72 komentarze do “Poród w Polsce – formalności”\n1 marca, 2019 o 3:16 pm\nWszystkim zaniepokojonym przyszłym mamom, chciałabym odpowiedzieć na pytania ale w tym momencie trudno cokolwiek przewidzieć. Wszystko zależy od tego jak potoczą się losy Brexit’u.\n17 lutego, 2019 o 3:17 pm\nWitam chciałbym się dowiedzieć czy jeśli zdecyduje się na poród w Polsce ale nie chce już później wracać do uk czy normalnie mogę złożyć wnioski S1 i S2, dodam tylko iż normalnie będę pobierać macierzyński w zakładu pracy w uk.\n13 lutego, 2019 o 10:13 am\nHej chciałam się zapytać czy któraś z Was starała się już o dokument S1 i czy bez problemu dostała??\nA tak że chciałm się dowiedzieć co wpisujcie w dokumencie S2 w dacie powrotu ?\n11 lutego, 2019 o 3:14 pm\nPani Anno chciałabym zapytać o dokument s1. chodzi mi o to czy mozna go wypełnić bedąc jeszcze w ciaży czy jak dziecko się już urodzi? czy jak wypełnię to w ciazy to czy moje dziecko równiez bedzie objęte ubezpieczeniem na okres zatrudnienia przez angielskiego pracodawcę?\nWitam. Na chwilę obecną przebywam w UK jestem w 5miesiacu ciąży i planuje powrót i poród w Polsce i chce tam pozostać na stałe. Tak więc w związku z tym znalazłam na pewnej stronie informacje, że aby mieć ubezpieczenie zdrowotne w Posce muszę uzyskać dokument S1 A czytam tutejsze komentarze i widzę ze powinnam aplikować o dokument S2. Czy mzoe mi Pani wyjaśnić na czym polega konkretnie różnica między tymi dwoma dokumentami? I czy obydwa są mi potrzebne?\n13 stycznia, 2019 o 10:11 pm\nDzień dobry czy jeśli jestem w ciąży i mieszkam i pracuje w uk ale poród w Polsce i rozważamy zostanie na stałe w Polsce czy przysługuje się macierzyński??\nWitam, skąd mogę pobrać firmę s2 lub s1? Czy są tutaj kobiety które rodziły w Polsce mimo że mieszkają w uk i tutaj pracuja.\n5 stycznia, 2019 o 1:34 pm\n29 grudnia, 2018 o 1:47 pm\nChcialabym sie dowiedziec jak wyglada sytuacja przeniesienia porodu z Uk do Polski.Jakie dokumenty mi sa potrzebne bardzo prosze o szczegolowe dane i ten dokument s1 gdzie moge go znalesc i czy np w gp udziela mi jakichs informacji??Bardzo prosze o odpowiedz\n24 grudnia, 2018 o 2:16 pm\nWitam! Tez mam ten problem a raczej obawy.. Początek ciąży bardzo chciałabym urodzić w polace ale nie chciałabym stracic maternity (zawsze to jakis grosz!) porod na okolice lipca/sierpnia i co w takim przypadku z brexitem itd? Wie ktos?\n14 grudnia, 2018 o 2:10 pm\nczy cos sie zmienilo teraz czy ,zeby rodzic w Polsce dalej trzeba forme s1 s2.cZy moze mi ktos przyblizyc temat\nWitam, pracuję od 4 lat w UK. Obecnie jestem w 10 tygodniu ciąży pojechałam na urlop do Polski gdzie lekarz stwierdził że ciąża jest zagrożona i trzeba leżeć także całą ciążę będę musiała przebywać w Polsce i tutaj urodzić. Czy mogę wszystkie potrzebne dokumenty (S1 , S2) załatwić z Polski ? Jak to zrobić jeśli nie będę miała MATB1 ponieważ nie będę miała scanu w UK ? Jestem przerażona całą sytuacją A do tego teraz martwię się tymi formalnościami.\n11 listopada, 2018 o 8:07 pm\nWitam, na który adres trzeba odesłać formę S2? Na stronie nas w formacie pdf jest podany ten adres:\nOverseas Healthcare Team Room MO104\nTyne & Wear NE38 7SF England\nAle także jest napisane ze aplikacje wysyłać na adres poniżej:\n14 listopada, 2018 o 9:16 am\nGdybym wysyłała aplikację, użyłabym drugiego adresu, który na stronie NHS wspomniany jest jako korespondencyjny. https://www.nhs.uk/using-the-nhs/healthcare-abroad/going-abroad-for-treatment/giving-birth-outside-the-uk/\n11 listopada, 2018 o 6:09 pm\nWitam, mnie interesuje informacja na temat adresu,\nna który trzeba wysłać formę S2. Na stronie są dwa adresy, inny jest w formularzu S2 w Pdf,a inny na który trzeba ta aplikacje wysłać. Proszę o poradę.\n10 listopada, 2018 o 7:21 pm\nWitam czy któraś z pań orientuje się może jak wygląda sprawa z porodem w Polsce od kwietnia 2019r? Czy Brexit może utrudnić wyjazd? strasznie chciałabym rodzić w Polsce z racji na barierę językową oraz rodzinę tylko że nie wiem gdzie szukać informacji na ten temat.\n7 listopada, 2018 o 11:30 pm\nPani Anno czy jezeli mam juz S2 i bede w Polsce musze isc z nim do wojewodzkiego oddzialu NFZ zeby go 'zarejestrowac’?\n11 listopada, 2018 o 11:27 am\nDokładnie tak.Podstawą do udzielenia świadczeń przez służbę zdrowia stanowi poświadczenie S2, którą Pani posiada, wydane przez Oddział Wojewódzki NFZ.\n11 listopada, 2018 o 11:32 am\nNie chciałabym nikogo wprowadzić w błąd, więc z tym pytaniem najlepiej byłoby zwrócić się do źródła:\n29 września, 2018 o 6:30 pm\nWitam Pani Aniu. Od trzech lat pracuje w Anglii i obecnie jestem w ciązy. Postanowiałam z mężęm że na poród oraz cały okres macierzyńskiego zjadę do Polski. Termin mam na końcówkę grudnia natomiast ja sama wyjeżdżam 9 listopada i planuje wrócić za rok na początku listopada. Przez cały ten okres będę miała oczywiście odkładane składki na ubezpieczenie przez mój angielski zakład pracy w ramach macierzyńskiego. Czy dobrze zrozumiałam iż do porodu potrzebuje formularza S2 i kartę natomiast aby cały okres macierzyńskiego być również ubezpieczonym w Polsce formularz S1? Czy jest możliwość aby podała Pani linki gdzie należy aplikować po podane formularze. Aha- i czy to prawda że w przypadku długotrwałego pobytu ( rok) muszę ten formularz S1 zarejesterować a naszym NFZ? Bardzo dziękuje za odp i pozdrawiam serdecznie .\n20 września, 2018 o 12:32 am\nCzy obporodzie w Polsce trzeba poinformować NHS, ze dziecko rzeczywiście się urodziło? Czy taką informację dostaną automatycznie z polskiego NFZ? Nie wiem jak te dwie instytucje są ze sobą skorelowane. Pytam w kontekście maternity allowance. Moja ciaza była prowadzona w UK do 28 tygodnia, potem wróciłam do Polski i zostaje na stałe.\n29 września, 2018 o 1:32 pm\nJeśli poród odbędzie się na koszt brytyjskiej służby zdrowia NFZ zwróci się do UK o zwrot kosztów, więc informacja o narodzinach dziecka na pewno dotrze do NHS.\n4 października, 2018 o 9:51 am\nPani Alicjo, przede wszystkim, gratuluję „brzuszka” 🙂 Co do formalności, tak jak wspomina artykuł, S2 i EHIC będą niezbędne do porodu i opieki okołoporodowej. W późniejszym okresie może przydać się S1. Z tym dokumentem będzie Pani miała prawo do pełnego zakresu opieki zdrowotnej, tak jak każda inna osoba ubezpieczona w PL. By z niego korzystać, trzeba dokonać rejestracji w lokalnym NFZ (zwykle zajmuje to dosłownie parę chwil).\nS2 -> https://assets.nhs.uk/prod/documents/S2-maternity-form.pdf\nS1 -> https://www.gov.uk/government/publications/national-insurance-application-for-healthcare-cover-in-the-european-economic-area-ca8454\n10 sierpnia, 2018 o 8:57 am\nCzyli najlepiej pytać u źródła 🙂 Cieszę się, że Ci się udało znaleźć rozwiązanie, i dziękuję za tę informację. Przyda się innym przyszłym mamom.\n9 sierpnia, 2018 o 3:27 pm\nPytałam się dwóch położnych żadna nie chciała mi wydać listu.\nNie wiem dlaczego ale one nie bardzo chcą współpracować gdy tylko słyszą że nie będę rodzić w Anglii.\nW desperacji zadzwoniłam do angielskiego NHS i tam pani powiedziała mi że mogę im wysłać kopie MATB1 z czego bardzo się ucieszyłam 🙂\n9 sierpnia, 2018 o 7:47 am\nJeśli chodzi o urzędowe kwestie, zwykle wymagane są oryginały dokumentów, w tym przypadku również. Nie wiem dlaczego położna, wprowadziła Cię w błąd, pewnie z niewiedzy. W razie gdyby MATB1 został zgubiony, zawsze możesz poprosić o duplikat (pkt 5 wspomina o tym: https://www.gov.uk/government/publications/maternity-certificate-mat-b1-guidance-for-health-professionals/maternity-certificate-form-mat-b1-guidance-on-completion).\nPoza tym do wniosku o S2, zamiast MATB1 można dołączyć zwykły list, który potwierdza Twój stan i wskazuje konkretną datę porodu, i którego wydania położna nie powinna Ci odmówić. Znajdziesz taką informację na stronie NHS: https://www.nhs.uk/NHSEngland/Healthcareabroad/plannedtreatment/Pages/Givingbirth.aspx. 🙂\n8 sierpnia, 2018 o 9:40 pm\nWitam, mam takie pytanie. Czy do uzyskania dokumentu S2 potrzebne będzie wysłanie oryginalnego certyfikatu MATB1? Nie mogła by to być jego kopia?\nMoja położna twierdzi że żadnego listu mi wystawić nie może a jak zgubie oryginalny MATB1 to już drugiego nie dostanę .\nBoje się więc wysyłać go po\n7 sierpnia, 2018 o 6:49 am\nNajpewniej byłoby zadzwonić i podpytać. Można też wysłać maila z zapytaniem czy Twój wniosek dotarł, i kiedy możesz spodziewać się dokumentów. EMAIL: Overseas.Healthcare@dwp.gsi.gov.uk, tel.: 0191 218 1999.\n4 sierpnia, 2018 o 5:01 am\nJeszcze jedno pytanie gdy pojadę do Polski to czy z stamtąd mogę starać się jeszcze raz o wysłanie dokumentów mój chłopak tu zostaje także papiery by mi przesłał jestem już po prostu załamana bo chcę rodzić w Polsce ze względu na język\n4 sierpnia, 2018 o 4:58 am\nWitam mam pytanie 17 .07 wysłałam papiery o s1 i s2 i nie mam żadnej odpowiedzi a 06.08.Chcę już jechać do Polski co mam robić czy dostanę te dokumenty czy nie?\n1 sierpnia, 2018 o 8:13 am\nDroga Marto, myślę, że nikt nie może odpowiedzieć na to pytanie ze stuprocentową pewnością swojej racji. Jeśli to Cię niepokoi, napisz do Healthcare Team, oni pewnie znają procedury i udzielą najbardziej trafnej odpowiedzi. Zerknij też na ten dokument: https://publications.parliament.uk/pa/ld201719/ldselect/ldeucom/107/107.pdf.\n31 lipca, 2018 o 11:28 am\nWitam, ja może tak troszke z innej „beczki”. Od 2 lat pracuje w Anglii, obecnie jestem w pierwszym trymestrze ciąży i planuje rodzić w Polsce (standardowo komfort psychiczny, wsparcie bliskich 🙂 ) Zastanawia mnie jednak czy zarówno ja jak i inne kobiety mające termin porodu marzec 2019 lub później możemy miec jakies problemy związane z możliwoscią porodu w Polsce chodzi mi o Brexit który ma wejsc w życie w przyszłym roku. POzdrawiam serdecznie i z góry dziekue za odp 🙂\n25 lipca, 2018 o 12:18 pm\nDroga Natalio. Niezależnie od decyzji, powinnaś otrzymać informację zwrotną. Zwykle na odpowiedź z urzędu czeka się ok. 30 dni, jeśli jednak się niepokoisz zadzwoń i zapytaj czy Twoje dokumenty dotarły, i jak długo jeszcze zajmie rozpatrywanie wniosku 🙂\n25 lipca, 2018 o 12:14 pm\nGratuluję – wkrótce zostaniesz tatą! Podekscytowany? 🙂\nMaluch będzie mógł przekroczyć granicę z dowodem lub paszportem.\nO terminy okazania dokumentów najlepiej podpytać w NFZ. Przepisy zmieniają się jak w kalejdoskopie, każdy odział/szpital/instytucja ma także prawo do własnej interpretacji przepisów, posiada wewnętrzne rozporządzenia by więc nie było niejasności i niepotrzebnych stresów najlepiej pytać o takie kwestie w NFZ.\n21 lipca, 2018 o 7:14 am\nWitam i dziekuje ze artykul.\nSytuacja – ciaza prowadzona w UK, termin 21/01/2019, planowany przyjazd do Polski poczatek grudnia 2018, powrot do UK w lutym 2019.\n1) Jakie dokumenty sa potrzebne do pokazania na granicy zeby przewiesc malucha? (Bedziemy jechac samochodem)\n2) W naszym przypadku porod w Polsce jest ze wzgledu na wybor szpitala prywatnego (on tez dostaje refundacje z NFZ jesli jestesmy ubezpieczeni). Wiadomo moze jak wczesnie trzeba przedstawic formularz S2 w NFZ zeby potwierdzili z ich strony ze wszystko jest OK tak zeby moglismy zabrac takie potwierdzenie do prywatnego szpitala?\n10 lipca, 2018 o 1:52 pm\nWyslalam aplickacje o S2 i do tej pory nie uzyskalam odpowiedzi(niebawem beda 3 tygdonie od nadania listu) czy istnieje mozliwosc ze moj wniosek zostal odrzucony?\n3 maja, 2018 o 10:53 am\nWitam serdecznie mam ogromną prośbę czy mogłaby Pani podlinkować stronę na której znajdę formularz S1 to dla mnie bardzo ważne. Z góry serdecznie dziękuje\n19 czerwca, 2018 o 9:20 am\nPrzepraszam, że dopiero teraz. Umknęło mi Pani pytanie. https://www.gov.uk/government/publications/national-insurance-application-for-healthcare-cover-in-the-european-economic-area-ca8454\n1 maja, 2018 o 12:50 pm\nZnowus pytanie odnosnie pracy w UK a porodu w Polsce 🙂\nCzy jesli jestem ubezpieczona w Polsce to potrzbuje tego dokumentu S2 ? I czy musze koniecznie zawiadomic polozna o tym, ze bede rodzic w Polsce.\nChodzi o to ,ze mam straszna polozna 🙁 i boje sie tej rozmowy ;p\nCo ma Pani na myśli pisząc, że jest ubezpieczona w Polsce?\n21 marca, 2018 o 7:46 pm\n22 marca, 2018 o 11:01 am\n20 lutego, 2018 o 8:30 pm\n10 marca, 2018 o 11:43 am\n22 stycznia, 2018 o 11:31 am\nWitam czy wypełniając formularz s2 muszę zaznaczyć kiedy wracam do UK ? A jeśli nie planuje wraca to czy muszę to znaznaczyc ?