Limanowscy strażacy mają nowy sprzęt - Sądeckie.pl - Wiadomości Nowy Sącz\nStrona Główna Informacje lokalne Limanowscy strażacy mają nowy sprzęt\nLimanowscy strażacy mają nowy sprzęt\nDodano: 2021-12-10 15:52:00 - 1 miesiąc temu\n10 grudnia br. w miejscowości Wysokie (gm. Limanowa) miało miejsce uroczyste przekazanie nowego sprzętu do zapewnienia gotowości bojowej 5 jednostkom OSP z terenu powiatu limanowskiego i Gminy Limanowa oraz zmodernizowanego budynku remizy OSP w Wysokiem. Nowe urządzenia służące ratowaniu życia i mienia otrzymali strażacy ochotnicy z OSP Kisielówka, OSP Pisarzowa, OSP Rupniów, OSP Stara Wieś i OSP Wysokie.\nW uroczystym przekazaniu strażakom nowego sprzętu i zmodernizowanego budynku brali udział prezesi i naczelnicy ochotniczych straży pożarnych oraz zaproszeni goście – przedstawiciele władz parlamentarnych i samorządowych: Poseł na Sejm RP – Urszula Nowogórska, Poseł na Sejm RP – Wiesław Janczyk, I Wicewojewoda Małopolski – Józef Leśniak, Starosta Limanowski – Mieczysław Uryga, Wicewójt Gminy Limanowa – Wojciech Pazdan, Komendant PSP w Limanowej – Wojciech Frączek, Komendant gminny ZOSP RP – Wojciech Świerczek radny Gminy Limanowa – Sylwester Hasior i sołtys wsi Wysokie – Władysław Lorek.\nPoszczególne jednostki OSP otrzymały następujące wyposażenie:\nOSP Kisielówka – 1 komplet odzieży ochronnej do działań bojowych (ubranie, buty, hełm), 2 szt. latarek do hełmów bojowych, pilarka ratownicza, zestaw interwencyjny dielektryczny, zestaw prądownicy pianowej wraz z środkiem pianotwórczym.\nOSP Pisarzowa – 2 komplet odzieży ochronnej do działań bojowych (ubranie, buty, hełm), 2 szt. latarek do hełmów bojowych, zestaw prądownicy pianowej wraz z środkiem pianotwórczym.\nOSP Rupniów – 3 komplety ubrania bojowego, 5 szt. hełmów strażackich.\nOSP Stara Wieś – 2 komplet odzieży ochronnej do działań bojowych (ubranie, buty, hełm), 2 szt. latarek do hełmów bojowych, zestaw prądownicy pianowej wraz z środkiem pianotwórczym.\nOSP Wysokie – drabina pożarnicza, 6 szt. latarek do hełmów bojowych, zestaw prądownicy pianowej wraz z środkiem pianotwórczym.\nŁączna kwota zadania to 81 858,00, z czego 45.000,00 zł stanowi dofinansowanie pozyskane z budżetu Województwa Małopolskiego w ramach otrzymanej dotacji celowej.\nmodernizacja budynku remizy OSP Wysokie wynosi 32 030,00 zł (w tym dotacja 30 000,00 zł)\nzakup sprzętów i umundurowania dla OSP wynosi 49 828,00 zł (w tym dotacja 15 000,00 zł)\nŹródło: UG Limanowa, fot. MUW/UG Limanowa\nTauron Wypadek Inwestycje Roboty drogowe Inwestycje Newag Biznes Inwestycje Roboty drogowe Nowy Sącz Wypadek Inwestycje Wypadek Trzetrzewina


[MEMY] Festiwal Opole 2017 jeszcze się nie zaczął, a już wszyscy o nim mówią. Wystąpi tylko Kurski?\nKto wystąpi, kto nie wystąpi - od kilku dni trwa zamieszanie wokół jednego z najsłynniejszych polskich festiwali. Opole 2017 jeszcze się nie zaczęło, a już wszyscy mówią o ''aferze''.\n1 Festiwal Opole 2017 || Fot. Sekcja Gimnastyczna | FB\nMaryla Rodowicz podczas festiwalu miała obchodzić 50-lecie swojej kariery, ale zaprosiła do wspólnego świętowania również inne gwiazdy. Kayah, która nie kryje się ze swoją sympatią dla opozycji i KOD-u, nie będzie występowała w Opolu. Na znak solidarności zrezygnowała też Katarzyna Nosowska.\nW piątek wieczorem także Maryla Rodowicz zdecydowała, że nie weźmie udziału w opolskim festiwalu. Poinformowała o tym na swoim profilu na Facebooku.\nA kiedy z występów rezygnują takie gwiazdy, trzeba samemu wziąć się do roboty.\n2 Festiwal Opole 2017 || Fot. Sekcja Gimnastyczna | FB\nA co TVP na całą aferę? W sprawie zamieszania z rezygnującymi gwiazdami wydano specjalne oświadczenie:\n"Maryla Rodowicz została zapewniona, że TVP nie ingeruje w dobór gwiazd, mających wystąpić na jubileuszu Artystki. Prezes Kurski podkreślił, że TVP udzieli pełnego wsparcia przy organizacji i przebiegu jej święta, ma też nadzieję, że wydarzenie uświetnią wszyscy zaproszeni przez Gwiazdę goście."\n3 Festiwal Opole 2017 || Fot. Sekcja Gimnastyczna | FB\nW Opolu nie wystąpi Kayah, nie wystąpi Nosowska...\n4 Festiwal Opole 2017 || Fot. Memy polityczne | FB\nNiektórym nie spodobały się dobre kontakty Maryli Rodowicz z prezesem Kurskim.\n3 piękne Jubileusze w Opolu: M. Rodowicz J. Pietrzaka Piaska z udziałem ich wszystkich gości pic.twitter.com/bkWgeo2Ztq\n- Jacek Kurski PL (@KurskiPL) 16 maja 2017\n5 Festiwal Opole 2017 || Fot. Sekcja Gimnastyczna | FB\nJeśli nie Kayah i Nosowska, to kto zaśpiewa w Opolu?\n6 Festiwal Opole 2017 || Fot. Racjonalna Polska | FB\nByć może zobaczymy tam wirtuozów gitary i poezji śpiewanej.\n7 Festiwal Opole 2017 || Fot. Wykop.pl\nWłaśnie tak będzie. Nie możemy się doczekać transmisji Festiwalu!\n8 Festiwal Opole 2017 || Fot. Sekcja Gimnastyczna | FB\nA może tak naprawdę Festiwal Opole 2017 będzie wyglądał właśnie tak?\n9 Festiwal Opole 2017 || Fot. Wykop.pl\nFestiwal Opole 2017 to będzie hit sezonu.\n10 Festiwal Opole 2017 || Fot. Wykop.pl\nA tak było w zeszłym roku. Kiedy prezes Kurski wyszedł na scenę, powitały go gwizdy. Ten drobny incydent tłumaczył później na swoją korzyść, że przecież w różnych krajach się nie klaszcze, a gwiżdże, więc to nie było ''wygwizdanie'', a przywitanie w innym języku.\nKto gwizdał w Opolu? Kurski już to wie. Wykorzystał swój ukryty talent\n11 Festiwal Opole 2017 || Fot. Wykop.pl\nPo zeszłorocznym wygwizdaniu prezesa TVP mówiono, że nastąpi zmiana widowni na bardziej kulturalną.\n12 Festiwal Opole 2017 || Fot. Z Antonim | FB\nKto gwizdał w zeszłym roku? Podobno goście z zagranicy.\nOj tam , oj tam zaczna od apelu smolenskiego a potem to juz pojdzie.\nArtyści na znak protestu i solidarności nie powinni brać udziału w szopkach organizowanych przez Kurskiego razem z PIS-m. W festiwalu w Opolu w głównych rolach wystąpią artyści miłośnicy PiSlandii tacy jak H. Frąckowiak, A. Rosiewicz, ulubieniec PZPR chamidło J. Pietrzak i tym podobni, uczestnictwo z tym towarzystwem chluby nie przynosi, a da pożywkę dla gebelsowskiej propagandy PIS-u.\nale w ogóle niech się pan nie przejmuje panie jacku, da się pietrzaka, kukiza, patridiotki z onru na chórki i styknie.\nNa pewno nie będę oglądać tego badziewia.\nBędzie wiskanie publiczności czy antyrządowych treści na widownię nie przemycają..Konfiskata na dzień dobry, białych róż.\nAd 5 i 7.\nPytacie skąd się wziąłem\nJestem wesoły Romek\nMam pod Malborkiem domek\nA Szyszko też podobny ma...\n[nie bój, nie bój, zabiorą wam]\nMają jeszcze tego błazna Kukiza.\nPani Marylo ma jeszcze pani szansę wyjść z tego z twarzą.\nA na nowe 911 zarobi pani spokojnie gdzie indziej. A i nazwisko i buzia się nie upaprają...\nWPiS na portalu Agory:\nPrecz z J. Kurskim !\nNo i trolle zgłupiały:))))


Józef Wieczorek (1893-1944)\nBiogram z kalendarza historycznego: Józef Wieczorek\nJózef Wieczorek ( 1893 - 7 VII 1944)\n, pseudonim Ryszard. Górnik, działacz robotniczy, polityk ☆. Sekretarz Śląskiego Komitetu Obwodowego PPR .07.1943-. Józef Wieczorek urodził się 1893, miejsce urodzenia Lipiany, 126 lat temu. Wieczorek zmarł 7 lipca 1944, w piątek, miejsce zgonu Oświęcim, małopolskie, w obozie koncentracyjnym, 75 lat temu. Józef Wieczorek zmarł w wieku 51 lat. Okres: XIX - XX wiek, zakres terytorialny: Polska, ziemie polskie, z Polską związane. Porównaj w źródłach drukowanych i internetowych - Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975. s.634-635. Biogram wybrano z bazy liczącej 138 279 pozycji. Dane o osobie pochodzą z bazy w wersji z dnia 20 sierpnia 2019 roku (dzień tygodnia: wtorek, godzina 09:53). Kod identyfikacyjny biogramu wijo19440707o0.\nZwiązane w kalendarzu z datą zgonu - 7 lipca 1944\nZmarli 7 lipca 1944, w dniu zgonu postaci: Józef Wieczorek\n1944 (75) Jadwiga Falkowska → , działaczka niepodległościowa, harcmistrzyni, nauczycielka ☆. Urodzona 1889. Zmarła Warszawa, w wieku 55 lat.\n1944 (75) Georges Mandel → , francuski dziennikarz, polityk. Urodzony 1885. Zmarł Forêt de Fontainebleau, w wieku 59 lat.\n1944 (75) Kostantyn N. Zimin → , radziecki generał, działacz partyjny ☆. Urodzony 1901. Zmarł w wieku 43 lat.\nUrodzeni 7 lipca 1944, w dniu zgonu postaci: Józef Wieczorek\n1944 (75) Jan Goethl, muzyk. Urodzony Warszawa.\n1944 (75) Tony Jacklin, angielski sportowiec, golf.\nWydarzenia z 7 lipca 1944, w dniu zgonu postaci: Józef Wieczorek\n1944-07-07 → (75) Oddziały Armii Krajowej rozpoczęły operację ”Ostra Brama”, mająca na celu zdobycie Wilna.\n1944-07-07 → (75) Oddział AK stoczył bitwę z Niemcami w Woli Grójeckiej koło Ćmielowa.\n1944-07-07 → (75) Szwed Gunder Haegg pobił rekord świata w biegu na 1500 m - 3 min. 45 sek.\n1944-07-07 → (75) Caen: W czasie brytyjskiego nalotu na francuskie miasto Caen został całkowicie zniszczony miejscowy uniwersytet.\n1944-07-07 → (75) II wojna światowa 1939-1945: Na wyspie Saipan (Mariany Północne) około 3 tys. pozostających przy życiu żołnierzy japońskich ruszyło do samobójczego ”ataku Banzai” na pozycje amerykańskie.\n1944-07-07 → (75) Flota Japonii: Zatonął okręt IJN Usugumo (niszczyciel, typ Fubuki).\n1944-07-07 → (75) Flota USA: Zwodowano okręt USS Tench SS 417 (okręt podwodny, typ Tench).\n1944-07-07 → (75) Flota USA: Zwodowano okręt USS Thornback SS 418 (okręt podwodny, typ Tench).\n1944-07-07 → (75) Flota Niemiec: Rozpoczęto budowę - położono stępkę pod okręt U 2511 (okręt podwodny, typ XXI).\nKalendarz - wszystkie osoby noszące nazwisko: Wieczorek, maksymalnie 100 pierwszych alfabetycznie wyników\n1983 (36) Adrian Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1946 (73) Aleksandra Wieczorek, rusycystka, slawistka. Profesor 2001-. Zmarła 2011. Zmarła w wieku 65 lat.\n1985 (34) Bartosz Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1985 (34) Dawid Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1949 (70) Henryk Wieczorek, sportowiec, piłka nożna. Piłkarz klubu Górnik Zabrze.\n1935 (84) Jan Wieczorek, duchowny katolicki, biskup. Biskup gliwicki.\n1985 (34) Jarosław Wieczorek, sportowiec, piłka nożna. Pomocnik. GKS Jastrzębie Zdrój\n0 (2019) Jerzy Wieczorek, aktor.\n1893 (126) Józef Wieczorek → , górnik, działacz robotniczy, polityk ☆. Urodzony Lipiany. Zmarł 1944, w wieku 51 lat.\n1931 (88) Józef Wieczorek, sportowiec, piłka nożna. Zmarł 2003, w wieku 72 lat.\n1932 (87) Józef Wieczorek, aktor.\n1979 (40) Karol Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1992 (27) Konrad Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1975 (44) Krystian Wieczorek, aktor. Urodzony Wrocław.\n1961 (58) Krzysztof Wieczorek, pilot liniowy i sportowy.\n1989 (30) Mateusz Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1955 (64) Paweł Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1990 (29) Paweł Wieczorek, sportowiec, piłka nożna.\n1962 (57) Ryszard Wieczorek, sportowiec, piłka nożna, trener piłkarski. Kolporter Kielce, Górnik Zabrze. Urodzony Syrynia.\n0 (2019) Tadeusz Wieczorek, aktor teatralny.\n1937 (82) Tadeusz Wieczorek, aktor. Urodzony Lida.\n1923 (96) Teodor Wieczorek, sportowiec, piłka nożna. Reprezentant Polski. Trener piłkarski. Zmarł 2009, w wieku 86 lat.\n1958 (61) Wacław Wieczorek, samolotowy pilot sportowy. Zmarł 2011, w wieku 53 lat.\n1928 (91) Wojciech Wieczorek, dziennikarz, publicysta, dyplomata. Redaktor naczelny miesięcznika ”Więź”. Zmarł 2012, w wieku 84 lat.\n1954 (65) Zofia Wieczorek, kierownik produkcji filmowej. Urodzony Strzelin. Zmarł 2016, w wieku 62 lat.\nKalendarz - osoby, które zmarły w z tej samej przyczyny: w obozie koncentracyjnym, maksymalnie 100 pierwszych chronologicznie wyników


