Zorganizowana została w obozie poczta, która podlegała oddziałowi I. Kierownikiem jej został SS-Hauptscharführer Kirschner, zastępcą Barth. Mieściła się w baraku nr 2 przed wejściem do obozu w pokoju nr 7.\n- Ukazał się rozkaz Reichsführera SS nakazujący niezdolnych do pracy radzieckich jeńców wojennych zgodnie z rozkazem OKW, przekazać do obozu w Lublinie. Obóz umieści niezdolnych do pracy inwalidów-jeńców w barakach odrębnej części obozu. Baraki należy wyposażyć w urządzenia podobne do szpitalnych. Dozór mieli sprawować rosyjscy lekarze i sanitariusze. Polecono rannym jeńcom bez nóg nie dopasowywać protez nowoczesnych, używanych w Niemczech, lecz szczudła używane w Rosji. Zadaniem obozu miało być zatrudnienie ich na właściwych miejscach pracy w obozach koncentracyjnych. W rzeczywistości jak zaznaczono w rozkazie, ta opieka nad rannymi miała charakter propagandowy.\n- Według raportów dziennych stan liczbowy obozu męskiego wyniósł 7.500 osób. Stan liczbowy obozu kobiecego - 2.784.\nPrzybył transport Polaków - mężczyzn i kobiet, około 1.200 osób, z więzienia w Radomiu, Kielcach, Częstochowie i Piotrkowie.\nDowództwo obozowych oddziałów wartowniczych przyjął Hauptsturmführer Langleist. Dowództwo nad I kompanią objął Obersturmführer Borell, nad II kompanią Untersturmführer Siegmann, nad III - Untersturmführer Kurz.\nSS-Hauptsturmführer Krone z Urzędu C III (Techniczny) WVHA w dniach 12-16 stycznia przeprowadził kontrolę robót budowlanych, urządzeń wodnokanalizacyjnych, elektrycznych, sanitarnych i krematorium. Z notatki pokontrolnej m.in. wynika, że istniejące obecnie urządzenia do odwadniania, dezynfekcji i kąpieli wystarczą dla 5.000 osób. Według informacji komendanta obozu należy spodziewać się zwiększenia liczby osadzonych. Z uwagi na to Krone zobowiązał się przesłać do Lublina 3 większe aparaty dezynfekcyjne. W obozie była tylko jedna pralnia ręczna. To urządzenie uznano za niewystarczające. Komendant zwrócił szczególną uwagę, że zwalczanie tyfusu, możliwe jest jedynie przez dokładną dezynfekcję bielizny. W związku z tym zaproponował, by z pralni obozów Buchenwald, Sachsenhausen i Dachau zabrać po jednej zapasowej maszynie. W krematorium czynne były dwa piece spaleniskowe opalane ropą, a wydajność ich na dobę wynosiła po około 1000 zwłok. Zamówionych w firmie Kori w Berlinie 5 pieców spaleniskowych opalanych koksem przygotowanych było do wysyłki.\nZ Warszawy przywieziono liczny transport Polaków. Byli to ludzie zatrzymani w czasie obław oraz 1.005 mężczyzn i 311 kobiet z więzienia na Pawiaku. Grupę więźniów politycznych stanowili głównie działacze społeczni i polityczni związani z podziemnym ruchem konspiracyjnym. Większość z nich przeszła śledztwo w Gestapo przy Alei Szucha w Warszawie.\n- Według informacji zebranych przez ruch oporu między 16-19 stycznia odeszły z Warszawy na Majdanek 4 pociągi po 41 wagonów z ludźmi schwytanymi w łapankach.\n- Według raportów dziennych stan obozu męskiego wynosił 7.006 osób. Prawdopodobnie nie uwzględniono tu jeszcze transportów warszawskich.\n- Zastępcą kierownika oddziału IV administracji obozowej na Majdanku został SS-Obersturmführer Anton Ternes. Funkcję tę pełnił do lipca 1944 r.\n-\tSS-Unterscharführer Franz Fritsche, przez więźniów nazywany "Jastrzębiem", został mianowany Blockführerem.\n-\tUruchomiona została pralnia obozowa. Mieściła się w niewielkim drewnianym baraku w sąsiedztwie małego krematorium na I międzypolu. Komando tam pracujące liczyło około 30 kobiet.\nCentralny Zarząd Budowlany SS w Lublinie został powiadomiony przez Urząd C III WVHA, że pięć zamówionych pieców krematoryjnych zostanie nadesłanych do obozu po ich odpowiedniej przeróbce oraz po odwołaniu blokady kolejowej, związanej z transportami wojskowymi.\nZ oddziałów wartowniczych przeniesieni zostali na Blockführerów: Leonard Dohlen, Johann Grauberger, Emil Haugwitz, Karol Müller, Herbert Reibe, Karl Schmidt, Wilhelm Schüttler, Heinrich Stangel, Franz Tritsche, Willi Weissenborn.\nZ oddziałów wartowniczych odkomenderowani zostali na Blockführerów: Anton Bachmüller, Stefan Binder, Jakub Dups, Ludwig Eggi, Johann Fischer, Wilhelm I Fink, Wilhelm II Fink, Frieder Jung, Karl Kappes, Johann Kraml.\nPohl na polecenie Himmlera zarządził zlokalizowanie obozu zbiorczego dla dzieci i małoletnich z terenów ZSRR na V polu - kobiecym w obozie koncentracyjnym w Lublinie. Pole to miało być odpowiednio przygotowane, widoczność na inne pola obozowe zlikwidowana, a pomieszczenia odpowiednio zaadoptowane. Prace te jednak nie zostały wykonane. Dzieci dostarczane do obozu były umieszczane na V polu razem z kobietami.\nPrzybyły skierowane do obozu dozorczynie: Hermine Brückner, Anna Dawid, Herthe Ehlert, Rose Reischl.\n- Z oddziałów wartowniczych oddelegowano na Blockführerów SS-manów: Juliusa Dalke, Thomasa Ellwangera i Oswalda Samnela\n- Hermann Florstedt, pełniący od października 1942 r. obowiązki komendanta, otrzymał oficjalną nominację ma komendanta obozu.\n- Średnia dziennych stanów obozu w styczniu wynosiła 10.900 osób, w tym 7.900 mężczyzn i 3.000 kobiet.\n- Z oddziału wartowniczego skierowano do oddziału III na stanowisko Blockführera SS-manów: Ignatza Ostera, Filipa Pflauma, Filipa Schmoka.\n- Po raz piewrwszy skierowani zostali więźniowie z transportów warszawskich.\nStan obozu męskiego wynosi 8.278 osób, w tym: Polaków - 5.425, Żydów - 2.663, Niemców - 70, jeńców radzieckich - 120.\n- Rozkazem Reichsführera SS obóz na Majdanku został przemianowany z obozu jenieckiego (Kriegsgefangenlager) na obóz koncentracyjny (Konzentrationslager).\n- Na polu kobiecym w bloku, gdzie umieszczono więźniarki z Pawiaka, wieczorem odbyło się nielegalne zebranie organizacyjne "Rozgłośni Majdanek". Następnego dnia rozpoczęły się w tym bloku codzienne "audycje radiowe", w których przez papierową tubę podawane były wydarzenia obozowe, wiadomości polityczne, składano życzenia solenizantom oraz apelowano o pomoc dla najbardziej potrzebujących. Audycje poranne kończyły się hasłem: "Pamiętaj, że jutro będzie lepiej", a wieczorem: "Pamiętaj, że każdy dzień zbliża nas do wolności". Audycje uzgadniano wspólnie pod kierunkiem Matyldy Woliniewskiej. Spikerkami były: Danuta Brzosko, Hanna Fularska, Wiesława Grzegorzewska i Alina Pleszczyńska.\nKomendant Florstedt wydał zarządzenie informujące załogę SS, że obóz kobiecy na Majdanku staje się oddziałem samodzielnym. Kierownictwo pola kobiecego sprawowała Oberaufseherin Elsa Ehrich. Podlegała ona bezpośrednio komendantowi i była wobec niego odpowiedzialna za wszystko co dotyczyło pola kobiecego. W przypadkach nagłych spraw miała je uzgadniać z oddziałem III więźniarskim. Sprawy przychodzących transportów oraz zwolnień więźniarek z obozu miała uzgadniać z oddziałem II - politycznym.\nSS-Untersturmführer SS Birkigt, z C WVHA, skontrolował warunki sanitarne w obozie. Z notatki pokontrolnej wynika, że około 10% uwięzionych było chorych. W blokach mieszkalnych brak było ustępów i umywalni. Mycie odbywało się w miednicach albo wiadrach., w wodzie przyniesionej ze studni. Kąpiel łącznie z dezynfekcją odbywała się w dwu barakach dezynfekcyjnych, gdzie można było w ciągu dnia wykąpać około 320 więźniów. Ponieważ liczba osadzonych miała być zwiększona do 25 tys. osób, postanowiono dla rewiru obozowego przeznaczyć więcej pomieszczeń: w każdym baraku wybudować według planów umywalnie i ustępy, rozbudować także pomieszczenia do dezynfekcji i dostosować je do wielkości przyszłego obozu.\n- Himmler zezwolił na przeprowadzenie badań naukowych, dotyczących oziębienia i odmrożenia, na więźniach obozu w Lublinie i Oświęcimiu. Doświadczenia tego rodzaju nie jednakże przeprowadzane na Majdanku.\n- Odbyła się konferencja, w której wzięli udział z Rady Głównej Opiekuńczej z Krakowa Henryk Woroniecki i komendant obozu Florstedt. Wynikiem konferencji było zezwolenie dla Polskiego Komitetu Opiekuńczego w Lublinie na dożywianie przebywających w obozie na Majdanku Polaków. Artykuły spożywcze, jak: mąka, kasza, ziemniaki, cebula, warzywa, groch i fasola miały być dostarczane do wspólnych kotłów. Zezwolono też na dostarczanie raz w tygodniu chleba oraz paczek imiennych żywnościowych i odzieżowych. Zezwolono na przesyłanie niektórych lekarstw, ale tylko na zapotrzebowanie lekarza obozowego. Pozwolono na przywiezienie do obozu słomy do sienników. Wyrażono także zgodę na pisanie listów przez więźniów Polaków dwa razy w miesiącu. W akcji pomocy Polski Komitet Opiekuńczy miał współpracować z Polskim Czerwonym Krzyżem.\nKomendantura Majdanka zgłosiła SS-Unterscharführera Otto Schultza do obozu Dachau na szkolenie komendantów obozów.\n- SS-Hauptsturmführer Westel Wimmer został odwołany ze stanowiska Schutzhaftlagerführera. Trzecim kolejnym Schutzhaftlagerführerem mianowano SS-Obersturmführera Antona Thumanna. Przybył on z KL Gross-Rosen.\n- W połowie lutego odszedł z III pola Lagerkapo Thomasik. Na jego miejsce przybył z IV pola Paul Wyderka, jeden z największych oprawców.\n- Powstała konspiracyjna komórka Polskiej Partii Socjalistycznej, w której zgrupowani byli liczni działacze tej partii, przywiezieni głównie z Warszawy. Celem działania komórki było udzielanie sobie wzajemnej pomocy, utrzymywanie kontaktów ze światem zewnętrznym, informowanie władz partyjnych o sytuacji w obozie.\n- W obozie powstała organizacja o charakterze wojskowym. Organizacja Wojskowa - Korpus Bezpieczeństwa, której przywódca był Witold Orzechowski ukrywający się pod pseudonimem "Orpisz".\n- Zapoczątkowano została pomoc uwięzionym na Majdanku przez Lubelski Komitet Opiekuńczy, który podlegał delegatowi Rady Głównej Opiekuńczej na dystrykt lubelski - Andrzejowi Skrzyneckiemu. Do akcji niesienia pomocy włączyli się też Polski Czerwony Krzyż z Ludwikiem Christiansem oraz organizacje nielegalne, jak OPUS i Międzyorganizacyjne Porozumienie Więzienne. W realizowaniu wielkiej akcji pomocy brały udział indywidualne rodziny i całe społeczeństwo Lublina i Lubelsczyzny.\n- W lutym średnia dzienna stanów obozu wynosiła ogółem 12.000 osób, w tym 8.000 mężczyzn i 4.000 kobiet.\nZ obozu KL Ravensbrück przybyły Gertruda Heise i Luiza Denz - dozorczynie.\nW związku z epidemią tyfusu w obozie zarządzono kwarantannę.\nW obozie zarządzono karny zbiorowy apel w związku z ucieczką trzech Żydów z II pola. Wszyscy więźniowie ubrani tylko w pasiaki stali na deszczu ze śniegiem od godzi. 20.00 do 24.00. W następną sobotę uciekinierzy zostali złapani i powieszeni. Przy egzekucji musieli asystować wszyscy więźniowie z II pola.\nGrupa Budowlana w urzędzie wyższego dowódcy SS i policji w Krakowie zatwierdziła szczegółowy projekt budowy krematorium na Majdanku.\nDo pracy w FKL przybyły dozorczynie: Helene Dörnbrak, Luiza Halata, Emilie Macha, Anne Scharbet.\nW związku z zarządzeniem G. Maurera o kierowaniu do obozów na terenie Rzeszy więźniów zdolnych do pracy odszedł z obozu transport 1.000 Polaków do obozu w Buchenwaldzie.