Ian Rankin - Robert Ziębiński\nIan to jeden z najbardziej wygadanych pisarzy na świecie. W zasadzie gada non stop. I to jest cudowne. Spotkania z nim były absolutnie wspaniałym przeżyciem i mam nadzieję, że jeszcze kiedyś się zobaczymy.\nRobert Ziębiński: Minęło trzydzieści lat od wydania „Supełków i krzyżyków”, twojej pierwszej powieści z detektywem Johnem Rebusem. Spodziewałeś się tego, co nastąpiło? Czułeś, że tworzysz postać, która stanie się jedną z ikon współczesnego kryminału?\nIan Rankin: Nigdy w życiu. Rebus narodził się przez przypadek. Szukałem pomysłu na siebie i swoją karierę. Wiedziałem, że chcę pisać, że chcę wiązać swoje życie z zawodem pisarza – ku rozpaczy rodziców – ale Rebus był tylko jednym z wielu pomysłów, jakie wówczas przychodziły mi do głowy. „Supełki i krzyżyki” nie były planowane jako start cyklu. Do postaci Rebusa przecież powróciłem po… daj pomyśleć… cztery lata później. To zresztą był mały cud, że było do kogo wracać. Podczas pisania miałem pomysł, żeby do powieści wprowadzić mały twist polegający na tym, że to Rebus okazuje się mordercą. Naprawdę mało brakowało, a ten cykl nigdy by się nie narodził.\nRobert Ziębiński: Podobno pisanie kryminałów nigdy nie było dla ciebie celem samym w sobie, że „Supełki i krzyżyki” miały być powieścią obyczajową.\nIan Rankin: To prawda. Kryminał był tylko elementem układanki, schematem, na którym chciałem budować zupełnie inną opowieść – o mieście, mieszkających w nim ludziach. Chyba od zawsze moją ambicją było stworzenie pewnej wariacji na temat „Doktora Jekylla i pana Hyde’a”. Mało kto poza Szkocją zdaje sobie sprawę, że powieś Stevensona to nie tylko studium rozdwojenia osobowości, ale przede wszystkim jedna wielka metafora życia w Edynburgu. Żeby pokazać oba oblicza miasta, wybrałem kryminał, bo jest jedynym literackim gatunkiem, który tak naprawdę daje możliwość łączenia realistycznej opowieści z fikcją. Może nie jedynym, ale gatunkiem, w którym odbiorca bez problemu przyswaja wiedzę o świecie wraz z fabułą. Choć akurat z Rebusem było zabawnie…\nRobert Ziębiński: Zabawnie?\nIan Rankin: Bo kiedy pisałem „Supełki…” byłem dzieciakiem. Miałem dwadzieścia kilka lat, kończyłem studia, nie miałem pojęcia o życiu, relacjach międzyludzkich, nie wspominając o pracy policji. Kryminał wydawał mi się atrakcyjny, ale dziś z perspektywy czasu, wydaje mi się, że na początku kariery im mocniej chciałem odcinać się od prozy gatunkowej, tym czystszą pisałem. Dopiero pisząc czwartą powieść z serii, postanowiłem zerwać definitywnie z fikcją, czyli przenieść edynburski komisariat, na którym pracuje Rebus, z wymyślonej ulicy na autentyczną i dopracować całą masę szczegółów, które we wcześniejszych powieściach po prostu wymyślałem.\nRobert Ziębiński: Dziś pośród autorów kryminałów panuje moda na konsultowanie wszystkiego z policjantami, ty tego nie robiłeś?\nIan Rankin: Ależ robiłem! Ponieważ nie miałem pojęcia o pracy policji, a w pierwszej połowie lat 80. ubiegłego wieku internetu nie było, żeby nie zostać wyśmianym, postanowiłem, że pójdę na komendę i pogadam z prawdziwymi psami. Napisałem najpierw list do komendanta, przedstawiłem się, wytłumaczyłem, że piszę powieść, której akcja toczy się w Edynburgu i że chciałbym porozmawiać o pracy policji. Komendant odpisał. Zaprosił na komisariat, gdzie miałem podejść do policjantów, a ci opowiedzą mi o pracy.\nRobert Ziębiński: Wskazał jakiś?\nIan Rankin: No właśnie nie – i tu zaczyna się zabawa. Wchodzę na komendę, mówię, że jestem pisarzem. Co prawda nic jeszcze nie opublikowałem, ale zaraz wyjdzie moja powieść, a teraz piszę kryminał o detektywie. Dwóch mundurowych zajęło się mną, opowiedzieli o pracy, odpowiedzieli na pytania. A na koniec spisali moje dane i wprowadzili do systemu, jako – osobnika podejrzanego, ciekawskiego, zadającego dziwne pytania. I tym sposobem dorobiłem się kartoteki. (śmiech). A musisz pamiętać – to były lata 80. Wielka Brytania nie była najbezpieczniejszym miejscem na świecie, a w Szkocji kryminały nie były popularnym gatunkiem. Więc policja potraktowała mnie w dość uczciwy sposób. Z jednej strony pomogli, z drugiej na wszelki wypadek spisali, bo strzeżonego pan Bóg strzeże.\nWiedziałem, że chcę pisać, że chcę wiązać swoje życie z zawodem pisarza – ku rozpaczy rodziców – ale Rebus był tylko jednym z wielu pomysłów, jakie wówczas przychodziły mi do głowy.\nRobert Ziębiński: Nie masz czasami wrażenia, że bycie autorem kryminałów, to trochę jakby być detektywem?\nIan Rankin: Ależ oczywiście! W ogóle myślę, że postać detektywa jest tak popularna, bo poniekąd jest ona tożsama z postacią pisarza. Detektyw musi rozwiązać zbrodnię, łącząc ze sobą wszystkie pozornie nieprzystające elementy. Pisarz – tworząc intrygę, musi te wszystkie elementy poukładać, wymyślić, czyli de facto odwalić tę samą robotę, co detektyw. Stąd bierze się moja teoria o popularności detektywów w literaturze kryminalnej. Z faktu, że tak naprawdę jesteśmy tą samą osobą.\nRobert Ziębiński: A myślisz, że w rzeczywistości byłbyś dobrym detektywem?\nIan Rankin: Fatalnym! To, że potrafię wymyślić intrygę, nie znaczy, że potrafię rozpracowywać rzeczywiste zbrodnie. Kiedyś na jednym zlocie autorów kryminałów brałem udział w warsztatach polegających na przeprowadzeniu śledztwa. Poległem na całej linii. Nie znalazłem ani jednej wskazówki, nie rozwiązałem ani jednej sprawy. (śmiech). Jestem tylko pisarzem.\nRobert Ziębiński: To trudny zawód? Lata zajęło ci przebicie się na listy bestsellerów.\nIan Rankin: Cholernie trudny. Tak naprawdę gdyby nie moja żona, to pewnie nie byłoby ani Rebusa, ani mnie. To ona poszła do pracy, to ona nas utrzymywała, tylko po to, żebym ja siedział w swoim pokoju i stukał na maszynie. Bo może kiedyś coś z tego będzie. Jej wiara, że to, co robię, ma sens, sprawiała, że nie rzuciłem pisania po tym, jak pierwszą powieść kupiło dwieście osób, drugą jakieś dwieście dziesięć, trzecią dwieście jedenaście itd. To wszystko, cała droga na szczyt, zajęła około czternastu lat. Oczywiście po drodze pojawiały się znaki, pierwszy po dekadzie pisania, wraz z premierą „Black and Blue”, że to, co robię ma sens i da się z tego żyć. Ale tak naprawdę gdzieś w 2001 roku mogliśmy zaprzestać jakiejkolwiek innej aktywności zarobkowej, nie martwiąc się tym, ile egzemplarzy powieści się sprzedało.\nRobert Ziębiński: Wspominałeś, że rodzice nie byli zachwyceni twoim pomysłem na życie.\nIan Rankin: Kształcono mnie na księgowego. Miałem zajmować się cyframi, tak jak ojciec, i z tego dumnie utrzymywać rodzinę. Problem pojawił się w chwili, gdy dostałem same pały z matematyki. Nie polubiliśmy się z cyferkami i już. Za to świetnie wchodził mi angielski, więc kiedy oznajmiłem w domu, że mam zamiar studiować angielski, a w przyszłości zostać nauczycielem, nie było zbyt wesoło.\nRobert Ziębiński: A kiedy zdecydowałeś, że będziesz pisarzem?\nIan Rankin: Już wtedy! Ale miałem też sporo instynktu samozachowawczego i nie mówiłem tego rodzicom. (śmiech). Miałem wtedy siedemnaście lat. Literatura była dla mnie ważniejsza niż kino. Zresztą w pewien sposób zastąpiła mi kino.\nRobert Ziębiński: Miałeś zakaz oglądania filmów? Pytam, bo większość pisarzy opowiada historię odwrotną – że poprzez kino poznawali książki.\nIan Rankin: To nie tak. W mieście, z którego pochodzę, czyli Cardenden, było jedno kino. Na moje nieszczęście bileterką w nim była matka mojego najlepszego kumpla. Kiedy więc próbowałem kupować bilet na jakiś film, który nie był bajką dla dzieci, ona stała i z uprzejmym uśmiechem pytała – Ian, czy nastąpił jakiś cud, o którym nie wiem, i nagle skończyłeś szesnaście lat? (śmiech). Jako że nie mogłem kupić biletu na „Ojca chrzestnego”, to szedłem do biblioteki i tam bez żadnych problemów bibliotekarz wypożyczał mi wszystkie te wielkie powieści, na podstawie których powstawały najsłynniejsze filmy lat 60. i 70. ubiegłego wieku.\nRobert Ziębiński: Wystarczy sięgnąć po jakąkolwiek twoją powieść, żeby szybko przekonać się, że poza literaturą, drugą największą miłością twojego życia jest muzyka. W każdej roi się od cytatów, nawiązań. Sam ponoć nawet miałeś zespół.\nIan Rankin: A gdyby nie został znanym pisarzem, to zostałbym muzykiem! (śmiech) A poważnie – jeśli literatura wprowadziła mnie w świat opowieści, bo stanowiła alternatywę dla kina, tak muzyka sprawiła, że w ogóle zacząłem pisać. Kiedy wybucha punkowa rewolta, mam osiemnaście lat. Pochodzę z niezamożnej rodziny. Rock wtedy był muzyką zamożnych. Chodzi mi o to, że gdybym zgodnie z trendami w muzyce próbował założyć progrockowy zespół, musiałbym wydać majątek na instrumenty. Do tego nauka gry… A potem pojawia się punk, który jest spełnieniem moich marzeń i snów. Jako buntujący się dwunastolatek narysowałem sobie w zeszycie okładkę mojego zespołu. Nazywał się Ameby, ja miałem w nim ksywę Ian Kaput i oczywiście byłem wokalistą i tekściarzem. Kilka lat później pojawia się muzyczny nurt, który spełnia ten gówniarski sen. Swoją bezczelnością i odwagą punk rock pokazał nie tylko światu muzycznemu, że można grać, nie mając pojęcia o instrumentach. Wskazał także drogę mi jako pisarzowi – nie muszę wiedzieć wszystkiego, żeby pisać. Póki potrzeba płynie z głębi serca, a nie jest kalkulacją – wszystko jest możliwe. Byłbym zatem w stanie postawić tezę, że bez punk rocka nie zostałbym nigdy pisarzem. A co do zespołu… No cóż założyliśmy go. Nazywał się Dancing Pigs, a ja okazałem się fatalnym wokalistą. Fatalnym! Nagraliśmy pięciopiosenkową epkę. Mam tę kasetę i jeśli kiedykolwiek będę chciał przypomnieć sobie, jak robi się coś źle – puszczę ją sobie. Moje popisy były tak fatalne, że do dziś modlę się, aby żaden z moich ówczesnych kolegów nie wpadł na pomysł wrzucenia tych nagrań do sieci. (śmiech).\nRobert Ziębiński: Mówisz z szacunkiem o punk rocku, ale powieściowy Rebus z punkiem niewiele ma wspólnego. Słucha jednak mocno klasycznych rzeczy.\nIan Rankin: Wierzę, że muzyka, której słucha człowiek, w jakiś sposób definiuje jego psychikę i stosunek do życia, świata. I nie myślę tylko o postaciach fikcyjnych, które określamy poprzez muzykę, ale ogólnie o nas jako ludziach. Kiedy jesteś w mieszkaniu kogoś, kto ma tylko reklamowane w telewizji płyty, możesz z ogromną dozą prawdopodobieństwa założyć, że ta osoba niezwykle powierzchownie traktuje sztukę i jest ona jedynie elementem służącym do sztucznego podnoszenia własnego statusu społecznego. W ogóle kultura i to, jak ktoś do niej podchodzi, mówi bardzo wiele o tym, jakim człowiekiem jest dana osoba. Ale wracając do Rebusa. W pierwszej powieści nie ma rocka. Jest muzyka klasyczna i jazz. Wspomniałem ci, że Rebus nie miał być tym, kim się stał, i myślę, że wtedy otaczając go taką a nie inną muzyką, planowałem stworzyć bardziej postać mordercy w duchu Hannibala Lectera niż policjanta. Ewolucja przyszła sama. Teraz Rebus jest fanem rocka, słucha namiętnie Van Morrisona, Rolling Stonesów czy Jackie Levena. Słucha głownie piosenek przygnębiających, ponieważ sam nigdy nie mówi o własnych uczuciach, muzyka stanowi ich odzwierciedlenie.\nJako że nie mogłem kupić biletu na „Ojca chrzestnego”, to szedłem do biblioteki i tam bez żadnych problemów bibliotekarz wypożyczał mi wszystkie te wielkie powieści, na podstawie których powstawały najsłynniejsze filmy lat 60. i 70. ubiegłego wieku.\nRobert Ziębiński: Rolling Stonesi muszą cię inspirować – podkradasz im tytuły powieści.\nIan Rankin: Niekoniecznie inspirować, ale nic nie poradzę na to, że wymyślają znakomite tytuły. „LetitBleed” – przecież to tytuł kryminału idealnego. „Black and Blue” – kiedy pisałem powieść o mafii paliwowej i policji nie mogłem wymarzyć sobie lepszej metafory. „BeggarsBanquet” – wydawało mi się znakomitym tytułem zbioru opowiadań. Ale podkradam nie tylko od Stonesów. „Martwe dusze” to Joy Division. Z kolei „Stojąc w cudzym grobie” to cytat z piosenki Jackie Levena.\nRobert Ziębiński: Postaci w Polsce kompletnie nieznanej, a w Szkocji zdaję się wielbionej.\nIan Rankin: Jackie był szkocką ikoną. Zmarł nagle na raka w 2011. No i był moim przyjacielem. Bardzo bliskim. A połączył nas Rebus. Jackie leciał na trasę po Stanach i na drogę zabrał tom przygód Rebusa. Podczas lotu ponoć krzyknął na cały samolot – Ha! Niemożliwe! – kiedy doszedł do momentu, w którym Rebus puszczał jego płytę. Potem agent Jackiego skontaktował się z moim, i tak zaczęła się nasza przyjaźń. W 2005 roku wydaliśmy wspólny album – „Jackie Leven Said”. Dzięki tej płycie przekonałem się na własnej skórze, na czym polega różnica między życiem pisarza a życiem muzyka.\nIan Rankin: Ponieważ album do którego pisałem teksty, był sygnowany naszymi nazwiskami, zostałem zaproszony z Jackiem na koncert w Londynie. Gigantyczna hala, już nie pamiętam która, wypełniona po brzeg ludźmi, a ja wchodzę na zaplecze. W pokoju Jackiego stoi jakieś sto litrów Danielsa, milion litrów piwa i tyle samo szkockiej. U mnie zaś… no cóż… i mnie nie ma nic. Jakby tego było mało, siedzimy razem z Jackiem w garderobie, kiedy nagle wchodzi wkurwiony ochroniarz, krzycząc – co za debil zamówił haggis! Nieśmiało podniosłem rączkę w górę… No więc różnica między życiem muzyka a pisarza jest taka, że muzyk dostaje wszystkie używki tego świata, a pisarz ohydny zimny haggis. (śmiech).\nRobert Ziębiński: Wróćmy na chwilę do muzyki, której słucha Rebus, a której słuchasz ty. Próbuję wyciągnąć z ciebie informacje – czy twój gust pokrywa się z gustem wymyślonej postaci czy nie.\nIan Rankin: W ogromnej mierze się pokrywa. Uwielbiam Van Morrisona, Johna Martyna, Stonesów. Ale… tworząc Rebusa, czasami igram sam z sobą. Ja dla przykładu wielbię kapelę Mogwai. Rebus – jak przystało na starszego faceta z zasadami, gardzi młodymi kapelami. Więc to nie jest tak, że obdarzyłem fikcyjną postać swoim gustem w stu procentach. Teraz gdybym miał wymienić swoje top pięć ukochanych wykonawców, to lista wyglądałaby tak: The Rolling Stones, John Martyn, Van Morrison, Mogwai i Nick Cave. Rebusa zapewne inaczej. I jeszcze jest druga sprawa – takiej muzyki słucham tylko wtedy, kiedy nie piszę. Nie potrafię pisać i słuchać, jak ktoś śpiewa. Mogwai jako kapela instrumentalna – tak. Bardzo często. Ale podczas pisania najczęściej towarzyszy mi Brian Eno i ambient.\nRobert Ziębiński: Trzydzieści lat to sporo czasu. Nigdy nie czułeś się znużony Rebusem? Wydawało mi się, że pisząc „Pożegnalny blues”, który miał być ostatnim tomem jego przygód (wydany w 2007 roku przyp. red.), masz dość pisania tylko o nim.\nIan Rankin: Wiesz, jakie pytanie zadałem sobie po wydaniu „Pożegnalnego bluesa”?\nRobert Ziębiński: Jakie?\nIan Rankin: O czym lubisz pisać najbardziej? Usiadłem i odpowiedziałem sobie najszczerzej, jak potrafię – o policjantach i Edynburgu. (śmiech). Więc zbyt długo od Rebusa nie odpocząłem. A poważnie – Rebus się zmienił, bo ja się zmieniłem. Kiedy zaczynałem, byłem dzieciakiem. Teraz jestem facetem pod sześćdziesiątkę. Wiem więcej o życiu, o tym, jak potrafi boleć, jak bywa niesprawiedliwe, i to przekłada się na konstruowanie postaci. Wydaje mi się, że to dotyczy każdego pisarza. Że z wiekiem nabieramy nie tylko warsztatu, ale wiedzy na temat życia, która odbija się na jakości tego, co piszemy, wiarygodności świata opisywanego i uczuć. Wreszcie z wiekiem zaczyna dopadać nas przemijanie i myśli o śmierci. Nie da się ich uniknąć, a powieść często jest małym egzorcyzmem odprawionym nad własnymi lękami. Czy czułem się znużony Rebusem? Nie. „Pożegnalny blues” nie był efektem znużenia, a próbą zachowania realiów. W Szkocji policjant odchodzi na emeryturę w wieku sześćdziesięciu lat. Rebus z tomu na tom się starzał. Kiedy dobił tego wieku, po prostu musiał iść na emeryturę. A potem (po pięciu latach), w naturalny sposób przyszedł do mnie pomysł na fabułę – zbrodnia sprzed lat i emerytowany detektyw, który próbuje ją rozwiązać. Rebus wrócił do gry nie przez to zatem, że przeżyłem na własnej skórze przypadek Artura Conana Doyle’a i fani chcieli mnie zamordować, nie. Po prostu zrobiłem to, bo miałem na niego pomysł. Teraz każdy kolejny tom to małe pisarskie wyzwanie, bo zachowując dotychczasową narrację – czyli Rebus starzeje się z tomu na tom, muszę kombinować, jak ma pracować, nie mając dla przykładu już dawnych znajomych na komisariacie itp. Więc mamy sytuację paradoksalną – przywrócenie do pracy Rebusa okazało się największym pisarskim wyzwaniem, z jakim przyszło mi się zmierzyć. Totalne zaskoczenie.\nRobert Ziębiński: Często zaskakuje cię Rebus?\nIan Rankin: Czasami bardzo. Choćby jego polskie korzenie. Kiedy wymyślałem mu nazwisko, wiedziałem, że rebus to tyle co zagadka. Ta gra z nazwiskiem była mi potrzebna fabularnie, bo w „Supełkach…” Rebus otrzymywał od mordercy rozsypaną układankę. Teraz jak myślę o tym, to też miał być fundament pod twista z Rebusem-mordercą. Kilka lat później od faceta w barze dowiaduję się, że Rebus to nie tylko polskie słowo, ale i nazwisko. To było gdzieś w drugiej połowie lat 90. Polacy już zjawili się w Wielkiej Brytanii, szukając pracy, a ja pisałem „Wiszący ogród” – tom, w którym ktoś mordował emigrantów. Pomysł, aby Rebus okazał się Polakiem, przyszedł sam. Pisałem i nagle uznałem, że najlepszym wytłumaczeniem dla zaangażowania Rebusa w śledztwo będzie fakt, że on sam pochodzi z emigranckiej rodziny.\nRobert Ziębiński: Nie wiem, czy masz świadomość, że pisząc o tym, że Rebus pochodzi spod Krakowa, w jakiś podświadomy sposób nawiązałeś do najpopularniejszego pośród mieszkańców wysp miasta w Polsce.\nIan Rankin: Dokładnie. Ale wtedy o tym nie widziałem. Zresztą wtedy mniej więcej rodziła się moda na podróże do Krakowa. Sam zresztą jej uległem.\nRobert Ziębiński: Byłeś w Polsce?\nIan Rankin: Tak. Latałem ze znajomymi do Krakowa. Tanie piwo, piękne miasto, śliczne kobiety. Byłem w Krakowie nawet na wieczorze kawalerskim.\nRobert Ziębiński: Wiesz, ile festiwali w Polsce próbowało cię zaprosić? Chyba wszystkie! A ty sobie latasz do Krakowa…\nIan Rankin: No cóż… (śmiech)\nRobert Ziębiński: Jakie wrażenia z wizyty w Polsce?\nIan Rankin: Zabawne jest to, że kiedy lecisz z kumplami z miasta na piwo, nie myślisz w kategoriach – zwiedzanie, a chlanie. I tu się nie ma co oszukiwać. Natomiast to, co zrobiłem już tylko z jednym znajomym, to wyjazd do Auschwitz-Birkenau. I to była podróż, która wali po głowie. Ilość zła, okrucieństwa, jakie człowiek wyrządził drugiemu człowiekowi, zgromadzona na tak małej przestrzeni przeraża. Oświęcim to miejsce, które powinien odwiedzić każdy, kto nie rozumie, do czego prowadzi nienawiść.\nRobert Ziębiński: Wydaje mi się, że żyjemy w czasach impregnowanych na naukę wynikającą w historii.\nIan Rankin: Nie potrafię zrozumieć tego, co dzieje się dookoła, i mechanizmu, w którym mniejszości o radykalnych poglądach potrafią narzucać swoją wizję reszcie. Popatrz na sytuację u nas – mamy Brexit, który jest efektem krótkowzrocznej polityki garstki ludzi, którzy potrafili pociągnąć za sobą tłum. Tłum, który nagle zdecydował, że wszystkie przywileje, jakimi się cieszył przez ostatnie lata, jest nieważny, bo przecież liczy się tylko duma Wielkiej Brytanii. Bardzo jestem ciekawy, jak zareaguje ten tłum, kiedy odkryje, jak mocno pieniądze, które przepływały przez państwowe instytucje, pochodziły z Unii. I co się z tym tłumem stanie, gdy okaże się, że tych pieniędzy nie ma. Ale to nie ogranicza się tylko do pieniędzy. Brexit będzie miał swój efekt gospodarczy, ale też i kulturowy. Rozdźwięk między Wielką Brytanią a Europą tylko się pogłębi, ale efekt tego działa zobaczymy gdzieś myślę, że do dwóch lat.\nWydaje mi się, że to dotyczy każdego pisarza. Że z wiekiem nabieramy nie tylko warsztatu, ale wiedzy na temat życia, która odbija się na jakości tego, co piszemy, wiarygodności świata opisywanego i uczuć.\nRobert Ziębiński: W Polsce także obserwujemy ruchy nacjonalistyczne zmierzające, jeszcze nieoficjalnie, ale jednak drogą ku wyjściu z Unii.\nIan Rankin: Czasy w których żyjemy – czyli napięcia na linii uchodźcy kontra reszta świata, religijne ruchy, wzrost znaczenia Islamu. To wszystko stanowi idealny polityczny materiał dla populistów manipulujących tłumem. Ale też prawda jest taka, że to wszystko już było. Że podobne lęki, podobne zjawiska występowały w ciągu ostatnich dekad i świat zawsze sobie z nimi radził. Teraz bardzo dużo mówi się o zamachach terrorystycznych, straszy ludzi ich wzmożeniem, państwem ISIS, tym, że będziemy wszyscy mówić po arabsku. Mało kto pamięta o tym, co działo się u nas na wyspach w latach 70. I tym, jak często wybuchały tu bomby i samochody pułapki. Ponieważ proces pokojowy w Ulsterze zredukował akty terroru, zaczęliśmy o nich zapominać. Ale pokój tu trwa raptem od początku tego wieku. I jest to pokój umiarkowany. Wyparliśmy także z pamięci podłoże tamtej wojny – tak samo religijne, jak tej, która toczy się obecnie, tyle że zamiast islamistów mieliśmy katolików i protestantów. Wiesz, istnieje zresztą teoria, że zbrodnię do Szkocji przywieźli katolicy – Willliam Burke i William Hare, czyli nasi najsłynniejsi (choć przyjezdni, bo Irlandczycy) seryjni mordercy. Ale o tych rzeczach się nie pamięta, kiedy wygłasza się tezy oparte na manipulacji. Aby manipulować sprawnie tłumem, należy narrację oprzeć na prostym podziale my kontra oni. I ta narracja ku rozpaczy wielu, w tym mnie, pojawia się we współczesnym świecie zbyt często.\nRobert Ziębiński: Mówisz, że kryminał reaguje na rzeczywistość. Nie korci cię opisanie Brexitu w kolejnym Rebusie?\nIan Rankin: Nie. A to wynika z prostego powodu. Konsekwencje tego kroku poznamy za kilka lat. Teraz nie byłoby sensu, abym pisał o Brexitcie z prostego powodu – nie mam pojęcia, co się realnie stanie, a wymyślanie jego konsekwencji dla Edynburga byłoby czystą fantastyką. A ja fantastyki nie piszę.\nRobert Ziębiński: Ale bardzo często punktem wyjścia dla twoich powieści są zdarzenia autentyczne.\nIan Rankin: Są. Ludzie pytają mnie – zareagujesz na ostatnie zamachy? Odpowiadam – nie. Dlaczego? Bo to wszystko zbyt świeże. W powieściach wybieram zdarzenia, które miały miejsce, ale także te, które trafiają do mnie jako pisarza – to raz. Ale nie tylko – pisząc, staram się pamiętać o tym, że moje książki czytane są w bardzo wielu miejscach, a rodziny ofiar zamachów żyją i cierpią. Skrajnym wyrachowaniem byłoby żerowanie na ich cierpieniu. W 1988 roku nad szkockim Lockerbie eksplodował Boeing 747. Zginęło wówczas ponad 200 osób. Pamiętam, jak byłem przerażony tym zamachem. Jak wszyscy w Szkocji byliśmy przerażeni. Ale do dziś nie potrafię nic o nim napisać. Nic, bo wciąż myślę, że okazałbym brak szacunku ofiarom. Zatem nie ma innej drogi – pewne rzeczy muszą się odleżeć. Musi minąć czas żałoby, aby stały się częścią opowieści.\nRobert Ziębiński: Popowe opowieści o drugiej wojnie…\nIan Rankin: Pojawiły się na dobre ponad dwadzieścia lat po jej zakończeniu. Nie mówimy tu o filmach propagandowych a rozrywkowym kinie takim jak „Parszywa dwunastka” czy „Złoto dla zuchwałych”. Zwróć uwagę, że do dziś nie ma rozrywkowego kina opierającego fabułę na zamachach z 11 września. Pewne rzeczy potrzebują czasu. A pewne zdarzenia muszą wybrzmieć, aby dało się na ich bazie snuć opowieści.\nRobert Ziębiński: Wróćmy zatem do kryminału jako formie opowieści. Pracujesz w tej branży trzydzieści lat. Jak bardzo się zmieniła?\nIan Rankin: W Wielkiej Brytanii drastyczna zmiana nastąpiła jakieś sześć lat temu, kiedy młodzi pisarze definitywnie zerwali ze szkoła Agathy Christie. Powieść detektywistyczna poszła w odstawkę, podobnie jak klasyczny motyw „kto zabił”. Nowe pokolenie brytyjskich autorów kryminałów jest dziś o wiele bardziej świadome politycznie, społecznie i ich powieści zmierzają w mocno społeczną stronę. Dla kogoś spoza wysp to pewnie żadne odkrycie, ale tu autentycznie rządził etos Christie i jej modelu pisania, który teraz przestaje dominować w kryminale mainstreamowym. Co do świata, to kiedy zaczynałem, rządził kryminał, czy bardziej thriller, w którym dominowali seryjni mordercy. Tego już nie ma. Mieliśmy boom na skandynawski noir, który dziś także jest już w odwrocie. No i domestic thrillers, nurt, który rozpoczęła „Zaginiona dziewczyna”, a który charakteryzował się tym, że autorki (najczęściej autorki) bawią się narracją, wprowadzając jako bohaterów postaci, którym za grosz nie można ufać. Ale wiesz, jakie zmiany nie zachodziłyby w kryminale, jak inaczej rozkładano by akcenty, zmieniano nastrój opowieści, jej ton czy bohaterów – to wciąż kryminał jest dla mnie tym gatunkiem, po który sięgam zawsze, gdy potrzebuję się dowiedzieć czegoś o innym państwie. I wynika to moim zdaniem z faktu, że najlepsze kryminały, te, które odnoszą światowe sukcesy, nie są oparte na kłamstwie, manipulacji czytelnikiem, a dają wiedzę. Podstawową wiedzę o miejscu, w którym toczy się akcja i zwyczajach jego mieszkańców.


