021 KrystianLeasing\nMercedes Benz od dawna znany jest jako producent prestiżowych aut. E-Class nie jest wyjątkiem. To jeden z najpiękniejszych oraz najbardziej eleganckich modeli od tego producenta. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym modelu oraz o możliwościach leasingu w salonie Papis – przeczytaj poniższy wpis. Mercedes E klasa – auta używane w Poznaniu E-Class jest samochodem…Continue reading Leasing Mercedesa E-Class\nMercedesy używane – czy warto kupić?\n2 kwietnia 2020 29 lipca 2021 KrystianLeasing\nSzukasz wysokiej jakości auta o niezapomnianych wrażeniach z jazdy i najlepszych osiągach? Samochody Mercedes-Benz są przez wielu uznawane za najbardziej atrakcyjne w swoich segmentach. Propozycje Mercedesów używanych w salonie Papis Marka Mercedes ma długą i znakomitą historię, która sięga samych początków produkcji samochodów. Dziś, jako jedna z najbardziej cenionych, produkuje jedne z najbardziej luksusowych i…Continue reading Mercedesy używane – czy warto kupić?


JK. - Jakub - Wygadany - Grafik - Pecetowicz\n6d 23h 30m 57s\nOstatnia wygrana JK. w Rankingu w dniu 17 Marzec\nJK. posiada najczęściej lubianą zawartość!\nJK. nikogo nie obserwuje.\nGrafika / Piłka Nożna / Gry\nStworzenie layoutu strony internetowej pod WWW\nJK. odpowiedział Marysia120 ⇒ temat w Bezpłatne zlecenia graficzne\nA myślałem, że pomarańcze\nJK. zaczął obserwować Forum graficzne Grafinity.pl, Graphic Designer Personal Portfolio 2.0 i Nowa odsłona forum graficznego - Grafinity. Nowy szablon i silnik 10 Czerwiec\nGraphic Designer Personal Portfolio 2.0\nLink do prezentacji: https://www.behance.net/gallery/66621405/Personal-portfolio-20\nSzablon Surface Dark na MyBB. Czy ktoś posiada?\nJK. odpowiedział 👑Devanger ⇒ temat w Poszukuję do MyBB\nnie polecam, opieprza się.\nNowa odsłona forum graficznego - Grafinity. Nowy szablon i silnik\nJK. odpowiedział JK. ⇒ temat w Strony do oceny\nJK. dodał temat w Strony do oceny\nNowa odsłona forum graficznego - Grafinity. Autor: @Krasnal @damson @JK. czyli administracja forum. Tematyka: Forum graficzne Screen/Demo: https://grafinity.pl/\nJK. odpowiedział damson ⇒ temat w Strony do oceny\nForum graficzne o nieskończonych możliwościach! Potrzebujesz grafiki? Interesujesz się nią albo chcesz się nauczyć obsługiwać programy? To idealne miejsce dla Ciebie. Zapraszamy! Forum ostatnio przeszło kilka zmian: zmiana skryptu z darmowego phpBB3 na płatny IPS zmiana hostingu www nowy, dużo bardziej dopracowany szablon forum system poziomów (dalej rozwijamy cały system, z czasem dodamy nowe możliwości za dany poziom) historia otrzymanych punktów grafika ulepszony i w pełni zautomatyzowany (przyznawanie PG, odznaczeń oraz rotator ze zwycięskimi pracami) system konkursów ulepszony ranking grafików usprawniony system dodawania i głosowanie na propozycje tematyk konkursów dodano certyfikat SSL Link do serwisu: https://grafinity.pl/\nGIMPuj - projekt pod forum graficzne\nJK. odpowiedział xaap ⇒ temat w Layout\nCiemna wersja o wiele lepsza ale jedno mnie zastanawia nad logo długo myślałeś i statystykami?\niPhone s6 nie chce się włączyć po odpaleniu Messanger podczas ładowania\nJK. odpowiedział Lukass07 ⇒ temat w Smartfony i telefony komórkowe\nAle ten znaczek jest dla całego systemu iOS'a crashem. Wiem bo sam to przerabiałem , a co do aktualizacji messengera ja żadnej wymaganej nie mialem.\nA skąd wiesz, że użytkownik wyżej aktualizował swojego iphone?\nMój drogi kolego skoro Ci zaczął fiksować messenger to ktoś zrobił Ci psikusa wysyłając wiadomosci "znak" który poowoduje crashowanie się aplikacji a nawet telefonu. Musisz od nowa zainstalowac system i wszystko będzie śmigać.\nJK. zaczął obserwować Ciemny szablon pod forum gamingowe pod skrypt MyBB, i Ciemny layout CS-Escape pod forum o grach 25 Marzec\nJK. odpowiedział damson ⇒ temat w Oszuści\nPrzecież twój facebook jest podany w twoim profilu? Imie i Nazwisko jest publiczne. A po 2 zapłaciłeś za to akceptując regulamin szablonetu więc co jest z Tobą nie tak?\nCiemny layout CS-Escape pod forum o grach\nMożliwość kupna zakodowanego projektu tutaj:\nJK. odpowiedział oPALEJRO ⇒ temat w Smartfony i telefony komórkowe\nLiceum w Kole przygotowało Robota o nazwie Projekt "Matthew"\nJK. odpowiedział JK. ⇒ temat w Praca i edukacja\nCiągle pracujemy nad projektem. Więcej dowiecie się tutaj Matthew - Strona główna | Facebook Robot schodzi poniżej 4 sekund i jesteśmy jedyni w Polsce z tak zaawansowanym technicznie robotem do układania kostki.


książę Harry i Meghan Markle wycofują się jako „starsi członkowie” rodziny królewskiej - Fabuła\nKsiążę Harry i Meghan Markle wycofują się jako „starsi członkowie” rodziny królewskiej\n„Zamierzamy… pracować, aby stać się niezależnym finansowo”.\n8 stycznia 2020 r\nKsiążę Harry i Meghan Markle, książę i księżna Sussex, postanowili „wycofać się” jako „starsi członkowie rodziny królewskiej”, ogłosili na Sussex Royal Instagram 8 stycznia. Jest to ruch, który media już nazywają 'bez precedensu'.\nstandardowe kolory rozładowania\n„Po wielu miesiącach refleksji i wewnętrznych dyskusji postanowiliśmy w tym roku dokonać przejścia, zaczynając od pełnienia nowej progresywnej roli w tej instytucji. Zamierzamy wycofać się jako „starsi” członkowie rodziny królewskiej i starać się o niezależność finansową, jednocześnie nadal w pełni wspierając Jej Królewską Mość Królową ”, księcia Harry'ego i Meghan Markle udostępnionych na Instagramie. „Z Państwa zachęty, szczególnie w ciągu ostatnich kilku lat, czujemy się przygotowani na dokonanie tej korekty. Planujemy teraz zrównoważyć czas między Wielką Brytanią a Ameryką Północną, nadal szanując nasz obowiązek wobec Królowej, Wspólnoty Narodów i naszych patronatów. Ta równowaga geograficzna pozwoli nam wychować syna z uznaniem dla królewskiej tradycji, w której się urodził, a jednocześnie zapewni naszej rodzinie przestrzeń do skupienia się na następnym rozdziale, w tym na uruchomieniu naszej nowej organizacji charytatywnej ”.\nW artykule podsumowujemy: „Z niecierpliwością oczekujemy udostępnienia pełnych szczegółów tego ekscytującego następnego kroku we właściwym czasie, ponieważ kontynuujemy współpracę z Jej Królewską Mością Królową, Księciem Walii, Księciem Cambridge i wszystkimi odpowiednimi stronami. Do tego czasu proszę przyjąć nasze najgłębsze podziękowania za nieustające wsparcie ”.\nTak jak Ludzie zauważa, wiadomości w tym tygodniu wskazują, że Harry i Megan nie będą przebywać na pełny etat w Wielkiej Brytanii, a „Ameryką Północną”, o której wspominają członkowie rodziny królewskiej, może być Kanada (Meghan wcześniej mieszkała w Toronto, a rodzina niedawno na wakacjach na wyspie Vancouver).\njak pop duże pryszcze\nInformacja ta pojawia się po miesiącach tabloidowych prześladowań z udziałem Harry'ego i Meghan. W październiku książę Harry ogłosił, że Meghan będzie prowadzić postępowanie prawne przeciwko Poczta w niedzielę, który podobno opublikował list, który Meghan napisała do swojego ojca, Thomasa Markle. W swoim oświadczeniu Harry porównał sytuację z sytuacją, przed którą stanęła jego matka, księżna Diana.\n„Moim najgłębszym strachem jest powtarzanie się historii. Widziałem, co się dzieje, gdy ktoś, kogo kocham, jest utowarowiony do tego stopnia, że nie jest już traktowany ani postrzegany jako prawdziwa osoba - powiedział wtedy. „Straciłem matkę i teraz patrzę, jak moja żona pada ofiarą tych samych potężnych sił”.\nChcesz więcej od Teen Vogue? Sprawdź to: Meghan Markle jest krytykowana za poślubienie księcia Harry'ego w programie specjalnym „60 minut Australii”\n„Dumna rodzina” może zostać ponownie uruchomiona w nowej usłudze przesyłania strumieniowego Disneya\nUlubiony film Meghan Markle jest podobno „przynieś”\nJak mogę krytykować kapitalizm - nawet na iPhonie\nJak eksponat Obozu Meta pomógł mi zaakceptować moją dziwną tożsamość\nNoah Centineo ujawnia swoją wymarzoną randkę z Seleną Gomez\nLady Gaga nosiła naszyjnik Tiffany Audrey Hepburn do Oscarów 2019\nKerby Jean-Raymond o amerykańskiej kampanii również krytyki Pyer Moss i krytyce koszuli „Stop Calling 911”\nKanye West twierdzi, że oszukuje Amerykę w Białym Domu, gdy w Chinach wyprodukowano kilka Yeezy\nHongkong się pali. Oto, co chce aktywistka młodzieżowa Joshua Wong.\nCo nowego w serwisie Netflix, luty 2020 r\nPoznaj obsadę „Elite”, nowej, ekscytującej serii Netflix\nNormani mówi o znaczeniu reprezentowania Nowego Orleanu w swoim nowym albumie\nNajfajniejsze momenty gangów na wybiegu z miesiąca mody\nRiverdale Stars Cole Sprouse i Lili Reinhart podobno się rozeszli