Bez języka oferta pracy w Niemczech od zaraz dla kierowcy kat.B przewóz osób Berlin | Oferty praca za granicą dla Polaków 2021 - ogłoszenia dam pracę\nStrona główna » Kierowca » Kierowca kat. B » Bez języka oferta pracy w Niemczech od zaraz dla kierowcy kat.B przewóz osób Berlin\n€od 2700 brutto/mc\nBez języka oferta pracy w Niemczech od zaraz dla kierowcy kat.B przewóz osób Berlin\nOpublikowany: 29 marca 2021 22:33\nAktualna od zaraz praca w Niemczech dla kierowcy kat.B bez znajomości języka. Zatrudnienie w Berlinie przy przewozie osób niepełnosprawnych i starszych. Zakwaterowanie będzie zapewnione przez pracodawcę odpłatnie.\nWynagrodzenie: od 2700 € brutto na mc i możliwość podwyżki po 6 miesiącach.\nzatrudnienie przy przewozie osób starszych i niepełnosprawnych;\npomaganie przy wsiadaniu do samochodu oraz bezpieczne przewożenie osób;\npraca odbywa się zgodnie z grafikiem;\nczasami może być konieczne zawiezienie dokumentów albo załatwienie jakichś spraw formalnych.\nodznaczanie się empatią;\nchęć uczenia się języka niemieckiego;\nkonieczność nauczenia się kilku podstawowych zwrotów w języku niemieckim;\nmożliwość odbycia kursu pierwszej pomocy.\nszkolenie na miejscu;\nmożliwość podjęcia taniego kursu języka niemieckiego (należy zdawać pozytywnie testy sprawdzające, aby mieć zniżki albo w ogóle nie płacić za kurs);\nZgłoszenia, najlepiej w języku niemieckim, wraz ze zdjęciem i zgodą na przetwarzanie danych osobowych prosimy kierować na adres e-mail: dringende@europe.com z podaniem numeru referencyjnego: Przewóz osób niepełnosprawnych/starszych, Berlin 04/21\nID ogłoszenia: 17606221d8d5463\npraca niemcy bez znajomości języka praca niemcy kierowca praca niemcy od zaraz praca niemcy z zakwaterowaniem praca w berlinie\nBez języka oferta pracy w Danii na magazynie AGD od zaraz Aalborg 2020\nFizyczna praca Dania w Aarhus bez języka przy sortowaniu owoców od zaraz\nBez znajomości języka Niemcy praca od zaraz przy pakowaniu lodów Hamburg\nOd zaraz dam pracę w Anglii bez języka na produkcji batonów Nottingham UK


1% podatku dla naszej szkoły ...\nZwracamy się z prośbą o przekazanie 1% podatku z PIT dla Szkoły Podstawowej w Staniątkach. Wpłata dokonywana jest za pośrednictwem Stowarzyszenia Pomocy Szkole „Małopolska”\nAby przekazać 1% na ten cel, należy wypełnić odpowiednie rubryki w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37, podając:\nw rubryce 124 wpisać nr KRS: 0000052078\nw rubryce 125 wpisać wartość należnego 1% odpisu\nw rubryce 126 – wpisać cel szczegółowy: dla SP w Staniątkach\nStowarzyszenie przekaże Państwa wpłaty na konto Rady Rodziców naszej Szkoły. Szczegółowe informacje na stronie Stowarzyszenia Pomocy Szkole „Małopolska”: www.spsm.edu.pl\nDziękujemy w imieniu naszych Uczniów!\nAnna Ślęzak - Dyrektor Szkoły.\nAndrzej Zagórski - Absolwent naszej szkoły...\nZachęcamy do zapoznania się z biografią Absolwenta naszej szkoły śp. Andrzeja Zagórskiego, jaka znajduje się w Zeszytach Historycznych WiN-u. Podajemy adres strony internetowej: http://www.zhwin.pl/ludzie/az.htm Jeżeli ktoś z Gości odwiedzających naszą stronę znał pana Andrzeja Zagórskiego lub posiada jakiekolwiek informacje lub dokumenty związane z jego osobą, prosimy o kontakt ze szkołą lub nauczycielką historii.\nPiękne czytanie - sukces w Gminie\n8 stycznia 2010 r. w Szkole Podstawowej nr 3 w Niepołomicach – Podgrabiu odbył się drugi etap VIII Gminnego Turnieju Pięknego Czytania. Naszą szkołę reprezentowały dwie uczennice – J. Radwańska z kl. VI „b” oraz M. Bajer z kl. VI „a”. Uczestnicy konkursu prezentowali tekst wybrany przez siebie i wcześniej przygotowany oraz nowy, będący fragmentem książki M. Wojtyszko „Bromba i filozofia”.. więcej>>>\nDnia 7 stycznia 2010r. klasa II przygotowała dla klas młodszych inscenizację bajki pt. „Dwunastu braci”. Dzieci występujące w roli miesięcy przygotowały pomysłowe i zabawne stroje oraz rekwizyty. Najbardziej kolorowe były miesiące letnie i jesienne. Na zakończenie przedstawienia aktorzy złożyli nauczycielom i uczniom noworoczne życzenia. Występ bardzo się wszystkim podobał i został nagrodzony dużymi brawami.\nUczniowie Szkoły Podstawowej w Staniątkach serdecznie zapraszają wszystkie Babcie i Dziadków z okazji ich święta na wspólne kolędowanie połączone z przedstawieniem Jasełkowym” pt. „Cud Bożego Narodzenia”. Spotkanie odbędzie się w niedzielę – 17.01.2010r. o godzinie 15.00 w Domu Kultury w Staniątkach.\n120 lat istnienia Szkoły Podstawowej w Staniątkach\n18 grudnia Szkoła Podstawowa w Staniątkach świętowała 120. rocznicę swojego powstania. Uroczyste obchody organizatorzy połączyli ze Świętem Patrona Szkoły, którym jest Adam Mickiewicz.Uroczystość rozpoczęła się mszą świętą w kościele parafialnym, którą celebrowali ksiądz Jan Dubas - absolwent szkoły oraz ksiądz proboszcz Jan Lis. Na drugą część obchodów zaproszeni goście, nauczyciele oraz uczniowie przeszli do budynku szkoły. więcej >>>\nWe wtorek – 22.12.2009r. cała społeczność szkolna spotkała się w Domu Kultury w Staniątkach aby złożyć sobie świąteczne życzenia. Wszyscy obejrzeliśmy Jasełka „Cud Bożego Narodzenia” w wykonaniu uczniów klasy II, III i IV i otrzymaliśmy życzenia od Pani Dyrektor Anny Ślęzak, Siostry Danuty Zielińskiej oraz Samorządu Uczniowskiego. Miło było też wspólnie kolędować małemu Jezuskowi. Następnie wróciliśmy do szkoły i już w mniejszych - klasowych grupach dzieliliśmy się opłatkiem i kosztowaliśmy wigilijne potrawy.\nWyrazy uznania i gorące podziękowanie za duże zaangażowanie w przygotowanie jasełek należą się Siostrze Danucie Zielińskiej, Pani Krystynie Samek i Panu Wiesławowi Hytrosiowi. Radosnych Świąt i Szczęśliwego Nowego 2010r.\nZdjęcia z Wigilii do oglądnięcia w Galerii.\nCud Bożego Narodzenia...\nW niedzielne popołudnie - 20.12.2009r. odbyła się prezentacja efektów pracy uczniów klasy II biorących udział w projekcie „Pierwsze Uczniowskie Doświadczenia Drogą do Wiedzy”.\nUczniowie przygotowali Jasełka pt. „Cud Bożego Narodzenia”, na które została zaproszona cała społeczność staniątecka. Dzieci bardzo zaangażowały się w przygotowanie Jasełek i pokazały, że mają duży talent aktorski. Tegoroczne przedstawienie miało nieco inny charakter niż tradycyjne jasełka, ponieważ do stajenki przychodziły z darami postacie z bajek: Jaś i Małgosia, Sierotka Marysia, Pinokio, Kopciuszek, Smerfetka, Caliceczka, Czerwony Kapturek… Barwne stroje, dziecięca spontaniczność na scenie oraz piękna dekoracja sprawiły, że mali aktorzy zostali nagrodzeni dużymi brawami. Zapachniało świętami!\nJubileusz 120-lecia powstania Szkoły...\n18 grudnia 2009r. przeżywaliśmy Jubileusz Szkoły i tradycyjne Święto jej Patrona - Adama Mickiewicza.\nWszystkim Gościom, którzy zaszczycili nas swoją obecnością w tym dniu oraz przyczynili się do uświetnienia uroczystości, ważnej dla całego środowiska Staniątek, składamy wyrazy wdzięczności i polecamy się życzliwej pamięci.\nWkrótce zamieścimy relację z tego wydarzenia oraz galerię zdjęć.\nZainteresowanych początkami Szkoły odsyłamy do jej historii na naszej stronie internetowej.\nNa marginesie Nr 2/2009/2010\nKoło Humanistyczne zaprasza do lektury najnowszego wydania gazetki szkolnej „Na marginesie”. W nowym wydaniu szczególnie polecamy artykuł opisujący przebieg Jubileuszu Szkoły i Święta Patrona.\nEtap szkolny Turnieju Pięknego Czytania rozstrzygnięty\nPrzygotowaliśmy Dwie Szlachetne Paczki