Ministerstwo i Centrum Onkologii organizują szkolenie dla...\nMinisterstwo Zdrowia i Centrum Onkologii Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie organizują w listopadzie i grudniu 2014 bezpłatne szkolenia dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej z zakresu onkologii.\nJak poinformowało w poniedziałek 3 listopada 2014 ministerstwo, program szkoleń przewiduje tematy z zakresu profilaktyki, diagnostyki onkologicznej, leczenia i opieki nad pacjentami po leczeniu onkologicznym.\nPodczas spotkań poruszone zostaną także tematy dotyczące stanów nagłego zagrożenia w onkologii, zasad pomocy psychologicznej oraz zasad przekazywania informacji chorym i ich rodzinom.\nMinisterstwo zapewnia, że szkolenia poprowadzą onkolodzy z wieloletnim stażem.Szkolenia będą się odbywały w Centrum Onkologii w Warszawie według harmonogramu dla poszczególnych województw. Koszty dojazdu pokrywa MZ.\nRzecznik resortu Krzysztof Bąk powiedział, że szkolenie to wspólna inicjatywa resortu i Instytutu a jego program przygotowali eksperci z Centrum Onkologii.\nJak zaznaczył, jest to kolejna inicjatywa szkoleniowa z tematyki onkologicznej, realizowana niezależnie od zapowiadanego przez ministerstwo szkolenia w ramach „Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych”, na realizację którego nie rozstrzygnięto jeszcze konkursu.\nRzecznik resortu zapewnił, że lekarze POZ mogą wziąć zarówno w szkoleniu organizowanym przez Centrum Onkologii jak i szkoleniach, które zostaną zorganizowane w ramach narodowego programu.\nW ramach Narodowego Programu Zwalczania Chorób Nowotworowych w roku 2014 i 2015 zaplanowano szkolenia z zakresu onkologii dla co najmniej 10 tysięcy lekarzy POZ. Mają one poprawić ich wiedzę między innymi z zakresu diagnostyki onkologicznej i zasad kierowania na leczenie.\nCzytaj: Opolskie: rozpoczną się szkolenia dotyczące pakietu onkologicznego >>>\nOd połowy października szkolenia dotyczące technicznych aspektów wprowadzenia pakietu onkologicznego prowadzi Narodowy Fundusz Zdrowia. NFZ chce przeszkolić lekarzy POZ między innymi w zakresie ścieżki prowadzenia pacjenta, wyznaczonych w niej terminów, opieki, jaką należy w ramach pakietu objąć pacjenta, czy kwestii rozliczeń.\nOd stycznia 2015 roku w życie mają wejść rozwiązania z pakietu onkologicznego, które zakładają wzrost roli lekarzy POZ w wykrywaniu chorób nowotworowych oraz opiece nad pacjentami po leczeniu onkologicznym. (pap)\nCzytaj także: Pakiet kolejkowy i onkologiczny za dwa miesiące >>>