Strona 198 z 1005\nPierwszy ... 98 148 188 196 197 198 199 200 208 248 298 698 ... Ostatni\nPokaż wyniki od 1,971 do 1,980 z 10047\n17-10-16 09:48 #1971\nPalina ja od samego początku staram się aby na jedną okazję np. mikołaja Maciek dostawał prezenty mieszane, tj. od jednych zabawkę, od drugich pościel, jeszcze innych ubranie , ale po trzech latach i tak sporo się nazbierało. Dlatego ostatnio zrobiłam z synem porządek i część zabawek wystawiłam do sprzedaży. Dał się przekonać, ponieważ z uzyskanych pieniędzy kupimy lego bądź jakiś pojazd ze strażaka sama, bo to teraz u nas na czasie\nMoże też spróbuj zrobić z córą selekcję i zastapisz kilka zabawek, którymi już średnio się bawi na jedną konkretną.\nJa, na Twoim miejscu, bez problemu wykorzystałabym femibion 1 i ewentualnie potem zakupiła coś od drugiego trymestru. Znam kilka osób, które w ogóle przez całą ciąże nie brały witamin. Na początku były na kwasie foliowym a potem przeszły na tran i wszystko było ok. Jedynym warunkiem jest oczywiście zdrowe odżywianie\n17-10-16 09:55 #1972\nPalina według mnie, Tobie w środę będzie się zaczynał 14 tydz. bo teraz kończysz 13, czyli masz 12 pełnych tygodni + 6 dni, zgodnie z Twoim suwaczkiem\n17-10-16 10:07 #1973\nPiękne słońce świeci nad Warszawą aż zaprasza na spacer\nGabcia juz roznosi energia, apetyt wrócił.\nWstała o 8 - wiec w 3h jadła juz 3 posiłki + banana\nDo mnie się nic nie uśmiecha w lodówce wiec pewnie zaraz się ograniem i ruszymy tyłeczki do sklepu\nJa z kolei zaczęłam brać szybciej tabletki na II trymestr. (Tydzień wcześniej) bo Femibion się skończył\nTeż zabawek mamy od groma. Gabrysia ich wcale nie niszczy. Ale ma porządek (sa ma go pilnuje)\nTo jakoś nie ingeruje w ich ilość.\nW święta zawsze dostaje jakaś zabawkę albo grę. A tak to właśnie ubrania itp.\nDziewczyny byłam ostatnio z Gabrysia u logopedy, przy okazji porozmawiałam ze znajomością psycholog i zasugerowała mi żeby kupić "cos" dla niej gdy już się urodzi maleństwo - prezent od Dzidziusia. Bo wiecie jak to jest zaraz wszyscy będą przychodzić z czymś do maleństwa, nie wiem tak na prawdę ile osób pomysli chociaż o czekoladzie dla Niej, a nie chce żeby czuła się "gorsza" odrzucona... :/\n17-10-16 10:17 #1974\nWitam w ten zimny dzien. Co do witamin oprocz kasu foliowego nie biore nic takiego dodatkowego a oprocz zelaza bo mam duza anemie.\nPaulina ja mysle ze mozesz spokojnie dokonczyc to opakowanie i pozniej zaczac brac na nastepny trymestr.\nOOkraglinka ja tak mialam jak rodziłam drugiego synka. wczesniej kupilismy jakas zabawke dla pierwszego i jak szlam rodzic to wziełam to ze soba. Jak sie maluszek urodził i Jasio przyszedł go odwiedzic to dostał od maluszka prezencik tak na powitanie. I tak samo ten starszy tez cos kupił malutkiemy na powitanie.\n17-10-16 10:18 #1975\nPomysł z prezentem super, już gdzieś o nim słyszałam\n17-10-16 10:21 #1976\nchyba zazynam sie juz lepiej czuc bo juz moge spokojnie na obiad mieso ugotowac a do tej pory to nawet popatrzec nie mogłam bo odrazu wymiotowałam.\n17-10-16 10:44 #1977\nAnn85 faktycznie pokręciłam tygodnie.\nTo wybiorę do końca te witaminy i dopiero zacznę te nowe.\nJa już po roczku powiedziałam że Albo ksiązki albo ubrania na Święta jedni mnie posłuchali inni nie. Najgorszy jest chrzestny Julki bo myśli że im większą zabawkę jej kupi tym fajniejszy prezent. Fakt dostała teraz od niego Tablice magnetyczną po której może malować pisakami i kredą i Julka cały czas przy niej siedzi. Ale na dzień dziecka czy na inne okazje kupuje bardzo duże maskotki których ja już nie mam gdzie trzymać. Co jakiś czas robie selekcję i zabawki które są zepsute to wyrzucam.\nOkrąglinka pomysł fajny muszę pomyśleć nad czymś dla Julki od maleństwa.\nFrezyjka mi też mdłości minęły chociaż wolę nie zapeszać bo kiedyś pisałam że przeszły a na drugi dzień czułam się masakrycznie hehe\n17-10-16 12:25 #1978\nPalina ja tez wole nie zapeszac ale widze ze jest coraz lepiej. juz nie spie całymi dniami moge wkoncu wziasc sie tez za dom bo zapuszczony jak nie wiem. W srode zaczynam malowanie czas odswiezyc i akurat zrobie sobie gruntowne porzadki to bedzie jak znalazł na swieta.\n17-10-16 12:26 #1979\nNo to teraz pozostaje Nam wymyślić co to za "prezent" mógłby być\nU Nas nie ma szans żeby Gabrysia weszła do szpitala. Jest kategoryczny zakaz do 10 lat.\nTakże będzie musiała te 3 dni wytrzymać i oglądać zdjęcia i filmiki\nNo chyba ze szpital mnie - zaskoczy - i coś się zmieniło z wchodzeniem dzieci\n17-10-16 12:26 #1980\nkurcze jak ja bym chciała podejrzec juz co tam w brzuszku rosnie chlopczyk czy dziewczynka. Musze czekac do grudnia. Niestety.


Otwarcie ofert na dostawę UKWO-N - MILMAG\nHome / Defence & Space / Wojsko / Otwarcie ofert na dostawę UKWO-N\nOtwarcie ofert na dostawę UKWO-N\nIU MON otrzymał cztery oferty w postępowaniu na dostawęUniwersalnych Kontenerowych Warsztatów Obsługowo – Naprawczych.\n10 grudnia Inspektorat Uzbrojenia Ministerstwa Obrony Narodowej dokonał otwarcia ofert w postępowaniu nr IU/63/X-119/ZO/POOiB/DOS/Z/2018 na dostawę Uniwersalnych Kontenerowych Warsztatów Obsługowo – Naprawczych (UKWO-N) dla Wojska Polskiego. Oferty złożyły cztery podmioty.\nPierwsze postępowanie na dostawę UKWO-N zostało anulowane 20 lutego 2018, gdyż jedyna oferta konsorcjum ARMPOL Przedsiębiorstwo Innowacyjno-Wdrożeniowe i Janusz Kania Agregaty PEX-POOL PLUS przekroczyła zakładany budżet (27,6 mln zł brutto). /Zdjęcie: ARMPOL\nPostępowanie, będące drugą próbą zakupienia warsztatów, uruchomiono 3 kwietnia. Zgodnie z informacją, zamawiający chciał przeznaczyć na realizację zamówienia podstawowego, tj. 15 egzemplarzy UKWO-N, kwotę 22,5 mln zł brutto. Opcjonalnie przewiduje się zamówienie kolejnych 50 egzemplarzy (Kolejne postępowanie na UKWO-N, 2018-04-03).\nOferty złożyły cztery podmioty, w tym dwa konsorcja. Są to konsorcjum Huty Stalowej Woli (HSW) ze spółkami Autosan i Janusz Kania Agregaty PEX-POOL PLUS o wartości 23 200 060 zł brutto, konsorcjum KAFAR Bartłomiej Sztukiert i CAR-POL Marek Rutkowski o wartości 20 173 476 zł brutto, a także spółki Zamet – Głowno Adam Pruski, Zdzisław Łuczak o wartości 22 143 070, 18 zł brutto i Wojskowe Zakłady Łączności (WZŁ) nr 1 o wartości 28 953 216 zł brutto (Wsparcie dla RWŁC-10/T, 2018-12-07).\nWszyscy oferenci zadeklarowali wykonanie zamówienia do 29 października 2021, ale tylko oferty na zamówienie podstawowe dwóch podmiotów zmieściły się w zakładanym budżecie. Konsorcjum KAFAR Bartłomiej Sztukiert i CAR-POL Marek Rutkowski zaoferowało kontener o powierzchni przedziału bocznego po wysunięciu modułów bocznych 26,05 m2, z kolei spółka Zamet – Głowno Adam Pruski, Zdzisław Łuczak – 22,09 m2. Czas gwarancji na poszczególne elementy w przypadku obu ofert jest niemal identyczny. Na UKWO-N, powłoki lakiernicze i perforację elementów poszycia zagwarantowano okres 48 miesięcy, akumulatory – 36 miesięcy, natomiast na przenośne zestawy diagnostyczne, wyposażenie bazy szkoleniowej i pakiet dodatkowy do zabezpieczenia szkoleń – 24 miesiące (w przypadku KAFAR Bartłomiej Sztukiert i CAR-POL Marek Rutkowski – 36 miesięcy).\nIU MON chce zakupić UKWO-N bez podwozi bazowych, lecz z wyposażeniem specjalistycznym. Produkt powinien składać się z kontenera 20-stopowego 1C (wg normy ISO 668:2013), rozsuwanego, podzielonego ściankami działowymi na trzy przedziały: techniczny, roboczy i socjalny. Ponadto, powinien zawierać wyposażenie warsztatowe, aparaturę kontrolno-pomiarową oraz środki łączności. Dodatkowe wymagania zamawiającego to hydrauliczne podpory z automatycznym systemem poziomującym oraz urządzenia filtrowentylacyjne i system uszczelnień. Szczegółowe wymagania zostały przesłane wykonawcom zaproszonym do składania ofert (Polowe Kancelarie Kryptograficzne dla WP, 2018-07-08; AOAS Hermes dla WP, 2018-07-07).\nKolejne postępowanie na UKWO-N


Home / Centrum zabaw dla dzieci chojnice / OBRĄCZKA\nJackie z Grace zapisała się na taniec?żeby robić coś wspólnie?jakoś poszło?wprawdzie spotkały tam swoje znajome (matkę z córką), które trochę zadzierały nosa, ale w gruncie rzeczy nie było źle? W pracy przyjaciółka (O?Hara) ją przeprasza za niedyskrecję, której się dopuściła?i zwraca Jackie uwagę, że nie zdjęła obrączki?a ta jak na złość nie chce zejść nawet przy pomocy, niezawodnego mogłoby się zdawać, mydła? Przywożą trzydziestolatka z zatrzymaniem akcji serca?reanimacja nic nie daje i młody mężczyzna nie wraca do życia?przygnębiona Jackie wciąga dwie kreski? Coop ma do niej pretensje, że w jego imieniu oddała ciało transplantologii?straszy ją,że może ją udupić?w końcu dochodzą jakoś do porozumienia, ale zdenerwowany lekarz znowu łapie Jackie za pierś?ona jakby na zgodę całuje go w usta, a potem w łazience bardzo intensywnie czyści zęby? obrączka nie chciała zejść, więc poprosiła O?Harę, żeby ją przecięła?a potem żeby mieć wytłumaczenie dla męża młotkiem potraktowała swój paluszek?spuchł oczywiście?\nWyjazdy incentive to przede wszystkim doskonała forma nagrody dla najlepszych pracowników za wysokie osiągnięcia i wybitny wkład pracy. Jest niezwykle atrakcyjna forma pobudzająca do dalszej pracy i wpływająca na motywację pracowników do dalszego działania i pomnażania budżetu