\n19 kwietnia, 2018 o 8:54 am\nPrzejrzałam aplikacje S2, i jest w niej pytanie o datę powrotu, aczkolwiek nie wydaje mi się by była mocno wiążąca. Przecież po porodzie może Pani zmienić zdanie 🙂\n9 grudnia, 2017 o 8:17 pm\nPrzepraszam a gdzie mam sie zglosic po formularz s2 czy znjade go gdzies na stronie internetowej, jesli tak to prosze o pomoc i przeslanie mi tego na moj mail. Natson0@gmail.com\n19 kwietnia, 2018 o 9:01 am\nMożna pobrać ze strony NHS, tutaj: https://www.nhs.uk/NHSEngland/Healthcareabroad/plannedtreatment/Documents/S2-maternity-form.docx\n6 listopada, 2017 o 4:04 pm\nA czy rodzącej w Polsce trzeba mieć ten dokument s2 czy jako obywatelka Nie ma się porodu itp. „za darmo”. Tak słyszałam, że nie jest wymagane to pismo\n19 kwietnia, 2018 o 9:10 am\nTeoretycznie, według ustawy z dnia 24 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) bezpłatna opieka medyczna przysługuje każdej kobiecie w ciąży (przez cały okres jej trwania) oraz przez pierwsze sześć tygodni połogu. Nie istotne jest czy posiada ona ubezpieczenie zdrowotne czy też nie, kobieta musi jednak posiadać meldunek (taką informację otrzymałam na informacji NFZ). Jednak, w praktyce jest różnie. 'System świeci na czerwono’ ukazując brak ubezpieczenia, a recepcjonistka czy lekarz mogą robić problemy. W takiej sytuacji można poprosić o stosowną odmowę udzielenia świadczeń na piśmie, i poinformowanie o tym Narodowego Funduszu Zdrowia. Może to stać się jednak stresującym rozwiązaniem, więc może lepiej jest po prostu aplikować po odpowiednie dokumenty. S2 nie jest jedynym, można również poprosić o S1, która stanie się potwierdzeniem ubezpieczenia i długoterminowo ułatwi wiele kwestii. 🙂\n7 września, 2017 o 8:25 pm\nWitam czy rodzące w Polsce i zostając tam na zasiłku macierzyńskim który pobieram z angli jestem cały czas ubezpieczona i mogę przez te 9 miesięcy korzystać ze wszystkich swiadczen? Jakie dokumenty ewentualnie będą potrzebne ?\n19 kwietnia, 2018 o 9:12 am\nTak, aczkolwiek warto byłoby zabrać ze sobą kartę EHIC, i wystąpić o dokument S1 potwierdzający tytuł ubezpieczenia.\nwitam. My wracamy do Polski na stale Polski. W Polsce jestem zameldowana u rodzicow. Bede pobierac angielskie macierzynskie w Polsce. Czy moge urodzic na karte ehic i chodzic do lekarza do konca ciazy. Zostalo mi 12 tygidni.\n19 kwietnia, 2018 o 9:16 am\nNie może Pani rodzić na kartę EHIC, bo można z niej korzystać wyłącznie w nagłych i nieplanowanych przypadkach. Jednakże, nikt też nie powinien Pani odmówić opieki zdrowotnej w trakcie ciąży, porodu czy połogu wg ogólnie przyjętych zasad. Według polskiej ustawy z dnia 24 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) bezpłatna opieka medyczna przysługuje każdej kobiecie w ciąży (przez cały okres jej trwania) oraz przez pierwsze sześć tygodni połogu. Problem może pojawić się później, dlatego by uniknąć niepotrzebnych stresów warto jest wystąpić o odpowiednie dokumenty w UK. S2 na poród, i S1 potwierdzający ubezpieczenie na późniejszy okres ..\n27 czerwca, 2017 o 6:53 pm\nA jak wyglądałaby sytuacja w przypadku, gdybym chciała urodzić w Polsce i już nie wracać do UK? Czy wciąż mam prawo do maternity allowance? I co wtedy z ubezpieczeniem zdrowotnym? Będę wdzięczna za jakiekolwiek wskazówki.\n19 kwietnia, 2018 o 8:48 am\nTrudno jest mi odpowiedzieć na to pytanie z uwagi na brak szczegółów.\n28 maja, 2017 o 9:59 am\nKiedy powiedzieć położnej że chce rodzic w Polsce? Czy udostępnia mi potem moje wyniki badań?\n19 kwietnia, 2018 o 8:24 am\nNie mogą nie udostępnić 🙂 Wystarczy w przychodni poprosić o kopię 'Medical record’. Więcej informacji tutaj: https://www.nhs.uk/chq/pages/1309.aspx?categoryid=68\n14 maja, 2017 o 8:23 pm\nA odwrtone pytanie w zakresie rodzenia w UK. Jestemy od niedawna w UK, moj maz pracuje teraz tutaj w UK. Jak wygláda stutacja z urodzeniem dziecka tutaj jeeli dotychczas ciaza byla prowadzona w Polsce ? Czy I jakie dokuemnty musze miec aby normalnie urodzi w UK ? Czy wystarczy meza NIN( Insurance contribution )? Poproszé o porade I informacje. Chcemy rodzi tutaj w UK razem.\nBy odpowiedzieć na pytanie musiałabym znać więcej szczegółów, tj. jak długo są Państwo w UK, w którym jest Pani tygodniu ciąży itp. Najlepiej w takiej sytuacji byłoby się udać wraz z dokumentacją prowadzenia ciąży do lekarza GP (lekarza rodzinnego w najbliższej przychodni), który udzieli Pani szczegółowych informacji na ten temat.\n4 kwietnia, 2017 o 2:57 pm\nWitam i proszę o informację. Ojciec dziecka pracuje w Anglii od roku czasu, matka jest zatrudniona w Polsce (aktualnie na zwolnieniu lekarskim, planowany poród w czerwcu, później macierzyński i po roku powrót do pracy), nie są małżeństwem ale uznane ojcostwo. Czy po porodzie w Polsce ojcu w uk będą przysługiwały jakieś dodatki, zasiłki itp? Dodam, że matka w pl pobierze tylko becikowe. Proszę o poradę.\n19 kwietnia, 2018 o 8:04 am\nChild Benefit jest jednym z zasiłków, który przysługuje rodzicowi na każde dziecko. Prawo do innych zasiłków uzależnione jest natomiast od wysokości dochodów, przy czym proszę pamiętać, że polskie dochody matki również powinny się wliczać.\n9 marca, 2017 o 1:44 pm\nWitam. Ja także zamierzam rodzic w Polsce. Mam juz zebrany komplet dokokumentow jednak znalazłam inny adres na który powinnam to wysłać . Kierowałam sie strona NHS. http://www.nhs.uk/NHSEngland/Healthcareabroad/plannedtreatment/Pages/Givingbirth.aspx Wiec pytanie na jaki adres wysłać dokumenty ? I jak długo czeka sie na odpowiedz\n19 kwietnia, 2018 o 8:22 am\nOczywiście, najlepiej kierować się informacjami ze stron oficjalnych, ja ta którą Pani podlinkowała, czy tych z zakończeniem .gov.\nBo niestety zdarza się, że administrator strony może przeoczyć zmiany, nie uaktualnić informacji na czas itp. Zawsze więc lepiej się upewnić 🙂\n23 lutego, 2017 o 10:56 am\n23 lutego, 2017 o 1:01 pm\n23 lutego, 2017 o 1:04 pm\n23 lutego, 2017 o 10:49 am\n10 stycznia, 2017 o 9:27 pm\n17 lutego, 2017 o 10:22 am\nMariola Kowalik pisze:\n10 września, 2016 o 5:52 pm\n10 września, 2016 o 8:47 pm


Radom, Mazowieckie: Społeczność Społeczność Lokalna, Nasze sprawy Ciekawe wydarzenia i imprezy w Twojej okolicy. - TOP-Ogloszenia.Net\nMazowieckie / Radom / Społeczność\nDmuchańce, zjeżdżalnie dmuchane, zamki do skakania (Radom i okolice do 100 km) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Nasza firma eventowa ma wieloletnie doświadczenie i zajmuje się obsługą imprez okolicznościowych, festynów, pi...\nSZukam dziewczyny w ciazy (Warszawa ) - Społeczność / Apel o pomoc - Pilne! Szukam dziewczyny w ciaży do pomocy, Sprawa pilna, Proszę o kontakt, tel. 786-216-610 Aga\nRestauracja (Radom, mazowieckie) - Społeczność / Współpraca , pytania, hobby Podejmę współpracę z osobą do prowadzenia restauracji w pełni wyposażonej w centrum miasta Radom.\nCzy żyjemy w świecie wirtualnym? (Hotel Iskra, ul. Planty 4, Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Czy żyjemy w świec...\nCzłowiek w Erze Wodnika (Hotelu Iskra, ul. Planty 4, Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Człowiek w Erze Wo...\nCzym jest świadomość? (Hotelu Iskra przy ul. Planty 4 w Radomiu) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Czym jest świadomo...\nTrzy filary gnostycznej mądrości (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na cykl 3. spotkań tematycznych: „Trzy ...\nLuxusowe Limuzyny - Excalibur (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Każda wyjątkowa chwila w życiu wymaga niecodziennej oprawy.W czasie realizacji usługi dokładamy wszelkich star...\nZespol poszukuje spiewającego gitarzysty (Zwoleń) - Społeczność / Zespoły Kapele Nowo powstający zespol zarobkowy ( mamy juz caly sklad, sprzet, miejsce na proby w Zwoleniu ) poszukuje spiewa...\nWspółpraca z zespołem weselnym (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele Nawiąże współpracę z zespołem weselnym (gitarzysta -wokalista z 25 letnim doświadczeniem) pozdrawiam. tel....\nBoże Narodzenie w nas (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Boże Narodzenie w ...\nWspółpraca z zespołem (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele Nawiąże współpracę z zespołem weselnym (gitarzysta -wokalista z 25 letnim doświadczeniem) pozdrawiam.\nSpotkanie "Tajemnica życia i śmierci" (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Tajemnica życia i ...\nRóżokrzyżowcy o grzechu (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Różokrzyżowcy o gr...\nChrześcijaństwo Różokrzyżowców (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Chrześcijaństwo Ró...\nZespół Ślubny (Radom i okolice) - Społeczność / Zespoły Kapele Profesjonalna oprawa muzyczna podczas mszy ślubnej. Istnieje możliwość zamówienia konkretnego utworu. W repert...\nRóżokrzyżowcy o swojej nauce (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Różokrzyżowcy o sw...\nSaksofonista (Radom i okolice) - Społeczność / Zespoły Kapele Saksofonista po Szkole Muzycznej PILNIE nawiąże współpracę z zespołem. Pełna dyspozycyjność tel. 793526633\nRóżokrzyżowcy o sensie życia (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Różokrzyżowcy o se...\nTao Te King: Gnoza chińska (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Tao Te King: Gnoza...\nWolność w Świetle Gnozy (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Wolność w Świetle ...\nReinkarnacja: mit czy rzeczywistość? (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Reinkarnacja: mit ...\nJakiej religii potrzebuje XXI wiek? (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Jakiej religii pot...\nCyrk Kaskada Radom (Wyścigowa Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Cyrk Kaskada w Radomiu Sobota 10/03/2012 Programy rozpoczynają się o godz. 15:00 i 17:00 Niedziela 11/03/2...\nTajemnica życia i śmierci (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Tajemnica życia i ...\nCzy ten świat jest dobry czy zły? (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na spotkanie tematyczne: "Czy ten świat jest...\nPrzyjmĘ (Caly kraj) - Społeczność / Przyjmę za darmo Przyjmę dobrowolną darowiznę. Każda złotówka jest na wagę ZDROWIA Dziękuję serdecznie za każdą wpłatę.\nTransfiguracja, czyli odrodzenie człowieka (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Lectorium Rosicrucianum zaprasza wszystkich zainteresowanych na odczyt: "Transfiguracja, czyli odrodzenie...\nDj Imprezy Wesela Dyskoteki Poprawiny StudniÓwki Itp. (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele Dj Don Pavlo Na Udane Imprezy. ProwadzĘ Imprezy (firmowe,studniÓwki Itp.). Radom I Okolice .wŁasny Sprzet I Do...\nFunk Off szuka klawiszowca (Pionki Radom Kozienice Zwoleń) - Społeczność / Zespoły Kapele Zespół Funk Off poszukuje klawiszowca. http://www.youtube.com/watch?v=uyEouGa4ZlU http://www.youtube.com/wat...\nPILNE-zgubiono zegarek w Radomiu w Galerii Słonecznej 26/07/2011 o godz 19:00 (Radom) - Społeczność / Zgubiono / znaleziono W dniu 26.07.2011 r. o godz. około 19:00 zgubiłam w Galerii Słonecznej w Radomiu zegarek srebny. Znalazcy zega...\nDJ RADOM (Konferansjer Wodzirej Radiowiec) (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele PROFESJONALNA OPRAWA SŁOWNO-MUZYCZNA IMPREZ Organizujesz: wesele, jubileusz, event firmowy lub inne okolicz...\nSKRZYPEK - profesjonalne usługi muzyczne (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele Profesjonalna oprawa muzyczna ślubów, zaręczyn, pogrzebów oraz innych uroczystości. Skrzypce z oryginalnym pro...\nZespół muzyczny SILDERS wesele RADOM terminy 2011 (Radom, Pionki) - Społeczność / Zespoły Kapele Zespół muzyczny "SILDERS" Witaj! Jesteśmy 4-osobowym zespołem, w skład którego wchodzą: ...\nCoaching (Radom) - Społeczność / Współpraca , pytania, hobby Chciałbyś coś zmienić? A może rozważasz jakąś ważną decyzję życiową? Albo po prostu szukasz inspiracji do dz...\nCyrk Kaskada W Radomiu! (Radom ul. Wyścigowa Oś. Ustronie) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Niepowtarzalny program Cyrkowy: Spektakle w Radomiu "CYRK KASKADA" 19 marzec 2011 Sobota god...\nDJ na wesele RADOM (Konferansjer Wodzirej Radiowiec) (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele PROFESJONALNA OPRAWA SŁOWNO-MUZYCZNA IMPREZ Organizujesz: wesele, jubileusz, event firmowy lub inne okolicz...\nDJ Grzesiek - Rozkręcimy Twoją Imprezę! (Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele Mam na imię Grzegorz, jeżeli potrzebujecie DJ-a lub zespołu muzycznego na wesele, studniówkę, sylwestra, bal, ...\nZespół muzyczny SILDERS na wesele Radom (Pionki, Radom) - Społeczność / Zespoły Kapele Zespół muzyczny . "SILDERS" http://zespolsilders.pl Witaj! Jeśli szukasz dobrego zespoł...\nBarmani na wesela (Radom) - Społeczność / imprezy i wydarzenia Radomska Grupa Barmańska Oferujemy kompleksową obsługę barów na weselach, imprezach okolicznościowych, spot...