Regulamin sklepu internetowego www.sklep.cicerone.pl\nNiniejszy regulamin, zwany dalej ”Regulaminem”, określa zasady korzystania ze sklepu internetowego znajdującego się pod adresem URL https://sklep.cicerone.pl, zwanego dalej “Sklepem”.\nSklep prowadzony jest przez Cicerone Patrycja Czudak – Patrycja Czudak ul. Gdyńska 5/9 91-349 Łódź, NIP 7262615261, REGON 362970117.\nSklep – sklep internetowy działający pod adresem https://sklep.cicerone.pl oraz jej podstronach prowadzący sprzedaż produktów na odległość.\nBilet - dokument potwierdzający uprawnienie do skorzystania z określonej usługi - Wydarzenia (np. wycieczki z biletem, gry), za którą uiściło się opłatę przy jego nabyciu.\nWydarzenie - Wycieczka, wycieczka z biletem, spacer, spacer z biletem, gra, gra z biletem. Organizowane przez Organizatora wydarzenia.\nOrganizator - Cicerone Patrycja Czudak - Patrycja Czudak ul. Gdyńska 5/9 91-349 Łódź, NIP 7262615261, REGON 362970117.\nZa pośrednictwem Sklepu prowadzona jest sprzedaż na odległość za pomocą sieci Internet biletów wstępu na wydarzenia m.in.: wycieczki, gry miejskie, usług oprowadzania grup turystycznych oraz asortymentu innych towarów.\nWydarzenia na które oferowane są bilety, organizowane są przez Cicerone Patrycja Czudak.\nPrzedmioty dostępne na stronie są nowe.\n4. Witryna internetowa sklepu jest dopasowywana do rozdzielczości ekranu.\na) dokładny opis danego biletu na wydarzenie, produktu i jego cech;\nDokonanie zakupu Biletu lub Produktu nie wymaga rejestracji w Sklepie\nSkładanie zamówienia odbywa się za pomocą formularza, dostępnego na stronie sklepu dostępnego po naciśnięciu przycisku –„kup bilet” lub „kup prezent”obok opisu danego produktu, lub w podsumowaniu listy zakupów, w którym Klient podaje następujące dane:\ne) Data urodzenia\nKlient składa zamówienie po zapoznaniu się z informacjami określonymi w treści Regulaminu sklepu oraz informacjami wskazanymi w ust. 2, które zostaną wyświetlone w postaci elektronicznej w ostatnim etapie wypełniania elektronicznego formularza poprzedzającym wyrażenie woli związania się umową poprzez kliknięcia przycisku „Zamawiam” lub "Zapłać z CashBill". Po przeczytaniu zgromadzonych informacji określonych dla danego zamówienia Klienta, Klient wyraża wolę związania umową poprzez naciśnięcie przycisku „Zamawiam” lub "Zapłać z CashBill"\nSklep zobowiązuje dostarczenia rzeczy pozbawionych wad (nie dotyczy przedmiotów używanych).\nc) W przypadku niedostępności części biletów lub produktów objętych zamówieniem Klient jest o tym niezwłocznie informowany. Klient decyduje, czy zamówienie ma być zrealizowane częściowo czy w całości anulowane.\na) System płatności elektronicznych CashBill\nb) Przelew bankowy. Aby nie blokować dostępności usług, maksymalny czas na dokonanie przelewu to nie później, niż 7 dni przed usługą. Jeśli opłata nie zostanie dokonana w wymaganym terminie, zamówienie zostanie anulowane, o czym Klient zostanie poinformowany na adres e-mail, który podał przy składaniu zamówienia.\nc) Gotówką przy odbiorze (dotyczy biletów na wydarzenia) do 50 zł.\nTermin na wykonanie płatności wynosi do 3 dni od otrzymania powiedzenia przyjęcia zamówienia do realizacji przez Sklep\nUmowę uznaje się za zawartą z chwilą potwierdzenia przyjęcia zamówienia w przypadku wyboru płatności elektronicznej bądź z chwilą dokonania wpłaty przez Klienta, po uprzednim otrzymaniu potwierdzenia przyjęcia zamówienia do realizacji.\nZamówiony towar jest wysyłany w przeciągu od 7 do 14 dni roboczych:\nPrzesyłki wysyłane są za pośrednictwem platform zrzeszających firmy kurierskiej m.in. DHL, DPD, Poczty Polskiej lub do Paczkomatów InPost. Koszt przesyłek zagranicznych ustalany jest indywidualnie z Klientem – w zależności od docelowego miejsca dostawy.\nPo dokonaniu zakupu biletu Klient otrzymuje potwierdzenie na adres skrzynki internetowej podany przy składaniu zamówienia. Potwierdzenie zawiera indywidualny numer zamówienia, który stanowi potwierdzenie dokonania zamówienia.\nWydarzenie rozpoczyna się w podanym na stronie wydarzenia miejscu (adres). Bilet w formie papierowej na wydarzenie przekazywany jest Klientowi przed rozpoczęciem wydarzenia na podstawie indywidualnego numeru zamówienia.\nW przypadku zamówienia kilku sztuk towaru towar co do zasady pakowany jest zbiorczo w jedna przesyłkę chyba że, wybierając sposób dostawy Klient wskaże inny sposób pakowania i zaznaczy opcje odrębnej dostawy dla każdego produktu. Klient ma prawo do poproszenia Sklep o wysłanie numeru listu przewozowego.\nZgodnie z Ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. 2014 poz. 827) Klient będący konsumentem ma prawo do pisemnego odstąpienia od zawieranej umowy bez podania przyczyny w terminie czternastu dni od dnia wydania rzeczy tj. od momentu, w którym Klient wszedł w posiadanie rzeczy , lub w którym osoba trzecia inna niż przewoźnik wskazana przez Klienta weszła w posiadanie rzeczy. Do zachowania czternastodniowego terminu, o którym mowa w ust. 1\n1.Zgodnie z art. 38 ustawy o prawach konsumenta, prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość, zgodnie z ustawą, nie przysługuje konsumentowi w wypadkach:\n2. W przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest do zwrotu towaru na adres: Cicerone Patrycja Czudak – Patrycja Czudak ul. Gdyńska 5/9 91-349 Łódź lub przekazać go osobie upoważnionej przez Sklep do odbioru niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia, w który, odstąpił id umowy, chyba że Sklep zaproponował, że sam odbierze rzecz. Odsyłany towar należy zapakować w sposób uniemożliwiający jego uszkodzenie w transporcie.\n3. W przypadku skorzystania przez Klienta z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, bezpośrednie koszty zwrotu towaru pokrywa Klient .\n4. W przypadku odstąpienia od niniejszej umowy Klientowi zwracane są płatności za kupiony/e przedmiot/y pomniejszone o wartość Kosztów wysyłki, niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż 14 dni od dnia, w którym Sklep został poinformowany o decyzji Klienta o wykonaniu prawa odstąpienia od umowy ze Sklepem.\n5. Zwrotu płatności Sklep dokonuje przy użyciu numeru konta bankowego przesłanym w wiadomości z przedmiotem zwracanym przez Klienta, chyba, że Klient wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiążę się dla niego z żadnymi kosztami.\n6. Sklep może wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu otrzymania zwracanego Towaru (rzeczy) lub do czasu dostarczenia dowodu odesłania tego towaru w związku z odstąpieniem w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.\n7. Jeżeli Klient będący konsumentem wybrał sposób dostarczenia rzeczy (towaru) inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, (dotyczy sposobu pierwotnej dostawy do Klienta) przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu Klientowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.\n8. Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy będące wynikiem korzystania z niej w sposób inny niż konieczny do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy.\n9. Co do zasady przy zakupie biletów na wydarzenie nie przewiduje się ich zwrotów. W przypadku wystąpienia siły wyższej uniemożliwiającej przeprowadzenie wydarzenia lub wykonania usługi, organizator podaje nowy termin wydarzenia.\nINFORMACJE DOTYCZĄCE KORZYSTANIA Z PRAWA ODSTĄPIENIA OD UMOWY– POUCZENIE O ODSTĄPIENIU OD UMOWY\nTermin do odstąpienia od umowy wygasa po upływie 14 dni od dniu w którym weszli Państwo w posiadanie rzeczy lub w którym osoba trzecia inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa weszła w posiadanie rzeczy.;\nPatrycja Czudak - Cicerone Patrycja Czudako swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (informujemy, iż oświadczenie może zostać przesłane pocztą elektroniczną).\nW przypadku odstąpienia od niniejszej umowy zwracamy Państwu wszystkie otrzymane od Państwa płatności, w tym koszty dostarczenia rzeczy (z wyjątkiem dodatkowych kosztów wynikających z wybranego przez Państwa sposobu dostarczenia innego niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez nas), niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż 14 dni od dnia, w którym zostaliśmy poinformowani o Państwa decyzji o wykonaniu prawa odstąpienia od niniejszej umowy. Zwrotu płatności dokonamy przy użyciu przesłanego w wiadomości e-mail numeru konta bankowego, chyba ze wyraźnie zgodziliście się Państwo na inne rozwiązanie.\nProszę odesłać lub przekazać nam rzecz na adres: Gdyńska 5/9 91-349 Łódź, tel. 667-685-017, niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym poinformowali nas Państwo o odstąpieniu od niniejszej umowy. Termin jest zachowany, jeżeli odeślą Państwo rzecz przed upływem terminu 14 dni.


Sok Z Granatu Wyryki - 1. Sok z granatu - działanie i opinie - Zwrotnik Raka - Kompedium Wiedzy o Noni\nSok Z Granatu Wyryki – 1. Sok z granatu – działanie i opinie – Zwrotnik Raka\nSok z granatu zawarty wielce dostatni w antyoksydanty. Badania wykazały, iż napój z granatu pity w dużych ilościach ma przedsięwzięcie spowalniające ewolucja komórek raka\nSok z granatu to tonik w celu naszego serca. Badania wykazały, iż napój z granatu ma zalecany prestiż na kompozycja krążenia. Może ani anulować zmiany miażdżycowe.\nRegeneracyjny szejk z sokiem z granatów – hpba.\nSkładniki: 150 ml soku z granatu; 150 ml wody kokosowej/mleko kokosowe; 5 g tartego imbiru; 1/2 łyżeczki kurkumy; 1/2 łyżeczki pieprzu cayenne; 1/2 łyżeczki cynamonu\nPoznaj właściwości napóju z granatu, jego cenę, dawkowanie, podczas gdy sycić głód owoc jadalny granatu, gdy go przyjąć i podczas gdy uczynić zjadliwy sok pełny właściwości odżywczych!\nGranat zawiera estrogen i ma będący na rękę autorytet na rodzaju żeńskiego biont w okresie menopauzy. Nasiona są głównym źródłem estrogenu. Skórka granatu zawarty i głównym źródłem tanin. Miąższ granatu z kolei zawiera morze glukozy i witamin. Aby utrzymywać się w wyższym stopniu klarowny i słodszy.\nFajny mieszczący się napój z granatu Oleofarm. Zdecydowanie go polecam, skoro ma miejsce w w 100% zwykły i otwarcie wyciskany z owocu. 2014-09-09 15:04:00 ~Marzena.\n1. Sok z granatu. Granat pochodzi z Azji Środkowej, przecież biorąc pod uwagę na swoje właściwości praktykowany ma miejsce w na całym świecie, przede wszystkim w krajach tropikalnych i subtropikalnych.\nW soku z granatu posiada mrowie wartości odżywczych i leczniczych, a na domiar tego zlokalizowany niezmiernie wyśmienity Sok ów posiada właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, zaś zapobiega chorobom serca Sprawdź pozostałe właściwości, zastosowania i dawkowanie!\nWartości i właściwości soku z granatu. Granat zawiera moc witaminy C i P, na dodatek witaminę A i witaminy z grupy B. Sok z granatu łagodzi kaszel, obniża gorączkę.\nWyjątkowe właściwości granatu . Jak poparto wieloma dowodami, napój i miękisz z granatu zapewniają ogromny odcinek korzyści zdrowotnych, m.in. redukcja szeregu chorób zwyrodnieniowych.\nWedług przeprowadzonych przedmiot uwagi porcja antyoksydantów zawarta w napóju z granatu umieszczony wyższa o nie mniej 20% w porównaniu z sokiem z acai. Ja sok z granata pije każdego dnia z 10 lat nie zważając na 64 lat PSa mam 0,7 nie wiem jednakowoż owo w wyniku dzialania granata.\nŚwieży granat i napój z granatu owo produkty o zbawiennych w celu zdrowia właściwościach. Choć w Polsce granat nie zlokalizowany za bardzo popularny, bodaj sporadycznie powinno się wbudować go w jadłospis. Poznaj parę informacji odnośnie do wartości odżywczych granatu tudzież dowiedz się, gdy i z.\nWskazania: Suplementacja codziennej diety w zestaw zawarte w soku z owocu granatu. Dawkowanie: Doustnie. Rozcieńczyć w stosunku 1:5. Dzienną porcję soku, alias 8 łyżeczek (40ml) połączyć z 200ml wody, wychylić nim posiłkiem, najlepiej rano.\nSok z granatu wskutek ogromnej ilości przeciwutleniaczy, które odpowiadają jak też w środku powstrzymywanie wolnych rodników w organizmie i oczyszcw środkuniu go z tych, które zdążyły się obecnie zadomowić w naszym ciele, zawarty uznawany za niezmiernie wartościowy.\nZawsze kiedy używamy w przepisach przepysznego i wybitnie meksykańskiego napóju z owocu o nadzwyczaj rozrywkowej nazwie „granat" – dostajemy z miejsca pytania – podczas gdy wydobyć sok z granatu?