US Open: czterosetowe męczarnie Novaka Djokovicia. Spacerek Alexandra Zvereva - Sport WP SportoweFakty\nNovak Djoković potrzebował czterech setów i trzech godzin gry, by pokonać Martona Fucsovicsa w I rundzie rozgrywanego na kortach twardych w Nowym Jorku wielkoszlemowego US Open 2018. Bardzo łatwe otwarcie miał natomiast Alexander Zverev.\nMarcin Motyka 28 Sierpnia 2018, 23:57\nUS Open: Marin Cilić rywalem Huberta Hurkacza w II rundzie. Wtorkowe przedpołudnie pod znakiem kreczów\nNovak Djoković po 24 miesiącach wrócił na korty US Open. Serb, który z powodu kontuzji łokcia nie wystąpił w ubiegłorocznej edycji tego turnieju, we wtorek rozegrał pierwszy mecz w Nowym Jorku od czasu przegranego finału ze Stanem Wawrinką sprzed dwóch lat. Zmierzył się z Martonem Fucsovicsem i - jak się okazało - był to dla niego bardzo wymagający sprawdzian. Belgradczyk rywalizował bowiem nie tylko z rywalem, ale i z upałem oraz własną niedyspozycją.\nPo pewnie wygranym 6:3 pierwszym secie, w drugim Djoković wyraźnie spuścił z tonu. Sprawiał wrażenie niemrawego, jego zagrania pozbawione były mocy i precyzji, a on sam z markotną miną przemieszczał się po korcie. Fucsovics wykorzystał słabszą postawę utytułowanego rywala i wygrał drugą partię 6:3, a w trzeciej objął prowadzenie 4:2. Wówczas to jednak Węgra dopadł kryzys, a z kolei Serb odzyskał siły. Tenisista z Belgradu zdobył dziesięć końcowych gemów pojedynku i ostatecznie zwyciężył 6:3, 3:6, 6:4, 6:0.\nMecz trwał dwie godziny i 59 minut. W tym czasie Djoković zaserwował cztery asy, dwukrotnie został przełamany, wykorzystał sześć z 13 break pointów, posłał 30 zagrań kończących i popełnił 32 niewymuszone błędy. W II rundzie rozstawiony z numerem szóstym Serb zmierzy się z pogromcą swojego rodaka i przyjaciela Viktora Troickiego, Tennysem Sandgrenem.\nTakich problemów nie miał natomiast Alexander Zverev. Niemiec, który przed startem nowojorskiej imprezy nawiązał współpracę z trenerem Ivanem Lendlem, na otwarcie US Open 2018 zdeklasował Petera Polansky'ego. Rozstawiony z numerem czwartym Zverev pokonał Kanadyjczyka, "szczęśliwego przegranego" z eliminacji, 6:2, 6:1, 6:2, w ciągu 96 minut gry serwując dziesięć asów, uzyskując sześć przełamań i zagrywając 37 uderzeń kończących. W II rundzie rywalem hamburczyka będzie kolejny lucky loser, Nicolas Mahut. Francuz w czterech partiach ograł rodaka, Corentina Mouteta.\nPablo Carreno, zeszłoroczny półfinalista, zmagania w US Open 2018 rozpoczął od zwycięstwa 7:5, 6:2, 6:2 nad Malekiem Jazirim. W 1/32 finału oznaczony numerem 12. Hiszpan zmierzy się z Joao Sousą. Seta we wtorek nie stracił również Diego Schwartzman, turniejowa "13". Argentyńczyk wygrał 6:2, 7:6(6), 6:2 z rodakiem Federico Delbonisem.\nOdpadł natomiast rozstawiony z numerem 22. Marco Cecchinato. Włoch, sensacyjny półfinalista tegorocznego Rolanda Garrosa, w czterech setach przegrał z Julienem Benneteau, który w Nowym Jorku rozgrywa ostatni singlowy turniej w karierze. Kolejnym rywalem 36-letniego Francuza będzie Jan-Lennard Struff. Z kolei John Millman oddał tylko sześć gemów wielkoszlemowemu debiutantowi, posiadaczowi dzikiej karty Jensonowi Brooksby'emu i o III rundę powalczy z Fabio Fogninim. Oznaczony "14" Włoch okazał się lepszy od Michaela Mmoha.\nAlexander Zverev (Niemcy, 4) - Peter Polansky (Kanada, LL) 6:2, 6:1, 6:2\nNovak Djoković (Serbia, 6) - Marton Fucsovics (Węgry) 6:3, 3:6, 6:4, 6:0\nPablo Carreno (Hiszpania, 12) - Malek Jaziri (Tunezja) 7:5, 6:2, 6:2\nDiego Schwartzman (Argentyna, 13) - Federico Delbonis (Argentyna) 6:2, 7:6(6), 6:2\nFabio Fognini (Włochy, 14) - Michael Mmoh (USA, WC) 4:6, 6:2, 6:4, 7:6(4)\nJulien Benneteau (Francja) - Marco Cecchinato (Włochy, 22) 2:6, 7:6(5), 6:3, 6:4\nTennys Sandgren (USA) - Viktor Troicki (Serbia) 6:3, 6:4, 6:2\nJohn Millman (Australia) - Jenson Brooksby (USA, WC) 6:4, 6:2, 6:0\nNicolas Mahut (Francja, LL) - Corentin Moutet (Francja, WC) 6:2, 7:5, 5:7, 6:4\nWojtek Tyra 29-08 19:33 Zgłoś komentarz\nTeż tak myślę,że to celowe działanie ,ale to jednak za mało by pogrążyć Serba ;)\nPao 29-08 14:05 Zgłoś komentarz\nBrawo Nole, najważniejsze było przetrwać jakoś ten kryzys :) Mimo naprawdę ekstremalnych warunków i dużych problemów z jakimi się zmagał (rywal zresztą też w drugiej części meczu),\npoziom meczu był wysoki, a Marton, solidny gracz postawił trudne warunki. Szacun dla organizatorów za zlitowanie się nad tenisistami i dozwolenie tych 10-cio minutowych przerw. Kąpiel w lodzie jest niezastąpiona w takich przypadkach.\ndon paddington 29-08 11:30 Zgłoś komentarz\nSzkoda, że Jego menedżerem nie jest amerykański Levi Godsick. Załatwiłby mu nocne sesje. ZRESZTĄ każdy wie, że ten mecz z 41 Węgrem zapowiadał się ciekawiej niż że 177 w rankingu\nmarzami 29-08 09:59 Zgłoś komentarz\nWęgier jest niezły, trudno było Novakowi, ale najważniejsze, że wygrał....i do przodu:))\nZartanxxx 29-08 00:35 Zgłoś komentarz\nJak Djokovic ma tak wygrać USO to ja dziękuje bardzo.\nTenis USA Nowy Jork Wielki Szlem ITF ATP Julien Benneteau Novak Djoković Viktor Troicki US Open Ivan Lendl Federico Delbonis Marton Fucsovics Malek Jaziri John Millman Jan-Lennard Struff Diego Schwartzman Joao Sousa Pablo Carreno Alexander Zverev Peter Polansky Marco Cecchinato Tennys Sandgren Jenson Brooksby Corentin Moutet Nicolas Mahut Michael Mmoh Fabio Fognini