\nOdszedł z obozu transport 1.000 Polaków, więźniów zdolnych do pracy, do KL Flossenbürg. Ze sporządzonego wykazu zawodów wynika, że wyselekcjonowano do transportu: robotników rolnych - 420, pracowników pomocniczych - 212, elektryków - 16, stolarzy - 55, szewców - 64, malarzy - 14, ślusarzy - 53, instalatorów - 3, techników - 23, krawców - 11, innych fachowców - 127.\n- Powstała komórka PPR na polu kobiecym, której sekretarzem została Cecylia Trzcińska, a po jej śmierci, 1 lipca 1943 r., Ewa Piwińska. Obok pracy o charakterze samopomocy komunistki angażowały się mocno w formy psychicznej samoobrony. Wspólnie omawiały sytuacje polityczno-militarną.\nDo pracy w obozie kobiecym przybyła dozorczyni Marthe Ulbricht.\nWedług raportów dziennych w obozie kobiecym przybywało 3.926 więźniarek: Polek - 1.578, Żydówek - 1.533, Rosjanek - 800, kobiet innych narodowości - 15.\n- Ukazał się rozkaz szefa grupy C WVHA polecający rozbudowanie rewiru KL Lublin dostosowanego do stanu 25.000 więźniów w obozie.\n- Według raportów dziennych w obozie męskim przebywało 8.438 osób, w tym 3.000 Polaków.\nNa polecenie komendanta Florstedta szef krematorium Muhsfeldt wysłany został do obozu w Oświęcimiu na przeszkolenie w spalaniu zwłok pomordowanych w otwartych dołach. Jednocześnie z nim wyjechał do Oświęcimia sanitariusz SS-Oberscharführer Enders, który miał się tam zapoznać z urządzeniami do odwszawiania i sposobem zabijania ludzi za pomocą gazu w komorach gazowych.\nPrzy wejściu do kancelarii III pola została ustawiona jako ozdoba rzeźba salamandry, wykonana przez więźnia artystę rzeźbiarza Albina Marię Bonieckiego.\nPrzywieziono transport około 3.500 Żydów, kobiet i mężczyzn z getta warszawskiego\n- Średnia dzienna zapełnienia obozu w tym miesiącu wynosiła: ogółem 13.000 osób, w tym 9.000 mężczyzn i 4.000 kobiet.\n- Przywieziono do obozu duże partie Żydów z Zachodu. Po kilku dniach zostali prawdopodobnie zagazowani.\nObok bramy wejściowej na III pole ustawiono na kamiennej podstawie olbrzymiego żółwia wykonanego podobnie jak salamandrę z masy cementowej, nałożonej na żelazny szkielet przez rzeźbiarza Albina Bonieckiego. Żółw ten symbolizował hasło więźniarskiego ruchu oporu: "Śpiesz się powoli".\n- Odbyła się konferencja na temat warunków sanitarnych obozu. Udział w niej wzięli: SS-Hauptsturmführer Langleist - zastępca komendanta, SS-Hauptsturmführer dr Blanke - lekarz obozowy, SS-Untersturmführer Grothe - przedstawiciel Zarządu Budowlanego z Lublina, SS-Untersturmführer Müller - kierownik budowy obozu, zastępca architekta Bramanna przy pełnomocniku w Krakowie. Podczas kontroli stwierdzono, że w obozie przebywało przy ciągle jeszcze przybywających transportach około 18.000 więźniów, w tym ponad 6.000 kobiet i dzieci. Na I polu leżało około 900 obłożnie chorych. Baraki dla chorych były wyposażone w trzypiętrowe łóżka i mogły pomieścić do 220 chorych. Pole II posiadało część baraków z oddzielnymi pomieszczeniami mieszkalnymi i sypialnymi. Pole to zostało przeznaczone dla radzieckich jeńców - inwalidów wojennych. Na polu V, gdzie przebywały więźniarki, był osobny barak rewirowy wyposażony w ambulatorium, ambulans (dentystyczny), oddział zakaźny i pomieszczenia gospodarcze. Wykonane w barakach więźniarskich klozety nie zostały jeszcze podłączone do kanalizacji. Wykonane prowizoryczne drewniane rynny do mycia w umywalniach na polach więźniarskich nie nadawały się do użytku, ponieważ nie była doprowadzona woda. Odwszalnia działająca w ciągu 12 godzin, mogła przyjąć około 4.000 osób, łącznie z odzieżą.\n- W obozie męskim przebywało 11.441 osób, w tym: 4.345 Polaków, 6.269 Żydów, 79 jeńców radzieckich, 447 więźniów cywilnych radzieckich i 301 Ukraińców.\nZapoczątkowane zostały prace przy wznoszeniu kolumny na III polu. Pod warstwą cementu w fundamentach kolumny więźniowie potajemnie umieścili prochy pomordowanych z krematorium obozowego. Na cokole kolumny umieszczono głowicę wykonaną przez więźnia Albina Bonieckiego, wyrażającą trzy rwące się do lotu orły.\nZagazowano wszystkie matki z dziećmi z transportów żydowskich. Już o 6.00 ustawiono je na placu apelowym i trzymano do 12.00. Wyczerpane, wygłodzone, i już zupełnie zrezygnowane, załadowano do auta i zawieziono do komory gazowej, gdzie wszystkie zostały zagazowane.\nW obozie kobiecym zatrudnione zostały dozorczynie: Herte Bieneck, Elisabeth Meselow, Charlotte Weber, Marthe Ulbrich, Elfriede Zimmermann.\nWedług raportów dziennych w obozie męskim przebywało 15.105 więźniów, w tym Polaków - 2.809, Żydów - 10.650, Niemców - 70, jeńców radzieckich - 772, radzieckich więźniów cywilnych - 515, Ukraińców - 289.\nWedług raportów dziennych w obozie kobiecym przebywało 7.821 więźniarek: Polek - 1196, Żydówek - 5.371, Rosjanek - 1246, Niemek - 8.\nZ obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu przybyli SS-Untersturmführer Sell z oddziału zatrudnienia i SS-Obersturmführer Kitt dla dokonania wyboru więźniów zdolnych do pracy w podobozie Buna i w Jaworznie. Na wstępie dowiedzieli się, że z przeznaczonych do ich dyspozycji 5.500 osób część wyjechała już do obozu pracy w Radomiu. Dla obozu oświęcimskiego pozostało tylko 3.800 więźniów. Z wytypowanych przez lekarza KL Lublin 1.000 więźniów przedstawiciele uznali, że tylko 30% było zdolnych do pracy.\n- W czerwcu średnia dzienna zapełnienia obozu wynosiła ogółem 22.500 osób, w tym 14.500 mężczyzn i 8.000 kobiet.\n- Gazowanie więźniów w komorach gazowych w czerwcu było przeprowadzone 12 razy. Ginęli więźniowie wybierani w selekcjach na placach obozowych.\nZatrudniona została w charakterze dozorczyni w FKL Alice Orlowski.\nZgodnie z rozkazem komendanta przy przyjmowaniu nowych transportów musieli być obecni: dyżurny dowódca ochrony obozu, dyżurny lekarz, ponadto dyżurny oddziału politycznego oraz magazynów mienia więźniarskiego. W przypadku dostarczania do obozu kobiet musiała być także obecna dozorczyni. Od nadejścia każdego transportu, bez względu na to czy przybywał on w dzień czy w nocy, musiał być powiadomiony komendant obozu.\n13 i 14.VII -\nW tych dniach wywieziono do lasu krępieckiego 100 ciężarówek z przyczepami po brzegi wypełnionych zwłokami ludzkimi.\nW obozie męskim według raportów dziennych, przebywało 12.533 więźniów.\nPoczynione zostały ustalenia w sprawie budowy głównej odwszalni obozowej. Na wniosek lekarza obozowego SS-Hauptsturmführera Blankego zaprojektowano też ambulatorium, pralnię i odwszalnię dla pola rewirowego. Na polecenie komendanta obozu Florstedta polem rewirowym miało zostać pole V, a nie I. W związku z tym dokonano odpowiednich poprawek na planie. Zaprojektowano usytuowanie ambulatorium. Propozycja uzyskała aprobatę komendanta. Ponieważ budowa baraku dla ciężko chorych (SII) jako ambulatorium dla KL Lublin musiała nastąpić natychmiast, projekty opracowane przez Zarząd Budowlany w Lublinie miały zostać przedłożone w Krakowie Sturmbannführerowi Schminke i Untersturmbannführerowi Kalenderowi.\nZagazowano grupę dzieci pochodzących ze spacyfikowanych terenów Zamojszczyzny, matki wysłano do Rzeszy na przymusowe roboty.\nStan liczbowy obozu męskiego wynosił 10.659 osób.\nDzieci polskie masowo przywożone na Majdanek były mordowane w komorach gazowych.\n- Średnia dzienna zapełnienia obozu wynosiła ogółem 22.300 osób, w tym 12.300 mężczyzn i 10.000 kobiet.\n- W końcu lipca zaprzestano palenia zwłok w lesie krępieckim. Ciała pomordowanych spalano na stosach obok kreamtorium.\nDoktor Andrzej Skrzyński, stały delegat RGO na dystrykt lubelski został przyjęty przez gubernatora lubelskiego Wendlera na konferencji z udziałem szefa sztabu dowódcy SS. Na konferencji tej gubernator miał oświadczyć, że dalsze wysiedlenia zostaną wstrzymane, a obozy przejściowe rozwiązane. Ponadto zaprzestanie się wysyłek poza ujętymi w pacyfikacjach na przymusowe roboty do Rzeszy. Jednocześnie ustalono, że z obozu na Majdanku, z Zamościa i Zwierzyńca wypuszczone zostaną kobiety, dzieci i niezdolni do pracy. Rozlokuje się wszystkich po gminach pow. radzyńskiego puławskiego. Ogółem przewidziano do zwolnienia 7.200 osób.\nPrzedstawiciel Polskiego Komitetu Opieki Janina Suchodolska uzgodniła ostatecznie z szefem sztabu dowódcy SS i policji w Lublinie sprawę zwolnienia z obozu na Majdanku wysiedleńców z Zamojszczyzny. Razem miało zostać zwolnionych z Majdanka 3.600 osób.\nStan liczbowy więźniów według danych OPUS wynosił: 6.100 więźniów radzieckich, 5.000 Żydów, 5.000 Polaków, 7.200 Polek z dziećmi, 2.000 więźniarek radzieckich z dziećmi i 1.000 Żydówek.\nW raportach dziennych obozu męskiego wykazano 11.159 osób, w tym 3.791 Polaków, 4.084 Żydów, 142 Niemców, 1.873 jeńców radzieckich, 977 więźniów cywilnych radzieckich i 292 Ukraińców.\nPrzywieziono transport 2.031 Żydów z getta w Białymstoku\nSporządzona została notatka z kontroli warunków sanitarnych w KL Lublin przez SS-Untersturmführera Birkigta z Urzędu C III WVHA, z której wynika, że potrzebne ambulatorium dla rewiru więźniarskiego jeszcze nie zostało zrealizowane. Prace przy ukończeniu krematorium przeciągają się, ponieważ wyjechał monter, a drugi nie został jeszcze przez firmę Kori przysłany. Pole II ma zostać obozem dla Rosjan. Obecnie baraki te zajmują inni więźniowie. Lekarz obozowy SS-Hauptsturmführer Blanke warunki sanitarne i ambulatorium w obozie Rosjan określił jako wystarczające. Urządzenia sanitarne w blokach na polu I i II zostały wykonane. Urządzenia na pozostałych polach były w trakcie wykonania. Przygotowane przez Urząd C II WVHA plany odwszalni i pralni znalazły uznanie. Sprawy w zaopatrzenie obozu w wodę zdatną do picia zostały jeszcze raz omówione z Urzędem Higieny SS. Lekarz obozowy dr Blanke zaznaczył, że przy przebudowie pomieszczeń łaźni dla odwszalni konieczne jest wmontowanie urządzeń oczyszczających. W zaleceniach zanotowano, że Zarząd Budowlany SS musi w możliwie najkrótszym czasie dostarczyć wniosek budowlany na przebudowę odwszalni. Firma Kori musi zostać powiadomiona o konieczności ukończenia budowy pieców krematorium.\nPrzywieziono 109 Żydów z obsługi krematorium w obozie w Oświęcimiu. Wszyscy zostali straceni w komorach gazowych.\n- Dowódca załogi wartowniczej w obozie SS-Obersturmführer Walter Langleist został odwołany z Majdanka. Na jego miejsce mianowano SS-Hauptsturmführera Martina Melzera.\n- Średnia dzienna zapełnienia obozu wynosiła ogółem 18.200 osób, w tym 11.700 mężczyzn i 6.500 kobiet.\n- Obóz wizytowała komisja, w skład której wchodzili wyżsi oficerowie hitlerowscy oraz osoby cywilne. Przed jej przybyciem urządzono umywalnię i wydano trochę lepsze jedzenie, a więźniów wychudzonych lub chorych "schowano" w jednym bloku.\n- Obóz kobiecy przeniesiony został na I pole. W związku z tym polepszyły się warunki sanitarne. Pole V zajął szpital męski, gdzie w początkowym okresie przeznaczono dla chorych 10 bloków.\n- Według raportów dziennych liczebność więźniów na poszczególnych polach obozowych przedstawiała się następująco: pole III - 3.430 osób, pole IV - 2.950, w tym 622 zakładników i 182 kobiety, pole V - 2.184, w tym w szpitalu 964 i ambulansie 48 mężczyzn.