Piotr Skórzewski z Mącznik h. Drogosław (M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego)\nPiotr Skórzewski z Mącznik h. Drogosław (ID: sw.16475)\nNowy Ranking WGM: 40.916 (top 5%), Stara waga koligacji PSB: 137 [wyłącz kolorowanie] [?]\nca 1799-1829 Florentyna Niemojowska h. Wieruszowa\n1806- Józefa Zbijewska h. Rola, (linia: Bogusław Sczaniecki 12.200.207)\ndziadkowie Piotr Paweł Skórzewski z Mącznik h. Drogosław, ma nekrolog w Dzien. Pozn.\n?1820-1896 Adam hr. (primog.) Żółtowski h. Ogończyk, ma nekrolog w Dzien. Pozn.\nrodzice Paweł Skórzewski z Mącznik h. Drogosław, ma nekrolog w Dzien. Pozn.\nPiotr Skórzewski z Mącznik h. Drogosław, (linia: Adam Kwilecki 13.565.83), ?1880-1944\nPaweł Skórzewski z Mącznik h. Drogosław, ma nekrolog w Dzien. Pozn.\nzmarł dnia 19 I 1917 - Sieroszewice. , wiek: 63 lat.\nżona (ślub: około 1910): Teresa Czarnecka h. Prus (III), (linia: Adam Kwilecki 13.565.83) 1887-1942 , (Rodzice : Jan hr. (primog.) Czarnecki h. Prus (III), (linia: Adam Kwilecki 13.565.83) 1856-1918 & Wanda bar. Ziemięcka z Ziemięcina h. Nieczuja, (linia: Adam Poniński 15.105.822) 1864-1943) , dzieci\n□ & Leon Działowski z Działowa (von Salendorf) h. Prawdzic ma nekrolog w Dzien. Pozn. , (linia: Ludwik Zieliński sw.13821) 1871-1922\n□ & Piotr Pluciński ?1870-\nPiotr Paweł Skórzewski z Mącznik h. Drogosław ("Sosa" 4) & ; ("Sosa" 5) Ewa Gorzeńska z Gorzenia h. Nałęcz\nEdward Skórzewski z Mącznik h. Drogosław (linia: Paweł Skorzewski 2.830.101) ?1850-\nPaweł Skórzewski z Mącznik h. Drogosław ma nekrolog w Dzien. Pozn. , (linia: Paweł Skorzewski 2.830.101) 1853-1917\nWitold Skórzewski z Mącznik h. Drogosław ma nekrolog w Dzien. Pozn. i w Kur. Warsz. , (linia: Paweł Skorzewski 2.830.101) ca 1861-1919\nsw.153011 Informacja p. Andrzeja Karłowskiego (z 2.1.2011)\nsw.16475 Informacja p. Daniela Kamińskiego (sprzed 12.5.2007)


TREFL 300 EL. Okr. Konie - Puzzle Standard - Zadowolenie.pl\nTREFL 300 EL. Okr. Konie\nNr katalogowy: WZTRFT0UH030149\nKod producenta: PT-39043\nKonie Puzzle Okrągłe.Miłośnicy puzzli staną przed zupełnie nowym wyzwaniem. Teraz układanka ma kształt koła - spróbuj dopasować wszystkie elementy i ciesz się puzzlową zabawą na okrągło! Połączenie oryginalnego kształtu z pięknym zdjęciem koni to prawdziwa gratka dla fanów niebanalnej rozrywki i oczywiście...\nKonie Puzzle Okrągłe.Miłośnicy puzzli staną przed zupełnie nowym wyzwaniem. Teraz układanka ma kształt koła - spróbuj dopasować wszystkie elementy i ciesz się puzzlową zabawą na okrągło! Połączenie oryginalnego kształtu z pięknym zdjęciem koni to prawdziwa gratka dla fanów niebanalnej rozrywki i oczywiście miłośników koni.Najwyższa jakość wykonania!Do produkcji puzzli użyliśmy materiałów ekologicznych i płótnowanego papieru eliminującego odbijanie światła, co gwarantuje bezpieczeństwo i radość układania. Całość zamknięta jest w opakowaniu z materiału ekologicznego. Ciekawe wzornictwo i oryginalny kształt spełnią oczekiwania nawet najbardziej wymagających miłośników puzzli.\nZapytaj o produkt: TREFL 300 EL. Okr. Konie


2017/11/30 o 15:05\nJaka tragedia? Polska nie jest dla muzułmanów to powinno być jasne. To hasło jest w porządku, Jan III Sobieski aprobuje\n2017/12/02 o 20:29\nPolska to Polacy Lachy panowie króle władcy tej części europy;jeśli tego nie pojmują to niech nie szukają tu swojego miejsca\n2017/12/26 o 10:10\nNiech muzułmańska hołota wynosi się z Polski .\nNastępny Następny artykuł: Media oburzone po publikacji przez Trumpa tych trzech nagrań na Twitterze. Dostało mu się nawet od premier Wielkiej Brytanii. Bezcenna reakcja prezydenta [WIDEO+18]


Wakacje piłkarzy Cracovii i Wisły. Był ślub! Gdzie zawodnicy spędzają urlopy? Malediwy, Brazylia... ZDJĘCIA 9.06 | Gazeta Krakowska\nmot 9 czerwca 2021, 9:41


12.01.2018. Posiedzenie Prezydium ZG /\n12.01.2018. Posiedzenie Prezydium ZG\nW dniu 12 stycznia 2018 roku, w Warszawie, odbyło się pierwsze w tym roku posiedzenie Prezydium Zarządu Głównego SEiRP, prowadził je Prezes Antoni Duda.\n12.01.2018. Posiedzenie Prezydium Zarządu Głównego\n5.01.2018. Katowice. Spotkanie z Pełnomocnikiem KOIU A. Rozenkiem\n5.01.2018. Katowice. Spotkanie z Pełnomocnikiem KOIU Andrzejem Rozenkiem\nBiuletyn Informacyjny ZG SEiRP. Luty 2018\nOlsztyński Biuletyn Informacyjny nr 93


Kompanię Węglową ma uratować spółka z niewielką praktyką na Śląsku - plus.dziennikzachodni.pl\nKompanię Węglową ma uratować spółka z niewielką praktyką na Śląsku\nTowarzystwo Finansowe Silesia w ostatnich dniach jest jednym z głównych tematów rozmów w branży górniczej. To właśnie ta spółka ma przejąć 11 kopalń należących do Kompanii Węglowej. Rząd chce, by Silesia zabezpieczyła normalne funkcjonowanie KW do czasu wypracowania ostatecznej formuły właścicielskiej. Ma to być podstawa Nowej Kompanii Węglowej, choć przedstawiciele branży górniczej nie są - łagodnie mówiąc - optymistami. Dla nich nazwiska prezesa i wiceprezesa TF Silesia są tak naprawdę anonimowe.\nByły wiceminister gospodarki, ekspert do spraw górnictwa Jerzy Markowski, pomysł rządu ocenia negatywnie. - Uważam, że ten podmiot nie ma ani kapitału, ani kompetencji do tak poważnego zadania. Mają też niewielkie doświadczenie na Śląsku. Ta decyzja to brak wyczucia u warszawskich elit - ocenia Jerzy Markowski.\nDobrego zdania na temat tej koncepcji nie ma również Adam Gorszanów, prezes Izby Gospodarczej Pośredników Sprzedaży Węgla. Według niego, koncepcja ratowania Kompanii Węglowej za pośrednictwem TF Silesia nie daje gwarancji powodzenia.\nKto podjął się zatem tej niemal karkołomnej misji?\nZarząd TF Silesia składa się z dwóch osób. Prezesem jest Adam Siwek (urodzony w 1970 roku), który zajmuje to stanowisko od listopada 2013 roku. Wcześniej był wiceprezesem PGNIG Termika S.A. (od lutego 2012 roku do sierpnia 2013 roku) oraz prezesem w KGHM Energetyka Sp. z o.o. (od stycznia 2009 roku do listopada 2011 roku). To spółki-córki PGNiG-u i KGHM-u. Wcześniej działał również w Econtrade, Intercon, Energetyka, Biowind, Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej w Legnicy, Elektrociepłowni Stalowa Wola oraz Przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej w Jeleniej Górze. Adam Siwek skończył ekonomię na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu i - na tej samej uczelni - studia podyplomowe z dziedziny energetyki. Wiceprezes Agnieszka Skarboń (urodzona w 1977 roku) jest w zarządzie TF Silesia od 24 lipca 2012 roku. Wcześniej była związana ze spółką Instalmedia oraz Elektrociepłownią Tychy. Studiowała zarządzanie i marketing na Uniwersytecie Śląskim.\nZarówno Adam Siwek jak i Agnieszka Skarboń mają błogosławieństwo Platformy Obywatelskiej. Prezesowi bliżej do obecnego ministra spraw zagranicznych Grzegorza Schetyny, a wiceprezes do śląskiej PO.\n- Młodzi, zdolni i kompetentni, chociaż prawdopodobnie zbyt młodzi - podkreślają nasi rozmówcy, którzy znają najważniejsze osoby w TF Silesia. Dodają przy okazji, że brak doświadczenia w branży górniczej nie jest ich wadą, a raczej zaletą, ponieważ to specjaliści od finansów, a tacy są w tej chwili najbardziej potrzebni.\nTF Silesia znalazło się w przeszłości pod lupą prokuratury, co jest skazą na wizerunku spółki. Dokładnie rok temu prokurator skierował do Sądu Okręgowego w Katowicach akt oskarżenia przeciwko Wojciechowi B., byłemu prezesowi Towarzystwa Finansowego ,,Silesia’’. Mężczyzna odpowiada za niegospodarność związaną z działaniami na szkodę spółki.\nZdaniem prokuratury, jego działania doprowadziły do strat w wysokości ponad 36 milionów 729 tysięcy złotych oraz naraziły spółkę na stratę nieco ponad 4 milionów 321 tysięcy złotych. Zarzuty są związane z umowami podpisanymi przez B. od 30 kwietnia 2010 roku do października 2011 roku. W śledztwie zgromadzono dowody, które wskazują na to, że były one niekorzystne dla TF Silesia, a prezes przekroczył swoje uprawnienia i nie dopełnił obowiązków.\nChodzi przede wszystkim o umowę z 26 lipca 2011 roku, którą podpisano w Katowicach z firmą Kraftport sp. z o.o. na dzierżawę terenów po byłej Stoczni Szczecińskiej Nowa. Umowa została podpisana niezgodnie z przepisami, między innymi bez zgody ministra skarbu państwa.\nSąd Okręgowy w Szczecinie 11 grudnia 2013 roku orzekł, że umowa jest nieważna. W rzeczywistości ,,Kraftport’’ nigdy nie zapłacił pokrzywdzonej spółce żadnych pieniędzy, a pomimo to faktycznie miał do dyspozycji tereny stoczni i czerpał z tego tytułu korzyści majątkowe - między innymi usunął z tego terenu złom i odpady o wartości ponad 257 tysięcy złotych. Na samej umowie dzierżawy spółka miała stracić ponad 36 milionów złotych.\nOskarżony Wojciechowi B. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Prokurator zastosował wobec niego poręczenie majątkowe (500 tys. złotych), obciążając hipoteką nieruchomości. Oskarżonemu grozi do 10 lat więzienia.\nWyrok w tej sprawie jeszcze nie zapadł. Po Wojciechu B. nowym prezesem TF Silesii został Mariusz Kolwas, który pożegnał się z tym stanowiskiem w 2013 roku. Jego obowiązki przejął Adam Siwek, który do dziś jest szefem spółki. Zarówno dla niego jak i dla wiceprezes Agnieszki Skarboń projekt związany z ratowaniem Kompanii Węglowej to największe wyzwanie w karierze. Podołają?\nSilesia Kompania Węglowa