Koło piątej po południu zajeżdżacie na camping w lesie. Choć są już tam dwie inne rodziny, miejsca jest dosyć. Cieniste korony drzew pozwalają odsapnąć po wielogodzinnym upale. Polanę od południa i zachodu otacza zakole strumyka z kryształowo czystą wodą. Powietrze przesycone jest wonią lasu i przepełnione śpiewem ptaków. Idylla, przedsmak raju.\nPanowie rozpakowują samochody i ustawiają namioty. Panie zabierają się za przygotowanie posiłku. Dzieci idą w busz w poszukiwaniu chrustu na wieczorne ognisko. Wesołe rozmowy, pokrzykiwania, śmiechy. Po godzinie polanę wypełnia zapach obiadu. Siadacie gdzie kto może i jecie prosty, ale smaczny posiłek.\nSłońce zaczyna zachodzić i – jak zwykle w Australii – bardzo szybko zapada zmrok. Rozpalacie ognisko. Atmosfera luźna i radosna. Zasiadacie dookoła. Panie piją wino, panowie piwo. Rozmowy, kawały, śmiechy, od czasu do czasu komuś przypomni się jakaś piosenka.\nBudzi cię piekący ból w piersiach. Jest już dzień, ale słońce jeszcze świeci skośnie ukazując przedziwny widok polany. Przy okalających ją wielkich eukaliptusach stoją nieruchomo w dziwnych pozach mężczyźni – twoi znajomi, z którymi spędziłeś wczorajszy dzień oraz dwóch mężczyzn z samochodów, które były na campingu przed wami. Udaje ci się wstać i wtedy zauważasz, że mężczyzna najbliżej ciebie jest przywiązany do drzewa lassem. Podchodzisz bliżej i okazuje się, że jest martwy. Roje much spacerują po jego zakrwawionej twarzy. I wtedy rzut oka na polanę mówi ci wszystko o wydarzeniach poprzedniego wieczoru. Jakieś dziesięć kroków w kierunku ogniska leży twoja żona. Jest naga i od razu widać, że została zgwałcona. Obok niej twoja córka w takim samym stanie z głową rozłupaną czymś ciężkim. Tu i tam ten sam widok. Wszystkie kobiety zostały zgwałcone i zamordowane. Tu i tam leżą w kałużach krwi martwe dzieci. Pozostali mężczyźni stoją nadal przywiązani do drzew. Wszyscy są martwi.\nCo robić? – zadajesz sobie pytanie. Idziesz do swojego samochodu, aby poszukać komórki. Jest. Chodzisz po polanie próbując złapać sygnał. Wystukujesz 000. Cisza. Próbujesz jeszcze raz i jeszcze. W końcu łapiesz jedną kreskę, w telefonie odzywają się trzaski i głos operatorki, ale sygnał znowu zanika. Próbujesz jeszcze raz. Operatorka woła: „proszę podać swoją lokalizację” i znowu cisza, ale rozmowa nie została przerwana, więc powtarzasz, gdzie jesteś. Znowu trzaski i operatorka mówi: „odebrałam lokalizację, powiedz jaki jest problem”. Krzyczysz: „morderstwo, masakra” kilkanaście razy, bo nie wiesz w którym momencie ona cię słyszy. „Wysyłam...” i znowu trzaski.[...]\nChoć akurat ta historyjka została w całości zmyślona, to jednak jej scenariusz powtarzał się w Australii od początku XIX wieku aż do 1928 roku, z tą jednak różnicą, że na campingach obozowały grupy Aborygenów. W identyczny sposób zginęło ok. 20 tys. mężczyzn, kobiet i dzieci. Niektórzy mówią o 100 tys., ale liczba ta obejmuje również skutki chorób przywleczonych przez zesłańców i osadników z Europy oraz masowe trucie miejscowej ludności arszenikiem. Badacze i historycy zgodnie twierdzą, że ofiary zorganizowanych masakr sięgają 20 tysięcy.\nScenariusz był identyczny. Wieczorem do obozowiska przyjeżdżało kilku okolicznych kowbojów, wybierali sobie kobiety, a gdy mężczyźni próbowali ich bronić byli przywiązywani do drzew, aby mogli sobie popatrzeć jak ich żony i córki są gwałcone. Na koniec kobiety i dzieci były bestialsko mordowane, po czym zabijano również mężczyzn. Po 1835 roku, gdy w Sydney powieszono siedmiu kowbojów za tego rodzaju wyczyn, napastnicy skrzętnie zacierali ślady paląc zwłoki i zakopując szczątki w ziemi lub wrzucając je do rzek i strumieni, nad którymi zazwyczaj obozowali Aborygeni. Często do kopania dołów i przygotowywania wielkiego ogniska wykorzystywano jeszcze żywych mężczyzn, aby ich następnie również zabić. Skąd my znamy takie metody?\nNa pograniczu panowała zmowa milczenia, grupy eksterminujące krajowców składały przysięgę, zaś okoliczni mieszkańcy po cichu aprobowali masakry. Kilkanaście razy podczas tego okresu ludzie dobrej woli doprowadzali do oficjalnego śledztwa, ale oprócz tych siedmiu powieszonych nikt inny nie został kiedykolwiek ukarany. W olbrzymiej większości przypadków sprawcy nawet nie musieli stanąć przed sądem, bo śledztwa były umarzane ze względu na brak dowodów i zeznań naocznych świadków. Jeżeli ktoś nawet ocalał z pogromu i udało się go znaleźć, na ogół bywał likwidowany, zanim miał szansę cokolwiek powiedzieć. W miasteczkach, których mieszkańcy jawnie lub po cichu popierali masakry, brakowało ludzi, którzy mogliby zasiąść na ławie przysięgłych. [...]\nPowód był prosty – całkowite pozbycie się „czarnych”, którzy przeszkadzali w procesie kolonializowania tej ziemi. A oto co napisał jeden z osadników: Zastrzelenie jednego Aborygena nie rozwiązuje sprawy, bo wiadomo, że tylko ten jeden nie będzie już ci zagrażał. Jeśli zabijasz dzieci, możesz być pewny, że nie dorosną. Ale o wiele lepiej jest zabijać kobiety, bo one już nigdy nie urodzą następnych bękartów. Jaka potworna logika jest w tym rozumowaniu!\nNikt nie wie dokładnie ile zorganizowano takich wypraw, bo często – jak to się mówi – żywa noga nie uszła z pogromu, nikt więc nie podał dalej wieści o masakrze. Czasami się jednak zdarzało, że w ciemnościach nocy udało się komuś ocaleć lub w porę ukryć się w buszu, i ten człowiek zanosił ostrzeżenie do innych grup żyjących w pobliżu. Bezskutecznie. Napastnicy byli zawsze szybsi i nie spoczęli, dopóki nie wyczyścili całej okolicy z Aborygenów.\nPewien osadnik mieszkający samotnie zażądał od żyjącej w pobliżu grupy plemiennej dostarczenia kobiety, aby mu uprała ubranie. Za usługę obiecał dać jej starą koszulę, a jej mężowi prymkę tytoniu. Aborygen przyprowadził żonę i usiadł na skraju podwórza. Gdy kobieta wieszała pranie na płocie, osadnik zaczął się do niej dobierać, a następnie zaciągnął ją do chaty i próbował zgwałcić. Widząc to, mąż wtargnął do chaty i zaczął bronić żonę. Osadnik wyciągnął nóż i skaleczył Aborygena, ale obojgu udało się go obezwładnić i zabić. Zabrali parę rzeczy z chaty i uciekli do swoich. W kilka dni później wrócił kowboj wysłany do miasteczka po zaopatrzenie i wszczął alarm zawiadamiając okolicznych farmerów. Zorganizowano grupę kilkunastu mężczyzn, którzy zaczęli przeczesywać okolicę w poszukiwaniu morderców, doszczętnie eksterminując kilka grup mieszkających w pobliżu. Nie było żadnego śledztwa, poszukiwania przedmiotów skradzionych z chaty, nie było żadnych przesłuchań. Po prostu w nocy napadano na obozowiska nie pozostawiając nikogo żywego. Scenariusz był zawsze ten sam – sterroryzowana grupa, gwałty, a w końcu bezlitosna eksterminacja wszystkich obecnych. Zanim w końcu złapano sprawcę, który się w ogóle nie ukrywał, chociaż jego grupa przemieściła się w inne miejsce w międzyczasie, zginęło od 50 do 150 niewinnych osób (dokładna liczba nie jest znana), w tym starcy, kobiety i dzieci. Zabójca farmera został skazany na 10 lat, które odsiedział w więzieniu tysiąc kilometrów dalej. [...]\nBiałych z roku na rok przybywało. Najpierw przywieziono zesłańców, ale oni nie byli dla Aborygenów groźni, bo ciągle byli pod strażą, ale już wkrótce zaczęły napływać wielkie rzesze osadników przede wszystkim z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii, a następnie ze wszystkich krajów europejskich, głównie z Niemiec, Holandii, Danii i Polski. Kto był pierwszy, ten zajmował tereny nadmorskie, wypierając żyjące tam od niezliczonych tysiącleci plemiona. Kto był drugi, musiał posuwać się coraz dalej w głąb lądu. W ten sposób plemiona nadbrzeżne zostały zmuszone do pogwałcenia granic terytoriów leżących bardziej na zachód, należących do ich sąsiadów, co nie zawsze spotykało się ze zrozumieniem. Ich obecność, polowania i pozyskiwanie pożywienia było często traktowane jako kradzież i bezprawie, co niejednokrotnie doprowadzało do walk międzyplemiennych, czyli zjawiska dotąd nieznanego.\nAborygeni z wybrzeża zostali wzięci w dwa ognie. Od wschodu napierało białe osadnictwo wspierane zbrojną ochroną wojska, policji i grup ochotników zawsze gotowych, żeby sobie postrzelać do ruchomego celu; od zachodu były zaś nie zawsze przyjazne plemiona sąsiadów, broniące swojego odwiecznego terytorium zgodnie z odwiecznym prawem. Taka sytuacja doprowadziła w końcu do całkowitego wytępienia tych plemion, którym nie udało się przedrzeć na daleką północ i którzy nie zostali tam zaakceptowani. Niektóre z nich pomimo ciągłego niebezpieczeństwa pozostały na miejscu, nie wyobrażając sobie, że mogą opuścić ziemię, której byli właścicielami od niepamiętnych czasów. Niektórzy farmerzy i hodowcy bydła pozwalali grupom plemiennym na koczowanie na zagarniętych terenach, ale to też nie zdało egzaminu, bo Aborygeni nie rozumieli nowych praw i nie respektowali granic posiadłości, przemieszczając się na sąsiednią farmę, gdzie witani byli salwą z karabinów, bo właściciel miał twardsze serce od swojego sąsiada. Coraz większe stada bydła wypierały kangury i inną lokalną zwierzynę, więc głód zmuszał Aborygenów do zabijania pojedynczych sztuk bydła.\nUcztująca grupa Aborygenów była gościnna. Gdy przyjechał farmer w towarzystwie parobków zawsze byli zapraszani do wspólnego „stołu”, ale jedyną reakcją były strzały ze strzelb i rewolwerów, a następnie gwałcenie kobiet i dziewcząt. W Australii do dzisiaj bydło jest bardziej święte niż święte krowy w Indiach, dlatego za tak niewybaczalne przestępstwo jakim było zjedzenie krowy, groził natychmiastowy lynch na wszystkich członkach grupy. [...]\nPoza wyprawami karnymi mającymi „nauczyć czarnuchów lekcji” istniało tysiące przypadków zastrzelenia pojedynczych Aborygenów jedynie pod wpływem obopólnego niezrozumienia. Biali spotkali w Australii zupełnie inną kulturę niż ta, którą przywieźli z Europy. Żaden biały – czy to był zesłaniec, czy prosty chłop ze wsi, czy angielski wykształcony arystokrata – nie wyobrażał sobie, że Aborygeni mogą w ogóle mieć jakąś kulturę, prawa i zasady etyczno-moralne. Jak dzisiaj wiemy, ta kultura i te niezłomne i zawsze skrupulatnie przestrzegane prawa i zasady współżycia społecznego, były i nadal są o wiele wyższej jakości niż dawnej i współczesnej cywilizacji zachodniej. Są przede wszystkim czyste, pozbawione wszelkiej hipokryzji i fałszu, za to polegają na uczciwości, prawdomówności i szczerości. Jeżeli do tej pory mało kto w Australii zastanawia się nad tym i uznaje jej wyższość, cóż dopiero mówić o całym wieku XIX, który zaludnił Australię rasą białych panów, którym jakakolwiek kultura, moralność i etyka były całkowicie obce. Stąd fatalne w skutkach nieporozumienia i konflikty, które zawsze kończyły się krwawo. [...]\nPozorny brak poczucia własności na europejską modłę objawiał się również w poważniejszych przypadkach. Na przykład w okolicach Melbourne w latach 30’ XIX w Aborygeni sprzedali 300 tys. hektarów za 300 stalowych toporków, 200 koców i 100 używanych ubrań. Sporządzono wtedy notarialny akt kupna-sprzedaży, który do dziś stanowi curiosum miejscowego muzeum. Aborygeni posłusznie wynieśli się z tamtego terenu w inny rejon swojego terytorium, gdzie w następnych latach zostali najpierw zdziesiątkowani, a następnie zupełnie zlikwidowani przez tych osadników, którzy w ogóle nie chcieli zapłacić. Sprawa może się wydawać śmieszna, ale dla ówczesnych Aborygenów toporki o niebo lepsze od krzemiennych siekierek, które robiło się tygodniami oraz koce, którymi można się było okryć już, a nie polować na czterdzieści posumów, żeby sobie z nich uszyć opończę, były o wiele cenniejsze od ziemi, która zawsze była, jest i nigdy nie ucieknie. Być może Aborygeni sprzedając te 300 tys. ha myśleli, że biali trochę posiedzą w tym miejscu, a potem się znudzą i odejdą gdzie indziej? I jest to przypuszczenie bardzo prawdopodobne, bo żaden Aborygen nie wyobrażał sobie, że można obozować w jednym miejscu dłużej niż dwa tygodnie. Tymczasem biali obozowali tam o wiele dłużej. Tereny przechodziły z rąk do rąk kilka razy, były dzielone na farmy, a kilkanaście lat temu zostały podzielone na mikroskopijne działki budowlane, które stanowią dziś kilka dzielnic aglomeracji Melbourne. I o wiele więcej białych tam teraz obozuje.\nPrzeciętny Aborygen prawdopodobnie do dzisiaj nie pojmuje jak to się stało, że przez postawienie stopy na australijskim lądzie, kapitan Cook automatycznie zajął cały kontynent dla korony brytyjskiej nie pytając nikogo o zdanie, chociaż miał wyraźny rozkaz, żeby „jeżeli WP spotkasz tam krajowców, twoim obowiązkiem jest uzyskać ich zgodę tak na lądowanie, jak i na waszą obecność na tamtym lądzie”. Jak wykonano ten rozkaz? Na przywitanie były strzały z muszkietów, a potem już nikt o nic nikogo nie pytał.\nGdy kapitan Cook zatknął flagę brytyjską na australijskim lądzie, nie tylko zaanektował Australię, ale również jej odwiecznych mieszkańców, którzy od tego momentu stali się poddanymi brytyjskiej korony. Prawo brytyjskie mówiło, że każdy Aborygen ma być traktowany na równi z białym kolonistą, a za jego zabicie groziła kara śmierci tak samo jak za zabicie białego. Jednakże prawo było w Londynie, a jego odległe echa w Sydney i jeśli nawet gubernatorzy angielscy go nie przestrzegali, cóż można powiedzieć o zesłańcach i osadnikach, którzy chcieli coraz więcej ziemi i coraz więcej pieniędzy oraz zwykłych kowbojach wywodzących się na ogół z byłych zesłańców i różnych innych mętów? Na „pograniczu”, tzn. tam, gdzie mordowano Aborygenów, wiedziano tylko tyle, że prawo istnieje i trzeba tak manipulować faktami, żeby o masakrach nikt się nie dowiedział. Chociaż kowboje faktycznie uważali Aborygenów za „ruchomy cel”, do którego strzelało się dla wprawy, zawsze fabrykowano uzasadnienie dla zorganizowania karnej wyprawy oraz zaniżano liczbę ofiar, które zostały zastrzelone zawsze w obronie własnej.\nOlbrzymia większość konfliktów miała podłoże seksualne. Białych kobiet było jak na lekarstwo. Wprawdzie transporty zesłańców zawierały wiele kobiet skazywanych przez angielskie sądy na zsyłkę za kradzież kury, swetra lub bochenka chleba, ale zanim zostały wypuszczone na wolność większość z nich zdążyła się porządnie zestarzeć. Za transportami skazańców zaczęły przypływać statki z osadnikami, wśród których były zawodowe prostytutki szukające zarobku najpierw podczas wielomiesięcznej podróży, a następnie w nowym kraju. To jednak był za kosztowny towar dla kowbojów, którzy pracowali za jadło, stare portki, kapelusz i dach nad głową, a poza tym prostytutki były w miastach, zaś kowboje na prerii i w buszu setki kilometrów dalej. Angielska arystokracja, kler anglikański oraz różni urzędnicy państwowi przywozili swoje żony i córki, ale to były za wysokie progi na kowbojskie nogi. Pozostały więc Aborygenki, które w dodatku chodziły całkiem nago. Cóż było więcej potrzeba? Napalony kowboj czekał na okazję, a potem wpadał w środek obozowiska, porywał na konia pierwszą lepszą z brzegu dziewczynę, wywoził ją kawałek dalej, robił swoje i często odwoził ją z powrotem dając jakiś drobny podarunek ojcu lub mężowi tytułem rekompensaty. Takie wydarzenia były na porządku dziennym, przyzwyczajono się do nich, a i dziewczyny nie były od tego. W niektórych plemionach czarna skóra stawała się coraz jaśniej brązowa, pojawiały się rude włosy i niebieskie oczy. I nikt by sobie tym głowy za bardzo nie zawracał, gdyby sprawy nie zaszły za daleko. Wyprawy uzbrojonych po zęby policjantów, kowbojów i różnych mętów organizowane, żeby nauczyć Aborygenów lekcji za zjedzonego barana, łączyły przyjemne (masowe gwałty) z pożytecznym (następujące po nich rzezie).\nChoć Aborygeni nigdy przedtem nie byli mściwi i mściwości nauczyli się dopiero od Europejczyków, mieli swoje poczucie godności i na napaści różnego rodzaju odpowiadali nieudolnie przeprowadzanymi atakami partyzanckimi. Zaczynało się zawsze niewinnie i gdyby biały wykazał odrobinę dobrej woli, prawdopodobnie olbrzymia większość konfliktów w ogóle by nie powstała. Na przykład farmer zauważył, że nad jego strumieniem obozują Aborygeni, pojechał więc tam i nie pozwalając im na skończenie posiłku przegnał na cztery wiatry. Wprawdzie mu coś po swojemu próbowali wytłumaczyć – prawdopodobnie, że przenocują i pójdą jutro dalej, ale on nawet nie starał się zrozumieć nakazując niedwuznacznymi gestami, żeby się wynosili natychmiast. Ponieważ oni również nie rozumieli jego wrzasków, farmer dobywał rewolweru i strzelał na chybił trafił. Jeśli zranił lub zabił kogoś jasne było, że doczeka się jakiegoś rewanżu. Czasem było to uprowadzenie kilku owiec lub cielaków, czasem było to zarżnięcie i zostawienie stu owiec lub cielaków. Kiedy indziej polowano na tego farmera i gdy się za bardzo zapędził w busz bywał naszpikowany oszczepami.\nNaturalnie natychmiast organizowano ekspedycję karną, która bez jakiejkolwiek litości mordowała każdą czarną postać w okolicy. Gdy natknięto się na pojedyncze kobiety, które ze starszymi córkami szukały jedzenia w buszu, było prawie pewne, że najpierw zostaną wszystkie zgwałcone bez względu na wiek, a następnie zlikwidowane. To zaś inspirowało resztę grupy aborygeńskiej do krwawego rewanżu, który na ogół odbijał się tylko na sprawcach, których atakowano tylko wtedy, gdy byli sami. Zabicie kumpla powodowało atak na obozowisko, masowy gwałt wszystkich kobiet i dziewcząt, a następnie masakrę. Jeśli ktoś się wymknął i doniósł reszcie Aborygenów w okolicy, następował rewanż, tzn. sprawcy masakry byli śledzeni, a następnie wyłapywani i mordowani z ukrycia. Powstawała następna grupa mściwych ochotników, która przeczesywała okolicę i atakowała wszystkie obozowiska spotkane po drodze. Scenariusz oczywiście zawsze ten sam – najpierw sterroryzowanie grupy, potem masowy gwałt, masakra i zatarcie jej śladów. Taki łańcuszek wydarzeń, tzn. rewanżów i kontra rewanżów mógłby się ciągnąć w nieskończoność, gdyby tylko starczyło Aborygenów w okolicy. O ile jednak ofiary w ludziach po stronie białych były znikome i ze wszech miar uzasadnione, o tyle Aborygenów, którzy najczęściej nie mieli nic wspólnego ze ściganą „zbrodnią”, ginęły za każdym razem setki.\nLiczące tysiące lat tradycje nieagresji i ścisłego przestrzegania praw i zasad etyczno-moralnych spowodowały całkowitą bezbronność Aborygenów. Codzienne polowania wymagały umiejętności skradania się, maskowania, ukrywania, podchodzenia do zwierzyny na jak najbliższą odległość, a następnie sprawnego użycia broni. Jednakże strategia użyteczna w czasie polowań nie zdawała egzaminu w konfrontacji z białymi. O ile amerykańscy Indianie zawsze wystawiali straże w pobliżu obozowiska oraz mieli placówki strażnicze rozsiane po całym swoim terytorium wraz z precyzyjnym systemem wczesnego ostrzegania, Aborygeni nigdy nie wystawiali straży. Każdy atak białych na obozowisko był zatem totalnym zaskoczeniem i Aborygeni często nie mieli nawet czasu sięgnąć po oszczepy i siekierki.