Marcin Wolski, Powtórka z rozgrywki — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nTagi: alternatywna historia, intrygi, niesamowite przygody, Literatura polska, proza życiaEdytuj\nCopyright © Marcin Wolski, 2019\nJubileusz siedemdziesięciolecia urodzin Michała Uniejowskiego zgromadził w Łazienkach Królewskich całą elitę Warszawy. Zabrakło wprawdzie ministra kultury i sztuki oraz wyższej rangi przedstawiciela prezydenta RP, ale było to w pełni zrozumiałe, po tym jak jubilat odrzucił propozycję odznaczenia go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a jego cierpkie wystąpienia przeciw aktualnej administracji stały się stałym elementem antyrządowych demonstracji. Zresztą obaj dostojnicy państwowi byliby w gronie biesiadującym w Pałacu na Wyspie ciałem obcym, ot, muchą na powierzchni czary ze śmietanką. Towarzyską.\n— Daleko zaszedł — mruczał pod nosem Marek Półchłopek, który w małym pokoiku w jednym ze skrzydeł pałacu czuwał nad podglądem kamer telewizji przemysłowej, uważając, żeby ktoś z biesiadników nie uszkodził cennego biustu ani nie zwinął obrazu. Los srebrnych łyżeczek był mu w zasadzie obojętny. Cateringiem zajmowała się firma zewnętrzna. Praca ochroniarza wymagała czujności, toteż aby nie usnąć, co w jego wieku byłoby stanem naturalnym, ratował się, dozując starannie małe działki dopalacza.\nPółchłopek znał jubilata pięćdziesiąt lat, poznali się na egzaminie na historię i przez dwa lata brylowali jako prymusi w przedmiotach kierunkowych. Marek zdawał brawurowo wszystkie podstawowe egzaminy, natomiast lekceważył sobie języki tak staro-, jak i nowożytne, i prawdopodobnie to sprawiło, że nie zrobił kariery naukowej, po czym przez kolejne lata spadał w hierarchii społecznej coraz niżej i niżej, aby w końcu wylądować na chudej emeryturze, dorabiając w charakterze muzealnego ochroniarza, co załatwił mu jeden z uniwersyteckich kolegów, kiedy został ministrem.\nZastanawiał się, co by powiedział Michał, gdyby jego stary kompan pojawił się teraz na przyjęciu i zawołał: „Cześć, kujonku!”, chociaż należy wątpić, czy w jego zniszczonych dżinsach i brudnych butach wpuszczono by go na pałacowe pokoje. Jeszcze dwadzieścia lat temu, póki nie rzuciła go Majka, widywali się przynajmniej raz na kwartał, Uniejowski przysyłał mu zaproszenia na premiery, wpadał na pogaduchy w trakcie długich nocy stanu wojennego. Potem jeszcze dzwonili do siebie okazjonalnie, ale celebryta nigdy nie miał czasu na spotkanie. Obracał się w innych sferach, których ekstrakt można było zobaczyć dzisiejszego wieczora.\nPaparazzi mieli używanie, rzadko zdarza się zgromadzenie takiej menażerii w jednym miejscu — światowej sławy reżyserka, kawaler Legii Honorowej, członek Akademii Francuskiej, kandydat do Nobla… Samych senatorów przybyło co najmniej trzech, a posłów nawet nie liczono.\n— I w coś ty wdepnął, Michałku? — westchnął Półchłopek. — Naprawdę zawsze o tym marzyłeś?\nW stanie wojennym Uniejowski zachowywał się wyjątkowo dzielnie, rzucił legitymację partyjną, bojkotował reżimowe media, a jeśli występował, to po kościołach i pod kościołami. Jak opowiadał, przeżył nawrócenie. U księdza Popiełuszki. Wziął ślub kościelny, ochrzcił dzieci. Pod koniec stanu wojennego, gdy dostał paszport, wyjechał na Zachód i zaczął występować w Wolnej Europie… Piękny życiorys.\n— I kiedy zaprzeczyłeś temu wszystkiemu? Kiedy zapragnąłeś wymienić żonę na nowszy model? Kiedy dzieciaki stwierdziły, że nie chcą mieć z tobą nic wspólnego, i prysnęły za granicę? Ale to jeszcze nie predestynowało cię, starego lamparta, do zostania lemingiem. Nie mieli na ciebie haka, nie potrzebowałeś pieniędzy, sławą mogłeś obdzielić pięciu innych. Co sprawiło, że przeszedłeś na ciemną stronę mocy? Psychologia stada? Przekonanie, że należy się do wyższej kasty? Pogarda dla tych, którym w życiu się nie udało?\nPółchłopek obiecywał sobie, że kiedyś zada te pytania staremu przyjacielowi. Tylko czego się mógł spodziewać? Że zostanie nazwany obrzydliwym pisiorem, wtórnym analfabetą, a może ofiarą alzheimera.\nNa jednym z monitorów dojrzał, jak lekko wstawiony Uniejowski obściskuje początkującą gwiazdkę. Ta wprawdzie chichotała, ale chyba nie miała ochoty na szybki seks. Zamiast tego schwyciła kieliszek z tacy i podała lowelasowi, a kiedy go wychylał, znikła. Czyżby czas łatwych sukcesów dobiegał końca?\nNagle stanęła mu przed oczami wycieczka w Góry Stołowe. Biwakowali z Michałem w jednym namiocie, czekając na dziewczyny, które następnego dnia miały dojechać do nich ze Świdnicy, a może ze Świebodzic. Siedzieli przy ognisku, racząc się winem marki wino, kiedy z mgły wynurzył się nieznajomy mężczyzna. Starszy pan w postrzępionym płaszczu, z chlebakiem przewieszonym przez ramię. W pierwszej chwili nieco ich przestraszył, ale miał szczery uśmiech i nie zdradzał żadnych złych zamiarów.\n— Zgubił pan drogę? — zapytał Marek.\n— Przeceniłem siły. Wypadnie mi zanocować pod chmurką, ale to dla mnie nie pierwszyzna.\n— A pan skąd? — zainteresował się Michał.\n— I stąd, i stamtąd — odparł wymijająco. Mowę miał twardą i nieco cudzoziemski akcent. — Kręcę się trochę po świecie. Dacie łyka?\nPodali mu butelkę, zza pazuchy wyciągnął metalowy kieliszek — nalał elegancko, wychylił.\n— Z podziękowaniem. Widzę, że czekacie.\n— Tak, na dziewczyny, mają przyjechać jutro.\n— Ja nie w tym sensie. Czekacie na swoje życiowe scenariusze. W końcu będziecie żyć w ciekawych czasach, choć nie zawsze w dobrze dobranych rolach.\n— Jest może pan prorokiem?\n— Jedynie wędrowcem, który trochę się pogubił. Głodni jesteście może?\nNie zdążyli odpowiedzieć, kiedy rozpakował dwie pięknie zawinięte kanapki opakowane w gazetę.\nBułki i szynka miały niezapomniany smak.\nTymczasem osuszyli drugą butelkę. Przybysz wstał i dziękując, stwierdził, że czas na niego.\n— Tylko nie zapomnijcie — powtórzył z naciskiem. — W życiu warto robić tylko to, co najważniejsze, póki czas.\nI znikł we mgle.\nWłaściwie, biorąc pod uwagę wypity alkohol, mogło to być jedynie przewidzenie, aliści zaskoczeniem okazały się kawałki gazety, które zachowały jeszcze zapach szynki. Wyglądały na dość świeże. Wrażenie mąciła jedynie gotycka czcionka, tytuł „Nowiny Szląskie” i data wydania — 1885 rok.\n— Oczywiście to musiał być jakiś reprint — ocenił Półchłopek.\nW każdym razie nie posłuchali podróżnika — Marek schrzanił swoje życie dokumentnie, a jakich wielkich rzeczy dokonał Michał? Porównywano go z młodym Łomnickim. Ale przerósł go jedynie fizycznie. Jego ostatnia wielka rola teatralna przypadła na początek lat osiemdziesiątych. Potem, po powrocie z Zachodu, grywał już wyłącznie role dyrektorskie, duża kreacja filmowa warta wspomnienia pochodziła z końca zeszłego wieku. Reszta należała do filmowej galanterii — epizody, dzięki którym jego nazwisko pojawiało się w czołówkach, rólki w serialach dające pieniądze i popularność, ale nic ponadto. W miarę upływu lat „wyrósł z warunków”. Dopóki był energetycznym młodzieńcem, przykuwał wzrok, gdy podtatusiał, przestał być bożyszczem kobiet, a nie znalazł w sobie tego geniuszu, który w wieku dojrzałym uskrzydlił Romana Wilhelmiego czy Zbigniewa Zapasiewicza.\nCzując, że zamykają mu się oczy, Marek połknął kolejną pigułkę.\n„Tylko nie przesadź”, zgromił się w duchu. Środki, które brał w trakcie długich łazienkowskich nocy, miewały swoje skutki uboczne, a zwidy, które go nachodziły, przekraczały zdecydowanie spotkanie z tajemniczym mężczyzną w Górach Stołowych.\nWidywał więc listopadowej nocy widmo Wielkiego Księcia pomykające przez park w damskich szatkach Księżnej Łowickiej. Parę razy nad stawem zawisł cień Józefa Piłsudskiego. Nie brakowało też dam różnej konduity podążających w stronę Białego Domku czy dobrze urodzonych panien, które dla pięknych podchorążych nie wahały się zostawić swego wianka w krzakach.\n— Ach, pofatygowałaby się która do mnie — wzdychał Marek. Ale wiedział, że to płonne marzenia. Był przecież stary, chory i bez gotówki. W dodatku widma, choć widoczne na kamerach, nijak nie chciały się rejestrować na płytkach pamięci, nie mówiąc o bardziej namacalnych dowodach swego istnienia.\nKobiety. Do gardła napłynęła znajoma gorycz. Wielkie niespełnienie! Najlepiej odczuł to, kiedy przed kilkunastoma laty ze swą grubą, starzejącą się i gderliwą żoną znalazł się na wczasach w Świnoujściu i któregoś dnia odwiedził Międzyzdroje, w którym trwał Festiwal Gwiazd. Na wysokości hotelu Amber nieomal zderzył się z Uniejowskim, prowadzonym przez rozszczebiotane dziewczyny, jakby wycięte z okładki „Penthouse’a”.\nAktor zrobił ruch, jakby w pierwszej chwili chciał go ominąć, ale zreflektował się i wyciągnął rękę do niego.\n— Kopę lat. Musimy się spotkać. Tylko dziś jestem cholernie zajęty. Może jutro w południe, tu, w barku? — Przy okazji kompletnie zignorował Majkę.\nNastępnego dnia Półchłopek zjawił się godzinę przed czasem. Czekał i czekał, a ponieważ Uniejowski się nie zjawiał, zapytał o niego w recepcji.\n— Wyjechał jeszcze wczoraj — padła odpowiedź.\nJakiś ruch przyciągnął nagle ochroniarza do ekranu. Transmisja szła bez dźwięku, ale pustka, która zapanowała w większości sal, dowodziła, że coś się stało.\nCały tłum koncentrował się przy barze, gdzie na ziemi pośród potłuczonego szkła dało się dostrzec czyjeś nogi. Pot zalał Półchłopka. Błyskawicznie włączył cichy alarm. Coś stało się z dostojnym jubilatem!\nKace można dzielić na ciężkie, średnie i lekkie. Towarzyszy im ból głowy, utrata równowagi, duszności lub wymioty, bywa, że nadmiar spożytego alkoholu odbija się na ostrości widzenia, oznacza wstręt do światła i łomotanie serca. W najgorszych przypadkach wszystkie te symptomy występują równocześnie. W moim przypadku poranny katzenjammer należał do średnich, odczuwałem jedynie mocne pragnienie. Nieźle, biorąc pod uwagę morze wypitego wina i fakt, że pod koniec imprezy film mi się urwał. To, co nastąpiło potem, było raczej elementami złego snu. Falujący świat, brzęk tłuczonego szkła. Okrzyki i daremna próba wydobycia z siebie choćby słowa.\nChciałem zawołać „ratunku”, ale wychodził mi jedynie bezwładny bełkot, potem jeszcze zarejestrowałem kolorowe błyski świateł i charakterystyczne dźwięki karetki… To musiał jednak być tylko sen, ponieważ otworzyłem oczy we własnym mieszkaniu. Nie do końca własnym. Naturalnie, pamiętałem te drewniane łuki między pokojami, szafy pękające od nadmiaru książek i staromodny żyrandol, w którym niemiecki pocisk uszkodził jeden z małych kloszy. (Chwileczkę, nie odkupiłem go przypadkiem podczas wakacji w Grecji w 1978?) To, że obudziłem się w mieszkaniu, które opuściłem w drugiej połowie lat osiemdziesiątych, przenosząc się do wybudowanego w odległości dwustu metrów „domu mych marzeń”, też nie było czymś nadzwyczajnym. Zdarzało się, że po kłótni z żoną (tym razem też mogło do niej dojść z powodu przesadnej troski o moje zdrowie — „masz już dość, nie pij tyle”) chroniłem się w rodzinnym drewniaczku, zajmowanym od śmierci mamy przez moją siostrę w czasie jej pobytów w kraju między Londynem a Buenos Aires. Domek przydawał się również, gdy w spokoju chciałem udzielić wywiadu jakiejś młodej dziennikarce czy też popracować nad rolą z początkującą, gotową na wszystko aktorką. Tym razem jednak na przyjęciu w Łazienkach nie byłem z Bożeną. „Jestem chora i niereprezentacyjna” — stwierdziła. I szanowałem jej opinię.\nOkulary znalazłem na nocnej szafce i wyglądały, jakby ktoś wylał na nie zupę.\n„Obudziłeś się wreszcie” — dobiegł mnie zachrypnięty głos z sąsiedniego pokoju. Bożenka czy Iza?\nBez szkieł postać odległa o całą długość domu stanowiła dla mnie jedynie plamę, ale szczupłość wskazywała raczej na siostrę.\nDość równym krokiem dotarłem do łazienki. Umyłem okulary, założyłem na nos i zdębiałem. Skąd się wzięła na mej twarzy ta imponująca broda, przywodząca na myśl szlacheckich rewolucjonistów? Co dziwniejsze, równie gęsta była czupryna bez jednego siwego włoska. Dotknąłem twarzy, pragnąc upewnić się, czy ja to ja. Oczywiście ja! Tylko kiedy zdążyłem zapuścić taki zarost? I ufarbować włosy? To prawda, marzyłem o tym od czasu ukończenia pięćdziesiątego roku życia, ale nie chciałem narażać się na kpiny kolegów z jednej garderoby. I dlaczego zupełnie o tym zapomniałem?\nA może rzeczywiście przeżyłem jakiś udar, objawiający się utratą pamięci? Przypomniałem sobie chorobę mojej mamy, u której rok przed śmiercią wystąpiła afazja. Straciła umiejętność mówienia. A jeśli i mnie to dopadło? Przestraszyłem się nie na żarty i na wszelki wypadek powiedziałem półgłosem: „W czasie suszy szosa sucha, Kaczor Donald i Donald Trump”. W porządku — zero usterek, mój aparat mowy działał nienagannie. Rozejrzałem się po łazience. Coś mi się tu nie zgadzało. Oczywiście pamiętałem doskonale ten wystrój, łącznie z liczbą kafelków, które liczyłem z nudów, siedząc na sedesie. Tylko wydawało mi się, że Izabella przeprowadziła ostatnio remont.\nOdwróciłem głowę w stronę okna. I z trudem powstrzymałem okrzyk. Coś się stało z moim ogrodem. W miejsce iglaków pojawiły się rzędy winogron i krzaki porzeczek, znikł za to niski dworek, który postawiłem dla mej córki i stale powiększającego się stadka wnuków. Wychyliłem się przez okno i obróciłem głowę w lewo. Zobaczyłem cherlawy żywopłot z mirabelek, za nim parkan z połamanych desek, rozłożystą morwę i pusty plac.\nAni śladu mego domu z kolumienkami, wieżą i przeszkloną oranżerią. Zresztą nie tylko dom zniknął, przestało istnieć całe gęsto zabudowane osiedle za nim. W jego miejscu rozciągało się ogromne pole, aż po barak przez wiele lat służący za kościół.\nMajaczę. Ściągnąłem pidżamę i obejrzałem się w lustrze. I nie mogę powiedzieć, że wszystko było w porządku. Znalazłem parę dobrze zagojonych blizn, których nigdy nie miałem, za to ciało było jędrne, bez grama tłuszczu, młode.\nZ coraz większym mętlikiem w głowie i pidżamą w ręku wróciłem do sypialni. I tam pierwszy ruchem było zasłonięcie się trzymaną garderobą. Kobieta w szlafroku nie była moją żoną Bożenką. Z drugiej strony, wcale nie była zaskoczona moją golizną.\n— Zrobić ci jajecznicę? — zapytała, jakby zaczynał się normalny dzień według stałego rytuału.\nChciałem zawołać: „Kim pani jest i co tu robi?”, ale postanowiłem się powściągnąć. Najpierw sam musiałem zorientować się w sytuacji. Zacząłem się ubierać w jakieś okropne niemodne ubranie, słysząc, jak nieznajoma zbiega po schodach na dół i z kimś rozmawia. Ruszyłem za nią. Koło drzwi rzuciłem okiem na wiszący tam kalendarz. 25 sierpnia. Zatem od mego jubileuszu nie upłynęła nawet doba. Ale rok? Mniejszymi literkami widać było wyraźnie 1978. O kurwa mać!\nPrzez moment naszły mnie myśli, że jest to sprawka moich kolegów z teatru. Genialnie wymyślony kawał, polegający na precyzyjnym wkręceniu staruszka jubilata. Ucharakteryzowali mnie, gdzieś wywieźli, zaaranżowali przestrzeń, wynajęli statystkę. A kiedy zejdę na dół, usłyszę gremialne: „Niespodzianka”.\nI w tym momencie przypomniałem sobie, skąd znam kobietę w szlafroku. To Ala Gąsowska, szara gąska z naszego roku, na którą nigdy nie zwracałem uwagi, skupiając ją na Helenie i Marioli. W pierwszej kochałem się obłąkańczo (i beznadziejnie), z drugą obściskiwałem podczas prywatek, a po latach, kiedy wpadła do garderoby, rzuciłem ją na stolik… (Ot, chwila słabości!) Tylko w jaki sposób Alicja znalazła się w moim domu i to bynajmniej nie jako przypadkowy gość?\n— Cześć, pijaczku — dobiegł do mnie męski głos z kresowym zaśpiewem.\nLeszek?! Mój nieżyjący od ponad trzydziestu lat ojczym — Lech Żwirski… Ale jeśli byłby faktycznie rok 1978, miał przed sobą jeszcze dekadę! Zdecydowanie nie przypominał ducha, siedział na bujanym fotelu i popijając kawę, wertował plik porannych gazet. (Miał swoją teczkę w kiosku przy pętli tramwajowej).\nOsłupienie nie pozwoliło mi nawiązać rozmowy, tym bardziej że z kuchni dobiegał świergot kobiecych głosów. W tej samej chwili stanęła przede mną moja mama. Młodzieńcza, bez jednego siwego włosa, z żywo błyszczącymi oczami i ustami umalowanymi jaskrawą szminką.\n— Mama! — Przytuliłem ją do siebie. Szczupłe ciało wieloletniej sportsmenki, przepojone zapachem perfum i damskich papierosów. — Mamusia!\n— A cóż ci się tak na czułości zebrało? — zapytała, wyswobadzając się z objęć. — Trzydzieste urodziny miałeś wczoraj.\nSiedliśmy do naszego starego stołu w kuchni, przykrytego ceratą. Alicja uwijała się wokół nas niczym doskonała kelnerka i od razu widać było różnicę między relacjami w moim domu. Z Bożenką moja mama nienawidziła się do szpiku kości, tu wyczuwałem klimat pobłażania, jeśli nie sympatii.\nA więc sen — pomyślałem — ciekawy sen, który lada moment się skończy. Tylko nic nie wskazywało, by się miał zakończyć. Nawet kiedy przecinając z rozmachem bułkę, uszkodziłem sobie dłoń i Ala Gąsowska zajęła się rolą siostry miłosierdzia, świat nie stracił ani grama ze swego realizmu.\nNie mogłem jeść. Wdusiłem w siebie jajecznicę, popiłem gorzką kawą…\n— To ty nie słodzisz? — zdziwiła się mama.\nPohamowałem się, by nie powiedzieć, że doktor mi zabronił. Zajrzałem do wiszącej apteczki i łyknąłem dwie polopiryny, choć nie bardzo wierzyłem, żeby pomogło to na moje zwidy. Idąc z powrotem na górę, zdałem sobie sprawę, że utykam na prawą nogę. Dziwiło mnie też, że przy schodach nie ma mojej galerii zdjęć teatralnych i filmowych, która powstała jeszcze w latach siedemdziesiątych — Robespierre w Dantonie Przybyszewskiej, Komandos w Hyde Parku Kreczmara, Albin w Ślubach panieńskich, no i brawurowy zagończyk w Ciemnych tumanach. Gdzie to się wszystko podziało? Za to nad drzwiami pojawił się krzyż. (Oczywiście Ala, bigotka!)\nPewnych informacji udzielił mi mój portfel. Z papierowego dowodu osobistego wynikało jasno, że jestem rozwiedziony, rubryka „Dzieci” pozostawała pusta, a przecież Łukasz powinien mieć już trzy lata, w dziale „Zatrudnienie” znalazłem stempel: „Szkoła Ogólnokształcąca nr 26”, a potwierdzenie porażającej informacji, że jestem belfrem, dostarczyła legitymacja Związku Nauczycielstwa Polskiego i brak jakichkolwiek dokumentów świadczących o przynależności do SPATiF-u.\nKorzystając z tego, że Leszek poszedł do ogrodu zająć się ulubionymi pracami gospodarskimi, przejrzałem gazety. Nie wyglądało na to, by w otaczającym mnie świecie zaszły jakieś istotne zmiany. Nadal pierwszym sekretarzem PZPR był Edward Gierek, premierem Piotr Jaroszewicz, Stanami rządził Jimmy Carter, a Związkiem Radzieckim Leonid Breżniew. Nic się nie zmieniło poza mną. Tylko dlaczego? Na dalszych stronach znalazłem wzmiankę o trwającym konklawe. No tak, umarł Paweł VI i lada dzień wybiorą tego Włocha o ujmującym uśmiechu. Nazwiska zapomniałem, ale wiedziałem, że przyjmie imię Jan Paweł I. Na krótko. Obejrzałem też sobie moją bibliotekę. Na tyle, na ile pamiętam swój księgozbiór z tamtych czasów, odniosłem wrażenie, że teraz więcej jest historii, a mniej współczesnej literatury i teatraliów. Było to zrozumiałe — jeśli nie zostałem aktorem i byłem wierny uniwersyteckiej specjalizacji… Tylko dlaczego zrezygnowałem z kariery scenicznej? Późną wiosną 1969 przyjęto mnie przecież do Wyższej Szkoły Teatralnej i jesienią porzuciłem wydział historyczny, mimo że byłem już na trzecim roku UW. Jeśli miała się dokonać jakaś zamiana, to wtedy, przed dziewięciu laty.\nZastanawiałem się, z kim mógłbym porozmawiać o przeszłości i dokonać rekonstrukcji dziesięciu lat mego życia. Tata nie żył od czterech lat. Mamy nie chciałem denerwować, Leszek uwielbiał teoretyzować na każdy temat, rzadko dochodząc do jakichś konkluzji, a Gąsowska… Jak miałem ją zapytać, dlaczego wlazła do mego życia?\nZ osób, które przychodziły mi do głowy, najsensowniejszy wydawał się Maciek Kalinowski, swego czasu kierownik organizacyjny studenckiego kabaretu Elektron, w którym robiłem za gwiazdę. Maciek w III RP nadzwyczajnie rozwinął się w biznesie. Nie zabrakło go na moim jubileuszu, a jedna z jego firm córek ufundowała wspaniały tort, tak wielki, że w miarę potrzeby zmieściłby się w nim nawet snajper mafii. W szalonych latach siedemdziesiątych często-gęsto pożyczaliśmy sobie panienki, zawsze pewni własnej dyskrecji. Był jedną z trzech osób, które mogłem uważać za swych przyjaciół. Tyle że Marek się zmenelił, a Artur umarł.\nNadto przewaga Kalinowskiego nad pozostałymi polegała na tym, że był pod ręką. Zadzwoniłem. Telefon był ciągle ten sam — wystarczyło odrzucić tylko jedną cyferkę, którą po latach miała dorzucić telekomunikacja.\nMaciej wydawał się zaskoczony moim telefonem, ale na propozycję spotkania rzucił krótko:\nWyszedłem na nieutwardzoną uliczkę, minąłem stado bezpańskich psów goniących za suką i dotarłem do szosy, dziwnie wąskiej i pozbawionej dźwiękoszczelnych ekranów. Bez trudu — ruch był słaby — przeszedłem na drugą stronę i dotarłem do przystanku. Tam wsiadłem w autobus pośpieszny F i pojechałem do Anina.\nMaćka zastałem w zakładzie jego ojca. Wyglądało na to, że wcześniej zakończył swoją karierę artystyczną. W poprzedniej wersji mego życia bawił się w wiecznego studenta, dość długo działał w ruchu młodzieżowym, robił karierę w partii i dopiero zmiana wiatrów wobec prywatnego sektora sprawiła, że wskoczył w koleinę wytyczoną przez jego rodziców. Byłem przygotowany, że zobaczę jego młodszą wersję, ale nie pamiętałem, że w 1978 roku posiadał jeszcze kompletne owłosienie.\nZaczął od przeprosin:\n— Wybacz, stary, ale wczoraj mieliśmy tu taki młyn, że kompletnie zapomniałem o twoich urodzinach.\n— Nic nie szkodzi. Napić się można przy każdej okazji!\nMaciek zrozumiał aluzję:\n— Po piwku?\n— Dziękuję. Ostatnimi czasy alkohol ma na mnie zły wpływ. Mam kłopoty z pamięcią.\n— Każdemu to się zdarza, ostatnio w knajpie zapomniałem o uregulowaniu rachunku, aż kelner gonił mnie taksówką… — zachichotał.\n— To coś poważniejszego — tłumaczyłem. — Nagle zdarzają mi się ogromne luki. Zapominam nazwisk różnych ludzi, zdarzeń, wypadają mi z pamięci całe partie z życiorysu.\n— Byłeś u lekarza?\n— Mam wizytę w przyszłym miesiącu, ale póki co, chciałbym to i owo posztukować i liczę na twoją pomoc. Na przykład w żaden sposób nie mogę sobie przypomnieć, jak się zakończyła nasza przygoda z Elektronem?\n— Jak się skończyła? — pucołowata twarz Maćka pokraśniała. — Nie pamiętasz?! Po twoim wypadku wszystko szlag trafił, Lidka poszła do Stodoły, Zbynia połknęły Hybrydy…\n— Po moim wypadku? — Moje zdumienie było tak szczere, że Maciek wyglądał na zaniepokojonego.\n— Nie mów, że nie pamiętasz, jak wpadłeś pod wagonik kolejki, a ta pociągnęła cię wzdłuż całego peronu na Gocławku.\nSłuchałem go z zapartym tchem, nie przerywając.\n— Szpitala też nie pamiętasz? — pytał z rosnącym zaskoczeniem. — Niekończących się operacji, rehabilitacji, jeżdżenia wózkiem na uniwerek…?\n— Jak przez mgłę.\n— To koniecznie wal do lekarza, profesor, który cię składał, mówił nam, że miałeś bardzo wiele szczęścia, ale ostrzegał, że mogą pojawić się komplikacje. Nie miałem pojęcia, że dopadnie cię to dopiero po dziewięciu latach. A właściwie co pamiętasz z tamtych czasów?\nNie byłem gotów na wyznanie całej prawdy. Dlatego, żeby dowieść swej pamięci, zacząłem mu recytować jego sztandarowy utwór z Elektrona o czerwonej książeczce przewodniczącego Mao, po czym skwapliwie wykorzystałem fakt, że pojawiła się żona Maćka, Brygida, i po wymienieniu garści uprzejmości stwierdziłem, że muszę lecieć, bo jestem umówiony w szkole.\n— To pozdrów od nas druhnę Grażynę — zawołał za mną kierownik organizacyjny nieistniejącej już trupy.\nPoszedłem na skróty przez las, minąłem teren, na którym wkrótce miano rozpocząć budowę centrum kardiologii, a także willę Tuwima, obecnie zajmowaną przez premiera Jaroszewicza. (Z tego, co pamiętam, wywalą go dopiero za dwa lata). Ciekawe, co by powiedział towarzysz premier, gdybym uprzedził go, że prawie dokładnie za czternaście lat, 1 września 1992 roku, zostanie zamordowany razem z żoną przez nieznanych sprawców?\nOd dawna nie odczuwałem tak intensywnie sygnałów wysyłanych mi przez przyrodę. Aromatu igliwia, śpiewu ptaków, wietrzyka tarmoszącego moje gęste włosy. Lekkie utykanie stanowiło niewielką przeszkodę. Kac ostatecznie mi przeszedł i dawno nie czułem takiej rozsadzającej mnie energii. Znowu pomyślałem, jak bardzo brakuje mi mojego ojca. Wprawdzie od rozwodu z mamą spotykaliśmy się rzadko, ale jak bardzo esencjonalne były to spotkania… Tata był człowiekiem niezwykłym. Przed wojną znakomity prawnik, w trakcie okupacji wdał się w konspirację i ze swoją aparycją superaryjskiego inteligenta i bezbłędną niemczyzną parokrotnie jeździł w charakterze kuriera po całej Europie. Nie zdążył na powstanie i razem ze swoją młodą żoną, moją mamą, śledził zagładę miasta zza Wisły. Po wojnie wznowił praktykę, ale okres stabilizacji trwał krótko. Spłodził mnie, można powiedzieć, w ostatnim momencie, zanim aresztowany przez bezpiekę, wskutek donosu zawistnego przyjaciela, trafił na parę lat do więzienia. Zrehabilitowany w 1956, nie wrócił do zawodu. Małżeństwo też nie bardzo chciało się skleić. W roku 1959, po rozwodzie, wyjechał z Warszawy do Łodzi, gdzie pracował w jakichś wielkich zakładach włókienniczych w charakterze radcy prawnego. Ciekawe, gdyby powstanie zastało go na lewym brzegu, pewnie nie pojawiłbym się na tym świecie.\nW poprzednim życiu przez sporo lat po maturze nie zaglądałem do macierzystego ogólniaka, dopiero w latach dziewięćdziesiątych zaczęto zapraszać mnie jako znanego aktora, byłem też gwiazdą zjazdu koleżeńskiego na początku nowego stulecia.\nWchodząc przez niedomkniętą furtkę, nie potrafiłem pozbyć się natłoku wspomnień. To tu podarłem spodnie, przełażąc przez szkolny płot, tu usiłowałem nieskładnie pocałować Ankę (nie żyje dobrych dwadzieścia lat) i tu w sali gimnastycznej, grając w szkolnym teatrzyku, marzyłem o rolach Kordiana i Konrada.\nObok boiska zobaczyłem ciecia koszącego trawę, nie znałem go, on jednak musiał mnie znać.\n— Dzień dobry, panie profesorze!\nPodałem mu rękę, którą uścisnął skwapliwie.\n— Otworzę panu tylne wejście do budynku — zaofiarował się. — Skończyli już remont, ale na razie większość drzwi jest pozamykana.\n— A w ogóle ktoś tam jest?\nSkinąłem głową, zastanawiając się czy „dyrem” nadal może być nasz matematyk przezywany Plackiem, może dlatego, że gdy się denerwował, na jego policzki występowały ceglaste wypieki, nauczyciel wymagający i bezwzględny, który sprawiał, że klasówki z matmy jeszcze długo po maturze śniły mi się po nocach. Aliści, wedle mych wyliczeń, musiał (jeśli jeszcze żył) przebywać na emeryturze.\nNie pomyliłem się. Jego następca Hubert Kawka nie pochodził ze starej kadry moich nauczycieli. Przypominał partyjnego aparatczyka dawnego typu, zmęczona twarz, oczy bez wyrazu, paluchy zżółkłe od nikotyny… Musiał tu trafić po linii organizacyjnej, partyjnej, związkowej albo ubeckiej, co już wkrótce powinno się wyjaśnić.\n— Znakomicie, że wpadliście już dziś, towarzyszu Uniejowski — powitał mnie kordialnie. Tytuł mnie zaciekawił, czyżbym także w tym wcieleniu zapisał się do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej? Dyrektor tymczasem kontynuował: — Cieszę się, że jesteście w formie. Od nowego roku musimy wziąć tę rozbrykaną hałastrę mocno za twarz!\nPoczułem nieprzyjemny podmuch chłodu. Zaiste, atmosfera w placówce edukacyjnej różna była od libertyńskiego środowiska artystów, gdzie nawet w latach siedemdziesiątych jawnie kpiono z władzy, podpisywano protestacyjne listy, a przynależenie do partii ograniczało się do udziału w pochodzie pierwszomajowym i obsługiwania akademii z okazji rewolucji październikowej.\nZamieniłem parę kurtuazyjnych zdań z dyrektorem Kawką, który poinformował mnie, że obejmę wychowawstwo IV C, i zajrzałem do pokoju nauczycielskiego, gdzie sprawdziłem na grafiku, kto z moich nauczycieli jeszcze pracuje. Uchowało się całkiem wielu: i chemica Antonina, i geograf Henio, i Trotyl od fizyki, a także wuefica Kosa, której sam widok w sportowym dresiku skłaniał niejednego nastolatka do masturbacji w toalecie. Nadal uczyła polonistka Grażyna Miller, opiekunka naszego szczepu harcerzy, promotorka mych szkolnych występów, a nawet wiekowy Praszczur, łysy krasnal, który rozbudził moją miłość do historii. Tyle że jego nazwisko znalazłem przekreślone. Czyżby umarł?\nPowiem szczerze, moja obecność w tych murach ciągle wydawała się sceną z Gombrowiczowskiej Ferdydurke, ale powrót do domu w ramiona Gąsowskiej pociągał mnie jeszcze mniej.\nNagle pomyślałem o Bożence. Od dawna nasz związek był głównie formalny, ale przez czterdzieści lat była to osoba, na którą zawsze mogłem liczyć, matka naszych trojga dzieci, dla których poświęciła świetnie zapowiadającą się karierę pianistyczną. Poznałem ją podczas pierwszego roku mojej pracy w teatrze, kiedy przyszła w zastępstwie na próbę do jakiegoś muzycznego spektaklu. Bodajże Kramu z piosenkami. Po roku byliśmy po już ślubie, potem urodził się Łukasz… Ciekawe, czy teraz mógłbym ją odszukać i spróbować raz jeszcze?