NEWSCAT.TV “Katalonia Dialog Międzynarodowy”. Nowy, międzynarodowy sposób przekazu informacji.\nDzisiaj, 06 października 2014 roku, zainicjowaliśmy projekt „Katalonia Dialog Międzynarodowy„, którego celem głównym jest informowanie Europy tak, aby z pierwszej ręki mogła Ona dowiedzieć się, po katalońsku i w innych językach, o rzeczywistości ekonomicznej i społecznej w Katalonii. Chcemy też, aby sama Katalonia lepiej poznała sytuację w innych krajach. Chodzi nam o promocję i wzmocnienie katalońskiej obecności w Europie dzięki wielokanałowej telewizji internetowej nadającej przez 24 godziny na dobę w sieciach społecznościowych w Katalonii i w krajach Europy Środkowej, Wschodniej i w Republikach Bałtyckich, a także w innych krajach europejskich.\nRozruch rozpoczniemy okresem testowym tak, aby w kwietniu 2015 roku zakończyć pierwszą część projektu i stać się telewizją internetową nadającą rzeczywiście przez 24 godziny. Informacje w formacie tekstowym pojawiać się będą na platformie www.newscat.tv.\nNEWSCAT.TV służy prezentacji Katalonii z otwartej i obiektywnej perspektywy i rozprzestrzenianiu informacji o Katalonii w językach poszczególnych krajów.\nW ten sposób my, mieszkańcy Katalonii, pragniemy rozpropagować nasz głos na całym świecie.\nTworzymy wielokanałową telewizję internetową TV nadającą przez 24 godziny i chcemy, aby stała się ona:\nprofesjonalnym środkiem komunikacji po to, by osiągnąć godne miejsce i uplasować się w czołówce narodów, kultur i wśród ludzi tak, aby rozpowszechniać informacje o naszym kraju i rozpocząć dialog z innymi krajami.\nprojekt skupia się na informacjach łączących tematycznie różnorodne aspekty społeczne, ekonomiczne i kulturalne kraju, które dostarczać będziemy w sieciach społecznościowych.\nprojekt startuje w Barcelonie, gdzie znajduje się pierwsze studio nagrań i produkcji, a siedzibą projektu jest siedziba Fundacji Itaka, animatorki całego zamierzenia.\nostro prezentując tematy staramy się prowokować dyskusję, kontrast, analizę. Szukamy i udostępniamy narzędzia zrozumienia rzeczywistości po to, aby wiedzieć, co się wokół nas dzieje.\ndziennikarska struktura prezentuje treści podawane przez autorów, którzy gwarantują pluralizm i różnorodność.\nPoruszane przez nas tematy spełniać będą wszystkie dziennikarskie kryteria w oparciu o ważność informacji, ich znaczenia i zainteresowaniu, jakie wzbudzają.\nbędziemy obecni w sieciach społecznościowych\nDzisiaj rozpoczynamy. Możecie nas oglądać na www.newscat.tv i uczestniczyć z nami w sieciach społecznościowych w różnych językach, wybierając odpowiednie linki tutaj: http://www.newscat.tv/#!languages/c6d4\nAby otrzymywać od nas wiadomości i dodatkowe informacje wyślij e-mail. Możesz to zrobić za pośrednictwem strony internetowej www.newscat.tv\nDzięki temu projektowi Katalonia ma nowego, stanowczego i przekonanego o swoich racjach, ambasadora, który jest w stanie rozmawiać i współżyć ze wszystkimi narodami świata.


Rozdz. LXXXVIII – Od Religi po Wałęsę – hipokryzja elit. « Teatr to miejsce spotkania: Fragmenty rozdziałów – (kliknij tu)\n« Rozdz.LXXXVII. Solorz i Grauso – wojna o kasę.\nRozdz. LXXXIX – Kwaśniewski czy Blida a Cyfra nadchodzi »\nRozdz. LXXXVIII – Od Religi po Wałęsę – hipokryzja elit.\nMoje telewizyjne programy z wszystkimi możnymi tego świata podzielić wypadnie na trzy części. Pierwsza trwała rok z okładem. Od grudnia’92 do początku lutego’93 roku – działałem całkowicie swobodnie, pracowałem darmo. Dla pieniędzy robiłem newsy. Potem, jedynie z akceptacją Michala Komara, wkraczałem do otwartego studia by lub realizowałem program na żywo. W tym trybie zrealizowałem 120 programów. Na żywo rozmawiałem z 66 osobami. Tydzień w tydzień: od 21 maja 93 do 28 sierpnia ’94. Nazajutrz prokurator wkroczył do NTW.\nSpotykałem się m.in.: z ekonomistami:Leszkiem Balcerowiczem, Ryszrdem Bugajem , Jerzym Eysymontem czy Hanną Gronkiewicz – Waltz. Politykami takimi jak Zbigniew Bujak,\nA.T.K i Zbigniew Bujak ( 2.VII.1993)\nBronisław Geremek, Lech Kaczyński albo Janusz Onyszkiewiczem. Z byłymi premierami Janem Krzysztofem Bieleckim i Janem Olszewskim. Z wybitnymi prawnikami Adamem Strzemboszem i Andrzejem Stelmachowski. Ludźmi biznesu takimi jak Piotr Büchner, Zbigniew Niemczycki czy Sobiesław Zasada. Także, choć najrzadziej z zaangażowanymi politycznie artystami jak Izabella Cywińska czy Jacek Kaczmarski. Wreszcie z publicystami takimi jak Dariusz Fikus, Zdzisław Najder czy Konstanty Gebert. W tym samym dniu co Grauso moim gościem była Małgorzta Niezabitowska. Teraz jednak uzyskałem to, co Komarowi chyba nie było dane. Skromny ale jednak – budżet. Rozpocząlem cykl rozmów o telewizji. Wkrótce było wiadomo, że koncesji z rąk Markiewicza nie dostaniemy.\nTagi: Janczarek, Jarosław Kret, Kinaszewski, media, Michał Komar, Michnik, Opis Obyczajów, Wałęsa, Wolicki\nTen wpis został opublikowany piątek, 23 październik 2009 o 20:44 i jest zaszufladkowany do kategorii Opis Obyczajów.\tMożesz śledzić wszystkie odpowiedzi do tego wpisu poprzezkanał RSS 2.0. Możesz dodać odpowiedź lub trackback ze swojej strony.