\nAmerykańscy Indianie mieli ściśle określony system militarny przypominający regularną armię. Oznaczało to, że każdy członek plemienia wiedział dokładnie co ma robić i gdzie być w przypadku ataku oraz miał te czynności wielokrotnie przetrenowane. Byli dowódcy i pod-dowódcy, którzy kierowali akcją ofensywną lub defensywną, zgodnie ze swoim doświadczeniem, rozwojem sytuacji i strategią. Każdy wojownik potrafił walczyć na różne sposoby – strzelać z łuku, rzucać nożem i tomahawkiem, używać lassa oraz walczyć wręcz przy pomocy pięści, różnego rodzaju chwytów obezwładniających, potrafił kopać i gryźć. Aborygen nie potrafił, bo nigdy się tego nie uczył i nigdy dotąd nie było takiej potrzeby. Jedyne co miał to instynkt samozachowawczy, który inspirował go do obrony siebie i swojej rodziny, ale ponieważ dotąd nigdy nie musiał tego robić, jego obrona była chaotyczna, nieudolna i nieskuteczna.\nW przypadku ataku dzieci zamiast od razu uciekać w busz korzystając z ciemności, kleiły się do matek uniemożliwiając im ucieczkę. Mężczyźni czuli się w obowiązku bronić swoich rodzin, więc zostawali na miejscu, aby stawić czoła napastnikom. Gdy padły pierwsze strzały, zaczynał się popłoch, wszyscy uciekali w różnych kierunkach wpadając na siebie nawzajem. Niektórzy próbowali wspinać się na drzewa, stając się łatwym celem dla napastników – kowboje zestrzeliwali ich z drzew jak dzikie kaczki. Inni wspinali się na skarpy, gdzie również byli dobrze widoczni. Jeszcze inni próbowali ukryć się w wodzie, czyli na otwartej przestrzeni, stając się łatwym celem. Tylko ci, którzy uciekali w busz, mogli liczyć na ocalenie.\nIndianie od najmłodszych lat byli wychowywani na wojowników, którzy mieli walczyć i zabijać innych ludzi, starając się za wszelką cenę zwyciężać. Indianin musiał mieć ekstremalną sprawność fizyczną, błyskawiczną orientację, zdolność przewidywania, natychmiastowego osądu i decyzji. Potrafił do upadłego walczyć samotnie, ale musiał również umieć działać zespołowo. Tego rodzaju umiejętności posiadają wilki, które walczą i polują stadem pod wodzą przewodnika, ale Aborygeni nie mieli wilków w Australii i nie mieli się od kogo nauczyć. Zresztą, nie było potrzeby.\nAborygeni mieli swoich „starszych”, którzy kierowali życiem społeczności, ale w niczym nie przypominali indiańskich wodzów i ich zakres władzy był odmienny. Nie istniała żadna strategia na wypadek ataku z zewnątrz, bo takich ataków nie było. Przez niezliczone tysiąclecia grupy plemienne wędrowały w granicach swoich terytoriów i nie wykraczały poza nie i to samo robiło sąsiadujące plemię. Rozbijając obóz w jakimś zacisznym miejscu grupa nie miała się czego obawiać i zamiast nadsłuchiwać i oglądać się za siebie, skupiała się na jedzeniu i tańcach, śpiewach i opowieściach przy ognisku.\nHistoryjka na początku tego rozdziału ukazuje proporcje pomiędzy napastnikami a napadniętymi. Siedem samochodów przywiozło na polanę 30 – 35 bezbronnych, nie przeczuwających niczego osób. Napastników było tylko pięciu. I taki był na ogół stosunek w przypadku większości masakr. Ekspedycja karna rzadko przekraczała 5 – 8 mężczyzn, a jej ofiarą padało na ogół 30 – 50 osób. Jednakże ekspedycja karna rzadko kiedy ograniczała się do ataku na jeden obóz jednej grupy plemiennej. Po dokonaniu masakry napastnicy wsiadali na konie i nad tym samym strumieniem, kilkanaście kilometrów dalej spotykali następną grupę. Nawet bez pomocy tropicieli i informatorów nietrudno było zgadnąć, gdzie jest następny obóz, bo Aborygeni w swoich wędrówkach zawsze przychodzili do tych samych miejsc, gdzie mieli ukrytą ciężką broń i różne nieporęczne narzędzia, jak np. kamienne żarna do mielenia mąki. [...]\nSzczegóły masakr, a zwłaszcza liczba zamordowanych Aborygenów, były skrzętnie ukrywane, ale sam fakt ich istnienia w okolicy docierał do świadomości mieszkańców. Większość milcząco lub głośno popierała te akcje, ponieważ dawały im iluzję bezpieczeństwa. Trafiali się jednak i tacy, których sumienie nie mogło się pogodzić z rozlewem niewinnej krwi i niektórzy w tajemnicy pisali listy do biur gubernatorów. Było to przedsięwzięcie niebezpieczne, bo w przypadku wykrycia donosiciela, nie tylko poddawano go społecznemu ostracyzmowi, ale otaczano taką nienawiścią, że nie miał innego wyjścia jak sprzedać lub porzucić farmę i wynosić się z okolicy. Zanim to nastąpiło, zdarzały mu się różne nieprzyjemne przypadłości, np. rozpraszanie i zabijanie bydła, co oczywiście było zwalane na Aborygenów, pobicia, napady rabunkowe itp.\nIstniała również klasa pośrednia pomiędzy mordercami a donosicielami. Moralność tych osób nie mogła się pogodzić z krwawymi porachunkami, ale nie chciała się też pogodzić z istnieniem grup Aborygenów. Zaczęto więc stosować bardziej „humanitarną” metodę rozdając Aborygenom zatrutą lub zakażoną mąkę, albo podrzucając im gotowe, upieczone podpłomyki nafaszerowane arszenikiem. Na terenach, gdzie nie było czynnych strumieni, istniejące aborygeńskie studnie i oczka wodne były tuż przed przybyciem grupy zatruwane arszenikiem i innymi truciznami. Różne organizacje charytatywne, misje chrześcijańskie oraz osoby prywatne obdarowywały grupy plemienne kocami i ubraniami zakażonymi trądem, cholerą, tyfusem, żółtaczką, gruźlicą i syfilisem. W takich stanach jak Wiktoria i Nowa Południowa Walia oraz na Tasmanii, te akcje dobroczynne robiono tuż po pierwszych chłodach nadchodzącej zimy. W tropikalnych stanach jak Queensland, Terytorium Północne i Australia Południowa i Zachodnia metoda ta okazał się nieskuteczna, bo Aborygeni woleli chodzić nago i takie podarunki od razu wyrzucali. Metoda ta jest nadal stosowana w walce z „byczymi mrówkami”, które polewa się specjalnym preparatem zawierającym wirusa, a one zanoszą zarazę do mrowiska i zakażają resztę mrówek. Metoda zastąpiła trucie mrówek poprzez nalanie trucizny do otworu mrowiska, bo w tym celu trzeba było śledzić ścieżkę mrówek czasami parę kilometrów wiodącą przez niedostępne rumowiska buszu. Obecnie wystarczy pokropić jedną mrówkę i efekt jest ten sam.\nTom Petrie był synem Andrew Petri, inżyniera, który przyjechał do Brisbane w 1837 roku. Od najmłodszych lat fascynowali go Aborygeni, ich kultura i obyczaje. W wieku 14 lat przyłączył się do stuosobowej grupy Aborygenów z okolic Brisbane i udał się z nimi na doroczny zbiór owoców w paśmie Gór Bunya. Po przybyciu na miejsce, grupa została powitana przez jakieś 600 – 700 ludzi z różnych plemion, zgromadzonych tam na doroczne „dożynki”. Oprócz objadania się do nieprzytomności, Aborygeni – jak to było w zwyczaju – handlowali pomiędzy sobą, nawiązywali znajomości i kojarzyli małżeńskie pary. Była to również okazja do spotkania się „starszych”, wymiany najnowszych wiadomości z różnych terenów, dyskutowania nad różnymi sprawami plemiennymi oraz dochodzenie do wspólnych decyzji o żywotnym znaczeniu. Być może przed przybyciem białych takie spotkania miały spokojniejszy przebieg, a poruszane problemy nie były zbyt wielkiej wagi, ale w tym przypadku były to już lata 40’ i największym problemem dla Aborygenów byli biali kolonizatorzy.\nTom był jedynym białym wśród wielkiego tłumu. Został przedstawiony pozostałym przez „starszego” grupy, z którą przybył, uznany za równego i godnego uczestniczenia w większości wydarzeń. Jak pisze w swoim opowiadaniu, zgodnie z tradycją kobiety wygrzebały w ziemi wielkie koło, coś w rodzaju areny, wokół której zasiadali wszyscy obecni, aby wysłuchać relacji rzeczników każdego plemienia. Zazwyczaj był to jeden z bardziej elokwentnych mężczyzn, który donośnym głosem opowiadał, co przez miniony rok wydarzyło się w jego plemieniu i na terytorium, na którym koczowało. Ponieważ różnice językowe pomiędzy plemionami były znaczne – tym znaczniejsze, z im dalszych okolic plemię przybyło, wśród grup byli tłumacze, którzy tłumaczyli tym, którzy nie rozumieli.\nTym razem jednak tłumacze nie byli potrzebni. Na arenę weszła kilkuosobowa grupa kobiet i mężczyzn i odegrała coś, co dzisiaj nazwalibyśmy „happeningiem”. Kobiety udawały, że szukają jedzenia w buszu i trawach, po czym nagle znajdują worek „mąki białych”. Kobiety cieszą się ze znaleziska, bo odpada im zbieranie nasion dzikich zbóż, ich mozolne suszenie i mielenie w kamiennych żarnach. Następnie udają, że robią z niej podpłomyki, które pieką na rozgrzanych w ognisku kamieniach. Odgrywając swoją scenę, robią dokładnie to samo, co dzieje się właśnie wszędzie dookoła. Na obrzeżach tłumu zebranych palą się ogniska, a kobiety pieką podpłomyki ze zmielonych orzeszków drzewa bunya i dostarczają je siedzącym wokół areny.\nMężczyźni i kobiety na arenie udają, że jedzą. I nagle następuje punkt kulminacyjny. Ich twarze wykrzywia potworny grymas, trzymają się za gardła i brzuchy, usiłują wymiotować i pluć. Padają na ziemię kaszląc i tarzają się po niej z bólu z pianą na ustach. Wyją, płaczą i krzyczą. Niektórzy wstają i chcą gdzieś uciekać, inni piją wodę. Znowu padają i tarzają się z bólu, a w końcu, jeden po drugim umierają w potwornych drgawkach.\nPrzekaz jest dla każdego jasny. Jedna z grup nieobecna na tym dorocznym spotkaniu została wytruta. Jakiś biały podrzucił worek mąki zmieszanej z arszenikiem lub strychniną. Aktorzy następnie dopowiedzieli słowami więcej szczegółów. Masakra odbyła się w okolicach obecnego miasteczka Kilcoy, w prostej linii odległego od Gór Bunya o ok. 200 km. W grupie było ok. 50 mężczyzn, kobiet, starców i dzieci. Po zakończeniu przedstawienia zapadła grobowa cisza – relacjonuje Petrie – a następnie wszyscy wstali i przysięgli, że nie spoczną, dopóki nie zapłacą białym. Być może właśnie w wyniku tej przysięgi nasiliły się nieudolne ataki Aborygenów w latach 40’ i później, lecz z wiadomym skutkiem.\nAni wtedy, ani dziś nie wiadomo jakie były przyczyny tej masakry w 1842 roku. Nie wiadomo kto był za nią odpowiedzialny. Należy przypuszczać, że nie była to ani pierwsza, ani ostatnia sprawa tego typu, lecz nigdy na tak masową skalę.\nNajwięcej trucia było w Queenslandzie, być może dlatego, że ten stan został stosunkowo późno zasiedlony, a osadnikami byli na ogół ludzie porządni i bogobojni, brzydzący się rozlewem krwi. Podrzucenie zatrutej mąki lub zakażonego koca to co innego i nie obciążało sumienia.\nW innym miejscu tej książki przedstawiam relację z nierozwiązanego do dzisiaj tajemniczego morderstwa 26 grudnia 1898 roku w okolicach miasteczka Gatton w Queenslandzie (zob. film pt. Tajemnica Gatton na www.uq.net.au/zaprog). Mieszkałem tam 10 lat ca 2 km. od miejsca zbrodni i sprawa ta mnie bardzo interesowała ze względu na pewne dziwne okoliczności wydarzenia. Otóż dowiedziałem się od kilku osób, że jedna z wersji krążących nadal po okolicy utrzymuje, jakoby rodzina Murphy kilka lat wcześniej czynnie uczestniczyła w eksterminacji tamtejszych Aborygenów właśnie przy pomocy mąki zmieszanej z silną trucizną. Gdy rzuciłem uwagę, że przecież Murphy byli praktykującymi katolikami rodem z Irlandii, informatorka tylko się smutno uśmiechnęła i powiedziała: W tamtych czasach czegoś takiego nie uważało się za grzech, a księża i pastorzy pocieszali swoje owieczki, że pozbywając się niewygodnych szkodników, czyli Aborygenów, robi się im tylko przysługę, wysyłając ich do nieba.\nTen sam Tom Petrie wspomina w swoich dziennikach następną masakrę przy pomocy zatrutej mąki w okolicach Laidley, miasteczka oddalonego o 15 km od Gatton również w latach 40’ XIX w. oraz cytuje wypowiedzi innych osób mówiące o truciu Aborygenów. Niektóre z tych masakr się nie udały, np. nad rzeką Maroochy, gdy jeden z Aborygenów spróbował szczyptę mąki zanim została użyta i rozpoznał smak trucizny. Większość się jednak udała eksterminując całe, kilkudziesięcioosobowe grupy w Maryborough, nad rzeką Pain w okolicach Brisbane i w wielu innych miejscach tamtego rejonu oraz w okręgu Burnett, gdzie gotowym chlebem ze strychniną poczęstowano w tamtejszej misji wielką liczbę Aborygenów z okazji świąt Bożego Narodzenia. Jeden z ówczesnych osadników na tamtych terenach powiedział, że trucie Aborygenów jest „czymś prawie powszechnym”, zaś oburzonemu pastorowi o nazwisku Campion powiedziano w 1908 roku, że jeśli dać czarnuchom chleb z fosforem, to jedynie spowoduje się łzawienie oczu; o wiele lepiej jest zmieszać mąkę z arszenikiem, bo to ich załatwia na zawsze.\nObecnie istnieją różne placówki rządowe i naukowe, które próbują odgrzebywać te sprawy. Australijska demokracja przejrzała na oczy i próbuje się zrehabilitować w oczach świata, a zwłaszcza organizacji UNESCO przy ONZ i innych zajmujących się obroną praw człowieka. Jednakże wśród naukowców istnieją – jak zwykle – poważne rozbieżności zdań. Jedni przesłuchują Aborygenów, którzy historie masakr, skradzionych pokoleń i rasizmu białych przechowują w ustnych przekazach od kilku generacji; inni przesłuchują białych potomków i przeglądają archiwa rodzinne sprawców tych masakr. O ile pierwsza frakcja jest bardziej obiektywna i stara się dociec prawdy, druga frakcja subiektywnie próbuje wybielić sprawców. Odbywa się to na ogół przy pomocy znacznego zaniżania liczebności ofiar oraz badania „oficjalnych raportów policyjnych”, które do tej pory istnieją w archiwach. Gdy te raporty mówią o zastrzeleniu w obronie własnej trzech Aborygenów, należy to odczytywać, że ofiarą masakry padło od 30 do 50 mężczyzn, kobiet, starców i dzieci. Jeśli mówi się w raporcie, że Aborygeni robiący trudności zostali przegonieni z okolicy, należy to odczytywać, że nigdzie nie poszli, lecz zostali totalnie zlikwidowani.\nJednakże raporty były pisane jedynie wtedy, gdy w masakrze uczestniczyła policja. Dowódca wyprawy musiał sporządzić opis wypadków z podaniem przyczyny interwencji policji oraz „dokładną” liczbą zabitych Aborygenów oraz okoliczności w jakich zastrzelenie miało miejsce. Schemat takiego raportu był więc ściśle określony i oficer musiał się go trzymać, ale treść była jednym wielkim stekiem kłamstw. Na przykład uczestnicy wyprawy strzelali zawsze w obronie własnej, gdy stawało się jasne, że Aborygen sięgając po oszczep miał zamiar zaatakować białego. Wina zawsze leżała po stronie Aborygenów, bo to oni – jak mówiły raporty – rozpraszali pasące się stada, zabijali poszczególne sztuki, naruszali granice posiadłości i farm, kradli, napadali na farmy itd. Wyprawa policji była zawsze organizowana na prośbę pokrzywdzonych farmerów i społeczności danej okolicy. Wyprawa zawsze zabijała dwóch lub trzech mężczyzn, ewentualnie raniła kilku innych, a reszcie pozwalano uciec, mając nadzieję, że wyciągną odpowiednie wnioski z otrzymanej lekcji. Z tego samego powodu wyprawa nie była w stanie złapać ewentualnych sprawców przestępstw, bo mając nieczyste sumienia pierwsi uciekali, gdy pojawili się biali. Według tych raportów policja nigdy nie zabiła nikogo niewinnego. Oczywiście mowy nie było o żadnych gwałtach oraz mordowaniu kobiet, starców i dzieci.\nTe raporty istnieją do dziś i w obliczu prawa są jedynym dowodem rzeczowym tego, co się wtedy działo. Te same raporty są dowodem, że dzisiejsi Aborygeni w swoich zeznaniach na podstawie ustnych przekazów otrzymanych od wcześniejszych pokoleń, mocno przesadzają. Jeżeli Aborygeni dzisiaj twierdzą, że w danym czasie i okolicy nastąpiła masakra, a nie istnieje żaden raport policyjny na ten temat, oznacza to, że żadnej masakry nie było, zaś historia jest zmyślona.\nTymczasem Aborygeni nie mają powodu kłamać i nie kłamią, lecz podają informacje uzyskane od swoich niedalekich przodków. Opowieści o masakrach i innych tego typu wydarzeniach z tamtych lat na stałe weszły w skład aborygeńskiej gnozy i jako takie nie mogą być zmieniane przez kolejne osoby relacjonujące. Również liczba zamordowanych jest ścisła, bo chociaż Aborygeni wówczas nie umieli liczyć na modłę białych, ale od czasu masakry podawane są listy imion, których następne pokolenia muszą się uczyć na pamięć. Ponieważ imię każdego Aborygena lub Aborygenki jest unikalne, nie może być mowy o powtarzaniu tych samych imion w odniesieniu do różnych przypadków i innych pomyłkach.\nJak widać nadal istnieje tendencja, żeby jak się tylko da wybielić już wystarczająco „białą” historię ostatnich dwustu lat Australii. Do dzisiejszego dnia żyją potomkowie morderców i wielu z nich to osoby dzisiaj szanowane i zajmujące wysokie stanowiska w biznesie i instytucjach rządowych. Ci potomkowie są po obu stronach barykady, bo ich przodkowie gardząc w sensie ogólnym „dzikimi”, nie pogardzali ich kobietami, gdy tylko nadarzyła się okazja. Każdy Aborygen o jasnej skórze ma w sobie europejskie geny. O ile mieszańcom nie zależy na dochodzeniu, kto był autorem rozbielenia ich skóry, o tyle ci szanowani dzisiaj biali zabiegają o to, żeby ich przodkowie w żaden sposób nie byli zamieszani w eksterminację Aborygenów i ich rozbielania, które następowało głównie w wyniku brutalnych gwałtów. Robi się zatem wszystko, żeby ukryć ewentualne koneksje korzystając z usług usłużnych historyków, którzy podważają każdą wersję wydarzeń przedstawianą przez Aborygenów. Mimo to raporty mówią same za siebie, bo pisane i podpisane były przez dowódców oddziałów, których nazwiska są znane. Jeżeli policjant napisał raport, to znaczy, że uczestniczył w wyprawie karnej, a jakie te wyprawy były i czym się kończyły, wiemy z innych dokumentów. Znane są również nazwiska niektórych uczestników wypraw karnych, w których policja nie brała udziału. Zostały zapamiętane, bo ich nosiciele w tamtych czasach chodzili w glorii sławy. Niemniej jednak, ponieważ nazwiska anglosaskie nie są unikalne, zawsze można powiedzieć, że tym „Smithem”, który wtedy wymordował plemię, nie był mój przodek.\nChoć pewien procent białych osadników pochodził z Polski, pocieszające jest, że wśród długiej listy morderców nie ma ani jednego polsko brzmiącego nazwiska. Nie ma też nazwisk niemieckich, duńskich i holenderskich. Oznacza to zatem, że najbardziej spragnionymi krwi tubylczej byli Anglicy, Szkoci, Irlandczycy i Walijczycy, co zresztą potwierdziło się zarówno wcześniej, jak i później w Ameryce, Afryce i Azji, czyli wszędzie tam, gdzie byli brytyjscy kolonizatorzy.\nAutor: PUBLICYSTYKA BEZ OGRÓDEK o 21:37\ngregorius79 14 maja 2012 02:32\njan tur 27 września 2015 05:37\n"Tymczasem Aborygeni nie mają powodu kłamać i nie kłamią"\nTaaa... ten argument powaliłby z nóg każdego. Lecz się, pisarzu-fantasto, bo przyśni ci się ta aborygenka...