Lost Cause – cytaty (Część III) | Modern Library Challenge\nCzęść I. Kontekst, ogólna historia tego, co działo się w Stanach Zjednoczonych w dekadach przed wojną secesyjną. Jakie były największe różnice między Południem i Północą, o co się kłócono. (Źródła do Części I są w opisie filmu na YT).\nCzęść II. Opisanie właściwego momentu secesji (powstanie Partii Republikańsiej i zwycięstwo Lincolna). Jak Południowcy opisali powody, dla których zdecydowali się na secesje. Cytaty i analiza deklaracji powodów secesji i innych dokumentów.\n(Źródła do Części II – tutaj)\nCzęść III. Co działo się po wojnie: Rekonstrukcja i Lost Cause.\nCytaty uznanych historyków, którzy za najważniejszy powód secesji uznają niewolnictwo:\n„Prawdopodobnie 90 procent, może nawet 95, poważnych historyków zajmujących się wojną secesyjną zgadza się w kwestii ogólnych pytań o to, o co właściwie wojna się toczyła, co ją przyniosło i spowodowało. […] A tą przyczyną była wzrastająca polaryzacja w kraju pomiędzy wolnymi a niewolniczymi stanami w kwestiach niewolnictwa, a zwłaszcza jego rozprzestrzenienia”.\nJames McPherson, autor „Battle Cry of Freedom” (1988), chyba najbardziej znanej pozycji na temat wojny secesyjnej, za którą dostał nagrodę Pulitzera.\n„Profesjonalni historycy uwielbiają się kłócić, jednak zanim jeszcze nastał dwudziesty pierwszy wiek, zapanowała między nimi ogólna zgoda jeśli chodzi o powody wojny secesyjnej. Niewielu uczonych głównego nurtu zaprzeczyłoby, że Abraham Lincoln miał rację w swojej drugiej inauguracyjnej mowie stwierdzając, że niewolnictwo „jakimś sposobem” stało się powodem wojny. Publiczne wypowiedzi wybitnych historyków potwierdziły, że centralne znaczenie niewolnictwa zostało udowodnione poza wszelką wątpliwość„.\n„What Twenty-First-Century Historians Have Said about the Causes of Disunion: A Civil War Sesquicentennial Review of the Recent Literature” autorstwa Michaela E. Woodsa z Uniwersytetu Tennessee.\n„Kwestie związane z instytucją niewolnictwa doprowadziły do secesji […]. Nie chodziło o prawa stanowe. Nie chodziło o cło. To nie dezaprobata wobec zachowania i zwyczajów doprowadziła do secesji i w konsekwencji wojny. Powodem był zbiór problemów gruntownie dzielących kraj wzdłuż fatalnej linii naszkicowanej przez instytucję niewolnictwa.”\nGary William Gallagher, amerykański historyk specjalizujący się w temacie wojny secesyjnej.\n„Emocjonalne debaty na temat harmonogramu ceł miały duży wpływ na ekonomiczną politykę Ameryki przed wojną secesyjną. Jako temat narodowej politycznej dyskusji, zajmowały jednak odległe drugorzędne miejsce za niewolnictwem. […] W przeciwieństwie do tego, co stwierdza się w narracji popularnego zrywu powojennej mitologii, cła nie „spowodowały” wojny secesyjnej”.\n„Tariffs and the American Civil War”, Phillip W. Magness, historyk ekonomii zajmujący się zwłaszcza Stanami Zjednoczonymi w XIX wieku.\n„[…] historyczne dziedzictwo Utraconej Sprawy (Lost Cause) to karykatura prawdy. Karykatura ta kompletnie wypacza i przeinacza fakty. Z pewnością nastał w końcu czas, by zrewidować nasze zrozumienie tego decydującego elementu naszej przeszłości i by zrobić to z perspektywy nieskażonej wypaczeniami, fałszami i romantycznym sentymentalizmem Mitu Utraconej Sprawy”.\nAllan Nolan, historyk wojny secesyjnej w The Myth of the Lost Cause and Civil War History\n„Widać wyraźnie, że debaty między Unionistami a secesjonistami doprowadziły do powstania tak niemal patologicznych lęków o przyszłość niewolnictwa, że wielu przywódców było gotowych zaryzykować rebelię, a nawet wojnę domową. Większość przeciwników secesji skarżyło się zarówno na „bawełniane” Południe i radykałów Północy i dochodzili oni do wniosku, że niewolnictwo mogłoby pozostać bezpieczne wewnątrz Unii. Ale to, co niewolnictwo znaczyło dla nich wszystkich wydawało się czasami gubić w samej politycznej retoryce, którą te wydarzenia spowodowały. Analiza tych pospiesznych, dygresyjnych, rozłamowych i rażąco politycznych drukowanych źródeł ukazuje centralnie znaczenie jakie niewolnictwo miało w życiu i pracy przedwojennego Południa.\nZagrożenie dla ich wartości zmusiło Południowców do rozważenia najlepszego sposobu na ochronę swych interesów. Secesjoniści utrzymywali że, jeśli nie opuszczą oni Unii, Północny rząd z pewnością pogwałci prawa ich rejonu i spróbuje zniszczyć niewolnictwo. Wszyscy secesjonistyczni twórcy pamfletów wierzyli, że w secesji znaleźli oni sposób na rozwiązanie tego nierozwiązywalnego problemu. […] Ale wszyscy spośród twórców pamfletów z niewolniczych stanów, nieważne jak bardzo nie zgadzali się co do tego, co uczynić, utrzymywali, że niewolnictwo było centralne dla ich kultury, tego, co ją zdefiniowało i będzie definiować w przyszłości„.\n„“Probably 90 percent, maybe 95 percent of serious historians of the Civil War would agree on the broad questions of what the war was about and what brought it about and what caused it,” McPherson said, “which was the increasing polarization of the country between the free states and the slave states over issues of slavery, especially the expansion of slavery.””\n„Professional historians can be an argumentative lot, but by the dawn of the twenty-first century, a broad consensus regarding Civil War causation clearly reigned. Few mainstream scholars would deny that Abraham Lincoln got it right in his second inaugural address—that slavery was “somehow” the cause of the war. Public statements by preeminent historians reaffirmed that slavery’s centrality had been proven beyond a reasonable doubt.”\n„Issues related to the institution of slavery precipitated secession… It was not states’ rights. It was not a tariff. It was not unhappiness with manner and customs that led to secession and eventually to war. It was a cluster of issues profoundly dividing the nation along a fault line delineated by the institution of slavery.”\n„Heated debates over the tariff schedule heavily influenced American economic policy before the Civil War. As an object of national political discussion, they occupied a distant secondary place behind slavery.: […] Contrary to a popular strain of postwar mythology, tariffs did not “cause” the Civil War.”\n„the Lost Cause legacy to history is a caricature of the truth. The caricature wholly misrepresents and distorts the facts of the matter. Surely it is time to start again in our understanding of this decisive element of our past and to do so from the premises of history unadulterated by the distortions, falsehoods, and romantic sentimentality of the Myth of the Lost Cause”\n„Clearly, the debates between Unionists and secessionists had aroused such near-pathological fears for the future of slavery that many leaders had been willing to risk rebellion, and even civil war. Most of the opponents of secession had discussed their grievances with both the “cotton” South and Northern radicals and concluded that slavery could remain safe within the Union. But what slavery meant to all of them seemed at times lost in the sheer political rhetoric that those events had generated. Analysis of those hurried, discursive, divisive, and blatantly political printed sources reveals the central importance of slavery in the life and labor of the antebellum South.\nThreats to their values had forced Southerners to consider how best to protect their interests. Secessionists maintained that, had they not left the Union, the Northern government was certain to violate the laws of the land and attempt to destroy slavery. All of the secessionist pamphleteers believed that in secession they had found a way out of an insoluble problem. […] But all of the slave state pamphleteers, however they disagreed over what to do, claimed that slavery was central to their culture, its past definition and its future life”.\nWypowiedzi Południowców przed i w trakcie wojny secesyjnej na temat niewolnictwa:\n(Po więcej cytatów – zapraszam do bibliografii Części II)\nWilliam Preston, rzecznik Partii Demokratycznej z Południowej Karoliny:\n„Niewolnictwo jest naszym Królem. Niewolnictwo jest naszą Prawdą. Niewolnictwo jest naszym Boskim Prawem.”\n„Dajcie nam niewolnictwo albo dajcie nam śmierć”\nNiżej cytaty z artykułu z „Atlantic”, świetna kompilacja wypowiedzi Południowców na temat niewolnictwa.\nGazeta z Południa podczas Krwawego Kansas:\n„Free Society! we sicken at the name. What is it but a conglomeration of greasy mechanics, filthy operatives, small-fisted farmers, and moon-struck theorists? All the Northern men and especially the New England States are devoid of society fitted for well-bred gentlemen. The prevailing class one meet with is that of mechanics struggling to be genteel, and small farmers who do their own drudgery, and yet are hardly fit for association with a Southern gentleman’s body servant. This is your free society which Northern hordes are trying to extend into Kansas.”\n„Wolne Społeczeństwo! Brzydzi nas to określenie. Czy ono jest, jeśli nie zlepkiem usmarowanych olejem mechaników, brudnych operatorów maszyn, ubogich farmerów i oszalałych teoretyków? Żaden z północnych stanów, a już na pewno stanów Nowej Anglii, nie może poszczycić się społeczeństwem odpowiednim dla dobrze wychowanych dżentelmenów. Spotyka się tam tylko mechaników rozpaczliwie udających dystyngowanie, farmerów którzy sami trudzą się w polu, a mimo to ledwo nadają się do tego, by zadawać się choćby ze służącym południowego dżentelmena. To jest właśnie wolne społeczeństwo, które północne hordy próbują ustanowić w Kansas”.\nJefferson Davis, przyszły prezydent Konfederacji:\n„You too know, that among us, white men have an equality resulting from a presence of a lower caste, which cannot exist where white men fill the position here occupied by the servile race. The mechanic who comes among us, employing the less intellectual labor of the African, takes the position which only a master-workman occupies where all the mechanics are white, and therefore it is that our mechanics hold their position of absolute equality among us.”\n„Wiecie też, że wśród nas biali ludzie mogą cieszyć się równością wynikającą z istnienia niższej kasty, równości, która nie może istnieć tam, gdzie biali ludzie pełnią funkcje tutaj pełnione przez służebną rasę. Mechanik który staje między nami, czyniących użytek z intelektualnie od nas słabszych Afrykańczyków, zajmuje pozycję, którą może zająć jedynie brygadzista tam, gdzie wszyscy mechanicy są biali. I tak właśnie nasi mechanicy mogą się cieszyć pozycją całkowicie równą naszej.”\nMowa “Cotton Is King”, James Henry Hammond\n„We do not think that whites should be slaves either by law or necessity. Our slaves are black, of another and inferior race. The status in which we have placed them is an elevation. They are elevated from the condition in which God first created them, by being made our slaves. None of that race on the whole face of the globe can be compared with the slaves of the South. They are happy, content, unaspiring, and utterly incapable, from intellectual weakness, ever to give us any trouble by their aspirations. Yours are white, of your own race; you are brothers of one blood. They are your equals in natural endowment of intellect, and they feel galled by their degradation.”\n„Nie uważamy, by biali powinni być niewolnikami według prawa lub z konieczności. Nasi niewolnicy są czarni, należą do innej, gorszej rasy. Pozycja, którą im nadaliśmy, wynosi ich ponad ich naturę. Poprzez bycie niewolnikami, są podniesieni z warunków, w których stworzył ich Bóg. Żaden przedstawiciel tej rasy na całym globie nie jest porównywalny z niewolnikami Południa. Ci są szczęśliwi, zadowoleni, wyzbyci ambicji i kompletnie niezdolni, na skutek swej intelektualnej słabości, do tego, by kiedykolwiek sprawić nam kłopot swoimi aspiracjami. Wasi niewolnicy są biali, są członkami waszej własnej rasy; jesteście braćmi jednej krwi. Są wam równi w przyrodzonym intelekcie i czują się rozgoryczeni swoją degradacją.”