Croustillons – chrupiące belgijskie pączki na piwie - przepisy.net\nPrzepisy.net > Ciasta > Croustillons – chrupiące belgijskie pączki na piwie\n...Dziś zapraszam na belgijskie pączki. Są chrupiące z zewnątrz i miękkie w środku. Takie na jeden kęs. Tradycyjnie posypuje się je cukrem pudrem. Jeśli chcecie, możecie je jednak nadziewać po usmażeniu, lub polać gorącą czekoladą czy syropem klonowym. Z jednej porcji wyjdzie ich nie więcej niż 20. W sam raz na podwieczorek czy deser do kawy...Sekretem smaku croustillons jest dodatek piwa. Jeżeli jesteście jego smakoszami zapraszam do Brugii. Tam w restauracji "Den Dijver" znajdziecie menu składające się wyłącznie z przysmaków przyrządzanych na piwie, a każde danie podaje się razem z odpowiednim gatunkiem piwa.\nRozpuszczamy drożdże z 1 łyżeczką cukru i mąki w letnim mleku, odstawiamy w ciepłe miejsce na 15 minut.\nW tym czasie przesiewamy do miski mąkę, robimy w niej zagłębienie, do którego wlewamy drożdżowy zaczyn.\nWbijamy żółtko, wlewamy piwo i rowtopione masło.\nUbijamy białko z solą na sztywną pianę i delikatnie łączymy ją z resztą, nie niszcząc struktury piany.\nPrzykrywamy miskę wilgotną ściereczką i odstawiamy w cieple, aż podwoi objętość, potrwa to około 30 minut.\nRozgrzewamy tłuszcz w garnku lub we frytkownicy (do temperatury 180°).\nNabieramy porcje ciasta małą łyżeczką i wykładamy na gorący tłuszcz*, wyjmujemy łyżką cedzakową, gdy sie zezłocą, osuszamy na piepierowym ręczniku, posypujemy cukrem pudrem. Możemy też je nadziewać po usmażeniu szprycą lub polewać czekoladą lub syropem klonowym.\nKarolinka (Gość) 6 kwietnia 2012, 12:27