2. ANTsoft - komputery, internet, sprzedaż, serwis\n8. Recycling System Zakład Przerobu i Odzysku Odpadów Elektroni\n9. INTERBIZ Dominik Krowiorz\nFirma „Interbiz” zajmuje się marketingiem internetowym ukierunkowanym na reklamę internetową, a ściślej, na pozycjonowaniu stron www (ang. Website positioning), które to jest częścią SEM (ang. search engine marketing) –\n10. Adametronics Magdalena Adamaszek


Pilne! Praca: Przyjmę osobę, Kietrz, Opolskie - Grudzień 2019 - 558 ofert pracy | Jooble\nBiały Dunajec, Małopolskie przyjmę osobę\nOgrodzieniec, Śląskie przyjmę osobę\nSkoki, Wielkopolskie przyjmę osobę\nosoba Kietrz, Opolskie\nosoba doświadczenia Kietrz, Opolskie\nprawo Kietrz, Opolskie\nmontaż Kietrz, Opolskie\nmiejski Kietrz, Opolskie\nPraca Przyjmę osobę Kietrz, Opolskie\nOtrzymasz e-mail od Jooble, gdy pojawią się nowe oferty "Przyjmę osobę, Kietrz, Opolskie"na pocztę %EMAIL%\nZakres obowiązków: Wykształcenie: min. średnie (kadry i płace); min. rok doświadczenia zawodowego; znajomość prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, zagadnień płacowych, znajomość programu Płatnik, mile widziana znajomość programu Symfonia, Optima; zakres obowiązków:...\nFirma Promedica24 pilnie szuka Opiekunów/Opiekunek osób starszych na terenie Niemiec! Preferowana długość wyjazdu to min. 6 tygodni, jeśli jednak chcesz wyjechać na inny okres, z pewnością coś dla Ciebie znajdziemy! Wymagania: - doświadczenie w opiece nad osobami...\nKierownik ds. Sprzedaży - poszukujemy osoby z Górnego Śląska! - Rybnik\nKorzyści z zatrudnienia: umowa o pracę w firmie o stabilnej pozycji na rynku atrakcyjne wynagrodzenie, które możesz z nami wynegocjować premie kwartalne do 25% gwarancja kursów oraz szkoleń branżowych sprzęt niezbędny do pracy (samochód, komputer, telefon)\nOsoba do obsługi stanowiska z fajerwerkami Miasto:Kędzierzyn-Koźle Nr ref.:1852119-8 Aplikuj do dnia:10-01-2020 Aplikuj Co zapewniamy? ~Umowę zlecenie z możliwością pracy na etat ~Atrakcyjną stawkę godzinową ~Możliwość zdobycia doświadczenia w handlu u lidera w...\nopis stanowiska Chcesz sobie dorobić realizując krótkie zlecenie za atrakcyjną stawkę? Jeżeli tak, ta oferta może być właśnie dla Ciebie! Nie zwlekaj, aplikuj! Mamy do zaoferowania wiele lokalizacji: # Kędzierzyn-Koźle - zlecenie 02.12.2019 # Kolonowskie - zlecenie...\nWymagania: orzeczenie o stopniu umiarkowanym, mile widziany symbol specjalny, miła aparycja Warunki pracy: praca na umowę o pracę cały etat, zmiany po 12 h Obowiązki: ochrona obiektu (wewnątrz) Kontakt: (***) ***-**** Zakład Pracy Chronionej zatrudni pracownika...\n...Obornikach Śląskich oraz nowoczesną linię produkcyjną do oczyszczania ziaren w Olkuszu rekrutuje! Obecnie do naszego zespołu potrzebujemy osobę do pracy na magazyn konfekcji z orzeczeniem o niepełnosprawności. Zakres obowiązków: Przygotowywanie wysyłek i poprawna...\nprzyjmę osobę, Kietrz, Opolskie