\nW Głównym Urzędzie Gospodarczo-Administracyjnym SS odbyła się konferencja w sprawie przejęcia żydowskich obozów pracy w GG podległych dowódcom SS i policji przez WVHA. Uczestniczyli w niej: Obergruppenführer SS Pohl, Gruppenführer SS Globocnik, Brigadeführer SS Lörner, Obersturmbannführer SS Schellin, Obersturmbannführer SS Maurer, Sturmbannführer SS Florstedt, Obersturmführer SS Horn. Ustalono, że 10 obozów pracy podlegających SS i policji w dystrykcie lubelskim zostanie przejętych przez WVHA jako oddziały KL Lublin. Z chwilą przejęcia podlegać będą bezpośrednio Florstedtowi, więźniowie zaś osadzeni w tych obozach staną się więźniami obozu koncentracyjnego. Ponadto postanowiono, że wszystkie obozy pracy znajdujące się w GG zostaną przejęte przez Grupę D WVHA, za co odpowiedzialnym uczyniono komendanta Florstedta. Jemu polecono ustalenie liczby obozów i liczby więźniów w nich zamkniętych, straży obozowej, rodzaju produkcji oraz nawiązania kontaktu z ich komendantami. Potraktowano to jako sprawę bardzo pilną.\n- W miesiącu wrześniu średnio w obozie przebywało dziennie 18.100 osób, w tym 14.100 mężczyzn i 4.000 kobiet.\n- Ukończona została budowa dużego krematorium. W budynku krematorium mieściła się hala zwłok z cementową posadzką, pokój sekcyjny, hala wystawiania zwłok, magazyn koksu i biuro szefa krematorium. W głównej hali znajdował się zespół pięciu pieców krematoryjnych, zbudowanych z cegły ogniotrwałej, połączonych podziemnym kanałem z kominem 12 m wysokości. U podstawy komina zainstalowane zostały urządzenia wyciągowe spalin napędzane silnikami elektrycznymi. W każdym z pięciu pieców można było spalać jedną lub więcej zwłok.\n- Zakończono pracę przy budowie zameczku średniowiecznego na II polu, mającego służyć do ozdoby. Budowa zamku trwała około trzech czterech tygodni. Prace rozpoczęto rozkopem o powierzchni ok. 12 m2 i założeniem fundamentów. Do budowy użyto kamienia wapiennego, piachu i cementu. W fundamentach ukryto w tajemnicy butelkę, w której umieszczono wykaz więźniów zatrudnionych przy pracy.\nWyszło rozporządzenie H. Franka nakazujące karać śmiercią tych wszystkich, którzy sprzeciwiają się zarządzeniom władz okupacyjnych i przeszkadzają "niemieckiej odbudowie w Generalnej Guberni". Zarządzenie to właściwie wprowadzało stan wyjątkowy ze wszelkimi jego następstwami. Wszystkie sprawy osób zatrzymanych były rozpatrywane w trybie natychmiastowym przez sądy doraźne policji bezpieczeństwa. Sądzony nie miał żadnej obrony, a sędziowie orzekali tylko karę śmierci. Wyroki wykonywane były natychmiast. W wyniku tego zarządzenia na Majdanek zaczęto przywozić tak zwane "transporty śmierci". Liczyły one po około 40 osób, w tym kobiety i dzieci. Przywożono je samochodami ciężarowymi oraz autobusami wprost do krematorium, gdzie zaraz po przybyciu skazańców rozstrzeliwano, bez uprzedniego wprowadzenia ich do ewidencji.\nWedług raportów dziennych w obozie męskim więziono ponad 11.000 osób.\nNa III polu z powodu szerzącego się tyfusu plamistego zarządzona została Lagersperre. Pole zostało zamknięte, więźniom nie pozwolono wychodzić, a żywność przywoziła kolumna z innego pola do bramy.\n- Średnia dzienna zapełnienia obozu wynosiła ogółem 18.100 osób. W tym 13.600 mężczyzn i 4.500 kobiet.\n- Opracowany został przez niemieckie władze tajny plan obrony i ewakuacji Lublina, w którym przewidywano w razie wycofania się z miasta zniszczenie wszystkich obiektów natury wojskowej. W szczegółowym wykazie obiektów polecono KL Majdanek zniszczyć "przez wzniecenie pożaru w różnych punktach" obozu.\n- W początkach października w obozie została utworzona siatka AK. Powstała w oparciu o istniejące już komórki, a jej organizację powierzono por. Janowi Zaprawie-Ostromęckiemu. Zadania: obserwacja życia w obozie, ustalenie danych o pewnych osobach w obozie, przesyłanie informacji o sytuacji więźniów, sprawy dostarczania paczek żywnościowych, pieniędzy i korespondencji oraz skupiania elementów wartościowych, przesyłanie na zewnątrz szczegółowych raportów obrazujących sytuację w obozie i nastroje wśród więźniów.\n- W obozie zarządzono dezynfekcję baraków przy pomocy gazowania. W związku z tym przy temperaturze około 6oC więźniowie musieli opuścić na 48 godzin pomieszczenia, udając się w tym czasie do kąpieli. Baraki po umieszczeniu tam gazu zamykano, a drzwi zalepiano gliną. Zabieg ten nie zniszczył insektów, przyczynił się natomiast do zapalenia płuc u wielu więźniów.\n- Na skutek gwałtownego szerzenia się tyfusu plamistego władze obozowe zorganizowały filię rewiru na III polu w blokach 20, 21 i 22. Bloki te zostały ogrodzone.\n- SS-Gruppenführer Sporrenberg - dowódca SS i policji w Lublinie otrzymał z Krakowa od Krügera dalekopis, że do Lublina zostaną skierowane specjalne oddziały SS i policji w celu przeprowadzenia akcji przeciw Żydom.\n- Z końcem października zaczęto kopać rowy za V i VI polem więźniarskim, w odległości około 50 m od nowego krematorium. Do pracy skierowano około 300 więźniów na dwu zmianach, dziennej i nocnej. Pracowali przez 3 dni. W ciągu tego czasu wykopano rowy 2 m głębokie, około 100 m długości, biegnące w linii zygzakowatej . W ciągu tych 3 dni zaczęły zjeżdżać do obozu Sonderkommanda z obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu oraz od dowódców SS i policji w Krakowie, Warszawie, Radomiu i Lublina. Łącznie przybyło 100 SS-manów. Z Oświęcimia przybyli Otto Moll i Franz Hössler wraz z 10 SS-manami.\nTego dnia odbyła się największa egzekucja w historii hitlerowskich obozów koncentracyjnych. Na Majdanku zgładzono 18.400 więźniów narodowości żydowskiej.\nW obozie formowano nowe komanda, zatrudniono nowy personel więźniarski w kancelariach, na poczcie, w łaźni, kuchni, SS-kantynie, SS-kuchni, Effektenkammer, Bekleidungkammer i innych, obsadzonych dotychczas przez funkcyjnych Żydów.\nNa rozkaz komendanta obozu szef krematorium Muhsfeldt przystąpił do palenia ciał pomordowanych Żydów. Komando złożone z 20 więźniów radzieckich odkopywało przysypane ziemią rowy. Na rusztach układano zwłoki w stos, przekładając je drzewem, polewano metanolem i podpalano. Nad pracami czuwał funkcjonariusz SD z Lublina. Pilnował by nie pozostawiono żadnych nie spalonych zwłok. Zamordowanym wyrywano złote zęby i zabierano wszystkie znalezione przy nich kosztowności. Muhsfeldt prowadził specjalną książkę, w której zapisywał znalezione cenne przedmioty, oddawane następnie administracji obozu. Popiół pozostały po spaleniu zwłok przesiewany był przez sito w poszukiwaniu cennych metali i kamieni, a następnie mielony na mączkę kostną w zainstalowanym obok krematorium młynku o napędzie benzynowym. Mączkę wsypywano do worków i wywożono na pobliski folwark SS, gdzie była wykorzystywana do nawożenia ziemi. Spalenie zwłok pomordowanych trwało około 2 miesięcy. Rowy po egzekucji zasypano i splantowano.\n- Zakończyła się kwarantanna na III polu, zarządzona w związku z epidemią tyfusu.\n- Według raportów dziennych w obozie męskim przebywało 4.418 więźniów: jeńców radzieckich - inwalidów 2.261, więźniów Niemców było - 130, Polaków - 2.505, jeńców wojennych radzieckich - 110, więźniów radzieckich cywilnych - 1.438, oraz Ukraińców - 235.\n- Średnia dzienna stanu więźniów wynosiła ogółem 10.260 osób, w tym mężczyzn - 7.200, kobiet - 3.000.\n- SS-Obersturmbannführer Martin Weiss został mianowany komendantem obozu. Wcześniej był komendantem obozu koncentracyjnego Neuengamme, a następnie Dachau.\n- Do końca listopada 1943 r. instalacja wysokiego napięcia posiadały ogrodzenia pola I, II, III. Na polu IV roboty były już na ukończeniu.\n- Na szpital męski przeznaczono całe pole V - 20 baraków.\n- Z więźniów żydowskich pozostałych w obozie po 3 listopada wybrano 61 mężczyzn. Z magazynów wydano im koce i łyżki. Następnie załadowano na 3 samochody i wywieziono do lasu w Borkach pod Chełmem. Zorganizowano z nich Sonderkommando 1005, które zajmowało się spalaniem na stosach zwłok Żydów, jeńców radzieckich i Polaków pomordowanych wcześniej w egzekucjach i pogrzebanych w różnych miejscach. Szefem tego Sonderkommanda był Sturmbannführer SS Rohlfing.\n- Według raportu dziennego stan liczbowy załogi SS obozu wynosił 1.251 osób, w tym: komendantura KL - 260, oddziały wartownicze - 883, litewscy wachmani - 89, dozorczynie - 19 osób.\n- Według raportów dziennych w obozie męskim przebywało 4.4100 więźniów , w tym: Niemców - 130, Polaków - 2.491, jeńców radzieckich - 114, cywilnych więźniów radzieckich - 1.442, Ukraińców - 233. Ponadto na polu II przebywało 2.258 jeńców radzieckich - inwalidów.\n- Według raportów dziennych w obozie kobiecym przebywało - 2.155 osób, w tym: Niemek - 18, Polek - 637, Rosjanek - 1500.\nSS-Obersturmführer A. Thumann zastrzelił z pistoletu 7 osób przywiezionych przez policję do obozu na egzekucję.\n- Według raportów dziennych w obozie męskim przebywało 5.484 więźniów oraz 2.561 jeńców radzieckich - inwalidów na II polu.\n- Według raportów dziennych w obozie kobiecym przebywało 2.254 więźniarek, w tym: Żydówek - 14, Polek - 715, Rosjanek - 1.489, Niemek - 36.\n- Ukończona została wykonana przez więźniów duża makieta całego obozu.\n- W krematorium palono zwłoki pomordowanych, wydobywane ze zbiorowych mogił poza obozem.\n- Lagerkapo Tomasik i kapo nr 2 Schommer udali się z wizytą na blok kobiecy znajdujący się na V polu. W nocy po polu nie wolno było chodzić. Obaj byli pijani i zlekceważyli ten zakaz. Z wieży wartowniczej strzelano do nich i obydwu postrzelono w nogi.\nW pierwszej dekadzie grudnia 1943 r. w konspiracji powstał Związek "Orzeł", pod kierownictwem Pawła Dąbka, Kazimierza Malińskiego, Mieczysława Osińskiego. Zaplanowali oni uwolnienie więźniów przy pomocy oddziałów partyzanckich. Akcja rozbicia obozu i masowa ucieczka więźniów została zaplanowana w czasie nocy sylwestrowej. Było to wynikiem kontaktów przywódców Związku "Orła" z działaczami GL w Lublinie. Więźniarskie grupy bojowe z przemyconą bronią krótką i granatami miały zaatakować obóz od wewnątrz, natomiast oddziały GL liczące około 500 ludzi zobowiązały się do przecięcia kabla elektrycznego oraz rozbicia posterunków zewnętrznych SS. Działacze Stronnictwa Narodowego podjęli się zorganizowania transportu i ukrycia odbitych więźniów. Dowódcy konspiracyjnej komórki AK w obozie krytycznie podeszli do wszystkich planów. Ostatecznie cała akcja została odwołana.\n- Średnia dzienna zapełnienia obozu wynosiła: ogółem 10.140 osób, w tym mężczyzn - 7.640, kobiet - 2.500.\n- Z końcem 1943 r. zaczęto przywozić do krematorium obozowego ciała osób, które były więzione na Zamku w Lublinie. Więźniów skazanych tam na zagładę ładowano do krytego samochodu, specjalnie uszczelnionego, w którym rura wydechowa była skierowana do środka wozu. W czasie jazdy z więzienia na Majdanek zamknięci wewnątrz więźniowie ginęli zatruci gazami spalinowymi.\n- Z końcem 1943 r. sędzia sądu SS K.Morgen prowadził śledztwo w sprawie nadużyć finansowych dokonanych przez SS-manów w obozie na Majdanku.