WHO - Ocenzurowane.pl1\nPrześledzenie prób podjętych przez chiński reżim w celu kontrolowania dyskursu naukowego i forsowania strategii\nOd wczesnych, przyjaznych Chinom, komunikatów Światowej Organizacji Zdrowia na temat wybuchu epidemii wirusa, po opiniotwórcze publikacje odrzucające teorię, jakoby wirus pochodził z laboratorium, wpływ Pekinu na dyskusje naukowe w czasie pandemii poddawany jest coraz większej kontroli. Wielu obserwatorów wskazuje również na ślady komunistycznego reżimu w forsowaniu jednej ze stron debaty dotyczącej nauki i strategii lockdownów, co miało znaczące konsekwencje ekonomiczne na Zachodzie.\n„Po pierwsze, [lockdowny na Zachodzie] wzmocniły kontrolę [Pekinu] nad globalnym łańcuchem dostaw. Po drugie, [lockdowny] oznaczają, że gospodarka Pekinu rośnie, podczas gdy inne gospodarki na całym świecie – w większości wolnych społeczeństw, choć nie tylko – kurczą się” – powiedział w wywiadzie Robert Spalding, amerykański generał brygady w stanie spoczynku. Spalding jest starszym współpracownikiem w Hudson Institute i autorem książki „Niewidzialna wojna: Jak Chiny w biały dzień przejęły wolny Zachód” (ang. Stealth War: How China Took Over While America’s Elite Slept).\nGenerał brygady w stanie spoczynku Sił Powietrznych USA Robert Spalding w Waszyngtonie 29.05.2019 r. (Samira Bouaou / The Epoch Times)\nRoss McKitrick, profesor ekonomii na Uniwersytecie w Guelph, twierdzi, że polityka lockdownów i inne surowe ograniczenia miały szkodliwy wpływ nie tylko na gospodarkę na Zachodzie, lecz także na ogólną kondycję zdrowotną ze względu na odroczone procedury medyczne i problemy ze zdrowiem psychicznym.\n„Chiny na tym skorzystały. W wyniku lockdownów u nas miały u siebie boom gospodarczy” – powiedział McKitrick w rozmowie z „The Epoch Times”, podzielając poglądy Spaldinga. Dodał, że prawdopodobieństwo, by Pekin wywierał wpływ na dyskusje na temat polityki lockdownów w krajach zachodnich jest kwestią, którą należy zbadać.\nKontrolowanie społeczności naukowej\nUpolitycznienie nauki przez chiński reżim i wywieranie wpływu na społeczność naukową było powracającym tematem podczas całej pandemii.\nOd samego początku wybuchu epidemii Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) była poddawana kontroli ze względu na jej reakcję na pandemię i uległość wobec Pekinu.\nAgencja ONZ, której zadaniem jest ochrona zdrowia publicznego na świecie, została skrytykowana za opieszałość w ogłaszaniu pandemii, jak również za aktywne odradzanie nałożenia restrykcji na podróżnych z Chin. Szefowa kanadyjskiego urzędu zdrowia publicznego dr Theresa Tam, doradczyni WHO, poparła te zalecenia, których orędownikiem była Komunistyczna Partia Chin (KPCh). Szef WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus, który ma silne powiązania z Pekinem, regularnie chwalił sposób, w jaki Chiny poradziły sobie z epidemią wirusa.\nOrganizacja ta również szybko nadała chorobie wywoływanej przez wirusa nazwę COVID-19, aby zapobiec nadaniu jej nazwy nawiązującej do miejsca pochodzenia, która weszłaby do powszechnego użycia, jak to często ma miejsce, np. „wirus z Wuhan” lub „chińska choroba” – szczególnie, że KPCh bardzo chciała uciszyć wszelkie powiązania wirusa z Chinami.\nJeśli chodzi o dyskusje na temat pochodzenia epidemii, to dwa listy otwarte opublikowane we wpływowych czasopismach naukowych „The Lancet” i „Nature” odegrały kluczową rolę w ugruntowaniu teorii o naturalnym pochodzeniu wirusa, jako jedynej realnej możliwości, oraz w zdementowaniu wszelkich sugestii dotyczących wydostania się wirusa z laboratorium jako „teorii spiskowych”. Dopiero niedawno ta ostatnia teoria została zdestygmatyzowana po tym, jak niektóre osoby ze społeczności naukowej zabrały głos, a prezydent USA Joe Biden powiedział, że nie można wykluczyć żadnej z tych możliwości.\nPóźniej wyszło na jaw, że Peter Daszak, inicjator listu opublikowanego w „The Lancet”, ma powiązania z Instytutem Wirusologii w Wuhan, gdzie prowadzone są badania nad koronawirusami. Jak już wcześniej informowało „The Epoch Times”, zarówno list z „The Lancet”, jak i ten opublikowany w „Nature” wydają się częścią skoordynowanych wysiłków, których źródłem była telekonferencja z lutego 2020 roku zorganizowana przez dr Anthony’ego Fauciego, dyrektora amerykańskiego Narodowego Instytutu Alergii i Chorób Zakaźnych (ang. National Institute of Allergy and Infectious Diseases), organizacji finansującej badania nad koronawirusami w laboratorium w Wuhan.\nJednak nie chodziło tylko o to, że czasopisma te opublikowały listy, w których twierdzono, że wirus ma pochodzenie naturalne – odrzucały również opracowania, które sugerowały alternatywne teorie.\nTak było w przypadku grupy naukowców znanych jako Grupa Paryska, którzy opublikowali listy otwarte, twierdząc, że naturalne pochodzenie wirusa nie zostało udowodnione, i wezwali WHO do przeprowadzenia niezależnego, wolnego od wpływu Chin, śledztwa w sprawie pochodzenia wirusa. Jednak, według UnHerd, „The Lancet” odmówiło opublikowania listu, który owi naukowcy złożyli do czasopisma na początku stycznia 2020 roku.\nNiektórzy zwracają uwagę, że przyczyną takich odmów mogą być powiązania biznesowe z Chinami.\n„Te czasopisma mają znaczące i rozwijające się interesy gospodarcze w Chinach, a zatem najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że nie chcą denerwować KPCh, aby nie zagrozić swoim tamtejszym interesom gospodarczym” – powiedział Nikolai Petrovsky, profesor medycyny na australijskim Flinders University, w wywiadzie dla „The Epoch Times”.\nPetrovsky sam był jednym z pierwszych naukowców wskazujących na niespójności w twierdzeniach o naturalnym pochodzeniu tego wirusa, ale miał problemy z publikacją swoich prac.\n„Ryzyko odwetu ze strony KPCh jest bardzo realne, czego doświadczyła Australia, gdy w ubiegłym roku jej [premier] wezwał do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie pochodzenia COVID-19, a Chiny niemal natychmiast uderzyły w Australię szeregiem sankcji gospodarczych” – powiedział.\nRzecznik prasowy „Nature” odpowiedział w e-mailu, że implikacje biznesowe nie są czynnikiem wpływającym na decyzje redakcyjne czasopisma, wskazując na słowa redaktor naczelnej dr Magdaleny Skipper: „W przypadku zgłoszeń związanych z COVID-19, podobnie jak w przypadku wszystkich innych zgłoszeń, nasi redaktorzy podejmują decyzje wyłącznie na podstawie tego, czy badania spełniają nasze kryteria publikacji – solidne oryginalne badania naukowe, o wybitnym znaczeniu naukowym, które prowadzą do interesujących dla multidyscyplinarnej publiczności wniosków”.\n„The Lancet” nie odpowiedziało na prośby o komentarz. W przeszłości wydawnictwo twierdziło, że jako kryteria publikacji bierze pod uwagę tylko zasługi naukowe, a nie politykę.\nW 2017 roku w raporcie „The Financial Times” wykazano, że Springer Nature, firma z siedzibą w Niemczech, która jest właścicielem „Nature” i innych wiodących czasopism naukowych, w tym „Scientific American”, blokowała dostęp do co najmniej 1000 czasopism akademickich w Chinach, które poruszają tematy uważane przez Pekin za drażliwe, takie jak Tajwan i Tybet.\nElsevier, firma macierzysta „The Lancet”, jest własnością RELX Group i również prowadzi poważne działania w Chinach, m.in. współpracuje z chińskim gigantem mediów społecznościowych Tencentem.\nRedaktor naczelny brytyjskiego „Lancetu” Richard Horton wielokrotnie chwalił sposób, w jaki Chiny radzą sobie z pandemią, jednocześnie krytykując Wielką Brytanię za to, że nie wprowadziła surowszych lockdownów.\nW wywiadzie dla chińskiej państwowej telewizji China Central Television w maju ubiegłego roku, Horton powiedział, że posunięcie polegające na zamknięciu Wuhan „było nie tylko słuszne, lecz także pokazało innym krajom, jak powinny reagować w obliczu tak poważnego zagrożenia”. Dodał, że „najbardziej niefortunne” było to, że niektórzy ludzie obwiniali Chiny za spowodowanie pandemii.\nZ kolei w wywiadzie dla magazynu „New Scientist” z czerwca tego samego roku Horton powiedział, że kraje takie jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Brazylia zachowały się „przerażająco” w obliczu pandemii. A w wywiadzie dla Al Jazeera w styczniu br. skrytykował Wielką Brytanię za to, że nie wprowadziła wcześniej ścisłych lockdownów.\nMcKitrick, wskazując na niedawne badanie opublikowane przez amerykańskie Narodowe Biuro Badań Ekonomicznych (ang. National Bureau of Economic Research) na temat wpływu lockdownów na śmiertelność, stwierdził, że surowe środki restrykcyjne miały odwrotny od zamierzonego wpływ na zdrowie.\nW tym badaniu sprawdzono korelacje pomiędzy polityką „schronienia w miejscu” a wskaźnikami zgonów w 43 krajach oraz wszystkich stanach USA i stwierdzono, że taka strategia nie zmniejszyła śmiertelności. Wręcz przeciwnie, w niektórych obszarach odnotowano większą liczbę zgonów. Wyniki badania sugerują, że prawdopodobnie taka strategia zwiększyła liczbę „śmierci z rozpaczy” na skutek izolacji ekonomicznej i społecznej, w tym bezrobocia, zwiększonego nadużywania środków uzależniających, zmniejszonej aktywności fizycznej i odroczonych procedur medycznych.\n„Jestem pewien, że [Horton] nie jest tego świadomy, niemniej zajmując stanowisko, że rządy powinny być krytykowane za to, iż nie są bardziej rygorystyczne w swoich lockdownach, postępuje wbrew dowodom naukowym” – powiedział McKitrick.\nHorton nie odpowiedział na prośbę o komentarz.\nSpalding twierdzi, że celem KPCh jest kontrolowanie narracji tak, aby odpowiadała własnym interesom partii. W świecie nauki obejmuje to również, poza finansowaniem projektów i partnerstwami biznesowymi, umieszczanie w czasopismach naukowych licznych artykułów z fałszywymi danymi, które zaciemniają obraz i utrudniają prowadzenie dyskusji opartych na faktach.\nRaport World Education Services wykazał, że w latach 2012-2016 Chiny znacznie prześcignęły inne kraje w liczbie wycofanych artykułów, które miały sfałszowane recenzje – odrzucono 276 artykułów.\nZdaniem Spaldinga, w połączeniu z wysiłkami KPCh, aby zapobiec publikacji badań, które nie są jej na rękę, lub w niektórych przypadkach usunąć opublikowane, Pekin był w stanie wpłynąć na to, co ludzie postrzegają jako prawdę. Dodał, że sytuację pogarsza wpływ partii i jej kontrola nad światem cyfrowym.\n„Chodzi o kontrolowanie narracji, ponieważ jeśli kontrolujesz to, co ludzie mówią o różnych rzeczach, kontrolujesz ich sposób myślenia” – powiedział.\nJeśli chodzi o działania polityczne i poparcie środowisk naukowych dla lockdownu, to zdaniem Spaldinga, KPCh ma wiele sposobów na wzmocnienie tych apeli.\nSystematyczne wykorzystywanie przez reżim mediów społecznościowych i stosowanie taktyk wywierania wpływu dla uzyskania korzystnych relacji w mediach jest dobrze udokumentowane w różnych badaniach.\n„Gdy pandemia zaczęła się rozprzestrzeniać, Pekin wykorzystał swoją infrastrukturę medialną na całym świecie, aby wszędzie w mediach krajowych wywołać pozytywne komentarze o Chinach, a także wprowadzić bardziej nowatorskie taktyki, takie jak dezinformacja” – stwierdziła Międzynarodowa Federacja Dziennikarzy (ang. International Federation of Journalists) w raporcie opublikowanym w maju br.\n„Chiny wychodzą z pandemii COVID-19 z bardziej pozytywnymi globalnymi relacjami na temat swoich działań i polityki niż przed pandemią”.\nSpalding twierdzi, że Pekin wykorzystał te strategie do promowania ścisłych lockdownów w innych krajach. Taktyka ta obejmuje systematyczne wykorzystywanie mediów społecznościowych do chwalenia radykalnych środków zwalczania pandemii przez Chiny oraz do podbijania postów na temat badań wspartych budzącym wątpliwości modelowaniem, które przewiduje duże ilości zgonów w przypadku braku lockdownów.\n„Te posty były retweetowane i repostowane przez armię 50 centów i innych influencerów spoza Chin, a następnie zostały podchwycone przez tradycyjne media, które nadały temu jeszcze większy rozgłos, ponieważ jest to część ich modelu biznesowego” – stwierdził Spalding. Określenie „armia 50 centów” odnosi się do komentatorów internetowych zatrudnionych przez KPCh do manipulowania opinią publiczną na jej korzyść. Za każdy post otrzymują rzekomo wynagrodzenie odpowiadające 50 centom.\n„Sposób, w jaki nasze społeczeństwo jest obecnie w cyklu wiadomości 24/7, i sposób, w jaki platformy mediów społecznościowych z Doliny Krzemowej są bardzo łatwo manipulowane na potrzeby propagandy, to wszystko jest wykorzystywane do nadawania rozgłosu” – dodał Spalding.\nBadacz i prawnik z Atlanty Michael P. Senger twierdzi, że Pekin fałszywie przedstawił swoją reakcję na pandemię, znacznie zaniżając liczbę przypadków zachorowań i zgonów, jednak czołowe organizacje informacyjne na Zachodzie wychwalały model reżimu.\n„KPCh, domagając się od elitarnych wydawnictw powtarzania orwellowskiego kłamstwa, że ‘Chiny kontrolują wirusa’, ugruntowała to kłamstwo, aby zachodnie elity mogły je powielać, wykorzystując reputację Chin w kwestii starannego zarządzania oraz fakt, że większość ludzi na Zachodzie nie ma jeszcze pojęcia, iż jest to niegodne zaufania państwo totalitarne” – napisał Senger w „Tablet”.\n„[Chiński przywódca] Xi Jinping często podkreślał konieczność globalnej współpracy w celu zwalczenia COVID-19. Jednocześnie świat zaczął się upodabniać do Chin. Pewne miejscowości wprowadziły linie alarmowe do zgłaszania naruszeń lockdownu, a niektóre kraje wypuściły nowe floty dronów obserwacyjnych”.\nSenger zwrócił uwagę na wypowiedź dyrektora FBI Christophera Wraya, który powiedział w zeszłym roku, że amerykańscy urzędnicy z władz federalnych, stanowych i miejskich mówili, iż chińscy dyplomaci „agresywnie nalegają na wsparcie” chińskiej reakcji na pandemię, w jednym przypadku nawet poprosili senatora stanowego o wniesienie rezolucji pochwalnej dla chińskiego sposobu radzenia sobie z kryzysem.\nSpalding zauważa, że warunki spowodowane „stosowanym postmodernizmem” i „neomarksistowskim aktywizmem” na Zachodzie, w połączeniu ze sposobem działania gigantów technologicznych z Doliny Krzemowej, tworzą bardzo korzystne środowisko dla KPCh do kontrolowania narracji i realizowania jej interesów.\n„Komunistyczna Partia Chin niekoniecznie musi to wszystko robić. Może wykorzystać te rzeczy” – powiedział.\nZdaniem Spaldinga, w ramach tych nowoczesnych trendów, w wolnych krajach pojawiają się te same rodzaje cenzury i mechanizmów wpływu, które były wykorzystywane do kształtowania myśli ludzi w reżimach totalitarnych, takich jak KPCh.\n„Chodzi o cenzurę. Tu chodzi o określenie, kto ma prawo ustalać, jaka jest prawda, a nie o fakty. Nie chodzi o metodę naukową. Chodzi o to, kim jesteś, jakiej jesteś rasy – to jest postmodernizm stosowany” – powiedział.\n„A do tego dochodzi fakt, że Dolina Krzemowa zbudowała niesamowitą maszynę do wpływania na postrzeganie i wykorzystywanie tych platform – nie tylko mediów społecznościowych, lecz także platform konsumenckich – do wpływania na sposób myślenia ludzi”.\nJak twierdzi Spalding, te warunki działają dokładnie według modelu „nieograniczonych działań wojennych” Pekinu, i może to pozwolić reżimowi na zdobycie wpływów i kontroli na Zachodzie. Ten rodzaj strategii wojennej, nakreślony przez dwóch pułkowników chińskiego wojska w latach 90., wzywa do stosowania niekonwencjonalnych taktyk, aby osiągnąć cel wojny. Zgodnie z tą strategią, wojna nie ogranicza się tylko do użycia wojska na polu bitwy, ale do wykorzystania wszystkich dostępnych dróg, w tym strumieni finansowych, wojny cyfrowej oraz tajnych zagranicznych kampanii wpływu i szpiegostwa.\n„KPCh wykonała fantastyczną robotę, wykorzystując dane, internet i globalizację do realizacji własnych interesów” – powiedział Spalding.\n„Kiedy weźmiemy wzrost postmodernizmu stosowanego na Zachodzie, w zachodnim środowisku naukowym, połączymy to ze wzrostem i potęgą firm z Doliny Krzemowej poprzez ich technologie, a następnie posłużymy się bardzo strategicznym sposobem prowadzenia wojny przez Komunistyczną Partię Chin, wtedy będziemy mieli doskonałe narzędzie do stworzenia globalnego totalitaryzmu bez konieczności fizycznej okupacji terytorium, z czym borykał się Związek Radziecki”.\nNowomowa Nowej Normalności #1: „Odporność stada”\nPierwszy wpis z naszej nowej serii pokazuje, w jaki sposób Światowa Organizacja Zdrowia usunęła naturalną odporność ze swojej definicji „odporności stada”\n„Nowomowa Nowej Normalności” to nowa seria krótkich artykułów podkreślających, jak nasz język został zaatakowany w ciągu ostatnich osiemnastu miesięcy.\nOd początku „pandemii” i jej przejścia w oczywisty program „Nowej Normalności” (lub „Wielkiego Resetu”) sam język stał się polem bitwy. Słowa i wyrażenia są rozciągane i przekręcane w nowe, dziwaczne lub sprzeczne znaczenia lub ważone implikacjami, które nigdy wcześniej nie istniały.\n„Nowomowa Nowej Normalności” jest naszą próbą skatalogowania tych zmian i powstrzymania na zawsze prawdziwego znaczenia słów.\nNasz pierwszy przykład jest bardzo, bardzo dosłowny.\nWyrażenie „Odporność stada” istnieje od dziesięcioleci i większość z nas prawdopodobnie zetknęła się z nim w pewnym momencie przed marcem 2020 r., miała jasne znaczenie, które było dostępne (między innymi) na stronie Światowej Organizacji Zdrowia:\nOdporność zbiorowa (stada) to pośrednia ochrona przed chorobą zakaźną, która ma miejsce, gdy populacja jest odporna czy to poprzez szczepienie lub odporność wykształconą w wyniku wcześniejszej infekcji”.\nJednak po uderzeniu „pandemii” ta niegdysiejsza całkowicie niekontrowersyjna teoria stała się przedmiotem zaciekłej debaty, a jej zwolennicy nagle zostali określeni jako „ludobójcy”.\nW tym momencie WHO zmieniła swoją stronę internetową, aktualizując definicję „odporności stada”, aby całkowicie usunąć pojęcie „odporności naturalnej”:\n„Odporność zbiorowa (stada)”, znana również jako „odporność populacji”, to pojęcie stosowane ze szczepieniami, w ramach którego populacja może być chroniona przed określonym wirusem, jeśli zostanie osiągnięty próg wyszczepienia. Odporność stada uzyskuje się poprzez ochronę ludzi przed wirusem, a nie narażanie ich na jego działanie.\nMożesz sprawdzić ich starą witrynę za pomocą maszyny zwrotnej lub za pomocą tego zrzutu ekranu (w przypadku wyczyszczenia archiwum).\nSzczepienia nigdy wcześniej nie były uważane za jedyną drogę do odporności stada, a dodanie, że nie można wytworzyć odporności przez narażenie, jest całkowicie nienaukowe, wbrew wielowiekowej wiedzy medycznej.\nZmiana tej definicji podczas rzekomej pandemii, tuż przed wypuszczeniem eksperymentalnych i nieprzetestowanych szczepionek, jest wyraźnym sygnałem, że forsują one program.\nNic więcej nie trzeba mówić.\nZwróć uwagę na więcej w tej serii w najbliższej przyszłości, a jeśli masz jakieś sugestie dotyczące innych słów lub fraz, które ostatnio gwałtownie zmieniły swoje znaczenie, opublikuj je w komentarzach poniżej lub prześlij je nam e-mailem.\n6 sposobów na rozpoznanie, że „wariant Delta” to tylko część PLANDEMII\nKiedy już zrozumiesz, jak funkcjonują FakeNews’y i Big Pharma, to niemal niedorzecznym jest patrzeć, jak to wszystko rozwija się na twoich oczach. Motywy i „cele końcowe” nie są już tajemnicą, a narracja staje się coraz bardziej absurdalna, ale bardziej wiarygodna dla mas, ponieważ kilka miliardów owiec jest już poddana wywołującym demencję szczepionkom. Oparta na KPCh WHO nakłoniła większość świata do noszenia masek, poddawania się kwarantannie, zdystansowania się i szczepienia przeciw Chińskiej Grypie Część I, a teraz znów to samo, jak zdarta płyta, Chińska Grypa Część II czytaj “wariant Delta”.\n„Sama szczepionka nie powstrzyma transmisji społecznej” – skrzeczy zastępca dyrektora generalnego Światowej Organizacji Zdrowia – „Ludzie muszą stale używać maseczek, przebywać w wentylowanych pomieszczeniach…” bla, bla, bla. Następnie dowiadujemy się, że szczepionki Covid-19 są „wysoce skuteczne” przeciwko odmianie Delta, ale aby „dmuchać na zimne”, należy nosić maskę komunizmu (aby okazać niezłomną solidarność podczas rozmnażania się infekcji bakteryjnych w jamie ustnej i płucach).\nTeoria stada jest teraz unicestwiona przez szczepionki, które są tak „wysoce skuteczne”, że NADAL musisz nosić maseczkę i otrzymywać NOWE szczepionki dla nowych wariantów. Jasne.\nZdrowy rozsądek i nauka sprawiają, że jest oczywiste, że CDC i WHO kłamią na temat Covid-19, maseczek, dystansu społecznego, brudnych szczepionek, urazów poszczepiennych i „wariantu Delta”\nPowiedzmy to wprost: szczepionki działają świetnie, ale w ogóle nie działają? Mamy wystrzegać się nieszczepionych, ale też nie zbliżać się do osób zaszczepionych? To też ma sens. Możesz zdjąć maseczkę, gdy zostaniesz w pełni zaszczepiony, ale od razu załóż maseczkę i nie zdejmuj, a następnie wróćmy do blokady na czas nieokreślony, ponieważ warianty Covid-19 są jeszcze bardziej śmiercionośne i szybko się wszędzie rozprzestrzeniają.\nCzekaj, jest tego więcej. Po otrzymaniu szczepionek i paszportu szczepionkowego możesz bezpiecznie i swobodnie podróżować w dowolne miejsce, ale nie jedź nigdzie w przypadku wybuchu epidemii (plandemii), ponieważ wszystkie szczepionki, które właśnie otrzymałeś, nie chronią Cię przed Covid-19 ani żadnym z jego wariantów.\nDosłownie musisz być zahipnotyzowany, poddany praniu mózgu i cierpieć na demencję o umiarkowanym stopniu, aby uwierzyć we wszystko, co każą ci robić WHO lub CDC. Nie utrzymują nawet tej samej narracji w wiadomościach od ponad miesiąca, a wszystkie owce zapominają o wszystkim, co właśnie usłyszeli, i o wszystkim, co właśnie zrobili, aby zatruć swój umysł i ciało, i to bez skutku.\nW ten sposób wiesz w 100 procentach, że „wariant Delta” jest częścią ogromnego programu Ponziego dotyczącego zdrowia, w którym owce idą „na całość” i otrzymują wszystkie śmiercionośne szczepionki, które mają dostać w imię bezpieczeństwa, a następnie okazuje się, że tracą wszystko (rodzinę, zdrowie, jakiekolwiek bogactwo), ponieważ to wszystko jest oszustwem. Wszystko, co mówi się wszystkim, aby chronić się przed Covidem, w rzeczywistości szkodzi ciału. Maseczki cię krzywdzą. Dystans społeczny szkodzi. Brudne szczepionki Ci szkodzą.\nSześć sposobów na rozpoznanie, żę „wariant Delta” to oszustwo i głównie przykrywka urazów i zgonów spowodowanych szczepionką\n#1. Przemysł szczepionkowy twierdzi, że zastrzyk Covid-19 działa przeciwko „wariantowi Delta”, ale potem mówią, że kontynuuj kwarantannę w domu, noś maseczkę i zachowuj dystans społeczny, nawet jeśli byłeś zaszczepiony.\n#2. „Wariant Delta” zaczął się szybko rozprzestrzeniać, gdy wszystkie obrażenia poszczepienne zaczęły się rozprzestrzeniać po toksycznych szczepionkach Covid-19.\n#3. Odtąd każdy „śmiertelny” i bardziej zjadliwy „wariant” będzie wymagał NOWEJ szczepionki lub dwóch, ponieważ całe oszustwo polega po prostu na użyciu brudnych szczepionek, aby zmniejszyć populację świata o kilka miliardów (jak powiedział Bill Gates na konwencji TED kilka lat temu).\n#4. Choroby laboratoryjne z wybuchami „pandemii” to sposób, w jaki Rządzący zapewniają sobie utrzymanie władzy.\n#5. Rozprzestrzenianie się chorób i zamykanie przedsiębiorstw to sposób, w jaki reżim komunistyczny może jak najszybciej zmienić świat w chorą i głodującą socjalistyczną dziurę.\n#6. Większość osób łapiących i/lub umierających z powodu Covid-19 i „Delta Variant” to teraz ludzie, którzy byli już zaszczepieni przeciwko Covidowi.\nMiesiąc przed wybuchem epidemii COVID, Fauci i Moderna wysłały „kandydatów do szczepienia przeciwko koronawirusowi mRNA” do lekarza połączonego z laboratorium Wuhan\nDokumenty pokazują, że NIH Anthony Fauciego i gigant farmaceutyczny Moderna podzielili się „kandydatami na szczepienia preparatem mRNA przeciwko koronawirusowi” z ekspertem, który był mentorem ‘kobiety nietoperz’ z Wuhan i „ pomógł przetestować szczepionkę przeciw COVID” ponad miesiąc przed zidentyfikowaniem COVID-19.\nDokumenty pierwotnie opublikowane przez Axios w zeszłym roku ujawniają, że rząd USA i Moderna połączyły siły, aby wysłać umowy o transferze materiałów do najlepszych specjalistów na kilka dni przed wyciekiem COVID-19 w Wuhan w Chinach.\nUmowa przeniesienia została podpisana przez wiele stron w dniach 12-19 grudnia 2019 roku.\nWedług oficjalnej narracji Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) dowiedziała się o wybuchu zapalenia płuc w mieście Wuhan 31 grudnia 2019 r.\nDopiero 9 stycznia 2020 r. WHO wydała oficjalne oświadczenie dotyczące nowego koronawirusa znalezionego u pacjenta w szpitalu w Wuhan.\nJeden z sygnatariuszy umowy transferowej, dr Ralph Baric z UNC Chapel Hill, ma niezwykle bliskie związki z Instytutem Wirusologii w Wuhan.\nW formularzu transferu materiału Fauciego i Moderny proszą Baric o „przeprowadzenie badań prowokacyjnych ze szczepionką mRNA w (zredagowanym) modelu, jak opisano w Dowodzie A”.\nJednak „Dowód A” jest również zredagowany w dokumencie.\nDr Shi Zhengli, niesławnie znana jako „Kobieta nietoperz” z Wuhan, była głównym badaczem obok Barica, dopóki nie opuściła laboratorium UNC-Chapel Hill dla Instytutu Wirusologii w Wuhan.\nW rzeczywistości Zhengli i Baric opublikowali w 2015 r. artykuł opisujący: „Grupa krążących koronawirusów nietoperzy, podobna do SARS, wykazuje potencjał do pojawienia się u człowieka”.\nSkąd mieli wiedzieć, że gromada konkretnie związana z nietoperzem chińskim wykazuje potencjał do pojawienia się u człowieka?\nCóż, własnymi słowami, „zbudowali chimerę, kodując nowe, odzwierzęce białko wypustek CoV – z sekwencji RsSHC014-CoV, która została wyizolowana z chińskich nietoperzy podkowców”.\nNastępnie badacze celowo zainfekowali ludzkie płuca „w celu uzyskania kultur HAE”, które „pozyskano zgodnie z protokołami zatwierdzonymi przez University of North Carolina w Chapel Hill Institutional Review Board”.\nPodczas gdy badania „nadania funkcji” zostały zakazane w Ameryce w 2014 r., artykuł Baric/Zhengli z 2015 r. przyznaje, że „wnioskowano o kontynuację tych badań, co zostało zatwierdzone przez NIH”.\nCo ciekawe, notatka na końcu artykułu wyjaśnia, że autorzy pierwotnie pominęli fakt, że EcoHealth Alliance (EHA) sfinansował ich pracę.\nEHA to ta sama grupa, której NIH Fauciego używało do przekazywania pieniędzy do Instytutu Wirusologii w Wuhan, gdzie współpracownik Barica, dr Shi Zhengli, jest dyrektorem laboratorium.\nPrezes EHA, Peter Daszak, był również jedynym Amerykaninem wysłanym do Wuhan w celu „zbadania” teorii wycieku z laboratorium, którą, jak można było się spodziewać, odrzucił.\nW rzeczywistości, jako główny śledczy w śledztwie WHO, Daszak ustalił w ciągu 3 godzin od wizyty w laboratorium w Wuhan w lutym 2021 roku, że „nie ma tu nic do oglądania”.\nZ powodu oczywistego konfliktu interesów Daszaka dotyczącego laboratorium w Wuhan i badań nad zyskami z funkcji, które pojawiły się na pierwszych stronach gazet, został właśnie odwołany ze stanowiska głównego badacza zajmującego się pochodzeniem COVID w czasopiśmie medycznym The Lancet.\nPo tym, jak dr Ralph Baric eksperymentował z badaniami nad zwiększeniem funkcji, stworzył lek Remdesivir do leczenia koronawirusa dla giganta farmaceutycznego Gilead, firmy, która w ciągu ostatnich kilku lat otrzymała ponad 6,5 miliarda dolarów od NIH Fauciego.\nTeraz Baric połączył siły z naukowcami, aby stworzyć kolejnego producenta pieniędzy w tym, co nazywają „uniwersalną szczepionką”, która jest wymierzona w koronawirusy.\n„Szczepionka może zapobiegać epidemiom, gdy zostanie wykryty nowy wariant” – powiedział Baric.\n„Dzięki tej strategii być może uda nam się zapobiec SARS-CoV-3”, złowieszczo stwierdził współtwórca uniwersalnej szczepionki.\nW 2018 r. Baric przemawiał na konferencji z okazji 100. rocznicy pandemii grypy w 1918 r. i wyjaśnił, że pewnego dnia ktoś może sprzedawać szczepionki osobom, które chcą zaszczepić się w domu.\n„Najprawdopodobniej ktoś wymyśli sposób, aby to sprzedać w sposób legalny, a nie bezpieczny” – powiedział.\nCzy „uniwersalna” szczepionka na koronawirusa, którą właśnie pomógł stworzyć, może być sprzedawana do użytku domowego?\nBaric opisał nawet, w jaki sposób można hipotetycznie „zarobić pieniądze w następnej pandemii”, przedstawiając wykres „globalnych możliwości katastrofy”.\nZobacz pełną przemowę poniżej.\nInnym podmiotem, który chciałby zachować w tajemnicy pochodzenie COVID-19, jest chińskie wojsko, które prowadziło tajne badania w Instytucie Wirusologii w Wuhan.\nNowy raport w Washington Post, wydawnictwo, które wcześniej zaprzeczyło teorii wycieku z laboratorium, potwierdza że tajne badania wojskowe zostały przeprowadzone w laboratorium i że zapisy prawie na pewno pozostaną utajnione przez rząd chiński na dwie dekady.\n„Tajemnica może pomóc wyjaśnić, dlaczego wysiłki mające na celu potwierdzenie lub obalenie teorii o przecieku laboratoryjnym i początkach pandemii poczyniły niewielkie postępy” – przyznaje raport.\nJak niedawno zapytał przedstawiciel Mo Brooks (R-Ala.), dlaczego grupa naukowców miałaby celowo brać niebezpieczne wirusy, które nie szkodzą ludziom, i zmieniać je w tym celu, jeśli nie do celów wojskowych?\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia zaleca: „Dzieci nie powinny być szczepione”\nAktualizacja: Wkrótce po opublikowaniu tego artykułu Światowa Organizacja Zdrowia zmieniła stronę internetową cytowaną poniżej, zmieniając zalecenia, aby usunąć zalecenie, że „dzieci nie powinny być szczepione”. Zaktualizowana wersja strony mówi teraz, że dzieci nie są zagrożone i dlatego nie stanowią priorytetu.\n„Dzieci i młodzież mają zwykle łagodniej przechodzą chorobę w porównaniu z dorosłymi, więc jeśli nie są częścią grupy o wyższym ryzyku ciężkiego COVID-19, szczepienie ich jest mniej pilne niż osób starszych, osób z przewlekłymi schorzeniami i pracowników służby zdrowia.” Można teraz przeczytać na stronie WHO „Porady dotyczące Covid-19 dla społeczeństwa”.\nPoradnik został również zredagowany, aby wspomnieć, że szczepionka Pfizer Covid-19 została faktycznie zatwierdzona przez własną strategiczną grupę doradczą ekspertów WHO, co zostało wcześniej pominięte.\nW kompletnym omówieniu, „Porady Covid” WHO zaleca teraz: „Dzieci w wieku od 12 do 15 lat, które są w grupie wysokiego ryzyka, mogą otrzymać tę szczepionkę wraz z innymi grupami priorytetowymi do szczepień. Trwają badania nad szczepionkami dla dzieci, a WHO zaktualizuje swoje zalecenia, gdy dowody lub sytuacja epidemiologiczna uzasadnią zmianę polityki”.\nOryginalna historia poniżej…\nPoradnik opublikowany przez Światową Organizację Zdrowia mówi rodzicom, aby nie szczepili dzieci poniżej 18 roku życia, powołując się na brak badań, ponieważ w Stanach Zjednoczonych trwa masowa fala szczepień.\nW zaleceniu WHO zaktualizowanym 3 czerwca 2021 r. stwierdzono, że „szczepionki COVID-19 są bezpieczne dla większości osób w wieku 18 lat i starszych”. (Rekomendacja zaleca nawet ciężarnym matkom karmiącym piersią kontynuowanie karmienia piersią po szczepieniu, o ile w ich okolicy jest wystarczająca ilość szczepionek).\nJednak „na razie dzieci nie powinny być szczepione”, ostrzega WHO.\n„Nie ma jeszcze wystarczających dowodów na stosowanie szczepionek przeciwko COVID-19 u dzieci, aby wydać zalecenia dotyczące szczepienia dzieci przeciwko COVID-19” – wyjaśnia doradca.\n„Dzieci i młodzież mają zwykle łagodniejszą chorobę niż dorośli. Jednak dzieci powinny nadal otrzymywać zalecane szczepionki dla dzieci”.\nRada WHO stoi w sprzeczności z naciskiem Big Pharmy w Stanach Zjednoczonych na podawanie eksperymentalnych szczepionek mRNA młodszym członkom populacji, mimo że w całych Stanach Zjednoczonych pojawiają się liczne doniesienia o zapaleniu mięśnia sercowego u młodzieży.\nPomimo sugestii WHO, Centra Kontroli i Prewencji Chorób nadal zalecają szczepionki przeciw Covid-19 dla osób w wieku 12 lat i starszych, powołując się na autoryzację stosowania w sytuacjach awaryjnych FDA jako dowód, że szczepionka jest bezpieczna dla tej grupy wiekowej.\nTymczasem Pfizer prowadzi obecnie badania kliniczne testując swoją szczepionkę na dzieciach w wieku od 6 miesięcy do 11 lat, pomimo czynników niskiego ryzyka w tej grupie wiekowej, a Biały Dom ogłosił rozdanie darmowych XBOX’ów, aby przekonać dzieci do wzięcia szczepionki.\nOdejście CDC od globalistycznego organu zarządzającego jest szczególnie godne uwagi, biorąc pod uwagę, że amerykańska agencja wcześniej uważała porady WHO za święte; jednak jest prawdopodobne, że WHO tylko czeka na zakończenie badań klinicznych u młodzieży, aby zmienić swoje zalecenia.\nArtykuł przetłumaczono z: infowars.com\nWHO odrzuca paszport szczepionkowy dla podróżujących za granicę\nW oświadczeniu wydanym w poniedziałek po wirtualnym briefingu, Komitet Nadzwyczajny WHO ds. Międzynarodowych standardów zdrowotnych oficjalnie zalecił rządom unikanie wprowadzania obowiązkowych paszportów szczepionkowych, co jest trendem, który już zyskuje na popularności w Wielkiej Brytanii.\nW szczególności komitet zalecił rządom, aby „nie wymagały dowodu szczepienia jako warunku wjazdu, biorąc pod uwagę ograniczone (choć rosnące) dowody na skuteczność szczepionek w ograniczaniu przenoszenia i utrzymującą się nierówność w globalnej dystrybucji szczepionek. Państwa-Strony są zdecydowanie zachęcane do uznania, że wymogi dowodu szczepień mogą pogłębiać nierówności i promować zróżnicowaną swobodę przemieszczania się.”\nAby uzasadnić to stanowisko, WHO przytoczyło zarówno ograniczone dane na temat skuteczności szczepionek w ograniczaniu przenoszenia zakażeń, jak i głębokie nierówności w dostępności, na które WHO od dawna narzekało, że człowiek jest być może bardziej niż ktokolwiek odpowiedzialny za fakt, że biedne narody prawdopodobnie będą czekać latami na wystarczające dostawy szczepionek.\nTen człowiek nazywa się Bill Gates.\nNawiasem mówiąc, Komitet wezwał również rządy do zrobienia wszystkiego, co w ich mocy, aby wesprzeć Covax, program sponsorowany przez WHO i zaprojektowany przez Gatesa, aby dostarczyć wystarczającą liczbę szczepionek, aby zaszczepić populacje ponad 130 krajów. Jednak programowi nie udało się przydzielić wystarczającej liczby szczepionek, a wiele biedniejszych krajów – poza 92 oficjalnie kwalifikującymi się do pomocy za pośrednictwem Covax – nie ma pojęcia, skąd będą pochodzić dostawy szczepionek, ponieważ wybór przestrzegania prawa patentowego stworzył wąskie gardło dla międzynarodowych dostaw. Zamiast pozwalać na „otwartą szczepionkę”, która mogłaby być produkowana gdziekolwiek, rynki wschodzące muszą konkurować o szczepionki na wolnym rynku.\nPo poleceniu rządom, aby starały się przestrzegać ograniczeń kwarantanny dla podróżnych w granicach zdrowego rozsądku, WHO dodało, że rządy powinny również pracować nad „zmniejszeniem obciążenia finansowego podróżujących z zagranicy”, kiedy tylko jest to możliwe, jednocześnie egzekwując środki kwarantanny.\nW międzyczasie w USA dyrektor CDC dr Walensky, której strach spowodował, że pojawiała się na pierwszych stronach w przeszłości, ostrzegła, że liczba przypadków COVID nadal rośnie, nawet gdy liczba szczepień rośnie, a rzeczywistość nie umknęła milionom Amerykanów, którzy chodzą w maskach, jakby nic się nie zmieniło.