konik na biegunach 2021 − fryderyk2007.pl\nKażdy rodzic stawia sobie na cel to, żeby swoim maluchom dać jedynie optymalne z najlepszych rozwiązań. Dogłębnie tak samo my w 4Toys nieustannie dbamy o dostarczanie bardzo dobrych artykułów z myślą o pragnieniach dzieci oraz ich rodzicieli.\nNasze wysiłki pozostały już potwierdzone licznymi laurami oraz wyróżnieniami. Jednakże najogromniejszą radością oraz dowodem na wysoką jakość usług są pozytywne opinie konsumentów oraz szczęśliwe buzie ich pociech. Zachęcamy zatem do zaznajomienia się z tym, co opisująca nas marka ma do zaproponowania - a jest tego mnóstwo!\nZamiarem 4Toys było od początku utworzenie takiego miejsca w internecie, w jakim rodzice mogą odszukać całościową odpowiedź na swoje potrzeby. Skutkiem tego chociaż nazwa 4Toys wskazuje, że specjalizujemy się w zabawkach, to chcemy zwrócić uwagę, że mamy dużo więcej do zaproponowania, aniżeli tylko produkty z tej kategorii.\nPodkreślamy jednakże, że to bez ustanku ledwo namiastka z przygotowanych przez nas propozycji. Taka kompleksowość oferty zapewnia, że można w jednym miejscu zamówić wszystko, czego się potrzebuje dla własnego dziecka. Warto posiadać taki sprawdzony punkt sprzedaży i z jego pomocą odpowiadać na zmieniające się potrzeby malucha, razem z jego rozwojem.\nNim przejdziemy do podzielenia się pokaźniejszą ilością szczegółów, na temat tego jakie zabawki wolno odszukać w 4Toys przede wszystkim chcemy podkreślić ich absolutną jakość. Nim jakakolwiek zabawka trafi do naszego asortymentu, zawsze upewniamy się co do tego, z jakich materiałów jest wykonana i czy jest skonstruowana tak, aby wykluczyć jakiekolwiek zagrożenie dla dziecka. Też wolno u nas robić spokojnie zakupy, bez wątpliwości - wszystko, co widać na wirtualnych półkach stworzonego przez nas sklepu jest właściwe dla najmłodszych. Wśród naszych zabawek są dostępne pomiędzy innymi: auta dla dzieci, zabawki ogrodowe, lale i pluszaki, klocki, czy także pełna gama pomysłowych zabawek. Już dzisiaj serdecznie zapraszamy!


Jak w DSP zrealizować pomiar okresu przebiegu? - elektroda.pl\nrobiw 28 Sty 2008 15:19 1282 3\n#1 28 Sty 2008 15:19\nMoże ktoś spotkał się z wydajną procedurą wyznaczania peak-ów przebiegu napięcia - wiem, że prawdopodobnie należałoby zastosować odpowiedni filtr zamodelowany cyfrowo, jednak temat DSP jest mi obcy - chodzi o to by wystrzec się błędnych pomiarów, gdy np. offset ciągle się zmienia.\nPrzebieg wygląda jak ten poniżej:\nnatomiast opracowany (i ponoć wydajny algorytm) tak jak w załączniku - niestety niewiele mi to mówi.\ndokument.pdf Download (153.51 KB)\nalgorytm.JPG Download (44.98 KB)\n#2 12 Lut 2008 10:43\nMożna spróbować wyznaczać lokalne extrem - np. w ciągu 10 próbek sprawdzać czy tendencja (wzrost lub spadek) zmieni się. Jeśli to określić max. lub min. ( w zależności od zmiany).\n#3 12 Lut 2008 14:03\nJeśli możesz zmienić hardware to jakiś detektor szczytowy należy dorobić. Jeśli software to tylko próbkowanie "bardzo" często i stwierdzanie maximów. Problemem jest tylko stan kiedy nagle zmieni Ci się offset przebiegu.\nChyba że jest to zadanie czysto teoretyczne.\n#4 12 Lut 2008 16:50\nJeśli mimo wszystko zakładamy, że przebieg jest w miarę stabilny (np. obroty jakiejś maszyny posiadającej bezwładność), możesz prowadzić średnią kroczącą z N ostatnich pomiarów, z wagami równymi (1/N) lub jakieś ważone (np. najwięcej waży ostatnia, każda poprzednia waży 0.9 bezpośrednio nowszej, zależy jaki charakter ma zjawisko. )\nTylko na zasadzie operacji matematycznej zmniejszą ci się wahania okresu (co jest bliższe prawdy lub dalsze, znów zależy co mierzysz)\nPodobne tematy Jak w DSP zrealizować pomiar okresu przebiegu?\nWitam, Przecież nie mówię, iż nie masz racji - po prostu pytam, a odpowiedź "Każ się Pan wypchać" nie jest "na miarę" użytkownika z ponad 800-postami... (14)\nA nie można tego programowo zrobić na kontrolerze? Nawet najprostrzym (np. pic12c509). Po prostu będzie tylko liczenie czasu potem proste odejmowanie ... (10)\nPracuje nad projektem programowalnego włącznika oświetlenia. Konstrukcja opiera się na µC ATmega8, sterowanie za pomocą klawiatury 4x4 + wyświetl... (35)\nJ.w. Jak zmierzyć RMS i AVG składowej zmiennej przebiegu na wyjściu pewnego układu, bez uwzględnienia składowej stałej? Szukam jakiejś funkcji któa ... (2)