Aktualności - Tysiąc osób ewakuowano z domów w Orzyszu\nTysiąc osób ewakuowano z domów w Orzyszu\nBieżące31 sierpnia 2020, 15:49\nW Orzyszu zarządzono w poniedziałek ewakuację mieszkańców na czas usuwania niewybuchów z czasów II wojny światowej. Znaleziono je w rzece podczas sprzątania dna - poinformowała w poniedziałek nadkom. Anna Szypczyńska.\nW połowie sierpnia niewybuchy wydobyto z jednej strony mostu biegnącego nad Rzeką Orzysz, a ostatnio z drugiej strony. Zaledwie kilkanaście metrów dalej saperzy ujawnili kostkę trotylu, trzy pociski przeciwpancerne i dwa zapalniki.\nNa czas podjęcia niewybuchów zarządzono ewakuację śródmieścia, która objęła tysiąc osób. Ruch przywrócono po godzinnej akcji. W tym czasie kierowcy korzystali z objazdów. Podobnych zdarzeń w ostatnim czasie było tu więcej.\nW ubiegłym roku podczas przebudowy mostu na drodze krajowej numer 16 w pobliskich Mikoszach znaleziono 140 kilogramów trotylu.\nWiosną minerzy wydobywali z plaży miejskiej w Orzyszu pocisk do granatnika, tak zwany panzerfaust, a dwa tygodnie temu z rzeki saperzy zabrali minę przeciwpancerną. Wtedy też Orzysz w środku dnia został sparaliżowany na kilka godzin z powodu ewakuacji.


Nie taki z niego zabytek - nto.pl\nNie taki z niego zabytek\n17 maja 2005 20:51 17.05.2005 20:51\nPodczas rozegranego w sobotę 36. Rajdu Festiwalowego spory aplauz kibiców wywoływały przejazdy Pawła Omleta, startującego 29-letnim fordem escortem.\nW odróżnieniu od 17 nowoczesnych rajdówek, które nie osiągnęły mety rajdu, dziarski staruszek zameldował się na... 8. pozycji, a jego kierowca, ku radości fanów, popisywał się na trasie efektownymi poślizgami.\n- Skąd pomysł startowania tak leciwym samochodem? - zapytaliśmy zawodnika z Piaseczna.\n- Zrodził się trzy lata temu. Po prostu chciałem jeździć, a finansuję się sam. To seryjny escort z 1976 roku z silnikiem o mocy około stu koni.\n- Jednak organizatorzy rajdów nie rozpieszczają takich zawodników jak pan.\n- Myśli pan o ubiegłorocznym Kormoranie, gdzie wymyślono chory przepis, że tacy zawodnicy jak ja mogą wystartować w klasie historycznej, jeśli będzie nas minimum dwudziestu. Podobnie było w kilku innych rajdach. To jakiś niedorzeczny przepis, dlatego w tamtym roku udało mi się wystartować tylko raz. Festiwalowy jest z kolei pierwszym rajdem w tym sezonie.\n- Wyniki wskazują, że dobrze się pan czuł na opolskich odcinkach.\n- Kocham szutry, dlatego bardzo mi się tu podobało. To coś pięknego rzucać auto bokiem z dużej prędkości. Na szutrze mam też szanse na podjęcie walki z czołówką, co na nawierzchni asfaltowej jest niemożliwe.\n- Rozumiem, że nie zamieniłby pan tego auta na inne?\n- Za żadne skarby. Ja już swoje w rajdach wyjeździłem, teraz się bawię, staram się dać kibicom radość z oglądania poślizgów, jazdy bokiem, czego przednionapędowe auta już nie robią. Poza tym można być jednym z wielu w nowoczesnych samochodach i jedynym w takim zabytku jak mój. Ja wolę być tym drugim.


CAŁODZIENNA ADORACJA | Kościół św. Wojciecha\nOstatnie dwa lata to czas wielkich rocznic i wydarzeń w polskim Kościele. W roku 2020 świętowaliśmy 100-tną rocznicę urodzin Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II, pierwszego w historii papieża z Polski. W tym roku przeżywamy 100-tną rocznicę urodzin ks. Franciszka Blachnickiego, który wywarł ogromy wpływ na kształt wiary młodego pokolenia, czego owoce zbieramy do dziś. Niedawno cieszyliśmy się beatyfikacją bł. Kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia, który okazał się być opatrznościowym mężem dla Kościoła w ciemnej epoce komunizmu.\nRównocześnie w tym samym czasie ludzie na świecie zostali dotknięci straszliwą pandemią koronawirusa, który zebrał i wciąż zbiera swoje śmiertelne żniwo. Umarło wiele osób, ludzie stracili swoich najbliższych. Umierali także księża. Odczytujemy to jako swoisty znak – nie jako karę, co raczej słowo skierowane do nas przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, który powiedział: Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Łk 13,2-3. Póki co, zostaliśmy oszczędzeni od wirusa, lecz powinno nas to skłonić do większej uważności i ofiarności przez pozostałą część życia.\nOstatnie dwa lata to także czas głębokich przemian w polskim Kościele. Jesteśmy świadkami odchodzenia wielu osób ze wspólnoty Kościoła, szczególnie młodych. To także w jakiejś mierze nasza wina. Nie szukajmy winnych tylko poza sobą, lecz uderzmy się w pierś – my także okazaliśmy się nieraz za mało wrażliwi, za mało ofiarni, za mało otwarci na potrzeby ludzi.\nMając to wszystko na uwadze pragniemy – jako pokolenie księży, spadkobierców wielkiego dziedzictwa duchowego św. Jana Pawła II, bł. Kard. Stefana Wyszyńskiego oraz ks. Franciszka Blachnickiego – na nowo, z nowym zapałem podjąć trud kapłańskiego życia poprzez większą skromność, życzliwość wobec ludzi, a przede wszystkim modlitwę. Jesteśmy świadomi, że wszystko zaczyna się od żywego i głębokiego kontaktu z naszym Mistrzem Jezusem Chrystusem, który patrzy na nas i bardzo na nas liczy. Szymonie, spisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać? Mk 14,37 – pyta każdego z nas. Dlatego – jako księża, uczniowie Pana – pragniemy trwać przy Nim „twarzą w twarz”, w ciszy, wsłuchując się w Jego głos. Będziemy prosić Go, jak starotestamentalny Jakub, który wołał: Nie puszczę Cię, dopóki mi nie pobłogosławisz! Rdz 32,27 – abyśmy dzięki Jego pomocy nigdy Go nie zawiedli, stawali się prawdziwymi sługami na wzór Chrystusa. W samym sercu naszej diecezji, miasta Krakowa, na Rynku Głównym, w kościele św. Wojciecha, podejmujemy codzienną adorację księży od 7.00 do 21.37.\nZwracamy się do wszystkich księży z Krakowa i okolic o jedną godzinę w tygodniu dla Pana – przybądźcie na ten czas do kościoła św. Wojciecha, by modlić się i trwać przed Jezusem wystawionym w Najświętszym Sakramencie. Nie możemy zawieść Chrystusa! Przejdziemy przez ten trudny czas, jeśli Mu zaufamy i nie opuścimy Go.\nKościół św. Wojciecha ma już swoją małą, piękną tradycję. Podczas Światowych Dni Młodzieży znajdował się w nim Szpital Domowy, w którym modlono się godzinami przed Najświętszym Sakramentem. Duch ten trwa do dziś, choć Adoracja Najświętszego Sakramentu jest obecnie ograniczona do 1,5 godz. dziennie; odczytujemy to jako nasze zadanie, aby została ona wydłużona. My, księża XXI wieku, chcemy na nowo zanurzyć się w tym, co najważniejsze – w modlitwie i czuwaniu z Jezusem. Modlitwa ta będzie się odbywała całkowicie w ciszy. Kościół będzie otwarty od 7.00 do mszy św. o godz. 21.37, aby także inni, szczególnie ludzie świeccy, mogli uczestniczyć w tym trwaniu przed Panem.\nProsimy księży, którzy pragną włączyć się w tę modlitwę, o przesłanie swojego zgłoszenia na adres: adoracjawojciech@gmail.com.\nKażdemu księdzu, który się zgłosi, zostanie udostępniony link do tabeli, w której będzie się mógł zapisać na określoną przez siebie godzinę adoracji.\nWspólnota Kapłanów Adorujących „Ja Jestem”\nZapraszamy także do śledzenia strony na facebook: Wspólnoty Kapłanów Adorujących Najświętszy Sakrament


Elektryk z Mokotowa potrafi założyć instalację elektryczną - Tourism Promotion\nHomeUsługi i biznesElektryk z Mokotowa potrafi założyć instalację elektryczną\nElektryk z Mokotowa potrafi założyć instalację elektryczną\nPosted on 11 sierpnia 2019 10 sierpnia 2019 By Maria Wasik\nWłasne mieszkanie to poważna sprawa. Jeśli mamy takie miejsce, w którym możemy mieszkać na swoim i nie przejmować się współlokatorami, możemy się tylko cieszyć. Takie samodzielne życie wymaga od nas jednak dobrej organizacji i umiejętności samodzielnego rozwiązywania problemów. Warto na przykład postarać się poradzić sobie z każdą możliwą awarią która może wystąpić w mieszkaniu. Na przykład, gdyby z jakiegoś powodu nie działały nam jakieś sprzęty, warto poprosić o pomoc jakiego dobrego elektryka z Mokotowa. Taka osoba doskonale zna się na rzeczy.\nNa Mokotowie znajdziemy dobrego elektryka\nMiło jest zawsze móc otrzymać niezbędną pomoc, gdy tylko będziemy jej potrzebowali. Jeśli tylko będziemy się przykładali do tego, by znaleźć fachowca, który nam jej udzieli, będzie nam się doskonale żyło w naszym mieszkaniu. Należy jedynie poszukać w Internecie kontaktu do jakiegoś specjalisty. Jeśli będziemy chcieli naprawić jakieś urządzenie lub cokolwiek w naszym domu podłączyć, to z pewnością nie będziemy mieli z tym najmniejszego problemu. Gdy w grę wchodzi dobry elektryk Mokotów jest miejscem gdzie znajdziemy najlepszych fachowców w okolicy. Taki elektryk przyjedzie do nas do domu, gdy tylko będzie mógł i postara się błyskawicznie rozwiązać nasz problem. Zazwyczaj nie jest to dla niego żadną przeszkodą. Elektrycy z Mokotowa dzięki swojej długoletniej praktyce potrafią doskonale zajmować się każdego rodzaju instalacją elektryczną i będą w stanie pomóc nam w większości interesujących nas zagadnień. Nie będzie problemu podłączyć nowej instalacji elektrycznej, naprawić starej, lub zająć się dowolnymi innymi czynnościami, które są wymagane w naszym domu. Jeśli mamy nietypowe lub większe zlecenie, warto najpierw przez telefon powiedzieć o tym elektrykowi, żeby zdążył przygotować się właściwie w swoim warsztacie. Jeśli weźmie niezbędne narzędzia, na pewno łatwiej będzie mu pomóc nam w każdej sprawie. Odpowiednie przygotowanie jest naprawdę ważne, a elektrycy na Mokotowie mają nie tylko dobre narzędzia, ale i duże doświadczenie. Dzięki temu są tak dobrzy w swoim fachu.\nJeśli mieszkamy w mieście, nigdy nie pozostaniemy sami ze swoimi problemami. Łatwo jest znaleźć tutaj fachowców, którzy są w stanie rozwiązać wiele spraw, które nas przerastają. Jeśli nie znamy się wcale na elektryce, najlepiej jest po prostu korzystać z pomocy elektryków działających na Mokotowie. Będą oni w stanie pomóc nam w większości przypadków, a ich pomoc nie jest bardo kosztowna. Warto mieć numer telefonu do takiego sprawdzonego elektryka. Wtedy zawsze otrzymamy pomoc.\nPrevious PostWybrać zlew kompozytowy czy granitowy?Previous Post\nNext PostBawełniana odzież robotniczaNext Post