Jesteś tutaj: Home > Naprawa AGD > Naprawa AGD województwo wielkopolskie > Naprawa AGD powiat poznański > Naprawa AGD Poznań kontakt > Naprawa AGD Poznań Nowe Miasto > Naprawa pralek Poznań Nowe Miasto > Naprawa pralek Mastercook Poznań Nowe Miasto\nSerwis zajmuje się naprawą pralek Mastercook na osiedlu Nowe Miasto w Poznaniu.\nSpecjalnością centrum serwisowego AGD jest naprawa pralek Mastercook wolnostojących oraz przeznaczonych do zabudowy. Gwarantujemy profesjonalną, szybką i w atrakcyjnej cenie naprawę Państwa pralki. Zajmujemy się również montażem, przeglądami, konserwacją i przyłączeniem pralek Mastercook do instalacji wodno-kanalizacyjnej oraz elektrycznej. Do naprawy pralek używamy oryginalne części zamienne producenta nowoczesnych pralek Mastercook. Naprawioną pralkę sprawdzamy w obecności zleceniodawcy przy okazji testu kontrolnego podpowiadamy jak prawidłowo używać i na co zwracać uwagę w zaawansowanych technologicznie pralkach Mastercook.\nUsterki które mogą pojawić się podczas eksploatacji automatycznych pralek Mastercook\nNaprawa pralek Mastercook na terenie Poznania, a w szczególności poznańskiego osiedla Poznań Nowe Miasto.\nNaprawa pralek Miele Poznań Nowe Miasto\tNaprawa pralek LG Poznań Nowe Miasto