\n„Among us the poor white laborer is respected as an equal. His family is treated with kindness, consideration and respect. He does not belong to the menial class. The negro is in no sense of the term his equal. He feels and knows this. He belongs to the only true aristocracy, the race of white men. He blacks no masters boots, and bows the knee to no one save God alone. He receives higher wages for his labor than does the laborer of any other portion of the world, and he raises up his children with the knowledge, that they belong to no inferior cast, but that the highest members of the society in which he lives, will, if their conduct is good, respect and treat them as equals.”\n„Biały robotnik cieszy się wśród nas szacunkiem i równością. Jego rodzina jest traktowana z życzliwością, uwagą i szacunkiem. Nie należy do klasy sługusów. Negr nie jest mu równy w żadnym sensie. On to czuje i wie. Biały robotnik należy do prawdziwej arystokracji, rasy białych ludzi. Nie pucuje butów swojemu panu i klęka jedynie przed Bogiem. Otrzymuje wyższą płacę za swoją pracę niż jakikolwiek robotnik na ziemi i wychowuje swoje dzieci ze świadomością, że należą oni nie do podrzędnej kasty, ale że, najważniejsi członkowie jego społeczeństwa będą traktować go z szacunkiem i jak równego sobie – pod warunkiem, że jego zachowanie pozostanie nienaganne.”\nGdzie indziej pisano, to był pamflet czy ulotka:\n„If the policy of the Republicans is carried out, according to the programme indicated by the leaders of the party, and the South submits, degradation and ruin must overwhelm alike all classes of citizens in the Southern States. The slave-holder and non-slave-holder must ultimately share the same fate—all be degraded to a position of equality with free negroes, stand side by side with them at the polls, and fraternize in all the social relations of life; or else there will be an eternal war of races, desolating the land with blood, and utterly wasting and destroying all the resources of the country.”\n„Jeśli agenda Republikanów zostanie zrealizowana zgodnie z programem określonym przez liderów tej partii i jeśli Południe podda się tym decyzjom, degradacja i ruina obejmie jednako wszystkie klasy obywateli Południowych Stanów. Ci, co posiadają niewolników i ci, którzy ich nie mają – wszyscy podzielą ten sam los, wszyscy zostaną zdegradowani do pozycji równej tej, jaką będą mieli uwolnieni negrzy. Przy ich boku będziemy głosować i bratać się w społecznych relacjach. A jeśli nie, to alternatywą będzie wieczna wojna ras, siejąca spustoszenie i rosząca tę ziemię krwią, a ostatecznie niszczącą wszystkie zasoby tego kraju.”\n„“The people of the South,” says a contemporary, “are not fighting for slavery but for independence.” Let us look into this matter. It is an easy task, we think, to show up this new-fangled heresy—a heresy calculated to do us no good, for it cannot deceive foreign statesmen nor peoples, nor mislead any one here nor in Yankeeland … Our doctrine is this: we are fighting for independence that our great and necessary domestic institution of slavery shall be preserved, and for the preservation of other institutions of which slavery is the groundwork.”\n„Ludzie Południa”, jak piszą komentatorzy, „nie walczą o niewolnictwo a o niepodległość”. Przyjrzyjmy się tej sprawie. Uważamy, że nie jest trudno pokazać zdemaskować tę nowomodną herezję – herezję, która do niczego nam się nie przyda, bo nie jest ona w stanie oszukać zagranicznych rządzących czy opinii publiczną, nie oszuka też nikogo tutaj czy w kraju Jankesów … Kieruje nami następująca doktryna: walczymy o niepodległość zachowania naszej wspaniałej i koniecznej insytutcji niewolnictwa, a także o zachowanie innych instytucji u podstaw których stoi niewolnictwo.\n„Nigdy nie słyszałem o żadnym innym powodzie niż niewolnictwo”\nDodatkowy cytat, którego nie umieściłem w filmie:\n„Local self-government temporarily destroyed may be recovered and ultimately retained. The other thing for which we fought is so complex in its composition, so delicate in its breath, so incomparable in its symmetry, that, being once destroyed, it is forever destroyed. This other thing for which we fought was the supremacy of the white man’s civilization in the country which he proudly claimed his own; “in the land which the Lord his God had given him;” founded upon the white man’s code of ethics, in sympathy with the white man’s traditions and ideals.”\nLokalne samorządy, choć czasowo zniszczone, mogą zostać odbudowane i zachowane. Inna rzecz za którą walczyliśmy jest tak skomplikowane w swej budowie, tak delikatne w swym tchnieniu, tak nieporównywalna w swej symetrii, że, raz zniszczona, zniszczoną pozostaje. Tą inną rzeczą za którą walczyliśmy była supremacja cywilizacji białego człowieka w kraju, który z dumą ogłosił swym własnym – „w krainie, którą dał mu Pan Bóg” – ustanowionym na zasadach etycznych białego człowieka, w poczuciu sympatii dla jego tradycji i ideałów.\n„African slavery is the corner-stone of the industrial, social, and political fabric of the South; and whatever wars against it, wars against her very existence. Strike down the institution of African slavery and you reduce the South to depopulation and barbarism.”\nLawrence Keitt, Congressman from South Carolina, in a speech to the House on January 25, 1860\n„Afrykańskie niewolnictwo to kamień węgielny przemysłowej, społecznej i politycznej materii Południa. Ktokolwiek próbuje z nim walczyć, walczy z samym Południa istnieniem. Znieście instytucję afrykańskiego niewolnictwo a zredukujecie Południe do krainy wyludnionej i pogrążonej w barbarzyństwie.”\n(Pod tym linkiem znajdziecie też mnóstwo innych świetnych cytatów, których w ogóle nie wspomniałem w materiale, bo już zwyczajnie nie miałem siły tego tłumaczyć i nagrywać).\nProgram Partii Republikańskiej:\n„Republican Platform of 1856\nResolved: That, with our Republican fathers, we hold it to be a self-evident truth, that all men are endowed with the inalienable right to life, liberty, and the pursuit of happiness, and that the primary object and ulterior design of our Federal Government were to secure these rights to all persons under its exclusive jurisdiction; that, as our Republican fathers, when they had abolished Slavery in all our National Territory, ordained that no person shall be deprived of life, liberty, or property, without due process of law, it becomes our duty to maintain this provision of the Constitution against all attempts to violate it for the purpose of establishing Slavery in the Territories of the United States by positive legislation, prohibiting its existence or extension therein. That we deny the authority of Congress, of a Territorial Legislation, of any individual, or association of individuals, to give legal existence to Slavery in any Territory of the United States, while the present Constitution shall be maintained.”\n„Program Republikanów z 1856 roku\nTo zgromadzenie delegatów zebrało się, nie zważając przy tym na dawne polityczne różnice i podziały, w celu wydania odezwy do mieszkańców Stanów Zjednoczonych, sprzeciwiając się przy tym odwołaniu Kompromisu Missouri, polityce obecnej Administracji i rozszerzeniu niewolnictwa na Wolne Terytorium. Opowiadamy się za przyjęciem Kansas jako Wolnego Stanu, za przywróceniem Federalnemu Rządowi pryncypiów Waszyngtona i Jeffersona, i pragniemy też zaproponować naszych kandydatów na stanowiska prezydenta i wiceprezydenta. Na zgromadzeniu przyjęto co następuje:\nŻe, wraz z naszymi republikańskimi ojcami, utrzymujemy za oczywistą prawdę, że wszyscy ludzie mają niezbywalne prawo do życia, wolności i pogoni za szczęściem, oraz że głównym celem i ukrytym zamysłem naszego Federalnego Rządu było zabezpieczenie tych praw dla wszystkich osób znajdujących się pod jego wyłączną jurysdykcją. Że – jak nasi republikańscy ojcowie, gdy ci znieśli niewolnictwo na całym Narodowym Terytorium, ustanawiając, że żadna osoba nie zostanie pozbawiona życia, wolności i własności bez sprawiedliwego procesu – tak i naszym obowiązkiem staje się utrzymanie tej klauzuli Konstytucji wbrew wszelkim usiłowaniom pogwałcenia jej przez ustanowienie niewolnictwa na Terytoriach Stanów Zjednoczonych. Naszą intencją jest zapobieżenie temu poprzez prawo stanowione, zakazujące istnienia lub rozpowszechnienia niewolnictwa na tamtych terenach. Nie zgadzamy się też by Kongres, Legislacja Terytorialna, jakakolwiek osoba lub grupa osób, miały prawo ustanowić istnienie niewolnictwa na jakimkolwiek Terytorium Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie stwierdzamy też, że obecna konstytucja zostanie zachowana.”\nO relacjach Zjednoczonych Córek Konfederacji i Ku Klux Klanu:\n„Perhaps nothing illuminates the UDC’s true nature more than its relationship with the Ku Klux Klan. Many commentators have said the UDC simply supported the Klan. That is not true. The UDC during Jim Crow venerated the Klan and elevated it to a nearly mythical status. It dealt in and preserved Klan artifacts and symbology. It even served as a sort of public relations agency for the terrorist group.”\n„Prawdopodobnie nic lepiej nie ilustruje prawdziwej natury Zjednoczonych Córek Konfederacji niż ich relacje z Ku Klux Klanem. Wielu komentatorów powiedziało, że ZCK po prostu popierały Klan. To nie jest prawda. W erze praw Jima Crowa grupa ta czciła Klan i wynosiła go na niemal mityczny piedestał. Jej członkowie zajmowali się przechowywaniem artefaktów i symboliki Klanu. Organizacja ZCK działała nawet jako coś w rodzaju agencji pijarowej tej grupy terrorystycznej”.\nJak zaczęła się narracja Lost Cause:\n„Wśród pierwszych autorów promujących rewizję secesji i tworzących „Utraconą Sprawę” był sam Alexander Stephens, ale na nim bynajmniej się nie skończyło. Niespełna dekadę od chwili, w której nazwał niewolnictwo kamieniem węgielnym Konfederacji, napisał „Spojrzenie konstytucyjne na niedawną wojnę pomiędzy stanami” – pracę, w której stanowczo opowiada się za prawami stanów, a niewolnictwo opisuje jako drobny czynnik, i która stała się tekstem założycielskim apologii konfederackiej. W ślad za nią pojawiła się w 1881 roku podobna praca Jeffersona Davisa, pierwszego i ostatniego prezydenta tak zwanych Stanów Skonfederowanych. „Wzrost i upadek rządu Konfederacji” opisywana jest naprzemiennie jako „apologetyka legalistyczna i konstytucjonalna” oraz prościej jako „fatalna”.”\nStatystyki ukazujące ilość linczy po zakończeniu Rekonstrukcji:\nO pomnikach Konfederacji jako środku do zastraszania ludności czarnoskórej:\nFilm Drums in the South w domenie publicznej:\n← „Lost Cause – cytaty (Część II)”


brokuł Archives - Damsko-męskie spojrzenie na kuchnię\nOpublikowany 20 lutego 2013 przez Jolanta\nPora zacząć przejść na lżejsze jedzenie stwierdził Piotrek (chyba ważył się dzisiaj na łazienkowej wadze;) i ugotował lekką zupę jarzynową na kurczaku z dużą ilością ziemniaków i brokuła. Jarzynówka jak śmieciówka, można do niej wrzucić co się chce. Ta akurat zupa jarzynowa jest lekka, niskokaloryczna, na rosole, można jednak do niej dodawać różne warzywne dodatki, czy też przyprawy, można ją zabielić śmietaną, zamiast ziemniaków można dodać kaszę.\nZupa jarzynowa na kurczaku:\nświeży brokuł lub mrożone różyczki brokuła- ok.400 g\nW garnku z 1 litrem osolonej wody gotujemy 15 minut udko kurczaka, szumujemy. Dodajemy połowę pokrojonych w kostkę ziemniaków, aby zagęściły zupę, seler pokrojony w kostkę i cebulę, dodajemy liść laurowy i ziele angielskie. Po kolejnych 10 minutach dodajemy resztę ziemniaków i marchewkę pokrojoną w kostkę. Gotujemy kolejne 10 minut. Wyjmujemy udko z kurczaka, mięso bez skóry kroimy w paski. Wsypujemy mrożone różyczki brokuła, gotujemy jeszcze 5 minut, doprawiamy ewentualnie solą i odrobiną chilli. Jak ktoś chce może zupę zabielić śmietaną, ale w tym przypadku jest to zbędne.\nZupę jarzynową rozlewamy do miseczek, posypujemy kawałkami mięsa z kurczaka.\nZaszufladkowano do kategorii Zupy\t| Tagi: brokuł, jarzyny, ziemniaki, zupa\t| Napisz odpowiedź\nRewelacyjna sałatka z grillowanym kurczakiem, z dodatkiem brokuła i sosu czosnkowo-koperkowego.\nSałatka z kurczakiem i brokułem jest pyszna:) może być hitem Sylwestrowego menu.\nZaszufladkowano do kategorii Sałatki, Sylwester\t| Tagi: brokuł, kurczak, sałatka, sos\t| Napisz odpowiedź\nSałatka brokułowa z łososiem\nPyszna sałatka brokułowa z łososiem może być podana na Sylwestra, na pewno wzbudzi zachwyt gości.\nZaszufladkowano do kategorii Sałatki, Sylwester\t| Tagi: brokuł, jogurt, łosoś, majonez, sałatka, warzywa\t| 2 komentarze\nZupa brokułowa (krem) z klopsikami\nZupa brokułowa z klopsikami.\n1 kostka bulionu drobiowego z pietruszką\nUmyty brokuł dzielimy na różyczki, zalewamy wodą, zagotowujemy, dodajemy kostkę bulionu drobiowego z pietruszką, gotujemy do miękkości. Gdy brokuł jest odpowiednio miękki miksujemy go dokładnie na krem za pomocą blendera Triblade, następnie doprawiamy chilli, gałką muszkatałową i solą, gotujemy jeszcze chwilkę na małym ogniu. Rozlewamy do miseczek, podajemy z klopsikami, robimy kleksy ze śmietany i posypujemy pietruszką dla ozdoby.\nZaszufladkowano do kategorii Zupy\t| Tagi: brokuł, warzywa, zupa\t| 1 odpowiedź