Damska koszula w kratę - merg.pl\nDamska koszula w kratę nigdy nie wyjdzie z mody! Zawsze nada elegancji i modnego szyku. Koszula w kolorystyce pasującej do każdej z nas. Koszula w kratę pasuje do eleganckich spodni ale także do jeansów, z którymi będzie wyglądała obłędnie. Moda biurowa ! Skład: 60% bawełna, 40% poliester Koszula zapinana na guziki, kryte przez pliskę. Kołnierzyk zapinany przy szyji. Modelka na zdjęciu ma 174 cm wzrostu i ma na sobie rozmiar 36.\nS(36) 92 88 61 49\nM(38) 98 92 62 50\nL(40) 100 94 64 51\nXL(42) 102 98 64 51\nXXL(44) 106 102 65 51


Najlepszy avatar-I seria konkursu/WYNIKI konkursów - Strona 15 - boks, forum, zobacz\n04-06-07, 08:34 #141 (permalink)\nTak, to Jessica Alba. Scena z filmu Sin City. Wiedziałem, że Wam się spodoba :D\n04-06-07, 11:28 #142 (permalink)\nForum staje sie coraz brardziej atrakcyje również pod względem wizualnym :D\n04-06-07, 15:26 #143 (permalink)\na zeby forum stało sie jeszcze bardziej atrakcyjne to mozna dac sobie jeden z tych avatarów\n04-06-07, 21:25 #144 (permalink)\nDobra pany bez jaj :D Jak teraz nie wygram to ja już nie wiem nic co o tym wszytkim myślec 8) :D :D\n15-06-07, 23:02 #145 (permalink)\nOk tutaj nikt nie powinien miec zastrzeżen :D\nRemfild masz racje ona ma tak na imie\n15-06-07, 23:09 #146 (permalink)\nCzyli mamy rozwiazanie wielkiej zagadki twojego avatara ;] Ta piekna kobieta to oczywiscie modelka Helena Christensen\n15-06-07, 23:11 #147 (permalink)\nhehe Widze, ze wiesz co dobre A dokładniej co piekne :D Gratulacje dla tego Pana :D :D :D\n18-08-07, 22:50 #148 (permalink)\nThorgal bardzo fajny avantar Ciągle sie zastanawiam gdzie widziałem te postaci, ale coś mi wita że są to bohaterowie jakiegoś komiksu który miałem okazje czytac jak byłem mały pikuś :D Czy mam racje :?: :roll:\n19-08-07, 13:24 #149 (permalink)\nPozwolę sobie odpowiedzieć za Thorgala... otóż dobrze kojarzysz, nick i komiks to jest właśnie odpowiedź na Twoje pytanie. Swoją drogą super seria, mam prawie wszystkie jej części (ponad 20 egzemplarzy) i chyba jeszcze długo nikt mnie nie skusi na ich odsprzedaż.\n19-08-07, 14:26 #150 (permalink)\nDzięki Sykes za odp\nA tak swoją drogą to mnie pocieszyłeś Bo najwyraźniej z moją pamiecią nie jest najgorzej :D


Czy Bóg zawsze kończył swe dzieło w jednym dniu stwarzania? — BIBLIOTEKA INTERNETOWA Strażnicy\ng91 8.7 ss. 12-15\nOD CZASU do czasu Świadkowie Jehowy są pytani o porządek stwarzania opisany w książce Jak powstało życie? Przez ewolucję czy przez stwarzanie? Niekiedy zwraca się nam uwagę, iż odbiega on od kolejności uznawanej przez większość geologów.\nAle czy z 1 rozdziału Księgi Rodzaju wynika, że Bóg zawsze kończył swe dzieło w jednym dniu stwarzania, czy też niekiedy kontynuował je w następnym dniu? Książka Stwarzanie wyjaśnia na podstawie Biblii, iż stworzenia latające zaczęły się pojawiać przed ssakami. Wyrażenie „stworzenia latające” występuje między innymi w Księdze Rodzaju 1:20 i jest tłumaczeniem hebrajskiego słowa ʽof, które może oznaczać owady uskrzydlone oraz gady latające, na przykład pterozaury. Niewykluczone, że pierwsze owady powstały wcześniej niż wyposażone w błony lotne pterozaury, te natomiast mogły się pojawić zarówno przed ptakami, jak i przed ssakami.\nNa przykład Księga Rodzaju 1:3 donosi o stworzeniu światła w pierwszym dniu. W tłumaczeniu J. W. Wattsa werset ten brzmi: „Potem mówił Bóg: ‚Niech powstanie światło’; i stopniowo pojawiało się światło”. Również przekład Benjamina Willsa Newtona wskazuje na kontynuację raz rozpoczętego procesu: „I mówił Bóg [przyszłość]: Niech się stanie Światło, i stawało się Światło [przyszłość]” (nawiasy Newtona; kursywa w obu wersetach nasza). Światło docierające do powierzchni Ziemi było coraz jaśniejsze i miało się dalej nasilać (zob. New World Translation of the Holy Scriptures—With References, Dodatek 3C, strony 1572, 1573).\nW drugim dniu stwarzania Bóg zapoczątkował rozdzielanie wód na Ziemi od wód nad jej powierzchnią, pozostawiając między nimi przestworze, czyli atmosferę. Księga Rodzaju 1:6, 7 w przekładzie Wattsa tak to opisuje: „Wtedy Bóg mówił dalej: ‚Niech powstanie przestworze pośrodku wód, niech powstanie też rozdział między wodami’. Toteż przystąpił Bóg do oddzielania wód znajdujących się poniżej przestworza od wód znajdujących się powyżej przestworza; i stopniowo tak się stawało” (kursywa nasza). Jak w pierwszym dniu dotarło do powierzchni Ziemi światło, ale nie od razu jaśniało pełnym blaskiem, tak w drugim dniu rozpoczęło się powstawanie przestworza, które także nie od razu uzyskało ostateczny kształt.\nKsięga Rodzaju 1:9, 11 podaje, co się wydarzyło trzeciego dnia; w tłumaczeniu Wattsa czytamy: „Wtedy Bóg mówił dalej: ‚Niech wody pod niebiosami zbiorą się w jedno miejsce i niech się ukaże suchy ląd’; i stopniowo tak się stawało. Wtedy Bóg mówił dalej: ‚Niech zrodzi ziemia trawę, zioła wydające nasienie, drzewa owocowe mające w sobie nasienie, rodzące owoc według swego rodzaju na ziemi’; i stopniowo tak się stawało” (kursywa nasza). Użycie słowa „stopniowo” wskazuje na kontynuację procesu stwarzania, a nie na pojedynczy akt, dokonany w określonym punkcie strumienia czasu.\nDo powierzchni naszej planety po raz pierwszy dotarło silniejsze światło. Z Ziemi stały się teraz widoczne jego źródła — Słońce, Księżyc i gwiazdy. W relacji z pierwszego dnia stwarzania użyto hebrajskiego słowa ʼor, oznaczającego światło w sensie ogólnym, natomiast w opisie czwartego dnia występuje słowo ma·ʼorʹ, odnoszące się do źródła światła.\nW piątym dniu zostało stworzone życie w morzu, najwyraźniej także wielkie gady pływające. Księga Rodzaju informuje: „I dalej mówił Bóg: ‚Niech wody zaroją się rojem dusz żyjących i niech latające stworzenia latają nad ziemią po przedniej stronie przestworza niebios’. I Bóg przystąpił do stwarzania wielkich potworów morskich i wszelkiej ruchliwej duszy żyjącej, którymi zaroiły się wody według ich rodzaju, i wszelkiego latającego stworzenia skrzydlatego według jego rodzaju. I zobaczył Bóg, że to było dobre” (Rodzaju 1:20, 21). A zatem w tym okresie pojawiły się ‛wszelkie latające stworzenia skrzydlate według ich rodzaju’. Ich stwarzanie rozpoczęło się w piątym dniu i trwało dalej.\nKsięga Rodzaju 2:19 zdaje się wskazywać na kontynuację stwarzania różnych zwierząt, między innymi stworzeń latających, gdyż napisano tam: „Jahwe Bóg dalej formował z ziemi wszystkie zwierzęta polne i wszelkie ptactwo [stworzenie latające, NW] niebios i przyprowadzał je do człowieka, aby zobaczyć, jak je nazwie” (Watts, kursywa nasza).*\nJak zatem wynika ze sprawozdania z Rdz 1 rozdziału biblijnej Księgi Rodzaju, Bóg zaczynał stwarzać wielkie klasy roślin i zwierząt po doprowadzeniu Ziemi do takiego stanu, by się nadawała dla określonych grup stworzeń. Uzupełnianie tych klas najróżniejszymi formami życia, takimi jak „stworzenia latające”, było procesem ciągłym. Niewykluczone, że Bóg kontynuował działalność rozpoczętą w jakimś dniu stwarzania nawet po jego zakończeniu.\nGeologiczny zapis kopalny jest niekompletny i dopuszcza różne interpretacje, zależne od poglądu teoretyków usiłujących przebić się przez gąszcz jego zagadek. Biblia natomiast, co wykazano w książce Stwarzanie, jest spójna i dokładna, i to również wtedy, gdy porusza tematy naukowe, takie jak porządek stwarzania.\nZobacz książkę Towarzystwa Strażnica “All Scripture Is Inspired of God and Beneficial” („Całe Pismo jest natchnione przez Boga i użyteczne”) z roku 1990, strona 287.


24h wolne od opłat” – czyli jak traktować klauzule postojowe - Trans.INFO\nKlauzule postojowe znajdziemy praktycznie w każdym zleceniu i stały się już powszechną praktyką w branży. Z perspektywy przewoźnika krzywdzące, bo pomimo ponoszonej realnej straty nie otrzymują za postój rekompensaty.\nDo redakcji zwrócił się użytkownik z zapytaniem:\nWitam bardzo proszę o poruszenie i nagłośnienie tematu „24h wolne od opłat”, które jest w każdym zleceniu. Niektóre firmy spedycyjne żerują na tym dość często, nie dopłacając ani grosza za postój, a my przewoźnicy w takim przypadku jesteśmy poszkodowani, ponieważ ponosimy spore koszty związane z postojem. Czy nawet jak się nie podpisze ani nie podbije zlecenia, spedycja może nie zapłacić za postój, bo akceptowałem ofertę i odebrałem poprzez maila zlecenie z klauzulą “24h wolne od opłat”?\nCo do zasady przewoźnik jest uprawniony do żądania opłat za niezawiniony przez siebie postój. Uprawnienie to w stosunku do zleceniodawcy wynika z odpowiedzialności za nienależyte wykonanie umowy (czyli błąd w planowaniu rozładunku lub dokumentach) przez spedycję, a odpowiedzialność nadawcy towaru za postój określają także przepisy prawa transportowego (art. 16 ust. 1 Konwencji CMR “przewoźnik ma prawo do zwrotu kosztów spowodowanych żądaniem przez niego instrukcji lub ich wykonaniem, o ile koszty te nie wynikły z jego winy). O tym jak prawdiłowo naliczyć opłaty postojowe pisaliśmy w artykule.\nKlauzula “24/48h wolne od opłat”\nZleceniodawcy, chcąc uniknąć roszczeń przewoźników z tytułu postoju, regulują te kwestie w zleceniu, wprowadzając klauzule postojowe:\n1. Zleceniobiorca jest zobowiązany do postoju przez 24 godziny po planowanej godzinie załadunku lub rozładunku towaru 2. 24/48 H wolne od opłat\nTaki zapis oznacza w praktyce, że wskazany czas postoju jest objęty wynagrodzeniem określonym w zleceniu i nie można dochodzić odszkodowania za ten czas postoju. W związku z tym dopiero po upływie tego czasu (24 lub 48 godzin) można wysuwać roszczenia odszkodowawcze.\nNiestety pomimo, iż takie klauzule są niekorzystne, to trudno byłoby znaleźć podstawy do stwierdzenia, że zapis taki jest wprost sprzeczny z omówionymi powyżej przepisami. Ponieważ brak opłat za okres od 24 do 48 godzin stał się praktyką w branży i sąd nie przychyli się do argumentacji opierającej się na nadużycia prawa (art. 5 KC), czy sprzeczności z zasadami współżycia społecznego (art. 353  KC). Co innego jeżeli zastrzeżenie braku opłat za postój obejmuje okresy dłuższe np. już powyżej tych 48h. Wtedy taki kierunek obrony mógłby być przekonujący, ale byłoby to w całości uzależnione od oceny sądu.\nOdnosząc się natomiast do formy zawarcia umowy, to należy pamiętać, że dla zawarcia umowy przewozu nie ma zastrzeżonej określonej formy. Oznacza to, że warunkiem dojścia do skutku nie jest wcale “opieczętowanie i podbicie zlecenia”. Wystarczy sama rozmowa „na Transie”, która zawiera elementy niezbędne umowy przewozu, nawet niezakończona akceptacją oferty. Treścią umowy, łączącej zleceniodawcę z przewoźnikiem, może być także zlecenie w formie pdf. przesłane na adres mailowy, nawet jeżeli przewoźnik nie odesłał skanu podpisanego dokumentu. Według kodeksu cywilnego mamy wówczas do czynienia z wysłaniem oferty przez spedytora i przyjęciem oferty przez przewoźnika. To przyjęcie może nastąpić poprzez wyraźne oświadczenie przewoźnika, np. odpowiedź na maila “przyjmuję” albo właśnie odesłanie podpisanego zlecenia. Jednak do przyjęcia zlecenia wystarczającym będzie już samo przystąpienie do jego realizacji (tzw przyjęcie per facta concludentia) i wówczas wszystkie postanowienia ze zlecenia, także w zakresie opłat postojowych wiązać będą przewoźnik.\nRozwiązaniem w takiej sytuacji byłoby odesłanie mailem informacji z zastrzeżeniem, że przewoźnik nie zgadza się na zapis “24H wolne od opłat”, ale zlecenia się podejmuje. Mamy wówczas do czynienia z przyjęciem zlecenia z zastrzeżeniem i jeżeli zleceniodawca nie ustosunkuje się do tego zastrzeżenia to umowa została zawarta zgodnie z treścią zlecenia z wyłączeniem klauzuli postojowej.\nCzęsto zlecający dodają do zlecenia transportowego zapis, nakładający dodatkowo na zleceniobiorcę karę umowną za opuszczenie miejsca załadunku lub rozładunku przed upływem tych 24/48H, na co również trzeba zwrócić uwagę podpisując umowę i ocenić ryzyko przed odjazdem.