Wygraj występ Teatru Lalek Pinokio dla swojego przedszkola, spektakle teatralne dla dzieci, spektakle dla dzieci\nPrzedszkolaki to najwięksi wielbiciele przedstawień teatralnych i wszelkich zabaw z nim związanych. Tylko teraz, dyrektorzy i nauczyciele mają szansę na to, by spełnić marzenia swoich podopiecznych i wygrać wizytę Teatru Lalek Pinokio w swoim przedszkolu! Niżej dowiecie się, jak wziąć udział w konkursie Pinokiolandia.\nKonkurs Pinokiolandia skierowany jest do przedszkoli oraz innych placówek, takich jak: fundacje, domy dziecka i szpitale. Główną nagrodą jest darmowy event od Teatru Lalek Pinokio, który odbędzie się w zwycięskiej placówce już w kwietniu 2014 roku!\nJak można wziąć udział w konkursie? Wystarczy do 15 marca 2014 odwiedzić stronę www.pinokio.sacz.pl/konkurs i poprzez formularz zgłoszeniowy zarejestrować swoją placówkę!\nZwycięzców będą wybierać internauci – wygrywa 10 przedszkoli lub innych placówek z największą ilością głosów. Warto więc zachęcić do głosowania znajomych, przyjaciół oraz media. Głosy można oddawać do 31 marca 2014 roku.\nTeatr Lalek Pinokio to największy w Polsce objazdowy teatr, który ze swoją ofertą dociera zarówno do niewielkich wsi, dużych miast jak i za granicę. Podczas spektaklów maluchy nie tylko świetnie się bawią, ale także kształtują swoją wyobraźnię i odkrywają tajemniczy świat bajek. W ofercie Teatru Lalek Pinokio znalazło się piętnaście spektakli o zróżnicowanej tematyce: historyczne, przygodowe, humorystyczne, dydaktyczne, ekologiczne i wiele innych.\nSzczegóły dotyczące konkursu i formularz zgłoszeniowy dostępne są na: www.pinokio.sacz.pl/konkurs


NALEWKA Z CHABRÓW - Limonkowy - blog kulinarny\nNALEWKA Z CHABRÓW\nChaber bławatek w medycynie naturalnej jest cenioną rośliną leczniczą. Surowcem są zewnętrzne kwiaty bławatka (bez kielicha) zawierające składniki decydujące o moczopędnych, przeciwbakteryjnych, przeciwzapalnych, przeciwkrwotocznych i żółciopędnych właściwościach rośliny.\nCo prawda okres kwitnienia tej rośliny jest już dawno za nami (przynajmniej u mnie w okolicy już zniknęła z pól i łąk), ale dodaję przepis "na zaś". Ja zakochałam się w samej koncepcji przygotowania jej z tych obłędnych, polnych kwiatów. Jestem nieco rozczarowana, bo jak dla mnie smakuje i pachnie siankiem. Nie skreślam jej jednak. Podobno nabiera charakteru, gdy "dojrzeje".\nSkładniki (750 ml nalewki):\n4 szklanki płatków chabra bławatka\nKwiaty chabra bławatka zbieramy na łące znajdującej się w znacznej odległości od drogi i cywilizacji, aby nie były zanieczyszczone. Robimy to w samo południe, by rośliny były maksymalnie otwarte. Zerwane główki układamy na białej tkaninie (gazie lub szmatce bawełnianej) i wykładamy na parapet w nasłonecznione miejsce. W ten sposób pozbędziemy się mrówek, pajączków i innych robali, które żerują na kwiatach.\nOddzielamy zewnętrzne płatki bławatka od kielicha. Przenosimy je do dużego słoja, zasypujemy cukrem i zalewamy alkoholem zmieszanym z wodą. Zakręcamy całość i odstawiamy w nasłonecznione miejsce na 3 tygodnie. Co jakiś czas wstrząsamy słojem, by cukier rozpuścił się całkowicie. Następnie przecedzamy nalewkę przez sito o drobnych oczkach. Rozlewamy ją do butelek, zakręcamy i odstawiamy na kilka miesięcy w chłodne i zaciemnione miejsce.


Dodane: 12-12-2020 00:47\nMałe drukarnie a duże agencje drukuCzy w 2020 można wydrukować naklejki?Kilka faktów i mitów o druku w drukarniZobacz te 7 ciekawostek o tym jak Wydrukować Reklamę w prosty sposóbDruk dla firm - kogo powinno to zainteresowaćMoże czas zainwestować w druk reklam?Kwestia kartek na świętaOto Jak Wydrukować Reklamę W 6 DniDrukuj lokalnie!Co musisz wiedzieć o kartkach wielkanocnychW centrum zaproszeń ślubnychTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Wydrukować Reklamę (chyba, że Popełniasz Te 9 Największych Błędów)Świąteczne kartki kto je lubi?Dlaczego warto lepiej drukować?Drukarnie w centrum uwagiNowy wątek jak Drukować ulotki?Naucz się jak wydrukować etykiety! 5 darmowych porad.Oni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak Wydrukować Reklamę!Bardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby Wydrukować ReklamęTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Wydrukować Reklamę (chyba, że Popełniasz Te 9 Największych Błędów)Druk reklamowy dla każdegoKrótko o kartkach okolicznościowychNaklejki, subtelne formy reklamyJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Nowoczesne czy klasyczne. O zaproszeniach na weseleNaklejki reklamowe i inne materiały drukowane - druk i poligrafiaKrok Po Kroku Instrukcja Aby Wydrukować ReklamęPielęgnacja tradycji wysyłania kartekW 2020 można dobrze wydrukować etykiety ale czy za za 10 lat też?Krótko i na temat: poligrafia i druk


“Thoughts on Various Subjects” — Jonathan Swift – H\nPositiveness is a good quality for preachers and orators, because he that would obtrude…\n2 thoughts on ““Thoughts on Various Subjects” — Jonathan Swift”\nwręcz przeciwnie oon Optymalna RVO. tędy żył.\nOwe była miejsce zammieszkania usługi rachukowe wiedźmina, wiedźmińskie siedliszcze, gdy\nmawiali z większym natężeniem oczytani. Strzeżone dzięki elektroniczne czujniki wspomagane\nz wykorzystaniem wrednego psa.\nCiałem wrednego psa wstrząsnął miniony dreszcz.\nDrobiazgowa strzałka tkwiąca w karku\nzachybotała oraz znieruchomiała. Tetratoksyna nie zostawia krocie czasu na wyspane\nHi, uslugi rachunkowe! Is this a Polish poem? Sorry, I don’t get it at all…. Pardon!???


Minął prawie rok i z braku czasu blog trwa w niebycie. Nieustannie zdobywam nowe doświadczenia w pielęgnacji i bycie ze schorowanym owczarkiem i z żywiołową staruszką owczarką. Niestety z upływem czasu ich rówieśnicy, kumple z dzieciństwa czy z ,,klasy" odchodzą, więc zagryzam zęby i mimo że więcej czasem w tym naszym bycie leczenia i diagnozowania niż radosnych fajnych chwil to doceniam te pozornie beztroskie momenty, których jeszcze doświadczać z nimi jest mi dane. Życzyłabym pewnie wszystkim, by ich psy starzały się z taką wolą życia jak najbardziej schorowany pies w gminie czyli Gromek. Na szczęście pod opieką prowadzącego go weterynarza, który konsultuje się gdy trzeba z fachowcami specjalistami z poszczególnych działów medycyny weterynaryjnej udało się nam chyba opanowac nawracające od dwóch lat ponad problemy skórne, cóż ... trzeba po prostu brac pod uwagę ewentualne skutki uboczne przyjmowania pewnych leków, choćby nawet wymieniane były na ulotkach jako ,,bardzo rzadko\nWystawa Psów Rasowych Lublin 21. 04. 2013


YOKOYAMA Craft Leather Narzędzia Ostrzenia Nóż Szeroki Łopata Łopata Craft Cięcia Krawędzi Skórowania Narzędzie Skóry Kuter DIY Szycia Gadżet zamówienie | Igła Arts & Crafts - Maltproshop.com\nIgła Arts & Crafts |\nYOKOYAMA Craft Leather Narzędzia Ostrzenia Nóż Szeroki Łopata Łopata Craft Cięcia Krawędzi Skórowania Narzędzie Skóry Kuter DIY Szycia Gadżet\nTagi: Tanie: YOKOYAMA Craft Leather Narzędzia Ostrzenia Nóż Szeroki Łopata Łopata Craft Cięcia Krawędzi Skórowania Narzędzie Skóry Kuter DIY Szycia Gadżet, wysokiej jakości YOKOYAMA Craft Leather Narzędzia Ostrzenia Nóż Szeroki Łopata Łopata Craft Cięcia Krawędzi Skórowania Narzędzie Skóry Kuter DIY Szycia Gadżet, dostawcy Narzędzia i Akcesoria do szycia z Chin.\nRozmiar przesyłki: 15cm x 3cm x 3cm (5.91in x 1.18in x 1.18in)\nNazwa: Ostrzenia Nóż Szeroki Łopata\nOpakowanie: 1 sztuk\nNazwa marki: YOKOYAMA\nTyp: Części do Maszyn do szycia\nWykorzystanie: Skiving Tool\nName: Sharpening Knife Wide Shovel\n1 Sztuk Stopki dla Gospodarstw Domowych Niskiej Shank Juki Maszyny Do Szycia Singer Brata zachmurzone 7310C dla Gospodarstw Domowych Niskiej Shank Akcesoria Do Maszyn Do Szycia Stopki Typ artykułu: Pochmurno Stopki materiał: Metal kolor: Srebrny kompatybilny Marka: Uniwersalny, dla Brata, Husqvarna Viking, do Janome, dla Juki,\n2019 regulowany poza skórzane Edger bigówka skóra narzędzia rzemieślnicze DIY Handmade skórzane pracy narzędzia Regulowany skórzany narzędzia rzemieślnicze regulowany krawędzi bigówka skóra narzędzie pracy Rzecz jest używany do zagnieceń wzdłuż granic, równoległe linie do oprzyrządowanie i przewodnik linie do wykrawania sznurowania szczelin. Cechy: Skórzane\n9 MM OPEN TOE AA7123 STOPKI STOPKI DO PFAFF MASZYNA DO SZYCIA #93-036933-91 ta pozycja jest dla Brand New wysokiej Jakości 9mm S nap na Metalu Otwarte toe stóp do Pfaff Domowe maszyny do szycia z IDT chodzenie pieszo. idealny dla precyzji haftu, aplikacja, cutwork i monogramming. pasuje do następujących modele Pfaff •


Rozwiązany problem deszczówki\nwtorek, 07 listopada 2017 12:02\nZakończona została budowa pierwszego odcinka ulicy Starzyńskiego. Poprawiła ona dojazd od ul. Bankowej do nowego osiedla domów jednorodzinnych, ale rozwiązała również problem odprowadzania wód opadowych z ulicy Bankowej i przylegających do niej posesji.\nGłówną częścią inwestycji na ul. Starzyńskiego była budowa podziemnej infrastruktury, w tym kanalizacji deszczowej. Do nowej sieci podłączono również odprowadzenie wód opadowych z części ul. Bankowej – odcinka od ul. I Brygady Legionów do skrzyżowania z drogą rowerową do Helenowa. Właśnie w pobliżu tego ostatniego po każdym większym deszczu tworzyła się wielka kałuża. Podtapiane deszczówką były też tereny firm działających przy tym odcinku ul. Bankowej. Obecnie wody opadowe bez problemu są odprowadzane do kanalizacji deszczowej, problem został rozwiązany.


Październik 2017 – Strona 2 – Szkoła Podstawowa\nDzisiaj otrzymujemy pomoc – jutro będziemy pomagać!\nPo raz kolejny dotarł do nas transport pomocy z PCK z Gdańska. Tym razem otrzymaliśmy wyprawki szkolne, makaron, tortille, … Dziękujemy za wsparcie. Wszystkie dary przekazujemy dzieciom i ich rodzinom. […]\nDobra współpraca od samego początku!\nGdy w nocy z 11/12 sierpnia lasy wokół nas przestały istnieć, a wielu ludzi straciło dach nad głową, dorobek całego życia … Oni byli z NAMI! Sołectwo Rytel! <3 Zaraz […]\nPrzesyłamy słowa wdzięczności naszym przyjaciołom!\nW różnych miejscach Polski przeprowadzona została akcja „Szkoła szkole”, która miała na celu niesienie pomocy szkołom leżącym na terenach dotkniętych skutkami sierpniowej nawałnicy: Niepubliczna Szkoła Podstawowa nr 81 w Warszawie […]\nW przedszkolu jest wesoło! Tu dzieci nic nie broją! Przy stole grzecznie siedzą, obiadki smaczne jedzą, piosenki głośno śpiewają, … cichutko odpoczywają … I bawią się, i uczą, rysują i […]\nUczniowie dziękowali nauczycielom.\nTenis stołowy w szkole\n„Atomowi naukowcy” w naszej szkole już po raz drugi.\nMetale i niemetale na lekcji chemii\nGminne Biegi Ekologiczne.\nZajęcia rozwijające kreatywność i ciekawość uczniów z biologii i chemii.