Jaki sprzęt do akwarium? - Forum roslinyakwariowe.pl\n04 sty 2018, 23:20 Jaki sprzęt do akwarium? (#1)\nPlanuję założyć akwarium roślinne o wymiarach 80x40x45 optiwhite.\nOświetlenie led DIY od Piętach.\n1. Filtr jaki planowałem zakupić do eheim 2275, czy uważanie, że do 144 l będzie na wyrost za duży?\nPod filtr planuje podłączyć reaktor, być może grzałkę a nawet UV( chodź tutaj się zastanawiam)\n2. Jaki reaktor Co2 polecicie?\n3. Jakie podłoże aktywne wybrać?- słyszałem ze amazonia się popsuła?\n4. Grzałka przepływowa czy klasyczna?\n06 lut 2018, 15:25 Re: Jaki sprzęt do akwarium? (#2)\nNie otrzymałeś odpowiedzi, więc zasugeruję kontakt bezpośrednio do Maćka: zakupy@roslinyakwariowe.pl\nskompletuje Ci zestaw na porządnych podzespołach i zajmie logistycznie dostawą do domu.\n09 lut 2018, 18:08 Re: Jaki sprzęt do akwarium? (#3)\nJa bym polecił termofiltr np. OASE Biomaster Thermo 250 lub 350.\nCo do podłoża to polecam Tropica + nawóz również Tropica\nReaktor moim zdaniem najlepszy jest z filtra na rurowego (brak bąbelków w akwa, super rozpuszcza gaz, i dobrze zrobiony nie bulgota, może minimalnie zwalniać przepływ)\nUV polecam sobie odpuścić. Skuteczna przy zakwicie wody i niektórych plagach glonów.\nW zdrowym akwa niepotrzebna.\n09 lut 2018, 18:32 Re: Jaki sprzęt do akwarium? (#4)\nMógłbym się założyć, że Maciek z RA zaproponował to samo\n09 lut 2018, 21:15 Re: Jaki sprzęt do akwarium? (#5)\nBardzo prawdopodobne. Ja tak napisałem, bo u mnie to działa i jest w miarę proste, przynajmniej na razie


Laboratorium Analiz Lekarskich Krzysztof Gajewski, Poborzańska 8 Warszawa, Zakłady opieki zdrowotnej mazowieckie > Baza ZOZ Baza Firm\nLaboratorium Analiz Lekarskich Krzysztof Gajewski, Poborzańska 8 Warszawa\nLaboratorium Analiz Lekarskich Krzysztof Gajewski - Warszawa specjalizacja\nLaboratorium Analiz Lekarskich Krzysztof GajewskiDziałalność lecznicza Ambulatoryjne świadczenia zdrowotneWarszawa , ul. Poborzańska 8 (03-369 Warszawa)mazowieckie (powiat Targówek)tel.22 675-58-85email laboratoriumgajewski@op.plwww www.laboratoriumgajewski.plOceny (0)oceńOpinie (0)dodaj nową opinię [+]Zobacz podobne zakłady w okolicy »\nLaboratorium Analiz Lekarskich Warszawa\n, ul. Poborzańska 8 (mazowieckie / powiat Targówek)\ntelefon 22 675-58-85, Pracownia diagnostyki laboratoryjnej\nWarszawa, ul. Poborzańska 8 Pracownia diagnostyki laboratoryjnej (laboratorium) Badania laboratoryjne - Diagnostyka laboratoryjna Opieka zdrowotna WarszawaWarszawa - Poborzańska 33Hospicjum dla Bezdomnych Dom...Warszawa - Pilicka 21Ośrodek Wczesnej InterwencjiWarszawa - Ćmielowska 15NZOZ "REHABILITACJA" Hanna...Warszawa - Wenedów 2Stowarzyszenie MONAR...Warszawa - Słowackiego 12Lecznica Dermatologii i...Warszawa - Żelazna 90Szpital Specjalistyczny św....Warszawa - Gen.W. Andersa 37Wojewódzki Publiczny Zakład...Warszawa - Grenadierów 51/59SzpitalWarszawa - Solec 93Samodzielny Publiczny...Warszawa - Szczęśliwicka 36Zespół Przychodni...Zakłady opieki zdrowotnej Warszawa (1788) ›


6 Dzień Łódzkich Senioraliów - Urząd Miasta Łodzi\n6 Dzień Łódzkich Senioraliów\nZachęcamy do zapoznania się i korzystania z wydarzeń plenerowych oraz online przygotowanych przez partnerów VII Łódzkich Senioraliów w dn. 20 maja.\nOpis: Kobiece czwartki - propozycje z różnych obszarów życia dedykowane kobietom, w ramach utworzonej przy Centrum Kultury Młodych Łódzkiej Akademii Kobiecości, której założycielką jest dr Monika Mularska – Kucharek.\nAdres: wydarzenie online na platformie Webex Meeting.\nOpis: Szkolenie on-line „Usługi elektroniczne w ZUS”\n- jak umawiać się na wizyty w placówce lub na e-wizyty on-line,\n- dlaczego warto pobierać świadczenie na rachunek bankowy.\nZapisy: Zgłoszenia na spotkanie przyjmujemy do 19 maja br. do godz. 13:00 pod adresem: szkolenia_lodz@zus.pl. Przed szkoleniem wyślemy Państwu e-mailem link do spotkania. Link do wydarzenia: https://www.zus.pl/o-zus/kalendarium/-/event/1/szkolenie-uslugi-elektroniczne-w-zus/3969185\nAdres: ul. Siemiradzkiego 4/8 (teren Łódzkiej Fundacji Rehabilitacji „Kamień Milowy”\nOrganizator: Kamień Milowy Sp. z o.o. we współpracy z Łódzka Fundacja Rehabilitacji „Kamień Milowy”\nOpis: „W zdrowym ciele zdrowy duch…” ćwiczenia ogólnoustrojowe poprowadzone zostaną przez specjalistę fizjoterapii, który profesjonalnie w sposób bezpieczny wprowadzi naszych Seniorów w strefę aktywności ruchowej na świeżym powietrzu, mającej na celu przywrócenie utraconej, lub podtrzymanie posiadanej wydolności fizycznej. W trakcie spotkania każdy z uczestników otrzyma instruktaż chodzenia\nz kijkami w systemie nordic walking.\nZapisy: 42 643 43 00, ilość miejsc ograniczona\nAdres: wydarzenie online na platformie zoom / relacja ze spotkania zostanie zamieszczona również na https://www.facebook.com/MuzeumKinematografii\nOpis: Muzealnie naturalnie - Łąki umajone\nPo tzw. zimnych ogrodnikach można rozpocząć intensywne prace ogrodowe. A co jeśli wcale nam się nie uśmiecha sadzić kwiatków "od linijki", pielić grządek co chwilę, podlewać coraz częściej "bo susza" i kosić trawników? Muzeum Kinematografii łącząc historię polskiej animacji ze współczesną tematyką ekologiczną zaprasza na opowieść o idei łąk kwietnych i dlaczego warto zaangażować się w ten coraz powszechniejszy trend. Spotkanie ze specjalistą z możliwością zadawania pytań odbędzie się na platformie zoom.us. Relacja ze spotkania zostanie udostępniona na fanpage Muzeum.\nZapisy: telefonicznie od poniedziałku do piątku w godzinach 8-16 tel. 42 674 09 57 wew. 172 lub edukacja@kinomuzeum.pl. Ilość miejsc ograniczona\nAdres: wydarzenie online na https://powszechny.pl/pl\nOpis: Wirtualna wycieczka po Teatrze – warsztaty. Zapraszamy na wirtualne oprowadzanie po Teatrze Powszechnym połączone z warsztatami. Andrzej Jakubas zabierze uczestników w podróż po Teatrze – odkryje niedostępne na co dzień kulisy, zaprosi na Dużą i Małą Scenę, opowie o historii Teatru Powszechnego w Łodzi\ni wybitnych twórcach związanych ze scenami przy Legionów 21. Warsztaty obejmują także interaktywną część warsztatową, w której uczestnicy będą mogli poznać podstawy warsztatu aktorskiego. Oprowadzanie odbędzie się za pośrednictwem platformy internetowej typu Zoom/Teams. Zapraszamy wszystkich uczestników do zapisywania się do udziału w wirtualnym spacerze. Chęć uczestnictwa należy potwierdzić w kasie Teatru do 19 maja do godziny 14:00. Wszyscy uczestnicy na wskazany adres mailowy otrzymają link do udziału w warsztatach.\nZapisy: https://powszechny.pl/pl/kasa-biletowa/ . Chęć uczestnictwa należy potwierdzić w kasie Teatru do 19 maja do godziny 14:00 mailowo pod adresem bilety@powszechny.pl lub telefonicznie pod nr. 42 633 25 39 wew. 314. Wszyscy uczestnicy na wskazany adres mailowy otrzymają link do udziału w warsztatach.\nAdres: wydarzenie online – spotkanie na platformie teams. Link do spotkania zostanie zamieszczony pół godziny przed wydarzeniem na fb biblioteki- https://www.facebook.com/filia56lodz\nOrganizator: Biblioteka Miejska w Łodzi Filia nr 56\nOpis: „Podstawy Decoupage”- spotkanie przeznaczone jest dla osób początkujących, które nigdy nie wykonywały żadnych prac decoupage. Podczas zajęcia omówimy jak powinien wyglądać zestaw startowy, czyli preparaty, jakie farby, materiały i narzędzia potrzebne są do dekoracji. Zaprezentujemy również podstawowy proces w technice decoupage, czyli od rozpoczęcia po wykończenie pracy.\nOpis: Rozśpiewana wiosna - prezentacja popularnych piosenek w wykonaniu wokalistów ze Studio Piosenki Marleny Barszczewskiej, działającego przy Centrum Kultury Młodych. Młodzi wokaliści zaproszą nas do wspólnej zabawy, przekażą zastrzyk pozytywnej energii, umilając wiosenne popołudnia. W każdy czwartek zapraszamy na kolejną część koncertu. Realizacja materiału: Piotr Sarnik i Tomasz Kuczkowski.\nOpis: Spotkanie online z agnieszką grys - coachem, trenerką, właścicielką firmy szkoleniowej „Jak - Marketing Dialog”, pt.: „Rozwój niejedno ma imię”.


muzeum mumii. Pokazywane są w nim ponad sto zabalsamowanych zwłok mieszkańców. Co prawda zostali oni pochowani na cmentarzu, ale gdy okazało się, że tamtejsza ziemia uczyniło z nich mumie, czym prędzej wydobyto je i przeniesiono do galerii. 3. Tulum: nadmorska twierdza Majów\numożliwiają wbudowane urządzenia techniczne - drabiny, mostki, ławki, łańcuch, podesty. Są tu też liczne rzeki tworzące przełomy, kaskady, wodospady i jeziora. Największy wodospad - Wodospad Welonowy ma wysokość 70 metrów. Szczególną atrakcją jest też przełom rzeki Hornad z licznymi kaskadami. Wrażenie robi\nRe: Wiśnie już kwitną\nzebralam. W ostatniej chwili bo galerie by mi zamkneli. Jadac busem dalam znak wilkowi ze jade do miesciny. Ze jesli chve mozemy sie spotkac. (Nie bardzo mialam ochote...... ale tak miewam przed spotkaniem :p w trakcie ochoty dopiero nabieram). "Ciezarek" zakupiony. Usmiech pan sprzedawca mi rowniez\n? Więcej tekstu poniżej, żeby nie klikać niepotrzebnie: <i> Mieszkańcy Józefowa bronią dębów rosnących w miejscu, gdzie ma powstać galeria handlowa w centrum miasta. Zaproponowali, aby objąć je ochroną, uznając je za pomniki przyrody. Radni odrzucili ten wniosek, ale dopiero po tym, gdy wojewoda\nŻeby nie zaśmiecać Ci wycieczki dołożyłem kilka wczorajszych i dzisiejszych wodospadów do swojej galerii. Ciekawe czy z tymi też tak łatwo Ci pójdzie jak z tamtym. Zdjęcia są takiej sobie jakości, jak wrócę do Polski to wstawię w lepszej rozdzielczości.\no widzisz, o wodospadzie nigdzie nic nie wyczytałam ....dobrze wiedzieć. niestety w moim przypadku tylko dolmusze wchodzą w grę..gdyż nie mam prawka :) a więc auta nie wypożyczę niestety, a to by rozwiązało sprawę. galeria bardzo fajna, oglądam wnikliwie :)\nczasu i na plaży i do wodospadu poszliśmy... ciekawe kto z objazdowych wycieczkowiczów w ogóle wie, że tam jest wodospad :) No i spotkaliśmy na plaży całkiem fajne międzynarodowe towarzystwo z couchsurfingu.. A właściwie to po co ja jakieś pojedyncze foty tu wrzucam... macie tu całą galerię\nRe: Wróciłam z Albanii i... ;)\nwyobrazi na miejscu tych ganiających po tylnym siedzeniu i kupujących piwo, to mogą mu ciarki przejść. Ale samo w sobie to zdanie - "jak można się zachwycać dzikim krajem" - kojarzy mi się z taką paniusią w szpileczkach, co pojechała na wycieczkę do dżungli i kręci noskiem że nie ma tu galerii\nRe:hierve el aqua\nskaliste wodospady po czesku www.jitka-marek.com/trips/mexico1999/hierve_galerie.htm