Zarząd poinformował o zakupie aktywów przedsiębiorstwa handlowego – hurtowni materiałów elektrotechnicznych, zlokalizowanej w Ożarowie Mazowieckim. Szacowane roczne przychody podmiotu to ok. 10 mln zł\nTransakcja stanowi istotny element realizacji celu strategicznego Grupy Grodno skupionego na rozwoju sieci sprzedaży i nowoczesnych kanałów dystrybucji.\n- Rozwijając sieć dystrybucji, działamy na dwóch płaszczyznach. Z jednej strony mocno inwestujemy w e-commerce, czego przejawem jest choćby niedawne przejecie sklepu oświetleniowego iluve.com. Z drugiej strony, pozostajemy otwarci na przejęcia hurtowni stacjonarnych i po trzydziestu latach takiej praktyki po prostu wiemy, jak to robić najefektywniej. Sprawne połączenie i synergia obu kanałów obecnie świetnie sprawdza się w Grupie. Wiemy, że taki model najlepiej odpowiada naszym klientom i stanowi klucz do dalszego szybkiego rozwoju firmy – stwierdził Andrzej Jurczak, Prezes Grodno S.A.\nGrupa Grodno posiada obecnie 94 oddziały, czyli jedną z największych sieci dystrybucji materiałów elektrotechnicznych w Polsce. Od początku swojej działalności realizuje strategię rozwoju przez przejęcia dobrze prosperujących podmiotów z branży, zarówno pojedynczych hurtowni, jak i większych firm sieciowych. Istotnym elementem strategii Grupy na lata 2020-2024 jest także intensywna rozbudowa internetowych kanałów dystrybucji, obejmująca m. in. rozwój platform B2B i B2C oraz bezobsługowego procesu zakupów i stref click&collect.\n- Chcemy maksymalnie ułatwić klientom proces zakupowy i zwiększać w ten sposób naszą konkurencyjność. Dążymy do tego, by klient po złożeniu zamówienia mógł odebrać towar w ciągu godziny w każdym z naszych punktów sprzedaży, również poza godzinami otwarcia danego oddziału – dodał Prezes Andrzej Jurczak.


PRAWIDŁOWE ODŻYWIANIE [05.2020 r.] Nieprawidłowe odżywianie [05.2020 r.] - WOLNY ŚWIAT\nPRAWIDŁOWE ODŻYWIANIE [Aktualizacja: 05.2020 r.]\nNależy kupować pełne ziarna zbóż z ekologicznych gospodarstw. Następnie trzeba je zmielić (są odpowiednie młynki z żarnami). Po czym trzeba je ugotować razem z zmielonymi ziarnami lnu/konopi/sezamem/makiem/kokosem/ziarnami amarantusa/grzybami itp.\nhttps://super-stek.pl/content/ Nie ma nic bardziej paleo od jedzenia szpiku – na długo zanim nasi przodkowie nauczyli się polować, szpik kostny ze znalezionej padliny oraz zwierząt upolowanych przez inne drapieżniki był pierwszym łatwo dostępnym źródłem tłuszczu zwierzęcego – bombą energetyczną i witaminową. To właśnie skoncentrowana energia zawarta w szpiku zwierząt pozwoliła nam rozwinąć mózg, zacząć sprawnie myśleć i w końcu polować samodzielnie. Szpik jest jedną z najbardziej gęstych energetycznie i witaminowo części zwierząt.\nDo ugotowanego i ostygniętego szpiku dodać szczaw, starte ogórki kiszone..\nSzpik kostny – 100 gramów zawiera: 822,0 kcal, białko 3,2 g, 80 g tłuszczu.\n(247.37 KiB) Pobrany 63 razy\n(78.5 KiB) Pobrany 57 razy\nRe: Nieprawidłowe odżywianie [Aktualizacja: 05. 2020 r.]\n(270 KiB) Pobrany 54 razy\n(92.5 KiB) Pobrany 49 razy\nRe: PRAWIDŁOWE ODŻYWIANIE [05.2020 r.] Nieprawidłowe odżywianie [05.2020 r.]


PRACA I KARIERA McDonald’s oferuje zatrudnienie młodym ludziom w Polsce. Kolejny tysiąc miejsc pracy w...\nSieć restauracji McDonald’s, w której pracuje w Polsce 16,5 tys. osób, zamierza co roku zwiększać zatrudnienie o kolejne tysiąc osób. Związane jest to z rozrostem sieci o kilkadziesiąt restauracji rocznie. Większość pracowników McDonald’s to ludzie młodzi. Sieć wystartowała właśnie z kampanią medialną „McDonald’s wierzy w młodych ludzi w Polsce”, która ma promować zatrudnianie tej grupy wiekowej.\n– McDonald’s naprawdę wierzy w młodych. Na fali toczącej się obecnie dyskusji o trudnej sytuacji młodych ludzi i na fali tego, że mówi się o nich jako o straconym pokoleniu – my mówimy zdecydowane nie. Nasz biznes prowadzą przede wszystkim młodzi. Blisko 4 tysiące menadżerów w całej Polsce to w większości ludzie, którzy zaczynali pracę w naszych restauracjach naprawdę jako bardzo młodzi ludzie – tłumaczy w rozmowie z agencją Newseria Biznes Krzysztof Kłapa, dyrektor ds. korporacyjnych w McDonald’s Polska.\nFirma, chcąc podkreślić zalety, jakie niesie ze sobą praca w McDonald’s, rozpoczęła kampanię medialną. Potrwa ona do 11 maja i prezentuje przedstawicieli młodego pokolenia, którzy dzięki pracy w tej sieci restauracji osiągnęli sukces zawodowy. Kampania została zrealizowana nie z udziałem aktorów, lecz pracowników McDonald’s. Wystartowała także nowa strona internetowa, gdzie można znaleźć informacje dotyczące możliwości zatrudnienia i kariery.\nPoprzedni artykułPoczta Polska wydała ponad 1,5 mln znaczków z okazji kanonizacji Jana Pawła II\nNastępny artykułOd stycznia mają zacząć obowiązywać nowe prawa konsumentów. Będą jednakowe w całej UE


Cennik Producentów Eltron - Elektronika Elektrotechnika Automatyka - sklep elektroniczny\nO firmie Eltron\nPozostałe serwisy firmy Eltron\nwww.eltron.pl - Firma\nsklep.eltron.pl - Sklep\nSortuj wg: Ilości Alfabetycznie\nAnalog Devices 196\nAupo Electronics 5\nAvago Technologies 52\nBACO Controls 44\nBinder Connector 28\nBungard Elektronik 31\nCAMTEC Power Supplies 28\nCarlo Gavazzi 16790\nCML Technologies 15\nContinental Device India 107\nDigitus Assmann 11\nDisplay Elektronik 561\nEA Elektro-Automatik 19\nECE Excel Cell 165\nElectronic Assembly 267\nEtop International 7\nFagor Electronica 102\nFairchild Semiconductor 82\nFederal Electric 8\nForward Industries 15\nFujitsu Takamisawa 78\nFukushima Futaba 68\nGovena Lighting 10\nGP Batteries 70\nInternational Rectifier 701\nKJ Electronics 91\nKLASING Kabel 38\nKubara Lamina 2\nLattice Semiconductor 28\nLinear Technology 203\nLorlin Electronics 20\nMean Well 3515\nMPE Garry 496\nNational Semiconductor 13\nNXP Semiconductors 397\nON Semiconductor 151\nOpto Devices 3\nPhoenix Contact 87727\nPower Integrations 48\nPTR Messtechnik 229\nRED Frequency 277\nRED Magnetics 74\nRichco Plastic 37\nROHM Semiconductor 129\nSalecom Electronics 46\nSeiko Epson 168\nSensata Technologies 24\nShin Chin 5\nSilicon Laboratories 21\nSiTime Corporation 621\nStelvio Kontek 87\nTaiwan Semiconductor 1334\nTalema electronics 297\nTE Connectivity 222\nTexas Instruments 752\nVisaton Gmbh & CO. KG 43\nZettler Electronics 47\n1 Govena Lighting C-D720-9G Govena Lighting\nŚwietlówka kompaktowa DIMM 20W =90W, 16.000h, płynnie ściemnialna dowolnym ŚCIEMNIACZEM (2%-100%), opatentowana technologia ściemniania, nieograniczona ilość włączeń i wyłączeń. Ciepła barwa światła 2700K, 1225lm.\n2 Govena Lighting C-D714-GG Govena Lighting\nŚwietlówka kompaktowa DIMM 14W =65W, 10.000h, płynnie ściemnialna dowolnym ŚCIEMNIACZEM (2%-100%), opatentowana technologia ściemniania, nieograniczona ilość włączeń i wyłączeń. Ciepła barwa światła 2700K, 820lm.\n3 Govena Lighting LD-SNP50-12VF Govena Lighting\nZASILACZ LED 12V / 4,17A\n4 Govena Lighting C-1715-0U Govena Lighting\nświetlówka kompaktowa SPIRALNA 15W =70W, 15.000h, ciepła barwa światła 2700K, 820lm, nieograniczona ilość włączen/wyłączeń - NOWOŚĆ!\n5 Govena Lighting LD-SNP12-12VF Govena Lighting\nZASILACZ LED 12V / 1A\n6 Govena Lighting LD-SNP20-12VL Govena Lighting\nZASILACZ LED 12V / 1,67A\n7 Govena Lighting LEDPR-C76-3528C-60 Govena Lighting\nLAMPA PROFIL LED C76-3528CW-60LED\n8 Govena Lighting LEDPR-C76-3528W-60 Govena Lighting\nLAMPA PROFIL LED C76-3528WW-60LED\n9 Govena Lighting LD-SNP6-12VF Govena Lighting\nZASILACZ LED 12V / 0,5A\n10 Govena Lighting C-R720-1G Govena Lighting\nŚwietlówka kompaktowa ASLO ONE 20W =90W, 16.000h, płynnie ściemnialna za pomocą PILOTA RADIOWEGO (2%-100%), opatentowana technologia, nieograniczona ilość włączeń i wyłączeń. Ciepła barwa światła 2700K, 1225lm.