Drążek rozporowy aluminiowy - BESON.pl - Wsparcie dla transportu. Sklep ekspercki.\n> Zabezpieczenie ładunku>Drążek rozporowy aluminiowy\nZakres pracy w mm\nDrążek pod listwę.\nTrzpień drążka - fi mm.\nzamek 13 pin wiązki elektryczne wtyczka N 24V wtyczka gniazdo elektryczne 13 pin gniaz zawias nierdzewny plastikowa uchwyt zamknięcie\nDrążek rozporowy aluminiowy Jest 18 produktów.\n544,61 zł Towar dostępny do 3 dni\nDrążek rozporowy aluminiowy czarny,...\nBelka rozporowa aluminiowa czarna 1550 -2050 mm, końcówka fi 19 mm\n573,54 zł Towar dostępny do 7 dni\n529,67 zł Towar dostępny do 7 dni\nDrążek rozporowy aluminiowy, regulacja...\nBelka rozporowa aluminiowa 1550-2050 mm końcówka fi 24 mm\n657,84 zł Towar dostępny do 7 dni\nDrążek rozporowy aluminiowy KIM 55 Profi...\nDrążek rozporowy aluminiowy, regulowany...


Plecak Dormeo Go Sports\nOceń ten produkt jako pierwszy! ID: 110001586 | SKU: 110001586\nPlecak Dormeo Go Sports to idealne rozwiązanie dla osób aktywnych. Plecak posiada specjalną kieszeń na buty. Specjalna przestrzeń pozwoli oddzielić mokre rzeczy od suchych. Dodatkowo Dormeo Go Sports posiada kieszonkę na butelki. Dzięki temu możesz szybko nawodnić się nawet po najcięższym treningu.\nNiezbędnik, dla każdego sportowca\nJeśli jesteś aktywny i nie wyobrażasz sobie życia bez sportu to plecak Dormeo Go Sports to produkt dla Ciebie.\nW dolnej komorze można przechowywać buty. Kieszeń jest oddzielona od głównej komory, aby pomóc w przechowywaniu oddzielnie wilgotnych ubrań sportowych lub obuwia sportowego z innych rzeczami. Siatkowe boczne kieszenie na butelki sprawią, że zawsze będziesz mial swój ulubiony napój przy sobie.\nAnatomicznie zaprojektowany tył plecaka zapewnia dopasowanie się do kształtu pleców. Wraz z wyściełanymi paskami możesz być pewny, że każdy spacer z Plecakiem Dormeo Go Sports będzie przyjemnością. Materiał Air-X-System ochroni przed przykrym zapachem i zapewni pełny komfort z używania plecaka.\nPlecak wykonany jest ze specjalnie zaprojektowanej tkaniny, która jest odporna na zabrudzenia i wodę.


Jak być skutecznym Agile Coachem? – Trzecia kawa\nNie chcę tutaj tworzyć persony idealnego Agile Coacha ani spisywać kolejnej listy pod chwytliwym tytułem „10 najważniejszych rzeczy…”. Bardziej traktuję ten artykuł jako zebranie w jednym miejscu istotnych cech i przymiotów. Jeżeli będzie on dla ciebie jakąś inspiracją do autorefleksji i przyjrzenia się sobie – bardzo się ucieszę.\nKim w ogóle jest ten Agile Coach?\nNie ma jednej, kanonicznej definicji kim jest Agile Coach. Są osoby, które po trzymiesięcznej pracy z zespołem w roli Scrum Mastera samodzielnie awansują się na Agile Coach’a. I są osoby, które twierdzą że „prawdziwy Agile Coach” to osoba, która zna wiele metod i frameworków, ma duże doświadczenie – wiele, wiele lat, organizacji, projektów – oraz jest coach’em certyfikowanym przez odpowiednią organizację.\nDla naszych potrzeb przyjęliśmy roboczą definicję, że Agile Coach to osoba która pomaga organizacji stosować podejście zwinne, pracuje z wieloma zespołami, ale nie pełni roli Scrum Mastera w zespole.\nKiedy Agile Coach jest skuteczny?\nWiemy już, kim jest Agile Coach. A po czym poznamy, że ta osoba jest skuteczna?\nSłownik PWN definiuje słowo „skuteczny” jako „dający pożądane wyniki”. Czyli powinien być jakiś wynik pracy. Skuteczny Agile Coach to nie jest osoba, która przyjdzie, pogada, porysuje coś markerem – i nic z tego nie wynika.\nWynik musi być. I musi on spełniać kilka warunków.\nPo pierwsze, chciałbym żeby wynik pracy Agile Coacha był w miarę trwały. I żeby zmiana utrzymała się po odejściu tej osoby z zespołu czy organizacji. A spotkałem osoby, które wprowadzały zmianę – ale ta zmiana magicznie ulatniała się w momencie, kiedy inicjator zmiany opuszczał lub zmieniał zespół („uff, nie ma już Franka, już nie musimy robić tego Daily…”).\nPo drugie, wynik pracy powinien być czymś więcej niż wprowadzeniem tej czy innej zwinnej metody. Nie jest istotne, czy zespół robi retrospektywy, tylko czy następuje w nim adaptacja. Nie jest ważne, czy zespół pracuje w sprintach, tylko czy potrafi szybko dostarczyć wartość dla klienta końcowego. Nie jest ważne, czy mamy Kanbana, tylko czy zmniejszył się nasz wskaźnik Lead Time. Nie jest ważne, czy mamy ładne OKR-y, tylko czy cele różnych zespołów są faktycznie podporządkowane celowi całej organizacji. Patrzymy na „outcome”, a nie „output”.\nPo trzecie, nie powinno być tak, że wynik powstał na zasadzie kreatywnej księgowości. Wydaliśmy szybko nową wersję aplikacji – ale jednocześnie narobiliśmy masę długu technicznego. Zmniejszyliśmy nasze Time-To-Market, ale odbyło się to kosztem większego dociążenia pracowników. A zdarza się tak, że Agile Coach ma takie ciśnienie na ogłoszenie sukcesu, że będzie prezentował wynik, który będzie musiał być spłacony w przyszłości.\nI ostatni warunek – chciałbym, żeby osiągnięty wynik był rezultatem świadomego działania. Można czasami osiągnąć bardzo fajne rzeczy przez przypadek. Skuteczny Agile Coach to dla mnie osoba, która jest świadoma tego, co robi i ma swój plan działania.\nCo pomaga w byciu skutecznym Agile Coachem?\nSzukając z Kubą rzeczy, które pomagają w byciu skutecznym Agile Coachem, patrzyliśmy na dwa źródła. Z jednej strony szukaliśmy w sobie takich cech, które pomagają nam samym pracować z organizacjami i osiągać dobre wyniki. A z drugiej strony patrzyliśmy też na cechy i postawy osób, które widzieliśmy przy pracy i które – naszym zdaniem – wnosiły sporo dobra do różnych organizacji.\nWprowadzanie zmian to niełatwy kawałek chleba. Będziemy się spotykać z oporem, niezrozumieniem, konfliktami i emanacjami trudnych emocji. Żeby być skutecznym agentem zmiany, przyda się bardzo pokora i wewnętrzny spokój. Dobrze jest mieć umiejętność radzenia sobie z trudnymi emocjami zarówno własnymi, jak też i innych osób. Jedną z emocji, z którą czasami się mierzymy, jest strach – i tu nie chodzi o to, że dobry Agile Coach nigdy nie boi się. Chodzi o postawę „boję się – ale działam dalej”.\nWprowadzanie zmian to praca z ludźmi. Przydaje się bardzo umiejętność mówienia językiem swojego rozmówcy i dążenia do wzajemnego zrozumienia. Przydaje się umiejętność zawierania kompromisów – nie wszystko musi być tak, jak ja to sobie wyobrażam. I niezmiernie istotna jest umiejętność budowania relacji. Jeżeli jesteś osobą, która łatwo się zaprzyjaźnia z innymi, a nieznajomi po krótkiej rozmowie opowiadają ci historię swojego życia – to masz bardzo dobre predyspozycje do pełnienia tej roli!\nDo wprowadzania zmian potrzebne jest przede wszystkim zaakceptowanie rzeczywistości. Dlatego dobry Agile Coach to osoba, która jest uważna, słucha, dostrzega niuanse, pomaga nazywać rzeczywistość. Słyszy, widzi i mówi „jak jest”.\nWprowadzanie zmian to praca w środowisku złożonym. Zdarzało mi się, że wchodziłem do organizacji w to środowisko z jakiś pomysłem, planem bądź hipotezą – a w praniu wychodziło, że moje założenia były błędne. Dlatego bardzo ważna jest dla mnie otwartość – otwartość na nieznane, otwartość na zmiany i gotowość do ciągłego uczenia się.\nBardzo szczególnym rodzajem otwartości jest dla mnie otwartość na porażkę. To mocno wbrew wszystkim poradnikom z serii „musisz odnieść sukces” – ale widzę po sobie, że otwartość na porażkę jest czynnikiem mocno uwalniającym od lęku. Zrobię wszystko, żeby się udało, ale zawsze jest możliwość, że plan się nie powiedzie.\nWprowadzanie zmian to mierzenie się z oporem. Dlatego potrzebne są dwie rzeczy – po pierwsze trzeba dobrze rozumieć techniki i metody, które stosujemy. Nie tylko „co” robimy, ale też „w jaki sposób” to robimy oraz – co najważniejsze! – „po co” to robimy. Dobry Agile Coach musi znać odpowiedź „po co” – po co w Scrumie są sprinty i po co w Kanbanie ograniczamy ilość pracy w trakcie. A po drugie potrzebna będzie wiara we własne umiejętności. Nie raz zdarzy się sytuacja kiedy zespół będzie pytał, po co nam to retro (przecież można w tym czasie naprawdę pracować!) albo dlaczego nie możemy dorzucić kolejnego zadania do „in progres”, bo przecież wszystkie inne zadania są w tym momencie zablokowane. Znam tylko jedno dobre źródło tej wiary – jest nim własne doświadczenie. Agile Coach to dla mnie osoba, która mówi „ja już robiłem podobne rzeczy, widziałem że to działa, zaufajcie mi”. Trzecią rzeczą ważną przy pracy z oporem jest wytrwałość – dlatego dobrze jest wiedzieć, jakie są moje fundamenty wytrwałości.\nTo już całkiem sporo potrzebnych i wcale niełatwych do opanowania postaw. Skąd to wszystko czerpać? I tutaj nastąpił w rozmowie moment, kiedy wspólnie z Kubą dostrzegliśmy czynnik, który jest dla nas obu najważniejszy w całej tej wyliczance. Dwa słowa: balans życiowy. I nie chodzi tu wcale o to, żeby mieć rodzinę, stabilne dochody i domek z ogródkiem. Chodzi o to, aby mieć poczucie, że jest się w życiu na swoim miejscu. Chodzi o pewien poziom pogodzenia się ze światem. Chodzi o stabilność wewnętrzną. Bez takiego balansu i bez stabilności bardzo trudno jest być wiarygodnym agentem zmiany.\nA jakie cechy przeszkadzają w byciu skutecznym Agile Coachem?\nPierwszą cechą, która przychodzi mi do głowy jest brak otwartości. Może on przejawiać się na różne sposoby – może to być wiara w jedną, najlepszą metodę albo framework („one size fits all”), może to być zafiksowanie się na własnym zrozumieniu zwinności („zwinność to jest przede wszystkim to i to, cała reszta jest mało ważna”), może to być postawa upierania się przy własnym sposobie rozwiązania problemu („my way or no way”).\nZnałem kiedyś osobę, która była tak bardzo zafascynowana ideą samoorganizacji, że zostawiała wszystko zespołowi. Tyle że zespół, z którym pracowała ta osoba, był jeszcze mocno zielony i wymagał przede wszystkim pokazania, w jaki sposób poprawnie stosować elementy Scruma. Zamiast tego Agile Coach powtarzał swoją mantrę „musicie się sami zorganizować i musicie sami to wszystko odkryć”.\nNa pewno nie pomaga jeżeli Agile Coach nie ma pewności siebie. Ma jakiś pomysł na zmianę, ale boi się go powiedzieć albo zmienia zdanie w zależności od tego, z kim rozmawia.\nOsobiście bardzo nie lubię pracować z osobami, które operują na wysokim pułapie abstrakcji i są słabo osadzone w rzeczywistości. Najwyraźniej to widzę w sytuacji, kiedy chcę porozmawiać o jakimś konkretnym problemie – ale mój rozmówca zamiast zadać pytanie czy podzielić się swoim doświadczeniem, brnie w wysokopoziomowe teorie albo daje rady w stylu „jeżeli nie ma testów automatycznych, to trzeba je napisać”. Dziękuję, Kapitanie Oczywisty!\nKiedy to wszystko sobie opowiedzieliśmy, to zauważyliśmy, że możemy w tym opisie zastąpić słowa „Agile Coach” słowami „Scrum Master” i też wszystko będzie pasowało. Albo jeszcze bardziej ogólnie – ten opis pasuje nam do lidera zmiany, niezależnie od tego, w jakiej roli pracuje ta osoba.\nSpisanie tych wszystkich czynników pomaga mi uświadomić sobie zarówno moje mocne strony, jak i te obszary, które wymagają pracy.\nCiekaw jestem, jakie rzeczy pomagające lub przeszkadzające w byciu skutecznym Agile Coachem dodałbyś do tej listy?\nI jeszcze jedno pytanie na koniec: ten zestaw cech, przymiotów i umiejętności sprawdzał się w środowiskach, w których pracowaliśmy z Kubą do tej pory. Ale świat jest złożony i, kto wie, może w jakimś innym miejscu, w jakiejś innej organizacji sprawdziłby się Agile Coach o zupełnie innej charakterystyce?\n1 komentarz do “Jak być skutecznym Agile Coachem?”\nSebastian 15 maja 2020 o 08:53\nBardzo dużo, jeśli nie wszystko, co tutaj piszecie to są cechy przydatne każdemu liderowi.\ninnej organizacji sprawdziłby się Agile Coach o zupełnie innej charakterystyce?\nWedług mnie taki Agile Coach może mieć inną charakterystykę, ale jaką? Czy może być bez wytrwałości, pewności siebie? Coach musi być sam elastyczny, musi czasem nagiąć się do organizacji, przyjąć metody, które pasują najlepiej i dadzą najlepszy plon. Trochę zakładanie takiej gombrowiczowskiej maski?