Luneta 3-9x40BE | Części i Akcesoria \_ Optyka \_ Lunety | Gunfire.pl - repliki Airsoft! asg, airsoftguns, militaria, broń, repliki broni\nObserwowane (0)0 szt. za 0,00 PLNwyszukiwarka zaawansowana MENURepliki AirsoftRepliki elektryczneRepliki gazoweRepliki sprężynoweGranatnikiRepliki HPARepliki powystawowePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyCzęści i AkcesoriaKulkiCzęści wewnętrzneCzęści zewnętrzneCzęści do GBBCzęści i akcesoria HPAMagazynkiGazy, naboje CO2Akumulatory/BaterieŁadowarkiKomory i gumki Hop-upOptykaLatarkiGranaty, minyPreparaty, oleje, smaryDo replik sprężynowychGadżety militarnePozostałe akcesoriaNarzędzia, chronografyLufyMaskowanie i farbyUkłady MOSFET i ASCUPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyWyposażenie TaktyczneKamizelki taktyczneŁadownice i kieszeniePlecaki i torbyHełmy i akcesoriaPokrowce na replikiUbiór militarnyOkulary i gogleSystemy nośne i akcesoriaSystemy hydracyjneNoże, multitoole, scyzorykiOchraniaczeMaskiKaburyNaszywkiRadia i akcesoriaPozostałeAkcesoria do kamer typu GoProRękawicePasy i szelkiLornetkiPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyOutdoorNoże, multitoole, scyzorykiCamping i SurvivalLatarkiLornetki i teleskopyArtykuły obronnePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyStrzelectwoWiatrówkiPistolety wiatrówkiKarabinki wiatrówkiAkcesoria do wiatrówekPistolety maszynowePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyUsługi serwisoweUsługi serwisoweDarmowy downgrade replikiDarmowa usługa malowania - dostosowanie repliki do lokalnego prawaTuningPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyMarkiJesteś tu: Strona głównaCzęści i AkcesoriaOptykaLunetyLuneta 3-9x40BETwoje konto Wyszukiwarka Rejestracja Logowanie Zapomniane hasło Luneta 3-9x40BEWykonanie: metal + tworzywoWaga: 410gKolor: czarnyPowiększenie: 3-9xDługość: 320mmŚrednica tubusa : ~26mmApertura: 40mmSiatka celownicza: Krzyż celowniczy Mil-DotPodświetlenie: RGBZasilanie: 1x CR2032Producent: ACM\nProducent: ACMKod produktu: ACM-10-013380WYSYŁKA INPOST: TAKProdukt w magazynie w bardzo małej ilości\nPowiadom mnie o dostępności produktuCena katalogowa441,50 PLN\nNasza cena 441.50PLNPLN\nSzybkie i tanie zwrotySprawdźPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyLuneta 3-9x40BEKod produktu: ACM-10-013380Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nW zestawie znajduje się:- luneta- osłony okularów- ściereczka do czyszczenia soczewek- instrukcja użytkownika- bateria CR2032\nNazwa:Luneta 3-9x40BEPowiększenie:3-9Średnica obiektywu [mm]:40Długość lunety [mm]:320Waga [g]:Jest to wartość, która obejmuje wagę repliki, magazynka oraz pozostałych akcesorii znajdujących się w zestawie bez akumulatora, ładowarki, wyciora itp. itd.410Typ montażu:\nMontaż teleskopu to ta część instrumentu, która łączy tubus teleskopu z jego podstawą. RIS 22 mmRodzaj krzyża celowniczego:Mil-DotPodświetlenie krzyża:zielone, czerwone, niebieskieZasilanie:1x CR2032Regulacja :pion, poziomProducent:ACMOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.\npola oznaczone - - są wymagane zobacz produkty wybrane specjalnie dla ciebieLuneta 3-9x40BE441,50 PLNBĄDŹ NA BIEŻĄCO I ZAPISZ SIĘ DO NASZEGO NEWSLETTERA


Barwy Wojenne: Kolorowa Oręż - Inglot pastelowa kolekcja\nKolorowa Oręż - Inglot pastelowa kolekcja\nInglot pastelowa kolekcja (54zł za 5 cieni plus kasetka, 15zł za pojedynczy wkład do kasetki) to paleta pięciu pastelowych kolorów w kasetce freedom system. Ciężko jest mi powiedzieć, czy jest to kolekcja limitowana, czy te wkłady wejdą do stałej sprzedaży ponieważ ani na stronie ani w butikach Inglot nie dostałam na ten temat żadnych informacji.\n364 - jest to raczej zimny żółty, pastelowy kolor, bardzo jasny, z tendencją do "zasiniania" się na skórze\n345 -to pastelowa zieleń, odcień pomiędzy miętą a morską zielenią, coś jak rozbielona, bardziej niebieska mięta\n367 - pastelowy błękit przypominający kolor ubranek dla niemowląt, raczej typowy "baby blue"\n347 - koralowo łososiowy róż, z większą domieszką łososia niż koralu, zdecydowanie po cieplejszej stronie różu, wchodzący niemal w brzoskwinie również pastelowy\n347 - ocieplony lawendowy fiolet, pastela\nWszystkie cienie mają matowe wykończenie.\nKiedy zobaczyłam tą paletę w butiku kupiłam ją od razu, zupełnie bez zastanowienia, i to był mój zasadniczy błąd. Przywykłam do tego, że matowe cienie zwykle mają nieco tępawą i kredową konsystencje ale te to już chyba ekstremum. O ile nakładanie palcem (widoczne na zdjęciach, 3 warstwy produktu) nie sprawia większych problemów o tyle praca na nich pędzlami to istna udręka. Kolor prawie w ogóle nie chce przenosić się z włosia na powiekę przy czym niemiłosiernie się osypuje. Niemal niemożliwością jest osiągnięcie jednolitego koloru bez prześwitów tu czy tam. Próby blendowania mijają się z celem, kolor w zetknięciu z bardziej puchatym pędzlem po prostu znika. Mimo tego, że kolorystyka skonstruowana jest tak by można było paletą wykonać przynajmniej jedną kombinację kolorystyczną (chociażby niebieski i zielony), jest to niemożliwe, gdyż przy połączeniu tworzą się plamy i nierówności.\nTrwałość też nie jest mocną stroną tych cieni. Testowałam je na swojej (normalnej do suchej) skórze, oraz powiekach mojej przyjaciółki (skóra tłusta) i w obu przypadkach wytrzymywały na powiekach 3 do 4 godzin, przy czym czterogodzinny rekord był osiągalny po nałożeniu ich na bazę ArtDeco. Po tym czasie kolory znikały pozostawiając brzydkie "sińce".\nSama paletka (opakowanie) przypadła mi do gustu głównie dlatego, że za sprawą magnesów można ją łączyć z innymi dzięki czemu jest łatwiejsza w przechowywaniu. Jest jednak nieco przyciężkawa (odczuwalne w szczególności w podróży), dosyć szeroka (na przykład w porównaniu z paletami MAC-a), i ciężko wyjąć z niej raz już tam włożony cień, musiałam do tego celu użyć noża co przy mojej nieuwadze skończyło się pokiereszowaniem trzech cieni.\nPrzeszkadza mi również to, że cienie mają numery zamiast nazw.\nNiestety na opakowaniu (wyrzuciłam kartonowe pudełeczko), nie znalazłam informacji na temat wagi produktu.\nPrzechodząc do sedna - cena jest raczej atrakcyjna szczególnie przy zakupie całej palety (8zł za cień), ale mimo to nie polecam zakupu tych konkretnych cieni. Bardzo szkoda, że Inglot wypuścił tak kiepski produkt, przecież w swojej ofercie mają co najmniej kilkanaście porządnych cieni do powiek o matowym wykończeniu!\nPierwsze wrażenie 5/5\nŚrednia ważona to - -2/6\n971, 972, 970, 969, 968\nAutor: barwy.wojenne o 08:30\nSzkoda, że takie kiepskie te cienie, bo kolory śliczne!\n4 maja 2011 15:56\nno właśnie to mnei tylko odstrasza... bo ciężko cos z nich wydobyć\n4 maja 2011 17:20\nMoje ciało to świątynia - Farmona Sweet Secret - k...\nZ górki na pazurki - Inglot pastelowa kolekcja, la...\nMoje ciało to świątynia - The Body Shop Carrot Moi...\nŻegnaj czarny poniedziałku!


„Polenaktion“ 1938 | Porta Polonica\nWydalenie polskich Żydów z Norymbergii w ramach tzw. „Polenaktion“, 1938 r.\nŹródło: Bundesarchiv. Bild 146-1982-174-27\nPonad 17 tysięcy polskich Żydów zostało wydalonych w zaledwie dwa dni, 28 i 29 października 1938 roku, z Rzeszy Niemieckiej do Polski w ramach tzw. „Polenaktion“. Deportowani z dnia na dzień musieli opuścić swoje domy i zostawić cały majątek. Wiele rodzin zostało rozdzielonych na zawsze. Była to pierwsza tak masowa, szczegółowo zaplanowana i skoordynowana przez nazistów akcja deportacji Żydów z Trzeciej Rzeszy, która stała się swoistym preludium do uruchomienia niedługo później zbrodniczej machiny Holocaustu. Mimo to, o „Polenaktion“ świat niemal zapomniał.\nWładze polskie dość szybko zamknęły miasto i nie zezwoliły deportowanym na opuszczenie miasteczka. W obozie dla uchodźców kursowały listy, na których można było zapisać się na wyjazd do Palestyny i innych krajów europejskich czy USA. Wielu nie udało się jednak zrealizować. Część dzieci uratowano dzięki tzw. transportom dziecięcym (niem. Kindertransporte), które Wielka Brytania zorganizowała po wydarzeniach nocy kryształowej. Szansę na wyjazd otrzymały dzieci i młodzież w wieku od 4 miesięcy do 17 roku życia. Łącznie Brytyjczycy przyjęli ok. 10 tysięcy dzieci z Polski, Niemiec, Austrii i Czechosłowacji. Na miejscu mali uchodźcy znaleźli schronienie u brytyjskich rodzin lub w domach opieki. Dla wielu z nich pożegnanie przed wyjazdem było ostatnim kontaktem z rodzicami. W wyniku Holocaustu zginęła w kolejnych latach większość wydalonych w ramach „Polenaktion“ Żydów.\nWśród uchodźców w Zbąszynie znaleźli się także rodzice i rodzeństwo Herschela (Hermanna) Grynszpana, deportowani z Hanoweru jako obywatele polscy, mimo iż przebywali na terenie Niemiec od 27 lat. 3 listopada 1938, przebywający nielegalnie w Paryżu i poszukiwany przez policję 17-letni Herschel Grynszpan, otrzymał od swojej siostry Berty kartkę pocztową z informacją o wydaleniu z Niemiec całej rodziny i prośbą o pomoc finansową. Następnego dnia Herschel przeczytał w jednej z paryskich gazet szczegółową relację o beznadziejnym położeniu uchodźców w Polsce. To wszystko sprawiło, że 17-latek postanowił dokonać aktu zemsty w proteście przeciwko antysemickiej polityce nazistów. 7 listopada Grynszpan kupił rewolwer i przed południem zjawił się w niemieckiej ambasadzie w Paryżu. Pod pretekstem przekazania ważnych dokumentów został przyjęty przez sekretarza ambasady Ernsta von Ratha. W gabinecie Grynszpan oddał pięć strzałów w kierunku dyplomaty, dwa z nich poważnie raniły go w brzuch. Zamachowiec został ujęty na miejscu, a Ernst von Rath, mimo leczenia podjętego przez osobistego lekarza Hitlera, zmarł dwa dni później. Wydarzenie to stało się pretekstem dla nazistów do wywołania nocy kryształowej, do której doszło na terenie całych Niemiec w nocy z 9 na 10 listopada. W pogromach zginęło ok. 400 Żydów, a kolejne kilkaset zamordowano w następnych dniach. Spaleniu lub zniszczeniu przez nazistów uległo 1400 synagog i miejsc, w których spotykali się wyznawcy judaizmu, tysiące żydowskich sklepów, mieszkań oraz grobów. 10 listopada aresztowano 30 tysięcy Żydów i wywieziono do obozów koncentracyjnych.\nI to właśnie wydarzenia nocy kryształowej sprawiły, że świat o „Polenaktion“ niemal zapomniał. Światowa opinia publiczna była wprawdzie wstrząśnięta pierwszą zorganizowaną deportacją Żydów, a informacja ta trafiła na czołówki wielu europejskich gazet, ale stan ten trwał niespełna dwa tygodnie. Rozmiar pogromów listopadowych przyćmił wszystko, co do tej pory się wydarzyło. W Polsce od kilkunastu lat upamiętnieniem „Polenaktion“ oraz bezprecedensowej pomocy Polaków wypędzonym z Niemiec Żydom zajmuje się Fundacja Tres. W 80-tą rocznicę wydarzeń Zbąszyń po raz pierwszy odwiedzili potomkowie deportowanych.\nMonika Stefanek, luty 2019 r.\nO „Polenaktion“ w internecie: www.zbaszyn1938.pl\nGrupa uchodźców stojąca na placu w Zbąszynie\nGrupa wypędzonych z Niemiec rabbinów w obozie dla uchodźców\nGrupa wypędzonych z Niemiec rabbinów w obozie dla uchodźców. Zbąszyń, 6 marca 1939.\nHerschel Grynszpan tuż po jego aresztowaniu\nHerschel Grynszpan tuż po jego aresztowaniu 7 listopada 1938 roku.\nHerschel Grynszpan w areszcie\nHerschel Grynszpan w areszcie.\nInformacja na zamkniętej dziś stacji kolejowej w Zbąszynie, przypominająca o wydarzeniach z 1938 roku\nInformacja na zamkniętej dziś stacji kolejowej w Zbąszynie, przypominająca o wydarzeniach z 1938 roku.\nObóz uchodźców w Zbąszynie\nObóz uchodźców w Zbąszynie.\nOczekiwanie po przybyciu do Zbąszynia\nOczekiwanie po przybyciu do Zbąszynia.\nPolski konsul w Lipsku Feliks Chiczewski\nPolski konsul w Lipsku Feliks Chiczewski.\nPrzybycie na Altstädter Markt, Rendsburg 29.10.1938\nRendsburg 29.10.1938. Przybycie na Altstädter Markt rodziny Seelenfreund z opiekunką do dzieci, Senta Bloch (w środku) i dziećmi - Heinzem i Renate.\nHarry Kader, Rendsburg 29.1.1938\nRendsburg 29.1.1938. Harry Kader wsiada do autobusu, który odwiezie go w kierunku polskiej granicy.\n"Sonderfahrt", Rendsburg 29.10.1938\nRendsburg 29.10.1938, "Sonderfahrt", czyli kurs specjalny autobusu dla deportowanych. Z przodu prawdopodobnie kierowca.\nRendsburg 29.10.1938. Autobus do transportu Żydów podstawiła firma Fritz Thrordsen. Z tyłu widoczna deportowana Paula Ring.