Road Trip wybrzeżem z Sydney do Brisbane. Plan na 7 dni – Julia i Sam\nTrasa pomiędzy Sydney a Brisbane jest najczęściej wybieranym odcinkiem na samochodową podróż po Australii i świetną wizytówką kraju. Jest łatwa do przejechania (w przeciwieństwie do zachodniego wybrzeża czy Outbacku, cywilizacja jest tu na wyciągnięcie ręki) i dosłownie napchana atrakcjami, ale absolutnie nieprzereklamowana. Można ją przebyć na kilka sposób, w trzy dni, tydzień, albo dwa miesiące. Odległości nie są duże (to wciąż prawie tysiąc kilometrów, ale w odniesieniu do reszty kontynentu – niewiele), a hotele, kempingi, sklepy i restauracje są łatwo dostępne. Z drugiej strony wciąż da się uciec w głuszę i znaleźć plażę na wyłączność.\nJak zorganizować wycieczkę z Sydney do Brisbane (lub z Brisbane do Sydney) wzdłuż wybrzeża i co zobaczyć po drodze – mamy dla was plan na tydzień.\nTrasa z Sydney do Brisbane w tydzień:\nDzień 1: Sydney – The Entrance\nDzień 2: Central Coast – Seal Rocks\nDzień 3: Seal Rocks – South West Rocks\nDzień 4: South West Rocks – Coffs Harbour\nDzień 5: Coffs Harbour – Byron Bay\nDzień 6: Byron Bay – Gold Coast\nDzień 7: Gold Coast – Brisbane\nDZIEŃ 1: Sydney – Central Coast (The Entrance)\nChyba wszystkie wypożyczalnie samochodów i kamperów mają swoje siedziby w Sydney, a wiele mieści się w okolicy lotniska. Auto warto odebrać możliwie wcześnie, bo miasto często bywa zakorkowane i samo wyjechanie poza, może zająć chwilę.\nZ Sydney kierujemy się na północ i trzymamy możliwie blisko wybrzeża. Pierwszym przystankiem jest Palm Beach, jedna z tzw. Plaż Północnych (Northern Beaches), położona na końcu cyplu, około godziny jazdy z centrum. To świetne miejsca na zwykłe, letnie lenistwo, na surfing, spacery (polecamy ten przy latarni morskiej) i na piknik z widokiem – nasz wybór na lunch. Jeśli wolicie restauracje, zajrzyjcie do The Boathouse Palm Beach.\nPo zwiedzeniu Plaż Północnych trzeba się troszeczkę cofnąć, a potem znów odbić w kierunku oceanu. Dobrą kawę znajdziemy w Terrigal (w gratisie są też boskie widoki), a mniej więcej na wysokości miasteczka The Entrance zaczyna się bardzo krajobrazowa droga, ciągnąca się między jeziorami a Pacyfikiem. Niestety, odcinek między Sydney a Newcastle jest rozchwytywany i bywają tu tłumy.\nKarmienie pelikanów: naszym zdaniem nieco przereklamowane, ale jeśli ktoś chciałby zobaczyć zgraję ptaków w akcji, warto.\nMunmorah State Conservation Area to szerokie plaży, dziki busz i dwie krótkie trasy trekingowe – Moonee Beach trail oraz Palms circuit track.\nBudżetowy: Kemping w Munmorah State Conservation Area. W parku dostępne są dwa pola kempingowe – Freemans i Frazer.\nŚredni: w okolicy jest kilka przyzwoitych moteli, np. położony zaraz nad jeziorem Lake Munmorah Motel.\nLuksusowy: Kims Beach Hideaway. To urocze bungalowy zaraz przy oceanie. W sam raz na romantyczny wypoczynek.\nSydney jest największym i najpopularniejszym miastem Australii, a na zwiedzanie warto poświęcić przynajmniej trzy dni: dzień pierwszy to zwiedzanie centrum, dzień drugi to miejskie plaże, dzień trzeci to wycieczka w Góry Błękitne.\nDZIEŃ 2: Central Coast – Nelson Bay – Seal Rocks\nNewcastle to największe miasto na trasie i drugie najstarsze w Australii. Przez lata nie kusiło niczym specjalnym, dziś zmienia się na lepsze. Jeśli lubicie sztukę uliczną i dobrą kawę, w Newcastle na pewno to znajdziecie. Znajdziecie też kilometry plaż.\nNeslon Bay to miejsce zachwalane przez wielu ze względu na cudowne położenie. Znajduje się niedaleko miasteczka Port Stephens. To świetny punkt do wypatrywania wielorybów (pojawiają się między majem a listopadem) oraz delfinów, a także całkiem niezły wybór na snorkeling (zacznijcie w Fly Point Park). Amatorzy pieszych wypraw też znajdą coś dla siebie – panorama z Tomaree Head Summit jest bajeczna!\nInformacje o Seal Rocks znaleźliśmy na jednym z blogów i od razu się zauroczyliśmy. Seal Rocks to mała wioska rybacka, w której czas dawno się zatrzymał. Jedyne, co można tu robić to plażować, łowić ryby, pływać na desce i nurkować. Jest też wciąż działająca latarnia morska (Sugarloaf Point Lighthouse, zwana także Seal Rocks Lighthouse). Uwaga! W okolicy nie ma fok, ale kiedyś były i stąd nazwa miejsca.\nBudżetowy & Średni: Treachery Camping. To kemping w buszu, zaraz przy plaży – prawdziwie australijski klimat. Oprócz pola namiotowego, dostępne są także kabiny. Najlepiej rezerwować z wyprzedzeniem. Kemping kosztuje od $17 do $22AUD od osoby (w zależności od sezonu), a ceny kabin zaczynają się od $80AUD za domek, za noc.\nLuksusowy: Sugarloaf Point Lighthouse. Przy latarni morskiej są domki do wynajęcia – bardzo oblegane i dość drogie, ale kto by nie chciał choć raz przespać się w latarni morskiej?\nSeal Rocks to naprawdę wiocha, więc zróbcie zakupy przed przyjazdem, a noclegi rezerwujcie z wyprzedzeniem – tą wiochę lubi wielu.\nJuż za Seal Rocks warto trzymać się wybrzeża i przejechać kolejnym fragmentem trasy, ciągnącym się między jeziorem a oceanem. Park Narodowy Booti Booti to dobre miejsce na przedpołudniowy spacer.\nPort Macquarie to fajne miasteczko. Jest tu ponad piętnaście plaż, są naturalne, oceaniczne baseny i kilka spacerowych szlaków. Warto przejść się tym dłuższym, dziewięciokilometrowym Coastal Walk z Town Green do Lighthouse Beach.\nSzpital dla koali: Koala Hospital to jeden z najstarszych i najprężniej działających szpitali dla koali w Australii.\nSouth West Rocks to nasze ukochane miejsce na wschodnim wybrzeżu. Jest tam piękna zatoka z turkusową, spokojną wodą, w sam raz na kąpiel, oraz ruiny więzienia, wokół którego rozciąga się klimatyczny kemping. Jest także latarnia morska, Smokey Cape Lighthouse.\nBudżetowy: Trial Bay Goal Campground. To wspomniany wcześniej kemping, przy ruinach więzienia, zaraz nad wodą.\nŚredni: BIG 4 Sunshine South West Rocks. BIG 4 to popularna sieć prywatnych kempingów (caravan parków) dostępnych w całej Australii. Są tu zarówna miejsca kempingowe, pola do zaparkowania kampera jak i domki do wynajęcia.\nLuksusowy: Rockpool Motor Inn. Ośrodek ma bardzo dobre recenzje, choć wydaje się mało klimatyczny.\nDZIEŃ 4: South West Rocks – Dorrigo National Park – Coffs Harbour\nPierwszym przystankiem w drodze do Coffs Harbour może być rybacka wioska, Nambucca, bardzo klimatyczna, a potem odbijamy wgłąb lądu, do lasu deszczowego. Park Narodowy Dorrigo jest łatwo dostępny i świetnie przygotowany do spacerów, więc warto spędzić tu kilka godzin. W pobliskim miasteczku, Dorrigo, jest kilka niezłych kawiarni oraz piekarnia z najlepszymi meat pies na trasie.\nCoffs Harbour leży w połowie drogi między Brisbane a Sydney. Jest spore i ma dość mocno rozwiniętą infrastrukturę. Jednocześnie zachowuje urok i ma długie, puste plaże. W sezonie można wypatrywać tu wielorybów. W Coffs Harbour uzupełnijcie zapasy na drogę. Coffs znane jest również jako „miasto bananów”. Faktycznie, w okolicy uprawia się banany, a przy wjeździe stoi iście australijska atrakcja – Wielki Banan. To bardzo popularny wakacyjny kierunek.\nBudżetowy: Coffs Harbour YHA. YHA to sieć hosteli dostępnych w całej Australii. Trzymają dobry standard i zazwyczaj są nieźle położone. Można wyrobić sobie kartę członkowską, aby otrzymywać zniżki.\nŚredni: Nautilus Beachfront Villas & Spa. Znajduje się tuż przy plaży i oferuje zarówno pokoje jak i całe domki do wynajęcia.\nLuksusowy: Friday Creek Retreat. Friday Creek Retreat znajduje się w górach, dwadzieścia minut od miasta. Oferuje bungalowy do wynajęcia.\nNa początku tego odcinka droga odbija nieco od oceanu, ale potem wraca.\nZatrzymajcie się na chwilę w śpiącej wiosce rybackiej Yamba, która przez niektórych uznawana jest za największy skarb tego wybrzeża (jeśli macie więcej czasu, można zostać tu dodatkową noc).\nW drodze do Byron Bay jest mnóstwo pięknych plaż i ciekawych wiosek, Yamba to tylko jedna z nich, więc polecamy brak pośpiechu i częste przystanki. Samo Byron jest jednym z najbardziej znanych miasteczek w Australii, uwielbianych zarówno przez surferów, hipisów, hipsterów i backpackersów z całego świata. Są tu naprawdę świetne, szerokie plaży i dobre warunki surfingowe, do tego pyszne knajpy, kawiarnie, sklepy – po prostu idealny wakacyjny kurort.\nWschód słońca przy latarni morskiej. Cape Byron Lighthouse znajduje się na najdalej wysuniętym na wschód krańcu australijskiego lądu. Jest tu pięknie nie tylko o wschodzie.\nWycieczka na kajaku morskim. W okolicznych wodach można spotkać mnóstwo delfinów i żółwi, a w sezonie wieloryby (niestety, trzeba uważać na rekiny).\nThe Farm. Na obrzeżach miasta znajduje się przyjemne miejsce, gdzie uprawia się i sprzedaje warzywa i owoce, gdzie można podejrzeć wiejskie zwierzęta i odpłynąć w totalnym relaksie.\nByron jest zdecydowanie mekką dla fanów dobrej kuchni i kawy. Polecamy jedną z restauracji znajdujących się na obszarze The Farm oraz znajdujące się w mieście The Roadhouse i Town Restaurant&Cafe.\nBudżetowy: Suffolk Beachfront Holiday Park. Za każdym razem, gdy zatrzymujemy się w okolicy, wybieramy Suffolk Beachfront Holiday Park. Znajduje się nieco za miastem, ale zaraz przy plaży.\nŚredni: w okolicach Byron dostępnych jest mnóstwo moteli. Byron Sunseeker Motel cieszy się dobrymi opiniami.\nLuksusowy: Atlantic Byron Bay. To świetnie urządzony hotel butikowy. Dostępnych jest piętnaście pokoi.\nDZIEŃ 6: Byron Bay – Gold Coast – (North Stardbroke Island)\nZ Byron Bay do Gold Coast jest bardzo blisko, to jakaś godzina jazdy, a po kolejnej będziemy już w Brisbane.\nGold Coast to duże, rozciągające się wzdłuż wybrzeża miasto, którego centrum stanowi sławne Surfers Paradise. To imprezowy i zakupowy zaułek (niezbyt przez nas lubiany), a spokoju lepiej poszukać w Coolangatta, Burleigh Heads albo Broadbeach. Tu jest zjawisko.\nBudżetowy: Coolangatta Sands Backpackers. To duży i popularny hostel, położony blisko plaży. Łóżko w pokoju wieloosobowym kosztuje około $30 AUD.\nŚredni: w Gold Coast dostępnych jest mnóstwo hoteli i moteli w przystępnych cenach. Dobry standard ma Bombora Resort w Coolangatta.\nLuksusowy: Peppers Broadbeach. To hotel na piątkę z plusem. Chyba niczego mu nie brakuje.\nNorth Stardbroke Island\nNorth Stradbroke Island to wyspa położona pomiędzy Gold Coast a Brisbane i szczerze polecamy wybrać się tam na jednodniową wycieczkę, a najlepiej na noc (w poszukiwaniu noclegu zajrzyjcie na Airbnb). Można tu spotkać kangury i koale, wypatrywać wielorybów, delfinów i żółwi. Jeśli posiadacie auto z napędem na cztery koła, to będziecie mieli szansę pojeździć także po plaży. Jeśli nie – nic się nie martwcie, bo są też łatwo dostępne asfaltowe drogi. Uwaga! Wypożyczalnie samochodów często nie pozwalają zabierać ich na wyspy, sprawdźcie swoją umowę. Jeśli macie takie obostrzenie, zawsze możecie wybrać się na Straddie (tak wyspę nazywają miejscowi) wodną taksówką, a po wyspie poruszać się autobusami. Informacji i promach szukajcie tutaj.\nDZIEŃ 7: Gold Coast – (North Stradbroke Island) – Brisbane\nDroga z Gold Coast do Brisbane nie zajmuje długo, a na zwiedzanie miasta wystarczy przeznaczyć dwa dni. Polecamy spędzić trochę czasu na miejskiej plaży (Brisbane leży nad rzeką, a plaża jest sztuczna) oraz wybrać się do Lone Pine Koala Sanctuary, gdzie można wziąć na ręce koale.\nNapisaliśmy tekst „21 rzeczy, które warto zrobić w Brisbane”.\nWięcej o naszych ulubionych miejsach na tej trasie przeczytasz w tekście „8 miejsc, które warto zobaczyć na trasie z Brisbane do Sydney”.\nKliknij i zaplanuj swój pobyt, a jeśli potrzebujesz lokalnego przewodnika lub profesjonalnej pomocy w ułożeniu planu podróży po Australii, skontaktuj się z nami – whereisjuli@gmail.com\n10/09/2019 o 10:00 PM\nZaczynam powoli planowac wyjazd do Australii i chcialam wlasnie zrobic taka trase. Kiedy jest najlepsza pora, aby pojechac do Brisbane i Sydney? Chcialabym uniknac tlumu turystow i pory deszczowej…\n12/04/2018 o 8:47 PM\nŚwietny wpis! Dokładnie tego szukałam, niezwykle pomocny!\n01/02/2017 o 10:37 PM\nMam nadzieję, że w końcu kiedyś przyjadę do Australii i będę mogła skorzystać z Twojego przewodnika.\n26/02/2017 o 10:44 PM\nZ jakimi zwierzakami kojarzy Wam się Australia? Koala, kangur, dziobak, struś emu, wombat, diabeł tasmański,…\nGdzie się zatrzymać w Sydney. Najlepsze hotele\nSydney to największe australijskie miasto i jednocześnie najcześciej odwiedzane przez turystów. Podczas krótkiego pobytu w…