Triki makijażowe | Jak optycznie powiększyć oczy i czego unikać ? | Ms. Pela | Pela Paulina Rześna | Makijaż, Uroda, Moda, Lifestyle, Podróże\nTriki makijażowe | Jak optycznie powiększyć oczy i czego unikać ?\nJak optycznie powiększyć lub pomniejszyć oczy? Oczywiście, odpowiednim makijażem. W dzisiejszym wpisie pokażę Wam na jednej połowie twarzy makijaż powiększający, a na drugiej pomniejszający oko. Mam nadzieję, że nie muszę pisać, która strona jest ''ta lepsza''. Zakryjcie sobie jedną stronę mojej twarzy i sami oceńcie. :)\nPrzy makijażu powiększającym oczy, bardzo ważne są odpowiednio narysowane brwi. Służą nam do optycznego podniesienia oka. Brew musi być na początku jaśniejsza i unosić się delikatnie ku górze pod odpowiednim kątem i opadać w odpowiednim miejscu. Idealne brwi unoszą się do 2/3 długości. Moim zdaniem każdy indywidualnie musi pokombinować i zorientować się w jakim kształcie brwi najlepiej wygląda. Instrukcje nie sprawdzają się dla każdego. O tym jak rysuję moje brwi pisałam w poprzednim poście - Jak maluję brwi? | Konturówka do brwi w żelu AMC 16 - INGLOT\n2. Rozświetlony kącik wewnętrzny i łuk brwiowy\nJasny cień matowy, z drobinką lub perłowy nakładamy w kącik wewnętrzny i na całą powierzchnię ruchomej powieki (matowy pod łuk brwiowy). Ja nakładam 355 z Inglota.\n3. Załamanie powieki\nZa pomocą ciemniejszego cienia, rysujemy załamanie (delikatnie wyżej) i blendujemy ku górze. Ruchomą powiekę zostawiamy jasną.\n4. Kreska 3/4\nBardzo ważne, aby nasza kreska nie zaczynała się od wewnętrznego kącika. Najlepiej zacząć ją tam, gdzie zaczynają się rzęsy. Następnie w zewnętrznym kąciku rysujemy wydłużającą oko jaskółkę.\n5. Kredka cielista\nNa linię wodną oka nakładamy cielistą kredkę wodoodporną. Ja używam wspaniałej kredki KOHL 05 z Inglota. Nigdy na linię wodną nie nakładamy czarnej kredki bez rozcierania jej (chyba, że mamy bardzo wypukłe oczy).\n6. Dolna powieka\nDolną powiekę podkreślamy roztartą kreską lub cieniem (nie wychodząc poza linię dolnych rzęs).\nPodkręcone rzęsy dodatkowo powiększają nasze oczy. Ja ostatnio bardzo lubię nosić rzęsy 70N z Inglota. Są bardzo naturalne i moim zdaniem nadają się do makijażu dziennego.\nKosmetyczna Poezja 4 marca 2016 13:01\nBardzo przydatny pościk :)\nKezja Górak 5 marca 2016 23:20\nKarolina W 6 marca 2016 09:13\nRóżnica widoczna wyraźnie :)\nΛΝGΞLΛ 6 marca 2016 13:38\nPrzydatne rady. Z niektórymi nawet mnie zaskoczyłaś ;) Mój blog ♥ Serdecznie zapraszam !\nKATHARINE 9 marca 2016 18:11\nAgieszka krześ 14 marca 2016 13:40\nŚliczny makijaż , i super wygladasz


Elefuntea - elefuntea.pl\nWszyscy producenci Colored Looms D4KIDS Elefuntea Kangur Makedo Quaranta Settimane Scoot & Ride\nzabawki kreatywne makedo zabawki ekologiczne alfabet poznajemy literki magnesy\nLista produktów producenta: Elefuntea\nPolska marka produktów dla Noworodków, Niemowlaków i Dzieci. W swojej ofercie posiada zabawki dla maluszków, zabawki kreatywne i art. plastyczne.\nPolska marka produktów dla Noworodków, Niemowlaków i Dzieci.\nW swojej ofercie posiada zabawki dla maluszków, zabawki kreatywne i art. plastyczne.\nGlina rzeźbiarska samoutwardzalna 5 kg...\nGlina samoutwardzalna do rzeźbienia Elefuntea jest gotowa do użycia już po otwarciu, a po zakończeniu modelowania samoistnie twardnieje. Modelownie gliny rozwija zdolności małej motoryki, wyobraźnię, wytrwałość oraz koncentrację. Właściwości: konsystencia bardziej spójnego ciasta nie klei się do dłoni przyjemna w dotyku łatwa w modelowaniu wysoka...


Dom wolnostojący 280 m² z balkonem na wynajem Kraków, Opatkowice\n10 000 zł 280 m² 36 zł/m²\nCharakterystyka domu 280 m², 8 pokoi (3 sypialnie), 4 łazienki; stan: bardzo dobry\nŹródło: biuro nieruchomości: PREZHOME Nieruchomości, zaktualizowane: 14.07.2020\nDo wynajęcia piękny dom w Opatkowicach. Nieruchomość znajduje się na dużej działce (2100m2). W okolicy droga szybkiego ruchu oraz autostrada A4, które pozwalają na szybki i wygodny dojazd do centrum miasta. W sąsiedztwie sklepy, restauracje, przedszkola oraz tereny zielone. (...)\nCena najmu : 10000 zł, opłaty ok: 1000 zł\n792 939 071\nCześć! Zerknij na tę nieruchomość na Nieruchomosci-online.pl! https://n-o.pl/9DTQFW\nCześć! Zerknij na tę nieruchomość na Nieruchomosci-online.pl! https://krakow.nieruchomosci-online.pl/dom-wolnostojacy,z-balkonem/21909920.html\nCzesc! Zerknij na te nieruchomosc na Nieruchomosci-online.pl! https://www.nieruchomosci-online.pl/21909920.html\nCzesc! Zerknij na te nieruchomosc na Nieruchomosci-online.pl! https://krakow.nieruchomosci-online.pl/dom-wolnostojacy,z-balkonem/21909920.html


ię w zależności od potrzeb. O suplementach.Z encyklopedii: Gimnastyka izomerycznaGimnastyka izometryczna (gr. równomierność) ? specyficzna forma treningu siłowego metodą skurczów izometrycznych, podczas którego mięśnie są napięte,\nDodane: 07-05-2016 10:44\nRóżne substancje możliwe do kupienia zostały stworzone po to, aby zwiększać efekty treningu: - to doskonały przykład. Odżywek jak wiadomo jest bardzo dużo, a ich zastosowanie różni się w zależności od potrzeb. O suplementach.\nKlasyka kontra oryginalnośćCzy warto inwestować w prawnika dla firmy?Nowa poligrafia, tańsze druki i lepsza jakośćCo musisz wiedzieć o bluzkach i ciuchachFor wildlife lovers - polish Białowieża National ParkGóry - co warto wiedzieć o wspinaniuStomatologia estetyczna w praktyceSome basics about plumbingWorth to know - about plumbing, pipes and water systemNiskie dziecko ? czy są powody do obaw?Ink&Toner cartridges, what about them?W życiu poligrafiiRemont mieszkania - mierniki i inne narzędziaOgrodzenia - komu potrzebne i dlaczegoNa szybko: serwisy komputeroweNowy trend na ogrodowy relaks?Kilka ciekawych faktów o OZE z naciskiem na energetykę słonecznąMałe dziecko - przedszkole i żłobekCzy da się w 2020 znaleźć dentystę w Cieszynie?Borelioza - medycyna niekonwencjonalna na ratunek!Strony internetowe RybnikOdzież medyczna - ważna jest higienaProgramowanie i tworzenie aplikacjiBelgia, Niemcy Holandia - opłaca się autokaremPick the best oil for engine in your carHow to fix a broken motor in carZadbaj, aby twój dom był ciepłyPorady na zdrowie. O zębachPo co nam prawnicy i adwokaciObrona prawnicza w sądzie, po co?


Wczoraj, podczas koncertu w Tarnowskich Górach zarejestrowaliśmy się, jako dawcy szpiku kostnego. Polecamy wszystkim. To bardzo proste i bardzo potrzebne.\nChujnia.pl - napisz co Cię boli - Strona 883\nwiesz, w co się pakujesz ale zrób to, a napewno. nie pożałujesz (nie pożałujesz, do końca razem- Ja i TY, wkońcu mówią, mówią, mówią, mówią\nWielkie Drogi - Wikipedia\nWielkie Drogi [ˈvjɛlkʲɛ ˈdrɔɡi] is a village in the administrative district of Gmina Skawina, within Kraków County, Lesser Poland Voivodeship, in southern Poland.\nPorsche w polskich piosenkach - Paroles.pl - …\nPierdole wasze drogi, wasze drogowskazy Chcesz swoje rozpisz dla mnie to jak bohomazy Chcieli wszystko dać ja od nich nic nie chce Bije w rytm serce, muszę żyć wiecznie. Poznaj historię zmian tego tekstu . Drukuj tekst. Autor tekstu: Beteo . Edytuj metrykę\nWkurw - najlepsze znaleziska i wpisy o #wkurw w …\nWielki spontan małych ludzi, czyli Kanada, Kuba i …\nRaz na jakiś czas wskakuję do autobusu żeby się przypadkiem do pracy nie spóźnić. Nie dość, że nigdy nie siadam nawet jak jest wolne miejsce to na dodatek\ndrogi : Polish » English | PONS\nGodzina 18 :00 pada na dworze więc gram na komputerze, słyszę że zbliża się burza, matka mówi mi żebym wyłączył komputer, ale ja to popierdoliłem i\nWyprzedzanie na czołówkę i spychanie z drogi #37 Wasze\nKpop yaoi Machin_ http://www.blogger.com/profile/09932133740079893121 noreply@blogger.com Blogger 34 1 25 tag:blogger.com,1999:blog-4571872848291977008.post\nPrzegryw - najlepsze znaleziska i wpisy o #przegryw …\nDobrze skojarzyłeś odnośnie gitary, a Vai, wiadomo, ścisła czołówka, aczkolwiek wolę chyba Satrianiego posłuchać. Jest mniej "ckliwy":). Bezkonkurencyjny\n"Jan Pospieszalski: Bliżej" - odc. 62 - zwiastun on Vimeo\nziomek w polskich piosenkach - Paroles.pl - …\nSpodziewał się, że drogowskazy doprowadzą go prosto na pokład, a znalazł się na galerii obszernego pokładu hangarowego, co oznaczało, że Candice obecnie nie cumuje, lecz znajduje się w pewnej odległości od stacji.