\nAutobus do transportu Żydów, Rendsburg 29.10.1938\nDeportowana Paula Ring, Rendsburg 29.10.1938\nRendsburg 29.10.1938. Deportowana Paula Ring, w Rendsburgu pracowała jako modystka.\nPrzybycie rodziny Seelenfreund\nRendsburg 29.10.1938. Przybycie rodziny Seelenfreund. W oknach świadkowie wydalenia.\nRegina Kader i Max Ring wsiadają do autobusu, Rendsburg 29.10.1938\nRendsburg 29.10.1938. Regina Kader i Max Ring wsiadają do autobusu. Za nimi, w okularach i kapeluszu stoi funkcjonariusz policji kryminalnej, Willi Tram.\nRodzina Langman w Zbąszynie\nRodzina Langman w Zbąszynie.\nRodzina uchodźców w Zbąszynie\nRodzina uchodźców w Zbąszynie.\nSpartańskie warunki pobytu dla uchodźców w stodole w Zbąszyniu\nSpartańskie warunki pobytu dla uchodźców w stodole w Zbąszyniu.\nStolperstein - tabliczka upamiętniająca tragiczną historię Mendela Maxa Karpa\nStolperstein - tabliczka upamiętniająca tragiczną historię Mendela Maxa Karpa na ulicy Holzmarktstr. Berlin.\nStolperstein w Hanowerze dla Herschela Grynszpana i jego siostry\nStolperstein w Hanowerze dla Herschela Grynszpana i jego siostry.\nTablica pamiątkowa upamiętniająca Marcela Reich-Ranickiego\nTablica pamiątkowa na kamienicy przy Güntzelstr. w Berlinie Wilmersdorf, upamiętniająca Marcela Reich-Ranickiego, jednego z deportowanych w ramach Polenaktion.\nUchodźcy na stacji Zbąszyń 1938\nUchodźcy na stacji Zbąszyń 1938.\nW kolejce po zupę, obóz dla uchodźców w Zbąszynie\nW kolejce po zupę, obóz dla uchodźców w Zbąszynie. Listopad 1938.\nWarsztaty tapicerskie. Obóz dla uchodźców w Zbąszynie.\nWydalenie polskich Żydów z Norymbergii, 28.10.1938\nWydalenie polskich Żydów z Norymbergii, 28.10.1938.\nWydalenie polskich Żydów z Norymbergii\nWydalenie polskich Żydów z Norymbergii\nWydalenie polskich Żydów z Norymbergii.\nInterview mit Alina Bothe - Kuratorin der Ausstellung "Ausgewiesen!" in Berlin\nUstawa Sejmu o pozbawieniu obywatelstwa z 31.03.1938 r


Sklep Presscom / Prawo administracyjne / Administracja publiczna w mediach społecznościowych\nStrona główna Prawo administracyjne Administracja publiczna w mediach społecznościowych\nKod produktu: APwMS\n„Administracja publiczna w mediach społecznościowych”\n1. Urząd w internecie – miejsce pierwszego kontaktu\n1.1. Internet teraz i w przyszłości\n1.2. Jest strona i jest BIP\n1.3. Język internetu i netykieta\n1.4. Internet – medium dla wybranych\n2. Bycie w sieci\n2.1. Charakterystyka głównych miejsc spotkań w sieci\n2.1.1. Facebook w administracji publicznej\n2.1.2. Google+ – rywal Facebooka\n2.1.3. Twitter – czyli wiadomość w 140 znakach\n2.2. Jak i do czego wykorzystać media społecznościowe?\n2.3. Komunikowanie się z obywatelem czy komunikowanie obywatelowi?\n3. Dura lex – sed lex w sieci\n3.1. Wizerunek i prawo autorskie\n3.2. Odpowiedzialność za słowo w internecie\n3.3. Czy konto na portalu społecznościowym to okienko w urzędzie?\n4. Obywatele, łączcie się\n4.1. Czy społeczność internautów to społeczeństwo obywatelskie?\n4.2. Odbiór administracji w mediach społecznościowych\n5. Social media w praktyce\n5.1. Czy za profesjonalizm trzeba zapłacić?\n5.2. Na kim się wzorować, a czego unikać na Facebooku\nWspółpraca z administratorem strony\nWskazówki dla redaktorów w mediach społecznościowych\nStrategia prowadzenia profilu


Dach raju dla 50 starych koni runął. Czy świat z dziś pomoże? | zrzutka.pl\nDach raju dla 50 starych koni runął. Czy świat z dziś pomoże?\n31 526 zł z 200 000 zł\nKochani, w skrócie – dach nad zabytkową stajnią, w której mieszkało 50 emerytów, po prostu całkiem niedawno runął – musimy pilnie zapłacić za naprawę, bo 50 uratowanych koni zwyczajnie nie ma się gdzie podziać. To prawie 800 m2. Trzeba kupić po prostu wszystko i zrobić rozbiórkę pozostałości po tym starym dachu. Całkowity koszt oszacowano na 350 000 z VAT (robocizna plus materiały). Część już zapłaciliśmy z tego, co udało nam się zebrać dzięki Wam, ale firma remontowa chce zapłaty reszty kwoty i dokupienia materiałów, by kontynuować pracę. Zbieramy więc na brakujące 200 000 zł. Koronawirus temu nie sprzyja, bo świat zwariował ze strachu, z niepewności. Czy stare, spracowane konie znajdą kogoś, kto pochyli się nad ich rajem, który runął? A niestety runął chwilę przed tym, jak runął cały nasz świat pod ciemnymi chmurami epidemii. Czy zwierzęta będą miały przestrzeń, by prosić Cię o pomoc?\nJeśli zaś interesuje Cię cała historia związana z dachem, chcesz wiedzieć, co łączy nasze 50 koni, czarnego psa Elmo, duchy, stary folwark i niebo – to usiądź wygodnie i poznaj historię Spittelndorf.\nMówią, że są na tym świecie rzeczy, które się nawet filozofom nie śniły. Eklektyczny styl starego pałacu Spittelndorf sam w sobie nie poraża, przynajmniej kiedy patrzysz na niego z betonowej drogi prowadzącej do rozległego lasu tuż obok. Zbudowany w 1885 roku, wedle innych źródeł 1882, na polecenie Gottfrieda Schneidera potężny, murowany dworek jest wzniosły jak tysiące innych. Niczym się nie wyróżnia. Co prawda ma przepiękny naturalistyczny park, zimowy ogród, a otoczony niegdyś był starodrzewem, ale dopóki nie zanurzysz się w jego wnętrzu – możesz go minąć, jak tysiące innych miejsc, które mijasz każdego dnia.\nMy jednak zapraszamy Cię dziś, abyś się zanurzył w historii tego miejsca i tym, o co ono prosi. Tak, prosi. Bo miejsca też mają duszę.\nHistoria tego miejsca jest bogata i nie zawsze piękna. Choć mówią, że piękno to kwestia spojrzenia. Kiedy pierwszy raz szliśmy pałacowymi korytarzami, w powietrzu unosił się klimat słynnego „Lśnienia” z Jackiem Nicolsonem. Zresztą, był wieczór i cały dworek tonął we mgle. Jednak wystarczyło otworzyć potężne okiennice i spojrzeć na park – to miejsce miało w sobie coś, czego nie miały inne. I miało też cenę, na którą było nas stać, choć zupełnie nie odpowiadała realiom. Ale decyzja w naszych sercach zapadła na długo zanim tam pojechaliśmy. W ciągu zaledwie kilku dni dworek stał się nasz. Cena była tak idealnie do nas dopasowana, że zostało nam funduszy na przygotowanie potrzebnych wówczas boksów, wybiegów i wiat.\nWiele źródeł opowiada o szpitalu dla ludzi obłąkanych, który funkcjonował na tym samym terenie w XIII wieku, a wcześniej o starodawnym miejscu kultu. Podczas wojny przy parku i ogrodzie zimowym powstał cmentarz, którego nigdy nikt nie uczcił. Zapaliliśmy tam pierwsze znicze dopiero jesienią 2012. Nie byliśmy pewni wyznania ludzi, którzy tam spoczywali, więc modlitwy były bardzo ogólne. Chcieliśmy odczarować to miejsce. Chcieliśmy? Musieliśmy. Nie mieliśmy już gdzie odejść. I to miejsce o tym wiedziało.\nPamiętam, jak zmęczeni poszukiwaniami swego miejsca na ziemi wracaliśmy do Warszawy z końmi. Wtedy tam właśnie dzierżawiliśmy ośrodek. Piękny był. Ale nie nasz. Zatrzymaliśmy się w dżdżystą, letnią szarugę na stacji benzynowej. Kiedy płaciliśmy za paliwo, pani zza kasy spojrzała wymownie, wpisując naszą nazwę. Zapytała, czy jako fundacja weźmiemy psa, którego ktoś wyrzucił i który od wielu dni mieszka na stacji benzynowej, a szef traci cierpliwość dla dzikiego lokatora. Po chwili na naszych rękach spoczął czarny kundelek z małą główką i krótkimi łapkami.\nDo niego, do kompletu, miła pani podała plik gazet, żeby mógł na czymś leżeć w samochodzie. Właśnie tam, w tym pliku gazet, na samej górze, widniało ogłoszenie, które dla nas zmieniło tamtego dnia wszystko. „Sprzedam folwark z ziemią, koło Wrocławia”. Jeden telefon. Spotkanie. I dwa dni później weszliśmy na teren tajemniczego folwarku. Pies Elmo, bo tak go nazwaliśmy, wbiegł pierwszy. Przechadzał się po całej posiadłości dumny i z wysoko uniesionym ogonkiem, jakby znał to miejsce od wieków, a spojrzenie miał wyjątkowo głębokie i człowiecze. Właściciele prowadzili niegdyś potężną firmę budowlaną, ale od kiedy kupili folwark, telefon nagle się urwał, a oni sami bardzo zachorowali i stracili wszystko, co mieli. Stąd zapewne decyzja o pilnej sprzedaży miejsca, które uznali za przeklęte. Ktoś z Was zapyta, po co MY kupiliśmy miejsce z taką energią? Kiedyś odpowiedź może brzmiałaby, że chcieliśmy je uratować. Dziś wiemy, że to ono uratowało nas.\nPod koniec jesieni 2012 roku byliśmy już w pełni na miejscu. Konie szalały po nowych wybiegach, psy zwiedzały zakamarki tego mrocznego, tajemniczego miejsca, a koty zasiedliły stajnie. Nie obyło się bez lokalnych konfliktów. Właściciele nie do końca chcieli się wyprowadzić i zaczęli rozbierać dachówki i mury, a mieszkańcy nieufnie spoglądali na nowych właścicieli, którzy wprowadzili się ze stadem kilkuset koni – koni, które nie będą użytkowane ani też hodowane na mięso. Przymuszeni sytuacją poprosiliśmy znajomą ekipę ochroniarzy o interwencję. O ile sprawy się szybko rozwiązały, o tyle kiedy pozostaliśmy sami w tym dziwnym miejscu, zaczęliśmy się czuć nieswojo. Choć – naturalnie – staraliśmy się to wyśmiewać, gdy wieczorami graliśmy w karty przy herbacie, to kiedy na noc każdy szedł do swojego pokoju, nasze samopoczucie nie było ciekawe. Stajenni opowiadali, że zawsze mieli wrażenie, że ktoś za nimi chodził, gdy schodzili krętymi schodami do piwnicy, aby napalić w piecu.\nCzasem gasły i zapalały się światła w pokojach, albo drzwi same otwierały – ale przecież każdy budynek żyje, jest zawodna elektryczność, bywa, że wieje wiatr. Te same opowieści słyszeliśmy od budowlańców, którzy szykowali ogrodzenia, zanim zjechały się konie, ale staraliśmy się o tym nie myśleć i nie rozmawiać. W końcu jednak pojechaliśmy do konserwatora zabytków – wąsaty pan spojrzał na nas posępnie, zmarszczył czoło i z wyraźnie zdziwioną miną zapytał, czy my naprawdę mamy odwagę tam spać. Opowiedział, że był w tym miejscu wiele lat temu i więcej jego noga tam nie postanie. Wiadomo, o nawiedzonych miejscach mówi się tu i tam – ale przecież to tylko opowieści o tym, co dzieje się u kogoś za płotem. Stukania, szuranie, głosy – to już był standard dla nas, mieszkańców folwarku, gdy tylko zapadał zmrok. Coraz mniej chętnych było, gdy przygasało w piecu, aby go rozniecić, choć staraliśmy się nadal śmiać.\nPewnego ranka szef ochrony, po swoim codziennym treningu jogi, zapytał, kim jest piękna, elegancka kobieta w zwiewnej, niebieskawej sukience, która codziennie rano schodzi krętymi schodami z poddasza. Nigdy nie odpowiedziała mu na powitanie, a widział ją już kilka razy. Dobę później szef ochrony pospiesznie spakował się i powiedział, że widział w swoim życiu już wiele, ale w tym miejscu nie pozostanie ani dnia dłużej. Pozostawił nam swoich chłopaków, którzy jednak szybko wykruszyli się za szefem – po kolejnych nocach spędzonych w mrocznym pałacu.\nPamiętam, jak jeden z naszych chłopców opiekujących się końmi, Edek, wybiegł pewnego późnego wieczoru na dziedziniec i rychło zaczął nas liczyć. Liczył kilkakrotnie, z przerażeniem i obłędem w oczach. Potem opowiedział, że szedł właśnie pod prysznic, kiedy usłyszał, że leci pod nim woda, spod drzwi wydostaje się lekka para i ktoś niewyraźnie nuci piosenki. Wrócił więc do pokoju, a po 30 minutach spróbował ponownie dostać się na wieczorny prysznic. Uchylił lekko drzwi, ale wszystko było tak zaparowane, że niewiele zobaczył – nadal jednak ktoś coś nucił, więc Edward wrócił do siebie. Jednak za trzecim razem, kiedy udał się pod prysznic – zastał zgaszone światło, suchy prysznic i szeroko otwarte drzwi do łazienki. Zbiegł więc, aby nas policzyć – a kiedy policzył i wywnioskował, że wszyscy byli w tym czasie na dole w stajni – pobiegł na górę, spakował swoje dwie walizki i pozostawił nas w mniejszym składzie.\nByliśmy w rozterce. W międzyczasie pożar w sylwestra w 2012 roku, czyli chwilę po objęciu folwarku przez nasze zwierzaki i ludzką ekipę, dolał oliwy do ognia. W pożarze tragicznie zginęły nasze psy. Uratował się tylko Elmo, którego wynieśli strażacy – schował pod łóżkiem na dolnym piętrze i jedynie zmoczyły go strażackie węże.