Fototapety [wyników: 267]\nFototapeta Róże w Naszej Sypialni\nFototapeta RÓŻE W NASZEJ SYPIALNI – nastrojowy radosny klimat w naszej sypialni\nFototapeta Skropione Kolorem\nFototapeta SKROPIONE KOLOREM- kolor czyni cuda\nFototapeta Jasnozielone Lastryko\nFototapeta Jasnozielone Lastryko - uniwersalny dodatek do każdego mieszkania Szukasz sposobu na oryginalną dekorację ściany w swoim mieszkaniu? Modernistyczna samoprzylepna fototapeta JASNOZIELONE LASTRYKO z całą pewnością przypadnie Ci do gustu\nFototapeta Kwintensecja Marzeń Dziecka\nUsuwalna fototapeta KWINTESENCJA MARZEŃ DZIECKA A czy Ty pamiętasz o czym marzyłeś? Pamiętasz jeszcze o czym marzyłeś/aś będąc dzieckiem? Dla jednego wówczas spełnieniem marzeń było popołudnie w kinie+lody, dla drugiego wycieczka do zoo, albo planetarium\nFototapeta Na Podniebnej Autostradzie\nFototapeta NA PODNIEBNEJ AUTOSTRADZIE- poszybuj na wyżyny dekoracji! Już w XVIII wieku pierwszy balon wzniósł się w niebo, zabierając ze sobą pasażerów\nFototapeta Kolorowe Kamienice z latarnią\nFototapeta KOLOROWE KAMIENICE Z LATARNIĄ – kolorowe kamienice, wysokie budynki z latarenką\nFototapeta RÓŻOWE RÓŻE – tam gdzie piękno ma swój początek Różnobarwność kolorów róż, a także dostępność odmian o różnym pokroju, sile wzrostu sprawia, że możemy może znaleźć różę dla siebie\nFototapeta Zabawny Flaming\nUsuwalna fototapeta ZABAWNY FLAMING – niebanalna część aranżacji Flamingi to ptaki o niezwykle charakterystycznym upierzeniu\nFototapeta Jak z obrazka\nUsuwalna fototapeta JAK Z OBRAZKA Piękne kwiaty na ciemnym tle Jedną z najbardziej obszernych kategorii wśród fototapet samoprzylepnych w naszej ofercie są fototapety z motywami kwiatowymi\nFototapeta Róże z wiktoriańskiego ogrodu\nUsuwalna fototapeta RÓŻE Z WIKTORIAŃSKIEGO OGRODU - zatop się w ich głębi Oglądaliście kiedyś filmy o angielskiej rodzinie królewskiej? Na pewno tak\nFototapeta Przerwa przy herbacie i kwiatach\nUsuwalna fototapeta PRZERWA PRZY HERBACIE I KWIATACH florystyczny mural w Twoim domu Nade wszystko lubimy przebywać w pomieszczeniach, które są miłe dla oka, przytulne, a jednocześnie dające kopa pozytywnej energii\nFototapeta Tropikalna Tęczowa Roślinność\nUsuwalna tapeta Tropikalna Tęczowa Roślinność – bajeczny busz na ścianie Motywy roślinne mogą sprawić, iż wnętrze zamieni się w tętniącą życiem barwną dżunglę\nFototapeta Z wizytą na kwiecistej łące\nUsuwalna fototapeta Z WIZYTĄ NA KWIECISTEJ ŁĄCE, bo beżowy nie musi być nudny! Nieomal wszystkie tonacje beżu doskonale będą pasowały do salonu, a także do sypialni\nFototapeta Subtelny Bukiet Kwiatów\nUsuwalna tapeta SUBTELNY BUKIET KWIATÓW – artystyczny element aranżacji Kwiaty to nieodłączny element dekoracyjny wystroju wnętrz


Głos Karmelu, prenumerata, rocznik 2006 - Wydawnictwo Karmelitów Bosych\n> GŁOS KARMELU>2006\n2006 Jest 6 produktów\nGŁOS KARMELU NR 07\n(07) 1/2006 GŁOS KARMELU NR 07\nJeżeli pragnę się modlić, niewątpliwie najważniejsze jest, bym stał się kimś, kto potrafi się modlić, kto znajduje miejsce na modlitwę, miejsce w swoim życiu dla Boga, do którego może się modlić. Dlatego nie możemy ograniczyć się jednynie do pisania czy czytania o modlitwie, trzeba nam wspólnie się modlić. [...] Jeżeli pragnę się modlić, niewątpliwie najważniejsze jest, bym stał...\nGŁOS KARMELU NR 08\n(08) 2/2006 GŁOS KARMELU NR 08\nA jednak nie sposób, mówiąc o modlitwie, pomijać temat pokory. Byłoby to - stosując porównanie św. Teresy od Jezusa - zabieranie się do gry w szachy, bez uprzedniego ustawienia figur na szachownicy, wśród których najdzielniejszą jest królowa - pokora. A jednak nie sposób, mówiąc o modlitwie, pomijać temat pokory....\nGŁOS KARMELU NR 09\n(9) 3/2006 GŁOS KARMELU NR 09\nNa półce przy moim łóżku obok ikony Trójcy Świętej znajdują się wizerunki dwóch młodych kobiet. Jedna to wszystkim dobrze znana św. Teresa od Dzieciątka Jezus, druga to dwudziestojednoletnia niemiecka studentka Sophie Scholl, której postać przybliżymy w tym numerze. Na półce przy moim łóżku obok ikony Trójcy Świętej znajdują się...\nGŁOS KARMELU NR 10\n(10) 4/2006 GŁOS KARMELU NR 10\nNie tam dawno przeżywaliśmy piękne chwile papieskiej pielgrzymki do naszej ojczyzny. Był to czas - jak sam Ojciec Święty zauważył - nie tyle sentymentalnych wspomnień, ale umacniania i formowania naszej wiary. Nie tam dawno przeżywaliśmy piękne chwile papieskiej pielgrzymki do...\nGŁOS KARMELU NR 11\n(11) 5/2006 GŁOS KARMELU NR 11\nObraz Boga - Przyjaciela jest nam bardzo drogi. Często pojawia się w homiliach, konferencjach, równie często w różnego typu publikacjach. Obraz Boga - Przyjaciela jest nam bardzo drogi. Często pojawia się...\nGŁOS KARMELU NR 12\n(12) 6/2006 GŁOS KARMELU NR 12\nBezczynne trwanie nie jest dzisiaj w cenie. Niestety z taką biernością kojarzy się często modlitwa. Szczególnie kontemplacja przywołuje na myśl smutnego zakonnika w kapturze z rękoma włożonymi w rękawy i poważnie kroczącego krużgankami starego klasztoru. Bezczynne trwanie nie jest dzisiaj w cenie. Niestety z taką...


Kosmos mój prywatny. Wielki wybuch w ziarnistej przestrzeni [Janusz Pawłowski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Janusz Pawłowski Liczba stron: 108\nISBN: 978-83-66149-01-4 Data wydania: 2018-12-05\nDla czytelnika nieobeznanego z terminologią z dziedziny atomistyki i kosmologii tekst może nie być łatwy do zrozumienia. Może stanie się chociaż zachętą do poznania tych pięknych dziedzin wiedzy ludzkiej. Autor byłby wdzięczny profesjonalistom za opinię i krytyką 'dzieła', która nie będzie zapewne inna, jak miażdżąca.\nOd dawna interesuje się naukami o niebie. Pierwsze informacje czerpał z pierwszego numeru miesięcznika 'Problemów', który ukazał się w już 1945 r., wydawanego potem przez wiele lat, a to stało się inspiracją do systematycznego śledzenia postępów w kosmologii i astrofizyce.\nSwoje zainteresowanie kosmologią dzieli z innymi dziedzinami wiedzy: historią, ekonomią, polityką a także literaturą. Zaowocowało to stworzeniem blogów o tej tematyce, zamieszczonych w Internecie pod adresem UP7256 lub na Twitterze o takim samym adresie. Jest także autorem publikacji 'Mój zegar niesłoneczny', zawierającej wspomnienia z dzieciństwa i wczesnej młodości, dostępnej w księgarniach internetowych.\nW stanie wojennym wydaje w drugim obiegu prace publicystyczne na temat potrzeby wprowadzenia w Polsce przekształceń własnościowych pod postacią akcjonariatu pracy. Wydawca własnego pisma drugiego obiegu pt. 'Uwagi polityczne', których kopie zdeponowane są w Ośrodku 'Karta' w Warszawie. Autor wierszy patriotycznych rozpowszechnianych w latach osiemdziesiątych w drugim obiegu. Twórca szesnastu patentów, w tym 'Urządzenie do podtrzymywania czynności życiowych wyosobnionych narządów... zwłaszcza serca'.\nJanusz Pawłowski Kosmos mój prywatny Wielki wybuch w ziarnistej przestrzeni 2018\nCopyright © by Janusz Pawłowski 2018 Copyright © by Wydawnictwo Witanet 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone Skład tekstu, projekt okładki: Ryszard Maksym ISBN: 978-83-66149-01-4 Wydawca: Wydawnictwo WITANET tel.: #48 601 35 66 75 www.witanet.net wydawnictwo@witanet.net Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Książka ani żadna jej część nie mogą być publikowane ani w jakikolwiek inny sposób powielane w formie elektronicznej oraz mechanicznej bez zgody wydawcy. Skład wersji elektronicznej:\nPoniższe dwie dysertacja są plonem wieloletnich zainteresowań nieprofesjonalisty w dziedzinie fizyki i astrofizyki, zainteresowań trwających od wczesnej młodości. Znajomość przez autora tematu nie wykracza poza ogólnikową wiedzę, czerpaną z publikacji popularnonaukowych, kiedyś zamieszczanych w czasopiśmie „Problemy”, potem w „Nauce i Życiu” czy w „Świecie Nauki” oraz z licznych publikacji książkowych, pisanych niejednokrotnie przez noblistów. Śledzenie postępu nauki w dziedzinie astrofizyki stało się pasją, a medytacje nad konstrukcją Kosmosu doprowadziły autora do „wymyślenia” własnego modelu kosmosu, opartego o zarzuconą i wyeliminowaną z nauki koncepcję „eteru”. Potraktowanie pustej przestrzeni jako „ziarnistej” i przyjęcie tej konstrukcji jako „aksjomatu”, pozwoliło nadbudować całą dalszą resztę pomysłów. Są one prostą i logiczną konsekwencją podstawowego aksjomatu, przyjętego w tej pracy, to jest ziarnistości przestrzeni. Wydaje się, że – chociaż taka konstrukcja nie może mieć materialnego wcielenia – to odznacza się jednak swoista logiką i jako konstrukcja teoretyczna jest zapewne do przyjęcia. Dysertacje są może dla wielu nieczytelne, zbyt skomplikowane, wymagające pewnego przygotowania i nieco wiedzy fizycznej, nie udało się jednak autorowi ująć tematu w prostszej formie, jest on sam w sobie nazbyt złożony. Profesjonalny czytelnik spotka w tekście zapewne wiele potknięć, których profanowi w tej dziedzinie nie uda się uniknąć. Jak dotąd takiego przedłożenia tematu konstrukcji kosmosu autor nie spotkał w żadnej dostępnej mu publikacji, poza najnowszymi tezami o istnieniu „pola Higgsa” i cząstek Higgsa. Całość obu dysertacji to czysta, osobista fantazja i wymysł autora, nie oparta na jakichkolwiek innych publikacjach, poza powierzchowną wiedzą podręcznikową, czerpana z wielu popularnonaukowych wydawnictw, naszpikowana dodatkowo reminiscencjami nie związanymi z czystą astrofizyką. Ujęcie temat wywoła zapewne zgorszenie u profesjonalistów, jako całkowicie nienaukowe. Miłośnikowi tej dziedziny wiedzy, profanowi, wolno jednak dać upust pasji i podzielić się tą pasją z innymi. Kosmos mój prywatny Wynalezienie wielu doskonałych narzędzi badawczych fizyki, jak też rozwój teoretyczny fizyki i matematyki, doprowadziły do prawie doskonałego poznania budowy materii, tak w skali mikro, jaki w skali makro. Znajomość tej dziedziny wiedzy jest prawie kompletna. Do odkrycia pozostają już tylko elementy tak zwana ciemna materia i ciemna energii, jeśli rzeczywiście takie istnieją, oraz dopięcie konstrukcji Modelu Standardowego mikroświata i urealnienie najnowszych pomysłów dotyczących budowy materii. Dokona się to zapewne za pomocą Wielkiego Zderzacza Hadronów. Niektórym kosmologom obraz zaciemnia brak koncepcji określającej same zjawisko zaistnienia Osobliwości i Wielkiego Wybuchu. Niektórzy wysuwają pogląd kosmosu pulsującego, kosmosu, który wybucha, ekspanduje do ogromnych rozmiarów, a potem na powrót zapada się do punkt. Opisano prawie wszystkie parametry mikroświata, rodzaje cząstek, ich masę, ładunek, spin, liczby kwantowe, kolor, zapach, oddziaływania, budowę cząstek złożonych i inne elementy mikroświata. Nie ustalono czym właściwie są najprostsze składniki mikroświata, już niepodzielne, leptony, kwarki i bozony. Co jest w ich „środku”. I zapewne tego nie da się ustalić. Poznając konstrukcję składników materii ma się wrażenie, że jest to jedynie możliwa postać bytu, jak gdyby zaprojektowana i uruchomiona za pomocą praw fizyki. I nie ma odstępstwa od tej konstrukcji. Jest ona jedynie możliwa. Tak więc, jeżeli istnieje gdziekolwiek jakaś materia poza naszym Kosmosem, to musi ona mieć taki sam obraz. I tak samo funkcjonować, jak nasza. Można jednak postawić pytanie, czy jest możliwe teoretyczne skonstruowanie modelu materii, który odpowiadałby matematycznym i logicznym założeniom i był w stanie funkcjonować według zadanych aksjomatów, według sztucznie wymyślonego algorytmu? Jednym słowem tak, jak znana mam materialna rzeczywistość. Istnienie tylko jednego modelu materii mówi samo za siebie i jest właściwie zastanawiające. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by próbować konstruować sztuczne modele materii. Wydaje się, że nie jest to całkiem nierealne. Wystarczy wymyśleć odpowiedni aksjomat początkowy, według którego taka materia jest skonstruowana i odpowiednie reguły jej funkcjonowania, to jest logiczny algorytm jej ruchu, bo tak jak to jest z naszą rodzimą materią, istotną cechą będzie ruch tej materii, a wszystko inne jest tego pochodną. W istocie w materii realnego świata na poziomie najniższym jest coraz mniej jakości, im niżej schodzimy w dół, ku coraz mniejszym strukturom, tym ów mikroświat jest mniej złożony, na placu „boju” pozostają proste formy, oceniane jako niepodzielne, choć jest to nadal poddawane w wątpliwość. Być może i te, choć do tej pory tego nie wykazano, są złożone z jeszcze prostszych składników. Jeśli więc leptony i kwarki mają strukturę, to zapewne są złożone z już niepodzielnych cząstek, a jest ich zapewne bardzo niewiele, lub może jest tylko jedna? A tylko występowanie jej w różnych konfiguracjach daje złożoność i swoistość budowy nie dopuszczająca dowolności, zaś decydującym czynnikiem powstania takich właśnie podstawowych konfiguracji jest nieznany czynnik rzeczywistości fizycznej i zapewne ruch. Ruch nie występuje w wielu postaciach, jest po prostu jeden, ruch, przemieszczanie się w przestrzeni. A świat cząstek fundamentalnych jest ściśle skwantowany, nie ma między nimi cząstek pośrednich. Tajemnicą jest, co jest przyczyną tej kwantyzacji? Rzeczywistość, jakiej doświadczamy, składa się z czterech elementów. Jest to materia, energia, przestrzeń i czas. Każdy składnik bez pozostałych nie daje się wyobrazić i wszystkie są ze sobą zintegrowane, nie mają samoistnego bytu, są jakby zespolone w jeden podmiot. Każdy można opisać w sposób naukowy i wyrazić za pomocą symboli, używając do tej operacji narzędzi i mierników wyrażonych za pomocą pozostałych składników rzeczywistości. Co do ziarnistości energii zdania były podzielone. Starożytni nie rozpatrywali tego problemu. W czasach nowożytnych wysunięto dwie koncepcję, korpuskularną i falowa. Okazało się że, falowość energii nie przekreśla jej ziarnistości. Czas i przestrzeń są uważane za absolutnie ciągłe. Trudno bowiem sobie wyobrazić nieciągłość czasu lub przestrzeni. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, by przyjąć robocza hipotezę, uznającą czas i przestrzeń za nieciągłą, czyli ziarnistą. Jest to teza wręcz absurdalna, lecz my postaramy się posłużyć nią w dalszych wywodach i na kanwie tej hipotezy zbudować swój prywatny kosmos, jako alternatywę dla Kosmosu rzeczywistego. Czy tak konstrukcja jest możliwa i czy można zbudować racjonalną koncepcję takiego Kosmosu, koncepcję, która będzie się odznaczać spójnością pozbawioną dowolności logicznych, jest tylko kwestią posłużenia się metodą odpowiednich aksjomatów, ścisłych reguł i algorytmów, nie dopuszczających dowolności w rozumowaniu i nakazujących operowania nie budzącymi wątpliwości zasadami. Poniżej postaramy się przedłożyć pod rozwagę kosmos alternatywny, ”Kosmos Mój Prywatny„ Ziarnistość czasu Czas jest składnikiem natury zapewne niesamodzielnym. Nie istnieje jako samoistny byt, nie może płynąć bez czynnika materialnego, który się zmienia, bo tylko zmiana „czegoś” warunkuje zjawisko czasu. Najogólniej mówiąc, czas mierzy zmianą entropii układu. Dla teoretycznego układu, w którym entropia ma wartość stałą, można przyjąć brak czas. Dla cząstek fundamentalnych i złożonych cząstek elementarnych i dla ich składników czas nie płynie. Ich struktura jest niezmienna do chwili rozpadu cząstki. W układzie odosobnionym o stałej wartości entropii, nie mającym łączności z otoczeniem, zewnętrzny obserwator uzna, że czas tam nie płynie, jeśli zdoła tylko uzyskać wgląd w ten układ. Nie jest jednak w stanie tego stwierdzić, bo sam akt obserwacji narusza entropię i tym samym wprowadza do układu zmianę entropii, a więc i zjawisko czasu. Można też zadać pytanie, czy w układzie, w którym zachodziłaby rotacja stanów, prowadząca do powrotu do stanu początkowego, można mówić o istnieniu jednokierunkowej strzałki czasu, jeśli taki układ nie jest tylko układem pomyślanym? Być może w takim układzie moglibyśmy mieć do czynienie z czasem dwukierunkowym? lub rotacją kierunku czasu? I byłby to tylko czas wewnętrzny układu? Takie dyskusje, obarczone zapewne błędami rozumowania, można sobie toczyć. Jedno nie ulega wątpliwości. Obiektywnego, niezależnego czasu, który płynąłby niezależnie od podłoża materialnego nie da się pomyśleć i przyjąć. Newton w tej materii się mylił. Jeśli jest to kategoria zależna, to czy można czynić na niej myślowe operacje, określające strukturę czasu i czy w ogóle o strukturze czasu można mówić? W budowie naszego prywatnego kosmosu przyjęliśmy zasadę budowania go za pomocą nie podlegających dyskusji aksjomatów, dla których nie ma innego zamiennika. Za taki aksjomat przyjęliśmy ziarnistość wszystkich składników naszego prywatnego kosmosu. Co do ziarnistości materii i energii nie może być wątpliwości, jest to oczywiste dla realnego Kosmosu i przyjmujemy za oczywiste i dla naszego prywatnego kosmosu. Pozostaje więc poddanie pod dyskusję postulatu ziarnistości czasu i przestrzeni. Czy czas w realnym Kosmosie jest ziarnisty? W warunkach makroskopowych nie do pomyślenia jest czas, który płynąłby skokowo. Nawet w świecie mikro, na poziomie atomu i cząstek elementarnych, nie może funkcjonować czas w postaci ziarnistej, czy skokowej. Nie ulega wątpliwości, że na jeszcze niższym poziomie istnieje proces, który zachodzi w tak małej skali czasu, że nie ma procesu, który zachodziłby krócej. Może jest to „przeskok” elektronu z orbity na orbitę w atomie lub inny proces subatomowy. Chodzi więc o proces, który nie trwał by dłużej niż czas Plancka. Bo ten czas należałoby przyjąć za atom czasu. Zakładamy z całkowitą pewnością, że taki podstawowy proces istnieje. W takim wypadku można przyjąć też, że istnieją procesy trwające w czasie, będącym wielokrotnością czasu Planck. I można przyjąć, że te krótkookresowe procesy przebiegają nie inaczej, jak właśnie w czasach pełnych wielokrotności czasu Plancka. Oczywiście w dłuższych skalach ta wielokrotność ulega zatarciu i czas procesów można uznać za ciągły. Dla procesów makroskopowych owe zwielokrotnienie przestaje, ze zrozumiałych względów, obowiązywać i wydaje się wręcz absurdalne. W ślad za powyższym wywodem, dotyczącym realnego Kosmosu, przyjmujemy w mikroskali naszego prywatnego kosmosu, jak i realnego, ziarnistość czasu za obowiązującą. Ziarnistość przestrzeni Pozostaje nam teraz rozważenie przyjętego za aksjomat postulatu ziarnistości przestrzeni naszego prywatnego kosmosu. Skoro ziarnistość materii i energii jest oczywista, a ziarnistość czasu uznaliśmy za możliwą do przyjęcia, w ślad za tymi pewnikami rozważmy konsekwencję przyjęcia takiej koncepcji, którą uznamy za aksjomat, dla przestrzeni. Należy zatem bliżej określić naturę owych hipotetycznych ziarnistości przestrzeni. Przede wszystkim składniki ziarnistej przestrzeni muszą odznaczać się cechami oczywistymi, nie podlegającymi dyskusji i wątpliwości, a przyjętymi a priori. Muszą to być elementy absolutnie proste, więc przede wszystkim nie mogą posiadać jakiejkolwiek struktury, musza być niepodzielne, a podstawowym ich atrybutem może być tylko ruch. Jedyną ich strukturą jest kształt i rozmiar, których nie można im odmówić. Kształt ich może być tylko kulisty, jako najbardziej prawdopodobny i idealny, a ich rozmiar można określić umownie jako „wymiar punktowy”. Przyjmujemy zatem, że cała przestrzeń naszego prywatnego kosmosu wypełniona jest ziarnistościami w rozumieniu potocznym i w rozumieniu fizyki naszego realnego Kosmosu. Owe ziarnistości wypełniające przestrzeń pozbawione są oczywiście zarówno masy, jak i energii. Jedynym ich atrybutem jest ruch. Znajdujemy dla tego ruchu nazwę: „kineza”, a ziarnistości nazwiemy „kinetronami”. Tak więc przyjmujemy za pewnik, że cała przestrzeń naszego prywatnego kosmosu wypełniona jest kinetronami, które przemieszczają się nieustannie w „pustej pustej” przestrzeni. Charakter tej kinezy nie może być inny, jak prostoliniowy. Tę cechę kinezy uznajemy jako nieodłączny atrybut kinetronów. Gdyby przestrzeń ziarnista była rozgęszczona, przeto kinetrony przemieszczałyby się prostoliniowo, aż do zetknięcia się z innym kinetronem. Tor takiego kinetronu przedstawiał by sobą chaotyczny, łamany wektor i zachodziło by mieszanie się kinetronów. Jeżeli jednak przyjmiemy za pewnik, że nasza przestrzeń jest przestrzenią ziarnistą gęstą, to tor kinetronu w dłuższym przedziale czasu kreślił będzie sferę i nie będzie zdolny do przemieszczanie się poza tę sferę, ponieważ nie pozwolą mu na to sąsiednie kinetrony. Kinetron oscylował będzie w swojej sferycznej „komórce”. Przestrzeń ziarnista składa się zatem z nieograniczonego morza „drgających” kinetronów. Drugą właściwością kinetronów jest ich kineza obrotowa, którą w ślad za fizyką realnego Kosmosu nazwiemy umownie spinem. Czy będzie to taki sam spin, jak w rzeczywistym kosmosie, nie jest dla naszych rozważań istotne Najogólniej będzie to kineza rotacyjna. Przyjmujemy dodatkowo, że wartość kinezy liniowej odpowiada prędkości światła. Kinetrony drgają więc z prędkością światła. W realnym Kosmosie za odpowiednik kinetronów można by uznać drgające struny według teorii strun. Kinetrony w swojej kinezie nieustannie „zderzają” się ze sobą, a odbijając się od siebie, zakreślają przestrzeń, która w dłuższym przedziale czasu przyjmuje regularny kształt sferyczny. Do tego wszystkiego dodajemy kolejny aksjomat, mówiący o tym, że kinetrony zdarzając się ze sobą, jako nie posiadające masy, a wiec i bezwładności, mają właściwość wzajemnej addycji swojej kinezy podczas niektórych zderzeń lub utraty części kinezy podczas innych zderzeń. Analiza tej właściwości wymagałaby gruntowniejszych rozważań i skomplikowała obraz wywodów. Przyjmujemy zatem taki postulat umownie, nie wchodząc w dyskusje nad nim. Niech ten pewnik zostanie przyjęty bez uzasadnienia, jako kolejny aksjomat. Tak więc mamy gęstą, ziarnistą przestrzeń, której składnikami są drgające z szybkością światła kinetrony, a wartość ich kinezy może przy pewnych typach zderzeń przekraczać wartość szybkości światła w wyniku addycji szybkości zderzających się kinetronów. Opis tego, choć kuszący i możliwy, jak to powiedzieliśmy wyżej, wydłużyłby nadmiernie niniejszą wypowiedź. Zostanie zamieszczony w kolejnej dysertacji. Przyjmujemy więc ten postulat bez analizy, na wiarę. Przyjecie tego pewnika ma bardzo ważne konsekwencje dla dalszego rozwoju „wypadków” w naszym prywatnym kosmosie. Charakter przestrzeni Wyłożona wyżej koncepcja ma ważne konsekwencje filozoficzne i kosmologiczne. Wymusza podjęcie rozważań nad ustaleniem warunków początkowych oraz geometrii takiej przestrzeni. Od razu nasuwa się pogląd, że przestrzeń ziarnista musi być nieskończona i nieograniczona, w przeciwnym