Praca lider ds. rozwoju biznesu – Pracuj.pl\nPraca lider ds. rozwoju biznesu


Z czytelni można korzystać od poniedziałku do piątku w godzinach pracy biblioteki.\nBiblioteka to taki najmniejszy punkt dowodzenia światem. I tym realnym i tym zaklętym w książkach i łączach internetowych. Biblioteka i czytelnia to niewielkie pomieszczenia w naszej szkole, ale za to z rozmachem planujące i organizujące życie szkolne. Zbiory biblioteki to ponad 8300 woluminów. Wiele nowych pozycji do biblioteki kupowanych było z funduszy uzyskanych ze zbiórek makulatury w ramach szkolnej akcji „Książka za makulaturę”. Ponieważ zbieraliśmy makulaturę przez 17 lat, zebrało się jej już kilkadziesiąt ton. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży makulatury były przeznaczane na zakup nowości książkowych. Uczniowie sami proponowali tytuły książek, które chcieliby kupić i właśnie one najczęściej są wypożyczane.\nKonkursy i imprezy organizowane przez bibliotekę szkolną\nBiblioteka jest współorganizatorem wielu konkursów szkolnych i międzyszkolnych.\nWrocławski Konkurs „Pożeracze Książek"- pod honorowym patronatem Dolnośląskiego Kuratora Oświaty i Miejskiej Biblioteki Publicznej\nAkcje, działania, kampanie, projekty:\nKsiążka za makulaturę\nPrzeczytałem świetną książkę…\nPodwieczorek u Borejków\nOd 2002 roku szkoła nieprzerwanie bierze udział w akcji „Cały Wrocław czyta". W 2008 roku organizatorzy postanowili uhonorować placówki szczególnie wyróżniające się w akcji. Przypomnijmy, że dotychczas trzykrotnie zdobywaliśmy 1. miejsce wśród szkół podstawowych Wrocławia, dlatego SP 107 przyznano dodatkowo tytuł PROFESORA CZYTANIA.\nOd 2015 roku bierzemy udział we wrocławskim projekcie „Czytajmy razem”, który polega na spotkaniu dzieci z autorami piszącymi dla dzieci. Czytali dla nas:\nSwoją obecnością na terenie szkoły zaszczyciły nas również pani Anna Paszkiewicz, Joanna Zagner- Kołat, Mariola Jarocka i Magdalena Zarębska.\nDo czytania zapraszamy Wrocławian. W ramach szkolnej akcji „Czytasz? Czytam!" od wielu lat gościmy ludzi wykonujących ciekawą pracę lub mających szczególne pasje, którzy prezentują uczniom swoje ulubione książki z dzieciństwa oraz odpowiadają na liczne pytania dotyczące ich pracy i zainteresowań. Warto wspomnieć, że dotychczas w szkole gościli m.in.:\nRenata Mauer- Różańska – dwukrotna mistrzyni olimpijska w strzelaniu, samorządowiec\nRafał Kubacki – judoka, olimpijczyk, samorządowiec\nBeata Maciejewska i Arkadiusz Dziubek – dziennikarze,\nTomasz Moczek- rzeźbiarz,\nArtur Falkiewicz – rzecznik prasowy dolnośląskiej policji,\nBohdan Aniszczyk- matematyk, działacz społeczny, samorządowiec,\nDamian Janikowski– sportowiec i żołnierz, zdobywca brązowego medalu w zapasach na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie,\nŁukasz Banak – zapaśnik i uczestnik turnieju olimpijskiego,\nArkadiusz Gardzielewski – mistrz Polski z 2013 roku w maratonie,\nWojciech Dwojaki i Wojciech Kowalski- uprawiający biegi na orientację,\n1. Ze zbiorów biblioteki szkolnej mogą korzystać wszyscy uczniowie, nauczyciele i pracownicy szkoły.\n2. Czytelnik ma prawo do fachowej informacji na temat zbiorów bibliotecznych.\n3. Każdy czytelnik powinien zaznajomić się z regulaminem biblioteki i przestrzegać przepisów w nich zawartych.\n4. Czytelnik odpowiada za wypożyczone przez siebie zbiory. W przypadku ich zniszczenia lub zagubienia zobowiązany jest zwrócić bibliotece takie same dokumenty lub inne wskazane przez nauczyciela bibliotekarza.\n5. Czytelnicy zobowiązani są do rozliczenia się z biblioteką w terminie wyznaczonym przez nauczyciela bibliotekarza:\n1) dla uczniów szkoły termin ten wynosi 30 dni,\n2) jednorazowo uczniowie mogą pożyczyć cztery książki,\n3) uczniowie, którzy charakteryzują się szczególną aktywnością czytelniczą mogą posiadać na swoim koncie więcej pozycji,\n4) decyzje komu przyznany zostanie status aktywnego czytelnika, oraz ile pozycji może się znaleźć na jego koncie- podejmuje bibliotekarz szkolny\n6. W uzasadnionych przypadkach biblioteka może również ograniczyć liczbę wypożyczeni.\n8. Jeżeli czytelnik nie przeczytał książki, a wypożyczalnia nie ma na nią zamówień, może przed upływem terminu zwrotu prosić o jego sprolongowanie.\n9. Nauczyciele mogą pożyczać dowolną ilość zbiorów na czas wyznaczony każdorazowo przez bibliotekarza szkolnego.\n10. Czytelnicy spoza szkoły nie mogą wypożyczać zbiorów biblioteki. Za okazaniem URBANCARD bibliotekarz szkolny udostępnia im zbiory na terenie biblioteki w godzinach jej pracy\n11. W przypadku nieoddania wypożyczonych zbiorów w określonym terminie system blokuje konto czytelnika. Dotyczy to również innych bibliotek szkolnych oraz bibliotek publicznych w ramach Wrocławskiego Systemu Bibliotecznego, z których korzysta czytelnik\n5. Stanowisko komputerowe jest udostępniane jedynie pod opieką nauczyciela\n6. Z Internetu można korzystać jedynie w celach dydaktycznych.\n8. Ze względu na ochronę antywirusową, zabrania się samowolnego używania własnych nośników danych.\n9. Użytkownicy ponoszą odpowiedzialność finansową za szkody spowodowane niewłaściwym użytkowaniem sprzętu komputerowego lub zniszczeniem innych materiałów bibliotecznych.


KONKURS MATEMATYCZNY: „Matematyka może być zabawą”\nOd listopada wszyscy uczniowie z klas IV-VII będą mogli wziąć udział w konkursie matematycznym: „Matematyka może być zabawą”. Co miesiąc będą podawane tematy zadań do wykonania przez uczniów. Prace można wykonywać samodzielnie lub w drużynach 2, 3 –osobowych. Szczegóły w Regulaminie konkursu umieszczonego poniżej i u nauczycieli matematyki.\nTemat najbliższego zadania już w poniedziałek 6 listopada!!!!!!\nSerdecznie zapraszamy Was do udziału! Czekamy na Wasze prace!!!\nSmacznie i sportowo czyli sobota z klasą VIIs\nW sobotę 4 listopada uczniowie klasy VIIs spotkali się na szkolnej sali gimnastycznej przy pizzy i grach planszowych. Uczniowie mieli wreszcie czas na rozmowy, wspólną radość i rywalizację. Po wspólnym posiłku przyszedł czas na gry planszowe oraz oczywiście na grę w koszykówkę.\nDnia 6 listopada odbyły się rozgrywki eliminacyjne w futsalu (piłka nożna halowa).\n1. SP2 - SP11 - 0:2\n2. SP2 - SP8 - 1:0\n3. SP2 - SP6 - 1:0\nJak widać wyżej, wygraliśmy 2 na 3 mecze co dało nam 6 punktów i I miejsce w grupie B. Obydwie bramki dla naszej szkoły zdobył Rudnicki Mateusz.Nie było by to możliwe bez zaangażowania całej drużyny. Gratulujemy awansu i życzymy powodzenia w rundzie finałowej, która odbędzie się 21 listopada.\n„Obraz z przysłowiem w tle”\nSzkolny Konkurs dla uczniów klas IV – VII Szkoły Podstawowej oraz II – III Gimnazjum. Zadaniem ucznia jest samodzielne wykonanie pracy plastycznej ilustrującej wybrane przysłowie angielskie lub niemieckie.\nPaulinum - wycieczka 3d\nMile spędzony czas na Paulinum klasy 3 c. Przy ognisku piekliśmy kiełbaski, słuchaliśmy ciekawej pogadanki na temat rodzajów drzew, rozpoznawaliśmy rodzaje liści , wyróżnialiśmy warstwy lasu . Po powrocie zrobiliśmy albumy edukacyjne przybliżające wiedzę na temat drzew i rodzajów liści.\nOdwiedziło nas: 944235 osób


Aparaty kompaktowe - Aparaty kompaktowe - Kolekcja lato 2019 - Sklep Antyradio.pl\nSklep / Elektronika / Aparaty fotograficzne i kamery / Aparaty kompaktowe / aparaty kompaktowe - Kolekcja lato 2019\nZarówno amatorzy, jak i profesjonaliści uwielbiają aparaty kompaktowe, które powszechnie są przez wszystkich nazywane kompaktami. Jak już ich sama nazwa wskazuje, urządzenia te są niewielkich rozmiarów, a ich obsługa jest w miarę prosta. Zazwyczaj aparaty kompaktowe są wyposażone w niewymienny obiektyw stało bądź zmiennoogniskowy. Sprzęt ten jest doceniany głównie za to, że mamy bardzo duży wybór – są kompakty wodoodporne (można więc robić nimi zdjęcia pod wodą), kieszonkowe, czy też superzoomy oraz takie z pełnoklatkową matrycą. Główną zaletą tego urządzenia są niewątpliwie gabaryty, dzięki czemu można je mieć zawsze przy sobie. Wielu fotografów sięga po nie w trudnych warunkach. Ich wadą jest to, że trudno jest zrobić dynamiczne kadry.\nAktualnie znajdziesz u nas aż 20 świetnych modeli aparatów kompaktowych w nowych, niskich cenach!\naparaty kompaktowe spodobają się wszystkim miłośnikom fotografii.\naparaty kompaktowe ze sklepu electro.pl aparaty kompaktowe easypix aparaty kompaktowe sony aparaty kompaktowe polaroid aparaty kompaktowe panasonic aparaty kompaktowe ze sklepu media markt aparaty kompaktowe kodak aparaty kompaktowe canon aparaty kompaktowe ze sklepu komputronik.pl aparaty kompaktowe ze sklepu redcoon\naparaty kompaktowe - zobacz wybrane produkty\nNikon VQA090EA Aparat\nEasypix KiddyPix Galaxy Aparat\nEasypix KiddyPix Mystery Aparat\n619.00 zł 679.00 zł\naparat w810 z 20,1-megapikselowym przetwornikiem obrazu, zoomem optycznym 6x oraz trybami filmu hd 720p, przyjęcia i panoramy.\nSony DSC-RX100 Aparat\nKodak FZ201 Aparat\nKodak AZ901 Aparat\nKodak FZ151 Aparat\nCanon Powershot G1X MKI I WIFI NFC (9167B011AA) Aparat\nAparat SONY DSC-WX220N\nkieszonkowy aparat z nieskazitelną jakością zdjęć i filmów, w których uzyskaniu pomaga 10-krotny zoom optyczny i przetwornik obrazu cmos exmor r®. wx220 ma szereg funkcji, które pomagają w komponowaniu i wykonywaniu pięknych zdjęć. połączenie przetwornika cmos exmor r® z procesorem obrazu bionz x pomaga w uzyskaniu jasnych obrazów z dużą ilością szczegółów.\nPolaroid iE090 Czarno-żółty Aparat\nNikon Coolpix W150 Biały + Plecak Aparat\nEasypix Aquapix W1627 Ocean Morski Aparat\nCanon SX720 HS Aparat\nCanon PowerShot SX620HS Aparat\n779.00 zł 839.00 zł\nSony DSCH300B Aparat\nZnajdź podobne aparaty kompaktowe


azienda ustawienie anteny Knurów\nAgency web seo training edinburghFotografia Łódźbrukarstwo pyskowicestudio mebli kuchennych warszawa ustawienie anten Chorzów montaż anten Gliwice montaż anteny Chorzów okna bełchatów montaż anteny Knurów Montaż anteny Bytom\nustawienie anteny Knurów Nasza Firma zapewnia montaż anteny satelitarnej na terenie miasta Knurów jak i ustawienie anten naziemnych. Dodatkowo wykonujemy multiroom polskich polskich platform cyfrowych czy też montaż telewizorów na ścianie. Posiadamy też niezbędne akcesoria do wykonania montażu Unicable, czyli instalacji jedno kablowej. Swoje usługi świadczymy na terenie Knurowa oraz Gliwic, Zabrze, Bytom, Ruda Śląska, Tarnowskie Góry jak i Chorzowa. W razie pytań prosimy o kontakt: Tel: 883 324 829. montaż anten Knurów\nindirizzo: Brusy 89-632, ul. Bohaterów Września 96\nDipendenti: Andrzej Wrona, Albin Czerwiński, Paweł Imieliński, Rafał Dudek, Bogdan Borowski,