\nZaczęliśmy szukać chętnych do pracy w naszej wsi i okolicy. Nasi ludzie pouciekali, ale historie, jakimi zostaliśmy obdarowani, sprawiły, że byliśmy na skraju wyczerpania nerwowego. Mieliśmy wrażenie, że pozostając w tym miejscu, oszalejemy. Drzwi nieustannie same się otwierały, rzeczy przesuwały, ciągle mieliśmy wrażenie, że po zmroku ktoś chodzi po terenie, było słychać kroki, głosy, różne sylwetki przesuwały się po betonowych ścieżkach folwarcznych. Karmić zwierzęta wieczorną porą zawsze chodziliśmy w kilka osób, brakowało powoli odważnych. Kropką nad i był moment, gdy zaczęły chorować też nasze zwierzęta. Nasz weterynarz twierdził, że nie widział jeszcze takich objawów i to wszystkich na raz u tylu zwierząt. To był okres, gdy na leczenie wydaliśmy wszystko, co udało nam się dołożyć, aby dokupić ziemię przylegającą do folwarku.\nPo pożarze nakręciliśmy nawet film, by prosić o pomoc – nie chcieliśmy tego robić na smutno, bo dosyć już smutku wkoło w świecie zwierząt, który tak naprawdę jest jednym z najpiękniejszych. Zrobiliśmy więc amatorski film z udziałem naszych stajennych gwiazd. Byliśmy gotowi zrobić z siebie wariatów i dać wszystkim się pośmiać, aby tylko pomoc nadeszła. Nie, nie dla nas. My mieliśmy gdzie wrócić. Ale nasze zwierzęta nie miały na tym świecie nic poza tym starym, poniemieckim, nawiedzonym folwarkiem. Film obiegł całą sieć i przyniósł lawinę pomocy z Polski, Holandii i Niemiec.\nW pewne marcowe popołudnie 2014 zmarł nasz przyjaciel, który prowadził równolegle nasz ośrodek w Wojnowie pod Zieloną Górą – miejscu iglastych lasów, piasków i plaż, gdzie zielona trawa porastała każdy zakątek, a mech i korzenie drzew ocierały się o buty w czasie spacerów po okolicy. Byliśmy tam od zawsze i mieliśmy poczucie, że zawsze będziemy mogli wrócić. Ośrodek mały, ciasny, ale dopóki Krzysztof żył, byliśmy tam jak u siebie. Tam na górze ktoś jednak uznał, że jest on bardziej potrzebny po drugiej stronie. Wraz z pożegnaniem Krzysztofa – pozostaliśmy już bez innej opcji. Folwark Spittelndorf był wszystkim, co od tego marcowego dnia mieliśmy. Poza tym wszystkim, co tam się działo, to było dla nas najcudowniejsze i najbezpieczniejsze miejsce na ziemi. Jak to mawiają tu, na wsi: żywych trzeba się, Pani, bać, nie umarłych.\nRozpoczęło się szukanie, fascynacja tym drugim światem przeplatała się z poczuciem bezradności i zwyczajnym strachem – w Polsce nie za bardzo ktokolwiek mógł nam pomóc. Pomocy więc szukaliśmy w Indiach, w USA i we Francji. Od przyjaciół otrzymaliśmy ogromną kolekcję kryształów górskich, powstały kryształowe bramy, kryształy zamontowaliśmy przy każdym boksie i przy kojcach dla psów. Nie brakło i miejsc mocy – powstały dwa. Chyba nikt z nas nie modlił się tyle, co w tamte miesiące. Niezależnie od wyznania, religii i poglądów, paliliśmy świece i poświęcaliśmy się myślom o tym, co się tu kiedyś działo w każdej wolnej chwili. Kiedy pojawiła się opcja, aby folwarkowi przyjrzała się grupa pasjonatów zjawisk nadprzyrodzonych – odmówiliśmy, nie chcąc naruszać spokoju tych, którzy tu polegli. „U nas takie miejsca się opuszcza” – najczęściej to słyszeliśmy.\nAle dokąd mieliśmy iść, mając pod skrzydłami 400 koni? Folwark niszczał, sypały się kolejne mury i kolejne dachy. Poprzedni gospodarze, przed wyprowadzką, wycięli stalowe szyny w największej stodole – właśnie z tej stodoły wyczarowaliśmy potem największą „willę” dla starszych koni. Zamieszkało ich tu ponad 50. 50 emerytów miało swój skrawek nieba, gdzie zimą nie było zimno, a latem było całkiem przyjemnie i chłodno. Grube mury były zbawieniem, nawet jeśli wiedzieliśmy, że dach tego nieba jest tak zniszczony, a belki tak popróchniałe, że prędzej czy później nadejdzie dzień, kiedy dach zacznie się walić. Ale dach jakby wiedział, że jest ostoją najstarszych koni, które najwięcej w życiu doświadczyły – trzymał się jakimś cudem do teraz.\nI tak żyliśmy od 2012 roku, nasze zwierzęta, my i wszyscy tu polegli. Raz było lepiej, raz gorzej. Ostatnią namacalną sytuacją z pogranicza było zdjęcie, które pracownicy znaleźli pod koniec 2019 roku w dawno wyremontowanym pomieszczeniu na środku podłogi, jakby prosto od fotografa. Był to jakiś bilet z 1930 roku. Widniała na nim kobieta, obok jakieś jej zapiski. Kobieta jak z opisu szefa ochrony, który uciekł w popłochu z folwarku. Zdjęcie zakopaliśmy w parku, wśród drzew, gdzie płonęły świece. Nikt z nas już o tym więcej nie rozmawiał.\nJa sama, pewnej nocy, o której zapewne będę pamiętać do końca życia, spotkałam tam starszą, siwowłosą kobietę. To była moja ostatnia noc na folwarku w tamtym czasie, rano postanowiłam, że muszę się z tym oswajać z daleka, bo dosięgnie mnie szaleństwo. Potem nocowałam jeszcze w skrzydle pałacu kilka miesięcy, kiedy opuścili nas wszyscy pracownicy w ciągu jednego dnia w wyniku kolejnych objawień – i zostaliśmy w 3 osoby do 400 koni.\nPamiętam, jak nocami wpatrywałam się w lampę mojego kilkumiesięcznego synka, która niepodłączona do kontaktu odgrywała swoje dźwięki i cichła, zapalała się i gasła, a w kuchni stukały kubki i otwierały się drzwi na zewnątrz, mimo przekręconego klucza. Niemniej, kiedy spoglądałam w tej nocnej, przerażającej ciszy przez stare, drewniane okna na dziedziniec, gdzie w letnią noc stały konie ze spuszczonymi lekko głowami i pohukiwała sowa – to czułam, że to miejsce jest dla nas. Nawet jeśli jest pełne cierpienia, to przecież po coś tu trafiliśmy. A jeśli tu trafiliśmy, to mamy moc je odmienić. Jeśli nie my sami, to nasze setki koni.\nWydarzenia z folwarku były liczne, nie jestem nawet w stanie opisać Wam wszystkiego, co się tu działo – opisałam fragmenty, abyście poczuli klimat tego miejsca, abyście mogli się w nim zanurzyć. W międzyczasie folwark funkcjonował, a my szukaliśmy dalej. Zabraliśmy konie z miejsc, gdzie mieszkańcy wskazali dziki cmentarz, o którym wiedzieli. Posadziliśmy mnóstwo pięknych drzew, krzewów i postawiliśmy nowe, drewniane ogrodzenia. Pałac powoli, po pożarze, remontowaliśmy własnymi siłami. Standard jest mieszkaniowy, ale i nie czuje się tej ciężkiej energii po wejściu. Wszystko, co się dało, zrobiliśmy w bieli. Tchnęliśmy życie, gdzie tylko można było. Tysiące świec przez te lata zapłonęły na terenie całego folwarku. A teraz, pół roku temu, w centralnym miejscu stanął pomnik – potężny kamień z wyrytymi słowami w kilku językach, ku czci tych, co tu byli i polegli. Z każdym miesiącem było lepiej, aż folwark pewnego dnia stał się po prostu – słonecznym miejscem.\nElmo, który był z nami przez te wszystkie lata, pewnego styczniowego dnia po prostu wyszedł za bramę i nigdy nie wrócił.\nChoć nigdy nawet do niej nie podchodził. Czekaliśmy, szukaliśmy, rozmyślaliśmy. Czy odszedł, bo jego misja się zakończyła, kiedy stanął pomnik? A może ten mądry, wspaniały pies miał jeszcze drugą misję w swoim psim życiu? A może jego czas tutaj dobiegał końca i zdecydował, że nie chce odchodzić na folwarku, aby nie powodować naszej rozpaczy? Tego nie wiemy. I zapewne nigdy się nie dowiemy. Ale Elmo na stałe wpisał się w karty naszej historii i w nasze serca. Gdyby nie on, nie byłoby Zwierzęcego Folwarku.\nTak, wiemy. Zbierać można na wykup konia. To są emocje. Zbierać na leczenie też jest okej. Można ostatecznie zbierać na wyżywienie. I sami od kilku tygodni rozmyślamy, jak Wam napisać – że my musimy zebrać fundusze na DACH. Po prostu na dach. Już zbieraliśmy wcześniej. Zebraliśmy 40 000 zł. A wraz z materiałami i VAT to 350 000 zł. To dach nad niebem dla starszych koni, które teraz rozstawiliśmy, gdzie mogliśmy: albo hotele, albo po dwa w dużych boksach, albo chwilowo zajęły miejsca koni, które były w rezerwacie, albo drewniane boksy angielskie. Ale idzie lato – i upalne dni. Promienie słońca, dziś tak przyjemne, będą zabójcze dla naszych 25 – 30 letnich staruszków. One też nie mają możliwości funkcjonować pod dwa w boksach, bo dużo leżą, potrzebują spokoju. Zimą i latem nie wytrzymają w drewnianych boksach na zewnątrz. Grube mury stodoły były ich jedynym ratunkiem. Ratowanie wcale nie kończy się, Drogi Internauto, w dniu wykupu, choć kiedyś byliśmy o tym przekonani. Ono wtedy dopiero się zaczyna. Próbowaliśmy pozyskać dotacje, ale odpowiedź była zawsze taka sama - obiekt jest za młody na dotacje. Ale jednocześnie – zbyt stary na wykreślenie z rejestru zabytków. Te drzwi były dla nas i naszego magicznego folwarku zamknięte.\nPrawda jest taka – mamy tylko CIEBIE. Nasze stare konie mają tylko Ciebie. „Dach” – to nie brzmi emocjonująco ani obiecująco. Dach nie pracował w rekreacji, dach nie pójdzie na rzeź. Ale ratując ten dach nad tym ich niebem, możesz mieć poczucie, że ratujesz 50 koni, które na tę rzeź były skazane. I one, mimo iż wykupione, nadal żyją, choć już nikt o nich nie pisze, zniknęły z gazet i z radia, a telewizja omija je szerokim łukiem, jako temat nudny i niewart uwagi. Bo kogo interesuje 50 już uratowanych starych koni. To nie budzi emocji. Staruszek Kamyk wypatruje więc ze swego drewnianego boksu pomocy. Skronie zaprószone siwizną, spokojny, zmęczony życiem wzrok – bo takie konie mają prawo już być zmęczone, chcieć odpocząć. Tylko zabrano im ich miejsce. Jedyne, jakie kiedykolwiek miały.\nDlatego nieśmiało, ale z ogromną nadzieją w sercu prosimy. A nawet nie prosimy. My błagamy. Pomóż nam ocalić nasz dom, nasz folwark, nasz dach. To miejsce, będące największym azylem dla koni w Europie, dziś Cię potrzebuje. Potrzebuje Ciebie kilkaset polskich koni. Te wysłużone w sporcie, rekreacji, hodowli, te, które były komuś przyjaciółmi, albo pracowały na zrywce w lesie. Jak Polska długa i szeroka, tyle ich historii.\nRachunek jest prosty. Prawie 200 tys. zł miała wziąć firma, która dach remontuje, prawie drugie tyle to materiały budowlane. Razem 350 000 zł (plus minus, bo część materiałów ciągle trzeba dokupić). To kwota, którą ledwo ogarniamy myślami. I ledwo śmiemy Cię prosić, abyś pomógł nam odbudować fragment nieba na naszym Zwierzęcym Folwarku. Ale nie mamy wyjścia. Ratowane zwierzęta muszą gdzieś mieszkać, budzić się i zasypiać.\nFirma, która zaczęła robić nam dach – wstrzymała się z pracami, bo zwyczajnie – brak nam funduszy. Remont naszego nieba stanął. Jesteśmy przerażeni nadchodzącym latem, upałami i gorącem, które dla staruszków jest zabójcze.\nMusimy zebrać jeszcze około 200 tys. zł, aby zapłacić robociznę i materiały. Pierwsze płatności udało się dzięki Wam zrealizować. Za to, co wcześniej zebraliśmy, kupiliśmy materiały. Jeszcze i tak musimy dokupić kolejne, ale na cóż nam one – skoro sami dachu nie zrobimy. Pewnie to nie jest ostatni remont. Pewnie nasz folwark, zaczarowany folwark, będzie potrzebował jeszcze dużo napraw. Tak jak domy służące ludziom przez pokolenia, tak nasz folwark, choć dziś już nie nawiedzony, a raczej magiczny – potrzebuje Ciebie.\nTo wielka akcja na wielką dla nas kwotę, ale i cel jest wielki. 50 koni, które nie mają gdzie się podziać, teraz, gdy nikt nie ma głowy myśleć o zwierzętach... Pomożesz? Udostępnisz?\nA jeśli kiedyś najdzie Cię ochota na chwilę zadumy nad życiem, jego przemijalnością, ale i smakiem szczęśliwości, koniecznie przybądź do nas. Możesz usiąść pod drewnianą wiatą i popatrzeć wkoło. Miejsce kultu i stary szpital. Potem ludzie, którzy spoczęli być może pod Twoimi stopami i nikt o nich nie pamięta. Czas. Czas nie leczy ran. Miłość to robi. Pomóż nam dokończyć nasz dach, dach nad niebem.\n5 865 razy\nDiana Rasińska - Kowalczyk\nUżytkownik anonimowy • 08.05.2020 23:02\nJesteście cudowni ♥\nWanda Lenarczyk • 03.05.2020 14:40\nJesteście wielcy a jeszcze większe są Wasze serca. Przeczytałam tę niesamowitą historię, która wzruszyła mnie do łez. Będąc samotną osobą na emeryturze kochająca ponad wszystko zwierzęta, staram się pomagać jak mogę. Rzeczywiście dach to nie ratowanie konkretnej istoty ale wielka rzecz dla tych staruszków i dla Was Opiekunów. Moje potrzeby nie są wygórowane więc jeśli mogę wspierać to po prostu to robię z potrzeby serca. Powodzenia i siły w działaniach!\nUżytkownik anonimowy • 03.05.2020 10:59\nŻyczę powodzenia z całego serca, wspaniała historia. Podziwiam za odwagę.\nUżytkownik anonimowy • 25.04.2020 19:13\nOby udało nazbierać się całą kwotę. Trzymam kciuki.\nUżytkownik anonimowy • 25.04.2020 0:24\n720 839 zrzutek\n497 054 663 zł