razie, gdyby miała być rozmiarami ograniczona, należałoby przyjąć jakieś dodatkowe założenia, które nie dopuszczałyby do ekspansji kinetronów na sąsiednie, „puste” obszary, co prowadziłoby do wzrastającego rozgęszczenie ziarnistej przestrzeni i nasza koncepcja stałaby sie bezprzedmiotowa. Tak więc ziarnista, pusta przestrzeń nie może być ograniczona, ani skończona. Wniosek jest więc prosty i logiczny. Ziarnista przestrzeń pusta jest nieograniczona i nieskończona. Przyjęcie takiego poglądu będzie miało ważne konsekwencje w dalszych naszych wywodach i jest w gruncie rzeczy podstawą całej dalszej koncepcji ewolucji mojego prywatnego kosmosu. Drugim ważnym aspektem jest ocena początku ewolucji opisywanego tu alternatywnego kosmosu. Nie można przyjmować założenie, że nasz alternatywny kosmos mógł mieć początek podobny do początku realnego Kosmosu, to jest powstać na modłę Wielkiego Wybuchu lub w jakikolwiek inny nagły sposób. Sama koncepcja nieograniczonej przestrzeni ziarnistej wyklucza taką możliwość, choć teza ta jest do dyskusji i w dalsze części zostanie ona przedłożona. Tak więc nasz kosmos prywatny powinien być też nieograniczony w czasie. Gdybyśmy założyli początek w czasie, to owa pierwsza struktura nie mogłaby powstać jako nieograniczona w przestrzeni, czas bowiem zakłada konieczność ewolucji, musiałaby zatem najpierw powstać w ograniczonym obszarze, a potem dopiero ekspandować, co jest sprzeczne z pierwotnymi założeniami. Mamy więc przed sobą nieograniczoną, ziarnistą przestrzeń, nieograniczoną w czasie i o nie ograniczonym zasięgu, bez początku, a więc i zapewne bez końca w czasie. Przyjęcie ziarnistości przestrzeni wyklucza inny pogląd. Mamy pustą, ziarnistą przestrzeń, wypełnioną jednorodnym, drgającym, bezstrukturalnym środowiskiem kinetronów. Dla przejrzystości wywodów przyjąć jednak musimy jakiś punkt początkowy. Niech nim będzie punkt leżący w nieskończoności co do czasu i niech będzie to taką hipotezą roboczą. Entropia mojego prywatnego kosmosu O takiej konstrukcji naszego podmiotu można powiedzieć, że jest to podmiot o najwyższej entropii, entropii o wartości 1. Jest to zatem struktura całkowicie nieuporządkowana, można powiedzieć, o najwyższym stopniu chaosu. Nie da się tu wyróżnić żadnego punktu odniesienia, każdy punkt takiej przestrzeni jest sobie równoważny. Kinetrony drgają liniowo od zderzenie z sąsiednim kinetronem do zderzenia i zgodnie z zasadą „kąt odbicia równa się kątowi padania”. Ta jedna zasada musi obowiązywać, bo kinetrony nie mogą oscylować „jak chcą”. A więc wektor ich kinezy wyznaczony jest z góry wektorem sąsiedniego kinetronu, a ten z kolei sąsiedniego. Drgają więc jednak według pewnego porządku, a to swoiste uporządkowanie kinezy następuje podczas zderzeń. Dla makroobserwatora ziarnista przestrzeń jest nieodróżnialna, a więc jest taka, jakby jej nie było. Dla mikroobserwatora panuje w niej jednak pewien porządek, znając bowiem wektory obserwowanych kinetronów, jeżeli taka obserwacja będzie możliwa, a przecież nie będzie, jest on w stanie ustalić ich przyszłe zwroty. Można przyjąć zatem, że w skali submikro panuje uporządkowanie wysokiego stopnia. Oscylacje kinetronów są całkowicie zdeterminowane?! Czy można zatem powiedzieć, że na tym poziomie mamy do czynienia z entropią o najniższym wskaźniku? czyli z uporządkowaniem najwyższego stopnia? Mikroobserwator nie jest w stanie dokonać swojej obserwacji, ponieważ wnosząc swój instrument, zaburza proces obserwacji, można jednak takiego doświadczenia dokonać myślowo. Fuzje kinetyczne Czy w strukturze tak opisanej przestrzeni mogą zachodzić jakieś zdarzenia? Taka struktura wydaje się być całkowicie stabilna, nie podlegająca jakimkolwiek zmianom. Jeśli tak, to jest ona nie do obserwacji, jej dla obserwatora nie ma. Czy tak może być naprawdę? Kinetrony oscylują w sposób ujednolicony, nie ma żadnego punktu odniesienia. A jednak może nastąpić sytuacja całkowicie losowa taka, że sąsiadujące ze sobą kinetrony uzyskają kierunek swojej kinezy o zbieżnym zwrocie wektorów. W morzu nieograniczonej, ziarnistej przestrzeni i o nieograniczonym czasie istnienie, wypadki taki mogą i muszą sie zdarzyć. Jeśli dodamy do tego, że oscylacje zachodzą z szybkością światła, to prawdopodobieństwo takich zdarzeń jest pewne. Co się zatem musi stać po takim zdarzeniu? Pewna grupka kinetronów zmierza ku wspólnemu punktowi zderzenia. Niech to będzie stan całkowicie symetryczny. Kinetrony zderzają sie we wspólnym środku. Wokół nich pojawia się mała strefa przestrzeni pustej pustej, a do niej napływają z sąsiedztwa te kinetrony, których wektory są też losów skierowane akurat ku owemu środkowi. Te kinetrony uderzają w grudkę kinetronów, które uległy ześrodkowaniu. Kinetrony te wywierają na ową grudkę ciśnienie, które nie dopuszcza do rozpadu tej grudki, a zjawisko to nazwiemy fuzją kinetyczną. Otoczenie grudki zapełnia się kinetronami, z których część w sposób losowy uzyskuje wektor kinezy skierowany ku grudce ześrodkowanych kinetronów. Następuje utrwalenie tych ześrodkowanych w grudkę kinetronów. Mamy więc stabilny twór, składający się z pewnej ilości kinetronów już jako samodzielny, względnie trwały byt. Można ławo ustalić, jaką konfigurację mogą mieć owe zestawienia. W czasie dalszych wywodów będziemy niektóre z nich nazywali, w ślad za nazewnictwem z realnego Kosmosu, cząstkami fundamentalnymi, te mianowicie, które nabrały cech trwałości. Najmniejsza taka cząstka składać się będzie zapewne z czerech kinetronów, następna z pięciu, kolejna z ośmiu, jeszcze kolejna z jedenastu kinetronów. Wszystkie one będą miały konfigurację symetryczną, idealnie symetryczną. Dalsze konfiguracje to sześciokinetronowe, dwunastokinetronowe, a jeśli dokładać będziemy do powstającej „powierzchni” kolejne kinetrony, powstanie cała kolekcja cząstek o pełnej symetrii. Prawdopodobieństwo powstania każdej z nich będzie oczywiście różne. Prawdopodobieństwo przetrwania każdej z nich będzie też różne. Powstaną też zapewne i cząstki o zwielokrotnionej konstrukcji kinetronowej, może powstające z grudek o już ukonstytuowanych konstrukcjach o mniejszej liczebności kinetronów, na wzór fuzji cząstek, powstających z samych pojedynczych kinetronów. I takiego mechanizmu nie można wykluczyć. Nie ulega wątpliwości, że mogą powstawać też cząstki niesymetryczne. Można powiedzieć, że możliwe są najrozmaitsze konfiguracje, także cząstek niesymetrycznych, W środowisku oscylujących kinetronów każda fuzja o jakiejkolwiek konfiguracji jest prawdopodobna, choć to prawdopodobieństwa dla każdej konfiguracji jest zapewne inne. Powstające wokół każdej cząstki ciśnienie kinetyczne (tak je nazwiemy), utrwala taką cząstkę. Nie ulega wątpliwości, że możliwy jest rozpad takiej cząstki, możliwość taką opiszemy niżej, natomiast ciśnienie kinetyczne może też przybierać charakter niesymetryczny.\nSpis treści Kosmos mój prywatny Ziarnistość czasu Ziarnistość przestrzeni Charakter przestrzeni Entropia mojego prywatnego kosmosu Fuzje kinetyczne Fluktuacje próżniowe Geneza masy cząstek Podział cząstek Powstanie fotonu w ziarnistej przestrzeni Geneza pola elektromagnetycznego Interakcja fotonu i elektronu w atomie Interakcja ładunków różnoimiennych Fuzja kwarków Masa hadronów Ciemna materia Kwarki względnie symetryczne Geneza gluonów Mechanizm kreacji hadronów Oddziaływanie silne Konfiguracja elektronu w atomie Masa chwilowa ziarnistej przestrzeni Ziarnista przestrzeń więcej niż eter kosmiczny Symetryczność warunkiem trwałości cząstki Trwałość barionów Geneza energii ruchu cząstki Jeszcze o oddziaływaniu silnym Atomy wieloelementowe Rola neutronów Oddziaływanie silne w jądrze Fluktuacje próżniowe Zderzenie z fluktuacją próżniową Oddziaływanie słabe Grawitacja Konstrukcja czarnej dziury Czarna dziura i jej interakcja z otoczeniem Grawitacja jako ciśnienie kinetronowe Fotony Interakcje fotonów z ziarnista przestrzenią Mechanizm poczerwienienia fotonu Neutrina kosmiczne Interferencja fotonów w szczelinie Początek mojego prywatnego kosmosu. Termodynamika ziarnistej przestrzeni Demon Maxwella ziarnistej przestrzeni Ciemna energia w realnym Kosmosie Prędkość cząstki Ciemna materia w ziarnistym kosmosie Bilans kreacji i anihilacji cząstek Potencjalne możliwości kreacji cząstek Dyskusja Ziarnista przestrzeń a Wielki Wybuch Problem wieku Kosmosu Uwagi końcowe Wielki wybuch w ziarnistej przestrzeni Wprowadzenie Niesymetryczność materii Oscylacje Kosmosu Ekspansja kosmosu ziarnistego Stałe ziarnistej przestrzeni Ekspansja kinezy Kreacja cząstek w ziarnistej przestrzeni Alternatywne konstrukcje ziarnistej przestrzeni Biała dziura Geneza stałych fundamentalnych w przestrzeni ziarnistej Podsumowanie Kosmos a kreacjonizm Tunele czasowe Wymiarowość przestrzeni Wymiarowość przestrzeni ziarnistej Wielki Kolaps Ciemna materia w ziarnistej przestrzeni Ciemna energia Kosmosu Przesunięcia ku czerwieni fali materii Oddziaływanie czarnej dziury na przestrzeń Interakcja czarnej dziury z bezpośrednim otoczeniem Obszar soczewkowania Tęcza wokół czarnej dziury, czarna dziura jako pryzmat Poczerwienienie fotonu wokół czarnej dziury Oddziaływanie wielkich mas na promieniowanie Oddziaływanie promieniowania na materię gwiazd Pole Higgsa Wyspy entropii Entropia w kosmosie ziarnistym Czas w świecie mikro Dyskusja Kosmos ziarnisty najbardziej prawdopodobny Czy istnieją dowody kreacji? Ziarnista przestrzeń prowadzi do unifikacji oddziaływań Czas trójwymiarowy Dodatkowe parametry ziarnistej przestrzeni Interakcja przyspieszanych protonów z przestrzenią Tajemnica światła Zderzenia kinetronów Materia poznaje samą siebie Racjonalność materii Czy istnieje druga ludzkość Podsumowanie Uzupełnie Wstęp Osobliwość Osobliwość jako fluktuacja kwantowa Podwójna osobliwość Ewolucja podwójnej osobliwości Wymiarowość kosmosów Splatanie osobliwości Podwójna grawitacja Spin Zakończenie\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kosmos_moj_prywatny__Wielki_wybuch_w_ziarnistej_przestrzeni-ebookRO/p00646622i006" target="_blank" title="Kosmos mój prywatny. Wielki wybuch w ziarnistej przestrzeni [Janusz Pawłowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kosmos mój prywatny. Wielki wybuch w ziarnistej przestrzeni [Janusz Pawłowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Sprawa Piskorskiego | Геополитика.RU\nStrona główna » Sprawa Piskorskiego\nCiąg dalszy sprawy Piskorskiego również ma nieco paradoksalny charakter. Smutnym faktem jest, że polityczne represje i sądowe zablokowanie możliwości działania opozycji znacznie osłabiły nurt domagający się racjonalizacji polskiej polityki, zwłaszcza zagranicznej i odejścia od bezkrytycznego wykonywania poleceń Zachodu. Ludzie w Polsce po prostu się boją. Boją się zostać okrzyczani „agentami Putina”, boją się ostracyzmu, wyrzucenia poza margines życia publicznego, pozbawienia pracy i środków do życia. Po prostu – nie chcą wylądować tam, gdzie Piskorski. Z drugiej jednak strony nasza praca zaczyna dawać efekty. Pro-ukraińska propaganda rządowa to groch o ścianę, na Polaków nie działa, nikt nie daje się nabrać na przyjaźń z banderowcami. Tysiące polskich rolników protestując na drogach w grudniu wprost domaga się przywrócenia dobrosąsiedzkich stosunków z Rosją i ukrócenia żyrowania kijowskiego reżimu. Piskorski siedzi, ale zwykli ludzie powtarzają to co on mówił i pisał, oczywiście nie mając tego świadomości.Ten potencjał w Polsce istnieje, a ignorowany przez rządzących może być tylko do czasu.\nŻeby zrozumieć, dlaczego Mateusz Piskorski siedzi w polskim areszcie – trzeba odpowiedzieć na kilka pytań. Po pierwsze: czy Rosja w jakikolwiek...